ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3401/98

υποβολή: Carmen Fraga Estévez (PPE) προς την Επιτροπή

(9 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Αιτιολόγηση του ελάχιστου μεγέθους του αλιευόμενου στη Μεσόγειο ξιφία

Το Παράρτημα IV του Κανονισμού 1626/94(1) του Συμβουλίου ορίζει ότι το ελάχιστο μέγεθος του ξιφία (Xiphias gladius)που αλιεύτεται στη Μεσόγειο πρέπει να είναι τα 120 εκατοστά. Το μήκος αυτό συμπίπτει με τη σύσταση της ICCAT (Διεθνούς σύμβασης για τη διατήρηση των τονοειδών του Ατλαντικού). Παρά ταύτα, τη σύμβαση ICCAT δεν έχει προβεί σε καμία σύσταση για το ελάχιστο μέγεθος του ξιφία της Μεσογείου και πολλοί είναι αυτοί στους επιστημονικούς κύκλους που πιστεύουν, μαζί με την εμπειρία του αλιευτικού τομέα, ότι αυτό το ελάχιστο μέγεθος είναι υπερβολικό για τη Μεσόγειο. Πράγματι, έχει αποδειχθεί ότι τα αποθέματα μεσογειακού ξιφία είναι τελείως διαφορετικά από τα αντίστοιχα του Ατλαντικού. Η διαφορά αυτή έγκειται, μεταξύ άλλων, στο ότι ο μεσογειακός ξιφίας αποτελεί ένα απόθεμα πιο μικρόσωμων ψαριών που φθάνει στην σεξουαλική ωριμότητα σε πολύ μικρότερη ηλικία.

Για το λόγο αυτό, και προκειμένου να υφίσταται, αφενός, συνέπεια μεταξύ των μέτρων διαχείρισης των αλιευτικών αποθεμάτων στη Μεσόγειο και, αφετέρου, να μην βλάπτονται χωρίς λόγο οι αλιευτικές δραστηριότητες, θα μπορούσε η Επιτροπή να εξηγήσει τους λόγους και τα βιολογικά δεδομένα που οδήγησαν στο να ορισθεί ως ελάχιστο μέγεθος για τον αλιευόμενο στη Μεσόγειο ξιφία τα 120 εκατοστά;

Απάντηση της κ. Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Δεκεμβρίου 1998)

Το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης για τον ξιφία της Μεσογείου, όπως ορίζεται από τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) 1626/94 της 27ης Ιουνίου 1994 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο, τέθηκε σε εφαρμογή προκειμένου να σταματήσει την πτωτική τάση του μέσου όρου μεγέθους του ξιφία που αλιεύεται στη Μεσόγειο. Κατά τον χρόνο της έκδοσης του ανωτέρω κανονισμού, ήταν ήδη προφανές ότι τα αλιεύματα νεαρών ατόμων ξιφία στη Μεσόγειο αυξάνονταν σε υπερβολικά επίπεδα και ότι ο μέσος όρος μεγέθους των ατόμων ξιφία που εκφορτώνονταν μειωνόταν ραγδαία. Υπό τις περιστάσεις αυτές, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερη σύσταση της διεθνούς επιτροπής για τη διατήρηση του τόνου (ICCAT) όσον αφορά τον ξιφία της Μεσογείου, η Επιτροπή θεώρησε ότι η θέσπιση ενός ελάχιστου μεγέθους εκφόρτωσης, που ήδη εφαρμοζόταν στον Ατλαντικό, θα αποτελούσε ένα σημαντικό πρώτο βήμα προκειμένου να σταματήσει η προαναφερθείσα τάση

Κατά την πρόσφατη μικτή επιστημονική συνάντηση της ICCAT και του Γενικού Συμβουλίου Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM) σχετικά με τα μεγάλα πελαγικά είδη της Μεσογείου (Γένοβα, 7-12 Σεπτεμβρίου 1998), συζητήθηκαν τα θέματα που είχαν σχέση με την αλιεία νεαρών ατόμων ξιφία στη Μεσόγειο. Συμφωνήθηκε γενικά ότι τα αλιεύματα νεαρών ατόμων ξιφία είναι υπερβολικά και ότι θα έπρεπε να μειωθούν. Εντούτοις, έγινε επίσης αντιληπτό ότι το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης των 120 cm δεν θα μπορούσε να είναι το καταλληλότερο μέτρο, τόσο από απόψεως βιολογικών χαρακτηριστικών του αποθέματος του μεσογειακού ξιφία όσο και από απόψεως δυνατότητας εφαρμογής του εν λόγω μέτρου. Για το σκοπό αυτό, η μικτή ομάδα εργασίας ICCAT/GFCM πρότεινε τη μελέτη των δυνατών εναλλακτικών μέτρων για την προστασία των νεαρών ατόμων ξιφία στη Μεσόγειο. Υπό το φως των δυνατών εναλλακτικών μέτρων που πρόκειται να προταθούν από τους επιστήμονες της ICCAT και του GFCM κατά τις μελλοντικές συναντήσεις, η Επιτροπή θα εξετάσει τις δυνατές κατάλληλες πρωτοβουλίες σχετικά με το θέμα αυτό.

(1) ΕΕ L 171 της 6.7.1994, σελ. 1.