ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1641/01

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Η προσαρμογή των τιμών φυσικού αερίου

Η πολιτική ελευθέρωσης των ενεργειακών αγορών που συνεχίζει να εφαρμόζει η Επιτροπή, είναι δυνατόν να ικανοποιηθεί με μια αγορά φυσικού αερίου στην οποία η διαμόρφωση των τιμών δεν είναι αποτέλεσμα της σχέσης μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, αλλά βασίζεται κυρίως στην ετεροχρονισμένη προσαρμογή των τιμών του αερίου στις τιμές του πετρελαίου· Για ποιο λόγο δεν αντιδρά η Επιτροπή στην ως άνω αντι-ανταγωνιστική κατάσταση η οποία αποκλίνει από τους συνήθεις κανόνες της αγοράς·

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Σεπτεμβρίου 2001)

Οι ευρωπαϊκές τιμές φυσικού αερίου, τιμές στον χρήστη και τιμές εισαγωγής, συνδέονταν παραδοσιακά με τις τιμές του πετρελαίου και των προϊόντων πετρελαίου. Η σύνδεση αυτή μπορεί να εξηγηθεί ιστορικά με την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής αγοράς φυσικού αερίου. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των ευρωπαϊκών αγορών αερίου της δεκαετίας του 1960 μέχρι και του 1980, το φυσικό αέριο βρίσκονταν σε έντονο ανταγωνισμό με το πετρέλαιο, δηλαδή με το βαρύ πετρέλαιο της βιομηχανίας και με το πετρέλαιο θέρμανσης των κατοικιών. Για να διεισδύσει στην ενεργειακή αγορά και να καταλάβει μερίδια της αγοράς, το αέριο έπρεπε να είναι ανταγωνιστικό σε σχέση με τα περισσότερα σημαντικά ενεργειακά προϊόντα, δηλαδή έπρεπε να μπορεί να παραβληθεί η τιμή του με τις τιμές των καυσίμων και συγκεκριμένα με τις τιμές του πετρελαίου.

Σήμερα, μετά από την επιτυχημένη διείσδυση του αερίου στην αγορά, η αυτόματη και συμβατική σύζευξη της τιμής του αερίου με την τιμή του πετρελαίου δεν επιβάλλεται πια καιιοθετούνται άλλοι τιμολογιακοί μηχανισμοί για το αέριο στην αγορά περιλαμβανομένων και μηχανισμών που αντικατοπτρίζουν τη βαθμιαία ανάπτυξη ανταγωνισμού φυσικού αερίου προς φυσικό αέριο. Οι τιμές αναφοράς του αερίου ρυθμίζονται όλο και περισσότερο σε καθημερινή βάση σε ορισμένους αναδυόμενους κόμβους διαπραγμάτευσης φυσικού αερίου.

Η ανάπτυξη του ανταγωνισμού αερίου προς αέριο αποτελεί βασικό στόχο της οδηγίας 98/30/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22 Ιουνίου 1998 σχετικά με κοινούς κανόνες εσωτερικής αγοράς για το φυσικό αέριο(1), η οποία οδηγία έπρεπε να είχε προσαρμοστεί στις εθνικές νομοθεσίες μέχρι τον Αύγουστο του 2000. Η οδηγία για το φυσικό αέριο προβλέπει την ανάπτυξη του ανταγωνισμού αερίου προς άεριο με δικαίωμα πρόσβασης προς τρίτους για ενδιαφερόμενους πελάτες κατευθείαν στην πηγή. Επειδή όλο και μεγαλύτερος αριθμός ενδιαφερομένων πελατών δρα ανταγωνιστικά, το γεγονός αυτό θα ωθήσει παραγωγούς και προμηθευτές φυσικού αερίου σε όλο και εντονότερο ανταγωνισμό μεταξύ τους στο θέμα των τιμών.

Η εμπειρία από άλλες αγορές αερίου στον κόσμο, οι οποίες έχουν απελευθερωθεί σχετικά, δείχνει ότι η τιμή του φυσικού αερίου μπορεί να αποσυνδεθεί από την τιμή του πετρελαίου.

Η παραπέρα ανάπτυξη του ανταγωνισμού αερίου προς αέριο θα διευκολυνθεί περισσότερο με την εμπέδωση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας. Ως απάντηση στο κάλεσμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας, τον Μάρτιο 2000, για την ταχύτερη απελευθέρωση της αγοράς, η Επιτροπή παρουσίασε τον Μάρτιο 2001(2) μια ανακοίνωση με τις ενδεδειγμένες προτάσεις προκειμένου να περατωθεί η συγκρότηση της εσωτερικής αγοράς φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος. Η πρόταση για την εκπόνηση μιας νέας οδηγίας με την οποία τροποποιείται ηπάρχουσα οδηγία για το φυσικό αέριο, αποσκοπεί στην περαιτέρω προώθηση του ανταγωνισμού στην αγορά αερίου, εξασφαλίζοντας έτσι το γεγονός ότι οι τιμές του αερίου θα ρυθμίζονται όλο και περισσότερο ανάλογα με τους όρους μιας ανταγωνιστικής αγοράς αερίου, ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση φυσικού αερίου και με το κόστος προμήθειας του αερίου, έτσι ώστε να αποσυνδέεται προοδευτικά η τιμή του από την τιμή του πετρελαίου.

(1) ΕΕ L 204 της 21.7.1998.

(2) COM(2001)125 τελικό.