ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1516/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Ηχορύπανση από το αεροδρόμιο «Malpensa 2000»

1. Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει εάν στη δικαστική διαφορά της προς τις αρμόδιες για τη διαχείριση του αεροδρομίου της Malpensa ιταλικές αρχές περιλαμβάνεται και το θέμα της ηχορύπανσης από την απογείωση και προσγείωση αεροσκαφών τα οποία πετούν σε μικρή απόσταση από κατοικούμενες γύρω περιοχές;

2. Εάν ναι, διαθέτει η Επιτροπή στοιχεία για να αξιολογήσει το επίπεδο πτώσης της ποιότητας ζωής στους οικισμούς που πλήττονται από το εν λόγω φαινόμενο;

3. Εάν ναι, έχουν διατυπωθεί προτάσεις για να αντιμετωπισθεί αυτή η σοβαρή κατάσταση και να εξασφαλισθεί στους ενδιαφερομένους κατοίκους ένα ελάχιστο επίπεδο ησυχίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας;

4. Στο πλαίσιο της εξέτασης του προβλήματος της μεταφοράς των λοιπών πτήσεων από το αεροδρόμιο του Linate, δεν θα ήταν σκόπιμο να ληφθεί επίσηςπόψη η πιθανή αύξηση της ηχορύπανσης, λόγω ενδεχόμενης αύξησης του αριθμού των πτήσεων;

5. Με την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί προστασίας του περιβάλλοντος ανατίθενται στην ΕΕ αρμοδιότητες στον τομέα της ηχορύπανσης;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Οκτωβρίου 1999)

Οι ιταλικές αρχές προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής της 16ης Σεπτεμβρίου 1998 η οποία δεν εγκρίνει το ιταλικό διάταγμα της 5ης Ιουλίου 1996 και της 13ης Οκτωβρίου 1997 που απαιτεί τη μεταφορά όλων των πτήσεων, εξαιρουμένης της πτήσης Μιλάνο-Ρώμη, από το αεροδρόμιο του Linate στο αεροδρόμιο της Malpensa, στις 28 Οκτωβρίου 1998. Η ως άνω απόφαση αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο, δεδομένου ότι παραβιάζει την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης και την αρχή της αναλογικότητας. Οι ιταλικές αρχές προέβησαν στην αντικατάσταση του ως άνω διατάγματος με νεότερο διάταγμα που επιτρέπει την προσωρινή εκτέλεση του 34 % των ευρωπαϊκών πτήσεων από το αεροδρόμιο του Linate μέχρις ότου βελτιωθούν οιποδομές πρόσβασης.

Κατά τη λήψη τέτοιων μέτρων, τα κράτη μέλη οφείλουν να σέβονται όλα τα στοιχεία του κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των κοινοτικών κανόνων για το περιβάλλον. Όσον αφορά την ηχορύπανση που προκαλείται από την εναέρια κυκλοφορία, η Κοινότητα ενέκρινε μια σειρά οδηγιών, εκ των οποίων η πλέον πρόσφατη οδηγία, αριθ. 92/14/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2 Οκτωβρίου 1992 για τον περιορισμό της χρησιμοποίησης των αεροπλάνων πουπάγονται στο παράρτημα 16 της σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία, τόμος 1 δεύτερο μέρος κεφάλαιο 2 δεύτερη έκδοση (1988)(1), καθορίζει ότι, μετά την 1 Οκτωβρίου 2002, τα κράτη μέλη δε θα έχουν πια το δικαίωμα να δέχονται στα αεροδρόμιά τους αεροπλάνα πουπάγονται στο κεφάλαιο 2. Η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία παρέχει στα κράτη μέλη το δικαίωμα θέσπισης ειδικών κανόνων λειτουργίας για τα αεροδρόμια της Κοινότητας, με στόχο τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει εάν οι ιταλικές αρχές έχουν θεσπίσει ανάλογη νομοθεσία για το αεροδρόμιο του Μιλάνου.

Μολαταύτα, η Επιτροπή εξετάζει την καταλληλότητα ενός κοινοτικού πλαισίου κανόνων λειτουργίας των αεροδρομίων που να εστιάζεται στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει τα αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης σε εύθετο χρόνο.

(1) ΕΕ L 76 της 23.3.1992.