ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1451/98

υποβολή: Peter Skinner (PSE) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Σερπεντινικός αμίαντος

Δεδομένου ότι η απαγόρευση του σερπεντινικού αμιάντου και η πραγματική αναγνώριση των υποκαταστάτων του στο πλαίσιο της οδηγίας για τις χημικές ουσίες (που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Συμβούλιο) αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα, πρόκειται η Επιτροπή να ενεργήσει ώστε να υποβληθεί η κατάλληλη πρόταση περί απαγόρευσης κατά τη διάρκεια της παρούσας προεδρίας;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιουνίου 1998)

Η οδηγία του Συμβουλίου 98/24/ΕΚ για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλόμενους σε χημικούς παράγοντες(1), όπως αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, ορίζει ότι ο εργοδότης οφείλει να εξασφαλίζει την εξάλειψη, ή τον περιορισμό στο ελάχιστο, των κινδύνων που συνιστούν οι επικίνδυνες χημικές ουσίες για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων, στην εργασία τους, και ότι πρέπει, κατά προτίμηση, να διενεργείται υποκατάσταση με λιγότερο επικίνδυνες χημικές ουσίες. Ωστόσο, στην περίπτωση του αμιάντου, που αποτελεί γνωστή καρκινογόνο ουσία, περιέχονται αυστηρότερες διατάξεις στην οδηγία του Συμβουλίου 90/394/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία(2) και στην οδηγία του Συμβουλίου 83/477/ΕΟΚ για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας(3), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία του Συμβουλίου 91/382/ΕΟΚ(4). Οι νομοθετικές αυτές διατάξεις απαιτούν την υποκατάσταση των επικίνδυνων χημικών ουσιών από άλλες, λιγότερο επικίνδυνες, χημικές ουσίες ή διαδικασίες.

Η Επιτροπή αντιλαμβάνεται κάλλιστα την επιθυμία πολλών κρατών μελών και ενδιαφερομένων μερών για την απαγόρευση του χρυσότιλου, το συντομότερο δυνατόν. Ωστόσο, αναγνωρίζει εκ παραλλήλου τις σοβαρές αντιρρήσεις των αντιτιθέμενων σε μια τέτοια απαγόρευση, οι οποίες σχετίζονται με τα επιστημονικά δεδομένα και τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις μιας τέτοιας απαγόρευσης.

Υπάρχει ένα βασικό επιστημονικό ζήτημα το οποίο, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμφωνούν, χρήζει επιλύσεως. Πρόκειται για την εκτίμηση του σχετικού κινδύνου που συνεπάγονται τα υποκατάστατα σε σύγκριση με τον κίνδυνο που συνεπάγεται ο χρυσότιλος. Η Επιτροπή ζήτησε από την επιστημονική επιτροπή για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον, να εξετάσει το ζήτημα και να γνωμοδοτήσει το συντομότερο δυνατόν. Λόγω της περιπλοκότητας του θέματος, και της ανεπάρκειας των στοιχείων για ορισμένα υποκατάστατα, η επιστημονική επιτροπή διεμήνυσε ότι ενδέχεται να μην είναι σε θέση να προβεί σε τελική γνωμοδότηση πριν από τον Σεπτέμβριο του 1998. Η Επιτροπή αναμένει επίσης την τελική έκθεση συμβούλων σχετικά με μελέτη για τις οικονομικές επιπτώσεις της υποκατάστασης. Η εν λόγω μελέτη αναμένεται για τον επόμενο μήνα.

Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή δεν έχει ακόμη λάβει απόφαση να υποβάλει πρόταση για νέα νομοθεσία σχετικά με την εμπορία και χρήση του αμιάντου. Ωστόσο, η Επιτροπή προωθεί σειρά πρωτοβουλιών σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό οργανισμό για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, προκειμένου να εξασφαλίσει την ελαχιστοποίηση της έκθεσης των εργαζομένων στον αμίαντο και στα υποκατάστατα, καθώς και την κατάλληλη ενημέρωση και εκπαίδευση των εργαζομένων όσον αφορά όλες τις χημικές ουσίες στις οποίες εκτίθενται κατά την εργασία τους.

(1) ΕΕ L 131, 5.5.1998.

(2) ΕΕ L 196, 26.7.1990.

(3) ΕΕ L 263, 24.9.1983.

(4) ΕΕ L 206, 29.7.1991.