ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3523/00

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN), Mauro Nobilia (UEN), Raffaele Costa (PPE-DE) και Guido Podest (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Διαδικασία για παράβαση κατά της Ιταλίας λόγω μη ορθής μεταφοράς της οδηγίας 97/67/ΕΚ

Η Επιτροπή διαβεβαιώνει, στην προηγούμενη απάντησή της P 2132/00(1), ότι η διαδικασία για παράβαση κατά της Ιταλίας έχει ως στόχο να διαφυλάξει τη δυναμική του ανταγωνισμού πουπήρχε στην ιταλική αγορά ταχυδρομικώνπηρεσιών πριν τεθεί σε ισχύ το διάταγμα 261/99. Ωστόσο, η νομική βάση πάνω στην οποία η Επιτροπή στηρίζει τις κατηγορίες της μας φαίνεται πολύ ασθενική.

Πράγματι, για τη διάκριση των προϊόντων που προσφέρονται ελεύθερα στην αγορά από τα προϊόντα που είναι δυνατόν να αποσυρθούν, στο μέτρο που απαιτείται για την εξασφάλιση της γενικευμένης παροχής σε τιμές καθολικά προσιτές , χρησιμοποιείται το κριτήριο του ορίου τιμής για τον προσδιορισμό της πρόσθετης αξίας που ακριβώς καθορίζει τη διάκριση αυτή. Όμως, το κριτήριο αυτό, που αναφέρεται μεταξύ άλλων από τον ευρωπαϊκό νομοθέτη και έχειιοθετηθεί από όλα τα κράτη μέλη, η Επιτροπή το αγνόησε πλήρως.

1. Συμμερίζεται η Επιτροπή τη διαπίστωσή μας αυτή;

2. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η έννοια της ειδικήςπηρεσίας, η οποία δεν έχει ακόμη εισαχθεί στο κοινοτικό νομικό πλαίσιο, λειτουργεί καταχρηστικά στα αίτια που ώθησαν την Επιτροπή να κινήσει τη διαδικασία για παράβαση; Εφόσον η έννοια αυτή εμφανίζεται πράγματι μόνο στην πρόταση δεύτερης οδηγίας, πώς είναι δυνατόν να αποτελεί αιτία παράβασης; Είναι δυνατόν να καταλογίζεται σε κάποιον ευθύνη για κάτι το οποίο δεν έχει ακόμη καθοριστεί;

3. Είναι σε θέση η Επιτροπή να μας δώσει πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποιήθηκε έναντι των Κάτω Χωρών σχετικά με τιςποψίες χορήγησης ενίσχυσης στον οργανισμό TPG;

(1) ΕΕ C 81 E της 13.3.2001, σελ. 155.

Απάντηση του κυρίου Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Ιανουαρίου 2001)

Στις 21 Δεκεμβρίου 2000 η Επιτροπή ολοκλήρωσε τις διαδικασίες στις οποίες αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, εκδίδοντας μία απόφαση βάσει του άρθρου 86(3) της Συνθήκης της ΕΚ (IP/00/1522). Στην απόφαση αυτή της Επιτροπής ορίζεται ότι η διεύρυνση του γενικότερου μονοπωλίου του επιστολικού ταχυδρομείου δυνάμει του άρθρου 4(4) του Ιταλικού Διατάγματος 261/99, στη γειτονική και ανταγωνιστική αγορά των ταχυδρομικών αντικειμένων με καθορισμένη ημέρα και ώρα επίδοσης,πηρεσία η οποία παρέχεται ως μέρος τηςβριδικήςπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου χωρίς καμία αντικειμενική αιτιολόγηση απαγορεύεται από το άρθρο 86(1) σε συνδυασμό με το άρθρο 82 της Συνθήκης της ΕΚ.

Η Επιτροπή όρισε με ιδιαίτερη προσοχή και με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια την αγορά ταχυδρομικών αντικειμένων με καθορισμένη ώρα και ημέρα. Η Επιτροπή διαχωρίζει τις συνήθειςπηρεσίες επίδοσης ταχυδρομικών αντικειμένων από τιςπηρεσίες οι οποίες προσφέρουν εγγυήσεις ως προς τη μέρα ή την ώρα επίδοσης των ταχυδρομικών αντικειμένων. Οι συνήθειςπηρεσίες αποστολής διέπονται από τις γενικές αρχές διανομής οι οποίες δεν καθορίζουν ποτέ την ακριβή ημέρα ή ώρα επίδοσης. Οιπηρεσίες διανομής με καθορισμένη ημέρα και ώρα και οι συνήθειςπηρεσίες διανομής δεν είναι λοιπόν εναλλάξιμες. Η προστιθέμενη αξία που συνεπάγεται η εγγυημένη ώρα ή ημέρα επίδοσης ενδέχεται να εκφράζεται ως αύξηση της τιμής σε σχέση με αυτή του βασικού τέλους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ηπηρεσία θα πρέπει να παρέχεται σε μια τιμή η οποία είναι τουλάχιστον πέντε φορέςψηλότερη σε σχέση με το βασικό τέλος.

Δενπάρχει καμία αντικειμενική αιτιολόγηση για την εφαρμογή τιμής κατωφλίου μονοπωλίου σε αυτή τηνπηρεσία. Ο ανταγωνισμός σχετικά με την ημέρας ή την ώρα διανομής δεν βάζει σε κίνδυνο την οικονομική ισορροπία του δημόσιου φορέα παροχής ταχυδρομικώνπηρεσιών. Εφόσον το δημόσιο ταχυδρομικό δίκτυο δεν πραγματοποιεί προς το παρόν επιδόσεις σε συγκεκριμένη ημέρα ή ώρα, δεν θα έχει καμία απώλεια εισοδημάτων μια και δεν δραστηριοποιείται στην αγορά αυτή. Επιπλέον, η σχετική με αυτή τηνπηρεσία ζήτηση είναι πολύ εξειδικευμένη. Το κέρδος από την επίδοση ταχυδρομικών αποστολών σε προκαθορισμένη ημέρα ή ώρα είναι μικρό σε σχέση με τις απαραίτητες επενδύσεις για την παροχή αυτής τηςπηρεσίας. Επιπλέον η επίδοση σε καθορισμένη ημερομηνία είναι μια νέαπηρεσία η οποία αυξάνει τον όγκο των ταχυδρομικών αντικειμένων. Για το λόγο αυτό οι συγκεκριμένεςπηρεσίες δεν αντικαθιστούν ούτε και μειώνουν τη ζήτηση των συνήθων

(αποκλειστικών) ταχυδρομικώνπηρεσιών και κατά συνέπεια δεν θα μειώσουν τον όγκο των συνήθων ταχυδρομικών αντικειμένων και το κέρδος του δημόσιου φορέα παροχής ταχυδρομικώνπηρεσιών στον τομέα αυτό. Η Επιτροπή πιστεύει ότι η απόφασή της εξασφαλίζει την απαραίτητη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη εξασφάλισης της οικονομικής ισορροπίας του δημόσιου φορέα παροχής ταχυδρομικώνπηρεσιών από την μία και στην ανάγκη των ιταλικών επιχειρήσεων για ευαίσθητα από χρονική άποψη ταχυδρομικά αντικείμενα από την άλλη.

Η απόφαση της 21 Δεκεμβρίου αφορά αποκλειστικά την εφαρμογή των κανόνων περί ανταγωνισμού και όχι την οδηγία για τα ταχυδρομεία. Η απόφαση αφορά τα ειδικά ζητήματα ανταγωνισμού τα οποία ανέκυψαν από το ιταλικό διάταγμα 261/99. Με την επιφύλαξη των πολιτικών συζητήσεων στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με μια νέα οδηγία για τα ταχυδρομεία, η Επιτροπή έχειποχρέωση να λάβει όλα τα μέτρα τα οποία θεωρεί απαραίτητα προκειμένου να διασφαλίσει τους κανόνες περί ανταγωνισμού (βλέπε, πχ, Υπόθεση T-266/97 Vlaamse Televisie Maatschappij NV, παράγραφος 75).

Η Επιτροπή ξεκίνησε μία ανεπίσημη έρευναποβάλλοντα ένα αίτημα για πληροφορίες στις αρχές των Κάτω Χωρών οι οποίες απάντησαν σχετικά διαθέτοντας τις ζητηθείσες πληροφορίες. Η Επιτροπή αυτή τη στιγμή εξετάζει τις πληροφορίες τις οποίες έλαβε, ειδικά αυτές που αφορούν τα οικονομικά αποτελέσματα τα οποία επιτεύχθηκαν στο συγκεκριμένο τομέα και το επιπλέον κόστος σχετικά με την παροχή της καθολικήςπηρεσίας.