ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0546/02

υποβολή: Ilka Schrder (GUE/NGL) προς το Συμβούλιο

(4 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Διενέργεια έρευνας από την ολλανδική αστυνομία στο κτίριο Vrankrijk στο Άμστερνταμ

Στις 17 Ιανουαρίου 2002, στις 3.30 περίπου π.μ., 200 σχεδόν μέλη της αστυνομίας του Άμστερνταμ πραγματοποίησαν έφοδο στο διεθνώς γνωστό κτίριο Vrankrijk στην οδό Spuistraat 216 στο κέντρο της πόλης, τραυμάτισαν με κλομπ, σύμφωνα με δηλώσεις των ενοίκων, έναν γείτονα τόσο σοβαρά, ώστε να χρειαστεί να εισαχθεί στο νοσοκομείο και πραγματοποίησαν έρευνα και στα 14 διαμερίσματα του κτιρίου. (www.statewatch.org.). Κατά τη διάρκεια της έρευνας κατασχέθηκαν αρκετά βιβλία, κινητά τηλέφωνα και μία συλλογή νεροπίστολων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των ενοίκων, η αστυνομία πραγματοποίησε έρευνες και σε διαμερίσματα, για τα οποία δεν είχε εκδοθεί σχετικό ένταλμα (http://www.indymedia.de/2002/01/13697.html).

1. Τι γνωρίζει το Συμβούλιο σχετικά με την έρευνα στο Vrankrijk; Ποια ήταν η νομική βάση αυτής της έρευνας·

2. Ποια μέτρα προτίθεται να αναλάβει στο μέλλον το Συμβούλιο, προκειμένου να αποτρέψει τη διενέργεια ερευνών σε κτίρια ή τμήματα κτιρίων στα κράτη μέλη·

3. Τι γνωρίζει το Συμβούλιο σχετικά με δικές του προτάσεις ή με προτάσεις της Επιτροπής όσον αφορά τη βελτίωση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ από την αυθαιρεσία της αστυνομίας και ιδίως της προστασίας του θεμελιώδους δικαιώματος του απαραβίαστου της κατοικίας·

Απάντηση

(25 Ιουνίου 2002)

Πληροφορούμε το αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι, βάσει του άρθρου 33 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα εθνικά μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία της δημόσιας τάξης στα κράτη μέλη δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Συμβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0428/02

υποβολή: Stavros Xarchakos (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Κάμερες στην Αθήνα

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου, μέσα στους επόμενους μήνες θα τοποθετηθούν περίπου 20 κάμερες σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, με σκοπό να φωτογραφίζουν αυτοκίνητα, λεωφορεία και ταξί που κάνουν παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Πιο συγκεκριμένα, σχεδιάζονται να δημιουργηθούν 50ποδοχές και οι 20 κάμερες θα μεταφέρονται από μέρος σε μέρος. Η τοποθέτηση των συσκευών αυτών έχει δημιουργήσει, όπως είναι επόμενο, εύλογα ερωτηματικά, αναφορικά με την παραβίαση της προσωπικής ζωής των πολιτών.

Μπορεί να με πληροφορήσει το Συμβούλιο για το πώς τοποθετείται σε σχέση με την απόφαση αυτή των ελληνικών αρχών· Παραβιάζεται η Κοινοτική νομοθεσία που αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών· Υπάρχουν και ποιοί κίνδυνοι από την τοποθέτηση των συσκευών αυτών αναφορικά με τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών· Σε ποιά άλλη χώρα της Ε.Ε. έχουν τοποθετηθεί τέτοιες συσκευές και πώς χρησιμοποιήθηκαν·

Απάντηση

(26 Ιουνίου 2002)

Το άρθρο 33 της ΣΕΚ αποκλείει παρέμβαση του Συμβουλίου σε εσωτερικά μέτρα που λαμβάνονται για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης ή την προστασία της εσωτερικής ασφάλειας. Το Συμβούλιο είναι, συνεπώς, αναρμόδιο να λάβει οιαδήποτε θέση σχετικά με το ζήτημα που έθεσε το αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0822/02

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(19 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Εκτροπή και οικοδομική αξιοποίηση του ποταμού Barxell του Alcoy (Αλικάντε)

Μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει για την πορεία της Καταγγελίας 2001/4783, SG (2001) A/9437 που έχειποβάλει η Colla Ecologista la Carrasca (Ecologistes en Acci) σχετικά με το πρόγραμμα Εκτροπή, προστασία και οικοδομική αξιοποίηση του ποταμού Barxell, πρώτη φάση, πρώτο τμήμα της οδογέφυρας του San Jorge στο Alcoy (Αλικάντε)·

Ποιός είναι ο βαθμός παραβίασης, σύμφωνα με την Επιτροπή, του καταγγελθέντος σχεδίου, ιδίως σε ό,τι αφορά τις οδηγίες 97/62/ΕΚ(1), 92/43/ΕΚ(2) και 79/409/ΕΚ(3)·

Πιστεύει η Επιτροπή ότι το εν λόγω σχέδιο είναι συμβατό με τις διατάξεις της οδηγίας-πλαίσιο για τα ύδατα (2000/60/ΕΚ(4))·

(1) ΕΕ L 305 της 8.11.1997, σελ. 42.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(3) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σελ. 1.

(4) ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Απριλίου 2002)

Η Επιτροπή κατέστη αποδέκτης καταγγελίας (αυξ. αριθ. 2001/4783) σχετικά με το έργο διευθέτησης της κοίτης του τμήματος του ποταμού Barxell της Alcoy που διασχίζει αστικές περιοχές (Ισπανία).

Κατόπιν της καταγγελίας, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολή στις ισπανικές αρχές, προκειμένου αυτές να της γνωστοποιήσουν τα σχόλιά τους επί των καταγγελλομένων και επί της εφαρμογής των ακόλουθων Οδηγιών του Συμβουλίου:

- 92/43/ΕΟΚ της 21ης Μαΐου 1992 περί της διατηρήσεως των φυσικών ενδιαιτημάτων (οικοτόπων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας,

- 79/409/ΕΟΚ της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών,

- 85/337/ΕΟΚ της 27ης Ιουνίου 1985 περί της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1).

Στην απάντησή τους, οι ισπανικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι το έργο πρόκειται να εκτελεστεί εντός αστικής περιοχής και δεν θα επηρεάσει τόπους κοινοτικής σημασίας ή ζώνες ειδικής προστασίας για τα πτηνά.

Οι ισπανικές αρχές προσθέτουν ότι διενεργήθηκε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της τρέχουσας ισπανικήςδραυλικής νομοθεσίας. Η μελέτη αυτή απετέλεσε το αντικείμενο διαδικασίας δημοσίου διαλόγου.

Η Επιτροπή εξετάζει τις πληροφορίες που της διαβίβασαν οι ισπανικές αρχές όσον αφορά την παρουσία ραβδόλαιμης τερραπήνης (mauremys leprosa) στην περιοχή. Το είδος αυτό περιλαμβάνεται στα παραρτήματα ΙΙ και IV της Οδηγίας για τα Ενδιαιτήματα.

Τέλος, εις ό,τι αφορά την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 περί θεσπίσεως πλαισίου κοινοτικής δράσεως στον τομέα τηςδατικής πολιτικής, η Επιτροπή θεωρεί ότι, στην προκειμένη περίπτωση, αυτή είναι άνευ αντικειμένου.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997, ΕΕ L 73 της 14.3.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0897/02

υποβολή: Stavros Xarchakos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(5 Απριλίου 2002)

Θέμα: Εγκατάλειψηποχρεωτικής εκπαίδευσης

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου, στην Ελλάδα 150 000 παιδιά εγκατέλειψαν το γυμνάσιο τα τελευταία χρόνια, ενώ 10 000 παιδιά κάθε χρόνο εγκαταλείπουν τηνποχρεωτική εκπαίδευση. Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από έρευνα για τη μαθητική διαρροή που έγινε από το Παρατηρητήριο Μετάβασης των Αποφοίτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Αγορά Εργασίας το οποίο εδρεύει στο ελληνικό

Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Σύμφωνα με στοιχεία από την παραπάνω έρευνα, η μεγαλύτερη μαθητική διαρροή από το γυμνάσιο παρατηρείται στους Νομούς Ευρυτανίας, Ηλείας, Λακωνίας, Ξάνθης, Ροδόπης καθώς επίσης και στις τουριστικές περιοχές της Κρήτης, των Δωδεκανήσων και των νησιών του Ιονίου.

Μπορεί να με πληροφορήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν γνωρίζει το παραπάνω θέμα· Πώς θα μπορούσε να δραστηριοποιηθεί η Επιτροπή ώστε να λάβει η Ελλάδα συγκεκριμένα μέτρα που να στοχεύουν στην εξάλειψη του παραπάνω φαινόμενου· Ποιά είναι τα ποσοστά εγκατάλειψης τηςποχρεωτικής εκπαίδευσης και σε άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε.· Ποιά είναι τα ποσοστά αναλφαβητισμού πουπάρχουν αυτή τη στιγμή στις 15 χώρες της Ε.Ε.·

Απάντηση της κας Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Μαΐου 2002)

Στον τομέα της εκπαίδευσης, τα κράτη μέλη είναι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα μόνα αρμόδια για την οργάνωση και το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών τους συστημάτων. Η Επιτροπή δεν μπορεί συνεπώς να παρέμβει κατά τρόπον ώστε να λάβει η Ελλάδα συγκεκριμένα μέτρα.

Σε ό,τι αφορά τα στατιστικά δεδομένα για τα κράτη μέλη, το δίκτυο Eurostat παρέχει τα εξής στοιχεία:

>ΚΤΜ ΟΠΝΒΧΒ>

Η Επιτροπή δεν διαθέτει πλήρη και ασφαλή στοιχεία για το τρέχον ποσοστό αναλφαβητισμού στα δεκαπέντε κράτη μέλη ούτε στοιχεία σχετικά με την εγκατάλειψη του πρώτου κύκλου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0557/02

υποβολή: Renzo Imbeni (PSE) και Giovanni Pittella (PSE) προς την Επιτροπή

(28 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Θεωρήσεις για εξωκοινοτικούς πολίτες που διαμένουν στην Ελβετία

Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, μετανάστες κυρίως από τις Βαλκανικές χώρες και την Τουρκία, ζουν στην Ελβετία με κανονικές άδειες διαμονής μακράς διαρκείας. Κάθε φορά που πρέπει να διασχίσουν τα σύνορα της Ένωσης (Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία και, σε μικρότερο βαθμό, Γαλλία)ποχρεούνται να ζητούν θεώρηση. Το FIM (Forum για την ενσωμάτωση των μεταναστών που δημιουργήθηκε πρόσφατα στην Ελβετία) προτείνει να αντικατασταθεί ηποχρέωση θεώρησης με την παρουσίαση του διαβατηρίου και της νόμιμης άδειας διανομής.

Μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει εάν συμμερίζεται την πρόταση αυτή· Εάν ναι, πώς σκοπεύει να ενεργήσει για να την θέσει σε πρακτική εφαρμογή· Εάν όχι, ποιες εναλλακτικές λύσεις προτείνει για την αποφυγή καταστάσεων σύγχυσης στα προξενεία των ενδιαφερομένων χωρών της ΕΕ·

Πιστεύει η Επιτροπή ότι μπορεί να εισαχθεί μία λύση για αυτό το σοβαρό πρόβλημα στις τελευταίες αποφάσεις κύρωσης της Συνθήκης ανάμεσα στην ΕΕ και την Ελβετική Συνομοσπονδία·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Απριλίου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει το γεγονός ότι πολλές χιλιάδες αλλοδαπών μεταναστών στην Ελβετίαπόκεινται στηνποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, περιλαμβανομένης της διέλευσης μέσω κράτους μέλους, ιδίως για την είσοδο στη χώρα προέλευσής τους κατά τη διάρκεια των ετήσιων διακοπών.

Το ζήτημα που τίθεται δεν θα λυθεί μέσω της συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ελβετίας και της Ένωσης πουπογράφηκε στις 21 Ιουνίου 1999 και της οποίας η έναρξη ισχύος θα λάβει χώρα προσεχώς, μετά την επικύρωσή της από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη.

Η Επιτροπήπενθυμίζει ότι η ελβετική αίτηση για συμμετοχή στο Σένγκεν/Δουβλίνο εάν θα έπρεπε να καταλήξει σε διμερή συμφωνία μεταξύ Κοινότητας-Ένωσης/Ελβετίας θα έδινε οριστική λύση στο πρόβλημα. Αλλά έχει επίσης επίγνωση ότι η λύση αυτή δε θα μπορούσε να δοθεί παρά στο απώτερο μέλλον.

Η Επιτροπή γνωρίζει το γεγονός ότι η Ελβετία χορηγεί, από τον Αύγουστο του 2000, απαλλαγή θεώρησης στους αλλοδαπούς που κατέχουν άδεια παραμονής η οποία εκδίδεται από ένα κράτος μέλος και δεν αποκλείει την μεσοπρόθεσμη πρόβλεψη ενός αντίστοιχου μέτρου.

Η Επιτροπή επιθυμεί επίσης ναπογραμμίσει ότι το ισχύον δίκαιο και ιδίως η κοινή προξενική εγκύκλιος(1), προσφέρει στα κράτη μέλη τα μέσα έκδοσης για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελβετία θεωρήσεων σύμφωνα με διαδικασία που δεν αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στις μετακινήσεις τους.

(1) ΕΕ L 239 της 22.9.2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0469/02

υποβολή: Dana Scallon (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(27 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Η χρήση του σήματος CE για την προώθηση όπλων βασανιστηρίων

Πληροφορούμαι ότι από το 1990, χρησιμοποιούνται συσκευές ηλεκτροσόκ για τον βασανισμό ή την κακοποίηση ατόμων που κρατούνται σε φυλακές, κρατητήρια και αστυνομικά τμήματα σε τουλάχιστον 76 χώρες, ανά τον κόσμο. Φαίνεται επίσης ότι αρκετοί κατασκευαστές όπλων αναισθητοποίησης διαφημίζουν τα προϊόντα τους ισχυριζόμενοι ότι σ'αυτά έχει απονεμηθεί το ευρωπαϊκό σήμα CE καθώς και κοινοτική πιστοποίηση.

1. Πόσοι κατασκευαστές όπλων αναισθητοποίησης χρησιμοποιούν το σήμα CE στα προϊόντά τους·

2. Ποιά κράτη μέλη της ΕΕ επιτρέπουν ουσιαστικά τους κατασκευαστές όπλων αναισθητοποίησης να χρησιμοποιούν το σήμα CE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως εμπορικό πλεονέκτημα ποιότητας·

3. Μπορεί το Συμβούλιο να διευκρινίσει με ποιά διαδικασία χορηγείται το κοινοτικό σήμα CE στους κατασκευαστές όπλων τέτοιου τύπου·

4. Κρίνει το Συμβούλιο ότι το κοινοτικό σήμα αποτελεί εμπορικό πλεονέκτημα ως προς την ποιότητα·

5. Κρίνει το Συμβούλιο ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την παρεμπόδιση της χρήσης του σήματος CE από τους κατασκευαστές όπλων αναισθητοποίησης κατά την προώθηση των προϊόντων τους·

Απάντηση

(26 Ιουνίου 2002)

Το Συμβούλιο καλεί την αξιότιμο κα βουλευτή να απευθύνει την ερώτησή της απευθείας στην Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0833/02

υποβολή: Jorge Hernndez Mollar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Η Ισπανία απαιτεί ποσόστωση ζάχαρης ανάλογη προς την ποσότητα που καταναλώνει

Οι ισπανοί αγρότες θεωρούν ότι η χώρα τους είναι σήμερα ο μοναδικός μεγάλος παραγωγός ζάχαρης του οποίου η ποσόστωση είναι κατώτερη προς τη ζήτηση, κινδυνεύει δε να είναι η μοναδική στο περιθώριο μιας διευρυμένης προς ανατολάς ΕΕ.

Ο εν λόγω τομέας θεωρεί ότι η σημερινή ποσόστωση παραγωγής πρέπει να αυξηθεί τουλάχιστο κατά 50 000 τόνους, για να φθάσει το ένα εκατομμύριο τόνους, ποσότητα που πλησιάζει περισσότερο την κατανάλωση της χώρας πουπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 1,2 εκατ. τόνους.

Για ποιο λόγο διατηρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή την απαράδεκτη για τον τομέα διάκριση σε βάρος της Ισπανίας· Με ποιο τρόπο θα ήταν διατεθειμένη η Επιτροπή να εξετάσει τις διαμαρτυρίες των ισπανών αγροτών του τομέα, οι οποίο νοιώθουν ότι άδικα βρίσκονται στο περιθώριο καιφίστανται διακρίσεις από τις κοινοτικές διατάξεις, σε αντίθεση προς την εύνοια της οποίας τυγχάνουν οι άλλοι μεγάλοι κοινοτικοί παραγωγοί ζάχαρης·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Απριλίου 2002)

Οι ποσοστώσεις ζάχαρης της Ισπανίαςπήρξαν αντικείμενο διαπραγματεύσεων κατά την προσχώρησή της με βάση τα μέσα αριθμητικά στοιχεία παραγωγής και λαμβάνονταςπόψη μια πρόσφατη παραγωγή ισογλυκόζης. Γενικώς, εκείνη την εποχή η Ισπανία δεν παρουσιαζόταν ελλειμματική.

Κατ' αρχήν, τα καθεστώτα των ποσοστώσεων δεν προσαρμόζονται συναρτήσει της εξέλιξης των επιπέδων της εθνικής παραγωγής και κατανάλωσης. Συνεπώς, οι τευτλοπαραγωγοί της Ισπανίας αντιμετωπίζονται όπως και οι παραγωγοί τωνπολοίπων κρατών μελών και δεν είναι θύμα διακρίσεων ούτε βρίσκονται σε δυσμενή θέση.

Λόγω του ότι η Κοινότητα παρουσιάζεται γενικά πλεονασματική σε ζάχαρη, αλλά και του περιορισμού των δυνατοτήτων για εξαγωγή με επιστροφή λόγω των κανόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), κάθε αύξηση εθνικής ποσόστωσης θα προϋπέθετε μειώσεις στιςπόλοιπες εθνικές ποσοστώσεις.

Το Συμβούλιο, κατά τις ανανεώσεις του καθεστώτος των ποσοστώσεων, και τελευταία τον Ιούνιο του 2001 με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης(1), δεν έκρινε σκόπιμο να ξανανοίξει συζήτηση για την κατανομή των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης.

(1) ΕΕ L 178 της 30.6.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1324/02

υποβολή: Helle Thorning-Schmidt (PSE) προς την Επιτροπή

(2 Μαΐου 2002)

Θέμα: Κανόνες της DBU (Δανική Ένωση Ποδοσφαίρου) για τουςπηκόους τρίτων χωρών

Στις 14 Απριλίου 2002, κατά τον αγώνα της με την Vejle BK και ενώ προηγείτο 4-0, η AB έβαλε στον αγώνα έναν πολωνό ποδοσφαιριστή. Μέχρι εκείνη τη στιγμή η ομάδα AB είχε στο παιχνίδι ήδη τρεις παίκτες που δεν προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεδομένου ότι ο κανονισμός της DBU επιτρέπει να συμμετέχουν στο ίδιο παιχνίδι μόνον τρεις παίκτες που δεν προέρχονται από την ΕΕ, η προαναφερθείσα αλλαγή ήταν αντίθετη προς του κανόνες της DBU.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι, κατόπιν διοικητικής αποφάσεως, η AB έχασε το παιχνίδι με 0-3.

Ωστόσο, η ΕΕ έχει συνάψει με την Πολωνία συμφωνία σύνδεσης, η οποία παραχωρεί στους πολωνούς εργαζομένους που είναι νόμιμα εγκατεστημένοι σε χώρες της ΕΕ καθεστώς ανάλογο με αυτό που ισχύει για τους εργαζομένους που είναι πολίτες της ΕΕ.

Κατά συνέπεια, και λαμβάνονταςπόψη την εν λόγω συμφωνία σύνδεσης, ερωτάται η Επιτροπή αν ένας πολωνός ποδοσφαιριστής θα πρέπει να θεωρείται εργαζόμενος της ΕΕ στον ποδοσφαιρικό τομέα.

Επιπλέον, ερωτάται η Επιτροπή ποιοι είναι οι κανόνες που πρέπει ναπερισχύουν σε περίπτωση πουπάρχει διαφορά μεταξύ των κανόνων της ΕΕ και των κανόνων της DBU σχετικά με το ποιοι πολίτες δεν θα πρέπει να θεωρούνται πολίτες της ΕΕ.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Ιουνίου 2002)

Όσον αφορά τις ρήτρες περίπηκοότητας στους κανονισμούς των αθλητικών ενώσεων, η Επιτροπή παραπέμπει στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στηνπόθεση Bosman(1) στην οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 39 (πρώην άρθρο 48) της συνθήκης ΕΚ αποκλείει την εφαρμογή των κανόνων που καθορίζονται από τις αθλητικές ενώσεις και που περιορίζουν τη συμμετοχή των παικτών που είναιπήκοοι άλλων κρατών μελών.

Η ευρωπαϊκή συμφωνία μεταξύ των Κοινοτήτων και της Πολωνίας προβλέπει στο άρθρο 37(1) ότι η αντιμετώπιση που επιφυλάσσεται στους εργαζόμενους από την Πολωνία που εργάζονται νόμιμα στην επικράτεια κράτους μέλους απαλλάσσεται από κάθε διάκριση λόγωπηκοότητας, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, τις αμοιβές ή την απόλυση, σε σχέση με τουςπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους.

Όταν ένας πολωνός παίκτης έχει λάβει άδεια εργασίας και έχει προσληφθεί από ένα αθλητικό σωματείο, η αθλητική ένωση δεν μπορεί να περιορίζει το δικαίωμα του παίκτη να συμμετέχει στους αγώνες που διοργανώνει. Η άρνηση συμμετοχής του πολωνού παίκτη στον αγώνα συνιστά διάκριση λόγωπηκοότητας όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου(2), η πρώτη παύλα του άρθρου 37(1) της ευρωπαϊκής συμφωνίας πρέπει να θεωρείται ότι έχει άμεση ισχύ, ώστε οι πολωνοίπήκοοι που την επικαλούνται να μπορούν να την επικαλεστούν και ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων του κράτους μέλουςποδοχής. Οι διατάξεις της ευρωπαϊκής συμφωνίαςπερισχύουν στην περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ της Ένωσης και του κανονισμού της Δανικής Ένωσης Ποδοσφαίρου (DBU).

(1) Υπόθεση C-415/93, Bosman, 115 ECR I-4921, σημεία 115-137.

(2) Υπόθεση C-162/00, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο 29 Ιανουαρίου 2002.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0649/02

υποβολή: Nuala Ahern (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(11 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Εκχύσεις ραδιενεργών αποβλήτων

Το ιρλανδικό Ινστιτούτο Προστασίας απο τις Ακτινοβολίες (RPII), στην τελευταία ετήσια έκθεσή του που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο τρέχοντος έτους, αναφέρει ότι τα επίπεδα ραδιενεργού τεχνητίου-99 από τα ραδιενεργά απόβλητα της μονάδας του Sellafield και τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας πλουτωνίου στην Αγγλία, που μετρήθηκαν σε φύκια είναι 150 φορές μεγαλύτερα στις βορειοανατολικές ακτές της Ιρλανδίας από τα επίπεδα που μετρήθηκαν στις νότιες και δυτικές ακτές. Το ινστιτούτο RPII επιβεβαίωσε επίσης ότι οι εκχύσεις ραδιενεργών αποβλήτων από τη μονάδα του Sellafield παραμένουν η κυριότερη εστία μόλυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Ιρλανδίας. Στην έκθεση, αναφέρεται επιπλέον ότι τα επίπεδα τεχνητίου-99 είναι κατά πολύψηλότερα από τα επίπεδα που είχαν μετρηθεί πριν το 1994 και παραμένουν ένας σημαντικός λόγος ανησυχίας.

Από τη στιγμή που οι βρετανικές αρχές προστασίας από τις ακτινοβολίες και τουςπουργούς εξακολουθούν να μειώνουν τη σημασία των κινδύνων που προκαλούν οι συνεχιζόμενες εκχύσεις ραδιενεργών αποβλήτων από τη μονάδα του Sellafield, πρόκειται η Επιτροπή να οργανώσει συζήτηση στρογγυλής τραπέζης παρουσία εμπειρογνωμόνων, ανοιχτή στο κοινό, ουτώς ώστε να εξετάσει για ποιόν λόγο οι διάφορες αρχές προστασίας από τις ακτινοβολίες δύο κρατών μέλων εμφανίζουν τέτοια απόκλιση απόψεων όσον αφορά τον κίνδυνο από ακτινοβολίες του Sellafield;

Απάντηση της κ. Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Απριλίου 2002)

Όπως επιβεβαιώθηκε στην απάντηση στο γραπτό ερώτημα E-0334/02(1) της κ. βουλευτή, η Επιτροπή γνωρίζει ότιπάρχουν μεγάλες διαφορές στη συγκέντρωση ραδιονουκλεϊδίων στα φύκια από περιοχή σε περιοχή, αλλά οι απόλυτες συγκεντρώσεις δεν έχουν ραδιολογική σημασία.

Η έκθεση The radiological exposure of the population of the European Community from radioactivity in North European marine waters, projectMarna (Radiation Protection 47, 1990) (Η έκθεση του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ακτινοβολία από ραδιενεργά απόβλητα στα θαλάσσια ύδατα της Βόρειας Ευρώπης, σχέδιοΜαρίνα — Ακτινοπροστασία 47, 1990) ενημερώνεται τώρα και θα εξετάσει τα θέματα αυτά. Στη συνέχεια η έκθεση αυτή θα συζητηθεί στην αρμόδια επιτροπή του Όσλο και των Παρισίων (OSPAR) και σε κατάλληλο διεθνές συνέδριο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν θεωρεί ενδεδειγμένο να καλέσει εμπειρογνώμονες σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για να εξετάσουν επίσης το θέμα.

(1) ΕΕ C 205 E της 29.8.2002, σελ. 120.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0768/02

υποβολή: Carlos Carnero Gonzlez (PSE) προς το Συμβούλιο

(19 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Συνέχεια των εργασιών του Συμβουλίου Υπουργών Υγείας της 15ης Νοεμβρίου σχετικά με το μεταπολυομελιτικό σύνδρομο

Στις 15 του παρελθόντος Νοεμβρίου, το Συμβούλιο Υπουργών Υγείας μελέτησε, μετά από πρόταση της τότε προεδρίας, τις αποφάσεις που θα μπορούσαν να ληφθούν προκειμένου να αντιμετωπιστεί θετικά το μεταπολυομελιτικό σύνδρομο και η κατάσταση των πασχόντων από αυτό. Τί μέτρα έλαβε και σε τί ενέργειες προέβη έκτοτε προς την κατεύθυνση αυτή το Συμβούλιο·

Ποίαπήρξε η αντίδραση των κρατών μελών· Τί προτάσεις πρόκειται ναποβάλει η σημερινή προεδρία για να ικανοποιήσει τις επιτακτικές ανάγκες των χιλιάδων πολιτών της Ένωσης που έχουν προσβληθεί από αυτό·

Κοινή απάντησηστις γραπτές ερωτήσεις E-0511/02 και E-0768/02

(26 Ιουνίου 2002)

Στις 15 Νοεμβρίου 2001, η βελγική Προεδρία επέστησε την προσοχή του Συμβουλίου στο γεγονός ότι το μεταπολιομυελιτικό σύνδρομο αποτελεί σημαντικό και ευαίσθητο ζήτημα δημόσιαςγείας και στην ανάγκη ανάληψης κατάλληλης δράσης για την ορθή αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Περαιτέρω λεπτομέρειες περιλαμβάνονται σε ενημερωτικό σημείωμα της Προεδρίας προς το Συμβούλιο, στο οποίο βασίστηκε η παρέμβαση της Προεδρίας στο Συμβούλιο. Το εν λόγω έγγραφο του Συμβουλίου είναι διαθέσιμο στο κοινό στην ιστοσελίδα του Συμβουλίου.

Εφιστάται η προσοχή του αξιότιμου βουλευτή στο γεγονός ότι η οργάνωση και η παροχήγειονομικώνπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών και, κατά συνέπεια, το Συμβούλιο δεν είναι αρμόδιο να σχολιάσει τα μέτρα που λαμβάνουν επιμέρους κράτη μέλη σχετικά με αυτό το ζήτημα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0453/02

υποβολή: Isidoro Snchez Garca (ELDR) προς το Συμβούλιο

(27 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Ευρωπαϊκή Εξωτερική Πολιτική όσον αφορά το Μαρόκο και τη Δυτική Σαχάρα

Λαμβάνονταςπόψη την γνωμοδότηση που εξέδωσε το τμήμα νομικώνποθέσεων του ΟΗΕ στις 29 Ιανουαρίου ε.έ. σχετικά με την έκταση και τις νομικές επιπλοκές της μαροκινής παρουσίας στη Δυτική Σαχάρα λόγω των συμφωνιών εκμετάλλευσης πετρελαίου τωνδάτων σαχραουί πουπέγραψε το Μαρόκο με ορισμένες πετρελαϊκές εταιρείες, θεωρούμε ότι πρέπει να σημειωθεί σημαντική στροφή στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το Μαρόκο.

Λαμβάνονταςπόψη το άρθρο 21 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούμε να πληροφορηθούμε ποια μέτρα σκέπτεται να εγκρίνει το Συμβούλιο για να εφαρμοσθεί η προαναφερθείσα νομική γνωμοδότηση στη σχέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το Μαρόκο, λόγω των επιπλοκών τους στα εδάφη της Δυτικής Σαχάρας·

Κοινή απάντησηστις γραπτές ερωτήσεις E-0453/02 και P-0575/02

(26 Ιουνίου 2002)

Το θέμα της Δυτικής Σαχάρας συζητείται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Συμβούλιο παρακολουθεί προσεκτικά τις συζητήσεις αυτές καιποστηρίζει πλήρως τις προσπάθειες του ΟΗΕ για μια σταθερή και βιώσιμη λύση. Επικοινωνεί τακτικά με τον προσωπικό απεσταλμένο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, κ. James Baker, και όλα τα αντιμαχόμενα μέρη και παραμένει πρόθυμο να συμβάλει στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των εμπλεκομένων μερών ώστε να διευκολυνθεί η εξεύρεση αποδεκτής λύσης.

Το Συμβούλιο δεν έχει, επί του παρόντος, εγκρίνει μια επίσημη θέση σχετικά με τη γνώμη που εξέδωσε ηπηρεσία νομικώνποθέσεων του ΟΗΕ.