ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1120/98

υποβολή: Richard Howitt (PSE) προς την Επιτροπή

(8 Απριλίου 1998)

Θέμα: Μη αναγνώριση στο Η.Β. συμβολαίου ασφάλισης αυτοκινήτου (αριθ.980024Α) συναφθέντος στη Γαλλία

Μπορεί η Επιτροπή να μας εξηγήσει για ποιο λόγο η Υπηρεσία Ταξινόμησης Οχημάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν έκανε δεκτό συμβόλαιο πλήρους ασφάλισης αυτοκινήτου που είχε συναφθεί στη Γαλλία, όταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, ψηφοφόρος μου κ. Moisdom, θέλησε να ανανεώσει το δελτίο των τελών κυκλοφορίας; Δοθέντος ότι κάθε άλλη ασφαλιστική κάλυψη ισχύει σε ολόκληρο το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πώς εξηγείται μια τέτοια ανωμαλία; Δεν είναι τούτο ένα ακόμη δείγμα των υφισταμένων φραγμών στην Ενιαία Αγορά σε ό,τι αφορά τις ασφαλιστικές υπηρεσίες; Σκέπτεται η Επιτροπή να λάβει μέτρα επί του προκειμένου;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουνίου 1998)

Όσον αφορά την υποχρεωτική κάλυψη που προβλέπεται για την ασφάλιση αυτοκινήτων, το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ (πρώτη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων), η οποία διευρύνθηκε από το άρθρο 1 της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ (δεύτερη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων) και το άρθρο 1 της οδηγίας 90/232/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων), προβλέπει την υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης για τις υλικές ζημίες και τις σωματικές βλάβες των επιβατών, όσον αφορά τα αυτοκίνητα που έχουν τη συνήθη στάθμευσή τους στο έδαφος κράτους μέλους. Πρόκειται για υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη σε όλη την Κοινότητα. Η έκταση της ευθύνης καθορίζεται είτε από το ανώτατο χρηματικό ποσό της κάλυψης (το οποίο πρέπει να βρίσκεται εντός των ορίων που προβλέπει το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ) είτε από τις ζημίες που καλύπτονται επιπλέον των υλικών ζημιών και των σωματικών βλαβών των επιβατών. Η πλήρης ασφαλιστική κάλυψη παραμένει εκτός του πεδίου εφαρμογής των οδηγιών ασφάλισης αυτοκινήτων.

Η κοινοτική νομοθεσία που θεσπίστηκε στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς προβλέπει την αναγνώριση της ασφαλιστικής κάλυψης με συμβόλαιο που έχει συναφθεί σε άλλο κράτος μέλος, μέσω του συστήματος της "πράσινης κάρτας". Όσον αφορά την υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων οχημάτων, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ώστε τα σχετικά συμβόλαια να καλύπτουν όλο το έδαφος της Κοινότητας βάσει του ιδίου ενιαίου ασφαλίστρου. Σύμφωνα με την τρίτη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων, ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο παρέχει αυτομάτως είτε την κάλυψη της αστικής ευθύνης που απαιτεί η νομοθεσία του κράτους μέλους της επίσκεψης είτε την κάλυψη της αστικής ευθύνης που προβλέπεται στο κράτος μέλος συνήθους στάθμευσης του οχήματος, όταν αυτή η τελευταία είναι υψηλότερη, χωρίς ο ασφαλιστής να μπορεί να ζητήσει καταβολή συμπληρωματικού ασφαλίστρου. Οι υπηρεσίες ταξινόμησης οχημάτων του Ηνωμένου Βασιλείου είναι υποχρεωμένες να αναγνωρίζουν τα πιστοποιητικά ασφάλισης που έχουν εκδοθεί και ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη, αλλά μόνον όσον αφορά την ασφάλιση της αστικής ευθύνης. Όσον αφορά την πλήρη ασφαλιστική κάλυψη που έχει ληφθεί σε άλλο κράτος μέλος (π.χ. στη Γαλλία), εξαρτάται από τη σύμβαση που έχει υπογράψει ο γάλλος ασφαλιστής εάν η έκταση της πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης (ύψος αποζημίωσης και καλυπτόμενες ζημίες) που προβλέπεται στη Γαλλία ισχύει και στα άλλα κράτη μέλη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κάτοικος της εκλογικής περιφέρειας του Αξιότιμου Μέλους τους Κοινοβουλίου θα μπορούσε να ζητήσει επέκταση της ασφαλιστικής κάλυψης από τον γάλλο ασφαλιστή του, ο οποίος μπορεί να του επιβάλει πρόσθετο ασφάλιστρο.

Επιπλέον, βάσει της κοινοτικής ασφαλιστικής νομοθεσίας, ο τόπος ασφάλισης του κινδύνου καθορίζεται από το κράτος μέλος ταξινόμησης του οχήματος. Εάν ο ασφαλιζόμενος επιθυμεί να μετακομίσει με το όχημά του από ένα κράτος μέλος σε άλλο και να ταξινομήσει το όχημά του στο κράτος μέλος της νέας του κατοικίας - όπως συμβαίνει προφανώς στην περίπτωση αυτή - ο τόπος ασφάλισης του κινδύνου αλλάζει. Στο πλαίσιο αυτό, τα οχήματα που είναι ταξινομημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να καλύπτονται με σύμβαση ασφάλισης της αστικής ευθύνης η οποία συνάπτεται με ασφαλιστή που έχει λάβει άδεια άσκησης της δραστηριότητάς του από τις αρχές ελέγχου του κράτους μέλους προέλευσης - στη συγκεκριμένη περίπτωση στο Ηνωμένο Βασίλειο - και να έχει γίνει μέλος του τοπικού ταμείου επικουρικού κεφαλαίου και του τοπικού γραφείου ασφάλισης αυτοκινήτων. Ο ασφαλιστής δεν πρέπει κατ' ανάγκη να είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος όπου είναι ταξινομημένο το όχημα. Αντίθετα, ο ασφαλιζόμενος μπορεί να επιλέξει οποιονδήποτε ασφαλιστή - ή να διατηρήσει τον προηγούμενο ασφαλιστή του - υπό τον όρο ότι έχει άδεια άσκησης των δραστηριοτήτων του σε οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη, εάν ο ασφαλιστής αυτός δέχεται να ασφαλίσει το όχημα υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι βρετανικές αρχές ελέγχου έχουν δικαίωμα να μην δεχθούν οποιοδήποτε πιστοποιητικό ασφάλισης που έχει εκδοθεί από εταιρείες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη και που καλύπτει οχήματα ταξινομημένα προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη, και εφόσον έχει υποβληθεί αίτηση για βρετανική πινακίδα κυκλοφορίας (δηλαδή ο τόπος ασφάλισης του κινδύνου είναι το Ηνωμένο Βασίλειο), εάν οι εν λόγω ασφαλιστικές επιχειρήσεις δεν πληρούν όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για την απόκτηση νόμιμης άδειας για άσκηση των δραστηριοτήτων τους βάσει της βρετανικής νομοθεσίας. Αφετέρου, εάν οι εταιρείες αυτές πληρούν όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις βάσει της βρετανικής νομοθεσίας, τότε η άρνηση των βρετανικών αρχών να δεχθούν τα πιστοποιητικά ασφάλισης που έχουν εκδώσει οι εν λόγω εταιρείες μπορούν να θεωρηθούν ως μέτρο αντίθετο προς το άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ (ελεύθερη παροχή υπηρεσιών). Ως προς το τελευταίο αυτό θέμα, η Επιτροπή χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από τους πολίτες που ήρθαν σε επαφή με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.