ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2775/99

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Κατοχύρωση του επαγγέλματος του τουριστικού συνοδού στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα, δενπάρχει κάποιος μηχανισμός που να πιστοποιεί το επάγγελμα του τουριστικού οδηγού και να καθορίζει τους όρους έκδοσης ειδικής κάρτας που θα πιστοποιεί ότι ο κάτοχός της είναι τουριστικός συνοδός.

Επειδή το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν αρχίσει συζητήσεις μεταξύ των ενδιαφερομένων και της κυβέρνησης για την κατάθεση νομοσχεδίου που θα καθορίζει τους όρους αναγνώρισης του εν λόγω επαγγέλματος, θα ήταν χρήσιμο για την διευκόλυνση του διαλόγου η Επιτροπή να μας απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα:

1. Θεωρεί επαρκές προσόν για την έκδοση της ειδικής κάρτας που θα πιστοποιεί και το επάγγελμα του τουριστικού συνοδού απλή βεβαίωση του εργοδότη, όταν μπορεί ναπάρξουν και ισχυρότερα αποδεικτικά άσκησης του επαγγέλματος όπως η φορολογική δήλωση του ενδιαφερομένου ή τα μητρώα του αναγνωρισμένου σωματείου των μέχρι σήμερα ασκουμένων του κλάδου;

2. Θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση να λαμβάνειπόψη το νομοσχέδιο τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 7 της Οδηγίας 75/368/ΕΟΚ(1), όπως την προϋπηρεσία των δύο ετών;

3. Για την αναγνώριση επαγγελματικής κατάρτισης, θεωρείται απαραίτητο η αναγνώριση πιστοποιητικών κατάρτισης να γίνει από κρατικό φορέα ή επαγγελματικό σωματείο ή αρκεί απλή βεβαίωση παρακολούθησης σχετικής κατάρτισης;

(1) ΕΕ L 167 της 30.6.1975, σελ. 22.

Απάντηση από τον κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Φεβρουαρίου 2000)

Μόνο το επάγγελμα του τουριστικού συνοδού καλύπτεται πράγματι από την οδηγία 75/368/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, σχετικά με τα μέτρα που προορίζονται να ευνοήσουν την αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών για διάφορες δραστηριότητες (π.χ. κλάση 01 έως κλάση 85 ΔΤΤΒ) και που περιλαμβάνουν ειδικά μεταβατικά μέτρα για τις δραστηριότητες αυτές(1), με εξαίρεση εκείνη του τουριστικού οδηγού, που καλύπτεται, ανάλογα με το επίπεδο εκπαίδευσης που απαιτείται στα διάφορα κράτη μέλη, είτε από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(2), είτε από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ(3).

Δεδομένου ότι πρόκειται για ειδικά ερωτήματα που ετέθησαν από το αξιότιμο μέλος όσον αφορά τις διατάξεις που θα έπρεπε να περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου που καθορίζει τους όρους αναγνώρισης του επαγγέλματος του τουριστικού συνοδού στην Ελλάδα, η Επιτροπή είναι σε θέση να παράσχει τις ακόλουθες απαντήσεις:

Πρώτον, πρέπει να διευκρινισθεί ότι κάθε κράτος μέλος είναι ελεύθερο να επιβάλει ή όχι κανονιστικές ρυθμίσεις όσον αφορά ένα επάγγελμα στην επικράτειά του. Εξάλλου, οι κανόνες που εφαρμόζονται για τουςπηκόους που έχουν αποκτήσει το επαγγελματικό τους δίπλωμα σε αυτό το κράτος μέλος δεν εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο και παραμένουν στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους μέλους. Η οδηγία δεν εφαρμόζεται κατά συνέπεια στους κοινοτικούςπηκόους που έχουν αποκτήσει το επαγγελματικό τους δίπλωμα σε ένα κράτος μέλος εκτός εκείνου στο οποίο σκοπεύουν να ασκήσουν το επάγγελμά τους.

Το άρθρο 9 της οδηγίας 75/368/ΕΟΚ προβλέπει ότι η απόδειξη ότι οι όροι που αναφέρονται στα άρθρα 5 και 7 παράγραφος 1 πληρούνται (οι όροι αυτοί αφορούν τη φύση και τη διάρκεια της δραστηριότητας που ασκείται από τον αιτούντα στο κράτος μέλος του προέλευσης) προκύπτει από βεβαίωση που εκδίδεται από την αρμόδια αρχή ή οργανισμό του κράτους μέλους καταγωγής ή προέλευσης. Η Επιτροπή εκτιμά ότι οι όροι «αρμόδια αρχή ή οργανισμός του κράτους μέλους προέλευσης» αναφέρεται σε μία κρατική αρχή ή έναν οργανισμό στους οποίους έχει ανατεθεί η εξουσία από μέρους αυτής της κρατικής αρχής. Σύμφωνα με τα κράτη μέλη, πρόκειται ειδικά, για ταπουργεία, τους περιφερειάρχες ή τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια. Σύμφωνα με την Επιτροπή, μία απλή δήλωση εργοδότη δεν αρκεί, εκτός εάν ο εργοδότης αυτός είναι ο οργανισμός στον οποίο ανατέθηκε η εξουσία από μέρους της κρατικής αρχής. Ομοίως, μία φορολογική δήλωση του ενδιαφερόμενου, δεν αποτελεί βεβαίωση σύμφωνα με την οδηγία 75/368/ΕΟΚ, στο βαθμό κατά τον οποίο πρόκειται για μία πράξη καθαρά μονομερή από μέρους του μετανάστη.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που παρασχέθηκαν από την Επιτροπή, οι αρχές που είναι επί τους παρόντος αρμόδιες στην Ελλάδα για την παροχή βεβαιώσεων είναι οι περιφερειάρχες, δυνάμει του προεδρικού διατάγματος 33/1993.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι απαραίτητο, για τους μετανάστες επαγγελματίες, ο εθνικός νόμος που ενσωματώνει την οδηγία 75/368/ΕΟΚ, να συμπεριλάβει εκ νέου τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 7, που παρέχουν πρόσβαση στο επάγγελμα του τουριστικού συνοδού και την άσκησή του από τουπηκόους άλλων κρατών μελών. Εξάλλου, κατόπιν της έγκρισης της οδηγίας 1999/42/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1999 για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων(4), οιπήκοοι των λοιπών κρατών μελών είναι δυνατόν επίσης να έχουν αναγνώριση των διπλωμάτων και άλλων τίτλων κατάρτισης που απέκτησαν στα κράτη μέλη τους καταγωγής ή προέλευσης, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν το γενικό σύστημα αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων (άρθρο 3 Ιουνίου 1999/42/ΕΚ). Πρέπει επίσης να προβλεφθεί αυτή η δυνατότητα για τους μετανάστες στην εθνική νομοθεσία ενσωμάτωσης.

Επειδή πρόκειται για πιστοποιητικό που προβλέπεται από το άρθρο 7, παράγραφος 1, σημείο β της οδηγίας 75/368/ΕΟΚ, που βεβαιώνει την επαγγελματική κατάρτιση που ακολουθείται από τον μετανάστη, αυτό θα πρέπει να είναι «αναγνωρισμένο από το κράτος ή να θεωρείται πλήρως έγκυρο από αρμόδιο επαγγελματικό οργανισμό». Ο όρος «πιστοποιητικό» δεν απετέλεσε αντικείμενο συγκεκριμένου ορισμού στην οδηγία 75/368/ΕΟΚ και τίποτα δεν δείχνει ότι η κατάρτιση που έχει λάβει ο μετανάστης πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας αξιολόγησης. Η οργάνωση των κύκλων κατάρτισης ανήκει εξάλλου στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, ενώ η Επιτροπή εκτιμά κατά συνέπεια ότι το ζήτημα όσον αφορά την επάρκεια μιας απλής βεβαίωσης παρακολούθησης μαθημάτων, είναι θέμα που ανήκει στην εκτίμηση του αρμόδιου επαγγελματικού οργανισμού του κράτους μέλους προέλευσης.

(1) ΕΕ L 167 της 30.6.1975.

(2) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.

(3) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.

(4) ΕΕ L 201 της 31.7.1999.