ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3519/98

υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή

(25 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Έλεγχος των κρατικών ενισχύσεων

Σε σχέση με την "πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερώνκανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ" (COM(98)0073 τελ. - 98/0060 CNS)(1), πρέπει να αναφερθεί ότι, όσον αφορά τα δικαιώματα τρίτων εν γένει, στην υπό εξέταση πρόταση, λείπει διάταξη η οποία θα επέτρεπε στην Επιτροπή να κοινολογήσει τη γνωστοποίηση συγκεκριμένης ενίσχυσης και να δώσει στη δημοσιότητα βασικές πληροφορίες επί της εγκριθείσης ενισχύσεως.

Δεδομένου ότι η απουσία μιας τέτοιας διάταξης θίγει τη διαφάνεια και βλάπτει τα δικαιώματα τρίτων, θα μπορούσε η Επιτροπή να ενεργήσει στην κατεύθυνση αποκατάστασης, το δυνατόν συντομότερο;

(1) ΕΕ C 116 της 16.4.1998, σελ. 13.

Κοινή απάντηση

του κ. Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-3517/98, E-3518/98 και E-3519/98

(15 Δεκεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή συγχαίρει το Αξιότιμο Μέλος για την υποστήριξη που παρέχει στην πρόταση κανονισμού σχετικά με τις διαδικασίες χορήγησης ενισχύσεων, ο οποίος αποσκοπεί στη βελτίωση της διαφάνειας, της νομικής ασφάλειας και του αποτελεσματικότερου ελέγχου.

Τα άρθρα 11 και 14 είναι πράγματι σημαντικά μέσα για την επίτευξη αποτελεσματικότερου ελέγχου, κυρίως έναντι των παρανόμων ενισχύσεων. Όταν μια παράνομη ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη και με την κοινή αγορά, ο κανονισμός παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να ζητήσει την ανάκτησή της. Το κράτος μέλος πρέπει επομένως να προβεί σε άμεση επιστροφή, σύμφωνα με τις διαδικασίες του εσωτερικού δικαίου, εφόσον αυτές επιτρέπουν την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής. Εξάλλου, το κράτος μέλος πρέπει να λάβει, έστω και προσωρινά, όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι δεν θα υπάρξει καθυστέρηση της ανάκτησης λόγω χρονοβόρων διαδικασιών και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, συμπεριλαμβανομένων των προσφυγών ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για να εξασφαλίσει την τήρηση των αποφάσεων της.

Όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, αυτό επεκτείνεται σε όλες τις ενισχύσεις που εμπίπτουν στα άρθρα 92-93 της συνθήκης ΕΚ. Στο βαθμό που ορισμένα φορολογικά μέτρα πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 92, παράγραφος 1, καλύπτονται επίσης από τον κανονισμό.

Η πρόταση της Επιτροπής δεν προβλέπει τη δημοσίευση των κοινοποιήσεων για νομικούς και πρακτικούς λόγους. Σκοπός μιας τέτοιας δημοσίευσης θα ήταν η πρόσκληση τρίτων να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Ωστόσο, η συνθήκη ΕΚ παραχωρεί το ρόλο αυτό στους τρίτους ενδιαφερόμενους κατά την επίσημη διαδικασία εξέτασης, η κίνηση της οποίας δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα. Μια τέτοια διαδικασία είναι υποχρεωτική για όλες τις υποθέσεις ενισχύσεων, οι οποίες εγείρουν αμφιβολίες κατά πόσο συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. Ωστόσο, για πολλές υποθέσεις ρουτίνας που είναι σαφώς σύμφωνες με τα κριτήρια που έχει δημοσιεύσει η Επιτροπή, η δημοσίευση φαίνεται περιττή και θα προκαλούσε απλώς καθυστέρηση στην έκδοση των αποφάσεων της Επιτροπής. Όλες οι αποφάσεις της Επιτροπής δημοσιεύονται, εντούτοις, στην Επίσημη Εφημερίδα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3503/98

υποβολή: Karin Riis-Jørgensen (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Επιχειρήσεις εκμετάλλευσης ταξί στη Δανία

Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Δανίας που αφορά την εκμετάλλευση των ταξί, οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις δεν μπορούν να λειτουργούν χωρίς ειδική άδεια που χορηγείται από τις μεμονωμένες δημοτικές αρχές. Εκτός αυτού, οι ανεξάρτητοι ιδιοκτήτες ταξί πρέπει να είναι μέλη γραφείου παραγγελιών. Αυτό το κεντρικό γραφείο λαμβάνει τις παραγγελίες και στέλνει ταξί στους πελάτες από εκείνα τα ταξί που είναι εγγεγραμμένα στο γραφείο. Κατάυτόν τον τρόπο η ίδια η επιχείρηση δεν έχει άμεση επαφή με τους πελάτες.

Η υποχρεωτική εγγραφή στα γραφεία παραγγελιών δεν ισχύει παρά μόνο στους δήμους όπου ο αριθμός των αδειών εκμετάλλευσης ταξί ανέρχεται σε 10 ή περισσότερες. Δεν επιτρέπεται η ελεύθερη δημιουργία γραφείου παραγγελιών από τους ιδιοκτήτες των ταξί, δεδομένου ότι χρειάζεται η έγκριση του Υπουργείου Μεταφορών της Δανίας. Σε πολλές επαρχιακές πόλεις λειτουργεί ένα μόνο εγκεκριμένο γραφείο παραγγελιών και οι δημοτικές αρχές είναι εκείνες που καθορίζουν τις ανώτατες τιμές. Μεμονωμένα γραφεία συνεργάζονται, ούτως ώστε να μην υπάρχει διαφορά των τιμών, άσχετα από ποιό γραφείο ή ποιοί επιχειρηματίες διαλέγονται.

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η νομική απαίτηση εγγραφής σε γραφείο παραγγελιών συνεπάγεται ότι η δανική αγορά επιχειρήσεων εκμετάλλευσης ταξί είναι εντελώς κλειστή για ανταγωνισμό μεταξύ των ανεξαρτήτων ιδιοκτητών ταξί.

Θεωρεί η Επιτροπή ότι συμβιβάζεται με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς και του ανταγωνισμού το γεγονός ότι στη Δανία ανεξάρτητες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης ταξί είναι υποχρεωμένες, βάσει της σχετικής δανικής νομοθεσίας, να είναι εγγεγραμμένες σε εγκεκριμένο γραφείο παραγγελιών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Ιανουαρίου 1999)

Η Επιτροπή συγκεντρώνει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την απάντηση στην ερώτηση που τέθηκε. Δε θα παραλείψει να γνωστοποιήσει το συντομότερο το αποτέλεσμα των ερευνών της.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2873/98

υποβολή: Fernand Le Rachinel (NI) προς την Επιτροπή

(28 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Σημαντική διαφορά μεταξύ των ταχυδρομικών τελών των διαφόρων κρατών μελών της Ευρωπαïκής Ένωσης

Το κόστος της συνδρομής σε μία εφημερίδα ή σε ένα περιοδικό μπορούν να είναι διπλάσιο από το κανονικό κόστος της συνδρομής στην χώρα έκδοσης και διανομής του εντύπου, εφόσον η συνδρομή πραγματοποιείται στο εξωτερικό; η διαφορά αυτή η οποία δεν εξαρτάται καθόλου από την απόσταση, οφείλεται σε απαγορευτικά ταχυδρομικά τέλη.

Είναι σε θέση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιβεβαίωσει τις παραπάνω πληροφορίες και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, με ποιόν τρόπο προτίθεται να συμβάλλει στην άρση της διαστρέβλωσης αυτής του ανταγωνισμού η οποία αποβαίνει εις βάρος της ελευθερίας πληροφόρησης και της ελευθερίας κυκλοφορίας των "πνευματικών παραγωγών" όπως είναι οι εφημερίδες και τα λοιπά έντυπα;

Απάντηση του κου Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Οκτωβρίου 1998)

Το ταχυδρομικό τέλος συμμετέχει, σε σημαντική αναλογία, στη διαμόρφωση της τιμής συνδρομής μιας εφημερίδας ή περιοδικού, ειδικότερα δε για την εξασφάλιση της ημερήσιας διανομής ενός ημερησίου εντύπου.

Η διαφορά μεταξύ του εγχώριου ταχυδρομικού τέλους και του ενδοκοινοτικού, οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες. Αφενός η διοχέτευση και διανομή, με ταχυδρομείο "επείγοντος", του τύπου εκτός των εθνικών συνόρων, συνεπάγεται υψηλό κόστος, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ποιότητα παροχής υπηρεσιών που είναι αναγκαία για τον εν λόγω τύπο αντικειμένων ταχυδρομικής αποστολής, ιδίως δε για την τήρηση των προθεσμιών.

Αφετέρου, σε ορισμένα κράτη μέλη, εκχωρούνται προτιμησιακές τιμές για τη διανομή του τύπου στην οικεία χώρα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η εγχώρια ταχυδρομική τιμολόγηση του τύπου μπορεί να αντανακλάται στις τιμές συνδρομών για την εν λόγω χώρα.

Οι κοινοτικοί κανόνες δεν αντιτίθενται στην αρχή των προτιμησιακών τιμολογίων που εφαρμόζονται σε ορισμένα κράτη μέλη στις αποστολές του τύπου, στον βαθμό που η πρακτική αυτή δεν εισάγει διακρίσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3288/98

υποβολή: David Hallam (PSE) προς την Επιτροπή

(9 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Υπαγωγή των γραφείων πληροφοριών περί πιστοληπτικής ικανότητας σε κανονιστικές διατάξεις

Θα ήταν διατεθειμένη η Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο νομοθεσίας για να εισαγάγει κοινούς κανονιστικούς ελέγχους επί του έργου των γραφείων πληροφοριών περί πιστοληπτικής ικανότητας των επιχειρήσεων σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ενιαία αγορά, υποχρεώνοντάς τα τόσο να θέτουν τους φακέλλους τους στη διάθεση του υποκειμένου αυτών των φακέλλων, για να διορθώνουν τυχόν διαστρεβλώσεις στις πληροφορίες που κατέχουν, όσο και να παρέχουν τη δέουσα αποζημίωση σε εκείνους που αδικούνται από τη γνωστοποίηση λανθασμένων πληροφοριών σε άλλους φορείς;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Δεκεμβρίου 1998)

Το θέμα των δικαιωμάτων των φυσικών προσώπων όσον αφορά τις σχετικές με αυτά πληροφορίες που υπάρχουν σε αρχεία πληροφοριών περί πιστοληπτικής ικανότητας αντιμετωπίζεται από το υφιστάμενο κοινοτικό δίκαιο υπό τη μορφή της Οδηγίας 95/46/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών(1) (οδηγία για την προστασία των δεδομένων), την οποία τα κράτη μέλη έπρεπε να είχαν θέσει σε εφαρμογή μέχρι τις 25 Οκτωβρίου 1998.

Η ενλόγω οδηγία εγγυάται στα φυσικά πρόσωπα, αφένός, το δικαίωμα πρόσβασης στα σχετικά με τα ενλόγω πρόσωπα δεδομένα καθώς και το δικαίωμα αποκατάστασης των δεδομένων αυτών και, αφέτέρου, το δικαίωμα να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη "λογική" που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία των δεδομένων, ιδιαίτερα δε στις περιπτώσεις όπου η λήψη σημαντικών αποφάσεων βασίζεται σε καθαρά αυτοματοποιημένες διαδικασίες - πράγμα που αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό, δεδομένης της πολυπλοκότητας των τεχνικών που διέπουν την πιστωτική αξιοπιστία. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το αποτέλεσμα μιας αυτοματοποιημένης απόφασης είναι αρνητικό για το φυσικό πρόσωπο, το ενλόγω πρόσωπο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκφράζει τις απόψεις του. Τα άτομα τα οποία βλάπτονται λόγω ανακριβών δεδομένων ή λόγω παραβίασης οποιασδήποτε από τις άλλες διατάξεις της Οδηγίας, δικαιούνται αποζημίωσης.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις ανάγκες για περαιτέρω κανονιστικές διατάξεις στον ενλόγω χώρο, στα πλαίσια των απαιτήσεων της εσωτερικής αγοράς.

(1) ΕΕ L 281 της 23.11.1995.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2178/98

υποβολή: Angela Sierra González (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(10 Ιουλίου 1998)

Θέμα: θρησκευτικές αιρέσεις στην ΕΕ

Πρόσφατα, η ισπανική αστυνομία επεσήμανε την παρουσία στα Κανάρια Νησιά μιας ομάδας οπαδών της αίρεσης "Τάγμα του Ναού του Ήλιου".

Τα μέλη της αίρεσης αυτής, στην πλειοψηφία τους Γερμανοί, είχαν την πρόθεση να αυτοκτονήσουν στο νησί, επειδή πιστεύουν πως επίκειται "το τέλος του κόσμου".

Η υπόθεση αυτή επανέφερε στην επικαιρότητα τον πολλαπλασιασμό των "αυτοκαταστροφικών" αιρετικών θρησκευτικών ομάδων, καθώς πλησιάζει η νέα χιλιετία, αλλά και αιρέσεων που προσηλυτίζουν οπαδούς με κίνητρο τον πλουτισμό των ηγετών τους.

Τα Κανάρια Νησιά είναι μία από τις Αυτόνομες Διοικητικές Περιφέρειες της Ισπανίας με τον μεγαλύτερο αριθμό ομάδων του είδους αυτού, γύρω στις 300, ενώ στο σύνολο της χώρας υπολογίζονται σε περίπου 3.000. Τα μέλη των ομάδων αυτών στην Ισπανία ξεπερνούν τις 250.000.

Το αυξανόμενο μέγεθος του προβλήματος κάνει απαραίτητη τη λήψη μέτρων με στόχο την αντιμετώπιση των αιτίων αυτών μιας τέτοιας συμπεριφοράς, αλλά και των οργανώσεων που, καλυπτόμενες από το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, προβαίνουν σε προσηλυτισμό και σε "πλύση εγκεφάλου" των μελών τους.

Ταυτόχρονα, τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητο να συνδυασθούν με την απόλυτη διαασφάλιση του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να ασκεί το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και της ιδεολογικής ελευθερίας.

Γνωρίζει η Επιτροπή τα προαναφερθέντα γεγονότα και τη σχέση της ομάδας αυτής με το "Τάγμα του Ναού του Ήλιου";

Τί είδους μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να αποφευχθεί ο πολλαπλασιασμός αυτών των "αυτοκαταστροφικών" ομάδων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Θεωρεί η Επιτροπή απαραίτητη τη λήψη νομικών μέτρων διεθνούς εμβέλειας, με στόχο τον περιορισμό του πολλαπλασιασμού των ομάδων αυτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Απάντηση της κ. Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Σεπτεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί επίσημα για τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

Κατάλληλα μέτρα θα ήταν δυνατόν να ληφθούν δυνάμει του Τίτλου VI της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο τη βελτίωση της δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας στο θέμα αυτό. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του Τίτλου VI, τέτοιου είδους μέτρα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να προταθούν από τα κράτη μέλη. Στον τομέα αυτό, η Επιτροπή δεν διαθέτει δικαίωμα πρωτοβουλίας.

Εξάλλου, οι δραστηριότητες των εν λόγω ομάδων υπόκεινται στο συναφές εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, για παράδειγμα στους κανόνες του φορολογικού, οικογενειακού και εργατικού δικαίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3186/98

υποβολή: Jan Lagendijk (V) προς την Επιτροπή

(16 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος των αποφάσεων, σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙΑ της Συνθήκης του Άμστερνταμ

Γνωρίζει η Επιτροπή την πρόθεση της Κάτω Βουλής των Κάτω Χωρών να περιλάβει στο νόμο για την έγκριση της Συνθήκης του Άμστερνταμ την υποχρεωτική συναίνεση της κοινοβουλευτικής συνέλευσης όχι μόνο, όπως συμβαίνει μέχρι τώρα, για όλες τις αποφάσεις που εμπίπτουν στον τίτλο VI της Συνθήκης ΕΕ και είναι δεσμευτικές για το Βασίλειο, αλλά και για τις αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει των διατάξεων του τίτλου ΙΙΙΑ της Συνθήκης ΕΚ και για τις οποίες (προς το παρόν) δεν έχει χορηγηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα συναπόφασης, ούτως ώστε να μην αυξηθεί το δημοκρατικό έλλειμμα σε τομείς όπως είναι η πολιτική για τη μετανάστευση και το άσυλο(1).

Ως θεματοφύλακας των συνθηκών, συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη της ολλανδικής κυβέρνησης ότι "οιαδήποτε διεύρυνση του δικαιώματος συναίνεσης όσον αφορά την εφαρμογή της Συνθήκης ΕΚ (ή τίτλων της) θα προσέκρουε σε [...] δυσχέρειες κοινοτικού δικαίου"(2) ή κρίνει αξιέπαινη την επιθυμία ορισμένων εθνικών κοινοβουλίων αναλαμβάνουν την ευθύνη να ασκήσουν κοινοβουλευτικό έλεγχο επί της ευρωπαϊκής πολιτικής, σε θέματα που δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

Στην πρώτη περίπτωση, για ποιές δυσχέρειες πρόκειται;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Νοεμβρίου 1998)

Σύμφωνα με το άρθρο 146 της συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο απαρτίζεται από έναν αντιπρόσωπο κάθε κράτους μέλους σε υπουργικό επίπεδο, ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να δεσμεύει την κυβέρνηση του κράτους μέλους που αντιπροσωπεύει. Κάθε κράτος μέλος δικαιούται να θεσπίζει στην εσωτερική του τάξη τους κανόνες και τις διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες καθορίζεται η θέση που ο εν λόγω αντιπρόσωπος διατυπώνει στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να κρίνει τους πραναφερόμενους κανόνες και διαδικασίες.

(1) Κάτω Βουλή, κοινοβουλευτική περίοδος 1996-1997, (εγκριθέν) ψήφισμα 21 501-058, αριθ.20 των βουλευτών De Hoop Scheffer Rosenmöller, καθώς και Κάτω Βουλή, κοινοβουλευτική περίοδος 1997-1998, 25 922 (R 1613), αριθ. 4.

(2) Κάτω Βουλή, κοινοβουλευτική περίοδος 1997, 25 922 (R1613), αριθ.5, σελ.2.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3114/98

υποβολή: Bernd Lange (PSE) προς την Επιτροπή

(16 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Προïόντα για την επισκευή επίπεδων στεγών

Γνωρίζει η Επιτροπή, ότι προϊόντα για την επισκευή επίπεδων στεγών στη Γερμανία λόγω του πεπαλαιομένου προτύπου DIN 16726 δεν επιτρέπονται ενώ σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, π.χ. στη Μεγάλη Βρετανία επιτρέπονται και χρησιμοποιούνται; Με τον τρόπο αυτό εμποδίζεται η ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς.

Ποιές ενέργειες προτίθεται να πραγματοποιήσει σχετικά η Επιτροπή;

Απάντηση εξ ονόματος της κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Νοεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τις ανησυχίες του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου όσον αφορά τα εμπόδια που προβάλλονται στην ελεύθερη κυκλοφορία των δομικών προϊόντων στο έδαφος της Κοινότητας.

Η οδηγία 89/106/ΕΟΚ(1) σχετικά με τα δομικά προϊόντα έχει ακριβώς ως κύριο στόχο την εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές αυτού του τύπου προϊόντων. Στην εν λόγω οδηγία προβλέπεται ότι τα προϊόντα αυτά δεν μπορούν να τεθούν στην αγορά εάν δεν είναι κατάλληλα προς χρήση, έννοια που καθορίζεται ως προς ορισμένες βασικές απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται τα δομικά έργα που αναφέρονται στην οδηγία. Εξάλλου, προβλέπεται επίσης ότι η καταλληλότητα χρήσης αξιολογείται ιδίως βάσει εναρμονισμένων τεχνικών προδιαγραφών, οι οποίες καθορίζονται έπειτα από εντολή της Επιτροπής.

Τα προϊόντα για την επισκευή στεγών, στα οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, αποτελούν αντικείμενο εντολής τυποποίησης που συνοδεύει την απόφαση 98/436/ΕΚ(2) της Επιτροπής της 22 Απριλίου 1998, σχετικά με τη διαδικασία βεβαίωσης της πιστότητας των δομικών προϊόντων δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά επικαλύψεις στεγών, φεγγίτες, παράθυρα στεγών και παρελκόμενα, για τα οποία η Ευρωπαϊκή επιτροπή τυποποίησης (CEN) πρέπει να καταρτίσει εναρμονισμένο πρότυπο.

Βάσει των όρων της οδηγίας, μόνο τα προϊόντα που αντιστοιχούν στο εν λόγω πρότυπο φέρουν το σήμα CE, χωρίς συμπληρωματική δοκιμή, ώστε να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στη μεταβατική χρονική περίοδο ισχύουν εθνικά πρότυπα (μεταξύ των οποίων το DIN 16726), πάντως τα κράτη μέλη οφείλουν να αποδέχονται άλλα, ισοδύναμα, εθνικά πρότυπα, ως προς τα κριτήρια υγείας, ασφάλειας εξοικονόμησης ενέργειας και περιβάλλοντος, βάσει του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ. Κατά τα λοιπά η Επιτροπή μελετά επί του παρόντος το ενδεχόμενο τροποποίησης της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ ώστε να επιταχυνθεί το πρόγραμμα τυποποίησης και να υπάρξει εναλλακτική δυνατότητα για τη χορήγηση του σήματος CE, βάσει αποφάσεων που έχουν ήδη εκδοθεί όσον αφορά την διαπίστωση της συμμόρφωσης καθώς και των εντολών που έχουν εκδοθεί σε συμφωνία με τη μόνιμη επιτροπή δομικών κατασκευών.

(1) ΕΕ L 40 της 11.2.1989.

(2) ΕΕ L 194 της 10.7.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3530/98

υποβολή: Georg Jarzembowski (PPE) προς την Επιτροπή

(25 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Ειδικός εκπρόσωπος της Ευρωπαïκής Ένωσης για το Θιβέτ

Η έκθεση των απεσταλμένων της Τρόικας της ΕΕ για τα "Ανθρώπινα Δικαιώματα", της 8ης Ιουλίου 1998 σχετικά με την επίσκεψή τους στο Θιβέτ από την 1η Μαΐου μέχρι τις 10 Μαΐου 1998 κατέστησε σαφές ότι η κατάσταση στο Θιβέτ απέχει από το να είναι ικανοποιητική. Η αδιαφανής κατάσταση όσον αφορά το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβέτ καθιστά αναγκαίο κατά την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον ορισμό ενός ειδικού εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Θιβέτ. Στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Ιανουαρίου 1998 (B4-0076) και στην κοινή πρόταση ψηφίσματος της 13ης Μαΐου 1998 (B4-0511;B4-0537/98;B4-0538/98) η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι ζητεί τον ορισμό ενός ειδικού εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Θιβέτ.

Δεδομένων αυτών των στοιχείων ερωτάται η Επιτροπή. Προτίθεται η Επιτροπή να ορίσει ειδικό εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Θιβέτ;

Αν ναι, πότε και με ποια συγκεκριμένα καθήκοντα;

Αν όχι, είναι έτοιμη η Επιτροπή να ξεκινήσει συνομιλίες με το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο με στόχο τον ορισμό ειδικού εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Θιβέτ;

Απάντηση του κ. Sir Leon Brittan εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Δεκεμβρίου 1998)

Η προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου βρίσκεται μεταξύ των προτεραιοτήτων που καθόρισε η Ένωση στο πλαίσιο της πολιτικής της έναντι της Κίνας και, για τον λόγο αυτόν, η κατάσταση που επικρατεί στο Θιβέτ βρίσκεται σε καλή θέση στην ημερησία διάταξη του διαλόγου που η Ένωση, αντιπροσωπευόμενη από την Τριανδρία (Τρόϊκα), διεξάγει με την Κίνα στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η Επιτροπή, από την πλευρά της, έθεσε τακτικά αυτά τα θέματα κατά τις διάφορες επίσημες επαφές της με τις κινεζικές αρχές, και κατά κύριο λόγο με την ευκαιρία της επίσκεψης που πραγματοποίησαν ο πρόεδρος Santer, ο αντιπρόεδρος Brittan και ο κύριος de Silguy από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 3 Νοεμβρίου.

Στο θέμα των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η Ένωση επέλεξε μια θετική προσέγγιση. Με αυτήν την προοπτική διαμορφώθηκαν κατευθυντήριες γραμμές που θα καθοδηγήσουν την πολιτική της Ένωσης έναντι του Θιβέτ, οι οποίες προβλέπουν ιδίως την ενθάρρυνση του άμεσου διαλόγου μεταξύ της κινεζικής κυβέρνησης και του Δαλάι Λάμα, την αποστολή εμπειρογνωμόνων στο Θιβέτ, την εκπόνηση προγραμμάτων συνδρομής όσον αφορά την ανάπτυξη καθώς και δράσεων στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των θιβετιανών πληθυσμών.

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι αυτοί οι προσανατολισμοί προσφέρουν το μέσο που επιτρέπει, με τον καταλληλότερο τρόπο, να βελτιωθεί η γενική κατάσταση στο Θιβέτ και να εξασφαλισθεί η διαφάνειά της. Για τον λόγο αυτόν, δεν προτίθεται να προτείνει, σε αυτό το στάδιο, διεύρυνση του καταλόγου των προβλεπόμενων μέτρων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3115/98

υποβολή: Mary Banotti (PPE) προς την Επιτροπή

(16 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Κανόνες για τη ρύθμιση των πτήσεων charter

Μπορεί η Επιτροπή να μας πληροφορήσει εάν υπάρχουν σε ισχύ ή έχουν προταθεί κανόνες που να διέπουν την παροχή υπηρεσιών στον τομέα των πτήσεων charter στην Ευρώπη;

Συγκεκριμένα, υπάρχουν κανόνες σε σχέση με τις καθυστερήσεις και την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Δεκεμβρίου 1998)

Η δημιουργία ελευθερωμένης αγοράς πολιτικής αεροπορίας εις την Κοινότητα, την 1 Ιανουαρίου 1993, τερμάτισε την διάκριση μεταξύ τακτικών και μη τακτικών αεροπορικών υπηρεσιών όσον αφορά την πρόσβαση στις ενδοκοινοτικές γραμμές. Κατά συνέπειαν, δεν υπάρχουν ειδικές διατάξεις που να διέπουν την παροχή υπηρεσιών ναυλωμένων πτήσεων στην Ευρώπη.

Ωστόσο, η οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 1990 για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις(1) περιέχει ορισμένες διατάξεις για τους επιβάτες που συμμετέχουν σε οργανωμένες περιηγήσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας, ο διοργανωτής οφείλει να αποζημιώνει τον καταναλωτή για κάθε απόκλιση μεταξύ των προσφερόμενων και των όντως παρεχόμενων, υπηρεσιών. Ωστόσο, οι καθυστερήσεις δεν αναφέρονται ρητά εν προκειμένω.

Οι επιβάτες που αγοράζουν υπηρεσίες μεταφοράς σε μη τακτικές πτήσεις δεν καλύπτονται από την εν λόγω οδηγία. Ένας κανονισμός του Συμβουλίου(2) ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) 295/91 της 4ης Φεβρουαρίου 1991 αναμένεται να καλύψει το κενό αυτό, επεκτείνοντας, στις μη τακτικές πτήσεις, τους κανόνες που αφορούν ένα σύστημα αποζημίωσης για μη επιβίβαση.

(1) ΕΕ L 158 της 23.6.1990.

(2) COM(98)580 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3268/98

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(30 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Πιλοτικά έργα προστασίας περιοχών από στιγμιαίες πλημμύρες

Στην Επίσημη Εφημερίδα των Ε.Κ. C185/18-6-97 δημοσιεύθηκε πρόσκληση της Επιτροπής για την υποβολή προτάσεων για πιλοτικά έργα στο πεδίο της περιβαλλοντικής προστασίας περιοχών εκτεθειμένων σε κινδύνους στιγμιαίων πλημμυρών.

Ερωτάται η Επιτροπή

1. έχουν υποβληθεί προτάσεις από τα κράτη μέλη για τα παραπάνω έργα και πόσες;

2. υπάρχει συμμετοχή της Ελλάδας στο εν λόγω πρόγραμμα;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(30 Νοεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή πληροφορεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι ως επακόλουθο της πρόσκλησης προς υποβολή προτάσεων για πιλοτικά έργα στο πεδίο της περιβαλλοντικής προστασίας περιοχών εκτεθειμένων σε κινδύνους στιγμιαίων πλημμυρών(1), προτάθηκαν 19 πιλοτικά έργα μεταξύ των οποίων επελέγησαν τρία. Η Ελλάδα δεν υπέβαλε κανένα έργο στο πλαίσιο της εν λόγω πρόσκλησης προς υποβολή προτάσεων.

Εντούτοις, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, στο πλαίσιο της θέσπισης του προγράμματος κοινοτικών δράσεων στον τομέα της πολιτικής άμυνας που εξέδωσε το Συμβούλίο στις 19 Δεκεμβρίου 1997(2), η Επιτροπή θα χορηγήσει χρηματοοικονομική συνεισφορά στο υπουργείο εσωτερικών της Ελλάδας για τη διοργάνωση εργαστηρίου με στόχο τη θέσπιση συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για τις πλημμύρες που οφείελονται σε καταρρακτώδεις βροχές.

Εξάλλου, οι ελληνικές υπηρεσίες πολιτικής άμυνας θα είναι στενά συνδεδεμένες με τις εργασίες παρακολούθησης της εξέλιξης των προαναφερομένων πιλοτικών έργων.

(1) ΕΕ C 185 της 18.6.1997.

(2) ΕΕ L 8 της 14.1.1998.