ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2225/97 υποβολή: Patricia McKenna (V) προς την Επιτροπή (19 Iουνίου 1997)

Θέμα: Ραδιενεργής μόλυνση των αστακών από το πυρηνικό εργοστάσιο του Sellafield

Στοιχεία της συνήθους παρακολούθησης της British Nuclear Fuels Ltd, της εταιρείας που λειτουργεί το Sellafield, έδειξαν ότι τον Οκτώβριο 1996 παρατηρήθηκε επίπεδο 36.000 Bq/kg (Μπεκερέλ ανά κιλό) τεχνητίου-99 στους αστακούς στα ανοικτά των ακτών της Δυτικής Κάμπρια.

Το επίπεδο αυτό είναι διπλάσιο από το επίπεδο της μόλυνσης (17.000 Bq/kg) που σημείωσε το Βρετανικό Υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων (MAFF) όπως πρόκειται να δημοσιευθεί στην ετήσια έκθεση παρακολούθησης για το 1996. Σύμφωνα με την έρευνα, τα επίπεδα τεχνητίου-99 στους αστακούς της Δυτικής Κάμπρια διπλασιάζονται κάθε χρόνο από το 1992.

Τα κοινοτικά πρότυπα επιβάλλουν τη μη πώληση τροφίμων στους καταναλωτές τα οποία περιέχουν πάνω από 1250 Bq/kg. Ποιά μέτρα σκοπεύει συνεπώς να λάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως αποτέλεσμα των προσφάτων αποκαλύψεων της μόλυνσης που προκαλεί το Sellafield;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Ιουλίου 1997)

Ο κανονισμός του Συμβουλίου 3954/87/Ευρατόμ ((ΕΕ L 371 30.12.1987. )) θεσπίζει προκαθορισμένα μέγιστα επιτρεπόμενα όρια ραδιενεργού μολύνσεως των τροφίμων και ζωοτροφών για διάφορες ομάδες ραδιονουκλιδίων, μετά από πυρηνικό ατύχημα ή οιαδήποτε άλλη ακτινολογική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η Επιτροπή έχει την εξουσία εφαρμογής των εν λόγω επιπέδων ως προφυλακτικού μέτρου, όποτε κρίνεται σκόπιμο και εν αναμονή περαιτέρω ανασκοπήσεως της καταστάσεως. Η ανασκόπηση αυτή θα επιτρέψει τον συνυπολογισμό των επιμέρους νουκλιδίων, ως και της έκτασης της μόλυνσης των τροφίμων, σε μία συνολικότερη εκτίμηση της ενδεχόμενης δημόσιας έκθεσης σε ακτινοβολία. Οι τρέχουσες εκπομπές τεχνητίου - 99 από το Sellafield δεν συνιστούν κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω ο κανονισμός.

Όπως αναφέρεται στην απάντηση στη γραπτή ερώτηση Ε-443/97 της κας Pollack ((ΕΕ C 217 17.7.1997. )), η δόση κατά το 1995 από το τεχνήτιο - 99, όπως ανακοινώθηκε από τις βρετανικές αρχές για την περισσότερο εκτεθειμένη πληθυσμιακή ομάδα (δηλαδή για τα άτομα τα οποία διαπιστώθηκε ότι καταναλίσκουν τις μεγαλύτερες ποσότητες συναφών τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων αστακών), ήταν μικρότερη από 0,02 millisievert, ποσότητα που αντιπροσωπεύει μικρό μόνο κλάσμα του ετήσιου ορίου δόσεως. Οι τιμές για το 1996 δεν δημοσιεύθηκαν ακόμη. Ωστόσο, ενώ οι εκπομπές τεχνητίου από το Sellafield αυξήθηκαν σημαντικά στο διάστημα 1992 - 1995, επιφέροντας ανάλογη αύξηση της εκτιμώμενης εκθέσεως του πληθυσμού, οι εκπομπές για το 1995 βρίσκονταν ήδη κοντά στη μέγιστη επιτρεπόμενη τιμή.

Κατά την εκτίμηση της ετήσιας έκθεσης είναι αναγκαίο να λαμβάνονται υπόψη οι μέσες συγκεντρώσεις στα τρόφιμα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, δεδομένου ότι τα επίπεδα ενδέχεται να κυμαίνονται ευρέως από το ένα δείγμα στο άλλο, ανάλογα, λόγου χάριν, με την στιγμή της δειγματοληψίας σε σχέση με το διαλείπον σχήμα των επίμαχων εκπομπών. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις περιοχές άμεσης γειτνιάσεως με το σημείο εκπομπής. Οι τιμές των 36000 becquerel ανά χιλιόγραμμο και 17000 becquerel ανά χιλιόγραμμο σε αστακούς που μετρήθηκαν στις δειγματοληψίες της επιχείρησης και των αρχών, αντιστοίχως, αντανακλούν μεμονωμένα επίπεδα δειγμάτων, και ως εκ τούτου, δεν είναι ενδεικτικά της ετήσιας έκθεσης. Αυτό καταδεικνύεται σαφώς από το αποτέλεσμα μετρήσεων της επιχείρησης σε δείγμα που ελήφθη, στον ίδιο τόπο, σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός από την ως άνω μέτρηση, το οποίο έδωσε τιμή 4400 becquerel ανά χιλιόγραμμο. Βάσει των ανωτέρω, τα μέσα ετήσια επίπεδα μόλυνσης (και ως εκ τούτου έκθεσης του πληθυσμού) για το 1996 δεν αναμένεται να είναι πολύ μεγαλύτερα απ' ό,τι το 1995.

Η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία στην ασφάλεια των τροφίμων και στην προστασία του καταναλωτή. Στο πλαίσιο αυτό, μολονότι με τα τρέχοντα δεδομένα δεν προτείνει την λήψη μέτρων, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση, διατηρώντας επαφή με τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου προκειμένου να εξασφαλίσει ότι όχι μόνο τηρούνται πλήρως τα όρια εκθέσεως του πληθυσμού της Κοινότητας αλλά και ότι, στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας, η οιαδήποτε ανάλογη έκθεση παραμένει στα χαμηλότερα επίπεδα που είναι λογικά δυνατόν να επιτευχθούν εντός των ως άνω ορίων.