ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2699/96 υποβολή: Karin Riis-Jψrgensen (ELDR) προς την Επιτροπή (15 Οκτωβρίου 1996)

Θέμα: Εθνική ερμηνεία των κανόνων της ΕΕ που αφορούν στις προκηρύξεις διαγωνισμού

Η εγκύκλιος του Υπουργείου Οικονομικών της Δανίας σχετικά με τις προκηρύξεις υποβολής προσφορών (αριθ. 42 της 1ης Μαρτίου 1994) παρέχει τη δυνατότητα, σε συνάρτηση με τις προκηρύξεις διαγωνισμών της ΕΕ, στον αναθέτοντα κρατικό οργανισμό να συμμετέχει και ο ίδιος στη διαδικασία υποβολής προσφορών καταρτίζοντας την επονομαζόμενη «προσφορά ελέγχου». Η προσφορά ελέγχου αποτελεί την προσφορά των ίδιων των δημόσιων αρχών. Σύμφωνα με τον κανόνα της ως άνω εγκυκλίου ο αναθέτων κρατικός οργανισμός θα δύναται να αυξήσει περαιτέρω την προσφορά του ιδιώτη προσφέροντα. Αυτό επιτυγχάνεται με την αυτόματη αύξηση της προσφοράς πάνω από αυτή της ιδιωτικής προσφοράς. Το επιπλέον αυτό ποσό θα ανταποκρίνεται στις προκύπτουσες δαπάνες του δημόσιου οργανισμού σε περίπτωση που έχανε τις υπό προσφορά υπηρεσίες, τις οποίες εκτελούσε κατά το παρελθόν - δηλαδή τις δαπάνες π.χ. επιμόρφωσης υπαλλήλων και τις δαπάνες μισθοδοσίας σε δημοσίους υπαλλήλους χωρίς αντικείμενο εργασίας.

Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι η πρακτική της αυτόματης αύξησης της προσφοράς του ιδιώτη προσφέροντα συνιστά διάκριση υπέρ του δημόσιου τομέα;

Προτίθεται η Επιτροπή να επέμβει προκειμένου να παρεμποδίσει την εφαρμογή της πρακτικής αυτής στη Δανία;

Συμπληρωματική απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (1 Ιουλίου 1997)

Σε συνέχεια της απάντησης που έδωσε στις 29 Νοεμβρίου 1996 ((ΕΕ C 60 της 26.2.1997. )), η Επιτροπή είναι πλέον σε θέση να παράσχει τις εξής πρόσθετες πληροφορίες.

Η Επιτροπή ολοκλήρωσε την εξέταση ως προς το συμβιβάσιμο με τους κοινοτικούς κανόνες περί δημοσίων συμβάσεων, των διατάξεων της εγκυκλίου του υπουργείου οικονομικών της Γαλλίας αριθ. 42 της 1ης Μαρτίου 1994 σχετικά με την υποβολή προσφορών και την ανάθεση σε εξωτερικούς φορείς κρατικών λειτουργιών και έργων.

Η εξέταση αυτή δείχνει ότι η εγκύκλιος απλώς προσφέρει μία μεθοδολογία που επιτρέπει στις αναθέτουσες αρχές να αποφασίζουν σε αντικειμενική βάση πότε να ακυρώνουν μία διαδικασία ανάθεσης αντί για μία σειρά διατάξεων σχετικά με τη σύγκριση μεταξύ προσφορών. Από την άποψη αυτή, πρέπει να θεωρηθεί ότι η εγκύκλιος ασχολείται με θέμα το οποίο δεν ρυθμίζεται από τις οδηγίες και είναι ως εκ τούτου θεμιτή εφόσον δεν αντίκειται στις γενικές διατάξεις και αρχές της συνθήκης.

Η εγκύκλιος δεν αντίκειται σε καμία γενική διάταξη της συνθήκης (ιδίως τα άρθρα 30, 52 και 59 και παρεπόμενα). Όσον αφορά συγκεκριμένα την αρχή της ίσης μεταχείρισης, το σύστημα που εισάγει η εγκύκλιος δεν φαίνεται να οδηγεί σε κανενός είδους άνιση μεταχείριση των (εξωτερικών) φορέων που υποβάλουν προσφορές και ως εκ τούτου δεν είναι αντίθετη προς την αρχή αυτή.

Ωστόσο, τονίζεται ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαδικασία ανάθεσης υπάγεται στις διατάξεις των οδηγιών και ότι αυτό εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπογραφεί σύμβαση με κάποιον εξωτερικό φορέα που υπέβαλε προσφορά. Αυτό σημαίνει ότι η δημοσίευση της προκήρυξης διαγωνισμού και η εφαρμογή όλων των κανόνων της οδηγίας είναι υποχρεωτική αφ'ης στιγμής πληρούνται όλες οι βασικές προϋποθέσεις (αξία υπερβαίνουσα το σχετικό ανώτατο όριο, οδηγίες ισχύουσες τόσο ratione materiae όσο και ratione personae).

Εξαιτίας του γεγονότος ότι η εγκύκλιος συμμορφώνεται με την κοινοτική νομοθεσία, δεν πρόκειται να κινηθεί άλλη διαδικασία ως προς αυτήν.