ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1532/02

υποβολή: Giovanni Pittella (PSE) προς το Συμβούλιο

(3 Ιουνίου 2002)

Θέμα: Νόμος της Έσσης κατά της διγλωσσίας

Έχονταςπόψη ότι:

- στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης (Γερμανία) ισχύει ένας νόμος, που ενεκρίθη στις 17 Ιουνίου 1992 από την κυβέρνηση SPD-Πρασίνων, ο οποίος εξασφαλίζει ποιοτικά κριτήρια στα σχολεία και ο οποίος ευνόησε, μεταξύ άλλων, και την προώθηση της διγλωσσίας·

- προσφάτως έχει προταθεί ένας νέος νόμος ο οποίος ντε φάκτο αποστερεί τα ξένα παιδιά από τη δυνατότητα διατήρησης της γλώσσας προέλευσής τους και δεν θεωρεί την μητρική τους γλώσσα και την ενδεχόμενη διγλωσσία τους ως στοιχείο που μπορεί να αξιοποιηθεί·

- παρά το γεγονός ότι σοβαρότατες μελέτες αποδεικνύουν την ιδιαίτερη σημασία που έχει η διατήρηση της γλώσσας και του πολιτισμού της προέλευσης των ατόμων για την ανάπτυξη της προσωπικότητας και την διαδικασία ένταξης, η κυβέρνηση της Έσσης επιθυμεί να αναθέσει την οικονομική αυτή ευθύνη στις χώρες προέλευσης. Τούτο όμως συνεπάγεται σοβαρότατο οικονομικό κόστος και οργανωτική επιβάρυνση για τις προξενικές αρχές, απώλεια κύρους για την γλώσσα καιποβάθμιση της νομικής θέσης του σχετικού μαθήματος στο πλαίσιο του σχολείου.

- ο Πρωθυπουργός κ. Κοχ, στη διάσκεψη που οργάνωσε η κυβέρνηση με θέμα Κοινωνική ένταξη και ευκαιρίες για τους μετανάστες στην Έσση (26 Νοεμβρίου 2001 — Βισμπάντεν) δήλωσε: Είμαστε στην Γερμανία. Εδώπάρχει μία μόνον γλώσσα, τα γερμανικά. Οι ξένες οικογένειες μπορούν να μιλούν στο σπίτι τους όποια γλώσσα θέλουν, στον δρόμο όμως και στο σχολείο ομιλούνται μόνον τα γερμανικά. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την κοινωνική ένταξη.

- Ο νέος αυτός νόμος θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα: επιβάλλοντας την εκμάθηση των γερμανικών πριν από την εισαγωγή στο σχολείο, οι ξένοι γονείς θα ανελάμβαναν ευθύνες στις οποίες δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν λόγω άγνοιας της γλώσσας. Οι οικογένειες των μεταναστών όμως δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν μαθήματα για την εκμάθηση της γλώσσας.

- εξάλλου το εν λόγω νομοσχέδιο θα παρεβίαζε όχι μόνον την ευρωπαϊκή οδηγία 486 της 7ης Ιουλίου 1997, αλλά και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Μπορεί να παρέμβει το Συμβούλιο ώστε να αποφευχθεί η έγκριση ενός νόμου ο οποίος αντιβαίνει καταφανώς προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες αλλά και με το ίδιο το γερμανικό Σύνταγμα, και ο οποίος θα προκαλέσει ατέρμονες δικαστικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις·

Απάντηση

(8 Οκτωβρίου 2002)

Το Συμβούλιο επιθυμεί να επισημάνει ότι δεν σχολιάζει εθνικά νομοσχέδια των κρατών μελών. Όσον αφορά την τήρηση των διατάξεων της οδηγίας του Συμβουλίου της 25 Ιουλίου 1977 για την εκπαίδευση των τέκνων των διακινούμενων εργαζομένων(1), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να διασφαλίζει, βάσει του άρθρου 211 της Συνθήκης, την εφαρμογή της παρούσας Συνθήκης καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει αυτής από τα όργανα .

Το Συμβούλιο επιθυμεί ναπενθυμίσει ότι οι διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας πρέπει να θεωρούνται σε συνδυασμό με το άρθρο 149 παράγραφος 1 της Συνθήκης, που αναφέρει τα εξής: Η Κοινότητα συμβάλλει στην ανάπτυξη παιδείαςψηλού επιπέδου, ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και, αν αυτό απαιτείται,ποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τη δράση τους, σεβόμενη ταυτόχρονα πλήρως την αρμοδιότητα των κρατών μελών για το περιεχόμενο της διδασκαλίας και την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος καθώς και την πολιτιστική και γλωσσική τους πολυμορφία.

(1) ΕΕ L 199 της 6.8.1977.