ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2363/99

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Επεξεργασία συσσωρευτών που περιέχουν μόλυβδο

Είναι ενήμερη η Επιτροπή για το άρθρο με τίτλο «Δηλητηριώδη μεταχειρισμένα»(που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Προστασία του Περιβάλλοντος, του Σεπτεμβρίου 1999), όπου γίνεται λόγος για την εξαγωγή 40.000 τόνων παλαιών συσσωρευτών που περιέχουν μόλυβδο από την Ολλανδία στο Βέλγιο και στην Γαλλία ( 83 % στο Βέλγιο και 16 % στην Γαλλία );

Το Υπουργείο Στέγασης, Χωροταξίας και Διαχείρισης του Περιβάλλοντος χορήγησε, κατά την άνοιξη του 1999, μια ακόμη άδεια για την εξαγωγή 2.500 τόνων συσσωρευτών που περιέχουν μόλυβδο προς το εργοστάσιο επεξεργασίας FMM στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με το περιοδικό Le soir Illustrιe το εργοστάσιο FMM ευθύνεται για πολύ σοβαρή ρύπανση του δήμου Anderlecht. Σε δείγμα του εδάφους μπροστά στην είσοδο του εργοστασίου αποκαλύφθηκε 20 % μόλυβδο. Ο δημοσιογράφος του περιοδικού «Le Soir Illustrie»,κ. J.-M. Veszely αναφέρει ότι:«τα φίλτρα δεν ανανεώθηκαν εγκαίρως. Οι εγκαταστάσεις καθαρισμού τωνδάτων δεν λειτουργούν αποτελεσματικά και δεν έχουν επαρκή ικανότητα. Η δεξαμενή καθίζησης είναι συνεχώς βουλωμένη. Το θειϊκό οξύ, αφού εξουδετερώνεται, απορρίπτεται αμέσως στην αποχέτευση. Δεν γίνεται συνεπώς καμία ανακύκλωση.»

Στον Κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93(1) σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους, αναφέρεται στο κεφάλαιο Β, άρθρο 6, παρ. 5:«Το κέντρο πρέπει να διαθέτει τα κατάλληλα μέσα για την αξιοποίηση των εν λόγω αποβλήτων,πό συνθήκες που δεν εγκλείουν κινδύνους ούτε για την ανθρώπινηγεία ούτε για το περιβάλλον».

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη τουπογράφοντος ότι το εν λόγω «κέντρο» δεν είναι, από τεχνική άποψη, κατάλληλο για να ανταποκριθεί στις διατάξεις του Κανονισμού;

Ποια μέτρα προτίθεται η Επιτροπή να λάβει για να θέσει τέρμα στις εν λόγω πρακτικές ή για να τις προλάβει;

(1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2000)

Η διάταξη του κανονισμού για τη μεταφορά αποβλήτων, κανονισμός ΕΟΚ αριθ. 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους, που μνημονεύεται από το αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, ιδίως δε το άρθρο 6, παράγραφος 5, εδάφιο 4, αντικατοπτρίζει την γενική αρχή της περιβαλλοντικώς ορθολογικής ανάκτησης αποβλήτων, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975 περί αποβλήτων(1). Το εν λόγω άρθροποχρεώνει τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα απόβλητα ανακτώνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινηγεία και χωρίς χρήση διαδικασιών ή μεθόδων οι οποίες είναι δυνατόν να βλάψουν το περιβάλλον. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η οδηγία προβλέπει οιαδήποτε εγκατάσταση ή επιχείρηση που πραγματοποιεί λειτουργίες ανάκτησης να λαμβάνει άδεια. Σύμφωνα με την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, περί επικίνδυνων αποβλήτων(2), η απαίτηση άδειας μπορεί επίσης να αντικατασταθεί από απλή καταχώριση,πό τον όρο ότι πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Μια εξ αυτών είναι ότι τα είδη και οι ποσότητες αποβλήτων και οι μέθοδοι ανάκτησης είναι τέτοια που να πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Επιπροσθέτως, το κράτος μέλος που επιθυμεί να κάνει χρήση της εν λόγω δυνατότητας αντικατάστασης της απαίτησης για άδεια από απλή καταχώρισηποχρεούται να το κοινοποιήσει στην Επιτροπή. Η Επιτροπή δεν έλαβε επ&pos; αυτού ουδεμία κοινοποίηση εκ μέρους του Βελγίου.

Όσον αφορά τα γεγονότα, η Επιτροπή δεν γνωρίζει τους όρους κάτω από τους οποίους ανακτώνται οι συσσωρευτές που περιέχουν μόλυβδο στην μονάδα ανακύκλωσης που μνημονεύεται από το αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Θα ζητήσει πληροφορίες από τις βελγικές αρχές, μετά τη λήψη των οποίων θα καθορίσει εάν είναι αναγκαία η ανάληψη εκ μέρους της περαιτέρω δράσης.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(2) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.