ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0495/00

υποβολή: Mauro Nobilia (UEN), Cristiana Muscardini (UEN), Sergio Berlato (UEN) και Francesco Turchi (UEN) προς την Επιτροπή

(24 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Ιδιοτυπία των τροφίμων

Η εφαρμογή της ρύθμισης που θεσπίστηκε με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92(1) και αριθ. 2082/92(2) του Συμβουλίου φαίνεται ότι σημείωσε σημαντικές καθυστερήσεις εάν αληθεύει ότι, μετά την έγκριση των βασικών κειμένων το 1992, η πρώτη αίτηση για την αναγνώριση της ιδιοτυπίας ελήφθη μόνο το 1996.

Εξάλλου,πάρχουν πληροφορίες ότι έχουνποβληθεί αιτήσεις επί της ουσίας εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο στις οποίες δεν έχει δοθεί καμία απάντηση.

Λαμβάνονταςπόψη τη σημασία των επιπτώσεων της εν λόγω ρύθμισης όσον αφορά την οικονομική ανταγωνιστικότητα αλλά και τις ενεχόμενες περιοχές θα μπορούσε η Επιτροπή να απαντήσει στα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι τα προαναφερόμενα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;

2. Εάν, ναι, είναι σε θέση να αναφέρει την πραγματική αιτία των καθυστερήσεων αυτών;

3. Θα μπορούσε να διευκρινίσει εάν αυτές οφείλονται στις πολύπλοκες διαδικασίες ή στον τρόπο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ή εθνικών αρχών;

4. Θεωρεί η Επιτροπή σκόπιμο ναποβάλει προτάσεις οι οποίες, αφενός, θα επιταχύνουν τις διαδικασίες και, αφετέρου, θα επιτρέψουν περισσότερη βεβαιότητα κατά την εξέταση των ανωτέρω αιτήσεων;

(1) ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σελ. 9.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Απριλίου 2000)

Στο πλαίσιο του επαναπροσανατολισμού της κοινής γεωργικής πολιτικής, το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 14 Ιουλίου 1992, τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 και 2082/92 σχετικά με την προστασία αφενός μεν των γεωγραφικών ενδείξεων (ΠΓΕ), των ονομασιών προέλευσης (ΠΟΠ) και αφετέρου των παραδοσιακών εγγυημένων προϊόντων (ΠΕΠ) των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων. Οι κανονισμοί αυτοί άρχισαν να ισχύουν στις 26 Ιουλίου 1993.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 (ΠΟΠ/ΠΓΕ) προβλέπει δύο τύπους διαδικασιών καταχώρησης: την συνήθη και την απλοποιημένη διαδικασία. Στο πλαίσιο της απλοποιημένης διαδικασίας, ο κανονισμός παραχώρησε στα κράτη μέλη προθεσμία έξι μηνών αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσεως σε ισχύ ή την ημερομηνία προσχώρησης των νέων κρατών μελών το 1995, προκειμένου να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή ποιες είναι οι ήδη προστατευόμενες ονομασίες σε εθνικό επίπεδο για τις οποίες ζητούν καταχώρηση σε κοινοτικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη κοινοποίησαν στην Επιτροπή περισσότερες από 1500 ονομασίες για καταχώρηση, σύμφωνα με την απλοποιημένη διαδικασία. Η εξέταση αυτών των 1.500 φακέλων αντιπροσώπευσε για την Επιτροπή εργασία αρκετών ετών. Μετά από την εξέταση αυτή η Επιτροπή καταχώρησε περίπου 500 ΠΟΠ/ΠΓΕ. Επιπλέον, ορισμένες αιτήσεις αποσύρθηκαν από τα κράτη μέλη (περίπου 700) και περισσότερες από 300 αιτήσεις για τα μεταλλικά νερά δεν μπορούσαν να καταχωρηθούν για λόγους συμβατότητας μεταξύ της νομοθεσίας για τα μεταλλικά νερά και της νομοθεσίας για τις ονομασίες προέλευσης και γεωργικών ενδείξεων. Όσον αφορά τους τελικούς φακέλους που διαβιβάστηκαν σύμφωνα με την απλοποιημένη διαδικασία και είναι περίπου 155, μένουν δύο για τους οποίους η διαδικασία δεν έχει ακόμη περατωθεί. Οι φάκελοι αυτοί αποδείχτηκαν ιδιαίτερα πολύπλοκοι και αποτέλεσαν αιτία για ανταλλαγή πολυάριθμων επιστολών και πολλές συνόδους είτε διμερείς με την Ιταλία είτε πολυμερείς με τα κράτη μέλη.

Όσον αφορά την συνήθη διαδικασία πρέπει ο κανονισμός να προβλέπει δύο προθεσμίες έξι διαδοχικών μηνών μετά την κοινοποίηση της αίτησης στην Επιτροπή. Η πρώτη προθεσμία έξι μηνών (άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92) είναι αναγκαία για πρακτικούς και διοικητικούς λόγους (αίτηση μετάφρασης των διαφόρων φακέλων, αίτηση γνωμοδότησης άλλωνπηρεσιών της Επιτροπής, αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών, ενδεχομένη αναζήτηση της γνώμης της επιστημονικής επιτροπής, κτλ.). Η δεύτερη προθεσμία των έξι μηνών η οποία αρχίζει μετά την δημοσίευση της αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα προβλέπεται για τη διαδικασία ένστασης (άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92). Πράγματι, είναι βασικό να γνωρίζει κανείς ποια είναι η κατάσταση στα κράτη μέλη για το προϊόν για το οποίο ένα κράτος μέλος ζητά την καταχώρηση σε κοινοτικό επίπεδο και να τους δοθεί η δυνατότητα να κάνουν ένσταση εάνπάρχει αξιόλογη αιτία.

Στην περίπτωση αποδεκτής ένστασης, χορηγείται συμπληρωματική προθεσμία τριών μηνών (άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92) προκειμένου τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να καταλήξουν σε νέα συμφωνία. Εάν κατά την λήξη της προθεσμίας αυτής δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία, η Επιτροπή πρέπει να καταλήξει σε μία απόφαση η οποία θαποβληθεί στην γνώμη της νομοθετικής επιτροπής. Οι διαδικασίες αυτές είναι μακρές και μπορούν να ποικίλουν αναλόγως της πολυπλοκότητας του φακέλου, αλλά είναι πρωταρχικής σημασίας να μεριμνά κανείς ώστε οι αιτήσεις να είναι σύμφωνες με τη νομοθεσία και να διαφυλάσσονται τα δικαιώματα των τρίτων.

Από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 535/97 και εξής, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν μεταβατική εθνική προστασία έως ότου ληφθεί απόφαση για την αίτηση καταχώρησης της ονομασίας σε κοινοτικό επίπεδο. Το μέτρο αυτό μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντα των παραγωγών που έχουν ζητήσει την καταχώρηση της ονομασίας.

Λαμβάνονταςπόψη τα συμφέροντα που διακυβεύονται και την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποτελεσματικότερης αξιοπιστίας κατά την κοινοτική καταχώρηση που παρέχει αποκλειστικότητα της χρησιμοποίησης της ονομασίας σε μία αγορά 373 εκατ. καταναλωτών, η Επιτροπή δεν κρίνει σκόπιμο να προτείνει την απλούστευση της διαδικασίας που προηγείται της καταχώρησης των ΠΟΠ και των ΠΓΕ.

Όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 (ΠΕΠ), η Επιτροπή διαβίβασε τον Ιούλιο του 1999 έκθεση στο Συμβούλιο για την εφαρμογή του. Μετά την έκθεση αυτή, άρχισαν εργασίες προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία του κανονισμού αυτού.