ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0450/99

υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή

(5 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Κατάρρευση των παλαιών τειχών του Βιτέρμπο

Έντονες διαμάχες προκλήθηκαν στο Βιτέρμπο από τα έργα ανοικοδόμησης των παλαιών τειχών του τα οποία κατέρρευσαν τον Ιανουάριο και Μάρτιο του 1997 σε δυο σημεία και σε έκταση αρκετών δεκάδων μέτρων. Μολονότι παρήλθαν τόσοι μήνες, τα έργα ανοικοδόμησης δεν έχουν στην ουσία αρχίσει ακόμα με αποτέλεσμα να έχουν προκληθεί και άλλες ζημιές (λόγω των καταστροφικών συνεπειών της κακοκαιρίας, της διείσδυσης νερού κλπ.) στο ιστορικό συγκρότημα των τειχών του πύργου. Πρέπει να τονισθεί ότι το Βιτέρμπο, η παλαιά και αρχοντική "Πόλη των Παπών", διαθέτει ένα από τα πιο εκτεταμένα "ιστορικά κέντρα" όλης της Ευρώπης.

Κατόπιν τούτου, και δεδομένου ότι γίνεται περί αυτού λόγος στις διαμάχες, θα μπορούσε η Επιτροπή να ανακοινώσει:

1. άν αληθεύει ότι διατέθηκαν κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανοικοδόμηση των καταρρευσάντων τειχών και των τμημάτων τους που εξακολουθούν να διατρέχουν τον κίνδυνο να καταρρεύσουν; Αν δε αλήθεια, ποιό είναι το ύψος του ποσού αυτού και σε ποιό ιταλικό φορέα χορηγήθηκε από τον Ιανουάριο έως το Δεκέμβριο του 1997;

2. αν κατά την ίδια περίοδο προέβη η Ιταλία σε επίσημα διαβήματα για το θέμα αυτό, αν παρελήφθησαν αιτήσεις για τη χορήγηση πιστώσεων και, ενδεχομένως, εκ μέρους τίνος;

3. αν φρονεί, αφού προηγουμένως προβεί επί τόπου σε εκτίμηση της έκτασης των ζημιών και αφού διαπιστώσει τη σπουδαιότητα της εν λόγω "πολιτιστικής κληρονομιάς", ότι είναι αναγκαίο να αναλάβει ανεξάρτητες πρωτοβουλίες, ακόμα και οικονομικής φύσεως, και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν για να παρέμβει υπέρ μιας πόλεως που θα άξιζε να τύχει κάθε υποστήριξης για να προστατευθεί η θαυμάσια "ιστορική μνήμη" της και ένα από τα σημαντικότερα "πολιτιστικά σημεία" της Ευρώπης και του κόσμου όλου;

Απάντηση του κ. Oreja εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Απριλίου 1999)

Λόγω του γεγονότος ότι η πόλη του Βιτέρμπο δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοχών που δικαιούνται οικονομικής στήριξης από τα διαρθρωτικά ταμεία, δεν ήταν δυνατόν να χορηγηθεί οικονομική ενίσχυση στο σχέδιο που αναφέρεται από το αξιότιμο μέλος.

Δεν χορηγήθηκε οικονομική ενίσχυση για τα έργα ανοικοδόμησης των ιστορικών τειχών του Βιτέρμπο το 1997 στα πλαίσια του προγράμματος της Επιτροπής για την διατήρηση και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στο πλαίσιο του προγράμματος Raphael για το 1997, δεν υποβλήθηκε καμία αίτηση από τις τοπικές, περιφερειακές ή εθνικές αρχές για το προαναφερόμενο σχέδιο. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε το πρόγραμμα Raphael κατά το εν λόγω έτος ήταν διαφορετικά από το αντικείμενο του περί ου ο λόγος σχεδίου.

Βάσει του άρθρου 128 της συνθήκης ΕΚ, η δράση και τα προγράμματα της Επιτροπής στον τομέα του πολιτισμού και της πολιτιστικής κληρονομιάς βασίζονται στην αρχή της επικουρικότητας και μπορούν μόνο να ενθαρρύνουν τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, τα οποία είναι αποκλειστικώς αρμόδια για την προστασία και διατήρηση της κληρονομιάς τους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0069/99

υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(27 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Αποκλεισμός των εταιρειών κεφαλαίου από τα ευεργετήματα για τον αγροτουρισμό που ισχύουν στο Διαμέρισμα Σικελίας

Η τουριστική εταιρεία Torresalsa ΑΕ προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να επισημάνει τον αποκλεισμό της από τα ευεργετήματα που χορηγούνται στους γεωργικούς επιχειρηματίες για την άσκηση της δραστηριότητας του αγροτουρισμού στο Διαμέρισμα Σικελίας λόγω του ότι έχει οργανωθεί υπό μορφήν εταιρείας κεφαλαίου. Τα ευεργετήματα αυτά παραχωρούνται αντίθετα σε όλους τους άλλους γεωργικούς επιχειρηματίες, μεμομονωμένους ή συνεταιρισμούς, στο πλαίσιο της πολιτικής παροχής κινήτρων που προωθούν οι κοινοτικές οδηγίες.

Τούτο συνεπάγεται μία αναπόφευκτη ανισότητα μεταχείρισης που προκύπτει αποκλειστικά από τη νομική μορφή υπό την οποία η εταιρεία έχει οργανωθεί. Η ανισότητα αυτή έχει επίσης τοπικό χαρακτήρα λαμβάνοντας υπόψη ότι στα άλλα ιταλικά διαμερίσματα οι εταιρείες κεφαλαίου μπορούν αντίθετα να έχουν πρόσβαση στα προαναφερθέντα ευεργετήματα.

Το Πρωτοδικείου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου τόνισε με την απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1986 σε ανάλογη περίπτωση, ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αρνηθούν το ευεργέτημα που προβλέπεται από την κοινοτική οδηγία σε νομικά πρόσωπα για το λόγο και μόνο ότι αυτά προσλαμβάνουν μία συγκεκριμένη νομική μορφή, καθότι τούτο θα ερχόταν σε αντίθεση με την αρχή της διάκρισης που θεσπίζει το άρθρο 40, παράγραφος 3 της Συνθήκης. Δέον εξάλλου να υπογραμμισθεί ότι η εν λόγω διάκριση δεν θεσπίζεται από το όποιο νομοθετικό κείμενο αλλά προέρχεται από μία διοικητική ερμηνεία εντελώς αυθαίρετη.

Η έννοια αυτή επανελήφθη περαιτέρω αναφορά στο άρθρο 40, παράγραφος 3, 2ο εδάφιο της Συνθήκης ΣΕΕ εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην απόφασή του C 162/91 της 15ης Οκτωβρίου 1992 καθώς και στην απόφαση C-164/96 της 6ης Νοεμβρίου 1997.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω ερωτάται ως εκ τούτου η Επιτροπή:

1. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει σχετικά;

2. Ποιά αποτελέσματα είχε ή πρόκειται να έχει η προσφυγή της τουριστικής επιχείρησης Torresalsa ΑΕ;

3. Ποιά είναι η γνώμη της επί του θέματος;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαρτίου 1999)

Μετά από αίτηση παροχής διευκρινίσεων στον καταγγέλοντα, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολή στις ιταλικές αρχές στην οποία εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους, βάσει του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθεί εσφαλμένη η θέση που εκφράστηκε από τις διοικητικές αρχές της περιοχής της Σικελίας όσον αφορά τον αποκλεισμό των κεφαλαιουχικών εταιριών από τα πλεονεκτήματα που παραχωρήθηκαν στις γεωργικές επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητα στον τομέα του αγροτουρισμού.

Η Επιτροπή θα αποφασίσει για τη συνέχεια που θα δώσει στη διαδικασία με βάση το περιεχόμενο της ιταλικής απαντήσεως. Η καταγελούσα εταιρία έχει ενημερωθεί για τις ενέργειες στις οποίες προέβη μέχρι σήμερα η Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0660/99

υποβολή: José García-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Διαρθρωτικά Ταμεία

Οι περιφέρειες των οποίων το επίπεδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος είναι κατώτερο του 75 % ου κοινοτικού μέσου όρου καλούνται "περιφέρειες του στόχου 1" και απολαύουν σημαντικών κοινοτικών ενισχύσεων.

Για να διαπιστωθεί κατά πόσον έχει επέλθει μεταβολή του εν λόγω επιπέδου, το σχέδιο κανονισμού του Συμβουλίου (COM(98)0131 τελικό)(1) περί των γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία ορίζει ότι λαμβάνονται υπόψη τα διαθέσιμα από τη Eurostat στοιχεία των τελευταίων τριών ετών.

Προς το παρόν υπάρχουν στοιχεία μόνο για τα έτη 1994, 1995 και 1996.

Ποια είναι τα στοιχεία των τριών αυτών ετών για την Αστούριας;

(1) ΕΕ C 176 της 9.6.1998, σελ. 1.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0905/99

υποβολή: Phillip Whitehead (PSE) προς την Επιτροπή

(8 Απριλίου 1999)

Θέμα: Πυρασφάλεια στα κράτη μέλη της ΕΕ

Προτίθεται η Επιτροπή να καταγράψει πόσες φορές ανταποκρίθηκε καθένα από τα κράτη μέλη στο ερωτηματολόγιο που έστειλε η γαλλική εταιρεία CETEN-APAVE αναφορικά προς την εφαρμογή των συστάσεων του 1986 εκ μέρους της ΕΕ για την πυρασφάλεια; Ποια δράση ανέλαβε κατά των χωρών που δεν ανταποκρίθηκαν στην έρευνα;

Απάντηση της κ. Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Απριλίου 1999)

Δεδομένου του ενδιαφέροντος που εκδήλωσε πολλές φορές ο κ. βουλευτής για τη μελέτη του 1996 σχετικά με την πυρασφάλεια στα ξενοδοχεία καθώς και των λεπτομερειών που ζητά τόσο στο θέμα των στοιχείων όσο και στο θέμα της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε, η Επιτροπή του διαβιβάσει απευθείας αντίγραφο της εν λόγω μελέτης.

Η αποστολή των 20.000 περίπου ερωτηματολογίων στους διευθυντές ξενοδοχείων σε όλη την Ευρώπη από την εταιρεία που πραγματοποίησε τη μελέτη έγινε στο πλαίσιο εθελοντικής διαδικασίας που είχε ως στόχο να συμπληρώσει την ανάλυση των κανονιστικών κειμένων που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος. Κατά συνέπεια η Επιτροπή δεν διέθετε βάση εκκίνησης για ενέργειες κατά των κρατών μελών στα οποία οι μεταδιδόμενες πληροφορίες δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0579/99

υποβολή: José Barros Moura (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Διαπραγματεύσεις ΕΕ/Ελβετίας

Με βάση την απάντηση της 8ης Φεβρουαρίου 1999 στη γραπτή μου ερώτηση Ε-4022/98(1), ζητώ από την Επιτροπή να με διαφωτίσει σχετικά με τις συγκεκριμένες συνέπειες της εξαίρεσης από τη μη άθροιση των περιόδων απασχόλησης σε άλλα κράτη μέλη κατά τη μεταβατική περίοδο, καθώς και όσον αφορά την ελάχιστη περίοδο απασχόλησης προκειμένου να στοιχειοθετείται δικαίωμα στο επίδομα ανεργίας, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης των πορτογάλων εργαζομένων, μεγάλος αριθμός των οποίων απασχολείται σε εποχικές εργασίες στην Ελβετία.

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Απριλίου 1999)

Το σχέδιο συμφωνίας με την Ελβετία σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων προβλέπει γενικά την πλήρη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 στους υπηκόους τρίτων χωρών(2), οι οποίοι εργάζονται στην Ελβετία. Ειδική εξαίρεση για τα επιδόματα ανεργίας προβλέπεται κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης περιόδου. Η εξαίρεση αυτή αφορά άτομα τα οποία έχουν εργαστεί για περίοδο μικρότερη από ένα έτος στην Ελβετία. Στις περιπτώσεις αυτές, οι περίοδοι απασχόλησης σε άλλα κράτη μέλη δεν συνυπολογίζονται στην περίοδο αναμονής η οποία πρέπει να συμπληρωθεί προκειμένου να δοθεί σε κάποιον το δικαίωμα λήψης ελβετικών επιδομάτων ανεργίας (σήμερα έξι μήνες). Η εξαίρεση αυτή δεν αφορά κάτω από κανονικές συνθήκες τους Πορτογάλους εποχιακά εργαζομένους καθόσον, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 1408/71, εποχιακά εργαζόμενοι είναι εκείνοι οι οποίοι δεν κατοικούν στη χώρα απασχόλησής τους και δικαιούνται για το λόγο αυτό να λάβουν επιδόματα ανεργίας στη χώρα κατοικίας τους (την Πορτογαλία εν προκειμένω).

Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή οι εποχιακά εργαζόμενοι έχουν επίσης το δικαίωμα να αποκτήσουν κατοικία στην Ελβετία, γεγονός το οποίο θα τούς δώσει τη δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση για ελβετικά επιδόματα ανεργίας, όταν η εθνική περίοδος αναμονής συμπληρωθεί.

(1) EE C 320 της 6.11.1999, σελ. 109.

(2) ΕΕ C 6 της 10.1.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0534/99

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Βιομηχανία κονσερβοποίησης αλιευτικών προïόντων και υδατοτοκαλλιέργεια στην Ευρωπαïκή Ένωση

Στη συνεδρίαση της ολομέλειας του Ιουνίου 1998 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζήτησε και ενέκρινε την έκθεση πρωτοβουλίας σχετικά με τη βιομηχανία κονσερβοποίησης αλιευτικών προϊόντων και την υδατοκαλλιέργεια στην Ερωπαϊκή Ένωση (A4-0137/98)(1), με την οποία, μεταξύ άλλων, δήλωνε ότι υποστηρίζει την προώθηση των ποιοτικών προϊόντων, περιλαμβανομένων των πρώτων υλών που ενδεχομένως συνοδεύουν τα διάφορα κονσερβοποιημένα παρασκευάσματα, όπως τα υγρά κάλυψης και, ιδιαίτερα, το ελαιόλαδο, για το οποίο ζητεί τη λήψη μέτρων ώστε η τιμή του να φθάσει στο επίπεδο της διεθνούς τιμής, ώστε να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα αυτού του είδους παρασκευασμάτων, τα οποία αποτελούν σύμβολο ποιότητας της κοινοτικής κονσέρβας, και ζητούσε να διατηρηθούν ή να αυξηθούν οι επιστροφές για το ελαιόλαδο που προορίζεται για τη βιομηχανία, στο πλαίσιο της ΚΟΑ του ελαιολάδου.

Μπορεί η Επιτροπή να μας πληροφορήσει τί μέτρα έχουν ληφθεί σε σχέση με το ανωτέρω αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

(1) ΕΕ C 210 της 6.7.1998, σελ. 295.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 871/99 του James NICHOLSON Πρωτοβουλία URBAN - Βόρειος Ιρλανδία



Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 370 της 21/12/1999 σ. 0133



ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0871/99 υποβολή: James Nicholson (PPE) προς την Επιτροπή (8 Απριλίου 1999) Θέμα: Πρωτοβουλία URBAN - Βόρειος Ιρλανδία Τί πόροι έχουν διατεθεί για τη Βόρεια Ιρλανδία, κατά την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας URBAN;
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0103/99

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Υποχρέωση προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο για την ειρηνική επίλυση διαφορών σχετικών με τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1995 για τα διαζωνικά και εξαιρετικά μεταναστευτικά είδη

Απαντώντας στην προφορική μου ερώτηση αριθ. H-1189/98 κατά τη σύνοδο ολομελείας της 12ης Ιανουαρίου 1999(1), η επίτροπος Emma Bonino δήλωσε ότι η κύρωση από την ΕΕ της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1995 για τα διαζωνικά και εξαιρετικά μεταναστευτικά είδη σημαίνει ότι το υποχρεωτικό σύστημα διευθέτησης διαφορών που προβλέπεται στην εν λόγω σύμβαση "εμποδίζει σαφώς τον Καναδά από το να εξαιρεθεί από τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, όπως έπραξε το 1994/95".

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει με βάση ποια νομικά στοιχεία θεωρεί ότι ο Καναδάς οφείλει υποχρεωτικά να υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη διευθέτηση μιας διαφοράς που προκύπτει μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά στο πλαίσιο της εν λόγω σύμβασης, αφής στιγμής αμφότερα τα μέρη αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη και έχουν θέσει σε ισχύ τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1995;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Μαρτίου 1999)

Η ιδέα της αναγκαστικής και δεσμευτικής διευθέτησης των διαφορών αποτέλεσε πράγματι τον ακρογωνιαίο λίθο της συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών του 1995 σχετικά με τα αληλλεπικαλυπτόμενα και τα άκρως μεταναστευτικά αποθέματα ιχθύων. Η ιδέα αυτή αντανακλάται στο μέρος IX, και ιδιαίτερα στις διατάξεις του άρθρου 30 της συμφωνίας, οι οποίες παραπέμπουν στις διατάξεις σχετικά με τη διευθέτηση διαφορών του μέρους XV της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θαλάσσης του 1982.

Στο πλαίσιο αυτό, η υποχρεωτική και δεσμευτική διευθέτηση διαφορών σημαίνει ότι, για τις διεθνείς διαφορές που προκύπτουν στο πλαίσιο των νομικών αυτών εγγράφων, τα κράτη είναι ελεύθερα να επιλέξουν το μέσο διευθέτησης των διαφορών αυτών. Ωστόσο, η επιλεγόμενη διαδικασία πρέπει να έχει ως τελικό αποτέλεσμα δεσμευτική απόφαση για τα μέρη της διαφοράς. Βάσει του συστήματος αυτού, δεν υπάρχει, κατάρχήν, δυνατότητα διατύπωσης επιφυλάξεων και εξαιρέσεων και, κατά συνέπεια, έρχεται σε αντίθεση με το σύστημα προαιρετικής δικαιοδοσίας των νομικών διαφορών που προβλέπεται από το άρθρο 36 του καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Είναι σαφές ότι η υποχρεωτική και δεσμευτική διευθέτηση των διαφορών βάσει της συμφωνίας του 1995 θα τεθεί σε εφαρμογή μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας αυτής, και μόνο για τα κράτη εκείνα τα οποία την έχουν επικυρώσει.

(1) Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ιανουάριος 1999).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0072/99

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς την Επιτροπή

(27 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Ιταλικό Κρατικό Τυπογραφείο

Το Κρατικό Τυπογραφείο βρίσκεται στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας αντιτράστ.

Η Επιτροπή διερευνά πράγματι για τις διοχετεύσεις κεφαλαίου, ιδιαίτερα για την αύξηση κεφαλαίου στις αρχές του 1996 υπέρ της Cartiere Miliani (ελεγχόμενης σε ποσοστό 97,34 % από το Τυπογραφείο) και για τις εμπορικές διευκολύνσεις που το τυπογραφείο θα μπορούσε να επιτύχει χάρις στις αποκλειστικές συμβάσεις με το ιταλικό κράτος, προκαλώντας με τους ελιγμούς αυτούς παραβιάσεις των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις.

Σε επιστολή προς την ιταλική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι η αύξηση κεφαλαίου κατά 54 εκατομμύρια λιρετών που παραχωρήθηκε το 1996 στο Τυπογραφείο και στην ελεγχόμενη από αυτό εταιρεία είναι δυνατόν να περιλαμβάνει κρατικές ενισχύσεις.

Η ανάλυση του υπευθύνου για τον ανταγωνισμό ευρωπαίου επιτρόπου επεκτείνεται μεταξύ άλλων και στην αύξηση κεφαλαίου κατά 250 δισεκατομμύρια λιρετών που ενεκρίθη το 1998: η Cartiere Miliani φαίνεται ότι κατέγραψε απώλειες ανερχόμενες σε 187 δισεκατομμύρια λιρέτες το 1997 και κατανάλωσε το εταιρικό κεφάλαιο στο σύνολό του. Το νέο αυτό μέτρο φαίνεται ως εκ τούτου ότι περιλαμβάνει κρατική ενίσχυση, καθόσον δεν φαίνεται να είναι επένδυση εκ μέρους ιδιωτικού επενδυτή στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς (;;;).

Καταλήγοντας στην επιστολή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξηγεί ότι χωρίς της ενισχύσεις αυτές το εθνικό τυπογραφείο και οι ελεγχόμενες από αυτό εταιρείες Cartiere Miliani και Verres θα είχαν σημαντικές απώλειες.

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει με ποιά επιχειρήματα η ιταλική κυβέρνηση αιτιολόγησε τους οικονομικούς ελιγμούς του Ιταλικού Εθνικού Τυπογραφείου;

Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει στην περίπτωση που το Ιταλικό Εθνικό Τυπογραφείο κριθεί ένορκο παραβίασης των ευρωπαϊκών Κονόνων αντιτράστ;
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0626/99

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Αποκατάσταση του Πύργου της Πίζας

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσον οι διάφορες εργασίες αποκατάστασης του Πύργου της Πίζας χρηματοδοτήθηκαν και από ευρωπαϊκές συνεισφορές;

Σε καταφατική περίπτωση, θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει τα ακριβή ποσά, τις κατηγορίες των ταμείων που χρησιμοποιήθηκαν και το χρονοδιάγραμμα των εκταμιεύσεων;

Απάντηση του κ. Oreja εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Η Επιτροπή ενημέρωσε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου ότι στα πλαίσια του προγράμματος και της δράσης της Επιτροπής για τη διατήρηση αρχιτεκτονικής κληρονομιάς εξαιρετικής σημασίας, παρέσχε δύο χρηματοδοτικές συνεισφορές για τον Πύργο της Πίζας.

Μία χρηματοδοτική συνεισφορά ύψους 50.000 [fmxeuro] χορηγήθηκε τον Δεκέμβριο του 1997, με σκοπό την πραγματοποίηση μεθοδολογικής έρευνας για την καλύτερη δυνατή μέθοδο αναστύλωσης με στόχο τη διατήρηση της τοιχοδομίας που υπέστη επί οχτώ αιώνες δυσμενείς συνθήκες λόγω της κλίσης του Πύργου. Αυτή η χρηματοδοτική συνεισφορά δεν αφορά τις εργασίες που γίνονται για την αποκατάσταση του Πύργου της Πίζας.

Τα θετικά αποτελέσματα της έρευνας αυτής μπορούν να εφαρμοστούν και σε παρεμβάσεις σε άλλα ευρωπαϊκά μνημεία. Αυτό το πρώτο πειραματικό βήμα έπεισε, μέσω της επιτροπής για τη διατήρηση του Πύργου, το Κεντρικό Ινστιτούτο αναστύλωσης της Ρώμης και το Πανεπιστήμιο της Πίζας να υποβάλουν πρόταση για τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού εργαστηρίου αναστύλωσης, στα πλαίσια του προγράμματος Raphael. Η πρόταση αυτή εγκρίθηκε κατά τα τέλη του 1998, και χορηγήθηκαν 271 327 [fmxeuro] (καταβλήθηκε ήδη η πρώτη δόση ενώ η δεύτερη και η τελευταία θα χορηγηθούν με την ολοκλήρωση του έργου κατά τα μέσα του 2000).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0212/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Εναρμόνιση του δικαιώματος της απεργίας στις δημόσιες υπηρεσίες

Δυστυχώς, το χάσμα ανάμεσα στις συνδικαλιστικές ενώσεις και τους πολίτες που χρησιμοποιούν τις δημόσιες υπηρεσίες διευρύνεται ολοένα και περισσότερο, αμαυρώνοντας την εικόνα των συνδικαλιστικών ενώσεων και πλήττοντας τη ζωή των πολιτών, ειδικότερα όταν πρόκειται για υγειονομικές υπηρεσίες ή αεροπορικές, σιδηροδρομικές ή θαλάσσιες μεταφορές. Με στόχο τη βελτίωση της σχέσης, η οποία είναι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό η ίδια σε όλα τα κράτη μέλη, δεν θεωρεί άραγε η Επιτροπή πως θα ήταν σκόπιμο να υποβάλει προτάσεις για την εναρμόνιση της νομοθεσίας όσον αφορά το δικαίωμα στην απεργία τουλάχιστον στις πλέον σημαντικές δημόσιες υπηρεσίες;

Δεν συμφωνεί, εξάλλου, η Επιτροπή πως η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς θα μπορούσε να βελτιωθεί από μια τέτοια εναρμόνιση;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαρτίου 1999)

Το δικαίωμα απεργίας αποκλείεται ρητώς από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική (άρθρο 137(6) της συνθήκης ΕΚ μετά τη θέση σε ισχύ της συνθήκης του Άμστερνταμ). Η Επιτροπή δεν σχεδιάζει να προβεί σε καμμιά πρόταση σχετικά με το θέμα αυτό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0800/99

υποβολή: Gerhard Hager (NI) προς την Επιτροπή

(6 Απριλίου 1999)

Θέμα: Αυστριακοί στην Επιτροπή

Στην Αυστρία, οι συμπατριώτες μου δεν παύουν να μου απευθύνουν ερωτήσεις σχετικά με τους αυστριακούς που απασχολούνται στα θεσμικά όργανα της Κοινότητας.

Θα επιθυμούσα ως εκ τούτου να υποβάλω στην Επιτροπή τις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Πόσοι αυστριακοί υπήκοοι απασχολούνται στην Επιτροπή;

2. Σε ποίες Γενικές Διευθύνσεις απασχολούνται οι εν λόγω αυστριακοί (λεπτομερής καταμέτρηση);

3. Πόσοι από τους εν λόγω αυστριακούς είναι υπάλληλοι των κατηγοριών Α, Β, Γ και Δ αντιστοίχως;

4. Πόσοι Σουηδοί και πόσοι Φινλανδοί απασχολούνται στην Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Απριλίου 1999)

1. Η Επιτροπή απασχολεί, σήμερα, 285 αυστριακούς πολίτες, οι οποίοι αμείβονται με βάση τους προϋπολογισμούς λειτουργίας και έρευνας με κοινή συμμετοχή, με καθεστώς υπαλλήλων ή προσωρινών υπαλλήλων.

2. Η κατανομή τους ανά Γενικές Διευθύνσεις αναφέρεται στον πίνακα που απεστάλη κατευθείαν στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και τη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

3. Καθώς αναφέρεται και στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα ο οποίος βρίσκεται στο τέλος του προηγούμενου πίνακα, οι υπάλληλοι ανά κατηγορίες είναι 125 Α, 57 Β, 57 C και 8 D. Επιπλέον υπάρχουν 16 LA.

4. Συγκριτικά, ο αριθμός των φινλανδών και των σουηδών αναφέρεται στον ίδιο πίνακα, ανά κατηγορίες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0568/99

υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Εξελίξεις όσον αφορά το πρόγραμμα Urban στη Ρώμη

Αναφορικά με προηγούμενες ερωτήσεις μου E-2221/97(1) και E-3436/98(2) και λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση της Επιτρόπου κ. Wulf-Mathies με ημερομηνία 25 Ιανουαρίου 1999 στην τελευταία αυτή ερώτηση, θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να παράσχει περαιτέρω πληροφόρηση όσον αφορά τις αναφερθείσες καθυστερήσεις που έχουν συσσωρευθεί από τον Δήμο της Ρώμης ως προς τη διαχείριση του προγράμματος Urban καθώς και τις λεπτομέρειες περί χρησιμοποίησης των κονδυλίων; Ειδικότερα, θα μπορούσε να γνωστοποιήσει τα ακριβή στοιχεία που αφορούν το Urban στη Ρώμη και τις άλλες ιταλικές πόλεις;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαΐου 1999)

Στο τέλος του 98 ο Δήμος της Ρώμης είχε λάβει το 28 % του προϋπολογισμού URBAN που του αναλογούσε και δαπάνησε περίπου το 8.4 %.

Πίνακας που εστάλη κατευθείαν στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου εμφανίζει την σχετική θέση για όλους τους ιταλικούς δήμους URBAN (οι αριθμοί είναι προσωρινοί).

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου μπορεί εάν το επιθυμεί να σημειώσει ότι ο προϋπολογισμός που διετέθη στη Ρώμη μειώθηκε τον Νοέμβριο του 1998 κατά 346.000 ευρώ λόγω των καθυστερήσεων στην εκτέλεση, αλλά οι τρέχουσες προβλέψεις εμφανίζουν αποκατάσταση των καθυστερήσεων για το τέλος του Απριλίου όπου αναμένεται ανάληψη υποχρεώσεων στο επίπεδο του 70 %.

(1) ΕΕ C 82 της 17.3.1998, σελ. 46.

(2) ΕΕ C 320 της 6.11.1999.