ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2653/02

υποβολή: Frank Vanhecke (NI) προς την Επιτροπή

(20 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Χρήση γλωσσών στη σήμανση εμπορικών προϊόντων

Σε αιτιολογημένη γνωμοδότηση που βασίζεται σε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Σεπτεμβρίου, η Επιτροπή επεσήμανε προς το κράτος της Γαλλίας ότι ο νόμος που απαγορεύει την αποκλειστική χρήση της αγγλικής ή άλλης γλώσσας εκτός της γαλλικής στη σήμανση εμπορικών προϊόντων αντιβαίνει προς οδηγία του 1978. Με άλλα λόγια, η Γαλλία πρέπει, κατά την άποψη της Επιτροπής, να επιτρέπει την εμπορία εντός των συνόρων της προϊόντων χωρίς σήμανση στα γαλλικά. Η μόνη προϋπόθεση είναι ότι το προϊόν πρέπει να φέρει εικόνα που να παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες στους καταναλωτές Έτσι, όχι μόνοπάρχει κίνδυνος μια ορισμένη γλώσσα, και πιο συγκεκριμένα η αγγλική, να κατακτήσει απόλυτη δεσπόζουσα θέση εντός της Ένωσης, αλλά ταυτόχρονα δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα σε χώρες και περιοχές, όπως στην Φλάνδρα, όπου ήδη τώραφίσταται ιδιαίτερα περίπλοκη και ανίσχυρη νομοθεσία που διέπει το γλωσσικό καθεστώς και η οποία εκπονήθηκε για να διατηρηθεί η πολιτική ισορροπία μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών κοινοτήτων της χώρας.

1. Δεν είναι άραγε της άποψης η Επιτροπή ότι κατ' αυτόν τον τρόπο θίγεται η αρχή της ισότητας μεταξύ των διαφόρων γλωσσών·

2. Δεν πιστεύει άραγε η Επιτροπή ότι εδώ πρόκειται σαφώς για παραβίαση της προβλεπομένης στη Συνθήκη του Μάαστριχ αρχής της επικουρικότητας· Δεν είναι άραγε σαφώς σε καλύτερη θέση οι εθνικές αρχές, προκειμένου για την προστασία των καταναλωτών, να κρίνουν οι ίδιες εάν οι, συχνά μονόγλωσσοι, πολίτες τους ενημερώνονται επαρκώς·

3. Ποιο μέτρο προτίθεται η Επιτροπή να λάβει για να διασφαλίζει στο μέλλον την ισότητα των επισήμων γλωσσών εντός της Ένωσης·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Οκτωβρίου 2002)

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2000 (υπόθεση C-366/98) με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει εθνική ρύθμιση που επιβάλλει τη χρήση ορισμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμων, χωρίς να προβλέπει τη δυνατότητα χρήσεως μιας άλλης γλώσσας, εύκολα καταληπτής από τους αγοραστές, ή τη δυνατότητα εξασφαλίσεως της πληροφορήσεως του αγοραστή με άλλα μέσα.

Η Επιτροπή δεν κάνει τίποτα άλλο, όσον αφορά την αιτιολογημένη γνώμη που απεστάλη στη Γαλλία, από το να εφαρμόζει αυτήν την απόφαση, η οποία εντάσσεται στην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου που εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην εσωτερική αγορά.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η απόφαση αυτή δεν θίγει την αρχή της ισότητας μεταξύ των διαφόρων γλωσσών και λαμβάνειπόψη τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Πράγματι, τόσο η κοινοτική νομοθεσία όσο και η προαναφερθείσα νομολογίαπογραμμίζουν ότι κάθε εθνική ρύθμιση σχετική με την επισήμανση των τροφίμων πρέπει να βασίζεται στηνποχρέωση ενημέρωσης και προστασίας των καταναλωτών. Η εθνική γλώσσα εγγυάται βεβαίως αυτήν τηνποχρέωση.

Ωστόσο, μία εθνική ρύθμιση που δεν θα προέβλεπε παρά μόνο την αποκλειστική χρήση της εθνικής γλώσσας, χωρίς να παρέχει τη δυνατότητα χρήσεως μιας άλλης γλώσσας, εύκολα καταληπτής από τους αγοραστές, ή τη δυνατότητα εξασφαλίσεως της πληροφορήσεως του αγοραστή με άλλα μέσα,περβαίνει τα αναγκαία για την προστασία του καταναλωτή μέτρα, αποτελεί αδικαιολόγητο τροχοπέδη στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές των εν λόγω προϊόντων και θα μπορούσε μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις να παρεμποδίσει το στόχο της πληροφόρησης του καταναλωτή.