ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3232/00

υποβολή: Stefano Zappal (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE), Generoso Andria (PPE-DE), Amalia Sartori (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE) και Mario Mantovani (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(17 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων στην ΕΕ

Έχονταςπόψη ότι ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων:

- πραγματοποιείται σε κορίτσια ηλικίας 4 έως 12 ετών σε 20 περίπου χώρες της Αφρικής, 10 της Ν.Α. Ασίας σε πλέον, ακόμη και στην Ευρώπη"

- συνίσταται στην αφαίρεση της κλειτορίδας, των εσωτερικών χειλέων και τμήματος των εξωτερικών και το ράψιμο του αιδοίου με συνέπεια την πρόκληση ψυχικών τραυμάτων, τετάνου, σηψαιμίας, αιμορραγίας, στειρότητας και ενίοτε θανάτου (μία περίπτωση στις έξι)"

- εφαρμόζεται σε 140 εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο και σε 40 000 στην Ιταλία, όπου 20 000 επεμβάσεις είναι παρακινδυνευμένες"

- πραγματοποιείται κρυφά, χωρίς προσοχή στηνγιεινή και κατά παράβαση συγκεκριμένων νομοθετικών κανόνων (Σουηδία, Νορβηγία, Γερμανία και Βέλγιο),

Μπορεί η Επιτροπή:

1. Να γνωστοποιήσει το μέγεθος του φαινομένου στην ΕΕ και τις σχετικές εθνικές νομοθεσίες;

2. Δεν θεωρεί σκόπιμη την εκπόνηση ενός επί τούτου κοινοτικού κανόνα κατά του συστήματος αυτού του βασανισμού, αρνούμενο ίσως οικονομικέςποστηρίξεις στις χώρες που εφαρμόζουν την πρακτική αυτή (μέτρο που έχουν ήδη λάβει οι ΗΠΑ από το 1996), κανόνα που θα επέτρεπε, σε κατάλληλεςγειονομικές εγκαταστάσεις, την αποκατάσταση του τραύματος εάν ζητηθεί και τις δέουσες εκστρατείες ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης στις εξωκοινοτικές κοινότητες;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εκ μέρους της Επιτροπής

(5 Δεκεμβρίου 2000)

1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η διεθνής κοινότητα έχουν αναγνωρίσει ότι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων αποτελεί σοβαρή παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών. Εκτιμάται ότι, κάθε χρόνο, 2 εκατ. νέων κοριτσιώνποβάλλονται σε αυτήν τη διαδικασία. Τα περισσότερα από αυτά ζουν στην Αφρική και στην Ασία, όμως ένας αυξανόμενος αριθμός βρίσκεται και σε οικογένειες μεταναστών και προσφύγων στη δυτική Ευρώπη και στη βόρειο Αμερική. Η μυστικότητα αυτών των πρακτικών καθιστά αδύνατη την εξακρίβωση του αριθμού περιστατικών γυναικείας περιτομής στην Κοινότητα. Η βρετανική ιατρική ένωση εκτιμά ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των περιστατικών αυτών ανέρχεται σε 3000 το χρόνο.

Το σχέδιο Daphne, για τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων στην Ευρώπη προέβη σε μια μελέτη, το 1998. Από τη μελέτη αυτή διαπιστώνεται ότι ο αριθμός των μεταναστών που προέρχονται από χώρες μεψηλό αριθμό περιστατικών ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων είναιψηλότερος στο Ηνωμένο Βασίλειο (303 454 δεν δίδεται το έτος), στη Γαλλία (180 997 το 1997), την Ιταλία (133 847 το 1996), τη Γερμανία (77 795 το 1997) και στις Κάτω Χώρες (56 534 το 1996). Περίπου οι μισοί πάροχοιπηρεσιώνγείας έχουν αντιμετωπίσει περιπλοκές που οφείλονται σε ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων και οι περισσότεροι από αυτούς (92 %) δεν πρόκειται να προβούν ποτέ σε μια τέτοια διαδικασία (Διεθνές Κέντρο Αναπαραγωγικής Υγείας).

Ειδικοί νόμοι για την απαγόρευση κάθε μορφής ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνωνπάρχουν μόνο σε λίγα κράτη μέλη (Σουηδία,, Ηνωμένο Βασίλειο και Νορβηγία). Σταπόλοιπα κράτη μέλη,πάρχουν μόνο γενικοί νόμοι που απαγορεύουν τις σοβαρές σωματικές βλάβες. Πολλές χώρες στην Αφρική έχουν επίσης απαγορεύσει αυτήν την πρακτική. Η Σουηδία ήταν μια από τις πρώτες χώρες που εξέδωσε ειδικό νόμο απαγόρευσης του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, όταν, το 1982, απαγόρευσε σε επαγγελματίες τηςγείας να εκτελούν παρόμοιες εγχειρήσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η πρακτική αυτή απαγορεύτηκε το 1985 με την ψήφιση νόμου περί απαγόρευσης της γυναικείας περιτομής. Ο νόμος αυτός συμπληρώθηκε με το νόμο περί παιδιών, το 1989, ο οποίος προβλέπει τη διερεύνηση περιπτώσεων πουπάρχειποψία άσκησης βίας και εξουσιοδοτεί τα δικαστήρια να απαγορεύουν σε γονείς τη μετακίνηση των παιδιών τους εκτός χώρας, προκειμένου να προβούν σε παρόμοια εγχείρηση. Στη Νορβηγία, ο νόμος για την απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων τέθηκε σε ισχύ το 1998.

2. Η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι η καταδίκη απλώς του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων των γυναικών και αυτών που τον διαπράττουν δεν θα επιφέρει αλλαγές. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων των γυναικών θα εκλείψει μόνον εάν οι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, πεισθούν ότι μπορούν να εγκαταλείψουν την εν λόγω συνήθεια χωρίς να απεμπολήσουν σημαντικές πτυχές του πολιτισμού τους. Απαιτούνται πολύπλευρες στρατηγικές: θέσπιση νομοθεσίας, διαπαιδαγώγηση των επαγγελματιών τηςγείας και των κοινωνικών λειτουργών και διάδοση πληροφοριών τονίζοντας τις επιβλαβείς συνέπειες για τηνγεία.

Το 1999, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την ενίσχυση ενός δοκιμαστικού σχεδίου μιας τοπικής οργάνωσης στη νότια Αιθιοπία που είχε στόχο τη μείωση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων κατά 25 % το 2002.

Επίσης, στο πλαίσιο της εφαρμογής της στρατηγικής-πλαισίου για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών (2001-2005),(1), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να εξασφαλίσει ότι το θέμα του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων στα κράτη μέλη θα διατηρήσει τη θέση που του αξίζει στην ημερήσια διάταξη και ότι θα τύχει σοβαρής προσοχής από την Κοινότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα ενισχύσει τις προσπάθειες ενημέρωσης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, τόσο στο εσωτερικό της Κοινότητας όσο και στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας και θαποστηρίξει τη δικτύωση προκειμένου να συγκεντρώσει στοιχεία που αφορούν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με το φύλο.

(1) COM(2000)335 τελικό.