ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2601/98

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Βία και σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας

Όπως αποκαλύπτει η πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας, οι απειλές, η άσκηση σωματικής βίας και οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις αποτελούν τη βασικότερη αιτία ανασφάλειας των εργαζομένων. Σύμφωνα με την έκθεση του ILO στην Ευρώπη το ποσοστό των γυναικών που πέφτουν θύματα βιαιοπραγίας στον επαγγελματικό χώρο είναι σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο των ανδρών, ενώ στη Βρετανία το ποσοστό των εργαζομένων που δέχεται απειλές έχει ξεπεράσει το 53 %. Ειδικότερα, η ψυχολογική παρενόχληση έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις στο δυτικό κόσμο και κυρίως στην Αυστρία, τη Δανία, τη Βρετανία, τη Γερμανία και τη Σουηδία. Όσον αφορά τη σεξουαλική βία η Γαλλία κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως, καθώς 20 % των εργαζομένων γυναικών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης. Ερωτάται η Ε.Ε. με ποιους τρόπους προτίθεται να παρέμβει και τι μέτρα προτίθεται να λάβει για την αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού προβλήματος;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Σεπτεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή συμμερίζεται πλήρως τη γνώμη του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες της σεξουαλικής παρενόχλησης. Η Επιτροπή κρίνει ότι η σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας μπορεί να αντιβαίνει ορισμένες διατάξεις της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9.2.1976, περί της εφαρμογής της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας(1).

Η Επιτροπή έλαβε εδώ και πολύ καιρό ορισμένα συμπληρωματικά μέτρα για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας. Έτσι, το 1991, η Επιτροπή εξέδωσε τη σύσταση 92/131/ΕΟΚ της 27.11.1991 σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας των γυναικών και των αδρών στην εργασία(2), και, το 1993, δημοσίευσε οδηγό για την εφαρμογή ενός κώδικα πρακτικής για την καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Το 1996 και το 1997, η Επιτροπή διαβουλεύθηκε με τους κοινωνικούς εταίρους και τους κάλεσε να διαπραγματευθούν συμφωνία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σχετικά με τη δυνατότητα εκπόνησης σφαιρικής πολιτικής σε κοινοτικό επίπεδο για την καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Δυστυχώς οι κοινωνικοί εταίροι αποφάσισαν να μην ανταποκριθούν θετικά στην πρόσκληση που τους απηύθυνε η Επιτροπή.

Κατά την ίδια εποχή, η Επιτροπή ανέθεσε σε δύο οργανισμούς έρευνας τη σύνταξη δύο μελετών σε βάθος σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση σε όλα τα κράτη μέλη (ορισμός, άτομα-στόχος, προφίλ των παρενοχλουμένων ατόμων, συνέπειες της παρενόχλησης, νομοθεσία, μέτρα που έχουν ληφθεί για την καταπολέμηση της παρενόχλησης). Αυτές οι δύο μελέτες ενισχύουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην ερώτηση του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου.

Μετά την άρνηση των κοινωνικών εταίρων να διαπραγματευθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Επιτροπή αποφάσισε να δημοσιεύσει, αρχικά, αυτές τις δύο μελέτες μόλις αυτές μεταφρασθούν. Αυτές οι μελέτες πράγματι προέβαλαν ιδιαίτερα την ανάγκη να αυξηθεί η συνειδητοποίηση της σημασίας του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης και να καταπολεμηθεί αυτό με πιο δραστήριο τρόπο. Η Επιτροπή στο εξής μελετά άλλα μεταγενέστερα συμπληρωματικά μέσα που να επιτρέπουν την αύξηση αυτής της συνειδητοποίησης, καθώς και τη δυνατότητα οργάνωσης ή επιδότησης μιας διάσκεψης επικεντρωμένης σ¢ αυτό το πρόβλημα.

(1) ΕΕ L 39, 14.2.1976.

(2) ΕΕ L 49, 24.2.1992.