ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1107/96 υποβολή: Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) προς την Επιτροπή (13 Μαΐου 1996)

Θέμα: Έλεγχος στον τομέα της αλιείας

Σε ορισμένα κράτη μέλη μόνο μια αρχή είναι αρμόδια για τον έλεγχο και την επίβλεψη στον τομέα της αλιείας, ενώ σε άλλα είναι αρμόδιες περισσότερες αρχές. Σε μερικές χώρες, όπως π.χ. στο Βέλγιο, υπάρχει κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των περιφερειακών αρχών. Επιπλέον, οι Βέλγοι αλιείς ισχυρίζονται ότι το Βέλγιο ακολουθεί αυστηρά τα μέτρα περί αλιευτικών ποσοστώσεων αλλά ότι αυτό δε συμβαίνει σε άλλα κράτη μέλη.

Ποιά μέτρα σχεδιάζει να λάβει η Επιτροπή για να ενοποιήσει ή να εναρμονίσει τις διαφορετικές εθνικές μορφές ελέγχου και επίβλεψης στον τομέα της αλιείας; Ένα ερώτημα είναι π.χ. η συχνότητα των ελέγχων και το ύψος των κυρώσεων που επιβάλλονται στο Βέλγιο για τις σχετικές παραβάσεις, είναι υψηλότερες από ό,τι σε άλλα κράτη μέλης;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής (10 Ιουνίου 1996)

Κάθε κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την παρακολούθηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων που διεξάγονται στην επικράτειά του και στα ύδατα υπό την δικαιοδοσία, του καθώς επίσης και για τις αλιευτικές δραστηριότητες, εκτός των κοινοτικών υδάτων, των σκαφών που φέρουν τη σημαία του. Ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική ((ΕΕ αριθ. L 261 της 20.10.1993. )), καθορίζει ένα ομοιόμορφο σύστημα ελέγχου, παρακολούθησης και εφαρμογής των κανονισμών σε όλη την Κοινότητα, στο οποίο τα κράτη μέλη απαιτείται να συμμετέχουν στο πλαίσιο των δικών τους συστημάτων ελέγχων.

Η Επιτροπή γνωρίζει καλώς τις διαρθρωτικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων συστημάτων ελέγχων και παρακολούθησης των κρατών μελών καθώς και την επίπτωση των διαφορών αυτών τόσο στην ποιότητα όσο και στη συχνότητα των ελέγχων που διεξάγονται από τις εθνικές αρχές. Ιδιαίτερα, οι διαφορές στα εθνικά συστήματα ελέγχου εξετάστηκαν από την Επιτροπή, μεταξύ άλλων, στην έκθεσή της σχετικά με την παρακολούθηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής ((COM (96) 100. )). Οι διαφορές αυτές είναι αποτέλεσμα των εθνικών διοικητικών δομών που εξελίχθηκαν με την παρέλευση του χρόνου. Η Επιτροπή, από την πλευρά της, θα εξασφαλίσει την εκπλήρωση, εκ μέρους των κρατών μελών, των υποχρεώσεών τους όσον αφορά την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία και τη μη πρόκληση διακρίσεων όσον αφορά την εφαρμογή, εκ μέρους των, του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των εθνικών συστημάτων ελέγχου.

Στην προαναφερθείσα έκθεσή της, η Επιτροπή εξέφρασε ανησυχία σχετικά με το ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων που διεξάγονται από τα κράτη μέλη υπολείπεται κατά πολύ από αυτή που θα έπρεπε να υπάρχει. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν τα αναγκαία μέσα για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Προκειμένου να βελτιωθεί η συνολική υποδομή ελέγχου και παρακολούθησης, το Συμβούλιο ενέκρινε πέρυσι την απόφαση 95/524/ΕΚ ((ΕΕ αριθ. L 301 της 14.12.1995. )), η οποία προβλέπει κοινοτική χρηματοδοτική συνεισφορά 205 εκατ. ECU όσον αφορά ορισμένες δαπάνες των κρατών μελών για την εφαρμογή των συστημάτων παρακολούθησης και ελέγχων που εφαρμόζονται στην κοινή αλιευτική πολιτική για τα επόμενα πέντε έτη.

Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να επιβάλουν πρόστιμα, τα οποία στερούν από τους παραβάτες το οικονομικό όφελος των παραβάσεων στον τομέα της αλιείας, ή παράγουν αποτελέσματα ανάλογα προς την σοβαρότητα των παραβάσεων αυτών και αποθαρρύνουν περαιτέρω παραβάσεις της ίδιας μορφής. Το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται επίσης στην προαναφερθείσα έκθεση, η οποία υπογραμμίζει τη μεγάλη σημασία που δίνει η Επιτροπή στην αυξημένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στο τομέα της εφαρμογής των κανονισμών.