ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2036/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (19 Iουλίου 1996)

Θέμα: Παράνομη εμπορική εκμετάλλευση στον τομέα της τηλεόρασης

Είναι ασφαλώς γνωστό στην Επιτροπή ότι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχουν διατάξεις που να ρυθμίζουν τις υπηρεσίες κωδικοποιημένων εκπομπών. Ακόμη και στα κράτη που διαθέτουν ήδη από την δεκαετία '80 σχετική νομοθεσία, παρατηρούνται πολύ σημαντικές διαφορές στην αντιμετώπιση των περιπτώσεων πειρατικής αποκωδικοποίησης προγραμμάτων και επιβαλόμενων σχετικών κυρώσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ολοένα και περισσότεροι τηλεοπτικοί σταθμοί στην Ευρώπη παρέχουν υπηρεσίες με κωδικοποιημένα προγράμματα και ότι στην αγορά αυξάνονται οι συσκευές αποκωδικοποίησης με στόχο την πρόσβαση στις κωδικοποιημένες υπηρεσίες παρακάμπτοντας τον αρμόδιο για την κωδικοποίηση φορέα, ζητείται από την Επιτροπή να παρέμβει επειγόντως για την εναρμόνιση των διαφόρων εθνικών σχετικών νομοθεσιών υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν κατάλληλες και αποτρεπτικές κυρώσεις που να προβλέπουν την ποινή φυλακίσεως για την περίπτωση της πειρατίας αποκωδικοποιητών, με απώτερο σκοπό την καλύτερη προστασία των μελλοντικών υπηρεσιών βίντεο στην Ευρώπη.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (23 Σεπτεμβρίου 1996)

Στις 6 Μαρτίου 1996, η Επιτροπή ενέκρινε, σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσης της για την κοινωνία των πληροφοριών ((«Η Ευρώπη και η κοινωνία των πληροφοριών: η συνέχιση της πορείας-πρόγραμμα δράσης» (έγγραφο COM(94) 347). )) ένα Πράσινο Βιβλίο για τη νομική προστασία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών ((«Η νομική προστασία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά - διαβούλευση για την αναγκαιότητα ανάληψης κοινοτικής δράσης» (έγγραφο COM(96) 76). )). Το Πράσινο Βιβλίο αναφέρεται στις λύσεις που παρέχονται από τις εθνικές νομοθεσίες στο πρόβλημα της πειρατείας (λήψη χωρίς πληρωμή) των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών, και στην ανάγκη παρέμβασης σε κοινοτικό επίπεδο. Πράγματι, εκτός από τους επίσημους κατασκευαστές συσκευών αποκωδικοποίησης, ακμάζει μια πειρατική βιομηχανία παραγωγής και εμπορίας παράνομων συσκευών αποκωδικοποίησης (αποκωδικοποιητές, «έξυπνες κάρτες») που επιτρέπουν τη λήψη της υπηρεσίας χωρίς τη καταβολή αντιτίμου.

Για να παύσει η κατάσταση αυτή, ορισμένα κράτη μέλη θέσπισαν από το τέλος της δεκαετίας του 1980 ειδικές νομοθετικές διατάξεις που εξασφαλίζουν την προστασία έναντι της αθέμιτης λήψης κρυπτογραφημένων υπηρεσιών, άλλα προβαίνουν τώρα στη θέσπιση των σχετικών διατάξεων και ορισμένα, τέλος, δεν διαθέτουν ακόμη ειδική νομοθεσία.

Μετά την ανάλυση των εθνικών νομοθετικών ρυθμίσεων, το Πράσινο Βιβλίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απουσία ισοδύναμης έννομης προστασίας σε όλα τα κράτη μέλη οδηγεί σε δυσλειτουργία της ενιαίας αγοράς. Δημιουργεί ορισμένα εμπόδια στη ελεύθερη κυκλοφορία των κρυπτογραφημένων υπηρεσιών και των συσκευών αποκωδικοποίησης καθώς και πολλές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης στα διάφορα κράτη μέλη. Εξάλλου, ο αποσπασματικός χαρακτήρας των ισχυουσών νομοθετικών ρυθμίσεων θεωρείται από τους επαγγελματικούς κύκλους ως σημαντικό εμπόδιο στην ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής αγοράς νέων κρυπτογραφημένων υπηρεσιών.

Λόγω της κατάστασης αυτής, το Πράσινο Βιβλίο προτείνει την ανάληψη μιας πρωτοβουλίας εκ μέρους της Επιτροπής για την εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών στον τομέα αυτό. Η πρωτοβουλία αυτή θα έχει ως αντικείμενο την απαγόρευση της κατασκευής, πώλησης, εισαγωγής από τρίτη χώρα, της κατοχής για εμπορική ή ιδιωτική χρήση, της εγκατάστασης ή της εμπορικής προώθησης συσκευών αποκωδικοποίησης σκοπός των οποίων είναι να αποτραπεί η προσπέλαση στις κρυπτογραφημένες υπηρεσίες χωρίς την άδεια του οργανισμού κωδικοποίησης. Θα απαγορεύεται επίσης η χωρίς άδεια αποκωδικοποίηση κρυπτογραφημένων υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν ειδικές αποτρεπτικές κυρώσεις, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, για τις περιπτώσεις παραβάσεων και να επιτρέπουν σε κάθε ενδιαφερόμενο να ζητά την επιδίκαση αποζημίωσης.

Το Πράσινο Βιβλίο αποτελεί σήμερα αντικείμενο εκτεταμένων διαβουλεύσεων με τους ενδιαφερόμενους κύκλους, που θα επιτρέψουν στην Επιτροπή να λάβει οριστικές αποφάσεις πριν από το τέλος του 1996 σχετικά με την αναγκαιότητα και με το είδος της ενδεχόμενης κοινοτικής παρέμβασης.