ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1111/97 υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή (24 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Δημιουργία Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Απασχόληση

Μπροστά στην εξάπλωση της ανεργίας στην Ευρώπη, με αιχμή τρία σχεδόν εκατομμύρια άνεργους στην Ιταλία, δεν θα ήταν σκόπιμη μια έκτακτη παρέμβαση με στόχο την αντιμετώπιση της κοινωνικής αυτής πληγής η οποία, κατά τη γνώμη του ερωτώντος, δεν είναι πλέον δυνατό να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο των μεμονωμένων εθνικών πολιτικών; Επισημαίνεται ότι ο σημερινός τρόπος λειτουργίας της Μόνιμης Επιτροπής για την απασχόληση - που συγκρότηθηκε με απόφαση του Συμβουλίου του 1970 και πρόκειται να μεταρρυθμιστεί στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης - αποδείχθηκε απρόσφορη για την αντιμετώπιση μιας επείγουσας κατάστασης, η οποία, σύμφωνα με ένα γερμανικό εβδομαδιαίο έντυπο (Bild am Sonntag), έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη ανέργων στη Γερμανία σε ποσοστό 12,5%.

Μπροστά στην κατάσταση αυτή, θα ήταν σκόπιμη η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Απασχόληση με αρμοδιότητες εκτάκτων παρεμβάσεων κυρίως στις περιοχές όπου η κρίση ανεργίας είναι εντονότερη, όπως στον ιταλικό νότο 7 ενός οργανισμού που θα έχει ως στόχο προτεραιότητας την επιβολή μιας ορθολογικής τάξης στις διαδικασίες που αφορούν τις κοινοτικές ενισχύσεις, και κυρίως την ενίσχυση στις κοινωνικά χρήσιμες εργασίες (αναδάσωση, προστασία της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κληρονομιάς, κοινωνική πρόνοια για τους ηλικιωμένους κλπ). Οι διαδικασίες στις οποίες γίνεται αναφορά είναι τα μέτρα που εξετάζονται από το Κοινωνικό Ταμείο ως προς τους στόχους που μπορεί να χρηματοδοτηθούν και τα οποία στην περίπτωση της Ιταλίας είναι πολύ κατώτερα των προσδοκιών. Ο ρόλος του ανωτέρω Οργανισμού θα πρέπει επίσης να είναι ρόλος συντονισμού των κοινοτικών παρεμβάσεων για την παρακολούθηση της εξέλιξης του επιπέδου ανεργίας στις χώρες της Ένωσης και της άσκησης «πίεσης» στις εθνικές κυβερνήσεις ώστε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας ως το κατ' εξοχήν ευρωπαϊκό πρόβλημα για τα επόμενα χρόνια, χωρίς την επίλυση του οποίου είναι αδιανόητο οποιοδήποτε ρεαλιστικό σχέδιο πολιτικής και οικονομικής ένωσης 7 μια Ευρώπη των τραπεζών (και των τραπεζικών), του χρήματος και των χρηματιστών, ενώ η Ευρώπη των λαών βουλιάζει στην κοινωνική κρίση, θα ήταν πράγματι παράλογη.

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (28 Απριλίου 1997)

Η πολιτική σχετικά με την απασχόληση και την καταπολέμηση της ανεργίας αποτελεί προτεραιότητα της Κοινότητας στο σύνολό της αλλά η ευθύνη για την καταπολέμηση της ανεργίας βαρύνει κατ'αρχήν τα ίδια τα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα, και εντός των ορίων του σημερινού κοινοτικού κεκτημένου και σύμφωνα με τις συστάσεις και την εντολή του Συμβουλίου, η ίδια η Κοινότητα υποστηρίζει απόλυτα τις προσπάθειες που καταβάλλονται για το σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Έσσεν το Δεκέμβριο του 1994 ενέκρινε μία σειρά συστάσεων - οι οποίες επικυρώθηκαν και ενισχύθηκαν από τα επόμενα Ευρωπαϊκά Συμβούλια - για την ανάπτυξη και την εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την καταπολέμηση της ανεργίας και την προώθηση της απασχόλησης.

Σύμφωνα με τη στρατηγική αυτή, τα κράτη μέλη ενέκριναν και δεσμεύθηκαν να εφαρμόσουν πολυετή εθνικά προγράμματα για την απασχόληση (ΠΠΑ).

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έδωσε εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, στην εφαρμογή των ΠΠΑ και να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της συνεργασίας αυτής με από κοινού έκθεση στο Συμβούλιο.

Δεν υπήρξε πρόβλεψη για δημιουργία ενός ευρωπαϊκού φορέα για την απασχόληση ο οποίος ούτως ή άλλως δεν θα διέθετε την απαραίτητη εξουσία για να εφαρμόσει, σύμφωνα με τη συνθήκη, διακρατικά μέτρα καταπολέμησης της ανεργίας.