ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3083/98

υποβολή: Pedro Marset Campos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Αναγνώριση των προσόντων των εικονοληπτών και των τεχνικών προβλής κινηματογράφου και βίντεο στις κινηματογραφικές αίθουσες και τα θέατρα στην ΕΕ

Δεδομένου ότι τα επαγγελματικά προσόντα των εικονοληπτών και των τεχνικών προβολής κινηματογράφου και βίντεο διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ:

1. Γνωρίζει η Επιτροπή το επαγγελματικό καθεστώς των εικονοληπτών και τεχνικών προβολής και βίντεο στα κράτη μέλη;

2. Μπορεί να μας πει εάν σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός της Ισπανίας, οι εικονολήπτες που έχουν περατώσει τον αντίστοιχο κύκλο μαθημάτων διαθέτουν επαγγελματικά προσόντα αναγνωρισμένα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ κατά τρόπον ώστε να μπορούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους σε οποιοδήποτε κράτος μέλος;

3. Γνωρίζει ότι σε αντίθεση με την πρακτική που ακολουθείται σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, οι εικονολήπτες στην Ισπανία δεν διαθέτουν επαγγελματικά προσόντα αναγνωρισμένα σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Μπορεί η Επιτροπή να μας εξηγήσει γιατί;

4. Ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, δεν πιστεύει η Επιτροπή ότι η κατάσταση αυτή συνιστά διάκριση εις βάρος των ισπανών εικονοληπτών και κατά συνέπεια δεν συμμορφώνεται με το πνεύμα των Συνθηκών της ΕΕ;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Δεκεμβρίου 1998)

Η αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων ή προσόντων των εικονοληπτών και των τεχνικών προβολής καλύπτεται από το γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων που καθιερώθηκε σε κοινοτικό επίπεδο. Το εν λόγω σύστημα βασίζεται σε δύο οδηγίες. Η οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, θέσπισε ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1). Στη συνέχεια, αυτή η οδηγία συμπληρώθηκε από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992(2), σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ανάλογα με το επίπεδό τους, η κατάρτιση του εικονολήπτη και η κατάρτιση του τεχνικού προβολής καλύπτονται λοιπόν από την μία ή την άλλη από αυτές τις δύο οδηγίες.

ΚατΌ εφαρμογή του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, ένα πρόσωπο με τα απαραίτητα προσόντα για να ασκήσει ένα επάγγελμα σε κάποιο κράτος μέλος πρέπει, κατΌ αρχήν, να δύναται να ασκήσει το εν λόγω επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Η αναγνώριση του διπλώματος αποτελεί λοιπόν τον κανόνα. Εντούτοις, επιτρέπονται ορισμένες εξαιρέσεις. Πρόκειται για τέτοια περίπτωση κυρίως όταν η κατάρτιση την οποία απέκτησε στο κράτος μέλος προέλευσης ο υποψήφιος για την αναγνώριση αφορά θέματα που διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνα που καλύπτει το δίπλωμα το οποίο απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής. ΣΌ αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτήσει από τον αιτούντα να πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση προσαρμογής ή να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας ("μέτρα αντιστάθμισης").

Αυτές οι δύο οδηγίες εφαρμόζονται στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, δηλαδή τα επαγγέλματα η πρόσβαση στα οποία υπόκειται εκ του νόμου στην κατοχή ενός συγκεκριμένου διπλώματος. Εάν το πτυχίο εικονολήπτη ή τεχνικού προβολής που χορηγείται από την αρχή κάποιου κράτους μέλους είναι υποχρεωτικό για την πρόσβαση στο επάγγελμα σΌ αυτό το κράτος μέλος, τότε πρόκειται πράγματι στο εν λόγω κράτος μέλος για νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα κατά την έννοια της οδηγίας. Εάν υπάρχει προϋπόθεση κατοχής προσόντων σε άλλο κράτος μέλος για την πρόσβαση στο επάγγελμα, τότε πρόκειται επίσης για νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα και πρέπει να ληφθεί υπόψη το δίπλωμα του κράτους μέλους προέλευσης. Κατά συνέπεια, το δίπλωμα θα πρέπει να εξεταστεί από μια αρμόδια αρχή σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπει η οδηγία. Ο αιτών πρέπει να λάβει απάντηση σε προθεσμία 4 μηνών και κάθε αρνητική απόφαση πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να υπόκειται σε νομική προσφυγή. Σύμφωνα με τις αρχές της οδηγίας, η άρνηση αναγνώρισης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί παρά μόνο σε περίπτωση που υπάρχει ουσιώδης διαφορά.

Δεν υπάρχει πίνακας ή κατάλογος διπλωμάτων τα οποία πρέπει να αναγνωρίζονται εκ των προτέρων από τα άλλα κράτη μέλη. ΚατΌ εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, κάθε αίτηση πρέπει να εξετάζεται σε επιμέρους βάση. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει λόγος για τίτλους ή πιστοποιητικά που να αναγνωρίζονται "σε ευρωπαϊκό επίπεδο". Είναι επίσης χρήσιμο να διευκρινιστεί ότι η Επιτροπή δεν προτίθεται να εναρμονίσει τις απαιτήσεις που υφίστανται στον τομέα αυτό. Πράγματι, κάθε κράτος μέλος διατηρεί την εθνική κυριαρχία του όσον αφορά τις κανονιστικές ρυθμίσεις σχετικά με τα επαγγέλματα που ασκούνται στο έδαφός του. Η παρέμβαση της Επιτροπής συνίσταται, με βάση τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ και τη νομολογία, στο να διασφαλίσει την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, παρά τις διαφορές που ενδέχεται να υπάρχουν μεταξύ των εθνικών συστημάτων επαγγελματικών προσόντων.

Όταν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο, είναι ελεύθερη η άσκησή του και δεν υπόκειται στην κατοχή διπλώματος. Σ' αυτή την περίπτωση, ο διακινούμενος δεν χρειάζεται να ζητήσει την αναγνώριση του διπλώματός του στις αρχές ενός κράτους μέλους.

Τέλος, η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες σχετικά με τα επαγγέλματα του εικονολήπτη και του τεχνικού προβολής και με τον τρόπο κατά τον οποίο ρυθμίζονται σε κάθε κράτος μέλος. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν σε εθνικό επίπεδο από κάθε υπουργείο. Ωστόσο, είναι χρήσιμο να υπομνησθεί ότι όποια και να είναι η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση, οι προαναφερόμενες αρχές πρέπει να τηρούνται και ότι, εκτός εξαίρεσης, ο εικονολήπτης ή ο τεχνικός προβολής με τα απαραίτητα προσόντα σε ένα κράτος μέλος έχει το δικαίωμα, μέσω των διαδικασιών αναγνώρισης που εφαρμόζονται από τις οδηγίες, να επιτύχει την αναγνώριση του διπλώματός του για να ασκήσει το επάγγελμά του σε άλλο κράτος μέλος της επιλογής του. Στο πλαίσιο αυτό και ως ανταπόκριση στον προβληματισμό του αξιότιμου βουλευτή, ο ρόλος της Επιτροπής συνίσταται κυρίως στο να μεριμνά ώστε να απαγορεύεται κάθε μορφή διάκρισης.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.

(2) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.