ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0529/00

υποβολή: Michl Ebner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Ο εξοπλισμός του χώρου εργασίας για τους τυφλούς τηλεφωνητές

Το επάγγελμα του τηλεφωνητή είναι μία από τις λίγες δυνατότητες εργασιακής απασχόλησης για τους τυφλούς. Με την εξέλιξη της ηλεκτρονικής οι τηλεφωνικοί πίνακες παράγονται κατά τέτοιο τρόπο που οι τυφλοί και οι πάσχοντες από σοβαρά προβλήματα οράσεως δεν είναι πλέον σε θέση να εργάζονται αυτόνομα και κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με τους νέους τηλεφωνικούς πίνακες ένας τυφλός δεν έχει συχνά τη δυνατότητα να αναγνωρίζει το σήμα της κλήσης, της ελεύθερης, της κατειλημμένης γραμμής για εσωτερικές κλήσεις κ.ά., διότι το σχετικό σήμα εμφανίζεται μόνο οπτικά σε μία οθόνη. Για τους τυφλούς οι πληροφορίες αυτές πρέπει να είναι αναγνωρίσιμες με την ακοή ή με την αφή. Για να δοθεί σε τυφλούς και σε πάσχοντες από σοβαρά προβλήματα οράσεως η δυνατότητα να ασκούν και στο μέλλον το επάγγελμα του τηλεφωνητή και να διασφαλισθεί έτσι και για αυτή την ομάδα ατόμων το δικαίωμα στην εργασία, θα ήταν σημαντικό οι παραγωγοί τηλεφωνικών εγκαταστάσεων να παράγουν τηλεφωνικούς πίνακες που να μπορούν να χρησιμοποιούνται από τυφλούς εύκολα και οικονομικά.

Γι’ αυτό το λόγο παρακαλείται η Επιτροπή να ανακοινώσει ανπάρχουν σχετικές οδηγίες και κανονισμοί οι οποίεςποχρεώνουν τους παραγωγούς να σχεδιάζουν τις εγκαταστάσεις κατά τρόπο που να αντιστοιχεί στις ανάγκες των τυφλών ατόμων.

Προτίθεται η Επιτροπή να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα ουσιαστικά και να διατυπώσει σχετικές νομοθετικές προτάσεις;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Απριλίου 2000)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ταχεία ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προσφέρει νέες ευκαιρίες απασχόλησης για άτομα με ειδικές ανάγκες και συγκεκριμένα για τα τυφλά άτομα τα οποία δεν πρέπει πλέον να προσανατολίζονται συστηματικά σε επαγγέλματα, συχνά ελάχιστα απαιτητικά σε προσόντα, επαναλαμβανόμενα και χωρίς καμία σχέση με τις ικανότητες ή τις επαγγελματικές προσδοκίες των συγκεκριμένων ατόμων.

Σήμεραπάρχει τεχνολογία που επιτρέπει την προσαρμογή των διακοπτών στις τηλεπικοινωνίες για άτομα με προβλήματα όρασης, χρησιμοποιώντας την κοινή τεχνολογία ευέλικτων προσωπικώνπολογιστών για τη σύνδεση με το κέντρο. Επιπλέονπάρχει τόσο το λογισμικό όσο και ολικός εξοπλισμός για να αυξηθεί η δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων με προβλήματα όρασης στις τεχνολογίες τωνπολογιστών. Είναι λοιπόν αμφισβητούμενο ως πιο βαθμό είναι αναγκαίο να επιβληθούν πρόσθετες τεχνικές προδιαγραφές για να εξασφαλιστείψηλότερο επίπεδο προσαρμογής για τέτοιο εξοπλισμό. Η οδηγία 1999/5/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 1999 σχετικά με το ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό(1) προσφέρει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να εξετάσει εάν ορισμένες κατηγορίες εξοπλισμού χρειάζεται να σχεδιαστούν εκ νέου για να διευκολυνθεί η χρήση τους από άτομα με διάφορες μορφές αναπηρίας. Η Επιτροπή συγκρότησε ομάδες μελέτης (όπου συμμετείχαν εκπρόσωποι ομάδων ατόμων με διάφορες μορφές αναπηρίας) με σκοπό να αξιολογήσει το αίτημα για την εφαρμογή αυτής της διάταξης. Ως αποτέλεσμα των συζητήσεων αυτών η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι προς το παρόν δενπάρχει καμία ουσιαστική αιτιολόγηση για την εφαρμογή της διάταξης αυτής δεδομένου ότι τα εμπόδια πρόσβασης που εντοπίστηκαν δεν ήταν τεχνικής φύσεως.

Επίσης στο πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής για την τυποποίηση της κοινωνίας των πληροφοριών, η Επιτροπή ανέθεσε την τυποποίηση στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης δηλαδή, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (CENELEC) και το ETSI (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τυποποίησης των Τηλεπικοινωνιών), με σκοπό να εντοπίσουν τις συγκεκριμένες ανάγκες της τυποποίησης για καλύτερη ενσωμάτωση των αναπήρων στην κοινωνία των πληροφοριών.

Τέλος η Επιτροπή ενέκρινε το Νοέμβριο του 1999 πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί διαμόρφωσης γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και το επάγγελμα(2). Η πρόταση αυτή προβλέπει ιδίως τηνποχρέωση των εργοδοτών-μέσα σε λογικά πλαίσια- να διαμορφώνουν το εργασιακό περιβάλλον των αναπήρων ατόμων με τέτοιο τρόπο ώστε να τους εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες σε θέματα απασχόλησης.

(1) ΕΕ L 91 της 7.4.1999.

(2) COM(1999)565 τελικό.