ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0564/98 υποβολή: Luigi Vinci (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (4 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Βιομηχανικός όμιλος Electrolux-Zanussi

Ο βιομηχανικός όμιλος Electrolux-Zanussi, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι διαθέτει πολλές εγκαταστάσεις σε διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ασκεί την πρακτική του αποκαλούμενου «συστήματος ευρωπαϊκών δημοπρασιών», σύμφωνα με το οποίο οι παραγγελίες που λαμβάνει ο όμιλος ανατίθενται για την παραγωγή τους στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις που εξασφαλίζουν το μικρότερο κόστος παραγωγής. Ακόμη συχνότερα, η μείωση του κόστους επιτυγχάνεται με τη μείωση του εργαζόμενου προσωπικού, την εντατικοποίηση των ρυθμών εργασίας χωρίς, βέβαια, την ανάλογη ανταμοιβή για τον αυξημένο ρυθμό εργασίας.

Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τις εγκαταστάσεις στο ιταλικό έδαφος, διαδίδεται ως απειλή ότι εάν τελικά εγκριθεί το νομοσχέδιο για τη μείωση των ωρών εργασίας σε 35 την εβδομάδα, καμία παραγγελία του ομίλου δεν θα εκτελεσθεί στην Ιταλία. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός απαράδεκτου «κοινωνικού ντάμπιγκ» από πλευράς Electrolux-Zanussi; Τί μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να υπάρξει εναρμόνιση των συνθηκών μεταχείρισης των εργαζομένων εντός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εντός του ιδίου βιομηχανικού ομίλου, με σκοπό να εμποδισθεί η άσκηση ανάλογων πρακτικών από πλευράς επιχειρήσεων; Με ποιόν τρόπο προτίθεται να δράσει η Επιτροπή έναντι του ομίλου Electrolux-Zanussi ώστε να αρθεί η πρακτική του «συστήματος ευρωπαϊκών δημοπρασιών»;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (14 Απριλίου 1998)

Η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, κυρίως εκείνες με δραστηριότητες σε πολλά κράτη μέλη, έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν ελεύθερα τον τόπο παραγωγής των αγαθών και παροχής υπηρεσιών τους, χωρίς να είναι δυνατόν να τεθούν αδικαιολόγητα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία και διάθεσή τους στην κοινοτική αγορά.

Για να μετριαστούν οι τυχόν κοινωνικές συνέπειες της υλοποίησης αυτού του κεντρικού στόχου της Κοινότητας, εκδόθηκαν ορισμένα μέτρα σε κοινοτικό επίπεδο κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, τα οποία αποσκοπούν ακριβώς στον περιορισμό των δυνατοτήτων κατάχρησης που δημιουργούνται λόγω των πολύ μεγάλων διαφορών μεταξύ των εθνικών κοινωνικών συστημάτων. Αυτές οι οδηγίες αφορούν διάφορους τομείς του εργατικού δικαίου (συνθήκες εργασίας, πληροφόρηση των εργαζομένων και διαβουλεύσεις με τους εργαζόμενους, ασφάλεια - υγεία) και αποτελούν έναν πυρήνα ελάχιστων κανόνων που πρέπει να τηρούνται σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Μία από τις οδηγίες που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό είναι η οδηγία 93/104/ΕΟΚ ((ΕΕ L 307 της 13.12.1993. )) σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας, η οποία θεσπίζει ελάχιστων προδιαγραφών που πρέπει να τηρούν όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο αυτή η οδηγία, όπως εξάλλου όλες οι άλλες οδηγίες που αφορούν αυτόν τον τομέα, δεν θίγει ευνοϊκότερα εθνικά συστήματα

Κάθε κράτος μέλος οφείλει στο θέμα αυτό να εκτιμήσει τις τυχόν συνέπειες των πρωτοβουλιών που μπορεί να έχουν επίδραση στο κόστος παραγωγής και να λάβουν τα μέτρα που κρίνουν κατάλληλα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ελεύθερη κυκλοφορία και την ελεύθερη διάθεση των αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην αγορά.