ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0407/01

υποβολή: Ewa Hedkvist Petersen (PSE) προς την Επιτροπή

(15 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Ανταγωνιστικά μειονεκτήματα για πλοία με καταλυτικό μετατροπέα

Οι ναυτιλιακές εταιρίες που έχουν εξοπλίσει τα πλοία τους με καταλυτικούς μετατροπείς και που χρησιμοποιούν πετρέλαιο ντίζελ θαλάσσης με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες ως προς την προμήθεια αυτού του τύπου πετρελαίου. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι εταιρίες οι οποίες καταβάλλουν προσπάθειες για φιλοπεριβαλλοντικές μεταφορές επιβαρύνονται με πολύψηλότερους φόρους, γεγονός το οποίο, όπως είναι αυτονόητο, αποτελεί πλεονέκτημα για τους ανταγωνιστές τους.

Το πετρέλαιο ντίζελ θαλάσσης με περιεκτικότητα σε θείο ύψους 1 % παράγεται αποκλειστικά στο Flushing και στο Brofjorden. Το πετρέλαιο με περιεκτικότητα σε θείο ύψους 1 % είναι κατά 10 έως 15 δολάρια ακριβότερο από ότι το πετρέλαιο που έχει περιεκτικότητα σε θείο ύψους 3 %. Σε αυτό προστίθεται τοψηλότερο κόστος της αποθήκευσης του πετρελαίου ύψους 10 δολαρίων όταν πρόκειται να φορτωθεί στα πλοία. Συνολικά, το κόστος της χρησιμοποίησης πετρελαίου με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο είναι κατά 20 έως 25 δολάριαψηλότερο. Βάσει της σημερινής τιμής του πετρελαίου που ανέρχεται σε 170 δολάρια ανά τόνο, αυτό σημαίνει

αύξηση της τιμής κατά 12 %. Με ετήσια κατανάλωση 25 000 τόνων πετρελαίου αυτό σημαίνει σήμερα περαιτέρω κόστος ύψους 5 εκατομμυρίων δανικών κορωνών. Πρόκειται δηλαδή για νόθευση του ανταγωνισμού εις βάρος εκείνων των εταιριών που λαμβάνουν μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι λογικό οι εταιρίες που χρησιμοποιούν καταλυτικούς μετατροπείς στα πλοία τους, προκειμένου να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον, να τιμωρούνται κατ' αυτόν τον τρόπο;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαΐου 2001)

Ο εξοπλισμός των πλοίων με καταλυτικούς μετατροπείς και η χρήση πετρελαίου πλοίων με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο εξακολουθούν να ανήκουν στη διακριτική ευχέρεια των πλοιοκτητών. Η νόθευση του ανταγωνισμού θα αποφευχθεί μόνο όταν θεσπιστούν κατάλληλοι κανόνες όσον αφορά τη ναυπήγηση και τον εξοπλισμό των πλοίων και τη χρήση πετρελαίου πλοίων με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο.

Στο παράρτημα VI της διεθνούς σύμβασης για την πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία (σύμβαση MARPOL) προβλέπονται εναρμονισμένοι τεχνικοί κανόνες όσον αφορά την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τα πλοία, εκ των οποίων ορισμένοι αφορούν τα καύσιμα πλοίων. Το παράρτημα αυτό εγκρίθηκε στο πλαίσιο μιας διπλωματικής διάσκεψης που διοργάνωσε ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) το 1997. Χάρη στην παρέμβαση της Κοινότητας στο πλαίσιο του IMO, η Βαλτική Θάλασσα και η Βόρειος Θάλασσα θα αναγνωρισθούν ως ειδικές Περιοχές ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του θείου (SOx) βάσει της εν λόγω σύμβασης. Στις δύο αυτές περιοχές, όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως σημαίας, θαποχρεούνται να χρησιμοποιούν καύσιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο (1,5 %). Κατάυτό τον τρόπο, θα εξασφαλισθούν για τα πλοία που πλέουν στη Βαλτική και τη Βόρειο Θάλασσα ίσοι όροι όσον αφορά τον εφοδιασμό σε καύσιμα.

Οι κανόνες αυτοί θα τεθούν σε ισχύ μόλις τα δέκα πέντε κράτη σημαίας που αντιπροσωπεύουν το 50 % της χωρητικότητας του παγκόσμιου στόλου επικυρώσουν το παράρτημα VI της σύμβασης Marpol. Επί του παρόντος, ο αριθμός των κρατών που το έχουν επικυρώσει εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Εντούτοις, κατά τη διάσκεψη του 1997, στο πλαίσιο της οποίας εγκρίθηκαν οι προαναφερόμενοι κανόνες, αναμενόταν ότι οι εναρμονισμένοι κανόνες θα ετίθεντο σε εφαρμογή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002. Εάν αυτό δεν συμβεί, ο ΙΜΟ θα κληθεί να αναθεωρήσει τους κανόνες προκειμένου να προσδιοριστούν οι παράγοντες που εμποδίζουν την έναρξη ισχύος τους καθώς και τα μέτρα που θα συμβάλουν στην άρση αυτών των εμποδίων.