ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2559/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Δημοσιονομικός έλεγχος 3: η διεξαγωγή δημόσιας και με ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες συζήτηση σχετικά με τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης

1. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή τι περιθώρια αφήνει για προσεγγίσεις που προσκρούουν έντονα τις δικές της, όσον αφορά τη δημοσιονομική διαχείριση και το δημοσιονομικό έλεγχο· Θεωρεί ότι μπορούν να τις διδάξουν με ποιον τρόπο θα μπορούσε να βελτιώσει την οργάνωσή της ή τις αντιμετωπίζει ως εχθρικές πράξεις που πρέπει να καταπολεμηθούν παντοιοτρόπως·

2. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν σε περίπτωση που προκύψουν προβλήματα, θα επιθυμούσε να τα διευθετήσει το ταχύτερο δυνατόν ή εάν προτιμά να τα συγκαλύψει, καθυστερώντας έτσι την επίλυσή τους·

3. Μπορεί να παράσχει η Επιτροπή τη διαβεβαίωση ότι, στο μέλλον, δε θα αντιδρά πλέον με παραιτήσεις στις επίσημες κριτικές έναντι της εκ μέρους της δημοσιονομικής διαχείρισης και ελέγχου, αλλά μόνο μέσω της δρομολόγησης δημόσιας συζήτησης για την εξέταση πραγματικών γεγονότων, στην οποία θα καλούνται να συμμετάσχουνπάλληλοι με κριτική στάση, παλιοίπάλληλοι και εξωτερικοί εμπειρογνώμονες προκειμένου να εκφράσουν τις παρατηρήσεις τους·

4. Είναι σε θέση η Επιτροπή να εγγυηθεί ότι ηπηρεσία Λογιστηρίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο και η Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης OLAF χαίρουν τώρα πλήρους ελευθερίας δράσης και δεν πρόκειται πλέον σε καμία περίπτωση να αποκλεισθούν εσκεμμένα τα αμφιλεγόμενα συμπεράσματά τους από τη δημόσια συζήτηση ή να αναχθεί εκ των προτέρων η κρίση της Επιτροπής σε οριστικό και μη αμφισβητήσιμο συμπέρασμα·

Απάντηση της κας Schreyer εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Ιανουαρίου 2003)

1. Οι μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τη δημοσιονομική διαχείριση και το δημοσιονομικό έλεγχο έχουν θεσπισθεί στο πλαίσιο της Λευκής Βίβλου της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του Μαρτίου του 2002. Μια από αυτές ήταν η αναδιατύπωση του δημοσιονομικού κανονισμού(1). Οι εν λόγω μεταρρυθμίσεις είναι αποτέλεσμα έντονων διαβουλεύσεων και διαπραγματεύσεων τόσο εντός όσο και εκτός της Επιτροπής. Αυτές οι προτάσεις μεταρρύθμισης έχουν τύχει ευνοϊκήςποδοχής από το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και το Ελεγκτικό Συνέδριο(2).

2. Η Επιτροπή προσπαθεί πάντοτε να επιλύει κάθε πρόβλημα που ανακύπτει γρήγορα και αποτελεσματικά, χωρίς ωστόσο η άμεση αντίδραση να έχει τίμημα την εφαρμογή λανθασμένων λύσεων. Η ταχύτητα εξαρτάται από το πόσο περίπλοκο είναι το πρόβλημα που διαπιστώνεται.

3. Όσον αφορά το σύστημα δημοσιονομικής διαχείρισης, η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι μια κριτική εξέταση του λογιστικού της συστήματος, τόσο από έξω, και ιδίως από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όσο από τις δικές τηςπηρεσίες, την οδήγησε στη λήψη επανορθωτικών μέτρων που κατέληξαν στην έγκριση, τον Ιούνιο του 2002, της αναδιατύπωσης του δημοσιονομικού κανονισμού. Αυτός ο αναθεωρημένος δημοσιονομικός κανονισμός καθιερώνει τις αρχές ενός ολοκληρωμένου λογιστικού συστήματος με βάση την αυτοτέλεια των χρήσεων, όπως αυτό που εφαρμόζεται (Κάτω Χώρες, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο) ή πρόκειται να θεσπιστεί (Ισπανία, Γαλλία) σε ορισμένα κράτη μέλη. Η αναδιατύπωση αυτή έτυχε ευνοϊκήςποδοχής από το Ελεγκτικό Συνέδριο,ποστηρίχθηκε και βελτιώθηκε με πολλές τροπολογίες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο. Ο ισχυρισμός ενόςπαλλήλου ότι η νέα αυτή νομοθετική πράξη θα αυξήσει τον κίνδυνο απάτης δεν ήταν τεκμηριωμένος. Ο ισχυρισμός αυτός θέτει σε αμφισβήτηση τις προσπάθειες όλων των οργάνων και των κρατών μελών που συμμετείχαν στη διαδικασία αναδιατύπωσης.

Επομένως, η Επιτροπή δεν αγνοεί τις κριτικές σχετικά με το σύστημα δημοσιονομικής της διαχείρισης, αλλά και δεν θεωρεί εποικοδομητική την έναρξη μιας δημόσιας διαμάχης για θέματα τα οποία έχουν πλήρως διαπιστωθεί, δημοσιοποιηθεί και αποτελούν αντικείμενο λήψης επανορθωτικών μέτρων.

Η διαφάνεια και η εποικοδομητική κριτική δεν πρέπει να οδηγούν σε αταξία και αναποτελεσματικότητα. Οιπάλληλοι οφείλουν να τηρούν τιςποχρεώσεις που έχουν βάσει τουπηρεσιακού κανονισμού και έχουνποχρέωση να είναι έντιμοι και διακριτικοί και να ακολουθούν τις καθιερωμένες διαδικασίες.

4. Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η Επιτροπή θα ήθελε να επιστήσει την προσοχή του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου στο γεγονός ότι ο διευθυντής της OLAF, κατά την τρίτη ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων της πουποβλήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2002, δήλωσε ότι η Επιτροπή έχει σεβασθεί με προσοχή τη λειτουργική της ανεξαρτησία.

Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1073/1999(3) και (ΕΚ) αριθ. 1074/1999(4) σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την OLAF περιέχουν διατάξεις σχετικά με την εμπιστευτικότητα και την προστασία των δεδομένων, καθώς και την κοινοποίηση των σχετικών πληροφοριών από την OLAF. Οι τελικές εκθέσεις για τις έρευνες συνήθως απευθύνονται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών και/ή στα όργανα, φορείς ή οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για τη λήψη περαιτέρω μέτρων.

Όσον αφορά το Ελεγκτικό Συνέδριο, το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου θα γνωρίζει ότι αποτελεί ένα αυτόνομο όργανο. Η Επιτροπή είναιπόχρεη στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τις εποικοδομητικές τους συστάσεις.

Τα δικαιώματα και τα καθήκοντα του Υπόλογου καθορίζονται στο δημοσιονομικό κανονισμό καθώς και στονπηρεσιακό κανονισμό.

(1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ.1605/2002 του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 248 της 16.9.2002.

(2) ΕΕ C 228 της 13.8.2001.

(3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), ΕΕ L 136 της 31.5.1999.

(4) Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), ΕΕ L 136 της 31.5.1999.