ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0832/97 υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή (10 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Νέες αμφισβητήσεις του γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού

Η Γαλλία απαγόρευσε πριν από μερικές ημέρες την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένου αραβόσιτου στο έδαφός της. Το γεγονός αυτό, κατά την άποψή μου, είναι μια εξέλιξη ιδιαίτερης σημασίας για την οποία η Επιτροπή οφείλει να δώσει τεκμηριωμένες διευκρινίσεις, διότι σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυβερνήσεις, εφημερίδες, περιβαλλοντικές οργανώσεις ή είναι διστακτικές ή παίρνουν απροκάλυπτα θέσεις αντίθεσης στο νέο τύπο καλαμποκιού. Ο τύπος αυτός πάντως - παρά τις ισχυρότατες πιέσεις της πολυεθνικής Ciba-Geigy και των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και του Καναδά - δεν έχει πάρει ακόμη άδεια καλλιέργειας σε καμιά περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι λόγοι της γαλλικής «άρνησης» φαίνονται στον ερωτώντα ιδιαίτερα σημαντικοί διότι επιβεβαιώνουν ότι «η επιστημονική έρευνα δεν επιτρέπει καμιά εγγύηση για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της καλλιέργειας στο έδαφος σπόρων αυτού του τύπου».

Υπό τα δεδομένα αυτά, επομένως, θα ήθελα να πληροφορηθώ επακριβώς - κατά τρόπο που θα καθησυχάζει την ιδιαίτερα ανήσυχη και αμήχανη κοινή γνώμη - την άποψη της Επιτροπής καθώς και τα υφιστάμενα επιστημονικά δεδομένα για το πρόβλημα.

Απάντηση της κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (10 Ιουνίου 1997)

Στις 5 Φεβρουαρίου 1997, η Γαλλία έδωσε τη συγκατάθεσή της στη Ciba - Geigy (προσφάτως μετονομασθείσα σε Novartis), σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής της 23ης Ιανουαρίου 1997, για τη διάθεση στην αγορά γενετικώς τροποποιημένου αραβοσίτου που έχει κοινοποιηθεί από την Ciba Geigy ((ΕΕ L 31 της 1.2.1997 )). Το προϊόν πήρε άδεια, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος αραβόσιτος θα χρησιμοποιηθεί όπως και οιαδήποτε άλλη ποικιλία αραβοσίτου. Εντούτοις, τόσο η απόφαση της Επιτροπής, όσο και η συγκατάθεση της Γαλλίας δεν θίγουν τη λοιπή κοινοτική νομοθεσία, όπως την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον ((ΕΕ L 117 της 8.5.1990 )), η οποία ασχολείται μόνο με πτυχές που αναφέρονται στην προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας.

Ως εκ τούτου, η συγκατάθεση που δόθηκε για τον εν λόγω αραβόσιτο, δυνάμει της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ, δεν θίγει την απαίτηση επιπλέον συγκατάθεσης για εμπορία σπόρων αραβοσίτου με σκοπό την καλλιέργεια. Ειδικότερα, η εμπορία σπόρων αραβοσίτου για καλλιέργεια είναι δυνατή, μόνο εάν η σχετική ποικιλία έγινε αποδεκτή και έχει εγγραφεί τουλάχιστον σε έναν εθνικό κατάλογο ποικιλιών, καλλιεργουμένων φυτικών ειδών, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 70/457/ΕΟΚ ((ΕΕ L 225 της 12.10.1970 )), με επακόλουθη καταχώρηση στον κοινό κατάλογο ποικιλιών με σκοπό την ελεύθερη εμπορία εντός της Κοινότητας. Οι σπόροι αραβοσίτου δεν μπορούν να διατεθούν στην αγορά, εκτός εάν έχουν επίσημη πιστοποίηση ως «βασικοί σπόροι προς σπορά» ή «πιστοποιημένοι σπόροι».

Στις 23 Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση, μόνο εφόσον είχε επικυρωθεί η επιστημονική βάση της αρχικής της πρότασης, από τις επιστημονικές επιτροπές για τα τρόφιμα, τις ζωικές τροφές και τα φυτοφάρμακα. Οι εν λόγω επιτροπές εξέτασαν εις βάθος τις ειδικές πτυχές που προκαλούσαν ανυσηχίες σε ορισμένα κράτη μέλη και το Δεκέμβριο του 1996 εξέφρασαν ομόφωνα τη γνώμη τους. Οι τρεις επιτροπές επιβεβαίωσαν ότι δεν υφίσταται λόγος να πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν οι οιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον που να σχετίζονται με τη γενετική τροποποίηση του αραβοσίτου. Καμία από τις επιστημονικές επιτροπές που εξέτασε το φάκελο των στοιχείων και όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες δεν βρήκε κάποια επιστημονική απόδειξη για ύπαρξη μακροπρόθεσμων κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, ως αποτέλεσμα των γονιδίων που έχουν εισαχθεί στον αραβόσιτο. Οι γνώμες των τριών επιστημονικών επιτροπών διαβιβάστηκαν επισήμως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 20 Φεβρουαρίου 1997 και αναμένεται να δημοσιευθούν από την Επιτροπή.