ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1326/98

υποβολή: Rolf Berend (PPE) προς την Επιτροπή

(24 Απριλίου 1998)

Θέμα: Αμοιβαία αναγνώριση πτυχίων διδασκαλίας στην ΕΕ

Αναγνωρίζεται ένα γερμανικό πτυχίο διδασκαλίας ως πλήρες πιστοποιητικό σπουδών στην ΕΕ και δικαιούνται οι κάτοχοι των πτυχίων αυτών να εργαστούν ως δάσκαλοι ή καθηγητές σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ;

Ισχύει η ρύθμιση αυτή και για δασκάλους/καθηγητές που εργάζονται στα νέα ομόσπονδα κράτη της Γερμανίας οι οποίοι έχουν λάβει το πτυχίο τους στην πρώην ΛΔΓ και διαθέτουν εν τω μεταξύ πρακτική πείρα δεκαετιών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Ιουνίου 1998)

Για να διευκολυνθεί η πραγματική άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας που καθιερώνει η συνθήκη ΕΚ, έχουν θεσπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο πολυάριθμα νομικά μέσα που αφορούν την αναγνώριση των διπλωμάτων.

Σε συνάρτηση με το επίπεδο σπουδών που πιστοποιούνται με το δίπλωμα, εφαρμόζεται είτε η οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1) (απολυτήριο λυκείου +3), είτε η οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992(2) για ένα δεύτερο γενικό σύστημα που καλύπτει τα διπλώματα, πιστοποιητικά και άλλους τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης κατώτερου επιπέδου από εκείνα που καλύπτει η οδηγία 89/48/ΕΟΚ. Οι οδηγίες αυτές εφαρμόζονται σε όλα τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα που δεν καλύπτονται από ειδική οδηγία (ιατροί, οδοντίατροι, κτηνίατροι, μαίες, φαρμακοποιοί, νοσοκόμοι, αρχιτέκτονες). Οι οδηγίες "γενικό σύστημα" εφαρμόζονται συνεπώς στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού, το οποίο είναι ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στα περισσότερα κράτη μέλη (τουλάχιστον στο δημόσιο τομέα).

Η βασική αρχή αυτών των οδηγιών είναι ότι οι αρχές του κράτους μέλους υποδοχής πρέπει να επιτρέπουν την άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος στο έδαφός του, εκ μέρους κοινοτικού υπηκόου που κατέχει το δίπλωμα που ζητείται στο κράτος μέλος προέλευσής του για την άσκηση του ίδιου αυτού επαγγέλματος. Η χορηγούμενη με τον τρόπο αυτό αναγνώριση αποτελεί συνεπώς δικαίωμα άσκησης συγκεκριμένου επαγγέλματος υπό όρους ίδιους με εκείνους που ισχύουν για τους κατόχους εθνικών διπλωμάτων, αλλά δεν σημαίνει ότι, για άλλους σκοπούς, το δίπλωμα θεωρείται ισοδύναμο με ένα εθνικό δίπλωμα.

Συνεπώς, ο κοινοτικός υπήκοος που διαθέτει όλα τα επαγγελματικά προσόντα του εκπαιδευτικού σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο απέκτησε τα εν λόγω επαγγελματικά προσόντα, και ο οποίος επιθυμεί να ασκήσει το επάγγελμά του σε άλλο κράτος μέλος, καλύπτεται από τους μηχανισμούς αναγνώρισης διπλωμάτων που θεσπίστηκαν με τις προαναφερθείσες οδηγίες. Στην περίπτωση των διπλωμάτων εκπαιδευτικού από τα νέα γερμανικά ομόσπονδα κράτη, στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, οι κάτοχοί τους μπορούν να επωφεληθούν από τις προαναφερθείσες οδηγίες, εφόσον τα διπλώματα αυτά προσφέρουν αυτοδικαίως πρόσβαση σε θέση εργασίας εκπαιδευτικού στη Γερμανία και εφόσον ο κάτοχός τους ζητεί την αναγνώριση προκειμένου να εργαστεί ως εκπαιδευτικός σε άλλο κράτος μέλος.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το σύστημα αναγνώρισης που θεσπίζεται από τις εν λόγω οδηγίες συνεπάγεται ότι ο ενδιαφερόμενος οφείλει να υποβάλει, στην αρμόδια αρχή, αίτηση, σε μεμονωμένη βάση, στην οποία θα αναφέρει σαφώς το επάγγελμα που επιθυμεί να ασκήσει. Πράγματι, οι εν λόγω οδηγίες δεν καθιερώνουν σύστημα αυτόματης ισοδυναμίας μεταξύ διπλωμάτων. Εξακολουθούν να απαιτούνται ορισμένες διατυπώσεις.

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου μπορεί να αναζητήσει κάθε χρήσιμη πληροφορία για το θέμα αυτό στο διαδίκτυο (http://citizens.eu.int) καθώς και στον οδηγό "Εργασία σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης" που του αποστέλλεται απευθείας καθώς και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου. Ο οδηγός αυτός συνοδεύεται από πρακτικά δελτία. Το δελτίο "Αναγνώριση των διπλωμάτων. Εκπαιδευτικοί" περιέχει πληροφορίες για τους μηχανισμούς αναγνώρισης που καθιερώνουν οι οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ καθώς και χρήσιμες διευθύνσεις σε εθνικό επίπεδο.

(1) ΕΕ L 19, 24.1.1989.

(2) ΕΕ L 209, 24.7.1992.