ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3796/02

υποβολή: Dirk Sterckx (ELDR) προς την Επιτροπή

(17 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Καταφύγια για πλοία που κινδυνεύουν

Κατά την εξέταση της οδηγίας 2002/59/ΕΚ(1) για τη δημιουργία κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης της κυκλοφορίας των πλοίων και ενημέρωσης, ο συντάκτης της ερώτησης είχε συνηγορήσειπέρ ενός αυστηρότερου καθεστώτος όσον αφορά τους λιμένες και τα καταφύγια που προορίζονται για τα ευρισκόμενα σε κίνδυνο πλοία, καθώς καιπέρ μιας ρύθμισης για την αποζημίωση των λιμένων πουποδέχονται ένα πλοίο που κινδυνεύει. Η καταστροφή που προκάλεσε το ναυάγιο του Prestige θα μπορούσε ίσως να έχει αποφευχθεί εάν το έχονποστεί αβαρία πλοίο είχε ρυμουλκηθεί προς ένα λιμένα, καταφύγιο ή αγκυροβόλιο, αντί της ανοικτής θάλασσας.

Σύμφωνα με την οδηγία 2002/59/ΕΚ οι λιμένες πουποδέχονται πλοίο το οποίο ευρίσκεται σε κίνδυνο θα πρέπει να μπορούν ναπολογίζουν στην άμεση αντιστάθμιση των σχετικών εξόδων και των πιθανών ζημιών που συνεπάγεται η εν λόγω επιχείρηση. Κατά συνέπεια η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τις δυνατότητες θέσπισης ενός αποτελεσματικού συστήματος αποζημιώσεων (), καθώς και κατά πόσον είναι σκόπιμο να απαιτείται από κάθε πλοίο που καταπλέει σε κοινοτικό λιμένα να είναι επαρκώς ασφαλισμένο.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν έχει εξετάσει τις δυνατότητες αυτές· Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι,πό το φως της καταστροφής του Prestige, θα πρέπει επειγόντως να θεσπισθεί αυστηρότερο καθεστώς που διέπει τους λιμένες-καταφύγια·

(1) ΕΕ L 208 της 5.8.2002, σελ. 10.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιανουαρίου 2003)

Επί του παρόντος, το διεθνές δίκαιο προβλέπει μόνοποχρεώσεις πληροφόρησης και συνεργασίας μεταξύ εθνικών αρχών για την παρακολούθηση των πλοίων που διατρέχουν κίνδυνο. Σήμερα δενφίσταται καμίαποχρέωσηποδοχής πλοίου που βρίσκεται σε κατάσταση κινδύνου.

Όπωςπογραμμίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή πρότεινε, μετά από το ατύχημα του Έρικα, νέες κανονιστικές διατάξεις για τα καταφύγια. Στο πλαίσιο των διατάξεων της οδηγίας 2002/59/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τον έλεγχο της κυκλοφορίας των πλοίων (αποτελεί μέρος της δέσμης μέτρων Έρικα 2)(1), ορίστηκε ότι όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίσουν σχέδια προκειμένου να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους καταστάσεις και να ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Σύμφωνα με την οδηγία, Τα σχέδια αυτά περιέχουν τις απαραίτητες ρυθμίσεις και διαδικασίες, () ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα πλοία που διατρέχουν κίνδυνο μπορούν να πλεύσουν αμέσως σε καταφύγιο,πό την επιφύλαξη της έγκρισης της αρμόδιας αρχής. Η εν λόγω οδηγία, η οποία θεσπίστηκε το καλοκαίρι του 2002, πρέπει να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο πριν από τον Φεβρουάριο του 2004.

Το ατύχημα του Prestigeπογραμμίζει εκ νέου τη σημασία μιας σθεναρής δέσμευσης εκ μέρους των κρατών μελών για την επείγουσα εφαρμογή της δέσμης μέτρων Έρικα χωρίς να περιμένουν τις επίσημες προθεσμίες, όπως είχαν δεσμευθεί κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Νίκαιας τον Δεκέμβριο του 2000. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην ανακοίνωσή της της 3ης Δεκεμβρίου(2), η Επιτροπή ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές να καταρτίσουν εκ των προτέρων εθνικά σχέδια για τηνποδοχή πλοίων που διατρέχουν κίνδυνο σε καταφύγια.

Προκειμένου να σημειωθεί πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση και μεριμνώντας για τον συντονισμό της δράσης των κρατών μελών, θα πραγματοποιηθεί επί του θέματος συνάντηση εργασίας στις 31 Ιανουαρίου 2003. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω συνάντησης, θα μελετηθούν οι πρακτικές πτυχές της εφαρμογής των διατάξεων όσον αφορά τα καταφύγια. Στη συνέχεια, η Επιτροπή θα προβεί στην παρακολούθηση των κατάλληλων μέτρων σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια στη Θάλασσα.

Όσον αφορά τις δυνατότητες συγχρηματοδότησης, θέμα το οποίο θίγει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή εκτιμά ότι το εν λόγω ζήτημα μπορεί να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών εργασιών για την μελλοντική αναθεώρηση των διευρωπαϊκών δικτύων και ειδικότερα στο πλαίσιο της ομάδας Van Miert, η οποία συστάθηκε από την Επιτροπή και απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και τωνποψηφίων για ένταξη χωρών.

(1) ΕΕ L 208 της 5.8.2002.

(2) COM(2002)681 τελικό.