ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0765/03

υποβολή: Patricia McKenna (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Σουηδική πρόταση για απαγόρευση της αλιείας γάδου

Αναφορικά με την πρόταση της Σουηδίας να μην συμμετάσχει στην αλιεία γάδου σε διάφορα αποθέματα, η Επιτροπή προτρέπει τη Σουηδία να μελετήσει τηνιοθέτηση τεχνικών μέτρων ως εναλλακτική λύση. Τόσο ο κανονισμός 88/98(1) (τεχνικά μέτρα στη Βαλτική), όσο και ο κανονισμός (ΕΚ) 850/98(2) (τεχνικά μέτρα σε άλλες περιοχές) περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικά με τη δυνατότητα των κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα πέρα από τις ελάχιστες απαιτήσεις που ορίζονται στους κανονισμούς αυτούς (άρθρο 13 του 88/89, άρθρο 46 του 850/98).

Μπορεί η Επιτροπή να δώσει ένα κατάλογο των περιπτώσεων στις οποίες τα κράτη μέλη επωφελήθηκαν αυτής της δυνατότητας· Για κάθε περίπτωση, η Επιτροπή παρακαλείται να διευκρινίσει:

- τους σχετικούς τύπους αλιείας όσον αφορά τα είδη στόχους, την περιοχή και τον τύπο αλιευτικών εργαλείων,

- πότε τέθηκαν τα μέτρα σε ισχύ και για πόσο χρονικό διάστημα,

- τι μέτραιοθετήθηκαν από τα κράτη μέλη σε σύγκριση με τις απαιτήσεις της ΚΑΠ,

- αν έχει διεξαχθεί ανάλυση προκειμένου να διαπιστωθεί η επίδραση των μέτρων αυτών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πρόταση της Επιτροπής για νέο κανονισμό τεχνικών μέτρων(3), προς αντικατάσταση του κανονισμού (ΕΚ) 850/98, δενπάρχει άρθρο που να αντιστοιχεί στο άρθρο 46. Ωστόσο, στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι η Επιτροπή έχει διασφαλίσει τη διατήρηση όλων των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) 850/98. Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει γιατί παραλήφθηκε το συγκεκριμένο άρθρο·

(1) ΕΕ L 9 της 15.1.1998, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σελ. 1.

(3) COM(2002)672 της 3.12.2002.

Συμπληρωματική απάντησητου κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουνίου 2003)

Από τη θέσπιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής το 1993, η Επιτροπή ενημερώθηκε για πολυάριθμα εθνικά τεχνικά μέτρα. Η Επιτροπή παρουσιάζει στον κατάλογο, ο οποίος διαβιβάζεται απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου, τα μέτρα που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-2002. Ο εν λόγω κατάλογος είναι αντιπροσωπευτικός για την φύση των μέτρων αυτών, όσον αφορά, επί παραδείγματι, τα σχετικά είδη ή την περιοχή ή τον τύπο των εργαλείων.

Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά λαμβάνονταιπό εθνική ευθύνη, η Επιτροπή δεν ήτανποχρεωμένη να επιβεβαιώσει εάνπήρχε οποιαδήποτε επίπτωση από τα μέτρα αυτά και δεν πραγματοποίησε σχετική αξιολόγηση. Κατέστη σαφές κατά τα τελευταία έτη ότι το κοινοτικό ενδιαφέρον για τον τύπο των μέτρων τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά σε αλιείς από το κράτος μέλος που λαμβάνει τα μέτρα δεν δικαιολογεί μία συστηματική εκ των προτέρων εξέταση από την Επιτροπή.

Η δυνατότητα για τα κράτη μέλη να θεσπίζουν εθνικά μέτρα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 46 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 850/98 της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων για την προστασία των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, καλύπτεται επί του παρόντος εν μέρει από τις διατάξεις του άρθρου 10 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής(1). Το άρθρο 10 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 δεν προβλέπει πλέον την εκ των προτέρων εξέταση των μέτρων από την Επιτροπή πριν την εφαρμογή τους. Ωστόσο, περιορίζει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να λαμβάνουν εθνικά μέτρα σε κανόνες που εφαρμόζονται στουςπηκόους τους όταν αλιεύουν σε ύδατα πουπάγονται στη κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία τους.

Η Επιτροπή διάκειται ευμενώς ως προς τη διατήρηση της δυνατότητας για τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τεχνικά μέτρα όσον αφορά τους δικούς τους αλιείς βάσει μιας διάταξης παρόμοιας με το άρθρο 46 παράγραφο 1 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 850/98, στην περίπτωση που τα μέτρα αυτά θα εφαρμοζόντουσαν επίσης εκτός τωνδάτων πουπάγονται στην κυριαρχία ή δικαιοδοσία του οικείου κράτους μέλους.

Ωστόσο, οι επαχθείς διαδικασίες που προβλέπονται στις παραγράφους (2)-(5) του άρθρου 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 για την εκ των προτέρων εξέταση των μέτρων από την Επιτροπή δεν μπορούν πλέον να δικαιολογηθούν, δεδομένου ότι η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει δείξει ότι οι διαδικασίες αυτές δεν είναι αναγκαίες για την ορθή λειτουργία της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Η Επιτροπή καλωσορίζει ως εκ τούτου το γεγονός ότι το άρθρο 10 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 δεν προβλέπει πλέον μία τέτοια διαδικασία.

(1) ΕΕ L 358 της 31.12.2002.