ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3610/98

υποβολή: Gianfranco Dell'Alba (NI) προς την Επιτροπή

(3 Δεκεμβρίου 1998)

Θέμα: Κρατικές ενισχύσεις στη RΑΙ (Ιταλική Ραδιοτηλεόραση) προβλεπόμενες από τον ιταλικό προϋπολογισμό

Έχοντας υπόψη ότι η ιταλική κυβέρνηση, παρουσιάζοντας στη Βουλή το σχέδιο προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 1999, εισήγαγε μιά επιδότηση ύψους άνω των 200 δισ. λιρετών υπέρ της RΑΙ αιτιολογώντας την ως αντιστάθμιση των ελλειπών εσόδων από τις ετήσιες συνδρομές που λαμβάνει η κρατική ραδιοτηλεοπτική επιχείρηση και ότι η επιδότηση αυτή που πρέπει να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 92 της Συνθήκης δεν υπόκειται σε ξεχωριστή λογιστική και συγκεκριμένο ισολογισμό με συνέπεια να μην τηρούνται τα πλέον στοιχειώδη κριτήρια λογιστικής διαφάνειας, η δε ενίσχυση αυτή πρέπει να αποτελεί ούτως ή άλλως αντικείμενο προληπτικής γνωστοποίησης στην Επιτροπή, ερωτάται η τελευταία:

Δεν θεωρεί εντελώς παράνομες τις ενισχύσεις αυτές ως ασυμβίβαστες με τους κανόνες που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις;

Προτίθεται να προβεί σύντομα σε ενέργειες έναντι της ιταλικής κυβέρνησης προκειμένου να την προειδοποιήσει για το ασυμβίβαστο αυτό και τούτο για να αποφευχθεί η εισαγωγή στον προϋπολογισμό μιάς διάταξης αντίθετη με το κοινοτικό δίκαιο;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιανουαρίου 1999)

Η Επιτροπή, στην παρούσα φάση, δεν έχει λάβει από την ιταλική κυβέρνηση κοινοποίηση σχετικά με τα χρηματοδοτικά μέτρα τα οποία αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος. Η πράξη χορήγησης ενισχύσεων από τις κρατικές αρχές σε δημόσιες επιχειρήσεις υπό την έννοια της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25ης Ιουνίου 1980 περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων(1) υπόκειται στην υποχρέωση κοινοποίησης του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ.

Ωστόσο, έπειτα από μια καταγγελία που της υποβλήθηκε το 1996, η Επιτροπή εξετάζει ορισμένα άλλα μέτρα υπέρ της Radio televisione italiana (RAI), τα οποία, καταρχήν, ενδέχεται να υπάγονται στους κοινοτικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Το κυριότερο εξ αυτών είναι το καθεστώς χρηματοδότησης της RAI, το οποίο περιλαμβάνει κρατικούς πόρους (τέλος αδείας) και ιδιωτικούς πόρους (διαφημιστικά κέρδη).

Βάσει των πληροφοριών που διαθέτει η Επιτροπή, φαίνεται ότι η RAI δεν εφαρμόζει αναλυτικό λογιστικό σύστημα για το διαχωρισμό των δαπανών και των εσόδων δημόσιας υπηρεσίας από τις εμπορικές δαπάνες και έσοδα, ενώ, στην παρούσα φάση, ούτε η ιταλική κυβέρνηση φαίνεται να έχει ορίσει με σαφήνεια ποιές δραστηριότητες ανήκουν στην μία ή την άλλη κατηγορία. Η αξιολόγηση της καταγγελίας απαιτεί ιδιαίτερα περίπλοκη ανάλυση.

Η Επιτροπή έχει ζητήσει λεπτομερείς πληροφορίες από τις ιταλικές αρχές, ώστε να διασαφηνίσει τα στοιχεία που αναφέρονται στην καταγγελία, υπό το φως της συνθήκης ΕΚ και του πρωτοκόλλου του Άμστερνταμ. Μέρος των πληροφοριών έχει ήδη διαβιβασθεί από την κυβέρνηση, ενώ άλλες δεν είναι ακόμη στη διάθεσή της.

Η Επιτροπή φρονεί ότι τα μέτρα στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος πρέπει να αξιολογηθούν σε συνάρτηση με το χρηματοδοτικό καθεστώς της RAI ως σύνολο, λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που επιβάλλει η ιταλική νομοθεσία στην RAI. Εάν οι κρατικές ενισχύσεις προς την RAI υπερβαίνουν τις δαπάνες στις οποίες προέβη η επιχείρηση προκειμένου να εκπληρώσει την αποστολή δημόσιας υπηρεσίας, μπορεί να κριθούν ως ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 92.

(1) ΕΕ L 195 της 29.7.1980.