ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0578/99

υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ανάθεση στην Ιταλία μιας εντολής επιτροπείας των Ηνωμένων Εθνών στην Αλβανία

Προκειμένου να αναλάβει η Επιτροπή μία πρωτοβουλία για να ανατεθεί στην Ιταλία μία εντολή επιτροπείας των Ηνωμένων Εθνών στην Αλβανία επισημαίνεται ότι:

1. Ο θεσμός αυτός - ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη μεταπολεμική δεκαετία και ήταν "κληρονομιά" της Κοινωνίας των Εθνών μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο - έδωσε ανέκαθεν θετικά αποτελέσματα, όπως αποδεικνύει η εντολή για τη Σομαλία που δόθηκε στην Ιταλία κατά τη δεκαετία του 50 και επέτρεψε την πλήρη ανασυγκρότηση της εσωτερικής διαχειριστικής δομής της Σομαλίας και έφερε ακόμη και σε ενεργητικό το οικονομικό και εμπορικό ισοζύγιο της χώρας με το εξωτερικό;

2. Οι μέχρι σήμερα αναληφθείσες πρωτοβουλίες δεν είχαν αίσια έκβαση: πράγματι, ενώ η Ιταλία διέθεσε για την Αλβανία από το 1991 έως το 1998 σχεδόν 2000 δισ. LIT σήμερα η Αλβανία, όχι μόνο βρίσκεται σε χειρότερη θέση από πρίν αλλά και "μεταδίδει την ασθένεια" στην Απουλία - την απέναντί της ιταλική περιοχή - με ισχυρά και ανεξέλεγκτα ρεύματα προσφύγων, πέραν των μαζικών αποστολών ναρκωτικών, όπλων κάθε είδους και χιλιάδες γυναικών, ακόμη και νεώτατων, οι οποίες, εκβιαζόμενες κατά διαφόρους τρόπους, καταλήγουν στα κυκλώματα της πορνείας;

3. Στα 2000 δισ. που διέθεσε η Ιταλία προστίθενται τα όχι μικρότερα ποσά που χορήγησε η Ευρωπαϊκή Ένωση τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση της κ. Leonie van Bladel (A4-0041/99) που συζητήθηκε στην ολομέλεια του Στρασβούργου στις 11 Φεβρουαρίου 1999, ανέρχονται σε 1.500 δισ. ακόμη LIT για το χρονικό διάστημα 1991-1998 και στα οποία πρέπει σήμερα να προστεθεί μία μακροοικονομική βοήθεια 40 δισ. LIT.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι, προτού συνεχισθεί η αλόγιστη διασπάθιση πόρων, θα ήταν σκόπιμη μία ριζική μεταβολή της πολιτικής και των τρόπων της ιταλικής παρουσίας, καθώς και εκείνης της ΕΕ στην Αλβανία;

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Απριλίου 1999)

Η πρωτοβουλία ανάθεσης εντολής από τα Ηνωμένα θνη σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής νωσης για τρίτη χώρα δεν εμπίππτει στις αρμοδιότητες της Επιτροπής. Στην περίπτωση της Αλβανίας, είναι εξάλλου σκόπιμο να τονιστεί ότι η χώρα αυτή είναι μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας και μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 1994. Επιπλέον, η Επιτροπή έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι συνεπεία της κρίσης του 1997, η Αλβανία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από μεγάλο βαθμό αστάθειας, γεγονός που έχει επίσης επιπτώσεις στις γειτονικές χώρες και κυρίως στην περιφέρεια της Ιταλίας στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος.

Από το τέλος του 1997, η διεθνής κοινότητα και πρωταρχικά η ΕΕ (μόνο η τελευταία χορήγησε ποσό άνω των 150 εκατομμυρίων ευρώ), συνδράμει την Αλβανία βάσει ενός συνολικού προγράμματος για την προώθηση της διαδικασίας σταθεροποίησης και ανάπτυξης της χώρας, και ιδίως μέσω μιας ειδικής συνδρομής στην αστυνομία, τη δικαιοσύνη, τα τελωνεία και τη δημόσια διοίκηση γενικά. Επιπλέον, παρέχεται ανθρωπιστική βοήθεια, περιλαμβανομένης της βοήθειας που χορηγείται στους πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο. Στο μακροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση της χώρας βελτιώθηκε αισθητά το 1998. Η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι η ενίσχυση του αλβανικού κράτους και της αλβανικής διοίκησης είναι η μόνη δυνατή λύση για την περαιτέρω βελτίωση της κατάστασης στη χώρα. Επιπλέον, η ενισχυμένη παρουσία μιας διεθνούς αστυνομικής δύναμης, στο πλαίσιο της αποστολής της Δυτικοευρωπαϊκής νωσης, υποστηριζόμενη από μια Κοινή Δράση της Κοινότητας που εγκρίθηκε στις 9 Μαρτίου 1999, θα μπορέσει να συμβάλει στη δημιουργία ασφαλέστερων συνθηκών που θα διευκολύνουν τη σταθεροποίηση και την οικονομική ανάπτυξη της Αλβανίας.

Γενικά, η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη διαδικασία σταθεροποίησης και ανάπτυξης της χώρας. Αυτό απεικονίζεται στην πολιτική αποστολή του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΟΣΑ), στην Αλβανία, στην δραστηριότητα της ομάδας των φίλων της Αλβανίας ως ανεπισήμου συμβουλευτικού φόρουμ, υπό την κοινή προεδρία του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής νωσης, και στο συντονισμό μεταξύ των χρηματοδοτών στους τομείς-κλειδιά, που διασφαλίζεται από την Επιτροπή και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.