ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0959/98

υποβολή: Lucio Manisco (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(30 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κολομβία

Η Κολομβία είναι μια χώρα στην οποία το φαινόμενο της κοινής και της πολιτικής βίας είναι ιδιαίτερα σοβαρό: 30.000 δολοφονίες το χρόνο, 4.000 πολιτικές δολοφονίες, κάθε μέρα "εξαφανίζεται" τουλάχιστον ένα άτομο, πάνω από 1.000.000 είναι οι εσωτερικοί πρόσφυγες που υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να ξεφύγουν από τις απειλές θανάτου.

Η αστυνομία της Καρθαγένης δολοφόνησε στις 3.9.1995 τον πολίτη της Ένωσης Giacomo Turra, μετά από παρατεταμένα βασανιστήρια. Στη δίκη που διεξάγεται ακόμη κατά των αστυνομικών που θεωρούνται υπεύθυνοι για τη διάπραξη του ειδεχθούς αυτού εγκλήματος, παρακολουθούμε προσπάθειες παραποίησης των αποδεικτικών στοιχείων που υπάρχουν εις βάρος των κατηγορουμένων.

1. Ποιές πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει η Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών από τότε που έλαβαν γνώση της υπόθεσης και, σε περίπτωση που δεν έχουν ακόμη λάβει μέτρα, για ποιο λόγο αγνοούν μια τόσο χαρακτηριστική περίπτωση της ανάγκης που έχει αυτή η χώρα για δικαιοσύνη και δεν απέστειλαν παρατηρητές προκειμένου να διαπιστωθεί η κανονικότητα της εν λόγω δίκης;

2. Δεν θεωρεί άραγε η Επιτροπή πως η Ένωση οφείλει να αναλάβει επειγόντως πρωτοβουλία προκειμένου να διασφαλίσει το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου που παραβιάζονται από τις λεγόμενες δυνάμεις ασφαλείας και προκειμένου να διαλυθούν αμέσως οι παραστρατιωτικές ομάδες που είναι υπεύθυνες για δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες στην Κολομβία;

3. Δεν θεωρεί άραγε αναγκαίο η Επιτροπή να καθυποτάξει τις διμερείς σχέσεις ΕΕ-Κολομβίας στο σεβασμό μιας πολιτισμένης συνύπαρξης και να περιορίσει κάθε πρωτοβουλία συνεργασίας που δεν έχει αυστηρά ανθρωπιστικούς σκοπούς;

Απάντηση του κ.Marín εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 1998)

1. Η Επιτροπή είχε ήδη την ευκαιρία να επιβεβαιώσει πολλές φορές την πλήρη ταύτιση των απόψεών της με τις απόψεις του Κοινοβουλίου, όσον αφορά τις ανησυχίες που δημιουργεί η εσωτερική κατάσταση της Κολομβίας, που υποβαθμίζεται συνεχώς κατά τους τελευταίους μήνες. Θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να επιτύχει να θέσει τέλος στις επανειλημμένες βιαιοπραγίες κατά των πολιτών και στην σχεδόν πλήρη ατιμωρησία, της οποίας χαίρουν σήμερα οι υπεύθυνοι αυτών των εγκλημάτων.

Για το σκοπό αυτό, παρακολουθεί την εξέλιξη, σε συνεργασία με τις διπλωματικές αντιπροσωπείες των κρατών μελών που βρίσκονται επιτόπου, της δίκης των φερόμενων ως δολοφόνων του Ιταλού υπηκόου Giacomo Turra, που δολοφονήθηκε στην Καρθαγένη στις 3 Σεπτεμβρίου 1995 από την κολομβιανή αστυνομία. Παραπέμπουμε σχετικά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στην απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση Ε-4108/97 του κ. Dell'Alba(1).

2. Η Επιτροπή έχει, εξάλλου, πειστεί για την ανάγκη επέκτασης του ρόλου της διεθνούς κοινότητας κατά την παρακολούθηση της κατάστασης στο εσωτερικό της Κολομβίας, όσον αφορά, ιδίως, τη συνεχή παρακολούθηση της κατάστασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Αντίθετα, κάθε πρωτοβουλία με στόχο την απομόνωση της Κολομβίας θα είχε ως μόνη συνέπεια την αύξηση της βίας.

Η Επιτροπή πιστεύει, λοιπόν, ότι ο ρόλος του τοπικού γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του ανθρώπου είναι εξαιρετικά σημαντικός και αναμένει με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της πρώτης ετήσιας έκθεσής της που υποβλήθηκε κατά την 54η σύνοδο της επιτροπής για τα δικαιώματα του ανθρώπου (Γενεύη, 16 Μαρτίου-24 Απριλίου 1998). Έχει λάβει δε, τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της για ένα ακόμη έτος. Πρέπει πράγματι να υπενθυμιστεί, ότι η Επιτροπή χρηματοδοτεί την απασχόληση πέντε διεθνών παρατηρητών που αποτέλεσαν, κατά το πρώτο έτος εργασιών του το κύριο προσωπικό του γραφείου στη Μπογκοτά.

3. Όσον αφορά το πρόγραμμα βοήθειας του οποίου είναι δικαιούχος η Κολομβία και στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, αξίζει να υπενθυμιστεί ότι, σύμφωνα με τις ισχύουσες ρυθμίσεις, η ανθρωπιστική βοήθεια, λαμβανομένου υπόψη του στόχου της, δεν καθοδηγείται από πολιτικές σκοπιμότητες ούτε απαιτεί την πλήρωση πολιτικών προϋποθέσεων. Τα άλλα είδη βοήθειας τα οποία λαμβάνει η Κολομβία εκ μέρους της Κοινότητας προορίζονται, στο μεγαλύτερο μέρος τους, για τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού της χώρας. Κατά την εφαρμογή τους δε, η Επιτροπή επικουρείται από πολλές τοπικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ).

Οι πόροι της Επιτροπής δεν αποτελούν λοιπόν άμεση βοήθεια προς την κολομβιανή κυβέρνηση. Κατάυτή την έννοια, μείωση της βοήθειας θα ζημίωνε κατά προτεραιότητα τους πλέον μειονεκτούντες.

(1) EE C 196, 22.6.1998.