ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1923/00

υποβολή: Elspeth Attwooll (ELDR), Chris Davies (ELDR) και Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Επιδοτήσεις στον καπνό

Έχει δηλωθεί ότι οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες συνιστούν μείζον εμπόδιο στην άρση των επιδοτήσεων προς τους καπνοπαραγωγούς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η καλλιέργεια του καπνού αποτελεί δραστηριότηταψηλής έντασης εργατικού δυναμικού και συχνά γίνεται σε ποιοτικώς φτωχά εδάφη που δεν προσφέρονται για άλλες καλλιέργειες.

Προτίθεται να αναφέρει η Επιτροπή τι μέτρα έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να ενθαρρύνει τους καπνοπαραγωγούς να μεταπηδήσουν σε άλλους οικονομικούς τομείς, αγροτικούς και μη; Τι έρευνες έχουν γίνει με σκοπό να καθορισθεί η βιωσιμότητα της δημιουργίας άλλων καλλιεργειών στα εδάφη που καλλιεργείται καπνός; Εάν οι επιδοτήσεις στην καπνοκαλλιέργεια πρόκειται να μειωθούν περαιτέρω, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα ούτως προκύπτοντα κονδύλια για τη χρηματοδότηση διαρθρωτικών μέτρωνπέρ τοπικών οικονομιών που στηρίζονται στην καπνοκαλλιέργεια;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιουλίου 2000)

Στον τομέα του καπνού οι διακανονισμοί όσον αφορά την ενίσχυση βασίζονται σε ποσοστώσεις. Κατά τρόπο διαφορετικό σε σχέση με άλλους τομείς οι οποίοι ρυθμίζονται με βάση οροφές εγγυήσεως, εδώ δενφίσταται ενίσχυση για παραγωγή πέραν της συνολικής ποσόστωσης.

Προκειμένου να μειωθεί η παραγωγή, σε περίπτωση που κάποιος παραγωγός εκουσίως παραιτείται από την ποσόστωσή του,φίσταται πρόγραμμα εκ νέου αγοράς ποσόστωσης με το οποίο θα μπορούσε να μειωθεί η ποσότητα του παραγόμενου καπνού (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 του Συμβουλίου, της 30 Νοεμβρίου 1992, για την κοινή οργάνωση αγοράς του ακατέργαστου καπνού(1), κανονισμός (EK) αριθ. 2848/98 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1998 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 όσον αφορά το καθεστώς των πριμοδοτήσεων, ποσοστώσεων παραγωγής και της ειδικής ενίσχυσης που χορηγείται στις ομάδες παραγωγών στον τομέα του ακατέργαστου καπνού(2)).

Εντός του πλαισίου της διαρθρωτικής πολιτικής της Επιτροπής για το χρονικό διάστημα 2000-2006, ο αυτός κανονισμός εισάγει και τη δυνατότητα εφαρμογής προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης προκειμένου να δοθεί δυνατότητα στις περιφέρειες καπνοπαραγωγής που βρίσκονται σε δυσκολία να μεταπηδήσουν σε άλλες δραστηριότητες. Τα προγράμματα αυτά είναι δυνατόν να απολαύουν κοινοτικής χρηματοδότησης παρεχόμενης με βάση τον κανονισμό (EK) αριθ. 1257/99 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών(3).

Η μετάβαση σε άλλες καλλιέργειες οι οποίες προσφέρουν τις ίδιες ευκαιρίες από άποψη απασχόλησης είναι εξαιρετικά περιορισμένη, δεδομένου ότι ο βαθμός έντασης εργασίας της καπνοπαραγωγής είναι εξαιρετικάψηλός. Υπάρχει κάποια εμπειρία που αφορά τη μεταστροφή προς τον τομέα διακοσμητικής κηπευτικής σε ορισμένες ιταλικές περιφέρειες. Όμως η επιτυχία των εν λόγω πρωτοβουλιών περιορίστηκε λόγω σημαντικών τεχνικών δυσκολιών.

Επιπλέον, το κοινοτικό ταμείο καπνού χρηματοδοτεί μελέτες που αφορούν τις δυνατότητες των παραγωγών ακατέργαστου καπνού να μεταχθούν σε άλλες καλλιέργειες ή δραστηριότητες. Η ίδια η Επιτροπή επικαιροποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2427/93, της 1ης Σεπτεμβρίου 1993, για τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 του Συμβουλίου όσον αφορά το κοινοτικό ταμείο έρευνας και ενημέρωσης στον τομέα του καπνού(4) σε συνέχεια της απόφασης του Συμβουλίου μετά από πρόταση της Επιτροπής να διπλασιάσει την εισφορά του παραγωγού που ενισχύει το εν λόγω ταμείο.

Η μεταστροφή από παραγωγή καπνού προς άλλες δραστηριότητες, είτε γεωργικές ή μη γεωργικές, αποτελεί επιλογή προς τις οποίες η Επιτροπή εξακολουθεί να αποδίδει ιδιαίτερη προσοχή. Πάντως, οι κύριες καπνοπαραγωγικές ζώνες, ιδιαίτερα στην Ιταλία και την Ελλάδα, είναι συγκεντρωμένες σε περιφέρειες στις οποίες η ανάπτυξηστερεί. Έτσι, η γεωγραφική θέση των καπνοπαραγωγών περιοχών, οι οποίες διαθέτουν ελάχιστες βιώσιμες οικονομικά λύσεις εναλλακτικές προς την καπνοπαραγωγή, επίσης αποτελεί κώλυμα προς οποιαδήποτε σημαντική μετακίνηση από τον τομέα αυτό.

Το σημαντικότερο εμπόδιο στην μετατροπή δεν αποτελούν οι πόροι αλλά η εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων οι οποίες προσφέρουν συγκρίσιμα κοινωνικοοικονομικά οφέλη. Τέλος, πρέπει να προστεθεί ότι οι δημοσιονομικοί περιορισμοί που έχουν αποτελέσει το αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ των οργάνων αποκλείουν την μεταφορά περαιτέρω κονδυλίων από τηνποστήριξη της αγοράς προς διαρθρωτικά προγράμματα.

(1) ΕΕ L 215 της 30.7.1992.

(2) ΕΕ L 358 της 31.12.1998.

(3) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(4) ΕΕ L 223 της 2.9.1993.