EL Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CE 65/49

(2004/C 65 E/048)

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Ε-0854/03

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(20 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Προληπτική εποπτεία

1. Είναι ικανοποιημένη η Επιτροπή επειδή οι παρούσες ρυθμίσεις για την προληπτική εποπτεία της ασφαλιστικής αγοράς της Lloyd είναι συμβατές με τις οδηγίες της ΕΕ;

2. Είναι ικανοποιημένη η Επιτροπή επειδή οι ρυθμίσεις των τελευταίων 20 ετών για την, εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, προληπτική εποπτεία της ασφαλιστικής αγοράς της Lloyd, ήταν συμβατές με τις οδηγίες της ΕΕ, σε όλα τα στάδια;

3. Εάν όχι, φέρει η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου κάποια ευθύνη έναντι των επενδυτών, σε αυτή την αγορά;

4. Τί δυνατότητες οικονομικής αντιστάθμισης θα μπορούσαν να έχουν οι εν λόγω επενδυτές στο πλαίσιο της νομοθεσίας της ΕΕ;

Απάντηση του κυρίου Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαΐου 2003)

1. Η Επιτροπή εξετάζει προσεκτικά τη συμβατότητα του πλαισίου ρύθμισης και εποπτείας της ασφαλιστικής αγοράς Lloyd's και έχει εκδώσει δύο ανακοινώσεις τύπου σχετικά με τις έρευνες της (1). Η Επιτροπή δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη τις έρευνές της και εξετάζει επί του παρόντος την απάντηση των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου στη συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή η οποία εστάλη τον Ιανουάριο του 2003.

2. Στόχος των διαδικασιών επί παραβάσει βάσει του κοινοτικού δικαίου είναι να καθιερωθεί ή να αποκατασταθεί η συμβατότητα της εθνικής νομοθεσίας με το κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, αποστολή της Επιτροπής είναι τώρα να εξετάσει τη συμβατότητα του νέου ρυθμιστικού και εποπτικού καθεστώτος που καθιερώνεται για τη Lloyd's στο πλαίσιο του νόμου του 2000 περί χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και αγορών και όχι να αποφανθεί για τη συμβατότητα ή μη του προηγούμενου καθεστώτος. Επιπλέον, η γενική νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επιβεβαιώνει ότι αποκλειστικός σκοπός των διαδικασιών επί παραβάσει, σύμφωνα με το άρθρο 226 της Συνθήκης ΕΚ, είναι να τεθεί τέρμα στη μη συμμόρφωση ενός κράτος μέλους με το κοινοτικό δίκαιο και όχι να διαπιστωθεί in abstracto ότι υπήρξε μη συμμόρφωση στο παρελθόν.

3.-4. Σύμφωνα με τον κανόνα που καθιέρωσε το Δικαστήριο στην απόφαση Francovich (2), ελλείψει κοινοτικής νομοθεσίας περί αποζημιώσεως, απόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους ο καθορισμός των αρμόδιων δικαστηρίων και η ρύθμιση των δικονομικών λεπτομερειών σχετικά με τα ένδικα βοηθήματα που έχουν ως σκοπό την εξασφάλιση της πλήρους προστασίας των δικαιωμάτων που αντλούν οι ιδιώτες από το κοινοτικό δίκαιο. Πρέπει να συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις: το επιδιωκόμενο από την οδηγία αποτέλεσμα πρέπει να περιλαμβάνει χορήγηση δικαιωμάτων στους ιδιώτες· το περιεχόμενο των δικαιωμάτων αυτών πρέπει να μπορεί να προσδιοριστεί βάσει των διατάξεων της οδηγίας· και πρέπει να υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παραβάσεως της υποχρεώσεως του κράτους — η οποία (παράβαση) πρέπει να είναι κατάφωρη (3) — και της ζημίας που υπέστησαν οι ζημιωθέντες. Η έννοια «κατάφωρη παράβαση» εξετάζεται, μαζί με όλες τις άλλες προϋποθέσεις που προβλέπονται στην απόφαση Francovich, αποκλειστικά από το εθνικό δικαστήριο που αποφασίζει για το ζήτημα της αποζημίωσης.

(1) Ανακοινώσεις τύπου της Επιτροπής ΙΡ/01/1880 και ΙΡ/03/97.

(2) Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Δεκεμβρίου 1991, Francovich και Bonifaci, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-6/90 και C-9/90, Συλλογή (1991) σ. I-5357.

(3) Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Μαρτίου 1996, Brasserie du Pêcheur και The Queen κατά Secretary of State for transport, ex parte: Factortame Ltd και λοιπών, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-46/93 και C-48/93, Συλλογή(1996) σ. I-1029.