ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1897/98

υποβολή: Konstantinos Hatzidakis (PPE) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Μόλυνση της πόλης των Χανίων από την επέκταση εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας

Σύμφωνα με καταγγελίες του Ιατρικού Συλλόγου Χανίων της Κρήτης η σχεδιαζόμενη επέκταση του εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην τοποθεσία Ξυλοκαμάρα των Χανίων, μόλις 3 χλμ. από το κέντρο της πόλης των Χανίων, θα έχει ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, λόγω της περαιτέρω επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας από τα καυσαέρια του εργοστασίου. Εκτός από την ατμόσφαιρα θα υπάρξει σίγουρα και μόλυνση των θαλάσσιων υδάτων της πόλης των Χανίων, καθώς τα υγρά απόβλητα του εργοστασίου, χωρίς καμιά επεξεργασία θα καταλήγουν στον κόλπο της Σούδας. Από την κατάσταση αυτή δεν θα μείνει ασφαλώς αλώβητη και η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής που αποτελεί βασική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους.

Θα μπορούσε να με πληροφορήσει η Επιτροπή, εάν είναι σε γνώση αυτής της κατάστασης, εάν η σχεδιαζόμενη επέκταση τηρεί τους κοινοτικούς όρους περιβαλλοντικής νομοθεσίας και προστασίας της δημόσιας υγείας καθώς και τι μέτρα σκοπεύει να πάρει η Επιτροπή σε περίπτωση που αυτό δεν συμβαίνει, για να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει επιδείνωση της ατμοσφαιρικής και θαλάσσιας ρύπανσης καθώς και κίνδυνος για την υγεία των κατοίκων και των χιλιάδων τουριστών της πόλης;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιουλίου 1998)

Η Επιτροπή δεν είναι ενήμερη μέχρι στιγμής για το θέμα που ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου μέλος του Κοινοβουλίου.

Στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, η επέκταση ενός σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει πρώτα να εκτιμηθεί υπό το πρίσμα της οδηγίας 88/609/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης(1). Η εν λόγω οδηγία καθορίζει οριακές τιμές για τις εκπομπές SO2, NOx και σκόνης. Ισχύει για εγκαταστάσεις ισχύος μεγαλύτερης των 50 megawatts. Όταν η ισχύς μιας εγκατάστασης καύσης αυξάνεται κατά τουλάχιστον 50 megawatts, η οριστική τιμή εκπομπής που ισχύει για το νέο τμήμα της εγκατάστασης καθορίζεται συναρτήσει της θερμικής ισχύος του συνόλου της εγκατάστασης.

Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί ισχύος τουλάχιστον 300 megawatts υπόκεινται, άλλωστε, σε υποχρεωτική εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(2) (όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου)(3). Οι μικρότερης ισχύος βιομηχανικές εγκαταστάσεις που προορίζονται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ατμού και θερμού ύδατος υπόκεινται σε εκτίμηση εφόσον τα κράτη μέλη θεωρούν ότι τα χαρακτηριστικά τους το απαιτούν. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, κάθε σχέδιο για μετατροπή ή επέκταση αυτού του τύπου εγκαταστάσεων που ενδέχεται να έχει σημαντικές οικολογικές επιπτώσεις, πρέπει να αποτελεί αντικείμενο μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Εξάλλου, η εισαγωγή επικινδύνων ουσιών στα επιφανειακά ύδατα, συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων υδάτων, υπόκειται στις διατάξεις της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας(4), όποια και αν είναι η πηγή της ρύπανσης.

Από το τέλος του 1999, οι νέες εγκαταστάσεις καύσης θερμικής ισχύος άνω των 50 megawatts θα υπόκεινται επίσης, στις διατάξεις της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης(5). Σύμφωνα με την οδηγία αυτή, οι αρχές πρέπει να καθορίζουν, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, οριακές τιμές για τις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, στο νερό ή στο έδαφος, που εξασφαλίζουν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του. Για τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις αυτής της κατηγορίας ισχύος, οι αρχές πρέπει να μεριμνούν ώστε οι εν λόγω εγκαταστάσεις να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας, το αργότερο οκτώ χρόνια μετά την ημερομηνία της θέσης της σε ισχύ.

Κάθε σχέδιο για μετατροπή των εγκαταστάσεων πρέπει να αναφέρεται στις αρχές, οι οποίες πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην αναλαμβάνεται καμία βασική τροποποίηση χωρίς την έκδοση αδείας σε συμμόρφωση με την οδηγία.

Χωρίς πληροφορίες αναφορικά με το δυναμικό του σταθμού και την προβλεπόμενη επέκτασή του, την προβλεπόμενη ημερομηνία κατά την οποία θα εκκινήσει η διαδικασία έκδοσης άδειας και η κατασκευή, και τη φύση τω επικινδύνων ουσιών για τις οποίες υπάρχει φόβος απόρριψης στη θάλασσα, δεν είναι δυνατόν να λεχθεί ποια από τις προαναφερθείσες κοινοτικές πράξεις ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξετάζεται.

(1) ΕΕ L 336, 7.11.1988.

(2) ΕΕ L 175, 5.7.1985.

(3) ΕΕ L 73, 14.3.1997.

(4) ΕΕ L 129, 18.5.1976.

(5) ΕΕ L 257, 10.10.1996.