ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2214/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) και Sergio Berlato (UEN) προς την Επιτροπή

(29 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Ελαιούχοι σπόροι και Γύρος της Χιλιετίας

Είναι γνωστό ότι τα αποτελέσματα του συμβιβασμού που επετεύχθη κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου σχετικά με την Ατζέντα 2000 δεν ήταν ικανοποιητικά σε ό,τι αφορά τον τομέα των ελαιούχων σπόρων. Ο συγκεκριμένος τομέας, ο οποίος στην Ιταλία περιλαμβάνει περίπου 90.000 επιχειρήσεις, άξιζε μεγαλύτερης προσοχής και προστασίας, διότι είναι εξαιρετικά εκτεθειμένος στο διεθνή και ιδιαίτερα στον αμερικανικό ανταγωνισμό. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε στο τελευταίο Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας σχετικά με το έγγραφο της Ένωσης για τις προσεχείς διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), οι οποίες θα αρχίσουν προσεχώς στο Σηάτλ, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στοφιστάμενο ευρωπαϊκό πρότυπο γεωργίας, το οποίο έχει πολυλειτουργικό χαρακτήρα.

1. Θα μπορούσε η Επιτροπή να εξηγήσει τους λόγους που οδήγησαν τους Ευρωπαίους στο να θυσιάσουν πλήρως τον τομέα των ελαιούχων σπόρων;

2. Επιβεβαιώνει την πληροφορία ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να θέσουν σε εφαρμογή σχέδιο εκτάκτου ανάγκης για την παροχή εκτάκτων ενισχύσεων προς τους αμερικανούς γεωργούς (ο Τύπος κάνει λόγο για 9-10 δισ. δολάρια) με στόχο να αντισταθμισθεί η πτώση των τιμών της παγκόσμιας αγοράς στον τομέα των γεωργικών πρώτωνλών;

3. Θα μπορούσε να αναφέρει εάν, στο πλαίσιο της αμερικανικής γεωργικής πολιτικής του «Fair Act», το επίπεδο στήριξης των ελαιούχων σπόρωνπερέβη αυτό του 1992;

4. Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεται ενδεχομένως να προτείνει, προκειμένου να αποφευχθεί η αναστάτωση του στρατηγικού αυτού τομέα από κρίσεις ανάλογες αυτών που έπληξαν την ορυζοκαλλιέργεια;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιανουαρίου 2000)

Σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τους ελαιούχους σπόρους που αποφασίστηκαν από το Πρόγραμμα Δράσης 2000, η Επιτροπή έχει ήδη δώσει πληροφορίες στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-3652/98 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου(1) όσον αφορά τις προτάσεις της Επιτροπής επί του θέματος αυτού, ιδίως, την ευθυγράμμιση των ενισχύσεων ανά εκτάριο για τα σιτηρά, τις ελαιούχες καλλιέργειες και την παύση καλλιέργεια των γαιών σε ενιαίο ποσό 63 ευρώ ανά τόνο ιστορικής περιφερειακής απόδοσης των σιτηρών. Το Συμβούλιο επικύρωσε την προσέγγιση αυτή η οποία θα επιτρέψει να αρθούν οι περιορισμοί οι ονομαζόμενοι «Blair House» που περιορίζουν την παραγωγή των ελαιούχων αλλά προτίμησε η προσέγγιση αυτή ναλοποιηθεί σταδιακά. Μια τέτοια απόφαση δεν τροποποιεί το εύρος της απάντησης που ήδη δόθηκε από την Επιτροπή.

Ειδικότερα, για τα σημεία 1 και 4, η Επιτροπή εφιστά την προσοχή του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου επί των διατάξεων που αφορούν την μεταβατική περίοδο για την ενίσχυση στους ελαιούχους σπόρους, οι οποίες αναγράφονται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών(2). Η Επιτροπή θαποβάλει έκθεση επί της εξελίξεως της αγοράς των ελαιούχων καλλιεργειών και επιφυλάσσεται της δυνατότητας ναποβάλει από κοινού προτάσεις αν χειροτερέψει σοβαρά το δυναμικό παραγωγής.

Τέλος, όσον αφορά τα σημεία 2 και 3, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αγροτική πολιτική που ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη σόγια συνέβαλε στο να ασκηθεί πίεση στη μείωση των διεθνών τιμών, μέχρι του σημείου να προηγηθούν διαταραχές των αγορών των γεωργικών πρώτωνλών. Το θέμα να γνωρίζουμε κατά πόσο η πολιτική αυτή οδήγησε στηνπέρβαση της στήριξης που χορηγήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1992 για την καλλιέργεια αυτή πρέπει να συνδεθεί με τη διάταξη που αναφέρεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας επί της γεωργίας, τη λεγόμενη «ρήτρα ειρήνης», η οποία περιορίζει τις δυνατότητες δράσεως κατά τω γεωργικών επιδοτήσεων. Γενικότερα, η εξέταση της συμφωνίας με μια τέτοια πολιτικήπάγεται πλήρως στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

(1) ΕΕ C 325 της 12.11.1999.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.