ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2719/97 υποβολή: Susan Waddington (PSE) προς την Επιτροπή (1 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ασφάλιση οχημάτων με κινητήρα στο Ηνωμένο Βασίλειο - Πράσινες Κάρτες

Πολλές ασφαλιστικές εταιρείες στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζουν να χρεώνουν επιπλέον ασφάλιστρα για την έκδοση «Πρασίνων Καρτών», θέτουν χρονικά όρια στη χρήση τους και σε μερικές περιπτώσεις αρνούνται να τις εκδώσουν για αυτοκίνητα «ευρωπαϊκών χαρακτηριστικών», ήτοι για σύστημα οδήγησης στα δεξιά.

Οι πρακτικές αυτές συνεχίζουν να παρακωλύουν την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηκόων του Ηνωμένου Βασιλείου στην ενιαία αγορά.

Συμμερίζεται η Επιτροπή την ανωτέρω άποψη, είναι οι ως άνω πρακτικές νόμιμες σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και σε ποίες ενέργειες προτίθεται να προβεί η Επιτροπή για να θέσει τέρμα σε αυτές;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Οκτωβρίου 1997)

Όσον αφορά την έκδοση πρράσινων καρτών και πιστοποιητικών ασφάλισης, βάσει του άρθρου 2 της οδηγίας 90/232/ΕΟΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων ((ΕΕ L 129 της 19.5.1990. )), όλα τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε όλα τα συμβόλαια υποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των οχημάτων (δηλ. η πράσινη κάρτα) να καλύπτουν, βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, ολόκληρο το έδαφος της Κοινότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι κοινοτικές ασφαλιστικές εταιρείες δεν επιτρέπεται να επιβάλλουν πρόσθετες επιβαρύνσεις για τις πράσινες κάρτες. Η τρίτη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων προβλέπει ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο παρέχει αυτόματα την κάλυψη της αστικής ευθύνης που απαιτεί η νομοθεσία του κράτους μέλους μετάβασης ή την κάλυψη που ορίζεται στο κράτος μέλος συνήθους στάθμευσης του οχήματος, όταν αυτή είναι μεγαλύτερη, χωρίς τη χρέωση πρόσθετου ασφαλίστρου εκ μέρους των ασφαλιστικών εταιρειών.

Η χορήγηση πράσινων καρτών στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την έκδοση της τρίτης οδηγίας ασφάλισης αυτοκινήτων οχημάτων έχει ήδη αποτελέσει στο παρελθόν αντικείμενο αρκετών συζητήσεων μεταξύ της Επιτροπής και των βρετανικών αρχών. Πιο συγκεκριμένα, η θέση του υπουργείου μεταφορών στο θέμα αυτό είναι ότι (ι) σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, ένα βρετανικό πιστοποιητικό ασφάλισης έχει ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη, αλλά καλύπτει μόνο την αστική ευθύνη 7 (ιι) δεν είναι συνεπώς αναγκαία η κατοχή πράσινης κάρτας όταν οδηγεί κάποιος στο εσωτερικό της Κοινότητας, εφόσον το εν λόγω έγγραφο αποδεικνύει και αυτό την κάλυψη της αστικής ευθύνης του κατόχου του 7 (ιιι) οι ασφαλιστικές εταιρείες συνιστούν πάντως στους οδηγούς να έχουν την πράσινη κάρτα, δεδομένου ότι πρόκειται για έγγραφο αναγνωρισμένο διεθνώς τα τελευταία 40 χρόνια 7 (ιv) οι οδηγοί που επιθυμούν συνολική κάλυψη (δηλ. πλήρη) του βρετανικού τους συμβολαίου πρέπει να ζητήσουν από τον ασφαλιστή τους επέκταση της κάλυψης, ο δε ασφαλιστής μπορεί να απαιτήσει προς το σκοπό αυτό την καταβολή επασφάλιστρου. Η επέκταση της κάλυψης της αστικής ευθύνης είναι ανεξάρτητη από την πράσινη κάρτα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, αρκετές εταιρείες στο Ηνωμένο Βασίλειο επιβάλλουν πρόσθετη επιβάρυνση για την επέκταση της κάλυψης στο εξωτερικό, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζουν στους πελάτες τους τη διαφορά μεταξύ της επιβάρυνσης αυτής και εκείνης για την έκδοση πράσινης κάρτας. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ανεπαρκής ενημέρωση για τη διαφορά ανάμεσα στην χορήγηση πράσινης κάρτας που θα χρησιμοποιηθεί σε άλλα κράτη μέλη και στην επέκταση του συμβολαίου για τη χρήση του οχήματος στο εξωτερικό. Ο ασφαλιστικός κλάδος εξέδωσε πρόσφατα ένα φυλλάδιο για να διευκολύνει την καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.

Στην πραγματικότητα, η τρίτη ασφαλιστική οδηγία δεν εμποδίζει τις ασφαλιστικές εταιρείες να επιβάλλουν πρόσθετα ασφάλιστρα για την επέκταση του μη υποχρεωτικού στοιχείου της κάλυψης (δηλ. της κάλυψης που παρέχεται εκτός και επιπλέον της αστικής ευθύνης).

Η Επιτροπή συνεχίζει πάντως τις συζητήσεις με τις βρετανικές αρχές καθώς και με την Ένωση Βρετανικών Ασφαλιστικών Εταιρειών για τη ρύθμιση ορισμένων θεμάτων, όπως για παράδειγμα η παρουσίαση των ασφαλιστικών εγγράφων, καθώς και ζητημάτων που αφορούν τη μορφή, το χρώμα ή το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών, για να καταστεί ευκολότερη η αναγνώρισή τους στο εξωτερικό.

Τέλος, το αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θέτει το πρόβλημα της άρνησης πολλών ασφαλιστικών εταιρειών στο Ηνωμένο Βασίλειο να εκδώσουν πράσινες κάρτες για αυτοκίνητα με αριστερό σύστημα οδήγησης. Αυτό σημαίνει ότι αρνούνται τη σύναψη συμβολαίων με οδηγούς οι οποίοι διαθέτουν τέτοιου είδους αυτοκίνητα. Οι ασφαλιστές αξιολογούν τον κίνδυνο βάσει των στοιχείων που διαθέτουν, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας επέλευσης κάποιου γεγονότος και της σοβαρότητας του κινδύνου. Στο πλαίσιο αυτό, και σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων, οι ασφαλιστές μπορούν να απορρίψουν προσφορές από πελάτες οι οποίοι αντιπροσωπεύουν πολύ υψηλό κίνδυνο. Πράγματι, τα αυτοκίνητα που δεν πληρούν τις βρετανικές προδιαγραφές μπορούν να θεωρηθούν ως σημαντικός κίνδυνος για τις βρετανικές ασφαλιστικές εταιρείες. Οι τελευταίες είναι ελεύθερες να αναπτύσσουν την εμπορική στρατηγική τους προς την κατεύθυνση αυτή και να αρνούνται τη σύναψη μιας ασφαλιστικής σύμβασης ή να επιβάλλουν επασφάλιστρο στους πελάτες τους που είναι κάτοχοι αυτοκινήτων με αριστερό σύστημα οδήγησης.