ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0300/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή

(17 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Επιδοτήσεις στους χοιροτρόφους

Θα μπορούσε να επιβεβαιώσει η Επιτροπή εάν αληθεύει ότι η γαλλική και η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισαν να διαθέσουν "δάνεια με ευνοϊκούς όρους" σε χοιροτρόφους, με σκοπό να διευκολυνθεί η έξοδος από την κρίση που αντιμετωπίζει ο τομέας;

Σε καταφατική περίπτωση, δεν συμφωνεί η Επιτροπή ότι τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις τροφοδοτούν ένα κλίμα αθέμιτου ανταγωνισμού δοθέντος ότι άλλες χώρες, στις οποίες ο τομέας της χοιροτροφίας αντιμετωπίζει ανάλογες δυσκολίες, δεν παρέχουν διευκολύνσεις στους παραγωγούς μέσω ειδικών χρηματοδοτήσεων;

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει εάν η ισχύουσα νομοθεσία επιτρέπει τις διαφορετικές αυτές μεταχειρίσεις και εάν συνάδουν με την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι η γαλλική κυβέρνηση έδωσε ορισμένες ενισχύσεις στους χοιροτρόφους. Η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία επί των ενισχύσεων αυτών, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Η επιστολή που απηύθυνε η Επιτροπή στις γαλλικές αρχές έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα(1), ώστε να μπορέσουν να την σχολιάσουν τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Φαίνεται ότι στην Ισπανία, ορισμένες ενισχύσεις είναι δυνατόν να έχουν παραχωρηθεί από την κεντρική κυβέρνηση και ορισμένες περιφερειακές αρχές στον χοιροτροφικό τομέα. Η Επιτροπή βρίσκεται σε επαφή με τις ισπανικές αρχές προκειμένου να διευκρινίσει τα εν λόγω μέτρα.

Σύμφωνα με το άρθρο 92, παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, οιαδήποτε ενίσχυση παραχωρείται από ένα κράτος μέλος ή μέσω κρατικών πόρων με οποιαδήποτε μορφή, η οποία θα αλλοίωνε ή θα υπήρχε κίνδυνος να αλλοιώσει τους όρους ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών θα είναι, στο μέτρο που επηρεάζει τις συναλλαγές αυτές μεταξύ των κρατών μελών, ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

Ωστόσο, η απαγόρευση αυτή δεν είναι απόλυτη. Το άρθρο 92 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ προβλέπει κυρίως ότι η ενίσχυση που ευνοεί την ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων μπορεί να θεωρηθεί ως συμβιβαστή με την κοινή αγορά, με την προϋπόθεση ότι δεν επηρεάζει τα εμπορικά συμφέροντα με τρόπο αντίθετο από το κοινό συμφέρον.

ταν παραχωρείται ενίσχυση στους παραγωγούς που βρίσκονται σε οικονομικές δυσχέρειες, η Επιτροπή επιτρέπει μία τέτοια ενίσχυση μόνο εάν χορηγείται σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων(2).

(1) ΕΕ C 61 της 3.3.1999.

(2) ΕΕ C 283 της 19.9.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0325/99

υποβολή: Luigi Moretti (NI) προς την Επιτροπή

(10 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Μη ισορροπημένη κατανομή της αεροπορικής συγκοινωνίας μεταξύ Malpensa και Linate

Η αεροπορική εταιρία Alitalia κατήργησε από 1ης Φεβρουαρίου 1999 την πτήση των 8.55 μ.μ. που πραγματοποιούσε σε συνεργασία με τη Meridiana από το Fiumicino στη Malpensa. Κατά συνέπεια, μετά τις 5.55 μ.μ., οι πτήσεις από τη Ρώμη στο Μιλάνο κατευθύνονται αποκλειστικά στο Linate.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι τούτο είναι σύμφωνο με την ισορροπημένη κατανομή της αεροπορικής συγκοινωνίας μεταξύ Malpensa και Linate;

Απάντηση του κου Kinnock eξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαρτίου 1999)

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 του Κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/92 της 23ης Ιουλίου 1992 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών(1), τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να ρυθμίζουν την κατανομή της κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων ενός και του αυτού συστήματος αερολιμένων. Οι κανόνες αυτοί υπόκεινται στον έλεγχο της Επιτροπής, η οποία εξασφαλίζει τη συμμόρφωση των κρατών μελών με τη νομοθεσία, εγγυώμενη ότι οι κανόνες είναι πλήρως συμβατοί με την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης όσον αφορά την εθνικότητα και ταυτότητα των αερομεταφορέων, καθώς και την τήρηση των αρχών της κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά την ελευθερία παροχής υπηρεσιών.

Στην περίπτωση των αερολιμένων Malpensa και Linate, οι κανόνες κατανομής της κυκλοφορίας είναι ενσωματωμένοι στο ιταλικό διάταγμα της 9ης Οκτωβρίου 1948, το οποίο ορίζει ότι, από τις 25 Οκτωβρίου 1948 και μέχρις ότου βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες πρόσβασης στον αερολιμένα Malpensa, οι κοινοτικοί αερομεταφορείς δύνανται να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν τον αερολιμένα Linate σε ποσοστό μέχρι 34 % της αντίστοιχης χρήσεως του εν λόγω αερολιμένα κατά την προγενέστερη περίοδο της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών (International air transport association -IATA). Η εν λόγω κατανομή κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων Linate και Malpensa μπορεί να θεωρηθεί ισόρροπη. Αντανακλά τους περιορισμούς που προκύπτουν από την τρέχουσα υποδομή της οδικής και σιδηροδρομικής πρόσβασης στον αερολιμένα Malpensa και ταυτόχρονα επιτρέπει την σύσταση ενός πλήρως επιχειρησιακού κόμβου στον εν λόγω αερολιμένα. Στην βάση αυτή και σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία - ειδικότερα δε, με την αρχή της επί ίσοις όροις παροχής υπηρεσιών- οι κοινοτικοί αερομεταφορείς έχουν κάθε ελευθερία να αποφασίζουν την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών είτε στο Linate είτε στην Malpensa, εφόσον σέβονται το προαναφερθέν όριο του 34 %. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι το γεγονός ότι η Alitalia δεν παρέχει πλέον μια συγκεκριμένη υπηρεσία στο αεροδρόμιο Malpensa ως ασύμβατο με το στόχο της ισόρροπης κατανομής της κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων Malpensa και Linate.

(1) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0354/99

υποβολή: Marco Formentini (NI) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Παρατυπίες στην κατανομή των συνεισφορών σχετικά με το στόχο 2 των Διαρθρωτικών Ταμείων στο Διαμέρισμα Λιγουρίας

Στις 30.3.1998, ο Δήμος Chiavari (Γένοβα) ζήτησε από το Διαμέρισμα Λιγουρίας τη χορήγηση χαριστικής συνεισφοράς στο πλαίσιο του στόχου 2 για ένα πρόγραμμα αναβάθμισης του ιστορικού κέντρου της πόλης για πολεοδομικούς, τουριστικούς και εμπορικούς σκοπούς. Η αίτηση υπεβλήθη εντός των χρονικών ορίων και προθεσμιών που αναφέρονται στις διαδικαστικές διατάξεις.

Με το Διευθυντικό Διάταγμα αριθ. 321 της 4.9.1998, ενεκρίθη η κατάταξη των υποβληθεισών προτάσεων και η επακόλουθη χορήγηση των χρηματοδοτήσεων. Θεωρήθηκαν αποδεκτές για τη συνεισφορά οι προτάσεις των Δήμων της Γένοβας, Cairo Montenotte και Sarzana, έστω και αν δεν εσυνοδεύοντο από τα "δέοντα μελετητικά χαρακτηριστικά", όπως επεσήμανε το προαναφερθέν Διάταγμα. Η πρόταση του Δήμου Chiavari, αν και πλήρης τόσο από μελετητικής, όσο και από τυπικής πλευράς δεν εκρίθη κατάλληλη.

Κατόπιν τούτου, ο Δήμος Chiavari προσέφυγε στη δικαστική αρχή, η δε έρευνα εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη.

Δεν θεωρεί επομένως η Επιτροπή ότι θα έπρεπε να εξακριβώσει εάν το Διαμέρισμα Λιγουρίας χρησιμοποίησε διακριτικά κριτήρια αντίθετα με τις αρχές της αντικειμενικότητας, της ορθότητας και της διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών πόρων της Κοινότητας με τη διεξαγωγή μιας σχετικής έρευνας;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαρτίου 1999)

Η ερώτηση του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, κατέφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, αφορά κυρίως τις ιταλικές αρχές.

Οι πληροφορίες τις οποίες παρείχε η περιοχή της Λιγουρίας και κυρίως όσον αφορά την κλήση των σχεδίων σχετικά με το μέτρο 3.5 - "Υποδομές για την αναζωογόνηση των αστικών κέντρων", υποδεικνύουν ότι οι αιτήσεις αξιολογήθηκαν σύμφωνα με ένα σύστημα βαθμών και τα κυριότερα κριτήρια ήταν η επίπτωση της προτεινόμενης υποδομής στο περιβάλλον και στον τοπικό τουρισμό, η βελτίωση και η μετατροπή της υπάρχουσας υποδομής καθώς και η δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Το σχέδιο της επαρχίας Chiavari δεν απορρίφθηκε αλλά έλαβε μικρότερο βαθμό από τα σχέδια των περιοχών που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Οι αιτήσεις χρηματοδότησης, υπό το μέτρο 3.5., υπερβαίνουν σήμερα τους διαθέσιμους πόρους. Ωστόσο, έως προσφάτως επαναπροσδιορισμός του προγράμματος του στόχου 2, που η Επιτροπή εγκρίνει, επί του παρόντος, επέτρεψε τη χορήγηση συμπληρωματικών κεφαλαίων για το εν λόγω μέτρο. Το σχέδιο Chiavari ευρίσκεται στην αρχή του καταλόγου, μετά από τις περιοχές στις οποίες έχουν ήδη χορηγηθεί πιστώσεις και, κατά συνέπεια, ευρίσκεται σε πολύ καλή θέση για να απολαύει τα εν λόγω κεφάλαια.

Βάσει των πληροφοριών αυτών, τις οποίες έλαβε η Επιτροπή, δεν υπάρχει λόγος να αρχίσει μία έρευνα σχετικά με το εν λόγω θέμα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0037/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή

(20 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Χρησιμοποίηση δέρματος γάτας "για διδακτικούς σκοπούς"

Στην Ιταλία, σε ένα διαφημιστικό κατάλογο διδακτικού υλικού για τη μέση εκπαίδευση, διαφημίζεται δέρμα γάτας που χρησιμοποιείται για πειράματα φυσικής. Έχουν αντιδράσει για το λόγο αυτό όλες οι εθνικές ενώσεις για τα δικαιώματα των ζώων.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το πείραμα, όπως δηλώνουν οι ίδιοι οι καθηγητές, μπορεί ωραιότατα να πραγματοποιηθεί αντικαθιστώντας το δέρμα με ένα απλό μάλλινο ύφασμα; λαμβάνοντας υπόψη πόσο ελάχιστα "διδακτικό" είναι να δίνεις στα χέρια μικρών ακόμη παιδιών το δέρμα ενός ζώου που, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα περιμένει στο σπίτι για να παίξει μαζί τους; λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δέρματα γάτας, όπως διευκρινίζει ο εν λόγω εκδοτικός οίκος - μεταξύ των σοβαροτέρων της Ιταλίας - εισάγονται από τη Γερμανία και ότι μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι η Γερμανία δεν παρασκευάζει αυτό το προϊόν μόνο για την Ιταλία.

Δεν πιστεύει η Επιτροπή:

1. ότι πρέπει να επιβάλει κυρώσεις στη Γερμανία για αυτό το διαπιστωμένο και βάρβαρο εμπόριο;

2. ότι πρέπει να αποθαρρύνει την Ιταλία και τα άλλα κράτη μέλη από την αγορά υλικού που προέρχεται από σκληρή μεταχείριση των ζώων, και μάλιστα των κατοικιδίων εξ αυτών;

3. ότι πρέπει να υπενθυμίσει στην Ιταλία και στις άλλες χώρες της Ένωσης ότι εδώ και καιρό υπάρχουν νόμοι για την προστασία των ζώων που απαγορεύουν την κακή τους μεταχείρηση και τη θανάτωσή τους;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή θα επιθυμούσε να πληροφορήσει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι η εμπορία δέρματος γαλής για πειραματικούς ή άλλους σκοπούς δεν καλύπτεται από την κοινοτική νομοθεσία.

Ελλείψει κοινοτικών αρμοδιοτήτων στον τομέα αυτό, η Επιτροπή αδυνατεί να αναλάβει οιαδήποτε δράση.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0798/99

υποβολή: Gerhard Hager (NI) προς την Επιτροπή

(6 Απριλίου 1999)

Θέμα: Screening στον τομέα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων

Για να προετοιμασθεί η ένταξη των υποψηφίων χωρών, έχει αρχίσει εν τω μεταξύ και το Screening των τομέων δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων. Οι σχετικές εργασίες θα έπρεπε, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτω, να είχαν περατωθεί κατά τα τέλη Μαρτίου. Η Task Force διεύρυνση έχει υποδιαιρέσει, με στόχο τη διευκόλυνση των εργασιών, το "κοινοτικό κεκτημένο" σε εννέα κεφάλαια: πολιτική στον τομέα του ασύλου, εξωτερικά σύνορα, μετανάστευση, αγώνας κατά του οργανωμένου εγκλήματος, αγώνας κατά των ναρκωτικών, αγώνας κατά της τρομοκρατίας, συνεργασία στον τομέα της αστυνομίας, συνεργασία στον τομέα των τελωνείων και δικαστική συνεργασία (αστικό και ποινικό δίκαιο). Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή καλείται, μετά την περάτωση των διαπραγματεύσεων κατά τα τέλη Μαρτίου να διαβιβάσει τη συνολική έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα του Screening.

1. Είναι η εν λόγω διαβίβαση δυνατή και πότε μπορεί να πραγματοποιηθεί;

2. Εάν όχι, για ποίο λόγο τα εν λόγω δεδομένα δεν θα μπορούσαν να ανακοινωθούν;

Απάντηση του κυρίουvan den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 1999)

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι έχει περατωθεί από τα τέλη Μαρτίου το Screening του κοινοτικού κεκτημένου σύμφωνα με το κεφάλαιο 24: Συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων των διαπραγματεύσεων "ένταξης με τις έξι υποψήφιες χώρες, με τις οποίες άρχισαν οι διαπραγματεύσεις αυτές". Η Επιτροπή, όπως συνήθως, θα ενημερώσει το Κοινοβούλιο για τα αποτελέσματα του screening αυτού στις συναντήσεις με τις ενδιαφερόμενες κοινοβουλευτικές επιτροπές.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0694/99

υποβολή: Sebastiano Musumeci (NI) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Διαδικασία για παράβαση σε βάρος του ελαιολάδου

Έχοντας υπόψη ότι η "διαδικασία για παράβαση", την οποία κίνησε η ΕΕ κατά του ιταλικού νόμου αριθ. 313/98 σχετικά με την επισήμανση των ελαίων, γνωστού επίσης και ως "νόμου του made in Italy", φαίνεται εντελώς αδικαιολόγητη στο βαθμό που ο προαναφερθείς νόμος δεν χρησιμεύει για τη δημιουργία εμπορικών φραγμών αλλά αποσκοπεί στην προστασία της ποιότητας και των χαρακτηριστικών του προϊόντος και στην εγγύηση της επισιτιστικής ασφάλειας των καταναλωτών;

εκτιμώντας ότι η Επιτροπή Διαχείρισης λιπαρών ουσιών της ΕΕ μείωσε δραστικά την προβλεπόμενη ποσότητα παραγωγής ελαιολάδου για την περίοδο εμπορίας 1997/98 - εξαιτίας της αλματώδους αύξησης της ισπανικής παραγωγής - με σοβαρές ζημίες για την Ιταλία, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες χώρες παραγωγούς;

λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αβάστακτες περικοπές των κοινοτικών ενισχύσεων για την περίοδο εμπορίας 97/98 (που καθορίστηκαν σε ποσοστό 40 %) θα οξύνουν έτι περαιτέρω την ήδη σοβαρή κρίση που διέρχεται ο τομέας του ελαιολάδου;

θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει:

- εάν σκοπεύει να αποσύρει τη διαδικασία για παράβαση που κίνησε κατά της Ιταλίας σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του νόμου 313/98, και

- εάν έχει την πολιτική βούληση να διαπραγματευθεί εκ νέου με την Ιταλική Κυβέρνηση τις κοινοτικές ενισχύσεις στην ελαιοκαλλιέργεια για την περίοδο εμπορίας 1997/98, προκειμένου να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις της ήδη σοβαρής κρίσης που πλήττει την αγορά και τις τιμές;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαδικασία για παραβάσεις που ανελήφθη κατά της Ιταλίας είναι ορθά θεμελιωμένη, δεδομένου ότι ο νόμος που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου εγκρίθηκε αντίθετα από τις διατάξεις της οδηγίας 83/189/ΕΚ του Συμβουλίου "τεχνικές προδιαγραφές" (όπως τροποποιήθηκε μεταξύ άλλων με την οδηγία 88/182/ΕΚ, και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 93/84/ΕΚ) και αντίθετα με τις διατάξεις του άρθρου 10 της συνθήκης ΕΚ (ex άρθρο 5). Η Ιταλία δεν αντέδρασε στην αιτιολογημένη γνώμη που της απηύθυνε η Επιτροπή.

Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται τη γνώμη του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου όσον αφορά τις συνέπειες της μείωσης της ενίσχυσης επί του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών. Είναι γεγονός, ότι όσον αφορά τους μικρούς παραγωγούς (που παράγουν λιγότερα από 500 χιλιόγραμμα ελαιολάδου), δεν υπήρξε μείωση της ενίσχυσης. Οι παραγωγοί αυτοί λοιπόν αποτελούν πάνω από το 60 % του συνόλου των κοινοτικών ελαιοπαραγωγών (75 % στην Ιταλία). σον αφορά τους μεγάλους παραγωγούς, το εισόδημά τους συνίσταται από την πώληση του ελαίου σύμφωνα με τις ποσότητες που παράγονται καθώς και από την ενίσχυση στην παραγωγή η οποία προκύπτει από το μοναδιαίο ποσό της ενίσχυσης σε σχέση με τις παραγόμενες ποσότητες. Λαμβάνοντας υπόψη την παραγωγή της περιόδου εμπορίας 1997/1998, οι μεγάλοι παραγωγοί δεν υπέστησαν σημαντικές απώλειες του εισοδήματος. Εξάλλου, το πρόβλημα αυτό συζητήθηκε στο Συμβούλιο στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου 1998 και δεν κρίθηκε χρήσιμο να δοθεί συνέχεια στην ιταλική αίτηση για το θέμα αυτό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0186/99

υποβολή: Angela Sierra González (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Κατασκευή οικοδομικού συγκροτήματος στις Charcas de San Lorenzo (Gran Canaria - Κανάρια Νησιά)

Διάφορες περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν καταγγείλλει την ενδεχόμενη κατασκευή οικοδομικού συγκροτήματος λόγω της κατασκευής γηπέδου γκολφ στη ζώνη που είναι γνωστή ως "Charcas de San Lorenzo", η οποία βρίσκεται στην κοινότητα Las Palmas της Gran Canaria, η οποία εντάσσεται στην προστατευμένη φυσική περιοχή "Pino Santo", και έχει αναγνωρισθεί από την περιβαλλοντολογική νομοθεσία των Καναρίων.

Η εν λόγω περιοχή συγκεντρώνει μεγάλη ποικιλία φυσικών και πολιτιστικών αξιών. Ο χαρακτηρισμός της ως υγρή ζώνη την εντάσσει στην κατηγορία "οικοσύστημα πρωταρχικής σημασίας" του παραρτήματος Ι της οδηγίας 92/43(1), σχετικά με τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και της δασικής χλωρίδας και πανίδας, ως "εποχιακή μεσογειακή λιμνοθάλασσα". Η Επιτροπή έχει ιδιαίτερη αρμοδιότητα για τη διατήρηση αυτών των περιοχών. Εξάλλου, η περιοχή διαθέτει σημαντική ποικιλία μεταναστευτικών πτηνών, τα οποία περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1 της οδηγίας 79/409(2), σχετικά με τη διατήρηση των αγρίων πτηνών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεταξύ αυτών των ειδών ξεχωρίζουμε πολυάριθμα πτηνά που ζουν στην περιοχή όπως είναι η αιγκρέτα, ο ερωδιός, η υδρόρνιθα, κ.τ.λ.

Μία ένωση πολιτών παρουσίασε μία εναλλακτική λύση αποκατάστασης και διατήρησης της εν λόγω περιοχής, προσπαθώντας να αποφύγει την κατασκευή γηπέδου γκολφ, το οποίο θα δημιουργήσει αναπόφευκτα αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον.

Γνωρίζει η Επιτροπή αυτό το γεγονός;

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής είναι συμβατή με την κατασκευή γηπέδου γκολφ;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει τα γεγονότα αυτά.

Η τοποθεσία που αναφέρεται δεν έχει χαρακτηρισθεί περιοχή ειδικής προστασίας των πτηνών (ΠΕΠ) στο πλαίσιο της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ. Ούτε έχει καταγραφεί επιστημονικά ως σημαντική περιοχή για τη διατήρηση των πτηνών.

Η Ισπανία δεν έχει προτείνει την περιοχή να περιληφθεί στο δίκτυο Natura 2000 στο πλαίσιο της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Το Αξιότιμο Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρει ότι στην περιοχή υπάρχει ένας πρωτεύων τύπος ενδιαιτήματος του Παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής (προσωρινές λιμνοθάλασσες της Μεσογείου). Ωστόσο, σύμφωνα με τον κατάλογο αναφοράς των τύπων ενδιαιτημάτων και ειδών της περιοχής των Νήσων των Μακάρων, τον οποίο έχει εγκρίνει η επιτροπή "Ενδιαιτήματα", αυτός ο τύπος ενδιαιτήματος δεν υφίσταται στις Καναρίους Νήσους.

Η φύση φαίνεται επομένως στην περιοχή αυτή περισσότερο εθνικού παρά κοινοτικού ενδιαφέροντος.

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σελ. 1.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1056/99

υποβολή: Daniela Raschhofer (NI) προς την Επιτροπή

(20 Απριλίου 1999)

Θέμα: Προκήρυξη δημοσίων συμβάσεων

Στην ιδιοκτησία της πόλης Βιέννης ανήκουν περίπου 220.000 κατοικίες, οι οποίες εδώ και δεκαετίες είναι πάντα ασφαλισμένες από την ίδια ασφαλιστική εταιρία, χωρίς ποτέ να πραγματοποιηθεί διαγωνισμός για την ανάθεση αυτής της παροχής υπηρεσίας.

1. Πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαγωνισμών, σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες της ΕΕ, οι διάφορες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών ή κατασκευής για τις κατοικίες που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στην ιδιοκτησία της πόλης της Βιέννης, όταν αυτές υπερβαίνουν τα καθορισμένα κατώτατα όρια; Εάν όχι, για ποιό λόγο;

2. Εάν ναι, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να σταματήσει αυτή η κατάσταση που είναι αντίθετη προς τις διατάξεις της Συνθήκης;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Μαΐου 1999)

1. Οι συμβάσεις υπηρεσιών και οι συμβάσεις δημοσίων έργων που φθάνουν τα κατώτατα όρια τα οποία προβλέπονται στις οδηγίες(1) και οι οποίες συνάπτονται από την πόλη της Βιέννης για διαμερίσματα των οποίων η πόλη αυτή έχει την άμεση ή έμμεση κυριότητα πρέπει να συνάπτονται με βάση κάποια από τις διαδικασίες και σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στις οδηγίες αυτές.

2. Η Επιτροπή χρειάζεται περισσότερο ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τη φύση των ασφαλιστικών υπηρεσιών προκειμένου να κρίνει εάν η οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών και η οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων(2) εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή απευθύνθηκε στις αυστριακές αρχές και τους ζήτησε να της δώσουν πληροφορίες σχετικά με τη φύση των ασφαλιστικών υπηρεσιών, τα ασφαλισμένα αντικείμενα και τις υφιστάμενες ασφαλιστικές συμβάσεις.

(1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992.

(2) ΕΕ L 199 της 9.8.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0437/99

υποβολή: Brigitte Langenhagen (PPE) προς την Επιτροπή

(4 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ερμηνεία και εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ

Ποια μεμονωμένα κριτήρια ή ποιες προϋποθέσεις είναι καθοριστικής σπουδαιότητας ούτως ώστε για ένα σχέδιο σιδηροδρομικών μεταφορών να μπορούν να ισχύουν "εκτιμήσεις σχετικά με θετικές συνέπειες πρωταρχικής σημασίας για το περιβάλλον" σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ(1);

Η ερώτηση αυτή αποτελεί συνέχεια της ερώτησής μου της 25ης Ιουλίου 1998 στην οποία απάντησε η κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (Ε-2638/98)(2). Ωστόσο, η απάντηση της Επιτροπής δεν απάντησε σε αυτή μου την ερώτηση, ή δεν ασχολήθηκε με το θέμα αυτό.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 Απριλίου 1999)

Απαντώντας στη γραπτή ερώτηση 2638/98 του Αξιοτίμου Μέλους του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή έχει ήδη εκφράσει τη γνώμη της και έχει εξηγήσει ότι το θέμα των "θετικών επιπτώσεων καθοριστικής σημασίας για το περιβάλλον" μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο κατά περίπτωση. Δεν υφίστανται γενικές μέθοδοι ή πρόσθετα κριτήρια πέραν εκείνων που καθορίζει η οδηγία 92/43/ΕΟΚ για την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, και τα γενικά περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα των σιδηροδρόμων έναντι των άλλων μεταφορικών μέσων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις ανάγκες ειδικών μελετών κατά τόπο και έργο.

Μόνο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι σε θέση να δώσει οριστική ερμηνεία της οδηγίας και η Επιτροπή αδυνατεί να παράσχει επιπλέον στοιχεία στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου πέραν των παρατεθέντων στην προηγούμενη απάντηση της.

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ C 118 της 29.4.1999, σελ. 110.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0613/99

υποβολή: Patricia McKenna (V) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Η Θιβετανή αντιλόπη - εξαφάνιση και εμπόριο γούνας

Η Θιβετανή αντιλόπη έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των ειδών των οποίων η εμπορία απαγορεύεται αυστηρά στα πλαίσια της CITES από το 1979, διότι κινδυνεύει με εξαφάνιση.

Παρά την εν λόγω απαγόρευση, η γούνα του ζώου αυτού, γνωστής ως Shantoosh, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής κατά τη δεκαετία του 1980 και, σύμφωνα με την οράνωση "Friends of Nature", διατίθεται προς πώληση σε διάφορες αγορές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, περιλαμβανομένου και του Λονδίνου.

Έχοντας αυτά υπόψη αλλά και το γεγονός ότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός κ. Tony Blair έχει δεσμευθεί να θίξει το ζήτημα αυτό στις αρμόδιες αρχές στο ΗΒ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ποιά μέτρα έχει λάβει η Επιτροπή προκειμένου να τερματισθεί αυτό το εμπόριο το οποίο αποτελεί σαφή παράβαση της απαγόρευσης της CITES;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Απριλίου 1999)

Η σύμβαση για το διεθνές εμπόριο κινδυνευόντων ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας (CITES), εφαρμόζεται αυστηρά στην Κοινότητα με τον κανονισμό (EC) 338/97 του Συμβουλίου(1) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 939/97 της Επιτροπής(2).

Είναι γεγονός ότι στην Ευρώπη πωλούνται επώμια (ετόλ) από γούνα Θιβετιανής αντιλόπης, παρά την πλήρη απαγόρευση των εισαγωγών και των πωλήσεων δυνάμει των σχετικών κανονισμών. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει πόσο πρόσφατο είναι το πρόβλημα αυτό, αλλά θα θέσει πάλι το θέμα στην επιτροπή άγριας πανίδας και χλωρίδας, που έχει συσταθεί βάσει του ανωτέρω κανονισμού, και θα πιέσει τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να αποτραπεί το εμπόριο των συγκεκριμένων προϊόντων.

(1) ΕΕ L 61 της 3.3.1997.

(2) ΕΕ L 140 της 30.5.1997.