ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1827/98

υποβολή: Karl-Heinz Florenz (PPE) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Απαγόρευση των PVC σε δήμους και κοινότητες της Γερμανίας

Εδώ και αρκετό καιρό πολλοί δήμοι και κοινότητες της Γερμανίας μποϊκοτάρουν τα προϊόντα που περιέχουν πολυβινυλχλωρίδια. Τα PVC, λόγω των πολλών εφαρμογών τους, χρησιμοποιούνται και στα οικοδομικά υλικά. Η χρήση τους στον οικοδομικό τομέα υπερβαίνει το 50 % της αγοράς στην Κοινότητα.

Οι γερμανικοί δήμοι και κοινότητες συνιστούν να μην κατασκευάζονται πλέον προϊόντα που περιέχουν PVC. Κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων, δηλαδή κυρίως κατασκευαστικών έργων, η ανάθεση των έργων πραγματοποιείται μόνον εάν χρησιμοποιούνται υλικά χωρίς PVC. Στην πράξη αυτό ισοδυναμεί με "απαγόρευση σε επίπεδο δήμων και κοινοτήτων" όλων των προϊόντων που περιέχουν PVC.

Πώς κρίνει η Επιτροπή την πρακτική αυτή από νομική άποψη και κυρίως λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις των συνθηκών που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, τις κρατικές ενισχύσεις και τις δημόσιες συμβάσεις και ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να αντμετωπίσει την πρακτική αυτή;

Κοινή απάντηση

του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-1826/98 και E-1827/98

(31 Ιουλίου 1998)

Η Επιτροπή ενημερώνει το Αξιότιμο Μέλος ότι πρόσφατα έλαβε εκ μέρους μιας εμπορικής εταιρείας καταγγελία αναφορικά με την πρακτική που ακολουθούν πολλοί δήμοι και κοινότητες στη Γερμανία, οι οποίοι συνιστούν στις υπηρεσίες τους να μην κατασκευάζουν πλέον προϊόντα που περιέχουν P.V.C. και να συνάπτουν συμβάσεις κατασκευαστικών έργων μόνο εφόσον χρησιμοποιούνται υλικά χωρίς P.V.C.

Η Επιτροπή εξετάζει την καταγγελία αυτή βάσει των διατάξεων της συνθήκης της ΕΕ αναφορικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων καθώς και των κοινοτικών διατάξεων περί δημοσίων συμβάσεων. Η Επιτροπή θα γνωστοποιήσει στο Αξιότιμο Μέλος τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης το ταχύτερο δυνατόν.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1822/98

υποβολή: Stanislaw Tillich (PPE) προς την Επιτροπή

(3 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Συμφηφισμός των δαπανών της Μεγάλης Βρετανίας από την κρίση ΣΕΒ με την "έκπτωση της Βρετανίας"

Μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει, εάν και πώς έχει συμψηφίσει και αφαιρέσει τις δαπάνες που βαρύνουν τη Μεγάλη Βρετανία λόγω της κρίσεως ΣΕΒ με την αποκαλούμενη "έκπτωση της Βρετανίας", η οποία αποτελεί σήμερα εκ νέου αντικείμενο διαπραγματεύσεων;

Πόσο ψηλά ήσαν τα ποσά κατά τα έτη 1997 και 1998;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Ιουνίου 1998)

Όπως φαίνεται από τον πίνακα που αποστέλλεται απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου (απόσπασμα από το έγγράφο εργασίας του προσχεδίου του προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 1999), το κόστος των μέτρων που ελήφθησαν σε σχέση με την κρίση αυτή μπορούν να εκτιμηθούν περίπου σε 4300 εκατομμύρια ECU για την περίοδο 1996-1999, από τα οποία αναλογούν 1300 και 800 εκατομμύρια ECU για το 1997 και το 1998 αντίστοιχα. Για αυτή την περίοδο, οι δαπάνες (που πραγματοποιήθηκαν ή θα πραγματοποιηθούν) που καταλογίζονται στην κρίση της σπογγοειδούς εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών (ΣΕΒ) στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν να εκτιμηθούν περίπου σε 1800 εκατομμύρια ECU, από τα οποία αναλογούν περίπου 450 για το 1996, 550 για το 1997 και 400 για το 1998 και το 1999.

Υπάρχει καθιερωμένος ορισμός για τις δαπάνες, ο οποίος λήφθηκε υπόψη κατά τον καθορισμό της βρετανικής έκπτωσης. Αυτός ο ορισμός παρέχεται στο έγγραφο που εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο και είναι γνωστός ως "τρόπος υπολογισμού". Οι δαπάνες για τη ΣΕΒ, όπως όλες οι άλλες δαπάνες για τη γεωργία, περιλαμβάνονται στον υπολογισμό της βρετανικής έκπτωσης. Το 1997 550 εκατομμύρια ECU διατέθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την κρίση της ΣΕΒ. Συνεπώς, μειώθηκε η ανισορροπία με την οποία υπολογίστηκε το εν λόγω ποσό της βρετανικής έκπτωσης, και η ίδια η έκπτωση κατά περίπου 320 εκατομμύρια ECU.

Ωστόσο, η δαπάνη για τη ΣΕΒ επιβαρύνει άλλα κράτη μέλη και αυτό επηρεάζει το συνολικό μέγεθος της δαπάνης στην οποία βασίστηκε η βρετανική έκπτωση καθώς και το μερίδιο αυτής που αναλογεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η συνολική δαπάνη για τη ΣΕΒ το 1997 ανήλθε σε 1303 εκατομμύρια ECU, από τα οποία 753 εκατομμύρια ECU ξοδεύτηκαν σε άλλα κράτη μέλη εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου. Εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο δεν λαμβάνει τίποτε από τα 753 εκατομμύρια ECU της δαπάνης, προκαλείται αύξηση στη βρετανική έκπτωση. Το 1997, αυτή η αύξηση ανήλθε σε 65 εκατομμύρια ECU. Συνεπώς, η συνολική διαφορά στη βρετανική έκπτωση, που προκύπτει από τη συνολική δαπάνη για τη ΣΕΒ το 1997, ισοδυναμεί με μείωση περίπου 225 εκατομμύρια ECU.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1653/98

υποβολή: Guido Podestà (PPE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 1998)

Θέμα: Νέα ιταλική νομοθεσία που ρυθμίζει την αδειοδότηση καταστημάτων λιανικής άνω των 2000m2, μεταβατικές διατάξεις και κανόνες ανταγωνισμού και ελεύθερης κυκλοφορίας στα πλαίσια της ενιαίας αγοράς.

Με νομοθετικό διάταγμα που εξέδωσε η Ιταλική Κυβέρνηση στις 16.1.1998, τροποποίησε την εμπορική νομοθεσία με συνέπειες στην αγορά λιανικής και χονδρικής. Οι μεταβατικές διατάξεις (άρθρο 25, παρ. 3 και 4), προβλέπουν, ειδικότερα, τη δημιουργία τριών διαφορετικών καθεστώτων για την υποβολή αίτησης προκειμένου να εξασφαλιστεί άδεια για λιανικές πωλήσεις σε εγκαταστάσεις άνω των 2000m2. Για τις αιτήσεις που υπεβλήθησαν στις τοπικές αρχές πριν από τις 16.1.1998, και που ήδη "διαβιβάστηκαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο", πρέπει να ληφθεί απόφαση εντός 180 ημερών. Οι υπόλοιπες αιτήσεις, που υπεβλήθησαν μετά την ημερομηνία αυτή, θεωρούνται άκυρες.

Η νέα νομοθεσία συνεπάγεται διαφόρων ειδών προφανείς και αδικαιολόγητες διακρίσεις ανάμεσα σε αυτούς των οποίων οι αιτήσεις "διαβιβάστηκαν" πριν από την προθεσμία και αυτών που δεν είχαν την ίδια τύχη, χωρίς να ληφθεί καθόλου υπόψη ότι ενήργησαν καλή τη πίστη.

Ποιά είναι η γνώμη της Επιτροπής όσον αφορά τη συμβατότητα αυτής της νομοθεσίας με τους κανόνες περί ανταγωνισμού;

Ποιά είναι η γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τη συμβατότητα της ως άνω νομοθεσίας με την ενιαία αγορά;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Ιουλίου 1998)

Με το νομοθετικό διάταγμα της 18ης Ιουνίου 1998, θεσπίστηκε νέο καθεστώς αδειοδότησης για το άνοιγμα εμπορικών καταστημάτων λιανικής στην Ιταλία. Ο νέος κανονισμός αντικαθιστά, συνεπώς, τον ιταλικό νόμο αριθ. 426 της 11ης Ιουνίου 1971, βάσει του οποίου εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου στις 17 Οκτωβρίου 1995 για τις προδικαστικές υποθέσεις "Dip/Lidl" (C-140/94, C-141/94 και C-142/94), στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η ιταλική νομοθεσία δεν αντιβαίνει τους κανόνες ανταγωνισμού και εσωτερικής αγοράς.

Το νέο νομοθετικό διάταγμα που στην πραγματικότητα εγκαθιδρύει ένα καθεστώς πιο φιλελεύθερο όσον αφορά το άνοιγμα εμπορικών καταστημάτων εν συγκρίσει με την παλαιότερη νομοθεσία, δεν περιέχει καινούργια στοιχεία που να επιτρέπουν την τροποποίηση της ανάλυσης του κοινοτικού δικαίου που έγινε από το Δικαστήριο στην προαναφερθείσα απόφαση. Το γεγονός ότι κάποιες αιτήσεις περί ανοίγματος καταστημάτων πρέπει να ανανεωθούν υπάγεται στους εσωτερικούς κανόνες του εκάστοτε κράτους μέλους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0779/98

υποβολή: Jens-Peter Bonde (I-EDN) προς την Επιτροπή

(18 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Υδροδότηση των κρατών μελών

Προτίθεται η Επιτροπή να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα μπορούν πάντοτε να επιβάλλουν αυστηρότερους κανόνες για την υδροδότησή τους σε σχέση με τους ισχύοντες σε κοινοτικό επίπεδο;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουνίου 1998)

Η κοινοτική περί υδάτων νομοθεσία βασίζεται στο άρθρο 130Σ της συνθήκης ΕΚ, που προβλέπει την θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων. Ταυτόχρονα, το άρθρο 130Τ της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι τα δυνάμει του άρθρου 130Σ θεσπιζόμενα μέτρα δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν και να θεσπίζουν μέτρα ενισχυμένης προστασίας. Τα μέτρα αυτά πρέπει να συμβιβάζονται με τη συνθήκη ΕΚ και ιδίως να μην εισάγουν διακρίσεις.

Αυτό ισχύει τόσο για την υφιστάμενη οδηγία περί ποσίμου ύδατος όσο και για την προτεινόμενη νέα οδηγία περί ποσίμου ύδατος (οδηγία 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1980 περί της ποιότητας του ποσίμου νερού(1) και πρόταση της Επιτροπής της 4ης Ιανουαρίου 1995(2), γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1996 περί τροποποιήσεως της προτάσεως της Επιτροπής της 4ης Ιουνίου 1997(3), κοινή θέση του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1997).

Έχοντας υπόψη τα άρθρα 130Σ και 130Τ της συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο στην κοινή θέση του για την νέα οδηγία περί του ποσίμου ύδατος ορίζει στο προοίμιο τα ακόλουθα:

".......

(18) Ότι τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν τιμές για άλλες, πρόσθετες, παραμέτρους που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I, όταν κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της διασφάλισης της ποιότητας της παραγωγής, της διανομής και ελέγχου του ύδατος που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση.

(19) Ότι, τα κράτη μέλη θεωρούν αναγκαίο να θεσπίζουν αυστηρότερα πρότυπα απ'ό,τι ορίζεται στο παράρτημα I, τμήματα Α και Β, ή πρότυπα για πρόσθετες παραμέτρους, που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I, αλλά που είναι αναγκαίες για την προστασία της ανθρώπινης υγείας, οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εν λόγω πρότυπα.

(20) Ότι τα κράτη μέλη οφείλουν, κατά την θέσπιση ή την διατήρηση αυστηρότερων μέτρων προστασίας, να τηρούν τις αρχές και κανόνες της συνθήκης ΕΚ, όπως ερμηνεύονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ...."

Έτσι, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να θεσπίζουν αυστηρότερα πρότυπα για τα συστήματα υδροδότησής τους (νερό της βρύσης) υπό τον όρο της τήρησης των ανωτέρω αρχών. Μετά την επικύρωση της συνθήκης του Άμστερνταμ, οι εν λόγω διατάξεις της συνθήκης ΕΚ δεν θα μεταβληθούν. Ωστόσο, θα θεσπιστεί τότε περιβαλλοντική νομοθεσία υποκείμενη στο άρθρο 130Σ (1) στο πλαίσιο της διαδικασίας της συναπόφασης, αντί της παρούσας διαδικασίας της συνεργασίας.

(1) ΕΕ L 229 της 30.8.1980.

(2) ΕΕ C 131 της 3.5.1995.

(3) ΕΕ C 213 της 15.7.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1818/98

υποβολή: Sir Jack Stewart-Clark (PPE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 1998)

Θέμα: Εξαγωγή υλικών και σπρέι εξουδετέρωσης από το Ηνωμένο Βασίλειο σε κράτη μέλη της ΕΕ

Μια εταιρία στην εκλογική μου περιφέρεια, το East Sussex, παράγει υλικά και σπρέι εξουδετέρωσης που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως από τις αστυνομικές και τις επιχειρήσεις ασφαλείας. Το κόστος αποστολής ενός σπρέι εξουδετέρωσης σε ενδεχόμενους πελάτες σε κράτη μέλη της ΕΕ ανέρχεται σε 180 λίρες στερλίνες. Πέρα από αυτό το υπερβολικά υψηλό κόστος, κατά τα φαινόμενα δεν υπάρχει κοινό σύστημα κατάταξης παρόμοιων προϊόντων στην ΕΕ. Σε ορισμένες χώρες τα σπρέι εξουδετέρωσης κατατάσσονται στα υλικά εξουδετέρωσης, ενώ σε άλλες στα βαλλιστικά όπλα.

1. Ποια μέτρα, εφαρμόσιμα σε όλα τα κράτη μέλη, υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη σαφή κατάταξη των σπρέι εξουοδετέρωσης;

2. Ποιο νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο για εταιρίες ιδιωτικού ταχυδρομείου που αναλαμβάνουν τη διαμεθοριακή μεταφορά υλικών και σπρέι εξουδετέρωσης εντός της ΕΕ;

3. Έχουν θεσπιστεί μέτρα που θα βοηθούσαν στη μείωση του υψηλού κόστους εξαγωγής δειγμάτων υλικών εξουδετέρωσης σε άλλα κράτη μέλη; Αν όχι, σε ποιές ενέργειες προστίθεται να προβεί η Επιτροπή επί του θέματος;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιουλίου 1998)

1-2. Σήμερα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για τα σπρέι εξουδετέρωσης, την ταξινόμησή τους ή τη μεταφορά τους από εταιρείες courier στο επίπεδο της Κοινότητας.

3. Ελλείψει εναρμονισμένων κανόνων στο επίπεδο της Κοινότητας, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να εγκρίνουν νομοθεσία, για παράδειγμα σχετικά με την ταξινόμηση των προαναφερθέντων προϊόντων, ώστε να προστατεύσουν νόμιμα συμφέροντα, όπως τη δημόσια ασφάλεια και υγεία. Ωστόσο, εμπόδια στο ενδοκοινοτικό εμπόριο που προκύπτουν από τέτοια εθνική νομοθεσία είναι αποδεκτά μόνο εφόσον είναι συμβιβάσιμα με τη συνθήκη ΕΚ, ιδιαίτερα τις διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών στα άρθρα 30 έως 36. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε εθνικά μέτρα ρυθμίζουν την παραγωγή και εμπορία σπρέι εξουδετέρωσης ή θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα υψηλό κόστος για την εξαγωγή τέτοιων προϊόντων μπορεί να θεωρηθούν μέτρα που έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα και εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ εφόσον περιορίζουν το εμπόριο. Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν ωστόσο να δικαιολογηθούν βάσει του άρθρου 36 αν είναι απαραίτητα για την προστασία της υγείας και την ασφάλεια για παράδειγμα των χρηστών των σπρέι και ανάλογα με την έννοια ότι δεν είναι δυνατό να επιτευχθούν οι ίδιοι στόχοι με άλλα μέτρα που να είναι λιγότερο περιοριστικά για το εμπόριο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1003/98

υποβολή: Gianni Tamino (V) προς την Επιτροπή

(2 Απριλίου 1998)

Θέμα: Αεροπορική βάση του Aviano: ζητούμενες πληροφορίες

Αναφορικά με την προηγούμενη ερώτησή μου E-3480/96(1) και τις σχετικές απαντήσεις της Επιτρόπου κ. Bjerregaard στις 20.1.97 και 4.7.97, επιθυμώ να ερωτήσω εάν επεδόθη η όχληση περί της οποίας γίνεται λόγος στις εν λόγω απαντήσεις στις ιταλικές αρχές και αν έφθασε κάποια απάντηση εκ μέρους των τελευταίων, υπό το πρίσμα μεταξύ άλλων και του σοβαρού ατυχήματος στο Cermins που προκάλεσε πολεμικό αεροσκάφος των ΗΠΑ υπαγόμενο στην ως άνω αεροπορική βάση.

Απάντηση της ΚαςBjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Ιουνίου 1998)

Με βάση τις πληροφορίες που διαβίβασαν οι Ιταλικές αρχές, προκύπτει ότι η Οδηγία 85/337/ΕΟΚ της 27 Ιουνίου 1985 για την αξιολόγηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίου και ιδιωτικού ενδιαφέροντος για το περιβάλλον(2) δεν ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωσητης αμερικανικής στρατιωτικής βάσης αεροπλάνων του Aviano, αφού στο άρθρο1 παράγρ. 4 της προαναφερόμενης Οδηγίας αναφέρεταιότι " σχέδια εξυπηρετούντα σκοπούς εθνικής άμυνας δεν καλύπτονται από την παρούσα Οδηγία ".

(1) ΕΕ C 83 της 14.3.1997, σελ. 130 και ΕΕ C 60 της 25.2.1998, σελ. 7.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1729/98

υποβολή: Jaime Valdivielso de Cué (PPE) προς την Επιτροπή

(5 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Αναδιάρθρωση του τομέα του άνθρακα

Θα μπορούσε η Επιτροπή να εξηγήσει τί είδους ενισχύσεις εξετάζονται για το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του τομέα της ανθρακωρυχίας στην Ισπανία, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τη σημασία του τομέα αυτού σε ορισμένες ισπανικές περιφέρειες;

Απάντηση του κ. Παπουτσή εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιουλίου 1998)

Οι προβλεπόμενες ενισχύσεις υπέρ του προγράμματος αναδιάρθρωσης του κλάδου του άνθρακα στην Ισπανία χωρίζονται σε δύο κατηγορίες.

Πρώτη κατηγορία, οι ενισχύσεις που εντάσσονται στο καθεστώς παρέμβασης των κρατών μελών υπέρ της εγχώριας βιομηχανίας άνθρακα και διέπονται από την απόφαση 3632/93/ΕΚΑΧ της 28ης Δεκεμβρίου 1993(1). Εν προκειμένω, στις 3 Ιουνίου 1998, η Επιτροπή επέτρεψε στην Ισπανία να χορηγήσει ενισχύσεις ύψους 438 104 εκατ. πεσετών, με πρωταρχικό στόχο τη συμβολή στην επίλυση των κοινωνικών και περιφερειακών προβλημάτων που δημιουργεί η αναδιάρθρωση.

Δεύτερον, υπάρχουν οι ενισχύσεις που προορίζονται για την περιφερειακή ανασυγκρότηση. Όταν η Ισπανία κοινοποίησε στην Επιτροπή το εθνικό σχέδιο εκσυγχρονισμού, εξορθολογισμού, αναδιάρθρωσης και περιορισμού της δραστηριότητας στον κλάδο του άνθρακα 1998-2002, της γνωστοποίησε επίσης την πρόθεσή της να εφαρμόσει σχέδιο εναλλακτικής ανάπτυξης των περιοχών των κοιτασμάτων άνθρακα, με βασικό σκοπό τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για την αύξηση της απασχόλησης. Η Επιτροπή συμπράττει στην εκτέλεση των σχεδίων αυτών μέσω των επιχειρησιακών προγραμμάτων των διαρθρωτικών ταμείων και του Rechar.

(1) ΕΕ L 329 της 30.12.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1582/98

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή

(25 Μαΐου 1998)

Θέμα: Τελωνειακοί δασμοί που επιβάλλονται στον σχιστόλιθο

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας αναφέρει αναλυτικά τον δασμολογικό συντελεστή που εφαρμόζεται στις εισαγωγές σχιστολίθου στην Ευρωπαϊκή Ένωση προερχομένου από επιμέρους τρίτες χώρες που δεν απολαύουν προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος όσον αφορά το εν λόγω προϊόν καθώς και ποια θα είναι η ενδεχόμενη μελλοντική εξέλιξη και τροποποίηση του εν λόγω συντελεστή;

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας αναφέρει αναλυτικώς το δασμολογικό συντελεστή που εφαρμόζεται στις κοινοτικές εξαγωγές σχιστολίθου σε κάθε μια από τις χώρες που με τη σειρά τους εξάγουν σχιστόλιθο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οποίες δεν απολαύουν προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος καθώς και ποια θα είναι η ενδεχόμενη μελλοντική εξέλιξη και τροποποίηση του εν λόγω συντελεστή;
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1562/98

υποβολή: Carlos Robles Piquer (PPE) προς την Επιτροπή

(20 Μαΐου 1998)

Θέμα: Η τεχνολογία ως αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαïκής κουλτούρας

Η επιθεώρηση The Economist αναφέρθηκε προσφάτως σε μία ασυνήθη έκθεση που οργάνωσε στην Ιαπωνία το Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, όπου εκτέθηκαν μερικά από τα σπουδαιότερα ιστορικά επιτεύγματα της βρετανικής τεχνολογίας, όπως ο μεταλλακτήρας χάλυβα του Bessemer, η τηλεόραση του John Logie Baird και η ατμομηχανή "Rocket" του Stepherson.

Ασφαλώς και άλλα ευρωπαϊκά μουσεία έχουν πραγματοποιήσει ή προτίθενται να πραγματοποιήσουν ανάλογες εκθέσεις, πράγμα που αποδεικνύει ότι η τεχνολογία θεωρείται ζωτικό και αναπόσπαστο τμήμα του πολιτισμού.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ένας Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος για τη Μελέτη της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, καθώς και άλλοι ευρωπαϊκοί φορείς που θα μπορούσαν να συνεργασθούν για τη διοργάνωση μιας ανάλογης έκθεσης ευρωπαϊκής εμβέλειας, που θα περιοδεύει ανά την Ευρώπη αλλά και σε άλλες χώρες του κόσμου, δε νομίζει η Επιτροπή ότι οι προσεχείς Expo της Λισαβώνας και του Ανόβερου προσφέρουν ένα κατάλληλο πλαίσιο για την αντιμετώπιση, εξέταση και υλοποίηση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας;

Απάντηση του κ. Oreja εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Ιουνίου 1998)

Η τεχνολογία, ως σημαντικό συστατικό στοιχείο της σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης, συναντάται παντού σε όλα τα κοινοτικά προγράμματα. Στην πράξη, πολλά από τα σχέδια που τυγχάνουν οικονομικής ενίσχυσης στα πλαίσια των υφιστάμενων πολιτιστικών προγραμμάτων και δράσεων παρουσιάζουν σημαντικές τεχνολογικές πλευρές.

Οι εκθέσεις της Λισαβόνας και του Ανοβέρου θα αποτελέσουν, χωρίς αμφιβολία, την ευκαιρία για την παρουσίαση ορισμένων από τα τελευταία και πλέον αξιοσημείωτα τεχνολογικά επιτεύγματα της Ευρώπης και αυτό υπό την ευθύνη των διάφορων διοργανωτών που συμμετέχουν στη μελέτη και τον προγραμματισμό των εκθέσεων.

Τέλος, σχετικά με το ερώτημα αν η Επιτροπή προτίθεται να αναλάβει, στο πλαίσιο της πολιτιστικής της δράσης, το συντονισμό ενός ή περισσότερων επιστημονικών και τεχνολογικών σχεδίων με την ευκαιρία των εν λόγω εκθέσεων, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι σήμερα το περιεχόμενο των πολιτιστικών σχεδίων που δικαιούνται κοινοτικής ενίσχυσης βάσει των υπαρχόντων προγραμμάτων εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την πρωτοβουλία των φορέων που είναι υπεύθυνοι για τα ίδια τα σχέδια.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2264/98

υποβολή: Miguel Arias Cañete (PPE) προς την Επιτροπή

(22 Ιουλίου 1998)

Θέμα: ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων στην Αυστρία, 1995

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει ποιό είναι το συνολικό ποσό που έλαβε η Αυστρία το 1995, από το ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων,:

- διευκρινίζοντας και την κατανομή κατά κεφάλαια (ποώδεις καλλιέργειες, ζάχαρη, μεταξωτά υφάσματα και μεταξοσκώληκες, άλλοι τομείς ή φυτικά προϊόντα, αμπελοοινικός τομέας, καπνός, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, βόειο, πρόβειο, αίγειο και χοιρινό κρέας, αυγά και πουλερικά, λοιπά μέτρα ζωικής παραγωγής, επιστροφές για επεξεργασμένα γεωργικά προϊόντα, επιστροφές για επισιτιστική βοήθεια της ΕΕ, διανομή γεωργικών προϊόντων σε αναξιοπαθούντες, συνοδευτικά μέτρα, μέτρα ανάπτυξης της υπαίθρου εν σχέσει προς τη λειτουργία των αγορών, άλλα μέτρα, εισοδηματικές ενισχύσεις και Ευρωπαϊκό Ταμείο εγγυήσεων Αλιείας);

- και την κατανομή κατά τρόπους (επιστροφές κατά την εξαγωγή, ενισχύσεις για την ανιστάθμιση των τιμών, ενισχύσεις με βάση την έκταση των καλλιεργειών, ενισχύσεις με βάση τον αριθμό των ζώων, επιδοτήσεις προσανατολισμού, ενισχύσεις προς την ιδιωτική αποθήκευση, απόσυρση και συναφείς ενέργειες, αντισταθμιστικά ποσά, συνοδευτικά μέτρα της μεταρρύθμισης της ΚΑΠ, και δαπάνες δημόσιας αποθήκευσης);
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1357/98

υποβολή: Allan Macartney (ARE) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 1998)

Θέμα: Ιχθυάλευρα

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι τα ιχθυάλευρα κατατάσσονται στις πηγές ζωικής πρωτεΐνης, και ποιες είναι οι περαιτέρω συνέπειες αυτής της κατάταξης;

Δεδομένου ότι το Υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων του ΗΒ έχει δηλώσει ότι τα ιχθυάλευρα δεν περικλείουν κανένα κίνδυνο για την υγεία, μπορεί να εξηγήσει η Επιτροπή γιατί απαγόρευσε τη χρήση ιχθυάλευρων στη διατροφή των μηρυκαστικών; Σχεδιάζει η Επιτροπή επέκταση αυτής της απαγόρευσης;

Έχει αναλογισθεί η Επιτροπή τις συνέπειες αυτής της απαγόρευσης και οιασδήποτε επέκτασής της για τη βιομηχανία ιχθυάλευρων; Σε τι έρευνες προέβη η Επιτροπή, πρώτον για να εξακριβώσει εάν υφίσταται οιοσδήποτε κίνδυνος και δεύτερον για να διαπιστώσει τον αντίκτυπο στη βιομηχανία ιχθυάλευρων και των υπολοίπων σχετικών βιομηχανιών;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιουνίου 1998)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 92/118/ΕΟΚ(1), τα ιχθυάλευρα ορίζονται ως επεξεργασμένη ζωική πρωτεΐνη για ζωική κατανάλωση. Το κεφάλαιο 6 της εν λόγω οδηγίας θεσπίζει τους κανόνες σχετικά με το εμπόριο και τις εισαγωγές του προϊόντος.

Η απόφαση 94/381/ΕΚ(2) απαγορεύει τη χρήση πρωτεΐνης από ιστούς θηλαστικών στη διατροφή των μηρυκαστικών. Συνεπώς, σήμερα τα ιχθυάλευρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διατροφή των μηρυκαστικών.

Μετά την διεθνή επιστημονική διάσκεψη για τη διατροφή των ζώων που οργανώθηκε από το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή στις 1-2 Ιουλίου 1997 στις Βρυξέλλες, υπό την αιγίδα της διευθύνουσας επιστημονικής επιτροπής της Κοινότητας, η Επιτροπή εγκαινίασε στις 14 Νοεμβρίου 1997 δημόσια ακρόαση σχετικά με το μέλλον της κοινοτικής νομοθεσίας περί ζωοτροφών και, κυρίως, σχετικά με την ενδεχόμενη απαγόρευση της χρήσης κάθε είδους πρωτεΐνης στη διατροφή των μηρυκαστικών, δεδομένου ότι τα ζώα αυτά είναι φυτοφάγα και, ως εκ τούτου, οι ζωικές πρωτεΐνες δεν τους είναι απαραίτητες.

Η εν λόγω ακρόαση αποσκοπούσε στην αντικειμενική περιγραφή της σημερινής κατάστασης και στην εξέταση πιθανών συνεπειών κατά την εφαρμογή διαφορετικών προσεγγίσεων.

Με σκοπό την ευρεία διάδοσή της, η έκθεση σχετικά με την εν λόγω ακρόαση ήταν διαθέσιμη στο Ίντερνετ από τις 14 Νοεμβρίου 1997 και ζητήθηκαν γραπτά σχόλια έως τις 31 Δεκεμβρίου 1997. Το έγγραφο που συνοψίζει τα σχόλια που διατυπώθηκαν κατά την εν λόγω ακρόαση έχει ολοκληρωθεί και είναι σήμερα διαθέσιμο στο Ιντερνετ. Η Επιτροπή πρόκειται να εξετάσει ποια είναι τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναφέρθηκαν στο πλαίσιο της εν λόγω ακρόασης.

(1) ΕΕ L 62 της 15.3.1993, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 97/79/ΕΚ - ΕΕ L 24 της 30.1.1998.

(2) ΕΕ L 172 της 7.7.1994, όπως τροποποιήθηκε από την Απόφαση 95/60/ΕΚ - ΕΕ L 55 της 11.3.1995.