ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2906/98

υποβολή: Gianni Tamino (V) προς την Επιτροπή

(2 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Το φαινόμενο του ντοπαρίσματος των αθλητών

Τους τελευταίους μήνες, το θέμα του ντοπαρίσματος ενέσκυψε με πάταγο στην δικαστική επικαιρότητα της Ευρώπης και κυρίως της Ιταλίας. Υπενθυμίζοντας ότι όσοι ασχολούνται με ένα άθλημα επί επαγγελματικού επιπέδου είναι καθόλα εργαζόμενοι και ότι - σύμφωνα με την οδηγία 89/391/ΕΟΚ(1) - ο εργοδότης υποχρεούται να προβαίνει σε αξιολόγηση των κινδύνων και να λαμβάνει, βάσει της αξιολόγησης αυτής, όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, ερωτώ την Επιτροπή κατά πόσο φρονεί ότι η πρακτική της χρήσεως φαρμάκων για τη βελτίωση της φυσικής απόδοσης των αθλητών, τα οποία συχνά έχουν σοβαρότατες παρενέργειες, αντίκειται στις κοινοτικές διατάξεις που προστατεύουν την υγεία των εργαζομένων.

Υπενθυμίζοντας εξάλλου ότι το άρθρο 129 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατεύει την υγεία των πολιτών - μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται προφανώς και οι αθλητές - και δεσμεύει την Ένωση να "εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας", ερωτώ κατά πόσο τα παραπάνω συμβιβάζονται με την - κοινή στην Ιταλία- πρακτική που συνίσταται στον πειραματισμό ορισμένων ιδιαιτέρων ουσιών επί των αθλητών των ερασιτεχνικών ομάδων ή των ομάδων νέων, που χρησιμοποιούνται ως "πειραματόζωα" για τη δοκιμή της χρήσης ορισμένων φαρμάκων που έχουν ως στόχο τη βελτίωση της φυσικής απόδοσης και για την διαπίστωση της βέλτιστης δόσεως των φαρμάκων αυτών, αναζητώντας την ισορροπία μεταξύ του συναποκομιζομένου πλεονεκτήματος και του μεγέθους των παρενεργειών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν από τους επαγγελματίες αθλητές.

Για να ριχθεί περισσότερο φως στη διάσταση του φαινομένου αυτού, νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να αποτελέσει αντικείμενο ανάλυσης και η "μη προσήκουσα" χρήση πολλών φαρμάκων συγκρίνοντας τα στοιχεία που αφορούν την παραγωγή και τη χρήση συγκεκριμένων ουσιών οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως διεγερτικές αλλά χρήσιμες σε ορισμένες περιστάσεις, με την εκτίμηση της ποσότητας που είναι αναγκαία ώστε το φάρμακο αυτό να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για υγειονομικούς λόγους.

Υπό το φως των παραπάνω σκέψεων, είναι σε θέση η Επιτροπή να αναφέρει ποίες πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει εφόσον βεβαίως φρονεί ότι δεν οφείλει να παρέμβει επί του θέματος αυτού με μία νομοθετική πρόταση επί ευρωπαϊκού επιπέδου;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Δεκεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή κατανοεί την ανησυχία του κ.βουλευτή σχετικά με το ντοπάρισμα.

Οι αθλητές καλύπτονται από τις διατάξεις της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία(2) στο βαθμό που αυτοί θεωρούνται εργαζόμενοι κατά την έννοια του άρθρου 3 που τους ορίζει ως "κάθε πρόσωπο που απασχολείται από έναν εργοδότη...". Σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6, ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να εξασφαλίζει την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων ως προς όλες τις πτυχές της εργασίας και να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων. Όσον αφορά τα προαναφερθέντα, ο εργοδότης πρέπει να βασίζεται στις γενικές αρχές πρόληψης που προβλέπονται από το άρθρο 6(2) και συγκεκριμένα να αποφεύγει τους κινδύνους (εδάφιο α)) και να εκτιμά τους κινδύνους που δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν(εδάφιο β)). Συνεπώς, η χρήση φαρμακευτικών ουσιών για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλητών που συχνά έχουν ως συνέπεια σοβαρές παρενέργειες, μπορεί να αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του εργαζομένου, πράγμα το οποίο, με βάση την πρώτη γενική αρχή πρόληψης πρέπει να αποφεύγεται από τον εργοδότη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι η κατανάλωση φαρμάκων με στόχο τη βελτίωση της φυσικής απόδοσης πρέπει να θεωρείται βλαβερή και επομένως να αποθαρρύνεται ισχυρά.

(1) ΕΕ L 183 της 29.6.1989, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 183 της 29.6.1989.