ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0991/98

υποβολή: Pieter Dankert (PSE) και Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή

(2 Απριλίου 1998)

Θέμα: Συμβιβαστική επιτροπή για τις γεωργικές δαπάνες

Με τη σχετική απόφαση της 1ης Ιουλίου 1994 (ΕΕ L 182, 16.7.1994.), η Επιτροπή συνέστησε συμβιβαστική επιτροπή επιφορτισμένη, στο πλαίσιο της διαδικασίας απαλλαγής, με το έργο της προσέγγισης των θέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών μελών, όσον αφορά τις δημοσιονομικές διορθώσεις που υφίστανται οι δηλωθείσες από τα κράτη μέλη δαπάνες του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

1. Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να ζητήσει από την εν λόγω συμβιβαστική επιτροπή να επέμβει, με στόχο τη διευθέτηση των διαφορών που προέκυψαν λόγω των δημοσιονομικών διορθώσεων επί των δαπανών από τα κονδύλια του κεφαλαίου B2-51 (Υλοποίηση της ενιαίας αγοράς στο γεωργικό τομέα) που είχαν δηλώσει τα κράτη μέλη;

2. Εάν όχι, πώς δικαιολογείται η διαφορά αυτή ως προς τις δυνατότητες προσφυγής; Δεν θα ήταν πιό λογικό να προβλεφθούν οι ίδιες δυνατότητες προσφυγής για το σύνολο των εγγεγραμμένων στον προϋπολογισμό δαπανών;

3. Ποιές άλλες δυνατότητες προσφυγής διαθέτουν τα κράτη μέλη έναντι των δημοσιονομικών διορθώσεων που επέρχονται στις δαπάνες από τα κονδύλια του κεφαλαίου B2-51 (Υλοποίηση της ενιαίας αγοράς στον γεωργικό τομέα);

4. Κρίνει η Επιτροπή σκόπιμο το να επεκταθεί, στο μέλλον, η διαδικασία συμβιβασμού και στις δαπάνες που συνδέονται με τα κονδύλια του κεφαλαίου B2-51 (Υλοποίηση της ενιαίας αγοράς στο γεωργικό τομέα); Εάν ναι, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή σχετικά; Εάν όχι, για ποιό λόγο;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Μαΐου 1998)

Το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ), 3ο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής(1), το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα προσφυγής σε όργανο συμβιβασμού στο οποίο ανατίθεται η εξέταση των θέσεων της Επιτροπής και ενός κράτους μέλους, σε περίπτωση που αυτές αποκλίνουν, αφορά αποκλειστικά τις δαπάνες του τμήματος εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ, με εξαίρεση τις δαπάνες προσανατολισμού και όλες τις άλλες γεωργικές δαπάνες μεταξύ των οποίων οι δαπάνες οι οποίες καταλογίζονται στο κεφαλαίο B2-51 του προϋπολογισμού.

Λόγω των σημαντικών ποσών που διατίθενται κάθε έτος σε ενέργειες οι οποίες υπάγονται στο τμήμα εγγυήσεων, η θέσπιση της εν λόγω διαδικασίας συμβιβασμού, σκοπό είχε, μεταξύ άλλων, να αποτραπεί, ει δυνατόν, ένας μεγάλος αριθμός προσφυγών στο δικαστήριο σε περίπτωση που η Επιτροπή αρνείται να δεχθεί εν όλω ή εν μέρει τις δαπάνες που υπέβαλε ένα κράτος μέλος.

Όπως αναφέρεται στο πρώτο άρθρο της απόφασης αριθ. 94/442/ΕΚ, της 1ης Ιουλίου 1994(2) της Επιτροπής περί θεσπίσεως του οργάνου συμβιβασμού, η προσφυγή σε αυτό υπάγεται στην διακριτική ευχέρεια του κράτους μέλους. Δεν προδικάζει την οριστική απόφαση της Επιτροπής αναφορικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών, η οποία μπορεί να αποκλίνει από τα συμπεράσματα του οργάνου συμβιβασμού.

Όσον αφορά την επιλεξιμότητα των δαπανών οι οποίες υποβάλλονται από ένα κράτος μέλος για μια συγκεκριμένη ενέργεια, οι δαπάνες του τμήματος προσανατολισμού, καθώς επίσης και οι ιδιαίτερα διαφοροποιημένες δαπάνες του κεφαλαίου B2-51, ανήκουν σε άλλα νομοθετικά κείμενα και σε άλλες διαδικασίες απόφασης.

Η υπαγωγή των εν λόγω δαπανών στο τμήμα εγγυήσεων, όπως ζητά το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, προϋποθέτει καταρχήν πλήρη αναθεώρηση και τροποποίηση του συνόλου των σχετικών νομοθετικών πράξεων και υποβολή του θέματος στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο.

Εξάλλου, είναι ακόμη νωρίς για μια παρόμοια πρωτοβουλία δεδομένου ότι οι προτάσεις της Επιτροπής στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης 2000(3) προβλέπουν χρηματοδοτικές ενοποιήσεις στο πλαίσιο του καθεστώτος του τμήματος εγγυήσεων.

Όπως ήδη τονίστηκε, η επέμβαση της συμβιβαστικής επιτροπής δεν αποτελεί "διαδικασία προσφυγής" και σε περίπτωση μη συμβιβασμού των μερών αναφορικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών τις οποίες ανέλαβε ένα κράτος μέλος, είτε δυνάμει των προϋπολογισμών εγγυήσεως, προσανατολισμού, B2-51, είτε άλλων, η συνήθης και ενιαία διαδικασία προσφυγής είναι εκείνη η οποία προβλέπεται από το δίκαιο, δηλαδή η προσφυγή στο δικαστήριο.

Τα κράτη μέλη έχουν πάντοτε τη δυνατότητα να προσφύγουν στο δικαστήριο και να προσκομίσουν δημοσίως στο δικαστήριο τα δικαιολογητικά της διαχείρισής τους, όπως και η Επιτροπή οφείλει στην περίπτωση αυτή να αιτιολογήσει δημοσίως τα επιχειρήματα της άρνησής της.

(1) ΕΕ L 94, 28.4.1970.

(2) ΕΕ L 182, 16.7.1994.

(3) COM(97)2000 τελικό.