ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1925/98

υποβολή: Bill Miller (PSE) προς την Επιτροπή

(18 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Κάθετοι περιορισμοί

Ενόψει της συνεχιζόμενης αναθεώρησης των κάθετων περιορισμών μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει εάν η προτεινόμενη νέα προσέγγιση θα βοηθήσει να επιτευχθεί μεγαλύτερη ολοκλήρωση της αγοράς για τον τομέα της ζυθοποιΐας στην ΕΕ;

Θα αντιμετωπισθεί το πρόβλημα αποκλεισμού από την αγορά που υφίσταται σε πολλά κράτη μέλη;

Πρόκειται οιαδήποτε νέα πρόταση να περιορίσει τη διάρκεια των δανείων υποχρεώσεων των ζυθοπαραγωγών στο σύνολο της ΕΕ σε μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο, και εάν ναι ποια θα είναι η διάρκεια της περιόδου αυτής;

Υπό το φως της αναθεώρησης των κάθετων περιορισμών θα υπάρξουν τομεακές οδηγίες για τη βιομηχανία ζυθοποιΐας και τις επιχειρήσεις λιανικής πώλησης ζύθου και ποιο είναι το σχετικό χρονοδιάγραμμα;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Ιουλίου 1998)

Ένα σχέδιο ανακοίνωσης βρίσκεται υπό συζήτηση στην Επιτροπή ενόψει της έγκρισής της ως το τέλος του έτους. Συνεπώς, η παρούσα απάντηση θα πρέπει να θεωρηθεί προσωρινή δεδομένου ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες συνεχίζουν να επεξεργάζονται τη διατύπωση της θέσης τους.

Το σχέδιο ανακοίνωσης θα βασίζεται στη μετάβαση σε ένα σύστημα οικονομικών αποτελεσμάτων αντί του σημερινού συστήματος για το οποίο προέχει η μορφή περισσότερο αντί των αποτελεσμάτων. Θα υπάρχει επίσης μετάβαση από το τωρινό σύστημα διαφορετικών κανονισμών για ειδικές μορφές κάθετων περιορισμών ή τομέων σε ένα κανονισμό μεγάλων συνολικών εξαιρέσεων που θα καλύπτει όλους τους κάθετους περιορισμούς για όλους τους τομείς της διανομής. Η προσέγγιση αυτή θα έχει το πλεονέκτημα της αντιμετώπισης των διαφόρων μορφών κάθετων περιορισμών με τα ίδια αποτελέσματα και κατά τον ίδιο τρόπο, προλαμβάνοντας έτσι αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ μορφών ή τομέων. Θα αποφεύγεται επίσης στρέβλωση της πολιτικής κατά την επιλογή των επιχειρήσεων όσον αφορά τις μεθόδους διανομής τους.

Μια από τις βασικές ιδέες για αυτές τις ευρείες και ελαστικές συνολικές εξαιρέσεις είναι να διαθέτουν οι επιχειρήσεις που δεν έχουν αρκετή δύναμη αγοράς (πράγμα που συμβαίνει για τις περισσότερες) έναν ασφαλή χώρο στον οποίον δεν είναι απαραίτητο να επιβεβαιώνουν την ισχύ των συμφωνιών τους βάσει των κανόνων ανταγωνισμού της Κοινότητας. Για να διασφαλιστεί ο ανταγωνισμός και να περιοριστεί η έκταση αυτής της εξαίρεσης σε επιχειρήσεις που δεν έχουν σημαντική δύναμη στην αγορά, η συνολική εξαίρεση θα καθορίζει κατώφλια μεριδίων αγοράς, πέρα από τα οποία οι επιχειρήσεις δεν θα υπάγονται στη γενική εξαίρεση. Για επιχειρήσεις με μερίδιο αγοράς πάνω από τα κατώφλια της συνολικής εξαίρεσης υπογραμμίζεται ότι δεν υπάρχει τεκμήριο παρανομίας. Το κατώφλι μεριδίου αγοράς θα χρησιμοποιείται μόνο για να διακρίνονται οι συμφωνίες που θεωρούνται νόμιμες από αυτές που μπορεί να απαιτούν εξέταση. Για να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις στην εξέταση αυτή η Επιτροπή, πριν από την έγκριση μιας τέτοιας συνολικής εξαίρεσης, θα καταρτίσει κατευθυντήριες οδηγίες που θα εξηγούν την πολιτική της για τα κατώφλια.

Η ολοκλήρωση της αγοράς θα προωθηθεί με δύο τρόπους. Πρώτον, η ελευθερία σύμβασης και επιλογής του τύπου διανομής που ταιριάζει καλύτερα με το μάρκετινγκ και τις λογιστικές απαιτήσεις, θα πρέπει, υπό ορισμένους περιορισμούς, να αναλαμβάνεται από τους οικονομικούς συναλλασσόμενους. Δεύτερον, δεδομένου ότι οι κάθετοι περιορισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απομόνωση των εθνικών αγορών, ιδιαίτερα όπου υπάρχουν διαφορές τιμών μεταξύ κρατών μελών, ορισμένοι περιορισμοί για τις επαναπωλήσεις θα πρέπει να απαγορεύονται βάσει των προτάσεων.

Στη νέα πρόταση θα περιλαμβάνεται και ο αποκλεισμός από την αγορά. Ενόψει των πιθανών αποτελεσμάτων αποκλεισμού από την αγορά που μπορεί να προκύψουν από την υποχρέωση μη ανταγωνισμού, η Επιτροπή εξετάζει επίσης τη δυνατότητα να επιβάλει έναν περιορισμό στη διάρκεια των καθέτων περιορισμών που έχουν ως αποτέλεσμα να περιορίζουν τη δυνατότητα των πολιτών να πωλούν ανταγωνιστικά προϊόντα. Η Επιτροπή εξετάζει επίσης τη δυνατότητα να μην επιβάλλει περιορισμούς διάρκειας στην ιδιαίτερη περίπτωση όπου ο προμηθευτής είναι ιδιοκτήτης των εγκαταστάσεων τις οποίες χρησιμοποιεί για τις δραστηριότητές του ο αγοραστής.