ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1655/01

υποβολή: Pere Esteve (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Διπλό φορολογικό έλλειμμα στα Νησιά Βαλεαρίδες

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στο Κοινοβούλιο των Βαλεαρίδων, τα έσοδα του ισπανικού κράτους στις Βαλεαρίδες, κατά το έτος 1999, ανήλθαν σε 875 047 εκατομμύρια πεσέτες. Το σύνολο των κρατικών δαπανών στις Βαλεαρίδες ανήλθε σε 570 873 εκατομμύρια πεσέτες. Συνεπώς, το φορολογικό έλλειμμα των Βαλεαρίδων Νήσων σε σχέση με το ισπανικό κράτος ανήλθε σε 304 174 εκατομμύρια πεσέτες.

Μέσα σε 17 μόνο χρόνια, το φορολογικό έλλειμμα των Βαλεαρίδων όσον αφορά το ισπανικό κράτος έχει ανέλθει, από 7 500 εκατομμύρια πεσέτες κατά το έτος 1981, σε 304 374 εκατομμύρια πεσέτες στο έτος 1998.

Επίσης οι Βαλεαρίδες καταβάλλουν ετησίως, κατά μέσο όρο, 32 081 εκατομμύρια πεσέτες στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ουσιαστικά, η αυτόνομη ισπανική κοινότητα είναι εκείνη η οποία συνεισφέρει περισσότερο ανά κάτοικο στην ΕΕ. Παρόλα αυτά, σε επίπεδο ενισχύσεων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβάνει μόνο 10 167 εκατομμύρια. Το αρνητικόπόλοιπο ανέρχεται σε 21 940 εκατομμύρια ανά κάτοικο.

Συνεπώς οι Βαλεαρίδες πάσχουν από διπλό φορολογικό έλλειμμα, τόσο έναντι της Μαδρίτης, όσο και των Βρυξελλών.

Όσον αφορά την κατάσταση αυτή, ποια είναι η άποψη της Επιτροπής για μία περιοχή που πάσχει από διπλό φορολογικό έλλειμμα; Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι κατάλληλη διανομή των ευρωπαϊκών κεφαλαίων θα αποτελούσε αποτελεσματικό μηχανισμό για τη διόρθωση του ελλείμματος; Έχει προβλέψει η Επιτροπή τη λήψη κάποιου είδους μέτρων προκειμένου να αποφευχθούν μεγαλύτερες φορολογικές ανισότητες στην εξεταζόμενη περίπτωση;

Απάντηση του κ. Solbes Mira Εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιουλίου 2001)

Όσον αφορά τοποτιθέμενο φορολογικό έλλειμμα των Βαλεαρίδων Νήσων, (μια από τις αυτόνομες κοινότητες) έναντι του Ισπανικού κράτους, πρόκειται κατ'αρχήν για εσωτερικό θέμα της Ισπανίας το οποίο μόνον οι ισπανικές αρχές μπορούν να χειριστούν.

Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ αυτόνομων κοινοτήτων (Comunidades Autnomas) και του κράτους βασίζονται στο Σύνταγμα και το (Ley Orgnica de Financiacin de las Comunidades Autnomas). Στο νομικό πλαίσιο του LOFCA, ένα επίσημο όργανο (το συμβούλιο φορολογικής και οικονομικής πολιτικής), είναι επιφορτισμένο με τη διαπραγμάτευση συμφωνιών μεταξύ του κράτους και των περιφερειακών κυβερνήσεων. Οι συμφωνίες αυτές αναθεωρούνται κάθε πέντε χρόνια. Το σημερινό σύστημα καλύπτει την περίοδο από το 1997 έως το 2001.

Όσον αφορά τοποτιθέμενο φορολογικό έλλειμμα έναντι της Κοινότητας, πρέπει να γίνουν δύο παρατηρήσεις:

- Από τη μια πλευρά, οι σημαντικότερες δαπάνες της Κοινότητας είναι οι γεωργικές δαπάνες και οι παρεμβάσεις στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων και του ταμείου συνοχής. Οι κυριότεροι στόχοι είναι η διατήρηση του εισοδήματος των γεωργών, η αύξηση της εσωτερικής συνοχής μεταξύ των περιφερειών της Κοινότητας και η επίτευξη πραγματικής σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών. Με βάση τους στόχους αυτούς,ψηλό ποσοστό των κοινοτικών δαπανών προορίζεται για περιφέρειες των οποίων το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι το χαμηλότερο. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η στρατηγική αυτή είναι η πλέον ενδεδειγμένη.

- Από την άλλη πλευρά, η χρηματοδότηση του κοινοτικού προϋπολογισμού εξασφαλίζεται από τους πόρους ΦΠΑ, τους πόρους βάσει του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ) και τους καλούμενους παραδοσιακούς ιδίους πόρους. Όλοι αυτοί οι κοινοτικοί πόροι εμφανίζονται μόνον ως δαπάνες στο κεντρικό προϋπολογισμό του κράτους. Οι οικονομικοί δεσμοί που δημιουργούνται με τον τρόπο αυτό είναι δεσμοί μεταξύ της Κοινότητας και του κράτους μέλους.

Η Επιτροπή δεν μπορεί, συνεπώς, να σχολιάσει τουςπολογισμούς των φορολογικών ισοζυγίων, όπως προτείνεται από το Αξιότιμο Μέλος.