ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2151/00

υποβολή: Mauro Nobilia (UEN) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Η οικονομική κάλυψη των καθολικών ταχυδρομικώνπηρεσιών στην Ιταλία

Λαμβάνονταςπόψη ότι τα έξοδα των καθολικών ταχυδρομικώνπηρεσιών που βάρυναν τα ιταλικά ταχυδρομεία το 1998 ξεπέρασαν τα 2 500 δισ. ιταλικές λιρέτες.

Σε περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή αποφασίσει να ελευθερώσει τις ταχυδρομικέςπηρεσίες στην Ιταλία με βάση τη διαδικασία για παράβαση που κίνησε κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας για μείωση της οικονομικής κάλυψης των καθολικών ταχυδρομικώνπηρεσιών, τα εν λόγω έξοδα θα αυξηθούν και ίσως ξεπεράσουν τα 4 000 δισ. ιταλικές λιρέτες"

τα Ιταλικά Ταχυδρομεία εφαρμόζουν ένα νέο επιχειρησιακό σχέδιο (1998-2002) που έχει επιτρέψει σημαντική βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένωνπηρεσιών μέσω μιάς σημαντικής διαδικασίας αναδιοργάνωσης και επανεξειδίκευσης του προσωπικού και των τεχνολογικώνποδομών"

το επιχειρησιακό σχέδιο έχει στόχο τα Ιταλικά Ταχυδρομεία να ισοσκελίσουν έως το 2002 τα έξοδα με τα έσοδα, χωρίς ναπάρξουν δραματικές συνέπειες στον τομέα της απασχόλησης"

σε περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή αποφασίσει εντός των χρονικών ορίων που προβλέπονται από την ημερομηνία που κινήθηκε η διαδικασία, όλες οι προσπάθειες που έχουν ήδη αναληφθεί και όσες προβλέπονται μέσα στα προσεχή έτη, θα αποβούν μάταιες"

τα Ιταλικά Ταχυδρομεία, σε μία τέτοια περίπτωση, θα είχαν ως μόνη διέξοδο για την αντιμετώπιση των ζημιών τη μείωση της παραγωγικής ικανότητας και την περικοπή τουλάχιστον 50 000 (πενήντα χιλιάδων) θέσεων εργασίας.

Για τους ώς άνω λόγους θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή:

- να επιβεβαιώσει κατά πόσον τα προαναφερθέντα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;

- να επαληθεύσει κατά πόσον η απόφαση για την ελευθέρωση των ταχυδρομικώνπηρεσιών στην Ιταλία, που αποτελεί τη βάση της διαδικασίας για παράβαση που κινήθηκε κατά της Ιταλικής δημοκρατίας, δεν έρχεται σε αντίθεση, όσον αφορά τις πρακτικές της συνέπειες, με τους στόχους που επιδιώκονται από τις καθολικές ταχυδρομικέςπηρεσίες;

- κατά πόσον μια τέτοια απελευθέρωση δεν αντιβαίνει στους στόχους της αύξησης της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής ανάμεσα στα κράτη μέλη, δοθέντος ότι από αυτήν θα επωφεληθούν π.χ. τα ολλανδικά ταχυδρομεία, τα οποία χάρη στα κέρδη που προέρχονται από το μονοπώλιο που διαθέτει στην χώρα αυτή, μπορεί να πραγματοποιήσει περαιτέρω αγορές χωρίς να συμμορφώνεται στους κανόνες περί ανταγωνισμού;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιουλίου 2000)

Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν στις 15 Δεκεμβρίου 1997 την οδηγία 97/67/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικώνπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενωνπηρεσιών (η ταχυδρομική οδηγία)(1). Τα προβλεπόμενα μέτρα έπρεπε να τεθούν σε εφαρμογή το αργότερο μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου 1999. Όλα ανεξαιρέτως τα κράτη μέλη οφείλουν να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας.

Μεταξύ άλλων μέτρων, η ταχυδρομική οδηγία προβλέπει τη δυνατότητα αποκλειστικής ανάθεσης ενός τομέα στο φορέα παροχής της καθολικήςπηρεσίας, καθώς και σύστασης ενός ταμείου αποζημίωσης, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση των δαπανών της καθολικήςπηρεσίας και την εξασφάλιση της παροχής της εν λόγωπηρεσίας. Με αυτό το πνεύμα το διάταγμα αριθ. 261/99, το οποίο συμπληρώνεται με την απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2000 και με τοπουργικό διάταγμα αριθ. 73 της 4ης Φεβρουαρίου 2000 τα κείμενα μεταφοράς της ταχυδρομικής οδηγίας στην Ιταλία προβλέπουν την ανάθεση στα ιταλικά ταχυδρομεία του εκτενέστερου αποκλειστικού τομέα που επιτρέπεται από την ταχυδρομική οδηγία, καθώς και τη σύσταση ενός ταμείου αποζημίωσης που τροφοδοτείται με τις συνεισφορές των φορέων που ανταγωνίζονται στη μη αποκλειστική καθολικήπηρεσία.

Όπως ανέφερε η Επιτροπή στην απάντησή της στην ερώτηση P-2132/00 του αξιότιμου μέλους(2), η διαδικασία επί παραβάσει που κινήθηκε κατά της Ιταλίας αφορά την επέκταση του αποκλειστικού τομέα στην παροχήπηρεσιών προστιθέμενης αξίας οι οποίες, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να παρέχονταιπό συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού σε όλα τα κράτη μέλη. Η δράση αυτή δεν θέτειπό αμφισβήτηση την εφαρμογή ενός επιχειρηματικού σχεδίου από τα ιταλικά ταχυδρομεία, ούτε τις ωφέλιμες συνέπειές του.

(1) ΕΕ L 15 της 21.1.1998.

(2) βλέπε σελίδα 155.