ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2245/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Παράταση των κινδύνων για το περιβάλλον και τηνγεία, στο γαλλικό χωριό Μπουρ-Φιντέλ, λόγω της επεξεργασίας μολυβδούχων ολλανδικών αποβλήτων

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η επιχείρηση Metal Blanc που ευρίσκεται στο γαλλικό χωριό Μπουρ-Φιντέλ (γεωγραφικό διαμέρισμα των Αρδενών) εξακολουθεί να παραλαμβάνει μεγάλες ποσότητες ολλανδικών μπαταριών που περιέχουν μόλυβδο, ο οποίος λυώνεται σε ανοιχτό σύστημα, ότι τοπ προσωπικό πρέπει να φορά μονίμως μάσκες, τόσο εντός του εργοστασίου όσο και στις εγκαταστάσεις της επιχειρήσεως γενικότερα, ότι συνεχίζονται οι εκπομπές μολύβδου στην ατμόσφαιρα και ότι εξακολουθεί να ισχύει, όπως ακριβώς είχε αποφασισθεί το 1997, η απαγόρευση κατανάλωσης λαχανικών από τους κήπους που ευρίσκονται στα περίχωρα της επιχείρησης·

2. Ενθυμείται η Επιτροπή ότι, εις απάντησιν στην ερώτησή μου Ε-2565/99(1), είχε απαντήσει τα εξής:

α) η Γαλλία δεν επέτρεψε στην Επιτροπή να εκπληρώσει την αποστολή της ως θεματοφύλακα του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή απηύθυνε, ως εκ τούτου στο εν λόγω κράτος μέλος, εις εφαρμογήν του άρθρου 226 της Συνθήκης ΕΕ (διαδικασία για παράβασηποχρεώσεως) προειδοποιητική επιστολή για παράβαση του άρθρου 10 της Συνθήκης ΕΚ. Η γαλλική κυβέρνηση απήντησε ότι οι διαπιστωθείσες παραβάσεις οδήγησαν προσφάτως τις αρχές στη λήψη αυστηρών μέτρων

β) βάσει των άρθρων 6 έως 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων κατά την είσοδο και έξοδό τους από την Κοινότητα(2), ο κοινοποιών οφείλει να προσκομίζει, κατά την κοινοποίηση της μεταφοράς, τα στοιχεία που αφορούν, ειδικότερα, την ταυτότητα του παραλήπτη των αποβλήτων, την θέση του κέντρου ανάκτησης, καθώς και τον τύπο και την διάρκεια της άδειας δυνάμει της οποίας το εν λόγω κέντρο λειτουργεί. Εναπόκειται καταρχήν στην αρχή της χώρας προορισμού να ελέγξει κατά πόσον η πληροφορία είναι ορθή και, σε αντίθετη περίπτωση, να εγείρει αντίρρηση όσον αφορά τη μεταφορά, εντός προθεσμίας 30 ημερών, βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 4.

γ) η Επιτροπή θεωρεί ότι οι σήμερα ισχύουσες διαδικασίες εγγυώνται την επαρκή παρακολούθηση και έλεγχο των ενδοκοινοτικών μεταφορών αποβλήτων που προορίζονται για ανάκτηση, και δεν ωθούν τους επιχειρηματικούς φορείς στην παράκαμψη του επίσημου εσωτερικού ελέγχου, και τούτο διότι εάν μία από αυτές εγείρει αντιρρήσεις, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ουδεμία μεταφορά και όλες οι ενδιαφερόμενες αρχές πρέπει να ενημερώνονται σχετικώς.

3. Σε ποιες ενέργειες προβαίνει η Επιτροπή για την προστασία της Γαλλίας από τη συνέχιση των εισαγωγών μολυβδούχων αποβλήτων·

4. Επιδιώκει η Επιτροπή η επεξεργασία των μολυβδούχων αποβλήτων να γίνεται από τα κράτη μέλη κατά το δυνατόν εγγύτερα στον τόπο όπου αυτά παράγονται, ώστε να αποφεύγονται οι μεταφορές σε μεγάλες αποστάσεις και οι ανεξέλεγκτες καταστάσεις·

5. Υπό τις σημερινές συνθήκες, εκτιμά η Επιτροπή ότι εν ισχύι κανόνες είναι επαρκείς· Εάν όχι, ποιες είναι οι βελτιώσεις που επεξεργάζεται·

(1) ΕΕ C 225 E της 8.8.2000, σελ. 166.

(2) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Οκτωβρίου 2001)

Σε ό,τι αφορά την επιχείρηση Metal Blanc η Επιτροπή μπορεί να επιβεβαιώσει μόνον ό,τι έχει ήδη επισημανθεί στην απάντησή της στην γραπτή ερώτηση Ε-2565/99 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου — συγκεκριμένα ότι η Επιτροπή ενημερώθηκε από καταγγελία ορισμένων γεγονότων σχετικά με την επιχείρηση Metal Blanc(1).

Η Γαλλική Κυβέρνηση έλαβε επιστολή με αίτημα την παροχή πληροφοριών. Ελλείψει απαντήσεως μετά την παρέλευση οκτώ μηνών, η Επιτροπή απηύθυνε στο εν λόγω Κράτος Μέλος, δυνάμει του Άρθρου 226 (πρώην Άρθρο 169) της Συνθήκης ΕΚ (διαδικασία για παράβασηποχρέωσης ενός κράτους), επίσημη προειδοποιητική επιστολή επί παραβάσει του Άρθρου 10 (πρώην Άρθρο 5) της Συνθήκης ΕΚ(2).

Σε απάντηση της επίσημης προειδοποιητικής αποστολής, η Γαλλική Κυβέρνηση παρείχε πληροφορίες και παρατηρήσεις,πογραμμίζοντας ειδικότερα ότι οι παραβάσεις που διαπιστώθηκαν οδήγησαν προσφάτως τις αρμόδιες αρχές να λάβουν αυστηρά μέτρα καθώς και ότι το τοπικό δικαστήριο συνέχιζε την διερεύνηση τηςπόθεσης. Οι ενάγοντες ενημερώθηκαν για την απάντηση αυτή.

Η Επιτροπή εξακολουθεί να διερευνεί τηνπόθεση ώστε να αποφανθεί κατά πόσον η επιχείρηση λειτουργεί σύμφωνα με την Οδηγία Πλαίσιο για τα απόβλητα, Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15 Ιουλίου 1975 για τα απόβλητα(3) καθώς και εάν τα μέτρα αποκατάστασης της τοποθεσίας εφαρμόστηκαν ορθώς. Μια δεύτερη αίτηση παροχής πληροφοριών εστάλη στις Γαλλικές αρχές στις 7 Μαΐου 2001.

Σε ό,τι αφορά τη μεταφορά αποβλήτων σχετικές είναι οι ακόλουθες παρατηρήσεις:

- Όλων των ειδών τα απόβλητα — ακόμα και κατά τη μεταφορά τους —πόκεινται, μεταξύ άλλων, στις διατάξεις της Οδηγίας Πλαίσιο για τα απόβλητα. Αυτό σημαίνει ότι απόβλητα μπορούν να μεταφερθούν μόνο σε εγκαταστάσεις που έχουν εγκριθεί από την καθορισμένη από το Κράτος Μέλος εισαγωγής αρμόδια αρχή, σύμφωνα με τα Άρθρα 9, 10 και 11 της συγκεκριμένης οδηγίας. Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί

ότι τα Κράτη Μέλη οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι οι φορείς διαχείρισης των αποβλήτων πληρούν τις προϋποθέσεις σύμφωνα με το Άρθρο 4 της οδηγίας σχετικά με τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινηςγείας καθώς και να πραγματοποιούν τακτικές επιθεωρήσεις σύμφωνα με το Άρθρο 13 προκειμένου να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος. Επιπλέον, τα Κράτη Μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι εν λόγω φορείς δεν αναμειγνύουν διαφορετικές κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων, όπως ορίζεται στο Άρθρο 2(2) της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ της 12 Δεκεμβρίου 1991 του Συμβουλίου της 12 Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα(4).

- Από τον Κανονισμό για τη μεταφορά φορτίων, Κανονισμός (ΕΟΚ) Αρ. 259/93 της 1 Φεβρουαρίου 1993 σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους, προκύπτει ότι η μεταφορά μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εφόσον, εντός διαστήματος 30 ημερών και με απόδειξη παραλαβής της κοινοποίησης της μεταφοράς, καμία από τις αρμόδιες αρχές δεν προβάλει αντιρρήσεις σε κανέναν από τους όρους που προσδιορίζονται στο Άρθρο 7 (4)(α) της Οδηγίας. Σύμφωνα με την πέμπτη περίπτωση του Άρθρου 7(4) (α), οι χώρες προορισμού και αποστολής μπορούν να προβάλουν αντιρρήσεις στη μεταφορά αποβλήτων όταν πρόκειται για εικονική αξιοποίηση. Ειδικότερα, αυτό σημαίνει ότι κάποιες χώρες μπορούν να αρνηθούν την χορήγηση αδείας στη μεταφορά ενός φορτίου, εάν θεωρήσουν ότι ο λόγος των αξιοποιήσιμων προς μη αξιοποιήσιμων αποβλήτων, η εκτιμώμενη αξία τωνλικών που θα αξιοποιηθούν ή το κόστος αξιοποίησης και το κόστος διάθεσης του μη αξιοποιηθέντος μέρους δεν δικαιολογούν την αξιοποίηση από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη.

- Την ευθύνη για τον έλεγχο της ορθότητας της πληροφορίας που παρέχει ο κοινοποιών σχετικά με την αναμενόμενη επιχείρηση αξιοποίησης καθώς και για την προβολή αντιρρήσεων κατά της μεταφοράς σε αντίθετη περίπτωση, έχει κατά κύριο λόγο η αρχή προορισμού.

Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Κανονισμός για τη μεταφορά φορτίων καθώς και η Οδηγία Πλαίσιο για τα απόβλητα παρέχουν ικανοποιητικό νομικό πλαίσιο ώστε να δοθεί στις αρμόδιες αρχές η δυνατότητα να εξασφαλίσουν τη λήψη δεόντων μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος σε ό,τι αφορά το εν λόγω φορτίο.

Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου στηνπόθεση Ντίσελντορφ C-203/96, οι αρχές της εγγύτητας και της αυτάρκειας, όπως ορίζονται από τον Κανονισμό για τη μεταφορά φορτίων, μπορεί να μην ισχύουν για τις περιπτώσεις μεταφοράς φορτίων που προορίζονται για επιχειρήσεις αξιοποίησης.

Από την παραπάνω περιγραφή προκύπτει ότι η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι διαδικασίες που ορίζονται από τον Κανονισμό για τη μεταφορά φορτίων εξασφαλίζουν επαρκή παρακολούθηση και έλεγχο, στο εσωτερικό στης Κοινότητας, των μεταφορών φορτίων αποβλήτων για αξιοποίηση.

(1) Η καταγγελία έλαβε τον αριθμό αναφοράς 98/4317.

(2) Ανακοινωθέν Τύπου IP 99/812 της 29 Οκτωβρίου 1999.

(3) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(4) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.