ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2686/00

υποβολή: Armando Cossutta (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Μεταφορά της Οδηγίας 98/44/ΕΚ

Δύο κράτη μέλη, η Ιταλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών,πέβαλαν προσφυγές στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε σχέση με την Οδηγία 98/44/ΕΚ(1). Εξάλλου, η γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής της Γαλλικής Δημοκρατίας της 8ης Ιουνίου 2000 καθορίζει αυστηρά όρια στο περιεχόμενο της Οδηγίας, συγκεκριμένα για το μη συμβατό χαρακτήρα, στο νομοθετικό κείμενο, της διάκρισης μεταξύ εφεύρεσης και ανακάλυψης.

1. Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι είναι χρήσιμο ναπάρξει αναμονή της απόφασης του Δικαστηρίου σχετικά με την προσφυγή της Ιταλίας και της Ολλανδίας πριν να ανοίξει διαδικασία επί παραβάσει απέναντι στα κράτη μέλη τα οποία δεν μεταφέρουν την Οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο;

2. Δε θεωρεί χρήσιμο ναιοθετήσει τη γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής της Γαλλικής Δημοκρατίας και συνεπώς να επανεξετάσει αμέσως τους όρους της Οδηγίας;

(1) ΕΕ L 213 της 30.7.1998, σελ. 13.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Οκτωβρίου 2000)

1. Η οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Ιουλίου 1998 για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων αποτέλεσε αντικείμενο προσφυγής των Κάτω Χωρών επί ακυρώσει, η οποίαποστηρίχθηκε από την Ιταλία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ενέργεια αυτή συνοδεύτηκε από διαδικασία προσωρινών μέτρων την οποία κίνησαν οι Κάτω Χώρες προκειμένου να επιτύχουν αναστολή εκτέλεσης της προαναφερόμενης οδηγίας.

Η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε με διαταγή του προέδρου του Δικαστηρίου στις 25 Ιουλίου 2000 λόγω, κυρίως, της μικρής πιθανότητας να χορηγηθούν διπλώματα ευρεσιτεχνίας κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ της έναρξης ισχύος της οδηγίας (30 Ιουλίου 2000) και της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Επιπλέον, για τις αιτήσεις πουποβλήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας, οι Κάτω Χώρες μπορούν να χορηγούν διπλώματα ευρεσιτεχνίαςπό τη διαλυτική αίρεση της ακύρωσης της οδηγίας. Κατά συνέπεια, δενφίσταται σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη η οποία να μπορεί να δικαιολογήσει αναβολή της μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών.

2. Επιπλέον, η διάκριση που γίνεται στην οδηγία μεταξύ εφεύρεσης και ανακάλυψης είναι σαφής. Η απλή ανακάλυψη γονιδίων δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να αποτελέσει αντικείμενο προστασίας (άρθρο 5§1). Η οδηγία εντάσσεται στο γενικό δίκαιο περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας το οποίο αντιτίθεται στην ιδιοποίηση, έστω και προσωρινή, απλών ανακαλύψεων.

Μόνο ένα γονίδιο το οποίο απομονώθηκε με βάση, κυρίως, τεχνικές που επέτρεψαν την αναγνώρισή του, τον καθαρισμό του, το χαρακτηρισμό του και τον πολλαπλασιασμό του εκτός του ανθρωπίνου σώματος, μπορεί να προστατευθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Ακόμη, ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν μπορεί να χορηγηθεί για τέτοιες εφευρέσεις παρά μόνο στο βαθμό κατά τον οποίο πληρούνται οι γενικοί όροι για τη χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας: η εφεύρεση πρέπει να είναι νέα, να παρουσιάζει εφευρετική δραστηριότητα και να προσφέρεται για βιομηχανική εφαρμογή.

Όσον αφορά το τελευταίο αυτό κριτήριο, από το άρθρο 5§3 της οδηγίας προκύπτει ότι η βιομηχανική εφαρμογή πρέπει να αναφέρεται ρητώς στην αίτηση για τη χορήγηση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Έτσι, μια απλή ακολουθία δεσοξυριβοζονουκλεϊνικού οξέως (DNΑ), χωρίς ένδειξη κάποιας λειτουργίας και χωρίς κανένα τεχνικό χαρακτηριστικό, δεν μπορεί να αποτελέσει εφεύρεση δυνάμενη να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.