ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1407/96 υποβολή: Laura De Esteban Martin (PPE) προς την Επιτροπή (6 Iουνίου 1996)

Θέμα: Δημόσιες Υπηρεσίες

Ποιές παραμέτρους χρησιμοποιεί η Επιτροπή για να χαρακτηρίσει ως βασικές ή μη τις δημόσιες υπηρεσίες κατά την εκπόνηση της κοινοτικής νομοθεσίας;

Προγραμματίζει η Επιτροπή να εκπονήσει έναν ευρωπαϊκό χάρτη των δημοσίων υπηρεσιών και να ενοποιήσει τα κριτήριά της υιοθετώντας μια κοινοτική αντίληψη της δημόσιας υπηρεσίας;

Θα μπορούσε η Επιτροπή να απαρριθμήσει τα νομοθετικά μέτρα που θεσπίστηκαν το 1994 και το 1995 σε σχέση με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας ή των δημοσίων υπηρεσιών γενικότερα;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (15 Ιουλίου 1996)

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η έννοια του γενικού οικονομικού συμφέροντος που αναφέρεται στο άρθρο 90 της συνθήκης ΕΚ, όπως και η έννοια της βασικής υπηρεσίας, εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, βάσει της τεχνολογικής ανάπτυξης, της οικονομικής προόδου, της ανάπτυξης της έννοιας του πολίτη και των αλλαγών στις συνήθειες των καταναλωτών. Επιπλέον, μεταξύ των κρατών μελών παρατηρούνται διαφορές ιστορικής, νομικής και πολιτιστικής φύσης, τόσο όσον αφορά τις ίδιες τις αντιλήψεις σχετικά με τις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος όσο και σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης. Τέλος, οι δύο αυτές έννοιες καλύπτουν συνθήκες που διαφέρουν από τον ένα τομέα στον άλλο.

Συνεπώς, στον ορισμό που δίνει η Επιτροπή για την έννοια της καθολικής υπηρεσίας σε όλες τις κανονιστικές πράξεις, η έννοια αυτή ορίζεται ως η παροχή σε όλους, ορισμένων εγγυημένων υπηρεσιών με ένα ελάχιστο επίπεδο ποιότητας και σε προσιτή τιμή, οι οποίες, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε τομέα, μπορούν να θεωρηθούν ως βασικές.

Ο ορισμός αυτός μπορεί, συνεπώς, να διαφέρει αισθητά από τον ένα τομέα στον άλλο. Έτσι, στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, η έκταση της έννοιας της καθολικής υπηρεσίας ορίζεται στην οδηγία 90/388/ΕΟΚ της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών ((ΕΕ L 192, της 24.7.1992. )) καθώς και στην οδηγία 95/62/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή των αρχών για την παροχή ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στην φωνητική τηλεφωνία ((ΕΕ L 321, της 30.12.1995. )).

Η έννοια αυτή εξελίσσεται επίσης με την πάροδο του χρόνου.

Συνεπώς, οι υπηρεσίες που θεωρούνται βασικές και ως εκ τούτου πρέπει να αποτελούν αντικείμενο καθολικής υπηρεσίας, ανάλογα με την περίπτωση, πρέπει να καθορίζονται λόγω της φύσης τους για κάθε περίπτωση ξεχωριστά, σε συνάρτηση με τις συνθήκες που επικρατούν στο σύνολο των κρατών μελών, για μία δεδομένη υπηρεσία, σε μία δεδομένη ημερομηνία. Θα πρέπει ακόμη να υπενθυμίσουμε ότι ο ορισμός της αποστολής δημόσιας υπηρεσίας, η χορήγηση ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων καθώς και ο καθορισμός του καθεστώτος ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων στις οποίες παρέχονται τα δικαιώματα αυτά υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών.

Η Επιτροπή ανήγγειλε την πρόθεσή της να προβεί σε ανακοίνωση σχετικά με τις δημόσιες υπηρεσίες, στην οποία θα επεξηγούνται οι βασικές γραμμές της κοινοτικής δράσης, τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον, στον τομέα αυτό. Λαμβανομένου υπόψη του πλούτου των αντιλήψεων σχετικά με τη δημόσια υπηρεσία στα διάφορα κράτη μέλη και της αποκλειστικής τους αρμοδιότητας στον τομέα αυτό, η ανακοίνωση αυτή δεν πρόκειται να δώσει τον «κοινοτικό ορισμό» της δημόσιας υπηρεσίας.

Όσον αφορά το τρίτο σκέλος της ερώτησης του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, παραθέτουμε ένα κατάλογο των κυριοτέρων κειμένων που εκδόθηκαν το 1994 και το 1995 σχετικά με τη δημόσια υπηρεσία. Όλα τα έγγραφα αυτά αφορούν τον τομέα των τηλεπικοινωνιών:

- οδηγία 94/46/ΕΚ της Επιτροπής της 13 Οκτωβρίου 1994, για την τροποποίηση των οδηγιών 88/301/ΕΟΚ και 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά τις δορυφορικές επικοινωνίες ((ΕΕ L 268, της 19.10.1994. )). Με την οδηγία αυτή, ο εξοπλισμός των επίγειων και δορυφορικών σταθμών καθώς και οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες μέσω δορυφόρου συμπεριελήφθησαν στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 88/301/ΕΟΚ (τερματικά τηλεπικοινωνιών) και 90/388/ΕΟΚ (υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών). Η οδηγία περιέχει επίσης τον ορισμό της έννοιας «ειδικά δικαιώματα» τα οποία χορηγούν τα κράτη μέλη σε περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων με οποιαδήποτε νομική, κανονιστική ή διοικητική πράξη 7

- οδηγία 95/51/ΕΚ της Επιτροπής της 18ης Οκτωβρίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά την κατάργηση των περιορισμών στη χρήση καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την παροχή υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών που έχουν ήδη ελευθερωθεί ((ΕΕ L 256, της 26.10.1995. )). Η οδηγία περιγράφει τα εμπόδια του τίθενται στην ελευθέρωση του τομέα των τηλεπικοινωνιών λόγω των διατάξεων που απαγορεύουν τη χρήση άλλης υποδομής για την παροχή υπηρεσιών που έχουν ήδη ελευθερωθεί. Η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να καταργήσουν κάθε περιορισμό στην παροχή χωρητικότητας μετάδοσης στα καλωδιακά τηλεοπτικά δίκτυα 7

- οδηγία 96/2/ΕΚ της Επιτροπής της 16ης Ιανουαρίου 1996, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά τις κινητές και προσωπικές επικοινωνίες ((ΕΕ L 20, της 26.1.1996. )). Η οδηγία αυτή τροποποίησε την οδηγία 90/388/ΕΟΚ (τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες) έτσι ώστε να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής της οι υπηρεσίες κινητών και προσωπικών τηλεπικοινωνιών. Η οδηγία επιβάλλει επίσης ορισμένες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη σχετικά με τους όρους χορήγησης αδειών στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων κινητών επικοινωνιών, τον καθορισμό των ραδιοσυχνοτήτων και το δικαίωμα διασύνδεσης των συστημάτων κινητών επικοινωνιών με τα σταθερά δίκτυα και τα δημόσια δίκτυα τηλεπικοινωνιών 7

- οδηγία 95/62/ΕΚ η οποία έχει ήδη αναφερθεί του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εφαρμογή των αρχών της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στην φωνητική τηλεφωνία.

Θα πρέπει επίσης να προστεθεί η πρόσφατη οδηγία της Επιτροπής 96/19/ΕΚ ((ΕΕ L 74, της 22.3.1996. )) της 13ης Μαρτίου 1996 για την τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ, η οποία αφορά το πλήρες άνοιγμα της αγοράς των τηλεπικοινωνιών στον ανταγωνισμό.