ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2721/99

υποβολή: Laura Gonzlez lvarez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Δηλητηρίαση προστατευόμενων πτηνών στην Ισπανία

Στην Ισπανία,συνολικά 261 πτηνά διαφόρων προστατευόμενων ειδών έχουν βρεθεί νεκρά λόγω δηλητηρίασης, από το 1990, σύμφωνα με στοιχεία του προγράμματος Αντίδοτο, το οποίο συντονίζει το έργο οκτώ οικολογικών οργανώσεων, μεταξύ των οποίων και η WWF/Adena, κατά της παράνομης πρακτικής να τοποθετούνται δηλητηριασμένα δολώματα στις ιδιωτικές περιοχές μικρού κυνηγιού. Στα νεκρά πτηνά περιλαμβάνονται 53 ιβηρικοί βασιλαετοί, ένα είδος από το οποίο απομένουν περίπου 115 ζευγάρια σε ηλικία αναπαραγωγής, και τουλάχιστον 6 γυπαετοί, είδος του οποίου τα καταμετρημένα μέλη δενπερβαίνουν τα 75 ζευγάρια. Τα δύο αυτά είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Μεταξύ των πτηνών που επλήγησαν από τις δηλητηριάσεις περιλαμβάνονται δύο είδη ορνέων που βρίσκονται σε κίνδυνο: ο μαύρος γύπας και ο ασπροπάρης, καθώς και μεγάλος αριθμός προστατευόμενων ειδών όπως ο σπιζαετός, ο ψαλιδιάρης, ο τσίφτης, ο λευκοκέφαλος γύπας και ο χρυσαετός. Η αλυσιδωτή δηλητηρίαση πλήττει και άλλα είδη ζώων που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, όπως η αγριόγατα και ο ιβηρικός λύγκας.

Η χρήση δηληητριασμένων δολωμάτων είναι απαγορευμένη στην Ισπανία από το 1983. Ο ισπανικός ποινικός κώδικας του 1996 και οι νόμοι των Αυτόνομων Διοικητικών Περιφερειών τιμωρούν με πρόστιμα και ποινές φυλάκισης τη θανάτωση προστατευόμενων ειδών. Σπάνια όμως τιμωρούνται τέτοιου είδους αδικήματα.

Ποιά μέτρα θα μπορούσε να λάβει η Επιτροπή, σε συνεργασία με την ισπανική κυβέρνηση, ώστε να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά οι οδηγίες 79/409/ΕΟΚ(1), περί προστασίας των πτηνών, και 92/43/ΕΟΚ(2), περί οικοτόπων και προστατευομένων ειδών, και να καταπολεμηθεί με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα η δηλητηρίαση των προστατευομένων αρπακτικών πτηνών;

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να γενικευθεί η μεταβίβαση στους κατόχους ιδιωτικών κυνηγετικών περιοχών της ευθύνης να αποτρέπουν την τοποθέτηση δηλητηριασμένων δολωμάτων στις περιοχές τους, όπως ορίζει ο νόμος για την προστασία της φύσης που ενέκρινε πρόσφατα το τοπικό κοινοβούλιο της Καστίλλης-Λα Μάντσα;

(1) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Φεβρουαρίου 2000)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι πολλά από τα είδη πτηνών, και ιδίως τα αρπακτικά,φίστανται δηλητηριάσεις. Η Επιτροπή έχειπόψη της τη συγκεκριμένη παράνομη τακτική, η οποία αφού διακόπηκε για λίγα χρόνια, άρχισε και πάλι να εφαρμόζεται από την δεκαετία του 1990.

Τόσο η οδηγία του Συμβουλίου 79/409/ΕΟΚ της 2 Απριλίου 1979 σχετικά με τη διατήρηση των αγρίων πτηνών όσο και η οδηγία του Συμβουλίου 92/43/ΕΟΚ της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, μεταφέρθηκαν ορθά στην ισπανική νομοθεσία.

Επιπλέον, οι ισπανικές αρχές διαθέτουν τις απαραίτητες εξουσίες προκειμένου να λάβουν τα αναγκαία και ικανά μέτρα ώστε να αποφεύγεται η παράνομη αυτή δηλητηρίαση.

Ωστόσο, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να συγκεντρώσει περαιτέρω πληροφορίες σε ό,τι αφορά τα συμπεράσματα του προγράμματος Αντίδοτο (Antidote) στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Εφόσον είναι απαραίτητο, η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει έρευνα προκειμένου να αξιολογηθεί κατά πόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση τηρήθηκε η κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον. Η Επιτροπή δεν θα διστάσει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης και της προσφυγής στη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 226 (τέως άρθρο 169) της Συνθήκης ΕΚ, προκειμένου να εξασφαλίσει την πλήρη συμμόρφωση προς τις ως άνω νομοθετικές διατάξεις.