ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0837/96 υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή (12 Απριλίου 1996)

Θέμα: Κίνδυνος από μόλυβδο

Η έκθεση στο μόλυβδο προκαλεί ως γνωστόν σοβαρές βλάβες στην υγεία των ανθρωπίνων όντων κάθε ηλικίας. Τα παιδιά ιδιαίτερα, διατρέχουν κινδύνους σαφώς μεγαλύτερους δεδομένου ότι τα ταχέως αναπτυσσόμενα σώματά τους τείνουν να απορροφούν τις μολυντικές ουσίες με ταχύτητα μεγαλύτερη εκείνης των ενηλίκων. Είναι επίσης γνωστό ότι η παρουσία του μολύβδου στο αίμα μετράται σε μικρογραμμάρια ανά λίτρο (mg/lt). Στις ΗΠΑ επίπεδο 10 mg/lt θεωρείται υψηλό και αποτελεί αιτία εγρήγορσης.

Αυτών λεχθέντων μπορεί η Επιτροπή

1. να ανακοινώσει ποιό επίπεδο θεωρείται υψηλό στα κράτη μέλη 7

2. στην περίπτωση που τα επίπεδα διαφέρουν έχει εξετάσει εάν είναι σκόπιμο να παρουσιάσει προτάσεις εναρμόνισης;

3. υπό το πρίσμα της υπόθεσης αυτής θα μπορούσε να υποδείξει κάποια μέθοδο καταπολέμησης της μόλυνσης (εκπαίδευση του κοινού, εθνικές θεσμικές ενημερωτικές εκστρατείες κλπ) και να προτείνει κατόπιν συνεννόησης το καλύτερο μέσον βελτίωσης των υφισταμένων τεχνολογιών (abatement, enclosure, incapsulating) σχετικά με τη μείωση των κινδύνων;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (27 Ιουνίου 1996)

Η οδηγία του Συμβουλίου 77/312/ΕΟΚ καθόρισε κοινή διαδικασία που θα εφαρμοστεί κατά τη διάρκεια τεσσάρων χρόνων για το βιολογικό έλεγχο του μολύβδου στον πληθυσμό ((ΕΕ L 105, της 28.4.1977. )). Το επίπεδο αναφοράς για το μόλυβδο στο αίμα που καθορίστηκε στην οδηγία αυτή ήταν 20 μg ανά 100 ml. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων ((CEC/LUX/V/E/3/14/86 της 2.7.1986. )) που έγιναν στη συνέχεια έδειξαν μέσο όρο 13 μg ανά 100 ml αίματος για όλη την Κοινότητα. Πρόσφατες εργασίες που έγιναν στο πλαίσιο του προγράμματος EURO TERVIHT ((Επί του παρόντος εκτελείται η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων που θα δημοσιευθούν τον Οκτώβριο του 1996 στο περιοδικό «Η επιστήμη του απόλυτου περιβάλλοντος»: Τιμές αναφοράς ιχνοστοιχείων σε ιστούς από τους κατοίκους της Κοινότητας. )) έδειξαν για το 1995 επίπεδα 6,8 μg ανά 100 ml αίματος για τη Δανία και 7,2 μg ανά 100 ml αίματος για την Ισπανία. Στην Ιταλία, ελήφθη τιμή του μολύβδου στο αίμα ίση με 9,2 μg ανά 100 ml για τη Λομβαρδία το 1990, ενώ το 1995 8,2 μg ανά 100 ml για το Αbruzzo και 7,9 μg ανά 100 ml για τη Marche. Τα πρόσφατα αυτά επίπεδα είναι σαφώς χαμηλότερα από το επίπεδο αναφοράς των 10 μg ανά 100 ml αίματος στις ΗΠΑ.

Οι συγκεντρώσεις αναφοράς του μολύβδου στο αίμα δεν συνεπάγονται απαραίτητα επιβλαβή αποτελέσματα για την υγεία, αλλά μάλλον αποτελούν επίπεδα που δίνουν το συναγερμό για λήψη μέτρων. Αν ξεπεραστουν τα επίπεδα αναφοράς της οδηγίας 77/312/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη πρέπει να ελέγξουν την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων, να ενεργήσουν για να εξακριβώσουν τις πηγές έκθεσης που προκάλεσαν την υπέρβαση των επιπέδων αυτών και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα κατά την κρίση τους. Η Επιτροπή, παρ' όλα αυτά, δεν σχεδιάζει να καθιερώσει την εναρμόνιση των επιπέδων αναφοράς του μολύβδου στο αίμα.

Επιπλέον, ως προς τον εργασιακό χώρο, η οδηγία του Συμβουλίου 82/605/ΕΟΚ ((ΕΕ L 247 της 23.8.1982. )) προβλέπει την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που σχετίζονται με έκθεση σε μεταλλικό μόλυβδο και στις ιοντικές ενώσεις του κατά την εργασία.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προληφθεί η μόλυνση από μόλυβδο είναι να εξακριβωθούν οι πηγές στις οποίες οφείλεται η μόλυνση αυτή. Για το σκοπό αυτό, ο μόλυβδος και οι ενώσεις του έχουν ταξινομηθεί στο πλαίσιο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ ((ΕΕ 196 της 16.8.1967. )) (ταξινόμηση και επισήμανση των επικίνδυνων χημικών ουσιών) και της οδηγίας 88/379/ΕΟΚ ((ΕΕ L 187 της 16.7.1988. )) (ταξινόμηση και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων). Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας του Συμβουλίου 88/379/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε για τρίτη φορά από την οδηγία 93/18/ΕΟΚ ((ΕΕ L 104 της 29.4.1993. )), καθορίζει ειδικές διατάξεις για την ταξινόμηση, τη συσκευασία και την επισήμανση των χρωμάτων και των βερνικιών που περιέχουν μόλυβδο, ιδιαίτερα όταν με αυτά μπορεί να έρθουν σε επαφή τα παιδιά.

Επιπροσθέτως, η οδηγία του Συμβουλίου 89/677/ΕΟΚ ((ΕΕ L 398 της 30.12.1989. )) απαγόρευσε τη χρήση του ανθρακικού μολύβδου και των θετικών αλάτων στα χρώματα και η οδηγία του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 94/60/ΕΚ ((ΕΕ L 365 της 31.12.1994. )), η οποία πρέπει να εκτελεστεί το αργότερο έως τις 20 Ιουνίου 1996, απαγορεύει με ορισμένες εξαιρέσεις τη χρήση όλων των ενώσεων του μολύβδου σε ουσίες και παρασκευάσματα που προορίζονται για πώληση στο ευρύ κοινό.