ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3165/02

υποβολή: Ieke van den Burg (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Το δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας λόγω ανικανότητας προς εργασία και μετά από αλλαγή κατοικίας

Στα βελγο- ολλανδικά σύνορα, ο συντονισμός της πολιτικής των δύο χωρών στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης παρουσιάζει το εξής πρόβλημα: μια γυναίκα αρρωσταίνει (πρωτογενής ανικανότητα προς εργασία) και μετά την πάροδο έτους κρίνεται απολύτως ανίκανη προς εργασία (βαθμός αναπηρίας 80-100 %). Τίθεται τέρμα στη σύμβαση εργασίας που είχε συνάψει με τον ολλανδό εργοδότη και η κυρία αυτή λαμβάνει ολλανδική σύνταξη αναπηρίας. Η οικογένεια μετακομίζει στο Βέλγιο και η κυρία αυτή εξακολουθεί να είναι ασφαλισμένη στις Κάτω Χώρες για τα ιατρικά της έξοδα, εισπράττει στις Κάτω Χώρες το επίδομα ανεργίας που δικαιούται και εξακολουθεί βεβαίως να συνεισφέρει στο ολλανδικό ταμείο. Μετά την πάροδο δύο ετών, η ενδιαφερόμενη κρίνεται αποθεραπευθείσα και ως εκ τούτουποβάλλει αίτηση για επίδομα ανεργίας στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει (RVA του Βελγίου). Η αίτηση αυτή απορρίπτεται με το επιχείρημα ότι καθ' όλο το διάστημα όπου διέμενε στο Βέλγιο δεν άσκησε καμία δραστηριότητα, ούτε άλλωστε και στις Κάτω Χώρες ως διασυνοριακή εργαζόμενη. Κατόπιν τούτου, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 71 α) ii) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71(1). Στη συνέχεια, η ενδιαφερόμενηποβάλλει αίτηση για επίδομα ανεργίας στο γραφείο εργασίας (UWV GAK) του αρμοδίου κράτους μέλους (Κάτω Χώρες), δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της και /αναπηρίας της στις Κάτω Χώρες, ήταν ασφαλισμένη στη χώρα αυτή κατά της ανεργίας. Ο αρμόδιος ολλανδικός φορέας της αρνείται το εν λόγω επίδομα σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, με το επιχείρημα ότι δεν διαμένει στις Κάτω Χώρες. Εν ολίγοις,πάρχει εν προκειμένω ένα κενό στη συντονιστική ρύθμιση (η συντάκτρια της ερώτησης μπορεί ενδεχομένως να διαβιβάσει τα αναγκαία έγγραφα στην Επιτροπή).

1. Κρίνει η Επιτροπή ότι ο βελγικός οργανισμός RVA νομιμοποιείται να μην εφαρμόζει το άρθρο 71 α) ii) (διασυνοριακοί εργαζόμενοι σε πλήρη ανεργία)·

2. Στην περίπτωση που δεν ισχύει εν προκειμένω το άρθρο 71 α) ii), κρίνει η Επιτροπή ότι θα μπορούσε να εφαρμοσθεί το άρθρο 71 β) i) (μη διασυνοριακοί εργαζόμενοι σε πλήρη ανεργία)·

3. Εφόσον δεν εφαρμόζεται το άρθρο 71, κρίνει η Επιτροπή ότι ο αρμόδιος ολλανδικός φορέας οφείλει παρά ταύτα να καταβάλει ολλανδικό επίδομα, δεδομένου ότι, καθ' όλη την περίοδο της αναπηρίας της, η ενδιαφερόμενη κατέβαλλε τις εισφορές της στο ολλανδικό ταμείο·

4. Κρίνει μήπως η Επιτροπή ότι θα μπορούσε ίσως σε μια τέτοια περίπτωση να εφαρμοσθεί το άρθρο 69, με τη διακριτική αρμοδιότητα των αρμοδίων αρχών να ορίσουν τις προθεσμίες που ορίζει το εν λόγω άρθρο·

5. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή σε ποιο καθεστώς θαπαγόταν η ενδιαφερόμενη σε περίπτωση μερικής ανικανότητας προς εργασία·

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Δεκεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι στην περίπτωση που περιγράφει ο αξιότιμος βουλευτής, ο ενδιαφερόμενος δεν δικαιούται παροχές ανεργίας ούτε από το Βέλγιο ούτε από τις Κάτω Χώρες.

Προτού αποφανθεί σχετικά με το συγκεκριμένο πρόβλημα που αναφέρει ο αξιότιμος βουλευτής, δηλαδή ένα κενό στην κοινωνική προστασία που θα δικαιούταν ο ενδιαφερόμενος βάσει της καταβολής των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, η Επιτροπή επιθυμεί να ελέγξει τους όρους εφαρμογής των σχετικών εθνικών νομοθετικών διατάξεων και να εξετάσει διεξοδικά τα πραγματικά και νομικά στοιχεία τηςπόθεσης, που προτείνει άλλωστε να της διαβιβάσει ο αξιότιμος βουλευτής.