ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3781/02

υποβολή: Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή

(6 Ιανουαρίου 2003)

Θέμα: Κώδικας τιμής για τις πολυεθνικές εταιρίες που εισάγουν προϊόντα διατροφής

Οι κανόνες που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή ένωση όσον αφορά την παραγωγή προϊόντων διατροφής διαφέρουν από εκείνους που εφαρμόζονται αλλού. Τούτο ισχύει κυρίως όσον αφορά το περιβάλλον, την προστασία των ζώων και την επισιτιστική ασφάλεια. Λόγου χάριν, οι ζωοτροφές απαγορεύεται να περιέχουν ζωικά άλευρα. Σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, τα μέτρα αυτά αποβαίνουν εις βάρος των αγροτών των κρατών μελών έναντι των αγροτών άλλων χωρών.

Οι σημερινοί κανόνες του ΠΟΕ επιτρέπουν περιορισμούς στις εισαγωγές τροφίμων, και κατά συνέπεια όχι μόνο πρώτωνλών, ότανφίστανται σαφείς κίνδυνοι για τηνγεία των ανθρώπων και των ζώων.

Ένας τρόπος να αντιμετωπισθεί αυτό το πρόβλημα του επιζήμιου ανταγωνισμού θα ήταν η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τις επιχειρήσεις εισαγωγής προϊόντων διατροφής, με στόχο την καθιέρωση ενός κώδικα τιμής σύμφωνα με τον οποίο θα αναλάμβαναν τη δέσμευση να εισάγουν αποκλειστικά και μόνο προϊόντα που έχουν παρασκευασθεί σύμφωνα με μεθόδους ανάλογες εκείνων που εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

1. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ποιες είναι οι δυνατότητες καθιέρωσης ενός τέτοιου κώδικα τιμής·

2. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ποιες άλλες δυνατότητες θα επέτρεπαν βραχυπρόθεσμα, ήτοι προτού περατωθούν οι διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ, τη λήψη μέτρων με στόχο τον περιορισμό των επιζήμιων για τους ευρωπαίους αγρότες συνεπειών του ανταγωνισμού·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Φεβρουαρίου 2003)

Τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που εισάγονται στην Κοινότητα για να διατεθούν στην ενδοκοινοτική αγορά πρέπει να πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας ή τους όρους που αναγνωρίζονται από την Κοινότητα ως τουλάχιστον ισότιμοι. Επομένως, ισχύουν ήδη νομοθεσία και έλεγχοι που εξασφαλίζουν την ασφάλεια των εισαγόμενων τροφίμων και ζωοτροφών, ιδίως των προϊόντων ζωικής προέλευσης. Η νομοθεσία και οι έλεγχοι αυτοί επικαιροποιήθηκαν και ενισχύθηκαν με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στο λευκό βιβλίο της Επιτροπής για την ασφάλεια των τροφίμων(1) τον Ιανουάριο του 2000.

Σε συνέχεια του λευκού βιβλίου, έχειπάρξει ήδη συμφωνία για μια σειρά σημαντικών νομοθετικών πρωτοβουλιών. Μεταξύ των οποίων ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων(2), Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών(3) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 2002 για τον καθορισμόγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικάποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο(4). Άλλες σημαντικές προτάσεις κανονισμών σχετικά με τηνγιεινή των τροφίμων και τις ζωοανθρωπονόσους είναιπό συζήτηση στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο, ενώ προτάσεις σχετικά με τους ελέγχους των τροφίμων και των ζωοτροφών καθώς και σχετικά με τηνγιεινή των ζωοτροφών πρόκειται ναποβληθούν σύντομα.

Αυτό το σύνολο της νομοθεσίας περιλαμβάνει σημαντικές διατάξεις, οι οποίες σκοπό έχουν να εξασφαλίσουν ότι τα εισαγόμενα προϊόντα καλύπτονται από αντίστοιχα επίπεδα ασφάλειας με εκείνα των προϊόντων που παράγονται στο εσωτερικό της Κοινότητας. Στις περιπτώσεις που η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι διατάξεις αυτές δεν τηρούνται, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, μεταξύ των οποίων τους απαραίτητους περιορισμούς ή απαγορεύσεις για τα συγκεκριμένα προϊόντα τροφίμων ή ζωοτροφών. Επομένως, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η ασφάλεια των τροφίμων όσον αφορά τις εισαγωγές είναι μικρότερη σε σύγκριση με τα κοινοτικά προϊόντα.

Η νομοθεσία είναι επίσης συμβατή με τις διεθνείςποχρεώσεις της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων τωνποχρεώσεών της μέσα στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Το διεθνές αυτό πλαίσιο εξασφαλίζει ότι τα συμφέροντα των εξαγωγέων τροφίμων της Κοινότητας προστατεύονται από μέτρα τα οποία είναι δυσανάλογα, δημιουργούν διακρίσεις ή δεν βασίζονται σε επιστημονικά στοιχεία. Ωστόσο, σε ορισμένους τομείς, όπως είναι η ορθή μεταχείριση των ζώων, οι διατάξεις σε διεθνές επίπεδο, και στον ΠΟΕ, δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένες. Η Επιτροπή εξακολουθεί να τονίζει ότι απαιτείται μεγαλύτερη αναγνώριση της ορθής μεταχείρισης των ζώων, διότιπάρχει εύλογη ανησυχία. Η πρόσφατη ανακοίνωση(5) της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη νομοθεσία τρίτων χωρών περί καλής διαβίωσης των ζώων εκτροφής και τις επιπτώσεις της για την ΕΕ καταγράφει πλήρως τις προσπάθειες αυτές.

Η Επιτροπή δεν προβλέπει τη διαπραγμάτευση ενός κώδικα δεοντολογίας με τις επιχειρήσεις που εισάγουν τρόφιμα. Οι διατάξεις για την ασφάλεια των τροφίμων πρέπει να είναι δεσμευτικές και άμεσα εφαρμόσιμες. Αυτό δεν θα συνέβαινε στην περίπτωση ενός κώδικα δεοντολογίας, που δεν αποτελεί δεσμευτικό από νομική άποψη έγγραφο. Ωστόσο, η Επιτροπή ενθαρρύνει τη συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων πλευρών για τέτοιου είδους κώδικες, καθώς παρέχουν πρόσθετες διασφαλίσεις και πληροφορίες τόσο προς τους παραγωγούς όσο και προς τους καταναλωτές πέραν του νομοθετικού πλαισίου.

Η ανταγωνιστική θέση των ευρωπαίων αγροτών σε σχέση με τις τρίτες χώρες πρέπει να εξεταστεί μέσα στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και τη μακροπρόθεσμη προοπτική για βιώσιμη γεωργία και τις συνεχιζόμενες συζητήσεις στο Γύρο της Ντόχα για την Ανάπτυξη. Και στις δύο περιπτώσεις ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ανταγωνιστικότερο και βιώσιμο σύστημα ευρωπαϊκής γεωργίας, παρέχοντας παράλληλα στην κοινότητα των αγροτών οικονομική βοήθεια που δεν θα συνδέεται με την παραγωγή, καθώς και άλλα μέτραποστήριξης σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ και πλήρη ενημέρωση στους καταναλωτές.

(1) COM(1999)719 τελικό.

(2) ΕΕ L 31 της 1.2.2002.

(3) ΕΕ L 147 της 31.5.2001.

(4) ΕΕ L 273 της 10.10.2002.

(5) COM(2002)626 τελικό.