ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2931/97 υποβολή: Sιrgio Ribeiro (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Διακοπή της βοήθειας που χορηγεί το πορτογαλικό κράτος προς την επιχείρηση EPAC, SA

Η απόφαση που έλαβε στις 30 Απριλίου η Επιτροπή, σύμφωνα με την οποία καλείται η πορτογαλική κυβέρνηση να διακόψει τη βοήθεια που χορηγεί υπό μορφή κρατικών εγγυήσεων προς την EPAC, αποτελεί ανελαστική ερμηνεία των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 93 της Συνθήκης που, αν εφαρμοζόταν ορθά, θα τερμάτιζε καταστάσεις που θα δικαιολογούσαν πολύ περισσότερο μια τέτοια εφαρμογή, όπως οι εγγυήσεις που χορηγήθηκαν προσφάτως στον Όμιλο Mello και άλλους.

Επισημαίνεται ότι η απόφαση αυτή δεν περιλαμβάνει μνεία του γεγονότος ότι οι λιμενικές εγκαταστάσεις της EPAC μεταβιβάστηκαν στη SILOPOR στα πλαίσια της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης, χωρίς ωστόσο να συμπεριλαμβάνεται και το συσσωρευθέν χρέος, ενώ η EPAC εξακολουθεί να επιβαρύνεται με την εξυπηρέτηση του δανείου που έχει ήδη συναφθεί για την κατασκευή των εγκαταστάσεων.

Έλαβε άραγε υπόψη της η Επιτροπή αυτό το γεγονός και, αν όχι, μήπως πρέπει να το λάβει προκειμένου να μην είναι εκείνη που, με τις αποφάσεις της, θα συμβάλει σε μία διαδικασία «αποκεφαλαιοποίησης» με συνέπειες ιδιαίτερα σοβαρές για τους εργαζόμενους που δεν έχουν καμία ευθύνη όσον αφορά τη διαχείριση και τις λεπτομέρειες υλοποίησης της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης;

Aπάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (28 Οκτωβρίου 1997)

Η απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 30 Απριλίου 1997 ((EE L 186 της 16.7.1997. )), ζητά από την πορτογαλική κυβέρνηση να διακόψει τη βοήθεια που χορηγεί υπό μορφή κρατικών εγγυήσεων στην επιχείρηση Empresa Para a Agroalimentaηγo e Cereais, SA (EPAC). Στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου των εθνικών ενισχύσεων βάσει των άρθρων 92 έως 94 της συνθήκης ΕΚ, πρόκειται για προσωρινή απόφαση που προκύπτει από το γεγονός ότι η εν λόγω εγγύηση χορηγήθηκε πριν αποφανθεί η Επιτροπή, κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.

Με απόφαση της 9ης Ιουλίου 1997, η Επιτροπή ενέκρινε τελική απόφαση όσον αφορά τα μέτρα που ελήφθησαν από το πορτογαλικό κράτος προς όφελος της EPAC, τα οποία θεωρήθηκαν παράνομα και ασυμβίβαστα με την κοινή αγορά.

Τα γεγονότα που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου καθώς και οι πληροφορίες που διαβιβάσθηκαν από τις πορτογαλικές αρχές όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ EPAC και Silopor, ελήφθησαν υπόψη στο πλαίσιο της εν λόγω τελικής απόφασης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3275/97 υποβολή: Florus Wijsenbeek (ELDR) προς την Επιτροπή (20 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Καταδικαστικές αποφάσεις στο Βέλγιο

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι το 1985 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απαγόρευσε στα βελγικά πανεπιστήμια να ζητούν υψηλότερα δίδακτρα από αλλοδαπούς φοιτητές, σε σύγκριση με τους βέλγους; (Απόφαση 13.2.1985, αριθ. 293/83)

Γνωρίζει ακόμα η Επιτροπή ότι τρία έτη αργότερα ακολούθησε δεύτερη απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία κάθε ζημιωμένος φοιτητής μπορούσε να ζητήσει την επιστροφή του επιπλέον καταβληθέντος ποσού (Απόφαση 2.2.1988, αριθ. 24/86) και ότι, με αφορμή την απόφαση αυτή, το δικαστήριο της Αμβέρσας επέβαλε το 1988 στο βελγικό κράτος να επιστρέψει χιλιάδες φιορίνια (30.6.1988, αριθ. 11582);

Γνωρίζει ακόμα η Επιτροπή ότι το βελγικό κράτος δεν έχει ως σήμερα συμμορφωθεί προς την προαναφερθείσα απόφαση και δεν έχει επιστρέψει τα οφειλόμενα ποσά, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα των ζημιωθέντων, ακόμα και στο ολλανδικό Υπουργείο Εξωτερικών;

Προτίθεται η Επιτροπή να λάβει σχετικά μέτρα;

Εάν ναι, ποιά είναι αυτά;

Εάν όχι, για ποιό λόγο;

Απάντηση του κ. Flynn εκ μέρους της Επιτροπής (21 Νοεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή είναι πλήρως ενήμερη για τη νομολογία στην οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

Πέραν της νομολογίας αυτής, η Επιτροπή έχει θέσει σε εφαρμογή διαδικασίες επιβολής κυρώσεων κατά του Βελγίου, λόγω, μεταξύ άλλων, του γεγονότος ότι το Βέλγιο εξακολουθεί να αρνείται σε ορισμένους φοιτητές από κράτη μέλη της Κοινότητας την επιστροφή διδάκτρων που έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως (minerval). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι το Βέλγιο παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο διότι: «... επέβαλε ειδικούς περιορισμούς στη δυνατότητα αναζητήσεως των τελών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως από άποψη κοινοτικού δικαίου, καθόσον παρέσχε τη δυνατότητα αυτή μόνο στους κοινοτικούς υπηκόους που προσέφυγαν δικαστικώς πριν από τις 13 Φεβρουαρίου 1985 ...» ((Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 1994, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Βελγίου, υπόθεση 47/93, Συλλογή νομολογίας 1994, σ. 1-1593. )).

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η νομοθεσία του Βελγίου εξακολουθεί να μην είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο, όσον αφορά το δικαίωμα επιστροφής παράνομων διδάκτρων, και η Επιτροπή έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες επιβολής κυρώσεων βάσει του άρθρου 171 της Συνθήκης ΕΚ, για τη μη συμμόρφωση με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Οι διαδικασίες αυτές βρίσκονται σε εξέλιξη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2939/97 υποβολή: Georges Berthu (I-EDN) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ για την ανακαίνιση παλαιών οικιών

Στην 6η Οδηγία 77/388/ΕΟΚ ((EE L 145 της 13.06.1977, σελ. 1. )) της 17ης Μαΐου 1977 η εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ περιορίζεται, όσον αφορά το στεγαστικό τομέα, στις οικίες που οικοδομούνται ή ανακαινίζονται στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής.

Δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι η δυνατότητα εφαρμογής του μειωμένου συντελεστή θα πρέπει να επεκταθεί σε όλα τα προγράμματα ανακαίνισης του παλαιού οικιστικού χώρου, δεδομένου ότι αφενός αυτού του είδους η δραστηριότητα προσφέρει περισσότερες δυνατότητες απασχόλησης απ' ότι οι νέες οικοδομές και, αφετέρου, η ανακαίνιση των παλαιών οικιών μπορεί να διευκολύνει τη διατήρηση των ζωνών της υπαίθρου;

Υπό το φως των προαναφερθέντων, μήπως η ανακαίνιση των παλαιών οικιών θα μπορούσε να συμβάλει και στην υλοποίηση των προτεραιοτήτων της Ατζέντα 2000;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Νοεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή πρόκειται σύντομα να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο στην οποία θα εκθέτει αναλυτικά - μεταξύ άλλων - τη θέση της όσον αφορά τη χρησιμοποίηση μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ ως μέσο άσκησης πολιτικής με ειδικό στόχο θεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας: ομοιόμορφη βάση επιβολής του φόρου). Στην εν λόγω έκθεση γίνεται επίσης αναφορά στο ερώτημα που θέτει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Σε γενικές γραμμές, η Επιτροπή αμφιβάλλει κατά πόσο ο ΦΠΑ αποτελεί κατάλληλο μέσο για τις ανάγκες της πολιτικής στον τομέα της απασχόλησης εργασίας ή σε άλλους τομείς, ιδίως αν συγκριθεί με άλλα, περισσότερο άμεσα μέτρα. Ωστόσο, η Επιτροπή επανεξετάζει την πρόταση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου προκειμένου να την θέσει δοκιμαστικά σε εφαρμογή, στο πλαίσιο του σχεδίου της για το νέο κοινό σύστημα ΦΠΑ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3373/97 υποβολή: Ole Krarup (I-EDN) προς την Επιτροπή (22 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Οικονομική ανάπτυξη της ΕΕ και διαρθρωτικά μέσα

Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής Προϋπολογισμών με θέμα τη χρηματοδότηση της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Α4-0353/96/Α+Β) η Επιτροπή αναμένει ετήσια αύξηση ύψους 2,5 % κατά την περίοδο από το 1999 έως το 2006. Η εξέλιξη αυτή θα έχει, σύμφωνα με την Επιτροπή, ως αποτέλεσμα, ότι η ΕΕ θα μπορέσει να συνεχίσει να εφαρμόζει διαρθρωτική πολιτική, ακόμα και με τα νέα κράτη μέλη.

Πώς εκτιμά η Επιτροπή το ενδεχόμενο η ανάπτυξη στην περιοχή της ΕΕ να μην ανέλθει στο αναμενόμενο ύψος, και τα μέσα των διαρθρωτικών ταμείων για το λόγο αυτό να αποδειχθούν λιγότερα απ' ό,τι αναμενόταν; Ας υπενθυμίσουμε ότι, όπως προκύπτει από την έκθεση του 1996 της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ο συντελεστής για την μέση ετήσια αύξηση, για τα 15 κράτη μέλη, κατά την περίοδο 1989-94 ανερχόταν σε 1,9 %.

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Νοεμβρίου 1997)

Το οικονομικό πλαίσιο που παρουσιάστηκε στην Aτζέντα 2000 βασίζεται πράγματι στην υπόθεση ετήσιου μέσου αριθμού ανάπτυξης 2,5 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στην Κοινότητα (ΑΕΠ). Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης για την περίοδο 1994-1996, η οποία γενικά δεν θεωρείται περίοδος μεγάλης ανάπτυξης, ανήλθε σε 2,4 %. Η πρόβλεψη είναι επομένως λίγο υψηλότερη από το επίπεδο αυτό και είναι ρεαλιστική σύμφωνα με την άποψη της Επιτροπής.

Οι πιο πρόσφατες προβλέψεις της Επιτροπής αναφέρουν ποσοστό ανάπτυξης υψηλότερο από το επίπεδο αυτό, για τα έτη 1997 και 1998 (2,6 % και 3,0 % αντιστοίχως).

Στην περίπτωση που ο ρυθμός ανάπτυξης είναι χαμηλότερος από το προβλεπόμενο επίπεδο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το οικονομικό πλαίσιο που προτάθηκε δεν προβλέπει την πλήρη εφαρμογή του κατωφλίου του 1,27 %. Για παράδειγμα, το ανώτατο όριο των δαπανών που προβλέπεται για το 2006 θα ανέρχεται σε 1,22 % του ΑΕΠ. Τέλος, ακόμη εάν ο ρυθμός ανάπτυξης είναι χαμηλότερος από τον προβλεπόμενο ή εάν παρουσιαστούν συμπληρωματικές ανάγκες στο πλαίσιο της διεύρυνσης, θα μπορέσουν να ικανοποιηθούν στο πλαίσιο του προτεινόμενου ανώτατου ορίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2497/97 υποβολή: John Iversen (PSE) προς την Επιτροπή (11 Iουλίου 1997)

Θέμα: Σύστημα STABEX

Προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλία, ώστε οι χώρες που λαμβάνουν κονδύλια μέσω του συστήματος STABEX να εγκαταλείψουν την αποκλειστική καλλιέργεια ορισμένων προϊόντων, γεγονός που τις καθηλώνει στη μονοκαλλιέργεια;

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής (4 Σεπτεμβρίου 1997)

Το μέσο Stabex αποσκοπεί στην εγγύηση της σταθεροποίησης των εσόδων από τις εξαγωγές προϊόντων από τις οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό ή αποκλειστικά οι οικονομίες ορισμένων χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) προκειμένου να ενισχυθούν οι αναπτυξιακές προσπάθειες αυτών των χωρών. Ένας βαθμός διαφοροποίησης προβλέπεται δεδομένου ότι στο άρθρο 186 παράγραφος 2 της τέταρτης σύμβασης Λομέ ορίζεται ότι οι μεταφερόμενοι πόροι βάσει του Stabex διατίθενται, σύμφωνα με το πλαίσιο αμοιβαίων υποχρεώσεων που συμφωνούνται κατά περίπτωση μεταξύ του δικαιούχου κράτους ΑΚΕ και της Επιτροπής, είτε στον τομέα στον οποίο σημειώθηκε η μείωση των εσόδων από εξαγωγές, είτε, όποτε αυτό ενδείκνυται, σε προσπάθειες διαφοροποίησης, για να χρησιμοποιηθούν σε άλλους κατάλληλους παραγωγικούς τομείς, καταρχήν γεωργικούς.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων αναφορικά με το πλαίσιο αμοιβαίων υποχρεώσεων εξετάζεται ο βαθμός στον οποίο οι δράσεις που αποσκοπούν στη διαφοροποίηση των εξαγωγών των προϊόντων του πρωτογενή τομέα και στη στήριξη της διαδικασίας μεταποίησης στις χώρες παραγωγής είναι κατάλληλες και εντάσσονται στο μακριοικονομικό πλαίσιο της χώρας. Αν αυτό συμβαίνει, οι δράσεις αυτές ενσωματώνονται στο πλαίσιο των υπό κατάρτιση αμοιβαίων υποχρεώσεων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3138/97 υποβολή: Florus Wijsenbeek (ELDR) προς την Επιτροπή (13 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Η απαγόρευση των νυκτερινών πτήσεων στην Ιταλία

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι τα ιταλικά υπουργεία Μεταφορών και Περιβάλλοντος εξεπόνησαν ρύθμιση η οποία εάν εγκριθεί, θα απαγορεύει όλες τις νυχτερινές πτήσεις σε όλα τα πολιτικά αεροδρόμια, εξαιρουμένων των ζωνών που βρίσκονται γύρω από τα διεθνή αεροδρόμια της Ρώμης, Φιουμιτσίνο και Μαλπένσα μεταξύ 11 μ.μ. και 6 π.μ.;

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η εν λόγω ρύθμιση προβλέπει γενική εξαίρεση για όλες τις πτήσεις που αφορούν τις ταχυδρομικές υπηρεσίες καθώς και το γεγονός ότι κατά γενική ομολογία η εξαίρεση αυτή θα ερμηνευθεί με περιοριστικό τρόπο, κατά τρόπον ώστε να αφορά μόνο τις πτήσεις της ALITALIA για λογαριασμό της «Ente Poste Italiane»;

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες είναι ουσιαστικής σημασίας το να μπορούν να πραγματοποιούν νυχτερινές πτήσεις και ότι συνεπώς, η προβλεπόμενη απαγόρευση ενδέχεται να είναι σοβαρές συνέπειες για την επιβίωσή τους;

Αντιλαμβάνεται εξάλλου η Επιτροπή ότι οι υπηρεσίες που προσφέρει η «Ente Poste Italiane» συναγωνίζονται τις υπηρεσίες ορισμένων ιδιωτικών ταχυδρομείων, με αποτέλεσμα τρόπο ώστε η εξαίρεση που παρέχεται στην «Ente Poste Italiane» ευνοεί την ανταγωνιστική της θέση, κατά παράβαση της σχετικής κοινοτικής ρύθμισης;

Προτίθεται η Επιτροπή να ασκήσει πίεση στην ιταλική κυβέρνηση ώστε να λάβει την εγγύηση ότι η γενική εξαίρεση θα εφαρμοσθεί σε όλες τις νυχτερινές πτήσεις που αφορούν τις ταχυδρομικές υπηρεσίες;

Εάν ναι, με ποιό τρόπο;

Εάν όχι, για ποιό λόγο;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (20 Νοεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή δεν έχει ακόμη ενημερωθεί επίσημα από τις ιταλικές αρχές σχετικά με την εξεταζόμενη απαγόρευση νυκτερινών πτήσεων σε όλα τα ιταλικά αεροδρόμια πολιτικής αεροπορίας εκτός των Roma Fiumicino και Milano-Malpensa.

Σύμφωνα με τις διατάξεις και τις διαδικασίες του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση κοινοτικών αερομεταφορέων σε ενδοκοινοτικά αεροπορικά δρομολόγια ((ΕΕ L 240 της 24.8.1992. )), τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν ορισμένα περιοριστικά μέτρα λειτουργίας που αποσκοπούν στην περιστολή του θορύβου γύρω από αεροδρόμια. Στα εν λόγω περιοριστικά μέτρα μπορεί να περιλαμβάνεται η θέσπιση απαγόρευσης νυκτερινών πτήσεων. Τα μέτρα θα πρέπει, ωστόσο, να συμμορφούνται προς τη γενική αρχή της αμεροληψίας, ενώ η Επιτροπή, παρεμβαίνοντας εξαιτίας καταγγελίας ή από ίδια πρωτοβουλία, θα εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με την εν λόγω αρχή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2844/97 υποβολή: Klaus-Heiner Lehne (PPE) προς την Επιτροπή (11 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Τραπεζικά τέλη κατά την καθιέρωση του Ευρώ

Στην εφημερίδα «Ευρώπη Χωρίς Σύνορα» που δημοσιεύει η Γενική Διεύθυνση της Επιτροπής Πληροφοριών, Επικοινωνιών, Πολιτισμού και Οπτικοακουστικών Μέσων ως μηνιαίο δελτίο (ISSN 1021-2345), στην έκδοση Ιιουνίου 1997 (ολοκλήρωση της σύνταξης στις 20 Μαΐου 1997), στη σελίδα 2, αναφέρονται στον τίτλο «Πρακτικά ερωτήματα για το Ευρώ και απαντήσεις στις αρχές του 1998» τα εξής:

Κατά τη μετατροπή εθνικού νομίσματος σε Ευρώ από 1ης Ιανουαρίου 1999 οι χρήστες δεν θα επιβαρύνονται παρά μόνον με τις τεχνικές δαπάνες των τραπεζών.

Ερωτώ, συνεπώς, την Επιτροπή:

1. Για ποιες δαπάνες πρόκειται;

2. Θεωρεί η Επιτροπή δικαιολογημένες τις δαπάνες με τις οποίες επιβαρύνονται οι χρήστες κατά την απαιτούμενη μετατροπή νομίμων μέσων πληρωμής;

3. Συμβιβάζεται με τους κανόνες δικαίου το γεγονός ότι η μετατροπή ενός νομίμου μέσου πληρωμής επιβαρύνει κάθε μεμονωμένο χρήστη κατόπιν αποφάσεως των εθνικών αρχών;

4. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η μετατροπή των νομίμων μέσων πληρωμής συνιστά κατά κανόνα ένα κυριαρχικό δικαίωμα δεν θα έπρεπε να ενταχθούν οι δαπάνες αυτές στο γενικό πλαίσιο της φορολογίας;

5. Τι σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να μην αυξηθούν οι επιφυλάξεις μεγάλου μέρους του πληθυσμού που αντιτίθεται στο Ευρώ λόγω των ενδεχόμενων πρόσθετων επιβαρύνσεων (κόστος μετατροπής);

6. Δεν είναι δυνατόν να διαμορφωθούν οι διατάξεις που διέπουν τις μεταβατικές ρυθμίσεις των τραπεζών με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιβαρύνονται οι καταναλωτές;

7. Πώς κρίνει η Επιτροπή, όσον αφορά τα ερωτήματα 1 έως 6, την απόφαση του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 1997 σχετικά με την υπόθεση VIΖR 269/96 και 279/96 ως προς την χορήγηση ατέλειας κατά την διεκπεραίωση κυριαρχικών αρμοδιοτήτων μέσω των τραπεζών; (επισυνάπτονται τα σχετικά άρθρα από την εφημερίδα Frankfurter Allgemeinen).

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Οκτωβρίου 1997)

Η Επιτροπή εξετάζει τα θέματα που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος. Τα εν λόγω θέματα συζητήθηκαν στο πλαίσιο συζήτησης στρογγυλής τραπέζης που πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1997 με τη συμμετοχή διαφόρων ενδιαφερόμενων ενώσεων, δίνοντας την ευκαιρία, ιδίως στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις οργανώσεις καταναλωτών, να υποβάλουν παρατηρήσεις στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή, με τη βοήθεια ομάδας εμπειρογνωμόνων, θα συνεχίσει τη διεξοδική εξέταση των εν λόγω θεμάτων κατά τους προσεχείς μήνες. Το έργο αυτό θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 1997. Η Επιτροπή θα δώσει στο Αξιότιμο Μέλος μια συμπληρωματική απάντηση το ταχύτερο δυνατό.

Όπως δήλωσε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της για τις πρακτικές πτυχές του ευρώ, προτίθεται, πριν το τέλος του 1997, να καθορίσει εάν είναι απαραίτητη μια κοινή προσέγγιση των συμμετεχόντων κρατών μελών όσον αφορά τα έξοδα μετατροπής, εάν η εν λόγω κοινή προσέγγιση πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή εκδίδοντας νομοθετικές διατάξεις σε εθνικό ή ευρωπαϊκό επίπεδο, εάν είναι προτιμότερο να αφεθούν να δράσουν οι δυνάμεις της αγοράς ή εάν πρέπει να τηρηθούν προαιρετικές συμφωνίες ή κώδικες δεοντολογίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3128/97 υποβολή: Gerardo Fernαndez-Albor (PPE) προς την Επιτροπή (13 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Κοινοτική συμμετοχή στην ενίσχυση των πληγέντων από το ναυάγιο του πετρελαιοφόρου «Αιγαίο Πέλαγος»

Στις 3 Δεκεμβρίου το 1992 εξώκυλε πλησίων της ακτής Torre de Hιrcules (La coruρa) - Ισπανία) το Ελληνικό πετρελαιοφόρο «Αιγαίο Πέλαγος», που μετέφερε 80.000 τόνους αργού πετρελαίου. Το ναυάγιο αυτό προκάλεσε μιά τεράστια οικολογική καταστροφή από την οποία εξακολουθούν ακόμη να πλήττονται περί τις 3.000 οικογένειες αλειέων και ασχολουμένων με τα οστρακοειδή καθώς και διάφορες επιχειρήσεις υδατοκαλλιέργειας.

Η ισπανική κυβέρνηση ενέκρινε προσφάτως το άνοιγμα από τον αρμόδιο κρατικό χρηματοδοτικό οργανισμό πίστωσης ύψους 12.500 εκατομμυρίων πεσετών για την χορήγηση δανείων με επιτόκειο 3 % ώστε να βοηθηθούν οι πληγέντες στην αντιμετώπιση των ακόμη υφισταμένων επιπτώσεων του εν λόγω ναυαγίου.

Μπορεί να μας αναφέρει η Επιτροπή ποιά ήταν η κοινοτική συμμετοχή στην ενίσχυση των πληγέντων από την εν λόγω καταστροφή και τι προβλέψεις υπάρχουν για την συμπλήρωση της σχετικής βοήθειας που παρέχεται από την ισπανική κυβέρνηση;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (10 Νοεμβρίου 1997)

Στις αρχές του 1993, η Επιτροπή έθεσε σε λειτουργία μηχανισμό μερικής αποζημίωσης των πληγέντων από το ναυάγιο του πετρελαιοφόρου «Αιγαίο Πέλαγος», οι οποίοι υποχρεώθηκαν να τεθούν εκτός ενεργού δράσης για ορισμένο χρονικό διάστημα, εξαιτίας της μόλυνσης της παραδοσιακής ζώνης αλιείας από πετρελαιοκηλίδα που προκλήθηκε από τη διαρροή περίπου 80.000 τόννων πετρελαίου.

Ο εν λόγω μηχανισμός τέθηκε σε ισχύ βάσει απόφασης της Επιτροπής για το συντονισμό των ενεργειών, με σκοπό τη χορήγηση αποζημίωσης αναστολής δραστηριοτήτων στους αλιείς και τα πληρώματα της παράκτιας ζώνης της περιοχής Corogne (Ισπανία), που υποχρεώθηκαν σε αναστολή των αλιευτικών τους δραστηριοτήτων στα ύδατα της Γαλικίας, λόγω των ζημιών που προκάλεσε το ναυάγιο του πετρελαιοφόρου «Αιγαίο Πέλαγος». Η αποζημίωση που χορηγήθηκε από την Επιτροπή ανέρχεται σε περίπου 1,5 εκατ. Ecu.

Η Επιτροπή δεν σκοπεύει να χορηγήσει άλλες αποζημιώσεις σε όσους επλήγησαν από την αναστολή δραστηριοτήτων που προκάλεσε το εν λόγω ναυάγιο το Δεκέμβριο του 1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3098/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (2 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Διερεύνηση από την Επιτροπή της αγοράς ηλεκτροτεχνικού υλικού στην Ολλανδία

Το Μάρτιο του 1991 υποβλήθηκε στη ΓΔ IV της Επιτροπής παράπονο για υποτιθέμενες δραστηριότητες τύπου καρτέλ στον ηλεκτροτεχνικό τομέα στην Ολλανδία. Τον Ιούλιο του 1996, ύστερα από μία παρατεταμένη πενταετή διεξαγωγή σχετικής έρευνας, η Επιτροπή προέβη σε δήλωση ότι έλαβε γνώση των αιτιάσεων, διατυπώνοντας τις απόψεις της για το ότι ορισμένοι χονδρέμποροι υλικού ηλεκτροτεχνικών εγκαταστάσεων και η εμπορική τους ένωση επιδίδονται πράγματι σε αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες. Οι δραστηριότητες αυτές έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των ξένων χονδρεμπόρων από την ολλανδική αγορά, απομονώνοντας έτσι την αγορά αυτή από τις συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια οι ολλανδοί καταναλωτές είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν τιμές εξαιρετικά υψηλότερες από εκείνες που ισχύουν για τους καταναλωτές στα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.

Οι διαδικαστικές καθυστερήσεις της Επιτροπής έχουν οδηγήσει σε ανοχή της συνέχισης των αντιανταγωνιστικών αυτών συμπεριφορών επί μία εξαετία. Μπορεί η Επιτροπή να μας αναφέρει πότε προτίθεται να ολοκληρώσει την έρευνά της και να λάβει απόφαση με την οποία να διασφαλίζεται η αποκατάσταση το συντομότερο δυνατόν του ανταγωνισμού στην αγορά υλικών ηλεκτροτεχνικών εγκαταστάσεων στην Ολλανδία;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (28 Οκτωβρίου 1997)

Η υπόθεση στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αφορά ορισμένα ζητήματα μεγάλης περιπλοκότητας. Η Επιτροπή εξακολουθεί να διερευνά τα ζητήματα αυτά, αποδίδοντάς τους προτεραιότητα. Σε μία υπόθεση όπως η συγκεκριμένη, είναι αναγκαία η διεξαγωγή εκτεταμένων ερευνών με αντικείμενο το σύνολο του οικείου βιομηχανικού κλάδου. Μετά την ολοκλήρωση της χρονοβόρας αυτής διαδικασίας, προκύπτει η ανάγκη να διασφαλισθεί ότι όλες οι υπό διερεύνηση επιχειρήσεις έχουν ικανοποιητική πρόσβαση στο σύνολο του συναφούς διαθέσιμου πληροφοριακού υλικού. Κάθε υπό διερεύνηση επιχείρηση έχει το δικαίωμα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί του εν λόγω πληροφοριακού υλικού, και οι παρατηρήσεις αυτές χρήζουν ομοίως εμπεριστατωμένης διερεύνησης. Στην παρούσα υπόθεση, οι έρευνες αφορούν επτά επιχειρήσεις. Η συγκεκριμένη φάση της διαδικασίας έχει πλέον ολοκληρωθεί, και έχει προγραμματισθεί ακρόαση με τη συμμετοχή των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων την τρίτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1997. Καθ' όλη τη διάρκεια των σχετικών ερευνών, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να μεριμνά ούτως ώστε κανένα στοιχείο εμπιστευτικού χαρακτήρα να μην καθίσταται ευρύτερα γνωστό χωρίς την πρότερη ρητή συγκατάθεση του οικείου μέρους. Μέχρις ότου πραγματοποιηθεί η προαναφερθείσα ακρόαση, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προβλέψει κατά πόσον και πότε ακριβώς θα εκδοθεί επίσημη απόφαση επί της υπόθεσης.