ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0741/00

υποβολή: Jannis Sakellariou (PSE) προς την Επιτροπή

(13 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Δημοτικές επιχειρήσεις και θεμιτός ανταγωνισμός

Σύμφωνα με εμπειρίες από τις ΗΠΑ και την Αγγλία προκύπτει, ότι οι ελεύθερες αγορές μπορούν να οργανωθούν μόνο με ισχυρές εποπτικές αρχές.

1. Με ποιά μέτρα εγγυάται η Επιτροπή, ότι εξασφαλίζονται οι κοινωνικές συνθήκες και τα πρότυπα του περιβάλλοντος, η προστασία των καταναλωτών και η διαφάνεια των οικονομικών εκθέσεων καθώς και θεμιτές συνθήκες ανταγωνισμού για όλους τους φορείς παροχής δημοτικώνπηρεσιών;

2. Καταβάλλει η Επιτροπή προσπάθειες ώστε για την τήρηση αυτών των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων να δημιουργούνται εποπτικές αρχές;

3. Στην οδηγία περί ηλεκτρισμού αναφέρεται ότι θαπάρχει μια προτιμησιακή μεταχείριση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και του συνδυασμού θερμότητας και ενέργειας. Ποιά μέσα θα χρησιμοποιηθούν για να εξασφαλισθεί αυτό;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Μαΐου 2000)

1. Το πρώτο ερώτημα του αξιότιμου βουλευτή αφορά τα μέτρα που έχουν ενδεχομένως ληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι πάροχοιπηρεσιών, που συμμετέχουν στη σύναψη δημόσιας σύμβασης η οποία προκηρύσσεται από δήμο, τηρούν ορισμένεςποχρεώσεις ή ορισμένα πρότυπα που εφαρμόζονται εν προκειμένω.

Όσον αφορά τις κοινωνικές απαιτήσεις και τα περιβαλλοντικά πρότυπα, πρέπει να σημειωθεί ότιφίστανται σήμερα διατάξεις στις κοινοτικές οδηγίες σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις (ιδίως στην οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεωνπηρεσιών(1)), που επιτρέπουν στην αναθέτουσα αρχή να αποκλείσει,πό ορισμένους όρους, από τη διαδικασία σύναψης της σύμβασης οποιονδήποτε δυνητικό πάροχοπηρεσιών ο οποίος δεν έχει εκπληρώσει τιςποχρεώσεις του, ιδίως δε τις κοινωνικέςποχρεώσεις του.

Γενικά, οι οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις αποσκοπούν στη διασφάλιση της διαφάνειας των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων και στην καθιέρωση θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχωνπηρεσιών προκειμένου να αποφευχθεί κάθε διάκριση μεταξύ των δυνητικών παρόχωνπηρεσιών.

2. Κατά το παρόν στάδιο εξέλιξης του κοινοτικού δικαίου, εναπόκειται στις αρχές των κρατών μελών να εξασφαλίσουν την τήρηση, από τις επιχειρήσεις παροχής δημοτικώνπηρεσιών, των περιβαλλοντικών διατάξεων που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο. Η ίδια η Επιτροπή έχει αρμοδιότητα να ελέγξει εάν οι εθνικές αρχές έχουν εκπληρώσει ορθά αυτό το καθήκον ελέγχου. Πρέπει όμως να διευκρινιστεί ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αποστολής της ως θεματοφύλακα των συνθηκών, δεν είναι εξουσιοδοτημένη να παρέμβει όταν ταπόψη περιβαλλοντικά πρότυπα δεν απορρέουν από κοινοτικές οδηγίες.

3. Η οδηγία 96/92/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας(2), προβλέπει στο άρθρο 8, παράγραφος 3, έναν ρητό μηχανισμό για την ευνοϊκή αντιμετώπιση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές και της συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ενέργειας:

Το κράτος μέλος δικαιούται να επιβάλει στο διαχειριστή, όταν κατανέμει τα φορτία στις εγκαταστάσεις παραγωγής, να δίδει προτεραιότητα στις εγκαταστάσεις παραγωγής που χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή απορρίμματα ή που παράγουν συνδυασμένα ενέργεια και θερμότητα.

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η οδηγία αυτοπεριορίζεται στις προτιμήσεις κατανομής. Δεν καλύπτει μηχανισμούς που παρέχουν άμεση ή έμμεση στήριξη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Εναπόκειται κατ' αρχήν στα κράτη μέλη να αποφασίσουν για έναν ειδικό μηχανισμό στήριξης των ανανεώσιμων πηγών ή της συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ενέργειας,πό την προϋπόθεση ότι είναι συμβατός με τους κανόνες της συνθήκης ΕΚ, και ιδίως με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις που προβλέπουν τα άρθρα 87 και 88 (πρώην άρθρα 92 και 93).

Υφίσταται πλήθος διαφορετικών εθνικών μηχανισμών στήριξης, οι οποίοι περιλαμβάνουν την κατοχυρωμένηποχρέωση αγοράς σε εγγυημένη τιμή (συχνά με βάση την αποφευγόμενη δαπάνη ή τονπολογισμό βάσει κανονιστικής ρύθμισης ως προς το αναγκαίο επίπεδο που απαιτείται για την επίτευξη του επιθυμητού επιπέδου ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές)" φορολογικές απαλλαγές ιδιαίτερα από ενεργειακούς φόρους και φόρους CO2, αλλά εξίσου από μη ενεργειακούς φόρους" ένα μηχανισμό στήριξης ανά παραγόμενη kWh και άλλους μηχανισμούς στήριξης περιλαμβανομένης τηςποστήριξης της έρευνας και ανάπτυξης ή των κεφαλαιουχικών επενδύσεων.

(1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.

(2) ΕΕ L 27 της 30.1.1997.