ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2777/02

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς την Επιτροπή

(3 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Οδηγία επίπτωση και αρχή της επικουρικότητας

Η Επιτροπή έλαβε πρόσφατα μέτρα κατά της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας και της Αυστρίας για μη τήρηση των διατάξεων της οδηγίας για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων. Παρ' όλο που η Επιτροπή όντως μπορεί να βασίζεται σε κοινοτικά κείμενα που έχουν αποφασισθεί με τις δέουσες διαδικασίες, τίθεται όλο και περισσότερο το ζήτημα του κατά πόσον η οδηγία επίπτωση εξακολουθεί να είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. Η οδηγία επίπτωση είναι πράγματι παλαιότερη από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ που καθιέρωσε την αρχή σύμφωνα με την οποία η Κοινότητα δεν παρεμβαίνει παρά μόνον εάν και στο μέτρο που οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης δεν μπορούν ναλοποιηθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη.

Μου φαίνεται προφανές ότι μια δημοτική ή περιφερειακή αρχή ή ένα εθνικό κοινοβούλιο είναι σε θέση να κρίνουν καλύτερα τη χρησιμότητα και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις μιας εγκατάστασης επεξεργασίας αποβλήτων, ενός προγράμματος αγροτικής αναδιάρθρωσης ή ενός προγράμματος οδικής παράκαμψης μιας πόλης. Πράγματι, η Επιτροπή, προσφεύγοντας στο Δικαστήριο ή απευθύνοντας αιτιολογημένη γνώμη σε ένα κράτος μέλος, λειτουργεί γενικά ως όπλο ορισμένων τοπικών παραγόντων που αντιτίθενται στα σχέδια και που χρησιμοποιούν όλες τις δυνατές διαδικασίες προκειμένου να καθυστερήσουν τηνλοποίηση έργωνποδομής που έχουν κριθεί χρήσιμα από τις δημοκρατικά εκλεγμένες αρχές.

Δεν είναι πλέον καιρός να θέσει τέρμα η Επιτροπή, στο σύνολό της, σε αυτόν τον διαδικαστικό πόλεμο που βλάπτει το δημόσιο συμφέρον όπως αυτό ορίζεται από τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών, και να προτείνει μια αναθεώρηση της οδηγίας επίπτωση που θα σέβεται την αρχή της επικουρικότητας·

Απάντηση της κ. Wallstrm Εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Νοεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή έχει το καθήκον να εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί από τη Συνθήκη ΕΚ. Βάσει του άρθρου 211 της Συνθήκης ΕΚ, για τη διασφάλιση της λειτουργίας και ανάπτυξης της κοινής αγοράς, η Επιτροπή μεριμνά για την εφαρμογή της παρούσας Συνθήκης καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει αυτής από τα κοινοτικά όργανα. Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανόμενων των διαδικασιών παράβασης βάσει του άρθρου 226 της Συνθήκης ΕΚ, προκειμένου να εξασφαλίσει την τήρηση του κοινοτικού δικαίου. Η αποστολή της Επιτροπής όπως προβλέπεται στο άρθρο 211 της συνθήκης ΕΚ δεν θίγεται από την αρχή της επικουρικότητας.

Σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα που θέτει το αξιότιμο μέλος, η Επιτροπή συμφωνεί ότι οι τοπικές αρχές έχουν καλύτερα τη δυνατότητα να διεξάγουν εκτιμήσεις της χρησιμότητας ενός έργου ή της επίπτωσής του στο περιβάλλον. Μόνο οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους έχουν την ευθύνη να εκτελούν τις διαδικασίες, εκτιμήσεις και προσδιορισμούς που προβλέπει η οδηγία του Συμβουλίου 85/337/ΕΟΚ της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), πριν ή μετά την τροποποίησή της από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997(2). Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι έχει τη δυνατότητα και είναι εξουσιοδοτημένη να επαληθεύει και να εξασφαλίζει ότι αυτές οι διαδικασίες, εκτιμήσεις και προσδιορισμοί, που εκτελούνται στο κατάλληλο επίπεδο, είναι σε συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο και ιδίως με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ.

Επιπροσθέτως, μπορεί να σημειωθεί ότι η οδηγία 97/11/ΕΚ, η οποία ενίσχυσε τις διατάξεις της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, εγκρίθηκε τον Μάρτιο 1997, μετά την επικύρωση ή την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχ.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.