ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0792/01

υποβολή: Rosa Migulez Ramos (PSE) προς την Επιτροπή

(13 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Ελάχιστες προδιαγραφές των μελετών για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις

Επανειλημμένα αναφέρθηκε ότι πολλές από τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν εκπληρώνουν την αποστολή τους ενώ έχουν καταστείποχρεωτικές για την εκτέλεση έργων που θα μπορούσαν να έχουν επίπτωση στο περιβάλλον. Στην πράξη, ορισμένες επιχειρήσεις στις οποίες επιβάλλεται ηποβολή τέτοιας μελέτης, τη θεωρούν τυπική διαδικασία που διεκπεραιώνουν για να ανταποκριθούν στηνποχρέωση.

Πώς αξιολογεί η Επιτροπή την πραγματική χρησιμότητα των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων;

Θεωρεί ότι εξυπηρετούν τους στόχους που αποτέλεσαν την αιτία της θέσπισής τους;

Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι θα έπρεπε ναποβάλει πρόταση για τη θέσπιση ελαχίστων κριτηρίων για τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ώστε να πάψουν να θεωρούνται από πολλούς ως απλή τυπικήποχρέωση;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Μαΐου 2001)

Η οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων κα ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(1), ή αλλιώς οδηγία ΕΠΕ, αποδείχθηκε ένα πολύ επιτυχές μέσο προστασίας του περιβάλλοντος το οποίο βασίζεται κυρίως στην αρχή της προφύλαξης. Δεδομένου ότι αποτελεί οδηγία πλαίσιο, περιορίζεται εκ φύσεως στον καθορισμό ορισμένων ελάχιστων απαιτήσεων οι οποίες θα πρέπει στη συνέχεια να προσδιοριστούν λεπτομερέστερα και να εφαρμοστούν από τα κράτη μέλη.

Η οδηγία ΕΠΕ θεωρείται διαδικαστική οδηγία, η οποία καθορίζει τα κυριότερα μέτρα που θα πρέπει να λάβουν τα κράτη μέλη προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο της. Τα μέτρα αυτά συνίστανται στη σύνταξη μιας περιβαλλοντικής έκθεσης, στην κατοχύρωση της συμμετοχής του κοινού και των αρμόδιων για το περιβάλλον αρχών, στη συνεκτίμηση των στοιχείων αυτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην κοινοποίηση των σχετικών αποφάσεων στα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη. Στην περίπτωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων διασυνοριακής κλίμακας, τα κράτη μέλη που ενδέχεται να θιγούν σε σημαντικό βαθμό από τις επιπτώσεις αυτές συμμετέχουν επί ίσοις όροις στη διαδικασία, σύμφωνα με τη διεθνή δέσμευση που ανελήφθη στο πλαίσιο της Σύμβασης Espoo της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UN/ECE) σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον σε διαμεθοριακό πλαίσιο.

Στις περιπτώσεις που γνωρίζει η Επιτροπή, η κατάλληλη εφαρμογή της οδηγίας ΕΠΕ κατά κανόνα βελτίωσε τα αντίστοιχα έργα όσον αφορά τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και έδωσε στο κοινό την ευκαιρία να συμμετέχει και να συμβάλει σε ικανοποιητικό βαθμό.

Οι κάποιες ελλείψεις που αποκαλύφθηκαν στην έκθεση σχετικά με την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα της οδηγίας ΕΠΕ 85/337/ΕΟΚ οδήγησαν στην έκδοση της οδηγίας 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997(2) η οποία βελτιώνει την αρχική οδηγία. Η επιτυχία και η σημασία αυτού του νομοθετικού μέσου αποδεικνύονται επίσης από το γεγονός ότι η τρέχουσα προσέγγιση επεκτείνεται πλέον στο στάδιο του προγραμματισμού πέραν του επιπέδου του σχεδίου έργου, χάρη στη μελλοντική οδηγία σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων(3) (οδηγία στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης).

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.

(3) Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων, ΕΕ C 83 της 25.3.1999.