ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3595/00

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(22 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Επέκταση του λιμένος του Αδάμαντα στη Νήσο Μήλο των Κυκλάδων

Με κοινή απόφαση που φέρει αριθμό 69269 της 30.03.1998, ο Υπουργός Χωροταξίας, Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων και ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας της Ελλάδας ενέκριναν τις εργασίες επέκτασης του λιμένος του Αδάμαντα. Τον Νοέμβριο του 1999, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει στην εκτέλεση των εργασιών αυτών που χαρακτηρίστηκαν ως λιμενικά έργα, για να εισπράξει τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Στην πραγματικότητα, οι εν λόγω εργασίες τροποποιούν ριζικά τη χωροταξία της νήσου, αφού επιχωματώνεται η θάλασσα σε όλο το μήκος της παραλιακής οδού, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό λωρίδες κυκλοφορίας και πρόσθετους χώρους που θα επιτρέψουν την εγκατάσταση τραπεζιών των διαφόρων παραθαλασσίων μπαρ και εστιατορίων.

Σύμφωνα με τιςπάρχουσες ενδείξεις η μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν έγινε σύμφωνα με την ισχύουσα σχετική νομοθεσία (νόμος 1650/1986, οδηγία 85/337/ΕΟΚ(1) και συναφείςπουργικές αποφάσεις 69269/5387/1990). Το Συμβούλιο Επικρατείας, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε προσφυγή στις 11 Νοεμβρίου 1999 με αίτημα την αναστολή εκτέλεσης των εργασιών, την απέρριψε, στις 18.01.2000, στηριζόμενο σε μια πρόσφατη νομοθετική διάταξη (άρθρο 35 του νόμου 2721/1999), ενώ ο πρόεδρος του 5ου τμήματος του Συμβουλίου Επικρατείας έκρινε, χωρίς να προβάλει επιχειρήματα, ότιφίσταται θέμα δημοσίου συμφέροντος και ως εκ τούτου επέτρεψε τη συνέχιση των εργασιών(2). Κατά της διοικητικής αποφάσεως είχε ασκηθεί εξάλλου προσφυγή ακυρώσεως στις 8 Νοεμβρίου 1999. Κατά την εξέταση της προσφυγής αυτής, το Συμβούλιο Επικρατείας, φάσκοντας και αντιφάσκοντας, την έκρινε αποδεκτή θέτοντας συνεπώςπό αμφισβήτηση τον χαρακτήρα δημοσίου συμφέροντος του έργου που επικαλέστηκε με την απόφασή του της 18.01.2000. Η προσφυγή ωστόσο αυτή εκκρεμοδικεί γεγονός το οποίο επέτρεψε στους εργολάβους να ολοκληρώσουν τις εργασίες.

Η γενικευμένη επίκληση της προαναφερθείσης νομοθετικής διατάξεως 2721/1999, περιορίζει επικινδύνως το δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών να τύχουν προσωρινής προστασίας εκ μέρους των δικαστηρίων και ενδέχεται να επιτρέψει την εκτέλεση έργων χρηματοδοτούμενων από κοινοτικούς πόρους τα οποία θα έχουν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις για το περιβάλλον.

Έχει τη δυνατότητα η Επιτροπή να εξετάσει το παραπάνω θέμα και να λάβει τα επιβαλλόμενα μέτρα έναντι των ελληνικών αρχών για να απαιτήσει τον σεβασμό της κοινοτικής νομοθεσίας και ειδικότερα της ρύθμισης που αφορά την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων;

Κατά πόσον η Επιτροπή κρίνει σκόπιμο να ζητήσει από τις ελληνικές αρχές την επιστροφή των χορηγηθέντων κοινοτικών πόρων, εφόσον διαπιστωθεί ότι δεν τηρήθηκε η σχετική νομοθεσία;

Ποίοι κατά την άποψη της Επιτροπή είναι οι κίνδυνοι που πηγάζουν από τη γενικευμένη προσφυγή στην προαναφερθείσα νομοθετική διάταξη 2721/1999;

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985. Η μελέτη δεν παρέχει καμιά πληροφορία σχετικά με τις εργασίες και το περιβάλλον στο οποίο θα εκτελεστούν, καμία εκτίμηση των ποικίλλων συνεπειών, καμιά λεπτομέρεια για τα προτεινόμενα μέτρα πρόληψης, περιορισμού των επιπτώσεων ή επανόρθωσης, καμιά στάθμιση των πλεονεκτημάτων σε σχέση με τα μειονεκτήματα, καμιά αιτιολόγηση των προκριθέντος τρόπου κατασκευής με κριτήρια καθαρώς περιβαλλοντικά καθώς και καμία ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων που θα μπορούσαν να προστατεύσουν τον κόλπο της Μήλου και το οικοσύστημά του, τον δεύτερο σε μέγεθος φυσικό κόλπο της Μεσογείου. Πρέπει να επισημανθεί ότι η νήσος της Μήλου έχει ήδηποβαθμισθεί σημαντικά λόγω των εργασιών εξόρυξης ορυκτών καθώς και λόγω των σχεδίων επέκτασης των δραστηριοτήτων αυτών οι οποίες έχουν δυσμενέστατες επιπτώσεις επί του περιβάλλοντος (βλ. γραπτή ερώτηση Ε-0318/2000) και ότι η ενσωμάτωση του δυτικού τμήματος της Μήλου στο δίκτυο Nature 2000 (σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ, που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 206 της 22.7.1992) καθυστερεί από τις τοπικές αρχές που φέρουν την κυρία ευθύνη για την εκτέλεση των εν λόγω έργων.

(2) Κύριος στόχος των έργων είναι η επέκταση του διαθεσίμου για τα μπαρ και εστιατόρια χώρου.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Φεβρουαρίου 2001)

Η Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί ιδιαιτέρως, από τα κράτη μέλη, για την εφαρμογή της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997 σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1). Ως εκ τούτου, και στη συνέχεια της ερώτησης που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, θα επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές προκειμένου να διαπιστώσει το κατά πόσον ακολουθήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες από την νομοθεσία διαδικασίες.

Σε περίπτωση μη τήρησης της κοινοτικής νομοθεσίας, η Επιτροπή επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να ζητήσει από τις εθνικές αρχές να διαγράψουν το σύνολο των σχετικών με το έργο δαπανών από την δήλωση δαπανών κατά την λήξη του πολυταμειακού επιχειρησιακού προγράμματος 1994-1999 για το Νότιο Αιγαίο.

Σχετικά με το άρθρο 35 του νόμου 2721/99, η Επιτροπήπενθυμίζει ότι στο σημερινό στάδιο, δεδομένου ότι πρόκειται για εθνική διάταξη που καθορίζει τις ρυθμίσεις προσφυγής τρίτων στη δικαιοσύνη, δενφίσταται εν προκειμένω κοινοτική αρμοδιότητα.

(1) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.