ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0413/99

υποβολή: Ernesto Caccavale (UPE) προς την Επιτροπή

(19 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Παράνομα όρια στον ελεύθερο ανταγωνισμό στον τομέα της συνδρομητικής τηλεόρασης

Σε συνέχεια της γραπτής ερώτησης Ε-3876/98(1), νομοθετικό διάταγμα της Ιταλικής Κυβέρνησης "απαγόρευσε" πρόσφατα σε κάθε επιχείρηση με δικαιώματα ή άδεια ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης να αποκτά "πάνω από το εξήντα τοις εκατό" των δικαιωμάτων αποκλειστικής μετάδοσης, υπό κωδικοποιημένη μορφή, του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος Α' κατηγορίας.

Η εν λόγω διάταξη αποτελεί μόνο φαινομενική απαγόρευση, διότι επιτρέπει παρά ταύτα στους κατόχους άδειας που ήδη κατέχουν τουλάχιστον το 60 % των δικαιωμάτων αυτών να διατηρούν το πλεονέκτημά τους και στη συνέχεια να εδραιώνουν τη δεσπόζουσα θέση τους. Η διάταξη τους επιτρέπει εξάλλου να υπερβαίνουν το εν λόγω όριο αν "οι συνθήκες που επικρατούν στις σχετικές αγορές προσδιορίζουν την παρουσία ενός μόνο αγοραστή". Στην περίπτωση αυτή, ωστόσο, η διάρκεια των συμβάσεων για την απόκτηση των αποκλειστικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία χρόνια.

Είναι γνωστό ότι στην Ιταλία ο τομέας της συνδρομητικής τηλεόρασης χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο φορέων, του Telepiù και του Stream, και ότι ο πρώτος φορέας κατέχει σαφώς δεσπόζουσα θέση σε ό,τι αφορά τα ποδοσφαιρικά δικαιώματα, δεδομένου ότι έχει υπογράψει συμβόλαια για την αποκλειστική μετάδοση των πιο σημαντικών αγώνων του πρωταθλήματος της Α' και Β' κατηγορίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω:

1. δεν κρίνει η Επιτροπή ότι το εν λόγω διάταγμα αντίκειται στη λογική των πιο στοιχειωδών ευρωπαϊκών κανόνων σχετικά με τον ανταγωνισμό και την ελεύθερη αγορά (άρθρο 85 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ) οι οποίοι απαγορεύουν τις εναρμονισμένες πρακτικές και την καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης, δεδομένου ότι το διάταγμα ευνοεί τις εταιρείες που είναι ήδη παρούσες στην αγορά, όπως για παράδειγμα η Telepiù, και οι οποίες συνδέονται με την κρατική τηλεόραση και απολαύουν σαφώς μονοπωλιακού καθεστώτος,

2. δεν κρίνει η Επιτροπή ότι η Ιταλική Κυβέρνηση, παρεμβαίνοντας με το εν λόγω διάταγμα σε μια αγορά που βρίσκεται ακόμη σε πλήρη ανάπτυξη και επιβάλλοντας αυστηρά όρια, όπως το ανώτατο όριο του 60 %, μπορεί να απομακρύνει τους νέους επενδυτές και να επιφέρει καθυστέρηση στην ανάπτυξη της συνδρομητικής τηλεόρασης στην Ιταλία,

3. τι πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει η Επιτροπή για να επανέλθουν οι ομαλές συνθήκες αγοράς και ανταγωνισμού και να προστατευθεί το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής των καταναλωτών, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της απάντησης στην ερώτηση Ε-3876/98, στην οποία η Επιτροπή διαβεβαίωσε ότι θα παρακολουθήσει από κοντά την εξέλιξη της αγοράς ψηφιακής τηλεόρασης στην Ιταλία και θα φροντίσει για τη σωστή εφαρμογή των κοινοτικών διατάξεων στον εν λόγω τομέα;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Απριλίου 1999)

Κατ' αρχάς, η Επιτροπή θέλει να τονίσει ότι το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 15, της 30 Ιανουαρίου 1999, της ιταλικής κυβέρνησης το οποίο απαγορεύει την απόκτηση πάνω από το 60 % των δικαιωμάτων τηλεοπτικής αποκλειστικής μετάδοσης, υπό κωδικοποιημένη μορφή, του ποδοσφαιρικού ιταλικού πρωταθλήματος Α κατηγορίας, δεν έχει ολοκληρώσει την νομοθετική του πορεία. Το διάταγμα που τελικά θα εγκριθεί μπορεί να είναι ουσιωδώς διαφορετικό από το παρόν διάταγμα. Είναι πιθανόν να συμβεί κάτι τέτοιο λόγω των τροπολογιών που ήδη έγιναν και οι οποίες προβλέπουν κυρίως την αναγνώριση ιδιοκτησίας, κάθε ομίλου, επί των δικαιωμάτων μετάδοσης των αγώνων του, υπό κωδικοποιημένη μορφή, και οι οποίες παραχωρούν στην αρμόδια κατά των μονοπωλίων ιταλική αρχή το δικαίωμα να παραχωρεί απαλλαγές εντός του επιτρεπόμενου ορίου του 60 %. Η Επιτροπή δεν θα παραλείψει, εάν χρειαστεί, να αξιολογήσει το τελικό κείμενο του διατάγματος, κυρίως σύμφωνα με τη νομοθεσία περί εσωτερικής αγοράς και ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών.

1. Ωστόσο, έπειτα από μία πρώτη ανάλυση η Επιτροπή δεν συμφωνεί με τη γνώμη του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου, ότι το εν λόγω διάταγμα αντίκειται στους ευρωπαϊκούς κανόνες περί ανταγωνισμού, καθόσον έχει ως στόχο να παράσχει δυνατότητες συμμετοχής τρίτων εμποδίζοντας έτσι την συγκέντρωση όλων των δικαιωμάτων σε έναν φορέα. Εάν μόνο ένας φορέας είχε όλα τα δικαιώματα τότε οι συμβάσεις δεν θα μπορούσαν να υπερβούν μία συγκεκριμένη χρονική διάρκεια.

2. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κατανομή των αθλητικών δικαιωμάτων σε πολλούς φορείς, όπως θα πρέπει να προκύψει από το ιταλικό διάταγμα, θα πρέπει να συμβάλει στη σωστή ανάπτυξη της συνδρομητικής τηλεόρασης στην ιταλική αγορά.

3. Η Επιτροπή θα παρακολουθήσει την εξέλιξη της αγοράς με σκοπό να διαβεβαιώσει ότι η κατανομή των αθλητικών δικαιωμάτων που προβλέπεται στο διάταγμα δεν αποτρέπει τρίτους να κάνουν επενδύσεις και επομένως δεν παρακωλύει την ανάπτυξη της συνδρομητικής τηλεόρασης στην Ιταλία όπως αναφέρει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

(1) ΕΕ C 320 της 6.11.1999, σελ. 84.