ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0326/00

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Ποσοστώσεις αλίευσης του ξιφία

Στην 16η Συνεδρίαση Ολομελείας της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση του Ατλαντικού Τόνου (ICCAT), κατά την οποία καθορίστηκαν οι ποσοστώσεις αλίευση τονοειδών, η τοποθέτηση της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την προστασία των ποσοστώσεων αλίευσης ξιφία, η οποία έχει μεγάλη σημασία για την επιβίωση μέρους του ισπανικού αλιευτικού στόλου,πήρξε ιδιαιτέρως επιβαρυντική για την Ισπανία, ενώ η Γαλλία και η Ιταλίαπερασπίστηκαν τα συμφέροντά τους σε σχέση με τον ερυθρό τόνο, καθήν στιγμήν το ισπανικό κράτος έχανε περισσότερο από το 5 % των ποσοστώσεων αλίευσης ξιφία στο βόρειο Ατλαντικό.

Αυτός ο περιορισμός της ποσόστωσης θα επηρεάσει ιδίως τον αλιευτικό στόλο της Γαλικίας, ο οποίος εξακολουθεί να χάνει περισσότερους από 1000 τόνους κατ' έτος. Μπροστά σε αυτό το σοβαρότατο πρόβλημα, ποια θα είναι η στάση της Επιτροπής στη συνεδρίαση της ομάδας εργασίας της ICCAT σχετικά με τα κριτήρια χορήγησης των ποσοστώσεων, η οποία θα διεξαχθεί στη Μαδρίτη στις 6, 7 και 8 του προσεχούς Απριλίου; Σκέπτεται η Επιτροπή να τηρήσει την ίδια στάση, αρνούμενη ναιοθετήσει μία στρατηγική για την προάσπιση των συμφερόντων του στόλου της Γαλικίας;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Μαρτίου 2000)

Η κοινοτική ποσόστωση για ξιφίες η οποία έχει εγκριθεί από τη Διεθνή Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου του Ατλαντικού (ICCAT) κατά την τελευταία ετήσια συνεδρίαση του εν λόγω οργανισμού, που έλαβε χώρα το Νοέμβριο του 1999, πρέπει να εξετασθεί στο γενικό πλαίσιο των συζητήσεων που αφορούν τη διαχείριση του ξιφία στον οργανισμό αυτό.

Όλοι οι επιστήμονες της ICCAT συμφώνησαν ότι επί του παρόντος είναι έκδηλη ηπερεκμετάλλευση του τόνου και όλα τα συμβαλλόμενα στην ICCAT μέρη συμφώνησαν ως προς την αρχή ότι ήταν αναγκαία η θέσπιση προγράμματος επανασύστασης που θα επέτρεπε την ανάκαμψη του αποθέματος σε επίπεδο που να καθιστά δυνατή τη μέγιστη διατηρήσιμη απόδοση. Το μέτρο που τελικάιοθετήθηκε από την ICCAT συνίσταται σε σχέδιο διαχείρισης για την επανασύσταση του αποθέματος εντός χρονικού διαστήματος 10 ετών. Το σχέδιο συνδυάζει ένα σαφή στόχο επίτευξης της μέγιστης διατηρήσιμης απόδοσης με πρόβλεψη εύλογου χρόνου για την επίτευξη του στόχου, αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό δραστικά βραχυπρόθεσμα μέτρα.

Αμέσως μετά τη λήψη απόφασης σχετικά με τη συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC), η κοινοτική ποσόστωσηπολογίστηκε με βάση τηνφιστάμενη κατανομή ποσοστού του πόρου αυτού που έχει καθοριστεί για την Ισπανία και την Πορτογαλία το 1997, συν ένα μερίδιο που αντιστοιχεί στα αλιεύματα τωνπολοίπων κρατών μελών της Κοινότητας πουπάγονται στην ποσόστωση λοιποί, σύμφωνα με την ίδια σύσταση της ICCAT του 1997.

Είναι σκόπιμο ναπενθυμιστεί ότι οι προηγούμενοι περιορισμοί αλιευμάτων της ICCAT (πριν από την προσχώρηση της Κοινότητας) πρόβλεπαν συγκεκριμένες ποσοστώσεις μόνο για την Ισπανία και την Πορτογαλία, ενώ θεωρούσαν τα αλιεύματα από άλλες χώρες (περιλαμβανομένων τωνπόλοιπων κρατών μελών της Κοινότητας) στο πλαίσιο κάποιας γενικής πρόβλεψης με τη σύσταση να διατηρούν τα αλιεύματά τους σταφιστάμενα επίπεδα. Στη βάση αυτή, η ποσόστωση των κρατών μελών εκτός από την Ισπανία και την Πορτογαλία, που θα προστεθεί στην ποσόστωση της τελευταίας κατά τονπολογισμό της συνολικής κοινοτικής ποσόστωσης στην ICCAT, αντιστοιχεί στα αλιεύματά τους κατά το 1995 και 1996, όπως εξειδικεύεται από τη σύσταση ICCAT του 1997.

Με τα μέτρα πουιοθετήθηκαν συμφώνησαν τα κράτη μέλη σε συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν επιτόπου με αντικείμενο το συντονισμό. Επιπλέον, η κοινοτική θέση σχετικά με τον ξιφία συμφωνήθηκε ανεξάρτητα από τη θέση της για τον τόνο. Μεταξύ των δύο αυτών θεμάτων δενφίσταται συσχετισμός.

Εν κατακλείδι, οι ποσοστώσεις πουιοθετήθηκαν ανταποκρίνονται στην ανάγκη ανάκαμψης του ουσιαστικού αυτού πόρου προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων, περιλαμβανόμενης και της Κοινότητας. Οποιαδήποτε μείωση αλιυμάτων πρέπει να αναληφθεί από όλα τα μέρη της ICCAT που διαθέτουν ποσόστωση και όχι μόνο από την Κοινότητα. Επιπλέον, η εσωτερική κατανομή της κοινοτικής ποσόστωσης μεταξύ κρατών μελών απορρέει από την ερμηνεία προγενέστερων μέτρων της ICCAT όσον αφορά περιορισμούς συλλήψεων και, κατόπιν τούτου, δεν αποτελεί παραβίαση του status quo.