ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3798/00

υποβολή: Maurizio Turco (TDI) προς το Συμβούλιο

(7 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Περιορισμοί στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και νόμιμη παρακολούθηση

Το άρθρο 13 της οδηγίας 95/46/ΕΚ(1) για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και το άρθρο 14 της οδηγίας 97/66/ΕΚ(2) περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής, καθώς και το άρθρο 15 της προτάσεως οδηγίας COM(2000)385 παρέχουν τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να λάβουν νομοθετικά μέτρα για τον περιορισμό της γενικής αρχής του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής όταν τούτα κριθούν αναγκαία για τη διαφύλαξη της ασφάλειας του κράτους, της εθνικής άμυνας, της δημόσιας ασφάλειας, καθώς και για την πρόληψη, διερεύνηση, διαπίστωση και δίωξη ποινικών παραβάσεων, ή της άνευ αδείας χρησιμοποίησης του συστήματος τηλεπικοινωνιών ή ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Η ομάδα εργασίας που συστήθηκε με την οδηγία 95/46/ΕΚ εκπόνησε τη Σύσταση 2/99 σχετικά με τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής στο πλαίσιο των παρακολουθήσεων των τηλεπικοινωνιών, με την οποία καθορίζονται οι απαιτήσεις που πρέπει να τηρούν οι νομοθεσίες των κρατών μελών ώστε οι παρακολουθήσεις που πραγματοποιούν κρατικοί φορείς να μην αντιβαίνουν τις αρχές σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.

Λαμβάνονταςπόψη τα ανωτέρω δύναται το Συμβούλιο να γνωστοποιήσει:

- πώς προτίθεται να δώσει συνέχεια στη σύσταση 2/99 της ομάδας εργασίας;

- αν έχει επαληθεύσει κατά πόσο οι νομοθεσίες των κρατών μελών σχετικά με τις νόμιμες παρακολουθήσεις είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην εν λόγω σύσταση;

- εάν θεωρεί ότι πρέπει να εισαχθούν οι απαιτήσεις αυτές με την ευκαιρία της αναθεώρησης της οδηγίας 95/46/ΕΚ;

- εάν δεν κρίνει ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών που αποτελεί στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει των άρθρων 6 και 7 της ΣΕΕ επιβάλλει την ανάληψη μεγαλύτερης δεσμεύσεως από της πλευράς των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για τη ρύθμιση των νόμιμων παρακολουθήσεων στην Ένωση μέσω, για παράδειγμα, της άρσεως ή του σαφέστερου καθορισμού των παρεκκλίσεων που χορηγούνται στα κράτη μέλη στον τομέα των νόμιμων παρακολουθήσεων;

(1) ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σελ. 31.

(2) ΕΕ L 24 της 30.1.1998, σελ. 1.

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις E-3798/00 και Ε-3802/00

(8 Μαρτίου 2001)

Η οδηγία 97/66/ΕΚ εκδόθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 15 Δεκεμβρίου 1997, μετά από συνεδρίαση της Επιτροπής συνδιαλλαγής. Η διάταξη στην οποία αναφέρεται ο κ. Αξιότιμος κ. Βουλευτής δεν περιλαμβανόταν στην κοινή θέση που είχε εγκρίνει προηγουμένως το Συμβούλιο, στις 12 Σεπτεμβρίου 1996.

Η εν λόγω διάταξη αποτελεί ένα από τα στοιχεία του συμβιβασμού που επιτεύχθηκε ως προς το θέμα της εμπιστευτικότητας των επικοινωνιών ένα από τα θέματα πουποβλήθηκαν στην Επιτροπή συνδιαλλαγής. Για να καταστεί συμβατή μία από τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την οποία το Συμβούλιο ήταν διατεθειμένο να αποδεχθεί, προς τοπόλοιπο κείμενο της οδηγίας, κρίθηκε απαραίτητο να προστεθεί ρητή αναφορά στις δια νόμου επιτρεπόμενες μαγνητοφωνήσεις σε ορισμένα κράτη μέλη, στο πλαίσιο περιορισμένων επαγγελματικών χρήσεων, προκειμένου να αποδειχθεί εμπορική πράξη ή επικοινωνία (άρθρο 5, παράγραφος 2). Στο πλαίσιο του συμβιβασμού ως προς το σημείο αυτό, χρειάστηκε, συνεπώς, να προβλεφθεί επί πλέον παράταση, ώστε να μπορέσουν ορισμένα κράτη μέλη να λάβουνπόψη τη δυνατότητα αυτή στην εθνική τους νομοθεσία.

Οιπόλοιπες ερωτήσεις του Αξιότιμου κ. Βουλευτή εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της Επιτροπής δυνάμει της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως του άρθρου 211.