ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1521/98

υποβολή: Karin Riis-Jørgensen (ELDR) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Ανταγωνιστική θέση των ιδιωτικών επιχειρήσεων υπεραστικών λεωφορείων ως προς τη συγκοινωνιακή σύνδεση μεταξύ περιοχών της Δανίας

Θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι σύμφωνο με τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ το γεγονός ότι ο δανικός νόμος περί λεωφορείων επιτρέπει την παρεμπόδιση των ιδιωτικών επιχειρήσεων υπεραστικών λεωφορείων από τη δημιουργία νέων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών και από την επέκταση των δρομολογίων σε ήδη υπάρχουσες γραμμές μεταξύ περιοχών της χώρας, και τούτο προκειμένου να προστατευθούν οι δημόσιες σιδηροδρομικές και λεωφορειακές επιχειρήσεις από τον ανταγωνισμό;

Βασιζόμενο στο άρθρο 4 του νόμου περί λεωφορείων, το Συμβούλιο Επιβατικών Μεταφορών απέρριψε κατά την τελευταία συνεδρίασή του (18 Μαρτίου 1998) σειρά αιτήσεων ιδιωτικών επιχειρήσεων λεωφορείων, οι οποίες ζητούσαν την άδεια δημιουργίας νέων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών μεταξύ των περιοχών Jylland και Sjælland (Κοπεγχάγη) μέσω της νέας γέφυρας που τις συνδέει (Storebæltsbro).

Το ίδιο άρθρο επικαλέσθηκε το Συμβούλιο Επιβατικών Μεταφορών προκειμένου να επιβάλει περιορισμούς στις ιδιωτικές επιχειρήσεις λεωφορείων σε ό,τι αφορά την επέκταση της συγκοινωνιακής σύνδεσης σε ήδη επιτραπείσες υπεραστικές λεωφορειακές γραμμές: π.χ. θέτει περιορισμούς στον αριθμό των καθημερινών αναχωρήσεων και καθορίζει τις διαδρομές μεταξύ της αφετηρίας και του τέρματος (στοιχείο από το οποίο εξαρτάται, μεταξύ άλλων, ποιές επιχειρήσεις οχηματαγωγών θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στον πορθμό Καττεγγάτη ή, σε αντίθετη περίπτωση, αν θα επιτρέπεται η διέλευση από τη Storebæltsbro). Αυτό σημαίνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επιχειρήσεις αυτές δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν το σύνολο των επιβατών που επιθυμούν να ταξιδέψουν με ταχέα υπεραστικά λεωφορεία μεταξύ περιοχών της χώρας.

Απ' ό,τι φαίνεται, η χρήση του άρθρου 4 του νόμου περί λεωφορείων από το Συμβούλιο Επιβατικών Μεταφορών δεν βασίζεται σε εκτίμηση του ενδεχόμενου ανταγωνισμού μεταξύ της DSB (Δανικοί Σιδηρόδρομοι) και των ιδιωτικών επιχειρήσεων ταχέων υπεραστικών λεωφορείων, δεδομένου ότι στη Δανία δεν έχει διεξαχθεί έρευνα για την κατάσταση του ανταγωνισμού στο συγκεκριμένο τομέα. Υποστηρίζονται απλώς οι ισχυρισμοί της DSB που εκπροσωπείται στο συγκεκριμένο όργανο λήψης αποφάσεων.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιουνίου 1998)

Η Επιτροπή θεωρεί, ως θέμα αρχής, ότι οι κανόνες της Κοινότητας σχετικά με την ανταγωνισμό πρέπει να τηρούνται από όλους τους μεταφορείς συμπεριλαμβανομένων των δημοσίων επιχειρήσεων. Ωστόσο, σε ορισμένες επιχειρήσεις στις οποίες έχει ανατεθεί η εκμετάλλευση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος επιτρέπεται να χορηγηθούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα υπό ορισμένες συνθήκες που καθορίζονται στο άρθρο 90 της συνθήκης ΕΚ.

Οι περιορισμοί πρόσβασης στην αγορά ενδέχεται να αιτιολογούνται ειδικώς στην περίπτωση που οι αρχές επιβάλουν στις εν λόγω επιχειρήσεις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας για τις οποίες χορηγείται αντιστάθμιση από το δημόσιο. Επιπλέον, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία(1), όταν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αποφασίζουν τη διατήρηση, εν όλω ή εν μέρει, υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας, και όταν αυτό δύναται να πραγματοποιηθεί με περισσότερους του ενός τρόπους έκαστος των οποίων δύναται υπό αυτούς τους όρους να εξασφαλίσει την παροχή επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς, οι αρμόδιες αρχές επιλέγουν τον τρόπο που εμφανίζει το μικρότερο κόστος για το κοινωνικό σύνολο. Η παροχή επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς εκτιμάται σε συνάρτηση με τη δυνατότητα χρησιμοποίησης άλλων τρόπων μεταφοράς και με την ικανότητα αυτών να καλύπτουν τις δεδομένες μεταφορικές ανάγκες.

Το κατά πόσον οι κανονιστικές ρυθμίσεις και τρέχουσες πρακτικές της Δανίας σχετικά με τις τακτικές γραμμές λεωφορείων και σιδηροδρόμων συμβιβάζονται με τους κανόνες ανταγωνισμού της Κοινότητας θα πρέπει να διαπιστωθεί κατά περίπτωση. Η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες που να υποδεικνύουν καταστρατήγηση αυτών των κανόνων.

(1) Άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 του Συμβουλίου, της 20 Ιουνίου 1991.