ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0612/00

υποβολή: Dirk Sterckx (ELDR) προς την Επιτροπή

(3 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Ανάγκη θέσπισης ευρωπαϊκών κανόνων για τη χρήση φυτοφαρμάκων στα οπωροκηπευτικά προϊόντα

Σύμφωνα με πληροφορίες το Βέλγιο επιτρέπει τη χρήση ορισμένων φυτοφαρμάκων (τολυφλουανίδιο και μυκλοβουτανίλιο) στα κηπευτικά προϊόντα" τα φυτοφάρμακα αυτά απαγορεύονται στη Γαλλία. Αντιθέτως, ορισμένα φυτοφάρμακα που επιτρέπονται στη Γαλλία απαγορεύονται στο Βέλγιο. Με βάση την εθνική της νομοθεσία η Γαλλία μπορεί να απαγορεύσει, σε μερικές περιπτώσεις, τις εισαγωγές οπωροκηπευτικών προϊόντων από το Βέλγιο. Με αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζεται η διακίνηση βελγικών προϊόντων στη Γαλλία, γεγονός που μπορεί να έχει περαιτέρω συνέπειες για τις βελγικές εξαγωγές. Αντιθέτως, οι βελγικές αρχές δεν ασκούν παρόμοιους ελέγχους σε οπωροκηπευτικά προϊόντα προερχόμενα από τη Γαλλία.

1. Υπάρχει ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με τη χρήση φυτοφαρμάκων στα οπωροκηπευτικά προϊόντα;

2. Εάν ναι, τί προβλέπει αυτή η νομοθεσία;

3. Εάν όχι, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι θα πρέπει να θεσπιστούν ευρωπαϊκοί κανόνες για να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών;

4. Ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη ευρωπαϊκής νομοθεσίας, σε ποιές περιπτώσεις επιτρέπεται στη Γαλλία να παρεμποδίζει ή να δυσχεραίνει τις εισαγωγές βελγικών οπωροκηπευτικών προϊόντων;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Απριλίου 2000)

1.-3. Η χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων διέπεται από την οδηγία/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991(1), όσον αφορά τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά. Βασικοί στόχοι της εν λόγω οδηγίας είναι (α) η εξασφάλισηψηλού επιπέδου προστασίας της

ανθρώπινηςγείας για τον καταναλωτή και τον παραγωγό γεωργικών προϊόντων, (β) η εξασφάλισηψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και των πόρων και (γ) η εξασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των γεωργικών προϊόντων στην Κοινότητα.

Η οδηγία περιλαμβάνει ένα θετικό κατάλογο επιτρεπόμενων δραστικών ουσιών που θεωρούνται ασφαλείς για τηνγεία των ανθρώπων και των ζώων καθώς και για το περιβάλλον. Ωστόσο, η έγκριση ενός συγκεκριμένου προϊόντος εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών (επικουρικότητα) και με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται ένας δεύτερος έλεγχος της ασφάλειας του φυτοπροστατευτικού προϊόντος βάσει των ειδικών όρων χρήσης στο εν λόγω κράτος μέλος.

Η οδηγία ορίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν μόνον εφόσον οι δραστικές ουσίες τις οποίες περιέχει περιλαμβάνονται στον θετικό κατάλογο και εφόσον πληρούνται ορισμένα κριτήρια όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Τα κριτήρια αυτά έχουν εναρμονιστεί (ενιαίες αρχές) καθώς επίσης και τα δεδομένα που οφείλει ναποβάλλει η βιομηχανία κατά τηνποβολή αίτησης για την έγκριση ενός προϊόντος.

Για όλες τις δραστικές ουσίες που κυκλοφορούσαν ήδη στην αγορά όταν τέθηκε σε ισχύ η οδηγία τον Ιούλιο 1993, μία παρέκκλιση επιτρέπει στα κράτη μέλη να συνεχίσουν να χορηγούν άδειες για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που δεν έχουν ακόμη συμπεριληφθεί στον κατάλογο αυτό, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η σταδιακή επαναξιολόγηση του συνόλου των δραστικών αυτών ουσιών. Η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 451/2000 της 28ης Φεβρουαρίου 2000 για τη θέσπιση των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της δεύτερης και της τρίτης φάσης του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ(2) για τη διευκόλυνση και επιτάχυνση της επανεξέτασης αυτής.

Η οδηγία προβλέπει ένα σύστημαποχρεωτικής αναγνώρισης μιας δεδομένης άδειας σε ένα κράτος μέλος, στο βαθμό που οι γεωργικές, φυτοϋγειονομικές και περιβαλλοντικές (περιλαμβανομένων των κλιματικών) συνθήκες είναι ανάλογες με αυτές που επικρατούν σε άλλο κράτος μέλος.

4. Σχετικό με το θέμα της έγκρισης των προϊόντων φυτοπροστασίας είναι και το θέμα των καταλοίπων τους στα οπωροκηπευτικά προϊόντα. Στα παραρτήματα των οδηγιών του Συμβουλίου 76/895/ΕΟΚ της 23ης Νοεμβρίου 1976(3) και 90/642/ΕΟΚ της 27ης Νοεμβρίου 1990(4) προβλέπουν κοινοτικά ανώτατα όρια για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων για τα οπωροκηπευτικά προϊόντα. Τα κοινοτικά αυτά ανώτατα όρια είναι δεσμευτικά για το σύνολο της Κοινότητας. Ο καθορισμός των ανώτατων αυτών ορίων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Για τους συνδυασμούς φυτοφαρμάκου και προϊόντος για τους οποίους δεν έχει ακόμα καθοριστεί κοινοτικό ανώτατο όριο, η κατάσταση στα κράτη μέλη δεν έχει εναρμονιστεί και τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν εθνικά ανώτατα όρια.

Είναι δυνατόν ναπάρξει περίπτωση στην οποία να έχει εγκριθεί σε ένα κράτος μέλος η χρήση αλλά να προβλέπεται επίσης στο ίδιο κράτος μέλος εθνικό ανώτατο όριο, ενώ σε ένα άλλο κράτος μέλος να μην έχει εγκριθεί η χρήση και ναπάρχει εθνικό ανώτατο όριο ίσο με το μηδέν. Προφανώς, δημιουργείται μία κατάσταση στην οποία το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί νόμιμα να εμποδίσει τις εισαγωγές προϊόντων που περιέχουν κατάλοιπα, προέλευσης του κράτους μέλους.

Η οδηγία 97/41/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1997(5), προέβλεψε μία διαδικασία συμβιβασμού σε κοινοτικό επίπεδο για τις περιπτώσεις στις οποίες οι διμερείς συζητήσεις μεταξύ κρατών μελών δεν οδηγούν σε επίλυση εμπορικών διαφορών του είδους αυτού.

(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991.

(2) ΕΕ L 55 της 29.2.2000.

(3) ΕΕ L 340 της 9.12.1976.

(4) ΕΕ L 350 της 14.12.1990.

(5) ΕΕ L 184 της 12.7.1997.