ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2798/02

υποβολή: Caroline Lucas (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(7 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Συμβάσεις προμηθειών του δημοσίου: αναδιαπραγμάτευση των τιμών

Προτίθεται να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι ένας οργανισμός κοινής ωφελείας,πό την αίρεση των διατάξεων που διέπουν τις προμήθειες όπως αυτές ορίζονται στην Οδηγία 93/38/ΕΟΚ(1), δεν δύναται να διαπραγματευτεί εκ νέου τις τιμές ή άλλες θεμελιώδεις πτυχές σε μία διαδικασία με μία μόνο προσφορά, αφού έχει ολοκληρώσει το στάδιο του ανταγωνισμού της σχετικής διαδικασίας προμηθειών, ασχέτως του κατά πόσο ή όχι έχει κάνει χρήση της διαδικασίας με διαπραγμάτευση·

(1) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σελ. 84.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Οκτωβρίου 2002)

Καταρχήν θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ ανοικτών και κλειστών διαδικασιών, αφενός και διαδικασιών κατόπιν διαπραγμάτευσης αφετέρου. Σε ότι αφορά τις δυο πρώτες διαδικασίες, δεν διεξάγονται πραγματικές διαπραγματεύσεις, όπως αυτό εξηγείται στην κοινή δήλωση Επιτροπής και Συμβουλίου που δημοσιεύτηκε μαζί με την πρώτη Οδηγία Ειδικών Τομέων, Οδηγία του Συμβουλίου 90/531/ΕΟΚ της 17 Σεπτεμβρίου 1990 σχετικά με τις διαδικασίες προμηθειών φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς ύδατος, ενέργειας, μεταφορών και επικοινωνιών(1). Η δήλωση έχει ως εξής: Το Συμβούλιο και η Επιτροπή δηλώνουν ότι στις ανοικτές και κλειστές διαδικασίες κάθε διαπραγμάτευση μεποψήφιους ή προσφέροντες, επί θεμελιωδών πλευρών των συμβάσεων, αλλαγές στις οποίες θα ήταν πιθανό να οδηγήσουν σε στρέβλωση ανταγωνισμού και ιδίως σχετικά με τις τιμές, αποκλείονται. Εντούτοις, συζητήσεις μεποψήφιους ή προσφέροντες μπορούν να γίνουν αλλά μόνο για διασαφήνιση ή συμπλήρωση του περιεχομένου των προσφορών τους ή των απαιτήσεων των αναθετουσών αρχών και εφόσον αυτό δεν συνιστά διάκριση.

Όταν χρησιμοποιείται μια διαδικασία βάσει διαπραγμάτευσης σε ένα διαγωνισμό, η αρχή αυτή των ουσιαστικά αμετάβλητων προσφορών δεν εφαρμόζεται, ακριβώς επειδή η διαδικασία επιτρέπει ουσιώδεις αλλαγές στις προσφορές κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Καθώς η Οδηγία δεν περιέχει κάποιες αναλυτικές διατάξεις αναφορικά με τη διεξαγωγή μιας διαδικασίας βάσει διαπραγμάτευσης, ο προσδιορισμός του τι είναι και τι δεν είναι δυνατό θα πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση του κατά πόσον έχουν τηρηθεί οι αρχές της ίσης μεταχείρισης, της μη διάκρισης και της διαφάνειας. Αυτό συνεπάγεται π.χ. ότι κάθε τροποποίηση ή νέο στοιχείο θα πρέπει να τηρεί τις παραμέτρους της διακήρυξης του διαγωνισμού και των εγγράφων της σύμβασης, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί από την αναθέτουσα αρχή. Επιπρόσθετα, οι προσφέροντες θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης. Η αναθέτουσα αρχή δεν θα πρέπει, π.χ., να προβαίνει σε διακρίσεις παρέχοντας πληροφορίες οι οποίες ενδέχεται να προσφέρουν σε ορισμένους συμμετέχοντες κάποιο πλεονέκτημα έναντι τωνπολοίπων ή να επιτρέψουν σε κάποιους εκ των συμμετεχόντων να έχουν μεγαλύτερη ευρύτητα δράσης κατά την πρόταση τροποποιήσεων έναντι άλλων. Τέλος, η σύμβαση που θαπογραφεί δεν θα πρέπει να παρουσιάζει χαρακτηριστικά θεμελιωδώς διαφορετικά εκείνων που είχαν αρχικά δημοσιευθεί. Για να εκτιμηθεί κατά πόσον αυτές οι αρχές τηρήθηκαν θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση κατά την οποία θα ληφθούνπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε μεμονωμένης περίπτωσης. Κατά συνέπεια δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί από το απόσπασμα κατά πόσο καθεμιά και οποιαδήποτε μεταβολή σε τιμές ή σε άλλα στοιχεία που συμφωνήθηκαν με τον προτιμηθέντα μειοδότη σε μια διαδικασία βάσει διαπραγμάτευσης συνιστά παραβίαση των ενλόγω αρχών.

(1) ΕΕ L 297 της 29.10.1990 που αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από την ισχύουσα Οδηγία Ειδικών Τομέων, Οδηγία του Συμβουλίου 93/38/ΕΟΚ της 14 Ιουνίου 1993, ΕΕ L 199 της 9.8.1993, που παρέμεινε αμετάβλητη ως προς το θέμα αυτό.