ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0072/00

υποβολή: Mathieu Grosch (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(24 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Απορρίμματα ξύλου σε μοριοσανίδες

Από την επιστολή αριθ. NL 94171 της Γενικής Διεύθυνσης Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Τμήμα DGM/A/GA του Ολλανδικού Υπουργείου Δημόσιας Υγείας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος προκύπτει ρητώς ότι η

ολλανδική επιχείρηση Van der Galin προμήθευσε 1500 τόννους απορριμμάτων ξύλου στην βελγική επιχείρηση Unilin N. V. για την παραγωγή μοριοσανίδων (πρωτότυπο κείμενο στην ολλανδική: το αίτημα αναφερόταν στην εξαγωγή από την Ολλανδία 1.500.000 χιλιόγραμμων λεπτοτεμαχισμένου επεξεργασμένου ξύλου στην εταιρία Unilin N. V. στο Βέλγιο με την παρατήρηση ότι αυτά τα απορρίμματα πρέπει να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή μοριοσανίδων).

Το Ολλανδικό Υπουργείο κατεχώρησε αυτά τα απορρίμματα σύμφωνα με τις απαιτήσεις και κριτήρια του ευρωπαϊκού κανονισμού 259/93(1) σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους ως ακίνδυνα απόβλητα (δεν αναγνωρίζονται ως επικίνδυνα απόβλητα όπως προβλέπεται στην απόφαση περί επικινδύνων αποβλήτων). Τοπουργείο επικαλείται εν προκειμένω εξέταση την οποία διενήργησε η επιχείρηση Galin στο εργαστήριο Koch Bodemtechniek Eurolab στο Deventer. Κατά την εξέταση αυτή που έγινε σε 2 δείγματα ενός κιλού κάθε φορά απορριμμάτων ξύλου δεν έγινε έρευνα για ουσίες όπως το κάδμιο, βάριο, χρώμιο, χαλκός, κοβάλτιο και νικέλιο. Επιπλέον διαπιστώθηκε στη δοκιμασία πολύψηλή τιμή ΠΑΥ (πολυκυκλικοί χρωματικοίδρογονάνθρακες), ήτοι 72 και 146 mg/Kg, (οριακή τιμή: 40 mg/Kg) καθώς και πενταχλωροφαινόλης, 0,73 mg/Kg (οριακή τιμή: 0,002 mg/Kg) πράγμα το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα της ύπαρξης εμποτισμένου (προστατευτικά ξύλου) ξύλου (= ειδικό απόβλητο) στα απορρίμματα.

1. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διαβεβαιώσει σύμφωνα με την έννοια του κανονισμού 259/93 κάθε αγοραστή μοριοσανίδων που παρήχθησαν με αυτά τα απορρίμματα, ότι δενπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος για τηνγεία; (με την επεξεργασία καρκινογόνων προστατευτικών ξύλου στα απορρίμματα ξύλου)

2. Μπορεί η Επιτροπή να κινήσει μια εκτεταμένη εξέταση, εφόσον η Επιτροπή δεν μπορεί να προβεί στην εν λόγω διασφάλιση, προκειμένου να απομακρύνει τις ανησυχίες των καταναλωτών;

(1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σελ. 1.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαρτίου 2000)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1993 ρυθμίζει την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους. Η διαδικασία που ακολουθείται για τις μεταφορές αποβλήτων προς αξιοποίηση στο εσωτερικό της Κοινότητας προσδιορίζεται βάσει της ταξινόμησης των αποβλήτων σύμφωνα με τα παραρτήματα II IV του κανονισμού. Τα απορρίμματα μη επεξεργασμένου ξύλου εμπίπτουν στην κατηγορία GL 010 του παραρτήματος II του κανονισμού 259/93. Τα απορρίμματα επεξεργασμένου ξύλου ταξινομούνται στην κατηγορία AC 170 του παραρτήματος III του κανονισμού. Βάσει κοινής συμφωνίας μεταξύ των εμπειρογνωμόνων στο πλαίσιο της ομάδας των ανταποκριτών που έχει συγκροτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού 259/93, τα απορρίμματα ξύλου πρέπει να θεωρούνται επεξεργασμένα εάν το ξύλο έχειποστεί οποιαδήποτε άλλη επεξεργασία πλην της καθαρά μηχανικής επεξεργασίας. Αντιστρόφως, τα απορρίμματα ξύλου πρέπει να θεωρούνται μη επεξεργασμένα μόνον στον βαθμό που το ξύλο δεν έχει τύχει καμμίας επεξεργασίας, με την εξαίρεση των καθαρά μηχανικών επεξεργασιών.

Η Επιτροπή αντιλαμβάνεται, από τις πληροφορίες που παρέχει το Αξιότιμο Μέλος, ότι τα εν λόγω απορρίμματα ξύλου ήταν στην πραγματικότητα απορρίμματα επεξεργασμένου ξύλου. Σύμφωνα με τον κανονισμό 259/93, η μεταφορά τουςπόκειται σε διαδικασία κοινοποίησης. Βάσει της διαδικασίας αυτής, επιτρέπεται η μεταφορά τωνπόψη αποβλήτων προς αξιοποίηση στο εσωτερικό της Κοινότητας,πό την επιφύλαξη εκ των προτέρων συγκατάθεσης των αρμοδίων αρχών αποστολής, προορισμού και διαμετακόμισης.

Ο κανονισμός 259/93 καθορίζει το καθεστώς που ισχύει για τον έλεγχο και την παρακολούθηση διασυνοριακών μεταφορών αποβλήτων. Η οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί των στερεών αποβλήτων(1), όπως τροποποιήθηκε, θέτει τις αρχές για τη διαχείριση των αποβλήτων στην Κοινότητα. Βάσει του άρθρου 4 της οδηγίας αυτής, τα κράτη μέληποχρεούνται να εξασφαλίσουν ότι η αξιοποίηση ή η διάθεση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ηγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον.

Ωστόσο, ούτε ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 259/93, ούτε η οδηγία 75/442/ΕΟΚ καθορίζουν πρότυπα για τα προϊόντα που παράγονται με διαδικασία αξιοποίησης των αποβλήτων. Τα ανακυκλωμένα προϊόντα χρειάζεται να είναι σύμφωνα με τα γενικά πρότυπα που ισχύουν για τονπόψη τύπο προϊόντος. Ελλείψει ειδικών προτύπων σε κοινοτικό επίπεδο για μοριοσανίδες, εφαρμόζεται η οδηγία 92/59/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1992 για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων(2).

Με βάση τις πληροφορίες που παρέχει το Αξιότιμο Μέλος, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αποφανθεί κατά πόσον οι μοριοσανίδες που παράγονται με τα επίμαχα απόβλητα συνεπάγονται κίνδυνο για τηνγεία. Ούτε είναι σε θέση να αποφανθεί κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις της οδηγίας 92/59 στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Είναι ευπρόσδεκτη ηποβολή περαιτέρω πληροφοριών από το Αξιότιμο Μέλος.

(1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(2) ΕΕ L 228 της 11.8.1992.