ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3234/00

υποβολή: Neil MacCormick (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Πορθμειακά δρομολόγια στη δυτική ακτή της Σκωτίας

Έχονταςπόψη την τελευταία παράγραφο του Μέρους 9 των Κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον ναυτιλιακό τομέα της Επιτροπής και στο φως των απαντήσεων της Επιτροπής σε προηγούμενες ερωτήσεις μου (Ε-0999/00 και άλλες) σχετικά με τα πορθμειακά δρομολόγια στη δυτική ακτή της Σκωτίας, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει:

1. Για ποιό λόγοπάρχει (εφόσονπάρχει) αμφιβολία ότι τα εν λόγω πορθμειακά δρομολόγια, που εξυπηρετούνται από έναν φορέα ο οποίος έχει αποκλειστικό ιδιοκτήτη την Σκωτική Εκτελεστική Αρχή, είναι επιλέξιμα ως αποδέκτες αναλογικής κρατικής ενίσχυσης από την Σκωτική Εκτελεστική Αρχή ως τον αρμόδιο κρατικό οργανισμό του κράτους μέλους;

2. Ποιό θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι ένα εύλογο ανώτατο όριο στην αναλογικότητα μιας επιδότησης στο πλαίσιο τηςποχρέωσης δημόσιαςπηρεσίας, σε παρόμοιες περιπτώσεις;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Νοεμβρίου 2000)

Όπως επισημαίνει η Επιτροπή στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-999/00(1) του Αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου, η συνθήκη ΕΚ θεσπίζει τόσο την αρχή της αμεροληψίας όσον αφορά το σύστημα ιδιοκτησίας, όσο και την αρχή της ισότητας μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι οι παρεχόμενεςπηρεσίες πορθμείου στην Δυτική Ακτή της Σκωτίας εξασφαλίζονται από δημόσια επιχείρηση την οποία κατέχει εξ ολοκλήρου η Διοίκηση της Σκωτίας, δεν σημαίνει ότι οι εν λόγωπηρεσίες κείνται εκτός του πεδίου εφαρμογής των συνθηκών ΕΚ και της παράγωγης νομοθεσίας.

Όπως αναγνωρίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, οι ζωτικές αυτές συνδέσεις πορθμείου απαιτούν τη συνεχή στήριξη του φορολογούμενου. Το τμήμα 9 των κατευθυντηρίων γραμμών της Κοινότητας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στις θαλάσσιες μεταφορές(2) προβλέπει τη δυνατότητα τέτοιας χρηματοδοτικής αποζημίωσης,πό την προϋπόθεση ότι σχετίζεται άμεσα με το εκτιμώμενο έλλειμμα της επιχείρησης κατά την παροχή τηςπηρεσίας. Επίσης, οι κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν ότι η χρηματική αυτή αποζημίωση δεν χρειάζεται να κοινοποιείται επισήμως στην Επιτροπή, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Μια από τις προϋποθέσεις αυτές είναι η επικείμενη διενέργεια δημόσιου διαγωνισμού. Ο διαγωνισμός όχι μόνο ικανοποιεί την απαίτηση για την αποφυγή διακρίσεων που ορίζεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 3577/92 της 7ης Δεκεμβρίου 1992 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας τωνπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές καμποτάζ)(3), αλλά και εξασφαλίζει την αποφυγήπερβολικών αντισταθμισμάτων, με τη βοήθεια δοκιμών στην αγορά. Κάθε επιχείρηση, είτε ιδιωτική είτε δημόσια,ποκείμενη σε τέτοια απαίτηση όσον αφορά τον διαγωνισμό, θα αντιμετωπίσει, αφεύκτως, ανταγωνιστικές πιέσεις για τη βελτίωση των διαχειριστικών και επιχειρησιακών μεθόδων της ώστε να εξασφαλίζεται η ανταγωνιστική της θέση στις προσφορές. Με τη σειρά του, αυτό εξασφαλίζει τον περιορισμό της ασκούμενης στους δημόσιους πόρους πίεσης και την βέλτιστη αποδοτικότητα για τα χρήματα των φορολογουμένων.

Όσον αφορά το αίτημα του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου για να καθορίσει η Επιτροπή ένα λογικό ανώτατο όριο στην αναλογικότητα μιας επιχορήγησης που απαιτείται για την στήριξηποχρέωσης παροχής δημόσιαςπηρεσίας, κατ' ανάγκην, το κατάλληλο χρηματοδοτικό αντιστάθμισμα εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες κάθε γραμμής. Αυτές καθορίζονται κατά τον πλέον αποτελεσματικό και διαφανή τρόπο από τις δυνάμεις της αγοράς σε έναν δημόσιο διαγωνισμό.

(1) ΕΕ C 46 E της 13.2.2001, σελ. 102.

(2) ΕΕ C 205 της 5.7.1997.

(3) ΕΕ L 364 της 12.12.1992.