ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4032/00

υποβολή: Manuel Prez lvarez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Δικαιώματα των εργαζομένων σε σκάφηπό σημαία ευκαιρίας

Σε μια ποιοτική θέση εργασίας πρέπει οπωσδήποτε να επικρατούν αξιοπρεπείς συνθήκεςγείας και ασφάλειας, ανεξάρτητα από το εάν η θέση εργασίας βρίσκεται σε σταθερό ή κινούμενο τόπο, καθώς και κάποιες προϋποθέσεις εργασιακής σταθερότητας, στο πλαίσιο των διαφόρων τύπων σύμβασης εργασίας που προβλέπει το κάθε ρυθμιστικό πλαίσιο.

Η σταθερότητα αυτή είναι αδύνατη όταν επικρατούν συνθήκες όπως αυτές που διαμορφώνει η ύψωση μιας σημαίας ευκαιρίας, με ελάχιστη ή ανύπαρκτη νομική ασφάλεια και αυξημένες πιθανότητες παράκαμψης ή άγνοιας των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Προτίθεται η κ. Επίτροπος να εξετάσει τη διαμόρφωση συγκεκριμένου νομικού πλαισίου όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι εργάζονται σε σκάφηπό σημαία ευκαιρίας που αγκυροβολούν σε κοινοτικούς λιμένες;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Μαρτίου 2001)

Ο αξιότιμος βουλευτής θέτει το θέμα του σεβασμού των κοινωνικών δικαιωμάτων των ευρωπαίων εργαζόμενων που απασχολούνται σε πλοία με σημαία τρίτης χώρας.

Όσον αφορά την προστασία τηςγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων εν πλω, η Επιτροπή συμμερίζεται απολύτως τη γνώμη του αξιότιμου βουλευτή ότι πρέπει να εξασφαλιστεί στους εν λόγω εργαζομένους το κατάλληλο επίπεδο προστασίας ανεξάρτητα από το χώρο εργασίας όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους στην περίπτωση που την ασκούν σε πλοία που ελλιμενίζονται σε κοινοτικούς λιμένες, ανεξάρτητα από τη σημαία τους.

Σχετικά με το θέμα αυτό πρέπει να μνημονεύσουμε την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία(1), και την οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη(2).

Ωστόσο από τους ορισμούς των σκαφών που περιέχονται στις εν λόγω οδηγίες (άρθρα 1 και 2 αντιστοίχως) προκύπτει ότι οι ελάχιστες προδιαγραφές εφαρμόζονται μόνον στα σκάφη που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους ή έχουν νηολογηθείπό την πλήρη δικαιοδοσία κράτους μέλους.

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας(3), στην οποία η Κοινότητα αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος, προβλέπει ότι κάθε κράτος λαμβάνει, όσον αφορά τα σκάφη που φέρουν τη σημαία της, τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της ασφάλειας εν πλω, συμπεριλαμβανομένων της σύνθεσης, των συνθηκών εργασίας και της διαμόρφωσης των πληρωμάτων, λαμβάνονταςπόψη τα εφαρμοστέα διεθνή μέσα. Κατά συνέπεια τα δικαιώματα των εργαζομένων εν πλω καθορίζονται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ανήκει η σημαία, ανεξάρτητα από την εθνικότητα των εργαζομένων.

Ωστόσο είναι σκόπιμο να προσθέσουμε ότι η οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995(4), σχετικά με τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα προβλέπει μεταξύ άλλων τον έλεγχο των πλοίων που ελλιμενίζονται σε λιμένες των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των πλοίων που φέρουν μη ευρωπαϊκή σημαία, σύμφωνα με τους διεθνώς εφαρμόσιμους κοινωνικούς όρους της σύμβασης 147 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (σύμβαση σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται στα εμπορικά πλοία).

(1) ΕΕ L 113 της 30.4.1992.

(2) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.

(3) ΕΕ L 179 της 23.6.1998.

(4) ΕΕ L 157 της 7.7.1995.