ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1428/00

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(5 Μαΐου 2000)

Θέμα: Η φύση του ρόλου της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των Συνθηκών

Μπορεί η Επιτροπή να μας πει εάν ο ρόλος που διαδραματίζει ως θεματοφύλακας των Συνθηκών είναι νομικός ή πολιτικός και εάν, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απευθύνονται σε αυτήν όσο διατηρεί αυτόν τον ρόλο για όλες τις παραβιάσεις της Συνθήκης;

Κοινή απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1422/00 και E-1428/00

(18 Ιουλίου 2000)

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται σωστά στο άρθρο 211 (πρώην άρθρο 155) της συνθήκης ΕΚ και στον ρόλο της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των συνθηκών που πράγματι αποτελεί ένα από τα βασικά καθήκοντά της.

Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η Επιτροπή δεν δεσμεύεται να κινήσει διαδικασίες που προβλέπονται σε αυτή τη διάταξη, αλλά έχει διακριτική ευχέρεια στο θέμα αυτό(1)" μόνο η Επιτροπή είναι αρμόδια να αποφασίσει εάν είναι σκόπιμο να κινήσει διαδικασία κατά ενός κράτους μέλους για παράλειψη εκπλήρωσης τωνποχρεώσεών του και να προσδιορίσει τη συμπεριφορά ή παράλειψη του εν λόγω κράτους μέλους βάσει της οποίας θα πρέπει να κινηθούν οι διαδικασίες αυτές.(2) Πράγματι, εάν δεν είχε αυτή την διακριτική ευχέρεια, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να εκπληρώνει αποτελεσματικά το ρόλο της ως θεματοφύλακα των Συνθηκών. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι παρόμοια περιθώρια διακριτικής ευχέρειας έχουν και οι εθνικές αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες για την δίωξη παραβάσεων του νόμου προς το δημόσιο συμφέρον.

Όταν ασκεί τη διακριτική ευχέρειά της η Επιτροπή έχει να λάβειπόψη της ευρύ φάσμα παραγόντων, όπως π.χ. την σοβαρότητα της παράβασης, την σπουδαιότητά της ή την ιδιότητά της ως πρότυπηςπόθεσης, καθώς και τους πόρους της Επιτροπής. Μετά από προσεκτική εξέταση όλων των περιστάσεων, η Επιτροπή μπορεί σε μια δεδομένηπόθεση να αποφασίσει να δώσει μικρότερη προτεραιότητα στην κίνηση διαδικασιών παράβασης για ένα θέμα που αποτελεί αποκλειστικά προβληματική εφαρμογή, σε μια μεμονωμένη περίπτωση, ενώ οι εθνικοί κανόνες είναι σύμφωνοι με τον κοινοτικό νόμο. Θα πρέπει επίσης να ληφθείπόψη ότι σε τέτοιες μεμονωμένες περιπτώσεις, τα εθνικά δικαστήρια μπορεί να αντιμετωπίσουν καλύτερα τηνπόθεση από την κίνηση διαδικασιών παράβασης, δεδομένου ότι οι διαδικασίες αυτές μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο και δεν επιτρέπουν ακύρωση παράνομων μέτρων ή έκδοση ασφαλιστικών μέτρων κατά της διοίκησης ή ακόμα τη χορήγηση αποζημιώσεων για προκληθείσες βλάβες. Αυτό δεν διακυβεύει κατά κανένα τρόπο την εξέχουσα σημασία, όπως έχει επανειλημμένωςπογραμμίσει η Επιτροπή, των ατομικών καταγγελιών για την αποκάλυψη παραβάσεων του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή έχει απλώς το καθήκον να εξασφαλίσει ότι οι σημαντικότερες παραβάσεις θα συνεχίσουν να εξετάζονται ταχέως και αποτελεσματικά στο μέλλον.

Οι παρατηρήσεις του Γενικού Διευθυντή της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, στις οποίες αναφέρεται το αξιότιμο μέλος, είναι συναφείς με το προαναφερόμενο σκεπτικό.

(1) Υπόθεση 247/87 Star Fruit Company κατά Επιτροπής [1989] Συλλ. 291, σημείο 11.

(2) Υπόθεση C-431/92 Επιτροπή κατά Γερμανίας. Germany [1995] Συλλ. I-2189, σημείο 22.