ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1228/00

υποβολή: Sebastiano Musumeci (UEN) προς την Επιτροπή

(14 Απριλίου 2000)

Θέμα: Ελαφρύνσεις φόρων και εισφορών στον ιταλικό Νότο

Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει παραχωρήσει σε άλλα κράτη μέλη, όπως στην Ιρλανδία, στις Κάτω Χώρες και στην Πορτογαλία, ενισχύσεις στις επιχειρήσεις που δρουν σε οικονομικά ασθενείς καιποβαθμισμένες περιοχές και ότι στο Νότο της Ιταλίας, και ειδικότερα στη Σικελία, σοβαρό εμπόδιο στην ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αποτελεί η καταθλιπτική φορολογική πολιτική, μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει αν κρίνει δυνατές στον ιταλικό Νότο:

1. παρεμβάσεις μείωσης φόρων και εισφορώνπέρ των επιχειρήσεων, με στόχο την αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης;

2. την καθιέρωση του ποσοστού ανεργίας ως στοιχείου αναφοράς κατά τη χορήγηση κοινοτικών πόρων.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Ιουνίου 2000)

Η Επιτροπή εγκρίνει σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει η συνθήκη ΕΚ τις ενισχύσεις που τα κράτη μέλη αποφασίζουν να παράσχουν για την επίτευξη ορισμένων στόχων, όπως η οικονομική ανάπτυξη περιοχών στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι κάτω του κανονικού ή οι οποίες πλήττονται απόψηλήποαπασχόληση, ηλοποίηση σημαντικών έργων κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή εξομάλυνση μιας βαριάς διατάραξης της οικονομίας ενός κράτους μέλους, ή η ανάπτυξη ορισμένων δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιοχών, η πνευματική καλλιέργεια και η διατήρηση της πνευματικής κληρονομιάς. Η Επιτροπή δύναται, μέσω των διαρθρωτικών ταμείων, να συμμετάσχει στη συγχρηματοδότηση των καθεστώτων εθνικών ενισχύσεων, τις οποίες προηγουμένως η ίδια έχει εγκρίνει.

Τα μέτρα ενίσχυσης που έχουν ως στόχο την περιφερειακή ανάπτυξη που ένα κράτος μέλος αποφασίζει να παράσχειπέρ των επιχειρήσεωνπό μορφή ελαφρύνσεων των φορολογικών επιβαρύνσεων και των ασφαλιστικών εισφορών για να ευνοήσει την αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμα με τη συνθήκη ΕΚ εάν πληρούν όλους τους όρους που προβλέπονται από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές στον τομέα των ενισχύσεων με περιφερειακούς στόχους και στον τομέα της απασχόλησης(1), καθώς και, κατά περίπτωση, από την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων(2). Η ανακοίνωση αυτή θεσπίζει κυρίως ότι, για να μπορούν να θεωρηθούν από την Επιτροπή ως συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, οι κρατικές ενισχύσεις που έχουν ως στόχο την ανάπτυξη καθορισμένων οικονομικών περιοχών πρέπει να είναι ευθέως ανάλογες και καθορισμένες με το στόχο που έχει καθοριστεί.

Απαγορεύονται καταρχήν τα φορολογικά μέτρα ή η μείωση των κοινωνικών εισφορών που δεν συνδέονται άμεσα με τις αρχικές επενδύσεις ή με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά προορίζονται για τη μείωση των τρεχουσών δαπανών μιας επιχείρησης. Μπορούν να χορηγηθούν κατ' εξαίρεση ενισχύσεις αυτού του τύπου σε περιοχές που απολαύουν της εξαίρεσης του άρθρου 87 (πρώην άρθρο 92), παράγραφος 3, εδάφιο α) της συνθήκης ΕΚ,πό τον όρο ότι αυτές δικαιολογούνται σε συνάρτηση με τη συμβολή τους στην περιφερειακή ανάπτυξη, με τη φύση τους και το επίπεδό τους να είναι ανάλογο με τα μειονεκτήματα που προορίζονται να εξαλείψουν. Το κράτος μέλοςποχρεούται να αποδείξει την ύπαρξη των μειονεκτημάτων και να καθορίσει τη σημασία τους.

Την 1 Δεκεμβρίου 2000 η Επιτροπή αποφάσισε ότι ο Νότος της Ιταλίας πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την εξαίρεση του άρθρου 87, παράγραφος 3, εδάφιο α) της συνθήκης ΕΚ κατά τη διάρκεια του νέου χάρτη ενισχύσεων με περιφερειακό στόχο, δηλαδή μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2006.

Προκειμένου για διαρθρωτικά ταμεία, το ποσοστό ανεργίας είναι ένα από τα κριτήρια που χρησιμοποιεί η Επιτροπή για να κατανείμει μεταξύ των κρατών μελών τις δεσμευθείσες πιστώσεις που παρέχονται για τους στόχους 1 και 3 κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-2006. Το ποσοστό ανεργίας αποτελεί επίσης ένα από τα κριτήρια στα οποία η Επιτροπή προστρέχει για να καθορίσει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος το ανώτατο όριο πληθυσμού επιλέξιμου για το στόχο 2.

(1) ΕΕ C 74 της 10.3.1998 και ΕΕ C 334 της 12.12.1995.

(2) ΕΕ C 384 της 10.12.1998.