ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0689/98

υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) και Salvatore Tatarella (NI) προς την Επιτροπή

(10 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Διεθνείς μεταφορές επιβατών - κανονισμός 684/92 του Συμβουλίου της 16.3.1992

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι το άρθρο 2 σημείο 1.3 του κανονισμού 684/92(1) που προβλέπει ένα καθεστώς αδειών για όλες τις παράλληλες (ή συγκρίσιμες) γραμμές που προσελκύουν την ίδια την πελατεία των τελευταίων, έρχεται σε τέλεια αντίθεση με το άρθρο 4 του ιδίου κανονισμού;

(1) ΕΕ L 74, 20.3.1992, σελ. 1.

Κοινή απάντηση

του κ.Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-0579/98, E-0580/98, E-0687/98, E-0688/98 και E-0689/98

(12 Μαΐου 1998)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 1992 για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία(1) ορίζει στο άρθρο 2 σημείο 1 ότι οι τακτικές γραμμές είναι εκείνες με τις οποίες μεταφέρονται επιβάτες σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα και διαδρομές, κατά τις οποίες οι επιβάτες μπορούν να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται από το όχημα σε προκαθορισμένα σημεία στάσης. Οι τακτικές γραμμές είναι ανοικτές σε όλους εφόσον, ενδεχομένως, έχει κρατηθεί θέση. Οι τακτικές γραμμές υπόκεινται σε παραχώρηση άδειας. Ωστόσο, το άρθρο 7 σημείο 4 αναφέρει λόγους για την απόρριψη της σχετικής αίτησης, που είναι πολύ αυστηροί και δίνουν στις αρχές το δικαίωμα να απορρίπτουν αιτήσεις μόνο για λόγους που συμβιβάζονται με τον υπόψη κανονισμό.

Επιπλέον, το άρθρο 2 σημείο 1 ορίζει ότι ειδικές τακτικές γραμμές είναι όσες τακτικές γραμμές εξασφαλίζουν την μεταφορά ειδικών κατηγοριών επιβατών, αποκλειομένων άλλων επιβατών. Ορισμένες από τις ανωτέρω ειδικές τακτικές γραμμές δεν υπόκεινται στη χορήγηση άδειας εφόσον καλύπτονται από σύμβαση συνομολογούμενη μεταξύ του οργανωτή και του μεταφορέα. Ο λόγος που υπαγορεύει την εξαίρεση των ειδικών τακτικών γραμμών από τη χορήγηση άδειας στο διάστημα που αυτές καλύπτονται από σύμβαση συνομολογούμενη μεταξύ του οργανωτή και του μεταφορέα είναι ότι οι γραμμές οργανώνονται για τον ειδικό σκοπό της μεταφοράς ορισμένων κατηγοριών επιβατών και δεν είναι εν γένει ανοικτές στο κοινό.

Ο στόχος της ρήτρας διασφάλισης του άρθρου 2 σημείο 1 (3) είναι η προστασία υφισταμένων τακτικών γραμμών, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών τακτικών γραμμών, από άλλους τύπους λεωφορειακών γραμμών όπως περιστασιακές γραμμές και γραμμές κλειστής διαδρομής που θα μπορούσαν να οργανωθούν, παράλληλα ή προσωρινά, εξυπηρετώντας το ίδιο κοινό με εκείνο των υφισταμένων τακτικών γραμμών. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να γίνεται επίκληση της ρήτρας αυτής διασφάλισης κατά ειδικών τακτικών γραμμών, εφόσον οι τελευταίες καλύπτονται από σύμβαση συνομολογούμενη μεταξύ του οργανωτή και του μεταφορέα. Πάντως σε περίπτωση που ειδικές τακτικές γραμμές δεν πληρούν τους όρους του άρθρου 2 σημείο 1 (1) και (2) και, συγκεκριμένα, όποτε μεταφέρουν κάθε είδους επιβάτες και όχι μόνο "ειδικές κατηγορίες επιβατών, αποκλειομένων άλλων επιβατών", η επίμαχη γραμμή θα πρέπει να θεωρηθεί ως τακτική, οπότε υπόκειται σε παραχώρηση άδειας.

Η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα να λάβει μέτρα εναντίον των "πειρατικών γραμμών". Με βάση το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΟΚ) 684/92, τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την υλοποίηση και διεξαγωγή των ελέγχων, καθώς και τις κυρώσεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση παράβασης. Αυτό περιλαμβάνει τα πάσης φύσεως μέτρα που λαμβάνονται εναντίον των μεταφορών που δεν πληρούν τις καθοριζόμενες στον κανονισμό υποχρεώσεις.

(1) Τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 11/98 του Συμβουλίου της 11.12.1997 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) 684/92 για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία, ΕΕ L 4, 8.1.1998.