ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1257/02

υποβολή: Alejandro Cercas (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Μαΐου 2002)

Θέμα: Κατώτατοι μισθοί και ημερομίσθια

Το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και η διαδικασία της Λισσαβώνας απαιτούν ένα πλαίσιο συνοχής, καθώς και την ύπαρξη κατωτάτων ορίων εισοδήματος, ώστε να διευκολυνθεί ο αγώνας κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ωστόσο, τα πρόσφατα στοιχεία σχετικά με τα κατώτατα ημερομίσθια σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνουν σαφή την ύπαρξη ενός μοντέλου που καθιερώνει και νομιμοποιεί την ύπαρξη εργαζομένων νομίμως φτωχών.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας ανακοινώσει τα ενημερωμένα στοιχεία σχετικά με τους κατώτατους μισθούς και ημερομίσθια στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης· Εάν αυτοί βρίσκονται στα όρια της φτώχειας,πάρχει η πρόθεση ανάληψης κάποιας πρωτοβουλίας για τη βελτίωση της κατάστασης αυτής·

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Ιουνίου 2002)

Η Επιτροπή επιθυμεί να πληροφορήσει τον αξιότιμο βουλευτή ότι, βάσει των στοιχείων σχετικά με τους ελάχιστους μισθούς τα οποία συλλέγει κάθε χρόνο η Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Eurostat μεταξύ των εννέα κρατών μελών που έχουν θεσπίσει κατώτερο νόμιμο μισθό σε εθνικό επίπεδο, ο μισθός αυτός ήταν μεταξύ 406 και 1290 μηνιαίως το Φεβρουάριο του 2002(1).

Όσον αφορά την πολιτική για την καταπολέμηση της ένδειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, η Επιτροπή επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή του αξιότιμου βουλευτή στο γεγονός ότι, βάσει των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας (Μάρτιος 2000), τέθηκε σε εφαρμογή η ανοικτή μέθοδος συντονισμού κατά τα έτη 2000 και 2001. Η προσέγγιση που έχει επιλεγεί βασίζεται στην αρχή της επικουρικότητας και συνηγορείπέρ ευρείας αποκέντρωσης: Οι γενικοί προσανατολισμοί καθορίζονται από κοινού για το σύνολο της Ένωσης, αλλά η εφαρμογή τους στις συγκεκριμένες πολιτικές αποτελεί αρμοδιότητα των αρχών σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Υπό τις συνθήκες αυτές, τίθεται σε εφαρμογή ένα πλαίσιο δράσης για αυξημένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Το πλαίσιο αυτό βασίζεται σε εθνικά σχέδια δράσης που πρέπει ναποβάλλουν τα κράτη μέλη ανά διετία και αναμένεται να επιτρέψει τη βελτίωση των γνώσεων όλων, την ανάπτυξη της ανταλλαγής πληροφοριών και την καλύτερη αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών καταπολέμησης του αποκλεισμού.

Από την ανάλυση των πρώτων εθνικών σχεδίων πουποβλήθηκαν τον Ιούνιο του 2001, των οποίων στόχος ήταν μεταξύ άλλων να διευκολυνθεί η πρόσβαση όλων σε μόνιμη θέση εργασίας καλής ποιότητας, προκύπτει ότι η απασχόληση αποτελεί την καλύτερη προστασία έναντι της ένδειας και του αποκλεισμού. Ωστόσο, τα προβλήματα παραμένουν για τα άτομα που έχουν επισφαλή ή κακής ποιότητας ένταξη στην αγοράς εργασίας, όπως πιστοποιεί το γεγονός ότι 6 % των απασχολουμένων ζουν κάτω του ορίου φτώχειας το 1997 (έναντι 38 % των ανέργων και 25 % των οικονομικά ανενεργών).

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης (Μάρτιος του 2002) κάλεσε τα κράτη μέλη να ορίσουν μόνα τους στόχους, στα εθνικά τους σχέδια δράσης, με σκοπό να μειωθεί αισθητά, μέχρι το 2010, ο αριθμός των ατόμων που απειλούνται με ένδεια και κοινωνικό αποκλεισμό.

Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, δεν είναι αρμοδιότητα της Επιτροπής να θεσπίσει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων. Η αρμοδιότητα αυτή ανήκει στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα μεριμνήσει να ανταποκριθεί πλήρως στονποστηρικτικό της ρόλο στις ενέργειες ανταλλαγής και συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και στο ρόλο αξιολόγησης της προόδου που θα έχει επιτευχθεί στην εξάλειψη της ένδειας και του αποκλεισμού.

(1) Βέλγιο, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. κατώτατοι μισθοί στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Eurostat: http://europa.eu.int/comm/eurostat στη συλλογή: συνοπτικές στατιστικές, θέμα Πληθυσμός και κοινωνικές συνθήκες (Statistiques en bref, Thme Population et conditions sociales).