ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1719/99

υποβολή: Giuseppe Nistic (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(27 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Τιμές αεροπορικών εισιτηρίων

Έχονταςπόψη:

- ότι η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, έχουν από καιρό καλέσει τις ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες να προσαρμόσουν τη δραστηριότητά τους στις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού και του σεβασμού των προσδοκιών του χρήστη"

- σημαντικές κρατικές ενισχύσεις έχουν παραχωρηθεί με τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής σε πολλές εθνικές αεροπορικές εταιρείες μεταξύ των οποίων και η ALITALIA"

- ότι ο τομέας ρυθμίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από μία σειρά κοινοτικών κανονισμών την τήρηση των οποίων, βάσει συγκεκριμένων κανόνων, η Επιτροπή έχει καθήκον να επιτηρεί.

- ότι οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων κατά χιλιόμετρο των εθνικών ιταλικών δρομολογίων και ιδιαίτερα των πτήσεων προς το νότιο τμήμα της χώρας είναι σημαντικά ανώτερες εκείνων που εφαρμόζονται στα ευρωπαϊκά δρομολόγια"

- ότι η κατάσταση αυτή αποτελεί σημαντικό και άδικο περιορισμό στη δυνατότητα ανάπτυξης των νοτίων περιοχών και ιδιαίτερα της Καλαβρίας λόγω της γεωγραφικής της θέσης"

- ότι στους κοινοτικούς κανονισμούς το μέσον της σύμβασης δημόσιαςπηρεσίας έχει προσδιορισθεί ως το καταλληλότερο για τη διασφάλιση της ικανοποίησης των αναγκών των πληθυσμών μειονεκτικών περιοχών"

- ότι στην ακρόαση ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εσείς ο ίδιος κ. Πρόντι τονίσατε την πλήρη σας διαθεσιμότητα να αποδεχθείτε τις πρωτοβουλίες που προέρχονται από το Κοινοβούλιο

Ερωτάται η Επιτροπή εάν:

- θεωρεί ικανοποιητική την εφαρμογή των αρχών και κανόνων που καθορίζουν οι κοινοτικοί κανονισμοί"

- θεωρεί τη σύμβαση δημόσιαςπηρεσίας ως μέσον που μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από τις εθνικές κυβερνήσεις αλλά από την τοπική αυτοδιοίκηση"

- προβλέπει να ασχοληθεί με τη καθιέρωση μιας κοινής χιλιομετρικής τιμής για τα αεροπορικά εισιτήρια που θα ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με ένα περιορισμένο ενδεχομένως περιθώριο διακύμανσης, εις τρόπον ώστε να διασφαλισθεί μια μεγαλύτερη συνοχή και ολοκλήρωση σε κοινοτικό πλαίσιο.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Οκτωβρίου 1999)

Οι κανονισμοί του Συμβουλίου που αποτελούν την «τρίτη δέσμη μέτρων για τις αερομεταφορές», δηλαδή ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2407/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 σχετικά με την έκδοση αδειών των αερομεταφορέων(1), ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών(2), και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2409/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για τους ναύλους και τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών(3), οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1993, οδήγησαν στην απελευθέρωση των ενδοκοινοτικών δραστηριοτήτων των αερομεταφορέων. Πιο συγκεκριμένα, ο κανονισμός αριθ. 2409/92 ορίζει ότι οι κοινοτικοί αερομεταφορείς καθορίζουν ελεύθερα τους αεροπορικούς ναύλους. Η Επιτροπή δεν προτίθεται να ζητήσει τροποποίηση του εν λόγω κειμένου.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Αξιότιμο Μέλος μπορεί να βρει τις απαντήσεις που επιθυμεί στους ισχύοντες κανονισμούς. Αφενός ο ελεύθερος ανταγωνισμός οδήγησε στη μείωση των αεροπορικών ναύλων στην Ευρώπη, αφετέρου, όμως, το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν,πό ορισμένους όρους,ποχρεώσεις παροχής δημοσίωνπηρεσιών και να περιορίζουν κυρίως την ελευθερία όσον αφορά τον καθορισμό των αεροπορικών ναύλων. Πολλά κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει επιτυχώς τις ως άνω διατάξεις, πάνω από εκατόν φορές, μετά την 1η Ιανουαρίου 1993, κυρίως μετά από αίτημα αναπτυσσόμενων περιφερειών που επιθυμούσαν να εξυπηρετηθούν από επαρκείς και τακτικές αεροπορικές γραμμές. Η Ιταλία δε χρειάστηκε να καταφύγει έως σήμερα στις εν λόγω διατάξεις για τις αερογραμμές εσωτερικού.

(1) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.

(2) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.

(3) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.