ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2325/98

υποβολή: Jannis Sakellariou (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή

1. Πώς κρίνει η Επιτροπή τις προπτικές επίτευξης ειρήνης μεταξυ του Ισραήλ και των γειτόνων του κατά την επόμενη τριετία;

2. Εξακολουθεί η ΕΕ να πιστεύει ότι μόνον η εκ μέρους του Ισραήλ επιστροφή των κατεχομένων από το 1967 και το 1982 στη Δυτική Όχθη, την περιοχή του Γκολάν και το Νότιο Λίβανο εδαφών μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη ειρήνη με τους Άραβες γειτονές του;

3. Με ποιό τρόπο μπορεί η ΕΕ να υποστηρίξει αποτελεσματικότερα απ' ότι στο παρελθόν την ειρηνευτική διαδικασία; Ποιός είναι ο προσήκων ρόλος της, παράλληλα με τις ΗΠΑ;

4. Προτίθεται η Επιτροπή να παρατείνει την αποστολή του ειδικού απεσταλμένου για την ειρηνευτική διαδικασία; Σε τί ύψος ανήλθε το κόστος αυτής της αποστολής για τους ευρωπαίους φορολογουμένους από τις αρχές του 1997; Είναι εύλογη η σχέση μεταξύ αυτού του κόστους και των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων; Ποιά είναι τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της εν λόγω αποστολής κατά την τελευταία διετία;

Απάντηση του κυρίου Marín εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Σεπτεμβρίου 1998)

1. Η μεταβατική περίοδος που προβλέπεται στις Ισραηλο-παλαιστινιακές συμφωνίες οι οποίες υπογράφτηκαν το 1993 στο Όσλο περατώνεται στις 4 Μαΐου 1999. Κατάρχήν, οι διμερείς διαπραγματεύσεις στα πιο δύσκολα θέματα - της Ιερουσαλήμ, των προσφύγων, του νερού, των συνόρων - θα έπρεπε να είχαν αρχίσει στις 4 Μαΐου 1996 έτσι ώστε να έχουν ολοκληρωθεί στην προγραμματισμένη καταληκτήρια ημερομηνία της μεταβατικής περιόδου. Παρά τις τόσες διεθνείς προσπάθειες που έγιναν έως σήμερα, οι διαπραγματεύσεις για τις μόνιμες ρυθμίσεις δεν έχουν επαναληφθεί μετά την επίσημη έναρξή τους στις 4 Μαΐου 1996, υπό την προηγούμενη κυβέρνηση του Ισραήλ. Αντίθετα προς το ιστορικό αυτό κάθε εκτίμηση των όσων συνέβησαν μετά τις 4 Μαΐου είναι πολύ δύσκολη και θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα των συνεχιζόμενων προσπαθειών μεσολάβησης των Ηνωμένων Πολιτειών να επιτύχουν το από μακρού αναμενόμενο ρήγμα στο θέμα της περαιτέρω αποχώρησης στρατευμάτων.

2. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Cardiff επαναβεβαίωσε την προσκόλληση της Ένωσης στις αρχές τόνωσης των ειρηνευτικών συνομιλιών όπως διακυρήχθηκε στη διάσκεψη της Μαδρίτης το 1991, ιδίως την αρχή της "γης για την ειρήνη" που αναφέρεται στα ψηφίσματα 242 και 338 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Πρόκειται για μια καλώς εδραιωμένη άποψη της Ένωσης ότι η ειρήνη πρέπει να διαρκέσει και να παρέχει μακροχρόνια σταθερότητα στην περιοχή ενώ μια διαπραγματευόμενη λύση στην αραβο-ισραηλινή διένεξη πρέπει να είναι δίκαιη και επομένως να σέβεται την αρχή της "γης για την ειρήνη" με σαφή τρόπο.

3. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της του Ιανουαρίου του 1998 για τον ρόλο που καλείται να παίξει η Ένωση(1) στην ειρηνευτική διαδικασία, εξέφρασε τις απόψεις της για το θέμα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις 23 Φεβρουαρίου 1998 το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων επιδοκίμασε τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές της ανακοίνωσης της Επιτροπής. Η Επιτροπή εξακολουθεί να πιστεύει ότι η Ένωση πρέπει να διατηρήσει τα υψηλά επίπεδα οικονομικής βοήθειας προς την παλαιστινιακή αρχή, με την ελπίδα ότι παρά τις πολιτικές και οικονομικές δυσκολίες, η βοήθεια αυτή είχε ένα θεσμικό ρόλο στη διατήρηση στη ζωή της ειρηνευτικής διαδικασίας. Εντούτοις, η Επιτροπή έχει επίσης την άποψη ότι η ανανέωση του προγράμματος βοήθειας από την Ένωση θα πρέπει να εκτελεσθεί μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο που να στρέφεται περισσότερο προς τα συμφέροντα της Ένωσης, μεταξύ των οποίων ευρίσκεται και ο ρόλος της ως συντονιστή της διεθνούς βοήθειας. Επίσης η Επιτροπή πιστεύει ότι η Ένωση πρέπει να εξακολουθήσει να παίζει τον πλήρη πολιτικό της ρόλο στη διαδικασία, παράλληλα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μολονότι, η ειρήνη στη Μέση Ανατολή εξαρτάται ευρέως από την ισχυρή ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, η Επιτροπή πιστεύει ότι η τρέχουσα κατάσταση καθιστά δύσκολη την επίτευξη ειρήνης χωρίς την απόλυτη ανάμιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διαπραγματεύσεις.

4. Πράγματι, η Επιτροπή είχε υποστηρίξει την άποψη ότι το Συμβούλιο θα έπρεπε να ανανεώσει την εντολή αποστολής του έκτακτου είδικού πρεσβευτή της Ένωσης του κ. Moratinos για ένα ακόμη έτος. Το κόστος της κοινής ενέργειας υπό την οποία δρά ο έκτακτος ειδικός απεσταλμένος ανέρχεται σε δυο εκατομμύρια ECU περίπου το έτος, που προέρχεται από τα αποθέματα του προϋπολογισμού της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας. Η Επιτροπή πιστεύει ότι το κόστος αυτό είναι λογικό λόγω του στρατηγικού ενδιαφέροντος της Ένωσης για την επίτευξη της ειρήνης στη Μέση Ανατολή και με την αυξημένη συμμετοχή της να συμβάλλει στην πραγματοποίηση της ειρήνης. Είναι σαφές ότι οι δραστηριότητες του έκτακτου ειδικού απεσταλμένου είναι χρήσιμες για την ειρηνευτική διαδικασία και ορθές για να φαίνεται ο ρόλος που διαδραματίζει η Ένωση στην περιοχή.

(1) COM(97) τελικό.