ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1339/02

υποβολή: Ilda Figueiredo (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Μαΐου 2002)

Θέμα: Τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τις αντισταθμιστικές αποζημιώσεις

Το καθεστώς των αντισταθμιστικών αποζημιώσεων είναιψίστης σημασίας για την αντιστάθμιση των ειδικών μειονεκτημάτων στις ολιγότερο ευνοημένες περιοχές, όπου, κατά κανόνα, η γεωργία και οι δραστηριότητες που εξαρτώνται έμμεσα από αυτήν διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται κυρίως από τον τύπο των κριτηρίων επιλεξιμότητας που προβλέπει το μέτρο και από τον βαθμό ευκαμψίας που θα διαθέτει, λαμβανομένωνπόψη των διαφορών όσσν αφορά την κατάσταση της γεωργίας στα κράτη μέλη, ιδίως δε σε επίπεδο διάρθρωσης της εγγείου ιδιοκτησίας. Σην περίπτωση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, το ζήτημα προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία λόγω των ειδικών δυσχερειών της κατάστασής τους και της ισχυρής εξάρτησης ορισμένων τομεών, όπως είναι αυτός της γεωργίας. Είναι γνωστό ότι στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών πολλοί παραγωγοί βοείου κρέατος σκοπεύουν να μηνποβάλουν αίτηση για τις αντισταθμιστικές αποζημιώσεις λόγω των νέων κριτηρίων, κυρίως δε λόγω του ορίου των 2,5 κανονικών κεφαλών ανά εκτάριο, ενώ η αναλογία στο αρχιπέλαγος είναι της τάξης των 3 έως 4 κεφαλών. Όλοι γνωρίζουμε τη σημασία του τομέα βοείου κρέατος και γάλακτος στις Αζόρες.

Για τον λόγο αυτό ζητώ από την Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες·

- Πώς αιτιολογείται το όριο των 2,5 κανονικών κεφαλών ανά εκμετάλλευση· Η τιμή αυτή λαμβάνειπόψη τις ιδιαιτερότητες των εξόχως απόκεντρων περιφερειών·

- Ποιά μέτρα δύναται να λάβει η Επιτροπή βάσει του καθεστώτος των εξόχως απόκεντρων περιφερειών (άρθρο 299o, παρ. 2) για να διευθετήσει αυτή την κατάσταση και να εξασφαλίσει ορθή εφαρμογή των αντισταθμιστικών αποζημιώσεων·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Ιουνίου 2002)

Σύμφωνα με το άρθρο 14.2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη στην αγροτική ανάπτυξη από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών(1), οι αντισταθμιστικές αποζημιώσεις χορηγούνται ανά εκτάριο γεωργικών εκτάσεων στους γεωργούς μειονεκτικών περιοχώνπό ορισμένους όρους, μεταξύ των οποίων η χρησιμοποίηση συνήθους ορθής γεωργικής πρακτικής που συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαφύλαξη του φυσικού χώρου.

Εξάλλου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 445/2002 της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 2002 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη στην αγροτική ανάπτυξη από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ)(2), που αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1750/1999 της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 1999(3), προβλέπει ότι τα κράτη μέλη καθορίζουν στα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης προδιαγραφές που μπορούν να ελεγχθούν όσον αφορά τη συνήθη ορθή γεωργική πρακτική.

Οι αρχές της αυτόνομης περιφέρειας των Αζορών τηρώντας τις απαιτήσεις αυτές, έπρεπε να καθορίζουν στο σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης το ανώτατο επίπεδο βοσκοφόρτωσης που συμβιβάζεται με την ορθή γεωργική πρακτική. Οι εν λόγω αρχές πρότειναν και δικαιολόγησαν το όριο των 2,5 μονάδων ζωικού κεφαλαίου (ΜΖΚ) ανά εκτάριο. Το όριο αυτό, σαφώς ανώτερο από αυτό που χρησιμοποιήθηκε την προηγούμενη περίοδο προγραμματισμού στην περιφέρεια των Αζορών (1,4 ΜΖΚ ανά εκτάριο) για την χορήγηση των αντισταθμιστικών αποζημιώσεων, λαμβάνειπόψη συγχρόνως τις απαιτήσεις περιβαλλοντικής προστασίας και τα ειδικά χαρακτηριστικά της περιοχής όσον αφορά το καθεστώς της άκρως απομακρυσμένης περιφέρειας.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο θέσπισε, στις 28 Ιουνίου 2001 τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1453/2001 της 28ης Ιουνίου 2001 περί ειδικών μέτρων, όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα,πέρ των Αζορών και της Μαδέρας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92 (Poseima)(4). Ο εν λόγω κανονισμός αναγνωρίζει και έχει ως στόχο να αντισταθμίζει τις συνέπειες της εξαιρετικά ειδικής γεωγραφικής θέσης και των δεσμεύσεων που συνδέονται με τον νησιωτικό χαρακτήρα και την άκρως απομακρυσμένη κατάσταση των δύο αυτών αυτόνομων περιφερειών και προβλέπει ιδίως μέτρα παρέκκλισης διαρθρωτικού χαρακτήρα. Ωστόσο, ο εν λόγω κανονισμός δεν προβλέπει παρεκκλίσεις από το άρθρο 14 παράγραφος 2 του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999.

(1) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(2) ΕΕ L 74 της 15.3.2002.

(3) ΕΕ L 214 της 13.8.1999.

(4) ΕΕ L 198 της 21.7.2001.