ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0894/96 υποβολή: Anne Andrι-Lιonard (ELDR) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1996)

Θέμα: Ανανέωση της εξαίρεσης από το άρθρο 85 παρ. 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση, την οποία ζήτησε η UIP (United International Pictures) το 1993.

Η Επιτροπή δεν αποφάσισε ακόμη για την ανανέωση της εξαίρεσης από το άρθρο 85 παρ. 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση, την οποία ζήτησε η UIP to 1993.

H UIP συνεχίζει λοιπόν να ασκεί στην ευρωπαϊκή αγορά τις πρακτικές της οι οποίες, υπό το πρίσμα των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, είναι παράνομες.

Το σύστημα αυτό οδηγεί στην αποσταθεροποίηση του συστήματος διανομής και παραγωγής ευρωπαϊκών ταινιών, κάτι που είναι παράδοξο από την άποψη της επιδιωκόμενης πολιτικής στον ευρωπαϊκό οπτικοακουστικό τομέα (πρόγραμμα MEDIA II, οδηγία TVSF).

Τί προτίθεται να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να θεσπίσει αποτελεσματικούς κανόνες ανταγωνισμού για τον ευρωπαϊκό οπτικοακουστικό τομέα;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (26 Απριλίου 1996)

Ο οπτικοακουστικός τομέας, ως τομέας της οικονομίας, δεν τυγχάνει ειδικής εξαίρεσης από απόψεως κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, που θα τον έθετε εκτός του πεδίου εφαρμογής του εν λόγω δικαίου. Η εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού στον τομέα αυτό ισχύει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, όπως φαίνεται από την απόφαση Sacchi του Δικαστηρίου που ελήφθη στις 30 Απριλίου 1974.

Το Αξιότιμο Μέλος αναφέρει ότι, στον οπτικοακουστικό τομέα, η πολιτική του ανταγωνισμού συνυπάρχει με άλλες κοινοτικές πολιτικές τομεακού περισσότερο χαρακτήρα, όπως η «Media II» ή το σχέδιο αναθεώρησης της οδηγίας «Τηλεόραση χωρίς σύνορα». Οι πολιτικές αυτές στηρίζονται σε διαφορετικές νομικές βάσεις και επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους. Λόγω του συντονισμού που υπάρχει μεταξύ τους, τις σχέσεις τους διακρίνει η συμπληρωματικότητα και όχι ο ανταγωνισμός.

Όσον αφοράτηνυπόθεση που ανέφερε συγκεκριμένα το Αξιότιμο Μέλος, υπενθυμίζεται ότι η κοινή επιχείρηση United International Pictures (UIP) ετύγχανε μέχρι τις 26 Ιουλίου 1993 απαλλαγής, βάσει απόφασης που ελήφθη στις 12 Ιουλίου 1989. Η εν λόγω επιχείρηση, η οποία διανέμει τα προϊόντα των τριών μητρικών της, ζήτησε, εν συνεχεία, την ανανέωση της απαλλαγής αυτής. Από την εξέταση που διενήργησε η Επιτροπή συγκέντρωσε ορισμένα πραγματικά στοιχεία σχετικά με τη διάρθρωση και τη συμπεριφορά της κοινής θυγατρικής. Αντικείμενο της ενέργειαςαυτής είναι η αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων της απαλλαγής. Αν το αποτέλεσμα των συνεπειών αυτών είναι αρνητικό, η Επιτροπή δεν θα δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην αίτηση απαλλαγής που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη. Για την εξέταση των επιπτώσεων αυτών, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις δυσκολίες - των οποίων ασφαλώς έχει επίγνωση - που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί και οι διανομείς ευρωπαϊκών ταινιών. Από τεχνική άποψη, η Επιτροπή εφαρμόζει τα κριτήρια που ορίζει το άρθρο 85 παράγραφος 3, γεγονός το οποίο της επιβάλλει να λάβει υπόψη, αφενός την εξέλιξη των κύριων οικονομικών δεικτών που θεμελίωσαν την απόφασή της του 1989, και αφετέρου τη συμμόρφωση της συμπεριφοράς της UIP στις υποχρεώσεις που εγγράφονται στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης. Πρέπει επίσης να εξακριβωθεί κατά πόσον η UIP συνέβαλε στη βελτίωση της παραγωγής και διανομής ταινιών, από την οποία να επωφελήθηκαν εξίσου οι χρήστες και οι καταναλωτές (δηλαδή οι φορείς εκμετάλλευσης των αιθουσών και οι θεατές, αντίστοιχα). Πράγματι, βάσει του κριτηρίου αυτού, η UIP είχε λάβει το 1989 - προσωρινή - απαλλαγή. Καθόσον η αγορά εμφανίζει εκ φύσεως διακυμάνσεις, δεν είναι βέβαιο αν η Επιτροπή πρόκειται να υιοθετήσει εκ νέου την ίδια στάση στην συγκεκριμένη υπόθεση. Εξάλλου, τα χαρακτηριστικά της κινηματογραφικής βιομηχανίας, κυρίως η πολυπλοκότητά της και η σχετική έλλειψη διαφάνειας, σε συνδυασμό με την ανάγκη εξακρίβωσης ορισμένων ισχυρισμών, εξηγούν το γιατί η Επιτροπή δεν δύναται σήμερα να θεωρήσει ως πλήρη τα στοιχεία που διαθέτει. Συνεχίζει συνεπώς ενεργά τις έρευνές της.