ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0023/01

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(17 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Βιομηχανική αλιεία

Μπορεί η Επιτροπή να εκτιμήσει την επίδραση της βιομηχανικής αλιείας στη θλιβερή κατάσταση των βαθυβίων ειδών στη Βόρεια Θάλασσα;

Ειδικότερα,πάρχει μια πραγματική εκτίμηση της παράπλευρης αλίευσης βαθυβίων ειδών σε αυτήν την περιοχή λόγω της χρησιμοποίησης δικτυών με μάτια μικρότερα των 16 χιλιοστών κατά τη βιομηχανική αλιεία;

Μπορεί να συνδέεται ηπερβολική αλίευση πελαγίων ειδών της Βόρειας Θάλασσας με τη δημιουργία προβλημάτων στην αλυσίδα διατροφής που προκάλεσαν την καταστροφική κατάσταση των βαθυβίων ειδών;

Σκοπεύει η Επιτροπή να λάβει μέτρα προκειμένου να ελέγξει αποτελεσματικά την αλίευση αυτών των ειδών στιςπόλοιπες ζώνες όπου αλιεύει ο κοινοτικός στόλος;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Μαρτίου 2001)

Η βιομηχανική αλιεία που πλήττει τα βενθοπελαγικά είδη στη Βόρεια Θάλασσα αφορά το σύκο της Νορβηγίας και η αλιεία αυτή ασκείται κυρίως από τη Δανία και τη Νορβηγία με δίχτυα που έχουν μάτια ίσα ή μεγαλύτερα από 16mm. Κατά την αλιεία αυτή, τα κύρια παρεμπίπτοντα αλιεύματα είναι μπακαλιάρος και νταούκι του Ατλαντικού. Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα αποτελούνται κυρίως από ιχθύδια των σχετικών ειδών.

Η άλλη κύρια βιομηχανική αλιεία στη Βόρειο Θάλασσα αφορά την παπαλίνα και το μικρό αμμόχελο. Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα βενθοπελαγικών ειδών από την αλιεία αυτή είναι πολύ λίγα.

Σύμφωνα με έκθεση του Νοεμβρίου 2000 του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα νταουκιού του Ατλαντικού κυμαίνονταν από το 1987 μεταξύ 51 000 τόνων και 3 000 τόνων ανά έτος. Κατά την περίοδο 1996 ως 1999, τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα κυμαίνονταν μεταξύ 5 000 και 3 000 τόνων. Για τον μπακαλιάρο από το 1987, τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα κυμαίνονταν μεταξύ 11 000 τόνων και 2000 τόνων ανά έτος.

Για ναπάρχει μια πιο ολοκληρωμένη άποψη, οι ποσότητες αυτές θα πρέπει να συγκριθούν με αυτές του μπακαλιάρου και του νταουκιού του Ατλαντικού που απορρίπτονται από τους αλιευτικούς στόλους που χρησιμοποιούν δίχτυα με μέγεθος ματιών 80 ή 100 mm, οι οποίοι εκφορτώνουν ψάρια για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Από το 1987, οι απορρίψεις μπακαλιάρου κυμαίνονταν μεταξύ 80 000 και 33 000 τόνων ενώ οι απορρίψεις νταουκιού του Ατλαντικού κυμαίνονταν μεταξύ 54 000 και 13 000 τόνων.

Γίνονται πολλές συζητήσεις για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στην τροφική αλυσίδα από την αλίευση μεγάλων ποσοτήτων σύκου της Νορβηγίας, αμμόχελου και παπαλίνας στη Βόρειο Θάλασσα και αλλού. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχειπόψη της οριστικά επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία να δείχνουν ότι τα ισχύοντα επίπεδα αλίευσης έχουν δημιουργήσει βλαβερές επιπτώσεις. Μόνη εξαίρεση αποτελεί το πρόβλημα της μη αναπαραγωγής ενός είδους θαλασσοπουλιού στην ανατολική ακτή της Σκοτίας. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό, απαγορεύθηκε η αλιεία αμμόχελου στη σχετική περιοχή της Βόρειας Θάλασσας.

Η Επιτροπή έχει ήδη λάβει μέτρα για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των σκαφών που ασκούν βιομηχανική αλιεία. Τα μέτρα αυτά περιέχονται κυρίως στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98 της 30ης Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των θαλάσσιων οργανισμών(1) και, ιδίως, τα παραρτήματα Ι και II.

(1) ΕΕ L 125 της 27.4.1998.