ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3556/02

υποβολή: Dorette Corbey (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Περιβαλλοντικές συμφωνίες

Προσφάτως, η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοίνωση σχετικά με τις περιβαλλοντικές συμφωνίες(1). Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη συμβολή των περιβαλλοντικών συμφωνιών στηνλοποίηση των στόχων της περιβαλλοντικής πολιτικής.

Στις Κάτω Χώρες έχει γίνει πείραμα με σχετικές συμφωνίες. Ένα επιτυχές παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία για τις συσκευασίες. Χάρη στην προθυμία που επέδειξαν οι επιχειρήσεις να αναλάβουν δράση στον τομέα αυτό, οι Κάτω Χώρες έχουν επιτύχει, μέσω της συμφωνίας αυτής, την ευρείαλοποίηση των στόχων της ευρωπαϊκής οδηγίας για τις συσκευασίες (94/62/ΕΚ(2)), τούτο δε με λογικό κόστος και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εντούτοις, παρά την καταφανή επιτυχία της Συμφωνίας για τις Συσκευασίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε διαδικασία προσφυγής κατά των Κάτω Χωρών, για μη ορθή εφαρμογή της οδηγίας για τις συσκευασίες.

Αντιλαμβάνεται η Επιτροπή την αντίφαση που προκύπτει όταν η ίδια, αφενός προωθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο τη σύναψη εθελοντικών συμφωνιών, αφετέρου δε τις παρεμποδίζει σε εθνικό επίπεδο· εάν ναι, τι μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή κατά της ως άνω αντιφατικής στάσης·

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι στο πλαίσιο των καθηκόντων της ως επιτηρήτριας της ορθής εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας, οφείλει να ασχολείται κατά προτεραιότητα με περιπτώσεις μηλοποίησης των στόχων της σχετικής νομοθεσίας·

(1) Ανακοίνωση της Επιτροπής: σχετικά με Περιβαλλοντικές συμφωνίες σε κοινοτικό επίπεδο στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για την απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος. COM(2002)412 τελ. Της 17ης Ιουλίου 2002.

(2) ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σελ. 10.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιανουαρίου 2003)

Η Επιτροπή θα ήθελε να πληροφορήσει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι δεν ισχύει πλέον η συμφωνία για τις συσκευασίες που είχε συναφθεί μεταξύ των ολλανδικών αρχών και του ιδιωτικού τομέα και της οποίας η Επιτροπή είχε γνώση. Επιπλέον, τα μέτρα που έχουν κοινοποιηθεί από τις Κάτω Χώρες στην Επιτροπή σχετικά με την ενσωμάτωση της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1994 για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας(1) δεν προβλέπουν την επίσημη καθιέρωση συστημάτων συλλογής, ανακύκλωσης και ανάκτησης στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ροής απορριμμάτων, όπως προβλεπόταν στο άρθρο 7 παράγραφος 1.

Δενπάρχει αντίφαση ανάμεσα στο γεγονός ότι αναλαμβάνεται νομική δράση εναντίον των Κάτω Χωρών και στο περιεχόμενο της πρόσθετης ανακοίνωσης της Επιτροπής Περιβαλλοντικές συμφωνίες σε κοινοτικό επίπεδο στο πλαίσιο του πεδίου δράσης για την απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος(2). Η ανακοίνωση καθορίζει κριτήρια και λεπτομερείς ρυθμίσεις για την αναγνώριση τέτοιων συμφωνιών σε κοινοτικό επίπεδο. Δεν προωθεί τη χρησιμοποίηση αυτού του εργαλείου ως μέσου εκπλήρωσης νομικώνποχρεώσεων ούτε σε κοινοτικό επίπεδο ούτε σε επίπεδο κράτους μέλους. Επιπλέον, η οδηγία 94/62/ΕΚ εκδόθηκε πριν από την ανακοίνωση, και η τελευταία δεν τροποποιεί ούτεποκαθιστά τιςποχρεώσεις που προβλέπει η οδηγία. Θα ήθελε όμως η Επιτροπή να επισημάνει ότι δεν αποκλείεται η επίτευξη των στόχων της οδηγίας 94/62/ΕΚ μέσω εθελοντικών συμφωνιών.

Αναφορικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία στην επίτευξη των στόχων που καθορίζει η κοινοτική νομοθεσία από τα κράτη μέλη. Εντούτοις, η Επιτροπή θα ήθελε να παραπέμψει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σε σχετικήπόθεση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(3). Το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία η οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται στην εθνική έννομη τάξη μέσω διατάξεων οι οποίες να διαμορφώνουν μια κατάσταση αρκούντως επακριβή, σαφή και ανοιχτή η οποία να επιτρέπει στους πολίτες να γνωρίζουν και να ασκούν τα δικαιώματά τους. Το γεγονός ότι μια πρακτική συμμορφώνεται με την προστασία η οποία παρέχεται δυνάμει μιας οδηγίας δεν δικαιολογεί παράλειψη εφαρμογής της τελευταίας με έναν τέτοιο τρόπο. Για να εξασφαλίσουν πλήρη εφαρμογή των οδηγιών de jure και όχι μόνο de facto, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν ειδικό νομικό πλαίσιο στο εν λόγω πεδίο.

(1) ΕΕ L 365 της 31.12.1994.

(2) COM(2002)412 τελικό.

(3) Βλ.πόθεση C-131/88 Επιτροπή εναντίον Γερμανίας [1991] Συλλογή I-825, στο σημείο 8 της απόφασης.