ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1680/02

υποβολή: Benedetto Della Vedova (NI) προς την Επιτροπή

(6 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Συμβατότητα του ιδρύματος του Εκτάκτου Επικουρικού Ταμείου Κερδών (ΕΕΤΚ) με τους κοινοτικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων στις επιχειρήσεις και την απασχόληση

Λαμβάνονταςπόψη ότι:

το ΕΕΤΚ είναι ένα ίδρυμα που έχει επισήμως ως στόχο τη διασφάλιση του εισοδήματος των εργαζομένων σε ορισμένες κατηγορίες επιχειρήσεων με σταθερή εργασιακή σχέση όταν η παραγωγική δραστηριότητα διακόπτεται ή μειώνεται για λόγους αναδιοργάνωσης, αναδιάρθρωσης, μετατροπής, κρίσης της επιχείρησης ή λόγω δικαστικής διαδικασίας·

από τον Ιανουάριο του 1977 έως το Φεβρουάριο του 2002 χορηγήθηκαν συνολικά 6 372 929 914 ώρες ΕΕΤΚ συνολικής αξίας 120 δισ. ευρώ περίπου (ποσάπολογιζόμενα σε ετησίως βάσει δεικτών νομισματικής ανατίμησης που παρέχει η ιταλική στατιστικήπηρεσία (ISTAT) και ότι το ποσόν αυτό χρηματοδοτείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το ιταλικό κράτος·

το ΕΕΤΚ λειτουργεί με ένα εντελώς διακριτικό διοικητικό μέτρο που έρχεται σε αντίθεση με τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής οι οποίες απαιτούν τον αυτοματισμό του μηχανισμού χορηγήσεων·

στο ΕΕΚΤ έχουν πρόσβαση μόνον οι εργαζόμενοι ορισμένου τύπου επιχειρήσεων, όταν οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής απαιτούν να γενικευθεί η πρόσβαση σε τέτοιου τύπου κοινωνικά μέτρα ελάφρυνσης·

τα στατιστικά στοιχεία και οι μελέτες που παρέσχε η ISTAT επισημαίνουν ότι η χρήση του ΕΕΤΚ είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητη της εξέλιξης του οικονομικού κύκλου και αποβαίνει αποκλειστικά προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων, έστω και αν πρέπει να συνεισφέρουν και οι μικρότερες επιχειρήσεις, σε συνέπεια να βρίσκονται σε πολύ μειονεκτική θέση οι δεύτερες όταν πρέπει να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό των πρώτων·

το ποσόν που αναγράφεται στο εδάφιο 2 μπορεί αναμφίβολα να επιδράσει στις συναλλαγές ή να αποτελέσει απειλή στρέβλωσης του ανταγωνισμού, καθόσον η ΕΕΤΚ, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο εδάφιο 1, επιτρέπει στις ευεργετούμενες επιχειρήσεις να απαλλαγούν από τις δαπάνες που συνδέονται με τους ανθρώπινους πόρους·

η ιταλική κυβέρνηση εξεδήλωσε πρόσφατα την πρόθεσή της να επαναχρηματοδοτήσει τα κοινωνικά μέτρα ελάφρυνσης, κύριο τμήμα των δαπανών των οποίων καλύπτει ιστορικά το ΕΕΤΚ, με ποσόν 5 δισ. ευρώ.

Απάντηση του Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουλίου 2002)

Η οδηγία 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ης Οκτώβρη 1980 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη(1) αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει στους μισθωτούς μια ελάχιστη προστασία. Προς τούτο,ποχρεώνει τα κράτη μέλη να συστήσουν έναν οργανισμό που θα εγγυάται στους εργαζόμενους την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεών τους.

Η CIG (Cassa integrazione guadagni)πηρετεί αυτό το σκοπό στην Ιταλία, παρότι η δράση τηςπερβαίνει τα οριζόμενα στην οδηγία.

Η Επιτροπή δεν έχει ελέγξει το συμβιβάσιμο με το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ του CIGS, το οποίο είναι ένα ειδικό ταμείο μισθολογικής αντιστάθμισης της CIG. Η ίδρυση του CIGS δεν έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Παρόλα αυτά η Επιτροπή έχει εξετάσει το συμβιβάσιμο της απασχόλησης σύντομης διάρκειας και των προγραμμάτων προσωρινής αποδέσμευσης εργατικού δυναμικού στα κράτη μέλη με τους κανόνες ανταγωνισμού, συγκεκριμένα με μία έρευνα, που διενεργήθηκε το 1996.

Τα μέτρα που παρέχουν βοήθεια σε πρόσωπα και δεν έχουν ούτε ως στόχο ούτε ως αποτέλεσμα να ευνοήσουν ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής δεν αποτελούν κρατικές ενισχύσεις με την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Αντίθετα, μπορεί να γίνει λόγος για κρατικές ενισχύσεις σε περιπτώσεις, στις οποίες τα ληφθέντα μέτρα ευνοούν επιλεκτικά κάποιες επιχειρήσεις, είτε με το να παρέχουν μεμονωμένα βοηθήματα είτε με το να εφαρμόζονται μόνο σε συγκεκριμένους κλάδους, γεωγραφικές περιοχές ή επιχειρήσεις συγκεκριμένου μεγέθους. Το συμβιβάσιμο ενισχύσεων του είδους αυτού χρήζει εξακρίβωσης βάσει των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ.

(1) ΕΕ L 283 της 28.10.1980, οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την Πράξη Προσχωρήσεως του 1994.