ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0948/00

υποβολή: Laura Gonzlez lvarez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(29 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Διάλυση και μεταφορά των δεξαμενώνδρογονανθράκων του Ferrazo έξω από το στόμιο της Arosa (Γαλικία, Ισπανία)

Το στόμιο της Arosa αποτελεί τον σημαντικότερο και παραγωγικότερο οικότοπο από όλες τις αντίστοιχες γεωγραφικές διαμορφώσεις της Γαλικίας. Με έκταση 250 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μήκος ακτών 75 χιλιόμετρα, περιλαμβάνει 9 εκβολές ποταμών και σημαντικούςγροτόπους, καθώς και διάφορα θαλάσσια οικοσυστήματα. Στην περιοχή αυτή φιλοξενείται μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας και περιλαμβάνονται τρείς αναγνωρισμένοι και προστατευόμενοι οικότοποι που αντιπροσωπεύουν το ένα πέμπτο της έκτασής του. Αυτή η προνομιακή φυσική βάση επέτρεψε την ανάπτυξη μιας σημαντικής κοινωνικοοικονομικής δραστηριότητας, η οποία επικεντρώνεται στους τομείς των θαλάσσιων δραστηριοτήτων, της βιομηχανίας και του τουρισμού και αποφέρει 730 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και 26 000 άμεσες θέσεις εργασίας. Αυτοί οι βασικοί τομείς της οικονομίας στηρίζουν, με τη σειρά τους, την εμπορική και οικοδομική δραστηριότητα και τιςπηρεσίες σε όλη την παράκτια ζώνη και αποτελούν τομείς στρατηγικής σημασίας για τη μελλοντική κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιοχής και της Γαλικίας συνολικά.

Λόγω της θέσης στην οποία είναι εγκατεστημένες, οι δεξαμενέςδρογονανθράκων του Ferrazo, στη Villagarcia de Arosa, συνιστούν μια δραστηριότητα ασύμβατη με τη διασφάλιση των φυσικών και κοινωνικοοικονομικών αξιών της περιοχής, αλλά και έναν κίνδυνο για την ασφάλεια των περιοίκων.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να παρέμβει ενώπιον των αρμοδίων ισπανικών αρχών, εάν οι προαναφερθείσες δεξαμενές δεν είναι συμβατές με την Οδηγία του Συμβουλίου αριθ. 92/43/ΕΟΚ(1), σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγρις χλωρίδας και πανίδας, με την Οδηγία του Συμβουλίου αριθ. 85/337/ΕΟΚ(2), σχετικά με την εκτίμηση των συνεπειών ορισμένων δημόσιων και ιδιωτικών έργων για το περιβάλλον και με τη Σύμβαση Ραμσάρ, σχετικά με την προστασία τωνγροτόπων; Θα μπορούσε η Επιτροπή να προωθήσει τη μεταφορά των δεξαμενών αυτών σε άλλη περιοχή, έξω από το στόμιο της Arosa, όπου δεν θα εγκυμονούν τόσους κινδύνους, καθώς και την απαγόρευση της μεταφοράςδρογονανθράκων μέσω του στομίου, όπως έχουν ζητήσει διάφορα πολιτικά κόμματα και η Plataforma en Defensa da Ra de Arousa (συντονιστικό όργανο για τηνπεράσπιση του στομίου της Arosa); Θα μπορούσε η Επιτροπή ναποχρεώσει τις αρμόδιες ισπανικές αρχές, κατ' εφαρμογή της Οδηγίας του Συμβουλίου αριθ. 90/313/ΕΟΚ(3), σχετικά με την ελευθερία πρόσβασης στις πληροφορίες για περιβαλλοντικά θέματα, να διαβιβάσουν στην Plataforma en Defensa da Ra de Arousa τις πληροφορίες που ζήτησε η τελευταία και εκείνες αρνήθηκαν να της δώσουν;

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

(3) ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σελ. 56.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Μαΐου 2000)

Είναι σκόπιμο ναπογραμμιστεί ότι το άρθρο 2 της Οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, ορίζει ότι τα έργα τα οποία, λόγω της φύσης, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, πρέπει ναποβάλλονται σε εκτίμηση όσον αφορά τις επιπτώσεις, προτού δοθεί η σχετική άδεια. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται στα έργα που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της Οδηγίας.

Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας γραπτής ερώτησης, το παράρτημα II, σημείο 6, περίπτωση δ) αναφέρει τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου, πετροχημικών και χημικών προϊόντων. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, τα έργα που ανήκουν στις κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙπόκεινται σε εκτίμηση των επιπτώσεων, όταν το εμπλεκόμενο κράτος μέλος θεωρεί ότι αυτό απαιτούν τα χαρακτηριστικά τους.

Εις ό, τι αφορά την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, το άρθρο 6 προβλέπει ότι κάθε σχέδιο ή έργο, μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για την διαχείριση του τόπου, το οποίο όμως είναι δυνατόν να επηρεάζει σημαντικά τον εν λόγω τόπο, καθαυτό ή από κοινού με άλλα σχέδια και έργα, εκτιμάται δεόντως όσον αφορά τις επιπτώσεις του στον τόπο, λαμβανομένωνπόψη των στόχων διατήρησής του. Λαμβάνοντεςπόψη τα συμπεράσματα της εκτίμησης των επιπτώσεων, οι εθνικές αρχές δεν συναινούν για το σχέδιο ή έργο παρά μόνον εφόσον βεβαιωθούν ότι δεν θα θίξει την ακεραιότητα του συγκεκριμένου τόπου και εφόσον, ενδεχομένως, ληφθείπόψη η άποψη του κοινού.

Όσον αφορά την Οδηγία 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, αντίθετα με άλλες οδηγίες, η συγκεκριμένη Οδηγία προβλέπει, στο άρθρο 4, την δυνατότητα διοικητικής ή δικαστικής προσφυγής κατά της αποφάσεως της δημόσιας αρχής που αρνείται την πρόσβαση στις ζητηθείσες περιβαλλοντικές πληροφορίες, σύμφωνα με το ισχύον εν προκειμένω εκάστοτε εθνικό δίκαιο. Η Οδηγία 90/313/ΕΟΚ μεταφέρθηκε στην ισπανική έννομη τάξη μέσω του Νόμου 38/1995 της 13ης Δεκεμβρίου 1995, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 55/1999 της 29ης Δεκεμβρίου 1999, ο οποίος θεσπίζει εθνικές διαδικασίες προσφυγής.

Σημειωτέον ότι, κατόπιν των γραπτών ερωτήσεων P-0790/00 της κας Migulez Ramos(1), E-0804/00 του κου Nogueira Romn(2) και της παρούσας γραπτής ερώτησης, με το ίδιο αντικείμενο, η Επιτροπή κίνησε αυτεπαγγέλτως διαδικασία,πό τα στοιχεία αναφοράς B-2000/2076. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή απευθύνθηκε στις ισπανικές αρχές προκειμένου να τους ζητήσει πληροφορίες σχετικά με τις προαναφερθείσες εγκαταστάσεις.

Η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των συνθηκών, θα λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί εν προκειμένω ο σεβασμός του κοινοτικού δικαίου.

(1) ΕΕ C 374 E της 28.12.2000, σελ. 155.

(2) ΕΕ C 374 E της 28.12.2000, σελ. 155.