ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1480/98 υποβολή: Bartho Pronk (PPE) και Ria Oomen-Ruijten (PPE) προς την Επιτροπή (13 Μαΐου 1998)

Θέμα: Ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων στο πλαίσιο του Κανονισμού 1408/71

Η Ένωση Ολλανδικο-Γερμανικών Εξαγωγών στον τομέα Οικοδομών μου υπέβαλε διαμαρτυρία διότι ολλανδικές οικοδομικές επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό στη Γερμανία, πρέπει να καταβάλλουν εισφορές για ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων(Unfallversicherung)στη χώρα αυτή, παρόλο που οφείλουν να καταβάλλουν εισφορές και στην Ολλανδία. Κυρίως για τις μικρές επιχειρήσεις τούτο είναι ιδιαιτέρως επαχθές.

1. Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι η καταβολή διπλής εισφοράς αντιβαίνει προς την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, ιδιαιτέρως μάλιστα προς τον κανονισμό 1408/71 ((ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2 ));

Εάν ναι, προτίθεται η Επιτροπή να προβεί στην ανάληψη δράσης επί του θέματος αυτού;

2. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι και σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν γίνει παρόμοιες διαμαρτυρίες;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (22 Ιουνίου 1998)

1. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχουν οι κύριοι βουλευτές, φαίνεται ότι ο αρμόδιος γερμανικός φορέας για την ασφάλιση κατά των εργατικών ατυχημάτων αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι ενδιαφερόμενοι εργαζόμενοι αποσπάσθηκαν στη Γερμανία σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 της 14ης Ιουνίου 1971 σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας. Σύμφωνα με το άρθρο 14 Ά 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 ένας εργαζόμενος τον οποίο αποσπά μια επιχείρηση εξακολουθεί να υπόκειται στη νομοθεσία του πρώτου κράτους μέλους υπό την προϋπόθεση ότι η προβλεπόμενη διάρκεια της εργασίας αυτής δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Ωστόσο ο αρμόδιος γερμανικός φορέας δεν αποδέχεται το έντυπο Ε101 που χορηγείται από τον αρμόδιο φορέα των Κάτω Χωρών ως απόδειξη ότι οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να υπόκεινται στη νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως των Κάτω Χωρών και είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν εισφορές στο σύστημα των Κάτω Χωρών. Αυτός ο φορέας φαίνεται ότι θεωρεί ότι το εν λόγω άρθρο 14 Ά 1 δεν είναι δυνατό να εφαρμοσθεί λόγω του ότι η επιχείρηση που αποσπά τους εν λόγω εργαζόμενους ασκεί τις κύριες δραστηριότητές της στη Γερμανία.

Ωστόσο στη διατύπωση αυτού του άρθρου δεν περιέχεται ρητά αυτή η προϋπόθεση. Φαίνεται, πράγματι, ότι η δραστηριότητα στο κράτος μέλος προέλευσης πρέπει να είναι πραγματική και ουσιαστική χωρίς ωστόσο να είναι δυνατό να προστεθούν άλλες προϋποθέσεις. Εξάλλου η Επιτροπή πιστεύει ότι ο αρμόδιος φορέας δεν επιτρέπεται να αρνείται μονομερώς το έντυπο Ε101 το οποίο, από πρώτη άποψη, φαίνεται ότι χορηγήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 ((ΕΕ L 74 της 27.3.1972 )) χωρίς να έρθει σε επαφή με το φορέα που χορήγησε το εν λόγω έντυπο. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Επιτροπή ήλθε σε επαφή με τις γερμανικές αρχές διαβιβάζοντας την άποψή της και ζητώντας τη γνώμη τους.

2. Η Επιτροπή επιθυμεί επίσης να επισημάνει στους κύριους βουλευτές ότι ένα ανάλογο πρόβλημα εξετάζεται σήμερα από το Δικαστήριο στην υπόθεση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης C-202/97 (Fitzwilliam). Η υπόθεση αυτή αφορά άρνηση του αρμόδιου φορέα των Κάτω Χωρών να αναγνωρίσει τα έντυπα Ε101 που χορηγήθηκαν από ιρλανδικό φορέα στην περίπτωση απόσπασης ιρλανδών εργαζόμενων στον τομέα της γεωργίας στις Κάτω Χώρες. Η άρνηση αιτιολογήθηκε επίσης με το γεγονός ότι η επιχείρηση Fitzwilliam απασχολεί τους εργαζόμενους σε αυτήν κυρίως στις Κάτω Χώρες.