ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0028/02

υποβολή: Joost Lagendijk (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(15 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Δηλώσεις του Επιτρόπου κ. Bolkestein σχετικά με τη φορολογική εναρμόνιση

Την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2002 ο Επίτροπος κ. Bolkestein ανέφερε παρεμπιπτόντως, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης, ότι δεν πιστεύει πωςπάρχουν πολλές πιθανότητες να εναρμονισθούν οι φορολογικοί συντελεστές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κ. Bolkesteinποστήριξε σθεναρά την ελαχιστοποίηση των διαφορών πουφίστανται τόσο μεταξύ των ειδικών φόρων κατανάλωσης όσο και μεταξύ των συντελεστών ΦΠΑ. Εν τούτοις, προβλέπει ότι θα αποδειχθούν ανώφελες οι προσπάθειες εναρμόνισης λόγω της απαιτούμενης ομοφωνίας για τη λήψη των αποφάσεων. Ήδη η εναρμόνιση θα είναι δύσκολη με 15 κράτη μέλη, αλλά, με 25 κράτη, αναμένει ότι θα είναι σχεδόν ανέφικτη.

Ενώ ο Επίτροπος δεν αναγνωρίζει πιθανώς αρκετές δυνατότητες, η λήψη αποφάσεων πραγματοποιείται σύμφωνα με το μέσο της ενισχυμένης συνεργασίας. Είναι αναμφισβήτητο ότι η λύση αυτή παρουσιάζει επίσης αδύναμα σημεία. Παραδείγματος χάρη, για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα αποτελέσει λιγότερο ελκυστική εναλλακτική λύση, λόγω της φαινομενικής ελευθερίας που η ρύθμιση εκχωρεί σταπολειπόμενα κράτη. Μπορεί κανείς να αναμένει ότι, εφόσον η ομάδα τωνπολειπομένων θα είναι πολύ μικρή, μια παρόμοια λύση θα μπορέσει να οδηγήσει σε ικανοποιητικά αποτελέσματα. Το επιχείρημα αυτό προβάλλεται από διάφορα κράτη μέλη πουποστηρίζουν το μέσο της ενισχυμένης συνεργασίας για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τους πράσινους φόρους.

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει:

- εάν εγκατέλειψε οριστικά την πρόθεσή της να ελαχιστοποιήσει τις διάφορες φορολογικές διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών μελώνπέρ της αποτελεσματικότερης λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς·

- εάν εξέτασε την επιλογή της εναλλακτικής λύσης στη λήψη των αποφάσεων, στο πλαίσιο της οποίας χρησιμοποιείται το μέσο της ενισχυμένης συνεργασίας σε μια πρώτη πρόθυμη ομάδα κρατών μελών (όπωςποστηρίζεται από πολλούς όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την εισαγωγή των πράσινων φόρων), και εάν όχι, για ποιο λόγο·

- εάν διαθέτει εναλλακτικές λύσεις για την επίτευξη απόφασης σχετικά με την ελαχιστοποίηση των φορολογικών διαφορών μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών μελών, και εάν ναι, ποιες είναι οι εναλλακτικές αυτές λύσεις·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Φεβρουαρίου 2002)

Στην ανακοίνωση Φορολογική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση — προτεραιότητες για τα προσεχή έτη(1), που εκδόθηκε στις 28 Μαΐου 2001, η Επιτροπή εκθέτει την πολιτική της στους τομείς όπου χρειάζεται περαιτέρω φορολογική εναρμόνιση, και επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας και χρήσης μη νομοθετικών μέσων για την επίτευξη των στόχων της κοινοτικής φορολογικής πολιτικής.

Όσον αφορά την ενίσχυση της συνεργασίας, στην ανακοίνωση επισημαίνονται τα ακόλουθα:

Οι δυνατότητες — που εισήγαγε η συνθήκη του Άμστερνταμ και ανέπτυξε η συνθήκη της Νίκαιας — για στενότερη συνεργασία μεταξύ τωνποομάδων των κρατών μελών με ανάλογες θέσεις θα μπορούσαν επίσης να προβλεφθούν σε ορισμένες περιπτώσεις. Αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ιδίως στους τομείς της φορολογικής πολιτικής όπου, έστω και μακροπρόθεσμα, οι αποφάσεις του Συμβουλίου θα λαμβάνονται με ομοφωνία. Αυτοί οι τομείς θα πρέπει να είναι αυτόνομοι, ώστε τα κράτη μέλη να μην μπορούν να επιλέγουν τις πολιτικές που τα ευνοούν περισσότερο. Η απόφαση της Νίκαιας θα δώσει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να προτείνει στο Συμβούλιο ώστε μια μικρή ομάδα, για παράδειγμα οκτώ κράτη μέλη, να

συνεργασθούν στενότερα ύστερα από έγκριση του Συμβουλίου με ειδική πλειοψηφία. Ωστόσο ευθυγραμμιζόμενη με τις αρχές που συμφωνήθηκαν στη Νίκαια, η προσέγγιση αυτή δεν πρέπει μεταξύ άλλων ναπονομεύσει την εσωτερική αγορά, να αποτελέσει φραγμό ή διάκριση στο εμπόριο, να στρεβλώσει τους όρους του ανταγωνισμού, ή να επηρεάσει τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τιςποχρεώσεις των μη συμμετεχόντων στην ομάδα κρατών μελών [].

Όσον αφορά την έμμεση φορολογία, η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας θα μπορούσε να σημαίνει σημαντική πρόοδο για τη φορολογία στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας. Η πλειονότητα των κρατών μελών έχει επιδείξει έντονο ενδιαφέρον να σημειώσει προόδους σάυτόν τον τομέα.

(1) ΕΕ C 284 της 10.10.2001.