ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0755/03

υποβολή: Daniela Raschhofer (NI) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Ακρόαση του κοινού κατά την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για έργα σε προστατευόμενες περιοχές

Σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας για τους οικοτόπους (92/43/ΕΟΚ(1)) τα σχέδια και τα έργα που μπορεί να βλάψουν σοβαρά συγκεκριμένη προστατευόμενη περιοχή πρέπει να ελέγχονται με βάση το κατά πόσο συμφωνούν με τους στόχους που έχουν οριστεί για τη διατήρηση αυτής της περιοχής. Λαμβάνονταςπόψη τα πορίσματα της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, οι αρμόδιες αρχές δίνουν την έγκρισή τους για το σχέδιο ή το έργο, μόνο εφόσον έχουν διαπιστώσει ότι η περιοχή δεν παραβλάπτεται ως τέτοια και, ενδεχομένως, αφού εκφραστεί πρώτα το κοινό.

Στην Αυστρία το άρθρο 6 της οδηγίας για τους οικοτόπους μεταφέρθηκε στη νομοθεσία περί προστασίας του περιβάλλοντος εννέα ομόσπονδων κρατιδίων. Οι οκτώ από αυτές τις νέες νομοθεσίες προβλέπουν ωστόσο ακρόαση του κοινού. Αυτές οι αρχές δεν έχουν επομένως τη δυνατότητα να αποφασίσουν από μόνες τους αν, λαμβάνονταςπόψη τα δεδομένα της μεμονωμένης περίπτωσης, θα προβούν ή όχι σε ακρόαση του κοινού.

1. Σε ποιες περιπτώσεις θεωρεί η Επιτροπή ότι οι εθνικές αρχές οφείλουν να προβούν σε ακρόαση του κοινού κατά την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας για τους οικοτόπους·

2. Είναι επιτρεπτό να μην πραγματοποιείται ακρόαση του κοινού στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από τη σχετική νομοθεσία διαδικασίας προκειμένου για έργα που σύμφωνα με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ(2) πρέπει ναποβάλλονται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων·

3. Θεωρεί η Επιτροπή τη μεταφορά του άρθρου 6 παρ. 3 της οδηγίας για τους οικοτόπους (92/43/ΕΟΚ) στην αυστριακή νομοθεσία περί προστασίας του περιβάλλοντος επαρκή όσον αφορά την ακρόαση του κοινού·

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

Απάντηση της κυρίας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαΐου 2003)

Το άρθρο 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(1) (οδηγία για τους οικοτόπους) δεν προβλέπειποχρέωση των αρμόδιων αρχών να ζητούν τη γνώμη του πληθυσμού προτού αποφασίσουν σχετικά με κάποιο σχέδιο ή έργο το οποίο θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά μια ειδική ζώνη διατήρησης. Εντούτοις, τα κράτη μέλη δεν έχουν δικαίωμα να αποκλείουν συζήτηση με τον πληθυσμό για τέτοια σχέδια ή έργα, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζουν το ζήτημα με ενδεδειγμένο τρόπο στο πλαίσιο εφαρμογής τηςπόψη οδηγίας. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εξετάζουν κατά περίπτωση κατά πόσον ενδείκνυται η διαβούλευση με τον πληθυσμό. Επιπλέον,πό το φως της σύμβασης Aarhus(2), η Επιτροπήποστηρίζει για λόγους αρχής την πρόσβαση του πληθυσμού σε πληροφορίες που αφορούν το περιβάλλον και τη συμμετοχή τους στη λήψη σχετικών αποφάσεων.

Για τα ζητήματα που εγείρονται, μπορούν να δοθούν οι κάτωθι απαντήσεις:

- Η διαβούλευση με τον πληθυσμό είναι απαραίτητη όταν η αξιολόγηση που απαιτείται βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 3 τηςπόψη οδηγίας παίρνει τη μορφή αξιολόγησης δυνάμει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την αξιολόγηση των επιπτώσεων ορισμένων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(3), όπως τροποποιήθηκε (οδηγία ΕΙΑ).

- Σύμφωνα με τα παραπάνω, η διαβούλευση με τον πληθυσμό είναιποχρεωτική σε κάθε περίπτωση όταν η αξιολόγηση δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 3 της οδηγίας για τους οικοτόπους εντάσσεται στην αξιολόγηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων δυνάμει της οδηγίας ΕΙΑ.

- Η αυστριακή νομοθεσία που ενσωματώνει την οδηγία για τους οικοτόπους εξετάστηκε από την Επιτροπή, και κατά την εξέταση αυτή εντοπίστηκαν αρκετά προβλήματα μη συμμόρφωσης, μεταξύ των οποίων και προβλήματα μη συμμόρφωσης σε σχέση με το άρθρο 6.

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992.

(2) Σύμβαση της 25ης Ιουνίου 1998 σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη των αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα.

(3) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.