ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1659/96 υποβολή: Thomas Megahy (PSE) προς την Επιτροπή (24 Ιουνίου 1996)

Θέμα: Διατύπωση και χρήση των τομεακών κατευθυντηρίων γραμμών της Επιτροπής στον τομέα των μεταφορών

Οι ως άνω τομεακές κατευθυντήριες γραμμές θα νόμιζε κανείς ότι έχουν σχεδιασθεί από τους συντάκτες της Συνθήκης της Ρώμης να γίνονται βάσει του άρθρου 94, το οποίο από της Συνθήκης του Μάαστριχτ επιτρέπει στο Κοινοβούλιο να συμμετέχει στη διατύπωσή τους και να παρέχει κάποια δημοκρατική πτυχή στην όλη διεργασία. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι βασίζοντας τις αρμοδιότητές της στο άρθρο 93 η Επιτροπή έχει αποκλείσει τον δημοκρατικό έλεγχο.

Οι κατευθυντήριες γραμμές για τον τομέα της πολιτικής αεροπορίας δεν δηλώνουν ποία είναι η νομική βάση για τις κατευθυντήριες γραμμές, ούτε ποία είναι η χρονική περίοδος ισχύος και δεν καθορίζουν ημερομηνία για την ανασκόπησή τους.

Δύναται η Επιτροπή να αναφέρει σε ποίον βαθμό οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν «πολιτικές» δηλώσεις πολιτικής και σε ποίο βαθμό δημιουργούν νομικά αποτελέσματα; Σε ποίον βαθμό επιβάλλουν οι ίδιες οι κατευθυντήριες γραμμές νέες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη ή άλλους σχετικούς φορείς;

Όσον αφορά τον τομέα της πολιτικής αεροπορίας, θα μπορούσε η Επιτροπή να δηλώσει ποία νέα νομική υποχρέωση επιβάλλει η κατευθυντήρια γραμμή; Θα έμοιαζε να είναι δήλωση θέσεως από την Επιτροπή ότι οι εναέριες μεταφορές καλύπτονται από τους ιδίους κανόνες που διέπουν και άλλους τομείς. Εάν ούτως έχουν τα πράγματα, έρχεται σε οξεία αντίθεση με το πλαίσιο για την αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία έχει αποτελέσει το αντικείμενο νομικής αμφισβητήσεως.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (1 Αυγούστου 1996)

Το έγγραφο που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα ((ΕΕ αριθ. C 350, 10.12.1994. )) αποτελεί μια γενική διατύπωση της προσέγγισης που η Επιτροπή προτίθεται να υιοθετεί κατά την εξέταση περιπτώσεων στον κλάδο των αερομεταφορών. Αποβλέπει στο να προσδώσει μεγαλύτερη διαφάνεια στην πολιτική της Επιτροπής, στο να καταστήσει περισσότερο προβλέψιμες τις αποφάσεις και στο να εξασφαλίσει ισότιμη μεταχείριση μεταξύ των κρατών μελών. Δεν δημιουργεί, αφ'εαυτού, νομικά αποτελέσματα, δεδομένου ότι η Επιτροπή αποφασίζει για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση βάσει των σχετικών διατάξεων της συνθήκης ΕΚ και των εφαρμοστέων κοινοτικών νομοθετικών διατάξεων. Ούτε εξάλλου επιβάλει, από μόνο του, νέες νομικές υποχρεώσεις στα κράτη μέλη ή σε άλλα μέρη.

Τα άρθρα 92 και 93 της συνθήκης ΕΚ εφαρμόζονται σε όλους τους οικονομικούς κλάδους, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών και των αερομεταφορών. Εναπόκειται στην Επιτροπή να εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές με βάση τις ιδιαιτερότητες του κάθε κλάδου. Στις αερομεταφορές, ένα από τα κύρια στοιχεία που χρησιμοποιείται από την Επιτροπή για τον καθορισμό της πολιτικής της είναι η διαδικασία ελευθέρωσης που θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 1997.

Το εν λόγω έγγραφο του 1994 δεν καθορίζει νέους κανόνες, αλλά επιβεβαιώνει και αποσαφηνίζει τη θέση της Επιτροπής έναντι των ενισχύσεων στον κλάδο των αερομεταφορών, σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.

Στον κλάδο του αυτοκινήτου, οι κατευθυντήριες γραμμές επιβάλλουν στα κράτη μέλη υποχρέωση κοινοποιήσεως των σημαντικών περιπτώσεων, σε σχέση με ρυθμίσεις που έχουν ήδη εγκριθεί από την Επιτροπή. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, εν αντιθέσει με τις κατευθυντήριες γραμμές στον κλάδο των αερομεταφορών, οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις προτάθηκαν στα κράτη μέλη ως καταλληλα μέτρα στο πλαίσιο του άρθρου 93.1 της συνθήκης ΕΚ. Κατά συνέπειαν απαιτήθηκε και επετεύχθη η ρητή συμφωνία όλων των κρατών μελών.