ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2946/01

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(19 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Οι κοινές μεταναστευτικές πολιτικές μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ

Έχονταςπόψη τις ευρύτατες καταχρήσεις σε ό,τι αφορά τη χορήγηση ασύλου κατά τα τελευταία χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ανάγκη να διατηρηθεί ηποστήριξη του κοινού προς την αρχή του πολιτικού ασύλου για τους πραγματικούς πρόσφυγες και το γεγονός ότι, μετά τις πρόσφατες επιθέσεις στις ΗΠΑ, η εξασφάλιση παραμονής στην Ευρώπη μόνον για όσους έχουν νόμιμο δικαίωμα καθίσταται ακόμη ζωτικότερης σημασίας, συμφωνεί το Συμβούλιο ότι ένας από τους βασικότερους λόγους για τον οποίο οι λαθρέμποροι μεταναστών εξακολουθούν να βρίσκουν επικερδή την δραστηριότητά τους και για τον οποίο τόσο πολλοί άνθρωποι διαβιούν παρανόμως στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένων και πολλών από αυτούς των οποίων τα δικαστήρια απέρριψαν την αίτηση ασύλου αλλά κατόπιν εξαφανίσθηκαν μέσα στο κοινωνικό σύνολο), είναι η αδυναμία των ευρωπαϊκών πολιτικών αρχών να εφαρμόσουν το νόμο και να απομακρύνουν όσους δεν δικαιούνται να διέλθουν ή να παραμείνουν εντός των συνόρων των κρατών μελών·

Εάν όντως συμφωνεί, πιστεύει το Συμβούλιο ότι η διαμορφούμενη κοινή μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να εξασφαλίζει κατ' ελάχιστον:

- την κατάρτιση, εκ μέρους του Συμβουλίου, κατάστασης των χωρών που δεν εφαρμόζουν την κρατική δίωξη·

- τη διατύπωση, κατόπιν συμφωνίας των κρατών μελών, κοινού ορισμού της έννοιας του ασύλου, την απλούστευση των διαδικασιών ανάκλησης και την καθιέρωση μηχανισμών για την απομάκρυνση όσων η αίτηση παροχής ασύλου κρίθηκε αβάσιμη, σεβαστών και από τα άλλα κράτη μέλη·

- την άσκηση, εκ μέρους της Ένωσης, πολιτικών και οικονομικών πιέσεων επί των κρατών που αρνούνται να δεχθούν τους επιστρέφοντεςπηκόους τους προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι δεν διαθέτουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, και την καθιέρωση ποινικών κυρώσεων για εκείνους των οποίων οι αιτήσεις απορρίφθηκαν ή καλούνται για κάποιο λόγο να εγκαταλείψουν ένα κράτος μέλος και αρνούνται να συνεργασθούν με τις νόμιμες αρχές για την αναγνώριση και τον καθορισμό της χώρας καταγωγής τους·

- τη μη πρόβλεψη νομοθεσίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος βάσει της οποίας να παρεμποδίζεται η απομάκρυνση μη κοινοτικώνπηκόων στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί πολιτικό άσυλο·

Πιστεύει επίσης το Συμβούλιο ότι είναι προς το συμφέρον της Ένωσης να επιδείξει πνεύμα ελαστικότητας σε ό,τι αφορά τη νομική βάση για τις όποιες κοινές προτάσεις στο πλαίσιο της ένισχυμένης συνεργασίας' έτσι ώστε κράτη όπως το ΗΒ, που δεν έχουν δεχθεί τη μεταβίβαση της αρμοδιότητας για το έλεγχο των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να είναι ελεύθερα να συμφωνήσουν με οιαδήποτε μέτρα σε διακυβερνητικό επίπεδο, με πνεύμα ευρωπαϊκής συνεργασίας, προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της·

Απάντηση

(14 Φεβρουαρίου 2002)

Το Συμβούλιο, σύμφωνα με την εντολή που του αναθέτει το άρθρο 63 της Συνθήκης ΕΚ, συνεχίζει το νομοθετικό του πρόγραμμα για τη θέσπιση κοινών κανόνων σχετικά με το άσυλο, τους πρόσφυγες, τους εκτοπισμένους και την όλη μεταναστευτική πολιτική.

Υπό τις συνθήκες αυτές, οι αρμόδιες ομάδες και επιτροπές του Συμβουλίου εξετάζουν ήδη τη στιγμή αυτήν — με βάση τις σχετικές προτάσεις της Επιτροπής, και, ειδικότερα, την πρόταση οδηγίας σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (COM(2000)578 τελικό), αλλά και με βάση τις διάφορες γνώμες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — το πλείστον των μέτρων που μελετώνται από τον Αξιότιμο κ. Βουλευτή.

Αξίζει να σημειωθεί, σχετικώς, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, κατ' εφαρμογήν του προσαρτημένου στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, έχει γνωστοποιήσει την επιθυμία να συμμετάσχει στηνιοθέτηση και εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας.