ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3328/00

υποβολή: Ursula Schleicher (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(25 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση αεροπορικών ατυχημάτων

Στα κράτη μέλη της ΕΕπάρχουν σημαντικές διαφορές όσον αφορά το επίπεδο προστασίας των καταναλωτών σε περίπτωση αεροπορικού ατυχήματος. Η καταβολή αποζημίωσης εξακολουθεί να εξαρτάται από το εκάστοτε εθνικό δίκαιο.

Πώς αξιολογεί η Επιτροπή το αίτημα για τη θέσπιση ενιαίας ευρωπαϊκής νομοθεσίας σχετικά με την απαίτηση αποζημίωσης, η οποία να προβλέπει, μεταξύ άλλων, την καταβολή ικανοποιητικής αποζημίωσης για τους τραυματίες ή για τους συγγενείς των θυμάτων;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Δεκεμβρίου 2000)

Η Σύμβαση της Βαρσοβίας του 1929, η ισχύουσα διεθνής νομοθεσία για την ευθύνη που φέρουν οι αερομεταφορείς σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού εξαιτίας ατυχήματος, έθετε χαμηλά όρια ευθύνης και δεν παρείχε στους επιβάτες επαρκή προστασία. Στο πλαίσιο αυτό, η Κοινότητα θέσπισε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2027/97 της 9ης Οκτωβρίου 1997(1) για την ευθύνη του αερομεταφορέα σε περίπτωση ατυχήματος. Με τον κανονισμό αυτό θεσπίστηκε ενιαίο καθεστώς για τους κοινοτικούς μεταφορείς στην ενιαία αγορά αερομεταφορών. Εφαρμόζεται στους κοινοτικούς αερομεταφορείς, ανεξαρτήτως εάν πρόκειται για διεθνείς ή εσωτερικές πτήσεις.

Ο κανονισμός καταργεί κάθε όριο ευθύνης του μεταφορέα για ζημιές που προκαλούνται σε περίπτωση θανάτου, τραυματισμού ή σωματικής βλάβης και καθορίζει αντικειμενική ευθύνη για ζημίες που ανέρχεται μέχρι 100 000 ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα. Ο μεταφορέας δεν μπορεί να αποκλείσει ή να περιορίσει την ευθύνη αποδεικνύοντας ότι έλαβε κάθε δυνατό μέτρο για να αποφευχθεί η ζημία ή ότι ήταν αδύνατο να λάβει τέτοια μέτρα. Ο κανονισμός δεν περιορίζει το είδος ζημιών που μπορούν να ληφθούνπόψη. Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την πληρωμή προκαταβολής για να αντιμετωπισθούν οι άμεσες οικονονικές ανάγκες των προσώπων που δικαιούνται αποζημίωση.

Η πρωτοβουλία της Κοινότητας να θεσπίσει αυτόν τον κανονισμό αποτέλεσε σημαντικό κίνητρο για την διαπραγμάτευση νέας διεθνούς συμφωνίας το 1999, την Σύμβαση του Μόντρεαλ που καλύπτει τις διεθνείς πτήσεις. Η Σύμβαση αυτήιοθετεί τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2027/97 όσον αφορά την ευθύνη για τις ζημιές που προκαλούνται από θάνατο ή τραυματισμό.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2027/97 καθιστά τα δικαστήρια αρμόδια για τον καθορισμό του ακριβούς ποσού της πληρωτέας αποζημίωσης. Το δικαστήριο μπορεί να λάβειπόψη το είδος και την έκταση των ζημιών πουπέστη κάθε πρόσωπο, καθώς και την οδύνη και τον πόνο, τις οικονομικές συνέπειες του ατυχήματος για το θύμα και τα εξαρτώμενα μέλη της οικογένειάς του, τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης και τις διαφορετικές εθνικές προσεγγίσεις για τον καθορισμό του ποσού αποζημίωσης (εν γένει και όχι μόνο για τα αεροπορικά ατυχήματα). Ποσά αποζημίωσης καθοριζόμενα από τον κανονισμό δεν θα ήταν δυνατόν να περιλαμβάνουν όλες αυτές τις μεταβλητές και, έτσι, δεν θα ανταποκρίνονται δίκαια στις ζημίες που πραγματικάφίσταται κάθε πρόσωπο.

Στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2027/97 ορίζεται ως δικαιούχος αποζημίωσης ο επιβάτης ή κάθε πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα να εγείρει απαιτήσεις αντ' αυτού, σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο, δηλ. το δίκαιο του δικαστηρίου εκείνου ενώπιον του οποίου άγεται ηπόθεση.

(1) ΕΕ L 285 της 17.10.1997.