ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1694/98

υποβολή: Kirsi Piha (PPE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 1998)

Θέμα: Απ' ευθείας πτήσεις προς και από το Στρασβούργο

Λόγω της ιδιομορφίας της Ένωσης, οι διάφορες δραστηριότητές της έχουν κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών. Γι' αυτό και τα μέλη, μεταξύ άλλων, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναγκάζονται, παρά τη θέλησή τους, να μεταβούν δώδεκα φορές το χρόνο στο Στρασβούργο προκειμένου να συμμετάσχουν στις συνόδους που πραγματοποιούνται εκεί.

Πώς προτίθεται να διασφαλίσει η Επιτροπή ότι όλες οι πρωτεύουσες των κρατών μελών θα αποκτήσουν απ' ευθείας αεροπορική σύνδεση με το Στρασβούργο; Αυτή είναι μάλλον και η ελάχιστη προϋπόθεση για την σωστή λειτουργία της Ένωσης. Δεδομένου ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν υπάρχουν απ' ευθείας πτήσεις από -μεταξύ άλλων- την Φινλανδία και τη Σουηδία στο Στρασβούργο, οι βουλευτές του ΕΚ αναγκάζονται να σπαταλήσουν μια ολόκληρη εργάσιμη ημέρα για την μετάβασή τους στο Στρασβούργο, και άλλη μια για την επιστροφή τους από αυτό. Αυτό σημαίνει ότι οι βουλευτές σπαταλούν σχεδόν πέντε ολόκληρες εργάσιμες εβδομάδες (12Χ2) ετησίως μόνο για τα ταξίδια αυτά. Κατά τη διάρκεια ολοκλήρου της κοινοβουλευτικής τους θητείας, οι εν λόγω βουλευτές σπαταλούν έξι μήνες από τον εργάσιμο χρόνο τους μόνο για τα εν λόγω ταξίδια. Είναι βέβαιο ότι ακόμη και από την σκοπιά των φορολογουμένων πολιτών, η σπατάλη αυτή είναι αδικαιολόγητη.

Απάντηση του κ.Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 η Ιουλίου 1998)

Η Επιτροπή κατανοεί και συμμερίζεται τις απόψεις που εκφράζει το Αξιότιμο Μέλος και πολλοί συνάδελφοί της ως προς τις εν λόγω δυσκολίες. Ωστόσο, το μόνο που μπορεί να αναφέρει εν προκειμένω η Επιτροπή είναι ότι οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες έχουν πλήρη ελευθερία εκμετάλλευσης γραμμών εντός της Κοινότητας και η Επιτροπή ή οι εθνικές αρχές δεν έχουν καμία δυνατότητα να υποχρεώσουν τις αεροπορικές εταιρείες να εξυπηρετούν συγκεκριμένες γραμμές για λόγους συναφείς με τους αναφερόμενους από το Αξιότιμο Μέλος.

Ας επισημανθεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών(1), τα κράτη μέλη έχουν την δυνατότητα να επιβάλουν υποχρεώσεις παροχής δημόσιων υπηρεσιών σε ορισμένες γραμμές που εξυπηρετούν περιφερειακούς αερολιμένες στο έδαφός τους. Σύμφωνα με αυτή τη διάταξη οι εθνικές αρχές έχουν τη δυνατότητα να απαιτήσουν την έναρξη εκμετάλλευσης αυτών των γραμμών από αεροπορικές εταιρείες μόνον εφόσον πληρούνται ορισμένες συνθήκες επαρκούς εξυπηρέτησης και συνέχειας των γραμμών.

Σε περίπτωση που καμία αεροπορική εταιρεία δεν δηλώνει πρόθεση να εκμεταλλευτεί την γραμμή σύμφωνα με τις εν λόγω υποχρεώσεις, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να προκηρύξει πρόσκληση υποβολής προσφορών για την επιλογή μίας μόνον εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται τη γραμμή επί τρία έτη κατάνώτατο όριο. Ο επιλεγόμενος αερομεταφορέας δικαιούται να λαμβάνει οικονομική αντιστάθμιση για την κάλυψη του ελλείμματος που συνεπάγεται η εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Στις κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΚ στον τομέα της αεροπλοΐας, που δημοσιεύθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 1994(2), αναγνωρίζεται η συμβατότητα αυτής της αντιστάθμισης με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Ο μηχανισμός αυτός έχει ήδη εφαρμοσθεί από τα κράτη μέλη σε διάφορες περιπτώσεις προκείμενου να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα ορισμένων αεροπορικών γραμμών.

Όσον αφορά τη δικαιοδοσία ορισμένων κρατών μελών να επιβάλλουν υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας, το Αξιότιμο Μέλος ενδεχομένως να επιθυμεί να εκθέσει τους προβληματισμούς της στις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την γραμμή μεταξύ Στρασβούργου και Ελσίνκι. Ας υπενθυμισθεί ότι από το 1995 η Γαλλία έχει επιβάλει υποχρεώσεις όσον αφορά τη συχνότητα και τη μεταφορική ικανότητα για διασυνοριακές αεροπορικές γραμμές από το Στρασβούργο (αλλά όχι προς το Ελσίνκι). Αρκετές από αυτές τις υποχρεώσεις ανανεώθηκαν από τη Γαλλία τον Δεκέμβριο του 1997. Η Επιτροπή δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα τις αντίστοιχες προσκλήσεις υποβολής προσφορών σύμφωνα με τις διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας(3). Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η προδιαγραφή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας δεν περιλαμβάνει την αρμοδιότητα να επιβάλλεται στις αεροπορικές εταιρείες η εκμετάλλευση συγκεκριμένης γραμμής σε περίπτωση που καμία αεροπορική εταιρεία δεν εκδηλώσει ενδιαφέρον κατόπιν της πρόσκλησης υποβολής προσφορών.

(1) ΕΕ L 240, 24.8.1992.

(2) EE 350, 10.12.1994.

(3) ΕΕ C 385, 19.12.1997.