ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3842/00

υποβολή: Jacqueline Foster (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(7 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Αλιεία με παραγάδια

Η αλιεία με παραγάδια αποτελεί εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα για τα θαλασσοπούλια. Φαίνεται ότι η Επιτροπή αξιολογεί επί του παρόντος την ανάγκη χάραξης κοινοτικού σχεδίου δράσης για την αλιεία με παραγάδια. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή τη δράση που αναλαμβάνει στον τομέα αυτόν;

Μπορεί να επισημάνει η Επιτροπή εάν ενδέχεται να ληφθούν μέτρα για την προώθηση μιας φιλικότερης προς τα θαλασσοπούλια μεθόδου αλιείας με παραγάδια που να περιλαμβάνουν:

- τη χρήση σκοινιών εκφοβισμού πουλιών τα οποία να συνοδεύονται από πλαστικές ταινίες"

- την αύξηση του βάρους των σκοινιών ούτως ώστε να βυθίζονται ταχύτερα, μειώνοντας συνεπώς τον κίνδυνο παγίδευσης θαλασσοπουλιών"

- την τοποθέτηση των σκοινιών σεποβρύχιους σωλήνες ούτως ώστε τα πουλιά στην επιφάνεια να μην μπορούν να φτάσουν τα αγκίστρια"

- την απαγόρευση της απόρριψης των εντοσθίων των ψαριών από τα αλιευτικά σκάφη, αφού αυτά τα εντόσθια έλκουν τα θαλασσοπούλια στα παραγάδια"

- την ενθάρρυνση της νυχτερινής χρήσης των παραγαδιών, όταν λιγότερα θαλασσοπούλια βγαίνουν προς αναζήτηση τροφής.

Υπάρχουν σήμερα ευρωπαϊκές νομοθετικές διατάξεις σε ισχύ στον τομέα αυτόν και, εάν ναι, μπορεί η Επιτροπή να διαβιβάσει τους σχετικούς αριθμούς αναφοράς αυτών των εγγράφων;

Τι μέτρα λαμβάνει η Επιτροπή κατά των ιδιωτικών σκαφών που αλιεύουν παράνομα στον Ανταρκτικό Ωκεανό, δεδομένου ότι η πειρατική αλιεία σκοτώνει έως και 100 000 θαλασσοπούλια το χρόνο;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιανουαρίου 2001)

Η Επιτροπή, αφού παρέσχε τηνποστήριξή της στις τεχνικού χαρακτήρα συνεδριάσεις με τις οποίες κατεβλήθη προσπάθεια για τον προσδιορισμό του Διεθνούς Σχεδίου Δράσης (IPOA) της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για τη Διατροφή και τη Γεωργία (FAO), για τη μείωση του αριθμού του παρεμπιπτόντως συλλαμβανομένων στα παραγάδια θαλασσίων πτηνών (FAO-IPOA Seabirds), εκπονεί τώρα το σχέδιο δράσης της Κοινότητας, με αφετηρία τα πληροφοριακά στοιχεία που διέθεταν τα κράτη μέλη ανταποκρινόμενα στο ερωτηματολόγιο που τους εστάλη πέρυσι το καλοκαίρι.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει λάβει αρκετά διερευνητικά ερωτήματα σχετικά με το ζήτημα αυτό και έχει ολοένα περισσότερη συνείδηση των ενδεχομένων προβλημάτων όσον αφορά την παρεμπίπτουσα σύλληψη θαλασσίων πτηνών στα παραγάδια. Όμως, δεν απαιτούν όλες οι αλιείες με παραγάδια τη λήψη μέτρων απάλυνσης των συνεπειών, δεδομένου ότι η παρεμπίπτουσα σύλληψη θαλασσίων πτηνών δεν συμβαίνει παντού.

Οι κυριότερες ανησυχίες αφορούν τα άλμπατρος και άλλα είδη, κυρίως στους Νότιους Ωκεανούς. Για να αντιμετωπίσει επιτυχώς το πρόβλημα αυτό, η Κοινότητα έχει ήδη ενσωματώσει στην κοινοτική νομοθεσία (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 66/98 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1997, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης και ελέγχου που ισχύουν για τις αλιευτικές δραστηριότητες στην Ανταρκτική και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2113/96(1) και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2479/98 του Συμβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 1998 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 66/98 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης και ελέγχου που ισχύουν για τις αλιευτικές δραστηριότητες στην Ανταρκτική(2)) αρκετά συντηρητικά μέτρα, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία αναφέρεται το ερώτημα του Αξιοτίμου Μέλους του Κοινοβουλίου, και τα οποία συνέστησε το Συμβούλιο για τη διατήρηση των ζώντων θαλάσσιων πόρων της Ανταρκτικής (CCAMLR). Η τοποθέτηση των παραγαδιών κατά μήκοςποθαλάσσιων σωλήνων είναι το μόνο μέτρο που δεν προβλέπεται, καθώς το ίδιο αποτέλεσμα λαμβάνεται με την προσθήκη βαριδιών στα παραγάδια.

Όσον αφορά την παράνομη αλιεία, η Επιτροπή έχει επίγνωση του ζητήματος των σημαιών ευκαιρίας με τις οποίες διαιωνίζεται η πειρατική αλιεία και προβαίνει σε έκκληση προς τα κράτη να επικυρώσουν επειγόντως τη Συμφωνία για την προώθηση της συμμόρφωσης των αλιευτικών σκαφών ανοικτής θαλάσσης, με τα διεθνή μέτρα διατήρησης και διαχείρισης. Η συμφωνία αυτή έχει ήδη επικυρωθεί από την Επιτροπή το 1996. Περαιτέρω,πάρχουν στην κοινοτική νομοθεσία διατάξεις που αφορούν την πολιτική ως προς τον έλεγχο, το στόλο και την αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση του προβλήματος της παράνομης αλιείας όποτε και εφόσον αυτή διενεργείται από κοινοτικά ή τρίτων χωρών σκάφη, στα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν στα ύδατά μας. Αποτελεί νομική ευθύνη των κρατών μελών να εφαρμόζουν τους κανόνες αυτούς και να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με αυτούς.

Επιπλέον, η Επιτροπή συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη ενός διεθνούς προγράμματος δράσης, στο πλαίσιο του κώδικα συμπεριφοράς του FAO γιαπεύθυνες αλιευτικές δραστηριότητες, ώστε να μειωθεί η παράνομη, η αδήλωτη και η αντικανονική αλιεία. Επί του σημείου αυτού, η Επιτροπή εκφράζει ιδιαίτερες ανησυχίες όχι μόνον όσον αφορά τα σκάφη με σημαία ευκαιρίας αλλά επίσης του λιμένες ευκαιρίας.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι ο ρόλος της περιφερειακής οργάνωσης αλιείας (RFO) για την προώθηση βιώσιμης καιπεύθυνης αλιείας, είναι κρίσιμης σημασίας. Οι συστάσεις των RFO πρέπει να τίθενται σε εφαρμογή από τα συμβαλλόμενα μέρη και θα πρέπει επίσης να προωθείται η προς αυτές συμμόρφωση των μη συμβληθέντων συνεργαζομένων μερών.

(1) ΕΕ L 6 της 10.1.1998.

(2) ΕΕ L 309 της 19.11.1998.