ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0214/98 υποβολή: Allan Macartney (ARE) προς την Επιτροπή (11 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Αντικατάσταση των Μηχανημάτων Στεγνού Καθαρισμού και Αποζημίωση

Γνωρίζει η Επιτροπή εάν έχουν ληφθεί μέτρα με σκοπό τη μείωση του κόστους αντικατάστασης των 113 μηχανημάτων υγρού καθαρισμού στην οποία υποχρεώθηκαν να προβούν ορισμένα στεγνοκαθαριστήρια; 113 μηχανήματα τίθενται - ή έχουν ήδη τεθεί - σταδιακά εκτός λειτουργίας και φαίνεται πως η ακολουθούμενη τακτική συνίσταται στη χρήση αποσταγμένου υγρού μέχρις εξαντλήσεώς του και, στη συνέχεια, στη μετατροπή των ήδη υπαρχόντων μηχανημάτων ή στην αγορά καινούργιων.

Το κόστος που απαιτείται για τη μετατροπή ή αντικατάσταση είναι σημαντικό, ιδιαίτερα για τις μικρές επιχειρήσεις. Φαίνεται λοιπόν δίκαιη η πρόβλεψη κάποιου είδους αποζημίωσης ή ενός προγράμματος επιδοτήσεων που θα αποτρέψει μια ενδεχόμενη οικονομική καταστροφή των μικρών επιχειρήσεων στεγνού καθαρισμού. Καθώς η μετατροπή πραγματοποιείται κατ' επιταγήν της ΕΚ, θα μπορούσε η Επιτροπή να επιβεβαιώσει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, εάν έχει ήδη ή πρόκειται να χορηγηθεί αποζημίωση;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Μαρτίου 1998)

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει περί συστημάτων αποζημιώσεων ή επιδομάτων τα οποία θα βοηθούσαν τους κατασκευαστές στεγνοκαθαριστικών μηχανών στα έξοδα μετασκευής ή αντικατάστασης της χρήσης χλωροφθοράνθρακα (CFC) 113.

Ο CFC 113 αποτελεί ουσία που καταστρέφει την στοιβάδα του όζοντος. Ως εκ τούτου υπόκειται σε εξάλειψη, βάσει του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ περί των ουσιών που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος. Το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ έχει τώρα υπογραφεί από περισσότερα από 165 μέρη, καθένα των οποίων δεσμεύεται δια της υπογραφής του να προβεί στον μηδενισμό της παραγωγής και κατανάλωσης όλων των ουσιών που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος. Βάσει του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, οι ανεπτυγμένες χώρες υπέχουν την υποχρέωση να έχουν ολοκληρώσει τον μηδενισμό της παραγωγής και κατανάλωσης CFC την 1η Ιανουαρίου 1996, με την εξαίρεση ορισμένων απαραίτητων χρήσεων, όπως στις συσκευές εισπνοής για ασθματικούς. Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 ((ΕΕ L 333 της 22.12.1994. )) για τις ουσίες που καταστρέφουν την στοιβάδα του όζοντος1, η εξάλειψη στην Κοινότητα πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο νωρίτερα.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι δεν είναι η Επιτροπή αυτή που απαιτεί την κατασκευή των στεγνοκαθαριστικών μηχανημάτων που χρησιμοποιούν CFC 113, αλλά τα μέρη στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, συμπεριλαμβανομένης της Κοινότητας και όλων των κρατών μελών της που έχουν αποφασίσει συλλογικά, στο πλαίσιο των υποχρεώσεών τους για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος, την παύση της παραγωγής και εμπορίας CFC για την χρήση αυτήν.

Η απόφαση μηδενισμού της παραγωγής CFC ελήφθη κατ'αρχάς το 1990, στη δεύτερη συνεδρίαση των μερών στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Στη συνέχεια, τα χρονικά περιθώρια συντομεύθηκαν κατά την τέταρτη συνεδρίαση, το 1992, λόγω της επιτάχυνσης της καταστροφής της στοιβάδας του όζοντος και της αυξανόμενης προσφοράς εναλλακτικών λύσεων. Όσον αφορά τα μηχανήματα στεγνού καθαρισμού, η τεχνική επιτροπή του Πρωτοκόλλου σημειώνει ότι ο ευρύτερα χρησιμοποιούμενος διαλύτης, το υπερχλωροαιθυλένιο, έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς επί τριακονταετίαν και πλέον και αντιπροσωπεύει έναν πιθανό υποκαταστάτη του CFC 113.

Παρά την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων, δεν υπάρχει διάταξη στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, ούτε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94 που να εμποδίζει τους κατασκευαστές μηχανημάτων στεγνού καθαρισμού από του να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ανακυκλωμένους ή αποθηκευμένους CFC που είχαν παραχθεί πριν από την εξάλειψη. Έτσι, πολλοί χρήστες στην Κοινότητα είχαν την δυνατότητα να προγραμματίσουν την σταδιακή απομάκρυνσή τους από τους CFC κατά τρόπον ώστε να αποφευχθούν οι τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες, καθώς και η πτώχευσή τους.