ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0729/96 υποβολή: Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) προς την Επιτροπή (26 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Διακρίσεις εις βάρος των γυναικών όσον αφορά την καταβολή ισοβίου συντάξεως και προσόδου

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι γυναίκες στην Ολλανδία οι οποίες απασχολούμενες από εργοδότη δημιουργούν συνταξιοδοτικό δικαίωμα από επιχείρηση αναγκάζονται να καταβάλλουν υψηλότερη εισφορά και συνεπώς πληρώνουν μεγαλύτερο ποσό από ότι οι άνδρες για να έχουν δικαίωμα σε ισοϋψή σύνταξη με αυτή των τελευταίων;

2. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι και για τη σύσταση ισοβίου προσόδου οι γυναίκες πληρώνουν μεγαλύτερη εισφορά απ' ότι οι άνδρες για να λαμβάνουν ετήσια πρόσοδο ίσου ύψους με εκείνη των ανδρών;

3. Οι ολλανδικές ασφαλιστικές εταιρίες θεωρούν ότι δικαιούνται να ζητούν αυτές τις τιμές με βάση το γεγονός ότι, στην Ολλανδία, σύμφωνα με τα ισχύοντα στατιστικά δεδομένα, οι γυναίκες κατά μέσον όρο ζουν περισσότερο απ' ότι οι άνδρες. Φρονεί η Επιτροπή ότι το επιχείρημα αυτό είναι βάσιμο;

4. Φρονεί η Επιτροπή ότι είναι ορθό να βασίζονται οι ασφαλιστικές εταιρίες σε στατιστικές θνησιμότητας που αντλούν τα στοιχεία τους από το παρελθόν κατά το οποίο οι γυναίκες συμμετείχαν ελάχιστα ή και καθόλου στην αγορά εργασίας ενώ οι γυναίκες που καταβάλλουν τώρα εισφορές συνταξιοδότησης συμμετέχουν ενεργώς στην επαγγελματική ζωή;

5. Φρονεί η Επιτροπή ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να τροποποιηθούν εντελώς τα στοιχεία των στατιστικών θνησιμότητος εντός τριακονταετίας;

6. Πιστεύει η Επιτροπή ότι επί του προκειμένου γίνονται διακρίσεις λόγω φύλου; Εάν ναι, πώς σχεδιάζει να αντιμετωπίσει το θέμα η Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (7 Μαΐου 1996)

Σχετικά με τα συμπληρωματικά καθεστώτα επιχειρήσεων, η Επιτροπή είναι ενήμερη για ορισμένες πρακτικές οι οποίες συνεχίζουν να κάνουν διακρίσεις με βάση το φύλο ως προς το ποσό των εισφορών για την συμπλήρωση δικαιώματος σύνταξης ή ισόβιας σύνταξης.

Το προβαλλόμενο επιχείρημα για το προσδόκιμο ζωής των γυναικών σχετικά με την αιτιολόγηση της διαφορετικής μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών και ένεκα τούτου, ο συνυπολογισμός διαφορετικών αναλογιστικών συντελεστών ανάλογα με το φύλο ως προς την πληρωμή των εισφορών και των παροχών απετέλεσε, μεταξύ άλλων, το αντικείμενο προδικαστικών ερωτήσεων που έθεσαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τα εθνικά δικαστήρια. Οι ερωτήσεις αυτές τέθηκαν στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης και μετά από την απόφαση της υπόθεσης Barber στις 17 Μαΐου 1990. Σ'αυτήν την απόφαση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκτιμούσε ότι οι παροχές που προσφέρουν τα επαγγελματικά καθεστώτα στους μισθωτούς θα πρέπει να θεωρούνται ως αμοιβή σύμφωνα με το πνεύμα του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ και κατά συνέπεια, δεν θα γίνεται πλέον δεκτή καμία παρέκκλιση από την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Δεδομένου ότι το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ είναι διάταξη άμεσα εφαρμόσιμη σε πρωταρχικό δικαίωμα η οποία υπερισχύει κάθε πράξης παράγωγου δίκαιου και εθνικού δίκαιου, επαληθεύεται ότι η οδηγία 86/378/ΕΟΚ ((ΕΕ L 225 της 12.08.1986. )) (πράξης παράγωγου δίκαιου) της 24ης Ιουλίου 1986 η οποία ενέκρινε ορισμένες παρεκκλίσεις από την αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν πρέπει πλέον να εφαρμόζεται. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος η) και θ) αυτής της οδηγίας, τα επαγγελματικά ή συμπληρωματικά καθεστώτα θα μπορούσαν να προβλέπουν κανόνες διαφορετικού αναλογιστικού υπολογισμού σύμφωνα με το φύλο οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη τη διάρκεια του προσδόκιμου ζωής των γυκαικών. Ακριβέστερα, η οδηγία 86/378/ΕΟΚ προβλέπει ότι τα καθεστώτα μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τους στοιχεία διαφορετικών αναλογιστικών υπολογισμών σύμφωνα με το φύλο ως προς το τμήμα των εισφορών των εργοδοτών και για τις παροχές οι οποίες βασίζονται στις εισφορές.

Η κατάσταση σχετικά με το είδος των διατάξεων του άρθρου 6 η) και θ) διευκρινίζεται από την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και ειδικότερα από τις αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 1993, υπόθεση C-152/91 Neath και της 28ης Σεπτεμβρίου 1994, υπόθεση C-200/91 Coloroll.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι οι εισφορές των εργαζομένων πρέπει να είναι οι ίδιες σε όλες τις περιπτώσεις για τα δύο φύλα σε επαγγελματικό ανταποδοτικό καθεστώς μισθωτών επειδή αποτελούν μέρος του μισθού σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 119 της Συνθήκης ΕΚ. Αντιθέτως, οι εισφορές του εργοδότη θα ενέπιπταν εκτός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ. Πράγματι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η χρησιμοποίηση διαφορετικών αναλογιστικών συντελεστών σύμφωνα με το φύλο στην μέθοδο χρηματοδότησης των επαγγελματικών καθεστώτων όπως περιγράφει ο αξιότιμος βουλευτής δεν προκύπτει από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 της συνθήκης ΕC.

Κατά συνέπεια, στο εξής, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε τα διαφορετικά καθεστώτα επιχειρήσεων ή συμπληρωματικά που προέρχονται από τις σχέσεις εργασίας, εφαρμόζουν την αρχή της ισότητας των εισφορών των εργαζομένων, σύμφωνα με το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ όπως ερμηνεύεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις παραπάνω αναφερόμενες υποθέσεις.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι, στο εξής, κάθε αναφορά για τον συνυπολογισμό διαφορετικών αναλογιστικών συντελεστών σύμφωνα με το φύλλο ως προς το τμήμα των εισφορών των εργαζομένων μισθωτών και για όλα τα επαγγελματικά καθεστώτα δεν πρέπει πλέον να λαμβάνεται υπόψη. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, οι διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο όσον αφορά τις εισφορές του εργοδότη δεν δικαιολογούνται επειδή ανταποκρίνονται σε αντικειμενικούς αναλογιστικούς συντελεστές.

Η Επιτροπή παρουσίασε στις 16 Μαΐου 1995 πρόταση οδηγίας ((ΕΕ C 218 της 23.08.1995. )) η οποία τείνει, για λόγους νομικής διευκρίνισης και ασφάλειας, να θέσει σε συμφωνία την οδηγία 86/378/ΕΟΚ και το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ. Αυτή η πρόταση οδηγίας δηλωτικού χαρακτήρα του δικαίου όπως ήδη υφίσταται, είναι πάντα σε εκρεμότητα στις αρχές του Συμβουλίου.

Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή επικοινώνησε γραπτώς με τις κυβερνήσεις των κρατών μελών υπενθυμίζοντάς τους την υποχρέωση δυνάμει του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να συμμορφωθούν με αυτό το άρθρο και πρέπει μάλιστα να έχουν αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία της 17ης Μαΐου 1990, ημερομηνία της απόφασης για την υπόθεση Barber.

Όσον αφορά τα συμβόλαια ασφάλισης και τα καθεστώτα τα οποία προσφέρουν συμπληρωματικές παροχές προερχόμενες από τις καταβαλόμενες εισφορές σε καθαρά προαιρετική βάση των μισθωτών, στο μέτρο που δεν προκύπτουν από το πεδίο εφαρμόγής του άρθρου 119 της συνθήκης (υπόθεση C-200/91, Coloroll), οι διατάξεις των οδηγιών σε θέματα ασφάλισης, κυρίως η οδηγία 92/96/ΕΟΚ, προβλέπουν ότι οι επιχειρήσεις ασφάλισης οι οποίες καλύπτουν αυτούς τους κινδύνους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη στον υπολογισμό των ασφαλίστρων και των μαθηματικών προβλέψεων τα διαφορετικά απαραίτητα στατιστικά στοιχεία για να διευκολύνουν την επιχείρηση ασφάλισης να ικανοποιεί το σύνολο των υποχρεώσεων της και να καταρτίζει ικανοποιητικές μαθηματικές προβλέψεις. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία μεταξύ των οποίων οι δημογραφικοί συντελεστές πρέπει να επιλέγονται με προσοχή και σύμφωνα με λογικές αναλογιστικές υποθέσεις. Αυτές οι οδηγίες έχουν ως αντικείμενο την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ασφαλίσεων ούτως ώστε να διευκολύνουν την ελεύθερη κυκλοφορία των επιχειρήσεων ασφάλισης και των προϊόντων ασφάλισης εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των ασφαλισμένων.