ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1127/02

υποβολή: Luciana Sbarbati (ELDR) προς την Επιτροπή

(18 Απριλίου 2002)

Θέμα: Αλιευτικές δραστηριότητες και θαλάσσιοι πόροι

Η αλιεία είναι μία από τις δραστηριότητες που έχουν στην Ευρώπη, και ιδίως στην Ιταλία, μεγάλο κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο λόγω της παρουσίας μικροϊδιοκτητών, συνεταιρισμών και μεγάλων επιχειρηματιών που αναπτύσσουν δραστηριότητα στον τομέα αυτόν ο οποίος απασχολεί συνολικά χιλιάδες εργαζομένων, εμπορεύεται τόννους αλιευμάτων και δημιουργεί παραγωγικές δραστηριότητες που ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ.

Έχονταςπόψη ότι:

- η βασική αρχή των κοινοτικών οδηγιών του τομέα είναι να προσανατολιστεί η χρηματοπιστωτική προσπάθεια προς μέτρα που προορίζονται να προσαρμόσουν την ικανότητα των στόλων στους πόρους,

- κατά την εκπόνηση των κοινοτικών πολιτικών λαμβάνεται κατά προτεραιότηταπόψη ο αντίκτυπος που ορισμένα μέτρα έχουν στο περιβάλλον,

- κατά την εκπόνηση και εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών στον τομέα αυτόν αξιολογούνται οι επιπτώσεις στους εργαζόμενους και στους βιολογικούς πόρους χωρίς ποτέ να παραγνωρίζονται οι πραγματικές και διαπιστωμένες παραγωγικές ικανότητες της θάλασσας,

- και άλλοι διεθνείς οργανισμοί έχουν τοποθετηθεί επί του συγκεκριμένου θέματος, μεταξύ των οποίων και ο FAO (Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών για τη Διατροφή και τη Γεωργία) ο οποίος, μάλιστα, έχει συντάξει Κώδικα Συμπεριφοράς για μιαπεύθυνη αλιεία,

Έχονταςπόψη ότι οι φορείς του τομέα της αλιείας αντιμετωπίζουν το διπλό πρόβλημα της μείωσης της αλιευτικής ικανότητας (μελέτης ΕΚΕ (CNR) της Ανκόνα) και της αύξησης του αριθμού των σκαφών που αλιεύουν στην ίδια θαλάσσια περιοχή, πράγμα που, βραχυπρόθεσμα, μπορεί να προκαλέσει, όπως επιβεβαιώνει το Ίδρυμα Έρευνών για τη Θαλάσσια Αλιεία (IRREM), κατάρρευση των θαλάσσιων πόρων.

Μπορεί η Επιτροπή να μας εξηγήσει εάν, κατά την εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ στόλων που ανήκουν σε διαφορετικές περιοχές της ίδιας χώρας ή μεταξύ στόλων της ίδιας περιοχής (πράγμα που γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ιταλία — και συγκεκριμένα στην περιοχή Marche — επειδή το Υπουργείο Αγροτικής και Δασικής Πολιτικής επέτρεψε σε αλιευτικά σκάφη του Ascoli να αλιεύουν στη θαλάσσια ζώνη της Ανκόνα, με αποτέλεσμα σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες και επιπτώσεις στη δημόσια τάξη), κάτι που επηρεάζει αρνητικά την αλιευτική ικανότητα και ποιότητα στην ίδια θαλάσσια ζώνη και που βλάπτει, κυρίως, τους μικροϊδιοκτήτες·

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει εάν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί η παρούσα κρίση χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς βοήθειας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2792/99(1), άρθρο 16, 1(γ) το οποίο προβλέπει τη θέση σε εφαρμογή σχεδίου αποκατάστασης αλιευτικών πόρων που απειλείται από εξάντληση αντί, όπως έκανε το αρμόδιοπουργείο, να μετακινούνται αλειυτικοί στόλοι, ή εάνπάρχουν άλλοι κοινοτικοί μηχανισμοί που επιτρέπουν να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή·

(1) ΕΕ L 337 της 30.12.1999, σελ. 10.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαΐου 2002)

Η κατανομή των αλιευτικών δικαιωμάτων ανάμεσα στα αλιευτικά σκάφη ενός κράτους μέλους αποτελεί αρμοδιότητα αυτού του κράτους μέλους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι ιταλικές αρχές θα πρέπει να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της περιγραφόμενης κατάστασης, δηλαδή μίας σύγκρουσης ανάμεσα σε τοπικούς στόλους, και να λάβουν μια απόφαση ως προς το θέμα αυτόπό τον όρο ότι η αύξηση των αλιευτικών δικαιωμάτων δεν θα προκαλέσει σεπερεκμετάλλευση του πόρου.

Το άρθρο 16 παράγραφος 1 σημείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/99 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1999, το οποίο καθορίζει τους κανόνες και τους όρους των διαρθρωτικών δράσεων της Κοινότητας στο αλιευτικό τομέα, ορίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν αποζημιώσεις στους αλιείς και στους ιδιοκτήτες των σκαφών για την προσωρινή διακοπή των δραστηριοτήτων στην περίπτωση που δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα ανασύστασης ενός πόρου που κινδυνεύει να εξαντληθεί. Σε περίπτωση απρόβλεπτων γεγονότων, ειδικά αυτών που προκαλούνται από βιολογικούς παράγοντες, (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2792/99 άρθρο 16 παράγραφος 1 σημείο α)) η αποζημίωση μπορεί να χορηγηθεί επί δύο μήνες ετησίως κατ'ανώτατο όριο. Για να επιλεγεί αυτή η λύση θα χρειαστεί μία ευνοϊκή έκθεση από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) σχετικά με το εν λόγω πρόγραμμα. Εντούτοις, θα πρέπει να τονιστεί ότι αυτό το είδος της ενίσχυσης έχει ως στόχο να βοηθήσει την ανασύσταση των απειλούμενων πόρων και όχι τη διευθέτηση των συγκρούσεων σχετικά με τα δικαιώματα αλίευσης. Εξάλλου, τα καθεστώτα ενίσχυσης για την ακινητοποίηση έχουν ως στόχο την αντιμετώπιση βραχυπρόθεσμων προβλημάτων που έχουν σχέση με την ανασύσταση των αποθεμάτων. Τα φαινόμενα που επαναλαμβάνονται συχνά σε έναν αλιευτικό στόλο θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο πολυετών προγραμμάτων διαχείρισης και είναι ο ίδιος ο τομέας που θα πρέπει να ασχοληθεί με τα θέματα αυτά.