ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1700/00

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 2000)

Θέμα: Εθνικοί φόροι και τέλη εισαγομένων αυτοκινήτων

Μπορεί το σουηδικό κράτος να επιβάλλει εξίσουψηλό φόρο πώλησης σε εισαγόμενα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα και σε καινούρια σουηδικά αυτοκίνητα; Το ίδιο ερώτημα τίθεται όσον αφορά την επιβολή περιβαλλοντικών τελών και τελών απόσυρσης. Μπορεί το σουηδικό κράτος να επιβάλει εξίσουψηλό φόρο σε εισαγόμενα αυτοκίνητα και σε καινούρια σουηδικά αυτοκίνητα;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουλίου 2000)

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η είσπραξη από κράτος μέλος ειδικού φόρου κατανάλωσης για αυτοκίνητα οχήματα προέλευσης των άλλων κρατών μελών επί αξίας γενικά μεγαλύτερης από την

πραγματική τους αξία, αποτελεί διακριτική μεταχείριση κατά την έννοια του άρθρου 90 (πρώην άρθρου 95) της συνθήκης ΕΚ, εφόσον πανομοιότυπα οχήματα που κυκλοφορούν στην αγορά του εν λόγω κράτους μέλους φορολογούνται επί της πραγματικής τους αξίας. Στην πράξη, τα οχήματα που γίνονται αντικείμενοπερβολικής φορολόγησης και τα οποία αφορά η συγκεκριμένη νομολογία, είναι μεταχειρισμένα οχήματα, ενώ τα καινούρια οχήματα φορολογούνται γενικά επί της πραγματικής τους αξίας.

Από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου(1) συνάγεται ότι η συγκεκριμένη νομολογία αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης επί της αξίας του οχήματος. Η χρηματική επιβάρυνση, όμως, που επιβάλλεται στη Σουηδία επί των οχημάτων -επιβάρυνση την οποίαπονοεί το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου- δεν αποτελεί επιβάρυνση επί της αξίας αλλά, αντίθετα, τέλος με σταθερό συντελεστή που ανέρχεται σε 700 σουηδικές κορόνες (=84,43), ανεξάρτητο από την αξία του οχήματος, που αποσκοπεί στην κάλυψη εκ των προτέρων των εξόδων απόσυρσης του οχήματος (όταν θα έχει ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους και θα αποσυρθεί οριστικά από την αγορά). Στο τέλος αυτό (τέλος διάλυσης)ποβάλλονται τα οχήματα που ταξινομούνται στη Σουηδία κατά την πρώτη θέση τους σε κυκλοφορία στο εν λόγω κράτος μέλος, ανεξάρτητα από το αν είναι καινούρια ή μεταχειρισμένα. Συνεπώς, το τέλος αυτό συνδέεται με την περιβαλλοντική πολιτική του κράτους μέλους που έχει ως αποτέλεσμα τα οχήματα, όταν ολοκληρώσουν τον κύκλο ζωής τους, να μην εγκαταλείπονται στη φύση αλλά να διαλύονται με τήρηση των περιβαλλοντικών κανόνων που εγγυώνται οι εγκεκριμένοι φορείς. Για το λόγο αυτό, η σουηδική διοίκηση προσφέρει ένα είδος μερικής επιστροφής (500 SEK) του εν λόγω τέλους αν τα οχήματα παραδίδονται προς διάλυση σε εγκεκριμένους φορείς.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή πιστεύει ότι το προαναφερθέν τέλος που εισπράττεται από τη σουηδική διοίκηση κατά την πρώτη θέση σε κυκλοφορία του οχήματος στη Σουηδία δεν είναι ασυμβίβαστο προς το κοινοτικό δίκαιο.

Εκτός από το προαναφερθέν τέλος και τον ΦΠΑ, η Επιτροπή δεν γνωρίζει άλλες επιβαρύνσεις που να επιβάλλονται στα οχήματα στη Σουηδία κατά το στάδιο πώλησης και θέσης σε κυκλοφορία στο εν λόγω κράτος μέλος.

(1) Δηλαδή: απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 1990, Επιτροπή κατά Δανίας,πόθεση C-47/88, Συλλογή νομολογίας 1990 σελ. I-4509" απόφαση της 9ης Μαρτίου 1995, Nunes Tadeu, C-345/93, Συλλογή 1993 σελ. I-479" απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 1997, Επιτροπή κατά Ελλάδας,πόθεση C-375/95, Συλλογή 1997 σελ. I-5981.