ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3579/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (17 Δεκεμβρίου 1996)

Θέμα: Επικίνδυνοι ρύποι στις θάλασσες της Ευρώπης

Εκτιμώντας ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις που δημοσιοποίησε η ΠΟΥ (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας), ένα τέταρτο του λουόμενου πληθυσμού (που υπολογίζεται περίπου σε 100 εκατομ. άτομα), που επιλέγει για διακοπές τις θάλασσες της Ευρώπης, μολονότι τηρεί τους βασικούς πλέον κανόνες υγιεινής και προφύλαξης (την μη κατανάλωση ωμών μαλακίων, την αποφυγή της κολύμβησης κοντά σε σημεία όπου εκβάλλουν υπόνομοι ή βιομηχανικά απόβλητα κλπ), προσβάλλεται από μολύνσεις, συχνά πολύ σοβαρές και ποικιλόμορφες.

Εκτιμώντας ότι οι θάλασσές μας είναι τόσο μολυνσμένες που σκοτώνουν τους ίδιους τους κατοίκους τους, δηλ. τα ψάρια, και ότι όσα από αυτά επιζούν λόγω της προσαρμογής των ειδών, δεδομένου ότι αποτελούν σημαντικό κρίκο της τροφικής αλυσίδας, καθίστανται συχνά πηγή ιδιαίτερα σοβαρών κινδύνων για όσους τα καταναλώνουν.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η τελευταία σημαντική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Μασσαλία στις αρχές του περασμένου Οκτώβρη, είχε ως θέμα έναν κατάλογο θανατηφόρων δηλητηρίων, όπως τους χλωριούχους διαλύτες, τα ζιζανιοκτόνα, το DDΤ, τη διοξύνη, τους υδρογονάνθρακες, κλπ..

Προτίθεται άραγε η Επιτροπή να παρέμβει, προκειμένου: τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τους κανόνες, εμποδίζοντας αυτή τη διασπορά των επικίνδυνων δηλητηρίων; οι μονάδες βιολογικού καθαρισμού που τοποθετούνται πλέον σε πολλές τουριστικές ζώνες να μην εξαρτώνται, όπως συμβαίνει σήμερα, από τον αριθμό των κατοίκων μιας περιοχής αλλά από τον αριθμό των τουριστών που, κατά τις περιόδους αιχμής, συχνά τριπλασιάζουν τον αριθμό των μονίμων κατοίκων, καθιστώντας τις μονάδες καθαρισμού παντελώς άχρηστες;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (21 Ιανουαρίου 1997)

Η οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης (οδηγία 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου) ((ΕΕ αριθ. L 31, 5.2.1976. )) ορίζει τα ύδατα κολύμβησης ως όλα τα ύδατα στα οποία η κολύμβηση είτε επιτρέπεται σαφώς, είτε δεν απαγορεύεται και συνηθίζεται από μεγάλο αριθμό λουόμενων. Καθορίζει πρότυπα ποιότητας των υδάτων (φυσικοχημικές και μικροβιολογικές παραμέτρους) για όλα τα ύδατα κολύμβησης κα υποχρεώνει τα κράτη μέλη να τηρούν τα εν λόγω πρότυπα, να παρακολουθούν την ποιότητα των υδάτων της κολύμβησης και να αναφέρουν τα αποτελέσματα της παρακολούθησής τους στην Επιτροπή. Κάθε χρόνο, η Επιτροπή δημοσιεύει εκτενή έκθεση για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

Η οδηγία για την επεξεργασία αστικών λυμάτων (οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου) ((ΕΕ αριθ. L 135, 30.5.1991. )) απαιτεί να υπάρχουν δίκτυα αποχέτευσης αστικών λυμάτων και σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων σε όλους του οικισμούς άνω ενός ορισμένου μεγέθους (ισοδύναμο πληθυσμού 2.000 για απορρίψεις σε γλυκά ύδατα, ισοδύναμο πληθυσμού 10.000 για απορρίψεις σε θαλάσσια ύδατας 7 το ισοδύναμο πληθυσμού είναι μια ευρέως χρησιμοποιούμενη μονάδα μέτρησης της ρύπανσης από λύματα, ίση προς το ρυπαντικό φορτίο ενός ατόμου ημερησίως). Η οδηγία καθορίζει απαιτήσεις με οριακές τιμές απορρίψεων για τους σταθμούς επεξεργασίας. Οι προθεσμίες για την επίτευξη των στόχων αυτών είναι η 31η Δεκεμβρίου 1998, η 31η Δεκεμβρίου 2000 ή η 31η Δεκεμβρίου 2005, αναλόγως του μεγέθους του οικισμού και του χαρακτήρα των σχετικών υδάτων. Η οδηγία διευκρινίζει ότι, όταν αποφασίζεται το μέγεθος ενός σταθμού επεξεργασίας λυμάτων, το ρυπαντικό φορτίο κατά βάση υπολογίζεται με βάση τον μέγιστο εβδομαδιαίο μέσο όρο φορτίου που εισέρχεται στον σταθμό επεξεργασίας κατά τη διάρκεια του έτους. Ως εκ τούτου, το μέγεθος ενός σταθμού επεξεργασίας θα πρέπει να βασίζεται στον αριθμό μονίμων κατοίκων συν άλλες πηγές λυμάτων, όπως είναι η βιομηχανία. Στην περίπτωση τουριστών που τριπλασιάζουν τον αριθμό μονίμων κατοίκων (όπως αναφέρει η ερώτηση), σχεδιασμός σταθμού επεξεργασίας με βάση μόνον τον μόνιμο πληθυσμό δεν θα ήταν σύμφωνος με την οδηγία.

Η Επιτροπή, ενεργώντας ως θεματοφύλακας των συνθηκών, συνεχώς επιβλέπει την ορθή μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και, εν ανάγκη κινεί διαδικασίες παράβασης.