ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2205/00

υποβολή: Johan Van Hecke (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Απαγόρευση αλιείας σε βελγικά αλιευτικά σκάφη που ανήκουν σε ολλανδούς πλοιοκτήτες, αλιεύουν στην βελγική ποσόστωση, αλλά το αλίευμά τους πωλείται στην Ολλανδία

Προσφάτως, οι Βελγικές αρχές απαγόρευσαν προσωρινώς σε 12 βελγικά αλιευτικά σκάφη που ανήκουν σε ολλανδούς πλοιοκτήτες να αλιεύουν σε βελγικά ύδατα, επειδή δεν ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις της βελγικής νομοθεσίας. Βεβαίως, τα αλιευτικά σκάφη τα οποία πλέουνπό βελγική σημαία πρέπει να έχουν και στην πράξη οικονομικό δεσμό με το Βέλγιο. Τα εν λόγω αλιευτικά σκάφη κάνουν μεν χρήση της βελγικής αλιευτικής ποσόστωσης αλλά πωλούν τα αλιεύματά τους στην Ολλανδία και όχι στο Βέλγιο. Επί πλέον, το πλήρωμα δεν απαριθμεί αρκετούς βέλγους. Η Ολλανδία διαμαρτυρήθηκε έντονα κατά της σχετικής απαγόρευσης.

Ποιά είναι η άποψη της Επιτροπής σχετικά με το θέμα; πώς είναι δυνατόν, κατά την Επιτροπή, να αποφεύγονται στο μέλλον τέτοιες καταστάσεις, δηλαδή να αλιεύει κανείς στην ποσόστωση μιάς ορισμένης χώρας η οποία όμως δεν έχει κανένα οικονομικό όφελος από τη χρήση της εν λόγω ποσόστωσης;

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2205/00 και P-2236/00

(31 Ιουλίου 2000)

Με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 1989, σεπόθεση με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης (υπόθεση C-216/87 The Queen v. Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte Jaderow Ltd), το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνώρισε το δικαίωμα κράτους μέλους να επιβάλλει προϋποθέσεις σε αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία του που σκοπό έχουν να εξασφαλίζουν την ύπαρξη πραγματικού οικονομικού συνδέσμου του σκάφους με το εκάστοτε κράτος, καθόσον ο σύνδεσμος αυτός αφορά μόνο τις σχέσεις μεταξύ των αλιευτικών δραστηριοτήτων του σκάφους αυτού και των πληθυσμών που εξαρτώνται από την αλιεία καθώς και των σχετικών βιομηχανιών. Το Δικαστήριο δήλωσε ότι μια τέτοιαποχρέωση είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο και, συνεπώς, προς τις ρυθμίσεις που διέπουν την εσωτερική αγορά.

Με διάταγμα της 3ης Φεβρουαρίου 1999, η βελγική κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει τον εν λόγω πραγματικό οικονομικό σύνδεσμο στα σκάφη που φέρουν βελγική σημαία. Το εν λόγω διάταγμα ορίζει ότι η προϋποθέση αυτή εκπληρούται στην περίπτωση που το 50 % τουλάχιστον του πληρώματος διαμένει στην παράκτια περιοχή του Βελγίου ή όταν το 50 % τουλάχιστον των ετησίων αλιευμάτων εκφορτώνεται στους λιμένες της εν λόγω ακτής και σημαντική ποσότητα των εκφορτώσεων αυτών διατίθεται προς πώληση στις τοπικές ιχθυόσκαλες ή, επίσης, στην περίπτωση συνδυασμού των δύο αυτών κριτηρίων. Ένας πλοιοκτήτης μπορεί επίσης να προτείνει άλλα κριτήρια και εναπόκειται στις βελγικές αρχές να αποφασίσουν αν τα προτεινόμενα κριτήρια πληρούν την εν λόγωποχρέωση.

Η βελγική κυβέρνηση κοινοποίησε στην Επιτροπή των σχέδιο του εν λόγω διατάγματος και, δεδομένου ότι οι οικείες διατάξεις είναι σύμφωνες προς την προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Επιτροπή ενέκρινε το εν λόγω σχέδιο διατάγματος.

Μία ομάδα πλοιοκτητών κατέθεσε καταγγελία κατά τηςποχρέωσης αυτής. Η καταγγελία αφορά τον προβλεπόμενο τρόπο εφαρμογής της εν λόγωποχρέωσης από τις βελγικές αρχές. Η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος την καταγγελία και θα ενημερώσει το Κοινοβούλιο σχετικά με τις εξελίξεις επί του θέματος αυτού.