ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0199/02

υποβολή: Bernd Lange (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Μεταβατικοί λογαριασμοί στην Αυστρία

Μου ετέθη ένα ερώτημα σχετικά με την πρακτική των αυστριακών γενικών όρων συναλλαγών των πιστωτικών ιδρυμάτων. Για έναν Γερμανό πελάτη στην Αυστρία είναι απαραίτητο να διατηρεί στη Wiener Volksbank χωριστούς λογαριασμούς, έναν για μόνιμους κατοίκους ημεδαπής (Deviseninlnder) και έναν για μόνιμους κατοίκους αλλοδαπής (Devisenauslnder). Δεν είναι έτσι δυνατόν να αναπτύσσονται επιχειρηματικές δραστηριότητες απευθείας από το λογαριασμό ημεδαπής, αλλά τοπόλοιπο του λογαριασμού πρέπει να πιστώνεται μηνιαίως σε έναν άλλο λογαριασμό, και τότε μόνο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οποιεσδήποτε πληρωμές ή άλλες πιστώσεις. Κατά τον αντιλογισμό προκύπτουν σημαντικές δαπάνες καθώς καιψηλά τέλη αντιλογισμού.

Είναι νόμιμη η διάκριση και η άνιση μεταχείριση μόνιμων κατοίκων ημεδαπής και αλλοδαπής· Συμφωνεί το αυστριακό δίκαιο περί συναλλάγματος και η συμπεριφορά που επιφυλάσσει στους πελάτες των τραπεζών με το ευρωπαϊκό δίκαιο, δεδομένου μάλιστα του κοινού νομίσματος και της κατάργησης των μηχανισμών μετατροπής·

Αν όχι, τι προτίθεται να πράξει η Επιτροπή·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Μαρτίου 2002)

Η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 56 της συνθήκης ΕΚ, είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της ενιαίας αγοράς. Πλην όμως, το άρθρο 58 της συνθήκης ΕΚ προνοεί ρητώς ότι τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να διατηρούν σε ισχύ ή να λαμβάνουν ορισμένα μέτρα για φορολογικούς λόγους (ανόμοια μεταχείριση μόνιμων κατοίκων ημεδαπής και αλλοδαπής), αλλά και για λόγους στατιστικούς και διοικητικούς. Πάντως, τα μέτρα αυτού του είδους δεν επιτρέπεται να εισάγουν αυθαίρετες διακρίσεις.

Η Αυστρία επιβάλλει ορισμένεςποχρεώσεις αναφοράς στις τράπεζες και τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας με σκοπό τη συγκέντρωση στατιστικών δεδομένων στο πλαίσιο της καταγραφής του ισοζυγίου πληρωμών. Με βάση τους κανονισμούς που έχει εκδώσει η Εθνική Τράπεζα της Αυστρίας, οι τράπεζες είναιποχρεωμένες να διακρίνουν μεταξύ των λογαριασμών των μονίμων κατοίκων ημεδαπής και εκείνων των μονίμων κατοίκων αλλοδαπής. Ορισμένες πράξεις από ή/και προς λογαριασμούς μονίμων κατοίκων αλλοδαπής, καθώς επίσης οι διασυνοριακές πράξεις εν γένει πρέπειποχρεωτικώς να κοινοποιούνται στις αρχές.

Ωστόσο, για λόγους μείωσης του κόστους των λιανικών πληρωμών στο εσωτερικό της Αυστρίας, έχει παραχωρηθεί στις τράπεζες η δυνατότητα να προσφέρουν στους πελάτες τους ειδικούς λογαριασμούς σε ευρώ για μόνιμους κατοίκους αλλοδαπής (Euro-Sonderkonten fr Devisenauslnder και Exporterls-Sammelkonten). Οι μεταφορές πιστώσεων από και προς τέτοιους λογαριασμούς μπορούν να πραγματοποιούνταιπό όρους ίδιους με εκείνους που ισχύουν για τις εγχώριες μεταφορές πιστώσεων από και προς λογαριασμούς μόνιμων κατοίκων ημεδαπής. Εντούτοις, τα εμβάσματα που πιστώνονται σε λογαριασμούς αυτής της κατηγορίας δεν μπορούν ναπερβαίνουν το ποσό των 12 500 και πρέπει να μεταφέρονται τουλάχιστον άπαξ μηνιαίως σε λογαριασμό μόνιμου κατοίκου αλλοδαπής ή σε λογαριασμό του εξωτερικού.

Υπάρχει κι ένα φορολογικό ζήτημα που χρήζει διερεύνησης εν προκειμένω: οι μόνιμοι κάτοικοι Αυστρίαςπόκεινται στην Αυστρία σε φόρο εισοδήματος επί των τόκων που αποφέρουν οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί. Οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, αντιθέτως, δενπόκεινται κανονικά σε φόρο για τα εισοδήματά τους από τόκους στην Αυστρία αλλά στη χώρα στην οποία διαμένουν.

Συνεπώς, η διαχείριση λογαριασμού μόνιμου κατοίκου αλλοδαπής συνεπάγεται πρόσθετες διοικητικές διαδικασίες για τα πιστωτικά ιδρύματα βάσει της τρέχουσας αυστριακής νομοθεσίας. Για τον λόγο αυτό, αν μία τράπεζα αποφασίσει να χρεώνει πρόσθετα τέλη για να καλύπτει το κόστος του αναγκαίου έργου διεκπεραίωσης τωνπαλλήλων της, η απόφαση αυτή έχει εμπορικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί παράνομη διακριτική μεταχείριση. Η επιχειρηματική πολιτική της επιβολής τελών για τη διαχείριση λογαριασμών μονίμων κατοίκων αλλοδαπής δεν στοιχειοθετεί παράβαση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας.

Πάντως, η Επιτροπή θεωρεί από καιρό ότι οι προαναφερθείσεςποχρεώσεις αναφοράς πρέπει να απλουστευθούν ή ακόμη και να καταργηθούν εντελώς στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς για λόγους αρχής. Το Κοινοβούλιοποστηρίζει ενεργά τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής για το θέμα αυτό. Ένα πρώτο δείγμα επιτυχίας είναι η συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών να απαιτούν την ενημέρωση των αρχών μόνο για τις μεταφορές πιστώσεων άνω των 12 500 από την 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά. Η ρύθμιση αυτή είναι βέβαιο ότι θα περιορίσει το κόστος των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων και των μεταφορών πιστώσεων μικρότερου ύψους από και προς λογαριασμούς μόνιμων κατοίκων αλλοδαπής.

Εξάλλου, ο πρόσφατα εκδοθείς κανονισμός σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ(1) αναμένεται να συμβάλει περαιτέρω στην άμβλυνση των προβλημάτων που σχετίζονται με τους λογαριασμούς μόνιμων κατοίκων αλλοδαπής. Ο εν λόγω κανονισμός αποσκοπεί στη μείωση των τελών που βαρύνουν τις διασυνοριακές πληρωμές έως 12 500 σε ευρώ, ούτως ώστε από 1ης Ιουλίου 2002 (για τις ηλεκτρονικές πράξεις πληρωμής) και από 1ης Ιουλίου 2003 (για τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων) τα τέλη να ευθυγραμμισθούν με εκείνα που ισχύουν για αντίστοιχες εγχώριες πληρωμές.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2560/2001 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19.12.2001, ΕΕ L 344 της 28.12.2001.