ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1935/96 υποβολή: Enrico Ferri (PPE) και Pier Casini (PPE) προς την Επιτροπή (16 Ιουλίου 1996)

Θέμα: Eπαναπροσδιορισμός και καθιέρωση Ευρωπαϊκής Τράπεζας γαλακτοκομικών ποσοστώσεων

Έχοντας υπόψη ότι η Ιταλία, σε σύγκριση με άλλες χώρες της ΕΕ, τοποθετείται σαφώς σε μειονεκτική θέση και υφίσταται διακρίσεις όσον αφορά την κατανομή των λεγόμενων «γαλακτοκομικών ποσοστώσεων», κατανομή που έχει ξεπεραστεί από το χρόνο και τους διαφορετικούς όρους παραγωγής. Θεωρώντας ότι είναι απαραίτητος ο σαφής επαναπροσδιορισμός των κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο, σε έναν τομέα όπως ο γαλακτοκομικός, που επηρεάζει όχι μόνο τη γεωργία αλλά την εθνική και διεθνή οικονομία στο σύνολό της.

Θεωρώντας, επίσης, ότι θα πρέπει να αποκατασταθεί και στον τομέα αυτό η βεβαιότητα ως προς τα δικαιώματα των παραγωγών, η οποία απαιτεί γνώση των ποσοτήτων αναφοράς πριν από την έναρξη κάθε περιόδου, αποκλειομένων των μειώσεων κατά τη διάρκειά της, ώστε να αποφεύγονται οι επιπτώσεις στις συμβατικές σχέσεις που έχουν ήδη διαμορφωθεί με τις αγοράστριες επιχειρήσεις. Ζητείται από την Επιτροπή:

1. Να εγκριθεί από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα κανονιστική ρύθμιση η οποία, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας, θα επανακαθορίζει μέσω προγράμματος αναδιάρθρωσης και ανακατανομής της συνολικής κοινοτικής ποσότητας, τις γαλακτοκομικές ποσοστώσεις στην Ιταλία.

2. Να καθιερωθεί, σε κοινοτικό επίπεδο, σύστημα αυτοβεβαίωσης για τα γαλακτοκομικά προϊόντα, εναλλακτικό προς την αντικειμενική απόδειξη, που δεν θα αφήνει περιθώρια αβεβαιότητας και δεν θα επιτρέπει την κερδοσκοπία.

3. Να εγκαθιδρυθεί Ευρωπαϊκή Τράπεζα των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων που χορηγούνται στους διάφορους παραγωγούς της ΕΕ, ούτως ώστε να υπάρχει ένα μοναδικό σημείο αναφοράς πραγματικής αντιστάθμισης σε κοινοτικό επίπεδο.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Ιουλίου 1996)

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται τη γνώμη των Αξιότιμων Μελών του Κοινοβουλίου και θεωρεί η Ιταλία έτυχε ευνοϊκής μεταχείρισης στον τομέα των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων. Πράγματι, οι εγγυημένες συνολικές ποσότητες ανά κράτος μέλος είχαν καθοριστεί το 1984 βάσει των ποσοτήτων που παράχθησαν το 1981, πλήν της Ιταλίας και της Ιρλανδίας, για τις οποίες είχε ληφθεί υπόψη το έτος 1983, το οποίο ήταν πιό ευνοϊκό γι' αυτές. Εξάλλου, το Συμβούλιο αποφάσισε το 1993 να χορηγήσει στην Ιταλία 900.000 επιπλέον τόνους. Ως εκ τούτου οι μεμονωμένες ποσότητες παρασχέθηκαν στους ιταλούς παραγωγούς λαμβάνοντας ως έτος αναφοράς τη γαλακτοκομική περίοδο 1988/1989, η οποία διορθώθηκε με τις παραδόσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου 1991/1992, σε περίπτωση που οι εν λόγω παραδόσεις ήταν ανώτερες. Πρόκειται, λαμβανομένης υπόψη της αύξησης των αποδόσεων, για ένα σημαντικό πλεονέκτημα, του οποίου έτυχαν οι ιταλοί παραγωγοί γάλακτος σε σχέση με τους παραγωγούς άλλων κρατών μελών.

Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, μια αύξηση της ιταλικής ποσότητας θα επέφερε αύξηση της γαλακτοκομικής παραγωγής που διατίθεται στην ευρωπαϊκή αγορά, πράγμα απαράδεκτο σε μια εποχή όπου οι παρεμβάσεις βουτύρου και αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη έχουν ξαναρχίσει με έντονο ρυθμό και όπου οι περιορισμού του GATT γίνονται ολοένα και πιό αισθητοί για διάφορα προϊόντα, και κυρίως για τα τυριά. Είναι προφανές επίσης ότι μια αύξηση της ιταλικής ποσόστωσης σε αντάλλαγμα μείωσης των ποσοστώσεων των άλλων κρατών μελών θα ήταν επίσης απαράδεκτη.

Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα σχετικά με την καθιέρωση ενός συστήματος αυτοπιστοποίησης για τα γαλακτοκομικά προϊόντα, η Επιτροπή θεωρεί ότι, από την αναθεώρηση του καθεστώτος της συμπληρωματικής εισφοράς το 1992, πραγματοποιήθηκαν σαφείς πρόοδοι όσον αφορά την γνώση των παραγομένων ποσοτήτων και κατά συνέπεια του ποσού της συμπληρωματικής εισφοράς που πρέπει να καταβάλλεται από τους παραγωγούς. Η ανακοίνωση από τους αγοραστές των ποσοτήτων που παραδίδονται κατά τη διάρκεια του έτους της ποσόστωσης από τους παραγωγούς είναι η μόνη μέθοδος που επιτρέπει τον εκ των υστέρων έλεγχο, βάσει δικαιολογητικών στοιχείων, του παραγωγού και του αγοραστή. Εξάλλου, η εν λόγω μέθοδος διαχείρισης της ποσόστωσης σε επίπεδο αγοραστού είναι ευνοϊκή για τους παραγωγούς διότι καθιστά δυνατή μια αντιστάθμιση σε επίπεδο κάθε αγοραστή μεταξύ των παραγωγών που έχουν σημειώσει υπέρβαση και αυτών που βρίσκονται κάτω από το όριο.

Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, η Επιτροπή θεωρεί ότι η μετάβαση από μια αντιστάθμιση των υπερβάσεων σε εθνικό επίπεδο σε μια αντιστάθμιση σε επίπεδο Κοινότητας θα επέφερε αισθητή αύξηση των ποσοτήτων των γαλακτοκομικών προϊόντων που διατίθενται στην αγορά και κατά συνέπεια ασυμβίβαστο κόστος σε σχέση προς τους παρόντες δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Το καθεστώς των ποσοστώσεων, όπως θεσπίστηκε το 1992, λήγει στις 31 Μαρτίου 2000. Η Επιτροπή βρίσκεται σε φάση προβληματισμού όσον αφορά την προσαρμογή του καθεστώτος και προβλέπει να υποβάλει σχετική πρόταση στο Συμβούλιο το 1997.