ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0152/00

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(31 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Υπέρβαση του ανωτάτου επιτρεπόμενου ορίου αζωτούχων ενώσεων στο πόσιμο νερό, στην Αυτόνομη Διοικητική Περιφέρεια της Βαλένθια (Ισπανία)

Στα τέλη του περασμένου έτους δημοσιεύθηκε μια έκθεση της Μονάδας Ελέγχου των Υδάτων της τοπικής κυβέρνησης της Αυτόνομης Διοικητικής Περιφέρειας της Βαλένθια, από την οποία προκύπτει ότι η περιεκτικότητα σε αζωτούχες ενώσεις του πόσιμου νερού 46 δήμων της Περιφέρειας αυτήςπερβαίνει τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια που έχουν θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 375.000 κάτοικοι (το 10 % του πληθυσμού της Περιφέρειας) βρίσκονται αντιμέτωποι με τους κινδύνους που εγκυμονούν για τηνγεία οι αζωτούχες ενώσεις (ιδιαίτερα, καρκίνο στους ενήλικες και αναιμία στα παιδιά).

Η κύρια πηγή της ρύπανσης αυτού του είδους εντοπίζεται στηνπερβολική χρήση αζωτούχων λιπασμάτων, τα οποία χρησιμοποιούνται με λανθασμένο τρόπο στις αγροτικές δραστηριότητες της περιοχής. Μπροστά στην σοβαρότατη αυτή κατάσταση, η τοπική κυβέρνηση το μόνο που έπραξε ήταν να χαρακτηρίσει 193 δήμους ως περιοχές που αντιμετωπίζουν κίνδυνο ρύπανσης από αζωτούχες ενώσεις, χωρίς να λάβει κανένα διορθωτικό μέτρο. Αυτό σημαίνει ότι η τοπική κυβέρνηση της Βαλένθια εφάρμοσε ελλιπώς την κοινοτική νομοθεσία, εφαρμόζοντας μόνο το τυπικό της μέρος, χωρίς όμως να προσφέρει λύσεις για το πρόβλημα.

Λαμβάνονταςπόψη τα όσα αναφέρονται στην οδηγία σχετικά με την ποιότητα του πόσιμου νερού (98/83/ΕΚ)(1) και στην οδηγία σχετικά με την προστασία τωνδάτων από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης (91/676/ΕΚ)(2) καθώς και τα όσα προβλέπει η μελλοντική οδηγία πλαίσιο για το νερό, η οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε διαδικασία έγκρισης, έχειπόψη της η Επιτροπή τη μη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στο θέμα τηςπέρβασης των ανωτάτων επιτρεπομένων ορίων αζωτούχων ενώσεων στο πόσιμο νερό πουφίσταται ο πληθυσμός της Περιφέρειας της Βαλένθια; Εάν ναι, ποιά μέτρα έχει λάβει, ή σκέπτεται να λάβει η Επιτροπή για την προάσπιση τηςγείας των κατοίκων της περιοχής αυτής;

(1) ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σελ. 32.

(2) ΕΕ L 375 της 31.12.1991, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Μαρτίου 2000)

Η Επιτροπή γνωρίζει το πρόβλημα που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, σχετικά με τη ρύπανση του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, απόπερβάσεις του ανωτάτου επιτρεπομένου ορίου σε νιτρικά.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξάλλου κατεδίκασε την Ισπανία επειδή δεν συμμορφώθηκε με τις διατάξεις της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, σχετικά με την προστασία τωνδάτων κατά της μόλυνσης που προκαλείται από νιτρικά γεωργικής προέλευσης. Οι παραλείψεις που διαπιστώνονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αφορούν κυρίως τον μη χαρακτηρισμό απειλουμένων περιοχών και τη μη θέσπιση κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής(1).

Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η Επιτροπή κατέθεσε και μια άλλη προσφυγή ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου(2) λόγω της μη ανακοίνωσης εκ μέρους της Ισπανίας προγραμμάτων δράσης για τις απειλούμενες περιοχές, όπως απαιτείται με την οδηγία 91/676/ΕΟΚ.

Σχετικά με το πρόβλημα του πόσιμου νερού, η Επιτροπή κίνησε μόλις μια διαδικασία παράβασης λόγω κακής ποιότητας του πόσιμου νερού σε πολλές αστικές περιοχές της αυτόνομης περιοχής της Βαλέντσια,πογραμμίζοντας την ελλιπή εφαρμογή της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1980 σχετικά με την ποιότητα των νερών που προορίζονται για ανθρώπινση κατανάλωση(3).

Η Επιτροπή ελπίζει ότι οι εν λόγω διαδικασίες θα συμβάλλουν στην επίλυση του αναφερομένου από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου προβλήματος. Η Επιτροπή θα μετέλθει εξάλλου κάθε ικανού μέτρου για να εξασφαλισθεί αφενός ο εκ μέρους της Ισπανίας πλήρης χαρακτηρισμός των απειλουμένων περιοχών σε όλες τις επαρχίες όπου το άζωτο γεωργικής προέλευσης απειλεί την ποιότητα των γλυκών ή θαλασσίωνδάτων και αφετέρου η γρήγορη εφαρμογή προγραμμάτων δράσης.

Επιβάλλεται όμως ναπενθυμιστεί ότι η εφαρμογή κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής είναι εφεξήςποχρεωτική, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/99 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με την στήριξη της ανάπτυξης στην ύπαιθρο από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (FEOGA) με τον οποίο κανονισμό τροποποιούνται και καταργούνται ορισμένοι κανονισμοί(4), για την καταβολή αντισταθμιστικών αποζημιώσεων (κεφάλαιο V του κανονισμού) και για την εφαρμογή αγρο-περιβαλλοντικών μέτρων (κεφάλαιο VI του κανονισμού).

(1) Υπόθεση C-71/97. Απόφαση 1.10.1998.

(2) Υπόθεση C-274/98.

(3) ΕΕ L 229 της 30.8.1980 τροποποιημένη με την ΕΕ L 224 της 3.9.1993.

(4) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.