ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3926/97 υποβολή: Angela Sierra Gonzαlez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (11 Δεκεμβρίου 1997)

Θέμα: Οικονομικό και φορολογικό καθεστώς Καναρίων Νήσων

Το οικονομικό και φορολογικό καθεστώς των Καναρίων που έχει θεσπιστεί με τους Νόμους 20/1991 και 19/1994 καθώς και με το Βασιλικό Διάταγμα - Νόμο 3/1996, προβλέπει μια σειρά φορολογικών και οικονομικών κινήτρων υπέρ της ανάπτυξης των οικονομικών τομέων του Αρχιπελάγους.

Τα κίνητρα αυτά περιλαμβάνουν:

1. Ειδική Ζώνη Καναρίων Νήσων 7

2. επιστροφή του φόρου επί των εταιριών σε ποσοστό έως 40% των κερδών από εισόδημα προερχόμενο από το γεωργικό, κτηνοτροφικό, βιομηχανικό και αλιευτικό ενεργητικό των επιχειρήσεων στις Καναρίους 7

3. επενδυτικά κίνητρα για την ενθάρρυνση δημιουργίας νέων επιχειρήσεων 7

4. επενδυτικό αποθεματικό με μείωση έως 90% του βασικού συντελεστή του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και του φόρου επί των εταιριών για μη διανεμηθέντα κέρδη προοριζόμενα για επανεπένδυση ή για το δημόσιο χρέος 7

5. φορολογική απαλλαγή για επενδύσεις, μεγαλύτερη από την ισχύουσα στην υπόλοιπη Ισπανία, και

6. επιστροφή του 95% του φόρου επί των εταιριών για επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996.

Κατά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Επιτροπής και της ισπανικής κυβέρνησης, η πρώτη έθεσε υπό αίρεση μια σειρά από τα ανωτέρω μέτρα, ορίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις ημερομηνία λήξεως.

Ποιές τροποποιήσεις προτείνει η Επιτροπή στο σημερινό οικονομικό και φορολογικό καθεστώς των Καναρίων Νήσων και ποιός θα είναι ο συγκεκριμένος αντίκτυπος για κάθε ένα από τα προειρημένα κίνητρα;

Σε ποιό βαθμό το οικονομικό και φορολογικό καθεστώς των Καναρίων Νήσων πρόκειται να επηρεασθεί από τη θέσπιση εκ μέρους της Επιτροπής ενός «κώδικα φορολογικής εναρμόνισης»;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής (11 Φεβρουαρίου 1998)

Όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που περιλαμβανόνται στο οικονομικό και φορολογικό καθεστώς (ΟΦΚ) των Καναρίων νήσων η Επιτροπή αποφάσισε να τις θεωρήσει σύμφωνες με την κοινή αγορά υπό τους όρους που κοινοποίησε η ισπανική κυβέρνηση. Πρόκειται κυρίως για φορολογικές ενισχύσεις που αποσκοπούν στην παροχή κινήτρων για τη σύσταση νέων επιχειρήσεων ή για τη διατήρηση των ήδη εγκετεστημένων επιχειρήσεων στα Κανάρια νησιά. Συνολικά οι ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει του ΟΦΚ δεν θα μπορούν να υπερβούν τα 45 δισεκατ. πεσέτες (268 εκατ. ECU) ετησίως. Το μεγαλύτερο μέρος της ενίσχυσης αυτής (38 δισεκατ. πεσέτες ή 227 εκατ. ECU) προορίζονται για το απόθεμα για επενδύσεις.

Το κοινοποιηθέν καθεστώς περιλαμβάνει:

- τη μείωση, μέχρι 90% από το μερίδιο των μη διανεμηθέντων κερδών, της φορολογικής βάσης επί των κερδών για τα ποσά που προορίζονται για το απόθεμα για επένδυση. Οι επενδύσεις πρέπει να πραγματοποιηθούν εντός τριών ετών και η ένταση της ενίσχυση δεν θα υπερβαίνει το 35% της επένδυσης. Η διάταξη αυτή θεωρείται σύμφωνη προς την κοινή αγορά μόνον μέχρι το 2003 όσον αφορά τις ενισχύσεις για τη λειτουργία και μέχρι το 2005 όσον αφορά τις ενισχύσεις για επενδύσεις 7

- τη μείωση της φορολογίας των εταιριών και της φορολογίας του εισοδήματος των φυσικών προσώπων, για το τμήμα των φόρων που επιβάλονται στα εισοδήματα της παραγωγής υλικών αγαθών. Η απαλλαγή είναι φθίνουσα: δεν θα μπορεί να υπερβαίνει αρχικά το 50% και θα μειωθεί μέχρι 30% το 2003 7

- φορολογικές απαλλαγές επί των δικαιωμάτων μεταβολής και εγγραφής των εταιρικών πράξεων που αφορούν τη σύστασή τους, την αύξηση του κεφαλαίου τους καθώς και τα κληρονομικά αποκτήματά τους. Οι απαλλαγές αυτές θεωρούνται σύμφωνες μέχρι το 2003. Εξάλλου, θα μειώνονται σταδιακά.

Αν πρόκειται για τα προηγούμενα μέτρα που έχουν το χαρακτήρα ενισχύσεων που προορίζονται για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων στα Κανάρια νησιά, η Επιτροπή έκρινε ότι έχουν χαρακτήρα ενισχύσεων για την περιφερειακή ανάπτυξη. Αφετέρου, η Επιτροπή παρατήρησε ότι οι εντάσεις των ενισχύσεων του εν λόγω καθεστώτος ανερχόμενες κατά ανώτατο όριο, ακόμη και σε περίπτωση συσσώρευσης, στο 50% ισοδυνάμου καθαρής επιχορήγησης (ΙΚΕ) ήταν σύμφωνες με τα ανώτατα όρια που έχουν καθοριστεί από τον ισχύοντα σήμερα κατάλογο ενισχύσεων περιφερειακής ανάπτυξης.

Όσον αφορά την τήρηση των ενδεχόμενων νέων ανώτατων ορίων που θα καθοριστούν από τους νέους καταλόγους που θα εγκρίνει η Επιτροπή κατά τη διάρκεια των εν λόγω ενισχύσεων, η Επιτροπή έλαβε υπό σημείωση το γεγονός ότι οι ισπανικές αρχές ανέλαβαν τη δέσμευση να μην υπερβούν οι εντάσεις των ενισχύσεων του εν λόγω καθεστώτος, ακόμη και σε περίπτωση συσσώρευσης, τα προαναφερθέντα ανώτατα όρια.Όσον αφορά τα προηγούμενα μέτρα που έχουν τον χαρακτήρα ενισχύσεων λειτουργίας, η Επιτροπή έκρινε ότι ήταν απαραίτητα στο βαθμό που προορίζονται για την αντιστάθμιση των μειονεκτημάτων που απορρέουν από το γεγονός ότι πρόκειται για περιφέρειες, οπότε οι ενισχύσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη μπορούν να χορηγούνται για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι το 2003 κατά παρέκκλιση του άρθρου 92.3.α της συνθήκης ΕΚ. Στο βαθμό που οι ενισχύσεις αυτές είναι βραχυπρόθεσμες και φθίνουσες η Επιτροπή έκρινε ότι αποτελούν ενισχύσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη σύμφωνες με την κοινή αγορά.

Το Συμβούλιο και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στα πλαίσια του Συμβουλίου εξέδωσαν κώδικα δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων την 1η Δεκεμβρίου 1997. Ο κώδικας προβλέπει διαδικασία αναθεώρησης για να καθοριστεί ποιά φορολογικά μέτρα είναι επιζήμια και απαιτείται να εξαλειφθούν. Τα επιζήμια μέτρα θα πρέπει κατ'αρχήν να εξαλειφθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002. Για τα νέα μέτρα υπάρχει ρήτρα παύσης. Τα κράτη μέλη δεν θα θεσπίσουν νέα επιζήμια μέτρα.

Το σημείο Η του κώδικα περιέχει ειδική μνεία στις άκρως απομακρυσμένες περιοχές με ειδικά φορολογικά καθεστώτα: «Στον βαθμό που τα φορολογικά μέτρα χρησιμοποιούνται για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης συγκεκριμένων περιοχών, αξιολογείται αν τα μέτρα αυτά τελούν σε αναλογία προς τον επιδιωκόμενο στόχο και αν συμβάλλουν στην επίτευξή του. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης αυτής, δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στα ειδικά χαρακτηριστικά και στα προβλήματα των άκρως απομεμακρυσμένων περιοχών, και των μικρών νησιών, χωρίς να θίγεται η ενότητα και η συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένων των κοινών πολιτικών και της εσωτερικής αγοράς.