ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2128/00

υποβολή: Sebastiano Musumeci (UEN) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Επιστροφές ιατροφαρμακευτικών δαπανών ιταλών πολιτών στο εξωτερικό

Ηπουργική απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 1989 (δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 273 της 22ας Νοεμβρίου 1989) σχετικά με τα κριτήρια για την αναγνώριση του δικαιώματος έμμεσων κοινωνικών παροχών σε άκρως ειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού προβλέπει τη μερική επιστροφή των δαπανών που αναλαμβάνονται από ιταλούς πολίτες που κατοικούν στην Ιταλία για ιατροφαρμακευτικέςπηρεσίες που δεν είναι δυνατόν να παρασχεθούν στην Ιταλία.

Το άρθρο 6, σημείο 11 ορίζει ότι δαπάνες ταξιδίου του ασθενούς και του ενδεχόμενου συνοδού με αεροπορικό μέσο επιστρέφονται κατά ποσοστό 80 %, εφόσον έχει προηγηθεί έγκριση.

Το διάταγμα της 15ης Μαρτίου 1990 της Περιφέρειας Σικελίας ορίζει αντιθέτως στο άρθρο 1 ότι η κατ' αποκοπήν ενίσχυση (mldr) για πραγματοποιηθείσες και αποδεικνυόμενες δαπάνες ταξιδίου και διαμονής ορίζεται στο 60 % της συνολικής δαπάνης για εισοδήματα έως 20 εκατ. λίρες, στο 50 % για εισοδήματα έως 35 εκατ. λίρες και στο 40 % για εισοδήματα όχι ανώτερα των 50 εκατ. λιρών ετησίως.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι το περιφερειακό διάταγμα πέραν του γεγονότος ότι δημιουργεί διάκριση έναντι των σικελών πολιτών, οι οποίοι, όταν χρειάζονται να νοσηλευθούν σε νοσηλευτικά ιδρύματα του εξωτερικού αδυνατούν να επωφεληθούν των προαναφερθεισών επιστροφών βρίσκεται σε αντίθεση με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της Συνθήκης ΕΚ;

Μπορεί να παρέμβει η Επιτροπή, προκειμένου να θέσει τέλος στη δυσάρεστη αυτή κατάσταση;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Σεπτεμβρίου 2000)

Η ερώτηση του αξιότιμου βουλευτή αφορά το ποσοστό απόδοσης των ταξειδιωτικών δαπανών, βάσει διατάγματος της Περιφέρειας Σικελίας, προς τους Σικελούς που μεταβαίνουν στο εξωτερικό για θεραπεία η οποία δεν μπορεί να παρασχεθεί στην Ιταλία.

Σύμφωνα με τηνπουργική απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 1989 σχετικά με τα κριτήρια για τη λήψη έμμεσων παροχών σε άκρως ειδικευμένα θεραπευτήρια του εξωτερικού, οι Ιταλοί πολίτες με κατοικία στην Ιταλία δικαιούνται να τους αποδοθούν κατά ποσοστό 80 % οι δαπάνες αεροπορικού ταξειδιού, για το οποίο έχει δοθεί προηγούμενη έγκριση, των ιδίων και του ενδεχόμενου συνοδού.

Αντιθέτως, το περιφερειακό διάταγμα της 15ης Μαρτίου 1990 της Περιφέρειας Σικελίας προβλέπει στις ίδιες περιπτώσεις μεταβλητό κατ'αποκοπήν ποσόν ύψους 40 60 % των δαπανών οι οποίες πράγματι έγιναν και αποδεικνύονται, ανάλογα με τα εισοδήματα του αιτούντος την απόδοση.

Η ερώτηση του αξιότιμου βουλευτή αφορά την ιταλική εθνική και περιφερειακή νομοθεσία. Εφόσον οι ενδιαφερόμενοι είναι Ιταλοί πολίτες, δεν έχουν εφαρμογή ούτε η συνθήκη ΕΚ ούτε ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,(1) αλλά πρόκειται μάλλον για διαφορά του εσωτερικού δικαίου η οποία μπορεί να επιλυθεί μόνον από τον εθνικό δικαστή.

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971 (Τελευταία κωδικοποιημένη μορφή: Κανονισμός (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 ΕΕ L 28 της 30.1.1997).