ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0987/01

υποβολή: Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(30 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Θάνατος Κητοειδών

Κάθε χρόνο, δεκάδες χιλιάδες κητοειδή πεθαίνουν σε δίχτυα ψαρέματος στα Ευρωπαϊκά ύδατα. Συγκεκριμένα, περίπου 4 % του συνολικού πληθυσμού φαλαινών των λιμανιών πεθαίνει κάθε χρόνο σε δίχτυα ψαρέματος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του IWC, με ρυθμό θανάτου της τάξεως του 1 %, κινδυνεύει να εξαφανιστεί μακροπρόθεσμα το είδος των θαλάσσιων κητοειδών.

Γνωρίζοντας ότι η αρχή 15 της Συνόδου Κορυφής του Ρίο (1992), καθώς και η ετήσια έκθεση της UNEP του 1999, δίδουν μεγάλη έμφαση στην επιβολή πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών για να μειωθεί ο περιβαλλοντικόςποβιβασμός, τί προτίθεται να κάνει η Επιτροπή για να λύσει το σοβαρό αυτό πρόβλημα;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Ιουνίου 2001)

Όλα τα είδη κητοειδών προστατεύονται ρητά βάσει της Οδηγίας για τα ενδιαιτήματα(1). Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη θέσπιση και λειτουργία συστήματος αυστηρής προστασίας, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται ευνοϊκή, από την άποψη της διατήρησης, κατάσταση για τα κητοειδή.

Βάσει της εν λόγω Οδηγίας, και σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση(2) (CITES), κάθε είδος θήρας των φαλαινών και εμπορίας ειδών φαλαινών, απαγορεύεται στην Κοινότητα.

Όσον αφορά την επίδραση των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα εν λόγω είδη, η Επιτροπή αντιμετώπισε σε σειρά περιπτώσεων το θέμα της ακούσιας σύλληψης κητοειδών, θεσπίζοντας νομοθετικές διατάξεις σε επίπεδο εσωτερικών και πολυμερών δεσμεύσεων.

Η κοινοτική νομοθεσία για την αλιεία περιορίζει ήδη το μέγεθος των βρόχων των συρόμενων διχτύων και θέσπισε μέτρα απαγόρευσης της χρήσης τους από τις αρχές του 2002, με αναμενόμενα επωφελή αποτελέσματα για τους πληθυσμούς κητοειδών(3).

Σε πολυμερές επίπεδο, η Συμφωνία για το Διεθνές Πρόγραμμα Διατήρησης των Δελφινιών(4) εφαρμόζεται από την Κοινότητα από την 1η Ιουνίου 1999, μετά την έγκρισή της από το Συμβούλιο. Στη συνέχεια, η Κοινότητα εφάρμοσε τους κανόνες της εν λόγω συμφωνίας για την προστασία των κητοειδών στα αλιεύματα τόννου του Ειρηνικού Ωκεανού(5).

Εξετάζοντας το ζήτημα από μια ευρύτερη σκοπιά, η Επιτροπή συνειδητοποιεί πολύ καλά ότι η προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας επιβάλλει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αντιμετώπιση τηςποβάθμισης των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη μιας τέτοιας στρατηγικής θεωρείται προτεραιότητα(6). Έτι περαιτέρω και λαμβάνονταςπόψη το συμφέρον που έχει η Κοινότητα για την προαγωγή περισσότερο αειφόρων αλιευτικών δραστηριοτήτων, πρέπει επίσης να εξεταστεί η χρήση επιλεκτικών μέσων που περιορίζουν ή μηδενίζουν τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα(7). Και στις δύο περιπτώσεις,πάρχουν περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης του συντονισμού με τα κράτη μέλη καθώς και του διαλόγου με τους διεθνείς οργανισμούς και τις τρίτες ενδιαφερόμενες χώρες.

(1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992, περί της διατήρησεως των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ΕΕ L 206 της 22.7.1992.

(2) Εφαρμόστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3626/82 του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 1982 για την εφαρμογή, στην Κοινότητα, της σύμβασης για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση, ΕΕ L 384 της 31.12.1982.

(3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1239/98 του Συμβουλίου, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 894/97 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων, ΕΕ L 171 της 17.6.1998.

(4) Απόφαση 1999/386/ΕΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1999, ΕΕ L 147 της 12.6.1999.

(5) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών ΕΕ L 125 της 27.4.1998.

(6) Ανακοίνωση της Επιτροπής για το 6ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, COM(2001)31 τελικό.

(7) Ανακοίνωση της Επιτροπής για ένα σχέδιο δράσης για την βιοποικιλότητα: αλιεία, COM(2001)162 τελικό.