ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1266/98

υποβολή: Ernesto Caccavale (UPE) προς την Επιτροπή

(29 Απριλίου 1998)

Θέμα: Νομική σύγχυση όσον αφορά την κανναβοκαλλιέργεια για την παραγωγή κλωστικής ύλης

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ιταλικός κανονισμός για την καταπολέμηση των ναρκωτικών απαγορεύει την καλλιέργεια της ινδικής καννάβεως (TO 309/1990);

λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με εξέχοντες τοξικολόγους, η περιεκτικότητα σε τετραϋδροκαννιβινόλη (THC) στην ινδική κάνναβη ποικίλει από 3,4 % έως 4.8 %;

λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιεκτικότητα σε THC στην ινδική κάνναβη μπορεί να διαφέρει σημαντικά, ακόμη και μέσα στην ίδια ποικιλία, λόγω των διαφορετικών μετεωρολογικών και κλιματικών συνθηκών;

λαμβάνοντας υπόψη ότι, μην μπορώντας να διαχωρίσουμε τις ποικιλίες με γνώμονα τα μορφολογικά και βοτανολογικά χαρακτηριστικά, το Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας, ελλείψει σχετικού νομοθετήματος, εξέδωσε διάταξη σύμφωνα με την οποία, για ποινικούς λόγους, θεωρείται ως ινδική κάνναβις η ποικιλία καννάβεως της οποίας το ποσοστό περιεκτικότητας σε THC είναι μεγαλύτερο του 0,3 %, έχοντας ως σημείο αναφοράς τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύμφωνα με τον οποίο η χορήγηση κοινοτικής ενίσχυσης για την καλλιέργεια καννάβεως για την παραγωγή κλωστικής ύλης εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο σπόρος της ενδιαφερόμενης ποικιλίας πρέπει να έχει πιστοποιηθεί ότι ανήκει σε μία από τις ποικιλίες κάνναβης που απαριθμούνται στο Παράρτημα Β του Κανονισμού (ΕΟΚ) 1164/89(1) και ότι η περιεκτικότητα σε THC στην εν λόγω ποικιλία δεν υπερβαίνει τον μέσο όρο του 0.3 %;

λαμβάνοντας υπόψη ότι η διάταξη αυτή του Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ιταλίας (η οποία δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι οι ιταλικές ποικιλίες καννάβεως μπορούν, υπό ειδικές μετεωρολογικές και κλιματικές συνθήκες, να έχουν ποσοστό περιεκτικότητας σε THC μέχρι και 1 %), εκτελέσθηκε από τις Δυνάμεις Δημόσιας Τάξεως και οδήγησε εκ των πραγμάτων σε εγκατάλειψη της καλλιέργειας, με αποτέλεσμα να χαθούν οι περισσότερες ιταλικές ποικιλίες, να καταστραφεί όλη η σχετική παραγωγική δραστηριότητα και οι συναφείς τέχνες και τεχνικές, με σοβαρή ζημία για την οικονομία και το περιβάλλον;

λαμβάνοντας υπόψη ότι η επαναφορά της κανναβοκαλλιέργειας στην Ιταλία, ιδίως των παραδοσιακών ιταλικών ποικιλιών, θεωρείται από όλους ότι είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία του περιβάλλοντος και της οικονομίας μεγάλων περιοχών της Ιταλίας;

ζητείται από την Επιτροπή να αναφέρει τα μέτρα που θεωρεί σκόπιμο να λάβει για να μην γίνεται πλέον ανορθόδοξη αναφορά στην κοινοτική νομοθεσία όταν γίνεται αξιολόγηση, από ποινικής σκοπιάς, των καλλιεργειών που προέρχονται από σπόρους που πιστοποιημένα ανήκουν στις παραδοσιακές ιταλικές ποικιλίες παραγωγής κλωστικής ύλης;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουνίου 1998)

Η κοινοτική ρύθμιση όσον αφορά τους όρους χορήγησης επιδότησης υπέρ της καννάβεως συνεπάγεται αυστηρές απαιτήσεις από πολλές απόψεις.

Πράγματι, προβλέπει τον περιορισμό της χορήγησης ενισχύσεων σε πιστοποιημένους σπόρους προς σπορά ποικιλιών των οποίων η περιεκτικότητα σε μεθυστικές ουσίες διασφαλίζει ότι το ποσοστό τετρα-υδροκαναβινόλης (THC) δεν υπερβαίνει το 0,3 %. Για το σκοπό αυτό, καταρτίστηκε κοινοτικός κατάλογος ποικιλιών οι οποίες τηρούν το κριτήριο αυτό και σχετικά με τις οποίες κοινοτική μέθοδος χημικής ποσοτικοποίησης επιτρέπει να διασφαλιστεί το αποτέλεσμα αυτό. Ο εν λόγω κατάλογος περιέχει σήμερα 18 ποικιλίες μεταξύ των οποίων οι ιταλικές "Carmagnola", "CS", και "Fibranova". Εξάλλου, προβλέπεται παράδοση των επίσημων σημάνσεων των σπόρων προς σπορά καθώς και υποχρέωση συγκομιδής μετά τον σχηματισμό των σπόρων.

Στο παρελθόν, η Επιτροπή έλαβε θέση σχετικά με το γεγονός ότι μια εθνική απαγόρευση της καλλιέργειας της καννάβεως ήταν ασυμβίβαστη με την ύπαρξη της οργάνωσης της αγοράς. Πάντως, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να λαμβάνουν τα μέτρα τα οποία θεωρούν απαραίτητα για ποινικούς σκοπούς στο βαθμό στον οποίο τα μέτρα αυτά δεν καθιστούν την καλλιέργεια ανέφικτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, η καλλιέργεια της καννάβεως στην Ιταλία αποτέλεσε πρόσφατα αντικείμενο περιορισμένης σποράς: 3 Ιουνίου 1994, 20 Ιουνίου 1995, και 10 Ιουνίου 1996.

(1) ΕΕ L 121, 29.4.1989, σελ.4.