ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2038/03

υποβολή: Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(19 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Η Τουρκία και η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων

Κατά τους τελευταίους μήνες, η πολιτική της μη αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων που εφαρμόζουν οι τουρκικές αρχές καθίσταται ολοένα και περισσότερο επιθετική. Σύμφωνα με καταγγελίες της ένωσης Ευρωπαϊκή Αρμενική Ομοσπονδία για Δικαιοσύνη και Δημοκρατία, η τουρκική κυβέρνηση, δια του Υπουργείου Παιδείας, αναπτύσσει ενημερωτική εκστρατεία για την αντίκρουση των κατηγοριών περί της γενοκτονίας εις βάρος του αρμενικού λαού. Το εν λόγωπουργείο οργανώνει σεμινάρια ιδεολογικής χειραγώγησης για καθηγητές καιπαλλήλους, ώστε να αποκρούονται στις αίθουσες διδασκαλίας οι ισχυρισμοί περί της γενοκτονίας των Αρμενίων, περιορίζοντας έτσι την ελευθερία έκφρασης. Επιπλέον, με το από 13ης Απριλίου διάταγμά του, τοπουργείο ζητεί από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να οργανώσουν διαλέξεις προκειμένου να αποδειχθεί ότι στην Τουρκία οι αρμένιοι — καθώς και άλλοι λαοί, θύματα γενοκτονίας, — ουδέποτεπέστησαν οποιαδήποτε δίωξη. Ζητείται ακόμη από τους μαθητές να συγγράψουν δοκίμια με θέμα αντίκρουση των κατηγοριών περί γενοκτονίας.

Η παραποίηση της ιστορικής αλήθειας στο σχολείο αποτελεί πρακτική αντίθετη προς τις βασικές ευρωπαϊκές εκπαιδευτικές αρχές. Εκτός αυτού, η πολιτική απόκρουσης της γενοκτονίας είναι αντίθετη προς τις ευρωπαϊκές αρχές για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των μειονοτήτων και, ως εκ τούτου, και προς τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης.

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η πολιτική της Τουρκίας σχετικά με την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων συμβιβάζεται με τις αρχές της Συμφωνίας Συνεργασίας και την ανακήρυξη της Τουρκίας ως χώραςποψήφιας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

Πιστεύει η Επιτροπή ότι η δημόσια αναγνώριση από τις σημερινές τουρκικές αρχές της γενοκτονίας των Αρμενίων, η οποία ανεγνωρίσθη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 1987 (A2-0033/87)(1) καθώς και με διάφορα μεταγενέστερα ψηφίσματα, πρέπει να είναι μία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας σε ένα προσεχές μέλλον·

(1) ΕΕ C 190 της 20.7.1987, σελ. 119.

Απάντηση του κ. Verheugen εξ ονόματος της Επιτροπής

(1η Αυγούστου 2003)

Σε απάντηση στα σημεία που επεσήμανε ο κ. βουλευτής, η Επιτροπή παραπέμπει στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση P-3186/00 στην καCarlotti(1), όπου αναφέρεται ότι το εν λόγω θέμα δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των πολιτικών κριτηρίων της Κοπενχάγης.

(1) ΕΕ C 151 E της 22.5.2001.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1513/03

υποβολή: Helle Thorning-Schmidt (PSE) προς το Συμβούλιο

(5 Μαΐου 2003)

Θέμα: Ηπόθεση του λιθοβολισμού της κ. Αμίνας Λαβάλ

Στη Νιγηρία, στις 22 Μαρτίου 2002 η κ. Αμίνα Λαβάλ Κουράμι καταδικάστηκε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Ο λόγος ήταν ότι γέννησε εξώγαμο παιδί. Η κ. Αμίνα Λαβάλ Κουράμι άσκησε έφεση, και ηπόθεση επρόκειτο να εξεταστεί εκ νέου στις 25 Μαρτίου 2003 ενώπιον του εφετείου σαρία της περιφέρειας Κατσίνα. Ηπόθεση αναβλήθηκε για τις 3 Ιουνίου 2003.

Πώς κρίνει το Συμβούλιο την εν λόγωπόθεση καθώς και άλλες παρόμοιες· Ποιες δράσεις προτίθεται το Συμβούλιο να αναλάβει για να επιτύχει την ακύρωση της καταδίκης της κ. Αμίνας Λαβάλ Κουράμι σε θάνατο·

Απάντηση

(29 Σεπτεμβρίου 2003)

Η ΕΕ παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την περίπτωση της Amina Lawal, με βάση τη δήλωσή της στις 21 Αυγούστου 2002 με την οποία εξέφρασε τη βαθιά της ανησυχία σχετικά με την απόφαση του εφετείου να απορρίψει την έφεση που άσκησε η Amina Lawal.

Το Συμβούλιο, ακολουθώντας τη συμβουλή των δικηγόρωνπεράσπισης της Amina Lawal οι δράσειςπεράσπισης να πραγματοποιηθούν κατά τρόπο διακριτικό και εμπιστευτικό, εκτιμά ότι δεν είναι σκόπιμο ή ενδεδειγμένο να παρέμβει στηνπόθεση της Amina Lawal ενόσω εκκρεμεί ηπόθεση ενώπιον της δικαιοσύνης. Στο παρόν στάδιο θα ήταν σκοπιμότερο να ακολουθηθεί γενική προσέγγιση, δηλαδή να μην εξατομικευθεί η περίπτωση. Στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου με τη Νιγηρία σε διάφορα επίπεδα, ιδιαίτερα μέσω των Προϊσταμένων των Αντιπροσωπειών στην Abuja, η ΕΕ επανέλαβε τη θέση της όσον αφορά τη θανατική ποινή και ενθάρρυνε την Κυβέρνηση της Νιγηρίας να συνεχίσει τις εργασίες της για την κατάργηση της θανατικής ποινής και την πρόληψη κάθε μορφής σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή ποινής. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη ποινή, η ΕΕ τονίζει την ανάγκη η Νιγηρία να διασφαλίσει ότι το Σύνταγμα αποτελεί τονπέρτατο νόμο στη χώρα, δεδομένων των συνταγματικών προβλημάτων που ανακύπτουν από την εφαρμογή της σαρία σε ορισμένες πολιτείες.

Το Συμβούλιο συνεχίζει να προτρέπει τις αρχές της Νιγηρίας να σέβονται πλήρως τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως όσον αφορά τις γυναίκες(1).

(1) Η Νιγηρία έχει επικυρώσει τη Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών άνευ επιφυλάξεων. Ως εκ τούτου, η ΕΕπενθύμισε στην κυβέρνηση της Νιγηρίας ότι τα μέρη της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών καταδικάζουν τις κάθε μορφής διακρίσεις κατά των γυναικών και συμφωνούν να συνεχίσουν, με όλα τα κατάλληλα μέσα και χωρίς καθυστέρηση, μια πολιτική κατάργησης των διακρίσεων κατά των γυναικών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1177/03

υποβολή: Raimon Obiols i Germ (PSE) προς το Συμβούλιο

(1 Απριλίου 2003)

Θέμα: Υποκλοπή τηλεφωνημάτων στην έδρα του Συμβουλίου

Στις 19 Μαρτίου κατά την διάρκεια ενημερώσεως του τύπου, ο κ. Dominique Marreau εντεταλμένος τύπου στο Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι στις 28 Φεβρουαρίου 2003, οιπηρεσίες ασφαλείας του θεσμικού οργάνου διαπίστωσαν ότιποκλέπτονταν τα τηλεφωνήματα διαφόρων αντιπροσωπειών, μεταξύ των οποίων και της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αυστρίας, στην έδρα της Ευρωπαϊκή Ένωσης, στις Βρυξέλλες, μέσω ενός συστήματος παράνομων παρακολουθήσεων τηλεφώνου.

Όπως φαίνεται, οιπηρεσίες ασφαλείας του Συμβουλίου ανακάλυψαν την ύπαρξη κοριών σε ορισμένες τηλεφωνικές γραμμές του κτιρίου Justus Lipsius.

Οι αποκαλύψεις αυτές έχουν τεράστια βαρύτητα και δημιουργείται ηποψία ότι ηποκλοπή τηλεφωνημάτων γίνεται ή έχει γίνει και σε άλλα κοινοτικά όργανα.

Υπό το πρίσμα της κατάστασης αυτής:

Γνωρίζει στο Συμβούλιο το αίτιο τέτοιωνποκλοπών, ειδεμή τι

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις E-1177/03 και Ε-1488/03

(2 Οκτωβρίου 2003)

Ελάχιστα μπορεί να προσθέσει το Συμβούλιο στην δήλωση προς τον τύπο που έκανε στις 19 Μαρτίου 2003, δεδομένου ότι το θέμα αυτό έχει παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη.

Προς απάντηση στα συγκεκριμένα σημεία που θίγει ο αξιότιμος κύριος Βουλευτής, δίδονται οι ακόλουθες διευκρινήσεις:

1. Το Συμβούλιο δεν μπόρεσε ακόμα να προσδιορίσει τονπεύθυνο της εγκατάστασης των συνδεδεμένων με ορισμένες τηλεφωνικές γραμμές ηλεκτρονικών μηχανισμών, οι οποίοι ανακαλύφθηκαν στο κτίριο Justus Lipsius στις 28 Φεβρουαρίου 2003.

2. Μετά από κάποια μέτρα αντιμετώπισης και μία προκαταρκτική εσωτερική έρευνα, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 14 Απριλίου ναποβάλει μήνυση κατ' αγνώστων βάσει του βελγικού ποινικού κώδικα. Το Συμβούλιο θα παράσχει κάθε βοήθεια στις βελγικές δικαστικές αρχές κατά την διεξαγωγή της δικαστικής έρευνας.

3. Δεδομένου ότι το ζήτημα διερευνάται τώρα από τη δικαιοσύνη, αρμόδια να ορίσουν τις ποινές που θα επιβληθούν στους ενόχους είναι τα δικαστήρια.

4. Το Συμβούλιο δεν έχει γνώση άλλων παρόμοιων ανακαλύψεων σε άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ στο παρελθόν.

5.-6. Το Συμβούλιο έχει ήδη λάβει μέτρα για την πρόληψη παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον. Αντιλαμβάνεται ωστόσο ο αξιότιμος κύριος Βουλευτής ότι δεν θα ήταν σκόπιμο να σχολιάσει δημόσια το Συμβούλιο τα μέτρα αυτά, όπως και τυχόν άλλα μέτρα ασφαλείας, τα οποία λαμβάνονται για την προστασία απόρρητων ή ευαίσθητων πληροφοριών τις οποίες διαχειρίζεται το Συμβούλιο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2068/03

υποβολή: Marco Cappato (NI), Maurizio Turco (NI),Marco Pannella (NI), Olivier Dupuis (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI)και Benedetto Della Vedova (NI) προς το Συμβούλιο

(20 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Καθιέρωση της σαρίας σε μία επαρχία του Πακιστάν

Η Συνέλευση της Πακιστανικής Επαρχίας των Βορειοδυτικών Συνόρων ενέκρινε σχέδιο νόμου με το οποίο επιβάλλεται η σαρία. Λείπει μόνο ηπογραφή του κυβερνήτη της επαρχίας για να τεθεί σε αυτή την επαρχία του Πακιστάν στα σύνορα με το Αφγανιστάν ο κορανικός νόμοςπεράνω της κοσμικής νομοθεσίας,ποχρεώνοντας κάθε μουσουλμάνα και κάθε μουσουλμάνο να τονπακούει. Ακόμη, σε αυτή την επαρχία του Πακιστάν ανακοινώθηκε η καθιέρωση ενός Τμήματος της Αρετής και της Κακίας, κάτι που θυμίζει πολύ ανάλογες δομές που είχαν εισαγάγει οι Αφγανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, ηπογραφή του κυβερνήτη της επαρχίας πρέπει να θεωρείται απλή τυπική διαδικασία· συνεπώς σε λίγες ημέρες οι Πακιστανές και οι Πακιστανοί που ζουν σε αυτή την επαρχία θα είναιποχρεωμένοι ναπακούουν στον κορανικό νόμο, όπως ίσχυε στην άλλη πλευρά των συνόρων με το Αφγανιστάν προτού να επέμβουν οι Αγγλοαμερικανοί.

1. ποίες πληροφορίες διαθέτει σχετικά με την ανωτέρω κατάσταση·

2. σε ποίες διπλωματικές ενέργειες προτίθεται να προβεί προς την πακιστανική κυβέρνηση για να μην επιτρέψει στη σαρία να καταστεί νόμος σε τμήμα της επικράτειας·

3. σε ποίες ενέργειες προτίθεται να προβεί για να διαφυλάξει τη θεμελιώδη αρχή του κοσμικού χαρακτήρα των θεσμών από τον κίνδυνο να καταργηθεί από πλειονότητες φονταμενταλιστών, ακόμη και μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, οι οποίοι περιορίζουν ή καταργούν κατά αυτόν τον τρόπο το θεμελιώδες δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας, δικαίωμα που αναγνωρίζει η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπουτο στο άρθρο 18·

Απάντηση

(7 Οκτωβρίου 2003)

Το Συμβούλιο θα επιθυμούσε να τονίσει ότι σε όλες τις συναντήσεις διαλόγου με το Πακιστάν, η ΕΕπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδει στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι θα συνεχίσει να το πράττει σε κάθε δυνατή ευκαιρία, ιδίως με την επίδοση εμπιστευτικών διαβημάτων. Οι αρχηγοί διπλωματικής αποστολής της ΕΕ στο Ισλαμαμπάντ παρακολουθούν πολύ προσεκτικά τις εξελίξεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά τις τακτικές τους επαφές με τις αρχές θίγουν ζητήματα γενικής φύσεως καθώς και μεμονωμένες περιπτώσεις.

Το Συμβούλιο συμμερίζεται τις ανησυχίες των αξιότιμων κκ. Βουλευτών σχετικά με την ψήφιση σχεδίου νόμου με το οποίο επιβάλλεται η σαρία στην επαρχία των βορειοδυτικών συνόρων του Πακιστάν. Το Συμβούλιο εξέφρασε τις σοβαρές του ανησυχίες για την κατάσταση κατά τη συνεδρίαση των Πολιτικών Διευθυντών που πραγματοποιήθηκε στο Ισλαμαμπάντ στις 7 Ιουνίου 2003. Το Συμβούλιο θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την περαιτέρω εξέλιξη του προβλήματος αυτού και, εάν χρειαστεί, θα αποφασίσει να αντιδράσει καταλλήλως.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1655/03

υποβολή: Adriana Poli Bortone (UEN) προς την Επιτροπή

(16 Μαΐου 2003)

Θέμα: Απελάσεις χωρίς διαδικασίες και άρνηση για χορήγηση άδειας παραμονής σε χιλιάδες ιταλούς στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία.

Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία επισημάνθηκαν πολλές περιπτώσεις ταχείας απέλασης και άρνησης χορήγησης άδειας παραμονής σε χιλιάδες ιταλούς πολίτες. Αν η τακτική αυτή αληθεύει, είναι προφανές ότιπάρχει άρνηση των δικαιωμάτων πάμπολλων ιταλών εργαζομένων.

Ως εκ τούτου, ερωτάται η Επιτροπή να πει εάν προτίθεται να διερευνήσει σε βάθος το θέμα και να αφιερώσει ειδικό κεφάλαιο στην ετήσια έκθεση για τα θεμελιώδη δικαιώματα στην ΕΕ.

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιουνίου 2003)

Η Επιτροπή δημιούργησε, κατόπιν αιτήματος του Κοινοβουλίου, δίκτυο ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για θέματα θεμελιωδών δικαιωμάτων, που είναι επιφορτισμένο με την εκπόνηση ετήσιας έκθεσης σχετικά με την κατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ένωση. Η Επιτροπή θα φροντίσει να ενημερώσει τους εμπειρογνώμονες σχετικά με το πρόβλημα, που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, ώστε να το μελετήσουν στην έκθεση που καταρτίζουν για το 2003.

Το Κοινοβούλιο μπορεί να ασχοληθεί με το θέμα αυτό στα πλαίσια του ψηφίσματος για την κατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ένωση, που εγκρίνει κάθε έτος.

Εξάλλου, η Επιτροπήπενθυμίζει ότι προσέφυγε στο Δικαστήριο για τιςποθέσεις απελάσεων ιταλών πολιτών στη Γερμανία για λόγους δημόσιας τάξης (Υπόθεση C-441/02). Η Επιτροπή αποβλέπει στην έκδοση απόφασης που να διαπιστώνει ότι η Γερμανία παραβίασε τους κανόνες κοινοτικού δικαίου, οι οποίοι καθορίζουν τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται από κράτος μέλος, το οποίο απελαύνει πολίτη της Ένωσης για λόγους δημόσιας τάξης.

Επιπλέον, η Επιτροπή είχε ασχοληθεί με πολλέςποθέσεις που αφορούσαν το θέμα της απέλασης λόγω μακροχρόνιας ανεργίας. Η Επιτροπή είχε ζητήσει δύο φορές τη θέση των γερμανικών αρχών σχετικά με το θέμα αυτό. Οι γερμανικές αρχές απάντησαν ότι συμμερίζονται την ακόλουθη θέση της Επιτροπής και ότι ενημέρωσαν σχετικά τις αρμόδιες αρχές: εάν μια κάρτα διαμονής διαρκείας πέντε ετών έχει ανανεωθεί μια φορά, το κράτος μέλος δεν μπορεί να αρνηθεί την ανανέωσή της λόγω της ακούσιας ανεργίας και συνεπώς δεν μπορεί να απελάσει ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση. Η Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί προσφάτως για νέεςποθέσεις αυτού του είδους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1488/03

υποβολή: Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) προς το Συμβούλιο

(2 Μαΐου 2003)

Θέμα: Λαθρακρόαση τηλεφώνων στο κτίριο Justus Lipsius

Στις 19 Μαρτίου, το Συμβούλιο γνωστοποίησε ότι, όπως διαπίστωσαν στις 28 Φεβρουαρίου 2003 οι οικείεςπηρεσίες ασφάλειας, διάφορες αντιπροσωπείες, μεταξύ των οποίων εκείνες της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αυστρίας, αποτελούσαν αντικείμενο λαθρακρόασης στο κτίριο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Βρυξέλλες. Οι δηλώσεις αυτές είναι ιδιαίτερα σοβαρές και γεννούνπόνοιες για την ύπαρξη τηλεφωνικών συσκευών λαθρακρόασης και σε άλλα κοινοτικά κτίρια. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο παριστάμενος σε αυτή εκπρόσωπος του Συμβουλίου παρέσχε τη διαβεβαίωση ότι είχε διαταχθεί σχετική έρευνα.

1. Γνωρίζει το Συμβούλιο ποιός ευθύνεται για την τοποθέτηση των συσκευών λαθρακρόασης·

2. Εάν όχι, σε ποιές ενέργειες προτίθεται να προβεί το Συμβούλιο προς αντιμετώπιση της κατάστασης·

3. Τί κυρώσεις θα επιβληθούν στουςπεύθυνους για την τοποθέτηση των συσκευών λαθρακρόασης·

4. Μπορεί να ανακοινώσει το Συμβούλιο εάν έχουν ήδη γίνει παρόμοιες ανακαλύψεις και σε άλλα κοινοτικά όργανα·

5. Τί μέτρα θα έπρεπε να ληφθούν προς αποφυγή αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον·

6. Μπορεί να αναφέρει το Συμβούλιο εάν ελέγχεται συστηματικά η εφαρμογή πρακτικών λαθρακρόασης σε συνεδριάσεις το περιεχόμενο των οποίων δεν πρέπει να τεθεί στη διάθεση τρίτων χωρών·

Κοινή απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις E-1177/03 και Ε-1488/03

(2 Οκτωβρίου 2003)

Ελάχιστα μπορεί να προσθέσει το Συμβούλιο στην δήλωση προς τον τύπο που έκανε στις 19 Μαρτίου 2003, δεδομένου ότι το θέμα αυτό έχει παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη.

Προς απάντηση στα συγκεκριμένα σημεία που θίγει ο αξιότιμος κύριος Βουλευτής, δίδονται οι ακόλουθες διευκρινήσεις:

1. Το Συμβούλιο δεν μπόρεσε ακόμα να προσδιορίσει τονπεύθυνο της εγκατάστασης των συνδεδεμένων με ορισμένες τηλεφωνικές γραμμές ηλεκτρονικών μηχανισμών, οι οποίοι ανακαλύφθηκαν στο κτίριο Justus Lipsius στις 28 Φεβρουαρίου 2003.

2. Μετά από κάποια μέτρα αντιμετώπισης και μία προκαταρκτική εσωτερική έρευνα, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 14 Απριλίου ναποβάλει μήνυση κατ' αγνώστων βάσει του βελγικού ποινικού κώδικα. Το Συμβούλιο θα παράσχει κάθε βοήθεια στις βελγικές δικαστικές αρχές κατά την διεξαγωγή της δικαστικής έρευνας.

3. Δεδομένου ότι το ζήτημα διερευνάται τώρα από τη δικαιοσύνη, αρμόδια να ορίσουν τις ποινές που θα επιβληθούν στους ενόχους είναι τα δικαστήρια.

4. Το Συμβούλιο δεν έχει γνώση άλλων παρόμοιων ανακαλύψεων σε άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ στο παρελθόν.

5.-6. Το Συμβούλιο έχει ήδη λάβει μέτρα για την πρόληψη παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον. Αντιλαμβάνεται ωστόσο ο αξιότιμος κύριος Βουλευτής ότι δεν θα ήταν σκόπιμο να σχολιάσει δημόσια το Συμβούλιο τα μέτρα αυτά, όπως και τυχόν άλλα μέτρα ασφαλείας, τα οποία λαμβάνονται για την προστασία απόρρητων ή ευαίσθητων πληροφοριών τις οποίες διαχειρίζεται το Συμβούλιο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2358/03

υποβολή: Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI),Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI)και Olivier Dupuis (NI) προς την Επιτροπή

(17 Ιουλίου 2003)

Θέμα: Παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας στην Κίνα-Περαιτέρω συλλήψεις ιερέων της παράνομης καθολικής εκκλησίας

Λαμβάνονταςπόψη ότι σύμφωνα με πηγές του διεθνούς τύπου 5 ιερείς της παράνομης καθολικής εκκλησίας της Κίνας συνελήφθησαν την Πέμπτη 3 Ιουλίου στο Baoding, στη βόρεια δημοκρατία της Hebei, 100 περίπου χλμ νοτίως του Πεκίνου· σύμφωνα με το Ίδρυμα Καρδινάλιος Kung, καθολική ένωση για τα δικαιώματα του ανθρώπου με έδρα το Κονέκτικατ, οι ιερείς Kang Fuliang, Chen Ghuozen, Pang Guangzhao, Joseph Yin και Wang Lijun, ηλικίας από 25 έως 31 ετών συνελήφθησαν ενώ μετέβαιναν προς συνάντηση ενός άλλου ιερωμένου της παράνομης εκκλησίας, του Lu Genjun, που είχε πρόσφατα αφεθεί ελεύθερος μετά από 3 χρόνια καταναγκαστικών έργων· το επεισόδιο αυτό προστίθεται στις συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν τον Ιούνιο και συγκεκριμένα του πατρός Xiaozhou που ανήκει επίσης στην εκκλησία του Βατικανού.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει εάν διαθέτει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τα σοβαρά αυτά επεισόδια· Τι είδους διπλωματικές πιέσεις προτίθεται να ασκήσει προκειμένου να αντιμετωπισθεί η βίαιη αυτή εκστρατεία κατά των καθολικών ιερωμένων, ένόχων για το γεγονός και μόνο ότι αναγνωρίζουν την εξουσία του Πάπα·

Προτίθεται ναποβάλει στην κυβέρνηση του Πεκίνου τη σκληρή καταδίκη των εκφοβιστικών αυτών ενεργειών και γενικότερα, των εκ συστήματος περιορισμών του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία που επιβάλλονται στους κινέζους πολίτες, μαζί με το αμετακίνητο αίτημα να γίνει σεβαστό το άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που αναγνωρίζει σε κάθε άτομο την ελευθερία να εκδηλώνει, ξεχωριστά ή από κοινού, δημοσίως ή κατ ιδίαν, τη θρησκεία του ή το πιστεύω του στη διδασκαλία, τις πρακτικές, τη λατρεία και την τήρηση του τελετουργικού·

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Αυγούστου 2003)

Η Επιτροπή γνωρίζει τα περιστατικά που ανέφεραν τα Αξιότιμα Μέλη.

Μεταξύ των θεμάτων που θίγονται τακτικά κατά τις συνόδους του διμερούς διαλόγου ΕΕ-Κίνας για τα δικαιώματα του ανθρώπου σημαντική θέση κατέχουν η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία της πίστης.

Στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου, η Ένωση θα γνωστοποιήσει στις κινεζικές αρχές, όπως έπραξε συχνά κατά το παρελθόν για άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, τις ανησυχίες της για την κατάσταση των πέντε ιερέων της καθολικής εκκλησίας που συνελήφθησαν στις 3 Ιουλίου στο Baoding.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2557/03

υποβολή: Robert Evans (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Αυγούστου 2003)

Θέμα: Ανθρώπινα δικαιώματα στην Αίγυπτο

Είναι ενήμερη η Επιτροπή σχετικά με τη σύλληψη και την κράτηση δύο χριστιανών αιγυπτίων, του Malak Guirguis Fahmay και της Sarah Mikhail Lahzy; Τα άτομα αυτά είχαν συλληφθεί στο αεροδρόμιο του Καΐρου τον Φεβρουάριο στην προσπάθειά τους να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Πολίτες από την εκλογική περιφέρεια του Λονδίνου επεσήμαναν τόσο τηνπόθεση αυτή όσο και σε άλλες περιπτώσεις ως προς τις οποίεςποστηρίζουν ότι οι αιγυπτιακές αρχές καταδιώκουν εσκεμμένα χριστιανούς. Η Επιτροπή έχει κατά το παρελθόν αντιδράσει σε ερωτήσεις σχετικά με συμβάντα στο El Khosheh και την επακόλουθη φυλάκιση χριστιανών. Μπορεί να διαβεβαιώσει η Επιτροπή ότι εξακολουθεί να επισημαίνει στις αιγυπτιακές αρχές θέματα που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ανάγκη για θρησκευτική ελευθερία·

Απάντηση του κ. Patten Εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Αυγούστου 2003)

Η Επιτροπή είναι εν γνώσει της περίπτωσης του Malak Guirguis Fahmay και της συζύγου του Sarah Mikhail Lahzy (μωαμεθανής που προσχώρησε στη χριστιανική θρησκεία) καθώς και της σύλληψής τους με την κατηγορία ότι η τελευταία αλλοίωσε το πιστοποιητικό ταυτότητάς της παρανόμως προκειμένου αυτό να αντικατοπτρίζει την αλλαγή του θρησκεύματός της. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει, εντούτοις, την τελική έκβαση τηςπόθεσης και ζήτησε περισσότερες πληροφορίες από την αντιπροσωπεία της στο Κάιρο.

Το Αξιότιμο Μέλος γνωρίζει ότι η Επιτροπή, από κοινού με τις πρεσβείες των κρατών μελών στο Κάιρο, προέβησαν σε επανειλημμένα διαβήματα προς την αιγυπτιακή κυβέρνηση όσον αφορά το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την κοπτική κοινότητα της Αιγύπτου. Το Κοινοβούλιο μπορεί να είναι βέβαιο ότι η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να θέτει τα εν λόγω θέματα στις αιγυπτιακές αρχές κατά τον εκάστοτε καταλληλότερο τρόπο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2395/03

υποβολή: Proinsias De Rossa (PSE) προς την Επιτροπή

(21 Ιουλίου 2003)

Θέμα: Εφαρμογή της οδηγίας κατά των διακρίσεων στην εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ

Θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή ποια είναι τα κράτη μέλη πουπέβαλαν αίτηση για να χρησιμοποιήσουν την πρόσθετη περίοδο που επιτρέπεται από το άρθρο 18 της Οδηγίας του Συμβουλίου 2000/78/ΕΚ(1), και να εφαρμόσουν τις διατάξεις της οδηγίας σχετικά με την διάκριση για λόγους ηλικίας και αναπηρίας ή που έχουν δηλώσει πως σκέφτονται να κάνουν χρήση αυτής της πρόσθετης περιόδου· Ποια είναι η γνώμη της Επιτροπής για το ότι τα κράτη μέλη δεν αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους κάνουν χρήση αυτής της περιόδου·

(1) ΕΕ L 303 της 2.12.2000, σελ. 16.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Αυγούστου 2003)

Το άρθρο 18 παράγραφος 2 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία ορίζει: Προκειμένου να ληφθούνπόψη ειδικοί όροι και εφόσον είναι αναγκαίο, τα κράτη μέλη διαθέτουν τρία επί πλέον έτη, αρχής γενομένης της 2ας Δεκεμβρίου 2003, ήτοι συνολικά 6 έτη, για να θέσουν σε εφαρμογή τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας τις σχετικές με τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και ειδικών αναγκών. Στην περίπτωση αυτή ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να κάνουν χρήση της πρόσθετης αυτής περιόδουποβάλλουν κάθε χρόνο έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και ειδικών αναγκών και σχετικά με την πρό προόδους που σημειώνονται ως προς την εφαρμογή της οδηγίας.

Βάσει της ανωτέρω διάταξης τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα επιλογής για το αν θα κάνουν χρήση της επιπλέον περιόδου για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας όσον αφορά τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και αναπηρίας. Η έγκριση της Επιτροπής συνεπώς δεν είναι απαραίτητη. Ωστόσο, τα κράτη μέλη, όταν ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την επιλογή τους, οφείλουν να παρέχουν στοιχεία σχετικά με τους ειδικούς όρους που επιβάλλουν την παράταση της ημερομηνίας εφαρμογής. Τα κράτη μέλη, συνεπώς,πάγονται στη νομική δέσμευση να παρέχουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τους εν λόγω ειδικούς όρους που δικαιολογούν την πρόσθετη περίοδο για τη μεταφορά των διατάξεων σχετικά με τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και αναπηριών. Σε περίπτωση που κάποιο κράτος μέλος επιθυμεί να κάνει χρήση της πρόσθετης περιόδου,ποχρεούται ναποβάλλει ετησίως έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να αντιμετωπίσει τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και αναπηριών. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλιστεί το χρήσιμο αποτέλεσμα της εν λόγω διάταξης, η πρώτη έκθεση έπρεπε να αποσταλεί το αργότερο έως την ημερομηνία ισχύος της οδηγίας, δηλ. τις 2 Δεκεμβρίου 2003.

Μέχρι σήμερα, μόνο η Δανία έχει επισήμως δηλώσει ότι επιθυμεί να κάνει χρήση πρόσθετης περιόδου διάρκειας ενός έτους έως το Δεκέμβριο 2004 για να εφαρμόσει τις διατάξεις της οδηγίας 2000/78/ΕΚ λόγω ηλικίας και αναπηριών.