ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0462/99

υποβολή: Peter Skinner (PSE) προς την Επιτροπή

(23 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Εξαγωγή επικίνδυνων αποβλήτων τα οποία μεταφέρονται από πεπαλαιωμένα πλοία

Συμφωνεί άραγε η Επιτροπή ότι επικίνδυνα απόβλητα τα οποία μεταφέρονται με πεπαλαιωμένα πλοία και τα οποία περιέχουν ουσίες όπως ο αμίαντος δεν θα πρέπει να εξάγονται σε χώρες με λιγότερο αυστηρή νομοθεσία ώστε να αποφεύγεται το κόστος;

Θεωρεί σκόπιμο η Επιτροπή να προσφύγει στην υφιστάμενη νομοθεσία ή τους ελέγχους για τον περιορισμό αυτών των πρακτικών εγκατεστημένων στην ΕΕ εταιριών;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Μαρτίου 1999)

Οι εξαγωγές αποβλήτων εκτός Κοινότητας διέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 252/93 του Συμβουλίου σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους(1), όπως τροποποιήθηκε. Η εξαγωγή παλαιών πλοίων προς διάλυση διέπεται από τον κανονισμό αυτό στο βαθμό που το πλοίο αποτελεί απόβλητο. Εν γένει, πλοίο αποτελεί απόβλητο από τη στιγμή που ο ιδιοκτήτης του προτίθεται να μην το χρησιμοποιήσει πλέον ως πλοίο αλλά να το εξαγάγει σε άλλη χώρα για διάλυση.

Ο κανονισμός, ο οποίος αποτελεί μεταφορά στο κοινοτικό δίκαιο των διατάξεων της σύμβασης της Βασιλείας για τον έλεγχο των διασυνοριακών μεταφορών επικίνδυνων αποβλήτων και την ασφαλή διάθεσή τους, απαγορεύει τις εξαγωγές προς χώρες που δεν είναι μέλη του Οργανισμού για την Οικονομική Ανάπτυξη και Συνεργασία (ΟΟΣΑ) των επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημά του. Τα πλοία προς διάλυση δεν περιλαμβάνονται ρητώς στο παράρτημα αυτό, αλλά σύμφωνα με τους όρους που διέπουν το παράρτημα αυτό, το γεγονός ότι είδος αποβλήτων δεν απαριθμείται σε αυτό δεν αποκλείει σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να χαρακτηριστεί ως επικίνδυνο και κατά συνέπεια να απαγορεύεται η εξαγωγή του.

Όλα τα πλοία που προορίζονται για διάλυση υπόκεινται στις απαιτήσεις κοινοποίησης και ελέγχου που θεσπίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό όσον αφορά τα κατάλοιπα φορτίου και άλλες επικίνδυνες ουσίες που προκύπτουν από την εκμετάλλευση του πλοίου, όπως π.χ. σεντίνες. Στις περιπτώσεις αυτές, σύμφωνα με τον κανονισμό η εξαγωγή πρέπει πριν από την εξαγωγή να κοινοποιηθεί και να εγκριθεί από τις αρχές των χωρών αποστολής, διαμετακόμισης και προορισμού. Εν προκειμένω πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι προϋπόθεση για την εξαγωγή του αποβλήτου είναι η περιβαλλοντικώς ορθή επεξεργασία του στη χώρα του προορισμού. Η αρχή αυτή προβλέπεται στην σύμβαση της Βασιλείας.

Συνοψίζοντας, υπάρχει λοιπόν νομικώς δεσμευτικό πλαίσιο στην Κοινότητα βάσει του οποίου οι περιπτώσεις αυτές υπόκεινται σε αυστηρές διαδικασίες ελέγχου και παρακολούθησης.

Η Επιτροπή είναι πλήρως ενήμερη σχετικά με τα προβλήματα για το περιβάλλον και την υγεία που αναφύονται σε τρίτες χώρες όπου διαλύονται πλοία. Επίσης υπάρχει ουσιαστική ανάγκη για αποτελεσματικό κλάδο διάλυσης πλοίων, ώστε να αποσυρθούν από τη ναυσιπλοΐα πλοία τα οποία δεν πληρούν τα πρότυπα και αποτελούν σοβαρή απειλή για το περιβάλλον.

(1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0587/99

υποβολή: Nuala Ahern (V) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Αίτηση για περαιτέρω πληροφορίες μετά την γραπτή ερώτηση Ε-0370/98

Ως συνέχεια στην απάντηση της 27ης Μαρτίου 1998 στην γραπτή μου ερώτηση Ε-0370/98(1), θα μπορούσε να απαριθμήσει η Επιτροπή αυτές τις μη κυβερνητικές οργανώσεις των οποίων οι ανησυχίες σχετικά με πυρηνικές μεταφορές έχουν υποβληθεί στη Μόνιμη Ομάδα Εργασίας Εμπειρογνωμόνων για την Ασφαλή Μεταφορά Ραδιενεργών Υλικών τα τελευταία πέντε χρόνια; Ποιές ανησυχίες εκφράστηκαν από ΜΚΟ και ποιές ενέργειες έγιναν από τη Μόνιμη Ομάδα Εργασίας ή την Επιτροπή ως απάντηση στις ανησυχίες αυτές;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαΐου 1999)

σον αφορά τις ρυθμίσεις λειτουργίας της μόνιμης ομάδας εργασίας εμπειρογνωμόνων για την μεταφορά ραδιενεργών υλικών, παρακαλείται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να ανατρέξει στην απάντηση που έδωσε η Επιτροπή στη γραπτή ερώτηση Ρ-3454/98 της κας Bloch von Blottnitz(2).

Μολονότι, με την ευκαιρία των εργασιών αυτών, η ομάδα εκλήθη, επανειλημμένως, να εξετάσει τις σκέψεις ορισμένων μη κυβερνητικών οργανισμών, τα εξετασθέντα ζητήματα, καθώς και οι εκφρασθείσες απόψεις, καλύπτονται από το απόρρητο.

(1) ΕΕ C 310 της 9.10.1998, σελ. 55.

(2) ΕΕ C 320 της 6.11.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0385/99

υποβολή: Jan Wiersma (PSE) προς την Επιτροπή

(19 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Η πολιτική κατάσταση στην Δομινικανή Δημοκρατία

Είναι ενήμερη η Επιτροπή σχετικά με τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν προσφάτως στην Δομινικανή Δημοκρατία, κυρίως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται η κυβέρνηση στην αντιπολίτευση;

Έχει υπάρξει σχτικώς αντίδραση;

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ποιά;

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, προτίθεται η Επιτροπή να ενημερωθεί σχετικά με την κατάσταση στη Δομινικανή Δημοκρατία και, εάν ενδεχομένως χρειαστεί, να προβεί σε διαβήματα;

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την πολιτική κατάσταση στη Δομινικανή Δημοκρατία και έχει λάβει γνώση των εντάσεων που υπάρχουν μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Οι εντάσεις αυτές εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όμως επικεντρώνονται ιδιαίτερα τελευταία στη σύνθεση της "Junta Central Electoral".

Πρόσφατα μία αποστολή υψηλού επιπέδου της Επιτροπής μετέβη στη Δομινικανή Δημοκρατία. Εκεί συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της χώρας καθώς και με τους Προέδρους της Γερουσίας (αντιπολίτευση) και της Βουλής (αντιπολίτευση), και επέμεινε ιδιαίτερα στην ευθύνη όλων των θεσμών του Κράτους και στην ανάγκη συνεργασίας για την ενίσχυση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0134/99

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(2 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Αποζημίωση αλιέων για αντικατάσταση αλιευτικών εργαλείων

Με βάση τον Καν. 1626/94(1), οι αλιείς της Ελλάδας υποχρεώνονται από 1.1.1999 να αντικαταστήσουν τα αλιευτικά τους εργαλεία, και συγκεκριμένα τα δίχτυα τους, με άλλα που δεν θα επιτρέπουν την αλίευση των μικρών ιχθύων. Το κόστος της αντικατάστασης είναι υψηλό και θα οδηγήσει σε περαιτέω επιδείνωση της οικονομικής θέσης των αλιέων και σε αύξηση της ανεργίας στον τομέα αυτό. Πρόσφατα η Επιτροπή υιοθέτησε ειδικά μέτρα για τους αλιείς που υποχρεώνονται να σταματήσουν τη χρήση των παρασυρόμενων αφρόδιχτων.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Έχει θεσπίσει ανάλογα ειδικά μέτρα αποζημίωσης για την αντικατάταση των αλιευτικών εργαλείων που επιβάλλεται από τον Καν. 1626/94;

2. Πώς προτίθεται να στηρίξει τους αλιείς προκειμένου να αντιμετωπίσουν το υψηλό κόστος που συνεπάγεται η εφαρμογή του Καν. 1626/94;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Μαρτίου 1999)

Ο κανονισμός (ΕΚ) 1626/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1994, για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο(2) προέβλεπε ήδη από την έγκριση του ότι οι παρεκκλίσεις που επέτρεπαν στους αλιείς να συνεχίσουν ορισμένες δραστηριότητες θα έληγαν στις 31 Δεκεμβρίου 1998. Οι παρεκκλίσεις αυτές είχαν ως στόχο να επιτρέψουν μία σταδιακή προσαρμογή, για διάστημα άνω των τεσσάρων ετών, η οποία θα ελαχιστοποιούσε τις οικονομικές απώλειες που συνδέονται με την μετάβαση προς την εφαρμογή των γενικών κανόνων.

Οι συνθήκες της εν λόγω μετάβασης είναι τελείως διαφορετικές απάυτές που αφορούν τον τομέα των παρασυρόμενων διχτυών και η Επιτροπή θεωρεί ότι η επεξεργασία των ενδεχόμενων επιπτώσεων σε οικονομικό επίπεδο δεν θα πρέπει να είναι απαραιτήτως ισοδύναμη.

Ωστόσο, η Επιτροπή εξετάζει την πιθανότητα παράτασης των παρεκκλίσεων που εφαρμόζονται στις σχετικές αλιεύσεις με γνώμονα ακριβέστερα επιστημονικά στοιχεία όσον αφορά την επίπτωση των εν λόγω αλιεύσεων στους πόρους.

(1) ΕΕ L 171 της 6.7.1994, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 171 της 6.7.1994.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0399/99

υποβολή: Phillip Whitehead (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Πυρασφάλεια

Θα μπορούσε η Επιτροπή να απαριθμήσει τις χώρες που έχουν ανταποκριθεί στη μελέτη που εκπόνησε η γαλλική εταιρία CETEN-APAVE με θέμα την εφαρμογή της κοινοτικής σύστασης του 1986 σχετικά με την πυρασφάλεια;

Απάντηση της κ. Bonino εξονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(16 Απριλίου 1999)

Για το τμήμα της μελέτης του 1996 σχετικά με την πυρασφάλεια στα ξενοδοχεία, η οποία βασιζόταν σε μια έρευνα, η CETEN - APAVE είχε λάβει απαντήσεις στα ερωτηματολόγια από οκτώ κράτη μέλη (Βέλγιο, Ελλάδα, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Ηνωμένο Βασίλειο).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0282/99

υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Απαράδεκτη περιβαλλοντική και υγειονομική κατάσταση στη συνοικία Tamburi (Τάραντας)

Στην πόλη του Τάραντα, και ειδικότερα στη συνοικία Tamburi, που βρίσκεται δίπλα στο σιδηρουργικό συγκρότημα ILVA και στο διυλιστήριο της Shell, έχει εμφανιστεί από πολύν καιρό μια απαράδεκτη από περιβαλλοντική και υγειονομική άποψη κατάσταση. Η διαπιστωμένη συχνότητα νεοπλασιών κατά το 1997 αποτελεί αδιάσειστη μαρτυρία ότι ο Τάραντας κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην παγκόσμια κλίμακα των υψηλών κινδύνων που οφείλονται στην περιβαλλοντική ρύπανση.

Το 90 % περίπου των υλικών που χρησιμοποιούνται από την ILVA περιέχει αμίαντο (ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από την τοπική υγειονομική υπηρεσία του Τάραντα) και το γεγονός αυτό προκαλεί την αύξηση των σοβαρών ασθενειών που συνδέονται με τον αμίαντο.

Γνωρίζει η Επιτροπή την ανωτέρω κατάσταση; Σκοπεύει να πάρει σχετικά μέτρα;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή μέχρι σήμερα δεν έχει υπόψη της την κατάσταση που περιγράφει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Σε ό,τι αφορά την πρόληψη ή την μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, μπορεί να θεωρηθεί ότι η οδηγία του Συμβουλίου 84/360/ΕΟΚ της 28ης Ιουνίου 1984 για την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από βιομηχανικές εγκαταστάσεις(1) ισχύει για τις μεταλλουργικές εργασίες και τα διυλιστήρια που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Βάσει της ως άνω οδηγίας τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίζουν ότι για τη λειτουργία αναλόγων μονάδων απαιτείται προηγουμένως έγκριση εκ μέρους των αρχών. Η άδεια εκδίδεται μόνο εφόσον έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα για την καταπολέμηση της ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, και υπό την προϋπόθεση, ότι η εφαρμογή αναλόγων μέτρων δεν συνεπάγεται υπέρμετρες δαπάνες. Οι αρχές πρέπει επίσης να πειστούν ότι η χρήση των μονάδων δεν θα οδηγήσει σε σοβαρή ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα κράτη μέλη καλούνται επίσης να εφαρμόσουν πολιτικές και στρατηγικές, συμπεριλαμβανομένων των κατάλληλων μέτρων, για την προσαρμογή των υφισταμένων μονάδων στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες.

Τα διυλιστήρια και οι μονάδες για την παραγωγή και την επεξεργασία μετάλλων αναφέρονται ρητά στο παράρτημα Ι της οδηγίας.

Ο αμίαντος περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ, στον κατάλογο των σημαντικότερων ρυπογόνων ουσιών.

Η οδηγία, ωστόσο, δεν καθορίζει οριακές τιμές εκπομπής για τις ρυπογόνες ουσίες. Από τα στοιχεία του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου δεν συνάγεται παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας.

(1) ΕΕ L 188 της 16.7.1984.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0164/99

υποβολή: Ludivina García Arias (PSE) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Ύπαρξη ερνημευτικών κειμένων της οδηγίας 96/92/ΕΟΚ που δεν έχουν διαβιβασθεί στο Ευρωπαïκό Κοινοβούλιο

Μπορεί να επιβεβαιώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι υπάρχουν ήδη έγγραφα των υπηρεσιών της που συγκεκριμενοποιούν και ερμηνεύουν το άρθρο 24 της οδηγίας 96/92/ΕΟΚ(1); Μπορεί να μας επισημάνει η Επιτροπή ποιές υπηρεσίες της συνέταξαν τα έγγραφα αυτά και ποιά είναι η νομική μορφή τους; Πότε προτίθεται η Επιτροπή να τα διαβιβάσει ή να ενημερώσει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι η εν λόγω οδηγία αποτέλεσε αντικείμενο συναπόφασης;

(1) ΕΕ L 27 της 30.1.1997, σελ. 20.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0666/99

υποβολή: José García-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Διαρθρωτικά Ταμεία

Οι περιφέρειες των οποίων το επίπεδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος είναι κατώτερο του 75 % ου κοινοτικού μέσου όρου καλούνται "περιφέρειες του στόχου 1" και απολαύουν σημαντικών κοινοτικών ενισχύσεων.

Για να διαπιστωθεί κατά πόσον έχει επέλθει μεταβολή του εν λόγω επιπέδου, το σχέδιο κανονισμού του Συμβουλίου (COM(98)0131 τελικό)(1) περί των γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία ορίζει ότι λαμβάνονται υπόψη τα διαθέσιμα από τη Eurostat στοιχεία των τελευταίων τριών ετών.

Προς το παρόν υπάρχουν στοιχεία μόνο για τα έτη 1994, 1995 και 1996.

Ποια είναι τα στοιχεία των τριών αυτών ετών για την Καταλωνία;

(1) ΕΕ C 176 της 9.6.1998, σελ. 1.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0488/99

υποβολή: Joaquín Sisó Cruellas (PPE) προς την Επιτροπή

(5 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Καθυστερήσεις στις ενισχύσεις του ΕΤΠΑ προς τις ισπανικές ΜΜΕ

Οι ισπανικές ΜΜΕ θα λάβουν εφέτος μία βοήθεια 19.000 εκατ. πεσετών, από τις οποίες το 70 % θα χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και το 30 % από τον εθνικό προϋπολογισμό. Αυτή η βοήθεια προορίζεται για προγράμματα συνεργασίας με νέες αγορές, καθώς και προγράμματα ενημέρωσης, χρηματοδότησης, καινοτομίας και σχεδιασμού.

Κατά τις πληροφορίες που διαθέτω, ορισμένα προγράμματα ενεκρίθησαν αλλά δεν μπόρεσαν να υλοποιηθούν λόγω της καθυστέρησης της μεταφοράς πιστώσεων ΕΤΠΑ ύψους 5.625 εκατ. πεσετών.

Υποβάλλω άρα στην Επιτροπή τις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Ποιοι ήταν οι λόγοι αυτής της καθυστέρησης;

2. Έχει πλέον πραγματοποιηθεί η μεταφορά;

3. Ποιο θα είναι το μέλλον των προγραμμάτων που ενεκρίθησαν και δεν υλοποιήθηκαν;

Απάντηση της κ. Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Απριλίου 1999)

Η καθυστέρηση μεταφοράς κονδυλίων στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου οφείλεται στο γεγονός ότι το πρόγραμμα κοινοτικής πρωτοβουλίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) για την Ισπανία έχει τροποποιηθεί, μετά από αίτηση της ισπανικής διοίκησης και μετά από σχετική έγκριση από την επιτροπή παρακολούθησης -τόσο όσον αφορά τη δομή αυτών των μέτρων όσο και τους χρηματοδοτικούς του πίνακες. Η τροποποίηση αυτή ήταν αναγκαία λόγω της διοικητικής αναδιοργάνωσης που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1996 και 1997, βάσει της οποίας διενεργήθηκε ανακατανομή αρμοδιοτήτων και αλλαγή των οργάνων διαχείρισης στον τομέα των ενισχύσεων προς τις ΜΜΕ.

Τώρα πλέον έχει αποκατασταθεί η ροή αναλήψεων υποχρεώσεων και πληρωμών, και αυξηθεί σοβαρά η απορρόφηση κονδυλίων από την ισπανική διοίκηση.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σε εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, ο ρόλος της περιορίζεται στην έγκριση των κριτηρίων επιλογής που θα χρησιμοποιηθούν κατά την υλοποίηση των προγραμμάτων. Η επιλογή των προς χρηματοδότηση έργων πραγματοποιείται από τις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την εκτέλεσή τους. Σε αυτές ακριβώς τις αρχές θα πρέπει να απευθυνθεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου για να λάβει πληροφορίες σχετικά με τα εγκριθέντα έργα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0380/99

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(1 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Λειτουργία της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ στην Ελλάδα

Τη στιγμή που το φαινόμενο των ναρκωτικών παίρνει διαστάσεις χιονοστιβάδας στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Μονάδα Απεξάρτησης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, μία από τις ελάχιστες μονάδες απεξάρτησης στον ελληνικό χώρο, κινδυνεύει να σταματήσει τη λειτουργία της και να διακόψει τα προγράμματα που υλοποιεί στους τομείς θεραπείας απεξάρτησης από ουσίες, αλλά και προγράμματα πρόληψης, εξαιτίας της απόλυσης των νοσηλευτών της Μονάδας, που δημιουργεί προβλήματα στην πορεία της θεραπείας ατόμων από ναρκωτικές ουσίες, λόγω των δεσμών που αναπτύσσονται μεταξύ νοσηλευτών και των υπό εξάρτηση ατόμων.

1. Ποιά είναι η γνώμη της Επιτροπής για τις συχνές αλλαγές νοσηλευτικού προσωπικού σάυτού του είδους τα ιδρύματα;

2. Μπορεί η Επιτροπή να παρέμβει προς την ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να εξαιρεθούν αυτού του είδους τα ιδρύματα από το νόμο περί προσλήψεων στο δημόσιο τομέα σε περίπτωση που συμφωνεί για τις αρνητικές συνέπειες των αλλαγών του νοσηλευτικού προσωπικού;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Απριλίου 1999)

1. Είναι γενικά αποδεκτό ότι η απότομη διακοπή της σχέσης θεραπευτή και ασθενή, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άτομο με εθισμό, μπορεί να έχει δυσμενείς συνέπειες για το δεύτερο. Ωστόσο επίλυση τέτοιου είδους προβλημάτων είναι θέμα των κρατών μελών.

2. Η Επιτροπή έχει την πεποίθηση ότι οι ελληνικές αρχές λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης και έχουν την πλήρη υποστήριξή της σε αυτήν την προσπάθεια. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει σημειωθεί ότι η Επιτροπή εξετάζει πρόταση των ελληνικών αρχών για την ανάληψη ειδικής δράσης από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των ασθενών και να προωθηθεί η αποασυλοποίηση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού ασθενών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0209/99

υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Η χωματερή του Corliano (Φλωρεντία)

Στην περιοχή Corliano (δήμος Cerreto Guidi-Φλωρεντία) προβλέπεται η κατασκευή μιας χωματερής επιφάνειας 120.000 μ2, ανάμεσα σε αμπελώνες και ελαιώνες.

Στα πλαίσια του του εν λόγω σχεδίου, δεν φαίνεται να έχει πραγματοποιηθεί καμία έρευνα όσον αφορά τη διακρίβωση της κατάστασης του υδροφόρου στρώματος και της ενδεχόμενης ρύπανσης από τα λύματα που παρήχθησαν, με την πάροδο του χρόνου, από την παλιά χωματερή. Δεν υπάρχουν, εξάλλου, ούτε σχέδια για την στεγανοποίηση του εδάφους της χωματερής μολονότι η περιοχή έχει ιδιότυπο υδρογεωλογικό χαρακτήρα με συχνές κατολισθήσεις, όπως προκύπτει από τους περιφερειακούς χάρτες.

Δεδομένου ότι το σχέδιο αυτό θα προκαλέσει αυξημένες δυσκολίες στον τοπικό πληθυσμό ενώ θα επιβαρύνει σοβαρότατα και την περιοχή, η οποία είναι σπανίου τοπιακού κάλλους και σημαντικής αγροτικής παραγωγής υψηλής ποιότητας, προτίθεται άραγε η Επιτροπή να λάβει επείγοντα μέτρα προκειμένου να διαπιστωθεί η σκοπιμότητα του σχεδίου και κατά πόσον συνάδει με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς κανόνες;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαρτίου 1999)

Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, βάσει των πληροφορίων του Αξιοτίμου Μέλους του Κοινοβουλίου, οι εργασίες στις οποίες αναφέρονται οι ερωτήσεις φαίνεται να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας του Συμβουλίου 85/337/ΕΟΚ της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1) και, ιδίως, να εντάσσονται στα έργα των κατηγοριών που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ. Ανάλογα έργα επιβάλλεται να εκτελούνται μετά τη διενέργεια (ΕΙΑ) μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (εφόσον το κράτος μέλος το θεωρεί ως εκ του χαρακτήρα τους απαραίτητο).

Η οδηγία 75/442/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία του Συμβουλίου 91/156/ΕΟΚ της 18ης Μαρτίου 1991 για τα απόβλητα(2) θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί σχετική βάσει του άρθρου 4 το οποίο δηλώνει ότι κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τα απόβλητα ανακτώνται ή διατίθενται δίχως να θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και δίχως να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι επιβλαβείς για το περιβάλλον.

Επιπλέον τα άρθρα 4, 5 και 7 της οδηγίας του Συμβουλίου 80/68/ΕΟΚ της 17ης Δεκεμβρίου 1979 περί της προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες(3) ενδέχεται επίσης να ισχύουν εν προκειμένω με αποτέλεσμα να καθίσταται υποχρεωτική υπό ορισμένες προϋποθέσεις η εξέταση των υδρογεωλογικών συνθηκών του εδάφους καθώς και η εξέταση του κατά πόσον η ρύπανση του εδάφους συνιστά περιβαλλοντικώς αποδεκτή λύση.

Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έχει υπόψη της την κατάσταση που περιγράφει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να συγκεντρώσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά και να εξασφαλίσει την τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991.

(3) ΕΕ L 20 της 26.1.1980.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0486/99

υποβολή: Wilfried Telkämper (V) προς την Επιτροπή

(5 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Επανειλημμένες ανακοινώσεις για κινδύνους που οφείλονται σε βλάβες στο αλσατικό πυρηνικό εργοστάσιο του Fesselheim (Oberrhein, Γαλλία)

Μετά τη διακοπή της λειτουργίας και των δύο αντιδραστήρων του αλσατικού πυρηνικού εργοστασίου Fesselheim τον Αύγουστο 1998, ή στις 11.12.1998, διάφορες οργανώσεις και διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν κοινοποιήσει δύο σοβαρότατα συμβάντα:

1. Η ποσότητα βοριούχου ύδατος στο σύστημα ασφαλείας των αντιδραστήρων ένα και δύο δεν ανταποκρίνεται στις ισχύουσες διατάξεις. Σε περίπτωση ατυχήματος, με το ύδωρ αυτό θα μπορούσε να αποτραπεί μια πυρηνική αντίδραση.

2. Το ραδιενεργό τρίτιο έχει εισρεύσει στα υπόγεια ύδατα. Έχει διαπιστωθεί ότι η περιεκτικότητα των υδάτων σε τρίτιο ανέρχεται σε 60 Becerel ανά λίτρο ύδατος.

Πώς αξιολογεί η Επιτροπή τη μορφή, την κλίμακα και τις συνέπειες των επανειλημμένων βλαβών στο πυρηνικό εργοστάσιο του Fesselheim, που οφείλονται ιδίως στη μόλυνση των υπόγειων υδάτων από το ραδιενεργό τρίτιο; Θεωρεί πλέον απαραίτητη η Επιτροπή τη διενέργεια ελέγχου από ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων; Θεωρεί αναγκαίο η Επιτροπή να ληφθούν μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του πληθυσμού;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Απριλίου 1999)

Οι λειτουργικές πλευρές που αφορούν την ποσότητα του βοριούχου ύδατος που βρίσκεται στην πυρηνική εγκατάσταση του Fesselheim δεν εγγράφονται στο πλαίσιο των ευθυνών της Επιτροπής. Η συνολική αρμοδιότητα της Κοινότητας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας καθορίζεται στη Συνθήκη Ευρατόμ και καλύπτει, κυρίως, την ακτινοπροστασία. Οι γαλλικές αρμόδιες για την ασφάλεια αρχές είναι υπεύθυνες για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας των πυρηνικών εγκαταστάσεων και την τήρηση των πρακτικών που αφορούν την ασφάλεια στη Γαλλία.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει επί του παρόντος επίσημες πληροφορίες σχετικά με διαρροή τριτίου στο περιβάλλον. Η ραδιενεργός συγκέντρωση των 60 becquerel ανά λίτρο (Bq/l) είναι κατώτερη της ενδεικτικής τιμής που καθορίζεται στο παράρτημα Ι μέρος Γ της οδηγίας του Συμβουλίου 98/83/ΕΚ σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης(1). Η παρατεταμένη λήψη πόσιμου νερού σάυτό το επίπεδο ραδιενέργειας του τριτίου θα προκαλούσε μια έκθεση σε ακτινοβολία περίπου 0,1 % του ετήσιου ορίου για τα άτομα του πληθυσμού, όπως καθορίζεται στην οδηγία του Συμβουλίου 96/29/Ευρατόμ για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες(2). Κατόπιν αυτού δεν υπάρχει λόγος να προβεί η Επιτροπή σε περαιτέρω ενέργειες.

(1) ΕΕ L 330 της 5.12.1998.

(2) ΕΕ L 159 της 29.6.1996.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0116/99

υποβολή: Hugh McMahon (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (85/337) και διαδικασία επί παραβάσει κατά των αρχών του ΗΒ

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει επακριβώς τις διαδικασίες επί παραβάσει που έχουν εφαρμοσθεί στο ΗΒ από το 1994 έως σήμερα, για παράβαση της Οδηγίας 85/337(1); Ειδικότερα, θα μπορούσε η Επιτροπή να διευκρινίσει κατά πόσον τα λατομεία Pilmuir και, Newton Mearns και Sheephill, Milton, Dumbartonshire (αμφότερα στη Σκωτία) έχουν περιληφθεί στις διαδικασίες που έχει κινήσει η Επιτροπή κατά των αρχών του ΗΒ;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή κίνησε τέσσερις διαδικασίες επί παραβάσει κατά του Ηνωμένου Βασιλείου δυνάμει του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ σε σχέση με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ. Οι διαδικασίες αυτές αφορούσαν την ανάπτυξη μιας αποβάθρας, ενός τόπου υγειονομικής ταφής, την εφαρμογή του άρθρου 7 και το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

Όσον αφορά το λατομείο Pilmuir, κινήθηκαν διαδικασίες δυνάμει του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-431/92, θεωρήθηκε ότι η οδηγία 85/337/ΕΟΚ δεν εφαρμόζεται στο έργο αυτό, δεδομένου ότι η αίτηση για την χορήγηση άδειας προγραμματισμού υπεβλήθη πριν από τον Ιούλιο του 1988. Η Επιτροπή έθεσε στο αρχείο την υπόθεση αυτή τον Ιούλιο του 1997 και απεστάλη επιστολή προς το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου με την οποία πληροφορείται για την σχετική απόφασή της.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.