ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2366/98

υποβολή: Graham Watson (ELDR) προς την Επιτροπή

(27 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Η καταστροφή δασών στη Βενεζουέλα

Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας εξέδωσε προσφάτως διάταγμα που ανατρέπει το καθεστώς προστασίας του Εξηρημένου Δρυμού Imataca. Ως αποτέλεσμα αυτός ο εξαιρετικού κάλους δρυμός, όπου διαβιούν πολλές φυλές αυτοχθόνων και απειλούμενα είδη ζώων, απειλείται σοβαρά από την εκμετάλλευση κοιτασμάτων και την υλοτομία.

Προ της λήξεως αυτής της αποφάσεως ο Πρόεδρος δεν διεξήγαγε διαβουλεύσεις ούτε με το Κογκρέσσο της Βενεζουέλας ούτε με τις φυλές που ζουν στο δάσος. Επιπλέον έχει λόγους κανείς να πιστεύει ότι το διάταγμα αγνοεί διάφορους νόμους του κράτους και διεθνείς συμφωνίες.

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η εν λόγω ενέργεια παραβιάζει διεθνείς συμφωνίες;

Έχει θέσει η Επιτροπή το θέμα στις αρχές της Βενεζουέλας;

Συμφωνεί η Επιτροπή ότι διατάγματα αυτού του είδους προοιωνίζονται συμφορές για τα τροπικά δάση της Νοτίου Αμερικής;

Ποια πίεση θα ασκήσει η Επιτροπή στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας για να αποτραπεί μια τεράστια καταστροφή της άγριας πανίδας στην περιοχή και η δημιουργία προηγούμενου για άλλες δασικές εκτάσεις στη Βενεζουέλα;

Απάντηση του κ. Marín εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Σεπτεμβρίου 1998)

Η προστασία των τροπικών δασών αποτελεί ένα πολύ ευαίσθητο θέμα για την Επιτροπή, η οποία παρακολουθεί στενά τα περιβαλλοντικά προβλήματα και συνεπώς είναι καλά ενημερωμένη για την περίπτωση των εθνικών δρυμών της Imataca.

Οι εθνικοί δρυμοί της Imataca δημιουργήθηκαν με νόμο του 1961 και από τότε στον τόπο αυτό λαμβάνουν χώρα υλοτομικές και μεταλλευτικές δραστηριότητες. Το διάταγμα του 1850, σύμφωνα με δηλώσεις κυβερνητικών εκπροσώπων, θα έχει ως συνέπεια η εκμετάλλευση του εθνικού δρυμού να είναι πιο λογική και να χρησιμοποιεί πρακτικές πιο φιλικές προς το περιβάλλον. Εντούτοις, είναι λογικό να θεωρηθεί ότι λόγω των πτωτικών τάσεων των τιμών του πετρελαίου και της εξασθένησης της οικονομίας η οποία έφερε τουλάχιστον το 50 % του πληθυσμού σε τρομερές συνθήκες φτώχειας ενώ δημιούργησε μαζικό φορτίο εξωτερικού χρέους, ώστε αυτοί που χαράσσουν την πολιτική της Βενεζουέλας να βλέπουν στην εκμετάλλευση αυτής της περιοχής μια ευκαιρία διαφοροποίησης της οικονομίας και εξεύρεσης νέων πόρων χρηματοδότησης. Επιπλέον, οι ομάδες πίεσης των πολυεθνικών εταιρειών ασκούν πίεση για τη διάνοιξη του εθνικού δρυμού.

Αυτή τη στιγμή, λόγω των διαμαρτυριών και των νόμιμων ενεργειών των περιβαλλοντολόγων το διάταγμα έχει προς το παρόν αρθεί.

Η Επιτροπή έχει αναλάβει πολλές δράσεις στην περιοχή, διαθέτοντας 11 εκατ. ECU για τη χρηματοδότηση της προστασίας της βιοποικιλίας της Βενεζουέλας στη βιόσφαιρα του εθνικού δρυμού του Orinoco Casiquiare και 915.000 ECU για το έργο "Protecciσn del indigena amazonense" που αποβλέπει στην πρόληψη της μετανάστευσης των εγχώριων πληθυσμών στις πόλεις.

Επιπλέον, η Βενεζουέλα έχει μακρά ιστορία περιβαλλοντικής νομοθεσίας, επειδή ο πρώτος νόμος για το περιβάλλον στη Βενεζουέλα ψηφίσθηκε το 1910. Υπάρχει εκτενής νομοθεσία για το θέμα αυτό με πάνω από 80 νόμους και 400 διατάγματα και κανονισμούς. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έχει έντονα συστήσει στη Βενεζουέλα σε διάφορες διμερείς επαφές να ενισχύσει τους κανονισμούς της.

Τελικά, πρέπει να υπενθυμισθεί, εξετάζοντας τα πράγματα ευρύτερα, ότι η Κοινότητα προσφέρει στις αναπτυσσόμενες χώρες οφέλη σύμφωνα με την περιβαλλοντική ρήτρα που περιλαμβάνεται στο σύστημα των γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (ΓΔΠ) ως κίνητρο για την εκμετάλλευση των δασών τους με βιώσιμο τρόπο. Η Επιτροπή εξετάζει αυτή τη στιγμή τις δυνατότητες εφαρμογής του κινήτρου αυτού στις χώρες των Άνδεων συμπεριλαμβανομένης και της Βενεζουέλας.