ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4039/97 υποβολή: Marνa Sornosa Martνnez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Υποβάθμιση των αλυκών Agua Amarga στο Αλικάντε.

Οι αλυκές της Agua Amarga αποτελούν ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα το οποίο πληροί όλες τις προϋποθέσεις που περιέχει η Σύμβαση του Ραμσάρ την οποία προσυπέγραψε και το ισπανικό κράτος. Ο φυσικός αυτός χώρος διαθέτει μεγάλη πολιτιστική και επιστημονική αξία, καθώς και αξία αναψυχής και η απώλειά του θα ήταν ανεπανόρθωτη. Οι Αλυκές αυτές διαθέτουν ιδιαίτερο φυσικό κάλος με κινητές θίνες από πετρώματα και μία διαμόρφωση της παραλίας σε αναβαθμίδες αποτελώντας αναντικατάστατο ζωτικό χώρο για ποικίλη πανίδα.

Με τα χρόνια ασκήθηκαν πιέσεις για την κατασκευή κατοικιών στην περιοχή αυτή, απειλώντας τη διατήρησή της και την αποκατάστασή της ως υγροβιότοπου.

Το 1994 ο Δήμος του Αλικάντε ενέκρινε ομόφωνα την εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας για την ανακήρυξη του υγροβιότοπου αυτού ως προστατευόμενης περιοχής. Ως απαιτούμενη προϋπόθεση για την ανακήρυξη των Αλυκών σε προστατευόμενο υγροβιότοπο, σύμφωνα με το άρθρο 15.2 του Νόμου 11/94 της 27ης Δεκεμβρίου Περί Προστατευόμενων Φυσικών Χώρων της Αυτόνομης Κοινότητας της Βαλένθια, ο Δήμος του Αλικάντε οφείλει να τροποποιήσει το Γενικό Χωροτακτικό του Σχέδιο (PGOU), το οποίο εκκρεμεί απο καιρό.

1. Μπορεί η Επιτροπή να απευθυνθεί στο Δήμο του Αλικάντε συνιστώντας να εφαρμοσθεί η Οδηγία 92/43/ΕΟΚ ((ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7 )) του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 και την ανάγκη τήρησης της Σύμβασης του Ραμσάρ, στο άρθρο 1 της οποίας χαρακτηρίζονται ως υγροβιότοποι οι επιφάνειες που καλύπτονται από αλμυρά ή υφάλμυρα ύδατα;

2. Μπορεί η Επιτροπή, σε περίπτωση που δεν εισακουσθεί η σύστασή της, και βάσει της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, να διορίσει εμπειρογνώμονα ο οποίος να μεταβεί στην περιοχή και να αξιολογήσει εάν μπορεί να χαρακτηρισθεί προστατευόμενος φυσικός χώρος, ως ανταποκρινόμενος προς τους στόχους της ανωτέρω οδηγίας;

3. Ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει η Επιτροπή, σε συνεννόηση με τις αρμόδιες υπηρεσίες για την επίσπευση των εκκρεμουσών αναγνωρίσεων φυσικών χώρων που χρήζουν ειδικής προστασίας;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (18 Φεβρουαρίου 1998)

1. Η Επιτροπή δεν έχει τη δυνατότητα να συστήσει επί τόπου στις τοπικές αρχές του Alicante την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης 7 Μαΐου 1992, περί της διατηρήσεως των φυσικών ενδιαιτημάτων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας ((ΕΕ L 206 της 22.07.1992 )), δεδομένου ότι για τα ζητήματα αυτά ο συνομιλητής της είναι πάντοτε η διοίκηση των κρατών μελών και όχι η τοπική αυτοδιοίκηση.

Όσον αφορά την σύμβαση Ramsar, της οποίας η Κοινότητα δεν αποτελεί μέλος, η Επιτροπή ουδεμία έχει αρμοδιότητα επί της εφαρμογής της εκ μέρους των κρατών μελών.

2. Η Ισπανία δεν έχει ακόμη αποστείλει τον κατάλογο των τοποθεσιών που προτείνονται στην περιοχή της Μεσογείου, και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε το κατά πόσον η εν λόγω ζώνη θα περιληφθεί στην πρόταση.

Κατά την διάρκεια ειδικών συνεδριάσεων, η Επιτροπή από κοινού με τα κράτη μέλη και με ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες αξιολογεί τους καταλόγους τοποθεσιών που προτείνονται από τα κράτη μέλη προς υπαγωγήν στο δίκτυο Natura 2000.

Λόγω του μεγάλου αριθμού των προτεινομένων τοποθεσιών (αρκετές χιλιάδες), δεν είναι δυνατόν να ελέγχεται επί τόπου η αξία κάθε μιας των τοποθεσιών αυτών.

3. Λόγω της καθυστέρησης στην αποστολή των ισπανικών τοποθεσιών, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ισπανίας, για μη συμμόρφωσή της στην οδηγία 92/43/ΕΟΚ.