ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3459/01

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE)και Theresa Villiers (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Εφαρμογή του Συμφώνου για την Ανάπτυξη και τη Σταθερότητα

Στην παράγραφο 1 της έκθεσης σχετικά με το έγγραφο της Επιτροπής Η οικονομία της ΕΕ.Ανασκόπιση 1999 (A5-0041/2000)το Κοινοβούλιο καλεί το Συμβούλιο, κατά τον καθορισμό των γενικών οικονομικών

προσανατολισμών, να χαράξει πολιτικές, μεταξύ των οποίων και μακροοικονομικές, με στόχο την επίτευξη της πλήρους απασχόλησης, οι οποίες να είναι εναρμονισμένες με τη σταθερότητα των τιμών και με την ισοζύγιση του προϋπολογισμού για το σύνολο του οικονομικού κύκλου·

Πιστεύει η Επιτροπή οτι αυτοί οι στόχοι αποτελούν τη βάση του Συμφώνου για την Ανάπτυξη και τη Σταθερότητα, και κατά τη γνώμη της Επιτροπής ποιά κράτη μέλη απέχουν περισσότερο απο την επίτευξη τους·

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει τη λογική του κανόνα που εμποδίζει τα έδοδα απο τις ιδιωτικοποιήσεις να αφαιρούνται απο δημοσιονομικά ελλείματα δεδομένης οχι μονο της ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας και της αποτελεσματικότητας την οποία τέτοιες ιδιωτικοποιήσεις προκαλούν, αλλά και του γεγονότος οτι η πώληση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου έχει ως αποτέλεσμα πραγματικά και οχι πλασματικά οφέλη για τα Εθνικά Υπουργεία Οικονομικών και εμφανίζεται συνεπής με προαναφερόμενους οικονομικούς στόχους·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Ιανουαρίου 2002)

Πρωταρχικός στόχος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι να διασφαλίσειγιή δημόσια οικονομικά ως μέσο που θα εξασφαλίσει την ισχυρή αειφόρο ανάπτυξη η οποία θα οδηγήσει στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Στο πλαίσιο αυτό, οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να στηρίξουν μια νομισματική πολιτική που θα έχει ως στόχο τη σταθερότητα και θα διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις κανονικές κυκλικές διακυμάνσεις χωρίς ναφίστανταιπερβολικά ελλείμματα.

Στο πλαίσιο αυτό, συνεχίστηκε κατά τα τελευταία έτη η εξυγίανση των δημοσιονομικών θέσεων στη ζώνη του ευρώ. Κατά το 1997, έτος αναφοράς για την επιλογή των χώρων που επρόκειτο να συμμετάσχουν στο πρώτο κύμα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ), το μέσο δημοσιονομικό έλλειμμα στη ζώνη του ευρώ ανερχόταν σε 2,6 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) ενώ το 2000 είχε περιοριστεί στο 0,8 % του ΑΕΠ Η πλειοψηφία των κρατών μελών έχει πλέον επιτύχει σήμερα δημοσιονομική θέση που πλησιάζει την εξισορρόπηση ή είναι πλεονασματική, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ωστόσο, σε περιορισμένο αριθμό κρατών μελών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Πορτογαλία), οι δημοσιονομικές θέσεις εξακολουθούν να παρουσιάζουν ελλείμματα. Αυτό συνεπάγεται ότι θα απαιτηθούν μεσοπρόθεσμα περαιτέρω προσπάθειες εξυγίανσης, όπως προβλέπεται εξάλλου στα προγράμματα σταθερότητας των εν λόγω χωρών.

Όσον αφορά το θέμα του ουδέτερου χαρακτήρα των εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις σε σχέση με την καθαρή κρατική ικανότητα χρηματοδότησης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εθνικών και Περιφερειακών Λογαριασμών στην Κοινότητα (ESA), πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο τρόπος αυτός καταχώρησης δεν θέτει κατά κανένα τρόποπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα και την αιτιολόγηση των ιδιωτικοποιήσεων. Πρέπει ναπογραμμιστεί ότι σε ένα σύστημα οικονομικών λογαριασμών όπως το ESA, αντίθετα με την πρακτική που εφαρμόζεται στους δημόσιους λογαριασμούς με συναλλαγές σε μετρητά, γίνεται διάκριση μεταξύ δημοσιονομικών και μη δημοσιονομικών συναλλαγών καθώς και μεταξύ δημοσιονομικών και μη δημοσιονομικών στοιχείων του ενεργητικού. Η ιδιωτικοποίηση μιας δημόσιας επιχείρησης η οποία συνεπάγεται την πώληση δημοσιονομικών στοιχείων του ενεργητικού (τις μετοχές της επιχείρησης) έναντι μετρητών (επίσης δημοσιονομικό στοιχείο του ενεργητικού) συνιστά τυπική δημοσιονομική συναλλαγή που δεν έχει καμία επίπτωση στα καθαρά έσοδα της δημόσιας διοίκησης, ούτε συνεπάγεται κατανομή εσόδων μεταξύ των οικονομικών τομέων. Αντίθετα, είναι προφανές ότι ότανλοποιηθούν τα κέρδη από την οικονομική αποτελεσματικότητα, αυτό γίνεται αισθητό μεταξύ άλλων με τη διεύρυνση των φορολογικών βάσεων και με την αύξηση των δημοσίων εσόδων. Επιπλέον πρέπει να σημειωθεί ότι τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις συμβάλλουν στη μείωση του ακαθάριστου χρέους κατά την έννοια της συνθήκης του Μάαστριχ.