ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0770/01

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Η κριτική της Επιτροπής στην δημοσιονομική πολιτική της Ιρλανδικής κυβέρνησης

Αποδέχεται άραγε η Επιτροπή την άποψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι ο πληθωρισμός είναι κατά βάση ένα νομισματικό φαινόμενο και, εάν είναι έτσι, δέχεται ότι το τρέχον ύψος του πληθωρισμού και τηςπερθέρμανσης της οικονομίας στην Ιρλανδία οφείλονται όχι στην δημοσιονομική πολιτική της Ιρλανδικής κυβέρνησης (δεχόμενοι ότι η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να μεταβάλλει την ισορροπία ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, και συνεπώς την αποτελεσματικότητα στην κατανομή των πόρων και την μελλοντική παραγωγική ικανότητα της οικονομίας) αλλά στο ακατάλληλο του ενιαίου και ανελαστικού επιτοκίου που ισχύει στην ευρωζώνη και το οποίο θα δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα εάν το Ηνωμένο Βασίλειοιοθετούσε το ευρώ;

Θα μπορούσε η Επιτροπή να εξηγήσει επίσης γιατί επέλεξε να ασκήσει κριτική στην Ιρλανδία η οποία, κατά κοινή ομολογία, έχει μια από τις πλέον επιτυχημένες οικονομίες στην ευρωζώνη, και όχι στην Γαλλία η οποία έχει πολύψηλές δημόσιες δαπάνες, ή στην Ισπανία η οποία έχειψηλότερο επίπεδο πληθωρισμού από την Ιρλανδία;

Απάντηση του κ. Solbes Mira Εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Μαΐου 2001)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να έχει θετική ή αρνητική επίπτωση στην οικονομική σταθερότητα, ιδίως στη σταθερότητα των τιμών. Εξάλλου, η έλλειψη εθνικής νομισματικής πολιτικής στη Νομισματική Ένωση συνεπάγεται ότι τα μέσα οικονομικής πολιτικής, τα οποία παραμένουνπό την ανεξάρτητη αρχή των εθνικών κυβερνήσεων, όπως για παράδειγμα η δημοσιονομική πολιτική, πρέπει να χρησιμοποιούνται περισσότερο για να επιτευχθεί η μακροοικονομική σταθερότητα.

Τα θεαματικά ποσοστά ανάπτυξης που εμφάνισε η Ιρλανδική οικονομία οδήγησαν πρόσφατα σεπερθέρμανση, που συνοδεύτηκε από θετική διαφορά της παραγωγής, σύσφιξη της αγοράς εργασίας καιψηλό πληθωρισμό. Στις βασικές κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής (ΒΚΟΠ) για το 2000, οι ιρλανδικές αρχές ανέλαβαν τη δέσμευση να στρέψουν τη δημοσιονομική πολιτική τους προς το στόχο της οικονομικής σταθερότητας, γεγονός που, δεδομένης της έκτασης τηςπερθέρμανσης, θα έπρεπε να ερμηνευθεί ως η ανάγκη ενός ουδέτερου ή κατά προτίμηση αυστηρότερου προσανατολισμού της δημοσιονομικής πολιτικής.

Τα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και η εφαρμογή των δημοσιονομικών προγραμμάτων σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ εξετάζονται με ιδιαίτερη προσοχή από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, το οποίο μπορεί να απευθύνει και να δημοσιεύσει συστάσεις, εφόσον κρίνει ότι δεν συμβιβάζονται με τις ΒΚΟΠ που έχουν οριστεί.

Κατά την άποψη της Επιτροπής και του Συμβουλίου, το δημοσιονομικό πρόγραμμα της Ιρλανδίας για το 2001, που αναγγέλθηκε το Δεκέμβριο του 2000, έχει επεκτατικό και προ-κυκλικό χαρακτήρα και κατά συνέπεια δεν συμβιβάζεται με τις ΒΚΟΠ. Το Συμβούλιο απηύθυνε για πρώτη φορά σύσταση με την οποία ζητά να τερματιστεί η κατάσταση αυτή.

Η κατάσταση των οικονομικών της Γαλλίας και της Ισπανίας είναι διαφορετική και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η οικονομική πολιτική που ακολουθούν αυτές οι χώρες είναι αντίθετες με τις ΒΚΟΠ. Η Γαλλική οικονομία είναι μια από τις οικονομίες της ζώνης ευρώ, στην οποία τα ποσοστά πληθωρισμού είναι πολύ χαμηλότερα. Εξάλλου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η δημοσιονομική πολιτική της Γαλλίας είναι προ-κυκλική. Όσον αφορά την Ισπανία, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει την εποχή αυτήψηλό ποσοστό πληθωρισμού, η δημοσιονομική πολιτική τηςπήρξε και εξακολουθεί να είναι περιοριστική και κατά συνέπεια μη προ-κυκλική.