ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3327/00

υποβολή: Christoph Konrad (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(25 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Προστασία των καταναλωτών και αθέμιτες εμπορικές πρακτικές/μέθοδοι πώλησης

Περίπου 100 000 Γερμανοί πολίτες έχουν πέσει θύματα οργανωμένης μαζικής απάτης στο πλαίσιο ελαττωματικών συστημάτων καταπιστευτικών χρηματοδοτήσεων (τα επονομαζόμενα συστήματα κτήσης). Τα επονομαζόμενα μεσολαβούντα δίκτυα διανομής προσέφεραν ακίνητα (διαμερίσματα) και μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων ακινήτων με προϋπολογισμένα σημαντικά φορολογικά πλεονεκτήματα καιψηλές αποδόσεις, πλήρη δυνατότητα χρηματοδότησης και εγγυήσεις όσον αφορά τα μισθώματα, χωρίς, ωστόσο, να τηρούν τις δεσμεύσεις τους.

Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Έχει η Επιτροπήπόψη της τα τεράστια χρέη των αγοραστών που έπεσαν θύματα απάτης, τα οποία δημιουργήθηκαν λόγω της αγοράς ακινήτων με πλήρη χρηματοδότηση (πακέτο προσφοράς διαμερίσματος και χρηματοδότησης) μέσω συμφωνιών τραπεζών, καταπιστευτικών διαχειριστών και πωλητών και αντιβαίνει, ενδεχομένως, η προαναφερθείσα πρακτική στο ισχύον ευρωπαϊκό δίκαιο των καταναλωτών;

2. Θεωρεί η Επιτροπή ότι οι αθέμιτες αυτές πρακτικές αντιβαίνουν, επιπλέον, στην αρχή που έχει διατυπώσει η Επιτροπή και η οποία έχει αναγνωριστεί από τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ, σύμφωνα με την οποία πρέπει να διασφαλίζεται ο σεβασμός των οικονομικών και νομικών συμφερόντων των καταναλωτών στην ΕΕ και να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα τουπερδανεισμού των καταναλωτών μέσω πωλήσεων, σύμφωνα με το επονομαζόμενο σύστημα της χιονοστιβάδας(1);

3. Με ποιες νομοθετικές ρυθμίσεις σκοπεύει η Επιτροπή να παρέμβει στις πρακτικές δικτύων διανομής αυτόνομης νομικής μορφής οι οποίες χρησιμοποιούν ύποπτες μεθόδους εις βάρος των καταναλωτών (επιθετική δρομολόγηση της σύναψης της σύμβασης" παραπλανητική ή ανακριβή πληροφόρηση" αθέτησηποσχέσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο της διαφήμισης);

4. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή τα ζητήματα του ενοχικού δικαιώματος και της ευθύνης στο πλαίσιο της παραβίασης τηςποχρέωσης καταβολής επιμέλειας των τραπεζών (η τράπεζα ως δανειοδότης και, κατά κάποιον τρόπο, ως συμβαλλόμενο μέρος της χρηματοδοτούμενης επένδυσης κεφαλαίου στο πλαίσιο συμφωνιών χρηματοδότησης μεταξύ της τράπεζας και του δικτύου διανομής και ανάλογων συμβάσεων χρηματοδότησης);

5. Με ποιους τρόπους μπορούν οι καταναλωτές που αντιμετωπίζουνπέρογκα χρέη εξαιτίας των συστημάτων καταπιστευτικών χρηματοδοτήσεων να διεκδικήσουν αποκατάσταση ή αποζημίωση χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα νομικά μέσα;

(1) Βλέπε ανακοίνωση της Επιτροπής της 2.12.1998 Σχέδιο δράσης για την πολιτικήπέρ των καταναλωτών 1999-2001 (COM(98)696) και τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εν λόγω ανακοίνωση.Βλέπε, επίσης, απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25 Ιανουαρίου1999 σχετικά με τη θέσπιση ενός γενικού πλαισίου για τις κοινοτικές δραστηριότητεςπέρ των καταναλωτών (Απόφαση αριθ. 283/1999/ΕΚ).

Η απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2001)

1. Η Επιτροπή δεν γνώριζε την έκταση των επιχειρηματικών πρακτικών που ανέφερε ο κ. βουλευτής. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, οι πρακτικές αυτές δεν φαίνεται να καλύπτονται από τηνπάρχουσα κοινοτική νομοθεσία για την προστασία του καταναλωτή. Ενδεχομένως οι πρακτικές αυτές να περιλαμβάνουν περιπτώσεις παραπλανητικής διαφήμισης σύμφωνα με την οδηγία 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Σεπτεμβρίου 1984 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση(1). Ωστόσο, η οδηγία αυτή αφήνει μεγάλα περιθώρια στα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή της και επομένως τα συγκεκριμένα παράπονα θα πρέπει να απευθυνθούν στις αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών. Από τις πληροφορίες που διαθέτουμε δεν τεκμαίρεται παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας για την προστασία του καταναλωτή.

2.-3. Πρακτικές όπως αυτές που ανέφερε ο κ. βουλευτής βλάπτουν σαφώς τα οικονομικά και νομικά συμφέροντα των καταναλωτών.

Στο Σχέδιο δράσης για την πολιτικήπέρ των καταναλωτών 1999-2001(2) η Επιτροπή ανέλαβε να εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός γενικού πλαισίου για τις θεμιτές πρακτικές στον εμπορικό τομέα. Στο πλαίσιο της δέσμευσης αυτής η Επιτροπή προετοιμάζει μια ανακοίνωση σχετικά με το θέμα, η οποία θαποβληθεί στα κοινοτικά θεσμικά όργανα σε λίγους μήνες. Ωστόσο, δεν είναι σαφές από τις διαθέσιμες πληροφορίες εάν οι καταγγελθείσες πρακτικές θα ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής ενός γενικού πλαισίου όπως αυτό για τις θεμιτές πρακτικές στον εμπορικό τομέα.

Πάντως, ακόμα και ένα γενικό πλαίσιο για τις θεμιτές πρακτικές στον εμπορικό τομέα δεν εμποδίζει απαραίτητα τις εγκληματικές πρακτικές. Οι πρακτικές που περιέγραψε ο κ. βουλευτής θα μπορούσαν πράγματι να εμπερικλείουν εγκληματική συμπεριφορά.

4. Η ενδεχόμενη συμβατική ευθύνη στις περιπτώσεις αυτές είναι θέμα που αφορά το γερμανικό ιδιωτικό δίκαιο και δεν ρυθμίζεται από την κοινοτική νομοθεσία.

5. Οι εν λόγω καταναλωτές θα μπορούσαν να ζητήσουν νομικές συμβουλές ή να απευθυνθούν σε ενώσεις καταναλωτών για να τους συμβουλέψουν ή να τουςποστηρίξουν σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία.

(1) ΕΕ L 250 της 19.9.1984.

(2) COM(98)696 τελικό.