ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3102/02

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(29 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Δημόσιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί στη Ρώμη

Κατά τις συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που διεξήχθη στη Σεβίλλη στις 21 Ιουνίου 2002 και στη σύσταση που εγκρίθηκε σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις κοινοτικές οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών και της Κοινότητας, προέκυψε ότι στο πλαίσιο της ΕΕ η Ιταλία, παρουσιάζει ακόμα πολλές ελλείψεις όσον αφορά την αγορά εργασίας κυρίως σε σχέση με την ανάπτυξη της γυναικείας απασχόλησης.

Μία από τις αιτίες που επηρεάζει αρνητικά την απασχόληση των γυναικών είναι η έλλειψη δημόσιων κοινωνικών δομών για τη φροντίδα των παιδιών, και ειδικότερα δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών.

Στη Ρώμη για παράδειγμα οι δομές για τη φροντίδα των παιδιών είναι αριθμητικά κατώτερες σε σχέση με τις ανάγκες των χρηστών, πράγμα που σημαίνει ανεπάρκεια των διατιθέμενων θέσεων για τα παιδιά και κατά συνέπεια μακρύτατους καταλόγους αναμονής. Ο δήμος μέχρι σήμερα έχει αντιμετωπίσει κατά τρόπον ανεπαρκή τη σοβαρότητα της κατάστασης που επικρατεί στην πόλη και αυτή τη στιγμή περίπου 5 000 παιδιά δεν μπορούν να έχουν τη δυνατότητα φροντίδας.

Κατόπιν των ανωτέρων, ερωτάται η Επιτροπή:

1. εάνπάρχουν παραδείγματα καλής πρακτικής σ' αυτό τον τομέα·

2. εάνπάρχουν έγγραφα ή μελέτες σε σχέση μ' αυτό τον τομέα·

3. μια γενική γνώμη σχετικά με αυτή την περίπτωση.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Νοεμβρίου 2002)

1. Για παραδείγματα καλής πρακτικής, η Επιτροπή παραπέμπει την κυρία βουλευτή σε μία έκθεση με τίτλο Care in Europe (Η φροντίδα στην Ευρώπη), στην οποία περιλαμβάνεται ανάλυση των στρατηγικών όλων των κρατών μελών στον τομέα της παιδικής φροντίδας. Η Επιτροπή διαβιβάζει άμεσα την έκθεση στην κυρία βουλευτή και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Άλλη μία έκθεση με θέμα Gender equality in the European Union: Examples of good practices (1996-2000) (Η ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: παραδείγματα ορθών πρακτικών) διατίθεται στον ιστοχώρο της Επιτροπής στο Διαδίκτυο: http://europa.eu.int/comm/employment_social/equ_opp/documents_en.html.

2. Υπάρχουν διάφορες μελέτες και εκθέσεις για το θέμα αυτό.

Όσον αφορά την Ένωση, οι κοινές εκθέσεις για την απασχόληση (ΚΕΑ) αποτελούν καλή πηγή πληροφοριών, εφόσον περιέχουν στοιχεία που προέρχονται άμεσα από τα εθνικά σχέδια δράσης (ΕΣΔ). Οι ΚΕΑ περιλαμβάνουν επίσης περίληψη των δεσμεύσεων των κρατών μελών για την παροχήπηρεσιών παιδικής φύλαξης και φροντίδας.

Ένα από τα κυριότερα προβλήματα είναι ότι τα εθνικά στοιχεία είναι δύσκολο, εάν όχι αδύνατο, να συγκριθούν. Για τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή αυτή τη στιγμή εξετάζει κατά πόσο είναι εφικτή η ύπαρξη συγκρίσιμων δεδομένων σε επίπεδο Ένωσης. Στον τομέα αυτόν,πάρχει μία ενδιαφέρουσα μελέτη της Eurostat Feasibility study on the availability of comparable child care statistics in the European Union (Μελέτη σκοπιμότητας για τη διαθεσιμότητα συγκρίσιμων στατιστικών για την παιδική φροντίδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση), την οποία μπορείτε να βρείτε στην εξής διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-catalogue/EN?catalogue=Eurostat&collection=12-Working%20papers%20and%20studies

Ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να παράσχουν στα ΕΣΔ ορισμένους δείκτες που είχαν συμφωνηθεί από κοινού, σχετικά με τηνποδομή στον τομέα της παιδικής φροντίδας. Έτσι συγκεντρώθηκαν σημαντικές πληροφορίες στο θέμα αυτό. Η Επιτροπή εργάζεται για τη βελτίωση αυτών των δεικτών και των στοιχείων.

3. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, στις 15 και 16 Μαρτίου 2002, τα κράτη μέλη συμφώνησαν σχετικά με εθνικούς στόχους για την παιδική φροντίδα. Αυτή, έως το 2010, θα πρέπει να παρέχεται σε ποσοστό τουλάχιστον 90 % των παιδιών μεταξύ των τριών ετών και της ηλικίας που είναιποχρεωτική η εγγραφή στο σχολείο, καθώς και σε ποσοστό τουλάχιστον 33 % των παιδιών κάτω των τριών ετών.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες από τα ΕΣΔ του 2001 και του 2002, σημειώθηκε μια κάποια θετική εξέλιξη τα δύο τελευταία χρόνια στην παροχή παιδικής φροντίδας. Σύμφωνα με τα ΕΣΔ του 2001, τα οποία ανταποκρίνονται στις κατευθυντήριες γραμμές του 2001, ορισμένες χώρες καθόρισαν ποσοτικούς στόχους τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε ποσοστά, για τη βελτίωση της σχετικήςποδομής. Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στα ΕΣΔ του 2002 δείχνουν ότι η παροχή παιδικής φροντίδας συνεχίζει να βελτιώνεται, παρ'ότι βρίσκεται ακόμα μακριά από τους στόχους που τέθηκαν στη Βαρκελώνη.

Όσον αφορά την Ιταλία, αναγνωρίζουμε ότι η έλλειψηποδομής για την παιδική φροντίδα και τη μέριμνα άλλων εξαρτώμενων προσώπων, εμποδίζει την εργασία των γυναικών. Για τον σκοπό αυτόν, το Συμβούλιο εξέδωσε μία συγκεκριμένη σύσταση, στην οποία ζητά από την Ιταλία να καθορίσει στόχους για την παροχή παιδικής φροντίδας. Το ιταλικό ΕΣΔ του 2002 έθεσε ποσοτικό στόχο για την απασχόληση των γυναικών, ενώ παράλληλα αναγνωρίζει τη σημασία των πολιτικών συμβιβασμού της οικογενειακής και της επαγγελματικής ζωής, όμως δεν έχει ακόμα θέσει ποσοτικούς στόχους στο συγκεκριμένο θέμα.