ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3065/02

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(22 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Εθνική προέλευση των τροφίμων

Πρόσφατα περιστατικά, όπως αυτό του πέστο της Γένοβας, θέτουν εκ νέου το ζήτημα της ορθής ενημέρωσης του καταναλωτή-αγοραστή σχετικά με τα τρόφιμα, και προπαντός σχετικά με την προέλευσή τους. Ειδικότερα, έχει επικρατήσει η συνήθεια να αποδίδονται ιταλικές ονομασίες σε προϊόντα τα οποία δεν έχουν καμιά σχέση με την Ιταλία. Διαδεδομένη επίσης είναι η πρακτική του σφετερισμού ονομασιών παραδοσιακών συνταγών μαγειρικής χωρίς σεβασμό για το περιεχόμενό τους.

Λαμβάνονταςπόψη ότι για τα προϊόντα που δεν προστατεύονται από κάποιο ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας (κανον. (ΕΟΚ) 2081/92(1)) η ορθή ενημέρωση του καταναλωτή σχετικά με την προέλευση και την ταυτότητα προϊόντος αποκαλούμενου με παραδοσιακή ονομασία διασφαλίζεται από την οδηγία για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, 2000/13/ΕΚ(2),

Ερωτάται η Επιτροπή:

- ποια είναι τα κράτη μέλη που έχουν εξ ολοκλήρου μεταφέρει την οδηγία 2000/13/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιό τους·

- ποια είναι η γενική εκτίμησή της για την πραγματική αποτελεσματικότητα της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, και κυρίως ποιες δράσεις θα πρέπει να αναλαμβάνονται σε περίπτωση συμπεριφορών που παραβιάζουν τις διατάξεις της, με αποτέλεσμα να οδηγείται σε πλάνη ο καταναλωτής·

- οι δράσεις ενημέρωσης για την προώθηση των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά, οι οποίεςλοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 2826/2000(3) θα ήταν δυνατόν να στοχεύουν επίσης στην εξοικείωση των ευρωπαίων καταναλωτών με την ποιότητα των παραδοσιακών προϊόντων κάθε κράτους μέλους·

(1) ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σελ. 29.

(3) ΕΕ L 328 της 23.12.2000, σελ. 2.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Νοεμβρίου 2002)

Η οδηγία 2000/13/ΕΚ(1) αποτελεί την κωδικοποιημένη έκδοση της οδηγίας 79/112/EOK σχετικά με την επισήμανση των τροφίμων(2) και των μεταγενέστερων τροποποιήσεών της.

Η οδηγία 2000/13/ΕΚ δεν χρειάζεται επομένως εθνικά μέτρα μεταφοράς, καθόσον το σύνολο των διατάξεών της έχει μεταφερθεί μετά την έγκριση των πρωτότυπων κειμένων.

Το άρθρο 2 της ανωτέρω οδηγίας καθιερώνει την αρχή ότι η επισήμανση δεν πρέπει να είναι φύσεως τέτοιας ώστε να οδηγεί σε πλάνη τον καταναλωτή ιδίως ως προς τα χαρακτηριστικά του τροφίμου και, ειδικότερα, τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή προέλευσή, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως.

Οι εθνικές αρχές διατηρούν την αρμοδιότητα του έλεγχου της τήρησης των διατάξεων αυτών και την αναγκαιότητα της δίωξης των διαπιστούμενων παραβάσεων.

Η Επιτροπήπενθυμίζει στον αξιότιμο ευρωβουλευτή ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2026/2000(3) προβλέπει ιδιαίτερα τηνποστήριξη προγραμμάτων πληροφόρησης σχετικά με τα κοινοτικά συστήματα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης (ΑΟΡ), προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης (IGP) και παραδοσιακών ιδιοσκευασμάτων (STG).

Τέτοια προγράμματα μπορούν να προταθούν από τις επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές ενώσεις ή απουσία ιδιωτικής πρωτοβουλίας, από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

(1) Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, ΕΕ L 109 της 6.5.2000.

(2) ΕΕ L 33 της 8.2.1979.

(3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2000, για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προιόντων στην εσωτερική αγορά, ΕΕ L 328 της 23.12.2000.