ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1193/00

υποβολή: Christel Fiebiger (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(12 Απριλίου 2000)

Θέμα: Στρέβλωση του ανταγωνισμού λόγω διαφορετικών τιμών γεωργικών καυσίμων ντίζελ

Οι τιμές καυσίμων ντίζελ στον τομέα της γεωργίας εμφανίζουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους μέσα στην ΕΕ. Για παράδειγμα, στη Γαλλία η τιμή ανέρχεται σε 0,40, στις Κάτω Χώρες σε 0,35, στη Δανία σε 0,31 ενώ στη Γερμανία οι αγρότες καλούνται να πληρώνουν, από 1ης Ιανουαρίου 2000, 0,61.

Διαβλέπει η Επιτροπή κάποια δυνατότητα επίτευξης ισότητας ευκαιριών στον τομέα αυτό της κοινοτικής γεωργίας; Με ποιο τρόπο θα μπορούσε να εξαλειφθεί η στρέβλωση του ανταγωνισμού στον εν λόγω τομέα;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Μαΐου 2000)

Οι τιμές του πετρελαίου κίνησης το οποίο χρησιμοποιείται ως καύσιμο στη γεωργία για οχήματα όπως ελκυστήρες και σταθερά μηχανήματα, ποικίλλουν σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Οι τιμές των καυσίμων διαφέρουν ως ένα βαθμό για φορολογικούς λόγους και εξαρτώνται κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει τις ισχύουσες φορολογικές διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας.

Πράγματι, η κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως η οδηγία του Συμβουλίου 92/81/ΕΟΚ της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή(1) προβλέπει, βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο στ, ότι τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνταιπό φορολογικό έλεγχο αποκλειστικά στη γεωργία, τη δενδροκομία, τη δασοκομία και την ποτάμια ή λιμναία ιχθυοκαλλιέργεια. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν τον πλήρη ελάχιστο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για το πετρέλαιο κίνησης το οποίο χρησιμοποιείται ως προωθητικό, ο οποίος έχει καθοριστεί σε 245 ευρώ ανά 1000 λίτρα (άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή(3)), αλλά να εφαρμόζουν συντελεστή ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ μηδέν και 245 ευρώ.

Τον Μάρτιο του 1997 η Επιτροπήπέβαλε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων(2), λόγω κυρίως της ανάγκης εκσυγχρονισμού του κοινοτικού συστήματος φορολογίας των πετρελαιοειδών, της ανάγκης επέκτασης του πεδίου εφαρμογής του σε όλα τα ενεργειακά προϊόντα καθώς και για να μπορέσει η Κοινότητα να επωφεληθεί πλήρως από την ενιαία αγορά και να επιτύχει τους περιβαλλοντικούς της στόχους.

Η πρόταση προβλέπει, βάσει του άρθρου 7, μειωμένο ελάχιστο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο σύνολο της Κοινότητας για το πετρέλαιο κίνησης που χρησιμοποιείται ως προωθητικό στη γεωργία, το επίπεδο του οποίου καθορίζεται σ' ένα πρώτο στάδιο σε 32 Οκτωβρίου 1000 λίτρα. Η εν λόγω πρόταση θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό, εφόσον εγκριθεί, στην προσέγγιση των επιπέδων φορολογίας που εφαρμόζονται από τα επιμέρους κράτη μέλη στον τομέα των καυσίμων που χρησιμοποιούνται για γεωργικούς σκοπούς.

Η πρόταση αυτή δεν έχει ακόμα εγκριθεί από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες μέχρι σήμερα για την έγκρισή της και έχει δηλώσει ότι προτίθεται να εξετάσει συμβιβαστικές λύσεις προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις στις οικονομίες ορισμένων κρατών μελών. Οι λύσεις αυτές ενδέχεται να περιλαμβάνουν διατάξεις οι οποίες θα προβλέπουν ρυθμίσεις όπως μειωμένους ελάχιστους συντελεστές φορολογίας για ορισμένα ενεργειακά προϊόντα και μεταβατικές περιόδους ή φορολογικές απαλλαγές και μειώσεις για τις βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας.

Τέλος, σχετικά με το θέμα του ΦΠΑ, με δεδομένες τις σημερινές συνθήκες (καμία προσέγγιση φορολογικών συντελεστών, πολυάριθμες ειδικές ρυθμίσεις, διάφορες δυνατότητες, παρεκκλίσεις), είναι μάλλον απίθανο ότι στο άμεσο μέλλον θα σημειωθεί σημαντική πρόοδος προς την κατεύθυνση ενός ενιαίου συντελεστή που να εφαρμόζεται στο σύνολο της Κοινότητας. Οι συντελεστές ΦΠΑ που εφαρμόζονται σήμερα στο πετρέλαιο κίνησης που χρησιμοποιείται για γεωργικούς σκοπούς κυμαίνονται μεταξύ 12 και 25 %.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.

(2) ΕΕ C 139 της 6.5.1997.

(3) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.