ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2291/97 υποβολή: Florus Wijsenbeek (ELDR) προς την Επιτροπή (2 Iουλίου 1997)

Θέμα: Ρήτρα περί μη διακρίσεως ((ΡΜΔ) σε συμβάσεις που αφορούν πληρωμές με πιστωτικές κάρτες

Είναι ενήμερη η Επιτροπή για το γεγονός ότι το ειδικό Εφετείο που είναι αρμόδιο για υποθέσεις εμπορικού και βιομηχανικού χαρακτήρα στην Ολλανδία αποφάσισε στις 15 Μαΐου 1997 (σύμφωνα με την Εφημερίδα Κυβερνήσεως της 29ης Μαΐου 1997) ότι:

- η ρήτρα περί μη διακρίσεως (ΡΜΔ) την οποία εταιρείες που εκδίδουν πιστωτικές κάρτες συμπεριλαμβάνουν στις συμβάσεις που συνάπτουν με τις επιχειρήσεις οι οποίες δέχονται τις κάρτες τους πρέπει να χαρακτηρισθεί ως ρύθμιση που αφορά τις τιμές πώλησης,

- τέτοιες ρυθμίσεις για τον καθορισμό των τιμών πώλησης έχουν κηρυχθεί άνευ δεσμευτικού χαρακτήρα σύμφωνα με την απόφαση του Υπουργού Οικονομικών Υποθέσεων όσον αφορά τον οριζόντιο καθορισμό των τιμών,

- το αίτημα των ζητούντων απαλλαγή έχει απορριφθεί, με αποτέλεσμα ότι θα πρέπει να διαγραφεί η ΡΜΔ από τις συμβάσεις. Έτσι, στο εξής, έμποροι μπορούν να διαπραγματεύονται μείωση ή αύξηση της τιμής πώλησης με πελάτες που πληρώνουν με πιστωτική κάρτα;

Συμμερίζεται άραγε η Επιτροπή την άποψη του εν λόγω Εφετείου; Μήπως το Εφετείο οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή πιστεύοντας ότι η Επιτροπή θα θεωρήσει μάλλον ότι η ΡΜΔ αντιβαίνει προς το άρθρο 85, παρ. 1 της Συνθήκης ΕΚ και δεν θα χορηγήσει απαλλαγή βάσει της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού;

Εάν ναι, προτίθεται η Επιτροπή να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 9, παρ. 3 του Κανονισμού 17 ((ΕΕ 13 της 21.2.1962, σελ. 204. )) όσον αφορά τη ΡΜΔ, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ληφθούν αντιφατικές αποφάσεις από ευρωπαϊκές και εθνικές αρχές όσον αφορά τη χορήγηση απαλλαγής;

Εάν όχι, για ποιό λόγο;

Μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει πότε θα υποβληθεί η κατευθυντήρια έκθεση για το εν λόγω θέμα (τη ΡΜΔ για πιστωτικές και τραπεζικές πληρωμές), στην οποία επρόκειτο μεταξύ άλλων να προταθεί κατ' αρχήν η μη χορήγηση απαλλαγής βάσει του άρθρου 85, παρ. 3 της Συνθήκης ΕΚ για την ΡΜΔ, όπως η ίδια είχε υποσχεθεί σε επιστολή της 9ης Αυγούστου 1993 στον Ολλανδό Υπουργό Οικονομικών Υποθέσεων;

Απάντηση του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (23 Ιουλίου 1997)

Όντως η Επιτροπή γνωρίζει την απόφαση της 15ης Μαΐου 1997 του ολλανδικού εφετείου (College van Beroep voor het Bedrijfsleven), το οποίο έκρινε αβάσιμη την προσφυγή ορισμένων εταιρειών πίστωσης και χρέωσης κατά της απόφασης της ολλανδικής αρχής ανταγωνισμού να μη χορηγήσει απαλλαγή για τη λεγόμενη ρήτρα μη διάκρισης (ΡΜΔ).

Η απόφαση του εφετείου βασίζεται στην ολλανδική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, ιδίως το νόμο περί οικονομικού ανταγωνισμού (Wet economische mededinging) και το διάταγμα για τις οριζόντιες συμφωνίες καθορισμού των τιμών (Besluit horizontale prijsbinding). Φυσικά, δεν αρμόζει στην Επιτροπή να σχολιάζει την ορθότητα μιας απόφασης εθνικού δικαστηρίου που βασίζεται στην εθνική νομοθεσία περί ανταγωνισμού. Τα εθνικά δικαστήρια δεν υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τους γνώμες ή δηλώσεις της Επιτροπής. Μέχρι στιγμής, η Επιτροπή δεν έχει λάβει επίσημη θέση όσον αφορά τη ΡΜΔ. Ωστόσο, η Επιτροπή εξετάζει, βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, διάφορά συστήματα πληρωμής με πιστωτικές κάρτες τα οποία κοινοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού αριθ. 17 του Συμβουλίου για την εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης της 6ης Φεβρουαρίου 1992 ((ΕΕ 13 της 21.2.1962 )). Τα εν λόγω συστήματα πληρωμής αφορούν μεταξύ άλλων τις πιστωτικές κάρτες Visa και Europay, οι οποίες περιέχουν ΡΜΔ. Για να σταθμίσει το θέμα πριν καταλήξει σε απόφαση, η Επιτροπή έχει αρχίσει συζητήσεις με όλους τους ενδιαφερόμενους.