ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1574/98

υποβολή: Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(20 Μαΐου 1998)

Θέμα: Έκδοση εγγράφων που διασφαλίζουν το δικαίωμα μόνιμης κατοικίας στις Κάτω Χώρες

Στις προηγούμενες ερωτήσεις μου Ε-3661/95(1) και Ε-0973/97(2) σχετικά με την ολλανδική νομοθεσία που αφορά το κόστος των πιστοποιητικών μόνιμης κατοικίας που χορηγούνται σε πολίτες των κρατών μελών, η Επιτροπή απάντησε στις 7 Φεβρουαρίου 1996 και στις 7 Απριλίου 1997. Στην τελευταία της απάντηση, η Επιτροπή γνωστοποίησε ότι "επειδή δεν είχε ακόμη ικανοποιηθεί από τις απαντήσεις που έδωσαν οι ολλανδικές αρχές, σκόπευε να αποστείλει μία αιτιολογημένη γνώμη στις Κάτω Χώρες".

Ένα και πλέον έτος αργότερα, η κατάσταση δεν φαίνεται να έχει ακόμη διευθετηθεί.

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει ποίες ενέργειες έχουν εν τω μεταξύ πραγματοποιηθεί και ποία μέτρα ελήφθησαν προκειμένου το πρόβλημα αυτό να λυθεί με ικανοποιητικό τρόπο;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Αυγούστου 1998)

Οι ολλανδικές αρχές εκδίδουν έγγραφα παραμονής διαφορετικών τύπων: Ευρωπαϊκές άδειες παραμονής και ένα έγγραφο παραμονής το οποίο βασίζεται εξ ολοκλήρου στην εθνική νομοθεσία και ονομάζεται "vergunning tot vestiging". Η Ευρωπαϊκή άδεια παραμονής εκδίδεται αντί τέλους 35 hfl και ανανεώνεται ατελώς. Για την έκδοση του εγγράφου "vergunning tot vestiging" απαιτείται τέλος 500 hfl. Το έγγραφο αυτό παρέχει περισσότερα δικαιώματα και εγγυήσεις στον κάτοχό του από αυτά που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία. Δεν έχει χρονικό περιορισμό και μπορεί να εκδοθεί για όλους τους ξένους.

Ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εργάζεται στην Ολλανδία επομένως έχει δύο επιλογές. Είτε την Ευρωπαϊκή άδεια παραμονής, η οποία εκδίδεται αντί τέλους 35 hfl και ανανεώνεται ατελώς ανά πενταετία, είτε, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η ολλανδική νομοθεσία και το επιθυμεί ο πολίτης, το έγγραφο "vergunning to vestiging" το οποίο εκδίδεται αντί τέλους 500 hfl, αλλά παρέχει περισσότερα πλεονεκτήματα. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η κατάσταση αυτή σέβεται κατ' αρχήν τις προϋποθέσεις που θέτει η κοινοτική νομοθεσία, αφού ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει την επιλογή να αποκτήσει το απαραίτητο έγγραφο παραμονής σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.

Ωστόσο προέκυψαν προβλήματα επειδή οι ολλανδικές αρχές για την έκδοση του "vergunning to vestiging" χρησιμοποιούν το έντυπο της Ένωσης σημειώνοντας ότι πρόκειται για το ολλανδικό έγγραφο. Κατά την άποψη της Επιτροπής, αυτό αποτελεί επέκταση της Ευρωπαϊκής άδειας παραμονής. Κατά συνέπεια πρέπει να τηρηθεί η κοινοτική νομοθεσία και το μέγιστο τέλος δεν πρέπει επομένως να υπερβαίνει το τέλος που απαιτείται για την έκδοση ενός εθνικού εγγράφου ταυτότητας (35 hfl). Η άποψη αυτή έχει εκφραστεί ξανά σε αιτιολογημένη γνώμη η οποία κοινοποιήθηκε στην Ολλανδία στις 6 Νοεμβρίου 1997. Στην απάντησή τους, στα τέλη Απριλίου 1998, οι ολλανδικές αρχές επέμειναν στην άποψή τους, αλλά επέδειξαν τη διάθεση να εξετάσουν στο μέλλον την έκδοση διαφορετικών εγγράφων, τα οποία θα αντικατοπτρίζουν το διαφορετικό καθεστώς των αντίστοιχων εγγράφων παραμονής. Επιπλέον οι ολλανδικές αρχές τόνισαν ότι τα τέλη για την επεξεργασία των αιτήσεων για την άδεια παραμονής αποτελούν σήμερα αντικείμενο συζητήσεων οι οποίες πραγματοποιούνται ύστερα από αίτηση του εθνικού κοινοβουλίου. Θα εξεταστεί επίσης η πιθανή μείωση του τέλους για τις οριστικές άδειες παραμονής.

Η Επιτροπή αναμένει περαιτέρω διευκρινίσεις από τις ολλανδικές αρχές. Στόχος είναι στο μέλλον όλοι οι πολίτες της Ένωσης να πληροφορούνται με σαφήνεια τις επιλογές που έχουν όσον αφορά τα έγγραφα παραμονής και το αντίστοιχο κόστος τους. Επιπλέον στο έντυπο με το οποίο εκδίδεται το έγγραφο "vergunning to vestiging" πρέπει να φαίνεται καθαρά ότι δεν πρόκειται για έγγραφο το οποίο βασίζεται στην κοινοτική νομοθεσία.

(1) ΕΕ C 122, 25.4.1996, σελ.26.

(2) ΕΕ C 319, 18.10.1997, σελ. 209.