ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2511/00

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(2 Αυγούστου 2000)

Θέμα: Ασφάλιση αυτοκινήτων

Είδηση στην εφημερίδα The Sunday Telegraph της 25ης Ιουνίου 2000 αναφέρει ότι θεσπίσθηκε νέα απαίτηση υπηκοότητας’ για αυτοκίνητα, όπου ένας πολίτης του Ηνωμένου Βασιλείου ο οποίος αγοράζει αυτοκίνητο σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή σε άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί πλέον να επαφίεται σε συνοδευτικό σημείωμα σχετικά με τοπάρχον ασφαλιστήριο συμβόλαιο που έχει εντός της χώρας, αλλά πρέπει να συνάψει προσωρινό ασφαλιστήριο συμβόλαιο στη χώρα αγοράς του οχήματος. Δύναται η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι αυτή η είδηση ευσταθεί; Εάν ναι, πώς συμβαίνει να είναι τούτο συμβατό με τις απαιτήσεις περί ενιαίας αγοράς;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Σεπτεμβρίου 2000)

Το κοινοτικό δίκαιο περί ασφαλιστηρίων συμβολαίων καθιστά τον τόπο όπου σταθμεύει το όχημα καθοριστικό στοιχείο για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους όπου καλύπτεται ο κίνδυνος. Η οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο τηςποχρέωσης ασφάλισης της ευθύνης αυτής(1) ορίζει ότι το κράτος μέλος όπου σταθμεύει το όχημα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το αυτό διαθέτει τηνποχρεωτική ασφάλεια που καλύπτει την αστική ευθύνη λόγω της κυκλοφορίας του. Ηποχρεωτική αυτή ασφάλεια πρέπει να καλύπτει, με ενιαία ασφάλιστρα, τις ζημιές που μπορεί να προκαλέσει το όχημα στο έδαφος άλλων κρατών μελών, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας σε αυτά τα άλλα κράτη μέλη ή την κάλυψη που απαιτεί το κράτος μέλος στάθμευσης του οχήματος όταν αυτή είναιψηλότερη (τρίτη οδηγία 90/232/ΕΟΚ, του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 1990, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων οχημάτων(2)). Την ασφαλιστική αυτή κάλυψη της αστικής ευθύνης μπορεί να παράσχει κάθε εγκεκριμένος ασφαλιστής στην Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένου και ασφαλιστή που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στάθμευσης του οχήματος και ο οποίος ασκεί ασφαλιστική δραστηριότηταπό καθεστώς ελεύθερης παροχήςπηρεσιών. Πάντως, το κοινοτικό δίκαιο και ιδίως η οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών ρυθμιστικών και διοικητικών διατάξεων περί άμεσης ασφάλισης εκτός του κλάδου ζωής και η οποία τροποποιείται με τις οδηγίες 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία ασφάλειες εκτός κλάδου ζωής)(3), καθορίζει τους όρους ώστε οι ασφαλιστές που δεν είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος να είναι σε θέση, εάν το επιθυμούν, να προβούν στηνποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης αυτοκινήτων οχημάτωνπό καθεστώς ελεύθερης παροχήςπηρεσιών.

Τα προαναφερθέντα ισχύουν επίσης και για τα οχήματα με προσωρινές πινακίδες που προορίζονται για εισαγωγή σε άλλο κράτος μέλος εκτός από εκείνο που έχουν αγορασθεί.

Στην περίπτωση που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, είναι θέμα του κράτους μέλους όπου σταθμεύει το όχημα να μεριμνά ώστε να πληρούται ηποχρέωση ασφάλισης για αστική ευθύνη. Ηποχρεωτική αυτή ασφάλιση πρέπει να καλύπτεται από ασφαλιστήριο συμβόλαιο το οποίο να έχει συναφθεί με ασφαλιστική εταιρία η οποία έχει άδεια να ασκεί δραστηριότητα στο εν λόγω κράτος μέλος, και με ασφαλιστή ο οποίος έχει άδεια άσκησης δραστηριότηταςπό καθεστώς ελεύθερης παροχήςπηρεσιών ορμώμενος από άλλο κράτος μέλος.

Κατά συνέπεια, ένας Βρετανός ασφαλιστής μπορεί, εάν το επιθυμεί, να παράσχει κάλυψη σε οχήματα που έχουν αγοράσει Βρετανοίπήκοοι σε άλλο κράτος μέλος και όπου σταθμεύουν, στο μέτρο που διαθέτει άδεια για να ασκεί δραστηριότηταπό καθεστώς ελεύθερης παροχήςπηρεσιών.

(1) ΕΕ L 103 της 2.5.1972.

(2) ΕΕ L 129 της 19.5.1990.

(3) ΕΕ L 228 της 11.8.1992.