ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2988/98

υποβολή: Gerhard Schmid (PSE) προς την Επιτροπή

(8 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Τέλη κτηνιατρικών ελέγχων βάσει της οδηγίας 93/118/ΕΚ

Η οδηγία 93/118/ΕΚ(1) ορίζει τέλη κατ' αποκοπή για τα έξοδα κτηνιατρικών επιθεωρήσεων και ελέγχων του κρέατος. Ορισμένοι οφειλέτες τελών έχουν καταθέσει προσφυγές κατά των αρμοδίων περιφερειακών αρχών που απαιτούν την καταβολή τελών μεγαλυτέρου ύψους.

1. Μπορεί ο κάθε οφειλέτης τελών να επικαλεσθεί την οδηγία η οποία απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη;

2. Είναι επιτρεπτή, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, η υπέρβαση των κατ' αποκοπή τελών έως την κάλυψη του πραγματικού κόστους;

3. Αποτελεί ο καθορισμός του ύψους που απαιτείται για την κάλυψη του κόστους θέμα της αρμόδιας μεμονωμένης αρχής ή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνολικό κόστος στο εν λόγω κράτος μέλος;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Νοεμβρίου 1998)

1. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ατομικές επιχειρήσεις δεν είναι πιθανό να επικαλεσθούν την οδηγία της 22ας Δεκεμβρίου 1993 του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 85/73/ΕΟΚ σχετικά με τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των κρεάτων πουλερικών. Η θέση αυτή προκύπτει από την εφαρμογή των κριτηρίων που καθορίζονται από το Δικαστήριο στο κείμενο και τους στόχους της εν λόγω οδηγίας.

2. Η οδηγία 85/73/ΕΟΚ όπως αποδίδεται στην οδηγία 93/118/ΕΟΚ καθορίζει, όσον αφορά τα κοινοτικά τέλη, τα κατάποκοπήν ποσά. Τα ποσά αυτά λαμβάνουν υπόψη διάφορες παραμέτρους (μέσος χρόνος απαραίτητος για την επιθεώρηση, διοικητικές δαπάνες, δαπάνες προσωπικού). Με βάση τα καθορισμένα αυτά ποσά, η οδηγία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα κάποιας ευελιξίας.

Με την λύση αυτή γίνεται προσπάθεια για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας του καθεστώτος ελέγχου και αποφυγής των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Εντούτοις, η ευελιξία ισχύει υπό όρους. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα να εισπράττονται ποσά μεγαλύτερα από τα κατάποκοπή ποσά υπόκεινται σε προκαθορισμένους όρους. Οι όροι αυτοί προκύπτουν τόσο από τα άρθρα της οδηγίας όσο και από τις διατάξεις του παραρτήματος. Ο πρώτος όρος καθορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 3 "τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν ποσό ανώτερο από το επίπεδο των κοινοτικών τελών, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό τέλος που εισπράττεται από κάθε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το πραγματικό κόστος των εξόδων επιθεώρησης".

Το κράτος μέλος οφείλει να είναι σε θέση να δικαιολογήσει τον τρόπο υπολογισμού του (άρθρο 2 παράγραφος 5). Από τη στιγμή που τηρείται ο όρος αυτός τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν για τα κρέατα τα οποία αφορά η οδηγία 64/433/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964, σχετικά με τα υγειονομικά προβλήματα στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων(2), ή να προσαυξήσουν τα κατάποκοπή ποσά για μια δεδομένη εγκατάσταση λαμβάνοντας υπόψη του προβλεπόμενους όρους (παράρτημα - κεφάλαιο 1- 4, α), είτε "να εισπράξουν ένα ειδικό κοινοτικό τέλος που να καλύπτει τα πραγματικά έξοδα" (παράρτημα - κεφάλαιο 1- 4 β). Η έννοια της λέξης "ειδικά" αποτέλεσε το αντικείμενο συζητήσεων εάν ληφθεί υπόψη η παραδοσιακή έννοια δηλαδή ίδια σε ένα είδος και κοινή για όλα τα άτομα στην περίπτωση αυτού του είδους αυτό συνεπάγεται ότι το κράτος μέλος επιλέγει το κατάποκοπή κοινοτικό τέλος σε επίπεδο ανώτερο του κοινοτικού επιπέδου σε σχέση με τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες.

3. Το κείμενο αναφέρεται στο συνολικό κοινοτικό τέλος που εισπράττει κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 340 της 31.12.1993, σελ. 15.

(2) EE 121 της 29.7.1964.