ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2845/01

υποβολή: Luciano Caveri (ELDR) προς την Επιτροπή

(17 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Αμίαντος

Το πρόβλημα της βελτίωσης των κατασκευών που περιέχουνλικό με ίνες αμιάντου, η επικινδυνότητα του οποίου για την ανθρώπινηγεία είναι εξακριβωμένη και αποτελεί τη βάση της νομοθεσίας πολλών κρατών για την πρόβλεψη της αφαίρεσης του αμιάντου και της τοποθέτησής του στους κατάλληλους χώρους απόθεσης, παραμένει ένα λεπτό θέμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιά μέτρα καιποχρεώσεις μπορούν να προβλεφθούν περαιτέρω σε κοινοτικό επίπεδο·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Δεκεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου για την σημασία της ασφάλειας στον χειρισμό και την τελική διάθεση των δομικώνλικών που περιέχουν αμίαντο. Όντως,πάρχει εκτεταμένη κοινοτική νομοθεσία για τον αμίαντο: η οδηγία της Επιτροπής 1999/77/ΕΚ της 26ης Ιουλίου 1999 για την έκτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος)(1) εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2005 το αργότερο, μολονότι η εν λόγω οδηγία δεν αφορά την απομάκρυνσηφιστάμενου αμιάντου. Η οδηγία 87/217/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 1987 διέπει την πρόληψη και τον περιορισμό της περιβαλλοντικής ρύπανσης από τον αμίαντο(2): η δεύτερη αυτή οδηγία ορίζει ότι η κατεδάφιση κτιρίων, καθώς και η διάλυση κατασκευών και εγκαταστάσεων που περιέχουν αμίαντο, όπως και η απομάκρυνση του αμιάντου ήλικών που περιέχουν αμίαντο και που συνεπάγονται την εκπομπή ινών ή σκόνης αμιάντου, δεν πρέπει να προκαλούν σημαντική περιβαλλοντική ρύπανση. Επιπλέον, βάσει αρχικής προτάσεως της Επιτροπής, τα δομικάλικά που περιέχουν αμίαντο χαρακτηρίστηκαν προσφάτως ως επικίνδυνα απόβλητα και, κατ'αυτόν τον τρόπο, πρέπει να απομακρύνονται τηρουμένων τωνποχρεώσεων που απορρέουν

από την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα(3) από την 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά. Επιπλέον, η Επιτροπή εξετάζει μέτρα προαγωγής της πρακτικής της επιλεκτικής κατεδάφισης, προκειμένου να απομονώνονται τα ενυπάρχοντα στα δομικάλικά επικίνδυνα απόβλητα και να εξασφαλίζεται η ασφαλής απομάκρυνσή τους.

Επιπλέον, όσον αφορά την προστασία τηςγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της εργασίας,πάρχει η οδηγία 83/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Σεπτεμβρίου 1983 για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά την διάρκεια της εργασίας (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 80/1107/ΕΟΚ)(4). Η εν λόγω οδηγία τροποποιήθηκε και επικαιροποιήθηκε από τις οδηγίες 91/382/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1991(5) και 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 1998 για την προστασία τηςγείας και ασφάλειας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλόμενους σε χημικούς παράγοντες (δέκατη τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ)(6). Στις 20 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας του Συμβουλίου 83/477/ΕΟΚ(7), η οποία αποβλέπει στην περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων. Οι κύριες διατάξεις της πρότασης αφορούν αυστηρότερες οριακές τιμές, τηνποχρέωση του εργοδότη για την απόδειξη της ικανότητάς του σε δραστηριότητες που περιλαμβάνουν την απομάκρυνση αμιάντου, καθώς και τηνποχρέωση ενημέρωσης τωνπαλλήλων.

(1) ΕΕ L 207 της 6.8.1999.

(2) ΕΕ L 85 της 28.3.1987.

(3) ΕΕ L 377 της 31.12.1991.

(4) ΕΕ L 263 της 24.9.1983.

(5) ΕΕ L 206 της 29.7.1991.

(6) ΕΕ L 131 της 5.5.1998.

(7) ΕΕ C 304 E της 30.10.2001.