ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1445/00

υποβολή: Arlene McCarthy (PSE) προς την Επιτροπή

(3 Μαΐου 2000)

Θέμα: Αθλητισμός και Συνθήκες της ΕΕ

Τα τελευταία χρόνια, αυξάνουν όλο και περισσότερο οι προσφυγές ενώπιον της Επιτροπής μεποθέσεις που αφορούν αθλητικά ζητήματα. Πρόκειται για μία κατάσταση που καθίσταται περίπλοκη από το γεγονός ότι το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν καλύπτει τον τομέα του αθλητισμού.

Δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι είναι ευκταίο αλλά και εφικτό να συμπεριληφθεί στη ΔΔ ένα πρωτόκολλο ή ένα παράρτημα για τον αθλητισμό;

Ποια είναι η μορφή ή το νομικό βάρος που θα μπορούσε κατά τη γνάμη της Επιτροπής να λάβει ένα τέτοιο πρωτόκολλο ή παράρτημα;

Απάντηση της κας Reding εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(24 Μαΐου 2000)

Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη Διακυβερνητική Διάσκεψη που πραγματοποιείται με στόχο την τροποποίηση των συνθηκών περιέχεται στο έγγραφο Προσαρμογή των οργάνων για την επιτυχία της διεύρυνσης(1).

Στο εν λόγω έγγραφο δεν γίνεται ουδεμία αναφορά για ενδεχόμενη συμπερίληψη του αθλητισμού στις συνθήκες.

(1) έγγραφο COM(2000)34 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0688/00

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς το Συμβούλιο

(13 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Δυνατότητα αναθεώρησης του άρθρου 105, παράγραφος 6, της Συνθήκης ΕΕ

Το άρθρο 105, παράγραφος 6, της Συνθήκης ΕΕ ορίζει ότι το Συμβούλιο μπορεί να αναθέσει στην ΕΚΤ ειδικά καθήκοντα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και των λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, εξαιρέσει των ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

Εν τω μεταξύ, η μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά των χρηματοπιστωτικώνπηρεσιών που δημιουργείται απαιτεί σφαιρική προληπτική εποπτεία, κυρίως κατόπιν των πολυάριθμων συγχωνεύσεων/εξαγορών, ήτοι της απόκτησης διασταυρούμενων συμμετοχών μεταξύ τραπεζών, ασφαλιστικών επιχειρήσεων, επενδυτικών ταμείων και άλλων επαγγελματιών του χρηματοπιστωτικού τομέα. Πολλά κράτη μέλη της ΕΕ έχουν ήδη ή πρόκειται να θεσπίσουν ενιαία εθνική προληπτική εποπτεία για όλον τον χρηματοπιστωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλιστικών εταιρειών.

Δεν θα πρέπει να επωφεληθούμε της ευκαιρίας που προσφέρει η Διακυβερνητική Διάσκεψη για να προτείνουμε τροποποίηση του άρθρου 105, παράγραφος 6, της Συνθήκης ΕΕ ούτως ώστε να δημιουργηθεί η απαραίτητη νομική βάση προκειμένου να καταστεί δυνατόν στο Συμβούλιο να αναθέσει στην ΕΚΤ ορισμένα ειδικά καθήκοντα και σε επίπεδο προληπτικής εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων;

Απάντηση

(18 Μαΐου 2000)

Το Συμβούλιοπενθυμίζει στον Αξιότιμο κ. Βουλευτή, ότι σύμφωνα με το άρθρο 48 (πρώην άρθρο Ν) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρμόδιοι να καθορίσουν με κοινή συμφωνία τις τροποποιήσεις που πρέπει να επέλθουν στις Συνθήκες, είναι οι συμμετέχοντες στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, δηλαδή οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Στις περιπτώσεις που πρόκειται για θεσμικές τροποποιήσεις στον νομισματικό τομέα, ζητείται επίσης η γνώμη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0537/00

υποβολή: Raffaele Costa (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Τα ευρωπαϊκά πρότυπα κατά των εκπομπών και των καταλοίπων των μονάδων αποτέφρωσης

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει ποια πρότυπα για την προστασία τηςγείας των προσώπων και της φύσης διέπουν, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τις εκπομπές ρύπων και συγκεκριμένα τα άλλα κατάλοιπα που προέρχονται από τη δραστηριότητα των μονάδων αποτέφρωσης;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Μαρτίου 2000)

Τον Ιούνιο 1989 εκδόθηκαν δύο οδηγίες για τον έλεγχο των εκπομπών ορισμένων ρύπων προερχομένων από αστικές εγκαταστάσεις καύσης αποβλήτων: η οδηγία του Συμβουλίου 89/369/ΕΟΚ της 8 Ιουνίου 1989 για την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών αποβλήτων(1) και η οδηγία του Συμβουλίου 89/429/ΕΟΚ της 21 Ιουνίου 1989 για τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από λειτουργούσες εγκαταστάσεις καύσης αστικών αποβλήτων(2).

Οι οδηγίες αυτές συνέβαλαν σημαντικά στον περιορισμό των εκπεμπομένων ρύπων στην Κοινότητα. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής τους περιορίζονταν σε αστικά απόβλητα ενώ η αποτέφρωση χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ως τρόπος επεξεργασίας άλλων αποβλήτων, όπως λάσπες επεξεργασίας, απόβλητα νοσοκομείων και ελαστικά αυτοκινήτων

Η οδηγία του Συμβουλίου 94/67/ΕΚ της 16 Δεκεμβρίου 1994 για την καύση επικινδύνων αποβλήτων εκδόθηκε το 1994(3). Με την εν λόγω οδηγία προσδιορίζονταν οι προϋποθέσεις λειτουργίας εγκαταστάσεων καύσης για τα περισσότερο επικίνδυνα απόβλητα. Με την εν λόγω οδηγία επιβάλλονται πιο αυστηρές προδιαγραφές εκπομπών από ό,τι με τις οδηγίες του 1989 για την καύση αστικών αποβλήτων και εισάγονταν αριθμητικά όρια εκπομπής για διοξίνες και φουράνια.

Μελλοντικά, και οι τρεις οδηγίες θα αποσυρθούν και αντικατασταθούν από μία ενιαία οδηγία στην οποία θα καθορίζονται οριακές τιμές εκπομπής για όλους τους σημαντικούς ρύπους. Το Συμβούλιο εξέδωσε μια κοινή θέση για τηνπό κατάρτιση οδηγία περί καύσης αποβλήτων στις 25 Νοεμβρίου 1999(4). Η δεύτερη ανάγνωση θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο του 2000 και η τελική θέσπιση αναμένεται για το φθινόπωρο του 2000. Οι προτεινόμενες οριακές τιμές εκπομπής θα εφαρμόζονται στιςπάρχουσες εγκαταστάσεις πέντε χρόνια μετά τη θέσπιση της οδηγίας, δηλαδή πιθανώς το φθινόπωρο του 2005.

(1) ΕΕ L 163 της 14.6.1989.

(2) ΕΕ L 203 της 15.7.1989.

(3) ΕΕ L 365 της 31.12.1994.

(4) ΕΕ C 25 της 28.1.2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0984/00

υποβολή: Bill Miller (PSE) προς την Επιτροπή

(31 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Υπόθεση Loi Evin

Ο Επίτροπος Bolkestein δήλωσε στο παρελθόν ότι ηπόθεση Loi Evin εξετάζεται εντατικά. Μπορεί να δηλώσει ποια είναι τα μέρη που θα διεξάγουν αυτές τις διαπραγματεύσεις και δεσμεύεται να ενημερώσει το Κοινοβούλιο για το αποτέλεσμα;

Κοινή απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-0984/00, E-0985/00 και E-0986/00

(3 Μαΐου 2000)

Ο επίτροπος θα ήθελε να επαναλάβει ότι εξετάζει πολύ προσεκτικά την ενλόγω περίπτωση, όχι μόνο λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντός του Κοινοβουλίου αλλά επίσης και διότι ενδιαφέρεται να διασφαλίσει ότι θα τηρούνται οι κανόνες της εσωτερικής αγοράς.

Ο κύριος στόχος της Επιτροπής στην περίπτωση αυτή είναι να διασφαλίσει ότι οι εξωεδαφικές συνέπειες τηςπόθεσης Loi Evin θα είναι συμβατές με το άρθρο 49 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρο 59), δηλαδή ότι θα είναι ανάλογες του στόχου προστασίας της δημόσιαςγείας, ενός στόχου πουποστηρίζει πλήρως η Επιτροπή. Σχετικά μάυτό, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι ο Κώδικας Δεοντολογίας του 1995 μπορεί, κατάρχήν, να αποτελεί ένα επαρκές μέσο για να διασφαλίζεται ότι θα ικανοποιείται η απαίτηση της αναλογικότητας. Όμως, η Επιτροπή έχει την άποψη ότι οι γαλλικές αρχές πρέπει να βελτιώσουν περαιτέρω τον κώδικα με σκοπό αφένός να περιοριστεί η εφαρμογή του σε ένα περιορισμένο αριθμό σαφώς καθορισμένων περιπτώσεων και, αφέτέρου, να διασφαλίσει ότι παρέχει μεγαλύτερη νομική ασφάλεια και προβλεψιμότητα για όλα τα μέρη, περιλαμβανομένων και των οργανωτών αθλητικών εκδηλώσεων σε άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να εξετάσει στο άμεσο μέλλον τα σημεία αυτά από κοινού με τις γαλλικές αρχές. Όταν η επιτροπή καταλήξει σε τελική απόφαση σχετικά με την ενλόγω περίπτωση, η ενλόγω απόφαση θα κοινοποιηθεί σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες και η Επιτροπή θα βρεθεί, βεβαίως, στην ευχάριστη θέση να μπορεί να απαντήσει σε οποιαδήποτε άλλη ερώτηση που θα έχουν ενδεχομένως τα αξιότιμα μέλη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0367/00

υποβολή: Marie-Nolle Lienemann (PSE) προς την Επιτροπή

(14 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Μειωμένο ποσοστό ΦΠΑ για τους συνδρομητές αστικής θέρμανσης

Η παροχή αερίου και ηλεκτρισμού περιλαμβάνεται σήμερα στον κοινοτικό κατάλογο των ενεργειών για τις οποίες τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να εφαρμόσουν μειωμένο ποσοστό ΦΠΑ. Αντίθετα, τούτο δεν συμβαίνει στην περίπτωση των συνδρομητών στα δίκτυα θέρμανσης.

Συχνά ωστόσο, τα αστικά αυτά δίκτυα συμβάλλουν στην ανακύκλωση των οικιακών απορριμμάτων και σε μια διαφοροποίηση των πηγών ενεργείας όπως και επιθυμεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, δεδομένου ότι πρόκειται για κοινωνικές επιταγές που προσδιορίζουν το μειωμένο ποσοστό, είτε ο καταναλωτής θερμαίνεται με φυσικό αέριο, ηλεκτρισμό ή αστικό δίκτυο, η φορολογία πρέπει να είναι η ίδια εφόσον μάλιστα, συχνά ο χρήστης δεν έχει την παραμικρή επιλογή (ατομική, συλλογική κλπ.).

Μπορεί η Επιτροπή να παράσχει κάποια επεξήγηση που θα αιτιολογούσε τη στρέβλωση αυτή μεταξύ των διαφόρων μορφών παροχής ενεργείας, σκοπεύει δε να αποκαταστήσει την αδικία αυτή προτείνοντας την εγγραφή στον κατάλογο των ενεργειών που μπορούν να τύχουν μειωμένου ποσοστού ΦΠΑ των συνδρομών στα δίκτυα θέρμανσης;

Απάντηση του κυρίου Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαρτίου 2000)

Η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή για τα πάγια τέλη παροχής τηλεθέρμανσης.

Πράγματι, οι ισχύουσες διατάξεις είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου που κατέληξαν στην τροποποίηση της αρχικής πρότασης της Επιτροπής(1)" έτσι, προβλέπεται η δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ μόνον για την παροχή φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος.

Στην πρότασή της για την προσέγγιση των συντελεστών, η Επιτροπή ανέφερε ότι τα ενεργειακά προϊόντα για τη θέρμανση και το φωτισμό είναι επιλέξιμα γιαποχρεωτική εφαρμογή μειωμένου συντελεστή ούτως ώστε να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις.

Η Επιτροπή παρέχει την διαβεβαίωση ότι κατά την επόμενη εξέταση του περιεχομένου του παραρτήματος Η της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ)(2) στο οποίο έχει εφαρμογή ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ, θα επανέλθει στο θέμα αυτό, χωρίς να μπορεί, στο στάδιο αυτό, να εγγυηθεί την έκβαση των συζητήσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου όσον αφορά ενδεχόμενες νέες προτάσεις.

(1) ΕΕ C 250 της 18.9.1987, όπως τροποποιήθηκε στην ΕΕ C 44 της 19.2.1992.

(2) ΕΕ L 262 της 15.10.1977.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0090/00

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(26 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Γαλακτοκομικές ποσοστώσεις στη Γαλικία

Έναςψηλά ιστάμενος εκπρόσωπος του Επιτρόπου για θέματα γεωργίας και αλιείας, ο προσφάτως διορισθείς γενικός διευθυντής γεωργίας, δήλωσε, όπως αναφέρουν οι εφημερίδες της Γαλικίας, ότι για τους παραγωγούς της περιοχής αυτής δεν θα αυξηθούν οι γαλακτοκομικές ποσοστώσεις, προσέθεσε μάλιστα ότι θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι για την περιορισμένη συμμετοχή τους στην αύξηση κατά 550.000 τόνους των ποσοστώσεων που δόθηκαν στην Ισπανία για το τρέχον έτος και τα επόμενα έτη. Στις παραπάνω δηλώσεις προέβη ο εν λόγω αρμόδιος, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει, όπως οφείλει να γνωρίζει οποιοσδήποτε αρμόδιος της Επιτροπής, ότι η γαλακτοκομική παραγωγή της Γαλικίας μπορεί να φθάσει σε επίπεδα που δεν διαφέρουν πολύ από την αντίστοιχη παραγωγή της Βρετάνης ή της Ιρλανδίας και ότι αν η Γαλικία επιθυμεί να εκσυγχρονίσει την γεωργία της θα προκαλέσει μια μαλθουσιανή εξαφάνιση των μικρών επιχειρήσεων οι οποίες ωστόσο έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν την παραγωγή τους σε επίπεδα που προσεγγίζουν το μέσο ευρωπαϊκό.

Ενώπιον της καταστάσεως αυτής είναι σε θέση η Επιτροπή να αναφέρει ποια στρατηγική θα μπορούσε να εφαρμόσει για την αγροτική ανάπτυξη μιας περιοχής όπως είναι η Γαλικία, της οποίας οι γαλακτοκομικές ποσοστώσεις παραμένουν στα ίδια επίπεδα, την στιγμή που η παραγωγή αυτή αποτελεί το κύριο, σαφέστερο και αποτελεσματικότερο μέσο ανάπτυξής της παράλληλα με άλλα μέτρα διαφοροποίησης που ήδη εφαρμόζει.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Φεβρουαρίου 2000)

Ο κανονισμός για την αγροτική ανάπτυξη περιλαμβάνει σειρά μέτρων για την προώθηση της προσαρμογής και της ανάπτυξης των αγροτικών ζωνών. Εντούτοις, η εθνική ή περιφερειακή αρχή η αρμόδια για την κατάρτιση του προγράμματος ανάπτυξης της περιοχής είναι και η αρμόδια, και όχι η Επιτροπή, για να προτείνει τη στρατηγική ανάπτυξης και τα μέτρα που θα εφαρμοστούν με μεσοπρόθεσμη προοπτική λαμβάνονταςπόψη τους ιδιαίτερους κοινωνικοοικονομικούς όρους τους.

Η Επιτροπή είναι αρμόδια να εξετάσει, εάν η ανάλυση που πραγματοποιείται και τα μέτρα που προτείνονται είναι τα ενδεδειγμένα για την αντιμετώπιση των αναγκών αναδιάρθρωσης και ανασυγκρότησης της περιοχής.

Όσον αφορά τις γαλακτοκομικές ποσοστώσεις, το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου καλείται να προσφύγει στην απάντηση της γραπτής του ερώτησης E-91/00(1).

(1) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1388/00

υποβολή: Michl Ebner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(4 Μαΐου 2000)

Θέμα: Μέτρα για την ενίσχυση της άδειας πατρότητας

Στη Σουηδία, αλλά εν τω μεταξύ επίσης και στην Ιταλία, οι πατέρες των οικογενειών ενθαρρύνονται ιδιαίτερα μέσω διαφόρων κινήτρων, ώστε να ζητήσουν άδεια πατρότητας. Έτσι, όταν ο πατέρας λάβει άδεια πατρότητας για την ανατροφή των παιδιών, η οικογένεια δικαιούται έναν επιπλέον μήνα άδειας ανατροφής. Οι στατιστικές έχουν αποδείξει ότι, λόγω αυτών των μέτρων, πάνω από 80 % των σουηδών πατέρων λαμβάνουν πράγματι άδεια πατρότητας.

Προτίθεται η Επιτροπή να καταβάλει προσπάθειες ώστε παρόμοια παραδείγματα good practice να θεσπισθούν και σε άλλα κράτη μέλη ώστε, με τον τρόπο αυτό, ναπάρξει μια μεγαλύτερη εξισορρόπηση σε ό, τι αφορά τη συμμετοχή των δύο γονέων στην ανατροφή των παιδιών;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Ιουνίου 2000)

Η Επιτροπή κρίνει ότι τα παραδείγματα που ανέφερε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, ασφαλώς, αποτελούν ενθάρρυνση για τους πατέρες να ζητήσουν γονική άδεια και εντάσσονται σε μια προοπτική που αποβλέπει στην εξισορρόπηση της συμμετοχής και των δύο γονέων στην ανατροφή των παιδιών τους, όμως εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθιερώσουν αυτό το είδος καλών μεθόδων πρακτικής.

Σε κοινοτικό επίπεδο, η ρύθμιση σχετικά με τη γονική άδεια απετέλεσε αντικείμενο συμφωνίας πλαισίου που συνάφθηκε από την Ένωση των Συνομοσπονδιών της Βιομηχανίας και των Εργοδοτών της Ευρώπης (UNICE), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δημοσίων Επιχειρήσεων (CEEP) και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (CES), που τέθηκε σε ισχύ με την οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 2 Μαρτίου 1996.(1) Στη ρήτρα της 2.2 αυτή η συμφωνία πλαίσιο προβλέπει, για την προαγωγή της ισότητας ευκαιριών και μεταχείρισης μεταξύ των γυναικών και των ανδρών, ότι το δικαίωμα γονικής άδειας θα έπρεπε κατά κανόνα να αναγνωρίζεται ως μη μεταβιβάσιμο. Καθόσον πρόκειται για συμφωνία πλαίσιο που αποβλέπει να καθιερώσει ελάχιστες προδιαγραφές, είναι ασφαλώς προς έπαινο των κρατών μελών εάν λαμβάνουν μέτρα ευνοϊκότερα σ’ αυτόν τον τομέα.

(1) ΕΕ L 145 της 19.6.1996.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0297/00

υποβολή: Hartmut Nassauer (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Η κατάσταση των μειονοτήτων στην Τσεχική Δημοκρατία

Στις εκθέσεις της Επιτροπής σχετικά με την πρόοδο της Τσεχικής Δημοκρατίας προς την κατεύθυνση της ένταξης (1998 και 1999) αναφέρεται ότι η κατάσταση των μειονοτήτων είναι, με εξαίρεση αυτής των Ρομ, ικανοποιητική.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι δημεύσεις περιουσιών και οι διώξεις που πραγματοποιήθηκαν μετά τον πόλεμο σε βάρος των από αιώνες εγκατεστημένων γερμανικών πληθυσμών αποτελούν διαρκή παραβίαση δεσμευτικών διατάξεων του διεθνούς δικαίου, η οποία πλήττει βάναυσα τα δικαιώματα των μελών της γερμανικής εθνότητας που ζουν σήμερα στην Τσεχική Δημοκρατία;

Κοινή απάντηση του κ. Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-0293/00, E-0294/00, E-0295/00, E-0296/00, E-0297/00, E-0298/00, E-0299/00, E-0300/00, E-0301/00, E-0302/00, E-303/00 και E-0398/00

(20 Μαρτίου 2000)

Οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης με την Τσεχική Δημοκρατία αφορούν κυρίως την αποδοχή εκ μέρους της και την ευθυγράμμιση με το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ικανότητά της να πληροί τους όρους για την ιδιότητα του μέλους που έχει καθιερώσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ως κράτος μέλος, η Τσεχική Δημοκρατία θα πρέπει ναιοθετήσει και να εφαρμόσει όλους τους τομείς της κοινοτικής νομοθεσίας και πολιτικής, περιλαμβανομένων και των αρχών της ελεύθερης διακίνησης των προσώπων και της ελευθερίας εγκατάστασης. Το θέμα που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου πρέπει να εξεταστεί πρωτίστως σ’ αυτό το πλαίσιο, αλλά είναι αυτονόητο ότι τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης παίζουν επίσης ρόλο λόγω του γεγονότος ότι περιλαμβάνουν την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Η Κοινότητα παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις σχετικά με αυτά τα θέματα σε όλες τιςποψήφιες χώρες.

Είναι, ώστόσο, σημαντικό να αναφερθεί ότι το θέμα που τίθεται σε αυτές τις ερωτήσεις έχει σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΚ. Τα επονομαζόμενα διατάγματα Benesch ως εκ τούτου δεν θα παίξουν ρόλο στις διαπραγματεύσεις προσχώρησης. Επιπλέον, το άρθρο 295 (πρώην άρθρο 222) της Συνθήκης ΕΚ αναφέρει ότι η συνθήκη σε καμα περίπτωση δεν θίγει τις ρυθμίσεις που διέπουν το σύστημα ακίνητης ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση να παρέμβει σε θέματα που αφορούν την επιστροφή της ιδιοκτησίας σε ένα τωρινό ή μελλοντικό κράτος μέλος.

Ωστόσο, η Τσεχική Δημοκρατία συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕCHR) από το 1992. Για την εφαρμογή της ECHRπεύθυνο είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης. Οι ερωτήσεις όσον αφορά θέματα που προκύπτουν βάσει της εν λόγω σύμβασης θα είναι επομένως καλύτερο να απευθύνονται στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η Επιτροπή ως εκ τούτου παραπέμπει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στις σχετικές διατάξεις της τσεχο-γερμανικής δήλωσης της 21ης Ιανουαρίου 1997 για τις αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι δύσκολο να λάβει θέση σχετικά με τις ειδικές περιπτώσεις που έθιξε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1126/00

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(11 Απριλίου 2000)

Θέμα: Το λευκό βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Τροφίμων

Τον Ιανουάριο του 2000 δημοσιεύθηκε το λευκό βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων (COM(1999)719). Το κεφάλαιο 4 αναφέρεται στη σύσταση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Τροφίμων (ΕΥΤ), ενώ το κεφάλαιο 5 αφορά το νομοθετικό πλαίσιο για την ασφάλεια των τροφίμων.

Οιφιστάμενες επιστημονικές επιτροπές πάσχουν από μεγάλο φόρτο εργασίας και συχνά χρειάζονται χρόνο για να εκδόσουν την επιστημονική τους γνώμη (παρ. 22 κ.ε.). Η μελλοντική Υπηρεσία Τροφίμων οφείλει να λάβειπόψη το πρόβλημα αυτό. Η εκ μέρους ης Υπηρεσίας πρόσληψη ειδικευμένου και επαρκούς προσωπικού θα μπορέσει να συμβάλει στην ταχύτερη εκπόνηση των επιστημονικών γνωμών.

1. Με ποιόν τρόπο προτίθεται η Επιτροπή να καλύψει τη μεταβατική περίοδο έως ότου δημιουργηθεί και αρχίσει να λειτουργεί η Υπηρεσία Τροφίμων;

2. Πώς σκοπεύει να ρυθμίσει η Επιτροπή την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του προσωπικού της Υπηρεσίας και των επιστημονικών επιτροπών;

Κοινή απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1121/00, E-1124/00, E-1126/00, E-1129/00, E-1130/00, E-1131/00, E-1132/00, E-1135/00, E-1136/00, E-1137/00, E-1138/00 και E-1139/00

(8 Ιουνίου 2000)

Στο λευκό βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων(1) η Επιτροπή ορίζει τις γενικές κατευθύνσεις που σκοπεύει να εφαρμόσει σε ό, τι αφορά τη μελλοντική σύσταση της ευρωπαϊκήςπηρεσίας τροφίμων και καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να αντιδράσουν και να συμβάλουν στη συζήτηση κατά τη διάρκεια της περιόδου των διαβουλεύσεων. Για πολλά θέματα που αναφέρει ο αξιότιμος βουλευτής η Επιτροπή δεν έχει ακόμη διατυπώσει ακριβείς προτάσεις και δεν έχει ορίσει λεπτομερώς τον τρόπο λειτουργίας, επειδή πρέπει προηγουμένως να εξετάσει τις απόψεις που θα εκφραστούν κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων.

Αντίθετα, σε ό, τι αφορά το θέμα των αρμοδιοτήτων, το λευκό βιβλίο ορίζει ότι η εκτίμηση των κινδύνων, η συλλογή δεδομένων και η ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με την αρμοδιότητά της πρέπει να είναι τα καθήκοντα της ευρωπαϊκήςπηρεσίας τροφίμων. Για νομικούς λόγους και λόγους δημοκρατικής ευθύνης η Επιτροπή εκτιμά ότι, στο σημερινό πλαίσιο, δεν αιτιολογείται μεταβίβαση κανονιστικών αρμοδιοτήτων σε ανεξάρτητη αρχή. Ωστόσο μια μελλοντική επέκταση των αρμοδιοτήτων της θα έπρεπε να εξεταστεί λαμβάνονταςπόψη την εμπειρία από τη λειτουργία αυτής τηςπηρεσίας και την εμπιστοσύνη που θα εμπνεύσει, χωρίς να αποκλείεται η ανάγκη ενδεχόμενης τροποποίησης της συνθήκης

(1) COM(1999)719 final.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0521/00

υποβολή: Concepci Ferrer (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Κανονιστικό πλαίσιο για την κατασκευή ιατρικής γάζας

Η οδηγία 93/42/ΕΟΚ(1)σχετικά με ταγειονομικά προϊόντα καθιστάποχρεωτικό όλα τα ιατρικά καιγειονομικά προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά της ΕΕ να φέρουν το σήμα CE, το οποίο αποτελεί εγγύηση ότι το προϊόν πληροί της απαιτήσεις που καθορίζει η ανωτέρω οδηγία. Για την τήρηση των απαιτήσεων αυτών απαιτήθηκαν από της ευρωπαϊκές επιχειρήσεις σημαντικές επενδύσεις, καθώς και πρόσθετο κόστος για τη διατήρηση του ελέγχου ποιότητας.

Αντιθέτως, τα προερχόμενα από την Κίνα προϊόντα φθάνουν στα νοσοκομεία της Κοινότητας φέροντας μεν το σήμα CE, χωρίς όμως οι κατασκευαστές να είναιποχρεωμένοι να τηρούν τιςγειονομικές απαιτήσεις που ισχύουν για τις κοινοτικές επιχειρήσεις και, επομένως, χωρίς να παρέχουν τιςγειονομικές εγγυήσεις που αντιπροσωπεύει το σήμα CE και χωρίς να έχουν επιβαρυνθεί με τις μεγάλης κλίμακας επενδύσεις στις οποίες προέβησαν οι δικοί μας παραγωγοί.

Γνωρίζει η Επιτροπή την κατάσταση αυτή; Και εάν ναι, τι μέτρα σκοπεύει να λάβει για την αντιμετώπισή της;

(1) ΕΕ L 169 της 12.7.1993, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Απριλίου 2000)

Η Επιτροπήπογραμμίζει ότι τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα (ιατρικές συσκευές βοηθήματα) που τίθενται σε κυκλοφορία και σε λειτουργία στην Κοινότητα και στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ),πόκεινται στους ίδιους κανόνες και απαιτήσεις, ανεξαρτήτως του κατά πόσον έχουν κατασκευαστεί στην Κοινότητα ή στον ΕΟΧ, ή έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.

Κατά συνέπειαν, ο κατασκευαστής ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο κατασκευαστής δεν διαθέτει έδρα σε κράτος μέλος, οφείλει να πληροί τις διατάξεις που ορίζονται στην οδηγία 93/42/ΕΟΚ και να εξασφαλίζει όπως εξάλλου και να δηλώνει την συμμόρφωση με αυτές. Τότε μόνο μπορεί να σημάνει τις συσκευές με το σήμα CE.

Από την άλλη πλευρά, η εκ μέρους του κατασκευαστή τήρηση τωνποχρεώσεών του αποτελεί ευθύνη των αρχών των κρατών μελών.

Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για να εξασφαλίζουν ότι οι συσκευές τίθενται σε κυκλοφορία και σε λειτουργία μόνο εφόσον δεν θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τηνγεία των ασθενών και των χρηστών. Χρησιμοποιούν δε την ρήτρα ασφαλείας όποτε τίθεται σε κίνδυνο ηγεία ή η ασφάλεια ασθενών και χρηστών. Βάσει της εν λόγω ρήτρας, μπορούν να ληφθούν μέτρα για την απόσυρση συσκευών από την αγορά ή για την απαγόρευση ή τον περιορισμό της κυκλοφορίας ή λειτουργίας τους.

Τέλος, η οδηγία ορίζει ότι τα κράτη μέλη δεν πρέπει να δημιουργούν εμπόδια στην θέση σε κυκλοφορία ή σε λειτουργία, στην επικράτειά τους, ιατροτεχνολογικών προϊόντων (συσκευών βοηθημάτων) που φέρουν σήμα CE.