ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1479/98

υποβολή: Bartho Pronk (PPE) και Ria Oomen-Ruijten (PPE) προς την Επιτροπή

(13 Μαΐου 1998)

Θέμα: Επίδομα αδείας και κωλύματα

Η Ένωση Ολλανδικο-Γερμανικών Εξαγωγών στον τομέα Οικοδομών μου υπέβαλε διαμαρτυρία διότι ολλανδικές οικοδομικές επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό στη Γερμανία, πρέπει να καταβάλλουν εισφορές για το επίδομα αδείας, τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ολλανδία. Κυρίως για τις μικρές επιχειρήσεις τούτο είναι ιδιαιτέρως επαχθές και, σε μερικές περιπτώσεις,έχει οδηγήσει σε χρεοκοπία.

1. Γνωρίζει τα ανωτέρω η Επιτροπή;Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι αυτή η καταβολή διπλής εισφοράς αντιβαίνει προς την ελευθερία παροχής υπηρεσιών, δεδομένου ότι παρακωλύει την ομαλή λειτουργία της αγοράς και νοθεύει τον ανταγωνισμό, δεν επωφελούνται δε απ' αυτήν οι εργαζόμενοι προς όφελος των οποίων καταβάλλεται;

Εάν ναι, προτίθεται η Επιτροπή να προβεί στην ανάληψη δράσης επί του θέματος αυτού;

2. Εμπίπτει, κατά την άποψη της Επιτροπής, το επίδομα αδείας στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 96/71/ΕΚ(1) σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων;

Οφείλει άραγε η Γερμανία να προσαρμόσει τη νομοθεσία της επί του θέματος προτού τεθεί πλήρως σε εφαρμογή η οδηγία;

3. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι και σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν γίνει παρόμοιες διαμαρτυρίες;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Ιουλίου 1998)

Οι αξιότιμοι βουλευτές υπέβαλαν ερωτήματα σχετικά με την ελευθερία της διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών, μια θεμελιώδη ελευθερία σύμφωνα με το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ και, συγκεκριμένα, για το ζήτημα των συνθηκών εφαρμογής της οδηγίας 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών(2).

Στόχος αυτής της οδηγίας είναι να εξασφαλίζεται ότι κάθε επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον τομέα της παροχής υπηρεσιών στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, στο οποίο αποσπά εργαζομένους για τον σκοπό αυτό, τηρεί ένα "σκληρό πυρήνα" κανόνων του ισχύοντος εργατικού δικαίου στο ενλόγω κράτος μέλος. Το γερμανικό δίκαιο υποχρεώνει τις αλλοδαπές επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες σε γερμανικό έδαφος να τηρούν τους γερμανικούς κανόνες που διέπουν τις εισφορές στα ταμεία επιδομάτων αδείας που έχουν συσταθεί από τους κοινωνικούς εταίρους.

Η Επιτροπή έχει λάβει και έχει εξετάσει πολλά παράπονα από διάφορα κράτη μέλη σχετικά με τον κίνδυνο διπλής πληρωμής που αντιμετωπίζει ο εργοδότης όταν υποχρεούται ταυτόχρονα να καταβάλλει επιδόματα αδείας στους εργαζομένους στο κράτος προέλευσης και στο κράτος υποδοχής - στη συγκεκριμένη περίπτωση, στη Γερμανία. Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η διπλή αυτή επιβάρυνση του εργοδότη συνιστά περιορισμό της άσκησης του δικαιώματος της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών και δεν ανταποκρίνεται ούτε στο πνεύμα ούτε στο γράμμα της οδηγίας 96/71/ΕΟΚ.

Παρόλο που σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας η Γερμανία έχει δικαίωμα να ζητά από τις αλλοδαπές επιχειρήσεις να τηρούν τις γερμανικές υποχρεωτικές διατάξεις σχετικά με την καταβολή εισφορών σε ταμεία επιδομάτων αδείας, κατά την εφαρμογή αυτής της υποχρέωσης πρέπει να τηρούνται οι διατάξεις της οδηγίας και το άρθρο 59 και επόμενα της Συνθήκης ΕΚ λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την ισχύουσα και εγγυημένη προστασία των αποσπασμένων εργαζομένων στον τομέα, που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία ή πρακτική του κράτους προέλευσης της απόσπασης, προκειμένου να αποφεύγεται ο κίνδυνος διπλής πληρωμής. Σε κάθε περίπτωση, οι εργαζόμενοι πρέπει να μπορούν να εκμεταλλευθούν την εφαρμογή μιας τέτοιας υποχρέωσης καταβολής εισφορών από τον εργοδότη.

Η Επιτροπή έχει οργανώσει επανειλημμένα συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη με στόχο να εξασφαλίσει την ορθή μεταφορά της οδηγίας στον τομέα αυτόν. Επίσης, ενθαρρύνει τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ των κοινωνικών εταίρων προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος διπλής πληρωμής του εργοδότη.

(1) ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 18 της 21.1.1997.