ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0660/97 υποβολή: Pedro Marset Campos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (6 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Διατήρηση της παροχής δημοσίων υπηρεσιών γενικού ενδιαφέροντος

Έχοντας υπόψη τις αρνητικές συνέπειες που έχει η αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων του Μαάστριχτ, που αποσκοπούν στην επίτευξη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, για την παροχή δημοσίων υπηρεσιών γενικού ενδιαφέροντος για συγκεκριμένα σε θέματα όπως η υγεία, η έρευνα, οι κοινωνικές υπηρεσίες, οι συντάξεις κλπ, με αποτέλεσμα, αν ληφθεί υπόψη και η ανεργία, την πτώση της ποιότητας ζωής στην Ευρώπη, κυρίως δε στις πτωχότερες χώρες και περιφέρειες. Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι είναι απαραίτητο να επέλθει μια τροποποποίηση στα εν λόγω κριτήρια ώστε να μην λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό του ελλείμματος του ΑΕΠ και του δημοσίου χρέους οι δαπάνες που αφορούν τη διατήρηση της παροχής των εν λόγω δημοσίων υπηρεσιών γενικού ενδιαφέροντος;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Απριλίου 1997)

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου. Δεν είναι η τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης εκείνη που ζημιώνει τις δημόσιες υπηρεσίες κοινής ωφελείας, αλλά η ύπαρξη υπερβολικών ελλειμμάτων ή δυσβάσταχτου χρέους. Πράγματι, οι χώρες που επιτυγχάνουν την εξυγίανση της δημοσιονομικής τους κατάστασης συμβάλλουν κατ' αυτόν τον τρόπο στην επάνοδο σε μια ισχυρότερη και περισσότερο βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, γεγονός που επιτρέπει να βρίσκονται σε καλύτερη θέση για τη χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών. Αντιθέτως, οι χώρες εκείνες που αναβάλλουν τις απαραίτητες προσαρμογές, επιδεινώνουν τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν για τη διασφάλιση των βασικών λειτουργιών του δημοσίου, υπό το διττό αρνητικό αποτέλεσμα μιας μικρότερης ανάπτυξης, ενός υψηλότερου επιπέδου ανεργίας και υψηλότερων επιβαρύνσεων του δημόσιου χρέους. Επιπλέον, η θέση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου δεν συνάδει με την μακροοικονομική στρατηγική που συνιστούν τόσο το Συμβούλιο όσο και η Επιτροπή, η οποία αποσκοπεί στο να επαναφέρει τις συνθήκες μιας ισχυρότερης βιώσιμης ανάπτυξης χάρη στη χαλάρωση του συνδυασμού μέσων οικονομικής πολιτικής που θα επιτρέψει η δημοσιονομική εξυγίανση.

Με την επιφύλαξη της μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, οι αρχές της Κοινότητας έχουν συστήσει ρητά από το 1993 κατευθυντήριες αρχές στο πλαίσιο γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών και ιδίως στο σημείο 4 εκείνων που διατυπώθηκαν τον Ιούλιο του 1996 ((Ευρωπαϊκή οικονομία αριθ. 62, 1996, σελίδα 7. )), όπου διευκρινίζεται ότι πρέπει να αναπροσανατολιστούν οι δημόσιες δαπάνες σε δραστηριότητες ευνοϊκές για την πρόωθηση των ενδογενών δυνάμεων ανάπτυξης, όπως είναι οι επενδύσεις σε υποδομές, ανθρώπινους πόρους, και σε ενεργές πολιτικές για την απασχόληση. Εντούτοις, βάσει της επικουρικότητας, εναπόκειται μόνο στην αρμοδιότητα των κρατών μελών να προβούν στις απαραίτητες επιλογές μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών των δαπανών. Η υποχρέωση δημοσιονομικής πειθαρχίας δεν συνεπάγεται επομένως καμία υποχρέωση μείωσης συγκεκριμένων κατηγοριών των δαπανών, δεδομένου ότι η επιλογή αυτή εναπόκειται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους μέλους.

Η διάκριση που επιθυμεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου προκειμένου να μη λαμβάνονται υπόψη, στο πλαίσιο των κριτηρίων που αφορούν τα ελλείμματα και το χρέος, ορισμένες κατηγορίες δαπανών δημοσίων υπηρεσιών οι οποίες θεωρείται ότι δεν είναι δυνατόν να μειωθούν για λόγους ποιότητας ζωής ή κοινωνικών στόχων, θα δημιουργούσε σημαντικές δυσκολίες ορισμού. Πράγματι, πρόκειται για έννοια σχετική και η οποία απορρέει από τις πολιτικές επιλογές της κάθε χώρας, γεγονός που θα προκαλούσε σύγχυση αίροντας κάθε αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα όσον αφορά την διαδικασία εκτίμησης των υπερβολικών ελλειμμάτων όπως ορίζει η Συνθήκη (άρθρο 104Γ).