ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0801/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI), Amedeo Amadeo (NI), Roberta Angelilli (NI), Spalato Bellerι (NI), Sebastiano Musumeci (NI), Antonio Trizza (NI), Marco Cellai (NI), Gastone Parigi (NI) και Salvatore Tatarella (NI) προς την Επιτροπή (3 Απριλίου 1996)

Θέμα: Διαμάχη για την εκχώρηση δεύτερης άδειας κινητής τηλεφωνίας GSM στην Ιταλία

Στους μειοδοτικούς διαγωνισμούς για τη χορήγηση δεύτερης άδειας GSM, πρώτα στην Ιταλία, εν συνεχεία στην Ισπανία και τέλος στο Βέλγιο, η Επιτροπή καταρχήν επέτρεψε να ολοκληρωθεί η διαδικασία του διαγωνισμού, και μόνον αφού αυτός ολοκληρώθηκε, και μάλιστα στην Ιταλία αφού κατακυρώθηκε η άδεια, άρχισε να εκφράζει την αποδοκιμασία της για την συμπερίληψη, μεταξύ των όρων του διαγωνισμού, μιας οικονομικής προσφοράς των διαγωνιζομένων.

Συγκεκριμένα, στις τρεις ανωτέρω περιπτώσεις, οι οποίες ήταν πολύ όμοιες, μόνο στην περίπτωση της Ιταλίας εκδόθηκε επίσημη απόφαση κατά της κυβέρνησης και ζητήθηκε απάντηση εντός προθεσμίας τριών μόνο μηνών, ενώ για τις δύο άλλες περιπτώσεις δεν έγινε κανένα επίσημο διάβημα ούτε τέθηκε καμία προθεσμία για τη ενδεχόμενη λήψη μέτρων.

Μετά την απόφαση της Επιτροπής, το ιταλικό κράτος, ο πρώτος φορέας εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας (ΤΙΜ) και ο φορέας εκμετάλλευσης του μόνιμου και σταθερού τηλεφωνικού δικτύου (Telecom Italia) υποχρεώθηκαν να καταθέσουν προσφυγή τόσο στο Δικαστήριο όσο και στο Πρωτοδικείο.

Είναι απορίας άξιον, ωστόσο, γιατί μόνο στην περίπτωση της Ιταλίας η Επιτροπή επέδειξε τόση σπουδή προκειμένου να κλείσει το θέμα - το οποίο τόσο άκαμπτα και όψιμα είχε δημιουργηθεί - που έφτασε στο σημείο να υιοθετήσει την ασυνήθιστη διαδικασία να διαχωρίζει τη συζήτηση των μέτρων που αποφασίστηκαν από την έκδοση της απόφασης με την οποία κλείνει η υπόθεση.

Αυτό τονίζει την αλγεινή εντύπωση που δημιουργείται ότι η Επιτροπή θέλησε να επωφεληθεί από το πρόσκαιρο κενό εξουσίας που υπάρχει στην Ιταλία, επιδεικνύοντας πραγματικά εκπληκτικό ζήλο απέναντι σε μία κοινοτική χώρα.

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Απριλίου 1996)

Το άνοιγμα των κινητών και προσωπικών επικοινωνιών στον ανταγωνισμό υπήρξε πρωταρχικός στόχος της Επιτροπής. Πολύ πριν από την υιοθέτηση της οδηγίας 96/2/ΕΚ ((ΕΕ L 20 της 26.1.1996. )) της 16ης Ιανουαρίου 1996, η Επιτροπή είχε κινήσει διαδικασίες παράβασης εναντίον κρατών μελών που διατηρούσαν το μονοπώλιο του δημόσιου φορέα εκμετάλλευσης για την παροχή της κινητής τηλεφωνίας GSM, δηλαδή της Ιταλίας, του Βελγίου και της Ιρλανδίας.

Στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών,η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα εν λόγω κράτη μέλη είχαν προβλέψει να ορίσουν το δεύτερο φορέα εκμετάλλευσης, κυρίως βάσει πλειοδοτικού διαγωνισμού. Η Επιτροπή δεν παρέλειψε να επιστήσει αμέσως την προσοχή αυτών των κρατών μελών στη στρέβλωση του ανταγωνισμού που αναπόφευκτα θα επέφερε μία ανάλογη διαδικασία. Αντίθετα με τις περιπτώσεις του Βελγίου και της Ιρλανδίας, όσον αφορά την Ιταλία, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει πριν από τη λήξη της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, διότι η ιταλική κυβέρνηση της γνωστοποίησε το περιεχόμενό της μετά το πέρας της διαδικασίας.

Η βελγική και η ιρλανδική κυβέρνηση ανέλαβαν πριν από τον ορισμό του δεύτερου φορέα εκμετάλλευσης GSM τη γραπτή δέσμευση να επιβάλουν ανάλογη πληρωμή και στο δημόσιο φορέα εκμετάλλευσης. Αντιθέτως, η ιταλική κυβέρνηση δεν υπέβαλε καμία συγκεκριμένη πρόταση. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να υιοθετήσει επίσημη απόφαση εναντίον της Ιταλίας, στις 4 Οκτωβρίου 1995, επιβάλλοντάς της να ανακοινώσει ανάλογα μέτρα. Η απόφαση αυτή δεν συνδεόταν, ωστόσο, με την πολιτική κατάσταση στην Ιταλία.

Οι αποφάσεις που υιοθετήθηκαν δυνάμει του άρθρου 90 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ επιδιώκουν να θέσουν τέλος στις παραβάσεις. Ζητούν πάντοτε από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να γνωστοποιήσουν τα μέτρα που έχουν λάβει για την αποκατάσταση της κοινοτικής νομιμότητας. Στην περίπτωση της GSM στην Ιταλία, θα ήταν δυνατόν να τερματισθεί η σχετική παράβαση - άνισες προϋποθέσεις πρόσβασης στην αγορά GSM προς όφελος του δημόσιου φορέα εκμετάλλευσης - βάσει ορισμένων διαφορετικών προσεγγίσεων. Η Επιτροπή δεν μπορούσε να υποκαταστήσει την ιταλική κυβέρνηση στην επιλογή μεταξύ των ενδεχόμενων εναλλακτικών λύσεων. Με επιστολή της της 18ης Ιανουαρίου 1996, η ιταλική κυβέρνηση απαριθμεί τα διορθωτικά μέτρα που προτίθεται να λάβει ώστε να θέσει σε εφαρμογή την απόφαση:

- άμεση μεταφορά των οδηγιών 96/2/ΕΚ και 96/19/ΕΚ ((ΕΕ L 74 της 22.3.1996. )) με ειδικά σχέδια νόμου, ούτως ώστε να επιτραπεί κυρίως στο δεύτερο φορέα εκμετάλλευσης GSM να χρησιμοποιεί, χωρίς περιορισμούς, τις κατάλληλες και εναλλακτικές υποδομές για την παροχή των υπηρεσιών του 7

- η χωρίς διακρίσεις πρόσβαση των δύο φορέων εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας στις συχνότητες GSM (890-960 Mhz) 7

- η χορήγηση στην ΟΡΙ (Ommibel Pronto Italia), στο πλαίσιο της εκχώρησής της, συχνοτήτων DCS 1800 και η έγκριση για την εκμετάλλευση της υπηρεσίας αυτής, μόλις κάποιος τρίτος φορέας εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας θα έχει τη δυνατότητα να εδραιωθεί στην αγορά, και το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1998 7

- μείωση κατά 25% του τέλους διασύνδεσης μεταξύ του κινητού δικτύου GSM της ΟΡΙ και του μεταγωγικού τηλεφωνικού δικτύου της Telecom Italia το 1996 και 1997, μέχρις του ποσού των 60.000 εκατομμυρίων λιρετών.

Η Επιτροπή διαβεβαιώνει ότι έκρινε επαρκή τα προαναφερθέντα μέτρα για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις της απόφασης. Η Επιτροπή αναμένει πλέον να τεθούν σε εφαρμογή προκειμένου να κλείσει επίσημα τη διαδικασία.