ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3533/01

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Το δικαίωμα των ασθενών να αναζητήσουν θεραπεία (περιλαμβανομένων των χειρουργικών επεμβάσεων) σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στηνπόθεση B.S.M. Geraets-Smits κατά Stichting Ziekenfonds VGZ και H.T.M. Peerbooms κατά Stichting CZ Groep Zorgverzekeringen

(Υπόθεση C-157/99), του Ιουλίου του τρέχοντος έτους, όπου το Δικαστήριο αποφάνθηκε, μεταξύ των άλλων, ότι οι ιατρικέςπηρεσίες, εφόσον έχουν αρκετά δοκιμαστεί και αναγνωριστεί στη διεθνή ιατρική επιστήμη, εμπίπτουν πράγματι στο πεδίο της ελευθερίας παροχήςπηρεσιών, καθώς και ότι η αίτηση χορήγησης αδείας μπορεί να απορριφθεί μόνο εάν ο ασθενής μπορεί ναποβληθεί στην ίδια ή εξίσου αποτελεσματική θεραπεία, χωρίςπερβολική καθυστέρηση, σε ίδρυμα με το οποίο είναι συμβεβλημένο το ασφαλιστικό ταμείο του, έχει συνέπειες για τους βρετανούς πολίτες που ταξιδεύουν σε άλλα κράτη μέλη για ναποβληθούν σε χειρουργικές επεμβάσεις, επί παραδείγματι καρδιάς ή ισχίου, ή σε οποιαδήποτε άλλη διεθνώς αναγνωρισμένη μορφή ιατρικής θεραπείας· Συγκεκριμένα, πιστεύει η Επιτροπή ότι, εάν αυτοίποχρεώνονται ναποστούν υπερβολικές καθυστερήσεις για ναποβληθούν σε θεραπεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν το δικαίωμα να αναζητήσουν θεραπεία σε άλλο κράτος μέλος χωρίς προηγούμενη άδεια και να παρουσιάσουν τη δαπάνη στις βρετανικές αρχές κατά την επιστροφή τους·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις P-3476/01 και E-3533/01

(11 Φεβρουαρίου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει τα σημαντικά ζητήματα που τίθενται με τις διαδοχικές αποφάσεις του Δικαστηρίου για την επιστροφή ιατρικών εξόδων που καταβάλλονται σε άλλα κράτη μέλη.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η Κοινότητα δεν παρεμβαίνει στη δικαιοδοσία των κρατών μελών όσον αφορά την οργάνωση των οικείων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Σε περίπτωση έλλειψης εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη αποφασίζουν, πρώτον, τους όρους που αφορούν το δικαίωμα ή τηνποχρέωση ασφάλισης σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής προστασίας και δεύτερον, τις προϋποθέσειςπαγωγής σε ευεργετικές διατάξεις. Η άσκηση ωστόσο παρόμοιων εξουσιών απο τα κράτη μέλη πρέπει να συνάδει προς το κοινοτικό δίκαιο.

Επομένως, για τα εθνικά μέτρα κοινωνικής προστασίας που μπορούν να επηρεάσουν τη δυνατότητα αγοράς ιατρικής συσκευής ή ιατρικού προϊόντος σε άλλο κράτος μέλος καθώς και τις δυνατότητες εισαγωγής παρόμοιων προϊόντων (βλέπε παρ. 24 τηςπόθεσης Decker(1)) θα ισχύουν τα άρθρα 28 έως 30 (πρώην άρθρο 30 έως 36) της συνθήκης ΕΚ. Επιπλέον, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας ορισμένωνπηρεσιών δεν τις θέτει εκτός πεδίου εφαρμογής των άρθρων 49 και 50 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρα 59 και 60) για την ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηρεσιών (βλέπε παρ. 21 τηςπόθεσης Kohll(2)). Tο Δικαστήριο αναγνώρισε, για το σκοπό αυτό, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η διοικητική προέγκριση επιστροφής ιατρικών εξόδων για την αγορά ιατρικών συσκευών ή προϊόντων σε άλλο κράτο μέλος μπορεί να συνιστά φραγμό στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών καιπηρεσιών στην Κοινότητα.

Ωστόσο, το Δικαστήριο θεωρεί ότι προεξέχοντες λόγοι δημόσιας πολιτικής μπορούν να δικαιολογήσουν την επιβολή παρόμοιου φραγμού. Παρόμοιοι λόγοι μπορούν να αφορούν τη διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας του συστήματος κοινωνικής προστασίας καθώς και τη διατήρηση μίας ανοικτής σε όλους και ισόρροπης ιατρικής και νοσοκομειακήςπηρεσίας (B.S.M. Geraets-Smits v Stichting Ziekenfonds VGZ and H.T.M. Peerbooms v Stichting CZ Groep Zorgverzekeringen(3)).

Εν τούτοις, η προβολή παρόμοιων λόγων από ένα κράτος μέλοςπόκειται σε δοκιμή αναλογικότητας για κάθε περίπτωση ξεχωριστά σε συνάρτηση με τις ιδιαίτερες παραμέτρους της κάθε περίπτωσης. Το Δικαστήριο έχει δηλώσει ότι για να είναι δικαιολογημένοι οι όροι που επιβάλλουν τα κράτη μέλη πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια τα οποία να μη συνιστούν διακριτική μεταχείριση και να έχουν γίνει γνωστά εκ των προτέρων.

Η Επιτροπή, έχοντας επίγνωση ότι η νομολογία του Δικαστηρίου στιςποθέσεις αυτές έχει δημιουργήσει μία σειρά προβλήματα ερμηνείας, συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής εφαρμογής της δοκιμής αναλογικότητας, συνεργάζεται με τα κράτη μέλη για την επιλυσή τους.

(1) Υπόθεση C-120/95.

(2) Υπόθεση C158/96.

(3) Υπόθεση C-157/99.