ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3199/02

υποβολή: Paul Lannoye (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(8 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Υποχρέωση εμβολιασμού στην Ευρώπη

Επί του παρόντος, δενπάρχουν ευρωπαϊκές νομοθετικές διατάξεις περίποχρέωσης εμβολιασμού. Το συναφές κανονιστικό πλαίσιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εξαιρετικά ετερόκλιτο. Κάθε κράτος μέλος επιλέγει τα εμβόλια για τα οποία ηποχρέωση εμβολιασμού κρίνεται αναγκαία ή μη. Παραδείγματος χάριν, ενώ στη Γαλλία το αντιδιφθεριτικό, το αντιτετανικό και το αντιπολιομυελιτικό εμβόλιο είναιποχρεωτικά, στο Βέλγιο μόνο το αντιπολιομυελιτικό εμβόλιο επιβάλλεται από το νόμο. Επιπλέον, ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν επαναληπτικούς εμβολιασμούς ενώ σε άλλα ένας μόνο εμβολιασμός είναιποχρεωτικός. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα εμφανή διάκριση μεταξύ των πολιτών των διαφόρων κρατών μελών εκ των οποίων ορισμένοιποχρεώνονται να εμβολιάζουν τα παιδιά τους ενώ άλλοι έχουν την απόλυτη ελευθερία επιλογής ή μη του εμβολιασμού. Όλες αυτές οι διαπιστώσεις τεκμηριώνονται εξάλλου σε μεγάλο βαθμό σε μελέτη της Επιτροπής την οποία πραγματοποίησε η εταιρεία Euvax(1).

Ωστόσο, ο ιταλός ή ο βρετανός πολίτης δεν αντιδράει έναντι της ίδιας ασθένειας κατά τον ίδιο τρόπο με το φιλανδό, τον έλληνα ή το σουηδό πολίτη· Κατά κάποιο τρόπο, δεν θα έπρεπε οι ευρωπαίοι πολίτες να είναι όλοι ίσοι ενώπιον τηςποχρέωσης εμβολιασμού·

Κατά συνέπεια, δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι πρέπει να προβλεφθεί το ταχύτερο δυνατό ευρωπαϊκή νομοθεσία περίποχρέωσης εμβολιασμού·

(1) Επιστημονική και τεχνική αξιολόγηση των προγραμμάτων εμβολιασμού στην ΕΕ, έκθεση του σχεδίου Euvax, Kari S. Lankinen, PSR Consulting Ltd., 2001.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Δεκεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη σημασία της επιτήρησης και της εποπτείας των πολιτικών εμβολιασμού στην Ένωση, έτσι ώστε να εξασφαλίζεταιψηλό επίπεδο προστασίας τηςγείας μέσω της πρόληψης και του ελέγχου των μεταδοτικών νόσων. Ο εμβολιασμός αποτελεί βασικό εργαλείο δημόσιαςγείας για την πρόληψη των μεταδοτικών νόσων.

Η Επιτροπή μπορεί να παράσχειποστήριξη στο έργο που επιτελούν τα κράτη μέλη για τον έλεγχο των νόσων που μπορούν να αποφευχθούν με εμβολιασμό και για την εξάλειψη συγκεκριμένων νόσων, λαμβάνονταςπόψη τις στρατηγικές των ίδιων των κρατών μελών. Από αυτή την άποψη, η Επιτροπή συμμετέχει σε διάφορες δραστηριότητες των κρατών μελών που αφορούν την πολιτική εμβολιασμού.

Η Επιτροπή χρηματοδοτεί σχέδια για τηνποστήριξη είτε συγκεκριμένων δραστηριοτήτων επιτήρησης των προβλέψιμων νόσων, ή άλλα σχέδια πιο κάθετα και προσανατολισμένα στην πολιτική. Μεταξύ αυτών των τελευταίων, πρέπει να σημειωθεί το σχέδιο με τίτλο Scientific and Technical Evaluation of Vaccination Programmes in the Union (Επιστημονική και τεχνική αξιολόγηση των προγραμμάτων εμβολιασμού στην Ένωση — EUVAX). Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, έξι κράτη μέλη εφαρμόζουν μία πολιτικήποχρεωτικού εμβολιασμού που περιλαμβάνει την εμβολιασμό των πολιτών κατά της πολιομυελίτιδας, της διφθερίτιδας, του τετάνου, της ιλαράς, της παρωτίτιδας, της ερυθράς, της ηπατίτιδας Β και της φυματίωσης.

Δενπάρχει νομική βάση για την επιβολήποχρεωτικού εμβολιασμού στην Ένωση. Η κύρια αρμοδιότητα για την πολιτική εμβολιασμού, όπως γενικότερα οιγειονομικέςπηρεσίες και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εμπίπτει στα κράτη μέλη και καθένα από αυτά έχει χαράξει την πολιτική του σύμφωνα με τις εθνικές του ανάγκες. Η οργάνωση του τρόπου παροχής της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για τον καθορισμό των διαφόρων συστημάτων πολιτικής εμβολιασμού στα κράτη μέλη.