ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2575/99

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Έλλειψηποδομών και εγκαταστάσεων στο λιμάνι της Πάτρας

Το πρόσφατο ατύχημα του επιβατηγού πλοίου Superfast III, όπου βρήκαν τραγικό θάνατο 12 άνθρωποι από πυρκαγιά που ξέσπασε 2 μ.μ. έξω από το λιμάνι της Πάτρας, κατέδειξε τα χρόνια προβλήματα του λιμανιού της, όπου η μεγάλη έλλειψηποδομών και εγκαταστάσεων καθιστά επισφαλή την ασφάλεια καιγεία των επιβατών, δυσχεραίνει τις διαδικασίες επιβίβασης, αποβίβασης και ελέγχου των επιβατών καθώς και τις διαδικασίες στοιχειωδών ελέγχων στα φορτηγά αυτοκίνητα. Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Διατίθεται να απαιτήσει από την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει χωρίς καθυστέρηση στη βελτίωση τωνποδομών του λιμένα της Πάτρας για τη διευκόλυνση των επιβατών, δεδομένου ιδίως ότι η Ελλάδα λαμβάνει χρηματοδότηση από τα κοινοτικά ταμεία για τη βελτίωση των λιμένων που όμως, κατά κανόνα, διατίθεται μόνο για το τμήμα διακίνησης εμπορευμάτων;

2. Γνωρίζει γιατί το αρμόδιο ελληνικό Υπουργείο δεν προχώρησε στη βελτίωση τωνποδομών του λιμανιού της Πάτρας όπως είχε προτείνει η Επιτροπή με βάση προτάσεις μελετών που είχε κάνει η αρμόδιαπηρεσία στα λιμάνια του Dover και, αν όχι, πρόκειται να ζητήσει εξηγήσεις;

3. Αν και η οδηγία 1999/35(1) γίνεταιποχρεωτική για τα κράτη μέλη την 1η Δεκεμβρίου 2000, θα ζητήσει η Επιτροπή από την ελληνική κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα, σε ένδειξη καλής θέλησης, το πόρισμα της τραγωδίας του Superfast III και να προσκομίσει αντίγραφο στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 12 της ανωτέρω οδηγίας;

4. χει προτάσεις η Επιτροπή για τη βελτίωση των στοιχειωδώνποδομών ασφάλειας καιγιεινής των επιβατών των άλλων της Ελλάδας (Πειραιά, Ηγουμενίτσας, διαφόρων νησιών κλπ.) και τί δεσμεύσεις θα ζητήσει γι' αυτές από την ελληνική κυβέρνηση;

(1) ΕΕ L 138 της 1.6.1999, σελ. 1.

Συμπληρωματική απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 Φεβρουαρίου 2001)

Εκτός από τηνποχρέωση του κράτους μέλους να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να συμμορφώνεται με την οδηγία 1999/35/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 1999 σχετικά με ένα σύστημαποχρεωτικών επιθεωρήσεων για την ασφαλή εκτέλεση τακτικών δρομολογίων από οχηματαγωγά ro-ro και ταχύπλοα επιβατηγά σκάφη(1), η Επιτροπή δεν έχει καμία αρμοδιότητα που να της επιτρέπει ναποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν συγκεκριμένα μέτρα σχετικά με τους λιμένες. Τα κράτη μέλη μπορούν,

ωστόσο, να ζητήσουν κοινοτική χρηματοδότηση για έργα κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των λιμένων. Η συγχρηματοδότηση αυτή βασίζεται στην απόφαση 1692/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1996 περί των κοινοτικών προσανατολισμών για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (ΔΕΔ-Μ)(2).

Η Ελλάδα δεν έχειποβάλει ποτέ πρόταση που να αφορά τονπάρχοντα λιμένα της Πάτρας στο πλαίσιο της κοινοτικής χρηματοδοτικής ενίσχυσης στον τομέα του ΔΕΔ-Μ. Ωστόσο, προχωρεί η κατασκευή νέου λιμένα στην Πάτρα και συγχρηματοδοτείται τόσο από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΚΠΣ)για την Ελλάδα κατά την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999 όσο και από την Κοινοτική Πρωτοβουλία Interreg. Το έργο αυτό, το οποίο θα ολοκληρωθεί με συγχρηματοδότηση από το ΚΠΣ για την τρέχουσα περίοδο 2000-2006, λαμβάνει πλήρωςπόψη τα απαιτούμενα πρότυπα ασφαλείας.

Όσον αφορά το θέμα ασφάλειας των κοινοτικών λιμένων, η Επιτροπή παραπέμπει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στην απάντησή της στη γραπτή ερώτησή του E-2530/99(3).

Η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να της διαθέσει την έκθεση που θα προκύψει από τη διερεύνηση του ατυχήματος του επιβατηγού πλοίου Superfast III, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 5 της ανωτέρω οδηγίας του Συμβουλίου.

Γενικώς, τα έργα σχετικά με λιμένες πουλοποιούνται με κοινοτική συγχρηματοδότηση πρέπει να βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια στη μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, δεδομένου ότι τα έργα αυτά πρέπει να τηρούν τα απαιτούμενα πρότυπα ασφαλείας.

(1) ΕΕ L 138 της 1.6.1999.

(2) ΕΕ L 228 της 9.9.1996 όπως τροποποιήθηκε με την ΕΕ L 15 της 17.1.1997.

(3) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000.