ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0892/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (12 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Παρουσία αμιάντου στα γραφεία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ

Η χρησιμοποίηση αμιάντου κατά την κατασκευή των κτιρίων στα οποία στεγάζονται οι υπηρεσίες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ έδωσε αφορμή σε πολλές συζητήσεις. Μετά το κλείσιμο του κτιρίου Berlaymont, οι ειδικές αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία των συλλόγων γονέων, παρά τις διαβεβαιώσεις της διεύθυνσης κτιρίων των Βρυξελλών βάσει των οποίων απεκλείετο η ύπαρξη αμιάντου στο σχολείο της Uccle, απέδειξαν ότι ο αμίαντος συνεχίζει να χρησιμοποιείται στην κατασκευή των κτιρίων στις Βρυξέλλες.

Διαπιστώνεται ότι, παρά την σχετικά περιορισμένη χρήση του, ο αμίαντος εξακολουθεί να παράγεται και να χρησιμοποιείται στην κατασκευή των νέων κτιρίων στις Βρυξέλλες: στο κτίριο EAS, επι 20 δειγμάτων τα 13 απεδείχθησαν θετικά 7 στο REM επι 19 τα 16 7 στο RMA επι 8 το 1 7 στο MAE επι 11 τα 2 7 στο ΜΟΝ επι 17 το 1 και στο LEO επι 20 τα 7.

Τι σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να επιβάλλει την εφαρμογή των οδηγιών σχετικά με τον αμίαντο που υπάρχει στα κτίρια;

Πως σκοπεύει να παρέμβει η Επιτροπή προκειμένου να προστατεύσει την υγεία των πολιτών και να διαφυλάξει την υγεία των εργαζομένων στα κτίρια όπου έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη αμιάντου;

Κοινή απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-0892/97 και E-1017/97 (25 Απριλίου 1997)

Το Συμβούλιο εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1983, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, την οδηγία 83/477/ΕΟΚ για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας ((ΕΕ L 263 της 24.9.1983 )). Η οδηγία αυτή τρποποιήθηκε, επίσης κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής, από την οδηγία 91/382/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1991 ((ΕΕ L 206 της 29.7.1991 )).

Οι δύο αυτές οδηγίες, οι οποίες περιέχουν απαγορεύσεις και περιορισμούς που πρέπει να τηρούνται για τη χρήση αμιάντου στα κτίρια, μεταφέρθηκαν στις νομοθεσίες των κρατών μελών.

Το Βύλγιο εισήγαγε στη νομοθεσία του, ιδίως στο γενικό κανονισμό για την προστασία των εργαζομένων, ισότιμους ή αυστηρότερους κανόνες σε σχέση με εκείνους που προβλέπονται από τις προαναφερόμενες δύο οδηγίες. Ως συμπλήρωμα των εν λόγω διατάξεων, μία βελγική υπουργική απόφαση θεσπίζει την υποχρέωση, για κάθε εργοδότη εγκατεστημένο στη βελγική επικράτεια, να καταρτίζει απογραφή του αμιάντου που υπάρχει στις εγκαταστάσεις του.

Η Επιτροπή, στα κτίριά της στις Βρυξέλλες, τηρεί όχι μόνο τις διατάξεις των προαναφερόμενων δύο οδηγιών αλλά και εκείνες της βελγικής νομοθεσίας εφόσον πρόκειται για αυστηρότερες διατάξεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1246/97 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (8 Απριλίου 1997)

Θέμα: Eργατικά δυστυχήματα

Ο μέσος όρος των εργατικών δυστυχημάτων στην Ιταλία είναι περίπου της τάξης του 1 εκατ. κατ' έτος, από τα οποία απέβησαν 1153 θανατηφόρα κατά το 1996.

Η προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων μέσω της βελτίωσης του χώρου εργασίας είναι ένας από τους στόχους που προβλέπει το άρθρο 2 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική που έχουν συνυπογράψει τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας), η οποία αποτελεί παράρτημα του πρωτοκόλλου για την κοινωνική πολιτική που ενεκρίθη στο Μάαστριχτ μαζί με τη Συνθήκη. Η Επιτροπή:

1. διαθέτει στοιχεία σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα σε όλες τις χώρες της Ένωσης για το 1996;

2. ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει προκειμένου να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη με στόχο την καταπολέμηση του εν λόγω προβλήματος, το οποίο, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται στη μη τήρηση στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Ιουνίου 1997)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει στο αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου ότι ο στόχος της προώθησης της βελτίωσης, κυρίως, του χώρου εργασίας με σκοπό την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, εμφαίνεται ήδη στην Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη και στο άρθρο 118Α της συνθήκης ΕΚ και όχι μόνο στο Κοινωνικό Πρωτόκολλο.

1. Όχι. Οι στατιστικές εργατικών ατυχημάτων δεν διατίθενται ακόμη σε επίπεδο κρατών μελών για το 1996. Η Επιτροπή δημοσίευσε στις σύντομες στατιστικές, σειρά πληθυσμού και κοινωνικές συνθήκες αριθ. 2, 1997, τα πρώτα αποτελέσματα του σχεδίου εναρμόνισης των στατιστικών εργατικών ατυχημάτων στην Κοινότητα για το 1993. Η δημοσίευση για το 1994 προβλέπεται στη διάρκεια του 1997. Ο κατ' εκτίμηση μέσος πραγματικός αριθμός εργατικών ατυχημάτων που συνεπάγονται παύση της εργασίας άνω των τριών ημερών ανέρχεται σε 4,8 εκατ. για το σύνολο της Κοινότητας το 1993. Το 1993, ο ευρωπαϊκός γενικός δείκτης συχνότητας ανέρχεται σε 4.505 ατυχήματα ανά 100.000 άτομα που απασχολούνται στους 6 κύριους κοινούς κλάδους.

2. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, η Επιτροπή επαληθεύει τη σωστή και πραγματική μεταφορά εκ μέρους των κρατών μελών των κοινοτικών οδηγιών σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια κατά την εργασία. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, εναπόκειται στα κράτη μέλη - συγκεκριμένα στις εθνικές επιθεωρήσεις εργασίας - να εξασφαλίζουν κατάλληλο έλεγχο και εποπτεία της εφαρμογής των διατάξεων των οδηγιών.

Εντούτοις, αρμόζει να υπογραμμισθεί ότι η Επιτροπή (απόφαση 95/319/ΕΟΚ) το 1995 κατέστησε επίσημη την επιτροπή των ανώτερων υπεύθυνων της επιθεώρησης εργασίας ((ΕΕ αριθ. L 188 της 9.8.1995 )) της οποίας ένας από τους κύριους στόχους είναι η προώθηση της συνεργασίας και η ανάπτυξη της ανταλλαγής εμπειριών μεταξύ των υπηρεσιών επιθεώρησης εργασίας, όσον αφορά τον έλεγχο της εφαρμογής του παράγωγου κοινοτικού δικαίου στον τομέα της υγείας και της ασφάλειας στο χώρο εργασίας, έτσι ώστε να ευνοηθεί μια ισόρροπη και συνεκτική εφαρμογή αυτού στην Κοινότητα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1410/97 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (22 Απριλίου 1997)

Θέμα: Ο μεγάλων διαστάσεων χώρος εναπόθεσης απορριμμάτων της Tor Lupara

Ορισμένοι πολίτες κατήγγειλαν πρόσφατα, την ανησυχητική κατάσταση που δημιουργείται από την ύπαρξη ενός μεγάλων διαστάσεων χώρου εναπόθεσης απορριμμάτων, γνωστού ως «discarica dell' Inviolata», στη θέση Tor Lupara, μια περιοχή ανάμεσα στους δήμους της Guidonia και της Mentana κοντά στη Ρώμη. Στο χώρο αυτόν, που βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη περιοχή, συγκεντρώνονται απόβλητα από 140 δήμους και η συνολική επιφάνεια των απορριμμάτων έχει, σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα του τοπικού τύπου, φθάσει πλέον τα τρία τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Οι κάτοικοι των γειτονικών περιοχών, εκτός του ότι είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται τις εμετικές αναθυμιάσεις που αναδύονται από το χώρο εναπόθεσης απορριμμάτων, εκφράζουν το φόβο ότι ακόμα και όταν θα έχει κλείσει, λόγω των διαστάσεων που έχει λάβει, θα συνεχίσουν να πλανώνται στον αέρα για πολύ μεγάλο διάστημα τα βιοαέρια που παράγονται από τη ζύμωση των αποβλήτων.

Επιπλέον, φαίνεται ότι μια ομάδα γιατρών έχει καταγγείλει την αύξηση στην περιοχή νοσημάτων που ενδέχεται να συνδέονται με περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Η κατάσταση αυτή φαίνεται να έρχεται σε ανοιχτή αντίθεση με όσα ορίζονται στο Άρθρο 4 της Οδηγίας 75/442/ΕΟΚ ((ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σελ. 39. )) περί στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ ((ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σελ. 32. )), όπου αναφέρεται ότι «τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η διάθεση ή η αξιοποίηση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον...».

Μπορεί η Επιτροπή να επαληθεύσει εάν η επισημανθείσα κατάσταση συνιστά παραβίαση της κοινοτικής οδηγίας περί διάθεσης αποβλήτων, κυρίως δε παραβίαση των Οδηγιών 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ;

Μπορεί η Επιτροπή να μας πει εάν θεωρεί ότι θα πρέπει, εν προκειμένω, να λάβει κάποιο μέτρο κατά της Ιταλίας προκειμένου να αποκαταστήσει το σεβασμό του κοινοτικού δικαίου;

Κοινή απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1409/97 και E-1410/97 (27 Μαΐου 1997)

Η Επιτροπή θα παρέμβει στις ιταλικές αρχές για τα γεγονότα τα οποία εκθέτει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, υπενθυμίζοντας την απαίτηση τήρησης του άρθρου 4 της οδηγίας 91/156/ΕΟΚ που μνημονεύει το Αξιότιμο Μέλος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0799/97 υποβολή: Jean-Yves Le Gallou (NI) προς την Επιτροπή (10 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Κοινοτικές επιχορηγήσεις σε ενώσεις, ΜΚΟ και διάφορους οργανισμούς

Σχετικά με το κονδύλι Β3-101 (Νεότητα για την Ευρώπη) θα μπορούσε η Επιτροπή να ανακοινώσει τον πλήρη κατάλογο των ενώσεων ή οργανισμών που έτυχαν κοινοτικών επιχορηγήσεων και το ακριβές ποσό αυτών των επιχορηγήσεων κατά το παρελθόν λήξαν οικονομικό έτος, δηλαδή το 1996;

Συμπληρωματική απάντηση της κας Cresson εξ ονόματος της Επιτροπής. (6 Ιουνίου 1997)

Ως συμλήρωμα στην απάντησή της της 17 Απριλίου 1997 ((EE C 217 της 17.7.1997, σελ. 228. )), η Επιτροπή είναι σήμερα σε θέση να ανακοινώσει τις ακόλουθες πληροφορίες.

Η Επιτροπή διαβιβάζει απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γενική Γραμματεία του Οργάνου αυτού τις πληροφορίες που ζητήθηκαν.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1330/97 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (10 Απριλίου 1997)

Θέμα: Εισφορά επί της αποζημίωσης της λήξης της σύμβασης εργασίας στην Ιταλία

Φαίνεται ότι η ιταλική κυβέρνηση έχει την πρόθεση να καθιερώσει εισφορά επί της αποζημίωσης της λήξης της σύμβασης εργασίας, προκειμένου να αυξήσει τα έσοδα στο πλαίσιο της αναγκαίας οικονομικής πολιτικής που στοχεύει να περιορίσει το ετήσιο έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ.

Αυτή η εισφορά που θα επιβληθεί στις επιχειρήσεις, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, θα αποδίδεται στη συνέχεια στον εργαζόμενο.

Με αυτά τα δεδομένα, η Επιτροπή:

1. γνωρίζει αυτή την κυβερνητική πρωτοβουλία;

2. Εάν ναι, πως αξιολογεί αυτή την εισφορά; Μπορεί να θεωρηθεί ως υποχρεωτική εισφορά στη βάση του άρθρου 104/α της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δεδομένου ότι το κράτος εισπράττει την εισφορά αυτή από τις επιχειρήσεις, στη συνέχεια δε την αποδίδει στον εργαζόμενο;

3. Η απαγόρευση να έχει το κράτος προνομιακή πρόσβαση στους οικονομικούς οργανισμούς που προβλέπεται από το άρθρο 104/α, προσδιορίζεται περαιτέρω από άλλο κανονισμό που ορίζει ότι η απαγόρευση αυτή έχει ουσιαστική σημασία προκειμένου να επιβάλλεται στις χρηματοδοτικές επιχειρήσεις του δημοσίου τομέα η πειθαρχία στους νόμους της αγοράς. Είναι ορθή αυτή η ερμηνεία, που ωστόσο στοχεύει στην ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Μαΐου 1997)

Η ιταλική κυβέρνηση εισήγαγε πρόσφατα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα με στόχο την ευθυγράμμιση των στοιχείων του προϋπολογισμού με τον στόχο ελλείμματος 3% για τον ΑΕΠ για το 1997.

Ένα από τα μέτρα συνίσταται στην αύξηση, από 2% σε 5,89% του φόρου επί των αποζημιώσεων («fond di quienscenza»). Ο φόρος αυτός εισήχθη με το νόμο του προϋπολογισμού του Δεκεμβρίου 1996 και αντικαθιστά μέρος του φόρου που οφείλεται όταν οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν την επιχείρηση. Είχε συζητηθεί αν ο φόρος αυτός θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως χρηματική προκαταβολή (που δεν επηρεάζει το έλλειμμα) ή ως νέος φόρος (που μειώνει το έλλειμμα).

Η Eurostat αποφάσισε στις 21 Ιανουαρίου 1997 ότι «... η ιταλική κυβέρνηση, τροποποιώντας τον φόρο επί των ταμείων αποζημίωσης, εισήγαγε ένα νέο φόρο που υπολογίζεται σε μια νέα βάση, με νέα ημερομηνία και που θα πρέπει να καταβάλλεται από τις επιχειρήσεις αντί από τους εργαζομένους. Συνεπώς, τα έσοδα από τον φόρο αυτό το 1997 δεν αποτελούν χρηματοδοτική προκαταβολή αλλά φόρο που μειώνει το έλλειμμα του 1997».

Συνεπώς, το πρόσφατο μέτρο θα πρέπει να θεωρηθεί ως αύξηση του ποσοστού φορολογίας και όχι ως μορφή δανείου που παρέχει προνομιακή πρόσβαση του κράτους μέλους σε χρηματοδοτικούς οργανισμούς.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1176/97 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (3 Απριλίου 1997)

Θέμα: Περικοπές κοινοτικών χρηματοδοτήσεων προς την ιταλική γεωργία

Η απόφαση της Επιτροπής να μειώσει κατά 324 δισεκ. και πλέον λίρες τις χρηματοδοτήσεις προς την ιταλική γεωργία, προκειμένου να καλύψει τα πρόστιμα τα οποία δεν έχουν ακόμη πληρωθεί από την ιταλική κυβέρνηση για την περίοδο εσοδείας 95/96 όσον αφορά τις γαλακτοκομικές ποσοστώσεις όχι μόνο πλήττει σοβαρά ολόκληρο τον ιταλικό γεωργικό τομέα αλλά και δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τη στάση του Προέδρου του Συμβουλίου, ο οποίος είχε διαβεβαιώσει ότι διαπραγματεύθηκε με τις κοινοτικές αρχές την αναβολή της οριστικής καταβολής της συμπληρωματικής εισφοράς.

Ερωτάται, κατά συνέπειαν:

1. εάν είναι αληθές ότι η Ιταλία είχε συμφωνήσει την οριστική καταβολή των προστίμων περί το τέλος Απριλίου αρχές Μαΐου, και στην περίπτωση αυτή για ποιο λόγο η Επιτροπή δεν τήρησε τη συμφωνία 7

2. εάν είναι θεμιτό να τιμωρείται ένας ολόκληρος τομέας για ένα πρόβλημα που αφορά μόνο ένα τμήμα του και

3. ζητείται να διευκρινιστεί το ταχύτερο ποιους τομείς θα πλήξει η δέσμευση των 324 δισεκ.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (25 Απριλίου 1997)

Το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 536/93 για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ((ΕΕ L 57 της 10.03.1993 )), προβλέπει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε η συμπληρωματική εισφορά γάλακτος να καταβάλλεται εντός των προθεσμιών που ετάχθησαν, δηλαδή πριν από την 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Ο ίδιος κανονισμός ορίζει ότι, σε περίπτωση μη καταβολής των εν λόγω προθεσμιών, η Επιτροπή προβαίνει σε μείωση των προκαταβολών.

1. Για να ληφθούν υπόψη οι δυσκολίες οικονομικής και διοικητικής τάξεως που αντιμετωπίζει η ιταλική κυβέρνηση, συμφωνήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1996, μεταξύ των κοινοτικών και ιταλικών αρχών, να αναβληθεί έως τις 31 Ιανουαρίου 1997, η ανάκτηση των οφειλομένων ποσών. Ωστόσο, μετά από αυτή την ημερομηνία, η υποχρέωση μείωσης των προβλεπόμενων προκαταβολών με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 536/93, θα πρέπει να εκτελεστεί, για να μην διαταραχτεί ο ρυθμός των πληρωμών για τις δαπάνες των υπολοίπων τομέων, η Επιτροπή προέβλεψε την ανάκτηση των προς είσπραξη ποσών σε τρεις δόσεις, εκ των οποίων η τελευταία θα εκτελεστεί αρχές Μαΐου, ημερομηνία κατά την οποία, σύμφωνα με τα μέτρα της ιταλικής κυβέρνησης, το σύνολο της συμπληρωματικής εισφοράς θα πρέπει να εισπραχθεί από την ιταλική διοίκηση.

2. Η νομιμότητα του μέτρου εξαρτάται από την ισχύουσα νομοθεσία, η οποία προβλέπει ρητώς την ανάκτηση των οφειλομένων ποσών από το κράτος μέλος. Πρέπει να λάβει τα αναγκαία μέτρα το κράτος μέλος (άρθρο 8 του κανονισμού 729/70) που αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής ((ΕΕ L 94 της 28.04.1970 )), ώστε οι εμπορικοί φορείς ενός τομέα να συμμορφωθούν προς τους κανόνες και αυτό για να μην υπάρξουν χρηματοδοτικές συνέπειες σε άλλους τομείς.

3. Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι μειώσεις δεν πρέπει να επηρεάσουν καθόλου το ρυθμό των δαπανών των άλλων τομέων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1272/97 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1997)

Θέμα: Εφαρμογή στην Ιταλία της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ σχετικά με την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων

Απαντώντας στην ερώτηση Ε-1508/96 ((ΕΕ C 356 της 25.11.1996, σελ. 48. )) η κ. Bjerregaard, εξ ονόματος της Επιτροπής, καθιστούσε γνωστό ότι όσον αφορά τα σχέδια που εμπίπτουν στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ ((ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40. )), η ιταλική νομοθεσία δεν προβλέπει διαδικασία αξιολόγησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αντιθέτως από τις προβλέψεις του άρθρου 2 της αυτής οδηγίας. Στην ανωτέρω απάντηση, καθίστατο επίσης γνωστόν ότι προς τον σκοπό αυτό, έχει ήδη κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει προς την Ιταλία, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΕ.

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει σε ποιό σημείο βρίσκεται η σχετική διαδικασία ως προς την προαναφερθείσα περίπτωση καθώς και τα ενδεχόμενα αποτελέσματα;

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει εάν η έγκριση της οδηγίας 97/11/ΕΕ ((ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σελ. 5. )) που τροποποιεί την οδηγία 85/337/ΕΟΚ, θα έχει κάποια επίπτωση επί της ανωτέρω διαδικασίας;

Μπορεί εξάλλου η Επιτροπή να περιγράψει γενικά τα αποτελέσματα της διαδικασίας επί παραβάσει, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΕ;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (21 Μαΐου 1997)

Η επί παραβάσει διαδικασία για την μεταφορά, εκ μέρους της Ιταλίας, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, βρίσκεται στο στάδιο της απόφασης προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (καθ'υποτροπήν). Η έγκριση της οδηγίας 97/11/ΕΚ δεν έχει αποτελέσματα επί της προαναφερθείσης διαδικασίας.

Το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας επι παραβάσει, θεμελιούμενης στο άρθρο 169 της συνθήκης ΕΚ, είναι η δυνατότητα αποφάσεως του Δικαστηρίου, στην οποία να διαπιστώνεται ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει τηρήσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από μία οδηγία. Το κράτος μέλος οφείλει να συμμορφωθεί σε αυτήν. Σε περίπτωση που το κράτος δεν συμμορφωθεί, η πρώτη αυτή απόφαση ενδέχεται να ακολουθηθεί από δεύτερη, στη συνέχεια μιας νέας επί παραβάσει διαδικασίας θεμελιούμενης στο άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία το κράτος μέλος είναι δυνατόν να καταδικαστεί στην καταβολη εφάπαξ ποσού ή υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση υπερημερίας για κάθε ημέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της πρώτης αποφάσεως του δικαστηρίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1108/97 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς το Συμβούλιο (24 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Εντάξεις Χωρών της ΚΑΕ στην ΕΕ και διεύρυνση του ΝΑΤΟ

Το απαραίτητο άνοιγμα της Ατλαντικής Συμμαχίας στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης από τη μια πλευρά (Πράγα, Βαρσοβία και Βουδαπέστη) ζητείται με ενδιαφέρον, από την άλλη όμως - δηλαδή από την πλευρά της Μόσχας - εμφανίζονται σημεία ανησυχητικού αδιεξόδου το οποίο οφείλεται στα ερωτήματα της Μόσχας σχετικά με τον ακριβή καθορισμό του ρόλου που θα πρέπει να διαδραματίζει στο σύστημα της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Με το δεδομένο αυτό, θα πρέπει ωστόσο να διευκρινιστεί ότι οι εντάξεις (πρώτα στο ΝΑΤΟ και εν συνεχεία στην ΕΕ) των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να αποτελούν θέματα που αφορούν αποκλειστικά τις χώρες αυτές και δεν πρέπει να εξαρτώνται από την προηγούμενη συγκατάθεση των Ρώσων.

Ζητείται, επομένως, από το Συμβούλιο, στις προενταξιακές συζητήσεις να λάβει υπόψη την κυρίαρχη βούληση των υποψήφιων κρατών μελών και να μην προωθήσει ένα καθεστώς περιορισμένων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων 7

να εξαρτήσει τις προενταξιακές συζητήσεις από την προηγούμενη υπογραφή της απόφασης του ΝΑΤΟ να μην εγκαταστήσει πυρηνικά όπλα στο έδαφος των υποψήφιων νέων κρατών μελών 7

να επιτρέψει την ανάπτυξη υποδομών και να συγκατατεθεί στη μετακίνηση στρατιωτικών μονάδων, ακριβώς για να αποτραπεί το ενδεχόμενο να βρεθούν ορισμένες υποψήφιες χώρες περιορισμένες σε μια δυσχερή και τρωτή θέση.

Απάντηση (16 Ιουνίου 1997)

Η προσχώρηση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αφ' ενός, και η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, αφ' ετέρου αποτελούν δύο ξεχωριστές διαδικασίες.

Οσον αφορά όμως την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το Συμβούλιο υπονθυμίζει ότι, μετά τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εσσεν, του Δεκεμβρίου 1994, έχει διαμορφωθεί μία στρατηγική ενταξιακών προετοιμασιών.

Τις αποφάσεις που θα απαιτηθούν για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα λάβει το Συμβούλιο μετά το πέρας της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, και τούτο με γνώμονα τα αποτελέσματα της Διάσκεψης αυτής αλλά και τις συγκεκριμένες γνώμες και εκθέσεις τις οποίες θα κληθεί να υποβάλει η Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1306/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1997)

Θέμα: Ασφάλεια για τα αλιευτικά σκάφη

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 24 μέτρων» (έγγρ. COM(96)255 τελ. - 96/0168 SYN) ((EE C 292 της 4.10.1996, σελ. 29. )), (έγγρ. CES 1392/96/0168 SYN).

Εκτιμάται πως έχει ιδιαίτερη σημασία, όπως προτείνει η Επιτροπή, να θεσπιστούν κοινοί κανόνες και προϋποθέσεις ασφάλειας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 24 μέτρων, ως ένα πρώτο βήμα. Στηρίζει εξάλλου την πρόθεση της Επιτροπής να εξετάσει την εφαρμογή συμπληρωματικών μέτρων εκείνων που έχουν ήδη θεσπιστεί για τα άλλα υφιστάμενα σκάφη και για εκείνα μήκους μικρότερου των 24 μέτρων.

Θα μπορούσε άραγε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μεριμνήσει προκειμένου οι μελέτες να είναι διαθέσιμες έως την 1η Ιανουαρίου 1998 ώστε οι νέες προτάσεις τις οποίες σκοπεύει να υποβάλει η Επιτροπή να αφορούν και τις άλλες κατηγορίες σκαφών;

Κοινή απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1306/97, E-1307/97 και E-1308/97 (22 Μαΐου 1997)

Στο επεξηγηματικό υπόμνημα που συνοδεύει την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Συμβουλίου περί θεσπίσεως εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 μέτρων και πλέον ((ΕΕ C 292, 4.10.1996 )), η Επιτροπή αναφέρει ότι προτίθεται να εξετάσει το κατά πόσον, για τα αλιευτικά σκάφη κάτω των 24 μέτρων, απαιτούνται περαιτέρω μέτρα, συμπληρωματικά έναντι αυτών που έχουν ήδη περιληφθεί στην οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη ((ΕΕ L 303, 13.12.1993 )). Η Επιτροπή προβλέπει την ανάληψη εκπόνησης σχετικής μελέτης το δεύτερο εξάμηνο του 1997.

Οι διατάξεις της πρότασης της Επιτροπής θα παράσχουν στα κράτη μέλη την νομική εξουσία υπαγωγής των αλιευτικών σκαφών υπό σημαία τρίτης χώρας τα οποία επιχειρούν στα εσωτερικά ύδατα ή στα χωρικά ύδατά τους, ή τα οποία αποβιβάζουν τα αλιεύματά τους στους λιμένες τους, σε έλεγχο της συμμόρφωσής τους με τα πρότυπα ασφαλείας που θεσπίζει η εν λόγω οδηγία. Τα μέσα υποδομής για την εκτέλεση τέτοιων ελέγχων, θαλασσίων και χερσαίων, υπάρχει ήδη στο πλαίσιο της οδηγίας του Συμβουλίου 95/21/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο του κράτους ελλιμενισμού ((ΕΕ L 157, 7.7.1995 )) καθώς και στο πλαίσιο του συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Όσον αφορά την συγκέντρωση δεδομένων για τις απώλειες αλιευτικών σκαφών και τα εργατικά ατυχήματα επί του σκάφους, η Επιτροπή παρακαλεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να ανατρέξει στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση Ε-2721/96 του κ Pronk ((ΕΕ C 105, 3.4.1997 )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0794/97 υποβολή: Jean-Yves Le Gallou (NI) προς την Επιτροπή (10 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Κοινοτικές επιχορηγήσεις σε ενώσεις, ΜΚΟ και διάφορους οργανισμούς

Σχετικά με το κονδύλι Α-3058 (λοιπές επιχορηγήσεις) θα μπορούσε η Επιτροπή να ανακοινώσει τον πλήρη κατάλογο των ενώσεων ή οργανισμών που έτυχαν κοινοτικών επιχορηγήσεων και το ακριβές ποσό αυτών των επιχορηγήσεων κατά το παρελθόν λήξαν οικονομικό έτος, δηλαδή το 1996;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής (25 Απριλίου 1997)

Κατόπιν αιτήματος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή προετοιμάζει αυτή τη στιγμή εξαντλητική και λεπτομερή έκθεση για όλες τις επιχορηγήσεις που δόθηκαν το 1996 δυνάμει του κονδυλίου Α-30 του προϋπολογισμού.

Η Επιτροπή παραπέμπει το αξιότιμο μέλος στην εν λόγω έκθεση που θα διαβιβαστεί στην επιτροπή ελέγχου του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου, μόλις οριστικοποιηθεί.