ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0309/03

υποβολή: Markus Ferber (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(10 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Εθνικές και κοινοτικές διατάξεις και οι συνέπειές τους στους μελισσοκόμους

1. Οι νομικές προϋποθέσεις για τη χρήση γαλακτικού οξέος στη μελισσοκομία αντιμετωπίζεται διαφορετικά στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ. Ποια είναι η στάση της Επιτροπής ως προς τις οικονομικές και οικολογικές συνέπειες της κατάστασης αυτής επί της μελισσοκομίας·

2. Γιατί έλαβε πρωτοβουλία η Επιτροπή στο ζήτημα τωνποχρεώσεων των επαγγελματικών συλλόγων, παρ' όλο που τούτο ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών·

3. Κατά πόσο μπορεί ναπάρχει απόκλιση μεταξύ των κρατών μελών ως προς το αν διατίθενται ελεύθερα ή αποκλειστικά μέσω φαρμακείων το γαλακτικό και το μυρμηκικό οξύ, χωρίς να προκύπτουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που αφορούν το κοινοτικό δίκαιο·

4. Πώς πρόκειται να αντιδράσει η Επιτροπή στο ζήτημα της χορήγησης άδειας για ψεκασμούς στη διαφοροποιημένη καλλιέργεια στο πλαίσιο της σύγχρονης γεωργίας, όπου διαρκώς αυξάνεται η καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένων φυτών·

5. Καλύπτει το ευρωπαϊκό δίκαιο τον εφοδιασμό σε ζάχαρη για τη χειμερινή εκτροφή· Ποιες συνθήκες και συμβάσεις αφορά αυτή η ρύθμιση· Σε ποιο βαθμό διαβλέπει η Επιτροπή την ανάγκη δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε σχέση με το ζήτημα της εξέλιξης των τιμών και επομένως της στρέβλωσης του ανταγωνισμού·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαρτίου 2003)

1. Η κοινοτική νομοθεσία δεν περιλαμβάνει ειδικές διατάξεις σχετικά με τη χρησιμοποίηση οργανικών οξέων (γαλακτικού οξέος) στα μελίσσια για την καταπολέμηση ορισμένων ασθενειών των μελισσών. Εντούτοις για να χρησιμοποιηθούν αυτά τα οξέα ως κτηνιατρικά φάρμακα θα πρέπει να έχουν εγκριθεί εκ των προτέρων. Όμως, φαίνεται ότι η διαφορετική προσέγγιση ανάμεσα στα κράτη μέλη δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι κλιματολογικές συνθήκες επηρεάζουν άμεσα το αποτέλεσμα αυτού του είδους της θεραπείας.

2. Το 1997 το Συμβούλιο Υπουργών εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1221/97 της 25ης Ιουνίου 1997 σχετικά με τους γενικούς κανόνες εφαρμογής των μέτρων βελτίωσης της παραγωγής και της εμπορίας του μελιού(1), ο οποίος στο άρθρο 4 προβλέπει ότι τα εθνικά προγράμματα, τα οποία παρουσιάζονται κατά τρόπο εθελοντικό, καταρτίζονται σε στενή συνεργασία με τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις και τους συνεταιρισμούς του μελισσοκομικού τομέα. Αυτή ηποχρέωση των κρατών μελών έχει ως στόχο να διασφαλίσει τη συμμετοχή των εν λόγω οργανώσεων στην επεξεργασία των ετήσιων εθνικών προγραμμάτων.

3. Οι εθνικοί κανόνες σχετικά με την έγκριση των κτηνιατρικών φαρμάκων για τη θεραπεία ή την πρόληψη των ασθενειών των μελισσών θα πρέπει να είναι σύμφωνοι προς τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, οδηγία 2001/82/ΕΚ(2), κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90(3) και κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2309/93(4). Οι διατάξεις αυτές δεν παρεμποδίζουν τα κράτη μέλη να θεσπίσουν αυστηρότερους κανόνες όσον αφορά τη συνταγή και τη χορήγηση ορισμένων κτηνιατρικών φαρμάκων, εάν αυτό κρίνεται αναγκαίο για την προστασία τηςγείας των ανθρώπων ή των ζώων. Η χορήγηση κτηνιατρικών φαρμάκων αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα οποία θα πρέπει να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να ελέγχουν τις χοντρικές και λιανικές πωλήσεις στους ιδιοκτήτες ή στους κατόχους ζώων.

4. Η άδεια χρησιμοποίησης φυτοπροστατευτικών προϊόντων διέπεται από την οδηγία του Συμβουλίου 91/414/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1991 που αφορά τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(5) και αποτελεί ειδική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Κατά τη χορήγηση των αδειών τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε να τηρούνται οι διατάξεις της οδηγίας που αφορούν την ασφάλεια καθώς και οι περιορισμοί σχετικά με τη διαχείριση των κινδύνων που αφορούν τις δραστικές ουσίες οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας. Η Επιτροπή δημιούργησε πρόσφατα, μαζί με τα κράτη μέλη, μια ομάδα εργασίας σχετικά με την αντοχή των φυτών στα ζιζανιοκτόνα, η οποία εκτός των άλλων έχει ως στόχο να μελετήσει τις πιθανές επιπτώσεις των ζιζανιοκτόνων στα γενετικώς τροποποιημένα φυτά.

5. Όχι. Ένα καθεστώς ενίσχυσης για την αγορά επεξεργασμένης ζάχαρης ίσχυε από το 1968 έως το 1974. Μετά από κάποιες τροποποιήσεις οι ενισχύσεις στον εν λόγω τομέα περιλαμβανομένης και της αγοράς ζάχαρης καταργήθηκαν το 1983 κυρίως εξαιτίας του κόστους διαχείρισης αυτού του καθεστώτος που είχε πολλούς δικαιούχους οι οποίοι ήταν διασκορπισμένοι και στις περισσότερες περιπτώσεις είχαν ως δευτερεύουσα απασχόληση τη γεωργική δραστηριότητα. Για τους λόγους αυτούς η Επιτροπή δεν προτίθεται να προτείνει ένα νέο καθεστώς άμεσων ενισχύσεων για τη μελισσοκομία.

(1) ΕΕ L 173 της 1.7.1997.

(2) Οδηγία 2001/82/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 2001 σχετικά με τον κοινοτικό κώδικα για τα κτηνιατρικά φάρμακα, ΕΕ L 311 της 28.11.2001.

(3) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90 της 26ης Ιουνίου 1990 για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας με στόχο τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, ΕΕ L 224 της 18.8.1990.

(4) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2309/93 της 22ας Ιουλίου 1993 για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών έγκρισης και εποπτείας των φαρμακευτικών προϊόντων για ανθρώπινη και κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού οργανισμού για την αξιολόγηση των φαρμακευτικών προϊόντων, ΕΕ L 214 της 24.8.1993.

(5) ΕΕ L 230 της 19.8.1991.