ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2377/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (3 Iουλίου 1997)

Θέμα: Σχέδιο οδηγίας της Επιτροπής για την 4η προσαρμογή στην τεχνολογική πρόοδο του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας του Συμβουλίου 76/769/ΕΟΚ

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αποκαλύψει την πηγή της επιστημονικής μελέτης επί της οποίας βασίζεται η ως άνω πρόταση, παραθέτοντας στοιχεία όσον αφορά τον αριθμό των ατυχημάτων και των θανάτων που σημειώθηκαν στην Κοινότητα μεταξύ των παιδιών που προσελκύονται από τους χρωματισμούς των διακοσμητικών φωτιστικών ελαίου, όπως αναφέρεται στο προοίμιο της προαναφερθείσας πρότασης;

Κοινή απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2302/97 και P-2377/97 (30 Ιουλίου 1997)

Σε πολλά κράτη μέλη έχει επιβεβαιωθεί η δηλητηρίαση μικρών παιδιών από την κατάποση ελαίων λυχνίας. Τα έλαια που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα σε διακοσμητικές λυχνίες είναι επικίνδυνα και εάν αποτελέσουν το αντικείμενο κατάποσης δύνανται να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στους πνεύμονες, ακόμη και θάνατο. Τα έλαια αυτά είναι πολύ ελκυστικά στα παιδιά ηλικίας 1 έως 3 ετών, λόγω των εντόνων χρωμάτων τους, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις τα κάνουν να μοιάζουν με σιρόπι φρούτων.

Το είδος αυτό ατυχημάτων είναι γνωστό από τα τέλη της δεκαετίας του '80, όταν δεδομένα από δανική μελέτη που στηρίχθηκε στο Ευρωπαϊκό σύστημα παρακολούθησης των οικιακών ατυχημάτων και των ατυχημάτων κατά την ψυχαγωγία (EHLASS) οδήγησε στη λήψη νομοθετικών μέτρων στην Δανία. Νομοθετικές διατάξεις ισχύουν επίσης στη Νορβηγία από τα τέλη της δεκαετίας του '80, απαγορεύοντας την χρήση εγχρώμων ελαίων λυχνίας.

Τα εθνικά κέντρα δηλητηριάσεων έχουν καταγράψει και αναφέρει ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται μικρά παιδιά που πίνουν έλαια λυχνίας. Η συχνότητα των σχετικών δηλητηριάσεων σε πολλά κράτη μέλη κυμαίνεται γύρω στις 10 περιπτώσεις ετησίως ανά εκατομμύριο κατοίκων. Έχουν επίσης αναφερθεί θάνατοι στη Γερμανία.

Μελέτες για τον εν λόγω τύπο ατυχημάτων έχουν επίσης διεξαχθεί σε κέντρα δηλητηριάσεων στη Γερμανία, στις Κάτω Χώρες, στην Αυστρία και στη Σουηδία. Αναμένονται επίσης στοιχεία από 12 κράτη μέλη στο πλαίσιο του προγράμματος EHLASS.

Βέλγιο

Αναφέρθηκαν 130 κρούσματα στο κέντρο δηλητηριάσεων στο διάστημα 1995-1996. Η πλειονότητα των κλήσεων αφορούσε παιδιά (111), πολλά από αυτά κάτω των δύο ετών (48), και πολλά μεταξύ 2-4 (44). Το 25% των περιστατικών αυτών εισήχθη σε νοσοκομείο.

Δανία

Σε δανική μελέτη από το 1989, βάσει δεδομένων του EHLASS, αναφέρονται 11 ατυχήματα για περίοδο ενός έτους. Η συχνότητα περιστατικών πριν και μετά τη θέσπιση νομοθεσίας το 1993 ήταν, για το διάστημα 1989-1992, 301 ανά εκατομμύριο κατοίκων, και για το διάστημα 1993-1996, 177 ανά εκατομμύριο κατοίκων.

Γερμανία

Το ομοσπονδιακό ίδρυμα προστασίας της υγείας των καταναλωτών και κτηνιατρικής ανέφερε 250-300 κρούσματα χημικής πνευμονίας στο διάστημα 1993-1995. Όσον αφορά την εξέλιξη των κρουσμάτων από το 1993, κατέγραψε μία αύξηση των κλήσεων για ενημέρωση μετά από κρούσματα δηλητηρίασης: οι κλήσεις διπλασιάζονται μεταξύ του 1990 και του 1995 (από 429 σε 886 ετησίως). Το έλαιο λυχνίας αποτελεί τον συνηθέστερο επιβλαβή παράγοντα για τα παιδιά (ακολουθούμενο από τα προϊόντα καθαρισμού νεροχυτών, τις βαφές, τα εντομοκτόνα και τα προϊόντα γενικού καθαρισμού).

Το 1996 εκπονήθηκε λεπτομερέστερη μελέτη. Το Ίδρυμα κατέγραψε 21 κρούσματα δηλητηρίασης παιδιών κάτω των 2 ετών από έλαια λυχνίας τα οποία εισήχθησαν σε νοσοκομείο, εκ των οποίων 16 κρούσματα για τα οποία ευθύνονταν έγχρωμα ή αρωματισμένα έλαια. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις τα σχετικά με το προϊόν αυτά δεδομένα δεν αναφέρονταν.

Κάτω Χώρες

Λόγω του αυξανόμενου αριθμού δηλητηριάσεων από έλαια λυχνίας εκπονήθηκε το 1996 μελέτη από το Εθνικό κέντρο ελέγχου δηλητηριάσεων (NVIC), σε στενή συνεργασία με το Γενικό ίδρυμα προστασίας της υγείας (HIGB). Κυκλοφόρησαν ερωτηματολόγια για όλα τα κρούσματα ενδεχόμενης δηλητηρίασης από έλαια λυχνίας για τα οποία ζητήθηκε η βοήθεια του NVIC (165 κρούσματα). Η πλειονότητα των κρουσμάτων αφορούσε παιδιά ηλικίας 1-2 ετών. Στο 68% των κρουσμάτων τα παιδιά είχαν πιεί από την λυχνία, ενώ στο 23% αναφέρθηκε κατάποση από την φιάλη. Αναφέρθηκαν συμπτώματα για το 77% των περιπτώσεων. Τα συνηθέστερα συμπτώματα ήταν βήχας, εμετοί και λήθαργος ή ζάλη. Χημική πνευμονία αναφέρθηκε στο 10% περίπου των κρουσμάτων.

Αυστρία

Μεταξύ του Μαΐου 1994 και του Φεβρουαρίου 1997 πραγματοποιήθηκαν 150-200 κλήσεις μετά από κρούσματα δηλητηρίασης στην Αυστρία, κατά τις οποίες ζητούνταν σχετικές οδηγίες. 25 περιστατικά εισήχθησαν σε νοσοκομείο, εκ των οποίων 18 απαίτησαν μακροπρόθεσμη θεραπεία. Στο 50% περίπου των κρουσμάτων είχαν συγκεντρωθεί πληροφορίες για το προϊόν. Στο 90% περίπου των τελευταίων αυτών, ευθύνονταν για τη δηλητηρίαση έγχρωμα ή αρωματισμένα έλαια. Τα ατυχήματα συνέβησαν ως επί το πλείστον στο σπίτι και αφορούσαν παιδιά ηλικίας 1 έως 6 ετών.

Σουηδία

Στο σουηδικό κέντρο πληροφοριών για δηλητηριάσεις, τα αποστάγματα πετρελαίου κατέχουν την τρίτη θέση μεταξύ των χημικών ουσιών οι οποίες αποτελούν τις συνηθέστερες αιτίες ατυχημάτων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών. Καταγράφονται ετησίως 500 περίπου περιστατικά κατάποσης, από παιδιά, αποσταγμάτων πετρελαίου του τύπου που χρησιμοποιείται στις λυχνίες ελαίου. Η πλειονότητα των περιπτώσεων αφορά συστήματα που θέτουν σε λειτουργία σχάρες ψησίματος. Οι λυχνίες ελαίου ευθύνονται για 150 περίπου κρούσματα ετησίως.