ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2983/00

υποβολή: Raffaele Costa (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Jas Gawronski (PPE-DE), Gianfranco Fini (UEN), Umberto Bossi (TDI), Pier Casini (PPE-DE), Rocco Buttiglione (PPE-DE) και Francesco Turchi (UEN) προς την Επιτροπή

(20 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Πτώση της τιμής του ευρώ

Οι ειδήσεις των τελευταίων εβδομάδων και ιδιαίτερα των τελευταίων ωρών σχετικά με την ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολλαρίου και άλλων νομισμάτων, προκάλεσαν και προκαλούν σοβαρές ανησυχίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ζητούμε, πέραν των συχνάπερβολικά και αδικαιολόγητα αισιόδοξων δηλώσεων των μεμονωμένων μελών της Επιτροπής, του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) να δοθεί στο πρόβλημα μία επίσημη απάντηση εκ μέρους της Επιτροπής που θα διευκρινίζει με ποια οικονομική, δημοσιονομική και νομισματική πολιτική προτίθεται η Ένωση να αντιμετωπίσει τη δυσχερή κατάσταση του νομίσματός της προκειμένου να αντιμετωπισθεί μία πτώση που σήμερα δεν φαίνεται εύκολο να σταματήσει.

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Νοεμβρίου 2000)

Κατά την αξιολόγηση των εξελίξεων όσον αφορά τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ δεν λαμβάνονται συχνάπόψη, αδικαιολογήτως, ορισμένα σημαντικά στοιχεία. Το ευρώ έχει ήδη προσφέρει ουσιαστικά οφέλη στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ο πληθωρισμός και τα επιτόκια κινούνται σε πρωτοφανώς χαμηλά επίπεδα, το νέο πλαίσιο μακροοικονομικής πολιτικής εγγυάται την σταθερότητα και την ανάπτυξη και η ενοποίηση των χρηματοοικονομικών αγορών προοδεύει με ταχείς ρυθμούς. Μολονότι η Επιτροπή θεωρεί ότι τα σημερινά επίπεδα του ευρώ δεν συμβαδίζουν με την οικονομική κατάσταση, πρέπει να ληφθείπόψη ότι οι πρόσφατες διακυμάνσεις δεν αποτελούν εξαίρεση στην ιστορική αναδρομή του καθεστώτος των κυμαινόμενων ισοτιμιών από τη δεκαετία του 1970. Στην περίπτωση μιας σχετικά κλειστής οικονομικής ζώνης όπως είναι εκείνη του ευρώ, η οικονομική πολιτική δεν θα πρέπει γενικά να είναι προσανατολισμένη στη συναλλαγματική ισοτιμία αλλά μάλλον σε εσωτερικούς στόχους όπως είναι η ανάπτυξη και ο πληθωρισμός.

Οι δυνατότητες της Επιτροπής να δώσει μια επίσημη απάντηση ως προς την οικονομική, δημοσιονομική και νομισματική πολιτική που σκοπεύει να ακολουθήσει η Κοινότητα για τον τερματισμό της καθοδικής πορείας του ευρώ είναι περιορισμένες. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα κράτη μέληποχρεούνται βάσει της συνθήκης ΕΚ να θεωρούν την συναλλαγματική τους ισοτιμία ως θέμα κοινού ενδιαφέροντος. Η Επιτροπή παρέχει αναλύσεις για την τακτική παρακολούθηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας που διενεργούν η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο ECOFIN και το Eurogroup, πλην όμως δεν έχει άμεση αρμοδιότητα επί των νομισματικών και συναλλαγματικών πολιτικών στη ζώνη ευρώ.

Η αποστολή του ευρωσυστήματος για την διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στη ζώνη ευρώ συνεπάγεται την αντίδραση της νομισματικής πολιτικής στις εξελίξεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών μόνο στο βαθμό που οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν απειλή για τη σταθερότητα των τιμών. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) μπορεί να παρέμβει στις αγορές συναλλάγματος, όπως έπραξε στις 22 Σεπτεμβρίου 2000 από κοινού με άλλες κεντρικές τράπεζες της ομάδας των 7 περισσότερο ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών (G7), σε μια προσπάθεια να δοθεί λύση στην παρατεταμένη απόκλιση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ από τα επίπεδα τα οποία θα δικαιολογούνταν με βάση την παρούσα οικονομική κατάσταση.

Σε μία περισσότερο μακροπρόθεσμη προοπτική, η συναλλαγματική ισοτιμία επηρεάζεται από όλες τις οικονομικές πολιτικές και όχι μόνο τη νομισματική. Η δημοσιονομική και διαρθρωτική πολιτική έχουν έμμεση επίπτωση καθώς επηρεάζουν τις προσδοκίες των οικονομικών παραγόντων. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που βελτιώνουν τη λειτουργία της αγοράς εργασίας αυξάνουν τις προσδοκώμενες αποδόσεις και προσελκύουν με τον τρόπο αυτό επενδύσεις στη ζώνη ευρώ.

Η στρατηγική της Κοινότητας όσον αφορά την οικονομική της πολιτική αναπτύσσεται στο πλαίσιο των γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής για τα κράτη μέλη και περιλαμβάνει τη λήψη μέτρων πολιτικής που αποσκοπούν τόσο στη διαφύλαξη της σταθερότητας όσο και στην αύξηση της παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας. Οι κύριες συνιστώσες της εν λόγω στρατηγικής είναι μια νομισματική πολιτική προσανατολισμένη στη σταθερότητα, η οποία ασκείται από την ΕΚΤ και στηρίζεται σε μια δημοσιονομική πειθαρχία βάσει συγκεκριμένων κανόνων, ένα εκτεταμένο πρόγραμμα μικροοικονομικών μεταρρυθμίσεων από την πλευρά της προσφοράς στις αγορές προϊόντων, στις κεφαλαιαγορές και στις αγορές εργασίας" και μια δέσμη πολιτικών οι οποίες εστιάζονται συγκεκριμένα στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης βασισμένης στη γνώση.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η ταχεία εφαρμογή της στρατηγικής που καθορίζεται στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής θα βελτιώσει τις επιδόσεις των οικονομιών της ζώνης ευρώ και ως εκ τούτου θα στηρίξει μεσοπρόθεσμα το ευρώ.