ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3296/02

υποβολή: Dominique Vlasto (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Πώληση ανταλλακτικών στους ωρολογοποιούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Έχει επανειλημμένως αναφερθεί στην Επιτροπή το γεγονός ότι οι ωρολογοποιοί αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερες δυσκολίες προκειμένου να προμηθευθούν τα απαραίτητα ανταλλακτικά για την επιδιόρθωση ορισμένων ωρολογίων καλής μάρκας. Τούτο ισχύει κυρίως για τα ωρολόγια που πωλούνται από ελβετικά ωρολογοποιεία, τα οποία επιβάλλουν περιορισμούς στην πώληση ανταλλακτικών σε ανεξάρτητους ωρολογοποιούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτή η πολιτική πωλήσεων, που εφαρμόσθηκε αρχικά από τις γνωστές μάρκες, έχει επεκταθεί και εφαρμόζεται σήμερα από τις περισσότερες βιομηχανίες ωρολογοποιίας. Οι κατασκευαστές ωρολογίων που δεν πωλούν πλέον ανταλλακτικά σε ωρολογοποιούς έχουν δημιουργήσει δικά τους εργαστήρια επιδιόρθωσης, εξασφαλίζοντας έτσι την αποκλειστικότητα της δραστηριότητας αυτής και αποστερώντας τον καταναλωτή από την δυνατότητα να επιλέξει το εργαστήριο επιδιόρθωσης που επιθυμεί.

1. Σε περίπτωση που ένας παραγωγός δεν καλύπτει περισσότερο από το 30 % της αντίστοιχης αγοράς, η Επιτροπή εκτιμά ότι δενπάρχει θέμα περιορισμού του ανταγωνισμού. Τι συμβαίνει όμως σε περίπτωση που ένα σύνολο παραγωγών, από τους οποίους κανένας δενπερβαίνει το κατώφλιο αυτό του 30 %, εφαρμόζει τον ίδιο περιορισμό στη διανομή των ανταλλακτικών· Πως μπορούν τότε να αντισταθμισθούν οι αρνητικές επιπτώσεις στο επίπεδο του ανταγωνισμού·

2. Η Επιτροπή έχει προτείνει καινούργιους κανόνες στον τομέα της πώλησης των αυτοκινήτων. Γιατί δεν θα μπορούσε να προτείνει νέους κανόνες και στην πώληση των ωρολογίων, ώστε οι χιλιάδες ανεξάρτητοι ωρολογοποιοί να μπορούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους·

3. Στην συγκεκριμένη περίπτωση των ωρολογίων ελβετικής προέλευσης, μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν είναι δυνατόν να εξετασθούν άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις·

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Ιανουαρίου 2003)

Η απαγόρευση των περιοριστικών συμφωνιών βάσει του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ καλύπτει επίσης τις περιοριστικές κάθετες συμφωνίες, όταν ο παραγωγός κατέχει μερίδιο κατώτερο του 30 % της οικείας αγοράς, εφόσον οι συμφωνίες αυτές έχουν σοβαρές συνέπειες για τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι οι θετικές συνέπειες ορισμένων κάθετων συμφωνιών που εμπίπτουν στο άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ είναι πιθανό ναπερκαλύπτουν τις αρνητικές τους συνέπειες

και για τον λόγο αυτό εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2790/1999 της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1999 για την εφαρμογή του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών(1) (στο εξής: ο κανονισμός περί απαλλαγής κατά κατηγορία), σύμφωνα με τον οποίον ορισμένες περιοριστικές κάθετες συμφωνίες εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 81 παράγραφος 1,πό την προϋπόθεση ότι ο εκάστοτε προμηθευτής ή αγοραστής κατέχει μερίδιο κατώτερο του 30 % της οικείας αγοράς.

Η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει το ευεργέτημα του ρηθέντος κανονισμού περί απαλλαγής κατά κατηγορία εάν, σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώσει ότι η πρόσβαση στην αγορά αναφοράς ή ο ανταγωνισμός στο εσωτερικό της αγοράς αυτής περιστέλλεται από το σωρευτικό αποτέλεσμα παράλληλων συστημάτων παρόμοιων κάθετων περιορισμών που εφαρμόζονται από ανταγωνιστές προμηθευτές. Εξάλλου, η Επιτροπή δύναται, με την έκδοση κανονισμού, να αποφανθεί ότι, όταν τα παράλληλα συστήματα παρόμοιων κάθετων συμφωνιών καλύπτουν ποσοστό μεγαλύτερο του 50 % της αγοράς αναφοράς, ο κανονισμός περί απαλλαγής κατά κατηγορία δεν είναι εφαρμοστέος προκειμένου για όλες τις κάθετες συμφωνίες που περιλαμβάνουν ειδικούς περιορισμούς για την εν λόγω αγορά.

Η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι και στην περίπτωση των ρολογιών μπορεί κι έχει τη βούληση να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε περιορισμό του ανταγωνισμού με την επίκληση των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ,πό την προϋπόθεση ότι ο εκάστοτε περιορισμός επηρεάζει σε αξιοσημείωτο βαθμό τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.

Η Επιτροπή δεν πιστεύει ότι οι ιδιαιτερότητες του κλάδου κατασκευής ρολογιών δικαιολογούν την έκδοση ειδικού κανονισμού περί απαλλαγής κατά κατηγορία για τον συγκεκριμένο κλάδο. Ειδικότερα, η Επιτροπή φρονεί ότι τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τα ζητήματα ασφαλείας που σχετίζονται ευθέως με την επισκευή και συντήρηση αυτοκίνητων οχημάτων δεν είναι δυνατό, αυτά καθαυτά, να ισχύσουν κατ' αναλογία στην περίπτωση των ρολογιών.

Η Επιτροπή γνωρίζει την εμπορική πρακτική που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στην ελβετική ωρολογοποιία και διερευνά ήδη το κατά πόσον η άρνηση ενός ωρολογοποιού να πουλήσει ανταλλακτικά σε ανεξάρτητους ωρολογοποιούς παραβιάζει ενδεχομένως την κοινοτική νομοθεσία ανταγωνισμού, με εξαιρουμένου του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, ιδίως οσάκις ο ωρολογοποιός δεν εδρεύει στην Ένωση.

(1) ΕΕ L 336 της 29.12.1999.