ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0670/96 υποβολή: Gijs de Vries (ELDR) προς την Επιτροπή (15 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Αναστολή της Σύμβασης του Λομέ

1. Σε ποιές περιπτώσεις αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την αναστολή της προσφοράς αναπτυξιακής βοήθειας, λόγω σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ενδιαφερόμενη χώρα; Πόσο διήρκεσε η ισχύς κάθε μιας από αυτές τις αποφάσεις αναστολής;

2. Σε ποιές περιπτώσεις ανεστάλη η εφαρμογή της Συνθήκης του Λομέ (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV) για λόγους σχετικούς με τα ανθρώπινα δικαιώματα και πόσο διήρκεσε η αναστολή αυτή;

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Μαΐου 1996)

Μόνον μετά την έναρξη της ισχύος της σύμβασης της Λομέ IV, δεύτερο χρηματοδοτικό πρωτόκολλο, θεσπίστηκαν σαφείς διαδικασίες για την πλήρη ή μερική αναστολή από την Κοινότητα της σύμβασης της Λομέ. Οι διαδικασίες αυτές ακολουθήθηκαν στην περίπτωση του Νίγηρα.

Τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτέλεσαν αιτία ανησυχίας μετά την πρώτη σύμβαση της Λομέ, παρόλο που η έννοια αυτή εισήχθη επισήμως στη σύμβαση της Λομέ IV. Τα ανωτέρω μαζί με λοιπά θέματα, οδήγησαν σε προσωρινές ή εν μέρει αναστολές της χρηματοδοτικής και τεχνικής συνεργασίας για ορισμένες χώρες περιλαμβανομένης της Ισημερινής Γουϊνέας, της Λιβερίας, της Ρουάντα, του Τογκό και της Ουγκάντα.

Αυτή τη στιγμή, η χρηματοδοτική και τεχνική συνεργασία με τη Γκάμπια, το Νίγηρα, τη Νιγηρία, το Σουδάν και το Ζαΐρ, έχει ανασταλεί. Θα πρέπει εντούτοις να τονιστεί ότι η αναστολή δεν καλύπτει την αθρωπιστική βοήθεια και, σε ορισμένες περιπτώσεις, έργα μέσω της αποκεντρωμένης συνεργασίας τα οποία ωφελούν άμεσα τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0301/96 υποβολή: Maren Gόnther (PPE) προς την Επιτροπή (7 Φεβρουαρίου 1996)

Θέμα: Αναφορά από την Επίτροπο Bonino στις 30.01.1996 σε συμφωνία ύψους 3.5 εκατ. Ecu για το Μπουρούντι, η οποία δεν μπόρεσε να εκτελεσθεί

Κατά την κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας του ΕΕ και των μελών του ΕΚ στη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ στις 30.01.1996 η Επίτροπος Bonino ανέφερε ότι κατά τα τέλη του παρελθόντος έτους διατέθηκαν για το Μπουρούντι 3.5 εκατ. Ecu, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας η οποία όμως δεν μπόρεσε να εκτελεσθεί.

Ποιό είναι το έτερο συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας, ποιό είναι το περιεχόμενο της συμφωνίας και για ποιούς λόγους δεν εκτελέσθηκε η συμφωνία;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Μαρτίου 1996)

Πράγματι, στις 21 Νοεμβρίου 1995, η Επιτροπή εξέδωσε πρόταση χρηματοδότησης ύψους 70 εκατ. Ecu για ανθρωπιστική βοήθεια υπέρ του πληθυσμού της Ρουάντα και του Μπουρούντι στην περιοχή των μεγάλων λιμνών, στην οποία τα 3,5 εκατ. Ecu προορίζονται για προγράμματα ανθρωπιστικής βοήθειας υπέρ του μετακινηθέντος παρά τη θέλησή του πληθυσμού, και του διασκορπισθέντος και επαναπατρισθέντος πληθυσμού στο εσωτερικό του Μπουρούντι.

Η επιδείνωση της κατάστασης στο Μπουρούντι, όπως και οι ανεπαρκείς συνθήκες ασφαλείας, εμπόδισαν συχνά τη διοχέτευση της βοήθειας και την εφαρμογή των ανθρωπιστικών προγραμμάτων.

Στα μέσα Δεκεμβρίου 1995, σειρά επιθέσεων που είχαν συντονιστεί εναντίον της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, της Διεθνούς Ομοσπονδίας του Ερυθρού Σταυρού, της Διεθνούς Ένωσης για την καταπολέμηση της πείνας, της Movimiento por la paz, el desarme y la libertad και της Oxfam στην επαρχία της Gitega, οδήγησαν στην αναστολή των ενεργειών για μερικές εβδομάδες.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν υπέβαλαν στην Επιτροπή νέα προγράμματα για χρηματοδότηση.

Μόνο, οι Mιdecins du monde (Γαλλία) χρηματοδοτήθηκαν ξανά από την 1η Ιανουαρίου 1996 για 3 μήνες, για το ιατρικό τους πρόγραμμα επείγουσας ανάγκης στο νοσοκομείο Prince Rιgent της Bujumbura. Το πρόγραμμα αυτό δεν συνάντησε ιδιαίτερα προβλήματα και η εφαρμογή του συνεχίζεται.

Οι προβλεπόμενοι στην απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 1995 πόροι θα χορηγηθούν στους εταίρους σε συνάρτηση με τις ανθρωπιστικές ανάγκες και τη δυνατότητα πρόσβασης των θυμάτων και των ζωνών παρέμβασης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0871/96 υποβολή: Fernando Fernαndez Martνn (PPE) προς την Επιτροπή (2 Απριλίου 1996)

Θέμα: Ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Κούβα

Η Επιτροπή εξέδωσε στις 28 Ιουνίου 1995 ανακοίνωση σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κούβας (COM(95)0306), στην οποία επισημαίνεται η διαδικασία ανοίγματος και μεταρρυθμίσεων που έχει ξεκινήσει στη χώρα αυτή, ο σημαντικός ρόλος που καλείται να διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην εν λόγω διαδικασία και, επίσης, η ελευθερία που πρέπει να κυριαρχήσει στις εμπορικές σχέσεις που διατηρεί με τη χώρα αυτή. Όμως, στο πλαίσιο αυτών των εμπορικών σχέσεων σημειώθηκε από πλευράς κουβανικών αρχών μία σειρά παρατυπιών όσον αφορά την αντιμετώπιση των επενδύσεων που πραγματοποίησαν ευρωπαϊκοί φορείς στον τουριστικό τομέα, με αποτέλεσμα αυτές να περιοριστούν, παρόλο το υψηλό οικονομικό επίπεδο των επενδύσεων στη νήσο.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει τις λύσεις που προτείνει έναντι των επανειλημμένων, εκ μέρους των κουβανικών αρχών, παραβιάσεων του διεθνούς εμπορικού δικαίου, η συχνότητα των οποίων είναι τέτοια που καθιστά αδύνατη την φυσιολογική εξέλιξη των επενδυτικών δραστηριοτήτων των ευρωπαϊκών φορέων στη νήσο;

Απάντηση του κ. Marin εξ ονόματος της Επιτροπής (26 Απριλίου 1996)

Η Επιτροπή δεν έχει υπόψη της στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι οι αρχές της Κούβας διέπραξαν επανειλημμένως παραβάσεις του διεθνούς εμπορικού δικαίου σε σχέση με επενδύσεις τις οποίες πραγματοποίησαν στην Κούβα ευρωπαϊκές επιχειρήσεις του τουριστικού τομέα.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει εξάλλου στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι το θέμα των επενδύσεων στο εξωτερικό υπάγεται ακόμη σε μεγάλο βαθμό στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, με αποτέλεσμα τα σχετικά περιθώρια παρέμβασης της Επιτροπής να είναι πολύ περιορισμένα σε σύγκριση με άλλους τομείς.

Παρόλα αυτά, σε περίπτωση που λάβει πληροφορίες για κατά σύστημα και επανειλημμένες παραβιάσεις αυτές της μορφής η Επιτροπή δεν θα παραλείψει να τις λάβει υπόψη στο πλαίσιο του υπό εξέλιξη διαλόγου μεταξύ της Κοινότητας και της Κούβας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0868/96 υποβολή: Gianni Tamino (V) και Daniel Cohn-Bendit (V) προς την Επιτροπή (12 Απριλίου 1996)

Θέμα: Επέκταση του δικαιώματος αντιρρήσεων συνειδήσεων

Στα τέλη Φεβρουαρίου 1996, η κ. Elva Agosta, μέλος της Δημοτικής Αστυνομίας της Viadana (MN), προσήχθη ενώπιον της Δημοτικής Πειθαρχικής Επιτροπής για ανυπακοή, διότι αρνήθηκε να φέρει διαρκώς το όπλο που της είχε παρασχεθεί για τη νυχτερινή υπηρεσία. Το γεγονός αναφέρθηκε επίσης στην τακτική δικαιοσύνη ως αδίκημα ανυπακοής προς ανωτέρους. Η ενδιαφερόμενη δεν έχει τη νόμιμη άδεια οπλοφορίας και έχει δηλώσει δημοσίως ότι δεν αισθάνεται επαρκή ασφάλεια για τη χρήση του όπλου το οποίο θα ήταν υποχρεωμένη να φέρει σε ορισμένες περιπτώσεις. Επιπλέον, κατά την υπογραφή της συμβάσεως εργασίας δεν γνώριζε ότι μπορούσε να απαλλαγεί από την ένοπλη υπηρεσία υποβάλλοντας αντιρρήσεις συνειδήσεως όσον αφορά την οπλοχρησία.

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι το δικαίωμα αντιρρήσεων συνειδήσεως θα πρέπει να μπορεί να εφαρμοσθεί ανά πάσα στιγμή και όχι μόνον κατά την ανάληψη των καθηκόντων; Δεν θεωρεί ακόμη ότι το ζήτημα των αντιρρήσεων συνειδήσεως πρέπει να ρυθμισθεί καταλλήλως και να επεκταθεί και σε περιπτώσεις όπως η προαναφερθείσα;

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Μαΐου 1996)

Η Επιτροπή, τόσο στις απαντήσεις της σε μια σειρά γραπτών και προφορικών ερωτήσεων, όσο και κατά τις συζητήσεις στο Κοινοβούλιο τον Ιανουάριο του 1994 ((ΕΕ C 44 της 14.02.1994. )) με αντικείμενο την έκθεση του κ. Bandrιs Molet και της κ. Bindi, είχε ήδη την ευκαιρία να επισημάνει ότι το πρόβλημα των αντιρρησιών συνείδησης εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών 7 ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε ένα ζήτημα για το οποίο δεν διαθέτει ειδική αρμοδιότητα.

Ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου εμπίπτει κατά βάση στην αρμοδιότητα εκάστου κράτους μέλους 7 πρόκειται για μια αρμοδιότητα η οποία πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που το εκάστοτε κράτος μέλος έχει αναλάβει σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο, όπως είναι αυτές που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

Τούτο υπενθυμίζεται ευκρινώς στις κοινές διατάξεις της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και συγκεκριμένα στο άρθρο ΣΤ παράγραφος 2 της Συνθήκης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0442/96 υποβολή: Hans-Gert Poettering (PPE) προς την Επιτροπή (29 Φεβρουαρίου 1996)

Θέμα: Προσαρμογή στο ευρωπαϊκό δίκαιο του εθνικού δικαίου που διέπει τα σωματεία

Τον τελευταίο καιρό αυξάνονται οι καταγγελίες εκ μέρους των ευρωπαϊκών διεπαγγελματικών οργανώσεων διάφορων σωματείων που επιθυμούν να εγγραφούν στα επιμέρους μητρώα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν λάβει αρνητική απάντηση εκ μέρους των αρμοδίων δικαστηρίων για το λόγο ότι - όπως θα περίμενε κανείς - το ευρωπαϊκό δίκαιο σπάνια αντιστοιχεί με τις εθνικές διατάξεις που διέπουν τα σωματεία. Δεν τους αναγνωρίζεται επομένως η νομική αυθυπαρξία.

Ερωτάται, επομένως, η Επιτροπή:

1. Γνωρίζει η Επιτροπή τα προβλήματα αυτά;

2. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης που έχει ως αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται η νομική αυθυπαρξία ευρωπαϊκών σωματείων στα κράτη μέλη;

3. Υπάρχει η δυνατότητα μέσω της θέσπισης κανονισμού να βρεθεία μία μεταβατική λύση έως την τελική εναρμόνισση μεταξύ των εθνικών διατάξεων που διέπουν τα σωματεία και του ευρωπαϊκού δικτύου;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής (15 Μαρτίου 1996)

1. Η Επιτροπή έχει επίγνωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα σωματεία όταν επιθυμούν να αναπτύξουν διεθνικές δραστηριότητες, ιδίως για το γεγονός ότι υποχρεούνται, εκτός εάν επιτύχουν να τους αναγνωριστεί η νομική τους προσωπικότητα, να αποκτήσουν νέα νομική προσωπικότητα στο κράτος μέλος στο οποίο επιθυμούν να εγκατασταθούν ή να ασκήσουν τις δραστηριότητές τους, πράγμα το οποίο σημαίνει σύσταση νέου σωματείου.

2. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή ενέκρινε, τον Δεκέμβριο του 1991, πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου περί θέσπισης καταστατικού του ευρωπαϊκού σωματείου ((ΕΕ C 99 της 21.04.1992. )). Το εν λόγω προαιρετικού χαρακτήρα καταστατικό θα επιτρέψει στα σωματεία που το επιθυμούν να αποκτήσουν νομική προσωπικότητα στο κοινοτικό επίπεδο. Η εγγραφή στο μητρώο ενός κράτους μέλους θα αρκεί ώστε το σωματείο να μπορεί να διαθέτει νομική ικανότητα. Το Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσαν τις γνώμες τους, αντιστοίχως, στις 20 Ιανουαρίου 1993 και 26 Μαΐου 1992. Η τροποποιημένη πρόταση ((ΕΕ C 236 της 31.08.1993. )) για το καταστατικό διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο στις 6 Ιουλίου 1993 και είναι υπό εξέταση.

3. Αναμένοντας την έκδοση του κανονισμού περί του καταστατικού του ευρωπαϊκού σωματείου, δεν προβλέπονται προσωρινές λύσεις. Πάντως, υπάρχει μία ευρωπαϊκή σύμβαση για την αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας των μη κυβερνητικών διεθνών οργανώσεων που συνήφθη στα πλαίσια του Συμβουλίου της Ευρώπης και τέθηκε σε ισχύ το 1991, η οποία, όμως, δεν ισχύει σε όλη την επικράτεια της Κοινότητας ((Μέχρι στιγμής, τα κράτη που έχουν επικυρώσει τη σύμβαση είναι το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστρία, η Ελβετία και η Σλοβενία. )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0738/96 υποβολή: Peter Truscott (PSE) προς την Επιτροπή (26 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Εμπόριο ζωντανών μόσχων

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει το σύνολο των νομοθεσιών που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο ζωντανών μόσχων κάτω των 15 ημερών;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (22 Απριλίου 1996)

Οι κατωτέρω νομοθετικές διατάξεις διέπουν τις συναλλαγές ζωντανών μόσχων κάτω των 15 ημερών (καθώς και των άλλων βοοειδών, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά):

- Η οδηγία 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προβλημάτων υγιεονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοικοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών ((ΕΕ 121 της 29.07.1964 (κωδικοποιημένη έκδοση, ΕΕ C 189 της 20.08.1975).)). Ωστόσο, το άρθρο 8 εξαιρεί από τις διατάξεις αυτές τους μόσχους κάτω των 15 ημερών που προορίζονται για εκτροφή ή για απόδοση, εκτός εάν έχουν προβλεφθεί συμπληρωματικές απαιτήσεις που μπορούν να εγκριθούν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 9 ή 10.

- Η οδηγία 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς ((ΕΕ L 224 της 18.08.1990.)). Ειδικότερα, στο άρθρο 11 προβλέπονται μέτρα προστασίας τα οποία πρέπει να λαμβάνονται στην περίπτωση εμφάνισης ορισμένων νόσων.

- Η απόφαση 90/474/ΕΟΚ της Επιτροπής ((ΕΕ L 194 της 29.07.1994.)), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 95/287/ΕΚ ((ΕΕ L 181 της 01.08.1995.)), όσον αφορά ορισμένα προστατευτικά μέτρα σχετικά με τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και για ακύρωση των αποφάσεων 89/469/ΕΟΚ και 90/200/ΕΟΚ. Η εν λόγω απόφαση έχει ληφθεί στο νομικό πλαίσιο του άρθρου 11 της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ.

- Η οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου ((ΕΕ L 340 της 11.12.1991.)), για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ.

- Η απόφαση 93/42/ΕΟΚ της Επιτροπής ((ΕΕ L 16 της 25.1.1993.)), για συμπληρωματικές εγγυήσεις όσον αφορά τη μολυσματική ρινοτραχειΐτιδα των βοοειδών για τα βοοειδή που προορίζονται για τα κράτη μέλη ή για περιφέρειες των κρατών μελών που είναι απαλλαγμένες από την εν λόγω νόσο.

- Η απόφαση 95/109/ΕΚ της Επιτροπής όσον αφορά τη λοιμώδη ρινοτραχειΐτιδα των βοοειδών που προορίζονται για ορισμένα τμήματα του κοινοτικού εδάφους ((ΕΕ L 79 της 07.04.1995.))

- Η οδηγία 77/504/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των ζώων αναπαραγωγής του βοείου είδους καθαρόαιμου γένους ((ΕΕ L 206 της 12.08.1977.)).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αριθ. 974/96 του Michael ELLIOTT προς το Συμβούλιο. Πίνακες για άδεια εισόδου



Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 280 της 25/09/1996 σ. 0110



ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0974/96 υποβολή: Michael Elliott (PSE) προς το (16 Απριλίου 1996) Θέμα: Πίνακες για άδεια εισόδου Μπορεί να επιβεβαιώσει το Συμβούλιο αν ο κανονισμός αριθ. 2317/95 ((ΕΕ L 234 της 03.10.1995, σελ. 1. )) της 25ης Σεπτεμβρίου 1995, ο οποίος επέβαλε πίνακες για άδεια εισόδου στους υπηκόους τρίτων χωρών που περνούν τα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών, εγκρίθηκε ομόφωνα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Απάντηση (27 Ιουνίου 1996) Το Συμβούλιο επιβεβαιώνει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2317/95, ο οποίος καθορίζει τις τρίτες χώρες των οποίων οι υπήκοοι πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, εγκρίθηκε ομόφωνα, σύμφωνα με τον κανόνα που προβλέπεται στο άρθρο 100 Γ (παράγραφος 1) της συνθήκης ΕΚ επί της οποίας βασίζεται νομικά η πράξη αυτή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0051/96 υποβολή: Stephen Hughes (PSE) προς την Επιτροπή (25 Ιανουαρίου 1996)

Θέμα: Εξοπλισμός με οθόνη οπτικής απεικόνισης

Πόσοι εργαζόμενοι εκτιμάται ότι χρησιμοποιούν εξοπλισμό με οθόνη οπτικής απεικόνισης σε κάθε κράτος μέλος αντίστοιχα;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (1η Μαρτίου 1996)

Η Επιτροπή εκτιμά συνολικά ότι περίπου το ήμισυ του ενεργού πληθυσμού της Κοινότητας έχει πρόσβαση σε οθόνη απεικόνισης στο πλαίσιο της εργασίας του.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1129/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) και Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (13 Μαΐου 1996)

Θέμα: Μίσθωση του ακινήτου Hochtief

Η απάντηση της Επιτροπής στην ερώτηση 0416/96 ((EE C 183 της 24.06.1996, σελ. 30. )) είναι μάλλον παράδοξη.

Σε ό, τι αφορά το πρώτο σκέλος της απάντησης, η Επιτροπή θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι βουλευτές δεν μπορούν να θέτουν γραπτές ερωτήσεις κατ' ευθείαν στις κυβερνήσεις ή σε ιδιωτικές εταιρείες.

Σε ό, τι αφορά τα σημεία 4 και 5 της απάντησης, θα μπορούσε να διευκρινίσει η Επιτροπή εάν στις προδιαγραφές της για την κατασκευή κτηρίου που θα στεγάσει 800 υπαλλήλους μπορεί να αποδεχθεί την ύπαρξη και λειτουργία στον ίδιο χώρο ενός ιδιωτικού κέντρου εμπορικών δραστηριοτήτων;

Πως μπορεί η Επιτροπή να επιβάλει στον κατασκευαστή της προδιαγραφές της, σε περίπτωση που έχει δεσμευθεί απέναντι του, εάν έχει ξεκινήσει η ίδια η κατασκευή με την πρόβλεψη εγκατάστασης μεγάλου σουπερμάρκετ στο ισόγειο;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Ιουνίου 1996)

Τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου καλούνται να λάβουν υπόψη τους το γεγονός ότι η Επιτροπή, λόγω διαδικαστικών δεσμεύσεων, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα συμβαλλόμενα μέρη μιας συμφωνίας και να παράσχει πληροφορίες που αφορούν τις μεταξύ τους συναφθείσες συμβάσεις.

Σχετικά με τις προδιαγραφές ενός κτιρίου, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να αποδεχθεί παρακλίσεις από την προδιαγραφή ενός κτιρίου-τύπου το οποίο προορίζεται να στεγάσει τις υπηρεσίες της. Πράγματι, η Επιτροπή αποφασίζει κατά περίπτωση για τον κανονιστικό χαρακτήρα των μεμονωμένων στοιχείων της περιγραφής.

Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι η Επιτροπή επικουρήθηκε από εταιρία μηχανικών συμβούλων για διάστημα 16 μηνών και ότι πολλές συνεδριάσεις πραγματοποιήθηκαν με τον κατασκευαστή κατά τη διάρκεια των οποίων συζητήθηκαν λεπτομέρειες σχετικά με τις ανάγκες της Επιτροπής.

Εξάλλου είναι δυνατό, σε πολλά κτίρια, να αυξηθεί ο βαθμός ανταπόκρισης στις ανάγκες του χρήστη ακόμη και μετά το τέλος της κατασκευής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0620/96 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (13 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Πρόσβαση στην αγορά υπηρεσιών

Στα περισσότερα αεροδρόμια της Κοινότητας, η παροχή υπηρεσιών εδάφους, δηλαδή οι δραστηριότητες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο των αεροπορικών μεταφορών, επιφυλάσσονται για τις εθνικές μεταφορές ή για το ίδιο το αεροδρόμιο 7 η κατάσταση αυτή είναι αντίθετη προς την αρχή του ελεύθερου συναγωνισμού τον οποίο προϋποθέτει η φιλελευθεροποίηση των αεροπορικών μεταφορών.

Αξιολογώντας με προσοχή τα πολυάριθμα άρθρα της οδηγίας για την πρόσβαση στην αγορά υπηρεσιών εδάφους και επιδοκιμάζοντας τις προσπάθειες που αποσκοπούν στην εξασφάλιση, κυρίως για τους επιβάτες και τα εμπορεύματα, γρήγορων και λειτουργικών υπηρεσιών στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, ερωτάται η Επιτροπή αν θεωρεί σκόπιμο:

1. να εξετάσει το πεδίο εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων στο πλαίσιο μιας προσεκτικής ανάλυσης των διαδικασιών εργασίας στα αεροδρόμια 7

2. να επιβάλει στις εταιρείες αεροπορικών μεταφορών και στους άλλους φορείς παροχής υπηρεσιών την υποχρέωση να διαχωρίσουν από λογιστική και διαχειριστική άποψη τις διάφορες δραστηριότητες 7

3. να καθορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τη σύνθεση και τις αρμοδιότητες της Επιτροπής Χρηστών.

Απάντηση του Κου Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (30 Απριλίου 1996)

Στην κοινή θέση του Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 1996 επί της προτάσεως της Επιτροπής ((EE C 142 της 8.06.1995. )) για οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά παροχής υπηρεσιών εδάφους στα αεροδρόμια της Κοινότητας, καθορίζεται κατώτατο όριο κίνησης 2 εκατ. επιβατών ή 50.000 τόννων εμπορευμάτων για την πλήρη απελευθέρωση της παροχής υπηρεσιών εδάφους από τρίτους στα αεροδρόμια της Κοινότητας. Αυτό το κατώτατο όριο αντιστοιχεί στη μέση κίνηση επιβατών ή διακίνηση φορτίων εμπορευμάτων που επιτρέπει να είναι οικονομικά βιώσιμη η παροχή υπηρεσιών εδάφους σε δεδομένο αεροδρόμιο από δύο τουλάχιστον επιχειρήσεις. Στο πεδίο εφαρμογής της προτεινόμενης οδηγίας και στα ειδικά μέτρα για ορισμένες υπηρεσίες που παρέχονται σε επαφή με το αεροσκάφος, έχουν ληφθεί υπόψη τα συμπεράσματα μελετών που αφορούν κυρίως τους περιορισμούς από πλευράς δυναμικότητας, χώρου και ασφάλειας στην πίστα του αεροδρομίου.

Η Επιτροπή υποστηρίζει την απόφαση του Συμβουλίου να επεκτείνει την υποχρέωση λογιστικού διαχωρισμού των δραστηριοτήτων σε όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών εδάφους.

Η επιτροπή χρηστών θα αποτελείται από εκπροσώπους όλων των αεροπορικών εταιρειών ή οργανώσεων όλων των αεροπορικών εταιρειών που αναπτύσσουν αερομεταφορική δραστηριότητα στο εκάστοτε αεροδρόμιο. Στην κοινή θέση προβλέπεται ότι η εν λόγω επιτροπή δεν μετέχει στη λήψη αποφάσεων αλλά έχει απλώς συμβουλευτικές αρμοδιότητες. Σε περίπτωση όπου σε ένα αεροδρόμιο λειτουργεί ήδη ανάλογη επιτροπή, το σχέδιο οδηγίας δεν απαιτεί να συσταθεί νέα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0617/96 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (13 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Εσωτερική ναυσιπλοΐα

Με τον κανονισμό ΕΟΚ αριθ. 1101/89 ((ΕΕ L 116 της 28.04.1989, σελ. 25. )), το Συμβούλιο καθιέρωσε σύστημα διαρθρωτικής εξυγίανσης στον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας, με κύριο στόχο τη μείωση της πλεονάζουσας μεταφορικής ικανότητας των στόλων μέσω συντονισμένων δράσεων διάλυσης σε κοινοτικό επίπεδο. Για το σκοπό αυτό, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη έθεσαν στη διάθεση των αντίστοιχων ταμείων διάλυσης, με επιβάρυνση των εθνικών προϋπολογισμών, τους απαραίτητους δημοσιονομικούς πόρους για την πριμοδότηση διάλυσης στους εφοπλιστές που είχαν υποβάλει τις αιτήσεις τους πριν από τις 30 Ιουνίου 1994, σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΟΚ αριθ. 3039/94 ((ΕΕ L 322 της 15.12.1994, σελ. 11. )).

Ωστόσο, μετά τη λήξη της ανωτέρω προθεσμίας, και λαμβάνοντας υπόψη τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του τομέα, στα εθνικά ταμεία διάλυσης υποβλήθηκαν και νέες αιτήσεις πριμοδότησης για διάλυση. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή αποφάσισε να εγγράψει στον κοινοτικό προϋπολογισμό του 1995 κονδύλιο 5 εκατ. Ecu (10 δισ. λίρες).

Συμφωνώντας με τα μέτρα που έχουν εγκριθεί, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εάν θεωρεί σκόπιμο να τροποποιηθεί ο χαρακτήρας και οι δυνατότητες των μέτρων εξυγίανσης, που έως τώρα χρηματοδοτήθηκαν κυρίως από τον ίδιον τον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Μαΐου 1996)

Το Συμβούλιο έχει εγκρίνει τα βασικά στοιχεία της πρότασης για την εντατικοποίση του ισχύοντος προγράμματος διάλυσης πλοίων, με στόχο να μειωθεί η μεταφορική ικανότητα κατά 15% της συνολικής χωρητικότητας, μέσω μιας κοινής δράσης διάλυσης την τριετία 1996 -1998. Το πρόγραμμα θα συγχρηματοδοτηθεί από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, από τον κλάδο και από τον προϋπολογισμό της Κοινότητας.

Το Συμβούλιο όμως αποφάσισε να περιοριστεί η κοινοτική συγχρηματοδότηση της δράσης διάλυσης μόνο στο έτος 1996, με αποτέλεσμα τα δύο επόμενα έτη, 1997 και 1998, τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να χρειαστεί να διαθέσουν πρόσθετους πόρους ανάλογα με το μέγεθος του στόλου τους.

Στις 11 Μαρτίου 1996, το Συμβούλιο κατέληξε σε πολιτική συμφωνία σχετικά με μια δέσμη προτάσεων και συνοδευτικά μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς των μεταφορών μέσω εσωτερικών πλωτών οδών.