ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3694/01

υποβολή: Adriana Poli Bortone (UEN), Franz Turchi (UEN),Jos Ribeiro e Castro (UEN) και Isabelle Caullery (UEN) προς την Επιτροπή

(17 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Κεφάλαια ΕΚΤ για τη στήριξη της βιομηχανικής αναδιάρθρωσης

Τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνεχιζόμενη κρίσιμη κατάσταση η οποία οφείλεται στη συμμετοχή στην εμπόλεμη κατάσταση πολλών ευρωπαϊκών κρατών, έχουν δημιουργήσει μία έκτακτη κρίση στον τομέα των εναέριων μεταφορών και τις άλλες δραστηριότητες που συνδέονται με αυτόν.

Εκτός από τις σοβαρότατες ζημίες που προκλήθηκαν από το κλείσιμο του εναέριου χώρου των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τις 11 Σεπτεμβρίου, η κρίση αυτή έχει προκαλέσει την ανεξέλεγκτη πτώση της ζήτησης του τομέα, με καταστροφικές συνέπειες για τους ισολογισμούς των εταιριών οι οποίες διέρχονταν ήδη δύσκολες καταστάσεις.

Η τρέχουσα κρίση, μολονότι ορισμένες χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελβετία έχουν επενδύσει τεράστιους πόρους για τη στήριξη των επιχειρήσεων εναέριων μεταφορών, έχει δημιουργήσει στην Ευρώπη μία κατάσταση που παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα από άποψη απασχόλησης, δεδομένου ότι, σήμερα, έχουν αναγγελθεί από πολλές αεροπορικές εταιρείες δεκάδες χιλιάδες απολύσεις εκτός εκείνων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ζητεί ως εκ τούτου από την Επιτροπή να διευκρινίσει:

1. εάν διαθέτει οικονομικούς πόρους στο πλαίσιο του ΕΚΤ, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη των εργαζομένων οι οποίοι θίγονται από τις διαδικασίες βιομηχανικής αναδιάρθρωσης·

2. εάν θα ήταν δυνατό να εξετασθεί το ενδεχόμενο ειδικής εγγραφής στον προϋπολογισμό- μετά από τις απαραίτητες τροποποιήσεις των ισχυουσών διατάξεων οι οποίες δεν περιλαμβάνουν τις εταιρείεςπηρεσιών- για να διευκολυνθεί η προσφυγή σε συμβάσεις αλληλεγγύης που θα επέτρεπαν λιγότερο τραυματική διαχείριση των χιλιάδων απολύσεων, ενόψει επίσης της απαραίτητης διαδικασίας αναδιάρθρωσης και ανασύνθεσης του τομέα, όπως έχειποστηριχθεί και αναγγελθεί από την ίδια την Επιτροπή·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Φεβρουαρίου 2002)

Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) — όπως και τα άλλα διαρθρωτικά ταμεία — μπορεί να παρέχει σημαντική οικονομική ενίσχυση για την αντιμετώπιση των συνεπειών της βιομηχανικής αναδιάρθρωσης στην απασχόληση. Για την περίοδο 2000-2006 θα διατεθούν από το ΕΚΤ περίπου 60 δισ. για επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό στην Ένωση. Σκοπός του ΕΚΤ είναι ναποστηρίξει την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Απασχόληση ενισχύοντας προληπτική προσέγγιση των προβλημάτων της αγοράς εργασίας στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών πρόβλεψης των συνεπειών μαζικών απολύσεων και εκτεταμένων αναδιαρθρώσεων.

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία μέτρων για την αντιμετώπιση των μεταβαλλόμενων αναγκών της αγοράς εργασίας, τα οποία είναι δυνατόν ναποστηριχθούν από το ΕΚΤ: παροχή συμβουλών και προσανατολισμός· κατάρτιση για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας εκείνων που κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι ή είναι ήδη άνεργοι· βοήθεια στους εργαζόμενους για να προσαρμοστούν στις νέες μεθόδους εργασίας και στη ζήτηση νέων δεξιοτήτων. Οι εργαζόμενοι που χάνουν τη θέση εργασίας τους λόγω μαζικών απολύσεων, όπως στην πολιτική αεροπορία, είναι δυνατόν ναποστηριχθούν στο πλαίσιο τωνφιστάμενων προγραμμάτων. Παρ' όλο που τα διαρθρωτικά ταμεία πρέπει να εργάζονται στο πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής ανταγωνισμού, οι διατάξεις σχετικά με το ΕΚΤ δεν κάνουν διακρίσεις μεταξύ τω εργαζομένων των διαφόρων τομέων.

Η Κοινότητα δεν θα διαθέσει επιπλέον κονδύλια μέσω του ΕΚΤ πέραν των 60 δισ. που έχουν ήδη διατεθεί για την περίοδο 2000-2006. Ηποστήριξη που παρέχεται σχετικά με τη βιομηχανική αναδιάρθρωση πρέπει να περιορίζεται στονπάρχοντα προϋπολογισμό.

Όπως ισχύει για όλα τα διαρθρωτικά ταμεία, η εφαρμογή του ΕΚΤ είναι αποκεντρωμένη. Αρμόδιες για τις λεπτομερές περιεχόμενο των προγραμμάτων είναι οι εθνικές και περιφερειακές αρχές και μόνο αυτές είναι αρμόδιες για αλλαγές στην εφαρμογή που εξασφαλίζουν τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης των αναγκών τους ανάλογα με τις συνθήκες. Η πρόσβαση στο ΕΚΤ γίνεται μέσω των αρμόδιων εθνικών και περιφερειακών αρχών σε κάθε κράτος μέλος. Κάθε συζήτηση σχετικά με αναπροσανατολισμό των ενεργειών και της χρηματοδότησης για την προσαρμογή σε αλλαγές των συνθηκών στην αγορά εργασίας, πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο των εθνικών και περιφερειακών συμφωνιών σύμπραξης για διάφορα προγράμματα.