ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0391/97 υποβολή: Bernd Lange (PSE) προς την Επιτροπή (13 Φεβρουαρίου 1997)

Θέμα: Εξαγωγή ιδιωτικού μεταχειρισμένου αυτοκινήτου στην Πορτογαλία

Οι Γερμανοί πολίτες αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσχέρειες κατά τη μετοίκησή τους από τη Γερμανία στην Πορτογαλία όσον αφορά την εξαγωγή και τη δήλωση του ιδιωτικού τους μεταχειρισμένου αυτοκινήτου. Η σχετική αίτηση για εισαγωγή είχε ήδη κατατεθεί στην Πορτογαλία πριν από τρία χρόνια, έγινε ο έλεγχος από την πορτογαλική υπηρεσία τεχνικού ελέγχου, εκδόθηκε το πιστοποιητικό του τελωνείου και επανειλημμένως παρατάθηκε η ισχύς του - ωστόσο έως σήμερα δεν έχουν ακόμη χορηγηθεί οι πορτογαλικές πινακίδες.

Εντωμεταξύ το εν λόγω όχημα έχει υποχρεωτικά τεθεί εκτός κυκλοφορίας από τις αρμόδιες για την χορήγηση άδειας κυκλοφορίας αρχές της Γερμανίας, διότι οι προσκομισθείσες αποδείξεις για ύπαρξη ασφάλισης κατ' αρχήν σε μία πορτογαλική και αργότερα και σε μία αγγλική εταιρεία ασφάλειας αυτοκινήτων δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 29 Α του γερμανικού νόμου για την χορήγηση άδειας κυκλοφορίας οχημάτων. Η σχετική ένσταση απορρίφθηκε και οι πολίτες καλούνται να καταβάλλουν σημαντικά ποσά.

1. Πρέπει κανείς να ανεχθεί μια τέτοια καθυστέρηση της χορήγησης πινακίδων του οχήματος;

2. Ποιά είναι τα μέτρα που συνιστά η Επιτροπή προκειμένου να επισπευθεί η διαδικασία;

3. Επιτρέπεται από την κοινοτική νομοθεσία να μην αποδέχονται οι γερμανικές αρχές για χορήγηση άδειας κυκλοφορίας τα προσκομισθέντα πιστοποιητικά ασφάλισης από εταιρείες που έχουν την έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Απριλίου 1997)

Η οδηγία του Συμβουλίου 83/182/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983 σχετικά με τις φοροαπαλλαγές εντός της Κοινότητας για ορισμένα μέσα μεταφοράς που έχουν εισαχθεί προσωρινά σ' ένα κράτος μέλος από κάποιο άλλο ((ΕΕ αριθ. L 105, 23.4.1983. )) ορίζει τις αρχές φορολόγησης σχετικά με την υποχρέωση εγγραφής ενός αυτοκινήτου σ' ένα κράτος μέλος. Η ερμηνευτική ανακοινώση της Επιτροπής σχετικά με τις διαδικασίες έγκρισης τύπου και εγγραφής αυτοκινήτων που είχαν προηγουμένως εγγραφεί σ' ένα κράτος μέλος ((ΕΕ αριθ. C 143, 15.5.1996. )) καλύπτει τις διαδικαστικές αρχές που διέπουν αυτό το θέμα.

ΗΕπιτροπή χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από τους πολίτες που ήρθαν σε επαφή με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, προκειμένου να εξακριβώσει την αιτία της καθυστέρησης όσον αφορά την διαδικασία εγγραφής (αντίγραφο του γερμανικού πιστοποιητικού εγγραφής «Fahrzeugbrief», την αίτηση εγγραφής στην Πορτογαλία, το πορτογαλικό πιστοποιητικό εγγραφής, τα τελωνειακά έγγραφα και οποιαδήποτε αλληλογραφία μεταξύ των πολιτών και των πορτογαλικών αρχών). Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες μπορούν να στείλουν κατευθείαν μια έγγραφη καταγγελία στην Επιτροπή.

Εντούτοις, θα μπορούσε να πει κανείς ότι εάν η τριετής καθυστέρηση σε σχέση με τη διαδικασία εγγραφής ήταν λάθος αποκλειστικά της εθνικής διοίκησης και δεν οφειλόταν στην επιθυμία αυτών που είχαν κάνει αίτηση για εγγραφή να καθυστερήσουν την πληρωμή του φόρου εγγραφής, τότε η καθυστέρηση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μέτρο που έχει ισοδύναμο αποτέλεσμα με τους ποσοτικούς περιορισμούς οι οποίοι απαγορεύονται σύμφωνα με το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ.

Μόλις η Επιτροπή λάβει τις απαραίτητες πληροφορίες θα εξετάσει αυτούς τους ισχυρισμούς ερχόμενη σε επαφή με τις πορτογαλικές αρχές.

Όσον αφορά τα πιστοποιητικά ασφάλισης που χορηγούνται από άλλα κράτη μέλη και αφορούν τα οχήματα τα οποία είναι εγγεγραμμένα στη Γερμανία, πρέπει να επισημανθεί ότι τα οχήματα αυτά θεωρούνται ως γερμανικοί κίνδυνοι επειδή έχουν εγγραφεί - και εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα - στη Γερμανία. Άλλωστε σύμφωνα με την κοινοτική ασφαλιστική νομοθεσία το κράτος μέλος εγγραφής ενός οχήματος προσδιορίζει και τον τόπο του κινδύνου.

Κατά συνέπεια, τα οχήματα που είναι εγγεγραμμένα στη Γερμανία πρέπει να καλύπτονται από μια ασφαλιστική σύμβαση περί ευθύνης τρίτων η οποία θα πρέπει να έχει συναφθεί με ένα ασφαλιστή στον οποίο έχει χορηγηθεί σχετική άδεια από τις ελεγκτικές αρχές του κράτους μέλους προέλευσης - στη συγκεκριμένη περίπτωση από τη Γερμανία - και ο οποίος είναι μέλος του τοπικού ταμείου εγγυήσεων και του τοπικού γραφείου ασφαλιστών αυτοκινήτων.Ο ασφαλιστής δεν χρειάζεται να είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος όπου είναι εγγεγραμμένο το αυτοκίνητο. Αντίθετα, ο ασφαλισμένος μπορεί να διαλέξει όποιον ασφαλιστή διαθέτει σχετική άδεια σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι ο ασφαλιστής αυτός συμφωνεί να ασφαλίσει το όχημά του βάσει μιας σύμβασης παροχής υπηρεσιών.

Σε κάθε περίπτωση το κράτος μέλος εγγραφής του οχήματος πρέπει να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι η αστική ευθύνη σε σχέση με τη χρησιμοποίηση των οχημάτων τα οποία κυκλοφορούν κανονικά στο έδαφός της θα καλύπτεται από μία ασφάλιση αστικής ευθύνης (άρθρο 3 της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου 84/5/ΕΟΚ της 30ης Δεκεμβρίου 1983 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων ((ΕΕ αριθ. L 8, 11.1.1984. )) (δεύτερη οδηγία για την ασφάλιση αυτοκινήτων).

Στηνσυγκεκριμένη περίπτωση οι γερμανικές ελεγκτικές αρχές έχουν το δικαίωμα να απορρίψουν οποιοδήποτε πιστοποιητικό ασφάλισης που εκδίδουν εταιρείες οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη και καλύπτουν οχήματα τα οποία είναι εγγεγραμμένα στη Γερμανία (δηλ. γερμανικούς κινδύνους), εάν ο ασφαλιστής δεν πληροί όλες τις απαραίτητες νομικές προϋποθέσεις προκειμένου να λάβει άδεια άσκησης του επαγγέλματός του σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο.

Εξάλλου, εάν αυτές οι εταιρείες πληρούν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις που προβλέπει το γερμανικό δίκαιο, τότε η μή αναγνώριση εκ μέρους των γερμανικών αρχών των πιστοποιητικών ασφάλισης που εκδίδουν οι εταιρείες αυτές θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα μέτρο που προσκρούει στο άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ (ελεύθερη παροχή υπηρεσιών).

Η Επιτροπή χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από τους πολίτες που ήρθαν σε επαφή με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου όσον αφορά το θέμα αυτό.