ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1791/00

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) και Sergio Berlato (UEN) προς την Επιτροπή

(8 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Εναρμόνιση των τιμών των πετρελαϊκών προϊόντων

Όπως είναι γνωστό οι τιμές των πετρελαϊκών προϊόντων διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από ένα κράτος μέλος σε άλλο. Από την 1η Δεκεμβρίου 1999 οι τιμές για την αμόλυβδη βενζίνη κυμαίνονταν από 1 378 λιρέτες το λίτρο στην Ελλάδα έως 1 946 λιρέτες το λίτρο στην Ιταλία, ενώ το πετρέλαιο θέρμανσης κόστιζε 752 λιρέτες το λίτρο στην Αυστρία έναντι 1 544 λιρετών στην Ιταλία. Τώρα η τιμή της βενζίνης στην Ιταλία αυξήθηκε πάλι ενώ η τιμή του πετρελαίου κίνησης έφθασε τις 1 705 λιρέτες το λίτρο. Αυτές οι τιμές για τα προϊόντα αυτά στην Ιταλία είναι πολύψηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κατά την άποψη της Επιτροπής:

1. Ποιοι είναι οι λόγοι για τις αποκλίσεις αυτές;

2. Μπορεί ποτέ να επιτευχθεί μία ενιαία αγορά στον τομέα των πετρελαϊκών προϊόντων με τέτοιες διαφορές στις τιμές;

3. Οι διαφορές αυτές δεν πλήττουν άραγε την ανταγωνιστικότητα, αποβαίνοντας σε βάρος των χωρών και των περιοχών εκείνων (όπως των ορεινών περιοχών σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο θέρμανσης) στις οποίες ισχύουν οιψηλότερες τιμές;

4. Ποια είναι, ανπάρχουν, τα αντικειμενικά εμπόδια που της απαγορεύουν να προτείνει μια εναρμόνιση στον εν λόγω τομέα;

5. Γιατί τοψηλότερο κόστος για τα προϊόντα θέρμανσης δεν λαμβάνεταιπόψη στα μέτρα που αφορούν τις λιγότερο ευνοημένες ορεινές περιοχές, δεδομένων των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών που επικρατούν σε αυτές;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιουλίου 2000)

1. Η διάρθρωση των τιμών των καυσίμων αποτελείται από τρεις βασικούς συντελεστές: το κόστος του αργού πετρελαίου, το κόστος διύλισης και διανομής και τέλος τους φόρους. Εν γένει, οι αποκλίσεις των τιμών των καυσίμων οφείλονται κυρίως στις διαφορές στα επίπεδα φορολογίας και ειδικότερα στον τρόπο με τον οποίο κάθε κράτος εφαρμόζει τις φορολογικές διατάξεις που περιέχονται στην κοινοτική νομοθεσία. Τυχόν διαφορές στις ανταγωνιστικές δομές των αγορών είναι δυνατόν να συμβάλουν, επίσης, ως ένα βαθμό.

2. Από το 1992, το κοινοτικό σύστημα φορολόγησης των ενεργειακών προϊόντων βασίζεται ουσιαστικά σε δύο οδηγίες που αφορούν τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, οι οποίες καταρτίσθηκαν με στόχο τη θέσπιση της εσωτερικής αγοράς την 1η Ιανουαρίου 1993. Οι οδηγίες αυτές είναι οι οδηγίες 92/81/ΕΟΚ(1) και 92/82/ΕΟΚ(2) του Συμβουλίου1, με τις οποίες θεσπίζεται ελάχιστο επίπεδο

φορολόγησης για κάθε πετρελαιοειδές με εφαρμογή σε κοινοτικό επίπεδο αναλόγως της χρήσης του (καύσιμο κινητήρων, βιομηχανική ή εμπορική χρήση, καύσιμα θέρμανσης). Στην πράξη, τα περισσότερα κράτη μέλη εφαρμόζουν συντελεστές οι οποίοιπερβαίνουν κατά πολύ τους κοινοτικούς συντελεστές. Ωστόσο, οι οδηγίες αυτές συνιστούν το πρώτο βήμα σε μία προσπάθεια μείωσης τωνφιστάμενων διαφορών στα επίπεδα της φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν παρόμοιες προσπάθειες.

3.-5. Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου προβλέπει στο άρθρο 8 τη δυνατότητα χορήγησης πλήρων ή μερικών απαλλαγών ή μειώσεων των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνταιπό φορολογικό έλεγχο, προκειμένου να ληφθούνπόψη παράμετροι όπως το περιβάλλον και η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας σε μειονεκτούσες γεωγραφικές ζώνες. Στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ προβλέπεται η δυνατότητα για οποιοδήποτε κράτος μέλος, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, να χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις των δασμών εκτός αυτών που προβλέπονται ρητά στην οδηγία, για λόγους ειδικής πολιτικής. Μέχρι σήμερα έχει εξουσιοδοτηθεί η Ιταλία να εφαρμόζει μειωμένους δασμολογικούς συντελεστές στο μαζούτ οικιακής χρήσης, στογραέριο (LPG) και σε άλλα πετρελαιοειδή που καταναλώνονται σε ορισμένες περιοχές ή ιδιαίτερα προβληματικές γεωγραφικές ζώνες(3).

4. Η Επιτροπή δεν σχεδιάζει, επί του παρόντος, να προτείνει νομοθεσία που αποσκοπεί στην εναρμόνιση των επιπέδων της φορολογίας των πετρελαιοειδών σε όλα τα κράτη μέλη. Το 1997 η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση νέας οδηγίας, για την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων(4). Η πρόταση αυτή, αν εγκριθεί, αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα τον εκσυγχρονισμό του κοινοτικού συστήματος φορολόγησης των πετρελαιοειδών και την επέκταση του πεδίου εφαρμογής του σε όλα τα ενεργειακά προϊόντα. Θα καταστήσει επίσης δυνατό για την Κοινότητα να εκμεταλλευθεί στο έπακρο την ενιαία αγορά και να εκπληρώσει τους περιβαλλοντικούς της στόχους. Η εν λόγω πρόταση τελεί ακόμηπό συζήτηση στο Συμβούλιο και η έγκρισή της έχει αποδειχθεί εξαιρετικά δυσχερής διαδικασία λόγω της ανάγκης λήψης ομόφωνων αποφάσεων όσον αφορά τα φορολογικά θέματα.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.

(2) ΕΕ L 331 της 23.12.1999.

(3) 1999/880/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1999 για την εξουσιοδότηση κρατών μελών να εφαρμόσουν και να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν σε ορισμένα πετρελαιοειδή, όταν χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους σκοπούς, τους ισχύοντες μειωμένους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης ή τις απαλλαγές από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην οδηγία 92/81/ΕΟΚ ΕΕ L 331 της 23.12.1999.

(4) ΕΕ C 139 της 6.5.1997.