ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0564/96 υποβολή: Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) προς την Επιτροπή (11 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Μειονεκτικό σύστημα αμοιβών στον τομέα της παιδείας για γυναίκες που επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία

Το ύψος του μισθού των εκπαιδευτικών στην Ολλανδία βασίζεται στον αριθμό των ετών υπηρεσίας. Ένας καθηγητής λαμβάνει κάθε χρόνο αυτόματα αύξηση μισθού. Όταν ένας καθηγητής ή μια καθηγήτρια επανέλθει στην εργασία του (της), μετά από ορισμένα έτη απουσίας, λαμβάνει μισθό που ισούται με το ύψος του τελευταίου μισθού πριν από την αποχώρησή του (της). Αυτό σημαίνει ότι οι γυναίκες καθηγήτριες, που σταματούν να εργάζονται για δύο περίπου έτη προκειμένου να φροντίσουν για τα νεογέννητα παιδιά τους και εν συνεχεία επιθυμούν να επιστρέψουν στην εργασία τους, υφίστανται μισθολογική διάκριση έναντι των συναδέλφων τους που δεν έχουν σταματήσει να εργάζονται. Η επιτροπή για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ολλανδία θεωρεί ότι αυτό το σύστημα είναι απαράδεκτο, κυρίως επειδή η φροντίδα των παιδιών δεν θεωρείται ότι προσδίδει πείρα που θα αποβεί χρήσιμη στον τομέα της παιδείας.

1. Θεωρεί η Επιτροπή δικαιολογημένο το γεγονός ότι η προσωρινή έξοδος από την αγορά εργασίας οδηγεί αργότερα σε χαμηλότερη αμοιβή;

2. Θεωρεί η Επιτροπή ότι μόνον η πείρα που αποκτάται από αμειβόμενη εργασία πρέπει να προσδιορίζει το ύψος της αμοιβής;

3. Θεωρεί η Επιτροπή ότι αυτό το σύστημα αμοιβής αποτελεί έμμεση διάκριση εις βάρος των γυναικών;

4. Αν ναι, είναι τότε αυτό το σύστημα αντίθετο με το άρθρο 119 της Συνθήκης; Τί σκοπεύει να πράξει σχετικά η Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Μαΐου 1996)

Η αναδιοργάνωση του χρόνου εργασίας αποτελεί μια από τις προτεραιότητες που έχει καθορίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Έσσεν. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται να αναζητηθούν πολιτικές με σκοπό να ευνοηθεί η γονική άδεια ή άλλες μορφές παύσης της σταδιοδρομίας. Αυτές οι πολιτικές απευθύνονται τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες και συγκεντρώνονται γύρω από 2 πτυχές, δηλαδή την εγγύηση της επιστροφής στην προηγούμενη δραστηριότητα υπό τις ίδιες συνθήκες όπως και πριν από την παύση της σταδιοδρομίας και τη συνέχεια των δικαιωμάτων κοινωνικής προστασίας.

Η αρχή της ισότητας αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών για την ίδια εργασία καθιερώθηκε με το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΚ. Η οδηγία 75/117/ΕΟΚ ((ΕΕ L 45 της 19. 2. 1975. )) διευκρίνισε εξάλλου την έννοια της ισότητας των αμοιβών για εργασία ίσης αξίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε λεπτομερή νομολογία σχετικά με την ερμηνεία αυτής της έννοιας.

Για την εκτίμηση της ίσης αξίας που πρέπει να αποδίδεται σε μια εργασία, είναι δυνατόν να κινηθεί διαδικασία αμφισβήτησης σε εθνικό επίπεδο και το συγκεκριμένο κράτος μέλος είναι αρμόδιο να αναγνωρίσει σε μια αρχή την απαραίτητη δικαιοδοσία για την εκδίκαση του θέματος της ίσης αξίας ((Υπόθεση 6/81, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, Συλλογή 1982, σ. 2601. )).

Εντούτοις, ο μόνος δρόμος για τη διενέργεια συγκρίσεων όταν υπάρχουν διακρίσεις εκ των πραγμάτων που εμπίπτουν στον τομέα της εφαρμογής του άρθρου 119 είναι εκείνος των συγκεκριμένων εκτιμήσεων που αφορούν παροχή εργασίας πραγματικά δεδουλευμένης, στο πλαίσιο του ίδιου οργανισμού ή υπηρεσίας, από εργαζομένους διαφορετικού φύλου ((Υπόθεση 129/79, McCarthy Ltd κατά Wendy Smith, Συλλογή 1980, σ. 1289. )).

Κατά συνέπεια, καμιά σύγκριση δεν μπορεί να γίνει μεταξύ του γονέα που διέκοψε τη σταδιοδρομία του για να ασχοληθεί με τα παιδιά του και του εργαζομένου που εξακολουθεί να ασκεί την επαγγελματική του δραστηριότητα.