ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3976/00

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(20 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Μονοπώλιο στον αθλητισμό και αναγνώριση των διπλωμάτων αθλητικών τεχνικών

Η Ιταλία, με τα διάταγμα 115/92 και 319 και 319/94, μετέφερε στο εσωτερικό της δίκαιο τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ(1) και 92/51/ΕΟΚ(2) οι οποίες καθιέρωσαν γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων για τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε επαγγέλματα ρυθμιζόμενα από το νόμο.

Το διάταγμα 286/1998, άρθρο 22, παράγραφος 13, προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι Ιταλοί και εξωκοινοτικοί μπορούν να ζητούν την αναγνώριση των τίτλων επαγγελματικής κατάρτισης που έχουν αποκτήσει στο εξωτερικό, εφόσον δενπάρχουν ειδικές συμφωνίες με τις χώρες προέλευσης, και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας, μετά από γνωμοδότηση της Κεντρικής Επιτροπής για την Απασχόληση, αποφαίνεται για την αναγνώριση των προσόντων. Το άρθρο 27, παράγραφος 1, επιβεβαιώνει ότι επιτρέπεται η είσοδος στους ξένους οι οποίοι προτίθενται να ασκήσουν οποιασδήποτε μορφής επαγγελματική αθλητική δραστηριότητα σε ιταλικές αθλητικές εταιρείες σύμφωνα με το νόμο αριθ. 91 της 23.3.1981. Η ελευθέρωση της αγοράς των αθλητικών επαγγελμάτων έναντι των εξωκοινοτικών μοιάζει ένα γεγονός θετικό και ταυτόχρονα αντιφατικό, δεδομένου ότι η Εθνική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων της Ιταλίας (CONI) εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μην επιτρέπει, π.χ., στον πρόεδρο της Ιταλικής Ομοσπονδίας Αθλητικών Τεχνικών (δεν είναι μέλος της CONI) να ασκεί το επάγγελμά του στην Ιταλία και επομένως στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υπό τα δεδομένα αυτά:

1. Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η CONI, κάτοχος του μονοπωλίου των αθλητικών επαγγελμάτων, παραβιάζει την αρχή της αναγκαίας πολλαπλότητας των φορέων που σχετίζονται με την επαγγελματική κατάρτιση;

2. Επίσης, συμβιβάζεται με τις κοινοτικές ρυθμίσεις η ύπαρξη μονοπωλίου στον αθλητικό τομέα, με δική του έννομη τάξη, με δικούς τουγειονομικούς κανόνες (βλ. καταχρηστική χρήση φαρμάκων), δικούς του επαγγελματικούς κανόνες, που αποκλείει οποιαδήποτε δυνατότητα άσκησης δραστηριότητας σε όσους δεν είναι μέλη του;

3. Πώς δικαιολογεί η Επιτροπή τη διάκριση η οποία, εκ των πραγμάτων, γίνεται μεταξύ εξωκοινοτικών που έχουν αποκτήσει επαγγελματικούς τίτλους στο εξωτερικό και ιταλών πολιτών οι οποίοι έχουν αποκτήσει τίτλους εργαζόμενοι στην Ιταλία ή σε άλλες χώρες της Ένωσης;

4. Ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει η Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η εσωτερική αγορά θαπάρχει και στον αθλητικό τομέα;

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989, σελ. 16.

(2) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σελ. 25.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Φεβρουαρίου 2001)

Δυνάμει του άρθρου 149 (πρώην άρθρο 126) της συνθήκης ΕΚ, τα κράτη μέλη είναιπεύθυνα για το περιεχόμενο της διδασκαλίας και την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματός τους. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να αποφανθεί εν προκειμένω και να αμφισβητήσει επιλογές που αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα των ιταλικών αρχών.

Το γεγονός ότι μια επιχείρηση κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά δεν έρχεται αυτό καθαυτό σε αντίθεση με το κοινοτικό δίκαιο" εκείνο που απαγορεύεται από το κοινοτικό δίκαιο είναι η εκμετάλλευση με τρόπο καταχρηστικό αυτής της δεσπόζουσας θέσης. Η Επιτροπή καλεί το αξιότιμο μέλος να της παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες που θα της επιτρέψουν να διαπιστώσει αν πράγματι η CONI μπορεί να χαρακτηρισθεί ως επιχείρηση, αν κατέχει δεσπόζουσα θέση και αν, ενδεχομένως, κάνει κατάχρηση της θέσης αυτής.

Οι αιτήσεις αναγνώρισης διπλωμάτων πουποβάλλονται απόπηκόους τρίτων χωρών ή από ιταλούςπηκόους που έχουν αποκτήσει το δίπλωμά τους στην Ιταλία δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας. Οι ιταλικές αρχές έχουν αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά την αντιμετώπιση των αιτήσεων αυτών.

Αντίθετα, το κοινοτικό δίκαιο εφαρμόζεται όταν ένας ιταλόςπήκοος έχει αποκτήσει δίπλωμα σε άλλο κράτος μέλος και ζητεί την αναγνώρισή του στην Ιταλία. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έγινε καμία σχετική καταγγελία στην Επιτροπή. Παρ'όλα αυτά, η Επιτροπή διαπίστωσε πρόσφατα ότι η Ιταλία δεν είχε μεταφέρει την οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ στην εθνική της νομοθεσία, όσον αφορά τα επαγγέλματα που καλύπτονται από τον ιταλικό νόμο αριθ. 91 της 23ης Μαρτίου 1981 σχετικά με τη νομοθετική ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ εταιρειών και επαγγελματιών αθλητών. Η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ιταλίας.

Γενικά, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η εσωτερική αγορά δεν λειτουργεί εύρυθμα στον αθλητικό τομέα και, συνεπώς, δεν προτίθεται να αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες στον εν λόγω τομέα.