ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2789/01

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(9 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Ελλιπής μεταφορά της οδηγίας σχετικά με την πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος (90/313/ΕΟΚ)

Με το νόμο περί πληροφόρησης για θέματα περιβάλλοντος της 8ης Ιουλίου 1994 πραγματοποιήθηκε εν μέρει η μεταφορά στο γερμανικό δίκαιο της οδηγίας σχετικά με την πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος (90/313/ΕΟΚ)(1). Κατά την μεταφορά του νόμου σχετικά με την πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας) δημιουργούνται προβλήματα, τα οποία αντίκεινται στους στόχους της οδηγίας της ΕΕ σχετικά με την πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος.

1. Με τη δήλωση πληροφοριών για επιβαρύνσεις στο περιβάλλον ως απορρήτων της επιχείρησης και επαγγελματικών απορρήτων προσπαθούν επιχειρήσεις που ρυπαίνουν να κρατήσουν περαιτέρω μυστικές αντίστοιχες πληροφορίες. Η αποδοχή μιας τέτοιας δήλωσης αντιμετωπίζεται κατά μη ενιαίο τρόπο από τις διάφορες αρχές. Με ποιο τρόπο θα εμποδίζεται όπως πληροφορίες για επιβαρύνσεις στο περιβάλλον, π.χ. η σύνθεση του από την εταιρεία BAYER εις τον Ρήνο απορριφθέντος αποβλήτου, δεν θα αποσιωπούνται ως απόρρητα της επιχείρησης και επαγγελματικά απόρρητα·

2. Ορισμένες αρχές απαιτούν αποτρεπτικάψηλά, απρόσφορα τέλη διεκπεραίωσης, ενώ άλλες για αντίστοιχεςπηρεσίες δεν απαιτούν καθόλου τέλη. Πολύψηλά και κατ' αυτόν τον τρόπο για ορισμένους ενεχόμενους μη δυνάμενα να πληρωθούν τέλη ακυρώνουν σε τελευταία ανάλυση τον σκοπό της οδηγίας, δηλαδή την ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες. Πως προτίθεται η Επιτροπή να εμποδίσει όπως πολύψηλά τέλη αποκλείονται εκ των προτέρων, προκειμένου το ύψος των ενδεδειγμένων τελών να μην διεκδικείται — όπως τώρα — δια της δικαστικής οδού·

3. Κατόπιν πιέσεων της βιομηχανίας καθυστερούν ορισμένες αρχές την επεξεργασία και αποστολή αποφάσεων οι οποίες ζητήθηκαν. Έτσι π.χ. έλαβε ο σύλλογος για την προστασία του Ρήνου και των παραποτάμων του, αναγνωρισμένο σωματείο, (VSR) μόνο μετά από δύο χρόνια, ημερομηνίες απόρριψης, τις οποίες είχε ζητήσει επανειλημμένα. Έτσι για επίκαιρες επιβαρύνσεις στο περιβάλλον μόνο εικασίες μπορούν ναπάρξουν. Ποιες πρωτοβουλίες λαμβάνει η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλίσει ανεμπόδιστη πρόσβαση σε επίκαιρες πληροφορίες·

(1) ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σελ. 56.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Νοεμβρίου 2001)

1. Εκτιμάται κατά περίπτωσιν το κατά πόσον τα δεδομένα για τις εκπομπές καλύπτονται από την εξαίρεση για βιομηχανικά ή εμπορικά μυστικά, όπως προβλέπεται από το άρθρο 3 παράγραφος 2 εδάφιο 4ο της Οδηγίας 90/313/ΕΟΚ της 7ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος(1). Σημειωτέον ότι κάθε απόφαση με την οποία απορρίπτεται αίτηση προσβάσεως σε τέτοια στοιχεία πρέπει να αιτιολογείται επαρκώς, ούτως ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στον αιτούντα, καθώς και στα αρμόδια δικαστήρια, να εκτιμήσουν τη νομιμότητα της εξαίρεσης. Επί του παρόντος δεν διενεργείται έρευνα από την Επιτροπή για τυχόν παραβάσεις της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ όσον αφορά την εφαρμογή της εν λόγω εξαίρεσης στη Γερμανία.

2. Οι γερμανικές κανονιστικές διατάξεις για τα τέλη προσβάσεως σε περιβαλλοντικές πληροφορίες αποτελούν το αντικείμενο απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 1999 στηνπόθεση C-217/97, Επιτροπή v. Γερμανία. Στην απόφαση αυτή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ορίζει ότι οι τότεφιστάμενοι κανόνες για τα επίπεδα διοικητικών τελών όσον αφορά την πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, δεν συνιστούσαν παράβαση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ, χωρίς να αποφαίνεται για την πρακτική εφαρμογή των εν λόγω κανόνων.

Ωστόσο, η Γερμανία κοινοποίησε προσφάτως στην Επιτροπή αλλαγές στην Πράξη για τις περιβαλλοντικές πληροφορίες (Gesetz zur Umsetzung der UVP-nderungsrichtlinie, der IVU-Richtlinie und weiterer EG-Richtlinien zum Umweltschutz) της 27ης Ιουλίου 2001(2), η οποία ασχολείται με το ζήτημα σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Το άρθρο 22 της Πράξεως της 27ης Ιουλίου 2001 τροποποιεί τον κανονισμό για τα τέλη επί των περιβαλλοντικών πληροφοριών (Umweltinformationsgebhrenverordnung). Το επίπεδο των δυνατών τελών έχει περιοριστεί, ενώ το μέγιστο τέλος ορίστηκε σε 500. Αυτό ισχύει μόνο για τις ομοσπονδιακές αρχές.

3. Την 1η Φεβρουαρίου 2000, η Επιτροπή προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, επειδή η Γερμανία δεν ενήργησε ούτως ώστε, εντός διμήνου από τηνποβολή της σχετικής αίτησης, οι αρχές του ομοσπονδιακού κράτους Schleswig-Holstein είτε να παράσχουν τις ζητούμενες πληροφορίες, είτε να απορρίψουν το αίτημα(3).

Η γερμανική Πράξη της 27ης Ιουλίου 2001 αντιμετώπιζε επίσης το ίδιο ζήτημα. Το άρθρο 21 αριθ. 2 τροποποιεί την παράγραφο 5 (2) φράση 1η της Πράξεως για τις περιβαλλοντικές πληροφορίες, ως ακολούθως:

Σε περίπτωση που ο αιτών δικαιούται να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες, η σχετική άδεια πρέπει να χορηγηθεί εντός διμήνου· σε αντίθετη περίπτωση, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί εντός της ιδίας περιόδου.(4)

Η Επιτροπή χαιρετίζει το γεγονός ότι η προθεσμία που προβλέπει η εν λόγω διάταξη δεν είναιπερβολική.

Στις 29 Ιουνίου 2000, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφόρηση(5). Η πρόταση θαποκαταστήσει την Οδηγία 90/313/ΕΟΚ. Από τη μία πλευρά, η πρόταση αποβλέπει στην διόρθωση των κακώς κειμένων στην πρακτική εφαρμογή της Οδηγίας 90/313/ΕΟΚ. Από την άλλη πλευρά, θα προετοιμάσει το έδαφος για την εκ μέρους της Κοινότητας σύναψη της Σύμβασης της Οικονομικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Ευρώπη (ΟΗΕ/ΟΕΕ) για την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη των αποφάσεων και την προσφυγή στην δικαιοσύνη για θέματα περιβάλλοντος, μέσω της έκφρασης τωνποχρεώσεων που απορρέουν από τον λεγόμενο πρώτο πυλώνα της Σύμβασης (πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες) σε κοινοτική νομοθεσία.

(1) ΕΕ L 158 της 23.6.1990.

(2) BGBI. 2001, I-1950.

(3) Υπόθεση C-29/00 εκκρεμούσα ακόμα, πρβλ. ΕΕ C 149 της 27.5.2000, σ. 14.

(4) Ανεπίσημη μετάφραση· το αρχικό κείμενο έχει ως εξής: Bei Bestehen eines Anspruchs ist die Information innerhalb einer Frist von zwei Monaten zugnglich zu machen; bei fehlendem Anspruch ist innerhalb dieser Frist ein blehnungsbescheid zu erteilen.

(5) ΕΕ C 337 E της 28.11.2000.