ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2480/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) και Mauro Nobilia (UEN) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Προδιαγραφές ασφάλειας των ιδιωτικών κατοικιών

Οι πρόσφατες καταρρεύσεις κτιρίων (πέρυσι στη Ρώμη, φέτος στη Φότζια), χωρίς εμφανείς ειδικούς λόγους, καταρρεύσεις οι οποίες δεν οφείλονταν σε διαρροή φωταερίου ή σε σεισμικές δονήσεις, πέραν των θυμάτων που προκάλεσαν, διέσπειραν το φόβο στους κατοίκους και τη δικαιολογημένη ανησυχία στους δημόσιους λειτουργούς σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας των κτιρίων.

Οπως έχει ήδη συμβεί για τον καθορισμό των ελάχιστων προδιαγραφών ασφάλειας των ηλεκτρικών συσκευών και εγκαταστάσεων και των ανελκυστήρων στις οικοδομές, και προκειμένου να παρασχεθούν εγγυήσεις ως προς την ασφάλεια των πολιτών, θα μπορούσε η Επιτροπή:

1. να καταδείξει εάνπάρχουν ήδη, ή αν βρίσκονται σε στάδιο καθορισμού, οδηγίες για τις τεχνικές προδιαγραφές ασφάλειας των κατασκευαζόμενων κτιρίων;

2. να αναφέρει σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στα κράτη μέλη σε ό,τι αφορά το ποσοστό των κτισμάτων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, είτε λόγω φυσικών αιτίων (σεισμικές δονήσεις ή πλημμύρες), είτε λόγω παλαιότητας των κτισμάτων και χρήσεως εντελώς απηρχαιωμένων τεχνολογιών;

3. να αναφέρει εάν θεωρεί ότι μέρος των κονδυλίων θα μπορούσε να προοριστεί για παρεμβάσεις που στοχεύουν στην αναδιάρθρωση των κτιρίων ώστε να καταστούν πιο ασφαλή;

4. να προβλέψει, ως εναλλακτική λύση και χωρίς να περιμένουμε το 2006 για τη μεταρρύθμιση των στόχων των σημερινών διαρθρωτικών ταμείων, στους μελλοντικούς προϋπολογισμούς κεφάλαια για τη σύσταση ενός ειδικού ταμείου που θα παρέχει κίνητρα για τη χρήση ειδικών προς τον σκοπό αυτό τραπεζικών δανείων;

5. ενόψει των κλιματικών μεταβολών που έχουν συμβεί σε διάφορες ευρωπαϊκές περιφέρειες και που οδήγησαν σε θεομηνίες κατά τα τελευταία χρόνια, να εκπονήσει μελέτη σχετικά με τις ουσιαστικές συνθήκες στην Κοινότητα για την παρακολούθηση περιοχών που κινδυνεύουν εξαιτίας των γεωλογικών χαρακτηριστικών τους και, ως εκ τούτου, να καθορίσει νέες τεχνικές προδιαγραφές για τα κτίρια;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τις ανησυχίες που εξέφρασαν οι αξιότιμοι βουλευτές όσον αφορά την κατάρρευση κτιρίων στην επικράτεια της Κοινότητας, χωρίς συγκεκριμένη αιτία.

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη εναρμόνισης των διαφόρων μεθόδων και ειδών δομικών έργων, προϊόντων,λικών και κατασκευαστικών συστημάτων, η Επιτροπή βρίσκεται στο τελικό στάδιο των εργασιών της για την εφαρμογή της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών(1).

Η εν λόγω οδηγία βασίζεται στις έξι βασικές απαιτήσεις εκ των οποίων η πρώτη είναι η ευστάθεια του οικοδομήματος τις οποίες πρέπει να πληρούν τα προϊόντα ώστε να ενσωματώνονται, κατά τρόπο διαρκή, στα δομικά έργα. Πρόκειται, επομένως, για «οδηγία νέας προσέγγισης» που συνδέει τα δομικά έργα με τα προϊόντα, τα οποία πρέπει να αποδειχθούν κατάλληλα προς χρησιμοποίηση. Η αξιολόγησή τους θα διενεργείται με γνώμονα την τήρηση των λεγόμενων «εναρμονισμένων» τεχνικών προδιαγραφών, οι οποίες εκπονούνται ήδη από τους φορείς τυποποίησης.

Επιπλέον, τα κριτήρια καθορισμού των κινδύνων για την ευστάθεια των κτιρίων σε σχέση με την παλαιότητά τους και σε περίπτωση φυσικών καταστροφών εμπίπτουν στο πλαίσιο αρμοδιοτήτων των κρατών μελών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999(2) για τα διαρθρωτικά ταμεία δεν προβλέπει τη χορήγηση κονδυλίου για την ανοικοδόμηση και ασφαλή αποκατάσταση των κτιρίων που έχουν ήδη κατασκευαστεί. Επιπλέον, δενπάρχει προς το παρόν κονδύλιο του προϋπολογισμού σχετικά με τη δημιουργία ειδικού ταμείου για τους συγκεκριμένους σκοπούς. Ωστόσο, ο νέος κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1783/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Ιουλίου 1999 σχετικά με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης(3) προβλέπει στο άρθρο 2, παράγραφος2, στοιχείο ε), τη δυνατότητα συγχρηματοδότησης των μέτρων που αποβλέπουν «στην προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, λαμβάνοντας ιδίωςπόψη τις γενικές αρχές της προφύλαξης και της προληπτικής δράσης προςποστήριξη της οικονομικής ανάπτυξης...».

Η παρακολούθηση των περιοχών που αντιμετωπίζουν κινδύνους από γεωλογική άποψη εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος εμπίπτει επίσης στο πλαίσιο αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, ενώ η εξέλιξη των τεχνικών παραμέτρων σε σχέση με την πρόοδο και την απόκτηση νέων γνώσεων όπως, π.χ., οι δράσεις που χαρακτηρίζονταιποχρεωτικές αναμένεται να συνυπολογιστεί κατά τον καθορισμό των εναρμονισμένων τεχνικών προδιαγραφών.

(1) ΕΕ L 40 της 11.2.1989.

(2) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

(3) ΕΕ L 213 της 13.8.1999.