ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1615/98

υποβολή: Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) προς την Επιτροπή

(27 Μαΐου 1998)

Θέμα: Οι μη βέλγοι εργολάβοι και ο ΦΠΑ στο Βέλγιο

Ένας ολλανδός εργολάβος που επιθυμεί να καταβάλει στο Βέλγιο τον ΦΠΑ επί των εισοδημάτων που εισέπραξε στο Βέλγιο, όχι μόνο οφείλει να ζητήσει ένα βελγικό αριθμό ΦΠΑ, αλλά υποχρεούται επίσης από το βελγικό κράτος να ορίσει έναν τοπικό αντιπρόσωπο. Ο αντιπρόσωπος αυτός εκπροσωπεί τον ολλανδό εργολάβο στο Βέλγιο και μπορεί επίσης να είναι εγγυητής. Το κράτος απαιτεί από το πρόσωπο αυτό τραπεζική εγγύηση ύψους 300.000 βελγικών φράγκων τουλάχιστον, ακόμη και αν το υπολογιζόμενο ποσό του εισπραχθέντος ΦΠΑ είναι κατώτερο.

Γνωρίζει η Επιτροπή σχετικά με την εν λόγω βελγική νομοθεσία περί εφαρμογής του ΦΠΑ σε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι βέλγοι υπήκοοι;

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η νομοθεσία αυτή εγείρει πολυάριθμα προβλήματα δεδομένου ότι οι εργολάβοι συναντούν δυσχέρειες στην αναζήτηση τοπικού αντιπροσώπου διατεθειμένου να μπει εγγυητής για ένα ελάχιστο ποσό 300.000 φράγκων;

Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι η εν λόγω υποχρέωση ορισμού τοπικού αντιπροσώπου αποτελεί φραγμό στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών στην ενιαία αγορά;

Εάν ναι ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει επ' αυτού η Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Ιουλίου 1998)

Το Αξιότιμο Μέλος εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στις δυσχέρειες που αντιμετώπισαν οι μη εγκατεστημένες στο Βέλγιο υποκείμενες στο φόρο ολλανδικές επιχειρήσεις. Κάνει αναφορά μεταξύ άλλων στην υποχρέωση που επέβαλε αυτό το κράτος μέλος για τον διορισμό ενός φορολογικού αντιπροσώπου και την καταβολή τραπεζικής εγγύησης 300.000 βελγικών φράγκων τουλάχιστον.

Οι φορολογικές διατάξεις του Βελγίου προβλέπουν πράγματι, εφαρμόζοντας το δικαίωμα που απορρέει από το άρθρο 21 της 6ης οδηγίας ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ(1), τον ορισμό ως υπόχρεου του φόρου στη θέση του μη εγκατεστημένου υποκείμενου στο φόρο ενός φορολογικού αντιπροσώπου. Η διοίκηση δύναται, αν το κρίνει αναγκαίο, να απαιτήσει από τον τελευταίο να καταβάλει τραπεζική εγγύηση. Ωστόσο, η διάταξη που προέβλεπε ότι αυτή η εγγύηση έπρεπε σε κάθε περίπτωση να αντιστοιχεί σε 300.000 βελγικά φράγκα τουλάχιστον έχει καταργηθεί από την 1η Σεπτεμβρίου 1996.

Η Επιτροπή γνωρίζει τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι μη εγκατεστημένες επιχειρήσεις όσον αφορά τον ορισμό ενός φορολογικού αντιπροσώπου του οποίου οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία υποχρεώσεις, στα περισσότερα κράτη μέλη, είναι πολύ μεγάλες. Αυτές οι δυσχέρειες συνιστούν γι' αυτές τις επιχειρήσεις εμπόδιο για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων τους που δύσκολα συμβιβάζεται με το πνεύμα της κοινής αγοράς.

Αυτές οι δυσχέρειες επισημάνθηκαν σε έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με τις διαδικασίες φορολόγησης των πράξεων των μη εγκατεστημένων υποκείμενων στο φόρο(2). Με αυτήν την ευκαιρία, η Επιτροπή είχε καλέσει τα κράτη μέλη να αναθεωρήσουν τη νομοθεσία τους καθιστώντας την πιο ελαστική έτσι ώστε να μην επιβάλλονται ιδιαίτερα επαχθείς υποχρεώσεις στους μη εγκατεστημένους υποκείμενους στο φόρο.

Δεδομένου ότι τα κράτη μέλη δεν ακολούθησαν σε ικανοποιητικό βαθμό αυτές τις συστάσεις και η ομάδα SLIM (απλούστερη νομοθεσία για την εσωτερική αγορά) έβαλε ως προμετωπίδα τις δυσχέρειες που απορρέουν από την κατάσταση αυτή, η Επιτροπή δεσμεύτηκε στο πλαίσιο των διαβουλεύσεών της τον Οκτώβριο 1997, να παρουσιάσει προσεχώς ένα σχέδιο οδηγίας για την τροποποίηση του άρθρου 21 της 6ης οδηγίας ΦΠΑ προκειμένου να ελαφρύνει τις επιβαρύνσεις οι οποίες επιβάλλονται στους μη εγκατεστημένους υποκείμενους στο φόρο.

(1) ΕΕ L 145 της 13.6.1977.

(2) COM(94)471 τελικό.