ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2168/02

υποβολή: Laura Gonzlez lvarez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Εφαρμογή της Οδηγίας 1999/30/CE από τις ισπανικές αρχές

Το δικαστήριο του Λουξεμβούργου καταδίκασε την ισπανική κυβέρνηση λόγω του ότι δεν εφάρμοσε την Οδηγία 96/62/CE(1) ως προς την ποιότητα του αέρα. Στις 19 Ιουλίου 2001 έληξε η προθεσμία εφαρμογής της Οδηγίας 1999/30/CE(2) στις εθνικές νομοθεσίες, η οποία προβλέπει όρια για διάφορους ρύπους σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές γνώσεις. Ωστόσο, η ισπανική κυβέρνηση δεν σεβάστηκε, ως συνήθως, τις προθεσμίες αυτές. Τα πρώτα διαθέσιμα στοιχεία είναι άκρως ανησυχητικά. Έτσι, το δημαρχείο της Μαδρίτης αναγνώρισε ότι κατά τη διάρκεια του έτους 2001 η μέση τιμή μόλυνσης από ΝΟ2 έφτασε τα 63 mg/m3, ξεπερνώντας τις καθιερωμένες τιμές και έχοντας συνέπειες σε περίπου 3 000 000 κατοίκους. Σε πολλές ισπανικές θερμικές εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας πολλά όρια που έχουν καθοριστεί στην Οδηγία αυτή παραβιάζονται σε μεγάλο βαθμό.

Ποια μέτρα σκοπεύει ναιοθετήσει η Επιτροπή έναντι αυτής της ανησυχητικής κατάστασης· Τι πληροφορίες διαθέτει σχετικά με το θέμα αυτό·

(1) ΕΕ L 296 της 21.11.1996, σελ. 55.

(2) ΕΕ L 163 της 29.6.1999, σελ. 41.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Σεπτεμβρίου 2002)

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή προέβη στη λήψη διαφόρων μέτρων προκειμένου να εξασφαλιστεί η εκ μέρους των ισπανικών αρχών τήρηση των περιβαλλοντικών κοινοτικών οδηγιών που διέπουν τον ατμοσφαιρικό αέρα. Στην κατεύθυνση αυτή, η Επιτροπή κίνησε σειρά διαδικασιών επί παραβάσει, σύμφωνα με το άρθρο 226 της Συνθήκης ΕΚ.

Προκειμένου περί της Οδηγίας 96/62/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 για την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος (οδηγία-πλαίσιο για τον ατμοσφαιρικό αέρα), η Επιτροπή κίνησε μια πρώτη διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ισπανίας, στο πλαίσιο της οποίας κατέθεσε προσφυγή επί παραλείψει ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κατόπιν της εν λόγω προσφυγής της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατεδίκασε την Ισπανία με την απόφασή του της 13ης Σεπτεμβρίου 2001, στηνπόθεση C-417/99. Στην απόφαση αυτή, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι με τη μη θέσπιση, εντός της καθορισμένης προθεσμίας, των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των αναγκαίων για τον καθορισμό των αρμόδιων αρχών και των οργανισμών που ορίζονται στο άρθρο 3 εδάφιο πρώτο της οδηγίας 96/62/ΕΚ, η Ισπανία δεν τήρησε τιςποχρεώσεις πουπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας.

Μετά την προαναφερθείσα απόφαση, οι ισπανικές αρχές εξέδωσαν το ψήφισμα της 23ης Ιανουαρίου 2002 της Τεχνικής Γενικής Γραμματείας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο περιέχει τον κατάλογο των αρμόδιων αρχών και των οργανισμών των επιφορτισμένων με την εφαρμογή της Οδηγίας 96/62/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 3 της Οδηγίας, σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης και αυτόνομων κοινοτήτων. Το ψήφισμα αυτό δημοσιεύθηκε στο Φύλλο της Κυβερνήσεως την 1η Φεβρουαρίου 2002.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Επιτροπή κίνησε προσφάτως και άλλη διαδικασία επί παραβάσει για τη μη μεταφορά των άλλων διατάξεων της οδηγίας 96/62/ΕΚ. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, κοινοποιήθηκε στην ισπανική κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη.

Όσον αφορά την Οδηγία 1999/30/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Απριλίου 1999 σχετικά με τις οριακές τιμές διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του αζώτου και οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων και μολύβδου, στον αέρα του περιβάλλοντος (πρώτη θυγατρική οδηγία), πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επί παραβάσει για μη κοινοποίηση εθνικών μέτρων μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στην έννομη ισπανική τάξη. Η προθεσμία μεταφοράς έληξε στις 19 Ιουλίου 2001. Στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας επί παραβάσει, η Επιτροπή προσφάτως αποφάσισε να καταθέσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προσφυγή επί παραλείψει κατά της Ισπανίας.

Η Επιτροπή ελπίζει ότι τα προαναφερθέντα μέτρα θα συμβάλουν στην επίλυση ενδεχομένων ειδικών προβλημάτων όπως αυτά στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στην παρούσα γραπτή ερώτηση.