ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3611/02

υποβολή: Kathleen Van Brempt (PSE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Ασφάλεια αυτοκινήτων

Η κατασκευή του σαλονιού, οι αερόσακοι, οι ζώνες ασφαλείας και τα ηλεκτρονικά συστήματα αυτόματου ελέγχου σώζουν κάθε χρόνο χιλιάδες ζωές. Έχουν όμως και αυτά τις αρνητικές τους πτυχές. Σύμφωνα με τις ομάδες διάσωσης, οι πυροσβέστες πρέπει να προχωρούν πολύ προσεκτικά στις προσπάθειές τους να ελευθερώσουν τραυματίες από κατεστραμμένα αυτοκίνητα, ειδεμή ίσως θέσουν σε λειτουργία αισθητήρες που μπορεί να βρίσκονται παντού και να ενεργοποιούν αερόσακους και ζώνες ασφαλείας. Αυτό προκαλεί καθυστερήσεις στην απελευθέρωση των θυμάτων. Τα πυροσβεστικά σώματα καλούν επίσης όλους τους κατασκευαστές αυτοκινήτων να τους ενημερώσουν σχετικά με τον τρόπο απενεργοποίησης των αερόσακων σε κάθε τύπο αυτοκινήτου και για το καλύτερο μέρος του αυτοκινήτου όπου μπορούν να χρησιμοποιήσουνδραυλική ψαλίδα. Έτσι, οι ομάδες διάσωσης δεν έχουν παρά να αναζητήσουν στονπολογιστή τον τύπο του αυτοκινήτου για να γνωρίζουν με ακρίβεια πώς μπορούν να απελευθερώσουν τους τραυματίες με τον καλύτερο τρόπο. Οι ομάδες διάσωσης παραπονούνται διότι μόνον η βιομηχανία αυτοκινήτων Volvo έχει αντιδράσει θετικά στο αίτημα αυτό.

Γνωρίζει η Επιτροπή το πρόβλημα αυτό, ότι δηλαδή καθίσταται συνεχώς δυσκολότερο να απελευθερωθούν θύματα δυστυχημάτων που βρίσκονται εγκλωβισμένα σε αυτοκίνητα·

Ποιά είναι η άποψη της Επιτροπής σχετικά με το αίτημα των ομάδων διάσωσης·

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων δεν φαίνονται πρόθυμοι να αντιδράσουν θετικώς στο αίτημα των ομάδων διάσωσης·

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιανουαρίου 2003)

Η Επιτροπή δεν έχει πληροφορηθεί σχετικά με τα ιδιαίτερα προβλήματα που φαίνεται ότι παρουσιάζουν οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού σε περιπτώσεις οχημάτων που είναι εξοπλισμένα με συστήματα συγκράτησης ή προστασίας αυτόματης ενεργοποίησης — για παράδειγμα τους αερόσακους. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι όλο και περισσότερα αυτοκίνητα είναι εξοπλισμένα από την αρχή με τα εν λόγω συστήματα για την καλύτερη προστασία των κατόχων τους σε περίπτωση μετωπικής ή πλευρικής κρούσης. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι αυτός ο εξοπλισμός δεν επιβάλλεται αλλά ούτε και ρυθμίζεται από την κοινοτική νομοθεσία. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι, λογικά, οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού που πραγματοποιούνται επί τόπου με την ύπαρξη τέτοιων μηχανισμών μπορούν να εγκυμονούν ιδιαίτερους κινδύνους αν δεν διεξάγονται με προφυλάξεις.

Δεδομένου ότι η οργάνωση τωνπηρεσιών παρέμβασης εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και τα αυτοκίνητα της κάθε χώρας έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, η Επιτροπή θεωρούσε ανέκαθεν προτιμότερο να δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα. Ωστόσο, η Επιτροπή είναι σε θέση να εξετάσει το εν λόγω θέμα στο σύνολό του αλλά θα επιθυμούσε να έχει στη διάθεσή της για το σκοπό αυτό περισσότερες πληροφορίες για τα πρακτικά προβλήματα που φαίνεται ότι παρουσιάζονται στην επιχείρηση απεγκλωβισμού.

Η Επιτροπή δεν έχει πληροφορηθεί σχετικά με τις επιφυλάξεις των κατασκευαστών αυτοκινήτων για την παροχή κάθε χρήσιμης πληροφορίας στιςπηρεσίες παρέμβασης. Προς το παρόν, η Επιτροπή εκτιμά ότιπάγεται στην αρμοδιότητα των διαφόρων εθνικών νομοθεσιών ναποχρεώνουν τους κατασκευαστές να παρέχουν τα κατάλληλα έντυπα και να ασκούν ενδεχομένως διώξεις. Σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπήπενθυμίζει ότι η κοινοτική νομοθεσία για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, που εφαρμόζεται από τον Απρίλιο του 2002(1), ορίζει μεταξύ άλλων ότι οι κατασκευαστές και οι παραγωγοί κατασκευαστικών στοιχείων οφείλουν να παρέχουν πληροφορίες σχετικές με την αποσυναρμολόγηση των οχημάτων που διατίθενται στην αγορά. Οι εν λόγω πληροφορίες θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να τίθενται στη διάθεση τωνπηρεσιών παρέμβασης.

(1) Οδηγία 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους — ΕΕ L 269 της 21.10.2000.