ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0754/02

υποβολή: Isidoro Snchez Garca (ELDR) προς την Επιτροπή

(18 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Η παράνομη μετανάστευση στα Κανάρια Νησιά

Τα Κανάρια, ως εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λόγω της γειτνίασής τους με την Αφρικανική Ήπειρο, έχουν μετατραπεί κατά τα τελευταία έτη σε σημείο εισόδου λαθρομεταναστών στο έδαφος της Κοινότητας. Εξάλλου, είναι ευρύτατα γνωστό ότι τα κέντραποδοχής μεταναστών σε αυτά τα νησιά δεν διαθέτουν τις ελάχιστες κοινωνικές καιγειονομικές προδιαγραφές που απαιτούνται για αυτές τις περιπτώσεις, πράγμα που έχει δημιουργήσει δραματικές καταστάσεις που προκάλεσαν τις καταγγελίες πολλών αρχών και έντονη ανησυχία της κοινής γνώμης.

Δεδομένου ότι σε αυτήν την περίπτωση οι αρμοδιότητες στον τομέα της μετανάστευσης ανήκουν στην κεντρική κυβέρνηση του κράτους μέλους, δηλ. της Ισπανίας, και παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και διαμαρτυρίες της κυβέρνησης της αυτόνομης κοινότητας των Καναρίων, προκύπτει ότι η ισπανική κυβέρνηση παραβιάζει στοιχειώδεις κανόνες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεδομένου ότι δεν φροντίζει για τη δημιουργία κέντρωνποδοχής ικανά να καλύπτουν τις ελάχιστες και βασικέςγειονομικές προδιαγραφές και ότι δεν εφαρμόζει τον ισπανικό νόμο περί αλλοδαπών.

Γνωρίζει η Επιτροπή αυτήν την ανώμαλη κατάσταση και, σε αυτήν την περίπτωση, ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει προκειμένου να σεβασθούν οι ισπανικές αρχές το περιεχόμενο των συμφωνιών των κοινοτικών θεσμικών οργάνων στον τομέα της μετανάστευσης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαΐου 2002)

Η ερώτηση του αξιότιμου μέλους καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη να μειωθεί η παράνομη μετανάστευση στο ελάχιστο. Η Επιτροπή έλαβε μέτρα για τη δημιουργία ολοκληρωμένης κοινοτικής πολιτικής στον εν λόγω τομέα, όπως περιγράφεται στην ανακοίνωσή της για μια κοινή πολιτική κατά της παράνομης μετανάστευσης της 15ης Νοεμβρίου 2001(1). Βάσει της ανακοίνωσης για την παράνομη μετανάστευση το Συμβούλιο εξέδωσε στις 28 Φεβρουαρίου 2002 ολοκληρωμένο σχέδιο για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων.

Δεδομένου ότι οιπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι καταφθάνουν παράνομα στο έδαφος των κρατών μελών μπορούν να ζητήσουν άσυλο, η καθιέρωση κοινού ευρωπαϊκού συστήματος για τη χορήγηση ασύλου είναι εξίσου σημαντική. Προκειμένου να θεσπιστούν κοινές διατάξεις στο θέμα του ασύλου, η Επιτροπή έχει ήδηποβάλλει διάφορες προτάσεις, εκ των οποίων δύο σχετίζονται ιδιαίτερα με την ερώτηση του αξιότιμου μέλους. Πρώτο, η Επιτροπήπέβαλε τον Απρίλιο του 2001 πρόταση οδηγίας σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για τηνποδοχήπηκόων μιας τρίτης χώρας που έχουν το δικαίωμα παραμονής, παρά την παράνομη είσοδό τους, δεδομένου ότιπέβαλαν αίτηση για τη χορήγηση ασύλου(2). Η πρόταση αυτή, η οποία ενδέχεται να εγκριθεί στο άμεσο μέλλον από το Συμβούλιο, καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τις κατάλληλες συνθήκες ζωής καιγείας για τα πρόσωπα που ζητούν άσυλο και να εγγυηθούν την πλήρη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

Δεύτερο, η πρόταση οδηγίας(3), πουποβλήθηκε από την Επιτροπή το Σεπτέμβριο του 2001, ορίζει επακριβέστερα τα δικαιώματα και επιδόματα που θα χορηγούνται στουςπηκόους τρίτων χωρών στους οποίους αναγνωρίστηκε καθεστώς πρόσφυγα ή άλλη μορφή διεθνούς προστασίας.

Τέλος, θα πρέπει να τονισθεί όσον αφορά την ιδιαίτερη γεωγραφική θέση των Καναρίων νήσων ότι, βάσει της συμφωνίας ένωσης μεταξύ Κοινότητας και Μαρόκου, η οποία άρχισε να ισχύει το Μάρτιο του 2000, έχει αρχίσει ένας διάλογος μεταξύ των εμπειρογνωμόνων μετανάστευσης τόσο από το Μαρόκο όσο και την Ένωση. Και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι επείγει η εξεύρεση λύσης στα αυξανόμενα μεταναστευτικά ρεύματα από τη Βόρεια Αφρική προς την Ένωση.

(1) COM(2001)672 τελικό.

(2) ΕΕ C 213 E της 31.7.2001.

(3) ΕΕ C 51 E της 26.2.2002.