ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1223/00

υποβολή: Jannis Sakellariou (PSE) προς την Επιτροπή

(14 Απριλίου 2000)

Θέμα: Αναγνώριση των γάλλων εκπαιδευτικών στα βαυαρικά σχολεία

Μια Γαλλίδα με επάρκεια CAPES για τη διδασκαλία γερμανικών και γαλλικών στο λύκειο και δεκαετή πείρα σε γαλλικό σχολείο πρέπει να πάρει πρώτα το Groes Deutsches Sprachdiplom με Λίαν Καλώς και στη

συνέχεια εφόσον διαπιστωθούν κενά σε σχέση με τις διατάξεις που αφορούν την κατάρτιση των εκπαιδευτικών να λάβει μέρος σε δοκιμασίες κατάρτισης ή περιόδους ασκήσεως προσαρμογής.

1. Πώς κρίνει η Επιτροπή αυτές τις αποδείξεις κατάρτισης (Groes Deutsches Sprachdiplom, δοκιμασίες κατάρτισης, περίοδοι ασκήσεως προσαρμογής) με βάση την έννοια της απαγόρευσης διακρίσεων μεταξύ ευρωπαίων πολιτών και την αρχή της ελεύθερης μετακίνησης των προσώπων;

2. Αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας το πεδίο της εκπαίδευσηςπάγεται στα κράτη μέλη ή στα ομόσπονδα κράτη, πρόκειται οι ανωτέρω αναφερόμενες αρχές να παύσουν να ισχύουν λόγω του γεγονότος ότι οι απαιτήσεις για αναγνώριση των τίτλων σπουδών είναι τόσοψηλές ώστε να είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει άσκηση του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ;

Απάντηση του κ. Bolkestein Εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Μαΐου 2000)

Η αναγνώριση των διδακτικών προσόντων διέπεται από την Οδηγία του Συμβουλίου 89/48/ΕΟΚ της 21 Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1). Η Οδηγία αυτή αναφέρει ότιπήκοοι ενός κράτους μέλους έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν σε ένα άλλο κράτος μέλος, επάγγελμα, το οποίο είναι πλήρως αναγνωρισμένο στο κράτος μέλος προέλευσής τους. Η Οδηγία δεν εναρμονίζει τα διαφορετικά μαθήματα εκπαίδευσης που απαιτούνται σε κάθε κράτος μέλος για πρόσβαση στα διάφορα επαγγέλματα. Για το λόγο αυτό το άρθρο 4 της Οδηγίας προβλέπει ότι το κράτος μέλοςποδοχής μπορεί να επιβάλει σε ένα μετανάστη αντισταθμιστικό μέτρο (πρβλ. δοκιμασία επάρκειας ή δοκιμαστική περίοδο προσαρμογής, γι'αυτό μπορεί να αποφασίσει ο ενδιαφερόμενος) ότανπάρχουν ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στην εκπαίδευση του μετανάστη και τις απαιτήσεις του κράτους μέλουςποδοχής.

Ως εκ τούτου, οι βαυαρικές αρχές έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν στον κάτοχο ενός διπλώματος διδασκαλίας που έχει αποκτηθεί σε ένα άλλο κράτος μέλος, την ολοκλήρωση της δοκιμαστικής περιόδου προσαρμογής ή τη συμμετοχή σε δοκιμή επάρκειας, ώστε να αναπληρωθεί κάποια έλλειψη που παρουσιάζεται στην εκπαίδευσή του, σε σύγκριση με εκείνη που απαιτείται στη Βαυαρία.

Οι γλωσσικές απαιτήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15 Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας(2), είναι συμβατές με τον κοινοτικό νόμο όταν αιτιολογούνται από τη φύση της προς πλήρωση θέσης εργασίας. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η θέση ενός διδάσκοντα σε δημόσιο ινστιτούτο επαγγελματικής κατάρτισης είναι θέση που αιτιολογεί την απαίτηση γλωσσικής γνώσης, στα πλαίσια του άρθρου 3(1) του προαναφερθέντα Κανονισμού, δεδομένου ότι τέτοια απαίτηση επιβάλλεται κατ' αναλογικό και χωρίς διάκριση τρόπο (Απόφαση της 28 Νοεμβρίου 1989, Υπόθεση C-379/87). Η Επιτροπή θεωρεί ότι η βαυαρική νομοθεσία δεν παραβαίνει τις αρχές αυτές, εφόσον αναφέρει ότι η αρμόδια αρχή είναι δυνατόν να αποδεχθεί άλλα αποδεικτικά πτυχία, εκτός από το Groe Deutsche Sprachdiplom όσον αφορά τις γλωσσικές γνώσεις τουποψηφίου. Όπως έχειπόψη της η Επιτροπή, οι βαυαρικές αρχές απαιτούν το Groe Deutsche Sprachdiplom, μόνο όταν ο ενδιαφερόμενος, δεν μπορεί να αποδείξει διαφορετικά ότι έχει τις απαραίτητες γλωσσικές γνώσεις για να διδάξει ειδικά θέματα που καλύπτονται από την απαιτούμενη άδεια.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.

(2) ΕΕ L 257 της 19.10.1968.