ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2641/99

υποβολή: Elizabeth Lynne (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Υγιεινή και ασφάλεια στα κτήρια των κοινοτικών θεσμικών οργάνων

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει ποιο είναι το νομικό καθεστώς των κτηρίων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων ιδιαίτερα όσον αφορά τη νομοθεσία για τηνγιεινή και την ασφάλεια; Υπάρχει ειδικό καθεστώς για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή οι Βουλευτές προστατεύονται από τη βελγική νομοθεσία όταν είναι στις Βρυξέλλες, τη γαλλική νομοθεσία όταν είναι στο Στρασβούργο και τη λουξεμβουργιανή νομοθεσία όταν είναι στο Λουξεμβούργο;

Ποια νομική προστασία έχουν οι ΒΕΚ και οιπάλληλοί τους, να μην αναφερθώ στουςπαλλήλους του ίδιου του Κοινοβουλίου, έναντι ενός ανασφαλούς και ανθυγιεινού εργασιακού περιβάλλοντος;

Σε ποιο βαθμό έχει εφαρμοσθεί η κοινοτική νομοθεσία για τηνγιεινή και την ασφάλεια εντός των κτηρίων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων; Τέλος, ποια νομική αποκατάστασηπάρχει για όσους εργάζονται στα κοινοτικά θεσμικά όργανα έναντι ενός ανθυγιεινού και ανασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Φεβρουαρίου 2000)

Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας του Συμβουλίου 89/391/Ε0Κ της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τη θέσπιση μέτρων για την ενθάρρυνση βελτιώσεων στον τομέα της ασφάλειας καιγείας των εργαζομένων κατά την εργασία τους(1), κάθε εργοδότηςποχρεούται να εξασφαλίζει τηνγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων από όλες τις απόψεις που συνδέονται με την εργασία. Έτσι, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, ως εργοδότες και διαχειριστές μεγάλων οργανισμών, πρέπει να τηρούν τις απαιτήσεις ασφάλειας και τηνγιεινή στον τόπο εργασίας βάσει ορισμένων νομικών κειμένων.

Οι ελάχιστες απαιτήσεις για την ασφάλεια και τηνγεία στον χώρο εργασίας βάσει του κοινοτικού δικαίου ορίζονται στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ και σε διάφορες μεταγενέστερες οδηγίες(2), οι οποίες εκδόθηκαν με βάση πρόταση της Επιτροπής και με τη συμφωνία του Κοινοβουλίου. Όσον αφορά την πρόληψη και την προστασία, το άρθρο 7 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ προβλέπει ένα πλαίσιο αναγκαίων μέτρων που πρέπει να λαμβάνονται από τους εργοδότες. Οι κυριότερες απαιτήσεις που προβλέπονται από την οδηγία είναι: η αξιολόγηση των χώρων εργασίας και πρόληψη των κινδύνων, η παρακολούθηση των σχεδίων και χώρων εργασίας για κτήρια που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως χώρος εργασίας, η ανάλυση και παρακολούθηση τηςγιεινής των χώρων εργασίας και του κοινωνικού εξοπλισμού, η ανάπτυξη και η διαβίβαση οδηγιών σχετικά με την ασφάλεια καιγιεινή, η επιμόρφωση προσωπικού όσον αφορά την πρόληψη, την ασφάλεια και τηνγεία, ο συντονισμός και η ενημέρωση των εργοληπτών καιπεργολάβων σχετικά με την ασφάλεια και τηνγεία και, τέλος, η παροχή συμβουλών από τον εργοδότη και την διεύθυνση στους εργαζομένους και στους αντιπροσώπους τους σχετικά με όλα τα θέματα που έχουν σχέση με τα ανωτέρω.

Η εθνική νομοθεσίαγείας και ασφάλειας δεν εφαρμόζεται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Εντούτοις, είναι σαφές ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα τηρούν το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα αυτό.

Επιπροσθέτως, τα θεσμικά όργανα έχουν προφανώς το δικαίωμα να ορίζουνψηλότερα επίπεδα ασφάλειας καιγείας από εκείνα που καθορίζονται στη νομοθεσία. Η Επιτροπή έχει πράγματι ορίσειψηλότερα επίπεδα όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των κτηρίων της, τους κανονισμούς που αφορούν τους καπνιστές και τους μη καπνιστές, την πρόληψη της πυρκαγιάς, τις διαδικασίες που πρέπει να τηρούνται στην περίπτωση εκκένωσης ή στην περίπτωση σοβαρού και άμεσου κινδύνου καθώς και για τηνγιεινή των τροφίμων.

Οιπάλληλοι που εργάζονται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα μπορούν να προσφύγουν βάσει του άρθρου 90 τουπηρεσιακού κανονισμού ενώ για το άλλο προσωπικό ισχύουν οι διατάξεις των συμβάσεών τους ανάλογα με την νομική κατάσταση τους.

Ειδικοί κανονισμοί εφαρμόζονται για τα μέλη του Κοινοβουλίου και το προσωπικό τους. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είναιπεύθυνη για να απαντήσει το μέρος αυτό της ερώτησης, το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να απευθυνθεί στη γενική γραμματεία του Κοινοβουλίου για περαιτέρω πληροφορίες.

(1) ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(2) 89/654/ΕΟΚ, 89/655/ΕΟΚ και 89/656/ΕΟΚ (ΕΕ L 393 της 30.12.1989)" 90/269/ΕΟΚ και 90/270/ΕΟΚ (ΕΕ L 156 της 21.6.1990)" 92/57/ΕΟΚ και 92/58/ΕΟΚ (ΕΕ L 245 της 26.8.1992).