ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3100/00

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Εφαρμογή των κανονισμών του Συμβουλίου αριθ. 1260/99 και 1263/99

Σύμφωνα με τους εν δυνάμει δικαιούχους των διαρθρωτικών ενισχύσεων του χρηματοδοτικού μέσου για τον προσανατολισμό της αλιείας (ΧΜΠΑ), κατ' εφαρμογήν των κανονισμών αριθ. 1260/99(1) και 1263/99(2), η πορτογαλική εντολοδόχος αρχή, που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή αυτών των κανονισμών στην Πορτογαλία, δηλαδή το Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα Ενισχύσεων για την Ανάπτυξη της Γεωργίας και Αλιείας (IFADAP) απαιτεί, για την έγκριση τωνποψηφιοτήτων, την καταβολή μιας εμπράγματης ή τραπεζικής εγγύησης η οποία ξεπερνά το ποσό της αιτούμενης επιδότησης.

Εξάλλου, η σύμβαση πουπογράφεται με το φορέα πληρωμών προβλέπει συγκεκριμένα ότι κάθε ενδεχόμενη καθυστέρηση στις πληρωμές των ως άνω επιδοτήσεων που συγχρηματοδοτούνται από το ΧΜΠΑ δεν απαλλάσσει το δικαιούχο από τη δέσμευση να εκπληρώσει στο ακέραιο τις συμβατικές τουποχρεώσεις.

Αυτός ο συνδυασμός προϋποθέσεων καθιστά εξαιρετικά δυσχερή τηνποψηφιότητα των οικονομικών παραγόντων που εξαρτώνται για την επιτυχία των δραστηριοτήτων τους από την επιδότηση που συγχρηματοδοτείται από την Κοινότητα, επειδή έτσι μετατρέπεται η επιδότηση της επένδυσης σε μία ενδεχόμενη πριμοδότηση μιας επιτυχημένης επένδυσης.

Η αρμόδια για τις πληρωμές αρχή επιβεβαιώνει ότι η δράση της στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην πολιτική του μηδενικού επιπέδου σφάλματος που έχει καθορίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία μεταβιβάζει στην αρμόδια για τις πληρωμές αρχή τη χρηματοδοτική ευθύνη κάθε ενδεχόμενης έλλειψης στην ανάπτυξη ή στα αποτελέσματα του συγχρηματοδοτούμενου σχεδίου.

Έχονταςπόψη τα προαναφερθέντα:

1. Επιβεβαιώνει άραγε η Επιτροπή ότι θεωρεί ως σφάλμα κάθε κοινοτική συγχρηματοδότηση που χορηγείται σε ένα σχέδιο το οποίο δεν αναπτύσσεται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και εντός των προβλεπομένων προθεσμιών ή που δεν επιτυγχάνει τα αποτελέσματα της προβλεπόμενης αποδοτικότητας, και μήπως θεωρεί ότι τα ποσά της κοινοτικής συγχρηματοδότησης που έχουν διατεθεί για το εν λόγω λάθος πρέπει να επιστρέφονται στο κοινοτικό προϋπολογισμό από το κράτος μέλος, στο οποίο έχει διαπραχθεί αυτό το σφάλμα;

2. Σε καταφατική περίπτωση, η Επιτροπή θα μπορούσε άραγε να αναφέρει τη νομική βάση επί της οποίας εδράζει την ερμηνεία της;

3. Δεν θεωρεί άραγε η Επιτροπή ότι η εν λόγω ερμηνεία των κοινοτικών κανονιστικών διατάξεων θα περιορίσει σημαντικά την κλίμακα των διαρθρωτικών δράσεων συστέλλοντας τα όρια και ότι θα συμβάλει στην επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων;

(1) ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σελ. 54.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Οκτωβρίου 2000)

Οι ερωτήσεις του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου αφορούν την κατάσταση των εν δυνάμει δικαιούχων κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1260/99 περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία και (ΕΚ) αριθ. 1263/99 σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσο προσανατολισμού της αλιείας (ΧΜΠΑ).

Σύμφωνα με τον πρώτο από τους κανονισμούς αυτούς, η αρχή που ορίζεται από το κράτος μέλος για τη διαχείριση της κοινοτικής παρέμβασης είναι αρμόδια για την αποτελεσματικότητα και τον κανονικό χαρακτήρα της διαχείρισης και της θέσης σε εφαρμογή της παρέμβασης αυτής (άρθρο 34).

Ο κανόνας αυτός, ο οποίος εφαρμόζεται στις διαρθρωτικές ενέργειες στον τομέα της αλιείας, προβλέπει ότι το κράτος μέλος αναλαμβάνει την ευθύνη του δημοσιονομικού ελέγχου της παρέμβασης κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική και κανονική χρήση των κοινοτικών κεφαλαίων (άρθρο 38 παράγραφος 1α) σύμφωνα με τις αρχές της ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης (άρθρο 38 παράγραφος 1γ). Προβλέπει επίσης ότι το κράτος μέλος μεριμνά ώστε η διαχείριση της παρέμβασης να γίνεται σύμφωνα με ολόκληρη την κοινοτική νομοθεσία.

Η εφαρμογή των αρχών αυτών επαναλαμβάνεται, όσον αφορά το ΧΜΠΑ, στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/99 για τον καθορισμό των λεπτομερειών και των όρων των διαρθρωτικών ενεργειών της Κοινότητας στον τομέα της αλιείας(1), το οποίο προβλέπει ότι οι αρχές του κράτους μέλους πρέπει να μεριμνούν για την τήρηση των ιδιαίτερων όρων της παρέμβασης που προσδιορίζονται στο παράρτημα III καθώς επίσης και για την τεχνική ικανότητα των δικαιούχων και την οικονομική βιωσιμότητα των επιχειρήσεων πριν την χορήγηση των ενισχύσεων.

Από αυτό συνεπάγεται ότι, στην περίπτωση που αποδεικνύεται ότι δεν τηρούνται οι όροι παρέμβασης που καθορίζονται από την κοινοτική νομοθεσία κατά την εκτέλεση ενός έργου που συγχρηματοδοτείται από την Κοινότητα, εναπόκειται, κατά κύριο λόγο, στο κράτος μέλος να λάβει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει μία αποτελεσματική και κανονική χρήση των κοινοτικών κεφαλαίων και να βεβαιωθεί ότι η διαχείριση της εν λόγω παρέμβασης γίνεται σύμφωνα με τους προαναφερόμενους όρους. Εφόσον διαπιστώσει την ύπαρξη μιας σημαντικής τροποποίησης, η οποία επηρεάζει τη φύση ή τους όρους εφαρμογής μιας παρέμβασης, το κράτος μέλος πρέπει να προβεί στις αναγκαίες οικονομικές διορθώσεις που μπορούν να αφορούν την ολική ή μερική αναστολή της κοινοτικής συμμετοχής (άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/99).

Τα κεφάλαια που αποδεσμεύονται κατά τον τρόπο αυτό, μπορούν να επαναχορηγηθούν από το κράτος μέλος στο ΧΜΠΑ στο πλαίσιο της τήρησης των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 53, παράγραφος 2 του ιδίου κανονισμού.

Τέλος, το κράτος μέλος, το οποίο κάνει χρήση κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων διαρθρωτικού χαρακτήρα,ποχρεούται να τηρεί και να επιβάλει την τήρηση των κανόνων που εξασφαλίζουν την αποτελεσματική και κανονική χρήση των ταμείων που διατίθενται από την Κοινότητα, τα οποία αναφέρονται στον προαναφερόμενο κανονισμό.

Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν επιτρέπουν να εκτιμηθεί εάν τα συγκεκριμένα γεγονότα ενδέχεται να αφορούν παρατυπίες κατά την έννοια των προαναφερόμενων κανονισμών, οι οποίες θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την αναστολή ή τη μείωση της κοινοτικής συνδρομής.

(1) ΕΕ L 337 της 30.12.1999.