ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0802/99

υποβολή: Gerhard Hager (NI) προς την Επιτροπή

(6 Απριλίου 1999)

Θέμα: Κτήρια της ΕΕ

Στον Τύπο υπάρχουν όλο και περισσότερο αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτηρίων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

Θα μπορούσε η Επιτροπή ως εκ τούτου να απαντήσει στις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Ποιά κτήρια στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και το Λουξεμβούργο βρίσκονται στην πλήρη ιδιοκτησία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και ειδικότερα της Επιτροπής;

2. Ποιά αξία έχουν τα εν λόγω κτήρια (αναλυτικά κατανεμημένα όσον αφορά τα επιμέρους κτήρια);

3. Ποιά κτήρια βρίσκονται μονο εν μέρει στην ιδιοκτησία της ΕΕ;

4. Ποιά αξία έχουν τα εν λόγω κτήρια και πόσο υψηλό είναι το ποσοστό ιδιοκτησίας της ΕΕ;

5. Μέσω ποιών συμβατικών ρυθμίσεων έχει η ΕΕ αποκτήσει πρόσθετα κτήρια, τα οποία δεν βρίσκονται στην ιδιοκτησία ενός θεσμικού οργάνου της ΕΕ, αλλά στα οποία τα θεσμικά όργανα διαθέτουν χώρους γραφείων;

6. Πόσο υψηλές είναι οι προκύπτουσες σχετικά χρηματικές δαπάνες για την ΕΕ (κατανεμημένες ανά κτήριο καθώς και ανά θεσμικό όργανο);

7. Υπάρχουν κτήρια των οποίων ιδιοκτήτης είναι η ΕΕ αλλά τα οποία χρησιμοποιούνται από άλλα όργανα, ποία αξία έχουν τα εν λόγω κτήρια και ποιό είναι το εισόδημα που κερδίζει η ΕΕ από αυτά;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Απαντώντας στο ερώτημα του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου, το ενημερώνουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών τις οποίες ζήτησε είναι διαθέσιμες στον Τόμο 1 "Συνολικό εισόδημα" του προϋπολογισμού για το 1999, στο Μέρος Δ, Κτίρια της Ευρωπαϊκής νωσης (πίνακες 1 + 2).

Η Επιτροπή έχει πλήρως στην κατοχή της στις Βρυξέλλες:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Αποκτά επίσης με τον καιρό (κανονικά σε 27 χρόνια - ωστόσο, στην περίπτωση του Breydel II, θα είναι πλήρης κάτοχος το 1999) τα εξής κτίρια (η τιμή σε παρένθεση είναι η τιμή των πληρωμών που μένει να γίνουν ):

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Για τις υπόλοιπες ανάγκες της στις Βρυξέλλες η Επιτροπή νοικιάζει κτίρια σε συμβατική βάση, σύμφωνα με τον βελγικό νόμο, κατά κανόνα για περίοδο 3, 6, 9 ή 12 χρόνων. Τα κτίρια αυτά ενοικιάζονται, ωστόσο, για 27 χρόνια. Ο συνολικός προϋπολογισμός ενοικίου για το 1999 είναι 91.036.633 [fmxeuro].

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή συνεχίζει να πληρώνει το ενοίκιο για το Berlaymont (στο σύνολό του) με ανταλλαγή την παροχή 10 κτιρίων για τα οποία πληρώνει το ενοίκιο η Régie des Bâtiments του Βελγίου.

Τα κτίρια αυτά είναι:

- Belliard 28

- Belliard 68

- Science 14

- Trèves 120

- Beaulieu 1, 5 και 9

- Beaulieu 24

- Triomphe

- Genève 12

- Genève 1 (A + D)

- Nerviens 85

Η Επιτροπή, στις Βρυξέλλες, δεν καταλαμβάνει κανένα κτίριο το οποίο είναι ιδιοκτησία άλλου Οργάνου.

Η Επιτροπή, στο Λουξεμβούργο, δεν έχει στην κατοχή της κτίρια.

Τα εξής κτίρια ενοικιάζονται σε ορισμένες περιπτώσεις εν μέρει από την Επιτροπή (βλέπε % σε παρένθεση) και άλλα όργανα τα οποία είναι εγκατεστημένα στο Λουξεμβούργο:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0057/99

υποβολή: Luciano Vecchi (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Ιανουαρίου 1999)

Θέμα: Χορήγηση συνολικών δωρεών (block grants) στις μη κυβερνητικές αναπτυξιακές οργανώσεις το 1999

Όπως φημολογείται, η κοινή υπηρεσία διαχείρισης των μέσων εξωτερικής συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε ότι το 1999 δεν θα χορηγηθούν συνολικές δωρεές προς όφελος ευρωπαϊκών αναπτυξιακών μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), δεδομένου ότι κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει υπερβολικό φόρτο εργασίας, στον οποίο δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει η εν λόγω υπηρεσία.

Ζητείται από την Επιτροπή να αναφέρει:

1. κατά πόσο αληθεύουν οι προθέσεις αυτές,

2. εάν συνειδητοποιεί τις αρνητικές επιπτώσεις που αναμένεται να έχει η πιθανή κατάργηση ενός τόσο σημαντικού μέσου όπως είναι αυτό των συνολικών δωρεών, οι οποίες επέτρεψαν την υλοποίηση χιλιάδων δράσεων συνεργασίας, περιορισμένων διαστάσεων, αλλά μεγάλης σημασίας.

3. τους λόγους για τους οποίους η αναδιοργάνωση των υπηρεσιών εξωτερικής συνεργασίας ενδέχεται να μην επιτρέψει πλέον την ανάληψη δραστηριοτήτων και την εφαρμογή διαδικασιών που, πριν από μερικούς μήνες, δεν δημιουργούσαν σοβαρά διοικητικά προβλήματα,

4. εάν γνωρίζει ότι οι συνολικές δωρεές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος - και από "πολιτική" σκοπιά - των δράσεων που περιγράφονται στη θέση του προϋπολογισμού B7-6000 και ότι ενδεχόμενη κατάργησή τους θα ενείχε τον κίνδυνο αλλοίωσης της συνολικής χρηματοδότησης των δράσεων που προωθούν οι ΜΚΟ και στηρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Απριλίου 1999)

1. Η Επιτροπή, συνεκτιμώντας το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτουν οι διάφορες υπηρεσίες, κίνησε διαδικασία διυπηρεσιακής συνεννόησης, προκειμένου να συνεχιστούν οι συνολικές χορηγήσεις ("block grants") κατά το 1999, με ταυτόχρονη μείωση τόυ φόρτου εργασίας που συνεπάγεται αυτό το μέσο τόσο για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) όσο και για την Επιτροπή.

2. Η Επιτροπή δεν προτίθεται να καταργήσει το μέσο των συνολικών χορηγήσεων. Εντούτοις, θεωρεί σημαντικό να επέλθουν ορισμένες προσαρμογές σε αυτό το μέσο, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται δεόντως όχι μόνον στις ανάγκες των τελικών δικαιούχων πληθυσμών, αλλά και στις επιταγές της αποτελεσματικής διαχείρισης του ίδιου του μέσου.

3. Καθώς οι γενικοί όροι των συμβάσεων έχουν καταστεί σε ορισμένα σημεία απαρχαιωμένοι, υφίστανται αυτήν την περίοδο αναθεώρηση με στόχο την αναπροσαρμογή κυρίως του συγκεκριμένου μέσου, ώστε να καθίσταται δυνατή τόσο η αντιμετώπιση των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτό για την Επιτροπή όσο και η διατήρηση των σχέσεων με τις ΜΚΟ που εκπροσωπούν την ευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών και αποτελούν τη φωνή των απόκληρων πληθυσμών των αναπτυσσόμενων χωρών στην Ευρώπη.

4. Η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι οι συνολικές χορηγήσεις αποτελούν ένα μέσο που εκτιμάται ιδιαίτερα από τις ΜΚΟ στο πλαίσιο της συγχρηματοδότησης από πιστώσεις του κονδυλίου B7-6000 του προϋπολογισμού. Κατά συνέπεια, σχεδιάζει να βελτιώσει αυτή τη χρηματοδοτική διευκόλυνση, προκειμένου να στηρίξει καλύτερα τις ΜΚΟ στην προσπάθειά τους να συμβάλουν στην ανάπτυξη του τρίτου κόσμου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0922/99

υποβολή: Riccardo Nencini (PSE) προς την Επιτροπή

(8 Απριλίου 1999)

Θέμα: Εταιρεία "Laboratoires Boironm", υπόθεση του κ. Mariano Parrucci

Ο κ. Mariano Parrucci, κάτοικος Ιταλίας και εγγεγραμμένος στου επαρχιακούς καταλόγους ατόμων με ειδικές ανάγκες για την κάλυψη θέσεων εργασίας που επιφυλάσσονται ειδικά για την κατηγορία αυτή ατόμων, απευθύνθηκε μέσω του Γραφείου Εύρεσης Ερεγασίας της Μπολόνια στην εταιρεία "Laboratoires Boironm" προκειμένου να καταλάβει μία θέση εργασίας.

Τον Οκτωβρίο του 1998 η εν λόγω εταιρεία απέρριψε τον κ. Mariano Parrucci υποστηρίζοντας ότι ανέμενε οδηγίες, που ουδέποτε έφθασαν, από τα κεντρικά της γραφεία.

Πρόκειται για περίπτωση καταφανούς παραβίασης του δικαίου αλλά και των κανονισμών που ισχύουν στην Ιταλία.

Προτίθεται η Επιτροπή να παρέμβει επειγόντως για να προστατεύσει δικαίωμα ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες που προβλέπει το δίκαιο ενός κράτους μέλους της Ένωσης;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Βάσει των πληροφοριών που παρέχει ο κ. βουλευτής προκύπτει ότι η περίπτωση του προσώπου στο οποίο αναφέρεται το ερώτημα δεν εμπίπτει στο κοινοτικό δίκαιο.

Πράγματι ο ιταλικός νόμος 482 της 15 Απριλίου 1968 προβλέπει ότι οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα που απασχολούν περισσότερα από 35 άτομα πρέπει να διαθέσουν το 15 % των θέσεων εργασίας τους σε άτομα με μειονεξίες διαφόρων κατηγοριών. Σε περίπτωση που αυτή η υποχρέωση δεν γίνει σεβαστή, οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να καταβάλουν πρόστιμο που καθορίζεται από κάθε αρμόδια επαρχιακή επιτροπή.

Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το σύστημα των "κρατημένων" θέσεων εργασίας ή "ποσοστώσεων" εμπίπτει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία των κρατών μελών.

Με αυτή την έννοια εναπόκειται στον ενδιαφερόμενο να προσφύγει στον αρμόδιο ιταλικό φορέα προκειμένου να μπορέσει να επωφεληθεί από τις διατάξεις του προαναφερθέντος νόμου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0108/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) προς την Επιτροπή

(2 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Τραγωδίες που πλήττουν ζώα στα οποία χορηγούνται δηλητηριασμένες τροφές

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το φαινόμενο της δηλητηρίασης ζώων αρχίζει να προσλαμβάνει στην Ιταλία ανησυχηγικές διαστάσεις;

έχοντας υπόψη ότι ακόμα και οι πόλεις δεν είναι πιο ασφαλείς και ότι χάνουν τη ζωή τους τα κατοικίδια ζώα, οι σκύλοι και γάτες, που δηλητηριάζονται από άτομα τα οποία παρανόμως τοποθετούν σε διάφορα σημεία δηλητηριασμένες τροφές;

έχοντας υπόψη ότι παρόλο που δεν είναι διαθέσιμα συγκεκριμένα στοιχεία για την πραγματική έκταση του φαινομένου, έχουν προκληθεί σοβαρές ζημιές για το περιβάλλον και για την άγρια πανίδα;

λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρησιμοποίηση δηλητηριασμένων τροφών ως παγίδων, είναι παράνομη και ότι στην Ιταλία ένας συγκεκριμένος νόμος απαγορεύει τη χρήση των μέσων αυτών και προβλέπει την επιβολή ποινικών κυρώσεων;

είναι σε θέση η Επιτροπή να συγκροτήσει ένα δίκτυο που θα επιθεωρεί και θα ελέγχει την εφαρμογή των μέτρων προστασίας των ζώων και του περιβάλλοντος;

είναι σε θέση η Επιτροπή να ζητήσει από όλα τα κράτη μέλη να ασχοληθούν με το πρόβλημα προτρέποντας του πολίτες τους, είτε ως ιδιώτες είτε ως οργανισμούς, να προβαίνουν στην καταγγελία των καταστάσεων αυτών με την δημιουργία ενδεχομένως μιας δωρεάν τηλεφωνικής υπηρεσίας, δεδομένου ότι με τον τρόπο αυτό θα δημιουργηθεί ένα δίκτυο ασφαλείας που θα προστατεύσει τα ζώα και το περιβάλλον.

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Μαρτίου 1999)

Η κοινοτική αρμοδιότητα περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στις περιπτώσεις ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας που έχουν σημασία σε κοινοτικό επίπεδο και αναφέρονται στα παραρτήματα της οδηγίας του Συμβουλίου 79/409/ΕΟΚ της 2 Ιουλίου 1979 για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών(1) και στην οδηγία 92/43/ΕΟΚ της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας(2). Ως εκ τούτου τα οικιακά ζώα όπως οι γάτες και οι σκύλοι δεν περιλαμβάνονται εν προκειμένω.

Η Επιτροπή έχει υπόψη της ότι η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων ενδέχεται να προκαλέσει θανάτους σε είδη ιδιαίτερης κοινοτικής σημασίας. Η Επιτροπή μπορεί να παρέμβει μόνο για τα είδη αυτά σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές και εφόσον περιέλθει στη γνώση της συγκεκριμένη περίπτωση.

Για τα εν λόγω είδη, η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης προληπτική προσέγγιση η οποία προβλέπει τη χρηματοδότηση διαφόρων έργων για τη διατήρηση της φύσης στο πλαίσιο του Life-Φύση(3), που περιλαμβάνει δράσεις με στόχο τον έλεγχο των παρανόμων δραστηριοτήτων, (μέσω της διαφύλαξης και διαφωτιστικών εκστρατειών...).

Το προτεινόμενο δίκτυο παρακολούθησης και ελέγχου της χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων δεν εμπίπτει στο πεδίο των κοινοτικών αρμοδιοτήτων.

(1) ΕΕ L 103 της 25.4.1979 όπως τροποποιήθηκε στην ΕΕ L 59 της 8.3.1996.

(2) ΕΕ L 206 της 22.7.1992 ΕΕ L 31 της 6.2.1998.

(3) ΕΕ L 181 της 20.7.1996.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0760/99

υποβολή: Roberto Speciale (PSE) προς την Επιτροπή

(29 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ατομικά και πολιτικά δικαιώματα στην Κούβα

Τις μέρες αυτές άρχισε στην Κούβα η "δίκη" τεσσάρων αντιφρονούντων, οι οποίοι εκρατούντο από 18μήνου και πλέον χωρίς να εξασφαλίζεται η προστασία των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Ταυτοχρόνως συνελήφθησαν προληπτικώς δεκάδες αντιφρονούντων με τον προφανή στόχο να αποφευχθεί κάθε δημόσια εκδήλωση διαμαρτυρίας.

Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται τα πρόσωπα αυτά (διανοούμενοι και δημοσιογράφοι) είναι ότι εξέφρασαν τις απόψεις τους και, ειδικότερα, διότι συνέταξαν ένα κείμενο με τον εύγλωττο τίτλο "Η πατρίδα ανήκει σε όλους".

1. Τί έχει πράξει και τί σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή προκειμένου να εκφράσει στις κουβανικές αρχές τη σταθερή αντίθεση της ΕΕ προς μία μέθοδο που παραβιάζει στοιχειώδη ατομικά και πολιτικά δικαιώματα καθώς και για να ζητήσει την απελευθέρωση των αντιφρονούντων;

2. Πώς σκοπεύει να αντιδράσει η Επιτροπή προκειμένου να ζητήσει επισταμένως είτε την άρση του παράλογου και βλαβερού οικονομικού αποκλεισμού που επέβαλαν οι ΗΠΑ εδώ και 40 χρόνια, είτε το άνοιγμα της κουβανικής κοινωνίας -όπως επανειλημμένα έχει ζητήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- στον πολιτικό πλουραλισμό και την ελευθερία της σκέψης και του λόγου;

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Απριλίου 1999)

Τα μέλη της "εσωτερικής ομάδας διαφωνούντων", ο κ. Vladimiro Roca, ο κ. Felix Antonio Bonne, ο κ. René Gomez και η κυρία Marta Roque καταδικάσθηκαν από τα κουβανικά δικαστήρια σε πέντε, τέσσερα, τέσσερα και τρία έτη φυλάκισης αντίστοιχα. Τα άτομα αυτά καταδικάσθηκαν επειδή έκαναν χρήση του δικαιώματός των στην ελευθερία έκφρασης, το οποίο αποτελεί δικαίωμα παγκοσμίως αναγνωρισμένο.

Αμέσως μετά την δημοσίευση της καταδικαστικής απόφασης, η νωση προέβη σε δήλωση εκφράζοντας τη βαθειά της λύπη για την καταδίκη των διαφωνούντων και τις συνθήκες υπό τις οποίες διεξήχθη η δίκη και ζήτησε την ταχεία απελευθέρωση των τεσσάρων εμπλεκόμενων ατόμων.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενεργεί μέσω των οργάνων που διαθέτει για να ενθαρρύνει τη διαδικασία μετάβασης προς μια πλουραλιστική δημοκρατία, το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, στο πλαίσιο της κοινής θέσης της 2ας Δεκεμβρίου 1996.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή παρακολουθεί προσεκτικά την εξέλιξη της κατάστασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στην Κούβα και συμμετέχει στον πολιτικό διάλογο της νωσης, αφενός. Αφετέρου, παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια και στοχοθετημένη οικονομική συνεργασία, προορισμένη να στηρίξει το οικονομικό άνοιγμα της Κούβας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0588/99

υποβολή: Nuala Ahern (V) προς την Επιτροπή

(12 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Αναθεωρήσεις στις προτάσεις της Επιτροπής COM(92)56 τελικό

Ποιές αναθεωρήσεις έχουν γίνει στις προτάσεις της Επιτροπής (COM(92)56 τελικό)(1) για τα μέτρα ασφαλείας που ισχύουν για τις απόρρητες πληροφορίες, σχετικά με δραστηριότητες της ΕΟΚ ή της Ευρατόμ, στις 24 Φεβρουαρίου 1992, όσον αφορά την διαβάθμιση των πληροφοριών που διαβίβασαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρατόμ ή την Επιτροπή;

Απάντηση του κ. Santer εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

Γνωστοποιείται στο αξιότιμο μέλος ότι η Επιτροπή έχει αποσύρει την εν λόγω πρόταση.

(1) ΕΕ C 72 της 21.3.1992, σελ. 15.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0637/99

υποβολή: Hanja Maij-Weggen (PPE) προς την Επιτροπή

(16 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Βασανιστήρια στη Ζιμπάμπουε

Έχει πληγροφορηθεί η Επιτροπή ότι δύο δημοσιογράφοι της "Zimbabwe Standard" συνελήφθηκαν από τη στρατιωτική αστυνομία και ότι οι δημοσιοιγράφοι αυτοί έχουν υποστεί βασανιστήρια;

Μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή ότι στις 29 Ιανουαρίου έγιναν διαβήματα από πλευράς ΕΕ προς τον ασκούντα καθήκοντα Υπουργού Εξωτερικών Υποθέσεων κ. Shamuyari;

Γνωρίζει η Επιτροπή ποιά εξέλιξη είχε το εν λόγω θέμα;

Απάντηση του κ. Pinheiro εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Απριλίου 1999)

Η Επιτροπή ενημερώθηκε για τη σύλληψη και τον βασανισμό, από στρατιώτες της Ζιμπάμπουε, δύο δημοσιογράφων της εβδομαδιαίας εφημερίδας "The Standard" και επιβεβαιώνει ότι στις 29 Ιανουαρίου 1999 έγινε κοινό διάβημα από την νωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ιαπωνία και τη Νορβηγία στον εκτελούντα καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών κ. Shamayarira. Η Επιτροπή συμμετείχε στο διάβημα.

Σε τηλεοπτική συνέντευξη στις 20 Φεβρουαρίου 1999, ο πρόεδρος Μουγκάμπε δικαιολόγησε αυτή τη συμπεριφορά εξηγώντας ότι ο στρατός ενήργησε με γνώμονα την προστασία του εθνικού συμφέροντος της χώρας. Επίσης, επέκρινε τον ανεξάρτητο Τύπο και ορισμένους τομείς της κοινωνίας των πολιτών. Η αντίδραση των χωρών μελών και της Επιτροπής ήταν να καλέσουν στις 24 Φεβρουαρίου 1999 τους πρεσβευτές της Ζιμπάμπουε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να παράσχουν εξηγήσεις. Με την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή επανέλαβε τις ανησυχίες που είχε εκφράσει στο διάβημα της 29ης Ιανουαρίου 1999, εξέφρασε την απογοήτευσή της για το περιεχόμενο της τηλεοπτικής ομιλίας του προέδρου Μουγκάμπε και υπενθύμισε ότι δεν έχει δοθεί καμία επίσημη απάντηση στο διάβημα.

Ο υπουργός Εξωτερικών κ. Mudenge απάντησε στο διάβημα της νωσης στις 5 Μαρτίου 1999 σε συνάντηση με τους πρεσβευτές της νωσης και με τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας στη Χαράρε. Ο υπουργός επανέλαβε την επίσημη θέση ότι ο στρατός ενήργησε για την προστασία της χώρας. Παράλληλα, υπογράμμισε την προσήλωση της Ζιμπάμπουε στα ανθρώπινα δικαιώματα και εξέφρασε την πεποίθηση ότι αυτό που συνέβη αποτελεί "μεμονωμένο γεγονός". Σύμφωνα με τον υπουργό, αυτό επιβεβαιώνεται από την πλήρη συνεργασία της κυβέρνησης κατά την ακροαματική διαδικασία αναφορικά με την κράτηση και τα υποτιθέμενα βασανιστήρια.

Η Επιτροπή είναι αισιόδοξη λόγω της διαρκούς λειτουργίας και ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης της Ζιμπάμπουε, αλλά θα παρακολουθεί στενά την εξέλιξη της κατάστασης. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής, η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για την Αφρική έχει προγραμματίσει ειδική συνάντηση στη Ζιμπάμπουε για τις 29 Απριλίου 1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0441/99

υποβολή: Glyn Ford (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Ανθρώπινα δικαιώματα στην Αίγυπτο

Έχει η Επιτροπή λάβει γνώση των μαζικών συλλήψεων και βασανισμών αιγυπτίων χριστιανών από το χωριό El-Kosheh, στο κυβερνείο του Sohag στην Άνω Αίγυπτο; Εάν ναί, προτίθεται η Επιτροπή να προβεί σε παραστάσεις προς τις αιγυπτιακές αρχές επί του προκειμένου;

Απάντηση του κ. Marín εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή έχει λάβει γνώση της διάστασης απόψεων σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα στο χωριό El-Kosheh (κυβερνείο του Sohag, Αίγυπτος) καθώς και των πιθανολογούμενων κακοποιήσεων χριστιανών κατοίκων του χωριού από την τοπική αστυνομία. Ο ευρωπαϊκός και ο αιγυπτιακός Τύπος αναφέρθηκαν στα εν λόγω γεγονότα τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο εκτεταμένων αναλύσεων εκ μέρους τόσο της αιγυπτιακής όσο και άλλων οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στην Αίγυπτο, μαζί με τους συναδέλφους του των κρατών μελών, παρακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή το θέμα καθώς και άλλα συναφή θέματα. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση έχει επίγνωση της σπουδαιότητας την οποία αποδίδει η Ένωση στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Με βάση τα γεγονότα τα οποία γνωρίζει επί του παρόντος η Επιτροπή, οι ισχυρισμοί ορισμένων κύκλων, σύμφωνα με τους οποίους τα γεγονότα στο El-Kosheh είχαν κυρίως ή αποκλειστικά θρησκευτικό χαρακτήρα, δεν φαίνονται βάσιμοι. Ωστόσο, κάθε ισχυρισμός αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής εξέτασης. Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής για την ασφάλεια, δεν διστάζει να θέτει ειδικά θέματα υπόψη των αρμοδίων αιγυπτιακών αρχών, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0112/99

υποβολή: José Barros Moura (PSE) προς την Επιτροπή

(2 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Οι θεμελιώδεις ελευθερίες στο Μακάο

Έχοντας υπόψη τις διεξαγόμενες διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της Ομάδας Σύνδεσης Πορτογαλίας - Κίνας (GLC) για τη νομική ρύθμιση κατοχυρωμένων ελευθεριών που αναγνωρίζονται τόσο από το συνταγματικό σύστημα που ισχύει στην Επιτκράτεια, όσο και από την Κοινή Δήλωση Πορτογαλίας-Κίνας, καθώς και από τον Βασικό Νόμο της Ειδικής Διοικητικής Περιφέρειας του Μακάο, και θεωρώντας ότι η νομοθεσία αυτή είναι αναγκαία για να "τοποθετηθούν" - δηλαδή για να εδραιωθουν και να είναι εγγυημένα για το μέλλον - δικαιώματα και ελευθερίες ήδη κατοχυρωμένα στην θεσμική τάξη;

Λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο πλαίσιο αυτό, ήδη εγκρίθηκε από τη Συνέλευση - με προηγούμενη συναίνεση των αρχών της Κίνας - ο Νόμος της Θρησκευτικής Ελευθερίας, ενώ η έγκριση άλλων νόμων εξακολουθεί να εμποδίζεται από τους Κινέζους εκπροσώπους στην GLC.

Δύναται η Επιτροπή να δηλώσει πώς αντιμετωπίζει:

1. Το γεγονός ότι δεν έχει ακόμα εγκριθεί ο Νόμος του Δικαιώματος του Συνεταιρίζεσθαι, όπερ είναι ανησυχητικό, αν μη τι άλλο διότι ο ισχύων νόμος δεν προβλέπει και δεν ρυθμίζει τα των πολιτικών κομμάτων;

2. Το γεγονός ότι επίσης δεν έχει εγκριθεί ο Νόμος περί Απεργίας και περί Συνδικαλιστικής Ελευθερίας.

Απάντηση του Sir Leon Brittan εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Φεβρουαρίου 1999)

Η κοινή δήλωση της 26ης Μαρτίου 1987 και οι διατάξεις του Βασικού Νόμου του Μακάο, που αμφότερα, αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και συμφωνίας μεταξύ των πορτογαλικών και των κινεζικών αρχών, αναφέρει σαφώς ότι τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που έχουν ήδη κατοχυρωθεί στο Μακάο θα εξακολουθήσουν να διασφαλίζονται χωρίς μεταβολή επί 50 έτη μετά την μεταβίβαση της κυριαρχίας.

Η Επιτροπή φρονεί ότι η νομοθεσία περί του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι και περί συνδικαλιστικών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του απεργείν, πρέπει να διασφαλίζει ότι το σημερινό κοινωνικό και οικονομικό σύστημα καθώς και ο τρόπος ζωής στο Μακάο θα παραμείνουν αμετάβλητα μετά την μεταβίβαση της κυριαρχίας. Η Επιτροπή κατανοεί το γεγονός ότι το Νομοθετικό Συμβούλιο του Μακάο εξετάζει σχετικές προτάσεις σε αμφότερους τους τομείς και εκφράζει την ανησυχία της για την έλλειψη προόδου παρά τα πολύ στενά χρονικά περιθώρια που υπάρχουν μέχρι τη μεταβίβαση της κυριαρχίας που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 1999.

Η Επιτροπή ευελπιστεί ότι οι συνεχείς προσπάθειες που καταβάλλονται στο πλαίσιο του Νομοθετικού Συμβουλίου θα εξασφαλίσουν την πρόοδο που απαιτείται και τη θέσπιση της νομοθεσίας πριν από τη μεταβίβαση της κυριαρχίας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0259/99

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Φεβρουαρίου 1999)

Θέμα: Τραγική η κατάσταση των παιδιών στην Αλβανία: Ναρκωτικά, υψηλή θνησιμότητα, εμπόριο παιδικών οργάνων

Στην έκθεση την οποία παρουσίασε στην πρόσφατη κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης η κυρία Ελίζα Πότσα Τάσκα, διαγράφεται η τραγική κατάσταση των παιδιών στην Αλβανία, τα οποία πέφτουν θύματα του εμπορίου, της εγκατάλειψης, της πορνείας, του AIDS και των ναρκωτικών. Με βάση τις αποκαλύψεις της UNICEF ο αριθμός των νεαρών χρηστών στα Τίρανα φτάνει τις 8.000! Τραγικές δε, είναι οι αποκαλύψεις για εμπόριο των οργάνων των παιδιών μεταξύ Αλβανίας και Ιταλίας. Επισημαίνεται ότι η παιδική θνησιμότητα στην Αλβανία είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη με ποσοστό 26 τις χιλίοις και υψηλότερα ποσοστά στις αγροτικές περιοχές, ενώ υψηλά είναι και τα επίπεδα της θνησιμότητας των γυναικών κατά τον τοκετό, λόγω της μη παρακολούθησης της εγκυμοσύνης.

Ερωτάται η Επιτροπή, με ποιό τρόπο προτίθεται να παρέμβει προκειμένου να σταματήσει η κάθε είδους παιδική εκμετάλλευση στην Αλβανία και να προαστατευθούν αποτελεσματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα των παδιών.

Απάντηση του κ. van den Broek εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Μαρτίου 1999)

Η Επιτροπή έχει απόλυτη επίγνωση του γεγονότος ότι η Αλβανία αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα οργανωμένου εγκλήματος, τα πρώτα θύματα του οποίου είναι τα περισσότερο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού και, ιδίως, τα παιδιά. Πολλοί είναι οι παράγοντες που έχουν συμβάλει και εξακολουθούν να συμβάλλουν στη δημιουργία αυτής της κατάστασης: η ανασφάλεια και η ανεπάρκεια των κρατικών αρχών, η αβεβαιότητα των οικονομικών προοπτικών καθώς και πολιτιστικοί παράγοντες. Από τα τέλη του 1997 και εντεύθεν, η διεθνής κοινότητα, με προεξάρχουσα την ΕΕ (που, μόνη της, έχει χορηγήσει ποσό μεγαλύτερο των 150 εκατ. Ευρώ) βοηθάει την Αλβανία μέσω ενός συνολικού προγράμματος που αποσκοπεί στο να διευκολύνει τη διαδικασία σταθεροποίησης και ανάπτυξης στη συγκεκριμένη χώρα και που προβλέπει παροχή ειδικής βοήθειας στους τομείς της αστυνομίας, της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης. Επιπλέον χορηγείται ειδική ανθρωπιστική βοήθεια, ιδίως για την αποκατάσταση της λειτουργίας των κέντρων υγείας (συμπεριλαμβανομένων των μαιευτηρίων) και τη διανομή φαρμάκων και ειδών διατροφής στις περισσότερο τρωτές ομάδες του αλβανικού πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ορφανών και των ιδιαίτερα φτωχών οικογενειών.