ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2010/02

υποβολή: Patsy Srensen (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(2 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Η απέλαση ανηλίκων Ρουμάνων

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι, συγκεκριμένα, το Βέλγιο απελαύνει ανήλικα παιδία προς τη χώρα προέλευσής τους επειδήπό την πίεση εγκληματικών οργανώσεων διέπραξαν αδικήματα·

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι τούτο οφείλεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι ο σύμφωνα με το βελγικό νόμο τα παιδιά αυτά, τα οποία είναι συχνά πολύ νεαρής ηλικίας, δεν είναι δυνατόν να διωχθούν ή να φυλακισθούν·

Αληθεύει η πληροφορία ότι στη χώρα καταγωγής τους δεν προβλέπεται καμία μορφήποδοχής για τα παιδιά αυτά, με αποτέλεσμα να εισέρχονται απευθείας στα εγκληματικά κυκλώματα ή να αλητεύουν·

Ποιες πρωτοβουλίες και/ ή μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή έναντι των πρακτικών αυτών και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να μεριμνήσει ώστε κατά την επιστροφή τους να αντιμετωπίζουν τα παιδιά αυτά μια πιο ανθρώπινηποδοχή, τούτο δε στο πλαίσιο των σημερινών σχεδίωνπέρ των παιδιών του δρόμου·

Απάντηση του κ. Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιουλίου 2002)

Η Επιτροπή γνωρίζει το θέμα που έθιξε το Αξιότιμο Μέλος και το γεγονός ότι το Βέλγιο εφαρμόζει ορισμένες αποφάσεις του Δικαστηρίου ανηλίκων όσον αφορά την επιστροφή ασυνόδευτων Ρουμάνων ανηλίκων στη χώρα καταγωγής τους.

Όσον αφορά τη μεταχείριση ασυνόδευτων ανηλίκων από τρίτες χώρες δενπάρχει στα κράτη μέλη κοινοτική νομοθεσία που ρυθμίζει θέματα όπως οι όροιποδοχής, η διαμονή και η επιστροφή τους. Αντ' αυτού, τα κράτη μέλη καλούνται να λάβουνπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το εν λόγω θέμα που καθορίζονται σε ψήφισμα του Συμβουλίου(1).

Στην περίπτωση που αναφέρθηκε το Αξιότιμο Μέλος, οι βελγικές αρχές εξήγησαν ότι οι αποφάσεις αυτές λήφθηκαν με σκοπό να απομακρυνθούν τα παιδιά από τις εγκληματικές οργανώσεις στις οποίες βρίσκοντανπό τον έλεγχό τους και να διευκολύνουν την επανένταξή τους στο οικογενειακό περιβάλλον τους. Εναλλακτικές λύσεις, όπως η τοποθέτηση των ανηλίκων σε εξειδικευμένα κέντρα στο Βέλγιο, δεν θα απέβαινε προς όφελος των παιδιών για πρακτικούς λόγους (μη οικογενειακό περιβάλλον, προβλήματα γλώσσας, ).

Σύμφωνα με το προαναφερθέν ψήφισμα του Συμβουλίου, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που είναιπήκοοι τρίτων χωρών και βρίσκονται σε ένα κράτος μέλος, ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς, πρέπει να έχουν δικαίωμα στην αναγκαία προστασία και βασική περίθαλψη βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Εντούτοις, εάν βάσει του εθνικού δικαίου δεν επιτρέπεται η παραμονή ανηλίκου σε κράτος μέλος, το ενδιαφερόμενο κράτος μπορεί να διατάξει την επιστροφή του ανηλίκου στη χώρα καταγωγής μόνο αν κατά την άφιξη στη χώρα αυτή εξασφαλίζεται η κατάλληληποδοχή και φροντίδα του ανηλίκου. Η σχετική εγγύηση μπορεί να παρέχεται από τους γονείς ή από άλλους ενηλίκους που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του παιδιού, καθώς και από δημόσιους ή μη κυβερνητικούς φορείς. Στις περιπτώσεις αυτές, οι αρμόδιες

αρχές των κρατών μελών συνεργάζονται με τις αρχές της χώρας καταγωγής του ανηλίκου, με διεθνείς οργανισμούς όπως η Unicef και, κατά περίπτωση, με μη κυβερνητικούς οργανισμούς (ΜΚΟ), προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η χώρα στην οποία θα επιστρέψει ο ανήλικος θα τον δεχτεί για να του προσφέρει μέριμνα. Σε κάθε περίπτωση, ο ανήλικος δεν δύναται να επιστρέψει σε τρίτη χώρα εάν τούτο αντιβαίνει στη Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, την Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών ή τη Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή τη Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση των Ρουμάνων ανηλίκων στο Βέλγιο, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι πράγματιπήρξε τέτοια συνεργασία.

Στο Βουκουρέστι και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ρουμανίαςπάρχουν κέντραποδοχής για ανηλίκους, όπου παιδιά του δρόμου και άλλα παιδιά που χρειάζονται προστασία μπορούν να φιλοξενηθούνπέυθύνη του τοπικού τμήματος προστασίας του παιδιού, ορισμένες φορές σε συνεργασία με τους ΜΚΟ. Στα κέντρα αυτά εξετάζεται η νομική και κοινωνική κατάσταση των παιδιών με σκοπό την επανένταξη αυτών στις οικογένειές τους ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατό, την ανάπτυξη σχεδίων φροντίδας. Σχετικά με το θέμα αυτό έχουν συναφθεί ή βρίσκονται στο στάδιο της διαπραγμάτευσης διμερείς συμφωνίες μεταξύ της Ρουμανίας και των κρατών μελών.

Η Επιτροπή εξακολουθεί ναποστηρίζει την κυβέρνηση της Ρουμανίας όσον αφορά τις προσπάθειές της να βελτιώσει τις πολιτικές για τη μέριμνα του παιδιού. Επί του παρόντος εφαρμόζεται στη Ρουμανία ένα πρόγραμμα Phare ύψους 25 εκατ. ευρώ, το οποίο παρέχει χρηματοδότηση για το κλείσιμο μεγάλων ιδρυμάτων παλαιού τύπου, για την ανάπτυξη εναλλακτικών τοπικώνπηρεσιών προστασίας του παιδιού και την πραγματοποίηση μιας εκστρατείας συνειδητοποίησης του κοινού όσον αφορά την πρόληψη της εγκατάλειψης και την επανένταξη των παιδιών στις φυσικές τους ή στις ανάδοχες οικογένειες. Στο πλαίσιο του εν λόγω προγράμματος, κέντραποδοχής είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση. Μετά από το πρόγραμμα αυτό θα ακολουθήσει ένα παρόμοιο πρόγραμμα το οποίο θα ξεκινήσει σύντομα και για το οποίο έχουν δεσμευτεί 10 εκατ. ευρώ.

(1) Ψήφισμα του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1997 σχετικά με τους ασυνόδευτους ανηλίκουςπηκόους των τρίτων χωρών, ΕΕ C 221 της 19.7.1997.