ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1436/99

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Η πρόθεση της ισπανικής κυβέρνησης να διαμορφώσει και να εγκρίνει "σχέδιο γεωγραφικής κινητικότητας"

Την 1η Ιουνίου 1999, η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να διαμορφώσει και να εγκρίνει «σχέδιο γεωγραφικής κινητικότητας», με στόχο τη μετακίνηση εργατικού δυναμικού προς τη Μεσόγειο,

με το πρόσχημα ότιπάρχει μεγαλύτερη προσφορά απασχόλησης στη ζώνη αυτή. Εφόσον το σχέδιολοποιηθεί, θα προκαλέσει μαζικές επενδύσεις στους τομείς της στέγασης, των μεταφορών, της παιδείας, τηςγείας, ακόμη και στον φορολογικό τομέα και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, δεδομένου ότι θα πρέπει να μεταφερθούν στην περιφέρεια αυτή άνεργοι από άλλες περιοχές του ισπανικού κράτους.

Η πολιτική αυτή της ισπανικής κυβέρνησης θα συμβάλει στην παγίωση, αν όχι στην αύξηση, και μάλιστα με τη βοήθεια δημόσιων κονδυλίων, τωνφιστάμενων περιφερειακών ανισοτήτων, ενώ δεν πρόκειται να θεραπεύσει το παραδοσιακό έλλειμμα της ζώνης του Ατλαντικού σεποδομές και ανάπτυξη, που έχει ως συνέπεια ένα πολύψηλό δείκτη ανεργίας, η οποία στη Γαλικία πλήττει το 17 % του ενεργού πληθυσμού.

Εάν η ισπανική κυβέρνησηποβάλει σχετική αίτηση προς την Επιτροπή, είναι δυνατόν να επιτρέψει η Επιτροπή τη χρήση κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων και του ταμείου Συνοχής για να εφαρμοσθεί μια πολιτική η οποία είναι καταφανώς αντίθετη προς τον στόχο της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Οκτωβρίου 1999)

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει το «Σχέδιο γεωγραφικής κινητικότητας» στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και το οποίο σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχειπάρχει μόνο ως πρόθεση της κυβέρνησης. Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έχει το κείμενο του εν λόγω σχεδίου ή τουλάχιστον εμπεριστατωμένες πληροφορίες για το θέμα αυτό καθώς και τις λεπτομέρειες εφαρμογής, δεν μπορεί να αποφανθεί για ενδεχόμενη συνδρομή των Διαρθρωτικών Ταμείων.

Όσον αφορά το Ταμείο Συνοχής, οι αποκλειστικοί τομείς παρέμβασής του είναι, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1164/94 του Συμβουλίου της 16ης Μα ου 1994, για τη θέσπιση του Ταμείου Συνοχής(1), οι επενδύσεις στον τομέα τηςποδομής των μεταφορών και της προστασίας του περιβάλλοντος. Το Ταμείο Συνοχής δεν παρεμβαίνει, επομένως, στους τομείς που αναφέρονται από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

(1) ΕΕ L 130 της 25.5.1994.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1899/99

υποβολή: Raffaele Costa (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Πρόγραμμα Καλειδοσκόπιο (1996-1998)

Θα μπορούσε η Επιτροπή να γνωστοποιήσει σε ποιούς οργανισμούς (δημόσιους ή ιδιωτικούς), ινστιτούτα, εταιρείες, συνεταιρισμούς ή άτομα και σε ποιό βαθμό, χορηγήθηκαν ποσά ή εισφορές (με πληρωμές που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί ή όχι), όσον αφορά το πρόγραμμα Καλειδοσκόπιο για την κοινοτικήποστήριξη πολιτιστικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων (1996-1998) (προϋπολογισμός 26,5 εκατ. ECU που ισοδυναμούν με 51 περίπου δισεκατομμύρια λιρέτες).

Έχει επαληθευφθεί ο πραγματικός προορισμός των ποσών και η αίσια έκβαση των πρωτοβουλιών;

Απάντηση της κ. Reding Εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Νοεμβρίου 1999)

Σε ό,τι αφορά το πρώτο μέρος της ερώτησης, λόγω του μεγέθους της απάντησης, η οποία περιέχει πολυάριθμες δημοσιεύσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβιβάζει απευθείας όλα τα στοιχεία της απάντησης στον κ. βουλευτή και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο μέρος της ερώτησης, η εξέλιξη των σχεδίων που επιλέγονται παρακολουθείται μέσω ενδιάμεσων και τελικών εκθέσεων και κατά συνέπεια οι χρηματοδοτικές εισφορές χορηγούνται μόνον ύστερα από εξακρίβωση και αποδοχή των εκθέσεων αυτών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2231/99

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(1 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Εκτιμήσεις για την παραοικονομία

Παρακαλείσθε να γνωστοποιήσετε εκτιμήσεις ή σειρά εκτιμήσεων για το μέγεθος της παραοικονομίας σε καθένα από τα κράτη μέλη και να περιγράψετε εν συντομία τη μεθοδολογική βάση τουπολογισμού.

Απάντηση του κ. Solbes Mira Εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Δεκεμβρίου 1999)

Η έννοια της «μαύρnς»,πόγειας οικονομίας, η παραοικονομίας δεν είναι σαφώς καθορισμένη. Η Επιτροπή δεν δεσμεύεται άμεσα με τονπολογισμό της και δεν έχει εκτιμήσεις για το μέγεθός της.

Ένας μεγάλος αριθμός συναλλαγών και δραστηριοτήτων, πράγματι δεν καταγράφονται με διοικητικές διαδικασίες ή από στατιστικές έρευνες για πολλούς λόγους(συμπεριλαμβανόμενης της απάτης, αλλά επίσης της ελλείψεων, απαλλαγών, κατωτάτων ορίων μεγέθους). Οι συναλλαγές αυτές ή δραστηριότητες δεν είναι απαραίτητα κατά οιαδήποτε έννοια κρυφές.

Για να εξασφαλισθεί ο εξαντλητικό χαρακτήρας των στοιχείων στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν(ΑΕΠ) και για τα άλλα μεγέθη εθνικής λογιστικής που χρησιμοποιούνται για κοινοτικούς σκοπούς(ειδικά στον καθορισμό των εισφορών των κρατών μελών στον κοινοτικό προϋπολογισμό), η Επιτροπή εργάσθηκε εντατικά μαζί με τις στατιστικέςπηρεσίες των κρατών μελών κατά τα τελευταία δέκα έτη,για να εξασφαλίσει να συμπεριληφθεί πράγματι στο ΑΕΠ, κάθε δραστηριότητα που θα έπρεπε να συμπεριληφθεί, ανεξάρτητα από τον εάν και με ποιο τρόπο δηλώνεται στις αρχές. Μια περιγραφή αυτής της εργασίας περιλαμβάνει η έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο η εφαρμογή της Οδηγίας του Συμβουλίου για τον καθορισμό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς(1)

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση για μη δηλωμένη εργασία(2) προτείνοντας εναλλακτικές λύσεις πολιτικής στον τομέα αυτό. Στην ανακοίνωση αυτή, η μη δηλωμένη εργασία καθορίζεται ως οποιαδήποτε δραστηριότητα με αμοιβή που είναι νόμιμη όσον αφορά τη φύση της αλλά που δεν είναι δηλωμένη στις δημόσιες αρχές, λαμβάνονταςπόψη ότι πρέπει να ληφθούνπόψη οι διαφορές στα ρυθμιστικά συστήματα των κρατών μελών.

(1) COM(96) 124 τελικό.

(2) COM(98) 219 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1652/99

υποβολή: Mihail Papayannakis (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(22 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Η ρύπανση τωνδάτων της Περιφερειακής Τάφρου 66

Η Περιφερειακή τάφρος «66» διασχίζει τους νομούς Ημαθίας και Πέλλας, δέχεται τα νερά μικρών τοπικών ποταμών, εκβάλλει στον Αλιάκμονα και μέσω αυτού τα νερά της καταλήγουν στο Θερμαϊκό κόλπο. Η τάφρος «66» είναι αποδέκτης της παράνομης διάθεσης των εργοστασιακών αποβλήτων της ευρύτερης περιοχής. Δειγματοληψίες και μετρήσεις που διενεργούνται σε διάφορα σημεία της αποδεικνύουν ότι, κατά τους θερινούς ιδίως μήνες, στην τάφρο είναι αδύνατον ναπάρξει οποιαδήποτε μορφή ζωής.

Λαμβάνονταςπόψιν:

- τη λειτουργία ορισμένων βιομηχανικών μονάδων της περιοχής χωρίς βιολογικούς καθαρισμούς, ενώ άλλες διαθέτουν βιολογικούς καθαρισμούς οι οποίοι είτε είναι ανενεργοί είτεπολειτουργούν με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη διάθεση των εργοστασιακών αποβλήτων της περιοχής κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας,

- τη μηνυτήρια αναφορά των Δημάρχων Ειρηνούπολης Απ. Παύλου και Ανθεμίων καθώς και τις, εδώ και 10 χρόνια, καταγγελίες και έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων των πέριξ της τάφρου οικισμών και των τοπικών συλλόγων προστασίας του περιβάλλοντος,

- τις επιζήμιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσιαγεία (τοξικότητα, έντονη δυσοσμία, εκβρασμός νεκρών ψαριών λόγω έλλειψης οξυγόνου),

- την παραβίαση των κοινοτικών οδηγιών σχετικά με τα απόβλητα, την προστασία τωνπόγειωνδάτων, την ποιότητα του πόσιμου νερού και την πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης,

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. εάν προτίθεται να ζητήσει από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να εγγυηθούν ότι θα τερματιστεί οριστικά η ρύπανση της περιφερειακής τάφρου «66» από λύματα ή απόβλητα,

2. εάν σκοπεύει να χρηματοδοτήσει, εφόσον της ζητηθεί, ένα σχέδιο διαχείρισης στη συγκεκριμένη ζώνη ώστε να αποκατασταθεί η βιαίως διαταραχθείσα περιβαλλοντική ισορροπία σε όλο το μήκος της κοίτης της περιφερειακής τάφρου «66», και

3. τί μέτρα θα λάβει, εάν διαπιστώσει παραβάσεις της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, για την ορθή εφαρμογή των διατάξεών της;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Οκτωβρίου 1999)

Η Επιτροπή δεν ήταν ενήμερη για τη ρύπανση τωνδάτων της περιφερειακής τάφρου « 66 » και ευχαριστεί το Αξιότιμο Μέλος για τις πληροφορίες που της διαβίβασε. Η Επιτροπή θα απευθυνθεί στις ελληνικές αρχές για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία τωνφισταμένων εγκαταστάσεων επεξεργασίας

δατογενών λυμάτων, το σύστημα συλλογήςδατογενών λυμάτων και αποβλήτων των βιομηχανικών μονάδων της περιοχής καθώς και σχετικά με την εκπόνηση προγραμμάτων με ποιοτικούς στόχους για τον ποταμό Αλιάκμονα. Η Επιτροπή, αφού λάβειπ' όψη της την απάντηση των ελληνικών αρχών, θα αποφασίσει για τη συνέχεια που θα δώσει στην εν λόγωπόθεση.

Στο πλαίσιο των δράσεων που θα συγχρηματοδοτήσει το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (CCA) III στην κεντρική Μακεδονία, μπορεί να συμπεριληφθεί, κατά κανόνα, ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης τωνδάτων στην προαναφερθείσα ζώνη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1700/99

υποβολή: Ilda Figueiredo (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(29 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Μεταφορά της οδηγίας 93/0104/ΕΚ για το χρόνο εργασίας

Επειδή η οδηγία 93/0104/ΕΚ(1) σχετικά με «το χρόνο εργασίας» δεν έχει μεταφερθεί στη νομοθεσία του Λουξεμβούργου, οιπάλληλοι ορισμένων οικονομικών κλάδων, π.χ. των ξενοδοχείων και των εστιατορίων, είναιποχρεωμένοι να εργάζονται παρατεταμένα ωράρια, τα οποία ξεπερνούν κατά πολύ τους κανόνες που έχουν καθορισθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση και ποια μέτρα λαμβάνονται προκειμένου οι αρχές του Λουξεμβούργου να μεριμνήσουν για τη μεταφορά της ως άνω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, τηρώντας την κοινοτική νομοθεσία;

(1) ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σελ. 18.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλουεκ μέρους της Επιτροπής

(4 Νοεμβρίου 1999)

Οι αρχές του Λουξεμβούργου έχουν κοινοποιήσει στην Επιτροπή τα νομοθετικά μέτρα που έχουν λάβει για την εφαρμογή της οδηγίας 93/0104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Η Επιτροπή βρίσκεται στο στάδιο προσεκτικής ανάλυσης αυτής της νομοθεσίας. Στις αρχές του έτους 2000 θαποβληθεί έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 93/104 στα κράτη μέλη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1561/99

υποβολή: Carmen Fraga Estvez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Κατάλογος σκαφών που εγκατέλειψαν τη χρησιμοποίηση παρασυρόμενων διχτυών συμμορφούμενα προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1239/98

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1239/98(1) της 8ης Ιουνίου 1998 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 894/97 με τον οποίο καθιερώνονται συγκεκριμένα τεχνικά μέτρα διατήρησης των αλιευτικών πόρων, απαγορεύει τη

χρήση παρασυρόμενων διχτυών από τα κοινοτικά σκάφη από 1ης Ιουνίου 2002. Προκειμένου να επιτραπεί μια σταδιακή εγκατάλειψη αυτού του τύπου εργαλείων εκ μέρους των αλιευτικών στόλων των κρατών μελών, ορίζεται, στο άρθρο 1, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, ότι τα κράτη μέλη, το αργότερο στις 30 Απριλίου εκάστου έτους, θα κοινοποιούν στην Επιτροπή, σχετικά με κάθε βασικό είδος που περιλαμβάνει το Παράρτημα VIII του κανονισμού που μας απασχολεί, τον κατάλογο των σκαφών στα οποία έχει επιτραπεί η χρήση παρασυρόμενων διχτυών. Συγκεκριμένα η πληροφορία σχετικά με το 1998 έπρεπε να γνωστοποιηθεί το αργότερο στις 31 Ιουλίου 1998. Με βάση τα ανωτέρω.

1. Μπορεί η Επιτροπή να παράσχει κατάλογο των σκαφών που διέθεταν άδεια να αλιεύουν με παρασυρόμενα δίχτυα (απλάδια) κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ 1995 και 1997;

2. Μπορεί η Επιτροπή να παράσχει τους καταλόγους των σκαφών που διαθέτουν άδεια να χρησιμοποιούν παρασυρόμενα δίχτυα (απλάδια) κατά το 1998 και 1999, τους οποίους θα πρέπει ήδη να έχουν κοινοποιήσει τα κράτη μέλη;

3. Μπορεί η Επιτροπή να εγγυηθεί ότι, με βάση τους ζητούμενους καταλόγους, τηρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1239/98;

(1) ΕΕ L 171 της 17.6.1998, σελ. 1.

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις P-1537/99 και E-1561/99

(8 Οκτωβρίου 1999)

Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη διαβίβασαν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 11α, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 0894/97 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων(1).

Βάσει των πληροφοριών που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή, η εξέλιξη του αριθμού των αλιευτικών σκαφών που αλιεύουν μακρύπτερο τόνο στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό με παρασυρόμενα δίκτυα, κατά την περίοδο από το 1995 έως το 1997 καθώς και ο αριθμός των σκαφών που είχαν λάβει άδεια το 1998 και 1999, έχουν ως εξής:

>ΚΤΜ ΟΠΝΒΧΒ>

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ηποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 11α, παράγραφος 3, του κανονισμού (EK) αριθ. 894/97 τηρείται. Στο πλαίσιο των επαληθεύσεων που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 29, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου για τη θέσπιση σήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής(2), η Επιτροπή θα ελέγξει τα στοιχεία που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη για την περίοδο 1995-1997.

(1) ΕΕ L 132 της 23.5.1997.

(2) ΕΕ L 261 της 20.10.1993.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1739/99

υποβολή: Umberto Bossi (TDI) προς την Επιτροπή

(1 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Οδηγία 96/0009/ΕΚ

Μπορεί να διευκρινίσει η Επιτροπή εάν και με ποιο τρόπο μετέφερε η Ιταλία στο εθνικό της δίκαιο την οδηγία 96/0009/ΕΚ(1) της 11ης Μαΐου 1996 σχετικά με τη νομική προστασία των τραπεζών δεδομένων;

Μπορεί επίσης να διευκρινίσει ποιες χώρες δεν έχουν μέχρι σήμερα λάβει εθνικά μέτρα εκτέλεσης της ως άνω οδηγίας;

(1) ΕΕ L 77 της 27.3.1996, σελ. 20.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Νοεμβρίου 1999)

Η Ιταλία έχει εκτελέσει τις διατάξεις της οδηγίας 96/0009/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 1996 σχετικά με τη νομική προστασία των τραπεζών δεδομένων(1) με βάση το «decreto legge» αριθ. 169 της 6ης Μα ου 1999(2). Η Επιτροπή προς το παρόν εξετάζει το κείμενο.

Η Επιτροπή έχει αποφασίσει να παραπέμψει στο Δικαστήριο την Ελλάδα, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και την Πορτογαλία, επειδή δεν εφάρμοσαν την οδηγία εντός των προκαθορισμένων χρονικών πλαισίων.

(1) ΕΕ L 77 της 27.3.1996.

(2) Gazzetta Ufficiale αριθ. 138 της 15.6.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1463/99

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Νόμος για την καναδική αλιεία C-27

Δεδομένου ότι, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο νόμος για την καναδική αλιεία C-27 δεν είναι σύμφωνος με τη διεθνή νομοθεσία, που δεν τροποποίησε τον αναφερόμενο νόμο κατά την κοινοβουλευτική διαδρομή του, όπως το είχε ζητήσει η ΕΕ κατ' επανάληψη, και ότι κατά την παρελθούσα σύνοδο κορυφής ΕΕ-Καναδά, που έλαβε χώρα τον παρελθόντα μήνα Ιούνιο, δεν σημειώθηκαν πρόοδοι σε αυτό το σοβαρό πρόβλημα και ότι ακόμα συνεχίζουν ναφίστανται οι εξω-εδαφικές πτυχές της καναδικής αλιευτικής νομοθεσίας που σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην απάντησή της προς την ερώτηση που της απηύθυνα πριν από την Σύνοδο, (Ε-0942/99)(1) «αποτελούν αντικείμενο σοβαρής έρευνας και ανησυχίας της Κοινότητας»:

Μπορεί η Επιτροπή να πληροφορήσει τί νέες δράσεις θα αναλάβει για να αντιμετωπίσει την έλλειψη βούλησης εκ μέρους του Καναδά για τακτοποίηση αυτής της σοβαρής διαφοράς η οποία εφόσον δεν επιλυθεί θα αποτελεί εμπόδιο στις καλές σχέσεις μεταξύ ΕΕ-Καναδά;

(1) ΕΕ C 348 της 3.12.1999, σελ. 145.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Οκτωβρίου 1999)

Οι κοινοτικές ανησυχίες σχετικά με την καναδική νομοθεσία που επιτρέπει στον Καναδά την εφαρμογή της συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών του 1995 για τα αλληλεπικαλυπτόμενα και τα άκρως μεταναστευτικά αποθέματα ιχθύων (νόμος C-27) αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα θέματα συζήτησης μεταξύ της Κοινότητας και του Καναδά. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε αυξημένες επαφές με την καναδική πλευρά τόσο σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων όσο και σε πολιτικό επίπεδο μετά την συνάντηση κορυφής Κοινότητας-Καναδά τον Ιούνιο 1999. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, σημειώθηκε ουσιαστική πρόοδος. Ο Καναδάςπέβαλε γραπτές δηλώσεις οι οποίες διευκρινίζουν τα αντίστοιχα πεδία της νομοθεσίας του 1994 που αφορά τα εκτός χωρικώνδάτων ύδατα και της πρόσφατα ψηφισθείσας νομοθεσίας και τα οποία επιβεβαιώνουν ότι οι όροι της νέας νομοθεσίας πρόκειται να είναι πλήρως σύμφωνοι με τους όρους της συμφωνίας των ΗΕ και ότι θα τεθούν σε εφαρμογή. Δεδομένου ότι οι δηλώσεις αυτές ικανοποιούν την Επιτροπή, μπορούν να επιλυθούν τα περισσότερο ευαίσθητα πολιτικά θέματα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή διαβίβασε στον Καναδά ρηματική διακοίνωση, στις 30 Σεπτεμβρίου 1999, καθορίζοντας τα εν λόγω πολιτικά θέματα και εκφράζοντας επιφυλάξεις για τη θέση της Κοινότητας για ορισμένες άλλες απόψεις της καναδικής αλιευτικής νομοθεσίας όσον αφορά τα ύδατα εκτός καναδικών χωρικώνδάτων. Ως προς το θέμα αυτό, δυνατόν να καταστεί αναγκαία η επίλυση ορισμένων εκκρεμών νομικών θεμάτων περισσότερο τεχνικής φύσεως μετά την περάτωση της εξέτασης των συνοδευτικών κανονισμών εφαρμογής του Καναδά. Για το σκοπό αυτό, θα πραγματοποιηθεί στο προσεχές μέλλον συνάντηση της Επιτροπής και των Καναδών εμπειρογνομώνων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1631/99

υποβολή: Paulo Casaca (PSE) προς την Επιτροπή

(15 Σεπτεμβρίου 1999)

Θέμα: Ποσόστωση ζάχαρης στην αυτόνομη περιοχή των Αζορών

Στα πλαίσια της Πράξης Προσχώρησης της Πορτογαλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σημείο XIV, εδάφιο γ) Τόμος II σσ. 210-213, έχει καθορισθεί ποσόστωση 10.000 τόνων ζάχαρης από ζαχαρότευτλα για την επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης που εδρεύει στην αυτόνομη περιοχή των Αζορών, η οποία συμπληρώνεται με ένα δικαίωμα εισαγωγής ζαχαροκάλαμου ποσότητας ίσης με τη διαφοράς αυτής της παραγωγής και 20.000 τόνων, με τον όρο να καταβάλλονται μειωμένες αντισταθμιστικές εισφορές.

Ο Κανονισμός (ΕΟΚ) 3484/92 της 27ης Νοεμβρίου(1), ωστόσο, μειώνει αυτή την ποσότητα σε 10.000 τόνους, ποσότητα η οποία επίσης επικυρώνεται από την Κανονισμό αριθ. 1600/92(2).

Πιο πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ερμηνεύοντας τον ισχύοντα κανονισμό προέβη σε περαιτέρω μείωση της ποσότητας καθορίζοντας τις στους 6.500 τόννους κατεργασμένης ζάχαρης που προέρχεται από εισαγόμενη ακατέργαστη ζάχαρη, χωρίς να αποκλείει και το ενδεχόμενο να προταθούν περαιτέρω μειώσεις της ποσόστωσης για την αυτόνομη περιοχή των Αζορών.

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσον φρονεί ότι αυτή η σταδιακή και συστηματική μείωση των ποσοστώσεων για την κατεργασία ζάχαρης στην αυτόνομη περιοχή των Αζορών συνάδει με την παράγραφο 2 του άρθρου 229 της Συνθήκης ΕΚ;

(1) ΕΕ L 353 της 3.12.1992, σελ. 8.

(2) ΕΕ L 173 της 27.6.1992, σελ. 1.

Aπάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Οκτωβρίου 1999)

Πράγματι, πριν από το πρόγραμμα Poseima, η βιομηχανία ζάχαρης των Αζόρων είχε το δικαίωμα να ραφινάρει ακατέργαστη ζάχαρη ποσότητας ίσης με 20 000 τόνους μείον την παραγωγή της ζάχαρης που προέρχεται από εγχώρια ζαχαρότευτλα. Με την εισαγωγή του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού του Poseima που επιτρέπει την εισαγωγή ακατέργαστης ζάχαρης ζαχαρότευτλων με την τιμή της παγκόσμιας αγοράς (ή προβλέπει αντίστοιχη ενίσχυση σε περίπτωση χρησιμοποίησης κοινοτικής ακατέργαστης ζάχαρης από την ποσόστωση), η άδεια αυτή περιορίστηκε σε 10.000 τόνους κατ ανώτατο όριο ζάχαρης για την κάλυψη των αναγκών σε ζάχαρη των Αζόρωνπό αυτούς τους προτιμησιακούς όρους.

Εντός των ορίων αυτών, η Επιτροπή καθορίζει ετησίως τα ισοζύγια προβλέψεων των αναγκών των Αζόρων και τις ποσότητες που μπορούν να εισαχθούν λαμβάνονταςπόψη ιδίως την εγχώρια παραγωγή ζαχαρότευτλων. Με τον καθορισμό των 6 500 τόνων για την περίοδο 1999/2000 ( ίδια ποσότητα με εκείνη της περιόδου 1998/1999) η μέγιστη ποσόστωση παραγωγής ζάχαρης δεν μειώνεται. Η μέγιστη ποσόστωση μπορεί πάντα να χρησιμοποιηθεί για την εγχώρια παραγωγή ζάχαρης ζαχαρότευτλων. Περιορίζεται μόνο η εισαγωγή ακατέργαστης ζάχαρης βάσει του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.

Άρα, δεν πρόκειται για σταδιακή και συστηματική μείωση των ποσοστώσεων για το ραφινάρισμα της ζάχαρης στην αυτόνομη περιφέρεια των Αζόρων και, επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι η εφαρμογή του προγράμματος Poseima είναι σύμφωνη με την παράγραφο 2, του άρθρου 299, (πρώην άρθρο 227) της συνθήκης ΕΚ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2207/99

υποβολή: Antonio Tajani (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Κατεδάφιση του παλαιού θεάτρου Pacini από την κοινότητα του Fucecchio (Φλωρεντία)

Η κοινότητα του Fucecchio (Φλωρεντία), με τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αριθ. 42 και αριθ. 78 του 1997, ενέκρινε ένα σχέδιο αναμόρφωσης του ιστορικού κέντρου του Fucecchio που προβλέπει την κατεδάφιση του πρώην θεάτρου Pacini που είχε οικοδομηθεί το 1700 και την αντικατάστασή του από ένα νέο, μεγαλύτερο κτίριο από μπετόν, παραχωρώντας στην οικοδομική εταιρεία «Cabel» 400 περίπου τετραγωνικά μέτρα δημόσιας έκτασης. Οι αποφάσεις αυτές, οι οποίες περιλαμβάνουν μια μεταρρύθμιση του ρυθμιστικού σχεδίου, δεν τηρούν τον νόμο της 1ης Ιουνίου 1939 αριθ. 1089 που στο άρθρο 1 των γενικών διατάξεων για την προστασία των αγαθών καλλιτεχνικού και ιστορικού ενδιαφέροντος, χαρακτηρίζει τον «δημόσιο χώρο» αναπαλλοτρίωτο βάσει άρθρου 23, δεδομένου ότι αποτελεί μη μεταβιβάσιμο αγαθό των δημοσίων αρχών. Οι αποφάσεις που σκοπεύει να εγκρίνει η κοινότητα του Fucecchio βλάπτουν σοβαρά την ίδια την κοινότητα και έρχονται σε αντίθεση με τις γενικές διατάξεις που αφορούν την προστασία της καλλιτεχνικής και ιστορικής κληρονομιάς, όχι μόνον σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σκοπεύει η Επιτροπή να παρέμβει στις αρμόδιες ιταλικές αρχές προκειμένου να φροντίσουν για τη σωτηρία και τη διατήρηση των ευρωπαϊκών πολιτιστικών αγαθών σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το άρθρο 128 της Συνθήκης που, μεταξύ άλλων, θέτει ως στόχο της κοινοτικής δράσης στον πολιτιστικό τομέα την ανάπτυξη της πολιτιστικής παράδοσης των κρατών μελών μέσω της αξιοποίησης της κοινής πολιτιστικής τους κληρονομιάς;

Απάντηση της κ. Reding εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Δεκεμβρίου 1999)

Η συνθήκη ΕΚ ιδίως στο άρθρο 151 (πρώην άρθρο 128) δίνει αρμοδιότητες στην Κοινότητα στον πολιτιστικό τομέα. Σύμφωνα με το άρθρο 151, η δράση της Κοινότητας έχει ως αποκλειστικό στόχο με πλήρη σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας να συμβάλει στη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, στην ανάπτυξη των πολιτισμών των κρατών μελών, σεβόμενη την εθνική και περιφερειακή πολυμορφία τους και να ευνοήσει την πολιτιστική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και με τρίτες χώρες και τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς.

Κατά συνέπεια η Επιτροπή δεν μπορεί να επέμβει σε ζήτημα που εμπίπτει, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Ιταλίας.