ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1573/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (6 Μαΐου 1997)

Θέμα: Υπεργολαβία στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και ειδών ενδύσεως

Λαμβάνοντας υπόψη την Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών «Η ανταγωνιστικότητα της υπεργολαβίας στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και ειδών ενδύσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (έγγρ. COM(96) 210 τελικό), λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των εργαζόμενων που απασχολούνται στον τομέα της υπεργολαβίας στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων υπολογίζεται σε 800.000 άτομα και ότι οι υπεργολάβοι αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις από την εξέλιξη των οποίων θα εξαρτηθεί το μέλλον ολόκληρου του τομέα,

λαμβάνοντας υπόψη ότι στόχος της Ανακοινώσεως της Επιτροπής είναι να προταθεί σειρά μέτρων και μία δομή κατάλληλη για τη στήριξη των προσπαθειών των υπεργολάβων του τομέα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους και ότι τούτο συνεπάγεται την ανάπτυξη μέσων ικανών να προσφέρουν ανώτερη ποιότητα, καινοτομία, αξιοπιστία και ευελιξία,

ζητείται από την Επιτροπή να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε η φορολογία και το κοινωνικό κόστος να μην επιβαρύνουν αισθητά την εργασία σ' αυτόν τον τομέα απασχόλησης.

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Ιουνίου 1997)

Η υπεργολαβία στον κλάδο των κλωστοϋφαντουργικών και των ειδών ενδύσεως γνωρίζει σοβαρές εξελίξεις που θίγουν το σύνολο του κλάδου, και ειδικότερα το εργατικό δυναμικό χαμηλής εξειδίκευσης. Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται με την διεθνοποίηση της παραγωγής και την αυξανόμενη εμπορική διείσδυση των χωρών χαμηλού κόστους εργατικών, με την μεγάλη διαφοροποίηση της ζήτησης, με την αύξηση του ρόλου της διανομής και με τις μεταβολές των στρατηγικών προσαρμογής των παραγγελιοδοτών.

Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις υπεργολαβίας διαθέτουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που επιτρέπουν τη βελτίωση της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων: πλεονεκτήματα από πλευράς γνώσεως του αντικειμένου, εξυπηρέτησης, οργανωτικής ευελιξίας, σχημάτων εξασφάλισης της ποιότητας των προϊόντων.

Μετά την ανακοίνωσή της για την υπεργολαβία, η Επιτροπή, με τη συνεργασία των κοινωνικών εταίρων, συνέστησε ομάδα για την υπεργολαβία, με ρόλο προαγωγής και προώθησης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κυκλοφορία των πληροφοριών και η διάδοση των βέλτιστων πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και έτσι να αυξηθεί η συμμετοχή των επιχειρήσεων του κλάδου στις υφιστάμενες κοινοτικές και εθνικές δράσεις, μέσω συγκεκριμένων προτύπων πειραματικών δράσεων.

Όσον αφορά το εργατικό κόστος, η Επιτροπή θεωρεί ότι η συμμετοχή του στο ολικό κόστος της παραγωγής είναι πολύ υψηλή (καθαροί μισθοί, αλλά και κοινωνικές επιβαρύνσεις και φορολογία) αλλά και κυμαινόμενη, ανάλογα με την χρησιμοποιούμενη τεχνολογία, τον εκάστοτε επιμέρους κλάδο, και την συγκεκριμένη χώρα. Εν γένει, στον τομέα των ετοίμων ενδυμάτων, το κόστος αυτό αντιπροσωπεύει, στις εκβιομηχανισμένες χώρες, το 40% του ολικού κόστους παραγωγής. Παρουσιάζονται, ωστόσο, σημαντικές διαφορές στο εσωτερικό της Κοινότητας, και όχι μόνο σε επίπεδο μισθών αλλά και σε επίπεδο κοινωνικών επιβαρύνσεων και φορολογίας των μισθών.

Τον Δεκέμβριο του 1993, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Essen θέσπισε ένα κοινό πλαίσιο για την εκ μέρους των κρατών μελών αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας. Το πλαίσιο αυτό συνοδεύεται από ετήσια παρακολούθηση, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, της προόδου της αναδιάρθρωσης στην βάση των εθνικών προγραμμάτων. Στην Ευρώπη αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι για να προωθηθεί η απασχόληση και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων είναι αναγκαίο να αναστραφεί η τάση που παρατηρείται από 15ετίας για την συγκέντρωση των φορολογικών και κοινωνικών εισφορών στην μισθωτή εργασία. Έχοντας ήδη προταθεί το 1993 στην Λευκή Βίβλο «Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, απασχόληση» ((έγγραφο COM(93) 700 )), η εν λόγω αναστροφή της τάσεως δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί στα περισσότερα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητη την ένταση των ανταλλαγών σχετικών πληροφοριών και πείρας. Εξάλλου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου, του Δεκεμβρίου του 1996, υιοθέτησε την συνολική προσέγγιση που πρότεινε η Επιτροπή ως πλαίσιο μιας ευνοϊκότερης για την απασχόληση και το περιβάλλον διαρθρωτικής μετεξέλιξης των συστημάτων φορολογικών και κοινωνικών εισφορών: περιορισμός του φορολογικού ανταγωνισμού, του οποίου η ανεξέλεγκτη αύξηση αποτελεί τροχοπέδη στις προσπάθειες αναστήλωσης των φορολογικών δομών.

Η Επιτροπή υπογραμμίζει ωστόσο ότι εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να εξεύρει τις καλύτερες μεθόδους ελάφρυνσης του έμμεσου κόστους εργασίας (κοινωνικές εισφορές, φόροι επί των εισοδημάτων μισθωτών) καθώς και τα μέσα χρηματοδότησης των εν λόγω ελαφρύνσεων. Πάντως, ο τρόπος μεθόδευσης των ελαφρύνσεων πρέπει να μην επιφέρει στρέβλωση του ανταγωνισμού, γεγονός που καθίσταται πιθανό σε περίπτωση που τα μέτρα στοχεύουν σε συγκεκριμένους οικονομικούς κλάδους.