ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2855/00

υποβολή: Glyn Ford (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Ευρωπαϊκή οδηγία για την καταπολέμηση των διακρίσεων

Θα μπορούσε η Επιτροπή να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την οδηγία 43/2000/ΕΚ(1) η οποία αποκαλείται Οδηγία της ΕΚ για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φυλετικής ή εθνικής καταγωγής. Η οδηγία αυτή αφορά την αρχή της ίσης μεταχείρισης των ατόμων ανεξάρτητα από τη φυλετική ή εθνική τους καταγωγή και περιλαμβάνει ένα περιοριστικό ορισμό της φυλετικής και εθνικής καταγωγής εξαιρεί την ιθαγένεια ενώ φαίνεται ότι δεν αναφέρεται στο χρώμα.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να παράσχει λεπτομερέστερα και ουσιαστικότερα στοιχεία για την οδηγία αυτή, ειδικότερα όσον αφορά τους λόγους θέσπισης της εν λόγω νομοθεσίας, τα κυριότερα σημεία της και τους βασικούς στόχους της οδηγίας;

Θα μπορούσε επίσης να δηλώσει η Επιτροπή για ποιό λόγο, όταν αναφέρεται στη φυλετική και εθνική καταγωγή, φαίνεται να εξαιρεί την ιθαγένεια (βλ. παράγραφος 13 της εισαγωγής);

(1) ΕΕ C 180 της 19.7.2000, σελ. 22.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Οκτωβρίου 2000)

Η οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 2000 περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής(1) εγκρίθηκα ομόφωνα από το Συμβούλιο στις 29 Ιουνίου 2000 ύστερα από την πρόταση της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999(2). Οι λόγοι για την έκδοση αυτής της οδηγίας διατυπώνονται λεπτομερώς στην αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει την πρόταση. Σε αυτούς περιλαμβάνεται η επιθυμία για καθιέρωση κοινής προστασίας κατά των φυλετικών διακρίσεων, την οποία πρέπει να απολαμβάνουν οι πολίτες σε όλη την Ένωση, και με την οποία ενισχύεται και συμπληρώνεται η προστασία που παρέχεται αυτή τη στιγμή στα κράτη μέλη. Με αυτόν τον τρόπο, η οδηγία θα ενισχύσει τις θεμελιώδεις αρχές στις οποίες έχει οικοδομηθεί η Ένωση ελευθερία, δημοκρατία, σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και το κράτος δικαίου και θα συμβάλει στο να ενισχύσει την οικονομική και κοινωνική συνοχή.

Η οδηγία παρέχει ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας κατά των φυλετικών διακρίσεων, το οποίο θα είναι κοινό σε όλα τα κράτη μέλη. Επίσης καθορίζει τις άμεσες και τις έμμεσες διακρίσεις" παρέχει στα θύματα των διακρίσεων το δικαίωμα για αποκατάσταση μέσω δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας, παράλληλα με τις κατάλληλες κυρώσεις για τα άτομα που ασκούν τις διακρίσεις" μετατοπίζει το βάρος της απόδειξης (στις αστικέςποθέσεις) εφόσον μια εκ πρώτης όψεως περίπτωση διακρίσεων καταγγελθεί από έναν ενάγοντα και γίνει δεκτή από το δικαστήριο ή άλλο όργανο" παρέχει προστασία κατά της παρενόχλησης και των αντιποίνων ύστερα από παράπονα ή καταγγελία" καλύπτει τις διακρίσεις στην απασχόληση και την κατάρτιση, την εκπαίδευση, την κοινωνική προστασία (συμπεριλαμβανομένων της ασφάλισης και τηςγειονομικής περίθαλψης), στα κοινωνικά προνόμια, καθώς και κατά την παροχή αγαθών καιπηρεσιών και την πρόσβαση σε αυτά, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης" απαιτεί από τα κράτη μέλη να παρέχουν πληροφορίες στην επικράτειά τους σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν για την καταπολέμηση των διακρίσεων" απαιτεί από εκείνα τα κράτη μέλη που δεν έχουν ήδη θεσπίσει όργανα για την προώθηση της ίσης μεταχείρισης και την παροχή ανεξάρτητης βοήθειας στα θύματα των διακρίσεων, τη διεξαγωγή ερευνών και μελετών και τη δημοσίευση εκθέσεων και συστάσεων, να το πράξουν. Τα κράτη μέλη έχουν στη διάθεσή τους τρία έτη από την έναρξη ισχύος της οδηγίας προκειμένου να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή της.

Η οδηγία δεν ορίζει τον όρο 'φυλετική ή εθνοτική καταγωγή'. Ωστόσο καθιστά σαφές το γεγονός ότι, κατά την εφαρμογή της, τα κράτη μέλη δενποχρεούνται να καλύψουν με τον όρο αυτό τις διαφορές στη μεταχείριση λόγω ιθαγένειας. Το άρθρο 13 της συνθήκης για την ΕΚ, στο οποίο βασίζεται η οδηγία, δεν κάνει μνεία της ιθαγένειας. Η άνιση μεταχείριση λόγω της ιθαγένειας καλύπτεται ωστόσο ειδικά από το άρθρο 12 και συνεπώς βρίσκεται εκτός του πεδίου του άρθρου 13.

Η Επιτροπή δεν συμφωνεί ότι τα θέματα που αφορούν το χρώμα εξαιρούνται από αυτή την οδηγία. Παρά το γεγονός ότι δεν γίνεται ειδική μνεία στο χρώμα στο άρθρο 13, η Επιτροπή πιστεύει ότι το χρώμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα στον καθορισμό της εθνικής καταγωγής ενός ατόμου και ότι, συνεπώς, οι διακρίσεις λόγω χρώματος είναι αντίθετες με τις απαιτήσεις αυτής της οδηγίας.

(1) ΕΕ L 180 της 19.7.2000.

(2) COM(1999)566 τελικό.