ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1703/01

υποβολή: Glyn Ford (PSE) προς την Επιτροπή

(14 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Φορολόγηση αυτοκινήτων

Όταν κάποιος αγοράσει ένα μπουκάλι κρασί σε κράτος μέλος της ΕΕ, πληρώνει το φόρο της χώρας στην οποία το αγοράζει. Όταν, όμως, αγοράσει ένα αυτοκίνητο σε κράτος μέλος της ΕΕ, πληρώνει το φόρο της χώρας, στην οποία το αυτοκίνητο πρέπει να δηλωθεί, και όχι αυτής στην οποία αρχικά αγοράστηκε. Δε συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι η αγορά αγαθών πρέπει να τυχαίνει ίδιας μεταχείρισης ανεξάρτητα από το εκάστοτε προϊόν;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιουλίου 2001)

Όταν ένα μηποκείμενο σε φόρο πρόσωπο αποκτά αγαθά, τα οποία δενπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, σε ένα κράτος μέλος και μεταφέρει το ίδιο τα αγαθά αυτά σε άλλο κράτος μέλος, για παράδειγμα στον τόπο της μόνιμης κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του, πρέπει να καταβάλλει το ΦΠΑ του κράτους μέλους στο οποίο έχει αποκτήσει τα αγαθά. Ωστόσο, όταν τα εν λόγω αγαθά συνίστανται σε καινουργή μεταφορικά μέσα, το Συμβούλιο αποφάσισε το 1992 να θεσπίσει ένα ειδικό καθεστώς με το οποίο δημιουργήθηκε νέα γενεσιουργός αιτία φόρου. Η νέα αυτή γενεσιουργός αιτία φόρου - η οποία αναφέρεται στο άρθρο 28α παράγραφος 1β της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση(1) - αντιστοιχεί στις εξ επαχθούς αιτίας ενδοκοινοτικές αποκτήσεις καινουργών μεταφορικών μέσων στο εσωτερικό του κράτους μέλους απόποκείμενο στο φόρο, από νομικό πρόσωπο μηποκείμενο στο φόρο, ή από οιοδήποτε άλλο πρόσωπο μηποκείμενο στο φόρο. Τούτο σημαίνει ότι, για τα καινουργή μεταφορικά μέσα, τα οποία αποκτώνται από ένα μηποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, ο ΦΠΑ είναι απαιτητός στο κράτος μέλος άφιξης, το οποίο συμπίπτει συνήθως με τον τόπο στον οποίο πρέπει να ταξινομηθούν τα καινουργή μεταφορικά μέσα.

Τα καινουργή μεταφορικά μέσα ορίζονται στο άρθρο 28α παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.

Θεωρούνται ως καινουργή μεταφορικά μέσα τα οχήματα:

- με κινητήρα κυβισμού άνω των 48 κυβικών εκατοστών ή ισχύος άνω των 7,2 kW, τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων ή εμπορευμάτων και

- των οποίων η παράδοση έχει πραγματοποιηθεί εντός έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης θέσης σε κυκλοφορία ή

- που έχουν διανύσει λιγότερα από 6000 χλμ.

Κατά τη θέσπιση των καθεστώτων ΦΠΑ που ισχύουν επί του παρόντος, το Συμβούλιο αποφάσισε ναιοθετήσει ειδικό καθεστώς παράδοσης για τα καινουργή μεταφορικά μέσα, δεδομένου ότι οι μεγάλες αποκλίσεις τιμών των διαφόρων κρατών μελών θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σοβαρές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού για τα εν λόγω αγαθά. Θεωρήθηκε ότι ο κίνδυνος μεταβολής των εμπορικών ροών ήταν ιδιαίτερα μεγάλος για να επιτραπεί στα μηποκείμενα στο φόρο πρόσωπα να αποκτούν τα αγαθά αυτά στην τιμή ΦΠΑ του κράτος μέλους καταγωγής και, για το λόγο αυτό, προστέθηκαν οι εν λόγω διατάξεις παρέκκλισης στις παραδόσεις νέων αυτοκινήτων.

Παρόμοιες δημοσιονομικές εκτιμήσεις εφαρμόζονται και σε άλλους φόρους που αφορούν επιβατικά αυτοκίνητα οχήματα, ιδίως στους φόρους ταξινόμησης και κυκλοφορίας, όπου η κοινοτική νομοθεσία είναι ακόμη περιορισμένη. Επομένως, κάθε κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόζει τις δικές του εθνικές φορολογικές διατάξεις, εφόσον τηρεί τις γενικές διατάξεις της συνθήκης ΕΚ και ιδίως τη ρήτρα για τη μη εισαγωγή διακρίσεων. Η σημερινή εναρμόνιση αφορά μόνο τις δύο οδηγίες του Συμβουλίου που θεσπίστηκαν το 1983(2).

Το 1998, η Επιτροπήπέβαλε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου(3), με γενικό στόχο την εναρμόνιση, προς την έννοια και τις αρχές της ενιαίας αγοράς, της φορολογικής μεταχείρισης των αυτοκίνητων οχημάτων που εισάγονται από ιδιώτες που μεταφέρουν την κατοικία τους από ένα κράτος μέλος σε άλλο, καθώς και την αναπροσαρμογή των διατάξεων των προαναφερόμενων δύο οδηγιών του Συμβουλίου. Η πρόταση αυτή εκκρεμεί επί του παρόντος ενώπιον του Συμβουλίου, δεδομένου ότι όλες οι αποφάσεις στον φορολογικό τομέα πρέπει να θεσπίζονται στο Συμβούλιο με ομοφωνία.

(1) ΕΕ L 145 της 13.6.1977.

(2) Οδηγίες του Συμβουλίου 83/182/ΕΟΚ και 83/183/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983, οι οποίες αφορούν αντίστοιχα τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων, και τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στις οριστικές εισαγωγές, από κράτος μέλος, προσωπικών ειδών που ανήκουν σε ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένων των επιβατικών αυτοκινήτων, ΕΕ L 105 της 23.4.1983.

(3) ΕΕ C 108 της 7.4.1998.