ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2864/02

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Κόστος των τραπεζικών εμβασμάτων και αρμοδιότητα της Επιτροπής να επιτρέψει την κίνηση νομικής διαδικασίας

Ο Επίτροπος κ. Bolkestein, στην εξαιρετικά σαφή και χρήσιμη απάντηση που έδωσε στη Γραπτή Ερώτηση E-2271/02(1), σημείωσε τη νομική θέση σε ό,τι αφορά τα επιτρεπτά έξοδα για τις διασυνοριακές μεταφορές κεφαλαίων.

Όπως ασφαλώς θα γνωρίζει ο κύριος Επίτροπος, η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέτασε διεξοδικά το ζήτημα του κόστους των τραπεζικών εμβασμάτων στην Ευρωζώνη και της ευρέως διαδεδομένης πρακτικής της επιβολής διπλής προμήθειας για την παροχή τηςπηρεσίας αυτής τόσο από την τράπεζα που εκτελεί την εντολή του εμβάσματος όσο και από την παραλήπτρια τράπεζα στην περίπτωση μεταφορών OUR κατά παράβαση των διατάξεων της οδηγίας σχετικά με τις διασυνοριακές μεταφορές κεφαλαίων (Οδηγία 97/5/ΕΚ(2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου

1997). Ο κ. Επίτροπος ανέφερε στην απάντησή του ότι εάν τράπεζα επιβάλει την καταβολή παρανόμων τελών, ο πελάτης δικαιούται να πιστωθεί με το αχρεωστήτως καταβληθέν ποσόν και προσέθεσε ότι, στο σημείο αυτό, όλα τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει ορθώς την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο αλλά ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να προβεί σε νομικές ενέργειες εάν οι ίδιοι οι πελάτες δεν κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους.

Υπαινίσσεται μήπως η Επιτροπή ότι, ακόμη και σε περίπτωση που η κυβέρνηση ή η Κεντρική Τράπεζα κράτους μέλους αποφεύγει συστηματικά να εξασφαλίσει ότι οι τράπεζές της τηρούν τις διατάξεις της οδηγίας, δεν έχει τη νομική εξουσία να παραπέμψει το εν λόγω κράτος μέλος ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

Εάν η Επιτροπή διαθέτει την εξουσία αυτή αλλά δεν την χρησιμοποιεί και, ως εκ τούτου, αρνείται να απαντήσει σε αίτημα φυσικού ή νομικού προσώπου που επλήγη οικονομικώς ως συνέπεια της παραλείψεως της Επιτροπής να ενεργήσει, δεν κρίνει η Επιτροπή ότι το πρόσωπο αυτό δύναται εντός προθεσμίας δύο μηνών, σύμφωνα με το άρθρο 232 των Ενοποιημένων Συνθηκών, να προσφεύγει στο Δικαστήριο κατά οργάνου της Κοινότητας (της Επιτροπής) το οποίο παρέλειψε να του απευθύνει πράξη εκτός συστάσεως ή γνώμης·

(1) ΕΕ C 137 E της 12.6.2003, σελ. 66.

(2) ΕΕ L 43 της 14.2.1997, σελ. 25.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Νοεμβρίου 2002)

Η εφαρμογή της οδηγίας 97/5/ΕΚ, που αφορά τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων, αποτέλεσε αντικείμενο στενής παρακολούθησης εκ μέρους της Επιτροπής. Η Επιτροπή παρήγγειλε πολλές μελέτες σχετικά με την εξέλιξη των τιμών και σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Οι πληροφορίες αυτές είναι διαθέσιμες στην ακόλουθη διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/internal_market/fr/finances/payment/directives/index.htm)

Η διαδικασία πληρωμών OUR (όλα τα έξοδα εις βάρος του εντολοδότη) θεσπίστηκε για να θέσει τέλος στην πρακτική της παρακράτησης που πραγματοποιείται, γενικά από μία μεσολαβούσα τράπεζα, στο μεταφερόμενο ποσό. Από την εξέταση της Επιτροπής των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο προκύπτει ότι αυτή η διάταξη έχει μεταφερθεί σωστά στα εθνικά δίκαια. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποκλειστεί το γεγονός ότι η διάταξη αυτή μπορεί να αποτελέσει μερικές φορές αντικείμενο κακής εφαρμογής, συχνά λόγω κακής γνώσης των εθνικών διατάξεων από ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η εξέταση του μεγαλύτερου μέρους των καταγγελιών που έλαβε η Επιτροπή δείχνει επίσης ότι, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ύπαρξη μίας διπλής παρακράτησης εξηγείτο από το γεγονός ότι η μία στις τρεις ενεχόμενες τράπεζες θεωρούσε ότι η μεταφορά πίστωσης ήταν SHARE (με μοιρασμένα τα έξοδα).

Όταν η Επιτροπή λαμβάνει μια καταγγελία ενός πελάτη θύματος διπλής παρακράτησης για μία διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης, του εξηγεί καταρχάς ποια είναι τα δικαιώματά του σύμφωνα με την οδηγία 97/5/ΕΚ. Έτσι, γνωρίζοντας τα δικαιώματά του, ο πελάτης είναι καλύτερα ετοιμασμένος να αντιμετωπίσει την τράπεζά του σε περίπτωση προβλήματος. Η Επιτροπή ανακοινώνει επίσης πάντοτε τα στοιχεία των αρμοδίων διαμεσολαβητών του δικτύου FIN-NET: εάν η παρέμβαση του πελάτη στην τράπεζά του παραμείνει χωρίς αποτέλεσμα, τούτος μπορεί να προσφύγει για μία εξωδικαστική επίλυση της διαφοράς στα πλαίσια του δικτύου FIN-NET. Ωστόσο, φαίνεται ότι ο πελάτης θύμα διπλής παρακράτησης διστάζει να εμπλακεί σε μία διαδικασία προσφυγής για ένα μικρό ποσό μερικών ευρώ.

Οπωσδήποτε, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να κινήσει τη διαδικασία παράβασης τόσο σε περιπτώσεις απουσίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο ή λανθασμένης μεταφοράς, όσο και σε περιπτώσεις κακής εφαρμογής των εθνικών διατάξεων που μεταφέρουν στο εθνικό δίκαιο μια οδηγία. Πάντως, από τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή δεν προκύπτει ότι η οδηγία εφαρμόζεται συστηματικά και σκόπιμα κακώς στο ένα ή στο άλλο κράτος μέλος.

Όπως δηλώθηκε στην προηγούμενη απάντηση, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2560/2001(1), όλες οι διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ πρέπει να επιβαρύνονται, αρχής γενομένης από την 1η Ιουλίου 2003, με τα ίδια έξοδα που επιβαρύνουν τις εθνικές πληρωμές, εκ μέρους του δικαιούχου όπως και εκ μέρους του εντολοδότη. Γι' αυτό τον λόγο, η Επιτροπή προτίθεται να τροποποιήσει, μελλοντικά, το νομικό πλαίσιο των διασυνοριακών πληρωμών ώστε να το εναρμονίσει με το πλαίσιο των εθνικών πληρωμών.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2560/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ, ΕΕ L 344 της 28.12.2001.