ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2985/00

υποβολή: Carlo Fatuzzo (PPE-DE) και Francesco Speroni (TDI) προς την Επιτροπή

(20 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων

Ο κανονισμός 1247/92(1) αφαιρεί από τους πολίτες των κρατών μελών τις συντάξεις γήρατος ή αναπηρίας όταν μετακομίζουν έξω από τη χώρα ιθαγένειας.

Τούτο αποτελεί εμπόδιο συχνά ανυπέρβλητο στην απόλαυση του δικαιώματος ελεύθερης διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών που προβλέπει το άρθρο 18 της Συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Υπάρχει πρόθεση να τροποποιηθεί ο κανονισμός 1247/92 προκειμένου ναπάρξει πλήρης και ουσιαστική εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 18 και για τους πολίτες εκείνους που απολαμβάνουν των προαναφερθεισών κοινωνικών παροχών;

(1) ΕΕ L 136 της 19.5.1992, σελ. 1.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Οκτωβρίου 2000)

Σε κοινοτικό επίπεδο ισχύουν ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 και ο κανονισμός εφαρμογής του 574/72(1), για το συντονισμό των διάφορωνποχρεωτικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίοι κατοχυρώνουν ιδίως την αρχή της εξαγωγής των παροχών κοινωνικής ασφάλισης στο σύνολο της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1247/92 του Συμβουλίου, της 30ης Απριλίου 1992, περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, στον οποίον αναφέρονται οι αξιότιμοι βουλευτές, εισήγαγε στην εν λόγω κοινοτική νομοθεσία νέους κανόνες για τις ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά, οι οποίοι έχουν σκοπό είτε να καλύψουν εναλλακτικά, συμπληρωματικά ή επικουρικά τους κινδύνους τους οποίους αυτή αφορά είτε μόνον να εξασφαλίσουν την ειδική προστασία των μειονεκτούντων ατόμων (βλ. το άρθρο 4, 2α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71).

Τα χαρακτηριστικά των παροχών αυτών ανήκουν συγχρόνως στους τομείς της κοινωνικής ασφάλισης και της κοινωνικής πρόνοιας λόγω του προσωπικού πεδίου εφαρμογής τους, των στόχων τους και του τρόπου εφαρμογής τους καθώς και εξαιτίας του γεγονότος ότι συνδέονται στενά με το οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο του κράτους μέλους που τις χορηγεί και, επομένως, με την κατοικία του ενδιαφερομένου.

Κατά συνέπειαν, το άρθρο 10α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71πάγει τις παροχές αυτές, εφόσον περιλαμβάνονται στο παράρτημα IIα του εν λόγω κανονισμού, σε ειδικό καθεστώς το οποίο παρεκκλίνει από την αρχή της εξαγωγής, με αποτέλεσμα οι δικαιούχοι να μπορούν να λαμβάνουν αυτές τις παροχές αποκλειστικά εντός της επικράτειας του κράτους μέλους στο οποίο κατοικούν.

Με την απόφασή του της 4ης Νοεμβρίου 1997 στηνπόθεση C-20/96 (Snares κατά Adjudication Officer)(2), το Δικαστήριο έχει ήδη δεχθεί την ισχύ, από την άποψη των διατάξεων της συνθήκης ΕΚ, των ειδικών κανόνων συντονισμού για τις ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά, και μάλιστα την αδυναμία εξαγωγής τους.

Επί του παρόντος η Επιτροπή δεν έχειπόψη να προτείνει τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1247/92.

(1) Τελευταία κωδικοποιημένη μορφή: Κανονισμός (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 για την τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 ΕΕ L 28 της 30.1.1997.

(2) Συλλογή 1997, σελ. I-6057.