ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0936/98

υποβολή: Florus Wijsenbeek (ELDR) προς την Επιτροπή

(30 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Εκδίκαση υποθέσεων στο εξωτερικό

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ μπορεί, κατ' αρχήν, να ασκηθεί δίωξη κατά παραβάσεων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, όσον αφορά τους κανονισμούς 3820/85(1) και 3821/85(2);

Θεωρεί η Επιτροπή ότι θα πρέπει να είναι δυνατόν να επιβάλλονται κυρώσεις από κράτη μέλη όταν υπήκοοί τους έχουν διαπράξει αδικήματα εκτός των συνόρων της επικράτειάς τους, έτσι ώστε οι έλεγχοι επιχειρήσεων, που προβλέπονται από την οδηγία 88/599(3), να καταστεί δυνατό να επεκταθούν και στο εξωτερικό σε περίπτωση διάπραξης παραβάσεων;

Μπορεί η Επιτροπή να απαριθμήσει ποια κράτη μέλη αναγνωρίζουν ότι η νομοθεσία τους σε ό,τι αφορά τις περιόδους ανάπαυσης και οδήγησης ισχύει και πέραν της επικράτειας τους, και ποια όχι;

Μπορεί η Επιτροπή, κατά την αναθεώρηση των κανονισμών 3820/85 και 3821/85, να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη, μέσω σχετικής νομοθεσίας, να αναγνωρίζουν ότι η νομοθεσία τους ισχύει και πέραν της επικράτειάς τους;

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να αναπτύξει πρωτοβουλίες ώστε το σύστημα εγγυήσεων και κατασχέσεων σε τρίτα κράτη μέλη να μην εφαρμόζεται σε υπηκόους κρατών μελών τα οποία έχουν αναγνωρίσει ότι η νομοθεσία τους ισχύει και πέραν της επικράτειάς τους;

Εάν ναι, με ποιο τρόπο; Εάν όχι, για ποιο λόγο;

Απάντηση του κ.Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Μαΐου 1998)

Σύμφωνα με τους κανονισμούς 3820/85(4) και 3821/85(5) για τις κοινωνικές διατάξεις και τις συσκευές ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών, οι παραβάσεις των κοινών κανόνων για τους χρόνους οδήγησης και τα διαστήματα ανάπαυσης τιμωρούνται σε όλα τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή συμφωνεί ότι η επιβολή των κανονισμών θα μπορούσε να βελτιωθεί εάν τα κράτη μέλη φρόντιζαν για τη δίωξη πολιτών τους σχετικά με παραβάσεις που διαπράττονται σε άλλο κράτος μέλος. Ωστόσο, σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, μόνο τα κράτη μέλη έχουν τη νομική αρμοδιότητα να λάβουν τέτοια απόφαση.

Η Επιτροπή διαθέτει πληροφορίες για τις περισσότερες αλλά όχι για όλες τις ρυθμίσεις των κρατών μελών σχετικά με την εκτός συνόρων επίπτωση των προαναφερθέντων εθνικών μέτρων εφαρμογής και προτίθεται να εξασφαλίσει πλήρεις λεπτομέρειες στο άμεσο μέλλον. Οι υπάρχουσες πληροφορίες καταδεικνύουν ότι το Βέλγιο, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Αυστρία και η Φινλανδία έχουν λάβει την αρμοδιότητα να επιβάλουν ποινές, σε ορισμένο βαθμό, στους πολίτες τους για παραβάσεις που διαπράττονται στο εξωτερικό. Βάσει του ισχύοντος κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποχρεώσει τα κράτη μέλη τα οποία δεν εγκρίνουν δικαιοδοσία εκτός συνόρων επί των πολιτών τους να το πράξουν. Στις περιπτώσεις αυτές, εφόσον ένας οδηγός που εκτελεί οδική μεταφορά εισέλθει σε άλλο κράτος μέλος υπόκειται στην δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους μέλους.

Στο πλαίσιο πιθανής τροποποίησης των κοινών κανόνων, πρόκειται να εξεταστεί από την Επιτροπή η ιδέα της επιβολής υποχρεώσεως σε όλα τα κράτη μέλη να δίδουν ισχύ εκτός συνόρων στη νομοθεσία τους. Ωστόσο, είναι προφανές ότι πρέπει να αποφεύγεται η δίωξη τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό για την ίδια παράβαση.

(1) EE L 370 της 31.12.1985, σελ. 1.

(2) EE L 370 της 31.12.1985, σελ. 8.

(3) EE L 325 της 29.11.1988, σελ. 55.

(4) EE L 370, της 31.12.1985.

(5) EE L 370, της 31.12.1985.