ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0242/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(7 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Ανεπαρκής χρησιμοποίηση των βιολογικών φυτοφαρμάκων λόγω τουψηλού κόστους έγκρισης

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η χρησιμοποίηση στην γεωργία και τη φυτοκομία βιολογικών ζιζανιοκτόνων που παράγονται μέχρι σήμερα σε μικρή κλίμακαστερεί όταν η διαδικασία έγκρισης που απαιτούν οι αρμόδιες αρχές είναι η ίδια με τη διαδικασία που απαιτείται για τα χημικά ζιζανιοκτόνα που είναι πολύ διαδεδομένα στην αγορά, επειδή οι εφευρέτες και οι παραγωγοί νέων βιολογικών ζιζανιοκτόνων δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τοψηλό κόστος της εν λόγω διαδικασίας;

2. Υπάρχουν άλλα κράτη μέλη πλην των Κάτω Χωρών όπου η έγκριση βιολογικών ζιζανιοκτόνων τροχοπεδείται αισθητά λόγω του ως άνω προβλήματος;

3. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι, προκειμένου να καταπολεμηθεί η κατακράτηση στο έδαφος των καταλοίπων χημικών ζιζανιοκτόνων που δεν εξαλείφονται εύκολα, καθώς και προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις περί ασφάλειας των τροφίμων, θα ήταν ευκταίο να αυξηθεί το μερίδιο της αγοράς που κατέχουν τα βιολογικά ζιζανιοκτόνα και να αποφευχθεί παντοιοτρόπως η λήψη κρατικών μέτρων που παρεμποδίζουν άσκοπα τη χρήση τους;

4. Κρίνει η Επιτροπή ότι θα ήταν δυνατόν να προαχθεί η έγκριση βιολογικών ζιζανιοκτόνων στα κράτη μέλη προβλέποντας για τους παραγωγούς και τους εμπόρους βιολογικών ζιζανιοκτόνων, μία κοινή ευρωπαϊκό έγκριση η οποία να είναι αξιόπιστη, γενικώς αναγνωρισμένη και ελάχιστα δαπανηρή;

Απάντηση του κυρίου Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Απριλίου 2001)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι όλα τα φυτοφάρμακα που παράγονται και χρησιμοποιούνται σε μικρή κλίμακα (χημικά, βιολογικά ή φυσικά) αντιμετωπίζουν δυσκολίες για τη διάθεσή τους στην αγορά εξαιτίας των δαπανηρών απαιτήσεων που προβλέπονται από την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 για τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(1). Η οδηγία αυτή θέτει πράγματι το θέμα της ασφάλειας των ουσιών πάνω από τις ανάγκες της γεωργίας και η Επιτροπή μελετά τρόπους απλοποίησης των διαδικασιών για τις ουσίες χαμηλού κινδύνου χωρίς να θέτει σε κίνδυνο το θέμα της ασφάλειας. Η οδηγία δεν κατατάσσει σε ξεχωριστή κατηγορία τα βιολογικά παρασιτοκτόνα, τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για τη βιολογική καλλιέργεια ή αυτά που χρησιμοποιούνται για την ολοκληρωμένη καταπολέμηση των επιβλαβών οργανισμών. Όσον αφορά τους μικροοργανισμούς που χρησιμοποιούνται για την προστασία των φυτών και καλύπτονται από την οδηγία, η Επιτροπή θα εγκρίνει κατά τους προσεχείς μήνες μία ξεχωριστή δεσμίδα απαιτήσεων η οποία ελπίζεται ότι θα διευκολύνει τη διάθεσή τους στη αγορά. Οι παράγοντες βιολογικού ελέγχου (υπό τη στενή έννοια τα ασπόνδυλα, όπως είναι τα σκαθάρια) σκοπίμως δεν περιλαμβάνονται σ'συτή την οδηγία για να μην εμποδιστούν οι εξελίξεις σ'αυτόν τον τομέα και επειδή δεν προκαλούν τις παρενέργειες που ανέφερε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου. Επομένως ο τομέας αυτός ρυθμίζεται από τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει αν παρεμποδίζεται σοβαρά σε κάποιο κράτος μέλος η έγκριση βιολογικών ζιζανιοκτόνων.

Η Επιτροπή συμφωνεί ότι τα προϊόντα που δεν προκαλούν τις παρενέργειες που ανέφερε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου θα έπρεπε να είχαν μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά και δε θα έπρεπε να παρεμποδίζονται άσκοπα από τις ρυθμιστικές αρχές.

Είναι ήδη δυνατή η απαλλαγή από πολλές απαιτήσεις όσον αφορά τις πληροφορίεςπό τον όρο ότι θαπάρχει μία επιστημονική αιτιολόγηση. Αυτή είναι η διαδικασία η οποία εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης των μικροοργανισμών και των φαινομένων και οι νέες απαιτήσεις που θα ισχύουν για τους μικροοργανισμούς θα περιλαμβάνουν τέτοιες δυνατότητες απαλλαγής. Αυτό συνεπάγεται μια σχετικά φτηνή διαδικασία καταχώρησης των εν λόγω προϊόντων. Οι εθνικές αρχές μπορούν επίσης να χορηγούν τέτοιες ανταλλαγές για τα εκχυλίσματα φυτών, αρκεί ναπάρχει επιστημονική αιτιολόγηση. Στα περισσότερα κράτη μέλη δεν είναι απαραίτητη η καταχώρηση των παραγόντων βιολογικού ελέγχου που είναι με διαφορά η πιο φτηνή διαδικασία. Εάν κριθεί απαραίτητο και σκόπιμο η Επιτροπή ενδέχεται να εξετάσει τρόπους ανάπτυξης αξιόπιστων και γενικά αποδεκτών και προσβάσιμων πληροφοριών για τις ουσίες χαμηλού κινδύνου.

(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991.