ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1005/97 υποβολή: Werner Langen (PPE) προς την Επιτροπή (19 Μαρτίου 1997)

Θέμα: Στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στον τομέα των δασικών επιχειρήσεων στη Γερμανία

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Τροφίμων, Γεωργίας και Δασών προκύπτουν, για το 1995, οι ακόλουθες τιμές όσον αφορά τα αποτελέσματα της δραστηριότητας των δασικών μονάδων:

- Κρατικά δάση 386 ΓΜ καθαρή πρόσοδος / ανά εκτάριο επιφανείας ξυλείας

- Δάση δημοσίων φορέων 215 ΓΜ

- Ιδιωτικά δάση 38 ΓΜ.

Οι ζημίες των κρατικών δασών και των δασών άλλων δημοσίων φορέων καλύπτονται από κονδύλια των δημοσίων προϋπολογισμών, συνιστούν δηλαδή κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της Συνθήκης ΕΕ και του δικαίου του ανταγωνισμού. Η ενίσχυση αυτή για τα κρατικά δάση η οποία είναι μεγαλύτερη από εκείνη που χορηγείται για τα ιδιωτικά δάση, κατά περίπου 350 ΓΜ ανά εκτάριο ξυλείας, αποτελεί, έναντι των ιδιωτικών δασικών μονάδων, κατάδηλη στρέβλωση του ανταγωνισμού.

Ερωτώ συνεπώς εκ νέου την Επιτροπή:

1. Συμβιβάζεται, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, αυτή η μαζική επιδότηση με την αρχή των ίσων όρων ανταγωνισμού στην ΕΕ;

2. Θα επιληφθεί αυτού του θέματος η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 92 ΣΕΕ και θα προβεί σε ενέργειες προς την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (7 Μαΐου 1997)

Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, τα λειτουργικά αποτελεσμάτα των δασικών εκμεταλλεύσεων στη Γερμανία το 1995 έχουν ως εξής:

- κρατικά δάση- παλαιά κρατίδια (Lδnder) - 132 DM ανά εκτάριο- νέα κρατίδια (Lδnder) - 386 DM ανά εκτάριο- δημόσιες δασικές εκτάσεις - 52 DM ανά εκτάριο- ιδιωτικές δασικές εκτάσεις + 67 DM ανά εκτάριο

Οι μεγάλες ζημιές που παρουσιάζουν τα κρατικά δάση οφείλονται σε δύο βασικές αιτίες: πρώτον, βρίσκονται κυρίως σε περιοχές χαμηλής παραγωγικότητας (όπως ορεινές πλαγιές), αλλά η εκμετάλλευσή τους είναι ουσιαστικής σημασίας 7 δεύτερον, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η διαχείριση των κρατικών δασών πρέπει να είναι υποδειγματική (vorbildlich), και θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλο το εύρος των δασικών λειτουργιών και του δημόσιου συμφέροντος (Gemeinwohl). Επιπροσθέτως, οι κρατικές δασικές εκμεταλλεύσεις παρέχουν μία σειρά διοικητικών και δημόσιων υπηρεσιών. Σαφώς, ο ισολογισμός των λογαριασμών των κρατικών δασικών επιχειρήσεων παρουσιάζει περισσότερες δυσκολίες από αυτόν των ιδιωτικών δασών.

Στο βαθμό που η εκμετάλλευση των δασών από το κράτος ευνοεί «ορισμένες εκμεταλλεύσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών» η κάλυψη του ελλείμματος των δημόσιων δασικών εκμεταλλεύσεων αποτελεί ενδεχόμενα κρατική ενισχύση στα πλαίσια του άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΕ.

Η Επιτροπή ζήτησε από τις γερμανικές αρχές να διευκρινίσουν το ζήτημα και τόνισε την υποχρέωση των κρατών μελών να ανακοινώνουν τα προγράμματα επιχορηγήσεων ή άλλων ενισχύσεων στα πλαίσια του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΕ. Οι γερμανικές αρχές απήντησαν ότι για την ανωτέρω περίοδο δεν χορηγήθηκαν κρατικές ενισχύσεις υπό την μορφή της κάλυψης του ελλείμματος, ούτε σχεδιάζονται για το μέλλον.

Ελλείψει συγκεκριμένων στοιχείων σχετικά με τις υποτιθέμενες κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να διερευνήσει περαιτέρω το ζήτημα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή συχνά αντιμετωπίζει ευνοϊκά κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των δασών, αλλά εξετάζει την κάθε περίπτωση μεμονωμένα. Η πολιτική της βασίζεται εν μέρει στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92 του Συμβουλίου, ο οποίος προβλέπει την κοινοτική συγχρηματοδότηση προγραμμάτων αναδάσωσης (επενδύσεις, συντήρηση και αντιστάθμιση απώλειας εισοδημάτων) των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού αυτού επιτρέπει στα κράτη μέλη να προβλέπουν πρόσθετα μέτρα ενισχύσεων για τα οποία οι όροι χορήγησης διαφέρουν από αυτά που καθορίζονται στον κανονισμό, ή τα ποσά υπερβαίνουν τα όρια που καθορίζονται στον κανονισμό αυτό, εφόσον τα μέτρα αυτά συμμορφώνονται με τα άρθρα 92, 93 και 94 της συνθήκης ΕΕ. Όσον αφορά την αξιοποίηση των δασών η πολιτική της Επιτροπής για τις κρατικές ενισχύσεις βασίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 867/90 του Συμβουλίου, ο οποίος προβλέπει την κοινοτική συγχρηματοδότηση μέτρων για την ανάπτυξη και τον ορθολογισμό της μεταποίησης και της εμπορίας της ξυλείας. Η Επιτροπή συχνά αντιμετωπίζει, στα πλαίσια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ), τις σχετικά υψηλές ενισχύσεις στο δασικό τομέα ως συμβατές με την κοινή αγορά.