ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0928/96 υποβολή: Giorgio Ruffolo (PSE) προς την Επιτροπή (23 Απριλίου 1996)

Θέμα: Άρθρο 109 της Συνθήκης του Μάαστριχτ

Μπορεί να μας εξηγήσει η Επιτροπή:

1. Πώς ερμηνεύεται το διατακτικό του άρθρου 109 Κ, παράγραφος 2 της Συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο η κατάργηση της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 109 Κ, παράγραφος 1, μπορεί να λάβει χώρα εφόσον τα κράτη μέλη με παρέκκλιση πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης που προβλέπονται στο άρθρο 109 Ι παράγραφος 1, λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα από τα κριτήρια αυτά (τρίτο εδάφιο) αφορά «την τήρηση των κανονικών περιθωρίων διακύμανσης που προβλέπονται από το μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος επί δύο τουλάχιστον χρόνια»;

2. Ποιές πρωτοβουλίες σχεδιάζονται ώστε να μην καταστεί το διατακτικό αυτό ουσιαστικό εμπόδιο για την προσχώρηση στο τρίτο στάδιο των κρατών με παρέκκλιση, όταν, το 1998, εξετασθεί η κατάσταση των κρατών αυτών ενόψει της τρίτης φάσεως;

3. Υπάρχει πρόθεση κατάργησης, για τα νομίσματα των κρατών με παρέκκλιση, του προαναφερθέντος κριτηρίου σύγκλισης που αφορά τον σεβασμό των περιθωρίων διακύμανσης του ανυπάρκτου πλέον μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών;

4. Ως εναλλακτική λύση μελετάται, η δημιουργία ενός καθεστώτος ισοτιμιών μεταξύ του ενιαίου νομίσματος ή των νομισμάτων με οριστικά σταθερή ισοτιμία στην αρχή της τρίτης φάσεως και των νομισμάτων των κρατών με παρέκκλιση, το οποίο θα υποκαταστήσει τον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος για τις ανάγκες του προαναφερθέντος κριτηρίου σύγκλισης; Ποία μορφή μπορεί να έχει ο εν λόγω μηχανισμός ισοτιμιών;

5. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το γράμμα της Συνθήκης απαγορεύει τη σύναψη συναλλαγματικών συμφωνιών με τα κοινοτικά νομίσματα των χωρών με παρέκκλιση, υπάρχει σκέψη να επεκταθεί, μέσω της θέσπισης μιας συμπληρωματικής ή ερμηνευτικής διατάξεως, το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 109 και για τα νομίσματα αυτά;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής (11 Ιουνίου 1996)

Η διάταξη του άρθρου 109 Κ παράγραφος 2 της Συνθήκης αναφέρεται σε όλα της κριτήρια σύγκλισης που απαριθμούνται στο άρθρο 109 Ι παράγραφος 1. Όσον αφορά το κριτήριο των συναλλαγματικών ισοτιμιών, που προβλέπει την «τήρηση των κανονικών περιθωρίων διακύμανσης που προβλέπονται από το μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος επί δύο τουλάχιστον χρόνια, χωρίς υποτίμηση έναντι του νομίσματος οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους», η διάταξη είναι σαφής.

Δεν προβλέπεται η κατάργηση του κριτηρίου σύγκλισης των συναλλαγματικών ισοτιμιών όπως ορίζεται στο άρθρο 109 Ι τρίτη περίπτωση. Οι όροι για την είσοδο στο τρίτο στάδιο είναι και θα παραμείνουν οι ίδιοι για όλα τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από την ημερομηνία εισόδου.

Η Επιτροπή καθώς και το ΕΝΙ εξετάζουν επί του παρόντος τη δημιουργία μιας νέας νομισματικής σχέσης μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν και εκείνων που δεν συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα σύμφωνα με την εντολή του συμβουλίου της Μαδρίτης. Ενώ η ρύθμιση αυτή θα απαιτούσε τη θεσμοθέτηση μιας ευελιξίας για την αντιμετώπιση των διαφορών στο βαθμό σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα, είναι αναγκαίο να υπάρχει ένας κατάλληλος βαθμός πειθαρχίας ως προς τις συναλλαγματικές ισοτιμίες για να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

Τέλος, η Επιτροπή πιστεύει ότι η Συνθήκη δεν εμποδίζει κατά κανένα τρόπο τη σύναψη συμφωνιών σχετικά με τη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ του ευρώ και των κρατών μελών με παρέκκλιση. Αντίθετα, στο άρθρο 109 Μ αναφέρει ότι, μέχρι την έναρξη του τρίτου σταδίου, «κάθε κράτος μέλος αντιμετωπίζει τη συναλλαγματική του πολιτική ως πρόβλημα κοινού ενδιαφέροντος».