ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2932/00

υποβολή: Gilles Savary (PSE) προς την Επιτροπή

(11 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Άρθρο 308 (πρ. 235) της Συνθήκης ΕΚ

Το άρθρο 308 (πρ. 235) της Συνθήκης ΕΚ αναφέρει:

Αν ενέργεια της Κοινότητας θεωρείται αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους της στο πλαίσιο της λειτουργίας της κοινής αγοράς και δεν προβλέπονται από την παρούσα Συνθήκη οι προς το σκοπό αυτόν απαιτούμενες εξουσίες, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεσπίζει ομοφώνως τις κατάλληλες διατάξεις.

Προκειμένου για κοινοτικά νομοθετικά κείμενα που εγκρίθηκαν με βάση το άρθρο 235 πριν την προσθήκη στη Συνθήκη ενός ορισμένου αριθμού αρμοδιοτήτων σχετικών με τους νέους τομείς πολιτικής δράσης από την Ενιαία Πράξη και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ:

Το άρθρο 308 (πρ. 235) είναι ορθό να αποτελεί πρόσφορη νομική βάση για νομοθετικές πράξεις γενικού χαρακτήρα, που αφορούν πτυχές της τοπικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής των κρατών μελών;

Η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει κατά το παρελθόν εξετάσει και αποφανθεί επί του ζητήματος του πεδίου εφαρμογής και των ορίων του αυτού του άρθρου της Συνθήκης;

Πώς όρισε, ενδεχομένως, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, την έννοια της κοινής αγοράς, και ειδικότερα κατά τη χρησιμοποίηση του άρθρου 308 (πρ. 235) ως νομική βάση των κοινοτικών νομοθετικών κειμένων;

Υπάρχουν στη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την χρησιμοποίηση του άρθρου 308 (πρ. 235) ως νομική βάση των κοινοτικών νομοθετικών κειμένων άλλα στοιχεία που επιτρέπουν την εγγύηση της ασφάλειας δικαίου αυτών των κειμένων, εάν θα έπρεπε να εγκριθούν σήμερα με διαφορετική νομική βάση, σε συνέχεια του ορισμού των νέων κοινοτικών αρμοδιοτήτων στην Ενιαία Πράξη και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ;

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Οκτωβρίου 2000)

Από το άρθρο 308 (πρώην άρθρο 235) της Συνθήκης ΕΚ, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, ιδίως στη γνώμη της 28ης Μαρτίου 1996 (2/94, Συλλ. σ. I-1759, βλ. σημεία 29 και 30), προκύπτει ότι η διάταξη αυτή αποσκοπεί στο ναποκαταστήσει την έλλειψη εξουσιών δράσης που παραχωρούνται ρητώς ή σιωπηρώς στα κοινοτικά όργανα, με ειδικές διατάξεις της Συνθήκης, στο βαθμό που τέτοιου είδους εξουσίες θεωρούνται αναγκαίες για να μπορέσει η Κοινότητα να ασκήσει τα καθήκοντά της με στόχο την επίτευξη ενός από τους στόχους που έχουν τεθεί από τη Συνθήκη.

Το άρθρο 308 δεν προβλέπει κανένα περιορισμό όσον αφορά τον τομέα παρέμβασης των πράξεων που μπορούν να εκδοθούν βάσει της διάταξης αυτής, εφόσον αυτές είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση των στόχων της Συνθήκης ΕΚ και η Συνθήκη ΕΚ δεν έχει προβλέψει καμία εξουσία δράσης για το σκοπό αυτό. Όπως τοπογράμμισε το Δικαστήριο, ιδίως στην απόφαση της 12ης Νοεμβρίου, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου (Συλλ. Σ. I-5755, βλ. σημείο 48), το άρθρο 308 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως νομική βάση μιας πράξης μόνο εφόσον καμία άλλη διάταξη της Συνθήκης ΕΚ δεν χορηγεί στα κοινοτικά όργανα τη δικαιοδοσία έκδοσης της εν λόγω πράξης.

Η επέκταση των τομέων εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου μετά την τροποποίηση των Συνθηκών και τη δημιουργία νέων νομικών βάσεων, δεν θέτει κανένα πρόβλημα νομικής ασφάλειας. Οι νομοτύπως θεσπιζόμενες πράξεις παραμένουν εφαρμοστέες εφόσον δεν έχουν καταργηθεί.

Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι όταν το περιεχόμενο μιας πράξης εκδοθείσας δυνάμει του άρθρου 308 πρέπει να τροποποιηθεί και στο εξήςπάγεται σε νέα νομική βάση εγγεγραμμένη στη Συνθήκη ΕΚ, εναπόκειται στο νομοθέτη να εγκρίνει θεσπίσει νέα πράξη με βάση τη νέα διάταξη που προβλέπεται για το σκοπό αυτό στη Συνθήκη ΕΚ, και να καταργήσει την πράξη που είχε θεσπισθεί προηγουμένως δυνάμει του άρθρου 308.