ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2324/02

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων από κράτος μέλος στα κοινοτικά ύδατα

Μπορεί να πληροφορήσει η Επιτροπή για το ποιες είναι οι δυνατότητες αλιείας πουφίστανται για κάθε κράτος μέλος εντός των κοινοτικώνδάτων·

Θα μπορούσε να εκθέσει λεπτομερειακά η Επιτροπή τα συγκεκριμένα κριτήρια που έχει ακολουθήσει για να αναθέσει σε κάθε κράτος μέλος τις δυνατότητες αλιείας στο εσωτερικό των κοινοτικώνδάτων·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Σεπτεμβρίου 2002)

Το Συμβούλιο καθορίζει αλιευτικές δυνατότητες και τις χορηγεί στα κράτη μέλη ανά τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας, ανάλογα με τα είδη-στόχους και τις περιοχές αλιείας. Για τον καθορισμό των περιοχών αλιείας, στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται οι στατιστικές περιοχές αλιείας που εφαρμόζονται από το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) και από την Επιτροπή Αλιείας του Ανατολικού Κεντρικού Ατλαντικού (CECAF). Τα όριά τους δεν αντιστοιχούν με εκείνα τωνδάτωνπό την κυριαρχία ή δικαιοδοσία των κρατών μελών, τα οποία αποτελούν τα κοινοτικά ύδατα. Δενφίστανται δεδομένα σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες με ανάλυση κατά περιοχέςπό την κυριαρχία ή δικαιοδοσία των κρατών μελών. Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, λυπάται πάρα πολύ που δεν είναι σε θέση να χορηγήσει στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου τις αιτηθείσες πληροφορίες. Παρ' όλα αυτά, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να παραπέμψει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2555/2001 της 18ης Δεκεμβρίου 2001 για τον καθορισμό, για τα 2002, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων για ορισμένα ιχθυαποθέματα και ομάδες ιχθυαποθεμάτων, που εφαρμόζονται στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων(1), ο οποίος αποτελεί την καλύτερη πηγή πληροφοριών που διατίθενται σχετικά με το θέμα αυτό.

Βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και τηνδατοκαλλιέργεια(2), το Συμβούλιο είναι αρμόδιο για τον καθορισμό των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) ανά τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας και για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζει για κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δυνατοτήτων για καθένα από τα σχετικά αποθέματα. Αυτή είναι η νομική βάση της αποκαλούμενης αρχής της σχετικής σταθερότητας. Το 1983, κατά την θέσπιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, το Συμβούλιο καθόρισε τρία κριτήρια στα οποία θα πρέπει να στηρίζεται η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων. Τα κριτήρια αυτά είναι: οι παραδοσιακές αλιευτικές δραστηριότητες (όγκος αλιευμάτων κατά το παρελθόν), οι ειδικές ανάγκες των περιοχών στις οποίες οι τοπικοί πληθυσμοί εξαρτώνται ιδιαίτερα από την αλιεία και η απώλεια αλιευτικών δυνατοτήτων σε ύδατα τρίτων χωρών λόγω της γενικής επέκτασης της ζώνης των 200 μιλίων. Το Συμβούλιο θέσπισε επίσης για την πλειονότητα των αποθεμάτων τις αποκαλούμενες μεθόδους κατανομής του 1983. Από τότε, οι μέθοδοι αυτές κατανομής συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ως βάση για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, παρά το γεγονός ότι έχουν προστεθεί ιχθυαποθέματα στον κατάλογο του 1983.

Θα πρέπει να τονισθεί στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο των προτάσεών για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, πρότεινε να αποφασισθεί μία μέθοδος κατανομής για κάθε απόθεμα από το Συμβούλιο προκειμένου να καταστεί περισσότερο διαφανής η εφαρμογή της αρχής της σχετικής σταθερότητας(3).

(1) ΕΕ L 347 της 31.12.2001 ο οποίος διατίθεται επίσης στην ιστοστελίδα της Επιτροπής http://europa.eu.int/comm/fisheries/doc.

(2) ΕΕ L 389 της 31.12.1992.

(3) Βλ. πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (COM(2002)185 τελικό), κεφάλαιο IV, άρθρο 20.