ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2714/97 υποβολή: Johanna Maij-Weggen (PPE) προς την Επιτροπή (28 Iουλίου 1997)

Θέμα: Προστατευτικά μέτρα

Γνωρίζει η Επιτροπή τον κοινωνικο-οικονομικό αντίκτυπο που είχαν τα προστατευτικά μέτρα σχετικά με τις εξαγωγές ρυζιού από τις Ολλανδικές Αντίλλες και την Αρούμπα για τα μικρά αυτά νησιά, όπου αρκετά εργοστάσια μεταποίησης ρυζιού έχουν κλείσει, περισσότεροι από 500 υπάλληλοι απολύθηκαν, οι λιμενικές δραστηριότητες σημείωσαν μεγάλη πτώση και το γενικό επενδυτικό κλίμα στις Ολλανδικές Αντίλλες και στην Αρούμπα έχει σοβαρά επηρεασθεί;

Μπορεί να γνωστοποιήσει η Επιτροπή κατά πόσον είχε μελετήσει από πριν τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες των προστατευτικών μέτρων για τις υπερπόντιες αυτές χώρες και ποιά είναι η σημερινή της θέση;

Γνωρίζει ότι τα προστατευτικά μέτρα που ελήφθησαν εις βάρος των Ολλανδικών Αντιλλών και της Αρούμπα έχουν επίσης προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε άνω των 10.000 γεωργών της Γουϊάνας και του Σουρινάμ;

Γνωρίζει ότι στο Σουρινάμ και τη Γουϊάνα ένα μέρος του ρυζιού αυτού, που σήμερα βρίσκεται σε αποθήκες, έχει αγορασθεί από ισπανούς επιχειρηματίες σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές για να εισαχθεί παρόλα αυτά στην Κοινότητα; Μπορεί να εξηγήσει η Επιτροπή γιατί αυτό το ίδιο το ρύζι Indica δεν μπορεί να εξαχθεί προς την Κοινότητα από τις υπερπόντιες χώρες, ενώ μπορεί να εξαχθεί από ισπανούς επιχειρηματίες;

Προτίθεται η Επιτροπή να εξακολουθήσει την προστατευτική αυτή πολιτική της που τόσο έχει ζημιώσει τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, ή είναι διατεθειμένη να αναζητήσει συμβιβαστική λύση αποδεκτή από όλους, και τί συγκεκριμένα προτείνει;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (10 Σεπτεμβρίου 1997)

Τα μέτρα διασφάλισης κατά την εισαγωγή ρυζιού καταγωγής υπερπόντιων χωρών και εδαφών, που θέσπισαν οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 304//97 και (ΕΚ) αριθ. 1036/97 του Συμβουλίου ((ΕΕ L 51 της 21.2.1997, EE L 151 της 10.6.1997 )) καθορίστηκαν μετά τις σοβαρές διαταραχές στην αγορά ρυζιού της Κοινότητας. Αν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι, μετά από τρεις μήνες εφαρμογής του δεύτερου μέτρου διασφάλισης, δεν επιτεύχθηκε ακόμη η ποσόστωση των 69.610 τόννων, και ότι μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 1996 και της 15ης Ιουλίου 1997, 157.000 τόννοι ισοδύναμου λευκασμένου ρυζιού εισήχθησαν από τις υπερπόντιες χώρες, έναντι των 185.000 τόννων που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου εμπορίας, όταν δεν είχε τεθεί ακόμη σε ισχύ κανένα μέτρο διασφάλισης, είναι δύσκολο να δεχτούμε ότι τα εν λόγω μέτρα είναι δυνατόν να προκαλέσουν στην οικονομική και βιομηχανική δραστηριότητα των «ΥΧΕ» τις αρνητικές επιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο απέρριψε δύο αιτήσεις της κυβέρνησης των Ολλανιδκών Αντιλλών και της εταιρίας Antillean Rice Mills, που απέβλεπαν, με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, στην άρση των μέτρων διασφάλισης, γιατί οι αιτούντες δεν απέδειξαν το μέγεθος και τη σοβαρότητα της βλάβης που υπέστησαν οι οικονομικοί παράγοντες καθώς και η μακροοικονομική κατάσταση των Ολλανδικών Αντιλλών. Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι η Επιτροπή, ήδη από το 1993, υπήρξε επανειλημμένως ιδιαίτερα επιφυλακτική έναντι του κινδύνου καιροσκοπικών επενδύσεων, στα «ΥΧΕ».

Ως προς τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), έχουν τη δυνατότητα απευθείας εξαγωγής στην Κοινότητα 125.000 τόννων ισδυνάμου αποφλοιωμένου ρυζιού, με μειωμένους δασμούς, αλλά η ποσόστωση αυτή χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, εξαιτίας της «οδού ΥΧΕ»: η εν λόγω οδός χρησιμοποιήθηκε ευρέως κατά την περίοδο 1996/1997. Εξάλλου, η Επιτροπή βοηθά εδώ και χρόνια, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ), τους παραγωγούς ρυζιού του Σουρινάμ καιτ της Γουϊάνας να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων τους και να διαφοροποιήσουν την αγορά εξαγωγών τους.

Δεδομένης της κρισιμότητας της κατάστασης που επικρατεί στην ευρωπαϊκή αγορά ρυζιού (αγορά ρυζιού indica στην παρέμβαση και εξαγωγές με επιστροφές σε αγορά που εμφανίζει έλλειμμα) που, κατά κύριο λόγο, προκάλεσαν οι εισαγωγές από τα «ΥΧΕ», η εφαρμογή μέτρων διασφάλισης ήταν αναπόφευκτη. Ωστόσο, η Επιτροπή υπήρξε ανέκαθεν υπέρμαχος της αναγκαιότητας επίτευξης, στο Συμβούλιο, συμβιβασμού μεταξύ των συμφερόντων για ανάπτυξη στα «ΥΧΕ» και της κοινής γεωργικής πολιτικής, μέσω ενός ποιοτικού περιορισμού των εισαγωγών ρυζιού αυτής της προέλευσης. Η λύση αυτή, που εφαρμόζεται από το Νοέμβριο του 1996, από δεκατέσσερα κράτη μέλη και απορρίφθηκε από τις Κάτω Χώρες, συζητείται στο Συμβούλιο.