ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2425/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(4 Σεπτεμβρίου 2001)

Θέμα: Ομάδες μονίμων κατοίκων που αντιμετωπίζουν προβλήματα ασφάλισης λόγω των ρητρών αποκλεισμού που εφαρμόζουν οι οργανισμοίγειονομικής ασφάλισης

Στις Κάτω Χώρες, οι ιδιωτικοί οργανισμοίγειονομικής ασφάλισης οφείλουν να τηρούν από το 1998 τηνποχρέωση αποδοχής, γεγονός που σημαίνει ότι οι μόνιμοι κάτοικοι πρέπει να γίνονται δεκτοίπό ορισμένους όρους βάσει τυποποιημένης δέσμης.

Από το 1971, ισχύει ευρωπαϊκός κανονισμός ο οποίος αναγνωρίζει στους διακινούμενους εργαζομένους το δικαίωμα πρόσβασης σε καθεστώςγειονομικής ασφάλισης επί ίσοις όροις με τους κατοίκους της ενεχόμενης χώρας (κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71(1)). Ο κανονισμός όμως αυτός δεν ισχύει για τα πρόσωπα που επιλέγουν να κατοικήσουν σε άλλο κράτος μέλος και οι οποίοιπάγονται σε ιδιωτικό οργανισμόγειονομικής ασφάλισης.

Ως εκ τούτου, τα πρόσωπα προσκρούουν συχνά σε ρήτρες αποκλεισμού σύμφωνα με τις οποίες οι ασφαλιστές, βασιζόμενοι στο ιατρικό παρελθόν του ενεχομένου, αποκλείουν εκ προοιμίου τους μελλοντικούς κινδύνους. Πρόκειται δε συχνά για κινδύνους που δεν είναι δυνατόν να αναλάβει ένας απλός πολίτης, λόγω των άκρως πολυδάπανων συγχρόνων αγωγών.

1. Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με το φαινόμενο αυτό·

2. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι κάθε πολίτης που εγκαθίσταται σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δικαίωμα, κατ' αρχήν, σε ένα αποδεκτό ελάχιστο επίπεδο ιατρικής περίθαλψης και ότι ως εκ τούτου δεν δικαιολογούνται οι ρήτρες αποκλεισμού·

3. Ποιο είναι το μέγεθος της ομάδας προσώπων τα οποία, λόγω του γεγονότος ότι οι ιδιωτικοί οργανισμοίγειονομικής ασφάλισης δεν είναιποχρεωμένοι να τους δεχθούν, διατρέχουν τον κίνδυνο να μείνουν (εν μέρει) ανασφάλιστοι·

4. Γνωρίζει η Επιτροπή πώς έχει ακριβώς η κατάσταση ως προς αυτό στα διάφορα κράτη μέλη· Εάν όχι, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να προβεί στην αναγκαία καταγραφή· Εάν ναι, είναι σε θέση η επιτροπή να εκθέσει όσα γνωρίζει·

5. Προτίθεται η Επιτροπή να προβεί στη λήψη των αναγκαίων μέτρων κατά τρόπον ώστε στο μέλλον να μην μπορεί να αποκλεισθεί από το κανονικό καθεστώςγειονομικής ασφάλισης καμία ομάδα κατοίκων των κρατών μελών της ΕΕ, ανεξαρτήτως εσόδων, επαγγέλματος ή εθνικότητας· Εάν όχι, για ποιο λόγο κρίνει η Επιτροπή ότι πρέπει να αναβάλει ή να εγκαταλείψει τη θέσπιση των μέτρων αυτών·

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Οκτωβρίου 2001)

1.-2. Οι ερωτήσεις του αξιότιμου βουλευτή συναντούν τις ανησυχίες που ήδη εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην έκθεση πρωτοβουλίας του σχετικά με τη συμπληρωματική ασφάλιση ασθενείας(1), η οποία εγκρίθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000. Η έκθεση αυτή προέβαινε σε διάγνωση της κατάστασης των συστημάτων συμπληρωματικής ασφάλισης ασθενείας, τονίζοντας ορθώς ότι τα κρατικά ή νόμιμα συστήματα ασφάλισης ασθενείας, στα οποία έχει εφαρμογή ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(2), παρέχουν, στα περισσότερα κράτη μέλη, ευρύτατη κάλυψη ως προς την ιατρική περίθαλψη. Η έκθεση ορθώς έθετε το ερώτημα ποιο ρόλο μπορούν παρ'όλα αυτά να έχουν τα συστήματα συμπληρωματικής ασφάλισης ασθενείας όσον αφορά την πρόσβαση στην περίθαλψη και ιδίως έθετε το πρόβλημα των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και τωνπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος, τα οποία μπορεί να δημιουργηθούν από τις πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ των συστημάτων.

3.-4. Η Επιτροπή δέχθηκε ευνοϊκά την κοινοβουλευτική πρωτοβουλία και ανέλαβε τη δέσμευση να προβεί σε εμπεριστατωμένη καταγραφή της κατάστασης προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα η πολυμορφία και η εγγενής πολυπλοκότητα των διαφόρων συστημάτων. Έτσι ξεκίνησε μελέτη με αντικείμενο τα συστήματα συμπληρωματικής ασφάλισης ασθενείας εντός της Κοινότητας, η οποία προς το παρόν συνεχίζεται.

5. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναμένονται το Δεκέμβριο του 2001 και θα δημοσιευθούν στις αρχές του 2002. Θα αποτελέσουν τη βάση κάθε άλλης σχετικής πρωτοβουλίας της Επιτροπής και, ιδίως, θα προκαλέσουν συζήτηση με όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες.

(1) 2000/2009 (INI) PE 286 239.

(2) ΕΕ L 149 της 5.7.1971.