ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2368/99

υποβολή: Jules Maaten (ELDR) προς την Επιτροπή

(1 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Το βακτηρίδιο legionella

1. Είναι ενήμερη η Επιτροπή για το νέο κύμα κρουσμάτων πνευμονίας και πυρετού Pontiac που οφείλονται στο το βακτηρίδιο το οποίο προκαλεί τη λεγόμενη νόσο των λεγεωναρίων ( π.χ. κατά τα τέλη Φεβρουαρίου τρ.ε., στην έκθεση ανθέων Westfriese Flora στην πόλη Bovenkarspel, και στην εμπορική έκθεση που διεξήχθη στην πόλη Kapellen (στο Βέλγιο) από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου τρ.ε.);

2. Έχει η Επιτροπή καθόλου στοιχεία στη διάθεσή της που να αποτελούν ένδειξη ότι αυτό το νέο κύμα κρουσμάτων της εν λόγω νόσου θα μπορούσε να είχε προληφθεί, ή τουλάχιστον να περιορισθεί σημαντικά εάν είχε προηγηθείποχρεωτικός έλεγχος του νερού στα σημεία όπου ενδέχεται να έχει πολλαπλασιασθεί το βακτηρίδιο, π.χ. λουτήρεςδρομασάζ και συστήματα κλιματισμού και ζεστού νερού;

3. Είναι της άποψης η Επιτροπή ότι ο έλεγχος του νερού πρέπει να καταστείποχρεωτικός για τις εμπορικές εκθέσεις και άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις, όπου συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός ατόμων;

4. Προτίθεται άραγε η Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλίες για διασυνοριακή συνεργασία στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών όσον αφορά τη νόσο των λεγεωναρίων και παρόμοιες, ενδεχομένως, ασθένειες που προκαλούνται από βακτηρίδια;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Δεκεμβρίου 1999)

1. Η Επιτροπή ενημερώθηκε για τα πρόσφατα κρούσματα της νόσου των λεγεωναρίων στις Κάτω Χώρες και στο Βέλγιο από τις αρχές των κρατών μελών μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης που συγκροτήθηκε δυνάμει της απόφασης 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 1998 για τη δημιουργία δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα(1).

2. Τα μέτρα πρόληψης που είναι αναγκαία για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων πρέπει να επεκταθούν πέραν της επιθεώρησης του νερού η οποία συνήθως, για πρακτικούς λόγους, δεν μπορεί να γίνεται αρκετά συχνά ώστε

να αποτελεί από μόνη της αποτελεσματικό προληπτικό εργαλείο. Έτσι, η πρόληψη της επιδημικής έκρηξης του είδους που αναφέρεται πρέπει να βασιστεί σε ορισμένα μέτρα που επιχειρούν να ελαχιστοποιήσουν τους διάφορους ενεχόμενους παράγοντες κινδύνου (π.χ. ακατάλληλη ποιότητα νερού, κλειστά συστήματα νερού, θερμοκρασίες νερού, ανεπαρκή συστήματα απολύμανσης).

3. Αυτές οι δύο επιδημικές εκρήξεις επισήμαναν ένα νέο πεδίο κινδύνου για τη μόλυνση από τη νόσο των λεγεωναρίων, συγκεκριμένα τις εθνικές και διεθνείς εμπορικές εκθέσεις όπου λειτουργούν συστήματα στροβίλων και άλλος εξοπλισμός από τον οποίο μπορεί να διαδοθεί το βακτηρίδιο legionella. Συνεπώς, η Επιτροπή, από κοινού με τεχνικούς εμπειρογνώμονες στα κράτη μέλη, αποτιμά την ανάγκη για κοινοτικούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμέςγείας και ασφάλειας για τον έλεγχο της νόσου των λεγεωναρίων με σκοπό την προστασία του κοινού σε αυτού του είδους τους χώρους. Είναι πολύ νωρίς για να αποφανθούμε αν το συμπέρασμα της αποτίμησης θαποδείξει την επιθεώρηση του νερού ή θα εστιασθεί αποκλειστικά σε άλλα πιο αποτελεσματικά μέτρα ελέγχου.

4. Η διακρατική συνεργασία στον τομέα των μολύνσεων από το βακτηρίδιο της legionella έχει ήδη αναπτυχθεί ικανοποιητικά. Το συγκεκριμένο δίκτυο που ασχολείται με τη νόσο των λεγεωναρίων (Ευρωπαϊκή ομάδα εργασίας για τις μολύνσεις από legionella (EWGLI)) προηγείται στην πράξη της απόφασης 2119/98/ΕΚ και η Επιτροπήποστήριξε τις δραστηριότητές της από το 1986. Σε αυτό το σύστημα παρακολούθησης συμμετέχουν επί του παρόντος 31 χώρες και το σύστημα στοχεύει στη συλλογή στοιχείων σε περιπτώσεις εμφάνισης της νόσου των λεγεωναρίων σε ταξιδιώτες έτσι ώστε οι τόποι που συνδέονται με περισσότερα από ένα κρούσματα να μπορούν να ανιχνεύονται και οι αρχές στις αντίστοιχες χώρες να ενημερώνονται. Πρόσφατα, η αναφορά ομάδων κρουσμάτων που δεν συνδέονται με ταξίδι συμπεριλήφθηκε στο σύστημα αυτό κυρίως ως αντίδραση στην επιδημική έκρηξη στις Κάτω Χώρες νωρίτερα κατά το τρέχον έτος. Όλα τα κρούσματα που αναφέρονται στο EWGLI κοινοποιούνται με τη σειρά τους στη χώρα της μόλυνσης και σε όλους τους άλλους συνεργάτες. Οι διαδικασίες αυτές οδήγησαν στον ταχύτατο προσδιορισμό των επιδημικών εκρήξεων και στην έγκαιρη εφαρμογή των μέτρων ελέγχου και πρόληψης, και το σύστημα αυτό έχει πλέον περιληφθεί, ως ειδικό για τις νόσους δίκτυο, στο κοινοτικό δίκτυο επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών νόσων.

(1) ΕΕ L 268 της 3.10.1998.