ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0645/96 υποβολή: Leonie van Bladel (PSE) προς το (18 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Πρόσφατη δήλωση της κρατικής κυβέρνησης σχετικά με την επικήρυξη του Σάλμαν Ράσντι

Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν κ. Ali Akbar Velayati σε συνέντευξη που παραχώρησε στς 18 Δεκεμβρίου 1996 στο «Iran News» δήλωσε ότι η επικήρυξη του Σάλμαν Ράσντι δεν μπορεί φυσικά να ανακληθεί αλλά ότι η κυβέρνηση του Ιράν δεν θα προβεί σε καμία ενέργεια για να εκτελεστεί η θανατική ποινή. Η δήλωση αυτή έγινε κατόπιν της συζητήσεως που διεξήχθη με το Συμβούλιο στις 14 Φεβρουαρίου 1996, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

1. Γνωρίζει το Συμβούλιο την εν λόγω άποψη της κρατικής πλευράς;

2. Φρονεί το Συμβούλιο ότι η άποψη αυτή είναι οριστική για να αναχαιτίσει τους εξτρεμιστές;

3. Μπορεί να αναφέρει το Συμβούλιο τί γνώμη έχει για την άποψη αυτή και πως σκέπτεται να αντιδράσει σχετικώς;

4. Επί πόσο θα εξακολουθήσει το Συμβούλιο τον «επικριτικό διάλογο» με το Ιράν, λαμβάνοντας υπόψη την άποψη της κρατικής κυβέρνησης;

5. Ποιό είναι το επόμενο βήμα μετά τον «επικριτικό διάλογο»;

6. Ο κ. Velayati δήλωσε αργότερα στη Γενεύη ότι κατά τη διάρκεια της ισπανικής προεδρίας σημειώθηκε κάποια πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Μπορεί να αναφέρει το Συμβούλιο για ποιά πρόοδο πρόκειται;

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις E-0645/96 και E-0646/96 (25 Ιουνίου 1996)

Το Συμβούλιο γνωρίζει τη δημόσια δήλωση στην οποία αναφέρεται η αξιότιμη βουλευτής καθώς και άλλες δηλώσεις στις οποίες προέβησαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης του Ιράν σχετικά με την επικήρυξη του Σαλμάν Ράσντι και έχει σημειώσει το περιεχόμενό τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απηύθυνε επανειλημμένες εκκλήσεις στις ιρανικές αρχές να συνενώσουν τις προσπάθειές τους με τις προσπάθειες της ΕΕ προκειμένου να επιτύχουν μια ικανοποιητική λύση όσον αφορά το Σαλμάν Ράσντι. Τον Απρίλιο του 1995, η ΕΕ ζήτησε από το Ιράν διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια του κ. Ράσντι. Το Ιράν δεν έχει ακόμη δώσει τις διαβεβαιώσεις αυτές, αλλά οι συζητήσεις μεταξύ της ΕΕ και του Ιράν συνεχίζονται.

Στόχος της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Ιράν είναι να οδηγήσει στη βελτίωση της ιρανικής συμπεριφοράς. Ο κριτικός διάλογος που απορρέει από τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου του Δεκεμβρίου 1992 είναι και παραμένει η βάση των σχέσεων της ΕΕ με το Ιράν. Ο κριτικός διάλογος αντικατοπτρίζει την ανησυχία για την ιρανική συμπεριφορά και «ζητά τη βελτίωση σε ορισμένους τομείς, ιδίως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της θανατικής ποινής που επέβαλε ο φετφάς του Αγιατολλάχ Χομεϊνί στο συγγραφέα Σαλμάν Ράσντι, η οποία είναι αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, και της τρομοκρατίας». Επίσης προβλέπει τη δυνατότητα να εξετασθούν οι πολιτικές του εφοδιασμού του Ιράν σε όπλα και η προσέγγισή του όσον αφορά την ειρηνευτική διαδικασία της Μέσης Ανατολής. Κατά τις τακτικές και δύσκολες συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του κριτικού διαλόγου από το 1993, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέστησε επανειλημμένα σαφές ότι ενδεχόμενη βελτίωση στους τομείς αυτούς θα είναι σημαντική για τον καθορισμό του βαθμού ανάπτυξης στενότερων σχέσεων και εμπιστοσύνης.

Μέσω του κριτικού διαλόγου και άλλων πρωτοβουλιών, όπως η πίεση που ασκεί η ΕΕ για την έκδοση δριμείων ψηφισμάτων και δηλώσεων για το Ιράν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και στην Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατόρθωσε να προκαλέσει διεθνή ευαισθητοποίηση έναντι της συμπεριφοράς του Ιράν. Μολονότι το Ιράν δεν έχει ακόμη ανταποκριθεί θετικά στις ενέργειες αυτές, η ΕΕ ευελπιστεί ότι η άσκηση σταθερής πίεσης εκ μέρους της και εκ μέρους της διεθνούς κοινότοτας θα επιφέρει την επιδιωκόμενη βελτιωμένη συμπεριφορά.