ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0091/00

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(26 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Πλεονάσματα γαλακτοπαραγωγής και ποσοστώσεις που εφαρμόζονται ανά χώρα

Θεωρεί άραγε η Επιτροπή λογικό και σύμφωνο με τις ανάγκες για ισόρροπη ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη στιγμή που οι ευρωπαϊκές αγορές ανοίγονται σταδιακά στις εξωτερικές οικονομίες, να παραμένει στην κατανομή των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων για κάθε χώρα ή διάκριση που δεν έχει καμία σχέση με την εσωτερική της κατανάλωση; Πράγματι, οι Κάτω Χώρες, η Ιρλανδία και η Δανία παρουσίασαν κατά το παρελθόν εξαγωγικά πλεονάσματα της τάξεως των 6.746, 4.301 και 2.507 τόνων ετησίως, αντίστοιχα, τη στιγμή που το ισπανικό κράτος παρουσιάζει ετήσιο έλλειμμα της τάξεως των 1004 τόνων. Το έλλειμμα αυτό δεν θα μπορούσε να παραχθεί εύκολα στο εσωτερικό, ιδίως σε χώρες οι οποίες διαθέτουν ικανότητα καιποδομή, ιδίως σε περιοχές του στόχου Ι, όπως είναι η Γαλικία;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Φεβρουαρίου 2000)

Στον γαλακτοκομικό τομέα, η κατανομή των ποσοστώσεων γαλακτοπαραγωγής έγινε, όχι βάσει της κατανάλωσης ανά γεωγραφική ζώνη, αλλά βάσει της παραγωγής κάθε μεμονωμένου παραγωγού κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς. Ήταν ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος που μπορούσε να ακολουθηθεί. Εάν οι ποσοστώσεις παραγωγής είχαν καθοριστεί σε κάθε κράτος μέλος βάσει τηςποθετικής εσωτερικής κατανάλωσης, οι παραγωγοί θα είχαν ζημιωθεί σοβαρά, δεν θα ήταν δυνατή η δίκαιη κατανομή των ποσοστώσεων και σημαντικό τμήμα της ευρωπαϊκής γεωργίας θα είχε ανατραπεί. Επιπλέον, δεν θα μπορούσε πλέον να διασφαλιστεί ο συνολικός εφοδιασμός της Κοινότητας.

Έτσι, οι ποσοστώσεις θεσπίζονται και αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης στο επίπεδο κάθε κράτους μέλους για να επιτυγχάνεται η αποτελεσματικότητα. Η κοινοτική διαχείριση θα απαιτούσε προσωπικό της Κοινότητας σημαντικό και θα προκαλούσε πολλά προβλήματα από το γεγονός ότι θα συσσωρεύονται όλες οι καθυστερήσεις και όλα τα σφάλματα στο ένα ή το άλλο κράτος μέλος και τελικά θα απειλούσαν με παράλυση το σύστημα.

Άλλωστε, η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων επιτρέπει να μετριάζονται εύκολα οι ενδεχόμενες περιφερειακές ανισορροπίες μεταξύ της παραγωγής και της κατανάλωσης και αντιστοιχεί στην αρχή της ενιαίας αγοράς, η οποία διασφαλίζει την καλύτερη κατανομή των παραγόντων παραγωγής.

Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το 1999, 1.150 τόνοι αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη βρίσκονται στα αποθέματα παρέμβασης και 12.631 τόνοι βουτύρου αγοράστηκαν από την παρέμβαση στην Ισπανία. Πριν ακόμη από την έναρξη της ισχύος της αύξησης της ισπανικής ποσόστωσης που αποφασίστηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσης 2000, η ισπανική αγορά εμφανίζεται ήδη ως πλεονασματική όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα. Συγκριτικά, και για την ίδια περίοδο στη Δανία, την οποία αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, δενπάρχουν δημόσια αποθέματα και οι αγορές γαλακτοκομικών προϊόντων από την παρέμβαση είναι μηδενικές.

Τέλος, είναι σκόπιμο ναπενθυμίσουμε ότι οι ποσότητες αναφοράς που κατανέμονται στα κράτη μέλη που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, από την καθιέρωση του καθεστώτος των ποσοστώσεων, είτε σταθεροποιήθηκαν (Ιρλανδία), είτε μειώθηκαν (Δανία και Κάτω Χώρες). Αντίθετα, εκείνες που χορηγήθηκαν για την Ισπανία αυξήθηκαν σε μεγάλο βαθμό: +17 % για την περίοδο 1986-1999 και + 29 % για την περίοδο 1986-2001, ενώ για τις αντίστοιχες περιόδους, οι μέσες ευρωπαϊκές ποσότητες ήσαν αντίστοιχα 4 % και 2 %. Όσον αφορά, σε κάθε κράτος μέλος, την κατανομή της ποσόστωσης μεταξύ περιοχών και παραγωγών, αυτήπόκειται στην εθνική αρμοδιότητα βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.