ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0652/02

υποβολή: Antonio Di Pietro (ELDR) προς την Επιτροπή

(11 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Παραβίαση των δικαιωμάτων στην Banca Carime

Την τελευταία εβδομάδα, σημειώθηκαν στις διοικητικές περιφέρειες της Ιταλίας Καλαβρία, Μπαζιλικάτα και Απουλία διάφορες μορφές εργατικών κινητοποιήσεων από τουςπαλλήλους της Banca Carime (που ανήκει σήμερα κατά 75 % στην Comindustria), η οποία διέρχεται σοβαρότατη κρίση με απρόβλεπτες εξελίξεις που ενδέχεται να έχουν σοβαρή επίπτωση στην απασχόληση.

Υπ' αυτές τις δραματικές συνθήκες, οι συνδικαλιστικές ενώσεις που εκπροσωπούνται στην εν λόγω τράπεζα FABI, FALCRI, FIBA/CISL, FISAC/CGIL και UILCA/UIL, οι οποίες έχουν ως μέλη, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, πάνω από το 80 % τωνπαλλήλων της τράπεζας, κατάγγειλαν δημοσίως το ανώτατο διοικητικό συμβούλιο της Carime για παραβίαση των άρθρων 14(2), (3) και (7) της Εθνικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας της 11ης Ιουλίου 1999 και το άρθρο 2 του νομοθετικού διατάγματος αριθμός 18 της 2ας Φεβρουαρίου 2001 που μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο την κοινοτική διάταξη περίποχρεωτικής διαβουλεύσεως με τις συνδικαλιστικές ενώσεις επειδή, περισσότερο από εννέα μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων από τη νέα διοίκηση, εξακολουθεί να μηνπάρχει ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα με συγκεκριμένους στόχους και στρατηγικές που θέλουν να προωθήσουν οι νέοι ιδιοκτήτες αφήνοντας με τον τρόπο αυτό τους εργαζομένους σε απόλυτο σκοτάδι.

Εξάλλου, η τράπεζα παραβιάζει την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας σε ό,τι αφορά τις επαγγελματικές κατηγορίες για τους εξής λόγους:

- άρνηση αναγνώρισης στους εργαζομένους του δικαιώματος να λάβουν επίδομα για το έτος 2000, παρά το κέρδος που σημείωσε η Carime και το γεγονός ότι όλοι οι δημοσιονομικοί δείκτες παρουσιάζουν αύξηση κέρδους έναντι του προηγούμενου οικονομικού έτους (βλ άρθρο 40 της Εθνικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας της 11ης Ιουλίου 1999), και η άρση της πληρωμής του επιδόματος επιφυλακής στον τόπο εργασίας στους εργαζομένους στους οποίους ζητήθηκε να παραμείνουν επιφυλακή (άρθρο 32 της ανωτέρω συμβάσεως)·

- παράλειψη τηρήσεως του συμπεφωνημένου χρονοδιαγράμματος εργασίας η οποία παραβιάζει κατάφορα τις συμβατικές διατάξεις (άρθρα 88, 89 και 91) και τη νομοθεσία περί διάρκειας και οργανώσεως της ημερήσιας εργασίας·

- εκφοβισμός, ακόμη και απόλυση προσωπικού που βρίσκεται σε άδεια ασθένειας — ενέργειες που θεωρούνται καταδικαστέες δεδομένου ότι απευθύνονται σε άτομα των οποίων η κατάστασηγείας επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο λόγω της συναισθηματικής φορτίσεως πουφίστανται και, τέλος, απειλές περί λήψεως πειθαρχικών μέτρων κατά των εκπροσώπων των συνδικαλιστικών ενώσεων.

Λαμβάνονταςπόψη τα σοβαρότατα αυτά συμβάντα, τα οποία καταδίκασε δημοσίως ακόμη και ο Πρόεδρος της Ιταλικής Ενώσεως Τραπεζών, θεωρεί η Επιτροπή ότι σημειώθηκε παραβίαση των κοινοτικών οδηγιών περί ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων· Σε καταφατική περίπτωση, τι μέτρα θα μπορούσαν να τεθούν σε εφαρμογή για την εξασφάλιση ότι θα τηρηθούν οι σχετικές κοινοτικές διατάξεις·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Απριλίου 2002)

Η κατάσταση που παρουσιάζει ο κύριος βουλευτής φαίνεται ναπάγεται στην αρμοδιότητα μόνο των ιταλικών εθνικών αρχών.

Σκοπός των αναφερόμενων εθνικών διατάξεων είναι κυρίως η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 98/50/ΕΚ (μεταβιβάσεις επιχειρήσεων)(1) που δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις τροποποίησης της διάρθρωσης του μετοχικού κεφαλαίου μιας εταιρείας, όπως περιγράφεται στην ερώτηση προς την Επιτροπή.

Λόγω της απουσίας οποιασδήποτε σύνδεσης με το κοινοτικό δίκαιο, αποκλείεται η παρέμβαση της Επιτροπής, κυρίως στο πλαίσιο του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ. Κατά συνέπεια, οι εθνικές αρχές είναι αρμόδιες να εκτιμήσουν την κατάσταση σύμφωνα με τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις.

(1) Οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1998 για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, ΕΕ L 201 της 17.7.1998. Οι δύο οδηγίες ενοποιήθηκαν με την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, ΕΕ L 82 της 22.3.2001.