ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2399/99

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Εξυγίανση της παραδοσιακής πλέον ρύπανσης από αμίαντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Η χρησιμοποίηση των φυσικών ινών αμιάντου έχει απαγορευθεί από το 1997, λόγω του κινδύνου για την δημόσιαγεία. Αυτή η παραδοσιακή σχεδόν ρύπανση πρέπει να εξαλειφθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα και με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό είναι μέγιστης σημασίας αφενός μεν η λεπτομερής καταγραφή των χρήσεων αμίαντου, αφετέρου δε σαφείς οδηγίες για την εξυγίανση.

1. Διαθέτει άραγε η Επιτροπή πλήρη και λεπτομερή κατάλογο των παραδοσιακών χρήσεων του αμίαντου στα 15 κράτη μέλη της ΕΕ βάσει των αριθμών πωλήσεων των προϊόντων αμιάντου; Εάν όχι, μπορεί να ασχοληθεί η Επιτροπή με τέτοια απογραφή ούτως ώστε στο εγγύς μέλλον να γίνει ταχεία και αποτελεσματική εξυγίανση;

2. Τί ποσότητες αμιάντου παρήχθησαν και χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρωπαϊκή νωση μέχρι το 1997;

3. Σε πόσα εργοστάσια χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με την Επιτροπή;

4. Σε πόσα κτήρια γραφείων χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με την Επιτροπή;

5. Σε πόσες ιδιωτικές κατοικίες χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με την Επιτροπή;

6. Σε πόσα σχολικά κτήρια χρησιμοποιήθηκε αμίαντος, σύμφωνα με την Επιτροπή;

7. Ποιά κτήρια, σύμφωνα με την Επιτροπή, έχουν προτεραιότητα για την εξυγίανση;

8. Ποιές οδηγίες έχει εκδώσει η Επιτροπή για να επιτευχθεί η ταχεία και αποτελεσματική εξυγίανση από την παραδοσιακή ρύπανση που οφείλεται στον αμίαντο;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαρτίου 2000)

Η διοχέτευση στην αγορά και η χρήση πέντε από τους έξι διαφορετικούς τύπους αμιάντου καταργήθηκαν στην Κοινότητα μετά το 1991. Στις 26 Ιουλίου 1999, η Επιτροπή ενέκρινε την οδηγία 1999/77/ΕΚ της 26ης Ιουλίου 1999 για την έκτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος)(1) με την οποία η απαγόρευση επεκτείνεται σε όλες τις κατηγορίες αμιάντου από 1ης Ιανουαρίου 2005 το αργότερο. Προβλέπονται λίαν περιορισμένες εξαιρέσεις στην ως άνω απαγόρευση οι οποίες μάλιστα θα επανεξετασθούν από την Επιτροπή πριν την 1η Ιανουαρίου 2003. Η παρούσα οδηγία αναμένεται να παρεμποδίσει οιαδήποτε αύξηση των αποθεμάτων αμιάντου στην Κοινότητα.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει λεπτομερές αρχείο των χρήσεων αμιάντου στα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει τις πληροφορίες που ζητεί στα σημεία 2 έως 7 της ερώτησης το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Για τα απόβλητα του αμιάντου ισχύουν οι γενικές διατάξεις της νομοθεσίας περί αποβλήτων, και συγκεκριμένα η οδηγία του Συμβουλίου 75/442/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1975 για τα απόβλητα(2) (όπως τροποποιήθηκε). Επιπλέον, τα απόβλητα του αμιάντου θεωρούνται επικίνδυνα απόβλητα δυνάμει της οδηγίας του Συμβουλίου 91/689/ΕΟΚ της 12ης Δεκεμβρίου 1991(3) εφόσον ο αμίαντος περιέχεται σε μονωτικάλικά που αποτελούν μέρος των αποβλήτων από δομικάλικά ήλικά κατεδάφισης. Η οδηγία του Συμβουλίου 87/217/ΕΟΚ της 19ης Μαρτίου 1987 σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τον αμίαντο(4) περιέχει ορισμένους βασικούς κανόνες σε ό,τι αφορά την απομάκρυνση και τη διάθεση αμιαντούχων αποβλήτων. Οι διατάξεις αυτές δεν επιβάλλουν την ταχεία και αποτελεσματική διάθεση αναλόγων αμιαντούχων αποβλήτων.

(1) ΕΕ L 207 της 6.8.1999.

(2) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(3) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.

(4) ΕΕ L 85 της 28.3.1987.