ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2069/02

υποβολή: Bob van den Bos (ELDR)και Lousewies van der Laan (ELDR) προς το Συμβούλιο

(12 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Συνθήκη Προσχώρησης

Στην παράγραφο 22 των συμπερασμάτων του Συμβουλίου της Σεβίλλης γίνεται λόγος για Συνθήκης Προσχώρησης ενώ, στην παράγραφο 10 των συμπερασμάτων του Συμβουλίου του Λάκεν, γινόταν λόγος για Συνθήκες Προσχώρησης.

1. Μπορεί να επιβεβαιώσει το Συμβούλιο ότι εκπονείται μία μόνον Συνθήκη Προσχώρησης·

2. Εάν ναι, πότε λήφθηκε η απόφαση για την εκπόνηση μίας μόνον Συνθήκης Προσχώρησης· Ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην εκπόνηση μίας μόνον Συνθήκης Προσχώρησης·

3. Συμφωνείτε με την άποψη ότι, επί του προκειμένου, δεν μπορεί να γίνει λόγος για σχετικό προηγούμενο, δεδομένου ότι το ζήτημα αφορά τώρα την ταυτόχρονη προσχώρηση μέχρι και δέκα χωρών·

4. Πώς συμβιβάζεται η αρχή της μεμονωμένης αξιολόγησης τωνποψήφιων κρατών μελών με την συμπερίληψη όλων τωνποψήφιων κρατών μελών σε μία Συνθήκη Προσχώρησης·

5. Δεν συμμερίζεται το Συμβούλιο την άποψη ότι, από τη στιγμή που τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να απαντήσουν απλώς με ένα ναι ή ένα όχι για την συνθήκη στο σύνολό της και όχι για κάθε μεμονωμένοποψήφιο κράτος μέλος,ποβιβάζεται ο δημοκρατικός έλεγχος της διαδικασίας προσχώρησης· Φρονείτε ότι αυτό αποτελεί καλό παράδειγμα λειτουργίας της δημοκρατίας για ταποψήφια κράτη μέλη·

6. Προτίθεται το Συμβούλιο να χορηγήσει στα εθνικά κοινοβούλια, έστω και τώρα, το δικαίωμα να εκφράσουν τη γνώμη τους κατά την μεμονωμένη αξιολόγηση τωνποψήφιων κρατών μελών· Εάν ναι, με ποιον τρόπο θα εκφρασθούν αυτά·

Απάντηση

(19 Δεκεμβρίου 2002)

Όπως ασφαλώς θα γνωρίζουν οι Αξιότιμοι κ.κ. Βουλευτές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου κίνησε τη νυν διαδικασία διεύρυνσης, ως ευρεία και πολυσυλλεκτική διαδικασία. Έκτοτε η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώθηκε συστηματικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η δομή των νομικών πράξεων που προσδίδουν νομική ισχύ στην προσχώρηση παρέμεινε ίδια σε όλες τις προγενέστερες διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τις οποίες προσχώρησαν περισσότερες της μιας χώρες, δηλαδή: μία σύντομη Συνθήκη Προσχώρησης, η οποία ορίζει ότι τα συγκεκριμένα κράτη πρόκειται να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσηςπό τους όρους μιας προσαρτημένης σ' αυτήν Πράξης Προσχώρησης. Αυτή η προσέγγιση επιβεβαιώθηκε πιο πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Σεβίλλης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Συνθήκη Προσχώρησης είναι διεθνής συμφωνία, που πρέπει να επικυρώνεται από τα προϋπάρχοντα κράτη μέλη και από τα νέα, ως κυρίαρχα κράτη, σύμφωνα με τις συνταγματικές τους διαδικασίες.

Η αρχή της διαφοροποίησης, σύμφωνα με την οποία κάθεποψήφια προς ένταξη χώρα κρίνεται μόνον κατά τη δική της αξία, διατηρείται πλήρως σε εφαρμογή. Επομένως, το Φθινόπωρο του 2002, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποφασίσει, βάσει των τακτικών εκθέσεων που θα τουποβάλει η Επιτροπή, με ποιες από τιςποψήφιες προς ένταξη χώρες θα μπορούν να περατωθούν οι διαπραγματεύσεις στο τέλος του 2002. Επιπλέον, μόνο οι χώρες που περατώνουν επιτυχώς τις διαπραγματεύσεις σύμφωνα με την αρχή της διαφοροποίησης θα γίνουν μέρος της Συνθήκη Προσχώρησης.

Βάσει του άρθρου 49, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης Ε.Ε., οι αιτήσεις των χωρών αυτώνπόκεινται στην έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.