ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1333/02

υποβολή: Mara Herranz Garca (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Μαΐου 2002)

Θέμα: Προώθηση του κρασιού

Η κατανάλωση κρασιού στην Ισπανία και στις λοιπές κυριότερες οινοπαραγωγούς χώρες συνεχίζει την πτωτική της πορεία, την ίδια στιγμή που οι παραγωγές, από την αμερικανική κυρίως ήπειρο, αυξάνονται. Μόνο στην Ισπανία η κατανάλωση μειώθηκε κατά ένα εκατομμύριο εκατόλιτρα και πλέον μεταξύ 1999 και 2001. Σε χώρες όπου η κτανάλωση κρασιού είναι συνυφασμένη με μια βαθειά ριζωμένη πολιτιστική παράδοση είναι παράδοξο να παρατηρείται μείωση της κατανάλωσης των δικών τους κρασιώνπέρ άλλων κρασιών που δεν παράγονται στην ΕΕ. Σύμφωνα με στοιχεία των γεωργικών συνεταιρισμών, η μόνη οινοπαραγωγός χώρα όπου παρατηρείται αύξηση της κατανάλωσης είναι η Γερμανία, αλλά η αύξηση αυτή έχει αρχίσει να απορροφάται από τα κρασιά του Νέου Κόσμου. Οι επαγγελματίες του κλάδου πιστεύουν από χρόνια ότι η μόνη διέξοδος στο πρόβλημα είναι η εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων προώθησης σε μια προσπάθεια ανάκτησης της αγοράς.

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους της παρατηρούμενης μείωσης, και μπορεί επίσης να εξηγήσει ποια είναι τα εκκρεμούντα μέτρα προώθησης τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και το χρηματικό ποσόν που προτίθεται να διαθέσει σε αυτά·

Δεδομένου ότι πρόκειται για γενικά μέτρα προώθησης, πιστεύει η Επιτροπή ότι θα είναι το ίδιο αποτελεσματικά όσο και τα μέτρα προώθησης που αφορούν την κάθε περίπτωση χωριστά, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων κρασιών·

Πιστεύει η Επιτροπή ότι οι χρηματοδοτούμενες σε κοινοτικό επίπεδο εκστρατείες προώθησης θα είναι ανάλογες με τα διαφημιστικά μέτρα πουλοποιούν τρίτες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιουνίου 2002)

Η Επιτροπή διαθέτει μόνο συνολικές πληροφορίες, που διεβίβασαν τα κράτη μέλη, σχετικά με την εξέλιξη της κατανάλωσης οίνου στην επικράτειά τους. Γενικά, βάσει των πληροφοριών που διαθέτει η Επιτροπή προς το παρόν, διαπιστώνεται μία σχετικά σημαντική μείωση στα κράτη μέλη παραγωγής, δηλαδή στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία.

Είναι σαφές ότι η μείωση αυτή οφείλεται κατά μεγάλο μέρος σε διαρθρωτικές αιτίες, επειδή οι νέες γενεές καταναλώνουν λιγότερο από τις άλλες, ειδικά όσον αφορά τον επιτραπέζιο οίνο ως καθημερινό ποτό για το γεύμα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996-2001 η κατανάλωση οίνου μειώθηκε στην Ιταλία από 34,7 σε 31,7 εκατομμύρια εκατολίτρων (Hl) και από 35,1 σε 34,7 εκατομμύρια εκατολίτρων στη Γαλλία.

Αντίθετα αυξάνεται η κατανάλωση στις χώρες που δενπάρχει παραγωγή, αλλά λόγω του γεγονότος ότι το επίπεδο εκκίνησης είναι πολύ χαμηλό η αύξηση αυτή δεν αντισταθμίζει τη μείωση στις χώρες παραγωγής. Κατά την περίοδο 1996-2001 η κατανάλωση στο Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκε κατά 1,9 εκατομμύρια εκατόλιτρα ενώ η κατανάλωση στην Ιταλία μειώθηκαν κατά 3,0 εκατομμύρια εκατόλιτρα.

Σε μια εποχή όπου το διεθνές εμπόριο παγκοσμιοποιείται ή όπου εξαφανίζονται όλο και περισσότερο οι εμπορικοί φραγμοί δεν θα πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη η διείσδυση οίνων από τρίτες χώρες σε μια αγορά η οποία στο παρελθόν εφοδιάζονταν μόνο από την κοινοτική παραγωγή. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996-2001 οι εισαγωγές οίνου αυξήθηκαν από 5,8 σε 8,8 εκατομμύρια εκατόλιτρα (+ 51 %) και η κατανάλωση αυτών των οίνων του Νέου Κόσμου αυξήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από 3,6 σε 6,2 λίτρα ανά κάτοικο (+ 72 %).

Η Επιτροπήπενθυμίζει ότι οι προβλεπόμενες κοινοτικές δράσεις προώθησης είναι συμπληρωματικές των ιδιωτικών πρωτοβουλιών και θα πρέπει να έχουν γενικό και όχι εμπορικό χαρακτήρα. Αυτές οι δράσεις προώθησης έχουν ως στόχο να προβάλουν τις ιδιαιτερότητες της κοινοτικής παραγωγής καθώς και τους δεσμούς με τα εδάφη, την ιστορία και την καλλιέργεια των οινοπαραγωγών μας περιοχών.

Οι πιστώσεις που διατίθενται για την ενίσχυση αυτών των δράσεων προώθησης είναι σχετικά περιορισμένες. Λόγω της έλλειψης στοιχείων σχετικά με τα μέτρα διαφήμισης που εφαρμόζουν οι τρίτες χώρες, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εκφέρει γνώμη σχετικά με την αναλογικότητα αυτών των μέτρων.