ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2391/97 υποβολή: Carmen Fraga Estιvez (PPE) προς την Επιτροπή (10 Iουλίου 1997)

Θέμα: Διάκριση από την πλευρά της Επιτροπής εις βάρος διαφόρων κρατών μελών και άλλων κοινοτικών θεσμικών οργάνων

Αναφορικά με τις συζητήσεις που διεξάγει η ΓΔ XIV με τη Βρετανική Κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να εξευρεθεί, όπως φαίνεται, κάποια διέξοδος στο ζήτημα που οι Βρετανοί αποκαλούν «quota hopper», και δεδομένου ότι οιαδήποτε αλλαγή στην κατάσταση θα έχει σημαντικές νομικές επιπτώσεις οι οποίες αφορούν τόσο τα υπόλοιπα κράτη μέλη όσο και άλλα θεσμικά όργανα, όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι οιαδήποτε συζήτηση για ένα θέμα που αφορά περισσότερα του ενός κράτη μέλη, που σχετίζεται με θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, και επί του οποίου υπάρχει επιπλέον πλούσια νομολογία του Δικαστηρίου, θα πρέπει να γίνεται από κοινού με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και τα υπόλοιπα κοινοτικά όργανα που πραγματικά αντιπροσωπεύουν τους πολίτες της Ένωσης, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι διέπραξε σοβαρή διάκριση έναντι των υπολοίπων κρατών μελών και σαφή περιφρόνηση προς άλλα δημοκρατικά θεσμικά όργανα;

Κοινή απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις P-2334/97, P-2369/97, E-2389/97, E-2390/97, E-2391/97 και E-2392/97 (29 Ιουλίου 1997)

Σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια ((ΕΕ L 389 31.12.1992 )), τα κράτη μέλη ενημερώνουν ετησίως την Επιτροπή για τα κριτήρια που θέσπισαν σχετικά με την κατανομή των διαθέσιμων αλιευτικών δυνατοτήτων που τους χορηγήθηκαν, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο και την κοινή αλιευτική πολιτική. Επομένως, υπάγεται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών η θέσπιση των όρων χορήγησης αδειών εφόσον οι όροι αυτοί δεν διέπονται από το κοινοτικό δίκαιο αλλά κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής τα κράτη μέλη υποχρεούνται να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο, και να ενημερώνουν την Επιτροπή.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή είναι αρμόδια να κρίνει την συμφωνία των προτεινόμενων εθνικών μέτρων με το κοινοτικό δίκαιο καθώς και να ανακοινώνει τη γνώμη της σε κάθε κράτος μέλος που ζητά επιβεβαίωση της συμφωνίας αυτής από την Επιτροπή.

Το Δικαστήριο δέχεται ότι ο στόχος του συστήματος των ποσοστώσεων μπορεί πράγματι να δικαιολογήσει τoυς όρους που προορίζονται να εξασφαλίσουν ότι υπάρχει πραγματικός οικονομικός δεσμός μεταξύ του σκάφους και του εν λόγω κράτους μέλους εφόσον ο στόχος των όρων αυτών είναι ότι οι πληθυσμοί που εξαρτώνται από την αλιεία και τις συναφείς βιομηχανίες να μπορούν να λάβουν τις ποσοστώσεις.

Όπως και τα άλλα κράτη μέλη, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αρμόδιο για τη θέσπιση μέτρων που έχουν ως στόχο την εξασφάλιση της ύπαρξης του πραγματικού οικονομικού δεσμού με το αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία του. Το Ηνωμένο ζήτησε επιβεβαίωση σχετικά με το εάν ορισμένα μέτρα είναι σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.

Στην επιστολή που απέστειλε στον κ. Blair, ο Πρόεδρος της Επιτροπής απάντησε ότι οι προτεινόμενοι όροι μπορεί να είναι σύμφωνοι με το κοινοτικό δίκαιο εφόσον δεν εισάγουν διακρίσεις, προσαρμόζονται στο αντικείμενό τους, δεν είναι σωρευτικοί και δίνουν την δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να συμμορφωθούν με έναν ή περισσότερους από τους όρους αυτούς, ή να ικανοποιήσουν άλλες ενδεχόμενες απαιτήσεις για να αποδείξουν την ύπαρξη οικονομικού δεσμού με την χώρα της σημαίας.

Πριν από την ανταλλαγή επιστολών με τον κ. Blair πραγματοποιήθηκαν τεχνικές συζητήσεις μεταξύ των βρετανικών αρχών και της Επιτροπής, και οι ισπανικές αρχές ενημερώθηκαν σχετικά με τα αποτελέσματα των συζητήσεων αυτών σε εύθετο χρόνο.

Σε οποιοδήποτε περίπτωση, η Επιτροπή θα εξετάσει λεπτομερώς οποιοδήποτε ειδικό μέτρο το οποίο μπορεί να θεσπίσει το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την χορήγηση των ποσοστώσεων, όπως έπραξε στο παρελθόν θα συνεχίσει να πράττει και στο μέλλον τηρώντας τη νομοθεσία όλων των κρατών μελών και ως θεματοφύλακας των συνθηκών.

Η Επιτροπή θα δεχθεί την συμφωνία οποιαδήποτε οριστικού μέτρου με το κοινοτικό δίκαιο εφόσον αυτό δεν εισάγει διακρίσεις, προσαρμόζεται στο αντικείμενό του, δεν είναι σωρευτικό και είναι πλήρως σύμφωνο με την νομολογία του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη, όπως είναι το καθήκον της, το έννομο συμφέρον όλων των κρατών μελών.