ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1591/96 υποβολή: Gerhard Botz (PSE) προς την Επιτροπή (24 Iουνίου 1996)

Θέμα: Η διαδικασία που εφαρμόζει η Επιτροπή για την εξακρίβωση περιπτώσεων απάτης στο πλαίσιο του ΕΚΤ

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή ποιά γενικά μέτρα λαμβάνονται όταν κατά τους ελέγχους της στα κράτη μέλη διαπιστώνει περιπτώσεις απάτης στη χρησιμοποίηση πορων του ΕΚΤ;

Παρακαλείται η Επιτροπή να απαντήσει στις ακόλουθες επί μέρους ερωτήσεις:

Μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον κράτους μέλους σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι έχει διαπράξει απάτη;

Εάν ναί, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει ποιές είναι οι κυρώσεις αυτές, με ποιά κριτήρια επιβάλλονται και πόσο διαρκεί η ισχύς τους;

Μπορεί η μακρά διάρκεια των ερευνών να έχει ως αποτέλεσμα την αναβολή των πληρωμών στο πλαίσιο των σχετικών προγραμμάτων, ακόμη και στην περίπτωση που ο εθνικός εταίρος έχει αποδείξει ότι δεν υφίσταται υπόνοια απάτης;

Ποιά μέτρα έχει λάβει η Επιτροπή για να διασφαλισθεί η ταχύτερη περάτωση των ερευνητικών διαδικασιών;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (23 Σεπτεμβρίου 1996)

Όταν, μετά από έναν επιτόπιο έλεγχο, με βάση το άρθρο 23, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 4253/88 ((ΕΕ L 374 της 31.12.1988. )), η Επιτροπή ανακαλύπτει μία απάτη στη διάθεση των πιστώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, προσφεύγει στο άρθρο 24 του κανονισμού αυτού. Το άρθρο αυτό επιτρέπει τη μείωση, αναστολή ή κατάργηση της συνδρομής για την υπόψη ενέργεια ή το υπόψη μέτρο. Το αντίστοιχο κράτος μέλος υποχρεούται να επιστρέψει τα αδικαιολογήτως καταβληθέντα ποσά. Κατά περίπτωση, τα ποσά προσαυξάνονται με τόκους υπερημερίας. Σύμφωνα με το άρθρο 23 το κράτος μέλος είναι επικουρικά υπεύθυνο για την επιστροφή, εκτός εάν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η απάτη δεν μπορεί να του καταλογιστεί.

Η Επιτροπή καλεί το κράτος μέλος να αναλάβει την δικαστική δίωξη σύμφωνα με τις ισχύουσες εθνικές διαδικασίες. Συνεργάζεται με το κράτος μέλος και παρακολουθεί την εξέλιξη των δικαστικών διαδικασιών. Η Επιτροπή δεν έχει υπό τον έλεγχό της τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών.

Σε λειτουργικό επίπεδο, στην περίπτωση υποψίας περί απάτης η Επιτροπή μπορεί να δεσμεύσει τα προς καταβολή ποσά και εναπόκειται στην Επιτροπή να αποφασίσει την ενδεχόμενη αποδέσμευση, αφού θα έχει λάβει αποδεικτικά στοιχεία από το κράτος μέλος σύμφωνα με τα οποία η υποψία δεν ήταν βάσιμη.

Στην περίπτωση αυτή, ανά πάσα στιγμή, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να προβεί η ίδια σε επιτόπιο έλεγχο. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της υπηρεσίας διαχείρισης, του οικονομικού ελέγχου ή από τη μονάδα κατά της απάτης (UCLAF).

Σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο όταν θεωρεί ότι ένα κράτος μέλος έχει παραβεί τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη Συνθήκη. Σύμφωνα με το άρθρο 171, το κράτος μέλος οφείλει να λάβει τα μέτρα που περιλαμβάνει η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου.

Αν το υπόψη κράτος μέλος δεν έχει λάβει τα μέτρα που περιλαμβάνει η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου εντός της προθεσμίας που έχει οριστεί από την Επιτροπή, αυτή η τελευταία μπορεί να προσφύγει εκ νέου στο Δικαστήριο. Αυτή υποδεικνύει το ποσό του κατ' αποκοπή ποσού ή του προστίμου που κρίνει κατάλληλο για τις περιστάσεις το οποίο θα πρέπει να καταβάλει το υπόψη κράτος μέλος. Το Δικαστήριο μπορεί τότε να επιβάλει την πληρωμή ενός κατ' αποκοπή ποσού ή ενός προστίμου.

Όπως αναφέρεται στο πρόγραμμά της για την καταπολέμηση της απάτης για το 1996 ((COM(96) 17 τελικό. )) και κατόπιν του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Μαδρίτης, η Επιτροπή εξετάζει τη δυνατότητα επέκτασης του συστήματος χρηματοπιστωτικής διόρθωσης στο χώρο των διαρθρωτικών ταμείων. Η εξέταση αυτή λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο των εργασιών σχετικά με την καλή χρηματοπιστωτική διαχείριση (SEM 2000).