ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2222/00

υποβολή: Bernard Poignant (PSE) προς την Επιτροπή

(3 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Εσωτερική αγορά και ταξινόμηση των οχημάτων

Η εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερίζεται σε μία θεμελιώδη αρχή: την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των εμπορευμάτων, τωνπηρεσιών και των κεφαλαίων.

Ένας από τους στόχους της κοινοτικής νομοθεσίας συνίσταται στην κατοχύρωση της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας και, κατά συνέπεια, στον περιορισμό οιασδήποτε εθνικής πρακτικής που θα παρεμπόδιζε την τήρηση της ως άνω αρχής.

Επιπλέον, με τη συνθήκη του Άμστερνταμ ενισχύθηκε η ιδέα της ιθαγένειας της Ένωσης. Το να εξασφαλισθεί η κινητικότητα των προσώπων και, κυρίως, των νέων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία του σχεδίου αυτού.

Παρά ταύτα, εξακολουθούν να εφαρμόζονται εθνικά διοικητικά μέτρα που μπορούν να θεωρηθούν ως τροχοπέδη για τις μετακινήσεις εντός του ευρωπαϊκού χώρου.

Τι συμβαίνει λόγου χάριν, όταν ένα πρόσωπο μεταβαίνει σε ένα άλλο κράτος μέλος της Ένωσης για πολύμηνη παραμονή, με το όχημά του το οποίο έχει ταξινομηθεί στη χώρα προέλευσής του; Υποχρεούται να προβεί σε αλλαγές όσον αφορά την ταξινόμηση και την ασφάλεια; Εάν ναι, θα ήταν δυνατόν να θεσπισθεί ρύθμιση με την οποία να διατηρείται η εγγύηση του οχήματός του χωρίς να χρειάζονται αλλαγές;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

Όσον αφορά τον φορολογικό τομέα, η προσωρινή μεταχείριση ενός αυτοκινήτου οχήματος σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο έχει ταξινομηθεί, διέπεται από την οδηγία 83/182/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983 σχετικά με τις φορολογικές απαλλαγές που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας όσον αφορά την προσωρινή εισαγωγή ορισμένων μέσων μεταφοράς(1).

Σύμφωνα με την οδηγία αυτή παραχωρείται φορολογική ατέλεια στα αυτοκίνητα οχήματα για συνεχή ή όχι διάρκεια που δενπερβαίνει τους έξι μήνες το χρόνο, κατά την προσωρινή χρησιμοποίηση αυτοκινήτων τουρισμού και άλλων μέσων μεταφοράς σε ένα κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο έχουν ταξινομηθεί. Η ατέλεια χορηγείται με την προϋπόθεση ότι ο χρήστης έχει την κανονική κατοικία του σε ένα κράτος μέλος άλλο από εκείνο της προσωρινής χρησιμοποίησης του οχήματος, ότι χρησιμοποιεί τα αγαθά αυτά για την ιδιωτική του χρήση και ότι δεν τα παρέχει ή δανείζει σε κάτοικο αυτού του κράτους μέλους. Δεν προβλέπεται καμία αλλαγή ταξινόμησης για φορολογικούς λόγους εφόσον η χρησιμοποίηση παραμένει προσωρινήπό την έννοια της οδηγίας.

Επειδή η οδηγία 83/182/ΕΟΚ έχει τεθεί σε ισχύ το 1984, δεν καλύπτει όλες τις περιπτώσεις που μπορούν να παρουσιαστούν σε μια ενιαία αγορά όπως αυτή έχει αναπτυχθεί, ιδίως, μετά την 1η Ιανουαρίου 1993. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπήπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση(2) που έχει στόχο να αντικαταστήσει την προαναφερθείσα οδηγία. Η πρόταση έχει ήδη λάβει την ευνοϊκή γνώμη του Κοινοβουλίου αλλά δεν έχει ακόμη εγκριθεί από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή στηρίζεται στην ομολογία του Δικαστηρίου και στους κανόνες που διέπουν την εσωτερική αγορά για την ερμηνεία της ισχύουσας οδηγίας κατά τρόπο που να συμφωνεί όσο το δυνατόν περισσότερο με τις επιταγές της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς.

Όσον αφορά τους τομείς της ασφάλισης της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, οι ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις προβλέπουν την εξασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των οχημάτων στο πλαίσιο της Κοινότητας και την αποζημίωση των θυμάτων οδικών ατυχημάτων. Πράγματι, οι διατάξεις αυτές έχουν ληφθεί με βάση τους κανόνες της συνθήκης ΕΚ (άρθρο 95) (πρώην άρθρο 100α) σχετικά με την θέσπιση εσωτερικής αγοράς μεταξύ των κρατών μελών.

Οι τέσσερις οδηγίες ασφάλισης αυτοκινήτων(3) καθιέρωσαν την αρχή μιαςποχρεωτικής κάλυψης με βάση ένα ενιαίο ασφάλιστρο όσον αφορά την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και καθόρισαν το ελάχιστο περιεχόμενο. Ηποχρεωτική αυτή κάλυψη ισχύει για το σύνολο του κοινοτικού εδάφους και για όλη τη διάρκεια της σύμβασης, εφόσον το όχημα παραμένει ταξινομημένο στην χώρα καταγωγής.

(1) ΕΕ L 105 της 23.4.1983.

(2) Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη φορολογική μεταχείριση των επιβατικών αυτοκινήτων οχημάτων που μεταφέρονται οριστικά σε άλλο κράτος μέλος σε συνδυασμό με τη μεταφορά της κατοικίας ή χρησιμοποίηση προσωρινή σε κράτος μέλος εκτός εκείνου στο οποίο είναι ταξινομημένα, ΕΕ C 108 της 7.4.1998.

(3) Οδηγίες 72/166/ΕΟΚ (ΕΕ L 103 της 2.5.1972), 84/5/ΕΟΚ (ΕΕ L 8 της 11.1.1984), 90/232/ΕΟΚ (ΕΕ L 129 της 19.5.1990) και 2000/26/ΕΚ (ΕΕ L 181 της 20.7.2000). .