ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0100/02

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(29 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: ΑΕγχΠ σε περιφερειακό επίπεδο

Προτίθεται να δηλώσει η Επιτροπή ποια είναι τα κράτη μέλη που παρέχουν σήμερα σειρές τιμών σε περιφερειακό επίπεδο ώστε να μπορέσει ναπάρξει περιφερειακός αντιπληθωρισμός του ονομαστικού ΑΕγχΠ και ναπολογισθούν τα πραγματικά στοιχεία ΑΕγχΠ σε περιφερειακό επίπεδο·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Μαρτίου 2002)

Ο κανονισμός για τα διαρθρωτικά ταμεία(1) αναθέτει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα για τονπολογισμό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕγχΠ) με βάση την αγοραστική δύναμη στο επίπεδο NUTS 2. Σήμερα, για την τήρηση των απαιτήσεων των διαρθρωτικών ταμείων πραγματοποιείται συνδυασμός των στοιχείων ΑΕγχΠ σε περιφερειακό επίπεδο, τα οποία διατίθενται στο πλαίσιο των περιφερειακών εθνικών λογαριασμών, με τις εθνικές ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης (ΙΑΔ). Οι εθνικές ΙΑΔ χρησιμοποιούνται επειδή μέχρι σήμερα δεν έχουν ποτέπολογιστεί οι περιφερειακές ΙΑΔ.

Σε γενικές γραμμές, οι εθνικές ΙΑΔ βασίζονται σε έρευνες για τις τιμές (που εκφράζονται σε ΙΑΔ) στις πρωτεύουσες των χωρών. Στις Κάτω Χώρες πραγματοποιούνται επίσης τακτικές έρευνες σε τρεις άλλες πόλεις. Οι τιμές που παρατηρούνται στις πρωτεύουσες προσαρμόζονται στα εθνικά επίπεδα με χρήση συντελεστών χωρικής προσαρμογής. Οι συντελεστές αυτοί προέρχονται από διάφορες πηγές ανάλογα με τη χώρα (π.χ. από περιστασιακές περιφερειακές μελέτες ΙΑΔ στην Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο). Υπάρχουν ωστόσο μη τακτικές κοινοτικές μελέτες για τις ΙΑΔ σε περιφερειακό επίπεδο που επιτρέπουν τονπολογισμό των περιφερειακών ΙΑΔ. Αμφισβητείται όμως κατά πόσο οι εν λόγω μελέτες αποτελούν το πλέον κατάλληλο μέσο από άποψη σχέσης κόστους / αποτελέσματος για την εκτίμηση των περιφερειακών ΙΑΔ.

Η Εurostat προτίθεται όμως να ανταποκριθεί στην ανάγκη γιαπολογισμό των περιφερειακών ΙΑΔ και να μεριμνήσει για την κατάρτισή τους τα προσεχή έτη. Ως πρώτο βήμα ανατέθηκε η σύνταξη μελέτης, στο πλαίσιο της οποίας θα εξεταστεί το θεωρητικόπόβαθρο από την άποψη τόσο των τιμών όσο και των εθνικών λογαριασμών. Ο ανάδοχος αναμένεται να παρουσιάσει τα πρώτα πορίσματα το Δεκέμβριο του 2002.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1447/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2001, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 περί γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, ΕΕ L 198 της 21.7.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0725/02

υποβολή: Ralf Walter (PSE) προς την Επιτροπή

(15 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Επιδοτήσεις της ΕΕ προς τη Ρηνανία — Παλατινάτο το 2001

Σε τι ύψος και με ποια μέσα έγινε η εισροή επιδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο κράτος Ρηνανίας — Παλατινάτου το 2001, συγκεκριμένα από:

1. το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ),

2. το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) — Τμήμα Προσανατολισμού,

3. το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) — Τμήμα Εγγυήσεων,

4. το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ),

5. τα προγράμματα έρευνας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

6. τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο τομέα του περιβάλλοντος,

7. άλλα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαρτίου 2002)

Η Επιτροπή συγκεντρώνει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την απάντηση στην ερώτηση που τέθηκε. Δε θα παραλείψει να γνωστοποιήσει το συντομότερο το αποτέλεσμα των ερευνών της.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0412/02

υποβολή: Nelly Maes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(21 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Η Βρετάνη στη Γαλλία

1. Εκτιμά η Επιτροπή ότι μπορεί να είναι ανεκτή η απόφαση που είχε λάβει στις 30 Ιουνίου 1941 η κυβέρνηση του Βισύ να αποκόψει την περιφέρεια Λουάρ-Ατλαντίκ (τότε Κάτω Λουάρ) και την ιστορική της πρωτεύουσα Νάντη, από τοπόλοιπο τμήμα της Βρετάνης· Η αυθαίρετη αυτή απόφαση, η οποία έγινε αποδεκτή έκτοτε από όλες τις κυβερνήσεις τόσο της δεξιάς όσο και της αριστεράς, είναι σήμερα σύμφωνη, κατά την άποψη της Ευρώπης, με τις δεσμεύσεις του ιδρυτικού μέλους της που είναι η Γαλλία· Ήτοι, όσον αφορά το σεβασμό της επικουρικότητας, κυρίως όταν είναι γνωστό ότι, από τις διάφορες σφυγμομετρήσεις, οι κάτοικοι του εν λόγω διαμερίσματος όπως και αυτοί της Βρετάνης ζητούν κατά πλειοψηφία την ιστορική ενότητα·

2. Η Γαλλία, ως ιδρυτικό μέλος της Ευρώπης, δεν πρέπει να επανεξετάσει, με βάση τα ιδεώδη που οδήγησαν στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μια μονομερή απόφαση της φασιστικής κυβέρνησης του Βισύ, αφαιρώντας από την ιστορική Βρετάνη ένα τμήμα του εδάφους της·

3. Με ποιόν τρόπο σε πρακτικό επίπεδο σκοπεύει η Ευρώπη να ασκήσει πίεση στη Γαλλία ώστε να κυρώσει και να εφαρμόσει στην επικράτειά της τον ευρωπαϊκό χάρτη μειονοτικών γλωσσών, ή γλωσσών που έχουν καταστεί μειονοτικές, χάρτη τον οποίο έχει προσυπογράψει·

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Μαρτίου 2002)

Το εν λόγω θέμα δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0335/02

υποβολή: Theresa Villiers (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Εισαγωγή αλόγων

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει πόσα ζώντα άλογα εισήχθησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση από χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (α) το 2000 και (β) το 2001·

Ειδικότερα, πόσα ζώντα άλογα εισήχθησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ανά έτος από:

1. την Πολωνία

2. τη Λιθουανία

3. τη Ρουμανία·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαρτίου 2002)

Λόγω του εύρους της απάντησης, στην οποία περιλαμβάνονται πολλοί πίνακες, η Επιτροπή την διαβιβάζει απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0037/02

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(23 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Ρυθμίσεις για τους εκπαιδευτές του σκι στην Ιταλία

Λαμβάνονταςπόψη ότι εδώ και καιρό στην Ιταλία διατίθεται στο Υπουργείο που είναι αρμόδιο για τις κοινοτικές πολιτικές ο αναμενόμενος κανονισμός που αφενός ρυθμίζει τις δοκιμασίες για την αναγνώριση του επαγγέλματος του εκπαιδευτή του σκι με σκοπό την εγκατάσταση των εκπαιδευτών και, αφετέρου, προβλέπει τις απαραίτητες διατάξεις για την ελεύθερη παροχήπηρεσιών των εκπαιδευτών του σκι βάσει των συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ορισμένων αλπικών περιοχών και των εθνικών ενώσεων που εκπροσωπούν τους εκπαιδευτές του σκι, δύναται η Επιτροπή να παράσχει πληροφορίες σε ό,τι αφορά τις καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στην Ιταλία στον συγκεκριμένο αυτό τομέα.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Φεβρουαρίου 2002)

Η συμφωνία στην οποία αναφέρεται ο αξιότιμος βουλευτής συνάφθηκε,πό την αιγίδα της Επιτροπής, μεταξύ 10 επαγγελματικών ενώσεων εκπαιδευτών του σκι στις 28 Μαρτίου 2000. Η Επιτροπή και οι αλπικές χώρες δεν έχουνπογράψει την εν λόγω συμφωνία. Συνεπώς, η Ιταλία δεν είναι σε καμιά περίπτωσηποχρεωμένη να ενσωματώσει τις διατάξεις της συμφωνίας στην εθνική νομοθεσία της. Η Ιταλίαποχρεούται μόνο να σεβαστεί τις διατάξεις της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ(1). Ωστόσο, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, οι ιταλικές αρχές έχουν άτυπα αποδεχθεί τη συμφωνία. Επιπλέον, έως σήμερα, δεν έχουμε λάβει καταγγελία από εκπαιδευτές του σκι άλλων κρατών μελών που να αναφέρουν ότι παρεμποδίστηκαν να ασκήσουν το επάγγελμά τους στην Ιταλία.

(1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0269/02

υποβολή: Malcolm Harbour (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Προετοιμασία ενόψει της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Βαρκελώνη

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας το 2000 κάλεσε την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, μέχρι το 2003, να καταστεί δυνατή η διενέργεια των κοινοτικών και των κρατικών προμηθειών on line. Πιστεύει η Επιτροπή ότι αυτός ο στόχος θα επιτευχθεί και ποιά στοιχεία μπορεί να επικαλεσθεί για ναποστηρίξει την άποψή της·

Απάντηση του κυρίου Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Στα πλαίσια της πρωτοβουλίας e-Europe, που επικυρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας στις 23 και 24 Μαρτίου 2000, η Επιτροπή δεσμεύθηκε από την πλευρά της να εργαστεί για τη θέσπιση ενός νομικού πλαισίου που να ευνοεί την ηλεκτρονική (on line) ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων.

Η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Μαΐου 2000 δύο προτάσεις οδηγιών(1), που αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στο να καταστεί δυνατή η ηλεκτρονική ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων. Οι σχετικές συζητήσεις προχωρούν στα πλαίσια του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, το οποίο παρουσίασε στις 16 Ιανουαρίου 2002 τις τροπολογίες του σε πρώτη ανάγνωση.

Η Επιτροπή ανέλαβε, εξάλλου, πρωτοβουλίες για την ολοκλήρωση του νομικού πλαισίου για την ηλεκτρονική ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων με την έκδοση της οδηγίας για την χρήση τυποποιημένων εντύπων στη δημοσίευση των προκηρύξεων δημοσίων συμβάσεων (οδηγία 2001/78/ΕΚ της Επιτροπής της 13ης Σεπτεμβρίου 2001)(2) και της πρότασης κανονισμού περί του κοινού λεξιλογίου για τις δημόσιες συμβάσεις (CPV)(3).

Η Επιτροπή κατέβαλε, από την πλευρά της, κάθε δυνατή προσπάθεια για να τηρηθεί η προθεσμία του 2003.

(1) ΕΕ C 29 E της 30.1.2001.

(2) Οδηγία 2001/78/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2001, για την τροποποίηση του παραρτήματος IV της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των παραρτημάτων IV, V και VI της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των παραρτημάτων III και IV της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκαν από την οδηγία 97/52/ΕΚ, καθώς και των παραρτημάτων XII έως XV, XVII και XVIII της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/4/ΕΚ (οδηγία για την χρήση τυποποιημένων εντύπων στη δημοσίευση των προκηρύξεων δημοσίων συμβάσεων), ΕΕ L 285 της 29.10.2001.

(3) ΕΕ C 25 E της 29.1.2002.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0166/02

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Εφαρμογή της Οδηγίας 90/314/ΕΟΚ για τα οργανωμένα ταξίδια

Θα μπορούσε η Επιτροπή να με πληροφορήσει για το κατά πόσον και πότε η Ελλάδα έχει ενσωματώσει στην έννομή της τάξη και εφαρμόζει ορθά την Οδηγία 90/314/ΕΟΚ(1) για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις·

(1) ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σελ. 59.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαρτίου 2002)

Η οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 1990 για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις(1) μεταφέρθηκε στο ελληνικό δίκαιο με το προεδρικό διάταγμα 339/96. Αφότου εξέτασε την εν λόγω νομοθεσία, η Επιτροπή θεώρησε ότι η μεταφορά του άρθρου 7 της οδηγίας, το οποίο απάλλασσε τις εταιρείες ναυτικών μεταφορών από τηνποχρέωση να παρέχουν χρηματικές εγγυήσεις σε περίπτωση αφερεγγυότητας έτσι ώστε να εξασφαλίζουν την αποζημίωση/τον επαναπατρισμό των ταξιδιωτών, παρουσίαζε κενά. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή ξεκίνησε τη διαδικασία παράβασης και προσέφυγε στο Δικαστήριο (υπόθεση C-467/99). Όταν η Ελλάδα, εκδίδοντας το προεδρικό διάταγμα 129/2000, τροποποίησε τη νομοθεσία της στην κατεύθυνση πουποδείκνυε η Επιτροπή, η τελευταία απέσυρε τη σχετική προσφυγή.

Την παρούσα στιγμή η Επιτροπή δεν διαθέτει άλλες πληροφορίες.

(1) ΕΕ L 158 της 23.6.1990.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0051/02

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(24 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Κυκλαμικές ενώσεις

Το ήμισυ σχεδόν των προϊόντων light περιέχουν συνθετικές ουσίες, όπως το cyclamate (κυκλαμική ένωση). Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κανόνα όσον αφορά την επιτρεπόμενη ημερήσια λήψη (Acceptable Daily Intake (ADI)), η ημερήσια ποσότητα κυκλαμικής ένωσης δεν πρέπει ναπερβαίνει τα 7 χιλιοστόγραμμα ανά κιλό σωματικού βάρους για τα παιδιά μέχρι 8 ετών.

Σύμφωνα με το ολλανδικό Κέντρο Διατροφής, τούτο σημαίνει ότι τα παιδιά αυτά μπορούν να καταναλώνουν ημερησίως μόνο δύο ποτήρια αναψυκτικού light ώστε να τηρείται ο ευρωπαϊκός κανόνας σχετικά με το cyclamate. Για τους ενήλικες το ανώτατο όριο είναι ίσο προς 1,1 λίτρο αναψυκτικού ημερησίως.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωσηπάρχουν χιλιάδες παιδιά που καταναλώνουν πάνω από δύο ποτήρια αναψυκτικού με συνθετικές γλυκαντικές ουσίες.

Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι είναι πλέον καιρός να απαγορεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την προσθήκη κυκλαμικής ένωσης (Ε952) ως συνθετικής γλυκαντικής ουσίας, ακολουθώντας έτσι το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών όπου η ουσία αυτή έχει απαγορευθεί από το 1969·

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να θεσπίσει τηνποχρεωτική επικόλληση προειδοποιητικού κειμένου στις συσκευασίες αναψυκτικών όσον αφορά την ανώτατη επιτρεπόμενη (σε αριθμό ποτηριών) ημερήσια κατανάλωση αναψυκτικού για τα παιδιά·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Το Μάρτιο του 2000 η Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων αξιολόγησε για τελευταία φορά τις κυκλαμικές ενώσεις ως τεχνητά γλυκαντικά. Η προηγούμενη επιτρεπόμενη ημερήσια δόση (Acceptable Daily Intake (ADI)) των 11 mg ανά κιλό σωματικού βάρους μειώθηκε σε 7 mg ανά κιλό σωματικού βάρους. Η ADI ορίστηκε ως η ποσότητα ενός προσθέτου τροφίμων που μπορεί να προσλαμβάνεται καθημερινά στη διάρκεια μιας ζωής χωρίς να προκύπτει σημαντικός κίνδυνος για τηνγεία. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν θεωρεί δικαιολογημένη την πλήρη απαγόρευση των κυκλαμικών ενώσεων. Η Επιτροπή εξετάζει ωστόσο τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί ότι η πρόσληψη κυκλαμικών ενώσεων δενπερβαίνει τη νέα τιμή ADI, για παράδειγμα με τροποποίηση των επιτρεπόμενων ορίων για τη χρήση τους και την αποδοχή εναλλακτικών μεθόδων.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι για τα πρόσθετα τροφίμων, για τη χρήση των οποίων η νομοθεσία επιβάλλει περιοριστικούς όρους βάσει εκτίμησης των κινδύνων, δεν δικαιολογείται πρόσθετη επισήμανση. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν σκοπεύει να εισαγάγει προειδοποίηση στην επισήμανση των αναψυκτικών όπως προτείνει ο κύριος βουλευτής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0226/02

υποβολή: Fernando Fernndez Martn (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Μπελίζε

Σε σχέση με το Μπελίζε, μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει ποια προγράμματα χρηματοδοτήθηκαν από τον προϋπολογισμό της ΕΕ κατά το 2000·

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει ποιο είναι το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που διατέθηκε στη χώρα αυτή κατά το 2000·

Κοινή απάντησητου κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0215/02, E-0216/02, E-0217/02, E-0218/02,E-0219/02, E-0220/02, E-0221/02, E-0222/02, E-0223/02, E-0224/02,E-0225/02, E-0226/02, E-0227/02 και E-0228/02

(25 Μαρτίου 2002)

Λόγω του εύρους της απάντησης, στην οποία περιλαμβάνονται πολλοί πίνακες, η Επιτροπή την διαβιβάζει απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0339/02

υποβολή: Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Οδηγία για το χρόνο εργασίας

Η ισχύουσα οδηγία για το χρόνο εργασίας επιτρέπει την επιλογή εξαίρεσης από την ανώτατη διάρκεια της εβδομάδας εργασίας των 48 ωρών. Αν η δυνατότητα αυτή καταργηθεί, πολλές επιχειρήσεις, κυρίως εποχιακές, θαποχρεωθούν να προσλάβουν περισσότερο προσωπικό και έτσι να αυξήσουν τις γενικές τους δαπάνες.

Έχει η Επιτροπή πραγματοποιήσει μελέτη των επιπτώσεων της κατάργησης αυτής της ρήτρας·

Έχει η Επιτροπή σοβαρά εξετάσει τις συνέπειες για τους εποχιακά εργαζόμενους, όπως για παράδειγμα, μεταξύ άλλων, για τους εργαζόμενους στον τομέα των αγωνιστικών αυτοκινήτων Φόρμουλα 1·

Μπορεί η Επιτροπή να αναφερθεί αναλυτικά στη μελέτη και τα πορίσματά της·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Μαρτίου 2002)

Το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i) της οδηγίας για την οργάνωση του χρόνου εργασίας(1) προβλέπει ότι ένα κράτος μέλος δύναται να μην εφαρμόσει το άρθρο 6 (μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας 48 ωρών) με την προϋπόθεση ότι έχει εξασφαλίσει προηγουμένως τη συμφωνία του εργαζομένου για το σκοπό αυτό.

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι το μόνο κράτος μέλος που έχει κάνει χρήση της δυνατότητας μη εφαρμογής του άρθρου 6.

Το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i) προβλέπει επίσης την επανεξέταση της ρήτρας αυτής το 2003. Αναφέρει τα εξής:

Πριν από τη λήξη επταετούς περιόδουπολογιζόμενης από τη λήξη της τριετούς προθεσμίας που αναφέρεται στο στοιχείο α) [23 Νοεμβρίου 1996], το Συμβούλιο ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, που συνοδεύεται από έκθεση αξιολόγησης, επανεξετάζει τις διατάξεις του παρόντος σημείου i) και αποφασίζει για τη συνέχεια που θα δώσει στο ζήτημα.

Πρόσφατα απεστάλη πρόσκλησηποβολής προσφορών για εκπόνηση μελέτης σχετικά με τις συνέπειες της ρήτρας αυτής σε ανεξάρτητους εθνικούς εμπειρογνώμονες. Η μελέτη αναμένεται να επισκοπήσει την εφαρμογή του άρθρου 18 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αναμένεται ιδίως να λάβει δεόντωςπόψη τη γνώμη των κοινωνικών εταίρων και να αναλύσει τη νομολογία των αρμόδιων φορέων για την επιβολή των εθνικών κανόνων όσον αφορά το χρόνο εργασίας.

Η Επιτροπή θα συντάξει σε εύθετο χρόνο έκθεση αξιολόγησης για το θέμα αυτό με βάση τα συμπεράσματα της μελέτης αλλά και τα δικά της πορίσματα.

(1) Οδηγία του Συμβουλίου 93/104/ΕΚ της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, ΕΕ L 307 της 13.12.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0150/02

υποβολή: Jan Andersson (PSE) και Hans Karlsson (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Διαφορές ως προς το κόστος που συνεπάγεται η παύση λειτουργίας εργοστασίων

Τα πρόσφατα γεγονότα στο Gislaved (Σουηδία) καθιστούν σαφές ότι όταν ένας πολυεθνικός όμιλος επιχειρήσεων αποφασίσει να κλείσει μεμονωμένο εργοστάσιο σε κάποιο κράτος μέλος, ένα από τα κίνητρα μπορεί να είναι ότι οι επακόλουθες δαπάνες είναιψηλότερες σε ορισμένα κράτη μέλη από ό, τι σε άλλα. Δεδομένου ότι σε ορισμένα κράτη μέληφίστανται απαιτήσεις π. χ. για τον επαγγελματικό αναπροσανατολισμό των εργαζομένων ή επιβάλλονται χρηματικές κυρώσεις, ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται εις βάρος εκείνων των κρατών μελών όπου δεν ισχύουν οι απαιτήσεις αυτές.

Ποιά είναι η άποψη της Επιτροπής ως προς το εν λόγω πρόβλημα·

Προτίθεται άραγε η Επιτροπή ναποβάλει πρόταση για την εναρμόνιση των κανόνων στον εν λόγω τομέα·

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαρτίου 2002)

Ορισμένες κοινοτικές οδηγίες προβλέπουν διαδικασίες πληροφόρησης και διαβούλευσης των εκπροσώπων των εργαζομένων οι οποίες ενδέχεται να αποδειχθούν εφαρμοστέες σε περίπτωση κλεισίματος επιχειρήσεων: η οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 1998, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις(1), και η οδηγία 94/45/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1994, για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης ή μιας διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους(2). Μια άλλη οδηγία σχετικά με τη πληροφόρηση και τη διαβούλευση των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η οποία ευρίσκεταιπό έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, θα συμπληρώσει τις σχετικές κοινοτικές διατάξεις.

Αντίθετα, οιλικές απαιτήσεις που πρέπει να τηρούνται από τις επιχειρήσεις όταν αυτές αποφασίζουν να κλείσουν μονάδες παραγωγής δεν αποτελούν αντικείμενο καμιάς κοινοτικής πράξης.

Παρ' όλα αυτά, η Επιτροπή αποφάσισε στις 15 Ιανουαρίου 2002 να προωθήσει μια διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους σε κοινοτικό επίπεδο σχετικά με τη σκοπιμότητα του καθορισμού ενός αριθμού αρχών τις οποίες οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να τηρούν σε περίπτωση αναδιάρθρωσης. Μεταξύ των θεμάτων που αναφέρθηκαν στο έγγραφο διαβούλευσης εμφαίνεται εκείνο των μέσων που πρέπει να διατίθενται για να ενισχύεται η προσαρμοστικότητα και απασχολησιμότητα των εργαζομένων, συμπεριλαμβανόμενων και εκείνων που αφορούν τον επαγγελματικό αναπροσανατολισμό. Η πρώτη φάση διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους λήγει στις αρχές του Μαρτίου 2002 και η Επιτροπή αναμένει να εξετάσει με προσοχή τις απαντήσεις τους πριν να αποφασίσει σχετικά με τη συνέχεια που πρέπει να δοθεί σ'αυτή την πρωτοβουλία.

(1) ΕΕ L 225 της 12.8.1998.

(2) ΕΕ L 254 της 30.9.1994.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0087/02

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(25 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Ενδοκοινοτικός επαναπατρισμός της σορού αποβιωσάντων πολιτών

Το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι ευρωπαίοι πολίτες ζουν σε κάποιο κράτος μέλος άλλο από το κράτος καταγωγής τους προκαλεί αύξηση του αριθμού των επαναπατριζόμενων νεκρών από ένα κράτος μέλος σε άλλο. Ο επαναπατρισμός αυτός ωστόσο παρουσιάζει πολλές δυσκολίες, ακόμη και οικονομικής τάξεως, για τις οικογένειες, που είναιποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν γραφειοκρατικά εμπόδια τα οποία ποικίλλουν από χώρα σε χώρα. Οι ρυθμίσεις για τη διασυνοριακή μεταφορά της σορού νεκρών παραπέμπουν σήμερα στις συμφωνίες του Βερολίνου του 1937 και στη σύμβαση του Στρασβούργου του 1973. Οι συμβάσεις όμως αυτές, που προϋποθέτουν έλεγχο στα σύνορα, παρουσιάζουν προβλήματα στην εφαρμογή τους εξαιτίας της ίδιας της εξάλειψης των συνόρων.

Υπό το πρίσμα των προαναφερθέντων, μπορεί να απαντήσει η Επιτροπή στα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Η συνθήκη επιτρέπει στην Ένωση να διασφαλίσει την ελεύθερη μεταφορά εντός της Κοινότητας της σορού ατόμων που έχουν αποβιώσει στην επικράτεια της Ένωσης·

2. Ποια μέτρα σκοπεύει να προτείνει ίσως η Επιτροπή, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο η εν λόγω μεταφορά να διέπεται από κανόνες περισσότερο περίπλοκους και περιοριστικούς από αυτούς που ισχύουν σε κάποιο κράτος μέλος·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0073/02, E-0087/02,E-0210/02, E-0344/02, E-0346/02, P-0407/02 και E-0679/02

(25 Μαρτίου 2002)

Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο επαναπατρισμός νεκρού που αποβίωσε σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί ένα ευαίσθητο και δύσκολο θέμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η Επιτροπή γνωρίζει ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στο πλαίσιο πρόσφατων γραπτών κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, όπου ο επαναπατρισμός του νεκρού από ένα κράτος μέλος σε άλλοπήρξε προβληματικός. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει πληροφορίες ή στατιστικά στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση επισκόπησης του προβλήματος και της έκτασής του.

Σχετικά με το ζήτημα αυτό τίθενται ορισμένα ερωτήματα, μερικά από τα οποία αφορούν διαφορετικές κοινοτικές πολιτικές, για παράδειγμα, των μεταφορών, τηςγείας, της ελεύθερης κυκλοφορίας κ.λπ. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότιπάρχει σαφής κοινοτική αρμοδιότητα που να καλύπτει όλες τις πτυχές αυτές. Επιπλέον, οι κανονισμοί που διέπουν τη μεταφορά των ανθρώπινων λειψάνων καθορίζονται στη Διεθνή Συμφωνία του Βερολίνου (1937, αριθμός 4391 Σειρές Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών) και από τη συμφωνία του Συμβουλίου της Ευρώπης που συνάφθηκε το Σεπτέμβριο 1973 για τη μεταφορά των σορών. Σε κάθε περίπτωση,πενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν ρυθμίσεις για τη μεταφορά νεκρών πρέπει, λαμβάνονταςπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις χωρίς δυσμενείς διακρίσεις. Κάθε παρέκκλιση για λόγους δημόσιαςγείας πρέπει να μην αντιβαίνει στη νομολογία του Δικαστηρίου.

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το ζήτημα αυτό, αλλά δεν προτίθεται να αναλάβει συγκεκριμένη πρωτοβουλία προς το παρόν.