ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3756/02

υποβολή: Herman Vermeer (ELDR) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Η αποσύνδεση των TAC (Συνολικών Επιτρεπόμενων Αλιευμάτων) της γλώσσας και του πησσιού από το πρόβλημα του μπακαλιάρου, η αντιμετώπιση της κρίσης του μπακαλιάρου και τα TAC (Συνολικά Επιτρεπόμενα Αλιεύματα) της γλώσσας και του πησσιού

Πώς πρόκειται η Επιτροπή να αντιμετωπίσει τις παράνομες εκφορτώσεις μπακαλιάρου στη στεριά, οι οποίες είναι πολύ περισσότερο επιζήμιες για τα αποθέματα μπακαλιάρου από τα πρόσθετα αλιεύματα που εμφανίζονται όσον αφορά τους πλευρονήκτες και ποιους αριθμητικούς στόχους θέτει η Επιτροπή για τον περιορισμό των παράνομων εκφορτώσεων μπακαλιάρου στη στεριά·

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή, ως εναλλακτική λύση για τις προτάσεις της σχετικά με τα αποθέματα μπακαλιάρου και παράλληλα τη μείωση των TAC (Συνολικών Επιτρεπόμενων Αλιευμάτων) για τη γλώσσα και το πησσί, να αποδεχθεί την εφαρμογή εκ μέρους των αλιέων πλευρονηκτών αυστηρότερων τεχνικών μέτρων για την πρόληψη των πρόσθετων αλιευμάτων μπακαλιάρου και παράλληλα τη μείωση της αλιευτικής περιόδου κατά την περίοδο της ωοτοκίας και, συγχρόνως, να λάβει η Επιτροπή συγκεκριμένα μέτρα ανά περιοχή·

Πώς πρόκειται η Επιτροπή να αντισταθμίσει τη ζημία των αλιέων από την εφαρμογή των προτεινόμενων μέτρων, λαμβάνονταςπόψη ότι δεν έχει κάθε κράτος μέλος τη δυνατότητα να διαθέσει στον προϋπολογισμό του τα σχετικά κεφάλαια·

Έχονταςπόψη τη σοβαρότητα της καταστάσεως και το χρονοδιάγραμμα συνεδριάσεων του Συμβουλίου, ζητώ από την Επιτροπή να μου απαντήσει όσο το δυνατό συντομότερα.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Ιανουαρίου 2003)

Λόγω της δυσκολίας εξασφάλισης επακριβών εκθέσεων αλιευμάτων για τη διαχείριση αλιευτικών ποσοστώσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας αποτελεί ένα ουσιαστικό μέσο για τον έλεγχο του ποσοστού θνησιμότητας λόγω της αλιείας που γνωρίζουν τα απειλούμενα αποθέματα γάδου. Απαιτείται διαχείριση της προσπάθειας για όλους τους τύπους αλιείας με τους οποίους αλιεύονται γάδοι, παρά το γεγονός ότι ο βαθμός μείωσης της προσπάθειας πρέπει να είναι ανάλογος με την ποσότητα των αλιευόμενων γάδων σε κάθε τύπο αλιείας.

Η Επιτροπή δεν έχει προσδιορίσει οποιοδήποτε επιτρεπτό επίπεδο παράνομων εκφορτώσεων γάδου ούτε προτίθεται να το πράξει. Η Επιτροπή ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε αλιευτικές δραστηριότητες, να θέσουν σε εφαρμογή αποτελεσματικά και κατάλληλα συστήματα ελέγχου, επιθεώρησης και επιβολής κυρώσεων για τη μείωση των παράνομων εκφορτώσεων στον χαμηλότερο δυνατό βαθμό.

Η Επιτροπή θα στηρίξει τη διαδικασία αυτή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτών της. Σε περίπτωση πουποπέσουν στην αντίληψη της Επιτροπής στοιχεία σχετικά με εκφορτώσεις γάδου τα οποία δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο έκθεσης, θα εξετάσει όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και δυνατόν να ζητήσει διοικητικές έρευνες για τη διαπίστωση του βαθμού και της σημασίας των εν λόγω προβλημάτων σε ειδικές περιπτώσεις. Εάν δικαιολογείται από τα στοιχεία, η Επιτροπή μπορεί να κινήσει νομικές διαδικασίες κατά των κρατών μελών (ίσως και κίνηση διαδικασίας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου). Επιπροσθέτως, η Επιτροπή προτίθεται να καταρτίσει ειδικά προγράμματα παρακολούθησης για τη στενή παρακολούθηση ορισμένων ευαίσθητων τύπων αλιείας και να καθορίσει όρους για τις διαδικασίες των επιθεωρήσεων.

Η εμπειρία στον τομέα των εποχικά προστατευόμενων περιοχών ή κλειστών περιοχών για τη διατήρηση του γάδου έχει δείξει ότιπάρχουν περιορισμένα οφέλη λόγω του γεγονότος ότι μόλις ανοίξει και πάλι μια εποχικά απαγορευμένη περιοχή, η εντατική αλιευτική δραστηριότητα μπορεί να αρχίσει και πάλι και μπορούν να αλιευθούν πολλά ψάρια στην περιοχή αυτή. Το σημαντικό μέτρο που πρέπει να θεσπισθεί είναι, ως εκ τούτου, ο περιορισμός της πραγματικής αλιευτικής προσπάθειας. Η Επιτροπή δεν στηρίζει τη θέσπιση εποχικά κλειστών περιοχών ως εναλλακτική λύση για τη μειωμένη αλιευτική προσπάθεια.

Τα συγχρηματοδοτούμενα μέτρα του Χρηματοδοτικού Μέσου Προσανατολισμού της Αλιείας (ΧΜΠΑ) έχουν ως στόχο τη στήριξη της επίτευξης μιας καλύτερης ισορροπίας μεταξύ της ασκούμενης αλιευτικής προσπάθειας και των διαθέσιμων πόρων. Αυτό θα έπρεπε να συμβεί με μία μόνιμη μείωση της πλεονάζουσας αλιευτικής ικανότητας στο πλαίσιο εθνικών προγραμμάτων. Τα εν λόγω μέτρα θα μπορούσαν να συνδυαστούν με κοινωνικά και οικονομικά μέτρα, όπως είναι καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης και ατομικές αντισταθμιστικές ενισχύσεις για τους αλιείς. Τα κράτη μέλη, τα οποία δεν διαθέτουν επαρκή οικονομική ευελιξία λόγω του γεγονότος ότι δεν έχουν προβλέψει στον προϋπολογισμό τους επαρκείς οικονομικούς πόρους για οικονομικά και κοινωνικά μέτρα, έχουν τη δυνατότητα να επαναπρογραμματίσουν τις δαπάνες τους προκειμένου να το επιτύχουν εφόσον το επιθυμούν.