ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3177/02

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(7 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Η ακεραιότητα του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας

Καθώς κυβερνήσεις της κεντροδεξιάς ανέλαβαν την εξουσία σε ορισμένα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας, κατέστη σαφές ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα στις χώρες αυτές είχανποτιμηθεί σε σοβαρό βαθμό. Στην περίπτωση της Πορτογαλίας το ποσοστό του 2,2 % που ισχυριζόταν η απερχόμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση μετατράπηκε σε ποσοστό 4,1 %. Στην περίπτωση της Ιταλίας, το ποσοστό του 1,4 % ανήλθε κατόπιν επανεκτίμησης σε 2,2 %. Μπορεί η Επιτροπή ναποδείξει, ώστε να καταγραφούν στο αρχείο, ποιες πιστεύει ότι είναι τώρα οι ορθές μετρήσεις για καθένα από τα κράτη μέλη, όπου κατόπιν αναθεώρησης παρουσιάστηκε αύξηση μετά από την αλλαγή της κυβέρνησης· Πιστεύει η Επιτροπή ότι η αύξηση που σημειώθηκε κατόπιν αναθεώρησης του δημοσιονομικού ελλείμματος στην Ιταλία οφείλονταν αποκλειστικά στην εφαρμογή της πρόσφατης απόφασης της Eurostat σχετικά με τονπολογισμό των ενεργειών πώλησης αξιόγραφων για την κάλυψη αναγκών στις οποίες προέβη το Δημόσιο (βλ. Euro-Indicators ενημερωτική έκδοση 116/2002) και πως κατάφεραν τόσες πολλές κεντροαριστερές κυβερνήσεις να ρίξουν στάχτη στα μάτια της Επιτροπής χρησιμοποιώντας κάτι που πολλοί θα χαρακτήριζαν ως λογιστικές διαδικασίες τύπου Enron;

Πιστεύει η Επιτροπή ότι έχει πλέον προσδιορίσει τις κύριες μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των πραγματικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων και, αν ναι, τι είδους μέτρα έλαβε για να εξασφαλίσει ότι δεν χρησιμοποιούνται παρόμοιες μέθοδοι σε κράτη μέλη όπου δεν πραγματοποιήθηκε πρόσφατη αλλαγή της κυβέρνησης·

Τέλος, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο της Συνθήκης του Μάαστριχτ σχετικά με τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, το δημοσιονομικό έλλειμμα (πλεόνασμα) είναι ο καθαρός δανεισμός (θετικός καθαρός δανεισμός) ολόκληρου του δημόσιου τομέα (κεφάλαια της κεντρικής διοίκησης, της κρατικής διοίκησης, της τοπικής διοίκησης και της κοινωνικής ασφάλισης) καιπολογίζεται σύμφωνα με τις εθνικές αρχές λογιστικής (Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογιστικής, ESA95). Το δημόσιο χρέος είναι το παγιωμένο ακαθάριστο χρέος ολόκληρου του δημόσιου τομέα που παραμένει ανεξόφλητο στο τέλος του έτους, ενώ το πρωτεύον πλεόνασμα είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα/ πλεόνασμα εξαιρουμένων των τόκων. Σε απάντησή του στη Γραπτή Ερώτησηπ'αριθμόν E-1620/02(1), ο Επίτροπος κ. Solbes Mira τόνισε ότι τα οικονομικά της βρετανικής κυβέρνησης ήταν σχεδόν ισοσκελισμένα ή παρουσίαζαν πλεόνασμα κατά τα τελευταία χρόνια, τηρώντας έτσι τις προϋποθέσεις του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας, ενώ ταυτόχρονα βρισκόταν σε συμφωνία με τους κανόνες φορολογίας της ίδιας της βρετανικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του επονομαζόμενου χρυσού κανόνα, ο οποίος προβλέπει ότι οι δαπάνες επενδύσεως της κυβέρνησης δεν πρέπει να θεωρούνται ως δαπάνες για τους σκοπούς του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας. Μπορεί να διασαφηνίσει η Επιτροπή αν αυτές οι δαπάνες επενδύσεως αποτελούν καθαρό δανεισμόπό τους όρους του Συμφώνου, όπως αυτοί καθορίζονται στο προαναφερθέν Πρωτόκολλο της Συνθήκης του Μάαστριχτ·

(1) ΕΕ C 28 E της 6.2.2003, σελ. 125.

Απάντηση του κ. Solbes Mira για λογαριασμό της Επιτροπής

(4 Δεκεμβρίου 2002)

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο που αφορά τη διαδικασίαπερβολικών ελλειμμάτων (ΔΥΕ), τα αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τα ελλείμματα πρέπει να συμφωνούν με το ευρωπαϊκό σύστημα ολοκληρωμένων οικονομικών λογαριασμών, η τελευταία έκδοση του οποίου είναι το ΕΣΟΛ 95(1). Η εμπειρία που αποκτήθηκε διαχρονικά τόσο από τα κράτη μέλη όσο και από την Επιτροπή κατέστησε δυνατή τη βελτίωση της ποιότητας των δεδομένων. Επίσης, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η ΔΥΕ συνέβαλε ευρύτατα στην ποιότητα και τη συγκρισιμότητα των δημόσιων λογαριασμών της Κοινότητας. Οι εθνικοί λογαριασμοί, οι οποίοι καταρτίζονται σύμφωνα με το ΕΣΟΛ95, είναι σήμερα πιο πλήρεις, πιο διαφανείς και πιο λεπτομερείς από ό,τι εδώ και μερικά χρόνια και η δημοσίευσή τους γίνεται γρηγορότερα. Επίσης, τα κράτη μέλη συντόνισαν τις προσπάθειές τους για την εναρμόνιση των λογιστικών κανόνων και τον έλεγχο της αντίστοιχής εφαρμογής τους. Κατά συνέπεια, οι εθνικοί λογαριασμοί των κρατών μελών είναι σήμερα καλύτερης ποιότητας και παρουσιάζουν περισσότερες δυνατότητες σύγκρισης από ό,τι προηγουμένως.

Ωστόσο, εξακολουθούν ναπάρχουν ορισμένες αδυναμίες, όπως σαφώς κατέδειξε η σημαντική μεταρρύθμιση των δημοσιονομικών δεδομένων της Πορτογαλίας για το 2001, και η καθυστερημένη επισήμανση τουπερβολικού της ελλείμματος.

Επομένως, είναι δυνατό να γίνουν βελτιώσεις σε διάφορες πλευρές της διαδικασίας συλλογής και ελέγχου των δημοσιονομικών δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της επικαιρότητας των δημοσιονομικών στατιστικών, που αποτελούν τη βάση στην οποία στηρίζεται η παρακολούθηση των δημόσιων οικονομικών. Η

Επιτροπή θαποβάλει σύντομα πρόταση στο Συμβούλιο για μια δέσμη καλών πρακτικών στον τομέα της κοινοποίησης των δημοσιονομικών στοιχείων του δημοσίου. Στόχος είναι ο προσδιορισμός του ρόλου και των αρμοδιοτήτων των διαφόρων παραγόντων, ώστε να βελτιωθεί η διαφάνεια, η ποιότητα και η επικαιρότητα των δημοσιονομικών στοιχείων (στατιστικών και προβλέψεων) που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία παρακολούθησης.

Η Επιτροπή δημοσίευσε τις προβλέψεις της για το φθινόπωρο 2002, στις 13 Νοεμβρίου. Βάσει αυτών, το έλλειμμα της Γερμανίας, το 2002, πρέπει να ανέλθει στο 3,8 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ), της Γαλλίας στο 2,7 % του ΑΕγχΠ, και της Ιταλίας και της Πορτογαλίας στο 2,4 % και στο 3,4 % του ΑΕγχΠ, αντίστοιχα. Στην Ιταλία, το έλλειμμα του 2001, αναθεωρήθηκε προς τα πάνω κατά 0,6 % του ΑΕγχΠ μετά την απόφαση της Eurostat σχετικά με τη λογιστική καταχώριση των πράξεων τιτλοποίησης.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση των δημόσιων επενδυτικών δαπανών κατά τονπολογισμό του καθαρού δανεισμού, το ΕΣΟΛ καθώς και η συνθήκη ΕΚ είναι σαφέστατα: η εγγραφή στους λογαριασμούς των επενδυτικών δαπανών δεν είναι κατά κανένα τρόπο διαφορετική από τις άλλες δημόσιες δαπάνες. Αυτό σημαίνει ότι οι εγγεγραμμένες δημόσιες επενδυτικές δαπάνες έχουν επιπτώσεις στον καθαρό δανεισμό.

(1) ανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2223/96 του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1996 περί του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας (ΕΣΟΛ 95), ΕΕ L 310 της 30.11.1996.