ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1341/98

υποβολή: José García-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή

(29 Απριλίου 1998)

Θέμα: Ευρώ 1999

Στη σελίδα 110 της έκθεσης της Επιτροπής της 25ης Μαρτίου 1998 σχετικά με την πρόοδο της σύγκλισης και σχετική σύσταση ενόψει της μετάβασης στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ, αναφέρονται τα εξής: παρόλο που σε προηγούμενα έτη οι παράγοντες αυτοί συνέβαλαν την αύξηση του δείκτη δημόσιου χρέους στα περισσότερα κράτη μέλη, τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις έλαβαν μέτρα για τον περιορισμό του επιπέδου του δημόσιου χρέους μέσω μιας πιο προσεκτικής διαχείρισης των χρηματοπιστωτικών τους στοιχείων.

Μπορεί η Επιτροπή να μας διευκρινίσει σε τι είδους μέτρα αναφέρεται;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Ιουνίου 1998)

Η κυβέρνηση προβαίνει σε χρηματοοικονομικές πράξεις, μεταξύ των οποίων και αυτές που διεξάγονται για λόγους οικονομικής πολιτικής. Οι πράξεις αυτές συνίστανται, για παράδειγμα, στη χορήγηση δανείων και προκαταβολών ή στη διεξαγωγή επενδύσεων με τη μορφή απόκτησης μετοχών και συμμετοχών. Η κυβέρνηση διαθέτει επίσης ρευστά διαθέσιμα για λόγους δημοσιονομικής διαχείρισης.

Οι χρηματοοικονομικές αυτές συναλλαγές επηρεάζουν το ύψος του δημοσίου χρέους. Προκειμένου να αποκτήσει τα απαιτούμενα μέσα για τη χορήγηση δανείων ή την απόκτηση συμμετοχών, η κυβέρνηση μπορεί να εκδώσει ομόλογα. Επιπλέον, η κυβέρνηση δανείζεται μερικές φορές υψηλότερα ποσά από αυτά που απαιτούνται για την κάλυψη του δημοσιονομικού της ελλείμματος και στη συνέχεια χρησιμοποιεί το υπόλοιπο ποσό για τη δημιουργία ρευστών διαθέσιμων.

Η κυβέρνηση μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει το προϊόν της αποπληρωμής δανείων ή της πώλησης μετοχών που κατέχει προκειμένου να εξοφλήσει ένα μέρος του χρέους της. Τα έσοδα από την ιδιωτικοποίηση δημοσίων επιχειρήσεων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την εξόφληση του δημοσίου χρέους ή τη χρηματοδότηση της απόκτησης άλλων χρηματοπιστωτικών στοιχείων.

Το δημόσιο χρέος, με την έννοια που αναφέρεται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, περιλαμβάνει μόνο τις υποχρεώσεις του δημόσιου τομέα. Για τον λόγο αυτό, οι πωλήσεις χρηματοπιστωτικών στοιχείων της κυβέρνησης έχουν ως αποτέλεσμα την ανάλογη μείωση του ακαθάριστου δημοσίου χρέους.

Για τον περιορισμό του δημοσίου χρέους τους, τα κράτη μέλη αποδίδουν κατά τα τελευταία έτη ιδιαίτερη προσοχή στη χρηστή διαχείριση των χρηματοπιστωτικών τους στοιχείων.

Μεταξύ των μέτρων που έχουν ληφθεί για το σκοπό αυτό, μπορούμε να αναφέρουμε:

- τον περιορισμό των εκταμιεύσεων κρατικών δανείων και την ταχύτερη εξόφληση εκκρεμών δανείων (για παράδειγμα, η εξόφληση κατά την περίοδο 1993 έως 1995, στις Κάτω Χώρες, δανείων που είχαν χορηγηθεί για στεγαστικά προγράμματα κοινωνικού χαρακτήρα, το συνολικό ύψος των οποίων αντιπροσώπευε περίπου 8 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ));

- την εφαρμογή σημαντικών προγραμμάτων ιδιωτικοποίησης (για παράδειγμα, τα έσοδα που προήλθαν από την ιδιωτικοποίηση το 1997 δημοσίων επιχειρήσεων στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και της ηλεκτρικής ενέργειας στην Πορτογαλία χρησιμοποιήθηκαν για την εξόφληση δημοσίου χρέους κατά τη διάρκεια του ιδίου έτους, ύψους περίπου 4 % του ΑΕΠ);

- τις πωλήσεις αποθεμάτων χρυσού και τη διάθεση του προϊόντος των πωλήσεων αυτών για τη μείωση του δημοσίου χρέους (για παράδειγμα, η βελγική κυβέρνηση χρησιμοποίησε το 1996 το προϊόν των πωλήσεων χρυσού που πραγματοποίησε η κεντρική τράπεζα, το οποίο αντιπροσώπευε περίπου 2 % του ΑΕΠ, για την εξόφληση ενός μέρους του χρέους της);

- τη μείωση του όγκου των τρεχόντων ρευστών διαθεσίμων του δημοσίου (για παράδειγμα, σημαντική μείωση των τρεχόντων ρευστών διαθεσίμων, τα οποία αντιπροσώπευαν 2 % του ΑΕΠ, πραγματοποιήθηκε στην Ισπανία το 1994).