ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3808/00

υποβολή: Neil MacCormick (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(7 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Λέκτορες

Σε επιστολή του Προσωπικού Γραφείου του Προέδρου Prodi με ημερομηνία 24 Οκτωβρίου 2000 και παραλήπτη τον κ. David Petrie, Πρόεδρο της Ένωσης Αλλοδαπών Λεκτόρων στην Ιταλία, η Επιτροπή δηλώνει ότι το επαγγελματικό καθεστώς εντός των ιταλικών πανεπιστημίων ρυθμίζεται αποκλειστικά και μόνον από την ιταλική νομοθεσία. Είναι, λοιπόν, η άποψη της Επιτροπής ότι κανένας ιταλικός νόμος δεν μπορεί να είναι αντίθετος με τις διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας; Τούτο δεν έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της κυριαρχίας και του άμεσου αποτελέσματος;

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι η νομοθεσία που θεσπίζεται από την Ιταλία ή από οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος ίσως να μην πρέπει να εφαρμόζεται όταν έρχεται σε σύγκρουση με τις διατάξεις της Συνθήκης ή με άλλες δεσμευτικές κοινοτικές διατάξεις; Μπορεί η Επιτροπή να δηλώσει γιατί θεωρεί ότι ο ιταλικός νόμος αριθ. 236/95 είναι σύμφωνος προς την κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά το αποτέλεσμά του στα δικαιώματα των λεκτόρων; Το γεγονός και μόνον ότι ο νόμος αυτός αφορά πανεπιστημιακές θέσεις, που στην Ιταλία θεωρούνται θέσεις του Δημοσίου, αποτελεί εμπόδιο για την άσκηση οιουδήποτε κοινοτικού ελέγχου;

Τέλος, μπορεί η Επιτροπή να δηλώσει τι μέτρα λαμβάνει ως απάντηση στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 2000;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Φεβρουαρίου 2001)

Η Επιτροπή συμφωνεί με τον αξιότιμο βουλευτή ότι, κατά γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου, εθνικός νόμος αντίθετος προς το ευρωπαϊκό δίκαιο καθίσταται ανεφάρμοστος.

Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι ο ιταλικός νόμος 236/1995 συνιστά από μόνος του παράβαση του κοινοτικού δικαίου στο μέτρο που θεσπίζει τους όρους για την πρόσληψη συνεργατών στον τομέα των γλωσσών και περιγράφει τα βασικά καθήκοντά τους, ενώ παραπέμπει για τις συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας τους σε συλλογικές διαπραγματεύσεις κατάλληλου επιπέδου. Επιπλέον, ο νόμος επιβεβαιώνει τα κεκτημένα δικαιώματα των λεκτόρων οι οποίοιπηρετούσαν πριν τεθεί σε ισχύ.

Έτσι, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό το νομικό καθεστώς, αφενός, δεν φαίνεται να εισάγει διακρίσεις έναντι των ημεδαπών και, αφετέρου, συμφωνεί με τα ακολουθούμενα στην Ιταλία νομικά πρότυπα σε σχέση με τη θεμιτή τροποποίηση ή προσαρμογή του νομικού καθεστώτος οιασδήποτε επαγγελματικής κατηγορίας εργαζομένων του ιταλικού κράτους.

Ωστόσο, βάσει πολυάριθμων καταγγελιών από κοινοτικούς πολίτες και σύμφωνα με τις πληροφορίες που συνέλεξε, η Επιτροπή έχει επαρκείς αποδείξεις ότι η εφαρμογή του εν λόγω νομικού καθεστώτος σε ορισμένα κρατικά πανεπιστήμια δεν σεβάσθηκε πλήρως τα κεκτημένα δικαιώματα των λεκτόρων, παρά τις διατάξεις του νόμου 236/1995.

Έτσι, ενώ αναγνωρίζει ότι η οργάνωση του διδακτικού και του μη διδακτικού προσωπικού στα ιταλικά πανεπιστήμια εκφεύγει της αρμοδιότητάς της, η Επιτροπή καταλήγει ότι η έλλειψη επαρκούς προστασίας των δικαιωμάτων των πρώην λεκτόρων, στην πλειονότητά τους κοινοτικών πολιτών που δεν έχουν ιταλική ιθαγένεια, θα μπορούσε να θεωρηθεί παράβαση του κοινοτικού δικαίου.

Σε αυτό το πλαίσιο και σε σχέση με το ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 2000 για τους λέκτορες, η Επιτροπή επιθυμεί να επιβεβαιώσει ότι έχει κινήσει κατά της Ιταλίας διαδικασία επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου λόγω μη προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων των λεκτόρων, η οποία αποδίδεται στην πρακτική ιταλικών κρατικών πανεπιστημίων κατά την εφαρμογή του νόμου 236/1995.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, εντός των ορίων της, η συγκεκριμένηπόθεση θέτει το ζήτημα της ορθής κατά το δίκαιο στάθμισης μεταξύ της θεμιτής αρμοδιότητας του ιταλικού κράτους και του βασικού καθήκοντος της Επιτροπής να προστατεύει τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών.