ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2657/98

υποβολή: Gianni Tamino (V) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Σχέδιο επέκτασης του αεροδρομίου "San Giuseppe" στο Treviso

Στους δήμους Treviso και Quinto υπάρχει το αεροδρόμιο "San Giuseppe", το οποίο κατασκευάσθηκε ως στρατιωτικό αεροδρόμιο στη δεκαετία του 1920, σε μια περιοχή που βρισκόταν ακόμα μακριά από τα κατοικημένα κέντρα. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τόσο το ΝΑΤΟ (με το αεροδρόμιο της Istrana), όσο και το Υπουργείο Μεταφορών (με το αεροδρόμιο Venezia-Tessera, που απέχει 20 περίπου χιλιόμετρα από το San Giuseppe) δεν προχώρησαν στην ανάπτυξη του "αεροδιαδρόμου του Treviso" που βαθμιαία κυκλώθηκε και περικλείσθηκε από την επιβλητική οικοδομική, βιομηχανική και οικιστική ανάπτυξη του Treviso. Σήμερα, τα αστικά κέντρα του Treviso και Quinto di Treviso βρίσκονται στον ίδιο άξονα προσγείωσης και απογείωσης των αεροπλάνων και οι κατοικημένες περιοχές αρχίζουν στα δύο άκρα του αεροδιαδρόμου. Τώρα όμως, για τον αερολιμένα αυτόν υπάρχει σχέδιο κόστους 12 δισ. λιρών ιταλίας, που έχει ήδη χρηματοδοτηθεί από το Υπουργείο Μεταφορών, για την κατασκευή αεροδρομίου τέσσερις φορές μεγαλύτερου από το σημερινό με χώρους στάθμευσης για χιλιάδες αυτοκίνητα. Η μόνη αιτιολογία για την υποστήριξη του έργου αυτού την οποία έδωσε η Aertre (η εταιρεία που διαχειρίζεται τις αερολιμενικές υπηρεσίες στο αεροδρόμιο "San Giuseppe") είναι οικονομικής φύσεως, συνδεόμενη με την τεράστια (αλλά υποθετική) ανάπτυξη της κυκλοφοριακής κίνησης στο αεροδρόμιο του Treviso το οποίο υποτίθεται ότι θα είναι πηγή νέων θέσεων εργασίας και πλούτου για την τοπική οικονομία. Από την άλλη πλευρά, η ίδια εταιρεία επιχειρεί να πείσει τον πληθυσμό ότι δεν πρόκειται για εντελώς νέο έργο αλλά για εκσυγχρονισμό του ήδη υπάρχοντος αεροδρομίου και ότι δεν προβλέπεται αύξηση του αριθμού των καθημερινών πτήσεων. Όλα αυτά συμβαίνουν ενάντια στη θέληση των δημοτικών συμβουλίων των γύρω δήμων, με εξαίρεση το δήμο του Treviso ο οποίος δεδομένου ότι βαρύνεται με ένα χρέος ύψους 7 δισ. λιρών ιταλίας προς την εταιρεία Aertre βλέπει στην επέκταση αυτή τη μοναδική δυνατότητα να ανακτήσει την αξιοπιστία του.

Χωρίς να λάβουμε υπόψη τους κινδύνους που διατρέχουν κάθε μέρα οι κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι ζουν υπό τη διαρκή απειλή της πτώσης αεροπλάνου, το αεροδρόμιο είναι πηγή θορύβου και ρύπανσης γιατί τα αεροσκάφη πετούν σε παρά πολύ χαμηλό ύψος πάνω από τις κατοικημένες περιοχές αδειάζοντας κατευθείαν στους ανθρώπους και στα σπίτια άφλεκτη κηροζίνη και παράγοντας εκκωφαντικούς θορύβους και κραδασμούς που βλάπτουν τους ανθρώπους και τα κτίρια. Κατά τα πρώτα 300 μέτρα μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο του "San Giuseppe" κάθε αεροπλάνο ξυπνάει και ταράζει 50.000 κατοίκους. Εκτός από όλα αυτά το συγκεκριμένο αεροδρόμιο βρίσκεται δίπλα στο Parco del Sile, φυσικό οικότοπο που φιλοξενεί διάφορες ζώνες ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος του δικτύου "Natura 2000" το οποίο δημιουργήθηκε δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ(1). Το σχέδιο επέκτασης του αεροδρομίου δεν υποβλήθηκε σε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία θα μπορούσε να αποκαλύψει τους κινδύνους και τις αντιφάσεις, επειδή θεωρήθηκε απλώς εκσυγχρονισμός του ήδη υπάρχοντος αεροδρομίου.

Πιστεύει η Επιτροπή ότι το έργο επέκτασης του αεροδρομίου του Treviso "San Giuseppe" συμβιβάζεται με την περιβαλλοντική προστασία του Parco del Sile, το οποίο εμπίπτει στις περιοχές του ευρωπαϊκού προγράμματος "Natura 2000" που δημιουργήθηκαν για την προστασία της βιοποικιλότητας μέσω της διατήρησης των φυσικών ενδιαιτημάτων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας στην Ευρώπη; Πιστεύει, επίσης, ότι είναι σωστό ένα πρόγραμμα τέτοιας σημασίας να υλοποιείται χωρίς προηγούμενη εκπόνηση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων; Πιστεύει, τέλος, ότι το πρόγραμμα αυτό συμβιβάζεται με τις οδηγίες περί θορύβων, και μάλιστα υπό το φως των δηλώσεων που περιέχονται στο Πέμπτο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου ορίζεται ότι κανένας δεν πρέπει να εκτίθεται σε επίπεδα θορύβου που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία και την ποιότητα ζωής;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Νοεμβρίου 1998)

Κατά την γνώμη της Επιτροπής, με βάση τις πληροφορίες που υπέβαλε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, οι εργασίες στις οποίες αναφέρεται, φαίνεται να αποτελούν έργα των κατηγοριών που υπόκεινται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 περί της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον(2). Τα τέτοιου τύπου έργα υπόκεινται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ), εφόσον τα κράτη μέλη θεωρούν ότι τα χαρακτηριστικά των έργων το επιβάλλουν.

Οι ιταλικές αρχές, μετά από αίτηση της Επιτροπής για ενημέρωση σχετικά με το έργο, ανακοίνωσαν ότι η διαδικασία, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, τελεί εν εξελίξει και ότι τα αποτελέσματα θα γνωστοποιηθούν στην Επιτροπή. Με βάση τα ανωτέρω, δεν διαπιστώνεται, επί του παρόντος, παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά τις ΕΠΕ.

Όσον αφορά τις τοποθεσίες "Sile Morto di Vallependola Alzaia (IT3240009)" και "Sile: sorgenti paludi di Morgano e S. Cristina (IT3240011)", που προτάθηκαν από την Ιταλία στο πλαίσιο της διαδικασίας της οδηγίας 92/43/ΕΚ περί της διατηρήσεως των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) και της άγριας πανίδας και χλωρίδας και που ενδεχομένως αφορά το έργο, δεδομένου ότι ο κατάλογος προτεινόμενων τοποθεσιών κοινοτικής σημασίας δεν έχει ακόμη εγκριθεί από την Επιτροπή, αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών να θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να εξασφαλίσουν την διατήρηση της θετικής κατάστασης των προτεινόμενων τοποθεσιών.

Ωστόσο, δεδομένου ότι οι εν λόγω τοποθεσίες έχουν προταθεί από τις ιταλικές αρχές για το δίκτυο Natura 2000, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι πρέπει να εκτιμηθεί η σκοπιμότητα εφαρμογής των διαδικασιών του άρθρου 6 της οδηγίας 92/43/ΕΚ. Οπωσδήποτε, η Επιτροπή θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλιστεί η τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας.

Όσον αφορά το ζήτημα του θορύβου, η πλέον πρόσφατη κοινοτική νομοθεσία είναι η οδηγία του Συμβουλίου 92/14/ΕΟΚ(3) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/20/ΕΚ του Συμβουλίου της 30 Ιουνίου 1998 για τον περιορισμό της χρησιμοποίησης των αεροπλάνων που υπάγονται στο παράρτημα 16 της σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία, τόμος 1 μέρος ΙΙ κεφάλαιο 2 δεύτερη έκδοση (1988)(4). Η νομοθεσία αυτή προβλέπει τη σταδιακή απομάκρυνση, στην Κοινότητα, στο διάστημα 1995-2002, των πλέον θορυβωδών αεροσκαφών, μόλις φθάσουν την ηλικία των 25 ετών. Το μέτρο αυτό επηρεάζει θετικά τα συνολικά επίπεδα θορύβου γύρω από ένα αεροδρόμιο, χωρίς, ωστόσο, να επιβάλλει μέγιστη οροφή θορύβου.

(1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σελ. 7.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(3) ΕΕ L 76 της 23.3.1992.

(4) ΕΕ L 107 της 7.4.1998.