ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3866/97 υποβολή: Josι Valverde Lσpez (PPE) προς την Επιτροπή (5 Δεκεμβρίου 1997)

Θέμα: Αυτάρκεια ενέργειας στην Ανδαλουσία

Η αυτάρκεια ενέργειας στην Ανδαλουσία είναι της τάξης του 8% μόνο έναντι του 30% για το σύνολο της Ισπανίας.

Μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει ποια προγράμματα αυτόνομης παραγωγής ενέργειας (συμπαραγωγή και ανανεώσιμες ενέργειες) έχουν κατά το παρελθόν χρηματοδοτηθεί από τα διαρθρωτικά ταμεία και το ταμείο συνοχής και ποια από αυτά τα προγράμματα εφαρμόζονται σήμερα;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (9 Φεβρουαρίου 1998)

Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1986-1991, η περιφέρεια της Ανδαλουσίας έλαβε, στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας Valoren, ενισχύσεις συνολικού ύψους 25 περίπου εκατ. Ecu, για την υλοποίηση 126 έργων που απέβλεπαν στην προώθηση της τοπικής παραγωγής εναλλακτικών μορφών ενέργειας (αιολική ενέργεια, ηλιακή ενέργεια, βιομάζα), καθώς και στην αναβάθμιση της χρήσης της ενέργειας.

Για την περίοδο, 1994-1999, η Επιτροπή ενέκρινε ενίσχυση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), ύψους 118,3 εκατ. Ecu, για την αξιοποίηση συνολικής επιχορήγησης εκ μέρους του IDAE (Instituto para la diversificaciσn y el ahorro energιtico) προς τις περιοχές της Ισπανίας που κρίθηκαν επιλέξιμες για το στόχο 1, ο οποίος έχει τους ίδιους στόχους με την ανωτέρω παρέμβαση. Δεδομένου ότι πρόκειται για πρόγραμμα ανοιχτής χρηματοδότησης, η κατανομή ανά περιφέρεια του προαναφερόμενου ποσού κρίνεται, προς το παρόν, αδύνατη.

Εξάλλου, όσον αφορά τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Ανδαλουσία» προβλέπει, επίσης, για την ίδια χρονική περίοδο, τη θέσπιση διαφόρων καθεστώτων ενισχύσεων, συγχρηματοδοτούμενων από το ΕΤΠΑ, συνολικού ύψους 14 εκατ. Ecu.

Το Ταμείο Συνοχής δε χρηματοδότησε ανάλογα έργα στην υπό εξέταση περιφέρεια, καθώς δεν είναι αρμόδιο για τη χρηματοδότηση έργων στον τομέα του περιβάλλοντος είτε μεγάλων έργων κοινού ενδιαφέροντος στον τομέα των μεταφορών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4057/97 υποβολή: Ulla Sandbζk (I-EDN) προς το Συμβούλιο (15 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Στρατιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα

Θα μπορούσε το Συμβούλιο να σχολιάσει την εισαγωγή, εκ μέρους της ελληνικής κυβερνήσεως, νέας νομοθεσίας περί «λαϊκής άμυνας»; Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο νομοσχέδιο αυτό, το οποίο η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι θα εισαχθεί προς ψήφισιν στη Βουλή πριν από το τέλος του έτους, όλοι οι πολίτες - άνδρες και γυναίκες - μπορούν να καλούνται για στρατιωτική εκπαίδευση μια φορά το χρόνο, για χρονικό διάστημα 4 έως 12 ημερών.

Είναι το Συμβούλιο ενήμερο για την κατάσταση αυτή; Και δεν θεωρεί ότι πρόκειται για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ελληνικού λαού και για μέτρο που θα μπορούσε να υποδαυλίσει το μίσος για τον γειτονικό λαό και να αυξήσει τη δυσπιστία και την έχθρα, ιδίως στις περιοχές που συνορεύουν με την Τουρκία;

Απάντηση (18 Μαΐου 1998)

Το Συμβούλιο δεν έχει ενημερωθεί για την κατάσταση που εκθέτει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Επιπλέον, το ζήτημα αυτό δεν εμπίπτει στο πεδίο αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και αφορά μια κατάσταση για την οποία είναι αρμόδιο το συγκεκριμένο κράτος μέλος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4183/97 υποβολή: Glenys Kinnock (PSE) προς το Συμβούλιο (22 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Παραγωγή και εμπόριο όπλων βασανιστηρίων

Συμφωνεί το Συμβούλιο ότι τα όπλα βασανιστηρίων χρησιμοποιούνται εξ ορισμού μόνο σε χώρες όπου παρατηρείται παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Συμφωνεί επομένως ότι, βάσει των κριτηρίων που διέπουν τις πωλήσεις όπλων και που εγκρίθησαν από το Συμβούλιο το 1991 και 1992, και σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση των ΗΕ κατά των βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης και ευτελιστικής μεταχείρισης για λόγους τιμωρίας, η παραγωγή και το εμπόριο τέτοιων οργάνων βασανιστηρίου από εταιρείς που εδρεύουν στην ΕΕ πρέπει να σταματήσουν αμέσως;

Απάντηση (11 Μαΐου 1998)

Η αξιότιμος κα Βουλευτής θα συμφωνεί ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να καθοριστούν επακριβώς όλα τα όργανα και προϊόντα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για βασανιστήρια. Δεν υπάρχει ορισμός του «οργάνου βασανιστηρίου» σε καμμία από τις σχετικές Συμβάσεις που έχουν εγκριθεί από τα Ηνωμένα 'Εθνη και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Πάντως, είναι σαφές ότι εάν κάποιο όργανο χρησιμοποιείται γιά βασανιστήρια, αυτό θα συμβαίνει μόνο σε χώρες που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οσον αφορά τα οκτώ κριτήρια που καθορίστηκαν από τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια, στο Λουξεμβούργο τον Ιούνιο 1991 και στη Λισαβώνα τον Ιούνιο 1992, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα προορισμού, θα πρέπει να σημειωθεί ότι εφαρμόζονται για εξαγωγές όπλων και, συνεπώς, δεν καλύπτουν αναγκαστικά όλα τα αγαθά, περιλαμβανομένων των αγαθών διπλής χρήσης ή άλλων, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν γιά βασανιστήρια.

Παρόλ'αυτά, τα κράτη μέλη μπορούν - και μερικά το πράττουν - να περιορίσουν ή να απαγορεύσουν, σε εθνική βάση, την εξαγωγή ορισμένων προϊόντων (π.χ. φορητών συσκευών που προκαλούν ηλεκτρικό σόκ ή πόνο), τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν όργανα βασανιστηρίων.

Το Συμβούλιο εξετάζει επί του παρόντος τον πιο κατάλληλο τρόπο ελέγχου, με συντονισμένο τρόπο, των εξαγωγών αυτών των οργάνων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3873/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (5 Δεκεμβρίου 1997)

Θέμα: Σύστημα απονομής οικολογικού σήματος

Σχετικά με την «Πρόταση κανονισμού ΕΚ του Συμβουλίου περί αναθεωρημένου κοινοτικού συστήματος απονομής οικολογικού σήματος» (COM(96)603 τελικό - 96/0312 (SYN)) ((ΕΕ C 114 της 12.04.1997, σελ. 9 )).

Όσον αφορά τη διαβούλευση με τις ομάδες κοινωνικοοικονομικών συμφερόντων, ζητείται να διατηρηθεί σε ισχύ το άρθρο 6 του σημερινού κανονισμού εντάσσοντας ρητώς τα συνδικάτα στο φόρουμ και εξασφαλίζοντας την κατάλληλη εκπροσώπηση στις ΜΜΕ.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (14 Ιανουαρίου 1998)

Η πρόταση της Επιτροπής περί αναθεωρημένου κοινοτικού συστήματος απονομής οικολογικού σήματος προβλέπει ευρείες διαβουλεύσεις των διαφόρων ομάδων κοινωνικοοικονομικών συμφερόντων σε διάφορα στάδια. Προτού καθορίσει το περιεχόμενο της εντολής που θα δώσει στον ευρωπαϊκό οργανισμό οικολογικού σήματος, η Επιτροπή αναλαμβάνει να αρχίσει διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα με τις αρχές του παραρτήματος IV, υπό α) και β) (άρθρο 5 παράγραφος 2).

Στο παράρτημα IV υπό α) λαμβάνεται κυρίως υπόψη ο ρόλος των διαφόρων ομάδων συμφερόντων, και αναφέρεται ότι επιδιώκεται η συμμετοχή των αμέσως ή εμμέσως ενδιαφερομένων. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στα συνδικάτα, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις βιοτεχνίες, καθώς και σε όλες τις άλλες ομάδες συμφερόντων.

Οι σημερινές ρυθμίσεις διαβουλεύσεων, που ορίζονται στο άρθρο 6 του ισχύοντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 880/92, της 23ης Μαρτίου 1992, σχετικά με ένα κοινοτικό σύστημα απονομής οικολογικού σήματος ((ΕΕ L 99 της 11.4.1992 )), δεν επαρκούν προς υποστήριξη των εκτεταμένων διαβουλεύσεων του νέου συστήματος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4211/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (21 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Απόφαση του Ευρωπαοκού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 1996, υπόθεση C317/94/Elida Gibbs Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης

Η εν λόγω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, φαίνεται ότι στην πράξη κατέστη ανίσχυρη εφόσον δεν εφαρμόσθηκε στην Γερμανία, ενώ στην Γαλλία και στην Ελλάδα εφαρμόσθηκε μόνο μερικώς.

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες για την εξασφάλιση της συνέπειας στην εφαρμογή των κοινοτικών κανονισμών που αφορούν τον ΦΠΑ σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-4208/97, E-4209/97, E-4210/97 και E-4211/97 (19 Μαρτίου 1998)

Όπως ανέφερε ήδη η Επιτροπή απαντώντας στη γραπτή ερώτηση P-1211/97 του κ. Tomlinson ((ΕΕ C 373 της 9.12.1997. )), σε περίπτωση απόφασης μετά προδικαστικό ερώτημα που να αποτελεί ερμηνεία γενικού χαρακτήρα του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή απευθύνει - κατ'αρχάς εντός δύο μηνών - επιστολή σε όλα τα κράτη μέλη ερωτώντας πως εφαρμόζουν την κοινοτική διάταξη που ερμήνευσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και τα σχετικά κείμενα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, απεστάλη η εν λόγω επιστολή στα δεκαπέντε κράτη μέλη.

Η εξέταση των σχετικών απαντήσεων έδειξε ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν είχαν ακόμη αντιληφθεί όλες τις συνέπειες της απόφασης της 24ης Οκτωβρίου 1996 (υπόθεση C-317/94) Elida Gibbs και ιδιαίτερα η Γερμανία, η Ελλάδα και η Γαλλία. Για τα δύο τελευταία κράτη μέλη, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ. Σε ότι αφορά τη Γερμανία, επαναλήφθηκε η διαδικασία που είχε διακοπεί εν αναμονή των αποτελεσμάτων του προδικαστικού ερωτήματος και η Επιτροπή αποφάσισε την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης.

Τέλος, ελλείψει απάντησης στην επιστολή της Επιτροπής σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής που ενέκρινε η Αυστρία, η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ και για το εν λόγω κράτος μέλος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4090/97 υποβολή: Peter Truscott (PSE) προς την Επιτροπή (16 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Χρηματοδότηση της περιοχής Hertfordshire για την περίοδο 1994-1997 βάσει του Προγράμματος Πλαισίου IV και άλλων προγραμμάτων για την εκπαίδευση όπως Socrates

Θα ήθελε, παρακαλώ, η Επιτροπή να με ενημερώσει για το ύψος της χρηματοδότησης που έχει λάβει η περιοχή Hertfordshire βάσει του προγράμματος πλαισίου και άλλων προγραμμάτων για την εκπαίδευση όπως Socrates κατά τη διάρκεια των ετων 1994, 1995, 1996 και 1997;

Απάντηση της κας Cresson εξ ονόματος της Επιτροπής (11 Μαρτίου 1998)

Το Hertfordshir κατέστη αποδέκτης, στα όρια του Τετάρτου προγράμματος-πλαισίου (ΠΣ) έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης (Ε& TA), για το διάστημα 1994-1997, των κατωτέρω ποσών. Τα στοιχεία αυτά αφορούν όλους τους τύπους δράσεων, συμπεριλαμβανομένων των συγχρηματοδοτούμενων δράσεων, των συντονισμένων δράσεων και των συνοδευτικών μέτρων (τα ειδικά μέτρα περιλαμβάνονται στους άλλους τύπους δράσεως).

(σε εκατομ. ECU)

>TABLE>

Πηγή: Όλες οι ΓΔ- Έρευνα

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι το ύψος της χρηματοδότησης δεν αντανακλά παρά εν μέρει μόνο το όφελος που αποκομίζουν οι ερευνητικοί φορείς μιας περιφέρειας λόγω της συμμετοχής τους στα κοινοτικά προγράμματα.

Το συνολικό ύψος των χρηματοδοτήσεων από θεσμικούς φορείς και ιδιώτες, των οποίων το Hertfordshire κατέστη αποδέκτης στο διάστημα 1994-1997 στο πλαίσιο δράσεων του προγράμματος Socrates από το 1995, και προγενέστερων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ειδικότερα δε του Erasmus, πριν από το 1995, ανήλθε σε 977.048 ECU.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4118/97 υποβολή: Raimo Ilaskivi (PPE), Jyrki Otila (PPE) και Marjo Matikainen-Kallstrφm (PPE) προς την Επιτροπή (16 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Επιβολή δασμών στα εισαγόμενα στην Φινλανδία μεταχειρισμένα αυτοκίνητα

Στην Φινλανδία η φορολογία των αυτοκινήτων και της χρήσης τους είναι από τις υψηλότερες στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρόλο που η χρήση ιδιωτικών αυτοκινήτων στη χώρα μας είναι απαραίτητη λόγω των μεγάλων αποστάσεων και του γεγονότος ότι η Φινλανδία είναι μια χώρα ιδιαίτερα αραιοκατοικημένη.

Γνωρίζουμε ότι το θέμα της φορολογίας της χρήσης αυτοκινήτου δεν υπάγεται άμεσα στη Συνθήκη για την ΕΕ. Εν τούτοις, πιστεύουμε ότι η πρακτική που εφαρμόζεται στη Φινλανδία σχετικά με την επιβολή δασμών σε εισαγόμενα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα είναι αντίθετη με τις αρχές της Συνθήκης της Ρώμης και - ιδίως- με το άρθρο 97 αυτής (βλ. την αφορώσα την Δανία απόφαση C-47/88 που εξέδωσε στις 11.12.1990 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων).

Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι αρχές της Συνθήκης της Ρώμης θα λαμβάνονται, στο εξής, υπόψη κατά την επιβολή δασμών στα εισαγόμενα στη Φινλανδία μεταχειρισμένα αυτοκίνητα;

Απάντηση του κ.Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (16 Φεβρουαρίου 1998)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τις ανησυχίες που εκφράσθηκαν από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Είναι της άποψης ότι τα προβλήματα που έθιξε πρέπει να εξετασθούν σε σχέση με τις διατάξεις του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚ και της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με αυτό το άρθρο.

Για τον σκοπό αυτό, τον πληροφορεί ότι επί του παρόντος εξετάζεται η φινλανδική νομοθεσία όσον αφορά τον φόρο ταξινόμησης σε σχέση με την απόφαση Tadeu (υπόθεση C-345/93) της 9 Μαρτίου 1995 και την απόφαση της Επιτροπής κατά της Ελλάδας (υπόθεση C-375/95) της 23ης Οκτωβρίου 1997.

Σε περίπτωση που το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου έχει γνώση συγκεκριμένων φακέλων σε αυτό το θέμα, η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να τους εξετάσει.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4123/97 υποβολή: Anita Pollack (PSE) προς την Επιτροπή (16 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Συμβουλευτικές Επιτροπές

Γιά πόσες Συμβουλευτικές Επιτροπές (μη έχουσες σχέση με την επιτροπολογία) είναι αρμόδια η ΓΔ ΧΙ και ποιές είναι αυτές;

Απάντηση της κ.Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Μαρτίου 1998)

Η Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος, Πυρηνικής ασφάλειας και προστασίας των Πολιτών είναι υπεύθυνη για τις ακόλουθες συμβουλευτικές επιτροπές:

- Ευρωπαϊκό Συμβουλευτικό Forum για θέματα περιβάλλοντος και αειφόρου ανάπτυξης (απόφαση 97/307/ΕΚ της Επιτροπής της 16ης Μαΐου 1997 ((ΕΕ L 131 της 23.5.1997))),

- συμβουλευτική επιτροπή για την εφαρμογή του σχεδίου δράσης της Κοινότητας για τα ραδιενεργά απόβλητα (ψήφισμα του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 1980 ((ΕΕ C 51 της 19.2.1980)), ψήφισμα του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1992 ((ΕΕ C 158 της 25.6.1992)) για την ανανέωση του σχεδίου δράσης)

- συμβουλευτική επιτροπή στον τομέα του ελέγχου και της μειώσεως της ρυπάνσεως που προξενείται από την έκχυση υδρογονανθράκων στη θάλασσα (απόφαση 80/686/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25ης Ιουνίου 1980 ((EE L 188 της 22.7.1980)))

- συμβουλευτική επιτροπή για την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους επιστημονικούς σκοπούς (απόφαση 90/67/ΕΟΚ της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 1990 ((EE L 44 της 20.2.1990))),

- επιστημονική συμβουλευτική Επιτροπή για την έρευνα της τοξικότητας και της οικοτοξικότητας των χημικών ενώσεων (απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 1948 ((ΕΕ L 198 της 22.7.98)),

- συμβουλευτική επιτροπή διαχειρίσεως αποβλήτων (απόφαση της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 1976 ((EE L 114 της1.5.1976))).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3975/97 υποβολή: Josu Imaz San Miguel (PPE) προς την Επιτροπή (9 Δεκεμβρίου 1997)

Θέμα: Ισπανικός νόμος για το κυνήγι

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η Οδηγία 79/409/ΕΟΚ ((EE L 103 της 25.04.1979, σελ. 1 )) προβλέπει ενδεχόμενες παρεκκλίσεις του άρθρου 7, παράγραφος 4 όσον αφορά το κυνήγι των πουλιών που επιστρέφουν στον τόπο της φωλιάς τους; Θεωρεί η Επιτροπή ότι η παρέκκλιση που προβλέπεται από το εδάφιο γ του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας εφαρμόζεται στο άρθρο 7, παράγραφος 4; Θεωρεί η Επιτροπή ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει την εν λόγω παρέκκλιση του άρθρου 7, παράγραφος 4 της Οδηγίας 79/409 στην εθνική νομοθεσία με πλέον περιοριστικούς όρους από εκείνους που προβλέπει η κοινοτική οδηγία; Στο μέτρο που η τροποποίηση του ισπανικού νόμου 4/89 προβλέπει ακριβώς τα ανωτέρω, πιστεύει η Επιτροπή ότι η ισπανική παρέκκλιση είναι σύμφωνη με την Οδηγία 79/409;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (9 Ιανουαρίου 1998)

Το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται στις διατάξεις του ισπανικού νόμου 40/1997 της 6ης Νοεμβρίου 1997, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην ισπανική εφημερίδα της κυβερνήσεως αριθ. 266 της 6ης Νοεμβρίου 1997 και με τον οποίο τροποποιείται ο νόμος 4/1989 σχετικά με τη διατήρηση των βιοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

Η οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών καλύπτει την προστασία, τη διαχείριση και τον έλεγχο των ειδών αυτών και καθορίζει κανόνες για την εκμετάλλευσή τους.

Αυτό το καθεστώς προστασίας είναι αυστηρό όσον αφορά τα αποδημητικά πτηνά. Το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας ορίζει τα εξής:

«[...] Όταν πρόκειται για αποδημητικά είδη, [τα κράτη μέλη] μεριμνούν ιδιαίτερα ώστε τα είδη που υπόκεινται στη θηρευτική νομοθεσία να μη θηρεύονται κατά την περίοδο αναπαραγωγής και κατά την επιστροφή τους στον τόπο φωλεοποιήσεως. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για την πρακτική εφαρμογή της θηρευτικής νομοθεσίας τους.»

Εντούτοις, εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 της οδηγίας, επιτρέπονται εξαιρέσεις από τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 4.

Η Επιτροπή εξέτασε τον προαναφερόμενο ισπανικό νόμο και έκρινε ότι συμβιβάζεται με τις διατάξεις της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Πράγματι, ο εν λόγω νόμος ορίζει ότι εξαιρέσεις από τη γενική απαγόρευση της θήρας αποδημητικών πτηνών που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας επιτρέπονται μόνο εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 της οδηγίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4033/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Κανονιστικές διατάξεις του ΗΒ (1996) για τις υποχρεώσεις των εταιρειών όσον αφορά τα απορρίμματα συσκευασίας

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι σύμφωνα με τις κανονιστικές αυτές διατάξεις συνιστά ποινικό αδίκημα η μη τήρησή τους από τις υποκείμενες σε αυτές εταιρείες στο Ηνωμένο Βασίλειο και, συνεπώς, εάν το εν λόγω κράτος μέλος δεν καταστήσει δυνατή την επίτευξη των στόχων της οδηγίας 94/62/ΕΚ ((ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σελ. 10. )) τότε κάθε μια από τις εν λόγω εταιρείες υπέχει χωριστά ευθύνες;

Κοινή απάντηση του κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-4033/97 και E-4035/97 (24 Φεβρουαρίου 1998)

Μολονότι οι οδηγίες έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα για τα κράτη μέλη, αυτά μπορούν να επιλέξουν τη μορφή και τις μεθόδους εφαρμογής τους. Επιπροσθέτως, το άρθρο 5 της συνθήκης ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την συνθήκη ΕΚ. Συνεπώς, η επιβολή κυρώσεων για μη συμμόρφωση είναι κατά μέγα μέρος θέμα που καθορίζεται από τις εθνικές αρχές. Εν προκειμένω, είναι χρήσιμο να γίνει αναφορά στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την υπόθεση C-58/95. Στην συγκεκριμένη υπόθεση το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 5 και η τρίτη παράγραφος του άρθρου 189 της συνθήκης ΕΚ πρέπει να ερμηνευθούν με την έννοια ότι δεν εμποδίζουν το κράτος μέλος από την επιβολή ποινικών κυρώσεων, προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση με τις οδηγίες περί αποβλήτων, με την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω κυρώσεις είναι ανάλογες προς εκείνες που εφαρμόζονται για ιδίας φύσεως και σημασίας παράβαση του εθνικού δικαίου και είναι, εν πάση περιπτώσει, αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4055/97 υποβολή: Yiannis Roubatis (PSE) προς το Συμβούλιο (15 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστείας για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία

Στη νέα Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστείας για την κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τουρκία, η τελευταία κατηγορείται για βασανισμούς ανηλίκων, εκτελέσεις και εξαφανίσεις κρατουμένων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστείας, το 1997 στην Τουρκία 25 άτομα σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της κράτησής τους ενώ άλλα 23 αγνοούνται μετά την σύλληψή τους.

Ερωτάται το Συμβούλιο:

1. Ποιά μέτρα σκοπεύει να λάβει προκειμένου να σταματήσει ο εμπαιγμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις και να λάβει τέλος η συνεχιζόμενη απαράδεκτη κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τουρκία;

2. Τι σκοπεύει να κάνει ώστε να γίνει επιτέλους συνείδηση στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας ότι δεν μπορούν να συνεχίζουν να βασανίζουν και να σκοτώνουν τους ίδιους τους πολίτες της χώρας τους τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αποτροπιασμό τις εξελίξεις αυτές;

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις Ε-4055/97 και Ε-0262/98 (11 Μαΐου 1998)

Η κατάσταση όσον αφορά τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία εξακολουθεί να ανησυχεί το Συμβούλιο. Στη σύνοδό του στις 12-13 Δεκεμβρίου 1997 στο Λουξεμβούργο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμισε και πάλι την ανάγκη να ανταποκριθεί η τουρκική κυβέρνηση στις θεμελιώδεις υποχρεώσεις της στον τομέα της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Υπενθύμισε, ευθυγραμμιζόμενο με τη θέση που είχε εκφράσει το Συμβούλιο στο Συμβούλιο Σύνδεσης με την Τουρκία στις 29 Απριλίου 1997, ότι η ενίσχυση των δεσμών της Τουρκίας με την ΕΕ εξαρτάται από την επιδίωξη εκ μέρους της Τουρκίας πολιτικών μεταρρυθμίσεων στις οποίες θα συμπεριλαμβάνεται η ευθυγράμμιση των βασικών κανόνων και πρακτικών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τουρκίας προς εκείνους που εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η κατάσταση όσον αφορά τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία παραμένει μεταξύ των θεμάτων στα οποία αποδίδει προτεραιότητα το Συμβούλιο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4210/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (21 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Απόφαση του Ευρωπαοκού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 1996, υπόθεση C317/94/Elida Gibbs Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης

Η εν λόγω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, φαίνεται ότι στην πράξη κατέστη ανίσχυρη εφόσον δεν εφαρμόσθηκε στην Γερμανία, ενώ στην Γαλλία και στην Ελλάδα εφαρμόσθηκε μόνο μερικώς.

Ιδιαίτερα, όσον αφορά τους εισαγωγικούς κανονισμούς το σχετικό με την ερμηνεία του κοινοτικού νόμου περί ΦΠΑ, είναι γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει, εντός δύο μηνών από την λήψη της απόφασης, να ζητήσει πληροφορίες με επιστολή της προς τα κράτη μέλη για την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-4208/97, E-4209/97, E-4210/97 και E-4211/97 (19 Μαρτίου 1998)

Όπως ανέφερε ήδη η Επιτροπή απαντώντας στη γραπτή ερώτηση P-1211/97 του κ. Tomlinson ((ΕΕ C 373 της 9.12.1997. )), σε περίπτωση απόφασης μετά προδικαστικό ερώτημα που να αποτελεί ερμηνεία γενικού χαρακτήρα του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή απευθύνει - κατ'αρχάς εντός δύο μηνών - επιστολή σε όλα τα κράτη μέλη ερωτώντας πως εφαρμόζουν την κοινοτική διάταξη που ερμήνευσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και τα σχετικά κείμενα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, απεστάλη η εν λόγω επιστολή στα δεκαπέντε κράτη μέλη.

Η εξέταση των σχετικών απαντήσεων έδειξε ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν είχαν ακόμη αντιληφθεί όλες τις συνέπειες της απόφασης της 24ης Οκτωβρίου 1996 (υπόθεση C-317/94) Elida Gibbs και ιδιαίτερα η Γερμανία, η Ελλάδα και η Γαλλία. Για τα δύο τελευταία κράτη μέλη, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ. Σε ότι αφορά τη Γερμανία, επαναλήφθηκε η διαδικασία που είχε διακοπεί εν αναμονή των αποτελεσμάτων του προδικαστικού ερωτήματος και η Επιτροπή αποφάσισε την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης.

Τέλος, ελλείψει απάντησης στην επιστολή της Επιτροπής σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής που ενέκρινε η Αυστρία, η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ και για το εν λόγω κράτος μέλος.