ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1473/98

υποβολή: Magda Aelvoet (V) προς την Επιτροπή

(13 Μαΐου 1998)

Θέμα: Διασυνοριακά προβλήματα διοξίνης που προέκυψαν από τις αναθυμιάσεις φούρνων καύσης οικιακών αποβλήτων στο Halluin (Fr) στο Menen (B)

Σε σχέση με αυτό το ζήτημα, ο Επίτροπος κ. Παλαιοκρασσάς, απαντώντας στις 5 Μαΐου 1994 στην ερώτηση Ε-0020/94(1), δήλωσε ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να συμπεράνει εάν οι βελγικές αρχές ζήτησαν από τις αντίστοιχες γαλλικές πληροφορίες για τους φούρνους καύσης οικιακών αποβλήτων στο Halluin (Fr). Στο μεταξύ, φαίνεται ότι το Βέλγιο μετέφερε στην εθνική νομοθεσία τις οδηγίες της ΕΕ 84/360(2) και 85/337(3), αλλά, εάν η Γαλλία έχει πράξει το ίδιο, παραμένει ασαφές. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχει περαιτέρω ανταλλαγή πληροφοριών σε κυβερνητικό επίπεδο σχετικά με το νέο φούρνο στο Halluin, ότι η Επιτροπή Πολιτών της Λίλλης δεν ενδιαφέρεται για το θέμα αλλά παράλληλα ότι η ρύπανση από τη διοξίνη των παλαιότερων φούρνων καύσης της περιοχής έχει φθάσει σε υψηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα τους τελευταίους μήνες να αποσυρθεί από την αγορά, και από τις δύο πλευρές των συνόρων, μολυσμένο γάλα. Ενώ ο Γάλλος αρμόδιος της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος του Διοικητικού Διαμερίσματος του Βορρά ζήτησε να σταματήσει η λειτουργία των παλαιών φούρνων στο Halluin, στο Sequedin και στο Wasquehal, έχοντας υπόψη την εφαρμογή της υπουργικής απόφασης της 25.1.91, το Βέλγιο δεν έλαβε απόφαση σχετικά με το φούρνο του Menen, εφαρμόζοντας την απόφασή του της 1.6.95 αναφορικά με το Vlarem II.

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Επιτροπή:

1. Κατά πόσον έχουν και οι δύο χώρες μεταφέρει, πλήρως και ορθώς τις δύο οδηγίες στο εθνικό τους δίκαιο, και κατά πόσο η γαλλική ή η βελγική πολιτική σχετικά με αυτό το τοπικό θέμα μπορεί να αντιβαίνει τη σχετική νομοθεσία;

2. Ποιά μέτρα σκέπτεται να λάβει, ενδεχομένως, η Επιτροπή για να επιβάλει την τήρηση των ανωτέρω οδηγιών, όχι μόνο σε σχέση με την ανταλλαγή πληροφοριών αλλά και σε σχέση με την κατάρτιση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) τόσο για τους νέους φούρνους όσο και για τη ρύπανση του προκαλείται από τους πολίτες;

3. Εάν η Επιτροπή έχει ζητήσει και από τις δύο κυβερνήσεις (του Βελγίου και της Γαλλίας) τις τιμές εκπομπών διοξίνης και φουρανίων, από τους τοπικούς φούρνους, και εάν ναι, ποιές είναι αυτές οι τιμές;

4. Ποιά είναι η κατάσταση όσον αφορά την επεξεργασία των ευρωπαϊκών προδιαγραφών για τη διοξίνη στο γάλα και για τη διοξίνη στην ατμόσφαιρα, και σε ποιό χρονικό διάστημα προβλέπει η Επιτροπή την προσαρμογή των τιμών της διοξίνης στις προδιαγραφές αυτές, καθώς και τη μεταφορά της σχετικής νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιουνίου 1998)

Η οδηγία 84/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1984, σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από βιομηχανικές εγκαταστάσεις προβλέπει ιδίως την εφαρμογή της καλύτερης διαθέσιμης τεχνολογίας η οποία να μην συνεπάγεται υπερβολικό κόστος για τους αποτεφρωτήρες ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Η οδηγία, ωστόσο, δεν καθορίζει οριακές τιμές εκπομπής για τις διοξίνες και τα φουράνια. Οι οδηγίες 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων(4) και 89/429/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων(5), ούτε αυτές καθορίζουν τέτοιες τιμές εκπομπής; αντιθέτως, η οδηγία 94/67/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1994, για την αποτέφρωση των επικινδύνων αποβλήτων(6) προβλέπει οριακή τιμή 0,1 νανογραμμαρίου ανά κυβικό μέτρο (ng/m3), η οποία ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1997 για τις εγκαταστάσεις των οποίων η άδεια εκμετάλλευσης χορηγήθηκε πριν από την 31η Δεκεμβρίου 1996 και από 1ης Ιουλίου 2000 όσον αφορά τις λοιπές εγκαταστάσεις.

Η οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον προβλέπει ότι οι εγκαταστάσεις διάθεσης επικινδύνων αποβλήτων με αποτέφρωση υπόκεινται υποχρεωτικά στην εν λόγω εκτίμηση; αντιθέτως, οι εγκαταστάσεις όπου αποτεφρώνονται μη επικίνδυνα απόβλητα και οικιακά απορρίμματα δεν οφείλουν να αποτελέσουν αντικείμενο εκτίμησης των επιπτώσεών τους παρά μόνον όταν τα κράτη μέλη κρίνουν ότι το απαιτούν τα χαρακτηριστικά τους.

Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι το κανονιστικό πλαίσιο ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τον τύπο αποτεφρουμένων αποβλήτων και την ημερομηνία πρώτης θέσης σε λειτουργία των διαφόρων εγκαταστάσεων αποτέφρωσης στις οποίες αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος στην ερώτησή του; ελλείψει πλέον επακριβών πληροφοριών επί του θέματος αυτού, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προβεί σε εκτίμηση του κατά πόσον η κατάσταση την οποία περιγράφει το Αξιότιμο Μέλος συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο. Η Επιτροπή καλεί, επομένως, το Αξιότιμο Μέλος να της γνωστοποιήσει κάθε σχετική πληροφορία που βρίσκεται στη διάθεσή του επάυτού.

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί από την Επιτροπή παράβαση του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή δεν θα παραλείψει να λάβει κάθε ενδεδειγμένο μέτρο, συμπεριλαμβανομένης ενδεχόμενης κίνησης διαδικασίας παράβασης δυνάμει του άρθρου 169 της συνθήκης (ΕΟΚ), προκειμένου να εξασφαλισθεί η τήρηση της κοινοτικής νομιμότητας.

Υπό την επιφύλαξη της ειδικής περίπτωσης μιας εγκατάστασης όπου αποτεφρώνονται επικίνδυνα απόβλητα, της οποίας η εκμετάλλευση άρχισε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1996, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει την τήρηση, στους αποτεφρωτές, εναρμονισμένης οριακής τιμής εκπομπής; στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή δεν έκρινε αναγκαίο να ζητήσει από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τις πληροφορίες τις οποίες αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος εφόσον, αυτές καθαυτές, δεν είναι σε θέση να αποκαλύψουν παράβαση του κοινοτικού δικαίου.

Η Επιτροπή επί του παρόντος ασχολείται με την αναθεώρηση των προαναφερθεισών οδηγιών 89/369/ΕΟΚ και 89/429/ΕΟΚ; η νομοθετική πρόταση, την οποία θα υποβάλει προσεχώς στο πλαίσιο αυτό, πρόκειται να περιέχει οριακή τιμή για τις διοξίνες και τα φουράνια, όπως ήδη προβλέπει η οδηγία 94/67/ΕΚ όσον αφορά τα επικίνδυνα απόβλητα.

Αντιθέτως, προκειμένου περί του καθορισμού στόχου ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, δεν είναι στις προθέσεις της Επιτροπής να υποβάλει προτάσεις επί του θέματος βραχυπρόθεσμα, εφόσον οι εν λόγω ουσίες δεν μνημονεύονται στην οδηγία 96/62/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1996, για την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος(7).

Τα μέγιστα όρια για τις προσμείξεις των τροφίμων καθορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 315/93 του Συμβουλίου της 8ης Φεβρουαρίου 1993, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών για τις προσμείξεις των, τροφίμων(8). Δεν καθορίζονται, ούτε είναι υπό συζήτηση σε κοινοτικό επίπεδο επί του παρόντος μέγιστα όρια για διοξίνες στο γάλα.

(1) ΕΕ C 6 της 9.1.1995, σελ. 19.

(2) ΕΕ L 188 της 16.7.1984, σελ. 20.

(3) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

(4) ΕΕ L 163 της 14.6.1989.

(5) ΕΕ L 203 της 15.7.1989.

(6) ΕΕ L 365 της 31.12.1994.

(7) ΕΕ L 296 της 21.11.1996.

(8) ΕΕ L 37 της 13.2.1993.