ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1650/00

υποβολή: Kurt Lechner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 2000)

Θέμα: Ρύθμιση σχετικά με το δικαίωμα διαμονής συζύγων που προέρχονται από τρίτες χώρες (υποψήφιες για ένταξη χώρες) στην ΕΕ

Ως γνωστό, το γερμανικό δίκαιο των αλλοδαπών περιέχει, όσον αφορά τις άδειες διαμονής συζύγων που είναιπήκοοι τρίτων χωρών, περιοριστικές ρυθμίσεις και προθεσμίες, οι οποίες, σε περίπτωση λύσης του γάμου, πρέπει να τηρηθούν. Ο σύζυγος τότε πρέπει, εν ανάγκη, να εγκαταλείψει τη Γερμανία, και δεν έχει ίδιο δικαίωμα διαμονής. Σε αυτή τη συνάρτηση, ανακύπτει το ερώτημα εάν η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με χώρες όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, χώρες δηλαδή των οποίων η ένταξη βρίσκεται προ των πυλών, επιφέρει βελτίωση της κατάστασης του συζύγου από την οικείαποψήφια για ένταξη χώρα.

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιουλίου 2000)

1. Σύμφωνα με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο το θέμα της επανένωσης των οικογενειών τωνπηκόων τρίτων χωρών διέπεται από τις εθνικές νομοθεσίες, όπως και το θέμα τηςπαγωγής του ενός συζύγου σε ένα διαφορετικό καθεστώς σε σύγκριση με αυτό του άλλου συζύγου. Εντούτοις, οπήκοος μιας τρίτης χώρας που είναι σύζυγος ενόςπηκόου της Ένωσης ο οποίος έχει κάνει χρήση του δικαιώματός του για ελεύθερη διακίνηση εμπίπτει στο κοινοτικό δίκαιο. Σε περίπτωση διαζυγίου όμως το κοινοτικό δίκαιο δεν παρέχει προστασία στο σύζυγο που είναιπήκοος μιας τρίτης χώρας, ειδικά όσον αφορά το δικαίωμα διαμονής, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση διέπεται από το εθνικό δίκαιο. Στην απόφαση Diatta(1) το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 σχετικά με την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων εντός της Κοινότητας(2) δεν παρέχει στα μέλη της οικογένειας ενός διακινούμενου εργαζομένου το δικαίωμα της αυτόνομης διαμονής.

2. Το Δεκέμβριο 1999 η Επιτροπή ενέκρινε μια πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το δικαίωμα της επανένωσης των οικογενειών(3), η οποία συζητείται προς το παρόν στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο. Η πρόταση αυτή βασίζεται στο άρθρο 63 (πρώην άρθρο 73Κ) παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και προβλέπει τους όρους για την άσκηση του δικαιώματος της επανένωσης των οικογενειών το οποίο έχουν οιπήκοοι τρίτων χωρών. Προβλέπει ποια είναι τα επιλέξιμα μέλη της οικογένειας, ποια είναι η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί καθώς και τα μέσα προσφυγής, ποια είναι τα δικαιώματα που έχουν τα μέλη της οικογένειας όσον αφορά την απόκτηση ενός αυτόνομου καθεστώτος μετά από μια συγκεκριμένη περίοδο διαμονής σε ένα κράτος μέλος. Η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει επίσης μία διάταξη που αφορά την επανένωση των οικογενειών τωνπηκόων της Ένωσης οι οποίοι δεν έχουν κάνει χρήση του δικαιώματός τους για ελεύθερη κυκλοφορία.

3. Το γεγονός ότι διεξάγονται διαπραγματεύσεις με στόχο την προσχώρηση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης δεν έχει άμεσες συνέπειες στο νομικό καθεστώς τωνπηκόων τωνποψήφιων χωρών. Το νομικό τους καθεστώς θα μεταβληθεί μετά την προσχώρηση, όταν θα ισχύουν οι διατάξεις σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία τωνπηκόων της Ένωσης.

(1) Υπόθεση 267/83 της 13ης Φεβρουαρίου 1985.

(2) ΕΕ L 295 της 7.12.1968.

(3) COM(1999)638 τελικό.