ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3087/00

υποβολή: Toine Manders (ELDR) και Maria Sanders-ten Holte (ELDR) προς την Επιτροπή

(2 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Επιβολή ΒΡΜ (φόρος προσώπων και αυτοκινήτων οχημάτων) στην Ολλανδία

Η Ολλανδία είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιβάλλει ΒΡΜ ή παρόμοιου είδους φορολογία που συνδέεται με την τιμή αγοράς ενός καινούργιου ή ενός εισαγόμενου αυτοκινήτου. Γνωρίζουμε ότι η φορολογική πολιτική εξακολουθεί να ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών κυβερνήσεων και ότι τα κράτη μέλη δεν είναι επί του παρόντος έτοιμα να παραχωρήσουν αυτό το προνόμιο στην Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, πρέπει όμως να αποτρέπουμε η εθνική φορολογική πολιτική να αντιβαίνει την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Το γεγονός όμως ότι η Ολλανδία, αντίθετα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, έχει ΒΡΜ αποτελεί ενδεχομένως φραγμό στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών.

1. Στα μέσα του 1999 το Υπουργείο Οικονομικών της Ολλανδίαςπέβαλε αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει εάν επιτρέπεται η απόσβεση του ΒΡΜ ανά μήνα αντί ανά έτος. Δεν έχειπάρξει ακόμα αντίδραση στο αίτημα αυτό.

Θα αντιδράσει τελικά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Εάν όχι, για ποιο λόγο και εάν ναι, πότε θα γίνει αυτό;

2. Κατά τις εισαγωγές αυτοκινήτων η Ολλανδία επιβάλλει φόρο ΒΡΜ. Οι εισαγωγές, κυρίως νέων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, ενθαρρύνεται με αυτήν την νέα μέθοδο απόσβεσης αλλά, επειδή κατά τις εξαγωγές δεν επιστρέφεται ο ΒΡΜ, ο τομέας των εξαγωγών ασφυκτιά.

Φρονεί η Επιτροπή ότι η επιστροφή ΒΡΜ κατά τις εξαγωγές είναι αναγκαία για να προληφθεί αυτό το εμπόδιο της εσωτερικής αγοράς;

3. Η κρίση που προκαλούν στην Ευρώπη οιψηλές τιμές πετρελαίου αποτελεί ίσως την ευκαιρία να διερευνηθεί η νομιμότητα και η δυνατότητα αποδοχής του ΒΡΜ σε σχέση με τιςποχρεώσεις στο πλαίσιο της νομοθεσίας της εσωτερικής αγοράς. Ο ΒΡΜ είναι ένας φόρος που, όπως ελέχθη, δενπάρχει στις περισσότερες άλλες χώρες της ΕΕ. Άλλωστε, μέσω τωνψηλών εμμέσων φόρων που επιβάλλει στα καύσιμα, η κυβέρνηση εισπράττει ήδη πολλά χρήματα από τους αυτοκινητιστές, και μάλιστα πάνω από τα κανονικά όρια. Τώρα που το αυτοκίνητο δεν αποτελεί πλέον προϊόν πολυτελείας αλλά είναι είδος ανάγκης για τις οικονομικές δραστηριότητες σε όλα τα κράτη μέλη, αυτή η βαριά φορολογίαπό την μορφή ΒΡΜ και εμμέσων φόρων ίσως είναι πλέον αδικαιολόγητη.

Φρονεί η Επιτροπή ότι η επιβολή ΒΡΜ στην Ολλανδία παρεμποδίζει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εφόσον δημιουργεί απαράδεκτους φραγμούς για την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών; Εάν όχι, για ποιους λόγους, εάν ναι, σε ποιες ενέργειες θα προβεί η Επιτροπή για να εξαλείψει αυτήν την στρέβλωση των αρχών της εσωτερικής αγοράς, όσο το δυνατόν γρηγορότερα;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Νοεμβρίου 2000)

1.-3. Η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιβάλουν έμμεσους μη εναρμονισμένους φόρουςπό την προϋπόθεση της τήρησης των αρχών της συνθήκης ΕΚ και του παράγωγου δικαίου. Ως εκ τούτου, κατά το παρελθόν, η Επιτροπή αντάλλαξε απόψεις με τις ολλανδικές αρχές για το θέμα της φορολογίας των επιβατικών αυτοκινήτων και των μοτοποδηλάτων (Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (BPM)). Η Επιτροπή εκτιμά ότι ο BPM όσον αφορά τα οχήματα που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, που έχουν τεθεί σε κυκλοφορία στις Κάτω Χώρες και τα οποία έχουν ηλικία τουλάχιστον ενός έτους θα έπρεπε να θεωρηθεί δυσμενής από φορολογικής απόψεως. Πράγματι, ενώ η ολλανδική νομοθεσία προέβλεπε τονπολογισμό τηςπολειμματικής αξίας του εισαγόμενου οχήματος εφαρμόζοντας στην καθαρή τιμή του καταλόγου τη μείωση κατά μία μόνο ποσοστιαία μονάδα μηνιαίως, σύμφωνα με τα πραγματικά στοιχεία που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή διαπιστώθηκε ότι, όσον αφορά τα μεταχειρισμένα οχήματα με την ίδια ηλικία που μεταπωλήθηκαν στο εσωτερικό της χώρας, η μείωση της αξίας ήταν αισθητά ανώτερη.

Ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, η φορολογική επιβάρυνση σε ένα εισαγόμενο αυτοκίνητο ολίγων μηνών ήταν μεγαλύτερη από τη φορολογική επιβάρυνση σε ένα πανομοιότυπο ολλανδικό αυτοκίνητο. Αυτό αποτελούσε διακριτική φορολογική μεταχείριση κατά την έννοια του άρθρου 90 (πρώην άρθρου 95) της συνθήκης ΕΚ).

Σε συνέχεια διμερών επαφών, οι ολλανδικές αρχές εισήγαγαν ένα νέο πλαίσιο κατ' αποκοπή φορολογικής απόσβεσης που ανταποκρινόταν καλύτερα στην οικονομική πραγματικότητα. Συνεπώς, την 1 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή αποφάσισε την αρχειοθέτηση της συγκεκριμένηςπόθεσης.

2. Όπως αναφέρεται στο σημείο 1, ηφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα επιβολής έμμεσων μη εναρμονισμένων φόρωνπό την προϋπόθεση της τήρησης των αρχών των συνθήκης ΕΚ και του παράγωγου δικαίου. Μόνο το άρθρο 91 (πρώην άρθρο 96) της συνθήκης ΕΚ) αναφέρεται στην απαγόρευση διακρίσεων κατά την αποστολή (άλλοτε καλούμενη: εξαγωγή) από το εθνικό έδαφος ορίζοντας ότι τα προϊόντα τα οποία αποστέλλονται σε άλλο κράτος μέλος δεν είναι δυνατόν να τύχουν επιστροφής εσωτερικών φόρων ανώτερης από τις φορολογικές επιβαρύνσεις των οποίων αποτέλεσαν άμεσα ή έμμεσα αντικείμενο. Στην περίπτωση των Κάτω Χωρών, κανένα όχημα δεν τυγχάνει επιστροφής κατά την οριστική έξοδο από το ολλανδικό έδαφος. Συνεπώς, ως προς αυτό το σημείο δενφίσταται διακριτική φορολογική μεταχείριση.

Έκτοτε, το γεγονός της άρνησης της επιστροφής του φόρου κατά την οριστική αποστολή οχήματος εκτός του ολλανδικού εδάφους συνιστά πολιτική επιλογή που δεν αντιβαίνει στις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου όσον αφορά τη φορολογική κυριαρχία του κράτους μέλους.