ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3816/02

υποβολή: Isidoro Snchez Garca (ELDR) προς την Επιτροπή

(9 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Κατάργηση του διεθνούς τηλεφωνικού τιμολογίου των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διέρχεται μία περίοδο μεγάλων ανακατατάξεων, εν όψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης του 2004, κύριος στόχος της οποίας θα είναι η μεταρρύθμιση των Συνθηκών και η προσαρμογή τους στην νέα πραγματικότητα της διευρυμένης Ευρώπης. Από την διάσκεψη κορυφής του Λέκεν και μετά, η ιδέα που διαφαίνεται σε όλες τις ενέργειες της ΕΕ είναι η εδραίωση στους πολίτες της Ένωσης της πεποίθησης ότι ανήκουν στην ΕΕ.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής, την οποία συμμερίζομαι απολύτως, θα ήταν λογικό να ληφθούν ήδη από τώρα μέτρα που θα συνέβαλαν με τον αποτελεσματικότερο τρόπο στην εμπέδωση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας των πολιτών.

Εν προκειμένω, και για την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, θα ήταν χρήσιμο να επανεξετασθεί το θέμα του διεθνούς τηλεφωνικού τιμολογίου μεταξύ των κρατών μελών, δεδομένου ότι δεν θα είχε νόημα η διατήρησή του σε μία ενιαία αγορά χωρίς σύνορα, η οποία αναφέρεται με ιδιαίτερα σαφή τρόπο -ως σε έναν από τους θεμελιώδεις πυλώνες της- στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, τωνπηρεσιών και των κεφαλαίων.

Εκτιμά η Επιτροπή ότι συμβιβάζεται με την ενιαία αγορά η επ' αόριστον διατήρηση του διεθνούς τηλεφωνικού τιμολογίου μεταξύ των κρατών μελών·

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή τους λόγους που θα εμπόδιζαν την κατάργησή του καθώς και την ακολουθητέα προς τούτο διαδικασία·

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Φεβρουαρίου 2003)

Από την αρχή της, η διαδικασία ελευθέρωσης στην αγορά τηλεπικοινωνιών θεωρήθηκε ως θεμελιώδες στοιχείο για τη συγκρότηση της ενιαίας αγοράς.

Από την 1η Ιανουαρίου 1998, η αγορά των τηλεπικοινωνιών έχει ελευθερωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνδυάζοντας τον ανταγωνισμό μεψηλότερο βαθμό εναρμόνισης, με σκοπό τη μέγιστη πραγμάτωση των ευκαιριών που προσφέρει μια ενιαία αγορά.

Τοφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο σχεδιάστηκε κυρίως για τη διαχείριση της μετάβασης από την μονοπωλιακή κατάσταστη στον ανταγωνισμό και, κατά συνέπεια, εστίαζε στη δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς, καθώς και στα δικαιώματα των νεοεισερχόμενων φορέων.

Η διαδικασία αυτή, όσον αφορά τα διεθνή τιμολόγια, είχε ως αποτέλεσμα μείωση ύψους 40 % στα τιμολόγια που χρέωναν οι παραδοσιακοί φορείς εκμετάλλευσης κατά τη χρονική περίοδο 1998-2002. Επίσης, σύμφωνα με τα δεδομένα της τελευταίας έκθεσης σχετικά με τηνλοποίηση της δέσμης κανονιστικών ρυθμίσεων για τις τηλεπικοινωνίες(1), προκύπτει ότι ο αριθμός των φορέων εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούν επιλογή και προεπιλογή φορέα για διεθνείς κλήσεις ανέρχεται σε 412 και 272 αντίστοιχα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα πάντα με την παραπάνω έκθεση, οι εναλλακτικοί φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν έκπτωση έως και 65 % σε σύγκριση με τα τιμολόγια των κατεστημένων φορέων.

Το νέο πλαίσιο των κανονιστικών ρυθμίσεων στοχεύει στην επίτευξηψηλότερου επιπέδου ανταγωνισμού στον τομέα προς όφελος των καταναλωτών, όσον αφορά τιμολόγια και ποιότητα των παρεχόμενωνπηρεσιών. Ο νέος κανονισμός θα επιτρέψει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να αναλύουν και να αξιολογούν την αγορά, καθώς και να επιβάλλουν ενδεδειγμένες κανονιστικές ρυθμίσεις εφόσον διαπιστωθεί ότι η αγορά δεν είναι ανταγωνιστική.

Κανονιστικέςποχρεώσεις θαπάρχουν μόνον όπου διαπιστώνεται απουσία αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Οιφιστάμενες κανονιστικέςποχρεώσεις πρέπει να αρθούν, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι η αγορά δεν είναι ανταγωνιστική.

Σχετικά με τα παραπάνω παρατηρείται ότι σε ορισμένα κράτη μέλη είναι πλέον ασαφής η διαφορά μεταξύ τοπικών καιπεραστικών κλήσεων. Ανάλογα, και η τρέχουσα νομοθεσία δεν παρεμποδίζει τους φορείς εκμετάλλευσης να αποφασίσουν να προσφέρουν ενιαίο τιμολόγιο για χρήσεις σε άλλα κράτη μέλη,πό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι όροι του ελεύθερου ανταγωνισμού. Υφίστανται, ωστόσο, οικονομικοί λόγοι για τη διαφορά διεθνών και εθνικών τιμολογίων, ιδίως η διαφορά στοποκείμενο κόστος και τα προβλήματα που αναφέρονται σε τιμολογιακές ασυμμετρίες. Ακόμη και σε ολοκληρωμένες οικονομίες, όπως η αμερικανική, οι τηλεφωνικές εταιρίες χρεώνουν διαφορετικές τιμές, ανάλογα από το σημείο εκκίνησης της κλήσης και από την πολιτεία όπου η κλήση απολήγει. Τούτο δεν φαίνεται ότι έχει αντίκτυπο στην έννοια της ιθαγένειας, εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι τηλεφωνικές εταιρίες δεν είναιποχρεωμένες ναφίστανται μόνιμα ζημίες.

Κατά συνέπεια, το νομικό πλαίσιο για την ανάπτυξη γνήσιας ενιαίας αγοράς για τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ κρατών μελώνπάρχει ήδη και πρόκειται, σταδιακά, να αναπτυχθεί πλήρως, μέσω των μηχανισμών που προβλέπει το νέο καθεστώς, το οποίο θα ισχύσει στις τηλεπικοινωνιακές αγορές όπως περιγράφηκε παραπάνω.

(1) COM(2002)695 τελικό.