ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2384/98

υποβολή: Giovanni Burtone (PPE) προς την Επιτροπή

(17 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Συμβατότητα με τη Συνθήκη μιας παράτασης πληρωμής και παραγραφής φορολογικού χρέους των επιχειρήσεων της Σικελίας

Μετά τον σεισμό που έπληξε την Ανατολική Σικελία στις 13 Δεκεμβρίου 1990 το Ιταλικό Κράτος ενέκρινε για τις επιχειρήσεις που βρίσκονται στις ενδιαφερόμενες κοινότητες να αναστείλουν την καταβολή, μεταξύ άλλων, των κοινωνικών εισφορών και του ΦΠΑ.

Κατά τις προσεχείς ημέρες οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να καταβάλουν τις σχετικές δόσεις επιστροφής των ανασταλεισών εισφορών για τα έτη 1990, 1991, 1992.

Η άμεση καταβολή του φορολογικού χρέους θα επέφερε την οικονομική κατάρρευση πολυάριθμων επιχειρήσεων εξαιτίας της περιόδου υφέσεως που χαρακτήριζε την Περιφέρεια κατά την περίοδο 1990-1998 και που εκδηλώθηκε με μείωση του όγκου των εργασιών σε βαθμό υποδιπλασιασμού της οικονομικής ισχύος της Σικελίας.

Ενώ το Εθνικό Ίδρυμα Κοινωνικής Προνοίας (INPS) έχει εγκρίνει επιστροφή των κοινωνικών εισφορών εντός 10 ετών, η Οικονομική Διοίκηση, αντίθετα, προβλέπει πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα. Ο αντίκτυπος στην απασχόληση θα ήταν οπωσδήποτε δραματικός σε μια περιοχή που ήδη χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Η ΕΕ θεωρεί ότι η καταπολέμηση της ανεργίας αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της δράσης της. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου αναγνώρισε ότι η φορολογία είναι ένα από τα μέσα δράσης για τη μείωση της ανεργίας.

Ιδιαίτερα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου στις 21 Νοεμβρίου 1997 επιβεβαίωσε την ανάγκη να καταστεί το φορολογικό σύστημα περισσότερο ευνοϊκό ως προς την απασχόληση και να αναστρέψει την τάση αύξησης της φορολογικής πίεσης και των υποχρεωτικών κρατήσεων επί της εργασίας.

Με βάση τα ανωτέρω, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εάν είναι συμβατή με τη Συνθήκη ΕΚ πρόβλεψη υπερ των επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται για την αναστολή πληρωμών:

- για παράταση της καταβολής του φορολογικού χρεόυς έως την 31η Δεκεμβρίου 1998, και

- παραγραφή του εκκρεμούντος χρέους σε αντιστάθμισμα με επενδύσεις, εκσυγχρονισμούς και αυξήσεις στο επίπεδο της απασχόλησης.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Οκτωβρίου 1998)

Όσον αφορά τον φορολογικό τομέα, ο ΦΠΑ αποτελεί το αντικείμενο εναρμόνισης βάσει της έκτης οδηγίας αριθ. 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1996(1) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία αριθ. 96/95/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1996(2).

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τις υποχρεώσεις των υπόχρεων στο φόρο, το άρθρο 22 παράγραφος 5 της οδηγίας την αρχή σύμφωνα με την οποία κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να καταβάλει το ποσό του ΦΠΑ κατά την κατάθεση της περιοδικής δήλωσης. Εντούτοις, κατά παρέκκλιση από την αρχή αυτή, η δεύτερη φράση του εν λόγω άρθρου επιτρέπει στα κράτη μέλη να "καθορίσουν άλλη προθεσμία για την καταβολή του ποσού αυτού". Η παρέκκλιση αυτή δεν μπορεί ωστόσο να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση ή μείωση της φορολογικής οφειλής.

Εξάλλου, η παράταση της προθεσμίας πληρωμής συνιστά κρατική ενίσχυση που θα πρέπει να εξετάζεται από την Επιτροπή υπό το φως των άρθρων 92 και ακόλουθα της συνθήκης ΕΚ.

Σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 9 σημείο γ) της έκτης οδηγίας, τα κράτη μέλη "μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στο φόρο από την καταβολή του οφειλόμενου φόρου όταν το ποσό είναι ασήμαντο". Συνεπώς, εκτός από τις περιπτώσεις τις οποίες το ποσό που οφείλει στις φορολογικές αρχές ένας υποκείμενος στον ΦΠΑ μπορεί να θεωρηθεί ως πολύ μικρό, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να μειώνουν την φορολογική οφειλή ενός υποκείμενου στο φόρο.

(1) Οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών. Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΕΕ L 145 της 13.6.1977.

(2) ΕΕ L 338 της 28.12.1996.