ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1211/97 υποβολή: John Tomlinson (PSE) προς την Επιτροπή (26 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Τελωνειακοί κανονισμοί και κανόνες ΦΠΑ

Θα μπορούσε να επιβεβαιώσει η Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνονται για να εξασφαλισθεί η συνέπεια της εφαρμογής των τελωνειακών κανονισμών και των κανόνων ΦΠΑ σε όλα τα κράτη μέλη, ιδίως μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου; Έχουν θεσπισθεί διαδικασίες και εφαρμόζονται με συνέπεια;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (4 Ιουνίου 1997)

Οι αποφάσεις τοου Δικαστηρίου είναι η συνέπεια είτε της διαδικασίας για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων (άρθρο 169 της συνθήκης ΕΚ) είτε προδικαστικών ζητημάτων (άρθρο 177 της συνθήκης ΕΚ).

Σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων, η αρχική διαδικασία που κινεί η Επιτροπή, περατώνεται μόνον όταν το κράτος μέλος συμβιβασθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου. Σχετικά με αυτό, η Επιτροπή απευθύνει, εντός του μήνα που ακολουθεί την απόφαση, επιστολή στο κράτος μέλος που δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, υπενθυμίζοντας σε αυτό την υποχρέωση να λάβει αμέσως τα αναγκαία μέτρα ώστε να δοθεί τέλος στην παράβαση και να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή εντός τριών μηνών τα εν λόγω ή τα προβλεπόμενα μέτρα.

Στην αντίθετη περίπτωση και το αργότερο εννέα μήνες μετά την έκδοση της απόφασης, η Επιτροπή θα αποφασίσει σχετικά με το ενδεχόμενο άνοιγμα νέας διαδικασίας για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων. Αυτή η νέα διαδικασία, στο πλαίσιο του άρθρου 171 της συνθήκης ΕΚ, μπορεί να συνοδεύεται με αίτημα της Επιτροπής στο Δικαστήριο να επιβάλει χρηματικές κυρώσεις στο κράτος μέλος που δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του.

Σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις που απορρέουν από προδικαστικά ζητήματα, αυτές μπορούν να αφορούν τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους, ή αντίθετα, να αποτελούν ερμηνεία γενικού χαρακτήρα των τελωνειακών ή φορολογικών διατάξεων. Αν η απόφαση αφορά ένα μόνο κράτος μέλος, η Επιτροπή απευθύνει επιστολή σ'αυτό το κράτος μέλος, με την οποία του ζητά να λάβει τα μέτρα εφαρμογής που έχει υιοθετήσει για να συμβιβαστεί με την απόφαση. Αν το κράτος μέλος δεν απαντήσει ή αν δεν προσαρμόσει τη νομοθεσία, κινείται διαδικασία κατά του κράτους μέλους βάσει του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ.

Αν η απόφαση αποτελεί γενική ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή απευθύνει, εντός των δύο μηνών που ακολουθούν την απόφαση, επιστολή σε όλα τα κράτη μέλη ζητώντας να της γνωστοποιήσουν με ποιό τρόπο εφαρμόζουν τις κοινοτικές διατάξεις που έχει ερμηνεύσει το Δικαστήριο και τα σχετικά κείμενα. Αν τα κράτη μέλη δεν απαντήσουν ή εάν η εξέταση των κειμένων δείξει ότι η εφαρμογή δεν συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή μπορεί επίσης να προβλέψει το άνοιγμα της διαδικασίας του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ.

Αυτό το θέμα ρυθμίζεται από το εγχειρίδιο των λειτουργικών διαδικασιών, που είναι ένα εσωτερικό έγγραφο της Επιτροπής.

Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει συνεπώς, λαμβανομένης υπόψη της αρμοδιότητας εκτίμησης που διαθέτει η Επιτροπή, τη συναφή παρακολούθηση των αποφάσεων του Δικαστηρίου.

Εξάλλου, στο βαθμό που το Δικαστήριο δεν καλείται να γνωμοδοτήσει σχετικά με τα γεγονότα αλλά σχετικά με το δίκαιο, ανήκει στην εθνική δικαιοδοσία να επαληθεύει αν τα κριτήρια που διατυπώνει το Δικαστήριο στις αποφάσεις του, εφαρμόζονται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και αυτό με βάση τα ειδικά στοιχεία κάθε υπόθεσης. Έτσι, για παράδειγμα, το Δικαστήριο στην απόφασή του της 14ης Μαΐου 1996, στις κοινές υποθέσεις C-153/94 και C-204/94 «Faroe Seafood», γνωμοδότησε ότι ανήκει στην εθνική δικαιοδοσία να επαληθεύσει εάν, με βάση ορισμένα καλά προσδιορισμένα κριτήρια, το λάθος που διέπραξαν ενδεχομένως οι αρχές της χώρας εξαγωγής, δεν μπορούσε ευλόγως να διαπιστωθεί από τον οφειλέτη κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. (ΕΟΚ) 1697/79 σχετικά με την «εκ των υστέρων» επιστροφή των δασμών εισαγωγής.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, σήμερα, βρίσκονται ενώπιον των βρετανικών δικαστηρίων διάφορες υποθέσεις που συνδέονται άμεσα ή είναι παράλληλες με την παρούσα υπόθεση.