ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0070/97 υποβολή: Josι Barros Moura (PSE) προς την Επιτροπή (24 Iανουαρίου 1997)

Θέμα: Χώρες δικαιούχες της ΚΑΠ και της πολιτικής Ε& Α

Η πρώτη έκθεση για τη συνοχή (COM(96)542 τελικό) διαβεβαιώνει, τελείως απροσδόκητα και σε αντίθεση με τα πραγματικά γεγονότα, ότι οι χώρες της συνοχής ήταν οι κυριότεροι δικαιούχοι της ΚΑΠ και της πολιτικής έρευνας και ανάπτυξης (σελ. 87). Πώς δικαιολογεί η Επιτροπή μια τέτοια διαβιβαίωση, η οποία υποβαθμίζει τους στόχους της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και ιδιαίτερα των διαρθρωτικών ταμείων;

Απάντηση της κ. Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (7 Μαρτίου 1997)

Το σημείο εκκίνησης της ανάλυσης της Επιτροπής στην έκθεση συνοχής για το θέμα της πολιτικής της Κοινότητας στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης (Ε& A) και της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) είναι η αναγνώριση ότι κάθε μία από τις πολιτικές αυτές έχει διαφορετικούς στόχους. Και οι δύο έχουν ως κύριους στόχους τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας ενώ η ΚΑΠ έχει ειδικούς στόχους που ορίζονται στο άρθρο 39 της Συνθήκης ΕΚ. Συγχρόνως, ακολουθώντας τους στόχους αυτούς και οι δύο πολιτικές έχουν διαφορετική επίπτωση στις περιφέρειες και στις κοινωνικές ομάδες. Στην έκθεση συνοχής, παρόλο που αναγνωρίζεται ότι η συνοχή δεν είναι ο κύριος στόχος των εν λόγω πολιτικών, έγινε προσπάθεια να αναλυθεί η εν λόγωεπίπτωση.

Η έκθεση παραθέτει με αντικειμενικό τρόπο τα αποτελέσματα της εξωτερικής έρευνας όσον αφορά τις περιφερειακές επιπτώσεις της ΚΑΠ. Η έρευνα αυτή διαβεβαιώνει ότι η ΚΑΠ γενικώς είχε θετικό αντίκτυπο στις πιο φτωχές αγροτικές περιοχές της Κοινότητας. Η ΚΑΠ ωφέλησε κυρίως τα φτωχότερα κράτη μέλη με εξαίρεση την Πορτογαλία αν και η κατάσταση της χώρας αυτής έχει βελτιωθεί από τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ το 1992. Όσον αφορά την πολιτική Ε& A στην έκθεση αναφέρεται ότι οι κοινοτικοί πόροι τείνουν να συγκεντρώνονται σε απόλυτους όρους σε συμβάσεις με τα κύρια κέντρα εξαιρετικών επιδόσεων που βρίσκονται στα πιο πλούσια κράτη μέλη. Συγχρόνως, η κοινοτική πολιτική Ε& Α συνέβαλε στη συνοχή λόγω του γεγονότος ότι οι δαπάνες είναι υψηλότερες στα φτωχότερα κράτη μέλη και στις περιφέρειες αν συγκριθούν με το μέγεθος του τομέα έρευνας και ανάπτυξης, γεγονός που συμβάλλει στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους έρευνας.

Στα συμπεράσματα της έκθεσης συνοχής, η Επιτροπή προτείνει βελτιώσεις τόσον όσον αφορά την πολιτική Ε& A όσο και την ΚΑΠ. Η Επιτροπή διαβεβαιώνει την πρόθεσή της να συνεχίσει τη διαδικασία που άρχισε με τις μεταρρυθμίσεις της ΚΑΠ το 1992, κυρίως αντιμετωπίζοντας το θέμα της ενίσχυσης στις αγροτικές περιοχές με πιο ολοκληρωμένο τρόπο και δίνοντας έμφαση στα περιβαλλοντικά και στα κοινωνικά θέματα.

Όσον αφορά την πολιτική Ε& A, η Επιτροπή προτείνει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις προσπάθειες που στοχεύουν στη διάδοση των αποτελεσμάτων της έρευνας σε όλη την Κοινότητα και να τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα έρευνας που να λαμβάνει περισσότερο υπόψη του τα πλεονεκτήματα των μειονεκτικών περιφερειών. Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να δημοσιεύσει κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους ανακοίνωση για τον τρόπο με τον οποίο κατά τη γνώμη της η πολιτική στον τομέα αυτό μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικότερα στη συνοχή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1335/97 υποβολή: Carlos Robles Piquer (PPE) προς την Επιτροπή (21 Απριλίου 1997)

Θέμα: Ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια υπέρ της Κούβας

Θα παρακαλούσα να δοθούν περαιτέρω διευκρινίσεις, όσον αφορά τη γραπτή ερώτηση Ε-2469/96 ((ΕΕ C 60 της 26.2.1997, σελ. 88.)), της κ. Maij-Weggen, στά εξής σημεία:

1. Αξία (σε Ecu) της αναπτυξιακής και της ανθρωπιστικής βοήθειας που χορηγήθηκε στην Κούβα το 1996, καθώς και οι σχετικές προβλέψεις για το τρέχον έτος.

2. Νομική βάση στην οποία στηρίζονται η ανθρωπιστική βοήθεια (η οποία, κατά τα φαινόμενα, παραδίδεται στην κυβέρνηση της Κούβας) και η αναπτυξιακή βοήθεια (που είναι πολύ μικρότερη και χορηγείται στις ευρωπαϊκές ΜΚΟ).

3. Κατάλογος των αποδεκτών της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας, το 1995 και το 1996, αναφέροντας το ποσόν που χορηγήθηκε, το έργο για το οποίο προοριζόταν και την επιβεβαίωση της δαπάνης.

Απάντηση του κ.Marin εξ ονόματος της Επιτροπής (26 Μαΐου 1997)

1. Το 1996, η βοήθεια που χορηγείται από την Επιτροπή στα πλέον ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού της Κούβας, έφθασε τα 8,6 εκατ. ECU. Όσον αφορά την επισιτιστική βοήθεια, καμμιά ενέργεια δεν χρηματοδοτήθηκε από τον προϋπολογισμό του 1996 και οι ενέργειες που εκτελέστηκαν το 1996, προέρχονταν από δεσμεύσεις που πραγματοποιήθηκαν βάσει του προϋπολογισμού του προηγούμενου έτους.

Η συνεργασία με τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) οδήγησε στη δέσμευση πόρων μέχρι του ποσού των 1,2 εκατ.ECU Όσον αφορά την οικονομική συνεργασία, έφθασε το 1996 στα 3,7 εκατ. ECU. Το 1997 και έχοντας υπόψη την κοινή θέση που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο στις 2 Δεκεμβρίου 1996, μπορεί να αναμένεται ότι η συνεργασία με την Κούβα τοποθετείται σε επίπεδο συνολικά ανάλογο με εκείνο του 1996.

2. Οι νομικές βάσεις που στηρίζουν αυτές τις ενέργειες συνεργασίας είναι οι ακόλουθες:

- κανονισμός (EΚ) αριθ. 1257/96 ((ΕΕ L 163, της 2.7.1996 )) του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1996 για την ανθρωπιστική βοήθεια. Σχετικά με το θέμα αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ανθρωπιστική βοήθεια που δόθηκε στον πληθυσμό της Κούβας, χορηγήθηκε απευθείας στους δικαιούχους μέσω ευρωπαϊκών ΜΚΟ που αναλαμβάνουν την αγορά, τη μεταφορά καθώς και τη διανομή εμπορευμάτων. Οι ενέργειες αυτές πραγματοποιούνται υπό τον έλεγχο του γραφείου σύνδεσης της Επιτροπής στην Αβάνα, που φροντίζει για τον συντονισμό και την παρακολούθησή τους 7

- κανονισμός (EΚ) αριθ. 1292/96 ((ΕΕ L 166, της 5.7.1996 )) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1996, όσον αφορά την επισιτιστική βοήθεια 7

- απόφαση της Επιτροπής για τους γενικούς όρους για τη συγχρηματοδότηση ενεργειών που πραγματοποιούνται στις αναπτυσσόμενες χώρες από ΜΚΟ της Κοινότητας 7

- κανονισμός (EΚ) αριθ. 443/92 ((ΕΕ L 52, της 27.2.1992 )) του Συμβουλίου για την οικονομική και τεχνική βοήθεια και την οικονομική συνεργασία με τις αναπτυσσόμενες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας.

3. Η Επιτροπή είναι στη διάθεση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου για να παράσχει τις λεπτομέρειες των πληροφοριών που ζητάει.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0341/97 υποβολή: Josι Garcνa-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή (13 Φεβρουαρίου 1997)

Θέμα: ΚΟΑ στον τομέα του ελαιολάδου: δαπάνες για μέτρα αποθεματοποίησης στη Γαλλία

Στην ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με το οικονομικό έτος 1995 οι συνολικές δαπάνες του Τμήματος Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ για το ελαιόλαδο στο γενικό προϋπολογισμό για το 1996 ανέρχονται σε 1.781 εκατ. Ecu. Παρόλο που το ποσό αυτό κινείται στο πλαίσιο των δαπανών μεταξύ 1991 και 1993, διαπιστώνεται ότι το επίπεδο δαπανών του 1995 ήταν πολύ κατώτερο και δεν υπερέβη τα 812,5 εκατ. Ecu.

Από τις δαπάνες αυτές, το ποσό για τα μέτρα αποθεματοποίησης κατά το 1995 ήταν αρνητικό, υπολογιζόμενο σε - 94,9 εκατ. Ecu.

Ποιο είναι το συνολικό ύψος της πραγματοποιηθείσας δαπάνης για μέτρα αποθεματοποίησης του ελαιολάδου στη Γαλλία;

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-0320/97, E-0321/97, E-0322/97, E-0323/97, E-0324/97, E-0325/97, E-0326/97, E-0327/97, E-0328/97, E-0329/97, E-0330/97, E-0331/97, E-0332/97, E-0333/97, E-0334/97, E-0335/97, E-0336/97, E-0337/97, E-0338/97, E-0339/97, E-0340/97, E-0341/97, E-0342/97, E-0343/97 και E-0344/97 (6 Μαρτίου 1997)

Οι δαπάνες που έχουν ζητηθεί από ο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου εμφαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Η συνολική κοινοτική δαπάνη που αφορά τους προϋπολογισμούς 1995 και 1996 ανήλθε αντιστοίχως σε 812,5 και 207,7 εκατ. ECU. Η διαφορά με τα σύνολα που παρατίθενται στον πίνακα οφείλεται κυρίως στις πληρωμές που αφορούν τις ενέργειες προώθησης του ελαιόλαδου. Το ποσό του προϋπολογισμού 1995 είναι κατά πολύ κατώτερο από αυτό του 1996 (και 1994), στη συνέχεια της απόφασης που ελήφθη στο πλαίσιο της δέσμης τιμών 1994/1995 να μετατεθεί η ημερομηνία πληρωμής. Πράγματι, ο προϋπολογισμός 1995 δεν προέβλεπε πληρωμές βάσει της περιόδου 1994/1995, αλλά μόνο υπόλοιπα της περιόδου 1993/1994.

(σε εκατ. ECU)

>TABLE>
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1477/97 υποβολή: Christoph Konrad (PPE) προς την Επιτροπή (23 Απριλίου 1997)

Θέμα: Στόλος αυτοκινήτων προς χρήση των μελών της Επιτροπής - Πραγματοποίηση αναλύσεως κινδύνων

Στην απάντηση που δόθηκε στην γραπτή ερώτηση Ρ-0573/97 ((ΕΕ C 217, 17.7.1997, 213.)) μπορεί η Επιτροπή να απαντήσει:

1. Ποιός πραγματοποιεί την ανάλυση κινδύνων με βάση τα στοιχεία που προσκομίζουν τα κράτη μέλη προκειμένου να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα σε οχήματα και κατοικίες ώστε να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των μελών της Επιτροπής;

2. Στην ανάλυση αυτή προβαίνει μια υπηρεσία του κράτους μέλους ή ένα θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής (15 Μαΐου 1997)

1. Η Επιτροπή αναλύει τους κινδύνους, σε συνεργασία με τις αρχές των κρατών μελών, και εξάγει τα δικά της συμπεράσματα.

2. Η Επιτροπή ανέθεσε στο Γραφείο Ασφαλείας της να προβεί σε αξιολόγηση των κινδύνων που αφορούν κάθε Επίτροπο, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τις αρχές ασφαλείας και αστυνομίας των κρατών μελών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0558/97 υποβολή: John McCartin (PPE) προς την Επιτροπή (24 Φεβρουαρίου 1997)

Θέμα: Επιτελική ομάδα για τις αλιευτικές δραστηριότητες

Μπορεί η Επιτροπή να μας πει τι πρόοδος έχει επιτευχθεί όσον αφορά τη σύσταση της επιτελικής ομάδας στο εσωτερικό της ΓΔXIV την οποία ανέλαβε την υποχρέωση να δημιουργήσει η Επίτροπος κ. Bonino, τι αρμοδιότητες της έχουν εκχωρηθεί και εάν θα λειτουργήσει εντός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Μαΐου 1997)

Η Επιτροπή έχει ήδη αρχίσει να μελετά την αναθεώρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής για το έτος 2002.

Η Επιτροπή προτίθεται να συστήσει ομάδα εργασίας στην οποία θα συμμετέχουν όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται στη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών οργάνων, των εθνικών και περιφερειακών διοικήσεων, της αλιευτικής βιομηχανίας, της μεταποιητικής βιομηχανίας, των καταναλωτών και των φορέων που ασχολούνται με την προστασία του περιβάλλοντος.

Κατά τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή στοχεύει να εξασφαλίσει την ευρύτερη δυνατή διαβούλευση όλων των τομέων που άπτονται της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Η ομάδα εργασίας θα επιχειρήσει να οργανώσει έναν διάλογο ανοικτό και ο οποίος θα ξεκινά από τη βάση, με τη βοήθεια ερωτηματολογίου που θα υποβληθεί στους κοινωνικοοικονομικούς φορείς, το οποίο θα διανεμηθεί από την Επιτροπή, και τα συμπεράσματα και οι προτάσεις θα τεθούν στη διάθεση όλων όσων εμπλέκονται με την αναθεώρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Κατά τον τρόπο αυτό η ομάδα εργασίας θα παράσχει στην Επιτροπή όλα τα απαραίτητα στοιχεία πριν από την διατύπωση οποιασδήποτε επίσημης πρότασης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0946/97 υποβολή: Leonie van Bladel (UPE) προς το Συμβούλιο (17 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Μέση Ανατολή

Ποιές πρωτοβουλίες λαμβάνει το Συμβούλιο στο πλαίσιο της ειρηνευτικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή και του «κριτικού διαλόγου» με το Ιράν, όσον αφορά τη δήλωση των μουλλάδων που έγινε στις αρχές Ιανουαρίου 1997 στο μεγάλο τέμενος της Τεχεράνης σχετικά με την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ: «Οι σιωνιστές νόμισαν ότι μπορουν να βγάλουν στεναγμό ανακούφισης αλλά αργότερα αντιλήφθησαν ότι η σημαία του Ισλάμ κυμάτιζε σε ένα άλλο μέρος του κόσμου. Και χάρις στην ευλογία αυτής της σημαίας και στο νόμο του Ισλάμ, στην πίστη αυτών των ανθρώπων στο Κοράνιο και στις εντολές του, οι άνθρωποι δεν φοβούνται τις υπερδυνάμεις και την παγκόσμια αλαζονεία αλλά ενώνουν τη φωνή τους στην απαίτησή τους να φύγει από την Παλαιστίνη το σφετεριστικό σιωνιστικό καθεστώς».

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις Ε-0946/97 και Ε-0948/97 (1 Ιουλλίου 1997)

1. Η Ευρωπαϊκή Ενωση συνέχισε τον κριτικό της διάλογο με το Ιράν σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου τ 1992. Στόχος του κριτικού της διαλόγου με το Ιράν ήταν να το ενθαρρύνει να διαδραμματίσει έναν θετικότερο και περισσότερο εποικοδομητικό ρόλο στην περιοχή.

2. Μετά τα πορίσματα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο Βερολίνο σχετικά με την αποκαλούμενη «υπόθεση Μύκονος», η Προεδρία προέβη στις 10 Απριλίου 1997 σε δήλωση εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την οποία καταδίκαζε την ανάμιξη των ιρανικών αρχών.

3. Κατά τη σύνοδό του στο Λουξεμβούργο στις 29/30 Απριλίου 1997, το Συμβούλιο πραγματοποίησε διεξοδική συζήτηση για τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης με το Ιράν. Συμφώνησε στη λήψη οριισμένων μέτρων έναντι του Ιράν και αποφάσισε να θέσει τις σχέσεις με το Ιράν υπό στενή επιτήρηση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1307/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1997)

Θέμα: Ασφάλεια για τα αλιευτικά σκάφη

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 24 μέτρων» (έγγρ. COM(96)255 τελ. - 96/0168 SYN) ((EE C 292 της 4.10.1996, σελ. 29. )), (έγγρ. CES 1392/96/0168 SYN).

Η υπό εξέταση πρόταση, που αποτελεί ένα από τα στοιχεία της πολιτικής της Ένωσης για τη βελτίωση της ασφάλειας στις θαλάσσιες μεταφορές, στοχεύει στη θέσπιση σειράς εναρμονισμένων κανόνων ασφάλειας για τα αλιευτικά σκάφη που υψώνουν τη σημαία ενός κράτους μέλους και για τα σκάφη τρίτων χωρών που ασκούν δραστηριότητα στα εσωτερικά ή χωρικά ύδατα των κρατών μελών ή που πραγματοποιούν εκφορτώσεις αλιευμάτων στους λιμένες των προαναφερθέντων κρατών.

Η επίτευξη του στόχου να καταστούν υποχρεωτικές οι δεσμεύσεις που επιβάλλονται στα κοινοτικά σκάφη και για τα σκάφη τρίτων χωρών που προτίθενται να ασκήσουν αλιευτική δραστηριότητα στα εσωτερικά ή χωρικά ύδατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να εκφορτώνουν τα αλιεύματα σε κοινοτικό λιμένα, δύσκολα ελέγχεται.

Για το λόγο αυτό θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσον σκοπεύει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τους ελέγχους που πραγματοποιούν τόσο στην ξηρά όσο και τη θάλασσα;

Κοινή απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1306/97, E-1307/97 και E-1308/97 (22 Μαΐου 1997)

Στο επεξηγηματικό υπόμνημα που συνοδεύει την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Συμβουλίου περί θεσπίσεως εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 μέτρων και πλέον ((ΕΕ C 292, 4.10.1996 )), η Επιτροπή αναφέρει ότι προτίθεται να εξετάσει το κατά πόσον, για τα αλιευτικά σκάφη κάτω των 24 μέτρων, απαιτούνται περαιτέρω μέτρα, συμπληρωματικά έναντι αυτών που έχουν ήδη περιληφθεί στην οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη ((ΕΕ L 303, 13.12.1993 )). Η Επιτροπή προβλέπει την ανάληψη εκπόνησης σχετικής μελέτης το δεύτερο εξάμηνο του 1997.

Οι διατάξεις της πρότασης της Επιτροπής θα παράσχουν στα κράτη μέλη την νομική εξουσία υπαγωγής των αλιευτικών σκαφών υπό σημαία τρίτης χώρας τα οποία επιχειρούν στα εσωτερικά ύδατα ή στα χωρικά ύδατά τους, ή τα οποία αποβιβάζουν τα αλιεύματά τους στους λιμένες τους, σε έλεγχο της συμμόρφωσής τους με τα πρότυπα ασφαλείας που θεσπίζει η εν λόγω οδηγία. Τα μέσα υποδομής για την εκτέλεση τέτοιων ελέγχων, θαλασσίων και χερσαίων, υπάρχει ήδη στο πλαίσιο της οδηγίας του Συμβουλίου 95/21/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο του κράτους ελλιμενισμού ((ΕΕ L 157, 7.7.1995 )) καθώς και στο πλαίσιο του συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Όσον αφορά την συγκέντρωση δεδομένων για τις απώλειες αλιευτικών σκαφών και τα εργατικά ατυχήματα επί του σκάφους, η Επιτροπή παρακαλεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να ανατρέξει στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση Ε-2721/96 του κ Pronk ((ΕΕ C 105, 3.4.1997 )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1222/97 υποβολή: Thomas Megahy (PSE) προς την Επιτροπή (7 Απριλίου 1997)

Θέμα: Όρια ηλικίας για την πρόσληψη σε Όργανα της ΕΕ

Κατά τη σύνοδο Ολομέλειας του Φεβρουαρίου στο Στρασβούργο, έλαβα γραπτή απάντηση στην προφορική μου ερώτηση σχετικά με τα όρια ηλικίας για προσλήψεις στα Όργανα της ΕΕ: ανακοινώσεις προσλήψεων στην Ιρλανδία. Στην ερώτησή μου αυτή ζητούσα να πληροφορηθώ τις ρυθμίσεις που θεσπίζει η Επιτροπή για την προκήρυξη των διαγωνισμών της στην Ιρλανδία, μετά την έγκριση του Νόμου περί Ισότητας στην Απασχόληση το 1996, ο οποίος απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση την ηλικία, στη δημοσίευση προσφερομένων θέσεων εργασίας.

Η απάντηση που έλαβα δεν αναφέρεται καθόλου στην ερώτηση που υπέβαλα. Αυτό που ζητούσα ήταν να μάθω την αντίδραση της Επιτροπής σε μία κατάσταση όπου είναι πιθανό ένα κράτος μέλος να εφαρμόσει νομοθεσία η οποία, μεταξύ άλλων, θα εμποδίζει την εκ μέρους της Επιτροπης δημοσίευτση προσφερομένων θέσεων με όριο ηλικίας. Καθώς και κάποιες άλλες χώρες εξετάζουν την θέσπιση νομοθεσίας παρόμοιου τύπου, με ποιό τρόπο αυτό θα επηρεάσει τις προσλήψιες προσωπικού στα Ευρωπαϊκά Όργανα; Δεν θα ήταν προτιμότερο να αποτραπεί το ενδεχόμενο αυτό πρόβλημα θέτοντας τέλος στις διακρίσεις λόγω ηλικίας;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Μαΐου 1997)

Βάσει του παραρτήματος ΙΙΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επιτρέπεται να τίθενται όρια ηλικίας στους διαγωνισμούς για τα κοινοτικά όργανα. Ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης αποτελεί αυτόνομο καθεστώς και επομένως είναι όπως οι υπόλοιποι κανονισμοί του Συμβουλίου δεσμευτικός και άμεσα εφαρμοστέος στα κράτη μέλη.

Επομένως, η ιρλανδική νομοθεσία δεν μπορεί να αποκλείσει την πρόβλεψη ορίου ηλικίας στις προκηρύξεις διαγωνισμών που δημοσιεύονται στην Ιρλανδία από τα κοινοτικά όργανα. Από την άλλη, η υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία δεν παρεμποδίζει κανένα κράτος μέλος να θεσπίσει νομοθεσία που απαγορεύει τον καθορισμό ορίου ηλικίας στις δημοσιευόμενες εθνικές προκηρύξεις διαγωνισμών.

Τα όρια ηλικία καθώς και άλλα κριτήρια για την πρόσληψη, όπως π.χ. τα επαγγελματικά προσόντα και η επαγγελματική πείρα εκτίθενται στις προκηρύξεις διαγωνισμών που εκδίδουν τα κοινοτικά όργανα και αποτελούν τη νομική βάση βάσει της οποίας λειτουργούν οι πίνακες επιλογής. Οι προκηρύξεις διαγωνισμών για όλα τα όργανα δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα. Κατ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι τα κριτήρια πρόσληψης εφαρμόζονται ισότιμα στους πολίτες όλων των κρατών μελών.

Δεδομένου ότι η Επιτροπή προσλαμβάνει υπαλλήλους από δεκαπέντε κράτη μέλη, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη συγκεκριμένα διοικητικά θέματα. Ένα από τα μέσα για την αντιμετώπιση του υψηλού αριθμού υποψηφίων είναι η χρησιμοποίηση ορίου ηλικίας στους διαγωνισμούς της Κοινότητας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0412/97 υποβολή: Manuel Medina Ortega (PSE) προς την Επιτροπή (13 Φεβρουαρίου 1997)

Θέμα: Πρόγραμμα POSEICAN

Σε ποιά φάση βρίσκεται η αναθεώρηση του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού για τις Κανάριες Νήσους που προβλέπεται από το πρόγραμμα POSEICAN;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής (14 Απριλίου 1997)

Η Επιτροπή δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις συνέπειες της λειτουργίας του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού που θεσπίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3763/91 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991 για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα ((ΕΕ αριθ. L 356 της 24.12.1991 )), από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92 του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1992 για ειδικά μέτρα υπέρ των Αζορών και της Μαδέρας όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα ((ΕΕ αριθ. L 173 της 27.6.1992 )) και από τον κανονισμό αριθ. 1601/92 του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1992 για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα υπέρ των Καναρίων Νήσων². Είναι ενήμερη για τις δυσκολίες λειτουργίας που προκύπτουν από τη σχέση μεταξύ των παγκόσμιων τιμών και των κοινοτικών τιμών των σιτηρών κατά τη διάρκεια του 1996. Πάντως, η Επιτροπή σημειώνει την τάση προς βελτίωση της κατάστασης που παρατηρήθηκε κατά τους τελευταίους μήνες.

Η Επιτροπή διεξάγει προβληματισμό σε βάθος για να βρει, σύντομα και λαμβανομένου υπόψη του περίπλοκου χαρακτήρα του συστήματος, τις λύσεις εκείνες που θα επιτρέψουν τη διευθέτηση του ισχύοντος καθεστώτος και την αποφυγή στο μέλλον παρόμοιων καταστάσεων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1299/97 υποβολή: Felipe Camisσn Asensio (PPE) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1997)

Θέμα: Επιρροή του προγράμματος «ASIA-ECOBEST» στην Κεντρική Ασία

Η Επιτροπή αποφάσισε να συμμετάσχει, ακόμη και χρηματοδοτικά, στο πρόγραμμα προώθησης των τεχνολογιών για την προστασία του περιβάλλοντος στην Ασία («ASIA-ECOBEST»), το οποίο επιδιώκει την υλοποίηση δραστηριοτήτων μέσω του ινστιτούτου RIET της Σιγκαπούρης. Σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό, θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει:

Σε ποιό βαθμό θα επηρεάσουν οι δραστηριότητες αυτές τις χώρες της Κεντρικής Ασίας και συγκεκριμένα το Καζακστάν, την Κιργισία, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και τη Μογγολία, λαμβάνοντας υπόψη τις περιβαλλοντικές ανεπάρκειες που υφίστανται στις χώρες αυτές;

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Ιουνίου 1997)

Η RIET και η Asia-Ecobest έχουν χρηματοδοτηθεί και συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται από το κονδύλιο του προϋπολογισμού Β7-3010, οικονομική συνεργασία Νότιας και Νοτιανατολικής Ασίας. Οι χώρες που ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν εμπίπτουν στον σκοπό αυτού του κονδυλίου του προϋπολογισμού.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1308/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (11 Απριλίου 1997)

Θέμα: Ασφάλεια για τα αλιευτικά σκάφη

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 24 μέτρων» (έγγρ. COM(96)255 τελ. - 96/0168 SYN) ((EE C 292 της 4.10.1996, σελ. 29. )), (έγγρ. CES 1392/96/0168 SYN).

Η ασφάλεια των αλιευτικών σκαφών είχε πάντοτε ιδιαίτερη σημασία για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Δοθέντος ότι η αλιεία είναι μία από τις εργασιακές δραστηριότητες κατά τις οποίες σημειώνονται τα περισσότερα ατυχήματα, έχουν αναληφθεί διάφορες είναι οι πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί με στόχο τη βελτίωση της κατάστασης, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε κοινοτικό επίπεδο οι πρωτοβουλίες έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας των εργαζομένων επί των αλιευτικών σκαφών (βλ. οδηγία 93/103/ΕΟΚ) ((ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σελ. 1. )).

Ως εκ τούτου, επιδοκιμάζεται η πρόταση της Επιτροπής, η οποία ενδέχεται να συμβάλει στην αναβάθμιση των ισχυουσών απαιτήσεων για ασφάλεια στην αλιεία.

Θα μπορούσε άραγε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσον σκοπεύει να λάβει κατάλληλα μέτρα, προκειμένου να διαγραφεί ένα αξιόπιστο πλαίσιο των ατυχημάτων που έλαβαν χώρα σε αλιευτικά σκάφη και των συνεπειών τους, περιλαμβανομένων και των θανάτων, των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών που πλήττουν τους αλιείς;

Κοινή απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1306/97, E-1307/97 και E-1308/97 (22 Μαΐου 1997)

Στο επεξηγηματικό υπόμνημα που συνοδεύει την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Συμβουλίου περί θεσπίσεως εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 μέτρων και πλέον ((ΕΕ C 292, 4.10.1996 )), η Επιτροπή αναφέρει ότι προτίθεται να εξετάσει το κατά πόσον, για τα αλιευτικά σκάφη κάτω των 24 μέτρων, απαιτούνται περαιτέρω μέτρα, συμπληρωματικά έναντι αυτών που έχουν ήδη περιληφθεί στην οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη ((ΕΕ L 303, 13.12.1993 )). Η Επιτροπή προβλέπει την ανάληψη εκπόνησης σχετικής μελέτης το δεύτερο εξάμηνο του 1997.

Οι διατάξεις της πρότασης της Επιτροπής θα παράσχουν στα κράτη μέλη την νομική εξουσία υπαγωγής των αλιευτικών σκαφών υπό σημαία τρίτης χώρας τα οποία επιχειρούν στα εσωτερικά ύδατα ή στα χωρικά ύδατά τους, ή τα οποία αποβιβάζουν τα αλιεύματά τους στους λιμένες τους, σε έλεγχο της συμμόρφωσής τους με τα πρότυπα ασφαλείας που θεσπίζει η εν λόγω οδηγία. Τα μέσα υποδομής για την εκτέλεση τέτοιων ελέγχων, θαλασσίων και χερσαίων, υπάρχει ήδη στο πλαίσιο της οδηγίας του Συμβουλίου 95/21/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο του κράτους ελλιμενισμού ((ΕΕ L 157, 7.7.1995 )) καθώς και στο πλαίσιο του συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Όσον αφορά την συγκέντρωση δεδομένων για τις απώλειες αλιευτικών σκαφών και τα εργατικά ατυχήματα επί του σκάφους, η Επιτροπή παρακαλεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να ανατρέξει στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση Ε-2721/96 του κ Pronk ((ΕΕ C 105, 3.4.1997 )).