ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2724/01

υποβολή: Niels Busk (ELDR) προς την Επιτροπή

(5 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Χρησιμοποίηση ιχθυάλευρου, σάρκας ιχθύων και ενσιρωμένων τροφών με βάση το ψάρι

Η μεγάλη έλλειψη πρωτεϊνών στην Ε.Ε καλύπτεται σήμερα με αλεύρι σόγιας, στους σπόρους της οποίας προστίθενται γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί.

Μπορεί η Επιτροπή να ανακοινώσει γιατί θεωρεί προτιμότερο να χρησιμοποιείται το αλεύρι σόγιας σε σύγκριση με το ιχθυάλευρο, τη σάρκα ιχθύων ή τις ενσιρωμένες τροφές με βάση το ψάρι,πό την προϋπόθεση ότι οι έλεγχοι θα καταστούν αυστηρότεροι·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Δεκεμβρίου 2001)

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το άλευρο σόγιας αντιπροσωπεύει το 20 % των ακατέργαστων πρωτεϊνών που χρησιμοποιούνται για ζωοτροφές στις 15 χώρες της ΕΕ. Το 95 % του χρησιμοποιούμενου αλεύρου σόγιας προέρχεται από εισαγωγές. Δύο από τους τρεις κυριότερους εταίρους της Κοινότητας στις εισαγωγές επιτρέπουν τη γενετικώς τροποποιημένη σόγια και την καλλιεργούν.

Μέχρι τώρα έχει χορηγηθεί μία άδεια γενετικώς τροποποιημένης σόγιας (Round-Up Ready) η οποία καλύπτει τις ακόλουθες χρήσεις: διακίνηση στο περιβάλλον κατά την εισαγωγή, πριν από και κατά την αποθήκευση, καθώς και πριν από και κατά την επεξεργασία προς μη βιώσιμα προϊόντα. Αυτή η γενετικώς τροποποιημένη σόγια επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί στη διατροφή των ζώων. Ωστόσο, τούτο δεν σημαίνει ότι όλο το σογιάλευρο που χρησιμοποιείται για τη διατροφή των ζώων στην Ένωση παράγεται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ).

Ύστερα από τις εξελίξεις σε σχέση με τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (ΣΕΒ), ιδίως μετά από την παράταση της απαγόρευσης μεταποιημένων ζωικών αλεύρων(1), το Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να αναλύσει την προσφορά και τη ζήτηση φυτών πλούσιων σε πρωτεΐνες. Για το θέμα αυτό η Επιτροπήπέβαλε ανακοίνωση στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο με τίτλο Επιλογές για την προώθηση στην ΕΕ των καλλιεργειών με φυτικές πρωτεΐνες(2). Η εν λόγω ανακοίνωση συμπεραίνει ότι δενφίστανται σημαντικά προβλήματα όσον αφορά την αντικατάσταση των πρωτεϊνών από άλευρα ζωικής προέλευσης με πρωτεΐνες προερχόμενες από φυτά. Η καλύτερη πηγή φυτικών πρωτεϊνών από την άποψη αυτή είναι η σόγια. Ωστόσο, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων και η βιομηχανία ζωοτροφών δεν θα αντιδράσουν χρησιμοποιώντας απλώς περισσότερο άλευρο σόγιας διότιπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αποφανθεί κατά πόσον ενδείκνυται η χρήση της μιας ή της άλλης πηγής πρωτεϊνών, από τη στιγμή που οι πηγές αυτές είναι ασφαλείς. Πράγματι, για τη χρήση οποιουδήποτε ασφαλούς προϊόντος στη διατροφή των ζώων πρέπει να αποφασίσουν οι αρμόδιοι οικονομικοί παράγοντες, λαμβάνονταςπόψη και άλλα κριτήρια όπως το είδος της ζωικής παραγωγής (ιδιαίτερες απαιτήσεις διατροφής), η θρεπτική αξία, η διαθεσιμότητα των προϊόντων και η τιμή.

Η Επιτροπή επιθυμεί να παραπέμψει τον αξιότιμο βουλευτή στην απάντησή της προς τη γραπτή ερώτηση E-1898/01 της κ. Jackson(3). Η Επιτροπή γνωρίζει ότι τα αλιεύματα, ανεξαρτήτως της περιεκτικότητάς τους σε πρωτεΐνες, αποτελούν κύρια πηγή πολυακόρεστων λιπαρών οξέων (n-3 PUFA) τα οποία έχουν μεγάλη θρεπτική αξία. Από την άλλη, τα αλιεύματα μπορούν να μολυνθούν από διοξίνες. Προτάσεις περί καθορισμού μέγιστων τιμών ανοχής για τις διοξίνες στα τρόφιμα και στις ζωοτροφές εξετάζονται επί του παρόντος από το Συμβούλιο(4).

(1) Απόφαση του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων, ΕΕ L 306 της 7.12.2000. Η ισχύς της αποφάσεως αυτής παρατάθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1326/2001 της Επιτροπής (ΕΕ L 177 της 30.6.2001).

(2) COM(2001)148 τελικό.

(3) ΕΕ C 81 E της 4.4.2002, σελ 71.

(4) COM(2001)493 τελικό και COM(2001)495 τελικό.