ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0164/03

υποβολή: Francesco Speroni (NI) προς την Επιτροπή

(24 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Ανταγωνισμός μεταξύ τραπεζικών ιδρυμάτων

Τα περισσότερα ιταλικά τραπεζικά ιδρύματα επιβάλλουν στους κατόχους λογαριασμώνψηλά έξοδα, που μπορεί ναπερβαίνουν και τα 100 ευρώ, όταν αποφασίζουν να κλείσουν έναν τρεχούμενο λογαριασμό. Τα έξοδα αυτά αυξάνονται για τη μεταφορά τίτλων, ακόμη και άυλων.

Τα έξοδα πρέπει εξάλλου να καταβληθούν ακόμη και στην περίπτωση που ο πελάτης αποφασίσει να διακόψει τη σχέση λόγω μονομερούς δυσμενούς για τον ίδιο μεταβολής των εφαρμοζόμενων όρων.

Τούτο προφανώς, παρεμποδίζει την απόφαση να επωφεληθεί τωνπηρεσιών ενός άλλου ανταγωνιστικού ιδρύματος γιατί αξιολογώντας από οικονομική άποψη τη μετάβαση, δεν πρέπει ναπολογισθούν μόνον οι όροι που προσφέρει η νέα τράπεζα, αλλά και ταψηλά τέλη που πρέπει να καταβληθούν στην παλαιά.

Το γεγονός ότι το ύψος των εξόδων αυτών παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις ανάλογα με την τράπεζα, οδηγεί στηνπόθεση ότι δεν συνδέεται με το κόστος μιας πραγματικήςπηρεσίας, αλλά αποτελεί ακριβώς έναν τρόπο αποθάρρυνσης όποιου επιθυμεί να διακόψει τη σχέση.

Μπορεί να θεωρηθεί ότι η πρακτική αυτή συμβιβάζεται με τους κανόνες περί ελευθέρου ανταγωνισμού·

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Φεβρουαρίου 2003)

Σύμφωνα με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι τιμές δεν μπορούν να καθοριστούν με συντονισμένο τρόπο, δηλαδή με συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων ή εναρμονισμένες πρακτικές (άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ). Κάθε ισχυρισμός παράνομης συμπεριφοράς πρέπει να στηρίζεται με αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν παρέμβαση βάσει του άρθρου 81. Η ένδειξη στη γραπτή ερώτηση του αξιότιμου μέλος του Κοινοβουλίου σύμφωνα με την οποία το ποσό των δαπανών ποικίλει σημαντικά από μια τράπεζα σε άλλη φαίνεται να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δενφίστανται τέτοιου είδους αθέμιτες πράξεις.

Το άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ καταδικάζει τις καταχρήσεις δεσπόζουσας θέσης. Για να προσδιοριστεί η ύπαρξη μιας ενδεχόμενης δεσπόζουσας θέσης, λαμβάνονταιπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως είναι το μερίδιο της αγοράς, η ύπαρξη αξιόπιστων ανταγωνιστών στην αγορά, καθώς και άλλες πτυχές που μπορεί να δίνουν την ευκαιρία στις ενλόγω επιχειρήσεις να διαφύγουν τον ανταγωνισμό. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, καμία τράπεζα δεν κατέχει δεσπόζουσα θέση στην ιταλική αγορά τρεχούμενων λογαριασμών. Δεδομένου ότι οι περισσότερες ιταλικές τράπεζες φαίνεται να επιβάλλουνψηλά τέλη για το κλείσιμο των λογαριασμών, το άρθρο 82 μπορεί ενδεχομένως να εφαρμοστεί εάν αποδειχθεί η ύπαρξη δεσπόζουσας θέσης. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν διαθέτει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η πλειοψηφία των ιταλικών τραπεζών δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους και ότι δεν είναι εκτεθειμένες στον πραγματικό ή δυνητικό ανταγωνισμό άλλων τραπεζών στην αγορά τρεχούμενων λογαριασμών.

Η Επιτροπή θέλει επίσης να επισημάνει ότι οι κοινοτικοί κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται όταν οι συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών μπορεί να επηρεαστούν αισθητά. Από τις πληροφορίες αυτές προκύπτει ότι τα ενλόγω προβλήματα ανταγωνισμού συνδέονται κυρίως με την ιταλική αγορά και ότι περιορίζονται σάυτή. Συνεπώς, η αρμόδια εθνική αρχή για τον ανταγωνισμό (η οποία για τον τραπεζικό τομέα είναι η Banca d'Italia) βρίσκεται στην καταλληλότερη θέση να κρίνει στην περίπτωση αυτή. Η Επιτροπή την ενημέρωσε για το πρόβλημα αυτό.