ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3315/01

υποβολή: Jorge Hernndez Mollar (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(28 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Τουριστική διαιτησία στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Η στρατηγική πολλών τουριστών της Κοινότητας επικεντρώνεται στο να εντοπίζουν αιτίες παραπόνων που είναι δυνατόν να τους αποφέρουν την επιστροφή των χρηματικών ποσών που κατέβαλαν για την πληρωμή των διακοπών τους, όταν επιστρέφουν από αυτές.

Για το λόγο αυτό, και προκειμένου να αποφευχθεί η ζημία που τούτο συνεπάγεται για πολλά ξενοδοχεία, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι τουρίστες που διαμαρτύρονται επιτυγχάνουν την επιστροφή των προαναφερθέντων ποσών εκ μέρους των τουριστικών πρακτόρων οι οποίοι, στη συνέχεια, τα αφαιρούν από τα χρήματα που οφείλουν στα αντίστοιχα ξενοδοχεία, σε πολλά κοινοτικά τουριστικά κέντρα έχει δημιουργηθεί Τμήμα Τουριστικής Διαιτησίας, με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να λάβει μορφή συγκεκριμένου μηχανισμού σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι θα μπορούσε να συμβάλει ώστε να οργανωθεί και να λάβει μορφή συγκεκριμένου μηχανισμού σε κοινοτικό επίπεδο, ένα Κοινοτικό Κέντρο Τουριστικής Διαιτησίας για την επίλυση κάθε είδους διαφορών που ενδέχεται να προκύψουν μεταξύ τουριστικών φορέων και χρηστών στις διάφορες χώρες μέλη, με στόχο να αποφευχθούν ανώφελες ζημίες σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα και τουριστικές επιχειρήσεις γενικότερα·

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(1η Φεβρουαρίου 2002)

Το ζήτημα που θέτει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν συμπεριέλαβε στην ανακοίνωσή της με ημερομηνία 13 Νοεμβρίου 2001(1) τη δημιουργία ενός κοινοτικού κέντρου τουριστικής διαιτησίας ανάμεσα στις προτεραιότητες και στις δράσεις που πρέπει να αναληφθούν από τους διάφορους δημόσιους και ιδιωτικούς παράγοντες του τομέα.

Εντούτοις, όσον αφορά την πολιτική για τους καταναλωτές, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Εξωδικαστικό Δίκτυο (το EEJ-Net), το οποίο αποσκοπεί στην παροχή βοήθειας στους καταναλωτές για την αποτελεσματικότερη επίλυση των διασυνοριακών διαφορών τους με εμπόρους μέσω της προσφυγής σε εξωδικαστικά συστήματα επίλυσης των διαφορών. Κάθε κράτος μέλος καθώς και η Νορβηγία και η Ισλανδία δημιούργησαν ένα εθνικό σημείο επαφής(2) με σκοπό την παροχή μιας δομής επικοινωνίας καιποστήριξης που αποβλέπει στη διευκόλυνση της λειτουργίας των εθνικών εξωδικαστικών οργάνων επίλυσης διασυνοριακών διαφορών. Ο σκοπός του δικτύου είναι η αντιμετώπιση των πρακτικών εμποδίων στα οποία προσκρούουν οι καταναλωτές όταν προσφεύγουν σε ένα εξωδικαστικό όργανο σε χώρα άλλη από τη δική τους. Τα εν λόγω εμπόδια αφορούν κυρίως την έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τα ξένα όργανα καθώς και τα γλωσσικά και γεωγραφικά εμπόδια τα οποία δυσχεραίνουν καταρχάς τηνποβολή καταγγελίας από τον καταναλωτή. Τα εθνικά σημεία επαφής θα βοηθούν τους δυσαρεστημένους καταναλωτές παρέχοντάς τους πληροφορίες καιποστήριξη κατά τηνποβολή της καταγγελίας τους στο εξωδικαστικό όργανο επίλυσης διαφορών στη χώρα στην οποία εδρεύει η επιχείρηση που πούλησε τα προϊόντα ή τιςπηρεσίες. Η πειραματική φάση δρομολογήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2001 και θα διαρκέσει ένα έτος.

(1) Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών Προσέγγιση συνεργασίας για το μέλλον του ευρωπαϊκού τουρισμού, COM(2001)655 τελικό.

(2) Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε: http://europa.eu.int/comm/consumers/policy/developments/acce_just/acce_just14_en.pdf.