ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1972/98

υποβολή: Antonio Trizza (NI) προς την Επιτροπή

(15 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Σχέδιο ιταλικού νόμου σχετικά με την εμπορία του παρθένου και αγνού παρθένου ελαιολάδου

Το σχέδιο ιταλικού νόμου αριθ. 4698 (που ενεκρίθη από την Μόνιμη Επιτροπή Γεωργίας της Βουλής και της Γερουσίας της Δημοκρατίας στις 26 Μαΐου 1998) που περιέχει "Διατάξεις για την εμπορία του παρθένου, αγνού παρθένου και κοινού ελαιολάδου", αποτελεί τη συγκεκριμένη εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών σχετικά με τη σήμανση, παρουσίαση και διαφήμιση στα προϊόντα διατροφής (οδηγία 89/395/ΕΟΚ(1) και 89/396/ΕΟΚ)(2).

Στόχος του νομοθετικού αυτού μέσου είναι η προστασία του καταναλωτή προκειμένου ο τελευταίος να μην οδηγείται σε λάθος όσον αφορά τον τόπο καταγωγής ή προέλευσης του προϊόντος.

Για λόγους ελάχιστα κατανοητούς η Επιτροπή ζήτησε τη γνωστοποίηση του σχεδίου νόμου στα κράτη μέλη, τοποθετώντας το θέμα μεταξύ των διατάξεων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν "τεχνικοί κανόνες" βάσει της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ(3).

Ως "τεχνικός κανόνας" σύμφωνα με την οδηγία 94/10/ΕΟΚ(4) νοείται η πειθαρχία των μεθόδων και διαδικασιών παραγωγής.

Η Επιτροπή, ίσως εκ παραδρομής, ζήτησε τη διακοπή του μέτρου μη θεωρώντας ότι δι' αυτού υπάρχει πρόθεση να προσδιορισθούν απλώς ορισμένοι κανόνες σχετικά με την ορθή εμπορία των προϊόντων σε πλαίσιο σεβασμού της προέλευσης και του τόπου παραγωγής τους.

Πώς αιτιολογείται ο σχεδόν τελεσιγραφικός τόνος των ανακοινώσεων της Επιτροπής στο ιταλικό Υπουργείο Γεωργίας, υπό το πρίσμα της ευρωπαϊκής γεωργικής πολιτικής που έχει ως στόχο την προστασία του καταναλωτή και την αξιοποίηση και προστασία των τοπικών χαρακτηριστικών παραγωγών;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Ιουλίου 1998)

Το σχέδιο νόμου στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θεσπίζει ειδικές απαιτήσεις σχετικά με την επισήμανση του παρθένου και του αγνού παρθένου ελαιόλαδου για την πώλησή του στην ιταλική επικράτεια οι οποίες υπερβαίνουν τα όσα προβλέπονται από τις κοινοτικές οδηγίες στον τομέα αυτό. Δεδομένου ότι οι απαιτήσεις αυτές εξομοιώνονται προς "τεχνικές προδιαγραφές" κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας αριθ. 83/89/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, οι ιταλικές αρχές πιστοποίησαν επίσημα, δικαίως και σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία θεσπίστηκε δια μέσου της παραπάνω οδηγίας, το εν λόγω σχέδιο νόμου στην Επιτροπή στις 4 Μαΐου 1998.

Δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, της παραπάνω οδηγίας, οι ιταλικές αρχές οφείλουν να αναβάλουν την υιοθέτηση του κοινοποιηθέντος σχεδίου νόμου για μια διάρκεια τριών μηνών η οποία, στην περίπτωση αυτή, εκπνέει στις 5 Αυγούστου 1998 προκειμένου να επιτραπεί στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη να διατυπώσουν προηγουμένως τις ενδεχόμενες αντιρρήσεις τους σχετικά με το θέμα και να αποτραπεί, με τον τρόπο αυτό, η εμφάνιση εμποδίων στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

Η μη τήρηση μιας παρόμοιας διαδικαστικής εγγύησης θα είχε συνέπεια, σύμφωνα με την απόφαση Securitel του δικαστηρίου της 30ης Απριλίου 1996 (υπόθεση C-194/94· Συλλογή της νομολογίας 1996, σελ. 2201), το μη αντιτάξιμο σε τρίτους των διατάξεων που θα θεσπίζονταν.

(1) ΕΕ L 186, 30.6.1989, σελ. 17.

(2) ΕΕ L 186, 30.6.1989, σελ. 21.

(3) ΕΕ L 109, 26.4.1983, σελ. 8.

(4) ΕΕ L 100, 19.4.1994, σελ. 30.