ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3777/97 υποβολή: Jean-Antoine Giansily (UPE) και Jacques Donnay (UPE) προς την Επιτροπή (21 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Το γαλλικό κλωστοϋφαντουργικό σχέδιο

Το γαλλικό κλωστοϋφαντουργικό σχέδιο που εγκαινιάσθηκε στη Γαλλία το 1995 από την προηγούμενη γαλλική κυβέρνηση, κοινώς γνωστό με το όνομα «σχέδιο Borotra», το οποίο περιείχε μέτρα για την ανακούφιση των κοινωνικών βαρών των κλωστοϋφαντουργικών επιχειρήσεων, αποτέλεσε αντικείμενο σοβαροτάτων επικρίσεων εκ μέρους της Επιτροπής.

Το σχέδιο το οποίο αφορούσε άνω των 2000 επιχειρήσεων θα επέτρεπε την σταθεροποίηση αν όχι την ελαφρά αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων στον τομέα αυτό το οποίο είδε το ήμισυ των θέσεών του απασχόλησης να χάνεται εντός μιας δεκαετίας.

Ωστόσο οι Βρυξέλλες όχι μόνο χαρακτηρίζουν το σχέδιο αυτό ως παράνομο αλλά επιπλέον η Επιτροπή απαιτεί την επιστροφή των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν σε ορισμένες κλωστοϋφαντουργικές επιχειρήσεις.

Είναι, κατόπιν τούτων, η Επιτροπή σε θέση να αναφέρει τα κριτήρια και τα επιχειρήματα που οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το ως άνω γαλλικό κλωστοϋφαντουργικό σχέδιο είνα παράνομο;

Δεν θεωρεί περίεργη και δραματική την απόφαση αυτή, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία όλοι οι ευρωπαίοι αρμόδιοι τονίζουν ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην προάσπιση και των προώθηση της απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Δεν φρονεί ότι υπάρχει εναλλακτική λύση στην δύσκολη κατάσταση που μαστίζει την κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία με την αναθεώρηση του συστήματος των υποχρεωτικών εισφορών οι οποίες επιβαρύνουν ασκόπως το κόστος εργασίας καθώς και με την θέσπιση ενός κοινωνικού και φορολογικού τέλους εισόδου στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Απάντηση του κ.Van Miert εξ ονόματος της Επιτροπής (13 Ιανουαρίου 1998)

Με απόφαση της 9ης Απριλίου 1997, η Επιτροπή θεώρησε ότι οι ενισχύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο των πειραματικών μέτρων για τη μείωση των κοινωνικών επιβαρύνσεων στους τομείς της κλωστοϋφαντουργίας, της ένδυσης και της υπόδησης, οι οποίοι είναι κοινώς γνωστοί με το όνομα «Κλωστοϋφαντουργικό σχέδιο», δεν ήταν απλώς παράνομες αλλά και ασυμβίβαστες με τη συνθήκη ΕΚ.

Ο παράνομος χαρακτήρας των ενισχύσεων απορρέει από το γεγονός ότι η Γαλλία χορήγησε τις ενισχύσεις πριν αποφανθεί η Επιτροπή επί του θέματος, κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και παρά τις πολυάριθμες σχετικές προειδοποιήσεις της Επιτροπής.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι επιβαρύνσεις που απορρέουν για τις επιχειρήσεις από συμφωνίες που συνάφθηκαν μεταξύ των κοινωνικών εταίρων ενός συγκεκριμένου τομέα, είτε πρόκειται για την οργάνωση του χρόνου εργασίας είτε για άλλους σκοπούς και οι οποίες περιλαμβάνουν αύξηση των μισθών ή άδεια μετ'αποδοχών που δεν προβλέπονται στην κοινή ρύθμιση, συνιστούν επιβαρύνσεις τις οποίες πρέπει κανονικά να επωμισθούν οι επιχειρήσεις. Η Επιτροπή θεωρεί επομένως ότι η παρέμβαση του κράτους μέλους συνιστά στο πλαίσιο αυτό από τη φύση της και στο σύνολό της κρατική ενίσχυση.

Λόγω του τομεακού χαρακτήρα των ενισχύσεων και του γεγονότος ότι οι τελευταίες χορηγήθηκαν σε τομείς ευαίσθητους και σε κατάσταση κρίσης όχι μόνο στη Γαλλία αλλά σε ολόκληρη την Κοινότητα, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις ενισχύσεις υπέρ της απασχόλησης ((ΕΕ C 334 της 12ης Δεκεμβρίου 1995 )). Μόνο εάν τα μέτρα ίσχυαν γενικά για ολόκληρη τη γαλλική οικονομία θα μπορούσαν να είχαν εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

Η Επιτροπή ζήτησε επίσης την επιστροφή των παράνομα χορηγηθεισών ενισχύσεων που υπερβαίνουν το όριο των 100.000 Ecu για περίοδο τριών ετών που ορίζεται στον κανόνα «de minimis». Η επιστροφή αυτή αφορά επομένως μόνο ορισμένες επιχειρήσεις οι οποίες απασχολούν πάνω από 50 άτομα, δεδομένου ότι για τις άλλες επιχειρήσεις το ύψος της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει το εν λόγω όριο, κάτω από το οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ενισχύσεις είναι ήσσονος σημασίας.

Στην απόφασή της, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι τα μέτρα για την προώθηση της απασχόλησης αποτελούν ουσιαστική προτεραιότητα στην Κοινότητα και ότι η επιτυχία στον τομέα αυτό θα επέλθει μόνο μέσω μιας καλύτερης ενσωμάτωσης των μακροοικονομικών πολιτικών και των βιομηχανικών πολιτικών των κρατών μελών, τα οποία, όπως και η Επιτροπή, πρέπει να επιδείξουν ευρηματικότητα και τόλμη στην αναζήτηση νέων λύσεων για την καταπολέμηση της μάστιγας της ανεργίας.

Η Επιτροπή ανέκαθεν διαβεβαίωνε ότι οι παρατηρήσεις της για τα υπό εξέταση μέτρα δεν αφορούν τους στόχους που έθεσε η Γαλλία σχετικά με τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης (ιδίως για νέους), αλλά τις μεθόδους που χρησιμοποιεί για την επίτευξη των εν λόγω στόχων και τις επιπτώσεις των επιλογών αυτών. Η αποδοχή των τομεακών μέτρων ενίσχυσης ενέχει τον κίνδυνο μετατόπισης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις ενός κράτους μέλους στους ανταγωνιστές τους σε άλλα κράτη μέλη.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητο να υιοθετήσει αυστηρή στάση έναντι των τομεακών ενισχύσεων, προκειμένου να προληφθεί εγκαίρως κάθε αύξηση των σχετικών ενισχύσεων στα διάφορα κράτη μέλη και ως εκ τούτου η αμφισβήτηση της έννοιας της εσωτερικής αγοράς.

Τέλος, όσον αφορά τις εναλλακτικές λύσεις για τη μείωση του κόστους εργασίας, η Επιτροπή υπενθυμίζει την ανακοίνωσή της σχετικά με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων και τη μείωση του κόστους εργασίας ((ΕΕ C 1 της 3ης Ιανουαρίου 1997 )), στην οποία επισημαίνει τα μέτρα που ευθυγραμμίζονται στον τομέα αυτό με τη συνθήκη. Εξάλλου, η Επιτροπή εκφράζει την ευχή, μετα τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 20ής και της 21ης Νοεμβρίου 1997, η οποία ήταν αφιερωμένη στην απασχόληση, να προταθούν εναλλακτικές ως προς τις τομεακές ενισχύσεις λύσεις που θα εφαρμοστούν από τα κράτη μέλη.