ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3320/01

υποβολή: Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(22 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Αναγνώριση των πτυχίων ιατρικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Γνωρίζετε, ασφαλώς, ότι κατά τα τελευταία έτη οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα όσον αφορά την αναγνώριση ισοτιμίας των πτυχίων ιατρικής που αποκτήθηκαν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας.

Μπορεί η Επιτροπή να απαντήσει στο ακόλουθο ερώτημα· Είναι δυνατόν έναςπήκοος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτοχος πτυχίου ιατρικής από χώρα της Ανατολικής Ευρώπης (Πολωνία, Ρωσία), ο οποίος διαθέτει το Πιστοποιητικό Ισοτιμίας πανεπιστημιακών προσόντων που έχει θεσπίσει το Υπουργείο Παιδείας ενός κράτους μέλους, να έχει αυτόματη αναγνώριση των πανεπιστημιακών προσόντων στα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Δεκεμβρίου 2001)

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ήδη εξετάσει σε διάφορες περιπτώσεις το ζήτημα των διπλωμάτων που απονέμονται εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου σε πολίτες των κρατών μελών. Αφορά ιδιαίτερα τους κατόχους διπλωμάτων των αποκαλούμενων τομεακών οδηγιών, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας περί ιατρών, της οδηγίας 93/16/EOK του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους(1).

Στην απόφασή του Haim Ι το Δικαστήριο ανέφερε [] ότι η αναγνώριση από ένα κράτος μέλος των τυπικών προσόντων που απονεμήθηκαν από κράτη μη μέλη, ακόμα κι αν έχουν αναγνωριστεί ως ισοδύναμα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, δεν δεσμεύει τα άλλα κράτη μέλη.(2) Εντούτοις, το κράτος μέλοςποδοχής είναιποχρεωμένο για να εξετάσει εάν [] η εμπειρία που έχει ήδη αποκτήσει ο ενδιαφερόμενος [] σε ένα άλλο κράτος μέλος, αντιστοιχεί σε εκείνη που απαιτείται.

Σε πρόσφατη απόφασή του το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να διευκρινίσει περαιτέρω τιςποχρεώσεις του κράτους μέλουςποδοχής στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ. Στηνπόθεση Hocsman(3) αναφέρεται, ότι το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ (σημερινό άρθρο 43 μετά την τροποποίηση) πρέπει να ερμηνευθεί ότι σημαίνει ότι όταν [] rppochmro in a situation not regulated by a directive on mutual recognition of

diplomas,κοινοτικόςπήκοοςποβάλλει αίτηση για να του χορηγηθεί άδεια άσκησης επαγγέλματος — η πρόσβαση στο οποίο εξαρτάται, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, από την κατοχή διπλώματος ή επαγγελματικού τίτλου, ή από τη συμπλήρωση περιόδων πρακτικής εμπειρίας — οι αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους πρέπει να συνεκτιμήσουν όλα τα διπλώματα, τα πιστοποιητικά και κάθε αποδεικτικό στοιχείο των τυπικών προσόντων και της σχετικής εμπειρίας του ενδιαφερομένου, συγκρίνοντας τις ειδικές γνώσεις και ικανότητες που πιστοποιούνται από τα εν λόγω διπλώματα και την εμπειρία αυτή με τις γνώσεις και τους τίτλους σπουδών που απαιτούνται από τους εθνικούς κανόνες.

Με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2001 που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτούπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού(4), η οποία πρέπει να εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη έως την 1η Ιανουαρίου 2003, το άρθρο 42γ εισήχθη στην οδηγία 93/16/ΕΚ. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει ότι τα κράτη μέλη εξετάζουν τα διπλώματα, τα πιστοποιητικά και τους άλλους τίτλους στον τομέα που καλύπτεται από την οδηγία αυτή, που ο ενδιαφερόμενος απέκτησε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον τα εν λόγω διπλώματα, τα πιστοποιητικά ή οι άλλοι τίτλοι έχουν αναγνωρισθεί σε άλλο κράτος μέλος, καθώς και την εκπαίδευση και/ή την επαγγελματική πείρα που απέκτησε ο ενδιαφερόμενος σε άλλο κράτος μέλος. Το κράτος μέλος πρέπει να εκδώσει την απόφασή του εντός τριών μηνών από τηνποβολή του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου. Επιπλέον, το κράτος μέλοςποδοχής είναιποχρεωμένο για αιτιολογήσει δεόντως την απόφασή του και ο αιτών έχει δικαίωμα προσφυγής σε δικαστήριο βάσει του εσωτερικού δικαίου. Κατοχυρώνοντας τιςποχρεώσεις αυτές άμεσα στην οδηγία, ο κοινοτικός νομοθέτης συνέβαλε σημαντικά στη νομική βεβαιότητα όσον αφορά τις περιπτώσεις που περιγράφει ο αξιότιμος βουλευτής.

(1) ΕΕ L 165 της 7.7.1993.

(2) Υπόθεση C-319/92 ΕΔ (HAIM I).

(3) Υπόθεση C-238/98 ΕΔ (Hocsman).

(4) ΕΕ L 206 της 31.7.2001.