ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0452/98 υποβολή: Luigi Florio (PPE), Claudio Azzolini (PPE), Giacomo Santini (PPE), Alessandro Danesin (PPE), Livio Filippi (PPE) και Alessandro Fontana (PPE) προς την Επιτροπή (27 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Ποσοστώσεις γάλακτος στην Ιταλία και ποσά που παρακρατούνατι από τους αγοραστές

Είναι πασιφανές ότι η διαχείριση των ποσοστώσεων γάλακτος στην Ιταλία έγινε κατά τρόπο χαοτικό. Η εξεταστική επιτροπή που συστάθηκε πέρυσι από την Ιταλική κυβέρνηση απεκάλυψε μέχρι στιγμής, μεταξύ άλλων, ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης για αυτή την καταστροφική διαχείριση βαρύνει τη δημόσια διοίκηση της χώρας. Οι εκπρόσωποι της ενώσεως Cobas - latte, οι οποίοι έγιναν δεκτοί στις Βρυξέλλες στις 29 Ιανουαρίου 1998 από το διευθυντή του γραφείου του Επιτρόπου Fischler, κ. Corrado Pirzio Biroli, και τον αναπληρωτή διευθυντή της ΓΔ VI, κ. Franco Milano, ανάμεσα στα άλλα αιτήματα που έθεσαν, ζήτησαν να δοθούν τα τεράστια ποσά που από καιρό παρακρατούν οι αγοραστές στους παραγωγούς, ως μέτρο πρόληψης της πιθανής χρεωκοπίας αρκετών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, εν αναμονή της διελεύκανσης των πραγματικών αιτίων και ευθυνών για την υπέρβαση των ποσοστώσεων και την πλεονασματική παραγωγή. Θεωρεί άραγε η Επιτροπή ότι μπορεί να γίνει δεκτή η διαδικασία αυτή δεδομένου ότι δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε ότι οι αγοραστές είναι πιο φερέγγυοι από τους παραγωγούς και ότι ο κανονισμός 3950/92 ((ΕΕ L 405 της 31.12.1992, σελ. 1. )) δεν είναι απόλυτα σαφής;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (25 Mαρτίου 1998)

Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί την πρόταση η οποία διατυπώθηκε από τους εκπροσώπους των επιτροπών γαλακτοκομικών προϊόντων να δοθούν στους παραγωγούς τα οφειλόμενα ποσά της εισφοράς τα οποία παρακρατήθηκαν από τους αγοραστές. Πράγματι, δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ο αγοραστής, ο οποίος οφείλει την εισφορά πληρώνει στον οργανισμό του κράτους μέλους, το οφειλόμενο ποσό το οποίο παρακρατεί επί της τιμής του γάλακτος που πληρώθηκε στους παραγωγούς οι οποίοι οφείλουν την εισφορά ή, αν όχι, εισπράττει με κάθε κατάλληλο μέσο. Επομένως, το κεντρικό στοιχείο είναι ο αγοραστής για την κατακράτηση της εισφοράς και για την καταβολή του οφειλομένου ποσού στον οργανισμό του κράτους μέλους.

Άλλωστε, ο αγοραστής γίνεται έτσι το κεντρικό πρόσωπο αναφοράς στον τομέα κοινοποιήσεων των αριθμών συλλογής του γάλακτος έναντι της αρχής η οποία πρέπει να ελέγξει την τήρηση εκ μέρους του αγοραστή των υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 536/93 της 9ης Μαρτίου 1993, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ((ΕΕ L 57 της 10.3.1993. )). Σε περίπτωση μη τήρησης των υποχρεώσεών του αυτών, ο αγοραστής μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επιβολής κυρώσεων.

Η Επιτροπή προσδίδει ιδιαίτερη σημασία τόσο στην τήρηση της προθεσμίας μεταβίβασης των ποσοτήτων που συλλέγησαν καθώς και σε εκείνη της πληρωμής της εισφοράς. Η καθυστέρηση στην εκτέλεση της μίας ή της άλλης από τις δύο αυτές ενέργειες εκ μέρους του αγοραστή, θα αποτελούσε εμπόδιο για να είναι το καθεστώς απολύτως αποτελεσματικό. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η επιλογή του αγοραστή ως σημείο αναφοράς τόσο έναντι της Επιτροπής όσο και του κράτους μέλους οφείλεται στον αριθμό αγοραστών ο οποίος είναι πολύ περισσότερο περιορισμένος από εκείνον των παραγωγών.