ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1193/01

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς την Επιτροπή

(19 Απριλίου 2001)

Θέμα: Η εξάρτηση των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών από τις κοινοτικές πιστώσεις

Το Δεκέμβριο του 2000, σε μία έκθεση λογιστικού ελέγχου σχετικά με την Επιτροπή Σύνδεσης των ΜΚΟ του αναπτυξιακού τομέα (ΕΣΜΚΟ) στην ΕΕ, εκφράσθηκαν αμφιβολίες ως προς την ορθή διαχείριση των πιστώσεων που χορηγεί η Επιτροπή.

Από την ίδια έκθεση απορρέει ότι οι προηγούμενες δραστηριότητες της ΕΣΜΚΟ χρηματοδοτούνταν κατά 85 % από πόρους του κοινοτικού προϋπολογισμού. Κατόπιν τούτου, συντρέχει κάθε λόγος να τεθείπό αμφισβήτηση ο βαθμός αντικειμενικότητας που χαρακτηρίζει τη θέση ενός οργάνου της κοινωνίας των πολιτών που εξαρτάται σχεδόν πλήρως από το θεσμικό όργανο πουποτίθεται ότι οφείλει να ελέγχει.

Έχονταςπόψη τα ανωτέρω,πάρχουν άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (επιτροπές σύνδεσης κλπ.) που λαμβάνουν ενισχύσεις από την Επιτροπή; Ποιες είναι αυτές; Χαρακτηρίζονται οι οργανώσεις αυτές από έναν βαθμό εξάρτησης εξίσουψηλό με εκείνο της ΕΣΜΚΟ;

Απάντηση της κας Schreyer Εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιουλίου 2001)

Από διάφορα κονδύλια του κεφαλαίου Α-30, του μέρους Α του προϋπολογισμού, χρηματοδοτούνται οργανώσεις ή σχέδια που στοχεύουν στην προώθηση της ιδέας της ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών. Η Επιτροπή διαβιβάζει κάθε χρόνο στο Κοινοβούλιο, στα τέλη Μαΐου, έκθεση σχετικά με τις οργανώσεις που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο αυτό και ιδιαίτερα το βαθμό συγχρηματοδότησης. Σύμφωνα με το σχόλιο των άρθρων A-302, A-303 και A-304, η Επιτροπή απαιτεί από τις οργανώσεις αυτές ποσοστό εξωτερικής συγχρηματοδότησης ύψους 20 %.

Επί πλέον, ορισμένα δίκτυα μη κυβερνητικών οργανώσεων ευρωπαϊκού επιπέδου χρηματοδοτούνται από άλλα κονδύλια του κοινοτικού προϋπολογισμού, ιδίως στον κοινωνικό τομέα. Η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται με βάση το γεγονός ότι πολλά δίκτυα του είδους αυτού έχουν εμπειρία και ειδικότητα στο να συμβάλουν στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών πολιτικών, εξασφαλίζοντας ιδιαίτερα τον κατάλληλο συνυπολογισμό των απόψεων των μελών ομάδων που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση ή ομάδων κατά των οποίων ασκούνται διακρίσεις, κατά το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση. Δεδομένης της έλλειψης εναλλακτικών χρηματοδοτικών πόρων για δίκτυα ευρωπαϊκού επιπέδου (εν αντιθέσει προς τις εθνικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), η συνεισφορά στα λειτουργικά έξοδα δικτύων της μορφής αυτής μπορεί να συνιστά πολύτιμο στοιχείο για την προώθηση αποτελεσματικών εξελίξεων στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, γιατί επιτρέπει τη διεθνική ανταλλαγή πληροφοριών και καλύτερων πρακτικών και με τον τρόπο αυτό συμβάλλει, επίσης, στην ανάπτυξη μιας πραγματικής ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών.

Έτσι, με βάση τροπολογία που πρότεινε το Κοινοβούλιο (έκθεση Cashman, A5-0259/2000, τροπολογία 67), η οποία έγινε δεκτή από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, το κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων (2001-2006) (κονδύλιο B5-803 του κοινοτικού προϋπολογισμού) προβλέπει τη χρηματοδότηση των λειτουργικών εξόδων ευρωπαϊκών δικτύων ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στην καταπολέμηση των διακρίσεων, σε ποσοστό 90 % κατ' ανώτατο όριο των συνολικών επιλέξιμων δαπανών. Από τα δίκτυα αυτά ζητείται να επιδιώκουν τη χορήγηση πόρων, με αποφάσεις χρηματοδότησης που βασίζονται τόσο στην ποιότητα των προγραμμάτων εργασίας τους, όσο και στο δυναμικό συμβολής τους στην ανάπτυξη πολιτικών και στην ικανότητά τους να διαχειρίζονται κοινοτικούς πόρους. Τα δίκτυα που επιχορηγούνται από την Κοινότηταποχρεούνται να παρέχουν αναλυτικούς λογαριασμούς στην Επιτροπή όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των πόρων καιπόκεινται σε τακτικούς λογιστικούς ελέγχους.

Ομοίως, καταβάλλονται συνεισφορές για τις λειτουργικές δαπάνες δικτύων οργανώσεων που ασχολούνται με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, στο πλαίσιο προπαρασκευαστικών ενεργειών, από το κονδύλιο B3-4105 του προϋπολογισμού.

Εξάλλου, η Επιτροπή πρότεινε στην πρόταση πουπέβαλε στις 26 Ιουλίου 2000 για την αναδιατύπωση του δημοσιονομικού κανονισμού(1) να παρακολουθείται η χορήγηση των επιδοτήσεων. Στην πρόταση τίθενται κυρίως οι αρχές της συγχρηματοδότησης και του φθίνοντος χαρακτήρα, οι οποίες αποβλέπουν συγκεκριμένα στη μεγαλύτερη δυνατή μείωση της εξάρτησης των δικαιούχων από τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις (άρθρα 1 & 2). Παρεκκλίσεις από τις αρχές αυτές είναι δυνατές είτε στη νομική βάση, είτε στις παρατηρήσεις του προϋπολογισμού,πέρ οργανισμών οι οποίοι επιδιώκουν στόχο γενικού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, είτεπέρ διεθνών οργανισμών.

Όσον αφορά την ερώτηση του Αξιότιμου μέλους σχετικά με τις μελλοντικές σχέσεις με την Επιτροπή Σύνδεσης των ΜΚΟ του αναπτυξιακού τομέα (ΕΣΜΚΟ) (που χρηματοδοτείται από το κονδύλιο B7-6000, βλέπε σελίδα 1251 του Γενικού Προϋπολογισμού 2001), πρέπει να αναφερθεί ότι το ίδιο το Κοινοβούλιο εξέφρασε την επιθυμία γιαψηλού ποσοστού χρηματοδότηση. Η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για θέματα ανάπτυξης εισήγαγε το Σεπτέμβριο 2000 τροπολογία στον προϋπολογισμό 2001 προτείνοντας συγχρηματοδότηση ύψους 85 %, την οποίαποστήριξε η κοινοβουλευτική επιτροπή προϋπολογισμών. Η Επιτροπή, αντιθέτως, εξέφρασε την επιθυμία μείωσης της συγχρηματοδότησης για τους ίδιους λόγους που επικαλείται το Αξιότιμο μέλος. Η Επιτροπή, σε απόφαση που έλαβε στις 27 Απριλίου 2001 κατά τη λήξη του λογιστικού ελέγχου από ανεξάρτητο οργανισμό και με αντιστάθμισμα την εξυγίανση του τρόπου λειτουργίας της ΕΣΜΚΟ, παραιτήθηκε από την είσπραξη ενός τμήματος ποσών οφειλόμενων από την ΕΣΜΚΟ. Ωστόσο, μια από τις προϋποθέσεις που έθεσε για το συγκεκριμένο θέμα ήταν ότι η ΕΣΜΚΟ θα καταρτίσει σχέδιο για τη μείωση του κοινοτικού επιπέδου συγχρηματοδότησης των λειτουργικών δαπανών της στο επίπεδο του 70 % για το έτος 2004. Ο λόγος για τον οποίο έθεσε τον όρο αυτό είναι να μειωθεί η εξάρτηση της ΕΣΜΚΟ από τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις και να αυξηθεί η αυτονομία της. Το σχέδιο αυτό αναμένεται ότι θα έχει καταρτιστεί τον Οκτώβριο του 2001.

(1) COM(2000)461 τελικό.