ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1330/00

υποβολή: Marielle De Sarnez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(27 Απριλίου 2000)

Θέμα: Απόρριψηδρογονανθράκων στη θάλασσα

Σε συνέχεια της καταστροφής του πετρελαιοφόρου Erika, που συνέβη πλησίον των ακτών της Βρετάνης, πολλά πετρελαιοφόρα επωφελήθηκαν από τη θαλάσσια ρύπανση για να καθαρίσουν λαθραία τις δεξαμενές τους στη θάλασσα.

Έχονταςπόψη τις απειλές για το περιβάλλον που αποτελούν αυτές οι παράνομες πράξεις καθαρισμού των δεξαμενών, η Επιτροπή προτίθεται να εκπονήσει οδηγία που θα επιβάλλει στα πλοία να καθαρίζουν τις δεξαμενές τους πριν εγκαταλείψουν το λιμάνι, με ταυτόχρονη χορήγηση πιστοποιητικού, άνευ του οποίου το πλοίο δεν θα επιτρέπεται να αποπλεύσει;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Ιουνίου 2000)

Η Επιτροπή ανησυχεί σοβαρά για την ρύπανση επιχειρησιακής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών καθαρισμού των δεξαμενών σε κοινοτικά ύδατα, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερο μερίδιο της συνολικής θαλάσσιας πετρελαϊκής ρύπανσης απ'ό,τι τα ατυχήματα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, διεθνή μέτρα όσον αφορά την κατασκευή και επιχειρησιακή χρήση των πετρελαιοφόρων (κυρίως μέσω της Σύμβασης Marpol 73/78) έχουν μειώσει σημαντικά την ανάγκη και το όφελος της θαλάσσιας απόρριψης καταλοίπων φορτίου. Η εφαρμογή των διεθνών αυτών κανόνων ελέγχεται στους κοινοτικούς λιμένες μέσω του ελέγχου του κράτους του λιμένα, δυνάμει της οδηγίας 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1995 για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδαταπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την

πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα)(1). Επιπλέον, χωριστές ευρωπαϊκές κατασκευαστικές προδιαγραφές για τα πετρελαιοφόρα έχουν προταθεί προσφάτως από την Επιτροπή, στην ανακοίνωση της σχετικά με την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών πετρελαίου(2).

Μεγάλο μέρος της επιχειρησιακής ρύπανσης από όλους τους τύπους πλοίων στα κοινοτικά ύδατα είναι απόρροια της αδυναμίας ορισμένων λιμένων να δέχονται κατάλοιπα φορτίων και απόβλητα που παράγονται από τα πλοία σε παράκτιες εγκαταστάσεις, ή απόρροια της απροθυμίας των πλοίων να χρησιμοποιούν τέτοιες εγκαταστάσεις. Η προτεινόμενη οδηγία για τις λιμενικές εγκαταστάσειςποδοχής(3) αντιμετωπίζει το πρόβλημα αυτό και θεσπίζει σειρά απαιτήσεων τόσο όσον αφορά τους λιμένες όσο και τα πλοία, ώστε να εξασφαλίζεται η ύπαρξη επαρκών εγκαταστάσεων σε όλους τους κοινοτικούς λιμένες καθώς και η κατάλληλη χρήση τους από τα πλοία. Με τη θέσπιση κανόνων για τις εγκαταστάσειςποδοχής, τον προγραμματισμό της διαχείρισης των αποβλήτων, οικονομικών και άλλων κινήτρων για την παράκτια παράδοση αποβλήτων, θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό η ανάγκη απορρίψεων στη θάλασσα. Η πρόταση προβλέπει επίσης την επιβολήποχρέωσης, για τα πλοία, να κοινοποιούν στον λιμένα τις φερόμενες επί του πλοίου ποσότητες αποβλήτων και καταλοίπων. Η πρακτική αυτή, σε συνδυασμό με λιμενικούς ελέγχους, θα βελτιώσει σημαντικά τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τους διεθνείς κανόνες. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή πιστεύει ότι η προτεινόμενη οδηγία, η οποία βρίσκεται στη διαδικασία συμβιβασμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, θα περιορίσει σημαντικά την επιχειρησιακή ρύπανση, και ειδικότερα την πετρελαϊκή ρύπανση από όλους τους τύπους πλοίων.

Τέλος, στην ανακοίνωσή της για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών πετρελαίου, η Επιτροπή εξαγγέλλει την πρόθεσή της να εξετάσει άλλες κοινοτικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό της επιχειρησιακής ρύπανσης που προέρχεται από όλους τους τύπους πλοίων.

(1) ΕΕ L 157 της 7.7.1995.

(2) COM(2000)142 τελικό.

(3) ΕΕ C 271 της 31.8.1998 όπως τροποποιήθηκε, ΕΕ C 148 της 18.5.1999.