ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2813/96 υποβολή: Philippe-Armand Martin (UPE) προς την Επιτροπή (16 Οκτωβρίου 1996)

Θέμα: Έλεγχος της κυκλοφορίας των προϊόντων που υποβάλλονται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης

Τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού αριθ. 2238/93 ((ΕΕ L 200 της 10.8.1993, σελ. 10. )) καθορίζουν τη διοικητική διαδικασία για την κύρωση του συνοδευτικού εγγράφου

Ορισμένα κράτη μέλη, έχουν ερμηνεύσει κατά διαφορετικό τρόπο τον τρόπο εφαρμογής αυτού του κανονισμού

1. Είναι δικαιολογημένο το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος (η Ισπανία) αναγνωρίζει 17 διαφορετικές αρχές ελέγχου;

2. Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αριθ. 8 σελ. 580 της 16ης Φεβρουαρίου 1996, στο άρθρο 5.1, η ισπανική νομοθεσία καθορίζει ότι τα έγγραφα θα επικυρώνονται από τους ίδιους τους αποστολείς με τη σφραγίδα που αναπαράγεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κειμένου. Πιστεύει η Επιτροπή ότι αυτή η ερμηνεία είναι η ορθή;

3. Σε παράρτημα αυτού του κειμένου παρουσιάζεται ένα πρότυπο «σφραγίδας επικύρωσης» που δεν αναφέρει το όνομα και τη διεύθυνση της αρμόδιας αρχής. Πιστεύει η Επιτροπή ότι πρόκειται για μία ορθή ερμηνεία;

4. Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι αυτή η διαδικασία κινδυνεύει να οδηγήσει σε απάτες και να καταστήσει δυσχερή τον έλεγχο της κυκλοφορίας προϊόντων που υποβάλλονται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης;

5. Σε περίπτωση ελέγχου, ένας επιχειρηματίας άλλου κράτους μέλους που αγοράζει ισπανικό κρασί δεν κινδυνεύει να κατηγορηθεί από την εθνική του διοίκηση ότι δεν σέβεται τον κανονισμό αριθ. 2238/93;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Νοεμβρίου 1996)

Σε συνέχεια της δημιουργίας της ενιαίας αγοράς, οι διατάξεις που αφορούν τα έγγραφα που συνοδεύουν τη μεταφορά αμπελοοινικών προϊόντων και των μητρώων που τηρούνται στον αμπελοοινικό τομέα, άλλαξαν εκ βαθέων για να προσαρμοστούν στους νέους φορολογικούς κανόνες κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται στον ειδικό φόρο.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2238/93, της 26ης Ιουλίου 1993, για τα έγγραφα που συνοδεύουν τις μεταφορές των αμπελοοινικών προϊόντων και τα μητρώα που τηρούνται στον αμπελοοινικό τομέα, άρχισε να ισχύει την 1η Σεπτεμβρίου 1996.

Μετά από τρία χρόνια εφαρμογής, αποδείχθηκε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο κανονισμός δεν εφαρμόστηκε σωστά στα κράτη μέλη (πληθώρα χρησιμοποιούμενων εγγράφων, διπλές αρχές ελέγχου, μη πλήρης περιγραφή του προϊόντος). Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, άρχισε εμπεριστατωμένη αναθεώρηση του κανονισμού, για να αποκλεισθεί οποιαδήποτε αιτία μπορεί να αναχαιτήσει την καλή εκτέλεση και την αποτελεσματικότητα των μέτρων που προβλέπονται στο κείμενο αυτό.

Όσον αφορά τα θέματα που έθιξε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να δώσεις τις εξής απαντήσεις:

1. το άρθρο 20 παράγραφος 1 του κανονισμού προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή το όνομα και τη διεύθυνση των αρμόδιων αρχών, για την εφαρμογή του κανονισμού. Επομένως προβλέπει ρητώς ότι το κράτος μέλος μπορεί να αναγνωρίσει ορισμένες αρχές ελέγχου 7

2. το πρωτότυπο του συνοδευτικού εγγράφου και ένα αντίγραφο μπορούν να επικυρώνονται εκ των προτέρων και κάθε φορά που εκτελείται μία μεταφορά από τον αποστολέα, με την απόθεση του χαρτοσήμου ή της σφραγίδας επικύρωσης που δίνεται από την αρμόδια αρχή (άρθρο 3 παράγραφος 4) 7

3. σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει αυτή τη στιγμή η Επιτροπή, η σφραγίδα επικύρωσης, που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ του ισπανικού νόμου στον οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, πρέπει, σύμφωνα με το νόμο αυτό, να χρησιμοποιείται μαζί με το τετράγωνο 4 του συνοδευτικού εγγράφου που το υπόδειγμά του αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού.

4. Η Επιτροπή είναι ενημερωμένη για την περίπτωση κακής ερμηνείας της νομοθεσίας από έναν εμπορικό φορέα. Η περίπτωση αυτή αφορά την ενδοκοινοτική κυκλοφορία ενός προϊόντος που υπόκειται στον ειδικό φόρο. Ο αποστολέας ήταν υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσει ένα έγγραφο που εκδίδεται σύμφωνα με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992 που αφορά το γενικό καθεστώς κατοχής, κυκλοφορίας και ελέγχων των προϊόντων που υπόκεινται στον ειδικό φόρο ((ΕΕ αριθ. L 76 της 23.03.1992. )). Η Επιτροπή έκανε τις αναγκαίες επαφές με τις εθνικές αρχές για να αποτρέψει την εμφάνιση παρόμοιων περιπτώσεων.

5. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού, προβλέπει ότι το έγγραφο που συνοδεύει μια μεταφορά ενός αμπελοοινικού προϊόντος, πρέπει να εκδίδεται υπό την ευθύνη αυτού που πραγματοποιεί ή που ζητά την πραγματοποίηση της μεταφοράς.

Όταν διαπιστώνονται λανθασμένες, εσφαλμένες ή μη πλήρεις ενδείξεις (άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού), η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου έγινε η διαπίστωση, λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα 7 στη περίπτωση σοβαρών ή επανειλημμένων παρατυπιών, η αρχή που είναι αρμόδια για τον τόπο εκφόρτωσης, ενημερώνει την αρχή που είναι αρμόδια για τον τόπο αποστολής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2049/89 που αφορά τους γενικούς κανόνες ελέγχων στον αμπελοοινικό τομέα ((ΕΕ αριθ. L 202 της 24.07.1989. )).