ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2570/98

υποβολή: Patricia McKenna (V) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Βάσεις στατιστικών δεδομένων για το περιβάλλον

Πληροφορούμαι ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε μια νέα βάση στατιστικών δεδομένων που επί του παρόντος χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τις υπηρεσίες της, στην οποία δεν έχει πρόσβαση το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει την ύπαρξη μιας τέτοιας βάσης δεδομένων; Τί είδους περιβαλλοντικές στατιστικές περιέχει; Προβλέπεται, και πότε, η δυνατότητα πρόσβασης των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην εν λόγω βάση δεδομένων; Για ποιο λόγο δεν ενημερώθηκαν αμέσως οι βουλευτές και δεν τους δόθηκε η δυνατότητα πρόσβασης;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Οκτωβρίου 1998)

Η Επιτροπή δεν έχει καμία βάση δεδομένων για περιβαλλοντικές στατιστικές που είναι προσπελάσιμη από τις υπεύθυνες για τη διαμόρφωση πολιτικής υπηρεσίες της αλλά όχι από το Κοινοβούλιο. Στην πραγματικότητα, τα περιβαλλοντικά δεδομένα για τις χώρες της Ένωσης, τις χώρες ΕΖΕΣ και τις υποψήφιες χώρες, αφού επικυρωθούν από την Eurostat, μεταφέρονται στη βάση New Cronos, η οποία είναι η βάση δεδομένων γενικής διάδοσης της Eurostat, και η οποία είναι εξ'ίσου προσπελάσιμη από το προσωπικό τόσο της Επιτροπής όσο και του Κοινοβουλίου.

Το αξιότιμο μέλος μπορεί να αναφέρεται στην εσωτερική βάση δεδομένων ENVSTAT της Eurostat, που έχει δημιουργηθεί για να χρησιμοποιείται μόνο για την εσωτερική παραγωγή της Eurostat και περιέχει ένα μίγμα επικυρωμένων και μη επικυρωμένων δεδομένων. Στην ενλόγω βάση δεδομένων έχει πρόσβαση μόνο το προσωπικό της Eurostat που είναι υπεύθυνο για τη διόρθωση και την ολοκλήρωση των δεδομένων. Όταν τα δεδομένα συμπληρωθούν και αποδεσμευτούν, μεταφέρονται στη βάση δεδομένων New Cronos όπως και προηγουμένως.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2525/98

υποβολή: Graham Watson (ELDR) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Διασυνοριακό "ψευδο-ταχυδρομείο"

Δεδομένου ότι το διασυνοριακό "ψευδο-ταχυδρομείο" που περιλαμβάνει ψευδο-λαχειοφόρες αγορές και διαγωνισμούς αποτελεί διαδεδομένο φαινόμενο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σκοπεύει η Επιτροπή να αναλάβει δράση για την περαιτέρω εξάπλωση του προβλήματος;

Απάντηση της κ. Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Οκτωβρίου 1998)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις διαστάσεις που έχει λάβει το φαινόμενο του διασυνοριακού "ψευδοταχυδρομείου" που περιλαμβάνει ψευδολαχειοφόρες αγορές και διαγωνισμούς.

Η οργάνωση διασυνοριακών λαχειοφόρων αγορών υπόκειται στις διατάξεις του άρθρου 59 και επομένων της συνθήκης ΕΚ με βάση την ερμηνεία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην απόφαση "Schindler" (υπόθεση C-275/92). Σύμφωνα με την απόφαση αυτή και δεδομένης της ιδιάζουσας φύσης των λαχειοφόρων αγορών οι οποίες ενέχουν τον κίνδυνο εγκλήματος ή απάτης, δικαιολογείται οι εθνικές αρχές να διαθέτουν ένα επαρκές περιθώριο για να καθορίζουν τα δέοντα για την προστασία των παικτών και τη διαφύλαξη της τάξης στην κοινωνία. Σε τέτοιες περιπτώσεις εναπόκειται σε αυτούς να εκτιμήσουν αν είναι αναγκαίο να απαγορεύσουν ή να περιορίσουν τις δραστηριότητες των λαχειοφόρων αγορών, αρκεί οι περιορισμοί να μη συνεπάγονται διακρίσεις.

Εξάλλου, η οδηγία 97/7/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Μαΐου 1997 για την προστασία των καταναλωτών κατά τις εξ αποστάσεως συμβάσεις(1), η οποία πρόκειται να τεθεί σε ισχύ από τα κράτη μέλη έως τις 3 Ιουνίου 2000, προβλέπει περιορισμούς στη χρήση ορισμένων εξ αποστάσεως μέσων επικοινωνίας. Σύμφωνα με το άρθρο 10(1), απαιτείται η προηγούμενη συγκατάθεση του καταναλωτή για τη χρήση από έναν προμηθευτή αυτοματοποιημένου συστήματος κλήσεως χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση (συσκευής αυτόματης κλήσεως) και μηχανήματος τηλεομοιοτυπίας (φαξ). Το άρθρο 10(2) ορίζει ότι: "Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέσα εξ αποστάσεως επικοινωνίας, εκτός από εκείνα που αναφέρει η παράγραφος 1, εφόσον καθιστούν δυνατή μια ατομική επικοινωνία, να επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν μόνον εάν ο καταναλωτής δεν έχει εκδηλώσει την αντίθεσή του".

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι περιορισμοί αυτοί, δεδομένου ότι λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα εφαρμογής σε εθνικό επίπεδο, συνιστούν μια επαρκή νομική βάση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων όπως αυτές οι οποίες αναφέρονται από τον κ.βουλευτή.

(1) ΕΕ L 144 της 4.6.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2190/98

υποβολή: Nikitas Kaklamanis (UPE) προς την Επιτροπή

(10 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Σεισμός στα Άδανα της Τουρκίας

Το τραγικό γεγονός του καταστροφικού σεισμού της 27ης Ιουνίου 1998 στα Άδανα της Τουρκίας ήρθε δυστυχώς να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες μου αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη εκ μέρους της Τουρκίας εγκατάσταση πυρηνικού σταθμού στο ΑΚΚΟΥΓΙΟΥ, περιοχή που απέχει μόλις 709 περίπου χιλιόμετρα από τα Άδανα. Στην ερώτησή μου Ε-1078/97(1) προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχα αναφέρει τις ανησυχίες μου για τη σεισμικότητα της περιοχής, χωρίς να πάρω συγκεκριμένη απάντηση επί του θέματος.

Επανερχόμενος με την ερώτησή μου Ε-3787/97(2) πάλι προς την Επιτροπή, έλαβα τη διαβεβαίωση ότι "σύμφωνα με πληροφορίες που συνέλεξε η Επιτροπή, η περιοχή ΑΚΚΟΥΓΙΟΥ επελέγη από τις τουρκικές αρχές μετά από εξονυχιστικές μελέτες κυρίως σεισμολογικού, γεωλογικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα, που διενεργήθηκαν από εξειδικευμένα τμήματα αρκετών τουρκικών πανεπιστημίων".

Κατόπιν των τραγικών συμβάντων, που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων ατόμων, δικαιούται η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη να ανησυχεί βαθύτατα για την επιπολαιότητα που επιδεικνύει η τουρκική κυβέρνηση να επιμένει στην κατασκευή του πυρηνικού αντιδραστήρα σε μια περιοχή μεγάλης σεισμικότητας, η οποία -εκτός του ενεργοποιηθέντος ρήγματος- βρίσκεται πολύ πλησιέστερα και σε άλλο ρήγμα, γνωστό στους σεισμολόγους με την ονομασία "SOUTH".

Ερωτάται η Επιτροπή αν σκέπτεται να παρέμβει δραστικά και με ποιό τρόπο μετά τα νέα δεδομένα, ώστε να αποτρέψει το ενδεχόμενο πυρηνικού ατυχήματος, το οποίο εγκυμονεί η σχεδιαζόμενη κατασκευή πυρηνικού σταθμού στο ΑΚΚΟΥΓΙΟΥ, σε μια περιοχή αποδεδειγμένα πλέον μεγάλης σεισμικότητας.

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Σεπτεμβρίου 1998)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείτε να αναφερθεί στην απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή του ερώτηση αριθ. Ε-1876/98(3).

Η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα συμμετοχής στη διαδικασία επιλογής της τοποθεσίας. Οι τουρκικές αρχές και ιδίως ο πυρηνικός κανονιστικός οργανισμός της - ο τουρκικός οργανισμός πυρηνικής ενέργειας (ΤΟΠΕ) - είναι υπεύθυνος για την επιλογή αυτή, στα γενικότερα πλαίσια των οδηγιών που έλαβε από το Διεθνή Οργανισμό Πυρηνικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ).

Μετά από τον πρόσφατο σεισμό που έλαβε χώρα στην περιοχή των Αδάνων, οι τουρκικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι έχουν προβλεφθεί όλα τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας για το μελλοντικό σταθμό του Ακκούγιου. Επί τόπου δεν έχουν αρχίσει ακόμα οι κατασκευαστικές εργασίες. Η επιλογή της κοινοπραξίας που θα αναλάβει τα έργα θα δημοσιοποιηθεί τον Αύγουστο του 1998.

Εξάλλου, ο πρόεδρος της γαλλο-γερμανικής κοινοπραξίας (Framatome και Siemens) υποψήφιας για την ανάθεση της σύμβασης του Ακκούγιου υπέδειξε ότι οι κατασκευαστικές εργασίες θα χρησιμοποιήσουν δοκιμασμένες τεχνολογίες που θα επιτρέψουν στον μελλοντικό σταθμό να λειτουργήσει με τρόπο ασφαλή.

(1) ΕΕ C 367 της 4.12.1997, σελ. 74.

(2) ΕΕ C 223 της 17.7.1998, σελ. 22.

(3) βλέπε σελίδα 12.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1823/98

υποβολή: Alex Smith (PSE) προς το Συμβούλιο

(8 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Πυρηνική ασφάλεια

Δεδομένου ότι προς τα τέλη Μαΐου οι αρχές πυρηνικής ασφαλείας ανέστειλαν τις λειτουργίες επανεπεξεργασίας στη μονάδα επανεπεξεργασίας THORP στο Sellafield μετά την ανακάλυψη διαρροής ραδιενεργών αποβλήτων από τους σωλήνες εκχύσεως, προτίθεται η Προεδρία τώρα, και μάλιστα πριν από τη σύνοδο της OSPAR (Συμβάσεις Όσλο και Παρισίων για την πρόληψη της θαλασσίας ρυπάνσεως) τον Ιούλιο, να αρχίσει διαπραγματεύσεις με κράτη μέλη, όπως είναι η Ιρλανδία και η Σουηδία που έχουν εκφράσει επί σταθερής βάσεως την ανησυχία τους λόγω της ασφαλείας στο Sellafield, για να αποτιμήσει τους τρόπους με τους οποίους στο Sellafield μπορούν να μετατραπούν οι λειτουργίες επανεπεξεργασίας σε ασφαλή διαχείριση αποβλήτων;

Απάντηση

(19 Οκτωβρίου 1998)

Το Συμβούλιο εκφράζει ικανοποίηση για τα αποτελέσματα της υπουργικής διάσκεψης της σύμβασης OSPAR που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1998, κατά την οποία τα μέρη συμφώνησαν να μεριμνήσουν ώστε οι απορρίψεις, εκπομπές και απώλειες ραδιενεργών ουσιών να φθάσουν, έως το έτος 2020, σε τέτοια επίπεδα ώστε, σε σχέση με τα παραδοσιακά επίπεδα, οι επί πλέον συγκεντρώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον που προέρχονται από τις εν λόγω απορρίψεις, εκπομπές και απώλειες να προσεγγίζουν το μηδέν.

Το Συμβούλιο υπενθυμίζει εξ άλλου ότι εφαρμόζονται οι βασικοί κανόνες ασφαλείας για την προστασία της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που προκύπτουν από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες όπως καθορίζονται από την κοινοτική νομοθεσία μέσα στα πλαίσια της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου(1).

Υπογραμμίζει ότι το κράτος μέλος, στο οποίο βρίσκονται οι πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι υπεύθυνο για την ασφάλεια του σχεδιασμού, της κατασκευής και της λειτουργίας των εγκαταστάσεων αυτών. Η επιλογή του κύκλου του καυσίμου εναπόκειται επίσης σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σελ. 1.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1930/98

υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(18 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Τρένα μεγάλης ταχύτητας

Σε σχέση με τις προηγούμενες ερωτήσεις μου Ε-0508/97(1) και Ε-2352/97(2) και μετά από την πρώτη απάντηση της κ. Bjierregaard που εξήγγειλε μέτρα για την εγγύηση του σεβασμού της κοινοτικής νομοθεσίας σε αυτόν τον τομέα, προκύπτει ότι, μέχρι σήμερα, τα σχέδια για την κατασκευή γραμμής μεγάλης ταχύτητας μεταξύ Ρώμης και Νάπολης δεν έχουν τροποποιηθεί, δεν ελήφθη η γνώμη των κατοίκων της περιοχής, όπως προβλέπει η οδηγία 85/337/ΕΟΚ(3) ούτε υπήρξε αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου. Επί πλέον, οι εργασίες και η πραγματοποίηση του ΤΜΤ στην περιοχή της Ρώμης, ειδικότερα δε στις περιοχές "La Rustica" και "Casal Bertone", θα δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα, μεταξύ των οποίων η ηχητική ρύπανση, η ρύπανση λόγω εκπομπής σκόνης και χημικών ουσιών, η παραγωγή δονήσεων υψηλής έντασης και διάρκειας, λόγω της γειτνίασης της γραμμής ΤΜΤ με τις κατοικίες. Όλα αυτά τα φαινόμενα θα δημιουργήσουν, ενδεχομένως, μη αντιστρέψιμες συνέπειες για τη βιωσιμότητα της περιοχής και υπάρχει ο κίνδυνος τα αντισταθμιστικά μέτρα να μην είναι τα κατάλληλα και να δημιουργήσουν κυκλοφοριακά προβλήματα. Φαίνεται επίσης ότι τα έργα των αναγκαίων κατεδαφίσεων δεν έλαβαν υπόψη, σε πολλές περιπτώσεις, τα απαιτούμενα μέτρα ασφάλειας και καταπολέμησης της ρύπανσης.

Βάσει των ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Εάν, εν τω μεταξύ, υπήρξαν νέα διαβήματα στις ιταλικές αρχές όσον αφορά την τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας;

2. Εάν δεν πιστεύει ότι είναι σκόπιμο να υπάρξει μια νέα παρέμβαση προκειμένου να ζητήσει την ριζική τροποποίηση των σχεδίων κατασκευής γραμμών μεγάλης ταχύτητας στις εν λόγω περιοχές;

3. Εάν η χρηματοδότηση της ΕΤΕ ύψους 70 δισεκατομμυρίων λιρετών, η οποία δόθηκε προκειμένου να κατασκευαστεί η εν λόγω γραμμή ΤΜΤ δεν πρέπει να εξαρτάται από την ουσιαστική τήρηση του κοινοτικού ρυθμιστικού πλαισίου;

4. Να μας δώσει μια γενική άποψη επί του θέματος.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Σεπτεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή παρακαλεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να ανατρέξει στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση υπ' αριθ. 578/98(4).

Οι περιστάσεις τις οποίες αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν προσθέτουν νομικά στοιχεία όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον.

Όσον αφορά την αξιολόγηση του σχεδίου για τη σύνδεση Ρώμης-Νεαπόλεως με σιδηρόδρομο υψηλών ταχυτήτων, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) εφήρμοσε τα ισχύοντα περιβαλλοντικά πρότυπά της που καθορίζονται στη δήλωσή της σχετικά με την περιβαλλοντική πολιτική. Ευθυγραμμιζόμενο με αυτά, το σχέδιο είναι σύμμορφο με όλες τις εθνικές, καθώς και με τις σχετικές κοινοτικές Οδηγίες.

(1) ΕΕ C 391 της 23.12.1997, σελ. 15.

(2) ΕΕ C 187 της 16.6.1998, σελ. 1.

(3) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

(4) ΕΕ C 386 της 11.12.1998, σελ. 26.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2176/98

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(10 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Έκθεση σχετικά με τους ελέγχους ποιότητας των έργων του Β' ΚΠΣ

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης που εκπονήθηκε μετά από τους ελέγχους ποιότητας των έργων του Β' ΚΠΣ, σχεδόν τα μισά από τα συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ έργα περιφερειακής ανάπτυξης είναι τεχνικώς ανεπαρκή και θα πρέπει να επισκευαστούν ή ακόμη και να επανακατασκευαστούν λόγω του ότι είτε έγιναν με ελλιπείς μελέτες είτε έχουν κατασκευαστεί με ανεπαρκή υλικά είτε οι κατασκευές δεν τηρούν τις συμβατικές υποχρεώσεις των έργων.

Συγκεκριμένα αναφέρεται στην έκθεση ότι από τους ελέγχους ποιότητας που διενεργήθηκαν προέκυψε ότι η ποιότητα των υλικών που εξετάστηκαν χαρακτηρίζεται εκτός των προδιαγραφών σε ποσοστό 50 % περίπου των εργολαβιών στις οποίες εκτελέστηκαν δειγματοληψίες. Αυτό ισχύει για όλα τα υλικά εκτός των ασφαλτικών, όπου το ποσοστό αυξάνεται στο 70 % περίπου.

Ερωτάται η Επιτροπή εάν αληθεύουν τα ανωτέρω, και πώς σκοπεύει να αντιδράσει ούτως ώστε να ληφθούν κυβερνητικά μέτρα που θα υποχρεώνουν τους αναδόχους των έργων αυτών να προχωρήσουν σε διορθώσεις ή ανακατασκευές σύμφωνα με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, όπου έχει διαπιστωθεί η παράβαση.

Συμπληρωματική απάντηση

της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Οκτωβρίου 1998)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να ανατρέξει στην απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση Ρ-2120/98 του κ. Trakatellis(1).

(1) ΕΕ 354, 19.11.1998, 131.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2412/98

υποβολή: Sir Jack Stewart-Clark (PPE) προς την Επιτροπή

(22 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Τελωνειακές ατέλειες για σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 918/83(1) του Συμβουλίου της 28.3.1983 για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών τα σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για ατέλεια από τον δασμό εισαγωγής για ιατρικό εξοπλισμό που κατασκευάζεται εκτός της ΕΕ.

Το Royal Marsden NHS Trust στην εκλογική μου περιφέρεια East Sussex and Kent South υπέβαλε αίτηση η οποία εγκρίθηκε μεν από το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά απερρίφθη από τις αρχές των Κάτω Χωρών.

Υπάρχει χρονικό όριο εντός του οποίου πρέπει να υποβληθούν οι αιτήσεις;

Εάν ναι, ποία είναι η διάρκεια της σχετικής περιόδου;

Υφίσταται δικαίωμα ατελείας όταν αιτήσεις υποβάλλονται αναδρομικώς;

Απάντηση του κου Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Σεπτεμβρίου 1998)

Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2290/83 της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 1983(2) περί καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής των άρθρων 50 έως 59 του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος ατελειών, προβλέπουν ότι η διάρκεια ισχύος αδειών εισαγωγής εμπορευμάτων με ατέλεια δασμών την οποία αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, καθορίσθηκε σε έξι μήνες. Με την παρούσα κατάσταση της νομοθεσίας, η άδεια αυτή δεν μπορεί να ζητηθεί εκ των υστέρων, δηλαδή μετά την πραγματική εισαγωγή των εν λόγω εμπορευμάτων.

Θα πρέπει να σημειωθεί εντούτοις ότι, όταν η άδεια που αναφέρθηκε υπάρχει κατά τη στιγμή της εισαγωγής των εμπορευμάτων αλλά δεν είναι διαθέσιμη κατά την υποβολή της διασάφησης στο τελωνείο, το άρθρο 256 παράγραφος 1 εδάφιο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 2454/93 της Επιτροπής(3) της 2 Ιουλίου 1993 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, επιτρέπει ώστε το έγγραφο που δίνει την άδεια την εισαγωγή με ατέλεια δασμών να υποβληθεί με μια μέγιστη καθυστέρηση τριών μηνών από την αποδοχή της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία.

(1) ΕΕ L 105 της 23.4.1983, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 220 της 11.8.1983.

(3) ΕΕ L 253 της 11.10.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2090/98

υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(10 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Εφαρμογή στη Ρώμη του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85

Κατά την εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85(1) του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1985 για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών προέκυψαν ορισμένες διαφορετικές μεταξύ τους ερμηνείες.

Συγκεκριμένα, ενώ ο κανονισμός αυτός μεταφέρθηκε στην ιταλική νομοθεσία με το άρθρο 174 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, η εταιρία αστικών μεταφορών της Ρώμης (Atac/Cotral) εξακολουθεί να μην σέβεται τις διατάξεις σχετικά με την ασφάλεια των οδηγών και χειριστών και σχετικά με τον ανώτατο χρόνο οδήγησης με το επιχείρημα ότι ο ανωτέρω κανονισμός δεν εφαρμόζεται για τα δρομολόγια εντός των πόλεων αλλά ισχύει μόνο για τα υπεραστικά δρομολόγια.

Από τα ανωτέρω συνεπάγεται ότι οι οδηγοί οι οποίοι εργάζονται στις αστικές γραμμές της εταιρίας Atac που λειτουργούν στη Ρώμη δεν υπόκεινται ούτε σε καθεστώς κατάλληλων ρυθμίσεων για την ασφάλεια των ίδιων αλλά και τρίτων, ούτε και σε πλαίσιο διατάξεων για τις περιόδους οδήγησης και για τους χρόνους διακοπής που επιβάλλονται για την απαραίτητη σωματική και ψυχική ανάπαυσή τους.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή:

1. Εάν μετά το 1985 έχουν εκδοθεί σε επίπεδο Κοινότητας νέες σχετικές οδηγίες ή κανονισμοί,

2. εάν ο ως άνω κανονισμός καλύπτει και την περίπτωση της οδήγησης σε πόλεις και, κατά κύριο λόγο, σε μεγάλα αστικά συγκροτήματα,

3. εάν εφαρμόζεται και στην περίπτωση των οδηγών που πραγματοποιούν πολλές διαδρομές οι οποίες αν ληφθούν μεμονωμένα μπορεί να είναι μικρότερες των 50 χιλιομέτρων αλλά οι οποίες στο σύνολό τους αντιστοιχούν σε δρομολόγιο κατά πολύ μεγαλύτερο από το όριο που θέτει η οδηγία,

4. εάν ο κανονισμός έχει μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο άλλων κρατών μελών και, εάν ναι, ποιά είναι η ερμηνεία που δόθηκε για περιπτώσεις ανάλογες με την προαναφερθείσα στην ερώτηση αυτή.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Σεπτεμβρίου 1998)

Από το 1986 δεν υπήρξαν ούτε νέες οδηγίες ούτε νέοι κανονισμοί που να αφορούν το θέμα που θίγει το Αξιότιμο Μέλος.

Οι εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 δεν απαγορεύουν συγκεκριμένα την εφαρμογή του σε αστικές ή μητροπολιτικές περιοχές. Πάντως, το άρθρο 4 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού σαφώς ορίζει ότι οι διατάξεις του κανονισμού δεν εφαρμόζονται σε τακτικές επιβατικές γραμμές των οποίων η διαδρομή δεν υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα. Στην πράξη, συνεπώς, η πλειονότης των αστικών επιβατικών γραμμών αποκλείεται. Το άρθρο 4 παράγραφος 3, ορίζει, επίσης σαφώς, ότι ο ολικός αριθμός χιλιομέτρων που διανύει ο οδηγός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για να καθορισθεί κατά πόσον ο κανονισμός ισχύει ή όχι.

Ο ανωτέρω κανονισμός ισχύει άμεσα και ορίζει ένα κοινό σύνολο κανόνων τους οποίους πρέπει να εφαρμόζουν όλα τα κράτη μέλη. Δεδομένου ότι προαναφερόμενη εξαίρεση ορίζεται κατά τρόπο σαφή, η Επιτροπή δεν έχει γνώση διαφορετικής ερμηνείας αυτής της διάταξης εκ μέρους οιουδήποτε κράτους μέλους.

(1) ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σελ. 1.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2660/98

υποβολή: Riccardo Garosci (PPE) και Luigi Florio (PPE) προς το Συμβούλιο

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Δολοφονία Lehrer - Η ανυπαρξία συμφωνιών έκδοσης μεταξύ Σρι Λάνκα και Ιταλίας εμποδίζει την απόδοση δικαιοσύνης

Μια ιταλίδα πολίτις, η Erica Lehrer Grego, δολοφονήθηκε στην Ιταλία στις 21 Μαρτίου από πολίτη της Σρι Λάνκα. Ο δολοφόνος, Pereira Nishantha Sudath, εγκατέλειψε αμέσως την Ιταλία και κατέφυγε στη χώρα καταγωγής του αφού, μάλιστα είχε, εν τω μεταξύ, ομολογήσει το έγκλημά του.

Η ιταλική δικαιοσύνη, λόγω απουσίας διμερών συμφωνιών έκδοσης με τη Σρι Λάνκα, δεν μπορεί να προχωρήσει στην αίτηση έκδοσης του δολοφόνου, ο οποίος σημερά ζει και εργάζεται ανενόχλητος στη χώρα του. Αυτή η απουσία διπλωματικών μέσων δημιουργεί σοβαρή κατάσταση αδικίας και επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη κοινής διπλωματικής εκπροσώπησης των συμφερόντων των πολιτών της Κοινότητας (όπως τόνιζε ήδη το Κοινοβούλιο στην έκθεσή του A4-0193/97).

Μπορεί το Συμβούλιο να μας πει τι πρόοδο έχει σημειώσει το σχέδιο κοινής διπλωματικής εκπροσώπησης των χωρών μελών της Ένωσης και ποιες δυνατότητες υπάρχουν για να εφαρμοσθούν οι διμερείς συμφωνίες μεταξύ ενός κράτους μέλους και μιας τρίτης χώρας σε ένα άλλο κράτος μέλος το οποίο δεν έχει συνάψει τις ίδιες συμφωνίες;

Από τη στιγμή που τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υποχρεωμένα να κατοχυρώνουν τα δικαιώματα των 250.000 και πλέον Σριλανκανών που ζουν στην Κοινότητα (περισσότεροι από 30.000 από τους οποίους στην Ιταλία), έτσι και η Σρι Λάνκα πρέπει να δεχθεί τους στοιχειώδεις κανόνες συνύπαρξης των πολιτών της με τους ευρωπαίους πολίτες και να επιβάλει το σεβασμό της δικαιοσύνης στις χώρες όπου οι πολίτες της ζουν και εργάζονται.

Μπορεί το Συμβούλιο να μας πει τι πιέσεις προτίθεται να ασκήσει για τη δικαστική αντιμετώπιση σοβαρών εγκληματικών πράξεων όπως αυτή η ομολογημένη δολοφονία;

Απάντηση

(19 Οκτωβρίου 1998)

Τα ζητήματα σχετικά με τις διμερείς σχέσεις στον τομέα της έκδοσης μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου.

Οι συμφωνίες έκδοσης δεν εφαρμόζονται παρά μόνον στα κράτη μέρη των συμφωνιών αυτών. Ωστόσο, η απουσία συμφωνίας έκδοσης μεταξύ δύο κρατών δεν συνιστά πάντα εμπόδιο στη δυνατότητα έκδοσης και ορισμένα κράτη, όταν δεν έχουν την αρμοδιότητα να δικάσουν τους υπηκόους τους για παραπτώματα τα οποία έχουν διαπραχθεί στο εξωτερικό, είναι διατεθειμένα να προβούν σε έκδοση των υπηκόων τους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2555/98

υποβολή: Johanna Maij-Weggen (PPE) προς το Συμβούλιο

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Η επιδεινούμενη κατάσταση στη Δυτική Παπούα (νυν Ινδοσιακή επαρχία της Irian Jaya)

Έχει άραγε ενημερωθεί πλήρως το Συμβούλιο σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Irian Jaya (Ινδονησία), όπου από την 1 Ιουνίου 1998 επτά άτομα σκοτώθηκαν από τις ινδονησιακές αρχές ενώ πολλοί άλλοι με σοβαρά τραύματα διακομίσθηκαν στα τοπικά νοσοκομεία, κυρίως των πόλεων Biak και Sorong, με μοναδική αιτία επειδή διαδήλωσαν υπέρ της περισσότερης αυτονομίας και της αυξημένης ανεξαρτησίας της περιοχής τους;

Σκοπεύει μήπως το Συμβούλιο να ζητήσει από την κυβέρνηση της Ινδονησίας να δώσει εξηγήσεις σχετικά με αυτές τις βιαιοπραγίες και να ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;