ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3418/01

υποβολή: Ioannis Marnos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Δεκεμβρίου 2001)

Θέμα: Σεβασμός της γλωσσικής ποικιλομορφίας στην Ευρώπη

Το 2001 έχει ανακηρυχθεί ως το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών. Η Ένωση έχει δείξει από την εποχή της ίδρυσής της το έντονο ενδιαφέρον της για τη διατήρηση της γλωσσικής ποικιλομορφίας στην ήπειρό μας και ένα μεγάλο τμήμα των πιστώσεων πληρωμών του Προϋπολογισμού της κατευθύνεται προς τιςπηρεσίες μετάφρασης και διερμηνείας ώστε να διεκολυνθεί η χρήση και των 11 επισήμων γλωσσών της Ένωσης.

Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα διαβιούν αρκετές δεκάδες χιλιάδες Πομάκων. Στην πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι και χρησιμοποιούν ένα δικό τους γλωσσικό ιδίωμα το οποίο έχει επιβιώσει επί χρόνια, αποτελεί γλώσσα επικοινωνίας στην καθημερινή ζωή, διαθέτει αλφάβητο, γραμματικούς κανόνες και κανόνες ορθογραφίας, ενώ έχουν εκδοθεί και εκπαιδευτικά βιβλία στην πομακική για χρήση των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου. Εντούτοις, δεν φαίνεται ναπάρχει μέριμνα για διδασκαλία της πομακικής στο επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, κάτι που καταδικάζει το γλωσσικό αυτό ιδίωμα σε εξαφάνιση.

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Επιτροπή αν έχει οποιαδήποτε στοιχεία για το συνολικό αριθμό των Πομάκων που διαβιούν στην Ευρώπη. Ποια είναι η άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δυνατότητα διδασκαλίας αυτής της γλώσσας στα σχολεία των περιοχών όπου διαβιούν οι Πομάκοι· Επίσης, θα ήθελα να έχω την άποψή της επί του γεγονότος ότι το ελληνικό Υπουργείο Παιδείαςποχρεώνει τα παιδιά των Πομάκων, εκτός της επίσημης γλώσσας που είναι τα ελληνικά, να διδάσκονται και την τουρκική, μολονότι ούτε τουρκικής καταγωγής είναι ούτε θέλουν πολλοί από αυτούς να τη διδάσκονται και να τους θεωρούν Τούρκους, όπως τους εμφανίζει η τουρκική προπαγάνδα.

Απάντηση της κας Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Φεβρουαρίου 2002)

Ο σεβασμός της πολιτιστικής και της γλωσσικής ποικιλομορφίας είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει πλέον παγιωθεί στο άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Κατά την άποψη της Επιτροπής τα δικαιώματα των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες καλύπτονται από τις αρχές που ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη, όπως εμφαίνεται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει οριστικά μεγέθη σχετικά με τον αριθμό των ομιλούντων τα πομακικά στην Ευρώπη. Μια μελέτη των μειονοτικών γλωσσικών κοινοτήτων στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα που διεξάχθηκε εξ ονόματος της Επιτροπής το 1988 από τον Miquel Siguan του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης(1) έδειξε ότι περίπου 27 000 ομιλούντες τα πομακικά ζούσαν στην Ελλάδα το 1971 και αυτό φαίνεται να συμβιβάζεται με άλλες εκτιμήσεις οι οποίες ποικίλλουν από 20 000 έως 30 000.

Κάθε γλώσσα μπορεί να διδαχθεί στα σχολεία. Εντούτοις, το άρθρο 149 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι η δράση της Κοινότητας στον τομέα της εκπαίδευσης πρέπει να σέβεται πλήρως την αρμοδιότητα των κρατών μελών για το περιεχόμενο της διδασκαλίας και την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων και την πολιτιστική και γλωσσική ποικιλομορφία τους.

Στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει δράση για την προαγωγή της γλωσσικής ποικιλομορφίας. Ένας από τους κύριους στόχους του Ευρωπαϊκού Έτους Γλωσσών 2001, που αποτελεί από κοινού πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης, ήταν να αυξήσει την ευαισθησία της γλωσσικής ποικιλομορφίας και τη σημασία της εκμάθησης των γλωσσών. Εκτός από την ευρωπαϊκής κλίμακας εκστρατεία πληροφόρησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης χρηματοδοτήσει μια ευρεία ποικιλία σχεδίων για την προαγωγή των στόχων του έτους, πολλοί από τους οποίους περιλαμβάνουν περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συγχρηματοδοτεί επίσης τον ευρωπαϊκό οργανισμό για τις λιγώτερο διαδεδομένες γλώσσες και το δίκτυο πληροφόρησης Mercator του οποίου στόχος είναι διάδοση πληροφοριών και η αύξηση της ευαισθησίας σχετικά με τις περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες της Ευρώπης.

(1) Γλωσσικές μειονότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα, ΥΕΕΕΚ, Λουξεμβούργο, 1990, ISBN 92-826-0375-X.