ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2607/01

υποβολή: Ilda Figueiredo (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(26 Σεπτεμβρίου 2001)

Θέμα: Περιπτώσεις διπλής φορολόγησης των εσόδων εξ εργασίας

Πολλές δεκάδες πορτογάλων εργαζομένων προσελήφθησαν στο αεροδρόμιο, στην Πορτογαλία, από την Cogefar-Impresit (ιταλική επιχείρηση με παράρτημα στην Πορτογαλία), τον Αύγουστο του 1990, για να εργασθούν ως απεσπασμένοι στις Βρυξέλλες, στον κλάδο των κατασκευών. Οι άνθρωποι αυτοί, για να είναι τυπικώς εντάξει,πέγραψαν τον Νοέμβριο του 1990, σύμβαση με την CDK, (επιχείρηση που εδρεύει στο Βέλγιο).

Μέχρι τα μέσα Ιουνίου 1991, οι εργαζόμενοι πληρωνόντουσαν στην Πορτογαλία με επιταγή.

Κατά το 1990 και 1991, η Cogefar είχε δηλωμένους τους εργαζομένους αυτούς στην Πορτογαλία, όχι όμως όπως θα έπρεπε. Για παράδειγμα, ο μισθός ενός εργαζομένου δηλώθηκε στην Πορτογαλία, από την Αύγουστο ώς το Δεκέμβριο του 1990, ως ανερχόμενος σε 270 000 εσκούδος ενώ στο Βέλγιο, για την αυτή περίοδο, 700 000 βελγικά φράγκα και χωρίς οικογενειακά επιδόματα, παρόλον ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.

Σ'ό,τι αφορά τους φόρους εισοδήματος για τα έτη 1990 και 1991 (που απαίτησε το Βέλγιο), οι βελγικές οικονομικέςπηρεσίες ισχυρίζονται ότι πρέπει να καταβληθούν στη βελγική εφορία, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τη διμερή συμφωνία (άρθρο 15), οι αμοιβές δεν κατεβλήθησαν από επιχείρηση εδρεύουσα εκτός βελγικού εδάφους, εφόσον εβάρυναν την CDK, μέρος της οποίας αποτελούσε η Cogefar. Οι εργαζόμενοι αμφισβητούν τον ισχυρισμό αυτό βασιζόμενοι στο γεγονός ότι, κατά την συγκεκριμένη περίοδο, οι αμοιβές τους εβάρυναν την Cogefar η οποία έδρευε στην Πορτογαλία και ότι πληρωνόντουσαν στην Πορτογαλία, όπου και κατέβαλλαν φόρους. Οι δηλώσεις που κατέθεσε η CDK είναι, συνεπώς, ψευδείς και παραποιημένες.

Σήμερα, 50 περίπου πορτογάλοι εργαζόμενοι, των οποίων η εργασιακή κατάσταση στις Βρυξέλλες είναι απολύτως κανονική, είναι θύματα της κατάστασης αυτής και έχουν πολύψηλές φορολογικές οφειλές έναντι του βελγικού κράτους επειδή μία επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προέβη, προφανώς, κατά το 1990/1991, σε ψευδείς δηλώσεωις.

Για τον λόγο αυτό ζητώ από την Επιτροπή να με ενημερώσει σχετικά με τα μέτρα που δύνανται να ληφθούν για την επίλυση της κατάστασης.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Νοεμβρίου 2001)

Το ζήτημα που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αφορά ειδικά την κατάσταση ορισμένων Πορτογάλων εργαζομένων μιας επιχείρησης που είναι εγκατεστημένη στην Πορτογαλία οι οποίοι, κατά τη διάρκεια των ετών 1990 και 1991, αποσπάστηκαν στο Βέλγιο για να απασχοληθούν στον τομέα των κατασκευών. Σύμφωνα με τις πληροφορίες πουπέβαλε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, φαίνεται ότι κατά την προαναφερθείσα περίοδο οι εργαζόμενοι εξακολούθησαν να λαμβάνουν το μισθό τους στην Πορτογαλία όπου κατέβαλαν φόρους. Μετά τις δηλώσεις της βελγικής επιχείρησης στην οποία είχαν εργαστεί, αυτοί οι εργαζόμενοιποβλήθηκαν επίσης στη βελγική φορολογία, δεδομένου ότι οι βελγικές αρχές θεώρησαν ότι οι αποδοχές των εν λόγω εργαζομένων δεν είχαν αναληφθεί από οντότητα εγκατεστημένη εκτός Βελγίου.

Επειδή επομένως επιβλήθηκε διπλή φορορολογία σ'αυτούς τους εργαζόμενους, το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ρωτά αν μπορούν να ληφθούν μέτρα για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση.

Κατ'αρχήν, η Επιτροπήπενθυμίζει ότι το κοινοτικό δίκαιο, και ιδίως το άρθρο 49 της συνθήκης ΕΚ, απαγορεύει στα κράτη μέλη να εμποδίζουν την ελεύθερη διαμεθοριακή παροχήπηρεσιών μέσω της διπλής φορολόγησης.

Για το σκοπό αυτό, πρέπει ναπογραμμίσουμε ότι η Σύμβαση της 16ης Ιουλίου 1960 που έχει συναφθεί μεταξύ της Πορτογαλίας και του Βελγίου καθορίζει κανόνες που ισχύουν σε θέματα φορολογίας για να αποτραπεί η διπλή καταβολή φόρων. Σε ό,τι αφορά την καταβολή των αποδοχών ανεξάρτητων εργαζομένων, τα άρθρα 15 και 23 θεσπίζουν κανόνες για να καθοριστεί σε ποιό από τα δύο κράτη πρέπει να φορολογούνται οι αποδοχές.

Σε σχέση με την συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκτιμήσει τις συνθήκες και δεν μπορεί να αποφανθεί σχετικά με τα μέτρα που προβλέπει η εθνική νομοθεσία στουςποκείμενους στο φόρο στην περίπτωση που, αντίθετα από τους κανόνες που προβλέπει η Σύμβαση, έλαβε χώρα διπλή φορολογία των εισοδημάτων.