ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1233/00

υποβολή: Rosemarie Mller (PSE) προς την Επιτροπή

(10 Απριλίου 2000)

Θέμα: Αριθμός πρώτης ανάγκης στην ΕΕ

Στα διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσηςπάρχουν διαφορετικοί αριθμοί κλήσης για επείγουσα ανάγκη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γνωρίζουν λίγοι άνθρωποι μόνο τους αριθμούς αυτούς κατά την παραμονή τους στα διάφορα κράτη μέλη. Το παράδειγμα των ΗΠΑ δείχνει ότι η ύπαρξη ενός ενιαίου αριθμού διευκολύνει την αποστολή βοήθειας.

Κατά συνέπεια, ερωτώ την Επιτροπή:

1. Πώς κρίνει το γεγονός ότιπάρχουν διαφορετικοί αριθμοί για επείγουσα βοήθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

2. Συμμερίζεται την άποψη ότι ένας ενιαίος αριθμός πρώτης ανάγκης για ολόκληρη την ΕΕ θα συνέβαλλε στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της επείγουσας βοήθειας;

3. Καταβάλλονται σήμερα προσπάθειες από την Επιτροπή για τη θέσπιση ενιαίου αριθμού επείγουσας βοήθειας στην ΕΕ;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαΐου 2000)

Η απόφαση 91/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991 για τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού κλήσης έκτακτης ανάγκης(1) απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι ο αριθμός 112 θα εισαχθεί στα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα, στα δίκτυα ISDN και στις δημόσιες κινητέςπηρεσίες. Εντούτοις, δεν εντέλλεται την αποκλειστική του χρήση, αλλά επιτρέπει να συνεχίσουν ναπάρχουν παράλληλα οιφιστάμενοι αριθμοί κλήσης έκτακτης ανάγκης. Επιπλέον, η οδηγία για τη φωνητική τηλεφωνία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολικήπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον(2) διασφαλίζει ότι οι χρήστες των σταθερών και κινητών τηλεφώνων, στα οποία περιλαμβάνονται οι δημόσιες τηλεφωνικές συσκευές, μπορούν να έχουν πρόσβαση στηνπηρεσία έκτακτης ανάγκης 112 δωρεάν.

Μολονότι η απόφαση όριζε ως ημερομηνία εισαγωγής την 31η Δεκεμβρίου 1992, επέτρεπε παρεκκλίσεις έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996 σε περίπτωση τεχνικών, οικονομικών, γεωγραφικών ή οργανωτικών δυσκολιών. Εν τω μεταξύ, ο αριθμός 112 διατίθεται δωρεάν από σταθερά και κινητά τηλέφωνα και από δημόσιες τηλεφωνικές συσκευές σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός της Ελλάδας, εναντίον της οποίας κινήθηκαν διαδικασίες λόγω παράβασης.

Ορισμένα κράτη μέληιοθέτησαν τον αριθμό 112 ως τον ενιαίο εθνικό αριθμό κλήσης έκτακτης ανάγκης και μερικές μεγάλες ενημερωτικές εκστρατείες χρηματοδοτήθηκαν με σκοπό την ανάπτυξη της χρήσης του, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε ταξίδια εντός της Κοινότητας. Επιπλέον, μολονότι δεν απαιτείται από την απόφαση, σε ορισμένα κράτη μέλη δίνεται απάντηση στις κλήσεις σε πολλές γλώσσες, εφόσον κρίνεται αναγκαίο. Λεπτομέρειες δίνονται στην έκθεση με ημερομηνία Ιανουάριος 1999, η οποία δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή και διατίθεται στο Διαδίκτυο στη διεύθυνση:

http://www.ispo.cec.be/infosoc/telecompolicy/en/comm-en.htm.

Εν όψει της περαιτέρω ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της αύξησης των ταξιδιών για λόγους αναψυχής ή σε συνδυασμό με τις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητες, το θέμα είναι σημαντικό από γενική κοινωνική άποψη και αποτελεί ένα καλό παράδειγμα κοινοτικού μέτρου από το οποίο επωφελούνται άμεσα οι πολίτες της Ευρώπης. Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη ότι ο κοινός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης βοηθάει να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της παροχής επείγουσας βοήθειας στην Κοινότητα.

Προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω το παρόν πλαίσιο, η Επιτροπή πρότεινε στην ανακοίνωση σχετικά με την ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999(3), να διαβιβάζονται τα στοιχεία εντοπισμού των καλούντων που βρίσκονται σε δύσκολη θέση στις αρχές τηςπηρεσίας έκτακτης ανάγκης, τόσο στα σταθερά όσο και στα κινητά δίκτυα. Αυτό θα αποτελέσει σημαντική πτυχή της επερχόμενης αναθεώρησης της κοινοτικής πολιτικής τηλεπικοινωνιών.

Ο κοινός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης εξασφαλίζει στο σύνολο των 380 εκατ. πολιτών της Κοινότητας και στους ταξιδιώτες τρίτων χωρών ότι μπορούν να καλούν σε βοήθεια κάθε φορά που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή σε κατάσταση που απειλεί τη ζωή τους. Η εγγύηση της διαθεσιμότητας σταθερών και κινητών δικτύων σε όλη την επικράτεια της Κοινότητας, η δυνατότητα να πραγματοποιεί κανείς κλήσεις έκτακτης ανάγκης δωρεάν και η δυνατότητα να παρέχονται δεδομένα εντοπισμού των χρηστών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, αποτελούν θέματα καίριας σημασίας.

(1) ΕΕ L 217 της 6.8.1991.

(2) ΕΕ L 101 της 1.4.1998.

(3) COM(1999)539 τελικό.