ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1632/01

υποβολή: Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Χρηματοδότηση της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

Η Πράσινη Βίβλος για την ασφάλεια των προμηθειών σε ενέργεια έκανε λόγο για την ανάγκη να αναπτυχθούν νέες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με στόχο την κάλυψη έως και 22 % των αναγκών της ΕΕ σε ηλεκτρικό ρεύμα από ενεργειακές πηγές αυτού του είδους.

Δεδομένου τούτου του φιλόδοξου στόχου, με ποιο τρόπο σκοπεύει η Επιτροπή να βρει τους πόρους για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας χωρίς να προκύψουν αρνητικές επιπτώσεις για άλλες περιβαλλοντικά καθαρές πηγές ενέργειας (όπως η πυρηνική ενέργεια) και χωρίς να δημιουργηθούν απαράδεκτες στρεβλώσεις στην αγορά του ηλεκτρικού ρεύματος·

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Αυγούστου 2001)

Το στοιχείο του 22 % της ηλεκτρικής ενέργειας η οποία παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το οποίο αναφέρεται από το Αξιότιμο Μέλος περιλαμβάνεται στην πρόταση της Επιτροπής οδηγίας του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προώθηση της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας(1). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Υπουργών ενέκρινε την κοινή του θέση επί της πρότασης αυτής στις 23 Μαρτίου 2001(2).

Ο βασικός στόχος που αποτελείπόβαθρο της εν λόγω πρότασης οδηγίας είναι η δημιουργία του πλαισίου που θα διευκολύνει τη μεσοπρόθεσμη αξιοσημείωτη αύξηση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές στην Κοινότητα. Αποτελεί σημαντικό μέρος των μέτρων, στόχος των οποίων είναι η εκπλήρωση τωνποχρεώσεων μείωσης των εκπεμπόμενων αερίων θερμοκηπίου, που είχαν γίνει αποδεκτές από την Κοινότητα στο Κυότο και πρέπει να εξετάζονταιπό το πρίσμα του ενδεικτικού στόχου διπλασιασμού της αναλογίας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από το σημερινό 6 % σε 12 % της ακαθάριστης εσωτερικής κατανάλωσης ενέργειας, όπως προσδιορίζεται στη Λευκή Βίβλο(3) για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και όπως έγινε αποδεκτό από το Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας τον Μάιο του 1998. Βάσει των όρων της πρότασης οδηγίας, τα κράτη μέληποχρεούνται να καθορίσουν τους εθνικούς τους στόχους κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές. Τα ενδεικτικά στοιχεία για τους εθνικούς στόχους παρέχονται στο παράρτημα της πρότασης. Εάν εκπληρωθούν όλοι οι εθνικοί στόχοι, το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην ακαθάριστη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας της Κοινότητας θα αυξηθεί από ποσοστό περίπου 14 % σήμερα σε 22,1 % το 2010.

Η πρόταση δεν επιβάλλει συγκεκριμένα μέτρα προςποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών και απέχει από τη θέσπιση ενός εναρμονισμένου συστήματοςποστήριξης, λόγω της έλλειψης επαρκούς πείρας. Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατό να καθορισθεί η χρηματική αξία τουποθετικού μελλοντικού κόστους σε συνάρτηση με την πρόταση προώθησης της ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας στα κράτη μέλη. Όσο καιρό λείπει η εσωτερικοποίηση του εξωγενούς κόστους, δεν είναι λογικό ναποτεθεί ότι η προώθηση των ανανεώσιμων μορφών ηλεκτρικής ενέργειας συνεπάγεται τη δαπάνη κρατικών πόρων, βραχυπρόθεσμα. Ωστόσο, πρόθεση της πρότασης αυτής είναι να διευκολυνθεί η σύσταση της αγοράς ανανεώσιμων μορφών ηλεκτρικής ενέργειας, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει το κόστος μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει την ανάγκη παροχής δημόσιας στήριξηςπέρ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Παρόλα αυτά, οι κανόνες της συνθήκης ΕΚ και ιδίως οι κανόνες της Συνθήκης για τις κρατικές ενισχύσεις (άρθρα 87 και 88), θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται σε αυτές τις μορφές κρατικής στήριξης. Σε συνάρτηση με το σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι η Επιτροπή ενέκρινε τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις περιβαλλοντικής προστασίας, στις 22 Δεκεμβρίου 2000(4). Με τις νέες κατευθυντήριες γραμμές θεσπίζονται διαφανή κριτήρια για τις κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι κατευθυντήριες γραμμές επιτρέπουν τη χορήγηση της απαιτούμενης κρατικήςποστήριξης, παρεμποδίζοντας ταυτόχρονα την καταβολήπέρμετρων αντισταθμιστικών πληρωμών στις μεμονωμένες επιχειρήσεις, κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η απαράδεκτη νόθευση των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

(1) ΕΕ C 311 E της 31.10.2000.

(2) ΕΕ C 142 της 15.5.2001.

(3) COM(97)599 τελικό.

(4) ΕΕ C 37 της 3.2.2001.