ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1546/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή (5 Μαΐου 1997)

Θέμα: Δηλητηριάσεις από εστέρα του φωσφορικού οξέος μετά από χρήση του παρασκευάσματος «Tiguvon» (Fenthion) της εταιρίας Bayer Leverkusen

Το παρασκευαζόμενο από την εταιρία Bayer Leverkusen ψυλλοκτόνο «Tiguvon» διατίθεται υπό διαφόρους τύπους. Το «Tiguvon 10» χρησιμοποιείται για γάτες άνω των 2 kg. Για σκύλους βάρους μεταξύ 3 και 10 kg συνιστάται η χρήση του ψυλλοκτόνου «Tiguvon 20» ενώ για σκύλους βάρους 10 kg και άνω η σχετική θεραπεία γίνεται με «Tiguvon 20 G». Άτομα τα οποία υπέβαλαν επανειλημμένως κατοικίδια ζώα σε θεραπεία με το ψυλλοκτόνο «Tiguvon» (Fenthion) έπαθαν σοβαρές δηλητηριάσεις οφειλόμενες σε εστέρα του φωσφορικού οξέος. Μετά την αδυναμία της Επιτροπής να απαντήσει στη γραπτή ερώτησή μου Ε-1470/96 ((ΕΕ C 345 της 15.11.1996, σελ. 76. )), την παρακαλώ να δώσει το ταχύτερο δυνατόν απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:

Ποιες ενέργειες πρέπει να πραγματοποιηθούν σε περίπτωση δηλητηρίασης κατόχων κατοικιδίων ζώων οφειλομένης στα εν λόγω παρασκευάσματα; Ποιος φέρει την ευθύνη για τις περιπτώσεις χρονίων βλαβών στην υγεία των εν λόγω ατόμων; Ποιες ρυθμίσεις υπάρχουν σχετικά με τη χορήγηση αποζημιώσεων; Ποια αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να προσκομισθούν;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1546/97 και E-1548/97 (11 Ιουλίου 1997)

Από το 1985 υφίσταται κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την ευθύνη του παραγωγού για ζημίες που προκαλούνται λόγω ελαττωματικών προϊόντων ((Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, ΕΕ L 210 της 7ης Αυγούστου 1985. )). Όλα τα κράτη μέλη εκτός από της Γαλλία μετέφεραν τη νομοθεσία αυτή στο εθνικό τους δίκαιο. Ο σχετικός νόμος που θεσπίστηκε στη Γερμανία είναι ο Produkthaftungsgesetz (νόμος της 15ης Δεκεμβρίου 1989 που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως της Γερμανίας Bundesgesetzblatt 1989 I 2198) ((Σε περίπτωση θανάτου ή σωματικών βλαβών που προκαλούνται από φαρμακευτικό προϊόν για ανθρώπινη χρήση, η ευθύνη του παραγωγού εμπίπτει στη Γερμανία στο νόμο περί φαρμακευτικών προϊόντων (Arzneimittelgesetz, της 24.8.1976). )). Το 1995, η Επιτροπή υπέβαλε μια πρώτη έκθεση στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας ((COM(95) 617 )), σύμφωνα με την οποία η νομοθεσία αυτή θεωρείται σημαντική πράξη η οποία συνέβαλε στην αύξηση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά την ασφάλεια των προϊόντων και στην ελάφρυνση του βάρους της απόδειξης για τον ζημιωθέντα (το λάθος του παραγωγού δεν πρέπει να αποδειχθεί).

Δυνάμει της νομοθεσίας αυτής, στα υφιστάμενα καθεστώτα της συμβατικής και εξωσυμβατικής ευθύνης των κρατών μελών προστέθηκε καθεστώς ευθύνης άνευ πταίσματος. Το νέο αυτό καθεστώς προβλέπει ότι ο παραγωγός ευθύνεται για τη ζημία που οφείλεται σε ελάττωμα του προϊόντος του. Βάσει της εν λόγω οδηγίας η ευθύνη του παραγωγού δεν δύναται να αποκλειστεί ή να περιοριστεί με τη βούληση των μερών.

Κάθε ζημειωθείς που αποδεικνύει την ύπαρξη της ζημίας, του ελαττώματος του προϊόντος και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των δύο δύναται να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Όταν ο ζημειωθείς προσκομίσει τις αποδείξεις για όλα αυτά τα στοιχεία, ο παραγωγός δύναται να αντικρούσει την ευθύνη μόνο εφόσον επικαλεστεί μια από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας (για παράδειγμα, ότι όταν έθεσε το προϊόν σε κυκλοφορία το επίπεδο επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων δεν επέτρεπε να διαπιστωθεί η ύπαρξη του ελαττώματος: «κίνδυνοι ανάπτυξης προϊόντος» ((Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, 29.5.1997, C-300/95, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου. ))).

Είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι ένα προϊόν θεωρείται ελαττωματικό, εάν δεν παρέχει την ασφάλεια που δικαιούται κανείς να αναμένει, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων και ιδίως της εξωτερικής εμφάνισης του προϊόντος, της ευλόγως αναμενόμενης χρησιμοποίησης του προϊόντος και του χρόνου κατά τον οποίο το προϊόν ετέθη σε κυκλοφορία. Η νομοθεσία αυτή καλύπτει, μεταξύ άλλων, τις ζημίες που προκαλούνται από το θάνατο ή τις σωματικές βλάβες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας που έπεται της θέσης σε κυκλοφορία του σχετικού προϊόντος.

Η κοινοτική νομοθεσία δεν προβλέπει τη θέσπιση συστήματος για την κάλυψη των κινδύνων (είτε ένα καθεστώς ασφάλισης με τη μορφή κοινού ταμείου «pool», είτε ένα ταμείο αποζημίωσης που χρηματοδοτείται με κρατικούς πόρους).

Δεδομένου ότι η Επιτροπή οφείλει να υποβάλλει ανά πενταετία περιοδικές εκθέσεις στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο, θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εφαρμογή και τα αποτελέσματα αυτής της οδηγίας για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την προστασία των καταναλωτών. Στο πλαίσιο αυτό, θα πραγματοποιηθεί διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους κύκλους προκειμένου να εκτιμηθεί η ανάγκη αναθεώρησης ορισμένων πτυχών της οδηγίας (για παράδειγμα, των κινδύνων ανάπτυξης προϊόντος και του χρηματοοικονομικού περιορισμού της πλήρους ευθύνης).