ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3335/98

υποβολή: Michl Ebner (PPE) προς την Επιτροπή

(10 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Ενιαία φορολόγηση του πετρελαίου θέρμανσης

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας ενοποίησης και σύμφωνα με το πνεύμα της Συμφωνίας του Schengen υπάρχει η ανάγκη, να καταστούν ενιαίες οι συνθήκες ανταγωνισμού.

Στον τομέα της φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ ισχύουν διαφορετικές διατάξεις, κατά τρόπο που η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στην Αυστρία να ανέρχεται σε 495 λίρες Ιταλίας (εκτός ΦΠΑ), στην Ιταλία αντιθέτως στις 1.108 λίρες (εκτός ΦΠΑ), ενώ το καθαρό μερίδιο του φόρου ανέρχεται σε 747 λίρες.

Οι κάτοικοι μεθοριακών περιοχών δεν μπορούν να εκμεταλλευθούν αυτό το γεγονός, λόγω του ότι η παραγγελία πετρελαίου θέρμανσης στη γειτονική χώρα είναι τόσο περίπλοκη και πολυδάπανη, ώστε τελικώς η πώληση του προϊόντος να συνδυάζεται με υψηλότερες δαπάνες από αυτές της αρχικά ακριβότερης χώρας.

Μπορεί η Επιτροπή να δώσει πληροφορίες γιατί κατά τη φορολόγηση του πετρελαίου θέρμανσης στα διάφορα κράτη μέλη υπάρχουν ακόμα τόσο σημαντικές διαφορές, παρά την οδηγία 92/81/ΕΟΚ(1), η οποία προβλέπει την εκτεταμένη εναρμόνιση των φόρων κατανάλωσης για ορυκτά έλαια, και παρά την οδηγία 92/82/ΕΟΚ(2), η οποία καλεί τα κράτη μέλη να προβούν σε προσέγγιση των φόρων κατανάλωσης για ορυκτά έλαια, και γιατί μία παραγγελία πετρελαίου θέρμανσης στο εξωτερικό συνδυάζεται με αξεπέραστα εμπόδια, τα οποία αρχίζουν με την κατάθεση τραπεζικών εγγυήσεων και φθάνουν έως τους ελέγχους εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών, κατά τρόπο που οι προμηθευτές αρνούνται μάλιστα να προβούν σε παραδόσεις;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Ιανουαρίου 1999)

Η είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης στην Κοινότητα διέπεται σήμερα από την οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τον έλεγχο των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης(3). Το άρθρο 7 διευκρινίζει ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης οφείλεται στο κράτος μέλος στο οποίο αναλώνονται τα αγαθά. Στην περίπτωση των πετρελαιοειδών, ο κανόνας αυτός ισχύει για όλα τα προϊόντα τα οποία μεταφέρονται μεταξύ κρατών μελών και δεν είναι αποθηκευμένα στις συνήθεις δεξαμενές καυσίμων των οχημάτων. Οι ιταλικές αρχές ορθά συνεπώς επιμένουν ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης για το πετρέλαιο θέρμανσης καταβάλλεται σύμφωνα με τον συντελεστή που ισχύει στην Ιταλία.

Τα κατώτατα επίπεδα φορολόγησης των πετρελαιοειδών καθορίζονται στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου, πλην όμως τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να υπερβαίνουν τα επίπεδα αυτά, με αποτέλεσμα την εμφάνιση σημαντικών διαφορών στα επίπεδα φορολόγησης μεταξύ των κρατών μελών. Είναι ορθή η παρατήρηση ότι το πρόβλημα ανακύπτει λόγω των διαφορών αυτών και ότι ο μεγαλύτερος βαθμός εναρμόνισης των έμμεσων φόρων επί των ενεργειακών προϊόντων θα διευκόλυνε την επίλυση προβλημάτων όπως αυτό που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολίτες.

Εδώ και μερικά χρόνια, η Επιτροπή προσπαθεί να πείσει τα κράτη μέλη για την ανάγκη μεγαλύτερης εναρμόνισης και η τελευταία πρότασή της σχετικά με την φορολόγηση των ενεργειακών προϊόντων(4) θίγει το πρόβλημα της στρέβλωσης που προκαλεί η φορολογία με την επέκταση της φορολογικής βάσης σε όλα τα ανταγωνιζόμενα καύσιμα; προτείνονται επίσης ουσιαστικές αυξήσεις στα κατώτατα επίπεδα φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων. Μολονότι η απόφαση για τα επίπεδα φορολόγησης συνεχίζει να αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών, η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε εύθετο χρόνο σε μεγαλύτερη προσέγγιση των φορολογικών συντελεστών.

Η πρόταση βρίσκεται υπο συζήτηση ενώπιον στης σχετικής ομάδας εργασίας του Συμβουλίου και υποβλήθηκε το Δεκέμβριο προσωρινή έκθεση στη σύνοδο του Συμβουλίου Ecofin. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητεί τη γνωμοδότησή του, η οποία ελπίζεται να εκδοθεί στις αρχές του 1999.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σελ. 12.

(2) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σελ. 19.

(3) ΕΕ L 76 της 23.3.1992.

(4) COM(97)30.