ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0677/00

υποβολή: Antonios Trakatellis (PPE-DE), Ioannis Marnos (PPE-DE) και Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(9 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Διαρθρωτικές αλλαγές στην ελληνική οικονομία: το ασφαλιστικό σύστημα και η χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων

Ένα από τα κρισιμότερα προβλήματα που θα κληθεί να επιλύσει η επόμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα, είναι το κοινωνικο-ασφαλιστικό και κυρίως η αντιμετώπιση της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία έχουν συσσωρεύσει τεράστια οργανικά ελλείμματα απειλώντας την ομαλή χρηματοδότηση αυτών και την καταβολή των συντάξεων. Το πρόβλημα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις, διότι λόγω της γήρανσης του πληθυσμού η σχέση μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων μικραίνει συνεχώς και αυτή τη στιγμή το σύνολο των συνταξιούχων έχει φτάσει σε αναλογία στο 60 % του ενεργού πληθυσμού και αντιστοιχεί περίπου στο 25 % του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδος. Επιπλέον, η αγορά εργασίας είναι ανελαστική καιπάρχειψηλή ανεργία άνω του 11 %.

Επειδή η συνεχής αναβολή λήψης σοβαρών μέτρων σχετικά με την αντιμετώπιση του θέματος οξύνει συνεχώς το πρόβλημα, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Ποιά είναι η θέση της απέναντι στο κοινωνικο-ασφαλιστικό πρόβλημα και στην αδράνεια της ελληνικής κυβέρνησης να λάβει τα αναγκαία μέτρα και να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται εκ των πραγμάτων;

2. Ποιό είναι το ύψος των συσσωρευμένων ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων στην Ελλάδα, τί ποσοστό αντιπροσωπεύει αυτό έναντι του δημοσίου χρέους και πώς θα αντιμετωπισθούν αυτά χωρίς να οδηγούν σε αύξηση του κόστους παραγωγής και μείωση της ανταγωνιστικότητας, σε αύξηση των ελλειμμάτων του δημοσίου και σε νέες πληθωριστικές πιέσεις;

3. Σε ποιά κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν οι μεταρρυθμίσεις για την εγγύηση σταθερών συντάξεων και βιώσιμων συνταξιοδοτικών συστημάτων;

4. Πώς θα αποδεσμευτούν τα ασφαλιστικά ταμεία από τον κρατικό παρεμβατισμό, ο οποίος με τηνποχρέωση δέσμευσης κεφαλαίων σε έντοκα γραμμάτια του δημοσίου ή και σε καταθέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδας οδηγεί σε μη αποδοτικές μορφές επένδυσης και αξιοποίησης των κεφαλαίων των ταμείων;

5. Πώς θα διασφαλιστούν στο μέλλον οι εργαζόμενοι αλλά και οι συνταξιούχοι χωρίς περαιτέρω απώλεια των εισοδημάτων τους; Ας σημειωθεί ότι κατά την περίοδο 1985-1998πολογίζεται ότι απώλεσαν το 18 % του πραγματικού εισοδήματός τους.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Απριλίου 2000)

Στον τομέα της κοινωνικής προστασίας οι μόνοιπάρχοντες κοινοτικοί δεσμευτικοί κανόνες αφορούν από τη μία πλευρά την ίση μεταχείριση των ανδρών και των γυναικών και από την άλλη πλευρά το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελώνπέρ των διακινούμενων εργαζομένων και των οικογενειών τους.

Η οργάνωση, η λειτουργία καθώς και οι όροι για τη χορήγηση των διαφόρων παροχών, είναι θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών, με την προϋπόθεση ότι οι προαναφερθέντες κοινοτικοί κανόνες τηρούνται.

Ωστόσο απέναντι στις κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα εθνικά συστήματα, η Επιτροπή έχει ξεκινήσει από το 1990 μία διαδικασία συντονισμένης ανταλλαγής απόψεων με τα κράτη μέλη. Έτσι το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση 92/441/ΕΟΚ της 24ης Ιουνίου 1992 σχετικά με τα κοινά κριτήρια που αφορούν την επάρκεια πόρων και παροχών στα συστήματα κοινωνικής προστασίας(1) και τη σύσταση 92/442/ΕΟΚ της 27ης Ιουλίου 1992 για τη σύγκλιση των στόχων και των πολιτικών κοινωνικής προστασίας(4)

Δίνοντας συνέχεια στις συστάσεις αυτές, η Επιτροπή δρομολόγησε μία συντονισμένη στρατηγική για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής προστασίας ιδιαίτερα με την ανακοίνωσή της με ημερομηνία 14 Ιουλίου 1999 Συντονισμένη στρατηγική για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής προστασίας(2) η οποία επαληθεύτηκε από τα πρόσφατα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1999, που προβλέπει τη σύσταση ομάδαςψηλού επιπέδου αποτελούμενης από αντιπροσώπους των κρατών μελών, με σκοπό την παρακολούθηση

της εφαρμογής της στρατηγικής αυτής. Η ομάδα συγκροτήθηκε σε προσωρινή βάση. Η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που επισημοποιεί την ύπαρξη αυτής της ομάδας(3). Στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής εντάσσονται επίσης τα πρόσφατα συμπεράσματα του ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Λισαβόνα στις 23/24 Μαρτίου 2000.

Η Επιτροπή δεν έχει στη διάθεσή της τα στοιχεία που ζητούνται στα σημεία 2 και 4.

(1) ΕΕ L 245 της 26.8.1992.

(2) COM(1999)347 τελικό.

(3) COM(2000)134 τελικό.

(4) ΕΕ L 245 της 26.8.1992.