ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3962/98

υποβολή: Jessica Larive (ELDR) προς την Επιτροπή

(4 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Ολλανδοί θα καταβάλλουν προμήθεια για ηλεκτρονικές πληρωμές στην ΕΕ

Από τις 2 Δεκεμβρίου 1998 Ολλανδική Τράπεζα χρεώνει τους λογαριασμούς με το επιπλέον ποσό των 5 φιορινίων όταν πραγματοποιούνται αναλήψεις χρημάτων μέσω θυρίδων αυτόματης εξυπηρέτησης σε άλλη "χώρα του ευρώ".Επίσης η Τράπεζα αυτή θα χρεώνει τη χρησιμοποίηση του προσωπικού αριθμού ταυτοποίησης (PIN] για ηλεκτρονικές πληρωμές σε διάφορα καταστήματα στο εξωτερικό. Άλλες Τράπεζες θα επιβάλλουν το μέτρο αυτό πιθανώς τον επόμενο μήνα.(Βλέπε εφημερίδες NRC της 2 Δεκεμβρίου 1998, Algemeen Dagblad και Telegraaf της 3 Δεκεμβρίου 1998).

1. Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή για το μέτρο αυτό στην Ολλανδία;

2. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν αυτή η πράξη αντιβαίνει προς τις προσπάθειες για μεγαλύτερη κινητικότητα του ευρωπαίου πολίτη;

3. Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι τέτοιο μέτρο αντιβαίνει προς την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων και προσώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

4. Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι ο καταναλωτής πρέπει να επωφεληθεί από την εισαγωγή του ευρώ και όχι, αντ' αυτού να αντιμετωπίσει μεγαλύτερα έξοδα;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Φεβρουαρίου 1999)

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι τράπεζες στις Κάτω Χώρες (καθώς και σε άλλα κράτη μέλη) άλλαξαν τη μέθοδο τιμολόγησης των ηλεκτρονικών πράξεων και των πράξεων ανάληψης μετρητών που πραγματοποιούνται στο εξωτερικό.

Η δυνατότητα που προσφέρεται στον πελάτη τράπεζας κράτους μέλους να αποσύρει χρήματα από αυτόματα μηχανήματα ή να πραγματοποιεί άλλες ηλεκτρονικές πράξεις σε άλλο κράτος μέλος συνιστά παροχή υπηρεσίας την οποία οι τράπεζες μπορούν να τιμολογούν. Πριν από την εισαγωγή του ευρώ, τα εν λόγω έξοδα ήταν "κρυμμένα" στην εφαρμοζόμενη (μεταβλητή) τιμή συναλλάγματος. Για τις διασυνοριακές συναλλαγές, οι τράπεζες επιβάρυναν τους πελάτες τους με τη διαφορά μεταξύ των εφαρμοζόμενων τιμών αγοράς και τιμών πώλησης ενός νομίσματος. Επρόκειτο για μη διαφανή μέθοδο τιμολόγησης, της οποίας την κατάργηση είχε ζητήσει από τις τράπεζες επανειλημμένως η Επιτροπή. Με την εισαγωγή του ευρώ, οι τράπεζες δεν μπορούν πλέον να καταλογίζουν έξοδα για τις διασυνοριακές πράξεις χρησιμοποιώντας τη διαφορά μεταξύ τιμής αγοράς και πώλησης δεδομένου ότι οι εν λόγω πράξεις γίνονται σε νομισματικές μονάδες των συμμετεχόντων κρατών μελών. Αυτό απορρέει από τη θεμελιώδη απαίτηση σύμφωνα με την οποία οι σταθερές τιμές μετατροπής εφαρμόζονται σε όλες τις μετατροπές και αλλαγές μεταξύ των εθνικών νομισματικών μονάδων των συμμετεχόντων κρατών μελών. Οι τράπεζες οφείλουν συνεπώς να μεταβάλλουν την εφαρμοζόμενη μέθοδο τιμολόγησης.

Η αρχική εκτίμηση(1) της Επιτροπής σχετικά με την πρόθεση των τραπεζών να εφαρμόσουν τη σύστασή της 98/286/ΕΚ της 23ης Απριλίου 1998 για τον διάλογο, τον έλεγχο και την ενημέρωση με σκοπό τη διευκόλυνση της μετάβασης στο ευρώ(2) ήταν ότι οι τράπεζες σε ολόκληρη τη ζώνη ευρώ επρόκειτο να εφαρμόσουν τη σύσταση. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα εισπράττουν καμία προμήθεια για τη μετατροπή των λογαριασμών σε ευρώ ή για την μετατροπή των πληρωμών προς και από το ευρώ και την εθνική νομισματική μονάδα ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους. Αυτό αποτελεί σημαντική και αξιοσημείωτη συμβολή στην εδραίωση της εμπιστοσύνης του κοινού όσον αφορά την μετατροπή των εθνικών νομισματικών μονάδων σε ευρώ. Βεβαίως, η σύσταση δεν ζητεί να παύσουν οι τράπεζες να τιμολογούν τις υπηρεσίες τους, συμπεριλαμβανομένης της ανάληψης μετρητών στο εξωτερικό, αλλά προβλέπει ότι ο υπολογισμός των εξόδων αυτών πρέπει να είναι διαφανής. Εξάλλου, στην έβδομη αιτιολογική σκέψη και στο άρθρο 4 της σύστασης ορίζεται επίσης ότι, στο μέτρο του δυνατού, οι τράπεζες θα πρέπει, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999, να αλλάξουν την μέθοδο αναγραφής των εξόδων για τις διασυνοριακές συναλλαγές και τις αλλαγές νομισμάτων, προκειμένου να αποφευχθούν παρεξηγήσεις σχετικές με το ύψος των εξόδων μετά από την ημερομηνία αυτή.

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρατηρεί ότι μία ολλανδική τράπεζα καταλογίζει σταθερό ποσό για τις πράξεις αυτού του είδους από τις 2 Δεκεμβρίου 1998, και σημειώνει ότι η τράπεζα αυτή άλλαξε την χρησιμοποιούμενη μέθοδο για την τιμολόγηση των εν λόγω συναλλαγών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999. Οι τράπεζες σε άλλα συμμετέχοντα κράτη μέλη άλλαξαν με παρόμοιο τρόπο τις μεθόδους τους για την τιμολόγηση των διασυνοριακών συναλλαγών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999 ή από την ημερομηνία αυτή. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η νέα μέθοδος που χρησιμοποιούν οι τράπεζες για την τιμολόγηση της ανταλλαγής τραπεζογραμματίων αντιβαίνει προς τις προσπάθειές της για μεγαλύτερη κινητικότητα του ευρωπαίου πολίτη. Η Επιτροπή συμφωνεί με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι οι αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, των αγαθών, των υπηρεσιών και του κεφαλαίου είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Ωστόσο, η ελευθερία των πιστωτικών ιδρυμάτων να τιμολογούν τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους δεν αντιβαίνει προς τις προαναφερθείσες αρχές.

Η Επιτροπή συμφωνεί πλήρως με την άποψη ότι ο καταναλωτής πρέπει να επωφεληθεί από την καθιέρωση του ευρώ. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου φαίνεται να υπονοεί ότι, αντί να επωφελούνται, οι καταναλωτές "τους ζητείται να πληρώνουν περισσότερα". Πράγματι, τα έξοδα αναμένεται να μειωθούν και η τάση αυτή θα συνεχιστεί λόγω του αυξημένου ανταγωνισμού.

Ωστόσο, η Επιτροπή εξετάζει το επίπεδο των εξόδων που εφαρμόζουν οι τράπεζες για τις διασυνοριακές συναλλαγές και τις ανταλλαγές τραπεζογραμματίων των συμμετεχόντων κρατών μελών. Έθεσε πρόσφατα το θέμα αυτό στους προέδρους των κυριότερων ευρωπαϊκών τραπεζικών ενώσεων και ζήτησε από αυτούς πληροφοριακά στοιχεία για τις εν λόγω επιβαρύνσεις που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, καθώς και σύγκριση των σχετικών στοιχείων μεταξύ 1998 και 1999. Η Επιτροπή θα ενημερωθεί επίσης από τις ενώσεις καταναλωτών και από μεμονωμένους πολίτες στα κράτη μέλη και θα αντιμετωπίσει όλες τις παρεξηγήσεις, τις παραπλανητικές πληροφορίες ή τις καταχρήσεις.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχουν ισχυροί λόγοι για να θεωρηθεί ότι οι σημαντικές διαφορές στο επίπεδο των εξόδων για τις διασυνοριακές συναλλαγές, σε σχέση με τα αντίστοιχα έξοδα για τις εγχώριες συναλλαγές, θα εξαλειφθούν βαθμιαία στη ζώνη του ενιαίου νομίσματος. Εάν ο ανταγωνισμός αφεθεί να λειτουργήσει ελεύθερα, οι σημαντικές διαφορές θα εξαφανιστούν. Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά τα σημεία αδυναμίας στη διασυνοριακή υποδομή πληρωμών και να εξαλειφθούν τα εναπομείναντα διαρθρωτικά εμπόδια που τίθενται στη λειτουργία του διασυνοριακού ανταγωνισμού. Η Επιτροπή προτίθεται να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο για τις μεταβολές αυτές και προβλέπει την έκδοση ανακοίνωσης την άνοιξη του 1999 η οποία θα αφορά την πολιτική για τα συστήματα πληρωμών στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ). Η ανακοίνωση αυτή θα περιγράφει λεπτομερώς το πλαίσιο με βάση το οποίο θα επιτευχθεί ο στόχος της ενιαίας ζώνης πληρωμών.

(1) Διαθέσιμη στο διαδίκτυο στην ακόλουθη διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/dg15.

(2) ΕΕ L 130 της 1.5.1998.