ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0133/01

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(31 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Προγράμματα για τη διαφοροποίηση της ζήτησης στα κράτη μέλη

Γνωρίζει η Επιτροπή εάν λειτουργούν προγράμματα στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ με τα οποία μεταβάλλεται η ζήτηση σε εθνικό επίπεδο με στόχο να αποφευχθούν οι συνέπειες που φέρουν το επιτόκιο και η συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύουν μόνο εντός της ζώνης του ευρώ;

Θα μπορούσε να περιγράψει τα εν λόγω προγράμματα;

Θεωρεί η Επιτροπή ότι τίθεται νομικό ή άλλο κώλυμα σε περίπτωση:

α) κλιμάκωσης των κεφαλαιουχικών επιβαρύνσεων στον τραπεζικό τομέα αποβλέποντας στην προστασία του από τονψηλότερο κίνδυνο, για παράδειγμα, του δανεισμού κεφαλαίων για αγορά ακινήτων·

β) διαφοροποίησης των φορολογικών κινήτρων ή τωνποχρεωτικών εισφορών σε ταμεία συντάξεως ανάλογα με την φάση του οικονομικού κύκλου·

γ) αύξησης ή μείωσης της φορολογίας των τόκων εντός των κρατών μελών σε συνάρτηση με τις προβλέψεις για την εξέλιξη του οικονομικού κύκλου;

Απάντηση του κ. Solbes Mira Εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαΐου 2001)

Στον τραπεζικό κλάδο της Κοινότητας, οι απαιτήσεις ως προς το ελάχιστοποχρεωτικό κεφάλαιο για την πρόληψη των κινδύνων που ενδέχεται να διατρέξει το χρηματοοικονομικό σύστημα ορίζονται από οδηγίες σε κοινοτικό επίπεδο. Οι εθνικές αρχές μπορούν από την πλευρά τους να επιβάλουνψηλότερα επίπεδα για να προφυλαχθούν από σημαντικότερους κινδύνους. Εάν. Ωστόσο, οι ενισχυμένες αυτές απαιτήσεις που ενδέχεται να θεσπιστούν με στόχο να επηρεάσουν την αύξηση της ζήτησης στην οικονομία ενός κράτους μέλους, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μέτρο αντίθετο προς τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων στο πλαίσιο της διασυνοριακής παροχής χρηματοοικονομικώνπηρεσιών. Ένα μέτρο της μορφής αυτής πρέπει να είναι αιτιολογημένο σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.

Σύμφωνα με την αρχή της συμπληρωματικότητας, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ελεύθερα σχετικά με τις παραμέτρους των εθνικών συστημάτων τους συνταξιοδότησης, ιδιαίτερα την ενδεχόμενη διαφοροποίηση των ποσοστών συνταξιοδοτικής εισφοράς, για όσο χρονικό διάστημα δεν εφαρμόζονται κατά τρόπο που εισάγει διακρίσεις. Στο παρελθόν παρατηρήθηκαν ορισμένα παραδείγματα στα οποία οι κυβερνήσεις μείωσαν το ανά μονάδα κόστος εργασίας με μείωση του έμμεσου εργατικού κόστους, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της πραγματικής τιμής συναλλάγματος (το Αξιότιμο Μέλος παρακαλείται να αναφερθεί σε παράρτημα που του αποστέλλεται απευθείας, καθώς επίσης και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου). Πάντως, φορολογικά μέτρα του είδους αυτού λαμβάνονται συνήθως για διαρθρωτικούς λόγους και όχι για λόγους συγκυρίας.

Παρά το γεγονός ότι τα κράτη μέλη μπορούν ελεύθερα να αποφασίζουν για τη φορολογική τους διάρθρωση εφόσον εφαρμόζεται κατά τρόπο που δεν εισάγει διακρίσεις, θα ήταν πολύ δύσκολο να τροποποιηθεί η φορολογία των τόκων σε συνάρτηση με τη θέση ενός κράτους μέλους στον οικονομικό κύκλο. Δεδομένων των διαφορών των αναμενόμενων αποτελεσμάτων, μια τροποποίηση για λόγους συγκυρίας θα οδηγούσε σε έντονες στρεβλώσεις στις χρηματαγορές.

Εξάλλου, η χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων, για παράδειγμα για τόκους ενυπόθηκων δανείων, πρέπει να θεωρηθεί ως διαρθρωτικό μέτρο. Η μεταβολή της για συγκυριακούς λόγους, ενδέχεται να οδηγούσε σε στρεβλώσεις των αποφάσεων του ιδιωτικού τομέα, δεδομένου ότι βασίζονται σε μακροπρόθεσμους παράγοντες.