ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3153/02

υποβολή: Hlne Flautre (Verts/ALE), Bart Staes (Verts/ALE)και Jan Dhaene (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(5 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Διασυνοριακή μόλυνση με PCB

Μεταξύ άλλων αποτελεσμάτων ενός μεγάλου δικτύου βιολογικής παρακολούθησης, η τοπική κυβέρνηση της Φλάνδρας στο Βέλγιο ανεκάλυψε επικίνδυνες τιμές PCB (πολυχλωρικού διφαινυλίου) στους σταθμούς μέτρησης στο Menin κατά τις μετρήσεις του 2002. Αυτό το σχέδιο βιολογικής παρακολ9ούθησης επικεντρώνεται στις πιο τοξικές μορφές του PCB, το PCB 126.

Τα σημεία μέτρησης κατά μήκος του ποταμού Leie σημειώνουν αυξημένες τιμές μόλυνσης με PCB 126 που ξεπερνούν 45pg ισοδύναμου τοξικότητας ανά τετραγωνικό μέτρο και ανά ημέρα. Για την ώρα, η πηγή της μόλυνσης δεν είναι σαφής αλλά η φλαμανδική κυβέρνησηποθέτει ότι βρίσκεται σε γαλλικό έδαφος γιατί το Menin βρίσκεται κοντά στα σύνορα.

Αν και η φλαμανδική κυβέρνηση ενημέρωσε τη γαλλική κυβέρνηση για να βρεθεί από κοινού μια αποδεκτή λύση στο πρόβλημα της διασυνοριακής ρύπανσης, η περίπτωση αποδεικνύει ότι η οδηγία 96/59/ΕΚ(1) για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (RCB και PCT δεν έχει σωστά εφαρμοστεί.

Πόσοιπάλληλοι εργάζονται στη Γενική Διεύθυνση-Περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εφαρμογή της οδηγίας 96/59/ΕΚ για τα PCB και PCT·

Παρέχουν το Βέλγιο και η Γαλλία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρκετά ενημερωτικά στοιχεία για τον εμπεριστατωμένο έλεγχο της εφαρμογής της οδηγίας αυτής· Ποια είναι η κατάσταση στα άλλα κράτη μέλη·

Παρέχει η Επιτροπή βοήθεια σε περίπτωση διασυνοριακής μόλυνσης με PCB και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να λύνουν από κοινού παρόμοια προβλήματα·

(1) ΕΕ L 243 της 24.9.1996. σελ. 35.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Ιανουαρίου 2003)

Οι εργασίες εφαρμογής της οδηγίας 96/59/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1996 για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) συντονίζονται από δύοπαλλήλους της Γενικής Διεύθυνσης οι οποίοι, εκτός από την οδηγία αυτή, είναι επίσηςπεύθυνοι και για άλλα κοινοτικά νομοθετήματα που αφορούν το περιβάλλον. Ακόμη, οι αρμόδιοι εφαρμογής της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε κάθε κράτος μέλος συμμετέχουν στην προετοιμασία και την παρακολούθηση των διαδικασιών παράβασης της συγκεκριμένης οδηγίας όπως και των άλλων νομοθετημάτων. Απαντώντας στην ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανπάρχουν επαρκείς πόροι, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι βάσει του άρθρου 211 της συνθήκης ΕΚ η εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας αποτελεί προτεραιότητα για την Επιτροπή. Με τους περιορισμένους πόρους που διαθέτει, η Επιτροπή επιδιώκει να ενισχύσει το προσωπικό που ασχολείται με την εφαρμογή των νομοθετημάτων.

Η Γαλλία και το Βέλγιο δεν διαβίβασαν εντός της προδιαγεγραμμένης προθεσμίας όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει των διατάξεων της οδηγίας 96/59/ΕΚ. Η Γαλλία καταδικάστηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το 2002 και η Επιτροπή αποφάσισε το Δεκέμβριο του 2002 να κινήσει το δεύτερο γύρο της νομικής διαδικασίας κατά της Γαλλίας, βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ, για παράλειψη συμμόρφωσης στην απόφαση του Δικαστηρίου. Μετά τη διαβίβαση αιτιολογημένης γνώμης, το Βέλγιο παρείχε πληροφορίες, οι οποίες εξετάζονται προς το παρόν σε συνάρτηση με τις νομικές απαιτήσεις.

Το 2000, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία παράβασης βάσει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ αποστέλλοντας επιστολές επίσημης ειδοποίησης και στα 15 κράτη μέλη για μη διαβίβαση των πληροφοριών που απαιτούνται βάσει των διατάξεων της οδηγίας 96/59/ΕΚ. Εκτός από τη Γαλλία, είχαν καταδικαστεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το 2002 και η Ισπανία και το Λουξεμβούργο. Επί του παρόντος εκκρεμούν προσφυγές ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας. Οι προσφυγές κατά τωνπόλοιπων κρατών μελών είτε έκλεισαν είτε είναιπό εξέταση.

Η απολύμανση τοποθεσιών δεν είναι μεταξύ των δράσεων που χρηματοδοτούνται εν γένει από την Επιτροπή. Ωστόσο, η Επιτροπή ενθαρρύνει καιποστηρίζει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών για την ανταλλαγή πληροφοριών και την από κοινού πρόληψη ή, εάν δεν είναι δυνατόν, την επίλυση των διαμεθοριακών επεισοδίων μόλυνσης.