ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1464/98 υποβολή: Nel van Dijk (V) προς την Επιτροπή (7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Συνυπολογισμός εκ μέρους του Ολλανδικού Κεντρικού Γραφείου Προγραμματισμού της μειωμένης συνεισφοράς των Κάτω Χωρών στον κοινοτικό προϋπολογισμό κατά την εκτίμηση του κόστους των εκλογικών προγραμμάτων

Έχει λάβει γνώση η Επιτροπή της έκθεσης «Keuzes in kaart - economische effecten van vijf verkiezingsprogramma's van het Nederlandse Centraal Planbureau» (οικονομικές επιπτώσεις πέντε εκλογικών προγραμμάτων) που εξεπόνησε το Ολλανδικό Κεντρικό Γραφείο Προγραμματισμού, συγκεκριμένα της παραγράφου που αφορά τη μείωση της συνεισφοράς στον κοινοτικό προϋπολογισμό στο Παράρτημα 6;

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί ομοφωνία στο Συμβούλιο σχετικά με τις νέες Δημοσιονομικές Προοπτικές - λ.χ. λόγω βέτο εκ μέρους των Κάτω Χωρών - απαιτείτο επίσης ομοφωνία για την παράταση των εν ισχύι Δημοσιομικών Προοπτικών, όπως αναφέρει το Κεντρικό Γραφείο Προγραμματισμού;

Συμβιβάζεται η εν λόγω άποψη του ΚΓΠ με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που ορίζει η παράγραφος 25 της Διοργανικής Συμφωνίας (ΔΣ) της 29ης Οκτωβρίου 1993 σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές; Αληθεύει το γεγονός «ότι εις ό,τι αφορά το Συμβούλιο, η Διοργανική Συμφωνία ορίζει ότι μπορεί να απορρίψει την παράταση με ειδική πλειοψηφία, παρά το γεγονός ότι τα κράτη μέλη έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους ότι για την παράταση θα πρέπει να επιτευχθεί ειδική πλειοψηφία...» ((Σημείωμα στην έκθεση σχετικά με την έγκριση της απόφασης της 31.10.1994 σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, Κάτω Βουλή των Κάτω Χωρών 1995-1996, 24127, αριθ. 5, σελ. 15. ));

Σε περίπτωση παράτασης των Δημοσιονομικών Προοπτικών, θα μπορούσαν οι δαπάνες του έτους 2002 να υπερβαίνουν τις προτάσεις που υπέβαλε προσφάτως η Επιτροπή στο πλαίσιο των νέων Δημοσιονομικών προοπτικών για το 2002-2006;

Μπορεί να παρουσιάσει η Επιτροπή μια εκτίμηση της ολλανδικής συνεισφοράς στον κοινοτικό προϋπολογισμό το έτος 2002, με την προϋπόθεση ότι θα παραταθούν οι ισχύουσες δημοσιονομικές προοπτικές, θα εξακολουθήσει να ισχύει η σημερινή απόφαση περί ιδίων πόρων, και θα έχει επιτευχθεί μέγιστη εκμετάλλευση των δημοσιονομικών δυνατοτήτων;

Σε περίπτωση καταγγελίας των Δημοσιονομικών Προοπτικών, θα ισχύει ένα «ανώτατο ποσοστό αυξήσεως» όπως ορίζει το άρθρο 203 (9) της Συνθήκης ΕΚ;

Πόσο συχνά και πότε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν κάνει τη χρήση της διάταξης του άρθρου 203 (9), πέμπτο εδάφιο, που επιτρέπει «την υπέρβαση του ποσοστού»;

Μπορεί ένα μεμονωμένο κράτος μέλος να προτάξει βέτο κατά της υπέρβασης αυτής;

Υπό το φως των απαντήσεων στις ως άνω ερωτήσεις, κατά πόσο είναι ορθή η θέση που διατυπώνεται στην εισαγωγή της έκθεσης του Κεντρικού Γραφείου Προγραμματισμού, ήτοι ότι για «μειώσεις των συνεισφορών στον κοινοτικό προϋπολογισμό ισχύει ένα ανώτατο όριο το οποίο αντιστοιχεί στο κέρδος που θα αποκόμιζαν εν ανάγκη οι Κάτω Χώρες παραλύοντας τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο των νέων δημοσιονομικών προοπτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Υπάρχει κάποιο περιθώριο βελτίωσης της διαδικασίας λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αυτή περιγράφεται στην έκθεση του Κεντρικού Γραφείου Προγραμματισμού;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Ιουνίου 1998)

Η Επιτροπή έχει λάβει γνώση της αίτησης που αναφέρει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

Η παράγραφος 25 της διοργανικής συμφωνίας της 29ης Οκτωβρίου 1993 για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπολογισμού ((EE C 331, 7.12.1993. )) αναφέρει τα εξής:

«Ελλείψει νέας συμφωνίας και εκτός ρητής καταγγελίας από ένα από τα μέρη με την πλειοψηφία που αναφέρεται στο άρθρο 203 παράγραφος 9 της συνθήκης, τα ανώτατα όρια για το τελευταίο έτος που καλύπτεται από τις υφιστάμενες δημοσιονομικές προοπτικές προσαρμόζονται σύμφωνα με την παράγραφο 9 της παρούσας συμφωνίας, με την εφαρμογή στα ποσά αυτά της μέσης αύξησης που διαπιστώθηκε για την προηγούμενη περίοδο, τηρουμένου του ανωτάτου ορίου των ιδίων πόρων.»

Κατά τη σύναψη της συμφωνίας, το Συμβούλιο συμφώνησε σχετικά με την επόμενη δήλωση για το σημείο αυτό:

Το Συμβούλιο δηλώνει ότι συμφωνείται ότι η διάρκεια των δημοσιονομικών προοπτικών που είναι προσαρτωμένες στη διοργανική συμφωνία περιορίζεται στην περίοδο 1993-1999 και ότι θα τη λάβει δεόντως υπόψη του στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 25.

Το Συμβούλιο συμφωνεί ότι θα αποφασίσει με την πλειοψηφία του άρθρου 203 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τη σκοπιμότητα να παραταθεί η ισχύς των δημοσιονομικών προοπτικών κατά ένα επιπλέον έτος τηρουμένου του ανώτατου ορίου των ιδίων πόρων. Εάν δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία, θα συναγάγει το συμπέρασμα ότι δεν πληρούνται οι όροι για καταγγελία που θέτει η παρούσα παράγραφος.

Η εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 25 της συμφωνίας θα οδηγήσει σε ανώτατα όρια δαπανών μεγαλύτερα από αυτά που προτείνει η Επιτροπή (της τάξης του 5% έως το 2002 για το συνολικό ανώτατο όριο των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων). Σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν πλήρως τα ανώτατα αυτά όρια, η συνεισφορά των κρατών μελών στον προϋπολογισμό της Κοινότητας θα αυξηθεί κατά την ίδια περίπου αναλογία.

Ελλείψει διοργανικής συμφωνίας και δημοσιονομικών προοπτικών, εφαρμόζεται η διαδικασία του ανώτατου ποσοστού αύξησης των μη υποχρεωτικών δαπανών που προβλέπεται στο άρθρο 203 παράγραφος 9 της συνθήκης ΕΚ. Το ίδιο άρθρο ορίζει τους κανόνες πλειοψηφίας σχετικά με αυτή τη διαδικασία.

Από το 1988, κατ' εφαρμογή των διοργανικών συμφωνιών «τα δύο σκέλη της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής συμφωνούν να δεχθούν, για τα οικονομικά έτη (που καλύπτουν οι δημοσιονομικές προοπτικές), τα ανώτατα ποσοστά αύξησης των μη υποχρεωτικών δαπανών που προκύπτουν από τους προϋπολογισμούς που καταρτίζονται τηρουμένων των ανώτατων ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών». Παλαιότερα, οι διαφωνίες που υπήρχαν σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων για το ανώτατο ποσοστό αύξησης εμπόδισαν επανειλημμένα (1980, 1982, 1986, 1984) την ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας του προϋπολογισμού και την έγκριση του προϋπολογισμού εντός των καθορισμένων προθεσμιών.

Όσον αφορά τα άλλα στοιχεία της ερώτησης που θέτει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να κρίνει τον τρόπο με τον οποίο ένα κράτος μέλος (ή ένα από τα όργανά του) προτίθεται να αρχίσει τη συζήτηση για τις υποβαλλόμενες προτάσεις.