ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3052/01

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς το Συμβούλιο

(5 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Η απελευθέρωση των ομήρων

Η Διεθνής Αμνηστία έκανε γνωστό ότι η ισραηλινή κυβέρνηση και η οργάνωση Χαζμπολάχ του Λιβάνου χρησιμοποιούν ανθρώπους ως ομήρους, παραβιάζοντας τους κανόνες διεθνούς δικαίου και την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τί μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο ώστε να σταματήσει η χρησιμοποίηση των ομήρων ως διαπραγματευτικό χαρτί, να δοθεί στους ομήρους δυνατότητα πρόσβασης στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό (η οποία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα όλων όσων συλλαμβάνονται κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης), ναποχρεωθεί το Ισραήλ να τηρεί τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση της Γενεύης και τέλος, να απελευθερωθούν όλοι οι όμηροι·

Κοινή απάντησηστις γραπτές ερωτήσεις E-3052/01 και Ε-3256/01

(18 Μαρτίου 2002)

Την Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να ανησυχεί σοβαρά η πρακτική της σύλληψης ομήρων στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει το Συμβούλιο, η Χεζμπολάχ απήγαγε στις 7 Οκτωβρίου 2000 τρεις ισραηλινούς στρατιώτες στην συνοριακή περιοχή μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου και, σχεδόν ταυτόχρονα, έναν Ισραηλινό επιχειρηματία που διέμενε στην Ευρώπη. Με τις πράξεις αυτές η Χεζμπολάχ επιδιώκει την απελευθέρωση Λιβανέζων και Παλαιστινίων που κρατούνται στο Ισραήλ. Το Ισραήλ δήλωσε πρόσφατα επίσημα ότι οι τρεις στρατιώτες είναι νεκροί. Η ισραηλινή κυβέρνηση και οι οικογένειες των απαχθέντων ζητούν την επιστροφή των σορών.

Οι παραπάνω περιπτώσεις συζητήθηκαν από τους εκπροσώπους της ΕΕ, και συγκεκριμένα τον Ύπατο Εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική και την Κοινή Ασφάλεια, κ. Javier Solana και τον Ειδικό Εκπρόσωπο της ΕΕ για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή, κ. Moratinos, με εκπροσώπους των κυβερνήσεων των χωρών της Μέσης Ανατολής. Οι προαναφερθέντες θα συνεχίσουν να επωφελούνται των τακτικών τους επαφών με τις χώρες αυτές προκειμένου να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους, όσον αφορά ιδίως την επιστροφή των σορών. Η ΕΕ δεν διατηρεί άμεσες επαφές με τη Χεζμπολάχ.

Ο κ. Solana δέχτηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2001 τις οικογένειες των απαχθέντων και δεσμεύτηκε να πράξει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να εξευρεθεί σύντομα μια ανθρωπιστική λύση.

Από τη δική του πλευρά, το Ισραήλ κρατεί πολίτες του Λιβάνου από το 1986 (διοικητική κράτηση), μια πρακτική που έχει γίνει στόχος έντονων επικρίσεων εκ μέρους της ΕΕ και έχει κηρυχθεί παράνομη από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ. Το Ισραήλ απελευθέρωσε δέκα κρατουμένους τον Μάιο του 2000, αλλά κατά την Οργάνωση Διεθνούς Αμνηστίας εξακολουθεί να κρατεί ακόμη δώδεκα Λιβανέζους. Η ΕΕ συνεχίζει να διαμαρτύρεται έντονα για την εφαρμογή αυτής της πρακτικής. Κατά τη δεύτερη σύνοδο του Συμβουλίου Σύνδεσης, ΕΕ-Ισραήλ (20 Νοεμβρίου 2001) η δήλωση της ΕΕ αναφερόταν στο θέμα αυτό ως εξής: Η Ένωση εκφράζει για μια ακόμη φορά την άποψη την οποίαποστηρίζει με σθένος, ότι δηλαδή οι εκτελέσεις χωρίς δίκη και άλλες παραβιάσεις όπως διοικητική κράτηση είναι απαράδεκτες και αντίθετες στο κράτος δικαίου. Καλεί ως εκ τούτου την κυβέρνηση του Ισραήλ να πάψει να μετέρχεται αυτές τις πρακτικές.

Κατά τη Διάσκεψη τωνψηλών συμβαλλομένων μερών της 4ης Σύμβασης της Γενεύης, στις 5 Δεκεμβρίου 2001, η Ένωση επαναβεβαίωσε την οικουμενικότητα της Σύμβασης και τόνισε ότι ουδεμία ασάφεια πρέπει ναφίσταται ως προς το γεγονός ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο πρέπει να γίνεται σεβαστό από όλα τα εμπλεκόμενα σε μια ένοπλη σύγκρουση μέρη.