ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0349/03

υποβολή: Herman Vermeer (ELDR) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Πολιτική βιωσιμότητας στο πλαίσιο των καθηκόντων οργανώσεων παραγωγών που αντιβαίνουν προς τους κανόνες ανταγωνισμού

(Η ΝΜΑ (ολλανδική αρχή για τον ανταγωνισμό) επέβαλε πρόστιμα σε οργανώσεις παραγωγών του τομέα αλιείας γαρίδων στην Ολλανδία (υπόθεση 2269) λόγω εσωτερικών συμφωνιών, στο πλαίσιο τριμερούς συνεργασίας με γερμανικές και δανικές οργανώσεις παραγωγών για την οποία είχε καταβάλει επιδότηση η Επιτροπή. Δεν επιβλήθηκαν πρόστιμα από τις αντίστοιχες αρχές στις γερμανικές και δανικές οργανώσεις παραγωγών. Αυτός είναι ο λόγος για τηνποβολή αυτής της ερώτησης.)

Είναι άραγε απολύτως σαφώς καθορισμένα τα καθήκοντα των Ευρωπαϊκών Οργανώσεων Παραγωγών στο πλαίσιο των απαγορεύσεων που στον τομέα του ανταγωνισμού· Δεν αληθεύει άραγε ότι η Ε Κποχρεώνει ακριβώς τις Οργανώσεις Παραγωγών (ΟΠ) να προβαίνουν στην λήψη μέτρων για καλύτερο συντονισμό μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, ούτως ώστε οι ΟΠ αυτές με τα προϊόντα τους να συμβάλουν, τόσο από ποιοτική όσο και από ποσοτική άποψη, στην προώθηση των προϊόντων· Συνάδει αυτό προς τους κανόνες ανταγωνισμού· Όταν συγκρούονται η βιωσιμότητα και ο ανταγωνισμός, ποιό πρέπει τότε να επικρατήσει·

Τί μπορεί και σκέπτεται να πράξει η Επιτροπή για να διασφαλίσει ίση μεταχείριση σε όλα τα κράτη μέλη και να καταστήσει σαφείς, βραχυπρόθεσμα, τους κανόνες που πρέπει να τηρούνται εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών·

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαρτίου 2003)

Στις 14 Ιανουαρίου 2003, η Ολλανδική Αρχή για τον Ανταγωνισμό (NMa) επέβαλε πρόστιμα συνολικού ύψους 13 781 εκατ. ευρώ σε οκτώ εμπόρους γαρίδων χονδρικής, και σε μία δανική, τρεις γερμανικές και τέσσερις ολλανδικές οργανώσεις παραγωγών του τομέα της αλιείας γαρίδων, για παράβαση της ευρωπαϊκής και ολλανδικής νομοθεσίας περί καρτέλ. Η NMa όρισε, κυρίως, ότι οι οργανώσεις παραγωγών και οι έμποροι χονδρικής πώλησης συνήπταν συμφωνίες μεταξύ τους για να περιορίσουν τις ποσότητες αλιεύσεων γαρίδας στη Βόρεια Θάλασσα και για να ορίσουν τις ελάχιστες τιμές και ότι δεύτερον, οι συμφωνίες αυτές εφαρμόστηκαν κατά την περίοδο από Ιανουάριο 1998 μέχρι Φεβρουάριο 2000.

Όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού στις ευρωπαϊκές οργανώσεις παραγωγών και τα καθήκοντα των οργανώσεων αυτών, η Επιτροπή πιστεύει ότι η αναφορά των ευρωπαϊκών οργανώσεων παραγωγών στο πλαίσιο αυτό του ανταγωνισμού είναι επαρκώς σαφής. Η σχέση μεταξύ εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού και των κοινών οργανώσεων αγοράς που καθορίζονται βάσει της κοινοτικής γεωργικής και αλιευτικής πολιτικής, ορίζονται στον κανονισμό του Συμβουλίου αριθ. 26(1) καθώς και στη σχετική νομολογία. Οι οργανώσεις παραγωγών αποτελούν τον άξονα της κοινής οργάνωσης αγορών αλιευτικών προϊόντων. Τους έχει ανατεθεί το καθήκον της ρύθμισης της αγοράς. Κατά την εκτέλεση του καθήκοντος αυτού, πρέπει να δρουν σύμφωνα με τους στόχους και τις διαδικασίες που προβλέπει η κοινή οργάνωση αγοράς. Όσο οι οργανώσεις παραγωγών περιορίζουν τη δράση τους στον τομέα αυτό, δενπάρχει σύγκρουση με τους κανόνες του ανταγωνισμού.

Όσον αφορά την ενδεχόμενη σύγκρουση με την πολιτική βιωσιμότητας, η Επιτροπή αναφέρεται στη μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης αγορών αλιείας καιδατοκαλλιέργειας μέσω του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 104/2000 της 17ης Δεκεμβρίου 1999(2). Ο κύριος στόχος είναι να εξασφαλιστεί ότι κατά την παραγωγή και την εμπορία αλιευτικών προϊόντων λαμβάνεταιπόψη η ανάγκη στήριξης της βιωσιμότητας των αλιευτικών προϊόντων. Προβλέπονται, ως εκ τούτου, μέτρα που εξασφαλίζουν ότι η προσφορά προσαρμόζεται καλύτερα στη ζήτηση. Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να προγραμματίσουν την παραγωγή τους και την προσαρμογή της στη ζήτηση εφαρμόζοντας σχέδια αλίευσης και μπορούν επίσης να λάβουν μέτρα για τη σταθεροποίηση των τιμών. Τούτο ευθυγραμμίζεται με την εστίαση περί βιωσιμότητας της κοινής αλιευτικής πολιτικής, χαρακτηριστικό το οποίο έχει σαφώς ενδυναμωθεί από την τελευταία σειρά αποφάσεων για τη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής, που το Συμβούλιο εξέδωσε τον Δεκέμβριο 2002. Όπως ήδη προαναφέρθηκε, δενπάρχει σύγκρουση μεταξύ των απαιτήσεων της βιωσιμότητας και των κανόνων του ανταγωνισμού όσο οι οργανώσεις παραγωγών δρουν εντός των ορίων των νόμιμων καθηκόντων τους βάσει της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Αντίθετα, οι απόψεις περί βιωσιμότητας δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα για να δικαιολογήσουν πρακτικές όπως οι συμφωνίες μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και των εμπόρων χονδρικού εμπορίου όσον αφορά τις ελάχιστες τιμές και τα όρια αλιεύσεων, οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο των νομίμων καθηκόντων των οργανώσεων παραγωγών όπως αυτά προσδιορίζονται στα σχετικά νομικά μέσα ή η παραβίαση των ευρωπαϊκών κανόνων ανταγωνισμού.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή δεν επιδότησε το 2002, τριμερή συνεργασία μεταξύ οργανώσεων παραγωγών τριών κρατών μελών. Η συνεργασία αυτή είχε αποτελέσει αντικείμενο προηγούμενου σχεδίου. Η Επιτροπή ενέκρινε την έγκριση πόρων για συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών, το 1999, στο πλαίσιο του προγράμματος PESCA. Κατά το χρόνοπογραφής της δήλωσης χρηματοδοτικής συνεισφοράς από μέρους του δικαιούχου καταβλήθηκε μόνο η προκαταβολή. Από τότε η Επιτροπή είχε ενημερώσει τους αιτούντες ότι θα ενέκρινε τελικά το σχέδιο μόνο αφού βεβαιωνόταν ότι οι πόροι είχαν χρησιμοποιηθεί μόνο για τηνλοποίηση των στόχων του προγράμματος εργασίας και ότι δεν είχαν χρησιμοποιηθεί για δραστηριότητες οι οποίες αντίκεινται προς τους κανόνες του ανταγωνισμού.

Όσον αφορά το θέμα της ίσης μεταχείρισης όλων των κρατών μελών, η Επιτροπή τονίζει την ικανοποίησή της διότι η NMa διερεύνησε τιςποθέσεις και καταδίκασε την παραβίαση των ευρωπαϊκών κανόνων ανταγωνισμού. Τούτο ευθυγραμμίζεται πλήρως με την κοινοτική πολιτική αποκέντρωσης και εκσυγχρονισμού της εφαρμογής των ευρωπαϊκών κανόνων ανταγωνισμού. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θα γνωρίζει ότι οι αρχές αυτές είναι τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται η πρόσφατα ολοκληρωθείσα μεταρρύθμιση των ευρωπαϊκών κανόνων κατά των συμπράξεων(3). Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η NMa επέβαλε πρόστιμα σε όλες τις εταιρείες και οργανώσεις παραγωγών που συμμετείχαν στις προαναφερθείσες πρακτικές, ανάλογα με τη συμμετοχή τους στα αποτελέσματα και απαγόρευσε τέτοιες συμφωνίες και πρακτικές στην ολλανδική αγορά. Μετά την απόφαση της NMa και λαμβανομένωνπόψη άλλων προτεραιοτήτων ενίσχυσης, η Επιτροπή δεν προτίθεται να κινήσει περαιτέρω διαδικασία σχετικά με το θέμα αυτό. Οι δανικές και γερμανικές αρχές του ανταγωνισμού έχουν επίσης αρμοδιότητα για να εφαρμόσουν τα άρθρα 81 και 82 στην επικράτειά τους. Ωστόσο, κάθε δημόσια αρχή θέτει η ίδια τις προτεραιότητες εφαρμογής.

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου αριθ. 26 της 4ης Απριλίου 1962, για την εφαρμογή ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων, ΕΕ 30 της 20.4.1962.

(2) ΕΕ L 17 της 21.1.2000.

(3) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1/2003 της 16ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ορίζονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, ΕΕ L 1 της 4.1.2003.