ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2712/99

υποβολή: Pernille Frahm (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Οδηγία για τον χρόνο εργασίας

1. Πώς εξηγείται ότι η Επιτροπή, η οποία, μέσω της επιστολής του Επιτρόπου κ. Padraig Flynn της 10ης Μαΐου 1993 προς τις κύριες συνδικαλιστικές οργανώσεις της Δανίας επιβεβαίωσε ότι οι οδηγίες της Ε.Ε. μπορούσαν να εφαρμόζονται στο πλαίσιο του δανικού συστήματος συλλογικών συμβάσεων ( το περιεχόμενο της επιστολής αποτέλεσε μάλιστα, εν μέρει, βάση για την λήψη αποφάσεως όσον αφορά την έγκριση της αιτιολογημένης ημερήσιας διάταξης της 30ης Νοεμβρίου 1993 με θέμα την τήρηση του δανικού προτύπου συμβάσεως ως βάσης για της εφαρμογή των οδηγιών της Ε.Ε.) διαβίβασε τώρα προειδοποιητική επιστολή προς το κράτος της Δανίας ισχυριζόμενη ότι, κατά την άποψή της, η εφαρμογή της οδηγίας Ε.Ε., για τον χρόνο εργασίας, αντιβαίνει προς τη Συνθήκη της Ένωσης;

2. Μήπως η Επιτροπή έχει τροποποιήσει τις απόψεις της στο διάστημα μεταξύ της επιστολής του Επιτρόπου κ. Padraig Flynn και της προειδοποιητικής επιστολής της προς τη Δανία σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας; Εάν ναι, μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει ποιοι παράγοντες την έπεισαν να αλλάξει γνώμη; Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει π. χ. μήπως η δήλωσή της για το κύρος της εφαρμογής των οδηγιών στη Δανία μέσω του συστήματος συλλογικών συμβάσεων της 10ης Μαΐου επηρεάστηκε από το γεγονός ότι επρόκειτο να διεξαχθεί μια εβδομάδα αργότερα το δεύτερο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Ένωσης;

3. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι κατά τη στιγμή που εστάλη η προειδοποιητική επιστολή στη Δανία σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας κανένα από τα μέρη, που τότε ήταν αρμόδια για την βάσει των συμβάσεων εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας στη Δανία, δεν ήταν σε θέση να διασφαλίσει τηνλοποίηση των στόχων που θέτει η οδηγία (βλ. συμφωνία μεταξύ των 11 κρατών μελών για τη Συνθήκη Ε.Ε.);

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου Εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαρτίου 2000)

Η επιστολή του Επιτρόπου που ήταν αρμόδιος για την απασχόληση και τις κοινωνικέςποθέσεις στην οποία αναφέρεται η κ. βουλευτής, αναφέρει ότι ένας τρόπος για την εφαρμογή των οδηγιών θα μπορούσε να είναι «οι δεόντως κοινοποιηθείσες συλλογικές συμβάσεις σε εθνικό επίπεδο και ότι η νομοθεσία θα ληφθείπόψη ως έσχατη λύση και ως δικλείδα ασφαλείας». Τα παραπάνω είναι σύμφωνα με το άρθρο 137(4) (πρώην άρθρο 118) της συνθήκης ΕΚ που σαφώς αναφέρει ότι οι συλλογικές συμβάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εφαρμογή οδηγιών. Επιπλέον το δικαστήριο έχει θέσει ορισμένους όρους σε περίπτωση που οι συλλογικές συμβάσεις χρησιμοποιηθούν ως μοναδικό μέσο για την εφαρμογή οδηγίας ή μερικών διατάξεων μιας οδηγίας(1). Σε αυτό το πλαίσιο ο βασικός όρος είναι όλοι οι εργαζόμενοι στο πεδίο της οδηγίας, να καλύπτονται από τις διατάξεις της.

1. Η θέση της Επιτροπής και το σχετικό κοινοτικό δίκαιο, όπως ερμηνεύεται από το δικαστήριο, δεν έχουν αλλάξει από την εποχή που εστάλη η επιστολή το 1993.

2. Η Επιτροπή έχει λάβει δύο καταγγελίες από δανικές συνδικαλιστικές οργανώσεις για το θέμα.

(1) Υπόθεση 143/83 Επιτροπή εναντίον Δανίας [1985] Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 427. Βλέπε επίσης π.χ. Επιτροπή εναντίον Ιταλίας [1986] Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2291.