ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1122/02

υποβολή: Herbert Bsch (PSE) προς την Επιτροπή

(18 Απριλίου 2002)

Θέμα: Μεταφορά νεκρών

Σε εποχές αυξάνουσας ενσωμάτωσης η περίπτωση ένας πολίτης Κράτους Μέλους να πεθάνει σε άλλη χώρα από τη χώρα καταγωγής του είναι ολοένα και πιο συχνή.

Η διασυνοριακή μεταφορά νεκρών μέσα στην ΕΕ συνεπάγεται για τους εναπομείναντες με μία τεράστια γραφειοκρατική όσο και οικονομική δαπάνη.

Σχετικά με τη μεταφορά νεκρών, που πεθαίνουν σε άλλη από τη χώρα καταγωγής τους δενπάρχουν ενιαίες ρυθμίσεις για τις διατυπώσεις της μεταφοράς. Εκτός αυτού αυστηρές διατάξεις προβλέπονται οι οποίεςπογραμμίζουν την εισαγωγή ορισμένων προϊόντων (ειδικά φέρετρα), παρόλο που τέτοιες δε δικαιολογούνται για μεταφορά πέρα από κοντινή απόσταση.

Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να καταννοηθεί από τους εναπομείναντες ότι μια μεταφορά νεκρού σε απόσταση πάνω από 500 χμ. μέσα σε ένα Κράτος Μέλος είναι δυνατή χωρίς τη χρήση ειδικού φερέτρου. Εντούτοις ένα τέτοιο φέρετρο απαιτείται για μια διάδρομή 10 χμ. για μια διακρατκή μεταφορά.

Τι μέτρα μπορούν να παρθούν για να μην δυσχεραίνονται οι διασυνοριακές μεταφορές των νεκρών όπως γίνεται σε μεταφορές μέσα σε ένα Κράτος Μέλος·

Προβλέπονται ρυθμίσεις και μέτρα της ΕΕ που έχουν ως σκοπό την ενωποίηση των διατυπώσεων για τη διασυνοριακή μεταφορά των νεκρών·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0923/02, E-0935/02, E-1122/02 και E-1133/02

(08 Μαΐου 2002)

Η Επιτροπή παραπέμπει στην κοινή της απάντηση στις πρόσφατες γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις E-0073/02 του κου Cashman, E-0087/02 της κας Muscardini, E-0210/02 του κου Kauppi, E-0344/02 της κας Korhola, E-0346/02 της κας Matikainen-Kallstrm, E-0407/02 της κας Thomas-Mauro και E-0679/02 της κας Flemming(1). Για ευκολία, παρατίθεται στη συνέχεια η θέση της Επιτροπής.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο επαναπατρισμός νεκρού που αποβίωσε σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί ένα ευαίσθητο και δύσκολο θέμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η Επιτροπή γνωρίζει ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στο πλαίσιο πρόσφατων γραπτών κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, όπου ο επαναπατρισμός του νεκρού από ένα κράτος μέλος σε άλλοπήρξε προβληματικός. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει πληροφορίες ή στατιστικά στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση επισκόπησης του προβλήματος και της έκτασής του.

Σχετικά με το ζήτημα αυτό τίθενται ορισμένα ερωτήματα, μερικά από τα οποία αφορούν διαφορετικές κοινοτικές πολιτικές, για παράδειγμα, των μεταφορών, τηςγείας, της ελεύθερης κυκλοφορίας κ.λπ. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότιπάρχει σαφής κοινοτική αρμοδιότητα που να καλύπτει όλες τις πτυχές αυτές. Επιπλέον, οι κανονισμοί που διέπουν τη μεταφορά των ανθρώπινων λειψάνων καθορίζονται στη Διεθνή Συμφωνία του Βερολίνου (1937, αριθμός 4391 Σειρές Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών) και στη συμφωνία του Συμβουλίου της Ευρώπης που συνάφθηκε το Σεπτέμβριο του 1973 για τη μεταφορά των σορών. Σε κάθε περίπτωση,πενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν ρυθμίσεις για τη μεταφορά νεκρών πρέπει, λαμβάνονταςπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις χωρίς δυσμενείς διακρίσεις. Κάθε παρέκκλιση για λόγους δημόσιαςγείας πρέπει να μην αντιβαίνει στη νομολογία του Δικαστηρίου.

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το ζήτημα αυτό, αλλά δεν προτίθεται να αναλάβει συγκεκριμένη πρωτοβουλία προς το παρόν.

(1) ΕΕ C 160 E της 4.7.2002, σελ. 178.