ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1983/98

υποβολή: Klaus-Heiner Lehne (PPE) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Προσλαμβανόμενο από το διευθυντή προσωπικό των Ευρωπαïκών Σχολείων, καλούμενο γενικώς "αναπληρωτές"

Το άρθρο 3.2 του κανονισμού που εφαρμόζεται για τους αναπληρωτές στα Ευρωπαϊκά Σχολεία (97 - D-422) ορίζει ρητώς ότι το άρθρο 81 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης του διοριζομένου στα Ευρωπαϊκά Σχολεία διδακτικού προσωπικού εφαρμόζεται και για τους αναπληρωτές. Το άρθρο 80.1 ορίζει ότι:

"Το Συμβούλιο Προσφυγών έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα σε πρώτο και τελευταίο βαθμό για διαφορές μεταξύ των διοικητικών οργάνων των σχολείων και των μελών του προσωπικού σε σχέση με τη νομιμότητα του αντικειμένου της προσφυγής. Σε περίπτωση που μία τέτοια διαφορά έχει ως αντικείμενο οικονομικά θέματα, το Συμβούλιο Προσφυγών έχει πλήρη δικαιοδοτική εξουσία."

Το άρθρο 3.4 (δίκαιο της χώρας στην οποία εδρεύει το ευρωπαϊκό σχολείο) του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης του διδακτικού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Σχολείων ορίζει επίσης σαφώς ότι:

"

'Οι όροι πρόσληψης και απόλυσης των αναπληρωτών, των καθηγητών θρησκευτικών και του προσωρινού προσωπικού υπόκεινται, όσον αφορά τους όρους εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση και τη φορολογία, καθώς και υπό την επιφύλαξη των ανωτέρω όρων, στο δίκαιο του κράτους στο οποίο εδρεύει το σχολείο.

Τα δικαστήρια της χώρας στην οποία εδρεύει το σχολείο είναι αρμόδια για τις εμφανιζόμενες πιθανώς διαφορές.'

"Οι απόψεις των νομικών διίστανται ως προς ποια από τις διατάξεις αυτές υπερισχύει. Η απόφαση ενός γερμανικού δικαστηρίου να δηλώσει αναρμόδιο για το θέμα μιας απόλυσης καταδεικνύει ότι η αντίφαση των άρθρων 3.2 και 3.4 έχει ως επακόλουθο κάποια νομική ασάφεια.

Θα μπορούσε η Επιτροπή, ως μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Σχολείων, το οποίο έχει εγκρίνει τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης του διδακτικού προσωπικού και των αναπληρωτών των Ευρωπαϊκών Σχολείων, να εξετάσει αυτό το πρόβλημα και να δηλώσει,

- ποιά είναι τα εκάστοτε πεδία αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου Προσφυγών και τα τοπικά δικαστήρια που είναι αρμόδια για έχουσες σχέση με τον Κανονισμό των αναπληρωτών περιπτώσεις διαφορών με τη διοίκηση των Ευρωπαϊκών Σχολείων, κυρίως όσον αφορά τις απολύσεις και τις διαδοχικές αιτήσεις επαναπροσλήψης μετά από ανάλογες καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας, καθώς και

- αν το εθνικό δίκαιο, σε περίπτωση αντίφασης μεταξύ μιας διάταξης του κανονισμού των αναπληρωτών και μιας νομοθετικής διάταξης της χώρας στην οποία εδρεύει το εκάστοτε σχολείο, υπερισχύει ή όχι του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης του διδακτικού προσωπικού, και ποιά είναι, ενδεχομένως, η αρμόδια νομική αρχή για την εξακρίβωση του θέματος αυτού;

Θα μπορούσε η Επιτροπή να λάβει θέση σχετικά με την υπόθεση ότι η διοίκηση εκμεταλλεύεται τη νομική ασάφεια για να εφαρμόζει όταν την συμφέρει - όχι όμως και σε αντίθετη περίπτωση - την εθνική νομοθεσία σε θέματα που αφορούν τους όρους εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Ιουλίου 1998)

Ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης του επί συμβάσει διδακτικού προσωπικού μερικής απασχόλησης (αναπληρωτών), που εγκρίθηκε από το Ανώτατο Συμβούλιο κατά τη σύσκεψή του της 26ης και 27ης Απριλίου 1994 και εφαρμόζεται σε όσους προσελήφθησαν από το σχολικό έτος 1996/1997, θέσπισε καθεστώς το οποίο, για ορισμένα μαθήματα, παραπέμπει ταυτόχρονα στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης του διδακτικού προσωπικού, δεδομένου ότι τα ασκούμενα καθηκόντα ταυτίζονται, και στη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου εδρεύει το σχολείο, εφόσον υπάγεται στο ιδιωτικό δίκαιο των συμβάσεων εργασίας. Το εν λόγω καθεστώς προβλέπει επίσης διπλή δικαιοδοσία: του συμβουλίου προσφυγών και των δικαστηρίων της έδρας του αρμόδιου σχολείου.

Σε ένα τέτοιο σύστημα, η οριοθέτηση της κανονιστικής και της δικαιοδοτικής τάξης μπορεί, ενίοτε, να αποδειχθεί προβληματική, όπως φαίνεται και από τις δυο ερωτήσεις που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Καθώς τη δικαιοδοσία απόφασης στα ζητήματα αυτά έχουν τα όργανα των ευρωπαϊκών σχολείων, η γνώμη της Επιτροπής δεν μπορεί να προδικάσει τις αποφάσεις των εν λόγω οργάνων και αντανακλά, συνεπώς, τη δική της άποψη, ως μέλους του Ανώτατου Συμβουλίου.

Όσον αφορά την πρώτη ερώτηση, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι το συμβούλιο προσφυγών είναι αρμόδιο να αποφανθεί για κάθε αντιδικία σχετικά με την εφαρμογή του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης από τα σχολεία, και ότι τα δικαστήρια της έδρας του σχολείου είναι αρμόδια για την επίλυση των ενδεχόμενων αντιδικιών σχετικά με την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων του κράτους μέλους, όπως η κοινωνική ασφάλιση και η φορολογία. Δεδομένου ότι η πράξη πρόσληψης και απόλυσης του επί συμβάσει διδακτικού προσωπικού μερικής απασχόλησης αποτελεί αυτή καθαυτή ζήτημα που προβλέπεται από τον κανονισμό, φαίνεται λογικό να υποβάλλεται στο συμβούλιο προσφυγών.

Όσον αφορά τη δεύτερη ερώτηση, η Επιτροπή φρονεί ότι κάθε έγκυρη απόφαση οργάνου το οποίο έχει δημιουργηθεί από διεθνή σύμβαση και διαθέτει τις απαραίτητες διοικητικές εξουσίες, όπως το Ανώτατο Συμβούλιο, έχει δεσμευτικό χαρακτήρα για τα συμβαλλόμενα μέρη και ότι, εν γένει, η εν λόγω απόφαση επέχει θέση νομικής πράξης απορρέουσας από διεθνή σύμβαση η οποία υπερισχύει της εθνικής νομοθεσίας.

Όσον αφορά, τέλος, την υπόθεση που διατυπώνει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σύμφωνα με την οποία η διοίκηση θα μπορούσε να χρησιμοποιεί τη νομική ασάφεια για να εφαρμόζει την ευνοϊκότερη γιΆ αυτήν νομοθεσία, η Επιτροπή επιθυμεί να επισημάνει ότι δεν έχει την απόδειξη ότι παρόμοια λυπηρή τακτική σημειώνεται στα ευρωπαϊκά σχολεία.