ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2535/02

υποβολή: Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(11 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Σιδηροδρομική Γραμμή του Ρήνου

1. Μπορεί η Επιτροπή να παράσχει συνοπτική εικόνα του σταδίου στο οποίο βρίσκεται το σχέδιο της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου·

2. Είναι άραγε της άποψης η Επιτροπή ότι όλες οι αντιρρήσεις και τα εμπόδια έχουν αρθεί όσον αφορά την εκπόνηση έκθεσης σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και την τήρηση των οδηγιών για την προστασία των αγρίων πτηνών και των οικοτόπων·

3. Είναι άραγε ενήμερη η Επιτροπή για τα πορίσματα της έκθεσης του γραφείου Van Den Biesen Advocaten της 22ας Μαΐου 2002 και ποια είναι η άποψή της σχετικώς·

Απόσπασμα των πορισμάτων της έκθεσης του γραφείου Van Den Biesen Advocaten: Από τα προαναφερθέντα προκύπτει αναγκαστικά ότι οι τρέχουσες διαδικαστικές προετοιμασίες για την εκ νέου θέση σε λειτουργία της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου αντιβαίνουν προς το σχετικό ευρωπαϊκό δίκαιο. Ταυτόχρονα είναι ιδιαίτερα αμφίβολο εάν, λαμβανομένουπόψη του ευρωπαϊκού δικαίου και της Σύμβασης της Βέρνης, η εκ νέου θέση σε λειτουργία της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου θα μπορέσει ποτέ να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το εν λόγω δίκαιο. Οι παλαιότερες συμβάσεις του 1839 και του 1873 δεν επαρκούν για ναποστηρίξουν τη βελγική θέση και δενπερισχύουν σε καμία περίπτωση της ισχύος, της σημασίας και του δεσμευτικού χαρακτήρα του σημερινού ευρωπαϊκού δικαίου.

4. Ποια δράση προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Οκτωβρίου 2002)

Η σιδηροδρομική γραμμή 'IJzeren Rijn' (Σιδηρούς Ρήνος) συνδέει το λιμάνι της Αμβέρσας με την γερμανική περιοχή του Ruhr και βασίζεται σε δικαίωμα διέλευσης από το ολλανδικό καντόνι του Sittard, που εγγυάται η ολλανδο-βελγική συνθήκη διαχωρισμού του 1839 και οι επακόλουθες συνθήκες του 1842 και του 1873. Η σιδηροδρομική κίνηση στη γραμμή αυτή ήταν συνεχής από το 1879 μέχρι το 1994.

Το ζήτημα του εκ νέου ανοίγματος του Σιδηρού Ρήνουπήρξε το αντικείμενο σειράς κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, καθώς και διαδικασίας καταγγελίας κατά των Κάτω Χωρών και δύο διαδικασιών καταγγελιών κατά της Γερμανίας, λόγω εικαζόμενων παραβάσεων της Οδηγίας για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 περί της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1)) και των Οδηγιών για την προστασία της φύσεως: Οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(2) (περί πτηνών οδηγία) και Οδηγία92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 περί της διατηρήσεως των φυσικών ενδιαιτημάτων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(3) (Οδηγία για τα ενδιαιτήματα).

Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, δεν έχει ακόμη ληφθεί από τις εθνικές αρχές τελική απόφαση για το εκ νέου άνοιγμα του Σιδηρού Ρήνου.

Η Επιτροπή έθεσε στο αρχείο την καταγγελία κατά των Κάτω Χωρών, δεδομένου ότι το εκ νέου άνοιγμα του Σιδηρού Ρήνου, εφόσον η κυκλοφορία συνεχιζόταν μέχρι το 1994, δεν είχε επιπτώσεις από πλευράς εφαρμογής των Οδηγιών για τα πτηνά και για ενδιαιτήματα. Διεθνής αξιολόγηση του έργου έδειξε ότι το εκ νέου άνοιγμα τηςφιστάμενης γραμμής θα ήταν η πλέον φιλική προς το περιβάλλον και οικονομική επιλογή. Επιπλέον, η αποκατάσταση της σιδηροδρομικής κίνησης δεν φαίνεται ικανή να επηρεάσει σημαντικά τους διατηρησιακούς πόρους της περιοχής. Οι τόποι Meinweg και Weerter en Budelerbergen, που ενδεχομένως θα επηρεαστούν από το εκ νέου άνοιγμα του Σιδηρού Ρήνου, έχουν χαρακτηρισθεί ως ζώνες ειδικής προστασίας κατά την έννοια της Οδηγίας για τα πτηνά και κοινοποιήθηκαν ως προτεινόμενοι τόποι κοινοτικής σημασίας κατά την έννοια της Οδηγίας για τα ενδιαιτήματα. Ωστόσο, κατά τον αντίστοιχο χαρακτηρισμό και κοινοποίηση, η σιδηροδρομική σύνδεση λειτουργούσε ήδη στην περιοχή από εκατονταετίας και πλέον.

Οι καταγγελίες κατά της Γερμανίας ακόμη εκκρεμούν. Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, φαίνεται ότι τόποι που προστατεύονται δυνάμει της Οδηγίας για τα ενδιαιτήματα και της Οδηγίας για τα πτηνά δεν θα θιγούν στη Γερμανία. Η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον τηρούνται οι απαιτήσεις της Οδηγίας 85/337/ΕΟΚ. Ωστόσο, συνεκτιμώντας το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση σχετικά με το έργο, μία παράβαση της οδηγίας φαίνεται προς το παρόν απίθανη.

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει τα συμπεράσματα της 22ας Μαΐου 2002 στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Όσον αφορά τις Συνθήκες του 1839 και του 1873, στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-2381/99 του κου Staes(4) η Επιτροπή δηλώνει ήδη ότι δεν είναι αρμόδια να κρίνει τα αποτελέσματα των Συνθηκών και ότι η εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας δεν θα εμποδίσει κατ'ανάγκην την εφαρμογή των Συνθηκών. Δηλώνει επίσης, στην απάντηση, ότι εναπόκειται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να εκτιμήσουν και να προσδιορίσουν τη μελλοντική χρήση της σιδηροδρομικής γραμμής του Σιδηρού Ρήνου.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997, ΕΕ L 73 της 14.3.1997.

(2) ΕΕ L 103 της 25.4.1979.

(3) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.

(4) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000.