ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2885/01

υποβολή: Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(22 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Τα τυχηρά παιχνίδια στο Διαδίκτυο

Οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι τα στοιχήματα στο Διαδίκτυο αποτελούν ένα από τα περισσότερο κερδοφόρα εμπόρια του Ιντερνέτ. Οι χρήστες θα δαπανήσουν εφέτος περίπου 3 000 εκατ. δολάρια σε στοιχήματα, αριθμός που φαίνεται πολύ μικρός εάν ληφθούνπόψη οι προβλέψεις για το 2015, έτος κατά το οποίο οι αναλυτές πιστεύουν ότι τα ποσά που θα παιχθούν στο Διαδίκτυο θα φθάσουν τα 177 000 εκατ. δολάρια σ' όλον τον κόσμο. Όσον αφορά τον αριθμό των παικτών, οι προβλέψεις αναφέρουν επίσης θεαματική άνοδο. Εάν αυτή τη στιγμήπάρχουν περίπου 7 εκατ. παίκτες (ένα εκατ. στην Ευρώπη), για το έτος 2005 προβλέπεται να φθάσουν τα 15 εκατ σ' όλον τον κόσμο. Με τις προοπτικές αυτές δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι οι ιστοθέσεις τυχηρών παιχνιδιών έχουν διπλασιασθεί την τελευταία χρονιά και έχουν περάσει από τις 800 που ήταν πέρυσι στις 1400.

Παρόλο που η κατάσταση είναι έτσι, η πλειοψηφία των κρατών μελών δεν έχουν εγκρίνει καμιά κανονιστική ρύθμιση για τα τυχηρά παιχνίδια στο Διαδίκτυο. Ούτε η οδηγία 2000/31/Ε.Κ.(1) σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο ρυθμίζει το ζήτημα αυτό, αν και, σύμφωνα με τους ειδήμονες, τα τυχηρά παιχνίδια αποτελούν μία ακόμη μορφή ηλεκτρονικού εμπορίου.

Σκέπτεται η Επιτροπή να αντιδράσει κατά κάποιο τρόπο ώστε να καλυφθεί το κανονιστικό κενό που χαρακτηρίζει τον ιδιωτικό τομέα των εικονικών τυχερών παιχνιδιών, το εύρος των οποίων απαιτεί κάποια νομική διασφάλιση·

(1) ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Νοεμβρίου 2001)

Το αξιότιμο μέλος του ΕΚ σημειώνει ότι ο όγκος των τυχερών παιχνιδιών στο διαδίκτυο αυξάνεται. Είναι αλήθεια επίσης ότι η οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές τωνπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (Οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο)(1) δεν καλύπτει αυτή την ειδική μορφήπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας. Εν τούτοις, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ορισμένες δραστηριότητας τυχερών παιχνιδιών εμπίπτουν στο άρθρο 49 (παλαιό άρθρο 59) της συνθήκης ΕΚ. Η ίδια νομολογία έχει επίσης αναγνωρίσει το δικαίωμα των κρατών μελών να περιορίζουν τη διασυνοριακή παροχή τωνπό εξέτασηπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών.

Στο πλαίσιο της πολιτικής της για τη δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράςπηρεσιών και, πιο συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της ανακοίνωσής της με τίτλο Μια στρατηγική για την εσωτερική αγοράπηρεσιών(2) την οποία εξέδωσε η Επιτροπή το 2000, η Επιτροπή θα εξετάσει εάν, και με ποια μορφή, μπορεί να απαιτείται εναρμόνιση στον τομέα αυτόν. Θα πρέπει να σημειωθεί ως προς αυτό το ζήτημα ότι οι εθνικοί φορείς λαχείων έχουν επίσης σημειώσει ότι οι δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών στο διαδίκτυο έχουν εκ των πραγμάτων διασυνοριακή φύση και, επομένως, απαιτούν εξέταση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τέλος, η Επιτροπή θα ήθελε να τονίσει στο αξιότιμο μέλος του ΕΚ ότι οι δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών στο διαδίκτυοπόκεινται στις εθνικές νομοθεσίας περί τυχερών παιχνιδιών, δεδομένου ότι σ' αυτές δεν γίνεται διάκριση όσον αφορά το μέσο στο οποίο διαφημίζεται ή/και προσφέρεται μιαπηρεσία τυχερών παιχνιδιών. Κατά συνέπεια, δεν αληθεύει ότι οι δραστηριότητες αυτές δενπόκεινται ήδη σε κανονιστικές ρυθμίσεις. Το γεγονός όμως ότι οι δραστηριότητες αυτέςπόκεινται σε διαφορετικές κανονιστικές ρυθμίσεις από το ένα κράτος μέλος στο άλλο δημιουργεί φραγμούς για την εσωτερική αγορά που απαιτούν εξέταση.

(1) ΕΕ L 178 της 17.7.2000.

(2) COM(2000)888 τελικό.