ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3632/01

υποβολή: Herbert Bsch (PSE) προς την Επιτροπή

(9 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Παραπλανητική πληροφόρηση στηνπόθεση MED

Στη γραπτή ερώτησή μου Ε-2043/01(1) επέστησα την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι στην περίπτωση της καλούμενηςπόθεσης MED (υπολογιζόμενο έλλειμμα: 20 εκατομμύρια ευρώ) παραπλανήθηκε, ενδεχομένως, από τις ίδιες τις αρμόδιες για την καταπολέμηση της απάτηςπηρεσίες της. Τόσο στο εσωτερικό της Επιτροπής όσο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ηπόθεση παραπέμφθηκε στη βελγική δικαιοσύνη ήδη το 1996, παρόλο που στην πραγματικότητα η εν λόγω παραπομπή καθυστέρησε μέχρι τα τέλη του 1999, λίγο δηλαδή πριν από την έναρξη της διαδικασίας παραγραφής.

Στην απάντησή της η κ. Schreyer αντικρούει, εξ ονόματος της Επιτροπής, τις προαναφερθείσες κατηγορίες,ποστηρίζοντας ότι η μονάδα καταπολέμησης της απάτης UCLAF είχε παραπέμψει το ζήτημα των ενδεχόμενων ποινικών συνεπειών στις αρμόδιες βελγικές δικαστικές αρχές ήδη το 1996.

Από την απάντηση στην επόμενη γραπτή ερώτησή μου P-2784/01(2) προκύπτει ότι το 1996 δεν πραγματοποιήθηκε παρά μόνο μία άτυπη διαβούλευση με τη βελγική δικαιοσύνη, ότι δενπάρχει καμία απολύτως σχετική αλληλογραφία και ότι δεν είναι δυνατό να γνωστοποιηθεί ούτε καν με ποιαπηρεσία της βελγικής δικαιοσύνης πραγματοποιήθηκαν επαφές.

1. Εμμένει, παρόλα αυτά, η Επιτροπή στην άποψη ότι με τοπόμνημα της UCLAF αριθ. 6039 της 19ης Νοεμβρίου 1996 της είχαν παρασχεθεί την εποχή εκείνη σωστές και ακριβείς πληροφορίες· Πιστεύει, προπαντός, η Επιτροπή ότι μία άτυπη διαβούλευση θα μπορούσε στα σοβαρά να χαρακτηριστεί παραπομπή τηςπόθεσης στις αρμόδιες δικαστικές αρχές, όπως συνέβη στο προαναφερθένπόμνημα·

2. Είναι η Επιτροπή σε θέση να εξηγήσει με πειστικό τρόπο γιατί στην τελική έκθεση της UCLAF (αριθ. 2803 της 15ης Μαΐου 1997) σχετικά με τηνπόθεση αυτή δεν αναφέρεται το παραμικρό σχετικά με τηνποτιθέμενη παραπομπή τηςπόθεσης στις βελγικές δικαστικές αρχές·

3. Γιατί η Επιτροπή δεν μου έχει διαβιβάσει μέχρι σήμερα αντίγραφο της επιστολής που απηύθηνε στις 13 Δεκεμβρίου 1999 στον εισαγγελέα των Βρυξελλών κ. Dejemeppe, παρά τις επανειλημμένες παρακλήσεις μου·

4. Είναι αλήθεια ότι αντίγραφα της επιστολής αυτής διαβιβάστηκαν ήδη πριν από περισσότερο από ένα έτος σε άλλους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

(1) ΕΕ C 40 E της 14.2.2002, σελ. 170.

(2) ΕΕ C 147 E της 20.6.2002, σελ. 54.

Απάντηση της κας Schreyer εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Απριλίου 2002)

1. Η Επιτροπή, στις απαντήσεις της στις γραπτές ερωτήσεις E-2043/01(1) και P-2784/01(2) του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου, δεν αναφέρει ότι η σημείωση της 19ης Νοεμβρίου 1996, περιείχε την προσφυγή στις βελγικές δικαστικές αρχές αλλά μόνο την άτυπη διαβούλευση μαζί τους. Η Επιτροπή είναι σε θέση να προσδιορίσει ότι δενπάρχουν πλέον εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες στηνπόθεση που αναφέρει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

2. Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εξηγήσει για ποιο λόγο η UCLAF δεν αναφέρθηκε στο ζήτημα που έθιξε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου στην έκθεσή της της 15ης Μαΐου 1997, η οποία συντάχθηκε και διαβιβάστηκε ανεξάρτητα.

3. Όσον αφορά την τρίτη και τέταρτη ερώτηση του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου πρέπει να επισημανθεί ότι πρόκειται για έγγραφο της OLAF. Η Επιτροπή επικοινώνησε με την OLAF με σκοπό να την ενημερώσει για το αίτημα του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου.

(1) ΕΕ C 40 E της 14.2.2002, σελ. 170.

(2) ΕΕ C 147 E της 20.6.2002, σελ. 54.