ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1870/98

υποβολή: José Barros Moura (PSE) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Εναπόθεση πυρηνικών αποβλήτων στις όχθες του ποταμού Douro, δίπλα στα πορτογαλοïσπανικά σύνορα

Το ζήτημα της ενδεχόμενης κατασκευής από τις ισπανικές αρχές χώρου εναπόθεσης πυρηνικών αποβλήτων στην Aldeadávilla, στις όχθες του ποταμού Douro, δίπλα στα σύνορα με την Πορτογαλία, αποτελεί ξανά πηγή ανησυχιών για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και για την κοινή γνώμη, γενικά.

Η ρύθμιση του προβλήματος εναπόκειται όχι απλώς στη διμερή και διακυβερνητική διάσταση, μεταξύ Ισπανίας και Πορτογαλίας, αλλά στην ευρωπαϊκή: ένας τέτοιος χώρος εναπόθεσης συνεπάγεται προφανείς και αναπόφευκτους κινδύνους για το περιβάλλον, την υγεία αλλά και την ζωή των παραμεθόριων πληθυσμών, για τον ποταμό Douro, για την ποιότητα των υδάτων του και για τα κύρια προϊόντα που αποτελούν μάλιστα το γνώρισμα της περιοχής και που προέρχονται από τον συνδυασμό της ανθρώπινης τεχνογνωσίας αποτέλεσμα της επαφής αλλεπάλληλων γενεών με τη φύση, ιδίως δε από την πορτογαλική πλευρά. Οι σοβαρότατοι αυτοί κίνδυνοι συνιστούν παραβίαση των συνθηκών και του παράγωγου δικαίου, ιδίως δε του σχετικού με το περιβάλλον.

Για τον λόγο αυτό ερωτώ την Επιτροπή:

1. Έχει υπόψη της συγκεκριμένα γεγονότα που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ότι η Ισπανία επανήλθε στα σχέδια που επισήμως είχε εγκαταλείψει στα τέλη της δεκαετίας του 80 χάρη, εν μέρει, στην παρέμβαση των οργάνων της ΕΚ;

2. Ποιά μέσα προτίθεται να λάβει, ως θεσματοφύλαξ των συνθηκών, προκειμένου να καταστήσει σεβαστό το δίκαιο της ΕΕ;

3. Δεν θεωρεί άραγε ότι μία παρέμβαση εκ μέρους της, γμε σκοπό να καταστήσει σεβαστές τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου, θα εφυσήχαζε τους πληθυσμούς και θα ηύξανε το γόητρο της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Κοινή απάντηση

του κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-1734/98 και E-1870/98

(29 Ιουλίου 1998)

Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, η Ισπανία δεν έχει καταρτίσει ειδικά - για συγκεκριμένες τοποθεσίες - σχέδια για την κατασκευή νέας αποθήκης ραδιενεργών αποβλήτων.

Η κατασκευή εγκαταστάσεων του τύπου στον οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δύναται να αναληφθεί εφόσον πληρούνται όλες οι αναγκαίες εθνικές απαιτήσεις. Μεταξύ αυτών πρέπει να περιλαμβάνεται μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως περιγράφεται στην οδηγία 85/337/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1). Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η απαίτηση της δυνατότητας δημόσιου διαλόγου, ούτως ώστε το κοινό να είναι σε θέση να εκφράσει τη γνώμη του πριν από την έναρξη ενός έργου, καθώς και η απαίτηση της εμπλοκής, στην μελέτη, των κρατών μελών των οποίων το περιβάλλον ενδέχεται να θιγεί από το έργο.

Επιπλέον, βάσει, των διατάξεων του άρθρου 37 της συνθήκης Ευρατόμ, πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή, εν ευθέτω χρόνω, γενικές πληροφορίες για το σχέδιο των προτεινόμενων εγκαταστάσεων και, προτού χορηγηθούν από τις εθνικές αρχές άδειες απόρριψης, η Επιτροπή γνωμοδοτεί για το κατά πόσον η εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την ραδιενεργό μόλυνση του νερού, εδάφους ή εναέριου χώρου άλλου κράτους μέλους.

Τέλος, η λειτουργία τέτοιων εγκαταστάσεων πρέπει να ικανοποιεί τα βασικά πρότυπα ασφαλείας που καθορίζονται στην οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου της 13ης Μαΐου 1996 περί καθορισμού των βασικών προτύπων ασφαλείας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του ευρέος κοινού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες(2).

(1) ΕΕ L 175, 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 159, 29.6.1996.