ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1422/96 υποβολή: Bαrbara Dόhrkop Dόhrkop (PSE), Ludivina Garcνa Arias (PSE), Juan Izquierdo Collado (PSE) και Fernando Pιrez Royo (PSE) προς την Επιτροπή (6 Iουνίου 1996)

Θέμα: Ποσοστό μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Στη σύστασή του 96/280/ΕΕ ((ΕΕ L 107 της 30.4.1996, σελ. 4 )), της 3ης Απριλίου 1996 σχετικά με τον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων η Επιτροπή ορίζει στο άρθρο 1 του παραρτήματος ως ΜΜΕ «εκείνες τις επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 50 εργαζόμενους και έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 40 εκατ. Ecu».

Σε διάφορα ψηφίσμα τά του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε ότι στους αριθμούς αυτούς περιλαμβάνονται επίσης επιχειρήσεις που θα έπρεπε να θεωρηθούν ως μεγάλες.

Σύμφωνα με αυτά τα αριθμητικά κριτήρια τι ποσοστό επιχειρήσεων στην Κοινότητα γενικώς και σε κάθε κράτος μέλος μεμονωμένα θεωρεί η Επιτροπή ότι ανταποκρίνεται στον ορισμό της μικρομεσαίας επιχείρησης;

Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι με αυτούς τους υπολογισμούς υπάρχει ο κίνδυνος ν'αρχίσει να εξανεμίζεται η κοινοτική βοήθεια που προορίζεται για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Ιουλίου 1996)

Εγκρίνοντας στις 3 Απριλίου 1996 σύσταση ως προς τον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), η Επιτροπή ανταποκρινόμενη στις επιθυμίες του Συμβουλίου αλλά επίσης και του Κοινοβουλίου, ((Ψήφισμα της 24.10.1994 ως προς την ανακοίνωση της Επιτροπής αναφορικά με την εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος υπέρ των ΜΜΕ και της βιοτεχνίας - ΕΕ αριθ. C 323 της 21.11.1994. )) η σύσταση αυτή παρείχε για πρώτη φορά ένα σύνολο συγκεκριμένων κανόνων για τον ορισμό των ΜΜΕ συγχρόνως στα κοινοτικά προγράμματα και νομικά μέσα, αλλά επίσης και στα αντίστοιχα των κρατών μελών. Ενώ νωρίτερα, ορισμένα μέτρα υπέρ των ΜΜΕ τηρούσαν το όριο των 500 απασχολουμένων ή δεν χρησιμοποιούσαν κανένα ακριβές κριτήριο και μπορούσαν λοιπόν σε ορισμένες περιπτώσεις να ωφελήσουν μεγάλες επιχειρήσεις, ο ορισμός που περιέχεται στη σύσταση επιτρέπει τον περιορισμό της εφαρμογής των μέτρων αυτών στις επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 250 εργαζόμενους, ήτοι στις επιχειρήσεις που πραγματικά έχουν ανάγκη από τα μέτρα αυτά.

Οι επιχειρήσεις με λιγότερους από 250 απασχολούμενους αντιπροσωπεύουν το 99,8% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων αλλά δεν αντιπροσωπεύουν παρά το 65% της συνολικής απασχόλησης και το 63% του συνολικού κύκλου εργασιών στην Ευρώπη. Ορίζοντας το ανώτατο όριο σε 250 απασχολούμενους, η Επιτροπή δεν θέλησε να καινοτομήσει δημιουργώντας ένα συμπληρωματικό όριο, δεδομένου ότι πολλές κοινοτικές νομικές πράξεις είχαν ήδη εφαρμόσει το όριο των 250 απασχολουμένων ιδίως η τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ της 25 Ιουλίου 1978 ((ΕΕ L 222 της 14.8.1978. )) περί του εταιρικού δικαίου, το εταιρικό πλαίσιο ενισχύσεων προς ΜΜΕ ((ΕΕ C 312 της 19.8.1992. )) και η κοινοτική πρωτοβουλία ΜΜΕ ((ΕΕ C 180 της 1.7.1994. )). Ως προς τα λοιπά κριτήρια, δηλαδή εκείνα της ανεξαρτησίας και εκείνο που αφορά τα οικονομικά όρια (ετήσιος κύκλος εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 40 εκατ. ECU ή το σύνολο του ετήσιου ισολογισμού να μην υπερβαίνει τα 20 εκατ. ECU), έχουν ως συνέπεια τον περιορισμό του ρυθμού των επιχειρήσεων που μπορούν να χαρακτηριστούν ως ΜΜΕ. Όντως, τα κριτήρια αυτά επιτρέπουν την εξαίρεση, αφενός, των επιχειρήσεων που διαθέτουν οικονομική επιφάνεια συγκρίσιμη με εκείνη των μεγάλων επιχειρήσεων και, αφετέρου, εκείνων οι οποίες, μέσω συμμετοχών, μπορούν να επωφεληθούν της υποστήριξης μιας μεγάλης επιχείρησης.

Η Επιτροπή είναι πεισμένη ότι χάρη στη σύσταση αυτή, οι κοινοτικές ενέργειες υπέρ των ΜΜΕ, χωρίς καθόλου να εξανεμίζονται, πρόκειται αντίθετα να επικεντρωθούν στις επιχειρήσεις που συναντούν δυσχέρειες λόγω του μεγέθους τους. Εξάλλου, ο κοινοτικός νομοθέτης καθώς και τα κράτη μέλη είναι ελεύθεροι να επιλέξουν κατώτερα όρια (όπως εκείνα των 50 και 10 ασχολουμένων) εφόσον κρίνουν απαραίτητο να στοχευθούν περαιτέρω ορισμένες πολιτικές.