ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2386/02

υποβολή: Brice Hortefeux (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(2 Αυγούστου 2002)

Θέμα: Κίνδυνοι από την άμεση προώθηση ορισμένων φαρμάκων

Η Επιτροπή σκοπεύει να τροποποιήσει την κοινοτική νομοθεσία και να επιτρέψει την άμεση διαφήμιση, μεταξύ των καταναλωτών, ορισμένων φαρμάκων τα οποία πωλούνται μόνο με συνταγή.

Ωστόσο, η αμερικανική εμπειρία στον τομέα αυτό θα έπρεπε να μας καθιστά επιφυλακτικούς ως προς το τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ευρώπη. Πράγματι, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, η άμεση διαφήμιση οδηγεί τους καταναλωτές σε πλάνη, προκαλεί τη μαζική χρήση νέων ακριβών προϊόντων τα οποία συχνά δεν είναι αποτελεσματικότερα από τα φθηνότερα εναλλακτικά φάρμακα πουπάρχουν και έχει ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό του πληθωρισμού ως προς τις δαπάνες που συνδέονται με τα φάρμακα. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και στη Νέα Ζηλανδία, τη μόνη τρίτη χώρα που επιτρέπει την άμεση διαφήμιση μεταξύ των καταναλωτών.

Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι, επιτρέποντας την άμεση διαφήμιση, ανοίγει το δρόμο, σύμφωνα με το αμερικανικό πρότυπο, για μια διαρκή ανύψωση του κόστους και τηνπέρμετρη χρήση φαρμάκων στην Ευρώπη·

Απάντηση του κ. Mr Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Σεπτεμβρίου 2002)

Τα φαρμακευτικά προϊόντα διαφέρουν από τα περισσότεραπόλοιπα προϊόντα στο ότι, από πλευράς δημόσιαςγείας, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερο αλλά μόνον όσο είναι απαραίτητο.

Κατά συνέπεια, η ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με τη διαφήμιση των φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση προβλέπει στο άρθρο 88 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 2001 περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση(1) ότι τα κράτη μέλη απαγορεύουν την απευθυνόμενη στο κοινό διαφήμιση φαρμάκων που μπορούν να χορηγηθούν μόνο με ιατρική συνταγή.

Οι προτάσεις της Επιτροπής για την τροποποίηση της ισχύουσας φαρμακευτικής νομοθεσίας(2) δεν θίγουν τον αυστηρό αυτό περιορισμό της απευθυνόμενης στο κοινό διαφήμισης φαρμάκων που μπορούν να χορηγηθούν μόνο με ιατρική συνταγή. Η Επιτροπή έχει πλήρη επίγνωση των εμπειριών με τη διαφήμιση που απευθύνεται άμεσα στο κοινό σε άλλες χώρες και δεν έχει πρόθεση να κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση.

Οι τροποποιήσεις τις οποίες πρότεινε η Επιτροπή για το άρθρο 88 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ σχετίζονται με την πληροφόρηση και όχι με τη διαφήμιση. Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, δεδομένου ότι η πληροφόρηση αποσκοπεί στο συμφέρον των ασθενών ενώ η διαφήμιση προωθεί την εμπορία του προϊόντος και εξυπηρετεί το συμφέρον της φαρμακοβιομηχανίας.

Οι προτάσεις προβλέπουν μια δοκιμαστική φάση κατά τη διάρκεια της οποίας θα επιτρέπεται η διάδοση κάποιων πληροφοριών στο κοινό σχετικά με ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται μόνο με ιατρική συνταγή απευθείας από τη βιομηχανία και με αυστηρούς όρους. Οι όροι αυτοί απαιτούν συμμόρφωση με τις αρχές της ορθής πρακτικής πληροφόρησης και έλεγχο από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμακευτικών Προϊόντων στο Λονδίνο πριν διατεθούν οι πληροφορίες στο κοινό.

Η πρόταση επικεντρώνεται αποκλειστικά στους ασθενείς και στις ανάγκες τους για καλύτερη πληροφόρηση. Ο στόχος αυτός αντικατοπτρίζεται σαφώς στην εκλογή τριών ιδιαίτερων ομάδων ασθενειών (διαβήτης, σύνδρομο ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) και άσθμα) στις οποίες περιορίζεται προς το παρόν η πρόταση της Επιτροπής. Όλες οι παραπάνω ασθένειες έχουν μεγάλη διάρκεια και χρόνιο χαρακτήρα καιπάρχει ιδιαίτερη ζήτηση πληροφόρησης από πλευράς των ασθενών. Επιπλέον, οι ασθενείς που πάσχουν από τις ασθένειες αυτές λαμβάνουν, γενικώς, ήδη συγκεκριμένα φάρμακα. Έτσι, η καλύτερη πληροφόρηση θα έχει θετικό αντίκτυπο στους ασθενείς αλλά δεν αναμένεται να σημειωθεί αύξηση ή γένεση της ανάγκης για τα εν λόγω φάρμακα.

(1) ΕΕ L 311 της 28.11.2001.

(2) ΕΕ C 75 E της 26.3.2002.