ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4017/00

υποβολή: Elizabeth Lynne (ELDR) προς την Επιτροπή

(21 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Αλιεία με παραγάδι

Όπως ασφαλώς γνωρίζει η Επιτροπή,πάρχουν ανησυχίες για τον αντίκτυπο που έχουν τα παραγάδια στα θαλασσοπούλια. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες θαλασσοπούλια πνίγονται, διότι παγιδεύονται στα παραγάδια. Υπάρχουν όμως διάφορα μέτρα που θα μπορούσαν να λάβουν τα αλιευτικά για να μειώσουν τον κίνδυνο να παγιδεύονται θαλασσοπούλια στα παραγάδια. Έχει προβεί ή προτίθεται να προβεί η Επιτροπή σε ενέργειες για να αποτιμήσει την ανάγκη εφαρμογής αυτών των μέτρων;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Φεβρουαρίου 2001)

Η Επιτροπή έχει λάβει διάφορες ερωτήσεις σχετικά με το θέμα αυτό και ανησυχεί όλο και περισσότερο για τα ενδεχόμενα προβλήματα σχετικά με τις παρεμπίπτουσες αλιεύσεις θαλάσσιων πτηνών κατά την αλιεία με παραγάδια. Ωστόσο όμως, δεν απαιτείται η λήψη μέτρων για όλους τους τύπους αλιείας που διεξάγονται με παραγάδια δεδομένου ότι οι παρεμπίπτουσες αλιεύσεις θαλάσσιων πτηνών δεν παρουσιάζονται σε όλο τον κόσμο.

Η Επιτροπή, μετά τηνποστήριξη των τεχνικών συναντήσεων που βοήθησαν να καθοριστεί το διεθνές σχέδιο δράσης του οργανισμού τροφίμων και γεωργίας (FAO) για τη μείωση των παρεμπιπτουσών αλιεύσεων θαλάσσιων πτηνών κατά την αλιεία με παραγάδια, καταρτίζει επί του παρόντος σχέδιο δράσης αρχίζοντας από τα στοιχεία που διατέθηκαν από τα κράτη μέλη βάσει ερωτηματολογίου που τους απεστάλη τον Αύγουστο 2000.

Οποτεδήποτε τέτοια προβλήματα προκαλούνται από κοινοτικούς αλιείς, η Επιτροπή επιθυμεί να προσπαθήσει να εξεύρει λύσεις. Ωστόσο, εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή και μετά τη λήψη των πρώτων απαντήσεων στο προαναφερόμενο ερωτηματολόγιο, οι παρεμπίπτουσες αλιεύσεις θαλάσσιων πτηνών δεν αποτελούν πραγματική απειλή στα κοινοτικά ύδατα. Τα βασικά προβλήματα φαίνεται να προκαλούνται από μη κοινοτικά σκάφη που αλιεύουν είτε στα διεθνή ύδατα είτε στα δικά τους ύδατα. Η Κοινότητα δεν διαθέτει άμεση νομική εξουσία για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των μη κοινοτικών σκαφών σάυτές τις γεωγραφικές περιοχές.

Οι βασικές ανησυχίες αφορούν τα άλμπατρος και τα άλλα είδη, ιδίως στους νότιους ωκεανούς.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος της παρεμπίπτουσας αλίευσης θαλάσσιων πτηνών κατά την αλιεία με παραγάδια, η Κοινότητα έχει ήδη θεσπίσει τα εξής μέτρα στην κοινοτική νομοθεσία(1),(2): χρήση ειδικού σχοινιού που προκαλεί φόβο στα πτηνά εφοδιασμένου με πλαστικές ταινίες, τοποθέτηση βαριδιών στα σχοινιά έτσι ώστε να βυθίζονται ταχύτερα και να προκαλούν λιγότερο κίνδυνο· απαγόρευση απόρριψης προϊόντων καθαρισμού ψαριών στη θάλασσα, τα οποία προσελκύουν τα θαλάσσια πτηνά στα παραγάδια, ρίψη των παραγαδιών κατά την νύκτα όταν τα άλμπατρος και τα άλλα θαλάσσια πτηνά παρουσιάζουν λιγότερες πιθανότητες να βρίσκονται προς αναζήτηση τροφής καθώς και η χρήση μόνο παγωμένου δολώματος.

Τα μέτρα αυτά, τα οποία είναι αναγκαστικά για κοινοτικές αλιευτικές εταιρίες, καταρτίστηκαν από το Συμβούλιο για τη διατήρηση των έμβιων θαλάσσιων πόρων της Ανταρκτικής (CCAMLR), το οποίο είναι αρμόδιο για τα ύδατα της Ανταρκτικής και του οποίου η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος.

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 66/98 της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης και ελέγχου που εφαρμόζονται στις αλιευτικές δραστηριότητες στη θάλασσα της Ανταρκτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2113/96, ΕΕ L 6 της 10.1.1998.

(2) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2479/98 της 12ης Νοεμβρίου 1998 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 66/98 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης και ελέγχου που εφαρμόζονται στις αλιευτικές δραστηριότητες στην Ανταρκτική, ΕΕ L 309 της 19.11.1998.