ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0343/01

υποβολή: Antonio Di Pietro (ELDR) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Ανατοκισμός

Σε σχέση με την άσκηση της τραπεζικής δραστηριότητας στην Ιταλία, η Επιτροπή τηρεί αμφιλεγόμενη στάση. Αφενός, στην ανακοίνωσή της στις 30 Νοεμβρίου 2000, ανατρέπει τα επιχειρήματα της αναφοράς αριθ. 234/2000 που είχε καταθέσει ο κ. Gianni Colangelo εξ ονόματος της ADUSBEF με θέμα την πρακτική ανατοκισμού των ιταλικών τραπεζών, παραθέτοντας ανακριβή στοιχεία.

Το πρώτο άφορά το άρθρο 1283 του Ιταλικού Αστικού Κώδικα που, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ρυθμίζει τον ανατοκισμό στην Ιταλία. Στην πραγματικότητα, το άρθρο 1283 του ΙΑΚ δεν ρυθμίζει, αλλά απαγορεύει τον ανατοκισμό στην κανονική πιστωτική δραστηριότητα. Ο ανατοκισμός, σύμφωνα με την Απόφαση αριθ. 87/103/ΕΟΚ(1) της 12ης Δεκεμβρίου 1986 και τη Διάταξη της Τράπεζας της Ιταλίας αριθ. 12 της 3ης Δεκεμβρίου 1994, είναι καρπός συμφωνίας του οικονομικού συνασπισμού των τραπεζών.

Η δεύτερη ανακρίβεια είναι η αναφορά στο άρθρο 25 του ΝΔ αριθ. 342/99 της 4ης Αυγούστου 1999 που νομιμοποιεί τον ανατοκισμό ο οποίος, αντίθετα με όσα ισχυρίζεται η Επιτροπή, απαγορεύεται από το άρθρο 25 του ΙΑΚ εφόσον τούτος αποβαίνει αποκλειστικά προς όφελος των τραπεζών, όπως προκύπτει σαφώς από την αναγνώριση του κειμένου του διατάγματος.

Αφετέρου, η Επιτροπή κρίνει παραδεκτή την καταγγελία του νόμου αριθ. 108/96 που περιέχει τις διατάξεις κατά της τοκογλυφίας πουπέβαλε στην Επιτροπή στις 15 Δεκεμβρίου 2000, πρωτ. 15860 η Ένωση Ιταλικών Τραπεζών (ΑΒΙ) και η Ιταλική Ένωση Ξένων Τραπεζών (ΑΙΒΕ), παρόλο που είναι σαφές ότι ο νόμος αυτός όχι μόνον δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις της Συνθήκης και τις οδηγίες 89/646/ΕΟΚ(2) και 89/647/ΕΟΚ(3), αλλά και, δεδομένου ότι αποσκοπεί στην προστασία του καταναλωτή, παραβιάστηκε από τις τράπεζες, μετά από συμφωνία του εν λόγω οικονομικού συνασπισμού, που απαγορεύει στους χρήστες να εξοφλούν νωρίτερα ή να επαναδιαπραγματεύονται τις συμβάσεις με σταθερό επιτόκιο.

Βάσει των ανωτέρω, δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι πρέπει να μεταβάλει τη στάση της και να κινήσει διαδικασία κατά της Ιταλίας για την έγκριση του νομοθετικού διατάγματος της 4ης Αυγούστου 1999 αριθ. 342/99 και της 29ης Δεκεμβρίου 2000 αριθ. 393 που έρχονται σε αντίθεση με τα άρθρα 3, 10, 81, 82 και 86 της Συνθήκης, καθώς και κατά της ΑΒΙ για παραβίαση του άρθρου 82 της Συνθήκης;

(1) ΕΕ L 43 της 13.2.1987, σελ. 51.

(2) ΕΕ L 386 της 30.12.1989, σελ. 1.

(3) ΕΕ L 386 της 30.12.1989, σελ. 14.

Απάντηση του κ. Monti Εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαρτίου 2001)

Όσον αφορά τα θέματα τα οποία έθιξε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, μπορούν να γίνουν οι εξής διευκρινίσεις.

Πρώτα απ'όλα, η Επιτροπή επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή του αξιότιμου μέλους στο γεγονός ότι συνάντησε ήδη ένα αντιπρόσωπο της Associazione Difesa Utenti Servizi Bancari Finanziari Postali Assicurativi (ADUSBEF) και συζήτησε τα προβλήματα του ανατοκισμού και άλλες καταχρηστικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι ιταλοί τραπεζικοί διαμεσολαβητές. Κατά τη συνάντηση αυτήποβλήθηκε στην Επιτροπή έναπόμνημα /καταγγελία συνοδευόμενο από διάφορα παραρτήματα. Μολονότι η καταγγελία αυτή αφορά διάφορα σημεία που αναπτύχθηκαν στην προηγούμενη αίτηση αριθ. 234/00, το έγγραφο αυτό παρέχει νέα στοιχεία που επιτρέπουν να αποδειχθεί κατά πόσο η ABI (Associazione Bancaria Italiana) παραβίασε ενδεχομένως τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή διεξάγει έρευνα προκειμένου να ελέγξει τη διάπραξη των παραβάσεων αυτών. Σε περίπτωση απόδειξής τους, η έρευνα μπορεί να οδηγήσει στην κίνηση διαδικασίας επί παραβάσει κατά της ABI ή/και της ιταλικής κυβέρνησης.

Όσον αφορά την αποδοχή των καταγγελιών βάσει του νόμου 108/96 σχετικά με την τοκογλυφία, η Επιτροπή επιθυμεί ναπογραμμίσει ότι η καταγγελία πουποβλήθηκε από την ABI και την AIBE (Ιταλική Ένωση Ξένων Τραπεζών), στην οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου,ποβλήθηκε στην ιταλική κυβέρνηση για παρατηρήσεις μαζί με αντίγραφο της μεταγενέστερης αίτησης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τραπεζών. Αυτή είναι η συνήθης πρακτική για τέτοιου είδους καταγγελίες. Η διαδικασία αυτή δεν συνεπάγεται απόφαση σχετικά με τη δυνατότητα αποδοχής: πράγματι, η Επιτροπή καλεί πάντα τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις ναποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σε περίπτωση που μια καταγγελία εμπίπτει σε θέματα της αρμοδιότητάς τους. Στην επιστολή που συνοδεύει την αίτηση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τραπεζών, η Επιτροπή κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να διευκρινίσει μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 2001, το περιεχόμενο του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 394 της 29ης Δεκεμβρίου 2000 και τους λόγους που αιτιολογούν την έκδοσή του. Η προθεσμία της 20ης Φεβρουαρίου παρατάθηκε για ένα μήνα ώστε να ληφθούνπόψη οι νέοι κανόνες πουιοθετήθηκαν από τον νόμο αριθ. 24, στις 28 Φεβρουαρίου 2001.