ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3971/98

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς για την ποιότητα και την τοξικότητα των μεταποιημένων αλιευτικών βιομηχανικών προïόντων και προïόντων υδατοκαλλιέργειας

Στην παραγωγή και την εμπορία κονσερβών εφαρμόζεται η κοινοτική οδηγία 91/493/ΕΟΚ(1) και οι κανονισμοί οι ειδικοί για τα αλιευτικά προϊόντα αριθ. 2136/89(2) σχετικά με τον καθορισμό κοινών προδιαγραφών εμπορίας για τις κονσέρβες σαρδέλας και αριθ. 1536/92(3) σχετικά με τον καθορισμό κοινών προδιαγραφών εμπορίας για τις κονσέρβες τόνου και παλαμίδας, μεταξύ άλλων, που δεν αντιστοιχούν στις προδιαγραφές που προβλέπονται στην κοινοτική νομοθεσία για άλλα προϊόντα. Επίσης, στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης αγοράς και των υφισταμένων, επί του παρόντος, γενικευμένων συστημάτων προτίμησης, θα πρέπει να διαφυλαχθεί η ποιότητα των αλιευτικών προϊόντων στην κοινοτική αγορά προς όφελος των καταναλωτών, γεγονός που επίσης θα ήταν επιθυμητό να εξετασθεί στη νέα κοινή οργάνωση αγοράς αλιευτικών προϊόντων και υδατοκαλλιέργειας στην ΕΕ.

Προς τούτο, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι θα ήταν απαραίτητο να προβλεφθεί στη νέα κοινή οργάνωση αγοράς αλιευτικών προϊόντων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, εργαστήριο αναφοράς για κάθε ένα από τα κράτη μέλη και κοινοτικό πλαίσιο αναφοράς για την ποιότητα και την τοξικότητα των βιομηχανικών αλιευτικών προϊόντων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας το οποίο θα συντονίζει, με προηγούμενη διαβούλευση με την Επιτροπή, τις μεθόδους διάγνωσης, θα συμβάλλει ενεργά στην πιστοποίηση των πιθανών τοξικών εστιών, θα διευκολύνει την κατάρτιση και την ανακύκλωση όσον αφορά τη διάγνωση του εργαστηρίου, θα συνεργάζεται όσον αφορά τις μεθόδους διάγνωσης με τα αρμόδια εργαστήρια των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών, συμμετέχοντας ως συμβουλευτικό όργανο για την καθιέρωση προτύπων τομεακού χαρακτήρα και ελέγχου ποιότητας επί των πρώτων υλών και των επεξεργασμένων προϊόντων σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα ΕΝ 45000, ο στον ορισμό και την ανάπτυξη των κατευθύνσεων της Ε και Α, στον ορισμό παραμέτρων ποιότητας των πρώτων υλών και των τελικών προϊόντων, τόσο από άποψη φυσικοχημική όσο και μικροβιολογική και οργανωτική, στην καθιέρωση κανόνων ελέγχου των παραγωνικών διαδικασιών που θα εξασφαλίζουν και θα προλαμβάνουν υγειονομικούς κινδύνους και, τέλος, στην παγίωση δομής διεπαφής που θα διευκολύνει την μετάδοση πληροφοριών μεταξύ του επιχειρηματικού τομέα, της διοίκησης, των καταναλωτών και της επιστημονικής κοινότητας, διευκολύνοντας τον σχηματισμό δραστηριοτήτων ανταλλαγής;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η ασφάλεια των μεταποιημένων προϊόντων της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας εξασφαλίζεται ικανοποιητικά από την υφιστάμενη νομοθεσία και τους προβλεπόμενους ελέγχους. Οι έλεγχοι αυτοί προϋποθέτουν έναν ορισμένο αριθμό δικτύων κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς, όπως αυτά για τον έλεγχο των θαλασσίων βιοτοξινών(4), αυτά που αφορούν τις νόσους των ψαριών(5) και των διθύρων μαλακίων(6), ορισμένες ζωονόσους(7) και κατάλοιπα(8). Σε αυτά τα δίκτυα συμμετέχει ένα (τουλάχιστον) εργαστήριο ανά κράτος μέλος, που ορίζεται ως εθνικό εργαστήριο, κατά πρώτον λόγο, από το κράτος μέλος. Κάθε δίκτυο συντονίζεται από ένα κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς (ΚΕΑ) το οποίο ορίζεται από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή χορηγεί χρηματική ενίσχυση σάυτά τα ΚΕΑ, για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ελέγχων στα τρόφιμα και των κτηνιατρικών ελέγχων. Υφίσταται επίσης ένα δίκτυο εργαστηρίων για τους ελέγχους στα τρόφιμα(9).

Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι υφίσταται ανάγκη ορισμού ενός νέου εργαστηρίου αναφοράς σε κάθε κράτος μέλος και ενός κοινοτικού εργαστηρίου αναφοράς για τον έλεγχο της τοξικότητας των μεταποιημένων προϊόντων της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, δεδομένου ότι τα θέματα αυτά καλύπτονται ήδη από τα υφιστάμενα δίκτυα εργαστηρίων.

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται σε θέματα ποιότητας και ασφάλειας. Ενώ οι δημόσιες αρχές έχουν την ευθύνη της εξασφάλισης της ασφάλειας των προϊόντων προς το συμφέρον της προστασίας των καταναλωτών, τα ποιοτικά ζητήματα υπάγονται στην ευθύνη του ιδιωτικού τομέα. Όσον αφορά την βελτίωση της ποιότητας, τίποτα δεν εμποδίζει την ανάπτυξη των εκουσίων ανταλλαγών και της συνεργασίας μεταξύ των εργαστηρίων τα οποία εργάζονται στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων της αλιείας σε όλη την Κοινότητα; οι ανταλλαγές αυτές πρέπει να ενθαρρύνονται. Η βιομηχανία και οι φορείς εκπροσώπησης αυτού του τομέα είναι, κατά κύριο λόγο, υπεύθυνοι για την δημιουργία αυτής της μορφής δικτύων.

(1) ΕΕ L 268 της 24.9.1991, σελ. 15.

(2) ΕΕ L 212 της 22.7.1989, σελ. 79.

(3) ΕΕ L 163 της 17.6.1992, σελ. 1.

(4) Απόφαση του Συμβουλίου 93/383/ΕΟΚ (ΕΕ L 166 της 8.7.1993).

(5) Οδηγία του Συμβουλίου 93/53/ΕΟΚ (ΕΕ L 175 της 19.7.1993) .

(6) Οδηγία του Συμβουλίου 95/70/EC (ΕΕ L 322 της 30.12.1995).

(7) Οδηγία του Συμβουλίου 92/117/ΕΚ (ΕΕ L 62 της 15.3.1993).

(8) Οδηγία του Συμβουλίου 96/23/ΕΚ (ΕΕ L 125 της 23.5.1996) .

(9) Απόφαση του Συμβουλίου 90/424/ΕΟΚ (ΕΕ L 224 της 18.8.1990).