ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0058/01

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Επιβλαβής για το περιβάλλον εναπόθεση αποβλήτων από τη χαλυβουργία Georgsmarienhtte

1. Ένα μέρος της επιχορήγησης πουπερέβαινε το 80 εκατ. μάρκα, την οποία έλαβε η χαλυβουργία Georgsmarienhtte το 1993 από το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας, καταβλήθηκε για την εκ νέου αξιοποίηση (επαναφορά στην παραγωγική διαδικασία) των παλαιότερα στη θέση Wasterkamp στη Georgsmarienhtte χωρίς άδεια εναποτεθέντων 250 000 τόνων κόνεων μετατροπής και 80 000 τόνων ιλύων καθαρισμού αερίωνψικαμίνων (βαρέα μέταλλα όπως κάδμιο, μόλυβδος, ψευδάργυρος,δράργυρος καθώς και έλαια κάθε φορά σε μεγάλες συγκεντρώσεις). Μετά την εγκατάλειψη του σχεδίου επαναφοράς παραμένουν οιψηλά δηλητηριώδεις ουσίες όπως και προηγουμένως στην ίδια θέση χωρίς βασική κάλυψη και επιβαρύνουν αποδεδειγμένα σημαντικά το έδαφος και ταπόγεια ύδατα (βλ. ειδική έκθεση του καθηγητού Hollmann). Παρόλα αυτά το ομόσπονδο κράτος μέσω της κυβέρνησης της περιοχής Weser Ems ενέκρινε την παραμονή και την ανάμειξη, ισοπέδωση και επιφανειακή κάλυψη, όπου όμως λόγω της ελλείπουσας πλευρικής και στη βάση στεγανοποίησης πραγματοποιούνται περαιτέρω εκροές στο περιβάλλον. Συναινεί η ΕΕ ενόψει των συνεχιζόμενων επιβαρύνσεων του περιβάλλοντος στην από τις αρχές του ομόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας εγκριθείσα παραμονή των δηλητηριωδών ουσιών στο Westerkamp στην Georgsmarienhtte;

2. Επιτρεπόταν να εγκρίνουν οι αρχές του ομόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας την κατασκευή ως προσωρινό χώρο και κατ' αυτό τον τρόπο να αντιπαρέλθουν μια διαδικασία με δημόσια συμμετοχή, η οποία θα ήταν απαραίτητη με τον χαρακτηρισμό ως τελικού χώρου, αν και τα πραγματικά γεγονότα, ιδίως ο τρόπος της κατασκευής συνηγορούν για το γεγονός ότι δενπάρχει πλέον η πρόθεση αφαίρεσης αυτών των εναποτεθέντων αποβλήτων;

3. Σχετικά με τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης ανακοινώθηκε μια ερευνητική εργασία με το ελληνικό Πανεπιστήμιο της Πάτρας καθώς και με το τεχνικό Πανεπιστήμιο Clausthal-Zellerfeld και επιχορηγήθηκε από το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας.

α) Η ΕΕ πλήρωσε πάλι πιστώσεις για την εν λόγω ερευνητική εργασία;

β) Γνωρίζει η ΕΕ τα αποτελέσματα αυτής της ερευνητικής εργασίας, εάν όχι, αναμένει ενδεχομένως τέτοια αποτελέσματα;

4. Προτίθεται η ΕΕ, εφόσον δεν έχει ακόμη συμβεί αυτό, να εξετάσει στοιχεία αυτής της ερώτησης και ενδεχομένως να προβεί σε απαραίτητες ενέργειες;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Μαρτίου 2001)

Ορισμένα απόβλητα από τη σιδηρουργία και τη χαλυβουργία θα ταξινομηθούν ως επικίνδυνα στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο Αποβλήτων από την 1η Ιανουαρίου 2002, εάν περιέχουν επικίνδυνες ουσίες. Επί του παρόντος, μπορεί να θεωρούνται επικίνδυνα απόβλητα, εάν έχουν ταξινομηθεί ως επικίνδυνα σε εθνικό επίπεδο.

Η επεξεργασία των αποβλήτων ρυθμίζεται από την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί στερεών αποβλήτων(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991(2).

Το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας αναφέρει ότι η διάθεση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ηγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, ιδίως δε:

- χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό, τον αέρα ή το έδαφος, ούτε για την πανίδα και τη χλωρίδα,

- χωρίς να προκαλούνται ενοχλήσεις από τον θόρυβο ή τις οσμές,

- χωρίς να βλάπτονται οι τοποθεσίες και τα τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας, κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση που διεξάγει εργασίες διάθεσης πρέπει να διαθέτει άδεια της αρμόδιας αρχής.

Οι διατάξεις αυτές διέπουν τις εργασίες διάθεσης και αξιοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης των αποβλήτων πριν από τη διάθεση ή την αξιοποίηση.

Επιπλέον, για τα επικίνδυνα απόβλητα, εφαρμόζεται η οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα(3).

Τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόσουν την οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 1999 περίγειονομικής ταφής των αποβλήτων(4) έως τις 16 Ιουλίου 2001. Η οδηγία αυτή καθορίζει ειδικές απαιτήσεις για τηνγειονομική ταφή, συμπεριλαμβανομένων διατάξεων για το πάχος και την περατότητα της βάσης και των πρανών του χώρου ταφής, καθώς και διατάξεις για την επιφανειακή στεγανοποίηση.

Αποθέσεις αποβλήτων για περισσότερο από ένα έτος πριν από τη διάθεση και για περισσότερο από τρία έτη πριν από την αξιοποίηση θεωρούνται χώροιγειονομικής ταφής και πρέπει να είναι σύμφωνοι με τις απαιτήσεις της οδηγίας. Ωστόσο, η οδηγία δεν εφαρμόζεται για χώρουςγειονομικής ταφής που είχαν κλείσει πριν από την ημερομηνία εφαρμογής της.

Πρόσφατες επίσημες πληροφορίες που ελήφθησαν από τις γερμανικές αρχές επιβεβαιώνουν ότι δεν χρησιμοποιήθηκε κοινοτική χρηματοδότηση για τις επιστημονικές εργασίες. Επομένως, η Επιτροπή δεν έχει γνώση των αποτελεσμάτων αυτών των εργασιών.

Η Επιτροπή χρειάζεται περισσότερες επακριβείς πληροφορίες σχετικά με τηνπόθεση αυτή, ώστε να είναι σε θέση να εκτιμήσει κατά πόσον πρόκειται για παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991.

(3) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.

(4) ΕΕ L 182 της 16.7.1999.