ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3490/97 υποβολή: Giacomo Santini (UPE) προς την Επιτροπή (3 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ στην Ιταλία

Η Ιταλική Κυβέρνηση τροποποίησε πρόσφατα, αυξάνοντάς τους, τους συντελεστές ΦΠΑ, πράγμα που αντιτίθεται σαφώς προς τις κατευθυντήριες τάσεις της ΕΕ για εναρμόνιση των συντελεστών φορολογίας. Ειδικά όσον αφορά τον ιταλικό αμπελοοινικό τομέα, επισημαίνεται διαφορετική μεταχείριση απέναντι στους χονδρεμπόρους σε σχέση με άλλους που επωφελούνται από μικρότερους συντελεστές ΦΠΑ δυνάμει του άρθρου 34 του Προεδρικού Διατάγματος 633/72.

Είναι σε θέση η Επιτροπή να μας πει:

1. ποιά θέση και, ενδεχομένως, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει έναντι της Ιταλικής Κυβέρνησης;

2. εάν είναι δυνατόν να επεκταθούν οι αντισταθμίσεις που αναγνωρίζονται από το προαναφερθέν Προεδρικό Διάταγμα και σε άλλους επιχειρηματίες;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (30 Ιανουαρίου 1998)

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει μέχρι σήμερα στη διάθεσή της η Επιτροπή, τα νέα ιταλικά μέτρα για τους συντελεστές ΦΠΑ είναι απολύτως σύμφωνα με την οδηγία 77/388/ΕΟΚ, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ((ΕΕ L 145, 13.6.1977 )) (έκτη οδηγία ΦΠΑ) και ιδίως τα άρθρα 12, παράγραφος 3 στοιχείο α), 28, παράγραφος 2 στοιχείο i) και παράρτημα η). Η Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για την κατάργηση του αποκαλούμενου «συντελεστή αναμονής», στο πλαίσιο της απλούστευσης και εναρμόνισης του συστήματος συντελεστών ΦΠΑ, πράγμα το οποίο συμβαδίζει με τα σχέδιά της για την καθιέρωση νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ.

Βάση του άρθρου 34 του ιταλικού διατάγματος 633/72 αποτελεί το άρθρο 25 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ. Το ειδικό κατ' αποκοπή καθεστώς που προβλέπεται για τους αγρότες στο άρθρο 25, το οποίο επινοήθηκε για μικρούς αγρότες ως εναλλακτική λύση στο σύνηθες καθεστώς ΦΠΑ ή στο ειδικό καθεστώς ΦΠΑ για μικρές επιχειρήσεις που καλύπτεται από το άρθρο 24 στην έκτη οδηγία ΦΠΑ, επρόκειτο να εφαρμοστεί κυρίως σε μικρούς αγρότες που δεν μπορούσαν να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που επέβαλαν τα δύο άλλα καθεστώτα. Πρέπει να σημειωθεί ότι το εν λόγω καθεστώς δεν αντιμετωπίζεται ως μέσο χρηματοοικονομικής υποστήριξης μικρών αγροτών. Συνεπώς, οι αρχές για τον υπολογισμό των ποσοστών της κατ' αποκοπήν αντιστάθμισης βασίζονται στην προϋπόθεση ότι οι κατ' αποκοπήν αγρότες δεν πρέπει να λαμβάνουν επιστροφές πέραν του ΦΠΑ που βαρύνει πραγματικά τις εισροές τους. Επίσης, γενικός στόχος είναι να αποκλειστούν από το κατ' αποκοπή σύστημα οι συναλλαγές εκείνες οι οποίες, μολονότι πραγματοποιούνται από ένα γεωργικό παραγωγό, δεν θεωρείται ότι συνιστούν τυπικά γεωργική δραστηριότητα. Αν ο αγρότης βρίσκεται σε ανταγωνισμό με εμπόρους, κατασκευαστές και εταιρείες παροχής υπηρεσιών, πρέπει να υπόκειται στο σύνηθες καθεστώς ή στο ειδικό καθεστώς για μικρές επιχειρήσεις που προβλέπει το άρθρο 24, και να υπόκειται στο σύστημα του κατ' αποκοπή καθεστώτος μόνο για τις αγροτικές του δραστηριότητες. Πράγματι, δεδομένου ότι το ειδικό καθεστώς ΦΠΑ που προβλέπει το άρθρο 25 αποτελεί εξαίρεση του καθιερωμένου μηχανισμού ΦΠΑ επιδέχεται και στενή ερμηνεία. Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή εκτιμά ότι δεν ενδείκνυται να συμπεριληφθούν οι χονδρέμποροι του αμπελοοινικού τομέα, λόγου χάρη, στο ειδικό καθεστώς των μικρών αγροτών.