ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3387/01

υποβολή: Luciana Sbarbati (ELDR) προς την Επιτροπή

(7 Δεκεμβρίου 2001)

Θέμα: Πρακτορεία προσωρινής απασχόλησης

Η προσωρινή απασχόληση συνιστά μία σχέση εργασίας σύμφωνα με την οποία τα εξουσιοδοτημένα πρακτορεία έχουν τη δυνατότητα να τοποθετούν εργαζόμενους για ορισμένη χρονική περίοδο στις επιχειρήσεις που το ζητούν. Ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται και μισθοδοτείται από το πρακτορείο προσωρινής απασχόλησης, ενώ η επιχείρηση καταβάλλει στο πρακτορείο το ποσόν της αμοιβής του εργαζομένου συν ένα ποσοστό προμήθειας για την παροχήπηρεσίας.

Η προσωρινή απασχόληση είναι εργασία σύντομης διάρκειας και απαλλάσσει τις επιχειρήσεις από τις δαπάνες που συνεπάγεται η μόνιμη πρόσληψη μολονότι είναι δυνατόν να προβλέπονται δύο ειδών συμβόλαια, ένα από τα οποία αορίστου χρόνου (σε σαφή αντίθεση προς τον ορισμό του αλλά και τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας η οποία είναι προσανατολισμένη προς μία ευέλικτη αντιμετώπιση του προβλήματος).

Τα πρακτορεία προσωρινής απασχόλησης αναπτύσσουν συχνά δραστηριότητα σε περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και προσφέρουν, κυρίως στους νέους, ευκαιρίες απασχόλησης σε ξένες και πολυεθνικές εταιρείες χωρίς να αποκλείονται ενδιαφέρουσες προτάσεις εργασίας και στο εξωτερικό. Δεδομένης της ύπαρξης διαφορετικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, διαφορετικών κανόνων σύμβασης εργασίας, τίτλων σπουδών μη ισοτίμων, αναντίστοιχων συστημάτωνγείας και συνταξιοδότησης, ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει η Επιτροπή προκειμένου το αναπτυσσόμενο αυτό φαινόμενο να μην μεταβληθεί από πραγματική ευκαιρία για τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις σε πραγματική πηγή πλουτισμού για τα πρακτορεία προσωρινής απασχόλησης·

Σκοπεύει η Επιτροπή να θεσμοθετήσει σε κοινοτικό επίπεδο τον άτυπο αυτό εργοδοτικό φορέα, να ενισχύσει τα ήδη ισχύοντα σε εθνικό επίπεδο μέτρα ελέγχου της δραστηριότητας των εν λόγω πρακτορείων και να καθορίσει ελάχιστα επίπεδα ασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων·

Εξετάζει το ενδεχόμενο να περιορίσει τον αριθμό των εργαζομένων που το κάθε πρακτορείο θα μπορεί να διαχειρίζεται ταυτοχρόνως·

Προβλέπει τη διενέργεια ελέγχων της ποιότητας των προγραμμάτων επιμόρφωσης που τα εν λόγω πρακτορεία οφείλουν να οργανώνουν προς όφελος των εργαζομένων κάνοντας χρήση τηςποχρεωτικής παρακράτησης (τουλάχιστον στην Ιταλία) του 4 % της αμοιβής που προορίζεται για την ανάληψη ειδικών πρωτοβουλιών·

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιανουαρίου 2002)

Η προσωρινή εργασία αποτελεί ένα μοντέλο απασχόλησης που αναπτύσσεται ταχύτατα στην Ευρώπη τα τελευταία δέκα χρόνια. Μπορούμε να περιγράψουμε τη μορφή αυτή ως μια τριμερή σχέση ενός εργαζομένου, μιας επιχείρησης που λειτουργεί ως πρακτορείο εκμίσθωσης προσωρινού προσωπικού και μιας άλλης επιχείρησης χρήστη. Το πρακτορείο, που είναι κατά κανόνα ο εργοδότης, θέτει τον εν λόγω εργαζόμενο στη διάθεση της επιχείρησης χρήστη για να εργάζεται κάτω από τις εντολές της τελευταίας για ορισμένο χρόνο. Καταρχήν όλη η κοινωνική νομοθεσία εφαρμόζεται και στην προσωρινή εργασία μέσω πρακτορείου.

Απέναντι στην ανάπτυξη αυτής της νέας σχέσης εργασίας η Επιτροπή είχε ήδη από το 1982 δρομολογήσει διάφορες νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποσκοπούσαν στη ρύθμιση της πρακτικής αυτής. Έως σήμερα μόνον μία πρωτοβουλία μπόρεσε να τελεσφορήσει με την έκδοση το 1991 της οδηγίας σχετικά με τηνγεία και την ασφάλεια των προσωρινών εργαζομένων με σχέση πρόσκαιρης εργασίας.(1).

Η τελευταία απόπειρα ρύθμισης της πρακτικής για την προσωρινή εργασία μέσω πρακτορείων είναι ιδιαίτερα πρόσφατη καθώς οι κοινωνικοί εταίροι σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε συνέχεια διαβουλεύσεων με την Επιτροπή, διεξήγαγαν διαπραγματεύσεις σχετικά με το θέμα αυτό από το Μάιο του 2000 έως το Μάιο του 2001. Δυστυχώς ύστερα από την εκπνοή της προθεσμίας που τους είχε τεθεί αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν ότι δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε συμφωνία.

(1) Οδηγία 91/383/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1991 για τη συμπλήρωση των μέτρων που αποσκοπούν στο να προαγάγουν τη βελτίωση της ασφάλειας και τηςγείας κατά την εργασία των εργαζομένων με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου ή με σχέση πρόσκαιρης εργασίας — ΕΕ L 206 της 29.7.1991.