ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0050/99

υποβολή: Paul Rübig (PPE) προς την Επιτροπή

(15 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Τέλη συναλλαγών στο πλαίσιο πληρωμών με πιστωτικές κάρτες στο εξωτερικό

Με την έναρξη χρησιμοποίησης των χαρτονομισμάτων στις αρχές του 2002 θα ανήκουν πια στο παρελθόν τα τέλη για τα εμβάσματα εξωτερικού μέσα στη ζώνη ευρώ. Όπως φαίνεται όμως οι επιχειρήσεις πιστωτικών καρτών σχεδιάζουν να εισπράττουν, αντί για τις έως σήμερα προμήθειες συναλλάγματος, τέλη συναλλαγών ή διαχείρισης. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο λοιπόν, θα εξακολουθήσουν να απαιτούν για πληρωμές που πρέπει να καταβληθούν σε άλλο κράτος μέλος της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης ποσοστό 1 % της συναλλακτικής αξίας. Με τον τρόπο αυτό, αποσκοπείται η αντιστάθμιση της απώλειας εσόδων από τις μέχρι σήμερα ισχύουσες προμήθειες συναλλάγματος.

Πώς κρίνει η Επιτροπή την είσπραξη αυτών των τελών από τις επιχειρήσεις πιστωτικών καρτών, ιδίως όσον αφορά τη σημασία που θα αποκτήσουν στο μέλλον τα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής στις εμπορικές συναλλαγές;

Ποία μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή κατά της επιβολής αυτών των τελών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή συμφωνεί με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι στη ζώνη ευρώ ο συναλλαγματικός κίνδυνος μεταξύ των εθνικών νομισματικών μονάδων καθώς και οι προμήθειες για την κάλυψη αυτού του κινδύνου ανήκουν στο παρελθόν από 1ης Ιανουαρίου 1999.

Όσον αφορά τις πιστωτικές κάρτες, η διάρθρωση των εξόδων αποτελεί ένα περίπλοκο ζήτημα που προκαλεί ορισμένα ερωτήματα. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θεωρεί ότι τα παλαιά "περιθώρια" (δηλαδή η διαφορά μεταξύ της τιμής πώλησης και της τιμής αγοράς) που εισέπρατταν οι τράπεζες για τις πληρωμές σε συνάλλαγμα μέσω πιστωτικής κάρτας ήταν έξοδα ενιαίας χρήσης, τα οποία καταλογίζονταν αποκλειστικά και μόνο για την κάλυψη του συναλλαγματικού κινδύνου. Η άποψη όμως των τραπεζών για το ζήτημα αυτό ήταν, εν γένει, διαφορετική. Πράγματι, οι τράπεζες χρησιμοποιούσαν συχνά τα εν λόγω περιθώρια ως ένα μηχανισμό ενιαίας τιμολόγησης, ο οποίος τις απέφερε έσοδα τα οποία (κατά την άποψή τους) τις αποζημίωναν για το πρόσθετο κόστος των διασυνοριακών συναλλαγών, σε σχέση με μία εγχώρια πράξη. Τμήμα αυτού του "περιθωρίου" καταβαλλόταν στο διεθνή οργανισμό συμψηφισμού καρτών πληρωμής, ο οποίος διενεργούσε το συμψηφισμό και την καταβολή του ποσού της συναλλαγής.

Η Επιτροπή συμφωνεί με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου για το ότι πρέπει να εξαλειφθεί η υφιστάμενη διαφορά μεταξύ των εισπραττόμενων προμηθειών για τις εγχώριες πληρωμές και των προμηθειών για τις διασυνοριακές πληρωμές, ανεξάρτητα από το εάν οι πληρωμές αυτές πραγματοποιούνται μέσω πιστωτικής κάρτας, εμβάσματος ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο. Ωστόσο, σε μία ελεύθερη αγορά, ο εν λόγω στόχος μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη λήψη μέτρων που ενθαρρύνουν τη διαφάνεια και συνεπώς τον ανταγωνισμό και όχι με μέτρα υποχρεωτικού χαρακτήρα.

Η αυξημένη αυτή διαφάνεια την οποία επιφέρει η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) θα επιτρέψει στους πελάτες των τραπεζών να διαπιστώσουν αυτό που πράγματι πληρώνουν και το οποίο παλαιότερα ήταν κρυμμένο στο "περιθώριο". Σε τελευταία ανάλυση, δεν υφίσταται κατ' αρχήν κανένας λόγος για να απαιτούν οι τράπεζες υψηλότερες προμήθειες, εφόσον το κόστος που οι τελευταίες επωμίζονται για τη διεξαγωγή των διασυνοριακών συναλλαγών δεν υπερβαίνει αισθητά εκείνο των αντίστοιχων εγχώριων πράξεων. Εντούτοις, προς το παρόν, υφίστανται ορισμένες σημαντικές αποκλίσεις που εξηγούνται κυρίως από την ύπαρξη διαφορετικών τεχνικών προτύπων. Η κατάργηση αυτών των αποκλίσεων αναμένεται να καταστήσει δυνατή τη μείωση του κόστους.

Εκτός από τη σύστασή της για τη διαφάνεια στον τομέα αυτό (σύσταση αριθ. 98/286/ΕΚ(1)) η Επιτροπή καταβάλλει επί σειρά ετών έντονες προσπάθειες προκειμένου να εξοικειωθεί η τραπεζική κοινότητα με τα εφαρμοζόμενα πρότυπα σε όλα τα είδη διασυνοριακών πληρωμών και να καθιερώσει στενότερες διασυνοριακές διασυνδέσεις μεταξύ των συστημάτων τους. Ορισμένες επιτροπές εργάζονται την περίοδο αυτή επί των εν λόγω ζητημάτων (όπως, παραδείγματος χάρη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζικής Τυποποίησης). Η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει τις τράπεζες ώστε οι τελευταίες να βελτιώσουν τη λειτουργία των συστημάτων τους.

Εξάλλου, η Επιτροπή θα εκδόσει την άνοιξη του 1999 ανακοίνωση σχετικά με την πολιτική στον τομέα των συστημάτων πληρωμών στην ΟΝΕ. Η πρώτη συνεδρίαση της ομάδας πολιτικής για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1999 υπό την προεδρία της Επιτροπής, κατέδειξε την ύπαρξη ισχυρής πολιτικής βούλησης υπέρ μιας τέτοιας ανακοίνωσης. Η εν λόγω ομάδα, η οποία απαρτίζεται από προσωπικούς εκπροσώπους των Υπουργών Οικονομικών και η οποία συστάθηκε στο πλαίσιο της προβλεπόμενης δράσης στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, αναγνώρισε ότι η καθιέρωση του ευρώ συνέβαλε στην ανάδειξη ορισμένων προβλημάτων και, ιδίως, το ότι η υφιστάμενη υποδομή μέσω της οποίας οι πολίτες μπορούν να πραγματοποιούν διασυνοριακές πληρωμές χαμηλού ποσού υστερούσε σε σχέση με τη σημειωθείσα εξέλιξη στον τομέα των πληρωμών μεγάλων ποσών. Η ανακοίνωση της Επιτροπής θα περιγράφει επομένως μία ολοκληρωμένη στρατηγική που θα περιλαμβάνει όλα τα υφιστάμενα ακόμη εμπόδια για την πραγματοποίηση αποτελεσματικών διασυνοριακών πληρωμών μικρών ποσών σε ευρώ, ιδίως μέσω καρτών πληρωμής, επιταγών και εμβασμάτων.

(1) ΕΕ L 130 της 1.5.1998.