ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3856/98

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Ελεύθερη κυκλοφορία προπονητών

1. Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα το ότι το ιταλικό κράτος (μέσω της Coni (Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή Ιταλίας) και των Σχολών αθλητισμού υπό τη μορφή τεχνικών οργάνων) προβαίνει σε διακρίσεις από την ανάποδη έναντι των πολιτών του και των αθλητικών παραγόντων παρεμποδίζοντας εκ των πραγμάτων την ελεύθερη άσκηση του αθλητικού τους επαγγέλματος στο έδαφός του και στην Ευρώπη, δεδομένου ότι δεν έχουν ακόμη αναπροσαρμοσθεί τα σχετικά με το θέμα νομοθετικά διατάγματα, σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες 89/48(1) και 92/51(2) που εξέπνεαν τον Ιούνιο του 1994;

2. Είναι ακριβές ότι η Coni εφαρμόζει εκ των πραγμάτων μονοπώλιο όσον αφορά τα μαθήματα αθλητικής κατάρτισης (περιλαμβανομένων εκείνων που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο) και ότι οι εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες δεν προσαρμόζουν τα μαθήματά τους στα πέντε επίπεδα που προβλέπουν οι κανονισμοί οι οποίοι συμφωνήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που διεξήχθη στο Μιλάνο το 1985;

3. Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ότι ορισμένες ιταλικές πανεπιστημιακές σχολές, φορείς προώθησης, ιδιωτικές σχολές και αθλητικοί σύλλογοι χορηγούν τίτλους σπουδών της ίδιας της Κεντρικής Σχολής Αθλητισμού για την κατάρτιση τεχνικών υψηλού επιπέδου (δευτεροβάθμια σχολή συν τρία χρόνια άσκησης επαγγέλματος σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες) και αθλητικών διδασκάλων για την άσκηση τόσο ελευθέρων επαγγελμάτων, όσο και αυτόνομης εργασίας;

4. Εάν ναι ποιές πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει ώστε η κατάσταση να προσαρμοσθεί στις αρχές και τους κανόνες των κοινοτικών κανονισμών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Φεβρουαρίου 1999)

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται καταρχάς στις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Η οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, θέσπισε ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών. Στη συνέχεια, η εν λόγω οδηγία συμπληρώθηκε από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Η δεύτερη αυτή οδηγία έχει ως αντικείμενο τα διπλώματα που δεν καλύπτονται από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ. Τα προσόντα του προπονητή αθλητών εμπίπτουν, εκτός εξαιρέσεων, στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Κατ' εφαρμογή του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, ένα πρόσωπο με πλήρη προσόντα για την εξάσκηση ενός επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος πρέπει, κατά κανόνα, να μπορεί να εξασκεί το εν λόγω επάγγελμα και σε άλλο κράτος μέλος.

Η Ιταλία, όπως όλα τα κράτη μέλη, έπρεπε να προσαρμόσει τη νομοθεσία της σύμφωνα με τις εν λόγω οδηγίες. Ας σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα η Επιτροπή δεν έχει λάβει γνώση ιδιαίτερων δυσκολιών όσον αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων του προπονητή αθλητών στην Ιταλία.

Πρέπει να τονισθεί ότι οι εν λόγω οδηγίες εφαρμόζονται σε περιπτώσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, όταν δηλαδή ένα πρόσωπο που διαθέτει τα αναγκαία προσόντα σύμφωνα με ένα κράτος μέλος, είτε αυτό το πρόσωπο είναι ιταλικής ιθαγένειας είτε υπήκοος άλλου κράτους μέλους, επιθυμεί την αναγνώριση των προσόντων του προκειμένου να εργασθεί στην Ιταλία. Ωστόσο, οι προβλεπόμενοι μηχανισμοί από τις ανωτέρω οδηγίες δεν καλύπτουν την περίπτωση των προσώπων που έχουν εκπαιδευθεί στην Ιταλία και επιθυμούν να εργασθούν στο εν λόγω κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή πρόκειται για ένα καθαρώς εσωτερικό θέμα.

Επιπλέον, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να επιβάλει στην Ιταλία έναν συγκεκριμένο τρόπο ρύθμισης του επαγγέλματος. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη παραμένουν κυρίαρχα όσον αφορά τις ρυθμίσεις σχετικά με τα επαγγέλματα. Κατά συνέπεια, ορισμένα επαγγέλματα υφίστανται σε ορισμένα κράτη μέλη, ενώ σε άλλα δεν υπάρχουν. Ενίοτε, παρόλο που η ονομασία είναι η ίδια, το περιεχόμενο του επαγγέλματος διαφέρει. Τέλος, το επίπεδο εκπαίδευσης που απαιτείται για την πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα μπορεί επίσης να διαφέρει. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα παρεμβάσεως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ιταλία ρυθμίζει το επάγγελμα του προπονητή στο έδαφός της. Αντίθετα, είναι ευνόητο ότι εμπίπτει στην αρμοδιότητα των ιταλικών αρχών η θέσπιση των μηχανισμών αναγνώρισης των διπλωμάτων και η κατάργηση κάθε μέτρου που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως δυσμενής διάκριση.

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρει επίσης τα πέντε επίπεδα εκπαίδευσης που θεσπίσθηκαν με την απόφαση 85/368/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουλίου 1985 για την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών(3). Ωστόσο, η εν λόγω απόφαση είχε προτρεπτικό χαρακτήρα και δεν αποσκοπούσε στο να υποχρεώσει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ένα παρόμοιο σύστημα. Το άρθρο 2 της απόφασης ορίζει εξάλλου ότι η διάρθρωση των επιπέδων εκπαίδευσης που περιλαμβάνεται στο παράρτημα μπορεί να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς. Επιπλέον "το κείμενο της εν λόγω διάρθρωσης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση για ενημερωτικούς λόγους". Οι ιταλικές αρχές διαθέτουν, λοιπόν, την ευχέρεια εφαρμογής ή μη της προτεινόμενης διάρθρωσης.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989, σελ. 16.

(2) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σελ. 25.

(3) ΕΕ L 199 της 31.7.1985.