ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2362/01

υποβολή: Amalia Sartori (PPE-DE), Stefano Zappal (PPE-DE),Raffaele Lombardo (PPE-DE), Mario Mauro (PPE-DE), Renato Brunetta (PPE-DE)και Mario Mantovani (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Αυγούστου 2001)

Θέμα: Ανακύκλωση απορριμμάτων αγαθών από πολυαιθυλένιο

Με το άρθρο 48 του νομοθετικού διατάγματος 22/97, η Ιταλία συγκρότησε τηνποχρεωτική κοινοπραξία για την ανακύκλωση απορριμμάτων αγαθών από πολυαιθυλένιο. Το εδάφιο 9 του εν λόγω άρθρου προβλέπει ότι οποιοσδήποτε, λόγω της δραστηριότητάς του, έχει στη διάθεσή του απορρίμματα αγαθών από πολυαιθυλένιο είναιποχρεωμένος να τα παραδώσει στην κοινοπραξία.

Βάσει του άρθρου αυτού συγκροτήθηκε η κοινοπραξία Polieco, οι κανονιστικές διατάξεις της οποίας προβλέπουν την,π' ευθύνη των επιχειρήσεων παραγωγής πρώτωνλών από πολυαιθυλένιο και επεξεργασίας αγαθών από πολυαιθυλένιο,ποχρέωση να καταβάλουν εισφορά αντίστοιχη των ποσοτήτων που διοχετεύουν στην αγορά.

Ωστόσο, ήδη εξ αρχής, λόγω των ρυθμίσεων αυτών και των ενεργειών της Polieco, δημιουργήθηκαν σοβαρές αμφιβολίες και ερωτηματικά: δεδομένου ότι η νομοθετική ρύθμιση, το καθεστώς και ο κανονισμός της κοινοπραξίας αποτελούν ένα σύνολο ρυθμίσεων ασαφές και δυσεφάρμοστο, μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων που παράγουν αγαθά από πολυαιθυλένιο δεν εντάχθηκαν στην κοινοπραξία.

Παρόλα αυτά, το ιταλικό κοινοβούλιο φρόντισε, με το νόμο 93/01, να εισαγάγει σύστημα κυρώσεων τόσο για τη μη προσχώρηση στην κοινοπραξία που προβλέπει το άρθρο 48 του νομοθετικού διατάγματος 22/97, όσο και για τη μη καταβολή των εισφορών, επιβεβαιώνοντας επιπλέον τον ολοκληρωτικό και μονοπωλιακό χαρακτήρα της κοινοπραξίας για την ανακύκλωση απορριμμάτων αγαθών από πολυαιθυλένιο.

Η πρόσφατη κοινοτική νομολογία για τον τομέα του περιβάλλοντος (απόφαση της Επιτροπής 20/04/01 —πόθεση DSD — C(2001)1006, απόφαση της Επιτροπής 15/06/01 — Υπόθεση Eco-Emballages — C(2001)1611) ορίζει ότι οι κοινοπραξίες ανάκτησης απορριμμάτων δεν μπορούν να αποτελούν μονοπώλιο, ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν μεταξύ διαφόρων συστημάτων ανάκτησης και ότι δεν μπορεί να επιβάλλεται η καταβολή χρέωσης χωρίς την παροχήπηρεσίας. Πρόκειται για αρχές οι οποίες φαίνεται ότι δεν τηρούνται στις ρυθμίσεις για τη σύσταση της κοινοπραξίας Polieco, οι οποίες αντίκεινται καταφανώς στην ιδρυτική συνθήκη της ΕΟΚ (άρθρο 29, άρθρο 30, άρθρο 82 και κανονισμός ΕΟΚ 259/93)(1).

Δεδομένου ότι ένας νόμος που αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο πρέπει να καταργηθεί και μάλιστα αναδρομικά (πρβλ. ΕΕ 12/7/1973,πόθεση 70/72) ερωτάται η Επιτροπή:

1. ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει και ποια να ζητήσει από το ιταλικό κράτος ώστε να τροποποιηθεί το άρθρο 48 του νομοθετικού διατάγματος 22/97·

2. μπορεί να ζητήσει από το ιταλικό κράτος να ξεκινήσει προκαταρκτική έρευνα για την Polieco για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης·

(1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σελ. 1.

Κοινή απάντησητου κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-2359/01 και E-2362/01

(29 Οκτωβρίου 2001)

Επί του παρόντος, επί τη βάσει των στοιχείων που σ' αυτό το στάδιο βρίσκονται στη διάθεσή της, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να λάβει θέση όσον αφορά τη συμβατότητα μεταξύ του αναφερομένου συστήματος και της κοινοτικής νομοθεσίας. Εντούτοις, σχετικά μ' αυτό το ζήτημα, έχει πολύ πρόσφατα λάβει μια καταγγελία την οποία εξετάζει.

Κατά την εκτίμηση της συμβατότητας με τους κοινοτικούς κανόνες, είναι χρήσιμο να πραγματοποιείται διάκριση μεταξύ του νομοθετικού πλαισίου, αφενός και, αφετέρου, των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων εντός αυτού του πλαισίου.

Τα κράτη μέλη να έχουνποχρέωση να θεσπίζουν νόμους που συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία. Ως γενική αρχή, η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίζει ότι η εσωτερική αγορά και ο ανταγωνισμός λειτουργούν κατά τρόπο ικανοποιητικό, με πλήρη σεβασμό, ταυτόχρονα, του νομοθετικού στόχουψηλών επιπέδων περιβαλλοντικής προστασίας.

Οι αποφάσεις που λήφθηκαν στα πλαίσια τωνποθέσεων DSD και Eco-Emballages αφορούσαν τις συμφωνίες που είχαν συνάψει και τις δραστηριότητες στις οποίες είχαν επιδοθεί ορισμένες επιχειρήσεις οι οποίες εφάρμοζαν ένα σύστημα ανακύκλωσης χρησιμοποιημένων συσκευασιών αγαθών. Η Επιτροπή επεδίωξε να εξασφαλίσει ότι οιφιστάμενες επιχειρήσεις δεν παρεμποδίζουν τον ανταγωνισμό. Στις αγορές που εξετάστηκαν, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οιφιστάμενες επιχειρήσεις δεν θάπρεπε ούτε να εφαρμόζουν αδικαιολόγητες ρήτρες αποκλειστικότητας, ούτε να επιβάλλουν άλλους αδικαιολόγητους περιορισμούς που παρακωλύουν την είσοδο ανταγωνιστών στην αγορά.

Για να βελτιωθεί η κατανόηση των περιστάσεων στις οποίες αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή πρόκειται να έρθει σε επαφή με τις ιταλικές αρχές (συμπεριλαμβανομένης της ιταλικής αρχής που είναι αρμόδια επί θεμάτων ανταγωνισμού) για να τις πληροφορήσει σχετικά με τα ερωτήματα που θέτει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, και για να λάβει την πρώτη σχετική αντίδρασή τους.