ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0600/96 υποβολή: Jessica Larive (ELDR) προς την Επιτροπή (6 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Η παρεμπόδιση της κυκλοφορίας των υπηρεσιών στο Βέλγιο

1. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι η απαίτηση άδειας εργασίας για έναν εργαζόμενο που δεν έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους της ΕΕ αλλά απασχολείται από Ολλανδό εργοδότη, αντιβαίνει προς τα άρθρα 59 και 60 καθήν περίπτωση ο εν λόγω εργαζόμενος, ο οποίος διαθέτει στις Κάτω Χώρες τίτλο παραμονής και εργασίας, αποστέλλεται, στο Βέλγιο επί προσωρινής βάσης για την παροχή υπηρεσιών ως υπάλληλος Ολλανδού εργοδότη;

2. Μπορεί επίσης να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι η απαίτηση καταχώρησης στο Βέλγιο ως εργολάβου αντιβαίνει προς τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης, δεδομένου ότι πρόκειται για ολλανδικές επιχειρήσεις που είναι καταχωρημένες στις Κάτω Χώρες και υπόκεινται στην ολλανδική νομοθεσία περί κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός που συνεπάγεται ότι και το προσωπικό που απασχολούν είναι ήδη ασφαλισμένο βάσει της εν λόγω ολλανδικής νομοθεσίας;

3. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι οι προκαταβολικές πληρωμές εκ μέρους των ολλανδικών οικοδομικών επιχειρήσεων, για τις κοινωνικές παροχές των αποσπασμένων στο Βέλγιο υπαλλήλων, σε συνδυασμό με το Κοινωνικό Δελτίο Ταυτότητας που ισχύει στο Βέλγιο, από 1ης Ιανουαρίου 1995, στον οικοδομικό τομέα, αντιβαίνει προς τους ευρωπαϊκούς κανόνες περί απόσπασης εργαζομένων, όπως περιγράφεται στον Κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 ((ΕΕ L 149 της 05.07.1971, σελ. 2. ));

Εάν ναι, σε ποιές ενέργειες προτίθεται να προβεί η Επιτροπή με στόχο την άρση των ως άνω φραγμών στην εσωτερική αγορά;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (15 Απριλίου 1996)

1. Η Επιτροπή συμφωνεί με το συμπέρασμα του Αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου ότι η υποχρέωση κατοχής άδειας εργασίας που επιβάλλεται σε ένα εργαζόμενο, μη υπήκοο κράτους μέλους, που απασχολείται από Ολλανδό εργοδότη και αποστέλλεται από αυτόν στο Βέλγιο για να παράσχει σε προσωρινή βάση τις υπηρεσίες του, είναι αντίθετη με τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης ΕΚ υπό την προϋπόθεση ο εν λόγω εργαζόμενος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας παραμονής και εργασίας. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει άμεσα από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-43/93 (Vander Elst) της 9ης Αυγούστου 1994 ((Συλλογή 1994, σ. Ι-3803. )). Η βελγική κυβέρνηση εξετάζει, μετά από αίτηση της Επιτροπής, τις συνέπειες της απόφασης αυτής χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα να κινήσει η Επιτροπή τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ.

2. Δεν αποκλείεται η εφαρμογή της υποχρέωσης καταχώρησης στο Βέλγιο από τις εθνικές αρχές να αντιβαίνει στα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης. Ωστόσο, δεν μπορεί να υπάρξει καταφατική απάντηση παρά μόνο εάν εξετασθούν όλα τα περιστατικά. Η εξέταση στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι υπό εξέλιξη.

3. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η υποχρέωση προκαταβολής επί των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης στο Βέλγιο, στο βαθμό που δεν πρέπει να καταβληθούν βάσει των κανόνων του άρθρου 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, είναι αντίθετη με το κοινοτικό δίκαιο. Πρόκειται ειδικότερα για εργαζόμενους αποσπασμένους στο Βέλγιο οι οποίοι, σύμφωνα με τις διατάξεις του ανωτέρω κανονισμού, συνεχίζουν να υπόκεινται στη νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης του κράτους μέλους στο οποίο υπάγονται κανονικά. Η Επιτροπή επιθυμεί να αναφέρει στο Αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου ότι, στην υπόθεση αυτή, διαβίβασε στη βελγική κυβέρνηση προειδοποιητική επιστολή βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ.