ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2639/99

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Προτάσεις της Επιτροπής για την ΚΟΑ βαμβακιού

Η παραγωγή βάμβακος στην Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνιαπερκαλύπτει την εθνική εγγυημένη ποσότητα των 782.000 τόνων, με αποτέλεσμα να επιβάλλονται μεγάλα πρόστιμα και να μειώνεται δραματικά το εισόδημα των παραγωγών.

Στις νέες προτάσεις της Επιτροπής για την τροποποίηση του καθεστώτος για το βαμβάκι, όχι μόνο διατηρείται αμετάβλητο το ύψος της εγγυημένης ποσότητας και της συνολικής δαπάνης (770 εκατ. ευρώ) που διατίθεται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό αλλά προτείνεται και περαιτέρω αύξηση της συνυπευθυνότητας με το πρόσχημα τηςπέρβασης του ετήσιου προϋπολογισμού.

Επειδή το βαμβάκι αποτελεί βασική καλλιέργεια της Ελλάδας (4.500.000 περίπου στρέμματα" περισσότερες από 200.000 οικογένειες απασχολούμενες στην πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή παραγωγή"ψηλές επενδύσεις) και ταυτόχρονα η Ε.Ε. είναι ιδιαίτερα ελλειμματική στο προϊόν.

Προτίθεται η Επιτροπή:

1. Να επανεξετάσει τις προτάσεις της προς την κατεύθυνση αύξησης της Μέγιστης Εγγυημένης Ποσότητας και του αντίστοιχου κονδυλίου του προϋπολογισμού, ώστε να ανταποκρίνονται στα πραγματικά επίπεδα παραγωγής;

2. Να μην προχωρήσει στην αύξηση των εφαρμοζόμενων μειώσεων σε περίπτωσηπέρβασης των ποσοτήτων αναφοράς;

3. Να λάβει μέτρα ώστε οι μικροί παραγωγοί βάμβακος να παίρνουν ολόκληρη την ενίσχυση χωρίς περικοπή λόγω συνυπευθυνότητας;

4. Τί άλλα πρόσθετα μέτρα για τη στήριξη των μικρών παραγωγών που πλήττονται ιδιαίτερα από ταψηλά πρόστιμα προτίθεται να πάρει;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Φεβρουαρίου 2000)

Σε απάντηση των θεμάτων προτεραιότητας τα οποία θα επιθυμούσε να χειριστεί το Συμβούλιο κατά το συμβιβασμό της δέσμης τιμών 1998-1999 επ'ευκαιρία της εξέτασης του καθεστώτος ενισχύσεων, η Επιτροπή πρότεινε μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης αγοράς βαμβακιού.

Επιφέροντας αφενός μια εκτεταμένη νομοθετική απλοποίηση, η Επιτροπή αποβλέπει στη διατήρηση του status quo όσον αφορά τη θεμελιώδη αρχή του καθεστώτος ενισχύσεων, που είναι το σύστημα άμεσων ενισχύσεων (deficiency paiement) καθώς και όσον αφορά το επίπεδο των θεσμικών τιμών και των εγγυημένων εθνικών ποσοτήτων.

Η διατήρηση των αμετάβλητων εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων και, κατά συνέπεια, της μέγιστης εγγυημένης ποσότητας, γίνεται κυρίως για περιβαλλοντικούς λόγους στο μέτρο που προκαλεί μια σταθεροποιητική επίπτωση επί της επέκτασης των εκτάσεων που έχουν ήδη περιοριστεί από τη διαθεσιμότητα νερού.

Από δημοσιονομικής απόψεως, οι σημερινές δαπάνες του τομέα, οι οποίες είναι μεγαλύτερες από 900 εκατ. ευρώ, δείχνουν ότι μπορούν ναπάρξουν συνθήκες οι οποίες να θέσουν σε κίνδυνο την τήρηση ολόκληρης της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Οι παραγωγοί βαμβακιού, οι οποίοι επί του παρόντος είναι οι μόνοι που δικαιούνται μια συνολική προστασία έναντι της διακύμανσης των παγκόσμιων τιμών, πρέπει, από την πλευρά τους, να προσπαθήσουν να μην επιδεινώσουν τη δημοσιονομική κατάστασηπερβαίνοντας τις εθνικές εγγυημένες ποσότητες. Για το σκοπό αυτό, η προτεινόμενη αύξηση του ποσοστού μείωσης αποτελεί παράγοντα αύξησης τηςπευθυνότητας των γεωργών έναντι της συνολικής παραγωγής.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δεν θα ήταν, κατά συνέπεια, συνεπές να απαλλαγούν οι μικροί παραγωγοί βαμβακιού από τον μηχανισμό συνυπευθυνότητας. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν προτίθεται να θεσπίσει ειδικά μέτρα στήριξηςπέρ αυτών. Υπενθυμίζεται στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι το καθεστώς κατ'αποκοπή ενισχύσεων ανά εκτάριοπέρ των μικρών παραγωγών βαμβακιού καταργήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996/1999 προκειμένου να τεθεί πέρας στη διαπιστωθείσα μη αποτελεσματική και μη επιθυμητή χρήση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων. Οι χρηματοδοτήσεις αυτές ενσωματώθηκαν, εντούτοις, στον συνολικό προϋπολογισμό που διατίθεται σήμερα στον τομέα.