ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1173/96 υποβολή: Gerhard Schmid (PSE) προς την Επιτροπή (15 Μαΐου 1996)

Θέμα: Οδηγία 89/686/ΕΟΚ - Μεταφορά της στη γερμανική νομοθεσία

Η οδηγία 89/686/ΕΟΚ ((ΕΕ L 399, της 30.12.1989, σελ. 18 )) για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας μεταφέρθηκε στη γερμανική νομοθεσία στον κανονισμό περί της ασφάλειας των συσκευών της 10ης Ιουνίου 1992. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Γερμανίας, ο κανονισμός αυτός τροποποιήθηκε πλέον ούτως ώστε να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας που κατασκευάζεται ειδικά για τις αρμόδιες για την τήρηση της τάξης δυνάμεις (Ά1, εδάφιο 5, 1η πρόταση). Η τροποποίηση αυτή ανταποκρίνεται στις σχετικές νομοθετικές διατάξεις σύμφωνα με το Παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας.

Μετά την τροποποίηση αυτή, ορισμένα ομόσπονδα κράτη υποστηρίζουν την άποψη ότι ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας που κατασκευάζεται για τις πυροσβεστικές τους υπηρεσίες δεν υπόκεινται πλέον στις απαιτήσεις της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ, εφόσον οι πυροσβεστικές τους υπηρεσίες εντάσσονται στην κατηγορία των αρμοδίων για την τήρηση της τάξης δυνάμεων. Κατά συνέπεια, τα προστατευτικά είδη ένδυσης που αγοράζονται για σκοπούς πυρόσβεσης περιλαμβάνουν επίσης υλικά που δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές ασφάλειας της οδηγίας.

1. Ανταποκρίνεται το γεγονός αυτό στο πνεύμα της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ;

2. Κατατάσσονται, κατά την κρίση της Επιτροπής, οι γερμανικές πυροσβεστικές υπηρεσίες στις «δυνάμεις που είναι αρμόδιες για την τήρηση της τάξης», σύμφωνα με τη διατύπωση του Παραρτήματος Ι της οδηγίας, και επιτρέπεται, συνεπώς, να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας που κατασκευάζεται ειδικά για τις πυροσβεστικές υπηρεσίες;

3. Εάν τούτο συμβαίνει, για ποιό λόγο δημιουργήθηκε, κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής, το πρότυπο ΕΝ 469 για τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας των πυροσβεστικών υπηρεσιών που προορίζεται για σκοπούς πυρόσβεσης;

4. Εάν τούτο δεν συμβαίνει, τί μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή κατά αυτής της παραβίασης των νομοθετικών διατάξεων;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής (1η Ιουλίου 1996)

1-2. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι οι πυροσβέστες αποτελούν «ένοπλες δυνάμεις ή δυνάμεις τήρησης της τάξεως». Ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας (ΕΑΠ) που χρησιμοποιούν δεν μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι συμπεριλαμβάνεται στην οδηγία 89/686/ΕΟΚ και δεν συναποτελεί μέρος των προβλεπόμενων εξαιρέσεων του παραρτήματος Ι, σημείο 1. Πράγματι, όσα καθορίζονται στην εξαίρεση αυτή αφορούν τα υλικά που έχουν σχεδιαστεί και παρασκευαστεί «ειδικά» για τις ένοπλες δυνάμεις ή τις δυνάμεις τήρησης της τάξεως, με άλλα λόγια δηλαδή για υλικά που δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν από τα άτομα αυτά και που ανταποκρίνονται σε ειδικές ανάγκες που μπορεί συχνά να καλύπτονται από το απόρρητο.

3. Το πρότυπο ΕΝ468 για τον εξοπλισμό προστασίας των πυροσβεστών κατά τις ενέργειες καταπολέμησης των πυρκαγιών διαμορφώθηκε κατά συνέπεια από το CEN με βάση την εντολή που του ανατέθηκε από την Επιτροπή, εφόσον ο εξοπλισμός αυτός αποτελεί μέρος της οδηγίας. Όπως υπενθυμίζεται στο Αξιότιμο Μέλος, εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο η οδηγία, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές να πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαραίτητες απαιτήσεις υγείας και ασφαλείας που μνημονεύονται στην οδηγία αυτή. Η χρήση των εναρμονισμένων προτύπων που έχουν καταρτιστεί από το CEN ή το CENELEC δεν αποτελούν μέσα προς επίτευξη των απαιτήσεων αυτών, τις οποίες οι κατασκευαστές δεν μπορεί να εκμεταλλεύονται ή να απορρίπτουν, όπως κρίνουν σκόπιμο.

4. Η περίπτωση στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος, με άλλα λόγια δηλαδή η απόφαση που έλαβαν ορισμένα κράτη μέλη να θεωρήσουν ότι οι πυροσβέστες ή τουλάχιστον οι επαγγελματίες πυροσβέστες πρέπει να θεωρούνται ένοπλες δυνάμεις ή δυνάμεις τήρησης της τάξεως, θα εξεταστεί κατά την προσεχή σύνοδο της ομάδας εργασίας η οποία συγκροτήθηκε βάσει της οδηγίας για να υποβοηθήσει κατά την έμπρακτη εφαρμογή της και, εάν αυτό χρειαστεί, η Επιτροπή θα προβεί στα απαραίτητα διαβήματα προς τα κράτη μέλη για την ομοιόμορφη εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.