ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1816/00

υποβολή: Mauro Nobilia (UEN) προς την Επιτροπή

(9 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Ανάκτηση των ποσών που καταβλήθηκαν, βάσει του άρθρου 29α του νόμου 427/1993, σχετικά με το πρωτογενές πολυαιθυλένιο

Με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 331 του 1993, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε στο νόμο 427/1993, η ιταλική κυβέρνηση είχε θεσπίσει εισφορά ύψους 10 % επί του πρωτογενούς πολυαιθυλενίου, ρύθμιση που, εξαρχής, προκάλεσε ισχυρές αμφιβολίες ως προς τη νομιμότητά της. Σε κοινοτικό επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινούσε διπλή διαδικασία επί παραβάσει (94/4232, βάσει του άρθρου 199 της Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας), επικαλούμενη κατάφωρη στρέβλωση της κοινοτικής αγοράς, λόγω της διαφορετικής φορολογητέας βάσης για τα εθνικά (εισφορά επί της αξίας της πρώτης ύλης) και τα κοινοτικά προϊόντα (εισφορά επί της αξίας του βιομηχανικού προϊόντος), καθώς και λόγω της χορήγησης κρατικών ενισχύσεων, σε περίπτωση επαναχρησιμοποίησης αυτών των εισφορών.

Η Ιταλία είχε τη δυνατότητα να αποφύγει, πρόσκαιρα, την έκδοση καταδικαστικής απόφασης, επικαλούμενη κατά τηνπεράσπισή της τον προσωρινό χαρακτήρα της εισφοράς, τη μη χρησιμοποίηση των εσόδων που προήλθαν από αυτήν, καθώς και τη δέσμευσή της να διορθώσει τη διαφορά της φορολογητέας βάσης. Στο μεταξύ, η έγκριση του νομοσχεδίου 22/1997, σχετικά με τα απόβλητα, είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της εν λόγω εισφοράς, χωρίς, ωστόσο, να επιλύει το πρόβλημα που αφορούσε τον προορισμό των μέχρι τότε καταβληθέντων ποσών, τα οποία δε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ, εξαιτίας της απαγόρευσης της Επιτροπής.

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας της Ιταλίας, ερωτηθείς σχετικά,πογράμμισε ότι, εξαιτίας εμποδίων διοικητικής φύσης, τα οποία, παρεμπιπτόντως, οφείλονταν, έμμεσα, στην απαγόρευση της Επιτροπής, τα έσοδα που εισπράχθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη δεν ήταν δυνατό να διατεθούν για τους προταθέντες σκοπούς (άμεση και πλήρης επιστροφή των εν λόγω ποσών σε εκείνους που τα είχαν πραγματικά καταβάλει, ή στον όμιλο POLIECO, τονποχρεωτικό όμιλο που προβλέπει το άρθρο 48 του νομοσχεδίου 22/1997 και φυσικό αποδέκτη των εν λόγω κεφαλαίων, βάσει των θεσμικών καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί: της ανάκτησης και ανακύκλωσης των αποβλήτων από προϊόντα πολυαιθυλενίου).

Δεδομένου ότι ένας νόμος που αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο πρέπει να καταργηθεί και η κατάργησή του να έχει αναδρομική ισχύ (βλέπε ΔΕΚ 12/7/1973,πόθεση 70/72), θα ήθελα να απευθύνω στην Επιτροπή τις εξής ερωτήσεις:

1. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει και ποια σκοπεύει ναποδείξει στο ιταλικό κράτος, προκειμένου να επιτύχει το στόχο της ανάκτησης των ποσών που καταβλήθηκαν, βάσει του άρθρου 29α του νόμου 427/1993;

2. Δεν θεωρεί, επιπλέον, απαραίτητη τη θέσπιση αποζημίωσης, έστω και έμμεσης, για τους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων, τους μοναδικούς πραγματικά πληγέντες από την εισφορά επί του πολυαιθυλενίου (βλέπε ΔΕΚ 7/2/1993,πόθεση 39/72);

Κοινή απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1816/00 και P-1989/00

(13 Ιουλίου 2000)

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η διαδικασία επί παραβάσει δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ, η οποία κινήθηκε κατά της Ιταλίας με αφορμή την καθιέρωση ειδικής εισφοράς ύψους 10 % επί της τιμής του πρωτογενούς πολυαιθυλενίου, τέθηκε στο αρχείο μετά την κατάργηση του νόμου που έχει κατηγορηθεί.

Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, οι εισφορές που εισπράχθηκαν κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο επιστροφής. Ωστόσο, η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων λαμβάνει χώρα σύμφωνα με τις διαδικασίες και τις λεπτομέρειες του εθνικού δικαίου, λαμβάνονταςπόψη ότι οι τελευταίες δεν πρέπει να είναι πιο αυστηρές από εκείνες που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις που δεν σχετίζονται με την κοινοτική νομοθεσία ή να καθιστούν δύσκολη, ή και αδύνατη την εν λόγω επιστροφή.

Πάντα σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, είναι συμφυές με το κοινοτικό δίκαιο ότι το κράτος μέλος που ευθύνεται για την επιβολή επιβαρύνσεων ασύμβατων προς το κοινοτικό δίκαιο, αποζημιώνει τους ενδιαφερόμενους για τη ζημία πουπέστησαν εξαιτίας αυτής της επιβολής. Επίσης, στο πλαίσιο αυτό, οι αγωγές για αποζημίωση πρέπει να εγείρονται σύμφωνα με τους ουσιαστικούς και διαδικαστικούς κανόνες του εθνικού δικαίου.

Η Επιτροπή θα έλθει σε επαφή με τις ιταλικές αρχές για να εκτιμήσει την κατάσταση.