ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2262/01

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(31 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Συμπληρωματικές ερωτήσεις σχετικά με την ολλανδική παροχή Wajong συνεπεία της δικαστικής απόφασης στηνπόθεση Jauch

Στις 17 Μαρτίου 2000,πέβαλα ερώτηση για το μη εξαγώγιμο χαρακτήρα της ολλανδικής παροχής Wajong (ασφάλιση αναπηρίας για νέους με ειδικές ανάγκες) (γραπτή ερώτηση E-0702/00(1)). Η Επίτροπος κ. Διαμαντοπούλου απάντησε στις 2 Μαΐου 2000. Μετά την εξέλιξη της νομολογίας - ιδίως ύστερα από την απόφαση στηνπόθεση Jauch - θα ήθελα να θέσω στην Επιτροπή ορισμένες συμπληρωματικές ερωτήσεις.

1. Στη μάλλον γενική απάντησή της για τον μηχανισμό συντονισμού, η Επιτροπή ανέφερε ότι όλες οι διατάξεις εφαρμόζονταν ορθά. Πράγματι, αυτό συνέβαινε με βάση το τότε ισχύον δίκαιο. Έκτοτε όμως, μετά την απόφαση τόσο στηνπόθεση Jauch όσο και στηνπόθεση Leclere, η κατάσταση έχει αλλάξει. Θα μπορούσε η Επιτροπή, λαμβάνονταςπόψη και την πρόσφατη νομολογία, να απαντήσει εκ νέου στις ερωτήσεις μου της 17ης Μαρτίου 2000·

2. Ως προς την τρίτη ερώτηση, η οποία αφορούσε την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων με παιδιά, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, σύμφωνα με την απόφαση στηνπόθεση Snares αλλά και με την περαιτέρω νομολογία, αυτό που γίνεται είναι επιτρεπτό. Ωστόσο, το Δικαστήριο αναφέρει ότι ο κανονισμός πρέπει να αποβλέπει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία κυκλοφορίας των εργαζομένων (απόφαση Jauch, σημείο 20 του σκεπτικού). Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής· Αυτή η απόφαση αλλάζει άραγε κάτι στην πρώτη απάντηση που είχε δώσει στην τρίτη μου ερώτηση·

3. Σε ό,τι αφορά τον μη εξαγώγιμο χαρακτήρα, σημειώνω τα εξής: σύμφωνα με τις αποφάσεις στιςποθέσεις Jauch και Leclere, δεν αρκεί να περιλαμβάνεται μια παροχή στο παράρτημα IIα για να μπορεί να θεωρηθεί ως μη εξαγώγιμη. Θα πρέπει επίσης και το περιεχόμενό της να ικανοποιεί τις σχετικές απαιτήσεις. Προτίθεται η Επιτροπή να ενημερώσει το παράρτημα ΙΙα, ώστε να εμφαίνονται στο σχετικό κατάλογο μόνον οι παροχές που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις που αναφέρονται στις αποφάσεις Jauch και Leclere;

(1) ΕΕ C 374 E της 28.12.2000, σελ. 138.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Σεπτεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι πράγματι, στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων εντός της Κοινότητας, τα κράτη μέληποχρεούνται κατ' αρχήν να χορηγούν τις παροχές κοινωνικής ασφάλισης που αποκτήθηκαν σύμφωνα με τις νομοθεσίες των εν λόγω κρατών στους δικαιούχους οι οποίοι κατοικούν στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους. Ωστόσο, όπως εξηγήθηκε στην απάντηση από την Επιτροπή της γραπτής ερώτησης E-702/00 του αξιότιμου βουλευτή, οι κοινοτικές διατάξεις περί συντονισμού των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, και ειδικότερα ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71(1), προβλέπουν ορισμένες εξαιρέσεις στην εν λόγω αρχή της εξαγωγής, ιδίως για ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά οι οποίες προορίζονται είτε για να καλύψουν συμπληρωματικά, εναλλακτικά ή επικουρικά τους κινδύνους τους οποίους αφορά, είτε μόνον για να εξασφαλίσουν την ειδική προστασία των μειονεκτούντων ατόμων. Έτσι, το σύστημα που έθεσε σε εφαρμογή ο κανονισμός απονέμει σε τέτοιες παροχές, εφόσον περιλαμβάνονται στο παράρτημα IIα, ειδικό καθεστώς, βάσει του οποίου χορηγούνται αποκλειστικά αυτές οι παροχές που προβλέπει η νομοθεσία του κράτους μέλους στου οποίου την επικράτεια κατοικούν οι ενδιαφερόμενοι(2).

Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε με την απόφαση Snares(3) ότι συμβιβάζεται καθ'εαυτή με τη συνθήκη ΕΚ η εν λόγω παρέκκλιση από την αρχή του εξαγωγίμου των παροχών κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως επειδή πρόκειται για παροχές που συνδέονται στενά με ιδιαίτερο οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Ωστόσο, όπως αναφέρει ο αξιότιμος βουλευτής στην ερώτησή του, το Δικαστήριο συμπλήρωσε πρόσφατα τη νομολογία αυτή με τις αποφάσεις του επί τωνποθέσεων Jauch(4) και Leclere(5). Με αυτές τις αποφάσεις, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η παρέκκλιση από τη δυνατότητα εξαγωγής, η οποία απορρέει από την εγγραφή ορισμένων παροχών στο παράρτημα IIα, δεν συμβιβάζεται με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων που αναφέρεται στη συνθήκη ΕΚ, ιδίως όταν οι παροχές αυτές δεν έχουν ειδικό χαρακτήρα αλλά αφορούν τους παραδοσιακούς κλάδους της κοινωνικής ασφάλισης.

Υπό το φως αυτής της νομολογίας, η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος εάν οι παροχές που αναγράφονται στο παράρτημα IIα ανταποκρίνονται πάντοτε στα κριτήρια τα οποία, όπως δέχθηκε το Δικαστήριο, μπορούν να δικαιολογήσουν την απαγόρευση εξαγωγής. Η εν λόγω εξέταση αφορά όχι μόνον την ολλανδική παροχή Wajong, αλλά επίσης όλες τις εγγεγραμμένες παροχές. Η Επιτροπή σχεδιάζει ναποβάλει στον κοινοτικό νομοθέτη δέσμη με διάφορες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 πριν από το τέλος του έτους. Με αυτήν τη δέσμη η Επιτροπή αναμένεται να προτείνει την απάλειψη από το παράρτημα IIα των εγγραφών οι οποίες, κατά την άποψή της, δεν δικαιολογούνται πλέον, όπως ιδίως η αυστριακή και η λουξεμβουργιανή παροχή για τις οποίες το Δικαστήριο αποφάνθηκε, με τις προαναφερόμενες αποφάσεις Jauch και Leclere, ότι πρέπει να μπορούν να εξάγονται.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, ΕΕ L 149 της 5.7.1971. Ο κανονισμός αυτός ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 - ΕΕ L 28 της 30.1.1997.

(2) Βλ. το άρθρο 4, παράγραφος 2α και το άρθρο 10α του κανονισμού αριθ. 1408/71, τα οποία εισήγαγε ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 - ΕΕ L 136 της 19.5.1992.

(3) Απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 1997, Snares, C-20/96, Συλλογή σ. I-6057.

(4) Απόφαση της 8ης Μαρτίου 2001, Jauch, C-215/99, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ακόμη.

(5) Απόφαση της 31ης Μαΐου 2001, Leclere, C-43/99, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ακόμη.