ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0450/01

υποβολή: Stefano Zappal (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Λιμενικές δραστηριότητες και παροχή προσωρινής λιμενικής εργασίας

Ο νόμος 186 της 30ής Ιουνίου 2000, ο οποίος ρυθμίζει τις λιμενικές δραστηριότητες και την παροχή προσωρινής λιμενικής εργασίας,ποβλήθηκε για πρώτη φορά στην ιταλική Γερουσία με τη μορφή κειμένου επί του οποίου είχαν ήδη συμφωνήσει ο ιταλός Υπουργός Μεταφορών και Ναυτιλίας, Claudio Burlando, και ο αρμόδιος για τον ανταγωνισμό Επίτροπος, Karel Van Miert. Το εν λόγω νομοσχέδιο αριθ. 3409 τροποποιούσε, μεταξύ άλλων, το άρθρο 16 του νόμου 84/94, με την καθιέρωση νέου περιεχομένου στην έννοια των λιμενικώνπηρεσιών, θεωρώντας ως τέτοιες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την πραγματοποίηση των σύμφυτων ή όχι με τον κύκλο των καθαυτό λιμενικών δραστηριοτήτων.

Η διατύπωση συμπεριλάμβανε κάθε δραστηριότητα η οποία ενέπιπτε ή όχι στον κύκλο των λιμενικών δραστηριοτήτων και ήταν ενδεχόμενο να γίνειπό καθεστώςπεργολαβίας από οποιαδήποτε λιμενική επιχείρηση εξουσιοδοτημένη σύμφωνα με το άρθρο 16.

Η ρύθμιση αυτή επέτρεπε να πραγματοποιούνται τόσο εντός όσο και εκτός του κύκλου των λιμενικών δραστηριοτήτων ενέργειες ανάθεσης σε τρίτους των δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρεται ρητά η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 1997 (σημείο 16).

Το κείμενο που ενέκρινε η ιταλική Γερουσία στις 15/7/1999 διαβιβάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 28/7/1999.

Ο Επίτροπος Karel Van Miert, με επιστολή της 24ης Αυγούστου 1999 προς τον ιταλό Υπουργό Μεταφορών και Ναυτιλίας, εξέφραζε έντονες αμφιβολίες για το συμβατό των τροπολογιών που εισήγαγε η Γερουσία στο αρχικό νομοσχέδιο αριθ. 3409 με τις κοινοτικές ρυθμίσεις.

Συγκεκριμένα, ο ευρωπαίος επίτροπος τόνιζε ότι ο νέος ορισμός των λιμενικώνπηρεσιών περιόριζε σημαντικά τον αρχικό ορισμό τους, στερώντας από τις αναγνωρισμένες λιμενικές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να παρέχουνπό καθεστώςπεργολαβίας μία ή περισσότερες δραστηριότητες εμπίπτουσες στον επιχειρησιακό κύκλο της τελικής επιχείρησης.

Παρά τις επιφυλάξεις αυτές, το νομοσχέδιο 3409 εγκρίθηκε οριστικά, χωρίς τροποποιήσεις, από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 30/6/2000.

Έχονταςπόψη τα ανωτέρω και τις προεκτεθείσες νομικές παρατηρήσεις, δεν θεωρεί σκόπιμο η Επιτροπή να εκδώσει αρνητική γνωμοδότηση επί του περιεχομένου του εν λόγω σχεδίου κανονισμού, το οποίο τηςπέβαλε πρόσφατα η ιταλική κυβέρνηση για έγκριση, όσον αφορά το τμήμα στο οποίο αναφέρεται ότι οι λιμενικέςπηρεσίες συνίστανται σε δραστηριότητες διακριτές από αυτές που εντάσσονται στον κύκλο των λιμενικών δραστηριοτήτων. Η ρύθμιση αυτή θα απέκλειε το ενδεχόμενο από την τελική επιχείρηση τη δυνατότητα να αναθέτει μία ή περισσότερες λιμενικές δραστηριότητες από αυτές που ανήκουν στον επιχειρησιακό κύκλο της και θα επεφύλασσε τις αναθέσεις αυτές κατ' αποκλειστικότητα στη μονοπωλιακού χαρακτήρα επιχείρηση (πρώην λιμενική εταιρεία) που είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει την προσωρινή λιμενική εργασία, σύμφωνα με το άρθρο 17 του νόμου 84/94.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαρτίου 2001)

Στις 21 Οκτωβρίου 1997 η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία διαπίστωνε ότι διάφορες διατάξεις της ιταλικής εργατικής νομοθεσίας όσον αφορά τα λιμάνια ήταν ασυμβίβαστες με τους κανόνες ανταγωνισμούς της Συνθήκης ΕΚ(1). Μία από τις εν λόγω διατάξεις αφορούσε την χορήγηση αποκλειστικών δικαιωμάτων όσον αφορά την παροχή έκτακτου εργατικού δυναμικού στα λιμάνια σε επιχειρήσεις οι οποίες είχαν εξάλλου την άδεια να εκτελούν λιμενικές εργασίες. Στις 12 Φεβρουαρίου 1998 το Δικαστήριο επιβεβαίωνε το ασυμβίβαστο αυτών των διατάξεων επισημαίνοντας ότι τα άρθρα [82] και [86] της Συνθήκης () είναι ασυμβίβαστο προς μία εθνική διάταξη που δίνει αποκλειστικά σε μία λιμενική εταιρία το δικαίωμα να θέτει έκτακτο εργατικό δυναμικό στη διάθεση των άλλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στο λιμάνι όπου είναι εγκατεστημένη η εταιρία αυτή, όταν η εταιρία αυτή έχει επίσης την άδεια να πραγματοποιεί λιμενικές εργασίες(2).

Για να θέσει τέλος στην παράβαση που διαπιστώθηκε με την απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1997, η Ιταλική Κυβέρνηση κατέθεσε τον Ιούλιο του 1998 σχέδιο νόμου που τροποποιεί την νομοθεσία για τους λιμένες, ιδίως όσον αφορά την έκτακτη εργασία. Η Επιτροπή ανέφερε ότι η έγκριση αυτού του νομοσχεδίου θα έθετε τέλος στην διαπιστωθείσα παράβαση.

Το Ιταλικό Κοινοβούλιο τροποποίησε το εν λόγω σχέδιο νόμου και θέσπισε στις 30 Ιουνίου του 2000 το νόμο αριθ. 186. Το νέο κείμενο διαφέρει από το αρχικό νομοσχέδιο ιδίως όσον αφορά την οργάνωση και την ελευθερία πρόσβασης στις διάφορες δραστηριότητες (συμπεριλαμβανομένων των λιμενικών εργασιών καιπηρεσιών).

Όσον αφορά τη συμφωνία του εθνικού δικαίου με το κοινοτικό δίκαιο,πενθυμίζεται ότι το κράτος μέλος είναι αρμόδιο για τη θέσπιση των κατάλληλων μέτρων και την εφαρμογή τους. Όσον αφορά την Επιτροπή, αυτή είναι που ελέγχει εάν το θεσπισθέν μέτρο τερματίζει ή όχι τη διαπιστωθείσα παράβαση. Τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή δείχνουν ότι ο νόμος αριθ. 186 και η έκδοση του κανονισμού εφαρμογής θα θέσουν πραγματικά τέλος στην παράβαση που διαπιστώθηκε με την απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1997, επειδή απαγορεύουν ρητώς την ανάμειξη του ρόλου του αποκλειστικού προμηθευτή έκτακτου εργατικού δυναμικού με το ρόλο του παρέχοντος λιμενικέςπηρεσίες και εργασίες.

(1) Απόφαση 97/744/ΕΚ της 21.10.1997, ΕΕ L 301 της 5.11.1997.

(2) Απόφαση της 12.2.1998 στηνπόθεση C-163/96, Silvano Raso e.a.