ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3812/02

υποβολή: Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(9 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Σχολεία γλωσσικής εμβύθισης στο γαλλικό κράτος

Στη Βρετάνη, την Οκκιτανία, την Αλσατία, το Βορρά της Χώρας των Βάσκων και το Βορρά της Καταλονίας, όσοι αγωνίζονται για τηνπεράσπιση των αυτοχθόνων γλωσσών και πολιτισμών έχουν δημιουργήσει, εδώ και περισσότερο από είκοσι χρόνια, σχολεία γλωσσικής εμβύθισης, στα οποία η διδασκαλία γίνεται από τα πρώτα χρόνια (νηπιαγωγείο και πρώτες τάξεις του δημοτικού) στις αντίστοιχες γλώσσες, ώστε στο τέλος του πρώτου κύκλου εκπαίδευσης να επιτυγχάνεται διγλωσσία αυτόχθονος γλώσσας-γαλλικών. Επίσης, τα κρατικά σχολεία έχουν αναπτύξει μια δίγλωσση διδασκαλία με ισοτιμία γαλλικών-αυτόχθονος γλώσσας.

Σήμερα, το γαλλικό κράτος θέτειπό αμφισβήτηση αυτό τον τύπο διδασκαλίας.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή η αμφισβήτηση συμβιβάζεται με τα δικαιώματα των μειονοτήτων τα οποία επιβεβαίωσε το Συμβούλιο στην Κοπεγχάγη, καθώς και με το σεβασμό που οφείλεται στην πολιτιστική και γλωσσική ποικιλία, που αναγνωρίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής κληρονομιάς·

Απάντηση της κ. Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Φεβρουαρίου 2003)

Στον τομέα της εκπαίδευσης το άρθρο 149 της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι το περιεχόμενο της διδασκαλίας και η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος αποτελούν αρμοδιότητα των κρατών μελών.

Για να διαφυλαχτεί η πολιτιστική και γλωσσική πολυμορφία, που αναγνωρίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, η Κοινότητα ενεργεί επίσης εντός της εξουσίας που της αναθέτουν οι συνθήκες. Σύμφωνα με το άρθρο 151 παράγραφος 4 της Συνθήκης ΕΚ, που προβλέπει ότι η Κοινότητα, όταν αναλαμβάνει δράσεις δυνάμει άλλων διατάξεων της παρούσας συνθήκης, λαμβάνειπόψη της τις πολιτιστικές πτυχές, χρηματοδοτήθηκαν σχέδια για την προώθηση και τη διαφύλαξη των τοπικών και των μειονοτικών γλωσσών στο πλαίσιο τωνπαρχόντων κοινοτικών ενεργειών και προγραμμάτων όπως είναι το πρόγραμμα ΣΩΚΡΑΤΗΣ, Comenius ή Interreg.

Ύστερα από το ψήφισμα του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2002 του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2002 για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και της εκμάθησης γλωσσών στο πλαίσιο τηςλοποίησης των στόχων του Ευρωπαϊκού Έτους Γλωσσών 2001(1), η Επιτροπή δημοσίευσε το Δεκέμβριο 2000 στον ιστοχώρο της ΓΔ Εκπαίδευσης και Πολιτισμού ένα έγγραφο διαβούλευσης(2). Ένα από τα ερωτήματα ήταν με ποιο τρόπο μπορεί η Ένωση να συνδράμει τα κράτη μέλη στην προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας. Η Επιτροπή στα μέσα του τρέχοντος έτους θαποβάλει στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ανακοίνωση με την οποία θα προτείνει σχέδιο δράσης για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και την εκμάθηση των γλωσσών.

Τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες συμπεριλαμβάνονται στις αρχές που διακηρύσσει το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αρχές αυτές, που προβλέπονται σε μια σειρά διεθνών συνθηκών(3), επαναβεβαιώθηκαν επίσημα από το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης(4). Το άρθρο 21 παράγραφος 1 του Χάρτη απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω, μεταξύ άλλων, εθνοτικής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας ή ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας και το άρθρο 22 προβλέπει ότι η Ένωση σέβεται την πολιτιστική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία. Πρέπει να τονιστεί, ωστόσο, ότι το άρθρο 51 προβλέπει ότι οι διατάξεις του Χάρτη απευθύνονται στα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης, τηρουμένης της αρχής της επικουρικότητας, καθώς και στα κράτη μέλη μόνον όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης.

Η εφαρμογή των αρχών αυτών εξασφαλίζεται με τη διαδικασία παράβασης, που προβλέπεται στο άρθρο 226 της συνθήκης ΕΚ, και με την πολιτική διαδικασία που θεσπίζεται με το άρθρο 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την τελευταία η Επιτροπή μπορεί να φέρει ένα ζήτημα ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εάν ο λόγος της προσφυγής εμπίπτει στο πεδίο του κοινοτικού δικαίου: η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται ιδίως όταν ένα κράτος μέλος δεν μεταφέρει σωστά μια οδηγία. Σύμφωνα με τα παραπάνω, εάν διαπιστωθεί σοβαρή ή διαρκής παραβίαση των αρχών που μνημονεύονται στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Επιτροπή ή το ένα τρίτο των κρατών μελών μπορούν να φέρουν το θέμα στο Συμβούλιο συνερχόμενοπό τη σύνθεση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων.

Όσον αφορά τις γλωσσικές μειονότητες στη Γαλλία και ιδιαίτερα τον τρόπο διδασκαλίας των μειονοτικών γλωσσών στα σχολεία, η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες σχετικά με τη διάπραξη σοβαρής και διαρκούς παράβασης σύμφωνα με το άρθρο 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

(1) ΕΕ C 50 της 23.2.2002.

(2) http://europa.eu.int/comm/education/languages/consult_fr.html.

(3) Πβ. για παράδειγμα το Διεθνές Σύμφωνο του ΟΗΕ για τα ατομικά δικαιώματα. Το άρθρο 27 του εν λόγω Συμφώνου προστατεύει την πολιτιστική ζωή και τη γλώσσα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες. Το Σύμφωνο αυτό έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη μέλη.

(4) ΕΕ C 364 της 18.12.2000.