ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4032/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Κανονιστικές διατάξεις του ΗΒ (1996) για τις υποχρεώσεις των εταιρειών όσον αφορά τα απορρίμματα συσκευασίας

Είναι σε θέση η Επιτροπή να μας επιβεβαιώσει εάν, μετά την προθεσμία διαβούλευσης στη διάρκεια της οποίας τα άλλα κράτη μέλη μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις επί των προτάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για την εφαρμογή της οδηγίας 94/62/ΕΚ ((ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σελ. 10. )) πριν αυτές ενταχθούν στο εθνικό δίκαιο, έλαβε υπόψη το ΗΒ τις εν λόγω παρατηρήσεις και τροποποίησε τις προτάσεις του σε ό,τι αφορά τους φραγμούς κατά του ελευθέρου εμπορίου;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Φεβρουαρίου 1998)

Δεδομένου του απορρήτου της διαδικασίας κοινοποίησης, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να παράσχει λεπτομερή στοιχεία όσον αφορά τις παρατηρήσεις που της υποβλήθηκαν. Εντούτοις, η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι έλαβε παρατηρήσεις επί των προτάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου από άλλα κράτη μέλη και ότι μετά από την εν λόγω διαδικασία διαβούλευσης πραγματοποιήθηκαν τροποποιήσεις επί των προτάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3712/97 υποβολή: Outi Ojala (GUE/NGL) προς την Επιτροπή (12 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Απεργία των υπαλλήλων του τομέα των μεταφορών στη Γαλλία

Σε κοινή ανακοίνωση της 2.11.1997 τριών μελών της Επιτροπής, διαπιστώνεται ότι η παρακόλυση των οδικών μεταφορών στη Γαλλία από την απεργία των εργαζομένων στον σχετικό τομέα έχει ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις σε ό,τι αφορά την ομαλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Στην ανακοίνωση διαπιστώνεται επίσης ότι καθήκον της Επιτροπής είναι να διασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων και προσώπων, καθώς και την αποτελεσματική λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

1. Συμφωνεί η Επιτροπή ότι στα καθήκοντά της συγκαταλέγεται και η λήψη μέτρων για τον τερματισμό απεργιών οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά την αποτελεσματικότητα της ενιαίας αγοράς; Ποιά θα μπορούσαν να είναι τα μέτρα αυτά;

2. Ποιές απεργίες κατά τη γνώμη της Επιτροπής επηρεάζουν αρνητικά τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς; Εκτός αυτού των μεταφορών, ποιοί άλλοι τομείς μπορεί να συμπεριληφθούν στο πλαίσιο αυτό;

3. Πιστεύει η Επιτροπή ότι δεν θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα της απεργίας, ένα από τα πλέον θεμελιώδη των ευρωπαίων πολιτών, επεμβαίνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο σε διάφορες υποθέσεις;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (6 Ιανουαρίου 1998)

Το δικαίωμα απεργίας των πολιτών ανήκει στα θεμελιώδη δικαιώματα σύμφωνα με την έννομη τάξη όλων των κρατών μελών και θα πρέπει συνεπώς να γίνεται σεβαστό από όλα τα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής. Εντούτοις, η Επιτροπή δεν διαθέτει ούτε επιδιώκει να αποκτήσει δικαίωμα επιβολής μέτρων για την επίλυση μιας εθνικής διαφοράς μεταξύ εργοδοτών και συνδικάτων.

Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή δύναται να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη διατήρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας όταν και εφόσον αποδειχθεί ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την ελευθερία αυτή.

Η ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου παραπέμπει σε μέτρα που δύναται να λάβει, και έχει λάβει, η Επιτροπή σε περιπτώσεις δυνητικής ή πραγματικής παρακώλυσης της ελεύθερης κυκλοφορίας εξαιτίας κάποιας διαφοράς. Στις περιπτώσεις αυτές, η Επιτροπή προβαίνει ιδίως σε γραπτές και προσωπικές επαφές με τους αρμόδιους υπουργούς του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους προκειμένου να τους υπενθυμίσει τις υποχρεώσεις που υπέχουν βάσει της Συνθήκης και να ζητήσει λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την διάθεση των πληροφοριών ή τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την άρση του αποκλεισμού του συγκοινωνιακού δικτύου και για την εξασφάλιση παρακαμπτηρίων ώστε να μετριασθούν οι συνέπειες οποιωνδήποτε εμποδίων για τους μεταφορείς.

Τα μέτρα που λαμβάνει η Επιτροπή δεν θίγουν επουδενώς το δικαίωμά της να κινήσει, με τα κατάλληλα μέσα, δικαστική διαδικασία κατά του εκάστοτε ενεχόμενου κράτους μέλους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4031/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Κανονιστικές διατάξεις του ΗΒ (1996) για τις υποχρεώσεις των εταιρειών όσον αφορά τα απορρίμματα συσκευασίας

Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι με τον πολύπλοκο και γραφειοκρατικό χαρακτήρα των ανωτέρω κανονιστικών διατάξεων του Ηνωμένου Βασιλείου επιβαρύνονται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση οι μικρές επιχειρήσεις που επιθυμούν να έχουν πρόσβαση στη βρετανική αγορά;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (23 Φεβρουαρίου 1998)

Όπως γνωρίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η τρίτη παράγραφος του άρθρου 189 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι μία οδηγία είναι δεσμευτική ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά αφήνει την επιλογή του τύπου και των μέσων εφαρμογής στην διακριτική ευχέρεια των εθνικών αρχών. Ως εκ τούτου, και εφόσον το κράτος μέλος συμμορφώνεται πλήρως με όλες τις απαιτήσεις της οδηγίας, υπάγεται στην διακριτική ευχέρειά του η μορφή και η μέθοδος με την οποία μεταφέρει στην εθνική νομοθεσία την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 94/62/ΕΚ της 20ής Δεκεμβρίου 1994 για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας ((ΕΕ L 365 της 31.12.1994 )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3997/97 υποβολή: Michl Ebner (PPE) προς την Επιτροπή (14 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Όριο ηλικίας για τους οδηγούς λεωφορείων

Στην Ιταλία το όριο ηλικίας για τους οδηγούς λεωφορείων έχει ορισθεί στα 65 έτη (Άρθρο 135, παράγραφος 6 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας), ενώ στα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ (για παράδειγμα Αυστρία και Γερμανία) το ανώτατο όριο ηλικίας έχει ορισθεί στα 70 έτη.

Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται επίσης όταν ένας οδηγός λεωφορείου είναι κάτοχος άδειας οδηγήσεως η οποία έχει εκδοθεί σε χώρα στην οποία το ανώτατο όριο ηλικίας έχει ορισθεί στα 70 έτη.

Με αυτά τα δεδομένα, παρακαλείται η Επιτροπή να γνωστοποιήσει εάν σκοπεύει εντός σύντομου χρονικού διαστήματος να εναρμονίσει τις διατάξεις σχετικά με το όριο ηλικίας που ισχύει για τους οδηγούς λεωφορείου.

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (27 Φεβρουαρίου 1998)

Η οδηγία 91/439/ΕΟΚ για τις άδειες οδηγήσεως ((EE L 237 της 24.8.1991 )) ετέθη σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1996.

Το άρθρο 6 εναρμονίζει την ελάχιστη, όχι όμως την μέγιστη, ηλικία για την έκδοση οδηγιών οδηγήσεως.

Επιπλέον, το άρθρο 7.2 της οδηγίας ορίζει ότι «με την επιφύλαξη των διατάξεων που θα θεσπίσει για το θέμα αυτό το Συμβούλιο, κάθε κράτος μέλος διατηρεί το δικαίωμα να καθορίζει με εθνικά κριτήρια την διάρκεια ισχύος της άδειας οδήγησης που εκδίδει».

Όσον αφορά την αναγνώριση της εγκυρότητας άδειας οδηγήσεως κατόχου που μετεγκαθίσταται σε άλλο κράτος μέλος, το άρθρο 1.3 της οδηγίας του Συμβουλίου 91/439/ΕΟΚ ορίζει ότι «Όταν ο κάτοχος άδειας οδήγησης της οποίας η ισχύς δεν έχει λήξει, αποκτά την κανονική του διαμονή σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που εξέδωσε την άδεια, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να υπάγει τον κάτοχο της άδειας στις εθνικές διατάξεις που ρυθμίζουν την διάρκεια ισχύος της άδειας, τον ιατρικό έλεγχο, την φορολογία, και να αναγράφει επάνω στην άδεια τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την διοίκηση».

Αυτό σημαίνει ότι εάν ο κάτοχος γερμανικής άδειας οδηγήσεως κατηγορίας Δ (λεωφορεία) μετεγκαθίσταται λόγου χάριν, στην Ιταλία, η Ιταλία δύναται να εφαρμόσει τις εθνικές της διατάξεις για την περίοδο ισχύος της άδειας, στην συγκεκριμένη γερμανική άδεια οδηγήσεως λεωφορείων.

Δεδομένου ότι η οδηγία του Συμβουλίου 91/439/ΕΟΚ ετέθη σε ισχύ πρόσφατα, η Επιτροπή δεν σχεδιάζει επί του παρόντος να προτείνει πρόσθετες νομοθετικές διατάξεις για τις άδειες οδηγήσεως, όπως διατάξεις για την εναρμόνιση της μέγιστης ηλικίας των οδηγών λεωφορείων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4209/97 υποβολή: Bryan Cassidy (PPE) προς την Επιτροπή (21 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Απόφαση του Ευρωπαοκού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 1996, υπόθεση C317/94/Elida Gibbs Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης

Η εν λόγω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, φαίνεται ότι στην πράξη κατέστη ανίσχυρη εφόσον δεν εφαρμόσθηκε στην Γερμανία, ενώ στην Γαλλία και στην Ελλάδα εφαρμόσθηκε μόνο μερικώς.

Ποιά μέτρα έχουν ληφθεί τώρα κατά της Γερμανίας, Γαλλίας και Ελλάδας οι οποίες δεν έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση; Υπάρχουν άλλα κράτη μέλη που δεν έχουν συμμορφωθεί και ποιές δράσεις έχει αναλάβει η Επιτροπή γι' αυτά;

Κοινή απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-4208/97, E-4209/97, E-4210/97 και E-4211/97 (19 Μαρτίου 1998)

Όπως ανέφερε ήδη η Επιτροπή απαντώντας στη γραπτή ερώτηση P-1211/97 του κ. Tomlinson ((ΕΕ C 373 της 9.12.1997. )), σε περίπτωση απόφασης μετά προδικαστικό ερώτημα που να αποτελεί ερμηνεία γενικού χαρακτήρα του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή απευθύνει - κατ'αρχάς εντός δύο μηνών - επιστολή σε όλα τα κράτη μέλη ερωτώντας πως εφαρμόζουν την κοινοτική διάταξη που ερμήνευσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και τα σχετικά κείμενα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, απεστάλη η εν λόγω επιστολή στα δεκαπέντε κράτη μέλη.

Η εξέταση των σχετικών απαντήσεων έδειξε ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν είχαν ακόμη αντιληφθεί όλες τις συνέπειες της απόφασης της 24ης Οκτωβρίου 1996 (υπόθεση C-317/94) Elida Gibbs και ιδιαίτερα η Γερμανία, η Ελλάδα και η Γαλλία. Για τα δύο τελευταία κράτη μέλη, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ. Σε ότι αφορά τη Γερμανία, επαναλήφθηκε η διαδικασία που είχε διακοπεί εν αναμονή των αποτελεσμάτων του προδικαστικού ερωτήματος και η Επιτροπή αποφάσισε την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης.

Τέλος, ελλείψει απάντησης στην επιστολή της Επιτροπής σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής που ενέκρινε η Αυστρία, η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ και για το εν λόγω κράτος μέλος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3731/97 υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) προς την Επιτροπή (21 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Τεχνικοί φραγμοί στις εισαγωγές

Παρά το γεγονός ότι στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ και, εν συνεχεία, του ΠΟΕ έχουν καταργηθεί οι τεχνικοί φραγμοί στις εισαγωγές εκ μέρους των συμβεβλημένων χωρών, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Η καθημερινή τακτική αποδεικνύει ότι πράγματι υφίστανται τεχνικοί φραγμοί, που δε δικαιολογούνται από τεχνικές απαιτήσεις, όπως στην περίπτωση της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ και της καναδικής νομοθεσίας σχετικά με την εισαγωγή κονσερβοποιημένων προϊόντων αλιείας.

Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι για να υπάρξει ένα δικαιότερο και πιο ισορροπημένο εμπόριο θα έπρεπε οι χώρες αυτές να αποδεχθούν τους κοινοτικούς κανόνες, ως ένα νόμιμο μέσο προάσπισης των συμφερόντων των καταναλωτών;

Απάντηση του Sir Leon Brittan εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Ιανουαρίου 1998)

Μετά την εφαρμογή του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) απομακρύνθηκαν από τα μέλη του πολλά τεχνικά εμπορικά εμπόδια αλλά ορισμένα εξακολουθούν να υπάρχουν.

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται στα ειδικά εθνικά πρότυπα τα οποία καταρτίστηκαν για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και ζωής. Όλες οι χώρες εφαρμόζουν αυτά τα πρότυπα, συμπεριλαμβανομένης της Κοινότητας, η οποία γενικά έχει επιλέξει την κατάρτιση των προτύπων της σε σχετικά υψηλό επίπεδο.

Σύμφωνα με τη συμφωνία για τα υγειονομικά και φυτουγειονομικά μέτρα (SPS) του ΠΟΕ, υγειονομικά μέτρα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στον αναγκαίο βαθμό για την προστασία της ζωής ή της υγείας των ανθρώπων ή των φυτών και να στηρίζονται σε επιστημονικές αρχές και να μην διατηρούνται χωρίς την επαρκή επιστημονική μαρτυρία. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να αποτελούν ένα μέσο αυθαίρετης ή αδικαιολόγητης εισαγωγής διακρίσεων μεταξύ κρατών, όπου ίδια ή παρόμοια μπορεί με τον τρόπο αυτό να επικρατούν ή να λειτουργούν σαν συγκαλυμμένος περιορισμός στις συναλλαγές. Τα μέτρα θα πρέπει είτε να στηρίζονται σε διεθνή πρότυπα, όπως ο Codex Alimentarius, ή η διεθνής υπηρεσία των Epizootics ή να στηρίζονται σε απόφαση για υψηλότερο επίπεδο προστασίας από εκείνο που επιτεύχθηκε από τα διεθνή πρότυπα εφόσον υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία, ή σαν συνέπεια του επιπέδου υγειονομικής ή φυτουγειονομικής προστασίας που καθορίζει ένα μέλος ως κατάλληλη σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 5 του κώδικα για τα υγειονομικά και φυτουγειονομικά μέτρα του ΠΟΕ (αξιολόγηση κινδύνου).

Σαν γενικό κανόνα, η Κοινότητα υποστηρίζει την πολιτική προετοιμασίας διεθνών προτύπων στο πλαίσιο των σχετικών πολυμερών fora, απομακρύνοντας βαθμιαία τα διάφορα εθνικά τεχνικά εμπορικά εμπόδια.

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει την ύπαρξη προβλημάτων εισαγωγής σχετικά με την νομοθεσία του Καναδά ή των Ηνωμένων Πολιτειών για κονσερβοποιημένα προϊόντα αλιείας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4098/97 υποβολή: Patrick Cox (ELDR) προς την Επιτροπή (16 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Διακρίσεις με βάση την ηλικία από αεροπορικές εταιρείες

Πολλές αεροπορικές εταιρείες προβλέπουν χαμηλότερες τιμές για φοιτητές. Αυτό δεν ισχύει σε μερικές περιπτώσεις για φοιτητές μεγαλύτερης ηλικίας.

Δέχεται άραγε η Επιτροπή αυτή την πρακτική που επιτρέπει διακρίσεις με βάση την ηλικία και τί δράση προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει εάν αναλάβει, στην περίπτωση αυτή;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής (27 Φεβρουαρίου 1998)

Στη συνέχεια της ελευθέρωσης, το 1993, των αεροπορικών μεταφορών στην Κοινότητα, οι αερομεταφορείς είναι ελεύθεροι να καθορίζουν τα κόμιστρα βάσει της οικείας εμπορικής στρατηγικής και των συνθηκών της αγοράς. Προκειμένου να μεγιστοποιούν τα έσοδα, οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες έχουν την τάση να προσφέρουν σειρά διαφορετικών προϊόντων που ανταποκρίνονται σε αντίστοιχη ζήτηση. Στη βάση αυτή, πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν ελκυστικά κόμιστρα για ορισμένες κατηγορίες επιβατών όπως τα βρέφη, οι ηλικιωμένοι, οι στρατιωτικοί και οι φοιτητές. Τα κόμιστρα αυτά συναρτώνται με σειρά ειδικών κριτηρίων, τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν ηλικιακούς περιορισμούς. Τέτοιοι όροι δεν συνιστούν παράνομες διακρίσεις που παραβαίνουν τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ. Στο πλαίσιο αυτό, οι μόνοι μηχανισμοί σε κοινοτικό επίπεδο που διέπουν το ύψος των κομίστρων είναι η εφαρμογή της περί ανταγωνισμού νομοθεσίας και οι διατάξεις που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2409/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για τους ναύλους και τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών ((EE L 240 της 24.8.1992. )).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3862/97 υποβολή: Luciano Vecchi (PSE) προς την Επιτροπή (5 Δεκεμβρίου 1997)

Θέμα: Υποστήριξη για μέτρα προώθησης θεμιτού και αλληλέγγυου εμπορίου και κατανάλωσης

Η προώθηση του θεμιτού και αλληλέγγυου εμπορίου και κατανάλωσης έχει καταστεί, τα τελευταία χρόνια, ένα σημαντικό μέσο τόσο για την εκπαίδευση των πολιτών της Ευρώπης σε θέματα ανάπτυξης όσο και για την υποστήριξη των ανεξάρτητων παραγωγών και των τοπικών αρχών στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Είναι σε θέση η Επιτροπή να πει:

1. πόσα σχέδια έχουν υποστηριχθεί για το σκοπό αυτό κατά τα τελευταία χρόνια 7

2. εάν προτίθεται να ενισχύσει την υποστήριξη τέτοιων μέτρων 7

3. εάν προτίθεται να λάβει μέτρα για την προώθηση του θεμιτού και αλληλέγγυου εμπορίου (π.χ. μέσω πρόβλεψης εξαιρέσεων από τις ποσοστώσεις εισαγωγής και αναδιοργάνωσής τους, φορολογικές διευκολύνσεις, κλπ.);

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής (15 Ιανουαρίου 1998)

Η Επιτροπή υποστηρίζει προγράμματα ανάπτυξης της εκπαίδευσης που έχουν σχέση με το θέμα του θεμιτού εμπορίου για πολλά χρόνια μέσω του συστήματος συγχρηματοδότησης των μη κυβερνητικών οργανισμών (ΜΚΟ).

Κατά το παρελθόν υποστηρίχθηκαν 46 τριετή προγράμματα με κοινοτική συνεισφορά ύψους 6,6 εκατ. ECU.

Το 1995, υποστηρίχθηκαν 19 προγράμματα με κοινοτική συνεισφορά ύψους 2,9 εκατ. ΕCU. Το 1996, 16 προγράμματα με κοινοτική συνεισφορά ύψους 1,9 εκατ. ΕCU. Το 1997, 11 προγράμματα με συνεισφορά ύψους 1,8 εκατ. ΕCU. Τρία ακόμα προγράμματα βρίσκονται στο τελικό στάδιο της έγκρισης.

ΜΚΟ από το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τις Κάτω-Χώρες, την Αυστρία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν όλοι λάβει συγχρηματοδότηση.

Η πρωτοβουλία για τα προγράμματα αυτά είναι του ΜΚΟ που υποβάλλει την αίτηση. Τα στοιχεία για το 1996 και το 1997 αντιπροσωπεύουν μία περίοδο σταθεροποίησης μετά την έγκριση σειράς σημαντικών πρωτοβουλιών το 1995.

Η Επιτροπή συνεχίζει το διάλογο με τους ΜΚΟ που δρουν στον τομέα αυτό για να βελτιώσει τη συνοχή και υποστηρίζει πρωτοβουλίες για να διευκολύνει τον συντονισμό σε περιφερειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Κατά την αναθεώρηση των γενικών όρων,εξετάζονται μέτρα για τη μεγαλύτερη διευκόλυνση των προγραμμάτων των ΜΚΟ που πραγματοποιούνται στον βορρά και στον νότο.

Ωστόσο, η Επιτροπή δεν πιστεύει ότι υπάρχουν μηχανισμοί εμπορίου που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση πρωτοβουλιών θεμιτού εμπορίου δεδομένου ότι οι προτάσεις πρέπει να συμφωνούν με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Οι κανόνες αυτοί αποτρέπουν τη διαφοροποίηση στους κανόνες εισαγωγής βάσει μεθόδου παραγωγής και, για το λόγο αυτό, εμποδίζουν τη δημιουργία ειδικών εισαγωγικών ποσοστώσεων για προϊόντα θεμιτού εμπορίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4103/97 υποβολή: Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή (16 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Η εφαρμογή της συμπληρωματικής εισφοράς στην Ιταλία

1. Έχει πληροφορηθεί η Επιτροπή σχετικά με το γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές προτίθενται να επωμισθούν το 80% της συμπληρωματικής εισφοράς που οφείλουν οι γαλακτοπαραγωγοί;

2. Εάν αληθεύει η ως άνω πληροφορία, δεν παραβιάζεται έτσι ο στόχος του συστήματος της συμπληρωματικής εισφοράς που ορίζει ότι μόνον ο υπεύθυνος για την υπέρβαση της ποσόστωσης γαλακτοκομικών προϊόντων που του αναλογεί είναι ο πρωτογενής παραγωγός;

3. Δεν κρίνει επίσης η Επιτροπή ότι οι γαλακτοπαραγωγοί όλων των κρατών μελών θα πρέπει να εκπληρούν επί ίσοις όροις τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το σύστημα της ποσόστωσης γαλακτοκομικών προϊόντων και μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή κατά πόσο ανταποκρίνεται προς το στόχο αυτό το σύστημα που εφαρμόζει τώρα η ιταλική Κυβέρνηση;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (17 Φεβρουαρίου 1998)

Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, οι αρχές της Ιταλίας κοινοποίησαν στην Επιτροπή το νομοθετικό διάταγμα σχετικά με την απόδοση στους παραγωγούς περίπου 80% της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, για την περίοδο 1996/1997. Το εν λόγω νομοθετικό διάταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 2 Δεκεμβρίου 1997, θα έπρεπε, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία, να έχει συζητηθεί στο Κοινοβουλίου και να έχει γίνει νόμος. Πράγματι, το Ιταλικό Κοινοβούλιο προέβη σε ψήφιση του νόμου, στις 23 Ιανουαρίου 1998. Στο διάστημα που μεσολάβησε, η Επιτροπή κάλεσε τις ιταλικές αρχές να της διαβιβάσουν κατεπειγόντως τις παρατηρήσεις τους.

Η Επιτροπή κατανοεί απολύτως ότι ο παραγωγός οφείλει να καταβάλλει τη συμπληρωματική εισφορά, δυνάμει του πρώτου άρθρου του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ((ΕΕ L 405 της 31.12.1992 )), σε περίπτωση υπέρβασης της ποσότητας αναφοράς που του αντιστοιχεί. Κάθε εικαζόμενη παράβαση θα υπόκειται σε προσεκτική επαλήθευση εκ μέρους της Επιτροπής και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, θα κινείται η διαδικασία επί παραβάσει, όπως συνέβη στις 12 Ιανουαρίου 1998 εναντίον της Ιταλίας. Η Ιταλία έχει προθεσμία ένα μήνα για να απαντήσει στις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν και να συμμορφωθεί προς αυτές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4083/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς το Συμβούλιο (15 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Αυξητικές ορμόνες

Στο πλαίσιο της αντιδικίας με τις ΗΠΑ σχετικά με τις ορμόνες, προκύπτουν τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Με ποια επιχειρήματα υπέβαλε προσφυγή η ΕΕ;

2. Ποιες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις χρησιμοποιεί η ΕΕ και από ποιους προέρχονται;

3. Ποιοι δύο επιστήμονες από αυτούς που όρισε ο ΔΟΕ και με ποια επιχειρήματα τάχθηκαν υπέρ των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων της ΕΕ;

4. Ποιοι τρεις επιστήμονες από αυτούς που όρισε ο ΔΟΕ και με ποια επιχειρήματα τάχθηκαν υπέρ των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων της ΕΕ;

5. Πώς τεκμηρίωσαν τις αποφάσεις τους υπέρ ή κατά των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων τα μέλη της επιτροπής;

6. Σε ποιο βαθμό παρερμήνευσε τα μέτρα SPS η επιτροπή διαιτησίας;

7. Τί νόημα έχει να επιβάλλονται στις εισαγωγές ίδιες απαιτήσεις υγιεινής όπως στα εγχώρια προϊόντα, τη στιγμή που σύμφωνα με τους κανόνες του ΔΟΕ δεν τίθενται θέματα υγείας;

8. Σε ποιο βαθμό μπορεί η συμφωνία SPS μεταξύ των συμβαλλομένων μερών του ΔΟΕ να προσφέρει τη δυνατότητα βελτίωσης των διεθνών προτύπων για τα τρόφιμα;

Aπάντηση (11 Μαΐου 1998)

Δυνάμει της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή είναι αρμόδια εν προκειμένω να εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ και, κατά συνέπεια, ενώπιον της ειδικής Ομάδας του και του Δευτεροβάθμιου Οργάνου του.

Κατά συνέπεια το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου θα πρέπει να απευθύνει τις ερωτήσεις αυτές στην Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3606/97 υποβολή: Josι Garcνa-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή (13 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις επιπτώσεις της εισαγωγής του Ευρώ στις κεφαλαιαγορές

Στο τρίτο μέρος της έκθεσης διατυπώνονται διάφορες παρατηρήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις της εισαγωγής του Ευρώ στις μετοχικές αγορές. Όταν η έκθεση αναφέρεται στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, μια από τις παρατηρήσεις που διατυπώνει εξηγεί ότι:

Ελλείψει ουσιαστικής σχέσης μεταξύ ονομαστικής αξίας και χρηματιστηριακής τιμής μιας μετοχής, δεν υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα για τον καθορισμό της τιμής και της διαπραγμάτευσής της εν μέρει σε ευρώ και εν μέρει σε εθνικό νόμισμα.

Είναι σε θέση η Επιτροπή να διευκρινίσει το σημείο αυτό;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Ιανουαρίου 1998)

Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις επιπτώσεις της εισαγωγής του ευρώ στις κεφαλαιαγορές ((COM (97) 337. )) εξετάζει το θέμα της αντιμετώπισης της ονομαστικής αξίας των μετοχών όταν θα εκφραστούν σε ευρώ. Οι επιπτώσεις της μετατροπής σε ευρώ της ονομαστικής αξίας των μετοχών θα είναι πολύ περιορισμένες. Η ονομαστική αξία μιας μετοχής είναι ανεξάρτητη από την αγοραία τιμή στην οποία γίνεται η διαπραγμάτευσή της. Οι μετοχές αντιπροσωπεύουν απλώς μονάδες του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου. Η μετατροπή αυτών των μονάδων δεν αλλάζει ούτε τη σχετική αξία ούτε τον αριθμό τους. Οι επιπτώσεις της μετατροπής στη ρευστότητα της αγοράς και στις πράξεις που διενεργούνται σ'αυτή πρέπει να είναι πολύ περιορισμένες, αν όχι ανύπαρκτες. Υπάρχει ωστόσο ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ της μετατροπής: η ονομαστική αξία αποτελεί μόνιμο στοιχείο της μετοχής και δεν θα εξαφανιστεί σε δεδομένη στιγμή, όπως άλλοι τίτλοι και χρηματοπιστωτικές συμβάσεις.

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής επισημαίνεται επίσης ότι με τη μετάβαση σε μετοχές χωρίς ονομαστική αξία (δηλαδή σε απλά κλάσματα του μετοχικού κεφαλαίου) αποφεύγεται ουσιαστικά η ανάγκη μετατροπής. Αυτό θα απαιτούσε τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας στα περισσότερα κράτη μέλη.

Τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια ανήγγειλαν την πρόθεσή τους να υιοθετήσουν από την 1η Ιανουαρίου 1999 μια προσέγγιση τύπου «big bang» όσον αφορά τη διαπραγμάτευση και τον καθορισμό των τιμών σε ευρώ για όλους τους τίτλους. Η ημερομηνία αυτή καθορίστηκε με κοινή συμφωνία προκειμένου να καταστεί δυνατό στους συμμετέχοντες να τροποποιήσουν τα συστήματά τους, γνωρίζοντας ότι όλοι οι τίτλοι θα είναι διαπραγματεύσιμοι σε ευρώ. Για πολλά χρηματιστήρια, η απόφαση αυτή υπαγορεύεται επίσης από την έλλειψη δυνατότητας διαχείρισης συναλλαγών σε πολλά νομίσματα (ορισμένα χρηματιστήρια δεν θα μπορούσαν να διενεργούν συναλλαγές εν μέρει σε ευρώ και εν μέρει σε εθνικό νόμισμα). Δεδομένου ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ ονομαστικής αξίας και χρηματιστηριακής τιμής μιας μετοχής, η μετάβαση στο ευρώ θα είναι πλήρης.

Είναι σκόπιμο να επισημανθεί ότι εφόσον οι μετοχές θα είναι διαπραγματεύσιμες σε ευρώ από την αρχή της μεταβατικής περιόδου της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΟΝΕ), οι διαμεσολαβητές θα διενεργούν τις αναγκαίες μετατροπές ώστε να τηρούν τους λογαριασμούς των πελατών τους στο νόμισμα που αυτοί επιλέγουν.