ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1656/96 υποβολή: Γιάννος Κρανιδιώτης (PSE) προς την Επιτροπή (24 Iουνίου 1996)

Θέμα: Επαφές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με το παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στον τύπο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται σε επαφή με το παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς και, συγκεκριμένα, διαπραγματεύεται με το ονομαζόμενο «Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Μεσογείου» για τη δημιουργία, με έξοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός Κέντρου Πληροφοριών (Documentation Center).

Ερωτάται η Επιτροπή κατά πόσο αληθεύουν οι πληροφορίες αυτές, κατά πόσον έχει υπάρξει διαβούλευση με την Κυπριακή κυβέρνηση, σύμφωνα με την απόφαση της 6ης Μαρτίου 1995, και τι μέτρα λαμβάνει ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία θεσμικής σχέσης με παράνομο όργανο διασφαλίζοντας έτσι το σεβασμό προς τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και την επίσημη θέση της ΕΕ έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Κοινή απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1656/96 και E-1766/96 (27 Σεπτεμβρίου 1996)

Η κοινοτική πολιτική για τις δραστηριότητες πληροφόρησης σχετικά με την τουρκική κοινότητα της Κύπρου καθορίστηκε βάσει των συμπερασμάτων του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 1995: «Η προσχώρηση της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εξασφαλίσει μεγαλύτερη ασφάλεια και ευημερία και στις δύο κοινότητες της νήσου». Το Συμβούλιο παρατήρησε εξάλλου ότι «η εν λόγω κοινότητα πρέπει να συνειδητοποιήσει περισσότερο τα πλεονεκτήματα της προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μετριαστούν οι ανησυχίες της όσον αφορά αυτήν την προοπτική. Η Επιτροπή κλήθηκε να «οργανώσει για το σκοπό αυτό τις απαραίτητες επαφές με την τουρκική κοινότητα της Κύπρου σε συνεννόηση με την κυβέρνηση της Κύπρου».

Συνεπώς, η Επιτροπή προέβη σε μια σειρά ενεργειών πληροφόρησης, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Κύπρο, σε συνεννόηση με την κυπριακή κυβέρνηση.

Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η εν λόγω πρωτοβουλία παρεκκλίνει από τη συνεπή πολιτική της Κοινότητας όσον αφορά την Κύπρο, και ειδικότερα την πλήρη τήρηση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών που ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2457/96 υποβολή: Pierre Moscovici (PSE) προς την Επιτροπή (11 Σεπτεμβρίου 1996)

Θέμα: Προϋποθέσεις για τη συμμετοχή ευρωπαίων υπηκόων σε πληρωμένα μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης τα οποία παραδίδονται σε ένα άλλο κράτος μέλος

Ποιές είναι οι διατάξεις που διέπουν τις δυνατότητες συμμετοχής ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης που παραδίδονται σε ένα άλλο κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια;

Οι προϋποθέσεις συμμετοχής διαφέρουν ανάλογα με το αν είναι πληρωμένο ή όχι το εν λόγω μάθημα;

Τι άδεια παραμονής απαιτείται, συγκεκριμένα στη Γαλλία, για την παρακολούθηση ενός πληρωμένου τμήματος;

Μπορεί ένα κράτος μέλος να αρνηθεί σε έναν ευρωπαίο πολίτη να συμμετάσχει σε τμήμα επαγγελματικής κατάρτισης για το οποίο τα δίδακτρα τα καταβάλλει ένας δημόσιος οργανισμός;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (16 Οκτωβρίου 1996)

Δεν υπάρχει ειδική κοινοτική νομοθεσία που διέπει την πρόσβαση των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πρακτική εξάσκηση στο πλαίσιο επαγγελματικής κατάρτισης που διοργανώνεται σε ένα άλλο κράτος μέλος εκτός εκείνου του οποίου έχουν την υπηκοότητα. Ωστόσο, πολλά κοινοτικά προγράμματα αφορούν την προώθηση και τη διευκόλυνση της κινητικότητας των ασκουμένων (μεταξύ άλλων), όπως για παράδειγμα τα προγράμματα Leonardo da Vinci ή Επανεκπαίευση και Κινητικότητα των Ερευνητών.

Όσον αφορά την άδεια παραμονής, οι ασκούμενοι είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουν διάφορες καταστάσεις. Έτσι, εάν η δραστηριότητα του ασκουμένου είναι πραγματική και ενεργός, αμοιβόμενη και εξαρτημένη, ο ασκούμενος μπορεί να επωφεληθεί από τα ισχύοντα για τον κοινοτικό εργαζόμενο. Αντιθέτως, εάν η δραστηριότητα της πρακτικής εξάσκησης δεν πληροί τις προϋποθέσεις αυτές, μπορεί να επωφεληθεί, ανάλογα με την περίπτωση, από τα ισχύοντα για τους σπουδαστές, τους αποδέκτες ή τους παρέχοντες υπηρεσίες ή απλώς τους υπηκόους ενός κράτους μέλους που διαθέτουν επαρκείς πόρους για να επωφεληθούν από την οδηγία 90/364/ΕΟΚ σχετικά με το δικαίωμα παραμονής ((ΕΕ αριθ. L 180 της 13.7.1990. )).

Για τις προϋποθέσεις πρόσβασης των ευρωπαίων πολιτών στα μαθήματα πρακτική εξάσκησης που διοργανώνονται στα κράτη μέλη ισχύει η αρχή των μη διακρίσεων λόγω εθνικότητας. Έτσι, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αρνηθεί την πρόσβαση ενός ευρωπαίου πολίτη σε πρακτική εξάσκηση λόγω του ότι αυτή χρηματοδοτείται από δημόσιο οργανισμό. Το αντίθετο θα ίσχυε μόνο εάν η πρακτική εξάσκηση επέτρεπε άμεση πρόσβαση σε απασχόληση που συνεπάγεται την άσκηση δημόσιας εξουσίας κατά την έννοια του άρθρου 48(4) της συνθήκης ΕΚ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2163/96 υποβολή: Jannis Sakellariou (PSE) προς την Επιτροπή (2 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Η χρήση των πόρων του προϋπολογισμού οι οποίοι προορίζονται για το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα λαμβάνει περίπου το ένα τρίτο των πόρων της γραμμής προϋπολογισμού Β7-5240.

Η Επιτροπή καλείται να δώσει πληροφορίες για:

1. τα προγράμματα που χρηματοδοτεί το Ίδρυμα 7

2. την κατανομή των σημείων όπου εδρεύουν οι οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από το Ίδρυμα, τόσο στα κράτη μέλη της Ένωσης όσο και στο εξωτερικό 7

3. τη δυνατότητα καταβολής των εξόδων ταξιδίου, μέσω διευρυμένων συνεισφορών, από το Ίδρυμα.

Κοινή απάντηση του κ. Van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2163/96 και E-2164/96 (13 Σεπτεμβρίου 1996)

Όπως το σημειώνει το Αξιότιμο Μέλος, η Επιτροπή ετοιμάζει πλήρη έκθεση για το Κοινοβούλιο σχετικά με τη χρήση των πόρων του κονδυλίου Β7-7040 του προϋπολογισμού. Η τελευταία έκθεση του τύπου αυτού, η οποία εστάλη στις 15 Ιανουαρίου 1996 και αφορούσε το έτος 1995, προσδιόριζε τους στόχους οι οποίοι ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένοι με τα σχόλια του προϋπολογισμού. Η επιλογή έργων πραγματοποιείται βάσει των στόχων αυτών, και για τις προτάσεις που υποβλήθηκαν σε μη κυβερνητικές οργανώσεις, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος καταγωγής. Χρηματοδοτούνται όσο το δυνατό περισσότερα έργα, υπό τον όρο ότι πληρούν τα ζητούμενα κριτήρια, έως ότου απορροφηθούν όλοι οι πόροι του κονδυλίου για το εν λόγω έτος.

Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οργανισμός αυτός δημοσιεύει μια πλήρη ετήσια έκθεση γύρω από τις δραστηριότητές του και τα κριτήρια βάσει των οποίων τις εκτελεί, έκθεση η οποία στέλλεται πάραυτα στο Αξιότιμο Μέλος και στη γραμματεία του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2032/96 υποβολή: Mary Banotti (PPE) προς την Επιτροπή (19 Ιουλίου 1996)

Θέμα: Στοιχεία σχετικά με το εργοστάσιο επανεπεξεργασίας στο THORP στο ΗΒ

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μου αναφέρει εάν τα στοιχεία που της χορηγήθηκαν σε σχέση με το εργοστάσιο επανεπεξεργασίας THORP από την Κυβέρνηση του ΗΒ και την εταιρία British Nuclear Fuels (BNFL), είναι διαθέσιμα για έλεγχο από το Κοινοβούλιο και/ή το ευρύτερο κοινό;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής (16 Σεπτεμβρίου 1996)

Η Επιτροπή θα ήθελε να πληροφορήσει το Αξιότιμο Μέλος ότι τα δεδομένα που της υποβλήθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3227/76 της Επιτροπής ((ΕΕ αριθ. L 363, της 31.12.1976. )) σχετικά με το εργοστάσιο επεξεργασίας του Thorp είναι απόρρητες πληροφορίες και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν, βάσει του άρθρου 194 της συνθήκης Ευρατόμ, να διατεθούν στο Κοινοβούλιο ή στο ευρύ κοινό.

Τα γενικά δεδομένα, που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 37 της συνθήκης Ευρατόμ, επίσης λαμβάνονται επμιστευτικώς από την Επιτροπή. Η λήψη τυχόν απόφασης για τη διάθεση των εν λόγω δεδομένων εναπόκειται, επομένως, στο υπόψη κράτος μέλος και όχι στην Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1703/96 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (25 Iουνίου 1996)

Θέμα: Συνδυασμένες μεταφορές

Ο στόχος της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου (COM(95)377 ((EE L 253 της 29.9.1995, σελ. 22. ))) που τροποποιεί τον κανονισμό 1107/70 ((ΕΕ L 130 της 15.6.1970, σελ. 1. )) του Συμβουλίου σχετικά με τις ενισχύσεις που παραχωρούνται στον τομέα των σιδηροδρομικών οδικών και πλωτών μεταφορών είναι να παραταθεί το καθεστώς ενισχύσεων στις συνδυασμένες μεταφορές και να τροποποιηθούν ορισμένες διαδικαστικές πτυχές.

Η άνιση κατανομή του κόστους των υποδομών με βάση τον τρόπο και τον τύπο χρησιμοποίησης και ο ανεπαρκής βαθμός με τον οποίο οι τιμές των μεταφορών αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές δαπάνες αποβαίνουν σε βάρος τρόπων μεταφοράς διαφόρων της οδικής και επομένως των συνδυασμένων μεταφορών. Μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση φαίνεται αναγκαία η παράταση του ισχύοντος μηχανισμού υποστήριξης στις υπηρεσίες συνδυασμένων μεταφορών και η λήψη υπόψη των διαφορών στις εθνικές καταστάσεις εξουσιοδοτώντας τα κράτη μέλη, κατ' εφαρμογήν της αρχής της επικουρικότητας, να επιλέγουν τη μορφή ενίσχυσης που περισσότερο ταιριάζει και συμβιβάζεται με τις μεμονωμένες εθνικές επιλογές.

Η πρόταση προβλέπει ως εκ τούτου τη δυνατότητα χορήγησης εθνικών ενισχύσεων στις υποδομές συνδυασμένων μεταφορών, και στο υλικό μεταφορών.

Ζητείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η εφαρμογή του κανονισμού 1107/70 να μην περιορίζεται στις οδικές/σιδηροδρομικές και οδικές/πλωτές μεταφορές αλλά να επεκταθεί και στη ναυτιλία (καμποτάζ).

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Σεπτεμβρίου 1996)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70 ((ΕΕ αριθ. L 130, της 15.6.1970. )) ισχύει μόνον για ενισχύσεις που χορηγούνται για μεταφορές σιδηροδρομικώς, οδικώς, και δια εσωτερικών πλωτών οδών. Υπό την παρούσα μορφή του, ο κανονισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την έγκριση κρατικών ενιχύσεων σε θαλάσσιες συνδυασμένες μεταφορές.

Η αναθεώρηση του κανονισμού, η οποία έχει προταθεί επί του παρόντος από την Επιτροπή, όσον αφορά τις συνδυασμένες μεταφορές, δεν αποσκοπεί να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού στις θαλάσσιες μεταφορές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο, είναι παράνομες οι κρατικές ενισχύσεις στις θαλάσσιες μεταφορές προκειμένου να υποστηριχθούν οι συνδέσεις συνδυασμένων μεταφορών. Μάλλον, θα πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση για να διαπιστωθεί κατά πόσον, σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, η ενίσχυση είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι είναι προς το κοινό συμφέρον, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1850/96 υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή (5 Ιουλίου 1996)

Θέμα: Διαρπαγή των αλιευτικών αποθεμάτων της Μεσογείου

Γνωρίζει η Επιτροπή τη σοβαρή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τον περασμένο Απρίλιο με την πραγματική «εισβολή» περισσότερων από εκατό ιαπωνικών και κορεατικών πλοίων στην Κεντρική Μεσόγειο, τα οποία αλιεύουν τόνους με τη χρησιμοποίηση ειδικά εξοπλισμένων κάβων, μήκους σχεδόν 200 χιλιομέτρων; Το αποτέλεσμα είναι ότι οδηγούν στην «απερήμωση» τη Μεσόγειο και στην εξαθλίωση τα παραδοσιακά αλιευτικά πλοία της Σικελίας, από τη Mazara στο Portopalo, από τη Marsala στη Sciacca, από τη Licata στο Trapani, από την Augusta στην Acitrezza.

Σκοπεύει η Επιτροπή να παρέμβει εφαρμόζοντας αυστηρά τις ρυθμίσεις που έγιναν το 1990 στο Παλέρμο, από το Συμβούλιο των Υπουργών Αλιείας της ΕΟΚ, και επιβεβαιώθηκαν επισήμως από τον τότε αρμόδιο επίτροπο τον Ισπανό Josι Manuel Marini, για μια «κοινή πολιτική διατήρησης των πόρων της Μεσογείου»;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Σεπτεμβρίου 1996)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί όσον αφορά τα αποθέματα ιχθύων στη Μεσόγειο. Για το λόγο αυτό προσπαθεί να εφαρμόσει μια ορθολογική πολιτική για τη διαχείριση και τη διατήρηση των αποθεμάτων στην περιοχή, τόσο σε καθαρά κοινοτικό επίπεδο όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Τα προβλήματα στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, δηλαδή, η διαρκώς μεγαλύτερη παρουσία ιαπωνέζικων και κορεάτικων σκαφών στην περιοχή και η χρησιμοποίηση εργαλείων υψηλής απόδοσης, μπορούν να επιλυθούν μόνο στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των χωρών που έχουν σχέση με την αλιεία στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή προώθησε πρωτοβουλίες με σκοπό τη συνολική συνεργασία στον τομέα της αλιείας όχι μόνο με τις παράκτιες χώρες αλλά και με την Ιαπωνία και την Κορέα. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1994 με τη συνδιάσκεψη στην Κρήτη για τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων της Μεσογείου και θα συνεχίσει με τη δεύτερη συνδιάσκεψη του τύπου αυτού που οργανώνει η Επιτροπή στη Βενετία το Νοέμβριο 1996.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η πολυμερής συνεργασία και η δράση των αλιευτικών οργανώσεων που αλιεύουν στην εν λόγω περιοχή αποτελούν το καταλληλότερο πλαίσιο για την εξέταση των προβλημάτων που θέτει η αλιεία στη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων και των προβλημάτων σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια, και για την εξεύρεση λύσης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2219/96 υποβολή: Roberta Angelilli (NI) προς την Επιτροπή (9 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο για επαγγελματική επανεξειδίκευση και επιστροφή στην απασχόληση των εργαζομένων

Οι εργαζόμενοι του ομίλου IRITECNA/FINTECNA-IRI, οι οποίοι από τον Οκτώβριο 1993 λαμβάνουν από τις εταιρίες τους επίδομα ανεργίας, μέσω συνδικαλιστικής ανακοίνωσής τους ισχυρίζονται ότι η ΕΕ διάθεσε 4500 δισ. λιρών Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο για την επαγγελματική επανεξειδίκευση και επιστροφή στην απασχόληση των εργαζομένων των ανωτέρω εταιριών οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση κρίσεως.

1. Ερωτάται ως εκ τούτου η Επιτροπή: Διατέθηκε πράγματι η ανωτέρω χρηματοδότηση;

2. Σε καταφατική περίπτωση, μπορεί να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίον χρησιμοποιήθηκαν τα κονδύλια αυτά δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι στις ανωτέρω εταιρίες (σε πολλούς από τους οποίους θα σταματήσει σύντομα η χορήγηση του επιδόματος ανεργίας) διερωτώνται ως προς την χρήση των κονδυλίων φοβούμενοι τυχόν κακή διαχείριση αυτών, όπως έχει ήδη συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν σε ανάλογες χρηματοδοτήσεις;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (1 Οκτωβρίου 1996)

Ο όμιλος IRI είνας ένας από τους δικαιούχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων «Enti pubblici» για την περίοδο 1989-1993.

Στο παρόν στάδιο, η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες σχετικά με χρηματοδότηση ύψους 4.500 δισεκατομμυρίων LIT από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο για τον επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό και επανειδίκευση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις Iritecna/Fintecna.

Έχει ζητηθεί από τις ιταλικές αρχές να αποστείλουν τα σχετικά στοιχεία. Από τη στιγμή που θα τα λάβει, η Επιτροπή δεν θα παραλείψει να ενημερώσει σχετικά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2241/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (9 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Περιστρεφόμενα αλογάκια από αμίαντο στη Λιγούρια

Στο λούνα-παρκ της Acquqasola στη Λιγούρια εδώ και είκοσι χρόνια υπάρχει καρουζέλ με περιστρεφόμενα αλογάκια που περιέχει μεγάλη ποσότητα αμιάντου. Οι υγειονομικές αρχές κατήγγειλαν το σοβαρότατο κίνδυνο και το εν λόγω καρουζέλ απανθρακώθηκε, αλλά μέχρι σήμερα - ενώ οι κίνδυνοι είναι σαφώς μεγαλύτεροι - το εν λόγω καρουζέλ δεν έχει ακόμα αποσυρθεί και απομακρυνθεί.

1. Δεν το κρίνει η Επιτροπή σκόπιμο να επέμβει για να αναγκάσει το δήμο να απομακρύνει αμέσως το εν λόγω καρουζέλ;

2. Θα μπορούσε να φροντίσει η Επιτροπή να πραγματοποιούνται δειγματοληψίες και έλεγχοι που θα εξασφαλίζουν σε όλη την Ένωση ότι είναι αβλαβή τα μέσα ψυχαγωγίας που προορίζονται για παιδιά, και να επαγρυπνά ώστε να μην εφοδιάζονται τα λούνα-παρκ με παιχνίδια που περιέχουν ουσίες με αυξημένους κινδύνους για την υγεία των χρηστών τους και γενικότερα όλων των κατοίκων της πόλης;

Απάντηση του κ. Flynn εκ μέρους της Επιτροπής (4 Οκτωβρίου 1996)

Η Επιτροπή συμμερίζεται το ενδιαφέρον του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου για την υγεία και την ασφάλεια στις παιδικές χαρές.

Από τις πληροφορίες που αναφέρει η βουλευτής, φαίνεται ότι το εν λόγω μηχάνημα της παιδικής χαράς εμπίπτει στον ορισμό των στερεών αποβλήτων που αναφέρεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ σχετικά με τα στερεά απόβλητα ((ΕΕ L 194, 25.7.1975. )). Συνεπώς, οι εθνικές αρχές οφείλουν να εξασφαλίσουν ότι τα απόβλητα αυτά απομακρύνονται ή διατίθενται χωρίς να κινδυνεύσει η ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Οι εθνικές αρχές πρέπει επίσης να απαγορεύουν την εγκατάλειψη, απόρριψη ή ανεξέλεγκτη εναπόθεση των στερεών αποβλήτων. Επιπροσθέτως, τα μονωτικά υλικά που περιλαμβάνουν αμίαντο και τα οποία ευρίσκονται σε απόβλητα οικοδομών και κατεδαφίσεων αποτελούν, σύμφωνα με την οδηγία 91/689/ΕΟΚ ((ΕΕ L 377, 31.12.1991. )), επικίνδυνα απόβλητα και, κατά συνέπεια, υπάγονται στις αυστηρότερες ρυθμίσεις που προβλέπει η εν λόγω οδηγία για τα επικίνδυνα απόβλητα.

Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου, οι εθνικές αρχές είναι υπεύθυνες για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την κοινοτική νομοθεσία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή ενημερώνει τη βουλευτή ότι οι ιταλικές αρχές δεν έχουν συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις της οδηγίας που προαναφέρθηκε. Η Επιτροπή λαμβάνει τα αναγκαία νομικά μέτρα, όπως προβλέπονται στη συνθήκη, προκειμένου να εξασφαλίσει την τήρηση εκ μέρους της Ιταλίας των εν λόγω οδηγιών.

Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου, δεν έχει θεσπιστεί κοινοτική νομοθεσία που να διέπει την ασφάλεια του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται στις παιδικές χαρές. Ο εξοπλισμός αυτός εξαιρείται ρητά από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 88/378/ΕΟΚ ((ΕΕ L 187, 16.7.1988. )) σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει τον έλεγχο του εξοπλισμού αυτού από τις αρμόδιες αρχές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1250/96 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (23 Μαΐου 1996)

Θέμα: Aλιευτικοί πόροι και δικαιώματα αλιείας

Ολοκληρώνοντας πολυετείς προσπάθειες, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Ναυτικό Δίκαιο που ενεκρίθη το 1982 εδέχθη ως αρχή του δικαιώματος αλιείας την υποχρέωση ορθολογικής διατήρησης και διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Ζήτησε εξάλλου επίμονα από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να συνεργαστούν με στόχο την υιοθέτηση των καταλλήλων μέτρων για την προστασία και διατήρηση των εν λόγω πόρων. Οι διατάξεις αυτές απεδείχθησαν απαραίτητες όσον αφορά την επέκταση των ζωνών αλιείας καθώς και σε σχέση με τη διαρκή αύξηση των δραστηριοτήτων αλιείας ανοικτής θαλάσσης.

Οι διεθνείς συμβάσεις στις οποίες συμμετέχει η ΕΕ στόχο έχουν την άμεση προστασία των ειδών (NASCO) ή την προστασία τους εντός ορισμένων γεωγραφικών περιοχών (NAFO).

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν σε πλαίσιο ΕΕ πραγματοποιήθηκαν αυτόνομες έρευνες για την κατάσταση των αλιευτικών πόρων που εμπίπτουν στην κοινοτική νομοθεσία;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Ιουλίου 1996)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου σημειώνει πολύ σωστά ότι, σύμφωνα με το καθεστώς που συστήθη από την Συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το θαλάσσιο δίκαιο, το 1982, το δίκαιο αλιείας περιλαμβάνει κατ' αρχήν την υποχρέωση ανάληψης των αναγκαίων μέτρων για την εξασφάλιση της διατήρησης των αναφερομένων αλιευτικών πόρων, βάσει των ορθότερων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων.

Η Οργάνωση αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (ΟΡΑΝΟ) διαθέτει δικό της επιστημονικό Συμβούλιο που της παρέχει τις αιτούμενες γνώμες. Όσον αφορά την Οργάνωση για τη διατήρηση του σολομού του Βόρειου Ατλαντικού (OSCAN) και τη Συμφωνία επί των αλιευμάτων του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), οι αιτούμενες επιστημονικές γνώμες παρέχονται, κατόπιν αιτήσεως των εν λόγω οργανισμών, από το διεθνές Συμβούλιο για την θαλάσσια έρευνα (CIEM).

Όσον αφορά τα μέτρα διατήρησης τα οποία η Κοινότητα οφείλει να λάβει όσον αφορά τους αλιευτικούς πόρους που ευρίσκονται στα κοινοτικά ύδατα, τα μέτρα διατήρησης τα οποία η Κοινότητα λαμβάνει αυτονόμως σχετικά με τους αλιευτικούς πόρους που ευρίσκονται σε ανοιχτή θάλασσα ή τα μέτρα διατήρησης τα οποία η Κοινότητα λαμβάνει στο πλαίσιο άμεσης συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στην περίπτωση των κοινών αποθεμάτων (π.χ. με την Νορβηγία), οι ανεξάρτητες επιστημονικές γνώμες που είναι απαραίτητες, παρέχονται επίσης από την CIEM.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2347/96 υποβολή: Peter Skinner (PSE) προς την Επιτροπή (27 Αυγούστου 1996)

Θέμα: Μερίδιο του/της συζύγου στη σύνταξη εγγάμων ζευγαριών στο ΗΒ

Μπορεί η Επιτροπή να σχολιάσει το γεγονός ότι, δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας και βάσει του συνταξιοδοτικού συστήματος του ΗΒ, ο πολίτης καλείται να καταβάλει εισφορές για τη σύνταξη που μπορεί να λαμβάνει από την ηλικία των 60 ή των 65 ετών ανάλογα με το πότε δικαιούται συνταξιοδότησης. Εντούτοις, εάν ο πολίτης είναι έγγαμος, όταν ο/η σύζυγος φθάσει την ηλικία συνταξιοδότησης, το ζευγάρι δικαιούται μόνον σύνταξη εγγάμου ζεύγους που υπολογίζεται βάσει των εισφορών του/της συζύγου που έχει καταβάλει τις περισσότερες. Τούτο σημαίνει ότι οι εισφορές του άλλου συζύγου χάνονται τελείως και ότι το ζευγάρι εισπράττει λιγότερα χρήματα απ' ό τι δύο άτομα που έχουν καταβάλει τις ίδιες εισφορές.

Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συζύγων που χάνουν τις εισφορές τους είναι γυναίκες, λόγω της παραδοσιακής δομής της αγοράς εργασίας, δεν αντίκειται το γεγονός αυτό στη νομοθεσία της ΕΕ, στην αρχή δηλαδή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών ενώπιον των συστημάτων κοινωνικών ασφαλίσεων; Πράγματι, οι άνδρες δικαιούνται συντάξεως καθώς οι εισφορές τους συνήθως χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της συντάξεως του ζεύγους, ενώ οι γυναίκες δεν διαθέτουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα καθώς αυτά δεν λαμβάνονται συνήθως υπόψη δεδομένου ότι η αγορά εργασίας ανέκαθεν εισήγαγε δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος της εργασίας των γυναικών.

Απάντηση του κ. Flynn εκ μέρους της Επιτροπής (16 Οκτωβρίου 1996)

Είναι αλήθεια ότι, βάσει του συνταξιοδοτικού συστήματος που ισχύει στο ΗΒ, ένα παντρεμένο ζευγάρι που λαμβάνει σύνταξη εγγάμου ζεύγους, εισπράττει λιγότερα χρήματα απ' ό, τι δύο ανύπαντρα άτομα που έχουν καταβάλει τις ίδιες εισφορές.

Βέβαια, η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία στον τομέα των συστημάτων υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή η οδηγία 79/7/ΕΟΚ σχετικά με τη σταδιακή εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης ((ΕΕ L 6, 10.1.1979. )), δεν επηρεάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να αποφασίζουν όσον αφορά την οργάνωση των συστημάτων τους, ούτε απαιτεί από αυτά το διαχωρισμό της σύνταξης που λαμβάνει ένα παντρεμένο ζευγάρι σε δύο μερίδια ή την αντιμετώπιση του ζευγαριού αυτού ως να μην ήταν παντρεμένο.

Συνεπώς, η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη του αξιότιμου μέλους ότι η κατάσταση, όπως περιγράφεται, παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο.