ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1948/98

υποβολή: Liam Hyland (UPE) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Κανονισμοί της ΕΕ σχετικά με τα φάρμακα που προορίζονται για άλογα

Ο Κανονισμός του Συμβουλίου αρ. 2377/90(1) ορίζει ότι θα πρέπει να καθορισθούν ανώτατα όρια καταλοίπων σε όλες τις ουσίες που προορίζονται για ζώα που παράγουν είδη διατροφής. Όσον αφορά το θέμα αυτό, δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ αλόγων για παραγωγή κρέατος και αλόγων που χρησιμοποιούνται για αθλητικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι, κατά συνέπεια, ο αριθμός των φαρμακευτικών προϊόντων για άλογα που διαθέτουν άδεια διάθεσης στην αγορά, έχει δραστικά μειωθεί;

Έχει η Επιτροπή εξετάσει το ενδεχόμενο ανίχνευσης παρόμοιων ουσιών στα άλογα με μεθόδους όπως τα μικροκυκλώματα για την παροχή αδειών για τις φαρμακευτικές ουσίες και για να εξασφαλιστεί:

- η προστασία του καταναλωτού όσον αφορά το κρέας αλόγου στη διατροφική αλυσίδα,

- η ευρύτερη εκμετάλλευση των φαρμακευτικών δυνατοτήτων όσον αφορά τα άλογα που προορίζονται για ψυχαγωγικούς και αθλητικούς σκοπούς;

(1) ΕΕ L 224, 18.8.1990, σελ. 1.

Κοινή απάντηση

του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-1495/98, E-1537/98, E-1725/98, E-1921/98 και E-1948/98

(20 Ιουλίου 1998)

Οι ίπποι (και άλλα οικιακά μονόχηλα όπως οι όνοι, τα πόνεϋ, κλπ.) χρησιμοποιούνται ως "ζώα από τα οποία παράγονται τρόφιμα" στην Κοινότητα. Εάν σφαγούν και το κρέας τους προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες της οδηγίας του Συμβουλίου 64/433/ΕΟΚ(1), η οποία καθορίζει τους υγειονομικούς όρους παραγωγής και διάθεσης στην αγορά του νωπού κρέατος.

Η διάθεση στην αγορά κτηνιατρικού φαρμάκου πρέπει να εγκρίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1981 περί της συγκλίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα(2). Προτού εκδοθεί η άδεια κυκλοφορίας για κτηνιατρικό φαρμακευτικό προϊόν που θα χρησιμοποιηθεί σε ζώα τα οποία, με τη σειρά τους, θα χρησιμοποιηθούν ως τρόφιμο, πρέπει να διενεργείται θετική αξιολόγηση για να διαπιστώνεται το κατά πόσον παραμένουν στα τρόφιμα που παράγονται από το ζώο κατάλοιπα τυχόν φαρμακολογικά δραστικών ουσιών. Η αξιολόγηση αυτή πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωϊκής προέλευσης(3).

Έχει προταθεί η εξαίρεση, από τις εν λόγω απαιτήσεις, των ίππων που χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Ωστόσο, πολλοί ίπποι εισέρχονται στην αλυσίδα παραγωγής κρέατος στο τέρμα της ζωής τους, ανεξαρτήτως του κατά πόσον εκτρέφονταν για κρεατοπαραγωγή ή για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Αυτή είναι και η περίπτωση ίππων στα κράτη μέλη όπου το κρέας συνήθως δεν καταναλίσκεται, δεδομένου ότι οι εν λόγω ίπποι συχνά εξάγονται σε άλλες χώρες, όπου σφάζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Ο χωρισμός ζώων που χρησιμοποιούνται για άθληση ή ή για ψυχαγωγικούς σκοπούς, από τα ζώα κρεατοπαραγωγής, δεν επιτυγχάνεται εύκολα. Οιοδήποτε σύστημα ελέγχου χρειάζεται να είναι απλό και αξιόπιστο. Ωστόσο, οι απαιτήσεις αυτές δεν μπορούν να επιτευχθούν με μόνη βάση την τεκμηρίωση (ιδίως εάν η εν λόγω τεκμηρίωση λαμβάνει τη μορφή δήλωσης του ιδιοκτήτη του ίππου). Η ανεξίτηλη σήμανση με μικροκυκλώματα, στιγματισμό και τατουάζ περιλαμβάνεται στις προτάσεις που έχουν υποβληθεί, ενώ διεξάγονται συζητήσεις για το κατά πόσον τέτοια συστήματα σήμανσης θα είναι αποτελεσματικά και εφικτά. Είναι σαφές ότι οιαδήποτε λύση πρέπει να ισχύει για το σύνολο της Κοινότητας και όχι για ορισμένα μόνο κράτη μέλη.

Επίσης, η Επιτροπή εξετάζει διάφορες λύσεις για την διευκόλυνση της έγκρισης κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊόντων σε ορισμένες περιστάσεις. Οι λύσεις στα ανωτέρω πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα προϊόντα που κυκλοφορούσαν προτού τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90.

Προτού θεσπιστούν τα μέγιστα όρια καταλοίπων για την προστασία των καταναλωτών, εχρησιμοποιείτο σύστημα "περιόδων αποχής". Αυτό εγκαταλείφθηκε ως γενική στρατηγική, επειδή ήταν δύσκολος ο έλεγχος και η επιβολή.

Η Επιτροπή αναζητεί λύσεις στα προβλήματα, στις οποίες να λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της προστασίας του καταναλωτή.

(1) ΕΕ L 121, 29.7.1964.

(2) ΕΕ L 317, 6.11.1981.

(3) ΕΕ L 224, 18.8.1990.