ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2064/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(11 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Κατάχρηση ιστοσελίδων και μέθοδοι συλλογής τελών ούτως ώστε οι καταναλωτές να αντιμετωπίζουν απροσδόκητα όσο το δυνατόνψηλότερους τηλεφωνικούς λογαριασμούς

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι οι χρήστες προσωπικών ηλεκτρονικώνπολογιστών καταλαμβάνονται εξαπίνης απόψηλούς λογαριασμούς για τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με αριθμούς που απαιτούν πρόσθετα τέλη σε, μερικές φορές, απόμακρες χώρες, λογαριασμοί που προκύπτουν από την επίσκεψη ιστοσελίδων που δίδουν την εντύπωση ότι στόχος τους είναι να παρέχουν στους καταναλωτές ενημέρωση ή διασκέδαση, και ότι οι δαπάνες αυτές προκύπτουν από το γεγονός ότι, μετά τη διακοπή της σύνδεσης με το διαδίκτυο, αυτομάτως ενεργοποιείται σύνδεση με αριθμό τηλεφώνου και η σύνδεση αυτή δεν διακόπτεται όταν ο χρήστης εγκαταλείπει την ιστοσελίδα αλλά ενεργοποιείται εκ νέου κάθε φορά που ο καταναλωτής χρησιμοποιεί και πάλι το διαδίκτυο· Προκαλούνται αυτές οι απρόβλεπτες δαπάνες από το γεγονός ότι το πρόγραμμα του ηλεκτρονικούπολογιστή εγκαθίσταται μυστικώς και εξ αποστάσεως στον προσωπικόπολογιστή του καταναλωτή και οιψηλοί τηλεφωνικοί λογαριασμοί που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές σε τέτοιες καταστάσεις δεν αποτελούν παρενέργεια των δραστηριοτήτων αυτών των φορέων εκμετάλλευσης αλλά, εσκεμμένως, τον πρωταρχικό σκοπό τους, λαμβάνονταςπόψη, μεταξύ άλλων, ότι η διατήρηση ανοικτών τηλεφωνικών γραμμών ή η εκ νέου ενεργοποίησή τους αποκρύπτεται από τους καταναλωτές·

2. Γνωρίζει επίσης η Επιτροπή ότι το φαινόμενο των απροσδοκήτωςψηλών τηλεφωνικών λογαριασμών μπορεί να προκληθεί επίσης εάν ο ίδιος ο καταναλωτής συναινεί στην εγκατάστασηπηρεσίας κλήσεως μέσω της οποίας κάποιος μπορεί να πληρώνει γιαπηρεσίες διαδίκτυου, διότι η τηλεφωνική εταιρεία εισπράττει πληρωμές εξ ονόματος επιχειρήσεων στις οποίες έχει εκμισθώσει τους αριθμούς κλήσης, ενώ δεν εμποδίζει τηνπεκμίσθωση των αριθμών αυτών σε άλλες επιχειρήσεις με εγκληματικές προθέσεις και δεν εμποδίζει επίσης τον καθορισμό εξαιρετικάψηλών τελών, με αποτέλεσμα να καθορίζεται τέλος ύψους 400 ευρώ ανά λεπτό για μη σοβαρές συνδιαλέξεις·

3. Λαμβάνονταςπόψη αυτήν την εσκεμμένη απάτη εναντίον των χρηστών ηλεκτρονικώνπολογιστών, πρόκειται η Επιτροπή να αυξήσει το βαθμό προστασίας για καταχρήσεις στο διεθνές ηλεκτρονικό εμπόριο· Ποια μέτρα εξετάζονται για αυτό το σκοπό και πόσο σύντομα θα μπορούσαν να τεθούν σε εφαρμογή·

Πηγών: De Volkskrant της 21.6.2002, Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung της 23.6.2002.

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Σεπτεμβρίου 2002)

Τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τα συστήματα πληροφοριών αποτελούν σημαντικό τμήμα της καθημερινής ζωής των Ευρωπαίων πολιτών και είναι ουσιώδη για την επιτυχία της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα δίκτυα και τα συστήματα πληροφοριών συγκλίνουν και διασυνδέονται ολοένα και περισσότερο.

Παρά τα πολλά οφέλη που προκύπτουν από τις εν λόγω εξελίξεις, οι συγκεκριμένεςποδομές έχουν τρωτά σημεία και προσφέρουν νέες ευκαιρίες για εγκληματική συμπεριφορά. Η Επιτροπή εκφράζει τις ανησυχίες της σχετικά με την αυξανόμενη επικράτηση του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, όπου συμπεριλαμβάνονται τα περιστατικά καταχρήσεων και απάτης, στα οποία αναφέρεται με την ερώτησή του το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Τον Ιανουάριο του 2001, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη της ολοκληρωμένη πολιτική δήλωση για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο, την ανακοίνωση Για μια ασφαλέστερη κοινωνία της πληροφορίας με τη βελτίωση της ασφάλειας τωνποδομών πληροφόρησης και την καταπολέμηση του εγκλήματος πληροφορικής(1).

Όσον αφορά την χρήση όλων των δυνατοτήτων των νέων και συγκλινουσών τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο θα καταπολεμηθούν αποτελεσματικά οι καταχρήσεις, χρειάζεται μια μαθησιακή διαδικασία για τους χρήστες και τους παρόχουςπηρεσιών καθώς και επιβολή του νόμου. Τα τελευταία έτη, η Επιτροπή ανέλαβε πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες οι οποίες επιδιώκουν να προστατεύσουν τους χρήστες και να παράσχουν τα μέσα επιβολής του νόμου για την αντιμετώπιση των νέων μορφών εγκληματικότητας.

Όσον αφορά τις μορφές κατάχρησης και απάτης που μνημονεύονται στην ερώτηση, ένα από τα εν λόγω μέσα είναι η οδηγία 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ης Μαΐου 1997, για την προστασία των καταναλωτών κατά των εξ αποστάσεως συμβάσεων(2). Η εν λόγω οδηγία επιβάλλει απαιτήσεις παροχής πληροφοριών, το δικαίωμαπαναχώρησης από τη σύμβαση και διατάξεις κατά της δόλιας χρήσης της κάρτας πληρωμών και της παροχής μη παραγγελθέντων καιποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι διατίθενται αποτελεσματικά δικαστικά ή/και διοικητικά μέσα προσφυγής. Η προθεσμία για την εφαρμογή της στα κράτη μέλη ήταν ο Ιούνιος του 2000.

Πρόσφατα, η Επιτροπή πρότεινε μια απόφαση πλαίσιο για τις επιθέσεις κατά των συστημάτων πληροφοριών(3). Η εν λόγω πρόταση περιλαμβάνει διατάξεις που θα οδηγήσουν στην προσέγγιση των διατάξεων του ποινικού δικαίου όσον αφορά την παράνομη πρόσβαση σε συστήματα πληροφοριών ή την παράνομη παρεμβολή με αυτά. Εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από το εν λόγω μέσο, αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωση που ένας πάροχοςπηρεσιών εγκαταστήσει καταχρηστικά ένα λογισμικό στονπολογιστή ενός χρήστη χωρίς την άδεια του τελευταίου. Η εν λόγω πρόταση συζητείται αυτή τη στιγμή από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Εκτός των πρωτοβουλιών που έχουν αναληφθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει συνομολογηθεί τον Νοέμβριο του 2001, στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο, μια σύμβαση για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο τηςπογραφής και της επικύρωσης. Η Επιτροπή συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις ως παρατηρητής. Έως αυτή τη στιγμή έχειπογραφεί από τα 12 κράτη μέλη και θα τεθεί σε ισχύ εφόσον επικυρωθεί από τουλάχιστον πέντεπογράφοντα μέρη, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον τριών κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η εν λόγω σύμβαση περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με τις απάτες που γίνονται μέσω τωνπολογιστών.

Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί ενεργά τις εξελίξεις σχετικά με το έγκλημα στον κυβερνοχώρο και την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και θα αναλάβει πρόσθετες πρωτοβουλίες εφόσον παραστεί ανάγκη.

(1) COM(2000)890 τελικό.

(2) ΕΕ L 144 της 4.6.1997.

(3) COM(2002)173 τελικό.