ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1166/00

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Απριλίου 2000)

Θέμα: Το Λευκό Βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Τροφίμων

Τον Ιανουάριο του 2000 δημοσιεύτηκε το Λευκό Βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων (COM(1999)719 τελ.). Το κεφάλαιο 4 αναφέρεται στη σύσταση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Τροφίμων (ΕΥΤ), ενώ το κεφάλαιο 5 αφορά το νομοθετικό πλαίσιο για την ασφάλεια των τροφίμων.

Οι απαιτήσεις της ΕΕ σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων εφαρμόζονται επίσης και για προϊόντα τα οποία εξάγονται σε τρίτες χώρες (παράγραφος 109). Η Επιτροπή θα διερευνήσει εάν χρειάζονται κανόνες για τη χορήγηση πιστοποιητικών εξαγωγής.

Συμπεριλαμβάνει η Επιτροπή αυτό το δεδομένο στην προστατευτική νομοθεσία περί τροφίμων σε επίπεδο ΕΕ; Εάν όχι, για ποιο λόγο, λαμβάνονταςπόψη τον μεγάλο αντίκτυπό του στην παραγωγή και την εξαγωγή τροφίμων; Εάν ναι, σε ποιο βαθμό θα συμπεριληφθεί και η δέσμευση της αμοιβαιότητας και θα καταστεί αναγκαστική έναντι τρίτων χωρών;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιουνίου 2000)

Η Κοινότητα ως ο μεγαλύτερος στον κόσμο εισαγωγέας/εξαγωγέας προϊόντων διατροφής οφείλει να αντιμετωπίζει την ασφάλεια των τροφίμων ως ζήτημα που προέχει της εσωτερικής πολιτικής. Η Κοινότητα απαιτεί από τα προϊόντα των τρίτων χωρών να ανταποκρίνονται στις δικές της προδιαγραφέςγείας.

Ομοίως, πρέπει να χορηγούνται κατάλληλες εγγυήσειςγείας για τις εξαγωγές, όπως προβλέπεται στη Λευκή Βίβλο για την ασφάλεια των τροφίμων. Σ' αυτό το πλαίσιο πρέπει να ληφθείπόψη ό,τι οι όροι εισαγωγής καθορίζονται από τους εισαγωγείς και όχι από τους εξαγωγείς. Όμως, οι εξαγωγείς δύνανται να καθορίζουν ορισμένους ελάχιστους όρους που οι ίδιοι θα τηρούν.

Κατά συνέπεια, η Κοινότητα δεν καθόρισε προδιαγραφές εξαγωγών διαφορετικές από εκείνες που ορίζονται από τις διατάξεις για την εσωτερική αγορά. Τα πιθανά οφέλη από τον καθορισμό ειδικών κανόνων για τις κοινοτικές εξαγωγές σε ό,τι αφορά ζητήματα ασφάλειας των τροφίμων και άλλων μέτρωνγιεινής και φυτοϋγειονομικής (SPS) θα αντιμετωπιστούν στα πλαίσια του κοινοτικού κώδικα τροφίμων.

Επί του παρόντος απαιτείται από τους κοινοτικούς παραγωγούς να τηρούν τις προδιαγραφές που έχουν καθοριστεί από την Οδηγία του Συμβουλίου 93/43/ΕΚ της 14ης Ιουνίου 1993 για τηνγιεινή των τροφίμων(1).

Επιπλέον, το άρθρο 3 της Οδηγίας του Συμβουλίου 89/397/EC της 14ης Ιουνίου 1993 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(2) ζητάει από τα κράτη μέλη να μην εξαιρούν από τον κατάλληλο έλεγχο ένα προϊόν για τον λόγο ό,τι προορίζεται για την εξαγωγή εκτός Κοινότητας.

Σε ό,τι αφορά τη θέσπιση προδιαγραφώνγείας για τις εξαγωγές τροφίμων, θα πρέπει αναθεωρηθούν οι εξωτερικέςποχρεώσεις της Κοινότητας, ιδίως οι διατάξεις της συμφωνίας SPS του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) που διέπουν τη θέσπιση όρων εισαγωγής και της έννοιας του κατάλληλου επιπέδου προστασίας. Η Κοινότητα διαδραματίζει θετικό ρόλο στα πλαίσια του ΠΟΕ για την εξασφάλιση του δικαιώματος των κρατών μελών να θεσπίζουν και να διατηρούνψηλά πρότυπα δημόσιαςγείας για την ασφάλεια των τροφίμων. Η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ό,τι αφορά τις προδιαγραφές για τηνγεία περιλαμβάνεται στο πεδίο των διμερών συμφωνιών κτηνιατρικής ισοδυναμίας. Η Κοινότητα συνήψε μέχρι τώρα τρεις συμφωνίες αυτού του είδους.

(1) ΕΕ L 175 της 19.7.1993.

(2) ΕΕ L 186 της 30.6.1989.