ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1795/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς το Συμβούλιο

(24 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Προετοιμασία αμερικανικού πολέμου της τουλίπας κατά της Ολλανδίας για την απελευθέρωση κρατουμένων που δικάζονται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

1. Τί φρονεί το Συμβούλιο για την συνεχιζόμενη αρνητική στάση της Αμερικής όσον αφορά την σύσταση Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (International Criminal Court, ICC) στην Χάγη το οποίο από 1ης Ιουλίου 2002 θα μπορεί να προσάγει σε δίκη τουςπεύθυνους εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, ασχέτως της εθνικότητας των δραστών ή των θυμάτων, εφόσον τοπεύθυνο κράτος παραμελεί την δίκη·

2. Γνωρίζει το Συμβούλιο ότι στον αμερικανικό νόμο για την προστασία των στρατιωτικών (American Servicemember's Act (ASPA)) περιλαμβάνεται διάταξη σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται στην αμερικανική κυβέρνηση να συμμετέχει σε αποστολές ειρήνης του ΟΗΕ στις χώρες οι οποίες έχουν επικυρώσει την συμφωνία ICC, εκτός εάν αποκλείεται να καταλογισθούν ευθύνες σε αμερικανούς στρατιωτικούς από το ICC;

3. Αντιλαμβάνεται το Συμβούλιο την κλιμάκωση που δημιουργεί η αμερικανική άρνηση λαμβανομένουπόψη ότι το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε στις 9 Ιουνίου 2002 σχέδιο νόμου που θα πρέπει να ενσωματωθεί στο ASPA και ότι γίνεται αποδεκτή στρατιωτική επέμβαση στην Ολλανδία — που περιγράφηκε κατά τη διάρκεια της σχετικής συζητήσεως ως πόλεμος της τουλίπας — για την απελευθέρωση πιθανών αμερικανών κρατουμένων ούτως ώστε να μπορούν να διαφύγουν την διεξαγωγή δίκης ενώπιον του ICC;

4. Σε ποιά διαβήματα προβαίνετε για να επιτύχετε ώστε το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης στην Ολλανδία να μην συγκεντρώσει την πλειοψηφία στην Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων και για να μηνπογραφεί από τον Αμερικανό πρόεδρο το σχετικό νομοσχέδιο — σε περίπτωση που παρόλ' αυτά συγκεντρώσει την πλειοψηφία·

5. Φρονεί το Συμβούλιο ότι, εάν το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελέσει όντως τμήμα της αμερικανικής νομοθεσίας, είναι ρεαλιστικό και αποδεκτό να διατηρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ή τα μεμονωμένα κράτη μέλη της ευρείες σχέσεις στρατιωτικού επιπέδου με χώρα η οποία δεν διστάζει να επιτεθεί σε κράτος μέλος της Ε Ε·

(Πηγή: Ημερήσια ολλανδική εφημερίδα NRC-Handesblad της 8.6.2002.)

Απάντηση

(6 Φεβρουαρίου 2003)

1. H EE είναι πεπεισμένη ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) θα καταστήσει τον κόσμο έναν πιο ασφαλή, πιο δίκαιο και πιο ειρηνικό χώρο διαβίωσης. Πιστεύουμε ότι, με την ύπαρξή του και μόνο, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) θα αποθαρρύνει τα άτομα από το να διαπράττουν τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα. Θέτοντας τέλος στην ατιμωρησία, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) θα ενισχύσει τηνπεροχή του νόμου και θα συμβάλει στην επικράτηση της ειρήνης στον κόσμο. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) θα αποδείξει πολύ σύντομα την αξία του ως ένας ανεξάρτητος και αποτελεσματικός θεσμός. Η ΕΕ θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να εξασφαλίσει την επιτυχία του. Εκείνοι οι οποίοι αντιτίθενται τώρα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) θα δουν κατόπιν με ποιον τρόπο το Καταστατικό της Ρώμης (του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου) εγγυάται για τους ίδιους ταψηλότερα επίπεδα μιας προσήκουσας διεξαγωγής δίκης και αποτρέπει τη χρησιμοποίηση του Δικαστηρίου για πολιτικούς σκοπούς.

2. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απευθύνει έκκληση προς όλα τα κράτη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στο Καταστατικό της Ρώμης, διότι πιστεύουμε ότι η καθολική προσχώρηση στο Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου είναι ευκταία για την πλήρη αποτελεσματικότητα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Προκειμένου να προωθηθεί παγκόσμια ηποστήριξη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το Συμβούλιοιοθέτησε τον περασμένο χρόνο την κοινή θέση 2001/443/CFSP, η οποία αναθεωρήθηκε στις 20 Ιουνίου 2002. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ολοκλήρωσε επίσης σχέδιο δράσης για την περαιτέρω προώθηση της κοινής θέσης. Βάσει αυτής της κοινής θέσης, η ΕΕ προέβη σε διαβήματα ενώπιον των κυβερνήσεων σε όλον τον κόσμο. Με τις συναντήσεις μας στα πλαίσια του πολιτικού διαλόγου, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο συζητά με χώρες όλων των ηπείρων. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είναι πράγματι ένα θέμα που επανέρχεται στις επαφές μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

3. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμερίζονται τις ίδιες θεμελιώδεις αξίες. Και οι δύο είναι προσηλωμένοι στην ελευθερία, τη δημοκρατία, τηνπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και το κράτος δικαίου. Για το λόγο αυτό, η ΕΕ πιστεύει ανέκαθεν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα πρέπει να είναι μεταξύ των κρατών μερών του Καταστατικού της Ρώμης.

4. Στις 17 Ιουνίου 2002, το Συμβούλιο Γενικές Υποθέσεις ενέκρινε συμπεράσματα στα οποία εκφράζει τη λύπη του για την απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να μην προσχωρήσουν στο Καταστατικό της Ρώμης για την ίδρυση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, αν και σέβεται το δικαίωμα των ΗΠΑ να λάβουν μια τέτοια απόφαση. Στα ίδια πρακτικά εκφράζει την ανησυχία του όσον αφορά το νόμο για την προστασία του προσωπικού των ΗΠΑ (ASPA) όπως έχει διατυπωθεί επί του παρόντος. Η έγκριση του νόμου αυτού στις 2 Αυγούστου ήταν ιδιαίτερα λυπηρό γεγονός για τη διεθνή κοινότητα.

5. Τα συμπεράσματα του Συμβουλίουπογραμμίζουν επίσης την ανησυχία της ΕΕ για την παρούσα διάταξη του νομοσχεδίου ASPA που επιτρέπει στον Πρόεδρο να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να επιτύχει την ελευθέρωση οιουδήποτε ατόμου το οποίο κρατείται κατόπιν αιτήσεως του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ακόμη και στην επικράτεια των κρατών μελών της ΕΕ.

6. Η ΕΕ διαβίβασε τις ανησυχίες της στο Κονγκρέσο των ΗΠΑ και στην κυβέρνηση, σε όλα τα επίπεδα, και έλαβε διαβεβαιώσεις ότι θα ήταν αδιανόητη μια επέμβαση των ΗΠΑ στο έδαφός μας. Στα συμπεράσματα που ενέκρινε στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, το Συμβούλιο επιβεβαίωσε τη σταθερή δέσμευση που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση με την κοινή θέση πουιοθέτησε, ναποστηρίξει τη σύσταση, σε σύντομο χρονικό διάστημα και την ουσιαστική λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) και να διαφυλάσσει την ακεραιότητα του Καταστατικού της Ρώμης. Έχει σημειώσει την πρόταση των Ηνωμένων Πολιτειών για νέες διμερείς συμφωνίες με τα Κράτη Μέρη του ΔΠΔ όσον αφορά τις προϋποθέσεις παράδοσης εκζητουμένων στο Δικαστήριο.

7. Στην ίδια σύνοδο, το Συμβούλιο κατάρτισε τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ όσον αφορά διακανονισμούς μεταξύ Κράτους Μέρους του καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αφενός, και των Ηνωμένων Πολιτειών, αφετέρου, σχετικά με την παράδοση εκζητουμένων στο Δικαστήριο.