ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1947/00

υποβολή: Ulla Sandbk (EDD) προς την Επιτροπή

(7 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Εφαρμογή των οδηγιών στα κράτη μέλη μέσω συλλογικών συμβάσεων

Σε επιστολή του της 10ης Μαΐου 1993, ο τότε επίτροπος Padraig Flynn δεσμεύθηκε να καταστήσει δυνατή τη μεταφορά των οδηγιών μέσω συλλογικών συμφωνιών ή συμβάσεων, χωρίς να απαιτείται συμπληρωματική νομοθεσία. Μήπως αυτό πουπονοούσε στην επιστολή του ο επίτροπος ήταν πως αυτή η μορφή μεταφοράς είναι δυνατή μόνον όταν μια συλλογική συμφωνία ή σύμβαση καλύπτει το σύνολο των εργαζομένων;

Πώς πιστεύει η Επιτροπή ότι μπορεί να εφαρμοσθεί για τους δανούς εργαζομένους που δεν καλύπτονται από συλλογική σύμβαση εργασίας η οδηγία 93/104/ΕΕ(1) για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας της 23ης Νοεμβρίου 1993;

(1) ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σελ. 18.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουλίου 2000)

Σε ό,τι αφορά τη χρήση συλλογικών συμφωνιών ή συμβάσεων ως μέσων εφαρμογής, ο κ. βουλευτής καλείται να ανατρέξει στο άρθρο 137(4) (πρώην άρθρο 118) της Συνθήκης ΕΚ:

Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν στους κοινωνικούς εταίρους, εφόσον οι κοινωνικοί εταίροι το ζητήσουν από κοινού, την εφαρμογή των οδηγιών που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3. Σε αυτή την περίπτωση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίζει ότι, το αργότερο κατά την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο μια οδηγία σύμφωνα με το άρθρο 249, οι κοινωνικοί εταίροι έχουν λάβει τα απαραίτητα μέτρα μέσω συμφωνιών, ενώ παράλληλα το κράτος μέλος έχει τηνποχρέωση να θεσπίζει τις αναγκαίες διατάξεις ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να εξασφαλίζει τα αποτελέσματα που επιβάλλονται από την εν λόγω οδηγία.

Δεύτερον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι:

Μολονότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εμπιστευθούν τη φροντίδα εφαρμογής της αρχής της ισότητας των αμοιβών πρωτίστως στους κοινωνικούς εταίρους, η ευχέρεια αυτή δεν τα απαλλάσσει από τηνποχρέωση να διασφαλίσουν, με τα κατάλληλα νομοθετικά, κανονιστικά ή διοικητικά μέτρα,πέρ όλων των εργαζομένων της Κοινότητας την προβλεπόμενη από την οδηγία προστασία, σε όλη της την έκταση(1). Η εγγύηση του κράτους πρέπει να εκδηλώνεται σε όλες τις περιπτώσεις ελλείψεως αποτελεσματικής προστασίας διασφαλιζόμενης κατά άλλο τρόπο, οποιοσδήποτε και αν είναι ο λόγος της ελλείψεως αυτής και, ιδίως, όταν οι ενδιαφερόμενοι εργαζόμενοι δεν είναι συνδικαλισμένοι, δενπάρχει συλλογική σύμβαση στο σχετικό τομέα ή, ακόμη, όταν η συλλογική σύμβαση δεν διασφαλίζει, σε όλη της την έκταση, την αρχή της ισότητας των αμοιβών(2).

Η Επιτροπή τώρα εξετάζει την εφαρμογή της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας(3) με στόχο την παρουσίαση εμπεριστατωμένης έκθεσης εφαρμογής για όλα τα κράτη μέλη. Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της οδηγίας στη Δανία, η Επιτροπή έχει έρθει σε επαφή με τις αρχές της Δανίας ώστε να διευκρινιστεί εάν ορισμένες διατάξεις της οδηγίας εφαρμόζονται κατά τρόπο που να εξασφαλίζει ότι όλοι οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να εκμεταλλεύονται πλήρως τα δικαιώματά τους.

(1) Οδηγία του Συμβουλίου 75/117/ΕΟΚ της 10ης Φεβρουαρίου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, ΕΕ L 45 της 19.2.1975.

(2) Υπόθεση 143/83 Επιτροπή κ. Βασιλείου της Δανίας [1985] Συλλογή 427. Βλ. επίσηςπόθεση 235/84 Επιτροπή κ. Ιταλικής Δημοκρατίας [1986] Συλλογή 2291.

(3) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.