ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1026/00

υποβολή: Lus Queir (UEN) προς το Συμβούλιο

(28 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Αγκόλα

Κατόπιν της τελευταίας έκθεσης του Σταίητ Ντηπάρτμαν των Η.Π.Α., με ημερομηνία 25 Φεβρουαρίου, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, στην οποία αναφέρονται με συγκεκριμένα στοιχεία αναρίθμητες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αγκόλα, από παραβιάσεις της ανθρώπινης ακεραιότητας και της ατομικής ελευθερίας (εκτελέσεις χωρίς δίκη, βασανιστήρια και άλλες κακομεταχειρίσεις, αυθαίρετες κρατήσεις, παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής και της ιδιοκτησίας) μέχρι παραβιάσεις των πολιτικών ελευθεριών (ελευθερία έκφρασης, ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, θρησκευτική ελευθερία και ελευθερία κινήσεων), πλείστες όσες δε καταπατήσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, διαφόρων μορφών διακρίσεις (εις βάρος των γυναικών, των παιδιών και των μειονεκτούντων ατόμων), χωρίς να λησμονούμε και τις δύο εκθέσεις της Global Witness, η πρώτη των οποίων αναφέρεται στην UNITA και, η πλέον πρόσφατη, στην Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αγκόλα, οι οποίες, τόσο η μία όσο και η άλλη,ποστηρίζουν ότι το εμπόριο αδαμάντων και η εκμετάλλευση του πετρελαίου προορίζονται για τη χρηματοδότηση του πολέμου και ότι η διαφθορά της εξουσίας φθάνει στα ύψη.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν το Συμβούλιο πρέπει να διατηρήσει τη μονοδιάστατη θέση του σχετικά με την κατάσταση στην Αγκόλα, συγκεκριμένα δε εάν εξακολουθεί να θεωρεί την Αγκόλα ως κράτος δικαίου, όπου ο σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναιπαρκτός, εάν συνεχίζει να θεωρεί ότι η ειρηνευτική διαδικασία που βασίζεται στο πρωτόκολλο της Λουσάκα εξακολουθεί να ισχύει κι ότι μόνον ένα από τα μέρη έχει παραβιάσει το πρωτόκολλο αυτό και εάν εξακολουθεί να είναι πεπεισμένο ότιπάρχει δυνατότητα στρατιωτικής λύσης για τη σύγκρουση ή εάν, αντιθέτως, απαιτείται επειγόντως συνολική αναθεώρηση της θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την κατάσταση στην Αγκόλα,πό το φώς των γεγονότων που αποκαλύπτονται με τις προαναφερθείσες πρόσφατες εκθέσεις, θεωρώντας, συγκεκριμένα, ότι η ταυτόχρονη απόσυρση των εμπολέμων αποτελεί την πρώτη προϋπόθεση που θα επιτρέψει στον λαό της Αγκόλα να ξαναβρεί την ειρήνη, να κερδίσει την ελευθερία, να αποκτήσει δημοκρατικό καθεστώς και, τέλος, να απολαύσει όρους ζωής που να συνάδουν με τις παγκόσμιες αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Απάντηση

(8 Ιουνίου 2000)

Δεδομένου ότι το Συμβούλιο παρακολουθεί πάντοτε εκ του σύνεγγυς την κατάσταση στην Αγκόλα, έχει γνώση του περιεχομένου των εκθέσεων τις οποίες επικαλείται ο αξιότιμος κ. Βουλευτής.

Στη δήλωση της Προεδρίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την Αγκόλα, της 17ης Ιανουαρίου 2000, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασε τη θέση της τόσο για την στρατιωτική κατάσταση όσο και για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη της χώρας. Στη δήλωση αυτή, η Ένωσηπογραμμίζει ότι παραμένει πεπεισμένη για την ανάγκη πολιτικής λύσης προκειμένου να επικρατήσει διαρκής ειρήνη στην χώρα, η οποία θα επιτρέψει στο λαό της Αγκόλας να ζήσει με σταθερότητα και πρόοδο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ότι η UNITA,πό την ηγεσία του κ. Jonas Savimbi, ως μη τηρούσα βασικές διατάξεις του Πρωτοκόλλου της Λουσάκα, φέρει την πρωταρχική ευθύνη για τον πόλεμο στην Αγκόλα. Περιφρονώντας διαρκώς τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ο κ. Savimbi επέλεξε σκοπίμως την οδό της σύγκρουσης αντί να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του, γεγονός το οποίο δημιουργεί βάσιμες αμφιβολίες για το εάν όντως προτίθεται να εργαστεί για την εθνική συμφιλίωση στην Αγκόλα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παραλείπει να παροτρύνει τη κυβέρνηση της Αγκόλας να συνεχίσει την εφαρμογή οικονομικών και χρηματοπιστωτικών μεταρρυθμίσεων καθώς και τη καταπολέμηση της διαφθοράς και της φτώχειας, προκειμένου να δημιουργήσει το κατάλληλο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που θα επιτρέψει την επικράτηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στην Αγκόλα. Εν προκειμένω, η Ευρωπαϊκή Ένωση πιστεύει ότι η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει ιδιαίτερη ευθύνη για την προαγωγή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων στις περιοχές που τελούνπό τον έλεγχο της UNITA, των δημοκρατικών αρχών, της χρηστής διακυβέρνησης της δημόσιας ζωής και για την ενίσχυση της ελεύθερης κοινωνίας των πολιτών.