ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1718/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(14 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Διαφορετικές ανά κράτος μέλος ερμηνείες ως προς τη συμμετοχή ή τον αποκλεισμό μεμονωμένων ελεγκτών και περιβαλλοντικών ελεγκτών στην εφαρμογή του Κανονισμού EMAS (κοινοτικό σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και περιβαλλοντικών ελέγχων)

1. Θυμάται η Επιτροπή ότι, σχετικά με τον Κανονισμό για την εθελοντική συμμετοχή οργανώσεων στο κοινοτικό σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και περιβαλλοντικού ελέγχου (EMAS), ενώ στις πρώτες δυο αναγνώσεις είχε εγκριθεί από το Κοινοβούλιο μια τροπολογία που απέβλεπε στο να αφαιρεθεί από τους μεγάλους οργανισμούς επαλήθευσης η μονοπωλιακή τους θέση ως επαληθευτών του EMAS, ώστε και οι ανεξάρτητοι ελεγκτές και περιβαλλοντικοί ελεγκτές να μπορούν να αναλαμβάνουν τα σχετικά καθήκοντα, στο τελικό κείμενο εντούτοις που προτάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2001 σε τρίτη ανάγνωση μέσω της διαδικασίας συνδιαλλαγής, δενπήρχε αυτή η διάταξη;

2. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι οι μέχρι σήμερα ακολουθούμενες πρακτικές διαφέρουν έντονα από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, με τη Γερμανία να δέχεται τη συμμετοχή αυτόνομων ελεγκτών ενώ στην Ολλανδία και τη Δανία οι μεγάλοι οργανισμοί προσπαθούν να την παρεμποδίσουν;

3. Έχει γνώση η Επιτροπή ότι στην Ολλανδία τα εμπόδια τα προβάλλουν το Συμβούλιο Διαπίστευσης (Raad voor de Accreditatie) και, ευθυγραμμιζόμενο με αυτό το τελευταίο, το Ίδρυμα Συντονισμού Πιστοποίησης Συστημάτων Περιβαλλοντικής Μέριμνας (Stichting Cordinatie Certificatie Milieuzorgsystemen [SCCM]), που κατάφεραν να κρατήσουν τους ογδόντα περίπου περιβαλλοντικούς ελεγκτές έξω από το κλειστό κύκλωμα των οργανισμών πιστοποίησης;

4. Έχει λάβει εν τω μεταξύ γνώση η Επιτροπή του ολλανδικού σχεδίου νόμου αριθ. 27683, που αποβλέπει στην τροποποίηση του άρθρου 12 του Νόμου περί Περιβάλλοντος σε συνάρτηση με την αναθεώρηση του Κανονισμού EMAS, αλλά χωρίς να λαμβάνεταιπόψη η διακηρυσσόμενη στον εν λόγω κανονισμό ελευθερία παροχήςπηρεσιών; Θεωρεί η Επιτροπή ότι το σχέδιο νόμου αντιστοιχεί στους σκοπούς του Κανονισμού;

5. Πώς ερμηνεύει η Επιτροπή τον τρόπο με τον οποίο οι ανεξάρτητοι ελεγκτές και περιβαλλοντικοί ελεγκτές θα μπορούν στο εξής να συμμετέχουν στα καθήκοντα αυτά ή να αποκλείονται από αυτά; Τι ισχύει στο εξής: η γερμανική ερμηνεία, η ολλανδοδανική ερμηνεία, ή δέχεται η Επιτροπή ότι στην πράξη εξακολουθεί ναπάρχει διαφορετική ανά κράτος μέλος πρακτική με διαφορετικές συνέπειες για τη νομική θέση της συγκεκριμένης επαγγελματικής τάξης;

6. Προτίθεται η Επιτροπή να αφήσει για πολύ καιρό να συνεχίζεται αυτή η διαφορετική ανά κράτος μέλος ερμηνεία; Εάν όχι, τότε πώς και πότε προτίθεται να λύσει αυτό το πρόβλημα;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Ιουλίου 2001)

1.-2. Ο κανονισμός EMAS, τόσο στην πρωτότυπη(1) όσο και στην αναθεωρημένη του μορφή(2), ουδέποτε περιόρισε την πρόσβαση στο επάγγελμα του επιθεωρητή περιβάλλοντος για το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS). Αντίθετα μάλιστα ο κανονισμός EMAS διευκρινίζει ότι τα αντίστοιχα εθνικά συστήματα μπορούν να ορίσουν ως επιθεωρητές τόσο οργανισμούς όσο και άτομα(3).

Την ως άνω δυνατότητα επιλογής διαθέτουν τα κράτη μέλη, στο όνομα της αρχής της επικουρικότητας πράγμα που τους επιτρέπει να λαμβάνουνπόψη την προηγουμένωςφιστάμενη δομή σε θέματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης. Ανεξαρτήτως της επιλεγόμενης από το κράτος μέλλουσας εναλλακτικής λύσης, μέσω της συγκρότησης του δικού τους εθνικού συστήματος διαπίστευσης, οι διαπιστευμένοι επιθεωρητές περιβάλλοντος επιβάλλεται να είναι εντελώς ανεξάρτητοι των δραστηριοτήτων που ελέγχουν.

Επιβάλλεται τέλος να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001(4), τα κράτη μέλη διαθέτουν 12 μήνες, από τη στιγμή κατά την οποία τίθεται σε ισχύ ο κανονισμός, προκειμένου να καταστήσουν επιχειρησιακά τα αντίστοιχα συστήματα διαπίστευσης. Ως εκ τούτου είναι δύσκολο να προδικαστεί η επιλογή τους όσον αφορά τη διαπίστευση οργανισμών και ατόμων ως επιθεωρητών EMAS.

Δεδομένων των ως άνω στοιχείων, επί του παρόντος είναι αδύνατο ναποστηριχθεί ότι ορισμένοι οργανισμοί επιθεώρησης παρεμποδίζουν συγκεκριμένα άτομα να αποκτήσουν τη διαπίστευση EMAS.

3. Η έννοια του επιθεωρητή περιβάλλοντος εμπίπτει αποκλειστικά και μόνο στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού EMAS, ενώ παράλληλα πρέπει να σημειωθεί ότι η αναφορά που κάνει η ερώτηση στο θέμα των 80 επιθεωρητών που ενδέχεται να παραγκωνιστούν από καθήκοντα επιθεώρησης δεν είναι ιδιαίτερα σαφής. Είτε πρόκειται για 80 διαπιστευμένους επιθεωρητές περιβάλλοντος σύμφωνα με τον κανονισμό EMAS, είτε πρόκειται για άτομα που διαθέτουν άλλες αρμοδιότητες για τις οποίες οι προϋποθέσεις άσκησης των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων δεν διέπονται από τις διατάξεις του κανονισμού EMAS. Ως προς αυτό, επιβάλλεται να σημειωθεί ότι το κοινοτικό μητρώο διαπιστευμένων επιθεωρητών περιβάλλοντος περιλαμβάνει μόλις έξι επιθεωρητές για τις Κάτω Χώρες.

4. Επί του παρόντος στην Επιτροπή δεν έχει διαβιβασθεί επισήμως το ολλανδικό νομοσχέδιο στο οποίο γίνεται αναφορά και ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση να εκφράσει γνώμη σχετικά με τη συμβατότητα των διατάξεών του προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001.

5.-6. Όπως ήδη έχει διευκρινιστεί στα σημεία 1 και 2, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 αφήνει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιλέξουν το είδος των επιθεωρητών περιβάλλοντος στους οποίους θα χορηγήσουν διαπίστευση (οργανισμούς, άτομα ή και τα δύο). Ανάλογη επιλογή ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως δυσερμηνεία του κανονισμού. Εν πάση περιπτώσει, οι διαπιστευμένοι επιθεωρητές περιβάλλοντος σε ένα κράτος μέλος, είτε πρόκειται για οργανισμούς είτε για άτομα, έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν τα καθήκοντά τους σε οιοδήποτε άλλο κράτος μέλος, δεδομένου ότι τηρείται η αρχή της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών, που επαναλαμβάνεται ρητά στο άρθρο 4 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1993, για την εκούσια συμμετοχή επιχειρήσεων του βιομηχανικού τομέα σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και ελέγχου (EMAS), ΕΕ L 168 της 10.7.1993.

(2) ΕΕ L 114 της 24.4.2001.

(3) Πρβλ. παράρτημα ΙΙΙ Α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 και παράρτημα V 5.1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001.

(4) ΕΕ L 114 της 24.4.2001.