ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2019/01

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Μεσόγειος

Ανησυχεί η Επιτροπή για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της εντεινόμενης χρησιμοποίησης εγκαταστάσεων αφαλάτωσης επί της οικολογίας και βιοποικιλότητας της Μεσογείου·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Σεπτεμβρίου 2001)

Η αρχή της αφαλάτωσης του θαλάσσιου ύδατος συνίσταται στην απομάκρυνση του άλατος από αυτό, με την βοήθεια τεχνικής διαδικασίας (με απόσταξη, η οποία σήμερα γίνεται ιδίως με τη διήθησηπό πίεσιν μέσω λεπτότατων μεμβρανών), με αποτέλεσμα την παραγωγή πόσιμου γλυκού νερού και - σε πολύ μικρότερες ποσότητες, άλμης, δηλαδή θαλάσσιου νερούψηλότερης συγκέντρωσης σε αλάτι.

Κατά συνέπεια, οι ενδεχόμενες επιπτώσεις των μονάδων αφαλάτωσης στοπό εξέτασινδάτινο περιβάλλον σχετίζονται με την απόρριψη άλμης, ειδικότερα δε,ψηλότερες συγκεντρώσεις σε αλάτι και θερμοκρασίες σε τοπικό επίπεδο, καθώς και με τη χρήση χημικών ουσιών για την προεπεξεργασία ή/και τον καθαρισμό. Σύμφωνα με τηνπάρχουσα πείρα, τέτοιες επιπτώσεις κυμαίνονται από σχεδόν ανύπαρκτες μέχρι σημαντικές, ανάλογα με τη θέση και τις επιμέρους συνιστώσες της διαδικασίας αφαλάτωσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δρομολογήθηκαν μελέτες στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για τη Μεσόγειο (Mediterranean Action Plan - MAP). Το MAP αφορά την προστασία της Μεσογείουπό την αιγίδα του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης(1). Η δράση αυτή αναμένεται να οδηγήσει σε συνολικό έγγραφο με εκτίμηση των επιπτώσεων, καθώς και με μέτρα μετριασμού τους.

Η κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία διαθέτει, με τη νέα Οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα(2), ένα νομικό συνοδευτικό έγγραφο άμεσης εφαρμογής:

Η οδηγία διαλαμβάνει όλες τις επιπτώσεις στην ποιότητα του ύδατος, συμπεριλαμβανομένων και των προερχόμενων από τις μονάδες αφαλάτωσης. Για τα επιφανειακά ύδατα, συμπεριλαμβανομένων των παρακτίων, ο στόχος έγκειται στην εξασφάλιση καλής οικολογικής κατάστασης. Στην οικολογική κατάστασηπεισέρχεται ο παράγοντας της ποιότητας του ύδατος κατά ολιστικό τρόπο, από πλευράς βιολογίας και λειτουργίας του οικοσυστήματος, καθώς και από μορφολογικής και φυσικοχημικής πλευράς.

Τα αναγκαία επιχειρησιακά εργαλεία για την επίτευξη του στόχου αυτού (συνολική ανάλυση όλων των επιπτώσεων στα ύδατα· σχέδιο διαχείρισης και προγράμματα μέτρων, καθώς και διαδικασία αδειών για όλες τις απαραίτητες απόληψης ή απόρριψης) θα εξασφαλίσουν ότι λαμβάνονται καταλλήλωςπόψη όλες οι επιπτώσεις στα παράκτια ύδατα, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων από τις μονάδες αφαλάτωσης, και ότι λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα.

Η Επιτροπή θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις τεχνικές και επιστημονικές εξελίξεις, θα διευκολύνει, κατά περίπτωσιν, την ανταλλαγή πληροφοριών και πείρας και θα ελέγχει την κατάλληλη εφαρμογή της Οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης της επίτευξης του στόχου της επιτυχίας/διατήρησης καλής οικολογικής κατάστασης τωνδάτων.

(1) Επικύρωση με την απόφαση 77/585/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25.7.1977, ΕΕ L 240 της 19.9.1977, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 1999/802/ΕΚ του Συμβουλίου, 22.10.1999, ΕΕ L 322 της 14.12.1999.

(2) Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικήςδάτων, ΕΕ L 327 της 22.12.2000.