ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0931/03

υποβολή: Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Πολιτική για τη μείωση των κινδύνων της εξάρτησης από τα ναρκωτικά

Η πολιτική μας για την καταπολέμηση της εξάρτησης από τα ναρκωτικά απεδείχθη αναποτελεσματική. Το λαθρεμπόριο ναρκωτικών τονώθηκε λόγω της απαγόρευσης, αποφέροντας ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη, αναπτύσσοντας το οργανωμένο έγκλημα αλλά και τη μικρή εγκληματικότητα, διαφθείροντας καθεστώτα και ταπεινώνοντάς μας λόγω της αδυναμίας μας να το αντιμετωπίσουμε.

Από την άλλη πλευρά, στο επίπεδο της δημόσιαςγείας, δημιουργούν ανησυχίες όχι μόνον οι φυσικές και ψυχολογικές ζημίες που προκαλεί η εξάρτηση από τα ναρκωτικά, αλλά και, λόγω του μεγάλου αριθμού των ατόμων που κάνουν χρήση ενέσιμων ναρκωτικών — περίπου ένα εκατομμύριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση — οιγειονομικοί κίνδυνοι που συνδέονται με τη μετάδοση, στους εξαρτημένους από τα ναρκωτικά, των νόσων HIV και ηπατίτιδας C, αλλά και ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός νεκρών λόγω υπερβολικής δόσης και δηλητηρίασης. Υπενθυμίζουμε ότι η θνησιμότητα μεταξύ αυτών που κάνουν χρήση οπιούχων ουσιών είναι είκοσι φορές μεγαλύτερη από αυτήν του πληθυσμού γενικώς.

Ερωτώ, συνεπώς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της πολιτικής για τη μείωση των κινδύνων της εξάρτησης από τα ναρκωτικά:

1. Ποιά είναι η αξιολόγηση της όσον αφορά τα προγράμματαποκατάστασης των ναρκωτικών με μεθαδόνη στα κράτη μέλη·

2. Δεν εκτιμά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι πιλοτικά προγράμματα χορήγησης,πό ιατρικό έλεγχο, οπιούχων ουσιών σε πάσχοντες με μακρό ιστορικό αποτυχίας άλλων θεραπειών, όπως αυτά που εφαρμόσθηκαν στη Βέρνη ή το Λίβερπουλ και, πλέον πρόσφατα στις Αστούριες, πρέπει να εξετασθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να εφαρμοσθούν και σε άλλα κράτη· Υπενθυμίζεται ότι τα προγράμματα αυτά είχαν θετικά αποτελέσματα, ιδίως όσον αφορά τη μείωση της εγκληματικότητας, του αριθμού των υπερβολικών δόσεων και των θυμάτων δηλητηρίασης καθώς και του αριθμού των περιπτώσεων μετάδοσης των νόσων HIV και ηπατίτιδας C.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Απριλίου 2003)

Η Επιτροπή η ίδια δεν έχει διενεργήσει οποιαδήποτε μελέτη σχετικά με προγράμματαποκατάστασης των ναρκωτικών με μεθαδόνη που πραγματοποιούνται σε επίπεδο κρατών μελών, προγραμματίζει όμως για το 2003 σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) την κατάρτιση καταλόγου των μεθόδων μείωσης της επικινδυνότητας που χρησιμοποιούνται στα κράτη μέλη.

Το ΕΚΠΝΤ έδωσε εντολή για διεξαγωγή μελέτης της θεραπείαςποκατάστασης σε όλα τα κράτη μέλη και δημοσίευσε τα αποτελέσματα σε βιβλίο με τον τίτλο Ανασκόπηση τωνφιστάμενων πρακτικών της θεραπείαςποκατάστασης των ναρκωτικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2000. Αυτή η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η θεραπείαποκατάστασης οδηγεί σε αυξημένη φυσική, ψυχολογική και κοινωνική ευημερία και μειώνει την εγκληματικότητα.

2. Η Επιτροπή δεν μπορεί να σχολιάσει μεμονωμένα προγράμματα στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή έχει στηρίξει πρότυπα σχέδια για προγράμματαποκατάστασης των ναρκωτικών με μεθαδόνη στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος δράσης κατά των ναρκωτικών και της τοξικομανίας, όπως τις εργασίες του δικτύου Euro-Methwork. Αυτήν την στιγμή στηρίζει το σχέδιο Ποιοτική Βελτίωση της Θεραπείας Υποκατάστασης στην Ευρώπη. Στόχος του σχεδίου αυτού είναι να αναθερμάνει στον ευρωπαϊκό χώρο τη διάθεση της θεραπείαςποκατάστασης για χρήστες οπιούχων ουσιών, για τους οποίους ενδείκνυται αυτή η θεραπευτική αγωγή, και να φροντίσει ώστε η θεραπείαποκατάστασης να γίνεται με επαγγελματικό τρόπο.

Το Δεκέμβριο του 2002 η Επιτροπήπέβαλε πρόταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την τοξικομανία, βάσει του άρθρου 152 της Συνθήκης ΕΚ. Το Κοινοβούλιο διατύπωσε γνώμηπέρ της προτεινόμενης σύστασης το Φεβρουάριο του 2002, ενώ η σύσταση αναμένεται να θεσπιστεί από το Συμβούλιο σύντομα. Τα κράτη μέλη προτρέπονται να παρέχουν συνεκτική θεραπείαποκατάστασης με τηνποστήριξη επαρκούς ψυχοκοινωνικής φροντίδας και να λάβουνπόψη τους ότι μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών ειδών θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας άνευ φαρμάκων, θα πρέπει να εφαρμόζεται αναλόγα με τις ανάγκες του τοξικομανή. Τα κράτη μέλη προτρέπονται επίσης να καθιερώσουν μέτρα για την πρόληψη της εκτροπής των ουσιώνποκατάστασης και τη διασφάλιση της κατάλληλης πρόσβασης στη θεραπεία.