ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2279/00

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE), Karla Peijs (PPE-DE) και Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(7 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Οι συνέπειες της απόφασης Zurstrassen για το νέο ολλανδικό φορολογικό καθεστώς

1. Ποιες είναι κατά τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι συνέπειες της απόφασης Zurstrassen για το νέο ολλανδικό φορολογικό καθεστώς;

2. Σημαίνει αυτό ότι η αρχή της χώρας στην οποία απασχολείται ο εργαζόμενος θα κατέχει θέση προτεραιότητας και στον τομέα φορολογίας;

3. Προτίθεται η Επιτροπή να κινήσει διαδικασία εναντίον των κρατών μελών τα οποία αρνούνται να προσαρμόσουν το φορολογικό τους καθεστώς προς την απόφαση που βασίζεται στο άρθρο 39 της Συνθήκης Ε Κ (πρώην άρθρο 48 της Συνθήκης Ε.Κ.);

4. Η αναφερόμενη στο νέο ολλανδικό φορολογικό καθεστώς μείωση της επιβάρυνσης η οποία όμως δεν εφαρμόζεται σε εταίρους ορισμένων κατηγοριών συνοριακών εργαζομένων αντιβαίνει άραγε προς το άρθρο 39 της Συνθήκης Ε Κ (πρώην άρθρο 48 της Συνθήκης Ε.Κ.);

5. Εάν ναι, γιατί;

6. Εάν όχι, ποια μέτρα προτίθεται να λάβει σχετικώς η Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

1. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η απόφαση Zurstrassen έχει ιδιαίτερες συνέπειες για τα φορολογικά συστήματα των κρατών μελών. Αυτή η απόφαση περιορίζεται στο να επιβεβαιώσει, για μια ελαφρώς διαφορετική κατάσταση, την ερμηνεία στης συνθήκης ΕΚ την οποία έδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την απόφαση Schumacker της 14ης Φεβρουαρίου 1995 (Υπόθεση C-279/93). Θα ήταν αντίθετο προς το άρθρο 39 (πρώην άρθρο 48) της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 7, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας(1), αν ένα κράτος μέλος, φορολογώντας ένα πρόσωπο έγγαμο, η σύζυγος του οποίου δεν έχει δικό της εισόδημα, δεν ελάμβανεπόψη αυτό το γεγονός για τον μόνο λόγο ότι η σύζυγος είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους. Αυτό σημαίνει ιδίως ότι ο κ. Zurstrassen, βέλγος διακινούμενος εργαζόμενος που διαμένει στο Λουξεμβούργο, και η σύζυγός του, που ζει χωρίς δικό της εισόδημα στο Βέλγιο, έχουν δικαίωμα να φορολογηθούν από κοινού στο Λουξεμβούργο.

2.-3. Η απόφαση Zurstrassen δεν έχει σχέση με τη φορολογική δικαιοδοσία των κρατών μελών έναντι ενός εξαρτώμενου εργαζομένου. Τη δικαιοδοσία αυτή έχει, από πάντοτε, το κράτος μέλος στο οποίο παρέχει τιςπηρεσίες του ο εργαζόμενος εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά βάσει φορολογικής σύμβασης. Η συνθήκη ΕΚ, ερμηνευόμενη από τις αποφάσεις Schumacker και Zurstrassen, είναι ωστόσο, σχετική με τη φορολογική μεταχείριση του μισθού, αν αυτός λαμβάνεται από έναν μη κάτοικο ή αν η σύζυγός του είναι μη κάτοικος. Η αρχή της ελεύθερης διακίνησης των προσώπων απαιτεί ώστε από τέτοιες καταστάσεις να μην προκύπτουν διακρίσεις στην παραχώρηση φορολογικών απαλλαγών. Από όσα γνωρίζει η Επιτροπή, όλα τα κράτη μέλη δέχονται αυτήν την ερμηνεία και ως εκ τούτου τηρούν το άρθρο 39 της συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή θα παρέμβει με τα μέσα που διαθέτει βάσει του άρθρου 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ, αν πληροφορηθεί για μια κατάσταση κατά την οποία αυτό δεν θα αποδεικνυόταν αληθές.

4.-6. Το νέο ολλανδικό φορολογικό σύστημα, που θα είναι εφαρμόσιμο από το 2001, προβλέπει μεταξύ άλλων την επονομαζόμενη μείωση εισφοράς (heffingskorting) που θα αντικαταστήσει τη σημερινή βασική φορολογική έκπτωση και συνίσταται σε έκπτωση του ποσού του φόρου και των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλει να πληρώσει ο ολλανδός φορολογούμενος.

Βάσει της απόφασης Schumacker, ένας φορολογούμενος μη κάτοικος που εργάζεται στις Κάτω Χώρες έχει την επιλογή να φορολογηθεί σαν να ήταν φορολογούμενος κάτοικος της χώρας. Στην περίπτωση αυτή έχει δικαίωμα να τύχει των φορολογικών εκπτώσεων ενός κατοίκου της χώρας, περιλαμβανομένης και της έκπτωσης εισφοράς. Επιπλέον, επειδή εργάζεται στις Κάτω Χώρες,πόκειται στο ολλανδικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα να τυγχάνει της έκπτωσης εισφοράς και όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση.

Η επιλογή να φορολογηθεί ως φορολογούμενος κάτοικος της χώρας πρέπει να γίνει και από τους δύο συζύγους/εταίρους από κοινού ώστε να αποφευχθεί η δυνατότητα να μπορεί το ζεύγος να επωφελείται από φορολογικές εκπτώσεις και στα δύο κράτη μέλη. Εφόσον κάνουν αυτήν την επιλογή, ο/η σύζυγος του μη κατοίκου, που μπορεί για παράδειγμα να ζει στο Βέλγιο ή τη Γερμανία, θα επωφεληθεί από την έκπτωση όσον αφορά τον φόρο αλλά δεν θα έχει δικαίωμα έκπτωσης στην εισφορά της κοινωνικής ασφάλισης.

Το σύστημα δεν φαίνεται να βρίσκεται σε σύγκρουση με την αρχή της ελεύθερης διακίνησης, εφόσον τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έχουν την ευχέρεια να επιλέξουν μια λύση η οποία θα λαμβάνειπόψη την προσωπική τους κατάσταση κατά τρόπο που δεν θα εισάγει διακρίσεις.

(1) ΕΕ L 257 της 19.10.1968.