ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0360/03

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Σχέδιο πόλεως Ρώμης

Στις 18 Ιουνίου 2002 το Δημοτικό Συμβούλιο Ρώμης ενέκρινε το νέο σχέδιο πόλεως που ωστόσο, μακράν του να αποτελεί μια ευκαιρία πολεοδομικής τακτοποίησης και εξυγίανσης, παρουσιάζεται ως ένα ακόμη επεισόδιο εκμετάλλευσης της γης και πρόκλησης βλαβών στο περιβάλλον. Το σχέδιο προβλέπει επέκταση της οικοδομήσιμης επιφάνειας κατά 20 %, με 70 εκ. Κυβικά μέτρα σκυροδέματος, μη σεβόμενο έτσι την αρχή της αναλογίας μεταξύ όγκων και πληθυσμού, ούτε τη σχέση κατασκευαστικών κινήτρων /πρόβλεψηςπηρεσιών. Πράγματι, ο πληθυσμός της πρωτεύουσας ανέρχεται σε 2,4 εκ. Κατοίκους (απογραφή 2001) και όχι σε 5 εκ. Σύμφωνα με το Σ.Π. και μολαταύτα, δεν έχουν προβλεφθεί οι δέουσεςποδομές, που ήδη παρουσιάζουν ελλείψεις, όπως το αποχετευτικό δίκτυο, οι σωληνώσεις, η παροχή ύδατος, ο φωτισμός και οι αστικές μεταφορές. Η πιο ανησυχητική όμως πτυχή αφορά τις περιοχές στα περίχωρα της πόλης και την αγορά με σκοπό την οικοδόμηση εκτεταμένων ζωνών στους αγρούς της Ρώμης με συνέπεια τηνποβάθμιση της ιστορικής- αρχαιολογικής κληρονομιάς, του περιβάλλοντος και της γεωργίας. Στην εξάπλωση της κερδοσκοπικής αυτής τσιμεντοποίησης, πρέπει στη συνέχεια να προστεθούν ταπόλοιπα του ήδηφισταμένου σχεδίου σχετικά με τους χώρους στάθμευσης που έχει αποτελέσει αντικείμενο προηγούμενης ερώτησής μου(25 Ιουλίου 2000) και της σχετικής απάντησης της Επιτροπής (Ρ-2518/00(1)), όπουπογραμμιζόταν ακριβώς η ανάγκη να ληφθούνπόψη τα πιθανά σωρευτικά αποτελέσματα των διαφόρων μελετών. Δέον επ αυτού ναπογραμμισθεί,πό το πρίσμα της πρόσφατης νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (μεταξύ άλλων: C 319/01 — Επιτροπή κ. Βελγίου και C 348/01 — Επιτροπή κ. Γαλλίας), ότι ένα άλλο σχέδιοψηλού περιβαλλοντικού κινδύνου σχετικά με την αστική κυκλοφορία βρίσκεται στο στάδιο τηςλοποίησης στη Ρώμη. Ένα περαιτέρω στοιχείο παρατυπίας του Σ.Π. αφορά τη διαβούλευση και τη συμμετοχή των πολιτών που, σύμφωνα με το άρθρο 3, §7 και το άρθρο 6, §5, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ(2), θα έπρεπε, από κοινού με τις καθορισμένες αρχές, να αποτελούν πάντοτε ενδιαφερόμενα μέρη σε περίπτωση αποφάσεων σχετικά με επιπτώσεις στο περιβάλλον. Αντίθετα, οι Δήμοι της Ρώμης έλαβαν τα στοιχεία του σχεδίου 10 ημέρες μετά την έγκρισή του, έχοντας έτσι στη διάθεσή τους μόλις λίγες εβδομάδες για να το εξετάσουν, να διατυπώσουν προτάσεις και να προβληματισθούν, όπως επίσης και να πραγματοποιήσουν συζητήσεις επ αυτού·

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω καθώς και του προσφάτου κοινού σχεδίου (PE-CONS 3667/2002) τροποποίησης της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ(3), που ενεκρίθη από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Νοεμβρίου 2002, μπορεί η Επιτροπή να απαντήσει στα εξής:

1. Δεν θεωρεί ότι η Αξιολόγηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, εάνποτεθεί ότι πραγματοποιήθηκε, παρουσιάζει ουσιαστικές παρατυπίες·

2. Δεν έχουν παραβιασθεί οι κανόνες περί διαβούλευσης και ενημέρωσης του κοινού·

3. Ποια είναι η γνώμη της σχετικά·

(1) ΕΕ C 103 E της 3.4.2001, σελ. 170.

(2) ΕΕ L 197 της 21.7.2001, σελ. 30.

(3) ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σελ. 56.

Απάντηση από την κα Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Μαρτίου 2003)

Με βάση τις πληροφορίες που παρέσχε του αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, δεν είναι δυνατόν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το, PRG, τό γενικό ρυθμιστικό σχέδιο της Ρώμης, μπορεί να θεωρηθεί ως έργο που εμπίπτει στο πλαίσιο της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ της 3ης Μαρτίου 1997(2) (οδηγία EIA). Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου παραπέμπεται επομένως στην προηγούμενη απάντησή της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση E-3921/2002 της κας Angelilli(3).

Οσον αφορά τα πιθανά σωρευτικά αποτελέσματα διαφόρων έργων, τονίζεται ότι είναι άνευ αντικειμένου εφόσον δεν είναι εφαρμόσιμη η οδηγία EIA.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.

(3) ΕΕ C 222 E της 18.9.2003, σελ. 129.