ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3594/01

υποβολή: Dorette Corbey (PSE) προς την Επιτροπή

(8 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Απειλή για μη διάθεση νέων φαρμάκων στη γαλλική αγορά

Σύμφωνα με ειδησεογραφία της εφημερίδας Financial Times της εβδομάδας αυτής, η αμερικανική εταιρεία παρασκευής φαρμάκων Pfizer απειλεί να διακόψει τη διάθεση νέων φαρμάκων στη γαλλική αγορά, εάν η γαλλική κυβέρνηση εξακολουθήσει να διαφωνεί με την αναθεώρηση της πολιτικής των τιμών. Η Pfizer προσπαθεί να επιτύχει τηνποστήριξη άλλων φαρμακευτικών εταιρειών προκειμένου να επιβάλει την αύξηση της τιμής των φαρμάκων.

Πώς κρίνει η Επιτροπή την ως άνω απειλή εκ μέρους της Pfizer; Κρίνει η Επιτροπή ότι πρόκειται για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης·

Οι τιμές που εφαρμόζει η Γαλλία για τα φάρμακα είναι σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά μέτρα σχετικάψηλές και λειτουργούν ως κατευθυντήρια γραμμή για τη διαμόρφωση των τιμών σε άλλες χώρες. Σε περίπτωση αύξησης της τιμής των φαρμάκων στη Γαλλία ποιες θα ήταν οι δημοσιονομικές επιπτώσεις όσον αφορά το κόστος των φαρμάκων σταπόλοιπα 14 κράτη μέλη·

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν η απειλή της Pfizer θα μπορούσε να αποτελέσει έναυσμα για την πρόταση μέτρων βάσει του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΚ για τηνλοποίηση του στόχου του άρθρου 153, παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ, στο οποίο ορίζεται μεταξύ άλλων ότι η Κοινότητα συμβάλλει στην προστασία τηςγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών· Κρίνει η Επιτροπή ότι η απειλή της Pfizer θα πρέπει να αποτελέσει κίνητρο για τη θέσπιση ευρωπαϊκής πολιτικής των τιμών για τα φάρμακα ή τη λήψη άλλων συναφών μέτρων·

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(1η Φεβρουαρίου 2002)

Δενπάρχει κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν την τιμολόγηση και την κάλυψη του κόστους των φαρμακευτικών προϊόντων. Ωστόσο, τα κράτη μέλη οφείλουν, όταν λαμβάνουν αποφάσεις στον τομέα αυτό, να τηρούν τις απαιτήσεις διαφάνειας που προβλέπονται από την οδηγία του Συμβουλίου 89/105/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτωνγείας(1).

Μολονότι η κοινοτική φαρμακευτική νομοθεσία προβλέπει τηνποχρέωση χορήγησης άδειας κυκλοφορίας από την αρμόδια αρχή για κάθε φαρμακευτικό προϊόν που πρόκειται να διατεθεί στην αγορά, δεν επιβάλλεται απαίτηση όσον αφορά τηνποχρέωση πραγματικής διάθεσης του εγκεκριμένου φαρμάκου στην αγορά. Η απόφαση αυτή ανήκει στον κάτοχο της άδειας κυκλοφορίας.

Οι τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων στη Γαλλία δεν θεωρούνται συνήθως ως οιψηλότερες στην Κοινότητα. Εν πάση περιπτώσει, η αύξηση της τιμής σε ένα κράτος μέλος δεν επιφέρει αυτομάτως επιπτώσεις στην τιμή του ίδιου φαρμακευτικού προϊόντος στα 14 άλλα κράτη μέλη. Το σύστημα αναφοράς για τις τιμές δεν εφαρμόζεται από όλα τα κράτη μέλη για τον καθορισμό της τιμής ενός φαρμακευτικού προϊόντος και όταν γίνεται προσφυγή στο εν λόγω σύστημα, αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διαφορετικούς τρόπους στα κράτη μέλη.

Στο παρόν στάδιο, η Επιτροπή δεν εξετάζει το ενδεχόμενο νέας κοινοτικής νομοθεσίας, βάσει του άρθρου 95 (πρώην άρθρου 100Α) της συνθήκης ΕΚ, για τη θέσπιση κοινοτικής πολιτικής σχετικά με τα συστήματα τιμολόγησης και κάλυψης του κόστους. Ωστόσο, η Επιτροπή προτίθεται να εκπονήσει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου 89/105/ΕΟΚ, από την οποία θα μπορούσαν να προκύψουν ορισμένα συμπεράσματα για τη βελτίωση της λειτουργίας της εν λόγω οδηγίας. Στο ίδιο αυτό πλαίσιο, η ομάδα G-10, που συγκεντρώνει εκπροσώπους της φαρμακευτικής βιομηχανίας, των ασθενών, των εθνικών συστημάτωνγείας, των εθνικώνπουργείων καθώς και μέλη της Επιτροπής αρμόδια για θέματαγείας και προστασίας των καταναλωτών και για τις επιχειρήσεις, έχει ήδη επισημάνει την ανάγκη βελτίωσης της λειτουργίας των εθνικών συστημάτων λήψης αποφάσεων για την τιμολόγηση και την κάλυψη του κόστους, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια μεγαλύτερη ομοιογένεια και μια ταχύτερη γενική πρόσβαση των φαρμακευτικών προϊόντων στην αγορά.

Τέλος, η πιθανή εφαρμογή του άρθρου 82 (πρώην άρθρου 86) της συνθήκης ΕΚ (κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης) θα απαιτούσε την ανάλυση διαφόρων παραγόντων. Πρώτον, για κάθε εξεταζόμενο προϊόν, θα πρέπει να οριστεί η σχετική αγορά σύμφωνα με τις αρχές που προβλέπονται στη νομολογία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων και στην πρακτική της Επιτροπής στις αντιμονοπωλιακέςποθέσεις. Στη συνέχεια, θα πρέπει να εκτιμηθεί εάν η Pfizer κατέχει ή όχι δεσπόζουσα θέση στην (στις) σχετική(-ές) αγορά(-ές). Μόνο στις περιπτώσεις όπου η Pfizer κατείχε δεσπόζουσα θέση θα μπορούσε η Επιτροπή να εξετάσει την ύπαρξη ενδεχόμενης κατάχρησης. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εξαγάγει συμπεράσματα σχετικά με οποιοδήποτε από τα ζητήματα αυτά, έστω και σε προσωρινή βάση.

(1) ΕΕ L 40 της 11.2.1989.