ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2246/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Υποεκμετάλλευση των εγκαταστάσεων ελλιμενισμού λόγω της συνέχισης της απόρριψης στη θάλασσα των αποβλήτων των πλοίων

1. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι, όπως αναφέρει η ετήσια έκθεση της ολλανδικής εταιρείας AVR-bedrijven, ομίλου επιχειρήσεων για την επεξεργασία αποβλήτων, μόνον το 7 % από τα 30 000 πλοία που ελλιμενίζονται στον λιμένα του Ρότερνταμ παραδίδουν τα απόβλητά τους στις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού Watco της AVR;

2. Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι, όπως αναφέρει η εν λόγω ετήσια έκθεση, μόνον το 1 % του μίγματος νερό/λάδι που προέρχεται από τα μηχανοστάσια και μόνον το 3 % τωνπολειμμάτων πετρελαίου θέρμανσης παραδίδονται στις εγκαταστάσεις αυτές·

3. Δεν εκτιμά η Επιτροπή, όπως οποφαινόμενος, ότι τα στοιχεία αυτά, που αφορούν αποκλειστικά το Ρότερνταμ, είναι εξαιρετικά ανησυχητικά, τη στιγμή που συχνότατα πρόκειται περί ιδιαίτερα μεγάλων πλοίων τα οποία δεν ελλιμενίζονται καθ' οδόν παρά μόνον σε ένα βασικό λιμένα ανά ήπειρο και, κατά συνέπεια, δεν μπορούν να έχουν παραδώσει προ ολίγου τα απόβλητά τους σε άλλο γειτονικό λιμένα·

4. Δεν φρονεί η Επιτροπή, όπως οποφαινόμενος, ότι τα απόβλητα που δεν έχουν παραδοθεί, ρίχνονται απλώς στη θάλασσα· Εάν όχι, που καταλήγουν·

5. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ποιες είναι οι δυνατότητες οικονομικής επιβίωσης των εγκαταστάσεων ελλιμενισμού, όσοπολειτουργούν, δεδομένου ότι τα απόβλητα που έχουν ως αποστολή να επεξεργάζονται, ρίχνονται σε μεγάλο βαθμό στη θάλασσα·

6. Κατά τι-φρονεί η Επιτροπή- ότι θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση, κατά τα προσεχή έτη, ειδικά μετά την συνδιαλλαγή που επετεύχθη μεταξύ Συμβουλίου και Κοινοβουλίου, τον Σεπτέμβριο του 2000, όσον αφορά τα απόβλητα των πλοίων και των φορτίων τους·

7. Δεδομένων των μέτρων που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα, πόσος χρόνος θα χρειασθεί ακόμη, κατά την Επιτροπή, ώστε να παραδίδεται στις αρμόδιεςπηρεσίες ελλιμενισμού το 100 % των αποβλήτων·

8. Ποια συμπληρωματικά μέτρα είναι απαραίτητα, σύμφωνα με την άποψη της Επιτροπής, ώστε, όπως το ευχόμαστε, το 100 % των αποβλήτων να παραδίδεται στις λιμενικέςπηρεσίες·

(Πηγή: Rotterdams Dagblad, 7 Ιουλίου 2001)

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Οκτωβρίου 2001)

Η διαδικασία συγκέντρωσης ακριβών στοιχείων για την έκταση της απόρριψης αποβλήτων από τα πλοία είναι πολύπλοκη, λόγω έλλειψης αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με την εν πλω διαχείριση των αποβλήτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει η Επιτροπή, και οι οποίες συμπίπτουν με εκείνα που παρέθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, μόνο ένα μικρό ποσοστό από τοπολογιζόμενο σύνολο των αποβλήτων από πλοία παραδίδεται στην ακτή. Ορισμένες απορρίψεις αποβλήτων στην θάλασσα επιτρέπονται βάσει της Συνθήκης Marpol 73/78 (Διεθνής Σύμβαση για την Αποφυγή Ρυπάνσεως της θαλάσσης από πλοία, του 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του 1978 (MARPOL 73/78)), ανάλογα με τη συχνότητα και τις ποσότητες των απορρίψεων καθώς και το είδος των αποβλήτων και την περιοχή στην οποία βρίσκεται το πλοίο. Εντούτοις, θα πρέπει να συναχθεί ότι σημαντική ποσότητα των αγνοούμενων αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου απορρίπτονται παράνομα στη θάλασσα.

Η Επιτροπή εκφράζει έντονη ανησυχία σχετικά με την μόλυνση που προέρχεται από τις δραστηριότητες των πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών καθαρισμού των δεξαμενών σε κοινοτικά ύδατα. Διάφορα διεθνή μέτρα σχετικά με την ναυπήγηση και τις δραστηριότητες των πετρελαιοφόρων (κυρίως μέσω της Σύμβασης Marpol 73/78) έχουν, τις τελευταίες δεκαετίες, μειώσει σημαντικά την ανάγκη και τα οφέλη απόρριψης καταλοίπων φορτίου στη θάλασσα. Η εφαρμογή αυτών των διεθνών κανόνων επιβλέπεται στους κοινοτικούς λιμένες με ελέγχους που διενεργούνται από το κράτος του λιμένα, βάσει της Οδηγίας 95/21//ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1995 για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδαταπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα)(1).

Ωστόσο, η Επιτροπή έκρινε απαραίτητη τη θέσπιση συμπληρωματικών μέτρων ώστε να παύσουν οι απορρίψεις πετρελαίου και άλλων ουσιών στη θάλασσα. Για το λόγο αυτό, κατέθεσε, το 1998, πρόταση οδηγίας για τις λιμενικές εγκαταστάσειςποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου(2). Η Οδηγία 2000/59/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για τις λιμενικές εγκαταστάσειςποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου(3), η οποία εκδόθηκε από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τον Νοέμβριο του 2000, θεσπίζει σειράποχρεώσεων, τόσο από την πλευρά των λιμένων όσο και των πλοίων, για την εξασφάλιση επαρκών διαθέσιμων εγκαταστάσεων σε όλους τους κοινοτικούς λιμένες και την χρησιμοποίησή τους από τα πλοία που καταπλέουν σ'αυτούς. Η Οδηγία θα τεθεί σε εφαρμογή από όλα τα Κράτη Μέλη, το αργότερο μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου 2002.

Με την θέσπιση κανόνων για τις εγκαταστάσειςποδοχής, τον σχεδιασμό της διαχείρισης των αποβλήτων καθώς και με την επιβολήποχρεώσεων στα πλοία για παράδοση των αποβλήτων στην ακτή και κάλυψη του κόστους, η οδηγία είναι πιθανόν να μειώσει σημαντικά τα οφέλη από την απόρριψη αποβλήτων στη θάλασσα. Η οδηγία θεσπίζει επίσης τηνποχρέωση για τα πλοία να κοινοποιούν στον λιμένα τις ποσότητες αποβλήτων και καταλοίπων που φέρουν. Το μέτρο αυτό, σε συνδυασμό με ελέγχους που θα διενεργούνται στον λιμένα, καθώς και με τις κατάλληλες κυρώσεις, θα βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς τους διεθνείς κανόνες. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή εκφράζει την πεποίθηση ότι, από το 2002, οι ποσότητες των αποβλήτων που θα παραδίδονται στις ευρωπαϊκές λιμενικές εγκαταστάσειςποδοχής αποβλήτων θα αυξηθούν σημαντικά και, κατά συνέπεια, αντίστοιχη μεγάλη μείωση θα σημειωθεί και στον αριθμό των παράνομων απορρίψεων στη θάλασσα.

Η Οδηγία προβλέπει επίσης συνεχή αξιολόγηση και αναθεώρηση του κοινοτικού καθεστώτος παράδοσης αποβλήτων, με σκοπό την διασφάλιση της επίτευξης του στόχου της, ο οποίος συνίσταται στην εξάλειψη των παράνομων απορρίψεων αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου στη θάλασσα.

(1) ΕΕ L 157 της 7.7.1995.

(2) ΕΕ C 271 της 31.8.1998.

(3) ΕΕ L 332 της 28.12.2000.