ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0580/02

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(5 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Αξιολόγηση προγράμματος σταθερότητας για την Ελλάδα

Στην αξιολόγηση (30.1.2002) από την Επιτροπή της επικαιροποίησης του προγράμματος σταθερότητας της Ελλάδας 2001-2004, αναφέρεται ότι Η προβλεπόμενη μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους είναι βραδύτερη σε σύγκριση με τις προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας 2000: το δημόσιο χρέος θα μειωθεί από 99,6 % του ΑΕΠ το 2001 σε 90 % του ΑΕΠ το 2004, έναντι αρχικής πρόβλεψης 84 %. Η εξέλιξη του δημόσιου χρέους επηρεάζεται μόνιμα από τις διενεργούμενες χρηματοπιστωτικές πράξεις. Μέρος όμως των πράξεων αυτών δεν εγγράφεται στον προϋπολογισμό και η επακόλουθη έλλειψη διαφάνειας δημιουργεί αμφιβολίες για την ποιότητα της δημοσιονομικής προσαρμογής. Το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών κατά την έγκριση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας τροποποίησε την απόφαση της Επιτροπής και κάλεσε τις αρχές να παράσχουν λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοοικονομικές ενέργειες στις μελλοντικές επικαιροποιήσεις του προγράμματος ώστε να καταστούν πλέον κατανοητές οι εξελίξεις του χρέους. Ερωτάται η Επιτροπή: Ποιες είναι οι πράξεις που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής δεν εγγράφονται στον προϋπολογισμό· Υπάρχουν δημόσιες δαπάνες που καταγράφονται εκτός προϋπολογισμού γενικής κυβέρνησης· Ποια στοιχεία δημιουργούν έλλειψη διαφάνειας και αμφιβολίες για την ποιότητα της δημοσιονομικής πολιτικής·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Απριλίου 2002)

Στην Ελλάδα, ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) είναι ένα από ταψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση καιπερβαίνει κατά πολύ το ανώτατο όριο του 60 % του ΑΕΠ που προβλέπεται από τη Συνθήκη ΕΚ. Η ταχεία μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους έχει ουσιώδη σημασία για τη μακροχρόνια διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η Ελλάδα πραγματοποίησε τα τελευταία χρόνια σημαντική πρόοδο στη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών, αλλά η μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους ήταν πολύ πιο περιορισμένη από εκείνη που θα έπρεπε να αναμένεται λαμβανομένηςπόψη της ταχείας αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ, τωνψηλών και αυξανόμενων πρωτογενών πλεονασμάτων και της μείωσης των επιτοκίων. Σε ορισμένο βαθμό, αυτό μπορεί να αποδοθεί στις συναλλαγματικές διακυμάνσεις πριν από την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, δεδομένου ότι μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους ήταν εκφρασμένο σε ξένο νόμισμα. Ωστόσο, σύμφωνα με την επικαιροποίηση 2001 του προγράμματος σταθερότητας, μη προσδιοριζόμενοι παράγοντες περιορίζουν τη μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους σε ρυθμούς της τάξης του 4 % του ΑΕΠ στην περίοδο 2002-2004, παρά την προβλεπόμενη διάθεση εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις (πουπερβαίνουν σε μέσο όρο το 1 % του ΑΕΠ) για την αποπληρωμή δημόσιου χρέους.

Στην επικαιροποίηση 2001 του προγράμματος σταθερότητας, το ύψος του δημόσιου χρέους στα τέλη του 2001 συγκρίνεται με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού για το 2001. Η συνολική αύξηση του δημόσιου χρέους εκτιμάται σε 6,55 δισεκατ., έναντι πρόβλεψης 4,78 δισεκατ. στον προϋπολογισμό. Η επίδραση παραγόντων άλλων από το έλλειμμα και την επιβάρυνση για συναλλαγματικές μεταβολές ανήλθε σε 6,35 δισεκατ., έναντι 3,20 δισεκατ. στουςπολογισμούς του προϋπολογισμού. Μικρό μόνο μέρος της διαφοράς αυτής οφειλόταν στην αύξηση των δανείων των ενόπλων δυνάμεων, ενώ καμία πληροφορία δεν παρέχεται για τους άλλους παράγοντες που προκάλεσαν την ταχύτερη της προβλεπόμενης αύξηση του δημόσιου χρέους. Επιπλέον, η αποπληρωμή δημόσιου χρέους από την ΔΕΚΑ (δημόσια εταιρεία συμμετοχών μη περιλαμβανομένη στη γενική κυβέρνηση) ανήλθε στο ισόποσο των 4,46 δισεκατ., έναντι πρόβλεψης 2,20 δισεκατ. στον προϋπολογισμό για το 2001.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αύξηση τα τελευταία χρόνια του αριθμού των πράξεων που δεν εμφανίζονται στη διάρθρωση του ελλείμματος αλλά επηρεάζουν την εξέλιξη του δημόσιου χρέους, καθώς και το γεγονός ότι η επικαιροποίηση 2001 του προγράμματος σταθερότητας προβλέπει τη συνέχιση των πράξεων αυτών μεσοπρόθεσμα, αντιπροσωπεύει μια έλλειψη διαφάνειας που δυσχεραίνει την αξιολόγηση της ποιότητας της δημοσιονομικής προσαρμογής που προτείνεται στο πρόγραμμα σταθερότητας.