ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0247/01

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(8 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Κατάργηση κανονισμού (ΕΟΚ) 2158/92 για την πυροπροστασία των κοινοτικών δασών

Στη Σύνοδο της Μόνιμης Δασικής Επιτροπής στο Chambord της Γαλλίας η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να καταργήσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2158/92(1) για την πυροπ0ροστασία των κοινοτικών δασών και να εντάξει δράσεις του στο κανονισμό (ΕΚ) 1257/1999(2) που αφορά την ανάπτυξη τηςπαίθρου.

Δεδομένου ότι η προστασία των δασών από τις πυρκαγιές αποτελεί μείζον θέμα για την Ελλάδα και τις χώρες της Μεσογείου, εφόσον συνδέεται άμεσα όχι μόνο με την διατήρηση των θεμελιωδών οικολογικών ισορροπιών αλλά και με την αντιμετώπιση της ερήμωσης που απειλεί τις χώρες αυτές (στην Ελλάδα το 30 % των εκτάσεων της απειλείται με ερημοποίηση), ερωτούμε:

1. Ποιοι λόγοι οδηγούν την Επιτροπή στην κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2158/92; Θεωρεί ότι το πρόβλημα των δασικών πυρκαγιών είναι γεωργικό πρόβλημα και όχι περιβαλλοντικό;

2. Δράσεις όπως οι εκστρατείας ενημέρωσης, η έρευνα των αιτίων των πυρκαγιών κ.α., που σήμερα χρηματοδοτούνται με τον κανονισμό (ΕΟΚ)2158/92, θα είναι επιλέξιμες αν αυτός ενσωματωθεί στον κανονισμό (ΕΚ) 1257/1999;

3. Πώς και από ποια κονδύλια θα χρηματοδοτούνται στο εξής έργα για βελτίωση τωνποδομών πρόληψης δασικών πυρκαγιών (αντιπυρικές ζώνες, δρόμοι,δατοδεξαμές κ.λ.π.);

(1) ΕΕ L 217 της 31.7.1992, σελ. 3.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σελ. 80.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Μαρτίου 2001)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση του ουσιαστικού ρόλου που διαδραματίζει το δάσος στη διατήρηση των βασικών οικολογικών ισορροπιών κυρίως σε ό,τι αφορά το έδαφος, τα ύδατα, το κλίμα, την πανίδα, τη χλωρίδα και τη βιοποικιλότητα στο σύνολό της. Αυτές οι οικολογικές ισορροπίες είναι απαραίτητες για την αειφόρο διαχείριση του αγροτικού χώρου.

Οι δασικές πυρκαγιές συνεχίζουν να αποτελούν έναν παράγοντα που εμποδίζει την αειφόρο ανάπτυξη των δασών στις ζώνες κινδύνου από πυρκαγιές και να μειώνουν έτσι τη συμβολή των δασών στην ανάπτυξη μιας αειφόρου οικο-δασοκομίας και στη διαχείριση του αγροτικού χώρου.

Ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαϊου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών, επιτρέπει τη στήριξη ορισμένων ενεργειών για τη πρόληψη των πυρκαγιών κυρίως των επενδύσεωνποδομής, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι πληθυσμοί τηςπαίθρου και ιδιαίτερα οι δασοκόμοι και οι γεωργοί, κύριοι προστάτες της ευρωπαϊκής δασικής κληρονομιάς, διαδραματίζουν ένα θεμελιώδη ρόλο στην κατάρτιση του περιφερειακού σχεδιασμού της δασικής πυροπροστασίας μέσω της προληπτικής δασοκομίας η οποία θα πρέπει να λάβειπόψη της τα βασικά μέτρα συντήρησης.

Καθώς οι κοινοτικοί κανονισμοί (ΕΟΚ) αρ. 3528/86/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1986, για την προστασία των δασών στην Κοινότητα από την ατμοσφαιρική ρύπανση(1) και (ΕΟΚ) αρ. 2158/92/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πυροπροστασία των κοινοτικών δασών, λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου 2001, η Επιτροπή θα πρέπει σύντομα να αποφασίσει για την ενδεχόμενη συνέχιση αυτών των μέτρων λαμβάνονταςπόψη, εάν παραστεί ανάγκη, την προσαρμογή τους στη νέα πολιτική που ακολουθείται από την Επιτροπή σε θέματα στρατηγικού σχεδιασμού καθώς επίσης και τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης σε θέματα πρόληψης των πυρκαγιών που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) 1257/1999.

Στο πλαίσιο αυτό τίθεται το ερώτημα εάν είναι σκόπιμο να γίνει μία σαφής διάκριση ανάμεσα στις ενέργειες που μπορούν να χρηματοδοτηθούν βάσει ενός συγκεκριμένου μέτρου πρόληψης των πυρκαγιών στα δάση και τις ενέργειες που αποτελούν αντικείμενο της αγροτικής ανάπτυξης.

Ακριβώς αυτό το ζήτημα ετέθη στη σύσκεψη της Μόνιμης Δασικής Επιτροπής, στις 2 και 3 Οκτωβρίου 2000.

Στο πλαίσιο της εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου στήριξης (ΚΠΣ) για τη τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 στην Ελλάδα βάσει των διαρθρωτικών Ταμείων, είναι βέβαιο ότι ανάμεσα στα πολυάριθμα έργαποδομής τα οποία θα συγχρηματοδοτηθούν, ορισμένα θα έχουν ως άμεσο ή έμμεσο στόχο τη δασική πυροπροστασία και/ή τη βελτίωση της ικανότητας καταπολέμησης των πυρκαγιών. Εντούτοις, η ευθύνη της

επιλογής των έργων στο πλαίσιο του προαναφερθέντος ΚΠΣ ανατίθεται στις αρχές διαχείρισης των διαφόρων επιχειρησιακών προγραμμάτων όπως θα εγκριθούν από την Επιτροπή μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων με τις ελληνικές αρχές. Εναπόκειται κυρίως στις αρχές διαχείρισης των δεκατριών περιφερειακών προγραμμάτων του ΚΠΣ στην Ελλάδα να συμπεριλάβουν σε αυτά, έργα που αφορούν την καταπολέμηση των πυρκαγιών, σε συνάρτηση με τις ανάγκες κάθε περιοχής.

(1) ΕΕ L 326 της 21.11.1986.