ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3441/02

υποβολή: Marco Cappato (NI) προς την Επιτροπή

(2 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα: Ανταλλαγή πληροφοριών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μεταξύ της Ευρωπόλ και των ΗΠΑ

Στη διάρκεια της επίσκεψης της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, οι αρμόδιοι της ομάδας της Ευρωπόλ στην Ουάσιγκτον επιβεβαίωσαν ότι η Ευρωπόλ προέβη αρκετές φορές σε ανταλλαγή πληροφοριών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με τις αρχές των ΗΠΑ. Οι ανταλλαγές αυτές γίνονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν τίθεται σε κίνδυνο η ζωή προσώπων,πό την ευθύνη του Διευθυντή της Ευρωπόλ και την εποπτεία του Διοικητικού Συμβουλίου.

Προτίθεται η Επιτροπή να παράσχει λεπτομερή στοιχεία για τις ανταλλαγές αυτές και, πιο συγκεκριμένα: Ποια είναι η νομική βάση που επιτρέπει την πραγματοποίησή τους· Πόσες φορές έγιναν τέτοιες ανταλλαγές, πόσα άτομα αφορούσαν (ποιων εθνικοτήτων) και για ποια στοιχεία· Ποια αιτιολόγηση τόσο εξαιρετικής και ζωτικής σημασίας δόθηκε κάθε φορά που έγιναν τέτοιες ανταλλαγές· Για ποιον λόγο δεν γίνεται — σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα τωνπευθύνων της Ευρωπόλ στις ΗΠΑ — ανταλλαγή προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από τις αρχές των ΗΠΑ προς την Ευρωπόλ·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2003)

Το άρθρο 2 (1) της πράξης του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 1999 για την έγκριση κανόνων που αφορούν τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Europol σε τρίτα κράτη και οργανισμούς(1) ορίζει ότι η Europol μπορεί,πό τους όρους του άρθρου 18 της σύμβασης Europol(2), να διαβιβάζει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτο κράτος βάσει συμφωνίας μεταξύ της Europol και του εν λόγω τρίτου κράτους.

Ελλείψει τέτοιου είδους συμφωνίας, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα είναι δυνατόν να διαβιβάζονται κατ' εξαίρεση, όταν ο διευθυντής της Europol θεωρεί ότι η διαβίβαση των δεδομένων είναι απολύτως αναγκαία για τη διασφάλιση των βασικών συμφερόντων των ενδιαφερομένων κρατών μελών, στα πλαίσια των σκοπών της Europol, ή προκειμένου να προληφθεί ένας επικείμενος κίνδυνος εγκλήματος.

Η πράξη του Συμβουλίουποχρεώνει επίσης τον διευθυντή της Europol να ενημερώνει το διοικητικό συμβούλιο και την κοινή εποπτική αρχή χωρίς περιττές καθυστερήσεις σχετικά με οποιαδήποτε απόφαση για διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δυνάμει της εν ρήτρας εξαίρεσης.

Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο διευθυντής της Europol αποφάσισε, στις 28 Σεπτεμβρίου 2001, να θέσει σε εφαρμογή τη ρήτρα εξαίρεσης και ενημέρωσε σχετικά το διοικητικό συμβούλιο και την κοινή εποπτική αρχή. Η διαβίβαση δεδομένων περιορίστηκε σε πληροφορίες συνδεόμενες με τις έρευνες που διεξάγονται για τις τρομοκρατικές ενέργειες που έλαβαν χώρα στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για συναφείς αξιόποινες πράξεις και δραστηριότητες ξεπλύματος χρήματος. Η απόφαση αυτή λήφθηκε για το λόγο ότι οι πληροφορίες που έχει στην κατοχή της η Europol θα μπορούσαν να είναι ζωτικής σημασίας για τις αρμόδιες αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Επιτροπή δεν συμμετέχει στο επιχειρησιακό έργο της Europol και δεν έχει στη διάθεσή της στοιχεία σχετικά με την εν λόγω διαβίβαση δεδομένων, ούτε γνωρίζει αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαβιβάσει τέτοιου είδους δεδομένα στην Europol.

(1) ΕΕ C 88 της 30.3.1999.

(2) ΕΕ C 316 της 27.11.1995.