ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0312/03

υποβολή: Ioannis Marnos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(10 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Καθυστέρηση ενσωμάτωσης Οδηγιών εκ μέρους της Ελλάδας

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκδοσης Internal Market Scoreboard (τεύχος Νοεμβρίου 2002, αριθμός 11) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κάποιες χώρες της Ένωσης παρουσιάζουν σημαντικές καθυστερήσεις στην ενσωμάτωση Οδηγιών που αφορούν στην Εσωτερική Αγορά της Ένωσης, ενώ σε κάποια από αυτά τα κράτη μέλη παρατηρείται τα τελευταία χρόνια περαιτέρω επιβράδυνση στο ρυθμό ενσωμάτωσης.

Στη σελίδα 1 του εγγράφου αυτού αναφέρεται ότι το έλλειμμα ενσωμάτωσης, σε επίπεδο Ε.Ε., έπεσε από το 21,4 % το 1992 στο 2,1 % το Νοέμβριο του 2002, αλλά 3 κράτη μέλη (η Γαλλία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα) παρουσιάζουν έλλειμμα το οποίο είναι πάνω από το διπλάσιο του στόχου που έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ότι δηλαδή το έλλειμμα δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 1,5 % μέχρι την άνοιξη του 2003. Στον Πίνακα 4 του ίδιου εγγράφου βλέπει κανείς ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ενσωματώσει μέχρι την άνοιξη της επομένης χρονιάς συνολικά 86 Οδηγίες, αν επιθυμεί να μηδενίσει το έλλειμμα ενσωμάτωσης που παρουσιάζει σήμερα.

Ποιές θα είναι οι συνέπειες για τις χώρες που δεν θα έχουν καταφέρει μέχρι την άνοιξη του 2003 να επιτύχουν το στόχο του 1,5 % που έχει τεθεί· Ποιές δικαιολογίες έχουν προβληθεί από τις αρχές των χωρών που καθυστερούν· Έχειπολογιστεί το κόστος για τις επιχειρήσεις των χωρών της Ένωσης από την καθυστέρηση ενσωμάτωσης των Οδηγιών που αφορούν στην Εσωτερική Αγορά της Ένωσης· Προβλέπεται, ενδεχομένως, μέσα στο 2003 η παραπομπή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκείνων των χωρών που καθυστερούν να ενσωματώσουν τις παραπάνω Οδηγίες και ποιές είναι αυτές οι χώρες και για ποιές Οδηγίες ή τομείς πρόκειται·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαρτίου 2003)

Ο αξιότιμος βουλευτής δικαιολογημένα εκφράζει ανησυχίες όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν τις οδηγίες εσωτερικής αγοράς εγκαίρως. Δυστυχώς, το Νοέμβριο του 2002, μόνο πέντε κράτη μέλη (η Δανία, οι Κάτω Χώρες, η Σουηδία, η Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο)λοποίησαν το στόχο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου παρουσιάζοντας έλλειμμα μεταφοράς ίσο ή χαμηλότερο του 1,5 %. Η Ελλάδα, η Γαλλία και η Πορτογαλία εμφάνισαν ελλείμματα μεταφοράς τουλάχιστον διπλάσια του στόχου που έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ασφαλώς, ο Πίνακας αποτελεσμάτων της εσωτερικής αγοράς θα εξακολουθήσει να καταγράφει τις επιδόσεις των κρατών μελών· η επόμενη έκδοση θα κυκλοφορήσει το Μάιο του 2003.

Η Επιτροπή κινεί διαδικασίες επί παραβάσει δυνάμει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ κάθε φορά που ένα κράτος μέλος δεν τηρεί την προθεσμία μεταφοράς. Όταν οι περιπτώσεις δεν διευθετούνται, παραπέμπονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αναμφισβήτητα η απειλή νομικής δράσης συνιστά ουσιαστικό μέσο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης· ωστόσο, η Επιτροπή προσπαθεί επίσης να ασκεί πίεση με τη μορφή άμιλλας ώστε να αναγκάζει τα κράτη μέλη να επισπεύδουν το ρυθμό μεταφοράς. Η προσέγγιση κατονομασία και δυσφήμιση που ακολουθείται στον Πίνακα αποτελεσμάτων της εσωτερικής αγοράς διευκόλυνε τα κράτη μέλη να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους όσον αφορά τη μεταφορά, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι το μέσο έλλειμμα μεταφοράς μειώθηκε από 21,4 % προ δεκαετίας σε σχεδόν 2 % σήμερα. Η Επιτροπή άρχισε επίσης να διοργανώνει τις λεγόμενες συνεδριάσεις-πακέτα με τα κράτη μέλη προκειμένου να αποτρέπονται τυχόν προβλήματα και να εξετάζονται τρόποι για τη διασφάλιση μεταφοράςψηλής ποιότητας. Αποτελεί πεποίθηση της Επιτροπής ότι αυτές οι συνεδριάσεις όχι μόνο επιταχύνουν τη διαδικασία της μεταφοράς, αλλά μειώνουν και τις περιπτώσεις εσφαλμένης μεταφοράς.

Οι λόγοι της μη μεταφοράς ή της εκπρόθεσμης μεταφοράς δεν είναι πάντα σαφείς και μπορεί να ποικίλλουν ανά περίπτωση. Από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή προκύπτει ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι καθυστερήσεις οφείλονται στον ανεπαρκή σχεδιασμό και στην έλλειψη συντονισμού εντός των εθνικών διοικήσεων. Οι εν λόγω διοικήσεις συχνά ξεκινούν τη διαδικασία μεταφοράς στην εθνική νομοθεσίαπερβολικά αργά. Σε περίπτωση μεγαλύτερων καθυστερήσεων, οι λόγοι πρέπει συνήθως να αναζητηθούν βαθύτερα καθώς ενδέχεται να συνιστούν σύμπτωμα σοβαρών πολιτικών δυσχερειών ή ακόμη και απροθυμίας μεταφοράς.

Η Επιτροπή είναι σε θέση να καθορίσει ποσοτικώς το κόστος που συνεπάγεται η μη μεταφορά για τις επιχειρήσεις μόνο βάσει ανεκδοτολογικών αποδείξεων στο πλαίσιο μεμονωμένων περιπτώσεων. Ωστόσο, είναι σαφές ότι το κόστος αυτό μπορεί να είναι σημαντικό. Κατόπιν πρόσφατου αιτήματος του Κοινοβουλίου (η έκθεση Harbour σχετικά με την αναθεώρηση της στρατηγικής για την εσωτερική αγορά του 2002 εγκρίθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2003), η Επιτροπή θα εξετάσει εκ νέου το συγκεκριμένο ζήτημα. Ωστόσο, αξίζει να επισημανθεί ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα κάθε κράτους μέλους μεταβάλλονται συνεχώς, εφόσον μεταφέρονται οδηγίες των οποίων εκκρεμεί η μεταφορά και αθετούνται οι προθεσμίες για τις νέες οδηγίες. Επιπροσθέτως, η μη μεταφορά δημιουργεί νομική αβεβαιότητα η οποία επηρεάζει τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων και των πολιτών σε βαθμό που είναι πάντα δύσκολο ναπολογιστεί. Αμφότερες οι πτυχές περιπλέκουν σημαντικά τον ποσοτικόπολογισμό του κόστους που συνεπάγεται η μη μεταφορά.