ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0258/98

υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή

(13 Φεβρουαρίου 1998)

Θέμα: Ανικανότητα προς εργασία και βιοπορισμό

Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ενδιαφέρονται φυσικά για τη διατήρηση του επιπέδου του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν ληφθούν τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα στον τομέα της προστασίας της υγείας, του καταναλωτή και της εργασίας.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή εάν έχει αυξηθεί στα διάφορα κράτη μέλη το ποσοστό της ανικανότητας προς εργασία και βιοπορισμό;

2. Εάν ναι, ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να σταματήσει την τάση αυτή;

Συμπληρωματική απάντηση

του κ.Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Μαΐου 1998)

Συμπληρώνοντας την απάντησή της της 17ης Απριλίου 1998(1), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πλέον σε θέση να ανακοινώσει τις ακόλουθες πληροφορίες.

1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε σειρά οδηγιών, βασισμένων στο άρθρο 118α της συνθήκης ΕΚ, που επιτρέπουν την εισαγωγή μέτρων με σκοπό να ενθαρρύνουν τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων κατά την εργασία. Η πρώτη από αυτές, η οδηγία πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ(2), καλύπτει όλους τους τομείς δραστηριότητας τόσο δημόσιους όσο και ιδιωτικούς, και προβλέπει στο άρθρο 9 αυτής την υποχρέωση για τους εργοδότες να τηρούν κατάλογο των ατυχημάτων που είχαν ως αποτέλεσμα για έναν εργαζόμενο ανικανότητα προς εργασία άνω των 3 ημερών.

Με βάση τα παραπάνω καθώς και πληροφορίες που προέρχονται από τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταρτίζει εναρμονισμένες στατιστικές. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα τα οποία διαθέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή(3) όσον αφορά τα εργατικά ατυχήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο αριθμός εργατικών ατυχημάτων που είχαν ως αποτέλεσμα παύση της εργασίας άνω των τριών ημερών το 1994 εκτιμάται σε 5 εκατομμύρια περίπου για το σύνολο της Κοινότητας, δηλαδή αποτέλεσμα συγκρίσιμο με εκείνο του 1993. Εξάλλου, 6.423 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα απαριθμήθηκαν το 1994 σε σχέση με 6.316 που επήλθαν το 1993, δηλαδή σημειώθηκε απόλυτη αύξηση κατά 1,7 %. Εντούτοις, ο δείκτης συχνότητας των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων ανά 100.000 άτομα που κατέχουν θέση εργασίας, ανεξάρτητα από το επίπεδο δραστηριότητας, βελτιώθηκε στην πραγματικότητα καθόσον το 1993 ανερχόταν σε 5,3 % για τα θανατηφόρα ατυχήματα έναντι 4,9 το 1994. Η συχνότητα επομένως είναι ένα θανατηφόρο ατύχημα ανά 7.000 εργαζομένους στις κατασκευές, τη γεωργία και τις μεταφορές (δραστηριότητες θεωρούμενες υψηλού κινδύνου) ενώ η συχνότητα αυτή είναι ένα θανατηφόρο ατύχημα ανά 16.000 εργαζομένους για το σύνολο των δραστηριοτήτων.

Αυτό σημαίνει ότι, λαμβανομένης υπόψη της αύξησης του πληθυσμού που κατέχει θέση απασχόλησης στην περίοδο του 1993-1994, οι δείκτες δείχνουν σταθεροποίηση για τα ατυχήματα με παύση εργασίας άνω των τριών ημερών και βελτίωση για τα θανατηφόρα ατυχήματα.

Μια πληρέστερη ανάλυση θα μπορούσε να γίνει αργότερα, αφού καταστούν διαθέσιμα κατά τους επόμενους μήνες τα δεδομένα για το 1995.

Όσον αφορά τη μόνιμη ανικανότητα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει σήμερα εναρμονισμένα δεδομένα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Εντούτοις, στο πλαίσιο του κοινοτικού Panel νοικοκυριών της Eurostat, που αποτελεί εναρμονισμένη πηγή, στην ερώτηση που τέθηκε το 1994 σχετικά με "τις δυσκολίες για την άσκηση δραστηριοτήτων λόγω χρόνιων καταστάσεων", 8 % περίπου του ευρωπαϊκού πληθυσμού από 16 ετών και άνω (Ευρώπη 12) δήλωσε ότι ενοχλείται έντονα στις καθημερινές του δραστηριότητες από ασθένεια, αναπηρία ή χρόνια διαταραχή της υγείας σωματικής ή διανοητικής φύσης), και 16 % έκριναν ότι ενοχλούνται "λίγο" κατά τις δραστηριότητές τους για τους ίδιους λόγους.

Όσον αφορά τις παροχές που καταβλήθηκαν και λαμβανομένης υπόψη της ετερογένειας των κριτηρίων αξιολόγησης και των συστημάτων απόδοσης δαπανών (δημόσιων ή ιδιωτικών), από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, η ανικανότητα αντιπροσωπεύει σε ευρωπαϊκό επίπεδο κατά κανόνα 8 % του συνόλου των κοινωνικών παροχών το 1995(4) δηλαδή ποσό αντίστοιχο προς τις ενισχύσεις υπέρ των ανέργων και των ατόμων που παρέχουν φροντίδες κατ¢ οίκον.

Με την ανάλυση των διαθέσιμων εθνικών δεδομένων σχετικά με τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις λόγω μείωσης της ικανότητας προς εργασία (Δανία, Ιρλανδία, Αυστρία, Φιλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο), διαπιστώθηκε ότι όσον αφορά αυτά τα πέντε κράτη μέλη υπάρχει ελαφρά τάση αύξησης στη Δανία και την Ιρλανδία, κάπως μεγαλύτερη στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Φινλανδία και πολύ έντονη στην Αυστρία. Όσον αφορά το Βέλγιο, την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία πληροφορίες δεν διατίθενται ή είναι ανεπαρκείς.

2. Οι τάσεις βελτίωσης που μπορούν να παρατηρηθούν στον τομέα των εργατικών ατυχημάτων δείχνουν ότι η πολιτική που διεξάγει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα όσον αφορά την πρόληψη των επαγγελματικών κινδύνων άρχισε να καρποφορεί και ότι αρμόζει να αναπτυχθούν οι δυνατότητές της.

(1) ΕΕ C 304, 2.10.1998, 63.

(2) ΕΕ L 183, 29.6.1989.

(3) Πηγή: EUROSTAT "Στατιστικές σε συντομία" - Πληθυσμός και κοινωνικές συνθήκες.

(4) EUROSTAT " Συνθήκες στην Ευρώπη" - Επιλεγμένοι κοινωνικοί δείκτες - Δεκέμβριος 1997.