ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3382/00

υποβολή: Carmen Fraga Estvez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Κριτήρια για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων

Απαντώντας στη γραπτή ερώτηση προτεραιότητας Ρ-2974/00(1), με την οποία ζητούσα να μάθω τα κριτήρια που εφαρμόζει η Επιτροπή κατά τον ορισμό των περιόδων αναφοράς για τον προσδιορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων, η Επιτροπή επιδεικνύει και πάλι, όπως και άλλες φορές τους τελευταίους μήνες, πλήρη περιφρόνηση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ιδιαίτερα προς τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας που το θεσμικό αυτό όργανο έχει την αρμοδιότητα να ασκεί μέσω, μεταξύ άλλων, τηςποβολής κοινοβουλευτικών ερωτήσεων. Έχονταςπόψη ότι η απάντηση της Επιτροπής όχι μόνο δεν προσφέρει απολύτως καμμία συγκεκριμένη πληροφορία αναφορικά με την ερώτηση που της απηύθυνα αλλά, επιπλέον, μπορεί να ερμηνευθεί μόνο ως μία ακόμη απόδειξη της αναιδούς και αλαζονικής συμπεριφοράς της Επιτροπής απέναντι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ερωτώ εκ νέου την Επιτροπή:

το ουσιώδες ερώτημα του ορισμού περιόδων αναφοράς, μέσω των οποίων ορισμένοι στόλοι ενδέχεται να απωλέσουν σημαντικό μερίδιο αλιευτικών δυνατοτήτων αντιμετωπίζοντας, κατά συνέπεια, προβλήματα βιωσιμότητας, αποτελεί, άραγε, ένα ζήτημα του οποίου η επίλυση εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής, ώστε αυτή να αποφασίζει αναλόγως των ορέξεών της σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση; μήπως δενπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια για κάτι τέτοιο, όπως αφήνει να εννοηθεί η Επιτροπή στην απάντησή της;

Τα έτη των ιστορικών ανωτάτων ορίων εντάσσονται από την Επιτροπή στις περιόδους αναφοράς σύμφωνα με κάποιο κριτήριο, ή αναλόγως της εθνικότητας του στόλου που θα μπορούσε να επωφεληθεί από κάτι τέτοιο;

Εάν η Επιτροπή διαθέτει πράγματι την εξουσία να δρά εντελώς ανεξέλεγκτα στο ζήτημα αυτό, δεν πιστεύει ωστόσο ότι, για λόγους μιας έστω ελάχιστης διαφάνειας απέναντι στους διοικούμενους, δεν θα έπρεπε να δημιουργεί κανένα πρόβλημα η δημοσιοποίηση των παραμέτρων στις οποίες βασίζεται;

(1) ΕΕ C 113 E της 18.4.2001, σελ. 223.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Δεκεμβρίου 2000)

Οι αποφάσεις σχετικά με τις περιόδους αναφοράς αποτελούν, κατάρχήν, καθαρή διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής όταν η τελευταία καταστρώνει την πρότασή της. Όμως, η ευχέρεια της Επιτροπής περιορίζεται από το γεγονός ότι καταβάλλονται πάντοτε προσπάθειες ώστε να αντανακλάται η διαχρονική επίδοση καθενός ενδιαφερόμενου κράτους μέλους κατά τρόπο ορθολογικό και δίκαιο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η περίοδος αναφοράς εκτείνεται στα τελευταία 5 ή 10 χρόνια για τα οποίαπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις εκφορτώσεις ή τις αλιευτικές προσπάθειες. Προφανώς, η επιλογή της περιόδου αναφοράς μπορεί να καταλήγει σε φαινομενικά πλεονεκτήματαπέρ ενός ή άλλου κράτους μέλους εις βάρος, εκ πρώτης όψεως, των άλλων. Αν η διαχρονική επίδοση καθενός κράτους μέλους έχει παραμείνει σταθερή ή σχεδόν, εντός της περιόδου αναφοράς, τότε το πρόβλημα είναι μικρό. Εντούτοις, πολλά τεκμηριωμένα στοιχεία εμφανίζουνψηλή διακύμανση από ένα έτος στο άλλο για καθένα ή για ορισμένα κράτη μέλη. Από αυτό ανακύπτουν σοβαρότερα, και μερικές φορές αξεπέραστα προβλήματα, για την επίτευξη δίκαιας λύσης με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία και μόνον. Στις περιπτώσεις αυτές η Επιτροπή χρησιμοποιεί τη διακριτική της ευχέρεια ώστε να προτείνει αυτό που, όπως ελπίζει, θα αποτελεί αποδεκτή λύση.

Σε τουλάχιστον μία περίπτωση, η Επιτροπή πρότεινε ως περίοδο αναφοράς τα 10 έτη και, στη βάση αυτή, παρήγαγε ένα σύστημα κατανομής, αλλά απέφυγε την απευθείας παρουσίαση του προκύψαντος αποτελέσματος ώστε ναπάρχει περιθώριο αναγνώρισης των ιστορικών αλιευτικών δραστηριοτήτων ενός συγκεκριμένου κράτους μέλους κατά τα προγενέστερα 30 χρόνια.

Εντός οποιασδήποτε δεδομένης περιόδου αναφοράς, θαπάρχει πάντοτε τουλάχιστον ένα έτος με ανώτατες τιμές. Αυτά τα έτη με τα ιστορικά ανώτατα όρια, εκ των πραγμάτων συμπεριλαμβάνονται στα στοιχεία που αναφέρουν τις καταγραφές για οποιαδήποτε περίοδο αναφοράς. Αν συνεπώς η πρόταση της Επιτροπής για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων βασίζεται στον μέσο όρο των καταγραφών, καθόλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ένα τέτοιο ιστορικό ανώτατο όριο για κάθε κράτος μέλος θα λαμβάνεταιπόψη κατά τονπολογισμό του εν λόγω μέσου όρου. Όταν συμπεριλαμβάνεται μία ιστορική ανώτατη τιμή, αυτό δεν αποτελεί συγκεκριμένο κριτήριο αλλά μάλλον απλώς συνέπεια της εφαρμοζόμενης αριθμητικής διαδικασίας για τονπολογισμό της μέσης τιμής. Βεβαίως, τούτο δεν σημαίνει ότι η ιστορικά ανώτατη τιμή για ορισμένο κράτος μέλος θα συμπεριληφθεί ή θα εξαιρεθεί κατάνάγκη από την επιλεγείσα περίοδο αναφοράς.

Σε μερικές περιπτώσεις, η Επιτροπή έχει προτείνει να ληφθείπόψη μόνον η ιστορικά ανώτατη τιμή για καθένα κράτος μέλος εντός μιας συγκεκριμένης περιόδου αναφοράς. Η έννοια αυτή θεωρήθηκε ως απαράδεκτη από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή ποτέ δεν συμπεριλαμβάνει το έτος με την ιστορικά ανώτατη τιμή σε μία περίοδο αναφοράς, σύμφωνα με την εθνικότητα του στόλου ο οποίος πρόκειται να επωφεληθεί.

Οι προτάσεις τις οποίεςποβάλλει η Επιτροπή στο Συμβούλιο συνοδεύονται από πλήρη στοιχεία, μερικές φορές προφορικά και άλλοτε γραπτά, της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε για την επεξεργασία της προτάσεως. Οιπουργοί είναι ελεύθεροι να διαβιβάζουν τις πληροφορίες αυτές στους πολίτες των οικείων κρατών μελών τους. Η Επιτροπή δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να γνωστοποιήσει τα ίδια αυτά στοιχεία στο Κοινοβούλιο. Η Επιτροπή είναι πάντοτε διατεθειμένη να εξετάζει μεταβολές στις προτάσεις της,πό το φως των παρατηρήσεων που διατυπώνει το Συμβούλιο.