ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1843/03

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(3 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Η άποψη του Συμβουλίου σύμφωνα με την οποία η τρομοκρατία δεν αποτελεί παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης σχετικά με την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Van Hecke) στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το περασμένο έτος, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής ζήτησε να διαγραφεί μια τροπολογία από την έκθεσηποστηρίζοντας ότι αποτελεί επίσημη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις δεν μπορούν να αποτελούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά ότι πρόκειται απλώς για κοινά εγκλήματα και πρέπει να εκδικάζονται σε εθνικά δικαστήρια.

Η θέση αυτή έμοιαζε να συμπίπτει με την θέση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που αρνήθηκε ύστερα από παρέμβαση νομικών εμπειρογνωμόνων από την Ευρωπαϊκή Ένωση ναπογράψει μία κοινή δήλωση με την κυβέρνηση της Ινδίας στη Διάσκεψη Κορυφής ΕΕ-Ινδίας στο Νέο Δελχί τον Νοέμβριο του 2001, η οποία περιέγραφε την τρομοκρατία ως σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το θέμα αυτό προέκυψε τη στιγμή που περατώνονταν οι διαπραγματεύσεις για την ίδρυση Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου το καλοκαίρι του 1998, όταν αναγνωριζόταν στο παράρτημα Ι που είναι προσαρτημένο στο τελικό ψήφισμα της τελικής πράξης της διπλωματικής διάσκεψης επιτετραμμένων των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την ίδρυση ενός Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ότι οι τρομοκρατικές πράξεις, από οποιονδήποτε και αν διαπράττονται, αποτελούν σοβαρά εγκλήματα σε βάρος της διεθνούς κοινότητας, ενώ εξέφραζαν την λύπη τους για το γεγονός ότι δεν μπόρεσε ναπάρξει ένας γενικά παραδεκτός ορισμός του εγκλήματος της τρομοκρατίας που να συμπεριληφθεί στην νομολογία του δικαστηρίου. Αφού επισημαινόταν στο ίδιο παράρτημα ότι το καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προβλέπει έναν μηχανισμό αναθεώρησης ο οποίος επιτρέπει μελλοντική επέκταση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, προτεινόταν μια αναθεωρητική διάσκεψη σύμφωνα με το άρθρο 123 του καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που να ασχοληθεί με τα εγκλήματα της τρομοκρατίας και των ναρκωτικών με στόχο να φθάσει σε έναν αποδεκτό ορισμό και να τα συμπεριλάβει στον κατάλογο των εγκλημάτων που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Κατόπιν τούτου, και μολονότι δενπήρξε αποδεκτός ορισμός της τρομοκρατίας, δενπάρχει καμία αναφορά στο κείμενο του καταστατικού που να προβλέπει ειδικά ότι τα απαριθμιζόμενα εγκλήματα πρέπει να διαπράττονται από κρατικές οργανώσεις ή που να αποκλείει ρητά τους τρομοκράτες ή τις τρομοκρατικές πράξεις από τις διατάξεις του καταστατικού, ενώ, αντιθέτως, τόσο η Διεθνής Αμνηστία όσο και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τόνισαν σε επίσημη ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέρυσι ότι θεωρούσαν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Είναι όντως άποψη του Συμβουλίου ότι οι τρομοκρατικές πράξεις δεν αποτελούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καιποστηρίζει το Συμβούλιο τη συνυπαγωγή ενός καταλόγου τρομοκρατικών εγκλημάτων στο καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου·

Απάντηση

(7 Οκτωβρίου 2003)

Στο παρόν στάδιο, το Συμβούλιο δεν έχει συζητήσει το κατά πόσον θα πρέπει η Αναθεωρητική Διάσκεψη να συμπεριλάβει ενδεχομένως κατάλογο των εγκλημάτων της τρομοκρατίας στο Καταστατικό της Ρώμης. Κατά γενικό κανόνα, όσον αφορά ζητήματα που άπτονται της ερμηνείας του Καταστατικού της Ρώμης, το Συμβούλιο παραπέμπει στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση Ε-0390/02.