ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1039/01

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(3 Απριλίου 2001)

Θέμα: Θάνατοι ναυτικών της Γαλικίας σε θαλάσσια ατυχήματα και πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση των θαλάσσιων ατυχημάτων

Οι θάνατοι ναυτικών της Γαλικίας σε θαλάσσια ατυχήματα αποτελούν, ως τραγικό παράδειγμα, απόδειξη της αναντίρρητης ανάγκης να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τον δραστικό περιορισμό των φοβερών ατυχημάτων που πλήττουν τους κοινοτικούς στόλους, εν γένει. Κατά την περασμένη δεκαετία πέθαναν με τον τρόπο αυτό 300 ναυτικοί από την Γαλικία -το 80 % των ατυχημάτων αυτού του είδους σ' ολόκληρο το Ισπανικό κράτος και κατά το τρέχον έτος 2001 ο στόχος της Γαλικίας ήδηπέστη τραγικά ατυχήματα σαν αυτά που συνέβησαν τον Ιανουάριο, απέναντι από την Λισσαβώνα, όπου βρήκαν τον θάνατο 7 ναυτικοί από την Γαλικία ενώ πιο πρόσφατα άλλοι 6 ναυτικοί έχασαν τη ζωή τους στα ύδατα της Σκωτίας. Η πείρα αποδεικνύει

ότι πέρα από τις σκληρές συνθήκες εργασίας που επικρατούν στη θάλασσα, τα ατυχήματα και οι θάνατοι οφείλονται, σε μεγάλο βαθμό, στην έλλειψη μέσων ασφαλείας τα οποία έπρεπε να προβλέπονται από νομικά μέσα και να απαιτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τα κράτη μέλη.

Ποιες επείγουσες λύσεις πρόκειται ναιοθετήσει η Επιτροπή για την αποφυγή αυτών των τραγικών θανάτων των ναυτικών;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Ιουνίου 2001)

Η Επιτροπή συμμερίζεται πλήρως την ανησυχία του αξιότιμου βουλευτή σχετικά με την κατάσταση των εργατικών ατυχημάτων στον τομέα της ναυτιλίας και ιδιαίτερα όσον αφορά τους θανάτους των ναυτικών της Γαλικίας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπήπογραμμίζει ότι, από το 1989 και μετά, ενέκρινε ένα σημαντικό νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά τόσο την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία όσο και την ασφάλεια των αλιευτικών σκαφών.

Όσον αφορά τη συμβολή στη βελτίωση των συνθηκώνγείας και ασφάλειας των εργαζομένων και τη μείωση των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών, θα πρέπει να αναφέρουμε την οδηγία πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ της 12ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία(1) και τις ακόλουθες ειδικές οδηγίες: την οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη(2)· την οδηγία 90/269/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1990 σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας καιγείας κατά τη χειρωνακτική διακίνηση φορτίων που συνεπάγεται κινδύνους ιδίως για τη ράχη και την οσφυϊκή χώρα των εργαζομένων(3)· την οδηγία 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1989 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους(4) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 95/63/ΕΚ του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 1995(5)· την οδηγία 89/656/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1989 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για τη χρήση από τους εργαζόμενους εξοπλισμών ατομικής προστασίας κατά την εργασία(9), καθώς και την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1992 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία(6).

Όσον αφορά την ασφάλεια στα αλιευτικά σκάφη, η οδηγία 97/70 του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 1997(7) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/19/ΕΚ της Επιτροπής της 18ης Μαρτίου 1999(8), θεσπίζει ένα εναρμονισμένο καθεστώς ασφάλειας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 μέτρων και άνω. Η οδηγία αυτή βασίζεται στο πρωτόκολλο του Torremolinos του 1993 (άρθρο 3 παράγραφος 4), αλλά επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής καθώς το εν λόγω πρωτόκολλο εφαρμόζεται μόνο σε σκάφη 45 μέτρων και άνω. Η οδηγία προβλέπει την επιθεώρηση των αλιευτικών σκαφών από το κράτος της σημαίας, με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικών συμμόρφωσης, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας. Προβλέπονται επίσης επιθεωρήσεις ελέγχου των αλιευτικών σκαφών από το κράτος του λιμένος σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας, που αναφέρεται στο άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Torremolinos.

Κατά συνέπεια αυτή η τελευταία διάταξη επιτρέπει την επιθεώρηση ενός σκάφους που φέρει τη σημαία ενός κράτους μέλους ενώ βρίσκεται στο λιμάνι κάποιου άλλου κράτους μέλους.

Η ύψιστη σημασία που αποδίδει η Επιτροπή στο ζήτημα της ασφάλειας στη θάλασσα γενικά συνάγεται από τηνποβολή έξι ειδικών προτάσεων κατά τη διάρκεια του 2000 γνωστών ως πακέτων ERIKA I και ERIKA II επί του παρόντοςπό συζήτηση στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο. Μόλις εγκριθούν, τα μέτρα αυτά θα συμβάλουν στην ασφαλέστερη ναυσιπλοΐα και στα καθαρότερα πελάγη.

(1) ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(2) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.

(3) ΕΕ L 156 της 21.6.1990.

(4) ΕΕ L 393 της 30.12.1989.

(5) ΕΕ L 335 της 30.12.1995.

(6) ΕΕ L 113 της 30.4.1992.

(7) ΕΕ L 34 της 9.2.1998.

(8) ΕΕ L 83 της 27.3.1999.

(9) ΕΕ L 393 της 30.12.1989.