ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0047/01

υποβολή: Mauro Nobilia (UEN) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Ιδιάζουσες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενος της SAIPEM και SAITRE του ομίλου ΕΝΙ στην Ιταλία.

Λαμβάνονταςπόψη ότι οι εργαζόμενοι στις γεωτρήσεις της SAIPEM και SAITRE εταιριών του ομίλου ΕΝΙ (Ιταλία) που δραστηριοποιούνται στον τομέα της έρευνας για πετρέλαιο, εργάζονται σε βάρδιες 84 ωρών εβδομαδιαίως" ότι σ' ένα μήνα, η ιδιαίτερη αυτή κατηγορία εργαζομένων χρησιμοποιείται από 15 έως 18 ημέρες με ωράριο εργασίας από τις 8 π.μ. έως τις 8 μ.μ" ότι οι εργαζόμενοι αυτοί εργάζονταιπό οποιεσδήποτε ατμοσφαιρικές συνθήκες σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από τους 40o C το καλοκαίρι σεπό το μηδέν το χειμώνα" ότι οι ιδιάζουσες αυτές συνθήκες εργασίας εκθέτουν την κατηγορία αυτή εργαζομένων σεψηλότερο κίνδυνο ατυχήματος σε σχέση με το μέσο όρο" ότι η κατηγορία αυτή εργαζομένων δεν έχει μέχρι σήμερα αναγνωρισθεί μεταξύ των κατηγοριών που εκτίθενται σε κίνδυνο βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας και δεν απολαμβάνει επομένως της σχετικής προστασίας, μπορεί η Επιτροπή να εξακριβώσει εάν τα ανωτέρω ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αν τα ωράρια των εργαζομένων στις γεωτρήσεις των εταιρειών SAIPEM και SAITRE δεν αντιβαίνουν τους ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες περί ωραρίου εργασίας, εξακριβώνοντας εάν για την ιδιαίτερη αυτή κατηγορία

εργαζομένων και λόγω του ωραρίου εργασίας και των ιδιαζουσών κλιματολογικών συνθηκώνπό τις οποίες οι εργαζόμενοι εργάζονται και λαμβάνονταςπόψη τονψηλό κίνδυνο ατυχημάτων δεν θα πρέπει να αναγνωρισθεί η συγκεκριμένη προστασία που διέπει τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα;.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Μαρτίου 2001)

Η Επιτροπή δεν γνώριζε την ειδική περίπτωση που αναφέρει ο κύριος βουλευτής. Ωστόσο, οι διατάξεις της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας(1), εφαρμόζονται, κατ' αρχήν, στις γεωτρήσεις άντλησης πετρελαίου στην ξηρά. Σύμφωνα με αυτή την οδηγία, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε ελάχιστο χρόνο ανάπαυσης 11 συναπτών ωρών ανά 24ωρο, σε διάλειμμα, όταν ο χρόνος ημερήσιας εργασίαςπερβαίνει τις έξι ώρες, σε συνεχή περίοδο ανάπαυσης 24 ωρών για κάθε περίοδο 7 ημερών και σε περιορισμό της διάρκειας της νυκτερινής εργασίας σε 8 ώρες κατά μέσο όρο ανά 24ωρο. Επιτρέπονται εξαιρέσεις για περιορισμένο αριθμό ειδικών συνθηκών. Εξάλλου η οδηγία προβλέπει ότι η μέση διάρκεια εργασίας για κάθε περίοδο 7 ημερών δενπερβαίνει τις 48 ώρες, συμπεριλαμβανομένων τωνπερωριών. Για τονπολογισμό αυτού του μέσου όρου, η οδηγία επιτρέπει, περίοδο αναφοράς 4 μηνών (με τη δυνατότητα περιορισμένου αριθμού εξαιρέσεων από αυτό τον κανόνα). Τέλος, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε ετήσια άδεια μετ' αποδοχών διάρκειας τουλάχιστον 4 εβδομάδων.

Η Ιταλία δεν έχει ακόμη κοινοποιήσει επίσημα στην Επιτροπή όλα τα εθνικά μέτρα που έχει λάβει για την εκτέλεση της οδηγίας. Το Δικαστήριο καταδίκασε την Ιταλία για παράβαση τηςποχρέωσής της να θεσπίσει μέτρα εκτέλεσης αυτής της οδηγίας (Υπόθεση C-386/98, Επιτροπή κατά της Δημοκρατίας της Ιταλίας, απόφαση της 9ης Μαρτίου 2000(2)).

Στην περίπτωση των γεωτρήσεων για την άντληση πετρελαίου στη θάλασσα, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 93/104/ΕΚ το Συμβουλίου, αυτό το είδος δραστηριότητας (άλλες δραστηριότητες στη θάλασσα) δεν ανήκε αρχικά στο πεδίο εφαρμογής αυτής της οδηγίας. Ωστόσο, εισέρχεται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας ώστε να καλυφθούν οι τομείς και οι δραστηριότητες που εξαιρούνται από την εν λόγω οδηγία(3). Η προθεσμία για την εκτέλεση αυτής της οδηγίας είναι η 1η Αυγούστου 2003 (με εξαίρεση τους ασκούμενους ιατρούς.

Οι γεωτρήσεις στην ξηρά για την ανεύρεση ορυκτώνλών (υδρογονάνθρακες, δηλαδή πετρέλαιο ή φυσικό αέριο) εξετάστηκαν ξεχωριστά σε κοινοτικό επίπεδο επειδή πρόκειται για δραστηριότητες μεψηλούς κινδύνους για τους εργαζόμενους.

Όπως και για όλες τις άλλες δραστηριότητες, η οδηγία πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία(4), εφαρμόζεται πλήρως στον τομέα αυτό. Ωστόσο, λαμβάνονταςπόψη τις ειδικές συνθήκες εργασίας στις xersaew και ανοικτής θάλασσας εγκαταστάσεις, εκδόθηκε η ειδική οδηγία 92/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου,, της 3ης Νοεμβρίου 1992, περί των ελάχιστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της προστασίας, της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων στις εξορυκτικές διά γεωτρήσεων βιομηχανίες(5).

Αυτή η οδηγία προβλέπει, στα παραρτήματά της, μεταξύ άλλων, ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας σχετικά με τη σταθερότητα και τη στερεότητα των εγκαταστάσεων, την εποπτεία και την οργάνωση, την προστασία από ατμόσφαιρα που θέτει σε κίνδυνο τηνγεία και τους κινδύνους έκρηξης, καθώς και σχετικά με τους εξωτερικούς χώρους εργασίας. Από την άποψη αυτή, πρέπει να επισημανθεί η ελάχιστη προδιαγραφή του σημείου 18.3 εδάφιο α) του μέρους Α του παραρτήματος της οδηγίας που προβλέπει ότι οι εξωτερικές θέσεις εργασίας πρέπει να οργανώνονται κατά τρόπο ώστε να προστατεύονται οι εργαζόμενοι ατμοσφαιρικές επιρροές.

Επίσης, άλλες, οριζοντίου χαρακτήρα, οδηγίες εξακολουθούν να ισχύουν σε αυτό τον τομέα, metaj llvn, η οδηγία 86/188/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Μαΐου 1986 σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους στο θόρυβο κατά την εργασία(6), η οδηγία 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1989 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζόμενους κατά την εργασία τους(7) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 95/63/CE του Συμβουλίου, της 5 Δεκεμβρίου 1995(8), η οδηγία 89/656/ΕΟΚ σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας καιγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμών εργασίας από τους εργαζομένους κατά την εργασία(10), η οδηγία 90/269/ΕΟΚ: του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1990 σχετικά με τις

ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας καιγείας κατά τη χειρωνακτική διακίνηση φορτίων που συνεπάγεται κινδύνους ιδίως για τη ράχη και την οσφυϊκή χώρα των εργαζομένων(9). Ο έλεγχος και η παρακολούθηση της εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας που μεταφέρει αυτές τις οδηγίες εναπόκειται στις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για τα θέματα αυτά.

(1) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.

(2) Συλλογή 2000, σ. I-1277.

(3) ΕΕ L 195 της 1.8.2000.

(4) ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(5) ΕΕ L 348 της 28.11.1992.

(6) ΕΕ L 137 της 24.5.1986.

(7) ΕΕ L 393 της 30.12.1989.

(8) ΕΕ L 335 της 30.12.1995.

(9) ΕΕ L 156 της 21.6.1990.

(10) ΕΕ L 393 της 30.12.1989.