ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2351/02

υποβολή: Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(31 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Ευρωπαϊκή πολιτική για τη μετανάστευση

Ο γάλλοςπουργός Εσωτερικών, Νικολά Σαρκοζύ, γνωστοποίησε την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2002 ένα σχέδιο επαναπροώθησης για ομάδες παράνομων μεταναστών διαφόρων χωρών.

Ο Σαρκοζύ επιχειρηματολόγησε όσον αφορά στην ανάγκη της χώρας του να διορθώσει την πολιτική επί του ζητήματος της μετανάστευσης, επικαλούμενος ότι δεν είναι δυνατόν να έχουν μειωθεί οι αιτήσεις ασύλου σε 7 χώρες της ΕΕ, ενώ αυξάνονται στη Γαλλία.

Αυτή η στάση της Γαλλίας εμφανίζεται ακριβώς τη στιγμή που η ΕΕ επεξεργάζεται μια πρόταση εναρμόνισης του επαναπατρισμού των μεταναστών που δε διαθέτουν χαρτιά. Ποια εμπόδια, ανπάρχουν τέτοια, μπορεί να θέσει η ευρωπαϊκή νομοθεσία σε αυτήν τη δράση της Γαλλίας που έχει ήδη ανακοινωθεί· Σε τι ακριβώς συνίσταται η εξαγγελθείσα,πό εξέλιξη σήμερα, εναρμόνιση σε ευρωπαϊκή κλίμακα·

Εν όψει τέτοιου είδους καταστάσεων που μπορούν να δημιουργηθούν σε άλλα κράτη-μέλη, τίθεται εμφανώς η ανάγκηπογραφής συμφωνιών επανεισδοχής με τις χώρες εξόδου μεταναστών, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η αναγνώριση τωνπηκόων των χωρών αυτών σε περιπτώσεις όπως η προαναφερόμενη. Ανεξάρτητα

από τις διμερείς συμφωνίες που κατάφεραν να διαπραγματευτούν τα κράτη-μέλη με καθεμία από τις χώρες αυτές εξόδου μεταναστών, μπορεί να αναφερθεί η Επιτροπή στην κατάσταση των διαπραγματεύσεων των συμφωνιών επανεισδοχής για τις οποίες έχει ήδη πάρει εντολή· Ποιες χώρες σκοπεύει η Επιτροπή να προτείνει στο Συμβούλιο για τηνιοθέτηση νέων εντολών διαπραγμάτευσης·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Σεπτεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή δεν έχει πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη γαλλικού σχεδίου επαναπροώθησης για ομάδες παράνομων μεταναστών διαφόρων χωρών. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να σχολιάσει τη συμβατότητα του σχεδίου με ισχύοντες νόμους και πολιτικές της Ένωσης.

Προς το παρόν δενφίσταται μια γενική πολιτική της Ένωσης όσον αφορά την επιστροφή και την επανεισδοχή, μολονότι η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει μια Πράσινη Βίβλο(1) σχετικά με την κοινοτική πολιτική επιστροφής και έχει προχωρήσει τις εργασίες της όσον αφορά τις συμφωνίες επανεισδοχής όπως περιγράφεται κατωτέρω. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Κοινότητα απέκτησε εξουσίες στον εν λόγω τομέα μόνο αφότου τέθηκε σε ισχύ η συνθήκη του Άμστερνταμ την 1η Μαΐου 1999 (άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ).

Στο πλαίσιο των συζητήσεων όσον αφορά τα αποτελέσματα που θα έχει η θέση σε ισχύ της συνθήκης του Άμστερνταμ στη μελλοντική πολιτική της Ένωσης στον τομέα αυτό, στις συνεδριάσεις του στις 27 και 28 Μαΐου 1999, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες επανεισδοχής της Κοινότητας θα πρέπει να αποτελούν πολύτιμο μέσο για μια ενεργό πολιτική επιστροφής και ότι, σε κατάλληλες περιπτώσεις, το Συμβούλιο θα εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να διεξάγει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για συμφωνίες αυτού του είδους. Τα εν λόγω συμπεράσματα επανέλαβε σε γενικές γραμμές το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε που πραγματοποιήθηκε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, όταν οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων της Ένωσης επιβεβαίωσαν ρητά ότι η συνθήκη του Άμστερνταμ προσδίδει εξουσίες στην Κοινότητα στον τομέα της επανεισδοχής. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε το Συμβούλιο να συνάψει συμφωνίες επανεισδοχής με τις σχετικές τρίτες χώρες ή ομάδες τρίτων χωρών. Η Επιτροπή έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι συμφωνεί με την εν λόγω προσέγγιση, για τελευταία φορά στην ανακοίνωσή της για μια κοινή πολιτική κατά της παράνομης μετανάστευσης(2) και στην Πράσινη Βίβλο που προαναφέρθηκε.

Η Επιτροπή μέχρι στιγμής έχει εξουσιοδοτηθεί από το Συμβούλιο να διαπραγματευθεί κοινοτικές συμφωνίες επανεισδοχής με τη Ρωσία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, τη Σρι Λάνκα (το Σεπτέμβριο του 2000), τις κινεζικές ειδικές διοικητικές περιφέρειες του Χονγκ Κονγκ και του Μακάο (τον Απρίλιο του 2001) και την Ουκρανία (τον Ιούνιο του 2002) σύμφωνα με το άρθρο 300 της συνθήκης ΕΚ. Μέχρι στιγμής, η Επιτροπή ολοκλήρωσε επιτυχώς τις διαπραγματεύσεις με το Χονγκ Κονγκ και τη Σρι Λάνκα και τα τελικά κείμενα μονογράφησαν στις 22 Νοεμβρίου 2001 και στις 30 Μαΐου 2002 αντίστοιχα. Το Συμβούλιο θα εξουσιοδοτήσει σύντομα την Επιτροπή ναπογράψει τη συμφωνία με το Χονγκ Κονγκ, που ενδέχεται να αποτελέσει την πρώτη συμφωνία επανεισδοχής που θα συνάψει η Κοινότητα.

Μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λάκεν της 14ης και 15ης Δεκεμβρίου 2001, το οποίο τόνισε την ανάγκη για τη σύναψη κοινοτικών συμφωνιών επανεισδοχής με περαιτέρω ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες, στη συνεδρίασή του της 25ης Απριλίου 2002, το Συμβούλιο προσδιόρισε την Αλβανία, την Αλγερία, την Κίνα και την Τουρκία ως νέες προτεραιότητες. Αυτό επιβεβαιώθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Σεβίλλης της 21ης και 22ας Ιουνίου 2002, το οποίο, στην παράγραφο 30 των συμπερασμάτων του, ζήτησε ρητά την επιτάχυνση της σύναψης των συμφωνιών επανεισδοχής που βρίσκονται στο στάδιο των διαπραγματεύσεων και την έγκριση νέων εντολών διαπραγμάτευσης για πρόσθετες τρίτες χώρες. Ως αποτέλεσμα, η Επιτροπή θαποβάλει σύντομα στο Συμβούλιο σχέδια εντολών για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με την Αλβανία, την Αλγερία, την Κίνα και την Τουρκία.

(1) COM(2002)175 τελικό.

(2) COM(2001)672 τελικό.