ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2213/98

υποβολή: Mark Watts (PSE) προς την Επιτροπή

(16 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Έλεγχος από το κράτος λιμένα

1. Μπορεί παρακαλώ να με πληροφορήσει η Επιτροπή κατά πόσο ο αριθμός των διευθυντών κράτους λιμένα είναι επαρκής για τα καθήκοντα που περιγράφονται στην Οδηγία περί ελέγχου των πλοίων από το κράτος του λιμένα;

2. Τι γίνεται από τα κράτη μέλη για να εξασφαλιστεί ότι θα διοριστούν περισσότεροι επιθεωρητές εφόσον καταστεί αναγκαίο;

3. Τι νομική εξουσία έχει η Επιτροπή ώστε να απαιτήσει όπως ο αριθμός των επιθεωρητών είναι επαρκής στα κράτη μέλη;

4. Για ποιο λόγο υπάρχουν διαφορές στον αριθμό των επιθεωρητών μεταξύ των κρατών μελών;

5. Πόσο είναι το γενικό συνολικό κόστος απασχόλησης ενός πτυχιούχου ειδικευμένου επιθεωρητή σε Ecu;

6. Σε τι κράτος σημαίας νηολογούνται συνηθέστερα τα κρατηθέντα πλοία; Ποια είναι τα 8 συνηθέστερα κράτη σημαίας όπου τα κρατηθέντα πλοία νηολογούνται;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Σεπτεμβρίου 1998)

1. Σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1995 για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα)(1), τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να παρέχουν στοιχεία στην Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό των επιθεωρητών, εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος της οδηγίας, και στη συνέχεια την 1η Οκτωβρίου κάθε τρία ημερολογιακά έτη.

2. Οι πληροφορίες που παρεσχέθηκαν στην Επιτροπή το Σεπτέμβριο του 1995, σύμφωνα με το υπόψιν άρθρο, αντικατοπτρίζουν απλώς την κατάσταση που επικρατούσε την στιγμή της έκδοσης της οδηγίας. Η Επιτροπή θα είναι σε θέση να εκτιμήσει κατά πόσον ο αριθμός των επιθεωρητών είναι κατάλληλος για το έργο που ορίζεται στην οδηγία μετά την 1 Ιουνίου 1998, επί τη βάσει των πληροφοριών που θα παρασχεθούν από τα κράτη μέλη.

Ο διορισμός νέων επιθεωρητών, όπου και όταν αυτό είναι αναγκαίο, δεν εγγράφεται στο πλαίσιο της νομικής αρμοδιότητας της Επιτροπής. Σε κάθε κράτος μέλος υπάρχουν διαδικασίες που επιτρέπουν την πρόσληψη επιθεωρητών, οι οποίοι ανταποκρίνονται στα κριτήρια επιλογής που προσδιορίζονται στο παράρτημα VII της οδηγίας 95/21/ΕΚ.

3. Δεν υπάρχουν διατάξεις στην οδηγία 95/21/ΕΚ που να υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να προσλαμβάνουν ένα ελάχιστο αριθμό επιθεωρητών. Πάντως, υπάρχει, σύμφωνα με το άρθρο 4, μια γενική υποχρέωση των κρατών μελών να διατηρούν κατάλληλες εθνικές διοικητικές υπηρεσίες στο ναυτιλιακό τομέα, γεγονός που προϋποθέτει ότι υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός επιθεωρητών για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στην οδηγία. Στην εκπλήρωση των καθηκόντων της για την παρακολούθηση της εφαρμογής της οδηγίας, η Επιτροπή μπορεί, συνεπώς, να εκκινήσει διαδικασίες επί παραβάσει κατά κρατών μελών τα οποία δεν έχουν συμμορφωθεί με την απαίτηση αυτή.

4. Η διαφορά στον αρθιμό των επιθεωρητών μεταξύ κρατών μελών οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, που αφορούν κυρίως τον όγκο και τη φύση της κυκλοφορίας στους λιμένες καθώς και την εσωτερική οργάνωση των ναυτιλιακών διοικητικών υπηρεσιών. Εξαρτάται, επίσης, από το κατά πόσον οι επιθεωρητές αφιερώνουν όλο το χρόνο τους στις επιθεωρήσεις του λιμένα ή, ως συνήθως συμβαίνει, έχουν και άλλα καθήκοντα, όπως επιθεωρήσεις που αφορούν το κράτος της σημαίας, επιθεωρήσεις σε αλιευτικά σκάφη, αξιολόγηση σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων πλοίων, κλπ.

5. Η Επιτροπή δεν διαθέτει ακριβείς πληροφορίες όσον αφορά το συνολικό κόστος ενασχόλισης ενός πτυχιούχου ειδικευμένου επιθεωρητή για τον έλεγχο του κράτους του λιμένα. Γενικά, οι επιθεωρητές είναι δημόσιοι υπάλληλοι που απασχολούν οι ναυτιλιακές διοικητικές υπηρεσίες και το κόστος απασχόλησης ποικίλλει από τό ένα κράτος μέλος στο άλλο, όπως ακριβώς ποικίλλει το κόστος απασχόλησης άλλων δημοσίων υπαλλήλων.

6. Κάθε χρόνο, καταρτίζεται κατάλογος, στο πλαίσιο του μνημονίου συμφωνίας των Παρισίων (Paris MOU), στον οποίον εμφαίνονται τα κράτη σημαίας στα οποία νηολογούνται τα συνηθέστερα κρατούμενα πλοία. Ο κατάλογος αυτός, που καλύπτει τριετή περίοδο, περιλαμβάνει κράτη σημαίας των οποίων το ποσοστό κράτησης υπερβαίνει το μέσο ποσοστό κράτησης στην περιφέρεια του ΜΣ των Παρισίων. Τα ακόλουθα οκτώ κράτη σημαίας βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των σημαιών με ποσοστά κράτησης που υπερβαίνουν το 3ετές μέσο ποσοστό (περίοδος 1995-1997) και πρέπει να στοχοθετηθούν ως περιπτώσεις προτεραιότητας για επιθεώρηση: Ονδούρα, Μπελίζ, Συριακή Αραβική Δημοκρατία, Ρουμανία, Μαρόκο, Τουρκία, Λίβανος, Αίγυπτος.

(1) ΕΕ L 157 της 7.7.1995.