ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0923/02

υποβολή: Daniela Raschhofer (NI) προς την Επιτροπή

(5 Απριλίου 2002)

Θέμα: Η μεταφορά σορών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η μεταφορά σορών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ρυθμίζεται προς το παρόν από τη Σύμβαση του Βερολίνου (1937) και της Σύμβασης του Στρασβούργου την οποία επεξεργάσθηκε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 1973. Αυτές οι διατάξεις φαίνονται για διάφορους λόγους προβληματικές, διότι δε λαμβάνουνπόψη τον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο. Επιπλέον από τις ρυθμίσεις αυτές προκύπτουνψηλές δαπάνες, οι οποίες οφείλονται εν μέρει στην ελλιπή ενοποίηση των διαδικασιών και εν μέρει στην επιβολήποχρεωτικής χρήσης κάποιων προϊόντων (όπως φερέτρων από ψευδάργυρο).

Έτσι είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς στους πενθούντες για παράδειγμα ότι είναι μεν δυνατή η μεταφορά σορού από τη μια άκρη της Αυστρίας στην άλλη χωρίς φέρετρο από ψευδάργυρο, επιβάλλεται όμως ένα τέτοιο φέρετρο για μία σύντομη μεταφορά μόνο 10 χλμ από το Σάλτσμπουργκ στο Φραϊλάσσινγκ.

Μπορεί να δηλώσει η Επιτροπή ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν για να μην είναι η διασυνοριακή μεταφορά σορών δυσκολότερη από τη μεταφορά τους εντός ενός κράτους μέλους·

Κοινή απάντησητου κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0923/02, E-0935/02, E-1122/02 και E-1133/02

(08 Μαΐου 2002)

Η Επιτροπή παραπέμπει στην κοινή της απάντηση στις πρόσφατες γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις E-0073/02 του κου Cashman, E-0087/02 της κας Muscardini, E-0210/02 του κου Kauppi, E-0344/02 της κας Korhola, E-0346/02 της κας Matikainen-Kallstrm, E-0407/02 της κας Thomas-Mauro και E-0679/02 της κας Flemming(1). Για ευκολία, παρατίθεται στη συνέχεια η θέση της Επιτροπής.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο επαναπατρισμός νεκρού που αποβίωσε σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί ένα ευαίσθητο και δύσκολο θέμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η Επιτροπή γνωρίζει ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στο πλαίσιο πρόσφατων γραπτών κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, όπου ο επαναπατρισμός του νεκρού από ένα κράτος μέλος σε άλλοπήρξε προβληματικός. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει πληροφορίες ή στατιστικά στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση επισκόπησης του προβλήματος και της έκτασής του.

Σχετικά με το ζήτημα αυτό τίθενται ορισμένα ερωτήματα, μερικά από τα οποία αφορούν διαφορετικές κοινοτικές πολιτικές, για παράδειγμα, των μεταφορών, τηςγείας, της ελεύθερης κυκλοφορίας κ.λπ. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότιπάρχει σαφής κοινοτική αρμοδιότητα που να καλύπτει όλες τις πτυχές αυτές. Επιπλέον, οι κανονισμοί που διέπουν τη μεταφορά των ανθρώπινων λειψάνων καθορίζονται στη Διεθνή Συμφωνία του Βερολίνου (1937, αριθμός 4391 Σειρές Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών) και στη συμφωνία του Συμβουλίου της Ευρώπης που συνάφθηκε το Σεπτέμβριο του 1973 για τη μεταφορά των σορών. Σε κάθε περίπτωση,πενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν ρυθμίσεις για τη μεταφορά νεκρών πρέπει, λαμβάνονταςπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις χωρίς δυσμενείς διακρίσεις. Κάθε παρέκκλιση για λόγους δημόσιαςγείας πρέπει να μην αντιβαίνει στη νομολογία του Δικαστηρίου.

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το ζήτημα αυτό, αλλά δεν προτίθεται να αναλάβει συγκεκριμένη πρωτοβουλία προς το παρόν.

(1) ΕΕ C 160 E της 4.7.2002, σελ. 178.