ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3972/98

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Δράσεις της ΕΕ για την αντιμετώπιση της σοβαρής κρίσης στην αλιεία του ξιφία

Σε προηγούμενη κοινοβουλευτική μου ερώτηση (Ε-0906/98)(1) του παρελθόντος Μαρτίου κατήγγειλα ήδη στην Επιτροπή τη σοβαρή κρίση που εδημιουργείτο στην αλίευση του ξιφία από τα πλοία με σημαίες ευκαιρίας: υποβάθμιση του αποθέματος, αθέμιτος ανταγωνισμός, στρέβλωση των αγορών, κτλ. Στην απάντησή της, η Επιτροπή δήλωνε ότι "έχει πλήρη συνείδηση του προβλήματος" και στην έκκλησή μου για επιβολή εμπορικών κυρώσεων στα πλαίσια της ΙCCΑΤ (Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία των Θυννοειδών του Ατλαντικού) μου απάντησε ότι " όταν έλθει η στιγμή και σε συνάρτηση με τις πληροφορίες που θα δοθούν κατά την προσεχή ετήσια συνεδρίαση η Επιτροπή θα εγκρίνει τη θέση της για το θέμα αυτό".

Ενώπιον των πενιχρών αποτελεσμάτων της πρόσφατης ετήσιας συνεδρίασης που δεν θα οδηγήσουν ούτε στην ανάκτηση του αποθέματος ούτε στην αντιμετώπιση της αγοράς, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του κοινοτικού τομέα και, συγκεκριμένα, του ισπανικού τομέα παραγαδιάρικων πλοίων, έχοντας υπόψη την κατάσταση αυτή και τις πληροφορίες πού ήδη υπάρχουν θα ήθελε η Επιτροπή να με ενημερώσει για τα ακόλουθα;

1. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η εκκρίζωση της παράνομης και ανεύθυνης δραστηριότητας των στόλων με σημαίες ευκαιρίας εξακολουθεί να είναι η μόνη αξιόπιστη και αποτελεσματική έξοδος από την κρίση της αγοράς που διέρχεται ο τομέας του ξιφία;

2. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η σύσταση της ΙCCΑΤ για πιθανή απαγόρευση των εκφορτώσεων πλοίων μη συμβαλλομένων χωρών, σε περίπτωση που είναι δυνατή η απόδειξη των παραβίασης των κανόνων της ΙCCΑΤ, είναι απόλυτα ανεπαρκής και αναποτελεσματική, στην πράξη, στο βαθμό που το μεγαλύτερο μέρος του εφοδιασμού της αγοράς σε ιχθείς πραγματοποιείται μέσω εμπορικών πλοίων και ότι η απλή δήλωση αλίευσης εκτός του τομέα ρύθμισης της ΙCCΑΤ παρεμποδίζει κάθε δυνατή απαγόρευση της εκφόρτωσης;

3. Κατά συνέπεια, ποιά καινούργια μέτρα σκοπεύει τώρα να λάβει η Επιτροπή για την αντιμετώπιση της σοβαρής κρίσης που διέρχεται ο τομέας;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαρτίου 1999)

Κατά την ετήσια συνεδρίαση της διεθνούς επιτροπής για τη διατήρηση των τονοειδών του Ατλαντικού (ICCAT) (Santiago de Compostela, Ισπανία, 16-23 novembre 1998) η Επιτροπή πρότεινε την λήψη μέτρων για την απαγόρευση των εισαγωγών ξιφία προέλευσης χωρών που διαθέτουν σημαίες ευκαιρίας. Δυστυχώς, η αντίθεση στην πρόταση αυτή εκ μέρους άλλων μελών της ICCAT εμπόδισε την λήψη τους.

Το μέτρο που αποσκοπεί στην απαγόρευση εκφορτώσεων από τα σκάφη μη συμβαλλομένων μερών που έχει διαπιστωθεί ότι έχουν διαπράξει παράβαση, το οποίο λήφθηκε από την ICCAT κατόπιν πρωτοβουλίας της Κοινότητας, μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ αποτελεσματικό μέτρο, στο βαθμό που αφορά άμεσες εκφορτώσεις, οι οποίες καταλαμβάνουν ένα σημαντικό μέρος των εισαγωγών.

Παραμένει λοιπόν το δυσκολότερο θέμα των εισαγωγών ξιφία με άλλα μέσα. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή συμμετέσχε δραστήρια στους περιφερειακούς οργανισμούς διαχείρισης της αλιείας για την λήψη μέτρων όσον αφορά τα πλοία που φέρουν σημαίες ευκαιρίας. Θα συνεχίζει να ασκεί προσπάθειες, ιδίως στα πλαίσια της ICCAT, προκειμένου να βρεθεί ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα αυτό.

Επιπλέον, η Επιτροπή πρότεινε στις ισπανικές αρχές την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1093/94 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1994, για τη θέσπιση των όρων υπό τους οποίους τα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών μπορούν να εκφορτώνουν απευθείας και να διαθέτουν στο εμπόριο τα αλιεύματά τους στα λιμάνια της Κοινότητας(2), ο οποίος προβλέπει την παρεμπόδιση των σκαφών τρίτων χωρών να εκφορτώνουν απευθείας και να διαθέτουν στο εμπόριο της κοινοτικής αγοράς ξιφία σε τιμή κατώτερη από την τιμή αναγωγής.

(1) ΕΕ C 354 της 19.11.1998, σελ. 38.

(2) ΕΕ L 121 της 12.5.1994.