ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3549/97 υποβολή: Frιdιric Striby (I-EDN) προς την Επιτροπή (12 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Άνιση εφαρμογή της νομοθεσίας περί ειδικών φόρων κατανάλωσης για το καθαρό οινόπνευμα

Παρόλο που οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης διέπονται από κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο, στη Γαλλία οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονταικατά διαφορετικό τρόπο, πράγμα που προκαλεί πραγματική στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των παραδοσιακών παραγωγών που διαθέτουν άδεια απόσταξης και των βιομηχανιών απόσταξης.

Στη Γαλλία, ο παραδοσιακός παραγωγός υποχρεούνται να καταβάλλει αμέσως τον ειδικό φόρο επί του προϊόντος της απόσταξης, ενώ οι βιομηχανικές μονάδες απόσταξης καταβάλλουν το φόρο μόνον μετά την πώληση του προϊόντος τους. Επί πλέον, εάν η βιομηχανική επιχείρηση αφήνει να παλαιώσει το απόσταγμα, απολαμβάνει εκπτώσεως που αντιστοιχεί στη μείωση κατά 6% των αλκοολικών βαθμών για κάθε χρόνο παλαίωσης. Επομένως ο μικρός παραδοσιακός παραγωγός βρίσκεται σαφώς σε μειονεκτική θέση έναντι της βιομηχανικής επιχείρησης απόσταξης.

Κατόπιν τούτων, θεωρεί η Επιτροπή ότι η εφαρμογή των οδηγιών που αφορούν τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους καταναλωσης είναι δίκαιη και συνεπής στην ειδική αυτή περίπτωση;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-3548/97 και E-3549/97 (6 Ιανουαρίου 1998)

Μία δήλωση στα πρακτικά του Συμβουλίου όσον αφορά την οδηγία του Συμβουλίου 92/83/ΕΟΚ της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά ((ΕΕ. L 316, 31.10.1992. )) αναφέρει ότι: «το Συμβούλιο και η Επιτροπή δηλώνουν ότι τα κράτη μέλη που ανέκαθεν απήλλασσαν από τους φόρους την παραγωγή μικρών ποσοτήτων αλκοόλης που παράγουν μεμονωμένοι ιδιώτες παραγωγοί για ιδία κατανάλωση δύνανται να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν τις απαλλαγές αυτές». Σύμφωνα με τη δήλωση αυτή, η Γαλλία εξακολούθησε να απαλλάσσει κατά 10 λίτρα καθαρής αλκοόλης ετησίως την παραγωγή των παραδοσιακών παραγωγών που είχαν ανέκαθεν αυτή την άδεια.

Πέραν αυτής της ειδικής περίπτωσης, επιβάλλεται φόρος στην παραγωγή όλων των οινοπνευματωδών. Υπάρχει, ωστόσο, μία δυνατότητα επιλογής δυνάμει του άρθρου 22 της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ που επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ένα μειωμένο συντελεστή όσον αφορά την παραγωγή των μικρών παραγωγών. Η Γαλλία, όπως και τα περισσότερα κράτη μέλη, επέλεξε να μην υιοθετήσει αυτή τη δυνατότητα.

Εφόσον η Γαλλία έκανε την επιλογή αυτή, οφείλει να εφαρμόζει τις γενικές διατάξεις που θεσπίζει η οδηγία 92/12/ΕΟΚ της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης ((ΕΕ L 76, 23.3.1992 )), ούτως ώστε, πέραν της προαναφερθείσας εξαίρεσης που αφορά την κατ' οίκον απόσταξη, όλα τα γαλλικά αποστακτήρια είναι φορολογήσιμες αποθήκες στις οποίες η καταβολή του φόρου αναστέλλεται μέχρις ότου τα παραγόμενα προϊόντα εισέλθουν σε ελεύθερη κυκλοφορία, και στα οποία θα λαμβάνονται υπόψη οι ζημίες οι οποίες επέρχονται φυσιολογικά στο προϊόν του αποστακτηρίου.

Τέλος, όσον αφορά την προσέγγιση της Επιτροπής στη μελλοντική εναρμόνιση στον εν λόγω τομέα, ένας λόγος για τον οποίο επετράπησαν αρχικά οι παρεκκλίσεις ήταν επειδή - στο πλαίσιο των θεσπιζόμενων παραμέτρων - η φορολογική μεταχείριση αυτών των μικρών παραγωγών θεωρήθηκε ότι είχε ανεπαρκή επίδραση στην εσωτερική αγορά όσον αφορά το αίτημα ομοιομορφίας σε κοινοτικό επίπεδο. Λόγω των καταγγελιών του Αξιότιμου Μέλους, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να εξετάζει το ζήτημα, αλλά δεν έχει πλέον την πρόθεση να επιδιώξει περαιτέρω εναρμόνιση της μεταχείρισης αυτής.