ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-4010/98

υποβολή: Gérard Caudron (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Δεκεμβρίου 1998)

Θέμα: Διπλή φορολογία των γάλλων παραμεθορίων εργαζομένων που ασκούν τις δραστηριότητές τους στο Βέλγιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη λάβει θέση τον περασμένο Ιούνιο σχετικά με το καθεστώς των παραμεθορίων εργαζομένων.

Η νομοθετική εργασία που πραγματοποιήθηκε από τον συνάδελφό μας Van Lancker αποτελεί ένα επιπρόσθετο βήμα προς την κατεύθυνση της λεπτομερούς διευκρίνισης του καθεστώτος αυτού.

Θα πρέπει να υπομνησθεί ότι οι εν λόγω εργαζόμενοι καταβάλλουν τους φόρους εισοδήματός τους στην Γαλλία, βάσει της συμβάσεως του 1964.

Ωστόσο, θα πρέπει να τονισθεί ότι η Γαλλία και το Βέλγιο δεν έχουν αναλάβει καμία προσπάθεια για να λύσουν συγκεκριμένες περιπτώσεις διπλής φορολογίας.

Ορισμένοι μισθωτοί αντιμετωπίζουν μάλιστα θέμα αμφισβήτησης της ιδιότητάς τους ως παραμεθόριοι εργαζόμενοι για παλαιότερα έτη ενώ η ιδιότητά τους αυτή είχε κατά το παρελθόν αναγνωρισθεί.

Το γεγονός αυτό δεν είναι άμοιρο συνεπειών, δεδομένου ότι η βελγική διοίκηση ζητεί από τους εργαζόμενους αυτούς να καταβάλλουν σημαντικά ποσά ως καθυστερημένους φόρους, ποσά τα οποία απειλούν την οικονομική ισορροπία των οικογενειών αυτών.

Είναι σε θέση η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσο προτίθεται να λάβει επείγοντα μέτρα ενώπιον της καταστάσεως αυτής ζητώντας ειδικότερα το πάγωμα της καταβολής των εν λόγω καθυστερημένων φόρων καθώς και την επαναδιαπραγμάτευση, με βάση την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της σύμβασης του 1964 που διέπει το καθεστώς των γάλλων και βέλγων εργαζομένων. Είναι σε θέση η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσο προτίθεται να υποχρεώσει τα κράτη μέλη να θέσουν σε εφαρμογή αυτή την νέα νομοθεσία η οποία έχει εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή παρατηρεί κατ' αρχάς ότι ο καθορισμός κανόνων σχετικά με το δικαίωμα φορολόγησης εμπίπτει, ελλείψει κοινοτικής εναρμόνισης, στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και των διμερών φορολογικών συμβάσεων που έχουν συναφθεί μεταξύ των διαφόρων ενδιαφερομένων κρατών μελών. Το Δικαστήριο των ΕΚ αναγνώρισε εξάλλου στα κράτη μέλη, στην απόφασή του της 12ης Μαΐου 1998(1), το δικαίωμα να καθορίζουν, στις διμερείς συμβάσεις που συνάπτουν μεταξύ τους με σκοπό την εξάλειψη της διπλής φορολογίας, τα κριτήρια κατανομής του δικαιώματος φορολόγησης. Η Επιτροπή θεωρεί, στην παρούσα κατάσταση, ότι τα κράτη μέλη βρίσκονται σε καλύτερη θέση για να ρυθμίζουν μεταξύ τους την κατανομή του δικαιώματος φορολόγησης, λαμβανομένης υπόψη της κάθε ιδιαίτερης κατάστασης, και δεν κρίνει συνεπώς ότι είναι σήμερα σκόπιμο να διατυπώσει προτάσεις εναρμόνισης στον τομέα αυτό.

Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Βελγίου, η κατανομή του δικαιώματος φορολόγησης διέπεται από τη συναφθείσα μεταξύ των δύο αυτών κρατών μελών σύμβαση της 10ης Μαρτίου 1964. Κατ' εφαρμογή της σύμβασης αυτής, οι αμοιβές και μισθοί φορολογούνται στο κράτος στου οποίου το έδαφος ασκείται η προσωπική δραστηριότητα-πηγή αυτών των εισοδημάτων (άρθρο 11, πρώτη παράγραφος). Κατά παρέκκλιση από αυτή την αρχή, οι παραμεθόριοι εργαζόμενοι φορολογούνται στο κράτος κατοικίας τους (άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ)). Ως παραμεθόριος εργαζόμενος θεωρείται εκείνος ο οποίος κατοικεί στην παραμεθόριο ζώνη ενός κράτους και ασκεί τη δραστηριότητά του στην παραμεθόρια ζώνη του άλλου κράτους. Επίσης, κατά παρέκκλιση από την αρχή αυτή, οι αμοιβές και μισθοί που καταβάλλονται από το γαλλικό και το βελγικό κράτος ή από γαλλικό ή βελγικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου φορολογούνται στο κράτος στο οποίο καταβάλλονται οι εν λόγω αμοιβές και μισθοί, ακόμη και αν αυτό αφορά παραμεθόριους εργαζόμενους (άρθρο 10).

Η εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων της εν λόγω σύμβασης σε ιδιαίτερες καταστάσεις, η οποία απαιτεί το συνυπολογισμό πολύ συγκεκριμένων στοιχείων, εναπόκειται στα υπογράφοντα κράτη. Η Επιτροπή δεν διαθέτει αρμοδιότητα στο ζήτημα αυτό.

Στην περίπτωση κατά την οποία μισθωτοί που κατοικούν στη Γαλλία φορολογηθούν από το βελγικό κράτος για αμοιβές και μισθούς που έχουν ήδη φορολογηθεί στη Γαλλία, οι εν λόγω εργαζόμενοι δύνανται βάσει του άρθρου 24, παράγραφος 3 της σύμβασης, να ζητήσουν, μέσω γραπτής και δεόντως αιτιολογημένης αίτησης προς τις γαλλικές φορολογικές αρχές, την αναθεώρηση των φορολογικών διατάξεων που οδηγούν σε διπλή φορολογία και των οποίων η διατήρηση θα ήταν αντίθετη προς την σύμβαση αυτή.

Το αίτημα αυτό πρέπει να υποβληθεί πριν από την εκπνοή προθεσμίας 6 μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης ή της κράτησης στην πηγή στο πλαίσιο της δεύτερης φορολογίας. Στην περίπτωση αυτή, οι αρχές στις οποίες θα υποβληθεί ένα τέτοιο αίτημα οφείλουν να συνεννοηθούν με τις αρχές του άλλου κράτους προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή φορολογία. Ως εκ τούτου, δεν θα έπρεπε να υφίστανται οι κίνδυνοι διπλής φορολογίας στους οποίους αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Ωστόσο, η Επιτροπή γνωρίζει ότι η ανάγκη προσφυγής σε αυτή τη διαδικασία, η οποία μπορεί να είναι μακρά, μπορεί να προκαλέσει ανησυχίες στους ενδιαφερόμενους μισθωτούς. Για το λόγο αυτό είναι διατεθειμένη, όσον αφορά τις ιδιαιτέρως δυσχερείς περιπτώσεις που θα της κοινοποιηθούν, να έλθει σε επαφή με τις φορολογικές αρχές των δύο κρατών μελών προκειμένου να τις παρακινήσει, σε περίπτωση που η προβλεπόμενη διαδικασία δεν τελεσφορεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, στο να εξεύρουν το συντομότερο δυνατό λύση όσον αφορά τον προσδιορισμό του κράτους στο οποίο πρέπει να φορολογηθούν οι εισπραχθέντες μισθοί.

(1) Υπόθεση C-336/96 Epoux Gilly σημείο αριθ. 30.