ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3172/02

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(30 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Περιφέρειες εξαρτώμενες σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία, σχετική σταθερότητα και πρόσβαση στους αλιευτικούς πόρους

Η Επιτροπή, στις απαντήσεις της προς τις ερωτήσεις μου Ε-0650/02(1), Ε-2096/02, Ε-2097/02 και Επιτροπή-2098/02(2), αποφεύγει να απαντήσει στις συγκεκριμένες ερωτήσεις που της έθεσα, πράγμα που μεποχρεώνει να επανέλθω επί του θέματος. Το ενδιαφέρον μου επικεντρωνόταν στο να με ενημερώσει η Επιτροπή σχετικά με τα κριτήρια που είναι απαραίτητα προκειμένου μία περιοχή της Ευρώπης να χαρακτηρισθεί ως εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία εν σχέσει προς τις επιπτώσεις της κατανομής των δυνατοτήτων αλιείας και εάν δεν θεωρεί απαραίτητο η Επιτροπή, σύμφωνα με την νομική-κοινοτική αρχή της σταδιακότητας, να προσαρμόσει σύμφωνα με τα νέα δεδομένα την κατάσταση των περιφερειών που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό

από την αλιεία, 20 έτη μετά την ισχύ της σημερινής κατάστασης, περιλαμβάνοντας και νέες περιφέρειες εξαρτώμενες από την αλιεία, λόγω της ένταξης και νέων κρατών μελών όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία. Η Επιτροπή όμως δεν διατυπώνει άποψη επί του θέματος αυτού και περιορίζεται απλώς να επισημαίνει ότι η έννοια της εξάρτησης από την αλιεία ορίζεται στην παράγραφο 8 του άρθρου 4 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999(3), όπου αναφέρονται οι διαρθρωτικές ενισχύσεις προς τον τομέα της αλιείας στις περιφέρειες του στόχου αριθ. 2, και δεν αναφέρεται σε άλλους Κανονισμούς του Συμβουλίου, όπως αυτοί που καθορίζουν τις δυνατότητες αλιείας σε κοινοτικό επίπεδο και τηνποδιαίρεσή τους σε εθνικές ποσοστώσεις που παραχωρούνται στα διάφορα κράτη μέλη. Το Συμβούλιο, στο ψήφισμα της Χάγης της 3.11.1976, επεσήμαινε ρητώς την ανάγκη να λαμβάνονταιπόψη οι ζωτικές ανάγκες των εξαρτώμενων από την αλιεία τοπικών κοινοτήτων κατά την εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Συνεχίζοντας στην αυτή κατεύθυνση, με την από 30.5.1980 Δήλωσή του, το Συμβούλιο καθόριζε ρητώς τα κριτήρια για την κατανομή των ποσοστώσεων μεταξύ των κρατών μελών: παραδοσιακές αλιευτικές δραστηριότητες, ειδικές ανάγκες των περιφερειών οι πληθυσμοί των οποίων εξηρτώντο σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία και απώλεια δυνατοτήτων αλιείας σε ύδατα τρίτων κρατών. Τα κριτήρια αυτά συνιστούν τον μηχανισμό κατανομής των αλιευτικών ποσοστώσεων της λεγόμενης σχετικής σταθερότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια αυτά, η Γροιλανδία, η Ιρλανδία και η Βόρεια Μεγάλη Βρετανία χαρακτηρίσθηκαν ως ζώνες εξαρτώμενες σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία, επωφελούμενες έκτοτε από την λεγόμενη αρχή της σχετικής σταθερότητας. Ο μηχανισμός αυτός λειτούργησε μέχρι σήμερα χωρίς καμία τροποποίηση, ούτε την συμπερίληψη νέων ζωνών στους βασικούς κανονισμούς που ακολούθησαν.

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η έννοια της εξαρτώμενης σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία περιφέρειας δεν εξετάζεται αποκλειστικά από τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 των Διαρθρωτικών Ταμείων αλλά ότι είχε ήδη περιληφθεί από το Συμβούλιο όσον αφορά το θέμα της κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων, και ότι περιλαμβάνεται σήμερα στις αιτιολογικές σκέψεις του ισχύοντος Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92(4) του Συμβουλίου·

Σύμφωνα με τις προϋποθέσεις για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων του Συμβουλίου του 1980, δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι μία περιφέρεια όπως η Γαλικία -την οποία η Επιτροπή ανεγνώρισε απαντώντας στις ερωτήσεις μου ως εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία— δεν θα έπρεπε να επωφεληθεί επίσης από μία νέα κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων, μετά την πάροδο της μεταβατικής περιόδου της Πράξης Προσχώρησης, βάσει των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, κυρίως και μετά την απώλεια των αλιευτικών δυνατοτήτων σε ύδατα τρίτων κρατών, όπως οι ψαρότοποι του Μαρόκου·

(1) ΕΕ C 229 E της 26.9.2002, σελ. 114.

(2) ΕΕ C 28 E της 6.2.2003, σελ. 182 και 183.

(3) ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σελ. 1.

(4) ΕΕ L 389 της 31.12.1992, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Δεκεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη ότι οι αρχικές μέθοδοι κατανομής που θεσπίστηκαν το 1983 για έναν αριθμό αποθεμάτων έλαβανπόψη τις ειδικές περιστάσεις ορισμένων κοινοτικών παράκτιων περιοχών. Εντούτοις, στην ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, η έννοια του όρου περιοχή που εξαρτάται από την αλιείαφίσταται μόνο στο πλαίσιο του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1260/99(1), ο οποίος αφορά το Χρηματοδοτικό Μέσο Προσανατολισμού της Αλιείας και, ως εκ τούτου, δεν έχει καμία σχέση με την κατανομή των ποσοστώσεων. Αφετέρου, στο πλαίσιο του βασικού κανονισμού για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική(2), οι διατάξεις σχετικά με την κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων (άρθρο 8) δεν αναφέρουν ως κριτήριο τις περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία. Ούτε και η συνθήκη προσχώρησης της Ισπανίας περιέχει διατάξεις που προβλέπουν ότι, μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, οιπάρχουσες κατανομές θα πρέπει να επανεξεταστούν. Δενπάρχει καμία νομική βάση για επικαιροποίηση του όρου περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία με στόχο την επανέναρξη συζητήσεων για τις ισχύουσες μεθόδους κατανομής.

Το Συμβούλιο διαθέτει μεγάλη διακριτική ευχέρεια στον καθορισμό των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονταιπόψη κατά την θέσπιση μεθόδων κατανομής. Ωστόσο, το κριτήριο των περιοχών που εξαρτώνται από την αλιεία δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, για την επανεξέταση κατανομών ποσοστώσεων από το 1983 και μετέπειτα.

Αφετέρου, το άρθρο 8 του κανονισμού αριθ. 3760/92 αναγνωρίζει ότι, κατά την κατανομή νέων αλιευτικών δυνατοτήτων, θα πρέπει να λαμβάνεταιπόψη το συμφέρον όλων των κρατών μελών.

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1260/99 της 21ης Ιουνίου 1999 για τη θέσπιση γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

(2) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3760/92 της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και τηνδατοκαλλιέργεια, ΕΕ L 389 της 31.12.1992.