ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0703/96 υποβολή: Andrι Laignel (PSE) προς το (27 Μαρτίου 1996)

Θέμα: Καθορισμός ανωτάτου ορίου αντισταθμιστικών ενισχύσεων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής

Η χρονιά που πέρασε απέδειξε ότι το εισόδημα ορισμένων παραγωγών αροτριαίων καλλιεργειών αυξήθηκε σημαντικά λόγω μιας εξαιρετικά ευνοϊκής συγκυρίας η οποία άφησε άθικτο το επίπεδο των αντισταθμιστικών ενισχύσεων της μεταρρύθμισης του 1992, επειδή οι τελευταίες δεν διαδραματίζουν πραγματικά το ρόλο «αντισταθμιστικών πληρωμών». Ξαφνικά υπήρξαμε μάρτυρες φαινομένων υπεραντιστάθμισης.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε περαιτέρω από μια σειρά διευθετήσεων της μεταρρύθμισης, οι οποίες συχνά χαρακτηρίσθηκαν απλοποιήσεις, όπως η αύξηση κατά'το 1993 των αποζημιώσεων απόσυρσης, η δυνατότητα παραγωγής προϊόντων προοριζόμενων για τον αγροβιομηχανικό τομέα σε εδάφη που είχαν αποσυρθεί, το ενιαίο ποσοστό αγρανάπαυσης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μια μικρή κατηγορία καλά εξοπλισμένων παραγωγών, οι οποίοι συχνά βρίσκονται στις πλούσιες περιφέρειες της Ευρώπης, εισέπραξαν το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού δημόσιου χρήματος και αναπτύσσονται υπέρμετρα, με αποτέλεσμα την απονεύρωση της υπαίθρου λόγω της προώθησης μιας εντατικοποίησης η οποία είναι αντίθετη με το σεβασμό προς το περιβάλλον και τις χωροταξικές ανάγκες.

Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται φυσικά ακατανόητη στο μεγάλο πλήθος των γεωργών της Ένωσης με χαμηλό εισόδημα και σε όσους ανησυχούν διότι η Ευρώπη δεν είναι περισσότερο γενναιόδωρη για άλλους τομείς όπως το κρέας, τα οπωροκηπευτικά και το κρασί, των οποίων η μεταρρύθμιση εξάλλου καθυστερεί, και βρίσκονται περισσότερο εκτεθειμένοι στον έντονο εξωτερικό ανταγωνισμό εξαιτίας του πολλαπλασιαμού των συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών.

Η άνιση αυτή κατανομή των ενισχύσεων είναι πολιτικώς απαράδεκτη για όλους τους πολίτες, τους φορολογούμενους και τους καταναλωτές της Ένωσης, που απωθούνται σήμερα από την ευρωπαϊκή ιδέα, αλλά θα μπορούσαν να τη συμμερισθούν ίσως περισσότερο αν η ενίσχυση στη γεωργία κατανεμόταν δικαιότερα, ώστε να είναι σε θέση να εκπληρώνει όλες τις αποστολές της προς όφελος του συνόλου.

Τέλος, η ύπαρξη ενισχύσεων που μπορούν να ανέλθουν σε κολοσσιαία ποσά είναι απαράδεκτη για όσους έχουν αποκλεισθεί από την εθνική και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Υπό τα δεδομένα αυτά, σκοπεύει το Συμβούλιο βραχυπρόθεσμα, και γιατί όχι με αφορμή τη συζήτηση για τις τιμές, σύμφωνα με το ψήφισμα της 15ης Φεβρουαρίου 1996 (Β4-0137/96), σχετικά με τις προοπτικές της ΚΓΠ, να καθορίσει ανώτατα όρια αμέσων ενισχύσεων ανά εκμετάλλευση, ή, κατ' αρχάς, ένα σύστημα «αντισταθμιστικών πληρωμών», δεδομένου ότι το έτος που ξεκίνησε φαίνεται ότι θα είναι ακόμη ευνοϊκότερο γι' αυτούς οι οποίοι τον περασμένο χρόνο και στο παρελθόν ωφελήθηκαν υπέρμετρα από την αλληλεγγύη;

Απάντηση (16 Ιουλίου 1996)

Η μείωση των ανισοτήτων του γεωργικού εισοδήματος αποτελεί έναν από τους επιδιωκόμενους στόχους της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) που εγκαινιάσθηκε το 1992. Η μεταρρύθμιση αυτή της ΚΓΠ χαρακτηρίζεται κυρίως από τη μετάβαση από μια πολιτική βασισμένη στη στήριξη των τιμών των γεωργικών προϊόντων κατά το στάδιο της διάθεσής τους στο εμπόριο σε μια πολιτική βασισμένη στις αντισταθμίσεις ανά εκτάριο. Η νέα αυτή προσέγγιση παρουσιάζει δύο μεγάλα πλεονεκτήματα στα οποία το Συμβούλιο αποδίδει ιδιαίτερη σημασία: από τη μια πλευρά μειώνει την ενθάρρυνση της εντατικής παραγωγής και, από την άλλη, δεδομένου ακριβώς του ότι οι αντισταθμιστικές πληρωμές δεν συνδέονται απευθείας με την παραγωγή και ευνοούν επομένως περισσότερο τις λιγότερο παραγωγικές εκμεταλλεύσεις, επιτρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα κοινωνικά προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η γεωργία σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, και αυτό συμβάλλοντας στη μείωση των διαφορών του εισοδήματος μεταξύ των διαφόρων παραγωγών.

Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης, το Συμβούλιο θέσπισε ειδικές διατάξεις που προορίζονται να βοηθήσουν τους μικρούς παραγωγούς και ότι επίσης, έλαβε μέτρα για την ανταμοιβή εκείνων των καλλιεργητών οι οποίοι αναλαμβάνουν να διαχειρίζονται τα εδάφη τους κατά τρόπο ώστε να παράγονται θετικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και οι οποίοι αποδέχονται τις απαιτήσεις που καθορίζονται στα προγράμματα ζωνών τα οποία καταρτίζουν, για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη.

Η διαδικασία μεταρρύθμισης έχει ήδη τεθεί σ' εφαρμογή σε αρκετούς τομείς μεταξύ των οποίων στις μεγάλες καλλιέργεις, τον καπνό, το ρύζι, το βόειο κρέας, και το Συμβούλιο εξατάζει τώρα τις προτάσεις της Επιτροπής για τα ψποροκηπευτικά και το κρασί.

Δεν έχουν υποβληθεί στο Συμβούλιο προτάσεις για τον καθορισμό ανωτάτων ορίων των άμεσων ενισχύσεων ανά εκμετάλλευση ή την εισαγωγή συστήματος "deficiency payments".

Όσον αφορά την ύπαρξη κολοσσιαίων ποσών σε ορισμένα μέρη του προϋπολογισμού της Κοινότητηας για τη γεωργία, η σημερινή κρίση στον τομέα του βοείου κρέατος, στον οποίο ήδη έχουν αναληφθεί σημαντικές δράσεις αλληλεγγύης, δείχνει την αλληλεξάρτηση μεταξύ των παραγωγών στον τομέα της γεωργίας, οι οποίοι έχουν όλοι ανάγκη να προσφεύγουν, κάποια στιγμή, στα οικονομικά μέσα που προβλέπει αυτός ο προϋπολογισμός.