ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2860/99

υποβολή: Rolf Linkohr (PSE) προς την Επιτροπή

(7 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος Rheinfelden? Οικονομική ενίσχυση τωνδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας

Το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος Rheinfelden προγραμματίζει την επέκταση τωνδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων από ισχύ 25,7 σε 116 Megawatt (MW). Η εν λόγω επέκταση θα αντικαταστήσει το παλαιό εργοστάσιο του 1898, το οποίο πρέπει να ανακαινισθεί. Οι εργασίες θα αρχίσουν τα μέσα του 2003, διότι διαφορετικά παύει να ισχύει η παραχώρηση και ως εκ τούτου και η άδεια για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος στις παλαιές εγκαταστάσεις.

Μεγάλεςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις δεν εμπίπτουν επί του παρόντος ούτε σε γερμανικά ούτε σε ευρωπαϊκά μοντέλα οικονομικής ενισχύσεως στο πλαίσιο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Με την παρούσα κατάσταση δεν θα ήταν δυνατή ηλοποίηση της επέκτασης τουδροηλεκτρικού εργοστασίου Rheinfelden. Αλλά, εάν μεγάλεςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις όπως το Rheinfelden δεν πραγματοποιούνται πλέον λόγω οικονομικών λόγων, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει έτι μεγαλύτερα προβλήματα σε ό,τι αφορά την τήρηση των δεσμεύσεων του Κυότο για τη μείωση των εκπομπών CO2.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή την περίπτωση του Rheinfelden; Υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις σε άλλες χώρες;

2. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή την ανωτέρω περίπτωση;

3. Διαβλέπει η Επιτροπή δυνατότητα, η εν λόγω περίπτωση να συμπεριληφθεί στην προγραμματιζόμενη οδηγία για τηνποστήριξη και ενίσχυση της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην ενιαία αγορά ηλεκτρικού ρεύματος;

Απάντηση της κ. de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Ιανουαρίου 2000)

Τα κριτήρια παροχής αδειών κατασκευής ή μετατροπής εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Από ό, τι γνωρίζει η Επιτροπή, δεν έχει τεθεί ειδικό θέμα για το εργοστάσιο Rheinfelden.

Η Επιτροπή είναιπέρ της ανάπτυξης τωνδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων, αλλά οι αποφάσεις για τέτοιες επενδύσεις λαμβάνονται από τους συντελεστές της αγοράς με συμφωνία των οικείων αρχών.

Το ζήτημα της συμπερίληψης της μεγάληςδροηλεκτρικής εγκατάστασης στο πεδίο μιας πρότασης οδηγίας για την προώθηση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας εξετάζεται επί του παρόντος από την Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2569/99

υποβολή: Luisa Morgantini (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Η κρίση στην εταιρία SISMA (Βιομηχανία Επεξεργασίας Σιδήρου) στη Βιλαντόσολα του Πεδεμοντίου

Η εταιρία SISMAπήρξε η σημαντικότερη βιομηχανία της σολα κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια. Εταιρία με σημαντικές εγκαταστάσεις, μεγάλη παραγωγή, ειδικευμένη στην παραγωγή ειδικών ποιοτήτων χάλυβα και με πολυάριθμο προσωπικό.

Εφαρμόζει μια πολιτική αύξησης του εργατικού δυναμικού από το 1947 έως το 1980, οπότε έφθασε να απασχολεί 1.800 εργαζόμενους.

Το 1989 την εταιρία διαδέχεται ο όμιλος «Gruppo Leali». Το 1993 ο όμιλος «Gruppo Leali» πωλεί τουςδρο-ηλεκτρικούς σταθμούς. Η παύση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων που παρήγαγαν ενέργεια με χαμηλό κόστος συμπίπτει με την εφαρμογή μιας επιχειρηματικής πολιτικής η οποία θα οδηγήσει στη διάλυση της βιομηχανικής μονάδος. Παρά ταύτα εισάγεται η νυχτερινή βάρδια και κατά τις αργίες, προκειμένου να γίνουν οικονομίες επί του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας. Εν τω μεταξύ, ο Νταριά Λεάλι δηλώνει στις δημοτικές αρχές της Βιλαντόσολα ότι επιθυμεί να λάβειπόψη και άλλα στοιχεία του κόσμου της σιδηροβιομηχανίας. Δεν σκοπεύει, εξάλλου, να συμπεριλάβει την SISMA της Βιλαντόσολα στην κατάσταση τωνπό αναδιάρθρωση εταιριών, όπως προβλέπεται από το σχέδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο αναδιάρθρωσης της σιδηροβιομηχανίας. Δηλώνει εντούτοις ότι η βιομηχανική αυτή μονάδα θα μπορέσει να συνεχίσει την παραγωγή της.

Τον Οκτώβριο του 1999, ο όμιλος «Grupo Leal» ανακοινώνει ότι, επειδή δεν διαθέτει τα απαραίτητα 200 δισ. για την αναδιάρθρωση της βιομηχανικής μονάδας της Βιλαντόσολα, αυτή θα παύσει την παραγωγική της δραστηριότητα στις 31/10/1999. Η αιφνιδιαστική αυτή απόφαση σημαίνει απόλυση 320 εργαζομένων, όμως ο όμιλος «Gruppo Leali» θα εξακολουθήσει να είναι ο ιδιοκτήτης ολόκληρης της περιουσίας της βιομηχανικής μονάδας της Βιλαντόσολα.

Προκύπτει εξάλλου ότι ο όμιλος «Gruppo Leali» είχε δεχθεί επιχορηγήσεις από το Περιφερειακό Ταμείο ή/και τα Ταμεία αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων ή/και από τα Ταμεία αναδιάρθρωσης της σιδηροβιομηχανίας.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή:

1. το ύψος των εν λόγω επιχορηγήσεων

2. τον τρόπο με τον οποίο διετέθησαν από τον όμιλο «Gruppo Leali»

3. τους ελέγχους που πραγματοποιεί επί των χορηγούμενων επιχορηγήσεων;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2000)

Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι οποίες έχουν διαβιβαστεί στο στάδιο αυτό, από τις ιταλικές αρχές στην Επιτροπή, φαίνεται ότι το «Gruppo Leali» (Ομάδα Leali) δεν έτυχε ενισχύσεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Η Επιτροπή ζήτησε ωστόσο συμπληρωματικές πληροφορίες από τις αρχές αυτές και δεν θα παραλείψει να ενημερώσει σχετικά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2577/99

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Μεταφορά ζώων

Από πρόσφατες εικόνες μεταφοράς αλόγων που είδαμε στην τηλεόραση, προκύπτει σαφώς ότι οι συνθήκες που προβλέπονται από την οδηγία για τη μεταφορά των ζώων δεν τηρούνται όπως πρέπει σε πολλά κράτη μέλη.

Η Επιτροπή έχει καθήκον να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αυτή την οδηγία, αλλά, επί πολλά χρόνια, επιφορτισμένος με το καθήκον αυτό, είναι μόνον ένας ελεγκτής της Υπηρεσίας Τροφίμων και Κτηνιατρικής. Πότε σκοπεύει η Επιτροπή να αναλάβει σοβαρότερα τις ευθύνες της στον τομέα αυτόν και να αυξήσει σε 12 τους επιθεωρητές, όπως είχε ζητήσει το Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας τον Ιούνιο του 1995;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή γνωρίζει τα προβλήματα καλής διαβίωσης των ζώων που αναφέρθηκαν σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές στην Ευρώπη. Οι εκθέσεις του Γραφείου Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (ΓΤΚΘ) και τα παράπονα διαφόρων οργανώσεων για την καλή διαβίωση των ζώων δείχνουν επίσης ότι στον τομέα αυτόν εξακολουθούν ναπάρχουν προβλήματα.

Η Επιτροπή συμμερίζεται απερίφραστα τις απόψεις του αξιότιμου βουλευτή για τη σημασία της προστασίας της καλής διαβίωσης των ζώων στον τομέα των μεταφορών.

Η Επιτροπή εξακολουθεί να προσλαμβάνει επιθεωρητές και σε ορισμένα μέλη του νεοπροσληφθέντος προσωπικού έχουν ανατεθεί ειδικές αρμοδιότητες παρακολούθησης της εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας για την καλή διαβίωση των ζώων στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή γνωρίζει την αυξανόμενη σημασία που δίνουν οι καταναλωτές στην καλή διαβίωση των ζώων και θα συνεχίσει να δίνει, μεταξύ των λοιπών της αρμοδιοτήτων, τη δέουσα σημασία στο θέμα της καλής διαβίωσης των ζώων.

Λόγω της σπουδαιότητας του θέματος, οι επιθεωρητές λαμβάνουνπόψη την καλή διαβίωση των ζώων κατά τις αποστολές τους στα κράτη μέλη. Η πρακτική της πραγματοποίησης συνδυασμένων επιθεωρήσεων θα αυξήσει το επίπεδο των διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με την επιβολή της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα αυτόν.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2388/99

υποβολή: Srgio Marques (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Καθεστώς εισαγωγής μπανανών

Η πρόταση που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη συνεδρίασή της στις 10 Μαΐου 1999, σχετικά με το νέο καθεστώς εισαγωγής μπανανών ενέχει πραγματικούς κινδύνους για την επιβίωση της μπανάνας που παράγεται στην ΕΕ. Οι κίνδυνοι αυτοί οφείλονται, κατά κύριο λόγο, στην ουσιαστική αλλαγή που είναι βέβαιο ότι θα σημειωθεί στα κυκλώματα εμπορίας. Η αλλαγή αυτή μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά εμπόδια στη διάθεση των κοινοτικών μπανανών στην αγορά. Αυτό σημαίνει ότιπάρχει ένας κίνδυνος τον οποίο δεν μπορεί να αντισταθμίσει κανένα σύστημα ενισχύσεων των παραγωγών.

Με βάση τα ανωτέρω και δεδομένου ότι άκουσα τις δηλώσειςψηλά ισταμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τις οποίες το νέο καθεστώς δεν θα ζημιώσει την κοινοτική μπανάνα, ερωτώ την Επιτροπή με ποιο τρόπο φρονεί ότι θα διασφαλισθούν τα συμφέροντα των μπανανοπαραγωγών της Μαδέρας στο πλαίσιο του προαναφερθέντος νέου καθεστώτος.

Επιπλέον, ανποτεθεί ότι διασφαλίζεται η διάθεση της κοινοτικής μπανάνας στην αγορά και λαμβανομένωνπόψη των δημοσιονομικών συμβιβασμών της Ατζέντας 2000, πώς θα χρηματοδοτηθεί το πρόσθετο κόστος του καθεστώτος ενισχύσεων των κοινοτικών παραγωγών («deficiency payments») που απορρέει από την αυξημένη προσφορά μπανάνας και τη συνακόλουθη μείωση της τιμής;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Δεκεμβρίου 1999)

Η πρόταση που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 10 Νοεμβρίου 1999(1) στοχεύει στο να ανταποκριθεί στιςποχρεώσεις της Επιτροπής έναντι του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ενώ θα λαμβάνειπόψη τις βασικές ανησυχίες τόσο της Επιτροπής όσο και των παραγωγών μπανάνας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) και την ανάγκη να τηρηθούν τα αυστηρά όρια του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Βασίζεται σε ένα αποκλειστικό δασμολογικό σύστημα που θα αρχίσει να ισχύει το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2006 αφού λήξει η μεταβατική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας θα εφαρμοσθεί ένα σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων, με δασμολογική προτίμηση που θα είναι επαρκής για να επιτρέψει τη διατήρηση της πρόσβασης για το προϊόν που κατάγεται από τις χώρες ΑΚΕ.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η στήριξη των κοινοτικών παραγωγών διασφαλίζεται από το παρόν σύστημα της αντισταθμιστικής ενίσχυσης οπολογισμός της οποίας βασίζεται επί της διαφοράς μεταξύ του ποσού του κατάποκοπή εσόδου αναφοράς, το οποίο αυξήθηκε κατά 5 % το 1998 και κατά 3 % το 1999 και των μέσων τιμών που λαμβάνονται κατά την διάρκεια του έτους εμπορίας των μπανανών. Το σύστημα αυτό διασφαλίζει συνεπώς τη διάθεση της κοινοτικής παραγωγής στην αγορά μέσω ολικής αντιστάθμισης ανεξαρτήτως της εξελίξεως των τιμών στην κοινοτική αγορά κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής.

Ηποβληθείσα από την Επιτροπή πρόταση συνοδεύεται από δημοσιονομικό δελτίο. Η πρόταση αναμένεται να προκαλέσει αύξηση των δαπανών του κοινοτικού προϋπολογισμού κατά 77 εκατ. και αύξηση των εσόδων κατά 30 εκατ.. Στο στάδιο αυτό, δεν είναι δυνατόν να δοθεί αριθμητικά η επίπτωση επί του προϋπολογισμού της εφαρμογής ενός αποκλειστικού δασμολογικού συστήματος.

(1) SEC(1999)1820 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2606/99

υποβολή: John Cushnahan (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(22 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Σύστημα πρόωρης συνταξιοδότησης

Θα μπορούσε να επιβεβαιώσει η Επιτροπή εάν πρόκειται να αυξηθούν οι πληρωμές στο νέο σύστημα πρόωρης συνταξιοδότησης, κατά το προσεχές έτος; Εάν τούτο συμβαίνει, θα πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να επωφεληθούν από την αύξηση αυτή τα άτομα που ήδη συνταξιοδοτούνται στο πλαίσιο του παλαιού συστήματος;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιανουαρίου 2000)

Ο νέος κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/99 της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων(1) επιτρέπει αύξηση των μεγίστων επιλεξίμων ποσών για κοινοτική στήριξη, σύμφωνα με το μέτρο για την πρόωρη συνταξιοδότηση η οποία θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο πλαίσιο των γεωργικών αναπτυξιακών προγραμμάτων που προτάθηκαν από τα κράτη μέλη για την περίοδο 2000-2006. Τα αυξημένα ποσά ενίσχυσης για την πρόωρη συνταξιοδότηση μπορούν επίσης να εφαρμοστούν μόνον σε νέους αιτούντες στο πρόγραμμα. Ωστόσο, δεδομένων των αναλήψεωνποχρεώσεων, σύμφωνα με τοφιστάμενο καθεστώς του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2079/92 της

30 Μαΐου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος παροχής ενισχύσεων στην πρόωρη συνταξιοδότηση των γεωργών(2) που θα μπορούσε να ενσωματωθεί στον νέο γεωργικό αναπτυξιακό προγραμματισμό, δεν αποκλείεται καθόλου τα ποσά ενίσχυσης για τουςφιστάμενους δικαιούχους να αυξηθούν σύμφωνα με τα αυξημένα ποσά για νέους δικαιούχους. Ωστόσο, κάθε αύξηση θα πρέπει να αιτιολογείται δεόντως από τις αρμόδιες αρχές του αντιστοίχου κράτους μέλους. Η αύξηση των μεγίστων επιλεξίμων ποσών για κοινοτική στήριξη στο νέο κανονισμό του Συμβουλίου δεν δικαιολογεί αυτή καθεαυτή αύξηση των πληρωμών σύμφωνα με τιςφιστάμενες σήμερα αναλήψειςποχρεώσεων.

(1) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(2) ΕΕ L 215 της 30.7.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2367/99

υποβολή: Maurizio Turco (TDI) προς την Επιτροπή

(1 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Διατύπωση του Προϋπολογισμού που ευνοεί την πρακτική των πλαστών επιδοτήσεων

Στην «Δεύτερη έκθεση σχετικά με την αναμόρφωση της Επιτροπής»της «Επιτροπής Ανεξαρτήτων Εμπειρογνωμόνων»επικρίνεται αυστηρά η διατύπωση του Προϋπολογισμού που αφορά τις πιστώσεις στα μέρη Α και Β. Η παράγραφος 2.1.8 αναφέρει ότι «για το ζήτημα των επιδοτήσεων η ονοματολογία του μέρους Α/Β, πολύ απέχουσα από το να παρέχει σαφήνεια, αυξάνει τη σύγχυση (mldr), διότι μεγάλο μέρος των επιδοτήσεων είναι στην ουσία καμουφλαρισμένες συμβάσεις τις οποίες αρνείται να διεκπεραιώσει, ως τέτοιες, η Επιτροπή για μιά σειρά λόγους, ο σημαντικότερος των οποίων είναι ότι η διαφάνεια διασφαλίζεται ακόμη λιγότερο με τις επιδοτήσεις παρά με τις συμβάσεις».

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Σκοπεύει άραγε ναποβάλει τον προσεχή προϋπολογισμό διατηρώντας μόνον τη διάκριση μεταξύ των Υποχρεωτικών Δαπανών (ΥΔ) και των Μή Υποχρεωτικών Δαπανών (ΜΥΔ);

2. Ποιές είναι οι συγκαλυμμένες επιδοτήσεις συμβάσεων για τις οποίες πληροφορήθηκε η επιτροπή, ποιοί είναι οιπεύθυνοι, ποιές πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει η Επιτροπή και μέσα σε ποιές προθεσμίες;

Απάντηση της κ. Schreyer εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Ιανουαρίου 2000)

Στο αξιότιμο μέλος γνωστοποιείται ότι η διάκριση μεταξύποχρεωτικών δαπανών (ΥΔ) και μηποχρεωτικών δαπανών (ΜΥΔ) προκύπτει από τους διαδικαστικούς κανόνες του προϋπολογισμού που θεσπίζονται από το άρθρο 272 (πρώην άρθρο 203) της συνθήκης ΕΚ. Στον προϋπολογισμό που εγκρίθηκε και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα δενπάρχει καμία αναφορά της διάκρισης αυτής ανά κονδύλι. Μόνο στο στάδιο του προσχεδίου του προϋπολογισμού, σε παράρτημα, η Επιτροπή προσδιορίζει ποια είναι, κατά τη γνώμη της, η κατάταξη που πρέπει να ληφθείπόψη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του προϋπολογισμού. Εξάλλου, η εν λόγω διάκριση χωρίς αμφιβολία δεν παρουσιάζει καμία χρησιμότητα στις συζητήσεις για τις επιδοτήσεις.

Τον Ιούλιο του 1998, η Επιτροπή ενέκρινε έναν Οδηγό για τη διαχείριση των επιδοτήσεων(1), ο οποίος άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1999. Μεταξύ άλλων, στον οδηγό αυτό γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ «δαπανών για δημόσιες συμβάσεις», που ορίζονται ως αγορά προϊόντων ήπηρεσιών και αντικείμενο εμπορικής σύμβασης, και «επιδοτήσεων», που ορίζονται ως «άμεση πληρωμή που πραγματοποιείται από την Επιτροπή με στόχο την προώθηση ενός πολιτικού στόχου της ΕΕ». Τόσο η ανάθεση των συμβάσεων όσο και η χορήγηση των επιδοτήσεωνπόκεινται σε αυστηρούς αλλά διαφορετικούς κανόνες.

(1) http://www.cc.cec./home/dgserv/sg/gmn/fr/vm_regles/vade_mecum/introduction.htm.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2526/99

υποβολή: Olivier Dupuis (TDI) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Προσχώρηση της Αλβανίας στον ΠΟΕ

Από διάφορες πηγές πληροφορούμεθα ότι η ΕΕ, ως τοιαύτη, εξετίμησε ότι η Αλβανία πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να ενταχθεί στον ΠΟΕ και, ως εκ τούτου, απεφάσισε ναποστηρίξει την ένταξη της Αλβανίας στον εν λόγω οργανισμό. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με άλλες αξιόπιστες πηγές ένα κράτος μέλος η Γαλλία- φαίνεται πως αντιτίθεται, στα πλαίσια του ΠΟΕ, σε αυτήν την ένταξη.

Η Επιτροπή μπορεί να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες αυτές; Μπορεί να παράσχει όλες τις χρήσιμες διευκρινίσεις σχετικά με ένα γεγονός που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί εξαιρετικά σοβαρό από κάθε άποψη;

Εάν το γεγονός αυτό επιβεβαιωθεί ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει η Επιτροπή προκειμένου να επαναφέρει το εν λόγω κράτος μέλος σε μία στάση συνεπή προς την απόφαση της της Ένωσης;

Απάντηση του κυρίου Lamy εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Ιανουαρίου 2000)

Η προσχώρηση της Αλβανίας τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) ευρίσκεται στο τελικό της στάδιο και θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σύντομα. Το θέμα αυτό προχώρησε ταχύτατα κατά τη διάρκεια του παρελθόντος έτους χάρη στις προσπάθειες των αλβανικών αρχών και της Κοινότητας.

Η Αλβανία επέδειξε μεγάλη αποφασιστικότητα κατά την εφαρμογή των βασικών κανόνων του ΠΟΕ στη νομοθεσία της. Οι συζητήσεις μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών συνεχίζονται με σκοπό την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2539/99

υποβολή: Caroline Lucas (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Έκθεση σχετικά με την προστασία των ζώων στα εκτροφεία σύμφωνα με την οδηγία 98/58

Σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας του Συμβουλίου 98/58(1) σχετικά με την προστασία των ζώων στα εκτροφεία, η Επιτροπή θα πρέπει ναποβάλει στο Συμβούλιο πριν από τις 30 Ιουνίου 1999 έκθεση που αφορά:

α) τη σύγκριση μεταξύ των εφαρμοστέων διατάξεων για την καλή διαβίωση των ζώων στην Κοινότητα και στις τρίτες χώρες που προμηθεύουν την Κοινότητα,

β) το πεδίο για την επίτευξη ευρύτερης διεθνούς αποδοχής των αρχών καλής διαβίωσης των ζώων που προβλέπονται στην οδηγία του Συμβουλίου 98/58 και

γ) την έκταση στην οποία οι στόχοι της Κοινότητας σε σχέση με την καλή διαβίωση των ζώων μπορούν ναπονομεύονται λόγω του ανταγωνισμού από τρίτες χώρες οι οποίες δεν εφαρμόζουν ισοδύναμα πρότυπα.

Λαμβάνονταςπόψη ότι η προαναφερθείσα έκθεση συνδέεται στενά με τις συνέπειες των κανόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στην καλή διαβίωση των ζώων, και ότι ο νέος γύρος του ΠΟΕ πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα, πότε σκοπεύει η Επιτροπή ναποβάλει την έκθεση που απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 98/58;

(1) ΕΕ L 221 της 8.8.1998, σελ. 23.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή γνωρίζει τη σχέση της έκθεσης με την προτεραιότητα που δίδεται στις πολιτικές για την καλή διαβίωση των ζώων στην Κοινότητα και τη σημασία της επίτευξης διεθνούς αποδοχής των πολιτικών αυτών.

Για την εκπόνηση αυτής της έκθεσης, η Επιτροπή έστειλε επιστολές στις τρίτες χώρες που προμηθεύουν κόκκινο κρέας, πουλερικά, ψάρια και ζωντανά ζώα στην Κοινότητα, ζητώντας να της παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία ή τις κατευθυντήριες γραμμές τους στον τομέα της προστασίας των ζώων στα εκτροφεία, κατά τη μεταφορά και τη σφαγή. Η Επιτροπή απευθύνθηκε σε 104 χώρες και έλαβε πληροφορίες από τις 73.

Η ανάλυση των πληροφοριών συνεχίζεται και η έκθεση αναμένεται ναποβληθεί σύντομα στο Συμβούλιο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2548/99

υποβολή: Theresa Zabell (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Μονοπωλιακές πρακτικές κατά την αγοράλικού σε διάφορες κατηγορίες ολυμπιακών ιστιοπλοϊκών αθλημάτων

Στο άθλημα της ιστιοπλο ας εμφανίζονται μονοπωλιακές πρακτικές με την συναίνεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστιοπλο ας (ISΑF) όσον αφορά την αγοράλικού σε διάφορες κατηγορίες Ολυμπιακών Αθλημάτων.

Το πρόβλημα εστιάζεται στο γεγονός ότι οι ιστιοπλόοι που φιλοδοξούν να μετάσχουν σε Ολυμπιακούς αγώνεςποχρεούνται να προμηθεύονται ό,τι χρειάζονται από ορισμένα ναυπηγεία που έχουν οριστεί από την ISΑF, η οποία καιποστηρίζει ότι έτσι εξασφαλίζονται η ποιότητα και ενιαίες προδιαγραφές.

Δενπάρχει αμφιβολία ότι ασκούνται διεθνείς πιέσεις για να παρεμποδιστούν και να τερματισθούν αυτές οι μονοπωλιακές πρακτικές δεδομένου ότι δημιουργούν τα ακόλουθα προβλήματα:

- η επιλεγμένη μάρκα δεν χρειάζεται να προωθηθεί,

- οι αθλητές στερούνται ορισμένες δυνατότητες (προώθησης, προστασίας) εφόσονποχρεούνται να χρησιμοποιούν τον ίδιο εξοπλισμό,

- οι τιμές είναιπερβολικάψηλές λόγω έλλειψης ανταγωνισμού,

- δενπάρχουν τεχνολογικές εξελίξεις εφόσον δεν λειτουργούν οι κανόνες της αγοράς.

Μπορεί ο αρμόδιος Επίτροπος, κ. Monti, να αναφέρει, λαμβάνονταςπόψη ότι πρόκειται για πρόβλημα παγκόσμιας κλίμακας που έχει επιπτώσεις στην Ευρώπη, τί μέτρα θα μπορούσε να λάβει η Επιτροπή για να θέσει τέρμα σε αυτό το μονοπώλιο προμηθειών, κατά τέτοιο τρόπο ώστε κάθε ιστιοπλόος να είναι σε θέση να προμηθεύεταιλικό όπου εξυπηρετείται καλύτερα,πό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι κανονιστικές διατάξεις και δεν προκαλούνται ζημιές στη ναυπηγική βιομηχανία;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή ευχαριστεί το αξιότιμο μέλος για το ότι εφιστά την προσοχή της στις προδιαγραφές που διέπουν την αγορά ιστιοπλοϊκούλικού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Διάφορα αθλήματα διέπονται από αυστηρές προδιαγραφές όσον αφορά τον χρησιμοποιούμενο εξοπλισμό. Οι προδιαγραφές αυτές μπορούν να επιβάλλονται προς το συμφέρον της ασφάλειας ή για να εξασφαλίζεται ότι οι διαφορές στον εξοπλισμό δεν επηρεάζουνπερβολικά τα αποτελέσματα των αγωνισμάτων. Συνεπώς, οι αθλητικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν τέτοιου είδους προδιαγραφές χωρίς αυτό να συνιστά παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού.

Στην περίπτωση αυτή, συνιστάται η επιβολή τηςποχρέωσης στους συμμετέχοντες να αγοράζουν τον εξοπλισμό τους από ένα και μόνο προμηθευτή. Δεν είναι σαφές με ποιο τρόπο ηποχρέωση αυτή επιβάλλεται στην πράξη.

Επομένως, οι πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή δεν είναι επαρκείς για να παρέμβει στον οργανισμό που αναφέρει το αξιότιμο μέλος. Πάντως, εφόσον γίνει δεόντως τεκμηριωμένη καταγγελία, βεβαίως αυτή θα εξεταστεί σύμφωνα με τις καθορισμένες διαδικασίες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2464/99

υποβολή: Dominique Souchet (UEN) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Παρασυρόμενα απλάδια δίχτυα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση απεφάσισε να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση των παρασυρομένων διχτυών από τις 31 Ιουνίου 2001, για την αλιεία τοννοειδών στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο.

Στο πλαίσιο αυτών των ρυθμίσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση προέβλεψε οικονομικές ενισχύσεις προκειμένου να μπορέσουν τα πλοία να προσαρμοσθούν σε άλλες τεχνικές αλιείας. Ωστόσο, μετά από σειρά μελετών που πραγματοποίησαν επαγγελματίες του κλάδου, φαίνεται ότι τα πλοία που ήσαν εξοπλισμένα για την αλιεία τόννου με ΠΑΔ είναι δύσκολο να προσαρμοσθούν σε άλλες τεχνικές αλιείας. ρα, οι αλιείς θαποχρεωθούν να ναυπηγήσουν νέα πλοία, περισσότερο προσαρμοσμένα στην εξέλιξη των ρυθμίσεων που αφορούν το επάγγελμά τους.

Σε αυτήν την συγκεκριμένη περίπτωση, θα μπορούσε η Επιτροπή να προβλέψει, για τη ναυπήγηση προσαρμοσμένων πλοίων, ειδικά όρια ισχύος κινητήρα που θα εφαρμόζονται κατ' εξαίρεση στα εν λόγω πλοία, συμπληρώνοντας έτσι και διευρύνοντας το κλασικό πρόγραμμα ναυπήγησης αλιευτικών σκαφών;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματοσς της Επιτροπής

(5 Ιανουαρίου 2000)

Στις 22 Νοεμβρίου 1999, το Συμβούλιο Αλιείας κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με τον κανονισμό για τον καθορισμό των κριτηρίων και όρων των διαρθρωτικών ενεργειών στον τομέα της αλιείας, ο οποίος καθορίζει ιδίως τους όρουςπό τους οποίους ένα κράτος μέλος δύναται να ανανεώσει και να εκσυγχρονίσει τον αλιευτικό του στόλο, με ή χωρίς δημόσια ενίσχυση.