ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2737/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(5 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Διατάξεις που αποσκοπούν στο να καταστούν ταψηλά κτίρια πιο ανθεκτικά σε περίπτωση πυρκαγιάς, έκρηξης ή σύγκρουσης με αεροπλάνο

1. Γνωρίζει η Επιτροπή, ότι όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά στην πραγματικότητα σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως στις ευρωπαϊκές πόλεις όπως είναι το Ρότερνταμ και η Φραγκφούρτη κατασκευάστηκαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες κτίρια το ύψος των οποίωνπερβαίνει κατά πολύ τα 50 έως τα 100 μέτρα και ότι μεγάλες επιχειρήσεις, κυρίως προκειμένου να αυξήσουν το κύρος τους κατασκευάζουν όλο και πιο ψηλά κτίρια καταρρίπτοντας εν προκειμένω εθνικά, ηπειρωτικά ή παγκόσμια ρεκόρ·

2. Σε ό,τι αφορά τα όλο και πιο ψηλά αυτά κτίρια, μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι όντα είναι γνωστά και ευάλωτα κινδυνεύουν όλο και πιο πολύ να εκληφθούν ως στόχοι τρομοκρατικών επιθέσεων, αλλά επίσης ότι θα μπορούσαν να προκληθούν καταστροφές κυρίως στις ακόλουθες περιπτώσεις: περίπτωση όπου ένα αεροπλάνο θα ερχόταν λόγω βλάβης να συντριβεί στο κτίριο, έλλειψη διαδρόμων διέλευσης για τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση πυρκαγιάς ή έκρηξης, κατάρρευση μετά από σεισμό και κατάρρευση οφειλόμενη στη γήρανση, ως εκ τούτου δε στην φθορά των συγχρόνωνλικών όπως είναι το ατσάλι και το μπετόν τα οποία δεν χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν και συνεπώς δεν έχουν ακόμη δοκιμασθεί·

3. Θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή πόσα κτίρια ύψους άνω των 150 μέτρωνπάρχουν σήμερα στα 15 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

4. Κρίνει η Επιτροπή ότι θα ήταν ευκταίο να εγκριθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο κοινοί ελάχιστοι κανόνες ασφάλειας που θα πρέπει να πληρούν οι ουρανοξύστες·

5. Κρίνει η Επιτροπή ευκταίο, χάριν ασφάλειας έχονταςπόψη τον ευαίσθητο χαρακτήρα των κτιρίων αυτών, να περιορίσει το ύψος των ψηλών κτιρίων στην Ευρώπη λόγου χάρη στα 50, 100 ή κατ' ανώτατο όριο 150 μέτρα ούτως ώστε να τα προστατεύσει από επιθέσει ή άλλες καταστροφές·

6. Με ποια μέσα προτίθεται η Επιτροπή να συμβάλλει στην ενίσχυση της ασφάλειας που αναφέρεται στα σημεία 4 και 5·

Κοινή απάντησητου κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-2737/01 και E-2738/01

(27 Νοεμβρίου 2001)

Μετά από διαβούλευση με εμπειρογνώμονες και εξέταση των συναφών εγγράφων, η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι οι δύο δίδυμοι πύργοι της Νέας Υόρκης είχαν την ίδια δομική σχεδίαση, με ένα βασικό κεντρικό πυρήνα που περιελάμβανε φρέατα για ανελκυστήρες, κλίμακες, αεραγωγούς κ.λπ., και χρησίμευε ως σταθεροποιητικό στοιχείο κατά των οριζόντιων κρούσεων. Τα χαλύβδινα στοιχεία των πατωμάτων στηρίζονταν στον εν λόγω πυρήνα καθώς και στα ενσωματωμένα στην πρόσοψη φέροντα στοιχεία. Και οι δύο αυτοί μηχανισμοί στήριξης είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια και τη λειτουργικότητα μιας κατασκευής παρόμοιων διαστάσεων.

Η μέθοδος σχεδίασης που χρησιμοποιήθηκε στους δίδυμους πύργους έχει εφαρμοσθεί αρκετές φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ οι ευρωπαϊκές αρχές για τη σχεδίαση ουρανοξυστών βασίζονται κυρίως στην τεχνολογία σκυροδέματος. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει καμία περίπτωση ουρανοξύστη που να έχει σχεδιασθεί χωρίς σταθεροποιητικά μέτρα.

Ελάχιστα έργα πολιτικού μηχανικού σχεδιάζονται ώστε να ανθίστανται σε κρούσεις όπως αυτή πουπέστησαν οι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Μια διεξοδική έρευνα είναι απαραίτητη ώστε να καταστεί πλήρως κατανοητή η σύνθετη αλληλουχία γεγονότων που οδήγησε στην κατάρρευση των δύο κτιρίων. Από την έρευνα αυτή ενδέχεται να προκύψουν σημαντικά στοιχεία που θα επηρεάσουν μελλοντικούς σχεδιασμούς, μεθόδουςπολογισμού και κανονισμούς.

Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη σύγκρουση έως την κατάρρευση ήταν 47 λεπτά για το νότιο πύργο και 1 ώρα και 44 λεπτά για το βόρειο πύργο. Ως εκ τούτου, η κατάρρευση είναι πιθανό να οφείλεται στηνψηλή θερμοκρασία λόγω της πυρκαϊάς που μείωσε την αντοχή του χάλυβα και όχι σε αυτή καθαυτή τη σύγκρουση.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη του γεγονότος ότι σε διάφορες πόλεις κρατών μελών έχουν ανεγερθεί ουρανοξύστες σύμφωνα με τους συναφείς εθνικούς ή/και τοπικούς οικοδομικούς κανονισμούς σχετικά με την ασφάλεια και άλλες ουσιαστικές προϋποθέσεις που αφορούν τα έργα. Η Επιτροπή δεν διαθέτει κατάλογο με τις κατασκευές αυτές ή τα χαρακτηριστικά τους, δεδομένου ότι ο εν λόγω τομέας δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά της.

Η αρμοδιότητα της Επιτροπής όσον αφορά το κανονιστικό μέρος του κατασκευαστικού τομέα περιορίζεται στις πτυχές της εσωτερικής αγοράς που αφορούν τα κατασκευαστικά προϊόντα, ενώ οι οικοδομικοί κανονισμοί, περιλαμβανομένων των επιπέδων ασφαλείας, παραμένουν εθνικό θέμα. Εν προκειμένω, ο περιορισμός του ύψους των κτιρίων, για λόγους ασφαλείας ή άλλους, εξακολουθεί να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Είναι ευνόητο ότι το ύψος αποτελεί μια από τις βασικότερες παραμέτρους που πρέπει να λαμβάνονταιπόψη κατά την αξιολόγηση της ασφάλειας ενός κτιρίου, κυρίως από πλευράς μηχανικής αντίστασης, σταθερότητας και ασφάλειας σε περίπτωση πυρκαϊάς.

Στους οικοδομικούς κώδικες των κρατών μελών περιλαμβάνονται επίσης ρυθμιστικές διατάξεις για την κατεδάφιση κτιρίων. Η Επιτροπή ασχολείται με το θέμα αυτό στα πλαίσια των πολιτικών της για τον ανταγωνισμό και το περιβάλλον. Μια κοινή ομάδα εργασίας — που περιελάμβανε εκπροσώπους της Επιτροπής, των κρατών μελών και της βιομηχανίας — εξέτασε το θέμα της κατεδάφισης κατασκευών στα πλαίσια της ανακοίνωσης για την ανταγωνιστικότητα του κατασκευαστικού κλάδου(1). Στην τελική έκθεση περιλαμβάνονται διάφορες συστάσεις προς τους σχεδιαστές, τη βιομηχανία και τις δημόσιες αρχές. Δεν αποκλείεται η λήψη περαιτέρω μέτρων στον εν λόγω τομέα.

Όσον αφορά την ενδεχόμενη ανάγκη θέσπισης ελάχιστων ευρωπαϊκών προτύπων ασφάλειας για τα κτίρια, η Επιτροπή πληροφορεί το αξιότιμο μέλος ότι, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), επεξεργάζεται μια δέσμη μεθόδων σχεδίασης καιπολογισμού, που θα αποκαλούνται ευρωκώδικες. Αναμένεται ότι τα πρώτα πρότυπα ευρωκώδικα θα δημοσιοποιηθούν έως το τέλος του 2001 ενώ τα εναπομένοντα οκτώ βασικά πρότυπα θα οριστικοποιηθούν κατά τη διάρκεια του 2002. Εντούτοις, τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να είναι αρμόδια για την καθιέρωση εθνικών επιπέδων ασφάλειας. Απώτερος στόχος είναι η ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής μεθοδολογίας αξιολόγησης της ασφάλειας.

(1) COM(97)539 τελικό.