ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0421/03

υποβολή: Giovanni Pittella (PSE)και Elena Paciotti (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Επαγγελματική εκπαίδευση ειδικευόμενων γιατρών

Έχονταςπόψη ότι η Ιταλία, μέσω του νομοθετικού διατάγματος 368 της 17ης Αυγούστου 1999, προχώρησε στην εφαρμογή της οδηγίας 93/16/ΕΟΚ(1) σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των ιατρών και την αμοιβαία αναγνώριση των πανεπιστημιακών τους πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων, όπως αυτή τροποποιήθηκε από τις οδηγίες 97/50/ΕΚ(2), 98/21/ΕΚ(3), 98/63/ΕΚ(4) και 1999/46/ΕΚ(5)·

βάσει της νομοθεσίας αυτής το συμβασιουχικό καθεστώς του ειδικευόμενου γιατρού εξισούται με εκείνο που ρυθμίζεται από τις συμβάσεις εκπαίδευσης στον τόπο εργασίας·

η εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετικού διατάγματος 368/99πόκειται στην έγκριση των ρυθμιστικών διατάξεων που αφορούν την οικονομική κάλυψη, τις οποίες η ιταλική κυβέρνηση δεν περιέλαβε στις δημοσιονομικές προβλέψεις·

Μπορεί η Επιτροπή να μας πληροφορήσει σχετικά με τις πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει προκειμένου η Ιταλία να εφαρμόσει την οδηγία 93/16/ΕΟΚ μέσω της πρόβλεψης επαρκούς οικονομικής κάλυψης για το νομοθετικό διάταγμα 368/99, κατά τρόπον ώστε να δοθεί στους ειδικευόμενους γιατρούς η δυνατότητα να επωφεληθούν από το συμβασιουχικό καθεστώς και την κοινωνική ασφάλιση που εφαρμόζονται για τις συμβάσεις εκπαίδευσης στον τόπο εργασίας·

(1) ΕΕ L 165 της 7.7.1993, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 291 της 24.10.1997, σελ. 35.

(3) ΕΕ L 119 της 22.4.1998, σελ. 15.

(4) ΕΕ L 253 της 15.9.1998, σελ. 24.

(5) ΕΕ L 139 της 2.6.1999, σελ. 25.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Μαρτίου 2003)

Σύμφωνα με το παράρτημα Ι της οδηγίας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους, η εκπαίδευση πραγματοποιείται σε ειδικές θέσεις αναγνωρισμένες από τις

αρμόδιες αρχές. Στο εν λόγω παράρτημα, ενώ δεν γίνεται ειδική αναφορά στις ρυθμίσεις που αφορούν το συμβασιουχικό καθεστώς και την κοινωνική ασφάλιση, ορίζεται ρητά ότι η εν λόγω εκπαίδευση είναι δεόντως αμειβόμενη. Στο πλαίσιο αυτό, εφιστάται η προσοχή του αξιότιμου βουλευτή στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στηνπόθεση C-131/97 (Carbonari) στην οποία δηλώνεται ότι ηποχρέωση καταβολής της δέουσας αμοιβής για τις περιόδους εκπαιδεύσεως με σκοπό την απόκτηση ιατρικής ειδικότητας, που απορρέει από την προαναφερόμενη οδηγία, είναι απαλλαγμένη αιρέσεων. Το Δικαστήριο τονίζει, επίσης, ότι είναι γνωστό ότι η εν λόγω οδηγία δεν περιέχει κοινοτικό ορισμό ούτε για την αμοιβή που πρέπει να χαρακτηρίζεται ως δέουσα αμοιβή ούτε για τις μεθόδους καθορισμού της αμοιβής αυτής. Ο ορισμός αυτός απόκειται κατ' αρχήν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα οποία πρέπει να θεσπίζουν συγκεκριμένα εκτελεστικά μέτρα στον τομέα αυτόν. Ταυτόχρονα, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια να ορίζουν το αρμόδιο όργανο που είναιπεύθυνος για την καταβολή αμοιβής για τις περιόδους εκπαιδεύσεως με σκοπό την απόκτηση ιατρικής ειδικότητας.

Συνεπώς, ένα κράτος μέλος δύναται να αποφασίσει να προβεί στην καταβολή αμοιβής σε έναν ειδικευόμενο ιατρό μέσωποτροφίας (borsa di studio) ή στο πλαίσιο σύμβασης εκπαίδευσης (contratto di formazione), τηρώντας τις παραπάνω αρχές. Από τιςπάρχουσες πληροφορίες, η Επιτροπή δεν θεωρεί αναγκαίο να παρέμβει εφόσον δενπάρχουν στοιχεία που να πιστοποιούν ότι η Ιταλία παραβιάζει τις αρχές που απορρέουν από την νομολογία του Δικαστηρίου.