ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1038/00

υποβολή: Monica Frassoni (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(4 Απριλίου 2000)

Θέμα: Γήπεδα γκολφ στην τοποθεσία Is Arenas της Σαρδηνίας, Ιταλία

Στην τοποθεσία Is Arenas της Σαρδηνίας (κοινότητες Narbolia και San Vero Milis) που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των περιοχών κοινοτικού ενδιαφέροντος βάσει της οδηγίας 92/43(1), κωδικός ΙΤΒ 0002228, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, ως παρόχθιο δάσος σε αμμώδεις πεδιάδες, που περιλαμβάνει φυσικούς οικότοπους προτεραιότητας και που αποτελεί μέρος τουπό κατασκευή Φυσικού Περιφερειακού Πάρκου του Sinis-Montiferru, κατασκευάστηκαν δύο γήπεδα γκολφ, ένα πειραματικό με 9 τρύπες και ένα με 18 τρύπες. Για τα έργα δεν πραγματοποιήθηκε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων ούτε εξακριβώθηκε η ανάγκη αξιολόγησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων(2). Για την κατασκευή των έργων, κόπηκαν περισσότερα από 10 000 φυτά pinus pinea και pinus pinaster (σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε η ίδια η εταιρεία Is Arenas) και η περιοχήπέστη ριζικές αλλαγές εξαιτίας των έργων επιχωμάτωσης και διάστρωσης του εδάφους με αποξεστήρες και άλλα βαρέα μέσα. Για τη συντήρηση των γηπέδων αυτών κατασκευάστηκαν επίσης 18δροδοτικά φρεάτια, εκ των οποίων τα 11 εν λειτουργία, και μια σύνδεση με το τοπικό δίκτυοδροδότησης του Ομίλου Εταιρειών Εγγειοβελτίωσης. Δενπάρχουν συνολικά στοιχεία δειγματοληψίας τωνδάτων στα γήπεδα του γκολφ, γεγονός που προκαλεί ανησυχίες αν ληφθείπόψη ότι ένα μέσο γήπεδο με 18 τρύπες χρειάζεται πολύ νερό(3) και ότι η περιοχή είναι από τις λιγότερο βροχερές της Σαρδηνίας. Το εν λόγω σχέδιο κινδυνεύει να προκαλέσει την αλάτωση όλου του φυσικού οικοτόπου και την αποξήρανση του περιβάλλοντοςδροφόρου ορίζοντα εις βάρος της γεωργίας και των κατοικημένων περιοχών. Επιπλέον, δεδομένου ότι το έδαφος είναι αμμώδες, το αποτέλεσμα θα είναι να μολυνθεί οδροφόρος ορίζοντας εξαιτίας της χρήσης φυτοφαρμάκων και παρασιτοκτόνων.

Τα γήπεδα του γκολφ είναι μέρος της κατασκευής οικοδομικού συγκροτήματος από την ίδια εταιρεία (Is Arenas Srl) και στόχος τους είναι να αυξήσουν την αξία των ακινήτων. Ηλοτόμηση πριν από την κατασκευή των γηπέδων γκολφ είναι, μεταξύ άλλων, αντίθετη με την ιταλική νομοθεσία περί διαχείρισης των δασών(4).

Έχει κινήσει η Επιτροπή διαδικασία επί παραβάσει εναντίον του ιταλικού κράτους για μη συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία περί εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (οδηγίες 85/337 και 97/11(5)); Προτίθεται η Επιτροπή να απαιτήσει μέτρα αποκατάστασης του περιβάλλοντος;

Πώς θαπολογιστεί το περιβαλλοντικό κόστος κατασκευής αυτών των γηπέδων,πό το φως της Λευκής Βίβλου για την περιβαλλοντική ευθύνη (COM(2000)66) που ορίζει ότι Πρέπει να καλύπτονται οι ζημίες στη βιοποικιλότητα, η οποία προστατεύεται στις περιοχές του Natura 2000 και ότι μεταξύ των ζημιών θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται οι ζημίες στα ενδιαιτήματα, στα είδη της άγριας πανίδας και χλωρίδας και σε ορισμένα είδη φυτών, όπως ορίζονται στα παραρτήματα των οικείων οδηγιών;

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) Βλ. άδεια της Υπηρεσίας Προστασίας του Φυσικού Τοπίου, Περιοχή Σαρδηνίας, πρωτόκολλο 3365 της 18.11.1997" οικοδομική άδεια της Κοινότητας Narbolia, πρωτόκολλο 4838 της 24.09.1997" οι επόμενες άδειες είναι του 1998.

(3) Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 10 000 κυβικά μέτρα/εκτάριο το έτος (Δασική Υπηρεσία Oristano) έως 29 200 κυβικά μέτρα/εκτάριο το έτος (επιθεώρηση Acer, 1/89). Σύμφωνα με την Federgolf, η κατανάλωση ύδατος των γηπέδων γκολφ στην Ιταλία φτάνει το καλοκαίρι τα 70-80 κυβικά μέτρα/εκτάριο τη μέρα (βλ. La Nuova Ecologia, Νοέμβριος 1993). Λαμβάνονταςπόψη ότι το γήπεδο γκολφ με 18 τρύπες της Is Arenas είναι 134 εκτάρια, η κατανάλωση ύδατος του γηπέδου αυτού μπορεί να φτάσει περίπου τα 10 000 κυβικά μέτρα τη μέρα! Αςπογραμμιστεί ότι η εταιρεία Is Arenas είχε ζητήσει από τον Όμιλο Εταιρειών Εγγειοβελτίωσης να μπορεί να χρησιμοποιεί 300 000 κυβικά μέτρα νερού το έτος.

(4) Βλ. RDI. 3267 και την εγκύκλιο 6 της 25.01.1971 τουπουργείου Γεωργίας και Δασών που ορίζει ότι δεν επιτρέπεται καμία εξαίρεση στην απαγόρευση κατασκευής στα δάση όταν πρόκειται για δασικές εκτάσεις που ανήκουν στις ειδικέςδρογεωλογικές ζώνες διατήρησης και βρίσκονται κατά μήκος των ακτών mldr καθώς και εκτάσεις αναδασωμένες με κρατικές πιστώσεις. Η Is Arenas εμπίπτει και στις δύο περιπτώσεις.

(5) ΕΕ L 175 της 5.7.1985 και ΕΕ L 73 της 14.3.1997. Το παράρτημα ΙΙ αυτών των οδηγιών περιλαμβάνει εκείνα τα έργα που προβλέπουν αποδάσωση με σκοπό μια άλλη μορφή εκμετάλλευσης του εδάφους.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουνίου 2000)

Ενεργώντας δυνάμει του άρθρου 226 (πρώην άρθρο 169) της Συνθήκης ΕΚ, και αναφερόμενη στα όσα επικαλείται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή απέστειλε επίσημη προειδοποιητική επιστολή στην Ιταλία για εικαζόμενη παράβαση των οδηγιών του Συμβουλίου 85/337/ΕΟΚ της 27ης Ιουνίου 1985 σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), 92/43/ΕΟΚ της 21ης Μαΐου 1992 περί της διατηρήσεως των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(2) και 79/409/ΕΟΚ της 2 Μαΐου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(3).

Δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου της Συνθήκης ΕΚ, η ενέργεια της Επιτροπής αποβλέπει στο να εκτιμηθεί κατά πόσον το συγκεκριμένο κράτος μέλος παραβαίνει το κοινοτικό δίκαιο. Στις περιπτώσεις όπου βεβαιούται παράβαση, το εκάστοτε κράτος μέλος οφείλει να συμμορφώνεται με το σχετικό κοινοτικό δίκαιο. Αυτό συνεπάγεται, ενδεχομένως, την θέσπιση επανορθωτικών μέτρων.

Ένα μελλοντικό κοινοτικό καθεστώς περιβαλλοντικής ευθύνης, όπως προτείνεται στην Λευκή Βίβλο για την περιβαλλοντική ευθύνη(4) οφείλει, όντως, να καλύπτει την ευθύνη για ζημίες στην βιοποικιλότητα, ειδικότερα δε στους φυσικούς πόρους που προστατεύονται στο πλαίσιο του δικτύου Natura 2000. Εξαίρεση στις εν λόγω ζημίες μπορεί ναπάρξει μόνο εφόσονπάρχει συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις του άρθρου 6 παράγραφοι 3 και 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, σχετικά με κάποιο έργο.

Ωστόσο, το κοινοτικό καθεστώς δεν εφαρμόζεται αναδρομικά, παρά μόνον για ζημίες που προκλήθηκαν μετά την θέση του σε ισχύ.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.

(3) ΕΕ L 103 της 25.4.1979.

(4) COM(2000)66 τελικό.