ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2915/97 υποβολή: Luigi Florio (UPE) προς την Επιτροπή (5 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ανακύκλωση αποβλήτων

Στις αρχές Αυγούστου 1997 πήρε φωτιά, στο Asti της Ιταλίας, μεγάλη αποθήκη στην οποία είχαν σωρευθεί αυθαιρέτως, κατά τη διάρκεια χρονικού διαστήματος άνω του ενός έτους, τεράστιες ποσότητες πλαστικών αποβλήτων (περίπου 6000 στατήρες).

Η πυρκαγιά προκάλεσε τεράστιο τοξικό νέφος που έθεσε σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία του πληθυσμού.

Τα εν λόγω πλαστικά απόβλητα προέρχονταν όλα από την ίδια γερμανική εταιρία δημοσίου κεφαλαίου, την DKR, η οποία τα είχε «ανακυκλώσει» παραδίδοντάς τα στην ιταλική εταιρία DALPLAST, η οποία με τη σειρά της τα παρέδωσε για ανακύκλωση σε μικρότερες εταιρίες.

Δεδομένου ότι παρουσιάζονται όλο και πιο συχνά περιστατικά ανεξέλεγκτης και πολλές φορές παράνομης διακίνησης αποβλήτων, ερωτώ την Επιτροπή: Σκοπεύει να εγκρίνει ειδικές διατάξεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του καταστρεπτικού αυτού φαινομένου σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης; Είναι σαφές στην Επιτροπή ότι η εν λόγω γερμανική εταιρία DKR έχει λάβει απευθείας ή εμμέσως χρηματοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό να φροντίσει για τη διαφοροποιημένη συλλογή και/ή τη μετέπειτα ανακύκλωση των αποβλήτων;

Απάντηση του κ. Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (25 Σεπτεμβρίου 1997)

1. Δυνάμει του άρθρου 1.3(α) του Κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αρίθ. 259/93 σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους ((ΕΕ L 30 της 6.2.1993 )), οι μεταφορές αποβλήτων μεταξύ κρατών μελών, οι οποίες απαριθμούνται στο Παράρτημα ΙΙ του εν λόγω κανονισμού («Πράσινος Κατάλογος»), που προορίζονται για αξιοποίηση, εξαιρούνται γενικά από τις διαδικασίες ελέγχου, εξαιρέσει αυτών που εφαρμόζονται στις κανονικές εμπορικές συναλλαγές. Ο λόγος είναι ότι τα απόβλητα που απαριθμούνται στο Παράρτημα ΙΙ δεν θεωρούνται, καλώς εχόντων των πραγμάτων, ως επικίνδυνα για το περιβάλλον, εφόσον η ανάκτησή τους στο κράτος μέλος προορισμού είναι η κατάλληλη.

Στο Παράρτημα ΙΙ του κανονισμού ΕΟΚ 259/93 αναφέρονται διάφορες κατηγορίες στερεών πλαστικών αποβλήτων. Ως εκ τούτου, η μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας μεταφορά μιας ομογενούς κατηγορίας στερεών πλαστικών αποβλήτων που περιλαμβάνεται στο Παράρτημα ΙΙ, για ανάκτηση, μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση και συναίνεση. Εάν, ωστόσο, τα απόβλητα προορίζονται για τελική διάθεση, η μεταφορά οφείλει να έχει κοινοποιηθεί και απαιτείται προηγούμενη εξουσιοδότηση όλων των εμπλεκομένων αρχών.

Μολονότι η μεταφορά αποβλήτων του «Πράσινοθ Καταλόγου» εξαιρείται γενικά από τις διαδικασίες ελέγχου που προβλέπει ο κανονισμός ΕΟΚ αριθ. 259/93, σύμφωνα με το άρθρο 1.1(β) του εν λόγω κανονισμού, τα εγγεγραμμένα στον «Πράσινο Κατάλογο» απόβλητα υπόκεινται σε όλες τις διατάξεις της οδηγίας 75/442 ΕΟΚ περί αποβλήτων ((ΕΕ L 194 της 25.7.1975 )). Ειδικότερα, ο προορισμός τους μπορεί να είναι αποκλειστικά και μόνο καταλλήλως εξουσιοδοτημένες εγκαταστάσεις. Αποτελεί ευθύνη των ιταλικών αρχών να εξασφαλίσουν ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις είχαν την κατάλληλη άδεια αποθήκευσης ή ανάκτησης των πλαστικών αποβλήτων σε συνθήκες που δεν απειλούν την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων καταλλήλων μέτρων πυρασφαλείας.

Το νομοθετικό καθεστώς ενδοκοινοτικών μεταφορών αποβλήτων για ανάκτηση που περιλαμβάνονται στον «Πράσινο Κατάλογο», όπως καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 είναι λιγότερο αυστηρό απ' ό,τι για άλλες μεταφορές αποβλήτων στις οποίες εφαρμόζονται αυστηρές διαδικασίες κοινοποίησης, προκειμένου να μη παρεμποδίζεται ασκόπως το εμπόριο ανακυκλώσιμων αποβλήτων, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην αγορά ανακτήσιμων αποβλήτων και θα επηρέαζε δυσμενώς τις προοπτικές βιωσιμότητας των συστημάτων χωριστής αποκομιδής. Αυτό θα είχε ως απώτερο αποτέλεσμα την κατ'ανάγκην υγειονομική ταφή αποβλήτων που είναι απολύτως ανακτήσιμα.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση την σχετική με την ανασκόπηση της περί αποβλήτων στρατηγικής ((COM(96) 379 )) η Επιτροπή αποβλέπει στην ενθάρρυνση της ανάκτησης (συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής ανάκτησης) και της ανακύκλωσης, και όχι της τελικής διάθεσης. Η θέσπιση ενός λιγότερο αυστηρού νομικού και διοικητικού καθεστώτος για τις μεταφορές ορισμένων αποβλήτων που προορίζονται για ανάκτηση, αποτελεί ένα από τα μέσα διευκόλυνσης της ανάκτησης, αντί της τελικής διάθεσης.

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι παράνομες μεταφορές καταπολεμούνται αποτελεσματικότερα με την αύξηση της συνεργασίας μεταξύ των αρχών. Με βάση το ως άνω σκεπτικό, στηρίζει τους στόχους και σκοπούς της διακυβερνητικής συνεργασίας στο πλαίσιο του δικτύου ΙΜΡΕL (υιοθέτηση και εμπράγματη εφαρμογή του περιβαλλοντικού δικαίου) και ειδικότερα την ομάδα εργασίας ΙΙΙ για τις παράνομες μεταφορές αποβλήτων.

2. Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, η DKR δεν έχει αποτελέσει τον αποδέκτη χρηματοδοτήσεων από την Κοινότητα για την επιλεκτική αποκομιδή ή επακόλουθη διάθεση των αποβλήτων.