ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2263/96 υποβολή: Glyn Ford (PSE) προς την Επιτροπή (27 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Τίτλοι σπουδών για εργάτες υπολογιστών

Υπάρχει ένας αναγνωρισμένος, σε ολόκληρη την ΕΕ τυποποιημένος τίτλος σπουδών για εργάτες υπολογιστή;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (4 Οκτωβρίου 1996)

Για τα περισσότερα επαγγέλματα δεν υφίσταται αντίστοιχη κοινοτική νομοθεσία (με εξαίρεση τις λεγόμενες τομεακές οδηγίες οι οποίες προβλέπουν ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις και αφορούν ιδίως τον τομέα της υγείας). Κάθε κράτος μέλος είναι αρμόδιο για ό,τι αφορά τη νομοθεσία και την πρόσβαση σε ένα επάγγελμα καθώς και την άσκησή του.

Ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ των προϋποθέσεων που ισχύουν στα κράτη μέλη όσον αφορά τα επαγγέλματα, ενδέχεται να αποτελέσουν εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Για το λόγο αυτό τέθηκε σε εφαρμογή ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων. Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σε όλα τα επαγγέλματα που δεν καλύπτονται από συγκεκριμένη οδηγία. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση των χειριστών ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Οι οδηγίες με τις οποίες θεσπίζεται το σύστημα αυτό είναι η οδηγία 89/48/ΕΟΚ ((EE L 19, 24.1.1989 )) σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων ανώτερης εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματικές καταρτίσεις ελάχιστης διάρκειας τριών ετών και η οδηγία 92/51/ΕΟΚ ((EE L 209, 24.7.1992 )) σχετικά με ένα δεύτερο σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών καταρτίσεων που συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ. Η δυνατότητα εφαρμογής μιας οδηγίας σε συγκεκριμένη περίπτωση εξαρτάται από το επίπεδο του διπλώματος το οποίο απαιτείται για την πρόσβαση σε συγκεκριμένο επάγγελμα. Ειδικότερα, η πρώτη οδηγία καλύπτει τις καταρτίσεις πανεπιστημιακού επίπεδου, ενώ η δεύτερη καλύπτει τα διπλώματα που πιστοποιούν επαγγελματικές καταρτίσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ και αφορούν επίπεδο δευτεροβάθμιας ή τεχνικής ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελάχιστης διάρκειας ενός έτους (απολυτήριο λυκείου + 1 ή 2).

Το σύστημα εφαρμόζεται κάθε φορά που υφίσταται, σε ένα κράτος μέλος, νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, δηλαδή επάγγελμα στο οποίο η πρόσβαση εξαρτάται από την κατοχή διπλώματος όπως προβλέπουν σχετικές νομοθετικές ή διοικητικές διατάξεις. Βάση της αναγνώρισης αποτελεί η ομοιότητα μεταξύ της επαγγελματικής δραστηριότητας για την οποία ο διακινούμενος εργαζόμενος καταρτίστηκε στο κράτος μέλος προέλευσής του και εκείνης που επιθυμεί να ασκήσει στο κράτος μέλος υποδοχής. Το σύστημα δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να κατοχυρώσουν νομοθετικά την άσκηση επαγγελμάτων που καλύπτονται ενδεχομένως από τις οδηγίες, ούτε συντονίζει τις επαγγελματικές καταρτίσεις. Οι οδηγίες αυτές περιορίζονται στο να διευκρινίσουν τις απαραίτητες και επαρκείς προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ένας ενδιαφερόμενος προκειμένου να αναγνωριστεί το δίπλωμά του. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να προσδιορίσουν το επίπεδο των ελάχιστων απαραίτητων επαγγελματικών προσόντων για την πρόσβαση σε ένα επάγγελμα και για την άσκησή του.

Εξάλλου, προβλέπονται μέτρα αντιστάθμισης (εξέταση επάρκειας ή περίοδος προσαρμογής κατά την επιλογή του διακινούμενου) προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι ουσιαστικού χαρακτήρα ανισότητες που ενδεχομένως υφίστανται μεταξύ των διαφόρων επαγγελματικών καταρτίσεων. Για την εφαρμογή του συστήματος, πρέπει ο διακινούμενος εργαζόμενος να είναι «επαγγελματίας διαθέτων πλήρη επαγγελματικά προσόντα» στο κράτος μέλος προέλευσής του, δηλαδή να έχει, εκτός από το δίπλωμά του, διεκπεραιώσει όλες τις απαραίτητες διατυπώσεις και ενέργειες προκειμένου να έχει πλήρη πρόσβαση, στο κράτος μέλος προέλευσής του, στο επάγγελμα το οποίο επιθυμεί να ασκήσει.