ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1725/01

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(6 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Η δομή και το χρονοδιάγραμμα της καθιέρωσης ενός ευρωπαϊκού φόρου επί της ενέργειας μέσω ενισχυμένης συνεργασίας

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης τουποψηφίου επιτρόπου Bolkestein από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του είχα θέσει εκ μέρους της Επιτροπής Περιβάλλοντος το ερώτημα εάν ήταν διατεθειμένος έχονταςπόψη το ισπανικό βέτο όσον αφορά την από πλευράς ΕΕ καθιέρωση ενός φόρου επί της ενέργειας/των εκπομπών CO2 να προσφύγει στις διατάξεις της Συνθήκης περί ενισχυμένης συνεργασίας. Ο κ. Bolkestein είχε δηλώσει ότι χρειαζόταν προθεσμία ενός έτους προκειμένου να μπορέσει να απαντήσει. Έκτοτε έχουν περάσει τουλάχιστον 18 μήνες, καθώς και μία επιπλέον ΔΔ. Η αντίσταση της Ισπανίας δεν μειώθηκε, ενώ στη Νίκαια, η ομοφωνία που απαιτείται όσον αφορά τη φορολόγηση της ενέργειας δεν αντικαταστάθηκε από την ειδική πλειοψηφία.

Για την έξοδο από την αδιέξοδο, η σουηδική προεδρία πρότεινε όπως, σε ένα πρώτο στάδιο, επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με τη δομή του φόρου επί της ενέργειας. Προσφάτως, η Επιτροπή δήλωσε επίσης την πρόθεσή της να εφαρμόσει το μέσον της ενισχυμένης συνεργασίας όσον αφορά τη φορολόγηση της ενέργειας (COM(2001)260). Τα κράτη μέλη εκφράζουν την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να κάνουν τα πρώτα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ecofin της 5ης Ιουνίου.

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε η νέα αυτή δομή να μην προβλέπει, για τους μεγάλους καταναλωτές, αποκλίσεις ανώτερες εκείνων που περιέχει ήδη η πρόταση του 1997;

Πότε προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει την πρωτοβουλίαποβολής πρότασης σχετικά με την καθιέρωση ευρωπαϊκού φόρου επί της κατανάλωσης ενέργειας/των εκπομπών CO2, τούτο δε σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν την ενισχυμένη συνεργασία;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουλίου 2001)

Η Επιτροπή συνεχίζει τις προσπάθειες για την έγκρισης από το Συμβούλιο οδηγίας για την αναδιάρθρωση της φορολόγησης των ενεργειακών προϊόντων. Όπωςπενθυμίστηκε λίαν προσφάτως στην ανακοίνωση Αειφόρος ανάπτυξη της Ευρώπης για έναν καλύτερο κόσμο: Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη(1), κρίνεται σκόπιμη η έκδοση μέχρι το 2002 οδηγίας για τη φορολόγηση της ενέργειας ειδικότερα για τον περιορισμό των συνεπειών των κλιματικών αλλαγών. Η εν λόγω οδηγία καθίσταται επίσης απαραίτητη για τη μείωση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που προκύπτουν από σημαντικές διαφορές στη φορολόγηση (ύψος, φορολογική βάση) των ενεργειακών προϊόντων από τα κράτη μέλη. Προς την κατεύθυνση αυτή, η Επιτροπήποστήριξε τις προσπάθειες της σουηδικής προεδρίας με στόχο την επανάληψη των συνομιλιών στο Συμβούλιο για το θέμα της φορολόγησης της ενέργειας.

Η Προεδρία επιθυμούσε κατ' αρχήν να εξετάσει τα πρακτικά ζητήματα σχετικά με τη διάρθρωση της φορολόγησης της ενέργειας. Εξετάστηκαν μεταξύ άλλων το πεδίο απαλλαγών ή μειώσεων ειδικών φόρων κατανάλωσηςπέρ των επιχειρήσεων που καταναλώνουν πολλή ενέργεια καθώς και άλλα σημαντικά ζητήματα όπως οι λεπτομέρειες φορολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας. Η προσέγγιση αυτή ενθαρρύνθηκε από όλα τα κράτη μέλη. Εντούτοις η Επιτροπή δήλωσε αποφασιστικά ότι η συζήτηση για τη διάρθρωση θα έπρεπε να συμπληρωθεί από την επανάληψη των συνομιλιών σχετικά με το ύψος των μελλοντικών ειδικών φόρων κατανάλωσης. Την πεποίθηση αυτή συμμερίζονται πολλά κράτη μέλη. Οι συνομιλίες αναμένεται να συνεχισθούν και κατά τη βελγική Προεδρία.

Όπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση με θέμα Φορολογική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση(2), θα μπορούσε σε ορισμένες περιπτώσεις να εξετασθεί η δυνατότητα που εισήγαγε η συνθήκη του Άμστερνταμ και ανέπτυξε η συνθήκη της Νίκαιας όσον αφορά τη στενότερη συνεργασία μεταξύποομάδων κρατών μελών που διαπνέονται από παρόμοιες προθέσεις. Όσον αφορά την έμμεση φορολογία, η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας θα ήταν δυνατόν να αποτελέσει ένα βήμα προόδου στο θέμα της φορολόγησης στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας.

Επίσης, η Επιτροπή εξετάζει σε βάθος διάφορες πολύπλοκες οικονομικές και νομικές πτυχές, που συνδέονται με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας. Πράγματι, η εν λόγω προσέγγιση δεν θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να διακυβεύσει την εσωτερική αγορά, να εισάγει φραγμούς και διακρίσεις στις συναλλαγές, να στρεβλώσει τους όρους ανταγωνισμού ή να επηρεάσει τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τιςποχρεώσεις των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν.

(1) COM(2001)264 τελικό.

(2) COM(2001)260 τελικό.