ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0200/02

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE), Per-Arne Arvidsson (PPE-DE)και Antonios Trakatellis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Ρυθμίσεις για τον αμίαντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Μετά από μελέτες του καθηγητή Julian Peto του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο τη δεκαετία του 1980, σύμφωνα με τις οποίες ο λευκός αμίαντος ήταν εξίσου επικίνδυνος με τον κυανού και τον φαιό αμίαντο, (ο οποίος είχε ήδη αναγνωρισθεί από τη δεκαετία του 1950 από τον καθηγητή Richard Doll ως εξαιρετικά επικίνδυνος για την ανθρώπινηγεία), η Επιτροπή πρότεινε συγκεντρωτικές οδηγίες.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι μεταγενέστερες μελέτες, τις οποίες είχαν ζητήσει οιπηρεσίεςγείας και ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου και που διεξήχθησαν από τον Δρ. Alan Gibbs και τον καθηγητή F. Pooley, ανέφεραν ότι ο καθηγητής Peto ίσως να μην είχε αναλύσει σωστά τα δεδομένα και ότι περαιτέρω εσωτερικές μελέτες από τιςπηρεσίεςγείας και ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης μιας εκθέσεως των John Hodgson και Andrew Darnton, κατέληξαν στο συμπέρασμα το έτος 2000 ότι ο κίνδυνος από τον λευκό αμίαντο (ο οποίος λόγω συγχύσεως έχει το ίδιο όνομα όπως ο κυανούς και ο φαιός αμίαντος παρόλο που έχει τελείως διαφορετική χημική δομή) είναι ουσιαστικά μηδενικός και ότι το 1992 ένα ανώτερο δικαστήριο στις Ηνωμένες Πολιτείες απεφάνθη ότι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανόν να αποβιώσουν από αναρρόφηση οδοντογλυφίδων από ότι από ίνες λευκού αμιάντου και ότι, σε συνέχεια της διαρροής 40 τόνων λευκού αμιάντου ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης των Πύργων στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου τον Σεπτέμβριο του 2001, η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών δήλωσε ότι το γεγονός αυτό δεν συνιστούσε κανένα κίνδυνο·

Προτίθεται η Επιτροπή κατά τους επόμενους μήνες να ζητήσει πληροφορίες από τιςγειονομικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νέας Υόρκης όσον αφορά την περιβαλλοντική επίπτωση από την απελευθέρωση της τεράστιας αυτής ποσότητας λευκού αμιάντου στην ατμόσφαιρα και, χωρίς να θέτειπό αμφισβήτηση την ανάγκη για μέτρα προστασίας των ανθρώπων από τις επιπτώσεις του κυανού και του φαιού αμιάντου, σκοπεύει η Επιτροπή να ζητήσει από το δικό της επιστημονικό-συμβουλευτικό όργανο να εξετάσει τα αντικρουόμενα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τον λευκό αμίαντο και ναποβάλει ιδίαν έκθεση επί του θέματος εξασφαλίζοντας ότι όλη η νομοθεσία περί αμιάντου έχει ορθούς στόχους και ότι η βιομηχανία δεν είναι ανάγκη ναποβάλλεται άνευ λόγου σε τεράστιες δαπάνες για την προστασία από μη επικίνδυνες ουσίες·

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαρτίου 2002)

Με την οδηγία 1999/77/ΕΚ της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου 1999 για την έκτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως

των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος)(1), η Επιτροπή έλαβε την απόφαση να απαγορεύσει όλες τις μορφές ινών αμιάντου στην Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένου του χρυσοτιλικού αμιάντου (που αποκαλείται επίσης λευκός αμίαντος), προκειμένου να προστατεύσει την ανθρώπινηγεία από την έκθεση στις ουσίες αυτές. Με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνώσεις, έχει αναγνωριστεί από πολυάριθμους επιστημονικούς οργανισμούς ότι όλες οι μορφές αμιάντου είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνες για τον άνθρωπο. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν ήδη απαγορεύσει τον αμίαντο.

Σύμφωνα με τη δέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 1999/77/ΕΚ, η Επιτροπή θα ζητήσει από την επιστημονική επιτροπή για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον (SCTEE) να αναλάβει την περαιτέρω εξέταση τυχόν νέων επιστημονικών δεδομένων από το 1999 σχετικά με τους κινδύνους του χρυσοτιλικού αμιάντου και τωνποκατάστατών του, συμπεριλαμβανομένων των μελετών που ανέφερε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου. Με την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή θα επιστήσει επίσης την προσοχή της προαναφερόμενης επιστημονικής επιτροπής στηνποτιθέμενη απελευθέρωση λευκού αμιάντου ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης των πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και εάν, με βάση την εντολή που θα δοθεί, η εν λόγω επιτροπή κρίνει αναγκαίες τυχόν περαιτέρω πληροφορίες, είναι πιθανό να γίνουν ρυθμίσεις για την παροχή των στοιχείων αυτών, εφόσον διατίθενται.

(1) ΕΕ L 207 της 6.8.1999.