ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0422/01

υποβολή: Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(20 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Ευρωπαϊκά συμφέροντα στη Μεσόγειο

Η έλλειψη πολυμερούς συνεργασίας στη Δυτική Μεσόγειο κατά τα τελευταία εννέα έτη, η οποία οφείλεται, μεταξύ άλλων, στη βία που επικρατεί στην Αλγερία και το διεθνές εμπάργκο κατά της Λιβύης δεν αποτέλεσε, παρόλα αυτά, εμπόδιο για την επίτευξη σημαντικής προόδου σε δύο ζητήματα κλειδιά για την περιοχή αυτή κατά την ίδια περίοδο: την έναρξη, κατά το 1991, των διαπραγματεύσεων ειρήνης στη Μέση Ανατολή και την εκκίνηση της διαδικασίας της Βαρκελώνης κατά το 1995.

Η θετική στάση της Λιβύης, η οποία μετέχει από το 1999 στην ομάδα συνεργασίας των Υπουργών Εσωτερικών της Δυτικής Μεσογείου και ως παρατηρητής στη διαδικασία της Βαρκελώνης, η αποχώρηση της Μαυριτανίας από την Οικονομική Κοινότητα των χωρών της Δυτικής Αφρικής στις 31 Δεκεμβρίου, καθώς και η επανέναρξη στις 25 Ιανουαρίου στη Λισσαβόνα των εργασιών της λεγόμενης ομάδας 5+5 στο πλαίσιο της Ευρω-μεσογειακής Συνεργασίας, στην οποία μετέχουν οι Υπουργοί Εξωτερικών των πέντε κρατών της Ένωσης του Αραβικού Μαγκρέμπ καθώς και οι ευρωπαϊκές χώρες του λεγόμενου λατινικού τόξου - Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Πορτογαλία - από κοινού με την Μάλτα, αποτελούν σαφείς ενδείξεις μιας σταδιακής προσέγγισης των χωρών της περιοχής της Μεσογείου.

Ποια είναι η πολιτική εκτίμηση του Συμβουλίου για αυτά τα τελευταία επιτεύγματα; Μπορεί το Συμβούλιο να μας ενημερώσει ποιες είναι οι προτεραιότητές του σ' ότι αφορά την προάσπιση των ευρωπαϊκών συμφερόντων στην περιοχή της Μεσογείου; Ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει προκειμένου να ενισχύσει την εν λόγω προσέγγιση;

Απάντηση

(10 Ιουλίου 2001)

Κατά τους τελευταίους μήνες, η ΕΕ ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα, σε πολυμερές και περιφερειακό αλλά και σε διμερές επίπεδο, για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη της περιοχής της Μεσογείου καθώς και για την προώθηση των σχετικών συμφερόντων της ΕΕ.

Σε πολυμερές και περιφερειακό επίπεδο, η πολιτική της ΕΕ όσον αφορά την περιοχή της Μεσογείου προσδιορίστηκε και επιβεβαιώθηκε ως προς τις αρχές δράσης και τη συνοχή της σε δύο επίπεδα: αφενός, στο επίπεδο των δεκαπέντε, με την κοινή στρατηγική που εκπονήθηκε από το Συμβούλιο και εγκρίθηκε στις 20 Ιουνίου 2000 από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Φέιρα, και αφετέρου, στο επίπεδο των είκοσι επτά εταίρων που συμμετείχαν στην Ευρω-Μεσογειακή Υπουργική Διάσκεψη της Μασσαλίας, της 15ης-16ης Νοεμβρίου 2000, στο τέλος της οποίας εκδόθηκαν επίσημα συμπεράσματα της Προεδρίας.

Η κοινή στρατηγική για την περιοχή της Μεσογείου αποσκοπεί, πράγματι, στον προσδιορισμό και την προώθηση των στόχων και συμφερόντων της Ένωσης σε αυτή την περιοχή.

Σε γενικές γραμμές, η στρατηγική αυτή εξυπηρετεί τρεις κύριους στόχους:

- ενίσχυση της εταιρικής σχέσης που δημιουργήθηκε με τη Δήλωση της Βαρκελώνης το 1995 καθώς και το σχετικό κεκτημένο,

- έκφραση της σταθερής βούλησης της ΕΕ να ακολουθήσει μια συνολική και συνεπή πολιτική έναντι της συγκεκριμένης περιοχής,

- σχεδιασμός και αντίληψη της εν λόγω στρατηγικής ως συμβολής της ΕΕ στην εδραίωση της ειρήνης στη Μέση Ανατολή.

Οι στόχοι αυτοί είναι έντονα παρόντες στις προτεραιότητες για την εφαρμογή της κοινής στρατηγικής κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2000 και το πρώτο εξάμηνο του 2001, τις οποίες πρότειναν οι αντίστοιχες Προεδρίες.

Η τέταρτη Ευρω-Μεσογειακή Υπουργική Διάσκεψη στη Μασσαλία, εξέφρασε την κοινή βούληση των συμμετεχόντων να δώσουν νέα ώθηση στην Ευρω-Μεσογειακή εταιρική σχέση, παρά τη δυσχερή συγκυρία στη Μέση Ανατολή.

Πράγματι, οι συμμετέχοντες, παρόλο που εξέφρασαν και κάποιες επιφυλάξεις κατά τον απολογισμό της εφαρμογής αυτής της εταιρικής σχέσης,πογράμμισαν τον αναντικατάστατο ρόλο του θεσμικού πλαισίου της Διαδικασίας της Βαρκελώνης και την ανάγκη ισόρροπης προόδου στους τρεις συμπληρωματικούς τομείς της (πολιτική και ασφάλεια - οικονομία και εμπόριο - κοινωνικός, πολιτιστικός και ανθρώπινος τομέας). Με την ίδια ευκαιρία, η Προεδρία ανήγγειλε την έκδοση από το Συμβούλιο, στις 26 Νοεμβρίου 2000, του κανονισμού MEDA II: οι νέοι κανόνες αυτού του βασικού χρηματοδοτικού μέσου της εταιρικής σχέσης, στο οποίο έχουν διατεθεί 5 350 δισεκατομμ. ευρώ, αποσκοπούν στην απλούστευση και την επιτάχυνση της εφαρμογής μέσω συντόμευσης των διαδικασιών, καθώς και σε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μέσω βελτίωσης της ικανότητας προγραμματισμού.

Σε διμερές επίπεδο, η ΕΕ ανέπτυξε επίσης δραστηριότητα. Έτσι - για να περιοριστούμε μόνο στα σημεία που ανέφερε ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής - η συμφωνία σύνδεσης με την Αίγυπτο μονογραφήθηκε τελικώς στις Βρυξέλλες, στις 26 Ιανουαρίου 2001. Οι διαπραγματεύσεις για συμφωνίες σύνδεσης με την Αλγερία, τον Λίβανο και τη Συρία συνεχίζονται με ρυθμούς που αποσκοπούν στην ολοκλήρωσή τους εντός του έτους. Όσον για τη Μαυριτανία, την οποία αναφέρει ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής, παρόλο που ανήκει στις χώρες ΑΚΕ, ενημερώνεται τακτικά από την Προεδρία του Συμβουλίου για τις σχετικές εργασίες και την πρόοδο που σημειώνεται στα πλαίσια της Ευρω-Μεσογειακής εταιρικής σχέσης. Όσον αφορά τη συνεκτίμηση της Λιβύης από την ΕΕ, το Συμβούλιο παραπέμπει τον Αξιότιμο κ. Βουλευτή στο σημείο 6 της κοινής στρατηγικής: Η στρατηγική αυτή καλύπτει όλες τις σχέσεις της ΕΕ με το σύνολο των εταίρων της στη Διαδικασία της Βαρκελώνης καθώς και με τη Λιβύη. Από την άλλη πλευρά, μολονότι δεν έχει μέχρι τώρα δεσμευθεί για την πλήρη τήρηση του κεκτημένου της Διαδικασίας της Βαρκελώνης, η Λιβύη συμμετέσχε στις δύο τελευταίεςπουργικές διασκέψεις (Στουτγάρδης και Μασσαλίας) με την ιδιότητα του ειδικού προσκεκλημένου της Προεδρίας.

Το Συμβούλιο έχει εξάλλου επίγνωση του εποικοδομητικού ρόλου που έχει διαδραματίσει στον τομέα αυτόν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδίως κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού φόρουμ που διοργάνωσε τον Φεβρουάριο του 2001.

Εξάλλου, η Λιβύη είχε προσκληθεί στην Υπουργική διάσκεψη της Διαδικασίας Συνεργασίας της Δυτικής Μεσογείου, γνωστότερη ως Διαδικασία 5+5, που έγινε στη Λισσαβώνα, στις 25-26 Ιανουαρίου 2001, και στην οποία αναφέρεται επίσης ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής. Αυτό το μη κοινοτικό πλαίσιο συνάντησης μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο, συμπληρωματικώς προς τη συνολική και συνεπή δράση του Συμβουλίου όσον αφορά την περιοχή της Μεσογείου.