ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2329/00

υποβολή: Daniel Hannan (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Κοινή αλιευτική πολιτική

Για ποιον λόγο η κοινή αλιευτική πολιτική δεν εφαρμόζεται στη Βαλτική Θάλασσα στον ίδιο βαθμό που εφαρμόζεται στη Βόρεια Θάλασσα και είναι σχεδόν ανύπαρκτη στη Μεσόγειο Θάλασσα;

Λαμβάνονταςπόψη τη διεργασία διεύρυνσης, δύναται η Επιτροπή να εγγυηθεί ότι οι χώρες που θα προσχωρήσουν στην ΕΕ θαπόκεινται στην αρχή της ιστορικής πρόσβασης στη Βόρεια Θάλασσα; Εάν όχι, πόσα αλιευτικά σκάφη μπορούν να αρχίσουν να ψαρεύουν στα νερά της;

Σε ποιο βαθμό: 1) η Μαύρη Θάλασσα, 2) η Νότια και η Ανατολική Μεσόγειος, και 3) η Ανατολική Βαλτική θαπόκεινται: (α) στον περιορισμό της ζώνης των έξι και των δώδεκα μιλίων και (β) στις ποσοστώσεις;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιουλίου 2000)

Η Επιτροπή αναφέρει ότι, κατάρχήν, η κοινή αλιευτική πολιτική εφαρμόζεται στον ίδιο βαθμό στη Βαλτική Θάλασσα και στη Βόρεια Θάλασσα. Ωστόσο, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι γενικές συνθήκες αλιείας γιάυτές τις δύο περιοχές είναι διαφορετικές: κατάρχήν, επειδή η Βαλτική Θάλασσα, σε αντίθεση με τη Βόρεια Θάλασσα, είναι μέλος μιας περιφερειακής οργάνωσης αλιείας της οποίας η Κοινότητα είναι μέλος, της Διεθνούς Επιτροπής Αλιείας της Βαλτικής Θάλασσας (IBSFC)" δεύτερον, επειδή η Βαλτική Θάλασσα δεν έχει διεθνή ύδατα και συνορεύει με ορισμένα παράκτια κράτη τα οποία δεν είναι κράτη μέλη (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία και Ρωσία). Όσον αφορά κάποια απάυτά τα παράκτια κράτη, ορισμένοι όροι αλιείας ρυθμίζονται από διμερείς αλιευτικές συμφωνίες με την Κοινότητα.

Το γεγονός ότι η ΚΑΠ δεν εφαρμόζεται πλήρως στη Μεσόγειο οφείλεται σε ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής και των θαλασσίων αλιευτικών πόρων της. Τα χωρικά ύδατα των παρακτίων κρατών μελών παραμένουν περιορισμένα και, σε αντίθεση με τη Βαλτική Θάλασσα, ένα μεγάλο μέρος της Μεσογείου εμπίπτει στην κατηγορία των διεθνώνδάτων που αποτελούν αντικείμενο διεθνούς διαχείρισης. Επίσης,πάρχει στη Μεσόγειο πολύ μεγάλη ποικιλία ειδών, μεγάλος αριθμός σκαφών μικρών διαστάσεων τα οποία εκφορτώνουν σε πολλά μικρά και μεγάλα αλιευτικά λιμάνια και σχεδόν ό,τι αλιεύεται στη Μεσόγειο προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση.

Όσον αφορά τη διαδικασία διεύρυνσης και την πρόσβαση στη Βόρεια Θάλασσα, όλες οιποψήφιες χώρες έχουν δηλώσει ότι αποδέχονται το κοινοτικό κεκτημένο, μέρος του οποίου αποτελεί η αρχή της σχετικής σταθερότητας. Βάσει αυτής της αρχής, τα κράτη μέλη μπορούν να έχουν πρόσβαση στους θαλάσσιους αλιευτικούς πόρους μόνον εφόσον διαθέτουν ένα βιβλίο αλιείας για τα σχετικά αποθέματα, βάσει αναγνωρισμένων δικαιωμάτων. Σε αντίθεση με την κατάσταση στη Βαλτική Θάλασσα, καμία από τιςποψήφιες χώρες δεν μπορεί να παρουσιάσει αυτό το είδος αρχείου για τη Βόρεια Θάλασσα.

Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι, όσον αφορά την εφαρμογή των ορίων των 6 και 12 μιλίων στη Βόρεια Θάλασσα, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ανατολική Βαλτική Θάλασσα, η οροθέτηση των θαλασσίων ορίωνπάγεται στην αρμοδιότητα των ενδιαφερομένων παρακτίων κρατών και όχι της Κοινότητας. Ως προς τις ποσοστώσεις, η ανατολική Βαλτική Θάλασσαπόκειται ήδη σε ποσοστώσεις. Με εξαίρεση την αλιεία του τόνου, τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) και το σύστημα των ποσοστώσεων δεν εφαρμόζονται στη Μεσόγειο, ακόμη και σε εθνικό επίπεδο, καθώς είναι δύσκολο ναπάρξει επικέντρωση σε ένα μόνο είδος, δεδομένου ότι σάυτά τα ύδαταπάρχει μεγάλος αριθμός ειδών. Η κατάσταση αυτή είναι μάλλον απίθανο να αλλάξει στο εγγύς μέλλον, εκτός ίσως για τον ξιφία. Η καθιέρωση ποσοστώσεων για τη Μαύρη Θάλασσα όπου η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Τουρκία είναι παράκτια κράτη, θα μπορούσε να αποφασιστεί μετά από μία διεξοδική εξέταση των ιδιαιτεροτήτων της Μαύρης Θάλασσας και του διεθνούς δικαίου που εφαρμόζεται σάυτή τη ζώνη.