ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0704/96 υποβολή: Andrι Laignel (PSE) προς την Επιτροπή (26 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Καθορισμός ανωτάτου ορίου αντισταθμιστικών ενισχύσεων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής

Η χρονιά που πέρασε απέδειξε ότι το εισόδημα ορισμένων παραγωγών αροτριαίων καλλιεργειών αυξήθηκε σημαντικά λόγω μιας εξαιρετικά ευνοϊκής συγκυρίας η οποία άφησε άθικτο το επίπεδο των αντισταθμιστικών ενισχύσεων της μεταρρύθμισης του 1992, επειδή οι τελευταίες δεν διαδραματίζουν πραγματικά το ρόλο «αντισταθμιστικών πληρωμών». Ξαφνικά υπήρξαμε μάρτυρες φαινομένων υπεραντιστάθμισης.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε περαιτέρω από μια σειρά διευθετήσεων της μεταρρύθμισης, οι οποίες συχνά χαρακτηρίσθηκαν απλοποιήσεις, όπως η αύξηση κατά το 1993 των αποζημιώσεων απόσυρσης, η δυνατότητα παραγωγής προϊόντων προοριζόμενων για τον αγροβιομηχανικό τομέα σε εδάφη που είχαν αποσυρθεί, το ενιαίο ποσοστό αγρανάπαυσης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μια μικρή κατηγορία καλά εξοπλισμένων παραγωγών, οι οποίοι συχνά βρίσκονται στις πλούσιες περιφέρειες της Ευρώπης, εισέπραξαν το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού δημόσιου χρήματος και αναπτύσσονται υπέρμετρα, με αποτέλεσμα την απονεύρωση της υπαίθρου λόγω της προώθησης μιας εντατικοποίησης η οποία είναι αντίθετη με το σεβασμό προς το περιβάλλον και τις χωροταξικές ανάγκες.

Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται φυσικά ακατανόητη στο μεγάλο πλήθος των γεωργών της Ένωσης με χαμηλό εισόδημα και σε όσους ανησυχούν διότι η Ευρώπη δεν είναι περισσότερο γενναιόδωρη για άλλους τομείς όπως το κρέας, τα οπωροκηπευτικά και το κρασί, των οποίων η μεταρρύθμιση εξάλλου καθυστερεί, και βρίσκονται περισσότερο εκτεθειμένοι στον έντονο εξωτερικό ανταγωνισμό εξαιτίας του πολλαπλασιαμού των συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών.

Η άνιση αυτή κατανομή των ενισχύσεων είναι πολιτικώς απαράδεκτη για όλους τους πολίτες, τους φορολογούμενους και τους καταναλωτές της Ένωσης, που απωθούνται σήμερα από την ευρωπαϊκή ιδέα, αλλά θα μπορούσαν να τη συμμερισθούν ίσως περισσότερο αν η ενίσχυση στη γεωργία κατανεμόταν δικαιότερα, ώστε να είναι σε θέση να εκπληρώνει όλες τις αποστολές της προς όφελος του συνόλου.

Τέλος, η ύπαρξη ενισχύσεων που μπορούν να ανέλθουν σε κολοσσιαία ποσά είναι απαράδεκτη για όσους έχουν αποκλεισθεί από την εθνική και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Υπό τα δεδομένα αυτά, σκοπεύει η Επιτροπή βραχυπρόθεσμα, και γιατί όχι με αφορμή τη συζήτηση για τις τιμές, σύμφωνα με το ψήφισμα της 15ης Φεβρουαρίου 1996 (Β4-0137/96), σχετικά με τις προοπτικές της ΚΓΠ, να καθορίσει ανώτατα όρια αμέσων ενισχύσεων ανά εκμετάλλευση, ή, κατ' αρχάς, ένα σύστημα «αντισταθμιστικών πληρωμών», δεδομένου ότι το έτος που ξεκίνησε φαίνεται ότι θα είναι ακόμη ευνοϊκότερο γι' αυτούς οι οποίοι τον περασμένο χρόνο και στο παρελθόν ωφελήθηκαν υπέρμετρα από την αλληλεγγύη;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Μαΐου 1996)

Η Επιτροπή γνωρίζει πολύ καλά ότι κατά τις τελευταιες περιόδους εμπορίας η εξέλιξη της αγοράς των σιτηρών χαρακτηρίσθηκε από υψηλές τιμές, τόσο στην κοινοτική όσο και στην παγκόσμια αγορά.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται κυρίως σε ειδικά κλιματολογικά φαινόμενα τα οποία όμως είναι εγγενή κάθε γεωργικής παραγωγής.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη για να τροποποιηθεί θεμελιωδώς το καθεστώς που θεσπίστηκε για για τις μεγάλες καλλιέργειες από την εσοδεία του 1993 και μετά. Ωστόσο, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι επίσης ότι, λαμβανομένων υπόψη διαφόρων προκλήσεων που θα έχει να αντιμετωπίσει η Κοινότητα στο τέλος του αιώνα, πρέπει να μελετηθεί το θέμα εις βάθος και όλη η γεωργική πολιτική να προσαρμοσθεί ώστε να ληφθεί υπόψη, μεταξύ άλλων, και η ανάγκη ενσωμάτωσης της γωργικής πολιτικής στην πολιτική του περιβάλλοντος και της χωροταξίας, χωρίς παρόλα αυτά να περιορισθεί η ανάπτυξή της λαμβανομένης υπόψη, αφενός της μελλοντικής ένταξης στην Κοινότητα των ανατολικών χωρών, και, αφετέρου, της αναπόφευκτης αύξησης και απελευθέρωσης του παγκόσμιου εμπορίου γεωργικών προϊόντων ώστε να αντιμετωπισθεί η ολοένα αυξανόμενη ζήτηση.