ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3040/00

υποβολή: Joachim Wuermeling (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Διακριτική μεταχείριση των προϊόντων πολυβινυλοχλωριδίου

Ένας νέος νόμος στη Δανία απαγορεύει και δυσχεραίνει το εμπόριο προϊόντων από πολυβινυλοχλωρίδιο, μεταξύ άλλων, μέσωψηλής φορολογίας και της ποινικοποίησης. Το εν λόγω νομοθετικό μέτρο είναι ικανό να επιφέρει παρακώλυση του εμπορίου προϊόντων πολυβινυλοχλωριδίου με τη Δανία καθώς και πλήρη διακοπή των πωλήσεων αυτών των προϊόντων.

1. Θεωρεί η Επιτροπή τον δανικό αυτό νόμο σύμφωνο με το κοινοτικό δίκαιο;

2. Εάν όχι, προτίθεται η Επιτροπή να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει;

Συμπληρωματική απάντηση του κ. Bolkestein Εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιουνίου 2001)

Βάσει της έρευνας που διεξήχθη σχετικά με τον νόμο της Δανίας 439 της 26ης Ιουλίου 1998, η Επιτροπή μπορεί να ενημερώσει το Αξιότιμο Μέλος για τα ακόλουθα:

Τα κύρια χαρακτηριστικά του φόρου της Δανίας μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα:

- ο φόρος επιβάλλεται στα φύλα συσκευασίας τροφίμων από μαλακό πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC) και βασίζεται στο βάρος του φύλου·

- ο φόρος καλύπτει τα εμπορεύματα των κλάσεων 3919, 3920, 3921 και 3926 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας·

- αποτελεί τμήμα ενός γενικότερου συστήματος φορολόγησης της κατανάλωσης και επιβάλλεται ανεξάρτητα από την προέλευση των εμπορευμάτων·

- το μαλακό PVC προφανώς δεν παράγεται στην Δανία· ωστόσο,ποκατάστατα του μαλακού PVC για συσκευασίαπάρχουν και δεν φορολογούνται. Ορισμένα από τα φύλλα αυτά παράγονται στην Δανία.

Οι διαφορετικές αυτές πτυχές της νομοθεσίας έχουν αναλυθείπό το πρίσμα της αρχής της μη διακριτικής μεταχείρισης του άρθρου 90 (πρώην άρθρο 95) της συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε δυσμενής φορολογική μεταχείριση εμπορευμάτων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, σε σύγκριση με τη μεταχείριση παρόμοιων ή ανταγωνιστικών εμπορευμάτων που παράγονται στο εσωτερικό της χώρας.

Ωστόσο, η βασική αυτή αρχή δεν αποκλείει από τα κράτη μέλη τη δυνατότητα να εφαρμόζουν διαφορετικό φόρο, τουτέστιν, τη δυνατότητα να παρέχουν φορολογικά πλεονεκτήματα σε ορισμένες ομάδες προϊόντων σε σύγκριση με άλλες ομάδες προϊόντων, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων όπως περιβαλλοντικά και ανεξάρτητα από την καταγωγή των εμπορευμάτων.

Ο δανικός φόρος στοχεύει στην αποτροπή της χρησιμοποίησης του μαλακού PVC στη Δανία, ανεξάρτητα από την προέλευσή του.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή τείνει να πιστέψει ότι το γεγονός ότι δενπάρχει παραγωγή μαλακού PVC στη Δανία δεν επαρκεί για να αποδειχθεί παράβαση του άρθρου 90.

Το ζήτημα του κατά πόσον τα μέτρα δικαιολογούνται για περιβαλλοντικούς λόγους θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της μελλοντικής στρατηγικής της Κοινότητας για το PVC, την οποία η Επιτροπή προτίθεται να θεσπίσει στους προσεχείς μήνες. Η στρατηγική αυτή θα βασίζεται στις αξιολογήσεις και τις εκτιμήσεις που περιέχονται στην πράσινη βίβλο για τα περιβαλλοντικά θέματα που σχετίζονται με το PVC(1), στα αποτελέσματα των συνολικών αξιολογήσεων κινδύνου που διεξάγονται στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 1993 για την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τιςπάρχουσες ουσίες(2), και στις πολυάριθμες αντιδράσεις που καταγράφηκαν κατά τη διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης που πραγματοποιήθηκε βάσει της εν λόγω πράσινης βίβλου. Το Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα για την πράσινη βίβλο στις 3 Απριλίου 2001.

(1) COM(2000)469 τελικό.

(2) ΕΕ L 84 της 5.4.1993.