ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0587/01

υποβολή: Elisabeth Schroedter (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(21 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Άρνηση σύναψης μισθωτηρίου συμβολαίου σε αλλοδαπούςπηκόους στο Βερολίνο

Η κοινωφελής εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, κατασκευής κατοικιών και οικισμών Berlin mbH (GSW) που ανήκει στο ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου απέρριψε αίτημα για την παροχή κατοικίας ενός ζεύγους από το Ιράν με την αιτιολόγηση ότι μπορεί να συνάψει μόνο μισθωτήρια συμβόλαια αορίστου διάρκειας και ότι πολίτες με περιορισμένη άδεια παραμονής στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν μπορούν να εξετασθούν .

Πιστεύει η Επιτροπή ότι τα ανωτέρω είναι συμβατά με τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δηλαδή σε πολίτες από πολλές χώρες που διαθέτουν νόμιμη άδεια παραμονής, δεν δίδεται το δικαίωμα πρόσβασης σε κατοικία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, διότι ευρίσκονται μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στην χώρα;

Εάν όχι, ποίες προτάσεις θαποβάλει η Επιτροπή στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ώστε να μεριμνήσει ναλοποιηθεί πλήρως η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας;

Θεωρεί η Επιτροπή, ότι η άρνηση του δικαιώματος κατοικίας σε άτομα με νόμιμη άδεια παραμονής σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ, είναι συμβατή με το άρθρο 13 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Εάν ναι, με ποια αιτιολόγηση;

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η άρνηση του δικαιώματος κατοικίας σε άτομα με νόμιμη άδεια παραμονής σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ είναι συμβατή με τα άρθρα 21 και 45 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης;

Εαν ναι, με ποιά αιτιολόγηση;

Απάντηση του κ. Vitorino Εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Απριλίου 2001)

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του αξιότιμου μέλους, η πρόσβαση στις εργατικές κατοικίες απορρίφθηκε σεπηκόους τρίτων χωρών στην περίπτωση αυτή γιατί τα ενλόγω άτομα δεν είχαν άδεια παραμονής απεριορίστου διάρκειας.

Το ισχύον κοινοτικό δίκαιο δεν ρυθμίζει την πρόσβαση τωνπηκόων τρίτων χωρών στις εργατικές κατοικίες(1). Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε τον Οκτώβριο 1999,πογραμμίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείριση τωνπηκόων τρίτων χωρών που παραμένουν νόμιμα στο έδαφος των κρατών μελών. Μια πιο δραστήρια πολιτική στον τομέα της ολοκλήρωσης πρέπει να έχει στόχο τη χορήγηση δικαιωμάτων καιποχρεώσεων ανάλογων με αυτών των πολιτών της Ένωσης. Η πολιτική αυτή πρέπει επίσης να ευνοήσει την απαγόρευση των διακρίσεων στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή και να θεσπίσει μέτρα για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Η εφαρμογή αυτού του στόχου αποτελεί αντικείμενο της νομοθετικής ημερήσιας διάταξης την οποία η Επιτροπήπέβαλε στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, τον Μάρτιο 2000, όπως ορίζεται στον πίνακα αποτελεσμάτων της ΓΔ Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων(2).

Οι προτάσεις που προβλέπει η Επιτροπή περιλαμβάνουν μέτρα για τους όρους εισδοχής καθώς και διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα και τιςποχρεώσεις ειδικών ομάδωνπηκόων τρίτων χωρών (επί μακρόν διαμενόντων, μισθωτών, ανεξάρτητων επαγγελματιών, σπουδαστών, κ.λπ.). Στόχος των μέσων αυτών είναι να εξασφαλίσουν ίση μεταχείριση μεταξύ τωνπηκόων τρίτων χωρών και τωνπηκόων των σχετικών κρατών μελών σε ένα μεγάλο αριθμό τομέων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στη στέγαση. Τα δικαιώματα που χορηγούνται στουςπηκόους τρίτων χωρών διαφέρουν ανάλογα με τη διάρκεια παραμονής τους και είναι σημαντικότερα όσον αφορά τους επί μακρόν διαμένοντεςπηκόους τρίτων χωρών, με βάση τους στόχους του Τάμπερε καθώς και την ιδέα που διετύπωσε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, τον Νοέμβριο 2000 Ανακοίνωση σχετικά με την κοινοτική πολιτική στον τομέα της μετανάστευσης(3), σύμφωνα με την οποία, τα δικαιώματα που χορηγούνται στουςπηκόους τρίτων χωρών μπορεί να είναι συνάρτηση της διάρκειας παραμονής τους.

Οι διατάξεις του άρθρου 13 της Συνθήκης ΕΚ δίνουν τη δυνατότητα στην Επιτροπή να λαμβάνει μέτρα για την καταπολέμηση των διακρίσεων, τα οποία όμως δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα. Επομένως, δεν χορηγεί στους ιδιώτες δικαιώματα τα οποία μπορούν να επικαλεστούν στα εθνικά τους δικαστήρια ή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης(4), η διακήρυξη του οποίου έγινε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας, είναι ένα μέσο με το οποίο μπορεί να ελέγχεται ότι τα κοινοτικά όργανα και τα κράτη μέλη σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα όταν ενεργούν στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου. Ελλείψει κοινοτικών μέτρων ειδικά όσον αφορά με την πρόσβαση τωνπηκόων τρίτων χωρών στις εργατικές κατοικίες, η επικριτέα γερμανική πολιτική δεν μπορεί να θεωρηθεί αντίθετη με τις διατάξεις του Χάρτη.

(1) Με εξαίρεση τουςπηκόους τρίτης χώρας, μελών της οικογένειας πολίτη της Ένωσης που έχει ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας.

(2) Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Πίνακας αποτελεσμάτων για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη δημιουργία χώρου Ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (COM(2000)167 τελικό), (εξαμηνιαία ενημέρωση (δεύτερο εξάμηνο 2000) (COM(2000)782 τελικό)).

(3) Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Κοινοτική πολιτική στον τομέα της μετανάστευσης (COM(2000)757 τελικό).

(4) ΕΕ C 364 της 18.12.2000.