ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0619/02

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Ασυμβατότητα μεταξύ της πολιτικής των θερμικών σταθμών παραγωγής ενέργειας της ισπανικής κυβέρνησης και των δεσμεύσεων του Κυότο

Η ισπανική κυβέρνηση, που επί του παρόντος ασκεί την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενέκρινε ήδη τη δήλωση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εγκατάσταση 22 νέων θερμικών εργοστασίων στο ισπανικό έδαφος. Στις εγκαταστάσεις αυτές θα προστεθεί προσεχώς η κατασκευή, που ήδη ανακοινώθηκε, 49 άλλων σταθμών, που αντιπροσωπεύουν αύξηση της ισχύος κατά 31 000 έως 36 000 MW, καθώς και εκπομπές αερίου CO2 περιλαμβανόμενες μεταξύ 108 και 126 εκατομμυρίων τόνων ετησίως.

Στο πλαίσιο αυτό, το έργο επέκτασης του σταθμού της Endesa στην Carboneras (Αλμέρια) αποτελεί παράδειγμα ιδιαίτερα σημαντικό, που καταγγέλθηκε από την Greenpeace. Αν πραγματικά ο εν λόγω σταθμός επεκταθεί, θα φτάσει ένα ύψος ισχύος μεταξύ 1859 και 1959 MW, που θα τον καθιστούσε την κυριότερη πηγή εκπομπής CO2 στην Ισπανία (οι εκπομπές CO2 θα μπορούσαν να φτάσουν 14 εκατομμυρίων τόνων ετησίως).

Η Επιτροπή εκτιμά ότι αυτά τα σχέδια επέκτασης και κατασκευής νέων θερμικών σταθμών είναι συνεκτικά και συμβατά με την κύρωση του πρωτοκόλλου του Κιότο, του οποίου ο στόχος είναι η μείωση των εκπομπών του CO2;

Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να παρέμβει στην ισπανική κυβέρνηση, που εκπροσωπεί την ΕΕ κατά τη διάρκεια αυτού του εξαμήνου, προκειμένου αυτή να αναθεωρήσει την παρούσα πολιτική σε σχέση με τους θερμικούς ενεργειακούς σταθμούς σε συνάρτηση με τους στόχους που καθόρισε το πρωτόκολλο·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Απριλίου 2002)

Η επιλογή των πηγών ενεργειακού εφοδιασμού εμπίπτει στις αρμοδιότητες των κρατών μελών.

Τα κράτη μέλη αποφασίζουν επίσης σχετικά με τον τρόπο επίτευξης των στόχων μείωσης των εκπομπών που συμφωνήθηκαν σε πολιτικό επίπεδο. Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα όταν νέες, αποδοτικές μονάδες παραγωγής που λειτουργούν με καύσιμα μικρότερης εντάσεως διοξειδίου του άνθρακα (CO2) αντικαθιστούν παλιές, μη αποδοτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που χρησιμοποιούν άνθρακα, ο οποίος είναι σχετικάψηλής εντάσεως CO2 (αποτελέσματα αλλαγής καυσίμου). Σημειωτέον ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης(1), οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής οφείλουν να πληρούν πρότυπα όσον αφορά τις εκπομπές π.χ. διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOX). Ωστόσο, μέτρα που να αφορούν μόνον τον εφοδιασμό δεν φαίνεται ότι επαρκούν για την επίτευξη των συμφωνημένων στόχων σχετικά με τις εκπομπές· επίσης σημαντικά είναι μέτρα για τη ζήτησ, όπως π.χ. αύξηση της ενεργειακής απόδοσης.

Με την απόφαση 1999/296/ΕΚ του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 93/389/ΕΟΚ(2) σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών έχει θεσπιστεί η συνεχής παρακολούθηση των εκπομπών CO2 και άλλων αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα.

Σύμφωνα με την απόφαση αυτή τα κράτη μέληποχρεούνται ναποβάλλουν στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις πολιτικές και μέτρα που εφαρμόζουν. Με την απόφαση αυτή η Επιτροπή αξιολογεί τα εν λόγω στοιχεία και εκδίδει ετήσιες εκθέσεις προόδου σχετικά με την τρέχουσα και αναμενόμενη πρόοδο στα κράτη μέλη.

Η τελευταία αξιολόγηση σχετικά με την πρόοδο που επιτεύχθηκε στα κράτη μέλη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο περιέχεται στην ετήσια έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την παρακολούθηση των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου(3) η οποία δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή τον Νοέμβριο του 2001. Στην Ισπανία, που κατατάσσεται πέμπτη ως προς το μέγεθος των εν λόγω εκπομπών στην ΕΕ, εκπέμπεται το 9 % των συνολικών εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων της ΕΕ και οι εκπομπές αυξήθηκαν περισσότερο από 20 % μεταξύ 1990 και 1999. Θεωρείται αναγκαίο να καταβληθούν σημαντικές επιπλέον προσπάθειες από την Ισπανία ώστε να εκπληρώσει το μερίδιο που της αναλογεί στην ΕΕ για την κατά + 15 % εκπλήρωση του στόχουπό το Πρωτόκολλο του Κυότο για την περίοδο δέσμευσης 2008-2012.

Για να μπορέσει η Κοινότητα να ανταποκριθεί στους συμφωνημένους στόχους μείωσης των θερμοκηπιακών αερίων, η Επιτροπή όχι μόνον διακηρύσσει την ανάγκη ανάπτυξης και εφαρμογής εθνικών πολιτικών και μέτρων σχετικά με την κλιματική αλλαγή, αλλά και συμπληρώνει τα μέτρα αυτά με συγκεκριμένες προτάσεις για πολιτικές και μέτρα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(1) ΕΕ L 309 της 27.11.2001 Οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2001 για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων.

(2) ΕΕ L 117 της 5.5.1999.

(3) Έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο βάσει της απόφασης 93/389/ΕΟΚ του Συμβουλίου όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 1999/296/ΕΚ για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας, COM(2001)708 τελικό.