ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1805/02

υποβολή: Gabriele Stauner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Έκνομες εισοδηματικές βελτιώσεις για τα μέλη της Επιτροπής

Απαντώντας στη γραπτή μου ερώτηση Ρ-1233/02(1) ο Αντιπρόεδρος Kinnock επιβεβαίωσε εν ονόματι της Επιτροπής ότι μέλη της Επιτροπής απολαύουν βελτιώσεων του εισοδήματός τους εδώ και χρόνια μεταφέροντας μέρος του μισθού τους σε λογαριασμούς σε άλλα κράτη μέλη αντί να το λαμβάνουν σε λογαριασμό στον τόπο καθηκόντων τους, τις Βρυξέλλες, με αποτέλεσμα να επωφελούνται έτσι από το λεγόμενο διορθωτικό συντελεστή. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε επίσης ότι ο σχετικός κανονισμός 422/67/ΕΟΚ(2) του Συμβουλίου για τις αποδοχές των μελών της Επιτροπής δεν περιλαμβάνει κατά κανένα τρόπο διατάξεις που να επιτρέπουν αυτή την πρακτική.

Για να δικαιολογήσει τούτο η Επιτροπή αναφέρει ότι παρ' όλα αυτά το Κοινοβούλιο ενέκρινε πάντα στον προϋπολογισμό τις αναγκαίες πρόσθετες πιστώσεις για αυτές τις μεταφορές.

Δε θεωρεί η Επιτροπή ότι στα σχέδια προϋπολογισμού πουπέβαλε στο Κοινοβούλιο έδωσε παραπλανητικά στοιχεία και δημιούργησε την απατηλή εντύπωση, ότι το άρθρο 4α του σχετικού κανονισμού επιτρέπει δήθεν τη χρήση διορθωτικών συντελεστών·

Στην απόφαση της 12ης Μαΐου 1998 (Υπόθεση C-106/96) διαπίστωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ότι οι πληρωμές από τον προϋπολογισμό είναι δυνατές μόνο ότανπάρχει η λεγόμενη βασική πράξη, η οποία επιτρέπει τις πληρωμές και ρυθμίζει τους σχετικούς όρους, με άλλα λόγια ότι μόνη η διάθεση ποσών από τον προϋπολογισμό δεν αποτελεί επαρκή όρο για πληρωμές. Είναι διατεθειμένοι οι επίτροποι να επιστρέψουν τα επιπλέον των αποδοχών τους ποσά, τα οποία εισέπραξαν μετά από αυτή την απόφαση·

Μπορεί να μου διαβιβάσει η Επιτροπή έναν κατάλογο με τα μέλη της Επιτροπής τα οποία εισέπραξαν αυτά τα επιπλέον ποσά καθώς και το ύψος των επιπλέον πληρωμών που πραγματοποιήθηκαν·

(1) ΕΕ C 277 E της 14.11.2002, σελ. 162.

(2) ΕΕ 187 της 8.8.1967, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Σεπτεμβρίου 2002)

Η δήλωση στην ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου ότι οι σταθμικές μεταφορές είναι έκνομες είναι λανθασμένη και το σχετικό συμπέρασμα ότι αυτές αποτελούσαν αυξήσεις του μισθού είναι εξίσου εσφαλμένο:

Η Επιτροπή έχει ήδη εξηγήσει ότι οι μεταφορές μέρους των αποδοχών δενπήρξαν ποτέ παράνομες. Αυτό εξακολουθεί σήμερα να ισχύει. Όπως το Δικαστήριο βεβαίωσε στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στις 15 Ιουλίου 2002, το σύστημα σταθμικής μεταφοράς, όπως ορίζεται στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης (ΚΥΚ) εφαρμόζεται επίσης στα μέλη της Επιτροπής, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Δικαστηρίου.

Επίσης, δεν είναι αληθές ότι οι σταθμικές μεταφορές αποτελούν αυξήσεις των μισθών. Αποτελούν μέρος του μισθού, το οποίο μπορεί να καταβάλλεται σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίοπηρετούν τα μέλη της Επιτροπής ή άλλων Οργάνων, με την εφαρμογή ενός σταθμικού συντελεστή που αντανακλά τη διαφορά στο κόστος διαβίωσης μεταξύ του τόπουπηρεσίας και του τόπου στον οποίο το Μέλος εξακολουθεί να ανταποκρίνεται σε οικονομικέςποχρεώσεις, παρά το γεγονός ότι επιβάλλεται να διαμένει στον τόπο απασχόλησής του. Πρόκειται συνεπώς για ένα μέσο με το οποίο διασφαλίζεται, εντός ορίων, η ισοδυναμία αγοραστικής αξίας μεταξύ των μελών της Επιτροπής και άλλων Οργάνων, από οπουδήποτε και εάν προέρχονται.

Λόγω ακριβώς της αναλογίας πουφίσταται με την κατάσταση τωνπαλλήλων, ο κανονισμός του Συμβουλίου για τις αμοιβές των Μελών προβλέπει παρόμοια διάρθρωση και αποτελεί τη νομική βάση τους. Πράγματι, οι διαδοχικές τροποποιήσεις του κανονισμού ορίζουν ότι ο μισθός πρέπει να εκφράζεται ως ποσοστό τοις εκατό συγκεκριμένου μισθούπαλλήλου(1). Επιπλέον, όταν το Συμβούλιο τροποποίησε τον ΚΥΚ ώστε να συμπεριλαμβάνει μια μέθοδο για την ετήσια προσαρμογή των μισθών τωνπαλλήλων, η οποία περιελάμβανε διαρθρωτική μείωσή τους ονομαζόμενη προσωρινή συνεισφορά, εφάρμοσε εξίσου τη μέθοδο αυτή στα μέλη όλων των Οργάνων, δικαιολογώντας το ακριβώς με βάση τηνφιστάμενη αναλογία μεταξύ των μελών και τωνπαλλήλων(2). Οι αμοιβές των μελώνπόκεινται κατά συνέπεια στην ίδια αναλογική μείωση με αυτές τωνπαλλήλων επειδή θεωρούνται ότι ουσιαστικά ευρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Ούτε το Συμβούλιο, ούτε το Κοινοβούλιο δεν διατύπωσαν καμία αντίρρηση όσον αφορά την πρόταση αυτή ή τη δικαιολογητική της βάση. Είναι συνεπώς δύσκολο να αντιληφθούμε το λόγο για τον οποίο το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου φαίνεται τώρα να σκέπτεται ότι δεν ισχύει η ίδια αρχή, ακόμη και αν δεν έχει μεσολαβήσει καμία αλλαγή.

Όπως το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου γνωρίζει, τα ίδια αυτά Όργανα αποτελούν από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή και συνεπώς δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι,πό την ιδιότητα αυτή, όταν ενέκριναν τον προϋπολογισμό πάντοτε ψήφιζανπέρ του σχετικού κονδυλίου, του οποίου ο επιδιωκόμενος στόχος ήταν προσδιορισμένος σαφώς και αναμφιβόλως, και πάντοτε ίσχυε η ίδια δικαιολογητική βάση. Πράττοντας τούτο, εφάρμοζαν την αρχή του παραλληλισμού με τουςπαλλήλους, η οποία αποτελεί σαφώς μέρος του κανονισμού και, έτσι, παρείχαν τη νομική βάση αυτών των δημοσιονομικών πιστώσεων.

Επίσης, η Επιτροπή επιθυμεί να επισημάνει ότι η ίδια αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή συνέχισε να εγκρίνει τις πιστώσεις ακριβώς κατά τον ίδιο τρόπο μετά την απόφαση του Δικαστηρίου του 1998, απόφαση στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Ηπόθεση σύμφωνα με την οποία τα ποσά ήταν έκνομα και ότι θα έπρεπε να επιστραφούν, αγνοεί την απλή αρχή του παραλληλισμού που είναι εγγεγραμμένη στον κανονισμό. Σημαίνει επίσης ότι το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σκέπτεται ότι η έγκριση του προϋπολογισμού δεν έχει νόημα. Η Επιτροπή εκπλήσσεται από το γεγονός ότι ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αποτελεί μέρος της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής,ιοθετεί μια τέτοια άποψη.

Από το σύνολο των ανωτέρω προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν έχει παραπλανήσει το Κοινοβούλιο από το 1998 ή πριν το 1998, ότι τα σχετικά ποσά καταβλήθηκαν πάντοτε κατά τρόπο σύννομο, ότι δενπάρχει βάσιμος λόγος για επιστροφή τους, και ότι δεν δικαιολογείται η σύνταξη καταλόγου με τα ονόματα των Επιτρόπων ή των μελών άλλων Οργάνων τα οποία έχουν διενεργήσει τις πρόδηλα νόμιμες μεταφορές αποδοχών.

Όπως έχει και παλαιότερα πληροφορηθεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, τα οικεία Όργανα θα επανεξετάσουν το θέμα των σταθμικών μεταφορών και θα διερευνήσουν το κατά πόσον, για διευκρινιστικούς λόγους, θα πρέπει να καταστρωθεί μια ρητή νομική βάση που να αναφέρεται ειδικά στα μέλη της Επιτροπής, του Δικαστηρίου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Εάν, ως αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων αυτών, ληφθεί η απόφαση να προταθεί ειδική νομική βάση, η σχετική πρόταση θα προέλθει ασφαλώς από το Συμβούλιο και όχι από την Επιτροπή, στο μέτρο που η Επιτροπή δενποβάλλει προτάσεις για την προσαρμογή του συστήματος αμοιβών των μελών της ή των μελών άλλων Οργάνων.

(1) Βλέπε π.χ. τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 840/95 του Συμβουλίου της 10ης Απριλίου 1995 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 2290/77 για τον καθορισμό του καθεστώτος χρηματικών απολαβών των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ΕΕ L 85 της 19.4.1995.

(2) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 1084/92 του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1992 για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 422/67/ΕΟΚ, αριθ. 5/67/Ευρατόμ περί καθορισμού του καθεστώτος χρηματικών απολαβών του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, του Προέδρου, των Δικαστών, των Γενικών Εισαγγελέων και του Γραμματέως του Δικαστηρίου καθώς και του Προέδρου, των Μελών και του Γραμματέως του Πρωτοδικείου και του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 2290/77 περί καθορισμού του καθεστώτος χρηματικών απολαβών των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ΕΕ L 117 της 1.5.1992.