ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2154/01

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Περιφερειακές Οργανώσεις αλιείας

Στην απάντησή του στην γραπτή μου ερώτηση Ε-1378/01(1), ο Επίτροπος Fischlerπογράμμισε τη σημασία των περιφερειακών οργανώσεων αλιείας (ΠΟΑ), οι οποίες αποτελούν μία από τις βασικές προκλήσεις του μέλλοντος της κοινής αλιευτικής πολιτικής, και ανέφερε ότι. μεταξύ των πρωταρχικών καθηκόντων, περιελαμβάνετο η μεγαλύτερη συμμετοχή της Κοινότητας στις ΠΟΑ, στο πλαίσιο των αποκλειστικών της αρμοδιοτήτων, καθώς επίσης η μεταφορά στο κοινοτικό δίκαιο των συστάσεων που εγκρίθηκαν στα πλαίσια των ΠΟΑ.

Συγχρόνως ο Επίτροπος Fischler ανήγγειλε τη δημιουργία μονάδας επιφορτισμένης με την παρακολούθηση όλων των ΠΟΑ (με εξαίρεση ορισμένες ΠΟΑ που ευρίσκονται στον Νοτιανατολικό Ατλαντικό) καθώς και την αναδιοργάνωση της ΓΔ Αλιείας, ενώ αυτά τα δύο μέτρα πρέπει να ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά στα θέματα που θα προκύψουν και επίσης να προσεγγίζουν με πιο αποτελεσματικό και συνεκτικό τρόπο τη συμμετοχή της Κοινότητας σάυτές τις ΠΟΑ.

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να παράσχει κατάλογο όλων των συστάσεων και άλλων μέτρων που εγκρίθηκαν στα πλαίσια των ΠΟΑ και έχουν μεταφερθεί στο κοινοτικό δίκαιο, καθώς επίσης όλων εκείνων που θα μεταφερθούν σύντομα· Επίσης, θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει ποιες είναι εκείνες που δεν έχουν ακόμη μεταφερθεί και για ποιο λόγο·

Θα μπορούσε να παράσχει η Επιτροπή λεπτομερείς πληροφορίες όσον αφορά τη λειτουργία, την οργάνωση και τη σύνθεση (ανθρώπινοι, τεχνικοί και οικονομικοί πόροι) της επιφορτισμένης με την παρακολούθηση όλων των ΠΟΑ μονάδας· Για ποιο λόγο κάποιες ΠΟΑ που ευρίσκονται στον Νοτιανατολικό Ατλαντικό έχουν αποκλεισθεί από το πεδίο δράσης της, ποιες είναι, συγκεκριμένα οι αποκλεισμένες αυτές ΠΟΑ·

Θα μπορούσε να παράσχει η Επιτροπή λεπτομερείς πληροφορίες όσον αφορά το οργανόγραμμα της ΓΔ αλιείας μετά την ευόδωση της αναδιοργάνωσης·

(1) ΕΕ C 350 E της 11.12.2001.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Σεπτεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή θα μπορούσε πράγματι να χορηγήσει κατάλογο των διαφόρων συστάσεων και των μέτρων διατήρησης που έχουν θεσπιστεί από τις περιφερειακές οργανώσεις εργασίας (ΠΟΑ), αλλά θα ήταν αρκετά δύσκολο να παρουσιαστεί, πάνω στη βάση αυτή, η έκταση της ενσωμάτωσής τους στο κοινοτικό δίκαιο. Επί παραδείγματι,πάρχουν 60 περίπου συστάσεις και μέτρα διατήρησης της οργάνωσης για τη διατήρηση των έμβιων πόρων του Ατλαντικού (CCAMLR), τα οποία έχουνιοθετηθεί από την Επιτροπή, πολλά από τα οποία δεν απαιτούν ενσωμάτωση δεδομένου ότι αναφέρονται σε άδειες ανάληψης ερευνητικών αλιευτικών δραστηριοτήτων σε ορισμένα μέρη, ενώ άλλα θεσπίζουν όρια ή απαγορεύσεις αλιευμάτων μαζί με τεχνικά ή/και μέτρα ελέγχου. Όλα αυτά βρίσκονται στο ίδιο κείμενο. Άλλες ΠΟΑ θεσπίζουν μέτρα με παρόμοιο περίπλοκο περιεχόμενο και σε παρόμοιουςψηλούς αριθμούς. Πολλά από τα μέτρα αυτά διατήρησης αφορούν όρια και απαγορεύσεις αλιευμάτων και ενσωματώνονται στο κοινοτικό δίκαιο κάθε έτος στο πλαίσιο των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και των ποσοστώσεων. Λαμβάνονταςπόψη την πολυπλοκότητα που προκύπτει από το έργο του μεγάλου αριθμού των ΠΟΑ και τις διαφορετικούς μεθόδους εργασίας τους για τη θέσπιση μέτρων διατήρησης, τα μέτρα, εκτός εκείνων που εφαρμόζονται στο πλαίσιο των TAC και ποσοστώσεων, κατατάσσονται συνήθως σε τρεις κατηγορίες με στόχο τη θέση τους σε εφαρμογή: τεχνικά μέτρα, μέτρα ελέγχου και μέτρα θέσπισης συστήματος για την αναγνώριση της προέλευσης των αλιευμάτων σε όλη την βιομηχανική και εμπορική αλυσίδα.

Ρίχνοντας μια ματιά στην συλλογή της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας, είναι δυνατόν να παρατηρήσουμε ότι, σε σχέση με τις ΠΟΑ εκείνες που έχουν θεσπίσει μέτρα σχετικά με τα τρία αυτά θέματα, η Κοινότητα, από την πλευρά της, θέσπισε σχετικούς κανονισμούς ενσωμάτωσης στο κοινοτικό δίκαιο. Υπάρχουν πράγματι κοινοτικοί κανονισμοί εν ισχύ οι οποίοι αφορούν τον έλεγχο της εφαρμογής των μέτρων της NAFO(1), NEAFC(2) και CCAMLR, ενώ η θέσπιση κανονισμού ελέγχου για την αλιεία άκρως μεταναστευτικών ειδών βρίσκεται στο στάδιο της κατάρτισης(3). Οι κοινοτικοί κανονισμοί στον τομέα του ελέγχου θα ενσωματώσουν ενδεχομένως επίσης το έργο που διεξάγεται στο πλαίσιο της ICCAT(4) και IOTC(5), με την ενεργό συμμετοχή της Κοινότητας. Αυτό θα διευκολύνει αναμφίβολα σε μεγάλο βαθμό την εφαρμογή των δύο αυτών συστημάτων ελέγχου μόλις θεσπιστούν από τις εν λόγω οργανώσεις.

Όσον αφορά τους εθνικούς κανονισμούς, τα μέτρα που θεσπίστηκαν από την NAFO, την NEAFC και την CCAMLR έχουν επίσης τεθεί σε εφαρμογή μέσω διαφορετικών νομοθετικών κειμένων. Το ίδιο μπορούμε να πούμε σε σχέση με τα άκρως μεταναστευτικά αποθέματα ιχθύων με την έκδοση, τον ίδιο χρόνο, του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. No 973/2001 της 14ης Μαΐου 2001 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων για τη διατήρηση ορισμένων αποθεμάτων άκρως μεταναστευτικών ειδών(6).

Τέλος, στον τομέα της αναγνώρισης της προέλευσης των αλιευμάτων, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1035/2001 για τη θέσπιση συστήματος τεκμηρίωσης αλιευμάτων για τον Dissostichus spp(7). Επίσης, η Επιτροπή θα παρουσιάσει προσεχώς στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με σύστημα παρακολούθησης του τόνου που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της AIDCP(8).

Ωστόσο, η Επιτροπή πρέπει ακόμη να θεωρήσει ότι η διαδικασία αυτή έχει δυναμικό χαρακτήρα δεδομένου ότι σήμερα η ενσωμάτωση αφορά την ενημέρωση και τη βελτίωση των μέτρων διατήρησης περισσότερο παρά την νομοθετική ρύθμιση νέων τομέων. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίο να επανεξετάσει τους κανονισμούς εφαρμογής των μέτρων CCAMLR, ακόμη και εάν το κείμενο εφαρμογής έχει θεσπιστεί μόνο προ

τριετίας (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 66/98(9)). Κατά συνέπεια, προτίθεται να παρουσιάσει στο Συμβούλιο το επόμενο φθινόπωρο μια κοινή πρόταση δύο σχεδίων κανονισμών, οι οποίοι αφορούν τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή σύμβασης της CCAMLR και τεχνικά μέτρα που εφαρμόζονται στους ίδιους τύπους αλιείας.

Ένας άλλος τομέας, στον οποίο φαίνεται δικαιολογημένη μία ενημέρωση των κοινοτικών κανονισμών, είναι ο τομέας που αφορά την επιθεώρηση και τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της σύμβασης NAFO(10). Ωστόσο, η οργάνωση αυτή προτίθεται να προβεί σε πλήρη επανεξέταση του συστήματος ελέγχου και επιθεώρησής της στο εγγύς μέλλον. Ως εκ τούτου, και χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα αυτή, είναι αναγκαίο να εξεταστεί προσεκτικά εάν θα πρέπει τώρα να κινηθούν διαδικασίες για την ενημέρωση των σχετικών κοινοτικών κανονισμών.

Αναφορικά με την επόμενη ερώτηση που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβούλιο, η αρμόδια ΓΔ για τις περιφερειακές ρυθμίσεις στον τομέα της αλιείας διαθέτει 10 μόνιμουςπαλλήλους και ένα αποσπασμένο εθνικό εμπειρογνώμονα για την κάλυψη των δραστηριοτήτων και των σχετικών φακέλων 11 ΠΟΑ. Εκτός από οργανώσεις, όπως είναι η ICCAT, η NAFO, η CCAMLR, η IATTC(11) και η CFCM(12), οι οποίες παρουσιάζουν έναψηλό επίπεδο δραστηριότητας καθ' όλο το έτος, η εν λόγω μονάδα καλύπτει άλλες οργανώσεις που βρίσκονται στο στάδιο της συγκρότησης (SEAFO(13), WCPOFC(14)), ή ακόμη στο στάδιο της διαπραγμάτευσης (SIOFC(15)). Οι δύοπόλοιπες οργανώσεις, η WECAFC και η CECAF(16) είναι συμβουλευτικές επιτροπές που εξαρτώνται από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), και οι οποίες παρουσιάζουν σχετικά χαμηλό βαθμό δραστηριότητας, αλλά θα πρέπει μεσοπρόθεσμα να καταστούν αυτόνομες οργανώσεις με τον δικό τους προϋπολογισμό και αρμοδιότητες διαχείρισης. Η μονάδα είναι οργανωμένη σε δύο ομάδες οι οποίες είναιπεύθυνες για μια ή περισσότερες οργανώσεις έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η παρακολούθηση των δραστηριοτήτων τους και η παρουσία αντιπροσώπων στις διάφορες συνεδριάσεις, τόσο σε επίπεδο ολομέλειας όσο και σε δευτερεύον επίπεδο.

Οι δύο οργανώσεις Βορειοανατολικούο Ατλαντικού, στις οποίες αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, είναι η NEAFC και η IBSFC(17). Η ευθύνη για την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων τους καθώς επίσης και εκείνων της NASCO(18) ανατέθηκε στην μονάδα που είναιπεύθυνη για τη διαχείριση των αποθεμάτων η οποίαπάγεται στην Διεύθυνση Πολιτική Διατήρησης. Οι μέθοδοι διαχείρισης που εφαρμόζουν για τα αποθέματα για τα οποία είναι αρμόδιες, η ιδιαίτερη θέση που κατέχει η Κοινότητα στις οργανώσεις αυτές ως παράκτιο μέρος, η ειδική συνεργασία και οι μηχανισμοί ανταλλαγών που έχουν καθιερωθεί με τη Νορβηγία, τη Γροιλανδία, τις Νήσους Φερόε και τα κράτη της Βαλτικής καθώς και οι σχέσεις που έχουν καθιερωθεί στο πλαίσιο αυτό μεποψήφιες χώρες ξεχωρίζουν την κοινοτική συμμετοχή στην NEAFC και στην ISBFC από τη συμμετοχή με άλλες ΠΟΑ. Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι για τις διμερείς αλιευτικές συμφωνίες με τη Γροιλανδία αρμόδια είναι η μονάδα B3. Οι στενές σχέσεις μεταξύ της δραστηριότητας και των δύο οργανώσεων και της διαχείρισης των εσωτερικών αλιευτικών πόρων συνηγορούν επίσης για την ανάθεση της αρμοδιότητας σχετικά με την παρακολούθησή τους στην προαναφερόμενη μονάδα.

Όσον αφορά το οργανόγραμμα της ΓΔ Αλιείας και την δήλωση εκτέλεσης αποστολών, τα έγγραφα αυτά δημοσιεύονται και διατίθενται αμέσως μέσω του Διαδικτύου στην σελίδα της Γενικής Διεύθυνσης στην θέση Europa: http://europa.eu.int/comm/dgs/fisheries/index_es.htm

(1) Οργάνωση Αλιείας Βορείου Ατλαντικού.

(2) Επιτροπή Αλιείας Β-Α Ατλαντικού.

(3) Πρόταση για κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται στην αλιεία ορισμένων αποθεμάτων άκρως μεταναστευτικών ψαριών, COM/2000/619 τελικό - ΕΕ C 62 E της 27.2.2001).

(4) Διεθνής Επιτροπή για την Διατήρηση του Τόνου του Ατλαντικού.

(5) Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού.

(6) Κανονισμός της 14 Μαΐου 2001, ΕΕ L 137 της 19.5.2001.

(7) Κανονισμός της 22 Μαΐου 2001, ΕΕ L 145 της 31.5.2001.

(8) Συμφωνία για το Διεθνές Πρόγραμμα Διατήρησης Δελφινιών.

(9) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 66/98 της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης και ελέγχου που εφαρμόζονται στις αλιευτικές δραστηριότητες στον Ατλαντικό και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2113/96 (ΕΕ L 6 της 10.1.1998), όπως τροποποιήθηκε.

(10) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1956/88 της 9ης Ιουνίου 1988, για την θέσπιση διατάξεων για την εφαρμογή του καθεστώτος κοινής διεθνούς επιθεώρησης που θεσπίστηκε από την οργάνωση αλιείας Β-Δ Ατλαντικού (ΕΕ L 175 της 6.7.1988), και κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3069/95 της 21ης Δεκεμβρίου 1995, για τη θέσπιση συστήματος παρατήρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που εφαρμόζεται σε κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται στην περιοχή διακανονισμού της οργάνωσης αλιείας Β-Δ Ατλαντικού (ΕΕ L 329 της 30.12.1995).

(11) Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου.

(12) Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο.

(13) Οργάνωση Αλιείας Νοτιανατολικού Ατλαντικού.

(14) Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού Ωκεανού (η οποία καλείται επίσης διαδικασία MHLC).

(15) Επιτροπή Αλιείας Νότιου Ινδικού Ωκεανού.

(16) Επιτροπή Αλιείας Δυτικού Κεντρικού Ατλαντικού και Επιτροπή Αλιείας Ανατολικού και Κεντρικού Ατλαντικού, αντίστοιχα.

(17) Διεθνής Επιτροπή Αλιείας για τη Βαλτική Θάλασσα.

(18) Οργάνωση Διατήρησης Σολομού Βορείου Ατλαντικού.