ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1766/02

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Οι σχέσεις ΕΕ — ΗΠΑ εν όψει της απροθυμίας της Ευρώπης να αναλάβει αμυντικές δαπάνες

Διατυπώθηκε από ορισμένες πλευρές στην Ευρώπη έντονη κριτική κατά της μονομέρειας που διακρίνουν στην αμερικανική εξτερική πολιτική, κριτική η οποία δενπήρξε καθόλου ευπρόσδεκτη στις ΗΠΑ.

Στις 23 Μαΐου 2002 η εφημερίδα International Herald Tribune έγραψε: Αυτό που πρέπει να κάνει η Ευρώπη είναι να πάψει να κλαψουρίζει για τη μονομέρεια των ΗΠΑ

και να γίνει ένας αξιόπιστος, βαρύνων εταίρος. προσθέτοντας ότι όταν η Ευρώπη αρχίσει να μιλά με μία φωνή στην εξωτερική πολιτική και να δίνει λεφτά στην άμυνα αντί να φλυαρεί, τότε και μόνο τότε η Αμερική θα την πάρει στα σοβαρά.

Εξετάζοντας αυτό που αποκαλεί αυγή μιας νέας εποχής στενής αμερικανορωσικής συνεργασίας, η γερμανική εφημερίδα Die Welt διαπιστώνει ότι εν όψει αυτής της νέας φιλίας μεταξύ του προέδρου Μπους και του προέδρου Πούτιν η Ευρώπη μοιάζει με γέρο που δεν μπορεί να βηματίσει στο ρυθμό των νέων ιδεών. Αν δε θέλει να μείνει πίσω, γράφει η εφημερίδα, η Ευρώπη πρέπει να επανεξοπλιστεί, να αναπτύξει την πολεμική της ικανότητα και να παίξει το δικό της ρόλο στην άμυνα εναντίον των παγκόσμιων απειλών.

Δέχεται η Επιτροπή ότι οι ΗΠΑ είναι πιθανότερο να αντιμετωπίσουν την Ευρώπη ως πλήρη εταίρο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, αν η Ευρώπη μπορέσει να επιδείξει ότι επωμίζεται και αυτή το βάρος της άμυνας και, αν ναι, δέχεται η Επιτροπή ότι, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή, κατηγορίες περί μονομέρειας αναμένεται να λειτουργούν όχι μόνο προκλητικά αλλά και αντιπαραγωγικά·

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Ιουλίου 2002)

Είναι βέβαιο ότι όσο περισσότερο η Ένωση συνεισφέρει στον τομέα της ασφάλειας — και στρατιωτικά — τόσο σοβαρότερα θα λαμβάνεταιπόψη παγκοσμίως. Αυτός είναι ένας από τους λόγους, για τους οποίους είναι τόσο σημαντική η επίτευξη των βασικών στόχων που συμφωνήθηκαν στο ευρωπαϊκό συμβούλιο του Ελσίνκι.

Είναι όμως εξίσου σημαντικό να διασαφηνιστεί η κλίμακα της συνεισφοράς της Ένωσης στις διεθνείς ειρηνευτικές επιχειρήσεις. 39 000 στρατιώτες των κρατών μελών της Ένωσης μεριμνούν ήδη για τη διασφάλιση της ειρήνης στα Βαλκάνια, δηλαδή το 67 % του συνόλου των δυνάμεων που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ. Στο Αφγανιστάν η διεθνής ειρηνευτική δύναμη περιλαμβάνει 3 500 άνδρες από τα κράτη μέλη της Ένωσης που αποτελούν το 68 % του συνόλου. Δυνάμεις από διάφορα κράτη μέλη συμμετείχαν, ακόμη, στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της AL Qaeda στο Αφγανιστάν. Εξάλλου, η ασφάλεια είναι μια ευρύτερη έννοια. Η Ένωση, με τα κράτη μέλη της, αποτελεί χορηγό μαζικής αναπτυξιακής βοήθειας παρέχοντας περίπου το 55 % της συνολικής διεθνούς βοήθειας και όχι λιγότερο από τα δύο τρίτα του συνόλου των ενισχύσεων. Και αυτό αποτελεί συνεισφορά στη διεθνή ασφάλεια, στην οποία η Ένωση διαδραματίζει βασικό ρόλο.

Η Επιτροπή δεν φρονεί ότι είναι αντιπαραγωγικό να διατυπώνει τις απόψεις της ότανπάρχουν σημαντικές διαφορές με τις Ηνωμένες Πολιτείες: οι πραγματικοί φίλοι και σύμμαχοι οφείλουν να συμπεριφέρονται κατάυτόν τον τρόπο. Σάυτόν τον όλο και περισσότερο αλληλοεξαρτώμενο κόσμο είναι άκρως σημαντικό να συνεργαζόμαστε με όσους πιστεύουν στις ίδιες αξίες με εμάς.

Ο επίτροπος που είναι αρμόδιος για τις εξωτερικές σχέσεις παρουσίασε με κάθε λεπτομέρεια τα θέματα που θίγει το Αξιότιμο Μέλος σε μια ομιλία με τίτλο η εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης στην Asia-Europe Foundation της Σιγκαπούρης στις 5 Απριλίου 2002. Μπορείτε να βρείτε το κείμενο της εν λόγω ομιλίας στην ιστοσελίδα της Επιτροπής(1).

(1) http://europa.eu.int/comm/external_relations/news/patten/sp04_02global.htm.