ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3197/02

υποβολή: Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(8 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Η μόλυνση από το βακτηρίδιο λεγιονέλλα

Από το θέρος του 2000ποβάλλω ερωτήσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον κίνδυνο μόλυνσης από το βακτηρίδιο λεγιονέλλα που προκαλεί την ασθένεια του λεγεωνάριου. Στην απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση Ε-2312/02(1), η Επιτροπή αναφέρει ότι μελετά τον τρόπο με τον οποίο είναι δυνατόν να τεθούν σε έμπρακτη εφαρμογή τα μέτρα για την καταπολέμηση του βακτηριδίου λεγιονέλλα.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή πότε προτίθεται να παρουσιάσει τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της μελέτης της σχετικά με την εξάλειψη του βακτηριδίου λεγιονέλλα· Σημειωτέον ότι προσπαθούμε εδώ και 18 μήνες να αποσπάσουμε κάποια ουσιαστική απάντηση εκ μέρους της Επιτροπής.

(1) ΕΕ C 28 E της 6.2.2003, σελ. 219.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Δεκεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την εκτίμηση της κ. βουλευτή ότι δενπήρξαν συγκεκριμένα αποτελέσματα ύστερα από τις ερωτήσεις πουπέβαλε σχετικά με τη λεγιονέλλα. Η παρακολούθηση της ασθένειας (που συνδέεται ιδιαίτερα με νόσους που σχετίζονται με τα ταξίδια — η κύρια ανησυχία της κ. βουλευτή) εντάχθηκε πλήρως στο ευρωπαϊκό δίκτυο που συστήθηκε με βάση την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αριθ. 2119/98/ΕΚ της 24ης Σεπτεμβρίου 1998 για τη δημιουργία δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα(1). Όλα τα κράτη μέληποβάλλουν τώρα επίσημα τα επικυρωμένα στοιχεία τους προς ανάλυση στο κέντρο του δικτύου λεγιονέλλας που βρίσκεται στο Public Health Laboratory Service (PHLS) του Ηνωμένου Βασιλείου, μέσω ειδικά διαμορφωμένων κυβερνητικών σημείων επικοινωνίας, των οποίων η συμμετοχή επικυρώνεται από τα κράτη μέλη στην επιτροπή που συστήθηκε με βάση την απόφαση αριθ. 2119/98/ΕΚ.

Το δίκτυο για τη λεγιονέλλα (EWGLI: Ευρωπαϊκή ομάδα εργασίας για τις μολύνσεις από λεγιονέλλα) έχει καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές, τις οποίες στηρίζει και η επιτροπή του δικτύου που συστήθηκε με την προαναφερθείσα απόφαση, στις οποίες εξετάζεται ο έλεγχος και η πρόληψη της ασθένειας των λεγεωνάριων σχετικής με τα ταξίδια και που καθορίζουν ένα σαφές πλαίσιοποβολής στοιχείων για όλους τους συμμετέχοντες. Στις κατευθυντήριες γραμμές εξετάζεται η αξιολόγηση του κινδύνου (ιδιαίτερα στα ξενοδοχεία), ο έλεγχος για λεγιονέλλα στα συστήματα ύδρευσης και το περιβάλλον, καθώς και οι μέθοδοι για την έρευνα και τον έλεγχο των εστιών, την τυποποίηση των ταχέων μέτρων ελέγχου και πρόληψης σε όλες τις συμμετέχουσες χώρες. Τα ευρωπαϊκά εργαστήρια μοιράζονται κλινικά και περιβαλλοντικά δείγματα και συμμετέχουν στα συστήματα εξωτερικής διασφάλισης της ποιότητας προκειμένου να βελτιώσουν την έρευνα τωνφιστάμενων ή των πιθανών αιτιών για εστίες στις ευρωπαϊκές χώρες. Ο ιστοχώρος του δικτύου αποτελεί ευρωπαϊκό πηγή για κάθε είδους ενημέρωση σχετικά με τις μολύνσεις από λεγιονέλλα για τους επαγγελματίες στον κλάδο τηςγείας, τους τουριστικούς πράκτορες και το κοινό.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν πρακτικά βήματα για τη βελτίωση της παρακολούθησης και την αντίδραση στην εμφάνιση εστιών αλλά δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εφησυχασμό. Η Επιτροπή λαμβάνει επίσης συγκεκριμένα μέτρα για να ενισχύσει την ικανότητα αντίδρασης της Κοινότητας σε εκκλήσεις για βοήθεια ως απάντηση σε εστίες άλλων απειλών για τηνγεία με μια ταχεία και συντονισμένη παρέμβαση. Η Επιτροπή πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κέντρου για τον έλεγχο των ασθενειών και προτίθεται ναποβάλει σχετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο το 2003. Το κέντρο αυτό έρχεται να προστεθεί στα επιτεύγματα της Επιτροπής και των κρατών μελών για την αντιμετώπιση ασθενειών, όπως η λεγιονέλλα, προωθώντας την τεχνική και επιστημονικήποστήριξη και ενισχύοντας την ετοιμότητα.

(1) ΕΕ L 268 της 3.10.1998.