ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3031/00

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(26 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Έλλειμμα δυναμικότητας σε ολλανδικά νοσοκομεία και η άρνηση ασφαλιστών να καλύπτουν τις δαπάνες νοσηλείας σε περίπτωση νοσοκομειακής περίθαλψης σε άλλα κράτη μέλη

1. Η Επιτροπή έφερε προσφάτως στη δημοσιότητα το γεγονός ότι η Ολλανδία έχει πολύ χαμηλή απόδοση όσον αφορά τον αριθμό μεταμοσχεύσεων καρδιάς και ήπατος καθώς και τον αριθμό χειρούργων, γυναικολόγων και καρδιολόγων. Γνωρίζει επίσης η Επιτροπή ότι λόγω αυτών των ελλείψεων, οι οποίες οφείλονται τόσο σε παλαιότερες περικοπές πιστώσεωνγειονομικής περίθαλψης όσο και στη σοβαρή μείωση του αριθμού των νοσοκομειακών κλινών, οι λίστες αναμονής για διάφορες ιατρικές επεμβάσεις στα νοσοκομεία της Ολλανδίας (μεταμοσχεύσεις οργάνων, εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς, νόσοι των πνευμόνων, γενική χειρουργική, νευρολογία και στοματολογία) έχουν αυξηθεί τόσο πολύ ώστε πολλοί ασθενείς πηγαίνουν σε άλλα κράτη για μία ιατρική επέμβαση;

2. Συμφωνεί η Επιτροπή ότι κάθε κράτος μέλος της ΕΕ, και κατ' αρχήν και κάθε περιφέρέιά της, θα πρέπει το ίδιο να είναι σε θέση να καλύπτει τις ανάγκες των κατοίκων του σε θέματα νοσοκομειακής περίθαλψης αντί να τους προτρέπει να πάνε σε γειτονικές χώρες λόγω των σχετικών ελλείψεων, και ότι αποτελείποβάθμιση όταν ο αριθμός των κατοίκων που επιζητούν νοσοκομειακή περίθαλψη στο εξωτερικό είναι, μακροπροθέσμως, μεγαλύτερος. λόγω ανεπαρκούς δυναμικότητας, από τη διαθέσιμη συγχρόνως δυναμικότητα για τη θεραπεία ασθενών από το εξωτερικό;

3. Γνωρίζει, επίσης, η Επιτροπή ότι οι ολλανδοί ασφαλιστές, λόγω της ανεπαρκούς δυναμικότητας, αρνούνται να καλύψουν τις δαπάνες νοσηλείας ασθενών στο εξωτερικό ή το πράττουν μόνο σε περίπτωση απρόσμενης εισαγωγής στο νοσοκομείο, και ότι δεν δέχονται το επιχείρημα ότι η θεραπεία ή η επέμβαση αυτή μπορούν να πραγματοποιηθούν καλύτερα ή σημαντικά νωρίτερα στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα να πληρούν τις προϋποθέσεις για μία τέτοια θεραπεία ή επέμβαση μόνον εκείνοι που μπορούν οι ίδιοι να καλύψουν τα σχετικά έξοδα ή εκείνοι που έχουν συνάψει πρόσθετη δαπανηρή ασφάλεια για θεραπεία ή επέμβαση στο εξωτερικό;

4. Έχουν οι ασφαλιστές, στα κράτη μέλη της ΕΕ, την ελευθερία να αρνούνται την κάλυψη των δαπανών θεραπείας ή επέμβασης εκτός του κράτους μέλους διαμονής, ακόμα και στην περίπτωση που, λόγω ανεπαρκούς δυναμικότητας, κάτι τέτοιο μπορεί να πραγματοποιηθεί εγκαίρως μόνο σε ένα άλλο κράτος μέλος;

5. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στην ερώτηση 4, πως σκέπτεται να ενεργήσει η Επιτροπή για να ενισχυθεί η θέση των ασθενών όσον αφορά την κάλυψη των δαπανών νοσηλείας σε περίπτωση απαραίτητης νοσοκομειακής επέμβασης σε ένα άλλο κράτος μέλος της ΕΕ;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου Εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Νοεμβρίου 2000)

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι ενδέχεται ναπάρχουν κατάλογοι αναμονής για ασθενείς που χρειάζονται ειδική θεραπεία, αλλά δεν έχει στη διάθεσή της ακριβή στοιχεία. Η Επιτροπή αντιλαμβάνεται ότι στις Κάτω Χώρες ψηφίστηκε πρόσφατα η χορήγηση πιστώσεων για τη μείωση του χρόνου αναμονής και ότι συμφωνήθηκε μακροπρόθεσμη στρατηγική για τη διαχείριση των καταλόγων αναμονής.

Σε ό,τι αφορά το δικαίωμα στην επιστροφή των εξόδων ιατρικής περίθαλψης σε άλλο κράτος μέλος, ισχύει -σε κοινοτικό επίπεδο- το άρθρο 22(1)(γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71(1), που συντονίζει τα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, και ρυθμίζει ακριβώς την κατάσταση που προκύπτει όταν ένας ασφαλισμένος σε ένα κράτος μέλος μεταβαίνει επί τούτου σε άλλο κράτος μέλος για να του παρασχεθεί εκεί προγραμματισμένη φροντίδα και ιατρικά προϊόντα, που απαιτούν από τον ενδιαφερόμενο να έχει λάβει προηγούμενη έγκριση από το ασφαλιστικό ταμείο ασθένειας όπου είναι εγγεγραμμένος ώστε να μπορεί να επωφεληθεί από την επιστροφή των ιατρικών εξόδων.

Στην προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 22, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 προβλέπει ότι η εν λόγω έγκριση δεν δύναται να μη δοθεί εφόσον η σχετική θεραπεία περιλαμβάνεται στις παροχές που προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο ενδιαφερόμενος, και εφόσον η θεραπεία αυτή δεν δύναται να του παρασχεθεί μέσα στα χρονικά όρια που είναι κανονικά αναγκαία για την παροχή της στο κράτος μέλος του τόπου κατοικίας του, εάν ληφθείπόψη η τρέχουσα κατάσταση τηςγείας του και η πιθανή εξέλιξη της ασθένειας.

Κατά συνέπεια, το εν λόγω σύστημα έγκρισης δίνει στα κράτη μέλη μεγάλη ελευθερία για τη χορήγηση ή την απόρριψη της έγκρισης περίθαλψης στο εξωτερικό δεδομένου ότι τα έξοδα βαρύνουν τελικά το κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο αρμόδιος φορέας.

Σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα επιστροφής των ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος χωρίς προηγούμενη έγκριση, το Δικαστήριο αποφάνθηκε, στο πλαίσιο των δύο συνεκδικασθεισώνποθέσεων C-158/96 (Kohll κατά Union des Caisses de Maladie) και C-120/95 (Decker κατά Caisse de Maladie des employs privs), την 28 Οκτωβρίου 1998. Στις εν λόγω αποφάσεις, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η απαίτηση της προηγούμενης έγκρισης για την επιστροφή των εξόδων για γυαλιά και οδοντιατρική φροντίδα δεν συμμορφώνεται με τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας αγαθών και της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών, εφόσον η εν λόγω έγκριση δεν απαιτείται για περιπτώσεις στο εσωτερικό(2).

Το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφανθεί όσον αφορά το δικαίωμα επιστροφής των εξόδων νοσοκομειακής περίθαλψης και καλείται να διευκρινίσει περαιτέρω τη νομολογία του με αφορμή άλλα τρία εκκρεμούντα προδικαστικά ζητήματα(3).

Η Επιτροπή επιθυμεί συν τοις άλλοις να ενημερώσει τον κ. βουλευτή ότι ορισμένα σχέδια συνεργατικήςγειονομικής περίθαλψης με τη στήριξη της Επιτροπής -συμπεριλαμβανομένων πολλών στα οποία συμμετέχουν οι Κάτω Χώρες- προωθούν δυναμικά τη διασυνοριακήγειονομική περίθαλψη στις παραμεθόριες περιοχές, καθώς η φροντίδα που παρέχεται από ιδρύματα στο εξωτερικό μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερο τους ασθενείς από άποψη απόστασης και χρόνου μετάβασης. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, φαίνεται ότι οι διασυνοριακές ροές, ακόμα και στις εν λόγω παραμεθόριες περιοχές, είναι πολύ μικρές και ανέρχονται σε πολύ λιγότερο από το 1 % της συνολικής αξίας των δαπανών τωνγειονομικώνπηρεσιών.

(1) Τελευταία ενοποιημένη έκδοση: Κανονισμός (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 για τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 ΕΕ L 28 της 30.10.1997.

(2) Συλλογή 1998, σελίδες I-1831 και I-1931.

(3) Υποθέσεις C-368/98 (Vanbraekel e.a.v./Alliance nationale des mutualits chrtiennes" C-157/99 (Smits/Peerbooms) και C-385/98 (Muller/Van Riet).