ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2058/01

υποβολή: Joaquim Miranda (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Πρόληψη επαγγελματικών νόσων

Η Οδηγία 89/391/ΕΟΚ(1) του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία ορίζει, στο άρθρο 5, ότι ο εργοδότηςποχρεούται να εξασφαλίζει την ασφάλεια και τηνγεία των εργαζομένων ως προς όλες τις πτυχές της εργασίας.

Στην Πορτογαλία ωστόσο, από το 1992, αυξάνονται διαρκώς οι περιπτώσεις τενοντίτιδων που έχουν σχέση με την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας. Κατά το 1994 ήταν ήδη 150 οι εργαζόμενοι στην Ford Electrnica οι οποίοι έπασχαν από την ασθένεια αυτή. Σήμερα, μόνο στον τομέα των ηλεκτροβιομηχανιών, στον Νότο της χώρας, 1500 εργαζόμενοι ηλικίας κάτω των 30 ετών που απασχολούνται σε επιχειρήσεις όπως η Visteon (πρώην Ford Electrnica), Ιndelma, Delphi, Deta, Pioneer, Samsung, Legrand Electrica και Τyco, πάσχουν αποδεδειγμένα από τενοντίτιδες, ενώ χιλιάδες άλλων ενδέχεται να εμφανίσουν παρόμοιες παθήσεις.

Ένα από τα κοινά χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων στις οποίες απαντώνται πολλά κρούσματα τενοντίτιδας έχει σχέση με τον καλούμενο εκσυγχρονισμό της εργασίας. Οι εργασιακές μέθοδοι χαρακτηρίζονται από την μηχανοποίηση, τον κατακερματισμό της παραγωγής και τη μεγάλη εξειδίκευση, που αυξάνουν τον αριθμό των χειρωνακτικών εργασιών οι οποίες συνεπάγονται συνεχή εργασία των χεριών, των βραχιόνων και των ώμων και απαιτούν κινήσεις ταχείες, ακριβείς και επαναληπτικές, ενίοτε σε μεγάλη έκταση και σε επικίνδυνες στάσεις που απαιτούν δύναμη.

Παρά τις διάφορες προειδοποιήσεις και προτάσεις που παρουσίασαν τα συνδικάτα του τομέα, τα οποία βασίζονται σε επιστημονικές μελέτες και γνωμοδοτήσεις ειδικών καθώς και εθνικών και διεθνών οργανώσεων, διαπιστώνεται ότι σε καμιά από τις επιχειρήσεις που εδρεύουν στην Πορτογαλία και έχουν μεγάλο αριθμό πασχόντων από τενοντίτιδαπάρχει κάποιο πρόγραμμαγείας και ασφάλειας στην εργασία που να προλαμβάνει την ανάπτυξη κακώσεων λόγω επαναληπτικών προσπαθειών. Αντίθετα, διαπιστώνεται ότι μετά από περιόδους θεραπείας και ανάρρωσης, οι πάσχοντες εργαζόμενοι ξαναρχίζουν να εργάζονταιπό τις αυτές συνθήκες οι οποίες δημιούργησαν την ασθένεια και ότι ενδεχόμενη αντικατάστασή τους γίνεται από νέους εργαζομένους οι οποίοι ταχέως πρόκειται να εμφανίσουν αντίστοιχες παθήσεις και να καθιστούν, εν καιρώ, παθόντες εν τη εργασία.

Για τον λόγο αυτό ερωτώ την Επιτροπή εάν είναι εν γνώσει αυτής της σοβαρής κατάστασης και κατά πόσο αυτή συμβιβάζεται με τους ευρωπαϊκούς κανόνες και τι είδους δράσεις προβλέπουν οι τελευταίοι, για να εξασφαλίσουν την επικράτηση στην εργασία όρωνγείας καιγιεινής που θα προλαμβάνουν την εμφάνιση κακώσεων αυτού του τύπου.

(1) ΕΕ L 183 της 29.6.1989, σελ. 1.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Σεπτεμβρίου 2001)

Ο αξιότιμος βουλευτής παρακαλείται να ανατρέξει στις απαντήσεις που έδωσε η Επιτροπή στις γραπτές ερωτήσεις E-3198/95(1) και E-382/97(2) πουπέβαλε ο κ. Srgio Ribeiro.

Η Επιτροπή πληροφορεί επίσης τον αξιότιμο βουλευτή ότι, γνωρίζοντας τη συχνότητα και τη σπουδαιότητα των μυοσκελετικών διαταραχών στην εργασία, αναλύει επί του παρόντος ενδεχόμενες κοινοτικές ενέργειες με σκοπό την αποτελεσματικότερη πρόληψη αυτών των διαταραχών.

Στις εργασίες αυτές, η Επιτροπή επικουρείται από τη συμβουλευτική επιτροπή για την ασφάλεια, τηνγιεινή και την προστασία τηςγείας στο χώρο εργασίας η οποία, κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειάς της στις 15 Μαΐου 2001, ενέκρινε ειδική γνωμοδότηση για τις μυοσκελετικές διαταραχές στην εργασία. Η Επιτροπή αποστέλλει απευθείας στον αξιότιμο βουλευτή και στη γενική γραμματεία του Κοινοβουλίου αντίγραφο της εν λόγω γνωμοδότησης.

(1) ΕΕ C 109 της 15.4.1996.

(2) ΕΕ C 217 της 17.7.1997.