ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0280/99

υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Ponte Vecchio (Φλωρεντία)

Η γέφυρα Ponte Vecchio και οι γειτονικές ζώνες στο ιστορικό κέντρο της Φλωρεντίας περιλαμβάνονται στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.

Κατά την πάροδο των ετών, κατά επανάληψη οι διάφοροι υπεύθυνοι των Πολιτιστικών και Περιβαλλοντικών Αγαθών επεσήμαναν στα τοπικά και εθνικά όργανα την ανάγκη αξιοποίησης και συντήρησης της κληρονομιάς αυτής της ανθρωπότητας προφυλάσσοντάς την από τον κίνδυνο υπερβολικής προσέλευσης τουριστών ή από την υποβάθμιση η οποία προκαλείται από την παρουσία παράνομων πωλητών και από μία αυξανόμενη μικροεγκληματικότητα.

Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα δεν ήσαν αρκετά ούτε για να περιορίσουν τις βανδαλικές πράξεις ούτε για να διασφαλίσουν την προστασία της καλλιτεχνικής κληρονομιάς και των επί τόπου βιοτεχνικών και εμπορικών καταστημάτων. Η γέφυρα Ponte Vecchio και οι γειτονικές περιοχές βρίσκονται ως εκ τούτου σε καθημερινό κίνδυνο.

Προτίθεται η Επιτροπή να παρέμβη, υπό το πρίσμα των ανωτέρω, στις αρμόδιες αρχές της Φλωρεντίας και της Ιταλίας ώστε να διασφαλισθεί η διατήρηση και αξιοποίηση ενός καλλιτεχνικού και ιστορικού αγαθού υψηλής αξίας εντεταγμένου από την Ουνέσκο στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς;

Απάντηση του κ. Oreja εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Μαρτίου 1999)

Αν και κατανοεί πλήρως τις ανησυχίες που εκφράζονται από το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή θα ήθελε να το πληροφορήσει ότι, βάσει του άρθρου 128 και της αρχής της επικουρικότητας της συνθήκης ΕΚ, οιαδήποτε μέτρα για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών ή περιφερειακών αρχών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0046/99

υποβολή: Konstantinos Hatzidakis (PPE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Πρόβλημα συμβατότητας των υπολογιστών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της Ελλάδας

Έως το τέλος του 1996, σε 1187 από τα 1777 γυμνάσια της Ελλάδας είχαν εγκατασταθεί υπολογιστές για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των υπολογιστών, η οποία δεν έχει αναβαθμιστεί, είναι δεύτερης και τρίτης γενιάς (286 και 386) και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να υποστηρίξει το λειτουριγκό πρόγραμμα Windows, αλλά ούτε και τις σύγχρονες τηλεπικοινωνιακές εφαρμογές που βασίζονται στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Θα ήθελα να με πληροφορήσει η Επιτροπή:

1. Ποια στοιχεία διαθέτει για την υπάρχουσα υποδομή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα, όσον αφορά την πληροφορική, όπως και για τις τηλεπικοινωνιακές δυνατότητες αυτής της υποδομής;

2. Την περίοδο εφαρμογής του προγράμματος εισαγωγής της πληροφορικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (στο πλαίσιο του ΕΠΕΑΕΚ - ελληνικό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Εκπαίδευση και Αρχική Επαγγελματική Κατάρτιση") και ειδικότερα, εάν οι δυνατότητες που θα έχουν οι μαθητές για αξιοποίηση των σύγχρονων τηλεπικοινωνιών σε επίπεδο εφαρμογών είναι συμβατές με τους αρχικούς στόχους του Επιχειρησιακού Προγράμματος;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαρτίου 1999)

Τα διαρθρωτικά ταμεία υποστηρίζουν την εισαγωγή και χρήση της πληροφορικής τεχνολογίας στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα μέσω του λειτουργικού προγράμματος "Εκπαίδευση και αρχική κατάρτιση". Η επιχείρηση υλοποιείται σταδιακά βάσει ολοκληρωμένου σχεδίου το οποίο περιλαμβάνει ενέργειες για την αγορά εξοπλισμού πληροφορικής και τυποποιημένου λογισμικού; τη δημιουργία εργαστηρίων υπολογιστών, κυρίως για τα γενικά λύκεια; την ανάπτυξη ή την προσαρμογή εκπαιδευτικού λογισμικού; την κατάρτιση των εκπαιδευτικών και των σπουδαστών; και τη σύνδεση με το Internet και/ή άλλα δίκτυα. Οι ελληνικές αρχές έχουν καθορίσει τα τεχνικά χαρακτηριστικά του συστήματος έτσι ώστε να γίνει δυνατή η χρήση σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών εφαρμογών.

Παρά τους σημαντικούς πόρους που έχουν παραχωρηθεί για την εισαγωγή της πληροφορικής τεχνολογίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο εξοπλισμός όλων των σχολείων με υπολογιστές δεν είναι εφικτός στην παρούσα περίοδο προγραμματισμού (1994-1999). Η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί στο προσεχές κοινοτικό πλαίσιο στήριξης.

Για περισσότερες λεπτομέρειες η Επιτροπή παραπέμπει τον κ. βουλευτή στο ελληνικό υπουργείο Παιδείας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0276/99

υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή

(17 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Εταιρία Borri Elettronica Industiale, η οποία ανήκει στη General Signal (ΗΠΑ)

Η Borri Elettronica Industiale (Bibbiena-Arezzo-Ιταλία), η οποία ανήκει στη General Signal (ΗΠΑ) έχει μία εδραιωμένη και θετική παράδοση εργασίας σε σημείο να έχει καταστεί μία από τις σημαντικότερες εταιρίες του τομέα (απασχολεί 118 εργαζομένους εκ των οποίων το 60 % πτυχιούχοι και/ή διπλωματούχοι).

Η εν λόγω εταιρία θα αποτελέσει σε λίγες ημέρες αντικείμενο μετάβασης ιδιοκτησίας στη SPX (ΗΠΑ), εταιρία δραστηριοποιούμενη στον τομέα των ανταλλακτικών και υπηρεσιών για οχήματα.

Δεν υφίστανται εγγυήσεις σχετικά με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και την επιτόπου αξιοποίηση της ιδιομορφίας της εταιρίας.

Προτίθεται η Επιτροπή να λάβει τις απαραίτητες σχετικές αποφάσεις προκειμένου να επιτραπεί η προστασία τόσο των θέσεων εργασίας, όσο και της επαγγελματικότητας της οποίας η Borri Elettronica Industiale, έχει δώσει αποδείξεις επί σειρά ετών δραστηριότητας;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(10 Μαρτίου 1999)

Μία από τις προτεραιότητες της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής είναι η εγγύηση της προστασίας των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων.

Η οδηγία του Συμβουλίου 77/187/ΕΟΚ της 14ης Φεβρουαρίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων(1) αποσκοπεί στην προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αλλαγής του επιχειρηματικού φορέα και ιδιαίτερα προς εξασφάλιση της διατηρήσεως των δικαιωμάτων τους. Προς το σκοπό αυτόν, το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής προβλέπει ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που δημιουργούνται για τον εκχωρητή από σύμβαση εργασίας ή από εργασιακή σχέση μεταβιβάζονται, εξαιτίας της μεταβιβάσεως αυτής, στον εκδοχέα.

Το άρθρο 4 προβλέπει την προστασία των εργαζομένων κατά ενδεχόμενης απολύσεως από τον εκχωρητή ή τον εκδοχέα, αλλά δεν εμποδίζει απολύσεις που είναι δυνατόν να επέλθουν για λόγους οικονομικούς, τεχνικούς ή οργανωτικούς που προϋποθέτουν μεταβολές στο επίπεδο της απασχολήσεως.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν λαμβάνει μέτρα σε σχέση με ατομικές περιπτώσεις όπως ζητεί ο αξιότιμος βουλευτής και δεν έχει γνώση της περιπτώσεως στην οποία αναφέρεται.

Σε περίπτωση που οι εθνικές διατάξεις που μεταφέρουν το κοινοτικό δίκαιο δεν τηρούνται, εναπόκειται στις εθνικές δικαιοδοτικές και διοικητικές αρχές, σε πρώτο επίπεδο, να επιλαμβάνονται οποιασδήποτε επίδικης διαφοράς προκύπτει.

(1) ΕΕ L 61 της 5.3.1977.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0629/99

υποβολή: Anne McIntosh (PPE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Οδηγία για τον χρόνο εργασίας

Έχει αξιολογήσει η Επιτροπή τον αντίκτυπο που θα έχει για τον κλάδο των μεταφορών η προτεινόμενη επέκταση της Οδηγίας για τον χρόνο εργασίας;

Δεν φρονεί η Επιτροπή ότι το συνεπαγόμενο κόστος θα είναι απαγορευτικό και ότι υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει στην υποχρεωτική παύση δραστηριότητας για ορισμένες επιχειρήσεις οδικών μεταφορών;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Ο υπολογισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον αντίκτυπο της επέκτασης της οδηγίας για το χρόνο εργασίας στον τομέα των μεταφορών υποδεικνύεται μέσα στην πρότασή της(1) με τίτλο "Επίδραση της πρότασης στον τομέα με ειδική αναφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ)". Αυτή η αξιολόγηση καταλήγει ότι ένας ακριβής υπολογισμός του κόστους και των οφελών από την εφαρμογή της οδηγίας δεν είναι εφικτός. Ο καλύτερος υπολογισμός που αφορά την πιθανή τάξη μεγέθους του καθαρού αντίκτυπου της πρότασης, δίδει ποσοστό ίσο με 0.2 % περίπου των δαπανών για μισθοδοσία. Λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη της πρότασης (καλύτερες κοινωνικές συνθήκες και μεγαλύτερη οδική ασφάλεια) δεν θεωρείται ότι η οδηγία ύστερα από την έκδοσή της, δεν θα οδηγούσε σε απαγορευτικό κόστος ή σε πτώχευση στον τομέα των οδικών μεταφορών.

(1) ΕΕ C 43 της 17.2.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1094/99

υποβολή: Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(15 Απριλίου 1999)

Θέμα: Εξαίρεση από το άρθρο 92 της Συνθήκης

Στη συμφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με το μακροπρόθεσμο δημοσιονομικό σχεδιασμό περιλαμβάνονται δύο διαφορετικές μορφές υποστήριξης προς τη Βόρεια Σουηδία. Ένα μέρος της περιφέρειας περιλαμβάνεται στο Στόχο 1 (πρώην Στόχος 6). Ένα άλλο μέρος, στις ακτές, λαμβάνει ιδιαίτερη ενίσχυση.

Η διάρθρωση αυτή συνεπάγεται μήπως ότι οι εν λόγω δύο περιφέρειες εξαιρούνται από τους κανόνες της ΕΕ για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 92 της Συνθήκης;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 1999)

Καμία περιφέρεια στην Κοινότητα δεν "εξαιρείται" από την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Ακόμη και οι περιφέρειες που καλύπτονται από την παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ (παλαιό άρθρο 92 παράγραφος 3) υπόκεινται στους κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις.

Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου (ευθυγραμμισμένα με το σχέδιο γενικού κανονισμού για τα διαρθρωτικά ταμεία, τον οποίο πρότεινε η Επιτροπή) αναφέρονται τρία κριτήρια για την επιλεξιμότητα βάσει του στόχου 1 των διαρθρωτικών ταμείων. Μόνο όσες περιφέρειες NUTS II ανταποκρίνονται πρώτες στα ανωτέρω κριτήρια, δηλαδή με κατά κεφαλή ΑΕΠ λιγότερο από το 75 % του κοινοτικού μέσου όρου, είναι αυτόματα επιλέξιμες για λήψη περιφερειακών ενισχύσεων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3α της συνθήκης ΕΚ, όπου χρησιμοποιείται το ίδιο κριτήριο.

Οι υπόλοιπες περιφέρειες του στόχου 1, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της βόρειας Σουηδίας, μπορούν να καταστούν επιλέξιμες για λήψη περιφερειακών ενισχύσεων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3γ της συνθήκης ΕΚ, εφόσον το κράτος μέλος τις συμπεριλάβει στον πίνακα υποβοηθούμενων περιοχών, που θα προτείνει προς την Επιτροπή.

Ιδιαίτερη σημασία για τις περιφέρειες της βόρειας Σουηδίας έχουν δύο διατάξεις (παράγραφοι 3.10.4 και 3.1.5) των κατευθυντήριων γραμμών για τις περιφερειακές ενισχύσεις(1). Αφενός, όλες οι περιφέρειες NUTS III με πυκνότητα πληθυσμού κάτω από 12,5 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο μπορεί να καταστούν επιλέξιμες βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3γ της συνθήκης ΕΚ. Αφετέρου, όλες οι περιφέρειες που είναι επιλέξιμες για λήψη ενισχύσεων από τα διαρθρωτικά ταμεία μπορούν επίσης να υπαχθούν στην παροχή αρωγής βάσει του ιδίου άρθρου, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις που αφορούν τον ορισμό της περιοχής (παράγραφος 3.10.3 των κατευθυντήριων γραμμών για τις περιφερειακές ενισχύσεις).

(1) ΕΕ C 74 της 10.3.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0618/99

υποβολή: Peter Crampton (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Αλιευτική συμφωνία με την Ισλανδία

Σε ό,τι αφορά την ποσόστωση του ΗΒ των 1000 τόνων κοκκινόψαρου και το γεγονός ότι δεν επιτρέπονται μηχανότρατες, μπορούν άραγε τα σκάφη του ΗΒ να προβαίνουν σε αφαίρεση των κεφαλών και των εντοσθίων των ιχθύων που αλιεύουν;

Απάντηση της κας Bonino εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Απριλίου 1999)

Βάσει της αλιευτικής συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και της Ισλανδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει ποσόστωση 1.160 τόνων κοκκινόψαρων (από συνολική κοινοτική ποσόστωση 3.000 τόνων). Η συμφωνία προβλέπει την "έκδοση περιορισμένου αριθμού αδειών αλιείας για μηχανότρατες, εκτός των μηχανοτρατών-εργοστασίων", απαγορεύοντας έτσι στα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη να αφαιρούν τις κεφαλές και τα εντόσθια των αλιευμάτων εν πλω ή να ασχολούνται με άλλες δραστηριότητες μεταποίησης στα ύδατα της Ισλανδίας. Η απαγόρευση αυτή μεταποίησης και η καλυπτόμενη πίσω από την απαγόρευση αυτή επιμονή για αλιεύματα νωπών ψαριών αποτελούσε μία από τις βασικές απαιτήσεις της Ισλανδίας κατά το χρόνο της σύναψης της αλιευτικής συμφωνίας το 1993. Από το 1997, πλοία-εργοστάσια, τα οποία είτε αφαίρεσαν είτε σφράγισαν όλο τον αναγκαίο εξοπλισμό τους για να μπορούν να λειτουργούν ως πλοία-εργοστάσια, μπορούν επίσης να λαμβάνουν άδεια αλιείας. Εντούτοις, το γεγονός αυτό δεν αναιρεί την γενική απαγόρευση μεταποίησης, η οποία καλύπτει επίσης την αφαίρεση κεφαλών και εντοσθίων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0762/99

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς την Επιτροπή

(11 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων

Διαπιστώνοντας τη μικρή πρόοδο που έχει συντελεστεί σε σχέση με την εφαρμογή της Σύστασης του Συμβουλίου της 2.12.1996, για την ισόρροπη συμμετοχή γυναικών-ανδρών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τί μέτρα προτίθεται να λάβει;

Λαμβανομένου υπόψη και του άρθρου 141 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, τί θετικές δράσεις προτίθεται να προωθήσει η Επιτροπή υπέρ του λιγότερου αντιπροσωπευόμενου φύλου (των γυναικών);

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Απριλίου 1999)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει δραστηριοποιηθεί από πολλές απόψεις για να εξασφαλίσει την αποτελεσματική πραγματοποίηση των στόχων που έχουν καθορισθεί από τη σύσταση του Συμβουλίου της 2 Δεκεμβρίου 1996 στην οποία ο αξιότιμος βουλευτής αναφέρεται.

Έτσι, π.χ. η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενθάρρυνε τα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την υλοποίηση της σύστασης του Συμβουλίου μέσω της οργάνωσης ενός σεμιναρίου για τους ανωτάτους υπαλλήλους που ορίσθηκαν από τις κυβερνήσεις το Μάιο του 1998. Επίσης υποστήριξε ενέργειες που προτάθηκαν από τα κράτη μέλη ή από μη κυβερνητικές οργανώσεις που αποβλέπουν στην προώθηση της ισόρροπης συμμετοχής των γυναικών και των ανδρών κατά τη λήψη των αποφάσεων. Μεταξύ αυτών μπορεί να αναφερθεί μία συνάντηση ανωτάτου επιπέδου, η οποία προγραμματίζεται από τις γαλλικές αρχές για τον Απρίλιο του 1999 και η οποία προβλέπει τη συμμετοχή των υπουργών των κρατών μελών σχετικά με το θέμα αυτό.

Τέλος, έχει ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη σύσταση, να τής αποστείλουν πριν από τα τέλη Μαΐου 1999 μία έκθεση σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει για την υλοποίηση της σύστασης. Με βάση τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο που διαβιβάστηκε στα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εκπονήσει έκθεση και θα την διαβιβάσει στο Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή πριν από τα τέλη του έτους.

Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της σύστασης στη δική της διοικητική δομή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκρίνει σε ετήσια βάση από το 1995 στόχους διορισμού γυναικών σε θέσεις με αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων. Επίσης, μία σαφής βελτίωση της παρουσίας των γυναικών έχει καταγραφεί κατά την πορεία των ετών ιδίως στο επίπεδο των διευθυντών (19 γυναίκες διευθύντριες το Δεκέμβριο 1998 έναντι 5 τον Ιανουάριο 1995) και στο επίπεδο των μεσαίων στελεχών (προϊστάμενοι μονάδων και σύμβουλοι) (το ποσοστό των γυναικών πέρασε από το 8,3 % στο 11,4 % στην κατηγορία LA κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονικής περιόδου). Κατά μέσο όρο οι γυναίκες κατέχουν το 13,3 % των θέσεων στελεχών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο αξιότιμος βουλευτής παρακαλείται να παραπεμφθεί στην απάντηση που έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη γραπτή ερώτηση Ε-4089/98 του κ. Blak(1).

Σχετικά με το άρθρο 141 της συνθήκης του Άμστερνταμ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετά τις συνέπειες της έναρξης ισχύος της συνθήκης και τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις.

(1) ΕΕ C 297 της 15.10.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0795/99

υποβολή: Reimer Böge (PPE) προς την Επιτροπή

(22 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Μεταφορά ζώων στα σφαγεία

Στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1999 - άρθρο B2-511- αναφέρεται στις παρατηρήσεις η εγγραφή ποσού 2 500 000 ευρώ για τις δαπάνες που αφορούν την τήρηση των διατάξεων για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά προς τα σφαγείαεντός και εκτός της ΕΕ. Η ίδια πρόβλεψη υπάρχει στους προϋπολογισμούς για τα έτη 1997 και 1998. Μπορεί η Επιτροπή να μας εξηγήσει γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε καμιά από αυτές τις πιστώσεις για την εφαρμογή ενός τόσο σημαντικού μέτρου, μολονότι υπήρχε αρκετός χρόνος για την επεξεργασία καταλλήλων προτάσεων;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 1999)

Η Επιτροπή δημιούργησε στο πλαίσιο της Γενικής Διεύθυνσης πολιτικής για τους καταναλωτές και την προστασία της υγείας των καταναλωτών (ΓΔ XXIV) την υπηρεσία τροφίμων και κτηνιατρικών θεμάτων, η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διενέργεια ελέγχων στα κράτη μέλη και στις τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων σχετικά με την εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την ευημερία των ζώων, οι οποίοι θεσπίζονται στην οδηγία 91/628/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ(1).

Η Επιτροπή εξετάζει τις λύσεις και τα διοικητικά μέσα για να διατεθεί το ποσό που είναι εγγεγραμμένο στη γραμμή B2-511 στην υπηρεσία τροφίμων και κτηνιατρικών θεμάτων, ώστε να ενισχυθούν οι έλεγχοι κατά τη μεταφορά των ζώων προς τα σφαγεία εντός και εκτός της Κοινότητας.

(1) ΕΕ L 340 της 11.12.1991.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0155/99

υποβολή: Caroline Jackson (PPE) προς την Επιτροπή

(11 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Σκίουροι οι κοινοί και βαρφαρίν

Δύναται η Επιτροπή να αναφέρει εάν έχει πρόθεση να απαγορεύσει τη χρήση της ουσίας η οποία κυκλοφορεί στην αγορά ως "βαρφαρίν"; Έχει αποδειχθεί ότι η ουσία αυτή είναι ένα από τα αποτελεσματικότερα μέσα μειώσεως του αριθμού των τεφρών σκιούρων (sciurus carolinensis) εντός του Ηνωμένου Βασιλείου και ενδέχεται ως εκ τούτου να αποτελεί χρήσιμο μέσο διατηρήσεως του φθίνοντος πληθυσμού των σκιούρων των κοινών (sciurus vulgaris). Επειδή πολύ πιθανόν να μην διατίθεται ικανοποιητικό δηλητήριο της αυτής ισχύος, μία απαγόρευση θα είχε σοβαρές συνέπειες.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Μαρτίου 1999)

Το ενεργό συστατικό βαρφαρίν χρησιμοποιείται ως παρασιτοκτόνο για την προστασία φυτών και φυτικών προϊόντων και αξιολογείται σήμερα ως τρωκτικοκτόνο στο πλαίσιο της οδηγίας του Συμβουλίου 91/414/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(1).

Μία από τις επιτρεπόμενες χρήσεις του βαρφαρίν είναι ο δημογραφικός έλεγχος των τεφρών σκιούρων με στόχο την προστασία των δέντρων. Αυτή η χρήση ελήφθη υπόψη κατά την αξιολόγηση και τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το βαρφαρίν. Τελική απόφαση αναμένεται να ληφθεί πριν το θέρος του 1999.

(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0716/99

υποβολή: José García-Margallo y Marfil (PPE) προς την Επιτροπή

(29 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Διαρθρωτικά Ταμεία

Οι περιφέρειες το κατά κεφαλήν εισόδημα των οποίων είναι κατώτερο του 75 % του μέσου κοινοτικού όρου ονομάζονται "περιφέρειες του στόχου 1" και λαμβάνουν σημαντικές κονοτικές ενισχύσεις.

Προκειμένου να διαπιστωθεί εάν μία περιφέρεια υπερέβη το όριο αυτό ή όχι, το σχέδιο Κανονισμού του Συμβουλίου, COM(98)131 τελ.(1), το οποίο καθορίζει γενικές διατάξεις σχετικά με τα Διαρθρωτικά Ταμεία, προβλέπει ότι θα λαμβάνονται υπόψη τα αριθμητικά δεδομένα που αντιστοιχούν στα τρία τελευταία έτη για τα οποία διαθέτει στοιχεία το EUROSTAT.

Ο Γενικός Διευθυντής της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EUROSTAT) απεκάλυψε κατά την συνεδρίαση της Νομισματικής Υποεπιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17.2.1999 ότι τα στατιστικά στοιχεία που αντιστοιχούν στα οικονομικά έτη 1994, 1995 και 1996 περιελάμβαναν ήδη και τα στοιχεία της παραοικονομίας των εξεταζόμενων περιφερειών, χωρίς εντούτοις να προσδιορίζει και τα κριτήρια που είχαν επιλεγεί για την εκτίμηση ή την αξιολόγηση των δραστηριοτήτων αυτού του είδους.

Ποιό τμήμα των εισοδημάτων της περιφέρειας αντιστοιχεί στην παραοικονομία και ποιό στις κανονικές οικονομικές δραστηριότητες στη Μελίγια για το καθε ένα από τα έτη αυτά;

(1) ΕΕ C 176 της 9.6.1998, σελ. 1.

Κοινή απάντηση

του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-0698/99, E-0699/99, E-0700/99, E-0701/99, E-0702/99,E-0703/99, E-0704/99, E-0705/99, E-0706/99, E-0707/99, E-0708/99, E-0709/99, E-0710/99,E-0711/99, E-0712/99, E-0713/99, E-0714/99, E-0715/99 και E-0716/99

(6 Μαΐου 1999)

Όπως αναφέρεται στην απάντηση της γραπτής ερώτησης E-0697/99(1) του αξιότιμου μέλους, η Eurostat δεν μετρά άμεσα την έκταση της παραοικονομίας στα κράτη μέλη. Όμως, η Επιτροπή έχει ζητήσει από τα κράτη μέλη να συμπληρώσουν την κάλυψη της παραοικονομίας εκτελώντας ορισμένες διαδικασίες για την επαλήθευση και τη βελτίωση των εκτιμήσεων του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ) και του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ).

Τα εθνικά δεδομένα για τα έτη 1994 έως 1996 που υπέβαλε η Ισπανία τον Οκτώβριο 1998 ενσωματώνουν το αποτέλεσμα της ενλόγω ενέργειας. Κατά συνέπεια, είναι εκτεταμένα και καλύπτουν την παραοικονομία.

Όμως, με βάση τα εθνικά δεδομένα που παρέχονται στην Eurostat δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του ποσοστού που κατέχει η παραοικονομία στο γενικό σύνολο. Κατά συνέπεια είναι επίσης αδύνατη οποιαδήποτε παρόμοια αξιολόγηση σε περιφερειακό επίπεδο.

(1) βλέπε σελίδα 115.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0609/99

υποβολή: Herbert Bösch (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ενίσχυση περιοδικών και εφημερίδων στην ΕΕ

Υπάρχουν πολυάριθμες εκδόσεις, που αναφέρονται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζουμε σε ποιο μέτρο επωφελούνται από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να απαντήσει στις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Υπάρχει ένα σύστημα επιδοτήσεων των εκδόσεων στην ΕΕ;

2. Εάν ναι, ποια είναι τα περιοδικά ή οι εφημερίδες που επιδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

3. Ποια είναι τα ποσά τα οποία καταβάλλονται στις εν λόγω εκδόσεις;

Απάντηση του κ. Oreja εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Μαΐου 1999)

1. Δεν υπάρχει σύστημα επιδοτήσεων της Επιτροπής προς τον Τύπο ή τους εκδότες, εκτός από ένα μικρό πρόγραμμα συνεισφοράς στα έξοδα μετάφρασης λογοτεχνικών έργων σε λιγότερο χρησιμοποιούμενες γλώσσες.

2. Πάντως, η Επιτροπή αγοράζει χώρο σε εκδόσεις όπου απαιτείται όπως, για παράδειγμα για την διαφήμιση ανοικτών διαγωνισμών. Αγοράζει, επίσης, ποσότητες ορισμένων εκδόσεων για δική της χρήση. Κατά τις εργασίες τους στον τομέα της πληροφόρησης, ορισμένες αντιπροσωπείες της Επιτροπής παρέχουν συνδρομή σε περιοδικά για επιπλέον αντίτυπα τευχών ή για συμπληρωματικές σελίδες σχετικές με ευρωπαϊκά θέματα. Τέτοιου είδους δαπάνες καταλογίζονται σε διάφορα κονδύλια του προϋπολογισμού.

3. Η επιλογή των εκδόσεων στις οποίες αγοράζεται χώρος για διαφημίσεις θα έπρεπε να γίνεται με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της εθνικής κάλυψης. Οι εκδόσεις αυτές δεν θα έπρεπε να επιλέγονται βάσει της έκτασης ή του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα κοινοτικά θέματα.