ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0425/01

υποβολή: Olivier Dupuis (TDI) προς το Συμβούλιο

(20 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Η κατάσταση στη Δημοκρατία του Κογκό και απαγωγή του κ. Jacques Depelchin από το στρατό της Ουγκάντας

Εδώ και πολλά χρόνια, η Δημοκρατία του Κογκό διέρχεται σοβαρότατη θεσμική κρίση, το τελευταίο επεισόδιο της οποίαςπήρξε η εγκαθίδρυση ενός ημι-μοναρχικού καθεστώτος με την ανάδειξη του Joseph Kabila στη θέση του Προέδρου που κατείχε ο πατέρας του, σε ένα κράτος το οποίο είναι έρμαιο εμφυλίου πολέμου.

Στο Κογκό βρίσκονται στρατεύματα πολλών αφρικανικών χωρών. Μεταξύ άλλων, η Ρουάντα και η Ουγκάντα κατέχουν στρατιωτικά σημαντικές περιοχές, αντιστοίχως στο ανατολικό και το βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, όπου και επιδίδονται σε στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δραστηριότητες εντελώς ανεξέλγκτα και έξω από κάθε νόμιμο νομικό πλαίσιο. Έτσι, ο στρατός της Ουγκάντας επιδόθηκε προσφάτως σε βιαιοπραγίες εναντίον του άμαχου πληθυσμού και σε τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον τοπικών πολιτικών φορέων, μη διστάζοντας να διατάξει την απαγωγή του καθηγητού Wamba dia Wamba και του Δρ.Jacques Depelchin από τον συνταγματάρχη Muzoora Edison διοικητού του τομέα της Bunia, τον ταγματάρχη Gureme, το λοχαγό Medi Baguma, τον αξιωματικό Tinka Godfroid και έξι άλλους στρατι της UPDF. Ο κ Jacques Depelchin οδηγήθηκε στο επιτελείο του συνταγματάρχη Muzoora στη Bunia και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Kampala μετά από επτάωρη απομόνωση. Ο κ. Depelchin έχει αρχίσει απεργία πείνας προκειμένου να του κοινοποιήσουν οι αρχές της Ουγκάντας τις κατηγορίες που τον βαρύνουν και να επιτύχει την πλήρη αποκατάσταση των δικαιωμάτων του.

Η εν λόγω πρακτική του στρατού της Ουγκάντας εντάσσεται στο πλαίσιο των πράξεων εκφοβισμού και τρομοκρατίας στις οποίες επιδίδονται οι στρατιώτες της Ουγκάντας εναντίον των πληθυσμών της περιοχής που βρίσκεταιπό την κατοχή τους, ειδικότερα δε ενατνίον των μελών του απαλευθερωτικού κινήματος του Κογκό Rassemblement congolais pour la Dmocratie.

Ποιες πληροφορίες διαθέτει το Συμβούλιο σχετικά με την κατάσταση του κ. Depelchin; Ποιες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει ή προτίθεται να αναλάβει το Συμβούλιο προκειμένου να εξασφαλίσει την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του από τις αρχές της Ουγκάντας; Γενικότερα, ποια είναι η θέση της ΕΕ, εφόσον έχει λάβει κάποια θέση, έναντι της εγκαθίδρυσης ενός ημι-μοναρχικού καθεστώτος στο Κογκό; Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει η ΕΕ προκειμένου να συμβάλει στην επίλυση της κρίσης που πλήττει τη χώρα και την περιοχή αυτή από πολλά χρόνια;

Απάντηση

(30 Μαΐου 2001)

Το κίνημα Rassemblement congolais pour la Dmocratie, RCD-ML είναι κογκολέζικη ένοπλη ομάδα πουποστηρίζεται από την Ουγκάντα.

Πέραν της πληροφορίας που παρέχει ο αξιότιμος κ. βουλευτής και των ειδήσεων που επιβεβαιώνουν την πληροφορία αυτή το Συμβούλιο δεν διαθέτει άλλες πληροφορίες όσον αφορά την κατάσταση του κ. Depelchin.

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η απαγωγή του κ. Depelchin σχετίζεται με τη σύγκρουση μεταξύ χέμα και λέντου στο ελεγχόμενο από την Ουγκάντα τμήμα της ΛΔΚ. Μία άλλη εξέλιξη στην περιοχή η οποία ίσως επηρέασε είναι η συγχώνευση μεταξύ του MLC (κογκολέζικου Απελευθερωτικού Κινήματος) και τμημάτων του RCD-ML, συγχώνευση την οποία επέβαλε η Ουγκάντα σύμφωνα με ορισμένες πηγές, την οποία όμως, δενποστηρίζουν όλα τα μέλη του RCD-ML. Το Συμβούλιο εξέδωσε δήλωση την 1η Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους όσον αφορά τη σύγκρουση μεταξύ χέμα και λέντου στα βορειοανατολικά της ΛΔΚ, με την οποία εκφράζει

ανησυχία για τις συνεχιζόμενες βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των ομάδων χέμα και λέντου και τις σφαγές στην περιοχή Μπούνια στα βορειοανατολικά της Ανατολικής Επαρχίας της ΛΔΚ. Πρόκειται για μία κατάσταση η οποία επιδεινώνεται από τη συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία της Ουγκάντας στο τμήμα αυτό της ΛΔΚ και τη οποία παρεμποδίζει τις προσπάθειες για αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή.

Στα πλαίσια αυτά, η ΕΕ κάλεσε επίσης τις αρχές της Ουγκάντας,πεύθυνες για την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιοχές που βρίσκονταιπό τον έλεγχό τους, να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για τον τερματισμό των βιαιοπραγιών και να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους στο κογκολέζικο επαναστατικό κίνημα στην περιοχή ώστε να συναινέσει επίσης για τον στόχο αυτό.

Όσον αφορά τη διαδοχή η οποία μεσολάβησε στην ΛΔΚ, το Συμβούλιο καταδίκασε τη δολοφονία του Προέδρου Laurent Dsir Kabila και επανέλαβε ότι διαρκής ειρήνη στην ΛΔΚ μπορεί να επιτευχθεί μόνον με ειρηνευτικό διακανονισμό κατόπιν διαπραγματεύσεων που θα είναι δίκαιος για όλα τα μέρη και με τήρηση των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλα τα κράτη της περιοχής.

Το Συμβούλιο (Γενικών Υποθέσεων) συζήτησε την κατάσταση στη ΛΔΚ κατά τις συνόδους του τόσο τον Ιανουάριο όσο και το Φεβρουάριο, εκδίδοντας κάθε φορά συμπεράσματα με τα οποίαποστηρίζεται η ειρήνη στη ΛΔΚ και στην περιοχή σύμφωνα με τη Συμφωνία της Λουζάκας και τις Συμφωνίες της Καμπάλας και της Χαράρε και βάσει των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ. Το Συμβούλιο χαιρέτισε ομοίως την έκδοση της απόφασης 1341 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με την οποία εγκρίνεται η ενημερωμένη αντίληψη για τη διενέργεια των επιχειρήσεων της MONUC στις οποίες η ΕΕ πρόσφερε συνεχή πολιτική καιλικήποστήριξη.

Το Συμβούλιο επανέλαβε τη σημασία της έγκαιρης έναρξης εθνικού διαλόγου και την προθυμία της ΕΕ να συνεχίσει ναποστηρίζει το θεσμικό του πλαίσιο.

Το Συμβούλιο χαιρέτισε τις διατάξεις της απόφασης 1341 με τις οποίες καλούνται τα μέρη της σύγκρουσης να συνεργασθούν με την MONUC για την επεξεργασία ενός σχεδίου, αφοπλισμού, αποστράτευσης και επανένταξης όλων των ένοπλων ομάδων που αναφέρονται στο Παράρτημα Α, κεφάλαιο 9.1 της Συμφωνίας της Λουζάκας. Η ΕΕ είναι πρόθυμη να εργασθεί με τη διεθνή κοινότητα και ιδίως με τους ειδικευμένους οργανισμούς των ΗΕ για τις λεπτομέρειες ενός τέτοιου προγράμματος. Ανέθεσε επίσης στον Ειδικό Αντιπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξετάσει περαιτέρω το θέμα αυτό.

Το Συμβούλιο (Γενικών Υποθέσεων) της 26ης Φεβρουαρίου 2001 εξέφρασε επίσης τη βαθιά ανησυχία του για τις συνεχιζόμενες σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη ΛΔΚ καιπενθύμισε στις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις την ευθύνη τους όσον αφορά την εξασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις ένοπλες δυνάμεις τους καθώς και από τις ένοπλες δυνάμεις τις οποίες ελέγχουν εκ των πραγμάτων.