ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0876/00

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Διακρίσεις όσον αφορά την εκτατική παραγωγή κρέατος στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999

Η απάντηση της Επιτροπής στην γραπτή μου ερώτηση Ε-0039/00(1) όντως με εκπλήσσει. Αν κατάλαβα καλά την απάντηση, η Επιτροπή θεωρεί ότι στις χώρες που διαθέτουν εκτεταμένους βοσκοτόπους ο ευνουχισμός των βοοειδών αποτελεί συστηματική πρακτική.

Στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών, όπου η κτηνοτροφία είναι από τις πλέον εκτατικές της Ευρώπης, ακριβώς επειδήπάρχουν εκτεταμένοι βοσκότοποι», ασφαλώς σταθερότεροι και μονιμότεροι από ό,τι στην Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο ακόμα και την Ιρλανδία, αυτή η πρακτική δενπάρχει και τούτο για λόγους που έχουν σχέση με την παραδοσιακή μεταχείριση των ζώων στις Αζόρες που είναι εξατομικευμένη, σε αντίθεση με την πλέον σύγρονη μεταχείριση του ανοιχτού αγρού που συνθίζεται στις προαναφερθείσες χώρες.

Προφανώς, ο Κανονισμός 1254/1999 του Συμβουλίου(2) στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 5 ξεκινά από την αρχή ότι οι συνθήκες εκτροφής βοδιών διαφέρουν, συνήθως, από εκείνες της εκτροφής ταύρων και δύναται να αιτιολογήσει την διάκριση που γίνεται στο άρθρο 4. Δεδομένου ότι η ως άνω άποψη είναι εντελώς εσφαλμένη, τουλάχιστον σ'ό,τι αφορά την Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών, δεν κρίνει η Επιτροπή ότι πρέπει να τον προσαρμόσει στην πραγματικότητα και να σπεύσει να τον τροποποιήσει;

(1) ΕΕ C 303 E της 24.10.2000, σελ. 134.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σελ. 21.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Απριλίου 2000)

Η απάντηση που δόθηκε από την Επιτροπή στην γραπτή ερώτηση E-0039/00 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου(1) ήθελε να εξακριβώσει ότι οι συνθήκες εκτροφής και ποιότητας του παραγόμενου κρέατος είναι διαφορετικές ανάμεσα στα μη ευνουχισμένα αρσενικά βοοειδή (ταύροι) και στα ευνουχισμένα (βόδια). Η σχετική αναφορά στα κράτη μέλη τα οποία διαθέτουν μεγάλες εκτάσεις χορτονομής αποτελεί απλή διαπίστωση των γεγονότων.

Η Επιτροπή γνωρίζει καλά ότι η βοοτροφία στις Αζόρες βάσει ειδικής αποστολής που πραγματοποιήθηκε στο τέλος του 1993 για την παρακολούθηση του καθεστώτος στήριξης των ζωικών παραγωγών όπως προβλέπεται από τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92, της 15ης Ιουνίου 1992, για ειδικά μέτραπέρ των Αζορών και της Μαδέρας(2) όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα (πρόγραμμα Poseima).

Το βασικό ερώτημα είναι ότι το Συμβούλιο αναγνώρισε ότι σε σφαιρικό επίπεδοφίστανται δύο συστήματα παραγωγής αρσενικών βοοειδών και ότι σχετικά με την παραγωγή βοδιών θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν δύο πληρωμές. Αναφορικά με την παραγωγή ταύρων, ήδη από το 1996, το Συμβούλιο είχε επισημάνει ότι η χορήγηση δεύτερης δόσης για την πριμοδότηση είχε οδηγήσει στην παραγωγή ιδιαίτερα χονδρών ζώων και επομένως έπρεπε να αντιμετωπίσει την εν λόγω κατάσταση καταργώντας τη δεύτερη πληρωμή, αφήνοντας όμως μια μεταβατική περίοδο προσαρμογής στην περίπτωση των ταύρων που παράγονται στις περιοχές παραδοσιακής εκτατικής παραγωγής. Η εν λόγω μεταβατική περίοδος τελείωσε το 1999.

Ωστόσο, στην περίπτωση που οι εθνικές αρχές εκτιμούν ότι η ιδιαίτερη παραγωγή ταύρων στις Αζόρες αξίζει ιδιαίτερη στήριξη, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου της 17 Μαΐου 1999 σχετικά με την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του βόειου κρέατος(3) προβλέπει ήδη ένα ευέλικτο πλαίσιο κοινοτικών πληρωμών που θα αποφασιστεί από τα σχετικά κράτη μέλη.

Τέλος, η αιτιολογική σκέψη αριθ. 5 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1254/99,πενθυμίζει απλώς την εν λόγω κατάσταση χωρίς να προτίθεται να προσανατολίσει την κοινοτική κτηνοτροφία προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

(1) ΕΕ C 303 E της 24.10.2000, σελ. 134.

(2) ΕΕ L 173 της 27.6.1992.

(3) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.