ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1671/01

υποβολή: Stavros Xarchakos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Σεβασμός της πολιτιστικής ιδιαιτερότητας των Πομάκων και των Τσιγγάνων της ελληνικής Θράκης

Στην ελληνική Θράκη διαβιούν 120 000 περίπου Έλληνες μουσουλμάνοι. Από αυτό το 50 % είναι τουρκογενείς και τοπόλοιπο 50 % αποτελείται από Πομάκους και Τσιγγάνους (Ρώμα). Η άσκηση των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων είναι ακώλυτη,πάρχουν πάμπολλα τζαμιά και θρησκευτικοί λειτουργοί και το ελληνικό κράτος τηρεί πλήρως τιςποχρεώσεις του σ' αυτό τον τομέα, σε πλήρη αντίθεση με την Τουρκία που έχει ξεκληρίσει τους χριστιανούς της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και δημιουργεί συνεχή εμπόδια στην άσκηση των θρησκευτικών λειτουργιών στις λιγοστές χριστιανικές εκκλησίες που έχουν απομείνει στη χώρα αυτή.

Το ελληνικό κράτος, όμως, για έναν εντελώς ανεξήγητο λόγο αρνείται στους Πομάκους και τους Τσιγγάνους τη διδασκαλία στα σχολεία των γλωσσών που οι ίδιοι μιλούν επί εκατοντάδες χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα παιδιά των Πομάκων και των Τσιγγάνων διδάσκονταιποχρεωτικά στα σχολεία της ελληνικής Θράκης την τουρκική, την ίδια στιγμή που με κάθε τρόπο διακηρύσσουν τη διαφορετικότητά τους και την επιθυμία τους να διδάσκονται τις γλώσσες τους. Ιδιαίτερα για την πομακική, θα πρέπει ναπογραμμισθεί ότι χρησιμοποιείται ευρύτατα στην καθημερινή ζωή, έχει αλφάβητο και γραμματικούς κανόνες, ενώ έχουν συνταχθεί αναγνωστικά για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου από Πομάκους εκπαιδευτικούς, τα οποία μένουν αχρησιμοποίητα αφού το ελληνικό κράτος επιμένει να διδάσκει μόνο την τουρκική στους νεαρούς Πομάκους.

Θα παρακαλούσα να είχα την άποψη της Επιτροπής για το κατά πόσον η πρακτική που εφαρμόζουν οι ελληνικές αρχές για την εξαφάνιση της πομακικής γλώσσας και της γλώσσας των Τσιγγάνων της ελληνικής Θράκης και αντικατάστασής τους με την τουρκική συνάδει με τις αρχές και τους στόχους της Ε.Ε. για το σεβασμό της γλωσσικής και πολιτιστικής ιδιομορφίας των μειονοτήτων που διαβιούν στην επικράτειά της. Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες θα μπορούσε να αναλάβει η Επιτροπή ώστε να πεισθούν οι ελληνικές αρχές να σεβασθούν τη γλωσσική ιδιαιτερότητα των Πομάκων και των Ρώμα της ελληνικής Θράκης·

Απάντηση της κ. Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 Αυγούστου 2001)

Ο σεβασμός της γλωσσικής και πολιτιστικής πολυμορφίας είναι ένας από τους θεμέλιους λίθους της Ένωσης και κατεγράφη πρόσφατα στο άρθρο 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Η Επιτροπή λαμβάνειπόψη τα στοιχεία που παρέσχε ο αξιότιμος βουλευτής όσον αφορά την κατάσταση των κοινοτήτων που μιλούν την πομακική και την αθιγγανική γλώσσα στην Ελλάδα.

Η Επιτροπή ανέλαβε δράση εντός του πεδίου αρμοδιοτήτων της στον τομέα των περιφερειακών και μειονοτικών γλωσσών συντάσσοντας έκθεση για την κατάσταση αυτών των γλωσσών στην Ένωση (η μελέτη για το Ευρωμωσαϊκό), παρέχοντας χρηματοδοτικήποστήριξη για τη διαφύλαξη και προώθηση των περιφερειακών

και μειονοτικών γλωσσών, καθώς καιποστηρίζοντας το Ευρωπαϊκό Γραφείο για τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες και το δίκτυο πληροφοριών Mercator. Ένας από τους στόχους του Ευρωπαϊκού Έτους των Γλωσσών 2001 είναι να να προβληθεί η αξία της μεγάλης γλωσσικής πολυμορφίας πουπάρχει στην Ευρώπη. Επίσης, η Επιτροπή, όπου είναι δυνατόν, χρηματοδοτεί πρωτοβουλίες που αφορούν τις περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών προγραμμάτων.

Ωστόσο, βάσει της αρχής της επικουρικότητας, το νομικό καθεστώς των γλωσσών εντός των εθνικών συνόρων εμπίπτει στην αρμοδιότητα του οικείου κράτους μέλους, με την επιφύλαξη προσήκουσας συμμόρφωσης του κράτους αυτού προς τιςποχρεώσεις του από διεθνείς συνθήκες. Επί πλέον, το άρθρο 149 (πρώην άρθρο 126) της Συνθήκης ΕΚ αναφέρει σαφώς ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για το περιεχόμενο της διδασκαλίας και την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος καθώς και την πολιτιστική και γλωσσική τους πολυμορφία.