ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0343/03

υποβολή: Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(10 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Φορολογικά και κοινωνικά μειονεκτήματα σε ορισμένες παραμεθόριες ζώνες στο εσωτερικό της ΕΕ

Σύμφωνα με μελέτη ειδικού στα φορολογικά δικηγόρου του Perpignan (Γαλλική Δημοκρατία) και της Figueres (Βασίλειο της Ισπανίας), κ. Herv Germa, οι κοινωνικές και φορολογικές διαφορές ανάμεσα στα δύο κράτη είναι τόσο μεγάλες που φτάνουν να αποτελούν μορφή αθέμιτου ανταγωνισμού.

Αυτές οι διαφορές αφορούν κυρίως τις κοινωνικές επιβαρύνσεις και τον επαγγελματικό φόρο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι κοινωνικές επιβαρύνσεις αντιπροσωπεύουν το 48 % του μικτού μισθού στη Γαλλία και μόνο το 30,6 % του ίδιου μισθού στην Ισπανία. Όσον αφορά τον επαγγελματικό φόρο, αυτός ανέρχεται στα 1 200 ευρώ περίπου στη Γαλλία για μια επιχείρηση με λιγότερους από 10 μισθωτούς ενώ στην Ισπανία κυμαίνεται μεταξύ 400 και 500 ευρώ.

Αυτές οι διαφορές δεν επηρεάζουν τις απομακρυσμένες στα σύνορα ζώνες μεταξύ των δύο κρατών. Αντιθέτως η περιοχή που επηρεάζεται ιδιαίτερα είναι το Roussillon όπου η οικονομία είναι ασταθής.

Σε τί ενέργειεςπολογίζει να προβεί η Επιτροπή προκειμένου να αντισταθμίσει με οποιονδήποτε τρόπο την οικονομική εγγενή αδυναμία που απορρέει από αυτήν την κατάσταση·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Μαρτίου 2003)

Στο πλαίσιο της τρέχουσας κοινοτικής νομοθεσίας, η άμεση φορολόγησηπόκειται ακόμη ουσιαστικά στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Από την προηγούμενη εμπειρία, η Επιτροπή γνωρίζει ότι μπορούν να προκύψουν δυσκολίες σε διαμεθοριακές καταστάσεις λόγω διαφορών των ισχυόντων φορολογικών συστημάτων των διαφόρων κρατών μελών. Για παράδειγμα, μπορούν να προκύψουν προβλήματα εισαγωγής διακρίσεων και εμποδίων στην άσκηση των τεσσάρων ελευθεριών.

Υπό τον όρο ότι τα κράτη μέλη τηρούν τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ, είναι ελεύθερα να επιλέγουν τα φορολογικά συστήματα που θεωρούν κατάλληλα και σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους. Τα φορολογικά επίπεδα έχουν σχέση με το επίπεδο των δημοσίων δαπανών τα οποία ομοίως αποτελούν συνάρτηση των εθνικών προτιμήσεων στο βαθμό που αυτό συμφωνεί με τα έσοδα κατά τρόπο που οι θέσεις του προϋπολογισμού να παραμένουν κοντά στο ισοζύγιο ή να είναι πλεονασματικές. Εν πάση περιπτώσει, στην ανακοίνωσή της για την φορολογική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση — προτεραιότητες για τα προσεχή έτη(1), η Επιτροπή δήλωσε ότι ήταν αναγκαίο να επιτευχθεί καλύτερος συντονισμός μεταξύ των φορολογικών συστημάτων για να αποφεύγονται οι διακρίσεις σε διαμεθοριακές καταστάσεις ή για να αίρονται τα εμπόδια στην άσκηση των τεσσάρων ελευθεριών.

Όσον αφορά γενικότερα την κοινωνική ασφάλιση, η κοινοτική νομοθεσία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να ασκούν το δικαίωμά τους οργάνωσης των συστημάτων τους κοινωνικής ασφάλισης. Επειδή δεν έχει γίνει κάποια εναρμόνιση σε κοινοτικό επίπεδο,πόκειται επομένως στην αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους να καθορίζει στην νομοθεσία του το επίπεδο των συνεισφορών κοινωνικής ασφάλισης αλλά το κράτος μέλος οφείλει να συμμορφούται με την κοινοτική νομοθεσία κατά την άσκηση αυτής της αρμοδιότητας. Επιπλέον, πρέπει να λαμβάνεταιπόψη ότι αυτές οι συνεισφορές αποτελούν μόνον ένα στοιχείο του συνολικού κόστους εργασίας και ότι αυτό που έχει σημασία από πλευράς ανταγωνισμού, είναι το κόστος εργασίας σε σχέση με την παραγωγικότητα (κόστος εργασίας μονάδας). Η παραγωγικότητα εξαρτάται από αριθμό παραγόντων, όπως το επίπεδο των γνώσεων και η ποιότητα της δημόσιαςποδομής.

Δεδομένου ότι η κατάσταση που περιγράφει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν φαίνεται να παραβιάζει την κοινοτική νομοθεσία, η Επιτροπή δεν έχει λόγο να θεσπίσει κάποιο ειδικό μέτρο.

(1) COM(2001)260 τελικό.