ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1550/00

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(18 Μαΐου 2000)

Θέμα: Οι ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης (ΙΑΔ) και η τρέχουσα χρήση τους

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απάντησή της Ε-2218/99(1) αναγνώρισε ότι η χρήση των ΙΑΔ στην κοινοτική νομοθεσία δεν έχει νομική βάση και στην απάντησή της Ε-0273/00(2) δεν μπόρεσε να παραθέσει ούτε μια αναφορά στην οικονομική θεωρία η οποίαποστηρίζει την χρήση των ΙΑΔ για σύγκριση τιμών ΑΕΠ χωρών που χρησιμοποιούν το ίδιο νόμισμα.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απάντησή της Ε-0272/00(3), προβάλει ως επιχείρημα για τη χρήση των ΙΑΔ πως αυτές χρησιμοποιούνται από διεθνή όργανα (mldr) όπως δημόσιες διοικήσεις, πανεπιστήμια, ινστιτούτα έρευνας, δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, τραπεζικούς οργανισμούς, μέσα μαζικής ενημέρωσης και ιδιώτες.

Πράγματι, στην ερώτησή μου Ε-0276/00(4), έδωσα προσωπικά ένα παράδειγμα χρήσης των ΙΑΔ από μια δημόσια διοίκηση, και θα μπορούσα να προσθέσω στο παράδειγμα αυτό και πολυάριθμα άλλα, όπως το Big Mac του Economist, τα Executive Quality Living Reports του Corporate Resources Group, την Bayerische Landesbank και διάφορες άλλες μελέτες ακαδημαϊκού ή εμπορικού χαρακτήρα.

Το πρόβλημα είναι ότι όλοι αυτοί οι φορείς καταλήγουν σε εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα στα οποία καταλήγει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τούτο αποτελεί, εκ των πραγμάτων, ένα πρόσθετο σημαίνοντα λόγο για την αμφισβήτηση της χρήσης των ΙΑΔ που δημοσιεύει η Eurostat.

Δεν θεωρεί άραγε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η έλλειψη οποιασδήποτε εναρμόνισης ανάμεσα στα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται με τις διάφορες μεθόδουςπολογισμού που εφαρμόζονται στις ΙΑΔ, πέρα από την έλλειψη νομικής βάσης και θεωρητικής στήριξης, αποτελεί ένα ακλόνητο επιχείρημα για να μην συνεχισθεί η χρήση τουςπό τις ίδιες συνθήκες που ισχύουν μέχρι σήμερα;

(1) ΕΕ C 219 E της 1.8.2000, σελ. 124.

(2) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000, σελ. 114.

(3) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000, σελ. 113.

(4) ΕΕ C 303 E της 24.10.2000, σελ. 170.

Απάντηση του κ. Solbes Mira Εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Ιουλίου 2000)

Το αξιότιμο μέλος παραθέτει τρία επιχειρήματα για την κατάργηση της χρήσης των ισοτιμιών αγοραστικής δύναμης(ΙΑΔ) στη ζώνη του ευρώ: έλλειψη νομικής βάσης, απουσία εναρμόνισης μεταξύ των αποτελεσμάτων στις διάφορες έρευνες τιμών και απουσία θεωρητικών θεμελίων όσον αφορά τη χρήση των ΙΑΔ. Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με τα επιχειρήματα αυτά.

Όσον αφορά το πρώτο επιχείρημα, η Επιτροπή στην απάντηση της στην ερώτηση του αξιότιμου μέλους Ε-0272/00(1)πέδειξε τους κανονισμούς σχετικά με τις διαρθρωτικές πολιτικές οι οποίες θεσπίστηκαν από το Συμβούλιο μετά από πρόταση της και τη σύμφωνη γνώμη του Κοινοβουλίου. Οι κανονισμοί αυτοίποχρεώνουν την Επιτροπή ναπολογίσει και να εφαρμόσει το ακαθάριστο εγχώριο κατά κεφαλή προϊόν (ΑΕΠ) όσον αφορά τα πρότυπα αγοραστικής δύναμης για όλα τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες τους. Επιπροσθέτως, απαντώντας στη γραπτή ερώτηση του αξιότιμου μέλους Ε-2218/99(2), η Επιτροπή πρότεινε μια συγκεκριμένη νομική πράξη η οποία θα δημιουργούσε ένα σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο η σημερινή μέθοδος και η εργασία των ΙΑΔ θα ήταν από κοινού αποδεκτή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή, μέσα στους επόμενους μήνες θα αναλάβει μια πρωτοβουλία για να πετύχει το στόχο αυτό.

Όσον αφορά το δεύτερο και το τρίτο επιχείρημα, όλες οι έρευνες τιμών, παρόλο που μπορεί να διαφέρουν στην μέθοδο και σε λεπτομέρειες, έχουν ως κοινό αποτέλεσμα το γεγονός ότι οι τιμές των μη εμπορεύσιμων αγαθών(και πιο συγκεκριμένα όσον αφορά την στέγαση και τιςπηρεσίες) είναι χαμηλότερες στις χώρες που έχουν ένα χαμηλότερο ΑΕΠ κατά" κεφαλή καιψηλότερες στις χώρες που έχουν έναψηλότερο ΑΕΠ περί ανά κεφαλή. Ο συσχετισμός αυτός επιβεβαιώθηκε για τα κράτη μέλη με μία έρευνα την οποία δημοσίευσε πρόσφατα η Επιτροπή(3). Η εξήγηση του φαινομένου αυτού δόθηκε από τους Βalassa και Samuelson (το 1964) και οφείλεται κυρίως στα χαμηλότερα ημερομίσθια των χωρών όπου είναι χαμηλότερα τα εισοδήματα. Η κύρια ιδέα των ΙΑΔ είναι να ληφθείπόψη το αποτέλεσμα αυτό κατά το οποίο η αγοραστική δύναμη είναιψηλότερη απ'όσο προβλέπεται από τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των χωρών που διαθέτουν τα μη εμπορεύσιμα αγαθά σε χαμηλότερες τιμές και αντιστρόφως.

(1) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000, σελ. 113.

(2) ΕΕ C 219 E της 1.8.2000, σελ. 124.

(3) Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Η ολοκλήρωση της αγοράς και οι διαφορές στα επίπεδα τιμών μεταξύ των κρατών μελών, στο:The EU Economy- 1999 review (= European Economy) Brussels/Luxemburg.