ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0787/03

υποβολή: Srgio Marques (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(14 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Δεύτερη έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τις εξόχως απόκεντρες περιοχές

Στη Σεβίλλη, τον Ιούνιο του 2002, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή και το Συμβούλιο () να εξετάσουν περαιτέρω την εφαρμογή του άρθρου 299, παράγραφος 2, της Συνθήκης, στην οποία αναγνωρίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των εξόχως απόκεντρων περιοχών, και ναποβάλουν κατάλληλες προτάσεις προκειμένου να ληφθούνπόψη οι ειδικές τους ανάγκες (). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημείωσε την πρόθεση της Επιτροπής () ναποβάλει νέα έκθεση για τις περιοχές αυτές, βάσει σφαιρικής και εναρμονισμένης προσέγγισης των ιδιαιτεροτήτων της κατάστασής τους και των μέσων αντιμετώπισής της.

Η ανάγκη περαιτέρω εξέτασης της εφαρμογής της παραγράφου 2 του άρθρου 299 της Συνθήκης, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που παρέχει για την ικανοποίηση των πραγματικών και επειγουσών αναγκών των εξόχως απόκεντρων περιοχών, επισημάνθηκε στην Επιτροπή από διάφορες πλευρές — τις ίδιες τις εξόχως απόκεντρες περιοχές, τα κράτη στα οποία ανήκουν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Επιτροπή των Περιφερειών και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. Επίσης, στο πλαίσιο των εργασιών της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης καταβάλλονται ιδιαίτερες προσπάθειες για την παγίωση της παραγράφου 2 του άρθρου 299.

Έφθασε επίσης η στιγμή να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις πραγματικές και επείγουσες ανάγκες των εξόχως απόκεντρων περιοχών. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται, λόγου χάρη, η ενημέρωση των καθορισμένων προτεραιοτήτων, ειδικότερα στο πλαίσιο των προγραμμάτων POSEI και της πρώτης έκθεσης πουπέβαλε η Επιτροπή το 2000· η προσθήκη νέων προτεραιοτήτων, όπως η επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο και η πρόσβαση των πολιτών των εν λόγω περιφερειών στην κοινωνία της γνώσης και των πληροφοριών· και η εξεύρεση ενδεδειγμένων λύσεων για τη χρηματοδότηση των παρεμβάσεων που είναι αναγκαίες στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, για τις οποίες δενπάρχει ανταπόκριση ή οι οποίες δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν με πόρους των διαρθρωτικών ταμείων, του Ταμείου Συνοχής ή άλλωνφιστάμενων μέσων.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Το άρθρο 299, παράγραφος 2, της Συνθήκης παρέχει τη δυνατότητα ανάπτυξης μιας πολιτικής προς όφελος των εξόχως απομακρυσμένων περιφερειών, για την καταπολέμηση και την εξάλειψη των περιορισμών που οφείλονται στην απομακρυσμένη γεωγραφική τους θέση. Πώς προτίθεται η Επιτροπή να θέσει σε εφαρμογή την πολιτική αυτή·

2. Συμφωνεί η Επιτροπή με την κατάρτιση ενός συνολικού προγράμματος αειφόρου ανάπτυξης των εξόχως απόκεντρων περιοχών, στο οποίο θα περιλαμβάνονται ο προσδιορισμός των τομέων παρέμβασης, οι δράσεις που πρέπει να αναληφθούν και τα μέσα για τηνλοποίησή τους·

3. Πώς σκοπεύει η Επιτροπή να επιλύσει το πρόβλημα της χρηματοδότησης παρεμβάσεων στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, οι οποίες δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν με πόρους των διαρθρωτικών ταμείων, του Ταμείου Συνοχής ή άλλων μέσων·

4. Πότε και με ποιον τρόπο προτίθεται η Επιτροπή ναποβάλει την έκθεση που εξαγγέλθηκε στη Σεβίλλη·

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαΐου 2003)

Η Επιτροπή έλαβεπόψη της τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που διεξήχθη στη Σεβίλλη στις 21 και 22 Ιουνίου 2002 και έθεσε σε εφαρμογή τα μέσα για την εκπόνηση της αναμενόμενης έκθεσης, συνοδευόμενης εφόσον απαιτείται από προτάσεις.

Όπως έχει ήδη αναγγελθεί στην πρώτη έκθεσή της για τηνλοποίηση του άρθρου 299 § 2 της Συνθήκης ΕΚ της 19ης Δεκεμβρίου 2002(1), η Επιτροπή συνέχισε τις εταιρικές σχέσεις που έχουν θεσπιστεί με τις άκρως απόκεντρες περιφέρειες και έλαβε μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχιση του εσωτερικού συντονισμού των πρωτοβουλιών της από τιςπηρεσίες της.

Η θέσπιση πολιτικής για τις άκρως απόκεντρες περιφέρειες και ενός σφαιρικού προγράμματος αειφόρου ανάπτυξης των άκρως απόκεντρων περιφερειών, όπως προτάθηκε από το Συμβούλιο της Σεβίλλης, δεν μπορεί παρά να αποτελέσει τον καρπό των διαβουλεύσεων και των ανταλλαγών μεταξύ της Επιτροπής και των περιφερειών αυτών και της συνεκτίμησης τωνπομνημάτων που θαποβάλουν στην Επιτροπή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2003.

Όσον αφορά τη συνδρομή των Διαρθρωτικών Ταμείων στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των άκρως απόκεντρων περιφερειών, είναι ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο διότι οι περιφέρειες αυτές τυγχάνουν των κοινοτικών παρεμβάσεων στο πλαίσιο του στόχου 1 ως προτεραιότητα της πολιτικής για τη συνοχή, αλλά λόγω της αναγνώρισης των ειδικών μειονεκτημάτων τους. Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η διεύρυνση της Ένωσης σε δέκα νέα κράτη με μεγάλο αριθμό περιφερειών με αναπτυξιακή καθυστέρηση σε σχέση με τον κοινοτικό μέσο όρο, επιβάλλει την επίλυση των προβλημάτων που συνδέονται με τη νέα αυτή κατάσταση. Το θέμα αυτό περιγράφεται στη δεύτερη έκθεση προόδου που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 30 Ιανουαρίου 2003(2). Οι προκλήσεις που θέτει η διεύρυνση αποτελούν το αντικείμενο ευρέος προβληματισμού από τον οποίο απορρέει ότι τα προτεινόμενα μέτρα θα πρέπει να λαμβάνουνπόψη τους τις ιδιαιτερότητες των άκρως απόκεντρων περιφερειών και να προσφέρουν κατάλληλες λύσεις στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου και των κοινοτικών πόρων.

Εξάλλου, εκτός των χρηματοδοτήσεων που προέρχονται από τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής, ο στόχος της προώθησης της αειφόρου ανάπτυξης στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες θα πρέπει να εξακολουθήσει να λαμβάνεταιπόψη από το σύνολο των κοινοτικών πολιτικών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 299§2 της Συνθήκης ΕΚ.

Η έκθεση σχετικά με το σφαιρικό πρόγραμμα αειφόρου ανάπτυξης των άκρως απόκεντρων περιφερειών, όπως προτάθηκε από το Συμβούλιο της Σεβίλλης, θα συζητηθεί και θα εγκριθεί ταυτόχρονα με την τρίτη έκθεση επί της πολιτικής κοινωνικής και οικονομικής συνοχής στο τέλος του 2003.

(1) COM(2002)723 τελικό.

(2) COM(2003)34 τελικό.