ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1074/96 υποβολή: Richard Howitt (PSE) προς την Επιτροπή (13 Μαΐου 1996)

Θέμα: Προβλήματα αλιείας στο Essex και Kent

Eίναι σύμφωνη η Επιτροπή με το γεγονός ότι τα όρια του μηνιαίου συλλογικού ποσοστού αλίευσης (TAC) δημιουργούν διακρίσεις κατά των μικροτέρων σκαφών που δεν έχουν τη δυνατότητα να ψαρεύουν με ακατάλληλο καιρό; Εάν όχι, γιατί δεν δημιουργούμε ένα σύστημα ετήσιου ορίου αλίευσης; Ακόμα αυτή η διάκριση δεν επεκτείνεται και στο θέμα των χρημάτων που διατίθενται για την απόσυρση σκαφών, δεδομένου ότι τα μεγαλύτερα σκάφη είναι πιο πιθανό να έχουν τη δυνατότητα να ψαρεύουν πάνω από το όριο των εκατό ημερών; Ερωτάται η Επιτροπή τι μέτρα μπορεί να λάβει για να διορθρωθεί η κατάσταση αυτή;

Κοινή απάντηση του κ. Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1074/96, E-1075/96, E-1076/96, E-1078/96, E-1079/96, E-1080/96, E-1081/96 και E-1082/96 (10 Ιουνίου 1996)

Σύμφωνα με την κοινή αλιευτική πολιτική, το Συμβούλιο αποφασίζει, μετά από πρόταση της Επιτροπής, για το σύνολο των επιτρεπομένων αλιευμάτων (ΤΑC) και την κατανομή του στα κράτη μέλη, σε ετήσια βάση. Οι προτάσεις για το ΤΑC βασίζονται στις πλέον έγκυρες επιστημονικές συμβουλές που παρέχονται από το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) και την Επιστημονική Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (STECF). Tα συμβουλευτικά αυτά σώματα, τα οποία δρουν επιστημονικώς, ανεξάρτητα από την εθνικότητα των μελών τους, είναι καλά ενημερωμένα για όλα τα αποτελέσματα των επιστημονικών εργασιών που έχουν χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της κατάστασης των αποθεμάτων ιχθύων. Όσον αφορά την κατανομή, η πρόταση της Επιτροπής βασίζεται στην αρχή της σχετικής σταθερότητας, η οποία αντανακλά τους προσανατολισμούς που συμφωνήθηκαν από το Συμβούλιο. Στο πλαίσο αυτό εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και το μερίδιο της κοινής γλώσσας που είναι διαθέσιμο για τους βρετανούς αλιείς.

Μόλις το TAC κατανεμηθεί σε ποσοστώσεις, αρμόδιες για τη βέλτιστη χρησιμοποίηση αυτών των αλιευτικών δυνατοτήτων είναι οι αρχές των κρατών μελών. Η διαχείρισή τους ανά μήνα, ανά σκάφος ή ανά οργάνωση παραγωγών, είναι ένα θέμα για το οποίο δεν δικαιολογείται κοινοτική δράση και, ως εκ τούτου, εφαρμόζεται πλήρως η αρχή της επικουρικότητας. Στην ίδια βάση, οι κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα για τον παροπλισμό επαφίονται στην εθνική νομολογία με την προϋπόθεση ότι είναι συμβατή με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία. Εν πάση περιπτώσει, ζητείται η γνώμη της Επιτροπής για να επιβεβαωθεί ότι οι όροι που εφαρμόζονται στις κρατικές ενισχύσεις είναι συμβατοί με την κοινοτική νομοθεσία. Στην ιδιαίτερη περίπτωση του ορίου των 100 ημερών, η Επιτροπή φρονεί ότι οι καιρικές συνθήκες δεν συνιστούν επαρκές εμπόδιο που μπορεί να δημιουργήσει διακρίσεις εις βάρος των μικρότερων σκαφών.

Όσον αφορά το δικαίωμα πρόσβασης στη ζώνη των 6-12 μιλίων, αυτό εξαρτάται καταρχάς από τα κράτη μέλη. Είναι δική τους ευθύνη η χορήγηση αυτού του δικαιώματος στα μενονωμένα σκάφη. Ο ισχυρισμός ότι το Βέλγιο και άλλα κράτη μέλη κάνουν κατάχρηση των δικαιωμάτων τους δεν υποστηρίζεται από τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή.

Η Επιτροπή συζήτησε το θέμα των απορρίψεων σε διάφορες ευκαιρίες και σε διάφορα βήματα με αντιπροσώπους των διοικήσεων, επιστήμονες και με εκπροσώπους του αλιευτικού τομέα. Το συμπέρασμα είναι ότι η εκφόρτωση όλων των αλιευόμενων ιχθύων (απαγόρευση απορρίψεων) δεν αποτελεί λύση στο πλαίσιο της τρέχουσας γενικής πολιτικής. Αντίθετα, το πρόβλημα των απορρίψεων, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με την καλύτερη χρησιμοποίηση τεχνικών μέτρων τα οποία στοχεύουν στη βελτίωση της επιλεκτικότητας και εξειδίκευση των αλιευτικών εργαλείων.

Στην απόφασή του της 14ης Δεκεμβρίου 1989 στην περίπτωση C-216/87 «Jaderow» ((Συλλογή της νομολογίας του Δικαστηρίου 1989, 4509 (4541). )), το Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν ποια σκάφη των αλιευτικών τους στόλων θα επιτρέπεται να αλιεύουν κατά των εθνικών τους ποσοστώσεων, με την προϋπόθεση ότι τα εφαρμοζόμενα κριτήρια είναι συμβατά με τον κοινοτικό νόμο. Στην ίδια περίπτωση, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο κοινοτικός νόμος δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος από το να θεσπίσει τον όρο, για να εξασφαλισθεί ότι υπάρχει πραγματική οικονομική σχέση μεταξύ του σκάφους και του κράτους του οποίου φέρει τη σημαία, ότι το σκάφος πρέπει να αποπλέει από εθνικούς λιμένες, εάν ο όρος αυτός δεν συνεπάγεται την υποχρέωση για το εν λόγω σκάφος να αποπλέει από ένα εθνικό λιμένα σε όλα τα αλιευτικά του ταξίδια και ουτε εμποδίζει ένα κράτος μέλος από το να δέχεται, ως απόδειξη της τήρησης του όρου ότι το σκάφος πρέπει να αποπλέει από εθνικούς λιμένες, μία συγκεκριμένη περιοδική παρουσία του σκάφους σε εθνικούς λιμένες, με τον όρο ότι η συχνότητα με την οποία το σκάφος πρέπει να είναι παρόν σε αυτούς τους λιμένες δεν συνεπάγεται, άμεσα ή έμμεσα, την υποχρέωση εκφόρτωσης των αλιευμάτων του σκάφους ή ενός ποσοστού αυτών των αλιευμάτων σε εθνικούς λιμένες ή δεν παρεμποδίζει τις συνήθεις αλιευτικές δραστηριότητες. Η Επιτροπή φρονεί ότι η περιοδικότητα που μπορεί να απαιτείται εξαρτάται, για παράδειγμα, από το είδος των αλιευτικών δραστηριοτήτων (αλιεία ανοικτής θαλάσσης ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη). Το θέμα της εφαρμογής από τη βρετανική κυβέρνηση εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου και, ως εκ τούτου, πρέπει να υποβληθεί στην εν λόγω κυβέρνηση.