ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4062/97 υποβολή: Fernand Herman (PPE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Ιατρική μέριμνα

Ο Κανονισμός 1408/71 ((ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2 )) περί της κοινωνικής ασφάλισης προβλέπει ότι δεν μπορεί να απορριφθεί η αίτηση πολιτών της Ένωσης για την έγκριση παροχής αποτελεσματικότερων ιατρικών φροντίδων σε άλλο κράτος μέλος, εφόσον οι εν λόγω φροντίδες δεν τους παρέχονται εντός προθεσμίας η οποία να λαμβάνει υπόψη την ηλικία τους και την κατάσταση της υγείας τους.Το Δικαστήριο ήδη από το 1978 έχει επιβεβαιώσει αυτή τη δέσμευση (υπόθεση 117/177).

Σε τί ενέργειες προβαίνει η Επιτροπή ώστε να επιτύχει να τηρούν οι αρμόδιες γαλλικές αρχές τις κοινοτικές τους υποχρεώσεις επιτρέποντας στους πολίτες της χώρας τους να δέχονται στο Βέλγιο γηριατρικές φροντίδες αποκαταστάσεως της υγείας τους οι οποίες τους δίνουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στην κατοικία τους εντός τριμήνου, αντί να τους παρέχονται στη Γαλλία φροντίδες, κατά πολύ ακριβότερες, που απλώς ανακουφίζουν;

Απάντηση του κ.Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Φεβρουαρίου 1998)

Η Επιτροπή επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή του κ.βουλευτή στο γεγονός ότι, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου στην υπόθεση 117/77 (Pierik) στην οποία αναφέρεται, το άρθρο 22, Ά2, δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.1408/71 ((Μια ενημερωμένη έκδοση αυτού του κανονισμού εγκρίθηκε με τον καν.(ΕΚ) αριθ.118/97 του Συμβουλίου της 2.12.1996. ΕΕ L 28 της 30.1.1997 )) τροποποιήθηκε από τον καν.2793/81 του Συμβουλίου της 17.09.1981 ((ΕΕ L 275 της 29.9.1981 )) που τροποποιεί τον καν. (ΕΟΚ) 1408/71 σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς και στις οικογένειές τους που μετακινούνται εντός της Κοινότητας και τον καν. (ΕΟΚ) 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του καν. (ΕΟΚ) 1408/71.

Το σημερινό κείμενο αυτού του κανονισμού θέτει ως προϋπόθεση την προηγούμενη έγκριση για την επιστροφή των ιατρικών εξόδων (εκτός εκείνων που απαιτούνται αμέσως) που πραγματοποιούνται σε ένα άλλο κράτος μέλος εκτός του κράτους μέλους στο οποίο είναι ασφαλισμένος ο ενδιαφερόμενος (βλ. άρθρο 22, Ά1, γ). Αυτή η έγκριση «δεν γίνεται να μη δοθεί εφόσον η σχετική θεραπεία περιλαμβάνεται στις παροχές που προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο ενδιαφερόμενος, και εφόσον η θεραπεία αυτή δεν δύναται να του παρασχεθεί μέσα στο χρονικό όριο που είναι κανονικά αναγκαίο για την παροχή της στο κράτος μέλος του τόπου κατοικίας του εάν ληφθεί υπόψη η τρέχουσα κατάσταση της υγείας του και η πιθανή εξέλιξη της ασθένειας « (άρθρο 22, Ά2, τελευταίο εδάφιο)».

Εφόσον πρόκειται για το πρόβλημα της έγκρισης από τις γαλλικές αρχές για φροντίδες γηριατρικής αποκατάστασης στο Βέλγιο, η Επιτροπή θα εξετάσει όλες τις καταγγελίες στο θέμα αυτό στο πλαίσιο των διατάξεων που ισχύουν σήμερα, δηλ. Θα ελέγξει εάν η θεραπεία περιέχεται στις παροχές που προβλέπει η γαλλική νομοθεσία και εφόσον δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί εντός της προθεσμίας που απαιτείται κανονικά για τη θεραπεία αυτή στο Βέλγιο.

Ωστόσο, όσον αφορά τη συμφωνία αυτού του συστήματος προηγούμενης έγκρισης με τα άρθρα 30 και 59 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή συζητά σήμερα το θέμα αυτό στο δικαστήριο στο πλαίσιο των υποθέσεων Decker (C-120/95) και Kohll (C-160/96).

Η Επιτροπή αναμένει τις αποφάσεις του δικαστηρίου στις εν λόγω υποθέσεις και θα λάβει κατόπιν, ενδεχομένως, τις κατάλληλες πρωτοβουλίες.