ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2921/01

υποβολή: Phillip Whitehead (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Φυτοπροστατευτικά προϊόντων — οδηγία 91/414/ΕΟΚ και κανονισμός 451/2000

Δέχεται η Επιτροπή ότι η μη κοινοποίηση μιας δραστικής ουσίας βάσει της δεύτερης και τρίτης φάσης του προγράμματος εργασίας (κανονισμός της Επιτροπής 451/2000(1)) ενδεχομένως οφείλεται στην αδυναμία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να αντεπεξέλθουν στο σημαντικό κόστος που συνεπάγεται η κοινοποίηση και η αξιολόγηση της δραστικής ουσίας και όχι στην εκ μέρους τους έλλειψη ενδιαφέροντος ή γνώσεων·

Δεν συμφωνεί η Επιτροπή ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια στρεβλή κατάσταση όπου ασφαλέστερα και αποτελεσματικότερα φυτοφάρμακαποχρεωτικά αποσύρονται από τη αγορά ενώ λιγότερο ασφαλή και λιγότερο αποτελεσματικά φυτοφάρμακα επιτρέπεται να παραμείνουν στην αγορά απλώς επειδήποστηρίζονται από μεγαλύτερες εταιρίες οι οποίες μπορούν να διαθέσουν τα ιδιαίτεραψηλά ποσά που κοστίζουν η αξιολόγηση και η κοινοποίηση·

Υπό το πρίσμα της συνεχούς επανεξέτασης το προγράμματος εργασίας, όπως απαιτείται από το άρθρο 8(2) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ(2), προτίθεται η Επιτροπή να εξετάσει τη χορήγηση παρεκκλίσεων σχετικά με δραστικές ουσίες που δεν έχουν κοινοποιηθεί έως την ημερομηνία η οποία ορίζεται στον κανονισμό 451/2000, στην περίπτωση που μπορεί να αποδειχθεί ότι η μη κοινοποίηση οφείλετο στην αδυναμία αξιόπιστων μικρών εταιριών, οι οποίες θεωρούνται ότι βρίσκονται στον πυρήνα της στρατηγικής της ΕΕ για οικονομική ανάπτυξη, να αντεπεξέλθουν στο σημαντικό κόστος της κοινοποίησης και της αξιολόγησης το οποίο ενδεχομένωςπερβαίνει τον πραγματικό ετήσιο κύκλο εργασιών τους·

(1) ΕΕ L 55 της 29.2.2000, σελ. 25.

(2) ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Νοεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι κατασκευαστές φυτοφαρμάκων έλαβανπόψη τους πολλούς παράγοντες. όταν έλαβαν την απόφαση σχετικά με το αν πρέπει να κοινοποιούν τις επιμέρους ουσίες βάσει της δεύτερης

και τρίτης φάσης του προγράμματος εργασίας σύμφωνα με τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΚ) 451/2000 της 28ης Φεβρουαρίου 2000 για καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της δεύτερης και τρίτης φάσης του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Αναγνωρίζει ότι οικονομικοί λόγοι μπορεί να οδήγησαν τους κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), να μην κοινοποιήσουν ορισμένες δραστικές ουσίες, μολονότι η οδηγία ενθαρρύνει τη δημιουργία ειδικών βιομηχανικών ομάδων και την από κοινούποβολή φακέλων για τη μείωση του κόστους κατά την επιθεώρηση των εν λόγω ουσιών.

Επειδή δενπάρχουν αξιολογήσεις σχετικά με την ασφάλεια των επιμέρους ουσιών, η Επιτροπή δεν διαθέτει μια βάση, πάνω στην οποία θα μπορούσε να συμφωνήσει με τον ισχυρισμό ότι από αυτό ενδέχεται να προκύψει μια κατάσταση στην οποία πιο ασφαλή και πιο αποτελεσματικά φυτοφάρμακα ανακαλούνται από την αγορά. Η εφαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου 91/414/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων θα έχει ως συνέπεια να επιτρέπεται μόνον η ασφαλής και αποτελεσματική χρήση φυτοφαρμάκων στην Κοινότητα. Εν τούτοις, η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι ΜΜΕ ιδίως αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσχέρειες στις προσπάθειές τους να εισαγάγουν καινοτομίες, λόγω των ευρείας κλίμακας νομοθετικών προδιαγραφών που έχουν ως στόχο την διασφάλιση τηςγείας και της ασφάλειας του περιβάλλοντος και την αποτελεσματική προστασία των καλλιεργειών.

Στην οδηγία τοποθετείται η προστασία τηςγείας και του περιβάλλοντοςπεράνω των αναγκών της γεωργικής παραγωγής και προβλέπεται η λήψη απόφασης από την Επιτροπή να μην συμπεριληφθούν στο παράρτημα Ι αυτές οι δραστικές ουσίες για τις οποίες οι αναγκαίες πληροφορίες και τα δεδομένα δενποβάλλονται εντός των προδιαγραμμένων χρονικών περιόδων. Στην αιτιολογική σκέψη 15 του κανονισμού (ΕΚ) 451/2000 αναγνωρίζεται ότι, εφόσον χρειάζεται, μπορεί να είναι ενδεδειγμένο να επανεξετάζονται οι διατάξεις αυτές όσον αφορά ορισμένες σημαντικές χρήσεις και για τις οποίες δενπάρχει εναλλακτική λύση για την αποτελεσματική προστασία φυτών ή φυτικών προϊόντων, κατά τρόπο που να παρέχεται η δυνατότητα ανάπτυξης εναλλακτικών λύσεων που ναποκαθιστούν τις χρήσεις των ανακληθέντων προϊόντων. Επίσης αναγνωρίστηκε ότι η ανάγκη επανεξέτασης των διατάξεων αυτών θα πρέπει να αποδεικνύεται για κάθε περίπτωση χωριστά. Στην αιτιολογική σκέψη 16 του κανονισμού αναφέρεται ότι, στην περίπτωση που δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την κοινοποίηση και τηνποβολή πλήρων φακέλων για συγκεκριμένη δραστική ουσία, οι ενδιαφερόμενοι επιτρέπεται να ζητήσουν να καταχωρηθεί, μεταγενέστερα, η εν λόγω δραστική ουσία στο παράρτημα Ι της οδηγίας, με την εφαρμογή των διαδικασιών του άρθρου 6 παράγραφος 2 της οδηγίας.