ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1425/01

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(17 Μαΐου 2001)

Θέμα: Ψωμί και επισιτιστική ασφάλεια

Οι πρόσφατες προειδοποιήσεις σχετικά με την επισιτιστική ασφάλεια ορισμένων προϊόντων, οι οποίες επέβαλαν δραστικές αποφάσεις για ορισμένα ζώα, δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχνάμε ότι το ζήτημα της ασφάλειας, ιδίως δε της προστασίας του καταναλωτή, περιλαμβάνει επίσης τα προϊόντα που συνήθως συνοδεύονται από ψωμί, χωρίς ωστόσο να ορίζονται σαφώς τα συστατικά του. Η συνεχής επέκταση της παραγωγής του λεγόμενου βιομηχανικού ψωμιού, το οποίο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνον από σιτάλευρο, οδηγεί στο άνοιγμα νέων σημείων πώλησης, εις βάρος των παραδοσιακών φούρνων. Ωστόσο, η ανάγκη να εξασφαλισθεί η επισιτιστική ασφάλεια, η ποιότητα του προϊόντος, μία σωστή πληροφόρηση του καταναλωτή και έναςγιής ανταγωνισμός θα έπρεπε να οδηγήσει το νομοθέτη σε έναν καλύτερο καθορισμό της έννοιας ψωμί.

Δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι θα ήταν χρήσιμο και σκόπιμο να προτείνει μία αναθεώρηση των ρυθμίσεων που αφορούν το ψωμί και έναν σαφή καθορισμό της ονομασίας παραδοσιακό ψωμί σε σχέση με εκείνην του βιομηχανικού ψωμιού;

Είναι σύμφωνη ότι πρέπει να ορίζεται ως ψωμί μόνον εκείνο το προϊόν διατροφής που κατασκευάζεται με σιτάλευρο, νερό, μαγιά, ελαιόλαδο (ή βούτυρο, ή ζωικό λίπος), με ή χωρίς αλάτι;

Δεν θεωρεί αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλίσει, την αυθεντικότητα του προϊόντος και την σωστή ενημέρωση του καταναλωτή, να φέρει το βιομηχανικό ψωμί μία σήμανση που δηλώνει τον τόπο παραγωγής του;

Δεν πιστεύει ότι το ψωμί παραδοσιακής κατασκευής θα έπρεπε να πουλιέται στον τόπο παραγωγής του;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Ιουλίου 2001)

Δενπάρχουν νομοθετικές πράξεις οι οποίες να θεσπίζουν, σε κοινοτικό επίπεδο, εναρμονισμένες διατάξεις για τη σύνθεση του ψωμιού.

Κατά την άποψη της Επιτροπής θα ήταν δύσκολο να εκδοθεί τέτοια νομοθεσία λόγω της μεγάλης ποικιλίας των προϊόντων για τα οποία πρόκειται και του μεγάλου πλήθους των σχετικών συνηθειών και τοπικών παραδόσεων.

Ωστόσο, όπως όλα τα τρόφιμα, τα προϊόντα της αρτοποιίας καλύπτονται από τις διατάξεις της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων(1).

Κατά συνέπεια, τα προϊόντα αυτά, όταν πωλούνται προσυσκευασμένα, πρέπει να φέρουν επισήμανση μεποχρεωτικές ενδείξεις όπως καθορίζει η οδηγία, ιδίως κατάλογο των συστατικών, προκειμένου ο καταναλωτής να έχει στη διάθεσή του τις πληροφορίες που θα του επιτρέψουν να επιλέγει με πλήρη επίγνωση.

Εάν τα εν λόγω προϊόντα δεν πωλούνται προσυσκευασμένα, η πληροφόρηση του καταναλωτή παραμένειποχρεωτική αλλά ο τρόπος που θα εξασφαλισθεί καθορίζεται από τα κράτη μέλη, βάσει του άρθρου 14 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ.

Το άρθρο 3, παράγραφος 1 της προαναφερόμενης οδηγίας προβλέπει ότι πρέπει να αναφέρεται ο τόπος καταγωγής ή προέλευσης του τροφίμου στην περίπτωση που η παράλειψη αυτής της ένδειξης θα ήταν δυνατόν να δημιουργήσει εσφαλμένη εντύπωση στον καταναλωτή.

Τέλος, η Επιτροπή εκτιμά ότι ηποχρέωση να πωλούνται ορισμένοι τύποι προϊόντων στον τόπο παραγωγής τους θα ήταν αντίθετη με τη θεμελιώδη ελευθερία του εμπορίου και της βιομηχανίας.

(1) ΕΕ L 109 της 6.5.2000.