ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-4193/97 υποβολή: Maria Berger (PSE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Ιδιωτική κατοχή όπλων

Εδώ και καιρό αυξάνονται διαρκώς στα κράτη μέλη οι ειδήσεις σχετικά με πολύνεκρες ένοπλες επιθέσεις ατόμων που καταλαμβάνονται από αμόκ. Τα θύματα ανήκουν σε εντελώς διαφορετικές ομάδες ατόμων, τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι εντελώς διαφορετικά, αλλά ως επί το πλείστον εύκολο να ανευρεθούν, και οι δράστες εμφανίζουν πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος είναι η επιβολή ενιαίων, αυστηρών και περιοριστικών ρυθμίσεων σε ολόκληρη την ΕΕ, για την ιδιωτική κατοχή και κυρίως την προμήθεια και το εμπόριο όπλων για ιδιωτική χρήση.

Προτίθεται η Επιτροπή να καταστήσει αυστηρότερη την κοινοτική οδηγία περί όπλων, υπό το πρίσμα αυτών των περιστατικών στα κράτη μέλη;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Φεβρουαρίου 1998)

Η οδηγία 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1991 σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων ((ΕΕ L 256 της 13.9.1191 )), αποτελεί ένα από τα συνοδευτικά μέτρα που ελήφθησαν στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς 7 στόχος της οδηγίας αυτής είναι η εξασφάλιση της κατάργησης των ελέγχων των προσώπων στα ενδοκοινοτικά σύνορα. Η οδηγία αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία, από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, των προσώπων που κατέχουν νομίμως κάποιο όπλο. Η οδηγία δεν αποτελεί, αυτή καθ' αυτή, μέτρο που αποβλέπει κυρίως στην εναρμόνιση της νομοθεσίας των κρατών μελών όσον αφορά την κατοχή και τον έλεγχο των όπλων. Τα σημαντικά αυτά θέματα εκτίθενται με σαφήνεια στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη αιτιολογική σκέψη της εν λόγω οδηγίας.

Η Επιτροπή επισύρει ιδίως την προσοχή του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου στο άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας, το οποίο ορίζει ότι «η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων περί οπλοφορίας, κυνηγίου και σκοποβολής» και στο άρθρο 3 το οποίο αναφέρει ότι «τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν στη νομοθεσία τους αυστηρότερες διατάξεις από τις διατάξεις που προβλέπει η παρούσα οδηγία...». Τα θέματα αυτά, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού του είδους του όπλου η κατοχή του οποίου επιτρέπεται, καθώς και του διαμετρήματός του, (το οποίο είναι ως εκ τούτου, κατ' αρχήν, δυνατόν να μεταφερθεί από το ένα κράτος μέλος στο άλλο), εξακολουθούν να υπάγονται στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι δυνάμει του άρθρου 223, παράγραφος 1, στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ «κάθε κράτος μέλος δύναται να λαμβάνει τα μέτρα που θεωρεί αναγκαία για την προστασία ουσιωδών συμφερόντων της ασφαλείας του, που αφορούν την παραγωγή ή εμπορία όπλων, πυρομαχικών και πολεμικού υλικού 7 τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να αλλοιώνουν τους όρους του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς σχετικά με τα προϊόντα που δεν προορίζονται για στρατιωτικούς ειδικά σκοπούς».

Η Επιτροπή έχει ωστόσο αναλάβει την υποχρέωση να συντάξει, για το 1998, μια έκθεση την οποία θα υποβάλει στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με τη γενική κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας στο σύνολο της Κοινότητας. Στο πλαίσιο της έκθεσης αυτής είναι δυνατόν να υποβληθούν προτάσεις για την ανάληψη περαιτέρω πρωτοβουλιών στον τομέα αυτόν, οι οποίες θα περιορίζονται ωστόσο στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.