ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0516/02

υποβολή: Joke Swiebel (PSE) προς την Επιτροπή

(28 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Τα δικαιώματα τωνπαλλήλων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού

Ικανοποιητικό είναι το γεγονός ότι στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης, η Επιτροπήποβάλλει προτάσεις για την παροχή ίσων δικαιωμάτων στουςπαλλήλους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού ή μορφής συμβιώσεως. Στις 13 Δεκεμβρίου 2001, ο κ. Kinnock, μέλος της Επιτροπής, εξέθεσε τις προτάσεις του στα πλαίσια συζήτησης σχετικά με προφορική ερώτηση (B5-0533/2001 — Ο-0086/01).

Η Επιτροπή κρίνει ότι οιπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να απολάβουν των οικογενειακών επιδομάτων και των κοινωνικών παροχών που δεν δικαιούνται επί του παρόντος επειδή δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να συνάψουν συμβατικό γάμο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ενώ έχουν μόνιμη σχέση με το σύντροφό τους. Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή προτίθεται να προβεί στην πλήρη νομική αναγνώριση των μονίμων σχέσεων, αρκεί να τηρούνται τέσσερις προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η κατοχή κοινοτικού εγγράφου νομίμου ισχύος που θα αναγνωρίζει το καθεστώς της σχέσης και την αδυναμία σύναψης νομίμου γάμου σε κράτος μέλος.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, δεν είναι δυνατόν να χορηγηθεί έγκυρο από νομική άποψη έγγραφο που να πιστοποιεί το καθεστώς συμβίωσης άνευ γάμου (μόνιμη σχέση μεταξύ προσώπων του ιδίου ή διαφορετικού φύλου)·

Αντιλαμβάνεται η Επιτροπή ότι λόγω των προαναφερθέντων όρων για την αναγνώριση μόνιμης σχέσης τίθεται θέμα διακρίσεων λόγω εθνικότητας· Ιδού ορισμένα διευκρινιστικά παραδείγματα:πάλληλος της Ε Ε ολλανδικήςπηκοότητας που έχει αναγνωρίσει επισήμως μόνιμη σχέση με άτομο ιδίου φύλου δεν έχει τα ίδια δικαιώματα, δηλ. μπορεί να προβεί σε σύναψη γάμου·πάλληλοι της Ε Ε, σουηδικής ή δανικήςπηκοότητας που έχουν αναγνωρίσει επισήμως μόνιμη σχέση με άτομα ιδίου φύλου έχουν τα ίδια δικαιώματα, αλλά δεν μπορούν να προβούν σε σύναψη γάμου·πάλληλοι της Ε Ε, ελληνικής ή ιταλικήςπηκοότητας που διατηρούν μόνιμη σχέση με άτομα (αδιακρίτως φύλου) δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα, δηλ. δεν μπορούν να αναγνωρίσουν επισήμως το καθεστώς της σχέσης. Με ποιόν τρόπο θα δράσει η Επιτροπή προκειμένου να εξαλείψει αυτή τη διάκριση και να διατηρήσει την ελευθερία του δικαιώματος μη σύναψης γάμου, αλλά διατηρήσεως μόνιμης σχέσης, χωρίς τούτο να σημαίνει λιγότερα δικαιώματα·

Προτίθεται άραγε η Επιτροπή ναποβάλει βραχυπρόθεσμα πρόταση για την αναγνώριση μορφών σχέσεων εκτός γάμου στην Ε Ε που να ισχύουν για όλους τους πολίτες εντός της Ε Ε και να μην αφορούν μόνον τουςπαλλήλους της Ε Ε·

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Μαΐου 2002)

Η Επιτροπή παραπέμπει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στην απάντηση που έδωσε στη γραπτή ερώτηση E-3211/01 της Κας Buitenweg(1) και στην απάντηση που έδωσε στην προφορική ερώτηση O-86/01 του κ. Blak και άλλων στη διάρκεια του χρόνου επερωτήσεων κατά τη σύνοδο του Κοινοβουλίου, τον Δεκέμβριο του 2001(2).

Επιπλέον, προςποβοήθηση του Αξιότιμου Μέλους, η Επιτροπή παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες:

- Όπως ασφαλώς γνωρίζει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, τα ομοφυλοφιλικά ζευγάρια δεν μπορούν να συνάψουν νόμιμο γάμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με εξαίρεση ένα κράτος μέλος. Επομένως οι ομοφυλόφιλοιπάλληλοι εξαιρούνται όλων των νόμιμων παροχών οι οποίες παρέχονται μόνον στουςπαλλήλους που έχουν συνάψει νομίμως αναγνωρισμένο γάμο. Αυτό ισχύει ακόμη και εάν οι ομοφυλόφιλοιπάλληλοι διατηρούν σχέση ανάλογη με εκείνη του γάμου. Στη δέσμη μεταρρυθμιστικών μέτρων προτείνεται,πό ορισμένους όρους, το πλήρες φάσμα των νόμιμων παροχών να επεκταθεί και σε ζευγάρια που έχουν μόνιμη σχέση αλλά αδυνατούν να συνάψουν νόμιμο γάμο.

- Ένας από τους όρους τον οποίο πρέπει να πληροί οπάλληλος που ζητάει τέτοιου είδους παροχές είναι η σχέση να αναγνωρίζεται επισήμως από την εθνική αρχή του κράτους μέλους. Ο όρος αυτός είναι αναγκαίος διότι η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα χαρακτηρισμού της οικογενειακής κατάστασης ενόςπαλλήλου, ούτε είναι σε θέση ή επιθυμεί να διαδραματίσει ρόλο ανάλογο με εκείνο ενός ληξιάρχου. Όπως και στην περίπτωση

συμβατικού γάμου μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου, η αρχή η οποία καθορίζει την νόμιμη έναρξη μιας τέτοιας σχέσης και, ενδεχομένως (αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για διοικητικούς λόγους) τη νόμιμη λήξη μιας τέτοιας σχέσης, καθώς και τους λεπτομερείς όρους της λήξης, θα συνεχίσει να είναι το εθνικό δίκαιο.

- Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι οι απαιτήσεις για την αναγνώριση μιας σχέσης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο μπορεί να οδηγήσουν σε καταστάσεις όπου η πρόσβαση σε οικογενειακές παροχές να μην είναι η ίδια γιαπαλλήλους διαφορετικών εθνικοτήτων που έχουν μόνιμη σχέση. Ωστόσο, για λόγους αρμοδιότητας και νόμιμης δικαιοδοσίας που εκτέθηκαν ανωτέρω, τέτοιες καταστάσεις φαίνεται ότι είναι αναπόφευκτες. Θα πρέπει να επισημανθεί, φυσικά, ότι μια τέτοια αναφορά στο εθνικό δίκαιο είναι συνήθης στα σχετικά εδάφια του κανονισμούπηρεσιακής κατάστασης τωνπαλλήλων. Η διάσταση καθεστώτων και μεταχείρισης, την οποία χρησιμοποιεί ως παράδειγμα το Αξιότιμο Μέλος στην ερώτησή του, αποτελεί προϊόν της διαφοράς των νομικών διατάξεων στα κράτη μέλη και όχι διάταξης ή πρόθεσης εφαρμογής διακρίσεων από μέρους της Επιτροπής.

- Επί του παρόντος δεν προβλέπεται ηποβολή καμίας πρότασης σχετικά με το ζήτημα της αναγνώρισης από ένα κράτος μέλος σχέσεων χωρίς τέλεση γάμου για περιπτώσεις όπου μια τέτοια αναγνώριση είναι καθιερωμένη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ενός άλλου κράτους μέλους.

(1) ΕΕ C 160 E της 4.7.2002, σελ. 73.

(2) Προφορική απάντηση, 13.12.2001.