ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1477/02

υποβολή: Herman Vermeer (ELDR), Maria Sanders-ten Holte (ELDR)και Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή

(27 Μαΐου 2002)

Θέμα: Η έκθεση του ολλανδικού Κεντρικού Γραφείου Προγραμματισμού σχετικά με την αποτελεσματικότητα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνοχή

Γνωρίζει η Επιτροπή σχετικά με την έρευνα που διεξήγαγε το ΚΓΠ και από την οποία απορρέει ότι το Ταμείο Συνοχής της ΕΕ δεν χρησιμοποιείται με αποτελεσματικό τρόπο· Ένα μεγάλο μέρος των ενισχύσεων χορηγείται σε σχετικά ευημερούσες περιφέρειες που δεν τις χρειάζονται. Η εφαρμογή μιας διαφορετικής πολιτικής θα οδηγούσε σε οικονομική μεγέθυνση της τάξης του 0,5 % ετησίως στις μειονεκτούσες περιφέρειες. Πέραν τούτου, η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη μεταρρύθμισης της πολιτικής ενόψει της ένταξης νέων κρατών μελών.

Ποια μέτρα και τι πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει η Επιτροπή με στόχο τη βελτίωση της γενικής αποτελεσματικότητας της πολιτικής για τη συνοχή· Εάν δεν προβλέπει τη λήψη μέτρων, μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή για ποιο λόγο·

Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με τις συστάσεις που διατυπώνει η έκθεση του ΚΓΠ προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της πολιτικής για τη συνοχή, δηλαδή είτε να ενισχυθεί ο έλεγχος που ασκεί η Επιτροπή επί των ταμείων, είτε να δοθεί στα κράτη μέλη η ευχέρεια να αποφασίζουν τα ίδια σχετικά με τα σχέδια για τα οποία θα διατεθούν οι πόροι·

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν προτίθεται να ακολουθήσει τις συστάσεις του ΚΓΠ και ποια από τις δύο συστάσεις κρίνει προτιμότερη· Εάν όχι την πρώτη, σημαίνει τούτο ότι η Επιτροπή κρίνει επαρκή τον έλεγχο που ασκεί επί της πολιτικής για τη συνοχή·

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Ιουλίου 2002)

Η συγκέντρωση των διαθέσιμων πόρων στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο και με τα σημαντικότερα προβλήματα αποτελεί βασική αρχή των Διαρθρωτικών Ταμείων. Περίπου τα δύο τρίτα λοιπόν των διαθέσιμων πόρων συγκεντρώνονται στις επιλέξιμες περιφέρειες του στόχου 1, όπουπάρχει μόνο το 22 % του πληθυσμού. Αυτή η συγκέντρωση ενισχύθηκε για την τρέχουσα περίοδο (2000-2006), σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο (1994-1999), και ο επιλέξιμος πληθυσμός στο σύνολο των περιφερειακών στόχων των Διαρθρωτικών Ταμείων μειώθηκε από 49,8 % σε 41,3 %.

Όσον αφορά το θέμα του ελέγχου των Διαρθρωτικών Ταμείων, βασικές αρχές είναι η εταιρική σχέση μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών των κρατών μελών καθώς και η αποκέντρωση των αρμοδιοτήτων. Για τη διαχείριση τωνφιστάμενων προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης, η επιλογή των μεμονωμένων έργων έχει ανατεθεί στα κράτη μέλη εφόσον οι μεγάλες στρατηγικές προτεραιότητες των προγραμμάτων αποτέλεσαν αντικείμενο συμφωνίας εταιρικής σχέσης με την Επιτροπή.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη της έκθεσης που αναφέρουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου. Με τη βοήθεια ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, μελέτησε τον αντίκτυπο των διαρθρωτικών παρεμβάσεων για την περίοδο 2000-2006, χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο εισόδου — εξόδου, στο οποίο φαίνεται ένας πολύ θετικός μακροοικονομικός αντίκτυπος της πολιτικής για τη συνοχή της Κοινότητας. Τα μέσα ετήσια ποσοστά ανάπτυξης εκτιμώνται σε 0,4 % για την Ελλάδα και την Πορτογαλία για το σύνολο της εν λόγω περιόδου, ενώ είναι αντιστοίχως 0,3 % και 0,2 % για τις περιφέρειες του Mezzogiorno και τα νέα γερμανικά Lnder. Η Επιτροπή, γενικώς, δεν συμμερίζεται τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την ανάλυση της έκθεσης του Κεντρικού Γραφείου Προγραμματισμού (ΚΓΠ) των Κάτω Χωρών.

Η Επιτροπή επιδιώκει συνεχώς τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μέσων της πολιτικής για τη συνοχή, χωρίς ωστόσο να διακινδυνεύει το δημοσιονομικό έλεγχο των δαπανών, για τον οποίο παραμένειπεύθυνη. Μία μεσοπρόθεσμη αναθεώρηση των προγραμμάτων των Διαρθρωτικών Ταμείων προβλέπεται για το τέλος του 2003, η οποία θα επιτρέψει να γίνει αξιολόγηση του κατά πόσον έχουν επιτευχθεί οι στόχοι στο μέσο της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού. Εξάλλου, τα Διαρθρωτικά Ταμεία διαθέτουν εφεξής ένα αποθεματικό επίδοσης, όπου κρατείται το 4 % των πιστώσεων, οι οποίες ακολούθως καταβάλλονται ανάλογα με τις επιδόσεις. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι οι αναληφθείσες ενέργειες πράγματι αποτελούν πηγές προστιθέμενης αξίας, γεγονός που αξιολογείται και ex-ante και ex-post. Τέλος, η απλοποίηση του προγραμματισμού και της εφαρμογής συνεχίζει να αποτελεί προτεραιότητα της Επιτροπής.

Όσον αφορά το μέλλον μετά το τέλος τωνφιστάμενων προγραμμάτων του 2006, η Επιτροπή έχει ήδη αρχίσει να προβληματίζεται για τη μεταρρύθμιση της πολιτικής για τη συνοχή. Συγκεκριμένες προτάσεις για τη μεταρρύθμιση θαποβληθούν στην τρίτη έκθεση συνοχής στο τέλος του 2003. Η δεύτερη έκθεση για τη συνοχή που εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2001, ξεκίνησε μία μεγάλη συζήτηση για το μέλλον της πολιτικής για τη συνοχή.