ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1291/03

υποβολή: Gabriele Stauner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(4 Απριλίου 2003)

Θέμα: Cellule de Communication

1. Με βάση την έκθεση τουπαλλήλου Paul van Buitenen, η οποία εκδόθηκε τον Αύγουστο του 2001, ο Επίτροπος Neil Kinnock ενημέρωσε με επιστολή του στιq 12 Απριλίου 2002 την πρόεδρο της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, Diemut Theato, για έναν διοικητικό έλεγχο που ξεκίνησε στις 8 Απριλίου 2002 σχετικά με τηνπόθεση της Cellule de Communication, η οποία λέγεται ότι κατόπιν εντολής της πρώην Επιτρόπου Edith Cresson καιπό τη διεύθυνση του νυν Γενικού Διευθυντή Franois Lamoureux ανέθετε παραγγελίεςπό αμφιλεγόμενους όρους σε γαλλικές εταιρείες. Ο κ. Kinnock προέβλεψε ότι αυτός ο έλεγχος και η εξακρίβωση των στοιχείων που εξέθεσε ο κ. van Buitenen θα έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τα τέλη Ιουνίου του 2002.

2. Γιατί διήρκεσε ο έλεγχος τουλάχιστον εννέα μήνες περισσότερο από τη μέγιστη πιθανή διάρκεια που ανέμενε ο κ. Kinnock;

3. Πώς εξηγείται ότι περισσότερο από ενάμιση χρόνο μετά τηνποβολή της έκθεσης του κ. van Buitenen η Επιτροπή δεν έχει μπορέσει ακόμη να εξακριβώσει τα στοιχεία της σε ικανοποιητικό βαθμό·

4. Αληθεύει ότι ο κ. van Buitenen είχε διαβιβάσει ήδη από τον Οκτώβριο του 1999 τα στοιχεία που αφορούν τη Cellule με χωρίς περικοπές (αποσιώπηση ονομάτων) χειρόγραφο του βιβλίου του Unbestechlih fr Europa (αγγλικός τίτλος: 'Blowing the Whistle') στο νεοορισθέντα τότε Πρόεδρο Romano Prodi; Γιατί δεν είχε προβεί ήδη από τότε η Επιτροπή στην καθ' όλους τους τύπους διερεύνηση αυτών των καταγγελιών·

5. Σε περίπτωση που έχει ήδη ολοκληρωθεί ο διοικητικός έλεγχος για τηνπόθεση της Cellule, ποια είναι τα συμπεράσματα της Επιτροπής σε σχέση με τα πειθαρχικά μέτρα, ιδίως όσον αφορά τον κ. Lamoureux;

Aπάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Ιουνίου 2003)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου πιθανώς να ενθυμείται ότι, όπως ανέφερα και στον Πρόεδρο της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού τον Απρίλιο του 2002, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή έλαβε την απόφαση, στις 8 Απριλίου 2002, να κινήσει διαδικασία διοικητικού ελέγχου σχετικά με ορισμένες καταγγελθείσες παρατυπίες που αφορούσαν την ανάθεση συμβάσεων φερομένων ως προερχόμενων από το Κλιμάκιο επικοινωνίας — Cellule de communication. Με βάση την απόφαση αυτή, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή έδωσε εντολή στην πειθαρχικήπηρεσία ερευνών (IDOC) της Επιτροπής να διενεργήσει έρευνα και ναποβάλλει αναφορά για τις ενδεχόμενες ατομικές ευθύνες. Η εξέταση αυτή έλαβε τη σκυτάλη των ερευνών που διενεργήθηκαν από την πρώην μονάδα της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης, ήδη OLAF, όσον αφορά πολυάριθμες καταγγελίες του κ. Van Buitenen, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών που αφορούσαν το Κλιμάκιο επικοινωνίας, ακόμη και πριν από τη δημοσίευση του βιβλίου του.

Η έκθεση της Διοικητικής Εξέτασης συντάχθηκε τον Οκτώβριο 2002. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θα συμφωνήσει ότι, για να μπορεί μια έρευνα να είναι διεξοδική και αποτελεσματική, θα πρέπει ναπάρχουν τα περιθώρια να λαμβάνονται πρόσθετα εξεταστικά μέτρα κατά τη διάρκειά της. Στη συγκεκριμένηπόθεση, ο όγκος και μόνο τουλικού που εξετάσθηκε, ο αριθμός των ακροάσεων ατόμων και η διεξοδικότητα της πραγματοποιηθείσας ανάλυσης στοιχείων είχαν ως συνέπεια να καταστεί αδύνατη η τήρηση του αρχικώς προβλεφθέντος χρονοδιαγράμματος.

Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης της Επιτροπής της 19ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με τη διεξαγωγή Διοικητικών Έρευνών και Πειθαρχικών Διαδικασιών(1), σε κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε έρευνα, δίνεται το δικαίωμα ναποβάλει παρατηρήσεις επί των συμπερασμάτων της εκθέσεως πριν την οριστικοποίησή της. Προφανώς, η τήρηση αυτής της αναγκαίας δεσμεύσεως, έχει χρονικές συνέπειες.

Με βάση τα συμπεράσματα της εκθέσεως διοικητικού ελέγχου, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή αποφάσισε, στις 10 Φεβρουαρίου 2003, να κινήσει πειθαρχική διαδικασία στρεφόμενη εναντίον εννέαπαλλήλων ή πρώηνπαλλήλων της Επιτροπής. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου κατανοεί ασφαλώς ότι τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων προσώπων όσον αφορά τον εμπιστευτικό χαρακτήρα και την ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας, σημαίνουν για την Επιτροπή ότι οφείλει να μην κοινολογήσει τα ονόματά τους. Πάντως, λαμβάνονταςπόψη την αναφορά ενός ονόματος στην ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προαναφερόμενη έκθεση δεν διατύπωνε σύσταση για τη λήψη τυχόν πειθαρχικού μέτρου κατά του κ. Franois Lamoureux.

(1) C (2002) 540.