ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0979/00

υποβολή: Niels Busk (ELDR) προς την Επιτροπή

(31 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Επανεισαγωγή αγαθών για τα οποία έχει καταβληθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή

Ευρωπαίοι εξαγωγείς θεωρούνται στην πράξηπεύθυνοι για την παράνομη επανεισαγωγή στην Κοινότητα αγαθών για τα οποία έχει καταβληθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή. Τούτο συμβαίνει με σειρά ευαίσθητων προϊόντων. Έτσι, οι εξαγωγείς θεωρούνταιπεύθυνοι για συνθήκες που διαφεύγουν του ελέγχου τους.

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλίες, προκειμένου η νομική και οικονομική ευθύνη για την παράνομη επανεισαγωγή των εν λόγω αγαθών στην Κοινότητα να βαρύνει τους εξαγωγείς και / ή τις αρχές των τρίτων χωρών, θέτοντας π.χ. την απαίτηση της προσκόμισης πιστοποιητικού γνησιότητας;

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να καθιερώσει τη μεταφορά της ευθύνης στον εισαγωγέα από τη στιγμή που οι τελωνειακές διατυπώσεις για τα εξαχθέντα προϊόντα σε μια τρίτη χώρα έχουν διεκπεραιωθεί;

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι η ενδεχόμενη απαίτηση επιστροφής δεν μπορεί να επιβληθεί παρά μόνο όταν οι αρχές μπορούν να αποδείξουν ότι ο εξαγωγέας είναι συνυπεύθυνος ή ότι η επανεισαγωγή πραγματοποιήθηκεπό συνθήκες ελεγχόμενες από τον εξαγωγέα;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Μαΐου 2000)

Το θέμα της επανεισαγωγής στην Κοινότητα των προϊόντων που τυγχάνουν επιστροφών κατά την εξαγωγή απετέλεσε αντικείμενο πολυάριθμων συζητήσεων ανάμεσα στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη προκειμένου να προσδιορισθεί ποιος μηχανισμός θα μπορούσε να καταρτισθεί για να αποφεύγεται να χορηγούνται κοινοτικά κεφάλαια σε οικονομικές ενέργειες οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην σκοπιμότητα του καθεστώτος της επιστροφής κατά την εξαγωγή.

Δεν προβλέπεται η ανάκτηση της επιστροφής από τους εξαγωγείς των τρίτων χωρών. Η ύπαρξη πιστοποιητικών αυθεντικότητας δεν θα συνέβαλε καθόλου στη διευθέτηση του προβλήματος γιατί, τα προϊόντα τα οποία επανεισάγονται μπορούν να τύχουν απολύτως νόμιμα μείωσης ή απαλλαγής των δασμών κατά την εισαγωγή.

Από τότε που άρχισαν να ισχύουν οι συμφωνίες της GATT (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου) δεν φαίνεται πλέον δυνατόν να προβλεφθεί σε έναν κανονισμό ότι είναι ο εισαγωγέας, κατά την επανεισαγωγή στην Κοινότητα, που έχει την ευθύνη να εξοφλήσει την επιστροφή κατά την εισαγωγή. Αυτό φαίνεται ότι έρχεται σε αντίθεση με τις διεθνείς αναλήψειςποχρεώσεων της Κοινότητας.

Η προσέγγιση την οποία προτείνει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου με την έννοια ότι η ύπαρξη της εξόφλησης δεν δεσμεύεται παρά μόνον εάν η συνυπευθυνότητα του κοινοτικού εξαγωγέα μπορεί να αποδειχθεί, δεν μπορεί ούτε αυτή να θεωρηθεί βάσιμη για τις περιπτώσεις επιστροφής στα πλαίσια του προτιμησιακού καθεστώτος. Μια ενδεχόμενη εκτροπή από το εμπορικό ρεύμα μπορεί να οργανωθεί από κάποιον ο οποίος βρίσκεται εκτός της Κοινότητας, ο οποίος θα έδινε οδηγίες σε μια επιχείρηση Α για να εξάγει η τελευταία αυτή προϊόντα που τυγχάνουν της επιστροφής, σε μια επιχείρηση Β που θα τα μεταποιούσε ελαφρά σε μια τρίτη χώρα, και στη συνέχεια, σε μια επιχείρηση Γ που θα εισήγαγε τα προϊόντα αυτά στην Κοινότητα τυγχάνοντας απολύτως νόμιμα ενός μειωμένου ή μηδενικού δασμού κατά την εισαγωγή. Θα ήταν αδύνατον,πό τους όρους αυτούς, να αποδειχθεί η συνυπευθυνότητα του κοινοτικού εξαγωγέα και ωστόσο, βρίσκεται κανείς αντιμέτωπος με μια ενέργεια η οποία έχει γίνει αποκλειστικά και μόνο για να εκτραπούν από το εμπορικό ρεύμα τα κοινοτικά κεφάλαια και μπροστά την οποία δεν μπορεί να γίνει τίποτα.

Το άρθρο 20 παράγραφος 4 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/1999 της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 1999 σχετικά με τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα(1), προβλέπει ότι η επιστροφή πρέπει να εξοφλείται όταν τα εξαγόμενα προϊόντα επανεισάγονται στην Κοινότητα δίχως να έχουν αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικής μεταποίησης και να έχουνποβληθεί κατά την επανεισαγωγή τους στην εφαρμογή μειωμένου ή μηδενικού τελωνειακού δασμού. Η διάταξη αυτή έχει χαρακτήρα ιδιαίτερα αποτρεπτικό και προκειμένου να αποφευχθεί να έχει ως συνέπειες το μέτρο αυτόπερβολικούς καταναγκασμούς για τους εξαγωγείς, η εφαρμογή του περιορίστηκε σε έναν ορισμένο αριθμό προϊόντων ιδιαίτερα ευαίσθητων στις εκτροπές από το εμπορικό ρεύμα. Άλλωστε, το μέτρο δεν εφαρμόζεται εφόσον τα προϊόντα αυτά επανεισάγονταιπό το καθεστώς το επιλεγόμενο των επιστρεφόμενα εμπορεύματα το οποίο προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2916/92 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 για την κατάρτιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα(2) ή εφόσον τα προϊόντα αυτά επανεισάγονται δύο χρόνια μετά την ημερομηνία εξαγωγής των από την Κοινότητα.

(1) ΕΕ L 102 της 17.4.1999.

(2) ΕΕ L 302 της 19.10.1992.