ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1792/01

υποβολή: Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Το ισχύον σύστημα φορολόγησης αυτοκινήτων και η ασυμφωνία του με την εσωτερική αγορά και το ελέυθερο εμπόριο

Σε απάντηση που έλαβα στην ερώτηση Ε-3519/00(1), το Συμβούλιο δέχεται ότι διαθέτει την δυνατότητα να λάβει μέτρα στον τομέα της εναρμόνισης των εμμέσων φόρων για την αγορά αυτοκινήτου, στο βαθμό που η εν λόγω εναρμόνιση είναι απαραίτητη για τηνλοποίηση και την λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για να ληφθούν όμως τα μέτρα αυτά, συνεχίζει το Συμβούλιο, οφείλει να τουποβληθεί σχετική πρόταση της Επιτροπής κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Η Επιτροπή στο πρόγραμμα εργασίας της για το 2001, δήλωσε ότι σχεδιάζει να παρουσιάσει φέτος ανακοίνωση σχετικά με την φορολογία των οχημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μπορεί να με πληροφορήσει η Επιτροπή, έστω και ενδεικτικά, σχετικά με τις γενικές κατευθύνσεις ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος, που θα προβλέπονται σε αυτήν την ανακοίνωση; Προτίθεται να προχωρήσει περαιτέρω συντάσσοντας μια νομοθετικά δεσμευτική πρόταση;

(1) ΕΕ C 235 E της 21.8.2001, σελ. 5.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιουλίου 2001)

Όπως γνωρίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, έχει σημειωθεί ελάχιστη πρόοδος από την άποψη της κοινοτικής νομοθεσίας και της εναρμόνισης των εθνικών φορολογικών καθεστώτων που εφαρμόζουν

τα κράτη μέλη στον τομέα της φορολογίας των οχημάτων. Η εναρμόνιση που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα αφορά δύο οδηγίες του Συμβουλίου που εκδόθηκαν το 1983: την οδηγία 83/182/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983, για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων(1), και την οδηγία 83/183/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983, για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις οριστικές εισαγωγές, από κράτος μέλος, προσωπικών ειδών που ανήκουν σε ιδιώτες(3), περιλαμβανομένων των επιβατικών αυτοκινήτων. Απεδείχθη ότι ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί η προσέγγιση των επιπέδων φορολογίας των οχημάτων λόγω του ότι χρειάζεται ο κανόνας της ομοφωνίας για τιςποθέσεις που αφορούν φορολογικά θέματα.

Το 1998, η Επιτροπήπέβαλε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου(2), με απώτερο στόχο τη συμμόρφωση της φορολογικής μεταχείρισης των οχημάτων που συνοδεύουν τους ιδιώτες οι οποίοι μετακινούνται από ένα κράτος μέλος σε άλλο προς την έννοια και τις αρχές της ενιαίας αγοράς. Η εν λόγω πρόταση είχε, επίσης, ως στόχο την προσαρμογή των διατάξεων των δύο προαναφερόμενων οδηγιών του Συμβουλίου καθώς και την κατάργηση και αντικατάσταση αυτών των οδηγιών από μία ενιαία οδηγία. Στη πρόταση αυτή, εξετάσθηκαν περιπτώσεις διπλής πληρωμής του φόρου καταχώρησης ή πληρωμήςπερβολικάψηλών φόρων επί των οχημάτων, οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο επανειλημμένων καταγγελιών εκ μέρους των πολιτών ή αποφάσεων του Δικαστηρίου. Η εν λόγω πρόταση αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης των κρατών μελών μόνο μία φορά, το Φεβρουάριο του 1999, και βρίσκεται ακόμη στο στάδιο μελέτης από το Συμβούλιο. Τον Ιούνιο του 1999, το Κοινοβούλιο διατύπωσε ευνοϊκή γνώμη για τη συγκεκριμένη πρόταση.

Η Επιτροπή σκοπεύει ναποβάλει ανακοίνωση για τη φορολογία οχημάτων στο τέλος του τρέχοντος έτους ή στις αρχές του 2002. Η ανακοίνωση αυτή θα αποτελέσει το έναυσμα συζητήσεων, τόσο με τα κράτη μέλη όσο και με άλλα κοινοτικά όργανα, σχετικά με τις μελλοντικές επιλογές δράσης σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή, δεν θα αναλάβει καμία πρωτοβουλία στον τομέα της φορολογίας των οχημάτων προτού γίνει γνωστό το αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων. Κατά συνέπεια, η ανακοίνωση δεν θα συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση.

Όσον αφορά τις γενικές κατευθύνσεις της ανακοίνωσης, η Επιτροπή βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ενημερώσει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι, εκτός των άλλων, θα καλύψουν συγκεκριμένες φορολογικές και περιβαλλοντικές πτυχές της φορολογίας οχημάτων. Θα ληφθούν, επίσης,πόψη άλλα θέματα σχετικά με τη φορολογία οχημάτων, όπως η διπλή πληρωμή ή η μη επιστροφή του φόρου καταχώρησης που καταβάλλεται όταν ιδιωτικά οχήματα με κινητήρα μεταφέρονται μονίμως σε άλλο κράτος μέλος καθώς και η προσέγγιση που ακολουθεί το Δικαστήριο στη νομολογία του.

(1) ΕΕ L 105 της 23.4.1983.

(2) ΕΕ C 108 της 7.4.1998.

(3) ΕΕ L 105 της 23.4.1983.