ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3195/02

υποβολή: Monica Frassoni (Verts/ALE)και Giorgio Celli (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(8 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Γέφυρα στο περιφερειακό παραποτάμιο πάρκο του ποταμού Τάρου

Μέσα στο περιφερειακό παραποτάμιο πάρκο του ποταμού Τάρου (περιφέρεια της Πάρμα), το οποίο διαφυλάσσει ένα ευπαθές και ιδιαίτερα αξιόλογο φυσικό περιβάλλον, έχει σχεδιασθεί ένας εγκάρσιος οδικός άξονας ο οποίος θα διασχίζει το πάρκο μέσω μιας μεγάλης γέφυρας. Η γέφυρα, από την αριστερή της πλευρά καταλήγει στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει τα αστικά κέντρα Μεντεζάνο και Νοτσέτο με τον αυτοκινητόδρομο της Εμίλια, ενώ από την δεξιά συνδέεται με την περιφερειακή αστική οδό του Κολέκιο (εναλλακτική οδό της SS 62, η οποία διερχόμενη από την Πάρμα, οδηγεί στην Τσίζα). Η δυνατότητα διέλευσης από την αριστερή πλευρά θα πρέπει στη συνέχεια να αυξηθεί με καλύτερη σύνδεση προς το Σαλσοματζιόρε, ώστε να δημιουργηθεί ένας άξονας Δύσης-Ανατολής με την έννοια της δημιουργίας ενός δρόμου στιςπώρειες του ορεινού όγκου. Η εν λόγω γέφυρα θα βρίσκεται ακριβώς στην πλέον αξιόλογη περιοχή του προστατευόμενου οικότοπου.

Η σχεδιαζόμενη γέφυρα (σήμερα βρίσκεται στη φάση των τελευταίων διαβουλεύσεων από τιςπηρεσίες που εξετάζουν τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, στη συνέχεια θα εκπονηθεί το οριστικό σχέδιο εκτέλεσης προκειμένου να αρχίσουν οι διαδικασίες τηςποβολής προσφορών) και οι οδικές διασυνδέσεις έχουν σχεδιασθεί σε μία από τις τελευταίες περιοχές του δημοσίου που δεν έχουν ξεπουληθεί. Το πάρκο του Τάρου, από το Φορνόβο έως τον αυτοκινητόδρομο Α1, έχει χαρακτηρισθεί ως ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ), σύμφωνα με την Οδηγία αριθ. 79/409/ΕΟΚ(1), και έχει προταθεί ως τοποθεσία κοινοτικού ενδιαφέροντος, σύμφωνα με την Οδηγία αριθ. 92/43/ΕΟΚ(2).

Η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν έγινε, όπως έπρεπε, κατά τις αρχικές φάσεις του σχεδίου, οπότε και θα ήταν δυνατόν να κριθεί η επιλογή της θέσεως της γέφυρας. Η διαδικασία αξιολόγησης πρότεινε την επιλογή μεταξύ τριών χαράξεων που βρίσκονται πολύ κοντά η μία προς την άλλη, η διαφορά μεταξύ των οποίων είναι αδιάφορη ως προς το πρόβλημα της διαφύλαξης του φυσικού περιβάλλοντος, δεδομένου ότι και οι τρεις προκαλούν τεράστιαποβάθμιση του περιβάλλοντος. Πρόκειται για ένα μεμονωμένο έργο σε ζώνη ειδικής προστασίας πιθανή σκοπιμότητα του οποίου είναι η ανάληψη του έργου και η αξιοποίηση των

πέριξ οικοπέδων. Πράγματι, 800 μέτρα άναντα του ποταμού, στην θέση Μαράφα,πάρχει μία έντοναποβαθμισμένη περιοχή, όπου βρίσκεται ένα πέρασμα που επιτρέπει την πρόσβαση σε παραγωγικές εγκαταστάσεις, το οποίο δεν ελήφθη καθόλουπόψη, μολονότι αποτελούσε εναλλακτική λύση και προσέφερε δυνατότητα σύνδεσης με το παρακείμενο οδικό δίκτυο. Η απώλεια 13 εκταρίων σε μία ζώνη ΖΕΠ, λόγω της κατασκευής της γέφυρας δεν δικαιολογείται από περιβαλλοντική άποψη και τα προτεινόμενα μέτρα για την αποκατάσταση των ζημιών που θα προκληθούν είναι ανεπαρκή, διότι αποσκοπούν στην ιδιωτικοποίηση δημόσιων εκτάσεων, δεδομένου ότι οι εν λόγω περιοχές περιλαμβάνονται στην περίμετρο του πάρκου και συνεπώς είναι ήδη χαρακτηρισμένες ως προστατευόμενες. Δημιουργώντας ένα εμπόδιο στο οικοσύστημα του πάρκου, πέραν της καταστροφής του τοπίου και τηςποχρέωσης για την διαφύλαξη του πάρκου και η διακοπή της ποτάμιας διόδου, θα προκαλέσει σοβαρές περιβαλλοντικές ζημίες και θα αλλοιώσει το τοπίο στην περιοχή.

Γνωρίζει η Επιτροπή τα ανωτέρω και ποια είναι η άποψή της επί του θέματος·

Δεν εκτιμά ότι θα έπρεπε να επιλεγεί η ολιγότερο ζημιογόνος εναλλακτική λύση της τοποθεσίας Μαράφα, όπως επισημαίνουν και οι περιβαλλοντικές ενώσεις, δεδομένου ότι το έργο αφορά μία ΖΕΠ·

(1) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Δεκεμβρίου 2002)

Η περίπτωση που περιγράφουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου αποτέλεσε, μαζί με άλλα, θέμα καταγγελίας πουπεβλήθη στην Επιτροπή το 2002 και το οποίο αφορούσε τρία έργα εντός της ζώνης ειδικής προστασίας και του προτεινόμενου τόπου κοινοτικού ενδιαφέροντος Fiume Taro da Fornovo di Taro all'Autostrada del Sole.

Όσον αφορά το ειδικό έργο το οποίο μνημονεύεται από τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου, το άρθρο 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, προσδιορίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορεί να επιτραπεί ένα έργο το οποίο ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις σε κάποια ζώνη ειδικής προστασίας ή σε κάποιον προτεινόμενο τόπο κοινοτικού ενδιαφέροντος. Εάν ένα έργο ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις, η έγκρισή του χωρίς να πληροί τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 6 θα αποτελούσε συνεπώς παράβαση της οδηγίας.

Επί του παρόντος, η καταγγελία εξετάζεται. Εάν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότιφίσταται παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας, δεν θα διστάσει, ως θεματοφύλακας της Συνθήκης ΕΚ, να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας λόγω παράβασης που προβλέπεται από το άρθρο 226 της Συνθήκης ΕΚ, προκειμένου να διασφαλίσει την τήρηση της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας.

Οι αρμοδιότητες της Επιτροπής περιορίζονται σε αυτές που της εκχωρεί η Συνθήκη ΕΚ. Δυνάμει του άρθρου 211, η Επιτροπή έχει την ευθύνη να διασφαλίσει ότι η κοινοτική νομοθεσία εφαρμόζεται όπως αρμόζει σε όλα τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, είναι αρμόδια να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν σωστά την οδηγία 92/43/ΕΟΚ, όχι όμως να παράσχει συμβουλές στα κράτη μέλη σχετικά με την τοποθεσία του έργου.

Όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), το γεγονός της σύγκρισης μόνο τριών εναλλακτικών έργων δεν συνιστά από μόνο του παράβαση της οδηγίας. Δεδομένου ότι δενπάρχει κάποιος αποχρών λόγος που να στοιχειοθετεί την καταγγελία για την εφαρμογή της οδηγίας EIA στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορεί να διαπιστωθεί επί του παρόντος παράβαση της οδηγίας. Εάν τα Αξιότιμα Μέλη παράσχουν στην Επιτροπή λεπτομερείς πληροφορίες που θα την καταστήσουν σε θέση να αξιολογήσει τηνπόθεση σε σχέση με την προαναφερθείσα οδηγία, η Επιτροπή θα μπορέσει να διερευνήσει το θέμα δυνάμει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3 Μαρτίου 1997, ΕΕ L 73 της 14.3.1997, καλούμενη επίσης οδηγία EIA.