ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2582/98

υποβολή: Ernesto Caccavale (UPE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Δυνατότητα παρέμβασης στο θέμα της αποκατάστασης τών εκδοτών "διαμαρτυρημένων" συναλλαγματικών στην Ιταλία

Έχοντας υπόψη ότι στην Ιταλία το SNARP, Εθνικό Συνδικάτο για την Καταπολέμηση της Τοκογλυφίας και την Αποκατάσταση τών Εκδοτών "Διαμαρτυρημένων" Συναλλαγματικών, έχει μετ' επιμονής θέσει υπόψη της κοινής γνώμης ότι, βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας σχετικά με τα θέματα πίστεως, η οποία αποτελεί και μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη, πάνω από 12 εκατ. επιχειρηματίες, βιοτέχνες, επαγγελματίες και απλοί πολίτες, που έχουν εκδώσει "διαμαρτυρημένες" συναλλαγματικές ή ακάλυπτες επιταγές, αποκλείονται από τη δυνατότητα συναλλαγής με τις τράπεζες και, συνεπώς, συναλλαγής σε ευρώ, δεδομένου ότι τουλάχιστον μέχρι την έναρξη της κυκλοφορίας του νέου ευρωπαϊκού νομίσματος, οι συναλλαγές σε ευρώ θα μπορούν να πραγματοποιούνται μόνο από πολίτες που θα διαθέτουν τρεχούμενους τραπεζικούς λογαριασμούς;

Οτι, υπό τις συνθήκες αυτές, η Ιταλία συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση με περίπου 25 % λιγότερο του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της, δεδομένου ότι μεταξύ των 42 εκατ. εκλογέων της, τα 12 εκατ. πολιτών καταγράφονται ως εκδότες "διαμαρτυρημένων" συναλλαγματικών κατά την τελευταία δεκαετία και μεταξύ αυτών ενδέχεται να υπάρχουν επιχειρηματίες των οποίων η ατομική επιχειρηματική ελευθερία θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο μεροληπτικής και περιοριστικής συμπεριφοράς;

Οτι, λόγω του ανοίγματος και των διαστάσεων της ευρωπαϊκής αγοράς, δεν είναι δυνατόν να παραγκωνίζονται εκείνοι που ενέχονται σε διαδικασίες "διαμαρτύρησης", στους οποίους απαγορεύεται κάθε είδους τραπεζική συναλλαγή, σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές των συνταγματικών κανόνων, καθώς έτσι είναι υποχρεωμένοι να ενεργούν εμμέσως με παράνομες και μυστικές μεθόδους, συμβάλλοντας, παρά τη θέλησή τους, στην τροφοδοσία του οργανωμένου εγκλήματος;

Ερωτάται η Επιτροπή:

- ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει για την αποτελεσματική πρόληψη του φαινομένου της ανάπτυξης της μαύρης αγοράς πίστεως και, κατά συνέπεια, της τοκογλυφίας, από πλευράς των 12 εκατ. εκδοτών "διαμαρτυρημένων" συναλλαγματικών στην Ιταλία;

- ποιός μπορεί να είναι ο ρόλος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας ως προς την έκδοση ειδικής κοινοτικής οδηγίας, ώστε η Τράπεζα της Ιταλίας και η Ένωση Ιταλικών Τραπεζών να λάβουν μέτρα με σκοπό την αποκατάσταση, βάσει των νόμιμων κανόνων, της δυνατότητας τραπεζικών συναλλαγών και της παραγωγικότητας των πολιτών και των επιχειρήσεων, οι οποίες δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από τη χρησιμοποίηση του τραπεζικού συστήματος για οποιαδήποτε συναλλαγή και λόγω της ολοένα και περισσότερο διαδεδομένης χρησιμοποίησης του ηλεκτρονικού χρήματος;

- ποιός μπορεί να είναι ο ρόλος της Επιτροπής για άμεση λύση ώστε να αποκατασταθούν τα ατομικά δικαιώματα και η παραγωγικότητα των 12 εκατ. ιταλών, οι οποίοι σήμερα αποκλείονται εκ των προτέρων από κάθε νόμιμη δραστηριότητα στα πλαίσια του ιταλικού και του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.

Κοινή απάντηση

του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-2455/98 και E-2582/98

(2 Οκτωβρίου 1998)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η αύξηση των περιπτώσεων μαύρης αγοράς στον τομέα των δανείων, της τοκογλυφίας στα κράτη μέλη (ιδιαίτερα στην Ιταλία), του αυξημένου αριθμού των αναξιόχρεων στην Ιταλία καθώς και τα μέτρα πρόληψης που πρέπει να υιοθετηθούν στο πλαίσιο αυτό, εμπίπτουν στις άμεσες αρμοδιότητες των κρατών μελών.

Δεδομένου ότι λόγω της ιδιαίτερα μεγάλης ποικιλομορφίας, σε εθνικό επίπεδο, των χαρακτηριστικών και των λόγων εμφάνισης αυτού του φαινομένου, οι τυχόν νομοθετικές παρεμβάσεις θα είναι αποτελεσματικότερες εάν πραγματοποιηθούν σε εθνικό επίπεδο. Μια καλύτερη ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών και των επιχειρηματιών στις χρηματοοικονομικές επιπτώσεις των φαινομένων αυτών θεωρούνται συχνά ως ένα αποτελεσματικό μέσο για την πρόληψη της περαιτέρω εξάπλωσης του εν λόγω φαινομένου.

Η Επιτροπή παρακολουθεί ωστόσο, και θα συνεχίσει να παρακολουθεί, τα φαινόμενα αυτά ιδίως από την άποψη της ενιαίας αγοράς. Θεωρεί τέλος ότι το ζήτημα δεν εμπίπτει ούτε στις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίες αφορούν κυρίως την οικονομική πολιτική, τα συστήματα πληρωμών, και σε μικρότερο βαθμό, τα πιστωτικά ιδρύματα.