ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2286/99

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(24 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Τροποποίηση της οδηγίας της ΕΕ σχετικά με τη σοκολάτα

Τέλος Οκτωβρίου το Συμβούλιο ενέκρινε τροποποίηση της οδηγίας της ΕΕ σχετικά με τη σοκολάτα, με βάση την οποία το ποσοστό του κακάο στη σοκολάτα μειώνεται. Μόλις τεθεί σε εφαρμογή η εν λόγω οδηγία, οι παραγωγοί σοκολάτας μπορούν να χρησιμοποιούν φθηνότερες πρώτες ύλες προς αντικατάσταση του κακάο. Για τα 15 κράτη μέλη της ΕΕ η ονομασία «σοκολάτα» περιορίζεται σε προϊόντα με 25 % κακάο, 14 % γάλα και χωρίς φυτικά λίπη.

Η τροποποίηση της εν λόγω οδηγίας συνεπάγεται σοβαρή κοινωνικοοικονομική ζημία τόσο για τις κακαοπαραγωγούς χώρες όσο και για τους μεμονωμένους παραγωγούς. Επιπλέον, η τροποποιηθείσα οδηγία είναι σαφώς αντίθετη με τη Διεθνή Σύμβαση για το κακάο του 1995. Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, όλες οι χώρες που εισάγουν κακάο, συμπεριλαμβάνων των 15 κρατών μελών της ΕΕ,ποχρεούνται να προωθήσουν την κατανάλωση του κακάο.

1. Ποιος (Επιτροπή, κράτος μέλος της ΕΕ, παραγωγοί σοκολάτας, ) έκανε το πρώτο βήμα για τη μείωση του ποσοστού κακάο της σοκολάτας;

2. Με βάση ποια επιχειρήματα και/ή έγγραφα έδωσε η Επιτροπή τη συγκατάθεσή της για τη μείωση του ποσοστού κακάο στην παραγωγή σοκολάτας;

3. Ποια κράτη μέλη της ΕΕ ήταν συνήγοροι της μείωσης αυτής; Ποια επιχειρήματα και/ή έγγραφα χρησιμοποίησαν αυτά τα κράτη μέλη για να επιβάλουν την άποψή τους;

4. Προέβη η Επιτροπή σε εκπόνηση μελέτης, πριν από τη μείωση του ποσοστού του κακάο, σχετικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνέπειες του γεγονότος αυτού για τους σοκολατοπαραγωγούς και για τις χώρες παραγωγής κακάο; Εάν ναι, ποια είναι τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής; Εάν όχι, γιατί αμέλησε η Επιτροπή να εκπονήσει μια τέτοια μελέτη, έχονταςπόψη τις προαναφερθείσες εκτεταμένες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες;

5. Είναι δυνατόν να συμφιλιωθεί η τροποποποιηθείσα περί σοκολάτας οδηγία, σχετικά με το χαμηλότερο ποσοστό κακάο, με τη διεθνή σύμβαση του 1995 για το κακάο, η οποία θέλει να ενισχύσει την κατανάλωσή του; Εάν ναι, ποια επιχειρήματα προβάλει η Επιτροπή για να επιβάλει την άποψη αυτή;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιανουαρίου 2000)

Στις 28 Οκτωβρίου 1999, το Συμβούλιο καθόρισε κοινή θέση όσον αφορά τα προϊόντα κακάου και σοκολάτας. Ο επιδιωκόμενος στόχος είναι να απλουστευθεί και να αντικατασταθεί η οδηγία 73/241/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα προϊόντα του κακάο και της σοκολάτας που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου(1), προκειμένου να δοθεί συνέχεια στις δεσμεύσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου του 1992 να ελαφρυνθούν ορισμένες νομοθετικές πράξεις του τομέα των τροφίμων.

Η κοινή θέση εγκρίθηκε με ειδική πλειοψηφία. Το Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες ψήφισαν κατά και το Λουξεμβούργο απέσχε.

Σημαντικό στοιχείο της κοινής θέσης είναι να ρυθμισθεί το ζήτημα της χρησιμοποίησης φυτικών λιπών, άλλων εκτός του βουτύρου του κακάου, στην παρασκευή της σοκολάτας" η χρησιμοποίηση αυτών των λιπών δεν επιτρέπεται επί του παρόντος παρά μόνον σε επτά κράτη μέλη. Το Συμβούλιο έκρινε ότι η πλήρης εναρμόνιση αυτών των ουσιών είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία όλων των προϊόντων σοκολάτας και, κατά συνέπεια, ηλοποίηση της κοινής αγοράς στον εν λόγω τομέα. Με αυτή την προοπτική, πρόβλεψε διάταξη η οποία επιτρέπει την προσθήκη αυτών των λιπών στα προϊόντα σοκολάτας σε ολόκληρη την Κοινότητα. Ταυτοχρόνως, η κοινή θέση περιορίζει σημαντικά τη χρησιμοποίηση αυτών των λιπών, με τον ορισμό τους σύμφωνα με τεχνικά και επιστημονικά κριτήρια και με την κατάρτιση καταλόγου που περιλαμβάνει έξι συγκεκριμένα λίπη, τα οποία αντιστοιχούν στην πραγματικότητα στα λίπη που προέρχονται από τροπικές χώρες. Όσον αφορά την επισήμανση, η κοινή θέση προβλέπει πολύ σαφείς κανόνες, προκειμένου να εξασφαλίζεται σωστή ενημέρωση του καταναλωτή.

Πρέπει να διευκρινισθεί ότι, αντιθέτως από ό, τι πιστεύει το Αξιότιμο Μέλος, τα λίπη που δεν προέρχονται από κυάμους κακάου προστίθενται στη σοκολάτα ως προαιρετικό συστατικό, αλλά δεν αντικαθιστούν τις ελάχιστες ποσότητες που καθορίζονται στην οδηγία για το κακάο ή το βούτυρο του κακάου. Αυτό συνάγεται από το άρθρο 2 παράγραφος 1 της κοινής θέσης, όπου διευκρινίζεται ότι η προσθήκη φυτικών λιπών επιτρέπεται, τηρουμένων ορισμένων προϋποθέσεων και «χωρίς να μειώνεται η ελάχιστη περιεκτικότητα σε βούτυρο του κακάου ή σε ολικά ξηρά στερεά κακάου». Με την προσθήκη αυτή, εάν τηρούνται ορισμένοι όροι, το προϊόν δεν χάνει άρα την ιδιότητά του ως «σοκολάτα»,πό την προϋπόθεση βεβαίως ότι τηρούνται όλες οι παράμετροι που εφαρμόζονται για τη σοκολάτα (ιδίως, η περιεκτικότητά της σε ουσίες που προέρχονται από κυάμους κακάου).

Η πρόταση οδηγίας(2) δεν είναι αντίθετη με τη Διεθνή Συμφωνία για το κακάο. Αφενός, η κατανάλωση κακάου παρουσιάζει συνεχή αύξηση στην Κοινότητα. Αφετέρου, η πρόταση προβλέπει κανόνες επισήμανσης, ούτως ώστε να μηνπάρχει παραπλάνηση του καταναλωτή. Εξάλλου, μπορεί να επισημανθεί ότι επτά κράτη μέλη που έχουνπογράψει τη Συμφωνία, τα οποία επιτρέπουν επί του παρόντος τις φυτικές λιπαρές ουσίες, δεν έκριναν ότι η χρησιμοποίηση των ουσιών αυτών αντιβαίνει προς τις ρήτρες της Συμφωνίας.

Προκειμένου περί των επιπτώσεων της οδηγίας στην οικονομία των χωρών παραγωγών κακάου, η Επιτροπή εκπόνησε μελέτη, από την οποία συνάγεται το συμπέρασμα ότι η αγορά της σοκολάτας βαίνει καλώς και δεν προβλέπονται αρνητικές συνέπειες για την οικονομία των αναπτυσσομένων χωρών. Ωστόσο, η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση ναποβάλει έκθεση εντός τεσσάρων ετών από την έγκριση της οδηγίας.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κοινή θέση που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο διασφαλίζει όλα τα διακυβευόμενα συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων των αναπτυσσομένων χωρών. Η εν λόγω κοινή θέση ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό, ως προς την ουσία, στις επιθυμίες που εκφράσθηκαν από το Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Έχει αποσταλεί στο Κοινοβούλιο για τη δεύτερη ανάγνωση.

(1) ΕΕ L 228 της 16.8.1993.

(2) COM(95)722 τελικό.