ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3136/00

υποβολή: Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Οι διαμαρτυρίες για τα καύσιμα

Τις τελευταίες ημέρες, η τιμή αργού πετρελαίου τύπου Brent έφθασε σε νέο ρεκόρ, ακόμα και μετά τη στιγμή που οι χώρες του ΟΠΕΚ δέχθηκαν να αυξήσουν την παραγωγή κατά 800 000 βαρέλια την ημέρα, δηλαδή 3 % της παρούσας παραγωγής. Η αύξηση των τιμών των καυσίμων προκαλεί, σε διάφορα κράτη μέλη, ποικίλες αντιδράσεις κινητοποίησης σε τομείς όπως η γεωργία και οι μεταφορές. Η έλλειψη σταθερότητας στη τιμή του αργού, συνδυαζόμενη με την αδυναμία του ευρώ στις διεθνείς αγορές, μπορεί να προκαλέσει νέα αύξηση του ποσοστού πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στις 18 Σεπτεμβρίου από τη στατιστικήπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Ευρωστάτ) ο δείκτης πληθωρισμού ήταν τον παρελθόντα Αύγουστο 2,3 %.

Είναι λυπηρό ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν κοινό όργανο αξιολόγησης της παρούσας κρίσης αντί ναιοθετούν ανεξάρτητη λύση το καθένα προκειμένου να θέσουν τέρμα στα μπλόκα μερικών τομέων δραστηριότητας με επιρροή, δεχόμενα χαμηλότερες φορολογήσεις.

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι αντιμετωπίζουμε μία παραβίαση των αρχών οι οποίες περιλαμβάνονται στα άρθρα 81 και 82 τα οποία θεωρείται ότι διασφαλίζουν τον ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά; Πως αντέδρασαν τα διάφορα θεσμικά όργανα απέναντι στην κινητοποίηση των καυσίμων και στα μέτρα που εγκρίθηκαν από τα επιμέρους κράτη μέλη; Πως αξιολογεί η Επιτροπή τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η κρίση αυτή στις άλλες πηγές ενέργειας; Θα καταστεί δυνατή η εφαρμογή κοινής και συνεκτικής στρατηγικής προκειμένου να απομακρυνθούν οι εθνικές διαφορές ως προς την φορολόγηση και να αντιμετωπισθεί μια συνεκτική πολιτική καθορισμού της τιμής του πετρελαίου, χωρίς να χρειάζεται ωστόσο κοινή εξωτερική πολιτική;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Νοεμβρίου 2000)

Στην ανακοίνωση της 4ης Οκτωβρίου 2000 σχετικά με τον πετρελαϊκό εφοδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης(1), η Επιτροπή τοποθετήθηκε σαφώς κατά της ιδέας να αντισταθμιστεί η άνοδος των τιμών των πετρελαϊκών προϊόντων με τη μείωση της επιβαλλόμενης φορολογίας. Μιαποχώρηση σε αυτό το ζήτημα θα ισοδυναμούσε με μεταφορά των φορολογικών εσόδων στις χώρες μέλη του Οργανισμού Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών (ΟΠΕΚ), εκτός του ότι θα τις ενθάρρυνε να διατηρήσουν τεχνητά τις τιμές σεπερβολικάψηλά επίπεδα, από τη στιγμή που οι επιπτώσεις τηςπερτίμησης του αργού πετρελαίου στην άνοδο των τιμών καταναλωτή θα αντισταθμίζονταν από φορολογικές ελαφρύνσεις. Επιπλέον, η μείωση της φορολογίας δεν θα συμβάδιζε με τους περιβαλλοντικούς μας στόχους.

Οι αποφάσεις για κατά περίπτωση μειώσεις της φορολογίας δεν συμβιβάζονται εξ ολοκλήρου με την κοινοτική νομοθεσία, έστω και αν, στο πλαίσιο αυτής της νομοθεσίας, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί κάθε άλλο πραγματική προσέγγιση του ύψους του ειδικού φόρου κατανάλωσης και των συντελεστών ΦΠΑ.

Αρκετά κράτη μέλη ανακοίνωσαν πρόσφατα μέτρα τομεακών ενισχύσεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για το πετρέλαιο κίνησης στις οδικές μεταφορές. Τα εν λόγω μέτρα πρέπει να αξιολογηθούν στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας για τις κρατικές ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 87 (πρώην άρθρο 92) της συνθήκης ΕΚ (διότι ενδέχεται να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και άρα να θέσουν εμπόδια στηνλοποίηση της εσωτερικής αγοράς), καθώς και στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή. Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή ζήτησε ήδη από διάφορα κράτη μέλη να της διαβιβάσουν πλήρεις πληροφορίες όσον αφορά το σύνολο των ληφθέντων ή προβλεπομένων μέτρων σε εθνικό επίπεδο. Εάν αποδειχθεί ότι ορισμένα από αυτά τα μέτρα αντιβαίνουν προς το κοινοτικό δίκαιο, ιδιαίτερα σε θέματα κρατικών ενισχύσεων, θα κινηθούν τότε οι διαδικασίες που προβλέπονται στη συνθήκη ΕΚ.

Εξάλλου, τέτοια μέτρα δεν συμβαδίζουν με τους στόχους της Κοινότητας όσον αφορά τόσο την περιβαλλοντική πολιτική, όσο και την ενεργειακή πολιτική και την πολιτική μεταφορών.

Επομένως, αποδεικνύεται αναπόφευκτη η σύγκλιση της φορολογίας μεταξύ των κρατών μελών προς ανώτερο επίπεδο. Αυτό εξάλλου προτείνει η Επιτροπή, με το σχέδιο οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων(2), η οποία ευρίσκεται ενώπιον του Συμβουλίου από το 1997.

Είναι άρα σκόπιμο να αποθαρρυνθεί η τάση να εξουδετερωθεί η άνοδος των τιμών με μείωση της φορολογίας. Μάλιστα, το αντίθετο θα έπρεπε να γίνει, στο πλαίσιο πραγματικής σύγκλισης προς τα πάνω των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα καύσιμα. Ο μόνος μηχανισμός προσαρμογής που μπορεί να προβλεφθεί αφορά τον ΦΠΑ: θα μπορούσε να αποφασισθεί σταθεροποίηση των εσόδων σε περίπτωση σημαντικής διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου.

(1) COM(2000)631 τελικό.

(2) ΕΕ C 139 της 6.5.1997.