ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0152/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (3 Φεβρουαρίου 1997)

Θέμα: Καμποτάζ - μεταφορές προσώπων

Αναφορικά με την «Πρόταση κανονισμού ΕΚ του Συμβουλίου που καθορίζει τους όρους αποδοχής στις εθνικές οδικές μεταφορές ενός κράτους μέλους μεταφορέων που δεν είναι εγκατεστημένοι σ' αυτό (COM (95) 729 τελικό) ((ΕΕ C 60 της 29.2.1996, σελ. 10.)), ζητείται από την Επιτροπή να εξηγήσει:

1. Γιατί δεν παρουσίασε πριν από τη νέα πρόταση κανονισμού έκθεση για την κατάσταση του καμποτάζ όπως προβλέπει το άρθρο 12 του κανονισμού 2454/92 ((ΕΕ L 251 της 29.8.1992, σελ. 1.)) και δεν προέβη σε διαβουλεύσεις με τους επαγγελματικούς κύκλους;

2. Γιατί η υπό εξέταση πρόταση δεν εθίγη παράλληλα με τη νέα πρόταση τροποποίησης του κανονισμού 684/92 ((ΕΕ L 74 της 20.3.1992, σελ. 1.)), που δημοσιεύθηκε πρόσφατα για την επίτευξη της εναρμόνισης των διατάξεων μεταξύ των διαφόρων στοιχείων της νομοθεσίας που ρυθμίζει τις οδικές μεταφορές προσώπων;

3. Γιατί δεν περίμενε τα πορίσματα της συζήτησης επί της Πράσινης Βίβλου με θέμα «Δίκτυα των πολιτών» προτού παρουσιάσει νέους κανόνες για τον τομέα, λαμβάνοντας ούτως ή άλλως υπόψη τη γνωμοδότησή της επί της εν λόγω Πράσινης Βίβλου;

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις E-0152/97 και E-0153/97 εκ μέρους του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (21 Μαρτίου 1997)

Είναι αλήθεια ότι η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού στο Συμβούλιο για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους γίνονται δεκτοί στις εθνικές οδικές μεταφορές επιβατών σε ένα κράτος μέλος, μεταφορείς μη εγκαταστημένοι σε αυτό, χωρίς να υποβάλει την έκθεση που μνημονεύεται στο άρθρο 12 του κανονισμού αριθ. 2454/92 ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992.

Η Επιτροπή όμως παρουσίασε τη νέα της πρόταση υπό εξαιρετικές συνθήκες:

Ως αποτέλεσμα προσφυγής του Κοινοβουλίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ακύρωσε τον κανονισμό αριθ. 2454/92 ΕΟΚ του Συμβουλίου, με την απόφασή του της 1ης Ιουνίου 1994 ((Υπόθεση C-388/92. )), με το αιτιολογικό ότι το Συμβούλιο δεν σεβάστηκε τις προνομίες του Κοινουβουλίου και ειδικότερα την υποχρέωση νέας διαβούλευσης με το Κοινοβούλιο, εφόσον το τελικώς εγκριθέν κείμενο, εξεταζόμενο στο σύνολό του, αποκλίνει ουσιωδώς από εκείνο επί του οποίου το Κοινοβούλιο είχε ήδη γνωμοδοτήσει.

Από την 1η Νοεμβρίου 1993, η διαδικασία διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 75 της συνθήκης ΕΚ, αντικαταστάθηκε από την διαδικασία συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 189Γ. Συνεπώς, η Επιτροπή αποφάσισε να υποβάλει νέα πρόταση κανονισμού που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ακυρωθέν κείμενο, επί του οποίου θα ζητηθεί η γνώμη του Κοινοβουλίου σύμφωνα με τη διαδικασία συνεργασίας.

Η νέα αυτή πρόταση δεν συνδέεται με την έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 12 του κανονισμού αριθ. 2454/92 ΕΟΚ του Συμβουλίου, αλλά μάλλον με την ακύρωση του εν λόγω κανονισμού και την υποχρέωση εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Στην πραγματικότητα, η νέα πρόταση δεν διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της πρότασης της Επιτροπής για τις ενδομεταφορές (cabotage), στην οποία βασίζεται ο κανονισμός αριθ. 2454/92 ΕΟΚ του Συμβουλίου. Η πρόταση της Επιτροπής του 1987 ((ΕΕ 77 της 24.3.1987. ΕΕ C 301 της 26.11.1988. )) περιελάμβανε ήδη το ότι οι ενδομεταφορές στις τακτικές γραμμές θα υπόκεινται στην εθνική νομοθεσία. Εντούτοις, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει ακριβέστερους κανόνες και ρήτρες ασφαλείας απ' ό,τι η πρόταση του 1987, η αρχή της όμως παραμένει η ίδια.

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι έως την 1η Ιανουαρίου 1996, οι μόνες ενδομεταφορές που είχαν απελευθερωθεί ήταν οι «περιηγήσεις κεκλεισμένων των θυρών» και ορισμένες ειδικές τακτικές γραμμές υπό περιορισμένους όρους (για επιχειρήσεις που είναι εγκαταστημένες σε παραμεθόρια ζώνη και για μεταφορές σε απόσταση όχι μεγαλύτερη από 25 χιλιόμετρα από τη μεθόριο). Εφόσον οι τακτικές γραμμές δεν απελευθερώθηκαν, η έκθεση δεν θα συνεισέφερε κανένα νέο στοιχείο στις διαβουλεύσεις για την απελευθέρωση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.

Η πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου που να τροποποιεί τον κανονισμό αριθ. 684/92 ΕΟΚ του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία, υποβλήθηκε στις 10 Μαΐου 1996 ((ΕΕ C 203 της 13.7.1996. )). Εντούτοις, πραγματοποιήθηκαν παράλληλα διαβουλεύσεις επί της ανωτέρω πρόταση και επί της πρότασης για ενδομεταφορές. Επιπλέον, το Κοινοβούλιο διόρισε μόνο έναν εισηγητή για τις δύο προτάσεις και εξέδωσε τη γνώμη του μετά από πρώτη ανάγνωση την ίδια ημέρα. Το Συμβούλιο επίσης εξέτασε τις δύο προτάσεις το ίδιο χρονικό διάστημα.

Η Επιτροπή θα λάβει φυσικά υπόψη της τις αντιδράσεις στο Πράσινο Βιβλίο «Το δίκτυο των Πολιτών - Αξιοποίηση του δυναμικού των δημόσιων επιβατικών μεταφορών στην Ευρώπη», όταν θα παρουσιάσει πρόταση τροποποίησης του κανονισμού αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1969, μετά από προσφυγή κρατών μελών σχετικά με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στις σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές, καθώς και στις μεταφορές, καθώς και στις μεταφορές μέσω πλωτής οδού ((ΕΕ L 156 της 28.6.1969. )).

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου ότι οι ενδομεταφορές στις τακτικές γραμμές απελευθερώθηκαν εξαιρετικά γρήγορα. Όπως τονίστηκε ανωτέρω, πρώτη η Επιτροπή πρότεινε το 1987 οι ενδομεταφορές στις τακτικές γραμμές να υπόκεινται στην εθνική νομοθεσία. Δέκα χρόνια αργότερα, οι μεταφορές με λεωφορεία στις τακτικές γραμμές δεν άνοιξαν στον ανταγωνισμό σε επιχειρήσεις που είναι εγκαταστημένες σε άλλα κράτη μέλη.