ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1515/97 υποβολή: Markus Ferber (PPE) προς το Συμβούλιο (5 Μαΐου 1997)

Θέμα: Η σχεδιασθείσα κατάργηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από τις 30 Ιουνίου 1999, των καταστημάτων πώλησης αφορολήτων ειδών (Duty-Free)

Με την έναρξη ισχύος, τον Ιανουάριο του 1993, της Λευκής Βίβλου για την ενιαία αγορά, θα έπρεπε να έχουν καταργηθεί, ήδη από αυτό το χρονικό σημείο, τα καταστήματα πώλησης αφορολογήτων ειδών. Για οικονομικούς λόγους και για λόγους που άπτονται του τομέα της απασχόλησης, το Συμβούλιο είχε τότε αποφασίσει να συνεχισθεί η πώληση αφορολογήτων ειδών έως τις 30 Ιουνίου 1999, ούτως ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να προσαρμοσθούν στη νέα κατάσταση. Η κατάσταση στον τομέα της απασχόλησης έχει εν τω μεταξύ χειροτερέψει, σε όλη την ΕΕ, σε τέτοιο βαθμό ώστε η προσαρμογή στη νέα κατάσταση να μην έχει πραγματοποιηθεί καθόλου ή παρά μόνον σε ελάχιστες, μεμονωμένες περιπτώσεις, Δεν μπορεί επίσης να αναμένεται σοβαρή βελτίωση της εν λόγω κατάστασης έως τις 30 Ιουνίου 1999.

1. Σε ποιες ενέργειες προβαίνει το Συμβούλιο για να αντιμετωπισθούν με συγκεκριμένο τρόπο οι αρνητικές συνέπειες της κατάργησης των καταστημάτων πώλησης αφορολογήτων ειδών (ανεργία, φορολογικές ζημίες);

2. Καταβάλλονται προσπάθειες στο Συμβούλιο να παραταθεί εκ νέου η σχετική προθεσμία, λαμβάνοντας υπόψη και το επιχείρημα ότι η κοινή εσωτερική αγορά εξακολουθεί να μην αποτελεί δεδομένο λόγω των 15 διαφορετικών φορολογικών συστημάτων που ισχύουν στα κράτη μέλη;

3. Υπάρχουν γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου σχετικά με τις προαναφερθείσες αρνητικές συνέπειες της κατάργησης των καταστημάτων πώλησης αφορολογήτων ειδών;

Απάντηση (6 Αυγούστου 1997)

Όπως επισημαίνει η αξιότιμη κα Βουλευτής στην ερώτησή της, το Συμβούλιο αποφάσισε κατά την έκδοση των οδηγιών που προβλέπουν κατάργηση των φορολογικών συνόρων από 1ης Ιανουαρίου 1993 να καταργηθούν τα καταστήματα πωλήσεως αφορολογήτων ειδών στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές των ταξιδιωτών από τις 30 Ιουνίου 1999.

Ο λόγος για τη θέσπιση αυτού του μέτρου έγκειται στο ότι αυτές οι πωλήσεις είναι ασυμβίβαστες με την ύπαρξη μιας εσωτερικής αγοράς χωρίς σύνορα.

Πράγματι η κυκλοφορία μεταξύ δύο κρατών μελών αγαθών που έχουν αγορασθεί από άτομα για προσωρινή χρήση δεν έχει πλέον συνέπειες από άποψη φορολογικής νομοθεσίας. Οι ιδιώτες μπορούν επομένως να αγοράζουν τα αγαθά που προορίζονται για προσωπική τους χρήση σε οποιοδήποτε κράτος μέλος και να τα μεταφέρουν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος χωρίς να υποχρεούνται να τα δηλώσουν ή να καταβάλουν δασμούς στα σύνορα. Ως εκ τούτου η εφαρμογή ατελειών για τους ταξιδιώτες δεν είναι πλέον αιτιολογημένη. Ας υπενθυμισθεί ότι οι πωλήσεις αφορολογήτων ειδών σε ταξιδιώτες που φεύγουν από την Κοινότητα διατηρούνται.

Εάν το Συμβούλιο παρέτεινε προσωρινά έως τις 30 Ιουνίου 1999 τις πωλήσεις αφορολογήτων ειδών σε ταξιδιώτες που ταξιδεύουν εντός της Κοινότητας, το έπραξε μεριμνώντας να αποφευχθούν οι κοινωνικές και περιφερειακές δυσχέρειες που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια αιφνίδια κατάργηση αυτών των πωλήσεων. Μ' αυτόν τον τρόπο επιδιώχθηκε να δοθεί επάρκεια χρόνου στους ενδιαφερόμενους τομείς (αρχές αερολιμένων, αεροπορικές εταιρείες, εταιρείες πορθμείων, παραγωγούς αγαθών που πωλούνται συνήθως στα καταστήματα αφορολογήτων ειδών και επιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται τέτοια καταστήματα) ώστε να προετοιμαστούν για την κατάργηση των ενδοκοινοτικών πωλήσεων αφορολογήτων ειδών.