ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0027/00

υποβολή: Nelly Maes (Verts/ALE) και Bart Staes (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(19 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία

Κατά την περίοδο που ακολούθησε το τέλος του ψυχρού πολέμου ο κόσμος δεν κατέστη ειρηνικότερος. Παρά την άνοδο νέων παραγόντων, τα κράτη εξακολουθούν να είναιπεύθυνα για τις περισσότερες περιπτώσεις βασανισμών. Το Medical Foundation for the Care of Victims of Torture του Λονδίνουποδέχεται ήδη εδώ και πολύ καιρό τα θύματα βασανιστηρίων και βιαιοτήτων λόγω πολέμου.

Η κατά πολύ σημαντικότερη ομάδα μεταξύ των ατόμων πουποδέχεται το ως άνω ίδρυμα είναι οι Τούρκοι του Κουρδιστάν. Σύμφωνα με δήλωση του Alex Sclan, συνεργάτη του ιδρύματος, στην εφημερίδα De Morgen της 24ης Δεκεμβρίου 1999, η Τουρκία είναι «ένα κράτος που εφαρμόζει τη μέθοδο των βασανιστηρίων». «Στο κράτος αυτό τα βασανιστήρια έχουν ενδημικό χαρακτήρα, αποτελούν ρουτίνα και είναι συνυφασμένα με την δήθεν διατήρηση της τάξης».

1. Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με τις δραστηριότητες του Medical Foundation for the Care of Victims of Torture του Λονδίνου έναντι των θυμάτων βασανιστηρίων και βιαιοτήτων λόγω πολέμου; α) Εάν όχι, προτίθεται η Επιτροπή να ζητήσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες του εν λόγω ιδρύματος, έχονταςπόψη τη σημασία τους για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική της ασφάλειας, καθώς και για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; β) Εάν ναι, είναι σε θέση να επιβεβαιώσει η Επιτροπή το γεγονός ότι «η σημαντικότερη ομάδα μεταξύ των ατόμων πουποδέχεται το ως άνω ίδρυμα είναι οι Τούρκοι του Κουρδιστάν», όπως ισχυρίζεται ο κ. Alex Sklan;

2. Κρίνει η Επιτροπή ότι ο δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός της Τουρκίας ως «κράτος που εφαρμόζει τη μέθοδο των βασανιστηρίων»; Εάν όχι, πιστεύει η Επιτροπή ότι οπάλληλος ενός κέντρου εξειδικευμένου στηνποδοχή των θυμάτων βασανιστηρίων και βιαιοτήτων λόγω πολέμου χρησιμοποιεί άνευ λόγου την έκφραση «κράτος που εφαρμόζει τη μέθοδο των βασανιστηρίων», προκειμένου για την Τουρκία; Πώς δικαιολογεί τότε η Επιτροπή το γεγονός ότι «η κατά πολύ σημαντικότερη ομάδα μεταξύ των ατόμων πουποδέχεται το ως άνω ίδρυμα είναι οι Τούρκοι του Κουρδιστάν», όπως διαβεβαιώνει ο Alex Sklan;

3. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη του Alex Sclan, σύμφωνα με τον οποίο «στην Τουρκία, τα βασανιστήρια έχουν ενδημικό χαρακτήρα, αποτελούν ρουτίνα και είναι συνυφασμένα με την δήθεν διατήρηση της τάξης»; Εάν όχι, για ποιό λόγο και πώς συμβιβάζει τη θέση της με το γεγονός ότι «η κατά πολύ σημαντικότερη ομάδα μεταξύ των ατόμων πουποδέχεται το ως άνω ίδρυμα είναι οι Τούρκοι του Κουρδιστάν», όπως διαβεβαιώνει ο Alex Sklan;

Απάντηση του κ. Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Φεβρουαρίου 2000)

Η Επιτροπή είναι σε τακτική επαφή με ευρύ σύνολο μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) των οποίων χρηματοδοτεί ορισμένες δραστηριότητες μέσω πολλών προγραμμάτων βοήθειας. Η Επιτροπή συμμετείχε χρηματοδοτικά σε πολλά σχέδια πουπέβαλε το ίδρυμα που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

Όσον αφορά την Τουρκία, η Επιτροπή προβαίνει κάθε χρόνο, από το Νοέμβριο του 1998, μέσω της τακτικής της έκθεσης, σε ανάλυση της κατάστασης της χώρας σε σχέση με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Στην τελευταία της έκθεση, που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του1999(1), αναφέρει ότι «υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της προστασίας των μειονοτήτων. Τα βασανιστήρια, αν και δεν είναι συστηματικά, παραμένουν διαδεδομένη πρακτική [....]». Η Επιτροπή χρηματοδοτεί, από το 1993, τα διάφορα κέντρα αποκατάστασης για θύματα βασανιστηρίων στο πλαίσιο του προγράμματος του τουρκικού ιδρύματος για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η προενταξιακή στρατηγική για την Τουρκία, πουιοθετήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι, θα ενθαρρύνει και θαποστηρίζει τη διαδικασία εκδημοκρατισμού στη χώρα αυτή.

(1) COM(1999)514 τελικό.