ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0311/98 υποβολή: Johanna Maij-Weggen (PPE) προς την Επιτροπή (10 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Ταμειακές υποχρεώσεις του ιταλικού δημόσιου τομέα

Στην Κάτω Βουλή της Ολλανδίας τέθηκαν οι ακόλουθες ερωτήσεις στον ολλανδό υπουργό οικονομικών. Θα ήθελε η Επιτροπή, για να ενθαρρυνθεί ο μέγιστος βαθμός αντικειμενικότητας έναντι της Ιταλίας, να απαντήσει και αυτή στις ερωτήσεις αυτές.

1. Γνωρίζετε ότι η Τράπεζα της Ιταλίας, με τη συναλλαγή αυτή, πρόσθεσε στα περιουσιακά της στοιχεία 7 δισ. λιρέττες και ότι για το ποσό αυτό κατέβαλε στο ιταλικό κράτος φόρο εκ κερδών ύψους 50% ή 0,175% ΑΕΠ;

2. Συμμερίζεσθε την άποψη ότι το κέρδος αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την πώληση του χρυσού σε τιμή κατώτερη της επικρατούσας στην αγορά; Πρόκειται εδώ για ένα λογιστικό ελιγμό, που έχει ως στόχο, μέσω της παράκαμψης αυτής, να καταστήσει έγκυρη αυτή τη συναλλαγή στο πλαίσιο του ποσοστού του ελλείμματος που απαιτείται για την ένταξη στην ΟΝΕ, ενώ η πώληση χρυσού - ή άλλου περιουσιακού στοιχείου του κράτους - δεν αποτελεί αυτή καθαυτή έγκυρη συναλλαγή για αυτό το σκοπό;

3. Μπορείτε να εξετάσετε εάν η συναλλαγή αυτή έχει κηρυχθεί συμβατή από την Eurostat, σε ό,τι αφορά το ποσοστό του ελλείμματος που απαιτείται για την ένταξη στην ΟΝΕ;

4. Πρόκειται να εξετάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εάν κατά την υπερβολική διαδικασία του ελλείμματος καταστεί εκ των προτέρων σαφές σε όλα τα κράτη μέλη, όσον αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων για ένταξη στην ΟΝΕ, κατά πόσο το έλλειμμα του 1997 επιτρέπεται να επηρεασθεί από απρόβλεπτες ενέργειες;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ'ονόματος της Επιτροπής (16 Μαρτίου 1998)

Το 1974, για να αντιμετωπίσει κερδοσκοπικές επιθέσεις κατά της λιρέτας, η Τράπεζα της Ιταλίας έλαβε δάνειο 2 δις. USD (1 840 εκατ. ECU) από την Budensbank. Εγγύηση για το δάνειο αποτελούσε ποσότητα 543 τόνων χρυσού που το Ufficio Italiano Cambi (UIC) αγόρασε από την Τράπεζα της Ιταλίας. Το δάνειο εξοφλήθηκε το Σεπτέμβριο του 1978, αλλά ο χρυσός παρέμεινε στον ισολογισμό της UIC. Τα επόμενα έτη η αξία του χρυσού αναθεωρείτο ανά τρίμηνο, αλλά τα σχετικά κέρδη κεφαλαίου δεν φορολογούνταν. Σύμφωνα με τον ιταλικό φορολογικό κώδικα, τα κέρδη κεφαλαίου φορολογούνται μόνο όταν εισπράττονται. Τον Ιούλιο 1997, η UIC επαναπώλησε το χρυσό στην Τράπεζα της Ιταλίας. Η πώληση οδήγησε σε κέρδη κεφαλαίου για την UIC και, συνεπώς, σε υποχρέωση καταβολής φόρου 3,076 τρις. λιρετών (1 577 εκατ. ECU) ή 0,16% του ΑΕΠ, που καταβλήθηκε το Νοέμβριου του 1997.

Η Eurostat ανέλυσε την πράξη αυτή για να καθορίσει την λογιστική επεξεργασία της σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών ΕΣΟΛ 79. Στην απόφασή της της 27ης Ιανουαρίου 1998 αναφέρεται: «η Eurostat αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πληρωμή αυτή ως χρηματοδοτική πράξη που δεν επηρεάζει τη μέτρηση του δημοσιονομικού ελλείμματος όπως καθορίζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος». Με άλλα λόγια, η πράξη αυτή δεν θα μειώσει το έλλειμμα σύμφωνα με τον ορισμό που χρησιμοποιείται για την ένταξη στην οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ).

Η Επιτροπή θα παρουσιάσει αξιολόγηση της σταθερότητας της ιταλικής δημοσιονομικής θέσης, παράλληλα με αυτή των άλλων κρατών μελών, στην έκθεσή της για τη σύγκλιση, σύμφωνα με το άρθρο 109Ι, παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ που θα δημοσιευθεί στις 25 Μαρτίου 1998.