ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1422/00

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(5 Μαΐου 2000)

Θέμα: Φύλαξη των Συνθηκών

Δέχεται η Επιτροπή ότι το άρθρο 211 της ενοποιημένης απόδοσης της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας απαιτεί ότι η Επιτροπή μεριμνά για την εφαρμογή της παρούσας Συνθήκης καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει αυτής από τα όργανα; Εάν ναί, και εάν η Επιτροπή επιθυμεί να διατηρήσει το ρόλο της ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, πώς αυτό συμβιβάζεται με τα σχόλια στα οποία προέβη προσφάτως

ο επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής Jean-Louis Dewost και τα οποία δημοσιεύθηκαν στην European Voice, και ιδιαίτερα το σχόλιό του ότι εάν μια παρερμηνεία του δικαίου της ΕΕ απομονώθηκε σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, σίγουραπάρχουν άλλες προτεραιότητες για εμάς;

Κοινή απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1422/00 και E-1428/00

(18 Ιουλίου 2000)

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται σωστά στο άρθρο 211 (πρώην άρθρο 155) της συνθήκης ΕΚ και στον ρόλο της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των συνθηκών που πράγματι αποτελεί ένα από τα βασικά καθήκοντά της.

Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η Επιτροπή δεν δεσμεύεται να κινήσει διαδικασίες που προβλέπονται σε αυτή τη διάταξη, αλλά έχει διακριτική ευχέρεια στο θέμα αυτό(1)" μόνο η Επιτροπή είναι αρμόδια να αποφασίσει εάν είναι σκόπιμο να κινήσει διαδικασία κατά ενός κράτους μέλους για παράλειψη εκπλήρωσης τωνποχρεώσεών του και να προσδιορίσει τη συμπεριφορά ή παράλειψη του εν λόγω κράτους μέλους βάσει της οποίας θα πρέπει να κινηθούν οι διαδικασίες αυτές.(2) Πράγματι, εάν δεν είχε αυτή την διακριτική ευχέρεια, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να εκπληρώνει αποτελεσματικά το ρόλο της ως θεματοφύλακα των Συνθηκών. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι παρόμοια περιθώρια διακριτικής ευχέρειας έχουν και οι εθνικές αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες για την δίωξη παραβάσεων του νόμου προς το δημόσιο συμφέρον.

Όταν ασκεί τη διακριτική ευχέρειά της η Επιτροπή έχει να λάβειπόψη της ευρύ φάσμα παραγόντων, όπως π.χ. την σοβαρότητα της παράβασης, την σπουδαιότητά της ή την ιδιότητά της ως πρότυπηςπόθεσης, καθώς και τους πόρους της Επιτροπής. Μετά από προσεκτική εξέταση όλων των περιστάσεων, η Επιτροπή μπορεί σε μια δεδομένηπόθεση να αποφασίσει να δώσει μικρότερη προτεραιότητα στην κίνηση διαδικασιών παράβασης για ένα θέμα που αποτελεί αποκλειστικά προβληματική εφαρμογή, σε μια μεμονωμένη περίπτωση, ενώ οι εθνικοί κανόνες είναι σύμφωνοι με τον κοινοτικό νόμο. Θα πρέπει επίσης να ληφθείπόψη ότι σε τέτοιες μεμονωμένες περιπτώσεις, τα εθνικά δικαστήρια μπορεί να αντιμετωπίσουν καλύτερα τηνπόθεση από την κίνηση διαδικασιών παράβασης, δεδομένου ότι οι διαδικασίες αυτές μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο και δεν επιτρέπουν ακύρωση παράνομων μέτρων ή έκδοση ασφαλιστικών μέτρων κατά της διοίκησης ή ακόμα τη χορήγηση αποζημιώσεων για προκληθείσες βλάβες. Αυτό δεν διακυβεύει κατά κανένα τρόπο την εξέχουσα σημασία, όπως έχει επανειλημμένωςπογραμμίσει η Επιτροπή, των ατομικών καταγγελιών για την αποκάλυψη παραβάσεων του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή έχει απλώς το καθήκον να εξασφαλίσει ότι οι σημαντικότερες παραβάσεις θα συνεχίσουν να εξετάζονται ταχέως και αποτελεσματικά στο μέλλον.

Οι παρατηρήσεις του Γενικού Διευθυντή της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, στις οποίες αναφέρεται το αξιότιμο μέλος, είναι συναφείς με το προαναφερόμενο σκεπτικό.

(1) Υπόθεση 247/87 Star Fruit Company κατά Επιτροπής [1989] Συλλ. 291, σημείο 11.

(2) Υπόθεση C-431/92 Επιτροπή κατά Γερμανίας. Germany [1995] Συλλ. I-2189, σημείο 22.