ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2250/02

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς την Επιτροπή

(23 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Κύριες κατευθύνσεις των οικονομικών πολιτικών-περίπτωση του Λουξεμβούργου

Στις προτάσεις της για τις κύριες κατευθύνσεις των οικονομικών πολιτικών, που ενεκρίθησαν στις 21 Ιουνίου 2002 από το Συμβούλιο (CSL 10093/2002 — COM(2002)191 τελικό), η Επιτροπή τόνισε όσον αφορά στην οικονομική πολιτική του Λουξεμβούργου ότι ορισμένα στοιχεία του νομοθετικού πλαισίου, όπως οι απαρχαιωμένες αντιλήψεις για τις τιμές, ενδέχεται να περιορίσουν τον ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων. Κατά συνέπεια, προτείνεται να καταργηθούν οι σταθερές και προκαθορισμένες τιμές.

Σε ποια γεγονότα, που δύνανται να εξακριβωθούν, στηρίζει η Επιτροπή την διαπίστωσή της για τηνποτιθέμενη αναποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης των τιμών στο Λουξεμβούργο, γνωρίζοντας ότι στο θέμα της καταπολέμησης του πληθωρισμού το Λουξεμβούργοπήρξε για τα τελευταία 15 έως 20 χρόνια μεταξύ των πρώτων χωρών μελών με μειωμένο πληθωρισμό· Μπορεί να αναφέρει συγκεκριμένες περιπτώσεις περιορισμού του ανταγωνισμού στην αγορά προϊόντων του Λουξεμβούργου·

Μήπως η κυβέρνηση του Λουξεμβούργουπέδειξε στιςπηρεσίες της Επιτροπής να της παράσχουν μια δικαιολογία για να επιτεθεί στο διόλου απαρχαιωμένο σύστημα ελέγχου των τιμών, που έχει ήδη άλλωστε αποδείξει επί μακρόν την αξία του· Ή μήπως οι προτάσεις της Επιτροπής ανάγονται σε αυτόν τον ιδεολογικό φιλελευθερισμό, που εναντιώνεται κάθε φορά που γίνεται λόγος για έλεγχο των τιμών·

Απάντηση του κ. Solbes Mira εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Σεπτεμβρίου 2002)

Όπως σωστά αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, οι Κύριες κατευθύνσεις των οικονομικών πολιτικών, που θέσπισε το Συμβούλιο τον Ιούνιο 2002, αναφέρουν τον κίνδυνο περιορισμού του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων λόγω των νομοθετικών και ρυθμιστικών διατάξεων που ισχύουν στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται διατάξεις σχετικές με τις σταθερές και προκαθορισμένες τιμές.

Το θέμα συνεπώς δεν είναι κατά πόσον είναι αποτελεσματικό ή όχι το σύστημα ελέγχου των τιμών προκειμένου να διατηρείται χαμηλά ο πληθωρισμός. Το θέμα είναι ότιπάρχει νομοθεσία που μπορεί να περιορίσει τον βαθμό ανταγωνισμού στην οικονομία του Λουξεμβούργου, και μάλιστα εις βάρος του καταναλωτή.

Ο έλεγχος των τιμών στο Λουξεμβούργο διέπεται από τον νόμο του 1983 περίπηρεσίας τιμών, η αποστολή της οποίας συνίσταται στην παρακολούθηση, τον έλεγχο και τον καθορισμό των τιμών. Ο οργανισμός αυτός αποτελεί τμήμα της διεύθυνσης ανταγωνισμού και προστασίας των καταναλωτών τουπουργείου οικονομικώνποθέσεων, και εκδίδει άδειες αύξησης των ανώτατων τιμών για ορισμένα προϊόντα.

Μεταξύ των προϊόντων που επιδέχονται επίσημη ανώτατη τιμή περιλαμβάνονται: ψωμί διατιμήσεως, πετρελαϊκά προϊόντα, φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα, ναύλος αγοραίων οχημάτων και ταξί, οι τοπικοί οίνοι Elbing και Rivaner που σερβίρονται σε καφενεία, τα ανώτατα περιθώρια στο εμπόριο επίπλων επίπλωσης οικιών, αρτοσκευάσματα, αντικείμενα πολυτελείας, εξοπλισμός θέρμανσης καθώς και τα εισιτήρια των κινηματογράφων.

Ο καθορισμός ανώτατων τιμών μπορεί να φαίνεται ευνοϊκός για τον καταναλωτή, αλλά δυστυχώς αυτό δεν επαληθεύεται στην πράξη. Το ίδιο τοπουργείο οικονομικών του Λουξεμβούργου έχει δηλώσει ότι η κρατική παρέμβαση στις τιμές οδήγησε στο παρελθόν σε δυσκαμψία στην αγορά και στον άμεσο κίνδυνο να ευθυγραμμιστούν όλα τα προϊόντα με την ανώτατη καθορισθείσα τιμή. Η πρακτική αυτή κινδυνεύει συνεπώς να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό, να εμποδίσει ενδεχομένως τον πωλητή να επιβάλλει νόμιμες αυξήσεις, αλλά και να καταλήξει να πληρώνει ο καταναλωτής τις ανώτατες τιμές επειδή οι παραγωγοί θα ευθυγραμμίσουν γιε τιμές τους με την τιμή που θεωρεί αποδεκτή ηπηρεσία τιμών.

Οι λουξεμβουργιανές αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ρύθμιση αυτή δεν δικαιολογείται για όλα τα προϊόντα, και ότι στο εξής φαίνεται φρονιμότερο να ελευθερωθούν οι τιμές των προϊόντων αυτών ώστε να μπορούν οι παραγωγοί να αξιολογούν τις παραμέτρους της κατάστασης στην δική τους επιχείρηση και να καθορίζουν, κατά τρόπο αυτόνομο, τις τιμές πώλησης. Αυτός ο νέος τρόπος ανταγωνισμού αναμένεται ότι θα οδηγήσει στις χαμηλότερες δυνατές τιμές, δεδομένου ότι οι παράμετροι που θα λαμβάνονταιπόψη θα είναι ίδιοι κάθε τομέα.

Το Λουξεμβούργο έχει ήδη, μεταξύ άλλων, καταργήσει τον κανονισμό του 1992 για τον καθορισμό της τιμής των τοπικών οίνων καθώς και τον κανονισμό για τον καθορισμό της τιμής των προϊόντων αρτοποιίας. Έχει συνταχθεί νομοσχέδιο για την αναμόρφωση της νομοθεσίας περί τιμολογήσεων. Ας σημειωθεί ότι η κατάργηση του ισχύοντος συστήματος δεν θα οδηγήσει στην πλήρη ελευθέρωση των τιμών. Κατ' αρχάς, η αναμόρφωση δεν θα αφορά τα φαρμακευτικά προϊόντα, και η παρέμβαση του κράτους θα είναι πάντοτε δυνατή σε περιπτώσεις όπουπάρχει διαρθρωτική ανεπάρκεια του ανταγωνισμού ή συγκυριακή δυσλειτουργία της αγοράς κάποιου προϊόντος.