ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2633/00

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(1 Αυγούστου 2000)

Θέμα: Η αλιευτική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Γροιλανδίας

Το 1984 η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα συνήψε αλιευτική συμφωνία με την Κυβέρνηση της Δανίας και την Αυτόνομη Κυβέρνηση της Γροιλανδίας. Την εποχή που συνήφθη η εν λόγω συμφωνία, η Ισπανία δεν έχει ακόμα ενταχθεί στην Κοινότητα. Όταν το κράτος αυτό έγινε μέλος της Κοινότητας δεν του εκχωρήθηκαν τα δικαιώματα αλιείας στα ύδατα της Γροιλανδίας, βάσει της αρχής της σχετικής σταθερότητας.

Σήμερα, η εν λόγω συμφωνία προβλέπει τη θέσπιση πιλοτικών ενεργειών ή προσωρινών επιχειρηματικών συνεργασιών που επιτρέπουν, καταρχήν, την άσκηση αλιευτικής δραστηριότητας εκ μέρους του ισπανικού κράτους στα ύδατα αυτά, αλλά, στην πραγματικότητα, λόγω της διοικητικής και της γενικότερης πρακτικής των Γροιλανδικών Αρχών, τα ισπανικά σκάφη, μεταξύ αυτών δε ο σημαντικός στόλος της Γαλικίας, ουδέποτε είχαν πρόσβαση στα ύδατα αυτά.

Λαμβάνονταςπόψη ότι δεν καλύπτονται πλήρως όλες οι αλιευτικές ποσοστώσεις των κοινοτικών κρατών στη Γροιλανδία και ότι, μεταξύ άλλων,ψηλός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έφτασε να πει ότι οι ποσοστώσεις αυτές είναι στα χαρτιά, προτίθεται η Επιτροπή να μεταβάλει αυτή τη κατάσταση; Θα μπορούσε η Επιτροπή να εξηγήσει, πώς πρέπει να ενεργήσουν η Γαλικία και το ισπανικό κράτος, για να μπορέσουν να μεταβάλουν την παράλογη αυτή κατάσταση και να ασκήσουν αλιευτική δραστηριότητα στα ύδατα ενός κράτους όπου ανέκαθεν στην ιστορία τους ασκούσαν αλιευτική δραστηριότητα;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Σεπτεμβρίου 2000)

Η εσωτερική κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, βάσει αλιευτικής συμφωνίας δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την τρίτη χώρα αλλά είναι εσωτερικό θέμα που επιλύεται εντός της Κοινότητας.

Γενικώς, η Επιτροπή έχει την άποψη ότι οι διαθέσιμες αλιευτικές ποσοστώσεις βάσει αλιευτικής συμφωνίας σε ύδατα τρίτων χωρών πρέπει να χρησιμοποιούνται με ορθολογικό και βέλτιστο τρόπο και ότι ενδεχόμενοι μηχανισμοί που καθιστούν δυνατές τις μεταφορές των μη χρησιμοποιηθέντων ή ελλιπώς χρησιμοποιηθέντων αλιευτικών ποσοστώσεων σε άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να μελετηθούν, με την επιφύλαξη της αρχής της σχετικής σταθερότητας.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε, στις 13 Οκτωβρίου 1992 (υπόθεση C-63/90, Πορτογαλία και Ισπανία κατά του Συμβουλίου) ότι, σύμφωνα με την αρχή της σχετικής σταθερότητας, η ελλιπής χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων δεν προσφέρει από μόνη της ισχυρό κίνητρο για την επανακατανομή τωνπόψη αλιευτικών ποσοστώσεων σε άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Επιπροσθέτως, το Δικαστήριο δήλωσε ότι με την αποδοχή του κοινοτικού κεκτημένου σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Πράξης Προσχώρησης του 1985, απαγορεύτηκε στην Ισπανία να επικαλεσθεί προηγούμενες πρακτικές άσκησης αλιείας στα ύδατα της Γροιλανδίας ως λόγο για την επανακατανομή των αλιευτικών ποσοστώσεων που χορηγούνται σύμφωνα με την αρχή της σχετικής σταθερότητας.

Σύμφωνα με την ισχύουσα αλιευτική συμφωνία του 1985 μεταξύ της Κοινότητας και της Γροιλανδίας, οι μελλοντικές διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν σε ένα τέταρτο αλιευτικό πρωτόκολλο που θα καλύπτει τα έτη 2001-2006. Η Επιτροπή έχειποβάλει σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου που θα επιτρέπει την έναρξη των διαπραγματεύσεων για ένα τέταρτο αλιευτικό πρωτόκολλο. Η Επιτροπή, εν ευθέτω χρόνω, μετά την ολοκλήρωση των εν λόγω διαπραγματεύσεων θαποβάλει πρόταση στο Συμβούλιο για έγκριση του προτεινόμενου τέταρτου πρωτοκόλλου.