ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2056/98

υποβολή: Felipe Camisón Asensio (PPE) προς την Επιτροπή

(7 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Προοπτικές μεταρρύθμισης των Διαρθρωτικών Ταμείων

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Έχει αρχίσει ο σχεδιασμός των μεταρρυθμίσεων για να επιτευχθεί μεγαλύτερος βαθμός απλοποίησης και αποκέντρωσης των Διαρθρωτικών Ταμείων; και με ποιόν τρόπο;

2. Εμμένει η Επιτροπή στην άποψη ότι η εφαρμογή του Ταμείου Συνοχής πρέπει να συνεχιστεί, μετά το 1999, χωρίς τροποποίηση της σημερινής διαδικασίας;

3. Σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Προοπτική Χωροταξικής Ανάπτυξης προβλέπεται χρηματοδότηση της μελλοντικής αυτής ενέργειας από τα Διαρθρωτικά Ταμεία;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Σεπτεμβρίου 1998)

Η απλούστευση και η αποκέντρωση είναι δύο από τους κύριους στόχους του επαναπροσανατολισμού του συστήματος εφαρμογής των Διαρθρωτικών Ταμείων που προτείνονται από την Επιτροπή σε κάθε ένα από τους τομείς εφαρμογής και σε κάθε ένα από τα στάδια. Η διασάφηση των ευθυνών όλων των εταίρων της εφαρμογής, με τον καθορισμό του ρόλου και των ευθυνών του καθενός, αποσκοπεί στην απλούστευση της εκτέλεσης των Ταμείων. Στον τομέα προγραμματισμού, παρακολούθησης, αξιολόγησης και ελέγχου, οι αντίστοιχες αρμοδιότητες καθορίζονται πλέον σαφώς, πράγμα το οποίο θα διευκολύνει τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής, των κρατών μελών, των περιφερειών και των οικονομικών φορέων. Τα κράτη μέλη έχουν τη γενική ευθύνη της εφαρμογής των Ταμείων και ο λεπτομερής προγραμματισμός είναι εφεξής αποκεντρωμένος, δηλαδή η εφαρμογή, η χρηματοδοτική διαχείριση, η παρακολούθηση και η αξιολόγηση αυτού του μέρους του προγραμματισμού υπόκεινται κατάρχήν στην αρμοδιότητά τους. Η χρηματοδοτική διαχείριση είναι ένας τομέας που απλουστεύεται ιδιαιτέρως. Ενώ το σημερινό σύστημα αναλήψεων υποχρεώσεων και κοινοτικών πληρωμών βασίζεται σε μία διαδοχή δόσεων, πολλών προκαταβολών και κατώτατων ορίων ενεργοποίησης σε συνάρτηση με τις πραγματικές εκτελέσεις, το προτεινόμενο σύστημα βασίζεται σε μία και μόνη ετήσια αυτόματη ανάληψη υποχρέωσης, μία μόνον πληρωμή κατά τη στιγμή της έγκρισης ενός προγράμματος, την πληρωμή με επιστροφή των δαπανών που πιστοποιούνται από το κράτος μέλος και τη πληρωμή ενός υπολοίπου. Απλουστεύεται επίσης και ένας άλλος σημαντικός τομέας για τους φορείς, ο τομέας της επιλεξιμότητας των δαπανών. Ενώ στην τρέχουσα κανονιστική ρύθμιση δεν προβλέπεται καμία διάταξη και η πρακτική απέδειξε ότι υπάρχει ανάγκη κανόνων (βλ. τα 22 δελτία επιλεξιμότητας που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή τον Μάρτιο 1997 στο πλαίσιο του SEM 2000), η αρχή είναι ότι εφαρμόζονται οι σχετικοί εθνικοί κανόνες, εκτός από την περίπτωση που θα προέκυπτε ανάγκη σε κοινοτικό επίπεδο (για παράδειγμα εναρμόνιση, νομικό κενό) για την οποία η Επιτροπή θα θέσπιζε κοινούς κανόνες.

Όσον αφορά το Ταμείο Συνοχής, η Επιτροπή πρότεινε να μπορούν να επωφεληθούν από αυτό τα κράτη μέλη των οποίων το καταά κεφαλή ακαθάριστο εθνικό προϊόν είναι χαμηλότερο από 90 % του μέσου κοινοτικού όρου, ανεξαρτήτως από το αν συμμετέχουν ή όχι στο τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης.

Η πρόταση κανονισμού σχετικά με τις γενικές διατάξεις για τα Διαρθρωτικά Ταμεία(1) ορίζει στο άρθρο 8 παράγραφος 4 ότι η Επιτροπή καθορίζει προσανατολισμούς που περιλαμβάνουν για κάθε ένα από τους στόχους των Διαρθρωτικών Ταμείων τις κοινοτικές προτεραιότητες.

Στους προσανατολισμούς αυτούς θα πρέπει λοιπόν να λαμβάνονται υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 1 της προαναφερθείσας πρότασης κανονισμού, οι οποίες προβλέπουν ότι, κατά την επιδίωξη των στόχων των Διαρθρωτικών Ταμείων, η Κοινότητα συμβάλλει στην προώθηση μιας αρμονικής, ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης των οικονομικών δραστηριοτήτων. Έτσι θα μπορέσουν να συμπεριληφθούν σε αυτούς ορισμένα στοιχεία του σχεδίου ανάπτυξης του κοινοτικού χώρου.

Εξάλλου, η Επιτροπή πρότεινε μία από τις κοινοτικές πρωτοβουλίες να αφορά τη διασυνοριακή, διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία συνεισφέροντας έτσι στην προώθηση της ισόρροπης ευρωπαϊκής χωροταξίας. Τέλος, θα καταστεί ενδεχομένως δυνατό να πραγματοποιηθούν ορισμένες μελέτες ή καινοτόμες ενέργειες, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, σχετικά με θέματα που συνδέονται με τη χωροταξία.

(1) ΕΕ C 176 της 9.6.1998.