ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2750/00

υποβολή: Hiltrud Breyer (Verts/ALE) και Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Πτυχές της φορολογικής απαλλαγής των σταθμών παραγωγής αερίου στη Γερμανία που εμπίπτουν στη νομοθεσία περί ενισχύσεων

Στο πλαίσιο του νόμου σχετικά με την οικολογική φορολογική μεταρρύθμιση, ο οποίος ψηφίστηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1999 προβλέπεται, μεταξύ άλλων, και η απαλλαγή των φιλικών προς το περιβάλλον εγκαταστάσεων που διαθέτουν αεροστρόβιλους και εκ τωνστέρων ενεργοποιημένους ατμοστρόβιλους (εγκαταστάσεις αεροστροβίλων και ατμοστροβίλων) από τη φορολογία φυσικού αερίου. Η χορήγηση άδειας για τη φορολογική αυτή απαλλαγή και ο καθορισμός των χρονικών ορίων της αποτελεί επί του παρόντος αντικείμενο πολιτικών διαπραγματεύσεων μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και της Επιτροπής. Η Επιτροπή πρότεινε τον περιορισμό της φορολογικής απαλλαγής σε μία πενταετία χωρίς καθοδική μείωση, πρόταση κατά της οποίας προβάλλονται, εντούτοις, σημαντικά επιχειρήματα, τα οποία συνηγορούνπέρ της θέσπισης μεγαλύτερης χρονικής περιόδου (δεκαετούς περίπου διάρκειας).

1. Σε ποια βάση έλαβε η Επιτροπή την απόφασή της να χαρακτηρίσει την προβλεπόμενη φορολογική απαλλαγή των εγκαταστάσεων αεροστροβίλων και ατμοστροβίλων επιλεκτικό μέτρο ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1 ΣΕΚ;

2. Είναι η Επιτροπή διατεθειμένη να αποδεχθεί την εκτίμηση του νομομαθούς Dr. Sellner, σύμφωνα με την οποία η προβλεπόμενη φορολογική απαλλαγή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτομάτως επιλεκτικό μέτρο ενίσχυσης, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1 ΣΕΚ;

3. Ποιοι ήταν οι λόγοι που ώθησαν την Επιτροπή να αξιολογήσει την προβλεπόμενη φορολογική απαλλαγή ως ενίσχυση επιχειρήσεων και όχι ως ενίσχυση επενδύσεων;

4. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι, ιδιαιτέρως, ενόψει της αναμόρφωσης της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις περιβαλλοντικές ενισχύσεις του 1994, ο χρονικός περιορισμός των μέτρων σε μία πενταετία μπορεί να θεωρηθεί προβληματικός, στο βαθμό που η αναθεωρημένη νομοθεσία παρέχει απολύτως τη δυνατότητα θέσπισης χρονικής περιόδου διάρκειας 10 ετών;

5. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι ο χρονικός περιορισμός της φορολογικής απαλλαγής εγκαταστάσεων αεροστροβίλων και ατμοστροβίλωνψηλής απόδοσης σε 5 χρόνια αντιβαίνει στηνλοποίηση τωνποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου για την Προστασία του Κλίματος του Κυότο;

6. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι η φορολογική απαλλαγή, δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 1 ΣΕΚ δεν επιφέρει στρέβλωση του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας που ανταγωνίζονται τις εγκαταστάσεις αεροστροβίλων και ατμοστροβίλων (πυρηνικά εργοστάσια, θερμοηλεκτρικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας με άνθρακα, παραγωγοί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας) λαμβάνουν και ελάμβαναν κρατικές ενισχύσεις σημαντικού μεγέθους;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Οκτωβρίου 2000)

1. Η Γερμανία κοινοποίησε την εν λόγω φορολογική απαλλαγή για εγκαταστάσεις αεροστροβίλων και ατμοστροβίλων στην Επιτροπή με επιστολή της 16ης Σεπτεμβρίου 1999, δυνάμει του άρθρου 88 (πρώην άρθρο 93) της συνθήκης ΕΚ και μάλιστα ως ένα από τα μέτρα που λήφθηκαν στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης φορολογικής μεταρρύθμισης οικολογικού προσανατολισμού. Στις 15 Φεβρουαρίου 2000, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση σχετικά με τα περισσότερα από τα μέτρα που είχαν κοινοποιηθεί στο πλαίσιο αυτό(1). Μόνον η φορολογική απαλλαγή τωνπόψη εγκαταστάσεων δεν περιλαμβανόταν στην απόφαση εκείνη δεδομένου ότι η κοινοποίηση δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Η Επιτροπή είχε ζητήσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τοπόψη μέτρο και κατά συνέπεια δεν είχε λάβει απόφαση σχετικά με αυτό.

Με επιστολή της 22ας Αυγούστου 2000 η Γερμανία απέσυρε τη σχετική κοινοποίηση και πληροφόρησε την Επιτροπή ότι είχε την πρόθεση να διαρθρώσει διαφορετικά την φορολογική αυτή απαλλαγή. Ταυτόχρονα κατατέθηκε σχετικά νέα κοινοποίηση.

2. Η Επιτροπή δεν έχει λάβει την αξιολόγηση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει θέση, στο θέμα αυτό.

3. Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν έχει λάβει ακόμη σχετική απόφαση.

Γενικά, μπορούν να λεχθούν τα εξής ως προς τον χαρακτηρισμό των ενισχύσεων ως επενδυτικών: τα διάφορα κοινοτικά πλαίσια προβλέπουν ότι για να εγκριθούν οι επενδυτικές ενισχύσεις, οι οποίες χορηγούνται για ποικίλους σκοπούς, πρέπει να μηνπερβαίνουν την ένταση ενίσχυσης που καθορίζει το εκάστοτε κοινοτικό πλαίσιο. Η ένταση αυτή καθορίζεται με βάση των επιλέξιμων δαπανών οι οποίες επίσης προσδιορίζονται από το εκάστοτε κοινοτικό πλαίσιο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, το ισχύον κοινοτικό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος(2) προβλέπει π.χ. ότι επιτρέπονται επενδυτικές ενισχύσεις εντάσεως μέχρι 30 %. Η ένταση ενίσχυσης αφορά αποκλειστικά τις (επιπρόσθετες) δαπάνες που απαιτούνται για την επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων.

Εξ αυτού προκύπτει ότι μια ενίσχυση μπορεί να εγκριθεί ως επενδυτική ενίσχυση ορισμένης εντάσεως όταν είναι δυνατή η σύγκρισή της με τις επιλέξιμες δαπάνες της επένδυσης και, κατ' επέκταση οπολογισμός της έντασης.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση της Επιτροπής, στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν συμβαίνει. Η φορολογική απαλλαγή που προβλέπεται στον νόμο περί πετρελαιοειδών ισχύει μεν μόνον για νέες εγκαταστάσεις αεροστροβίλων και ατμοστροβίλων αλλά περιορίζει τη χρονική διάρκεια σε μια δεκαετία και δεν σχετίζεται κατά κανένα τρόπο με τις δαπάνες που συνεπάγεται η επένδυση με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατός οπολογισμός της έντασης ενίσχυσης.

4. Η Επιτροπή εξετάζει, επί του παρόντος, το κοινοποιηθέν μέτρο βάσει του ισχύοντος κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος λαμβάνονταςπόψη την τηρούμενη τακτική για την έγκριση των ενισχύσεων λειτουργίας.

Η Επιτροπή δεν έχει λάβει θέση ακόμη σχετικά με την αναθεώρηση του κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Κατά την αξιολόγηση ενός μέτρου όπως αυτό στην προκειμένη περίπτωση θα λαμβάνεται, εν πάση περιπτώσει,πόψη ότι δεν πρόκειται για την απαλλαγή από νεοεπιβληθείσα περιβαλλοντική φορολογία, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία σεφιστάμενες επιχειρήσεις να προσαρμοσθούν στη μεταβολή της διάρθρωσης του κόστους τους, αλλά για απαλλαγή νέων εγκαταστάσεων από έναν ήδηπάρχοντα φόρο.

5. Κατά την εξέταση περιβαλλοντικών ενισχύσεων η Επιτροπή τηρεί ευνοϊκή στάση και αυτό ισχύει και για περιβαλλοντικές ενισχύσεις που αποσκοπούν στην εκπλήρωση τωνποχρεώσεων που προκύπτουν από το πρωτόκολλο του Κιότο. Αυτό, όμως, κατά βάση δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να εφαρμοσθούν οι κανόνες ελέγχου των ενισχύσεων σε μέτρα του τύπου αυτού.

6. Στρέβλωση του ανταγωνισμούπάρχει όταν τα μέτρα ενίσχυσης επηρεάζουν τον ανταγωνισμό μεταξύ επιχειρήσεων ή τομέων παραγωγής. Σύμφωνα με την αξιολόγηση της Επιτροπής αυτό δεν αποκλείεται στην προκειμένη περίπτωση. Το γεγονός ότι οι ανταγωνιστές λαμβάνουν ενδεχομένως και άλλες κρατικές ενισχύσεις δεν σημαίνει ότι δεν ισχύει το άρθρο 87 (πρώην άρθρο 92) της συνθήκης ΕΚ. Αντίθετα, θα πρέπει να εξετασθεί το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων εκείνων με την κοινή αγορά.

(1) Βλ.: http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/industrie_1999.htm, N 575/A/99.

(2) ΕΕ C 72 της 10.3.1994.