ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3413/02

υποβολή: Kathleen Van Brempt (PSE) προς την Επιτροπή

(29 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Κρατική ενίσχυση για επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους

Πολυάριθμοι ευρωπαϊκοί επαγγελματικοί αθλητικοί σύλλογοι επιβιώνουν χάρη σε τοπικές αρχές. Δήμοι παρέχουν μεταξύ άλλων επιδοτήσεις, εγγυήσεις για τραπεζικά δάνεια, χρηματοδοτούν την κατασκευή σταδίων κλπ.

Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση αυτή·

Υπάγεται άραγε η κρατική ενίσχυση επαγγελματικών αθλητικών συλλόγων στους ευρωπαϊκούς κανόνες που διέπουν τον ανταγωνισμό και τις κρατικές ενισχύσεις·

Εάν ναι, τι σημαίνει άραγε αυτό για τις τοπικές αρχές και τους εν λόγω συλλόγους·

Είναι άραγεποχρεωμένοι οι επαγγελματικοί αθλητικοί σύλλογοι να δηλώνουν στην Επιτροπή ότι λαμβάνουν κρατική ενίσχυση· Προβαίνουν άραγε όλοι αυτοί οι σύλλογοι στη δήλωση αυτή·

Ποιο είδος κρατικής ενίσχυσης διέπεται, κατά την άποψη της Επιτροπής, από τους ευρωπαϊκούς κανόνες· Υπάγονται άραγε οι επιδοτήσεις που καταβάλλονται σε ομάδες νέων στους ίδιους κανόνες όπως οι επιδοτήσεις των επαγγελματικών αθλητικών συλλόγων·

Μπορεί η Επιτροπή να απαιτήσει από επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους την επιστροφή κρατικών ενισχύσεων·

Συμβιβάζεται άραγε η κρατική ενίσχυση που καταβάλλεται σε βελγικούς επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους με τους ευρωπαϊκούς κανόνες· Εάν όχι, για ποιους φακέλους πρόκειται·

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιανουαρίου 2003)

Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι επαγγελματικοί αθλητικοί σύλλογοι πρέπει να θεωρούνται επιχειρήσεις, εφόσον ασκούν οικονομική δραστηριότητα(1). Συνεπώς, κάθε είδος κρατικής επιδότησης προς τις επιχειρήσεις αυτές εμπίπτει κατ'αρχήν στους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται και όλα τα άλλα κριτήρια του άρθρου 87, παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Παραδείγματος χάρη, ενισχύσεις που χορηγούνται σε επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους, και δεν επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ανωτέρω άρθρου.

Εάν όμως πληρούνται όλα τα κριτήρια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν για τις ενισχύσεις που χορηγούνται σε κάθε άλλο είδος επιχείρησης. Τούτο συνεπάγεται τηνποχρέωση του κράτους μέλους να κοινοποιήσει την ενίσχυση στην Επιτροπή. Η ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί στην επιχείρηση μόνον κατόπιν έγκρισης της Επιτροπής. Σε περίπτωση ασυμβίβαστης ενίσχυσης, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το κράτος μέλος να ανακτήσει την ενίσχυση από τον αποδέκτη, εάν αυτή έχει καταβληθεί παράνομα κατά παράβαση της ανωτέρω απαγόρευσης.

Η αξιολόγηση της χρηματοδοτικής στήριξης προς επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους ποικίλλει ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Θα μπορούσε, λόγου χάρη, να θεωρηθεί ότι δεν πρόκειται για ενίσχυση για οικονομική δραστηριότητα, όπως στην περίπτωση επιδότησης για την εκπαίδευση νέων παικτών(2). Υπό ορισμένους αυστηρούς όρους, η χρηματοδοτική στήριξη για στάδια μπορεί επίσης να θεωρηθεί χρηματοδότησηποδομής που δεν συνιστά ενίσχυση.

Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να απαντήσει γενικά εάν χορηγήθηκαν κρατικές ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, σε βελγικούς επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους. Πρέπει να αξιολογηθεί κατά περίπτωση εάν κάποιες μορφές κρατικής επιδότησης συνιστούν κρατική ενίσχυση και εάν συμβιβάζονται με τη συνθήκη ΕΚ.

(1) Υποθέσεις C-415/93, Bosman και C-41/90, Hfner.

(2) Απόφαση N 118/2000 της Επιτροπής, Γαλλία, κρατική ενίσχυση προς επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους, ΕΕ C 333 της 28.11.2001.