ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2207/96 υποβολή: Eolo Parodi (UPE) προς την Επιτροπή (9 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Σήμανση προϊόντος «προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως» για το μαγειρικό παρασκεύασμα «πέστο» από τη Λιγουρία

Το «πέστο» της Γένοβας, αυθεντική σάλτσα της Λιγουρίας, δεν προστατεύεται σε κοινοτικό επίπεδο ως τυπικό προϊόν της περιοχής προελεύσεώς του. Συγκεκριμένα, τα διάφορα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά ως «pesto» ή με παρεμφερείς ονομασίες και τα οποία προέρχονται από περιοχές εκτός της διοικητικής περιφέρειας της Λιγουρίας έχουν αλλοιώσει τον χαρακτήρα του «αυθεντικού τυπικού πέστου της Γένοβας» του οποίου η σύσταση είναι: βασιλικός της Λιγουρίας, αγνό παρθένο ελαιόλαδο, σκόρδο, παρμεζάνα και πεκορίνο.

Η Επιτροπή παρουσίασε τελευταία κατάλογο 1318 κοινοτικών προϊόντων τα οποία έλαβαν τη σήμανση «προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως» αλλά το «pesto ligure» δεν συμπεριλαμβάνεται σ' αυτά.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή,

1. Ποιά είναι τα κριτήρια που ακολουθεί για τον προσδιορισμό των προϊόντων προς προστασία και αξιοποίηση,

2. Κατά πόσον μπορεί να παρέμβει επειγόντως προκειμένου να συμπεριληφθεί στον ανωτέρω κατάλογο προϊόντων «προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως» η μοναδική και αυθεντική «σάλτσα της Γένοβας και της Λιγουρίας» που εκτιμάται από ολόκληρο τον κόσμο ακριβώς για τη γεωγραφική της προέλευση και, για τον σκοπό αυτό, να προστατευθεί και να αξιοποιηθεί συν τοις άλλοις και πρωτίστως σε κοινοτικό επίπεδο;

Aπάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (25 Σεπτεμβρίου 1996)

Το «πέστο» δεν έχει συμπεριληφθεί στους πρώτους καταλόγους των καταχωρούμενων ονομασιών διότι η Επιτροπή δεν έλαβε αίτηση καταχώρησης σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 όσον αφορά την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και τις ονομασίες προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων ((ΕΕ αριθ. L 208 της 24.07.1992 )).

Για να καταχωρηθεί το «πέστο» σύμφωνα με τον προαναφέρομενο κανονισμό, πρέπει επίσης:

- να καλύπτεται από το πεδίο εφαρμογής αυτού του κανονισμού, δηλαδή να αποτελεί γεωργικό προϊόν κατά την έννοια του παραρτήματος ΙΙ της συνθήκης 7

- να δικαιολογεί μεταξύ άλλων τη σχέση του προϊόντος με την γεωγραφική περιοχή την οποία καθορίζουν ιδιαίτεροι φυσικοί και αντικειμενικοί ανθρώπινοι παράγοντες αυτής της περιοχής ή να αποτελεί μία γνωστή γεωγραφική ονομασία.

Μια άλλη επιλογή είναι αυτή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 όσον αφορά τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων, (1) που έχει ως στόχο την προστασία των παραδοσιακών συνταγών χωρίς να απαιτείται όμως μια σχέση μεταξύ του προϊόντος και της γεωγραφικής προέλευσης.

Τα δύο κοινοτικά καθεστώτα είναι εθελοντικά. Εναπόκειται επομένως στην ομάδα των παραγωγών να ορίσει το προϊόν της σύμφωνα με τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και να υποβάλει αίτηση καταχώρησης στις εθνικές αρχές. Οι τελευταίες το διαβιβάζουν στην Επιτροπή σε περίπτωση που ανταποκρίνονται στα κριτήρια και στους καθορισμένους ορισμούς. Η κοινοτική προστασία μπορεί να παρασχεθεί μόνον εάν πληρούνται οι όροι των άρθρων 2 και 4 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 και των άρθρων 2, 4, 5 και 6 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92).