ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0578/02

υποβολή: Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(6 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Έλεγχος για την διπλή αναγραφή τιμών

Σε συνέχεια της εισαγωγής του ευρώ παρατηρήθηκαν δυσάρεστα φαινόμενα στις αγορές αγαθών σχετικά με την διπλή αναγραφή των τιμών. Συγκεκριμένα, σε πολλές χώρες της Ένωσης, πολλοί έμποροι κατέγραφαν την τιμή μόνο σε ευρώ ή στο εθνικό τους νόμισμα, ή και πάλι καθόλου, δυσκολεύοντας έτσι τον καταναλωτή με αποτέλεσμα να αυξηθεί η δυσπιστία των καταναλωτών προς τους εμπόρους.

Ερωτάται λοιπόν η Επιτροπή εάν έχει προβεί σε ενέργειες ώστε να αποφευχθούν αυτά τα φαινόμενα δυσπιστίας που μπορούν, μακροπρόθεσμα, να οδηγήσουν σε οικονομική κρίση·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Απριλίου 2002)

Κατά την προετοιμασία της μετάβασης στο ευρώ, το θέμα της διπλής αναγραφής των τιμών αποτέλεσε ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Πρόκειται για ένα περίπλοκο θέμα που αποτελεί δίκοπο μαχαίρι.

Από τη μια μεριά, η διπλή αναγραφή των τιμών αποτελεί πολύτιμη βοήθεια για τους καταναλωτές, παρέχοντας τριπλή εγγύηση: εγγύηση ότι θα καταλαβαίνουν τις αναγραφόμενες τιμές, εγγύηση ότι θα μπορούν να εξακριβώνουν ότι ο έμπορος μετατρέπει σωστά τις τιμές, εγγύηση ότι οι δημόσιες αρχές είναι σε θέση να εξακριβώνουν την ορθότητα των μετατροπών και ενδεχομένως να επιβάλλουν κυρώσεις σε περίπτωση λάθους.

Από την άλλη, η εξαφάνιση των παλαιών εθνικών νομισματικών μονάδων και η οριστική αντικατάστασή της από το ευρώ συνεπάγεται ότι κάθε καταναλωτής πρέπει να μάθει να κάνειπολογισμούς και εκτιμήσεις σε ευρώ. Από όλες οι μελέτες προκύπτει ότι η διπλή αναγραφή των τιμών ωθεί μάλλον τους καταναλωτές να σκέφτονται στο παλιό τους νόμισμα, αυξάνοντας τις δυσκολίες τους. Όπως συμβαίνει και με τις γλώσσες, η εκμάθηση των τιμών σε ευρώ απαιτεί την εξάσκηση μόνον αυτής της γλώσσας.

Γι' αυτό το λόγο, αφήνοντας ελεύθερα τα κράτη μέλη να νομοθετήσουν (όπως συνέβη κυρίως στην Αυστρία και στην Ελλάδα), η Επιτροπή συνέστησε την εθελοντική πρακτική της διπλής αναγραφής(1). Η πρακτική αυτή διευκολύνει την διαπραγμάτευση εθελοντικής συμφωνίας (το λεγόμενο euro-logo) μεταξύ των εκπροσώπων των ενώσεων καταναλωτών και των αντιπροσωπευτικών ενώσεων του τομέα της λιανικής πώλησης(2). Η συμφωνία αυτή μεταφέρθηκε σε όλα τα κράτη της ζώνης του ευρώ, εκτός από την Αυστρία.

Γενικά, η συμφωνία αυτή έγινε σε μεγάλο βαθμό σεβαστή, ιδιαίτερα από τους μεγάλους λιανοπωλητές και κατά τις πωλήσεις δια αλληλογραφίας ή μέσω καταλόγου, και λιγότερο από τους μικρούς εμπόρους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συμφωνία έληγε στις 28 Φεβρουαρίου 2002. Ορισμένες χώρες αποφάσισαν να την παρατείνουν έως τον Ιούνιο του 2002.

Κατά τη δημόσια συζήτηση για το ευρώ, στο Συμβούλιο Εσωτερικής Αγοράς που πραγματοποιήθηκε την 1η Μαρτίου 2002, η Επιτροπή, για τους ανωτέρω λόγους, θεώρησε ότι η απόφαση για παράταξη ή μη της διπλής αναγραφής επαφίεται στα κράτη μέλη, ανάλογα με τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων που διαθέτουν. Ωστόσο, λόγω της δυσκολίας που αντιμετωπίζουν ακόμα πολλοί πολίτες να σκέφτονται σε ευρώ, η Επιτροπή προτείνει τα κράτη μέλη να συνεχίσουν τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης για τις τιμές και τις αξίες σε ευρώ.

Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν είναι δικαιολογημένοι οι φόβοι για τυχόν παρεκτροπές και δυσπιστία. Ωστόσο, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επαγρυπνούν.

(1) Σύσταση της Επιτροπής της 23ης Απριλίου 1998 σχετικά με τη διπλή αναγραφή τιμών και άλλων χρηματικών αξιών (98/287/ΕΚ) ΕΕ L 130 της 1.5.1998.

(2) Συμφωνία μεταξύ των ενώσεων καταναλωτών και των ενώσεων επαγγελματικών από το χώρο της διανομής, του τουρισμό, της χειροτεχνίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεών (ΜΜΕ) στο πλαίσιο της μετάβασης στο ευρώ. Βρυξέλλες, 30 Ιουνίου 1998.