ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0227/01

υποβολή: Rosemarie Mller (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Ελεύθερη κυκλοφορία ατόμων με ειδικές ανάγκες

Οι οργανώσεις ατόμων με ειδικές ανάγκες εκφράζουν παράπονα για το γεγονός ότι το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και για ελεύθερη επιλογή του τόπου εργασίας στην επικράτεια της ΕΕ καθίσταται πολύ δύσκολο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες λόγω διοικητικών εμποδίων. Τα προβλήματαφίστανται ιδιαίτερα κατά την επιστροφή στην χώρα προελεύσεως λόγω του ότι οι κοινωνικές παροχές και που ανεστάλησαν για τη διάρκεια της παραμονής στο εξωτερικό δεν μπορούν παρά με μεγάλες δυσκολίες να χορηγηθούν εκ νέου και αυτό μόνον κατόπινποβολής νέων αιτήσεων.

Η Επιτροπή μπορεί να αναφέρει:

1. Εάν γνωρίζει τα νομικά και διοικητικά προβλήματα που καθιστούν δύσκολη για τα άτομα με ειδικές ανάγκες την άσκηση του δικαιώματός τους για ελεύθερη κυκλοφορία;

2. Εάν διαβλέπει δυνατότητες αντιμετώπισης αυτής της κατάστασης;

3. Εάν έχει την πρόθεση να παρουσιάσει τις νομοθετικές τροποποιήσεις, ώστε να αρθούν παρόμοια προβλήματα, και εάν ναι πότε μπορούμε να αναμένουμε μια σχετική νομοθετική πρόταση;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Μαρτίου 2001)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει λάβει καταγγελία σχετικά με νομοθετικά και διοικητικά εμπόδια που δυσκολεύουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες να ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία και για ελεύθερη επιλογή του τόπου εργασίας τους μέσα στην Κοινότητα.

Εάν η κυρία βουλευτής διαθέτει πληροφορίες σχετικά με ειδικές περιπτώσεις, παρακαλείται να τις διαβιβάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό θα διευκολύνει τη διερεύνηση που πρέπει να γίνει για να δούμε εάν έχει συμβεί κάποια παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας" εάν αυτό διαπιστωθεί, θα αποφασιστεί ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0427/01

υποβολή: Massimo Carraro (PSE), Fiorella Ghilardotti (PSE) και Armando Cossutta (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Μεταφορά του προσωπικού της Nuclear Safety από το Κοινό Κέντρο Έρευνών της Ispra στο Petten

Η Επιτροπή, απαντώντας, στις 7.12.2000 στην ερώτηση (Ρ-3619/00(1)) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεσμεύθηκε να μην διακυβεύσει τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του Κοινού Κέντρου Έρευνών και να συμβάλει στη μη μεταβολή του προσωπικού του.

Κατά πόσο ο Επίτροπος κ. Busquin γνωρίζει ότι, ξαφνικά, τον Ιανουάριο του 2001,ιοθετήθηκε απόφαση για τη μεταφορά των δραστηριοτήτων και του προσωπικού της Nuclear Safety από την Ispra στο Petten;

Είναι σε θέση η Επιτροπή να κοινοποιήσει τους λόγους για τους οποίους ελήφθη η απόφαση αυτή;

Για ποίον λόγο δεν έκρινε σκόπιμο η Επιτροπή να ζητήσει προηγουμένως τη γνώμη του Κοινοβουλίου;

Ποίες θα είναι οι επιπτώσεις της απόφασης αυτής για την διαθεσιμότητα προσωπικού στην Ιspra;

(1) ΕΕ C 151 E της 22.5.2001, σελ. 196.

Απάντηση του κ. Busquin εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Απριλίου 2001)

Στην απάντησή της στην ερώτηση P-3619/00 της 7ης Δεκεμβρίου 2000, η Επιτροπή δενπογράμμισε την πρόθεσή της να αποφύγει μια αναδιάταξη του προσωπικού της.

Στο πλαίσιο της αναθεώρησης των προτεραιοτήτων της αναθεώρησης που δρομολόγησε στις αρχές του 2000 η Επιτροπή, στη συνεδρίασή της της 26ης Ιουλίου παρελθόντος έτους,ιοθέτησε τις συστάσεις της επιτροπής που συνέστησε προς τον σκοπό αυτό.

Στο εν λόγω πλαίσιο, η Επιτροπή ζήτησε από τον Επίτροπο Busquin να επιφορτίσει το Κοινό Κέντρο Έρευνών (ΚΚΕρ) με την εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας σχετικής με το κλείσιμο του κέντρου του Petten και να εξετάσει, εναλλακτικά, την κατάργηση 200 θέσεων, μέσω του περιορισμού δραστηριοτήτων στο σύνολο τωνπηρεσιών του ΚΚΕρ.

Η μελέτη σκοπιμότητας για το κλείσιμο του κέντρου του Petten ολοκληρώθηκε και τα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτηςπεβλήθησαν στην Επιτροπήπό μορφήν ανακοινώσεως, η οποία εγκρίθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2001(1).

Μεταξύ των εισηγήσεων που ενσωματώνονται στα συμπέρασματα της μελέτης σκοπιμότητας, περιλαμβάνεται η μεταφορά, από το Petten στην Ispra, δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη μελέτη της μείωσης των εκπομπών των αυτοκινήτων και η μεταφορά από την Ispra στο Petten της μονάδας Ασφάλεια των αντιδραστήρων. Αυτό είναι αποτέλεσμα επιδίωξης συνέπειας όσον αφορά το χαρτοφυλάκιο δραστηριοτήτων των διαφόρων κέντρων του ΚΚΕρ.

Δεδομένου ότι πρόκειται για εσωτερικό μέτρο αναδιάταξης τωνπηρεσιών της, η Επιτροπή δεν συμβουλεύθηκε σχετικά τα άλλα θεσμικά όργανα.

Βάσει των συμπερασμάτων της προαναφερθείσας επιτροπής, η Επιτροπή θα προτείνει στην αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή την τροποποίηση του πίνακα προσωπικού του ΚΚΕρ, αρχής γενομένης από το 2002.

Όσον αφορά τις άλλες δραστηριότητες του ΚΚΕρ, αυτές αποτελούν το αντικείμενο λεπτομερούς ανεξάρτητου ελέγχου. Τα προτεινόμενα μέτρα συγκέντρωσης αποβλέπουν στο να εξασφαλιστεί ένα μακροπρόθεσμο μέλλον για το ΚΚΕρ, στο πλαίσιο της αποστολής του, που συνίσταται στην επιστημονική και τεχνικήποστήριξη των κοινοτικών πολιτικών.

(1) C(2001)125 της 22.1.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0257/01

υποβολή: Lord Inglewood (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(14 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Δικαίωμα παρακολούθησης

Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο για τη διασφάλιση ενός βασικού επιπέδου προστασίας των στόχων του σχεδίου οδηγίας που αφορά το δικαίωμα παρακολούθησηςπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου ώστε να εξασφαλισθεί ότι, όταν το εν λόγω σχέδιο οδηγίας τεθεί σε εφαρμογή από τα κράτη μέλη, οι στόχοι αυτοί θα είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του άρθρου 5 της Συνθήκης περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, ιδιαίτερα, ό,τι αφορά τη φορολογική μεταχείριση;

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις Ε-0257/01, Ε-0259/01, Ε-0261/01 και Ε-0263/01

(13 Ιουλίου 2001)

Οι ερωτήσεις του αξιότιμου κ. Βουλευτή αφορούν θέματα που ανήκουν στην ευθύνη των κρατών μελών και συνεπώς οι απαντήσεις εξαρτώνται από τα μέτρα που θα λάβουν τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή της οδηγίας για το δικαίωμα παρακολούθησηςπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου, καθώς και από άλλες συναφείς διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0375/01

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(15 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Επιστροφή του Canis lupus στην αλπική ζώνη

Η επιστροφή στις αλπικές ζώνες του λύκου (Canis lupus) που προέρχεται από τα ιταλικά Απέννινα Όρη, προκαλεί εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις εκ μέρους των αρχών και των εθνικών νομοθεσιών, ανάλογα με τη χώρα, χρειάζεται δε συχνά να εξευρίσκονται πραγματικά τεχνάσματα προκειμένου να παρακάμπτεται η αυστηρότητα των κοινοτικών κανόνων πουποδεικνύουν το λύκο ως είδος μη θηρεύσιμο.

Ποια είναι η αξιολόγηση της Επιτροπής για το φαινόμενο, θεωρεί δε σκόπιμο να συμφωνηθούν κοινά μέτρα και ενδεχόμενες προσαρμογές των ισχυόντων κανόνων;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Απριλίου 2001)

Ο λύκος (Canis lupus), εκτός ορισμένων πληθυσμών στην Ισπανία και την Ελλάδα, περιλαμβάνεται στο παράρτημα IV της οδηγίας σχετικά με τα ενδιαιτήματα (φυσικούς οικοτόπους)(1), ως είδος κοινοτικού ενδιαφέροντος για το οποίο απαιτείται αυστηρή προστασία. Σύμφωνα με το άρθρο 12 της εν λόγω οδηγίας, στην προστασία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ηποχρέωση των κρατών μελών να απαγορεύουν, στην περιοχή φυσικής κατανομής των ειδών, κάθε μορφή σύλληψης ή θανάτωσης, εκ προθέσεως, δειγμάτων αυτών των ειδών της φύσης καθώς και την παρενόχλησή τους, ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής, την περίοδο κατά την οποία τα νεογνά εξαρτώνται από την μητέρα, τη χειμερία νάρκη και τη μετανάστευση.

Σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας για τα ενδιαιτήματα παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του άρθρου 12,πό τον όρο ότι δενπάρχει άλλη αποτελεσματική λύση και η παρέκκλιση δεν παραβλάπτει τη διατήρηση σε ικανοποιητική κατάσταση των λειτουργιών της περιοχής της φυσικής κατανομής τους. Στους λόγους που δικαιολογούν αυτή την παρέκκλιση συγκαταλέγονται η αποτροπή σοβαρών ζημιών, ιδίως στις καλλιέργειες, την κτηνοτροφία και άλλα είδη ιδιοκτησίας, οι λόγοι δημόσιαςγείας και ασφάλειας ή άλλοι επιτακτικοί λόγοι προέχοντος δημοσίου συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων τυχόν λόγων κοινωνικού ή οικονομικού χαρακτήρα.

Τέλος, με τα κονδύλια Life-Nature, η Επιτροπή έχει ήδη χρηματοδοτήσει, επί σειρά ετών, έργα που επικεντρώνονται στην αξιολόγηση της εξέλιξης της κατάστασης των πληθυσμών λύκου στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις αρκτικές περιοχές, καθώς και σχετικά με τη διατήρησή του. Με τα έργα αυτά έχουν μελετηθεί και εφαρμοστεί διάφορες μέθοδοι παροχής αποζημίωσης στους γεωργούς για ζημίες που ενδεχομένως προξενούνται από λύκους, καθώς και για την άμβλυνση αυτών των ζημιών. Ένα από τα πορίσματα αυτών των έργων είναι ότι οι σημερινοί πληθυσμοί λύκων στις αρκτικές περιοχές δεν είναι τόσο μεγάλοι ώστε να δημιουργήσουν προβλήματα σε περιφερειακό επίπεδο και ότι οι ζημίες που προξενούν είναι τοπικώς περιορισμένες.

Η Επιτροπή δεν θεωρεί, κατά συνέπεια, ότι θα ήταν σκόπιμο να εκπονήσει κοινά μέτρα ή να προσαρμόσει την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, και συγκεκριμένα τα προβλεπόμενα στην οδηγία για τα ενδιαιτήματα και τα παραρτήματά της.

(1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων (οικοτόπων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ΕΕ L 206 της 22.7.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1352/01

υποβολή: Richard Corbett (PSE) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 2001)

Θέμα: Τρίκυκλα για αναπήρους

Είναι άραγε ενήμερη η Επιτροπή του γεγονότος ότι τρίκυκλα που κατασκευάζονται για αναπήρους σε ένα κράτος μέλος δεν μπορούν πάντα να χρησιμοποιηθούν από αναπήρους σε άλλα κράτη μέλη λόγω διαφορετικών διατάξεων, όχι μόνον όσον αφορά στο είδος των απαιτούμενων ειδικών αδειών, αλλά ακόμη και στην ίδια τη δυνατότητα χορήγησης των αδειών οδήγησης τέτοιων οχημάτων σε αναπήρους;

Σκοπεύει άραγε η Επιτροπή να ασχοληθεί με αυτό το θέμα;

Απάντηση της κ. de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Ιουλίου 2001)

Η κοινοτική νομοθεσία, με βάση την άδεια οδήγησης(1) και την έγκριση τύπου(2), διακρίνει δύο κατηγορίες τρικύκλων: τρίκυκλα που αναπτύσσουν μέγιστη ταχύτητα εκ σχεδιασμού ανώτερη των 45 χιλιομέτρων την ώρα (km/h) και τρίκυκλα που αναπτύσσουν κατώτερες ταχύτητες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα καλούμενα ελαφρά τρίκυκλα και τετράκυκλα τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ για την άδεια οδήγησης, παραμένουν ζήτημα εθνικής αρμοδιότητας. Επομένως κάθε κράτος μέλος μπορεί να εκπονεί τους δικούς του κανόνες σχετικά με τη χρήση τους.

Ωστόσο, εάν ένας πολίτης διαθέτει άδεια οδήγησης για τρίκυκλο μέγιστης ταχύτητας εκ σχεδιασμού ανώτερης των 45 km/h και το εν λόγω τρίκυκλο έχει προσαρμοστεί σύμφωνα με τις διατάξεις της προαναφερθείσας οδηγίας για την άδεια οδήγησης, τότε εξασφαλίζεται αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ κρατών μελών.

Διαφορές μεταξύ κρατών μελών σημειώνονται επειδή με βάση το σημείο 5 του παραρτήματος ΙΙΙ της προαναφερθείσας οδηγίας, επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θέτουν πρότυπαψηλότερα των ελαχίστων που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙΙ για την έκδοση ή επακόλουθη αναθεώρηση της άδειας οδήγησης. Είναι ιδίως προφανές ότι η αξιολόγηση της ικανότητας ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες να οδηγεί και των προϋποθέσεων που πρέπει να πληροί αποφασίζεται από τις σχετικές εθνικές ιατρικές αρχές που είναι αρμόδιες για την ιατρική εξέταση. Το στοιχείο αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε ελαφρές διαφορές ερμηνείας της ταυτόσημης συναφούς νομοθεσίας όχι μόνο μεταξύ κρατών μελών αλλά και μεταξύ αρμοδίων ιατρικών αρχών εντός ενός κράτους μέλους, λόγω αναπόφευκτων διαφορών γνώμης μεταξύ ιατρών.

Η Επιτροπή επιθυμεί να προαγάγει την κινητικότητα και την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για το λόγο αυτό έχει αναληφθεί δράση για την εξέταση των μέτρων που λαμβάνονται στα διάφορα κράτη μέλη προκειμένου να εναρμονιστεί περισσότερο η προσέγγιση σε όλη την Κοινότητα.

(1) Οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για την άδεια οδήγησης, ΕΕ L 237 της 24.8.1991.

(2) Οδηγία 92/61/ΕΟΚ της 30ής Ιουνίου 1992 περί εγκρίσεως τύπου των δικύκλων ή τρικύκλων μηχανοκινήτων οχημάτων, ΕΕ L 225 της 10.8.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0040/01

υποβολή: Jeffrey Titford (EDD) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία

Πληροφορούμαι ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει επιληφθεί αριθμού θεμάτων που αφορούν την ποινή του θανάτου στη Σαουδική Αραβία και την εκτέλεση νέων ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Γνωρίζω ότι τα θέματα αυτά τέθηκαν στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου.

Σε ποία διαβήματα προέβη η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ή οιουσδήποτε άλλους φορείς, πότε το έπραξε και ποίο ήταν το αποτέλεσμα;

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιουλίου 2001)

Η Επιτροπή ενδιαφέρεται για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία περιλαμβανομένης και της εκτεταμένης χρήσης της θανατικής ποινής. Ωστόσο, δενπάρχει ειδική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία, η οποία να επιτρέπει άμεση ανταλλαγή απόψεων και διάλογο πάνω σάυτά τα θέματα με την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας.

Έχει καθιερωθεί τακτικός πολιτικός διάλογος στο πλαίσιο της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, που περιλαμβάνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, το Ομάν και το Κουβέιτ.

Στο διάλογο αυτό, τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν σημαντικό μέρος της ημερήσιας διάταξης. Τα τελευταία δύο έτη η κατάσταση στη Σαουδική Αραβία και στις άλλες χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ) συζητήθηκε εκτεταμένα στις ετήσιες συνεδριάσεις σε επίδεδο ανώτατωνπαλλήλων καιπουργείων μεταξύ της Ένωσης και του ΣΣΚ. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί συνέπεια του αυξημένου ενδιαφέροντος για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη περιοχή εκ μέρους της ΕΕ, η οποία κατά τις δύο τελευταίες συνεδριάσεις της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόνισε την κατάσταση στη Σαουδική Αραβία, περιλαμβανομένου και του θέματος της θανατικής ποινής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0703/01

υποβολή: John Cushnahan (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Η πολύ δυσχερής θέση στην οποία βρίσκονται οι κατηγορούμενοι εγκληματικών πράξεων στην Παλαιστίνη

Είναι πάγια τακτική στην Παλαιστίνη οι κατηγορούμενοι να δικάζονται σε στρατοδικεία και εν συνεχεία να εκτελούνται χωρίς να τους παρέχεται δυνατότητα πρόσβασης σε συνήγορο και χωρίς να έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν έφεση επί της αποφάσεως. Τι μέτρα έχει λάβει η Επιτροπή για να πάψει ναφίσταται η απαράδεκτη αυτή διαδικασία;

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαΐου 2001)

Η Επιτροπή είναι αντίθετη με τη θανατική ποινή, σε οιαδήποτε περίσταση, και έχει δεσμευτεί στην πραγματοποίηση εκστρατείας για την παγκόσμια κατάργησή της. Η θέση αυτή βασίζεται στο ότι η Επιτροπή πιστεύει στην εγγενή αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων και στο απαραβίαστο του ατόμου.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή έχει πλήρωςποστηρίξει τη δήλωση της Προεδρίας της Ένωσης, της 15ης Ιανουαρίου 2001, η οποία εκφράζει τη βαθιά λύπη της για τις τελευταίες εκτελέσεις που έγιναν στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα τον Ιανουάριο του 2001 και η οποία ζητά από τον Πρόεδρο Αραφάτ να σεβαστεί τη δέσμευσή του προς την Ένωση, όσον αφορά το μορατόριο για την ποινή του θανάτου. Η δήλωση αυτή ζητά επίσης από τον Πρόεδρο Αραφάτ να μετατρέψει τις θανατικές καταδίκες των Ali al-Hatib και Husa al-Din Musa στη Βηθλεέμ. Η Παλαιστινιακή Αρχή έχει, προς το παρόν, αναστείλει αυτές τις εκτελέσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1074/01

υποβολή: John Cushnahan (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(5 Απριλίου 2001)

Θέμα: Καταναγκαστική εργασία στη Βιρμανία;

Γνωρίζει άραγε το Συμβούλιο ότι στη Βιρμανία χρησιμοποιείται η καταναγκαστική εργασία; Σε καταφατική περίπτωση, τί μέτρα σκοπεύει να λάβει για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης;

Απάντηση

(16 Ιουλίου 2001)

Το Συμβούλιο συμμερίζεται τη διεθνή αποστροφή όσον αφορά την πρακτική της καταναγκαστικής εργασίας στη Βιρμανία, μια πρακτική η οποία φοβάται ότι δεν έχει ακόμη εκλείψει. Όπως θα θυμάται ο αξιότιμος βουλευτής, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα προέβη το 1997 σε αναστολή των προνομίων ΣΓΠ, ως συνέπεια της πρακτικής αυτής. Αντιδρώντας στην πολιτική κατάσταση στη Βιρμανία/Μυανμάρ, το Συμβούλιο έχει επίσης λάβει, βεβαίως, αριθμό άλλων μέτρων κατά την τελευταία τετραετία, τα οποία αναφέρονται στην κοινή του θέση.

Το Συμβούλιοποστήριξε πλήρως το ψήφισμα της Διεθνούς Διάσκεψης Εργασίας το οποίο εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2000, και επικρότησε την έναρξη ισχύος των μέτρων τα οποία συνιστά το ψήφισμα της 30ής Νοεμβρίου 2000, μετά από τη σύνοδο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΟΕ.

Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών συζητούν με τους κοινωνικούς τους εταίρους τον καλύτερο τρόπολοποίησης των συστάσεων που περιέχονται στο ψήφισμα. Η Επιτροπή, καθώς και τα κράτη μέλη, έχουνποβάλει έκθεση σχετικά με τις προσπάθειες αυτές στο Γενικό Διευθυντή του ΔΟΕ.

Το Συμβούλιο αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση της Βιρμανίας/Μυανμάρ έχει λάβει ορισμένα μέτρα με στόχο τον τερματισμό της πρακτικής της καταναγκαστικής εργασίας. Ωστόσο, η καταναγκαστική εργασία πρέπει να κηρυχθεί παράνομη, να εκλείψει η πρακτική της, και να επιβληθούν κυρώσεις στους τυχόν συνεχιστές της πρακτικής αυτής. Το Συμβούλιο παρακολουθεί την κατάσταση εκ του σύνεγγυς και, σε περίπτωση κατά την οποία οι αρχές της Βιρμανίας/Μυανμάρ δεν λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα προς την κατεύθυνση αυτή, το Συμβούλιο είναι έτοιμο να λάβει περαιτέρω μέτρα.

Το Συμβούλιο κατέστησε σαφείς τις ανησυχίες του όσον αφορά την καταναγκαστική εργασία κατά την επίσκεψη της αποστολής της Τρόικας της ΕΕ στη Βιρμανία/Μυανμάρ τον Ιανουάριο του 2001. Αναμένει ότι ο ΔΟΕ/ΔΔΕ καθώς και το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο θα εξακολουθήσουν να εξετάζουν το ζήτημα αυτό. Τρέφει την ειλικρινή ελπίδα ότι θα επαναληφθούν οι επαφές μεταξύ το ΔΟΕ και της Βιρμανίας/Μυανμάρ και ότι θα εγκαθιδρυθεί παρουσία του ΔΟΕ στη χώρα αυτή προκειμένου να εξακριβώσει τον οριστικό τερματισμό της πρακτικής της καταναγκαστικής εργασίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0720/01

υποβολή: Frdrique Ries (ELDR) προς την Επιτροπή

(9 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Διεθνείς απαγωγές παιδιών και η περίπτωση Limet / De Brouwer στην Κένυα.

Το 1994, η Marie de Brouwer, Βελγίδαπήκοος, έφυγε από το Βέλγιο για να αρχίσει μια νέα ζωή στην Κένυα, χωρίζοντας από τον σύζυγό της και τα τρία της παιδιά.

Η κηδεμονία των τριών παιδιών παραχωρήθηκε στον πατέρα, Olivier Limet και επικυρώθηκε από το Εφετείο των Βρυξελλών το 1997.

Από τις 9 Αυγούστου 1998, η κ. De Brouwer η οποία απέκτησε εν τω μεταξύ Κενυατικήπηκοότητα, αρνείται να επιστρέψει τα παιδιά στον πατέρα τους και παρεμποδίζει κάθε επαφή των παιδιών τόσο με τον πατέρα τους όσο και με στενούς συγγενείς στο Βέλγιο.

Τα Βελγικά Δικαστήρια έχουν εκδώσει διεθνές ένταλμα συλλήψεως κατά της κ. de Brouwer και εντολή έκδοσης εναντίον της με την κατηγορία της σύλληψης ομήρων. Της επέβαλαν επίσης ποινή φυλάκισης.

Οι Κενυατικές αρχές, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα τους, έχουν ανακοινώσει τις νομικές τους αντιρρήσεις έναντι στην απόφαση των Βελγικών Δικαστηρίων και έχουν θέσει τα παιδιάπό την προστασία της Κενυατικής Δικαιοσύνης.

Τα τρία παιδιά δεν έχουν δει τον πατέρα τους από το καλοκαίρι του 1998.

Θα μπορούσε αυτή η περίπτωση να τεθεί προς συζήτηση σε συναντήσεις με Κενυάτες αξιωματούχους σε κάθε επίπεδο και να ζητηθεί από τις Κενυατικές αρχές να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να δοθεί σε αυτό το πρόβλημα μια ικανοποιητική για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη λύση, σύμφωνα με την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού η οποία επιτάσσει ότι κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να διατηρεί άμεση επαφή και με τους δύο γονείς όταν έχει αποχωριστεί από τον ένα ή και από τους δύο;

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 2001)

Το αξιότιμο μέλος αναφέρεται στο δικαίωμα του παιδιού, που έχει αποχωριστεί από έναν ή και από τους δύο γονείς, να διατηρεί προσωπικές και άμεσες επαφές και με τους δύο γονείς σε τακτική βάση, εκτός αν τούτο είναι αντίθετο προς το συμφέρον του παιδιού. Το δικαίωμα αυτό θεσπίζεται στο άρθρο 24 παράγραφος 3 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης(1) που βασίζεται στο άρθρο 9 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού (1989).

Συνιστά έκφραση της γενικής αρχής σύμφωνα με την οποία πρέπει να δίνεται πρωταρχική προσοχή στα συμφέροντα του παιδιού σε όλες τις αποφάσεις που τα αφορούν άμεσα. Επί πλέον, δυνάμει της Σύμβασης για τις αστικές πτυχές της διεθνούς απαγωγής παιδιών (1980), έχει δημιουργηθεί ένα σύστημα συνεργασίας μεταξύ των αρχών για την επιστροφή των απαχθέντων παιδιών. Πάντως, η Κένυα δεν είναι Μέρος της εν λόγω Σύμβασης.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής έθιξε το θέμα των παιδιών Limet/de Brouwer κατά την επίσκεψη του Προέδρου Moi στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο του 1999. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν διαθέτει την απαιτούμενη νομική βάση στο κοινοτικό δίκαιο για να ασχοληθεί με το θέμα αυτό, και το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι η επίτευξη ικανοποιητικής λύσης από τις αρμόδιες αρχές του Βελγίου και της Κένυας.

(1) ΕΕ C 364 της 18.12.2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1170/01

υποβολή: Antonio Tajani (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Απριλίου 2001)

Θέμα: Γενοκτονία των Χριστιανών ανά τηνφήλιο

Τα Ηνωμένα Έθνη και πάμπολλες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέφρασαν πρόσφατα την ανησυχία τους για την αύξηση των διώξεων εναντίον των Χριστιανών ανά τηνφήλιο. Εκατόν εξηνταπέντε χιλιάδες νεκροί το 2000 και 200 εκατομμύριαπό διωγμόν.

Η Ευρώπη, που οι πληγές της από το όνειδος του Ολοκαυτώματος είναι ακόμα ανοιχτές, οφείλει να κινητοποιηθεί για να κατοχυρώσει το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας.

Τι μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να περιφρουρήσει και να κατοχυρώσει την ανεξιθρησκεία στην Ευρώπη και στον κόσμο, ένα δικαίωμα που αφορά τους πάντες ως ανθρώπους;

Με ποιον τρόπο σκέπτεται η Επιτροπή να παρέμβει για να αναχαιτίσει αυτά τα κρούσματα δυσανεξίας και θρησκευτικών διακρίσεων και για να μπορέσει να προστατεύσει τη δράση των λαϊκών και των ιεραποστόλων που διακινδυνεύουν τη ζωή τους καθημερινά;

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιουνίου 2001)

Η Ένωση καταδικάζει κάθε μορφή διάκρισης και μισαλλοδοξίας με βάση τη θρησκεία ή την πίστη. Αυτό το σημείοπογραμμίστηκε στην 57η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) φέτος στη Γενεύη. Η παραπάνω θέση διαφαίνεται, μεταξύ άλλων, στη στήριξη που παρείχαν τα κράτη μέλη στο ψήφισμα της Ιρλανδίας για την εξάλειψη κάθε μορφής θρησκευτικής μισαλλοδοξίας και στη δήλωση της Ένωσης για τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματα, η οποία καταδικάζει κάθε μορφή διάκρισης και μισαλλοδοξίας που βασίζεται στη θρησκεία ή στην πίστη. Η Ένωση απευθύνει επίσης έκκληση προς όλες τις κυβερνήσεις όπως διασφαλίσουν ότι τα εθνικά νομικά τους συστήματα παρέχουν αποτελεσματικές εγγυήσεις για τη θρησκευτική ελευθερία σε όλους χωρίς διάκριση. Η Ένωσηποστηρίζει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες του ειδικού εισηγητή, ο οποίος ερευνά περιστατικά σε όλες τις χώρες που δε συμβαδίζουν με τα αντίστοιχα διεθνή πρότυπα, ειδικότερα με τη διακήρυξη για την εξάλειψη κάθε μορφής μισαλλοδοξίας που βασίζεται στη θρησκεία ή στην πίστη.

Η Επιτροπή, η οποία διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στη Γενεύη,ποστηρίζει πλήρως τη σημασία της θρησκευτικής ελευθερίας. Οι δραστηριότητες για την προώθηση και προάσπιση αυτής της ελευθερίας στις τρίτες χώρες μπορούν να τύχουνποστήριξης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το άρθρο 10 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζει επίσης τη σημασία της θρησκευτικής ελευθερίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει και θα εξακολουθήσει να θέτει, όπου κρίνει σκόπιμο, το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας στο πλαίσιο του διαλόγου με τις τρίτες χώρες.