ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2540/99

υποβολή: Patricia McKenna (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Προγραμματισμένη κατασκευή γηπέδου γκόλφ στο Doonbeg, κομητεία Clare, Ιρλανδία

Το 1997 μια αμερικανική εταιρεία κατασκευής γηπέδων γκόλφ, η Landmark National από το Colubus, Ohio, συμφώνησε με την Shannon Developments, την κρατικήπηρεσία αρμόδια για την ανάπτυξη τηςπαίθρου στην περιοχή Shannon της Ιρλανδίας, να κατασκευάσει ένα «θέρετρο κατηγορίας πολυτελείας με γήπεδο γκόλφ», συμπεριλαμβανομένου ξενοδοχείου 51 δωματίων και 80 σαλέ, στους άθικτους αμμολόφους των ακτών της κομητείας Clare.

Η τοποθεσία αυτή ήταν ήδη φημισμένη για την φυσική της ομορφιά και είχε καταχωρηθεί ως προστατευμένη τόσο εθνικά όσο και στο σχέδιο ανάπτυξης της κομητείας Clare. Η μεγάλη σημασία της τοποθεσίας αυτής επιβεβαιώθηκε τον Απρίλιο του 1993 όταν τοπογραφήθηκε με χρηματοδότηση του κοινοτικού προγράμματος LIFE, καθώς και το 1997 όταν τοπογραφήθηκε εκ νέου με χρηματοδότηση του κοινοτικού προγράμματος LIFE και χαρακτηρίστηκε ως προτεινόμενη ειδική ζώνη διατήρησης μεγέθους 266 εκταρίων, ενώ καταχωρήθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 11 Οκτωβρίου 1997 (κωδικός περιοχής 1007).

Τον Φεβρουάριο του 1998 η προστατευμένη περιοχή μειώθηκε, χωρίς καμία επιστημονική μελέτη, από 266 εκτάρια σε 52 εκτάρια και οι ιρλανδικές αρχές άλλαξαν τον κωδικό από 1007 σε 2250, γεγονός που κατέστησε δυνατή, το Νοέμβριο του 1998, την εξέλιξη του σχεδίου κατασκευής του γηπέδου γκόλφ. Το σχέδιο αυτό πρόκειται να χρηματοδοτηθεί εν μέρει από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης με 2,4 εκατ. λίρες και από το λειτουργικό πρόγραμμα για τον τουρισμό 1994-1999.

Μια μελέτη που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 1999, κατόπιν αιτήματος των αρμοδίων ιρλανδικών αρχών, από την κορυφαία κογχυλιολόγο της Ιρλανδίας Evelyn Moorkens σχετικά με την παρουσία ενός σπάνιου κοχλία -vertigo angustior- που έχει καταχωρηθεί στο Παράρτημα II της οδηγίας 92/43 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, έδειξε ότι η μείωση της προστατευμένης περιοχής άφησε τον οικότοπο του κοχλία εκτός των συνόρων της ειδικής ζώνης διατήρησης, και για να συνεχιστεί η επιτυχής προστασία του σπάνιου αυτού είδους θα πρέπει να επεκταθούν τα σύνορα της περιοχής ώστε να περιλάβουν και τα τμήματα που αποκλείστηκαν το παρελθόν έτος. Η εν λόγω έκθεση δεν διατέθηκε κατά την ακρόαση της εθνικήςπηρεσίας προγραμματισμού τον Ιούνιο 1999 κατά την οποία συμμετείχε και η συγγραφέας. Οι εθνικές επιστημονικές αρχές ανέφεραν τότε ότι το σχέδιο κατασκευής δεν θα είχε αρνητικές συνέπειες για κανένα είδος που αναφέρεται στην οδηγία, παρά το γεγονός ότι η έκθεση ορίζει ρητά ότι απαγορεύονται «οι αλλαγές στην τοπογραφία» (οι οποίες προτείνονται στο σχέδιο κατασκευής).

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει για να αποκαταστήσει τα αρχικά σύνορα της ειδικής ζώνης διατήρησης και να προστατέψει τον οικότοπο του vertigo angustior; Πώς μπορεί η Επιτροπή να δεχθεί ότι ένα σχέδιο κατασκευής γηπέδου γκόλφ -που χρηματοδοτείται εν μέρει από πιστώσεις των διαρθρωτικών ταμείων- θέτει σε κίνδυνο είδος που προστατεύεται δυνάμει της οδηγίας 92/43; Προτίθεται η Επιτροπή να κηρύξει την έναρξη της διαδικασίας προσφυγής κατά παραβάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (άρθρο 226 της Συνθήκης ΕΕ) και συγκεκριμένα της οδηγίας 92/43 εναντίον της ιρλανδικής κυβέρνησης;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή έχει γνώση των ζητημάτων τα οποία αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος, κατόπιν της έρευνας των καταγγελιών πουποβλήθηκαν σχετικά με το έργο. Τον Φεβρουάριο του 1999, η Επιτροπήπέβαλε αίτηση κατά της Ιρλανδίας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ, διότι η Ιρλανδία παρέλειψε να διαβιβάσει πλήρη κατάλογο τόπων για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(1). Η Επιτροπή ανέφερε, μεταξύ άλλων, την παράλειψη κοινοποίησης της αρχικής προτεινόμενης ειδικής ζώνης διατήρησης στο Doonbeg. Εν τω μεταξύ, οι ιρλανδικές αρχές κοινοποίησαν έναν τόπο στο Doonbeg, ο οποίος, όπως σημειώνει το Αξιότιμο Μέλος, είναι σημαντικά μικρότερος από τον αρχικό τόπο (έχει δε και διαφορετική διαμόρφωση). Η έκθεση την οποία αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος αποτελεί σοβαρό τεκμήριο ότι η μείωση της έκτασης του τόπου δεν δικαιολογείται επιστημονικά στην περίπτωση του vertigo angustior, αφού ο νέος τόπος αφήνει εκτός το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στο Doonbeg. H Επιτροπή έχει ζητήσει αναλόγως από τις ιρλανδικές αρχές να προτείνουν έναν τόπο ο οποίος να αντικατοπτρίζει πλήρως την παρουσία του είδους αυτού στο Doonbeg. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, οι ιρλανδικές αρχές έχουν αποφύγει να το πράξουν. Έχονταςπόψη το πεδίο της κινηθείσας διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, η Επιτροπή δεν το θεωρεί αναγκαίο ή ενδεδειγμένο να κινήσει νέα διαδικασία.

Με επιστολή της 14ης Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή πληροφόρησε τις ιρλανδικές αρχές ότι πρόκειται να ανασταλεί η χορήγηση της κοινοτικής ενίσχυσης για το προαναφερόμενο έργο, για ποσό που αντιστοιχεί στην προβλεπόμενη ενίσχυση για τοπόψη έργο, από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής.

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.