ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0059/01

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Ανακατανομή των Διαρθρωτικών Ταμείων της ΕΕ

Στην απάντησή της στις ερωτήσεις Ε-2705/99 και Ε-2706/99(1), η Επιτροπή επισημαίνει ότι Ένα κράτος μέλος μπορεί, στο πλαίσιο των κανονισμών των Διαρθρωτικών Ταμείων, να επανακατανείμει την κοινοτική συνδρομή από ένα πρόγραμμα σε άλλο ή μεταξύ των ταμείων στο εσωτερικό του κράτους μέλους. Μπορεί, επίσης, να επιστρέψει την συνδρομή ολόκληρη ή τμήμα αυτής στην Επιτροπή για να επαναχορηγηθεί σε άλλο κράτος μέλος ή για άλλους σκοπούς, ανάλογα με την περίπτωση. Πολλά κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει μία ή περισσότερες από τις εν λόγω πρακτικές Το ποσό που επεστράφη από το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επαναχορηγήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, αλλά συνέβαλε στην εξισορρόπηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για το 1999.

1. Μπορεί η Επιτροπή να μας πληροφορήσει βάσει ποιας συγκεκριμένης νομικής βάσης επιτρέπεται σε ένα κράτος μέλος να μεταφέρει κοινοτική χρηματοδότηση μεταξύ των ταμείων ή να την επιστρέψει στην Επιτροπή;

2. Μπορεί η Επιτροπή να μας πληροφορήσει βάσει ποιας νομικής έννοιας επαφίεται στην Επιτροπή η απόφαση για την ανακατανομή σε άλλο κράτος μέλος της χρηματοδότησης που επεστράφη ή για την χρησιμοποίησή της για άλλους σκοπούς;

3. Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας ενημερώσει για τις πιστώσεις που επεστράφησαν μέχρι σήμερα για κάθε ένα από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΧΜΠΑ κατά την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999;

4. Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας ενημερώσει για τον τρόπο διάθεσης αυτών των επιστραφεισών πιστώσεων και για τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν προς αυτόν τον σκοπό;

5. Πόσες πιστώσεις ανακατανεμήθηκαν, σε ποια κράτη μέλη, και ποιαπήρξαν τα κριτήρια για αυτήν την ανακατανομή;

6. Τέλος, δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι αυτές οι επιστραφείσες πιστώσεις θα έπρεπε να ανακατανεμηθούν στα κράτη μέλη που τις χρειάζονται και που απορροφούν στο σύνολό της και κατά τρόπο ορθό την κοινοτική χρηματοδότηση που τους είχε κατ' αρχήν διατεθεί, καλύπτοντας έτσι τους στόχους που αρχικά επεδίωκε η εν λόγω χρηματοδότηση;

(1) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000, σελ. 42.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαρτίου 2001)

1. Η δυνατότητα μεταφοράς μεταξύ κοινοτικών πηγών χρηματοδότησης προβλέπεται ρητά στο άρθρο 25 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1988(1), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 1993 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπώνφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων(2). Επρόκειτο για τροποποίηση η οποία μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και που αποσκοπούσε να εξασφαλίσει αποτελεσματική παρακολούθηση τηςλοποίησης των συνδρομών των διαρθρωτικών ταμείων και σύμφωνα με την διαδικασία που ορίζεται στην προαναφερόμενη παράγραφο 5.

Η δυνατότητα αυτή εξακολουθεί να ισχύει στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999 περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία(3), ιδίως δυνάμει των άρθρων 34 παράγραφος 3 και 35 παράγραφος 3 ζ).

Οι διαδικασίες τροποποίησης ενός κοινοτικού πλαισίου στήριξης (ΚΠΣ) περιλαμβάνονται στο ΚΠΣ εκάστου κράτους μέλους, το οποίο δημοσιεύεται από την Επιτροπή.

2. Η Επιτροπή είναιποχρεωμένη να εξασφαλίζει τη βέλτιστη δυνατή χρησιμοποίηση των χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται για την επίτευξη των στόχων των διαρθρωτικών ταμείων. Σύμφωνα με αυτό το κριτήριο της αποτελεσματικότητας, η Επιτροπή επαναδιαθέτει τα ποσά τα οποία ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσει, και τα χρησιμοποιεί για τις αποστολές των διαρθρωτικών ταμείων.

3. Κατά τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1999, πολλά ενιαία έγγραφα προγραμματισμού (ΕΕΠ) για τον στόχο 5α αλιεία δεν απορρόφησαν το σύνολο των διαθέσιμων κοινοτικών ενισχύσεων.

Οι αντίστοιχες χρηματοδοτικές διαθεσιμότητες του χρηματοδοτικού μέσου προσανατολισμού της αλιείας (ΧΜΠΑ) μειώθηκαν ως εξής:

- Δανία: 12,25 εκατ. ευρώ.

- Ιταλία: 25 εκατ. ευρώ (επαναδιατέθηκαν στο ΚΠΣ για τον στόχο 1-Ιταλία).

- Κάτω Χώρες: 2,5 εκατ. ευρώ (επαναδιατέθηκαν στο σκέλος αλιεία του ΕΕΠ για τον στόχο 1 Flevoland).

- Ηνωμένο Βασίλειο: 28,63 εκατ. ευρώ.

Όλα τα άλλα ΕΕΠ για τον στόχο 5α αλιεία έχουν προγραμματίσει το σύνολο των διαθέσιμων πιστώσεων ΧΜΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου του προϊόντος της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής" οι πιστώσεις που προγραμματίστηκαν κατάυτόν τον τρόπο, αποτέλεσαν αντικείμενο δημοσιονομικής ανάληψης στο κοινοτικό επίπεδο, στο σύνολό τους.

Οιπόλοιπες πιστώσεις του ΧΜΠΑ διατίθενται για διάφορα προγράμματα του στόχου 1. Σε περίπτωσηποχρησιμοποίησης, εναπόκειται κατά πρώτον λόγο στην αρχή διαχείρισης των προγραμμάτων να επαναδιαθέσει, ανάλογα με την περίπτωση, τις πιστώσεις που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, και που διατίθενται, είτε για άλλα επιχειρησιακά προγράμματα τα οποίαπάγονται στο ίδιο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, είτε για άλλους άξονες προτεραιότητας του ίδιου πολυταμειακού περιφερειακού ΕΕΠ.

4. Χρειάζεται κατά πρώτον λόγο να διευκρινισθεί η ορολογία, δεδομένου ότι ο όρος επιστρεφόμενοι πόροι ενδέχεται να είναι παραπλανητικός. Οι επαναδιαθέσεις ή η απουσία διάθεσης των εν λόγω πόρων νοούνται σε σχέση με τον ενδεικτικό χρηματοδοτικό προγραμματισμό που ήταν συνέπεια των χρηματοδοτικών προσανατολισμών του Εδιμβούργου. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται, επομένως, για ένα μέρος του ενδεικτικού προγραμματισμού που δενλοποιήθηκε σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό του, όμως αυτή η ενέργεια επαναδιάθεσης πραγματοποιήθηκε πριν από τις νομικά δεσμευτικές αποφάσεις ανάληψης (απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τη συμμετοχή των ταμείων) και δημοσιονομικών αναλήψεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επαναδιαθέσεις οδήγησαν σε τροποποίηση της νομικά δεσμευτικής απόφασης ανάληψης και σε αποδέσμευση κονδυλίων (π.χ., η περίπτωση των προγραμμάτων ενιαίων μερίδων). Αντιθέτως, οι επαναδιαθέσεις δεν συνεπάγονταν την επιστροφή κονδυλίων στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Κατά γενικό κανόνα, οι επαναδιαθέσεις πραγματοποιήθηκαν εντός του ίδιου κράτους μέλους και κατόπιν αιτήσεώς του. Σε πολλές περιπτώσεις, οι επαναδιαθέσεις πραγματοποιήθηκαν, μεταξύ περιφερειών, εντός του ίδιου στόχου ή της ίδιας πρωτοβουλίας. Επίσης, κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθούν επαναδιαθέσεις μεταξύ διαφορετικών πρωτοβουλιών της ίδιας περιφέρειας. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι προφανής η σχέση πουφίσταται με τον αρχικό προγραμματισμό. Τα κράτη μέλη σε ορισμένες περιπτώσεις εξέφρασαν την επιθυμία να πραγματοποιήσουν ευρύτερες επαναδιαθέσεις. Πρόκειται ιδίως για την περίπτωση που αναφέρεται στο ως άνω σημείο 3 για την Ιταλία, η οποία εξέφρασε την επιθυμία να ενισχύσει τα προγράμματα για τις σεισμόπληκτες κεντρικές περιφέρειές της.

Οι τροποποιήσεις προγραμματισμού μεταξύ κρατών μελών αποτελούν γεγονότα έκτακτα και, κατά την διάρκεια της περιόδου αναφοράς, έλαβαν χώρα κυρίως σχετικά με την χρηματοδότηση της κοινοτικής πρωτοβουλίας PEACE η οποία είχε προγραμματισθεί και αναληφθεί, όσον αφορά τα 100 εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν στη μερίδα 1999, βασιζόμενη στην εισφορά επί του προγραμματισμού των κοινοτικών πρωτοβουλιών του συνόλου των κρατών μελών.

Τέλος, όπως τονίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παραπέμποντας σε προηγούμενες απαντήσεις της Επιτροπής, ορισμένα κράτη μέλη έχουν αποποιηθεί ένα μέρος της αρχικής χρηματοδοτικής τους δυνατότητας, η οποία αντιστοιχεί κατά γενικό κανόνα στο προϊόν της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τελευταίων μερίδων, χωρίς να έχειπάρξει επαναδιάθεση. Όπως ήδη έχει τονίσει η Επιτροπή, τα ποσά αυτά είναι περιθωριακά σε σχέση με την μάζα των πιστώσεων 1994-1999. Όπως αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, οι πιστώσεις αυτές συνέβαλαν πράγματι στη μείωση του ελλείμματος το 1999 μεταξύ των δημοσιονομικών χρηματοδοτικών δυνατοτήτων και του προγραμματισμού. Όπως ήδη έχει εξηγήσει η Επιτροπή, ηπο-εκτέλεση

του προϋπολογισμού 1998 σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρήσεις δεν μπορούσε πλέον να οδηγήσει σε αντίστοιχη αύξηση των μεγίστων ορίων των χρηματοδοτικών προοπτικών κατά το τέλος της περιόδου (1994-1999). Δεδομένου ότι τόσο τα προγράμματα όσο και ο προγραμματισμός είναι πολυετή και δενφίστανται ετήσιους περιορισμούς, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει για τους προϋπολογισμούς,πήρχε επομένως απόκλιση μεταξύ του προγραμματισμού και των δημοσιονομικών διαθεσιμοτήτων που ήταν ελλειμματικές ως προς το ποσό τηςποεκτέλεσης του προϋπολογισμού του 1998. Το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν έκριναν ότι ήταν εφικτή η απορρόφηση του συνόλου του ενδεικτικού προγραμματισμού τους, συνέβαλε στην επίλυση αυτού του προβλήματος. Κατά συνέπεια, δενπήρχαν δημοσιονομικές πιστώσεις μη χρησιμοποιημένες ή διαθέσιμες για συμπληρωματική επαναδιάθεση στο τέλος της περιόδου.

5. Όπως αναφέρεται στο ως άνω σημείο 4, οι επαναδιαθέσεις πραγματοποιήθηκαν κανονικά εντός ενός κράτους μέλους. Τα ποσά είναι συχνά μικρής σημασίας, όμως ο αριθμός των σχετικών πράξεων ήταν αρκετά μεγάλος, ιδίως κατά τη διάρκεια του 1999. Η μοναδική επαναδιάθεση μεταξύ κρατών μελών που έχει σημασία να αναφερθεί, αφορά το πρόγραμμα PEACE, όπου πρόκειται για ποσό 100 εκατ. ευρώ" αυτή η επαναδιάθεση αφορούσε όλα τα κράτη μέλη.

6. Η απουσία καθαρών διαθέσιμων ποσών κατά το τέλος περιόδου όπως αναφέρεται στο ως άνω σημείο 4, η μικρή σημασία των ποσών που επαναδιατέθηκαν και, κυρίως, η ίδια η λογική του προγραμματισμού των διαρθρωτικών ταμείων, δεν επέτρεψαν στην Επιτροπή να αναθέσει κεντρικό ρόλο στα επαναδιατιθέμενα ποσά για να ενισχύσει την απορρόφηση ή την αποτελεσματικότητα των πόρων. Εντούτοις, χρειάζεται ναποθέσουμε ότι οι επαναδιαθέσεις τις οποίες ζήτησαν τα κράτη μέλη αποσκοπούσαν να απαντήσουν σε πιο επείγουσες ανάγκες ή σε μεγαλύτερες ικανότητες απορρόφησης και, κατά συνέπεια, ανταποκρίνονται στην μέριμνα στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

(1) ΕΕ L 374 της 31.12.1988.

(2) ΕΕ L 193 της 31.7.1993.

(3) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.