ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3654/00

υποβολή: Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) προς την Επιτροπή

(23 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Διάκριση μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών (εμπορικών) ραδιοφωνικών σταθμών κατά το σχεδιασμό ζωνών συχνοτήτων

Από την προσέγγιση του ολλανδικού νόμου περί τηλεπικοινωνιών απορρέει ότι αποφάσεις για τις ζώνες συχνοτήτων των δημόσιων φορέων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων πρέπει να λαμβάνονται πριν παραχωρηθούν περιοχές συχνοτήτων σε εμπορικούς φορείς ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων. Η ολλανδική κυβέρνηση, προκειμένου να επιτύχει τον αποτελεσματικό επανασχεδιασμό της ζώνης συχνοτήτων FM ανέθεσε τη διεξαγωγή έρευνας (έρευνα με μηδενική βάση) με στόχο να διευρυνθεί η περιοχή συχνοτήτων για τους ιδιωτικούς (εμπορικούς) ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς.

Βάσει των αποτελεσμάτων αυτής της έρευνας απεφασίσθη να προβλεφθούν συχνότητες FM για ένα επιπλέον εμπορικό σταθμό και να αυξηθεί σημαντικά άνω του 70 % το πεδίο λήψης σχεδόν όλων των δεσμών συχνοτήτων. Η παραχώρηση περιοχών συχνοτήτων για δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς (εθνικούς, περιφερειακούς και τοπικούς) έχει προτεραιότητα και σχεδιάζεται σύμφωνα με συμβατικές μεθόδους ούτως ώστε να μη δημιουργείται ανάγκη επιπλέον συχνοτήτων για τους δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Για τους εμπορικούς φορείς ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων εφαρμόζεται μέθοδος σχεδιασμού με νέες τεχνικές που αυξάνουν σημαντικά τις περιοχές συχνοτήτων.

1. Μπορεί η Επιτροπή να εξετάσει κατά πόσον η διάκριση μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών (εμπορικών) φορέων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων κατά το σχεδιασμό των περιοχών συχνοτήτων μπορεί να οδηγήσει σε στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό στην εμπορική αγορά;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-3653/00, E-3654/00 και E-3655/00

(15 Φεβρουαρίου 2001)

Σύμφωνα με όσα αποφάσισε το Δικαστήριο, η δημόσια ραδιοτηλεόραση εμπίπτει στους όρους της Συνθήκης ΕΚ και τις αρχές της κοινής αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων ανταγωνισμού και των κρατικών ενισχύσεων. Συγκεκριμένα, το άρθρο 87 παράγραφος 1 (πρώην άρθρο 92) της συνθήκης ΕΚ θα μπορούσε να εφαρμόζεται στη δημόσια ραδιοτηλεόραση, εφόσον πληρούνται όλοι οι όροι που αναφέρονται σε αυτό. Μια κρατική ενίσχυση μπορεί, πάντως, να θεωρηθεί συμβιβάσιμη με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ. Περαιτέρω, το άρθρο 86 παράγραφος 2 (πρώην άρθρο 90) της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι μια κρατική ενίσχυση μπορεί να θεωρηθεί συμβιβάσιμη εφόσον είναι απαραίτητη για την παροχή μιαςπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος.

Η σημασία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης αναφέρεται στο Πρωτόκολλο για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, που θεσπίστηκε από τη συνθήκη του Άμστερνταμ. Η Επιτροπή είναιποχρεωμένη να λάβειπόψη το εν λόγω ερμηνευτικό πρωτόκολλο. Σύμφωνα με αυτό εναπόκειται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών να οριοθετούν τη δημόσιαπηρεσία και να μεριμνούν για τη χρηματοδότηση της δημόσιαςπηρεσίας, εφόσον η χρηματοδότηση αυτή δεν επηρεάζει τις συνθήκες του εμπορίου και τον ανταγωνισμό εντός της Κοινότητας σε βαθμό αντιβαίνοντα στο κοινό συμφέρον.

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση στο στάδιο αυτό α εκφέρει συγκεκριμένη γνώμη όσον αφορά τις συγκεκριμένες ερωτήσεις του Αξιότιμου μέλους, αλλά θα αξιολογήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα και σε συνάρτηση με τα προαναφερόμενα όλες τις επιπτώσεις των απαιτήσεων της συνθήκης ΕΚ για τον ραδιοτηλεοπτικό κλάδο. Όσον αφορά το θέμα της κρατικής ενίσχυσης, η Επιτροπή προτίθεται να διασαφηνίσει τη θέση της στο θέμα αυτό με σχετική ανακοίνωση που θα δημοσιεύσει εντός του τρέχοντος έτους.