ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1530/01

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(15 Μαΐου 2001)

Θέμα: Χρονοβόρες διαδικασίες συνδιαλλαγής σε (οδικά) ατυχήματα στην Ελβετία

Στην απάντηση στην ερώτηση Ε-2656/99(1) το Συμβούλιο ανέφερε ότι τα Θεσμικά Όργανα της ΕΕ (γνώριζαν) γνωρίζουν το πρόβλημα των χρονοβόρων διαδικασιών συνδιαλλαγής σε περίπτωση οδικών ατυχημάτων σε τρίτες χώρες και (ήταν) είναι διατεθειμένα να επιλύσουν το πρόβλημα με την πρόταση για την τέταρτη οδηγία περί ασφαλίσεως αυτοκινήτων οχημάτων. Όμως, η τέταρτη οδηγία πλαίσιο δεν προσφέρει καμία λύση για τις εκκρεμούσες ακόμα διαδικασίες συνδιαλλαγής. Επιπλέον, η Επιτροπή προτίθετο να ετοιμάσει πέμπτη οδηγία πλαίσιο για να εξαλείψει ταφιστάμενα ακόμα κενά.

Αναγνωρίζει η Επιτροπή ότι η τέταρτη οδηγία πλαίσιο δεν προσφέρει πλήρη κάλυψη του προβλήματος των χρονοβόρων διαδικασιών συνδιαλλαγής σε περίπτωση οδικών ατυχημάτων σε τρίτες χώρες, και επί του προκειμένου στην Ελβετία· Εάν όχι, μπορούν οιπήκοοι της ΕΕ, σε περίπτωση (οδικού) ατυχήματος στην Ελβετία ναπολογίζουν ότι θα τύχουν της αυτής νομικής αντιμετώπισης της οποίας θα τύχαιναν στα δεκαπέντε κράτη μέλη της ΕΕ·

Προτίθεται η Επιτροπή επί του παρόντος, να προετοιμάσει πέμπτη οδηγία πλαίσιο για να εξαλείψει ταφιστάμενα ακόμα κενά της τέταρτης οδηγίας πλαίσιο· Εάν ναι, ποιες θα είναι οι κατευθυντήριες γραμμές σ' αυτή την πέμπτη οδηγία πλαίσιο·

(1) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000, σελ. 95.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Ιουλίου 2001)

Η Τέταρτη Οδηγία Ασφάλισης Αυτοκινήτων(1) εκδόθηκε στις 16 Μαΐου του 2000. Η προθεσμία εφαρμογής της λήγει στις 20 Ιουλίου του 2002. Αποτελεί σημαντικό επίτευγμα για τη διευκόλυνση του διακανονισμού οδικών ατυχημάτων όταν συμβαίνουν σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος διαμονής του θύματος ή σε τρίτες χώρες πουπάγονται στο σύστημα της Πράσινης Κάρταςπό την προϋπόθεση ότι και τα δύο μέρη του ατυχήματος διαμένουν στην Ένωση. Εφόσον η οδηγία έχει ενσωματωθεί στην Συμφωνία του ΕΟΧ, ισχύουν οι ίδιοι κανόνες για τα κράτη μέλη και τις χώρες ΕΟΧ ΕΖΕΣ. Επίσης, η οδηγία θα αποτελέσει επίσης μέρος του κοινοτικού νομικού συστήματος (κοινοτικό κεκτημένο) που θα πρέπει να εφαρμόζεται στιςποψήφιες χώρες όταν θα προσχωρήσουν στην Ένωση. Το εδαφικό πεδίο εφαρμογής της τέταρτης οδηγίας ασφάλισης αυτοκινήτων είναι επομένως πολύ ευρύ και θα διευρυνθεί περαιτέρω μελλοντικά.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι η κοινοτική νομοθεσία ή η νομοθεσία του ΕΟΧ στον τομέα αυτό δεν μπορεί να διέπει τον διακανονισμό ατυχημάτων που συμβαίνουν σε τρίτες χώρες, όταν τουλάχιστον ένα μέλος δεν είναιπήκοος της Ένωσης ή του ΕΟΧ. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας εκτός της επικράτειας της Ένωσης.

Όσον αφορά το θέμα ενδεχόμενων δυσκολιών διακανονισμού ατυχημάτων στην Ελβετία, η Επιτροπή έχει ενημερωθεί για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ενός πολίτη που διαμένει σε ένα κράτος μέλος.

Παρ' όλα αυτά, η Επιτροπή άρχισε διαβουλεύσεις με τις αρχές των κρατών μελών, τις ασφάλειες, τις ενώσεις θυμάτων και άλλα ενδιαφερόμενα μέλη για να εξακριβώσει την ύπαρξη οιωνδήποτε δυσκολιών σχετικά με τον διακανονισμό ατυχημάτων των πολιτών της Ένωσης στην Ελβετία καθώς και για να εξετάσει οιαδήποτε δυνατή τεχνική λύση ως προς το θέμα αυτό. Θα ενημερώσει το Αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου για κάθε ενέργεια που θα λάβει η Επιτροπή για να βοηθήσει τουςπηκόους της Ένωσης που είναι θύματα ατυχημάτων που δενπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της Τέταρτης Οδηγίας Ασφάλισης Αυτοκινήτων.

Σχετικά με την αναφορά του Αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου σε μελλοντική 5η Οδηγία Ασφάλισης Αυτοκινήτων, η Επιτροπή εργάζεται με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών για τον εκσυγχρονισμό των οδηγιών ασφάλισης αυτοκινήτων και μπορεί ναποβληθεί πρόταση για έγκριση από το Σώμα του χρόνου. Η μελλοντική 5η Οδηγία Ασφάλισης Αυτοκινήτων δεν σχετίζεται με τον διακανονισμό ατυχημάτων σε τρίτες χώρες.

(1) Οδηγία 2000/26/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ — ΕΕ L 181 της 20.7.2000.