ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2055/01

υποβολή: Jean-Louis Berni (EDD) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Δίκτυο Natura 2000 - εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 2 της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 Οικότοποι-Πανίδα-Χλωρίδα- έννοια της σοβαρής διατάραξης

Κατά την μεταφορά, δια κανονιστικού διατάγματος, στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών ΕΟΚ 79/409(1) της 2ας Απριλίου 1979 (Πτηνά) και 92/43(2) της 21ης Μαΐου 1992 (Οικότοποι), ο γαλλικός νόμος εξουσιοδότησης θέτει την γενική αρχή βάσει της οποίας οι δραστηριότητες ιχθυοτροφίας, θήρας και οι λοιπές συναφείς δραστηριότητεςπό τις επιτρεπόμενες από τους ισχύοντες νόμους και κανονισμούς προϋποθέσεις και στις επιτρεπόμενες περιοχές δεν συνιστούν δραστηριότητες που προκαλούν διατάραξη, ούτε και έχουν τέτοιες συνέπειες. (άρθρο 3, σημείο 6).

Όμως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκτιμά, με την από 19/01/1994 απόφασή του ότι κάθε δραστηριότητα θήρας προκαλεί διατάραξη της άγριας πανίδας και μπορεί, σε πολλές περιπτώσεις, να επηρεάζει την κατάσταση διατήρησης των συγκεκριμένων ειδών, ανεξαρτήτως της ποσότητος των θηρευόμενων ατόμων εκάστου είδους που αφορά Οι διαταράξεις αυτές έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενεργητικότητα του κάθε ατόμου καθώς και επί του ποσοστού θνησιμότητος του συνόλου του σχετικού πληθυσμού

Η Επιτροπή, στην από 13/9/1994 αιτιολογημένη γνωμοδότησή της εκτιμά ότι το άρθρο 7 δεν επιτρέπει την θήρα εντός ζώνης ειδικής προστασίας Οι θηρευτικές δραστηριότητες επηρεάζουν αναπόφευκτα τους όρους διαβίωσης των πτηνών, ακόμη και εάν εξασφαλισθεί ότι τα πτηνά αυτά δεν φονεύονται. Η καταδίωξη των θηραμάτων, οι πυροβολισμοί, καθώς και η παρουσία των κυνηγών και των σκύλων τους, είναι ασυμβίβαστα με τους στόχους της αναπαραγωγής και της επιβίωσης που διατυπώνονται στο άρθρο 4.

Το κείμενο του γαλλικού νόμου εξουσιοδότησης συμφωνεί, αφ' ενός, με το κείμενο του άρθρου 6, παράγραφος 2 της οδηγία Οικότοποι το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 4 της οδηγίας Πτηνά και, αφ' ετέρου, με την απόφαση του Δικαστηρίου καθώς και τις ερμηνείες της Επιτροπής που αναπτύσσονται στις αιτιολογημένες γνωμοδοτήσεις της και τον Οδηγό Διαχείριση των τόπων Natura 2000 (και ειδικότερα των σημείων 3.2 και εφεξής)·

(1) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Σεπτεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή πληροφορεί το Αξιότιμο Μέλος το Κοινοβουλίου ότι τα κείμενα μεταφοράς στο γαλλικό δίκαιο του άρθρου 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας εξετάζονται τώρα από την Επιτροπή για τον έλεγχο της συμμόρφωσης.

Σύμφωνα με την οδηγία 79/409/ΕΟΚ το Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, η θήρα αποτελεί νόμιμη δραστηριότητα και δεν πρέπει να απαγορεύεται κατ'αρχήν στις τοποθεσίες του δικτύου Natura 2000. Όσον αφορά τις προστατευόμενες τοποθεσίες δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, οι πιθανότητες να δημιουργούνται προβλήματα από το κυνήγι θηραμάτων είναι μικρές, με εξαίρεση έναν περιορισμένο αριθμό ειδών. Για τις τοποθεσίες όμως που προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, το θέμα είναι πολυπλοκότερο. Σε πολλές περιπτώσεις, μια εξορθολογισμένη θήρευση δεν είναι ασυμβίβαστη με την παραμονή των πτηνών σε καλή κατάσταση διατήρησης. Για το λόγο αυτό, δραστηριότητες του ανθρώπου όπως η θήρα πρέπει να ασκούνταιπό αυστηρούς όρους ώστε να εξασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ της δραστηριότητας και του μακροπρόθεσμου οφέλους της διατήρησης των ειδών πτηνών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο θήρας. Το καταλληλότερο πλαίσιο για τον προσδιορισμό των όρων αυτών κατά περίπτωση είναι ένα σχέδιο διαχείρισης της τοποθεσίας που να εμπλέκει τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Όπως επεξηγεί η Επιτροπή στο οδηγό Διαχείριση των τοποθεσιών του δικτύου Natura 2000 - Οι διατάξεις του άρθρου 6 της οδηγίας για τα ενδιαιτήματα, στις τοποθεσίες του Natura 2000 οι όροι που διέπουν την έννοια ενοχλήσεις πρέπει να αξιολογούνται αφενός σε σχέση με τη γενική κατάσταση διατήρησης των συγκεκριμένων ειδών ή ενδιαιτημάτων και, αφετέρου, σε σχέση με τις τοπικές συνθήκες. Γενικά, σε μια δεδομένη τοποθεσία οι ενοχλήσεις αξιολογούνται κατά περίπτωση. Η Επιτροπή θεωρεί ότιπάρχει ενόχληση ενός είδους σε μια τοποθεσία όταν τα σχετικά με τη δυναμική του πληθυσμού δεδομένα για την τοποθεσία αυτή καταδεικνύουν ότι το εν λόγω είδος ενδέχεται να μην αποτελεί πλέον βιώσιμο στοιχείο της συγκεκριμένης τοποθεσίας σε σχέση με την αρχική κατάσταση. Η αξιολόγηση αυτή πραγματοποιείται σε συνάρτηση με τη συνεισφορά της τοποθεσίας στη συνοχή του δικτύου Natura 2000.

Εν προκειμένω, όσον αφορά την αναφορά του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου στην αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Επιτροπή στις 13 Σεπτεμβρίου 1994, η θέση της Επιτροπής στηνπόθεση αυτή αντανακλούσε την ακραία κατάσταση που επικρατούσε στη συγκεκριμένη τοποθεσία όπου η θήρα ασκούσε μια ασυνήθιστα ισχυρή πίεση στην πανίδα.

Τέλος, αξίζει ναπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 220 (πρώην άρθρο 164) της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο για να ερμηνεύσει το κοινοτικό δίκαιο.