ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0707/02

υποβολή: Brigitte Wenzel-Perillo (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Λευκή Βίβλος Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση — Συμμετοχή των περιφερειών

1. Στη Λευκή Βίβλο Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση αναγνωρίζεται ότι είναι απαραίτητη η μεγαλύτερη συμμετοχή των περιφερειών κατά την προετοιμασία νομοθετικών σχεδίων. Σκοπεύει η Επιτροπή να επεκτείνει τη διαδικασία που εξήγγειλε η Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος, το Δεκέμβριο 2001, για την έγκαιρη συμμετοχή των περιφερειών στα νομοθετικά σχέδια της Επιτροπής μέσω διαβούλευσης των περιφερειακών γραφείων των Βρυξελλών σχετικά με τα εν λόγω σχέδια κατά το στάδιο εκπόνησής τους, ούτως ώστε να περιληφθούν όλες οιπηρεσίες της Επιτροπής·

2. Εάν τούτο αληθεύει, με ποιο τρόπο θα διασφαλιστεί η συμμετοχή των περιφερειών (τακτικός διάλογος με τα περιφερειακά γραφεία, προφορική ακρόαση σχετικά με επιμέρους σχέδια, δυνατότητα εκπόνησης γραπτών γνωμοδοτήσεων, κ.ά)·

3. Αληθεύει ότι, στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί τις περιφέρειες εξίσου σημαντικές με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις·

4. Σε ορισμένα κράτη μέλη, οι περιφέρειες έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη νομοθετική διαδικασία. Πώς εξασφαλίζει η Επιτροπή την κατάλληλη συμμετοχή των περιφερειών αυτών·

5. Πώς θα εξασφαλιστεί ότι οι γνωμοδοτήσεις των περιφερειών σχετικά με κοινοτικά νομοθετικά σχέδια, που συντάσσονται στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμετοχής, θα λαμβάνονται δεόντωςπόψη από την Επιτροπή·

Απάντηση του κυρίου Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαΐου 2002)

1.-2. Η διαβούλευση των περιφερειακών γραφείων των Βρυξελλών δεν προβλέπεται ρητά, αλλά τα εν λόγω γραφεία θα πρέπει να εκπροσωπούνται επαρκώς στην επιτροπή των περιφερειών. Για παράδειγμα, η Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος άρχισε στο τέλος του 2001 ανεπίσημο διάλογο με τα γραφεία των περιφερειακών αντιπροσωπειών στις Βρυξέλλες προκειμένου να διερευνήσει νέες μορφές συνεργασίας.

Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να εξασφαλίσει την καλύτερη ενημέρωση των περιφερειών όσον αφορά τα νομοθετικά σχέδια, αλλά αυτό θα πρέπει να συμβεί χωρίς να θίγονται τα προνόμια των κρατών μελών.

Ένας καλός τρόπος για τηνλοποίηση της πρόθεσης αυτής είναι η ενεργητική εφαρμογή του πρωτοκόλλου συμφωνίας που έχειπογραφεί μεταξύ της Επιτροπής και της επιτροπής των περιφερειών. Πέραν των όσων προβλέπονται στη συνθήκη ΕΚ, το εν λόγω πρωτόκολλο προβλέπει ότι η Επιτροπή μπορεί να αναθέσει στην επιτροπή των περιφερειών να γνωμοδοτήσεις ότι η εν λόγω επιτροπή συντάσσει εκθέσεις, την πραγματοποίηση ετήσιων συνεδριάσεων σε ανώτατο επίπεδο, την ενίσχυση της παρουσίας της Επιτροπής στις εργασίες της επιτροπής των περιφερειών, την κατά το δυνατόν έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών και μια καλύτερη συνέργεια όσον αφορά τις πολιτικές ενημέρωσης.

3. Μολονότι η Επιτροπή θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικές τις γνωμοδοτήσεις και τις συνεισφορές των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), δεν τοποθετεί στο ίδιο επίπεδο ένα όργανο που προβλέπεται επίσημα από τη συνθήκη ΕΚ και τις ΜΚΟ. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο θεσμικός ρόλος μιας περιφέρειας είναι εκ φύσεως διαφορετικός από αυτόν μιας ΜΚΟ. Ωστόσο, όπως αναφέρεται στη Λευκή Βίβλο για τη διακυβέρνηση(1): η Επιτροπή θα πρέπει να διοργανώνει συστηματικό διάλογο με τις ευρωπαϊκές και εθνικές ενώσεις περιφερειακής και τοπικής διοίκησης, ενώ παράλληλα θα τηρούνται οι εθνικές συνταγματικές και διοικητικές ρυθμίσεις. Η Επιτροπή ενθαρρύνει τις εν εξελίξει προσπάθειες για στενότερη συνεργασία μεταξύ των εν λόγω ενώσεων και της Επιτροπής των περιφερειών. Η Επιτροπή ευνοεί επίσης την ανταλλαγή προσωπικού και την αμοιβαία μαθητεία.

4.-5. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή συμμετοχή των περιφερειών στα νομοθετικά σχέδια, και ιδίως αυτών που έχουν κανονιστικές αρμοδιότητες. Αυτό αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών. Με την επιφύλαξη της εν λόγω πρωταρχικής ευθύνης των κρατών μελών, η έννοια της τριμερούς σύμβασης που προτείνεται στη Λευκή Βίβλο για τη διακυβέρνηση, προσφέρει μια δυνατότητα, που θα πρέπει να διερευνηθεί σταδιακά, για την ελαστικότερη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, στις περιπτώσεις οδηγιών με έντονο τοπικό χαρακτήρα. Ωστόσο αυτό δεν πρέπει να συμβεί σε βάρος των κανόνων του ανταγωνισμού, ούτε να επιφέρει επιζήμιες στρεβλώσεις μεταξύ των κρατών μελών.

(1) ΕΕ C 287 της 12.10.2001.