ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2101/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2001)

Θέμα: Εμπόριο παπαγάλων και άλλων εξωτικών πτηνών και απαγόρευση της εισαγωγής ειδών που παρατίθενται στη Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξάλειψη Αγρίων Ειδών Πανίδας και Χλωρίδας (CITES)

1. Έχει ενημερωθεί η Επιτροπή σχετικά με το άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό New Scientist της 9ης Ιουνίου 2001, που αρχίζει με τις λέξεις Το εμπόριο κατοικιδίων ζώων προκαλεί την εξαφάνιση των παπαγάλων·

2. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι, εν συνεχεία, το άρθρο κατηγορεί, μεταξύ άλλων, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της για το γεγονός ότι δεν έχουν κατορθώσει να εφαρμόσουν νόμους που θα μπορούσαν να θέσουν τέρμα στις εισαγωγές εξωτικών πτηνών που παγιδεύονται παράνομα στο άγριο περιβάλλον τους, και ιδίως παπαγάλων·

3. Δε συμμερίζεται η Επιτροπή τις ανησυχίες μου σχετικά με τα πορίσματα ερευνητών βιολόγων σύμφωνα με τα οποία έχει διαπιστωθεί ότι το 30 % από τις φωλιές των παπαγάλων του Νέου Κόσμου καταστρέφονται από λαθροκυνηγούς και ότι για τέσσερα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη παπαγάλου η αναλογία αυτή ανέρχεται στο 70 %·

4. Συμμερίζεται, επίσης, η Επιτροπή τις ανησυχίες μου για τα πορίσματα ξεχωριστής μελέτης, που αναφέρεται στο ίδιο άρθρο, η οποία αποδεικνύει ότι το παράνομο εμπόριο εξωτικών πτηνών ανθίζει ευρέως λόγω της ύπαρξης μαζικού παράνομου εμπορίου που το καλύπτει με το σχετικό προπέτασμα καπνού·

5. Δεν συμφωνεί η Επιτροπή ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Νόμου για τη Διατήρηση των Αγρίων Πτηνών του 1992 των Ηνωμένων Πολιτειών και να απαγορεύσουν εξ ολοκλήρου την εισαγωγή των ειδών που περιλαμβάνει η Συμφωνία CITES;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Σεπτεμβρίου 2001)

Η Επιτροπή σημείωσε το άρθρο του περιοδικού New Scientist της 9ης Ιουνίου 2001 και αντέδρασε στις 12 Ιουνίου με την ακόλουθη επιστολή προς τον εκδότη:

Διαβάζοντας το άρθρο Sick as a parrot (άρρωστος σαν παπαγάλος) [http://www.newsscientist.com/dailynews/news.jsp?id=ns9999836], οι αναγνώστες σας δικαιολογημένα θα σχηματίσουν την εντύπωση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) δεν εφαρμόζει τις διεθνείς συμφωνίες που διέπουν το εμπόριο παπαγάλων.

Στην πραγματικότητα, η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία εφαρμόζεται η Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES) συγκαταλέγεται μεταξύ των παγκοσμίως πληρέστερων του είδους της. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι η ΕΕ δεν κατόρθωσε να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος στην CITES, επειδή η τροποποίηση της συνθήκης που θα επέτρεπε κάτι τέτοιο να συμβεί δεν επικυρώθηκε από επαρκή αριθμόφιστάμενων Μερών στην CITES.

Το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου παπαγάλων μεταξύ της Λατινικής Αμερικής και της ΕΕ διέπεται από ποσοστώσεις που θεσπίζονται από τις ίδιες τις χώρες εξαγωγής. Τα κράτη μέλη της ΕΕ συμβάλλουν, από πλευράς τους, στην τήρηση των εν λόγω ποσοστώσεων, βεβαιούμενα ότι, πριν από τη φόρτωση, κάθε αποστολή αντιστοιχεί σε κατάλληλο τμήμα της ποσόστωσης. Εάν δεν είμαστε πεπεισμένοι ότι το εμπόριο κινείται σε αειφόρα επίπεδα, μπορούμε να αναστείλουμε προσωρινά τις εισαγωγές κάποιων ειδών από ορισμένες χώρες. Δεν διστάσαμε να προβούμε σε τέτοιες ενέργειες όταν αυτό ήταν αναγκαίο, ενώ, στη συνέχεια, συνεργαστήκαμε με τις χώρες εξαγωγής προκειμένου να ληφθούν διορθωτικά μέτρα.

Πάντοτε επιδιώκουμε να βελτιώσουμε τους ελέγχους και χαιρετίζουμε κάθε σχετικήπόδειξη, οποτεδήποτε και από όπου και αν αυτή προέρχεται. Είναι λυπηρό ότι οι συντάκτες της περί ης ο λόγος μελέτης δεν μας συμβουλεύθηκαν προτού συναγάγουν τα συμπεράσματά τους.

Όσον αφορά το ζήτημα της απαγόρευσης εισαγωγής όλων των ειδών πουπάγονται στην CITES, η Επιτροπή παραπέμπει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στις απαντήσεις της στις γραπτές ερωτήσεις του Ε-238-01, Ε-239/01, Ε-240/01(1) και Ε-1786/01(2), όπου αναλύονται οι διάφορες πτυχές της αποτελεσματικότητας της κοινοτικής νομοθεσίας που διέπει το εμπόριο ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας, καθώς και τη συμμόρφωσή της με την αρχή της αειφόρου χρήσης της τελευταίας, αρχής που θεωρείται από πολλές αυθεντίες, παγκοσμίως, ως η καλύτερη λύση για τη διαφύλαξη της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

(1) ΕΕ C 261 E της 18.9.2001, σελ. 71.

(2) ΕΕ C 40 E της 14.2.2002, σελ. 106.