ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1657/00

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 2000)

Θέμα: Υπεροχή του διεθνούς δικαίου έναντι οδηγίας ΕΕ και εθνικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας

Η Επιτροπή κρίνει αναγκαία την εκπόνηση μελέτης σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου, επειδή το ολλανδικό τμήμα της γραμμής διέρχεται από περιοχές με ευαίσθητο περιβάλλον που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ(1) της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(Ε-0525/00)(2).

Με την απάντηση αυτή, η Επιτροπή δέχεται έμμεσα ότι οι αναφερόμενες στην ερώτηση Ε-2381/99(3) διεθνείς συμβάσειςστερούν ως προς την ιεράρχηση έναντι της οδηγίας για τους οικοτόπους και της ολλανδικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Εντούτοις, η Συνθήκη της Βιέννης ορίζει ρητώς ότι το διεθνές δίκαιοπερέχει έναντι του εθνικού δικαίου. Εκτός τούτου, ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης Διαχωρισμού Βελγίου Κάτω Χωρών δεν είναι κάν κράτος μέλος της ΕΕ: Πρόκειται για τη Ρωσία.

Απαντώντας στην ερώτηση Ε-2381/99, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν είναι σημαντική η σειρά προτεραιότητας των διεθνών συνθηκών και της εθνικής νομοθεσίας, δεδομένου ότι η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου δεν εμποδίζει κατ' ανάγκη την εφαρμογή των συνθηκών. Έχονταςπόψη τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά την ερώτηση Ε-0525/00, θα πρέπει να επιτευχθεί το ταχύτερο δυνατόν νομική σαφήνεια σχετικά με το εάν οι αναφερόμενες στην ερώτηση Ε-2381/99 διεθνείς συμβάσειςπερέχουν έναντι της οδηγίας για τους οικοτόπους και της ολλανδικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας ή όχι.

Μπορεί να ανακοινώσει η Επιτροπή εάν η οδηγία για τους οικοτόπους και η απορρέουσα από αυτή ολλανδική περιβαλλοντική νομοθεσίαστερεί ως προς την ιεράρχηση έναντι των διεθνών συμβάσεων που αναφέρονται στην ερώτηση Ε-2381/99, δεδομένου ότι α) ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης διαχωρισμού Βελγίου-Κάτω Χωρών, συγκεκριμένα η Ρωσία, δεν είναι κράτος μέλος της ΕΕ και β) όπως ορίζει ρητώς η Συνθήκη της Βιέννης το διεθνές δίκαιοπερέχει έναντι του εθνικού δικαίου; Εάν όχι, ποιά επιχειρήματα μπορεί να προβάλει η επιτροπή για ναποστηρίξει ότι η οδηγία για τους οικοτόπους και η ολλανδική περιβαλλοντική νομοθεσίαπερέχουν έναντι του διεθνούς δικαίου;

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ C 26 E της 26.1.2001, σελ. 58.

(3) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000, σελ. 35.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιουλίου 2000)

Απαντώντας στην γραπτή ερώτηση E-2381/99 του κ. Staes(1), η Επιτροπή έχει ήδη δηλώσει ό,τι δεν εναπόκειται σε αυτή να κρίνει τις επιπτώσεις των Συνθηκών, στις οποίες αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Δήλωσε επίσης ότι εναπόκειται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να εκτιμήσουν και να καθορίσουν τη μελλοντική χρήση της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου.

Η Επιτροπή οφείλει να διασφαλίσει ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις της συνθήκης ΕΚ και τα μέτρα που λαμβάνονται από τα θεσμικά όργανα δυνάμει αυτής. Εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι κάποιο κράτος μέλος παρέλειψε να εκπληρώσειποχρέωσή του που πηγάζει από τη συνθήκη ΕΚ, δύναται να λάβει μέτρα δυνάμει του άρθρου 226 (πρώην άρθρο 169) αυτής. Η Επιτροπή δεν αναλαμβάνει τέτοιου είδους ρόλο όσον αφορά άλλες συνθήκες, στις οποίες τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη.

Μετά από τη γραπτή ερώτηση P-1875/99 πουπεβλήθη από τον κ. de Roo(2), η Επιτροπή ζήτησε από τις Κάτω Χώρες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή, όσον αφορά την επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2 Μαΐου 1979, περί διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(3) και της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(4). Οι Κάτω Χώρες δεν έχουν ακόμη απαντήσει.

Εάν από την απάντηση των Κάτω Χωρών διαφανεί ότι δενπήρξε συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή δεν θα διστάσει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την πλήρη τήρηση του κοινοτικού δικαίου.

(1) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000, σελ. 35.

(2) ΕΕ C 170 E της 20.6.2000, σελ. 113.

(3) ΕΕ L 103 της 25.4.1979.

(4) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.