ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0451/01

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(19 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Διαχείριση των τοξικών αποβλήτων στην Ελλάδα

Σύμφωνα με το άρθρο 6 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ(1) για τα τοξικά απόβλητα, οι αρμόδιες αρχές καταρτίζουν σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων. Επίσης το άρθρο 4 παράγραφος 2 της 91/689/ΕΟΚ για τα τοξικά απόβλητα απαιτεί από τους παραγωγούς επικινδύνων αποβλήτων και από τις εγκαταστάσεις που τα μεταφέρουν να τηρούν μητρώα. Ειδικά μητρώα πρέπει να τηρούνται και για τη διάθεση σε χωματερές επικινδύνων αποβλήτων βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 2 της ίδιας Οδηγίας.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με την Έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ, δεν έχει σχέδιο διαχείρισης, δεν τηρούνται μητρώα. Επιπλέον δενπάρχει κέντρο επεξεργασίας τους και ειδικός χώρος διακίνησής τους στα λιμάνια. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι τα τοξικά απόβλητα να βομβαρδίζουν το ελληνικό περιβάλλον από την ανεξέλεγκτη επεξεργασία και αποθήκευσή τους.

Μπορεί η Επιτροπή να σχολιάσει την ανωτέρω περιγραφείσα κατάσταση; Τι μέτρα προτίθεται να λάβει για την αντιμετώπισή της;

(1) ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σελ. 20.

Απάντηση της κυρίας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Απριλίου 2001)

Στις 7 Απριλίου 2000, η Επιτροπή προσέφυγε στο Δικαστήριο εναντίον της Ελλάδας (υπόθεση C-2000/132) για παράλειψη συμμόρφωσης προς την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 περί των στερεών αποβλήτων(1), την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα και την οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1994 για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας(2). Η Ελλάδα κοινοποίησε στην Επιτροπή τηνπ'αριθμό 14312/1302πουργική απόφαση ως επίσημη έγκριση εθνικού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων, του οποίου η ανάλυση βρίσκεται σε εξέλιξη.

Στις 24 Ιανουαρίου 2001, η Επιτροπή προσέφυγε πάλι στο Δικαστήριο εναντίον της Ελλάδας (υπόθεση C-33/01) για παράλειψη κοινοποίησης πληροφοριών (δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ) σχετικά με φορείς ή επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν τη διάθεση ή/και αξιοποίηση επικίνδυνων αποβλήτων.

Αναφορικά με την εφαρμογή των οδηγιών που διέπουν τη διαχείριση αποβλήτων, η Ελλάδα δεν διαβίβασε στην Επιτροπή καμία σχετική έκθεση στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1989 και 1997(3). Τον Νοέμβριο του 1999 απάντησε όμως η Ελλάδα σε τέσσερα ερωτηματολόγια που αφορούσαν την εφαρμογή τεσσάρων κοινοτικών οδηγιών για τα απόβλητα.

Ως προς τις ειδικές απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 (μητρώα των προς διάθεση επικίνδυνων αποβλήτων) και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 (μητρώα των παραγωγών επικίνδυνων αποβλήτων καθώς και φορέων ή επιχειρήσεων που μεταφέρουν επικίνδυνα απόβλητα) της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, οι ελληνικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι έχουν ήδη ληφθεί μέτρα συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις αυτές.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν από τις ελληνικές αρχές κατά τηνπόψη περίοδο ήταν μάλλον συνοπτικές και δεν επιτρέπουν τη διαμόρφωση πλήρους εικόνας σε ό,τι αφορά τις πρακτικές διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απάντηση, παρήχθησαν στην Ελλάδα 280 000 τόνοι επικίνδυνων αποβλήτων (έτος δεν αναφέρεται), από τα οποία ανακυκλώθηκαν 95 760 τόνοι, μολονότι η Ελλάδα έχει δηλώσει ότι δεν διαθέτει εγκαταστάσεις επεξεργασίας ή διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων. Τα επικίνδυνα απόβλητα είτε αποθηκεύονται προσωρινά ή εξάγονται για οριστική διάθεση σε άλλες χώρες.

Καθώς η Επιτροπή δεν έχει τρόπο να επιθεωρήσει τις ελληνικές εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων και να επαληθεύσει έτσι τα ανωτέρω αριθμητικά δεδομένα, δεν διαθέτει γενικές πληροφορίες για περιπτώσεις ρύπανσης του περιβάλλοντος οφειλόμενες σε πλημμελή διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(2) ΕΕ L 365 της 31.12.1994.

(3) COM(97)23 τελικό και COM(1999)752 τελικό.