ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1452/03

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(28 Απριλίου 2003)

Θέμα: Ακρυλαμίδη

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η επιβάρυνση των προϊόντων της πατάτας και ειδικά των τηγανητών πατατών με ακρυλαμίδη μπορεί να συσχετιστεί με την επιβάρυνση με σιλικονέλαια συγκεκριμένων ειδών λιπαρών ουσιών του τηγανίσματος.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας ενημερώσει για την ύπαρξη ενός τέτοιου συνδυασμού· Υπάρχουν μελέτες ή θέσεις επιστημονικών ομάδων επ' αυτού του θέματος· Αντιμετωπίζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο να αναθέσει μελέτες για την αποσαφήνιση των εν λόγω πραγματικών περιστατικών·

Πόσοψηλό είναι το αποδεκτό όριο σιλικόνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

Ποιά μέτρα θα λάβει η Επιτροπή, ώστε να απαγορευτεί η σιλικόνη στις λιπαρές ουσίες του τηγανίσματος·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Ιουνίου 2003)

Απ' όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, η ακρυλαμίδη μπορεί να διαμορφωθεί σε τρόφιμα μεψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο, όταν αυτά μαγειρεύονται σεψηλές θερμοκρασίες, όπως κατά το τηγάνισμα, το ψήσιμο στη σχάρα ή στο φούρνο, το καβούρδισμα κ.λπ. Οι μηχανισμοί σχηματισμού της ακρυλαμίδης στα τρόφιμα είναι σύνθετοι και η Επιτροπή βρίσκεται στο στάδιο συγκέντρωσης στοιχείων. Η αλληλεπίδραση ορισμένων αμινοξέων και σακχάρων φαίνεται να αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για το σχηματισμό της ακρυλαμίδης, αν και ενέχονται και άλλοι παράγοντες. Βάσει όσων γνωρίζουμε μέχρι στιγμής δεν είναι σαφές εάν η επιλογή των ελαίων για το τηγάνισμα των τροφίμων θα αποτελούσε σημαντικό παράγοντα αποφυγής του σχηματισμούψηλών επιπέδων ακρυλαμίδης.

Όσον αφορά τη χρήση ελαίου σιλικόνης στα έλαια τηγανίσματος, η ουσία αυτή είναι ισοδύναμη του Ε900 διμεθυλοπολυσιλοξανίου και επιτρέπεται ως πρόσθετη ουσία στα τρόφιμα. Η οδηγία 95/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Φεβρουαρίου 1995 για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών(1) εγκρίνει τη χρήση διμεθυλοπολυσιλοξανίου σε λίπη και έλαια για το τηγάνισμα μέχρι το όριο των 10 χιλιοστογράμμων ανά χιλιόγραμμο (mg/kg). Το όριο αυτό τέθηκε σύμφωνα με τη γνώμη της επιστημονικής επιτροπής τροφίμων, η οποία έδειξε ότι τα τοξικολογικά στοιχεία σε τέτοια επίπεδα χρήσης δεν παρουσίασαν καμία ανησυχία για την ασφάλεια, ενώ τέθηκε το όριο του 1,5 mg/kg σωματικού βάρους ως αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη (ΑΗΠ) για την ουσία αυτή.

Το διμεθυλοπολυσιλοξάνιο χρησιμοποιείται ως αντιαφρώδες καιπό αυτήν τη μορφή επηρεάζει την απελευθέρωσηγρασίας κατά το τηγάνισμα. Η Επιτροπή έχειπόψη της μελέτη που αποδεικνύει ότι ηγρασία πιθανώς να συνδέεται με τα επίπεδα της ακρυλαμίδης. Εντούτοις, η σύνδεση αυτή παρατηρήθηκε κατά τη χρήση απαράδεκταψηλής ποσότητας διμεθυλοπολυσιλοξανίου που δεν θα επιτρεπόταν στην πρακτική του εμπορίου.

Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου δημιουργίας ακρυλαμίδης στα τρόφιμα. Η Επιτροπή κατάρτισε βάση δεδομένων που συνοψίζει τις διάφορες ερευνητικές δραστηριότητες, η οποία διατίθεται στο σχετικό ιστοχώρο(2). Απ' όσα μπορούμε να κατανοήσουμε μέχρι στιγμής σχετικά με το σχηματισμό της ακρυλαμίδης στα τρόφιμα, η Επιτροπή δεν έχειπόψη της πληροφορίες για το εάν η επιβολή επιτρεπόμενων ορίων διμεθυλοπολυσιλοξανίου θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στο ζήτημα αυτό. Εντούτοις, πρόκειται για έναν τομέα που θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω μόλιςπάρξουν περισσότερα στοιχεία όσον αφορά τους μηχανισμούς σχηματισμού της ακρυλαμίδης στα τρόφιμα.

(1) ΕΕ L 61 της 18.3.1995.

(2) http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/fcr/acrylamide/acryl_index_en.html.