ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0723/00

υποβολή: Roberto Bigliardo (TDI) προς την Επιτροπή

(17 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Παραβίαση οδηγιών εκ μέρους ασφαλιστικών εταιρειών στην Ιταλία

Είναι η Επιτροπή ενήμερη του γεγονότος ότι οι ιταλικές ασφαλιστικές εταιρείες αρνούνται να ασφαλίσουν τα οχήματα ιταλών πολιτών που διαμένουν στη Ν. Ιταλία και ιδιαίτερα στην Καμπανία και την Απουλία,

μολονότι η ιταλική νομοθεσία προβλέπει τηνποχρεωτική ασφάλιση των οχημάτων με κινητήρα; Οι ίδιες εταιρείες εκμεταλλεύθηκαν επί σειράν ετών τους πολίτες της Ν. Ιταλίας εισπράττοντας αυξημένα ασφαλιστικά πριμ στις προαναφερθείσες περιοχές με τη δικαιολογία του εκείψηλού αριθμού των ατυχημάτων. Η στάση αυτή συνιστά άνιση μεταχείριση μεταξύ των ιταλών πολιτών, παραβιάζει τις κοινοτικές οδηγίες και θέτει τους πολίτες σε θέση να μην μπορούν να εκπληρώσουν τηνποχρέωσή τους να ασφαλισθούν.

Ερωτάται ως εκ τούτου η Επιτροπή εάν θα ήταν σκόπιμο να παρέμβει με μια οδηγία που θα εξαλείψει την άνιση μεταχείριση μεταξύ ιταλών πολιτών και θαποχρεώσει ταυτόχρονα τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εθνική επικράτεια να συνάπτουν ασφαλιστικά συμβόλαια με τους ιδιοκτήτες οχημάτων της Ν. Ιταλίας.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Απριλίου 2000)

Η Επιτροπή δεν έχει λάβει γνώση των γεγονότων που επικαλείται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου. Υπενθυμίζει δε, ότι η τρίτη οδηγία 92/94/ΕΟΚ σχετικά με τις ασφάλειες εκτός κλάδου ζωής(1), εισήγαγε όσον αφορά τις ασφάλειες αυτοκινήτων, ένα καθεστώς έγκρισης και ενιαίου προληπτικού και οικονομικού ελέγχου από μέρους του κράτους μέλους όπου εδρεύει η επιχείρηση. Η πρόσβαση και η άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότηταςπόκεινται στη χορήγηση μιας ενιαίας διοικητικής έγκρισης, από τις αρχές του συγκεκριμένου κράτους. Οι προϋποθέσεις και τα τιμολόγια των ασφαλιστηρίων συμβολαίων δενπόκεινται πλέον στην προηγούμενη έγκριση από μέρους των εποπτικών αρχών της χώρας καταγωγής, οι οποίες περιορίζονται στον έλεγχο της σχετικής με τα ασφάλιστρα πρόβλεψης, καθώς και άλλων οικονομικών μέσων που αφορούν την κάλυψη των δεσμεύσεων της επιχείρησης και του περιθωρίου φερεγγυότητας της.

Προκύπτει ότι, όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ιταλικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στην Ιταλία,πόκεινται στον οικονομικό έλεγχο των ιταλικών αρχών. Με άλλα λόγια, η συμβατότητα της πολιτικής των ιταλικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων όσον αφορά τα ασφάλιστρα, η οποία αποβλέπει στη δημιουργία επαρκών τεχνικών αποθεματικών σε σχέση με τις συμβατικές τους δεσμεύσεις, πρέπει να εξετασθεί βάσει των διατάξεων του εσωτερικού ιταλικού δικαίου καιπάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία της ιταλικής ελεγκτικής αρχής.

Επιπλέον, πρέπει να ληφθείπόψη ότι οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν τα τιμολόγια τους σε συνάρτηση, μεταξύ άλλων, με τον μέσο όρο της συχνότητας των ζημιών. Ανάλογα με την εκτίμηση του κινδύνου μπορούν να προσαρμόσουν ελεύθερα την προσφορά τους ή ακόμα και να αφήσουν στον ανταγωνισμό ορισμένα τμήματα της εσωτερικής αγοράς.

Εξ άλλου, οι εθνικές αρχές είναι αρμόδιες να προβλέψουν μηχανισμούς κατάλληλους ώστε οι αντισυμβαλλόμενοι να μπορέσουν να εκπληρώσουν τηνποχρέωση τηςποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης της αστικής ευθύνης.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορεί να παρέμβει σε έναν τομέα πουπάγεται στη δικαιοδοσία των ιταλικών αρχών, που είναι αρμόδιες για θέματα ελέγχου και εμπορικής πολιτικής των επιχειρήσεων.

(1) ΕΕ L 228 της 11.8.1992.