ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1361/00

υποβολή: Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(4 Μαΐου 2000)

Θέμα: Η αποτέφρωση αποβλήτων σε άλλο κράτος μέλος

Η ολλανδική επαρχία του Λιμβούργου δεν διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις αποτέφρωσης των αποβλήτων. Ως εκ τούτου, τα απόβλητα του Λιμβούργου μεταφέρονται προς το παρόν σε μεγάλες αποστάσεις, προκειμένου

ναποστούν επεξεργασία σε άλλες περιοχές των Κάτω Χωρών. Επί του παρόντος, η ολλανδική νομοθεσία επιτρέπει εντός πολύ αυστηρών ορίων τη διασυνοριακή επεξεργασία αποβλήτων, εν προκειμένω την αποτέφρωση των βιομηχανικών αποβλήτων στις γερμανικές εγκαταστάσεις του Eschweiler-Weisweiler. Η εξαγωγή αποβλήτων προς επαναχρησιμοποίηση επιτρέπεται,πό τον όρο ότι ο βαθμός επαναχρησιμοποίησης εκτός των συνόρων θα είναι ίσος ή ανώτερος του βαθμού χρησιμοποίησης στις Κάτω Χώρες.

Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με τη μελέτη περί των νομικών πτυχών της διασυνοριακής επεξεργασίας των αποβλήτων που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο του Μάστριχτ κατόπιν εντολής του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Νοτίου Ολλανδίας;

Εάν ναι, πώς αντέδρασε η Επιτροπή στα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτης;

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή πώς συμβιβάζεται η πολιτική των Κάτω Χωρών όσον αφορά τους περιορισμούς στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ορισμένων αποβλήτων προς διάθεση ή επεξεργασία, με τον κανονισμό ΕΟΚ σχετικά με την επίβλεψη και τον έλεγχο της μεταφοράς αποβλήτων εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και την έξοδο από αυτή (κανονισμός 259/93/ΕΟΚ(1)), έχοντας κυρίωςπόψη την ευρωπαϊκή νομολογία (όπως μεταξύ άλλων στιςποθέσεις C-2/90 και C-203/96);

(1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Ιουνίου 2000)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1993 σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους, αντιδιαστέλλει τα φορτία αποβλήτων προς ανάκτηση από τα φορτία αποβλήτων προς διάθεση. Η Επιτροπή θεωρεί την αποτέφρωση με ανάκτηση της ενέργειας, ως ενέργεια ανάκτησης (R1) δυνάμει του παραρτήματος II B της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί αποβλήτων(1), όπως αυτή τροποποιήθηκε. Η αποτέφρωση χωρίς ενεργειακή ανάκτηση θεωρείται ως ενέργεια διάθεσης (D10) δυνάμει του παραρτήματος II A της ίδιας οδηγίας. Όσον αφορά τα φορτία αποβλήτων προς διάθεση, το άρθρο 4 παράγραφος 3 σημείο (α) περίπτωση (i) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα για τη γενική ή μερική απαγόρευση των μεταφορών αποβλήτων ή να προβάλλουν συστηματικά αντιρρήσεις για τις εν λόγω μεταφορές, κατ'εφαρμογήν των αρχών της εγγύτητας, της προτεραιότητας αξιοποίησης και της αυτάρκειας. Ελλείψει τέτοιων γενικών κανόνων, τα κράτη μέλη δύνανται να εγείρουν αντιρρήσεις για συγκεκριμένες μεταφορές αποβλήτων προς διάθεση, βάσει των αντιρρήσεων που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 περίπτωση (β). Όσον αφορά τις μεταφορές αποβλήτων για ανάκτηση εντός της Κοινότητας, τα κράτη μέλη δύνανται να εγείρουν αντιρρήσεις για τις εν λόγω μεταφορές μόνο κατά περίπτωση, και μόνο βάσει των απαριθμούμενων λόγων για την έγερση αντιρρήσεων στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93.

Η Επιτροπή κατέστη αποδέκτης σειράς καταγγελιών σχετικών με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 από τις ολλανδικές αρχές. Αυτές αποτελούν το αντικείμενο διαδικασιών επί παραβάσει κατά των Κάτω Χωρών, ενώ η Επιτροπή εξετάζει την ολλανδική απάντηση στην επίσημη προειδοποιητική επιστολή της. Η Επιτροπή γνωρίζει τη μελέτη στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Αυτή εξετάζεται στο πλαίσιο των διαδικασιών επί παραβάσει.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.