ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3806/00

υποβολή: Stephen Hughes (PSE) προς την Επιτροπή

(7 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων

Ενδέχεται να μπορεί να εφαρμοστεί η οδηγία 77/187/ΕΟΚ(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/50/ΕΚ(2), σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων στην περίπτωση που, κατόπιν μειοδοτικού διαγωνισμού, άλλαζε ο ανάδοχος στο πλαίσιο σύμβασης για την προμήθεια βρεφονηπιακού σταθμού, εφόσον ο εν λόγω βρεφονηπιακός σταθμός πληρούσε τα κριτήρια ώστε να μπορεί να θεωρείται οικονομική οντότητα που διατηρεί τη δική της ταυτότητα;

Εάν πράγματι η οδηγία θεωρείτο εφαρμόσιμη, πώς θα καθίστατο η εφαρμογή της συμβατή με την αρχή της μη διάκρισης στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων όπως ορίζονται στην οδηγία 92/50/ΕΟΚ(3) για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεωνπηρεσιών;

Εάν η οδηγία ήταν εφαρμόσιμη αλλά δεν εφαρμοζόταν στην πράξη, τι ένδικα μέσα θα διέθεταν οι εργαζόμενοι του εκχωρητή και κατά ποίου;

(1) ΕΕ L 61 της 5.3.1977, σελ. 26.

(2) ΕΕ L 201 της 17.7.1998, σελ. 88.

(3) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σελ. 1.

Απάντηση της κυρίας Διαμαντοπούλου Εξ' ονόματος της Επιτροπής

(9 Φεβρουαρίου 2001)

Η ερώτηση αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, που τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου της 29 Ιουνίου 1998, σε περίπτωση που, ύστερα από διαγωνισμό, ανατίθεται σε νέο ανάδοχο η εκτέλεση σύμβασης σχετικά με την προμήθεια βρεφονηπιακού σταθμού,ποθέτοντας ότι ο εν λόγω βρεφονηπιακός σταθμός πληροί τα κριτήρια που απαιτούνται για να θεωρείται οικονομική ενότητα που διατηρεί τη δική της ταυτότητα.

Όταν η μεταβίβαση δραστηριότητας πραγματοποιείται με τους ακριβείς όρους που αναφέρονται παραπάνω, η απάντηση στην ερώτηση είναι καταφατική. Κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το κριτήριο βάσει του οποίου καθορίζεται κυρίως εάν η μεταβίβαση είναι σύμφωνη με την οδηγία 77/187/ΕΟΚ, είναι ότι η εν λόγω ενότητα διατηρεί την ταυτότητά της μετά την πράξη της μεταβίβασης. Το Δικαστήριο εκτιμά ότι η ταυτότητα της ενότητας διατηρείται εάν ο δικαιούχος της εκχώρησης συνεχίζει την ίδια οικονομική δραστηριότητα και εάν εκχωρούνται όλα τα αναγκαία μέσα για τη συνέχιση της εν λόγω δραστηριότητας. Εννοείται ότι οι όροι εφαρμογής της οδηγίας εκτιμώνται κατά περίπτωση: μόνο η εξέταση όλων των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών επιτρέπει να καθοριστεί σε κάθε περίπτωση εάν οι όροι μεταβίβασης μιας ενότητας τηρούνται πραγματικά.

Ο κύριος βουλευτής θέτει επίσης το ερώτημα εάν το λογιστικό μέρος της εφαρμογής της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ, που τροποποιήθηκε τηρώντας τις αρχές της μη διάκρισης που εφαρμόζονται στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεωνπηρεσιών.

Πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο κεντρικός στόχος της τροποποιημένης οδηγίας 77/187/ΕΟΚ είναι να εξασφαλιστεί η μονιμότητα των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης που προκύπτει από συμβατική εκχώρηση ή συγχώνευση η οποία έχει ως συνέπεια την αντικατάσταση του επικεφαλής της επιχείρησης. Εφόσον πληρούνται οι αντικειμενικοί όροι εφαρμογής της οδηγίας, επιβάλλονται οι διατάξεις προστασίας των δικαιωμάτων των μισθωτών, ανεξάρτητα από τους συγκεκριμένους όρουςπό τους οποίους πραγματοποιείται η μεταβίβαση της δραστηριότητας. Το γεγονός ότι αυτή η μεταβίβαση πραγματοποιείται ύστερα από διαδικασία ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων δεν έχει καμία συνέπεια για την εφαρμογή της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ. Ο σκοπό της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ δεν είναι να επιτρέπει την ανάληψη οικονομικών ενοτήτων εις βάρος των δικαιωμάτων των μισθωτών, αλλά να εξασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τους παρέχοντεςπηρεσίες που επιθυμούν να ανταγωνιστούν για την ανάθεση μιας δεδομένης σύμβασης. Ο σκοπός αυτής της οδηγίας είναι κυρίως να εξασφαλίσει την εφαρμογή ισότιμων κανόνων ανταγωνισμού μεταξύ των οικονομικών φορέων, αλλά δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση ότι τα κράτη μέλη πρέπει να παραβιάσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων.(1) Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι η προμήθεια βρεφονηπιακού σταθμού αποτελείπηρεσία κατά την έννοια του παραρτήματος I B της οδηγίας που προβλέπει περιορισμένα καθεστώς για τη σύναψη σύμβασης στο πλαίσιο πρόσκλησηςποβολής προσφορών.

Όσον αφορά το δικαίωμα αποκατάστασης που είναι δυνατόν να ασκήσουν οι εργαζόμενοι των οποίων τα δικαιώματα παραβιάστηκαν, διευκρινίζεται ότι μπορούν αυτοί να το επικαλεστούν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίωνπό τους όρους που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους.

(1) βλέπε για το θέμα αυτό τα συμπεράσματα του εισαγγελέα κυρίου Philippe Lger στηνπόθεση C-172/99.