ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3726/98

υποβολή: Werner Langen (PPE) προς την Επιτροπή

(25 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Αρχή της κοινοτικής ανάλωσης των σημάτων/Οδηγία της ΕΕ σχετικά με τα εμπορικά σήματα

Η Επιτροπή αναφέρει στην απάντησή της στην ερώτηση P-0737/98(1):

1. "Βάσει των σημερινών διεθνών οικονομικών σχέσεων, η αρχή της κοινοτικής ανάλωσης είναι πιθανόν να παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα για τους καταναλωτές ανάλογα με το προϊόν. Ιδιαίτερα μπορεί να διασφαλίζει τη συνεχή ποιότητα των προϊόντων που κυκλοφορούν στην εσωτερική αγορά, και τη συνέχεια της εξυπηρέτησης μετά την πώληση."

2. "... ότι σήμερα, κανένας σημαντικός οικονομικός εταίρος της Κοινότητας και των κρατών μελών της δεν εφαρμόζει την αρχή της διεθνούς ανάλωσης των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας."

3. "Στην υπόθεση Silhouette, τα συμπεράσματα του γενικού εισαγγελέως επιβεβαιώνουν ότι η διάταξη της οδηγίας αποτελεί μέτρο συνολικής εναρμόνισης."

Θα μπορούσε η Επιτροπή να διευκρινίσει το:

1. Κατά πόσον η σταθερή ποιότητα των προϊόντων εξαρτάται από την καθιέρωση μιας ευρωπαϊκής ανάλωσης των σημάτων;

2. Κατά την εισαγωγή επώνυμων προϊόντων από τον μη ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο δεν πρόκειται κυρίως για ταυτόσημα προϊόντα;

3. Τα ενδοευρωπαϊκά κέντρα διανομής δεν αντλούν συχνά τις προμήθειές τους από εξωευρωπαϊκές μονάδες παραγωγής των εταιρειών;

4. Εξακολουθεί η Επιτροπή να υποστηρίζει την άποψή της ότι η συνέχιση της εξυπηρέτησης μετά την πώληση μπορεί να διατηρηθεί μόνο στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής ανάλωσης, δεδομένου του γεγονότος ότι, σύμφωνα με ανακοινώσεις του τύπου, υφίστανται εταιρείες οι οποίες καλούν τους αντιπροσώπους τους να καταστήσουν ακριβότερη τη συντήρηση και τα ανταλλακτικά των μη επώνυμων προϊόντων;

5. Δεν θεωρεί η Επιτροπή την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, την Ελβετία και την Νότιο Κορέα σημαντικούς οικονομικούς εταίρους της Κοινότητας και των κρατών μελών της, ενόψει του γεγονότος ότι τα συγκεκριμένα κράτη -όπως επιβεβαιώνουν αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων- αναγνωρίζουν την αρχή της διεθνούς ανάλωσης και τάσσονται υπέρ της, με ορισμένες εξαιρέσεις όπως στην περίπτωση της Νοτίου Κορέας;

6. Δεν θα προέκυπτε εναρμόνιση με τη γενική καθιέρωση της διεθνούς ανάλωσης, χωρίς να αντιμετωπίσουν οι καταναλωτές τις αρνητικές συνέπειες της ανόδου των τιμών;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Ιανουαρίου 1999)

1.-2. Η διεθνής ανάλωση των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας μπορεί πράγματι να έχει επιπτώσεις στην ποιότητα των προϊόντων που πωλούνται στην Κοινότητα. Παρ' όλο που ο κίνδυνος αυτός δεν μπορεί να ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, φαίνεται ότι ορισμένα είδη προϊόντων που κυκλοφορούν στο εμπόριο με το ίδιο σήμα σε όλο τον κόσμο μπορεί να έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά λόγω των απαιτήσεων των τοπικών αγορών στις οποίες πωλούνται (π.χ. λόγω κλιματολογικών συνθηκών). Στις περιπτώσεις αυτές, η διεθνής ανάλωση των δικαιωμάτων μπορεί να συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής που ζει στην Κοινότητα είναι πιθανό να βρει το παράλληλα εισαγόμενο προϊόν με διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα που έχει συνηθίσει. Επιπροσθέτως, υπάρχει ο κίνδυνος εισαγωγής παραποιημένων προϊόντων μεταξύ των προϊόντων που εισάγονται χωρίς έλεγχο, γεγονός που προφανώς είναι εις βάρος του καταναλωτή.

3. Είναι αλήθεια ότι οι διανομείς που ευρίσκονται εντός της Κοινότητας μπορεί να εφοδιάζονται από δικαιούχους σημάτων με προϊόντα που κατασκευάζονται εκτός της Κοινότητας. Πρόκειται για απόφαση που μπορεί να λάβει κάθε επιχείρηση στο πλαίσιο της βιομηχανικής στρατηγικής της. Η Επιτροπή δεν διαθέτει προς το παρόν λεπτομερή στοιχεία σχετικά με το θέμα αυτό. Η μελέτη σχετικά με τις οικονομικές συνέπειες της σημερινής κατάστασης στην Κοινότητα, τη σύνταξη της οποίας έχει αναθέσει η Επιτροπή, θα παράσχει περισσότερες πληροφορίες για το θέμα αυτό.

4. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει καταστάσεις όπου οι διανομείς και οι λιανέμποροι υποχρεώνονται από δικαιούχους σημάτων να καταστήσουν ακριβότερες τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης μετά την πώληση όταν το προϊόν τίθεται στο εμπόριο μέσω παράλληλων εισαγωγών.

5. Σύμφωνα με τα αρχικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τη μελέτη που έχει αναθέσει η Επιτροπή σχετικά με τις οικονομικές συνέπειες για την Κοινότητα και τους σημαντικότερους εταίρους της στον τομέα της ανάλωσης των δικαιωμάτων, η κατάσταση είναι αρκετά περίπλοκη. Ιδίως στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία, τους κύριους εμπορικούς εταίρους της Κοινότητας, η διεθνής ανάλωση δεν έχει αυτόματη και καθολική εφαρμογή. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, οι δικαιούχοι σημάτων μπορούν να περιορίσουν τις παράλληλες εισαγωγές σε περίπτωση που δεν υπάρχει οικονομικός ή νομικός δεσμός μεταξύ της επιχείρησης δικαιούχου του σήματος και του κατασκευαστή στο εξωτερικό και όταν το προϊόν που εισάγεται παράλληλα διαφέρει ως προς τα υλικά και την ποιότητά του από το προϊόν που πωλείται στην εγχώρια αγορά. Όσον αφορά την Ιαπωνία, οι συμβάσεις διανομής που υπογράφονται από τους δικαιούχους σημάτων και τους λιανέμπορους ρυθμίζουν το θέμα αυτό και επιβάλλουν συμβατικές υποχρεώσεις στα διάφορα μέρη.

6. Η οδηγία του Συμβουλίου 89/104/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων(2) αποτελεί, όσον αφορά το ζήτημα της ανάλωσης, το μέσο για την πλήρη εναρμόνιση, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο στην υπόθεση Silhouette. Δεν εναπόκειται στην Επιτροπή να σχολιάσει την υπόδειξη σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί το ίδιο επίπεδο εναρμόνισης αν το κείμενο της οδηγίας ήταν διαφορετικό.

(1) ΕΕ C 402 της 22.12.1998, σελ. 25.

(2) ΕΕ L 40 της 11.2.1989.