ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2788/00

υποβολή: Jo Leinen (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Διακριτική μεταχείριση πολιτών της ΕΕ

Στις 12.06.2000, στο Monbliard της Γαλλίας, Γερμανός πολίτης αναγκάστηκε από την αστυνομία να σταματήσει, διότι είχε μαζί του συσκευή προειδοποίησης ραντάρ η οποία, όμως, ήταν εκτός λειτουργίας (γεγονός που επιβεβαιώνεται από γραπτή βεβαίωση του αστυνομικού οργάνου που διενήργησε τον έλεγχο).

Ανεξαρτήτως του αν ήταν αναγκαίο να του επιβληθεί πρόστιμο ή να κινηθεί εις βάρος του ποινική δίωξη, απαγορεύτηκε στο Γερμανό πολίτη να συνεχίσει το δρόμο του, σε περίπτωση που δεν κατέβαλε, αμέσως και επί τόπου, εγγύηση ύψους 10 000 γαλλικών φράγκων (ποσό που αντιστοιχεί στη μέγιστη πιθανή ποινή).

Είναι η Επιτροπή της γνώμης ότι το γεγονός αυτό μπορεί να θεωρηθεί περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων την οποία εγγυάται το άρθρο 14, παράγραφος ΙΙ ΣΕΚ, και ότι, επιπλέον, συνιστά ανεπίτρεπτη διακριτική μεταχείριση εις βάρος πολίτη της ΕΕ, δεδομένου ότι οι Γάλλοι πολίτες δενποχρεώνονται να καταβάλλουν επί τόπου εγγυήσεις αυτού του είδους;

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Οκτωβρίου 2000)

Τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αποτέλεσαν αντικείμενο λεπτομερούς μελέτης από την Επιτροπή μετά την καταγγελία την οποία έκανε ο εν λόγω γερμανός πολίτης

Το άρθρο 12 (πρώην άρθρο 6) της συνθήκης ΕΚ απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας καθώς και κάθε διοικητική ή ποινική κύρωση που επιβάλλεται από τις κρατικές αρχές στουςπηκόους των κρατών μελών και δημιουργεί διακρίσεις, αδικαιολόγητες ή δυσανάλογες. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνώρισε με την απόφαση του στις 23 Ιανουαρίου 1997 στηνπόθεση Pastoors C-29/95, ότι εφόσον δενφίσταται ένα σύστημα που να επιτρέπει την εκτέλεση των αποφάσεων των ποινικών δικαστηρίων μεταξύ των κρατών μελών, κάθε κράτος μέλος μπορεί να επιβάλλει στους μη μόνιμους κατοίκους την καταβολή εγγύησης, αν σε περίπτωση παράβασης επιλέξουν την ποινική διαδικασία και όχι την άμεση καταβολή του προστίμου. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με την ίδια νομολογία, το άρθρο 12 ορίζει ότι το ποσό της εγγύησης δεν πρέπει ναπερβαίνει το πρόστιμο.

Το άρθρο 26 του γαλλικού κώδικα οδικής κυκλοφορίας επιβάλλει στους παραβάτες που δεν διαμένουν και δεν εργάζονται στην Γαλλία και που επιλέγουν την δικαστική οδό αντί της άμεσης πληρωμής του κατ' αποκοπή ή του μειωμένου προστίμου στις περιπτώσεις που αυτά επιβάλλονται αντίστοιχα την καταβολή εγγύησης της οποίας το ποσό έχει οριστεί μεπουργική απόφαση, διαφορετικά γίνεται κατάσχεση του οχήματος. Ο καταγγέλων κατέβαλλε 5 000 γαλλικά φράγκα για εγγύηση ενώ η μέγιστη ποινή για τέτοια παράβαση είναι 10 000 γαλλικά φράγκα, με εξαίρεση τις περιπτώσειςποτροπής. Σύμφωνα με τις πληροφορίες τις οποίες έχει στην διάθεσή της η Επιτροπή δεν προκύπτει ότι ο καταγγέλωνπέστη διακριτική μεταχείριση.

Με βάση την νομοθεσία η οποία αναφέρθηκε παραπάνω, η διαφορετική μεταχείριση των μόνιμων και μη μόνιμων κατοίκων την οποία προβλέπει ο γαλλικός κώδικας οδικής κυκλοφορίας, είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη, επειδήπάρχει κίνδυνος η εκτέλεση μιας καταδικαστικής απόφασης εις βάρος μη μόνιμου κατοίκου να καταστεί αδύνατη ή τουλάχιστον δυσκολότερη και πολυδάπανη. Δεν συνιστά λοιπόν διάκριση που παραβαίνει το άρθρο 12 της συνθήκης ΕΚ ούτε περιορισμό του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας των ατόμων την οποία προβλέπει το άρθρο 14 παράγραφος 2 του ίδιου κειμένου.