ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3047/02

υποβολή: Benedetto Della Vedova (NI) προς την Επιτροπή

(18 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Συμβατότητα του ιδρύματος του Έκτακτου Επικουρικού Ταμείου Κερδών (CIGS) με το άρθρο 87 της Συνθήκης ΕΚ

Αναφερόμενος στη γραπτή ερώτησή μου της 6ης Ιουνίου 2002 (P-1680/02) σχετικά με τη συμβατότητα του ιδρύματος του Έκτακτου Επικουρικού Ταμείου Κερδών (CIGS) με τους κοινοτικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων στις επιχειρήσεις και την απασχόληση(1) και στην απάντησή της της 5ης Ιουλίου 2002, στην οποία:

- η Επιτροπή αφενός διαβεβαιώνει ότι το Έκτακτο Επικουρικό Ταμείο Κερδών (CIGS) επιτελεί τη λειτουργία της προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, μολονότι, στην πράξη, δεν περιορίζεται στο στόχο αυτό·

- αφετέρου η Επιτροπή διευκρινίζει ότι εφόσον αυτά τα μέτρα ενίσχυσης των μισθωτών εργαζομένων ευνοούν ορισμένες επιχειρήσεις κατά τρόπο επιλεκτικό, μέσω διακριτικών παραχωρήσεων ή με την εφαρμογή τους μόνο σε ορισμένους τομείς, μόνο σε ορισμένες γεωγραφικές περιφέρειες ή μόνο σε επιχειρήσεις καθορισμένου μεγέθους, ενδέχεται να συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, και ότι στην περίπτωση αυτή η συμβατότητα ανάλογων ενισχύσεων θα πρέπει να αξιολογείται βάσει του άρθρου 87, παράγραφοι 2 και 3, της Συνθήκης ΕΚ.

Λαμβάνονταςπόψη το διακριτικό τρόπο με τον οποίο το CIGS παραχωρείται, το γεγονός ότι χρηματοδοτείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το ιταλικό κράτος και ότι σε αυτό έχουν πρόσβαση μόνο οι εργαζόμενοι ορισμένων κατηγοριών επιχειρήσεων.

Λαμβάνοντας επίσηςπόψη ότι συχνά στο παρελθόν το CIGS χρησιμοποιήθηκε για εργαζόμενους για τους οποίους ήταν γνωστό ότι ήταν πλεονάζοντες και προφανώς χωρίς καμία πιθανότητα επιστροφής στην επιχείρηση, μολονότι ο νόμος 223/1991 στα άρθρα 1 και 24 απαγορεύει την εν λόγω χρήση του CIGS, και ότι διαφαίνεται αυτού του τύπου η χρησιμοποίησή του, όπως αφήνουν να εννοηθεί δηλώσεις παραγόντων της ιταλικής κυβέρνησης, στη σοβαρή κρίση του πλήττει σήμερα τη FIAT.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι το CIGS είναι συμβατό με το άρθρο 87 της Συνθήκης ΕΚ·

(1) ΕΕ C 92 E της 17.4.2003, σελ. 79.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Νοεμβρίου 2002)

Συχνά ιδιαίτερα πολύπλοκα εθνικά συστήματα προβλέπουν διάφορα μέτρα για την προσωρινή, μερική ανεργία ή μέτρα που έχουν ως στόχο την προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση συλλογικών απολύσεων που οφείλονται στην αφερεγγυότητα των επιχειρήσεων ισχύουν ουσιαστικά σε όλα τα κράτη μέλη(1).

Όπως έχει ήδη επισημάνει η Επιτροπή στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση P-1680/02 του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου(2), δεν αποκλείεται τα μέτρα αυτά, που έχουν ως στόχο αρχικά την προστασία των εργαζομένων, σε ειδικές καταστάσεις παύσης της δραστηριότητας της επιχείρησης μπορεί εκ των πραγμάτων να περιλαμβάνουν,πό ορισμένους όρους, στοιχεία κρατικών ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ. Αυτό μπορεί να συμβαίνει σε πολλά κράτη μέλη.

Είναι αδιαμφισβήτητο ωστόσο το ότι όλα αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν ορισμένα χαρακτηριστικά ασφαλιστικής ανάληψης των κινδύνων τα οποία εντάσσονται στο πλαίσιο των κοινωνικών μέσων εξισορρόπησης που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος.

Τα χαρακτηριστικά αυτά επιβάλλουν στην Επιτροπή την προσεκτική αντιμετώπιση των σχετικών κανόνων ιδίως όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις, καθώς και μιαπεύθυνη στάση έναντι του Ευρωπαίου πολίτη. Θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αποφεύγεται, αφενός, η ριζική αποσταθεροποίηση των συστημάτων που εξασφαλίζουν, μεταξύ άλλων, την κοινωνική προστασία των εργαζομένων και, αφετέρου, την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών.

Σ' αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή κρίνει ότι οι πλέον ορθή και ισόρροπη αντιμετώπιση είναι εκείνη της εξέτασης του όλου προβλήματος, λαμβανομένωνπόψη τόσο των πτυχών του ανταγωνισμού όσο και εκείνων της απασχόλησης, σε στενή συνεργασία με τα ίδια τα κράτη μέλη. Η αντιμετώπιση αυτή μπορεί να παράσχει τη δυνατότητα επίτευξης μιας πραγματικά κοινοτικής ομοιόμορφης λύσης για όλα τα εθνικά συστήματα. Η λύση αυτή θα μπορούσε ενδεχομένως να καταστεί συγκεκριμένη με τα κατάλληλα μέσα.

(1) Οδηγία 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ης Οκτωβρίου 1980, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.1980.

(2) ΕΕ C 92 Ε της 17.4.2003, σελ. 79.