ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2130/02

υποβολή: Mario Borghezio (NI) προς την Επιτροπή

(17 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Ασφάλεια των πτήσεων και ενοποίηση του εναερίου ελέγχου στην Ευρώπη

Η σοβαρή αεροπορική καταστροφή η οποία έλαβε χώραπεράνω της λίμνης της Κωνσταντίας με τη σύγκρουση στον αέρα ενός Tupolev 154 και ενός Boeing 757, που προκάλεσε δεκάδες νεκρών, θέτει επειγόντως

το πρόβλημα της ανάγκης να εκσυγχρονισθούν και να συντονισθούν στην Ευρώπη οι δομές του εναερίου ελέγχου· σήμερα πράγματι, επί παραδείγματι, ένα αεροσκάφος στη διαδρομή Ρώμης-Παρισιού πρέπει να περάσει από έξι κέντρα ελέγχου, με δυσκολίες συντονισμού που επιδεινούνται από το γεγονός ότι τα διάφορα κέντρα δεν χρησιμοποιούν τα ίδια συστήματα πληροφορικής σε σημείο που οι εμπειρογνώμονες να μην αποκλείουν τα αποτελέσματα της έρευνας στο τελευταίο αυτό ατύχημα να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι ακριβώς η αλληλουχία μίνι κέντρων ελέγχου με όχι καλό συντονισμό αποτελεί έναν περαιτέρω παράγοντα κινδύνου για την ασφάλεια των πτήσεων.

Προτίθεται η Επιτροπή να ελέγξει επειγόντως την αποτελεσματικότητα του συντονισμού μεταξύ των ευρωπαϊκών κέντρων ελέγχου από τα οποία εξαρτώνται οι πτήσεις στην Ευρώπη προκειμένου να εξακριβώσει το βαθμό ασφαλείας, μεταξύ άλλων και ενόψει του αποκαλούμενου ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού·

Κοινή απάντησητου κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-2130/02 και E-2159/02

(22 Αυγούστου 2002)

Οι πληροφορίες που διατίθενται για τη σύγκρουση μεταξύ δύο αεροσκαφών πάνω από τη λίμνη της Κωνσταντίας δεν επιτρέπουν, στο στάδιο αυτό, να συναχθούν συμπεράσματα για τα αίτια του ατυχήματος ενώ η έρευνα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Οι πληροφορίες αυτές φαίνεται να επιβεβαιώνουν ότι το αυτόματο σύστημα συναγερμού επί του εδάφους είχε τεθεί εκτός λειτουργίας για συντήρηση. Μετά την τραγωδία αυτή, η Επιτροπή τόνισε ότι δεν ήταν σκόπιμο να γίνει συσχετισμός μεταξύ των προβλημάτων που προέκυψαν τη στιγμή του ατυχήματος, όπου ο ανθρώπινος παράγοντας φαίνεται να διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, και των λύσεων που παρουσιάστηκαν στην πρωτοβουλία για τον ενιαίο ουρανό. Ωστόσο, ορισμένες εκτιμήσεις γενικής φύσεως που ίσχυαν πριν από την τραγωδία αυτή είναι ακόμη επίκαιρες.

Η αύξηση της εναέριας κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια των προηγουμένων ετών άσκησε πιέσεις στα εθνικά συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας. Η αύξηση αυτή συνεπάγεται περισσότερες ανταλλαγές δεδομένων μεταξύ των κέντρων ελέγχου και των εν πτήσει αεροσκαφών και μεγαλύτερο συντονισμό μεταξύ των διαφόρων κέντρων ελέγχου. Για το συντονισμό αυτό εφαρμόζονται διαδικασίες που καθορίζουν τη δομή του εναέριου χώρου, την ανταλλαγή δεδομένων, τα μέσα επικοινωνίας και τις διαδικασίες που πρέπει να τηρηθούν σε περίπτωση βλάβης των μέσων αυτών. Αρμόδιοι για την τήρηση των εν λόγω διαδικασιών και για την αποτελεσματικότητά τους είναι και, κατ'αρχήν, οι φορείς παροχήςπηρεσιών και, στη συνέχεια, οι εθνικές αρχές που οφείλουν να επιβλέπουν την εφαρμογή τους.

Η κατάσταση στην Ευρώπηποδηλώνει πολλές αδυναμίες, παρόλο που, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχουν οι φορείς παροχήςπηρεσιών και ο Eurocontrol, το επίπεδο ασφαλείας παραμένει συνεχώςψηλό:

- η αύξηση της εναέριας κυκλοφορίας δεν αντιμετωπίσθηκε εγκαίρως με ανάλογη αύξηση του δυναμικού ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας·

- η διαλειτουργικότητα μεταξύ των κέντρων ελέγχου είναι σήμερα ανεπαρκής κυρίως λόγω του μεγάλου αριθμού των χρησιμοποιούμενων συστημάτων·

- η σημερινή διαμόρφωση του εναέριου χώρου (ζώνες ελέγχου και αεροδιάδρομοι) πουπαγορεύεται από τα εθνικά συμφέροντα δεν συντελεί στη μείωση των καταστάσεων σύγκρουσης, εξ ου και οι κίνδυνοι προκλήσεως ατυχημάτων·

- τέλος, η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των φορέων παροχήςπηρεσιών δεν συνοδεύτηκε από τη δημιουργία εθνικών φορέων επίβλεψης που να εγγυώνται την τήρηση των προτύπων και να επιβάλλουν κυρώσεις για παραβάσεις.

Η πρωτοβουλία για τον ενιαίο ουρανό αποσκοπεί στη βελτίωση όλων αυτών των πτυχών, δηλαδή στην αύξηση του δυναμικού, της διαλειτουργικότητας (συστημάτων και διαδικασιών), της αποτελεσματικότητας της οργάνωσης του εναερίου χώρου και της επίβλεψης των προτύπων. Θα επιτρέψει την καθιέρωση ενιαίων κανόνων για τις διαδικασίες, τον εξοπλισμό και την κατάρτιση καθώς και τη διαχείριση των βλαβών περιορίζοντας έτσι τους κινδύνους και εξασφαλίζονταςψηλά επίπεδα ασφάλειας.

Κατόπιν των τελευταίων γεγονότων, η Επιτροπή θα συναντήσει, στις 12 Σεπτεμβρίου 2002 τους Γενικούς Διευθυντές της Πολιτικής Αεροπορίας των κρατών μελών και των συνδεδεμένων με την Ένωση χωρών (Ελβετία, Νορβηγία και Ισλανδία), για να συζητήσουν το θέμα της ασφάλειας των εναέριων μεταφορών.