ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1382/98

υποβολή: Spalato Belleré (NI) , Cristiana Muscardini (NI) και Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Κόστος της μετατροπής της λιρέτας σε ευρώ

Η σημερινή ιταλική κυβέρνηση ανάγκασε τους φορολογούμενους να πληρώσουν φόρο ύψους 12 χιλιάδων δισεκατομυρίων, τον καλούμενο "ευρωφόρο".

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ετοιμάζεται να αναγκάσει, μέσω ενός διατάγματος του Υπουργείου Οικονομικών, τους ιταλούς πολίτες να πληρώσουν όλες τις υποχρεωτικές μετατροπές της λιρέτας σε εύρω εισπράττοντας πρόσθετα τραπεζικά τέλη για όλες τις συναλλαγές. Επίσης έχει υιοθετήσει το κριτήριο της μετατροπής σε επίπεδο μεμονωμένων χρεογράφων και όχι σε επίπεδο χαρτοφυλακίου, μη δεχόμενη τις υποδείξεις της Επιτροπής για λύση του προβλήματος των "νομισματικών κλασμάτων" που είχε ορίσει ένα ελάχιστο ποσό συναλλαγής ίσο προς ένα εκατοστό του ευρώ.

Με ένα τέτοιο σενάριο, το βάρος της μετάβασης στο ενιαίο νόμισμα θα ξαναπέσει εξ ολοκλήρου στους πολίτες, και αυτό διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν προτίθεται να θεσπίσει υποχρεωτική ατέλεια για τις εν λόγω συναλλαγές.

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, θα μπορέσει η Επιτροπή να γνωστοποιήσει ποιά έκτακτα μέτρα προτίθεται να εγκρίνει για να εγγυηθεί στους πολίτες της Ένωσης ότι θα τους προστατεύσει από τακτικές νομισματικής μετατροπής που αποσκοπούν στην επιβάρυνσή τους με το κόστος της μετάβασης στο ενιαίο νόμισμα;

Απάντηση του κ.de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιουνίου 1998)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τις απόψεις του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου ότι η καθιέρωση του ευρώ πρέπει να είναι όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη και ομαλότερη και ότι οι καταναλωτές δεν θα πρέπει να επιβαρυνθούν. Για να βρεθούν οι αποτελεσματικότεροι τρόποι για την επίτευξη του στόχου αυτού η Επιτροπή εξέτασε σε βάθος τις πρακτικές πλευρές της καθιέρωσης του ευρώ με την βοήθεια ομάδων εμπειρογνωμόνων. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στο θέμα των τραπεζικών εξόδων για την μετατροπή.

Στις 23 Απριλίου 1998 η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση που θέτει πρότυπο ορθής πρακτικής για τα τραπεζικά έξοδα για τη μετατροπή στο ευρώ. Το πρότυπο αυτό καλύπτει τις πρακτικές που η Επιτροπή θεωρεί ότι απαιτούνται νομικά βάσει των ρυθμίσεων για το ευρώ (π.χ. τη μετατροπή των εισερχόμενων πληρωμών κατά την μεταβατική περίοδο και των λογαριασμών στο τέλος της μεταβατικής περιόδου) και άλλες συνιστώμενες πρακτικές που η Επιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει να εφαρμόσουν οι τράπεζες για να διευκολύνουν την ομαλή καθιέρωση του ευρώ. Όσον αφορά τις πληρωμές και τη μετατροπή των λογαριασμών η Επιτροπή συνιστά τη μετατροπή χωρίς έξοδα των εισερχόμενων και εξερχόμεων πληρωμών κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου και λογαριασμούς σε ευρώ κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου και στο τέλος της.

Η παρούσα κατάσταση δείχνει ότι ευρεία πλειοψηφία των τραπεζών θα ακολουθήσει αυτές τις συνιστώμενες πρακτικές ακόμη και ελλείψει νομοθετικών μέτρων. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει αν το ιταλικό Υπουργείο Οικονομικών έχει την πρόθεση να επιβάλει όρους για τις υποχρεωτικές μετατροπές. Η Επιτροπή προτίθεται να παρακολουθήσει την εφαρμογή από τις τράπεζες του συνιστώμενου προτύπου καλής πρακτικής και γι' αυτό το λόγο ζήτησε από τις τραπεζικές ενώσεις να αναφέρουν στην Επιτροπή την 1 Νοεμβρίου 1998 την εφαρμογή από τα μέλη τους.

Σχετικά με την αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους, η Επιτροπή σύστησε την χρησιμοποίηση τεχνικής εκ των κάτω προς τα άνω όπου η αναδιαπραγμάτευση θα γίνεται σε επίπεδο κάθε επιμέρους ομολογίας ή κάθε επιμέρους συμμετοχής. Η αναδιαπραγμάτευση στο επίπεδο των επιμέρους συμμετοχών θα επιφέρει μικρότερο στρογγύλεμα. Έτσι οι διαφορές μεταξύ της συνολικής έκδοσης και του ποσού των επιμέρους μετατρεπόμενων συμμετοχών θα είναι μικρότερες από εκείνες μεταξύ της συνολικής έκδοσης και του ποσού των επιμέρους μετατρεπόμενων ομολογιών. Η απόφαση για την τεχνική αναδιαπραγμάτευσης εναπόκειται στα κράτη μέλη που θα αποφασίσουν να λάβουν υπόψη τους όλες τις πλευρές της διαδικασίας αναδιαπραγμάτευσης, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας των συστημάτων διακανονισμού και συναλλαγών, με στόχο την εισαγωγή της αναδιαπραγμάτευσης κατά τον αποτελεσματικότερο τρόπο.

Η Ιταλία αποφάσισε να ακολουθήσει την τεχνική αναδιαπραγμάτευσης που συνιστά η Επιτροπή αρχίζοντας από τις επιμέρους ομολογίες. Πρέπει να τονισθεί ότι η τεχνική αναδιαπραγμάτευσης που προβλέπουν οι ιταλικές αρχές η οποία βασίζεται σε μετατροπή της ελάχιστης ποσότητας και σε μονάδα ίση με ένα εκατοστό του ευρώ δεν επηρεάζει αναγκαστικά αρνητικά τους κατόχους ομολογιακών τίτλων. Πράγματι, το αποτέλεσμα για τον επενδυτή μπορεί να είναι θετικό ή αρνητικό ανάλογα με το ποσοστό μετατροπής και με το ποσό της ελάχιστης ποσότητας. Επιπλέον, ακόμα και στην περίπτωση στρογγυλέματος προς τα κάτω, ο αντίκτυπος θα είναι πολύ περιορισμένος για τον κάτοχο ομολογιακών τίτλων καθώς θα υπολογίζεται μισό εκατοστό ανά ποσότητα κατ' ανώτατο όριο.