ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0073/99

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς την Επιτροπή

(27 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Παράλειψη επιστροφής 400 περίπου εκατομμυρίων ευρώ που εισέπραξαν εταιρείες εκ μέρους του κράτους

Κατά τα παρελθόντα έτη πολλές ιταλικές εταιρείες έτυχαν κρατικών ενισχύσεων τις οποίες δεν είχε προηγουμένως εξουσιοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβιάζοντας επομένως τους κοινοτικούς κανόνες αντιτράστ.

Σύμφωνα με κοινοτικές πηγές, από το 1988 έως το 1991 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετάχθη κατά της χορήγησης, εκ μέρους του ιταλικού κράτους, ενισχύσεων σε εταιρείες για ποσόν ύψους 400 περίπου εκατομμυρίων ευρώ, ενισχύσεις για τις οποίες το κράτος δεν ζήτησε την επιστροφή τους, όπως αντίθετα προβλέπουν οι σχετικοί κοινοτικοί νόμοι.

Σύμφωνα με τον αρμόδιο για τον ανταγωνισμό ευρωπαίο επίτροπο, πρόκειται για σοβαρότατη παραβίαση που διέπραξε η Ιταλία έναντι των ευρωπαϊκών κανονισμών αντιτράστ: Η παράλειψη επιστροφής των μη εξουσιοδοτημένων ενισχύσεων θα μπορούσε να αποτελεί σύστημα για την παράκαμψη των περιορισμών που επιβάλουν οι κοινοτικοί νόμου.

1. Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει το ακριβές ποσόν των κρατικών ενισχύσεων που χορήγησε η Ιταλία χωρίς προηγουμένως να ζητήσει την εξουσιοδότηση εκ μέρους των ευρωπαϊκών αρχών;

2. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή ώστε να επιστραφούν οι παράνομα χορηγηθείσες κρατικές ενισχύσεις;

3. Προτίθεται η Επιτροπή να επιβάλει κυρώσεις κατά της ιταλικής κυβέρνησης για παραβίαση των κοινοτικών κανόνων περί αντιτράστ;

4. Με ποιό τρόπο προτίθεται η ενεργήσει η Επιτροπή ώστε να υποχρεώσει το Ιταλικό κράτος να τηρήσει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή συμμερίζεται την ανησυχία του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου σχετικά με τον ολοένα και υψηλότερο αριθμό κρατικών ενισχύσεων που χορηγούνται χωρίς κοινοποίηση και προηγούμενη έγκριση εκ μέρους της Επιτροπής.

Όσον αφορά τον όγκο των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων στην Ιταλία, η Επιτροπή δεν είναι δυστυχώς σε θέση να απαντήσει με ακρίβεια στο σχετικό ερώτημα. Πράγματι, κατά τη συλλογή των δημοσιονομικών στοιχείων στα κράτη μέλη δεν γίνεται διάκριση μεταξύ κοινοποιηθεισών και μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων. Ωστόσο, οι μη κοινοποιηθείσες από την Ιταλία ενισχύσεις αντιπροσωπεύουν το 10 % των περιπτώσεων για το εν λόγω κράτος μέλος κατά το 1996 και το 17 Ιανουαρίου 1997 (και περίπου το 22 Ιανουαρίου 1998). Εξάλλου, ο συνολικός όγκος των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην Ιταλία ήταν 10.162 εκατ. EUR το 1996 και 9.421 εκατ. EUR το 1997. Από τα στοιχεία αυτά μπορεί να υπολογισθεί ο όγκος των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων: το 1996 ανήλθαν σε 1.016 εκατ. EUR και το 1997 σε 1.601 εκατ. EUR (στα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται οι τομείς της γεωργίας, των μεταφορών, της αλιείας και του άνθρακα). Η κατά προσέγγιση αυτή εκτίμηση βασίζεται στην υπόθεση ότι το ποσοστό των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων ως προς το σύνολο των ενισχύσεων που καταχωρίστηκαν ισοδυναμεί προς το ποσοστό των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων ως προς τον συνολικό όγκο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν. Εξάλλου, επιβάλλεται να γίνει διόρθωση λόγω του ότι το έτος καταχώρησης μιας μη κοινοποιηθείσας ενίσχυσης δεν αντιστοιχεί απαραίτητα με το έτος της χορήγησής της.

Όταν η Επιτροπή ενημερώνεται για ενίσχυση που χορηγήθηκε παράνομα, εξετάζει το συμβιβάσιμό της με την κοινή αγορά. Εάν η ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη, η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος πρέπει να την ανακτήσει από τον δικαιούχο. Στην 22η έκθεση για την πολιτική ανταγωνισμού 1997(1) περιλαμβάνεται πίνακας σχετικός με την εκτέλεση των αποφάσεων της Επιτροπής περί ανάκτησης των ενισχύσεων (1982-1997).

Η ανάκτηση δεν πρέπει να θεωρείται ως μία κύρωση αλλά αποσκοπεί στο να επαναφέρει την κατάσταση που έπρεπε να υπάρχει εάν δεν είχε χορηγηθεί η παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά ενίσχυση. Η Επιτροπή μεριμνά ώστε η απόφαση για την ανάκτηση εκτελεσθεί από το κράτος μέλος και, σε περίπτωση μη τήρησης της απόφασης, η Επιτροπή δύναται να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εάν το κράτος μέλος, μετά από την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την οποία διαπιστώνεται η μη εκτέλεση της απόφασης, εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται προς την εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει το άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ.

(1) Έγγραφο SEC(98)636 τελικό.