ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0194/01

υποβολή: Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE), Armin Laschet (PPE-DE), Mathieu Grosch (PPE-DE), Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) και Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Επαναδραστηριοποίηση των διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων στην ιστορική σιδηροδρομική γραμμή Ijzeren Rijn.

1. Στη συζήτηση για την πιθανή επαναχρησιμοποίηση της σιδηροδρομικής γραμμής Ijzeren Rijn παρατίθεται συχνά η σχετική μεταξύ Ολλανδίας και Βελγίου συνθήκη (1839) στην οποία περιλαμβάνεται το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης. Σύμφωνα με την Επιτροπή, ποία είναι η σχέση των οριζομένων στην εν λόγω Συνθήκη με τη σημερινή σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία;

2. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω σιδηροδρομική γραμμήφίσταται, απαιτείται έκθεση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την επαναχρησιμοποίησή της;

3. Η εν λόγω σιδηροδρομική σύνδεση διέρχεται από περιοχές που απολαύουν προστασίας στα πλαίσια των οδηγιών περί πτηνών και οικοτόπων. Ποίες είναι οι σχετικές συνέπειες;

4. Πως αξιολογεί η Επιτροπή τηνφιστάμενη σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Αμβέρσας και της περιοχής του Ρούρ (οι σταθμοί Aachen West-Montzen και μία νέα σύνδεση μέσω Venlo) ως εναλλακτική λύση για την επαναχρησιμοποίηση της σιδηροδρομικής σύνδεσης Ijzeren- Rijn;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Απριλίου 2001)

Στις απαντήσεις στις γραπτές ερωτήσεις E-2381/99(1) και E-0525/00 του κου. Staes(2), η Επιτροπή επισήμαινε ότι η συνθήκη διασχωρισμού Βελγίου Κάτω Χωρών της 19ης Απριλίου 1839 και οι παράγωγες συνθήκες συνιστούν διμερείς συμφωνίες που συνήφθησαν μεταξύ των δύο κρατών μελών και δεν αφορούν το κοινοτικό δίκαιο, δεδομένου ότι δεν συνιστούν παράβαση των διατάξεων των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όσον αφορά το ενδεχόμενο επανενεργοποίησης της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι επιβάλλεται η διενέργεια μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 της απάντησης στην γραπτή ερώτηση E-2381/99, όπου αναφέρεται ότι δεν εναπόκειται στην Επιτροπή να ωθήσει την ολλανδική κυβέρνηση να τηρήσει οιαδήποτεποχρέωσή της που απορρέει από μη κοινοτική συνθήκη την οποία ενδεχομένως συνήψε. Όμως, η ολλανδική κυβέρνηση δήλωσε ότι, επειδή η παλιά γραμμή περνάει μέσα από ειδική περιοχή διατήρησηςπό την έννοια της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών(3), πρέπει να εφαρμοστούν το άρθρο 6 παράγραφος 3 και το άρθρο 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(4). Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να πληρούνται όλες οι ειδικές απαιτήσεις των εν λόγω διατάξεων. Μια από τις απαιτήσεις του άρθρου 6 παράγραφος 4 είναι ότι ένα σχέδιο ή ένα έργο μπορεί να εκτελεσθεί μόνο ελλείψει εναλλακτικών λύσεων. Η εν λόγω απαίτηση μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει στην εξεύρεση εναλλακτικής γραμμής, αντί της επαναλειτουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου.

Το ζήτημα τηςφιστάμενης σύνδεσης της Αμβέρσας με την περιοχή του Ruhr, αντί της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου, δεν θα μπορούσε να εξεταστεί παρά μόνο εφόσον τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν ολοκληρώσει τη μελέτη σκοπιμότητας, λαμβάνονταςπόψη τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και το εν προκειμένω ισχύον κοινοτικό δίκαιο.

(1) ΕΕ C 280 E της 3.10.2000.

(2) ΕΕ C 26 E της 26.1.2001.

(3) ΕΕ L 103 της 25.4.1979.

(4) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.