ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0264/01

υποβολή: Lord Inglewood (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Δικαίωμα παρακολούθησης

Σε περίπτωση μεταπώλησης έργου κατά την οποία εμπλέκονται πρόσωπα πουπόκεινται σε διαφορετικές εθνικές νομοθεσίες περί ΦΠΑ ή διατάξεων επιβολής φόρου επί των πωλήσεων, πώς είναι δυνατόν να γίνει οπολογισμός της απαλλαγμένης από φόρους τιμής πωλήσεως σύμφωνα με τις διατάξεις του σχεδίου οδηγίας που αφορά το δικαίωμα παρακολούθησηςπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου; Σε περίπτωση που δεν έχουν ακόμη συμφωνηθεί οι διατάξεις περί φορολογικής μεταχειρίσεως σε ό,τι αφορά την καταβολή του ΦΠΑ ή του φόρου επί των πωλήσεων, επί ποίας βάσεως θαπολογισθεί το σχετικό δικαίωμα;

Κοινή απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-0256/01, E-0260/01, E-0262/01 και E-0264/01

(26 Μαρτίου 2001)

Στις 13 Δεκεμβρίου 2000, το Κοινοβούλιο τάχθηκεπέρ αρκετών τροπολογιών στην κοινή θέση του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 2000 σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης προς όφελος του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου τέχνης(1). Δυνάμει του άρθρου 251 (πρώην άρθρο 189β) παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, εναπόκειται στο Συμβούλιο να αποφανθεί όσον αφορά αυτές τις τροπολογίες. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στις ερωτήσεις του αξιότιμου βουλευτή σχετικά με κάποιες συγκεκριμένες διατάξεις, η Επιτροπή θα λάβει ως αναφορά την κοινή θέση έτσι όπως τροποποιήθηκε από το Κοινοβούλιο.

Τον αξιότιμο βουλευτή τον απασχολούν οιποχρεώσεις που θα επιφέρει αυτή η οδηγία στα πρόσωπα τα οποία αναφέρει το άρθρο 9 τα οποία, δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 4, θα έχουν συχνά την ευθύνη της πληρωμής του δικαιώματος παρακολούθησης, στην περίπτωση που διάφορα πρόσωπα θα θεωρούσαν ότι είναι δικαιούχοι του δικαιώματος παρακολούθησης ή, στην περίπτωση που το δικαίωμα παρακολούθησης δεν ζητήθηκε.

Οι όροι πληρωμής του δικαιώματος παρακολούθησης εξαρτώνται από τον τρόπο διαχείρισης που έχει επιλεχθεί. Η κοινή θέση έτσι όπως αυτή τροποποιήθηκε προβλέπει ότι αυτό το ζήτημα εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών τα οποία μπορούν να δώσουν συγκεκριμένες λύσεις. Για παράδειγμα, εφόσον ένα κράτος μέλος επέλεξε τηνποχρεωτική συλλογική διαχείριση του δικαιώματος της παρακολούθησης, τότε είναι οι εταιρίες συλλογικής διαχείρισης που πραγματεύονται αυτά τα ζητήματα.

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα της πληρωμής ενός χρέους όταν αμφισβητείται το πρόσωπο του πιστωτή, τίθεται και σε πολλές άλλες περιπτώσεις εκτός από αυτή του δικαιώματος της παρακολούθησης και τα κράτη μέλη απ'αυτή την άποψη έχουν στη διάθεσή τους θεσπισμένους κανόνες δικαίου. Συνεπώς τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται το άρθρο 9 δεν θα έχουν παρά να ακολουθήσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες του εθνικού τους δικαίου.

Λαμβάνονταςπόψη αυτούς τους λόγους, η κατάρτιση ενός κεντρικού ευρωπαϊκού μητρώου όλων των αναγνωρισμένων καλλιτεχνών και των διαδόχων τους σύμφωνα με το δικαίωμα παρακολούθησης φαίνεται να αποτελεί μια διοικητική διατύπωση η οποία δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον. Η Επιτροπή έτσι δεν προβλέπει την κατάρτιση της.

Ο αξιότιμος βουλευτής ρωτά επίσης σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5. Απ'αυτή την άποψη, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η τιμή της πώλησης βάσει της οποίαςπολογίζεται το δικαίωμα παρακολούθησης δεν πρέπει να περιλαμβάνει κανέναν από τους φόρους που προστίθενται κανονικά στην καθαρή τιμή όπως π.χ. ο Φ.Π.Α. Αυτή η οδηγία, λοιπόν, δεν θίγει τα φορολογικά καθεστώτα των κρατών μελών.

(1) ΕΕ C 300 της 20.10.2000.