ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1911/02

υποβολή: Esko Seppnen (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(2 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Επιτρόπων Προνόμια

Στην απάντηση της ερώτησής μου Ρ-1197/02(1), ο Επίτροπος Κίνοκ αναφέρθηκε σε απαντήσεις που έδωσε σε πλήθος προηγουμένων ερωτήσεων, από τις οποίες δεν μπορούσα να αντλήσω επαρκώς ακριβή απάντηση στην ερώτησή μου. Θα επιθυμούσα συνεπώς να πληροφορηθώ κατά πόσο οι Επίτροποι εισπράττουν το μεταβατικό επίδομα που καταβάλλεται σύμφωνα με τα άρθρα 41 και 50 του Κανονισμού και κατά πόσο, συνεπώς, πριν από την ηλικία συνταξιοδοτήσεως, ένας η μία επίτροπος μπορεί να εισπράττει επίδομα ίσο με το βασικό μισθό του/της κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών μηνών, 85 % του βασικού μισθού από τον 4ο έως τον 6ο μήνα, 70 % στα επόμενα πέντε χρόνια και 60 % κατόπιν, μέχρι να φτάσει στην ηλικία της συνταξιοδότησης (με αποτέλεσμα τα χρόνια που πέρασαν σε καθεστώς είσπραξης μεταβατικού επιδόματος να λογαριάζονται πλήρως και συσσωρευτικά στονπολογισμό της σύνταξης)· Πόσο συμβατό είναι αυτό με την ηλικιακή μέθοδοπολογισμού, αφού η/ο δικαιούχος του μεταβατικού επιδόματος εισπράττει 63 % του βασικού της/του μισθού στα 50 της/του χρόνια και μετά ένα ακόμα 1,5 % το χρόνο μέχρι το 59ο έτος· Υπάρχει έκπτωση εθνικού φόρου ή φόρου της ΕΕ σε αυτό το μεταβατικό επίδομα· Καταβάλλεται φόρος των συντάξεων της Επιτροπής στην ΕΕ ανεξάρτητα από τη χώρα διαμονής του συνταξιοδοτούμενου·

(1) ΕΕ C 301 E της 5.12.2002, σελ. 102.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Αυγούστου 2002)

Ηπόθεση που διατυπώνεται στην ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου δεν είναι ακριβής: η νομική βάση για τις απολαβές των Επιτρόπων δεν είναι ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης (ΚΥΚ) αλλά ο κανονισμός αριθ. 422/67/ΕΟΚ(1), όπως η Επιτροπή έχει ήδη καταστήσει σαφές στην απάντησή της σε προηγούμενη ερώτησή του για το ίδιο θέμα(2).

Η προσωρινή αποζημίωση και η ισόβια σύνταξη ορίζονται ειδικά στα άρθρα 7, 8 και 9 του κανονισμού αριθ. 422/67/ΕΟΚ, ως εξής:

Άρθρο 7

1. Από της πρώτης ημέρας του μηνός που ακολουθεί τη λήξη των καθηκόντων του και κατά τη διάρκεια 3 ετών, το τέως μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου λαμβάνει μηνιαία προσωρινή αποζημίωση της οποίας το ύψος καθορίζεται κατά τον εξής τρόπο:

- 40 % του βασικού μισθού που εισέπραττε κατά το χρόνο λήξεως των καθηκόντων του εάν η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας άσκησε την εντολή του είναι κατώτερη των 2 ετών·

- 45 % του ιδίου μισθού εάν η περίοδος αυτή είναι ανώτερη των 2 ετών και κατώτερη των 3 ετών·

- 50 % του ιδίου μισθού εάν η περίοδος αυτή είναι ανώτερη των 3 ετών και κατώτερη των 5 ετών·

- 55 % του ιδίου μισθού εάν η περίοδος αυτή είναι ανώτερη των 5 ετών και κατώτερη των 10 ετών·

- 60 % του ιδίου μισθού εάν η περίοδος αυτή είναι ανώτερη των 10 ετών και κατώτερη των 15 ετών·

- 65 % του ιδίου μισθού στις άλλες περιπτώσεις.

2. Το δικαίωμα αποζημιώσεως παύει εάν το πρώην μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου έχει αναλάβει νέα εντολή σε ένα από τα όργανα των Κοινοτήτων ή εάν απεβίωσε. Σε περίπτωση νέας εντολής η πληρωμή αυτής της αποζημιώσεως πραγματοποιείται μέχρι την ημερομηνία ενάρξεως των καθηκόντων του. Σε περίπτωση θανάτου η τελευταία πληρωμή πραγματοποιείται για το μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε ο θάνατος.

3. Εάν κατά την ανωτέρω περίοδο των 3 ετών ο ενδιαφερόμενος ασκήσει νέα καθήκοντα, η ακαθάριστη νέα μηνιαία αμοιβή, δηλαδή προ της εκπτώσεων των φόρων, που εισπράττει λόγω των νέων του καθηκόντων αφαιρείται από την αποζημίωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, κατά το μέτρο που η εν λόγω αμοιβή, αφού προστεθεί σε αυτή την αποζημίωση,περβαίνει τα συνολικά ποσά που εισέπραττε ο

ενδιαφερόμενος, προ της εκπτώσεως του φόρου, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δυνάμει των άρθρων 2, 3 και 4(1). Λαμβάνονταιπόψη για τον καθορισμό του ύψους της εισπραττομένης αμοιβής στα νέα καθήκοντα όλα τα στοιχεία περί αμοιβής εξαιρέσει των αντιστοιχούντων σε καταβολή δαπανών.

4. Κατά το χρόνο παύσεως των καθηκόντων του, την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους εφεξής, ως και κατά το χρόνο κάθε μεταβολής της οικονομικής του καταστάσεως, το μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου απευθύνει στον πρόεδρο του οργάνου στο οποίο ανήκε τη δήλωση του συνόλου των στοιχείων της επαγγελματικής προελεύσεως αμοιβής του εξαιρέσει εκείνων που αντιστοιχούν σε επιστροφή δαπανών.

Η δήλωση αυτή, που συντάσσεται επί της διαβεβαιώσεως της τιμής του, έχει εμπιστευτικό χαρακτήρα. Τα στοιχεία που περιέχονται σάυτή δεν δύνανται να χρησιμεύσουν για καμία άλλη χρήση πλην της προβλεπομένηςπό του παρόντος κανονισμού ούτε να γνωστοποιηθούν σε τρίτους.

5. Καθόλη τη διάρκεια της προαναφερόμενης στην παράγραφο 1 περιόδου 3 ετών, το πρώην μέλος της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δικαιούται τα οικογενειακά επιδόματα που προβλέπονται στο άρθρο 3.

Άρθρο 8

1. Μετά τη λήξη των καθηκόντων τους, τα μέλη της Επιτροπής ή του Δικαστηρίου δικαιούνται ισόβια σύνταξη, που καταβάλλεται από την ημέρα που συμπληρώνουν το 65ο έτος της ηλικίας τους.

2. Δύνανται εντούτοις να ζητήσουν τη λήψη αυτής της συντάξεως από την ηλικία των 60 ετών.

Σάυτή την περίπτωση η σύνταξη τροποποιείται με ένα συντελεστή μειώσεως που καθορίζεται σύμφωνα με τον κατωτέρω πίνακα:

- 60 ετών: 0,70

- 61 ετών: 0,75

- 62 ετών: 0,80

- 63 ετών: 0,87

- 64 ετών: 0,95

Άρθρο 9

Η σύνταξη ανέρχεται για κάθε πλήρες έτος ασκήσεως των καθηκόντων σε 4,5 % του τελευταίου εισπραττομένου βασικού μισθού και για κάθε πλήρη μήνα σε 1/12 αυτού του ποσού. Το μέγιστο ύψος της συντάξεως είναι 70 % του τελευταίου εισπραττομένου βασικού μισθού.

Η προσωρινή αποζημίωση και η ισόβια σύνταξηπόκεινται στην πληρωμή μόνο του κοινοτικού φόρου και απαλλάσσονται από την επιβολή εθνικών φόρων(3). Ο εν λόγω κοινοτικός φόρος είναι πληρωτέος ανεξάρτητα από τη χώρα διαμονής του πρώην μέλους της Επιτροπής.

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου αριθ. 422/67/ΕΟΚ, 5/67 Ευρατόμ της 25ης Ιουλίου 1967 περί του καθορισμού του καθεστώτος χρηματικών απολαβών του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, του Προέδρου, των Δικαστών, των Γενικών Εισαγγελέων και του Γραμματέως του Δικαστηρίου, ΕΕ L 187 της 8.8.1967 και μεταγενέστερες τροποποιήσεις του.

(2) Γραπτή ερώτηση αριθ. P-1197/02, ΕΕ C 301 E της 5.12.2002, σελ. 102.

(3) Πρωτόκολλο περί των προνομίων και των ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πουπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 8 Απριλίου 1965 και έχει προσαρτηθεί ως παράρτημα της Συνθήκης· κανονισμός αριθ. 549/69 του Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 1969 (2β)· κανονισμός αριθ. 260/68 (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ).