ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2127/02

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(17 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Προϊόντα κάνναβης

Ο σπόρος της αποφλοιωμένης κάνναβης είναι πλούσιος σε πρωτεΐνες, ίνες, μεταλλικά στοιχεία, βιταμίνη Ε, σίδηρο και λιπαρά οξέα, όπως τα Ωμέγα 3 και 6. Κατά το τρέχον διάστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, προϊόντα όπως τρόφιμα, σαπούνια, καλλυντικά και ρούχα, τα οποία περιέχουν κάνναβη ενδέχεται να θεωρηθούν παράνομα καθώς τα μικροσκοπικά μόρια (1-10 του εκατομμυριοστού) από τη σκόνη βρακτίων στο σπόρο συνεπάγονται αναξιόπιστο θετικό αποτέλεσμα για τα προϊόντα κάνναβης σε τεστ για εντοπισμό τετραϋδροκανναβινόλης, του παράνομου παραισθησιογόνου, σε ένα άτομο.

Ποια προσέγγισηιοθετεί η Επιτροπή σχετικά με την εμπορία προϊόντων κάνναβης στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Σεπτεμβρίου 2002)

Στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής η παραγωγή κάνναβηςπόκειται σε πολύ αυστηρή κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά την περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη.

Εξάλλου, η κάνναβη καλύπτεται από τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 της 17ης Μαΐου 1999(1), για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών. Βάσει αυτού του κανονισμού ένας παραγωγός κάνναβης μπορεί να ζητήσει στρεμματική ενίσχυση, εάν πληροί ορισμένους όρους. Οι όροι αυτοί αφορούν ειδικότερα τη χρησιμοποίηση ποικιλιών με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη, που δεν θαπερβαίνει το 0,2 %, οι οποίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα XII του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 2316/1999 της 22ας Οκτωβρίου 1999, που αφορά τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999(2). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν ένα ειδικό σύστημα ελέγχου της περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη των φυτών της κάνναβης με βάση τη διαδικασία δειγματοληψίας και ανάλυσης που έχει καθοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο, ο οποίος μπορεί να έχει ως συνέπεια την αφαίρεση ορισμένων ποικιλιών από τον κατάλογο των εγκεκριμένων ποικιλιών, εάν διαπιστωθεί ότι γίνεταιπέρβαση του ανώτατου ορίου περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη. Δεδομένου όμως ότι οι βλαστοί της κάνναβης δεν περιέχουν τετραϋδροκανναβινόλη, το ίδιο συμβαίνει και με τις ίνες της κάνναβης που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ρουχισμού.

Εξάλλου, η κάνναβη αποτελεί αντικείμενο του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1673/2000 της 27ης Ιουλίου 2000 σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών(3). Ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί σε εγκεκριμένους πρώτους μεταποιητές οι οποίοι εφοδιάζονται με ίνες κάνναβης η οποία έχει καλλιεργηθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999, δηλαδή της οποίας η περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη δενπερβαίνει το 0,2 %. Ο

κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1673/2000 προβλέπει επίσης ειδικές διατάξεις σχετικά με τις εισαγωγές κάνναβης. Ειδικότερα, η εισαγόμενη ακατέργαστη κάνναβη και οι σπόροι κάνναβης που προορίζονται για σπορά δεν θα πρέπει να περιέχουν τετραϋδροκανναβινόλη που ναπερβαίνει το 0,2 %. Εξάλλου, οι εισαγωγές σπόρων κάνναβης που δεν προορίζονται για σπορά μπορούν να κάνουν μόνο εγκεκριμένοι εισαγωγείς. Οι εισαγωγείς αυτοί θα πρέπει ναποβάλουν στις αρμόδιες αρχές έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι οι εισαχθέντες σπόροι δεν χρησιμοποιήθηκαν για σπορά.

Επιπλέον, η κάνναβη καλύπτεται από τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 της 26ης Οκτωβρίου 1971 σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα των σπόρων προς σπορά(4). Ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί για την παραγωγή σπόρων ποικιλιών κάνναβης που προορίζονται για σπορά και καλύπτονται από τον προαναφερόμενο κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1251/1999.

Υπάυτούς τους όρους δεν θα πρέπει να βρεθούν σημαντικές ποσότητες τετραϋδροκανναβινόλης σε προϊόντα κάνναβης που καλλιεργούνται στην Κοινότητα ή σε προϊόντα εισαγόμενης ακατέργαστης κάνναβης ή σπόρων κάνναβης που διέπονται από την προαναφερόμενη νομοθεσία. Αυτές οι ασήμαντες ποσότητες τετραϋδροκανναβινόλης εξάλλου δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ναρκωτικών.

(1) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(2) ΕΕ L 280 της 30.10.1999.

(3) ΕΕ L 193 της 29.7.2000.

(4) ΕΕ L 246 της 5.11.1971.