ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1457/96 υποβολή: Carlos Robles Piquer (PPE) προς την Επιτροπή (12 Iουνίου 1996)

Θέμα: Εμπορία στην Ισπανία εγγυημένων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων

Η Ένωση ασφαλιστικών φορέων της Ισπανίας εξέφρασε την κατηγορηματική αντίθεσή της για την εμπορία στην εν λόγω χώρα εγγυημένων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων. Την αντίθεση αυτή ήλθε να υποστηρίξει χωρίς επιφυλάξεις η Γενική Γραμματεία της Επιστροπής Ευρωπάιων Ασφαλιστών (CEA) που απέστειλε στον ισπανό Υπουργό Οικονομικών έγγραφο με το οποίο εκφράζει τις ανησυχίες του ασφαλιστικού τομέα για την εμπορία στην Ισπανία εγγυημένων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων.

Στο εν λόγω έγγραφό της προς τον ισπανό υπουργό, η CEA τονίζει ότι φόρμουλες όπως τα εγγυημένα συνταξιοδοτικά προγράμματα «εμπίπτουν ανέκαθεν στις ασφαλιστικές δραστηριότητες», όπως προκύπτει από σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας αναφέρει ποιά είναι η θέση της επί του προκειμένου, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις, και να παρέμβει στον λεγόμενο «πόλεμο των εγγυημένων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων» στην Ισπανία;

Απάντηση του κ. Μonti εξ ονόματος της Επιτροπής (31 Ιουλίου 1996)

Κατά γενικό κανόνα, τόσο οι ασφαλιστικές εταιρείες όσο και οι άλλου είδους χρηματοοικονομικοί οργανισμοί (π.χ. πιστωτικά ιδρύματα), προσέφεραν ανέκαθεν στην Κοινότητα προγράμματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης τα οποία περιλαμβάνουν ορισμένες εγγυήσεις ή διευθετήσεις στους προσφερόμενους τόκους ή τις λοιπές παροχές. Κατά την πώληση των προϊόντων αυτών, οι ασφαλιστικές εταιρείες, τα πιστωτικά ιδρύματα και οι λοιποί χρηματοδοτικοί οργανισμοί πρέπει πάντοτε να συμμορφώνονται με τους κανόνες που τους αφορούν και διέπουν την ανάληψη και άσκηση των δραστηριοτήτων τους.

Όσον αφορά τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, για παράδειγμα, το κοινοτικό δίκαιο αναγνωρίζει ρητά τη δυνατότητα των επιχειρήσεων ασφάλισης του κλάδου ζωής να διαχειρίζονται συλλογικά συνταξιοδοτικά κεφάλαια και να προβλέπουν, στο πλαίσιο της διαχείρισης αυτής, την ύπαρξη εγγύησης που να καλύπτει είτε τη διατήρηση του κεφαλαίου είτε την εξυπηρέτησή του μέσω ενός ελάχιστου ποσού τόκων (Άρθρο 1, παράγραφος 2 στοιχεία γ) και δ) της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ ((ΕΕ αριθ. L 63, 13.3.1979 ))). Η κοινοτική νομοθεσία αναφέρει ότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που διεξάγουν τέτοιες δραστηριότητες πρέπει να διαθέτουν επαρκείς οικονομικούς πόρους, ιδιαίτερα με τη μορφή τεχνικών αποθεματικών, καθώς και ικανοποιητικό περιθώριο φερεγγυότητας που υπολογίζεται βάσει των κανόνων που ορίζει η κοινοτική νομοθεσία.

Στο πλαίσιο αυτό, εάν μια τέτοια εγγύηση σχετικά με τον τόκο που απορρέει από την τοποθέτηση των συλλογικών συνταξιοδοτικών κεφαλαίων καλύπτεται από ασφάλιση, η κοινοτική νομοθεσία ορίζει ότι η ασφάλιση αυτή μπορεί να παρέχεται μόνον από ασφαλιστικές επιχειρήσεις ζωής οι οποίες έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται τα κεντρικά τους γραφεία, σύμφωνα με την τρίτη ασφαλιστική οδηγία ζωής 92/96/ΕΟΚ ((ΕΕ αριθ. L 360, 9.12.1992. )), για την άσκηση τέτοιου είδους ασφαλιστικών δραστηριοτήτων. Ωστόσο, εάν οι εγγυήσεις αυτές παρέχονται με άλλες χρηματοοικονομικές τεχνικές που χρησιμοποιούν άλλοι χρηματοδοτικοί οργανισμοί, η κοινοτική νομοθεσία επιτρέπει την άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών από τέτοιους οργανισμούς υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται συστηματικά οι κανόνες εποπτείας που προβλέπονται για τις εν λόγω δραστηριότητες.