ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0041/99

υποβολή: Philippe De Coene (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Διαθεσιμότητα φαρμάκων για άλογα

Σύμφωνα με την ισχύουσα σήμερα νομοθεσία της ΕΕ, τα άλογα θεωρούνται ως ζώα κρεατοπαραγωγής. Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις για την νόμιμη χορήγηση φαρμάκων σε περίπτωση ασθένειας των ζώων αυτών.

Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι, προς το συμφέρον της καλής διαβίωσης των ζώων αυτών, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των αλόγων για την παραγωγή τροφίμων και των αλόγων τα οποία εκτρέφονται για άλλους σκοπούς;

Πώς αντιμετωπίζει η Επιτροπή την πρόταση να τροποποιήσει όλη τη σχετική νομοθεσία υπό την έννοια αυτή, δεδομένου ότι μόνον τότε θα είναι δυνατόν να χορηγούν οι κτηνίατροι στα άλογα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία έχουν εγκριθεί για να χρησιμοποιούνται σε κατοικίδια ζώα και ανθρώπους.

Aπάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 Απριλίου 1999)

Η Επιτροπή γνωρίζει καλά αυτό το ιδιαίτερα πολύπλοκο πρόβλημα και καταβάλλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να ανεύρει λύσεις για την διάθεση κτηνιατρικών φαρμάκων. Ωστόσο, η Επιτροπή πρέπει να λάβει υπόψη της πτυχές της προστασίας της υγείας του καταναλωτή καθώς και πτυχές της προστασίας της υγείας των ζώων και των καλυτέρων συνθηκών ζωής των. Στο βαθμό αυτό, προβλήματα δεν υφίστανται μόνον για την μεταχείριση των αλόγων αλλά αφορούν επίσης και "ελάσσονα είδη" όπως ψάρια, κουνέλια, αίγες και πρόβατα, εκτρεφόμενα θηράματα κτλ. και "ελάσσονες χρήσεις" για σπάνιες κλινικές ενδείξεις.

Σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ, τα άλογα είναι αγροτικά ζώα. Η οδηγία του Συμβουλίου 64/433/ΕΟΚ της 26ης Ιουνίου 1964 για τις συνθήκης υγιεινής του ενδοκοινοτικού εμπορίου νωπού κρέατος(1) εφαρμόζονται και για τα άλογα.

Ενώ στην Κοινότητα η πλειοψηφία των αλόγων εκτρέφεται, καταρχήν, για χρήσεις άλλες από την παραγωγή τροφίμων, ούτε η θανάτωση αλόγων σε ένα ορισμένο στάδιο της ζωής τους ούτε το εμπόριο των ζώων με στόχο την θανάτωσή των αποκλείονται από την κοινοτική νομοθεσία ή τις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών. Λαμβάνοντας υπόψη την μακροβιότητα των αλόγων, τη συχνή αλλαγή ιδιοκτήτου ή, εθνικότητας και τους διάφορους σκοπούς για τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα άλογο στη διάρκεια της καριέρας του, η ενίσχυση γενικής διάκρισης ανάμεσα στα ζώα ως ζώα συντροφιάς και ως ζώα παραγωγής τροφίμων είναι δυσχερής.

Η θανάτωση για ανθρώπινη κατανάλωση θα μπορούσε να αποκλειστεί ή, να επιβραδυνθεί όταν αυτά έχουν υποστεί θεραπεία με ιατρικά προϊόντα τα οποία περιέχουν ουσίες για τις οποίες τα μέγιστα όρια καταλοίπων (ΜΟΚ) δεν έχουν καθοριστεί, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 2377/90 του Συμβουλίου, που θεσπίζει μία κοινοτική διαδικασία για την κατάρτιση των μεγίστων ορίων καταλοίπων των κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊόντων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης(2). Ωστόσο, τα άλογα αυτά θα εντοπίζονται ειδικά και θα καταγράφεται η θεραπεία την οποία υπέστησαν. Η απόφαση της Επιτροπής 93/623/ΕΟΚ(3) θέσπισε το έντυπο ταυτότητας (διαβατήριο) για τα άλογα όταν ταξιδεύουν ανά τον κόσμο. Το διαβατήριο, μαζί με την κατάλληλο πιστοποιητικό, απέδειξαν την εγκυρότητά τους προλαμβάνοντας την εισαγωγή στην Κοινότητα σημαντικών ασθενειών των ίππων.

(1) ΕΕ L 121 της 29.7.1964.

(2) ΕΕ L 224 της 18.8.1990.

(3) ΕΕ L 298 της 3.12.1993.