ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2076/01

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Τροποποιημένη άποψη της Βελγικής Ομοσπονδίας σχετικά με εθνικο-οικονομικές αποζημιώσεις

Στην απάντηση στην ερώτηση Ε-1323/01(1) η Επιτροπή αναφέρει ότι είναι ικανοποιημένη σχετικά με την απόφαση της Βελγικής Ομοσπονδίας να μην συνδυάζει πλέον την αγορά στρατιωτικούλικού με οικονομικές αντισταθμίσεις για επιχειρήσεεις στην Φλάνδρα και στη Βαλωνία. Η Βελγική Ομοσπονδία έλαβε την απόφαση αυτή στις 15 Δεκεμβρίου 2000. Όμως μετά από εξωτερικές πιέσεις η βελγική κυβέρνηση μετέβαλε προσφάτως την άποψή της. Έτσι οι εθνικο-οικονομικές αντισταθμίσεις - δυστυχώς - θα αποτελούν και πάλι μέρος της πολιτικής λήψης αποφάσεων σχετικά με αγορές στρατιωτικούλικού. Λαμβάνονταςπόψη τη θετική άποψη όσον αφορά την αρχική απόφαση φαίνεται λογικό να εκφράζει η Επιτροπή τη λύπη της για αυτή την αλλαγή απόψεων.

Είναι η Επιτροπή ικανοποιημένη για την τροποποιηθείσα άποψη της βελγικής κυβέρνησης όσον αφορά την εθνική - οικονομική αντιστάθμιση στις αγορές στρατιωτικούλικού. Εάν ναι πώς συνδυάζει η Επιτροπή την άποψη αυτή για την νέα θέση της βελγικής κυβέρνησης με την αρχική θετική της κρίση για την απόφαση του Βελγίου να μην συνδυάζει πλέον την εθνικο -οικονομική αντιστάθμιση με την αγορά στρατιωτικούλικού·

(1) βλέπε σελίδα 35.

Κοινή απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2075/01 και E-2076/01

(4 Σεπτεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή, που ενδιαφέρεται, όπως το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου να εξασφαλιστεί διαφάνεια και σεβασμός του ανταγωνισμού ακόμη και για τη σύναψη συμβάσεων για τον εξοπλισμό, επιθυμεί να συμπληρώσει ως εξής την απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-1323/01 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου.

Η ανακοίνωση του 1997 θα είχε ως αποτέλεσμα την επίτευξη αυτού του στόχου διαφάνειας και σεβασμού του ανταγωνισμού στον τομέα των εξοπλισμών, εάν οι προτάσεις που περιείχε είχανιοθετηθεί από τα κράτη μέλη. Όμως, η συζήτηση σχετικά με την εν λόγω ανακοίνωση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Μονάδας για τον εξοπλισμό (Polarm) επί δύο έτη κατέληξε σε διαπίστωση αποτυχίας στα τέλη του 1999, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη δεν είναι πρόθυμα να αναλάβουνποχρέωση σχετικά με καμία πρόταση της Επιτροπής που αποσκοπεί στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής αγοράς όπλων.

Εξάλλου, το άρθρο 296 παράγραφος 1 στοιχείο β (πρώην άρθρο 223) της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει εξαίρεση από την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου μόνον όταν τίθενται σε κίνδυνο τα συμφέροντα των κρατών μελών στον τομέα της ασφάλειας. Η εν λόγω εξαίρεση από την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου πρέπει να ερμηνεύεται με αυστηρότητα και συνεπώς δεν παρέχει στις συμβάσεις για τα όπλα γενική παρέκκλιση από τους κοινοτικούς κανόνες σύναψης δημοσίων συμβάσεων.

Η Επιτροπή επιθυμεί ωστόσο ναπενθυμίσει ότι το εν λόγω άρθρο διατηρεί τη σημασία του για ορισμένα στρατηγικά και άκρως ευαίσθητα στρατιωτικάλικά, των οποίων η παραγωγή, η αγορά ή η πώληση μπορεί πράγματι να θίξει την ασφάλεια ενός κράτους μέλους. Πράγματι, αφενός η απόσυρση όλων των στρατιωτικώνλικών από τον κατάλογο του 1958 για τον οποίο ισχύει το άρθρο 296 παράγραφος 1 στοιχείο β) θα σήμαινε ότι η εν λόγω διάταξη θα έχανε το νόημά της και συνεπώς, εκ των πραγμάτων, θα καταργείτο η παράγραφος 1 εδάφιο β. Εξάλλου, το άρθρο 296 παράγραφος 2 ορίζει ότι ο κατάλογος του 1958 μπορεί να τροποποιηθεί, μετά από αίτηση της Επιτροπής, από το Συμβούλιο, με ομοφωνία. Δεν φαίνεται πιθανόν να δεχτούν όλα τα κράτη μέλη να καταργήσουν το άρθρο 296 παράγραφος 1 στοιχείο β αποσύροντας όλα τα στρατιωτικάλικά από τον κατάλογο του 1958. Μια τέτοια πρόταση της Επιτροπής δεν θα είχε συνεπώς πολλές ελπίδες ναλοποιηθεί και δεν θα ήταν σύμφωνη με τις θέσεις που διατύπωσε στην ανακοίνωσή της του 1997 στην οποία ακριβώς αναγνωρίζει την ιδιομορφία του τομέα

Συνεπώς η Επιτροπή δεν είναι της γνώμης ότι πρέπει να προταθεί η κατάργηση του άρθρου 296 παράγραφος 1 στοιχείο β), αλλά να ευνοηθεί η κατάρτιση ειδικών εγγράφων για τον τομέα του εξοπλισμού, πράγμα που θα δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες για τη δημιουργία ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς για τα εν λόγω εμπορεύματα και θα καταστήσει περιττή την προσφυγή στο άρθρο 296. Πράγματι, το ότι η Επιτροπή καταδικάζει την προσφυγή σε οικονομικά αντισταθμίσματα κατά τη σύναψη συμβάσεων για τα όπλα σημαίνει ότι θεωρεί ότι αυτές οι πρακτικές δεν αντιστοιχούν στις αρχές μιας ανταγωνιστικής οικονομίας της αγοράς. Αυτές οι πρακτικές μπορούν να εξαλειφθούν μόνο στο πλαίσιο μιας συνολικής ευρωπαϊκής πολιτικής στον τομέα του εξοπλισμού.