ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1738/99

υποβολή: Umberto Bossi (TDI) προς την Επιτροπή

(1 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Παράλειψη ελέγχων εκ μέρους της Ιταλίας στα σημεία διέλευσης των ιταλοσλοβενικών συνόρων

Η κατάσταση στα σημεία διέλευσης των ιταλικών συνόρων με τη Δημοκρατία της Σλοβενίας είναι ανησυχητική.

Εκτός από ορισμένα διεθνή σημεία διέλευσης που ελέγχονται σε 24ωρη βάση και στα οποία απαιτείται η παρουσίαση εγγράφων πιστοποίησης ταυτότητας,πάρχουν άλλα χωρίς επιτήρηση από τις 8 έως τις 20, ενώ τα αγροτικά σημεία διέλευσης ελέγχονται μόνο κατά τις πρωϊνές ώρες.

Μόνο στην επαρχία της Gorizia ελέγχονται ούτε λίγο ούτε πολύ μόλις 5 σημεία επί 22. Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει εάν.

1. γνωρίζει τις παραλείψεις αυτές ελέγχων εκ μέρους της Ιταλίας στα εξωτερικά σύνορα της νωσης"

2. θεωρεί ότι κατ' αυτόν τον τρόπο η Ιταλία παραβιάζει τις συμφωνίες του Σένγκεν"

3. κρίνει ότι από τα μη ελεγχόμενα σημεία εισόδου μπορούν εύκολα να έχουν πρόσβαση στο έδαφος της νωσης πολίτες τρίτων χωρών"

4. θεωρεί ότι πρέπει να παρέμβει ώστε ναποχρεωθεί η Ιταλία να τηρεί τηνποχρέωση ελέγχου στα εξωτερικά σύνορα του κράτους;

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Νοεμβρίου 1999)

Τα δέκα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το κεκτημένο του Σένγκεν οφείλουν να τηρούν ιδίως τις διατάξεις τις σχετικές με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων που αναφέρονται στο άρθρο 3 και επόμενα της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας Σένγκεν και στις σχετικές αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί από την εκτελεστική επιτροπή και έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ένωσης.

Οι εν λόγω διατάξεις περιέχουν κυρίως τα ακόλουθα στοιχεία: τα άτομαποχρεούνται να διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα κατά κανόνα μόνο από τα ελεγχόμενα σημεία εισόδου και κατά τις καθορισμένες ώρες λειτουργίας" κατ' αρχήν, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ορίζει τα σημεία επιτρεπόμενης διέλευσης και τις ώρες λειτουργίας" είναι δυνατή η θέσπιση ειδικών διατάξεων όσον αφορά την μικρών διαστάσεων συνοριακή διακίνηση" ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων διενεργείται σύμφωνα με ενιαίους κανόνες" τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει τη δέσμευση να επιτηρούν με κινητές μονάδες τα διαστήματα μεταξύ των σημείων διέλευσης των συνόρων και τα εν λόγω

σημεία διέλευσης κατά τις ώρες που συνήθως δεν είναι ανοικτά" έχουν επίσης αναλάβει τηνποχρέωση να διαθέσουν επαρκές σε αριθμό προσωπικό για την εκτέλεση του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων" τέλος, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη παρέχουν αμοιβαία συνδρομή και συνεργάζονται στενά και μόνιμα με στόχο την αποτελεσματική άσκηση των ελέγχων και επιτηρήσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχει το αξιότιμο μέλος, η Επιτροπή δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ιταλία δεν πληροί τις προαναφερόμενεςποχρεώσεις τις οποίες έχει αναλάβει στο πλαίσιο του κεκτημένου του Σένγκεν που ισχύει στην Ένωση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2184/99

υποβολή: Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Κατάργηση της έκπτωσης του φόρου για δαπάνες που καταβάλλονται σε εστιατόρια και ξενοδοχεία κατά την διάρκεια επαγγελματικών καιπηρεσιακών ταξιδιών καθώς και για δαπάνες που προκύπτουν από την μετακόμιση επιχειρήσεων

Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταργήθηκε, βάσει του πρόσφατου νόμου περί φορολογικών απαλλαγών, η έκπτωση του φόρου για δαπάνες που καταβάλλονται σε εστιατόρια και ξενοδοχεία κατά την διάρκεια επαγγελματικών καιπηρεσιακών ταξιδιών καθώς και για δαπάνες που προκύπτουν από την μετακόμιση επιχειρήσεων.

Επ' αυτού τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα:

- Πώς κρίνει η Επιτροπή αυτήν την νομοθετική ρύθμιση της Γερμανίας λαμβάνονταςπόψη το άρθρο 17, παράγραφος 6 της έκτης ευρωπαϊκής οδηγίας περί του φόρου προστιθέμενης αξίας;

- Η κατάργηση της έκπτωσης του φόρου συμβιβάζεται με τις ισχύουσες διατάξεις της οδηγίας;

- μέτρα προτίθεται να λάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκειμένου η γερμανική φορολογική νομοθεσία να συνάδει και πάλι με τις διατάξεις της έκτης οδηγίας περί του φόρου προστιθέμενης αξίας;

Απάντηση του κυρίου Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή έλαβε γνώση των τελευταίων μέτρων που αποφάσισε να λάβει η Γερμανία σε θέματα περιορισμού ή κατάργησης του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ, ιδίως όσον αφορά τις δαπάνες κατοικίας και διατροφής που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια επαγγελματικών ταξιδιών, καθώς και ορισμένες δαπάνες μετακόμισης.

Τα μέτρα αυτά, που ήδη εξετάζονται, προξενούν αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητά τους με το άρθρο 17 παράγραφος 6 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου 77/388/ΕΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών(1).

Στην περίπτωση, κατά την οποία τα αποτελέσματα της διεξαγόμενης ανάλυσης θα επιβεβαιώνουν τη μη συμβατότητα των εν λόγω μέτρων με το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή δε θα παραλείψει να κάνει χρήση των εξουσιών που της παρέχει η συνθήκη ΕΚ για να τεθεί τέρμα στην παράβαση αυτή.

(1) ΕΕ L 145 της 13.6.1977.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1678/99

υποβολή: Marialiese Flemming (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(22 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Αντιβιοτικά σε ζωοτροφές

Εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά με σκοπό την ταχύτερη ανάπτυξη των ζώων. Η χρησιμοποίηση των προσθετικών αυτών ουσιών εγκυμονεί ωστόσο τον κίνδυνο, ασθένειες που παρουσιάζονται να μην μπορούνπό ορισμένες προϋποθέσεις να αντιμετωπισθούν με αντιβιοτικά, αφού τα βακτηρίδια έχουν ήδη αναπτύξει αντιστάσεις. Επιπλέον, κατάλοιπα των αντιβιοτικών αυτών μπορούν να καταναλωθούν από τον άνθρωπο μέσω των αυγών, του γάλακτος, του κρέατος, κλπ. πράγμα που αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τηνγεία.

Η Σουηδία έχει απαγορεύσει ήδη από την 1 Ιουλίου 1986, πριν ακόμη από την ένταξή της στην ΕΕ τη χρησιμοποίηση αντιβιοτικών στις ζωοτροφές για την ανάπτυξη των ζώων. Κατά τη διάρκεια της Αυστριακής Προεδρίας του Συμβουλίου απαγορεύθηκαν σε ολόκληρη την ΕΕ 4 προσθετικές ουσίες από αντιβιοτικά.

Προτίθεται το Συμβούλιο να ταχθείπέρ της απαγόρευσης όλων των αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται ως αυξητικές ουσίες στις ζωοτροφές;

Εάν ναι, ποια μέτρα πρόκειται να λάβει το Συμβούλιο να επιβάλει μια τέτοια απαγόρευση σε όλα τα κράτη μέλη;

Απάντηση

(24 Ιανουαρίου 2000)

Κατά τη σύνοδό του στις 17 Δεκεμβρίου 1998, το Συμβούλιο εξέδωσε κανονισμό(1) για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί των προσθέτωνλών στη διατροφή των ζώων όσον αφορά την ανάκληση της άδειας χρησιμοποίησης ορισμένων αντιβιοτικών. Τα εν λόγω αντιβιοτικά είναι η βιργινιαμυκίνη, η σπειραμυκίνη, η φωσφορική τυλοζίνη και η βακιτρακίνη-άλας με ψευδάργυρο.

Κατά την έκδοση του εν λόγω κανονισμού, το Συμβούλιο και η Επιτροπή επιβεβαίωσαν ότι οιαδήποτε σχετική απόφαση θα πρέπει να εξακολουθήσει να λαμβάνεται με βάση κοινοτικές επιστημονικές γνώμες και λαμβάνονταςπόψη την αρχή της πρόληψης.

Κατά τη σύνοδό του στις 14-15 Ιουνίου 1999, το Συμβούλιο σημείωσε τη δημοσίευση της γνώμης της Επιτροπής Επιστημονικής Καθοδήγησης σχετικά με την αντιμικροβιακή αντίσταση. Στα πλαίσια αυτά, και όσον αφορά τις άλλες κατηγορίες αντιβιοτικών προϊόντων που αναφέρονται στη γνώμη αυτή, ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής επεσήμανε ότι οιπηρεσίες της Επιτροπής εκπονούν επί του παρόντος τις κατάλληλες προτάσεις.

Το Συμβούλιο θα εξετάσει με το μεγαλύτερο δυνατό ενδιαφέρον κάθε μέτρο το οποίο θα κρίνει σκόπιμο να του προτείνει στη συνάρτηση αυτή η Επιτροπή.

Η χρήση των αντιβιοτικών αποτελεί επίσης αντικείμενο ενός ψηφίσματος του Συμβουλίου σχετικά με την αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά: «Στρατηγική κατά της μικροβιακής απειλής», το οποίο εξεδόθη στις 8 Ιουνίου 1999. Με το ψήφισμα αυτό καλείται η Επιτροπή να περιλάβει ιδίως, ως προτεραιότητα, την παρακολούθηση της αντοχής των μικροβίων στα αντιβιοτικά στην ιατρική και στον τομέα του ελέγχου των ζωονόσων.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2821/98 του Συμβουλίου της 17.12.98 που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 351 της 29.12.1998, σελ. 4.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1922/99

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(4 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Ασφάλεια σε περίπτωση πυρκαγιάς στα ξενοδοχεία

Το 1986 εγκρίθηκε Σύσταση ΕΚ σχετικά με την ασφάλεια σε περίπτωση πυρκαγιάς σταπάρχοντα ξενοδοχεία (86/666/ΕΟΚ)(1):

1. Ποιά είναι η αντικειμενική αξιολόγηση της εφαρμογής αυτών των συστάσεων από τα κράτη μέλη;

2. Είναι άραγε ικανοποιημένη η Επιτροπή από το γεγονός της πλήρους εφαρμογής των συστάσεων από κάθε κράτος μέλος;

3. Ποιά κράτη μέλη έχουν τροποποιήσει την εθνική τους νομοθεσία για να ενσωματώσουν τις συστάσεις που αφορούν τα ελάχιστα πρότυπα ασφάλειας και τους περιοδικούς ελέγχους;

4. Προτίθεται άραγε η Επιτροπή να επανεξετάσει την ανάγκη για τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων προκειμένου να ενθαρρυνθεί η έγκριση ελάχιστων προτύπων στα ήδηπάρχοντα και τα νέα ξενοδοχεία;

(1) ΕΕ L 384 της 31.12.1986, σελ. 60.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(8 Δεκεμβρίου 1999)

1. Προκειμένου να διαπιστωθεί εάν κάθε κράτος μέλος έχει ερμηνεύσει σωστά και έχει λάβειπόψη στο εθνικό του δίκαιο το περιεχόμενο της σύστασης 86/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 που αφορά την πυρασφάλεια σταπάρχοντα ξενοδοχεία(1), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέθεσε την εκπόνηση μιας ανεξάρτητης μελέτης. Η τελική έκθεσηποβλήθηκε στην Επιτροπή τον Απρίλιο 1996.

2.-3. Η Επιτροπή εξέφρασε τη γνώμη της σχετικά με το θέμα αυτό σε πολυάριθμες ερωτήσεις προηγούμενων ευρωβουλευτών. Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου παραπέμπεται κυρίως στις απαντήσεις των ερωτήσεων E-1423/97 της κυρίας Pollack(2) και H-1179/98 του κ. Watson κατά την ώρα των ερωτήσεων της συνόδου του Ιανουαρίου 1999(3).

Λαμβάνονταςπόψη το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε και τον αναλυτικό βαθμό των ερωτήσεων που τέθηκαν, η Επιτροπή του διαβιβάζει απευθείας ένα αντίτυπο της έκθεσης του 1996" ταυτόχρονα διαβιβάζει την έκθεση αυτή και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Από την έκθεση αυτή προκύπτει ότι τα στοιχεία της σύστασης επαναλαμβάνονται γενικά στις εθνικές διατάξεις. Ωστόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επίγνωση των ανησυχιών που εξέφρασαν κυρίως ορισμένα μέλη του Κοινοβουλίου ή ορισμένες οργανώσεις, όσον αφορά τη συγκεκριμένη εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων και των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν.

4. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να επανεξετάσει το θέμα της πυρασφάλειας των ξενοδοχείων. Προς το σκοπό αυτόν συγκροτήθηκε πρόσφατα διϋπηρεσιακή ομάδα.

Κατά τη διάρκεια του έτους 2000, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να επανέλθει εκ νέου στο θέμα για να καθορίσει τις ανάγκες δράσης. Σκοπεύει επίσης να θέσει το θέμα στην ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης της ομάδας εργασίας για την ασφάλεια των καταναλωτών, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που συνδράμει την Επιτροπή στον τομέα της ασφάλειας των καταναλωτών.

(1) ΕΕ L 384 της 31.12.1986.

(2) ΕΕ C 45 της 10.2.1998.

(3) Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ιανουάριος 1999).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2092/99

υποβολή: Georg Jarzembowski (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Διένεξη της εταιρείας Kockums Computer Systems GmbH με την Ευρωπαϊκή Ενωση

Η εταιρεία Kockums Computer Systems GmbH (πρώην SCHIFFKO Ναυπηγική και Αναπτυξιακή Εταιρεία GmbH) από το Αμβούργο εγείρει οικονομικές απαιτήσεις από το «full economic cost contract»π' αριθ. RI1B-0198-C με την «European Economic Community» που είχε συνάψει το 1988. σον αφορά τη διένεξη για τις οφειλόμενες πληρωμές προαναγγέλθηκε με επιστολή της 13.5.1998 από τον κ. Arturo Garcia Arroyo, ΓΔ ΧΙΙ, Διεύθυνση Γ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ένας πλήρης έλεγχος («full audit») από τιςπηρεσίες της Επιτροπής, ώστε να διευθετηθεί οριστικά η διένεξη. κτοτε αναμένουν τόσο η εταιρεία Kockums Computer Systems GmbH όσο και οι συνήγοροί της Cyros, Makowski & Συνεργάτες από το Αμβούργο, μία απάντηση της Επιτροπής.

Με βάση τα ανωτέρω ερωτώ την Επιτροπή:

1. Γιατί δεν απάντησε ακόμη η Επιτροπή στα πολυάριθμα ερωτήματα του δικηγορικού γραφείου Cyros, Makowski & Συνεργάτες της 20.7, 14.9, 3.11.1998, 4.1 και 3.2.1999 που ετέθησαν στον κ. Arroyo στην Γενική Διεύθυνση ΧΙΙ ; Πότε προβλέπει η Επιτροπή να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά ;

2. Ποια είναι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα στη διένεξη αυτή ; Πώς κρίνει η Επιτροπή τις εγειρόμενες απαιτήσεις ; Πώς πρόκειται να διευθετηθεί αυτή η διαφορά ;

Απάντηση του κου Busquin εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Δεκεμβρίου 1999)

Από το 1993 έως το 1998, η Επιτροπή κατέστη σαφές γραπτώς, τηλεφωνικώς και στις συνεδριάσεις της με την Kockums Computer Systems GmbH και τους νομικούς της αντιπροσώπους, ότι οι οικονομικές απαιτήσεις της εταιρείας στο πλαίσιο της ως άνω ερευνητικής σύμβασης (1988-1992) δεν ευσταθούν και παρέσχε λεπτομερείς πληροφορίες και τεκμηρίωση για το σκοπό αυτό. Προτάθηκε να διενεργηθεί πλήρης δημοσιονομικός έλεγχος, αλλά ο εν λόγω έλεγχος δεν κατέστη δυνατόν να διενεργηθεί, δεδομένου ότι η συμβατική περίοδος κατά την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εξέπνευσε. Εντούτοις, η Επιτροπή εξήντλησε όλους τους δυνατούς τρόπους αντίδρασης και εμμένει στη θέση της ότι έχει εκπληρώσει τιςποχρεώσεις της που απορρέουν από τη σύμβαση. Δεν προβλέπεται περαιτέρω δράση εκ μέρους της Επιτροπής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2040/99

υποβολή: Helena Torres Marques (PSE) προς την Επιτροπή

(3 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Ο τουρισμός στο οργανόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ο τουρισμός είναι ένας σημαντικός τομέας της οικονομικής δραστηριότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκ του οποίου δημιουργούνται οι περισσότερες θέσεις απασχόλησης.

Επειδή έχει οριζόντιο χαρακτήρα, είναι ιδιαίτερα αλληλένδετος με άλλους τομείς όπως οι μεταφορές, οι επικοινωνίες, η βασική εξυγίανση, η ασφάλεια καθώς και οι πολιτικές στον πολιτιστικό, περιβαλλοντικό, χρηματοπιστωτικό και νομισματικό τομέα κλπ.

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει:

- Ποια είναι η διάρθρωση του τομέα του τουρισμού στα πλαίσια της πραγματοποιούμενης αναδιοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

- Ποια είναι η φύση του συντονισμού που προβλέπεται να καθιερωθεί στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανάμεσα στους διάφορους τομείς που ενδιαφέρουν τον τουρισμό;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Δεκεμβρίου 1999)

Από 1ης Ιανουαρίου 2000 η μονάδα που ασχολείται με τον τουρισμό στη γενική διεύθυνση Επιχειρήσεις θα αποτελέσει τμήμα άρτι συγκροτηθείσας διεύθυνσης η οποία θα είναι αρμόδια για τις «υπηρεσίες, το εμπόριο και τον τουρισμό». Η ρύθμιση αυτή θα επιτρέψει στον τουρισμό να επωφεληθεί από τις συνέργιες που οφείλονται στη σύνδεσή του με άλλους μείζονες τομείς παροχήςπηρεσιών εντός της αυτής διεύθυνσης και θα εξασφαλίσει την πλήρη αναγνώριση της συμβολής του ευρωπαϊκού τουρισμού στους στόχους της Κοινότητας.

Μεταξύ των άλλων αρμοδιοτήτων της μονάδας αυτής θα συγκαταλέγεται και ο αποτελεσματικός συντονισμός των κοινοτικών μέτρων που επηρεάζουν τον τουρισμό. Η προσέγγιση που θαιοθετηθεί αναμένεται να επικεντρωθεί πρωτίστως στους τομείς στους οποίους η στενή συνεργασία μεταξύ τωνπηρεσιών της Επιτροπής θα μπορούσε να συνεπάγεται προόδους σε θέματα που έχουν εντοπιστεί με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999, εν σχέσει προς τον τουρισμό και την απασχόληση, και πιο συγκεκριμένα τη διευκόλυνση της ανταλλαγής και τη διάδοση των πληροφοριών, τη βελτίωση της επιμόρφωσης, τη βελτίωση της ποιότητας των τουριστικών προϊόντων, και την προαγωγή της περιβαλλοντικής προστασίας και της αειφόρου ανάπτυξης μέσω του τουρισμού. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνεται ιδιαιτέρωςπόψη η συμβολή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1855/99

υποβολή: Mikko Pesl (ELDR) και Samuli Pohjamo (ELDR) προς την Επιτροπή

(14 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Λύματα στις ζωοτροφές

Είχα την ευχάριστη ευκαιρία να θέσω στον Επίτροπο κ. Fischler και στον Πρόεδρο του Συμβουλίου κ. Kalevi Hemilδlle κατά την επίσκεψή τους στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Γεωργίας στις 28 Σεπτεμβρίου 1999, ένα ερώτημα σχετικά με τη χρήση λυμάτων στη βιομηχανία παραγωγής ζωοτροφών. Εξαιτίας των πολυάριθμων θεμάτων που εξετάσθηκαν κατά τη συζήτηση και λόγω ελλείψεως χρόνου δεν έλαβα επαρκώς διεξοδική απάντηση. Θα ήθελα ως εκ τούτου να θέσω εκ νέου το ερώτημα γραπτώς.

Μπορεί να γνωστοποιήσει η Επιτροπή ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει, ώστε να μην μπορεί κανείς εντός της ΕΕ να προσθέτει λύματα στις ζωοτροφές; Για παράδειγμα στην πατρίδα μου τη Φινλανδία, θα ήταν κάτι τέτοιο αδιανόητο και θα είχε ως συνέπεια να κλείσει αμέσως η επιχείρηση που θα το διέπραττε, επειδή θα έθετε σε κίνδυνο τη δημόσιαγεία. Πώς προτίθεται να ορίσει η Επιτροπή την έννοια «λύματα», αν σε ορισμένες χώρες θέλουν να χρησιμοποιούν τέτοια συστατικά;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Νοεμβρίου 1999)

Πρόσφατα η προσοχή των μέσων μαζικής επικοινωνίας στράφηκε στη χρήση ιλύος από αποχετευτικά δίκτυα στη διατροφή των ζώων σε διάφορα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή αντέδρασε αμέσως απαιτώντας διασαφηνίσεις από τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη και οργανώνοντας επείγουσες αποστολές ώστε να επαληθεύσει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας που ισχύει σε αυτόν τον τομέα.

Η απόφαση της Επιτροπής 91/516/ΕΟΚ της 9ης Σεπτεμβρίου 1991, όπου καθιερώνεται κατάλογος συστατικών των οποίων η χρήση απαγορεύεται σε σύνθετες ζωοτροφές(1), απαγορεύει ειδικά τη χρήση ιλύος από εγκαταστάσεις καθαρισμού που επεξεργάζονται λύματα. Ωστόσο μπορεί να πρόκειται για διαφορετικές ερμηνείες της απόφασης από ορισμένα κράτη μέλη. Συνεπώς προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε ασάφεια, η Επιτροπή εξετάζει αυτή τη στιγμή την πιθανότητα τροποποίησης της εν λόγω απόφασης ώστε να διασαφηνιστεί το πεδίο της απαγόρευσης.

Εάν προκύψει ότι κάποιο κράτος μέλος αρνείται να σεβαστεί τιςποχρεώσεις του στο πλαίσιο του κοινοτικού νόμου, η Επιτροπή δεν θα διστάσει να ξεκινήσει τις διαδικασίες που προβλέπονται από το άρθρο 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ, αν αυτό αποδειχτεί αναγκαίο.

(1) ΕΕ L 281 της 9.10.1991.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1825/99

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς το Συμβούλιο

(13 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Αναθεώρηση της Συνθήκης του Αμστερνταμ ώστε να λάβει η πολιτική δημιουργίας θέσεων απασχόλησης το χαρακτήρα ευρωπαϊκής πολιτικής

Λαμβάνονταςπόψη ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωσηφίσταται μία άμεση σχέση μεταξύ του χαμηλού εισοδήματος ανά κάτοικο και της ανεργίας κατά τρόπον ώστε σε γενικές γραμμές να πάσχουν από τοψηλό ποσοστό ανεργίας οι ολιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές, προτίθεται το Συμβούλιο, έχονταςπόψη και τη διακυβερνητική διάσκεψη, να μελετήσει την αναθεώρηση της Συνθήκης του Αμστερνταμ προχωρώντας πέρα από τα άρθρα 125 έως 130 της Συνθήκης αυτής για να παράσχει στην πολιτική δημιουργίας θέσεων απασχόλησης το καθεστώς ευρωπαϊκής πολιτικής ανάλογης με την περιφερειακή πολιτική;

Απάντηση

(24 Ιανουαρίου 2000)

Στη Διάσκεψη των Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών και όχι στο Συμβούλιο, εναπόκειται να καθορίσει, με κοινή συμφωνία, τις απαιτούμενες τροποποιήσεις των Συνθηκών.

Το Συμβούλιοπενθυμίζει ότι πρόκειται να συγκληθεί Διάσκεψη των Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών στις αρχές του 2000. Όπως ορίζεται και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας, στόχος αυτής της Διάσκεψης θα είναι η επίλυση των θεσμικών ζητημάτων που δεν ρυθμίστηκαν στο Άμστερνταμ και που πρέπει απαραιτήτως να ρυθμισθούν πριν από τη διεύρυνση (δηλ. μέγεθος και σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στάθμιση των ψήφων στους κόλπους του Συμβουλίου και, τέλος, ενδεχόμενη επέκταση της με ειδική πλειοψηφία ψηφοφορίας στους κόλπους του Συμβουλίου). Η Διάσκεψη θα μπορούσε, επίσης, να ασχοληθεί «και με τυχόν άλλες αναγκαίες τροποποιήσεις των Συνθηκών στο βαθμό που αφορούν τα ευρωπαϊκά όργανα σε σχέση προς τα προαναφερθέντα ζητήματα και την εφαρμογή της Συνθήκης του Άμστερνταμ» (βλ. τέλος σημείου 53 των Συμπερασμάτων της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας, 3ης και 4ης Ιουνίου 1999).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2021/99

υποβολή: Gunilla Carlsson (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(9 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Ερμηνεία του άρθρου 86 της Συνθήκης ΕΚ από τα κράτη μέλη.

Το άρθρο 86 ανταποκρίνεται στα κριτήρια ερμηνείας που προβλέπονται στο άρθρο 81 (ερμηνεία από τα κράτη μέλη) όσον αφορά δημόσιες επιχειρήσεις και επιχειρήσεις με ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα. Το θέμα αυτό θίγεται, μεταξύ άλλων, στο Λευκό Βιβλίο της Επιτροπής σχετικά με τον εκσυγχρονισμό των κανόνων εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ(1). Εάν περιορισθεί το εύρος του άρθρου 86 (π.χ. μέσω της ευρύτερης εφαρμογής του «κανόνα της λογικής») θα αποκτήσουν τα κράτη μέλη τη δυνατότητα να ευνοούν έμμεσα τις δημόσιες επιχειρήσεις εις βάρος του ανταγωνισμού.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι οι προαναφερθείσες αρχές πρέπει να ισχύουν πλήρως όσον αφορά το άρθρο 86; Εάν ναι, ποια κριτήρια θα πρέπει να εφαρμόζονται όταν τίθεται το ερώτημα εάν ένα δικαστικό ζήτημα πρέπει να κριθεί και να ερμηνευθεί από την Επιτροπή ή από μια εθνική αρχή;

(1) ΕΕ C 132 της 12.5.1999, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Νοεμβρίου 1999)

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής(1) του 1997 «σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών ανταγωνισμού των κρατών μελών για την εξέταση τωνποθέσεων που εμπίπτουν στα άρθρα 85 και 86 της συνθήκης», επισημαίνεται ότι οι περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 86 (πρώην άρθρου 90) της συνθήκης ΕΚ προσλαμβάνουν ιδιαίτερη σημασία για την Κοινότητα (σημείο 36 της ανακοίνωσης). Η ανακοίνωση αναφέρει ότι οιποθέσεις αυτού του είδους πρέπει συνήθως να εξετάζονται από την Επιτροπή.

Η Λευκή Βίβλος δεν προσκομίζει νέα στοιχεία σχετικά. Ενώ προτείνει να δοθεί η αρμοδιότητα στις εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαστήρια να εφαρμόζουν το άρθρο 81 (πρώην άρθρο 85) της συνθήκης ΕΚ στο σύνολό του, δεν προβλέπει την κατανομή τωνποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 86 μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών

αρχών ανταγωνισμού. Σε ένα σύστημα έννομης εξαίρεσης, όπως τοπάρχον, φαίνεται ότι η Επιτροπή είναι καταρχήν σε θέση να γνωρίζει τιςποθέσεις αυτές περισσότερο από τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού. Όσον αφορά τα εθνικά δικαστήρια, δυνάμει της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι αρμόδια να εφαρμόσουν το άρθρο 86.

(1) ΕΕ C 313 της 15.10.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2400/99

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς το Συμβούλιο

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Εξυγίανση της"παραδοσιακής" πλέον ρύπανσης από αμίαντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Η χρησιμοποίηση των φυσικών ινών αμιάντου έχει απαγορευθεί από το 1997, λόγω του κινδύνου για την δημόσιαγεία. Αυτή η «παραδοσιακή» σχεδόν ρύπανση πρέπει να εξαλειφθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα και με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό είναι μέγιστης σημασίας αφενός μεν η λεπτομερής καταγραφή των χρήσεων αμίαντου, αφετέρου δε σαφείς οδηγίες για την εξυγίανση.

1. Διαθέτει άραγε το Συμβούλιο πλήρη και λεπτομερή κατάλογο των «παραδοσιακών» χρήσεων του αμίαντου στα 15 κράτη μέλη της EE βάσει των αριθμών πωλήσεων των προϊόντων αμιάντου; Εάν όχι, μπορεί να ασχοληθεί το Συμβούλιο με τέτοια απογραφή ούτως ώστε στο εγγύς μέλλον να γίνει ταχεία και αποτελεσματική εξυγίανση;

2. Τί ποσότητες αμιάντου παρήχθησαν και χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 1997;

3. Σε πόσα εργοστάσια χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με το Συμβούλιο;

4. Σε πόσα κτήρια γραφείων χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με το Συμβούλιο;

5. Σε πόσες ιδιωτικές κατοικίες χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με το Συμβούλιο;

6. Σε πόσα σχολικά κτήρια χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με το Συμβούλιο;

7. Ποιά κτήρια, σύμφωνα με το Συμβούλιο, έχουν προτεραιότητα για την εξυγίανση;

8. Ποιές οδηγίες έχει εκδώσει το Συμβούλιο για να επιτευχθεί η ταχεία και αποτελεσματική εξυγίανση από την «παραδοσιακή» ρύπανση που οφείλεται στον αμίαντο;

Απάντηση

(14 Φεβρουαρίου 2000)

Το Συμβούλιο δεν διαθέτει τα απαιτούμενα στοιχεία προκειμένου να μπορέσει να απαντήσει στις ερωτήσεις που έθεσε ο αξιότιμος βουλευτής.