ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1769/01

υποβολή: Luciana Sbarbati (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Ηλεκτρονική αγορά και προστασία των ονομασιών προέλευσης

Η παγκοσμιοποίηση και η ηλεκτρονική αγοράπονομεύουν την πνευματική ιδιοκτησία και τις παραδοσιακές ονομασίες σε τέτοιο βαθμό που η ανάγκη προστασίας τους δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Τα παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα απειλούνται. Πράγματι, στο διαδίκτυο, διατίθενται ανεξέλεγκτα και χωρίς περιορισμό απομιμήσεις τοπικών προϊόντων.

Υπάρχει ανάγκη κανόνων για την άμεση καταπολέμηση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών που νοθεύουν τον διεθνή ανταγωνισμό, εξαπατούν τους καταναλωτές και βλάπτουν τα προϊόντα. Η απόφαση του Δικαστηρίου των ΕΚ, που αναμένεται να εκδοθεί στις 6 Ιουνίου, θα μπορούσε να αποδειχθεί αποφασιστική για το μέλλον προϊόντων όπως: το parmigiano, το prosciutto, την gorgonzola, τα κρασιά και το ελαιόλαδο.

Οι επιθέσεις πουφίστανται τα παραδοσιακά προϊόντα έρχονται τη στιγμή κατά την οποία συζητείται η αναμόρφωση της κοινοτικής αγροτικής πολιτικής και ευνοούν τα προϊόντα ύποπτης προέλευσης και αμφιβόλου ποιότητας. Τι σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να εγγυηθεί την εφαρμογή κανόνων ικανών να επιτρέψουν την θεμιτή εμπορία των γεωργικών προϊόντων διατροφήςψηλής ποιότητας και να προστατέψει τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τους βιοτέχνες που ασκούν δραστηριότητα στους εν λόγω τομείς;

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92(1) του Συμβουλίου (νομικό πλαίσιο για την προστασία των καταναλωτών από τις αυθαιρεσίες και των παραγωγών από την παράνομη χρησιμοποίηση γεωργικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων σε κοινοτικό επίπεδο) που αναφέρει η Επιτροπή σε προηγούμενη ερώτησή μου (Ρ-0724/01(2)) για ποιον λόγο δεν εφαρμόζεται; Μήπως άραγε είναι ανεπαρκής;

(1) ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σελ. 1.

(2) ΕΕ C 235 E της 21.8.2001, σελ. 240.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιουλίου 2001)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου της 14ης Ιουλίου 1992 καθορίζει τους κανόνες για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί στην απάντηση προς την γραπτή ερώτηση E-794/01 των κυρίων Vinci και Bertinotti(1), η καταχώρηση σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό παρέχει στους παραγωγούς αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιούν την καταχωρημένη ονομασία για τα προϊόντα τους. Αυτό αποτελεί δικαίωμα βιομηχανικής ιδιοκτησίας.

Η ουσία του αποκλειστικού αυτού δικαιώματος είναι ότι άλλα πρόσωπα εκτός των συγκεκριμένων παραγωγών δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ονομασία. Το άρθρο 13 του κανονισμού ορίζει την ακριβή σημασία του όρου χρήση και ορίζει τις αρμοδιότητες που διαθέτουν οι κάτοχοι του εν λόγω δικαιώματος. Οι αρμοδιότητες αυτές είναι πολύ εκτεταμένες. Η απαγόρευση καλύπτει όλες τις πρακτικές που αναφέρονται καθόιονδήποτε τρόπο σε μία προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, για να αντλούν αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα από τη φήμη της. Ο κανονισμός ενισχύει κατάυτόν τον τρόπο διηνεκώς τη θέση των παραγωγών που έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την καταχωρημένη ονομασία των προϊόντων τους.

Ο κανονισμός απαγορεύει ρητώς τις ακόλουθες πρακτικές:

- οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση μιας καταχωρημένης ονομασίας για προϊόντα που δεν καλύπτονται από την καταχώρηση, εφόσον τα προϊόντα αυτά είναι συγκρίσιμα με τα προϊόντα που έχουν καταχωρηθεί με την ονομασία αυτή ή εφόσον η χρήση αυτή αποτελεί εκμετάλλευση της φήμης της προστατευόμενης ονομασίας·

- κάθε αντιποίηση, απομίμηση ήπαινιγμό, ακόμη και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή του προϊόντος ή εάν η προστατευόμενη ονομασία χρησιμοποιείται σε μετάφραση ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως: είδος, μέθοδος, τρόπος απομίμηση ή παρόμοιες·

- οποιαδήποτε άλλη ψευδή ή απατηλή ένδειξη τόσο όσον αφορά την προέλευση, την καταγωγή, τη φύση ή τις ουσιαστικές ιδιότητες του προϊόντος αναγραφόμενη στη συσκευασία ή το περιτύλιγμα, στο διαφημιστικόλικό ή έγγραφα που αφορούν το συγκεκριμένο προϊόν, καθώς και τη χρησιμοποίηση για τη συσκευασία του προϊόντος δοχείου που μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη εντύπωση ως προς την καταγωγή του·

- οποιαδήποτε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει το κοινό όσον αφορά πραγματική καταγωγή του προϊόντος.

Ωστόσο, προκειμένου οι παραγωγοί να μπορέσουν να προσαρμοστούν στους κανόνες αυτούς, ο κανονισμός προβλέπει μεταβατικές διατάξεις σε περιπτώσεις που προβλέπονται ρητώς: τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τα εθνικά τους μέτρα που επιτρέπουν τη χρήση καταχωρημένων ονομασιών σύμφωνα με την απλουστευμένη διαδικασία για μία περίοδο η οποία δενπερβαίνει τα 5 έτη μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της καταχώρησης. Μπορεί να παρασχεθεί επίσης μεταβατική περίοδοςπό ορισμένους όρους, για καταχωρημένες ονομασίες σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η χρήση ορισμένων ονομασιών έχει επιτραπεί μεταβατικά, σε ορισμένες περιπτώσεις, για προϊόντα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του καταχωρημένου προϊόντος.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου θεσπίζει οπωσδήποτε ένα καλώς διαρθρωμένο και πάγιο νομικό πλαίσιο, που εξασφαλίζει τους παραγωγούς από καταχρήσεις και σφετερισμούς.

Προφανώς, το πλαίσιο αυτό δεν μπορεί να παράσχει εγγυήσεις, εφόσον δενπάρχει ένα σύστημα επιθεώρησης. Ο κανονισμός προβλέπει ότι τα κράτη μέλη είναιπεύθυνα για τις επιθεωρήσεις, εφόσον έχουν τη δυνατότητα να διοργανώσουν τα δικά τους συστήματα. Εντούτοις, το άρθρο 10 αφορά μόνο τον έλεγχο των καταχωρημένων ονομασιών και δεν αναφέρεται στις παράνομες χρήσεις των εν λόγω ονομασιών. Η τήρηση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας που παρέχονται δυνάμει του κανονισμού αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, και τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να αποφασίσουν σχετικά με οιαδήποτε παραβίαση των εν λόγω δικαιωμάτων ιδιοκτησίας.

Η προστασία που παρέχεται με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου εφαρμόζεται μόνο σε κοινοτικό επίπεδο, εξαιρέσει περιπτώσεων διμερών ή πολυμερών διακανονισμών.

Επιπλέον, η Επιτροπή έχει ενεργά αναλάβει την προώθηση συζητήσεων σχετικά με το πώς θα μπορεί να βελτιωθεί το ήδηπάρχον πλαίσιο προστασίας που παρέχεται στις γεωγραφικές ενδείξεις των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου.

(1) ΕΕ C 350 E της 11.12.2001, σελ. 37.