ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2361/02

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(2 Αυγούστου 2002)

Θέμα: Ίση μεταχείριση των κατοίκων των νέων γερμανικών ομοσπόνδων κρατιδίων

Στα νέα γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια, πρώην ΛΔΓ, οι μισθοί είναι διαρθρωτικά κατώτεροι σε σχέση με εκείνους που ισχύουν στα παλαιά κρατίδια και τα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ. Ορισμένες οργανώσεις εργοδοτών εφαρμόζουν κανόνες με στόχο να εμποδίζονται οι εργαζόμενοι να παρέχουν τιςπηρεσίες τους σε έναν εργοδότη στα παλαιά κρατίδια ή σε ένα άλλο κράτος μέλος της ΕΕ (και να λαμβάνουν έτσιψηλότερο μισθό). Παράδειγμα αποτελεί η Λουθηρανή Ευαγγελική Εκκλησία της Θουριγγίας που δεν επιτρέπει στους ιεροκήρυκές της να περνούν σε άλλες περιφερειακές εκκλησίες των παλαιών κρατιδίων ή σε εκκλησίες άλλων κρατών μελών της ΕΕ.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω μπορεί η Επιτροπή να γνωστοποιήσει τα εξής:

1. Αναγνωρίζει ότι η πρακτική αυτή συνιστά παραβίαση της ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων·

2. Αναγνωρίζει ότι η κατάσταση αυτή συνιστά παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου·

3. Αναγνωρίζει ότι η κατάσταση αυτή συνιστά παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Σεπτεμβρίου 2002)

Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων εξασφαλίζεται από το άρθρο 39 της συνθήκης ΕΚ και από το σχετικό παράγωγο δίκαιο, ιδίως τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1612/68(1) και την οδηγία του Συμβουλίου 68/360/ΕΟΚ(2). Αυτές οι διατάξεις παρέχουν στους εργαζομένους της Ένωσης το δικαίωμα να εργάζονται και να κατοικούν σε ένα άλλο κράτος μέλος και ισχύουν εξίσου για εργοδότες του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα(3).

Όσον αφορά την κινητικότητα στο εσωτερικό της Γερμανίας, δεν ισχύουν οι κοινοτικές διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων επειδή πρόκειται για καθαρά εσωτερικήπόθεση.

Όσον αφορά την κινητικότητα μεταξύ της Γερμανίας και των άλλων κρατών μελών, οι γερμανοίπήκοοι έχουν το δικαίωμα να εργάζονται σε ένα άλλο κράτος μέλοςπό την προϋπόθεση ότι χαρακτηρίζονται ως εργαζόμενοι κατά την έννοια των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, έννοια που ανέπτυξε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο(4). Για να ασκήσει αυτό το δικαίωμα ένας εργαζόμενος δεν πρέπει να εμποδιστεί ούτε να τερματίσει την απασχόληση που ασκεί, σύμφωνα με την ισχύουσα γερμανική νομοθεσία, ούτε να αρχίσει νέα απασχόληση σε ένα άλλο κράτος μέλος. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών η Επιτροπή δεν μπορεί να δώσει πιο συγκεκριμένη απάντηση.

Ωστόσο οι διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων έχουν άμεση ισχύ και οι εργαζόμενοι μπορούν να στηριχθούν σε αυτές ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων· ο ίδιος εργαζόμενος, ο οποίος θεωρεί ότι τίθενται εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, θα αποφασίσει εάν θα κινήσει διαδικασία κατά τουπευθύνου εργοδότη.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, ΕΕ L 257 της 19.10.1968.

(2) Οδηγία 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας, ΕΕ L 257 της 19.10.1968.

(3) Υπόθεση C-281/98, Angonese, ECR [2000] I-04139.

(4) Για το σκοπό αυτό απαιτείται ένα άτομο να ασκεί γνήσια και πραγματική δραστηριότητα,πό την επίβλεψη κάποιου άλλου, για την οποία πληρώνεται — Υπόθεση 532/81, Levin ECR [1982] 1035. Βλ. ωστόσο και τη Δήλωση αριθ. 11 στη συνθήκη του Άμστερνταμ για το καθεστώς των εκκλησιών, η Ένωση τονίζει ότι σέβεται και δεν αμφισβητεί το καθεστώς δυνάμει του εθνικού δικαίου των εκκλησιών και των θρησκευτικών ενώσεων ή κοινοτήτων στα κράτη μέλη.