ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1989/02

υποβολή: Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Εισαγωγές σκύλων από την Ισπανία στη Γερμανία — ασθένεια της λεϊσμανίασης

Σε έντεκα σημεία της Γερμανίας εμφανίστηκαν πρόσφατα φλεβοτόμοι (είδος σκνίπας). Το έντομο αυτό είναι φορέας της μεσογειακής νόσου της λεϊσμανίασης και συνιστά πιθανό κίνδυνο για τα σπονδυλωτά ζώα και τον άνθρωπο, που μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο αυτή. Συγκεκριμένα,πάρχει κίνδυνος μετάδοσης της νόσου κατά τη μεταφορά σκύλων που πάσχουν από τη νόσο της λεϊσμανίασης από την περιοχή της Μεσογείου, και ιδίως από την Ισπανία, στη Γερμανία, προκειμένου να δοθούν αδέσποτοι σκύλοι σε οικογένειες.

Υπόκεινται οιπηρεσίες εξασφάλισης σκύλων σε ορισμένες νομικές προϋποθέσεις, οι οποίες ενδεχομένως, δεν τηρούνται πλήρως·

Υπάρχουν νομοθετικές διατάξεις που διέπουν τις μεταφορές σκύλων από τη λεκάνη της Μεσογείου στην Κεντρική Ευρώπη, και συγκεκριμένα από την Ισπανία στη Γερμανία, οι οποίες

- απαγορεύουν τις μαζικές μεταφορές έως και 50 ζώων ανά φορτίο αποστολής·

- Απαγορεύουν την εξαγωγή σκύλων που έχουν προσβληθεί από την λεϊσμανίαση·

- Προβλέπουν εμβολιασμούς κατά των μεσογειακών ζωικών νόσων της λεϊσμανίασης, ερλιχίωσης, βαβεσίωσης, διροφιλαρίωσης, μικροφιλάριας ή βορρελίωσης, προτού επιτραπεί, γενικότερα, η μεταφορά σκύλων από τη Νότια στην Κεντρική Ευρώπη·

- Προβλέπουν τονποχρεωτικό ευνουχισμό, εμβολιασμό και τον καθαρισμό των σκωλήκων των σκύλων πριν από την πιθανή μεταφορά τους·

- Προβλέπουν τηνποχρέωση των μεταφορέων να ενημερώνονται ως προς τον χώρο στέγασης του σκύλου στον τόπο προορισμού του (πανσιόν ζώων ή οικογένεια)·

Γνωρίζει η Επιτροπή το πρόβλημα της νόσου της λεϊσμανίασης·

Σκοπεύει η Επιτροπή να καθορίσει στο εγγύς μέλλον κριτήρια κατά την εισαγωγή σκύλων που να περιορίζουν ή να απαγορεύουν πλήρως την εισαγωγή άρρωστων σκύλων από τη λεκάνη της Μεσογείου στην Κεντρική Ευρώπη για λόγους προστασίας τηςγείας·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Σεπτεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι η νόσος της λεϊσμανίασης ενδημεί στις παράλιες περιοχές των μεσογειακών κρατών μελών. Η κατάσταση αυτή οφείλεται σε μια σειρά από συντρέχουσες οικολογικές παραμέτρους οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξη του πληθυσμού των ξενιστών (φλεβοτόμοι ή sandflies) και επιτρέπουν έτσι την επιβίωση της νόσου.

Πρόκειται λοιπόν για νόσο που συνδέεται με την ύπαρξη ενός ευνοϊκού οικοσυστήματος και η οποία πολύ δύσκολα μπορεί να δημιουργήσει εστίες και να διατηρηθεί έξω από περιοχές στις οποίες επικρατούν οι απαραίτητες συνθήκες για τον κύκλο ζωής της. Έτσι στη Γαλλία παρά τις αναρίθμητες μετακινήσεις μεταξύ της μεσογειακής και της βόρειας Γαλλίας, οι περιπτώσεις λεϊσμανίασης που μεταδόθηκαν εκτός της ενδημικής περιοχής της νόσου (κάτω κοιλάδα του Ρήνου και παράκτιες περιοχές) παραμένουν σποραδικές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η νόσος δεν παρουσιάστηκε σε νέες περιοχές μακριά από το τωρινό επίκεντρο λόγω μετακινήσεων μολυσμένων ζώων.

Εάν σήμερα φαίνεται ότι η ενδημική ζώνη διευρύνεται, αυτό οφείλεται πιθανότατα στη γενικότερη αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη η οποία ευνοεί την επέκταση της ζώνης κατανομής των ξενιστών που συμμετέχουν στον κύκλο ζωής της νόσου.

Συνεπώς ο κίνδυνος εξάπλωσης της λεϊσμανίασης σε νέες περιοχές λόγω των μετακινήσεων ζώων παραμένει εξαιρετικά περιορισμένος.

Η Επιτροπή κρίνει ότι η λήψη κτηνιατρικών μέτρων για την περαιτέρω μείωση του κινδύνου αυτού θα ήτανπερβολική. Ελλείψει εμβολίου τα μέτρα αυτά θα μπορούσαν να συνίστανται στην απαγόρευση των μετακινήσεων από την ενδημική ζώνη ή στη διενέργεια μεμονωμένων ορολογικών ελέγχων σε συνδυασμό με την τήρηση καραντίνας, μέτρα που δεν θα ευσταθούσαν εάν συσχετίζαμε το κόστος με τις ωφέλειες.