ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2780/00

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Πανεπιστήμιο Chambery

Είναι περίπου 48 οι φοιτητές της Κοιλάδας της Αόστης, αυτόνομης περιφέρειας της Ιταλίας, οι οποίοι από το 1987 μέχρι σήμερα έχουν λάβει πτυχίο εφαρμοσμένων ξένων γλωσσών από το πανεπιστήμιο Chambry.

Μέχρι σήμερα, το πτυχίο αυτό δεν έχει αναγνωρισθεί για κανένα δημόσιο διαγωνισμό, και λόγω έλλειψης πραγματικά ισότιμων σχολών στην Ιταλία δημιουργείται ένα εμπόδιο στην αρχή της πλήρους αναγνώρισης των τίτλων σπουδών, πράγμα το οποίο κυρίως τιμωρεί τους πολίτες μιας δίγλωσσης, ιταλικής και γαλλικής, περιοχής, όπως είναι η Κοιλάδας της Αόστης, για τους οποίους θα έπρεπε να διευκολύνονται οι σπουδές σε γαλλικά πανεπιστήμια, κυρίως αν τα πανεπιστήμια αυτά βρίσκονται σε περιοχές διαμεθοριακής συνεργασίας.

Κατόπιν τούτου διατυπώνω το εξής ερώτημα: Τα προβλήματα που επεσήμανα ανωτέρω δεν διαμορφώνονται ως παραβίαση βασικών κοινοτικών αρχών; Ποια μέτρα πρόκειται να ληφθούν για την απεμπλοκή της κατάστασης αυτής;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Οκτωβρίου 2000)

Προκειμένου να διευκολυνθεί η αναγνώριση των επαγγελματικών τίτλων έχουν εκδοθεί διάφορες κοινοτικές οδηγίες. Με την οδηγία του Συμβουλίου 89/48/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988 θεσπίζεται ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1). Η εν λόγω οδηγία αφορά κυρίως το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, αλλά δεν προβλέπει εναρμόνιση των κύκλων επαγγελματικής εκπαίδευσης. Στόχος της είναι ο συγκερασμός της ελευθερίας κάθε κράτους μέλους όσον αφορά τα εκπαιδευτικά θέματα με το δικαίωμα όλων των πολιτών της Κοινότητας να ασκούν το επάγγελμά τους στο κράτος μέλος της επιλογής τους.

Για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας, ως δίπλωμα νοείται κάθε δίπλωμα ή άλλο πιστοποιητικό που χορηγείται από αρχή κράτους μέλους με το οποίο βεβαιούται η περάτωση των σπουδών του επιπέδου εκπαίδευσης που προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία και η απόκτηση των προσόντων που απαιτούνται για την άσκηση του εν λόγω επαγγέλματος στο κράτος μέλος προέλευσης του κατόχου του.

Στα περισσότερα κράτη μέλη, η πρόσβαση στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού εξαρτάται από την κατοχή μιας σειράς διπλωμάτων (πανεπιστημιακό πτυχίο και πιστοποιητικό επαγγελματικής εκπαίδευσης).

Όσον αφορά τη Γαλλία οι καθηγητές μετά το Πανεπιστήμιο, πρέπει να παρακολουθήσουν κύκλο (παιδαγωγικής) κατάρτισης στο IUFM (Institut universitaire de formation des Matres), που επικυρώνεται με τη συμμετοχή σε εξετάσεις. Με την ολοκλήρωση των εξετάσεων, οιποψήφιοι λαμβάνουν το πιστοποιητικό επάρκειας (certificat d'aptitude l'enseignement), που αποτελεί δίπλωμα κατά την έννοια της οδηγίας.

Οι φοιτητές στους οποίους αναφέρεται ο αξιότιμος βουλευτής έχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα που όμως δεν αποτελεί δίπλωμα κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ από το πανεπιστήμιο του Chambery (Langues trangeres appliqus). Σύμφωνα με τις πληροφορίες που περιέχονται στην ερώτηση, το δίπλωμα αυτό αποτελεί ακαδημαϊκό τίτλο. Οι κάτοχοι όμως αυτού του διπλώματος δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν την ιδιότητα του εκπαιδευτικού στη Γαλλία. Για το λόγο αυτό δεν ευεργετούνται από το σύστημα επαγγελματικής αναγνώρισης που καθορίζεται στην οδηγία, που ισχύει μόνο για κατόχους επαγγελματικών τίτλων, δηλαδή για πολίτες που είναι ήδη εκπαιδευτικοί ή έχουν όλα τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα στη χώρα καταγωγής τους.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ακόμη και εάν δεν ισχύει η οδηγία, και κατά συνέπεια ο ενδιαφερόμενος δεν έχει δικαίωμα να λάβει σχετική αναγνώριση, έχει ωστόσο ορισμένα δικαιώματα όσον αφορά την αντιμετώπιση της αίτησης του για την αναγνώριση αυτού του διπλώματος. Η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων που καθορίζεται στο άρθρο 39 (πρώην άρθρο 48) της συνθήκης ΕΚποχρεώνει τις αρχές του κράτους μέλουςποδοχής να λαμβάνουνπόψη τους τα διπλώματα των εργαζομένων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, να τα αξιολογούν και να απευθύνουν τεκμηριωμένη απόφαση στους πολίτες, έναντι της οποίας προβλέπονται ένδικα μέσα. Οι πληροφορίες που περιέχονται στην ερώτηση δεν επιτρέπουν στην Επιτροπή να αξιολογήσει τυχόν παραβίαση αυτών των αρχών.

Επειδή τα άρθρα της συνθήκης ΕΚ έχουν άμεση ισχύ, γεγονός που σημαίνει ότι παραχωρούνται δικαιώματα στους πολίτες τα οποία μπορούν να τα διεκδικούν κατά τις συναλλαγές τους με τις δημόσιες αρχές και τα οποία οφείλουν οι τελευταίες αυτές να τα τηρούν, οι ενεχόμενοι πολίτες θα πρέπει να απευθυνθούν στους εθνικούς διοικητικούς φορείς ή στις δικαστικές αρχές που είναι οι μόνες αρμόδιες να ακυρώσουν απόφαση εθνικής αρχής.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.