ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0198/02

υποβολή: Bernd Lange (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Όριο ηλικίας για την άσκηση του οδοντιατρικού επαγγέλματος

Σύμφωνα με το νόμο για το σύστημαγείας (GSG)πάρχει στη Γερμανία όριο ηλικίας για την άσκηση του οδοντιατρικού επαγγέλματος.

Ερωτήθηκα κατά πόσο συμφωνεί αυτό το όριο με το άρθρο 12 ΣΕΚ (πρώην άρθρο 6· απαγόρευση διακρίσεων) καθώς και τα άρθρα 40 και 44 ΣΕΚ (ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων, ελεύθερη εγκατάσταση), όταν ο ιατρός έχει ξεπεράσει το όριο ηλικίας που θεσπίζει ο νόμος GSG.

Μήπως παραβιάζονται τα παραπάνω άρθρα της ΣΕΚ, όταν αφαιρείται από έναν οδοντίατρο η άδεια λόγω της ηλικίας του· Γνωρίζει η Επιτροπή το πρόβλημα· Μήπως έχουν ήδηπάρξει σχετικές περιπτώσεις και καταγγελίες· Αν οι καταγγελίες είναι δικαιολογημένες, έχει πράξει κάτι η Επιτροπή για την αντιμετώπισή τους και ποιες ενέργειες σχεδιάζει·

Απάντηση του κ. Mr Bolkestein Εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Μαρτίου 2002)

Το άρθρο 12 της Συνθήκης ΕΚ απαγορεύει κάθε διάκριση με βάση την εθνικότητα, ήτοι μεταξύπηκόων των κρατών μελών. Η ίδια αρχή επαναλαμβάνεται στις διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, άρθρο 39 της Συνθήκης ΕΚ. Οι πληροφορίες που παρέχονται στη γραπτή ερώτηση δεν δείχνουν κάποια διάκριση με βάση την εθνικότητα.

Το δικαίωμα εγκατάστασης και το δικαίωμα παροχήςπηρεσιών — άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ — όπου δεν έχουν ληφθεί μέτρα εναρμόνισης από την Ένωση,πόκεινται σε εθνικούς κανόνες στα κράτη μέλη. Για να εξασφαλίζεται η συμβατότητα προς τη Συνθήκη θα πρέπει οι περιορισμοί που επιβάλλονται στα δικαιώματα αυτά να δικαιολογούνται επαρκώς.

Σύμφωνα με τη σχετική με το δικαίωμα εγκατάστασης νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, περιορισμοί που εμποδίζουν ή καθιστούν λιγότερο ελκυστική την άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών που εγγυάται η Συνθήκη ΕΚ θα πρέπει να πληρούν τέσσερις προϋποθέσεις: οφείλουν να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να μην συνιστά διάκριση· θα πρέπει να αιτιολογούνται από επιτακτικές ανάγκες γενικού συμφέροντος· πρέπει να είναι κατάλληλοι για την επίτευξη του επιδιωκομένου στόχου και οφείλουν να μην προχωρούν πέραν του σημείου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού τους.

Υπό το φως των πληροφοριών που παρέσχε το αξιότιμο μέλος, η γερμανική νομοθεσία ή η εφαρμογή αυτής δεν φαίνεται να είναι δυσανάλογη ή κατ'άλλο τρόπο ασυμβίβαστη προς τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις. Βάσει αυτών που γνωρίζει η Επιτροπή, δεν έχουν ληφθεί κατά το παρελθόν παράπονα σχετικά με όρια ηλικίας στην άσκηση της οδοντιατρικής.

Στη φάση αυτή η Επιτροπή δεν προτίθεται να αναλάβει περαιτέρω δράση επί του θέματος αναφορικά με τον αναφερθέντα γερμανικό κανονισμό.

Όσον αφορά το ευρύτερο πλαίσιο της διάκρισης λόγω ηλικίας, το άρθρο 13 της Συνθήκης προβλέπει ότι μπορεί να αναληφθεί κατάλληλη νομοθετική δράση για την καταπολέμηση διακρίσεων βασιζόμενων στο φύλο, τη φυλετική ή εθνική καταγωγή, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, την μειονεξία, την ηλικία ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Η οδηγία του Συμβουλίου 2000/78/ΕΚ της 27ης Νοεμβρίου 2000 προβλέπει ότι διακρίσεις στηριζόμενες, μεταξύ άλλων, στην ηλικία απαγορεύονται στην εργασία και απασχόληση. Τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν εθνικά μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου 2003 αν και δύνανται, αν απαιτείται να ληφθούνπόψη ιδιαίτερες συνθήκες, να κάνουν χρήση πρόσθετης προθεσμίας τριών ετών από την ημερομηνία αυτή για να εφαρμόσουν τις διατάξεις περί διακρίσεων λόγω ηλικίας και μειονεξίας. Επιπρόσθετα τα κράτη μέλη δύνανται να ισχυρισθούν ότι οι διαφορές στη μεταχείριση λόγω ηλικίας δεν αποτελούν διάκριση αν, στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας, αιτιολογούνται λογικά με ένα θεμιτό στόχο, στον οποίο μπορούν να περιλαμβάνονται σκοποί που αφορούν την θεμιτή πολιτική για την απασχόληση, την αγορά εργασίας και την επαγγελματική κατάρτιση και αν τα μέσα επίτευξης του στόχου αυτού είναι ενδεδειγμένα και αναγκαία.

Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να επέμβει στην περίπτωση αυτή για να εξασφαλίσει την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης σε σχέση με την ηλικία πριν από την ημερομηνία μεταφοράς της Οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.