ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2414/99

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Παράνομη ταφή τοξικών αποβλήτων

Σύμφωνα με τις καταγγελίες των κατοίκων και φορέων της ευρύτερης περιοχής του κόλπου Γέρας στη νήσο Λέσβο, οι εγκαταστάσεις της εταιρείας «Μαμιδάκης» στην περιοχή της Σκάλας Λουτρών λειτουργούν παράνομα εδώ και δύο χρόνια μετά την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας (10 Νοεμβρίου 1997).

Προσφάτως προέκυψε και το θέμα της παράνομης ταφής των αποβλήτων των δεξαμενών καυσίμων της εταιρείας «Μαμιδάκης», απόβλητα τα οποία σύμφωνα με την ΚΥΑ 72751/3064/84 χαρακτήρίζοναι ως τοξικά και επικίνδυνα. Συγκεκριμένα, επί σειρά ετών τα απόβλητα που προέρχονταν από καθαρισμούς δεξαμενών των εγκαταστάσεων της εταιρείας «Μαμιδάκης» στην περιοχή της Σκάλας Λουτρών, ενταφιάζονταν παράνομα σε τάφρο βάθους 5 περίπου μέτρων, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων τα απόβλητα των δεξαμενών προβλεπόταν να συγκεντρώνονται σε ειδικά στεγασμένο χώρο, μέσα σε βαρέλια με σήμανση επικινδυνότητας, έως ότου μεταφερθούν σε άλλο χώρο, εκτός Λέσβου, όπου προβλέπεται να πηγαίνουν αντίστοιχα τοξικά και επικίνδυνα απόβλητα.

Ας σημειωθεί επιπλέον ότι οι εγκαταστάσεις της εν λόγω εταιρείας πετρελαιοειδών λειτουργούν καθ' ολοκληρία μέσα στην οικιστική ζώνη της Σκάλας Λουτρών, χωρίς να τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας που ορίζει ο νόμος και ενέχονται κίνδυνοι εκρήξεων και διαφυγής τοξικών ουσιών σε περίπτωση ατυχήματος.

Επειδή ο κόλπος της Γέρας αποτελεί ευαίσθητο οικοσύστημα χερσαίο και θαλάσσιο με μεγάλη οικολογική αξία προς την οποία είναι ασύμβατη η λειτουργία εγκαταστάσεων αποθηκεύσεωςγρών καυσίμων, και επειδή οι συνέπειες της παράνομης ταφής των αποβλήτων στονδροφόρο ορίζοντα και γενικότερα στο περιβάλλον της περιοχής είναιπαρκτές, θεωρεί η Επιτροπή ότι οι προαναφερθείσες ενέργειες εκ μέρους της εταιρείας «Μαμιδάκης» συνιστούν παραβίαση της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, ικανή να θέσει σε κίνηση τη διαδικασία προσφυγής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων;

Τί οικονομικές κυρώσεις προτίθεται να επιβάλλει στις αρμόδιες ελληνικές αρχές που δεν έχουν ακόμη συμμορφωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου σχετικά με τη μη τήρηση του άρθρου 7 της οδηγίας 76/464(1) για τη ρύπανση που προκαλείται στοδάτινο περιβάλλον από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες;

(1) ΕΕ L 129 της 18.5.1976, σελ. 23.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή δεν διέθετε πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες λειτουργίας των εγκαταστάσεων της εταιρείας «Μαμιδάκης» στην ευρύτερη περιοχή του κόλπου Γέρας, στη Λέσβο. Έπειτα από την ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή θα απευθυνθεί στις ελληνικές αρχές ζητώντας διευκρινίσεις σχετικά με τις συνθήκες λειτουργίας της εν λόγω επιχείρησης και, κυρίως, με την αποθήκευση επικίνδυνων αποβλήτων που προέρχονται από αυτή την εγκατάσταση.

Όσον αφορά την απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 1998, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα δεν είχε εκπληρώσει τιςποχρεώσεις πουπέχει δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαΐου 1976 σχετικά με τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στοδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας, δεδομένου ότι είχε παραλείψει να καταρτίσει προγράμματα, που να περιλαμβάνουν ποιοτικούς στόχους και να καθορίζουν τα χρονικά όριαλοποίησής τους, ώστε να μειωθεί η ρύπανση τωνδάτων της λίμνης Βεγορίτιδας και του ποταμού που εκβάλλει σε αυτήν, του ποταμού Σούλου, καθώς και τωνδάτων του Παγασητικού κόλπου από επικίνδυνες ουσίες που καταγράφονται στον κατάλογο ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, δυνάμει του άρθρου 228 (πρώην άρθρο 171) της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή είχε απευθύνει στην Ελλάδα προειδοποιητική επιστολή, στις 18 Δεκεμβρίου 1999. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν στις 23 Μαρτίου 1999 και στις 16 Σεπτεμβρίου 1999,ποβάλλοντας στην Επιτροπή σειρά μέτρων που είχαν ληφθεί για την εκτέλεση της προαναφερόμενης απόφασης. Τα κοινοποιηθέντα έγγραφα τελούνπό εξέταση.

Εξάλλου, η Επιτροπή, διαπιστώνοντας τη γενική απουσία στην Ελλάδα προγραμμάτων, που να περιλαμβάνουν ποιοτικούς στόχους και να καθορίζουν τα χρονικά όριαλοποίησής τους, με σκοπό τη μείωση της ρύπανσης τωνδάτων από επικίνδυνες ουσίες που καταγράφονται στον κατάλογο ΙΙ της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ, παρέπεμψε τηνπόθεση στο Δικαστήριο, στις 11 Νοεμβρίου 1997. Το Δικαστήριο δεν έχει εκδώσει ακόμη την απόφασή του.