ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3347/01

υποβολή: Astrid Thors (ELDR) προς την Επιτροπή

(3 Δεκεμβρίου 2001)

Θέμα: Καταβολή επιδόματος μητρότητας

Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης Ε.Ε. η Κοινότητα πρέπει να διασφαλίζει την κοινωνική προστασία και την καταβολή των κοινωνικών παροχών σε όποια χώρα και να διαμένει ο εργαζόμενος. Προκειμένου να

εγγυηθεί τα προαναφερθέντα, το Συμβούλιο εξέδωσε κανονισμό (ΕΟΚ 1408/71)(1) περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους εργοδότες, τους ασκούντες ελεύθερο επάγγελμα και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος. Λαμβανομένωνπόψη όλων των στοιχείων, θα έπρεπε αυτό να ισχύει και για το επίδομα μητρότητας, το επίδομα πατρότητας και το επίδομα γονέων. Σύμφωνα όμως με το φινλανδικό νόμο περί ασφαλίσεως ασθενείας τα πλήρη ως άνω επιδόματα δεν καταβάλλονται παρά μόνο εφόσον ο/η δικαιούχος είχε τη μόνιμη κατοικία του/ της στην Φινλανδία τουλάχιστον 180 ημέρες πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού.

Με ποιον τρόπο προτίθεται η Επιτροπή να διασφαλίζει την καταβολή του πλήρους επιδόματος μητρότητας στις μητέρες οι οποίες εργάζονται πριν από τον τοκετό σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος καταγωγής τους· Με ποιον τρόπο προτίθεται η Επιτροπή να διασφαλίζει την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων, ούτως ώστε να μην διακυβεύονται οι κοινωνικές παροχές·

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Ιανουαρίου 2002)

Η Επιτροπή επιθυμεί να επιβεβαιώσει ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(1), ο οποίος συντονίζει τα διάφορα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και αποσκοπεί στην παροχή αποτελεσματικής προστασίας στα άτομα που διακινούνται μέσα στην Ένωση, συντονίζει τις παροχές μητρότητας, πατρότητας και τις γονικές παροχές που χορηγούνται με βάση τα νομικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών.

Ο εν λόγω κοινοτικός κανονισμός προβλέπει ότι η εφαρμοστέα νομοθεσία είναι η νομοθεσία του κράτους απασχόλησης του εργαζομένου. Κατά συνέπεια μία εργαζόμενη δικαιούται να της χορηγούνται οι παροχές μητρότητας σε χρήμα που προβλέπονται στη νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης του κράτους απασχόλησης ακόμα και αν διαμένει σε άλλο κράτος μέλος. Όσον αφορά τις παροχές πατρότητας αλλά και τις γονικές παροχές το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία αποφανθεί σχετικά με το γερμανικό επίδομα εκπαίδευσης και τις σουηδικές γονικές παροχές τα οποία χαρακτήρισε ως οικογενειακές παροχές κατά την έννοια του ανωτέρω κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71(2).

Η Επιτροπήπενθυμίζει ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 οργανώνει ένα σύστημα που εγγυάται τη χορήγηση παροχών στους διακινούμενους εργαζομένους και τα πρόσωπα που έλκουν δικαιώματα από αυτούς τα οποία διαμένουν σε κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 42 (πρώην άρθρο 51) της ίδιας της συνθήκης ΕΚ. Για παράδειγμα ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 προβλέπει την εξαγωγή παροχών κοινωνικής ασφάλισης όπως είναι οι συντάξεις αναπηρίας σε χρήμα, οι συντάξεις γήρατος ή επιζώντων, εργατικών ατυχημάτων ή επαγγελματικών ασθενειών.

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996, ΕΕ L 28 της 30.10.1997.

(2) Απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 1996, Hoever et Zachow, C-245/94 και C-312/94, Συλλ. 1996, I-4895.Απόφαση της 11ης Ιουνίου 1998, Kuusijrvi, C-275/96, Συλλ. 1998, I-3419.