ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3132/01

υποβολή: W.G. van Velzen (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(14 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Συνέχεια της ερωτήσεως που αφορά τις διακρίσεις στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας

Η, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 28 Σεπτεμβρίου 2001, απάντηση του Επιτρόπου κ. Bolkestein στην γραπτή ερώτηση P-4158/00(1) (πουποβλήθηκε στις 20.12.2000) οδηγεί στηνποβολή περαιτέρω ερωτήσεων. Κατόπιν δημοσιευμάτων για την απάντηση αυτή έλαβα επιπλέον καταγγελίες για τις ίδιες πρακτικές στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Λουξεμβούργο.

1. Μπορεί η Επιτροπή, λαμβάνονταςπόψη τα δεδομένα επαλήθευσης που αναφέρονται στην ερώτηση P-4158/00 για τον έλεγχο της ταυτότητας του πελάτη ο οποίος πρόκειται να γίνει συνδρομητής σεπηρεσία κινητής τηλεφωνίας, να επιβεβαιώσει ότι είναι παράλογη η απαίτηση καταβολής εγγυήσεως ύψους π.χ. 100 λιρών Αγγλίας ή 160, ή η απαίτηση επιδείξεως ενοικιαστηρίου συμβολαίου·

2. Το άρθρο 10(2) της οδηγίας 98/10(2) ορίζει ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές ή άλλοι αρμόδιοι βάσει της εθνικής νομοθεσίας φορείς μπορούν να απαιτήσουν προσαρμογή των συμβατικών όρων των συμβάσεων μεταξύ τηλεφωνικών επιχειρήσεων και συνδρομητών, προκειμένου να προστατευθούν τα δικαιώματα των χρηστών και/ή συνδρομητών. Η ρύθμιση αυτή σύμφωνα με τον συντάκτη της ερώτησης δεν εφαρμόζεται ορθώς ούτε στο Βέλγιο, ούτε στο Λουξεμβούργο, ούτε και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά συνέπεια τα εν λόγω κράτη μέλη

ή οι αρμόδιοι σχετικά φορείς οφείλουν, βάσει του άρθρου 10(2) της προαναφερθείσας οδηγίας, να λάβουν μέτρα για την προσαρμογή των εν λόγω συμβολαίων προκειμένου να προστατευθούν οι καταναλωτές και/ή συνδρομητές έναντι του καθορισμού αδικαιολογήτων όρων και δεσμεύσεων όπως π.χ. της κατάθεσης εγγυήσεως ή της επίδειξης συμβολαίου ενοικίασης, που αντιβαίνουν στα οριζόμενα στη Συνθήκη της Ε. Έ. Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει ποιά συγκεκριμένα μέτρα πρόκειται να λάβει για να τεθεί τέρμα σε αυτές τις ανεπιθύμητες πρακτικές και εντός ποιού χρονικού διαστήματος·

3. Οι αρχές του Βελγίου του Λουξεμβούργου και της Βρετανίας δεν εφαρμόζουν ορθώς ούτε τις διατάξεις του άρθρου 11(1) της Οδηγίας 98/10/ΕΕ βάσει των οποίων τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ούτως ώστε οι οργανισμοί που παρέχουν δημόσια σταθερά και κινητά τηλεφωνικά δίκτυα να δημοσιεύουν προς χρήση των καταναλωτών επαρκείς και ενημερωμένες πληροφορίες σχετικά με τις τυποποιημένες προϋποθέσεις όσον αφορά τιςπηρεσίες τους. Όμως οιπηρεσίες παροχής κινητής τηλεφωνίας δεν παρουσιάζουν αυτές τις πληροφορίες κατά σαφή και ακριβή τρόπο. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να επανορθώσει την κατάσταση αυτή και εντός ποιού χρονικού διαστήματος·

4. Το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν τηρούν επίσης τιςποχρεώσεις τους βάσει της Συνθήκης ΕΕ ήτοι δεν προλαμβάνουν τις διακρίσεις λόγω εθνικότητας, ούτε προωθούν την ελεύθερη κυκλοφορίαπηρεσιών, ούτε τηρούν τις διατάξεις της οδηγίας 98/10/ΕΕ πρέπει λοιπόν, βάσει του άρθρου 266 της Συνθήκης ΕΕ να παρέμβει η Επιτροπή. Πότε αυτή η τελευταία θα εκδώσει αιτιολογημένη γνώμη για να καταγγείλει τις εν λόγω ελλείψεις που καταλογίζονται στα προαναφερθέντα τρία κράτη μέλη και, ενδεχομένως να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει·

5. Λαμβάνονταςπόψη ότι η απάντηση στην ερώτηση προτεραιότητας Ρ-4158/00 δόθηκε 9 μήνες μετά την κατάθεσή της — ενώ η προβλεπόμενη διορία ανέρχεται σε τρεις εβδομάδες — επιθυμούμε όπως η Επιτροπή εξετάσει με απόλυτη προτεραιότητα την παρούσα ερώτηση. Θα μπορούσε άραγε να τηρήσει την προβλεπόμενη προθεσμία σχετικά με τις απαντήσεις σε κοινοβουλευτικές ερωτήσεις·

(1) ΕΕ C 40 E της 14.2.2002, σελ 3.

(2) ΕΕ L 101 της 1.4.1998, σελ. 24.

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιανουαρίου 2002)

Απαντώντας στις παραπέρα ερωτήσεις που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, είναι σημαντικό να διαχωρίζει κανείς τις δράσεις των ενδιαφερομένων εταιρειών τηλεπικοινωνιών από εκείνες των εθνικών αρχών κατά την εκπλήρωση τωνποχρεώσεών τους, που απορρέουν από την κοινοτική νομοθεσία.

Η Επιτροπή ανέφερε στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους επί του θέματος P-4158/2000(1) ότι θεωρεί ότι δεν προκύπτει παραβίαση των αρχών της συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη διακίνηση εκ μέρους της βελγικής νομοθεσίας. Το ίδιο προκύπτει και στην περίπτωση του Λουξεμβούργου και του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι όροι οι αναφερόμενοι από το Αξιότιμο Μέλος που απαιτούνται από τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών για να συνάψουν μια εμπορική σύμβαση δεν φαίνεται να είναι παράλογοι, αφού, λαμβάνονταςπόψη την αναφερόμενη νομολογία στην προαναφερόμενη απάντηση, δεν κρίνεται ότι αποτελούν περιορισμό της ελεύθερης διακίνησηςπηρεσιών, δυνάμει του άρθρου 49 (πρώην άρθρο 59) της συνθήκης ΕΚ, περίπτωση στην οποία θα θεωρούνταν ως άκυροι και ανίσχυροι.

Στο άρθρο 10(2) της οδηγίας 98/10/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολικήπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον(2), ζητείται από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές να έχουν τις απαιτούμενες εξουσίες ώστε να μπορούν να ζητούν τη διαφοροποίηση των όρων των συμβάσεων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, αυτό έχει εφαρμοστεί σωστά σε δύο από τα τρία εμπλεκόμενα κράτη μέλη. Κινήθηκαν διαδικασίες παράβασης κατά του Λουξεμβούργου για το θέμα αυτό, οι δε εθνικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή τροποποιημένη νομοθεσία, η οποία επί του παρόντος βρίσκεταιπό εξέταση από την Επιτροπή. Το ιδιαίτερο ζήτημα για το κατά πόσον οι εξουσίες αυτές ασκούνται σε κάθε ειδική περίπτωση αποτελεί αρμοδιότητα της εμπλεκόμενης εθνικής κανονιστικής αρχής, σε συμφωνία με τις αρχές της κοινοτικής νομοθεσίας.

Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του άρθρου 11(1) της ίδιας οδηγίας, και μετά από τις διαδικασίες παράβασης που κίνησε η Επιτροπή κατά του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, η Επιτροπή ενημερώθηκε ότι η προαναφερόμενη απαίτηση μεταφέρθηκε με τον σωστό τρόπο από ταπόψη κράτη μέλη και επομένωςπάρχει στην εθνική νομοθεσία, οι δε εθνικές αρχές έχουν την εξουσία να την εφαρμόσουν. Η Επιτροπή σημειώνει την άποψη του Αξιότιμου Μέλους ότι τα τρία κράτη μέλη δεν έχουν εφαρμόσει σωστά τις απαιτήσεις του άρθρου αυτού. Επειδή δεν είναι σαφές αν οι καταγγελλόμενοι όροι αποτελούν μέρος των βασικών όρων και προϋποθέσεων στους οποίους εφαρμόζεται το άρθρο 11(1), η Επιτροπή θα ανακινήσει το ζήτημα αυτό στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η Επιτροπήπογραμμίζει ότι καταγγελίες που αφορούν την παράλειψη των εταιρειών τηλεπικοινωνιών να εκπληρώσουν τιςποχρεώσεις τους που απορρέουν από την κοινοτική νομοθεσία, όπως τηνποχρέωση παρουσίασης ορισμένων στοιχείων με σαφή και ακριβή τρόπο, πρέπει ναποβάλονται στις αρμόδιες αρχές τουπόψη κράτους μέλους.

Για τους προαναφερόμενους λόγους, η Επιτροπή δεν κρίνει σκόπιμο επί του παρόντος να αναλάβει παραπέρα δράση δυνάμει του άρθρου 226 (πρώην άρθρο 169) της Συνθήκης ΕΚ, λαμβάνονταςπόψη ότι η Επιτροπή έχει ήδη κινήσει διαδικασίες για να εξασφαλίσει τη μεταφορά των διατάξεων της οδηγίας 98/10/ΕΚ στην εθνική νομοθεσία.

(1) EE C 40 E της 14.2.2002, σελ. 3.

(2) ΕΕ L 101 της 1.4.1998.