ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1427/98

υποβολή: Astrid Thors (ELDR) προς την Επιτροπή

(29 Απριλίου 1998)

Θέμα: Η γαλλική νομοθεσία σχετικά με τις τεχνολογίες κρυπτοθέτησης

Η γαλλική νομοθεσία περιορίζει σημαντικά τη χρησιμοποίηση των τεχνολογιών κρυπτοθέτησης, όπως αναφέρεται άλλωστε στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την κρυπτοθέτηση και τις ψηφιακές υπογραφές. Προσφάτως ετέθησαν σε ισχύ δύο κανονισμοί στη χώρα οι οποίοι καθορίζουν τις προϋποθέσεις σε ό,τι αφορά τη χρησιμοποίηση των συγκεκριμένων τεχνολογιών και οι οποίοι καθιερώνουν διαδικασίες γνωστοποίησης και χορήγησης άδειας για τον εν λόγω τομέα. Στους περιορισμούς αναφέρεται επίσης ότι η πλειοψηφία των μελών στη διοίκηση του TTP (Trusted Third Party, τρίτος κοινής εμπιστοσύνης), που αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση για να επιτραπεί η κρυπτοθέτηση, θα πρέπει να απαρτίζεται από Γάλλους πολίτες. Εκτός αυτού τα "κλειδιά" της κρυπτοθέτησης θα πρέπει να τα κρατά ένας TTP, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στο ότι ένα μήνυμα που βρίσκεται σε μετασχηματισμένη μορφή σε έναν υπολογιστή, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί νομίμως στη Γαλλία.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι οι κανόνες και οι προϋποθέσεις που προαναφέρθησαν συμβιβάζονται με τις διατάξεις που ισχύουν για την εσωτερική αγορά, και, εάν όχι, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει για να προστατεύσει τη δυνατότητα παροχής υπηρεσιών και να εγγυηθεί ότι η εμπιστευτικότητα των μηνυμάτων θα διασφαλίζεται και στην επικράτεια της Γαλλίας;

Απάντηση του κ.Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Ιουνίου 1998)

Οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν σύμφωνα με την οδηγία του Συμβουλίου 83/189/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών(1) τα τέσσερα σχέδια διαταγμάτων για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την κρυπτοθέτηση του γαλλικού νόμου για τις τηλεπικοινωνίες. Η Επιτροπή σχολίασε και τις τέσσερις περιπτώσεις των σχεδίων νόμων. Πρόσφατα, οι γαλλικές αρχές ενέκριναν τα διατάγματα.

Η γαλλική νομοθεσία κάνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των εμπιστευτικών προϊόντων και υπηρεσιών και, αφετέρου, της αναγνώρισης, δηλαδή των ψηφιακών υπογραφών, προϊόντων και υπηρεσιών.

Σε ό,τι αφορά τα εμπιστευτικά προϊόντα και υπηρεσίες, η γαλλική νομοθεσία προβλέπει κανόνες για τη χρήση τους, για την παροχή των προϊόντων χαμηλής ασφάλειας, τους παροχείς υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία και άλλες παροχές προϊόντων ή υπηρεσιών. Κατά την ερμηνεία της Επιτροπής, υπάρχουν περιορισμοί στη χρήση τους όταν χρησιμοποιείται εγκεκριμένος παροχέας υπηρεσιών, ενώ σε διαφορετική περίπτωση χρειάζεται προηγούμενη έγκριση. Η παροχή προϊόντων χαμηλής ασφάλειας υπόκειται σε διαδικασία προηγούμενης δήλωσης. Οι παροχείς υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία είναι υποχρεωμένοι να έχουν λάβει προηγούμενη έγκριση ενώ προβλέπεται και προηγούμενη έγκριση και για την παροχή άλλων υπηρεσιών ή προϊόντων.

Η ειδική διαδικασία προηγούμενης έγκρισης για τους παροχείς εμπιστευτικών υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι στη γαλλική επικράτεια δεν περιέχει, στην έκδοση που εγκρίθηκε, απαίτηση ότι η πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου πρέπει να έχει τη γαλλική υπηκοότητα. Το διάταγμα απαιτεί μόνο να απασχολούν οι παροχείς υπηρεσιών επαρκές προσωπικό βάσει του διατάγματος 81-514 σχετικά με την προστασία του απορρήτου για θέματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει τη θέση που έλαβε στην ανακοίνωση για τις ψηφιακές υπογραφές και την κρυπτοθέτηση(2), που διασαφηνίζει ότι θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τη συμπεριφορά των κρατών μελών στον τομέα της κρυπτοθέτησης και θα αξιολογεί τις εθνικές διατάξεις ως προς τη συμβιβασιμότητά τους με τη συνθήκη ΕΚ, τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τις απαιτήσεις της οδηγίας 97/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών(3) και της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα(4).

(1) ΕΕ L 109, 26.4.1983.

(2) COM(97)503 τελικό.

(3) ΕΕ L 281, 23.11.1995.

(4) ΕΕ L 24, 30.1.1998.