ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1058/98 υποβολή: Werner Langen (PPE) προς την Επιτροπή (30 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Απόφαση επιβολής προστίμου στη VW

Τον Ιανουάριο του 1998 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε στη γερμανική εταιρία Volkswagen, λόγω σοβαρών παραβιάσεων του δικαίου του ανταγωνισμού, πρόστιμο ύψους 102 εκατ. Ecu. Η απόφαση του Επιτρόπου Van Miert αποτελεί ένα σαφές μήνυμα για την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά. Στο πλαίσιο της αποφάσεως για την επιβολή προστίμου κατέστη σαφές στην εταιρία της Volkswagen, ότι θα πρέπει να περατώσει άμεσα τον τρόπο συμπεριφοράς της που αποτελεί στρέβλωση του ανταγωνισμού. Αυτό που δεν είναι σαφές μέχρι σήμερα, είναι σε ποιο βαθμό οι όροι αυτοί της Επιτροπής αποτελούν κατάργηση του επιλεκτικού συστήματος διανομής.

Ερωτώ ως εκ τούτου την Επιτροπή:

1. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή τις νομικές συνέπειες για τους εμπόρους, που δεν ανήκουν στο εξουσιοδοτήμενο δίκτυο εμπόρων της Volkswagen;

2. Γνωρίζει η Επιτροπή, σε ποιο βαθμό η Volkswagen μπορεί και πρέπει να προμηθεύει τους εν λόγω εμπόρους σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο;

3. Ποιες πληροφορίες διαθέτει η Επιτροπή σχετικά με το εάν μεταξύ του συγκροτήματος της Volkswagen και των εξουσιοδοτημένων εμπόρων της οι συμβάσεις που έχουν υπογραφεί έχουν περαιτέρω ισχύ ή όχι;

4. Κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί ηVolkswagen να απαγορεύει στους μέχρι σήμερα εξουσιοδοτημένους συμβεβλημένους εταίρους να προμηθεύουν άλλους μεταπωλητές;

5. Ποιους όρους πρέπει να πληροί η Volkswagen για να επιτύχει εκ νέου αυτή την απαλλαγή;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (29 Απριλίου 1998)

1. Η ίδια η απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 1998 για την επιβολή προστίμου στην υπόθεση IV/35.733 ((ΕΕ L 124 της 25ης Απριλίου 1998. )) δεν παράγει έννομες συνέπειες για τους ανεξάρτητους εμπόρους, δηλαδή για εκείνους που δεν ανήκουν στο δίκτυο αντιπροσώπων της Volkswagen (VW), δεδομένου ότι η απόφαση δεν περιέχει διατάξεις που δημιουργούν δικαιώματα για τους ανεξάρτητους εμπόρους ή που επιβάλλουν υποχρεώσεις στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους της Volkswagen, όπως για παράδειγμα την υποχρέωση να προμηθεύουν τους ανεξάρτητους εμπόρους. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει εάν για τους ανεξάρτητους εμπόρους απορρέουν έννομες συνέπειες από το εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών και το ερώτημα αυτό μπορεί να διασαφηνιστεί μόνο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, δηλαδή τις αρμόδιες αρχές ανταγωνισμού και τα δικαστήρια των κρατών μελών.

2. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει εάν η VW μπορεί ή πρέπει σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο να προμηθεύει τους ανεξάρτητους εμπόρους. Μόνο οι αρμόδιες εθνικές αρχές μπορούν να αποφασίσουν επί του θέματος.

3. Στην απόφασή της της 28ης Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή διαπίστωσε τα ακόλουθα:

«Άρθρο 1

Η Volkswagen AG μαζί με τις θυγατρικές της επιχειρήσεις Audi AG και Autogerma S.p.A. παρέβησαν τις διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, διότι συνήψαν με τους ιταλούς αντιπροσώπους του δικτύου διανομής συμφωνίες με σκοπό την απαγόρευση ή την παρεμπόδιση των πωλήσεων προς τελικούς καταναλωτές, που ενεργούσαν είτε δι' ίδιον λογαριασμό είτε μέσω μεσαζόντων, και προς άλλους αντιπροσώπους του δικτύου διανομής εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη».

Σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, οι συμφωνίες αυτές είναι σε κάθε περίπτωση άκυρες.

Η ισχύς σύμφωνα με το αστικό δίκαιο των άλλων συμφωνιών που περιέχονται στις συμβάσεις των αντιπροσώπων πρέπει να εκτιμηθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1475/95 της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 1995 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων ((ΕΕ L 145 της 29ης Ιουνίου 1995. )). Στο σημείο 187 της απόφασης της 28ης Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή επεσήμανε σχετικά τα ακόλουθα:

«Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 σημεία 3, 7 και 8 του κανονισμού αυτού, η απαλλαγή χάνεται αυτομάτως όταν τα μέρη συμφωνούν να επιβάλλουν περιορισμούς στον ανταγωνισμό που δεν απαλλάσσονται ρητά. Στην περίπτωση του άρθρου 6 παράγραφος 1 σημείο 3 το ανεφάρμοστο της απαλλαγής αφορά όλες τις ρήτρες που περιορίζουν τον ανταγωνισμό οι οποίες έχουν συνομολογηθεί στη σχετική συμφωνία. Στην περίπτωση του άρθρου 6 παράγραφος 1 σημεία 7 και 8 η απαλλαγή χάνεται για τις περιοριστικές για τον ανταγωνισμό ρυθμίσεις που ευνοούν τον κατασκευαστή (άρθρο 6 παράγραφος 2). Αρμόδια να αποφασίσουν ως προς τις νομικές συνέπειες της εφαρμογής του άρθρου 6 είναι τα εθνικά διακαστήρια».

4. Η VW μπορεί να απαγορεύσει στους εξουσιοδοτημένους συμβεβλημένους εταίρους να πωλούν στους ανεξάρτητους εμπόρους, εάν το σύστημα διανομής της VW πληροί τις προϋποθέσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1475/95.

5. Η απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 1998 προβλέπει στο άρθρο 2 σειρά προϋποθέσεων που υποχρεούται να πληροί η Volkswagen. Η VW υποχρεούται να θέσει τέρμα στις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν στο άρθρο 1 (για το περιεχόμενο του άρθρου βλέπε απάντηση στη ερώτηση 3) αμέσως μετά τη δημοσίευση της απόφασης και δεν μπορεί να τις αντικαταστήσει με περιορισμούς που έχουν τον ίδιο στόχο.

Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή υποχρέωσε την VW και τις επιχειρήσεις του ομίλου της, την Audi και την Autogerma, εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση της απόφασης, να άρουν τις ρυθμίσεις των πριμοδοτήσεων και των περιθωρίων κέρδους, που περιέχονται στη σύμβαση αντιπροσωπείας με τους ιταλούς αντιπροσώπους, οι οποίες προκαλούσαν οικονομικό μειονέκτημα για τους εμπόρους σε περίπτωση πωλήσεων σε αλλοδαπούς τελικούς καταναλωτές ή στους μεσάζοντές τους. Επιπλέον, οι αντιπρόσωποι του δικτύου διανομής της VW στην Ευρώπη πρέπει να ενημερωθούν για την άρση όλων των περιορισμών ως προς τις διασταυρούμενες παραδόσεις εντός του δικτύου διανομής της VW και ότι δεν θα επιβάλλονται κυρώσεις σε εμπόρους που πωλούν αυτοκίνητα σε αλλοδαπούς πελάτες και στους μεσάζοντες αυτών.

Εναπόκειται στον όμιλο VW να άρει όλα τα μέτρα, περιλαμβανομένων και εκείνων που δεν γνωρίζει η Επιτροπή, που παρεμποδίζουν το παράλληλο εμπόριο με τους τελικούς καταναλωτές και τους μεσάζοντές τους.