ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0685/03

υποβολή: Marie Isler Bguin (Verts/ALE), Jos Mendiluce Pereiro (PSE)και Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(7 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Ισπανικό Εθνικό Υδρολογικό Σχέδιο, Διαρθρωτικά Ταμεία και στάθμιση κόστους/ωφέλειας

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετά την αίτηση της ισπανικής Κυβέρνησης για συγχρηματοδότηση από κονδύλια της ΕΕ των έργων που προβλέπονται από το Εθνικό Υδρολογικό Σχέδιο (PHN) και ιδιαίτερα εκείνων που συνδέονται με την εκτροπή τωνδάτων του Έβρου προς τη μητροπολιτική περιοχή της Βαρκελώνης και προς τις περιφέρειες της Βαλένθια και της Μούρθια.

Σύμφωνα με ομάδα επιστημόνων(1), η οικονομική στάθμιση κόστους/ωφέλειας των εκτροπών αυτών δίνει και στις δύο περιπτώσεις αρνητικό αποτέλεσμα. Από τη στάθμιση αυτή προκύπτει ποσό 2 204,02 εκατ. ευρώ, χωρίς ναπολογίζονται οι δαπάνες για τη βελτίωση των μεταγγιζόμενωνδάτων για αστική χρήση, ούτε οι δαπάνες που θα προκύψουν λόγω κλιματικών μεταβολών, και 3 556,34 εκατ. ευρώ, εάν συμπεριληφθούν και οι δαπάνες αυτές. Δεδομένης της κατάστασης αυτής, οι ίδιοι επιστήμονες προτείνουν εναλλακτικές φόρμουλες εκμετάλλευσης και διαχείρισης τωνδάτων(2). Οι φόρμουλες αυτές βασίζονται περισσότερο στη διαχείριση της ζήτησης παρά στην αύξηση της προσφοράς του νερού και ανταποκρίνονται σε μια πολιτική βιώσιμης ανάπτυξης που συνυπολογίζει τη χωρητικότητα των παραλίων και την αναγκαιότητα ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού παράκτιων ζωνών (Integrated Coastal Zone Management), όπως συστήνει η ίδια η Επιτροπή.

Μια πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Berkeley επιβεβαιώνει επίσης τους ενδοιασμούς σχετικά με την κοινωνικοοικονομική βιωσιμότητα των εκτροπών, επικυρώνοντας τις επικρίσεις των προαναφερθέντων ισπανών πανεπιστημιακών και επικρίνοντας την απουσία χρηματοοικονομικής μελέτης που να ορίζει το ποιος θα πληρώσει και το πώς θα διασφαλιστεί η κάλυψη του κόστους των εκτροπών. Στην ίδια μελέτη γίνεται αναφορά σε παρόμοια σχέδια που σημαδεύτηκαν από σοβαρές οικονομικές αποτυχίες στις ΗΠΑ(3).

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1260/1999(4), οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις για μεγάλα έργα, όπως οιποδομές για τις εκτροπές του Έβρου, πρέπει να στηρίζονται σε ανάλυση των δαπανών και της κοινωνικοοικονομικής σκοπιμότητάς τους, με ένδειξη του προβλεπόμενου δείκτη χρησιμοποίησης και του προβλέψιμου αντίκτυπου για την ανάπτυξη ή την αναδιάρθρωση της οικείας περιοχής.

1. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η πολιτική των εκτροπών του PHN δεν στηρίζεται σε σταθερές βάσεις ως προς την ανάλυση κόστους/ωφέλειας και ότι θα έπρεπε, τουλάχιστον, να ληφθούνπόψη οι εναλλακτικές προτάσεις πριν από την έγκριση της συγχρηματοδότησης από τα Διαρθρωτικά Ταμεία και ιδιαίτερα από το ΕΤΠΑ·

2. Θα ήταν διατεθειμένη η Επιτροπή να κατευθύνει τους χρηματοδοτικούς πόρους που ζητούν οι ισπανικές Αρχές για τη συγχρηματοδότηση των εκτροπών του Έβρου προς εναλλακτικά μέτρα όπως αυτά στα οποία αναφέρεται η παρούσα ερώτηση·

(1) Arrojo Agudo P. y otros, Anlisis y valoracin socioeconmica de los trasvases del Ebro, WWF European Office, Σεπτέμβριος 2002.

(2) Για τη μητροπολιτική περιοχή της Βαρκελώνης: ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των αστικών δικτύων, μείωση της ζήτησης μέσω προγραμμάτων οικιακών και βιομηχανικών καλών πρακτικών και, ως τελευταία επιλογή, αφαλάτωση θαλάσσιωνδάτων. Για τις περιφέρειες της Βαλένθια και της Μούρθια: έλεγχος των παράνομων αρδευτικών εκμεταλλεύσεων,λοποίηση ενός κοινωνικο-περιβαλλοντικού προγράμματος αναδιάρθρωσης των αρδεύσεων, ανάπτυξη μιας τράπεζαςδάτων που θα επιτρέπει τη μεταβίβαση,πό την προοπτική μιας αγοράς στην οποία θα παρεμβαίνει η Διοίκηση, δικαιωμάτων εκχώρησης ή ιδιοκτησίας μεταξύ ιδιωτών, ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των αστικών δικτύων και επίσης, ως τελευταία επιλογή, αφαλάτωση θαλάσσιωνδάτων.

(3) A. Horne & others, A technical review of the Spanish National Hydrological Plan (Ebro river out-of-basin diversion), Fundacin Universidad Politcnica de Cartagena, 7 Ιανουαρίου 2003.

(4) ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Απριλίου 2003)

Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών η επιλογή των έργων που πρόκειται να συγχρηματοδοτηθούν από τα προγράμματα των Διαρθρωτικών Ταμείων.

Ωστόσο, τα κράτη μέληποχρεούνται να κοινοποιούν τα έργα εκείνα, για τα οποία ζητείται κοινοτική συγχρηματοδότηση και των οποίων το κόστοςπερβαίνει το όριο των 50 εκατομμυρίων ευρώ που προβλέπεται από το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999(1) του Συμβουλίου. Τα έργα αυτά θα πρέπει να πληρούν όλες τις απαιτήσεις που προβλέπονται για τα μεγάλα έργα, και ιδίως τις απαιτήσεις του άρθρου 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, καθώς και τηςπόλοιπης εφαρμοστέας κοινοτικής νομοθεσίας.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999 περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία, ΕΕ L 161 της 26.6.1999.