ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2452/02

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(29 Αυγούστου 2002)

Θέμα: Εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για απασχολούμενους στη φύλαξη σχολείων

Με απόφαση του έλληνα Υπουργού Εργασίας(34100/24-11-99) εγκρίθηκε πρόγραμμα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας για 3300 άνεργους στη φύλαξη σχολικών κτιρίων. Η διάρκεια του προγράμματος είχε ορισθεί αρχικά σε 24 μήνες, από τους οποίους οι 11 μήνες αφορούσαν την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και οιπόλοιποι13μήνες απασχόληση. Οι προσλήψεις αυτών των ανέργων έγιναν μέσα στο Α' τρίμηνο του 2001. Μετά από ολιγοήμερο σεμινάριο οι σχολικοί φύλακες ανέλαβαν κανονικά εργασία φυλάσσοντας επί 24ωρου βάσεως όλες τις ημέρες του μήνα τα σχολικά κτίρια. Το αποτέλεσμα της εργασίας τους έχει εκτιμηθεί ως εξαιρετικά θετικό. Για το πρώτο 11μηνο της απόκτησης εργασιακής εμπειρίας τα ασφαλιστικά δικαιώματα αυτών των εργαζομένων ήταν εξαιρετικά περιορισμένα και περιελάμβαναν μόνο ιατρική περίθαλψη χωρίς να αναγνωρίζεται συντάξιμος χρόνος, άδειες, αργίες, νυκτερινά κ.α. Μετά την παρέλευση του πρώτου 11μηνου απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, μεπουργική απόφαση παρατάθηκε η περίοδος απασχόλησης τους αλλά χωρίς να αποκατασταθούν τα νόμιμα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα, αφού πλέον έχει τελειώσει ο χρόνος απόκτησης εργασιακής εμπειρίας και απασχολούνται κανονικά. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς περιορισμού των εργασιακών τους δικαιωμάτων και μάλιστα μέσα από προγράμματα που η ίδια χρηματοδοτεί·

Απάντηση της κυρίας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Οκτωβρίου 2002)

Επειδή το εν λόγω θέμα, αφορά ένα πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, η Επιτροπή θα έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές έτσι ώστε να λάβει τις αναγκαίες πληροφορίες και διευκρινίσεις και στη συνέχεια θα ενημερώσει το αξιότιμο μέλος σχετικά με το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας.

Η Επιτροπή μπορεί, ωστόσο, να επιστήσει την προσοχή του αξιότιμου μέλους στα ακόλουθα: με την οδηγία του Συμβουλίου 1999/70/ΕΚ της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP(1) καθορίζεται η αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε σύγκριση με τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Τα κράτη μέλη μπορούν, ωστόσο, να φροντίσουν ώστε η οδηγία να μην εφαρμόζεται σε σχέσεις αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης και προγραμμάτων μαθητείας ή σε συμβάσεις απασχόλησης και σχέσεις οι οποίες συνάφθηκαν στο πλαίσιο ενός ειδικού δημοσίου ήποστηριζόμενου από το δημόσιο προγράμματος κατάρτισης, ένταξης και επαγγελματικής επανεκπαίδευσης.

Όσον αφορά την προστασία τηςγείας και της ασφάλειας, οι διατάξεις της οδηγίας σχετικά με το χρόνο εργασίας (οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας(2)), καταρχήν, ισχύουν. Πράγματι, το προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής είναι μάλλον μεγάλο, εφόσον ισχύει για κάθε εργαζόμενο. Ο ορισμός εργαζόμενος είναι, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία(3), κάθε πρόσωπο που απασχολείται από έναν εργοδότη, συμπεριλαμβανομένων των ασκουμένων και των μαθητευομένων, εκτός από τοπηρετικό προσωπικό.

Οι εργαζόμενοι που καλύπτονται από την οδηγία του χρόνου εργασίας, με την επιφύλαξη των παρεκκλίσεων που προβλέπει το άρθρο 17, δικαιούνται:

- ανά εικοσιτετράωρο, περίοδο ανάπαυσης ελάχιστης διάρκειας ένδεκα συναπτών ωρών (άρθρο 3)1·

- χρόνο διαλείμματος όταν ο χρόνος ημερήσιας εργασίαςπερβαίνει τις έξι ώρες (άρθρο 4)·

- ανά περίοδο επτά ημερών, μια ελάχιστη περίοδο συνεχούς ανάπαυσης εικοσιτεσσάρων ωρών (άρθρο 5)·

- ο χρόνος εργασίας να μηνπερβαίνει, ανά επταήμερο, τις 48 ώρες κατά μέσον όρο, συμπεριλαμβανομένων τωνπερωριών (άρθρο 6)·

- ετήσια άδεια μετ' αποδοχών διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων (άρθρο 7)·

- ο κανονικός χρόνος νυκτερινής εργασίας να μηνπερβαίνει, κατά μέσον όρο, τις οκτώ ώρες ανά εικοσιτετράωρο (άρθρο 8).

Αμφότερες οδηγίες έχουν μεταφερθεί στην ελληνική νομοθεσία και οι εθνικές αρχές είναι αρμόδιες για να εξασφαλίσουν τη σωστή τους εφαρμογή.

Η αρμοδιότητα για τα δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης ανήκει στα κράτη μέλη. Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο είναι δυνατόν ναπάρχουν διαφορετικές ρυθμίσεις κοινωνικής ασφάλισης για διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων.

(1) ΕΕ L 175 της 10.7.1999.

(2) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.

(3) ΕΕ L 183 της 29.6.1989.