ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1399/03

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Απριλίου 2003)

Θέμα: Καταναλωτική πίστη — Οδηγία 93/13/EOK

Το θέμα των καταχρηστικών ρητρών στις συμβάσεις απασχολεί ιδιαίτερα τα κράτη μέλη και τις εθνικές διοικήσεις. Την ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών που αφήνουν χωρίς προστασία τον καταναλωτή έχει διαπιστώσει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του σχεδίου CLUB, παράλληλα με την έκθεση για την εφαρμογή της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ(1) του Συμβουλίου σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές.

Σκοπεύει η Επιτροπή να εντατικοποιήσει τους ελέγχους για την αποφυγή — αντιμετώπιση των καταχρηστικών όρων στις συμβάσεις, και τι μέτρα πρόκειται να λάβει για την περίληψη καταχρηστικών διατάξεων (φόρων) στις δανειακές συμβάσεις μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων — τραπεζών και ιδιωτών — επιχειρηματιών

που έχουν δημιουργήσει (περιορισμός ευθύνης,περβολικές εγγυήσεις, έλλειψη ενημέρωσης κλπ.), μεγάλη αναστάτωση στην Ευρώπη (ανισορροπία στις ευρωπαϊκές αγορές) και προσβάλλουν ευθέως την ισοτιμία σχέσεων τραπεζών και καταναλωτών·

(1) ΕΕ L 95 της 21.4.1993, σελ. 29.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουνίου 2003)

Όπως επεσήμανε ο αξιότιμος βουλευτής, η Επιτροπή ήδη στηρίζει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, με το να ενημερώνει συνεχώς την τράπεζα δεδομένων CLAB, που περιέχει μέχρι στιγμής περίπου 9000 παραδείγματα καταχρηστικών ρητρών. Το συνέδριο της 1ης Ιουλίου 1999 αναφορικά με την οδηγία περιλάμβανε εργαστήρι για την εφαρμογή της οδηγίας περί καταχρηστικών ρητρών σε χρηματοοικονομικέςπηρεσίες και νέες τεχνολογίες. Τα πορίσματά του δημοσιεύτηκαν στο έγγραφο Η οδηγία περί καταχρηστικών ρητρών — Πέντε χρόνια ισχύος. Η Επιτροπή επίσης δημοσίευσε στις 27 Απριλίου 2000 έκθεση για την εφαρμογή της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5 Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές(1). Επομένως η Επιτροπή ασκεί τα εποπτικά της καθήκοντα με σοβαρότητα και παρέχει βοήθεια στους ασκούντες νομικά επαγγέλματα όσο της επιτρέπουν οι αρμοδιότητές της. Ωστόσο η καθημερινή εφαρμογή της οδηγίας είναι ευθύνη των κρατών μελών.

Παραταύτα, στην στρατηγική για την πολιτικήπέρ των καταναλωτών, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να αναθεωρήσει το κεκτημένο σχετικά με τους καταναλωτές ύστερα από τη θέσπιση της οδηγίας πλαίσιο για θεμιτές εμπορικές πρακτικές, η οποία βρίσκεται επί του παρόντοςπό επεξεργασία. Επιπλέον, το έργο που πρόκειται να αναληφθεί μετά τη θέσπιση του Σχεδίου δράσης για ένα συνεκτικότερο ευρωπαϊκό δίκαιο των Συμβάσεων της 12ης Φεβρουαρίου 2003(2) θα επιφέρει μεταρρύθμιση της οδηγίας περί καταχρηστικών ρητρών ως μέρους του κεκτημένου στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων.

Όσον αφορά τις συμφωνίες καταναλωτικής πίστης, η οδηγία 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 1998(4), παρέχει ήδη κάποιο επίπεδο προστασίας. Η Επιτροπή πρότεινε μία εις βάθος αναθεωρημένη οδηγία το Σεπτέμβριο του 2002(5), η οποία βρίσκεται τώρα στο στάδιο της συζήτησης.

Στην πρότασή της η Επιτροπή προωθεί νέα διάταξη αναφορικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων στον τομέα των συμβάσεων καταναλωτικής πίστης. Αυτό το άρθρο αποσκοπεί στη θέσπιση ad hoc καθεστώτος για ορισμένες ρήτρες συμβάσεων που μπορεί να θεωρηθούν καταχρηστικές, χωρίς να θίγεται η εφαρμογή της οδηγίας 93/13/ΕΚ.

(1) COM(2000)248 τελικό.

(2) ΕΕ C 63 της 15.3.2003.

(3) ΕΕ L 42 της 12.2.1987.

(4) ΕΕ L 101 της 1.4.1998.

(5) ΕΕ C 331 E της 31.12.2002.