ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3151/00

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(6 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Γερμανία: εμπόδια στις εξαγωγές στον οικοδομικό τομέα

Μικρές σουηδικές εταιρείες αντιμετωπίζουν ενίοτε προβλήματα όταν επιθυμούν να αναπτύσσουν δραστηριότητες σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ. Η χώρα με την οποία η Σουηδία έχει τις περισσότερες εξαγωγικές σχέσεις είναι η Γερμανία, όπου το πρόβλημα είναι και το μεγαλύτερο.

Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι όποιος θέλει να αναπτύξει οικονομικές δραστηριότητες στη Γερμανία, ανεξάρτητα από το μέγεθος της εταιρείας του, πρέπει πρώτον να ζητήσει την καταχώρηση της εταιρείας από τις γερμανικές αρχές. Εάν πρόκειται για οικοδομική εταιρεία, τότε πρέπει επιπλέον να ζητήσει να προσχωρήσει στη συνδικαλιστική οργάνωση των εργολάβων. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού απαιτείται η προσκόμιση διπλώματος σουηδικής επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και απόδειξης ότι η εταιρεία λειτουργεί τουλάχιστον 6 χρόνια. Ανεξάρτητα εάν η σουηδική εταιρεία πρόκειται να εκτελέσει εργασίες στη Γερμανία που θα διαρκέσουν μία μέρα ή δύο χρόνια, θα πρέπει να ακολουθήσει την ίδια διαδικασία.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι οι προαναφερθέντες κανόνες συμβιβάζονται με τη ελεύθερη κυκλοφορία στην εσωτερική αγορά;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Νοεμβρίου 2000)

Στην περίπτωση που επιχειρήσεις εγκατεστημένες στη Σουηδία επιθυμούν να αναπτύξουν σε μόνιμη βάση δραστηριότητες στη Γερμανία, τα εθνικά μέτρα του κράτους μέλουςποδοχής πρέπει να συνάδουν προς το δικαίωμα εγκατάστασης που προβλέπεται στο άρθρο 43 (πρώην άρθρο 52) της συνθήκης ΕΚ. Όταν όμως πρόκειται για την άσκηση μιας βραχυχρόνιας δραστηριότητας στη Γερμανία, οι γερμανικές αρχές και τα δικαστήριαποχρεούνται να συμμορφώνονται προς την ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηρεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 49 (πρώην άρθρο 59) της συνθήκης ΕΚ.

Εν γένει, ένα εθνικό μέτρο είναι συμβατό με τιςπόψη διατάξεις της συνθήκης ΕΚ εφόσον εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις, δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, και είναι κατάλληλο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου χωρίς ναπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου.

Όσον αφορά το πρόβλημα που σχετίζεται με τον οικοδομικό τομέα το οποίο επεσήμανε ειδικότερα το αξιότιμο μέλος, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να διευκρινίσει ότι είναι απαραίτητη η διάκριση μεταξύ, αφενός, της αναγνώρισης της επαγγελματικής κατάρτισης και εμπειρίας και, αφετέρου, των προϋποθέσεων εγγραφής στο μητρώο επαγγελμάτων (Handwerksrolle), καθώς και ότι η πράξη αναγνώρισης της επαγγελματικής κατάρτισης και εμπειρίας μπορεί να λάβει τη μορφή παροχής άδειας εκ μέρους των γερμανικών αρχών. Η απαίτηση των τελευταίων όσον αφορά την προσκόμιση βεβαίωσης από τις σουηδικές αρχές σχετικά με την πραγματική άσκηση της επίμαχης δραστηριότητας επί έξι τουλάχιστον έτη σε ένα άλλο κράτος μέλος είναι συμβατή προς την οδηγία 1999/42/ΕΟΚ(1) και, ειδικότερα, προς το άρθρο 4, ενώ συνάδει επίσης προς τις διατάξεις των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης ΕΚ. Η εν λόγω οδηγία αντικατέστησε την οδηγία 64/427/ΕΟΚ(2) χωρίς να τροποποιηθεί εν προκειμένω το περιεχόμενο του κεκτημένου. Οι διατάξεις του άρθρου 4 της οδηγίας ενσωματώθηκαν στο εθνικό δίκαιο με τον κανονισμό του Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με τις προϋποθέσεις εγγραφήςπηκόων άλλων κρατών μελών στο μητρώο επαγγελμάτων, της 4ης Αυγούστου 1966. Αντίθετα, εφόσον έχει χορηγηθεί,

η άδεια πρέπει να παρέχει το δικαίωμα αυτόματης εγγραφής στο μητρώο επαγγελμάτων χωρίς πρόσθετα διοικητικά τέλη. Τούτο προκύπτει από μια πρόσφατη προδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου στηνπόθεση Corsten(3), κυρίως όταν πρόκειται για βραχυχρόνια παροχήπηρεσιών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι οποιαδήποτε άλλη διαδικασία εγγραφής στο μητρώο επαγγελμάτων δεν συνάδει προς το κοινοτικό δίκαιο.

(1) Οδηγία 1999/42/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1999 για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων (ΕΕ L 201 της 31.7.1999).

(2) Οδηγία 64/427/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964 περί των λεπτομερειών εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων στον τομέα των μη μισθωτών δραστηριοτήτων μεταποιήσεως πουπάγονται στις κλάσεις 23-40 ΔΤΤΒ (βιομηχανία και βιοτεχνία) (ΕΕ 117 της 23.7.1964).

(3) Υπόθεση C 58/98, Corsten, απόφαση της 3.10.2000 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου).