ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0810/00

υποβολή: Pasqualina Napoletano (PSE) προς την Επιτροπή

(10 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Κατάσταση των οδοντιάτρων στην Ιταλία

Το ιταλικό κράτος έχει μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο την ευρωπαϊκή οδηγία του 1978 που ρυθμίζει τη δραστηριότητα των οδοντιάτρων το 1985 με το νόμο 409/85 ο οποίος καλύπτει και τους πτυχιούχους ιατρικής που είχαν εγγραφεί στο πανεπιστήμιο προ της 28.1.1980. Η διαφορά αυτή ετών (από το 78-85) είχε ως συνέπεια να αρχίσουν χιλιάδες νέοι μετά το 1980 τις σπουδές ιατρικής με σκοπό να ασκήσουν την οδοντιατρική,

άσκηση που αναδρομικά δεν τους επετράπη με το νόμο του 1985 δια του οποίου μεταφέρθηκε η οδηγία στο εθνικό δίκαιο. Οι νέοι αυτοί πτυχιούχοι ιατρικής που ασκούσαν την οδοντιατρική έτυχαν εκ νέου αναγνώρισης των δικαιωμάτων τους με το νόμο 471/88, ο οποίος αμφισβητήθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατόπιν προσφυγής. Στις 8 Οκτωβρίου 1988, η ιταλική κυβέρνηση ενέκρινε νομοθετικό διάταγμα που προβλέπει την επιτυχή διεξαγωγή μιας εξέτασης για χορήγηση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος εκ μέρους των οδοντιάτρων που είχαν εγγραφεί στο πανεπιστήμιο μεταξύ του 1980 και του 1985 ως αναγκαίο όρο για την εξακολούθηση της άσκησης του επαγγέλματός τους που εξάλλου ασκούν από δεκαετίας.

Έχονταςπόψη ότι όλη αυτή η κατάσταση βιώνεται από τους προαναφερθέντες ιατρούς ως άδικη συνέπεια που πρέπει να πληρώσουν λόγω καθυστερημένης μεταφοράς της οδηγίας στο ιταλικό δίκαιο"

έχονταςπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ερωτηθείσα επί του συγκεκριμένου θέματος το Νοέμβριο του 1998, απαντούσε με τον Επίτροπο Monti στις 14.1.1999 ότι η δοκιμασία για άδεια άσκησης επαγγέλματος δεν επεβλήθη από την Επιτροπή αλλά ήταν αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης μεταξύ της Επιτροπής και των ιταλικών αρχών"

έχονταςπόψη ότι η αποτυχία στη δοκιμασία συνεπάγεται αυτομάτως τη διαγραφή από την επετηρίδα των οδοντιάτρων, ατόμων που ούτως ή άλλως διαθέτουν το πτυχίο και ασκούν το επάγγελμα από δεκαετίας και άνω"

1. ερωτάται η Επιτροπή εάν θα παρεμπόδιζε την επίλυση του προβλήματος των ιατρών αυτών με μια σειρά μαθημάτων επιμόρφωσης και ενημέρωσης χωρίς τελική εξέταση επιλογής (διαδικασία πουιοθετήθηκε για άλλα επαγγέλματα όπως ψυχοθεραπευτές και δικηγόρους νόμος 93/16 ή παθολόγους ιατρούς νόμος 277/91);

2. θεωρεί ότι θα έπρεπε να προστατευθεί το κεκτημένο δικαίωμα επαγγελματιών που ασκούν τη δραστηριότητα του οδοντιάτρου από δεκαετίας τουλάχιστον;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Απριλίου 2000)

Όπως προκύπτει από την απάντηση που δόθηκε στη γραπτή ερώτηση E-3352/98 της κ. Muscardini(1) και την οποία επικαλείται το αξιότιμο μέλος, η δοκιμασία επαγγελματικής επάρκειας ως μέσου αναγνώρισης των πτυχιούχων ιατρικής που αμφισβητήθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 1995(2), είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ της Επιτροπής και των ιταλικών αρχών, κατόπιν σχετικού αιτήματος των τελευταίων. Ελλείψει παρόμοιων διαπραγματεύσεων και βάσει του άρθρου 228 (πρώην άρθρο 171) της Συνθήκης ΕΚ, η Ιταλία θαποχρεούταν να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της προαναφερθείσας απόφασης και, συνεπώς, να προβεί στην αφαίρεση της άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος του οδοντιάτρου από όλους τους εμπλεκόμενους ιατρούς.

Η Επιτροπή συμφώνησε για τη διαδικασία αναγνώρισης των εν λόγω ιατρών ως οδοντιάτρων ειδικότερα, μέσω μιας δοκιμασίας επαγγελματικής επάρκειας καιπέβαλε πρόταση συναφούς τροποποίησης της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ περί αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων των οδοντιάτρων(3) στα πλαίσια της πρότασης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που φέρει τον τίτλο Slim, της 2ας Δεκεμβρίου 1997(4). Η εν λόγω πρόταση αποτελεί επί του παρόντος αντικείμενο συζητήσεων στα πλαίσια της διαδικασίας συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι εν λόγω ιατροί θα διατηρήσουν το δικαίωμα άσκησης της δραστηριότητας του οδοντιάτρου.

(1) ΕΕ C 182 της 28.6.1999.

(2) Συλλογή νομολογίας 1995, σελίδα I-1319.

(3) ΕΕ C 233 της 24.8.1978.

(4) ΕΕ C 28 της 28.1.1998.