ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1784/00

υποβολή: Jorge Hernndez Mollar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Ρυθμίσεις για την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Οι μοναδικές καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου πουπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονται στο νότο της Ισπανίας και, σήμερα, περνάνε μια δύσκολη στιγμή, όπως δείχνουν οι διαπραγματεύσεις που εξακολουθούν να διεξάγουν οι αγρότες του τομέα με τις μονάδες μεταποίησης ζαχαροκάλαμου στην επαρχία της Μάλαγας.

Όλοι γνωρίζουν ότι αυτή η καλλιέργεια, ιδιαιτέρως σπάνια στο σύνολο της Ένωσης, απαιτεί αποφασιστική στήριξη από την ΚΑΠ προκειμένου να εξακολουθήσει να δίδει το παρόν στην κοινοτική αγροτική παραγωγή και να είναι αποδοτική για τους αγρότες του τομέα.

Μπορεί η Επιτροπή να μας πει ποία είναι τα σχέδιά της για την εν λόγω καλλιέργεια και σε ποιό μέτρο σκοπεύει να εξασφαλίσει, ειδικότερα μέσω της ΚΑΠ, την επιβίωσή της στο πλαίσιο της κοινοτικής αγροτικής παραγωγής;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιουλίου 2000)

Η Επιτροπή μπορεί να επιβεβαιώσει ότι γνωρίζει τις ειδικές περιστάσεις που αντιμετωπίζουν οι καλλιεργητές ζαχαροκάλαμου στη νότια Ισπανία, η οποία είναι, πράγματι, η μόνη απομένουσα ηπειρωτική περιοχή της Κοινότητας όπου καλλιεργείται αυτό το γεωργικό προϊόν.

Κατά τη διάρκεια των ετών, από την προσχώρηση της Ισπανίας το 1985, στην κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης έχουν συμπεριληφθεί μέτρα που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της προσαρμογής αυτής της καλλιέργειας στις ειδικές συνθήκες στην Κοινότητα, όπου τα ζαχαρότευτλα αποτελούν την κύρια γεωργική πρώτη ύλη για την παραγωγή της ζάχαρης. Προς το παρόν, τα μέτρα αυτά συνίστανται στη δυνατότητα για τις ισπανικές αρχές να χορηγούν εθνική ενίσχυση προσαρμογής στους ενδιαφερόμενους καλλιεργητές, σύμφωνα με το άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2038/1999 του Συμβουλίου της 13ης Σεπτεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης(1), κατά τη διάρκεια των έξι περιόδων εμπορίας από την 1 Σεπτεμβρίου 1995 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2001.

Επιπλέον, οι κανόνες που διέπουν τα κοινοτικά διαρθρωτικά ταμεία, οι οποίοι καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1999 οι οποίοι θεσπίζουν γενικές διατάξεις για τα διαρθρωτικά ταμεία(2) επιτρέπουν τη χορήγηση ενισχύσεων για να αντιμετωπιστεί η μειονεκτική κατάσταση που χαρακτηρίζει την περιοχή καλλιέργειας του ζαχαροκάλαμου, στο πλαίσιο εγκεκριμένων προγραμμάτων που καταρτίζονται από τις ισπανικές αρχές.

Αφού έπεσε στο πρωτοφανώς χαμηλό επίπεδο των 4 240 τόνων σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης, κατά την περίοδο εμπορίας 1995/1996, οι στατιστικές της αγοράς δείχνουν ότι η καλλιέργεια του ζαχαροκάλαμου σημειώνει ανάκαμψη και φαίνεται ότι θα επιστρέψει στο ιστορικό επίπεδο των 15 000 τόνων σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης, ετησίως.

Συνολικά, ο τομέας της ζάχαρης, όπως οι άλλοι γεωργικοί τομείς στην Κοινότητα, πρέπει να προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του παγκόσμιου εμπορίου των γεωργικών προϊόντων και η μελλοντική επιβίωση των περιθωριακών καλλιεργειών σε ευαίσθητες αγροτικές περιοχές μπορεί να εξαρτάται από τη χορήγηση ενισχύσεων που δεν συνδέονται με την παραγωγή του είδους που προβλέπεται από τα διαρθρωτικά ταμεία.

(1) ΕΕ L 252 της 25.9.1999.

(2) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.