ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0057/01

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Επανεξέταση παράνομης επιχορήγησης της χαλυβουργίας

1. Το 1993 το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας έδωσε στην χαλυβουργία Georgmarienhtte (πρώην Klckner, τώρα Georgsmarienhtte GmbH) περισσότερα από 80 εκατ. μάρκα Γερμανίας. Η πληρωμή αυτή χαρακτηρίστηκε από την ΕΕ ως παράνομη. Στις αρχές του 2000 η ομόσπονδη κυβέρνηση της Κάτω Σαξονίας ανακοίνωσε ότι η χαλυβουργία επέστρεψε 46 εκατ. Μάρκα συμπεριλαμβανομένων τόκων.

α) Μπορεί η ΕΕ να επιβεβαιώσει ότι το ποσό των 46 εκατ. Μάρκων επεστράφη στις αρχές του 2000 από τη χαλυβουργία στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας;

β) Αληθεύει ότι η ΕΕ χαρακτήρισε τοπόλοιπο του πληρωθέντος ποσού ως παράνομο;

2. Παράλληλα με την επιχορήγηση από το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας η επαρχία Osnabrck και η πόλη Georgsmarienhtte αγόρασαν από τη χαλυβουργία οικόπεδα σεπέρμετραψηλές τιμές (περίπου 20 εκατ. Μάρκα). Κατά την περαιτέρω εκμετάλλευση των εκτάσεων καθίσταται σαφές ότι και στους δύο φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης απομένουν σημαντικά ελλείμματα, τα οποίαπολογίζονται εκ των προτέρων ως σιωπηρές επιχορηγήσεις. Συμπεριέλαβε η ΕΕ αυτές τις αγοραπωλησίες οικοπέδων στην εξέταση της παράνομης επιχορήγησης;

3. Μεταξύ της χαλυβουργίας και της επαρχίας Osnabrck ή μεταξύ της επιχείρησης συγκοινωνιών VLO που ανήκει σ' αυτήν, πωλήθηκε και αγοράσθηκε επανειλημμένα η αποκαλούμενη σιδηροδρομική γραμμή Httenbahn κάθε φορά με σημαντικό κέρδος για τη χαλυβουργία. Οι συναλλαγές αυτές συμπεριελήφθησαν από την ΕΕ στην επανεξέταση παράνομων επιχορηγήσεων;

4. Προτίθεται η ΕΕ, στο βαθμό που δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη, να εξετάσει στοιχεία από αυτήν την ερώτηση και ενδεχομένως να κινήσει τις αναγκαίες διαδικασίες; Προτίθεται η ΕΕ να ενημερώσει ενδεχομένως το βουλευτικό γραφείο Breyer για τέτοιες διαδικασίες;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Μαρτίου 2001)

1. Μετά τη διαδικασία που κινήθηκε το Νοέμβριο του 1993(1), σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της απόφασης της Επιτροπής αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ της 27ης Νοεμβρίου 1991 που θεσπίζει κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα(2), χορηγήθηκαν 15 243 εκατ. DEM ως ενίσχυση στη Georgsmarinhtte GmbH (GMH) με απόφαση της Επιτροπής αριθ. 95/437/ΕΚΑΧ της 1ης Φεβρουαρίου 1995(3).

Στις 15 Ιουλίου 1997 η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 της απόφασης αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της 18ης Δεκεμβρίου 1996, που αφορά τη θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα(4) σχετικά με την ενίσχυση των 61,64 εκατ. DEM που κατέβαλε το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας στην πόλη Georgsmarienhtte.

Η Επιτροπή, με την απόφασή της της 29ης Ιουλίου του 1998 έκρινε ότι η ενίσχυση ήταν ασυμβίβαστη με την Συνθήκη ΕΚΑΧ και την κοινή αγορά(5).

Στις 3 Νοεμβρίου του 1998 η εταιρία Georgsmarienhtte Holding GmbH έκανε προσφυγή κατά της απόφασης στο Πρωτοδικείο της Κοινότητας (T-181/98). Ηπόθεση εκκρεμεί ακόμη.

Βάσει του άρθρου 2 της απόφασης η Γερμανία ήτανποχρεωμένη να ανακτήσει την ενίσχυση μαζί με τους τόκους. Το ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να επιστραφεί μειώθηκε από 24 496 εκατ. DEM σε 37 144 εκατ. DEM επειδή ακυρώθηκε η πώληση του οικοπέδου Westerkamp.

Τον Ιανουάριο του 2000 η Γερμανική Κυβέρνηση έστειλε στην Επιτροπή πληροφορίες από τις οποίες προέκυπτε ότι η GMH είχε επιστρέψει ενίσχυση ύψους 46 εκατ. DEM, συμπεριλαμβανομένων των τόκων στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας. Στις 8 Μαΐου του 2000 έστειλε στην Επιτροπή συμπληρωματικές πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες είχε ακυρωθεί η πώληση του οικοπέδου Westerkamp.

Βάσει των προαναφερθέντων η Επιτροπή μπορεί να επιβεβαιώσει ότι η ενίσχυση που θεωρήθηκε ασυμβίβαστη επεστράφη από την εταιρία Georgsmarienhtte Holding GmbH στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας. Καμμία άλλη ενίσχυση στην Georgsmarienhtte δεν έχει κριθεί παράνομη με την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 1998.

2. Όπως αναφέρεται στην απόφαση της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου του 1998, η GMH πούλησε στην Niederschsische Landesentwicklungsgesellschaft mbH (NILEG) τον Φεβρουάριο του 1994 διάφορα οικόπεδα ύψους 14,5 εκατ. DEM. Η πώληση, ως μέρος της συναλλαγής, του οικοπέδου Westerkamp σε τιμή κατώτερη του κόστους ύψους 24 496 εκατ. DEM κρίθηκε παράνομη ενίσχυση που δεν ήταν συμβιβάσιμη ούτε με τη Συνθήκη ΕΚΑΧ ούτε με την κοινή αγορά (απάντηση στην ερώτηση αριθ. 1).

Άλλες συναλλαγές εκτάσεων μεταξύ της επαρχίας Osnabrck, της πόλης Georgsmarienhtte και της χαλυβουργίας GMH δεν περιλαμβάνονται στην εξέταση της ενίσχυσης από την Επιτροπή.

3. Οι γερμανικές αρχές δεν έχουν ακόμη κοινοποιήσει στην Επιτροπή οιαδήποτε επανειλημμένη πώληση, μεταξύ της επαρχίας Osnabrck ή της μεταφορικής εταιρίας VLO και της Georgsmarienhtte, της σιδηροδρομικής γραμμής Httenbahn με κέρδος για τη χαλυβουργία.

4. Η Επιτροπή θα ρωτήσει τη γερμανική κυβέρνηση για περαιτέρω πληροφορίες γι' αυτές τις πωλήσεις εκτάσεων. Εάν η αξιολόγηση των πληροφοριών αποδείξει ότι απαιτείται να κινηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 5 της απόφασης 2496/96/ΕΚΑΧ σχετικά με τη θέση των κοινοτικών κανόνων για κρατική βοήθεια στη χαλυβουργία, η Επιτροπή θα κινήσει τη διαδικασία αυτή.

Στην περίπτωση αυτή, η κίνηση της διαδικασίας θα ανακοινωθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Κοινοτήτων.

(1) ΕΕ C 71 της 9.3.1994.

(2) ΕΕ L 362 της 31.12.1991.

(3) ΕΕ L 257 της 27.10.1995.

(4) ΕΕ L 338 της 28.12.1996.

(5) ΕΕ L 83 της 27.3.1999.