ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0436/01

υποβολή: Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Συνταξιοδοτικές αξιώσεις έναντι της Ιταλίας

Ο κ. Wolfgang Kaltenbrunner, ο οποίος διαμένει στη Γερμανία, έχει συνταξιοδοτικές αξιώσεις έναντι του ιταλικού κράτους. Παρά το γεγονός ότι έχειποβάλει επανειλημμένα αιτήσεις στους αρμόδιους ιταλικούς ασφαλιστικούς φορείς, οι ιταλικές αρχές δεν έχουν ακόμα προβεί σε εξέταση τηςπόθεσής του, με αποτέλεσμα ο κ. Kaltenbrunner να έχειποβάλει μεταξύ της 03.09.1998 και της 25.10.2000 πολυάριθμες αιτήσεις για καταβολή της σύνταξής του, χωρίς ωστόσο να έχει λάβει απάντηση από τις ιταλικές αρχές.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Kaltenbrunner, παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν και άλλοι συνταξιούχοι που διαμένουν στη Γερμανία και έχουν συνταξιοδοτικές αξιώσεις έναντι του ιταλικού κράτους.

Μπορεί να μας πει η Επιτροπή:

1. Υπάρχουν σε επίπεδο ΕΕ μέτρα εναρμόνισηςπό μορφή οδηγιών ή κανονισμών, ικανά να θέσουν τέρμα στην ανωτέρω πρακτική των ιταλικών αρχών·

2. Σε περίπτωση πουπάρχουν ανάλογοι κανονισμοί ή οδηγίες, ποια ενέργειες προτίθεται να αναλάβει η Επιτροπή κατά της εν λόγω πρακτικής των ιταλικών αρχών·

3. Σκοπεύει η Επιτροπή ναποβάλει σχετικές προτάσεις οδηγιών ή κανονισμών, σε περίπτωση που δενπάρχουν σχετικά μέτρα εναρμόνισης·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Απριλίου 2001)

Η Επιτροπή επιθυμεί να πληροφορήσει τον αξιότιμο βουλευτή ότι το άρθρο 42 (πρώην άρθρο 51) της συνθήκης ΕΚ προβλέπει το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών. Τούτο σημαίνει ότι το κοινοτικό δίκαιο της κοινωνικής ασφάλισης δενποκαθιστά τα ισχύοντα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης με ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα, αλλά αφήνει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να καθορίζουν τα εθνικά τους συστήματα. Το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος(1) και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71(2), θέτει κοινούς κανόνες και αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά την εφαρμογή των εθνικών νομοθεσιών. Με τον τρόπο αυτόν, το κοινοτικό δίκαιο εξασφαλίζει ότι η εφαρμογή των διάφορων εθνικών νομοθεσιών δεν επιφέρει δυσμενείς συνέπειες για τα πρόσωπα που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Κοινότητας.

Οι κανονισμοί θεσπίζουν λεπτομερείς κανόνες για τις συντάξεις. Προβλέπουν ότι κάθε κράτος μέλος στο οποίο ο ενδιαφερόμενος εργάσθηκε για περισσότερο από ένα έτοςποχρεούται να χορηγεί σύνταξη ανάλογη με τις περιόδους ασφαλίσεως που πραγματοποιήθηκαν στην επικράτειά του και ότι η εν λόγω σύνταξη καταβάλλεται, χωρίς οποιαδήποτε μείωση, τροποποίηση ή αναστολή, οπουδήποτε εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου κατοικεί ή διαμένει ο πρώην διακινούμενος εργαζόμενος. Πρόσωπο το οποίο έχει εργασθεί σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη και φθάνει σε ηλικία συνταξιοδότησης πρέπει, κατ'αρχήν, ναποβάλει την αίτηση για χορήγηση σύνταξης στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί. Κατόπιν ο φορέας αυτός διαβιβάζει την αίτηση σε όλους τους αρμόδιους φορείς των κρατών μελών στα οποία ο ενδιαφερόμενος ασφαλίσθηκε για περισσότερο από ένα έτος, προκειμένου αυτοί να επεξεργασθούν την αίτηση και ναπολογίσουν τις παροχές σύμφωνα με τις αντίστοιχες εθνικές νομοθεσίες τους και με τον προαναφερθέντα κανονισμό.

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι η επεξεργασία των αιτήσεων συνταξιοδότησης μπορεί να είναι πολύ χρονοβόρα καιποστηρίζει τις προσπάθειες των κρατών μελών να εκσυγχρονίσουν τις διαδικασίες με σκοπό την επιτάχυνση της εκκαθάρισης των παροχών. Το 1998 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέστησε την τεχνική επιτροπή από εμπειρογνώμονες των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών, η οποία έχει θέσει σε εφαρμογή σειρά δοκιμαστικών σχεδίων, όπως π.χ. την ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων στον τομέα των συντάξεων.

Δεδομένου ότι ο αξιότιμος βουλευτής παρέσχε λεπτομερή στοιχεία για τηνπόθεση του κ. Kaltenbrunner, η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει τη συγκεκριμένη περίπτωση και θα ενημερώσει τον αξιότιμο βουλευτή για το αποτέλεσμα.

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971.

(2) Όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 - ΕΕ L 28 της 30.1.1997.