ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0693/03

υποβολή: Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(7 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Άρνηση του ΔΙΚΑΤΣΑ στην Ελλάδα για αναγνώριση ευρωπαϊκού τίτλου σπουδών

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε από το έτος 1991 την European Association of Environmental Management Education, στην οποία συμμετείχαν διεθνούς κύρους πανεπιστήμια, όπως το Εθνικό και Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών, Universit Libre de Bruxelles, Ecole polytechnique fdrale de Lausanne, Universit de Genve, Universitat Trier, Erasmus University.

H Ένωση χορηγεί μεταπτυχιακά διπλώματα (Masters in Environmental Management) τα οποία αναγνωρίζονται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλην της Ελλάδος. Κατόπιν προσφυγής ενδιαφερομένου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση-άρνηση του ΔΙΚΑΤΣΑ (αρμόδιος φορέας στην Ελλάδα για την αναγνώριση διπλωμάτων) να αναγνωρίσει τους ανωτέρω τίτλους μεταπτυχιακών σπουδών.

Παρά ταύτα, τόσο το Υπουργείο Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας όσο και το εντεταλμένο από αυτό ΔΙΚΑΤΣΑ αρνούνται με διάφορες προφάσεις να αναγνωρίσουν τους τίτλους αυτούς.

Είναι ενήμερη η Επιτροπή για την ιδιάζουσα αυτή κατάσταση· Πώς προτίθεται να ενεργήσει, προκειμένου να δοθεί μία λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Απριλίου 2003)

Οι πληροφορίες του αξιότιμου μέλους δεν είναι επαρκώς λεπτομερείς προκειμένου να αποφανθεί η Επιτροπή εάν η μη αναγνώριση του εν λόγω διπλώματος master αποτελεί παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας.

Η οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1) θέσπισε ένα γενικό σύστημα για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, σχεδιασμένο ώστε να εξασφαλίζει την πρόσβαση στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα στα διάφορα κράτη μέλη. Η οδηγία επιτρέπει στους ευρωπαίουςπηκόους οι οποίοι έχουν όλα τα απαιτούμενα προσόντα για την άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος στο κράτος μέλος καταγωγής τους να έχουν πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα και σε άλλο κράτος μέλος. Η οδηγία εφαρμόζεται μόνον όταν ο ενδιαφερόμενος επιθυμεί να ασκήσει σε άλλο κράτος μέλος ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, η άσκηση του οποίου προϋποθέτει, βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, την κατοχή συγκεκριμένου διπλώματος. Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να κατέχει δίπλωμα που να αντιστοιχεί στον ορισμό του άρθρου 1α) της οδηγίας, δηλαδή δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο ή οποιοδήποτε σύνολο τέτοιων διπλωμάτων, πιστοποιητικών ή άλλων τίτλων από το οποίο να προκύπτει ότι ο κάτοχός του διαθέτει τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα για να αναλάβει ή να ασκήσει επάγγελμα που είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος στο οποίο χορηγήθηκε το δίπλωμα.

Στο πλαίσιο αυτών των αρχών, η άρνηση αναγνώρισης του εν λόγω διπλώματος master θα μπορούσε να αντιβαίνει στην οδηγία 89/48/ΕΟΚ μόνο εάν απαιτούνταν αναγνώριση με σκοπό την πρόσβαση σε ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στην Ελλάδα και εάν το δίπλωμα master έδινε στον κάτοχό του το δικαίωμα να ασκήσει συγκεκριμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής του.

Η μη αναγνώριση του εν λόγω μεταπτυχιακού ακαδημαϊκού τίτλου μπορεί να οδηγήσει και σε άλλο πρόβλημα σύμφωνα με το άρθρο 39 της συνθήκης ΕΚ, εάν στο πλαίσιο της πρόσβασης σε δημόσιαπηρεσία ο τίτλος δεν ληφθείπόψη από τις ελληνικές αρχές κατά τον ίδιο τρόπο που λαμβάνονταιπόψη οι ελληνικοί τίτλου του ιδίου επιπέδου.

Στο παρόν στάδιο ανάπτυξης της κοινοτικής νομοθεσίας, η αναγνώριση των διπλωμάτων για ακαδημαϊκούς σκοπούς (δηλαδή με στόχο να δοθεί η δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε άλλο κράτος μέλος) είναι θέμα αρμοδιότητας των κρατών μελών. Δενπάρχουν κοινοτικοί κανόνες που να επιβάλλουν την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων. Κάθε κράτος μέλος είναιπεύθυνο για το δικό του εκπαιδευτικό σύστημα και για το περιεχόμενο και την οργάνωση του εκπαιδευτικού του συστήματος. Δενπάρχουν επί του παρόντος διπλώματα που αναγνωρίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα πανεπιστήμια, που είναι αυτόνομα ιδρύματα, είναι απολύτωςπεύθυνα για το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών τους προγραμμάτων και για τη χορήγηση διπλωμάτων και λοιπών τίτλων στους φοιτητές. Οι αρχές των κρατών μελών έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν την ακαδημαϊκή αναγνώριση των προσόντων πριν επιτρέψουν την πρόσβαση στην εκπαίδευση και μπορούν να αξιολογούν εάν και κατά πόσο το περιεχόμενο της εκπαίδευσης του κατόχου ενός διπλώματος αντιστοιχεί στο επίπεδο που απαιτεί η εθνική νομοθεσία. Είναι, επίσης, ελεύθερες να ορίσουν τους κανόνες που διέπουν αυτό το είδος διαδικασίας. Ωστόσο, είναιποχρεωμένες να μην κάνουν άμεσες ή έμμεσες διακρίσεις λόγω εθνικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 12 της συνθήκης ΕΚ.

Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, δεν είναι δυνατόν να αποφασιστεί αν πράγματι έχει γίνει τέτοια διάκριση.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.