ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0189/02

υποβολή: Massimo Carraro (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Ιατρική της εργασίας

Στις 12.12.2001 η Γερουσία της Ιταλικής Δημοκρατίας ενέκρινε τη νομοθετική πράξη αριθ. 824 η οποία επιτρέπει τη μετατροπή σε νόμο του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 402 της 12ης Νοεμβρίου 2001 που επιβάλει επείγουσες διατάξεις όσον αφορά το προσωπικό τουγειονομικού τομέα.

Το άρθρο 1α της νομοθετικής αυτής πράξης επεκτείνει στους ειδικούς τηςγιεινής και της προληπτικής ιατρικής και στους ειδικούς της ιατροδικαστικής και των ασφαλειών τη δυνατότητα άσκησης αρμοδιοτήτων προστασίας της ασφάλειας και τηςγείας στους χώρους εργασίας (αρμόδιος ιατρός).

Δεν θεωρεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η ρύθμιση αυτή έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με όσα καθορίζονται από τις ευρωπαϊκές οδηγίες όσον αφορά την ασφάλεια και τηνγεία στους χώρους εργασίας, με τις οποίες τέτοιες αρμοδιότητες ανατίθενται στους ειδικούς της ιατρικής της εργασίας·

Δεν θεωρεί επιπλέον η Επιτροπή ότι οι ειδικοί στηνγιεινή και στην προληπτική ιατρική καθώς και στην ιατροδικαστική και την ιατρική των ασφαλειών μπορούν να αναπτύξουν δραστηριότητα μόνο σε εθνικό πλαίσιο δεδομένου ότι η επιμόρφωσή τους, σε αντίθεση με εκείνην του ειδικού της ιατρικής της εργασίας, δεν έχει αναγνωρισθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο·

Επιπλέον, με δεδομένες της εκπαιδευτικές ελλείψεις των ειδικώνγιεινής και ιατροδικαστικής σε θέματα προστασίας της ασφάλειας και τηςγείας στους χώρους εργασίας, δεν φρονεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η εφαρμογή του προαναφερθέντος άρθρου 1α μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη για την προστασία τηςγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων·

Τέλος, τί προτίθεται να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να επανορθώσει αυτή την παραβίαση του κοινοτικού δικαίου·

Κοινή συμπληρωματική απάντησητου κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0189/02 και E-890/02

(4 Ιουνίου 2002)

Η Επιτροπή συμμερίζεται πλήρως την άποψη του αξιότιμου βουλευτή ότι είναι σημαντικό να διαθέτουν τα ανάλογα προσόντα οιπεύθυνοι για την ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων.

Ο ιταλικός νόμος αριθ. 1, της 8ης Ιανουαρίου 2002, περί μετατροπής του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 402 της 12ης Νοεμβρίου 2001, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ακόλουθη διάταξη: άρθρο 1α (περί τροποποίησης του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 626 της 19ης Σεπτεμβρίου 1994) — 1. Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ), 1) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 626 της 19ης Σεπτεμβρίου 1994, μετά τους όρους ή σε κλινική ιατρική της εργασίας, παρεμβάλλεται το ακόλουθο κείμενο: ή σεγιεινή και προληπτική ιατρική ή σε ιατροδικαστική και ιατρική των ασφαλειών.

Έτσι, βάσει του νόμου αριθ. 1, της 8ης Ιανουαρίου 2002, προστίθενται οι ιατροί με ειδίκευση στηνγιεινή και ιατροδικαστική και την ιατρική των ασφαλειών στο κείμενο του άρθρου 2, στοιχείο δ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 626/94, βάσει του οποίου, για την εφαρμογή των διατάξεων του διατάγματος, ως αρμόδιος ιατρός νοείται:

ιατρός που κατέχει έναν από τους ακόλουθους τίτλους:

- ειδίκευση στην ιατρική της εργασίας ή την προληπτική ιατρική των εργαζομένων και την ψυχοτεχνική ή τη βιομηχανική τοξικολογία ή τη βιομηχανικήγιεινή ή τηνγιεινή της εργασίας ή την κλινική ιατρική της εργασίας και άλλες ειδικότητες που καθορίζονται, κατά περίπτωση, με διάταγμα τουπουργούγείας, από συμφώνου με τονπουργό που είναι αρμόδιος για τα πανεπιστήμια και την επιστημονική και τεχνολογική έρευνα·

- διδακτορικό ή επάρκεια διδασκαλίας στην προληπτική ιατρική της εργασίας ή την προληπτική ιατρική των εργαζομένων και την ψυχοτεχνική ή τη βιομηχανική τοξικολογία ή τη βιομηχανικήγιεινή ή τη φυσιολογία καιγιεινή της εργασίας·

- την άδεια για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 55 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 277 της 15ης Αυγούστου 1991.

Με το νομοθετικό διάταγμα 626/94, της 19ης Σεπτεμβρίου 1997, μεταφέρονται στην ιταλική έννομη τάξη πολλές οδηγίες σχετικά με τηνγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, ιδίως οι οδηγίες 89/391/EOK(1), 89/654/EOK(2), 89/655/EOK(3), 89/656/EOK(4), 90/269/EOK(5), 90/270/EOK(6), 90/394/EOK(7) (όπως τροποποιήθηκε), 90/679/EOK(8) (όπως τροποποιήθηκε).

Σύμφωνα με ορισμένες από αυτές τις οδηγίες, τα κράτη μέλη αποφασίζουν μέτρα, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και/ή πρακτικές (π.χ. άρθρο 14, παράγραφος 1 της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ), ώστε να εξασφαλισθεί η κατάλληλη παρακολούθηση τηςγείας των εργαζομένων· σε παράρτημα περιλαμβάνονται πρακτικές συστάσεις

για την ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων (π.χ. παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ). Στο παράρτημα αυτό αναφέρεται ιδίως ότι η ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές και τις πρακτικές της ιατρικής της εργασίας· ().

Ουδεμία οδηγία σχετικά με τηνγεία και την ασφάλεια κατά την εργασία προβλέπει ρητώς ότι η ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων διενεργείται από ιατρό με ειδικότητα στηνγιεινή της εργασίας. Μερικές από αυτές τις οδηγίες περιορίζονται να απαιτούν η ιατρική παρακολούθηση να διεξάγεται σύμφωνα με τις αρχές και την πρακτική της ιατρικής της εργασίας, κάτι που δεν συνεπάγεται αναγκαία την κατοχή τίτλου ειδικότητας στην ιατρική της εργασίας.

Συνεπώς, σύμφωνα με τις οικείες οδηγίες, τα κράτη μέλη διατηρούν την ευχέρεια να καθορίζουν ποιες ειδικότητες απαιτούνται σε εθνικό επίπεδο για την άσκηση των καθηκόντων ιατρικής παρακολούθησης των εργαζομένων.

Οι εφαρμοζόμενες οδηγίες στον τομέα τηςγείας και ασφάλειας κατά την εργασία προβλέπουνποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν κατάλληλη παρακολούθηση, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και/ή πρακτικές. Ουδόλως συνάγεται ότι η παρακολούθηση, ασκούμενη από άλλους εκτός των ιατρών με ειδικότητα στην ιατρική της εργασίας, δεν θα ήταν κατάλληλη.

Εξάλλου, πρέπει να αναφερθεί η σύσταση αριθ. 831 της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1962, με την οποία η Επιτροπή ενεθάρρυνε τα κράτη μέλη να εναρμονίσουν τη νομοθεσία τους και τα προγράμματα διδασκαλίας τους όσον αφορά την ιατρική της εργασίας(9). Η Επιτροπή εφιστά σχετικώς την προσοχή του αξιότιμου βουλευτή στο γεγονός ότι οι συστάσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Η συμμόρφωση των κρατών μελών με αυτές είναι προαιρετική.

Επομένως, από τη λεπτομερή ανάλυση των επίμαχων ιταλικών ρυθμίσεων, δεν προέκυψε παράβαση του κοινοτικού δικαίου.

(1) Οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία, ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(2) Οδηγία 89/654/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας στους χώρους εργασίας (πρώτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), ΕΕ L 393 της 30.12.1989.

(3) Οδηγία 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), ΕΕ L 393 της 30.12.1989.

(4) Οδηγία 89/656/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας για τη χρήση από τους εργαζομένους εξοπλισμών ατομικής προστασίας κατά την εργασία (τρίτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/EOK), ΕΕ L 393 της 30.12.1989.

(5) Οδηγία 90/269/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας καιγείας κατά τη χειρωνακτική διακίνηση φορτίων που συνεπάγεται κινδύνους, ιδίως για τη ράχη και την οσφυϊκή χώρα των εργαζομένων (τετάρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/EOK), ΕΕ L 156 της 21.6.1990.

(6) Οδηγία 90/270/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας καιγείας κατά την εργασία σε εξοπλισμό με οθόνη οπτικής απεικόνισης (πέμπτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/EOK), ΕΕ L 156 της 21.6.1990.

(7) Οδηγία 90/394/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/EOK), ΕΕ L 196 της 26.7.1990.

(8) Οδηγία 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 1990, για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (εβδόμη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/EOK), ΕΕ L 374 της 31.12.1990.

(9) EE B 80 της 31.8.1962.