ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3889/00

υποβολή: Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) προς το Συμβούλιο

(20 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Ενιαία πολιτική για την καταπολέμηση της εγκληματικότητα

Το Συμβούλιο θα γνωρίζει ασφαλώς ότι μεμονωμένες εγκληματικές οργανώσεις εμπλέκονται ολοένα περισσότερο σε διάφορα εγκλήματα, μεταξύ άλλων, στη διακίνηση ναρκωτικών, στην παράνομη μετανάστευση και σε απάτες που παραβλάπτουν τα συμφέροντα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Λαμβάνονταςπόψη την κατάσταση αυτή, δεν συμφωνεί το Συμβούλιο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια ενιαία πολιτική για την καταπολέμηση του φαινομένου αυτού, αντί μιας πολιτικής για την καταπολέμηση περιπτώσεων απάτης σε βάρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και μιας άλλης πολιτικής για την καταπολέμηση άλλων σοβαρών εγκλημάτων;

Εάν τούτο συμβαίνει, δεν πιστεύει το Συμβούλιο ότι θα ήταν σκόπιμο να δημιουργηθεί το δίκτυο Eurojust ταυτόχρονα με τη δημιουργία 15 νέων θέσεων ειρηνοδικών που θα ασκούν παρεμφερή καθήκοντα στο πλαίσιο της OLAF;

Λαμβάνονταςπόψη τι προβλέπουν οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Άμστερνταμ για τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις νομικές συνέπειες που απορρέουν από τις Συνθήκες αυτές, δεν πιστεύει το Συμβούλιο ότι, προς αποφυγήν επικαλύψεων εργασιών, απαιτούνται περισσότερες διευκρινίσεις όσον αφορά τις αρμοδιότητες στο πλαίσιο του πρώτου και του τρίτου πυλώνα σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας και της καταπολέμησης του εγκλήματος (OLAF, Eurojust και Europol);

Απάντηση

(12 Μαρτίου 2001)

Το Συμβούλιο, αντιλαμβανόμενο ότι οι εγκληματικές οργανώσεις ασκούν τις παράνομες δραστηριότητές τους σε διάφορους τομείς, φρόντισε να αποκτήσει, βάσει της συνθήκης του Άμστερνταμ και χάρη στην έγκριση του προγράμματος δράσης της 28ης Απριλίου 1997 σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα (το οποίο τώρα έχει αντικατασταθεί από τη Στρατηγική για τη νέα χιλιετία σε θέματα οργανωμένου εγκλήματος), ολοκληρωμένη πολιτική για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου. Το ζήτημα συνέχισε να απασχολεί τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε, όπου ελήφθη η απόφαση για την δημιουργία της Eurojust, τονίζοντας την ανάγκη συντονισμού των εργασιών της μονάδας αυτής με τις εργασίες της Ευρωπόλ και του Ευρωπαϊκού Δικαστικού Δικτύου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας επισκόπησε επίσης την κατάσταση και προσδιόρισε στόχους στον τομέα της καταπολέμησης του ξεπλύματος χρημάτων, της εμπορίας ανθρώπων και του ελέγχου της παράνομης μετανάστευσης, και αποφάσισε να ενσωματώσει την Eurojust στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όσον αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και της Eurojust, σημειώνεται ότι οι πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί ή βρίσκονταιπό συζήτηση, προβλέπουν το συντονισμό ανάμεσα στην Eurojust και την Επιτροπή (OLAF), κυρίως στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων. Αυτό προκύπτει από τη διαρκή μέριμνα του Συμβουλίου να αποφεύγει τις αλληλεπικαλύψεις και να εξασφαλίζει τον καλύτερο δυνατό συντονισμό ανάμεσα στους εμπλεκόμενους στην εκτέλεση του ίδιου στόχου, δηλαδή τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Οι διορισμοί για τις νέες θέσεις στην OLAF από τον Διευθυντή αυτού του Γραφείου εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Διευθυντή της OLAF.

Οι δυσκολίες που μπορούν να προκύψουν από τον καταμερισμό αρμοδιοτήτων ανάμεσα στον 1ο και τον 3ο πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελούν, όπως αναφέρει και ο Αξιότιμος κ. Βουλευτής, συνέπεια των Συνθηκών του Μάαστριχτ και του Άμστερνταμ.