ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2502/99

υποβολή: Rolf Linkohr (PSE) προς το Συμβούλιο

(4 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ευρωπαϊκές συμφωνίες με ανατολικοευρωπαϊκά κράτη

Στις Ευρωπαϊκές συμφωνίες που συνήψε η Ευρωπαϊκή νωση με ανατολικοευρωπαϊκά κράτη, περιέχεται εκάστοτε μία επιταγή ισότιμης μεταχείρισης για την εγκατάσταση εταιρειών καιπηκόων των συμβαλλομένων κρατών (με την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρέσεων για συγκεκριμένα επαγγέλματα).

1. Θεωρεί το Συμβούλιο, ότι αυτή η επιταγή ίσης μεταχείρισης περιλαμβάνει απαγόρευση διακρίσεων;

2. Θεωρεί το Συμβούλιο, ότι δεν επιτρέπει αυτή σε κράτος μέλος της ΕΕ, ναποβάλειπηκόους των συμβαλλομένων κρατών σε υποχρεωτικές εξετάσεις όταν τούτο δεν απαιτείται και από τους αυτοαπασχολούμενους πολίτες του;

3. Συμμερίζεται το Συμβούλιο την άποψη, ότι στους τομείς της αυτοαπασχόλησης, για τους οποίους ένα κράτος μέλος δεν απαιτεί από τουςπηκόους του πιστοποίηση γνώσεων, κλπ, τέτοιου είδους πιστοποίηση γνώσεων είναι εξίσου ανεπίτρεπτη για τουςπηκόους των συμβαλλομένων κρατών;

4. Συμμερίζεται το Συμβούλιο την άποψη ότι στους τομείς της αυτοαπασχόλησης, για τους οποίους οιπήκοοι ενός κράτους μέλους δεν χρειάζεται να αποδείξουν την διαθεσιμότητα κεφαλαίου, δεν μπορεί αυτό να απαιτείται ούτε από τουςπηκόους των συμβαλλομένων κρατών;

Απάντηση

(16/17 Μαΐου 2000)

Όπως αναφέρει ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής, οι Ευρωπαϊκές Συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και καθεμιάς από τιςποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (Βουλγαρία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Τσεχική Δημοκρατία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία), αφετέρου, περιέχουν πράγματι διατάξεις για το δικαίωμα εγκατάστασης, που αποτελεί το θέμα του Κεφαλαίου ΙΙ του Τίτλου IV καθεμιάς από τις Συμφωνίες.

Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, οι οποίες πάντως διαφέρουν από Συμφωνία σε Συμφωνία, προβλέπεται εν γένει ότι:

- τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίσουν ότι, αμέσως μόλις αρχίσει να ισχύει η Συμφωνία, θα εφαρμόζεται εθνική μεταχείριση όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης, με εξαίρεση ορισμένους τομείς ή θέματα,

- το συνδεδεμένο κράτος, αντίθετα, οφείλει να παράσχει εθνική μεταχείριση σταδιακά μόνο, ανάλογα με τους τομείς,

- έκαστο μέρος μπορεί να επιβάλει ρυθμίσεις όσον αφορά την εγκατάσταση και τις δραστηριότητες εταιρειών καιπηκόων των συμβαλλομένων μερών εντός της επικρατείας του,πό τον όρον ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν συνεπάγονται διακρίσεις μεταξύ των δικών τουπηκόων και τωνπηκόων του άλλου μέρους.

Πρέπει εντούτοις να σημειωθεί ότι οι ανωτέρω διατάξεις σχετικά με το δικαίωμα εγκατάστασης δεν εμποδίζουν τα μέρη να εφαρμόζουν τους οικείους νόμους και ρυθμίσεις όσον αφορά ιδίως την εισδοχή και τη διαμονή.

Κατά συνέπεια, και με την επιφύλαξη ορισμένων ειδικών διατάξεων εκάστης Ευρωπαϊκής Συμφωνίας, μπορούν να δοθούν οι εξής απαντήσεις στα ερωτήματα του Αξιότιμου κ. Βουλευτή.

1. Η εθνική μεταχείριση που εφαρμόζεται στο δικαίωμα εγκατάστασης συνεπάγεται απαγόρευση κάθε διάκρισης μεταξύπηκόων των δύο μερών προκειμένου για εγκατάσταση και άσκηση οικονομικής δραστηριότητας.

2. Δυνάμει της εθνικής μεταχείρισης, ένα κράτος μέλος της Ένωσης δεν δύναται, επικαλούμενο λόγους σκοπιμότητας, να περιορίσει το δικαίωμα εγκατάστασης και άσκησης δραστηριότηταςπηκόων του άλλου μέρους, εκτός εάν θέσει τους αυτούς περιορισμούς και στους δικούς τουπηκόους. Η αρχή αυτή ασκείταιπό

την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 55 της ευρωπαϊκής συμφωνίας με την Εσθονία, του άρθρου 56 των ευρωπαϊκών συμφωνιών με τη Λετονία και τη Λιθουανία, του άρθρου 57 της ευρωπαϊκής συμφωνίας με τη Σλοβενία, του άρθρου 58 των ευρωπαϊκών συμφωνιών με την Ουγγαρία και την Πολωνία και του άρθρου 59 των ευρωπαϊκών συμφωνιών με τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Δημοκρατία της Σλοβακίας και τη Δημοκρατία της Τσεχίας.

3. Επίσης, η προϋπόθεση κατοχής ειδικών γνώσεων δεν μπορεί να ισχύει μόνο για τουςπηκόους του άλλου μέρους. Εδώ ωστόσο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η διάταξη των Συμφωνιών για τη λήψη μέτρων αμοιβαίας αναγνώρισης των προσόντων έχει μείνει μέχρι σήμερα νεκρό γράμμα.

4. Ομοίως, δεν είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνον στουςπηκόους του άλλου μέρους οικονομικής φύσεως προϋποθέσεις για την εγκατάσταση και την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας. Πλην όμως, σε ορισμένα κράτη μέλη ισχύουν τέτοιου είδους διατάξεις όσον αφορά την εισδοχή και τη διαμονήπηκόων τρίτων χωρών στην επικράτειά τους.