ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0311/02

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Έρευνα σχετικά με την πώληση από το δήμο του Svsj του σανατορίου της πόλης αυτής

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο (στην εφημερίδα Dagens Nyheter της 27ης Ιανουαρίου 2002), η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει τηνπόθεση της πώλησης, το 1999, από το δήμο του Svsj του παλαιού σανατορίου της πόλης με το πάρκο και την παλαιά έπαυλη του ιατρού.

Η τιμή καθώς και η δημοτική επιδότηση και σειρά άλλων προνομίων που παραχωρήθηκαν σε ιδιώτη αγοραστή, προκειμένου να ανακαινίσει το σανατόριο και να κατασκευάσει ξενοδοχείο και εγκαταστάσεις για τη διοργάνωση συνεδρίων, προκάλεσαν διαμαρτυρίες εκ μέρους των τοπικών επιχειρηματιών. Οι τελευταίοι θεώρησαν ότιπήρξαν θύματα αθέμιτου ανταγωνισμού λόγω της χρησιμοποίησης χρημάτων των φορολογουμένων. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν ακόμα σχετικές δίκες. Εν τούτοις, το διοικητικό εφετείο δικαίωσε το δήμο, αλλά λέγεται ότι οι διαμαρτυρόμενοι επιχειρηματίες απευθύνθηκαν τώρα στην Επιτροπή.

Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιες πολιτικές αποφάσεις επιτρέπεται να λάβει ένας δήμος για ναποστηρίξει τους εντόπιους επιχειρηματίες, χωρίς όμως να παραβιάσει τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά.

Προτίθεται άραγε η Επιτροπή να αποφανθεί επί του εν λόγω ζητήματος· Πόσες φορές απευθύνει η Επιτροπή ετησίως ερωτήσεις στις κυβερνήσεις των διαφόρων κρατών μελών σχετικά με παρόμοιες αποφάσεις που λαμβάνονται από τοπικά και περιφερειακά πολιτικά όργαναπό το φως της ενδεχόμενης παραβίασης του ελεύθερου ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά·

Απάντηση του κυρίου Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Απριλίου 2002)

Η Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για τη διαδικασία αποκέντρωσης που πραγματοποιείται σε διάφορα κράτη μέλη και κατά συνέπεια της ανάθεσης στις τοπικές αρχές του έργου της διεξαγωγής οικονομικής πολιτικής και προώθησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Πάντως, τόσο οι τοπικές όσο και οι κεντρικές αρχέςπόκεινται στους κανόνες ανταγωνισμού της συνθήκης ΕΚ. Ειδικότερα, οι χορηγηθείσες ενισχύσεις εκ μέρους περιφερειακών και τοπικών αρχών των κρατών μελών, ανεξαρτήτως του καθεστώτος και του προορισμού τους,πόκεινται σε εξέταση του συμβατού προς το άρθρο 87, παράγραφος 1 της συνθήκης(1).

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται, σε εύθετο χρόνο ώστε να της επιτρέπεται να παρουσιάζει τις παρατηρήσεις της, για οποιοδήποτε σχέδιο επιδότησης ή τροποποίησης μιας ενίσχυσης προωθείται εκ μέρους των τοπικών αρχών. Τα προβλεπόμενα μέτρα δεν πρέπει να εκτελούνται προτού η διαδικασία αυτή καταλήξει σε τελική απόφαση.

Ως προς αυτό πρέπει ναπενθυμίσουμε ότι η απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων που προβλέπεται στο άρθρο 87, παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ αφορά μόνον τα επιλεκτικά πλεονεκτήματαπέρ φορέων που ασκούν οικονομική δραστηριότητα και στρεβλώνουν ή απειλούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.

Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής της 12ης Ιανουαρίου 2001 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis)(2), οι ενισχύσεις θεωρούνται ότι πληρούν όλα τα κριτήρια του άρθρου 87, παράγραφος 1 της συνθήκης εάν δενπερβαίνουν το ποσό των 100 000 ευρώ για περίοδο τριών ετών.

Η Επιτροπή αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει κανένα στατιστικό στοιχείο σχετικά με αιτήσεις παροχής πληροφοριών για ανάλογες αποφάσεις που λαμβάνονται από πολιτικά, τοπικά και περιφερειακά όργανα.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου του 1987, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής,πόθεση 248/84, Συλ. (1987) σ. 4013).

(2) ΕΕ L 10 της 13.1.2001.