ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2434/99

υποβολή: Inger Schrling (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Οδηγία της ΕΕ κατά της περιοριστικής πολιτικής της Σουηδίας για τα ναρκωτικά

Στη Σουηδία ισχύουν κανόνες οι οποίοι περιορίζουν αυστηρά την εισαγωγή ουσιών που κατατάσσονται στα ναρκωτικά -ακόμη και στην περίπτωση που αυτές χορηγούνται με ιατρική συνταγή για θεραπευτικούς σκοπούς. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον κανονισμό 1997:11 του σουηδικού Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, μπορεί κανείς να εισαγάγει στη χώρα αμφεταμίνες μόνο για προσωπική κατανάλωση μέγιστης διάρκειας πέντε ημερών.

νας σουηδός γιατρός κατήγγειλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εν λόγω πρακτική και τους σχετικούς κανόνες της Σουηδίας,ποστηρίζοντας ότι έρχονται σε αντίθεση με τους κανόνες της ΕΕ για την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων καιπηρεσιών. Ο γιατρός αυτός ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινήσει διαδικασία κατά της Σουηδίας και να χαρακτηρίσει τους κανόνες της παράνομους -λόγω ασυμβατότητας προς την κοινοτική νομοθεσία.

Σε περίπτωση που η Επιτροπή αποφανθεί ότι η σουηδική νομοθεσία έρχεται σε αντίθεση προς το κοινοτικό δίκαιο, θα μπορούν σουηδοί πολίτες να αποκτούν ναρκωτικές ουσίες με συνταγές γιατρών από κράτη μέλη με «φιλελεύθερη» πολιτική για τα ναρκωτικά, και να τις εισάγουν στη Σουηδία χωρίς οι τελωνειακές αρχές να μπορούν να παρέμβουν;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι έλαβε καταγγελία ή οποία αναφέρει ότι η Σουηδία περιορίζει το δικαίωμα των πολιτών να ταξιδεύουν ελεύθερα μεταξύ κρατών μελών με τα δικά τους φάρμακα που έχουν χορηγηθεί και αγοραστεί με ιατρική συνταγή. Ο καταγγέλων επίσης ισχυρίζεται ότι περιορίζεται η ελεύθερη άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος.

Τη στιγμή αυτή, η Επιτροπή εκτελεί τη δική της αρχική έρευνα επί των γεγονότων τηςπόθεσης. Ο θεμελιώδης κανόνας εντούτοις, όπως ορίζεται παραδείγματος χάρη στα πορίσματα του Δικαστηρίου(1) είναι ότι οι πολίτες επιτρέπεται να ταξιδεύουν ελεύθερα μεταξύ κρατών μελών με τα προσωπικά τους φάρμακα που έχουν νόμιμα συνταγολογηθεί και αγοραστεί.

Οι προϋποθέσεις που διέπουν την πρόσβαση στα επαγγέλματα του γιατρού και του φαρμακοποιού και οι προϋποθέσειςπό τις οποίες ασκούνται τα επαγγέλματα αυτά, εναρμονίστηκαν από τις «ιατρικές οδηγίες» της Οδηγίας του Συμβουλίου 75/362/ΕΟΚ της 16ης Ιουνίου 1975 περί αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών(2) και την Οδηγία του Συμβουλίου 75/363/ΕΟΚ της 16ης Ιουνίου 1975 σχετικά με τον συντονισμό των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών(3) που ενοποιήθηκαν από την οδηγία του Συμβουλίου 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους(4) και από τις «οδηγίες φαρμακοποιών» της οδηγίας του Συμβουλίου 85/432/ΕΟΚ της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν ορισμένες δραστηριότητες στον τομέα της φαρμακευτικής(5) και την οδηγία του Συμβουλίου 85/433/ΕΟΚ της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής και για τη λήψη μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης για ορισμένες δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα(6). Ως αποτέλεσμα αυτών, μια ιατρική συνταγή που εκδίδεται από έναν ιατρό εγκατεστημένο σε ένα άλλο κράτος μέλος παρέχει τις ίδιες εγγυήσεις για τους ασθενείς με μία συνταγή που εκδίδεται από έναν γιατρό σε άλλο κράτος μέλος.

Εντούτοις, οι φαρμακοποιοί ή άλλοι επαγγελματίες εξουσιοδοτημένοι να χορηγούν ιατρική συνταγή και φάρμακα μπορούν ακόμη να αρνηθούν την εκτέλεση συνταγής εφόσονπάρχουν οιεσδήποτε αμφιβολίες ως προς την αυθεντικότητά της, όπως θα μπορούσε να ισχύει στην περίπτωση συνταγών οι οποίες φαίνεται να χρησιμοποιούνται καταχρηστικώς ή χρησιμοποιούνται για παράνομους σκοπούς (ειδικές ιατρικές συνταγές που αφορούν κυρίως ναρκωτικές ή ψυχοτρόπους ουσίες και προβλέπονται από το άρθρο 3(2) της οδηγίας του Συμβουλίου 92/26/ΕΟΚ της 31ης Μαρτίου 1992 σχετικά με την κατάταξη για τη χορήγηση των φαρμάκων που ορίζονται για ανθρώπινη χρήση(7)).

Εάν η Επιτροπή μετά από την έρευνά της καταλήξει στην άποψη ότι οπόψη σουηδικός κανονισμός, περιορίζει το δικαίωμα των πολιτών να ταξιδεύουν με φάρμακα που περιέχουν δεξαμφεταμίνη είναι αντίθετος προς το άρθρο 28 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρο 30), οι σουηδικές αρχές θα πρέπει να εξηγήσουν τη θέση τους και να δείξουν ότι το σουηδικό μέτρο είναι αιτιολογημένο, σύμφωνα με τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας, βάσει οιανδήποτε από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρο 36) εδώ για ειδικούς λόγους δημόσιαςγείας.

(1) Στις περιπτώσεις Decker, C-120/95 της 28ης Απριλίου 1998, Επιτροπή κατά Γερμανίας, C 62/90 της 8ης Απριλίου 1992 και Schumacher, C-215/87 της 7ης Μαρτίου 1989.

(2) ΕΕ L 167 της 30.6.1975.

(3) ΕΕ L 167 της 30.6.1975.

(4) ΕΕ L 165 της 7.7.1993.

(5) ΕΕ L 253 της 24.9.1985.

(6) ΕΕ L 253 της 24.9.1985.

(7) ΕΕ L 113 της 30.4.1992.