ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3878/98

υποβολή: Philippe De Coene (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Κατάργηση των καταστημάτων αφορολογήτων ειδών

Το 1991 αποφασίσθηκε ότι από 1 Ιουλίου 1999 τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών καταργούνται.Το προνόμιο αυτό θα μπορούν να απολαύουν, μετά την ημερομηνία αυτή, αποκλειστικά και μόνο οι ταξιδιώτες που έχουν ως προορισμό χώρες εκτός της Ένωσης.

Πληροφορούμαι, ωστόσο, ότι ακόμα και μετά την ημερομηνία αυτή ( 1 Ιουλίου 1999) οι ευρωπαίοι Επίτροποι θα εξακολουθήσουν να απολαύουν αυτού του δικαιώματος και θα μπορούν να αγοράζουν αφορολόγητα ορισμένα αγαθά. Πρόκειται, συγκεκριμένα, για 20.000 τσιγάρα, 400 λίτρα αλκοόλ ( μέχρι 21 %), 90 λίτρα ουίσκι ή βότκα, 5.000 λίτρα φθηνή βενζίνη για το πρώτο αυτοκίνητο και 2.000 λίτρα για το δεύτερο.

Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι ισχύουν και για τα μέλη της οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν για τους κοινούς πολίτες της Ένωσης και ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορούν πλέον να έχουν πρόσβαση στα αφορολόγητα αγαθά;

Θα ήθελα να πληροφορηθώ από την Επιτροπή εαν σκοπεύει να καταργήσει αυτή την εξαίρεση.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(09 Μαρτίου 1999)

Οι κοινοτικές διατάξεις που παρέχουν τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να απαλλάσσουν τις πωλήσεις από τους ενδοκοινοτικούς φόρους μέχρι τις 30 Ιουνίου 1999, βασίζονται στην οδηγία 91/680/ΕΟΚ της 16ης Δεκεμβρίου 1991, άρθρο 28ι, όσον αφορά τον ΦΠΑ και στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ της 25ης Φεβρουαρίου 1992, άρθρο 28, όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Τα μέλη της Επιτροπής εξομοιούνται στο Βέλγιο προς τους διπλωμάτες και ως εκ τούτου απολαμβάνουν ορισμένων οικονομικών πλεονεκτημάτων, τα οποία παρέχονται σε όλους τους διπλωμάτες άλλων χωρών που υπηρετούν στο εν λόγω κράτος μέλος και σε άλλα εξομοιούμενα προς αυτούς πρόσωπα. Ένα από αυτά τα πλεονεκτήματα είναι η αφορολόγητη αγορά αγαθών για προσωπική χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό τιμολόγιο ανέρχεται τουλάχιστον σε 10.000 FB εκτός ΦΠΑ και περιορίζεται στην αγορά των ακόλουθων προϊόντων ετησίως (στοιχεία 1998: οι όροι αγοράς καθορίζονται κάθε χρόνο από το Βελγικό Υπουργείο Οικονομικών).

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Το φορολογικό καθεστώς των διπλωματών διέπεται από τη Σύμβαση της Βιέννης της 18ης Απριλίου 1961. Στο άρθρο 34, συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι: Ο διπλωματικός υπάλληλος απαλλάσσεται από όλους του φόρους και δασμούς, προσωπικούς ή πραγματικούς, εθνικούς, περιφερειακούς ή κοινοτικούς, εκτός από: α) έμμεσους φόρους οι οποίοι είναι συνήθως ενσωματωμένοι στην τιμή των αγαθών και των υπηρεσιών. Ωστόσο, είθισται σε όλες οι χώρες, γενικά, να παραχωρούνται απαλλαγές της μορφής αυτής στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεών τους.

Σε επίπεδο Κοινότητας, τα εν λόγω φορολογικά πλεονεκτήματα καλύπτονται από ειδικές διατάξεις: το άρθρο 15.10 πρώτη παύλα της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, ως προς τον ΦΠΑ, το άρθρο 23 παράγραφος 1 πρώτη παύλα της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, ως προς τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, το άρθρο 133 παράγραφος 1 σημεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83, ως προς τους τελωνειακούς δασμούς. Όπως επισημαίνει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, η νομοθεσία αυτή δεν προβλέπει χρονικά όρια. Κατά συνέπεια, εάν δεν τροποποιηθεί, θα εξακολουθήσει να ισχύει ακόμη και μετά την 1 Απριλίου 1999.

Η Επιτροπή έχει διερωτηθεί ήδη ως προς το συμβιβάσιμο των φορολογικών απαλλαγών (ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης) που παρέχονται στους διπλωμάτες των κρατών μελών που υπηρετούν στην Ένωση, καθώς και στα εξομοιούμενα προς αυτούς πρόσωπα, όπως οι Ευρωπαίοι Επίτροποι, με την πρόοδο προς την ολοκλήρωση της Ένωσης. Η Επιτροπή έχει αποφασίσει να εξετάσει σε βάθος την κατάσταση προκειμένου να εντοπίσει τις κατάλληλες νομοθετικές πρωτοβουλίες.