ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0786/00

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς το Συμβούλιο

(16 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Δικαστική συνεργασία στον τομέα της παιδεραστίας

Η πολιτική συνεργασίας στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικώνποθέσεων που καθιερώθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ αποτελεί ουσιώδες βήμα για την οικοδόμηση της Ευρώπης.

Είναι όντως δύσκολο να εννοηθεί ότι σε μία Ευρώπη με πλήρη ελευθερία κυκλοφορίας και εγκατάστασης η δικαιοσύνη εξακολουθεί να προσκρούει σε άκαμπτα σύνορα.

Δυστυχώς, αυτός ο νέος πυλώνας της ευρωπαϊκής πολιτικής άφησε κατά μέρος το διεθνές έγκλημα που συνδέεται με την αποπλάνηση και σωματεμπορία παιδιών και γυναικών που, όπως η πραγματικότητα αποδεικνύει, ευρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη.

Κατά την άποψή μου πρόκειται για τύπο εγκλήματος που ανεπτύχθη σε ευρεία κλίμακα και που απειλεί βαθύτερα την δημοκρατική κοινωνία στην οποία ζούμε.

Μία πρόσφατη περίπτωση στην οποία εμπλέκονται ένας βέλγος πολίτης (Frans de Ryck) και παιδιά από την Πορτογαλία, συγκεκριμένα δε από την Αυτόνομη Περιφέρεια της Μαδέρας, έφερε στην επιφάνεια τα κενά που αφήνει η έλλειψη συνεργασίας στον τομέα της δικαιοσύνης για καταστάσεις αυτού του είδους.

Το βελγικό κράτος αρνήθηκε να εκδώσει τον πολίτη που κατηγορείται για έγκλημα στην Πορτογαλία ενώ το πορτογαλικό κράτος αρνήθηκε, μέσω της εισαγγελίας, να παράσχει δικαστική στήριξη προς τα θύματα.

Όπως αναφέρει ο τύπος, (Dirio de Notcias), το πρόβλημα επιλύθηκε χάρη στις προσπάθειες ιδιωτών, συγκεκριμένα δε της Πορτογαλικής Ένωσης για τη Στήριξη των Θυμάτων και μιας εταιρίας δικηγόρων. Εν τω μεταξύ, ο κατηγορούμενος άσκησε έφεση, τα δε θύματα αγνοούν τη συνέχεια που εδόθη σ’ αυτήν.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ερωτάται το Συμβούλιο εάν δεν κρίνει απαραίτητη την επέκταση της συνεργασίας στον τομέα της Δικαιοσύνης, η οποία προβλέπεται από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα διεθνή εγκλήματα αποπλάνησης και σωματεμπορίας ανηλίκων και γυναικών.

Απάντηση

(18 Μαΐου 2000)

Το Συμβούλιο συμμερίζεται τη μέριμνα του Αξιότιμου κ. Βουλευτή σχετικά με την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας που αφορά την αποπλάνηση και την εμπορία ανηλίκων και γυναικών.

Το άρθρο 29 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε από τη συνθήκη του Άμστερνταμ, αναφέρει ειδικώς μεταξύ των μέσων που επιτρέπουν τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και των εγκλημάτων εις βάρος παιδιών. Σημειωτέον, επίσης, ότι στην Ευρωπόλ έχουν ανατεθεί αρμοδιότητες στον τομέα της παιδικής πορνογραφίας(1).

Το παράδειγμα που αναφέρει ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής συνδέεται με μια ιδιαίτερη κατάσταση που απαντάται στον τομέα της έκδοσης και διέπεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση εκδόσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1957. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι λόγοι που εμπόδισαν την εκτέλεση της αιτηθείσας έκδοσης σχετίζονται με το γεγονός ότι η Σύμβαση αυτή επιτρέπει στα συμβαλλόμενα μέρη να αρνηθούν την έκδοσηπηκόων τους. Η κατάσταση αυτή θεωρείται ότι αλλάζει μετά την επικύρωση της Σύμβασης για την έκδοση μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης(2), που καλεί τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν την εσωτερική νομοθεσία τους, συμπεριλαμβανομένης της συνταγματικής νομοθεσίας, σε αυτό το σημείο. Εξάλλου, στο Συμβούλιο θαποβληθεί προσεχώς μια σημαντική πρωτοβουλία, εκ μέρους της Πορτογαλίας, με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασης των θυμάτων στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας.

(1) Απόφαση του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 1999 (ΕΕ C 26 της 30.1.1999, σελ. 21).

(2) ΕΕ C 313 της 23.10.1996, σελ. 11.