ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3268/01

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(23 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αποζημίωση των θυμάτων βιαίων εγλημάτων

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αποζημίωση των θυμάτων βιαίων εγκλημάτων ισχύει από το 1988. Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση που αν και έχειπογράψει την Σύμβαση δεν την έχει θέσει σε ισχύ και δεν διαθέτει σύστημα κρατικής αποζημίωσης για τα θύματα βίαιων εγκλημάτων, που είναι από τους βασικούς στόχους της εν λόγω Σύμβασης.

Δεδομένου ότι η Ελλάδα έχειπογράψει την εν λόγω Σύμβαση, ερωτάται η Επιτροπή:

1. αν θύματα βιαίων εγκλημάτων κατά την έννοια της Σύμβασης μπορούν να ζητήσουν την σχετική αποζημίωση έστω και αν δεν έχει τεθεί σε ισχύ σύστημα κρατικής αποζημίωσης·

2. προτίθεται να ζητήσει από τα κράτη-μέλη ή ταποψήφια κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κυρώσουν και να θέσουν σε ισχύ την εν λόγω Σύμβαση·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Ιανουαρίου 2002)

Η ίδια ηπογραφή της Σύμβασης στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος δεν προσφέρει στα θύματα βιαίων εγκλημάτων τη δυνατότητα αίτησης για κρατική αποζημίωση.

Το 1999, η Επιτροπήπέβαλε ανακοίνωση στο Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή με τίτλο Θύματα αξιόποινων πράξεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση — προβληματισμός για πρότυπα και δράση(1). Μία από τις συστάσεις της ανακοίνωσης αυτής αφορά την επικύρωση της εν λόγω σύμβασης από όλα τα κράτη μέλη.

Όσον αφορά τις αποζημιώσεις προς τα θύματα βιαίων εγκλημάτων εκ μέρους του δράστη του εγκλήματος, η απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2001 για το καθεστώς των θυμάτων στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών προβλέπει ότι τα θύματα βιαίων εγκλημάτων δικαιούνται να προσφύγουν για αποζημίωση εκ μέρους του δράστη του εγκλήματος στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επιθυμεί επίσης να στρέψει την προσοχή του Αξιότιμου Μέλους στο πρόσφατα εκδοθέν Πράσινο Βιβλίο σχετικά με την αποζημίωση των θυμάτων αξιόποινων πράξεων(2). Το Πράσινο αυτό Βιβλίο προτείνει μια δημόσια διαβούλευση σχετικά με τα μέτρα που μπορούν ναιοθετηθούν σε κοινοτικό επίπεδο, για τη βελτίωση της κρατικής αποζημίωσης των θυμάτων αξιόποινων πράξεων. Στα δυνητικά μέτρα πουπογραμμίζονται στο Πράσινο Βιβλίο περιλαμβάνεται η θέσπιση ελάχιστων προτύπων για κρατική αποζημίωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η διευκόλυνση της πρόσβασης σε κρατική αποζημίωση των θυμάτων αξιόποινων πράξεων σε διαμεθοριακές καταστάσεις. Μετά την ανάλυση των σχολίων που έλαβε σχετικά με το Πράσινο αυτό Βιβλίο, η Επιτροπή θα εκτιμήσει τη δυνατότηταποβολής νομοθετικής πρότασης κατά τη διάρκεια του 2002.

(1) COM(1999)349 τελικό.

(2) COM(2001)536 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2887/01

υποβολή: Jens-Peter Bonde (EDD) προς το Συμβούλιο

(11 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου

Συμφωνεί άραγε το Συμβούλιο των Υπουργών με την άποψη που εκφράζει ο κ. Anthony Teasdale στο βιβλίο του κ. Martin Westlake σχετικά με το Συμβούλιο των Υπουργών, δηλ. ότι ο Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου δεν έχει εφαρμοσθεί από το 1985, ότι δεν έχει όντως επιβεβαιωθεί η εφαρμογή του από την Ελλάδα κατά τις αγροτικές διαπραγματεύσεις του 1988 και ότι σήμερα δεν είναι δυνατόν να ζητηθεί η εφαρμογή του·

Έχει άραγε ζητηθεί η εφαρμογή του Συμβιβασμού του Λουξεμβούργου από το 1985· Εάν ναι, πότε·

Ποιες χώρες εξακολουθούν ναποστηρίζουν τον Συμβιβασμό του Λουξεμβούργου, και αποτελούν άραγε οι χώρες αυτές ανασταλτική μειοψηφία·

Απάντηση

(12 Φεβρουαρίου 2002)

Οι ακαδημαϊκές εκδόσεις δεν αποτελούν βάση συζητήσεων του Συμβουλίου, το δε πόνημα στο οποίο αναφέρεται ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής, δεν συζητήθηκε ποτέ από το Συμβούλιο.

Το Συμβούλιο θαπενθυμίσει, όπως και παλαιότερα(1), ότι τα συμπεράσματα της έκτακτης συνόδου την οποία πραγματοποίησε στις 17, 18, 27 και 28 Ιανουαρίου 1966, στο Λουξεμβούργο, τα οποία είναι κοινώς γνωστά ως Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου και τα οποία δεν έχουν καταργηθεί ούτε τροποποιηθεί ποτέ μέχρι στιγμής, δεν το εμποδίζουν να λαμβάνει αποφάσεις με τους τρόπους που προβλέπουν οι Συνθήκες. Ωστόσο, το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις οι Συνθήκες προβλέπουν λήψη αποφάσεων με απλή πλειοψηφία δεν εμποδίζει τα μέλη του Συμβουλίου να προσπαθούν γενικά να γεφυρώνουν τις διαφορές και να συνδιαλλάσσονται κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό προτού ληφθεί απόφαση από το Συμβούλιο. Πέραν τούτου, το Συμβούλιο δεν τηρεί Πρακτικά για τις τυχόν ευκαιρίες κατά τις οποίες έγινε επίκληση του λεγόμενου Συμβιβασμού του Λουξεμβούργου.

(1) Βλ. τις απαντήσεις που δίδονται στις γραπτές ερωτήσεις Ε-317/96 και Ε-1109/01.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2798/01

υποβολή: Theresa Zabell (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(9 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Εναέρια ασφάλεια

Μετά από τα τελευταία γεγονότα που σημειώθηκαν στις ΗΠΑ, έχουν ληφθεί πολυάριθμα μέτρα για την ασφάλεια στα αεροδρόμια, σε σημείο που δεν είναι δυνατόν να ταξιδέψει κανείς με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο, ενώ οι χειραποσκευέςποβάλλονται σε εξονυχιστικό έλεγχο.

Ωστόσο, ποια είναι η γνώμη της Επιτροπής για αυτά τα μέτρα, δεδομένου ότι στις 12 Σεπτεμβρίου 2001, μετά από τους ελέγχους ασφαλείας, τα καταστήματα Tax Value του αεροδρομίου του Ζάβεντεμ (Βρυξέλλες) πωλούσαν ελεύθερα σουγιάδες διαφόρων μεγεθών·

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Νοεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή καταδικάζει ανεπιφύλακτα αυτές τις πρακτικές και συνιστά να παύσει η πώληση τέτοιων επικίνδυνων ειδών.

Η Επιτροπή στις 10 Οκτωβρίου 2001 πρότεινε ναιοθετηθούν και να επιβληθούν στην Κοινότητα κοινοί κανόνες ασφαλείας στην πολιτική αεροπορία με κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(1). Η ενσωμάτωση των κανόνων αυτών στην κοινοτική νομοθεσία θα επιτρέψει την αποτελεσματική εφαρμογή τους και το συνεχή έλεγχο της όλης διαδικασίας εφαρμογής τους.

Οι κοινοί κανόνες θα βασίζονται στους κανόνες που ορίζει το Έγγραφο 30 της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Πολιτικής Αεροπορίας (ECAC) και θα αποβλέπουν στον αυξημένο έλεγχο των εσωτερικών και διεθνών πτήσεων.

Κατά κύριο λόγο θα αφορούν:

- τον έλεγχο της πρόσβασης σε ευαίσθητες περιοχές αερολιμένων και αεροσκαφών·

- τον έλεγχο επιβατών και αποσκευών·

- τον έλεγχο και την παρακολούθηση των αποσκευών·

- τον έλεγχο φορτίου και ταχυδρομείου·

- την εκπαίδευση του προσωπικού εδάφους·

- τον καθορισμό προδιαγραφών για τον εξοπλισμό με τον οποίο θα πραγματοποιούνται οι έλεγχοι αυτοί·

- ταξινόμηση των όπλων και άλλων ειδών που απαγορεύονται σε αεροσκάφη ή ευαίσθητες περιοχές των αερολιμένων.

(1) COM(2001)575 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2892/01

υποβολή: James Fitzsimons (UEN) προς την Επιτροπή

(12 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Εισαγωγές κρέατος από την Αργεντινή

Μπορεί η Επιτροπή να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με το επίπεδο των εισαγωγών κρέατος από την Αργεντινή στα κράτη μέλη της ΕΕ κατά το προηγούμενο έτος·

Μπορεί η Επιτροπή να δηλώσει κατά πόσον οι εισαγωγές αυτές συνοδεύονται από ιατρικά καιγειονομικά πιστοποιητικά και τι είδους έλεγχοι διενεργούνται στα εισαγόμενα προϊόντα·

Μπορεί η Επιτροπή να δηλώσει, βάσει δικών της πληροφοριών, κατά πόσον και σε ποιο βαθμόπάρχει αφθώδης πυρετός στην Αργεντινή, και θεωρεί η Επιτροπή ότι εάνπάρχει αφθώδης πυρετός στην Αργεντινή θα απαγορεύσει τις εισαγωγές αυτές·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Νοεμβρίου 2001)

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία (Eurostat), η ποσότητα κρέατος που εισήχθη στα κράτη μέλη από την Αργεντινή ανήλθε το 2000 σε 52 361 τόνους.

Το κρέας που εξάγεται από την Αργεντινή στην Κοινότητα πρέπει να πληροί συγκεκριμένουςγειονομικούς όρους, οι οποίοι καθορίζονται στην απόφαση της Επιτροπής 93/402/ΕΟΚ της 10ης Ιουνίου 1993 περί τωνγειονομικών όρων και της κτηνιατρικής πιστοποίησης που απαιτούνται για την εισαγωγή νωπών κρεάτων προερχόμενων από ορισμένες χώρες της Νότιας Αμερικής. Στους όρους αυτούς περιλαμβάνονται η μη ύπαρξη νόσου, η αφαίρεση των κοκάλων και η ωρίμανση του κρέατος.

Τογειονομικό πιστοποιητικό και το πιστοποιητικό δημόσιαςγείας, όπως καθορίζεται στο παράρτημα της οδηγίας του Συμβουλίου 72/462/ΕΟΚ της 12ης Δεκεμβρίου 1972 περί τωνγειονομικών προβλημάτων και τωνγειονομικών μέτρων κατά τις εισαγωγές ζώων του βοείου και χοιρείου είδους και νωπών κρεάτων προελεύσεως τρίτων χωρών, πρέπει να είναι συμπληρωμένα καιπογεγραμμένα και να συνοδεύουν το κρέας στα συνοριακά κέντρα επιθεώρησης της Κοινότητας. Τα συνοριακά κέντρα επιθεώρησης διεξάγουν ελέγχους εισαγωγών φορτίων, στους οποίους περιλαμβάνεται ο πλήρης έλεγχος εγγράφων και η εξακρίβωση ταυτότητας, ενώ σε ένα ποσοστό αυτών των φορτίων γίνεται και φυσική εξέταση.

Οι αρχές της Αργεντινής επιβεβαίωσαν την εμφάνιση κρουσμάτων αφθώδους πυρετού στις 23 Απριλίου 2001 στο Μπουένος Άιρες και ανέστειλαν τις εξαγωγές κρεάτων από ολόκληρη τη χώρα. Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν αμέσως, ενώ εκδόθηκε και η απόφαση της Επιτροπής 2001/276/ΕΚ της 4ης Απριλίου 2001, για τροποποίηση της απόφασης 93/402/ΕΟΚ(1), περί τωνγειονομικών όρων και της κτηνιατρικής πιστοποίησης που απαιτούνται για την εισαγωγή νωπών κρεάτων προερχομένων από ορισμένες χώρες της Νότιας Αμερικής.

(1) ΕΕ L 95 της 5.4.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2453/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(11 Σεπτεμβρίου 2001)

Θέμα: Η εκτίμηση των ολλανδικών δαπανών του ΕΚΤ χωρίς τη δέουσα λογιστική καταχώρηση

1. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή το γεγονός ότι η απαίτηση επιστροφής 447 εκατομμυρίων φιορινιών (περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ) από τις επιδοτήσεις που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο 1994-1996 στις Κάτω Χώρες στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, βασίζεται στα στοιχεία που διεβίβασε η

λογιστικήπηρεσία του ολλανδικού Υπουργείου Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης και σύμφωνα με τα οποία το 7 % των πόρων διατέθηκε μη καταλλήλως, ενώ για το 34 % δενπήρξε η δέουσα λογιστική καταχώρηση. Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή συνεπέρανε ότι το 41 % των συνολικών δαπανών θα πρέπει να θεωρηθούν ως αδικαιολόγητες.

2. Μπορεί η Επιτροπή,πό το φως των στοιχείων που διαθέτει ή τωνποθέσεών της, να αναφέρει τι ποσοστό των πόρων του ΕΚΤ διατέθηκε για τη διατήρηση ήδηφισταμένων οργανισμών των Κάτω Χωρών, συγκεκριμένα όσον αφορά την προώθηση της απασχόλησης, με αποτέλεσμα να διατεθούν τα χρήματα του ΕΚΤ για αντιστάθμιση της περικοπής εθνικών δαπανών·

3. Κατά την ως άνω εκτίμηση, πού βασίζεται η Επιτροπή προκειμένου να κάνει — ή όχι — διάκριση μεταξύ αδικαιολόγητων δαπανών και δαπανών για τις οποίες δενπάρχει η δέουσα λογιστική καταχώρηση·

4. Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να θεωρήσει το ποσό των 200 εκατομμυρίων ευρώ ως οριστικό, εφόσον η ολλανδική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να δικαιολογήσει το 34 %, το οποίο ενδέχεται να διατέθηκε σωστά, αλλά για το οποίο δενπάρχει η δέουσα λογιστική καταχώρηση·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Οκτωβρίου 2001)

Ο κατ'άρθρο 24πολογισμός(1) βασίζεται στην έκθεση του ελεγκτή τουπουργείου Κοινωνικώνποθέσεων και Απασχόλησης, ενώ ο συστηματικός χαρακτήρας των παρατυπιών προκύπτει επίσης προφανώς από τις εκθέσεις ελέγχου της Επιτροπής. Η Επιτροπή επιθυμεί να παραπέμψει τον αξιότιμο βουλευτή στην απάντησή της προς τη γραπτή ερώτησή του E-2451/01(2) και στον εκεί περιλαμβανόμενο κατάλογο εκθέσεων ελέγχου.

2. Η Επιτροπή δεν διατυπώνειποθέσεις σχετικά με ενδεχόμενες καταχρήσεις πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) για τη διατήρησηφιστάμενων οργανισμών στις Κάτω Χώρες. Η Επιτροπή εξετάζει όλες τις δαπάνες του ΕΚΤ αυστηράπό το πρίσμα του κανονισμού περί του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.

3. Τα σχέδια απορρίπτονται είτε επειδή οι δηλωθείσες δαπάνες δεν είναι επιλέξιμες είτε επειδή δενπάρχουν αποδείξεις για την επιλεξιμότητα των δαπανών. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για παρατυπίες που αναφέρονται ειδικά στον κανονισμό για τα διαρθρωτικά ταμεία.

4. Η Επιτροπή ζήτησε από τις ολλανδικές αρχές να αποδείξουν ότι η κατ'άρθρο 24 απαίτηση της Επιτροπής δεν είναι βάσιμη.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπώνφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων — ΕΕ L 374 της 31.12.1988.

(2) βλέπε σελίδα 87.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1594/01

υποβολή: Luckas Vander Taelen (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(21 Μαΐου 2001)

Θέμα: Ο σταθμός Λουξεμβούργου στις Βρυξέλλες και η ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηρεσιών

Οι μελέτες σχετικά με το σταθμό Gare du Luxembourg των Βρυξελλών, οι οποίες εγγράφονται στο πλαίσιο του σχεδίου που αφορά τα κτήρια D4 και D5, στην πλατεία Λουξεμβούργου, ανατέθηκαν από την εθνική εταιρία σιδηροδρόμων του Βελγίου (Socit Nationale des Chemins de Fer Belge) την SNCB, στην Προσωρινή Ένωση AEL-GROUP T-Tractabel. Η SNCB είναι κύριος του έργου ανακαίνισης του σταθμού και ενεργεί ως ιδιοκτήτης. Στο πλαίσιο αυτό ή SNCB έχει ζητήσει ένα πιστοποιητικό πολεοδομίας από τις αρμόδιεςπηρεσίες Μείζονος περιοχής Βρυξελλών — Δήμου Ixelles σχετικά με την ανακαίνιση του εν λόγω σταθμού (αίτησηποβληθείσα στις 28 Απριλίου 1998).

Όλες οι αρμόδιες για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, με την έννοια της οδηγίας 71/305/ΕΟΚ(1) αρχές οφείλουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ(2) του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεωνπηρεσιών προς αποφυγή φραγμών στην ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηρεσιών.

Μπορεί να επαληθεύσει η Επιτροπή εάν η SNCB έχει προκηρύξει διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεωνπηρεσιών όσον αφορά τις μελέτες για την ανακαίνιση του σταθμού Gare du Luxembourg, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ·

(1) ΕΕ L 185 της 16.8.1971, σελ. 5.

(2) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σελ. 1.

Συμπληρωματική απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Ιανουαρίου 2002)

Από τις πληροφορίες που προσκόμισαν οι βελγικές αρχές και οι ενδιαφερόμενοι, προκύπτει ότι η Εθνική εταιρεία σιδηροδρόμων του Βελγίου (SNCB) δεν ήταν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης μελετών για τις εργασίες ανακαίνισης του σταθμού Gare de Luxembourg των Βρυξελλών, στο βαθμό που η εν λόγω σύμβαση είχε συναφθεί μεταξύ, αφενός, της SA Forum Leopold (ιδιωτικού αναδόχου) και, αφετέρου,

της Tractabel. Πράγματι η σύμβαση αυτή συνήφθη παρουσία της SNCB. Ωστόσο, η τελευταία παρίστατο ως ιδιοκτήτης τουπό εξέταση οικοπέδου, προκειμένου να προσκομίσει στους συντάκτες μελέτες και ορισμένες πληροφορίες τεχνικής φύσης σχετικά με την πρόσβαση στο σταθμό. Ως εκ τούτου, η SNCB δεν συμμετείχε ούτε ως αναθέτουσα αρχή ούτε ως κύριος του έργου. Επιπλέον, δεν θα συμβάλει στη χρηματοδότηση τωνπό εξέταση μελετών.

Κατά συνέπεια, εφόσον επρόκειτο για σύμβαση που συνήφθη μεταξύ δύο νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, στην οποία η SNCB δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος, η οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεωνπηρεσιών(1) δεν εφαρμοζόταν στη συγκεκριμένη περίπτωση.

(1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2663/01

υποβολή: Armando Cossutta (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(1 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Δημόσιοι μειοδοτικοί διαγωνισμοί στην Ιταλία και μαφία

Σε δημόσιες δηλώσεις του οπεύθυνος επί των δημοσίων έργωνπουργός κ. Λουνάρντι, ανέφερε ότι όσον αφορά τηνλοποίηση του προγράμματος των μεγάλων δημόσιων έργων που ανεκοίνωσε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, στην ιταλική τάξη πραγμάτων οφείλουμε να συμβιώνουμε με την μαφία.

Πέραν της σοβαρότητος παρόμοιων δηλώσεων σε πολιτικό και δικαστικό επίπεδο και οι οποίες αφορούν μόνον το ιταλικό κράτος, μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή:

1. εάν θεωρεί ότι συμβιώνοντας με την μαφία σε θέματα δημόσιων μειοδοτικών διαγωνισμών η ιταλική κυβέρνηση παραβιάζει τους κοινοτικούς κανόνες·

2. ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει προκειμένου να εξασφαλίσει ότι στην Ιταλία οι δημόσιοι μειοδοτικοί διαγωνισμοί για την ανάθεση δημόσιων έργων είναι ελεύθεροι από μαφιόζικους εξαναγκασμούς και ότι, ως εκ τούτου, οποιαδήποτε επιχείρηση της Ένωσης μπορεί να συμμετάσχει με την βεβαιότητα ότι μπορεί να αποκλεισθεί μόνον βάσει αντικειμενικών και όχι επιβεβλημένων από τονπόκοσμο κριτηρίων·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Νοεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή επιθυμεί ναπογραμμίσει ότι προσδίδει μεγάλη σημασία στην πρόληψη της συμμετοχής των φορέων που συνδέονται με εγκληματικές οργανώσεις σε διαδικασίες ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπήπενθυμίζει ότι στο άρθρο 46, παράγραφος 1 της πρότασης οδηγίας του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το συντονισμό των διαδικασιών ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων προμηθειών,πηρεσιών και έργων, έχει εισαγάγει μίαποχρέωση που προβλέπει τον αποκλεισμό από τη συμμετοχή σε μειοδοτικό διαγωνισμό κάθεποψηφίου εις βάρος του οποίου έχει εκδοθεί οριστική καταδικαστική απόφαση για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, δωροδοκία ή απάτη εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η πρόταση αυτή αποτελεί συνέχεια των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Tampere τον Οκτώβριο 1999 και εντάσσεται στο πλαίσιο των πολιτικών προτεραιοτήτων που καθορίστηκαν στα σχέδια δράσης για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος που εξέδωσε το Συμβούλιο τον Ιούνιο 1997 και το Μάρτιο 2000 και στην ανακοίνωση της Επιτροπής 1997 για την πολιτική της Ένωσης κατά της δωροδοκίας(1).

Επιπλέον, η Επιτροπή προκειμένου να καταστήσει αποτελεσματική τη διάταξη του προαναφερόμενου άρθρου 46, παράγραφος 1, προτίθεται να προτείνει την έκδοση νέας οδηγίας για τη θέσπιση συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών και ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων κατά τρόπο ώστε οι αναθέτουσες αρχές στα κράτη μέλη να είναι σε θέση να συγκεντρώνουν τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να εξακριβώνουν κατά πόσο έναςποψήφιος δεν πρέπει να αποκλειστεί από τη συμμετοχή σε μειοδοτικό διαγωνισμό εξ αιτίας της καταδίκης του για μία από τις παραβιάσεις που προβλέπει το προαναφερόμενο άρθρο 46, παράγραφος 1.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η ιταλική κυβέρνηση έχει δώσει σαφή δείγματα της δέσμευσής της όσον αφορά την τήρηση των προαναφερόμενων στόχων.

(1) COM(97)192.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2807/01

υποβολή: Gabriele Stauner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(9 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Πιθανές παρατυπίες στο πλαίσιο του προγράμματος ενίσχυσης EQUAL

Στόχος του κοινοτικού προγράμματος EQUAL, το οποίο χρηματοδοτείται με πιστώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, είναι η προώθηση νέων μέσων για την καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων και ανισοτήτων στην αγορά εργασίας μέσα από τη διακρατική συνεργασία, όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές για το εν λόγω πρόγραμμα τις οποίες ενέκρινε η Επιτροπή την 14η Απριλίου 2000(1).

Γνωρίζει η Επιτροπή εάν το 2000 σημειώθηκαν παρατυπίες κατά την ανάθεση σύμβασης για τεχνική βοήθεια αξίας περίπου 20 εκατ. ευρώ για την διάρθρωση στήριξης EQUAL από το Γερμανικό Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων·

Εάν ναι, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει

- σε τι συνίστανται αυτές οι παρατυπίες·

- κατά πόσον οι παρατυπίες αυτές περιόρισαν την εκτέλεση του προγράμματος·

- ποια μέτρα έλαβε ή προτίθεται να λάβει για το θέμα αυτό·

- κατά πόσον σημειώθηκαν παρατυπίες κατά την ανάθεση και άλλων συμβάσεων για τεχνική βοήθεια από το Γερμανικό Υπουργείο (π.χ. στο πρόγραμμα XENOS);

(1) ΕΕ C 127 της 5.5.2000.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Δεκεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή επί του παρόντος αναλύει τη διαδικασίαποβολής προσφορών που ακολουθεί το ομοσπονδιακό Υπουργείο Εργασίας, για να εξακριβώσει αν τηρήθηκαν οι κοινοτικοί κανόνες στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων κατά την επιλογή του Γραφείου Τεχνικής Βοήθειας (ΓΤΒ) το οποίο ανέλαβε την εφαρμογή του προγράμματος EQUAL.

Αν από την ανάλυση της Επιτροπής διαπιστωθεί ότι οι κοινοτικοί κανόνες ανάθεσης των δημόσιων συμβάσεων δεν τηρήθηκαν και ότι, κατά συνέπεια, δεν πρέπει να επιτραπεί η συγχρηματοδότηση της σύμβασης από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), είναι βέβαιο ότι η εφαρμογή του προγράμματος EQUAL στη Γερμανία θα μπορούσε να επηρεαστεί. Η Επιτροπή έχει ζητήσει από τις γερμανικές αρχές να λάβουν κάθε ενδεδειγμένο μέτρο για να εξασφαλίσουν την ομαλή εφαρμογή του προγράμματος σε περίπτωση που αυτό το ενδεχόμενο επιβεβαιωθεί και αν ακολουθήσει ακύρωση ή καταγγελία της σύμβασης.

Η Επιτροπή επι του παρόντος εξετάζει και άλλες συμβάσεις που έχει συνάψει το ομοσπονδιακό Υπουργείο Εργασίας, οι οποίες συνδυάζουν τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από το δημόσιο τομέα προς τρίτους πουπάγονται στο ιδιωτικό δίκαιο (Beleihungsvertrge) με άλλεςπηρεσίες. Στόχος της Επιτροπής είναι να διαπιστώσει αν τηρήθηκαν οι κοινοτικοί κανόνες σχετικά με την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1830/01

υποβολή: Lousewies van der Laan (ELDR) προς το Συμβούλιο

(27 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Αναγνώριση γάμου και μέτρα προς την ίση μεταχείριση

Σε πρόσφατη απόφασή του για τις ληξιαρχικώς καταχωρισμένες συμβιώσεις, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απεφάνθη ότι ο γάμος ορίζεται γενικά ως ένωση μεταξύ ετεροφυλοφίλων. Όπως θα είναι γνωστό βέβαια, η Ολλανδία παραχώρησε πρόσφατα στους ομοφυλόφιλους πολίτες την δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου. Προς το παρόν, η Ολλανδία είναι η μοναδική χώρα στο κόσμο που έχει κάνει κάτι τέτοιο.

Η απόφαση για τις ληξιαρχικώς καταχωρισμένες συμβιώσεις έχει δημιουργήσει κάποια σύγχιση ως προς το ποια θα είναι η ερμηνεία του Συμβουλίου. Μπορεί το Συμβούλιο να επιβεβαιώσει ότι όλοι οι παντρεμένοιπάλληλοι του θα τύχουν ίσης μεταχείρισης ανεξάρτητα από τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις ή το φύλο του συντρόφου τους· Επιπλέον, θα ήθελα να πληροφορηθώ ποια μέτρα λαμβάνονται για να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση μεταξύ παντρεμένων και ελεύθερωνπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε ληξιαρχικώς καταχωρισμένες συμβιώσεις χωρίς να έχουν τελέσει γάμο.

Απάντηση

(17 Δεκεμβρίου 2001)

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την απόφασή του της 31ης Μαΐου 2001 επί των συνεκδικαζομένωνποθέσεων C-122/99 P και C-125/99 P της Γερμανίας και του Βασιλείου της Σουηδίας κατά του Συμβουλίου, έκρινε ότι ο όρος γάμοςπό την έννοια του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με έναν αυτοτελή κοινοτικό ορισμό.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο βεβαιώνοντας με το σημείο 34 της απόφασης ότι δεν αμφισβητείται ότι ο όρος γάμος, κατά τον κοινώς αποδεκτό από τα κράτη μέλη ορισμό, περιγράφει την ένωση μεταξύ δύο προσώπων διαφορετικού φύλου, επιβεβαίωσε την απόφαση του Πρωτοδικείου (Υπόθεση Τ-264/97 της 28ης Ιανουαρίου 1999) σύμφωνα με την οποία οι κοινοτικές έννοιες του γάμου και του συζύγου αφορούν αποκλειστικά τη στηριζόμενη στον πολιτικό γάμο σχέση κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου (σημείο 26 της εν λόγω απόφασης).

Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η έκδοση στις Κάτω Χώρες ενός νόμου που επιτρέπει τον πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου δεν έχει ως αποτέλεσμα την αμφισβήτηση του εν λόγω ορισμού της έννοιας του γάμου, όπως νοείται από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης και όπως καθορίζεται σε συνάρτηση με τη σημερινή κατάσταση του συνόλου των εθνικών νομοθεσιών, εφόσον οι Κάτω Χώρες, όπωςπενθυμίζει ο αξιότιμος κ. Βουλευτής, είναι το μόνο κράτος μέλος που έλαβε μια τέτοια απόφαση.

Το Συμβούλιο διαπιστώνει ότι οι σημερινοί καταστατικοί κανόνες προβλέπουν διατάξειςπέρ των έγγαμων ατόμων και ότι η ενδεχόμενη επέκταση των διατάξεων αυτών στα άγαμα άτομα πρέπει να εξεταστεί σε διοργανικό επίπεδο στα πλαίσια της μεταρρύθμισης του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης.