ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2070/02

υποβολή: Bob van den Bos (ELDR)και Lousewies van der Laan (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Συνθήκη Προσχώρησης

Στην παράγραφο 22 των συμπερασμάτων του Συμβουλίου της Σεβίλλης γίνεται λόγος για Συνθήκης Προσχώρησης ενώ, στην παράγραφο 10 των συμπερασμάτων του Συμβουλίου του Λάκεν, γινόταν λόγος για Συνθήκες Προσχώρησης.

1. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι εκπονείται μία μόνον Συνθήκη Προσχώρησης·

2. Εάν ναι, πότε λήφθηκε η απόφαση για την εκπόνηση μίας μόνον Συνθήκης Προσχώρησης· Ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην εκπόνηση μίας μόνον Συνθήκης Προσχώρησης·

3. Συμφωνείτε με την άποψη ότι, επί του προκειμένου, δεν μπορεί να γίνει λόγος για σχετικό προηγούμενο, δεδομένου ότι το ζήτημα αφορά τώρα την ταυτόχρονη προσχώρηση μέχρι και δέκα χωρών·

4. Πώς συνδυάζεται η αρχή της μεμονωμένης αξιολόγησης τωνποψήφιων κρατών μελών με την συμπερίληψη όλων τωνποψήφιων κρατών μελών σε μία Συνθήκη Προσχώρησης·

5. Δεν συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι, από τη στιγμή που τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να απαντήσουν απλώς με ένα ναι ή ένα όχι για την συνθήκη στο σύνολό της και όχι για κάθε μεμονωμένοποψήφιο κράτος μέλος,ποβιβάζεται ο δημοκρατικός έλεγχος της διαδικασίας προσχώρησης· Φρονείτε ότι αυτό αποτελεί καλό παράδειγμα λειτουργίας της δημοκρατίας για ταποψήφια κράτη μέλη·

6. Προτίθεται η Επιτροπή να χορηγήσει στα εθνικά κοινοβούλια έστω και τώρα το δικαίωμα να εκφράσουν τη γνώμη τους κατά την μεμονωμένη αξιολόγηση τωνποψήφιων κρατών μελών· Εάν ναι, με ποιον τρόπο θα εκφρασθούν αυτά·

Απάντηση του κ. Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Αυγούστου 2002)

Η Επιτροπή δύναται να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι εκπονείται μία μόνο συνθήκη προσχώρησης. Η σύναψη από τα κράτη μέλη μιας ενιαίας συνθήκης προσχώρησης με ορισμένεςποψήφιες για ένταξη χώρες που προσχωρούν ταυτόχρονα στην Ένωση, αποτελεί μια τυπική διαδικασία. Η εν λόγω διαδικασία χρησιμοποιήθηκε για την προσχώρηση της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1993, για την προσχώρηση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1986, καθώς και για την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1995. Σε καθεμιά από τις περιπτώσεις αυτές έχει συναφθεί μια ενιαία συνθήκη προσχώρησης.

Στην περίπτωση της ταυτόχρονης προσχώρησης διαφόρων κρατών, δεν θα ήταν αρκετό να καθιερωθεί η απαιτούμενη νομική σχέση μεταξύ κάθε μελλοντικού κράτους μέλους και τωνφιστάμενων κρατών μελών, δεδομένου ότι απαιτείται επίσης να δημιουργηθούν οι απαιτούμενοι νομικοί δεσμοί μεταξύ των κρατών που προσχωρούν. Επιπλέον,πάρχουν πολλές κοινές διατάξεις, παραρτήματα και πρωτόκολλα που σε διαφορετική περίπτωση θα απαιτείτο να επαναλαμβάνονται τόσες φορές όσα και τα νέα κράτη μέλη.

Στα πορίσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Σεβίλλης (21-22 Ιουνίου 2002) δηλώνεται, στην παράγραφο 22, ότι η εκπόνηση της συνθήκης προσχώρησης θα συνεχιστεί έτσι ώστε να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων ένταξης. Θα ήταν εύλογο να αναμένεται ότι η συνθήκη προσχώρησης θα μπορούσε ναπογραφεί κατά την Άνοιξη του 2003. Η Επιτροπήπενθυμίζει επίσης το σημείωμα της Προεδρίας σχετικά με τη διεύρυνση, το οποίο προσαρτήθηκε στα πορίσματα και στο οποίο δηλώνεται ότι σύμφωνα με τα πορίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λάακεν (14-15 Δεκεμβρίου 2001), η εκπόνηση της συνθήκης προσχώρησης έχει ξεκινήσει τον Μάρτιο. Θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι σχετικά με το θέμα αυτό τον κύριο λόγο τον έχει το Συμβούλιο και όχι η Επιτροπή.

Η Επιτροπή παραπέμπει στη διακυβερνητική φύση μιας συνδιάσκεψης προσχώρησης. Κατά συνέπεια, όλες οι συμφωνίες που συνάπτονται κατά τις διαπραγματεύσεις, βασίζονται σε ομόφωνες αποφάσεις όλων των μερών, στις οποίες ενδέχεται να ενέχονται ήδη τα εθνικά κοινοβούλιά τους, σύμφωνα με τις συνταγματικές απαιτήσεις τους. Από τη στιγμή που θαπογραφεί η συνθήκη προσχώρησης,ποβάλλεται για επικύρωση από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις. Οι εν λόγω εθνικές απαιτήσεις περιλαμβάνουν τη συναίνεση των εθνικών κοινοβουλίων για τη συνθήκη που έχει προηγουμένως συμφωνηθεί από τουςπευθύνους για τις διαπραγματεύσεις των συμβαλλομένων μερών.

Η Επιτροπή αναφέρεται επίσης στη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 49 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, η απόφαση του Συμβουλίου ναπογράψει τη συνθήκη προσχώρησης βασίζεται στις θετικές ψήφους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την προσχώρηση κάθε χώρας.

Η Επιτροπή συμβάλλει στην εν λόγω διαδικασία παρέχοντας στα κράτη μέλη σημαντικά στοιχεία παρακολούθησης και αξιολόγησης, ιδίως μέσω των τακτικών εκθέσεων που εκδίδει για κάθεποψηφία για ένταξη χώρα.