ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1794/96 υποβολή: Richard Balfe (PSE) προς το (5 Iουλίου 1996)

Θέμα: Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας 1963 - Αυστρία

Τον Μάϊο, το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, «VwGH», της Αυστρίας έδωσε στη δημοσιότητα δύο αποφάσεις που είχε εκδώσει νωρίτερα, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο 1996 αντιστοίχως, με τις οποίες υποστηρίζεται η άποψη ότι τα μέτρα που αποφάσισε να λάβει το Συμβούλιο Σύνδεσης το οποίο συστάθηκε δυνάμει της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας το 1963, ιδίως η Απόφαση 1/80 και η Απόφαση 3/80, έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην Αυστρία από την ημέρα της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση (βλ. Migration News Sheet, Ιούνιος 1996). Φαίνεται ότι την ίδια άποψη έχει ο Αυστριακός Υπουργός Εξωτερικών αλλά όχι και ο Αυστριακός Υπουργός Εσωτερικών. Ο τελευταίος, αναφερόμενος στην άποψη της υπηρεσίας συνταγματικών θεμάτων της Ομοσπονδιακής Καγγελαρίας, ισχυρίζεται ότι οι προαναφερθείσες αποφάσεις θα ισχύσουν στην Αυστρία μόνον αφότου η Βιέννη θα έχει υπογράψει και κυρώσει το πρωτόκολλο που θα προσαρτηθεί στη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας και που θα λαμβάνει υπόψη την προσχώρηση της Αυστρίας.

1. Ποιά είναι η άποψη του Συμβουλίου στο θέμα αυτό σχετικά με τον εάν είναι ή όχι απαραίτητη η κύρωση της Συμφωνίας για να μπορούν οι αποφάσεις αυτές να έχουν άμεσο νομικό αποτέλεσμα σ' ένα κράτος μέλος;

2. Ασπάζεται το Συμβούλιο την άποψη ότι οι Αποφάσεις αυτές είναι μέρος του «κοινοτικού κεκτημένου» και ως εκ τούτου ισχύουν για κάθε κράτος μέλος, νέο και παλαιό, ανεξάρτητα από το αν έχει ή όχι κυρώσει το εν λόγω πρωτόκολλο;

3. Εάν για ένα τέτοιο θέμα μπορεί να αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα μόνο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έχει το Συμβούλιο - ενεργώντας κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας - αρμοδιότητα να ζητήσει από το Δικαστήριο των ΕΚ να εκδώσει προδικαστική απόφαση σχετικά; Εάν ναι, προτίθεται το Συμβούλιο να το πράξει; και εάν όχι, γιατί;

Απάντηση (13 Φεβρουαρίου 1997)

Οι διεθνείς συμφωνίες που έχει συνάψει η Κοινότητα, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν, καθώς και οι αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα τα οποία έχουν συσταθεί δυνάμει αυτών των συμφωνιών - όπως στην προκειμένη περίπτωση οι αποφάσεις του Συμβουλίου σύνδεσης ΕΟΚ - Τουρκίας αριθ. 1/80 και 3/80 - αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της κοινοτικής νομοθεσίας, Μπορούν, κατά περίπτωση, να είναι άμεσα εφασμόσιμες σε ένα κράτος μέλος. Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα υπενθυμίσει αυτή την αρχή, και ειδικότερα στις αποφάσεις Demirel ((Απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 1987, υποθ. 12/86, Συλλ. σελ. 3719. )) και Sevince ((Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, υποθ. C-192/89, Συλλ. σελ. Ι-3461. )). Όσον αφορά την απόφαση 3/80 θα πρέπει, ωστόσο να γίνει παραπομπή στην απόφαση την οποία το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε, στις 10 Σεπτεμβρίου 1996, στην υπόθεση C-277/94.

Οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης βασίζονται στην αρχή της πλήρους αποδοχής του κοινοτικού κεκτημένου από τα νέα προσχωρούντα μέλη.

Το άρθρο 5 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι οι συμφωνίες που συνάπτονται από μία από τις κοινότητες με τρίτο κράτος δεσμεύουν τα νέα κράτη μέλη υπό τους όρους που προβλέπονται στις αρχικές συνθήκες και στην ίδια πράξη προσχώρησης. Εξάλλου, τα νέα κράτη μέλη από κοινού με μία από τις Κοινότητες.

Από τα άρθρα 76 και 77 της Πράξης Προσχώρησης προκύπτει, εξάλλου, ότι η Αυστρία εφαρμόζει από 1ης Ιανουαρίου 1995 τις διατάξεις των συμφωνιών που έχουν συναφθεί με ορισμένες τρίτες χώρες μεταξύ των οποίων και η Τουρκία.

Οι υποχρεώσεις της Αυστρίας έναντι της συμφωνίας σύνδεσης με την Τουρκία, δυνάμει της πράξης προσώρησης, δεν θίγουν τις τροποποιήσεις της εν λόγω συμφωνίας οι οποίες συνάφθηκαν μεταγενέστερα με την Τουρκία μετά από διαπραγματεύσεις ώστε να ληφθεί υπόψη η προσώρηση της Αυστρίας. Οι υποχρεώσεις αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν το αντικείμενο πρόσθετου πρωτοκόλλου όπως προβλέπεται από το άρθρο 76 της πράξης προσχώρησης.

Όσον αφορά την ενδεχόμενη προσφυγή στο Δικαστήριο, η οδός την οποία αναφέρει ο αξιότιμος κ. βουλευτής δεν περιλαμβάνεται στις προβλεπόμενες από τη Συνθήκη.