ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1408/96 υποβολή: Gianni Tamino (V) προς το (18 Iουνίου 1996)

Θέμα: Χρησιμοποίηση της ένδειξης D.O.P. για τα μανιτάρια

Το Συμβούλιο πρόκειται να συζητήσει πρόταση κανονισμού της Επιτροπής, στην οποία περιέχεται κατάλογος διαφόρων ευρωπαϊκών προϊόντων για τα οποία θα επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί η ένδειξη D.O.P. (Ονομασία Προστατευόμενης Προέλευσης). Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται και ορισμένα είδη μανιταριών (όπως εκείνα του λεγόμενου είδους boletus - Boletus edulis, Boletus aestivalis, Boletus pinophilus και Βoletus aereus) - τα οποία υποτίθεται ότι είναι «τυπικά» προϊόντα ορισμένων περιοχών αλλά δεν είχαν περιληφθεί στα παραρτήματα του προηγουμένου κανονισμού αριθ. 2081/92. Τα μανιτάρια του είδους αυτού δεν καλλιεργούνται από τον άνθρωπο, αλλά φυτρώνουν μόνα τους παντού στον κόσμο. Εξάλλου, δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα επιστημονική μέθοδος που να επιτρέπει τον προσδιορισμό της γεωγραφικής προέλευσης των μανιταριών του είδους boletus, δεδομένου ότι τα μανιτάρια αυτά έχουν παντού τα ίδια χαρακτηριστικά.

Με το να επιτραπεί η χρήση της ένδειξης D.O.P. σε ορισμένες περιοχές όπου συλλέγονται μανιτάρια του είδους αυτού, θα ζημιωθούν σοβαρά άλλες περιοχές οι οποίες δεν έχουν υποβάλει παρόμοιο αίτημα στην Επιτροπή, παρόλο που τα μανιτάρια τους έχουν τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά.

Θεωρεί το Συμβούλιο ότι τα μανιτάρια αυτά είναι προϊόντα για τα οποία θα ήταν σκόπιμο να καθιερωθεί η ένδειξη D.O.P., βάσει των κριτηρίων καταλληλότητας που προβλέπει ο κανονισμός αριθ. 2081/92 ((ΕΕ L 208 της 24.07.1992, σελ. 1. ));

Τί χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένα είδος μανιταριού για να περιληφθεί στον κατάλογο;

Πώς θα ελέγχεται η προέλευση ενός μανιταριού, προκειμένου να αποφεύγονται ενδεχόμενες απάτες στον τομέα των τροφίμων; Τί μέσα υπάρχουν προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική χρήση της ένδειξης D.O.P., που θα μπορούσε να παραβιάσει τις αρχές του ανταγωνισμού;

Απάντηση (10 Οκτωβρίου 1996)

Με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 το Συμβούλιο θέσπισε ένα κοιντοτικό σύστημα για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμωμ.

Μέσω του κανονισμού αυτού, το Συμβούλιο αναθέτει τη διαχείριση του καθεστώτος στην Επιτροπή. Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2, η ΕΠιτροπή προέβη πρόσφατα στην καταχώρηση των ονομασιών που είχαν ανακοινωθεί από τα κράτη μέλη και προστατευόνταν ήδη νομίμως σε εθνικό επίπεδο ή είχαν καθιερωεθί με τη χρήση.

Η διαδικασία καταχώρησης των ονομασιών αυτών προβλέπει ότι μια ρυθμιστική επιτροπή εκφέρει γνώμη για το σχέδιο της Επιτροπής. Ελλείψει ευνοϊκής γνώμης της επιτροπής αυτής η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει την πρότασή της στο Συμβούλιο.

Στην προκειμένη περίτωση και κατ' εφαρμογή της ανωτέρω διαδικασίας η ΕΠιτροπή υπέβαλε στις 15 Μαρτίου 1996, στο Συμβούλιο πρόταση η οποία προβλέπει την καταχώρηση 318 προϊόντων ως γεωγραφικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης.

Κατά τη σύνοδο της 20ής και 21ης Μαΐου 1996, το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι δεν ήταν σε θέση να εγκρίνει να τροποποιήσει την πρόταση της Επιτροπής. Σ' αυτή την περίπτωση, η διαδικασία προβλέπει ότι τα μέτρα θα θεσμπιστούν από την Επιτροπή μετά την περέλευση τριών μηνών.

Συνεπώς, το Συμβούλιο δεν είναι σε θέση να παρέμβει σχετικά με ένα συγκεκριμένο προϊόν, το οποίο, σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου, αποτέλεσε αντικείμενο αξιολόγησης εκ μέρους της Επιτροπής και ακολούθησε τη διαδικασία έγκρισης.