ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3497/00

υποβολή: Raina Echerer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(6 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Τίνος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κυβέρνηση θα επέτρεπε να τεθεί σε λειτουργία ο πυρηνικός σταθμός Τέμελιν;

Ο Γερμανός Υπουργός Περιβάλλοντος δήλωσε ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα γερμανική νομοθεσία, ο σοβιετικού σχεδιασμού πυρηνικός σταθμός Τέμελιν στην Τσεχική Δημοκρατία δεν επρόκειτο να περάσει επιτυχώς από τις δοκιμές ασφάλειας για πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Πράγματι, τέσσερις παρόμοιοι αντιδραστήρες σοβιετικού σχεδιασμού στην Ανατολική Γερμανία ετέθησαν εκτός λειτουργίας μετά την επανένωση της Γερμανίας.

Δεδομένου ότι δενπάρχουν ακόμη ευρωπαϊκά πρότυπα ως προς την πυρηνική ασφάλεια, προτίθεται η Επιτροπή να απαντήσει στο ακόλουθο ερώτημα. Θα μπορούσε ένας πυρηνικός αντιδραστήρας του τύπου Τέμελιν να λάβει άδεια και να τεθεί σε λειτουργία στη Γερμανία, σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία, στη Γαλλία, σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με τη βρετανική νομοθεσία, στην Ισπανία, σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία, στη Σουηδία, σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία, στη Φινλανδία, σύμφωνα με τη φινλανδική νομοθεσία, στο Βέλγιο, σύμφωνα με τη βελγική νομοθεσία, στις Κάτω Χώρες, σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Δεκεμβρίου 2000)

Ο αντιδραστήρας που προσφάτως άρχισε να λειτουργεί στον πυρηνικό σταθμό του Temeln και ο δεύτερος αντιδραστήρας που βρίσκεται στο στάδιο της αποπεράτωσης είναι τύπου VVER-1000 και το 1992 χαρακτηρίστηκαν από την ομάδα των επτά βιομηχανικών χωρών (G7) ως αναβαθμίσιμοι με βάση τα δυτικά επίπεδα πυρηνικής ασφάλειας, με εύλογο κόστος, παρατίθενται δε ως τέτοιοι στην Agenda 2000. Συνεπώς, είναι αρκετά διαφορετικοί από τους πρώτους τέσσερεις αντιδραστήρες του πυρηνικού σταθμού του Greifswald, οι οποίοι είναι τύπου VVER 440/230 και οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν από τις επτά βιομηχανικές χώρες G7, καθώς και στην Agenda 2000, ως μη αναβαθμίσιμοι με εύλογο κόστος.

Το κανονιστικό σύστημα κάθε κράτους μέλους έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, προκειμένου να εγγυάται έναψηλό επίπεδο πυρηνικής ασφάλειας, λαμβάνονταςπόψη τη διαφορετική κανονιστική παράδοση ως προς τα πυρηνικά, καθώς επίσης και τις διαφορετικές τεχνολογίες που εφαρμόζονται. Τα διάφορα κανονιστικά καθεστώτα των κρατών μελών έχουν όλα από κοινού τη διασφάλιση ενόςψηλού επιπέδου πυρηνικής ασφάλειας. Αυτό απαιτείται επίσης από τιςποψήφιες χώρες κατά την διαδικασία προσχώρησης.

Η ευθύνη της πυρηνικής ασφάλειας εναπόκειται στο κράτος που έχει αρμοδιότητα επί της πυρηνικής εγκατάστασης. Ως εκ τούτου, η τσεχική πυρηνική κανονιστική αρχή είναι η μόνη η οποία έχει αρμοδιότητα να χορηγήσει ή να αρνηθεί άδειες όσον αφορά την εγκατάσταση, την κατασκευή, την δοκιμαστική λειτουργία, την λειτουργία και την οριστική παύση λειτουργίας των πυρηνικών σταθμών στην Τσεχική Δημοκρατία. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό ναπογραμμιστεί ότι το τσεχικό κανονιστικό καθεστώς έχει αναγνωριστεί από τους διεθνείς εμπειρογνώμονες πυρηνικής ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς κανονιστικής ομάδας επιθεώρησης του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) τον Φεβρουάριο του 2000, ως σταθμός ο οποίος βρίσκεται σε παρόμοιο επίπεδο με εκείνους των κρατών μελών.