ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0311/96 υποβολή: Ειρήνη Λαμπράκη (PSE) προς την Επιτροπή (15 Φεβρουαρίου 1996)

Θέμα: Κοινοτικοποίηση ζητημάτων του τρίτου πυλώνα ενόψει της αναθεώρησης της Συνθήκης

Στο έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Σχέδιο για την αναθεώρηση των Συνθηκών στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση» αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τους στόχους που διατυπώνονται στα άρθρα Α και Β της Συνθήκης για την ΕΕ, η Διακυβερνητική Διάσκεψη θα εξετάσει τις διατάξεις των οποίων προβλέπεται η αναθεώρηση σύμφωνα με το άρθρο Ν παράγραφος 2 της Συνθήκης.

Με δεδομένο ότι οι διατάξεις σχετικά με τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων δεν προβλέπουν την αναθεώρησή τους στα πλαίσια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, ερωτάται η Επιτροπή πως εξηγεί τη στάση αναμονής που προτείνει σ' ό,τι αφορά την εφαρμογή του άρθρου Κ9 ενόψει ακριβώς της Διακυβερνητικής;

Η κοινοτικοποίηση των διατάξεων του τρίτου πυλώνα στη Διακυβερνητική Διάσκεψη με βάση αυτά τα δεδομένα δεν φαίνεται πιθανή. Η μη εφαρμογή εν τω μεταξύ του άρθρου Κ9 δεν θα είχε ως αποτέλεσμα το χάσιμο πολύτιμου χρόνου για την προσέγγιση της Ευρώπης στους πολίτες;

Απάντηση της κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής (27 Μαρτίου 1996)

Η Επιτροπή εφιστά την προσοχή του αξιότιμου μέλους στο γεγονός ότι το άρθρο Β της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρει ότι οι στόχοι της Ένωσης περιλαμβάνουν «την προοπτική να μελετηθεί, με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο Ν παράγραφος 2, κατά πόσον οι πολιτικές και οι μορφές συνεργασίας που καθιερώνονται με την παρούσα συνθήκη θα πρέπει να αναθεωρηθούν, προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών και των οργάνων της Κοινότητας.»

Για το λόγο αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, στις εκθέσεις τους προς την ομάδα προβληματισμού υπό την προεδρία του κ. Westendorp οι οποίες αναφέρονται στην τελική του έκθεση, θεωρούν ότι η συνεργασία δυνάμει του Τίτλου VI της Συνθήκης πρέπει να αποτελέσει ένα από τα βασικά στοιχεία στην ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης.

Ήδη από το Σεπτέμβριο 1995, η Επιτροπή εξέφρασε την άποψη ότι, όσον αφορά την ανάγκη να σημειωθεί πραγματική πρόοδος ως ρητή απάντηση στις προσδοκίες και στις ανησυχίες των πολιτών, θα είναι αποτελεσματικότερο να κοινοτικοποιηθούν όλοι οι τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων, με εξαίρεση τη δικαστική συνεργασία στον ποινικό τομέα και την αστυνομική συνεργασία (κυρίως οι πρώτοι έξι που αναφέρονται στο άρθρο Κ.1, καθώς και η τελωνειακή συνεργασία).

Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνεται απόλυτα στην άποψη που υποστηρίζει η Επιτροπή για τη διεξαγωγή της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, η οποία εκδόθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1996 και αναφέρει ότι, για να καλυφθούν οι ανεπάρκειες της Συνθήκης στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι η λογικότερη απάντηση είναι η ένταξη των τομέων αυτών στο κοινοτικό πλαίσιο, με εξαίρεση τη δικαστική συνεργασία στον ποινικό τομέα και την αστυνομική συνεργασία.

Αυτό είναι το υπόβαθρο της ανακοίνωσης της Επιτροπής για την ενδεχόμενη εφαρμογή του άρθρου Κ.9 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ((COM (95) 566 της 22.11.1995. )). Στην ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή εξετάζει λεπτομερώς τα επιχειρήματα που μπορεί να συνηγορήσουν για κάθε μια από τις προτεινόμενες λύσεις, δηλαδή για τη χρησιμοποίηση ή για τη μη χρησιμοποίηση του άρθρου Κ.9.

Εξηγεί τους λόγους για τους οποίους, επί του παρόντος, το άρθρο αυτό δεν φαίνεται να είναι το πλέον κατάλληλο εργαλείο 7 η χρήση του μάλιστα φαίνεται να είναι εντελώς άστοχη. Η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο αυτό είναι δυσκίνητη και απαιτεί ομόφωνη έγκριση και κύρωση εκ μέρους όλων των κρατών μελών με βάση τις αντίστοιχες εθνικές συνταγματικές τους διατάξεις. Σε ένα κράτος μέλος η εφαρμογή του άρθρου Κ.9 συνεπάγεται αναπόφευκτα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.