ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1289/00

υποβολή: Pasqualina Napoletano (PSE) προς το Συμβούλιο

(27 Απριλίου 2000)

Θέμα: Απαγωγές παιδιών σομαλικής καταγωγής από ανάδοχες ιταλικές οικογένειες

Τα τελευταία χρόνια, σημειώθηκαν πολυάριθμα κρούσματα απαγωγών παιδιών, κυρίως σομαλικής εθνικότητας που είχαν ανατεθεί σε ανάδοχες ιταλικές οικογένειες, εκ μέρους των γονέων (πραγματικών ήποτιθέμενων) που τα οδήγησαν παράνομα σε άλλες χώρες (μεταξύ των οποίων και διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Σε ορισμένες περιπτώσεις στάθηκε δυνατό να εντοπιστούν τα παιδιά αυτά αλλά, οι οικογένειες οι οποίες τα είχαν αναλάβει προηγουμένως, αντιμετώπισαν μεγάλες δυσκολίες στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων αυτών απέναντι στις δικαστικές αρχές ορισμένων κρατών μελών.

Υπάρχουν βάσιμεςπόνοιες ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι εν λόγω ανήλικοι απήχθησαν όχι από τους πραγματικούς γονείς αλλά από τρίτους που σκόπευαν να τα εκμεταλλευτούν.

Ειδικότερα, προέκυψαν πολλά προβλήματα εξαιτίας του ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης που αφορούν τις διεθνείς απαγωγές παιδιών δεν έχουν τεθεί πλήρως σε εφαρμογή, γεγονός το οποίο έχει προξενήσει δυσκολίες στην εξακρίβωση της μεταχείρισης των παιδιών και του κατά πόσον είναι σε καλήγεία, καθώς και στην άσκηση του δικαιώματος επίσκεψης των παιδιών και στη διασφάλιση του επαναπατρισμού των ανηλίκων, όπως προβλέπει η Σύμβαση. Τούτο οφείλεται στη στάση των δικαστικών αρχών σε ορισμένα συμβαλλόμενα κράτη ναπεισέλθουν στην ουσία των διατάξεων περί επιμέλειας, παραβιάζοντας κατάφορα το πνεύμα της Σύμβασης, η οποία παρέχει τη δυνατότητα επανεξέτασης των διατάξεων που αφορούν την επιμέλεια μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Θα μπορούσε άραγε να αναφέρει το Συμβούλιο:

- ποια μέτρα σκοπεύουν να λάβουν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης προκειμένου να διασφαλιστεί μια αποτελεσματική δικαστική συνεργασία όσον αφορά την επιμέλεια και τις διεθνείς απαγωγές παιδιών;

- ποια μέτρα σκοπεύουν να λάβουν προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμόνιση των κανόνων που ισχύουν στα κράτη μέλη στον τομέα της αναγνώρισης της επιμέλειας των ανηλίκων;

- ποια μέτρα σκοπεύουν να λάβουν προκειμένου να διασφαλίσουν την πλήρη και αποτελεσματική, εκ μέρους των αρχών των κρατών μελών, εφαρμογή τωνφισταμένων διεθνών συμφωνιών (Σύμβαση της Χάγης και άλλων);

Απάντηση

(18/19 Σεπτεμβρίου 2000)

Το πρόγραμμα δράσης της Βιέννης της 3ης Δεκεμβρίου 1998 και τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε της 15ης και 16ης Οκτωβρίου 1999, καθορίζουν τις κατευθυντήριες γραμμές εργασίας για τα προσεχή έτη, ιδίως στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικέςποθέσεις, με την προοπτική δημιουργίας ενός χώρου ασφάλειας, ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Στο πλαίσιο των προσανατολισμών αυτών, δεν προβλέπεται έως το 2004, η έναρξη εργασιών, όσον αφορά τη δυνατότητα επιμέλειας και τις απαγωγές ανηλίκων σε διεθνή κλίμακα. Εξυπακούεται ωστόσο ότι εάν η Επιτροπή ή ένα κράτος μέλοςποβάλει πρόταση ή να αναλάβει πρωτοβουλία, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζει το άρθρο 67, 1η παράγραφος, της Συνθήκης, το Συμβούλιο θα την εξετάσει με τη μέγιστη προσοχή.

Εξάλλου το Συμβούλιο εξέδωσε στις 29 Μαΐου 2000 κανονισμό περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων. Στο πλαίσιο του κανονισμού αυτού, ορίζονται κανόνες πολιτικής δικονομίας σχετικά με την γονική μέριμνα έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων σε περίπτωση αγωγής περί γαμικών διαφορών που αποσκοπεί στη λύση ή την εξασθένηση του συζυγικού δεσμού. Ο κανονισμός αυτός δημιουργεί ήδη κάποια εναρμόνιση των διατάξεων των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά την αναγνώριση των αποφάσεων που έχουν ληφθεί σε άλλο κράτος μέλος.

Ως προς το τρίτο ερώτημα, το Συμβούλιο έχει επίγνωση του γεγονότος ότιφίστανται διεθνείς συμφωνίες στις οποίες τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη και οι οποίες άπτονται του τομέα της προστασίας των ανηλίκων και κυρίως, όπως ορθώς αναφέρει η κυρία βουλευτής, η Σύμβαση της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980 περί των αστικών θεμάτων της διεθνούς απαγωγής παιδιών. Πρόκειται για συμβάσεις τις οποίες έχουνπογράψει και επικυρώσει τα κράτη μέλη και συνεπώς κάθε ένα από αυτά οφείλει να τις τηρεί και να τις εφαρμόζει, σύμφωνα με τους κανόνες του δημοσίου διεθνούς δικαίου.