ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1828/00

υποβολή: Gilles Savary (PSE) προς την Επιτροπή

(31 Μαΐου 2000)

Θέμα: Κοινωνική ασφάλιση συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο

Δύο ευρωπαίοι πολίτες που κατοικούν στη Γαλλία και λαμβάνουν, δυνάμει κοινοτικών διατάξεων κοινωνικής ασφάλισης, ο ένας βελγική σύνταξη από το βελγικό φορέα συντάξεων και σύνταξη από το Περιφερειακό Ταμείο Ασφάλισης Ασθένειας της Aquitaine, και ο άλλος ισπανική σύνταξη από σύνταξη από το Περιφερειακό Ταμείο Ασφάλισης Ασθένειας της Aquitaine, ενημερώθηκαν κατ' αρχάς ότι γίνεται ανάληψη των δαπανών για την κατ' οίκον περίθαλψή τους από το Ασφάλισης Ασθένειας της Aquitaine.

Υπουργική εγκύκλιος της 22 Δεκεμβρίου 1999 διευκρίνισε ότι στον τομέα της περίθαλψης το Εθνικό Ταμείο Ασφάλισης Γήρατος είναι αρμόδιο μόνον όταν το μεγαλύτερο μέρος των αναγνωρισμένων τριμήνων ασφάλισης έχει πραγματοποιηθεί στο γενικό σύστημα.

Βάσει του κειμένου αυτού, το Περιφερειακό Ταμείο Ασφάλισης Ασθένειας της Aquitaine κοινοποίησε στα δύο αυτά ηλικιωμένα πρόσωπα την απόρριψη του αιτήματός τους για την ανάληψη των δαπανών της κατ' οίκον περίθαλψή τους.

Πράγματι, στην περίπτωση των δύο αυτών ατόμων, το μεγαλύτερο τμήμα των αναγνωρισμένων τριμήνων αφορούν αντίστοιχα το βελγικό και το ισπανικό σύστημα, τα οποία δεν προβαίνουν σε ανάληψη παρόμοιων δαπανών παρά μόνο όταν πρόκειται για συνταξιούχους που κατοικούν στη χώρα τους.

Η εγκύκλιος της 22 Δεκεμβρίου 1999 είναι σύμφωνη με τις ισχύουσες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και, επομένως, η κοινοποίηση της ανωτέρω απόρριψης είναι νόμιμη βάσει των ίδιων διατάξεων;

Τα εν λόγω δύο άτομα ποια δικαιώματα μπορούν να διεκδικήσουν στον τομέα των παροχών για κατ' οίκον περίθαλψη και από ποιες εθνικές αρχές;

Στην περίπτωση που θα προέκυπτε ότι δενφίσταται καμιά κοινοτική διάταξη για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής και τον προσδιορισμό μιας αρχής αρμόδιας για τη χορήγηση των ανωτέρω παροχών, σκοπεύει η Επιτροπή να συμπληρώσει το συντομότερο την κοινοτική νομοθεσία, ώστε να εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση κοινωνικές παροχές γήρατοςψηλού επιπέδου, ανεξάρτητα από τον τόπο που έχουν επιλέξει ως κατοικία τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου Εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(28 Ιουνίου 2000)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιθυμεί να επισημάνει στον κ. βουλευτή ότι μια παρόμοια ερώτηση έχει τεθεί στο Δικαστήριο το οποίο κλήθηκε να εξετάσει αν οι παροχές της νέας ασφάλισης συνεχούς περίθαλψης που έχουν καθιερωθεί από την 1η Ιανουαρίου 1995 από τη γερμανική νομοθεσία αποτελούν παροχές ασθένειας

σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(1). Στην απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Μαρτίου 1998 στηνπόθεση C-160/96 Molenaar(2), το Δικαστήριο προχώρησε σε ανάλυση διαφόρων ειδών παροχών ασφάλισης συνεχούς περίθαλψης της Γερμανίας αναφέροντας ότι μπορούν να χαρακτηριστούν άλλοτε ως παροχές σε είδος, άλλοτε ως παροχές σε χρήμα, της ασφάλισης ασθενείας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71.

Για το Δικαστήριο, οι παροχές της ασφαλίσεως περιθάλψεως συνίστανται, αφενός, στην ανάληψη ή απόδοση εξόδων που δημιουργούνται από την κατάσταση εξαρτήσεως του ενδιαφερομένου, ιδίως δε εξόδων ιατρικής φύσεως που συνεπάγεται αυτή η κατάσταση. Τέτοιες παροχές, που αποσκοπούν στην κάλυψη της περιθάλψεως που παρέχεται στον ασφαλισμένο, τόσο κατ' οίκον όσο και σε ειδικευμένα ιδρύματα, της αγοράς μηχανημάτων και της εκτελέσεως εργασιών, εμπίπτουν στην έννοια των παροχών εις είδος σύμφωνα με τον κανονισμό (σημείο 32 της απόφασης).

Αντίθετα το Δικαστήριο θεώρησε ότι το επίδομα συνεχούς περίθαλψης το οποίο έχει τη μορφή οικονομικής ενισχύσεως που αποσκοπεί στη συνολική βελτίωση του επιπέδου ζωής των εξαρτημένων προσώπων, ως αντιστάθμισμα των επιπλέον εξόδων που συνεπάγεται η κατάστασή τους ισούται με τις εις χρήμα παροχές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 (σημεία 35 και 36 της απόφασης).

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 που συντονίζει τα διάφορα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και δεν τα εναρμονίζει, προβλέπει κανόνες που έχουν στόχο να καθορίσουν ποια νομοθεσία πρέπει να εφαρμοστεί, ιδίως στον τομέα των παροχών ασθένειας, σύμφωνα με την κατηγορία των προσώπων (εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι).

Λαμβάνονταςπόψη τα προηγούμενα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από τις εθνικές αρχές να κοινοποιήσουν τις νομοθεσίες τους σχετικά με τη βοήθεια κατ' οίκον, προκειμένου να εξετάσουν αν εμπίπτουν στην έννοια της παροχής ασθένειας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 και να προχωρήσουν, αν χρειαστεί, στις αναγκαίες ενέργειες για να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωσή τους στο κοινοτικό δίκαιο.

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971 (τελευταία ενοποιημένη έκδοση: κανονισμός (ΕΚ) 118/97 ΕΕ L 28 της 30.1.1997.

(2) Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998. σελ. I-843.