ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3105/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(29 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Εξαγωγές ραδιενεργών αποβλήτων από χώρες της ΕΕ, ως σημαντική πηγή εσόδων για τη Σερβία κατά την περίοδο Milocevic και μετέπειτα

1. Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με τις εκθέσεις των σέρβων Nada Ajdacic, Bozidor Bogdanovic και Ilic Sibin, σύμφωνα με τους οποίους κράτη μέλη της ΕΕ εξάγουν προς τη Σερβία πυρηνικά απόβλητα, τούτο δε από το 1989 ή και νωρίτερα, και ότι,πό το καθεστώς Milocevic, το εμπόριο αυτό συνιστούσε την πρώτη εξωτερική πηγή εσόδων, δεδομένου ότι τα εν λόγω απόβλητα πληρώνονταν 1500 ευρώ το κιλό·

2. Γνωρίζει επίσης η Επιτορπή ότι οι ως άνω εισαγωγές διεξάγονταν και εξακολουθούν να διεξάγονται μέσω της σερβικής εταιρείας Eastpoint, η οποία βρίσκεται στα χέρια του Zoran Drakulic και συνεργάζεται με τον Marc Rich, έναν επιχειρηματία που ασχολείται με μέταλλα και πετρέλαιο, με ειδικότητα τη διοργάνωση εμπορικών συναλλαγών με αποκλεισμένες χώρες όπως η Νότιος Αφρική την εποχή του απαρτχάιντ και το Ιράν την εποχή των αγιατολάχ·

3. Δεν παρατήρησε ποτέ η Επιτροπή ότι κατά την περίοδο όπου οι εμπορικές συναλλαγές με τη Σερβία και οι μεταφορές προς τη χώρα αυτή ήταν περιορισμένες, συνεχίζονταν παρά ταύτα οι εισαγωγές ραδιενεργώνλικών μέσω του λιμένα Bar του Μαυροβουνίου, από όπου μεταφέρονταν σιδηροδρομικώς προς το Δούναβη, εν συνεχεία δε κατά μήκος των συνόρων με τη Ρουμανία με ποταμόπλοια προς το Kladovo, κοντά στο φράγμα του λιμένα μεταφοράς σιδήρου (Djerdap/ Portile de Fier), καθώς και ότι ο κ. Sibin που ήταν τότε Δήμαρχος του Kladovo είχε απαγορεύσει σε γερμανική εταιρεία τη μεταφορά ραδιενεργών αποβλήτων, μεταφορά που συνεχίσθηκε παρά την απαγόρευση αυτή·

4. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν οι εν λόγω εξαγωγές από το έδαφος της ΕΕ στηρίζονται σε συνεννοήσεις μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ κυβερνήσεων· Ποια θεσμικά όργανα της ΕΕ όφειλαν να έχουν απαγορεύσει τις εν λόγω μεταφορές· Για ποιο λόγο δεν το έπραξαν·

5. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή για ποιο λόγο οι μεταφορές αυτές, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τηνγεία και το περιβάλλον και που αποσκοπούσαν στη διατήρηση ενός εγκληματικού καθεστώτος, μπόρεσαν και συνεχίσθηκαν ακόμη και μετά την πτώση του Milocevic τον Οκτώβριο του 2000·

6. Ποιες ενέργειες προτίθεται να αναλάβει η Επιτροπή προκειμένου να θέσει τέρμα το ταχύτερο δυνατόν στις μεταφορές αυτές·

Κοινή απάντησητου κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-3105/02 και E-3106/02

(21 Ιανουαρίου 2003)

Κατά τα φαινόμενα, πρόκειται για ραδιενεργά απόβλητα που προέρχονται από την εξόρυξη χαλκού, δραστηριότητα από την οποία είναι δυνατόν να προκύψουν σε ορισμένες περιπτώσεις κατάλοιπα μεψηλή συγκέντρωση σε ραδιονουκλεΐδια που απαντούν στη φύση (NORM). Ταλικά αυτά διέπονται, από το 1996, από τους βασικούς κανόνες ασφαλείας της Ευρατόμ(1).

Πέραν τούτου, οι αποστολές ραδιενεργών αποβλήτων μεταξύ των κρατών μελών καθώς και προς και από την Κοινότητα ρυθμίζονται από την οδηγία 92/3/Ευρατόμ του Συμβουλίου(2). Η οδηγία αυτή εισήγαγε σύστημα διοικητικής επιτήρησης και ελέγχου των αποστολών αυτών.

Σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας αυτής, η Επιτροπή συνέταξε περιοδικές εκθέσεις(3) σχετικά με την εφαρμογή της συγκεκριμένης οδηγίας στα κράτη μέλη. Οι εκθέσεις αυτές πουποβλήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, βασίζονται στις πληροφορίες που διαβίβασαν τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας και την κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά τις αποστολές αυτές στο έδαφός τους

Όσον αφορά τις εξαγωγές από την Κοινότητα, οι διαδικασίες χορήγησης αδείας, επιτήρησης και ελέγχου που πρέπει να ακολουθούν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών προέλευσης και της χώρας προορισμού, καθορίζονται στα άρθρα 11 και 12 της οδηγίας.

Δεν έχουν αναφερθεί στην Επιτροπή αποστολές ραδιενεργών αποβλήτων από κράτη μέλη προς τη Σερβία.

Δεδομένου ότι δενπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις σχετικά με την προέλευση τωνλικών και ότι δεν της έχουν κοινοποιηθεί αποστολές ραδιενεργών αποβλήτων προς τη Σερβία, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προβεί επί του παρόντος σε οιαδήποτε ενέργεια.

Ωστόσο, απευθύνθηκε γραπτώς στα κράτη μέλη για να λάβει περισσότερες πληροφορίες.

(1) Οδηγία του Συμβουλίου της 13ης Μαΐου 1996 για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφαλείας για την προστασία τηςγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες, ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 35 της 12.2.1992.

(3) COM(2001)270 τελικό, COM(98)778 τελικό και COM(95)192 τελικό.