ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3476/01

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(10 Δεκεμβρίου 2001)

Θέμα: Δικαιώματα ασθενών για την απόκτηση ιατρικών συσκευών σε άλλα κράτη μέλη

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του βρετανικού τύπου Βρετανοί πολίτες προσφάτως ταξίδευσαν στη Δανία για να αποκτήσουν με δικά τους έξοδα ακουστικά βαρηκοΐας ψηφιακής τεχνολογίας τα οποία δεν διατίθενται ευρέως από την βρετανική Εθνική Υπηρεσία Υγείας που χρηματοδοτείται από το κράτος.

Φρονεί η Επιτροπή ότι μετά τις αποφάσεις στιςποθέσεις Decker και Kohll στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες έδωσαν σε δύοπηκόους του Λουξεμβούργου το δικαίωμα να διεκδικήσουν το κόστος για ομματοϋάλια και τεχνητή οδοντοστοιχία από την κυβέρνησή τους, αφού έτυχαν θεραπείας στη Γερμανία και τη Γαλλία, πολίτες ενός κράτους μέλους, εάν δεν μπορούν να αποκτήσουν ιατρική συσκευή, όπως είναι το ακουστικό βαρηκοΐας, εντός ευλόγου χρόνου από το σύστημα ιατρικής περιθάλψεως του κράτους μέλους τους, θα έχουν το δικαίωμα να αγοράσουν τη συγκεκριμένη ιατρική συσκευή σε άλλο κράτος μέλος και να παρουσιάσουν τον λογαριασμό στην κυβέρνησή τους και ότι τούτο θα ισχύει εξ ίσου για πολίτες ενός κράτους όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το κρατικό σύστημα παροχής ιατρικής περιθάλψεως δεν λειτουργεί βάσει μηχανισμού κρατικής ασφαλίσεως·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις P-3476/01 και E-3533/01

(11 Φεβρουαρίου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει τα σημαντικά ζητήματα που τίθενται με τις διαδοχικές αποφάσεις του Δικαστηρίου για την επιστροφή ιατρικών εξόδων που καταβάλλονται σε άλλα κράτη μέλη.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η Κοινότητα δεν παρεμβαίνει στη δικαιοδοσία των κρατών μελών όσον αφορά την οργάνωση των οικείων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Σε περίπτωση έλλειψης εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη αποφασίζουν, πρώτον, τους όρους που αφορούν το δικαίωμα ή τηνποχρέωση ασφάλισης σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής προστασίας και δεύτερον, τις προϋποθέσειςπαγωγής σε ευεργετικές διατάξεις. Η άσκηση ωστόσο παρόμοιων εξουσιών απο τα κράτη μέλη πρέπει να συνάδει προς το κοινοτικό δίκαιο.

Επομένως, για τα εθνικά μέτρα κοινωνικής προστασίας που μπορούν να επηρεάσουν τη δυνατότητα αγοράς ιατρικής συσκευής ή ιατρικού προϊόντος σε άλλο κράτος μέλος καθώς και τις δυνατότητες εισαγωγής παρόμοιων προϊόντων (βλέπε παρ. 24 τηςπόθεσης Decker(1)) θα ισχύουν τα άρθρα 28 έως 30 (πρώην άρθρο 30 έως 36) της συνθήκης ΕΚ. Επιπλέον, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας ορισμένωνπηρεσιών δεν τις θέτει εκτός πεδίου εφαρμογής των άρθρων 49 και 50 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρα 59 και 60) για την ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηρεσιών (βλέπε παρ. 21 τηςπόθεσης Kohll(2)). Tο Δικαστήριο αναγνώρισε, για το σκοπό αυτό, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η διοικητική προέγκριση επιστροφής ιατρικών εξόδων για την αγορά ιατρικών συσκευών ή προϊόντων σε άλλο κράτο μέλος μπορεί να συνιστά φραγμό στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών καιπηρεσιών στην Κοινότητα.

Ωστόσο, το Δικαστήριο θεωρεί ότι προεξέχοντες λόγοι δημόσιας πολιτικής μπορούν να δικαιολογήσουν την επιβολή παρόμοιου φραγμού. Παρόμοιοι λόγοι μπορούν να αφορούν τη διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας του συστήματος κοινωνικής προστασίας καθώς και τη διατήρηση μίας ανοικτής σε όλους και ισόρροπης ιατρικής και νοσοκομειακήςπηρεσίας (B.S.M. Geraets-Smits v Stichting Ziekenfonds VGZ and H.T.M. Peerbooms v Stichting CZ Groep Zorgverzekeringen(3)).

Εν τούτοις, η προβολή παρόμοιων λόγων από ένα κράτος μέλοςπόκειται σε δοκιμή αναλογικότητας για κάθε περίπτωση ξεχωριστά σε συνάρτηση με τις ιδιαίτερες παραμέτρους της κάθε περίπτωσης. Το Δικαστήριο έχει δηλώσει ότι για να είναι δικαιολογημένοι οι όροι που επιβάλλουν τα κράτη μέλη πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια τα οποία να μη συνιστούν διακριτική μεταχείριση και να έχουν γίνει γνωστά εκ των προτέρων.

Η Επιτροπή, έχοντας επίγνωση ότι η νομολογία του Δικαστηρίου στιςποθέσεις αυτές έχει δημιουργήσει μία σειρά προβλήματα ερμηνείας, συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής εφαρμογής της δοκιμής αναλογικότητας, συνεργάζεται με τα κράτη μέλη για την επιλυσή τους.

(1) Υπόθεση C-120/95.

(2) Υπόθεση C158/96.

(3) Υπόθεση C-157/99.