ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0365/02

υποβολή: Pere Esteve (ELDR) προς την Επιτροπή

(14 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους καταυλισμούς προσφύγων

Με εξαίρεση την παρελθούσα Βελγική Προεδρεία, η περιοχή των Μεγάλων Λιμνών έχει ξεχαστεί τελείως τα τελευταία χρόνια από την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτή την περίπτωση βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ανησυχητική κατάσταση των προσφύγων του πολέμου στο Μπουρουντί, κυρίως μετά από τις δηλώσεις της κυβέρνησης της Τανζανίαςπέρ του αναγκαστικού επαναπατρισμού των προσφύγων του Μπουρουντί στην πατρίδα τους.

Εκθέσεις διαφόρων διεθνών οργανισμών που εργάζονται εκεί αναφέρουν ότι αυτοί οι πρόσφυγεςποβάλλονται σε περιορισμούς των δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών τους, όπως: του δικαιώματος της εκπαίδευσης (συνθήκες προσωρινότητας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, πολλές φορές εξαιτίας της κυβέρνησης της Τανζανίας για να μην ξεπεράσουν οι πρόσφυγες το επίπεδο γνώσεων τωνπηκόων της), του δικαιώματος εργασίας (απαγορεύεται να δουλεύουν τη γη και να λαμβάνουν γεωργικά προϊόντα, ούτε και για προσωπική κατανάλωση), της ελευθερίας της έκφρασης (απαγορεύονται οι πολιτικές συζητήσεις), της ελευθερίας του συνέρχεσθαι (απαγορεύεται εντελώς το δικαίωμα της συνάθροισης μέσα στους καταυλισμούς) και της ελευθερίας μετακίνησης (με την ονομασία Νόμος των 4 χλμ., σύμφωνα με τον οποίο κανένας πρόσφυγας δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τον καταυλισμό στον οποίο είναι εγγεγραμμένος και ναπερβεί αυτή την χιλιομετρική απόσταση).

Σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων, πρέπει οι πρόσφυγες ναπόκεινται, για τα δικαιώματα που τους αναγνωρίζονται, σε καθεστώς τουλάχιστον το ίδιο ευνοϊκό, όπως εκείνο στο οποίοπόκεινται οιπήκοοι της χώρας παροχής ασύλου.

Μπορούν να δικαιολογηθούν οι παραβιάσεις και οι περιορισμοί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων για λόγους εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης· Ποιά είναι η γνώμη της Επιτροπής σχετικά με το θέμα· Πραγματοποιείται έργοπό αυτή την έννοια μέσω των οργανισμών βοηθείας της Επιτροπής για τις τρίτες χώρες·

Απάντηση του κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Μαρτίου 2002)

Η Επιτροπή έλαβεπόψη τις πρόσφατες δηλώσεις των αρχών της Τανζανίας σχετικά με την παρουσία στο έδαφός τους των προσφύγων του Μπουρούντι καθώς και τις ανησυχίες ορισμένων μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) που βρίσκονται επιτόπου. Θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να παρακολουθείται η εξέλιξη της κατάστασης με προσοχή για να αποτραπεί οποιαδήποτε παραβίαση ή περιορισμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφύγων.

Ωστόσο, είναι κατανοητό το ότι οι αρχές της Τανζανίας ζητούν τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας για να αντιμετωπίσουν τον αυξανόμενο αριθμό των προσφύγων. Εξάλλου, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονταιπέρ της επιστροφής τους, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος 25 εκατ. που χρηματοδοτεί η Επιτροπή μέσω της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), οι πρόσφυγες του Μπουρούντι δεν επιστρέφουν στη χώρα τους.

Η Επιτροπή θεωρεί ότιπάρχει αναμφίβολα κάποια ένταση μεταξύ των προσφύγων και του πληθυσμού της Τανζανίας. Μέχρι σήμερα, δεν φαίνεται ναπάρχουν κίνδυνοι παρεκτροπών. Πρέπει να τονιστεί ότι η Τανζανία ήταν πάντα φιλόξενη για τους πρόσφυγες· ιδίως από τον Οκτώβριο 1993, οι πληθυσμοί από το Μπουρούντι, τη Ρουάντα και το Κονγκό άρχισαν αν βρίσκουν καταφύγιο σ'αυτή τη χώρα. Σήμερα μιλάμε για περίπου 1 200 000 πρόσφυγες εκ των οποίων μόνον οι 500 000 βρίσκονται σε στρατόπεδα. Οι φόβοι των κατοίκων

της Τανζανίας δεν προέρχονται μόνον από την ανησυχία σχετικά με προβλήματα τοπικής ασφάλειας, παράνομων συγκομιδών ή καταστροφής του οικοσυστήματος. Υπάρχει και ο φόβος για τον ενδεχόμενο κίνδυνο να ληφθεί το έδαφός τους ως βάση για τη διεξαγωγή ενόπλων δράσεων από αντάρτες της Ρουάντας και του Μπουρούντι όπως το έδειξε η ιστορία του Κονγκό.

Οι διεθνείς οργανισμοί και οι ειδικευμένες ΜΚΟ εργάζονται για την παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες στην Τανζανία και χρηματοδοτούνται από κοινοτικούς πόρους. Εκτός από το σχέδιο των 25 εκατ. που αναφέρεται ανωτέρω, και που προορίζεται να ευνοήσει την επιστροφή των προσφύγων στο Μπουρούντι, η Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECHO) αποφάσισε να χρηματοδοτήσει 27 εκατ. για το τρέχον έτοςπέρ των προσφύγων στην Τανζανία. Αλλά είναι προφανές ότι θα βρεθεί λύση για το ζήτημα των προσφύγων μόνον όταν σταματήσουν οι συγκρούσεις στην περιοχή. Αυτός είναι ο στόχος της Επιτροπής πουποστήριζε πάντα, από πολιτικής και χρηματοδοτικής πλευράς, τις πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στην ειρήνη, και θα εξακολουθήσει να το κάνει.