ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1944/02

υποβολή: Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(3 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Ανεργία των νέων και πολιτική για τη νεότητα. Η περίπτωση της Ελλάδας

Το Συμβούλιο ενέκρινε στις 30 Μαΐου 2002 ψήφισμα με θέμα Ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της νεότητας το οποίο πολύ ορθά προβλέπει ότι τα συμφέροντα των νέων θα πρέπει να λαμβάνονταιπόψη σε άλλες πολιτικές, όπως η απασχόληση. Πέντε ημέρες αργότερα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία που δείχνουν ότι η ανεργία των νέων παραμένει σε ιδιαίτεραψηλά επίπεδα: 15,5 % στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 16,6 % στις χώρες της ευρωζώνης (Απρίλιος 2002), με την Ελλάδα να έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά (τα μόνα διαθέσιμα στοιχεία αναφέρονται στο 2001).

Τι δεσμεύσεις σκοπεύει να αναλάβει το Συμβούλιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου· Θεωρεί ότι οι σχετικές με την ανεργία των νέων κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληη εφαρμόζονται αποτελεσματικά· Πώς εξηγεί το Συμβούλιο τις μεγάλες αποκλίσεις στην κατάσταση των νέων τόσο μεταξύ κρατών μελών, όσο και μεταξύ των χωρών που βρίσκονται εντός και εκτός της ευροζώνης· Τι μέτρα σκέπτεται να πάρει για την πραγματική σύγκλιση·

Απάντηση

(19 Δεκεμβρίου 2002)

Μολονότι το Συμβούλιο σημειώνει με ανησυχία τα συνεχιζόμεναψηλά επίπεδα ανεργίας των νέων στην Ένωση και ειδικότερα στην Ελλάδα, εφιστά την προσοχή της Αξιότιμης Βουλευτού στο γεγονός ότι ήδη η πρώτη κατευθυντήρια γραμμή, από την έναρξη της διαδικασίας του Λουξεμβούργου, αφορούσε τα ζητήματα της ανεργίας των νέων και της μακροπρόθεσμης ανεργίας. Εξάλλου, τοπόμνημα με τίτλο Νεολαία και Ευρώπη: το μέλλον μας, το οποίο ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας το 1999, συνέβαλε ώστε το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο απασχόλησης να πραγματευθεί το θέμα αυτό κατά προτεραιότητα. Με την ολοκληρωμένη προσέγγισή του, τοπόμνημα επιδιώκει την καλύτερη σύμπραξη όλων των συντελεστών σε τρεις τομείς δράσης — ήτοι την πολιτική για τη νεολαία, την παιδεία και την απασχόληση — και το συντονισμό της δράσης σε εθνικό, διακρατικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Τοπόμνημα διευκολύνει την ενεργό συμμετοχή των νέων στην κοινωνία και την επιτυχή πρόσβασή τους στην αρχική και τη συνεχιζόμενη κατάρτιση, καθώς και στον επαγγελματικό στίβο.

Η εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση αποτελεί, κατ' αρχήν, αρμοδιότητα των κρατών μελών, προς τα οποία απευθύνονται οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές. Ωστόσο, η κατάσταση παρακολουθείται ιδίως από την Επιτροπή, τα δε αποτελέσματα αυτής της παρακολούθησης αντικατοπτρίζονται ετησίως στην Κοινή Έκθεση για την Απασχόληση του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

Εκτός αυτού, κάθε χρόνο από τις αρχές του 2000, το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 128 παρ. 4 της Συνθήκης και κατόπιν σύστασης της Επιτροπής, απηύθυνε συστάσεις προς τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή των πολιτικών τους όσον αφορά την απασχόληση.

Προκειμένου για την Ελλάδα, η δεύτερη σύσταση για το 2002, η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 18 Φεβρουαρίου 2002, προβλέπει τα εξής:

(Η Ελλάδα συνεπώς καλείται:) να επιταχύνει την αναδιάρθρωση των δημόσιωνπηρεσιών απασχόλησης και να λαμβάνει αποφασιστικά και συνεκτικά μέτρα προκειμένου να αποτρέπεται η μετατροπή της ανεργίας των νέων και των ενήλικων ανέργων σε μακροχρόνια ανεργία, μεταξύ άλλων μέσω της άμεσης εφαρμογής της εξατομικευμένης προσέγγισης· να αναβαθμίσει το στατιστικό σύστημα περαιτέρω ώστε οι δείκτες για την πρόληψη και την ενεργοποίηση να είναι διαθέσιμοι εγκαίρως και η πρόοδος να παρακολουθείται αποτελεσματικά.

Όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών, η πρόσφατη Ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο Απολογισμός πέντε ετών ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση(1) αναφέρει, στη σελίδα 2, ότι υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στις εθνικές πολιτικές για την απασχόληση, με σαφή σύγκλιση προς τους κοινούς στόχους της ΕΕ που είχαν διατυπωθεί στις κατευθυντήριες γραμμές πολιτικής της ΕΣΑ. Το Συμβούλιο ετοιμάζει επί του παρόντος την απάντησή του στην ανακοίνωση.

(1) COM(2002)416 final.