ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2947/97 υποβολή: Johanna Maij-Weggen (PPE) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κρατών μελών έναντι προσφύγων και αιτούντων άσυλο από το Ιράν

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο από το Ιράν, εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δανία και η Γαλλία έχουν υιοθετήσει μετριοπαθή στάση ενώ η Ολλανδία και η Γερμανία, και ακόμα περισσότερο η Σουηδία, ακολουθούν μια εξαιρετικά αυστηρή πολιτική ως προς το εν λόγω θέμα;

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία και τη Γαλλία όλοι σχεδόν οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο μπορούν να διαμένουν στη χώρα ενώ η Ολλανδία και η Γερμανία απελαύνουν ένα μέρος των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων και η Σουηδία, επί του παρόντος, απελαύνει σχεδόν τους πάντες;

Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι οι πληροφορίες από τις διάφορες πρεσβείες των κρατών μελών στο Ιράν θα πρέπει να συντονίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε τα κράτη μέλη της ΕΕ να χαράξουν μια γραμμή έναντι των προσφύγων και των αιτούτων άσυλο από το Ιράν; Ποιες πρωτοβουλίες μπορεί να αναλάβει η Επιτροπή για την επίτευξη ενός τέτοιου συντονισμού και μιας τέτοιας ομοιόμορφης πολιτικής;

Ποια είναι η γνώμη της ίδιας της Επιτροπής έναντι του Ιράν; Είναι το Ιράν μια ασφαλής χώρα ή πρέπει ακόμα να θεωρείται ως χώρα που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για άτομα με συγκεκριμένες πολιτικές και θρησκευτικές αντιλήψεις;

Απάντηση της κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής (11 Νοεμβρίου 1997)

Η Επιτροπή γνωρίζει τη διαφορά που υπάρχει όσον αφορά τα ποσοστά αποδοχής προσφύγων και αιτούντων άσυλο μεταξύ των κρατών μελών. Τα τελευταία χρόνια, οι αιτήσεις από Ιρανούς αποτελούσαν ανάλογα με το κράτος μέλος ποσοστό κάτω του από το 0,5% και μέχρι 10% περίπου του συνολικού αριθμού των αιτήσεων για άσυλο. Κατά την ίδια περίοδο το ποσοστό αποδοχής ποίκιλε μεταξύ 4% και 80%. Σε κοινοτική βάση το ποσοστό αναγνώρισης ήταν 31% τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες (UNHCR), το 1995 αναγνωρίσθηκε το καθεστώς του πρόσφυγα βάσει της Συμφωνίας σε 48.000 Ιρανούς στην Ευρώπη, δηλαδή σε λίγους περισσότερους από ότι το 1994 (47.000). Σχεδόν οι μισοί από όλους τους Ιρανούς που αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες βάσει της Συμφωνίας του 1951 έγιναν δεκτοί από τη Γερμανία (23.500 ή 49%). Εάν κανείς εξετάσει την χορήγηση του καθεστώτος του πρόσφυγα βάσει της Συμφωνίας και τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας, περίπου οκτώ κράτη μέλη εμφανίζουν υψηλά ποσοστά αποδοχής. Έτσι, η διαφορετική μεταχείριση στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου μπορεί να μην είναι τόσο σαφής όσο φαίνεται.

Ως κοινή βάση για τα κράτη μέλη για τη χορήγηση του καθεστώτος ασύλου λαμβάνεται η Συμφωνία της Γενεύης του 1951 για το προσφυγικό καθεστώς. Το 1996 το Συμβούλιο ενέκρινε επίσης Κοινή Θέση για την εναρμονισμένη εφαρμογή του περιεχόμενου του όρου «πρόσφυγας» στο άρθρο 1 της Συμφωνίας της Γενεύης ((Κοινή θέση, της 4ης Μαρτίου 1996, που καθόρισε το Συμβούλιο βάσει του άρθρου Κ.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση σχετικά με την εναρμονισμένη εφαρμογή του ορισμού του «πρόσφυγα» κατά την έννοια του άρθρου 1 της σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων (ΕΕ L 063/2 της 13.3.1996). )). Μέχρι σήμερα δεν έχουν αναπτυχθεί στη κοινοτική συνεργασία τα μέσα εναλλακτικής προστασίας, π.χ. για ανθρωπιστικούς λόγους. Το θέμα των επικουρικών μορφών προστασίας περιλαμβάνεται ωστόσο στο ψήφισμα του Συμβουλίου που καθορίζει τις προτεραιότητες για τη συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιουλίου 1996 έως 30 Ιουνίου 1998 ((ΕΕ C 319/1 της 26.10.1996 )).

Όπως ζητά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, υπάρχουν οι μηχανισμοί για τον συντονισμό και την αξιολόγηση των πληροφοριών της χώρας καταγωγής μεταξύ των κρατών μελών στο πλαίσιο της συνεργασίας του Τίτλου VI. Είναι ένα από τα καθήκοντα του Κέντρου για την ενημέρωση, τον προβληματισμό και την ανταλλαγή απόψεων για το άσυλο (CIREA). Αυτή η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου προετοιμάζει κοινές εκθέσεις για την αξιολόγηση της κατάστασης σε τρίτες χώρες που βασίζονται σε στοιχεία που παρέχουν τα κράτη μέλη ((Βλέπε τη δεύτερη έκθεση δραστηριοτήτων του CIREA στην ΕΕ C 274 της 19.9.1996 )). Η CIREA προσκαλεί τους αντιπροσώπους του UNHCR να συμμετέχουν στις αξιολογήσεις αυτές. Η Επιτροπή λαμβάνει πλήρως μέρος σε όλες τις συσκέψεις της CIREA.