ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0684/01

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Κοινή Αλιευτική Πολιτική και παράνομη αλιεία: σημαίες ευκαιρίας

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα σήμερα στην αλιεία ανοικτής θαλάσσης είναι η θέσπιση του απαραίτητου μηχανισμού προκειμένου ναποχρεωθούν τα κράτη που δεν συμμετέχουν σε διεθνείς οργανώσεις αλιείας και τα πλοία των οποίων αλιεύουν σε ύδατα που δενπόκεινται στη νομολογία των παράκτιων κρατών να συμμορφώνονται προς τις προβλεπόμενες από τις περιφερειακές οργανώσεις αλιείας διατάξεις, με σκοπό τη διατήρηση και την ορθολογική διαχείριση των αλιευτικών πόρων. Το γεγονός ότι το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης δεν εφαρμόζεται με αυστηρότητα επιτρέπει σε σκάφη με σημαία ευκαιρίας, ή ακόμη και χωρίς σημαία, να αναπτύσσουν σε διεθνή ύδατα αλιευτικές δραστηριότητες με τρόπο ανεύθυνο και χωρίς κανένα σεβασμό για τα αλιευτικά αποθέματα ή το θαλάσσιο περιβάλλον,πονομεύοντας τα σχέδια για ορθολογική διαχείριση των αλιευτικών πόρων και τα μέτρα που αποσκοπούν στην άσκηση της αλιείας μεπεύθυνο τρόπο και τα οποία έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων όπως η NAFO (Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού), η NEAFC (Σύμβαση Αλιείας του Βορειοανατολικού Ατλαντικού) και η ICCAT (Διεθνής Σύμβαση για τη Διατήρηση των Τονοειδών του Ατλαντικού). Στη σημερινή φάση εξέλιξης του Δικαίου της Θαλάσσης, το οποίο σέβεται τα δικαιώματα κυριαρχίας των κρατών μελών και αναγνωρίζει ως ένα βαθμό το δικαίωμα παρεμβολής, τα συμβαλλόμενα μέρη των διεθνών αλιευτικών οργανώσεων προσεγγίζουν το πρόβλημα τωνποχρεωτικών μέτρων μέσω έμμεσων μηχανισμών πίεσης προς τα αλιευτικά σκάφη που δεν πληρούν τη διάταξη που ενεκρίθη το πλαίσιο των οργανώσεων για τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων, και γενικά με μέτρα που δυσχεραίνουν την εμπορία των ιχθύων που αλιεύουν τα σκάφη αυτά, όπως η απαγόρευση της μεταφόρτωσης ή απαγόρευση της εκφόρτωσής τους σε λιμένες των συμβαλλομένων μερών.

Μπορεί να αναφερθεί η Επιτροπή στα πορίσματα της παρελθούσης Πρώτης Τεχνικής Διαβούλευσης σχετικά με την παράνομη αλιεία η οποία πραγματοποιήθηκε από τον FAO στην Ρώμη από 2 έως 6 Οκτωβρίου 2000, και ποιαπήρξε η θέση της Επιτροπής σχετικά με το πρόβλημα των σημαιών ευκαιρίας; Μπορεί να αναφερθεί η Επιτροπή στα αποτελέσματα της Δεύτερης Τεχνικής Διαβούλευσης σχετικά με την παράνομη αλιεία, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον FAO στη Ρώμη, την 22α και 23η Φεβρουαρίου, και σχετικά με τη θέση της Επιτροπής επί του προβλήματος των σημαιών ευκαιρίας;

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή το περιεχόμενο του σχεδίου του Διεθνούς Προγράμματος για την καταπολέμηση της παράνομης αλιείας, ειδικότερα όσον αφορά τις σημαίες ευκαιρίας, και σχετικά με τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα για την έγκριση του;

Δεδομένης της επιμονής του προβλήματος και της ανεπάρκειας τωνιοθετούμενων μέχρι σήμερα μέτρων, δεν θεωρεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι έφθασε η στιγμή ναιοθετηθεί κοινή στρατηγική σε όλες τις διεθνείς οργανώσεις αλιείας στις οποίες συμμετέχει η ΕΕ ώστε να αναζητηθούν γενικές και αποτελεσματικότερες λύσεις για την καταπολέμηση των σημαιών ευκαιρίας ή των απάτριδων σκαφών;

Απάντηση του κυρίου Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Απριλίου 2001)

Κατά τη διάρκεια των δύο τεχνικών διαβουλεύσεων καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια των τελευταίων διαπραγματεύσεων οι οποίες κατέληξαν στην έγκριση του σχεδίου διεθνούς δράσεως κατά της παράνομης αλιείας στο πλαίσιο του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), η Κοινότητα επέμεινε για την ανάγκη εφαρμογής των εν ισχύι κειμένων του διεθνούς δικαίου καθώς και για την ανάγκη συμπλήρωσης των ελλείψεων του διεθνούς δικαίου, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση σε λιμάνια. Εξάλλου,πογράμμισε την ευθύνη του κράτους σημαίας τονίζοντας επίσης τα δικαιώματα και τιςποχρεώσεις του κράτους λιμένος και του κράτους εισαγωγής. Για την Κοινότητα, το διεθνές σχέδιο, παρά το γεγονός ότι στηρίζεται σε εθελοντική βάση, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα δεδομένου ότι δείχνει σαφή συμβιβασμό εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση της παράνομης αλιείας.

Όσον αφορά τις σημαίες ευκαιρίας, η Επιτροπή συνεχίζει να θεωρεί ότι ένα σημαντικό βήμα θα ήταν η επικύρωση της συμφωνίας για την προώθηση της εφαρμογής διεθνών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης από τα αλιευτικά σκάφη που αλιεύουν στην ανοικτή θάλασσα (που εγκρίθηκε από τον FAO το Νοέμβριο του 1993) καθώς και της συμφωνίας της Νέας Υόρκης σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών πληθυσμών ιχθύων (που εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 1995 καιπογράφτηκε το Δεκέμβριο του 1995 από τα Ηνωμένα Έθνη). Οι συμφωνίες αυτές καθορίζουν τα δικαιώματα και τιςποχρεώσεις των κρατών σημαίας επί των σκαφών (από την αναγνώρισή τους μέχρι και τον έλεγχό τους). Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει στοιχεία των δύο συμφωνιών και προσδιορίζει την ανάγκη λήψης μέτρων προκειμένου οιπήκοοι των κρατών

μελών να μην ασκούν παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες, την εφαρμογή κυρώσεων για τις παραβάσεις και την παρακολούθησή τους, τον έλεγχο και την εποπτεία των αλιευμάτων μέχρι την εκφόρτωσή τους. Το σχέδιο αυτό δράσης θα πρέπει να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατόν μέσω εθνικών σχεδίων δράσης και περιφερειακών και διεθνών μέτρων. Τα μέλη του FAO πρέπει να παρουσιάσουν τα μέτρα τους κατά την προσεχή Επιτροπή Αλιείας το Φεβρουάριο του 2003.

Μέχρι το 2003, η Κοινότητα θα συνεχίσει να ενεργεί στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων αλιείας στις οποίεςπάρχει επίσης σαφής θέληση συνεργασίας για την καταπολέμηση των παράνομων αλιευτικών δραστηριοτήτων. Εξάλλου, το σχέδιο δράσης ενθαρρύνει μία μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων περιφερειακών οργανώσεων αλιείας όσον αφορά τόσο την ανταλλαγή πληροφοριών για τα σκάφη που διαπράττουν παραβάσεις όσο και τηνιοθέτηση μέτρων παρακολούθησης, ελέγχου και εποπτείας που θα τους επιτρέψουν να καταπολεμήσουν τις παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες.