ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0002/98 υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (29 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Διαχείριση καταστραμένων καταλυτών στην Ελλάδα

Από πρόσφατες μελέτες που έγιναν στην Ελλάδα, αποδεικνύεται α) ότι νέοι ρυπαντές ανιχνεύονται για πρώτη φορά (βενζόλιο, τολουόλιο, ξυλόλιο) στην ατμόσφαιρα λόγω παλαιότητας πολλών καταλυτών και μη αντικατάστασής τους με νέους και β) ενώ κυκλοφορούν στην Ελλάδα 1.100.000 αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας, περίπου 150.000 εξ αυτών πρέπει να αντικαταστήσουν τον καταλύτη τους. Ο Σύλλογος Μηχανικών αυτοκινήτων δηλώνει ότι ελάχιστοι καταλύτες που έχουν αντικατασταθεί, μεταφέρονται για ανακύκλωση στη Γαλλία και Γερμανία, παρά την ύπαρξη από διετίας σύμβασης με ιδιωτική εταιρεία.

Δεδομένης αυτής της μεγάλης ανάγκης διαχείρισης των επικίνδυνων καταλυτών, ερωτάται η Επιτροπή εάν μπορεί να μας περιγράψει το σύστημα διαχείρισης των καταστραμένων καταλυτών στην Ελλάδα (θάβονται; εξάγονται; σε τί αριθμούς;).

Ηδη από το 1994 (ερώτηση Ε-2394/94) ((ΕΕ C 75 της 27.3.1995, σελ. 41 )) η Επιτροπή δήλωσε ότι προτίθεται να προτείνει μέτρα για την εναρμόνιση της τελικής διάθεσης και της αξιοποίησης των άχρηστων οχημάτων και καταλυτών. Ποιές είναι οι σχετικές προτάσεις;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (18 Μαρτίου 1998)

Όπως εξήγγειλε στις απαντήσεις που έδωσε στις γραπτές ερωτήσεις Ε-2394/94 και Ε-3319/97, η Επιτροπή συνέταξε πρόταση για την εναρμόνιση των μέτρων σχετικά με τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους ((ΕΕ C 337 της 7.11.1997. )) συμπεριλαμβανομένων των καταλυτικών μετατροπέων.

Η πρόταση οδηγίας για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, η οποία εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 9 Ιουλίου 1997, ορίζει ότι τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους πρέπει να απογυμνώνονται και να αποθηκεύονται υπό ασφαλείς συνθήκες (αφαιρώντας τα ελαστικά επίσωτρα, καθώς και τα πάσης φύσεως υγρά, συσσωρευτές, συστήματα κλιματισμού του αέρα, αερόσακους, καταλύτες και λοιπά επικίνδυνα κατασκευαστικά στοιχεία και υλικά) πριν να υποστούν οποιαδήποτε περαιτέρω επεξεργασία. Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να διενεργούνται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η καταλληλότητα των κατασκευαστικών στοιχείων του οχήματος για επαναχρησιμοποίηση και ανάκτηση, ιδιαίτερα για ανακύκλωση (άρθρο 6 της πρότασης).

Με την πρόταση καθορίζονται ποσοτικοποιημένοι στόχοι για την επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και ανάκτηση οχημάτων στο τέλος του κύκλου ζωής τους (άρθρο 7 της πρότασης). Βάσει των ανωτέρω στόχων, ο βαθμός επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και ανάκτησης οφείλει να φθάσει τουλάχιστον σε ποσοστό 85% κατά βάρος ανά όχημα κατά το έτος 2005, και σε 95% το 2015. Στην πρόταση περιλαμβάνονται επίσης ιδιαίτεροι στόχοι για την ανακύκλωση υλών από οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής (ποσοστό 80% κατά το έτος 2005 και 85% το 2015). Μολονότι με την πρόταση δεν επιβάλλεται ιδιαίτερη υποχρέωση ανακύκλωσης των καταλυτικών μετατροπέων, η Επιτροπή πιστεύει ότι η επίτευξη των ποσοτικοποιημένων στόχων θα απαιτήσει στην πράξη την ανακύκλωση των εν λόγω κατασκευαστικών στοιχείων.

Μελέτη εκπονηθείσα για την Επιτροπή το 1997 δείχνει ότι στην Ευρώπη ο αριθμός των ανακυκλούμενων καταλυτών εξαρτάται από τα παρεχόμενα κίνητρα για τη συγκέντρωσή τους, από τις τιμές πολύτιμων μετάλλων, καθώς και από το ποσοστό των οδηγούμενων σε διάλυση αυτοκινήτων που είναι εξοπλισμένα με καταλύτες. Επειδή το τελευταίο ποσοστό οπωσδήποτε θα αυξηθεί (αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών ανακύκλωσης) και υπό το φως των απαιτήσεων απογύμνωσης που προβλέπονται στην πρόταση, η Επιτροπή θεωρεί ότι θα αυξηθεί η ανακύκλωση των καταλυτών. Σύμφωνα με την ανωτέρω αναφερόμενη μελέτη, φαίνεται ότι δεν υπάρχουν τυχόν προβλήματα δυναμικότητας ανακύκλωσης τέτοιων κατασκευαστικών στοιχείων.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες για τη σημερινή κατάσταση σχετικά με την επεξεργασία καταλυτικών μετατροπέων στην Ελλάδα.