ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3377/00

υποβολή: Paul Rbig (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Φραγμοί στο εμπόριο της βιομηχανίας ξυλείας κατά τις παραδόσεις στην Ολλανδία

Για τις εξαγωγές ξύλινων πλαισίων παραθύρων κολλημένων με δακτυλικό αρμό στην Ολλανδία απαιτείται ένα πιστοποιητικό ΚΟΜΟ. Οι προδιαγραφές αυτού του πιστοποιητικού διαφέρουν εν μέρει από τις αυστριακές, γερμανικές και ελβετικές προδιαγραφές.

Ειδικότερα ο έλεγχος των προδιαγραφών αυτών για το πιστοποιητικό ΚΟΜΟ συνεπάγεταιψηλές δαπάνες. Η Ολλανδία προβλέπει τέσσερις εξετάσεις το χρόνο, ενώ αντίθετα όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες απαιτούν κατ' ανώτατο όριο δύο εξετάσεις για τις προδιαγραφές των εμπορευμάτων.

Εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα η εξέταση αυτή μπορεί να διεξαχθεί μόνον από το ίδρυμα ερευνών για τη ξυλεία Austria 3, αλλά η βασική εξέταση εξακολουθεί να διενεργείται από ολλανδικό ινστιτούτο μέσω εξαιρετικά γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Εν συνεχεία εκθέτονται λεπτομερέστερα προβλήματα:

Για την ταξινόμηση και την εξέταση συγκολλητικών ουσιώνπάρχουν ευρωπαϊκές προδιαγραφές οι οποίες εφαρμόζονται επίσης στην Ολλανδία. Ωστόσο, εάν μια κόλλα ή ένα παρεμφερές προϊόν εξετάζεται και πιστοποιείται από διακεκριμένο ευρωπαϊκό ερευνητικό ίδρυμα, η διαδικασία αυτή δεν αναγνωρίζεται για το πιστοποιητικό ΚΟΜΟ. Η ίδια εξέταση πρέπει να επαναληφθεί από ένα ολλανδικό ινστιτούτο.

Προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα αυτά, επιχειρείται, σε συνεργασία με τα ινστιτούτα ερευνών και ελέγχου της Γερμανίας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και της Αυστρίας, να εναρμονιστεί η ισχύουσα οδηγία για τα πλαίσια παραθύρων και να προσαρμοστεί στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, αλλά η Ολλανδία, ήδη μετά τις πρώτες συζητήσεις, αποσύρθηκε και δεν συνεργάζεται πλέον.

Ένα άλλο πρόβλημα αφορά την πιστοποίηση προϊόντων ξυλείας. Για πολλά σχέδια δημοσίων έργων απαιτείται μόνο στην Ολλανδία πιστοποιητικό της χρησιμοποιούμενης ξυλείας όσον αφορά τη βιωσιμότητα της διαχείρισης των δασικών πόρων. Στην Αυστρία επίσης προβλέπεται στη νομοθεσία για τα δάση ο διαρκής έλεγχος της βιωσιμότητας της διαχείρισης των δασικών πόρων.

Επί του παρόντος δημιουργείται ένα ευρωπαϊκό σύστημα πιστοποίησης PEFC (Πανευρωπαϊκή Πιστοποίηση των Δασών) στο οποίο μετέχουν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη εκτός της Ολλανδίας.

Για το λόγο αυτό, τίθεται το ερώτημα εάν τέτοιου είδους γραφειοκρατικά μέτρα προκαλούν φραγμούς στο εμπόριο που δεν θα έπρεπε ναπάρχουν στην ΕΕ.

Οι απαιτήσεις για τα τεχνικά προϊόντα στην Ολλανδία θα έπρεπε να είναι ταυτόσημες ως προς όλα τα βασικά θέματα με τις αντίστοιχες απαιτήσεις που ισχύουν στην Κεντρική Ευρώπη.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Δεκεμβρίου 2000)

Στο βαθμό που οι ολλανδικές απαιτήσεις σχετικά με τους ελέγχους στις κόλλες ξύλινων πλαισίων παραθύρων που κολλούνται με δακτυλικό αρμό, όπως περιγράφονται από το αξιότιμο μέλος, αποτελούν κρατικά μέτρα στα οποία εφαρμόζονται τα άρθρα 28 έως 30 (πρώην άρθρα 30 έως 36) της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή εκτιμά ότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης θα πρέπει να εφαρμόζεται στα μέτρα αυτά.

Η γενική αυτή αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης απαιτεί από τις αρχές του κράτους μέλους προορισμού να λαμβάνουνπόψη τους ελέγχους, τις αναλύσεις και τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στο κράτος μέλος προέλευσης στο βαθμό που τα αποτελέσματά τους θα τεθούν στη διάθεσή τους και θα επιτρέπουν να διαπιστωθεί ότι το προϊόν ανταποκρίνεται με ικανοποιητικό τρόπο στο στόχο που θέτει ο κανονισμός του κράτους μέλους καταγωγής(1).

Προκύπτει ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να απαιτούν από κάποιο οικονομικό φορέα, χωρίς να παραβαίνουν τα άρθρα 28 έως 30 της συνθήκης ΕΚ, ναποβάλει τα προϊόντα του ή τα συστήματα παραγωγής που εφαρμόζει σε δοκιμές ή αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν ήδη στο κράτος μέλος προέλευσης και τα αποτελέσματα των οποίων είναι στη διάθεση των αρχών του κράτους μέλους προορισμού.(2).

Όσον αφορά την ολλανδική απαίτηση σχετικά με την πιστοποίηση ότι το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε προέρχεται από βιώσιμη δασική εκμετάλλευση, θα πρέπει ναπενθυμιστεί ότι η Επιτροπή αντιτάχθηκε σε ένα γενικό σύστημαποχρεωτικής πιστοποίησης που κοινοποιήθηκε από τις ολλανδικές αρχές με αριθμό 98/319/NL, δυνάμει της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22 Μαΐου 1998 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών(3).

Όσον αφορά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών καιπηρεσιών, η Επιτροπή διαπίστωσε στην Πράσινη Βίβλο της Οι δημόσιες συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κατευθύνσεις και προβληματισμοί για το μέλλον(4) ότι οι οδηγίες στον εν λόγω τομέα περιέχουν πολλές δυνατότητες ώστε να ληφθούνπόψη περιβαλλοντικά θέματα, ιδίως δε στη φάση ορισμού των τεχνικών προδιαγραφών, επιλογής τωνποψηφίων και αξιολόγησης των προσφορών. Στην ανακοίνωσή της σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις(5), η Επιτροπή αναλαμβάνει τηνποχρέωση να καταρτίσει ανακοίνωση για το εν λόγω θέμα. Η ανακοίνωση αυτή είναιπό κατάρτιση.

(1) Βλέπε κυρίως απόφαση του Δικαστηρίου, της 8ης Ιουνίου 1993, Επιτροπή κατά Βελγίου, Υπόθεση C-373/92, Συλλογή 1993, σ. I-3107.

(2) Υπόθεση της 11ης Μαΐου 1989, ποινική δίκη κατά Esther Rene Wurmser, χήρας Bouchara και εταιρίας Norlaine,πόθεση 25/88 Μαΐου 1989, σ. 1105.

(3) ΕΕ L 204 της 21.7.1998.

(4) COM(96)583 τελικό.

(5) COM(98)143 τελικό.