ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2886/02

υποβολή: Brice Hortefeux (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(14 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Οι τιμές των εφημερίδων

Η είσοδος του ευρώ κατέστησε πολύ ευκολότερη τη σύγκριση των τιμών που εφαρμόζονται στα διάφορα κράτη μέλη για πανόμοιοτυπα προϊόντα. Κατ'αυτόν τον τρόπο, είναι δυνατό να διαπιστώσει κανείς διαφορές στην τιμή της ίδιας εφημερίδας αναλόγως με το κράτος όπου διατίθεται.

Είναι λογικό να παραδεχτούμε ότι εξαιτίας του κόστους μεταφοράς είναι πιθανόν ναπάρξουν διαφορές στην τιμή της ίδιας εφημερίδας αναλόγως με το αν η αγορά γίνεται στο κράτος όπου αρχικά δημοσιεύθηκε ή σε κάποιο άλλο κράτος μέλος.

Εν τούτοις ορισμένα από τα εφαρμοζόμενα τιμολόγια δείχνουν πολύ πιοψηλά από το πραγματικό κόστος που απορρέει απο τα έξοδα μεταφοράς, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της συνδρομητικής πολιτικής ορισμένων περιοδικών.

Εν όψει αυτών των στοιχείων, η Επιτροπή δεν κρίνει ότι παρόμοιες πρακτικές μπορούν να θεωρηθούν τροχοπέδη στους κανόνες της ενιαίας αγοράς· Αν ναι, ποιές ενέργειες εξετάζει προκειμένου να εξομαλύνει αυτή την κατάσταση·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Νοεμβρίου 2002)

Σύμφωνα με μία μελέτη που είχε ανατεθεί από την Επιτροπή πριν από δύο χρόνια, διαπιστώθηκε ότιπάρχουν γενικώς σημαντικές διαφορές στις τιμές των διασυνοριακών συνδρομών λόγω της ύπαρξης προνομιακών προσφορών για συγκεκριμένα κράτη μέλη, για συγκεκριμένες κατηγορίες αναγνωστών, όπως σπουδαστές, τουρίστες, επιχειρηματίες και για μία καθορισμένη διάρκεια, με παροχή έκπτωσης για τις μακροχρόνιες συνδρομές.

Ως εκ τούτου, για έναν τίτλοπάρχουν ποικίλες τιμές συνδρομής στις επί μέρους αγορές και μία σύγκριση μεταξύ των τιμών συνδρομής γίνεται πολύ δύσκολη. Ωστόσο, η σύγκριση των τυποποιημένων ετήσιων συνδρομών μπορεί να παράσχει ένα δείκτη των διασυνοριακών τιμών για τις συνδρομητικές πωλήσεις.

Όπως και στις εγχώριες αγορές, οι τιμές των διασυνοριακών συνδρομών είναι, γενικά, χαμηλότερες από τις τιμές των μεμονωμένων αντιτύπων, πράγμα που αντανακλά την εγγύηση μιας πώλησης. Βάσει της μελέτης, για τους τίτλους με χαμηλές διασυνοριακές πωλήσεις μέσω συνδρομών φαίνεται ότι χρεώνεται η ίδια τιμή για ετήσια συνδρομή σε όλη την Κοινότητα. Δεδομένου ότι οι περισσότερες από τις εν λόγω συνδρομές παραδίδονται μέσω ταχυδρομικών συστημάτων στη χώρα προέλευσης, για τη διανομή εφαρμόζεται ένα ενιαίο κόστος.

Για τους διεθνείς τίτλους, και ιδίως για τους επιχειρηματικούς τίτλους που παρουσιάζουν σημαντικές διασυνοριακές πωλήσεις, φαίνεται ότι χρεώνονται διαφορετικές τιμές για κάθε αγορά, πράγμα που οφείλεται, μεταξύ άλλων, στα εξής:

- στο διαφορετικό κόστος διανομής σε κάθε αγορά, εξ αιτίας των εκπτώσεων λόγω ποσότητας και της χρήσης ενός συνδυασμού δικτύων διανομής,

- στον εγχώριο ανταγωνισμό και την αγοραστική δύναμη,

- στους συντελεστές ΦΠΑ ανά κράτος μέλος, οι οποίοι όσον αφορά τις εφημερίδες ποικίλουν από 0 % στο Βέλγιο έως 22 % στη Φιλανδία,

- στοψηλότερο κόστος ως απόρροια ενός ιδιαίτερα μεγάλου αριθμού αντιτύπων που δεν πωλείται και προορίζεται για μη εγχώρια πώληση. Για παράδειγμα, από την προαναφερθείσα μελέτη φαίνεται πως οι μη εγχώριοι τίτλοι που δεν πωλούνται δύνανται να φτάσουν το 50-70 %, σε σύγκριση με το 10-30 % των εγχώριων πωλήσεων,

- στις διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, αν και πλέον αυτές δεν παίζουν κανένα ρόλο στην ευρωζώνη.

Από την εν λόγω μελέτη συμπεραίνεται ότι τα σχετικά χαμηλά επίπεδα των διασυνοριακών πωλήσεων καθώς επίσης και οι διαφορές στις τιμές μεταξύ των κρατών μελών οφείλονται στα πενιχρά οικονομικά αποτελέσματα των διασυνοριακών πωλήσεων και όχι σε φραγμούς στο εμπόριο. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, οι διαφορές στην τιμή της ίδιας εφημερίδας στα διάφορα κράτη μέλη φαίνεται ότι αντανακλούν την προαναφερθείσα διαφορά στο κόστος για κάθε εθνική αγορά. Συνεπώς, δεν διαφαίνεται

ότι οι διαφορές στην ίδια την τιμή μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο στους κανόνες της εσωτερικής αγοράς. Ως εκ τούτου, εφόσον οι πολιτικές κοστολόγησης των εκδοτών απεικονίζουν απλώς και μόνο τη διαφορά στο κόστος διανομής και σε οποιοδήποτε άλλο προαναφερθέν κόστος και δεν είναι αποτέλεσμα εμπορικών πρακτικών που παραβιάζουν την κοινοτική πολιτική ανταγωνισμού, κανένας από τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ δεν καταστρατηγείται.