ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1851/00

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(9 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Αμοιβαιότητα σε θέματαπηρεσιώνγείας

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει τη νομική βάση σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέληποχρεούνται να παράσχουνπηρεσίεςγείας στους πολίτες άλλων κρατών μελών (μονίμων κατοίκων ή τουριστών), και εάν, η άρνηση ορισμένων χωρών, όπως το Βέλγιο, να παράσχουν δωρεάν τιςπηρεσίες αυτές σε πολίτες άλλων κρατών μελών (εκτός εάν συνεισφέρουν σε τοπικό σύστημαγείας) και δεδομένου του ότι οι βέλγοι πολίτες δικαιούνται δωρεάν ιατρικής περίθαλψης σε άλλα κράτη μέλη, αποτελεί φαινόμενο διακριτικής μεταχείρισης ή παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων πράγμα που θα μπορούσε να επικαλεσθεί κανείς ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουλίου 2000)

Η Επιτροπήπενθυμίζει ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να ρυθμίζουν ελεύθερα τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισής τους και ειδικότερα το σύστημαγείας τους.

Συνεπώς παρατηρούνται σημαντικές διαφορές στην οργάνωση των δημόσιων συστημάτωνγείας μέσα στην Κοινότητα. Για παράδειγμα, ορισμένα κράτη μέλη προτιμούν ένα σύστημα άμεσης παροχής ιατρικώνπηρεσιών σε είδος, χωρίς τη χρηματική επιβάρυνση του ασθενούς (αυτή είναι ιδίως η περίπτωση της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών), ενώ άλλα συστήματα χαρακτηρίζονται από την παροχή ιατρικώνπηρεσιών και προϊόντων μέσω πληρωμής από τον ασθενή και επιστροφή των δαπανών από το ταμείο ασφάλισής του ανάλογα με τα ισχύοντα τιμολόγια (π.χ. το Βέλγιο, η Γαλλία). Κάθε κράτος μέλος αποφασίζει επίσης ελεύθερα όσον αφορά το φάσμα των ιατρικών πράξεων και προϊόντων που παρέχονται στην επικράτειά του ή για τα οποία επιστρέφονται οι δαπάνες στον ασφαλισμένο.

Ωστόσο κατά την άσκηση αυτής της αρμοδιότητας που παραμένει εθνική, πρέπει να τηρηθεί το κοινοτικό δίκαιο. Από αυτή την άποψη, πρέπει να σημειωθεί η ύπαρξη του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού(ΕΟΚ)1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(1), με τον οποίον συντονίζονται τα νόμιμα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών έτσι ώστε να παρέχουν αποτελεσματική κάλυψη στα άτομα που διακινούνται μέσα στην Κοινότητα.

Αυτός ο κανονισμός εξασφαλίζει ιδίως ότι όλοι όσοι έχουν τηνπηκοότητα άλλου κράτους μέλους από εκείνο στο οποίο διαμένουν, έχουν τα ίδια δικαιώματα με τουςπηκόους του δεύτερου. Εξάλλου με τον ίδιο κανονισμό ρυθμίζονται οι όροι επιστροφής των ιατρικών δαπανών όταν ένα άτομο χρειάζεται περίθαλψη κατά τη διαμονή μικρής διάρκειας σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο όπου είναι ασφαλισμένο ή όταν διακινείται με σκοπό την ιατρική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος. Με την επιφύλαξη της τήρησης των όρων που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία, και κυρίως της απόδειξης του δικαιώματος για ιατρική περίθαλψη στο κράτος ασφάλισης που γενικά χορηγεί το έντυπο E 111 ή E 112, κάθε κοινοτικόςπήκοος έχει το δικαίωμα για περίθαλψη, η οποία θα παρασχεθεί βάσει της νομοθεσίας του κράτους διαμονής και η οποία θα επιβαρύνει το κράτος ασφάλισής του.

Συνεπώς το Βέλγιο έχει το δικαίωμα να απαιτήσει από κάθε άτομο που δέχεται ιατρική περίθαλψη στην επικράτειά του να πληρώσει τα έξοδα, τα οποία κατά γενικό κανόνα θα του επιστραφούν ανάλογα με τις τιμές που προβλέπονται από τη βελγική νομοθεσία.

(1) ΕΕ L 74 της 27.3.1972 Τελευταία ενοποιημένη έκδοση: κανονισμός (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996, (ΕΕ L 28 της 30.1.1997).