ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0026/03

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(13 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Ελάττωση δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 685/95 και 2027/95 των αλιευτικών προσπαθειών στα ύδατα των Αζορώνπό πορτογαλική δικαιοδοσία

Η Επιτροπή, στο προοίμιο της πρότασης κανονισμού COM(2002)739 της 16ης Δεκεμβρίου 2002, που τροποποιεί τον κανονισμό EOK 2847/93(1) αναφέρει, δικαίως άλλωστε, ότι ανησυχεί λόγω τηςφισταμένης νομικής αβεβαιότητας σ'ό,τι αφορά την εγκυρότητα των κανονισμών (ΕΚ) 685/95(2) και 2027/95(3). Η ανησυχία αυτή βιώνεται ιδιαίτερα έντονα στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών.

Τα μέτρα περιορισμού των αλιευτικών προπαθειών στην θαλάσσια περιοχή των Αζορών απορρέουν από την βιολογική ευαισθησία της περιοχής αυτής και όχι από τις μεταβατικές διατάξεις που έχουν σχέση με την Προσχώρηση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας στις Κοινότητες. Δεδομένου ότι η πρόταση της Επιτροπής το αναγνωρίζει αυτό σε μεγάλο βαθμό, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι ανάγκη και επείγει να διευκρινίσει την θέση της σχετικά με την εγκυρότητα των κανονισμών αυτών, έως ότου αντικατασταθούν από νέο κανονισμό του Συμβουλίου ή, έστω, σχετικά με τις διατάξεις των κανονισμών αυτών, οι οποίες αφορούν τις αλιευτικές προσπάθειες στα ύδαταπό πορτογαλική και ισπανική δικαιοδοσία·

Δύναται η Επιτροπή να με ενημερώσει σχετικά με τη θέση της επί του ζητήματος αυτού·

(1) ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 71 της 31.3.1995, σελ. 5.

(3) ΕΕ L 199 της 24.8.1995, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Φεβρουαρίου 2003)

Η Επιτροπή αντιλαμβάνεται σαφώς την αξία των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 685/95 της 27ης Μαρτίου 1995 για τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων όσον αφορά ορισμένες κοινοτικές αλιευτικές περιοχές και πόρους και (ΕΚ) αριθ. 2027/95 της 15ης Ιουνίου 1995, για τη θέσπιση συστήματος για τη διαχείριση αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες κοινοτικές αλιευτικές περιοχές και πόρους. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, δεδομένου ότι οι κανονισμοί δεν περιέχουν ρητό χρονικό όριο ισχύος (όπωςπάρχει, επί παραδείγματι, σε σχέση με την ζώνη των 12 ναυτικών μιλίων στους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 της 20ης Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και τηνδατοκαλλιέργεια(1) και (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 της 20ης Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής(2), η λήξη της μεταβατικής περιόδου που θεσπίστηκε στην Πράξη Προσχώρησης το 1985, δεν ακυρώνει από μόνη της τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 685/95 και (ΕΚ) αριθ. 2027/95. Πράγματι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίζει εάν το κοινοτικό δίκαιο είναι άκυρο(3). Μέχρις ότου τροποποιηθούν ή καταργηθούν από τον κοινοτικό νομοθέτη οι κανόνες που θεσπίζονται στους κανονισμούς, συνεχίζουν να εφαρμόζονται,ποκείμενες σε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσον αφορά την συμμόρφωση των κανόνων αυτών με τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.

Προκειμένου να λήξει οποιαδήποτε νομική ανασφάλεια και λαμβανομένηςπόψη της λήξης της μεταβατικής περιόδου που καθορίζεται στη Πράξη Προσχώρησης, η Επιτροπή πρότεινε ένα νέο κανονισμό του Συμβουλίου(4) για το θέμα αυτό.

Ο οποίος θα πρέπει:

α) να προσαρμόσει τους κανονισμούς για το καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας και ελέγχου δυτικώνδάτων στη νέα νομική κατάσταση μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που θεσπίζεται στην Πράξη Προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας (31 Δεκεμβρίου 2002)·

β) να διατηρήσει τις άλλες διατάξεις που προβλέπονται στους κανονισμούς αυτούς, θεσπίζοντας ένα γενικό σύστημα για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας με στόχο την πρόληψη της αύξησης της αλιευτικής προσπάθειας, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Οι εν λόγω διατάξεις είναι σημαντικές για τη διαχείριση της αλιείας και θα πρέπει να διατηρηθούν.

Μέτρα για τον περιορισμό την αλιευτικής προσπάθειας στα ύδατα ανοικτά των Αζορών δικαιολογούνται από την ειδική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή αυτή. Κατά συνέπεια, η παρούσα πρόταση διατηρεί προσωρινά τους ισχύοντες περιορισμούς μέχρι την αξιολόγησή τους από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια του 2003. Εάν είναι αναγκαίο, η Επιτροπή θα παρουσιάσει πρόταση για τον καθορισμό νέων κανόνων πρόσβασης.

(1) ΕΕ L 389 της 31.12.1992.

(2) ΕΕ L 358 της 31.12.2002.

(3) Βλέπε αποφάσεις του Δικαστηρίου της 13ης Φεβρουαρίου 1979, Υπόθεση 101/78, ECR 1979, σ. 623, παράγραφος 4· 22 Οκτωβρίου 1987, Υπόθεση 314/85, ECR 1987, σ. 4199, παράγραφοι 17 — 19· 9 Νοεμβρίου 1995, C-465/93, ECR 1995, σ. 3761, παράγραφος 21 ff·

(4) COM(2002)739 τελικό.