ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0126/98

υποβολή: Petrus Cornelissen (PPE) προς την Επιτροπή

(30 Ιανουαρίου 1998)

Θέμα: Η καλύτερη δυνατή χρήση του εναέριου χώρου

1. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι οι καθυστερήσεις στις πτήσεις πολιτικής αεροπορίας έχουν προσφάτως και πάλι αυξηθεί και ότι το γεγονός αυτό δίνει αφορμή για ανησυχία;

2. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι μία ανακατανομή του εναέριου χώρου ως προς τη χρήση του από αεροσκάφη της πολιτικής και της πολεμικής αεροπορίας μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των όρων πτήσης των αεροσκαφών πολιτικής αεροπορίας;

3. Είναι αληθές ότι ως προς το θέμα αυτό πολύ μικρή πρόοδος έχει σημειωθεί στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τον ενθαρρυντικό περιορισμό των στρατιωτικών εντάσεων;

4. Σε περίπτωση που η απάντηση στα προαναφερθέντα ερωτήματα είναι καταφατική, πρόκειται τότε η Επιτροπή να εξετάσει πως μπορεί να συμβάλει σε μία ανακατανομή του εναερίου χώρου προκειμένου να βελτιωθούν οι προϋποθέσεις χρησιμοποίησής του από αεροσκάφη της πολιτικής αεροπορίας, έχοντας υπόψη τον αυξανόμενο αριθμό καθυστερήσεων και τις ολοένα και αυξανόμενες πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας;

Απάντηση του κ.Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Μαρτίου 1998)

Από τις στατιστικές που παρέχει το Εurocontrol, και την ιδιαίτερη ανάλυση των θερινών περιόδων, κατά τις οποίες συνήθως εμφανίζονται οι μεγαλύτερες κυκλοφοριακές συμφορήσεις του έτους, προκύπτει ότι ενημερώθηκε επιδείνωση των καθυστερήσεων στις αεροπορικές μεταφορές από το 1995 έως το 1997. Οι εναέριες μεταφορές αυξάνονταν κατά μέσο όρο την περίοδο αυτή κατά 5 % ετησίως. Ωστόσο, οι συσσωρευμένες καθυστερήσεις αυξήθηκαν κατά 19 Δεκεμβρίου 1995 στο 1996 και κατά 7 Δεκεμβρίου 1996 έως το 1997.

Παρά τις αρνητικές τάσεις, η Κεντρική Μονάδα Διαχείρισης της Ροής (CFMU)(1) η οποία ασχολήθηκε με την διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας (ΑTFM) στον εναέριο χώρο των κρατών της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Πολιτικής Αεροπορίας (ΕCAC) από το Μάρτιο του 1996, είχε όντως ως αποτέλεσμα να εξασφαλιστεί η ομαλότερη ροή της κυκλοφορίας στις συμφορημένες περιοχές και η δικαιότερη κατανομή καθυστερήσεων μεταξύ πτήσεων με αποτέλεσμα να αξιοποιηθεί καλύτερα η διαθέσιμη δυναμικότητα. Η αύξηση του αριθμού των αεροσκαφών με καθυστερήσεις (+35 % μεταξύ 1995 και 1996 και 12 Δεκεμβρίου 1996 και 1997), συνοδεύτηκε κατά συνέπεια από μείωση του μέσου χρόνου καθυστέρησης για τα αεροσκάφη αυτά (αντιστοίχως -12 % και -5 %).

Χάρη στις στατιστικές διαπιστώνεται επίσης η βελτίωση των δυνατοτήτων του συστήματος ΑΤΜ, ιδίως μεταξύ 1996 και 1997 (+6 %), που συνέβαλε στον περιορισμό της αύξησης των συσσωρευμένων καθυστερήσεων.

Ο κύριος λόγος των συμφορήσεων είναι η έλλειψη δυναμικότητας του συστήματος τόσο στο έδαφος (αεροδρόμια) όσο και στον αέρα (τομείς ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας). Άλλα αίτια είναι ο καιρός, εγχειρήματα και αποσύρσεις για τεχνικούς λόγους ή λόγω κλαδικών δράσεων. Οι άκαμπτες δομές του εναερίου χώρου και η μονοπώλησή του, κυρίως για στρατιωτικούς λόγους, ενδέχεται επίσης να ευθύνονται για τις καθυστερήσεις.

Η ανάγκη βελτιωμένης διαχείρισης του εναερίου χώρου στην Ευρώπη έχει αναγνωριστεί εδώ και πολύ καιρό. Το 1992, το Eurocontrol καθιέρωσε μία πρώτη δέσμη αρχών για τη κατάλληλη χρήση του εναερίου χώρου που είχε ως αποτέλεσμα να οριστεί και να εγκριθεί η έννοια της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου (FUA) με την υποστήριξη του (ΝΑΤΟ) στην περιοχή της ΕCAC. Βάση της έννοιας αποτελεί ότι ο εναέριος χώρος δεν θα πρέπει πλέον να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για στρατιωτικούς ή πολιτικούς λόγους αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίζεται συνολικά και ελαστικά προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες όλων των χρηστών υπό συνθήκες πραγματικού χρόνου.

Η έννοια της FUA χρησιμοποιείται σταδιακά σε εθνικό επίπεδο από τα κράτη της ECAC και αναμένεται να εξασφαλίσει σοβαρά οφέλη για τους χρήστες του πολιτικού εναέριου χώρου, παρά τις προβλεπόμενες δυσκολίες.

Η Επιτροπή έχει ήδη εκφράσει συστάσεις όσον αφορά την πολιτική για το θέμα αυτό τον Ιούλιο του 1995 στην ανακοίνωση σχετικά με τη συμφόρηση και την κρίση της εναέριας κυκλοφορίας(2) και κατά τον Μάρτιο του 1996 στη Λευκή Βίβλο με τίτλο "ελευθέρωση του εναερίου χώρου της Ευρώπης"(3). Ένα από τα συμπεράσματα της Επιτροπής ήταν ότι θα ήταν αποτελεσματικότερο η διαχείριση των στρατιωτικών/πολιτικών χρήσεων του εναέριου χώρου της Ευρώπης να πραγματοποιείται σε συλλογική βάση, δυνάμει των νομικών δεσμεύσεων που εξασφαλίζουν την ισότιμη πρόσβαση στον εναέριο χώρο για στρατιωτικές ανάγκες και τη διασφάλιση των αναγκών των επιμέρους χωρών όσον αφορά την εθνική τους άμυνα.

Όπως αναμφίβολα γνωρίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η νομική αρμοδιότητα της Κοινότητας δεν καλύπτει θέματα όπως η χρήση του εναερίου χώρου για στρατιωτικούς σκοπούς. Εντούτοις, η Επιτροπή όντως υποστηρίζει τη δημιουργία ενός συλλογικού συστήματος συνολικής διαχείρισης του Ευρωπαϊκού εναερίου χώρου, όπως συνέβη στην περίπτωση του CFMU για την ρύθμιση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Ένα σύστημα αυτού του είδους θα μπορούσε να εξασφαλίσει την διανομή του εναερίου χώρου στους επιμέρους χρήστες, πολιτικούς και στρατιωτικούς, βάσει κοινά αποδεκτών κανόνων που θα ήταν σύμφωνοι με όλες τις αντίστοιχες πολιτικές- εναέριες μεταφορές, περιβάλλον, άμυνα - και δεν θα σχετίζονταν αποκλειστικά και μόνο με επιμέρους εθνικούς προβληματισμούς.

Η συνεχής κλιμάκωση της ζήτησης για εναέριες μετακινήσεις, η αύξηση της κυκλοφορίας, η χρόνια εμμονή των καθυστερήσεων, το οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος των καθυστερήσεων αυτών, τα συμφέροντα των φορέων εκμετάλλευσης, τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τοιουτοτρόπως οι επιβάτες και οι προβληματισμοί όσον αφορά την ασφάλεια μελλοντικά, είναι στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι στα θέματα της χρήσης και της διαχείρισης του εναερίου χώρου θα αποδοθεί οπωσδήποτε ιδιαίτερη σημασία από όλα τα εθνικά, εμπορικά και τεχνικά συμφέροντα. Η Επιτροπή κατά συνέπεια θα εξακολουθήσει τις προσπάθειές της προκειμένου να εξασφαλιστούν βελτιώσεις και, όπου είναι νομικά δυνατόν, θα πιέσει για μεταβολές που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την καλύτερη απόδοση και να μειώσουν τις καθυστερήσεις.

(1) Τα μέτρα που αφορούν τη διαχείρηση της ροής συνίστανται στην καθυστέρηση του χρόνου απογείωσης των αεροσκαφών με στόχο να εξασφαλιστεί ότι οι ροές της εναέριας κυκλοφορίας από τα αεροδρόμια συντονίζονται με τη διαθέσιμη δυναμικότητα καθοδόν είτε κατά την τροποποίηση της διαδρομής (αναδρομολόγηση) των πτήσεων.

(2) COM(95)( 318 ) τελικό.

(3) COM(96)57 τελικό.