ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3410/00

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(7 Νοεμβρίου 2000)

Θέμα: Αυξανόμενη ρύπανση από πολυχλωροδιφαινύλιο παρά την απαγόρευση χρησιμοποίησής του στην παραγωγή

1. Έλαβε γνώση η Επιτροπή περί της ανακάλυψης ερευνητών ότι το επίπεδο ρύπανσης από πολυχλωροδιφαινύλιο στην αμερικανική λίμνη Μίσιγκαν φαίνεται να είναι ανώτερο του αναμενομένου;(1)

2. Γνωρίζει η Επιτροπή ότιπάρχει παρόμοια ρύπανση στα ευρωπαϊκά λίμνια ύδατα και ειδικότερα στη Σκανδιναβία και στην περιοχή των Άλπεων;

3. Πώς εξηγεί η Επιτροπή για την αύξηση της ρύπανσης από πολυχλωροδιφαινύλιο παρά την απαγόρευση περαιτέρω χρησιμοποίησής του στην παραγωγή; Σε ποιο βαθμό τίθεται το θέμα των χημικών αντιδράσεων ανάμεσα στα διάφορα απόβλητα;

4. Ποια μέτρα μελετά η Επιτροπή καθώς οι ισχύοντες κανόνες αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την αποτροπή της ρύπανσης από πολυχλωροδιφαινύλιο;

(1) Πηγή: Νιου Γιορκ Τάιμς, 22 Μαΐου 2000.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Δεκεμβρίου 2000)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για το συγκεκριμένο πρόβλημα ρύπανσης στην λίμνη Michigan, καθώς επίσης και για πολλά άλλα (παραδείγματος χάριν, η ρύπανση του ποταμού Hudson και του ποταμού Housatonic από τα εργοστάσια παραγωγής της General Electric) στις Ηνωμένες Πολιτείες, μολονότι δεν έχει παρακολουθήσει τις έρευνες στις Ηνωμένες Πολιτείες λεπτομερώς, εφόσον μόνο εν μέρει συγκρίνονται με την κατάσταση στα κοινοτικά ύδατα.

Υπήρξαν περιπτώσεις ρύπανσης με πολυχλωριωμένο διφαινύλιο (PCB) στις ευρωπαϊκές λίμνες, όπως στη λίμνη Jrnsjn στην Νοτιοανατολική Σουηδία, όπου ρυπάνθηκαν ιζήματα τα οποία επίσης βρέθηκαν στα κατάντη του ποταμού Emn. Η λίμνη Jrnsjn καθαρίστηκε με βυθοκόρηση το 1993 και το 1994.

Η Επιτροπή εργάστηκε δραστήρια κατά της ρύπανσης τωνδάτων. Σε μια μελέτη που αποσκοπούσε στον καθορισμό προτεραιοτήτων όσον αφορά τις ουσίες οι οποίες είναι επικίνδυνες για τοδάτινο περιβάλλον και ως επακόλουθο της διαδικασίας COMMPS (σύστημα καθορισμού προτεραιοτήτων με συνδυασμό παρακολούθησης και δημιουργίας προτύπων), συγκεντρώθηκαν στοιχεία παρακολούθησης για 750 000 δείγματα νερού και 70 000 δείγματα ιζήματος. Η εκτίμηση καταδεικνύει ότι παραμένει ακόμα σχετικάψηλός ο κίνδυνος να βρεθούν ορισμένα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs) στα ιζήματα. Πράγματι, άλλες εκθέσεις έχουν καταλήξει στο ότι βρέθηκαν σημαντικάψηλές συγκεντρώσεις σε διάφορα είδη και διάφορα ιζήματα σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Βαλτική και στη θάλασσα του Barents(1),(2) και συμπληρωματικές μελέτες βρήκανψηλές συγκεντρώσεις νοτίως της Βορείου Θαλάσσης1,(3).

Τα PCBs, τα οποία παρήχθησαν μαζικώς για 40 χρόνια, χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για κλειστά συστήματα (πυκνωτές, μετασχηματιστές και λοιπός ηλεκτρικός εξοπλισμός), εν τούτοις χρησιμοποιήθηκαν επίσης και σε πολλές μεθόδους κατασκευής σε επαφή με τον αέρα (πλαστικοποιητές, στεγανοποιητικά, βαφές, κ.λ.π.). Πολλά από τα προϊόντα που περιλαμβάνουν PCBs αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε κατάσταση αποβλήτου. Σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση μπορούν να προκύψουν μεγάλες απελευθερώσεις στο περιβάλλον μέσω ατμοσφαιρικής εναπόθεσης ή από απορρίψεις. Μπορούν ενδεχομένως να προκύψουν δύο τρόποι μόλυνσης. Ο κάτοχος αποβλήτων που περιλαμβάνουν PCB ενδεχομένως δεν γνωρίζει ότι το εν λόγω απόβλητο περιλαμβάνει PCBs (είναι συνήθως η περίπτωση των προϊόντων που εκτίθενται στον ατμοσφαιρικό αέρα) ή ο κάτοχος γνωρίζει ότι το εν λόγω απόβλητο περιέχει PCBs, αλλά δεν θέλει να αναλάβει το κόστος της ενδεδειγμένης διάθεσης. Και στις δύο περιπτώσεις, τα απόβλητα που περιέχουν PCBs δενποβάλλονται σε κατάλληλη επεξεργασία και μπορούν ενδεχομένως να ρυπάνουν το περιβάλλον. Διατίθενται λίγες πληροφορίες επί του παρόντος σχετικά με την επακόλουθη δημιουργίαποπροϊόντων PCBs λόγω των αντιδράσεων μεταξύ των διαφόρων ενώσεων.

Η Επιτροπή έχει θεσπίσει ένα εκτενές νομοθετικό πλαίσιο για τα PCBs(4).

Βάσει όλης αυτής της νομοθεσίας, η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την εφαρμογή των διαφόρων οδηγιών και των απαιτήσεων που ισχύουν. Σε περιπτώσεις όπουπάρχει παράλειψη συμμόρφωσης με τιςποχρεώσεις, η Επιτροπή έχει εκκινήσει διαδικασίες λόγω παράβασης κατά των αντίστοιχων κρατών μελών. Επιπλέον, η Επιτροπή εκπονεί επί του παρόντος κοινοτική στρατηγική για τις διοξίνες και τα PCBs, η οποία αποσκοπεί στη θέσπιση μιας ολοκληρωμένης, συστηματικής και συνεπούς προσέγγισης. Η εν λόγω στρατηγική θα περιλαμβάνει δράσεις σε τρία επίπεδα, κυρίως δράσεις που σχετίζονται με τις πηγές ρύπανσης, δράσεις που σχετίζονται με την αλυσίδα μεταφοράς και δράσεις που σχετίζονται με την ανθρώπινηγεία.

(1) Το περιβάλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην αυγή του ΧΧΙ αιώνα, Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος, κεφ.3.14 (2000).

(2) Ambio, 1990β; Olsson και άλλοι, 1992.

(3) Αύξηση των επιπέδων οργανοχλωριούχων καιδραργύρου στον κοινό λεπτοραμφόκεπφο (Uria aalge) τον χειμώνα, νοτίως της Βορείου Θαλάσσης, C; Joiris, G. Tapia, L. Holsbeek, Marine Pollution Bulletin, Τόμος 34, αριθ.22, σελ. 1049-1057, 1997.

(4) Οδηγία 85/467/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 1ης Οκτωβρίου 1985, η οποία τροποποιεί για έκτη φορά (PCBs/PCTs) την οδηγία 76/769/ΕΟΚ περί της προσέγγισης των νομοθετικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσης μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων, ΕΕ L 269 της 11.10.1985. Οδηγία 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCBs/PCTs), ΕΕ L 243 της 24.9.1996. Κανονισμός 259/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους, ΕΕ L 30 της 6.2.1993. Οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας τωνπογείωνδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, ΕΕ L 20 της 26.1.1980. Οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στοδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας, ΕΕ L 129 της 18.5.1976. Οδηγία 2000/xx/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία καθιερώνει πλαίσιο κοινοτικής δράσης όσον αφορά την πολιτική για το νερό. [Σημείωση: εγκρίθηκε στις 14/9/00 αλλά δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. Σύμβαση της Βασιλείας ετέθη σε ισχύ το 1992 και αποσκοπεί στην πρόληψη της ταφής επικίνδυνων αποβλήτων (συμπεριλαμβανομένων των αποβλήτων που περιλαμβάνουν διοξίνες και PCBs) στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη(UNECE)για την διαμεθοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση σε μεγάλες αποστάσεις και ένα από τα οκτώ πρωτόκολλα τα οποία εκπονήθηκαν στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Aarhus για τους ανθεκτικούς οργανικούς ρύπους (POPs).Η μελλοντική σύμβαση POP. (για τους ανθεκτικούς οργανικούς ρύπους), επί του παρόντοςπό διαπραγμάτευση.