ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1799/02

υποβολή: Wolfgang Ilgenfritz (NI) προς την Επιτροπή

(19 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Τελωνειακές εγγυήσεις για εισαγωγές ζάχαρης από την πρώην Γιουγκοσλαβία

Στην Αυστρία, από τα μέσα Μαΐου του τρέχοντος έτους ζητείται η καταβολή τελωνειακής εγγύησης για την εισαγωγή ζάχαρης που προέρχεται από την πρώην Γιουγκοσλαβία (Σερβία και Κροατία).

Η επιβολή της εγγύησης αυτής απειλεί την ύπαρξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, επειδή αφενός η Ιταλία δεν εφαρμόζει το ίδιο μέτρο και κατά συνέπεια οι αυστριακές επιχειρήσεις τίθενται σε μειονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού, και επειδή αφετέρου οι έλεγχοι που πραγματοποιούνται από την Υπηρεσία για την καταπολέμηση της απάτης θα διαρκούν πολύ. Ποσά εκατομμυρίων πρέπει συνεπώς να καταβάλλονται σε εγγυήσεις, ποσά που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν.

Ερωτώ:

- Πιστεύει η Επιτροπή ότι πρόκειται για παραβίαση των ισχυόντων κανόνων ανταγωνισμού·

- Τι προτίθεται να πράξει η Επιτροπή για να αποφευχθεί η οικονομική κατάρρευση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τα μέτρα αυτά·

- Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι απαραίτητοι έλεγχοι που διεξάγει η Υπηρεσία για την καταπολέμηση της απάτης έχουνπερβολική διάρκεια·

- Εάν ναι ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για να επιταχυνθούν οι απαραίτητοι έλεγχοι και να αποφευχθεί η πτώχευση των επιχειρήσεων·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουλίου 2002)

Σύμφωνα με τους κοινοτικούς τελωνειακούς κανόνες (Κοινοτικός Τελωνειακός Κώδικας και διατάξεις εφαρμογής αυτού) οι τελωνειακές αρχές έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν την πρόβλεψη εγγύησης για να διασφαλίσουν την πληρωμή τελωνειακής οφειλής.

Στην περίπτωση εισαγωγών ζάχαρης από χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, η Επιτροπή πρόσφατα εντόπισε σημαντική αύξηση του όγκου των εισαγωγών αυτών, καθώς και αύξηση των κοινοτικών εξαγωγών προς τις χώρες αυτές. Υπάρχουν εύλογες αμφιβολίες ως προς τον χαρακτήρα των συναλλαγών αυτών, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ταυτόχρονα,πάρχουν ενδείξεις για λανθασμένη δήλωση καταγωγής.

Επομένως η Επιτροπή αποφάσισε να δημοσιεύσει ανακοίνωση προς τους εισαγωγείς συμβουλεύοντάς τους να λάβουν προληπτικά μέτρα, δεδομένου ότιπάρχει εύλογη αμφιβολία σε ό,τι αφορά την ορθή εφαρμογή των προτιμησιακών ρυθμίσεων για τη ζάχαρη από πλευράς των χωρών των δυτικών Βαλκανίων. Ενημερώνονται επίσης και οι κοινοτικοί εμπορευόμενοι σχετικά με το γεγονός ότι η θέση σε κυκλοφορία των εν λόγω αγαθών μπορεί να προκαλέσει την αύξηση εμπορικής οφειλής και να οδηγήσει σε απάτη, κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας.

Εν τω μεταξύ, τα κράτη μέλη εισαγωγής έστειλαν στις εν λόγω χώρες αιτήματα για μια επακόλουθη επαλήθευση των αποδείξεων καταγωγής που προσκομίσθηκαν για τη ζάχαρη που εισάγεται από τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων. Η ενέργεια στην οποία προέβησαν τα αυστριακά τελωνεία, δηλαδή να απαιτήσουν από τους εμπορευόμενους να καταβάλουν εγγύηση για την εισαγωγή ζάχαρης με την επιφύλαξη της επαλήθευσης αυτής, πρέπει να θεωρηθεί στο πλαίσιο αυτό, συνεπώς, είναι σύμφωνη με τους εφαρμοστέους κανόνες.

Σε ό,τι αφορά το χρονικό διάστημα, στη λήξη του οποίου αποδεσμεύεται η εγγύηση, αυτό εξαρτάται από την ολοκλήρωση των αναγκαίων ελέγχων, που αποδεικνύουν ότι μπορούν νόμιμα να παραχωρηθούν οι ζητούμενες δασμολογικές προτιμήσεις. Οι εφαρμοστέοι κανόνες προβλέπουν μια μέγιστη περίοδο δέκα μηνών εντός της οποίας πρέπει να ληφθεί απάντηση από τη χώρα εξαγωγής.

Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν κατά πόσον απαιτούν την καταβολή εγγύησης ή όχι, ωστόσο όλα έχουν την ευθύνη για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και πρέπει να διασφαλίσουν την πληρωμή σε περίπτωση ύπαρξης τελωνειακής οφειλής. Η εγγύηση παρέχεται είτε με κατάθεση μετρητών ή μέσω τριτεγγυητή. Η μορφή με την οποία πρέπει να καταβληθεί η απαιτούμενη εγγύηση μπορεί βεβαίως να συμφωνηθεί με κάθε εμπορευόμενο, ώστε να αποφευχθούν οικονομικές δυσχέρειες, ωστόσο είναι οι τελωνειακές αρχές που αποφασίζουν σχετικά με τη μορφή που είναι αποδεκτή, για να επιτευχθεί η κατάλληλη προστασία των διακυβευόμενων οικονομικών συμφερόντων της.

Τέλος, η κατάσταση που περιγράφεται στην ερώτηση δεν φαίνεται να προκαλεί ανησυχίες σε σχέση με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού. Δεν φαίνεται ότι συνιστά περιοριστική συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων (άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ), κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης (άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ) ή κρατική ενίσχυση (άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ).