ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1029/00

υποβολή: Fernando Fernndez Martn (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Η διαμάχη της μπανάνας

Τις τελευταίες εβδομάδες έγινε γνωστό, από διάφορες πηγές, ότι είναι πιθανή μια προσέγγιση των θέσεων της Επιτροπής και εκείνων της κυβέρνησης των ΗΠΑ, για την επίλυση της διαμάχης της μπανάνας.

Η προσέγγιση αυτή έχει ως άξονα μια πρόταση της Επιτροπής για την κατανομή της ποσόστωσης, βάσει της οποίας παραχωρείται το 80 % των ονομαζόμενων ποσοστώσεων Α και Β σε εκείνους τους φορείς που χαρακτηρίζονται πρωτογενείς, σύμφωνα με ιστορική αναφορά νεώτερη του 1993 (πρόκειται, κυρίως, για εκείνους που εισήγαγαν μπανάνα δολαρίου πριν από την ημερομηνία αυτή, δηλαδή αμερικανικές πολυεθνικές εταιρείες). Τοπόλοιπο 20 % κατανέμεται σε άλλους (νέους) φορείς.

Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η πρόταση συμφωνίας που απεστάλη στις ΗΠΑ ίσως περιέχει, ως βασικό της στοιχείο, την αυτόματη μετάβαση σε ένα σύστημα δασμών, μετά το πέρας κάποιας μεταβατικής περιόδου.

Σε ποιό σημείο βρίσκονται σήμερα οι διαπραγματεύσεις αυτές, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ορισμό των ποσοστώσεων και τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου;

Αντιλαμβάνεται η Επιτροπή ότι η αυτόματη μετάβαση σε ένα σύστημα δασμών (tariff only) ενδέχεται να σημάνει το τέλος της ευρωπαϊκής παραγωγής μπανάνας;

Απάντηση του κ. Lamy εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Μαΐου 2000)

Λόγω της μη συμφωνίας των διαφόρων πτυχών του ισχύοντος κοινοτικού καθεστώτος για τις μπανάνες (το οποίο είχε ήδη τροποποιηθεί μετά από την απόφαση του ΠΟΕ για το προηγούμενο καθεστώς) με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η Επιτροπή πρότεινε, το Νοέμβριο του 1999, μια στρατηγική σε δύο φάσεις για την τροποποίηση των κανόνων εισαγωγής για την μπανάνα: η προσέγγιση αυτή προέβλεπε την εισαγωγής ενός μεταβατικού συστήματος δασμολογικών ποσοστώσεων το οποίο θα αντικαθίστατο, από τον Ιανουάριο του 2006, από ένα σύστημα κατ' αποκοπήν. Η διαχείριση του συστήματος δασμολογικών ποσοστώσεων, ιδιαίτερα όσον αφορά την παροχή αδείας, αποτελεί προς το παρόν αντικείμενο ευρύτερης συζήτησης με όλους τους ενδιαφερόμενους. Στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία για την χορήγηση αδείας μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών, η πρόταση της Επιτροπής προβλέπει τη δυνατότητα καθιέρωσης ενός συστήματος κατ' αποκοπήν δασμών.

Παράλληλα με τις διαβουλεύσεις με άλλες χώρες εξαγωγής μπανάνας στην Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), καθώς και με τους εμπορικούς φορείς και τους κοινοτικούς παραγωγούς, η Επιτροπή συνεχίζει επίσης διμερείς συζητήσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η τελευταία συνεδρίαση έγινε στην Ουάσιγκτον, στις 30 Μαρτίου 2000. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν κατέστη δυνατή η συμφωνία για μια κοινώς αποδεκτή λύση στο θέμα της διαμάχης για την μπανάνα.

Το κύριο πρόβλημα για το σχέδιο πρότασης της Επιτροπής να καθιερώσει ένα σύστημα TRQ, παραμένει το θέμα για τον τρόπο χορήγησης των αδειών εισαγωγής στις επιχειρήσεις. Οι περισσότερες φαίνεται να είναι της γνώμηςπέρ μιας χορήγησης αδειών με βάση την ιστορική απόδοση κατά τη διάρκεια μιας αντιπροσωπευτικής περιόδου. Η δυσκολία είναι ότι δεν μπορούν να συμφωνήσουν για μια μόνη περίοδο που να είναι αποδεκτή από όλους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν για μια περίοδο αναφοράς πριν από το 1993, π.χ. μια περίοδο που προηγείται χρονικά της δημιουργίας της εσωτερικής αγοράς της μπανάνας. Η θέση αυτή αντικατοπτρίζεται στη λεγόμενη καραϊβική πρόταση. Ωστόσο, ο Ισημερινός είναιπέρ μιας ιδιαίτερα πρόσφατης περιόδου και, οπωσδήποτε, μετά το 1993, ενώ οι χώρες ΑΚΕ προτιμούν μια μακρά χρονική περίοδο που καλύπτει το διάστημα πριν και μετά το 1993.

Η αυτόματη μετάβαση σε ένα σύστημα αμιγώς δασμολογικό προβλέπεται ήδη στην πρόταση της Επιτροπής και, για το λόγο αυτό, δεν περιέχεται στη συζήτηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όσον αφορά την κοινοτική παραγωγή, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΠΟΕ, δεν έθεσε ποτέ σε συζήτηση, το σύστημα των αντισταθμιστικών πληρωμών (deficiency payment system) το οποίο εφαρμόζεται στην Κοινότητα στον τομέα της μπανάνας. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι ένα τέτοιο σύστημα βοήθειας μπορεί να εξασφαλίσει το γεωργικό εισόδημα των Ευρωπαίων παραγωγών μπανάνας, εξασφαλίζοντας τη συνέχιση της κοινοτικής παραγωγής μπανάνας.