ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1714/02

υποβολή: Michl Ebner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Κρατικές ενισχύσεις — Διαδικαστικές προθεσμίες

Το άρθρο 88 (παλαιό άρθρο 93) της συνθήκης αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ειδική αρμοδιότητα να αποφασίζει κατά πόσον οι κρατικές ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Τα άμεσα σχέδια για την καθιέρωση νέων ενισχύσεων ή την τροποποίησηφιστάμενων καθεστώτων κοινοποιούνται στην Επιτροπή και δεν μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή πριν να εγκριθούν από την ίδια την Επιτροπή.

Ωστόσο, οι σημερινές διαδικαστικές προθεσμίες είναι πολύ μεγάλες και η μόνη βέβαιη διάρκεια για την ολοκλήρωση της διαδικασίας από πλευράς Επιτροπής είναι είκοσι μήνες. Οι μεγάλες αυτές διαδικαστικές προθεσμίες προκαλούν ανασφάλεια και αστάθεια στις επιχειρήσεις.

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι χρειάζεται εξορθολογισμός, περιστολή των διάφορων προθεσμιών και απλούστευση των διαδικασιών, με στόχο μια ανταγωνιστικότερη και ισχυρότερη οικονομία·

Δεν εκτιμά, ως εκ τούτου, η Επιτροπή ότι θα πρέπει:

- να καθοριστεί ένα βέβαιο χρονικό όριο (που δεν θα είναι τοπερβολικό όριο των είκοσι μηνών)· Το άρθρο 4, παράγραφος 5, δεν θα μπορούσε να ορίζει ότι η Επιτροπή μπορεί να διατυπώνει κατ' ανώτατο όριο τρεις αιτήσεις για συμπληρωματικές πληροφορίες, προσθέτοντας μετά την τρίτη πρόταση μια πρόταση με τη διατύπωση Ωστόσο η Επιτροπή δεν δύναται να διατυπώνει περισσότερες των τριών αιτήσεις για συμπληρωματικές πληροφορίες (θεωρώντας ότι αρκούν οι δύο αρχικές αιτήσεις και μια τελική: πρόκειται για μια διαδικασία που θα είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωμένη εξέταση των κοινοποιήσεων σε όχι περισσότερα από τρία στάδια, εξασφαλίζοντας στην ίδια την Επιτροπή οκτάμηνη περίοδο εξέτασης, τις δύο αρχικές αιτήσεις και τρεις επιπλέον ανά δίμηνο)·

Ή ίσως ακόμη καλύτερα:

- να προβλεφθεί στο άρθρο 7, παράγραφος 6, ακριβής προθεσμία για την περάτωση, εκ μέρους της Επιτροπής, της διαδικασίας εξέτασης, αντικαθιστώντας, στο δεύτερο στάδιο, το διάστημα των 18 μηνών με διάστημα 12 μηνών και χωρίς να θίγεται η δυνατότητα παράτασης με κοινή συμφωνία μεταξύ των μερών, σε εξαιρετικές και αιτιολογημένες περιπτώσεις· Ή τέλος

- να εντοπισθεί και να ενσωματωθεί στον προαναφερθέντα κανονισμό (ΕΚ) 659/1999(1) μια οιαδήποτε άλλη διάταξη που θα ορίζει ένα εύλογο όριο, οπωσδήποτε συντομότερο αυτού που ισχύει επί του παρόντος, για την περάτωση της διαδικασίας εκ μέρους της Επιτροπής·

Εάν αιτία όλων αυτών είναι το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει επαρκές ανθρώπινο δυναμικό για να ολοκληρώνει σε συντομότερα διαστήματα τις προαναφερθείσες διαδικασίες, γιατί δεν μελετά αύξηση του ανθρώπινου δυναμικού της στην εν λόγω γενική διεύθυνση·

(1) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Monti Εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Ιουλίου 2002)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 (νέο άρθρο 88 της συνθήκης ΕΚ) προβλέπει συνολική ενδεικτική προθεσμία 20 μηνών για την εξέταση της κοινοποιηθείσας ενίσχυσης. Εντούτοις, πρέπει να σημειωθεί ότι η προθεσμία αυτή διακρίνεται σε δύο τμήματα, μια περίοδο δύο μηνών για την προκαταρκτική εξέταση του κοινοποιηθέντος μέτρου ενίσχυσης (άρθρο 4), και μια ενδεικτική περίοδο 18 μηνών για τη διεξαγωγή τυπικής έρευνας (άρθρο 7). Εξάλλου, ο κανονισμός δεν ορίζει καμία προθεσμία για την εξέταση παράνομης ενίσχυσης που έχει καταβληθεί χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση στην Επιτροπή και λήψη σχετικής απόφασης από αυτήν, αν και η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εμφαίνει ότι μια τέτοια εξέταση θα πρέπει να ολοκληρώνεται εντός ευλόγου χρόνου.

Η αρχική προθεσμία των δύο μηνών ανακαλείται αν η Επιτροπή θεωρήσει αναγκαίο να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες από το κράτος μέλος, και αρχίζει νέα προθεσμία δύο μηνών από την ημερομηνία λήψης των πληροφοριών που ζητήθηκαν. Αυτή η διαδικασία ερωταποκρίσεων μπορεί να συνεχιστεί για αρκετές φορές, αν και το κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή να εκδώσει απόφαση με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες (άρθρο 5 παρ. 3).

Οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι περίπου το 80 % των κοινοποιούμενων ενισχύσεων εγκρίνονται από την Επιτροπή κατά την φάση της προκαταρκτικής εξέτασης, περίπου το 15 % αποσύρονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, και μόνο 5 % περίπου περνά στη φάση της τυπικής έρευνας.

Σε εσωτερική έρευνα επί τυχαίου δείγματος 100 περιπτώσεων κρατικής ενίσχυσης που χειρίστηκε η γενική διεύθυνση ανταγωνισμού, στις οποίες η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβάλει αντιρρήσεις στην κοινοποιηθείσα ενίσχυση χωρίς να κινήσει τη διαδικασία τυπικής έρευνας, διαπιστώθηκε ότι το μέσο διάστημα που απαιτείται για την ετοιμασία της απόφασης ήταν 4 μήνες από την ημερομηνία της κοινοποίησης, που συμφωνεί με τον χρόνο που είναι αναγκαίος για την αρχική αξιολόγηση της κοινοποίησης και τον χρόνο που απαιτείται για ένα γύρο ερωτήσεων-απαντήσεων με το κράτος μέλος. Στο 16 % των περιπτώσεων που χρειάστηκε διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών προκειμένου να ληφθεί απόφαση, οι βασικοί παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτό φαίνεται ότι ήσαν ο σύνθετος χαρακτήρας των θεμάτων που προέκυψαν, η κακή ποιότητα της αρχικής κοινοποίησης, και καθυστερήσεις στα κράτη μέλη που απαντούσαν στα αιτήματα για πληροφορίες εκ μέρους της Επιτροπής.

Εξάλλου, πρέπει να αναγνωρίσει κανείς ότι σημαντικές καθυστερήσεις προκύπτουν μερικές φορές στις περιπτώσεις εκείνες που είναι αναγκαίο να κινηθεί η διαδικασία τυπικής έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 88 παρ. 2 της συνθήκης ΕΚ, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις τηρείται η ενδεικτική προθεσμία των 18 μηνών. Αναπόφευκτα πρόκειται για τις πλέον περίπλοκες περιπτώσεις, για τις οποίες συχνά τίθενται πολύπλοκα προβλήματα αξιολόγησης. Σε μερικές περιπτώσεις, η Επιτροπή μπορεί επίσης να θεωρήσει αναγκαία την προσφυγή σε εξωτερικό εμπειρογνώμονα. Εντούτοις, σημειώνονται επίσης σημαντικές καθυστερήσεις εκ μέρους των κρατών μελών που παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες ή ακόμα παρέχονται ελλιπείς πληροφορίες. Σε ακραίες περιπτώσεις, κάποια κράτη μέλη παρέχουν τις συμπληρωματικές πληροφορίες μόνο όταν μάθουν ότι η Επιτροπή ετοιμάζει αρνητική απάντηση στηνπόθεσή τους.

Η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος τα μέσα για να βελτιωθεί η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών της για τις κρατικές ενισχύσεις, και ελπίζει ότι θα είναι σε θέση να εγκαινιάσει σχετικό διάλογο με τα κράτη μέλη το φθινόπωρο. Μέχρι τώρα δεν μπορεί να λάβει θέση για την πιθανότητα να προταθούν τροποποιήσεις στον κανονισμό, ο οποίος πάντως ορίζει τα ανώτατα χρονικά όρια και δεν αποκλείει τις ταχύτερες διαδικασίες. Εντούτοις, η Επιτροπή πρέπει επίσης να αναμένει από τα κράτη μέλη να παρέχουν απαντήσεις στα ερωτήματά της κατά τρόπο πλήρη και εντός των προθεσμιών, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, δυστυχώς, πάντα. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν θα θεωρούσε σκόπιμο τον καθορισμό του αριθμού των αιτήσεων για πληροφορίες που θα μπορούσε ναποβάλλει στα κράτη μέλη.