ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1716/00

υποβολή: Olivier Dupuis (TDI) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 2000)

Θέμα: Λαδώματακαι πολιτική της Ένωσης σε θέματα που αφορούν τη στρέβλωση των κανόνων του ανταγωνισμού και την καταπολέμηση της διαφθοράς

Στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση P-1844/99(1); στις 8 Νοεμβρίου 1999, η Επιτροπή κατέδειξε τη βούλησή της, στο πλαίσιο της ανακοίνωσης της 21ης Μαΐου 1997 σχετικά με την πολιτική της Κοινότητας για την καταπολέμηση της διαφθοράς να θίξει στα κράτη μέλη το θέμα της έκπτωσης τωνλαδωμάτωναπό το φόρο στις αρμόδιες αρχές, με την προοπτική να ευρεθεί μια συμφωνία για την ανάληψη συντονισμένης δράσης με σκοπό την κατάργηση της έκπτωσης αυτής.

Στην απάντησή της (που αφορούσε τόσο την προφορική ερώτηση αριθ. 59, H-0257/00(2) όσο και τη γραπτή ερώτηση Ε-2012/99)(3); η Επιτροπή αναφέρει ότι διαθέτει πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το σύνολο των κρατών μελών που επέτρεπαν ακόμα στις επιχειρήσεις να εκπίπτουν από τα φορολογητέα κέρδη τους τις προμήθειες που κατέβαλαν σε ξένους δημοσίουςπαλλήλους έχουν ήδη τροποποιήσει τη νομοθεσία τους ή ετοιμάζονται να το πράξουν προκειμένου να συμμορφωθούν με τις θέσεις που εκφράζονται στη σύσταση του ΟΟΣΑ του Απριλίου 1996, αφενός, και στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 21ης Μαΐου 1997, αφετέρου.

Μπορεί η Επιτροπή να διευκρινίσει πλήρως ποιά κράτη αφορά το θέμα αυτό καθώς και τον ακριβή χρόνο εντός του οποίου θα τροποποιηθεί η σχετική νομοθεσία σε κάθε ένα από αυτά;

Η Επιτροπή βεβαιώνει επίσης ότι δεν προτίθεται αυτή τη στιγμή να προτείνει εναρμόνιση των προϋποθέσεων για τη φορολογική έκπτωση των προμηθειών που καταβάλλονται σε άτομα ή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Εκτός από την προφανή στρέβλωση των κανόνων του ανταγωνισμού η οποία εμπεριέχει και την καταβολή αυτού του είδους των προμηθειών, έχει η Επιτροπή συνειδητοποιήσει το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των ποσών πουποτίθεται ότι δαπανήθηκαν σε ενέργειες που θα επέτρεπαν να εξασφαλιστεί η κατάκτηση των αγορών σε τρίτες χώρες μέσω της καταβολής προμηθειών σε άτομα ή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, έχουν στην πραγματικότητα ως τελικό αποδέκτη ενδιάμεσους και ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων της χώρας καταγωγής μέλους της Ένωσης;

Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι οφείλει επειγόντως να αναλάβει κάθε χρήσιμη πρωτοβουλία προκειμένου να θέσει όσο το δυνατόν συντομότερα τέλος σ' αυτές τις πρακτικές της φοροαπαλλαγής των προμηθειών που καταβάλλονται σε άτομα ή επιχειρήσεις τόσο δημόσιες όσο και ιδιωτικές;

(1) ΕΕ C 219 E της 1.8.2000, σελ. 32.

(2) Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Απρίλιος 2000).

(3) ΕΕ C 219 E της 1.8.2000, σελ. 67.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουλίου 2000)

Συμπληρώνοντας τις προηγούμενες απαντήσεις της που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη της Κοινότητας στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), όλοι όσοι επέτρεπαν ακόμη στις επιχειρήσεις την έκπτωση από τα κέρδη τους των προμηθειών που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς δημόσιους φορείς, με εξαίρεση το Λουξεμβούργο, τροποποίησαν ήδη τη νομοθεσία τους προκειμένου να καταργήσουν την εν λόγω δυνατότητα έκπτωσης και να θέσουν έτσι σε εφαρμογή τις αρχές που περιέχονται, αφενός, στη σύσταση του ΟΟΣΑ, του Απριλίου 1996 και, αφετέρου, στην ανακοίνωση της Επιτροπής, της 21ης Μαΐου 1997(1), για την πολιτική της Ένωσης κατά της δωροδοκίας.

Όσον αφορά το Λουξεμβούργο, το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρείχε στον ΟΟΣΑ, έχει ήδηποβάλει σχέδιο νόμου στο εθνικό Κοινοβούλιο για την κατάργηση της δυνατότητας έκπτωσης αυτών των προμηθειών. Ανέφερε ότι το σχετικό σχέδιο νόμου αναμένεται να ψηφισθεί πριν από τα τέλη του 2000.

Όσον αφορά τη διαφθορά στον ιδιωτικό τομέα, το Συμβούλιο, στις 22 Δεκεμβρίου 1998(2),ιοθέτησε κοινή δράση βάσει του άρθρου 31 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (πρώην άρθρο K.3). Κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 αυτής της κοινής δράσης, κάθε κράτος μέλος πρέπει, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της κοινής δράσης (στις 31 Δεκεμβρίου 1998), ναποβάλει κατάλληλες προτάσεις στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου για τη θέση σε εφαρμογή αυτής της δράσης, ώστε να εξετάζονται από τις αρχές ενόψει της έγκρισής τους. Το Συμβούλιο πρέπει να αξιολογήσει τα αποτελέσματα της κοινής δράσης εντός τριών ετών από την έναρξη ισχύος της. Μόνο με βάση τα αποτελέσματα αυτής της κοινής δράσης θα είναι δυνατόν να καθοριστεί εάν η δράση που έχει αναληφθεί στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου πρέπει ή όχι να συμπληρωθεί από άλλη δράση στον φορολογικό τομέα.

(1) COM(97)192 τελικό.

(2) ΕΕ L 358 της 31.12.1998.