ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2252/02

υποβολή: Ilda Figueiredo (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(23 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Κοινοτικές ενισχύσεις

Λόγω μετεγκατάστασης, από 1ης Ιουνίου, οι εκατό εργαζόμενοι της ASONI, ΕΠΕ, βιομηχανίας ενδυμάτων με έδρα στο Cucujes, Oliveira de Azemis, Πορτογαλία, ιδιοκτησίας της ASONI ΑΕ, με έδρα στη Ζυρίχη, Ελβετία, άρχισαν να εργάζονται για μια άλλη επιχείρηση, την Cachoeira, Confeces, ΕΠΕ, με έδρα στο Vila do Conde, η οποία, ωστόσο, φαίνεται να διατηρεί δεσμούς με τον όμιλο ASONI ΑΕ.

Στο μεταξύ, η διοίκηση της νέας επιχείρησης αποφάσισε να απολύσει, χωρίς αιτιολόγηση ούτε αποζημίωση, έξι εργαζομένους, μεταξύ των οποίων και συνδικαλιστικό παράγοντα, πράγμα απαράδεκτο με βάση την πορτογαλική και κοινοτική νομοθεσία.

Ερωτώ, λοιπόν, την Επιτροπή κατά πόσον γνωρίζει αν χορηγήθηκε οιαδήποτε κοινοτική βοήθεια στις εν λόγω επιχειρήσεις και, εάν ναι, ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει για ναπερασπιστεί το δικαίωμα όλων των εργαζομένων για απασχόληση.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου Εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Σεπτεμβρίου 2002)

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999 περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία(1), και κατ' εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, η εφαρμογή των παρεμβάσεων ανήκει κατά πρώτο λόγο στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβαν οι πορτογαλικές αρχές, η εν λόγω εταιρία δεν έλαβε συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης τις περιόδους προγραμματισμού 1989-1993 και 1994-1999.

Όσον αφορά την κοινοτική νομοθεσία που ισχύει για τα γεγονότα που εξιστορεί ο κ. βουλευτής για την απόλυση των εργαζομένων, η Επιτροπή θα ήθελε να επισημάνει ότι η οδηγία 98/59/ΕΚ(2) φαίνεται ότι δεν ισχύει για αυτή την περίπτωση(3). Εξάλλου σύμφωνα με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο, τα ζητήματα σχετικά με τις ατομικές απολύσεις, όπως αναφέρονται από τον κ. βουλευτή, εμπίπτουν κατ'αρχήν στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών.

Δεδομένων των παραπάνω, η Επιτροπή θα ήθελε να παραπέμψει στην οδηγία 2001/23/ΕΚ(4) που προβλέπει στο άρθρο 4, ότι η μεταβίβαση μιας επιχείρησης, μιας εγκατάστασης, ή ενός τμήματος επιχείρησης ή εγκατάστασης, δεν συνιστά αυτή καθ' εαυτή λόγο απολύσεως για τον εκχωρητή ή τον εκδοχέα. Η διάταξη αυτή ωστόσο δεν εμποδίζει απολύσεις για οικονομικούς, τεχνικούς ή οργανωτικούς λόγους, που συνεπάγονται μεταβολές του εργατικού δυναμικού.

Εξάλλου, το άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας ρυθμίζει τους όρους διατήρησης του καθεστώτος και της λειτουργίας των εκπροσώπων των εργαζομένων καθώς και την προστασία των εκπροσώπων αυτών σε περίπτωση μεταβίβασης της επιχειρήσεις.

Εξάλλου το άρθρο 7 ορίζει ότι ο εκχωρητής και ο εκδοχέαςποχρεούνται να πληροφορούν τους εκπροσώπους των εργαζομένων τους που θίγονται από μια μεταβίβαση, μεταξύ άλλων για τις κοινωνικές συνέπειες της μεταβίβασης για τους εργαζομένους καθώς και για τα προβλεπόμενα μέτρα όσον αφορά τους εργαζόμενους.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι θεωρούν ότι ζημιώνονται, λόγω αθετήσεως τωνποχρεώσεων που προκύπτουν από την παρούσα οδηγία, έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, και διά της δικαστικής οδού, στο εν λόγω κράτος μέλος(5).

(1) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

(2) Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 1998 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225 της 12.8.1998).

(3) Πρβ. άρθρο 1, παράγραφος 1, α), i), 2η περίπτωση.

(4) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82 της 22.3.2001).

(5) Πρβ. άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας.