ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0210/02

υποβολή: Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Ο επαναπατρισμός της σορού αποθανόντων εντός της ΕΕ

Διαρκώς αυξανόμενος είναι ο αριθμός των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ζουν σε άλλο κράτος μέλος από αυτό της προέλευσής τους. Οι λόγοι γι' αυτό είναι πολλοί: μεγάλος αριθμός πολιτών της ΕΕ εργάζονται, για παράδειγμα, σε άλλο κράτος μέλος, ο τουρισμός συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ διαρκώς περισσότεροι συνταξιούχοι από τη Βόρεια Ευρώπη μεταβαίνουν για εγκατάσταση στη Νότια Ευρώπη. Αναπόφευκτη συνέπεια τόσων μετεγκαταστάσεων και του αυξημένου τουρισμού είναι να αποβιώνουν διαρκώς περισσότεροι πολίτες σε τόπους της ΕΕ άλλους από τη χώρα προέλευσής τους.

Ωστόσο, σε μια εποχή που η ενιαία αγορά της ΕΕ λειτουργεί όλο και αποτελεσματικότερα, εμφανίζονται παράλογα προβλήματα κατά τη μεταφορά της σορού από ένα κράτος μέλος σε άλλο, με αποτέλεσμα ναφίστανται οι συγγενείς του νεκρού άσκοπες δαπάνες και οδυνηρές καθυστερήσεις.

Δεν απαιτείται, για παράδειγμα, φέρετρο από ψευδάργυρο κατά τη μεταφορά της σορού (οδικώς) από το Στρασβούργο στη Λυών (460 χλμ) ή από το Ίβαλο στο Ελσίνκι (1 120 χλμ), πρέπει όμως να χρησιμοποιείται όταν η σορός μεταφέρεται από το Στρασβούργο στο Μπάντεν Μπάντεν (50 χλμ). Δενπάρχουν λόγοιγιεινής ή ασφάλειας που να δικαιολογούν αυτές τις διαφορές.

Ο επαναπατρισμός της σορού αποθανόντος ρυθμίζεται μέχρι σήμερα από τη συμφωνία του Βερολίνου του 1937 και τη συμφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τη μεταφορά σορού (Στρασβούργο1973). Τέτοιες συμφωνίες είναι πια ξεπερασμένες, καθώς βασίζονται σε συνοριακούς ελέγχους που δεν πραγματοποιούνται πια στη ζώνη Σένγκεν.

Είναι εν γνώσει της Επιτροπής αυτή η δυσάρεστη αλλά και αναπόφευκτη κατάσταση, η οποία εμφανίζεται τη στιγμή που η επικράτεια της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ επεκτείνεται και τα σύνορά της ανοίγουν·

Θα ήταν δυνατόν να συνταχθούν διατάξεις βάσει των οποίων η μεταφορά της σορού από ένα κράτος μέλος σε ένα άλλο θα γίνεται το ίδιο απρόσκοπτα όπως η μεταφορά της στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0073/02, E-0087/02,E-0210/02, E-0344/02, E-0346/02, P-0407/02 και E-0679/02

(25 Μαρτίου 2002)

Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο επαναπατρισμός νεκρού που αποβίωσε σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί ένα ευαίσθητο και δύσκολο θέμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η Επιτροπή γνωρίζει ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στο πλαίσιο πρόσφατων γραπτών κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, όπου ο επαναπατρισμός του νεκρού από ένα κράτος μέλος σε άλλοπήρξε προβληματικός. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει πληροφορίες ή στατιστικά στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση επισκόπησης του προβλήματος και της έκτασής του.

Σχετικά με το ζήτημα αυτό τίθενται ορισμένα ερωτήματα, μερικά από τα οποία αφορούν διαφορετικές κοινοτικές πολιτικές, για παράδειγμα, των μεταφορών, τηςγείας, της ελεύθερης κυκλοφορίας κ.λπ. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότιπάρχει σαφής κοινοτική αρμοδιότητα που να καλύπτει όλες τις πτυχές αυτές. Επιπλέον, οι κανονισμοί που διέπουν τη μεταφορά των ανθρώπινων λειψάνων καθορίζονται στη Διεθνή Συμφωνία του Βερολίνου (1937, αριθμός 4391 Σειρές Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών) και από τη συμφωνία του Συμβουλίου της Ευρώπης που συνάφθηκε το Σεπτέμβριο 1973 για τη μεταφορά των σορών. Σε κάθε περίπτωση,πενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν ρυθμίσεις για τη μεταφορά νεκρών πρέπει, λαμβάνονταςπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις χωρίς δυσμενείς διακρίσεις. Κάθε παρέκκλιση για λόγους δημόσιαςγείας πρέπει να μην αντιβαίνει στη νομολογία του Δικαστηρίου.

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το ζήτημα αυτό, αλλά δεν προτίθεται να αναλάβει συγκεκριμένη πρωτοβουλία προς το παρόν.