ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1734/02

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(17 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Αναγνώριση της θεραπείας με φυσικά μέσα

Κατά την τελευταία δεκαετία έχουν αναπτυχθεί και εξαπλωθεί ορισμένες τεχνικές με στόχο την πρόληψη των ασθενειών, την ευεξία και γενικότερα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Συνδέονται συχνά με τύπους εναλλακτικής ιατρικής (βελονισμό, ομοιοπαθητική, φυτοθεραπεία, κ.λπ.) για να γίνεται διάκριση από τις αναγνωρισμένες ιατρικές μεθόδους που εφαρμόζονται από τις εθνικέςπηρεσίεςγείας. Αυτά τα είδη θεραπείας αναγνωρίζονται πλέον διεθνώς ως ασφαλή βοηθήματα για τηνγεία και την ευεξία και είναι ιδιαιτέρως χρήσιμα στην προληπτική ιατρικήπό την προϋπόθεση ότι αυτοί που τα εφαρμόζουν είναι καταρτισμένοι επαγγελματίες. Υπάρχουν επίσης οι λεγόμενοι επαγγελματίεςγείας και καλής σωματικής κατάστασης όπως οι επαγγελματίες νοσοκόμοι, φυσιοθεραπευτές, αισθητικοί, μασέρ μεθόδου σιάτσου, ρεφλεξιολόγοι, βοταναλόγοι, εκπαιδευτές θεραπευτικής γυμναστικής, προσωπικοί γυμναστές, κ.λπ., οι οποίοι (τουλάχιστον στην Ιταλία) έχουν παρακολουθήσει μαθήματα πρακτικής κατάρτισης διάρκειας περίπου 1.000/1.2000 ωρών για τρία/τέσσερα έτη. Τα μαθήματα αυτά καθώς και η εφαρμογή πρακτικών με φυσικές μεθόδους εξαπλώνονται ολοένα και περισσότερο, ενισχύοντας την ικανότητα του σώματος να αυτοθεραπεύεται χρησιμοποιώντας φυσικές ουσίες (βότανα, αιθέρια έλαια, άνθη Bach, κ.λπ.).

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει εάν αυτό το σχετικά νέο φαινόμενο είναι ευρέως διαδεδομένο στις χώρες της Ένωσης και αν ναι, σε ποιες·

Γνωρίζει κάποιες επιστημονικές μελέτες σχετικά με την αξιοπιστία αυτών των πρακτικών·

Σε ποιες χώρες αναγνωρίζεται το επάγγελμα του θεραπευτή με φυσικά μέσα·

Υπάρχει τίτλος ευρωπαϊκής αναγνώρισης·

Εάν ναι, θεωρεί χρήσιμο και σωστό να λάβει μέτρα για την προώθηση της αναγνώρισης αυτού του είδους της προληπτικής θεραπείας για την εξασφάλιση της σωματικής ευεξίας·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιουλίου 2002)

Ο αξιότιμος βουλευτής αναφέρεται σε μη συμβατικά είδη ιατρικής και σε επαγγέλματα πουφίστανται στον τομέα αυτό. Τα επαγγέλματα αυτά, σε γενικές γραμμές, αναπτύχθηκαν στην Κοινότητα τις τελευταίες δεκαετίες, πλην όμως, βάσει των πληροφοριών που διαθέτει η Επιτροπή, δενπάρχει ευρύτατη παραδοχή της ανεξάρτητης επιστημονικής και θεραπευτικής αξίας ορισμένων τουλάχιστον από τις δραστηριότητες αυτές.

Κατά γενικό κανόνα εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει κατά πόσο μια επαγγελματική δραστηριότητα πρόκειται να κατοχυρωθεί νομικά ή όχι. Επιπλέον, όσον αφορά τα επαγγέλματα που αναφέρονται στην ερώτηση του αξιότιμου μέλους, δενπάρχει σε κοινοτικό επίπεδο συντονισμός των όρων εκπαίδευσης και κατάρτισης. Επομένως δενφίσταται ευρωπαϊκή αναγνώριση των επαγγελμάτων αυτών, καθόσον τα ονόματα των επαγγελματικών διπλωμάτων ή τίτλων που σχετίζονται με τα επαγγέλματα αυτά δεν περιλαμβάνονται σε καμία νομικά δεσμευτική πράξη της κοινοτικής νομοθεσίας.

Μπορεί ναπάρχουν στα κράτη μέλη επαγγέλματα που δεν είναι νομικά κατοχυρωμένα. Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να ασκούν τη διακριτική ευχέρεια που έχουν ως προς το αν θα ρυθμίσουν κάποιο τομέα δραστηριοτήτων και με ποιο τρόπο. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει πάντα εάν κάποιο επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο ή όχι στα διαφορετικά κράτη μέλη. Εντούτοις, η Επιτροπή έχει πληροφορίες για το επάγγελμα του φυσιοθεραπευτή: το επάγγελμα αυτόπόκειται σε νομοθετικές ρυθμίσειςπό 22 διαφορετικούς τίτλους σε όλα τα κράτη μέλη συν την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία. Παρομοίως, το επάγγελμα του εργασιοθεραπευτή ρυθμίζεται νομοθετικά σε 13 κράτη μέλη (όλα εκτός από την Αυστρία και τη Σουηδία) συν την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία. Το επάγγελμα του naturopath (θεραπευτής με φυσικά μέσα)πόκειται σε ρυθμίσεις μόνο στη Νορβηγία από τις χώρες της Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΕ/ΕΟΧ).

Ένα επάγγελμα θεωρείται νομοθετικά κατοχυρωμένο ότανπάρχει διοικητική, κανονιστική ή άλλη νομική απαίτηση για την κατοχή διπλώματος ή άλλου επαγγελματικού τίτλου σπουδών για την άσκησή του. Στην περίπτωση που κάποιος επιδιώκει την αναγνώριση του διπλώματός του προκειμένου να ασκήσει ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα σε τομέα της μη συμβατικής ιατρικής σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο απέκτησε τον επαγγελματικό τίτλο σπουδών, μπορεί, ανάλογα με το επίπεδο σπουδών που αναγνωρίζονται από το δίπλωμα, να ισχύει μια από τις εξής δύο οδηγίες: Η οδηγία του Συμβουλίου 89/48/EOK της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1) (A-levels ή ισότιμο + τρία έτη) ή η οδηγία του Συμβουλίου 92/51/EOK της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης(2), το οποίο καλύπτει τα διπλώματα, τις βεβαιώσεις και άλλους τίτλους επαγγελματικής κατάρτισης σε χαμηλότερο επίπεδο από εκείνο που καλύπτεται από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ.

Η αναγνώριση που προβλέπεται σε αυτές τις οδηγίες θεμελιώνει το δικαίωμα άσκησης συγκεκριμένου νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματοςπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους των εθνικών διπλωμάτων. Εντούτοις, σε περίπτωση ύπαρξης ουσιαστικών διαφορών μεταξύ των προσόντων και της εμπειρίας τουποψηφίου και των απαιτήσεων του κράτουςποδοχής, το κράτος αυτό μπορεί να επιβάλει αντισταθμιστικό μέτρο στονποψήφιοπό μορφή περιόδου σχετικής επαγγελματικής εμπειρίας, δοκιμής επάρκειας ή περιόδου επιβλεπόμενης πρακτικής άσκησης.

Εμπόδιο στο δικαίωμα αναγνώρισης μπορεί να προκύψει εάν ένα κράτος μέλος κατατάσσει μερικές ή όλες τις σχετικές δραστηριότητες σε άλλο επάγγελμα, όπως αυτό του γιατρού. Σε αυτήν την περίπτωση, δενπάρχει σε αμφότερα τα κράτη μέλη το ίδιο επάγγελμα και ο επαγγελματίας που επιθυμεί να μεταναστεύσει θα πρέπει να θεμελιώσει δικαίωμα για το διαφορετικό επάγγελμα που αναγνωρίζεται στο κράτος μέλοςποδοχής, προκειμένου να είναι σε θέση να ασκήσει τις δραστηριότητες που επιφυλάσσονται στο επάγγελμα αυτό. Το Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει το δικαίωμα των κρατών μελών να επιφυλάσσουν συγκεκριμένες δραστηριότητες σε ορισμένα επαγγέλματα σε περίπτωση που η κοινοτική νομοθεσία δεν ορίζει διαφορετικά(3).

Η Επιτροπή δεν προτίθεται προς το παρόν να προωθήσει την αναγνώριση συγκεκριμένων μορφών προληπτικής θεραπείας, δεδομένου ότι πρωταρχικό συμφέρον και αρμοδιότητα για τον τομέα αυτό έχουν τα κράτη μέλη τα οποία αποφασίζουν ποια μέτρα θα λάβουν σύμφωνα με την πολιτική δημόσιαςγείας και τις άλλες πολιτικές που εφαρμόζουν.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1979.

(2) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.

(3) Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, απόφαση της 1/1/2001 στηνπόθεση C-108/96 McQuen.