ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1128/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(22 Απριλίου 2002)

Θέμα: Παρεμπόδιση της παροχής ύδατος στις Κάτω Χώρες, ως συνέπεια της αυξανόμενης χημικής ρύπανσης του Ρήνου

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι τα νερά του κάτω Ρήνου, τα οποία ήταν κατά το παρελθόν μολυσμένα με τα απόβλητα των γερμανικών και ελβετικών χημικών βιομηχανιών, καθώς και των γαλλικών ορυχείων καλίου, μετά από συμφωνίες μεταξύ των παροχθίων χωρών είχαν καταστεί (από το 1995) εκ νέου κατάλληλα για τη συνεχή μεταφορά ύδατος μέσω αγωγών προς τις εγκαταστάσεις εξυγίανσης και καθαρισμού που παράγουν πόσιμο ύδωρ για το Άμστερνταμ, το Ρότερνταμ και άλλες μεγάλες πόλεις στο δυτικό τμήμα των Κάτω Χωρών·

2. Γνωρίζει επίσης η Επιτροπή ότι από το 1998 η μεταφορά ύδατος προς τις εν λόγω εγκαταστάσεις καθαρισμού διακόπτεται πάλι συχνά λόγω σοβαρών χημικών μολύνσεων, όπως μεταξύ 12 Νοεμβρίου και 22 Δεκεμβρίου 2001 και μεταξύ 4 Ιανουαρίου και 24 Ιανουαρίου 2002, ως συνέπεια της ευρείας παρουσίας των παρασιτοκτόνων isoproturon και chloortoluron, με αποτέλεσμα να διατάξει σχετική έρευνα το αρμόδιο για τα ύδατα επιφανείαςπουργείο των Κάτω Χωρών, ήτοι το Υπουργείο Μεταφορών και Υδάτων·

3. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή σε τι οφείλονται οι αυξανόμενες ρυπάνσεις· Πρόκειται για επανεμφάνιση ή αύξηση των ιδίων ρυπάνσεων ή για νέες πηγές ρύπανσης που δεν είχαν ληφθείπόψη στις ήδη ισχύουσες συμφωνίες·

4. Κρίνει η Επιτροπή ότι πρόκειται για παραβίαση προγενεστέρων συμφωνιών μεταξύ των παροχθίων χωρών του Ρήνου, στην οποία μπορεί να τεθεί τέρμα βάσει των ιδίων αυτών συμφωνιών ή πιστεύει ότι απαιτείται η σύναψη νέων συμφωνιών·

5. Σε ποιες ενέργειες κρίνει ότι θα μπορούσε να προβεί η Επιτροπή ώστε να τεθεί βραχυπρόθεσμα τέρμα στις συνεχιζόμενες ή επανακάμπτουσες ρυπάνσεις οι οποίες, παρά τιςπεύθυνες πρακτικές καθαρισμού τωνδάτων, καθιστούν το νερό του Ρήνου ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση·

Πηγή:Spits της 4ης Απριλίου 2002.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Ιουνίου 2002)

Η Επιτροπή εκπροσωπεί την Ένωση στη Διεθνή Σύμβαση του Ρήνου ποταμού και επομένως εμπλέκεται εξ ολοκλήρου στις δραστηριότητές της. Η Επιτροπή γνωρίζει επίσης τα σχετικά με τη βελτίωση της ποιότητας του νερού από τις δημοσιεύσεις του RIWA (εταιρείεςδάτων που χρησιμοποιούν τον Ρήνο για την παραγωγή πόσιμου νερού) και από έγγραφαποβαλλόμενα από τα κράτη μέλη στα πλαίσια της εφαρμογής διαφόρων νομοθετημάτων για το νερό. Η βελτίωση της ποιότητας των νερών του Ρήνου δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί το νερό αυτό για την παραγωγή πόσιμου νερού και για να γίνει δυνατή η επιστροφή στο ποτάμι του σολομού. Η συνεργασία που ξεκίνησε με βάση τη σύμβαση στοχεύει επίσης στον έλεγχο της ποιότητας του νερού και στη θέσπιση ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης σε περιπτώσεις ατυχημάτων ρύπανσης του ποταμού.

Η Επιτροπή γνωρίζει τα όσα αναφέρονται από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Η μόλυνση έγινε εμφανής από το 1994 και πιστεύεται συχνά ότι προκλήθηκε από αυξημένα επίπεδα φυτοφαρμάκων. Η μόλυνση προέρχονταν από τις ανώτερες περιοχές τροφοδοσίας του ποταμού και πιθανολογείται ότι προεκλήθη από διάχυτες απορρίψεις αγροτικής προελεύσεως. Ένας από τους στόχους που έθεσαν οι παραποτάμιες χώρες είναι να περιοριστεί η χρήση φυτοφαρμάκων. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία (προερχόμενα από τη Σύμβαση), έχουν επιτευχθεί σημαντικοί περιορισμοί της χρήσης τους αλλά πρέπει να καταβληθούν παραπέρα προσπάθειες. Η ρύθμιση των απορρίψεων φυτοφαρμάκων και οι επιδράσεις τους επί των επιφανειακώνδάτων καλύπτονται απόπάρχουσες συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών και μπορούν να αντιμετωπισθούν στα πλαίσια των συμφωνιών αυτών. Τα φυτοφάρμακα αποτελούν επίσης αντικείμενο της οδηγίας του Συμβουλίου 91/414/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(1), την οδηγία 98/8/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά βιοκτόνων(2) και την οδηγία του Συμβουλίου 75/440/ΕΟΚ της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτούμενης ποιότητας των επιφανειακώνδάτων που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου ύδατος στα κράτη μέλη(3). Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης αυτό πιθανόν να συμβαίνει λόγω ανεπαρκούς εθνικής νομοθεσίας, κανονισμών και ελέγχων εντός των κρατών μελών (όπου λαμβάνουν χώρα οι απορρίψεις).

Η Οδηγία Πλαίσιο για το Νερό(4) αποτελεί μία συνολική νέα νομοθεσία για το νερό με τηνποχρέωση να επιτευχθεί μέχρι το 2015 ικανοποιητική ποιότητα όλων τωνδάτων. Η διασυνοριακή συνεργασία θα είναιποχρεωτική για τη θέσπιση των αναγκαίων μέτρων σε επίπεδο ποτάμιας λεκάνης. Παράλληλα, σε επίπεδο Ένωσης, θα ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση ιδιαίτερα επικίνδυνων συγκεκριμένα ουσιών και φυτοφαρμάκων. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θέσπισαν τον Νοέμβριο 2001 έναν πίνακα ουσιών προτεραιότητας(5). Για τις ουσίες αυτές θα τεθούν όρια εκπομπής και ποιοτικά κριτήρια για το νερό ενώ ορισμένες ουσίες θα αποσυρθούν από την αγορά.

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι ηπάρχουσα συμφωνία για τον Ρήνο και η εφαρμογή της Οδηγίας Πλαίσιο για το Νερό σε στενή συνεργασία με όλες τις παραποτάμιες χώρες θα εξασφαλίσουν την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων για τον Ρήνο ποταμό τόσο σε ό,τι αφορά την οικολογία όσο και τη χρήση τωνδάτων για την παραγωγή πόσιμου νερού.

(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991.

(2) ΕΕ L 123 της 24.4.1998.

(3) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(4) Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση ενός πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικήςδάτων, ΕΕ L 327 της 22.12.2000.

(5) Απόφαση αριθ. 2455/2001/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 2001 για τη θέσπιση ενός πίνακα ουσιών με προτεραιότητα στον τομέα της πολιτικήςδάτων και οδηγία τροποποίησης 2000/60/ΕΚ, ΕΕ L 331 της 15.12.2001.