ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1910/00

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE), Mara Valenciano Martnez-Orozco (PSE) και Mara Rodrguez Ramos (PSE) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Δράσεις για να συνεχιστεί η εκστρατεία Ένα άνθος για τις γυναίκες της Καβούλ

Από τη στιγμή που ήρθαν στην εξουσία οι ταλιμπάν το 1996, οι γυναίκες του Αφγανιστάν άρχισαν ναφίστανται βάναυσες διακρίσεις και καταπίεση που εκφράζεται με πράξεις όπως η επιβολή της μπούρκας (που είναι φόρεμα που τις σκεπάζει εντελώς), η άρνηση του δικαιώματος στην εργασία, η απαγόρευση να προστρέχουν σε νοσοκομεία για ιατρική συνδρομή, οι πολυάριθμες δολοφονίες, δημόσιες εκτελέσεις και οι πράξεις βίας που λαμβάνουν χώρα με συναίνεση της κυβέρνησης.

Το 1998, η Επιτροπή εξαπέλυσε εκστρατεία που, με τον τίτλο Ένα άνθος για τις γυναίκες της Καβούλ, προωθούσε την ευαισθητοποίηση στα προβλήματα αυτών των γυναικών και απαιτούσε διεθνή βοήθεια. Αργότερα, οι συνθήκες στο Αφγανιστάνποχρέωσαν το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ανθρωπιστικής Βοήθεια Έκτακτης Ανάγκης (ECHO) να αναστείλει προσωρινά τη χρηματοδότηση των έργων και των οργανισμών που ενεργοποιούνται στην πόλη της Καβούλ.

Έχονταςπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που εγκρίθηκε κατά την περίοδο συνόδου του Δεκεμβρίου (κοινό κείμενο των ψηφισμάτων B5-0343, 0346, 0371, 0378, 0384/1999), μπορεί η Επιτροπή να απαντήσει στις ακόλουθες ερωτήσεις;

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει τις δράσεις που ανέλαβε κατόπιν καθώς και τη συνέχεια που έδωσε στην εκστρατεία Ένα άνθος για τις γυναίκες της Καβούλ;

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει πού βρίσκεται η πρόοδος των αποφάσεων σε σχέση με τη διακοπή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Καβούλ;

Κρίνει η Επιτροπή ως επαρκή τη διεθνή πίεση που ασκείται εναντίον του καθεστώτος των ταλιμπάν εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών;

Σχεδιάζει η Επιτροπή καινούριες προτάσεις ή εισηγήσεις για το Συμβούλιο για να ενισχύσει τηνποστήριξη των γυναικών του Αφγανιστάν;

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιουλίου 2000)

Η εκστρατεία με τίτλο Ένα άνθος για τις γυναίκες της Καμπούλ είχε σχεδιαστεί για περιορισμένη περίοδο προκειμένου να κινήσει το διεθνές ενδιαφέρον για τη δυσχερή θέση των γυναικών του Αφγανιστάν, γενικά, και της Καμπούλ, ειδικότερα. Η εκστρατεία, ως προς αυτό, πέτυχε τους στόχους της. Δεν προβλέπονταν, ούτε σχεδιάζονταν από την αρχή ειδικές δράσεις για τη συνέχισή της. Όσον αφορά το πρόγραμμα, ωστόσο, η Επιτροπή επικέντρωσε την προσοχή της στις ανάγκες ανθρωπιστικού χαρακτήρα των γυναικών και των παιδιών σε κρίσιμους τομείς όπως ηγεία, η εκπαίδευση, ηγιεινή και η παροχή ύδατος.

Η Επιτροπή διέκοψε προσωρινά τη βοήθειά της στην Καμπούλ, τον Ιούλιο του 1998, λόγω της επιδείνωσης του περιβάλλοντος για τη λειτουργία των ανθρωπιστικών οργανισμών, εξαιτίας των εντολών των Τάλιμπαν. Για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες του σημαντικού αριθμού ατόμων που μετακινήθηκαν λόγω των επιθέσεων του Ιουλίου και Αυγούστου 1999, παρά τη θέλησή τους και ήρθαν στην Καμπούλ, η Επιτροπή ξανάρχισε, το φθινόπωρο του 1999 την παροχή επείγουσας βοήθειας στην πόλη. Αν και οι συνθήκες εργασίας παραμένουν δύσκολες, εκτιμήθηκε ότιπάρχει επαρκές ανθρωπιστικό πλαίσιο ώστε ναπάρχει πρόσβαση προς τους δικαιούχους και να τους παρασχεθεί βοήθεια.

Μετά την αποτυχία του καθεστώτος των Τάλιμπαν να συμμορφωθεί με τα αιτήματα της απόφασης 1267 της 14ης Νοεμβρίου 1999, του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η Επιτροπήιοθέτησε κοινή θέση 1999/727/CFSP(1) σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα που προβλέπονται βάσει της απόφασης των Ηνωμένων Εθνών. Μετά την κοινή θέση,ιοθετήθηκε, τον Φεβρουάριο του 2000, ο κανονισμός ΕΚ αριθ. 337/2000 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 2000, για την απαγόρευση πτήσεων και το πάγωμα κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων που αφορούν τους Τάλιμπαν του Αφγανιστάν(2). Οι κυρώσεις αποτελούν μέχρι σήμερα τα πλέον αυστηρά μέτρα για να αναγκαστούν οι Τάλιμπαν να συμμορφωθούν με τα αιτήματα της διεθνούς κοινότητας. Έχουν πλαισιωθεί προσεκτικά ούτως ώστε να ασκήσουν αφενός, πίεση στους Τάλιμπαν, και να επιτρέπουν, αφετέρου, τη συνέχιση της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στον πληθυσμό.

Μέχρι σήμερα, οι κυρώσεις δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τις θέσεις των Τάλιμπαν. Οποιαδήποτε απόφαση για την εφαρμογή περισσότερων και αυστηρότερων μέτρων έναντι των Τάλιμπαν θα πρέπει να αξιολογηθεί σε σχέση με τις ανθρωπιστικές συνέπειες που μπορεί να έχει, σε μία εποχή όπου το Αφγανιστάν αντιμετωπίζει παντού σε όλη τη χώρα μεγάλη ξηρασία καθώς και απειλή πείνας.

Η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να διατηρήσει τα προγράμματά της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τον λαό του Αφγανιστάν. Δεν προβλέπει, προς το παρόν, την ανάληψη νέων δράσεων ειδικάπέρ των γυναικών του Αφγανιστάν. Αναζητεί πάντα να εμβαθύνει στην πληροφόρηση σχετικά με την ισότητα των δύο φύλων κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των σημερινών και των μελλοντικών ανθρωπιστικών προγραμμάτων, ιδιαίτερα σε σχετικούς τομείς όπως η εκπαίδευση, ηγεία, ηγιεινή, η εξυγίανση και η ύδρευση. Τα προγράμματα αυτά επικεντρώνονται, κυρίως, σε αγροτικές περιοχές όπου ζει η πλειοψηφία του πληθυσμού και όπου οι κοινωνικοί δείκτες (υγεία, στοιχειώδης παιδεία) είναι περισσότερο ανησυχητικοί.

(1) ΕΕ L 294 της 16.11.1999.

(2) ΕΕ L 43 της 16.2.2000.