ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2904/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή (17 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Επικίνδυνες χημικές ουσίες σε τρόφιμα

1. Σε ποιό βαθμό μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή εάν τεκμηριώνονται και με ποιό τρόπο καταγγελίες ότι παρατηρούνται σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιπτώσεις Multy Chemical Sensitivity;

2. Διαπιστώθηκε στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αύξηση των αλεργιών; Έχει γίνει στατιστική για να διαπιστωθεί πόσο συχνά παρουσιάζονται περιπτώσεις κατά τις οποίες ασθενείς πάσχουν από ιδεοπαθητική περιβαλλοντική δυσανεξία (Ideopathik Environmental Intolerances). Αυξήθηκε ο αριθμός των περιπτώσεων αυτών;

3. Ποιά μέτρα πρόκειται να αναλάβει η Επιτροπή για το γεγονός ότι μια ομοσπονδιακή υπηρεσία του τομέα της υγείας επέτρεψε την κυκλοφορία τέτοιων ουσιών υψηλής τοξικότητας παρόλο που η τοξικότητά τους ήταν ήδη γνωστή για τον άνθρωπο και τα έμβρυα;

4. Ποιό είναι το νομικό πλαίσιο για τους θιγόμενους τη στιγμή που μια μελέτη η οποία χρηματοδοτείται από τα χρήματα των φορολογουμένων καταλήγει στο αποτέλεσμα ότι οι διατιθέμενες ουσίες έχουν υψηλή τοξικότητα και παρόλ' αυτά επιτρέπεται η κυκλοφορία τους;

5. Πώς αντιμετωπίζει η Επιτροπή την ιδέα δημιουργίας ενός ταμείου στο οποίο να συμμετέχει και η διεθνής βιομηχανία;

6. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι σε ορισμένα τρόφιμα όπως ο λυκίσκος, είναι επιτρεπτό να περιέχεται περμεθερίνη, μια ουσία η οποία χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του Κόλπου ως χημικό όπλο ενώ χρησιμοποιείται και ως παρασιτοκτόνο; Σε πληθώρα επιστημονικών μελετών (π.χ. Δρ. Plygers, Belgeine, Καθηγητής Greyser, Βρέμη, Γερμανία) διαπιστώθηκε ότι παρασιτοκτόνα όπως για παράδειγμα πυρεθοΐδη, παρουσιάζουν υψηλή τοξική επίδραση, όταν έρθουν σε επαφή με άλλες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε οικιακές εργασίες. Στην Γερμανία δεν επιβάλλεται μέχρι στιγμής η σήμανση τροφίμων που περιέχουν παρόμοιες ουσίες.

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Νοεμβρίου 1997)

1. Το ζήτημα της χημικής υπεραντιδραστικότητας, μια ανεξήγητη αυξημένη αντίδραση σε χημικές ουσίες σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από αυτά στα οποία αντιδρούν πολλοί άνθρωποι, έχει προκαλέσει σημαντικές συζητήσεις στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική. Η κατάσταση αυτή που συχνά καλείται (ή σχετίζεται με) πολλαπλή χημική ευαισθησία (MCS), σύνδρομο χρόνιας κόπωσης (CFS), σύνδρομο ανθυγιεινών κτιρίων (SBS) ή χημική υπερευαισθησία, στερείται αδιαμφισβήτητης επιστημονικής τεκμηρίωσης σε ό,τι αφορά τη σχέση έκθεσης σε ειδικούς παράγοντες και συνεπειών για την υγεία.

Η Επιτροπή υποστήριξε μια μελέτη για την ύπαρξη και τη φύση της κατάστασης αυτής σε πολλά κράτη μέλη η οποία κατέληξε, το 1994, στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούν να συγκεντρωθούν αξιόπιστα στοιχεία λόγω της έλλειψης κοινών ορισμών και διάγνωσης.

Η έλλειψη στοιχείων οφείλεται στη δυσκολία που υπάρχει για το σαφή χαρακτηρισμό παρόμοιων καταστάσεων και για την παρακολούθηση των εν λόγω πασχόντων για μεγάλες χρονικές περιόδους, έτσι ώστε να εντοπιστούν οι συνεπαγόμενες ευαισθησίες ή να γίνει διάκριση μεταξύ πρόκλησης και προσαύξησης της έκθεσης.

Ωστόσο, ορισμένα κράτη μέλη διατηρούν στοιχεία για την έκθεση ή για περιστατικά σε διάφορες κατηγορίες βιομηχανικού, επαγγελματικού και οικιακού περιβάλλοντος ή για περιπτώσεις κατανάλωσης συγκεκριμένων προϊόντων. Άλλα κράτη μέλη έχουν στοιχεία που αφορούν ασθενείς τα οποία δεν δημοσιεύονται αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να πυροδοτήσουν συζητήσεις ή να στηρίξουν υποθέσεις για επιστημονικές εργασίες.

2. Η διάδοση των αλλεργιών στην Κοινότητα αυξάνεται και εκδηλώσεις αλλεργικών ασθενειών παρατηρούνται σήμερα στο ένα τρίτο περίπου του συνολικού πληθυσμού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή πρότεινε πρόσφατα ένα πρόγραμμα δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας σχετικά με τις ασθένειες που σχετίζονται με τη ρύπανση με το οποίο προτίθεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του αυξανόμενου άσθματος και της διάδοσης αλλεργιών στην Ευρώπη ((ΕΕ C 214 της 16.7.1997. )).

Η Επιτροπή έχει υπόψη της εκθέσεις για τις σχέσεις μεταξύ της κατάστασης που περιγράφεται ως MCS και των αλλεργιών.

3. Η Επιτροπή δεν μπορεί να ενεργήσει κατά των εγκρίσεων τοξικών ουσιών από κράτη μέλη που δεν καλύπτονται από την κοινοτική νομοθεσία.

4. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το ζήτημα εμπίπτει στην αρμοδιότητα των νομοθεσιών των κρατών μελών.

5. Η ενδεχόμενη ίδρυση του ταμείου δεν εμπίπτει, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, στα πλαίσια της δράσης της Επιτροπής.

6. Η Επιτροπή γνωρίζει ότι το εντομοκτόνο περμεθρίνη είναι εγκεκριμένο ως ενεργό στοιχείο στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα σε όλα τα κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό συμπεριλαμβάνεται στις 90 ουσίες που θα επανεξεταστούν κατά προτεραιότητα σε κοινοτικό επίπεδο στο πλαίσιο της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων ((EE L 230 της 19.8.1991. )). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας τα ανώτατα όρια καταλοίπων στα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένου του λυκίσκου, έχουν καθοριστεί σύμφωνα με συμφωνημένους επιστημονικούς κανόνες που εξασφαλίζουν υψηλότατο επίπεδο υγείας για τα ζώα και τον άνθρωπο.

Στη φαρμακολογία και τοξικολογία πολύ λίγες ουσίες είναι γνωστές οι οποίες, όταν χορηγούνται ταυτόχρονα, παράγουν αποτελέσματα που είναι μεγαλύτερα από το σύνολο των μεμονωμένων αποτελεσμάτων. Ενώ δεν υπάρχει συστηματική επιστημονική προσέγγιση επί του παρόντος για την εξέταση ενδεχόμενων συνδυασμένων αποτελεσμάτων από διάφορα κατάλοιπα παρασιτοκτόνων, δεν υπάρχει και επιστημονική τεκμηρίωση για να υποστηριχθεί η πιθανότητα κινδύνου για την υγεία του καταναλωτή λόγω πρόσθετων ή εκ συνεργίας συνεπειών από κατάλοιπα παρασιτοκτόνων στα τρόφιμα. Επιπλέον ακόμα και στην απίθανη περίπτωση εκ συνεργίας αποτελεσμάτων, θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι οι προσλήψεις παρασιτοκτόνων που προκαλούνται από τρόφιμα που περιέχουν κατάλοιπα στα ανώτατα επίπεδα είναι κανονικά χαμηλότερες κατά πολλές τάξεις μεγέθους από τα τοξικολογικά κατώτατα όρια που έχουν καθοριστεί βάσει πειραμάτων σε ζώα.