ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3837/98

υποβολή: Wilfried Telkämper (V) προς την Επιτροπή

(22 Δεκεμβρίου 1998)

Θέμα: Αποθήκευση δηλητηριωδών απορριμμάτων στο ορυχείο καλίου Stocamine στο Wittelsheim (Γαλλία) σε συνδυασμό με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3.11.97 (AEΠ)

Με την οδηγία 97/11/ΕΚ(1) σχετικά με την μελέτη αξιολόγησης των επιπτώσεων στο περιβάλλον το Συμβούλιο διατύπωσε τη θέση, ότι μια διαρκής και φιλική προς το περιβάλλον ανάπτυξη είναι τότε μόνον δυνατή, όταν τα σχέδια, τα οποία υπολογίζεται ότι θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον υπόκεινται στην υποχρέωση εγκρίσεως και στην εξέταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Το Συμβούλιο υποστηρίζει περαιτέρω την άποψη, ότι μια διαδικασία εξετάσεως και εγκρίσεως τότε μόνον είναι λογική, όταν εμπλέκονται στην διαδικασία όχι μόνο οι εκάστοτε αρμόδιες αρχές, αλλά και η θιγόμενη κοινή γνώμη. Πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι θέσεις των αρχών και της κοινής γνώμης ενός άλλου, από τις πιθανές επιπτώσεις ενός σχεδίου θιγόμενου κράτους μέλους κατά τη διαδικασία εγκρίσεως, όταν ένα σχέδιο μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον αυτού του κράτους μέλους.

Αν και η ανωτέρω οδηγία δεν έχει μεταφερθεί ακόμη στα κράτη μέλη στο εκάστοτε εθνικό δίκαιο, είναι όμως ωστόσο προφανές, ότι η οδηγία αυτή βασίζεται σε μια σαφή και προφανή κοινή πολιτική βούληση, η οποία επιβεβαιώνει, ότι σε σχέδια τα οποία δυνατόν να θέσουν σε κίνδυνο το περιβάλλον πρέπει να πραγματοποιείται μια διαδικασία εξέτασης, η οποία λαμβάνει επίσης υπόψη τα συμφέροντα των εκάστοτε γειτονικών κρατών.

Για την περίπτωση του υπογείου χώρου αποθήκευσης δηλητηριωδών ουσιών "Stocamine" στο Wittelsheim στην Αλσατία, η οδηγία 97/11/ΕΚ θα απαιτούσε, να ληφθούν υπόψη κατά τη διαδικασία εξέτασης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων οι γνώμες και οι ενστάσεις τόσο των Γάλλων όσο και των Γερμανών θιγομένων. Είναι φυσικά προφανές, ότι το σχέδιο "Stocamine" έχει διαμεθοριακή διάσταση. Σε ένα ενδεχόμενο ατύχημα στον χώρο απόθεσης δηλητηριωδών ουσιών θα μολύνονταν τα υπόγεια ύδατα στο σύνολο της περιοχής του Άνω Ρήνου: τόσο η Γαλλία όσο και η Γερμανία θα θίγονταν από μια τέτοια καταστροφή.

Για το λόγο αυτό μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει:

1. Σε ποιό βαθμό η γαλλική και η γερμανική κοινή γνώμη έχουν ενημερωθεί έως τώρα από τις αρχές ή πρέπει να ενημερωθούν και

2. Σε ποιό βαθμό ανεξάρτητες πραγματογνωμοσύνες από γάλλους και γερμανούς επιστήμονες εκπονήθηκαν σχετικά με το σχέδιο "Stocamine" ή είναι αναγκαίες;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή δεν έχει υπ'όψει το έργο για την αποθήκευση τοξικών αποβλήτων στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Όσον αφορά την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η προθεσμία που καθορίστηκε για τη θέσπιση των εθνικών μέτρων μεταφοράς λήγει στις 14 Μαρτίου 1999 και ότι, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να απαιτείται η εφαρμογή της στην περίπτωση του συγκεκριμένου έργου.

Ωστόσο, βάσει των πληροφοριών που γνωστοποιεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, φαίνεται ότι το έργο υπάγεται στο παράρτημα Ι (σημείο 9) της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 περί της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(2). Εάν επιβεβαιωθεί η φύση του έργου ως εγκαταστάσεων αποθήκευσης τοξικών αποβλήτων, τότε αυτό πρέπει, αναγκαστικά, να αποτελέσει το αντικείμενο εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Επιπλέον, το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας προβλέπει ότι όταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει ότι ένα έργο ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον άλλου κράτους μέλους, ή όταν ένα κράτος μέλος που ενδέχεται να θιγεί, υποβάλλει το σχετικό αίτημα, το κράτος μέλος επί του εδάφους του οποίου προτείνεται να πραγματοποιηθεί το έργο διαβιβάζει στο άλλο κράτος μέλος τα αποτελέσματα της εκτίμησης, ταυτοχρόνως με την δημοσιοποίησή τους.

(1) ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σελ. 5.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.