ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1543/02

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(3 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Προωθούμενες από την Επιτροπή διακρίσεις εις βάρος της βιομηχανίας επεξεργασίας ζαχάρεως των Αζορών

Η Συνθήκη Προσχώρησης της Πορτογαλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει στη βιομηχανία επεξεργασίας ζαχάρεως των Αζορών το δικαίωμα να παράγει ετησίως 20 000 τόνους ζάχαρηςπό όρους προστασίας της αγοράς συμβατούς με τους ισχύοντες στηνπόλοιπη επικράτεια της Ένωσης. Η ποσότητα αυτή, ήδη από το 1986, αντιστοιχούσε στο διπλάσιο της καταναλωνόμενης στις Αζόρες. MTEXT

Το 1991, η Επιτροπή εισήγαγε νέο καθεστώς, βάσει του οποίου το δικαίωμα παραγωγής μειώθηκε σε 10 000 τόνους και, ως αντιστάθμισμα, αυξήθηκαν τα επίπεδα των επιδοτήσεων ανά τόνο σε σχέση με τα ισχύοντα στηνπόλοιπη χώρα και εγκρίθηκε η εξαγωγή ζαχάρεως των Αζορών στο πλαίσιο του καθεστώτος παραδοσιακών εξαγωγών, όπερ επέτρεψε στην Αυτόνομη Περιφέρεια να αντιμετωπίζει τον ανταγωνισμό της παραγωγής της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Αναπάντεχα, όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αφενός μεν άρχισενα αμφισβητεί τη δυνατότητα εφαρμογής του καθεστώτος παραδοσιακών εξαγωγών, το οποίο η ίδια είχε προτείνει, αφετέρου δε αρνήθηκε να λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση του καταφανούς ντάμπιγκ πουφίστανται οι Αζόρες από τις βιομηχανίες επεξεργασίας ζαχάρεως τηςπόλοιπης ευρωπαϊκής επικράτειας

Η ελεύθερη εισαγωγή ζαχάρεως από την ευρωπαϊκή επικράτεια στις Αζόρες, σε συνδυασμό με τον αφανισμό σχεδόν της βιομηχανίας τροφίμων των Αζορών, είχε ως αποτέλεσμα να περιορισθεί η βιομηχανία επεξεργασίας ζαχάρεως των Αζορών σε ένα ολοένα ελαττωνόμενο μερίδιο της αγοράς τους. Η ενέργεια της Επιτροπής να απαγορεύσει διά του κανονισμού 20/2002 τις εξαγωγές ζαχάρεως από τις Αζόρες ισοδυναμεί με το να εμποδίζει τη λειτουργία της αντίστοιχης βιομηχανίας, ικανοποιώντας, με τον τρόπο αυτό, τις επιθυμίες του ευρωπαϊκού καρτέλ ζάχαρης.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ερωτώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

1. Αληθεύει ή όχι ότι η νομοθεσία που εφαρμόζει η Επιτροπή έχει ως αποτέλεσμα να αποκλείσει όλα τα προϊόντα των Αζορών του πεδίου εφαρμογής του καθεστώτος των παραδοσιακών εξαγωγών·

2. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι θα ήταν αποτελεσματικότερο να απαγορεύσει τις εξαγωγές από τις Αζόρες προϊόντων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων βάσει του καθεστώτος εφοδιασμού, αντί να προτείνει στο Συμβούλιο εκτενή νομοθεσία η οποία, εν συνεχεία, καθίσταται απολύτως κενή περιεχομένου μέσω κανονιστικών ρυθμίσεων·

3. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι το μόνο χρήσιμο αποτέλεσμα της έγκρισης των παραδοσιακών εξαγωγώνπου πρότεινε η Επιτροπή με τον ευρωπαϊκή νομοθεσία ΡΟSΕΙΜΑ ήταν να παραπλανήσει τις αρχές των Αζορών και να τις κάνει να παραιτηθούν, το 1991, των δικαιωμάτων που τους είχαν αναγνωρισθεί με τη Συνθήκη Προσχώρησης·

4. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι πρόκειται για συνεννοημένη ενέργεια μεταξύ Επιτροπής και καρτέλ βιομηχανιών επεξεργασίας ζάχαρης με σκοπό τον αφανισμό της ανεξάρτητης βιομηχανίας των Αζορών·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουλίου 2002)

1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 20/2002 της Επιτροπής της 28ης Δεκεμβρίου 2002(1) που αφορά τους κανόνες εφαρμογής των ειδικών καθεστώτων εφοδιασμού των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών που θεσπίστηκαν με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1452/2001, (ΕΚ) αριθ. 1453/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1454/2001 του Συμβουλίου, ορίζει στο άρθρο 17 παράγραφος 1 ότι Ο μεταποιητής που έχει εκδηλώσει [] την πρόθεσή του να εξαγάγει στο πλαίσιο περιφερειακού ή παραδοσιακού εμπορίου ή να αποστείλει στο πλαίσιο παραδοσιακών ροών μεταποιημένα προϊόντα τα οποία περιέχουν πρώτες ύλες που έχουνπαχθεί σε ειδικό καθεστώς εφοδιασμού μπορεί να το κάνει εντός των ετήσιων ορίων των ποσοτήτων που πρέπει να καθορισθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 35 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1453/2001.

Η Επιτροπή θα εκδώσει, σύμφωνα με την αναφερόμενη διάταξη, τον κανονισμό που θα επιτρέπει τις αποστολές ή τις εξαγωγές μεταποιημένων προϊόντων με τα οποία εφοδιάζεται το αρχιπέλαγος των Αζορών δυνάμει του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού,πό τον όρο ότι θα αποδειχθεί ότιπήρχαν παραδοσιακές εξαγωγές ή αποστολές πριν την έναρξη της ισχύος του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού που θεσπίστηκε με τον κανονισμό Poseima. Προς το σκοπό αυτό η Επιτροπή ζητά από τις πορτογαλικές αρχές να της διαθέσουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα έτη 1989 — 1991.

2. Ο κανονισμός που ενέκρινε η Επιτροπή έχει ως στόχο να επιτρέψει την πραγματοποίηση παραδοσιακών εξαγωγών ή αποστολών μέσα σε ένα σαφές θεσμικό πλαίσιο. Εάν δεν πληρούνται οι όροι που προβλέπει ο κανονισμός του Συμβουλίου (ύπαρξη παραδοσιακών συναλλαγών), η Επιτροπή δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου.

3. Η νομοθεσία που ισχύει σχετικά με τον τομέα της ζάχαρης στης Αζόρες αφορά 20 000 τόνους περίπου και περιλαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα:

- Όσον αφορά την παραγωγή ζάχαρης, δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 2001, που αφορά την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης(2), το αρχιπέλαγος των Αζορών δικαιούται μία ποσόστωση (A+B) ύψους 9 953 τόνων. Για την ίδια ποσότητα οι καλλιεργητές τεύτλων των Αζορών λαμβάνουν ενίσχυση ανά εκτάριο και η βιομηχανία ζάχαρης ενίσχυση για την μετατροπή σε ζάχαρη.

- Η ποσότητα ακατέργαστης ζάχαρης από τεύτλα με την οποία εφοδιάζονται οι Αζόρες δυνάμει του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, δεν μπορεί να ξεπεράσει τους 10 000 τόνους ετησίως. Για τον καθορισμό των αναγκών εφοδιασμού σε ζάχαρη θα πρέπει επίσης να λαμβάνεταιπόψη και η παραγωγή ζάχαρης στις Αζόρες από τοπικά τεύτλα.

4. Με βάση τα προαναφερόμενα φαίνεται ότι η Επιτροπή εφαρμόζει τις διατάξεις που προβλέπει τόσο τη συνθήκη προσχώρησης της Πορτογαλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες όσο και από τους κανονισμούς που προβλέπονται στο σημείο 1. Η Επιτροπή αποκλείει το ενδεχόμενο να έχει αναμιχθεί σε συντονισμένες πράξεις οι οποίες έχουν ως στόχο το κλείσιμο βιομηχανιών ζάχαρης στις Αζόρες.

(1) ΕΕ L 8 της 11.1.2002.

(2) ΕΕ L 178 της 30.6.2001.