ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2327/02

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Γνωμοδοτικά Περιφερειακά Συμβούλια

Στις προτάσεις της για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Πολιτικής Αλιείας (ΚΠΑ) όπως αυτές εγκρίθηκαν από το Σώμα των Επιτρόπων στις 28 Μαΐου 2002, η Επιτροπή προτείνει την είδηση γνωμοδοτικών περιφερειακών συμβουλίων τα οποία θα παρέχουν συμβουλές στην Επιτροπή σε ζητήματα διαχείρισης της αλιείας σε μερικές ναυτιλιακές και αλιευτικές ζώνες. Τα Συμβούλια αυτά θα αποτελούνται από αντιπροσώπους των τομέων της αλιείας και τηςδατοκαλλιέργειας, από μέλη οργανισμών προστασίας του περιβάλλοντος και προστασίας των καταναλωτών, από εκπροσώπους των εθνικών, περιφερειακών και επιστημονικών διοικήσεων όλων των κρατών μελών των οποίων τα αλιευτικά σκάφη ενεργούν στη ναυτιλιακή ή αλιευτική ζώνη περί ης ο λόγος. Τα περιφερειακά συμβούλια γνωμοδοτικού χαρακτήρα δεν έχουν προηγούμενο στην ΚΠΑ ούτε σε άλλους κοινοτικούς τομείς και αποτελούν καινοτομία στη διαδικασία έγκρισης των κοινοτικών κανόνων. Ταυτόχρονα, η Επιτροπή έχει προβλέψει τη δημιουργία επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής για την αλιεία.

Ποιοι είναι οι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν τη συγκρότηση αυτών των οργάνων με γνωμοδοτικό χαρακτήρα·

Θα μπορούσε η Επιτροπή να δώσει λεπτομερειακές πληροφορίες σχετικές με τα χαρακτηριστικά, τη νομική βάση, τις αρμοδιότητες και το καθεστώς των Γνωμοδοτικών Περιφερειακών Συμβουλίων και της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής καθώς και περί των σχέσεων μεταξύ τους και με τις άλλεςφιστάμενες γνωμοδοτικές επιτροπές·

Θα μπορούσε να αναφέρει εάν αυτά τα γνωμοδοτικά όργανα θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως γνωμοδοτικές επιτροπές κατά την έννοια του άρθρου 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ(1) του Συμβουλίου το οποίο ορίζει τις διαδικασίες για την άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων οι οποίες ανατίθενται στην Επιτροπή·

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι η δημιουργία αυτών των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα μια καινούργια κατάτμηση της κοινής πολιτικής και την έγκριση μέτρων που δεν θα είναι συνεκτικά μεταξύ των συνορευουσών ζωνών·

Ποιοι είναι οι λόγοιπέρ της παρουσίας αντιπροσώπων από κάθε κράτος μέλος· Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι η διαχείριση της αλιείας στην Κοινότητα μπορεί να έχει ενδιαφέρον για όλα τα κράτη μέλη, όπως αποδεικνύεται από τη συμμετοχή της κοινοτικής αντιπροσωπείας σε διεθνείς οργανισμούς αλιείας, αντιπροσώπων των κρατών μελών χωρίς σκάφη με σημαία αυτών των χωρών τα οποία αλιεύουν στη ζώνη·

Για ποιους λόγους οι λειτουργίες αυτών των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων περιορίζονται στη διαχείριση των αλιευτικών πόρων και δεν επεκτείνονται στη μεταποίηση, τηνδροκαλλιέργεια ή την εμπορία·

(1) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σελ. 23.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Οκτωβρίου 2002)

Όσοι διακυβεύουν συμφέροντα στον αλιευτικό κλάδο αισθάνονται αποξενωμένοι από την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑΠ), επειδή κατά το παρελθόν δεν έχουν εμπλακεί σε επαρκή βαθμό στη χάραξη πολιτικής. Η έλλειψη αυτή εμπλοκήςπονομεύει τη στήριξη και τη συμμόρφωση προς τα μέτρα πουιοθετούνται στο πλαίσιο της ΚΑΠ.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η συγκρότηση περιφερειακών συμβουλευτικών οργάνων θα διασφαλίσει μεγαλύτερη και αποτελεσματικότερη εμπλοκή των τοπικών και περιφερειακών φορέων που διακυβεύουν συμφέροντα στον κλάδο στη διαδικασία διαχείρισης της αλιείας, η οποία με τη σειρά της θα αυξήσει τηνπευθυνότητα και την προσήλωση στο έργο, ώστε να λειτουργήσουν ταιοθετούμενα από κοινού μέτρα. Η ιδέα αυτή έλαβε ευρείαποστήριξη από τα ενδιαφερόμενα μέρη στη διάρκεια των διαβουλεύσεων που ακολούθησαν την έκδοση της Πράσινης Βίβλου το 2001(1). Η πρόταση της Επιτροπής ευθυγραμμίζεται επίσης με τους ευρύτερους στόχους για τη βελτίωση της Ευρωπαϊκής Διακυβέρνησης μέσω μεγαλύτερης συμμετοχής των φορέων που διακυβεύουν συμφέροντα στη χάραξη και στηνλοποίηση ευρωπαϊκών πολιτικών, όπωςπογραμμίστηκε στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής σχετικά με την Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση, την οποία εξέδωσε τον Ιούλιο 2001(2).

Η Επιτροπή έχει δώσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ανακινούμενα στην παρούσα ερώτηση θέματα, στην ανακοίνωσή της σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (Χάρτης Πορείας)(3) και στην αιτιολογική έκθεση της πρότασής της για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με τη διατήρηση και την αειφόρο εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της ΚΑΠ(4).

Οι επιτροπές που ορίζονται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ της 28ης Ιουνίου 1999 συντίθενται μόνο από εκπροσώπους των κρατών μελώνπό την προεδρία της Επιτροπής.

Στις περιπτώσεις που το Συμβούλιο έχει αποδώσει στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες, η Επιτροπή οφείλει να συμβουλεύεται τις επιτροπές αυτές για ορισμένο είδος μέτρων, πριν τα μέτρα θεσπιστούν από την Επιτροπή.

Τα περιφερειακά γνωμοδοτικά συμβούλια έχουν εντελώς διαφορετική σύνθεση και αποστολή. Τα εν λόγω συμβούλια είναι ανοικτά για να συμμετέχουν όλα τα μέρη που διακυβεύουν συμφέροντα, στο πλαίσιο της ΚΑΠ, στην περιοχή που καλύπτουν τα συμβούλια αυτά (εκπρόσωποι του αλιευτικού κλάδου, επιστήμονες, μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), εθνικές και περιφερειακές διοικήσεις, ).

Στα συμβούλια αυτά δεν προεδρεύει η Επιτροπή, η εντολή τους δε περιορίζεται στην αντίστοιχη περιοχή.

Δενφίσταται καμίαποχρέωση της Επιτροπής και των κρατών μελών να συμβουλεύονται τα περιφερειακά γνωμοδοτικά συμβούλια. Κύρια εργασία των τελευταίων είναι να συμβουλεύουν την Επιτροπή σε θέματα διαχείρισης της αλιείας ως προς ορισμένες θαλάσσιες περιοχές ή αλιευτικές ζώνες.

Η γνώμη των συμβουλίων μπορεί να ζητείται στο στάδιο της επεξεργασίας προτάσεων νομοθετικών μέτρων εκ μέρους της Επιτροπής, όταν τα μέτρα αυτά σχετίζονται ειδικώς με ιχθυαποθέματα στην περιοχή που καλύπτει το οικείο συμβούλιο· μπορεί να ζητείται επίσης η γνώμη τους από την Επιτροπή ή από τα κράτη μέλη ως προς άλλα μέτρα.

Τα συμβούλια μπορεί ναποβάλουν συστάσεις ήποδείξεις στην Επιτροπή και σε ένα κράτος μέλος σχετικά με θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση της αλιείας σε θαλάσσιες περιοχές και αλιευτικές ζώνες για τις οποίες διαθέτουν σχετική εντολή.

Τέλος, θα μπορούσαν να ενημερώνουν την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για προβλήματα που σχετίζονται με την εφαρμογή κοινοτικών κανόνων στην περιοχή που καλύπτουν, ναποβάλουν δε συστάσεις καιποδείξεις με τις οποίες αντιμετωπίζονται τέτοιου είδους προβλήματα.

Τα περιφερειακά γνωμοδοτικά συμβούλια δεν μπορούν επομένως να περιγραφούν ως γνωμοδοτικές επιτροπές κατά την έννοια του άρθρου 3 της προαναφερόμενης απόφασης του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999.

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η συγκρότηση περιφερειακών γνωμοδοτικών οργάνων θα οδηγήσει σε κατακερματισμό της ΚΑΠ, επειδή τα εν λόγω όργανα θα έχουν μόνο γνωμοδοτική αποστολή και όχι εξουσίες λήψης αποφάσεων. Η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας της Συνθήκης ΕΚ, θα διαφυλάξει τον κοινοτικό χαρακτήρα της ΚΑΠ.

Η πρόταση της Επιτροπής δεν αποκλείει την παρουσία τυχόν ενδιαφερομένων φορέων που διακυβεύουν συμφέροντα και προέρχονται από οποιοδήποτε κράτος μέλος, στις εργασίες των περιφερειακών γνωμοδοτικών οργάνων. Η πρόταση όμως της Επιτροπής δεν καθιστά τη συμμετοχή αυτήποχρεωτική, ώστε να μη βαρύνει τη δομή του περιφερειακού γνωμοδοτικού μηχανισμού ο οποίος θα πρέπει να συγκροτηθεί για να ασχολείται με ιδιαίτερα τοπικά ή περιφερειακά ζητήματα τα οποία εξ ορισμού δεν ενδιαφέρουν όλους τους φορείς που διακυβεύουν συμφέροντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μολονότι αληθεύει ότι οι κεντρικές εργασίες των περιφερειακών γνωμοδοτικών συμβουλίων θα εστιαστούν σε θέματα διαχείρισης της αλιείας, η πρόταση της Επιτροπής δεν τους επιτρέπει να αναπτύξουν οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα που είναι αναγκαία για την εκπλήρωση της αποστολής τους (άρθρο 32 παράγραφος 3 του σχεδίου πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη διατήρηση και την αειφόρο εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της ΚΑΠ)(5). Ώστε αν για παράδειγμα τα μέλη ενός περιφερειακού γνωμοδοτικού συμβουλίου είναι της γνώμης ότι τα ζητήματα μεταποίησης, εμπορίας ήδατοκαλλιέργειας

πεισέρχονται σε θέματα διαχείρισης της αλιείας και ότι ως εκ τούτου θα πρέπει να εξεταστούν, η πρόταση δεν περιέχει διατάξεις με τις οποίες να τους εμποδίζει να το πράξουν. Η Επιτροπή πιστεύει ότι εναπόκειται σε κάθε περιφερειακό γνωμοδοτικό συμβούλιο να αποφασίζει για τις επακριβείς εργασίες που θα πρέπει να επιτελούνται. Η Επιτροπή είναι όμως της γνώμης ότι θα πρέπει να αποδοθεί προτεραιότητα σε θέματα διαχείρισης της αλιείας, επειδή ακριβώς για τα ζητήματα αυτά χρειάζονται περισσότερο οι γνώμες των περιφερειακών και τοπικών πρωταγωνιστών.

(1) COM(2001)135 τελικό.

(2) ΕΕ C 287 της 12.10.2001.

(3) COM(2002)181 τελικό.

(4) ΕΕ C 203 E της 27.8.2002.

(5) ΕΕ C 203 E της 27.8.2002.