ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1971/98

υποβολή: Frederik Willockx (PSE) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Η άρνηση των αυστριακών συνταξιοδοτικών φορέων να μεταφέρουν τις συντάξεις δικαιούχων που διαμένουν στο Βέλγιο

Σύμφωνα με πληροφορίες, το αυστριακό συνταξιοδοτικό ταμείο αρνείται να μεταφέρει σε βελγικούς λογαρασμούς τις συντάξεις δικαιούχων που διαμένουν στο Βέλγιο. Η άρνηση αυτή στοιχίζει στα εν λόγω άτομα ένα σεβαστό μέρος του εισοδήματός τους. Για παράδειγμα: η κ.Χ δικαιούται αυστριακή σύνταξη ύψους 171,1 σελλινίων μηνιαίως. Προς τούτο, η κ.Χ οφείλει ανα εξάμηνο, να προσκομίζει πιστοποιητικό ζωής και να καταβάλλει ετησίως στην αυστριακή τράπεζα το ποσό των 813,37 σελ., τούτο δε ανεξαρτήτως του ύψους της σύνταξης.

Συμβιβάζεται η ρύθμιση αυτή με τους κανονισμούς ΕΟΚ 1408/71(1) και 574/72(2), ειδικότερα δε με τα άρθρα 53 (παραπέμποντας στο παράρτημα 5) έως και 59, και για ποιό λόγο;

Εάν ναι, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή, έχοντας υπόψη την υλοποίηση της ενιαίας αγοράς - συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζικών υπηρεσιών - και την καθιέρωση του ευρώ, να τροποποιήσει την ισχύουσα στον εν λόγω τομέα νομοθεσία, ούτως ώστε οι δικαιούχοι συντάξεων που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, να μπορούν να εισπράττουν τη σύνταξή τους χωρίς επιπλέον έξοδα και σε τραπεζικό λογαριασμό της επιλογής τους;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Σεπτεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή εφιστά την προσοχή του κ. βουλευτή στο γεγονός ότι οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα των κανονισμών (ΕΟΚ) 1408/71 και (ΕΟΚ) 574/72 σχετικά με τους μισθωτούς και μη μισθωτούς και τα μέλη της οικογένειάς τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(3), εξασφαλίζουν την καταβολή των συντάξεων γήρατος στα άτομα που δεν κατοικούν στο αρμόδιο κράτος μέλος (βλέπε άρθρο 10 του κανονισμού(ΕΟΚ) 1408/71). Ωστόσο, καμία διάταξη αυτών των πράξεων δεν προσδιορίζει τους όρους πληρωμής. Προκειμένου να αποφευχθούν τα τραπεζικά ή άλλα έξοδα, ορισμένοι φορείς προτιμούν να καταβάλλουν το ποσό σε λογαριασμό στο δικό τους κράτος.Άλλοι αποστέλλουν απευθείας ταχυδρομική επιταγή στον ενδιαφερόμενο.

Η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι ο εν λόγω αυστριακός φορέας σκοπεύει να καταβάλλει, στο άμεσο μέλλον, τις συντάξεις απευθείας σε τραπεζικό λογαριασμό σε ένα άλλο κράτος μέλλος.

Τέλος, όσον αφορά το θέμα των τραπεζικών εξόδων για τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η οδηγία του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 1997(4) σχετικά με τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων (ποσά ύψους έως 50 000 ECU), θεσπίζει τους κανόνες που αφορούν τη διαφάνεια (τόσο πριν όσο και μετά την εκτέλεση της πληρωμής), την ποιότητα της εκτέλεσης (προθεσμίες εκτέλεσης και αποτελεσματικότητα) και, τέλος, τις διαδικασίες διαμαρτυριών και προσφυγών που υπάρχουν για τους πελάτες, τόσο ιδιώτες όσο και μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜME). Στόχος της οδηγίας είναι να βελτιωθεί κατά τον τρόπο αυτό η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς σε αυτό τον τομέα, με προοπτική κυρίως την υλοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και την επαρκή προστασία των πελατών, ιδιαιτέρως των καταναλωτών. Η οδηγία δεν ασχολείται άμεσα με το θέμα των τραπεζικών εξόδων, αλλά η Επιτροπή εκτιμά ότι οι όροι που θεσπίζονται σε αυτήν θα ενθαρρύνουν περισσότερο τον ανταγωνισμό στις αγορές μεταφορών πιστώσεων με αποτέλεσμα να μειωθούν οι ισχύουσες τιμές.

Εξάλλου η Επιτροπή εξέδωσε στις 23 Απριλίου 1998 σύσταση σχετικά με τα τραπεζικά έξοδα για τη μετατροπή σε ευρώ(5), στην οποία συνιστά την εφαρμογή "αρχών ορθών πρακτικών" στο θέμα αυτό, που περιλαμβάνουν τόσο τις νομικώς αναγκαίες πρακτικές όσο και εκείνες που συνιστώνται, δηλαδή: μετατροπή χωρίς έξοδα των πληρωμών από εθνική νομισματική μονάδα σε ευρώ και αντιστρόφως κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου; χωρίς έξοδα μετατροπή λογαριασμών από εθνική νομισματική μονάδα σε ευρώ κατά τη διάρκεια και στο τέλος της μεταβατικής περιόδου; ενιαι τιμολόγηση τvn υπηρεσιών σε ευρώ και των ίδιων υπηρεσιών σε εθνική νομισματική μονάδα; και ανταλλαγή χωρίς έξοδα για τους πελάτες χαρτονομισμάτων και κερμάτων σε εθνικό νόμισμα έναντι χαρτονομισμάτων και κερμάτων σε ευρώ, σε συνήθεις αναλογίες και συχνότητες, κατά τη διάρκεια της τελικής περιόδου (οι τράπεζες πρέπει να προσδιορίσουν αυτές τις αναλογίες και συχνότητες).

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2.

(2) ΕΕ L 74 της 27.3.1972, σελ. 1.

(3) Οι εν λόγω κανονισμοί ενημερώθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996, ΕΕ L 28 της 30.1.1997.

(4) Οδηγία 97/5/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 1997 σχετικά με τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων, ΕΕ L 43 της 14.2.1997.

(5) 3Σύσταση της Επιτροπής της 23ης Απριλίου 1998 σχετικά με τα τραπεζικά έξοδα για τη μετατροπή σε ευρώ (98/286/ΕΚ), ΕΕ L 130 της 1.5.1998.