ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3349/01

υποβολή: Luciana Sbarbati (ELDR) προς το Συμβούλιο

(28 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Enduring Freedom

Ο πόλεμος κατά του Αφγανιστάν, που διεξάγεται από τις ΗΠΑ και τη μεγάλη συμμαχία των κρατών κατά της τρομοκρατίας ως απάντηση στις εγκληματικές ενέργεια της 11ης παρελθόντος Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον, φαίνεται να έχει επιτύχει σημαντικούς στόχους.

Επιφανή όργανα του Τύπου παρουσιάζουν αυτές τις μέρες ως επικείμενο και αναπότρεπτο γεγονός μια στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράκ, μιας χώρας που έχει ήδη σκληρά δοκιμασθεί από τον αποκλεισμό και την προηγούμενη σύγκρουση και στην οποία πεθαίνουν κάθε μέρα χιλιάδες παιδιά λόγω έλλειψης τροφής και φαρμάκων.

Η σταθερή εκ μέρους μας καταδίκη κάθε μορφής τρομοκρατίας συνοδεύεται από τη συνείδηση ότι είναι ανάγκη να φτάσουμε ως το τέρμα της μάχης αυτής για την εκρίζωση του τυφλού και βάρβαρου φανατισμού. Δεν αρκεί όμως μόνη η στρατιωτική απάντηση χωρίς τη δράση της διπλωματίας και τωνπηρεσιών πληροφοριών.

Μπορεί το Συμβούλιο:

- να ανακοινώσει ποιες συγκεκριμένες δράσεις σκοπεύει να αναλάβει, προκειμένου να εμποδίσει τη διεύρυνση της σύγκρουσης στο Ιράκ και ποια αντίμετρα σκοπεύει να εγκρίνει, ώστε η καταπολέμηση της τρομοκρατίας να μην έχει ως μόνα θύματα άοπλους πληθυσμούς·

- Δεν θεωρεί το Συμβούλιο ότι οφείλει να ενεργήσει αναλαμβάνοντας μια δυναμική και τολμηρή διπλωματική δράση, ώστε να καταστεί δυνατή η άρση του εμπάργκο και για το Ιράκ, όπως συνέβη με το Πακιστάν και την Ινδία, με τον προσδιορισμό κατάλληλων ανταλλαγμάτων στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας·

Απάντηση

(18 Μαρτίου 2002)

To Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Γάνδης επιβεβαίωσε ότι η ΕΕποστηρίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγονται από τις 7 Οκτωβρίου 2001 στο Αφγανιστάν, νομίμως σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και την απόφαση 1368 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Ως σήμερα δενπάρχουν αποδείξεις άμεσης σχέσης μεταξύ των πληγμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου και των ιρακινών αρχών.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λάακεν της 14ης και 15ης Δεκεμβρίου 2001 επιβεβαίωσε την συμπαράταξη της ΕΕ με τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας, που αποσκοπούν στην αποκατάσταση της σταθερότητας στο Αφγανιστάν, βάσει των αποτελεσμάτων της Διάσκεψης της Βόννης και των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ. Αναφερόμενο στην κατάσταση στην οποία ευρίσκονται οι άμαχοι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι οι επείγουσες ανάγκες του λαού των Αφγανών καθιστούν τη συνέχιση της ανθρωπιστικής βοήθειας απολύτως απαραίτητη. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα διαθέσουν από κοινού με άλλους δωρητές, όλη την ανθρωπιστική βοήθεια που χρειάζεται για να καλυφθούν οι ανάγκες των κατοίκων του Αφγανιστάν και των Αφγανών προσφύγων. Η ΕΕ θα βοηθήσει επίσης το λαό του Αφγανιστάν και τους νέους ηγέτες του να επανοικοδομήσουν τη χώρα και προτρέπουν να επιστρέψουν στη δημοκρατία το ταχύτερο δυνατόν.

Όσον αφορά τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Ιράκ, η ΕΕ εξακολουθεί ναποστηρίζει την πλήρη εφαρμογή όλων των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών που αφορούν το Ιράκ. Ειδικότερα, η ΕΕ ζητεί να εφαρμοσθούν όλα τα προβλεπόμενα από τις αποφάσεις 687 και 1284, οι οποίες καθορίζουν τιςποχρεώσεις του Ιράκ σε διαφόρους τομείς, περιλαμβανομένων των όπλων μαζικής καταστροφής, και την οδό προς την αναστολή και άρση των απαγορεύσεων τις οποίες επέβαλε το Συμβούλιο.

Χωρίς αμφιβολία το κλειδί της αναστολής και άρσης των κυρώσεων εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια της ιρακινής κυβέρνησης. Η ΕΕ εκφράζει τη λύπη της για το ότι, λόγω της άρνησης του Ιράκ να ανταποκριθεί στις διεθνείςποχρεώσεις του, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν στο Συμβούλιο να άρει τις απαγορεύσεις που έχουν επιβληθεί σύμφωνα με την απόφαση 687. Η ΕΕ προέτρεψε το Ιράκ να συμμορφωθεί με τιςποχρεώσεις του που προβλέπονται από τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Η ΕΕ εκφράζει έντονη συμπάθεια για τη μοίρα του ιρακινού πληθυσμού, εξακολουθεί δε, να συμβάλλει το μεγαλύτερο μέρος ανθρωπιστικής βοήθειας και αρωγής προς το Ιράκ. Η ΕΕποστηρίζει θερμά τις διεξαγόμενες από το Συμβούλιο Ασφαλείας συσκέψεις που αποσκοπούν στην ανακούφιση του αμάχου πληθυσμού του Ιράκ, στη δεινή θέση όπου βρίσκεται.