ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1241/03

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(2 Απριλίου 2003)

Θέμα: Σήμανση τροφίμων

Ποιες πληροφορίες πρέπει να παρέχονται στις ετικέτες τροφίμων σε όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία·

Τι περιθώρια έχουν μεμονωμένα κράτη μέλη να επιμείνουν για την παροχή συμπληρωματικών πληροφοριών·

Τι περαιτέρω απαιτήσεις εκπονούνται επί του παρόντος γιαποχρεωτική αναγραφή πληροφοριών σε όλα τα κράτη μέλη·

Ποια είναι η εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι καταναλωτές είναι σε θέση να κατανοήσουν τις πληροφορίες που παρέχονται·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαΐου 2003)

Η οδηγία 2000/13/ΕΚ(1) απαριθμεί στο άρθρο 3 τις ενδείξεις που πρέπειποχρεωτικά να αναγράφονται στην επισήμανση των τροφίμων.

Αυτές οι ενδείξεις είναι οι εξής:

1. η ονομασία πώλησης,

2. ο κατάλογος των συστατικών,

3. η ποσότητα ορισμένων συστατικών ή κατηγοριών συστατικών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7,

4. η καθαρή ποσότητα, για τα προσυσκευασμένα τρόφιμα,

5. η ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας ή στην περίπτωση των τροφίμων που είναι μικροβιολογικώς εξαιρετικά αλλοιώσιμα, την τελική ημερομηνία ανάλωσης,

6. οι ιδιαίτερες συνθήκες διατήρησης και χρήσης,

7. το όνομα ή την εμπορική επωνυμία και τη διεύθυνση του κατασκευαστή ή του συσκευαστή, ή του πωλητή εγκατεστημένου στο εσωτερικό της Κοινότητας,

8. ο τόπος καταγωγής ή προέλευσης στις περιπτώσεις που η παράλειψη της ένδειξης αυτής θα ήταν δυνατόν να δημιουργήσει στον καταναλωτή εσφαλμένη εντύπωση σχετικά με τον πραγματικό τόπο καταγωγής ή προέλευσης του τροφίμου,

9. οδηγίες χρήσης στην περίπτωση στην οποία η παράλειψή τους δεν θα επέτρεπε τη σωστή χρήση του προϊόντος,

10. για τα ποτά με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα μεγαλύτερη από 1,2 % κατ' όγκο, η αναγραφή του κτηθέντος κατ' όγκο αλκοολικού τίτλου.

Η οδηγία προβλέπει εξάλλου ότι οι κοινοτικές διατάξεις που εφαρμόζονται για κάποια καθορισμένα είδη τροφίμων και όχι για όλα τα τρόφιμα γενικά, δύνανται να προβλέπουν επιπλέονποχρεωτικές ενδείξεις πέρα από εκείνες που περιλαμβάνονται στον παραπάνω κατάλογο.

Σε ορισμένες ολιγάριθμες περιπτώσεις τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να προβλέπουν τέτοιες ενδείξεις, αρκεί αυτές να δικαιολογούνται σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας, για λόγους προστασίας της δημόσιαςγείας, καταστολής της απάτης, ή προστασίας των ενδείξεων προέλευσης ή των ονομασιών προέλευσης.

Τέτοια μέτρα πρέπει να κοινοποιούνται εκ των προτέρων στην Επιτροπή και να εξετάζονται σε εφαρμογή της διαδικασίας που ορίζει το άρθρο 19 της οδηγίας.

Όσον αφορά τις συμπληρωματικές απαιτήσεις επισήμανσης, η Επιτροπή, σύμφωνα με όσαπέδειξε μέσα στο λευκό βιβλίο σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων το Φεβρουάριο του 2000, διαβίβασε στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο πρόταση τροποποίησης της οδηγίας 2000/13/ΕΚ με στόχο την ακριβέστερη αναφορά των συστατικών που περιέχονται στα τρόφιμα, κυρίως για να ληφθούνπόψη τυχόν αλλεργίες ή δυσανεξίες σε τρόφιμα. Η πρόταση αυτή βρίσκεται προς το παρόνπό εξέταση σε δεύτερη ανάγνωση από το Κοινοβούλιο. Εξάλλου η Επιτροπή διερευνά την σκοπιμότητα, σε συνεργασία με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, για τροποποίηση των διατάξεων περί επισήμανσης σχετικά με τις διατροφικές ιδιότητες.

Εξάλλου η Επιτροπή ξεκίνησε στο τέλος του 2002 αξιολόγηση της νομοθεσίας για την επισήμανση των τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του παράγοντα της σαφήνειας των πληροφοριών. Τα πορίσματα αυτής της αξιολόγησης θα είναι διαθέσιμα το τέλος του 2003 και θα επιτρέψουν την ανάθεση προπαρασκευαστικών εργασιών για τον εκσυγχρονισμό των γενικών διατάξεων σχετικά με την επισήμανση.

(1) Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων. ΕΕ L 109 της 6.5.2000.