ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0750/98

υποβολή: Allan Macartney (ARE) προς την Επιτροπή

(18 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Παρεμπόδιση των μεταφορών και ελεύθερη διακίνηση αγαθών

Οι αποκλεισμοί στη Γαλλία, τόσο από τους οδηγούς φορτηγών όσο και από τους αλιείς, είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια εμπορικών συναλλαγών και κερδών για πολλές επιχειρήσεις της Σκωτίας και, παρότι καταβλήθηκαν περιορισμένες αποζημιώσεις, δεν έχουν λάβει ούτε δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση οι επιχειρήσεις των οποίων τα εμπορεύματα δεν βρισκόταν εκείνη την περίοδο στη Γαλλία αλλά, εξαιτίας των αποκλεισμών, δεν είχαν τη δυνατότητα να εισέλθουν στη χώρα αυτή.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι, όσον αφορά τους αποκλεισμούς που επηρεάζουν την ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, δεν είναι σε θέση να πράξει τίποτε για να επιτρέψει την ελεύθερη διακίνηση αγαθών μεταξύ των κρατών μελών; Δεν θα έπρεπε η Γαλλία, ως κράτος μέλος το ποίο είχε την υποχρέωση να απαγορεύσει ενέργειες που συνιστούν ποσοτικούς περιορισμούς των εισαγωγών, βάσει του άρθρου 30 της Συνθήκης, να θεωρηθεί υπόλογος για τις απώλειες που υπέστησαν οι επιχειρήσεις και των δύο πλευρών του Στενού της Μάγχης, ως άμεσο αποτέλεσμα των αποκλεισμών;

Πρόκειται η Επιτροπή να προβεί σε ενέργειες κατά της Γαλλίας, η οποία δεν έλαβε τα αναγκαία και κατάλληλα μέτρα για τη διασφάλιση της ελεύθερης διακίνησης αγαθών, ή μήπως πιστεύει η Επιτροπή ότι η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (υπόθεση C-265/95), όσον αφορά την παρεμπόδιση των εισαγωγών ισπανικής τομάτας, θα είναι αρκετή για να εξασφαλισθεί ότι η Γαλλική κυβέρνηση θα λάβει στό μέλλον τα κατάλληλα και πρόσφορα μέτρα; Λαμβάνοντας υπόψη τη μη αποζημίωση εκείνων που υπέστησαν τις αρνητικές συνέπειες των αποκλεισμών, καθώς και τη μη δραστηριοποίηση της γαλλικής κυβέρνησης για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας, δεν είναι όντως απαραίτητη η περαιτέρω δράση κατά της Γαλλίας, ώστε να εξασφαλισθεί, πρώτον, ότι δεν θα επιτραπεί η διατήρηση του κλίματος ανασφάλειας που δημιουργήθηκε με του αποκλεισμούς και, δεύτερον, ότι θα καταβληθούν αποζημιώσεις σε όλες τις επιχειρήσεις που υπέστησαν ζημίες ως άμεσο αποτέλεσμα της έλλειψης ελευθερίας για τη διακίνηση αγαθών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Ιουνίου 1998)

Όπως ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεώρησε(1) ότι η Γαλλία παραβίασε το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της συνθήκης ΕΚ επειδή δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των οπωρολαχανικών στην επικράτειά της. Το Δικαστήριο θεώρησε συνεπώς, για πρώτη φορά, την αδράνεια ενός κράτους μέλους έναντι φυσικών προσώπων ως κρατικό μέτρο ασυμβίβαστο με το άρθρο 30.

Εναπόκειται συνεπώς στα εθνικά δικαστήρια να λάβουν υπόψη τα νομικά στοιχεία που καθορίζονται στην προαναφερθείσα απόφαση για να αξιολογήσουν τα δικαιώματα των φυσικών προσώπων που θα εισήγαγαν προσφυγές στα δικαστήρια αυτά. Πράγματι, οι εν λόγω ιδιώτες μπορούν να λάβουν αποζημιώσεις για τα εμπόδια που είναι ασυμβίβαστα με το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ όπως αναφέρονται από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Η Επιτροπή, από την πλευρά της, πρότεινε ένα κανονισμό του Συμβουλίου(2), ο οποίος βασίζεται στο άρθρο 235 της συνθήκης ΕΚ και δημιουργεί ένα μηχανισμό παρέμβασης που θα επιτρέπει στην Επιτροπή να ζητεί από ένα κράτος μέλος να λάβει τα απαραίτητα και ανάλογα μέτρα ώστε να εξαλειφθούν ορισμένα είδη εμποδίων στις ανταλλαγές. Η πρόταση αυτή εξετάζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

(1) Υπόθεση C-265/95 της 9.12.1997, Επιτροπή κατά Γαλλίας.

(2) Έγγραφο COM(97)619 τελικό.