ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3056/00

υποβολή: Ilda Figueiredo (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(22 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Κατάργηση των ενισχύσεων για γηγενή είδη ζώων στην Πορτογαλία

Οι ενισχύσεις για γηγενή είδη ζώων ήταν απαραίτητες για τη διατήρηση των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση, για τη διασφάλιση της παραγωγής κρέατοςψηλής ποιότητας και για τη βελτίωση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Το μέτρο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την ενδυνάμωση του γεωργικού τομέα σε ορισμένες λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες του εσωτερικού της Πορτογαλίας.

Στο προηγούμενο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΚΠΣ) τα μέτρα αυτά εντάσσονταν στο πρόγραμμα για την ανάπτυξη τηςπαίθρου στην Πορτογαλία. Έχουν προβλεφθεί επίσης ενισχύσεις στο πρόγραμμα για τα έτη 2000-2006 στο πλαίσιο του νέου ΚΠΣ. Ωστόσο,πάρχουν πληροφορίες ότι η Επιτροπή προτίθεται να τροποποιήσει τις διατάξεις για την χορήγηση των ενισχύσεων, μειώνοντας την ενίσχυση για είδη με αριθμό θηλυκών ζώων χαμηλότερο από 1000. Αυτό σημαίνει στην ουσία την κατάργηση της ενίσχυσης για περισσότερα από 20 γηγενή είδη ζώων και 140 000 κεφαλές (βοοειδών και αιγοπροβάτων) ή αντίστοιχα περίπου 2 δισεκατομμύρια εσκούδος.

Μπορεί η Επιτροπή να απαντήσει στα ακόλουθα ερωτήματα Επιβεβαιώνει την εν λόγω τροποποίηση των διατάξεων που αφορούν τις ενισχύσεις και εάν ναι ποιοι λόγοι την οδήγησαν ναποβάλει την πρόταση αυτή; Δεν νομίζει ότι πρόκειται για μέτρο αντίθετο με την αρχή της ποικιλότητας και με τη διασφάλιση της ποιοτικής παραγωγής;

Έχει επίγνωση των σοβαρών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων του μέτρου αυτού για εκατοντάδες πορτογάλων παραγωγών και για πολλές αγροτικές περιοχές στο εσωτερικό της χώρας;

Δεν θεωρεί προτιμότερη μία πολιτική για την ενίσχυση της ποιότητας και της εγχώριας παραγωγής, η οποία να εγγυάται μεγαλύτερες ενισχύσεις στους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς και όχι να τις μειώνει προς όφελος της μεγάλης εντατικής παραγωγής;

Συμπληρωματική απάντηση του κου Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Οκτωβρίου 2000)

Για την περίοδο μέχρι το 1999, οι ενισχύσεις που προορίζοντο για την προστασία των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση χορηγήθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου, της 30ης Ιουνίου 1992, σχετικά με τις μεθόδους γεωργικής παραγωγής που είναι συμβατές με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και τη διατήρηση του φυσικού χώρου(1). Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι γεωργοί να εκτρέφουν τα λιγότερο παραγωγικά αυτά είδη, χορηγείται αντιστάθμιση ανά μονάδα μεγαλόσωμου ζώου (UGB). Πρόκειται για μέτρο που αποσκοπεί στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και σε καμία περίπτωση οι ενισχύσεις αυτές δεν μπορούν να εξομοιωθούν με ενισχύσεις εισοδήματος των γεωργών, δεδομένου ότι οι ενισχύσεις αυτές πρέπει να αντισταθμίσουν τις απώλειες εισοδήματος των γεωργών που εκτρέφουν λιγότερο παραγωγικές φυλές.

Για την περίοδο 2000/2006, οι απειλούμενες φυλέςποστηρίζονται στο πλαίσιο γεωργοπεριβαλλοντικών μέτρων, τα οποία προβλέπονται από τα άρθρα 22 έως 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση για κατάργηση ορισμένων κανονισμών(2). Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1750/1999 της Επιτροπής, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999(3), μπορεί να χορηγηθεί στήριξη στους γεωργούς που αναλαμβάνουν να εκτρέφουν κατοικίδια ζώα τοπικών φυλών καταγωγής της σχετικής περιοχής τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση. Οι τοπικές φυλές πρέπει επιπλέον να διαδραματίζουν ρόλο στη διατήρηση του περιβάλλοντος στις εκτάσεις στις οποίες εφαρμόζεται το μέτρο.

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1750/1999, προκειμένου να είναι επιλέξιμες για το μέτρο αυτό, οι εν λόγω φυλές πρέπει να θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο βάσει επιστημονικών δεδομένων που είναι αποδεκτά από τις διεθνείς οργανώσεις που είναι αρμόδιες για το θέμα αυτό. Η Επιτροπή ακολούθησε έτσι το μόνο κριτήριο που διατίθεται επί του παρόντος, το κριτήριο του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO),

αποδεχόμενη να επιδοτήσει τις φυλές, οι οποίες, κατά γενικό κανόνα, δενπερβαίνουν τα 1000 θηλυκά αναπαραγωγικά ζώα. Ωστόσο, πραγματοποιεί, επί του παρόντος, τις πλέον κατάλληλες επιστημονικές διαβουλεύσεις για τη δυνατότητα ενδεχόμενης εφαρμογής μιας προσέγγισης που να είναι περισσότερο προσαρμοσμένη στην ιδιαίτερη κατάσταση της Κοινότητας.

(1) ΕΕ L 215 της 30.7.1992.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(3) ΕΕ L 214 της 13.8.1999.