ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0149/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(31 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Επιπλέον κόστος για τους πελάτες επειδή οι τράπεζες δεν τηρούν τις συμφωνίες σχετικά με την μετατροπή των νομισμάτων σε ευρώ

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οπουργός Οικονομικών επιτίμησε τις ολλανδικές τράπεζες διότι έλαβαν, ως δεν όφειλαν, προμήθεια από πελάτες για τη μετατροπή ολλανδικών φιορινίων σε ευρώ·

2. Υφίστανται παρόμοιες εκούσιες συμφωνίες μεταξύ αρχών, οργανώσεων καταναλωτών και τραπεζών ή νομικοί κανόνες στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΝΕ-12 σχετικά με τονπολογισμό κόστους κατά τη μετατροπή των νομισμάτων στο νέο μέσο πληρωμών ή μήπως διαφέρει (σε μεγάλο βαθμό) το αποδεκτό κόστος μετατροπής από κράτος σε κράτος·

3. Σε ποιό ύψος ανέρχεται το κόστος με το οποίο επιβαρύνουν οι τράπεζες τους μόνιμους πελάτες τους κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου μεταξύ 1ης Οκτωβρίου 2001και 1ης Απριλίου 2002 όταν οι τελευταίοι καταθέτουν χρήματα στο λογαριασμό τους και σε ποιό ύψος ανέρχεται το κόστος με το οποίο επιβαρύνουν οι τράπεζες τους άλλους πελάτες·

4. Είναι άραγε επιτρεπτό, κατά τονπολογισμό του κόστους μετατροπής, να γίνεται διάκριση μεταξύ του προηγουμένου νομίσματος του κράτους στο οποίο γίνεται η παράδοση των νομισμάτων και του προηγούμενου νομίσματος άλλων κρατών τα οποία έχουν δεχθεί το ευρώ·

5. Μπορεί ναπολογίσει η Επιτροπή το ποσό το οποίο δαπάνησαν οι καταναλωτές ανά κράτος μέλος για το κόστος μετατροπής το οποίο δεν θα απαιτείτο εάν δεν είχε εισαχθεί το νέο μέσο πληρωμής·

6. Σε ποιά διαβήματα θα προβεί η Επιτροπή για να αποζημιώσει τους καταναλωτές οι οποίοιποχρεώθηκαν αχρεωστήτως να καταβάλουν προμήθεια σε μία ή περισσότερες τράπεζες προκειμένου να κάνουν την απαρέγκλιτη μετατροπή νομίσματος·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Απριλίου 2002)

1.-5. Μετά τη σύσταση της Επιτροπής του Οκτωβρίου 2000(1), οι τράπεζες συμφώνησαν να εξασφαλίσουν στους πελάτες τους, κατά τη διάρκεια της περιόδου διπλής κυκλοφορίας, τη δωρεάν μετατροπή σε ευρώ των εθνικών χαρτονομισμάτων και κερμάτων. Οι πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή δεν αναφέρουν μεμονωμένες περιπτώσεις χρέωσης εξόδων για την ανταλλαγή των παλιών εθνικών νομισμάτων.

2. Η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα η οποία καθιέρωσε με νόμο τη δωρεάν ανταλλαγή των εθνικών νομισμάτων σε ευρώ. Οι εθελούσιες συμφωνίες που συνάφθηκαν στα κράτη μέλη εφάρμοσαν γενικά τις αρχές που ορίζει η σύσταση του Οκτωβρίου 2000, δηλαδή, τη δωρεάν ανταλλαγή για τους πελάτες των παλιών εθνικών νομισμάτων, καθόλη τη διάρκεια της διπλής κυκλοφορίας, με την απλήποχρέωση προειδοποίησης όσον αφορά τα μεγάλα ποσά και τη δωρεάν ανταλλαγή για τους μη πελάτες εντός του ανώτατου ορίου που καθόρισε η κάθε τράπεζα.

3.-4. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι κανένα έξοδο δεν έπρεπε να χρεωθεί από τις τράπεζες κατά τη διάρκεια της περιόδου διπλής κυκλοφορίας για την ανταλλαγή των παλιών εθνικών νομισμάτων στο κράτος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Αντίθετα, μπορούσαν να εισπραχθούν έξοδα διαχείρισης για την ανταλλαγή των παλιών εθνικών νομισμάτων των λοιπών συμμετεχόντων κρατών.

6. Εκτός από την Ισπανία, οι τράπεζες ήταν ελεύθερες να ακολουθήσουν ή όχι τις συστάσεις αυτές, έτσι ώστε να μην είναι δυνατόν να ζητηθεί καμία αποζημίωση.

(1) C(2000)2985 τελικό.