ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3322/02

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(25 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Περιβαλλοντική μελέτη για το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης

Σύμφωνα με την οδηγία της 85/337/ΕΟΚ(1) προβλέπεται κατά τον σχεδιασμό συγκεκριμένων έργων η ενέργεια μελέτης για την ανθεκτικότητα του περιβάλλοντος, στο πλαίσιο της οποίας καθορίζονται μεταξύ άλλων και ζώνες προστασίας από την ηχορύπανση. Το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης αποτελεί ένα από τα έργα που εμπίπτουν στις διατάξεις αυτής της οδηγίας. Δεδομένου ότι κατασκευάσθηκε πολύ πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας, δεν έχει γίνει πλήρης περιβαλλοντική μελέτη που να καλύπτει ολόκληρο το αεροδρόμιο συμπεριλαμβάνοντας και τους αρχικούς αεροδιαδρόμους(2).

Το καλοκαίρι του 2001, διατέθηκε στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης ένας νέος αεροδιάδρομος που περνάει από το όρος Taunus και καταλήγει στους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης του αεροδρομίου. Επειδή η καινοτομία αυτή δεν αποτελούσε κατασκευαστικό έργο, δεν διενεργήθηκε και περιβαλλοντική μελέτη. Από άποψη δικαίου της ΕΕ, δεν έχουμε τίποτα να προσάψουμε σ' αυτή τη διαδικασία.

Ωστόσο, τίθεται το ερώτημα εάν στην περίπτωση αυτή δενπάρχει νομικό κενό: εάν το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης είχε γίνει στις αρχές της δεκαετίας του 80 θα είχε απαιτηθεί πλήρης περιβαλλοντική μελέτη που θα περιλάμβανε τους αεροδιάδρομους και θα καθόριζε περιοχές προστασίας από την ηχορύπανση. Όλες οι τροποποιήσεις που επήλθαν αργότερα θα καταστούσαν άκυρη την περιβαλλοντική αυτή μελέτη και θα απαιτούσαν νέα μελέτη. Επειδή αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης που λειτουργεί ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 50, δενπάρχει γενικό σχέδιο για το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης που να έχειποβληθεί σε περιβαλλοντική μελέτη και να προστατεύει κάποιες ζώνες από την ηχορύπανση, αφού δεν έχουν προβλεφθεί καθόλου τέτοιες ζώνες.

Δεν θίγονται οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης διπλά με τον τρόπο αυτόν·

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

(2) γνωρίζω ότι και οι κατασκευαστικές τροποποιήσεις και ανακαινίσειςπόκεινται σε περιβαλλοντική μελέτη:.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2003)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αμφισβητεί την ελλιπή εφαρμογή της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ της 3ης Μαρτίου 1997(2) σε ό,τι αφορά την κατασκευή του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης λαμβάνονταςπόψη τις ζώνες ηχοπροστασίας.

Όπως ορθά αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, λόγω της ημερομηνίας κατασκευής του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης, ήτοι στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η οδηγία ΕΙΑ (Αξιολόγηση των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) δεν εφαρμόστηκε. Η οδηγία 85/337/ΕΟΚ (άρθρο 12) μεταφέρθηκε στην εθνική νομοθεσία τρία χρόνια μετά από την ημερομηνία κοινοποίησης, ήτοι στις 3 Ιουλίου 1988. Κατά συνέπεια, οιεσδήποτε άδειες εκδόθηκαν για έργα πριν από την ημερομηνία αυτή δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΕΙΑ.

Το γεγονός ότι το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 δεν αποκλείει τη δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας ΕΙΑ, η οποία εντούτοις μπορεί να ισχύει μόνο στην περίπτωση μεταβολών ή διεύρυνσης του καταλόγου των έργων του παραρτήματος Ι ή του παραρτήματος ΙΙ, που έχουν ήδη εγκριθεί, εκτελεστεί, ή τελούνπό εκτέλεση, και ενδέχεται να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον(3). Εν τοιαύτη περιπτώσει, τα κράτη μέλη αποφασίζουν βάσει κατά περίπτωση εξέτασης ή κατωτέρων ορίων ή κριτηρίων εάν το έργο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο αξιολόγησης λαμβάνονταςπόψη τα αντίστοιχα κριτήρια επιλογής που ορίζει η οδηγία.

Ωστόσο, από τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή δεν προκύπτει να συντρέχουν λόγοι ο νέος αεροδιάδρομος πάνω από το Taunus, που ορίστηκε το καλοκαίρι του 2001, να καλυφθεί από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΕΙΑ.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.

(3) Παράρτημα ΙΙ σημείο 13 της οδηγίας 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου.