ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1781/02

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(24 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Αεροπορική ασφάλεια

Η πρόσφατη αεροπορική καταστροφή της 18ης παρελθόντος Απριλίου στο Μιλάνο, που προκάλεσε ένα μικρό αεροσκάφος το οποίο συνετρίβη στον ουρανοξύστη της Πιρέλι, πέραν των πορισμάτων των διαφόρων ερευνών θέτει και ορισμένα προβλήματα ελέγχου και μελλοντικών τεχνικών επιλογών. Αρκεί να σκεφθούμε, από πλευράς ελέγχου, ότι στην περίπτωση του Cessna CJ2 του Μιλάνου, ούτε το αεροσκάφος ούτε ο χειριστής μπορούσαν να πετάξουν τη συγκεκριμένη ημέρα δεδομένου ότι μπορούσαν να λειτουργήσουν μόλις στην κατηγορία 1, ενώ η μετεωρολογική κατάσταση απαιτούσε για αμφοτέρους καταλληλότητα κατηγορίας 3.

Παραμένουν όμως βασικά προβλήματα και συγκεκριμένα ο κατάλληλος εξοπλισμός στο αεροσκάφος (κατ' αρχήν αναμεταδότης) σε όλα τα αεροσκάφη γενικής αεροπλοΐας που λειτουργούν σε περιοχές που συνορεύουν με τις περιοχές μεγάλης κυκλοφορίας· πρόσβαση της γενικής αεροπορίας στα μεγάλα αεροδρόμια αποκλειστικά με πτήση με τη βοήθεια οργάνων (IFR)· περιορισμός της δραστηριότητας της γενικής αεροπορίας σε πτήση όψεως (VFR) μακρυά από τα μεγάλα αεροδρόμια και τα κατοικούμενα κέντρα· ταχεία εφαρμογή της εξαρτώμενης αυτόματης επιτήρησης με συνεχή ροή πληροφοριών μέσω ραδιοφώνου (ADS-3) μετά την οριστική επιλογή σε ευρωπαϊκό επίπεδο του data-link που θα χρησιμοποιηθεί.

Τέλος, πρέπει ναπενθυμισθεί το σύνολο των μέτρων σχετικά, που λαμβάνουν οι ΗΠΑ μετά τις απόπειρες του Σεπτεμβρίου 2001 στους δίδυμους πύργους.

Μπορεί η Επιτροπή να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της ως προς τα ανωτέρω·

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Αυγούστου 2002)

Υπό τις παρούσες συνθήκες, τα έγγραφα και τα παραρτήματα του ICAO (International Civil Aviation Organisation — Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας) παρέχουν οδηγίες στα κράτη όσον αφορά τις συνθήκες λειτουργίας, τα επαγγελματικά προσόντα των πιλότων και τον εξοπλισμό του αεροσκάφους που σχετίζονται με τις συνθήκες των Κανόνων Πτήσης Εξ Όψεως (VFR — Visual Flight Rules) και των Κανόνων Ενόργανης Πτήσης (IFR — Instrument Flight Rules). Η μετάφραση, η εφαρμογή και η επίβλεψη των εν λόγω κανόνων και παραρτημάτων αποτελούν ευθύνη των ενδιαφερόμενων κρατών και των εντεταλμένων αρχών τους που ενεργούνπό την αιγίδα του Συνδέσμου Αρχών Πολιτικής Αεροπορίας (Joint Aviation Authority — JAA).

Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους, τα κράτη δημοσιεύουν τη νομοθεσία και τις εντολές σε σχετικές εκδόσεις (εκδόσεις αεροναυτικών πληροφοριών, εθνικές εντολές αεροναυτιλίας) που αφορούν:

- την μεταφορά αναμεταδοτών που ρυθμίζεται ανάλογα με το είδος της πτήσης (ιδιωτική πτήση, μεταφορά επιβατών, μεταφορά φορτίου, κλπ.) και την ποιότητα του εναέριου χώρου εντός του οποίου θα λάβει χώρα η πτήση·

- τη διαθεσιμότητα μεγάλων αερολιμένων για πτήσεις, ανάλογα με τη φύση της πτήσης και τις συνθήκες πτήσης. Αυτή μπορεί να συνδέεται με τιςπηρεσιακές δυνατότητες του σχετικού αερολιμένα (ασφάλεια, μετανάστευση,πηρεσίες εκτάκτου ανάγκης, τελωνεία, κλπ.) και τις παρεχόμενεςπηρεσίες αερομεταφορών·

- τους περιορισμούς που επιβάλλονται επί των πτήσεων VFR (και IFR) της γενικής αεροπορίας σε περιοχές μακριά από μεγάλους αερολιμένες και μεγάλα αστικά κέντρα. Οι εν λόγω περιορισμοί αφορούν συνήθως τόπους στρατηγικής σημασίας, όπως στρατιωτικές εγκαταστάσεις, σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, κυβερνητικά κτίρια, κλπ. Γενικά, για τα μεγάλα αστικά κέντρα θαπάρξει επίσης περιορισμός όσον αφορά ένα ελάχιστο ύψος διέλευσης.

Εντούτοις, η αποτελεσματικότητα της προαναφερθείσας διαδικασίας παρακωλύεται από τηνφιστάμενη έλλειψη ενός ισχυρού ευρωπαϊκού ρυθμιστικού φορέα, ο οποίος θα μπορούσε να επιβάλει ομοιογενείς, ακριβείς και εκτελεστέςποχρεώσεις στους διάφορους συντελεστές. Η περίπτωση συμμόρφωσης του σχεδίου πτήσης με τις ελάχιστες συνθήκες λειτουργίας (όπως ο καιρός) είναι ένα καλό παράδειγμα. Το σημερινό σύστημα δεν παρέχει εγγυήσεις κατά των καταχρήσεων.

Η πρωτοβουλία για τον ενιαίο ουρανό(1) αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της εν λόγω κατάστασης, εισάγοντας ένα ρυθμιστικό πλαίσιο προκειμένου να ενισχυθεί η διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας και ναπαχθεί στους εναρμονισμένους κοινοτικούς κανόνες.

Η εν λόγω πρωτοβουλία θα επιτρέψει επίσης την επίσπευση της εισαγωγής του αναγκαίου εξοπλισμού και εργαλείων, τα οποία θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ασφάλεια. Ένα παράδειγμα το οποίο αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου είναι η εγκατάσταση συστημάτων ADS-B (automatic dependent surveillance — broadcast/ αυτόματη εξαρτώμενη επίβλεψη με συνεχή ροή πληροφοριών μέσω ραδιοεκπομπής) επί όλων των αεροσκαφών, δεδομένου ότι θα επιτρέψει στους πιλότους ενός κατάλληλα εξοπλισμένου αεροσκάφους να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή την κατάσταση της περιβάλλουσας εναέριας κυκλοφορίας. Η Επιτροπή συμβάλλει ενεργά στις εξελίξεις στον εν λόγω τομέα μέσω του Προγράμματος Έρευνας και των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών.

(1) COM(2001)123 τελικό και COM(2001)564 τελικό.