ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2053/98

υποβολή: Elmar Brok (PPE) προς την Επιτροπή

(7 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Ο αριθμός αγριόχηνων που αναπαύονται ή διαχειμάζουν στην Γερμανία

Τα τελευταία 20 έτη έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός αγριόχηνων που αναπαύονται ή διαχειμάζουν στην Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αύξηση του πληθυσμού αγριόχηνων στο τριπλάσιο ή τετραπλάσιο οφείλεται στην βελτίωση των διατάξεων περί προστασίας των περιοχών επώασης, στις μεταβολές των συνηθειών αποδημίας, στην βελτίωση των συνθηκών διατροφής και σε ορισμένες περιπτώσεις στην περιορισμένη θήρα.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Γερμανικού Κυνηγετικού Συλλόγου, οι ζημιές που προκαλούν οι αγριόχηνες στην κοινοτική γεωργία ανέρχονται ετησίως σε 8-10 εκατ. γερμανικά μάρκα. Τα οικονομικά και οικολογικά προβλήματα, όπως είναι η υπερβολική βόσκηση σε περιοχές φυσικής βλάστησης απαιτούν την διαχείριση τέτοιων πληθυσμών αγρίων ζώων.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή αυτήν την κατάσταση ή εκτιμά τα πράγματα διαφορετικά;

2. Εξετάζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο λήψης μέτρων κατά της αύξησης του πληθυσμού αγριόχηνων;

3. Η Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν ήδη συστήματα διαχείρισης των αγριόχηνων. Αυτά τα συστήματα συμβάλλουν στην επίλυση προβλημάτων, που προκαλούνται από άγρια ζώα, στην προκειμένη περίπτωση από τις αγριόχηνες. Υφίστανται, κατά την άποψη της Επιτροπής, δυνατότητες στήριξης και προώθησης αυτών των μέτρων;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιουλίου 1998)

1. Η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι πληθυσμοί αγριόχηνας που διαχειμάζουν και καταλύουν προσωρινά στην Ευρώπη έχουν σημαντικά αυξηθεί κατά τα τελευταία 20 έτη. Εντούτοις, τούτο δεν ισχύει για όλα τα είδη. Ορισμένα είδη αγριόχηνας, συμπεριλαμβανομένων των σε παγκόσμιο επίπεδο απειλουμένων Anser erythropus et Branta ruficollis, εξακολουθούν να βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση διατήρησης. Ως εκ τούτου, οιαδήποτε διαχείριση πληθυσμών αγριόχηνας πρέπει να ευθυγραμμίζεται πλήρως με την κατάσταση διατήρησης και τις απαιτήσεις του είδους.

2. Η διαχείριση των πληθυσμών αγρίων πτηνών αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2 Απριλίου 1979 περί διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(1). Τα κράτη μέλη είναι τα πλέον αρμόδια να ασχοληθούν με τον έλεγχο των πληθυσμών άγριας χήνας, καθώς και με θέματα που αφορούν την αλληλεπίδραση των εν λόγω πληθυσμών με τη γεωργία και άλλες δραστηριότητες.

3. Η Επιτροπή τάσσεται υπέρ της ανάπτυξης από τα κράτη μέλη σχεδίων διαχείρισης, ως πλαίσιο εντός του οποίου θα γίνεται η διατήρηση και η διαχείριση των πληθυσμών αγριόχηνας, διασφαλίζοντας παράλληλα ευμενή κατάσταση διατήρησης. Η Επιτροπή υποστήριξε την ανάπτυξη ευρωπαϊκών σχεδίων δράσης για ορισμένα είδη αγριόχηνας που απειλούνται με εξαφάνιση, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1404/96 του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1996 με τον οποίο τροποποιείται ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1973/92 σχετικά με τη δημιουργία ενός χρηματοδοτικού μέσου για το περιβάλλον (Life)(2). Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2078/92 του Συμβουλίου της 30ης Ιουνίου 1992 σχετικά με τις μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου(3), υπάρχουν δυνατότητες ενθάρρυνσης των αγροτών να διαχειρίζονται τη γεωργική γη προς όφελος του περιβάλλοντος και έχουν σχεδιασθεί ορισμένα προγράμματα για την παροχή καταλύματος στις αγριόχηνες. Ειδικότερα, έχουν ληφθεί μέτρα για τη διαχείριση των βοσκοτόπων και ορισμένων αρόσιμων καλλιεργειών, προκειμένου οι εν λόγω αγριόχηνες να μπορούν να διαχειμάζουν και να διατρέφονται από τα υπολείμματα της σοδειάς μετά την συγκομιδή. Εντούτοις, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά μέτρα αποζημίωσης των γεωργών για ζημίες που προκαλούν οι αγριόχηνες στη σοδειά, στο πλαίσιο των προγραμμάτων για το αγροτικό περιβάλλον. Τα προγράμματα για το αγροτικό περιβάλλον αναπτύσσονται από περιφερειακές και εθνικές αρχές σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές ανάγκες και το δυναμικό.

(1) ΕΕ L 103, 25.4.1979.

(2) ΕΕ L 181, 20.7.1996.

(3) ΕΕ L 215, 30.7.1992.