ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0199/98 υποβολή: Hilde Hawlicek (PSE) προς την Επιτροπή (11 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Προστασία του βιβλίου ως πολιτιστικού αγαθού

Στην ομιλία που εκφώνησε τον Οκτώβριο 1997 στην έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Jacques Santer ανέφερε ότι «για εμάς το βιβλίο αποτελεί ταυτόχρονα πολιτιστικό αγαθό και οικονομικό παράγοντα». Εντούτοις, ο Επίτροπος Karel van Miert κίνησε στις 14 Ιανουαρίου 1998 διαδικασία κατά της δέσμευσης των τιμών των βιβλίων, πριν ακόμη δημοσιευθεί η πραγματογνωμοσύνη που ζητήθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών Πολιτισμού σχετικά με το ερώτημα κατά πόσον συμβιβάζεται η δέσμευση των τιμών με το άρθρο 128 της Συνθήκης ΕΚ.

Πώς νομίζει λοιπόν ο Πρόεδρος της Επιτροπής ότι προστατεύεται το βιβλίο από την Επιτροπή;

Γνωρίζει η Επιτροπή τη μελέτη του πρώην Δικαστή του Δικαστηρίου των ΕΚ, κ. Urlich Everling, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δέσμευση των τιμών των βιβλίων με την μορφή που εφαρμόζεται στη Γερμανία και την Αυστρία δεν πρέπει να θεωρείται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά υπό την έννοια του άρθρου 85, παρ. 1 της Συνθήκης ΕΚ, εφόσον η επαναεισαγωγή βιβλίων με αρχικά σταθερές τιμές από άλλα κράτη μέλη εκτός των προαναφερθέντων και χωρίς να αποτελεί μέσον παρέκκλισης της νομοθεσίας, δεν υπόκειται εκ νέου στο εν λόγω σύστημα; Εάν δεν ισχύει αυτή η ερμηνεία, πληρούνται ωστόσο οι προϋποθέσεις για εξαίρεση σύμφωνα με το άρθρο 85, παρ. 3 της Συνθήκης ΕΚ, εφόσον η εκτίμηση βάσει του δικαίου του ανταγωνισμού λαμβάνει υπόψη τις πολιτιστικές πτυχές του συστήματος σταθερών τιμών.

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Μαρτίου 1998)

Η Επιτροπή επισήμαινε πάντοτε ότι η πρωτοβουλία του Συμβουλίου να αναθέσει στην Επιτροπή την εκπόνηση έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 152 της συνθήκης ΕΚ πρέπει να εκτιμηθεί ανεξάρτητα από τη διαδικασία ανταγωνισμού όσον αφορά το γερμανο-αυστριακό σύστημα προκαθορισμένων τιμών μεταπώλησης των βιβλίων, έτσι ώστε να μην καθυστερήσει η διαδικασία αυτή εξαιτίας της έκθεσης. Όσον αφορά την εν λόγω υπόθεση ανταγωνισμού, στο πλαίσιο της οποίας οι εκδότες υπέβαλαν την κοινοποίηση ήδη την άνοιξη του 1993, και για την οποία η Επιτροπή είναι αποκλειστικά αρμόδια, κινήθηκε η επίσημη διαδικασία και, μετά από προσεκτική εξέταση των επιχειρημάτων των εκδοτών, η Επιτροπή κατέληξε στην προσωρινή εκτίμηση ότι δεν δικαιολογούνταν απαλλαγή.

Η έκθεση υποβλήθηκε από τους συμμετέχοντες στη διαδικασία. Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 1 δεν είναι πλέον εφαρμόσιμες στο γερμανο-αυστριακό σύστημα προκαθορισμένων τιμών μεταπώλησης των βιβλίων, δεδομένου ότι η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε το άρθρο 128 παράγραφος 4. Το άρθρο αυτό αντίκειται στην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως διαπιστώνει επίσης ο συντάκτης της έκθεσης (ισχυρίζεται ότι οι απόψεις του «υπερβαίνουν τη μέχρι σήμερα νομολογία και την πρακτική λήψης αποφάσεων»). Το 1995, δηλαδή αρκετά μεγάλο διάστημα μετά την εισαγωγή του άρθρου 128 παράγραφος 4, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων βασίστηκε στο γεγονός ότι το άρθρο 85 παράγραφος 1 ήταν εφαρμόσιμο στο ιρλανδο-βρεταννικό διασυνοριακό σύστημα προκαθορισμένων τιμών μεταπώλησης. Τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα των προκαθορισμένων τιμών μεταπώλησης εξετάζονταν αρχικά πάντοτε σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 3.

Στην ερώτησή του, το Αξιότιμο Μέλος δεν καθιστά σαφές γιατί θεωρεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις απαλλαγής. Όπως αναφέρεται ανωτέρω, η Επιτροπή κατέληξε προσωρινά, μετά από διεξοδική ανάλυση όλων των προαναφερόμενων επιχειρημάτων και βάσει στατιστικά αποδείξιμων στοιχείων, στο αντίθετο συμπέρασμα.