ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1844/99

υποβολή: Olivier Dupuis (TDI) προς την Επιτροπή

(11 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Άρθρο 58: Νομιμοποίηση του «λαδώματος» στο Βέλγιο και τήρηση των κανόνων περί ανταγωνισμού

Το άρθρο 58 του Φορολογικού Κώδικα του Βελγίου παρέχει ρητώς στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να καταβάλλουν ορισμένα ποσά για «λάδωμα», αποκαλούμενα κατ' ευφημισμό «κρυφές προμήθειες» όταν τα σχετικά ποσά καταβάλλονται στα πλαίσια της «τρέχουσας πρακτικής». «Ο Υπουργός Οικονομικών έχει το δικαίωμα να επιτρέψει τον χαρακτηρισμό των εν λόγω ποσών ως επαγγελματικά έξοδαπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω προμήθειες δενπερβαίνουν τα λογικά όρια και ότι η επιχείρηση καταβάλλει τους σχετικούς φόρους».

Εχει γνώση η Επιτροπή της νομιμοποίησης αυτής του «λαδώματος» στο Βέλγιο; Πιστεύει ότι ανταποκρίνεται στο γράμμα και το πνεύμα των συνθηκών; Εχει ενημερωθεί από το Βέλγιο για τις χώρες όπου τα ούτως καταβαλλόμενα ποσά θεωρούνται ως τρέχουσα πρακτική; Ειδικότερα είναι σε θέση η Επιτροπή να διευκρινίσει κατά πόσον το Βέλγιο θεωρεί τα ούτως καταβαλλόμενα ποσά αποτελούν ως «τρέχουσα πρακτική» σε άλλες χώρες της Ένωσης; Συμφωνεί εξάλλου η Επιτροπή ότι η προαναφερθείσα νομιμοποίηση του «λαδώματος» αποτελεί παραβίαση των κανόνων του ανταγωνισμού;

Απάντηση του κυρίου Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Νοεμβρίου 1999)

Λόγω έλλειψης μέτρων εναρμόνισης, η άμεση φορολογία εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, με την επιφύλαξη της τήρησης του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα των θεμελιωδών ελευθεριών που προβλέπει η συνθήκη.

Στο πλαίσιο της καταπολέμησης της διαφθοράς, το Συμβούλιοπουργών του Οργανισμού Συνεργασίας και Οικονομικής Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ενέκρινε, τον Απρίλιο του 1996, σύσταση που προς τα μέλη του να απαγορεύουν τη δυνατότητα έκπτωσης για ποσά που έχουν καταβληθεί ως «λαδώματα» σε ξένους δημόσιουςπαλλήλους. Ηπογραφή της σύμβασης της 17ης Δεκεμβρίου 1997 για την καταπολέμηση της διαφθοράς των ξένων δημόσιωνπαλλήλων στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές, η οποία επικυρώθηκε από το Βέλγιο, είχε σοβαρές συνέπειες στην αναθεώρηση των νομοθεσιών των συμβαλλόμενων κρατών διασφαλίζοντας την εφαρμογή της σύστασης του 1996. Εξάλλου, η Επιτροπήπέδειξε ότι, στην ανακοίωσή της 21ης Μαΐου 1997(1) σχετικά με την πολιτική της Κοινότητας κατά της διαφθοράς, θα έθιγε στα κράτη μέλη το θέμα της έκπτωσης των «λαδωμάτων» από το φόρο στις αρμόδιες αρχές, με την προοπτική να ευρεθεί μια συμφωνία για την ανάληψη συντονισμένης δράσης με σκοπό την κατάργηση της έκπτωσης αυτής.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, το Βέλγιο έχει ένα καθεστώς που επιτρέπει, μετά από έγκριση τουπουργού Οικονομικών, να θεωρούνται,πό ορισμένες προϋποθέσεις, οι «κρυφές προμήθειες» που καταβάλλονται, ως επαγγελματικές δαπάνες, όταν η επιχείρηση πραγματοποιεί την καταβολή των φόρων που αναλογούν στις προμήθειες αυτές,πολογιζόμενων κατάποκοπή σε σταθερά ποσοστά που καθορίζει οπουργός τα οποία δεν μπορούν να είναι κατώτερα του 20 %. Εντούτοις, το άρθρο 7 του νόμου της 10ης Φεβρουαρίου 1999 σχετικά με την πάταξη της διαφθοράς προβλέπει ότι η έγκριση αυτή δεν μπορεί να χορηγηθεί στην περίπτωση της ανάληψης ή της διατήρησης των κρατικών προμηθειών ή των διοικητικών εξουσιοδοτήσεων.

Η νέα αυτή διάταξη θα πρέπει επομένως να επιτρέψει στο Βέλγιο ναλοποιήσει, όπως το έχουν ήδη κάνει ή όπως θα το πράξουν τα λοιπά κράτη μέλη, τις εκφραζόμενες από τον ΟΟΣΑ και την Επιτροπή θέσεις που αποβλέπουν στην κατάργηση της έκπτωσης από το φόρο των «λαδωμάτων» που καταβάλλονται σε ξένους δημόσιους παράγοντες.

(1) COM(97)192 τελικό.