ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2717/97 υποβολή: Heidi Hautala (V) προς την Επιτροπή (1 Σεπτεμβρίου 1997)

Θέμα: Ουσίες που επιφέρουν μείωση στο στρώμα του όζοντος

Στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και όσον αφορά τις ουσίες που επιφέρουν μείωση στο στρώμα του όζοντος, γιατί δεν έχει πράξει η ΕΕ κάτι συγκεκριμένο για να απαγορεύσει τη χρήση χλωροφθορανθράκων (CFCs) στην ιατρική, συγκεκριμένα στα βαθμονομημένα δοσίμετρα εισπνοής, και να θέσει τέρμα στις νέες εγκρίσεις CFC δεδομένου ότι τώρα υπάρχει τεχνικώς και οικονομικώς εφικτή εναλλακτική λύση όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξεπόνησε προσφάτως ένα κυλιόμενο σχέδιο σχετικά με τη μετάβαση σε βαθμονομημένα δοσίμετρα εισπνοής χωρίς CFCs. Θα μπορούσε η Επιτροπή να καταστήσει σαφές πότε θα εισηγηθεί μία πολιτική σταδιακής καταργήσεως της χρήσεως των CFCs στο Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP);

Κατά τη 15η Ανοικτή Συνάντηση της Ομάδας Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών στο Ναϊρόμπι στις αρχές Ιουνίου η Ομάδα Τεχνολογικής και Οικονομικής Αποτιμήσεως (TEAP) προσκόμισε επιστημονικές αποδείξεις ότι υπάρχουν εναλλακτικές ουσίες για τη χρήση του μεθυλικού βρωμιδίου. Ποία είναι η στρατηγική της Επιτροπής στον τομέα αυτόν; Έχει αρχίσει η Επιτροπή τη διεξαγωγή διαλόγου περί του πώς να καταργηθεί σταδιακώς το μεθυλικό βρωμίδιο ή σχεδιάζει να το πράξει; Πόσο θα κοστίσει η σταδιακή κατάργηση του μεθυλικού βρωμιδίου στην ΕΕ κατά 50% έως το 2001 και κατά 100% έως το 2005;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (22 Σεπτεμβρίου 1997)

Η χρήση χλωροφθορανθράκων (CFC) σε δοσιμετρικά ιατρικά αερολύματα για την θεραπεία του άσθματος και χρονίων αποφρακτικών πνευμονικών νοσημάτων αποτελεί εγκεκριμένη βασική χρήση στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Μοντρεάλ και του κανονισμού του Συμβουλίου ΕΚ αριθ. 3093/94 σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος ((EE L 333 της 22.12.1994. )). Αυτό σημαίνει ότι η χρήση των CFC δύναται να συνεχιστεί στα ιατρικά αυτά προϊόντα μέχρις ότου είναι δυνατή η προσφορά, στους ιατρούς και ασθενείς, τεχνικών και οικονομικά λογικών εναλλακτικών λύσεων. Επί του παρόντος, μικρός μόνο αριθμός προϊόντων xωρίς CFC διατίθεται στην ευρωπαϊκή αγορά. Δεν έχουν ακόμη εγκριθεί σε όλα τα κράτη μέλη, ούτε αποτελούν εναλλακτικές λύσεις για όλα τα προϊόντα CFC που χρησιμοποιούνται σήμερα. Δεν θα ήταν επομένως σκόπιμο να απαγορευθεί, στη φάση αυτή, η χρήση CFC για ιατρικούς σκοπούς. Κατά τους επόμενους 12 - 18 μήνες, αναμένεται να υπάρξει ευρύτερο φάσμα εναλλακτικών έναντι των CFC λύσεων. Η Επιτροπή συνεργάζεται με τα κράτη μέλη, με εκπροσώπους της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας, καθώς και με ασθματικούς, στην κατάρτιση μιας στρατηγικής για την σταδιακή εξάλειψη των CFC στις ιατρικές χρήσεις, στον βαθμό που προσφέρονται εναλλακτικές λύσεις χωρίς να διακυβεύεται η υγεία των ασθενών. Μία πρώτη διατύπωση της στρατηγικής αυτής θα είναι έτοιμη τον Σεπτέμβριο 1997, και θα διαβιβαστεί αντίγραφο στην ασχολούμενη με το όζον γραμματεία του Προγράμματος Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (ΠΗΕΠ).

Η στρατηγική της Επιτροπής για το μεθυλοβρωμίδιο συνίσταται στην κατά το δυνατόν συντομότερη εξάλειψη της χρήσης του χωρίς να τίθενται σε κίνδυνο οι γεωργικές επιχειρήσεις και οι άλλες δραστηριότητες υποκαπνισμού, στις οποίες χρησιμοποιείται σήμερα η ουσία. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με τον έγκαιρο τερματισμό των χρήσεων για τις οποίες υφίστανται σήμερα εναλλακτικές λύσεις, και με προσωρινή εξαίρεση για άλλες, κρίσιμες χρήσεις για τις οποίες δεν έχουν ακόμη εξευρεθεί εναλλακτικές λύσεις. Στην Ευρώπη, η μεγαλύτερη εξάρτηση από το μεθυλοβρωμίδιο παρουσιάζεται σήμερα στα νότια κράτη μέλη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή, από κοινού με το ολλανδικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, το πανεπιστήμιο της La Lagunaκαι το Consejo superior de investigaciones cientificas, συγχρηματοδότησαν συνάντηση πρακτικής εργασίας (workshop), τον Απρίλιο του 1997, προκειμένου να επιδειχθούν και συζητηθούν εναλλακτικές έναντι του μεθυλοβρωμιδίου λύσεις, κατάλληλες για τα νότια κράτη μέλη.

Δεν είναι δυνατή η συναγωγή αξιόπιστων στοιχείων για το κόστος του τερματισμού της χρήσης του μεθυλοβρωμιδίου στην Κοινότητα, σε κάποιο συγκεκριμένο έτος. Το κόστος θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την επιλεγόμενη εναλλακτική λύση, και αυτό με τη σειρά του εξαρτάται από τις τοπικές συνθήκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι χημικές εναλλακτικές λύσεις όπως το διθειομεθυλοκαρβαμιδικό νάτριο - SDMC, θα είναι ακριβότερες από το μεθυλοβρωμίδιο, ενώ η χρήση της έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία και η ολοκληρωμένη φυτοϋγειονομική καταπολέμηση είναι φθηνότερες. Εκεί όπου η χρήση του μεθυλοβρωμιδίου έχει ήδη επιτυχώς τερματιστεί και η γεωργική διαχείριση προσαρμοστεί αντίστοιχα, παρατηρούνται συχνά υψηλότερες γεωργικές αποδόσεις και κατά συνέπεια υψηλότερη αποδοτικότητα των αγροκτημάτων. Με βάση τα ανωτέρω, και διατηρώντας τις εξαιρέσεις για κρίσιμες χρήσεις, όταν αυτό είναι αναγκαίο, η Επιτροπή πιστεύει ότι η χρήση του μεθυλοβρωμιδίου είναι δυνατόν να τερματισθεί με ταχείς ρυθμούς σε ολόκληρη την Κοινότητα, χωρίς σημαντικές ζημίες στην παραγωγικότητα ή αποδοτικότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων που σήμερα το χρησιμοποιουν.