ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0142/98 υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (2 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Στήριξη παράκτιας αλιείας

Η μικρή και παράκτια αλιεία έχει στην Ελλάδα την μεγαλύτερη συμμετοχή στο σύνολο της αλιευτικής παραγωγής καθώς και στον τομέα της απασχόλησης.

Οι δύσκολες συνθήκες εργασίας, σε συνδυασμό με τα προβλήματα απασχόλησης στον κλάδο εξαιτίας της απαιτούμενης μείωσης της αλιευτικής δραστηριότητας που επιβάλλει ως βασικό της στόχο η Κοινή Αλιευτική Πολιτική για την προστασία των ιχθυαποθεμάτων της μεσογειακής λεκάνης, έχουν φέρει σε δύσκολη οικονομική θέση του Έλληνες αλιείς.

Από το 1.1.1998 το ελληνικό κράτος, επικαλούμενο κοινοτική οδηγία, χαρακτηρίζει ελεύθερους επαγγελματίες τους εργαζόμενους στην αλιεία, ενώ μέχρι τώρα υπάγονταν στον κλάδο των αγροτών, και αλλάζει τον τρόπο φορολόγησής τους, επιβάλλοντας μέτρα που και πρακτικά είναι αδύνατον να εφαρμοσθούν, γεγονός που προκαλεί τις δικαιολογημένες αντιδράσεις των αλιέων, δεδομένου ότι δημιουργούνται έτσι πρόσθετα προβλήματα στον κλάδο τους.

Δεδομένου ότι η στήριξη της μικρής παράκτιας αλιείας και των νησιωτικών περιοχών αποτελεί και για την Ε.Ε. προτεραιότητα και επειδή και με τις νέες προτεινόμενες ρυθμίσεις για την αλιεία, αναγνωρίζεται η ανάγκη ανάληψης συμπληρωματικών δράσεων στήριξης για τους παράκτιους πληθυσμούς που εξαρτώνται από αυτόν τον τρόπο αλιείας, ερωτάται η Επιτροπή τι μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε οι παράκτιοι αλιείς να μην επιβαρυνθούν με ρυθμίσεις που θα επιδεινώσουν την ήδη άσχημη οικονομική και κοινωνική τους θέση αλλά και να στηριχθούν περαιτέρω στην δραστηριότητά τους;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Μαρτίου 1998)

Η Επιτροπή κατανοεί τη σημασία της μικρής παράκτιας αλιείας στην Ελλάδα, όπου αποτελεί σημαντική πηγή θέσεων εργασίας, κυρίως στις νησιωτικές περιοχές. Παράλληλα, η Επιτροπή επιθυμεί την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων, γνωρίζοντας ότι οι τελευταίες εξαρτώνται από την κατάσταση των πόρων στους οποίους έχουν πρόσβαση τα κοινοτικά σκάφη. Για την υλοποίηση των ανωτέρω, ο συγκεκριμένος τομέας δραστηριοτήτων δύναται να απολαύει διαρθρωτικών ενισχύσεων ευρείας ποικιλίας, στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων «Αλιεία» και της κοινοτικής πρωτοβουλίας «Pesca» (1994-1999). Επιπλέον, πρόσφατα εγκρίθηκαν συγκεκριμένες δράσεις στήριξης της μικρής παράκτιας αλιείας, οι οποίες αποβλέπουν, κυρίως, στον εκσυγχρονισμό του στόλου των νησιών του Αιγαίου, καθώς και στην κατάρτιση των αλιέων της εν λόγω περιοχής.

Σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, όσον αφορά το φορολογικό καθεστώς της παράκτιας αλιείας, η έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ((ΕΕ L 145 της 13.06.1977 )), στο άρθρο 25 σε συνδυασμό με το παράρτημα Α, εντάσσει στο ειδικό καθεστώς ΦΠΑ για τους γεωργούς τις αλιευτικές εκμεταλλεύσεις γλυκού νερού, αλλά εξαιρεί τις εκμεταλλεύσεις της παράκτιας αλιείας ή ανοικτής θαλάσσης, οι οποίες υπάγονται, έτσι, στο κανονικό καθεστώς του ΦΠΑ. Η Επιτροπή οφείλει να διασφαλίζει την τήρηση του κοινοτικού δικαίου από όλα τα κράτη μέλη ισότιμα, και για το λόγο αυτό ζήτησε από την Ελληνική Κυβέρνηση να εντάξει στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ την παράκτια αλιεία.