ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0058/99

υποβολή: Lucio Manisco (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(27 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Πειθαρχικά μέτρα

Στην υπόθεση Van Buitenen η Επιτροπή κατέδειξε ότι ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των ΕΚ χρησιμοποιήθηκε μόνο με στόχο την επιβολή αυστηρών κυρώσεων σε μέλος του προσωπικού, χωρίς να του δίνει καμία δυνατότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Μπορεί να διευκρινίσει η Επιτροπή:

1. Σε ό,τι αφορά τον κ. Van Buitenen:

- μέσα σε πόσες μέρες έλαβε την απόφαση και εφήρμοσε τις κυρώσεις,

- ποιές ακριβώς είναι οι επιβληθείσες κυρώσεις και ποιους λόγους επικαλέστηκε για την επιβολή τους,

- τι δυνατότητες είχε ο εν λόγω υπάλληλος να υπερασπιστεί τον εαυτό του,

- δεν νομίζει ότι μια κατά γράμμα και κατά τρόπο γραφειοκρατικό εφαρμογή του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, σε μια τόσο σοβαρή περίπτωση, υποδηλώνει αντίποινα κατά του κ. Van Buitenen και λειτουργεί αποτρεπτικά για οποιονδήποτε άλλον υπάλληλο που ενδεχομένως προτίθεται να καταγγείλει διαχειριστικές ατασθαλίες;

2. Σε γενικές γραμμές:

- πόσοι υπάλληλοι έχουν τιμωρηθεί τα τρία τελευταία χρόνια με κυρώσεις ανάλογες με αυτές που επιβλήθηκαν στον κ. Van Buitenen, και για ποιους λόγους;

- πότε ξεκίνησε και πόσο διήρκεσε η έρευνα σχετικά με τις καταχρήσεις κεφαλαίων - τα αποκαλούμενα "διαχειριστικά προβλήματα" - από την πλευρά της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Επιτροπής και της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής Βοήθειας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ECHO);

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Μαρτίου 1999)

Σχετικά με την περίπτωση που ανέφερε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή θέλει να επισημάνει ότι στον κ. Van Buitenen δεν έχει επιβληθεί σ' αυτό το στάδιο κανενός είδους πειθαρχική κύρωση. Η απόφαση αναστολής άσκησης των καθηκόντων του αποτελεί ασφαλιστικό διοικητικό μέτρο που προβλέπεται στο άρθρο 88 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης όταν υπάρχουν ισχυρισμοί περί σοβαρών παραπτωμάτων, προϋπόθεση που η Επιτροπή έκρινε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει. Η πειθαρχική διαδικασία εναντίον του κ. Van Buitenen έχει ήδη κινηθεί. Η απόφαση περί αναστολής άσκησης των καθηκόντων δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση. Η Επιτροπή κατέφυγε σ' αυτή τη διαδικασία για άλλες περιπτώσεις διαφορετικής φύσεως τα τελευταία χρόνια (1997-6 περιπτώσεις, 1998-5 περιπτώσεις).

Η Επιτροπή επιθυμεί επίσης να τονίσει ότι η πειθαρχική διαδικασία στην προκειμένη περίπτωση δεν κινήθηκε επειδή ο εν λόγω υπάλληλος επεσήμανε περιπτώσεις απάτης.

Ο λόγος για τον οποίο κινήθηκε ήταν ότι ο υπάλληλος αυτός διαβίβασε σε τρίτους χωρίς άδεια και παρά τις αντίθετες διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, μεταξύ άλλων:

- έγγραφα υπό δικαστική έρευνα που είχε αρχίσει με πρωτοβουλία της Επιτροπής, παρακωλύοντας έτσι την ορθή διεξαγωγή της έρευνας αυτής;

- έγγραφα προσωρινών ελέγχων τα οποία δεν είχαν ακόμα υποβληθεί στην κατ' αντιμωλία διαδικασία;

- έγγραφα που περιέχουν αβάσιμους ισχυρισμούς κατά των συναδέλφων του.

Όσον αφορά τα δικαιώματα της υπεράσπισης, αξίζει να σημειωθεί ότι η πειθαρχική διαδικασία έχει χαρακτήρα αντιπαράθεσης και γι' αυτό ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να διαλέξει την υπεράσπισή του.

Όσον αφορά την περίπτωση του Groupe 4/Securitas, ο δημοσιονομικός ελεγκτής και η UCLAF (Μονάδα συντονισμού για την καταπολέμηση της απάτης) άρχισαν έρευνα τον Αύγουστο του 1997. Μετά την κατάθεση της αναφοράς της UCLAF, η Επιτροπή ζήτησε την έναρξη δικαστικής ανάκρισης από τον Εισαγγελέα των Βρυξελλών και ξεκίνησε εσωτερική διοικητική έρευνα, μετά από την οποία η Επιτροπή άρχισε τον Ιούλιο του 1998, πειθαρχική διαδικασία κατά 4 υπαλλήλων. Οι διαδικασίες αυτές δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί.

Σχετικά με την Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECHO), η UCLAF άρχισε τον Οκτώβριο του 1997, έρευνα, όσον αφορά τις τέσσερις συμβάσεις που υπογράφηκαν από την ECHO. Οι διαπιστώσεις οδήγησαν στην σύνταξη έκθεσης από την UCLAF στις 18 Μαΐου 1998. Τα αποτελέσματα του επί τόπου ελέγχου των εν λόγω επιχειρήσεων, αποτέλεσαν αντικείμενο τελικής έκθεσης, στις 10 Ιουλίου 1998, η οποία διαβιβάστηκε αμέσως στις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Η διοικητική έρευνα που ακολούθησε μετά από την έκθεση της UCLAF στις 18 Μαΐου 1998 και μετά τις παρατηρήσεις των υπεύθυνων, οδήγησε στην σύνταξη έκθεσης στις 9 Νοεμβρίου 1998. Γι' αυτή την υπόθεση, η Επιτροπή έχει κινήσει τρεις πειθαρχικές διαδικασίες.