ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1161/98

υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(29 Απριλίου 1998)

Θέμα: Κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τα απόβλητα στη Ρώμη και σχετική ιταλική νομοθεσία

Δεδομένου ότι σύντομα θα καταργηθεί λόγω κορεσμού η δυνατότητα διάθεσης των αποβλήτων στη Μαλαγκρόττα, στην οποία συγκεντρώνονται τα απόβλητα ολόκληρου του Δήμου της Ρώμης, ο κ. Hermanin, αρμόδιο μέλος της Δημαρχιακής Επιτροπής, δήλωσε ότι σύντομα ένα μεγάλο μέρος των αποβλήτων θα οδηγείται σε νέες εγκαταστάσεις απατέφρωσης απορριμμάτων. Οι ειδήμονες είναι γενικά της άποψης ότι η εν λόγω αποτέφρωση αφορά μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των αποβλήτων και ότι ακόμα και γι' αυτά ο κίνδυνος θα ήταν ιδιαίτερα υψηλός λόγω της ανεπαρκούς διαλογής των υλικών.

Κατόπιν τούτου, θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει:

1. μήπως η ιταλική νομοθεσία μεταφοράς των σχετικών ευρωπαϊκών οδηγιών, γενικότερα, και των οδηγιών 91/156/ΕΟΚ(1), 91/689/ΕΟΚ(2) και 94/62/ΕΚ(3), ειδικότερα, βιάζεται να καταλήξει στην καύση των αποβλήτων ενώ οι προαναφερθείσες οδηγίες δείχνουν να δίνουν την προτεραιότητα στη μείωση της παραγωγής των αποβλήτων, στην ανακύκλωσή τους για παραγωγή φυσικού λιπάσματος και στη διάθεσή τους στους ειδικούς χώρους απόρριψης;

2. κατά πόσο η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προκήρυξε στο Δήμο της Ρώμης ο Ιταλός Υπουργός Περιβάλλοντος, κ. Ronchi, δεν κινδυνεύει να διακυβεύσει το δικαίωμα των πολιτών για την υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος;

3. κατά πόσο η πολιτική της αποτέφρωσης, χωρίς παράλληλη δράση για τη μείωση της παραγωγής και την ανακύκλωση των αποβλήτων συμβιβάζεται προς την κατεύθυνση που έχει δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση; και

4. την άποψή της για το θέμα αυτό γενικότερα;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Ιουνίου 1998)

Πρωταρχικός στόχος των οδηγιών του Συμβουλίου 75/442/ΕΟΚ(4), 91/689/ΕΟΚ και 94/62/ΕΚ, είναι ο περιορισμός της παραγωγής αποβλήτων, ιδίως μέσω της ανάπτυξης καθαρών τεχνολογιών και της παραγωγής αγαθών που δημιουργούν λιγότερα απόβλητα και λιγότερα επικίνδυνα απόβλητα. Επιπλέον, η οδηγία 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας απαιτεί από τα κράτη μέλη να επιτύχουν, έως τις 30 Ιουνίου 2001, ειδικούς συνολικούς στόχους ανάκτησης (μεταξύ του 50 και 65 % κατά βάρος, και όπου η ανάκτηση περιλαμβάνει τόσο την ανακύκλωση υλικών όσο και την ανάκτηση ενέργειας) καθώς και ειδικούς στόχους για την ανακύκλωση υλικών (μεταξύ 25 και 45 %, με ελάχιστο όριο το 15 % για κάθε υλικό). Δεν έχουν καθοριστεί ειδικοί στόχοι για την ενεργειακή ανάκτηση. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη επιθυμούν να προχωρήσουν πέραν των εν λόγω στόχων και, λόγου χάριν, να επιτύχουν τον σχετικό με την ανάκτηση στόχο μόνο μέσω της ανακύκλωσης υλικών, εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας.

Όλες οι προαναφερθείσες οδηγίες απαιτούν, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι τους, την κατάρτιση προγραμμάτων διαχείρισης των αποβλήτων, όπου περιλαμβάνονται οι τύποι, οι ποσότητες και η προέλευση των προς ανάκτηση ή διάθεση αποβλήτων, οι γενικές τεχνικές απαιτήσεις, οι ειδικές διατάξεις για συγκεκριμένους τύπους αποβλήτων και οι κατάλληλοι τόποι και εγκαταστάσεις για τη διάθεση των αποβλήτων.

Η ιταλική νομοθεσία με την οποία μεταφέρονται στην εθνική έννομη τάξη οι προαναφερθείσες οδηγίες (Διάταγμα 22/1997) προβλέπει την επίτευξη των σχετικών με την ανάκτηση και ανακύκλωση στόχων που καθορίζονται από την οδηγία 94/62/ΕΚ (άρθρο 37 παράγραφος 1 και παράρτημα Ε). Ωστόσο, η εμπράγματη υλοποίηση των στόχων αυτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις δραστηριότητες του εθνικού συμβουλίου για τις συσκευασίες (CONAI). Δεν έχουν ακόμη περιέλθει στην Επιτροπή πληροφορίες για τις δραστηριότητες του CONAI σχετικές με την επίτευξη των στόχων της οδηγίας.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κατάσταση στην Ιταλία όσον αφορά τα απόβλητα πρέπει να αντιμετωπιστεί με δομικές παρεμβάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η Ιταλία δεν έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις κοινοτικές διατάξεις σχετικά με τα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων, και ως εκ τούτου κινήθηκαν διαδικασίες επί παραβάσει. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η απουσία κατάλληλων σχεδίων διαχείρισης των αποβλήτων εγκυμονεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, σοβαρούς κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου και για το περιβάλλον.

Στην ανακοίνωσή της για την ανασκόπηση της στρατηγικής όσον αφορά την διαχείριση των αποβλήτων(5), η Επιτροπή υπογράμμισε τους λόγους για τους οποίους πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην ανακύκλωση υλικών (συμπεριλαμβανομένης της λιπασματοποίησης) έναντι της καύσεως των αποβλήτων. Η προσέγγιση αυτή υποστηρίχθηκε επίσης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του της 14ης Νοεμβρίου 1996(6) σχετικά με την ανασκόπηση της στρατηγικής όσον αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων. Η Επιτροπή δεν αντιτίθεται στην καύση των αποβλήτων, αναγνωρίζει όμως ότι η πρακτική αυτή πρέπει να ενσωματώνεται σε έναν συνολικό προγραμματισμό διαχείρισης των αποβλήτων ο οποίος εγγυάται, ταυτοχρόνως, τη μείωση της παραγωγής αποβλήτων και τις αποδεκτές από περιβαλλοντική άποψη πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της ανακύκλωσης των υλικών και της λιπασματοποίησης.

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προβεί σε γενική εκτίμηση του ζητήματος στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι δεν έχει υπόψη της ειδικά στοιχεία σχετικά με την διαχείριση των αποβλήτων στον Δήμο της Ρώμης, ούτε με αντίστοιχο πρόγραμμα διαχείρισης των αποβλήτων σύμφωνο με την περί αποβλήτων κοινοτική νομοθεσία.

(1) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σελ. 32.

(2) ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σελ. 20.

(3) ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σελ. 10.

(4) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(5) COM(96)399 τελικό.

(6) ΕΕ C 362 της 12.12.1996.