ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0866/03

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(20 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Αλιεία του είδους γωβιουδάκι άφια στην παράκτια ζώνη του Λιβόρνο

Η αλιεία του είδους γωβιουδάκι άφια, αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος εκατοντάδων μικρών αλιέων της Βόρειας Τυρρηνικής Θάλασσας και ιδιαίτερα στην παράκτια ζώνη του Λιβόρνο. Η δραστηριότητα αυτή απειλείται πλέον από πολλά χρόνια με κατάργηση γιατί συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων ειδικής αλιείας που ο κανονισμός 1626/94(1) έχει απαγορεύσει και παρεκκλίσεις που ακολούθησαν έχουν προσωρινά επιτρέψει(τελευταία ο κανονισμός 2341/2002(2), παράρτημα 5, σημείο 9 που παρατείνει για το 2003 το καθεστώς προσωρινής παρέκκλισης). Από επίσημη έρευνα που παρήγγειλε το Υπουργείο γεωργίας και Δασών, προκύπτει ωστόσο ότι στην περίπτωση της αλιείας του είδους αυτού από τους αλιείς του Λιβόρνο με ένα τυπικό μέσον, το αποκαλούμενο μικρό γριπόδικτο, αποκλείεται η οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση για το περιβάλλον, δεδομένου ότι η μέθοδος αυτή δεν θέτει σε κίνδυνο τη θαλάσσια πανίδα, είναι αυστηρά επιλεκτική και δεν απειλεί τη ζωή άλλων ειδών.

Θα ήταν ως εκ τούτου σκόπιμο να προβλεφθεί για τη δραστηριότητα αυτή μια οριστική λύση που θα επέτρεπε στους παράγοντες του κλάδου να εξέλθουν από τη σημερινή κατάσταση περιθωριοποίησης και ανασφάλειας λαμβάνοντας ιδιαίτεραπόψη το γεγονός ότι άνω των 200 οικογενειών της πέριξ του Λιβόρνο περιοχής ζουν ως επί το πλείστον από τη δραστηριότητα αυτή. Λαμβάνονταςπόψη ότι ο ίδιος ο κανονισμός 1626/94 προβλέπει στο άρθρο 3 τη δυνατότητα να επιτρέψει το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, τη χρήση γριπόδικτων βάσει επιστημονικών στοιχείων που αποδεικνύουν την απουσία αρνητικών επιπτώσεων στους πόρους. Λαμβάνοντας γνώση των κατευθυντηρίων γραμμών που προβλέπει η Επιτροπή στην πρόσφατη ανακοίνωση(3) σε συνάρτηση με τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειαςπέρ βιωσίμων δραστηριοτήτων σε είδη που δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο, όπως επίσης και των συμπερασμάτων της Διάσκεψης της Νεάπολης της 21ης και 22ας Ιουνίου 2002 που θεωρεί τις παραδοσιακές και χαρακτηριστικές δραστηριότητες των μεμονωμένων περιοχών της Μεσογείου ως απόλυτη αξία διαχείρισης.

Μπορεί η Επιτροπή να γνωστοποιήσει:

1. εάν προτίθεται να παρέμβει με κάποια πρόταση σχετικά με την ως άνω κατάσταση·

2. εάν όχι, ποια είναι τα στοιχεία που παρεμποδίζουν την οριστική ελευθέρωση της αλιείας του είδους γωβιουδάκι άφια στην περιοχή του Λιβόρνο·

(1) ΕΕ L 171 της 6.7.1994, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 356 της 31.12.2002, σελ. 12.

(3) COM(2002)535.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Απριλίου 2003)

Το θέμα της αλιείας γωβιουδακιού θα ρυθμιστεί στο πλαίσιο της επανεξέτασης των τεχνικών μέτρων στη Μεσόγειο (κανονισμός (ΕΚ) αριθ 1626/94 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1994 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο) που προβλέπεται το 2003.

Η γνώμη της Επιτροπής παρουσιάστηκε εκτενώς στην ανακοίνωσή της για τη θέσπιση Κοινοτικού Σχεδίου Δράσης για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής(1) και πρέπει να αποτέλεσε επίσης αντικείμενο συζήτησης με τις εθνικές διοικήσεις και τους αντιπροσώπους των οργανώσεων των αλιέων στο πλαίσιο ενός περιφερειακού εργαστηρίου που οργανώθηκε στις 11 Απριλίου 2003.

Σύμφωνα με την παρούσα θέση της Επιτροπής, επιτρέπεται η αλιεία αυτήπό τον όρο ότι οργανώνεται επιλεκτικά και ότι δεν θέτει σε κίνδυνο μία από τις βασικές αρχές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Μεσογείου, δηλαδή την απαγόρευση της χρησιμοποίησης μη επιλεκτικών εργαλείων τράτας στα παράκτια ύδατα. Συνεπώς, η αλιεία γωβιουδακιού μπορεί να επιτραπείπό τον όρο ότι χρησιμοποιούνται κυκλωτικά δίχτυα ή γρι-γρι βυθού. Πρέπει να απαγορεύεται αντιθέτως, όταν πραγματοποιείται με δίχτυα τράτας που έχουν μικρά μεγέθη ματιών.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση το θέμα αυτό θα εξεταστεί στο πλαίσιο της προαναφερθείσας επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1626/94, το αργότερο το 2003.

(1) COM(2002)535.