ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1358/98

υποβολή: Lis Jensen (I-EDN) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Το χρυσωρυχείο Lihir στην Παπούα-Νέα Γουϊνέα

Τον Ιούλιο του 1996 η ΕΤΕ ανακοίνωσε πακέτο δανείου 46 εκατ. Ecu προς το χρυσωρυχείο Lihir στην Παπούα-Νέα Γουϊνέα. Στα 30 χρόνια της λειτουργίας του 104 εκατ. τόννοι αποθεμάτων χρυσού αποτέλεσαν αντικείμενο εκμετάλλευσης παράγοντας 341 εκατ. τόννους άχρηστες πέτρες. Το άχρηστο αυτό υλικό εκφορτώθηκε στο κοντινό λιμάνι της Λουϊζιάνας επί της ανατολικής ακτής της νήσου Lihir. Η εταιρεία εξόρυξης Rio Tinto χρησιμοποίησε τη μέθοδο διαχωρισμού με κυανιούχες ενώσεις σε ανοιχτό φρέαρ, η οποία είναι γενικώς γνωστό ότι προκαλεί υψηλή ρύπανση. Κατά τη διάρκεια της εκμετάλλευσης του ορυχείου παράγονται 89 εκατ. τόννοι τοξικών απορριμμάτων εμπλουτισμού. Τα απορρίμματα αυτά υφίστανται επεξεργασία αλλά τα απόνερα της επεξεργασίας χύνονται επίσης σε βαθιά υποθαλάσσια στόμια. Στα απόνερα περιλαμβάνονται ίχνη μετάλλων όπως χαλκός, αρσενικό, κάδμιο, μόλυβδος, χρώμιο και υδράργυρος.

Το 1995 η "American Oversees Private Investment Corporation" αρνήθηκε να παράσχει ασφάλιση κατά πολιτικού κινδύνου εξαιτίας των ανωτέρω περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η εκμετάλλευση του χρυσωρυχείου δεν πληροί τις προϋποθέσεις των ΗΠΑ όσον αφορά τη διάθεση των αποβλήτων.

1. Τι περιβαλλοντικές προδιαγραφές εφάρμοσε η ΕΤΕ όταν εξέτασε το σχέδιο για το χρυσωρυχείο Lihir;

2. Το σχέδιο χρυσωρυχείου Lihir πληροί τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές της ΕΤΕ;

3. Δεδομένου ότι το σχέδιο εφαρμόζεται ήδη, πώς σκοπεύει να παρακολουθεί η ΕΤΕ τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τι κριτήρια ακολουθεί;

4. Ποια πολιτική και πρακτική εφαρμόζει η ΕΤΕ σχετικά με την ενσωμάτωση της τήρησης των πολυμερών συμφωνιών στα κριτήρια περί της δυνατότητας τραπεζικής συνδρομής για τις προτάσεις χρηματοδότησης έργων;

5. Με ποιο τρόπο έλαβε υπόψη η ΕΤΕ τις αρχές και πρακτικές που διακηρύσσονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (ημερομηνία έναρξης της ισχύος 16 Νοεμβρίου 1994) με ιδιαίτερη προσοχή στο Μέρος XII, Άρθρο 194.1 και Μέρος XII, Άρθρο 196.1, όταν αποφάσισε να υποστηρίξει το σχέδιο για το χρυσωρυχείο Lihir;

Απάντηση του κ.de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Ιουνίου 1998)

Κατά την αξιολόγηση του σχεδίου Lihir στην Παπούα-Νέα Γουϊνέα η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) εφάρμοσε τα τρέχοντα περιβαλλοντικά πρότυπά της που εκτίθενται στην "δήλωσή της για την περιβαλλοντική πολιτική". Σύμφωνα με αυτά, το σχέδιο πληροί όλες τις εθνικές καθώς και τις διεθνώς ανεγνωρισμένες απαιτήσεις (ιδίως τα πρότυπα των Οργανισμών προστασίας του περιβάλλοντος της Αυστραλίας και των Ην. Πολιτειών) και ακολουθεί τις καλύτερες υφιστάμενες περιβαλλοντικές πρακτικές. Το σχέδιο είναι επίσης σύμφωνο με την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της θάλασσας στην οποία συμμετέχει η Παπούα-Νέα Γουϊνέα.

Τα σχέδια που χρηματοδοτούνται από την ΕΤΕπ πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες στις οποίες συμμετέχει η εν λόγω χώρα. Ο αρμόδιος φορέας της χώρας αυτής είναι επίσημα υπεύθυνος για τη συμμόρφωση προς τις συμφωνίες αυτές. Στην περίπτωση του Lihir η χρηματοδότηση του περιβαλλοντικού προγράμματος είχε ως προϋπόθεση την υποβολή, την έγκριση και τη συμμετοχή του σε περιβαλλοντικό πρόγραμμα διαχείρισης και παρακολούθησης το οποίο απαιτεί σε μεγάλο βαθμό την υποβολή αναφοράς στις αντίστοιχες αρχές της Παπούας-Νέας Γουϊνέας. Βάσει αυτών και άλλων στοιχείων, ο υπεύθυνος φορέας πρέπει να στέλνει τακτικά εκθέσεις καθώς και ελέγχους που διεξάγονται από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες στην ΕΤΕπ. Οι απαιτήσεις αυτές έχουν πληρωθεί.