EL Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CE 78/520

(2004/C 78 E/0541)

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Ρ-3322/03

υποβολή: Gabriele Statiner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(5 Νοεμβρίου 2003)

Θέμα: Αντιπρόεδρος Kinnock και ενδείξεις για ατασθαλίες στην Eurostat

Σε ένα έγγραφο που διαβίβασε στις 31 Αυγούστου 2001 ο Paul van Buitenen στους γενικούς διευθυντές Brüner και Reichenbach («File on possible irregularities in many Commission services»), εφιστά την προσοχή σε πολυάριθμες ατασθαλίες στην Eurostat.

Ο van Buitenen ενημέρωσε τους δύο γενικούς διευθυντές μεταξύ άλλων για την ύπαρξη μιας έκθεσης ελέγχου, στην οποία περιγράφονταν η πρακτική «μαύρων ταμείων» στην Eurostat.

Επιπλέον αναφερόταν σε ενδείξεις για ένα διευθυντή της Eurostat στον οποίον καταλογίζονταν πολυάριθμες παραβάσεις καθήκοντος.

Πότε έλαβε ο κ. Kinnock ως αρμόδιος για πειθαρχικά θέματα αντιπρόεδρος της Επιτροπής το αντίγραφο του προαναφερθέντος εγγράφου;

Έλαβαν τα μέλη του ιδιαίτερου γραφείου του γνώση του προαναφερθέντος εγγράφου; Εάν ναι, πότε;

Ποιες ενέργειες ανέλαβε ο κ. Kinnock, προκειμένου να του υποβληθεί η αναφερθείσα έκθεση ελέγχου;

Σε τι ενέργειες προέβη ο κ. Kinnock, ώστε να εξετάσει τις κατηγορίες κατά του αναφερθέντος διευθυντή; Με ποιο αποτέλεσμα;

Απάντηση του κ. Kinnock Εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιανουαρίου 2004)

Στις 31 Αυγούστου 2001, ο κ. Van Buitenen υπέβαλε φάκελο 5 000 σελίδων στο Γενικό Διευθυντή της Υπηρεσίας για την Καταπολέμηση της Απάτης (OLAF) και στο Γενικό Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης (ΓΔ) Διοίκησης και Προσωπικού (ADMIN) της Επιτροπής. Στη συνέχεια διαπιστώθηκε από την OLAF και την ADMIN ότι ο φάκελος περιείχε 270 υποθέσεις.

Όπως γνωρίζει το αξιότιμο μέλος από προηγούμενες κοινοβουλευτικές απαντήσεις και δηλώσεις, ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής επιφορτισμένος με θέματα Προσωπικού και Διοίκησης, κ. Kinnock, έλαβε αντίγραφο του προαναφερθέντος εγγράφου από τη ΓΔ ADMIN στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2001 με την ιδιότητά του ως αρμόδιου για τους διορισμούς των ανωτέρων υπαλλήλων που αναφέρονται στο εν λόγω έγγραφο.

Εξαιτίας του εξαιρετικά μεγάλου αριθμού των υποθέσεων, ούτε ο Επίτροπος ούτε τα μέλη του γραφείου του ήταν σε θέση να καθορίσουν εάν τα θέματα που περιελάμβανε ο φάκελος αποτελούσαν ή ισούντο με ατασθαλίες. Τα θέματα αυτά θα μπορούσαν, κανονικά, να καθοριστούν μόνον από τους αρμόδιους οργανισμούς για έρευνες στους οποίους διεβιβάσθη ο φάκελος, σύμφωνα με τις καθορισμένες και σχετικές διαδικασίες και στους οποίους συνεπώς ανετέθη η εξέταση.

Όπως έχει αναφερθεί στο Κοινοβούλιο, βάσει των προκαταρκτικών σχεδίων που υπέβαλε ο κ. Van Buitenen, η OLAF και η ΓΔ ADMIN πραγματοποίησαν μια πρώτη επανεξέταση των υποβληθέντων στοιχείων από τον κ. Van Buitenen για να καθοριστεί ποιοι από τους εν λόγω ισχυρισμούς ενέπιπταν στην αρμοδιότητα της OLAF, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.1073/1999 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999, το οποίο αφορά έρευνες που διενεργήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Καταπολέμηση της Απάτης (1). Συμπέραναν, λοιπόν, ότι αρμόδια για την έρευνα ήταν η OLAF. To αξιότιμο μέλος θα γνωρίζει από προηγούμενες απαντήσεις ότι το τμήμα του φακέλου που αναφέρεται στη Eurostat εκρίθη ότι εμπίπτει πλήρως στις δραστηριότητες της OLAF, ιδίως επειδή η OLAF ήδη διενεργούσε έρευνες σε θέματα του εν λόγω φακέλου.

Συνεπώς, οι πληροφορίες που υπέβαλε ο κ. Van Buitenen όσον αφορά τη Eurostat είχαν, εξαρχής, χαρακτηρισθεί από έμπειρους αξιολογητές ότι ανήκαν στις δραστηριότητες της OLAF και ότι μάλλον η OLAF και όχι η DG ADMIN ή ο κ. Kinnock έπρεπε να προβεί σε περαιτέρω έρευνες. Η συνοπτική αξιολόγηση από ανακριτές της OLAF σχετικά με τα στοιχεία του φακέλου που της ανετέθη, διεβιβάσθη στο γενικό διευθυντή της Διοίκησης της Επιτροπής και στην επιτροπή ελέγχου του προϋπολογισμού (Cocobu) του Προέδρου του Κοινοβουλίου, στις 15 Φεβρουαρίου 2002.

Όσον αφορά τη Eurostat, η OLAF κατέληξε τότε στο συμπέρασμα, ότι τα στοιχεία που έλαβε δεν δικαιολογούσαν την έναρξη νέων ερευνών. Οι πληροφορίες, ωστόσο, που παρείχε ο κ. Van Buitenen σχετικά με τη Eurostat μεταφέρθηκαν στους ανοικτούς φακέλους.

(1) EE L 136 της 31.5.1999.