ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0873/02

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(2 Απριλίου 2002)

Θέμα: Κοινοτικές αλιευτικές συμφωνίες στο μέλλον

Μια έκθεση του UNEP (Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον), η οποία δημοσιεύθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2001,ποστηρίζει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες που επιτρέπουν στα ύδατά τους την αλιεία εκ μέρους ξένων αλιευτικών στόλων χάνουν περισσότερα απ' όσα κερδίζουν και επισημαίνει ότι η εντατική αλιεία ωθεί τους λαούς των χωρών αυτών βαθύτερα στην φτώχεια.

Ξεχωρίζει την Ναμίμπια ως καλό παράδειγμα χώρας που λέει όχι στη σύναψη αλιευτικών συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία κατάφερε να δημιουργήσει δική της βιομηχανία αλιείας από το μηδέν.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι, στις περισσότερες χώρες με τις οποίες συνάπτει η Ευρωπαϊκή Ένωση αλιευτικές συμφωνίες, ο κύριος όγκος των χρημάτων που αυτή καταβάλλει για τις συμφωνίες πηγαίνει στην πολιτική ελίτ, ενώ πολύ λίγα χρήματα φθάνουν στους αλιείς, οι οποίοι στην ουσία στερούνται το εισόδημά τους.

Μελέτησε η Επιτροπή την εν λόγω έκθεση· Συμφωνεί με τις απόψεις που εκφράζονται σ' αυτήν· Τι θα πράξει για να φροντίσει ώστε οι αφρικανικές χώρες με τις οποίες η ΕΕ έχει συνάψει μέχρι σήμερα αλιευτικές συμφωνίες να μπορέσουν να αναπτύξουν τις δικές τους αλιευτικές βιομηχανίες, όπως έπραξε η Ναμίμπια·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαΐου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει τη μελέτη του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2001. Κύριος στόχος της μελέτης αυτής, η οποία εστιάζεται σε δύο περιπτωσιολογικές μελέτες (Σενεγάλη και Αργεντινή), είναι να εξεταστεί και να προσδιοριστεί κάποια σχέση μεταξύ απελευθέρωσης του εμπορίου, οικονομικών μεταρρυθμίσεων, περιβάλλοντος και ενάλιων πόρων.

Ακόμη κι ανπάρχει δυνατότητα βελτίωσης, θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι αλιευτικές συμφωνίες της Ένωσης στοχεύουν στη στήριξη τηςπεύθυνης και βιώσιμης αλιείας στις χώρες με τις οποίες έχει συνάψει συμφωνία. Μέσω των συμφωνιών αυτών, η Κοινότητα καταβάλλει χρηματοδοτική συνεισφορά με αντάλλαγμα την πρόσβαση σε πλεονασματικά αποθέματα. Τα κονδύλια αυτά καταβάλλονται στο Υπουργείο Οικονομικών και διαιρούνται, από τη μια πλευρά, σε συνεισφορά στον κρατικό προϋπολογισμό και, από την άλλη πλευρά, στις επονομαζόμενες επικεντρωμένες δράσεις για την ανάπτυξη του τομέα αλιείας της χώρας εταίρου. Η Επιτροπή ευνοεί την πραγματοποίηση μεγάλου αριθμού επικεντρωμένων δράσεων. Ενίοτε, οι δράσεις αυτές ανέρχονται στο 60-70 % της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Οι κύριες δράσεις είναι ο θαλάσσιος έλεγχος και επίβλεψη, επιστημονικά και τεχνικά προγράμματα, θεσμική στήριξη, κατάρτιση των αλιευτικών φορέων, στήριξη στην αλιεία μικρής κλίμακας και συμμετοχή σε διεθνείς συναντήσεις για την αλιεία. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα κονδύλια για τις επικεντρωμένες δράσεις επενδύονται σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η Επιτροπή ζητά ετήσιες εκθέσεις από τη χώρα εταίρο για την εφαρμογή και τα αποτελέσματα των δράσεων αυτών.

Στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (βλέπε την πράσινη βίβλο σχετικά με το μέλλον της κοινής αλιευτικής πολιτικής)(1) η Επιτροπήπογραμμίζει την ανάγκη συμβολής στη βελτίωση της εν γένει διαχείρισης θεμάτων σχετικών με την αλιεία, μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής του τρέχοντος διεθνούς νομικού πλαισίου, της ενίσχυσης και προώθησης μηχανισμών περιφερειακής συνεργασίας και της ανάπτυξη μιας προσέγγισης εταιρικής σχέσης με τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Όσον αφορά την ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου σχετικά με τον τύπο της προσέγγισης που θα επιλεγεί προκειμένου να αναπτυχθεί ο τομέας της αλιείας, θα πρέπει ναπογραμμιστεί ότι αυτό εμπίπτει στην αρμοδιότητα του παρόχθιου κράτους.

(1) COM(2001)135 τελικό.