ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1458/01

υποβολή: Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) και Caroline Jackson (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(17 Μαΐου 2001)

Θέμα: Βιολογική επεξεργασία βιοδιασπώμενων λυμάτων

Η πρακτική του κατατεμαχισμού στερεών βιοδιασπώμενων λυμάτων με τη χρήση ειδικών οικιακών συσκευών, των επονομαζόμενων και σκουπιδοφάγων, με τελικό σκοπό την απομάκρυνσή τους μέσω του αποχετευτικού συστήματος, είναι εξαιρετικά διαδεδομένη στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς επίσης και στις ΗΠΑ.

Συμφωνεί άραγε η Επιτροπή με την εκτίμηση ότι οι προτάσεις της επί του θέματος θα πρέπει να κινούνται προς την κατεύθυνση μιας ενοποιημένης πολιτικής διάθεσης λυμάτων, η οποία θα επιτρέπει διάφορες πρακτικές, αντί να ορίζει τη λιπασματοποίηση ως τον αποκλειστικό τρόπο επεξεργασίας των τροφικών λυμάτων;

Συμφωνεί άραγε η Επιτροπή ότι η απαγόρευση μιας συγκεκριμένης μεθόδου διαχείρισης των τροφικών λυμάτων, αδιαφορώντας για τις εθνικές πρακτικές και μη διαθέτοντας πειστική και παραδεκτή επιστημονική τεκμηρίωσηπέρ μιας τέτοιας απαγόρευσης, δεν συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουλίου 2001)

Η προσεκτική χρήση των πόρων αποτελείποχρέωση που απορρέει από τη Συνθήκηη ΕΚ (πρβλ. άρθρο 174, πρώην άρθρο 130α). Το πόσιμο νερό αποτελεί πολυτιμότατο και περιορισμένο πόρο και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και χωρίς να σπαταλείται. Οι μονάδες τελικής διάθεσης των αποβλήτων των τροφίμων είναι ηλεκτρικές συσκευές που συνήθως εγκαθίστανται κάτω από νεροχύτες κουζίνας και χρησιμοποιούνται για την άλεση των αποβλήτων των τροφίμων προκειμένου να απομακρύνονται μέσω της αποχέτευσης του νεροχύτη. Για τη μεταφορά των αποβλήτων μέσω του αποχετευτικού αγωγού προς τη μονάδα επεξεργασίας των λυμάτων χρησιμοποιείται συνήθως πόσιμο νερό.

Το έγγραφο εργασίας για τη βιολογική επεξεργασία των βιοαποικοδομήσιμων αποβλήτων (δεύτερο σχέδιο του Φεβρουαρίου του 2001), που συνέταξε η ΓΔ Περιβάλλον προκειμένου να συζητηθεί από όλους τους ενδιαφερόμενους, εισηγείται τον περιορισμό της χρήσης των συσκευών τελικής διάθεσης των αποβλήτων των τροφίμων. Μέχρι στιγμής, η Επιτροπή δεν έλαβε απόφαση για τον περιορισμό της χρήσης συσκευών τελικής διάθεσης των τροφίμων στην Κοινότητα. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν έχει ορίσει την λιπασματοποίηση ως τον μοναδικό τρόπο διαχείρισης των αποβλήτων των τροφίμων.

Ωστόσο, όσον αφορά τις μονάδες τελικής διάθεσης των αποβλήτων των τροφίμων, επισημαίνονται ιδιαιτέρως οι ακόλουθες πλευρές, ιδίως σε σχέση με μια ολοκληρωμένη πολιτική διαχείρισης των αποβλήτων:

- Κατά κανόνα, οιπόνομοι δεν σχεδιάστηκαν για τη διοχέτευση στερεών αποβλήτων και τα απόβληταψηλής πυκνότητας ενδέχεται να επιβραδύνουν τη διέλευση των λυμάτων και να προκαλέσουν απόφραξη του αγωγού·

- Τα στερεά απόβλητα στα λύματα αυξάνουν τις ενεργειακές ανάγκες στη μονάδα επεξεργασίας των λυμάτων προκειμένου να περιοριστεί η πρόσθετη ρύπανση που προκαλείται από τα στερεά απόβλητα·

- Η παραγωγή λυματολάσπης αναμένεται να αυξηθεί από 10 % σε 40 %, λόγω της παρουσίας στερεών αποβλήτων στα λύματα. Στην Κοινότητα μόνο το 30 έως 40 % της λυματολάσπης χρησιμοποιείται στις καλλιέργειες ως λίπασμα. Τοπόλοιπο είτε διατίθεται σε χώρους ταφής είτε αποτεφρώνεται. Επιπλέον, η λυματολάσπη είναι κατά κανόνα περισσότερο μολυσμένη με βαρέα μέταλλα από ό,τι το λίπασμα που προέρχεται από τον διαχωρισμό - στην πηγή - των αποβλήτων των τροφίμων·

- Οι μονάδες επεξεργασίας των αστικών λυμάτων δεν είναι κατασκευασμένες για να επεξεργαστούν στερεά απόβλητα αλλά λύματα. Όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ της 21ης Μαΐου 1991(1) περί της επεξεργασίας των αστικών λυμάτων, τα κράτη μέλη και οι τοπικές αρχές έχουν ήδη προβεί σε επενδύσεις, οι οποίες βασίζονται στις ποσότητες των λυμάτων, δεν περιλαμβάνουν όμως τα απόβλητα των τροφίμων.

(1) ΕΕ L 135 της 30.5.1991.