ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1634/00

υποβολή: Theresa Villiers (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 2000)

Θέμα: Δασμοί επί των διασυνοριακών μεταφορών καυσίμων

1. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι καταβάλλονται εισαγωγικοί δασμοί για τις διασυνοριακές μεταφορές καυσίμων;

2. Εάν ναι, μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει γιατί επιβάλλονται εισαγωγικοί δασμοί επί των διασυνοριακών μεταφορών καυσίμων, ενώ δεν επιβάλλονται για τις διασυνοριακές μεταφορές οινοπνεύματος;

3. Συμφωνεί η Επιτροπή ότι αυτή η διάταξη αντιβαίνει προς την θεμελιώδη αρχή του ελευθέρου εμπορίου και της εσωτερικής αγοράς;

4. Σχεδιάζει η Επιτροπή να επεκτείνει τις αρχές της εσωτερικής αγοράς στο εμπόριο καυσίμων;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Ιουλίου 2000)

1. -2.Στο πλαίσιο της κατάστασης που επικαλείται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, ο εισαγωγικός δασμός στον οποίο αναφέρεται πρέπει να γίνει αντιληπτός ως ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που επιβάλλεται κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ενός προϊόντος πουπόκειται σε τέτοιον φόρο σε ένα κράτος μέλος.

Όσον αφορά τη φορολογική μεταχείριση που διέπει την ενδοκοινοτική κυκλοφορία εκ μέρους πολιτών της Ένωσης προϊόντων, τα οποίαπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, είναι σκόπιμο να γίνει αναφορά στις διατάξεις του άρθρου 8 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων πουπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης(1). Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι για τα προϊόντα που αποκτούν ιδιώτες για δική τους ανάγκη και τα οποία μεταφέρουν αυτοπροσώπως, η βασική αρχή που διέπει την εσωτερική αγορά ορίζει ότι οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης εισπράττονται στο κράτος μέλος όπου τα προϊόντα αυτά αποκτώνται.

Παρά ταύτα, το άρθρο 9 παράγραφος 3 της ίδιας οδηγίας παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να προβλέπουν ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός κατά την απόκτηση ορυκτελαίων τα οποία έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση σε άλλο κράτος μέλος, εάν η μεταφορά αυτών των προϊόντων γίνεται με ανορθόδοξους τρόπους από ιδιώτες ή για λογαριασμό τους. Εν προκειμένω, ως ανορθόδοξες μεταφορές πρέπει να θεωρούνται οι μεταφορές καυσίμων κινητήρων όταν τα καύσιμα δεν μεταφέρονται στη δεξαμενή των οχημάτων ή σε κατάλληλο εφεδρικό δοχείο καθώς και η μεταφοράγρών καυσίμων θέρμανσης όταν δεν γίνεται με βυτιοφόρα επαγγελματιών.

Αυτή η δυνατότητα διαφορετικής φορολογικής μεταχείρισης όσον αφορά την αγορά ορυκτελαίων απορρέει ιδίως από τον βαθμό επικινδυνότητας που μπορεί να παρουσιάζει η μεταφορά αυτών των προϊόντων. Καθώς η τήρηση των ιδιαίτερα αυστηρών μέτρων ασφαλείας που περικλείει μια τέτοια μεταφορά καθιστά απαραίτητη την προσφυγή σε επαγγελματικά μέσα μεταφοράς, οπότε παύει πλέον να πληρούται η προϋπόθεση της μεταφοράς από τον ίδιο τον ιδιώτη, η οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή της απαλλαγής που αναφέρεται στο προαναφερθέν άρθρο 8.

3. -4.Με βάση την απάντηση στις ερωτήσεις 1 και 2, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ρυθμίσεις που περιγράφονται σε αυτές δεν αντιβαίνουν στις αρχές της εσωτερικής αγοράς και ως εκ τούτου δεν έχει την πρόθεση να προτείνει την τροποποίησή τους.

(1) ΕΕ L 76 της 23.3.1992, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 96/99/ΕΚ της 30.12.1996 (ΕΕ L 8 της 11.1.1997).