ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3059/02

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(25 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Κρίση της FIAT Auto SpA

Η βαθιά οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η FIAT Auto SpA, αποτελεί τη συνέχεια πολλών άλλων περιπτώσεων δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και που έχουν συνταράξει την ευρωπαϊκή οικονομία κατά τους τελευταίους μήνες. Η αναφορά στην ανάγκη βιομηχανικών αναδιαρθρώσεων με έντονες επιπτώσεις, προκαλεί σημαντικές ανησυχίες τόσο ως προς την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της, όσο και, ιδιαίτερα, ως προς τον κίνδυνο σημαντικής απώλειας θέσεων εργασίας. Η κρίση της FIAT κινδυνεύει να εμπλέξει πολλές παράπλευρες επιχειρήσεις του κλάδου του αυτοκινήτου με πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα που θα έχει ανησυχητικές συνέπειες.

Προτίθεται η Επιτροπή να αξιολογήσει συνολικά τα φαινόμενα αυτά και ναποβάλει προτάσεις με στόχο την επίλυση των τόσο σοβαρών αυτών οικονομικών κρίσεων·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Δεκεμβρίου 2002)

Στην έκθεση για τη διαχείριση της αλλαγής το 1998, της ομάδας εμπειρογνωμόνωνψηλού επιπέδου για τις βιομηχανικές αλλαγές (ομάδα Gyllenhammer) που δημιουργήθηκε ως επακόλουθο της διακοπής λειτουργίας της μονάδας παραγωγής της Renault Vilvorde το 1997, αναφέρεται ότι η αλλαγή μπορεί να είναι θετική αν έχειπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία.

Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο του 2001, δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης της Αλλαγής (ΕΚΠΑ), στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας, για να ασχοληθεί με θέματα που προκύπτουν από τη βιομηχανική αλλαγή.

ΤΟ ΕΚΠΑ αποτελεί ένα από τα κύρια μέτρα που προτείνονταν στην ατζέντα της Επιτροπής για την κοινωνική πολιτική, τον Ιούνιο του 2000 και ανταποκρίνεται σε αιτήματα της ομάδας εμπειρογνωμόνωνψηλού επιπέδου για τις βιομηχανικές αλλαγές που έχει συστήσει η Επιτροπή. Στόχος του ΕΚΠΑ είναι να προσφέρει στους κύριους παράγοντες για τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής τα μέσα για τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων όσον αφορά τη διαχείριση των διαδικασιών της αλλαγής.

Εκτός αυτού, με την πάροδο των ετών, η Ένωση έχει αναπτύξει πολιτικές και μηχανισμούς για να εξασφαλίζεται ότι η εταιρική αναδιάρθρωση γίνεται κατά κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, πριν από κάθε διαδικασία αναδιάρθρωσης πρέπει ναπάρχει αποτελεσματική πληροφόρηση και διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, με σκοπό την πρόληψη ή την εξασθένιση του κοινωνικού αντικτύπου της αλλαγής, σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες για τις συλλογικές απολύσεις(1), τις μεταβιβάσεις επιχειρήσεων(2), τις ευρωπαϊκές επιτροπές επιχείρησης(3) και την ενημέρωση και διαβούλευση(4).

Επίσης, τον Ιανουάριο του 2002, η Επιτροπή ξεκίνησε μια σημαντική πρωτοβουλία με την οποία καλούνται οι κοινωνικοί εταίροι σε ευρωπαϊκό επίπεδο να καθορίσουν και να αναπτύξουν ένα σύνολο αρχών που πρέπει να διέπουν την αναδιάρθρωση. Η Επιτροπή ελπίζει ότι οι κοινωνικοί εταίροι θα αναλάβουν αυτή τη σημαντική εργασία.

(1) Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις. (Η οδηγία αυτή ενοποιεί τις οδηγίες 75/129/ΕΟΚ και 92/56/ΕΟΚ). ΕΕ L 225 της 12.8.1998.

(2) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων. ΕΕ L 82 της 22.3.2001.

(3) Οδηγία 94/45/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1994 για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης ή μιας διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους. ΕΕ L 254 της 30.9.1994.

(4) Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. ΕΕ L 80 της 23.3.2002.