ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3102/97 υποβολή: Roberto Mezzaroma (UPE) προς το Συμβούλιο (9 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Η Καθολική Εκκλησία στη Ρωσία

Από αξιόπιστες πηγές πληροφορήθηκα ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας Μπορίς Γιέλτσιν αναμένεται να υπογράψει Νόμο που εγκρίθηκε στις 23 Ιουνίου από τη Βουλή (Δούμα) και στις 4 Ιουλίου 1997 από τους Γερουσιαστές του Συμβουλίου, με τον οποίον η καθολική Εκκλησία περιορίζεται σε απλή σέκτα με ελάχιστα δικαιώματα.

Με την πράξη αυτή δεν θα κινδυνεύσει μόνον ο οικουμενικός διάλογος μεταξύ ορθοδοξίας και καθολικισμού αλλά θα παραβιασθεί και ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα όπως είναι η ανεξιθρησκεία η οποία κατοχυρώνεται από το Άρθρο 18.

Τί πράττει το Συμβούλιο για να εμποδίσει αυτήν την σοβαρότατη αδικία;

Διερωτώμαι, επίσης, εάν δεν θα έπρεπε το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Ε.Κ. να δράσουν από κοινού, ακόμα και με τη σύσταση ειδικής εξεταστικής επιτροπής που θα περιφρουρεί τα δικαιώματα των καθολικών πολιτών της Ρωσίας οι οποίοι έχουν ασπαστεί την καθολική πίστη και την καθολική Εκκλησία.

Επισημαίνεται, επίσης, ότι η καθολική θρησκεία δεν είναι ποτέ δυνατόν να εξομοιωθεί με σέκτα, όπως όλες αυτές που υπάρχουν στον κόσμο και που συχνά δημιουργούνται αποκλειστικά και μόνο για κερδοσκοπικούς λόγους.

Απάντηση (19 Ιανουαρίου 1998)

Η Ευρωπαϊκή 'Ενωση, όπως και άλλοι, που συμμερίζονται τις ανησυχίες της, απηύθυνε έντονη έκκληση, με τα κατάλληλα διαβήματα, στις Ρωσικές Αρχές για να μην εκδοθεί ο εν λόγω νόμος, και τόνισε ότι θεωρεί πρωταρχικής σημασίας την ισότιμη και συνάδουσα με τις διεθνώς ανεγνωρισμένες αρχές αντιμετώπιση όλων ανεξαιρέτως των θρησκειών, για την τήρηση των οποίων έχει δεσμευθεί η Ρωσία.

Τώρα που θεσπίσθηκε ο νόμος, το Συμβούλιο θα παραμείνει άγρυπνο ώστε η εφαρμογή του νόμου να είναι συνεπής προς τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ανελήφθησαν στα πλαίσια του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Δεν έχουν περιέλθει στη γνώση του Συμβουλίου κρούσματα διωγμών με θύματα Καθολικούς ή άλλους Ρώσους υπηκόους εν συνεχεία της θέσπισης του νόμου αυτού.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3509/97 υποβολή: Leonie van Bladel (UPE) προς το Συμβούλιο (14 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Η παραβίαση του ιδιωτικού βίου εκ μέρους των (τοπικών) αρχών στην Ευρώπη

1. Στη συνοικία όπου βρίσκεται το Δικαστήριο της Χάγης, στις Κάτω Χώρες, στη γωνία της Molenstraat και της Prinsestraat, όλη η κυκλοφορία, συμπεριλαμβανομένης της κυκλοφορίας των πεζών, καταγράφεται από το δήμο με βιντεοκάμερες, με την πρόθεση να απαγορευθεί η κυκλοφορία των μηχανοκίνητων οχημάτων σε ένα μέρος της πόλης. Όπως όμως διαπιστώθηκε, οι οθόνες παρακολουθούνται επίσης από ιδιώτες, ήτοι μέλη του προσωπικού του Parkhotel, οι οποίοι επιτρέπουν σε ορισμένα μόνο οχήματα, που οι ίδιοι επιλέγουν να κυκλοφορούν στις κλειστές αρτηρίες, μεταξύ 11.30 και 5.30 μ.μ. Συμμερίζεται το Συμβούλιο την άποψη ότι οι δραστηριότητες παρακολούθησης του δημοσίου χώρου στην Ευρώπη δεν θα πρέπει επ' ουδενί να ανατίθενται σε ιδιώτες;

2. Προτίθεται το Συμβούλιο να ζητήσει από την Επιτροπή να εκπονήσει τη σχετική οδηγία ούτως ώστε να μην μπορούν πλέον οι ιδιώτες να παραβιάζουν τον ιδιωτικό βίο των πολιτών στους δημόσιους χώρους, είτε για λογαριασμό των τοπικών αρχών είτε όχι;

3. Προτίθεται το Συμβούλιο να ζητήσει από την Επιτροπή να εκπονήσει οδηγία μέσω της οποίας οι τοπικές αρχές δεν θα μπορούν πλέον να παρέχουν σε ιδιώτες τη δυνατότητα να χορηγούν άδειες χρησιμοποίησης των δημοσίων δρόμων, όπως συμβαίνει λ.χ. με το ως άνω προσωπικό ξενοδοχείου;

4. Αντιλαμβάνεται το Συμβούλιο ότι όλες αυτές οι κάμερες που χρησιμοποιούνται και παρακολουθούνται για λογαριασμό των τοπικών αρχών από ιδιώτες συνιστά σοβαρή παραβίαση του ιδιωτικού βίου των ευρωπαίων πολιτών και προτίθεται το Συμβούλιο να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να τεθεί τέρμα στις εν λόγω δραστηριότητες ζητώντας από την Επιτροπή να προτείνει την κατάλληλη οδηγία;

Απάντηση (20 Ιανουαρίου 1998)

Θεωρούμε χρήσιμο να επισημάνουμε στην αξιότιμη κυρία βουλευτή ότι η διατήρηση της δημόσιας τάξης στο έδαφος των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των αρχών του κάθε κράτους.

Αντιλαμβάνεται επομένως η αξιότιμη κυρία βουλευτής ότι το Συμβούλιο δεν νομιμοποιείται να λάβει θέση για ένα ζήτημα που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες που του έχουν αναθέσει οι Συνθήκες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3258/97 υποβολή: Rosemarie Wemheuer (PSE) προς το Συμβούλιο (21 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Παραγωγή και εξαγωγή αντικειμένων βασανιστηρίων

Σύμφωνα με άρθρα που δημοσιεύθηκαν στον τύπο τέλη Ιουλίου 1997 προκύπτει ότι η Μεγάλη Βρετανία εξέδωσε τροποποιημένες οδηγίες για το διεθνές εμπόριο με όπλα βρετανικής παραγωγής. Επιπλέον απαγόρευσε την εξαγωγή αντικειμένων βασανιστηρίων.

1. Υφίσταται στα επιμέρους κράτη μέλη της ΕΕ ένας ορισμός ποιά οικονομικά αγαθά εμπίπτουν, με την ευρύτερη δυνατή ερμηνεία του όρου, στην κατηγορία «αντικείμενα βασανιστηρίων»;

2. Σε ποιά κράτη μέλη της ΕΕ παράγονται και διατίθενται στην εμπορία αντικείμενα βασανιστηρίων;

3. Διαθέτει η ΕΕ, νομικές διατάξεις που μπορούν να επιτρέψουν την απαγόρευση της παραγωγής, της διάθεσης στο εμπόριο, και κυρίως, της εξαγωγής αντικειμένων βασανιστηρίων;

4. Έχουν υπάρξει στον τομέα αυτό, κοινές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες κατά το παρελθόν ή προβλέπονται για το εγγύς μέλλον;

Απάντηση (20 Ιανουαρίου 1998)

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ορισθούν τα εργαλεία και τα προϊόντα που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην κατηγορία «αντικείμενα βασανιστηρίων» διότι, αναλόγως των περιστάσεων, προϊόντα και εξοπλισμοί που έχουν κατασκευασθεί για εντελώς νόμιμες χρήσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία βασανιστηρίων. Ασφαλώς για το λόγο αυτό ένας τέτοιος ορισμός δεν περιέχεται ούτε στη «Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή εμπειρίας» που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 10 Δεκεμβρίου 1984 ((Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέγραψαν αυτή τη σύμβαση. Δεκατρία την έχουν επικυρώσει. )), ούτε στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την πρόληψη των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας» που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης στις 26 Νοεμβρίου 1987 ((Τα δεκαπέντε κράτη μέλη της Ένωσης είναι μέρη της Σύμβασης αυτής. )).

Λόγω ελλείψεως ακριβούς ορισμού, το θέμα του ελέγχου των εν λόγω προϊόντων ή εργαλείων τα οποία, λόγω της φύσης τους, δεν περιέχονται στον κατάλογο αναφοράς αγαθών διπλής χρήσεως που καλύπτονται από το κοινοτικό καθεστώς ελέγχου των εξαγωγών αγαθών διπλής χρήσεως, και μπορούν να μην εμπίπτουν στο άρθρο 223 της Συνθήκης ΕΚ, απασχόλησε επανειλημμένως τις ομάδες εργασίας του Συμβουλίου. Από εμπεριστατωμένες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν μπόρεσε να διαπιστωθεί ότι ορισμένα κράτη μέλη ελέγχουν πράγματι τις εξαγωγές εξοπλισμών των οποίων η συνήθης χρήση είναι νόμιμη αλλά που θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για βασανιστήρια, ιδίως όσον αφορά τα ηλεκτρικά σίδερα και ρόπαλα.

Το θέμα εξακολουθεί να εξετάζεται ενεργώς από τα όργανα του Συμβουλίου προκειμένου να καθορισθεί ο καταλληλότερος τρόπος για τον συντονισμένο έλεγχο της εξαγωγής των προϊόντων αυτών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3333/97 υποβολή: Γιάννης Ρουμπάτης (PSE) προς το Συμβούλιο (23 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Η καταδίκη του Εσμπέρ Γιαμουγκντερελί και η συνεχιζόμενη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Ισμαήλ Τζεμ, σε άρθρο της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ» στις 29 Σεπτεμβρίου, χαρακτηρίζει το άρθρο 8 του αποκαλούμενου αντιτρομοκρατικού νόμου «νόμο της ντροπής». Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Μπιλντ» στις 22 Σεπτεμβρίου, παραδέχεται ότι οι νόμοι για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να αλλάξουν ριζικά. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ δήλωσε την 1η Οκτωβρίου ότι είναι προτεραιότητα «να τεθεί τέρμα στην ντροπή της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ενώ έγιναν όλες αυτές οι δηλώσεις την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου, ο Τούρκος δικηγόρος Εσμπέρ Γιαμουγκντερελί, 52 ετών και τυφλός, γνωστός από την υποστήριξή του στα τουρκικά δικαστήρια δεκάδων αντιφρονούντων, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 23 ετών από το Εφετείο της Άγκυρας με βάση το άρθρο 8 του αποκαλούμενου αντιτρομοκρατικού νόμου.

Ερωτάται το Συμβούλιο:

1. σε ποιές συγκεκριμένες ενέργειες σκοπεύει να προβεί ώστε να απελευθερωθεί αμέσως ο Εσμπέρ Γιαμουγκντερελί και να υποχρεωθεί η Τουρκική Κυβέρνηση να καταργήσει όλες τις νομικές ρυθμίσεις τις οποίες οι ίδιοι οι αξιωματούχοι της αποκαλούν «νόμους της ντροπής»;

2. ως ποιό χρονικό σημείο θα ανέχεται τον εμπαιγμό, την ανακολουθία και την αναξιοπιστία των διαδοχικών τουρκικών κυβερνήσεων οι οποίες εδώ και δύο χρόνια υπόσχονται ότι θα καταργήσουν το σύνολο των νομικών ρυθμίσεων που χρησιμοποιούνται για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον περιορισμό της ελευθερίας της σκέψης και αποτελούν το πρόσχημα για την αφαίρεση ακόμη και της ίδιας της ζωής των Τούρκων πολιτών;

3. δεν θεωρεί ότι, όσο η κατάσταση αυτή συνεχίζεται, είναι αδιανόητο να υπάρξει οποιαδήποτε περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας;

Απάντηση (26 Ιανουαρίου 1998)

1. Το Συμβούλιο εκφράζει τη βαθειά λύπη του για την ποινή που επεβλήθη στον δικηγόρο κ. Γιαμουργκντερελί. Μολονότι η ποινή φυλάκισης αναβλήθηκε για ένα έτος για λόγους υγείας, το Συμβούλιο απηύθυνε έκκληση στην Τουρκία να μεταβάλει την αναβολή αυτή σε οριστική απελευθέρωση.

2. Το Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι η ελευθερία έκφρασης αποτελεί οικουμενικό θεμελιώδες δικαίωμα που θα πρέπει να εξασφαλίζεται από κάθε δημοκρατική χώρα. Δεν διστάζει ως εκ τούτου, κατά τις επαφές του με τις τουρκικές αρχές, να καταδικάσει κάθε παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

3. Η θέση της Ένωσης όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 1997.

Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπενθύμισε ότι η ενίσχυση των δεσμών της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται από τη συνέχιση των πολιτικών μεταρρυθμίσεων που έχει αρχίσει η χώρα αυτή και, ιδίως, από την ευθυγράμμιση των κανόνων και πρακτικών στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τα όσα ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3259/97 υποβολή: Rosemarie Wemheuer (PSE) προς την Επιτροπή (20 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Παραγωγή και εξαγωγή αντικειμένων βασανιστηρίων

Σύμφωνα με άρθρα που δημοσιεύθηκαν στον τύπο τέλη Ιουλίου 1997 προκύπτει ότι η Μεγάλη Βρετανία εξέδωσε τροποποιημένες οδηγίες για το διεθνές εμπόριο με όπλα βρετανικής παραγωγής. Επιπλέον απαγόρευσε την εξαγωγή αντικειμένων βασανιστηρίων.

1. Υφίσταται στα επιμέρους κράτη μέλη της ΕΕ ένας ορισμός ποιά οικονομικά αγαθά εμπίπτουν, με την ευρύτερη δυνατή ερμηνεία του όρου, στην κατηγορία «αντικείμενα βασανιστηρίων»;

2. Σε ποιά κράτη μέλη της ΕΕ παράγονται και διατίθενται στην εμπορία αντικείμενα βασανιστηρίων;

3. Διαθέτει η ΕΕ, νομικές διατάξεις που μπορούν να επιτρέψουν την απαγόρευση της παραγωγής, της διάθεσης στο εμπόριο, και κυρίως, της εξαγωγής αντικειμένων βασανιστηρίων;

4. Έχουν υπάρξει στον τομέα αυτό, κοινές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες κατά το παρελθόν ή προβλέπονται για το εγγύς μέλλον;

Απάντηση του κ. Sir Leon Brittan εξ ονόματος της Επιτροπής (20 Νοεμβρίου 1997)

1. και 2. Η Επιτροπή λυπάται για το ότι δεν διαθέτει επαρκώς πληροφορίες για να μπορέσει να απαντήσει στις ερωτήσεις αυτές.

3. Οποιαδήποτε νομική βάση στο πλαίσιο της Κοινότητας για να εμποδιστεί η παραγωγή, η πώληση και η εξαγωγή οργάνων βασανιστηρίων πρέπει να αναζητηθεί, κατ'αρχάς, στη νομοθεσία των κρατών μελών.

Το άρθρο 36 της συνθήκης ΕΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να εμποδίζουν ή να περιορίζουν τις εισαγωγές, εξαγωγές ή εμπορεύματα σε διαμετακόμιση στο εσωτερικό της Κοινότητας για λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας πολιτικής ή δημόσιας ασφάλειας, καθώς και για την προστασία της υγείας και της ζωής των ατόμων. Όσον αφορά τις εξαγωγές προς τρίτες χώρες, ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2603/69 που καθιερώνει τους κοινούς κανόνες για τις εξαγωγές ((EE L 324 της 27.12.1969. )), επιτρέπει στα κράτη μέλη να εμποδίζουν ή να περιορίζουν τις εξαγωγές προς τις χώρες αυτές για τους ίδιους λόγους. Μία απαγόρευση εξαγωγής για την Κοινότητα σαν σύνολο μπορεί να στηριχθεί στο άρθρο 113 της συνθήκης ΕΚ.

4. Σε προηγούμενες απαντήσεις στις γραπτές ερωτήσεις αριθ. Ε-664/92 του κ. David ((ΕΕ C 247 της 24.9.1992. )) και στην Ε-741/97 του κ. Nicholson ((ΕΕ C 139 της 5.6.1995. )) για την εξαγωγή οργάνων βασανιστηρίων, η Επιτροπή τόνισε ότι οτιδήποτε, ανάλογα με τις συνθήκες, μπορεί να γίνει όργανο βασανισμού ακόμα και εάν αρχικά δεν προοριζόταν για παρόμοιο σκοπό. Για το λόγο αυτό υπάρχουν σαφείς περιορισμοί για το τι μπορεί να προσφέρει η νομοθεσία για την πρόληψη της παραγωγής, αγοράς ή εξαγωγής εμπορευμάτων που μπορεί, ενδεχομένως, να χρησιμοποιηθούν για βασανισμό.

Υπό το φως, ωστόσο, πληροφοριών που έλαβε από τα κράτη μέλη σχετικά με τον ορισμό τους για τα όργανα βασανιστηρίων και την εθνική τους πολιτική όσον αφορά την παραγωγή, πώληση και εξαγωγή, η Επιτροπή σκοπεύει να εξετάσει μια πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην καθιέρωση μιας κοινής προσέγγισης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3674/97 υποβολή: Patricia McKenna (V) προς την Επιτροπή (19 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Ανάμιξη της εταιρείας πετρελαίων Total στη Βιρμανία

Η γαλλική εταιρεία πετρελαίων Total και η αμερικανική εταιρεία Unocal συμμετέχουν στην κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου στη Βιρμανία. Οι δύο εταιρείες έχουν συνεταιρισθεί με την επιχείρηση Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE), η οποία ελέγχεται από τη στρατιωτική χούντα που κυβερνά, δηλαδή το Κρατικό Συμβούλιο Αποκατάστασης του Νόμου και της Τάξης (SLORC).

Υπάρχουν πληροφορίες ότι μονάδες του βιρμανικού στρατού χρησιμοποιούνται από τις δύο επιχειρήσεις για την παροχή προστασίας και την επίβλεψη των έργων κατασκευής του αγωγού. Πολυάριθμες είναι οι καταγγελίες ότι τα στρατεύματα εμπλέκονται σε παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένων των καταναγκαστικών έργων, της υποχρεωτικής επανεγκατάστασης, των βασανιστηρίων, των βιασμών και, σε μερικές περιπτώσεις, των δολοφονιών.

Οι εταιρείες πετρελαίου, περιλαμβανομένων των εταιρειών Total και Unocal, είναι οι μεγαλύτερες νόμιμες πηγές ξένου συναλλάγματος του SLORC. Το βιρμανικό στρατιωτικό καθεστώς έχει επανειλημμένα καταδικασθεί από τη διεθνή κοινότητα για παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της δημοκρατίας.

Δεδομένου ότι μια επιχείρηση που εδρεύει εντός της ΕΕ φέρεται εμπλεγμένη με σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βιρμανία, προτίθεται άραγε η Επιτροπή να διερευνήσει αυτές τις καταγγελίες; Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει σχετικά με το ζήτημα αυτό;

Απάντηση του κ. Marin εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Ιανουαρίου 1998)

Δεν είναι στη δικαιοδοσία της Επιτροπής να προβεί στις ενέργειες που ζητά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου εναντίον προσώπων ή εταιριών που έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα.

Κατά την έρευνα του συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (ΣΓΠ) για την καταναγκαστική εργασία στη Βιρμανία, βάσει του άρθρου 9 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3281/94 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994 για την εφαρμογή ενός τετραετούς συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (1995 έως 1998) σε ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα καταγωγής αναπτυσσόμενων χωρών ((ΕΕ L 348 της 31.12.1994. )), η οποία οδήγησε στην απόσυρση των προτιμήσεων ΣΓΠ για τη Βιρμανία, η Επιτροπή πληροφορήθηκε τους ισχυρισμούς που ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Ωστόσο, η έρευνα δεν επιβεβαίωσε ότι η Total είναι αναμεμειγμένη στην καταστρατήγηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από στρατιώτες στη Βιρμανία. Επιπλέον, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο εκπονήθηκε η εν λόγω διοικητική έρευνα ήταν για να εξακριβωθεί η ύπαρξη καταναγκαστικής εργασίας στη Βιρμανία και όχι για να καταλογισθούν επιμέρους ευθύνες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3397/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (23 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Δικαιώματα του ανθρώπου

«Οι κανόνες εδώ δεν είναι σαφείς, ούτε ως προς το δικαίωμα φωτογράφισης των γυναικών ούτε ως προς άλλα ζητήματα». Αυτό είναι το πρώτο σχόλιο της Emma Bonino, Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρμόδιας για τα δικαιώματα του ανθρώπου, σε αποστολή στην Καμπούλ, η οποία κρατήθηκε χθες για μερικές ώρες από τη φανατική πολιτοφυλακή των Ταλιμπάν. Η κ. Bonino ανέφερε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN ότι κρατήθηκε, μαζί με όλη την αντιπροσωπεία που τη συνόδευε, κοντά σε ένα γυναικείο νοσοκομείο το οποίο είχε μόλις επισκεφθεί. Φαίνεται ότι η κράτηση αποφασίστηκε επειδή ορισμένα μέλη της αντιπροσωπείας φωτογράφισαν και κινηματογράφισαν τις γυναίκες, πράγμα που απαγορεύεται από τον ισλαμικό νόμο των Ταλιμπάν.

Ζητείται από την Επιτροπή να αναφέρει το ταχύτερο ποιά ήταν η πορεία των γεγονότων;

Ερωτάται η Επιτροπή αν αληθεύει το γεγονός ότι ορισμένα μέλη πήραν φωτογραφίες και ταινίες απαγορευόμενες από το νόμο.

Το πρόγραμμα Echo παραμένει αμετάβλητο;

Απάντηση της Κας Bonino, εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Δεκεμβρίου 1997)

Το γεγονός που συνέβη στις 29 Σεπτεμβρίου 1997, κατά την επίσκεψη του αρμόδιου για την ανθρωπιστική βοήθεια μέλους της Επιτροπής και της αντιπροσωπείας της σε κλινική της Καμπούλ, οφείλεται σε παρεξήγηση μεταξύ των δημοσιογράφων που την συνόδευαν και της θρησκευτικής αστυνομίας. Το συμβάν έκλεισε με τις απολογίες των δύο μελών της διοίκησης των Ταλιμπάν.

Κατά την αποστολή αξιολόγησης της ανθρωπιστικής βοήθειας στο Αφγανιστάν, το μέλος της Επιτροπής μπόρεσε να διαπιστώσει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστιες ανάγκες ανθρωπιστικού χαρακτήρα και, για το λόγο αυτό, είναι επείγουσα η συνέχιση της βοήθειας στον πληθυσμό του Αφγανιστάν, τόσο στο ελεγχόμενο από τους Ταλιμπάν έδαφος, όσο και στην περιοχή που ελέγχεται από τη βόρεια συμμαχία.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρέχει πόρους στις υπηρεσίες και στα προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών, σε διεθνείς οργανώσεις παροχής αρωγής και σε ευρωπαϊκούς μη κυβερνητικούς οργανισμούς για την παροχή βοήθειας στον πληθυσμό του Αφγανιστάν, εφόσον η βοήθεια αυτή μπορεί να παρέχεται ελεύθερα, χωρίς παρενοχλήσεις και σύμφωνα με τις διεθνείς ανθρωπιστικές συμβάσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3657/97 υποβολή: Anne McIntosh (PPE) προς το Συμβούλιο (19 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Διατάξεις περί παροχής ασύλου

Δεδομένου ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εφαρμόζουν διάφορους κανόνες και ελέγχους στην περίπτωση εκείνων που επιζητούν την παροχή ασύλου, προβλέπει μήπως το Συμβούλιο την εφαρμογή ελαχίστων κριτηρίων σε ολόκληρη την ΕΕ με σκοπό την αποθάρρυνση όσων παριστάνουν τους επιζητούντες άσυλο από του να εγείρουν απαίτηση καταβολής επιδομάτων από τα κράτη μέλη;

Απάντηση (12 Φεβρουαρίου 1998)

Το Συμβούλιο έχει θεσπίσει ορισμένα μέτρα προκειμένου να εναρμονισθούν οι διαδικασίες που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη κατά την εξέταση των αιτήσεων χορήγησης ασύλου. Σκοπός των εν λόγω μέτρων είναι να απολαύουν ίσης μεταχείρισης όλοι ανεξαιρέτως οι αιτούντες άσυλο, συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας να μην αναγνωρίζεται η ιδιότητα του πρόσφυγα σε άτομα που αδυνατούν να αποδείξουν ότι κατά τα οριζόμενα από τη σύμβαση τελούν υπό διωγμό. Πιο συγκεκριμένα, έχουν θεσπισθεί τα ακόλουθα μέτρα:

1. Κοινή θέση της 4ης Μαρτίου 1996 που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την εναρμονισμένη εφαρμογή του ορισμού του «πρόσφυγα» κατά την έννοια του άρθρου 1 της Σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων ((ΕΕ L 63 της 13.03.1996, σ. 2. )).

2. Ψήφισμα του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1995, για τις στοιχειώδεις εγγυήσεις των διαδικασιών εξέτασης αιτήσεων ασύλου ((ΕΕ C 274 της 19.09.1996, σ. 13. )).

3. Ψήφισμα για μια εναρμονισμένη προσέγγιση στα ζητήματα που αφορούν τρίτες χώρες υποδοχής ((Έγγρ. 4464/1/95 CIREA 3. )).

4. Ψήφισμα σχετικό με τις προδήλως αβάσιμες αιτήσεις ασύλου ((Έγγρ. 4464/1/95 CIREA 3. )).

5. Συμπεράσματα σχετικά με τις χώρες στις οποίες γενικά δεν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος δίωξης ((Έγγρ. 4464/1/95 CIREA 3. )).

Το Συμβούλιο παρακολουθεί επί του παρόντος την εφαρμογή των ανωτέρω μέτρων εντός των κρατών μελών, η παρακολούθηση δε αυτή θα δείξει κατά πόσο είναι αναγκαίες τυχόν τροποποιήσεις ή περαιτέρω μέτρα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2920/97 υποβολή: Bertel Haarder (ELDR) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Δημιουργία ασφαλών περιοχών

Αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατον για σειρά κρατών μελών της ΕΕ να επιτύχουν την παλιννόστηση ζητούντων άσυλο κυρίως από αφρικανικές χώρες, διότι δεν υπάρχουν ασφαλείς ζώνες στη χώρα καταγωγής ή στις γειτονικές χώρες όπου τα άτομα αυτά θα μπορούσαν να προστατευθούν κα να λάβουν βοήθεια.

Προτίθεται η Επιτροπή να εξετάσει σοβαρά τη δυνατότητα διάθεσης πόρων που προβλέπονται για την ανάπτυξη και την αντιμετώπιση καταστροφών, ή να ζητήσει νέα κονδύλια για τη δημιουργία τέτοιων ασφαλών ζωνών;

Απάντηση της κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Νοεμβρίου 1997)

'Οσον αφορά την αναπτυξιακή βοήθεια η Επιτροπή εφαρμόζει το ψήφισμα του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 1997 για τη συνοχή. Προβαίνει στη σύγκλιση συνεδριάσεων εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη όπου εξετάζονται γενικά θέματα σχετικά με την σχέση μεταξύ της μετανάστευσης και της ανάπτυξης. Στο στάδιο αυτό η Επιτροπή δεν εξετάζει την συγκεκριμένη μέθοδο προσέγγισης που προτείνει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια το Ευρωπαϊκό κοινοτικό ανθρωπιστικό γραφείο της Επιτροπής ενισχύει ενέργειες για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων των μετακινήσεων πληθυσμών (πρόσφυγες, εκτοπισθέντες και παλλινοστούντες) που οφείλονται σε φυσικές ή προκαλούμενες από τον άνθρωπο καταστροφές και για να ενισχυθεί ο επαναπατρισμός στη χώρα καταγωγής και η επανεγκατάσταση εκεί όπου ισχύουν συνθήκες που θεσπίζονται στις παρούσες διεθνείς συμφωνίες. Στο πλαίσιο αυτό, ενισχύει επίσης εργασίες βραχυπρόθεσμης αποκατάστασης και ανοικοδόμησης, ιδίως όσον αφορά υποδομές και εξοπλισμό, σε στενή συνεργασία με τις τοπικές αρχές με σκοπό την διευκόλυνση της άφιξης της ανθρωπιστικής βοήθειας, την πρόληψη της επιδείνωσης της κρίσεως και την προσπάθεια να βοηθήσει πληγέντα άτομα να επανεύρουν ένα ελάχιστο επίπεδο αυτάρκειας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3201/97 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (16 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Ελαιόλαδο εξαιρετικής καθαρότητας

Η Ιταλική Εθνική Ένωση Καταναλωτών διαμαρτυρήθηκε κατά της ενδεχόμενης τροποποίησης των διεθνών κανόνων που διέπουν την εμπορία ελαιολάδου, κανόνες οι οποίοι θα περιληφθούν σε κοινοτικό κανονισμό που θα εκδοθεί προσεχώς.

1. Είναι άραγε αληθές ότι, ως αποτέλεσμα της εν λόγω τροποποίησης, οποιοδήποτε ελαιόλαδο εξαιρετικής καθαρότητας εισάγεται στην Ιταλία από το εξωτερικό μπορεί να ονομάζεται «ιταλικό» όταν απλώς και μόνο διυλίζεται στην Ιταλία με προσθήκη πολύ μικρής ποσότητας ντόπιου ελαιολάδου;

2. Σε καταφατική περίπτωση, δεν φρονεί η Επιτροπή πως πρόκειται για περίπτωση «νομιμοποιημένης απάτης» εφόσον ο καταναλωτής δεν γνωρίζει από ποιά περιοχή προέρχεται το παρθένο ελαιόλαδο που προμηθεύεται;

3. Η αρχή της ελεγχόμενης προέλευσης που εφαρμόζεται σε άλλα προϊόντα, όπως το κρασί και το τυρί, δεν θα ισχύει πλέον για το ελαιόλαδο;

4. Ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει η Επιτροπή για να διασφαλίσει τη διαφάνεια και τον προσδιορισμό της καταγωγής του ελαιολάδου και προκειμένου να αποτρέψει το ενδεχόμενο νομιμοποίησης συγκεχυμένων και απαράδεκτων πρακτικών;

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-3201/97 και E-3383/97 (17 Νοεμβρίου 1997)

Θα πρέπει, κυρίως, να τονιστεί ότι, σύμφωνα με τις εμπορικές προδιαγραφές για το ελαιόλαδο και το πυρηνέλαιο του Διεθνούς Ελαιοκομικού Συμβουλίου (ΔΕΣ), η καταγωγή της χώρας στην οποία πραγματοποιήθηκε το φιλτράρισμα και η ανάμιξη με το τοπικά παραγόμενο ελαιόλαδο αποδίδεται, επί του παρόντος, στα προϊόντα τα οποία αποκτήθηκαν μέσω των μεθόδων στις οποίες αναφέρονται τα αξιότιμα μέλη του Κοινοβουλίου.

Η Επιτροπή, για να αποφύγει, ακριβώς, επανάληψη ανάλογων μεθόδων, ζήτησε από το ΔΕΣ να εξετάσει ενδεχόμενη αναθεώρηση των εν λόγω προδιαγραφών που προβλέπουν, εκτός άλλων, καθιέρωση περισσότερο περιοριστικών και διαφανών όρων απόδοσης της προέλευσης.

Η αναθεώρηση των εμπορικών προδιαγραφών του ΔΕΣ βάσει της έννοιας «χώρα καταγωγής» θα εξεταστεί στο πλαίσιο των εργασιών της 77ης συνόδου του ΔΕΣ, που θα διεξαχθεί στην Τουρκία, από τις 17 ως τις 21 Νοεμβρίου 1997.