ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2284/99

υποβολή: Samuli Pohjamo (ELDR) προς την Επιτροπή

(24 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Η αξιοποίησηλικών που έχουν χαρακτηρισθεί ως απόβλητα στη Φινλανδία

Η πρόταση οδηγίας πουποβλήθηκε από την Επιτροπή αναφορικά με τη την καύση των αποβλήτων έχει προκαλέσει στη Φινλανδία μεγάλα προβλήματα. Η πρόταση οδηγίας είναι εφαρμόσιμη σε χώρες όπου η διαχείριση των αποβλήτων πραγματοποιείται σε εγκαταστάσεις μαζικής καύσης. Σε περίπτωση που εφαρμοσθεί η οδηγία, η Φινλανδία θα βρεθεί σε θέση αντίθετη από αυτή που απαιτεί η αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος και η οικολογία.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της βιομηχανίας η χώρα μας διαθέτει περίπου 200 μονάδες παραγωγής θερμότητας και ενέργειας καθώς και βιομηχανικά αποτεφρωτήρια, χάρη στα οποία είναι δυνατή η ασφαλής συναποτέφρωση ακίνδυνωνλικών που έχουν χαρακτηρισθεί απόβλητα. Σε αυτά περιλαμβάνονται για παράδειγμα εκτός του ξύλουλικά που για τον ένα ή τον άλλο λόγο είναι ακατάλληλα για ανακύκλωση όπως χαρτί, χαρτόνι, ύφασμα και μη τοξική ιλύς από βιομηχανικά λύματα. Στις βιομηχανίες της χώρας μας η διαλογή τωνλικών που χαρακτηρίζονται απόβλητα και είναι κατάλληλα για καύση πραγματοποιείται στον τόπο προέλευσής τους με τρόπο αντίστοιχο προς αυτόν που ακολουθείται στα νοικοκυριά και στον εμπορικό τομέα. Κατ&pos; αυτό τον τρόπο είναι βέβαιο ότι η καύση δεν προκαλεί εκλύσεις πιο βλαβερές από αυτές που προκαλούν τα συνήθη απόβλητα. Πέραν τούτου η λειτουργία των αποτεφρωτηρίωνπόκειται σε αυστηρούς ελέγχους.

Η εφαρμογή των τιμών αποκλεισμού αυτών των μονάδων σε μονάδες που χρησιμοποιούν ως συμπληρωματικά καύσιμα ακίνδυναλικά τα οποία έχουν χαρακτηρισθεί απόβλητα είναι πολύ προβληματική, αν μη τι άλλο επειδή η συνεχής μέτρηση των εκλύσεων είναι δαπανηρή και απαιτεί μεγάλες επενδύσεις σε όργανα που χρησιμοποιούνται για τις μετρήσεις αυτές. Στη Φινλανδία, λόγω των μεγάλων αποστάσεων, είναι προτιμότερη η χρήση μικρών μονάδων. Το κόστος μπορεί να αυξηθεί τόσο ώστε να είναι ατελέσφορη η χρήση αποβλήτων ως συμπληρωματικού καυσίμου.

Η συναποτέφρωση μπορεί να μειώσει την ποσότητα των αποβλήτων που μεταφέρονται σε χώρουςγειονομικής ταφής. Η αξιοποίηση της ενέργειας που εμπεριέχεται σελικά, η διαλογή των οποίων πραγματοποιείται στον τόπο προέλευσής τους και τα οποία χαρακτηρίζονται απόβλητα αλλά εκλύουν ακίνδυνη αιθάλη με την καύση τους, συμβάλλει ουσιαστικά στην αειφόρο ανάπτυξη.

1. Τί πράττει η Επιτροπή για να διασφαλίσει ότι κατά την εκπόνηση οδηγίας θα ληφθείπόψη η αποτελεσματική διαλογή των αποβλήτων στον τόπο προέλευσής τους στη Φινλανδία καθώς και η αξιοποίηση της ενέργειας που περιέχουν;

2. Υπάρχει η δυνατότητα να παρασχεθούν στις αρχές που επιβλέπουν την καύση ευρύτερες αρμοδιότητες ώστε να είναι ελαστικότερες σε μεμονωμένες περιπτώσεις, εφόσον τούτο δικαιολογείται από το είδος των αποβλήτων και το τεχνικό επίπεδο της εγκατάστασης;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Δεκεμβρίου 1999)

Η πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την αποτέφρωση των αποβλήτων(1) εγκρίθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1998. Το Κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη ανάγνωση στις 14 Απριλίου 1999. Το Συμβούλιο ενέκρινε την κοινή θέση στις 25 Νοεμβρίου 1999.

Κατά την προπαρασκευή της οδηγίας η Επιτροπή πραγματοποίησε έντονο διάλογο με ειδήμονες από όλα τα κράτη μέλη καθώς και με τρίτους ενδιαφερόμενους. Ο διάλογος αυτός καθώς και οι διαπραγματεύσεις στο Συμβούλιο οδήγησαν στην κοινή θέση στην οποία λαμβάνονταιπόψη οι ειδικές απαιτήσεις των βορείων κρατών μελών.

Η κοινή θέση επιδιώκει να ισχύσουν οι ίδιες απαιτήσεις για τη συνδυασμένη και για την απλή αποτέφρωση αποβλήτων. Για τις μονάδες καύσης συνδυασμένης αποτέφρωσης αποβλήτων, οι οριακές τιμές εκπομπής που ισχύουν είναι γενικά αυστηρότερες από τις αντίστοιχες για τις μονάδες που δεν χρησιμοποιούν απόβλητα. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν σχετίζεται πάντα με τη συμμόρφωση προς τις αυστηρότερες οριακές τιμές εκπομπής αλλά με το κόστος που συνεπάγονται οι απαιτήσεις για τις μετρήσεις στην οδηγία. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό, η μελλοντική οδηγία προβλέπει τη δυνατότητα άδειας για τη μείωση της συχνότητας των μετρήσεων, που ενδεχομένως θα οδηγήσει στον περιορισμό των δαπανών για τους φορείς επιχειρησιακής λειτουργίας.

Το άρθρο 11, παράγραφος 6 προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής περιοδικών μετρήσεων αντί των συνεχών μετρήσεων για τοδροφθόριο και το διοξείδιο του θείου. Επιπλέον το άρθρο 11, παράγραφος 7, το οποίο θεσπίστηκε με πρωτοβουλία της αντιπροσωπείας της Φινλανδίας στο Συμβούλιο, επιτρέπει τη μείωση της συχνότητας των περιοδικών μετρήσεων για τις διοξίνες και τα βαρέα μέταλλαπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Η Επιτροπή είναι κατά συνέπεια της γνώμης ότι η μελλοντική οδηγία λαμβάνει ήδηπόψη τις ειδικές απαιτήσεις των συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων στην Φινλανδία. Επιπλέον η Επιτροπή θα εξετάσει όλες τις νέες εξελίξεις που θα μπορούσαν να παρατηρηθούν κατά τη δεύτερη ανάγνωση σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο θέμα.

(1) ΕΕ C 372 της 2.12.1998 όπως τροποποιήθηκε από το COM(1999)330 τελικό.