ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3429/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή (31 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Ορμόνες πάχυνσης

1. Με ποιά επιχειρήματα υπέβαλε η ΕΕ ένσταση κατά της αποφάσεως του Π.Ο.Ε.;

2. Ποιές αρμοδιότητες έχει η επιτροπή ενστάσεων του Π.Ο.Ε. (7 μέλη); Μπορούν να αποτελέσουν αντικέιμενο ένστασης μόνο νομικές πτυχές της εκθέσεως; Ποιά επαγγελματικά προσόντα πρέπει να διαθέτουν αυτά τα 7 μέλη;

3. Υπάρχουν περαιτέρω περιθώρια διαπραγματεύσεων στον Π.Ο.Ε.; Εάν ναι, για ποιό θέμα;

4. Πότε θα ανακοινωθεί εκ μέρους του Π.Ο.Ε. η οριστική απόφαση;

5. Τί πρόκειται να συμβεί, εάν η σημερινή απόφαση του Π.Ο.Ε δεν αλλάξει και η Ε.Ε. συνέχιζε να επιμένει στην απαγόρευση εισαγωγών κρέατος βοοειδών, στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ορμόνες;

6. Η μοναδική διέξοδος είναι η καταβολή προστίμων;

7. Ποιός καθορίζει το ύψος των προστίμων; Ποιά κράτη θα ζητούσαν την επιβολή τους και με ποιό δικαίωμα;

Κοινή απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις P-3248/97 και E-3429/97 (25 Νοεμβρίου 1997)

1. Η Κοινότητα άσκησε έφεση χρησιμοποιώντας σαν επιχείρημα όλα τα συμπεράσματα της έκθεσης της αρμόδιας για τις ορμόνες ομάδας και τα περισσότερα των αποτελεσμάτων, στα οποία τα εν λόγω συμπεράσματα στηρίζονται. Ιδιαίτερα, προέβαλε το επιχείρημα ότι η αρμόδια ομάδα διέπραξε σοβαρά σφάλματα κατά την ερμηνεία:

- του άρθρου 5 παράγραφος 1 και 2, της συμφωνίας για την εφαρμογή μέτρων Υγειονομικής και Φυτοϋγειονομικής προστασίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) (συμφωνία SPS), όσον αφορά τις έννοιες του κινδύνου, της εκτίμησης του κινδύνου και το σχετικό θέμα του ενδεδειγμένου επιπέδου φυτοϋγειονομικής προστασίας 7

- του άρθρου 3 παράγραφος 3, της συμφωνίας για την εφαρμογή μέτρων Υγειονομικής και Φυτοϋγειονομικής προστασίας (συμφωνία SPS) όσον αφορά το δικαίωμα ενός μέλους του ΠΟΕ, όταν υπάρχει επιστημονική θεμελίωση, να υιοθετήσει υψηλότερο επίπεδο υγειονομικής προστασίας από εκείνο που μπορεί να επιτευχθεί βασίζοντας τα μέτρα στις συστάσεις της Επιτροπής του Codex Alimentarius 7

- του άρθρου 5, παράγραφος 5, της συμφωνίας SPS ως επιβάλλοντος υποχρέωση συνοχής κατά την επιλογή των επιπέδων υγειονομικής προστασίας όσον αφορά ουσίες οι οποίες δεν είναι τοξικές ή μολυσματικές, και ουσίες οι οποίες δεν είναι ίδιες και δημιουργούν το ίδιο είδος κινδύνου για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων όπως οι υπό αμφισβήτηση ορμόνες ανάπτυξης 7

- ορισμένων σημαντικών διατάξεων της συμφωνίας SPS χωρίς να έχει ληφθεί δεόντως υπόψη η αρχή της πρόνοιας 7 η Κοινότητα αντιτίθεται επίσης στην απόφαση της ομάδας η οποία αναθέτει το βάρος της απόδειξης μόνο στην Κοινότητα και όχι στους καταγγέλοντες, οι οποίοι υποχρεούνται να αποδείξουν μόνον ότι αυτές οι ορμόνες δεν αντιπροσωπεύουν κίνδυνο 7

- του μνημονίου συμφωνίας ρύθμισης των διαφορών του ΠΟΕ (μνημόνιο συμφωνίας) ως επιτρέποντος στις ομάδες να υποκαθιστούν την κρίση τους για την επιστημονική βάση των μέτρων και την επιστημονική αβεβαιότητα σε εκείνη των διοικήσεων των κρατών μελών του ΠΟΕ.

2. Η παράγραφος 6 του άρθρου 17 του μνημονίου συμφωνίας και οι μέθοδοι εργασίας για την εξέταση σε δεύτερο βαθμό της Επιτροπής Εφέσεων ορίζουν ότι η έφεση θα περιορίζεται στα θέματα δικαίου που καλύπτονται από την έκθεση της ομάδας και στις νομικές ερμηνείες στις οποίες προβαίνει. Η Κοινότητα υποστήριξε επίσης ότι η ισχύουσα νομολογία φαίνεται επίσης να κάνει παραδεκτές τις εφέσεις λόγω του ότι η έκθεση της ομάδας σε πρώτο βαθμό περιελάμβανε προφανή σφάλματα κατά την ερμηνεία των γεγονότων ή παραποίησε προφανώς τα γεγονότα και τα αποδεικτικά στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής Έφεσης ή διέπραξε σοβαρές παραβάσεις των διαδικαστικών κανόνων που ισχύουν κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας.

Όπως το προβλέπει το άρθρο 17, παράγραφος 1, του μνημονίου συμφωνίας, το τμήμα της Επιτροπής Εφέσεων που είναι αρμόδιο για την εκδίκαση των εφέσεων συγκροτείται πάντα από τρία μέλη.

3. Κατά γενικό κανόνα, δεν διεξάγονται διαπραγματεύσεις για τα θέματα που υποβάλλονται σε αυτές τις διαδικασίες έφεσης κατά τη διάρκεια των διασκέψεων του οργάνου. Σύμφωνα με την τελική συμφωνία, κάθε διάδικος θα πρέπει να εξεύρει ένα μέσο επίλυσης της εμπορικής διαφοράς, γεγονός το οποίο μπορεί να συνεπάγεται διαπραγματεύσεις.

4. Η Επιτροπή Εφέσεων θα πρέπει να υποβάλει την έκθεσή της εντός ενός ελαχίστου 60 ημερών και ενός μεγίστου 90 ημερών από την ημερομηνία της 25ης Σεπτεμβρίου 1997 (άρθρο 17, παράγραφος 5 του μνημονίου συμφωνίας).

5. έως 7. Είναι πρόωρο να γίνονται υποθέσεις σχετικά με τα θέματα αυτά χωρίς να γνωρίζουμε την έκβαση της έφεσης.