ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3423/00

υποβολή: Ioannis Marnos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(7 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Φορολογική επιβάρυνση των καυσίμων στην Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε τον Ιούλιο του 2000 μια πολύ ενδιαφέρουσα συνοπτική παρουσίαση των φορολογικών επιβαρύνσεων μιας σειράς προϊόντων στα Κράτη-Μέλη της με τον τίτλο Excise Duty Tables (Directorate General Taxation and Customs Union). Στο έγγραφο αυτόπάρχει αναφορά και στις τιμές των καυσίμων στην Ελλάδα όπου φαίνεται ότι στην κατηγορία gas oil used for industrial or commercial purposes η χώρα αυτή επιβάλλει φόρο 252,55 ευρώ ανά 1000 λίτρα, ενώ ο ελάχιστος φόρος σύμφωνα με την Οδηγία 92/82(1) του Συμβουλίου πουιοθετήθηκε στις 19.10.1992 είναι 18 Νοεμβρίου 1000 λίτρα. Το ίδιο ισχύει και στην κατηγορία gas oil used for heating purposes όπου στην Ελλάδα φαίνεται ότι επιβάλλεται φόρος 252,55 ευρώ ανά 1000 λίτρα. Κάτι ανάλογο, τέλος, παρουσιάζεται και στην κατηγορία liquid petroleum gas and methane όπου, ενώ η ίδια Οδηγία προτείνει μηδενικό ελάχιστο φόρο, η Ελλάδα επιβάλλει 13,69 ευρώ/1000 κιλά.

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν πράγματι ισχύουν τα παραπάνω στοιχεία όπως παρουσιάζονται στο εν λόγω έγγραφο, καθώς και ποια είναι η άποψή της σχετικά με το ύψος της φορολογίας των καυσίμων στην Ελλάδα, δεδομένου μάλιστα ότι η ελληνική κυβέρνηση επίμοναποστηρίζει ότι η ελληνική φορολογική επιβάρυνση των καυσίμων είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη και δενπάρχουν περιθώρια μείωσής της, πράγμα που, με βάση τα στοιχεία της Eurostat, δεν είναι αληθές. Δεδομένου δε ότι η φορολογία στο βιομηχανικό μαζούτ είναι η τέταρτηψηλότερη σ' ολόκληρο τον κόσμο, τίθεται το ερώτημα πώς θα επιτευχθεί η βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας που ούτως η άλλως είναι η χειρότερη στην Ε.Ε.

Επιπλέον θα ήθελα να είχα, γενικότερα, την εκτίμηση της Επιτροπής για τη φορολογία των καυσίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ρόλο που παίζει αυτή στο ρυθμό ανάπτυξης και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών, την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ απολαμβάνουν ένα πολύψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης, ίσως και διότι η φορολογική επιβάρυνση τωνγρών καυσίμων στη χώρα αυτή είναι σαφώς μικρότερη από εκείνη που ισχύει στην Ευρώπη.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σελ. 19.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Δεκεμβρίου 2000)

Η Επιτροπή δημοσιεύει Πίνακες Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, προκειμένου να παρέχει διαρκή ενημέρωση σχετικά με τους φορολογικούς συντελεστές που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη στα πετρελαιοειδή, στα αλκοολούχα ποτά και στα προϊόντα καπνού.

Όπως ορθώς αναφέρεται στην συγκεκριμένη έκδοση, η Ελλάδα εφαρμόζει τον ίδιο ειδικό φόρο κατανάλωσης τόσο για το πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως προωθητικό όσο και για το πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για βιομηχανικούς και εμπορικούς σκοπούς, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα πετρελαιοειδή(1), ο οποίος ανέρχεται σε 252,55 ευρώ ανά 1 000 λίτρα. Ο φόρος αυτός είναι σύμφωνος με την οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου, για την προσέγγιση των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή(4), που εισήγαγε εναρμονισμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης (εφαρμόζεται επί της ποσότητας παρά επί της αξίας), το επίπεδο του οποίου αντιπροσωπεύει τον ελάχιστο φόρο που θα εφαρμόζει κάθε κράτος μέλος. Η κοινοτική νομοθεσία επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν στην πράξη συντελεστές που είτεπερβαίνουν κατά πολύ τους ελάχιστους κοινοτικούς συντελεστές, είτε είναι ίσοι με αυτούς, είτε τους προσεγγίζουν, για να λαμβάνονταιπόψη λόγοι ειδικής εθνικής πολιτικής.

Για το πετρέλαιο ντήζελ που χρησιμοποιείται για καύσιμα κινητήρα και για το πετρέλαιο θέρμανσης, η Ελλάδα εφαρμόζει φόρους της τάξεως των 252,55 και 18,71(2) ευρώ ανά 1 000 λίτρα αντίστοιχα, τιμές που προσεγγίζουν κατά πολύ τους αντίστοιχους ελάχιστους κοινοτικούς συντελεστές των 245 και 18 Οκτωβρίου 1 000 λίτρα. Οι συντελεστές αυτοί είναι πράγματι μεταξύ των τριών χαμηλότερων που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη. Ωστόσο, για τογραέριο (LPG) και το μεθάνιο, που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, η Ελλάδα εφαρμόζει φόρο 13,69 ευρώ ανά 1 000 κιλά, ενώ ο ελάχιστος κοινοτικός φόρος καθορίζεται σε 0 Οκτωβρίου 1 000 κιλά.

Για τογραέριο που προορίζεται για βιομηχανική και εμπορική χρήση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, η Ελλάδα εφαρμόζει φόρο 252,55 ευρώ ανά 1 000 λίτρα ενώ ο ελάχιστος κοινοτικός φόρος είναι 18 Οκτωβρίου 1 000 λίτρα. Η Ελλάδα επίσης εφαρμόζει φόρο 39,56 ευρώ ανά 1 000 κιλά στο μαζούτ (βαρύ πετρέλαιο), για το οποίο ο ελάχιστος κοινοτικός φόρος έχει καθοριστεί σε 13 Οκτωβρίου 1 000 κιλά.

Η κοινοτική νομοθεσία και κυρίως το άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου παρέχει σε κάθε κράτος μέλος τη δυνατότητα να εφαρμόζει μειωμένους συντελεστές στη φορολόγηση του πετρελαίου ντήζελ, τουγραερίου, του μεθανίου και της κηροζίνης τα οποία προορίζονται για βιομηχανικές και εμπορικές χρήσεις καιπόκεινται σε φορολογικό έλεγχο, με την προϋπόθεση ότι ο φόρος που επιβάλλεται δεν είναι μικρότερος από τον ελάχιστο φόρο που ορίζεται στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ. Δεν χρειάζεται προηγούμενη έγκριση από την Κοινότητα.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που έχει η φορολόγηση των πετρελαιοειδών στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας, οι αναλύσεις που έγιναν για την Επιτροπή δείχνουν ότι η εφαρμογή των αλλαγών των ειδικών φόρων κατανάλωσης, που περιλαμβάνονται στην πρόταση της Επιτροπής σχετικά με οδηγία του Συμβουλίου για την αναδιάρθρωση της φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων(3), όταν συνδυάζεται με την ανακύκλωση των πρόσθετων εσόδων μέσω των μειώσεων των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, θα είχε μικρό θετικό αντίκτυπο στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, στην απασχόληση και στο εμπορικό ισοζύγιο. Επιπλέον, όσον αφορά το ενδεχόμενο χάσμα ανταγωνιστικότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών, δενπάρχουν κατ' αρχήν αποδεικτικά στοιχεία ότι οι χώρες με τονψηλότερο ειδικό φόρο κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή είναι οι λιγότερο ανταγωνιστικές στην Ευρώπη. Επιπλέον, θα πρέπει ναπενθυμιστεί ότι η άκρως επιλεκτική θεώρηση επικεντρωμένη αποκλειστικά στο ύψος της φορολογίας των πετρελαιοειδών δεν ανταποκρίνεται στον πολύπλοκο χαρακτήρα της ανταγωνιστικότητας. Πράγματι, ο αντίκτυπος που θα είχε στην ανταγωνιστικότητα η αντικατάσταση των ειδικών φόρων κατανάλωσης από άλλους φόρους είναι γενικά αβέβαιος και θα εξαρτιόταν από τις λεπτομέρειες αυτής της αλλαγής.

Θα πρέπει επίσης να ληφθείπόψη ότι το τρέχον ύψος των κοινοτικών ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή παραμένει αμετάβλητο από την 1η Ιανουαρίου 1993. Τέλος, όσον αφορά την αίτηση για γενική αξιολόγηση από την Επιτροπή των επιπτώσεων της φορολογίας των καυσίμων στο ρυθμό ανάπτυξης και την ανταγωνιστικότητα σε διεθνές επίπεδο των ευρωπαϊκών οικονομιών σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, η Επιτροπή σημειώνει ότι η Κοινότητα είναι σημαντικά αποδοτικότερη στη χρήση της ενέργειας απ' ό,τι οι ΗΠΑ, εν μέρει τουλάχιστον λόγω των θετικών κινήτρων για εξοικονόμηση καυσίμων που παρέχονται από τοψηλότερο επίπεδο φορολογίας καυσίμων στην Κοινότητα.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.

(2) Ο φόρος αυτός ισχύει για την περίοδο από 16.10.2000 έως 27.4.2001" εκτός της περιόδου αυτής εφαρμόζεται ο κανονικός φόρος των 252,55 ευρώ ανά 1 000 λίτρα.

(3) COM(97)30 τελικό.

(4) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.