ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1695/01

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(6 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Λιμνοδεξαμενές στα νησιά του Αιγαίου

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι η ανομβρία, με ιδιαίτερες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Δεδομένης αυτής

της κατάστασης ξεκίνησε ένα πρόγραμμα κατασκευής λιμνοδεξαμενών, επιδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με αποτέλεσμα σε κάποια νησιά να κατασκευαστούν λιμνοδεξαμενές και σε άλλα να βρίσκονταιπό κατασκευή. Ωστόσο, όπως προκύπτει από τοπικά δημοσιεύματα και καταγγελίες πολιτών, τα έργα αυτά χαρακτηρίζονται από προχειρότητα, ενώπάρχει ασάφεια για το αν έχουν εκπονηθεί περιβαλλοντικές μελέτες και μελέτες σκοπιμότητας.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να με ενημερώσει:

- Κατά πόσον αληθεύουν οι ισχυρισμοί ότι οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και οι μελέτες σκοπιμότητας για τα εν λόγω έργα είναι ανύπαρκτες.

- Κατά πόσονπάρχουν μελέτες πετρωμάτων τουπεδάφους προκειμένου να διασφαλίζεται η αποδοτικότητα και στεναγότητα των λιμνοδεξαμενών.

- Κατά πόσονπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα κατασκευής των έργων και αν αυτό τηρείται.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Ιουλίου 2001)

Τα έργα στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου (λιμνοδεξαμενές και μικρά φράγματα στα ελληνικά νησιά) συγχρηματοδοτήθηκαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια των κοινοτικών πλαισίων στήριξης (ΚΠΣ) 1989-1993 και 1994-1999.

Στις περισσότερες περιπτώσεις προορίζονται για μικτή χρήση, άρδευση και πόσιμο νερό. Αυτή η μέθοδος συλλογής γλυκού νερού στις περιοχές της νότιας Ευρώπης επιτρέπει την αξιοποίηση των χειμερινώνδάτων απορροής, τα οποία είναι γενικά καλής ποιότητας και επιτρέπουν την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη ιδίως στα νησιά.

Το 1988 η Επιτροπή ανέθεσε σε μία ιδιωτική εταιρία συμβούλων μία μελέτη αξιολόγησης 26 έργων αυτού του τύπου. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης διαβιβάστηκαν στις ελληνικές αρχές μαζί με τις σχετικές συστάσεις για την επίλυση των τεχνικών προβλημάτων που διαπιστώθηκαν σε 11 από αυτά τα έργα.

Όσον αφορά τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, είναι αλήθεια ότι κατά την περίοδο 1989-1993 δεν είχε εφαρμοστεί σωστά στην Ελλάδα η οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 η οποία αφορούσε την αξιολόγηση των επιπτώσεων ορισμένων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1). Η κατάσταση αυτή βελτιώθηκε σε σημαντικό βαθμό κατά τα επόμενα έτη χάρη επίσης και στην βοήθεια και στην ώθηση της Επιτροπής. Έτσι, με βάση τα τεχνικά δελτία των συγχρηματοδοτούμενων έργων εκπονήθηκαν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για όλα τα έργα. Όσον αφορά τις οικονομικοτεχνικές μελέτες και τις μελέτες σκοπιμότητας, λόγω του γεγονότος ότι το μέγεθος και ο προϋπολογισμός αυτών των έργων είναι συχνά περιορισμένος δεν καθιστάποχρεωτική την ύπαρξη τέτοιων μελετών για την συγχρηματοδότησή τους από τα διαρθρωτικά ταμεία. Για τα σημαντικότερα από αυτά τα έργα εντούτοις εκπονήθηκαν αυτές οι μελέτες.

Κατά γενικό κανόνα συνεπώς έχει αποδειχθεί η αναγκαιότητα και η σκοπιμότητα αυτών των έργων. Εντούτοις, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι οι τεχνικές μελέτες (υδρογεωλογικές μελέτες, τελικές κατασκευαστικές μελέτες) δεν επέφεραν σε όλες τις περιπτώσεις ικανοποιητικά αποτελέσματα ως προς τη στεγανότητα των πετρωμάτων και τουπεδάφους καθώς και ως προς τις τεχνικές παραμέτρους για τις κατασκευαστικές εργασίες. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια ναπάρχει ανεπαρκής συλλογή νερού εξ αιτίας των διαρροών μέσω των πετρωμάτων. Οι μελέτες αυτέςπόκεινται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους. Οι τρόποι που χρησιμοποιούνται συχνά για την επίλυση αυτού του προβλήματος είναι η τοποθέτηση στεγανωτικών μεμβρανών στον πυθμένα των δεξαμενών. Οι περισσότερες από τις συμπληρωματικές εργασίες αυτού του είδους χρηματοδοτήθηκαν κατά γενικό κανόνα από εθνικούς πόρους χωρίς κοινοτική συγχρηματοδότηση.

Όσον αφορά τέλος το χρονοδιάγραμμα, θα πρέπει να τονιστεί ότι δενπάρχει ένα γενικό χρονοδιάγραμμα γιάυτά τα έργα και κάθε έργο ακολούθησε τη δική του διαδρομή σύμφωνα με τις προβλέψεις του χρονοδιαγράμματος του τεχνικού του δελτίου που είναι προσαρμοσμένο σε κάθε περίπτωση στην τοπική πραγματικότητα. Για ορισμένες δεξαμενές και φράγματα εξάλλου οι εργασίες αξιοποίησης (δίκτυα άρδευσης και ύδρευσης) πρόκειται να περιληφθούν στην περίοδο προγραμματισμού 2000-2006.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997, ΕΕ L 73 της 14.3.1997.