ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2816/01

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(2 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Συμφωνία πολιτικού επιπέδου μεταξύ Ολλανδίας-Βελγίου για την διαδρομή της σιδηροδρομικής γραμμής (IJzeren Rijn)

Οι εξελίξεις και η ασαφής λήψη απόφασης για την (επαναλειτουργία του) IJzeren Rijn προκαλεί ανησυχίες. Επισήμως δεν έχει τίποτα οριστικοποιηθεί αλλά, σύμφωνα με ανακοίνωση στον Τύπο του Ολλανδικού Υπουργείου Συγκοινωνιών (της 21ης Σεπτεμβρίου 2001), οιπουργοί Μεταφορών της Ολλανδίας και του Βελγίου έχουν συνάψει συμφωνία εργασίας για να λάβουν απόφαση σχετικά με την επαναλειτουργία του τρένου IJzeren Rijn. Στις 15 Οκτωβρίουπογράφουν οι δύοπουργοί Μνημόνιο Συμφωνίας. Εντωμεταξύ δεν έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εν λόγω επαναλειτουργίας.

Δεν επικρατεί μόνον η έκπληξη σε τοπικό, περιφερειακό και νομαρχιακό επίπεδο αλλά και σε εθνικό επίπεδο τίθεται το ερώτημα για ποιο λόγο δεν έχουν ληφθείπόψη λογικές εναλλακτικές λύσεις (για το σχέδιο αυτό). Φαίνεται σαν να έχει συναφθεί κάποια συμφωνία πολιτικού επιπέδου μεταξύ της Ολλανδικής και της Βελγικής κυβέρνησης να μην ληφθούνπόψη οι ευρωπαϊκοί και εθνικοί κανόνες του παιχνιδιού και ναλοποιηθεί το σχέδιο σιδηροδρομικής γραμμής που διασχίζει την ιστορική διαδρομή των φυσικών περιοχών De Meinweg en Weert και Budeler Bergen. Με την ανασυγκρότηση και την αναπροσαρμογή της σημερινής διαδρομής

Montzen (R 24) μπορεί εύκολα να διπλασιασθεί η σημερινή μεταφορά 3,68 εκατ. τόνων εμπορευμάτων ετησίως από τον λιμένα της Αμβέρσας στο Ντάουσμπουργκ. Σύμφωνα με στοιχεία της κυβέρνησης της Βαλονίας, η ανασυγκρότηση κοστίζει μόνον 16 εκατ. Δεν αδιαφορούν άραγε οι αρμόδιες Βελγικές και Ολλανδικές αρχές για την Οδηγία 97/11/Ε Κ(1) αφού δεν χρησιμοποιούν την εναλλακτική λύση της διαδρομής Montzen στην Αξιολόγηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΑΠΕ) και δεν φρονεί άραγε η Επιτροπή ότι πρέπει να εκπονηθεί έστω και τώρα ΑΠΕ η οποία να περιλαμβάνει τη διαδρομή Montzen;

Ταυτόχρονα, οι Βελγικές και Ολλανδικές αρχές επιδεικνύουν μάλλον αδιαφορία για την οδηγία περί οικοτόπων και την οδηγία για τα πουλιά. Δενφίστανται πιεστικοί λόγοι μεγάλου δημοσίου συμφέροντος για την Ολλανδία ώστε να θελήσει να αναβιώσει την ιστορική διαδρομή του IJzeren Rijn. Πρόκειται για μεταφορά εμπορευμάτων από τον λιμένα της Αμβέρσας η οποία μπορεί να διεξαχθεί εξίσου καλά και μέσω τηςφιστάμενης διαδρομής Montzen. Υπάρχουν και άλλες δυνατές διαδρομές στην Ολλανδία που δεν διασχίζουν τις φυσικές περιοχές του De Meinweg en Weert και Budeler Bergen.

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη αυτή·

Από την απάντηση στην ερώτηση Ε-1216/00(2) (14 Απριλίου 2000) φαίνεται ότι η Επιτροπή δεν έλαβε εγκαίρως απάντηση εκ μέρους της Ολλανδίας στο ερώτημα εάν, όσον αφορά τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του σχεδίου IJzeren Rijn στην περιοχή του De Meinweg, έχει εκπονηθεί ανάλογη αξιολόγησηπό την έννοια του άρθρου 6, παρ. 3 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ(3)· Εάν ναι, ποια είναι τα πορίσματα στα οποία καταλήγει·

Έχει η Ολλανδία εντωμεταξύ παράσχει εγκαίρως ικανοποιητικές απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα της Επιτροπής και ποια είναι σχετικά η άποψη της Επιτροπής·

(1) ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σελ. 5.

(2) ΕΕ C 53 E της 20.2.2001, σελ. 102.

(3) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Οκτωβρίου 2001)

Η ύπαρξη της σιδηροδρομικής γραμμής Iron Rhine (IR) που συνδέει τον λιμένα της Αμβέρσας με την γερμανική περιοχή του Ruhr, στηρίζεται σε δικαίωμα διελεύσεως μέσω του ολλανδικού καντονίου του Sittard, το οποίο (δικαίωμα) εγγυάται η ολλανδο-βελγική συνθήκη διαχωρισμού του 1839. Η σιδηροδρομική αυτή γραμμή χρησιμοποιήθηκε στο διάστημα 1879 — 1994.

Το 1996, το Βέλγιο κίνησε διαδικασία αποκατάστασης της χρήσης της IR. Η γραμμή Iron Rhine συμπεριελήφθη στα διευρωπαϊκά δίκτυα, όπως αυτά ορίστηκαν στην απόφαση αριθ. 1692/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1996 περί των κοινοτικών προσανατολισμών για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών(1). Η οδηγία 2001/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26 Φεβρουαρίου 2001 περί τροποποιήσεως της οδηγίας του Συμβουλίου 91/440/ΕΟΚ για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων(2) χαρακτηρίζει την γραμμή Iron Rhine ως αναπόσπαστο μέρος του διευρωπαϊκού δικτύου εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών.

Πέραν μιας σειράς κοινοβουλευτικών ερωτήσεων σχετικά με το εν λόγω έργο, η Επιτροπή ζήτησε από τις ολλανδικές αρχές να αποσαφηνίσουν την εν προκειμένω εφαρμογή της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ), σύμφωνα με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 περί της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(3) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997 και από τις οδηγίες τις σχετικές με την προστασία της φύσεως: οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(4) (οδηγία περί πτηνών) και οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 περί της διατηρήσεως των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (οδηγία για τα ενδιαιτήματα). Οι Κάτω Χώρες απήντησαν, στις 18 Ιουλίου 2000, ότι εκπονείτο διεθνής μελέτη για τις επιπτώσεις του έργου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των προαναφερθεισών οδηγιών και ότι τα αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης θα ενσωματώνονταν στις εθνικές διαδικασίες ΕΠΕ (Trajectnota/MER). Η Επιτροπή έκρινε ικανοποιητική την εν λόγω απάντηση και έθεσε στο αρχείο την καταγγελία P-2000/2002, στο πλαίσιο της οποίας είχανποβληθεί οι ερωτήσεις.

Τα τρία εν προκειμένω εμπλεκόμενα κράτη μέλη (B-D-NL) ζήτησαν να πραγματοποιηθεί συνεδρίαση με την Επιτροπή προκειμένου να της εκθέσουν τις απόψεις τους και απέστειλαν αντίγραφα της συγκριτικής μελέτης Comparative cross-border Study on the Iron Rhine από τον συμβουλευτικό φορέα Arcadis, της ολλανδικής Trajectnota/MER και της Startnotitie. Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουλίου 2001.

Από τα κεφάλαια των προαναφερθέντων εγγράφων που αφορούν την ΕΠΕ και την εφαρμογή του άρθρου 6 της περί ενδιαιτημάτων οδηγίας, συνάγεται ότι οι απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας έχουν καλυφθεί στις Κάτω Χώρες, πλην όμως χρειάζονται αναλυτικότερες εκτιμήσεις σχετικά με τους τόπους Natura 2000 στο Βέλγιο. Το ίδιο ισχύει για την Γερμανία, ανάλογα με τη χάραξη που θα επιλέξουν το Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες.

Σύμφωνα με την συγκριτική μελέτη Comparative cross-border study on the Iron Rhine, η επανενεργοποίηση της ιστορικής γραμμής αποτελεί την περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον επιλογή, καθώς και την φθηνότερη, μεταξύ των πολλών που μελετήθηκαν.

Σχετικά με την επιλογή της οδού Montzen route ως εναλλακτικής, έναντι της IR, λύσεως, πρέπει να σημειωθεί ότι η επανενεργοποίηση της IR ζητήθηκε ακριβώς λόγω της περιορισμένης δυναμικότητας της εν λόγω γραμμής σε μακροπρόθεσμη βάση. Επιπλέον, ο ρόλος της IR διαφέρει από αυτόν της Montzen route σε ένα παγκοινοτικό πλαίσιο. Η IR συνδέει την Αμβέρσα με τη λεκάνη του Ruhr και την Βόρεια Ευρώπη, ενώ η Montzen route εξυπηρετεί την περιοχή της Κολωνίας και την Νότια Ευρώπη.

Στη συνεδρίαση των Βρυξελλών της 5ης Ιουλίου 2001, κατέστη επίσης σαφές ότι τα ανωτέρω ισχύουν μόνο για την πρόταση επανενεργοποίησης τηςφιστάμενης σιδηροδρομικής γραμμής και για την αποκατάσταση της κίνησης στα πρότερα επίπεδα, και ότι όλες οι παρεμβάσεις πουπερβαίνουν την αρχική δυναμικότητα κινήσεως πρέπει να θεωρούνται ως χωριστά έργα και να εκτιμώνται ξεχωριστά.

(1) ΕΕ L 228 της 9.9.1996.

(2) ΕΕ L 75 της 15.3.2001.

(3) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(4) ΕΕ L 103 της 25.4.1979.