ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0128/02

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(1 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Παρακράτησηπέρ τρίτων από επιδοτήσεις του ΕΓΤΠΕ

Η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, μέσω της οποίας οι παραγωγοίποχρεωτικά και χωρίς δυνατότητα επιλογής εισπράττουν τις ενισχύσεις που καταβάλλονται από το ΕΓΤΠΕ, ζητά από τους παραγωγούς να την εξουσιοδοτούν να παρακρατά μέρος των ενισχύσεων για την εξόφληση τυχόν οφειλών τους τόσο προς αυτή όσο και προς τους γεωργικούς συνεταιρισμούς.

Παρά το γεγονός ότι η παρακράτηση φαίνεται ότι γίνεται με τη συναίνεση των δικαιούχων,πάρχει σωρεία καταγγελιών τόσο από τους παραγωγούς όσο και από τα συνδικαλιστικά τους όργανα, ότι ουσιαστικά εκβιάζεται η συγκατάθεση λόγω τηςπάρχουσας οικονομικής εξάρτησης των δικαιούχων με την ΑΤΕ και τους Γεωργικούς Συνεταιρισμούς.

Δεδομένου ότι τόσο η Επιτροπή όσο και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν επανειλημμένα αποφασίσει ότι επί των ενισχύσεων που καταβάλλονται από το ΕΓΤΠΕ δεν επιτρέπεται καμία παρακράτηση:

Η Επιτροπή:

1. Θεωρεί ότι η με έμμεσο τρόπο παρακράτηση ενισχύσεων από τους δικαιούχους παραγωγούς από την ΑΤΕ συμβιβάζεται με τις αποφάσεις της για την απόδοση στο ακέραιο των ενισχύσεων· Πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει το ζήτημα·

2. Δικαιούται ο παραγωγός να αρνηθεί τηνπογραφή της εξουσιοδότησης που του ζητείται για παρακράτηση των ενισχύσεων έναντιπαρκτών ή και μελλοντικών οφειλών·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Μαρτίου 2002)

1. Όσον αφορά τις μειώσεις των επιδοτήσεων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) τις οποίες εφαρμόζει η Αγροτική Τράπεζα Ελλάδας (ΑΤΕ) για να καλύψει ποσά που οφείλονται στην τράπεζα, πρέπει να ληφθείπόψη ότι, στηνπόθεση C-132/95(1), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διατύπωσε την άποψη ότι, μολονότι είναι αλήθεια ότι, δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών(2), οι αναφερόμενες αντισταθμιστικές πληρωμές πρέπει να πληρώνονται στο ακέραιο στους δικαιούχους, ο συμψηφισμός μεταξύ αντισταθμιστικών πληρωμών ο οποίος πραγματοποιείται δυνάμει του προαναφερόμενου κανονισμού και των οφειλών που εκκρεμούν που πρέπει να καταβληθούν σε ένα κράτος μέλος δεν έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ποσού της ενίσχυσης.

Όσον αφορά τις μειώσεις των επιδοτήσεων του ΕΓΤΠΕ που πραγματοποιούνται από την ΑΤΕ για την κάλυψη ποσών που οφείλονται στους γεωργικούς συνεταιρισμούς, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι αν οι έλληνες παραγωγοί δεν εξαναγκάζονται από τις ελληνικές δημόσιες αρχές στο να συγκατατεθούν ότι μέρος των επιδοτήσεων του ΕΓΤΠΕ αφαιρείται από την ΑΤΕ για τον προαναφερόμενο σκοπό, δενπάρχει σύγκρουση με την κοινοτική νομοθεσία. Σε σχέση με αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή ενημερώθηκε από τις ελληνικές αρχές ότι οι μειώσεις εφαρμόζονται από τις οργανώσεις παραγωγών στα μέλη τους κατόπιν απόφασης που λαμβάνεται σε γενικές συνελεύσεις, δηλαδή, οι μειώσεις είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής σχέσης.

Επιπλέον, σε μία έκθεση ελέγχου του ΕΓΤΠΕ της 12ης Νοεμβρίου 2001 (Αριθμός έρευνας: FA/20α/GR) μετά από αποστολή που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα από τις 5 έως τις 8 Οκτωβρίου 2001, αναφέρεται ότι η διυπουργική εγκύκλιος της 22ας Οκτωβρίου 2001 απαιτεί να καταβάλλεται στους δικαιούχους το ποσό στο ακέραιο στον τραπεζικό τους λογαριασμό. Για τις περιόδους εμπορίας/εσοδείας 2001, ζητήθηκε από τους δικαιούχους να παράσχουν τα στοιχεία του τραπεζικού τους λογαριασμού. Η ομάδα αποστολής ενημερώθηκε ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2002, οι αιτήσεις δεν θα γίνονται παραδεκτές παρά μόνον αν περιλαμβάνουν έναν αριθμό τραπεζικού λογαριασμού. Δόθηκαν βεβαιώσεις ότι οι δικαιούχοι θα μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα την τράπεζά τους. Σχεδιάζονται περαιτέρω αποστολές του ΕΓΤΠΕ για την παρακολούθηση αυτού καθώς και άλλων θεμάτων.

2. Η απάντηση στη δεύτερη ερώτηση που ετέθη από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου είναι θετική.

(1) Bent Jensen and Korn- og Foderstofkompagniet A/S κατά landbrugsministeriet — EF — Direktoraded. Υπόθεση C-132/95 ECR 1998 σελίδα I-2975.

(2) ΕΕ L 181 της 1.7.1992.