ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0348/03

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Ίδρυση μιας Ανώνυμης Εταιρείας Χαρτοφυλακίου του Δήμου της Ρώμης — πιθανή ύπαρξη σύγκρουσης μεταξύ δημοσίου και εταιρικού συμφέροντος

Η πρόσφατη πρόταση απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου της Ρώμης σχετικά με τηνπόθεση συγκρότησης μιας Εταιρείας Χαρτοφυλακίου που θα αναλαμβάνει όλες τις συμμετοχές που έχει μέχρι σήμερα στην κατοχή του ο Δήμος στις 83 εταιρείες που ελέγχει, προκαλεί πολλές αμφιβολίες σχετικά με τη δραστηριότητα των εταιρειών αυτών και τη νομιμότητά τους σε σχέση με τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου όσον αφορά τους διαγωνισμούς δημοσίωνπηρεσιών.

Οι ως άνω εταιρείες παρέχουν μεταξύ άλλων, ορισμένεςπηρεσίες γενικού συμφέροντος όπως οι αστικές καιπεραστικές μεταφορές, η συλλογή και κατεργασία των απορριμμάτων, η παροχή ύδατος, η δε νέα εταιρεία που πρόκειται να συγκροτηθεί θα έπρεπε να έχει ως στόχο το στρατηγικό συντονισμό και τον εξορθολογισμό των δραστηριοτήτων των ελεγχομένων αυτών εταιρειών.

Στην πραγματικότητα, από την ανάλυση του καταστατικού συνάγεται ότι το εταιρικό πρόσωπο, πέραν του ότι περιγράφεται κατά πολύ γενικό και εξαιρετικά αφηρημένο και περιλαμβάνοντα τα πάντα τρόπο, είναι επίσης εκείνο που παρέχειπηρεσίες για το Δήμο της Ρώμης μεταξύ των οποίων, ακριβώς χάρη στη γενικότητα αυτή, είναι δυνατόν να εμπίπτουν και οι δημόσιεςπηρεσίες. Οι τελευταίες επομένως θα έπρεπε να αποδίδονται στην ίδια εταιρεία βάσει της ρήτρας του καταστατικού και όχι από τον αναγκαίο διαγωνισμό που απαιτεί η κοινοτική σχετική ρύθμιση (οδ. 92/50/ΕΟΚ(1) σχετικά με τους διαγωνισμούς παροχής έργου και οδηγία 97/52/ΕΚ(2) σχετικά με τους διαγωνισμούς παροχήςπηρεσιών).

Εξάλλου, η μεταφορά σε μια ανώνυμη εταιρεία του ελέγχου που πριν ασκούσε ο Δήμος, απαιτεί μεγαλύτερες επιφυλάξεις σε σχέση με τις αρχές, που ήδη έχει τονίσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (μεταξύ άλλων: C 126/01 και C 280/00), όπως η ίση μεταχείριση και η ποιότητα και η συνέχεια τωνπηρεσιών από τη στιγμή πουπάρχει πρόθεση να πραγματοποιηθεί η μετάβαση από μια μορφή δημόσιαςπηρεσίας που έχει ως θεσμικό σκοπό την προάσπιση των αρχών αυτών — και εν ονόματι αυτών λειτουργείπό προνομιακό καθεστώς — σε ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που έχει ως θεσμικό στόχο τη διαχείριση περιουσίας του χαρτοφυλακίου μετοχών — και που θα λειτουργούσεπό προνομιακό καθεστώς χωρίς ιδιαίτερες εγγυήσεις για την αγορά.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω και λαμβάνοντας εξάλλουπόψη ότι η συγκρότηση της εν λόγω εταιρείας αποτελεί πηγή περαιτέρω αμφιβολιών, γεγονός που θα θίξω σε δύο ερωτήσεις μου που θα ακολουθήσουν την παρούσα (υποψία παραβίασης των κανόνων ανταγωνισμού και αμφιβολίες ως προς τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς για τις δημόσιεςπηρεσίες), ερωτάται η Επιτροπή:

1. δεν θεωρεί ότι το προαναφερθέν σχέδιο έρχεται σε αντίθεση με τους εν λόγω κανόνες που ρυθμίζουν το θέμα των δημοσίων διαγωνισμών·

2. μπορεί να γνωμοδοτήσει ιδιαίτερα σχετικά με την ορθότητα του ιδιωτικού μέσου και τους σκοπούς δημόσιαςπηρεσίας της εταιρείαςπό το πρίσμα των προαναφερθεισών σκέψεων·

(1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 328 της 28.11.1997, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαρτίου 2003)

Η Επιτροπή επιθυμεί κατά πρώτον να πληροφορήσει το αξιότιμο μέλος ότι έχει λάβει γνώση αναφορικά με ορισμένα προβλήματα ασυμβατότητας προς το κοινοτικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων και των εκχωρήσεων αδειών εκμετάλλευσης που περιέχει η ιταλική νομοθεσία σε θέματα τοπικών δημοσίωνπηρεσιών. Η ενλόγω νομοθεσία αποτελεί τη στιγμή αυτή το αντικείμενο μιας διαδικασίας παράβασης στο πλαίσιο της οποίας η Επιτροπή έστειλε τελευταία μια συμπληρωματική επιστολή όχλησης στην ιταλική κυβέρνηση.

Σχετικά με το συγκεκριμένο πρόβλημα δημιουργίας μιας εταιρίας χαρτοφυλακίου όπου θα μεταφερθούν τα μερίδια συμμετοχής που κατέχει μια αναθέτουσα αρχή στις ελεγχόμενες εταιρίες, η Επιτροπή πιστεύει ότι η διαχείριση αυτών των μεριδίων μέσω μιας εταιρίας χαρτοφυλακίου ανήκουσας στην ενλόγω αναθέτουσα αρχή, παρά το ότι είναι δυνατόν να επηρεάσει την ποιότητα της σχέσης αυτών έναντι της τελευταίας, δεν είναι από μόνο του ένα στοιχείο, το οποίο θα είχε αποφασιστική σημασία για την αξιολόγηση της συμβατότητας προς το κοινοτικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων και των εκχωρήσεων, της ανάθεσης παροχήςπηρεσιών προς τις προαναφερθείσες ελεγχόμενες εταιρίες.