ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2424/03

υποβολή: Kathleen Van Brempt (PSE) προς την Επιτροπή

(21 Ιουλίου 2003)

Θέμα: Περιεκτικότητα αλατιού στις παιδικές τροφές

Οι διατροφολόγοι καταβάλλουν προσπάθεια για να μειωθεί η περιεκτικότητα αλατιού στις τροφές μας. Τονίζουν ότι αυτό είναι σημαντικό κυρίως για τα βρέφη και τα παιδιά. Εκτός από βλαβερή τροφική συνήθεια, τονίζουν ότι η μεγάλη κατανάλωση αλατιού ευθύνεται για τοπερβολικό βάρος και την αρτηριακήπέρταση που προκαλούνται μετά από κάποια ηλικία. Στο επίπεδο τηςγείας,πάρχουν επιστημονικοί κανόνες που ορίζουν ποια πρέπει να είναι η καθημερινή κατανάλωση αλατιού. Όμως από τις ίδιες επιστημονικές μελέτες προκύπτει ότι η περιεκτικότητα αλατιού στις παιδικές και στις βρεφικές τροφές ξεπερνά τα όρια. Οι διατροφολόγοι ζητούν από την βιομηχανία τροφίμων να μειώσει την περιεκτικότητα αλατιού στα προϊόντα της.

Γνωρίζει η Επιτροπή τα συμπεράσματα των διατροφολόγων· Διαθέτει η Επιτροπή περισσότερες πληροφορίες·

Ανησυχεί και αυτή για τηνψηλή περιεκτικότητα αλατιού στις τροφές μας·

Προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλίες για ναποχρεώσει τη βιομηχανία τροφίμων να μειώσει αυτές τις μεγάλες περιεκτικότητες αλατιού· Θα μπορούσε να παράσχει ευρύτερες πληροφορίες επί του θέματος·

Διαθέτει πληροφορίες από τις οποίες να προκύπτει ότι η βιομηχανία τροφίμων προσπαθεί να μειώσει την περιεκτικότητα αλατιού στα προϊόντα της·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Σεπτεμβρίου 2003)

Η Επιτροπή γνωρίζει τα ευρήματα και τις συστάσεις των εθνικών αρχών και των διεθνών οργανισμών (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και Οργανισμός για τη διατροφή και τη γεωργία των Ηνωμένων Εθνών) καθώς και του ιατρικού κλάδου όσον αφορά τηνψηλή κατανάλωση αλατιού από τον ευρωπαϊκό πληθυσμό. Ταψηλά επίπεδα πρόσληψης αλατιού συνδέονται με την αυξημένη πίεση του αίματος, ήπέρταση. Ηψηλή πίεση αποτελεί αιτία, ή παράγοντα που συμβάλλει σε πολύ μεγάλο αριθμό θανάτων σε όλη την Ευρώπη. Μόνον στην Αγγλία σημειώνονται περισσότεροι από 170 000 τέτοιοι θάνατοι ετησίως.

Η μείωση της κατανάλωσης αλατιού από τον πληθυσμό αποτελεί μία πτυχή των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για να επιτευχθεί μακροπρόθεσμη βελτίωση στο διαιτολόγιο και στη διατροφή του πληθυσμού σε όλη την Ευρώπη. Μίαγιεινή, εξισορροπημένη διατροφή θα βελτιώσει τηνγεία των ατόμων και θα μειώσει την εμφάνιση των κυριότερων αιτίων πρόωρων θανάτων και χρόνιων νοσημάτων. Η μείωση της μέσης κατανάλωσης αλατιού του πληθυσμού θα μείωνε ανάλογα τα μέσα επίπεδα πίεσης του αίματος και θα απέφερε σημαντικά οφέλη για τη δημόσιαγεία. Δεδομένου ότι περίπου το 75 % της διατροφικής πρόσληψης αλατιού προέρχεται από μεταποιημένα τρόφιμα ή τρόφιμα που καταναλώνονται εκτός του σπιτιού (τοπόλοιπο ποσοστό προστίθεται κατά το μαγείρεμα ή στο τραπέζι), η μείωση της περιεκτικότητας σε αλάτι των μεταποιημένων τροφίμων και ποτών είναι απαραίτητη και απαιτεί τη συνεργασία της βιομηχανίας των τροφίμων.

Ορισμένοι τομείς της βιομηχανίας τροφίμων έχουν ανταποκριθεί στις ανησυχίες που έχουν διατυπωθεί για το αλάτι, λαμβάνοντας μέτρα για τη μείωση των επιπέδων του αλατιού σε ορισμένες κατηγορίες κοινών μεταποιημένων τροφίμων. Για παράδειγμα, οι έμποροι λιανικής και οι παρασκευαστές στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεργάστηκαν για να επιτύχουν μία μέση μείωση 13 % στο ψωμί από το 1998, ενώ παράλληλα την ίδια περίοδο επιτεύχθηκε μείωση 16 % στα τυποποιημένα δημητριακά για το πρωινό. Παρά τις εν λόγω επιτυχίες, διατυπώθηκαν επικρίσεις για τη γενικότερη ανταπόκριση της βιομηχανίας τροφίμων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το κυριότερο αντικείμενο της κριτικής από τις εθνικές αρχές και τις ενώσεις καταναλωτών ήταν η έλλειψη μειώσεων σε πολλά τρόφιμα που περιέχουνψηλά επίπεδα αλατιού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προτιμούν τα παιδιά. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η κοινοτική νομοθεσία περιορίζει τη χρήση του αλατιού στις τροφές που παρασκευάζονται ειδικά για βρέφη και νήπια, όπως π.χ. οι τροφές απογαλακτισμού.

Στις 16 Ιουλίου 2003, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση κανονισμού σχετικά με τους ισχυρισμούς για τις θρεπτικές καιγιεινές ιδιότητες που διατυπώνονται για τα τρόφιμα(1). Στον κανονισμό αυτό περιλαμβάνονται ειδικές διατάξεις για τον καθορισμό των θρεπτικών χαρακτηριστικών των τροφίμων εκείνων που θα έχουν την άδεια να χρησιμοποιούν ισχυρισμούς για θρεπτικές καιγιεινές ιδιότητες στην επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμισή τους. Ειδικότερα, το ποσό των συνολικών λιπαρών, των κορεσμένων λιπαρών, των trans-λιπαρών οξέων, των σακχάρων, των νατρίων ή των αλάτων, σε διάφορα επίπεδα, αναφέρονται συνήθως ως κριτήρια για τη διατροφική σύνθεση των προϊόντων. Η έκθεση Diet, Nutrition and the Prevention of Chronic Diseases (Διαιτολόγιο, διατροφή και πρόληψη των χρόνιων νοσημάτων), Report of a joint WHO/FAO Expert Consultation (έκθεση της κοινής συμβουλευτικής ομάδας ΠΟΥ/FAO), η οποία δημοσιεύθηκε το 2003, διασαφηνίζει τη σχέση μεταξύ τηςψηλής κατανάλωσης αυτών των διατροφικών στοιχείων και ορισμένων χρόνιων νοσημάτων, όπως π.χ. τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο διαβήτης, διάφορες μορφές καρκίνου, η παχυσαρκία, η οστεοπόρωση και οδοντικά προβλήματα.

(1) COM(2003)424 τελικό.