ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0932/03

υποβολή: Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(26 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Δεύτερη περίοδος εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κυότο

Δεδομένης της ανάγκης να προετοιμασθούν οι διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη περίοδο εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κυότο, ερωτώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

1. Ποιός πιστεύει ότι πρέπει να είναι ο συνολικός στόχος της μείωσης των εκπομπών καυσαερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά τη δεύτερη περίοδο εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κυότο·

2. Με ποιά μορφή πρέπει να περιληφθούν οι εκπομπές καυσαερίων από τις διεθνείς, και δη τις εναέριες και θαλάσσιες, μεταφορές στη δεύτερη περίοδο εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κυότο·

3. Οι αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να δεσμευθούν να μειώσουν τις εκπομπές καυσαερίων, αντίθετα απ' ό,τι συνέβαινε κατά την πρώτη περίοδο·

Απάντηση της κ. Wallstrm Εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Μαΐου 2003)

1. Κατά την προετοιμασία των διαπραγματεύσεων με στόχο την καταπολέμηση των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η Επιτροπή θεωρεί σημαντικό να ληφθούνπόψη τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα, όπως αυτά αναφέρονται συνοπτικά στην τρίτη έκθεση αξιολόγησης της διακυβερνητικής επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος (IPCC). Κατά τα φαινόμενα θα ήταν πρόωρο και άστοχο να ληφθεί οριστική απόφαση σχετικά με τον τελικό στόχο της Σύμβασης, που μάλιστα να εκφραστεί ως μακροπρόθεσμο επίπεδο συγκεντρώσεων των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ωστόσο, η Επιτροπή πιστεύει ακράδαντα ότι κατά το επόμενο βήμα επιβάλλεται να ληφθεί δεόντωςπόψη το προκύπτον συνολικό επίπεδο εκπομπής αερίων, συνεκτιμώντας τις μη μετέχουσες χώρες και περιοχές και το εφικτό επίπεδο συγκέντρωσης αυτών των αερίων στην ατμόσφαιρα. Λαμβάνονταςπόψη τα επιστημονικά δεδομένα για την ανάγκη συνολικής μείωσης των εκπομπών αερίων που επιδεινώνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου μακροπρόθεσμα κατά 70 % σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, η Επιτροπή ανέφερε στο 6ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον, ως στόχο την ελάχιστη μείωση κατά 20 % σε παγκόσμιο επίπεδο έως το έτος 2020.

2. Η Επιτροπή στηρίζει την κατανομή των εκπομπών στα Συμβαλλόμενα Μέρη από τη διεθνή αεροπλοΐα και τις θαλάσσιες μεταφορές, η οποία ξεκινά στην δεύτερη περίοδο δέσμευσης σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο. Η Επιτροπή θεωρεί σημαντικότατο οι εκπομπές αερίων που προέρχονται από τη διεθνή αεροπλοΐα και τις θαλάσσιες μεταφορές να αξιολογούνται με τον ίδιο τρόπο όπως οι εκπομπές αερίων που προέρχονται από άλλους οικονομικούς τομείς, και το μέλημα αυτόπερέχει της προτίμησης για τυχόν συγκεκριμένες επιλογές ως προς την κατανομή στα εν λόγω Συμβαλλόμενα μέρη βάσει της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος (UNFCCC). Όσον αφορά τις εκπομπές αερίων που προέρχονται από την αεροπλοΐα, θα πρέπει να ληφθεί επίσηςπόψη η συνολική μεταβολή της ακτινοβολίας που οφείλεται στην αεροπλοΐα, όπως αναφέρεται στην Ειδική Έκθεση για την Αεροπλοΐα και την Παγκόσμια Ατμόσφαιρα της διακυβερνητικής ομάδας για την αλλαγή του κλίματος (IPCC). Κάθε απόφαση στα πλαίσια της UNFCCC για το εν λόγω θέμα, θα πρέπει να αναφέρεται στην έκθεση αυτή. Κατά την έναρξη της εξέτασης των στόχων για την επόμενη περίοδο δέσμευσης είναι σημαντικό η Ένωση να ηγηθεί των διαβουλεύσεων με τα λοιπά Συμβαλλόμενα Μέρη, που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι. Απαιτούνται ιδιαίτερες προσπάθειες για να συμπεριληφθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και να επιτευχθεί δίκαιη ισορροπία των επιβαρύνσεων.

3. Η Επιτροπή είναι της άποψης ότι ο τελικός στόχος της Σύμβασης, θα επιτευχθεί μόνο με τη σταδιακή συμμετοχή σε παγκόσμιο επίπεδο, λαμβάνονταςπόψη τις συνήθεις πλην διαφοροποιημένες αρμοδιότητες και δυνατότητες των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Ως εκ τούτου, καθίσταται σημαντική η έναρξη διαλόγου με τις αναπτυσσόμενες χώρες σχετικά με τις δυνατότητες αναβάθμισης της συμμετοχής τους στις διαδικασίες για το σκοπό αυτό στο μέλλον. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν θεωρεί εφικτό, οι αναπτυσσόμενες χώρες να λάβουν μέρος στο κλιματολογικό καθεστώς με δεσμευτικούς στόχους σε ένα στάδιο στο σύνολό τους, λόγω των διαφορετικών συνθηκών και επιπέδων ανάπτυξης αναμεταξύ τους. Εάν ληφθείπόψη το γεγονός ότι πολλές από αυτές (και ιδίως οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ)) ευθύνονται σε ελάχιστο βαθμό για τις συνολικές εκπομπές αερίων έως σήμερα, οι γενικοί δεσμευτικοί στόχοι στα πλαίσια της μείωσης των εκπομπών αερίων δεν κρίνονται κατάλληλοι για την περίπτωσή τους επί του παρόντος. Θα πρέπει να διερευνηθούν άλλες επιλογές ενώ εξετάζονται οι αντικειμενικοί όροι και τα χρονοδιαγράμματα για τη διεύρυνση της συμμετοχής. Τέλος, οι αναπτυσσόμενες χώρες, συγκεκριμένα οι ΛΑΧ, ενδεχομένως να χρειαστούν κατάλληλη στήριξη ώστε να εξασφαλίσουν τα μέσα και τις δυνατότητες που είναι αναγκαία σε κάθε νέαποχρέωση.