ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0172/03

υποβολή: Theresa Villiers (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Ασφαλιστική εταιρεία Equitable Life

1. Έχει διεξαγάγει η Επιτροπή πλήρη έρευνα σχετικά με το ρόλο που διαδραμάτισε η βρετανική κυβέρνηση στην πτώση της ασφαλιστική εταιρείας Equitable Life; Αν όχι, γιατί, και αν ναι, ποια ήταν τα συμπεράσματα·

2. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η βρετανική κυβέρνηση έχει παραβεί τους κανονισμούς της ΕΕ σχετικά με τις ασφάλειες ζωής, στο χειρισμό του σκανδάλου της Equitable Life;

3. Εάν βρεθεί ότι η βρετανική κυβέρνηση παραβιάζει τη νομοθεσία της ΕΕ σχετικά με τις ασφάλειες ζωής, η Επιτροπή θα πιέσει τη βρετανική κυβέρνηση να καταβάλει αποζημίωση στους πελάτες της Equitable Life; Ποια προθεσμία (χρονικό όριο για την κατάθεση νομικών απαιτήσεων) θα ισχύσει για τις αιτήσεις αποζημίωσης·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Μαρτίου 2003)

1. Όπως ανέφερε στην απάντησή της προς τη γραπτή ερώτηση E-2415/01 του κ. Ford(1), η Επιτροπή είναι ενήμερη για τις δυσχέρειες που συνάντησαν οι ασφαλισμένοι στην ασφαλιστική εταιρεία Equitable Life. Πάντως, δεν διεξήγαγε έρευνα σχετικά με το ρόλο της βρετανικής κυβέρνησης, ενώ αυτή η τελευταία ανήγγειλε την έναρξη μιας εντελώς ανεξάρτητης έρευνας, που διεξάγεται από τον λόρδο Penrose, ώστε να εξεταστούν οι συνθήκες που προκάλεσαν τις δυσχέρειες αυτές.

2. Μέχρι στιγμής, η Επιτροπή δεν έχει λάβει γνώση για καμία παράβαση των κοινοτικών οδηγιών στον τομέα των ασφαλίσεων στο πλαίσιο του φακέλου Equitable Life.

3. Η Επιτροπή δεν έχει κανένα άμεσο ρόλο στον έλεγχο των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων στα κράτη μέλη. Πράγματι, ούτε η συνθήκη ΕΚ ούτε οι κοινοτικές οδηγίες στον τομέα των ασφαλίσεων δεν της αναθέτουν ειδικές εξουσίες εποπτείας και η Επιτροπή δεν χορηγεί άδειες ούτε ελέγχει τις επιχειρήσεις που επιθυμούν να ασκήσουν ασφαλιστικές δραστηριότητες.

Αρμοδιότητα έχει το κάθε κράτος μέλος να οργανώνει και να εφαρμόζει τον έλεγχο αυτό στην εθνική του επικράτεια (βλέπε, π.χ. το άρθρο 8 της τρίτης οδηγίας ασφάλισης ζωής, ήτοι της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Νοεμβρίου 1992 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΚ και 90/619/ΕΟΚ(2) και τα άρθρα 16, 17, 18 και 23 της οδηγίας του Συμβουλίου 79/267/ΕΟΚ της 5ης Μαρτίου 1979 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη της δραστηριότητας της πρωτασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής(3)).

Εάν ένα θιγόμενο πρόσωπο θεωρεί ότι οι εθνικές αρχές ελέγχου δεν τήρησαν τιςποχρεώσεις τους οι οποίες επιβάλλονται από τις εν λόγω κοινοτικές οδηγίες, μπορεί να ζητήσει αποζημίωση, προσφεύγοντας στα εθνικά δικαστήρια. Πράγματι, τα τελευταία αυτά έχουν αρμοδιότητα για να αποφανθούν εάν, στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων ελέγχου, μία εθνική αρχή ελέγχου τήρησε τη νομοθεσία στον τομέα της εποπτείας. Μπορούν επίσης να λάβουν οποιοδήποτε κατάλληλο μέτρο για τη διασφάλιση της τήρησης του νόμου. Εξάλλου, στις περιπτώσεις αυτές, αρμοδιότητα έχει η εσωτερική έννομη τάξη του κάθε κράτους μέλους να ορίσει τα αρμόδια δικαστήρια και να καθορίσει τις διαδικασίες προσφυγής στο δικαστήριο που στοχεύουν να διασφαλίσουν την πλήρη τήρηση των δικαιωμάτων των πολιτών, τα οποία απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο(4). Κάτω από τις συνθήκες αυτές, η προθεσμία για την άσκηση αγωγών αποζημίωσης καθορίζεται από το εθνικό δίκαιο.

(1) ΕΕ C 134 E της 6.6.2002.

(2) ΕΕ L 360 της 9.12.1992.

(3) ΕΕ L 63 της 13.3.1979.

(4) Βλέπε απόφαση του δικαστηρίου της 19ης Νοεμβρίου 1991, Andrea Francovich και Danila Bonifaci και λοιποί κατά ιταλικής δημοκρατίας, συνεκδικασθείσεςποθέσεις C-6/90 και C-9/90, Συλλογή 1991, σελίδα I-5357.