ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0836/01

υποβολή: Giovanni Pittella (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Παύση της λειτουργίας της Μονάδος Επισκευών του Σαν Νίκολα (Μέλφι)

Η εταιρία Τρενιτάλια Α.Ε. του ομίλου F.S. (Κρατικοί Σιδηρόδρομοι) απεφάσισε -χωρίς τη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων σε εθνικό και τοπικό επίπεδο- να σταματήσει τη λειτουργία της Μονάδος Επισκευών του Σαν Νίκολα στο Μέλφι, η οποία ασχολείται με την επισκευή πετρελαιοκινητήρων χαμηλής ισχύος και σιδηροδρομικών μηχανών έλξεως για την εκτέλεση ελιγμών, μεποδομή που είναι, στο είδος της, μεταξύ των πλέον προηγμένων από τεχνολογική άποψη, από όσες διαθέτει η Μονάδα Τεχνολογιών Τροχαίου Υλικού.

Οι παραγγελίες παραπέμπονται επί του παρόντος στην αντίστοιχη μονάδα του Ρίμινι, ενώ άλλες εκτελούνται σε εγκαταστάσεις παραγγελιοδόχων της εταιρίας Τρενιτάλια.

Η εν λόγω μονάδα ήταν ίσως η μόνη που εφήρμοζε εποικοδομητικά όλες τις κοινοτικές διατάξεις, ακόμη και σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος.

Το κλείσιμό της προκάλεσε την απώλεια 200 θέσεων εργασίας σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά και τεράστια ζημία στην οικονομία μιας περιοχής η οποία ήδη πλήττεται από την ανεργία.

Εξ' άλλου φαίνεται ότι καμία ιδιωτική επιχείρηση δεν είναι εις θέσιν να αναλάβει την επισκευή των κινητήρων αυτών με μικρότερο κόστος από αυτό της μονάδας του Μέλφι, εξασφαλίζοντας την αυτή ποιότητα.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει ώστε να εξευρεθεί, σε συνεργασία με την ιταλική κυβέρνηση, θετική λύση του προβλήματος αυτού;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Ιουλίου 2001)

Η Επιτροπή προσδίδει μεγάλη σημασία στο καίριο θέμα των κοινωνικών συνεπειών λόγω της αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων.

Όσον αφορά τηνφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με την προστασία των εργαζομένων σε περιπτώσεις αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων, ισχύει και πρέπει να τηρείται η εθνική νομοθεσία εφαρμογής σειράς οδηγιών στον τομέα του εργατικού δικαίου και των εργασιακών σχέσεων, ιδίως η οδηγία του Συμβουλίου 98/59/ΕΚ της 20 Ιουνίου 1998 περί της προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τις συλλογικές απολύσεις·(1) και η οδηγία του Συμβουλίου 77/187/ΕΚ της 14ης Φεβρουαρίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων(2), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία του Συμβουλίου 98/50/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 1998(3).

Καθώς οι οδηγίες αυτές μεταφέρθηκαν στην εθνική νομοθεσία, εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εθνικών διοικητικών ή νομικών αρχών η λήψη απόφασης σχετικά με το αν έχουν σημειωθεί παραβάσεις στην περίπτωση που αφορά την εταιρεία Trenitalia S.p.A. του ομίλου FS.

Η Επιτροπή έχει επανειλημμένως τονίσει την ανάγκη εξασφάλισης της αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και συνεπώς, έχει τονίσει την ανάγκη ενίσχυσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων όσον αφορά την ενημέρωση και τη διαβούλευση, ιδίως στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης και διαφόρων συγχωνεύσεων και μεταβιβάσεων που πραγματοποιούνται σε σχεδόν καθημερινή βάση.

Αυτή ήταν η κυρίαρχη μέριμνα της Επιτροπής κατά την προετοιμασία της πρότασης για πρόταση του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός γενικού πλαισίου για την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση με αυτούς μέσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.(4) για την οποία επετεύχθη πολιτική συμφωνία για κοινή θέση από το Συμβούλιο των Υπουργών στις 11 Ιουνίου 2001. Στόχος της οδηγίας είναι η βελτίωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα όσον αφορά την ενημέρωση και τη διαβούλευση καθώς και η συμπλήρωση των κενών σε διατάξεις που αφορούν την ενημέρωση και τη διαβούλευση των εργαζομένων τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο. Η οδηγία πρέπει να θεωρηθεί ως ουσιαστική απάντηση σε κοινοτικό επίπεδο στις ανησυχίες των ευρωπαίων πολιτών που οφείλονται στην ανασφάλεια που προκαλούν τα διαδοχικά κύματα μαζικών επιχειρησιακών αναδιαρθρώσεων, συγχωνεύσεων, αγορών, κλπ, που ακολουθούνται κανονικά από απώλεια θέσεων εργασίας.

Η οδηγία αυτή μόλις εγκριθεί τελειωτικά από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο και εφαρμοστεί στα κράτη μέλη θα προσφέρει στους εργαζομένους που απασχολούνται σε εταιρείες τουλάχιστον 50 εργαζομένων (ακόμη και εάν αποτελούν μέρος πολυεθνικού ομίλου) σειρά βασικών δικαιωμάτων: το δικαίωμα στην ενημέρωση σχετικά με πρόσφατες και μελλοντικές εξελίξεις στις δραστηριότητες της επιχείρησης, σχετικά με την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της εταιρείας, το δικαίωμα στην ενημέρωση και στη διαβούλευση σχετικά με θέματα απασχόλησης και σχετικά με αποφάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ουσιαστικές αλλαγές στην οργάνωση της εργασίας καθώς και το δικαίωμα να γνωρίζουν με τι τρόπο προτείνει η εταιρεία να αντιμετωπιστούν οι αλλαγές αυτές.

Στην ατζέντα της για την Κοινωνική Πολιτική(5), η Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία ενός παρατηρητηρίου για την αλλαγή που θα αναπτυχθεί στο Ίδρυμα του Δουβλίνου. Η πρότασηιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Στοκχόλμη δηλώνοντας ότι ένα τέτοιο παρατηρητήριο πρέπει να δημιουργηθεί το συντομότερο δυνατόν.

Επιπλέον, η Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάσει πράσινο βιβλίο τον Ιούλιο του 2001 για την εταιρική κοινωνική ευθύνη τονίζοντας ότι αναδιάρθρωση κατά τρόπο κοινωνικάπεύθυνο σημαίνει την εξισορρόπηση των συμφερόντων και των ανησυχιών όλων των φορέων που επηρεάζονται από τις αλλαγές και τις αποφάσεις.

Τέλος, η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει τη βιομηχανική αναδιάρθρωση που μπορεί να συμβάλει σε αυξημένο ανταγωνισμό και οικονομική ανάπτυξη και τις κοινωνικές της συνέπειες συνδυάζοντας την καινοτομία με την κοινωνική συνοχή και βελτιώνοντας την ικανότητά της να διαχειρίζεται την αλλαγή. Η Επιτροπή

ιοθετεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση όπως τονίστηκε παραπάνω μέσω της βελτίωσης της ικανότητάς της να προλαμβάνει και να διαχειρίζεται την αλλαγή μέσω του παρατηρητηρίου του Δουβλίνου· δημιουργώντας νομικούς μηχανισμούς για την εξασφάλιση της κατάλληλης προστασίας των εργαζομένων σε περιπτώσεις βιομηχανικής αναδιάρθρωσης και αναπτύσσοντας την εταιρική κοινωνική ευθύνη.

(1) ΕΕ L 225 της 12.8.1998.

(2) ΕΕ L 61 της 5.3.1977.

(3) ΕΕ L 201 της 17.7.1998.

(4) ΕΕ C 2 της 5.1.1999.

(5) COM(2000)379 τελικό.