ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2201/98

υποβολή: Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(14 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Ασφάλιση γερμανικών αυτοκινήτων στη Σουηδία

Ιδιώτης ο οποίος επιθυμεί να εισαγάγει στη Σουηδία το αυτοκίνητό του ο ίδιος αντί να το αγοράσει μέσω σουηδού εμπόρου αυτοκινήτων, υφίσταται διάκριση. Πιό συγκεκριμένα, η ασφαλιστική εταιρία επιβάλλει αυστηρότερες απαιτήσεις για την ασφάλιση ενός αυτοκινήτου που εισάγεται ευθέως από την Γερμανία με το επιχείρημα ότι ο κίνδυνος κλοπής του αυτοκινήτου είναι μεγαλύτερος. Οι απαιτήσεις αφορούν την εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος ακινητοποίησης του οχήματος, τζάμια με κωδικοποιημένο σήμα καθώς και σύστημα συναγερμού, απαιτήσεις που συνεπάγονται για τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου επιπλέον δαπάνες ύψους περίπου 10.000 σουηδικών κορωνών. Σήμερα απειλείται η ύπαρξη θέσης απασχόλησης που έχει δημιουργηθεί στο Västerbotten στην ιδιωτική επιχείρηση Reidars Bil, η οποία εισάγει και αγοράζει για λογαριασμό ιδιωτών αυτοκίνητα από άλλο κράτος μέλος της ΕΕ.

Υπάρχει άραγε οδηγία ΕΕ που να ρυθμίζει το πρόβλημα αυτό; Ποια μέτρα προτίθεται η Επιτροπή να λάβει για να διορθωθεί η εν λόγω κατάσταση;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Νοεμβρίου 1998)

Οι κοινοτικές οδηγίες σε θέματα ασφάλισης αυτοκινήτων αφορούν τη θέσπιση συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης που να εγγυάται την αποζημίωση των θυμάτων από τροχαία ατυχήματα. Οι οδηγίες αυτές επιβάλλουν υποχρέωση ασφάλισης αστικής ευθύνης που απορρέει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων(1), περιέχουν διατάξεις για την έκταση της προστασίας αυτής επιβάλλοντας ελάχιστα όρια προστασίας (ποσά σε Εcu) που πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη, καθοριστούν τα υποχρεωτικώς καλυπτόμενα πρόσωπα στο εν λόγω καθεστώς υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης(2) και, τέλος εξασφαλίζουν την κάλυψη, βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, του συνόλου του κοινοτικού εδάφους(3). Ωστόσο, οι οδηγίες αυτές δεν περιέχουν διατάξεις όσον αφορά την "ασφάλιση κατά παντός κινδύνου" μέρος της οποίας αποτελεί η ασφάλιση κλοπής. Δεν προβλέπεται να πραγματοποιηθεί εναρμόνιση στο επίπεδο αυτό, τουλάχιστον στο παρόν στάδιο. Αφενός, τα κράτη μέλη δεν έχουν ταχθεί υπέρ της εναρμόνισης, γεγονός που θα παρεμπόδιζε τη θέσπιση, εκ μέρους του Συμβουλίου, οδηγία για την ασφάλιση κατά παντός κινδύνου. Αφετέρου, τυχόν πλήρης εναρμόνιση όλων των ασφαλιστικών προϊόντων ενδέχεται να αποβεί εις βάρρος του καταναλωτή ο οποίος, στο στάδιο αυτό, έχει τη δυνατότητα επιλογής διαφοροποιημένων προϊόντων τα οποία προσφέρονται στις αγορές των διαφόρων κρατών μελών

Όσον αφορά τους λιγότερο ευνοϊκούς όρους που εφαρμόζονται στα εισαγόμενα αυτοκίνητα σε σχέση με τα αυτοκίνητα που κατασκευάζονται στη Σουηδία, πρέπει να επισημανθεί ότι οι κανόνες της συνθήκης περί απαγόρευσης διακριτικής μεταχείρισης με βάση την εθνικότητα και περί ελεύθερης κυκλοφορίας εφαρμόζονται κατάρχήν σε κρατικά μέτρα και όχι σε μέτρα που λαμβάνουν ιδιωτικοί φορείς. Το Δικαστήριο δέχτηκε εξαιρέσεις από τον εν λόγω κανόνα μόνο στις περιπτώσεις επιβολής περιορισμών από ιδιωτικούς φορείς που προέκυψαν από μέτρα ληφθέντα από ιδιωτικούς φορείς με σκοπό την ρύθμιση, σε συλλογική βάση, των όρων άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας(4). Ωστόσο, οι μεμονωμένες συμπεριφορές των ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο των σχέσεων με τους πελάτες τους δεν μπορούν να καλυφθούν από την εξαίρεση αυτή. Ο συμβατικός δεσμός μεταξύ ασφαλιστή και ασφαλιζόμενου δημιουργεί δεσμούς ιδιωτικού δικαίου, οι οποίοι, κατάρχήν, διέπονται από το εθνικό δίκαιο και κατά των οποίων μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

Εν πάση περιπτώσει, τα διαβιβασθέντα από το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου στοιχεία δεν επαρκούν για να μπορέσει η Επιτροπή να καθορίσει εάν η διαφορετική μεταχείριση που ενδέχεται να επιφυλλάσσουν οι σουηδικές ασφαλιστικές εταιρείες στα αυτοκίνητα οχήματα που έχουν εισαχθεί από άλλα κράτη μέλη εισάγει ή όχι διακρίσεις. Π.χ., στην περίπτωση που ο αντικλεπτικός μηχανισμός που διαθέτουν τα εν λόγω αυτοκίνητα δεν αντιστοιχεί σε εκείνο που διαθέτουν τα πωληθέντα στη Σουηδία αυτοκίνητα - διότι ενδεχομένως οι απαραίτητες προϋποθέσεις για ασφάλιση κλοπής σε άλλα κράτη μέλη είναι λιγότερο αυστηρές από ότι στη Σουηδία - οι σουηδικές ασφαλιστικές εταιρείες έχουν το δικαίωμα ανα απαιτούν από τους ιδιοκτήτες αυτών των οχημάτων να συμπληρώσουν τον εν λόγω εξοπλισμό με πιο προηγμένα τεχνολογικά συστήματα.

(1) Οδηγία του Συμβουλίου της 24ης Απριλίου 1972 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο των υποχρεώσεων προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής(72/166/ΕΟΚ. EE L 103 της 2.5.1972 .

(2) Δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (84/5/ΕΟΚ). EE L 8 της 11.1.1984.

(3) Τρίτη οδηγία του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των οχημάτων (90/232/ΕΟΚ). EEL 129 της 19. 5.1990.

(4) Απόφαση της 30.11.95, στην υπόθεση C-55/94, Gebhard; απόφαση 15/12/95, στην υπόθεση C-415/93, Bosman.