ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2166/96 υποβολή: Per Gahrton (V) προς την Επιτροπή (2 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Γενική απαγόρευση για προϊόντα που περιέχουν αμίαντο

Η Γαλλία αποφάσισε πρόσφατα να επιβάλει γενική απαγόρευση στην παραγωγή, εισαγωγή και πώληση προϊόντων που περιέχουν αμίαντο. Ως εκ τούτου, η Γαλλία είναι το έκτο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιβάλλει τέτοια απαγόρευση (όπως έγινε άλλωστε και με τη Σουηδία). Επί τη βάσει του γεγονότος αυτού, θέτω τα εξής ερωτήματα στην Επιτροπή:

Ποιά είναι η άποψη της Επιτροπής σε ό,τι αφορά την απαγόρευση εισαγωγής αμιάντου που επέβαλε η Γαλλία και που ισχύει ήδη μεταξύ άλλων και στη Σουηδία; Συμβιβάζεται η απαγόρευση αυτή με τις αρχές της εσωτερικής αγοράς; Μπορούν κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχουν επιβάλλει ακόμη απαγόρευση χρήσης αμιάντου να επικαλεσθούν την επονομαζόμενη αρχή του «Cassis de Dijon» για να αναγκάσουν τη Γαλλία και τη Σουηδία να επιτρέψουν την εισαγωγή προϊόντων αμιάντου από κράτος το οποίο επιτρέπει τη χρήση του; Προτίθεται η Επιτροπή να υποβάλει πρόταση οδηγίας για την εφαρμογή των ίδιων αυστηρών διατάξεων κατά της χρήσης αμιάντου που ισχύουν στη Γαλλία και τη Σουηδία και στα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής (7 Οκτωβρίου 1996)

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και μετά, η Κοινότητα έχει ασκήσει, ως προς την κυκλοφορία στην αγορά προϊόντων που περιέχουν αμίαντο, πολιτική ελεγχόμενης χρήσης. Κατά συνέπεια, όλα τα είδη -πλην ενός- ινών αμιάντου έχουν απαγορευθεί πλήρως, δεκατέσσερις δε κατηγορίες προϊόντων που περιέχουν το τελευταίο εναπομένον είδος ίνας, γνωστό ως chrysotile, έχουν ομοίως απαγορευθεί. Στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής εναρμόνισης δεν εμπίπτουν άλλες κατηγορίες προϊόντων που περιέχουν chrysotile, και θα πρέπει να επιτρέπεται η ελεύθερη κυκλοφορία τους, υπό τον όρο ότι φέρουν το ορθό σήμα και υπόκεινται στην εφαρμογή των άρθρων30 έως 36 της συνθήκης ΕΚ.

Η Επιτροπή πληροφορήθηκε από δημοσιεύματα του τύπου και τηλεοπτικές εκπομπές, και από ειδική σύσκεψη εμπειρογνωμόνων, την οποία συγκάλεσε τον Ιούλιο 1996 στις Βρυξέλλες, τις γαλλικές προθέσεις για επιβολή, από 1ης Ιανουαρίου 1997, πλήρους απαγόρευσης του αμιάντου, με εξαιρέσεις. Η επεξεργασία ωστόσο των γαλλικών σχεδίων δεν έχει ακόμη φθάσει σε λεπτομέρειες, και οι γαλλικές αρχές δεν έχουν ακόμη γνωστοποιήσει επίσημα στην Επιτροπή τη σκοπούμενη απαγόρευση.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι στον τομέα της κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσης του αμιάντου η Γαλλία έχει εφαρμόσει την κοινοτική πολιτική ελεγχόμενης χρήσης. Κατανοεί ότι η Γαλλία έχει τώρα την πρόθεση να υπαγάγει σε κανονιστικές ρυθμίσεις τα προϊόντα που περιέχουν chrysotile, και που δεν καλύπτονται από την ισχύουσα κοινοτική πολιτική. Στην παρούσα φάση, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκφέρει γνώμη για τις γαλλικές προθέσεις. Μια τέτοια άποψη μπορεί να διατυπωθεί μόνο αφού η Γαλλία κοινοποιήσει σχέδιο εθνικού νόμου στο οποίο θα αναφέρει λεπτομέρειες των προτεινόμενων μέτρων.

Ως προς το κατά πόσον συμβιβάζεται με την αρχή της εσωτερικής αγοράς, μια εθνική απαγόρευση, με εξαιρέσεις, η απάντηση εξαρτάται από την περίπτωση. Οι λεπτομέρειες των εθνικών μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής εναρμόνισης πρέπει να συγκριθούν με τις διατάξεις των κοινοτικών οδηγιών. Οι λεπτομέρειες των εθνικών μέτρων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής εναρμόνισης πρέπει να εξετασθούν στο πλαίσιο των άρθρων 30 έως 36 της συνθήκης ΕΚ και της σχετικής νομολογίας (όπως της δικαστικής υπόθεσης Gassis de Dijon).

Το 1993, η Επιτροπή είχε συντάξει σχέδιο πρότασης για οδηγία απαγόρευσης του αμιάντου, με εξαιρέσεις. Μετά από επτά συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, η Επιτροπή αντελήφθη ότι δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί ειδική πλειοψηφία για το σχέδιο πρότασης, ανέβαλε δε την απόπειρά της ολικής εναρμόνισης, εν αναμονή της ολοκληρώσεως ενός εκτενούς προγράμματος εργασιών. Το πρόγραμμα εργασιών, που εισηγήθηκε τότε η Επιτροπή με σκοπό να διαμορφωθεί συναίνεση μεταξύ των κρατών μελών, περιλαμβάνει μελέτες με αντικείμενο τον αμίαντο και τις υποκατάστατες ίνες, και απαιτεί ταξινόμηση ορισμένων υποκατάστατων ινών. Η εργασία αυτή πιθανότατα δεν θα έχει ολοκληρωθεί έως το 1998. Στο μεταξύ, η Επιτροπή εξακολουθεί να συζητεί το πρόβλημα του αμιάντου με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και θα προτείνει απαγόρευση του αμιάντου, με εξαιρέσεις, μόλις υπάρξει προοπτική υποστήριξης της πρότασης αυτής από την ειδική πλειοψηφία των κρατών μελών.