ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0840/03

υποβολή: Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Εφαρμογή της οδηγίας για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους

Από τις απαντήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερωτήσεις που τέθηκαν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών (ΠΕΡΒ) στις 27 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους, προκύπτει ότι μόνο πέντε κράτη μέλη έχουν ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη θέση σε ισχύ των απαραίτητων νομικών και διοικητικών διατάξεων για την εφαρμογή της οδηγίας 2000/53/ΕΚ(1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους. Δέκα κράτη μέλη, συνεπώς, έχουν επιδείξει αμέλεια σχετικά.

Στο άρθρο 7, παράγραφος 2, εδάφιο β της εν λόγω οδηγίας ορίζεται ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ούτως ώστε το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2015, για όλα τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, η επαναχρησιμοποίηση και ανάκτηση να ανέρχεται τουλάχιστον στο 95 % κατά μέσο βάρος ανά όχημα και ανά έτος. Εντός των ιδίων χρονικών ορίων, η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση αυξάνεται τουλάχιστον στο 85 % κατά μέσο βάρος ανά όχημα και ανά έτος.

Η οδηγία επίσης επιβάλλει στα κράτη μέλη ναποβάλλουν επί τη βάσει ερωτηματολογίου μία έκθεση ανά τριετία σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας (άρθρο 9, παράγραφος 1). Η πρώτη έκθεση καλύπτει περίοδο τριών ετών από τις 21 Απριλίου 2002.

Στο ερωτηματολόγιο που κατήρτισε η Επιτροπή με απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 2001, καλούνται τα κράτη μέλη μεταξύ άλλων να δηλώσουν εάν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσεις θα καταρτίσουν συστήματα συλλογής οχημάτων στο τέλος του κύκλου ζωής τους και, στο βαθμό που είναι τεχνικά εφικτό, χρησιμοποιημένων ανταλλακτικών που αφαιρούνται από επιβατικά οχήματα κατά τη διάρκεια εργασιών επισκευής (ερώτηση 1.7).

1. Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει ποιά συστήματα έχουν ήδη θεσπιστεί ανά κράτος, εάν όχι ανά επιχείρηση, για τη συλλογή όλων των οχημάτων στο τέλος του κύκλου ζωής τους·

2. Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει εάνπάρχουν κράτη μέλη τα οποία έχουν λάβει αυστηρότερα περιβαλλοντικά μέτρα σε θέματα ανακύκλωσης από ό,τι απαιτείται από τις διατάξεις της οδηγίας προκειμένου να επιτύχουν τα ποσοστά που ορίζονται από την ως άνω οδηγία πριν το 2015·

(1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σελ. 34.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 2003)

1. Έξι μόνο κράτη μέλη (Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Κάτω Χώρες, Αυστρία και Σουηδία) γνωστοποίησαν επισήμως τα οικεία μέτρα μεταφοράς στην Επιτροπή. Ως εκ τούτου, τη στιγμή αυτή, η Επιτροπή δεν έχει σαφή γενική εικόνα των ιδιαιτεροτήτων των συστημάτων συλλογής σε κάθε κράτος μέλος. Η Επιτροπή αξιολογεί τα γνωστοποιηθέντα εθνικά μέτρα μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς του άρθρου 5,πό το πρίσμα της συμμόρφωσής τους με την Οδηγία. Σε περίπτωση μη ικανοποιητικής εφαρμογής, η Επιτροπή, βεβαίως, θα αντιμετωπίσει το ζήτημα με το συγκεκριμένο κράτος μέλος στο πλαίσιο των εξουσιών που της παρέχονται από τη Συνθήκη ΕΚ.

2. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει αυστηρότερα εθνικά μέτρα για την ανακύκλωση, απ'ό,τι απαιτεί η Οδηγία. Λόγου χάριν, οι Κάτω Χώρες απαιτούν από τους παραγωγούς και τους εισαγωγείς να επιτύχουν ποσοστό επαναχρησιμοποίησης/ανάκτησης 95 % και ποσοστό επαναχρησιμοποίησης/ανακύκλωσης 85 % μέχρι

την 1η Ιανουαρίου 2007, αντί τής 1ης Ιανουαρίου 2015, όπως όριζε η οδηγία. Στην Ιταλία, εθελοντική συμφωνία πουπεγράφη το 1997 μεταξύ των οικονομικών φορέων και του Υπουργείου Περιβάλλοντος (και τροποποιήθηκε το 1998) προβλέπει την επίτευξη ποσοστού 90 % για την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση μέχρι το 2015 (κατά 5 %ψηλότερο από τον στόχο της Οδηγίας). Η Σουηδία απαίτησε την επίτευξη στόχων επαναχρησιμοποίησης και ανάκτησης 85 % ήδη για το 2002, προκαταλαμβάνοντας τους στόχους επαναχρησιμοποίησης και ανάκτησης 95 % για το 2015.