ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1191/00

υποβολή: Timothy Kirkhope (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(10 Απριλίου 2000)

Θέμα: Υποχρεωτική προμήθεια μπύρας από συγκεκριμένο ζυθοποιό (The Beer Tie)

700 περίπου καταγγελίες έχουν διατυπωθεί κατά της Intrepreneur Pub Company σχετικά με την ισχύ τωνποχρεώσεων που επιβάλλει στα μέλη της κατόχους παμπ να αγοράζουν μπύρα από προμηθευτή που ορίζει η ίδια (The Beer Tie). Πολλοί καταστηματάρχες πιστεύουν ότι ηποχρέωση αυτή παραβιάζει τον κοινοτικό κανόνα περί ανταγωνισμού βάσει του άρθρου 81 (πρώην άρθρο 85) της Συνθήκης της Ρώμης.

Μιαπόθεση Grehan κατά Courage παρεπέμφθη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο από το Εφετείο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε δύο άλλες όμως απαγορεύθηκε η προσφυγή εκ μέρους της Βουλής των Λόρδων.

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει εάν προβλέπεται στο άρθρο 234 (πρώην άρθρο 177) της Συνθήκης ΕΚ της Ρώμης, ένα ζήτημα που παραπέμπεται ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, κατά της απόφασης του οποίου δεν μπορούν να ασκηθούν ένδικα μέσα βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να μπορεί να παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Μαΐου 2000)

Η Επιτροπή πρέπει να τονίσει αρχικά ότι το άρθρο 234 (πρώην άρθρο 177)της συνθήκης χορηγεί αρμοδιότητα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να εκδώσει προδικαστικές αποφάσεις για την ερμηνεία του κοινοτικού νόμου και το κύρος των πράξεων των κοινοτικών οργάνων. Η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 234 καθιστά σαφές ότι μόνο τα δικαστήρια κράτους μέλους μπορούν να ζητήσουν από το ΔΕΚ να εκδώσει τέτοιες προδικαστικές αποφάσεις. Έτσι, οι διάδικοι της εθνικής δίκης δεν μπορούν οι ίδιοι ναποβάλουν ερωτήματα στο ΔΕΚ, όπως φαίνεται να συνεπάγεται η ερώτηση πουποβάλει το Αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, αλλά πρέπει να πείσουν το Εθνικό Δικαστήριο σχετικά με την ανάγκη να παραπέμψει το ζήτημα στο ΔΕΚ. Όταν το εθνικό δικαστήριο είναι δικαστήριο τελευταίου βαθμού, οι αποφάσεις του οποίου δενπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου, το δικαστήριο οφείλει, σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 234 να παραπέμψει το ζήτημα ενώπιον του ΔΕΚ.

Από την διατύπωση του άρθρου 234 συνεπάγεται ότι μόνο ένα δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ανακύπτει ένα τέτοιο ζήτημα σε εκκρεμήπόθεση μπορεί να παραπέμψει το ζήτημα στο ΔΕΚ. Όταν ηπόθεση δεν εκκρεμεί πλέον ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, δηλαδή όταν ηπόθεση έχει ρυθμιστεί ή όταν ένα δικαστήριο τελευταίου βαθμού έχει εκδώσει τελική απόφαση, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αναλάβει την αρμοδιότητα να εκδώσει απόφαση για το θέμα και οι διάδικοι δεν μπορούν να παραπέμψουν το θέμα σε αυτό.

Βάσει του αγγλικού νόμου κατάρχήν δεν μπορεί να γίνει προσφυγή στην Βουλή των Λόρδων, το Ανώτατο δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου. Σύμφωνα με το Τμήμα 1 του Adninistration of Justice (Appeals) Act του 1934(1) μπορεί να γίνει προσφυγή στην Βουλή των Λόρδων μόνο εάν δοθεί εκ των προτέρων άδεια από το Εφετείο ή από την Βουλή των Λόρδων. Επομένως στην πράξη μπορεί να προκύψει η κατάσταση στην οποία και το Εφετείο και η Βουλή των Λόρδων έχουν αρνηθεί να χορηγήσουν άδεια για προσφυγή στην Βουλή των Λόρδων. Η απόφαση του Εφετείου κατά της οποίας ζητήθηκε άδεια προσφυγής γίνεται επομένως οριστική και κανένα άλλο δικαστήριο δεν μπορεί να εκδικάσει αυτή τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Όπως γνωρίζει το Αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, παρόμοια κατάσταση ισχύει στην Φινλανδία(2).

Η Επιτροπή έλαβε διάφορες καταγγελίες που ισχυρίζονται στην ουσία ότι το Τμήμα 1 της Administration of Justice (Appeals) Act του 1934 είναι αντίθετη με το άρθρο 234 της Συνθήκης. Όλες οι καταγγελίες σήμερα αφορούν περιπτώσεις σχετικές με τηνποχρεωτική προμήθεια μπύρας από συγκεκριμένο ζυθοποιό (the beer tie) και βρίσκονταιπό εξέταση.

(1) 24 & 25 Geo 5 c 40.

(2) Δέκατη έκτη ετήσια έκθεση για την παρακολούθηση της εφαρμογής του κοινοτικού νόμου, 1988, πουποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 9 Ιουλίου 1999 (ΕΕ C 354, 7.12.1999, σ. 1 έως σ.185).