ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3492/97 υποβολή: Hugh McMahon (PSE) προς την Επιτροπή (29 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Ατζέντα 2000

Στην Ατζέντα 2000 προτείνεται να καταργηθεί σταδιακά για μεταβατική περίοδο η επιλεξιμότητα για το Στόχο 1 των περιοχών που υπερβαίνουν το όριο του 75%. Προτείνεται επίσης οι περιοχές που επί του παρόντος είναι επιλέξιμες βάσει του Στόχου 2 και 5β αλλά θα παύσουν να είναι βάσει των μελλοντικών κριτηρίων επιλογής, να διατηρήσουν την χρηματοπιστωτικη υποστήριξη για μεταβατική περίοδο. Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής για τη διάρκεια των μεταβατικών αυτών περιόδων και οι περίοδοι αυτές θα είναι ίδιες για τις περιοχές υπό τον Στόχο 1 και για εκείνες που δεν υπάγονται στον Στόχο 1;

Απάντηση της κ. Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (1η Δεκεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή πρότεινε την ενίσχυση της γεωγραφικής συγκέντρωσης, με σκοπό να μειώσει το ποσοστό του πληθυσμού της Ένωσης που είναι επιλέξιμο για τους στόχους 1 και 2 από 51% σε ποσοστό μεταξύ 35 και 40%.

Η ανωτέρω συγκέντρωση μπορεί να επιτευχθεί είτε με την αυστηρή εφαρμογή του ορίου του 75%, όσον αφορά το στόχο 1, είτε με την προσφυγή σε πολύ απλά, διαφανή και συγκεκριμένα κριτήρια, όσον αφορά τις διάφορες περιοχές που περιλαμβάνονται στο νέο στόχο 2.

Όσον αφορά τις περιοχές που είναι επί του παρόντος επιλέξιμες για τους στόχους 1, 2 και 5β, οι οποίες δεν θα πληρούν πλέον τα μελλοντικά κριτήρια επιλεξιμότητας, η Επιτροπή προτείνει μια μεταβατική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας θα μειώνεται σταδιακά η χρηματοδοτική ενίσχυση των διαρθρωτικών ταμείων. Ως προς το στόχο 1, η εν λόγω μεταβατική ενίσχυση θα είναι σημαντική και μακράς διαρκείας. Στα πλαίσια του νέου στόχου 2, το ανωτέρω μεταβατικό σύστημα θα είναι μικρότερης διάρκειας. Οι λεπτομέρειες των δύο μεταβατικών περιόδων θα περιλαμβάνονται στις προτάσεις των νέων κανονισμών όσον αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία, τις οποίες θα παρουσιάσει η Επιτροπή στις αρχές του 1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3293/97 υποβολή: Wolfgang Kreissl-Dφrfler (V) προς την Επιτροπή (20 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Προσβαση στην αγορά για τις Λιγότερο Αναπτυγμένες Χώρες (ΛΑΧ)

Πως μελετά η Επιτροπή να υλοποιήσει την απόφαση του Συμβουλίου, η οποία προβλέπει την εξομοίωση των ΛΑΧ με τις χώρες της ΑΚΕ; Που έγκεινται οι δυσκολίες για την υλοποίηση αυτή; Υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με το θέμα;

Κοινή απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-3292/97 και E-3293/97 (1 Δεκεμβρίου 1997)

Το Συμβούλιο ζήτησε, τον Ιούνιο του 1997, από την Επιτροπή να του υποβάλλει προτάσεις ούτως ώστε να καταλήξει στην ίση μεταχείριση του συνόλου των λιγότερο προηγμένων χωρών, την 1η Ιανουαρίου 1998. Η Επιτροπή ετοιμάζει ενεργά τις προτάσεις αυτές λαμβάνοντας υπόψη τις δεσμεύσεις της Κοινότητας στο πλαίσιο της σύμβασης της Λομέ καθώς και τις διατάξεις του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων. 'Εχοντας υπόψη τις διαρθρωτικές διαφορές μεταξύ των εμπορικών καθεστώτων που εφαρμόζει η Κοινότητα αφενός, στις λιγότερο προηγμένες χώρες που αποτελούν μέρη της σύμβασης της Λομέ και, αφετέρου, στις λιγότερο προηγμένες χώρες που δεν αποτελούν μέρη της εν λόγω σύμβασης, συναντώνται πράγματι ορισμένες τεχνικές δυσκολίες για τις οποίες αναμένονται λύσεις. Μόλις βρεθούν οι λύσεις αυτές, θα υποβληθεί πρόταση στο Συμβούλιο, το συντομότερο δυνατό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2848/97 υποβολή: Laurens Brinkhorst (ELDR) προς το Συμβούλιο (13 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Θεσμικές προϋποθέσεις για διεύρυνση μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων της ΔΔ

1. Θυμάται το Συμβούλιο την ακόλουθη δήλωση στα πορίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κέρκυρας τον Ιούνιο του 1994: «Οι θεσμικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας της Ένωσης πρέπει να δημιουργηθούν κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη του 1996, η οποία για το λόγο αυτό θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης.»;

2. Πώς συμβιβάζει το Συμβούλιο τη δήλωση αυτή με την έκβαση της Διάσκεψης Κορυφής του Άμστερνταμ, και συγκεκριμένα την άποψη ότι ' (...) ο δρόμος είναι πλέον ανοιχτός για τη διαδικασία διεύρυνσης (...)';

3. Φρονεί το Συμβούλιο ότι πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις από το σχέδιο Συνθήκης του Άμστερνταμ και το Πρωτόκολλο για τη διεύρυνση;

4. Εάν πράγματι το φρονεί, τότε θα μπορούσε το Συμβούλιο να αναφέρει ποιές είναι βελτιώσεις στις θεσμικές προϋποθέσεις που δικαιολογούν αυτή την άποψη;

5. Νομίζει το Συμβούλιο ότι οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης μπορούν να περατωθούν χωρίς να βελτιωθούν οι θεσμικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας της Ένωσης;

Απάντηση (26 Ιανουαρίου 1998)

Ήδη από το 1994, τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Κέρκυρας και του Έσσεν είχαν προβλέψει, όπως υπενθυμίζει και ο αξιότιμος κ. βουλευτής στην ερώτησή του, ότι οι θεσμικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας της Ένωσης πρέπει να δημιουργηθούν κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη του 1996, η οποία για το λόγο αυτό θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης.

Η Διακυβερνητική Διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε το 1996 και το 1997 ενέκρινε ορισμένες μεταρρυθμίσεις. Στη συνθήκη του Άμστερνταμ, που υπογράφηκε στις 2 Οκτωβρίου 1997, ενσωματώθηκαν αυτά τα αποτελέσματα.

Εξάλλου, στη συνθήκη του Άμστερνταμ προσαρτήθηκε πρωτόκολλο για τα θεσμικά όργανα με την προοπτική της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρωτόκολλο περιλαμβάνει στοιχεία των θεσμικών μεταρρυθμίσεων για τη διευρυμένη Ένωση, ενώ θα πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις αργότερα για τη μεταρρύθμιση.

Τέλος, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στο Λουξεμβούργο στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 1997, δήλωσε ότι η διεύρυνση της Ένωσης απαιτεί προηγουμένως ενίσχυση και βελτίωση της λειτουργίας των θεσμικών οργάνων, σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης του Άμστερνταμ περί θεσμικών οργάνων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3484/97 υποβολή: Richard Howitt (PSE) προς το Συμβούλιο (3 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Η Σύμβαση της Βαρσοβίας και η κράτηση κατοίκου του Essex ως ομήρου στο Κουβέιτ- απαίτηση κατά ης British Airways

Λαμβάνοντας υπόψη την από μακρού υφιστάμενη καταγγελία του κ. Edwart Hammett, κατοίκου του Essex και 367 επιβατών του αεροπλάνου της πτήσης 149 της British Airways το οποίο παρακινδυνευμένα και ηθελημένα προσγειώθηκε στο Κουβέτι μετά την εισβολή του Ιράκ κατά τον πόλεμο του Κόλπου, προτίθεται το Συμβούλιο να εξατάσει το ενδεχόμενο ύπαρξης αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις πιθανές έρευνες;

Ειδικότερα προτίθεται το Συμβούλιο να παραπέμψει σε ορισμένες πτυχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενδέχεται να έχουν σημασία όσον αφορά την υπόθεση αυτή, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι επιβάτες αποζημιώθηκαν στη Γαλλία από τη ΒΑ μετά από δικαστικές ενέργειες, ενώ στους συνεπιβάτες τους στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν αναγνωρίστηκε δικαίωμα αποζημίωσης;

Απάντηση (12 Φεβρουαρίου 1998)

Το Συμβούλιο εφιστά την προσοχή του αξιότιμου μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο γεγονός ότι η οδηγία 94/56/ΕΚ του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 1994 (ΕΕ L 319 της 12.12.94, σελ. 14) για τη θέσπιση των βασικών αρχών που διέπουν τις έρευνες ατυχημάτων και συμβάντων πολιτικής αεροπορίας, προβλέπει απλώς και μόνο την υποχρέωση διενέργειας έρευνας, από την πλευρά των κρατών μελών, για κάθε ατύχημα ή σοβαρό συμβάν (άρθρο 4), η οποία διεξάγεται, σε κάθε κράτος μέλος, από έναν οργανισμό ή όργανο λειτουργικά ανεξάρτητο (άρθρο 6).

Όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2027/97 του Συμβουλίου για την ευθύνη του αερομεταφορέως σε περίπτωση ατυχήματος (ΕΕ L 285 της 17.10.1997), το περιεχόμενό του αφορά μόνο, όπως και ο τίτλος δεικνύει, τις ζημίες που υφίστανται οι ταξιδιώτες σε περίπτωση ατυχήματος.

Το Συμβούλιο υπενθυμίζει στο αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι εναπόκειται στην Επιτροπή να μεριμνά για την εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και των διατάξεων που θεσπίζουν τα θεσμικά όργανα δυνάμει της εν λόγω συνθήκης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3167/97 υποβολή: Anne McIntosh (PPE) προς την Επιτροπή (9 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Κοινοτική χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος STABEX στη Βανουάτου

Είναι ενήμερη η Επιτροπή σχετικά με τις ανησυχίες που συνεχώς αυξάνονται περί καταφανών περιπτώσεων απάτης σε τοπικό επίπεδο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των κονδυλίων του προγράμματος STABEX της ΕΕ στη Βανουάτου;

Εάν αληθεύουν οι ανησυχίες αυτές, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για την πρόληψη τέτοιων δολερών δραστηριοτήτων στη Βανουάτου και τι είδους αποκατάσταση προβλέπεται για τις εταιρίες που δρουν στην χώρα αυτή και ζημίωσαν εξ αιτίας των απατών που έχουν διαπραχθεί;

Aπάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής (3 Δεκεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή γνωρίζει τους πρόσφατους ισχυρισμούς των εξωτερικών αγοραστών και των τοπικών εμπειρογνωμόνων κατά της Vanuatu commodities marketing board (VCMB), τον οργανισμό που είναι υπεύθυνος για την αγορά και την εξαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων στο Vanuatu. Αυτές δεν αφορούν τη διαχείριση των πόρων του Stabex αλλά έχουν μάλλον σχέση με τις δυσκολίες για τους τοπικούς εξαγωγείς για την απόκτηση αδειών εξαγωγής.

Εχουν χορηγηθεί πόροι του Stabex στον VCMB κατά το παρελθόν και πιο πρόσφατα βάσει του πλαισίου αμοιβαίων υποχρεώσεων (FMO) που υπογράφηκε το 1993 και διέπουν τη χρήση των μεταφορών Stabex στην περίοδο 1988-1991 (συνολικά 4,9 εκατ. ECU, από τα οποία το 1 εκατ. ECU χορηγήθηκε στον VCMB). Το ποσό αυτό έπρεπε να καταβληθεί σε δόσεις υπό τρεις όρους (τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων μιας νομικής έρευνας που θα διευθύνει η κυβέρνηση 7 τη δημοσίευση των ετησίων οικονομικών λογιστικών ελέγχων του VCMB και την αναθεώρηση των πρακτικών λογιστικής και διαχείρισης του VCMB που θα χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την ανάπτυξη (ΕΤΑ). Οι όροι αυτοί ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος της Επιτροπής σχετικά με την ποιότητα της διαχείρισης του VCMB και, ιδιαίτερα, σχετικά με την ενδεχόμενη υπερβολική πολιτική ανάμειξη στη λήψη των εμπορικών του αποφάσεων. Η τελική δόση του FMO 1988-1991 (250.000 ECU) καταβλήθηκε στον VCMB τον Δεκέμβριο του 1996 για την πραγματοποίηση του τελευταίου όρου του FMO. Η Επιτροπή δεν βρήκε καμία απόδειξη παράνομης χρήσης των πόρων Stabex. Ωστόσο, η Επιτροπή συνεχίζει να έχει επιφυλάξεις σχετικά με τη διαχείριση του VCMB. Σαν συνέπεια δεν έχουν χορηγηθεί στον οργανισμό άλλοι πόροι Stabex από τη μεταφορά του 1988-1991 και δεν προβλέπεται καμιά χρηματοδότηση.

Οι εταιρίες που θεωρούν ότι επλήγησαν λόγω των ενεργειών του VCMB μπορούν να ζητήσουν αποζημίωση στα δικαστήρια του Vanuatu.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3371/97 υποβολή: Lis Jensen (I-EDN) προς το Συμβούλιο (23 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Θέση σε εφαρμογή του κεφαλαίου της Συνθήκης του Άμστερνταμ που αφορά την απασχόληση

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε την 1η Οκτωβρίου 1997, επ' ευκαιρία της υποβολής της προτάσεως της Επιτροπής για πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της απασχόλησης, ότι το Συμβούλιο εξέφρασε την άποψη ότι, ήδη ύστερα από την έκτακτη Διάσκεψη Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με θέμα την απασχόληση στις 20 και 21 Νοεμβρίου, θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν στοιχεία από το κεφάλαιο της Συνθήκης του Άμστερνταμ που αφορά την απασχόληση.

Ιδιαιτέρως αξιοπερίεργο φαίνεται το γεγονός ότι το Συμβούλιο είναι της άποψης ότι ορισμένα τμήματα της Συνθήκης του Άμστερνταμ θα μπορούσαν ήδη να αξιοποιηθούν πριν τα κοινοβούλια των κρατών μελών την επικυρώσουν και, όσον αφορά την περίπτωση της Δανίας, πριν από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με τη Συνθήκη.

Απάντηση (26 Ιανουαρίου 1998)

1. Κατά τη σύνοδό του στις 16 και 17 Ιουνίου 1997 στο Άμστερνταμ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε τη σημασία που αποδίδει στην προώθηση της απασχόλησης και στη μείωση του απαράδεκτου επίπεδου ανεργίας που υπάρχει στην Ευρώπη και σημείωσε με ικανοποίηση τη συμφωνία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για την ενσωμάτωση στη Συνθήκη ενός νέου τίτλου για την απασχόληση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκτιμά ότι «το Συμβούλιο θα πρέπει να επιδιώξει την άμεση εφαρμογή των διατάξεων του τίτλου αυτού». Εντωμεταξύ, υπεγράφη, στις 2 Οκτωβρίου 1997, η συνθήκη του Άμστερνταμ η οποία πρέπει να επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. Ωστόσο είναι αυτονόητο ότι η Συνθήκη του Άμστερνταμ θα τεθεί σε ισχύ και θα αρχίσει να παράγει αποτελέσματα μόνο εφόσον ολοκληρωθούν οι εθνικές διαδικασίες επικύρωσης. Συνεπώς, δεν εκδίδεται καμμία νομική πράξη εφόσον δεν έχουν τεθεί σε ισχύ οι προσήκουσες νομικές βάσεις.

2. Το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την απασχόληση (Λουξεμβούργο, 20-21 Νοεμβρίου 1997) επιβεβαίωσε τις κατευθυνήριες γραμμές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 'Αμστερνταμ. Δεν αποφάσισε να εφαρμόσει εκ των προτέρων τις σχετικές διατάξεις της συνθήκης του 'Αμστερνταμ, αλλά κατέληξε ότι, εν αναμονή της επικύρωσης και προκειμένου να κινητοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα μέσα για την καταπολέμηση της ανεργίας, η μέθοδος που προβλέπεται στο μελλοντικό άρθρο 128 της συνθήκης θα τεθεί αμέσως σε έμπρακτη εφαρμογή και κατόπιν συναινέσεως.

3. Το Συμβούλιο, το οποίο ενεργεί τηρώντας τις διατάξεις των ισχυουσών συνθηκών θα εξετάσει σε εύθετο χρόνο κάθε πρόταση που θα του υποβάλει η Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3178/97 υποβολή: Αλέξανδρος Αλαβάνος (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (13 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Φύλαξη μη χρησιμοποιούμενων ραδιενεργών υλικών

Με αφορμή την κλοπή επικίνδυνου ραδιενεργού υλικού στην Ελλάδα από εγκαταλελειμένο προ δεκαετίας εργοστάσιο πλαστικών, δημιουργούνται σοβαρές ανησυχίες για την μη ασφαλή αποθήκευση και φύλαξη τέτοιων υλικών. Ερωτάται η Επιτροπή:

1. ποιά μέτρα έπρεπε να είχαν ληφθεί για την ασφαλή φύλαξη και αποθήκευση επικίνδυνων και ραδιενεργών υλικών,

2. ποιοί φορείς είναι υπεύθυνοι για την φύλαξη αυτών των υλικών, και

3. εάν η διανομή και χρήση ραδιενεργών υλικών σε ιδιώτες υπόκειται σε ελέγχους χρήσης και ασφαλούς φύλαξης,

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (26 Νοεμβρίου 1997)

1. Η προστασία της υγείας από τυχόν πρακτικές συνεπαγόμενες κινδύνους λόγω ιοντίζουσας ακτινοβολίας αντιστοιχεί στο θέμα της οδηγίας του Συμβουλίου 96/29/Eυρατόμ με την οποία καθορίζονται οι βασικοί κανόνες ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες ((EE L 159 της 29. 6.1996. )). Η οδηγία αυτή αποτελεί την τελευταία αναθεώρηση των οδηγιών για τον καθορισμό βασικών προτύπων ασφάλειας από πλευράς ακτινοπροστασίας, που θεσπίστηκαν για πρώτη φορά το 1959 σε ανταπόκριση προς το άρθρο 31 της συνθήκης Ευρατόμ.

Ειδικότερα, η οδηγία (άρθρα 3 έως 5) επιβάλλει στα κράτη μέλη να καθιερώσουν σύστημα γνωστοποίησης της προηγούμενης έγκρισης για τις ανωτέρω πρακτικές. Επίσης επιβάλλει (άρθρο 46) στα κράτη μέλη να καθιερώνουν σύστημα επιθεώρησης για την επιβολή των διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της οδηγίας.

2. Προφανώς, η ερώτηση αναφέρεται στο ιδιαίτερο πρόβλημα των αχρηστευμένων σφραγισμένων ραδιενεργών πηγών που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως σε ένα εργοστάσιο. Επί του παρόντος, το θέμα των αχρηστευμένων σφραγισμένων πηγών δεν αποτελεί θέμα ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας. Ισχύει η γενική αρχή ότι «κάθε κράτος μέλος είναι υπεύθυνο να διασφαλίζει ότι τα ραδιενεργά απόβλητα που παράγονται στο έδαφός του υφίστανται ορθή διαχείριση», όπως δηλώνεται στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994 ((EE C 379 της 31.12.1994. )). Η Επιτροπή έχει επίγνωση ότι πιθανώς να είναι ανάγκη να βελτιωθούν οι πρακτικές διαχείρισης που αφορούν αχρηστευμένες σφραγισμένες πηγές στην Κοινότητα, προτίθεται δε να καταρτίσει επί του θέματος αυτού σχετική ανακοίνωση.

3. Εάν τα ραδιενεργά υλικά αντιπροσωπεύουν μεταλλεύματα, υλικά πηγής ή ειδικές σχάσιμες ύλες σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 197 της συνθήκης Ευρατόμ, τα υλικά αυτά υπόκεινται στις διασφαλίσεις Ευρατόμ. Τούτο σημαίνει ότι σύμφωνα με τα άρθρα 77 έως 85 της συνθήκης Ευρατόμ η Επιτροπή οφείλει να διαβεβαιώνεται ότι στο έδαφος των κρατών μελών τα εν λόγω υλικά δεν εκτρέπονται προς άλλους σκοπούς, αντί για τις σχεδιαζόμενες χρήσεις που δηλώνουν οι χρήστες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3116/97 υποβολή: Leonie van Bladel (UPE) προς το Συμβούλιο (9 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Η απαγόρευση προς τους αιτούντες άσυλο να οδηγούν αυτοκίνητα οχήματα

1. Έχει λάβει γνώση το Συμβούλιο του άρθρου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Nederlandse Landelijke Allochtonenkrant» της 4ης 17 Σεπτεμβρίου και στο οποίο αναφέρεται ότι μετά από εξάμηνο παραμονή στις Κάτω Χώρες, οι αιτούντες άσυλο δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να οδηγούν αυτοκίνητο όχημα;

2. Δεν κρίνει το Συμβούλιο ότι το άρθρο 111 παράγραφος 3 του ολλανδικού νόμου σχετικά με την οδική κυκλοφορία, που ορίζει ότι η άδεια οδήγησης χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που διαμένουν μονίμως στις Κάτω Χώρες, αποτελεί περιττή παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος των αιτούντων άσυλο για ελεύθερη κυκλοφορία;

3. Προτίθεται το Συμβούλιο να ζητήσει από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση οδηγίας η οποία να ορίζει ότι οι αιτούντες άσυλο οι οποίοι είναι κάτοχοι πιστοποιητικού ικανότητας ή άδειας οδήγησης, εν ισχύ στη χώρα προέλευσής τους, μπορούν ανά πάσα στιγμή ενόσω διαρκεί η εξέταση της αιτήσεώς τους, να οδηγούν αυτοκίνητο όχημα στη χώρα υποδοχής;

Απάντηση (16 Φεβρουαρίου 1998)

1. To Συμβούλιο δεν έλαβε γνώση του άρθρου που δημοσιεύθηκε στην «Nederlandse Landelijke Allochtonenkrant».

2. To κοινοτικό δίκαιο δεν παρέχει εγγυήσεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των αιτούντων άσυλο. Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, σημείο β) της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ της 29ης Ιουλίου 1991 για την άδεια οδήγησης ((ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σ. 1. )), η χορήγηση άδειας οδήγησης εξαρτάται από την ύπαρξη κανονικής διαμονής στο έδαφος του κράτους μέλους που χορηγεί την άδεια οδήγησης. Εφόσον ένας αιτών άσυλο έχει άδεια παραμονής στο έδαφος ενός κράτους μέλους καλύπτεται από τη διάταξη αυτή. Υπό αυτές τις συνθήκες το Συμβούλιο δεν κρίνει σκόπιμο να ζητήσει από την Επιτροπή να προτείνει την τροποποίηση της ως άνω οδηγίας ή να προτείνει άλλες διατάξεις προς το σκοπό αυτό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3560/97 υποβολή: Jaime Valdivielso de Cuι (PPE) προς το Συμβούλιο (3 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Ευαισθητοποίηση όσον αφορά τη διάθεση προοόντων που έχουν κατασχεθεί στην Κοινότητα λόγω απάτης

Η εφαρμογή του κανονισμού που αφορά την προστασία των σημάτων και των πνευματικών δικαιωμάτων έχει ως αποτέλεσμα κάθε χρόνο να κατάσχονται στην ΕΕ παραποιημένα προϊόντα αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων πεσετών.

Βρισκόμαστε ενώπιον δύο προβληματικών καταστάσεων που απαιτούν λύση. Αφενός έχουμε τα νόμιμα δικαιώματα των κατασκευαστών των οποίων το σχέδιο, το σήμα και η ονομασία αποτέλεσαν αντικείμενο αντιγραφής ή παραποίησης και σχετικώς είμαστε υπέρ του δικαιώματος των κατασκευαστών αυτών να βεβαιώνονται πως τα εν λόγω προϊόντα δεν θα εισέλθουν εκ νέου με κανένα τρόπο στα εμπορικά κυκλώματα.

Το δικαίωμα αυτό έχει μέχρι τώρα τύχει του απολύτου σεβασμού με την καταστροφή στην Ισπανία εμπορευμάτων αξίας 20 δις πεσετών ετησίως. Από την άλλη πλευρά, θλίψη προκαλεί το γεγονός ότι γινόμαστε απαθείς μάρτυρες της καταστροφής αυτών των εμπορευμάτων που θα μπορούσαν να διοχετευθούν στα εκατομμύρια των ευρωπαίων που πάσχουν από τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη μάστιγα της φτώχειας στον λεγόμενο «τέταρτο κόσμο».

Έχει μελετήσει το Συμβούλιο τη δυνατότητα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των διαφόρων δικαστικών αρχών των επί μέρους κρατών μελών σχετικά με την υφιστάμενη πέραν της καταστροφής εναλλακτικής αυτής λύσεως;

Απάντηση (19 Ιανουαρίου 1998)

Το Συμβούλιο παραπέμπει τον αξιότιμο κύριο Βουλευτή στις απαντήσεις που έδωσε στις γραπτές ερωτήσεις αριθ. 0065/97 και 0845/97 που αφορούν το ίδιο θέμα. Το Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι η μεταχείρηση των κατασχεθέντων εμπορευμάτων ρυθμίζεται από την εθνική νομοθεσία και τίποτα στον κανονισμό αριθ. 3295/94 του Συμβουλίου, ο οποίος αφορά το θέμα αυτό σε κοινοτικό επίπεδο, δεν εμποδίζει τις αρμόδιες εθνικές αρχές να προσφέρουν τα κατασχεθέντα εμπορεύματα σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Καμία ενέργεια πληροφόρησης ή ευαισθητοποίησης έναντι των κατασχεθέντων προϊόντων δεν προβλέπεται στα πλαίσια του Συμβουλίου δεδομένου ότι ο τομέας αυτός υπάγεται στην αρμοδιότητα του κάθε κράτους μέλους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3227/97 υποβολή: Dominique Souchet (I-EDN) προς την Επιτροπή (9 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Έγκριση διάθεσης στην αγορά φυτοϋγειονομικών προοόντων

Έχοντας υπόψη την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12.11.1996 στην υπόθεση C-201/94 που αφορούσε τα φυτοϋγειονομικά προϊόντα, όταν η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ένα φυτοϋγειονομικό ειδικό παρασκεύασμα έχει λάβει έγκριση διάθεσης στην αγορά σε ένα άλλο κράτος μέλος και ένα άλλο φυτοϋγειονομικό ειδικό παρασκεύασμα για το οποίο έχει ήδη χορηγήσει έγκριση διάθεσης στην αγορά, παρασκευάζονται από τον ίδιο βιομήχανο ή βάσει αδειών που του έχουν χορηγηθεί, και ότι τα εν λόγω δύο φυτοϋγειονομικά ειδικά παρασκευάσματα, χωρίς να είναι απολύτως όμοια, έχουν ωστόσο παρασκευασθεί με την ίδια διαδικασία και με την χρήση των ιδίων ενεργών συστατικών και ότι εξάλλου έχουν την ίδια φυσικοχημικά αποτελέσματα, οφείλει, εφόσον δεν προσκρούει σε λόγους αποτελεσματικής προστασίας της ζωής και της υγείας των ατόμων, να χορηγήσει στο εισαγόμενο φυτοϋγειονομικό ειδικό παρασκεύασμα την εν λόγω έγκριση διάθεσης στην αγορά;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (7 Νοεμβρίου 1997)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να ανατρέξει στην απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση Ρ-2431/97 του κ. des Places ((ΕΕ C 134 της 30.4.1998, σελ. 8. )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3307/97 υποβολή: Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) προς την Επιτροπή (20 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Το κεφάλαιο του προϋπολογισμού για την ανάπτυξη και την απασχόληση

Στον προϋπολογισμό του 1997 (κεφάλαιο Β040), έχουν εγγραφεί στο αποθεματικό 25.000.000 εκατ. Ecu για το πρόγραμμα ELISE, το ευρωπαϊκό καθεστώς εγγύησης των δανείων υπέρ της απασχόλησης. Παρά ταύτα, το Συμβούλιο δεν έχει ακόμη επιτύχει ομοφωνία σχετικά με το πρόγραμμα ELISE, κυρίως επειδή οι κυβερνήσεις της Αυστρίας, των Κάτω Χωρών και της Γερμανίας κρίνουν ότι το εν λόγω καθεστώς αντιβαίνει προς την αρχή της επικουρικότητας και ανταγωνίζεται με αθέμιτο τρόπο της δικές της ρυθμίσεις.

Τί απέγιναν τα 25.000.000 εκατ. Ecu που είχαν εγγραφεί στο αποθεματικό; Πρόκειται να χρησιμοποιηθούν οι πιστώσεις αυτές για τη χρηματοδότηση πρωτοβουλιών που εντάσσονται στο «πνεύμα» του άρθρου Β5-322 «ανάπτυξη και απασχόληση» ή προορίζεται για την καταπολέμηση της πανώλης των χοίρων, όπως διατείνονται ορισμένοι;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής (3 Δεκεμβρίου 1997)

Τα 25 εκατομμύρια ECU που έχουν εγγραφεί στο αποθεματικό για τη γραμμή του προϋπολογισμού «Ανάπτυξη και απασχόληση» συμπεριελήφθησαν στη συνολική μεταφορά (μεταφορά αριθ. 47/97) με προορισμό να επιτρέψουν την εξισορρόπηση των πιστώσεων στο τέλος του τρέχοντος οικονομικού έτους. Προτείνεται να μεταφερθεί ποσό συνολικού ύψους 65.5 εκατ. ECU στον τομέα 3 «Εσωτερικές πολιτικές» χωρίς να υπάρχει ατομική σύνδεση μεταξύ των εισφορών και των ενισχύσεων των διαφόρων κονδυλίων. Εντούτοις, από το ποσό της συνολικής μεταφοράς, 26 εκατ. ECU προορίζονται για την απορρόφηση του αρνητικού αποθεματικού στο πλαίσιο του τέταρτου προγράμματος-πλαισίου έρευνας.