ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0244/03

υποβολή: Antonios Trakatellis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Μη τήρηση του πρωτοκόλλου του Κιότο για τις κλιματικές μεταβολές και ελλιπής εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 2037/2000 για τις ουσίες που καταστρέφουν το όζον στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία της 2ης έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής(1) σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης 93/389/ΕΟΚ(2), στην Ελλάδα οι εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αυξάνονται κατά το 2000 σημειώνονταςπέρβαση 8,7 μονάδων της κλίμακας προς τη γραμμική πορεία-στόχο για την περίοδο 2008-2012, που έθεσαν τα κράτη μέλη για την επίτευξη του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Επιπλέον, η Ελλάδα εφαρμόζει ελλιπώς τον κανονισμό (ΕΚ) 2037/2000(3) για τις ουσίες που καταστρέφουν το όζον και δεν έχει εγκαταστήσει κανένα σύστημα για την προώθηση της ανάκτησής τους δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού.

Θεωρούνται ικανοποιητικά τα μέτρα που λαμβάνονται στην Ελλάδα για τις εκπομπές αερίων που απαριθμούνται στο παράρτημα του πρωτοκόλλου του Κιότο — διοξείδιο του άνθρακα (CO2), μεθάνιο (CH4),ποξείδιο του αζώτου (N2O), φθοροϋδρογονάνθρακες (HFC),περφθοροϋδρογονάνθρακες (PFC) και εξαφθοριούχο θείο (SF6) — και ποια μέτρα θα λάβει η Επιτροπή, ώστε να μειωθούν οι εκπομπές αερίων στην Ελλάδα σε ισοδύναμα CO2 που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου·

Γιατί η Επιτροπή δεν έχει λάβει κανένα μέτρο σχετικά με την κακή εφαρμογή στην Ελλάδα του κανονισμού (ΕΚ) 2037/2000 και ειδικά για τη μη εφαρμογή του άρθρου 16 σχετικά με τηνποχρέωση ανάκτησης χρησιμοποιούμενων ουσιών που καταστρέφουν το όζον (π.χ. ουσιών CFC, κ.α.)· Ποια μέτρα πρόκειται να λάβει, ώστε να αποτραπεί η απόρριψη συσκευών που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες (π.χ. ψυγείων) στις χωματερές στην Ελλάδα·

Ποια μέτρα, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, θα ήταν τα προσήκοντα, αφενός για τη μείωση των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και, αφετέρου, για τη μείωση και ανάκτηση των χρησιμοποιούμενων ουσιών που καταστρέφουν το όζον στην Ελλάδα·

(1) COM(2002)702 τελικό.

(2) ΕΕ L 167 της 9.7.1993, σελ. 31.

(3) ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Φεβρουαρίου 2003)

Η κλιματική αλλαγή:

Από τις καταγραφείσες εκπομπές προκύπτει ότι η Ελλάδα και άλλα οκτώ κράτη μέλη δεν επέτυχαν επαρκείς προόδους μέχρι το έτος 2000 (ήτοι το τελευταίο έτος για το οποίο διατίθενται στοιχεία) ως προς το στόχο επιμερισμού του φορτίου βάσει του πρωτοκόλλου το Κιότο εάν θεωρηθεί ότι οι αναμενόμενες πρόοδοι θα έπρεπε να ακολουθούν ευθύγραμμη πορεία (βλέπε επίσης την τελευταία ετήσια έκθεση σχετικά με την παρακολούθηση των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα)(1). Επιπλέον, οι πλέον πρόσφατοιπολογισμοί βάσει των ήδη θεσπισμένων μέτρων (αναφοράς) αφήνουν να εννοηθεί ότι οι εκπομπές στην Ελλάδα θα αυξηθούν κατά 35,6 % εν σχέσει προς τα επίπεδα του 1990 έως το 2010, ενώ η νομική δέσμευση που έχει αναλάβει η Ελλάδα για τις εκπομπές βάσει της συμφωνίας για τον επιμερισμό του φορτίου προβλέπει στόχο αύξησης μόνο κατά + 25 %. Άλλοιπολογισμοί που λαμβάνουνπόψη τα πρόσθετα μέτρα δεν έχουν ακόμηποβληθεί στην Επιτροπή. Είναι φανερό ότι τυχόν νέες προβλέψεις που να λαμβάνουνπόψη τον πλέον πρόσφατο κατάλογο των πολιτικών και των μέτρων θα είναι χρήσιμες κατά την αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο τα επιπρόσθετα μέτρα θα συμβάλλουν ώστε η Ελλάδα να ανταποκριθεί

στιςποχρεώσεις της κατά την περίοδο 2008-2012. Εν πάσει περιπτώσει η ταχεία εφαρμογή επιπλέον μέτρων στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη μέλη είναι καθοριστικής σημασίας. Συμπληρωματικά προς τα εθνικά προγράμματα για την αλλαγή του κλίματος, η Επιτροπή προπαρασκευάζει σειρά μέτρων αποτελεσματικής αξιοποίησης των δαπανών στην Κοινότητα (για παράδειγμα στον τομέα της ενέργειας και των μεταφορών) στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος (ΕΠΑΚ) με στόχο τη μείωση των εκπομπών στην Κοινότητα.

Η στιβάδα του όζοντος:

Όσον αφορά τη συμμόρφωση της Ελλάδας προς τον κανονισμό του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 της 29ης Ιουνίου 2000 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, η Επιτροπή, ενεργώντας δυνάμει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ, κίνησε διαδικασία παράβασης τον Ιούλιο του 2002 κατά όλων των κρατών μελών. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν ανταποκρίθηκε στιςποχρεώσεις της γιαποβολή προτάσεων σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 17 του κανονισμού. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν τον Οκτώβριο του 2002.

Απαντώντας στην Επιτροπή βάσει του άρθρου16, η Ελλάδα περιέγραψε το νομικό πλαίσιο για τον καθορισμό του προσωπικού το οποίο εγκαθιστά, συντηρεί και επιδιορθώνει το σχετικό εξοπλισμό. Το προεδρικό διάταγμα αριθ. 87 (εφημερίδα της κυβερνήσεως αριθ. 72A/25-4-96) σχετικά με την Κατασκευή, συντήρηση και επιδιόρθωση των ψυκτικών εγκαταστάσεων και μηχανημάτων, περιγράφει μεταξύ άλλων τα προσόντα που απαιτούνται για το προσωπικό σε ό,τι αφορά τη χορήγηση επαγγελματικών αδειών και κριτηρίων επιδόσεων. Το άρθρο 19 του εν λόγω προεδρικού διατάγματος διευκρινίζει ότι είναιποχρεωτικό να λαμβάνονται όλα τα μέτρα ώστε να αποφεύγονται οι τυχόν διαρροές στο περιβάλλον, ακόμη και σε μικρές ποσότητες.

Ωστόσο, η Ελλάδα δενπέβαλε εκθέσεις ειδικά για το άρθρο 16, παράγραφος 6 που να περιλαμβάνει τα συστήματα παραγωγής για την προαγωγή της ανάκτησης χρησιμοποιημένων και ελεγμένων ουσιών καλύπτοντας τις διαθέσιμες εγκαταστάσεις και τις ανακτούμενες, ανακυκλωνόμενες, ή καταστρεφόμενες ποσότητες. Η Επιτροπή ως εκ τούτου ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες από την Ελλάδα ώστε να αποφασίσει εάν επιβάλλεται να αναληφθεί περαιτέρω δράση.

(1) COM(2002)702 τελικό.