ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1796/00

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(8 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Ανώτατο όριο του φόρου επί του διοξειδίου του άνθρακα στη Σουηδία

Το εργοστάσιο καρβιδίου Akzo Nobel το μοναδικό εργοστάσιο καρβιδίου στη Σουηδία που απασχολεί 50 εργαζομένους στο Stockvik, στα περίχωρα του Sundsvall, κινδυνεύει να κλείσει αν απαγορευτεί στη Σουηδία, δυνάμει της νομοθεσίας της ΕΕ, να έχει ανώτατο όριο για το φόρο επί του διοξειδίου του άνθρακα. Η αύξηση του φόρου επί του διοξειδίου του άνθρακα θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι πλέον επικερδές το εργοστάσιο καρβιδίου. Η Σουηδία έχει τονψηλότερο φόρο επί του διοξειδίου του άνθρακα στην ΕΕ, ωστόσο, προκειμένου να μην πληγούν πολύ σκληρά οι βιομηχανίες έντασης ενέργειας, το 1997 επιβλήθηκε ανώτατο όριο για το φόρο αυτόν.

Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, η Επιτροπή εκτιμά ότι το ανώτατο όριο του φόρου στη Σουηδία ισοδυναμεί με κρατική ενίσχυση που αντιβαίνει στους κανόνες της ΕΕ περί ανταγωνισμού. Αληθεύει αυτή η πληροφορία και, εάν ναι, μπορεί η Επιτροπή να αιτιολογήσει τη θέση της;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιουλίου 2000)

Το 1997, η Επιτροπή ενέκρινε σουηδική πρόταση για χαμηλότερο ποσοστό φόρου επί του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) για τα καύσιμα βιομηχανικής δραστηριότηταςψηλής έντασης ενέργειας και θέρμανσης θερμοκηπίων που συνδέεται με την εμπορία προϊόντων θερμοκηπίου. Η έγκριση βασίσθηκε στους κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσειςπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος(1). Συνεπώς είναι ορθή η θέση της Επιτροπής η οποία θεωρεί ότι το ανώτατο όριο φόρου επί του διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί κρατική ενίσχυση.

Μια γενική φορολογική ελάφρυνση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87, παράγραφος 1 (πρώην άρθρο 92) της συνθήκης ΕΚ όταν η ελάφρυνση χορηγείται σε ορισμένες επιχειρήσεις, γεγονός που έχει αντίκτυπο στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Η εν λόγω ελάφρυνση εκτιμήθηκε ότι αφορούσε περίπου 60 επιχειρήσεις και όπως φαίνεται από την ερώτηση επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο.

Το σημείο 1.5.3 των κανόνων για το περιβάλλον ορίζει ότι η επιβολή περιβαλλοντικών φόρων και τελών μπορεί να συνεπάγεται κρατικές ενισχύσεις επειδή ορισμένες επιχειρήσεις μπορεί να μην είναι ικανές να φέρουν το πρόσθετο οικονομικό βάρος αμέσως και να χρειασθούν προσωρινή ελάφρυνση. Τέτοια ελάφρυνση αποτελεί λειτουργική ενίσχυση. Μπορεί να λάβει τη μορφή ελάφρυνσης των περιβαλλοντικών φόρων που επέβαλαν ορισμένα κράτη μέλη, εκεί όπου είναι αναγκαίο να μην τεθούν οι επιχειρήσεις τους σε μειονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστών τους από χώρες στις οποίες δενπάρχουν παρόμοια μέτρα..

Σε ό,τι αφορά το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης με την κοινή αγορά, το σημείο 3.4 των κανόνων για το περιβάλλον ορίζει ότι η Επιτροπή, κατά κανόνα, δεν εγκρίνει λειτουργικές ενισχύσεις που ανακουφίζουν τις επιχειρήσεις από δαπάνες που απορρέουν από τη ρύπανση που οι ίδιες προκαλούν. Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει προσωρινές ελαφρύνσεις από νέους περιβαλλοντικούς φόρους εκεί όπου είναι αναγκαίο να αντισταθμισθούν οι απώλειες στην ανταγωνιστικότητα, ιδίως σε διεθνές επίπεδο. Κατ' αρχήν, η ενίσχυση πρέπει να είναι φθίνουσα. Ένας άλλος συντελεστής που πρέπει να λαμβάνεταιπόψη είναι το τι πρέπει να πράξουν οι επιχειρήσεις σε αντάλλαγμα για να μειωθεί η ρύπανση που οι ίδιες προκαλούν. Ο μειωμένος φόρος επί του διοξειδίου του άνθρακα για τον άνθρακα και το φυσικό αέριο που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανική παραγωγή είχε εγκριθεί μέχρι το τέλος του 1999. Η Επιτροπή έλαβε προσφάτως από τις σουηδικές αρχές πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την προγραμματισμένη παράταση του καθεστώτος και θα προβεί στην αξιολόγησή τους.(2).

(1) ΕΕ C 72 της 10.3.1994.

(2) Κρατική ενίσχυση N 2/2000.