ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0392/00

υποβολή: Inger Schrling (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(8 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Η αρχή της δημοσιότητας των εγγράφων και η προστασία των πληροφοριοδοτών

Ο Επίτροπος Neil Kinnockποστήριξε στο σουηδικό Τύπο ότι η αρχή της δημοσιότητας των εγγράφων και η προστασία των πληροφοριοδοτών κατά το σουηδικό μοντέλο δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σύμφωνα με την άποψη του κ. Kinnock, η εφαρμογή της αρχής της δημοσιότητας των εγγράφων θα είχε ως προφανές αποτέλεσμα την άνευ διατυπώσεων λήψη σημαντικών αποφάσεων, ενώ η προστασία των πληροφοριοδοτών θα οδηγούσε στην αύξηση της μυστικοπάθειας. Ο κ. Kinnockποστήριξε επίσης ότι ο Paul van Buitenen μεταμορφώθηκε από έναν καλό πληροφοριοδότη που έφερε στο φως τις παρατυπίες στην Επιτροπή σε έναν κακό πληροφοριοδότη που προσπαθεί να αμαυρώσει την Επιτροπή ως όργανο.

Μπορεί ο Επίτροπος Kinnock να εξηγήσει πώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αρχή της δημοσιότητας των εγγράφων και η προστασία των πληροφοριοδοτών θα είχε αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα εάν εφαρμοζόταν στην ΕΕ; Μπορεί ο Επίτροπος να περιγράψει λεπτομερέστερα ποιες είναι οι πράξεις του Paul van Buitenen που τον μετέτρεψαν από καλό σε κακό πληροφοριοδότη;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Μαρτίου 2000)

Η Επιτροπή, πρόσφατα, δημοσίευσε την πρότασή της για κανονισμό όσον αφορά την δημόσια πρόσβαση σε έγγραφα των Ευρωπαϊκών Οργάνων(1). Στην πρόταση καθορίζονται οι αρχές και οι κανόνες, οι οποίοι είναι απαραίτητοι, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, για τη διασφάλιση της διαφάνειας για τους ευρωπαίους πολίτες σε σχέση με τις πληροφορίες που δίδονται από τα Όργανα της Κοινότητας. Η Επιτροπή για τη διαμόρφωση της πρότασης έλαβεπόψη την θετική πείρα την αποκτηθείσα σε σχέση με τον κώδικα συμπεριφοράς(2), την νομοθεσία των κρατών μελών για τη δημοσιότητα των εγγράφων, ιδιαίτερα την καλή πρακτική των Σκανδιναβικών χωρών και την ειδική κατάσταση των Κοινοτήτων.

Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα συζητήσουν επί του κειμένου και τέλος θα θεσπίσουν τους δεσμευτικούς κανόνες επί του θέματος αυτού.

Στο Κοινοβούλιο και σε άλλες ευκαιρίες, ο Αντιπρόεδρος, οπεύθυνος για τη μεταρρύθμιση των διατάξεων σχετικά με το προσωπικό και τη διοίκηση έχει, ιδιαίτερα, αναγνωρίσει το γεγονός ότι η Σουηδία έχει μακρά και θετική παράδοση ως προς την πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες και, συνεπώς πρότυπα τα οποία είναι άξια μίμησης αλλά, στην πράξη, δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν πλήρως στα Ευρωπαϊκά Όργανα στο προσεχές μέλλον.

Σε δημόσιες δηλώσεις, ο Αντιπρόεδρος έχει, επίσης, επισημάνει το γεγονός ότι, στη Σουηδία, το κοινό δεν έχει πρόσβαση στις ανεπίσημες ανταλλαγές απόψεων που λαμβάνουν χώρα πριν το έγγραφο καταστεί επίσημο. Στην πρόταση που παρουσίασε η Επιτροπή, ο ορισμός ενός εγγράφου αποκλείει κείμενα για εσωτερική χρήση όπως έγγραφα για συζητήσεις, γνώμες τμημάτων και ανεπίσημα μηνύματα. Εάν δενπήρχε αυτός ο αποκλεισμός ο οποίος κατά τη γνώμη της επιτροπής των ανεξαρτήτων εμπειρογνωμόνων ήταν απαραίτητος, διότι η Επιτροπή χρειάζεται το χρονικό διάστημα για να διαμορφώσει πολιτική πριν αυτή αναφερθεί ως δημόσιο έγγραφο οι άνθρωποι μπορεί να ήσουν απρόθυμοι για την παραγωγή και την ανταλλαγή αυτών των εγγράφων και αυτό μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη μυστικότητα χωρίς να προσθέτει στην αποτελεσματικότητα της εργασίας.

Εν τω μεταξύ, οι αναφορές στο θέμα διαστρεβλώνουν τα λεχθέντα του Αντιπροέδρου. Ο Αντιπρόεδρος επανέλαβε ότι οι παρατυπίες οι οποίες αποκαλύφθηκαν από έναπάλληλο της Επιτροπής ήσαν όλες θέμα πειθαρχικών ή νόμιμων διαδικασιών πριν από την αποκάλυψη. Αναφέρθηκε επίσης στις κατηγορίες που αναφέρθηκαν στον σουηδικό τύπο ότι οι απάτες συνέχιζαν μεταξύ χιλιάδωνπαλλήλων εντός του Οργάνου. Προφανώς αυτό δεν είναι αλήθεια και είναι γενικευμένες κατηγορίες οι οποίες δυσφημίζουν άδικα την Επιτροπή και το προσωπικό της και προκαλούν την αδικαιολόγητη δυσπιστία των πολιτών.

(1) COM(2000)30 τελικό.

(2) Κώδικας συμπεριφοράς όσον αφορά την δημοσιότητα των εγγράφων του Συμβουλίου και της Επιτροπής, που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 20.12.1993 (ΕΕ L 340 της 31.12.1993, σελ. 43), και η Επιτροπή στις 8 Φεβρουαρίου 1994 (ΕΕ L 46 της 18.2.1994, σελ. 58). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε απόφαση για τη δημοσιότητα των εγγράφων του στις 10 Ιουλίου 1997 (ΕΕ L 263 της 25.9.1997, σελ. 27).