ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0231/03

υποβολή: Antonios Trakatellis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(4 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Εισροές κοινοτικών κονδυλίων στην ελληνική οικονομία

Με βάση την εκτίμηση της Επιτροπής καθώς και τα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας (επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας για το 2001 και το 2002), ο ρυθμός αύξησης του ΑΕγχΠ της Ελλάδας για το έτος 2001 ήταν 4,10 % και αυτό παρουσιάζεται ως ενισχυτικό στοιχείο της καλής πορείας της οικονομίας μας σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό δείκτη. Όμως, σύμφωνα την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Σεπτέμβριος 2002, Γενική Διεύθυνση Προϋπολογισμού), οι εισροές κοινοτικών κονδυλίων στην Ελλάδα αντιστοιχούσαν στο 3,50 % του ΑΕγχΠ για το 2001 και 3,65 % για το 2000. Αντίστοιχα ποσοστά συμβολής των κοινοτικών εισροών στο ΑΕγχΠ για το έτος 2001 για άλλα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, ήταν στην Πορτογαλία 1,53 %, την Ιρλανδία 1,13 % και την Ισπανία 1,24 % του ΑΕγχΠ. Επομένως, η αύξηση του ΑΕΠ στην Ελλάδα εξασφαλίζεται ουσιαστικά μέσω της αναδιανομής από τον προϋπολογισμό της Ε.Ε., αφού σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι πάσης φύσεως κοινοτικές εισροές — Διαρθρωτικά Ταμεία, Ταμείο Συνοχής, Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, κ.α. —, αντιστοιχούν για το έτος 2001, κατά 85,4 % στην αύξηση του ΑΕγχΠ της Ελλάδας.

1. Επιβεβαιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι οι κοινοτικές εισροές στην Ελλάδα αντιστοιχούσαν στο 3,50 % του ΑΕγχΠ για το 2001 και 3,65 % για το 2000 καθώς και ότι η αύξηση κατά 4,1 % του ΑΕγχΠ της ελληνικής οικονομίας για το έτος 2001 οφείλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις κοινοτικές εισροές·

2. Ποια είναι η συνεισφορά του κοινοτικού προϋπολογισμού στην ανάπτυξη του ελληνικού ΑΕγχΠ για το έτος 2002 και ποια ποσά -κονδύλια εισέρευσαν το ίδιο έτος στην Ελλάδα·

3. Ποια είναι τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα μιας τόσο σημαντικής μεταφοράς κοινοτικών πόρων για την οικονομία της Ελλάδας για τα έτη 2000 και 2001 ή ακόμη και για το 2002, με βάση ταπάρχοντα στοιχεία·

4. Ποια είναι η ικανότητα, κατά την εκτίμηση της Επιτροπής και με βάση τα σημερινά δεδομένα, ανατροφοδοτούμενης ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, μετά την εκπνοή του Τρίτου ΚΠΣ (2006)·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαρτίου 2003)

Ως ένα από τα φτωχότερα κράτη μέλη της Ένωσης (με κατά κεφαλή ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (ΜΑΔ) που έφθανε σε 68 % του μέσου όρου των 15 κρατών μελών το 2001), η Ελλάδα είναι καθαρός αποδέκτης πόρων από τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα ήταν περίπου 3,5 % του ΑΕΠ το 2001. Οι πόροι προέρχονται κυρίως από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) — Τμήμα Εγγυήσεων και τις διαρθρωτικές δράσεις. Οι πληρωμές προς την Ελλάδα το 2000 και 2001 δεν ήταν αισθητάψηλότερες από εκείνες των προηγούμενων ετών, σε σχέση με το ΑΕΠ, όπως φαίνεται και στον πίνακα που ακολουθεί για τις πληρωμές από τα διαρθρωτικά ταμεία.

>ΚΤΜ ΟΠΝΒΧΒ>

Ο βασικός στόχος των μέτρων της πολιτικής συνοχής που προσανατολίζονται στην προσφορά δεν είναι η τόνωση της βραχυπρόθεσμης ζήτησης, αλλά η αύξηση της μακροπρόθεσμης παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας. Ωστόσο, οι δημόσιες επενδύσεις που στηρίζονται από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης συνεπάγονται αύξηση της εγχώριας ζήτησης. Εντούτοις, η συμβολή της εγχώριας ζήτησης στην αύξηση του ΑΕΠ μπορεί να περιοριστεί λόγω της αντίθετης δράσης του εξωτερικού ισοζυγίου, και ιδίως των εισαγωγών αγαθών καιπηρεσιών, κυρίως από άλλα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιουχικών αγαθών που συμβάλλουν στην αύξηση της μακροχρόνιας παραγωγικότητας και του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας. Το 2002, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ στην Ελλάδα προκλήθηκε από την ισχυρή εγχώρια ζήτηση, και ιδίως τη δυναμική πορεία της ιδιωτικής κατανάλωσης και των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, ενώ η συμβολή του εξωτερικού ισοζυγίου ήταν αρνητική λόγω των επιπτώσεων της επιβράδυνσης της παγκόσμιας ζήτησης στις εξαγωγές και της ανάκαμψης των εισαγωγών

Στο πλαίσιο της δεύτερης έκθεσης στον τομέα της συνοχής του Ιανουαρίου 2001, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των δυνητικών επιπτώσεων των διαρθρωτικών ταμείων στο ΑΕΠ στις χώρες συνοχής κατά την περίοδο 2000-2006. Το μακροοικονομικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε (Hermin) δεν αξιολογεί μόνο τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα στην πλευρά της ζήτησης, αλλά και τα μακροπρόθεσμα δυνητικά αποτελέσματα στο δυναμικό προσφοράς της οικονομίας, δηλαδή θεωρείται ότι οι επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο καιποδομές αυξάνουν την παραγωγικότητα, καθιστούν ελκυστικότερη την οικονομία για άμεσες ξένες επενδύσεις και βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα των εγχώριων βιομηχανιών. Η αξιολόγηση έδειξε ότι το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης θα μπορούσε να αυξήσει το πραγματικό ΑΕΠ κατά περίπου 5 %-6 % στην περίοδο 2000-2006, σε σύγκριση με το σενάριο αναφοράς. Ακόμη και ανποτεθεί ότι η χρηματοδότηση σταματά μετά το 2006, τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στον τομέα της προσφοράς εξακολουθούν να είναι αισθητά και κυμαίνονται σε 2 %.

Παρόλο που οι καλές αναπτυξιακές επιδόσεις της Ελλάδας από το 1996 οφείλονται εν μέρει στα αποτελέσματα των δημοσίων επενδύσεων με τη συγχρηματοδότηση της Ένωσης, αποφασιστικόςπήρξε ο ρόλος και άλλων πολιτικών, και ιδίως του μείγματος της νομισματικής και φορολογικής πολιτικής και της πολιτικής μισθολογικής συγκράτησης, που επέτρεψαν στην Ελλάδα να εισέλθει στην ευρωζώνη και εξασφάλισαν ευνοϊκές συνθήκες για τις ιδιωτικές επενδύσεις. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας για το 2002, που καταρτίστηκε βάσει των απαιτήσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δείχνει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να διατηρηθεί σε επίπεδαψηλότερα του μέσου όρου της Ένωσης κατά τα προσεχή έτη. Οι πιο μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές θα εξαρτηθούν σαφώς από τη συνέχιση των μακροοικονομικών πολιτικών προσανατολισμένων στη σταθερότητα, που θα συμβάλουν μεταξύ άλλων στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας των δημοσίων οικονομικών, καθώς και στην εφαρμογή μέτρων για τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών προϊόντων και εργασίας έτσι ώστε να διατηρηθεί η ροή των επενδύσεων. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο έχουν επανειλημμένα συστήσει στην ελληνική κυβέρνηση την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών.