ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3374/02

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(27 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Επικρίσεις της Marta Andreasen κατά του λογιστικού συστήματος

Μπορεί να εξηγήσει η Επιτροπή για ποιο λόγο δεν επετράπη στην Marta Andreasen να τοποθετηθεί δημοσίως όσον αφορά τους ισχυρισμούς περί ελλείψεων του λογιστικού συστήματος, εφόσον η Επιτροπή θεωρεί, και δεν σταματά να επαναλαμβάνει, ότι η Marta Andreasen δεν προσθέτει κανένα νέο στοιχείο σε ό,τι είναι ήδη γνωστό·

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Δεκεμβρίου 2002)

Ο κανονισμόςπηρεσιακής κατάστασης τωνπαλλήλων της ευρωπαϊκής δημόσιας διοίκησης απαιτεί από τους τελευταίους να επιδεικνύουν τη μέγιστη δυνατή διακριτικότητα ως προς τα γεγονότα και τις πληροφορίες που έρχονται σε γνώση τους στο πλαίσιο της επιτέλεσης των καθηκόντων τους ή σε σύνδεση με αυτήν. Μια τέτοια απαίτηση αποτελεί κοινό στοιχείο για τις δημόσιεςπηρεσίες στα δημοκρατικά πολιτεύματα.

Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, η ανωτέρωποχρέωση αποσκοπεί κυρίως στη διατήρηση της σχέσης εμπιστοσύνης που πρέπει ναφίσταται μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των μονίμωνπαλλήλων ή του λοιπού προσωπικού των.

Υπενθυμίσαμε δεόντως στην κα Andreasen τιςποχρεώσεις πουπέχει ωςπάλληλος, βάσει του κανονισμούπηρεσιακής κατάστασης, και της ζητήσαμε να έχει την προηγούμενη συμφωνία των ιεραρχικώς προϊσταμένων της προτού προβεί σε δημόσιες δηλώσεις.

Η κα Adreasen ζήτησε μία μόνο φορά την προηγούμενη συμφωνία, πριν προβεί σε δημόσιες δηλώσεις, και μάλιστα τελείως πρόσφατα, στις 2 Δεκεμβρίου 2002.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3321/02

υποβολή: Mikko Pesl (ELDR) προς την Επιτροπή

(19 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Τέλος της παρέμβασης στη σίκαλη

Η Επιτροπή προτείνει στην προσωρινή της έκθεση την οριστική λήξη της παρέμβασης στην αγορά σικάλεως. Η σίκαλη χρησιμοποιείται για ζωοτροφές σε ορισμένες χώρες, σε άλλες όμως η σημασία της είναι πολύ ευρύτερη. Στη Φινλανδία για παράδειγμα η σίκαλη με τηνψηλή περιεκτικότητά της σε ίνες και την ευεργετική επίδρασή της στηνγεία αποτελεί βασικό διαιτολογικό συστατικό (ψωμί σικάλεως, χυλός σικάλεως). Οι Φινλανδοί καλύπτουν το 40 % των αναγκών τους σε φυτικές ίνες με την κατανάλωση σικάλεως, παρόμοια δε κατάσταση ισχύει και στις σκανδιναβικές χώρες.

Μπορεί να μας πληροφορήσει η Επιτροπή πώς προτίθεται να λάβειπόψη της στην προσωρινή της έκθεση το γεγονός ότι η σίκαλη είναι εξαιρετικής σημασίας σε σχέση με την πολιτικήγείας σε ορισμένες χώρες και ότι χωρίς τη συνεχή παρέμβαση στη σίκαλη, η οποία χρησιμοποιείται ως είδος διατροφής εξαιρετικής ποιότητας, δε θα είναι δυνατή στο μέλλον η παραγωγή της·

Απάντηση του κ. Fischler Εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Δεκεμβρίου 2002)

Στην αγορά σίκαληςφίσταται διαρθρωτική ανισορροπία μεταξύ της σημερινής παραγωγής και της διάθεσης στην εσωτερική αγορά.

Επιπλέον οι πωλήσεις στη διεθνή αγορά απαιτούν δυσανάλογες μέγιστες επιστροφές και η ζήτηση παραμένει περιορισμένη. Στο πλαίσιο αυτό η αποθήκευση σίκαλης μέσω παρέμβασης αποτελεί τη μόνη δυνατότητα.

Η χρήση σίκαλης στην Κοινότητα εκτιμάται σε τέσσερα εκατομμύρια τόνους εκ των οποίων 1,5 εκατομμύρια τόνοι για ανθρώπινη κατανάλωση.

Προτείνοντας την κατάργηση της παρέμβασης, η Επιτροπή θέλει στο μέλλον να στρέψει την παραγωγή προς τις δυνατότητες των εσωτερικών αγορών, κυρίως της ανθρώπινης κατανάλωσης.

Η παρέμβαση δεν αποτελεί παρά δίχτυ ασφάλειας και η κατάργησή της δεν θα επηρεάσει την πλεονάζουσα παραγωγή παρά μόνο σε σχέση με τις αγορές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2192/02

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Διεθνές εμπόριο ιχθυάλευρων στην ΕΕ

Θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή ποιες είναι η ποσότητες και η χώρες προέλευσης των ιχθυάλευρων που εισάγονται στην ΕΕ·

Πιστεύει η Επιτροπή ότι θα μπορούσε η εσωτερική κοινοτική αγορά να καλυφθεί από την εισαγωγή ιχθυάλευρων από τρίτες χώρες·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Σεπτεμβρίου 2002)

Λεπτομέρειες για τις εισαγωγές ιχθυαλεύρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβιβάζονται απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Η μέση ετήσια κοινοτική κατανάλωση ιχθυαλεύρων κατά την περασμένη πενταετία 1996-2000 εκτιμάται σε 999 100 τόνους. Η κοινοτική παραγωγή κατά την περίοδο αυτή ανήλθε κατά μέσο όρο σε 545 400 τόνους ετησίως. Λόγω του ότι μέρος της κοινοτικής παραγωγής εξάγεται, σχεδόν η μισή κοινοτική εγχώρια αγορά εφοδιάστηκε με κοινοτικά προϊόντα κατά την περίοδο αυτή. Ενώ το επίπεδο της παραγωγής ιχθυαλεύρων στην Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών (EFTA) είναι σχεδόν ίδιο με αυτό της Κοινότητας, η Νορβηγία εισάγει σημαντικές ποσότητες ιχθυαλεύρων λόγω του εκτεταμένου τομέα καλλιέργειας σολομού.

Η παγκόσμια παραγωγή ιχθυαλεύρων ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 6 200 000 τόνους ετησίως αλλά μπορεί να μειωθεί στους 4 500 000 τόνους στα έτη που επικρατεί το φαινόμενο 'El Nio' όταν οι εκφορτώσεις στις πλέον σημαντικές χώρες παραγωγής, δηλαδή το Περού και τη Χιλή, μειωθούν λόγω των συνεπειών του φαινομένου. Η μείωση αυτή συνέβη την τελευταία φορά κατά την περίοδο 1997-1998 και η Comit Oceanogrfico Nacional (Χιλή) ανήγγειλε στις 18 Ιουλίου 2002 ότι ένα νέο φαινόμενο El Nio μόλις άρχισε, πράγμα που σημαίνει ότι η νοτιοαμερικανική παραγωγή θα μειωθεί πάλι στο εγγύς μέλλον.

Η μέση κοινοτική κατανάλωση για τα δύο έτη 2000 και 2001 ανήλθε στο 28 % των παγκόσμιων εξαγωγών ιχθυαλεύρων. Κατά το έτος 1998 (έτος 'El Nio') ανήλθε στο 50 % των παγκόσμιων εξαγωγών. Λόγω τουψηλού επιπέδου της κατανάλωσης στην Κοινότητα, δεν θα ήταν συνετό να εξαρτώμαστε αποκλειστικά από εισαγωγές από τρίτες χώρες, όχι μόνο λόγω των διακυμάνσεων της προσφοράς αλλά και λόγω της αυξανόμενης παγκόσμιας ζήτησης.

Η ζήτηση για ιχθυάλευρα στην Άπω Ανατολή ανήλθε σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50 % κατά τη δεκαετία του 1990 και η περιοχή αυτή καταναλώνει το 55 % παγκοσμίως. Η κατανάλωση στην Άπω Ανατολήπερέβη την ευρωπαϊκή κατανάλωση κατά ένα συντελεστή 3,35 το 2000.

Μία πρόσφατη ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) δείχνει ότι η ζήτηση για τροφές ψαριών στην ιχθυοκαλλιέργεια θα αυξηθεί κατά 240 % κατά την επόμενη δεκαετία, ενώ κατά την ίδια περίοδο η χρήση ιχθυαλεύρων θα αυξηθεί κατά 150 % και ιχθυελαίου κατά 170 %. Αυτό στηρίζεται στην πρόβλεψη ότι μέχρι το 2010 περισσότερο από το 90 % του παγκόσμιου ιχθυελαίου και 56 % των ιχθυαλεύρων θα χρησιμοποιείται για τροφές ψαριών. Ενώ η Κοινότητα χρηματοδοτεί επί του παρόντος έρευνες για εναλλακτικές πηγές πρωτείνης και ελαίου για τηνδατοκαλλιέργεια, δενπάρχουν ακόμη οριστικά αποτελέσματα επί του παρόντος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3517/02

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(3 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Κοινή αλιευτική πολιτική

Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF)ποστηρίζει ότι:

- το χρηματοδοτικό πλαίσιο της ΕΕ για την αλιεία προβλέπεται σχεδόν να διπλασιαστεί σε σχέση με το αντίστοιχο πλαίσιο για την περίοδο 1994-1999 παρά τις ανησυχίες για τη μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων·

- κατά την περίοδο 2000-2006, θα διατεθούν 1,06 δις ευρώ για τη μείωση των αλιευτικών προσπαθειών, ενώ θα διατεθούν 1,18 δις ευρώ για επιδοτήσεις που δεν θα εμποδίσουν τη μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων, όπως εκσυγχρονισμός ή κατασκευή νέων σκαφών.

Αληθεύουν αυτοί οι ισχυρισμοί·

Μπορεί να επισημάνει η Επιτροπή σε τι ύψος ανήλθαν οι επιδοτήσεις της ΚΑΠ που χορηγήθηκαν σε κάθε κράτος μέλος το 2001 και σε τι ποσοστόπολογίζεται ότι ανήλθαν οι πιστώσεις που διατέθηκαν σε κάθε περίπτωση με στόχο την προώθηση της διαφύλαξης των αλιευτικών αποθεμάτων κατά τρόπο απόλυτα βιώσιμο·

Τι ποσοστό του προϋπολογισμού της ΚΑΠ πρέπει, κατά την άποψη της Επιτροπής, να διατεθεί κατά το 2003 σε μέτρα διαφύλαξης των αλιευτικών αποθεμάτων ή προώθησης πλήρως βιώσιμης αλιείας·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Ιανουαρίου 2003)

Κατά την περίοδο 1994-1999 περίπου 1,3 δις ευρώ, ή κατά μέσο όρο 217 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος κοινοτικής ενίσχυσης προγραμματίστηκε για μέτρα για τον αλιευτικό στόλο, δηλαδή μέτρα για μείωση της ικανότητας και μέτρα για την ανανέωση του στόλου. Το ποσό που προγραμματίστηκε για την περίοδο 2000-2006 ανέρχεται σε 1,5 δις ευρώ κοινοτικής ενίσχυσης, ή κατά μέσο όρο 215 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος. Συνεπώς ο μέσος όρος της ενίσχυσης ανά έτος παρέμεινε ο ίδιος.

Από τα 1,5 δις ευρώ που προγραμματίστηκαν για την περίοδο 2000-2006 για μέτρα για τον αλιευτικό στόλο, το 45 % αφορά μέτρα για την μείωση της ικανότητας ενώ το 55 % αφορά μέτρα ανανέωσης του στόλου.

Πρέπει ωστόσο να τονισθεί ότι η ενίσχυση που δίνεται για τα μέτρα μείωσης του στόλου οδηγεί σε καθαρή μείωση της ικανότητας του στόλου εφόσον τα αποσυρόμενα πλοία δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Επίσης, η ενίσχυση που δίνεται για την ανανέωση του στόλου δεν μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αλιευτικής ικανότητας, εφόσον η νέα ικανότητα πρέπει να ανταποκρίνεται στις αποσύρσεις σκαφών τουλάχιστον της ίδιας ικανότητας και χωρίς να χρησιμοποιηθεί δημόσια ενίσχυση.

Μέχρι τώρα τα ποσά που καταβλήθηκαν στα κράτη μέλη είναι πολύ περιορισμένα, ανέρχονται σε περίπου 87 εκατομμύρια ευρώ για τη μείωση της ικανότητας και περίπου σε 51 εκατομμύρια ευρώ για την ανανέωση του στόλου. Λεπτομερώς τα στοιχεία έχουν ως εξής:

>ΚΤΜ ΟΠΝΒΧΒ>

Στις προτάσεις της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση, η ενίσχυση για την ανανέωση του στόλου θα περιοριστεί σε έργα εκσυγχρονισμού χωρίς να περιλαμβάνεται η αλιευτική ικανότητα. Από το 2003, το μερίδιο της ενίσχυσης που προγραμματίστηκε για την ανανέωση του στόλου, το οποίο δεν έχει ακόμα αποφασισθεί από τα κράτη μέλη, μπορεί και πρέπει, ως ένα βαθμό, να χρησιμοποιηθεί για την αύξηση των ποσών που ήδη είναι διαθέσιμα για τη μείωση της πλεονάζουσας αλιευτικής ικανότητας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3478/02

υποβολή: Gerhard Schmid (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Διακρίσεις με βάση την ιθαγένεια στο Bayeux (Γαλλία)

Σε ένα μουσείο στο Bayeux (Γαλλία) ισχύουν για οικογένειες μειωμένες τιμές εισόδου. Αυτές οι μειωμένες τιμές εισόδου ισχύουν όμως μόνο για γαλλικές οικογένειες.

1. Πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση για μία απαγορευμένη διάκριση με βάση την ιθαγένεια (άρθρο 12, Συνθήκης ΕΚ)·

2. Εάν ναι, τι προτίθεται να πράξει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του εν λόγω γεγονότος·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2003)

Το αξιότιμο μέλοςπέβαλε ερώτηση σχετικά με τις τιμές εισόδου που ισχύουν για οικογένειες σε ένα μουσείο στο Bayeux, οι οποίες διαφέρουν ανάλογα με την ιθαγένεια της οικογενείας.

Η ερώτηση δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες για τις ειδικές περιστάσειςπό τις οποίες εφαρμόζονται διαφορετικοί κανόνες εισόδου στο μουσείο. Ωστόσο, η Επιτροπή θα ήθελε ναπενθυμίσει ότι, καταρχήν, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η ελεύθερη παροχήπηρεσιών, η οποία αναγνωρίζεται με το άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ, εμπεριέχει την ελευθερία των αποδεκτώνπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των τουριστών, να μεταβαίνουν σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να τους παρασχεθούνπηρεσίεςπό τους αυτούς όρους που ισχύουν για τους ημεδαπούς. Αναγνωρίζεται ρητά από το Δικαστήριο ότι η διάκριση με βάση την ιθαγένεια όσον αφορά την είσοδο στα μουσεία, απαγορεύεται σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 49 της Συνθήκης ΕΚ(1). Το Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει ότι, εφόσον η επίσκεψη στα μουσεία αποτελεί έναν από τους αποφασιστικούς λόγους για τους οποίους οι τουρίστες, ως αποδέκτες τωνπηρεσιών, αποφασίζουν να μεταβούν σε άλλο κράτος μέλος,πάρχει στενή σχέση μεταξύ της ελεύθερης κυκλοφορίας που απορρέειπέρ αυτών από τη Συνθήκη ΕΚ και των όρων εισόδου στα μουσεία. Η δυσμενής διάκριση που εισάγεται όσον αφορά την είσοδο στα μουσεία μπορεί να έχει αντίκτυπο στους όρους παροχής τωνπηρεσιών, καθώς και στις τιμές τους, και επομένως μπορεί να επηρεάσει την απόφαση ορισμένων ατόμων να επισκεφθούν τη χώρα(2).

(1) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 1994, Επιτροπή κατά Ισπανίας, C-45/93.

(2) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 1994, Επιτροπή κατά Ισπανίας, C-45/93.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2253/02

υποβολή: Helena Torres Marques (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Διανομή χαρτονομισμάτων από τα αυτόματα μηχανήματα της ζώνης ευρώ

Σύμφωνα με τον κανονισμό 2560/2001(1) της 19 Δεκεμβρίου, ολόκληρη η ζώνη ευρώ αποτελεί από από 1ης Ιουλίου 2002 μία εσωτερική αγορά στην οποία είναι δυνατό να γίνονται αναλήψεις από τα αυτόματα μηχανήματαπό τους αυτούς όρους όπως στην χώρα προέλευσης.

Το πνεύμα του κανονισμού αυτού είναι, προφανώς, η ύπαρξη ενός ενιαίου νομίσματος στην εσωτερική αγορά. Ωστόσο, έχω ήδη λάβει επιστολές σχετικά με πελάτες της Sogenal στη Γαλλία και τοy Caisse d'Epargne de l'Etat του Λουξεμβούργου, που καταγγέλλουν ότι όποιοι κάνουν αναλήψεις σε άλλες χώρες της ζώνης ευρώ ή στην ίδια χώρα από αυτόματα μηχανήματα άλλων τραπεζών επιβαρύνονται με πρόσθετο κόστος. Ούτε η μία ούτε η άλλη από τις καταστάσεις αυτές μου φαίνεται συμβατή με τον κανονισμό 2560/2001.

Δύναται η Επιτροπή να μου ανακοινώσει ποιά μέτρα προβλέπει να λάβει για την επανόρθωση καταστάσεων σαν και αυτές·

(1) ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σελ. 13.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Σεπτεμβρίου 2002)

Οι διατάξεις του κανονισμού αριθ. 2560/2001 της 19ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με τις αναλήψεις χαρτονομισμάτων από αυτόματα μηχανήματα(1) εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 2002. Ο κάτοχος κάρτας καταβάλλει συνεπώς τα ίδια έξοδα για την ανάληψη στην χώρα προέλευσής του ή σε άλλη χώρα της ζώνης ευρώ.

Οι εθνικές διατάξεις τιμολόγησης των αναλήψεως από αυτόματα μηχανήματα διανομής χαρτονομισμάτων διέφεραν πολύ κατά το 2001. Σε ορισμένες χώρες η τιμολόγηση της συναλλαγής, όπουφίστατο, είναι η ίδια σε όλα τα μηχανήματα. Σε άλλες χώρεςπάρχει διαφορά τιμολόγησης ανάλογα με τα δίκτυα: τα έξοδα που καταβάλλει ο κάτοχος κάρτα διαφοροποιούνται ανάλογα με το αν το μηχάνημα διανομής ανήκει στη δική του τράπεζα ή σε ανταγωνιστική. Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, τα έξοδα που γίνονται στο εξωτερικό θεωρούνται ως έξοδα που γίνονται σε ανταγωνιστική τράπεζα. Αυτή η κατάσταση είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του κανονισμού αν πράγματι στοιχίζει το ίδιο να αναληφθούν χρήματα από ανταγωνιστική τράπεζα της χώρας προέλευσης ή από άλλο τραπεζικό μηχανισμό στο εξωτερικό.

Το Αξιότιμο Μέλος αναφέρεται προφανώς στην ανακοίνωση στην οποία προέβη μεγάλη γαλλική τράπεζα για την εφαρμογή τιμολογίου ανάληψης χρημάτων εκτός του δικτύου της: οι αναλήψεις θα χρεώνονται από την τέταρτη ανάληψη του ιδίου μηνός που γίνεται εκτός δικτύου της. Η Επιτροπή διαμαρτυρήθηκε μέσω του τύπου, διότι η πληροφορία που δόθηκε από την εν λόγω τράπεζα δημιουργούσε την εντύπωση ότι το μέτρο αυτό ήταν άμεση συνέπεια της εφαρμογής του κανονισμού, ενώ μια άλλη μεγάλη γαλλική τράπεζα ασκεί την ίδια πρακτική από πολλών ετών.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2560/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ, ΕΕ L 344 της 28.12.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3501/02

υποβολή: Markus Ferber (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(10 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Εφαρμογή της οδηγίας 89/130/ΕΟΚ της 13ης Φεβρουαρίου 1989 σχετικά με την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς

1. Ποια κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει την οδηγία 89/130/ΕΟΚ(1) της 13ης Φεβρουαρίου 1989 σχετικά με την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς·

2. Γιατί δεν έχουν δημοσιευθεί στο Celex τα εθνικά μέτρα εφαρμογής της οδηγίας·

3. Πώς έχει εφαρμοσθεί η οδηγία στα επιμέρους κράτη μέλη·

4. Σε ποιο στάδιο ευρίσκεται σήμερα η μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο·

(1) ΕΕ L 49 της 21.2.1989, σελ. 26.

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιανουαρίου 2003)

Η οδηγία 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ, του Συμβουλίου της 13ης Φεβρουαρίου 1989 για την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς (ΑΕΠ τ.α.), που ονομάζεται επίσης οδηγία για το ΑΕΠ, κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 16 Φεβρουαρίου 1989 καθορίζοντάς τους τους ακόλουθους στόχους:

- κατάρτιση του ΑΕΠ τ.α. σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ΕΣΛ 79) και διαβίβαση στην Επιτροπή, πριν από την 1η Οκτωβρίου εκάστου έτους, των στοιχείων για το ΑΕΠ τ.α. και των συνιστωσών του προκειμένου να μπορούν να πραγματοποιούνται οιπολογισμοί για τον κοινοτικό προϋπολογισμό·

- παροχή στην Επιτροπή καταλόγου απογραφής των στατιστικών μεθόδων και πηγών που χρησιμοποιούνται για τονπολογισμό του ΑΕΠ τ.α. και των συνιστωσών του προκειμένου η Επιτροπή να μπορεί να ελέγχει αυτούς τουςπολογισμούς·

- συμμετοχή στις εργασίες επαλήθευσης και βελτίωσης του ΑΕΠ τ.α. στο πλαίσιο της επιτροπής ΑΕΠ.

Στην πράξη, όλα τα κράτη μέλη επέτυχαν τους στόχους της οδηγίας για το ΑΕΠ διαβιβάζοντας ετησίως (από τον Οκτώβριο 1989 ή μετά την προσχώρησή τους) τα στοιχεία τους για το ΑΕΠ τ.α. με βάση το ΕΣΛ 79, παρέχοντας τον απαιτούμενο κατάλογο απογραφής και συμμετέχοντας στις εργασίες της επιτροπής ΑΕΠ. Η οδηγία 89/130/ΕΟΚ του Συμβουλίου έχει άμεσα εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη. Συνεπώς, η επίσημη μεταφορά της οδηγίας για το ΑΕΠ στα εθνικά δίκαια δεν ήταν αναγκαία, εκτός από την περίπτωση της Σουηδίας. Ως εκ τούτου, ταπόλοιπα κράτη μέλη δεν κοινοποίησαν εθνικά μέτρα εφαρμογής στην Επιτροπή.

Από το οικονομικό έτος 2002, ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ΕΣΛ 95) εφαρμόζεται για την κατάρτιση των δημοσιονομικώνπολογισμών. Οιποχρεώσεις των κρατών μελών σύμφωνα με το νέο αυτό σύστημα καθορίζονται σε μια πρόταση για έναν κανονισμό του Συμβουλίου που βρίσκεται αυτή τη στιγμήπό συζήτηση στο Συμβούλιο.

Επιβεβαιώνεται ότι όταν είναι απαραίτητο,φιστάμενα και κοινοποιημένα εθνικά μέτρα εφαρμογής δημοσιεύονται στη βάση δεδομένων CELEX.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3637/02

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(17 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Οικονομική ολοκλήρωση

Σε συνέχεια της απάντησης της Επιτροπής στην ερώτηση Ε-1816/02(1), θα ήθελα παρακαλώ να σημειωθεί ότι η ερώτηση αναφερόταν στο σωρευτικό ύψος και (όχι στις ροές) των ξένων άμεσων επενδύσεων σε κάθε κράτος μέλος. Κατόπιν τούτου παρακαλώ την Επιτροπή να απαντήσει στην ερώτησή μου:

Μπορεί η Επιτροπή να δώσει αριθμητικά στοιχεία του πιο πρόσφατου διαθέσιμου έτους, των προηγούμενων πέντε ετών και των προηγούμενων δέκα ετών σχετικά με το ύψος άμεσων επενδύσεων εξωτερικού σε κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσηςπό μορφήν ποσοστού επί του ΑΕΠ αυτού του κράτους μέλους· Μπορεί επίσης να αναλύσει αυτά τα στοιχεία σε άμεσες επενδύσεις εξωτερικού από άλλα κράτη μέλη και από τρίτες χώρες·

(1) ΕΕ C 301 E της 5.12.2002, σελ. 233.

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιανουαρίου 2003)

Στις στατιστικές για την διεθνή επενδυτική θέση, οι κοινές μετοχές που ανήκουν σε μη μόνιμους κατοίκους κατατάσσονται ως μετοχές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ) (εάν ο μη μόνιμος κάτοικος κατέχει τουλάχιστον το 10 % του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης) διαφορετικά ως μετοχές επενδύσεων χαρτοφυλακίου. Και τα δύο είδη μετοχών αφορούν εισηγμένες και μη εισηγμένες μετοχές. Για τις μετοχές της Ένωσης που ανήκουν σε μη μόνιμους κατοίκους διατίθενται στοιχεία μόνο για το μερίδιο των ΑΞΕ χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ εισηγμένων και μη εισηγμένων μετοχών. Αποτελούν έναπο-σύνολο των συνολικών μετοχών ΑΞΕ, που περιλαμβάνουν και μετοχές δανειακώνποχρεώσεων ΑΞΕ έναντι μερών που δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι.

Όλα τα διαθέσιμα στοιχεία συμπεριλήφθηκαν στον πίνακα που στάλθηκε απευθείας στον αξιότιμο βουλευτή και στη γραμματεία του Κοινοβουλίου. Κατανέμονται κατά κάτοχο όπως απαιτείται (εντός Ένωσης/εκτός Ένωσης) και καλύπτουν την περίοδο από τα τέλη 1994 έως τα τέλη 2000. Το ίδιο είδος στοιχείων παρέχεται για τα επιμέρους κράτη μέλη σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις. Οι κύριες εξαιρέσεις αφορούν το Βέλγιο-Λουξεμβούργο και (όσον αφορά το διαχωρισμό εντός Ένωσης/εκτός Ένωσης) και την Ισπανία και την Ιρλανδία. Για ταπόλοιπα κράτη μέλη, οι χρονολογικές σειρές δεν είναι πλήρεις και/ή λείπει μέρος της διάκρισης μετοχών/συνολικών ΑΞΕ. Τα ελλείποντα κράτη μέληπολογίζονται, ωστόσο, στο συνολικό μέγεθος της Ένωσης, είτε βάσει μη δημοσιευόμενων στοιχείων που αποστέλλουν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είτε σύμφωνα με εκτιμήσεις της Eurostat που γίνονται βάσει όλων των διαθέσιμων στοιχείων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2919/02

υποβολή: Fernando Fernndez Martn (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Ρουάντα

Όσον αφορά την Ρουάντα, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει ποια προγράμματα έχουν χρηματοδοτηθεί από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το έτος 2000·

Μπορεί η Επιτροπή να προσδιορίζει το συνολικό ύψος της ενίσχυσης κατά το έτος 2000 για όλα τα θέματα που αφορούν την εν λόγω χώρα·

Κοινή απάντησητου κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 και E-2922/02

(4 Δεκεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή διαβιβάζει άμμεσα στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου έναν πίνακα με τις αιτηθείσες πληροφορίες, καθώς και την ετήσια έκθεση 2001 για την αναπυξιακή πολιτική της ΕΚ και τηνλοποίηση της εξωτερικής βοήθειας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2726/02

υποβολή: Albert Maat (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(23 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Εξαγωγικές επιστροφές για βοοειδή εκτροφής στο Μαρόκο

Είναι άραγε ενήμερη η Επιτροπή για τις συχνά ιδιαίτερα αποκλίνουσες μεταξύ τους διοικητικές και κτηνιατρικές διαδικασίες που ισχύουν για τους εξαγωγείς βοοειδών εκτροφής κατά την άφιξη των ζώων αυτών στην χώρα προορισμού τους· Ο εισαγωγέας δεν έχει καμία δυνατότητα επιρροής σ' αυτές τις διαδικασίες, που ενίοτε οδηγούν στη μη καταβολή της επιστροφής, π.χ. σε περίπτωση θανάτου ή σφαγής του ζώου κατά την περίοδο της καραντίνας (χωρίς να έχει καμία ευθύνη ο εξαγωγέας).

Ποια μέτρα προτίθεται η Επιτροπή να λάβει για να καταπολεμήσει την αδικαιολόγητη παρακράτηση εξαγωγικών επιστροφών·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Οκτωβρίου 2002)

Το δικαίωμα για επιστροφή κατά την εξαγωγή βοοειδών αναπαραγωγής καθαράς φυλής πρέπει να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με διάφορες ειδικές διατάξεις.

Δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 615/98 της Επιτροπής της 16ης Μαρτίου 1998 για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά την μεταφορά(1), ο εξαγωγέας πρέπει να ενημερώσει για τον αριθμό των ζώντων ζώων που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στις τρίτες χώρες. Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, η επιστροφή κατά την εξαγωγή δεν πληρώνεται για τα ζώα που πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς ή για τα ζώα για τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί — βάσει των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, των εκθέσεων ελέγχου που αναφέρονται στο άρθρο 4 ή/και οποιουδήποτε άλλου στοιχείου διαθέτει σχετικά με τη τήρηση των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 — ότι δεν έχει τηρηθεί η οδηγία για την προστασία των ζώων κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

Εάν για λόγους για τους οποίους δεν ευθύνεται ο εξαγωγέας και οι οποίοι δεν έχουν σχέση με την μη τήρηση των όρων της οδηγίας 91/628/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία των ζώων κατά την μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 91/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ(2), τα ζώα σφαγούν ή πεθάνουν κατά την καραντίνα, αυτό δεν θα έπρεπε να έχει συνέπειες στη χορήγηση της επιστροφής.

Με την επιφύλαξη των ανωτέρω, πρέπει, εξάλλου, ναπογραμμιστεί ότι πρόκειται για εξαγωγές για τις οποίες ο συντελεστής της επιστροφής δεν είναι διαφοροποιημένος. Εφεξής, δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/1999 της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα(3), γενικώς (και με την επιφύλαξη των όρων που απαριθμούνται στο άρθρο αυτό), το δικαίωμα για την επιστροφή αυτή γεννάται κατά την έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

(1) ΕΕ L 82 της 19.3.1998.

(2) ΕΕ L 340 της 11.12.1991.

(3) ΕΕ L 102 της 17.4.1999.