ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1202/00

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Απριλίου 2000)

Θέμα: Κατάσταση κρίσης στον τομέα της μηλοκαλλιέργειας

Η καλλιέργεια μήλων ποικιλίας Jona Gold διέρχεται προς στιγμήν κρίση. Οι φρουτοπαραγωγοί του Λιμβούργου αναγκάζονται να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε τιμή κόστους. Το πρόβλημα αυτό δεν περιορίζεται μόνο στους παραγωγούς της φλαμανδικής επαρχίας του Λιμβούργου, αλλά εμφανίζεται και σε άλλες περιφέρειες.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή σχετικά με την κρίση που πλήττει τον τομέα της μηλοκαλλιέργειας, και ειδικότερα την ποικιλία Jona Gold; Εάν όχι, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να ζητήσει πληροφορίες για την κρίση που διέρχεται ο τομέας του μήλου;

2. Προτίθεται η Επιτροπή να λάβει μέτρα για την εξεύρεση λύσης; Εάν ναι, ποιά; Πρόκειται για διαρθρωτικά ή για έκτακτα μέτρα; Εάν όχι, για ποιό λόγο κρίνει η Επιτροπή περιττή τη λήψη μέτρων;

3. Τάσσεται η Επιτροπήπέρ μιας πολιτικής των ποσοστώσεων όσον αφορά την παραγωγή μήλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χάριν εξεύρεσης διαρθρωτικής λύσης για την κρίση που διέρχεται ο τομέας της μηλοκαλλιέργειας; Εάν ναι, εντός ποιάς προθεσμίας και με ποιόν τρόπο προτίθεται η Επιτροπή να εκπονήσει μια ρύθμιση των ποσοστώσεων; Εάν όχι, για ποιό λόγο απορρίπτει η Επιτροπή την ιδέα μιας τέτοιας ρύθμισης για τη διαρθρωτική επίλυση της κρίσης του μήλου και τι εναλλακτικά μέτρα προτείνει σε αντικατάσταση;

Απάντηση του κ. Fischler της Επιτροπής

(22 Μαΐου 2000)

1. Η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης ότι το επίπεδο των τιμών για τα μήλα ήταν γενικά κατώτερο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1999/2000 απ' ό, τι για την προηγούμενη περίοδο. Βρίσκεται ωστόσο στο ίδιο επίπεδο με αυτό της περιόδου 1997/1998. Η γενική αυτή εξέλιξη εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από το σχετικάψηλό επίπεδο της κοινοτικής παραγωγής (περίπου 8,5 εκατ. τόνοι, ήτοι περίπου 10 % επιπλέον του μέσου όρου των περασμένων περιόδων). Η διαπίστωση αυτή καλύπτει ωστόσο μια ορισμένη διαφοροποίηση ανάλογα με τα κράτη μέλη: κατάυτό τον τρόπο, η βελγική παραγωγή μήλων ανήλθε σε 550 000 τόνους το 1999, δηλαδή κατά 30 % περισσότερο από τον μέσο όρο των προηγουμένων περιόδων. Σάυτό το πλαίσιο, η ποικιλία Jonagold έφθασε σε θεαματικό επίπεδο παραγωγής με περισσότερο από 900 000 τόνους σε κοινοτικό επίπεδο. Οι τιμές στην παραγωγή μήλων στο Βέλγιο, και ιδίως της ποικιλίας Jonagold, ανήλθαν κατά συνέπεια σε επίπεδο χαμηλότερο του συνήθους.

2. Σε μία τέτοια κατάσταση, η κοινή οργάνωση αγοράς (ΚΟΑ) για τα οπωροκηπευτικά (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών(1)) προβλέπει ότι οι παραγωγοί μπορούν να καταφύγουν σε διάφορους τύπους μέσων. Αφενός, οι οργανώσεις παραγωγών (ΟΠ) μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν το καθεστώς παρέμβασης προβαίνοντας σε αποσύρσεις από την αγορά, ο στόχος των οποίων είναι να στηριχθούν οι τιμές για τα προϊόντα που παραμένουν στην αγορά. Αφετέρου, οι οργανώσεις διαθέτουν με τα νέα επιχειρησιακά ταμεία σημαντικούς δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους που μπορούν να κινητοποιήσουν για σκοπούς διαρθρωτικής βελτίωσης. Τα μέτρα αυτά έχουν καταρτιστεί προκειμένου να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών, που αντιπροσωπεύουν στο Βέλγιο 70 % της παραγωγής οπωροκηπευτικών, τόσο να αντιμετωπίσουν συγκυριακές κρίσεις όσο και να αναλάβουν ενέργειες βελτίωσης της ανταγωνιστικότητάς τους.

Οι παραγωγοί μήλων διαθέτουν λοιπόν, σάυτό το πλαίσιο, κατάλληλα μέσα για να αμβλύνουν τις συνέπειες της συγκυριακής κρίσης της παραγωγής. Δεν είναι αναγκαίο να θεσπιστούν νέα εξαιρετικά μέτρα. Όσον αφορά ειδικότερα την ποικιλία Jonagold, που αντιπροσωπεύει 50 % της βελγικής παραγωγής, οι παραγωγοί διαθέτουν επίσης με τα επιχειρησιακά ταμεία χρηματοδοτικούς πόρους, που τους επιτρέπουν να προβλέψουν έναν αναπροσανατολισμό των οπωρώνων τους προς λιγότερο πλεονασματικές ποικιλίες.

3. Η Επιτροπή δεν προβλέπει επίσης να θέσει σε εφαρμογή το καθεστώς ποσοστώσεων παραγωγής για τα μήλα. Ο εν λόγω τύπος μέτρων, που δεν προβλέπεται από την ΚΟΑ, δεν φαίνεται να αρμόζει για παραγωγές, για τις οποίες ο παραγωγός δεν μπορεί να προβλέψει εύκολα την τελική του παραγωγή. Από το 1996, ο τρόπος που επέλεξε το Συμβούλιο σε θέματα στήριξης του τομέα των οπωροκηπευτικών είναι μάλλον αυτός της διαρθρωτικής στήριξης των οργανώσεων παραγωγών μέσω των επιχειρησιακών ταμείων, πράγμα που θα επιτρέψει στις οργανώσεις παραγωγών που συγκεντρώνουν την προσφορά, να αναλάβουν ολοένα και πιο αποτελεσματικές προσπάθειες στη διαχείριση των συγκυριακών διακυμάνσεων της παραγωγής.

(1) ΕΕ L 297 της 21.11.1996.