ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2248/01

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Ανεξέλεγκτες χωματερές στα νησιά του Αιγαίου

Σύμφωνα με δημοσιεύματα εφημερίδων, πάνω από 150 000 τόνοι απορριμμάτων εναποτίθενται κάθε χρόνο στις 250 ανεξέλεγκτες χωματερές των νησιών του Αιγαίου και σε πολλές περιπτώσεις τα λύματα των πόλεων καταλήγουν στην θάλασσα με δυσμενείς επιπτώσεις για το περιβάλλον, την δημόσιαγεία και τον τουρισμό. Σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ(1) για τα αστικά Απόβλητα τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλοι οι οικισμοί να διαθέτουν δίκτυα αποχέτευσης αστικών λυμάτων έως 31/12/2000 το αργότερο για οικισμούς για ισοδύναμο πληθυσμού άνω των 15 000 κατοίκων, ..

Ποιους λόγους επικαλείται η Ελλάδα για την μη συμμόρφωση στις διατάξεις της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ· Με ποιο τρόπο θα παρέμβει η Επιτροπή ώστε οι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων (ΧΥΤΑ) που έχουν ήδη σχεδιασθεί και εγκριθεί να λειτουργήσουν το συντομότερο δυνατόν·

(1) ΕΕ L 135 της 30.5.1991, σελ. 40.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Οκτωβρίου 2001)

Από την άποψη της κοινοτικής νομοθεσίας για τη διαχείριση αποβλήτων, είναι σημαντικό ναπογραμμιστεί ότι η οδηγία 75/442/EOK του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε(1) καθορίζει ορισμένεςποχρεώσεις για τα κράτη μέλη σχετικά με τη διαχείριση της διάθεσης αποβλήτων. Συγκεκριμένα, το άρθρο απαιτεί από τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα απόβλητα ανακτώνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινηγεία και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που θα μπορούσαν να βλάψουν το περιβάλλον. Δυνάμει της εν λόγω διάταξης, απαιτείται από τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να απαγορευθεί η εγκατάλειψη, η απόρριψη ή η ανεξέλεγκτη διάθεση αποβλήτων. Επιπλέον, το άρθρο 8 απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι κάθε κάτοχος αποβλήτων τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή εξασφαλίζει ο ίδιος την ανάκτηση ή τη διάθεσή τους, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας. Επιπλέον, το άρθρο 9 απαιτεί ότι κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση που διεξάγει εργασίες διάθεσης αποβλήτων πρέπει να διαθέτει άδεια από την αρμόδια εθνική αρχή. Εκτός από την οδηγία 75/442/EOK του Συμβουλίου, τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφούνται με τις διατάξεις της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περίγειονομικής ταφής των αποβλήτων(2) και της οδηγίας 91/689/EOK του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα(3).

Όσον αφορά τα αστικά λύματα, η οδηγία 91/271/EOK του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991 για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων(4) καλύπτει κυρίως τη συλλογή, την επεξεργασία και την απόρριψη των αστικών λυμάτων και των λυμάτων ορισμένων βιομηχανιών. Το αναφερθέν άρθρο 3 της οδηγίας διασφαλίζει τον εξοπλισμό των οικισμών π.χ. με δίκτυα αποχέτευσης εντός ορισμένου

χρονικού διαστήματος. Εντούτοις η οδηγία θεσπίζει επίσης ορισμένες γενικές διατάξεις για τη λυματολάσπη, όπως η διάταξη για καταχώριση ή χορήγηση άδειας για τη διάθεση λυματολάσπης πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1998 (άρθρο 14.2) και η απαγόρευση της διάθεσης λυματολάσπης στα ύδατα επιφάνειας πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1998 (άρθρο 14.3).

Το έτος 2000 οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή τους κανονισμούς τους σχετικά με τη λυματολάσπη που απαιτούνται από την οδηγία 91/271/EOK. Εκτός από τα νομικά ζητήματα, οι ελληνικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι το κύριο μέρος της παραχθείσας λυματολάσπης διατίθεται σε χωματερές και ένα μικρό μέρος επαναχρησιμοποιείται. Για το έτος 2000 προβλέφθηκε να διατεθεί περίπου το 94 % σε χωμετερές και να επαναχρησιμοποιηθεί περίπου το 6 % στη γεωργία και αλλού.

Η Επιτροπή εντούτοις θα παρακολουθήσει την πρόοδο των ελληνικών αρχών κατά την εφαρμογή της ανωτέρω οδηγίας.

Εάν το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ή άλλο πρόσωπο έχει οποιαδήποτε στοιχεία σχετικά με συγκεκριμένεςποχρεώσεις προς την Κοινότητα οι οποίες έχουν παραβιαστεί σε κάθε ειδική περίπτωση, καλείται να θέσει τα σχετικά γεγονόταπόψη της Επιτροπής, η οποία θα προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για να διασφαλίσει ότιπάρχει πλήρης συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο περί περιβάλλοντος.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία του Συμβουλίου 91/156/EOK (ΕΕ L 78 της 26.3.1991) και την απόφαση της Επιτροπής 96/350/ΕΚ (ΕΕ L 135 της 6.6.1996).

(2) ΕΕ L 182 της 16.7.1999.

(3) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.

(4) Όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1998/15/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 67 της 7.3.1998).