ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3072/01

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(8 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Κρούσματα σαλμονέλας εξαιτίας πλημμελούς μεταφοράς και μαζικής εκτροφής ζώων

Κάθε χρόνο προσβάλλονται μόνο στη Γερμανία περισσότεροι από 150 000 άνθρωποι από σαλμονέλα, εκ των οποίων μάλιστα πεθαίνουν περισσότεροι από 200. Τα ανεπίσημα αριθμητικά στοιχεία είναι ακόμηψηλότερα.

Η αιτία αυτού εντοπίζεται στην πλημμελή μεταφορά και μαζική εκτροφή των ζώων.

1. Τί προτίθεται να πράξει η Επιτροπή για την αντιμετώπιση των πολυάριθμων κρουσμάτων σαλμονέλας·

2. Ποιά μέτρα ετοιμάζει η Επιτροπή για την εκτεταμένη εκτροφή πουλερικών·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Δεκεμβρίου 2001)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν γνωρίζει ότι στη Γερμανία από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει ότι περισσότεροι από 150 000 άνθρωποι προσβάλλονται κάθε χρόνο από σαλμονέλωση. Σύμφωνα με τα δεδομένα του κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης των ζωονόσων(1), ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων που κοινοποιήθηκαν στα κράτη μέλη ήταν 165 659 για το 1999 (τελευταίος γνωστός αριθμός κρουσμάτων), ενώ η Γερμανία γνωστοποίησε 85 146 κρούσματα. Σαλμονέλες είναι δυνατόν να εμφανιστούν σε μια σειρά τροφίμων, όπως τα ωμά αυγά, τα πουλερικά, το χοιρινό κρέας, το βοδινό κρέας, άλλα προϊόντα με βάση το κρέας καθώς και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Οι εκτιμήσεις που έγιναν σε ορισμένα κράτη μέλη δείχνουν ότι τα αυγά είναι η πρώτη πηγή σαλμονέλωσης διατροφικής προέλευσης, πριν από το κρέας των πουλερικών.

Σύμφωνα με την οδηγία 92/117/ΕΟΚ, εφαρμόζονται εδώ και μερικά χρόνια μέτρα ελέγχου στα σμήνη πουλερικών αναπαραγωγής. Ωστόσο το επίπεδο της σαλμονέλωσης σε ανθρώπους, παρ' όλο που φαίνεται ότι σταθεροποιείται, ή ακόμη και μειώνεται σε ορισμένα κράτη μέλη, είναι πολύψηλό και πρέπει να μειωθεί. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την 1η Αυγούστου 2001 έκθεση και δύο προτάσεις πουποβλήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, οι οποίες αποσκοπούν στην ενίσχυση της πρόληψης και του ελέγχου των ζωονόσων και κυρίως στον έλεγχο της σαλμονέλωσης στη διατροφική αλυσίδα(2). Αυτή η ρύθμιση θα ορίσει κοινοτικούς στόχους όσον αφορά τη μείωση της παρουσίας της σαλμονέλας σε ειδικούς ζωικούς πληθυσμούς και, ενδεχομένως, σε άλλο στάδιο της διατροφικής αλυσίδας. Ύστερα από μεταβατική περίοδο θα εφαρμοστούν ορισμένοι περιορισμοί όσον αφορά την εμπορία αυγών και κρέατος πουλερικών.

Η εκτατική κτηνοτροφία παρουσιάζει πολλά πλεονεκτήματα όσον αφορά την προστασία και την ευημερία των ζώων. Για το σκοπό αυτό το Συμβούλιο εξέδωσε την οδηγία 1999/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, περί των στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων(3), η οποία απαγορεύει σταδιακά τη χρήση του συστήματος των παραδοσιακών κλωβών για τις ωοπαραγωγές όρνιθες. Με το ίδιο πνεύμα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετά τη δυνατότητα εισαγωγής το 2002 ιδιαίτερων διατάξεων για την προστασία των κοτόπουλων πάχυνσης. Ωστόσο, όσον αφορά την προέλευση της σαλμονέλωσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει επιστημονικά στοιχεία που να επιτρέπουν να καθοριστεί σαφής σύνδεση μεταξύ της μόλυνσης από σαλμονέλα και μιας συγκεκριμένης μεθόδου εκτροφής. Παρ' όλο που η χαμηλότερη πυκνότητα ζωικού πληθυσμού και η ελεύθερη πρόσβασή τους σεπαίθριους χώρους μπορεί να μειώσει την ένταση ορισμένων μολύνσεων, οιπαίθριοι χώροι παρουσιάζουν επίσης επιπλέον κινδύνους μόλυνσης από άγρια ζώα.

Η Κοινότητα μπορεί να προσφέρει βοήθεια για την εκτατικοποίηση της παραγωγής στο πλαίσιο των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης στα κράτη μέλη και στις αγροτικές περιφέρειες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1257/1999. Για παράδειγμα, τα γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα στο πλαίσιο αυτών των προγραμμάτων μπορούν να περιλαμβάνουν μέτρα εκτατικοποίησης ώστε να μειωθούν οι πυκνότητες των ζωικών πληθυσμών, αλλά αυτά τα μέτρα τείνουν να εφαρμόζονται για τα ζώα που βόσκουν. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί βοήθεια σε σχέδια επένδυσης στο πλαίσιο συντηρητικών γεωργικών μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκώνγιεινής και ευημερίας των ζώων. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να πρόκειται για επενδύσεις με σκοπό να διευκολυνθεί η

μετάβαση από το σύστημα των παραδοσιακών κλωβών σε άλλες μεθόδους. Λαμβάνονταςπόψη τον προγραμματισμό των μέτρων περιφερειακής ανάπτυξης, είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών και / ή των περιφερειών να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να προσφέρουν αυτές τις διάφορες δυνατότητες στο πλαίσιο των δικών τους προγραμμάτων γεωργικής ανάπτυξης.

(1) Οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τα μέτρα προστασίας από ορισμένες ζωονόσους και ορισμένους ζωονοσογόνους παράγοντες στα ζώα και στα προϊόντα ζωικής προέλευσης, προκειμένου να αποφευχθούν οι εστίες λοιμώξεων και δηλητηριάσεων που οφείλονται στα τρόφιμα — ΕΕ L 62 της 15.3.1993. Τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/72/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1999 — ΕΕ L 210 της 10.8.1999.

(2) ΕΕ C 304 E της 30.10.2001.

(3) ΕΕ L 203 της 3.8.1999.