ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3353/02

υποβολή: Antonios Trakatellis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Προστασία της δημόσιαςγείας και των καταναλωτών από την πώληση προϊόντων κατεψυγμένης ζύμης και της τεχνικής του Bake-off

Λαμβάνονταςπόψη ότι ορισμένα προϊόντα τροφίμων που προσφέρονται στον καταναλωτή στην αγορά της Ελλάδας, αλλά και σε άλλα κράτη μέλη, με την εφαρμογή της αποκαλούμενης τεχνικής του τελειώματος άρτου (Bake-off), δεν συνιστούν άρτο πριν από την έψηση της ζύμης, αφού η παρασκευή και το ψήσιμο του ψωμιού πρέπει να είναι κανονικά, και το φλόγωμά (κόρα) του κανονικό σ' όλη την επιφάνεια,

Ερωτάται η Επιτροπή:

- Απαιτείται ή όχι η έψηση για προϊόντα τύπου ημιψημένου και κατεψυγμένου άρτου (Bake-off) ώστε το προϊόν να γίνει βρώσιμο και κατά πόσον είναι δυνατόν να εξαιρεθούν τα εν λόγω προϊόντα από τις διατάξεις που αφορούν κοινοτικούς κανόνες προστασίας δημόσιαςγείας αλλά και εθνικώνγειονομικών κανόνων που, βάσει εφαρμογής της αρχής της επικουρικότητας, προβλέπονται για τα αρτοποιεία·

- Πώς θαπάρξει προστασία της δημόσιαςγείας όταν επιχειρείται ανεξέλεγκτη διάθεση και πώληση προϊόντων τροφίμων, μέσω της εφαρμογής της τεχνικής του τελειώματος άρτου, τα οποία ενώ είναι κατ' ουσίαν προϊόντα κατεψυγμένης ζύμης για τα οποία απαιτείται αρτοποίηση (έψηση), δύνανται να πωλούνται ως προϊόντα άρτου σεπεραγορά τροφίμων, χωρίς την απαραίτητη άδεια αρτοποιείου καθώς και χωρίς την εφαρμογή των εθνικώνγειονομικών κανόνων·

- Ποια μέτρα θα λάβει η Επιτροπή για να προστατευθεί ο καταναλωτής, δεδομένου ότι επιχειρείται η παραπλάνησή του από την πώληση προϊόντωνπό την ονομασία άρτου ημιψημένου και κατεψυγμένου, όταν τα εν λόγω προϊόντα είναι ζύμη και δεν συνιστούν βρώσιμο άρτο πριν από την έψηση, και όχι όπως παραπλανητικά αναφέρεται του τελειώματος άρτου (Bake-off) καθώς και φρέσκου άρτου·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Δεκεμβρίου 2002)

Δενπάρχει νομοθεσία που να θεσπίζει, σε κοινοτικό επίπεδο, εναρμονισμένες διατάξεις σε ό,τι αφορά τη σύνθεση του άρτου, την ονομασία ή τον τρόπο παραγωγής του. Μια τέτοια νομοθεσία θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω της μεγάλης ποικιλίας των σχετικών προϊόντων και των πολλών και διαφορετικών εθνικών — ακόμη και τοπικών — συνηθειών και παραδόσεων.

Ωστόσο, όπως όλα τα τρόφιμα, τα προϊόντα αυτάπάγονται σε γενικούς κανόνες ως προς τηνγιεινή, κατ' εφαρμογή της οδηγίας 93/43/ΕΟΚ(1), ώστε να παρέχονται εγγυήσεις για την ασφάλεια και την καταλληλότητά τους, και ως προς τηνποχρέωση σήμανσης, κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2000/13/ΕΚ(2), ώστε ο καταναλωτής να διαθέτει τις πληροφορίες που θα του επιτρέπουν να είναι ενημερωμένος κατά την επιλογή.

Το άρθρο 3 της οδηγίας 93/43/ΕΟΚ ορίζει ότι οι επιχειρήσεις τροφίμων πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η παρασκευή, η μεταποίηση, η παραγωγή, η συσκευασία, η αποθήκευση, η μεταφορά, η διανομή, η διακίνηση και η προσφορά προς πώληση ή η διάθεση των τροφίμων πραγματοποιούνται μεγιεινό τρόπο. Οι επιχειρήσεις τροφίμων πρέπει, ιδίως: να τηρούν τους κανόνεςγιεινής σε σχέση με τα τρόφιμα, τους χώρους που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή τους, τη μεταφορά, τον εξοπλισμό, το προσωπικό, κ.λπ., όπως αναφέρεται στο παράρτημα της οδηγίας· να εντοπίζουν τους δυνητικούς κινδύνους για την ασφάλεια των καταναλωτών και να προβλέπουν τις ενδεδειγμένες διαδικασίες για την αντιμετώπισή τους, με βάση τις αρχές του συστήματος HACCP (αναλύσεις κινδύνων και κρίσιμα σημεία ελέγχου).

Μπορούν να προβλέπονται παρεκκλίσεις από ορισμένες διατάξεις του παραρτήματος σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 14 της εν λόγω οδηγίας.

Σε ό,τι αφορά την ονομασία πώλησης των προϊόντων, το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ ορίζει σχετικά ότι, ελλείψει κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων σχετικά με την ονομασία πώλησης ενός συγκεκριμένου προϊόντος, η ονομασία πώλησης συνίσταται στην καθιερωμένη ονομασία που χρησιμοποιείται στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η πώληση στον τελικό καταναλωτή ή σε μία περιγραφή του τροφίμου και, εφόσον είναι αναγκαίο, της χρήσης του, διατυπωμένης με επαρκή ακρίβεια ώστε να μπορεί ο αγοραστής να αντιλαμβάνεται την πραγματική φύση του προϊόντος και να το διακρίνει από άλλα με τα οποία θα ήταν δυνατόν να το συγχέει.

Οι εθνικές αρχές είναι οι αρμόδιες για τον έλεγχο της τήρησης αυτών των διατάξεων, ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή των κανόνωνγιεινής από τις επιχειρήσεις τροφίμων και, στην περίπτωση που αναφέρει ο αξιότιμος βουλευτής, να ελέγχεται εάν η χρησιμοποίηση της ονομασίας άρτος για τα εν λόγω προϊόντα είναι σύμφωνη με τις προαναφερθείσες αρχές.

(1) Οδηγία 93/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993 για τηνγιεινή των τροφίμων, ΕΕ L 175 της 19.7.1993.

(2) Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, ΕΕ L 109 της 6.5.2000.