ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3352/01

υποβολή: Inger Schrling (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(27 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Ενίσχυση για την κτηνοτροφία

Υπάρχουν περιπτώσεις στην Σουηδία — και, κατά πάσα πιθανότητα, σε άλλα κράτη — όπου κτηνοτρόφοι ζήτησαν και επέτυχαν ενίσχυση από την ΕΕ αλλά, εν συνεχεία, δεν φρόντισαν για τα ζώα τους σύμφωνα με τους νόμους και τις προδιαγραφές. Χορηγήθηκε ενίσχυση ακόμα και σε άτομα στα οποία είχε απαγορευθεί να ασκούν τη δραστηριότητα του κτηνοτρόφου επειδή παραμελούσαν παλαιότερα τα ζώα τους.

Η ενίσχυση της ΕΕ για την κτηνοτροφία καταβάλλεται άσχετα εάν παραμελούνται τα ζώα και εάν ο ιδιοκτήτης έχει ή δεν έχει την άδεια να ασκεί τη δραστηριότητα του κτηνοτρόφου. Όσο ο κτηνοτρόφος έχει τα ζώα, η ενίσχυση καταβάλλεται.

Είναι ενήμερη η Επιτροπή για το πρόβλημα αυτό, και εάν ναι, ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για να αντιμετωπίσει το εν λόγω πρόβλημα·

Μήπως η Επιτροπή εξέτασε ποιο ποσοστό της ενίσχυσης που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την εκτροφή ζώων εντός τη ΕΕ χορηγείται σε κτηνοτρόφους που παραμελούν τα ζώα τους·

Κοινή απάντησητου κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-3298/01 και P-3352/01

(15 Ιανουαρίου 2002)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη του προβλήματος που αναφέρουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου. Πρέπει να σημειωθεί ότι το πρωτόκολλο για την προστασία και την καλή μεταχείριση των ζώων που επισυνάπτεται στη συνθήκη του Άμστερνταμ(1) προβλέπει ότι κατά τη διαμόρφωση και εφαρμογή της γεωργικής πολιτικής της Κοινότητας, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν πλήρωςπόψη τις απαιτήσεις για την καλή διαβίωση των ζώων.

Η καταβολή των ενισχύσεων σε κάθε γεωργό ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και πραγματοποιείται από τις εθνικές διοικήσεις. Η Επιτροπή δεν μπορεί, επομένως, να παρέμβει σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Όσον αφορά τη γραπτή ερώτηση E-3298/01, η Επιτροπή δεν δύναται να δώσει λεπτομερή απάντηση εφόσον το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται στις κοινοτικές επιδοτήσεις γενικώς.

Ωστόσο, τα καθεστώτα άμεσης ενίσχυσης στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικήςπόκεινται σε πολλούς όρους από άποψη νομικής βάσης:

- Πρώτον, όσον αφορά τις εξισωτικές αποζημιώσεις για τις μειονεκτικές περιοχές, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 2 του κανονισμού 1257/1999(2), ο γεωργός για να είναι επιλέξιμος για χορήγηση εξισωτικής αποζημίωσης πρέπει να χρησιμοποιεί καλές γεωργικές πρακτικές που καθορίζονται από το κράτος μέλος.

- Δεύτερον, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού 1259/1999(3), στην περίπτωση καθεστώτων άμεσης ενίσχυσης στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, εναπόκειται στα κράτη μέλη να λάβουν τα περιβαλλοντικά μέτρα τα οποία κρίνουν κατάλληλα ενόψει της κατάστασης της χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης ή παραγωγής και τα οποία αντικατοπτρίζουν τις πιθανές περιβαλλοντικές συνέπειες. Τα μέτρα αυτά μπορούν, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνουν γενικέςποχρεωτικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις και ειδικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις που συνιστούν προϋπόθεση για τις άμεσες πληρωμές. Ωστόσο, η καλή μεταχείριση των ζώων δεν αναφέρεται ρητώς στον κανονισμό του Συμβουλίου.

- Τέλος, και από μία γενικότερη άποψη, το άρθρο 33 περίπτωση 11 του κανονισμού 1257/1999 παρέχει στήριξη στα κράτη μέλη για μέτρα που προορίζονται για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων.

(1) ΕΕ C 340 της 10.11.1997.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(3) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.