ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1786/97 υποβολή: Christine Oddy (PSE) προς την Επιτροπή (27 Μαΐου 1997)

Θέμα: Αναγνώριση ενός ευρωπαϊκού τίτλου ψυχοθεραπευτή

Γνωρίζει άραγε η Επιτροπή ότι το Συμβούλιο Ψυχοθεραπείας του ΗΒ, καθώς και οι οργανώσεις ψυχοθεραπείας σε άλλα κράτη μέλη, θα επιθυμούσαν την αναγνώριση ενός ευρωπαϊκού διπλώματος ψυχοθεραπείας προκειμένου να αναγνωρίζονται οι ειδικευμένοι ψυχοθεραπευτές και να μπορούν να ασκούν το επάγγελμά τους σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Η εν λόγω εξειδίκευση πρέπει να είναι ανοιχτή σε επαγγελματίες του κλάδου της υγείας όπως σε ιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό, κοινωνικούς λειτουργούς και ειδικευμένους ψυχολόγους ή ψυχιάτρους.

Απάντηση του κ.Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (1η Ιουλίου 1997)

Η Επιτροπή έχει υπόψη της την πρωτοβουλία της «European Association of Psychotherapy/Association Europιenne de Psychothιrapie» (EAP) σχετικά με τη θέσπιση ενός «European Certificate of Psychotherapy/Certificat Europιen de Psychothιrapie»(ECP). Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή το «United Kingdom Council for Psychotherapy» είναι μέλος της οργάνωσης αυτής η οποία συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό εθνικών οργανώσεων που εκπροσωπούν το επάγγελμα αυτό.

Η Επιτροπή, όπως δήλωσε επανειλημμένα και κυρίως στις απαντήσεις της στην γραπτή ερώτηση Ε-3429/93 του κ. Rovsing ((ΕΕ C 268 της 26.9.1994. )) και στη γραπτή ερώτηση Ε-4094/93 των κ.κ.. Chiabrando και Pisoni ((ΕΕ C 332 της 28.11.1994. )), εκτιμά ότι οι πρωτοβουλίες που έλαβαν ευρωπαϊκές επαγγελματικές ενώσεις όπως η ΕΑΡ, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ ((ΕΕ L 19 της 24.1.1989. )) και 92/51/ΕΟΚ ((ΕΕ L 209 της 24.7.1992. )) περί «γενικού συστήματος». Συγκεκριμένα, η θέσπιση κοινών προτύπων κατάρτισης περισσότερο γνωστών ως «κοινές πλατφόρμες» όπως η ΕCP, μπορεί να διευκολύνει την ελευθερία εγκατάστασης μειώνοντας και ίσως εξαλείφοντας τις τυχόν σημαντικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα, διαφορές που ενδεχομένως να δικαιολογούν κάποιο αντισταθμιστικό μέτρο (πρακτική άσκηση προσαρμογής ή δοκιμασία επάρκειας) όπως προβλέπεται στις σχετικές οδηγίες.

Εντούτοις, με βάση την προσέγγιση των οδηγιών περί «γενικού συστήματος», τα θέματα νομικής ρύθμισης των επαγγελμάτων (όροι εκπαίδευσης και άσκησης του επαγγέλματος, αρμόδιες αρχές) υπάγονται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν χρειάζεται να δεχθεί ή να απορρίψει τις «κοινές πλατφόρμες» των ευρωπαϊκών επαγγελματικών ενώσεων. Με άλλα λόγια, η Επιτροπή δεν «αναγνωρίζει» επίσημα τις «κοινές πλατφόρμες» παρά το γεγονός ότι έχει επίγνωση του ενδιαφέροντος που παρουσιάζουν ως μέσο προώθησης της ελεύθερης κυκλοφορίας των επαγγελματιών στο εσωτερικό της ενιαίας αγοράς.

Οι «πλατφόρμες» παραμένουν ιδιωτικές πρωτοβουλίες και ως εκ τούτου δεν δύνανται να αντικαταστήσουν την εθνική νομοθεσία. Ωστόσο, ένα πιστοποιητικό όπως το ECP το οποίο θα υπέβαλε ένα μετανάστης, θα προσέφερε στις αρχές του κράτους μέλους υποδοχής ορισμένες εγγυήσεις ως προς την εκπαίδευση του ενδιαφερομένου. Η επιτυχία των πρωτοβουλιών όπως της ΕΑΡ βασίζεται λοιπόν, σε μεγάλο βαθμό, στην αποδοχή της «πλατφόρμας» από τις εθνικές αρχές ως πλαισίου αναφοράς. Εξάλλου, το γεγονός ότι η εκπαίδευση που οδηγεί στην απόκτηση του ECP είναι ανοικτή σε διάφορους επαγγελματικούς κλάδους συνιστά πρόσθετο πλεονέκτημα από την άποψη αυτή.