ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2733/97 υποβολή: Nikitas Kaklamanis (UPE) προς την Επιτροπή (1 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Μόνιμη αποτυχία Ελληνικών Εταιρειών Συμβούλων να πάρουν έργα στα πλαίσια του PHARE και του TACIS

Σύμφωνα με επιστολή διαμαρτυρία που έλαβα από το Σύνδεσμο Ελληνικών Γραφείων Μελετών, τα Ελληνικά Γραφεία Μελετών και Εταιρειών Συμβούλων επισημαίνουν ότι μονίμως και αβάσιμα αποκλείονται από την ανάληψη οικονομοτεχνικών μελετών στα πλαίσια των Προγραμμάτων PHARE και TACIS. Τελευταίο κρούσμα ήταν η αποτυχία τους να λάβουν το έργο της «Οικονομοτεχνικής Μελέτης για την Ανάπτυξη των Λιμανιών της Γεωργίας», παρότι είχαν ακολουθήσει με θρησκευτική ευλάβεια τις υποδείξεις της Κοινότητας. Στην αξιολόγηση που έγινε με συνοπτικές διαδικασίες, κατέστη αντιληπτό ότι υπήρχαν κριτήρια τα οποία, ενώ δεν αναφέρονταν στη διαδικασία αξιολόγησης, παρουσιάστηκαν εκ των υστέρων ως πολύ σημαντικά (π.χ. το ποσοστό των ανθρωπομηνών που θα προσφέρονται σ' αυτή τη χώρα), ενώ στην προκήρυξη υπήρχε και ο περίεργος όρος ότι «η εμπειρία στις χώρες TACIS δε θα ληφθεί υπόψη κατά την αξιολόγηση».

Η όλη μεθόδευση εγείρει πολλά ερωτηματικά για τη διαφάνεια των διαδικασιών, και γι' αυτό θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

1. Ποιοί ακριβώς ήταν οι λόγοι απόρριψης των Ελληνικών Γραφείων Μελετών από τη Γενική Διεύθυνση 1 στην εκδήλωση ενδιαφέροντος για το παραπάνω έργο;

2. Ποιό είναι το Γραφείο ή τα Γραφεία που τελικά επελέγησαν;

3. Πόσες και ποιές μελέτες έχουν ανατεθεί σε Ελληνικές εταιρείες στα πλαίσια του Προγράμματος TRACECA, που αφορά μεταφορές από την Κεντρική Ευρώπη στην Κεντρική Ασία, και επανασύσταση του «Δρόμου του Μεταξιού»;

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής (30 Σεπτεμβρίου 1997)

1. Κατά την εν λόγω αξιολόγηση εφαρμόστηκαν τα ίδια κριτήρια σε όλους τους συμμετέχοντες στον διαγωνισμό και τηρήθηκαν αυστηρά οι συνήθεις κανόνες αξιολόγησης. Η επιτροπή αξιολόγησης έκρινε ότι για αριθμό λόγων η πρόταση της ελληνικής εταιρείας δεν μπορούσε να θεωρηθεί επαρκής. Η εταιρεία έχει το δικαίωμα να ζητήσει από την Επιτροπή να της δώσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, και η Επιτροπή θα αποστείλει ευχαρίστως έγγραφη απάντηση.

2. Η εταιρεία Hamburg Port training institute ήταν ο ανάδοχος.

3. Στο πλαίσιο του προγράμματος Traceca, ανατέθηκε σε ελληνικές εταιρείες μία μελέτη σκοπιμότητας για ένα τερματικό σταθμό σιτηρών στο Poty (Διευκόλυνση της Μπανγκόκ) και την επίβλεψη της κατασκευής ενός τερματικού σταθμού σιδηροδρόμων-οχηματαγωγών πλοίων στο Μπακού και στο Turkmenbashi.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2737/97 υποβολή: Gianni Tamino (V) προς την Επιτροπή (1 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ασυμβίβαστο του Νόμου αριθ. 15 της 22.05.1997 της Περιφέρειας Veneto με την κοινοτική νομοθεσία

Στο Επίσημο Δελτίο αριθ. 43 της 27.5.1997 της Περιφέρειας Veneto (Ιταλία) δημοσιεύτηκε ο περιφερειακός Νόμος αριθ. 15, της 22ας Μαΐου 1997 σχετικά με την «Εκτροφή μη θηρεύσιμων ορνιθοειδών που γεννήθηκαν εν αιχμαλωσία για εκθεσιακούς ή διακοσμητικούς σκοπούς».

Ο Νόμος αυτός σέβεται τις ευρωπαϊκές Οδηγίες για την προστασία των αγρίων πτηνών και των ειδών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο θήρας;

Απάντηση της κ.Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (10 Οκτωβρίου 1997)

Η Επιτροπή έχει λάβει και εξετάζει τον νόμο που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος και δεν θα διστάσει να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ εάν αποδειχθεί αναγκαίο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2872/97 υποβολή: Kenneth Coates (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (11 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ελεύθερη διακίνηση

Σύμφωνα με την απάντηση του Επιτρόπου Flynn στις γραπτές ερωτήσεις Ε-062/97 και Ε-0063/97 ((EE C 186 της 18.06.1997, σελ. 218 )) ο αριθμός των ατόμων που εξουσιοδοτούνται να εξαγάγουν τα επιδόματα ανεργίας τους από το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ ψάχνουν δουλειά σε άλλο κράτος μέλος σημείωσε πτώση κατά 44% από το 1993 έως το 1995. Ο αριθμός όμως των ατόμων που ακολουθούν την αντίστροφη πορεία αυξήθηκε κατά 43% από το 1992 έως το 1993.

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει τις αποκλίνουσες αυτές τάσεις; Διαθέτει πιό πρόσφατα στοιχεία ώστε να μπορεί να τις αναθεωρήσει; Διαθέτει η Επιτροπή περαιτέρω στοιχεία σχετικά με την εξαγωγή των επιδομάτων ανεργίας;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (3 Οκτωβρίου 1997)

Πέρα από την απάντησή της στις γραπτές ερωτήσεις Ε-62/97 και Ε-63/97 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή πληροφορεί το Αξιότιμο Μέλος ότι τα κράτη μέλη δεν έδωσαν περισσότερες πληροφορίες σύμφωνα με τη σύσταση αριθ. 17 της Διοικητικής Επιτροπής για την Κοινωνική Ασφάλιση των Διακινούμενων Εργαζομένων σχετικά με την εξαγωγή επιδομάτων ανεργίας ούτε προέβησαν σε εξηγήσεις σχετικά με τις τάσεις στις οποίες το Αξιότιμο Μέλος αναφέρεται.

Η Επιτροπή θα ζητήσει εκ νέου από τα κράτη μέλη να παράσχουν πληροφορίες σύμφωνα με αυτή τη σύσταση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2873/97 υποβολή: Kenneth Coates (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (11 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ελεύθερη διακίνηση

Μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση Antonissen, ο Επίτροπος Monti με πληροφόρησε απαντώντας στη γραπτή ερώτηση Ε-0060/97 ((EE C 186 της 18.06.1997, σελ. 217 )) ότι 6 μήνες τουλάχιστον, είναι λογικό χρονικό διάστημα ώστε να μπορεί ένας ευρωπαίος πολίτης να ψάξει για δουλειά σε κράτος μέλος εκτός του δικού του.

Γιατί τότε το δικαίωμα εξαγωγής των επιδομάτων ανεργίας περιορίζεται σε 3 μήνες όταν ένας άνεργος μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος για να βρει δουλειά;

Κοινή απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις Ε-2873/97 και E-2875/97 (2 Οκτωβρίου 1997)

Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών συντονίζονται από τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και 574/72 ((Όπως έχουν τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 118/97 (ΕΕ L 28 της 30.1.1997), ο οποίος τροποποιήθηκε πρόσφατα από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1290/97 (ΕΕ L 176 της 1.7.1997). )). Οι κανονισμοί αυτοί προβλέπουν το δικαίωμα εξαγωγής συγκεκριμένων παροχών κοινωνικής ασφάλισης για άτομα που κατοικούν σε ένα άλλο κράτος μέλος. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι βάσει του άρθρου 69 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, το δικαίωμα εξαγωγής του επιδόματος ανεργίας περιορίζεται σε μια περίοδο τριών μηνών και παρέχεται μόνο όταν το εν λόγω άτομο επιθυμεί να αναζητήσει εργασία σε ένα άλλο κράτος μέλος.

Το σύστημα αυτό έχει επικυρωθεί και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, με την αιτιολόγηση ότι το δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας συνδέεται με την απασχολησιμότητα και ότι ο δικαιούχος πρέπει να είναι διαθέσιμος να εργαστεί στο αντίστοιχο κράτος μέλος. Επιβάλλοντας προϋποθέσεις για τις διευκολύνσεις που παρέχονται σε άνεργους που αναζητούν εργασία, η κοινοτική νομοθεσία έκανε χρήση των διακριτικών αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά την εφαρμογή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων ((Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 8.4.1992, υπόθεση C-62/91, Gray, Συλλογή 1992, Ι-2737. )).

Παρ' όλα αυτά, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η περίοδος των τριών μηνών πρέπει να επεκταθεί, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, λόγω της κατάστασης της αγοράς εργασίας, απαιτείται μεγαλύτερη χρονική περίοδος για την εξεύρεση εργασίας. Για το λόγο αυτό έχει ήδη προτείνει, το 1980, την επέκταση αυτής της περιόδου ((ΕΕ C 189 της 9.7.1980. )). Η πρόταση αυτή υποβλήθηκε εκ νέου, σε τροποποιημένη μορφή, τον Ιανουάριο του 1996 ((ΕΕ C 68 της 6.3.1996. ))
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2941/97 υποβολή: Luigi Florio (UPE) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Παραβιάσεις των κανόνων του κράτους δικαίου στην Ιταλία

Πρό ημερών στην Ιταλία ο ανθυπασπιστής της Οικονομικής Αστυνομίας Oscar D'Agostino που υπηρετούσε στο Βένετο μετατέθηκε αναγκαστικά σε άλλη περιοχή γιατί κρίθηκε «ασύμβατος» με το περιβάλλον στο οποίο εργαζόταν.

Τα αίτια της μετάθεσης αυτής είναι στην πραγματικότητα οι «μη ευθυγραμμισμένες» και «ενοχλητικές» του εν λόγω ανθυπασπιστή που έχει κατ' επανάληψη καταγγείλει τη διαφθορά εκ μέρους της ίδιας της Οικονομικής Αστυνομίας και δεν έκρυβε τη συμπάθειά του για συνδικαλιστικές οργανώσεις αντίθετες προς την ιταλική κυβέρνηση και την πλειοψηφία της αριστεράς που τη στηρίζει.

Το γεγονός αυτό αποτελεί την πολλοστή ένδειξη υποβάθμισης που υφίσταται το κράτος δικαίου στην Ιταλία.

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι θα έπρεπε να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με στόχο τη διασφάλιση σε όλην την Ένωση των στοιχειωδών εκείνων αρχών νομικού πολιτισμού, που κατ' επανάληψη τονίζει η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς την τήρηση των οποίων μπορεί να τεθεί σε σοβαρό κίνδυνο και αυτή ακόμη η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς;

Απάντηση της κ. Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Οκτωβρίου 1997)

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία καλύπτει το θέμα της διαφθοράς και της προστασίας των βασικών αρχών του νόμου.

Όσον αφορά τη διαφθορά το Συμβούλιο έχει συστήσει δύο μέσα τα οποία υπογράφηκαν από τα κράτη μέλη, συγκεκριμένα το πρωτόκολλο της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 για την Συμφωνία σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και τη Συμφωνία για τη διαφθορά των υπαλλήλων των κοινοτικών οργάνων και των κρατών μελών της Κοινότητας της 26ης Μαΐου 1997. Επιπλέον, η ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Κοινοβουλίου της 21ης Μαΐου 1997 ((COM(97) 192 )) συνιστά την θέσπιση συνεκτικής πολιτικής κατά της διαφθοράς που να περιλαμβάνει μέτρα στον τομέα του ποινικού δικαίου καθώς και σειρά μέτρων που να προωθούν τη διαφάνεια, να καταπολεμούν τη διαφθορά, ιδίως όσον αφορά τις δημόσιες προμήθειες, τη φορολογία, τους λογαριασμούς εταιρειών, την κατάρτιση μαύρης λίστας και την εξωτερική βοήθεια και συνεργασία. Ωστόσο, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, η λήψη αποφάσεων εναπόκειται στις εθνικές αρχές.

Όσον αφορά την μετάθεση του ατόμου που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου πρέπει ο ίδιος να λάβει τα απαραίτητα διαδικαστικά μέτρα ενώπιον των αρμόδιων εθνικών αρχών έτσι ώστε να μπορέσουν να κρίνουν αν έχει υπάρξει παράβαση θεμελιωδών αρχών ή όχι.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2488/97 υποβολή: Nikitas Kaklamanis (UPE) προς το Συμβούλιο (28 Iουλίου 1997)

Θέμα: Ωμότητες από στρατιώτες κρατών μελών της ΕΕ στη Σομαλία

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου, σε πρωτοφανείς και απάνθρωπες βιαιότητες και βασανισμούς εναντίον του άμαχου πληθυσμού της Σομαλίας επιδίδονταν στρατιώτες κρατών μελών της ΕΕ, που συμμετείχαν στην Πολυεθνική Δύναμη 21 κρατών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Ο στόχος της Δύναμης αυτής υποτίθεται ότι ήταν να προστατευθεί και να βοηθηθεί ο λαός της αφρικανικής χώρας που μαστιζόταν από τον εμφύλιο πόλεμο, αλλά αυτά που καταγγέλλονται (βασανισμοί, εξευτελισμοί παιδιών και γυναικών, βιασμοί και ανηλεείς ξυλοδαρμοί) πείθουν ότι τελικά η συμπεριφορά στρατιωτών από συγκεκριμένα κράτη μέλη μάλλον δεν ταιριάζει με την εικόνα που πρέπει να υπάρχει για τα ευρωπαϊκά κράτη στο σύγχρονο κόσμο.

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από το Συμβούλιο πώς σκέπτεται να αντιδράσει σε αυτές τις πρωτοφανείς ωμότητες που προκάλεσαν οι στρατιώτες οι οποίοι ανήκουν σε κράτη μέλη (και μάλιστα Ιδρυτικά) της Ενωσης, μία ενέργεια που θίγει καίρια το γόητρό της συνολικά, και καθιστά τις διακηρύξεις της περί «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» κενές περιεχομένου.

Απάντηση (13 Νοεμβρίου 1997)

Η ερώτηση του αξιότιμου κ. βουλευτή δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3000/97 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (1 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Υλοποίηση του ηλεκτραγωγού της σιδηροδρομικής γραμμής μεγάλης ταχύτητας Ρώμης-Νάπολης

Στις 14.2.1997 ο Δήμος του San Cesareo (στην επαρχία της Ρώμης) παρέλαβε τη μελέτη παράκαμψης στη χάραξη του ηλεκτραγωγού της κύριας σιδηροδρομικής γραμμής μεγάλης ταχύτητας Ρώμης-Νάπολης.

Η δημοτική διοίκηση του San Cesareo εξέφρασε αντίθετη γνώμη στην υλοποίηση της μελέτης που θα αφορούσε περιοχή για την οποία προβλέπονται ήδη πολλά δημόσια έργα.

Ο ηλεκτραγωγός, σύμφωνα με την υποβληθείσα μελέτη, διέρχεται δίπλα από δύο περιοχές που δεσμεύονται βάσει του Νόμου 413/85 και συγκεκριμένα την κοιλότητα στην τοποθεσία «Vetrice» και το δημοτικό δάσος της «Macchiarella» που προορίζεται για δημόσιο πάρκο.

Εξάλλου, ο ηλεκτραγωγός του τραίνου μεγάλης ταχύτητας διασταυρώνεται για μεγάλα τμήματα με τον ήδη υφιστάμενο ηλεκτραγωγό της ΕΝΕL με κίνδυνο να καταστεί κρίσιμη η κατάσταση της περιοχής από την παρουσία ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Τέλος, στις 28.2.1997 ο δήμος του San Cesareo απέστειλε επιστολή με τις απόψεις του στην αρμόδια για τα έργα κοινοπραξία IRICAV UNO, στο Νομάρχη της Ρώμης, στο διαμέρισμα Lazio και την Επαρχία της Ρώμης προκείμενου να γνωστοποιήσει την υπόθεση.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω ερωτάται η Επιτροπή:

1. Δεν θεωρεί ότι χρειάζεται να επαληθευθεί στην περίπτωση αυτή εάν τηρείται η Οδηγία 85/337/ΕΟΚ ((ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.)), ιδίως όσον αφορά τη συμμετοχή των διαφόρων επιπέδων της διοίκησης στις διαδικασίες αξιολόγησης των επιπτώσεων στο περιβάλλον;

2. Η παραβίαση αυτή δεν θα μπορούσε να συνεπάγεται, στην περίπτωση που εξακριβωθεί, διακοπή των έργων, εάν αυτά έχουν αρχίσει, ή πάντως μια αναθεώρηση της όλης διαδικασίας ώστε να καταστεί σύμφωνη με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς;

Κοινή απάντηση της κας Bjerregaard στις γραπτές ερωτήσεις Ε-3000/97 και Ε-3106/97 εξ ονόματος της Επιτροπής (14 Νοεμβρίου 1997)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να ανατρέξει στην απάντηση της Επιτροπής στην γραπτή της ερώτηση E-2351/97 ((ΕΕ C 82 της 17.3.1998, σελ. 62. )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3024/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (1 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Μελλοντική πολιτική για τον θόρυβο (Πράσινη Βίβλος)

Η ερώτηση αφορά την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής: «Μελλοντική πολιτική για τον θόρυβο» (COM(96)0540 τελικό):

Λαμβάνοντας υπόψη τη διάσταση του προβλήματος της ηχορύπανσης στην Κοινότητα και το γεγονός ότι η κοινοτική πολιτική για το περιβάλλον δεν χαρακτήρισε μέχρι σήμερα την καταπολέμηση της ηχορύπανσης ως ζήτημα υψηλής προτεραιότητας, θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικό το ότι έχει προγραμματισθεί η εκπόνηση ενός προγράμματος ευρέος φάσματος ενεργειών για την καταπολέμηση της ηχορύπανσης. Συνεπώς, μολονότι συμφωνούμε κατ' αρχήν με το περιεχόμενο της Πράσινης Βίβλου, ζητούμε να εκπονηθεί το πρόγραμμα δράσεως χωρίς αναβολές και χρονοτριβή.

Κοινή απάντηση του κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-3023/97, E-3024/97, E-3025/97, E-3026/97, E-3027/97 και E-3028/97 (5 Νοεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη στα διάφορα θέματα που θίγει το Αξιότιμο Μέλος.

Με βάση τις πολυάριθμες γνωμοδοτήσεις που διατυπώθηκαν μετά τη δημοσίευση της Πράσινης Βίβλου σχετικά με το θόρυβο και ιδίως το ψήφισμα που ενέκρινε το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή ολοκληρώνει επί του παρόντος τις μελλοντικές δράσεις στο θέμα της καταπολέμησης του θορύβου. Οι δράσεις αυτές προβλέπεται να ενσωματωθούν σε συνεκτικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα. Τα νευραλγικά στοιχεία αυτού του προγράμματος φυσικά θα αποτελέσουν ο συντονισμός και η συναίνεση μεταξύ των διαφόρων παραγόντων που εμπλέκονται στο πρόβλημα του θορύβου. Η Επιτροπή δεν προτίθεται να δώσει ιδιαίτερη προτεραιότητα σε συγκεκριμένο μέτρο, αλλά να προσφύγει στην ισοσταθμισμένη χρήση όλων των προσφερόμενων μέτρων. Η Επιτροπή δεν προτίθεται να υποκαταστήσει τον καθορισμό ορίων εκπομπών με την επιβολή οικονομικών μέτρων. Εξάλλου, η Επιτροπή θα μεριμνήσει επίσης να αποφευχθούν λύσεις οι οποίες θα είχαν ως αποτέλεσμα να μεταστραφούν οι μεταφορές σε μέσα μεταφορών που θα είχαν μεγαλύτερες επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Τέλος, ο καθορισμός των στόχων είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη λήψη μέτρων καταπολέμησης του θορύβου. Η Επιτροπή αναλύει επί του παρόντος τις διάφορες προσφερόμενες εναλλακτικές λύσεις για τον ορισμό και τον καθορισμό αυτών των στόχων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2510/97 υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή (22 Iουλίου 1997)

Θέμα: Επιστροφή φόρου εισοδήματος στις οικογένειες με ένα μόνο εισόδημα

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι όλο και συχνότερα στην Ιταλία - ακόμη και βάσει μιας ελάχιστα σαφούς απόφασης του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου 7 απόφαση αριθ. 358 της 24.7.1995 - αγνοείται οδηγία της ΕΟΚ η οποία, από το 1976, αναγνώρισε στις οικογένειες με ένα μόνο εισόδημα (δηλαδή τις οικογένειες όπου μόνο ο ένας σύζυγος εργάζεται) την επιστροφή του φόρου εισοδήματος κατά 50%, με δικαίωμα νομίμων τόκων και νομισματικής αναπροσαρμογής;

Λαμβανομένης υπόψη της τεράστιας κοινωνικής σημασίας του προβλήματος, σκοπεύει η Επιτροπή να παρέμβει στην κυβέρνηση της Ρώμης, ώστε η προαναφερθείσα οδηγία να εφαρμοσθεί και στην Ιταλία;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (28 Οκτωβρίου 1997)

Η φορολογία εισοδήματος υπάγεται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Καμία κοινοτική οδηγία (επομένως ούτε η οδηγία 76/207/ΕΟΚ ((Οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας - ΕΕ L 39 της 14.2.1976. ))) δεν θεσπίζει κάποια υποχρέωση αναφορικά με τη μέθοδο που εφαρμόζεται για τη φορολόγηση του εισοδήματος των ζευγαριών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν δύναται να θέσει το συγκεκριμένο ζήτημα στην ιταλική κυβέρνηση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3072/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (2 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Περιβαλλοντικές συμφωνίες

Κύριος στόχος της Ανακοινώσεως της Επιτροπής σχετικά με τις περιβαλλοντικές συμφωνίες (έγγρ. COM(96) 0561), είναι να προωθηθούν και να διευκολυνθούν τα μέτρα για την εκτέλεση αποτελεσματικών περιβαλλοντικών συμφωνιών και κοινά αποδεκτών από τηξ βιομηχανία και τις δημόσιες αρχές. Οι συμφωνίες αυτές αποτελούν μέσο ολοκλήρωσης και εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος. Η ανακοίνωση εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατηγκής του πέμπτου προγράμματος δράσεως της Κοινότητας για τη διεύρυνση του φάσματος των μέσων που διαθέτει η περιβαλλοντική πολιτική και να ερμηνευθεί στην πράξη η έννοια «καταμερισμός ευθυνών».

Το έγγραφο στοχεύει εξάλλου στη διασαφήνιση των ειδικών πτυχών σχετικά με την προσφυγή στις περιβαλλοντικές συμφωνίες για την εκτέλεση στα κράτη μέλη ορισμένων διατάξεων των κοινοτικών οδηγιών, καθώς και την προσφυγή στις εν λόγω συμφωνίες σε επίπεδο ΕΕ.

Ερωτάται η Επιτροπή εάν η Σύστασή της σχετικά με τις περιβαλλοντικές συμφωνίες αφορά μόνο τη μεταφορά των διατάξεων στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών ή και την εφαρμογή αυτών μετά τη μεταφορά τους.

Απάντηση της κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Οκτωβρίου 1997)

Η σύσταση της Επιτροπής για τις περιβαλλοντικές συμφωνίες εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών ((EE L 333 της 21.12.1996 )), δεν αφορά μόνον την μεταφορά ορισμένων διατάξεων οδηγιών στην εθνική νομοθεσία, αλλά και την εμπράγματη εφαρμογή των μεταφερόμενων νομοθετικών διατάξεων. Στην «εμπράγματη εφαρμογή» περιλαμβάνεται τόσο η μεταφορά στην εθνική νομοθεσία όσο και η εφαρμογή των μεταφερόμενων διατάξεων. Είναι προφανές ότι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίστανται ήδη εθνικές νομοθετικές διατάξεις για να εξασφαλίσουν την συμμόρφωση με μια οδηγία, η μορφή της εμπράγματης εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων είναι λιγότερο σημαντική. Ούτως ή άλλως, η Επιτροπή θεωρεί ότι το νομικό καθεστώς συμφωνιών αποτελεί σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας τους και ως εκ τούτου συνιστά την σύναψή τους υπό μία νομικώς δεσμευτική μορφή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2350/97 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (10 Iουλίου 1997)

Θέμα: Νομοθετική διάταξη της Κοινότητας στον τομέα της διάθεσης των αποβλήτων

Η Επιτροπή, απαντώντας στις γραπτές ερωτήσεις μου Ε-1409/97 ((ΕΕ C 373, 9.12.1997, 120. )) και Ε-1410/97 ((ΕΕ C 373, 9.12.1997, 120. )), σχετικά με την τήρηση από το Ιταλικό κράτος της νομοθετικής διάταξης της Κοινότητας στον τομέα της διάθεσης των αποβλήτων, αναφέρθηκε σε παρέμβαση παρά των ιταλικών αρχών με σκοπό την υπενθύμιση της ανάγκης να τηρηθεί το άρθρο 4 της Οδηγίας 91/156/ΕΟΚ ((ΕΕ L 78, 26.3.1991, σελ. 32. )).

Θα μπορούσε η Επιτροπή να γνωστοποιήσει σε ποιές ακριβώς αρχές έκανε την παρέμβασή της και ποιά ήταν η ακριβής φύση της παρέμβασής της;

Θα μπορούσε εξάλλου η Επιτροπή να παράσχει ένα γενικό πλαίσιο σχετικά με την εφαρμογή στην Ιταλία της νομοθετικής διάταξης της Κοινότητας στον τομέα της διάθεσης των αποβλήτων, και ιδίως με την εφαρμογή της Οδηγίας 91/156/ΕΟΚ;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (4 Σεπτεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή απευθύνεται πάντοτε στην Μόνιμη Αντιπροσωπεία του κράτους μέλους στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.

Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία διαβιβάζει την επιστολή της Επιτροπής στα αρμόδια υπουργεία, στη συγκεκριμένη περίπτωση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Η παρέμβαση της Επιτροπής συνίσταται στην επισήμανση των γεγονότων που εκτίθενται στην καταγγελία, την αίτηση ή την γραπτή ερώτηση 7 στην υπενθύμιση των κανόνων της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον που ισχύουν στην περίπτωση που τίθεται υπόψη της Επιτροπής καθώς και στο αίτημα προς τις εθνικές αρχές να πληροφορηθούν και να σχολιάσουν τα καταγγελόμενα εντός χρονικής προθεσμίας δύο μηνών.

Όσον αφορά την εφαρμογή στην Ιταλία των οδηγιών για τα απόβλητα, η ιταλική νομοθεσία παρουσιάζει ακόμα ορισμένα κενά στη συμμόρφωσή της με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ. Εξάλλου, έχουν κινηθεί διαδικασίες επί παραβάσει για ορισμένες ειδικές περιπτώσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3002/97 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (1 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Διάταγμα της ιταλικής κυβέρνησης που επιτρέπει στους δήμους να καθιερώνουν δική τους υπηρεσία δημοσίων μεταφορών με αυτοκίνητα

Την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου του 1997, η ιταλική κυβέρνηση εξέδωσε διάταγμα που παραχωρεί στους δήμους τη δυνατότητα να θεσπίζουν δική τους υπηρεσία δημοσίων μεταφορών με αυτοκίνητα εναλλακτικά της ήδη υφιστάμενης υπηρεσίας ταξί. Το εν λόγω μέτρο προκάλεσε πολλά παράπονα εκ μέρους των οδηγών και ιδιοκτητών ταξί που θεωρούν ότι ο κλάδος πλήττεται έντονα λόγω εισαγωγής μηχανισμών που κινδυνεύουν να στρεβλώνουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό στον τομέα των δημοσίων μεταφορών με αυτοκίνητα.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω ερωτάται η Επιτροπή:

1. Έχει γνώση της υπόθεσης;

2. Υφίσταται ευρωπαϊκός κανονισμός για τις υπηρεσίες δημοσίων μεταφορών με αυτοκίνητα;

3. Θεωρεί δικαιολογημένους τους φόβους του κλάδου των ιταλών οδηγών και ιδιοκτητών ταξί σχετικά με πιθανές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού εξαιτίας του εν λόγω μέτρου;

4. Εάν ναι θεωρεί ότι πρέπει να παρέμβει στις ιταλικές αρχές;

Απάντηση του κ.Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Νοεμβρίου 1997)

1. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει τα μέτρα που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος.

2. Η απάντηση είναι όχι.

3. και 4. Η οργάνωση και ο έλεγχος του καθεστώτος της αγοράς για τα ταξί σε εθνικο, περιφερειακο ή τοπικό επίπεδο, καθώς και το σύστημα χορήγησης αδειών αποτελεί κυρίως θέμα αρμοδιότητας των εθνικών αρχών, δεδομένου ότι είναι καλύτερα σε θέση να αντιμετωπίζουν αυτά τα ζητήματα.