ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2791/99

υποβολή: Lus Queir (UEN) προς την Επιτροπή

(7 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Παράβαση των κανόνων περί ανταγωνισμού στην Γερμανία

Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν δύο ενέργειες κυβερνητικής παρέμβασης στην οικονομική δραστηριότητα ενός κράτους μέλους της ΕΕ, της Γερμανίας.

Η πρώτη παρέμβαση σημειώθηκε προκειμένου να αποτραπεί η επικείμενη πτώχευση της επιχείρησης Philip Holzmann, μέσω της χορήγησης δημοσίων πιστώσεων ύψους 256 εκατ. μάρκων Γερμανίας (που ισοδυναμούν με 127,8 εκατ. ευρώ).

Στη δεύτερη, η γερμανική κυβέρνηση εναντιώθηκε στην επιθετική δημόσια προσφορά αγοράς του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της επιχείρησης Mannesmann εκ μέρους της αγγλικής επιχείρησης Vodafone Air Touch, καταφεύγοντας στη δημιουργία κανόνων που θα δυσχεραίνουν δοσοληψίες αυτού του είδους, με αιτιολογικό την ανάγκη να αποτραπεί «ένα πολιτιστικό σοκ» μεταξύ διαφορετικών καπιταλιστικών μοντέλων. Θα μπορούσε άραγε να αναφέρει η Επιτροπή:

1. Οι παρεμβάσεις της γερμανικής κυβέρνησης συνιστούν ενέργειες εμπορικού χαρακτήρα;

2. Οι προαναφερθείσες παρεμβάσεις έτυχαν προέγκρισης εκ μέρους της Επιτροπής;

3. Υφίσταται ή όχι παράβαση των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού, τους οποίους η Επιτροπή οφείλει να προωθεί και να προασπίζεται;

4. Αιτιολογείται στην περίπτωση αυτή η αυστηρή και αποφασιστική παρέμβαση της Επιτροπής, κατ' αναλογία με τα όσα συνέβησαν με την εναντίωση της πορτογαλικής κυβέρνησης στην συμφωνία Champalimaud/Santander;

Απάντηση του κ. Monti Εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 η Φεβρουαρίου 2000)

Η επιθετική δημόσια προσφορά αγοράς της γερμανικής επιχείρησης Mannesman από την επιχείρηση Vodafone Airtouch θα αξιολογηθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού και ιδιαίτερα δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων(1), που τροποποιήθηκε μεταγενέστερα («κανονισμός για τις συγκεντρώσεις»). Ο εν λόγω κανονισμός διέπει όλες τιςποθέσεις συγκεντρώσεων που χειρίζεται η Επιτροπή.

Ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις θα μπορούσε να παράσχει τη δυνατότητα στη γερμανική κυβέρνηση να εμποδίσει τη συγχώνευση της Vodafone Airtouch και της Mannesman για λόγους δημόσιας ασφάλειας, πολυφωνίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης και προληπτικής εποπτείας. Εάν, πάντως, η γερμανική κυβέρνηση εκτιμούσε ότι η εν λόγω πράξη έπληττε το δημόσιο συμφέρον για κάποιον άλλο λόγο, όφειλε να ενημερώσει την Επιτροπή.

Μετά από προκαταρκτική εξέταση των κοινοποιηθεισών ενισχύσεων προς την Holzmann, με βάση τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης των προβληματικών επιχειρήσεων, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες ως προς το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων αυτών με την κοινή αγορά. Για το λόγο αυτό κίνησε στις 18 Ιανουαρίου 2000 διαδικασία για την εις βάθος εξέταση των μέτρων ενίσχυσης. Το Αξιότιμο Μέλος μπορεί να είναι βέβαιο ότι ηπόθεση εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή.

(1) ΕΕ L 395 της 30.12.1989, όπως τροποποιήθηκε με το διορθωτικό που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 40 της 13.2.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2670/99

υποβολή: Jorge Hernndez Mollar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Παραίτηση του Γενικού Διευθυντή της ΓΔ Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησηςπέβαλε πρόσφατα την παραίτησή του.

Μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει ως προς τους λόγους αυτής της παραίτησης" ως προς την επίδραση που θα έχει η εν λόγω παραίτηση στον καθορισμό της θέσης της Επιτροπής κατά την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβώνας με θέμα «Απασχόληση και ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη».

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιανουαρίου 2000)

Ο κ. Allan Larsson, γενικός διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, δεν παραιτήθηκε. Ο κ. Larsson ανήγγειλε ότι προτίθεται να αποχωρήσει από την Επιτροπή όταν συμπληρώσει πενταετία στη θέση αυτή, αργότερα εντός του έτους, όπως δικαιούται.

Τον καιρό αυτό, η Επιτροπή ετοιμάζει την εισήγησή της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας, όλες δε οιπηρεσίες συμβάλλουν στην εργασία αυτή κατά τον συνήθη τρόπο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2605/99

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(22 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Διαρθρωτικά ταμεία 2000-2005/7 Στόχος 1, Merseyside

Με την έγκριση της βρετανικής κυβέρνησης,ποβλήθηκε στην Επιτροπή προσφορά για το προσεχές πρόγραμμα του στόχου 1 για το Merseyside, στην οποία περιλαμβάνεται δημοσιονομικό δελτίο όπου αναφέρετε ότι το πρόγραμμα θα συγχρηματοδοτηθεί εξίσου με επιχορηγήσεις της ΕΕ και κρατικά κεφάλαιαποκατάστασης.

1. Πιστεύει η Επιτροπή ότι, εγκρίνοντας την προσφορά αυτή, η βρετανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι προτίθεται να εξασφαλίσει τη χορήγηση βρετανικών κεφαλαίωνποκατάστασης που θα αντιστοιχούν ακριβώς στο ύψος των επιχορηγήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

2. Τί κυρώσεις θα μπορούσε να επιβάλει η Επιτροπή εάν διαπιστωνόταν ότι η βρετανική κυβέρνηση δεν προτίθετο να εξασφαλίσει κεφάλαιαποκατάστασης με αυτούς τους όρους;

3. Έχουν επιβληθεί τέτοιου είδους κυρώσεις σε οποιοδήποτε κράτος μέλος στα προηγούμενα χρόνια;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιανουαρίου 2000)

1. Το δημοσιονομικό δελτίο στο σχέδιο ενιαίου εγγράφου προγραμματισμού (ΕΕΠ) για την περιοχή Merseyside, πουποβλήθηκε από τις βρετανικές αρχές για την περίοδο 2000-2006, αναφέρει συνολικό κόστος 3.297,9 εκατ. ευρώ που κατανέμονται ως εξής:

>ΚΤΜ ΟΠΝΒΧΒ>

Εάν το δημοσιονομικό δελτίο παραμένει αμετάβλητο για το τελικό ΕΕΠ, η βρετανική κυβέρνηση αναλαμβάνει να χρηματοδοτήσει το πρόγραμμα εξίσου με επιχορηγήσεις από τα κοινοτικά διαρθρωτικά ταμεία.

2. Η κοινοτική συμμετοχήπολογίζεται βάσει της δήλωσης δαπανών που θέσπισε η βρετανική κυβέρνηση. Εάν η βρετανική κυβέρνηση δεν τηρήσει την οικονομική δέσμευση που ανέλαβε εξ αρχής, η κοινοτική «κύρωση» είναι αυτόματη εφόσον η κοινοτική συμμετοχήπολογίζεται σύμφωνα με τη δήλωση δαπανών, βάσει των ποσοστών συμμετοχής του δημοσιονομικού δελτίου.

3. Αυτός ο τρόπος λειτουργίας εφαρμόζεται κατά γενικό τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1826/99

υποβολή: Robert Evans (PSE) προς την Επιτροπή

(11 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Διεθνής δικαιοδοσία και απαγωγή παιδιών

Στην πρόταση για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας των κοινών τέκνων COM(1999)220-, το άρθρο 4 ( Απαγωγή παιδιών ) αναφέρει ότι « τα αρμόδια δικαστήρια ασκούν τη διεθνή δικαιοδοσία τους σύμφωνα με τη σύμβαση της Χάγης, της 25 Μαΐου 1980, περί των αστικών θεμάτων σχετικά με τη διεθνή απαγωγή παιδιών»

Ενημερώνουν, επί του παρόντος, τα κράτη μέλη τους πολίτες τους για τις συνέπειες και τις νομοθετικές διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης π.χ όσον αφορά τα διαβατήρια ή τη φιλολογία σχετικά με εκείνους που ζουν στο εξωτερικό; Θα αλλάξει η κατάσταση με τη θέσπιση του προταθέντος κανονισμού του Συμβουλίου;

Γνωρίζει η Επιτροπή εάν τα κράτη μέλη τηρούν πάντοτε τους όρους της Σύμβασης;

Απάντηση του κ. Vitorino Εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Νοεμβρίου 1999)

Το άρθρο 4 της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας των κοινών τέκνων(1) διευκρινίζει συγκεκριμένα ότι η διεθνής δικαιοδοσία την οποία προβλέπει ασκείται σύμφωνα με τη σύμβαση της Χάγης του 1980, σχετικά με τη διεθνή απαγωγή παιδιών και ιδίως με τα άρθρα 3 και 16 της σύμβασης αυτής. Δηλαδή, μια αρχή ή ένα δικαστήριο ενός κράτους μέλους a priori αρμόδιου στο εν λόγω κράτος μέλος (άρθρο 3 του σχεδίου κανονισμού) δεν μπορεί να λάβει μέτρα σχετικά με τη γονική μέριμνα πριν ληφθεί ενδεχομένως απόφαση, κατ εφαρμογή της σύμβασης της Χάγης, όσον αφορά την επιστροφή ή όχι του παιδιού, εάν αυτή η συνήθης διαμονή είναι συνέπεια μετακίνησης ή παράνομης κράτησης.

Η Επιτροπή δεν έχει στη διάθεσή της πληροφορίες για τα μέτρα που έχουν λάβει τα κράτη μέλη για να πληροφορήσουν τουςπηκόους τους σχετικά με τις επιπτώσεις και συνέπειες της σύμβασης αυτής. Η έγκριση του κανονισμού δεν θα δημιουργήσει καμίαποχρέωση πληροφόρησης σε επίπεδο αρχηγών κρατών μελών. Τα μέτρα ενημέρωσης στα οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Η Επιτροπή μπορεί, πάντως, να επισημάνει ότι η σύμβαση της Χάγης διοργανώνει τακτικά συναντήσεις όλων των κεντρικών αρχών που είναι αρμόδιες για την παρακολούθηση της σύμβασης, καθώς και σεμινάρια για την ευαισθητοποίηση των δικαστών των κρατών μελών ως προς τη λειτουργία της εν λόγω σύμβασης.

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει περιπτώσεις στις οποίες δεν τηρήθηκε η εν λόγω σύμβαση. Μπορεί να προσθέσει ότι η σύμβαση αφήνει κάποια περιθώρια εκτίμησης από πλευράς εθνικών αρχών στις οποίες έχειποβληθεί αίτηση επιστροφής ενός παιδιού που έχει μετακινηθεί ή κρατείται παράνομα. Πρόκειται ιδιαίτερα για την περίπτωση κατά την οποία το παιδί έχει ενταχθεί στο νέο περιβάλλον του (άρθρο 12) ή εάν η επιστροφή του παιδιού το εκθέτει σε φυσικό ή ψυχικό κίνδυνο ή το θέτει σε απαράδεκτη κατάσταση (άρθρο 13).

(1) COM(1999)220 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2527/99

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Κατάρρευση της γέφυρας της Αττικής Οδού

Σύμφωνα με την απάντηση της Επιτροπής(1) σε ερώτησή μου E-2176/98(2) σχετικά με τους ελέγχους ποιότητας των έργων του Β' ΚΠΣ «mldr με βάση τον ελληνικό νόμο 2372/96, μία ειδικευμένη επιχείρηση, διεθνούς φήμης και επιλεγμένη με βάση έναν γενικό διαγωνισμό, επιφορτίσθηκε με τη διενέργεια των δειγματοληπτικών ελέγχων με βάση ένα φάσμα δειγμάτων συγχρηματοδοτούμενων σχεδίων».

Με αφορμή την κατάρρευση της γέφυρας της Αττικής οδού, θα μπορούσε η Επιτροπή να μου αναφέρει:

1. Ποιές «ειδικευμένες επιχειρήσεις» διεθνούς φήμης έχουν αναλάβει την επίβλεψη των έργων της Αττικής Οδού,

2. Βάσει ποίου διαγωνισμού και για ποιούς λόγους επελέγησαν οι συγκεκριμένες εταιρείες,

3. Πόσοι και ποιοί είναι οι εμπειρογνώμονες τους οποίους απασχολεί για την παρακολούθηση της ποιότητας των έργων, και ποια είναι τα πιστοποιητικά εμπειρίας τους,

4. Ποιό είναι το κόστος της ανάθεσης της επίβλεψης των έργων της Αττικής Οδού στους συγκεκριμένους οίκους, και πώς διαμορφώνονται οι αμοιβές τους σε σύγκριση με αμοιβές άλλων οίκων που έχουν π.χ. αναλάβει την παρακολούθηση των έργων της Εγνατίας Οδού,

5. Θεωρεί η Επιτροπή ότιπάρχει κακοδιαχείριση και διασπάθιση κοινοτικού και εθνικού χρήματος όσον αφορά την εποπτεία των έργων της Αττικής Οδού;

6. Προτίθεται, μετά το τραγικό ατύχημα της κατάρρευσης της γέφυρας της Αττικής οδού, να επιβάλει ποινές και τί είδους στουςπεύθυνους ώστε να διαφυλάξει και το έργο της από τη δυσφήμιση;

7. Ποιός, κατά τη γνώμη της, θα έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη για τους θανάτους και τραυματισμούς που προκλήθηκαν από την κατάρρευση της γέφυρας και πώς θαπάρξει, ως ελάχιστη αναγνώριση, αποζημίωση των θυμάτων ή των οικογενειών τους;

(1) P-2120/98, ΕΕ C 135 της 14.5.1999, σελ. 16.

(2) ΕΕ C 96 της 8.4.1999, σελ. 51.

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή δεν διαθέτει τις πληροφορίες που ζητούνται στα σημεία 1 έως 4 της ερώτησης πουπέβαλε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Τα σημεία αφορούν τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ του ελληνικού κράτους, του ομίλου στον οποίο έχει παραχωρηθεί η εκμετάλλευση και ενδεχομένως τωνπεργολάβων του ομίλου.

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αποφανθεί ως προς το ζήτημα ενδεχόμενης κακής διαχείρισης των κοινοτικών χρημάτων που διατίθενται για την επίβλεψη της κατασκευής της γέφυρας και των εργασιών της Αττικής Οδού, την οποία ίσως αποδεικνύει τοπόψη ατύχημα, επειδή δεν της είναι ακόμη γνωστές οι σχετικές περιστάσεις και τα αίτια. Εφόσον η ελληνική δικαιοσύνη διαπιστώσει εμπράκτως κακή χρησιμοποίηση των κοινοτικών κεφαλαίων, η Επιτροπή θα προβεί στη συναγωγή των επιβαλλόμενων συμπερασμάτων και θα εξετάσει, αν παραστεί ανάγκη, ενδεχόμενες προσαρμογές ποσών.

Η Επιτροπή λυπείται για τα θύματα του τραγικού συμβάντος, εναπόκειται όμως στις ελληνικές αρχές η απόδοση των ευθυνών, η επιβολή των ποινών και η αποζημίωση των θυμάτων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2501/99

υποβολή: Giorgio Celli (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Σύμφωνο περιφερειακής ανάπτυξης στη Μεσσήνη

Μεπουργικό διάταγμα της 20.1.1999 εγκρίθηκε στο πλαίσιο του Συμφώνου περιφερειακής ανάπτυξης της Μεσσήνης το Κέντρο Διακοπών-Σπουδών Giardino di Sicilia που προορίζεται για συνδυασμένες δραστηριότητες διαμονής και σπουδών για το ευρωπαϊκό κοινό. Η έναρξη στο Σύμφωνο επισημοποιήθηκε με το Εμπορικό Επιμελητήριο της Μεσσήνης, τον αρμόδιο οργανισμό διαχείρισης, από κοινού με την Sogepat (Εταιρεία Διαχείρισης Συμφώνου Μεσσήνης) στις 23.3.1999. Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία αυτή θα έπρεπε να καταβληθεί η πρώτη δόση της χρηματοδότησης, κάτι όμως που δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα δημιουργώντας δυσκολίες για το όλο πρόγραμμα που προβλέπεται να αρχίσει την νοιξη του 2000. Η μεγάλη αναβλητικότητα που χαρακτηρίζει τη διαχείριση του Συμφώνου της Μεσσήνης θέτειπό συζήτηση την ίδια την έννοια της Εταιρικής σχέσης στην οποία βασίζονται τα σύμφωνα περιφερειακής ανάπτυξης.

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει τα αίτια των ελάχιστα κατανοητών αυτών καθυστερήσεων που φέρνουν σε δύσκολη θέση τους τοπικούς παράγοντες του Συμφώνου της Μεσσήνης;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2000)

Η χορήγηση πιστώσεων στο πλαίσιο του εδαφικού συμφώνου για την ανάπτυξη της Μεσίνας καθώς και οι σχετικές προθεσμίες διαδικασιών και χρηματοδότησης, καθορίστηκαν από μια εθνική διαδικασία η οποία αποφασίστηκε από τη διυπουργική επιτροπή για τον οικονομικό προγραμματισμό. Η Επιτροπή δεν είναι επομένως αρμόδια να εξετάσει το θέμα το οποίο τέθηκε, το οποίο εναπόκειται αποκλειστικά και μόνο στις αρμόδιες εθνικές αρχές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2334/99

υποβολή: Umberto Bossi (TDI) προς την Επιτροπή

(29 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Παραβίαση των ρυθμίσεων αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας σε θέματα πιστοποίησης προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης και προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης

Μετά την ελλιπή απάντηση στην προηγούμενη ερώτησή μου P-1845/99(1), παρακαλείται η Επιτροπή να διευκρινίσει καλύτερα τα εξής:

- Το άρθρο 10 παρ. 2 του Κανονισμού ΕΟΚ αριθ. 2081/92(2) του Συμβουλίου προβλέπει, στο ιταλικό κείμενο, ότι ο φορέας ελέγχου των προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης και Προστατευόμενης Γεωγραφικής νδειξης μπορεί να αποτελείται «από έναν ή περισσότερους εγκεκριμένους ιδιωτικούς οργανισμούς»"

Κατά της επιλογής της ιταλικής κυβερνήσεως ναποδείξει μία μόνον ιδιωτική εταιρεία για κάθε προϊόν, έχουν αποφανθεί:

- Η ιταλική αντιμονοπωλιακή αρχή με την κοινοποίηση/γνωμοδότηση της 6.3.1998 η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα αριθ. 8/98 κοινοποίηση αριθ. 12,

- Το Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο του Λάτσιο με την απόφαση αριθ. 2038/1998.

Εξάλλου, το Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο του Λάτσιο αναφέρει στην ίδια απόφαση, ότι η ιταλική εκδοχή του ανωτέρω Κανονισμού ΕΟΚ δεν συμφωνεί με αυτές των άλλων ευρωπαϊκών γλωσσών, οι οποίες είναι σαφέστατες «προβλέποντας δια λόγους αρχής, την πολυμέρεια των ιδιωτικών οργανισμών ελέγχου».

Ερωτάται συνεπώς η Επιτροπή:

1. Εάν γνωρίζει τις δύο προαναφερόμενες θέσεις της ιταλικής αντιμονοπωλιακής αρχής και του Περιφερειακού Διοικητικού Δικαστηρίου του Λάτσιο.

2. Εάν συμμερίζεται τις θέσεις αυτών των ιταλικών δικαστικών και εποπτικών αρχών.

3. Ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει εν προκειμένω.

(1) βλέπε σελίδα 27.

(2) ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Η Επιτροπή δεν ενημερώθηκε ποτέ επισήμως ούτε για τη γνώμη της ιταλικής αρχής «antitrust», ούτε για την απόφαση του διοικητικού δικαστηρίου του Latium, αλλά ανεπισήμως.

Δεν συνηθίζει η Επιτροπή να σχολιάζει αυτού του είδους τις αποφάσεις, οι οποίες είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας των κρατών μελών.

Μετά από όσα έχουν εκτεθεί στις απαντήσεις στις γραπτές ερωτήσεις P-1845/99(1) και E-2066/99(2) του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή δεν κρίνει σκόπιμο να λάβει κανένα μέτρο επί του θέματος αυτού.

(1) βλέπε σελίδα 27.

(2) βλέπε σελίδα 46.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2790/99

υποβολή: Paul Lannoye (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(7 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Έρευνητικά προγράμματα για τα συστήματα θεραπείας στο πλαίσιο του 5ου προγράμματος-πλαίσιο

Η ημερομηνία εισαγωγής της προκήρυξης στα ερευνητικά προγράμματα (1999/C64/13) σχετικά με τα συστήματα θεραπείας στο πλαίσιο του 5ου προγράμματος-πλαίσιο για την έρευνα μόλις πέρασε (15 Νοεμβρίου 1999). Ξέρουμε ότι έχουν καθιερωθεί πολλά προγράμματα με στόχο την αξιολόγηση των μη συμβατικών φαρμάκων (Έρευνητικό Πρόγραμμα 1.1.1. Θεματική προτεραιότητα 1.1.1. 10.1-(i)(ii)(iii) = Public Health Research, Health Services Research and Health and Safety / αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μη συμβατικών θεραπειών).

Η ορθή και αντικειμενική αξιολόγηση των ερευνητικών προγραμμάτων πραγματοποιείται κατά κανόνα με τη βοήθεια εμπειρογνωμόνων ειδικευμένων στον τομέα της σχετικής έρευνας.

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει εάν οι εμπειρογνώμονες για την αξιολόγηση της ποιότητας των ερευνητικών προγραμμάτων για κάθε συγκεκριμένο τομέα (ομοιοπαθητική, οστεοπάθεια κλπ.) έχουν ήδη ορισθεί;

Στην περίπτωση που δεν συνέβη τούτο, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει πότε και με ποιά αντικειμενικά κριτήρια και διαδικασία σκοπεύει να ορίσει τους εμπειρογνώμονες αυτούς;

Μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει τον αριθμό προγραμμάτων και τομέων για τα οποία έχει ήδη λάβει ερευνητικά προγράμματα;

Ο προβλεπόμενος για τα προγράμματα αυτά προϋπολογισμός είναι επαρκής;

Απάντηση του κ. Busquin εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιανουαρίου 2000)

Στο πλαίσιο της πρόσκλησηςποβολής προτάσεων(1) του ειδικού προγράμματος έρευνας «»Ποιότητα ζωής και διαχείριση εμβίων πόρων'’(2),ποβλήθηκαν περί τα 600 έργα έως τις 15 Νοεμβρίου 1999, στον τομέα «»Γενικές δραστηριότητες'’, εκ των οποίων τρία αφορούν πτυχές της μη συμβατικής ιατρικής.

Η αξιολόγηση των προτάσεων από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκει του Ιανουαρίου του 2000. Όπως προβλέπεται στον οδηγό αξιολόγησης του προγράμματος (www.cordis.lu/life), κάθε πρόταση θα αξιολογηθεί από ελάχιστο αριθμό τεσσάρων ανεξαρτήτων εμπειρογνωμόνων. Όλοι οι εμπειρογνώμονες επελέγησαν από την βάση δεδομένων «»εμπειρογνώμονες'’ της Επιτροπής, η οποία καταρτίζεται μετά από εκδήλωση ενδιαφέροντος. Οι εμπειρογνώμονες επιλέγονται με κριτήριο την επιστημονική τους κατάρτιση σε κάθε επιστημονικό κλάδο του προγράμματος εργασίας. Τα ονόματα των εμπειρογνωμόνων που λαμβάνουν μέρος στην φάση αξιολόγησης θα δημοσιευτούν μετά τη λήψη όλων των αποφάσεων που αφορούν την πρόσκλησηποβολής προτάσεων.

Για την συγκεκριμένη φάση αξιολόγησης διατέθηκε προϋπολογισμός ύψους 86 εκατ. ευρώ. Δεδομένου ότι η συνολική κοινοτική συμμετοχή που απαιτείται για τις 600 προτάσεις που έγιναν δεκτές θαπερβεί τα 900 εκατ. ευρώ, είναι εξαιρετικά πιθανό το ποσοστό επιλογής να είναι 1 στις 10, για το σύνολο των γενικών δραστηριοτήτων.

(1) ΕΕ C 64 της 6.3.1999.

(2) ΕΕ L 64 της 12.3.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2692/99

υποβολή: Ursula Stenzel (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Μετατροπή του δικαιώματος επικαρπίας σε δικαίωμα ιδιοκτησίας

Στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων στην Πολωνία, τα ανήκοντα σε επιχειρήσεις ακίνητα δεν μετετράπησαν σε πολλές περιπτώσεις αμέσως σε ιδιωτική ιδιοκτησία, αλλά αναγνωρίσθηκε στους αγοραστές των επιχειρήσεων το νόμιμο δικαίωμα επικαρπίας. Από τότε συζητήθηκε πολλές φορές στην Πολωνία η μετατροπή αυτού του δικαιώματος επικαρπίας σε δικαίωμα πλήρους ιδιοκτησίας.

Έχει αυτή η συζήτηση ενδεχομένως αντίκτυπο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και, εάν ναι,πό ποία μορφή;

Μπορεί η Επιτροπή, εν πάση περιπτώσει, να δώσει πληροφορίες σχετικά με την φάση στην οποία ευρίσκεται σήμερα αυτό το ζήτημα το οποίο ούτως ή άλλως θα έχει επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις της Ένωσης που ασκούν δραστηριότητες στην Πολωνία;

Απάντηση του κυρίου Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιανουαρίου 2000)

Το θέμα της μετατροπής της σύμβασης μίσθωσης, που είχε δοθεί κατά τη διάρκεια των ιδιωτικοποιήσεων, σε δικαιώματα πλήρους ιδιοκτησίας δεν καλύπτεται από το κοινοτικό κεκτημένο. Ειδικότερα, δενπόκειται στο άρθρο 157 (πρώην άρθρο 130) της συνθήκης ΕΚ και ως εκ τούτου δεν αποτελεί αντικείμενο των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να ενημερώσει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σχετικά με το θέμα αυτό.

Εντούτοις, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που αφορούν τη «βιομηχανική πολιτική», η Ευρωπαϊκή Ένωση τόνισε τη σημασία συμμόρφωσης με τις αρχές της κοινοτικής βιομηχανικής πολιτικής που βασίζεται στις ανοικτές και ανταγωνιστικές αγορές. Στο θέμα αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση σημειώνει τη δήλωση της Πολωνίας ότι θα εφαρμόσει πραγματικά το άρθρο 157 της συνθήκης ΕΚ και θα διεξάγει ιδιωτικοποιήσεις και βιομηχανική αναδιάρθρωση σύμφωνα με τις αρχές αυτές. Η Επιτροπή, καθόλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, θα παρακολουθεί τη γενική πρόοδο που θα σημειωθεί στις ιδιωτικοποιήσεις και στην αναδιάρθρωση της πολωνικής βιομηχανίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2481/99

υποβολή: Carmen Fraga Estvez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Ερμηνεία ως προς τον αριθμό των σκαφών που πρέπει να εγκαταλείψουν τη χρήση των παρασυρομένων διχτυών κατ' εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΟΚ) 1239/98

Στην απάντησή της της 23ης Ιουνίου 1999 στην ερώτηση 2067/99(1) σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 1239/98(2), η Επιτροπή επιμένει ότι ο εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται επειδή, για τον έλεγχο της εφαρμογής του, η Επιτροπήπολογίζει τον συνολικό αριθμό των σκαφών που χρησιμοποίησαν ένα ή περισσότερα συρόμενα δίχτυα, ακόμη και μόνον για ένα αλιευτικό ταξίδι, για κάθε ένα από τα έτη της περιόδου αναφοράς, δηλαδή, για την περίοδο 1995-1997. Εάν αυτή η ερμηνεία είναι ορθή, σημαίνει ότι, μόνον για το 1998, είχε αυτό το δικαίωμα το 60 % το συνόλου των πλοίων που χρησιμοποίησε συρόμενα δίχτυα κατά την ανωτέρω περίοδο. Από τούτο προκύπτει ότι ο αριθμός των πλοίων με σχετική εξουσιοδότηση για το 1998 είναι σημαντικά μεγαλύτερος από εκείνον των πλοίων που εκ των πραγμάτων χρησιμοποίησαν συρόμενα δίχτυα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η ίδια Επιτροπή, κατά το έτος καθιέρωσης της απαγόρευσης. Για το λόγο αυτό, ερωτάται η Επιτροπή:

Μπορεί το γράμμα του κανονισμού να στρεβλώνει τη βούληση του νομοθέτη, η οποία είναι η σταδιακή κατάργηση ενός τρόπου αλιείας, σε βαθμό που το αποτέλεσμα να είναι η αύξηση, αντί της μείωσης, του αριθμού των σκαφών που τον χρησιμοποιεί, όπως ήταν ο αρχικός σκοπός;

Εξάλλου, εάν ούτε η ερμηνεία αυτή είναι η ορθή, ούτε είναι ορθό να χρησιμοποιείται για τονπολογισμό του μέσου όρου των πλοίων που χρησιμοποίησαν συρόμενα δίχτυα κατά την περίοδο αναφοράς 1995-1997, όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα απάντηση της Επιτροπής, μπορεί να μας εξηγήσει πώς ερμηνεύει την παράγραφο 3 του άρθρου 1 Ιουνίου 1239/98, ούτως ώστε να διαβεβαιώνει ότι ο εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται όντως;

(1) βλέπε σελίδα 82..

(2) ΕΕ L 171 της 17.6.1998, σελ. 4.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιανουαρίου 2000)

Σύμφωνα με το άρθρο 11α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 894/97, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1239/98 του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1998 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων(1), κανένα από τα σκάφη που χρησιμοποεί παρασυρόμενα δίχτυα απλάδια κατά την περίοδο αναφοράς η οποία ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό δεν πρέπει να λαμβάνεταιπόψη για την επαλήθευση της τήρησης του εκατοστιαίου ποσοστού του 60 % που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες τις οποίες διαθέτει η Επιτροπή, δεν έχει διαπιστωθεί καμιά παραβίαση των ρητών κανόνων των ανωτέρω αναφερόμενων κανονισμών. Θα πρέπει άλλωστε να ληφθείπόψη το γεγονός ότι το προαναφερθέν άρθρο προβλέπει την κατάργηση κάθε παρασυρόμενου διχτυού απλαδιού για την αλιεία θυννοειδών από την 1η Ιανουαρίου 2002. Επομένως, διασφαλίζεται η εν λόγω κατάργηση.

(1) ΕΕ L 171 της 17.6.1998.