ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1093/97 υποβολή: Carles-Alfred Gasςliba i Bφhm (ELDR) προς την Επιτροπή (21 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Απαιτήσεις όσον αφορά τις συσκευασίες στην ΕΕ

Τα μέτρα που εγκρίθηκαν στη Γερμανία πρίν μερικά χρόνια, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, έχουν οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στην Ισπανία, λόγω των απαιτήσεων σε θέματα συσκευασιών.

Ο νόμος Tφpffer επιχειρούσε να ρυθμίσει τα σχετικά με τον προορισμό των συσκευασιών (κουτιά και παλέτες) που χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή οπωροκηπευτικών προϊόντων, ώστε οι συσκευασίες αυτές να ανακυκλώνονται και να επαναχρησιμοποιούνται από τους ίδιους εξαγωγείς, αντί να μετατρέπονται σε απορρίμματα σε γερμανικό έδαφος.

Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους των εξαγωγών οπωροκηπευτικών από την Ισπανία, εφόσον οι εξαγωγείς είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν ένα υλικό συσκευασίας με υψηλή τιμή και το οποίο, επιπλέον, παράγεται από γερμανική επιχείριση με αποκλειστικά δικαιώματα πώλησης του προϊόντος αυτού (πλαστικά κουτιά).

Με τον τρόπο αυτό προκαλείται σοβαρή οικονομική ζημία στους εξαγωγείς, αλλά και στη βιομηχανία παραγωγής υλικών συσκευασίας.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει εάν η γερμανική πολιτική επί του θέματος είναι ή όχι συμβατή με την Οδηγία 94/62/ΕΚ ((ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σελ. 10 )) και ιδιαίτερα με το άρθρο 7 της οδηγίας αυτής;

Προτίθεται η Επιτροπή να πραγματοποιήσει κάποια ενέργεια σε σχέση με το θέμα αυτό;

Απάντηση της κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Μαΐου 1997)

Το γερμανικό διάταγμα του 1991 περί συσκευασίας αποτελεί το αντικείμενο διαδικασιών επί παραβάσει που κίνησε η Επιτροπή. Η Επιτροπή, στην επίσημη προειδοποιητική επιστολή της, υποστήριξε ότι στοιχεία της γερμανικής νομοθεσίας δεν είναι σύμφωνα με το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ.

Ωστόσο, η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία η παράγραφος 4 του γερμανικού διατάγματος αντιβαίνει στην κοινοτική νομοθεσία. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το άρθρο 7 της οδηγίας 94/62/ΕΚ της 20ης Δεκεμβρίου 1994 περί συσκευασίας και αποβλήτων συσκευασίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την εγκατάσταση συστημάτων επιστροφής ή αποκομιδής των χρησιμοποιημένων συσκευασιών ή αποβλήτων συσκευασιών και την επαναχρησιμοποίηση ή ανάκτηση, συμπεριλαμβανομένης της ανακύκλωσης, των συσκευασιών ή αποβλήτων συσκευασιών που έχουν αποτελέσει το αντικείμενο αποκομιδής. Αυτό ισχύει και για την συσκευασία μεταφοράς. Η παράγραφος 4 του γερμανικού διατάγματος προβλέπει την υποχρέωση επιστροφής του εν λόγω τύπου συσκευασίας, και την επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωσή του. Η παράγραφος 11 προβλέπει τη δυνατότητα εκπλήρωσης της υποχρέωσης αυτής από τρίτο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν προκύπτει, εν προκειμένω, ειδική επιβάρυνση για τους εισαγωγείς συσκευασμένων προϊόντων. Επομένως, η εν λόγω διάταξη είναι σύμφωνη με την κοινοτική νομοθεσία.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1626/97 υποβολή: Bαrbara Dόhrkop Dόhrkop (PSE) προς την Επιτροπή (14 Μαΐου 1997)

Θέμα: Αύξηση κονδυλίων για νέες αλιευτικές συμφωνίες

Η ΕΕ πρέπει να βρει τρόπους για να αντισταθμίσει τις θυσίες στις οποίες πρέπει να υποβληθούν τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη προκειμένου να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του πολυετούς προγράμματος προσανατολισμού τέταρτης γενιάς του αλιευτικού τομέα (ΠΠΠ ΙV).

Ζήτησε η Επιτροπή από το Συμβούλιο Αλιείας, στις 14 Απριλίου να αυξήσει κατά 30 εκατ. Ecu το κονδύλι του προϋπολογισμού για τη διαπραγμάτευση νέων αλιευτικών συμφωνιών με τρίτες χώρες;

Ποια ήταν η απόφαση του Συμβουλίου;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (3 Ιουλίου 1997)

Η Επιτροπή δεν έχει διατυπώσει το αίτημα αυτό από το συμβούλιο αλιείας του Απριλίου 1997 και μετά.

Ο προϋπολογισμός του τρέχοντος έτους προβλέπει, πέραν της αρχικής χρηματοδότησης των 246 εκατ. ECU, απόθεμα 30 εκατ. ECU (θέση προϋπολογισμού Β0-40) για αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες, για την ανανέωση ή την επαναδιαπραγμάτευσή τους στη διάρκεια του 1997, καθώς και για ενδεχόμενες νέες συμφωνίες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1965/97 υποβολή: Νικήτας Κακλαμάνης (UPE) προς την Επιτροπή (9 Iουνίου 1997)

Θέμα: Tουρκικές «ελεύθερες ζώνες» και δράση της Επιτροπής

Επειδή στην ερώτησή μου Η-0317/97 ((Συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Μάϊος 1997). ))(«Ώρα των ερωτήσεων») δεν έλαβα απολύτως ικανοποιητική απάντηση, θα ήθελα να επιμείνω λίγο περισσότερο στο θέμα των «ελευθέρων ζωνών» στην Τουρκία.

Στην απάντηση που έλαβα αναφέρεται ότι «εκπρόσωποι της Επιτροπής και των κρατών μελών πραγματοποίησαν επισκέψεις σε διάφορες «ελεύθερες ζώνες», ενώ προστίθεται ότι « η κατάσταση θεωρείται ικανοποιητική».

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ποιές ακριβώς «ελεύθερες ζώνες» ελέγχθησαν, και αν εξετάζεται το ενδεχόμενο νέων αιφνιδιαστικών ελέγχων στις ζώνες αυτές, μέσω της U.C.L.Α.F., αφού το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και άπτεται της αθέτησης των τουρκικών υποχρεώσεων που αναλήφθησαν με τη Συμφωνία της Τελωνειακής Ενωσης, καθώς και της παράνομης εξαγωγής κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών στην ΕΕ ως «τουρκικά».

Απάντηση του κ. Van den Broek, εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Ιουλίου 1997)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θα μπορούσε να ανατρέξει στην απάντηση που έδωσε η Επιτροπή στην προφορική ερώτηση αριθ. Η-317/97 κατά την ώρα υποβολής ερωτήσεων της συνόδου του Μαΐου 1997 του Κοινοβουλίου, όπου η Επιτροπή ανέφερε ότι κοινοτική αποστολή πήγε στην Τουρκία τον Οκτώβριο του 1996 για να επιβεβαιώσει το ότι η λειτουργία των τουρκικών ελευθέρων ζωνών συμφωνούσε με τις υποχρεώσεις της Τουρκίας στο πλαίσιο της τελωνειακής ένωσης. Με την ευκαιρία αυτή, η αποστολή επισκέφθηκε τις ελεύθερες ζώνες της Ινσταμπούλ και της Mersin στις οποίες δεν διαπίστωσε καμμία παράβαση όσον αφορά τους κανόνες της τελωνειακής ένωσης. Δεδομένου ότι η αποστολή αυτή ήταν αποστολή παρακολούθησης, δεν συμμετείχε η αρμόδια μονάδα για την καταπολέμηση της απάτης.

Οι τουρκικές αρχές επιβεβαίωσαν, εξάλλου, στην αποστολή ότι θα πληροφορηθούν σχετικά με οποιαδήποτε περίπτωση απάτης που ενδεχομένως αποκάλυπτε η Κοινότητα. Η Επιτροπή επιφυλάσσεται να θέσει τις περιπτώσεις αυτές υπόψη της Τουρκίας εφόσον της υποβληθούν κατάλληλα αιτιολογημένες καταγγελίες. Ιδιαίτερα, η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει κάθε συγκεκριμένο στοιχείο που αφορά απάτες και έχει υποπέσει στην αντίληψή της. Εν πάση περιπτώσει, η Κοινότητα και η Τουρκία συμφώνησαν, στο πλαίσιο των συστάσεων της επιτροπής σύνδεσης Κοινότητας-Τουρκίας της 24ης Απριλίου 1997, να παρακολουθούν συνεχώς το θέμα αυτό ώστε να αποφευχθεί κάθε καταστρατήγηση των κανόνων της τελωνειακής ένωσης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1802/97 υποβολή: Robert Evans (PSE) προς την Επιτροπή (28 Μαΐου 1997)

Θέμα: Κοινοτικές ρυθμίσεις κατά της μολύνσεως του περιβάλλοντος και τεμαχισμός ξυλείας

Ποιές κοινοτικές ρυθμίσεις ή κίνητρα υφίστανται για τις επιχειρήσεις, προκειμένου να μειώσουν ή να παύσουν την αποτέφρωση της ξυλείας και να την αντικαταστήρσουν με τον τεμαχισμό της;

Απάντηση του κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (9 Ιουνίου 1997)

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει την ύπαρξη κανονισμού αυτού του είδους.

Η καύση ξυλείας αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας για τις ευρωπαϊκές δασικές βιομηχανίες καθώς και για άλλους. Η καύση ξυλείας σε ελεγχόμενες μονάδες παραγωγής ενέργειας συμβάλλει στην αποδοτική χρήση των πρώτων υλών, έχει ως αποτέλεσμα σχετικά καθαρές εκπομπές αερίων και περιορίζει τη χρήση άλλων ενεργειακών πηγών, ιδίως των ορυκτών καυσίμων.

Κατά συνέπεια, δεν θα ήταν ορθή από περιβαλλοντική άποψη η ενθάρρυνση εταιριών να περιορίσουν ή να παύσουν την καύση ξυλείας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1611/97 υποβολή: Josι Valverde Lσpez (PPE) προς την Επιτροπή (7 Μαΐου 1997)

Θέμα: Εισαγωγές ελαιολάδου από τρίτες χώρες

Είναι σε θέση η Επιτροπή να μας πληροφορήσει πόσο ελαιόλαδο εισάγεται από τρίτες χώρες, αναφέροντας χωριστά την ποσότητα εισαγομένου ελαιολάδου από την κάθε χώρα καθώς και τη μέση τιμή εισόδου στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (16 Ιουνίου 1997)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δύναται να συμβουλευθεί τον κατωτέρω πίνακα που περιλαμβάνει τα στοιχεία που αφορούν εισαγωγές ελαιολάδου και πυρηνελαίου κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, για τις βασικές τρίτες χώρες που πραγματοποιούν εξαγωγές.

Όσον αφορά τη μέση τιμή εισόδου, η Επιτροπή δεν διαθέτει στοιχεία που να της επιτρέπουν τον υπολογισμό της τιμής. Ως εκ τούτου, η εμπορική λογική επιβάλλει η τιμή αυτή να είναι κατά κανόνα κατώτερη της κοινοτικής τιμής, αφαιρώντας, ενδεχομένως, τους εφαρμοζόμενους δασμούς.

>TABLE>

Πηγή: Eurostat (Comext). Περιλαμβάνει τις εισαγωγές με πιστοποίηση καθώς και τις δραστηριότητες τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1230/97 υποβολή: Αλέξανδρος Αλαβάνος (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (7 Απριλίου 1997)

Θέμα: Έργα μεταφορών στο Ταμείο Συνοχής

Το υπ' αριθμόν 94/09/65/020-α έργο με τίτλο «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ: Τμήμα: ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΚΑΒΑΛΑΣ ΑΠΟ ΚΟΜΒΟ ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΩΣ Χ.Θ. 4+937» εντάχθηκε στο Ταμείο Συνοχής το 1995 και προεβλέπετο να έχει περατωθεί 31.12.1996.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Εάν το παραπάνω έργο έχει ολοκληρωθεί;

2. Εάν όχι, σε ποιά φάση βρίσκεται (εκταμιεύσεις, φυσικό αντικείμενο),

3. Εάν υπάρχουν καθυστερήσεις, που οφείλονται;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (21 Μαΐου 1997)

Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 94.09.65.020-α, η αρχική προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου ήταν η 15η Οκτωβρίου 1996. Κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών η προθεσμία αυτή μετατέθηκε στις 30 Ιουνίου 1997 λόγω τροποποίησης του έργου και δυσμενών καιρικών συνθηκών.

Έχει ολοκληρωθεί το 90% των εργασιών. Οι εναπομένουσες εργασίες αφορούν ασφαλτοστρώσεις και άλλα έργα που αφορούν το περιβάλλον, τη σήμανση και την ασφάλεια. Η κοινοτική συνδρομή για το έργο ανέρχεται σε 9,1 εκατ. ECU, εκ των οποίων έχει απορροφηθεί το 70%.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1976/97 υποβολή: Αλέξανδρος Αλαβάνος (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (9 Iουνίου 1997)

Θέμα: Κίνδυνοι από τα έργα κατασκευής τεχνητής λίμνης για το Αδριάνειο Υδραγωγείο

Σύμφωνα με καταγγελίες του ICOMOS (Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών - Τεχνικός Σύμβουλος της UNESCO) και πλήθους οργανώσεων πολιτών, το Αδριάνειο Υδραγωγείο στην περιοχή της Ν. Ιωνίας, λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας - κινδυνεύει να καταστραφεί από απόφαση να κατασκευασθεί στα θεμέλιά του τεχνητή λίμνη 700 τ.μ., ένα αναψυκτήριο και άλλα έργα που παραβιάζουν τους κανόνες για την αναδάσωση και την οικοδόμηση της περιοχής.

Κάποιες από τις εργασίες είχαν διακοπεί κατά το παρελθόν μετά από παρέμβαση της Διεύθυνσης Αναστήλωσης, αλλά πρόσφατα άρχισε να κατασκευάζεται η τεχνητή λίμνη στο σημείο ακριβώς που βρίσκονται οι πεσσοί του μνημείου με αποτέλεσμα να πιθανολογείται ακόμα και η καταστροφή του.

Επειδή το έργο έχει ενταχθεί στο εθνικό σκέλος του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιβάλλον του 2ου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Εάν έχουν γίνει περιβαλλοντικές μελέτες για τα συγκεκριμένα έργα.

2. Εάν προτίθεται να αναλάβει και ποιές ενέργειες για τη διάσωση του μνημείου.

Απάντηση της κ. Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Ιουλίου 1997)

To σχέδιο που αποσκοπεί στην αποκατάσταση της περιοχής του Αδριάνειου Υδραγωγείου και του μικρού ξηροποτάμου Γιαμπουρλά, στο Δήμο Νέας Ιωνίας (Αθήνα) στην Ελλάδα αποτελεί τμήμα του επιχειρησιακού προγράμματος «Περιβάλλον» του κοινοτικού πλαισίου στήριξης 1994-1999 για την Ελλάδα, με προϋπολογισμό 700.000 ECU (200 εκατ. δραχμές). Στο στάδιο αυτό έχουν ήδη δηλωθεί ότι δαπανήθηκαν 80 εκατ. δραχμές.

Με βάση την προκαταρκτική μελέτη που εκπόνησε ο Δήμος Νέας Ιωνίας, το έργο αποτέλεσε το αντικείμενο πρόσκλησης υποβολής προσφορών. Η τεχνική μελέτη, που εκπονήθηκε από την εταιρεία που ήταν επιφορτισμένη με τις εργασίες, διαβιβάσθηκε στο ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟ) το οποίο συμφώνησε με την απόφαση που περιλαμβάνεται στο έγγραφό του ΥΠΠΟ/ΔΑΜ/472/29563/14.6.96. Η τελική έγκριση διαβιβάστηκε στις 8 Αυγούστου 1996 και έχουν ξεκινήσει εργασίες.

Εντούτοις, στις 4 Φεβρουαρίου 1997, το Υπουργείο Πολιτισμού επανεξέτασε την πρώτη απόφασή του και ζήτησε την τροποποίηση του έργου όσον αφορά την τεχνική λίμνη, την περίφραξη και ορισμένα άλλα σημεία. Στις 11 Φεβρουαρίου 1997, οι εργασίες διεκόπησαν για να παράσχουν ιδίως τη δυνατότητα αρχαιολογικών ανασκαφών, καθώς και τις τροποποιήσεις ορισμένων τεχνικών στοιχείων του έργου σύμφωνα με τις οδηγίες του κράτους μέλους. Η Επιτροπή κρίνει ότι τα μέτρα που θα πρέπει ενδεχομένως να ληφθούν σχετικά με το μνημείο δεν αποτελούν αρμοδιότητά της, αλλά αρμοδιότητα των υπηρεσιών του κράτους μέλους, οι οποίες παρακολουθούν την υπόθεση.

Όσον αφορά τις επιπτώσεις των εργασιών στο περιβάλλον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι για το είδος αυτό των έργων δεν απαιτείται μελέτη των επιπτώσεων. Εντούτοις, το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ του Δήμου Νέας Ιωνίας και του ελληνικού Υπουργείου Περιβάλλοντος. Κατά τον τρόπο αυτό, οι περιβαλλοντικές αρχές συνδέονται στενά με το έργο το οποίο ενδέχεται να αναβαθμίσει το εν λόγω αστικό περιβάλλον.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1372/97 υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή (21 Απριλίου 1997)

Θέμα: Δοκιμές σε ζώα για τον έλεγχο θαλασσίων βιοτοξινών στα δίθυρα μαλάκια

Σύμφωνα με δημοσιεύσεις του Τύπου, φαίνεται ότι η Επιτροπή εξετάζει τη δυνατότητα να προτείνει την αναστολή, για απροσδιόριστη περίοδο, της απαγόρευσης των δοκιμών σε ζώα για τον έλεγχο των θαλασσίων βιοτοξινών (DSP, PSP, ASP):

1. Είναι αληθείς αυτές οι πληροφορίες;

2. Δεν θα ήταν ενδιαφέρον να μελετήσει άλλες εναλλακτικές μεθόδους η Επιτροπή;

3. Δεν πιστεύει ότι σήμερα, και με δεδομένες τις προόδους που έχουν πραγματοποιηθεί κατά τα τελευταία έτη για το ζήτημα αυτό, όπως είναι οι δυνατότητες αξιολόγησης, η χρηματοδότηση της έρευνας και η δραστηριότητα του κοινοτικού εργαστηρίου αναφοράς για τις θαλάσσιες βιοτοξίνες, η εξεύρεση εναλλακτικών μεθόδων θα έπρεπε να είναι ο πρώτος στόχος του εν λόγω εργαστηρίου;

4. Πιστεύει ότι η μέθοδος δοκιμών με φωσφατάσες για τον έλεγχο της θαλάσσιας βιοτοξίνης της ομάδας DSP θα μπορούσε να αποτελεί μια εναλλακτική μέθοδο για τη βιοδοκιμή διθύρων μαλακίων σε ποντίκια; Θα μπορούσε να αξιολογηθεί η μέθοδος αυτή; Ποιά θα ήταν η διαδικασία για την αξιολόγησή της;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (29 Μαΐου 1997)

Η οδηγία 91/492/ΕΟΚ ((ΕΕ L 268 της 24.09.1991 )) που καθορίζει τους υγειονομικούς κανόνες που διέπουν την παραγωγή και την διάθεση στην αγορά των δίθυρων ζώντων μαλακίων προβλέπει ότι ο έλεγχος του ποσοστού της βιοτοξίνης PSP (paralytic shellfish poison) στα δίθυρα μαλάκια πραγματοποιείται με μία μέθοδο βιολογικής ανάλυσης, ενδεχομένως σε συνδυασμό με μια χημική μέθοδο έρευνας της σαξιτοξίνης. Σε περίπτωση αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων, η βιολογική μέθοδος είναι η μέθοδος αναφοράς. Επίσης για την έρευνα της τοξίνης DSP (diarrhetic shellfish poison), η οδηγία προβλέπει τη χρήση συνήθων βιολογικών μεθόδων ανάλυσης.

Η Επιτροπή μπορεί, μετά από γνώμη της Μόνιμης Κτηνιατρικής Επιτροπής, να αναγνωρίσει άλλες μεθόδους ανάλυσης που δείχνουν ισοδύναμο ποσοστό προστασίας της υγείας των καταναλωτών. Το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς για τις θαλάσσιες βιοτοξίνες συνεργάζεται στενά με τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς και την Επιτροπή για τον προσδιορισμό και την επικύρωση των νέων τεχνικών ανάλυσης οι οποίες δεν συνεπάγονται την πραγματοποίηση δοκιμών στα ζώα.

Η Επιτροπή δεν έχει πρόθεση να απαγορεύσει τις τεχνικές ανάλυσης που υπαγορεύονται από την οδηγία 91/492/ΕΟΚ όσο η επιστημονική έρευνα δεν αποδεικνύει ότι οι εναλλακτικές τεχνικές μπορούν να εγγυηθούν την προστασία της υγείας των καταναλωτών σε ισοδύναμο επίπεδο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2087/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή (19 Iουνίου 1997)

Θέμα: Κατανάλωση ενέργειας ηλεκτρικών συσκευών σε κατάσταση αναμονής

1. Πόσο υψηλή είναι η κατανάλωση ενέργειας των ηλεκτρικών συσκευών σε κατάσταση αναμονής στην ΕΕ;

2. Τι δυνατότητες βελτιστοποίησης βλέπει η Επιτροπή;

3. Κρίνει η Επιτροπή ότι οι πρωτοβουλίες τεχνικής βελτίωσης πρέπει να υποστηριχθούν;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής (4 Αυγούστου 1997)

1. Η Επιτροπή έχει εκπονήσει ορισμένες μελέτες για να εκτιμήσει την ετήσια ενεργειακή κατανάλωση εφεδρείας των ηλεκτρονικών μηχανημάτων στον οικιακό και στον εμπορικό τομέα. Η ετήσια ηλεκτρική κατανάλωση εφεδρείας των ηλεκτρονικών μηχανημάτων έχει ως εξής, σε γιγαβατώρες (GWh):

>TABLE>

(1) Η ποσότητα αυτή αντιπροσωπεύει ποσοστό περίπου 3,5% της συνολικής κοινοτικής ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρισμού.

2. Υπάρχει δυνατότητα αισθητής μείωσης της κατανάλωσης εφεδρείας των ηλεκτρονικών μηχανημάτων. Η τεχνολογία για τη μείωση της εφεδρικής κατανάλωσης εκάστου των ανωτέρω προϊόντων είναι επαρκώς γνωστή, και σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ήδη, μολονότι συνεπάγεται επιπλέον κατασκευαστικό κόστος. Η Επιτροπή επικέντρωσε τις αρχικές προσπάθειές της στις συσκευές τηλεόρασης και τα μαγνητοσκόπια (TV και VCR), επειδή αυτά και μόνα είναι υπεύθυνα για μεγάλο μέρος του είδους αυτού κατανάλωσης στον οικιακό τομέα. Η μέση κατανάλωση εφεδρείας μιας συσκευής TV ανέρχεται σε 8 W και ενός VCR σε 10 W. Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε επομένως με τους κατασκευαστές TV και VCR να αυτοδεσμευθούν για σταδιακή μείωση της μέσης κατανάλωσης εφεδρείας σε επίπεδα κάτω από 3 W. Για τα υπόλοιπα είδη ηλεκτρονικού εξοπλισμού, η Επιτροπή αξιολογεί τις τεχνικές και οικονομικές δυνατότητες μείωσης της κατανάλωσης εφεδρείας, και τα καλύτερα μέτρα για να επιτευχθεί τούτο. Για τον εξοπλισμό γραφείου, η Επιτροπή εξετάζει επίσης αυτοδεσμευτικό πρόγραμμα σήμανσης σε παγκόσμια βάση.

3. Η Επιτροπή θεωρεί τη μείωση της κατανάλωσης εφεδρείας των ηλεκτρονικών μηχανημάτων ως κατά προτεραιότητα τομέα για την ανάληψη δράσεων. Οι τεχνολογίες όμως επίτευξης χαμηλής κατανάλωσης εφεδρείας είναι ήδη διαθέσιμες για τα ηλεκτρονικά μηχανήματα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή νομίζει ότι δεν χρειάζεται να υποστηριχθούν τεχνικά έργα στον υπόψη τομέα. Η Επιτροπή πιστεύει όμως ότι χρειάζεται να υποστηριχθούν πολιτικές με στόχο την προώθηση της διείσδυσης συσκευών μεγαλύτερης ενεργειακής απόδοσης στην αγορά.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2327/97 υποβολή: Patrick Cox (ELDR) προς την Επιτροπή (7 Iουλίου 1997)

Θέμα: Καθεστώς των ουσιών χιτίνη και χιτοσίνη

Δύναται η Επιτροπή να πιστοποιήσει εάν υφίσταται νομοθεσία ΕΕ που να διέπει τη χρήση των ουσιών χιτίνη και χιτοσίνη;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής (1 Αυγούστου 1997)

Δεν υπάρχει κοινοτική νομοθεσία που να διέπει τη χρήση χιτίνης και χιτοζάνης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1395/97 υποβολή: Ian White (PSE) προς την Επιτροπή (22 Απριλίου 1997)

Θέμα: Περιορισμοί στην χορήγηση κονδυλίων από τα Ταμεία Περιφερειακής Ανάπτυξης

Από τα Ταμεία Περιφερειακής Ανάπτυξης έχουν χορηγηθεί ποσά για την επέκταση των εγκαταστάσεων του αεροδρομίου στο Benbecula στα Western Isles. Το αεροδρόμιο αυτό χρησιμοποιείται, επίσης, για στρατιωτικούς σκοπούς από το Πυροβολικό ως πεδίο βολής και από την Πολεμική Αεροπορία (ΡΑΦ).

Προτίθεται η Επιτροπή να πληροφορήσει εάν εφαρμόζονται οποιεσδήποτε ειδικές διατάξεις που να αποκλείουν την χορήγηση προοριζομένων για μη στρατιωτικούς σκοπούς πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επέκταση στρατιωτικών εγκαταστάσεων, και εάν όχι, γιατί;

Συμπληρωματική απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Αυγούστου 1997)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να ανατρέξει στην απάντηση της Επιτροπής στην προφορική ερώτησή του Η-494/97 κατά την ώρα των ερωτήσεων της συνόδου του Ιουλίου 1997 ((Συζητήσεις του Κοινοβουλίου (Ιουλίου 1997) )) του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1523/97 υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή (5 Μαΐου 1997)

Θέμα: Εγκαταστάσεις G.P.L. για αυτοκίνητα οχήματα στην Ιταλία

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει πως είναι δυνατόν, στην Ιταλία, τα αυτοκίνητα που έχουν υποστεί μετατροπή για κατανάλωση G.P.L. πριν από το 1993 πληρώνουν ειδικό φόρο, τον αποκαλούμενο υπερφόρο, ενώ τα αυτοκίνητα που έχουν υποστεί την ίδια μετατροπή μετά το 1993 δεν καταβάλουν το φόρο αυτό;

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις για τη μετατροπή είναι απολύτως όμοιες, μπορεί η Επιτροπή να παρέμβει όσον αφορά την εν λόγω ανισότητα;

Απάντηση του κ. Μonti εξ ονόματος της Επιτροπής (30 Ιουνίου 1997)

Η Επιτροπή υποθέτει ότι το αξιότιμο μέλος αναφέρεται στον βασικό ιταλικό νόμο, το νομοθετικό διάταγμα 30-8-93 αριθ. 331 το οποίο μετατράπηκε στο νόμο 427 της 29ης Οκτωβρίου 1993. Στο άρθρο 65, σημείο 5, του νόμου αυτού προβλέπεται ότι τα οχήματα με εγκατάσταση μεθανίου που εγκρίθηκε στο χρονικό διάστημα από 2 Μαίου 1993 έως 31 Δεκεμβρίου 1994 απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο του νόμου 362 της 21ης Ιουλίου 1994. Η απαλλαγή αυτή ισχύει για τις τρεις πρώτες καταβολές του φόρου κυκλοφορίας. Αργότερα, με το νομοθετικό διάταγμα 48 της 25ης Φεβρουαρίου 1995, η περίοδος κατά την οποία γίνεται δεκτή η εγκατάσταση μεθανίου για λόγους απαλλαγής παρατάθηκε μέχρι τα τέλη του 1995.

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι διατάξεις αυτές αποσκοπούν στην προώθηση της εγκατάστασης στα αυτοκίνητα του μηχανισμού που επιτρέπει τη λειτουργία τους με καύσιμο το μεθάνιο. Θεωρεί ότι το γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές περιορίζουν το φορολογικό κίνητρο στα αυτοκίνητα τα οποία μετατράπηκαν μέσα σε δεδομένο χρονικό διάστημα χωρίς να το επεκτείνει αναγκαστικά στα αυτοκίνητα που μετατράπηκαν πριν από το διάστημα αυτό, δεν αποτελεί περιορισμό. Αυτού του είδους η νομοθεσία, μάλιστα, εγγράφεται στο πλαίσιο της φορολογικής αυτονομίας των κρατών μελών ενώ το υπόψη μέτρο δεν αντίκειται ούτε στις διατάξεις του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚ, ούτε σε κάποια άλλη κοινοτική νομοθεσία δεδομένου ότι το κίνητρο αυτό ισχύει για όλα τα αυτοκίνητα που τίθενται σε κυκλοφορία για πρώτη φορά στην Ιταλία από τους ιδιοκτήτες τους, είτε είναι καινούργια είτε μεταχειρισμένα.

Η Επιτροπή ως εκ τούτου εκτιμά ότι δεν υπάρχει λόγος να παρέμβει στο θέμα αυτό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1555/97 υποβολή: Herbert Bφsch (PSE) προς την Επιτροπή (6 Μαΐου 1997)

Θέμα: Σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των εργατικών συνδικάτων στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης

Έχουμε πληροφορηθεί ότι διάφορες επιχειρήσεις (κυρίως δυτικής προέλευσης) σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης απαιτούν, κατά την πρόσληψη εργαζομένων, οι τελευταίοι να μην ανήκουν σε εργατικά συνδικάτα.

Τούτο παραβιάζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και δεν επιτρέπεται οι δημόσιες αρχές χωρών, οι οποίες επιθυμούν να καταστούν κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης στο άμεσο μέλλον, να ανέχονται φαινόμενα αυτού του τύπου.

Από την άλλη πλευρά θα ήταν ακόμη φοβερότερο επιχειρήσεις αυτού του τύπου να εισπράττουν κονδύλια από τα προβλεπόμενα για τα προγράμματα PHARE, JOPP ή επιδοτήσεις από το EBRD και κατά συνέπεια από τις τσέπες των ευρωπαίων εργαζομένων. Θέτω για το λόγο αυτό τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Γνωρίζει η Επιτροπή περιπτώσεις σε χώρες οι οποίες είναι συνδεδεμένες με την Ευρωπαϊκή Ένωση όπου το να μην ανήκει κανείς σε εργατικό συνδικάτο αποτελεί προϋπόθεση πρόσληψης;

2. Έχει συζητήσει τέτοιου είδους θέματα με κυβερνήσεις χωρών της Κεντρικής Ευρώπης;

3. Έχει επαγρυπνήσει η Επιτροπή στο παρελθόν ώστε επιχειρήσεις που παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα του συνέρχεσθαι να μην επωφελούνται παραγγελιών στο πλαίσιο των προγραμμάτων PHARE ή JOPP και να μη λαμβάνουν επιδοτήσεις από το EBRD;

4. Αν όχι, σκοπεύει επί τέλους να λάβει όλα τα κατάλληλα σχετικά μέτρα (ενδεχομένως διατυπωμένα στο κείμενο του νέου Κανονισμού για το PHARE) προς το συμφέρον των ευρωπαίων εργαζομένων;

Απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Ιουνίου 1997)

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει τίποτα σχετικά με περιπτώσεις στις συνδεδεμένες χώρες όπου η μη προσχώρηση σε συνδικάτα αποτελούσε όρο για την πρόσληψη.

Για τον λόγο αυτό, δεν συζητήθηκε το παρόν θέμα με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Δεν υπάρχει ειδική ρήτρα για τον σεβασμό του συνδικαλιστικού δικαιώματος στις συμφωνίες ή συμβάσεις που συνάπτονται με τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Phare ή στο πλαίσιο χρηματοδοτήσεων που παρέχει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη (BERD).

Εάν η πληροφόρηση και η συνεννόηση με τους εργαζομένους αποτελούν τμήμα των θεμάτων που καλύφθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία συνεργασίας με ειδική πλειοψηφία, το συνδικαλιστικό δικαίωμα υπάγεται στην αρμοδιότητα καθενός από τα κράτη μέλη τα οποία-με εξαίρεση, προς το παρόν, του Ηνωμένου Βασιλείου-έχουν προσχωρήσει στον κοινοτικό χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων του 1989.