ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1894/97 υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή (4 Iουνίου 1997)

Θέμα: Ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπογείων υδάτων

Το θέμα αφορά την «πρόταση της Επιτροπής σχετικά με ένα πρόγραμμα δράσης για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπογείων υδάτων» (εγγρ. COM(96)315 τελ. - 96/0181 COD) ((ΕΕ C 355 της 25.11.1996, σελ. 1. )).

Το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης έχει τέσσερις βασικούς άξονες: σχεδιασμό και διαχείριση των υπογείων υδάτων, δημιουργία κανονιστικού πλαισίου για την υδροληψία από γλυκά ύδατα, ανάπτυξη μέσων για τον έλεγχο της ρύπανσης των υπογείων υδάτων από διάσπαρτες πηγές και ανάπτυξη μέσων για τον έλεγχο της ρύπανσης από σημειακές πηγές.

Όσον αφορά τις διάσπαρτες πηγές ρύπανσης ζητείται από την Επιτροπή να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην εξυγίανση των μολυσμένων εδαφών από παλιά ή τυχαία ρύπανση, έχοντας υπόψη ότι επιβάλλεται ένα κοινοτικό πλαίσιο αναφοράς όσον αφορά τις αρμοδιότητες και τη χρηματοδότηση των μέτρων.

Καλείται η Επιτροπή να επιστήσει την προσοχή της στο γεγονός ότι πολλά κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει τα μέτρα για την ενσωμάτωση της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ ((ΕΕ L 375 της 31.12.1991, σελ. 1. )) περί προστασίας των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης. Ακόμη ζητείται η επιβολή διενέργειας επισήμων ελέγχων έλεγχος των ουσιών που περιέχονται στις ποσότητες ανακυκλωμένης ιλύος καθαρισμού, και να εξετασθεί κατά πόσον είναι σκόπιμο να καθορισθούν αυστηρότερα κατώτατα όρια για τις εκπομπές στην ατμόσφαιρα ουσιών που συμβάλουν στην οξίνιση.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (8 Ιουλίου 1997)

Στόχος της πρότασης για απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με πρόγραμμα δράσης για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπογείων υδάτων είναι να εξασφαλιστεί ότι η προστασία και χρήση των υπογείων υδάτων υλοποιείται στο πλαίσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης των πόρων γλυκέων υδάτων και ότι τα υπόγεια ύδατα θα αποτελούν το αντικείμενο μακροπρόθεσμης κοινής διαχείρισης, με τα επιφανειακά ύδατα, στο πλαίσιο της προσέγγισης ενιαίας διαχείρισης της ποτάμιας λεκάνης.

Το Φεβρουάριο του 1997 η Επιτροπή υιοθέτησε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την θέσπιση ενός πλαισίου κοινοτικής δράσεως στον τομέα της πολιτικής υδάτων ((COM (97) 49 τελικό. )), η οποία καθορίζει τις βασικές αρχές ολοκληρωμένης προστασίας και χρήσης των επιφανειακών και υπογείων υδάτων στο πλαίσιο της προσέγγισης που προβλέπει την διαχείριση ποτάμιας λεκάνης. Ενώ ορισμένες από τις δράσεις που εντάσσονται στο προτεινόμενο πρόγραμμα για τα υπόγεια ύδατα δύνανται να υλοποιηθούν με την βοήθεια διαφόρων μέσων, άλλες δράσεις μπορούν να ενισχυθούν με κατάλληλες νομικές διατάξεις. Η προτεινόμενη οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα νοείται ως ένα πλαίσιο στο οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί, μεταξύ άλλων, η προστασία και η βιώσιμη χρήση των υπογείων υδάτων, με τη βοήθεια τέτοιων νομικών διατάξεων.

Η αστική ευθύνη για τις ζημίες που προκαλούνται στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα από την ρύπανση δεν αντιμετωπίζεται στο προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης για τα υπόγεια ύδατα. Η κατάλληλη κοινοτική δράση για το συγκεκριμένο αυτό ζήτημα εξετάζεται σε λευκή βίβλο που καταρτίζεται από την Επιτροπή και η οποία προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί στις αρχές του 1998. Ωστόσο, το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης για τα υπόγεια ύδατα απαιτεί από τα κράτη μέλη την λήψη των κατάλληλων μέτρων για τα μολυνθέντα υπόγεια ύδατα, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται ο περιορισμός και η αποτροπή της περαιτέρω μόλυνσης και, ανάλογα με την περίπτωση, η αποκατάσταση των εν λόγω υπογείων υδάτων.

Η ρύπανση των υπογείων υδάτων δύναται να προέλθει από σειρά σημειακών και διάσπαρτων πηγών ρυπάνσεως. Το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης για τα υπόγεια ύδατα προβλέπει τον προσδιορισμό των ενδεχόμενων πηγών ρύπανσης. Ο έλεγχος της ρύπανσης από σημειακές πηγές έχει βελτιωθεί σημαντικά με την θέσπιση της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενώ, αντιθέτως, ο έλεγχος της ρύπανσης από διάσπαρτες πηγές υπολείπεται του επιθυμητού. Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αναφέρεται στις διάσπαρτες πηγές νιτρικών ενώσεων από τις γεωργικές χρήσεις, στις επικίνδυνες ουσίες που περιέχονται στην ανακυκλωμένη λυματολάσπη και στις όξινες εναποθέσεις. Η ρύπανση από νιτρικές ενώσεις που προέρχονται από γεωργικές δραστηριότητες ρυθμίζεται από την οδηγία του Συμβουλίου 91/676/ΕΟΚ της 12 Δεκεμβρίου 1991 για την προστασία των υδάτων από την νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης ((ΕΕ L 375 της 31.12.1991. )). Δυστυχώς, η οδηγία αυτή δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως από όλα τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αντιμετωπίζει την υστέρηση αυτή με κατάλληλες ενέργειες μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και ενέργειες που εντάσσονται στο άρθρο 169 της συνθήκης ΕΚ. Ο έλεγχος των επικίνδυνων ουσιών στις λυματολάσπες διέπεται από την οδηγία του Συμβουλίου 86/278/ΕΟΚ της 12ης Ιουνίου 1986 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά την χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία ((EE L 181 της 4.7.1986. )). Η οξύνιση που οφείλεται στις ατμοσφαιρικές εναποθέσεις αντιμετωπίζεται με σειρά οδηγιών του Συμβουλίου που αφορούν κυρίως τις πηγές της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, και μεταξύ άλλων τα οξείδια του αζώτου και τα οξείδια του θείου που εκπέμπονται από τις εγκαταστάσεις καύσεως, από τα αυτοκίνητα και από την καύση επικίνδυνων αποβλήτων. Οι βασικές αρχές μιας κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης ορίζονται στην οδηγία του Συμβουλίου 96/62/ΕΚ της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 για την εκτίμηση και την διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος ((EE L 296 της 21.11.1996. )). στη συνέχεια της εν λόγω οδηγίας, η Επιτροπή εξέδωσε, τον Μάρτιο του 1997, ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην οποία σκιαγραφείται η ακολουθητέα στρατηγική στο θέμα της οξίνισης ((COM (97) 88 τελικό. )).