ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0654/02

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς το Συμβούλιο

(19 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Γλώσσες που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν: οι μη επίσημες γλώσσες των κρατών της Ευρώπης — η γλώσσα της Γαλικίας στην Ισπανία

Ο Άτλας των γλωσσών του κόσμου που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν, τον οποίο δημοσίευσε πρόσφατα η UNESCO επί τη ευκαιρία του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μητρικής Γλώσσας, τονίζει ότι οι μισές από τις 6 000 γλώσσες που ομιλούνται στον κόσμο κινδυνεύουν να χαθούν. Ο Άτλαςποστηρίζει ότι 3 000 γλώσσες σήμερα, σε πολλά μέρη του κόσμου, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να σβήσουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Γενικός Διευθυντής της UNESCO, κ. Kochiro Matsura, τόνισε ότι η μοναδική απάντηση στο ύψος του ανθρώπου είναι η αναγνώριση όλων των γλωσσών σε βάση ισότητας. Στον Άτλαντα εξετάζονται διάφορες κρίσιμες περιοχές, απανταχού στον κόσμο, από την Ασία, με την Κίνα, έως τα Νησιά του Ειρηνικού, χωρίς να παραλείπονται η Αυστραλία, η Αφρική, η Βόρειος Αμερική, των Ηνωμένων Πολιτειών συμπεριλαμβανομένων, ή περιοχές της Αρκτικής, επί πλέον δε η Κεντρική Αμερική και η Νότιος Αμερική. Πέραν αυτών όμως, η μελέτη επισημαίνει τη δραματική κατάσταση πολλών ευρωπαϊκών γλωσσών, όχι μόνον εκτός αλλά εντός της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντός της Ένωσης, ο Άτλας θεωρεί ως γλώσσες που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν αυτές πουπάγονται ή ευρίσκονταιπό την πραγματική κυριαρχία της επίσημης γλώσσας του κράτους εντός του οποίου ομιλούνται, παρά το γεγονός ότι στην επικράτειά τους έχουν το νομικό καθεστώς μιας από τις επίσημες γλώσσες.

Αυτή είναι η περίπτωση της γλώσσας της Γαλικίας, στην Ισπανία, την οποία ο Άτλας θεωρεί ως γλώσσα που κινδυνεύει. Παρ' όλον ότι είναι η γλώσσα της Γαλικίας και την κατανοεί το 97 % του πληθυσμού και την ομιλεί το 86 %, η πίεση της επίσημης γλώσσας του κράτους, στη διοίκηση, στις επιχειρήσεις, στα μέσα επικοινωνίας ή στην εκκλησία, το γεγονός ότι η γλώσσα της Καστίλλης είναι η μόνη, σύμφωνα με τον νόμο, γλώσσα της οποίας η γνώση είναιποχρεωτική, παράλληλα δε η έλλειψη, εκ μέρους των κυβερνητικών αρχών της της Γαλικίας, οι οποίες — σημειωτέον — δεν επιτελούν το καθήκον τους, πολιτικής και εκπαιδευτικής δράσης, δυναμικής και αποτελεσματικής, για την προστασία και ενεργοποίηση της χρήσης της γαλικιανής, συνιστούν παράγοντες

που επιδρούν αρνητικά στην καθιέρωση της χρήσης μιας γλώσσας όπως η γαλικιανή που έχει μια ιδιαίτερη ιστορία και ανεγνωρισμένη φιλολογία. Φυσικά, αυτές οι νομικές, πολιτικές και κοινωνικές περιστάσεις επιδρούν αναπόφευκτα αρνητικά στην γενικευμένη χρήση και στην μετάδοση της γλώσσας εντός της οικογένειας και της κοινωνίας. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η γλώσσα της Γαλικίας οπωσδήποτε μπορεί να απολαύει των αυτών όρων με άλλες γλώσσες, στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη γλώσσα της Καστίλλης, όπως το απαιτεί το ύψος του ανθρώπου, για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του Γενικού Διευθυντή της UNESCO· η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι το νομικό καθεστώς της μεταβάλλεται, ακριβώς όπως και η πολιτική και διοικητική θέση της κεντρικής κυβέρνησης και αυτής της Γαλικίας.

Είναι παράδοξο και απαράδεκτο ορισμένες πολιτικές συγκυρίες του ισπανικού κράτους να θέτουν σε κίνδυνο στην ίδια τη Γαλικία, δηλαδή στον τόπο όπου γεννήθηκε, μία ευρωπαϊκή γλώσσα η οποία, εκτός του ότι είναι η γλώσσα του έθνους της Γαλικίας, είναι επίσης παγκόσμια γλώσσα, δεδομένου ότι αποτελεί στοιχείο του γαλικο-πορτογαλικού γλωσσικού συστήματος, το οποίο χρησιμοποιούν εκατομμύρια κάτοικοι στις 4 ηπείρους, ιδιαίτερα δε στη Βραζιλία.

Έναντι της κατάστασης αυτής, ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν το Συμβούλιο και η Ισπανική Προεδρία για να συνεργασθούν με την UNESCO για την προστασία της παγκόσμιας γλωσσικής κληρονομιάς που κινδυνεύει να χαθεί· Σε ποιες πολιτικές και νομικές ενέργειες σκοπεύουν να προβούν ώστε να εξασφαλίσουν ότι ευρωπαϊκές γλώσσες όπως η γαλικιανή θα έχουν ίσο νομικό καθεστώς και κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες ανάπτυξης και κανονική χρήση ισότιμες προς αυτές των επίσημων γλωσσών των αντίστοιχων κρατών· Εάν αυτή η νομική και πολιτική ισότητα καθεστώτος δεν επιτευχθεί, το αποτέλεσμα θα είναι έθνη και περιοχές με ιδική τους γλώσσα να μην έχουν άλλη λύση για να τη διατηρήσουν και να την προασπισθούν εκτός από το να καταστούν αυτόνομα κράτη.

Απάντηση

(26 Ιουνίου 2002)

Το Συμβούλιο παραπέμπει τον αξιότιμο κ. βουλευτή στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση Η-0076/02 την οποία έθεσε ο κ. Josu Ortuondo Larrea στην Ώρα των Ερωτήσεων κατά τη σύνοδο της ολομελείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Μάρτιο του 2002, καθώς και στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση Ε-0063/02 την οποία έθεσε ο ίδιος για το ίδιο θέμα.