ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0613/02

υποβολή: Rosa Migulez Ramos (PSE) προς το Συμβούλιο

(6 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Εκπαίδευση των απασχολούμενων στην αλιεία

Στις 4 Απριλίου 2001, η Επιτροπήπέβαλε ανακοίνωση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εκπαίδευση και την πρόσληψη ναυτικών(1). Στόχος της εν λόγω ανακοίνωσης ήταν η πλήρης μελέτη της σημερινής κατάστασης στον τομέα της εκπαίδευσης και της επιμόρφωσης των ναυτικών, η αναφορά των μέτρων, νομοθετικών και άλλων, που έχουν ήδη εγκριθεί από την Επιτροπή και η προώθηση μέτρων για την βελτίωση της κατάστασης τόσο από πλευράς των κοινωνικών εταίρων στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών όσο και από πλευράς των φορέων που παρέχουν ναυτική εκπαίδευση και επιμόρφωση.

Παρά τον τίτλο της όμως, η εν λόγω ανακοίνωση αναφερόταν αποκλειστικώς στους επαγγελματίες των θαλάσσιων μεταφορών, αποκλείοντας ολόκληρο τον ευρωπαϊκό τομέα αλιείας, παρά τον μεγάλο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνται σε αυτόν, τις δύσκολες συνθήκεςπό τις οποίες αυτοί εργάζονται καθώς και τον μεγάλο αριθμό εργατικών ατυχημάτων.

Για ποιον λόγο το Συμβούλιο δεν ζήτησε από την Επιτροπή να συμπεριλάβει στην πρωτοβουλία αυτή και τον τομέα της αλιείας·

Σκοπεύει η ισπανική προεδρία του Συμβουλίου να ζητήσει από την Επιτροπή να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία για την συμπλήρωση της ήδηποβληθείσας ανακοίνωσης και να εξετάσει προτάσεις για την εκπαίδευση και την επιμόρφωση των επαγγελματιών του τομέα της αλιείας·

(1) COM(2001)188 τελικό.

Απάντηση

(27 Ιουνίου 2002)

Το Συμβούλιοπενθυμίζει στην κυρία βουλευτή ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής για την εκπαίδευση και την πρόσληψη ναυτικών, πουπεβλήθη τον Απρίλιο 2001, εγγράφεται σε μια συνολική στρατηγική για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της κοινοτικής ναυτιλίας, η αναγκαιότητα της οποίας τονίστηκε στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 24ης Μαρτίου 1997(1). Η στρατηγική αυτή εστιάζεται στη ναυτιλία ως μέσου θαλασσίων μεταφορών και όχι στην αλιευτική βιομηχανία.

Η διάκριση μεταξύ θαλασσίων μεταφορών και αλιείας είναι κοινή στη μεγάλη πλειοψηφία των διεθνών, κοινοτικών ή εθνικών νομοθετικών πράξεων. Τοιουτοτρόπως στις διάφορες συμβάσεις που έχει θεσπίσει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) καθώς και στη σύμβαση για πρότυπα εκπαίδευσης, έκδοσης πιστοποιητικών και τήρησης φυλακών των ναυτικών (STCW) που θεσπίστηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), ο όρος ναυτικοί αναφέρεται αποκλειστικά στα πληρώματα πλοίων που χρησιμοποιούνται για θαλάσσιες μεταφορές, εξαιρουμένων των αλιέων.

Εξάλλου το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ακολούθησαν την ίδια άποψη κατά την έκδοση της οδηγίας 2001/20/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 για το ελάχιστο επίπεδο εκπαίδευσης των ναυτικών.

Τω όντι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται: στους ναυτικούς [] οι οποίοι εργάζοντια σε θαλασσοπλοούντα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους, με εξαίρεση:

- τα πολεμικά πλοία [],

- τα αλιευτικά σκάφη,

- τις θαλαμηγούς αναψυχής [],

- τα ξύλινα πλοία πρωτόγονης ναυπήγησης. (άρθρο 2 — πεδίο εφραμογής).

Με την επιφύλαξη της ανωτέρω γενικής προσέγγισης, όπως ασφαλώς γνωρίζει η κυρία βουλευτής, ο κανονισμός αριθ. 2792 (1999) του Συμβουλίου σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας προβλέπει ήδη στήριξη για την εκπαίδευση των εργαζομένων στην αλιευτική βιομηχανία. Στο άρθρο 11 η στήριξη για τον επαγγελματικό αναπροσανατολισμό ή κατάρτιση αποτελεί μέρος της κοινοτικής στήριξης για την παράκτια αλιεία περιορισμένης κλίμακας. Στο δε άρθρο 15, παράγραφος 3, σημείο ια) προβλέπεται στήριξη για τις οργανώσεις παραγωγών για πρόσβαση στην επιμόρφωση, ιδίως την επιμόρφωση σχετικά με την ποιότητα, την οργάνωση και την μεταφορά της τεχνογνωσίας τόσο επί των αλιευτικών σκαφών όσο και στην ξηρά, και τέλος στο άρθρο 17, παράγραφος 1 γίνεται αναφορά σε μέτρα επαγγελματικής κατάρτισης.

(1) ΕΕ C 109 της 8.4.1997, σελ. 1.