ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1976/02

υποβολή: Christos Folias (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Όρια επιτρεπτού ήχου στα χορευτικά clubs

Σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία, στα χαρακτηριζόμενα σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας τους ως κέντρα διασκεδάσεως το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο παραγωγής ήχου από τη μουσική είναι 100 D.B. και στα λοιπά καταστήματα, καφετέριες, μπαρ κ.λπ., 80 D.B. στην πηγή (ηχεία).

1. Υπάρχει κοινοτική νομοθεσία που να ρυθμίζει το ανώτατο επιτρεπτό όριο ήχου στην πηγή (ηχεία) για τα μεγάλα χορευτικά κλαμπ με ζωντανή μουσική ή με D.J.;

2. Μπορεί να μας πληροφορήσει η Επιτροπή τι ισχύει σε κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το θέμα αυτό, καθώς επίσης και ποιες είναι οι συνέπειες για αυτούς που παραβιάζουν τις εθνικές νομοθεσίες·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(08 Αυγούστου 2002)

Η Επιτροπή πληροφορήθηκε με ενδιαφέρον τη γραπτή ερώτηση που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σχετικά με τα επιτρεπόμενα όρια ήχου στα κέντρα διασκέδασης που διαθέτουν μουσική.

Δενπάρχει, σε κοινοτικό επίπεδο, νομοθεσία που να ρυθμίζει τα ανώτατα όρια ήχου για τη μουσική. Πράγματι, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2002/49/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 2002 σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβάλλοντος θορύβου,(1) αφορά μόνον την ηχορρύπανση που προέρχεται από τους διάφορους τρόπους μεταφορών (οδικές, σιδηροδρομικές και αεροπορικές) και τις βιομηχανικές δραστηριότητες.

Η θέσπιση τέτοιων ρυθμίσεωνπάγεται, συνεπώς, στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών και η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες για τα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν επιτόπου, ώστε να προληφθεί η ηχορρύπανση που δημιουργείται από τη μουσική σεπερβολικά επίπεδα έντασης.

Εντούτοις, η Επιτροπή εφιστά την προσοχή του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου στο γεγονός ότιπάρχει κοινοτική νομοθεσία στον τομέα της προστασίας τηςγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων κατά την εργασία. Πρόκειται, αφενός, για την οδηγία πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ(2) σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας κα τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία και, αφετέρου, για την οδηγία 86/188/ΕΟΚ(3) του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους στο θόρυβο κατά την εργασία. Η οδηγία αυτή ισχύει για όλους τους εργαζόμενους με εξαίρεση τους εργαζόμενους στην ναυσιπλοΐα και στην αεροπλοΐα και, επομένως, ισχύει για τους εργαζόμενους των οποίων οι δραστηριότητες βρίσκονται σε χώρους όπως τα νυκτερινά κέντρα διασκέδασης ή άλλους (καφετέριες, μπαρ, κ.λπ.).

Η Επιτροπή φρονεί ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να προωθήσουν και να εξασφαλίσουν τον ορθό και αποτελεσματικό έλεγχο, καθώς και εφαρμογή, των εθνικών διατάξεων που μεταφέρουν στο εσωτερικό δίκαιο την εν λόγω οδηγία.

Τέλος, εφιστάται η προσοχή του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου στο γεγονός ότι η οδηγία 86/188/ΕΟΚ για το θόρυβο, αναθεωρείται τη στιγμή αυτή, με βάση πρόταση της Επιτροπής, ώστε να ενισχυθεί η ασφάλεια στον τόπο εργασίας και ιδίως να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της. Το Συμβούλιο εξέδωσε κοινή θέση στις 29 Οκτωβρίου 2001(4), και ο φάκελος βρίσκεται επί του παρόντος στη φάση της διαδικασίας συναπόφασης (άρθρο 251 της συνθήκης ΕΚ).

(1) ΕΕ L 189 της 18.7.2002.

(2) Οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1989, ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(3) Οδηγία 86/188/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Μαΐου 1986, ΕΕ L 137 της 24.5.1986.

(4) Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 8/2002 της 29ης Οκτωβρίου 2001, ΕΕ C 45 E της 19.2.2002.