ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2328/02

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της ΚΠΑ

Στις προτάσεις της για μεταρρύθμιση της Κοινής Πολιτικής Αλιείας (ΚΠΑ), που εγκρίθηκαν από το Σώμα των Επιτρόπων στις 28 Μαΐου 2002, η Επιτροπή προβλέπεται να αναλάβει αρμοδιότητες σε πεδία που ανήκουν επί του παρόντος στο Συμβούλιο και να αναλάβει επιπλέον νέες αρμοδιότητες όπως, για παράδειγμα, ο καθορισμός του ΤΑC για τα είδη τα οποία αποτελούν αντικείμενο πολυετούς διαχείρισης, οι αποφάσεις που εγκρίνονται εντός των διεθνών οργανισμών αλιείας, ο κανονισμός ελέγχου της αλιείας, οι κανόνες απαλλαγής απόποχρεώσεις ελέγχου της αλιείας και οι κυρώσεις για τη μη τήρηση των κανόνων ελέγχου.

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι οι κανόνες που θέλει να καταστήσει δικούς της προϋποθέτουν μια κατάργηση της αρχής της ισορροπίας των εξουσιών και επεκτείνονται πέρα από τις αρμοδιότητες κανονιστικής ανάπτυξης τους οποίους ανέθεσε το Συμβούλιο στην Επιτροπή εφόσον οι αποφάσεις αυτές είναι περισσότερο πολιτικές παρά τεχνικές, οπότε δεν τηρείται η θεσμική ισορροπία και θίγεται η κατανομή των εξουσιών η οποία ορίζεται από τις Συνθήκες·

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι ο καθορισμός του ΤΑC και των ποσοστώσεων είναι μια εκτελεστική εξουσία και ότι η ανάθεσή της στην Επιτροπή θα ήταν σύμφωνη με τις διατάξεις των άρθρων 37, 202 και 211 της Συνθήκης ΕΚ·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Σεπτεμβρίου 2002)

Σύμφωνα με τα άρθρα 202 και 211 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή ασκεί τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί από το Συμβούλιο και διασφαλίζει την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου από τα κράτη μέλη.

Η επέκταση και τα ουσιαστικά στοιχεία (βλέπε άρθρο 1 εδάφιο 1 της απόφασης του Συμβουλίου 1999/468/ΕΚ, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(1)) των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων καθορίζονται κατά περίπτωση από το νομοθέτη στο σχετικό βασικό νομικό κείμενο.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διατάξεις που θεσπίζονται στην πρόταση για κανονισμό του Συμβουλίου για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής(2) που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή στις 28 Μαΐου 2002 είναι πλήρως σύμφωνες προς τους κανόνες αυτούς.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, στο πλαίσιο του πολυετούς σχεδίου διαχείρισης που αποφασίσθηκε προηγουμένως από το Συμβούλιο, στο οποίο ορισμένες παράμετροι για τον ετήσιο καθορισμό των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) πρέπει να εγκρίνονται σε πολιτικό επίπεδο, ο καθορισμός TAC και ποσοστώσεων διαθέτει πράγματι τα κριτήρια να καταστεί ένα θέμα για τις εκτελεστικές αρμοδιότητες που ανατίθενται στην Επιτροπή.

Βάσει των πλέον πρόσφατων επιστημονικών συμβουλών για τα σχετικά αποθέματα, η Επιτροπή θαπολογίσει την ποσότητα των αλιευμάτων τα οποία συμμορφώθηκαν με τις παραμέτρους που έχουν ήδη καθοριστεί από το Συμβούλιο, όπως είναι η ανάγκη διατήρησης της θνησιμότητας λόγω της αλιείας κάτω από ένα δεδομένο επίπεδο, η ανάγκη επίτευξης μιας δεδομένης ποσοστιαίας αύξησης στη βιομάζα του αποθέματος κάθε έτος και η ανάγκη αποφυγής τηςπέρβασης ενός ορισμένου επιπέδου ετήσιας αλλαγής των TAC.

Ως εκ τούτου, στην πρότασή της η Επιτροπή προβλέπει ότι θα αποφασίσει για τις κατανομές των αλιευτικών δυνατοτήτων μόνο στην περίπτωση που θα συμφωνηθούν πολυετή σχέδια διαχείρισης από το Συμβούλιο και μόνο μετά από το δεύτερο έτος. Η κατανομή για το πρώτο έτος καθορίζεται στο πλαίσιο του πολυετούς σχεδίου διαχείρισης και παραμένει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου. Οι κατανομές για τα επόμενα έτη καθίστανται όντως ένα θέμα εφαρμογής στο πλαίσιο του εν λόγω πολυετούς σχεδίου διατήρησης και σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται σάυτό.

Η εφαρμογή μέτρων που έχουν ενσωματωθεί βάσει διεθνών συμφωνιών στο κοινοτικό δίκαιο θα πρέπει επίσης να θεωρηθούν ότι διαθέτουν τα κριτήρια προκειμένου να αποτελέσουν αντικείμενο εκτελεστικών αρμοδιοτήτων.

Μόλιςιοθετηθούν από μία Περιφερειακή Οργάνωση Αλιείας (ΠΟΑ) καιπό τον όρο ότι η Κοινότητα δεν αντιτίθεται σάυτά, τα μέτρα αυτά καθίστανται δεσμευτικά για την Κοινότητα. Στο στάδιο αυτό, τα εν λόγω μέτρα δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο οποιασδήποτε πλέον τροποποίησης. Η ενσωμάτωση των μέτρων αυτών στο κοινοτικό δίκαιο είναι ως εκ τούτου τεχνικής φύσεως και δεν έχει καμία πολιτική διάσταση.

Το περιεχόμενο των εν λόγω μέτρων είναι επίσης γενικά τεχνικής φύσεως. Η απλοποιημένη διαδικασία που προβλέπεται στην πρόταση της Επιτροπής θα πρέπει να επιτρέψει στην Κοινότητα να επιταχύνει τη διαδικασία εφαρμογής των μέτρων πουιοθετούνται από τις ΠΟΑ και, στη συνέχεια, να συμβάλει στην ενίσχυση και στην αξιοπιστία της δράσης της σε διεθνές επίπεδο. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα συνεχίσουν να ενημερώνονται πλήρως για τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται στις συνεδριάσεις των ΠΟΑ και θα λαμβάνουν γνώση των μέτρων τα οποία πρέπει να ενσωματωθούν στο κοινοτικό δίκαιο.

Η πρόταση που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 28 Μαΐου 2002 αποσαφηνίζει τον ορισμό των αρμοδιοτήτων τόσο των κρατών μελών όσο και της Επιτροπής στον τομέα του ελέγχου και της εφαρμογής των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Το άρθρο 23 της πρότασης καθιστά σαφές ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τον έλεγχο και την εφαρμογή των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Η Επιτροπή είναι μόνοπεύθυνη για την παρακολούθηση του ελέγχου και της εφαρμογής από τα κράτη μέλη και για τη διευκόλυνση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 26 της πρότασης.

Ως εκ τούτου, η πρόταση δεν τροποποιεί τους αντίστοιχους ρόλους της Επιτροπής και των κρατών μελών.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει νέα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν από τα κράτη μέλη για τη διασφάλιση μιας αποτελεσματικότερης εφαρμογής των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής καθώς και ισοδύναμα επίπεδα κυρώσεων σε κάθε κράτος μέλος.

Η πρόταση προβλέπει επίσης για τα κράτη μέλη, τα οποία παραλείπουν να συμμορφωθούν προς τιςποχρεώσεις τους, να κληθούν από την Επιτροπή να αποζημιώσουν την Κοινότητα για οποιαδήποτε ζημία ή απώλεια. Η έγκριση τέτοιου είδους μέτρων από την Επιτροπή εμπίπτει στο πεδίο των εξουσιών της βάσει του άρθρου 211 της Συνθήκης ΕΚ.

(1) ΕΕ L 184 της 17.7.1999.

(2) COM(2002)185 τελικό.