ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1349/02

υποβολή: Pere Esteve (ELDR) και Carles-Alfred Gasliba i Bhm (ELDR)προς την Επιτροπή

(13 Μαΐου 2002)

Θέμα: Δυσμενής μεταχείριση της Τερουέλ στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων

Η έκθεση A3-0115/93 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, Χωροταξίας και Σχέσεων με τις Τοπικές και Περιφερειακές Αρχές) της 30ής Μαρτίου 1993 σχετικά με τις αραιοκατοικημένες περιφέρειες (εισηγητής ο κ. Moretti) επισημαίνει ότι η άνιση κατανομή του πληθυσμού στρεβλώνει σε πολλές περιπτώσεις την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα στατιστικά δεδομένα, καθιστώντας ακατάλληλες τις μονάδες που χρησιμοποιούνται για τη χάραξη του χάρτη των περιφερειών που ενισχύονται από τα διαρθρωτικά ταμεία. Φρονεί ότι οι οικονομικοί δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό των ζωνών οι οποίες επωφελούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία, και συγκεκριμένα το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ, είναι ανεπαρκείς και δεν αντικατοπτρίζουν τα φαινόμεναπανάπτυξης στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε επιτρέπουν να καθοριστούν οι προτεραιότητες της κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής. Η έκθεση αυτή συστήνει ναπάρξουν στατιστικά στοιχεία που να αναφέρονται σε ενότητες μικρότερες του επιπέδου NUTS ΙΙΙ (ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων ΙΙΙ) ώστε να μπορέσουν να εστιαστούν με ακρίβεια τα προβλήματα.

Αργότερα, η Επιτροπή εκπόνησε μια πρόταση τροποποίησης του κανονισμού (COM(2001)0083(1)), που καθορίζει αντικειμενικά, σαφή, αμερόληπτα και σταθερά μέσα στο χρόνο κριτήρια. Ακόμη και με τον τρόπο αυτό, οι σημερινές κατηγορίες NUTS 1, 2 και 3 δεν ανταποκρίνονται στους στόχους αυτούς και τα κριτήρια

που θεσπίζονται στη σημερινή πρόταση συχνά αγνοούνται με αποτέλεσμα να τίθεται εν αμφισβήτω και ο τελικός στόχος του να προβλεφθούν πραγματικά συγκρίσιμες περιφερειακές στατιστικές στην Κοινότητα. Η πρόταση κανονισμού αφήνει ανοικτή τη δυνατότητα θέσπισης επιπέδων κατώτερων από εκείνα των σημερινών κατηγοριών NUTS (4 και 5), όμως δεν προβλέπεται να χρησιμεύσουν για την αναγνώριση μειονεκτουσών περιφερειών.

Στην Ισπανία η επαρχία της Τερουέλ, η οποία ανήκει στην αυτόνομη διοικητική περιφέρεια της Αραγωνίας, παρουσιάζει δύο ιδιαιτερότητες που είναι, αφενός μεν, το ότι ανήκει στην αυτόνομη διοικητική περιφέρεια της Ισπανίας με τη μεγαλύτερη έλλειψη ισορροπίας, αφετέρου δε, ότι είναι μια από τις επαρχίες με ταψηλότερα ποσοστά αραιοκατοίκησης. Η συνεχής μείωση του πληθυσμού και η προοδευτική του γήρανση κάνουν, με τους ίδιους δείκτες πλούτου, τον μέσο όρο του κατά του κεφαλήν ΑΕγχΠ να αυξάνεται σταθερά. Τα στοιχεία αυτά συντελούν ώστε ο δείκτης αυτός να μην αντικατοπτρίζει το πραγματικό επίπεδο ανάπτυξης της επαρχίας, πράγμα που επισημαίνεται στην παράγραφο 1 της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβυλίου.

Γνωρίζει η Επιτροπή την ύπαρξη αυτής της στρέβλωσης·

Με δεδομένες τις συγκεκριμένες συνθήκες, προτίθεται η Επιτροπή να προγραμματίσει κάποια σχετική μεταρρύθμιση, ενόψει της εκπόνησης και των νέων κριτηρίων επιλογής μεταξύ ανεπτυγμένων και μη ανεπτυγμένων περιοχών με την προοπτική του 2006· Υπάρχουν πιθανότητες να τύχει η Τερουέλ κάποιας ειδικής μέριμνας (του είδους των νήσων ή των εξαιρετικά απομακρυσμένων περιοχών) λόγω της χαμηλής πυκνότητας του πληθυσμού μέχρι το 2006·

(1) ΕΕ C 180 E της 26.6.2001, σελ. 108.

Κοινή απάντησητου κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-1349/02 και E-1396/02

(3 Ιουλίου 2002)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999, ο οποίος αφορά τις γενικές διατάξεις σχετικά με τα Διαρθρωτικά Ταμεία(1) καθορίζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας των περιοχών που εμπίπτουν στους στόχους 1 και 2 αυτών των ταμείων για την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006. Οι περιοχές οι οποίες είναι επιλέξιμες για το στόχο 1 είναι οι περιοχές του επιπέδου II της Ονοματολογίας των Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS). Οι περιοχές που αφορά ο στόχος 2 είναι οι περιοχές του επιπέδου NUTS III ή οι πλέον μειονεκτικές ζώνες εντός αυτών των περιοχών.

Η Teruel είναι μια γεωγραφική ενότητα του επιπέδου NUTS III και δεν είναι επιλέξιμη για το στόχο 1. Κατά συνέπεια και λαμβανομένωνπόψη των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων της επαρχίας η Teruel είναι εξ ολοκλήρου επιλέξιμη για το στόχο 2 όσον αφορά την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού. Η πυκνότητα του πληθυσμού αποτελεί ένα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας του στόχου 2. Εξάλλου, η ειδική κατάσταση της επαρχίας Teruel ελήφθηπόψη κατά την κατάρτιση του Ενιαίου Εγγράφου Προγραμματισμού για την Aragn.

Οι ιδιαιτερότητες των αραιοκατοικημένων περιοχών μάλιστα τυγχάνουν ειδικής αντιμετώπισης από τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα. Αφενός, η χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού αποτελεί ένα επαρκές κριτήριο επιλεξιμότητας για τις περιφερειακές ενισχύσεις που προβλέπει η εξαίρεση του άρθρου 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ. Αφετέρου, η ανώτατη ένταση των επενδυτικών ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν σάυτές τις περιοχές καθορίζεται στο 30 % του καθαρού ισοδυνάμου επιχορήγησης (ΚΙΕ) αντί του 20 % ΚΙΕ που αποτελεί τον γενικό κανόνα. Οι διατάξεις αυτές καλύπτουν ολόκληρη των επαρχία Teruel.

Η Επιτροπή, προκειμένου να καθορίσει μία στέρεα και διαφανή νομική βάση, ενέκρινε τον Φεβρουάριο του 2001 μία πρόταση κανονισμού προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τη δημιουργία Κοινής Ονοματολογίας των Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS)(2) η οποία έχει αποτελέσει αντικείμενο έκθεσης προς το Κοινοβούλιο και η οποία συζητείται προς το παρόν στο Συμβούλιο. Ένας από τους στόχους της είναι η καθιέρωση αντικειμενικών κριτηρίων όσον αφορά τον ορισμό των περιφερειών των κρατών μελών προκειμένου να εξασφαλιστεί η συγκρισιμότητα και η αμεροληψία κατά την κατάρτιση των περιφερειακών στατιστικών. Όσον αφορά την Ισπανία, το παράρτημα II της εν λόγω πρότασης τοποθετεί τις αυτόνομες περιφέρειες στο επίπεδο II της NUTS.

Ενόψει του καθορισμού της μελλοντικής πολιτικής συνοχής για την περίοδο μετά το 2006, η Επιτροπή έχει ανοίξει ένα μεγάλο διάλογο με τη δημοσίευση της δεύτερης έκθεσης σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχή(3). Στην έκθεση αυτή η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο να δοθεί προτεραιότητα στο πλαίσιο της μελλοντικής πολιτικής συνοχής στις ζώνες που παρουσιάζουν σοβαρά γεωγραφικά ή φυσικά μειονεκτήματα, ένα εκ των οποίων είναι η χαμηλή πυκνότητα σε πληθυσμό. Η συζήτηση συνεχίζεται και, σε εύθετο χρόνο, η Επιτροπή θα παρουσιάσει στην τρίτη έκθεση σχετικά με τη συνοχή τις προτάσεις της προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο ώστε να ληφθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόποπόψη αυτές οι ιδιαιτερότητες στο πλαίσιο της μελλοντικής περιφερειακής πολιτικής.

(1) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

(2) ΕΕ C 180 E της 26.6.2001.

(3) COM(2001)24 τελικό.