ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1612/96 υποβολή: Richard Howitt (PSE) προς την Επιτροπή (24 Iουνίου 1996)

Θέμα: Aναπτυξιακή βοήθεια προς τη Λατινική Αμερική

Δεδομένου ότι τα επίπεδα ευρωπαϊκής βοηθείας προς τη Λατινική Αμερική διατηρούνται εν σχέσει προς τη βοήθεια που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, γνωρίζει η Επιτροπή τη συνολική μείωση που παρατηρείται στην παγκόσμια βοήθεια προς τη Λατινική Αμερική κατά τα τελευταία έτη και πώς αξιολογεί τον αντίκτυπο αυτής της μειώσεως;

Δύναται η Επιτροπή να αναφέρει εν συντομία την αύξηση των ιδιωτικών αμέσων επενδύσεων κατά την ιδία περίοδο αναλύσεως και πώς αποτιμά τους διάφορους στόχους οικονομικής και κοινωνικής αναπτύξεως που επετεύχθησαν από την ως άνω μετάβαση σε νέα φάση;

Απάντηση του Κ. Marin εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Ιουλίου 1996)

Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η ολική συνεισφορά των κρατών μελών και του κοινοτικού προϋπολογισμού προς την Λατινική Αμερική δεν σταμάτησε να αυξάνεται από την δεκαετία του 1980, καθιστώντας έτσι την Ευρωπαϊκή Κοινότητα τον πρώτο χορηγό δημόσιας βοήθειας για την ανάπτυξη της Λατινικής Αμερικής, με ποσοστό που, το 1993, έφτανε περίπου το 62%. Αυτή η αξιοσημείωτη αύξηση του ποσοστού του κοινοτικού προϋπολογισμού που προορίζεται για τη Λατινική Αμερική, παραμένει ωστόσο πολύ μικρότερη από τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις άλλες γεωγραφικές περιοχές, και κυρίως στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στις χώρες της Μεσογείου.

Η εισφορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υπερβαίνει σε μεγάλο βαθμό τη βοήθεια που παρέχουν από κοινού η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όσον αφορά την συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στη δημόσια βοήθεια για ανάπτυξη, η έκθεση, για το 1996, της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας (ΕΑΒ) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) επιβεβαιώνει τον περιορισμό της παρέμβασης των ΗΠΑ που εξάλλου έχουν μειώσει τον προϋπολογισμό που προορίζεται για τις διεθνείς υποθέσεις κατά 27% από το 1984. Η πρόσφατη συνάντηση κορυφής της ομάδας των Επτά (G7) στη Λυών έδειξε ότι οι Η.Π.Α. κατέχουν την τέταρτη θέση παγκοσμίως ως χορηγοί δημόσιας βοήθειας για ανάπτυξη, δεδομένου ότι η σχέση της Δημόσιας Βοήθειας για Ανάπτυξη (ΔΒΑ) και του εθνικού ακαθάριστου προϊόντος (ΑΕΠ) άγγιξε το πιο χαμηλό επίπεδο από το 1950.

Η Επιτροπή παρακολουθεί στενά την εξέλιξη των δεδομένων που εντάσσονται σε ένα γενικό οικονομικό πλαίσιο και συνεπάγονται αναπόφευκτα περιορισμούς. Έχοντας επίγνωση αυτού του νέου δεδομένου και σύμφωνα με τις τάσεις συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, η Επιτροπή επεξεργάστηκε μια απάντηση, εκμεταλλευόμενη στο μέγιστο βαθμό τους περιορισμένους πόρους που διαθέτει, η οποία προβλέπει τη διατήρηση της χορήγησης σημαντικής παραδοσιακής αναπτυξιακής βοήθειας σε ορισμένες χώρες και την επέκταση της οικονομικής επιστημονικής και τεχνικής συνεργασίας στις πλέον ανεπτυγμένες περιοχές.

Αν η χορήγηση αναπτυξιακής βοήθειας στη Λατινική Αμερική χαρακτηρίζεται από κάποια μείωση, αληθεύει, όπως εξάλλου το υπογράμμισε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, ότι η Λατινική Αμερική επωφελείται της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος εκ μέρους των επενδυτών, οι οποίοι παρά τις υφιστάμενες αδυναμίες, αντιμετωπίζουν μια νέα αναδυόμενη ζώνη σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι διεθνείς επενδυτικές ροές που προορίζονται για την Λατινική Αμερική, αυξήθηκαν από 3,5 για την περίοδο 1976-1980 σε 17 εκατομμύρια δολάρια το 1993.

Η βελτίωση του πολιτικού κλίματος στη Λατινική Αμερική ενισχύει την οικονομική ανάπτυξη, που έχει ξεκινήσει, και μεταμορφώνεται σε ένα δυναμικό πόλο, προσφέροντας νέες δυνατότητες για το εμπόριο και τις επενδύσεις, ακόμα και αν παραμένει σε εκκρεμότητα η εφαρμογή των μακρο-οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Από την άλλη, η αναθέρμανση της περιφερειακής ολοκλήρωσης στη Λατινική Αμερική συνεισφέρει στο δυναμισμό των ανταλλαγών, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων που θα επιτρέψουν στους Λατινοαμερικάνους να παίξουν ένα σημαντικότερο ρόλο στη διεθνή σκηνή. Ωστόσο, οι σημαντικές πρόοδοι που έχουν σημειωθεί έως σήμερα πρέπει να συνεχιστούν και να εδραιωθούν. Αν οι χώρες της Λατινικής Αμερικής οφείλουν κυρίως να βασιστούν στις δικές τους δυνάμεις, είναι υποχρεωμένες επίσης να εξασφαλίσουν την αλληλεγγύη και τη συνεργασία των εταίρων τους σε διεθνές επίπεδο. Με αυτή την ιδιότητα, η Κοινότητα μπορεί και πρέπει να εκφράσει εκ νέου τη βούληση να δράσει ως προνομιακός εταίρος της Λατινικής Αμερικής.