ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1021/02

υποβολή: Brice Hortefeux (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Απριλίου 2002)

Θέμα: Ηχητικές οχλήσεις από την εναέρια κυκλοφορία

Μολονότι το ζήτημα του θορύβου που προκαλεί η εναέρια κυκλοφορία είναι γενικό πρόβλημα, το κείμενο που πρότεινε η Επιτροπή(1) αναθέτει την ευθύνη της διαχείρισής του στους αερολιμένες, εφόσον φθάσουν ένα επίπεδο ίσο ή μεγαλύτερο από 50 000 ετήσιες απο-προσγειώσεις.

Όσο και αν αναγνωρίζεται η ανάγκη να εγκαταλειφθούν τα αεροπλάναψηλού ηχητικού επιπέδου που είναι εφοδιασμένα με μηχανισμούς ατελούς καταπολέμησης του θορύβου (τα περίφημα αμερικανικής έμπνευσης hush-kits), το προτεινόμενο κείμενο χρυσώνει σε μεγάλο βαθμό το χάπι ώστε οι διατάξεις του να επιτρέψουν στους ευρωπαίουςπουργούς να διαπραγματευθούν, με τους αμερικανούς ομολόγους τους, τις σχετικές συμφωνίες.

Δεν φοβάται η Επιτροπή ότι οι κοινή γνώμη σε κάθε χώρα θα εκπλαγεί από τα μέτρα που επιτρέπουν τις αποκλίσεις, από περίπτωση σε περίπτωση, μεταξύ των περιοίκων των αεροδρομίων, ενώ όλοιφίστανται τις ίδιες οχλήσεις· Δεν έχει τη γνώμη ότι χρειάζεται, στην περίπτωση αυτή, να μειωθούν τα κατώφλια άναφοράς·

(1) COM(2001)695.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Μαΐου 2002)

Η πρόταση οδηγίας στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος εκδόθηκε από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η οδηγία αυτή (2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες)(1) οδηγία άρχισε να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα.

Με την οδηγία τίθενται σε εφαρμογή σε κοινοτικό επίπεδο οι κατευθυντήριες γραμμές της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ) σχετικά με τη διαχείριση του θορύβου, οι οποίες εγκρίθηκαν κατά την 33η συνέλευση της ΔΟΠΑ, από τις 25 Σεπτεμβρίου 2001 έως τις 5 Οκτωβρίου 2001 στο Μόντρεαλ, και οι οποίες καθορίζονται στο ψήφισμα A 33/7, ιδίως στα παραρτήματά του Γ (πολιτικές και προγράμματα βασισμένα σε εξισορροπημένη προσέγγιση κατά τη διαχείριση του θορύβου των αεροπλάνων) και Ε (τοπικοί λειτουργικοί περιορισμοί σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους αερολιμένες).

Δεδομένου ότι το εν λόγω ψήφισμα αποτελεί διεθνή συμφωνία, δενπάρχει καμμία ανάγκη αναδιαπραγμάτευσης των συμφωνιών επί του θέματος με τους αμερικανούς ομολόγους μας.

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η νέα οδηγία θα δημιουργήσει ανισότητες μεταχείρισης μεταξύ των περιοίκων των διαφόρων αεροδρομίων.

Η πραγματική κατάσταση δείχνει ότι οι ηχητικές οχλήσεις δεν είναι ίδιες για κάθε αερολιμένα. Από αυτή την οπτική γωνία, η Επιτροπή προέβλεψε μια προσέγγιση ανά αερολιμένα, ώστε να είναι δυνατόν να καθορισθούν βέλτιστες λύσεις, προσαρμοσμένες χωριστά στην κατάσταση κάθε επιμέρους αερολιμένα.

Το κατώφλι εφαρμογής της οδηγίας προσδιορίσθηκε σε 50 000 διακινήσεις ανά έτος, για λόγους συνέπειας με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου(2). Αυτή η λογική συνέπεια είναι αναγκαία, έχονταςπόψη ότι η οδηγία 2002/30/ΕΚ προβλέπει τη χρησιμοποίηση διαφόρων πληροφοριών στον τομέα του θορύβου γύρω από τους αερολιμένες, οι οποίες θα προέρχονται από την εφαρμογή της προτεινόμενης οδηγίας.

Ένας δεύτερος λόγος που δικαιολογεί την επιλογή του κατωφλίου των 50 000 διακινήσεων είναι απόρροια του γεγονότος ότι πρόκειται για μικρούς αερολιμένες, για τους οποίους τα ίδια τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν τα μέτρα που επιβάλλονται.

Το γεγονός ότι δενποχρεούνται να προβαίνουν στην εκτίμηση εκ των προτέρων, η οποία περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2002/30/ΕΚ, τείνει μάλλον να διευκολύνει την εισαγωγή μέτρων κατά του θορύβου στους αερολιμένες αυτούς.

(1) ΕΕ L 85 της 28.3.2002.

(2) ΕΕ C 337 E της 28.11.2000.