ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2852/99

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ασφάλεια ασθενείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Στην απάντηση του κ. Flynn στην ερώτησή μου Ε-3294/98(1)- 22 Ιανουαρίου 1999 αναφέρεται ότι η Επιτροπή προσμένει να διατυπώσει τα πορίσματά της μόλις η ολλανδική κυβέρνηση απαντήσει στις συμπληρωματικές πληροφορίες.

1. Έχει, εν τω μεταξύ, μετά από ένα σχεδόν έτος, απαντήσει η ολλανδική κυβέρνηση στις συμπληρωματικές ερωτήσεις;

2. Εάν ναι, ποιο συμπέρασμα συνάγει η Επιτροπή με βάση την απάντηση αυτή;

3. Εάν όχι, πότε αναμένει η Επιτροπή να λάβει απόφαση από την ολλανδική κυβέρνηση;

(1) ΕΕ C 320 της 6.11.1999 σελ. 40.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου Εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαρτίου 2000)

Αφού εξέτασε τις πληροφορίες που παρείχαν οι ολλανδικές αρχές, η Επιτροπή κατέληξε ότι ταπάρχοντα ιδιωτικά συστήματα ασφάλισης ασθενείας στις Κάτω Χώρες δεν πρέπει να θεωρούνται ως νόμιμα συστήματα που εμπίπτουν στο καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού ΕΚ 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 για τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71(1).

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την ΕΕ L 28 της 30.1.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2765/99

υποβολή: Raffaele Costa (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE), Mario Mauro (PPE-DE), Guido Podest (PPE-DE) και Stefano Zappal (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Υπόθεση Baraldini Πληρωμή οικονομικής ποινής

Γνωρίζει ο Πρόεδρος της Επιτροπής τηνπόθεση σχετικά με την πληρωμή οικονομικής ποινής ύψους 50.000 δολαρίων που επέβαλε στην κ. Baraldini η ιταλική κυβέρνηση επί πρωθυπουργίας του ιδίου του κ. Πρόντι;

Πέραν του ότι πρόκειται για μίαπόθεση ανήκουστης σοβαρότητας επισημαίνεται ότι:

- χειραγωγήθηκε ο προϋπολογισμός του ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, κατόπιν επίσημης εξουσιοδότησης μιας ολόκληρης Γενικής Διεύθυνσης του ιδίουπουργείου, χωρίς να διευκρινισθούν συγκεκριμένοι λόγοι και στόχοι"

- χειραγωγήθηκε ο ιταλικός προϋπολογισμός του 1997, δηλαδή ο βασικός νόμος του κράτους, δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός του κάθεπουργείουπόκειται στους σχετικούς πίνακες Α και Β του προϋπολογισμού.

Ποια είναι η γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τηνπόθεση αυτή στην οποία εμπλέκονται ένα κράτος μέλος και οι Ηνωμένες Πολιτείες;

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Μαρτίου 2000)

Η ερώτηση που τέθηκε ανήκει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία των αρμόδιων εθνικών αρχών και όχι της Επιτροπής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2401/99

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς το Συμβούλιο

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Θέσηπεροχής του διεθνούς δικαίου έναντι κοινοτικής οδηγίας και τήρηση των συμβατικών όρων όσον αφορά τη Σιδηροδρομική Γραμμή του Ρήνου

Η αύξηση του προϋπολογισμού για τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα επιβεβαιώνει τη σημασία τους για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο η κατασκευή νέων όσον και ο εκσυγχρονισμός τηςπάρχουσαςποδομής των μεταφορών λαμβάνονταιπόψη για συγχρηματοδότηση. Ο φάκελος της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου αξίζει στο πλαίσιο αυτό την ειδική προσοχή του Συμβουλίου. Βάσει του άρθρου 12 της Συνθήκης Διαχωρισμού του Βελγίου και της Ολλανδίας (19 Απριλίου 1839) και των συνθηκών που απορρέουν από αυτή μεταξύ του Βελγίου και της Ολλανδίας της 5ης Νοεμβρίου 1842 και της 13ης Ιανουαρίου 1873 (της επονομαζόμενης Συνθήκης της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου ) το Βέλγιο έχει δικαίωμα διασύνδεσης με τα γερμανικά σύνορα μέσω του ολλανδικού καντονίου Sittard. Το διεθνές αυτό δικαίωμα διασύνδεσης συγκεκριμενοποιήθηκε μεταξύ του 1869 και του 1879 με την κατασκευή της πρώτης διασυνοριακής σιδηροδρομικής γραμμής στην Ευρώπη. Μετά από τον Ι και τον ΙΙ Παγκόσμιο Πόλεμο όμως η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ της Αμβέρσας και της γερμανικής περιοχής του Ρούρ αχρηστεύθηκε. Αυτή τη στιγμή οι ολλανδικές αρχές παρακωλύουν στην επαναχρησιμοποίηση αυτής της διεθνούς σιδηροδρομικής σύνδεσης βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

1. Αναγνωρίζει το Συμβούλιο ότι το Βέλγιο, βάσει του άρθρου 12 της βελγο-ολλανδικής Συνθήκης Διαχωρισμού (19 Απριλίου 1839) και των απορρεουσών απ αυτή βελγο-ολλανδικών συνθηκών της 5ης Νοεμβρίου 1842 και 13ης Ιανουαρίου 1873, δικαιούται να συνδέεται με τα γερμανικά σύνορα μέσω του ολλανδικού καντονίου του Sittard;

2. Είναι άραγε η ολλανδική περιβαλλοντική νομοθεσία βάσει της οδηγίας για τους οικοτόπους ήσσονος σημασίας από τις προαναφερθείσες διεθνείς συνθήκες εφόσον ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη της βελγο-ολλανδικής Συνθήκης Διαχωρισμού (η Ρωσία) δεν αποτελεί κράτος μέλος της ΕΕ; (Σημείωση: η Συνθήκη της Βιέννης όμως ορίζει σαφώς ότι το διεθνές δίκαιοπερισχύει του εθνικού δικαίου).

3. Πρόκειται άραγε το Συμβούλιο, λαμβάνονταςπόψη τις απαντήσεις στα ερωτήματα 1 και 2 να ζητήσει από τις ολλανδικές αρχές να τηρήσουν τις συμβατικές τουςποχρεώσεις κυρίως μάλιστα αφού ηλοποίηση της Σιδηροδρομικής Γραμμής του Ρήνου περιλαμβάνεται στις γενικές αρχές της κοινοτικής αφοσίωσης; Εάν όχι γιατί;

Απάντηση

(28 Φεβρουαρίου 2000)

Το θέμα που έθιξε ο αξιότιμος βουλευτής δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2707/99

υποβολή: Ian Hudghton (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Αλιεία: Μέγεθος στόλου και πολυετή προγράμματα προσανατολισμού

Θα μπορούσε η Επιτροπή να θέσει στη διάθεσή μας συγκριτική ανάλυση των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τονπολογισμό του μεγέθους του αλιευτικού στόλου και του βαθμού εκπλήρωσης των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού στα διάφορα κράτη μέλη;

Απάντηση του κυρίου Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιανουαρίου 2000)

Τα πολυετή προγράμματα προσανατολισμού για τους αλιευτικούς στόλους όλων των κρατών μελών καθορίζουν στόχους αλιευτικής ικανότητας σε χωρητικότητα και ισχύ μηχανής που μετρούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2930/86 του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1986 για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών των αλιευτικών σκαφών(1).

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2930/86 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3259/94 του Συμβουλίου(2) και με την απόφαση αριθ. 95/84/ΕΚ της Επιτροπής(3) που ορίζουν ότι η χωρητικότητα των αλιευτικών σκαφών πρέπει να καταμετρείται σε μονάδες ολικής χωρητικότητας (GT) όπως καθορίστηκε από τη σύμβαση του Λονδίνου του 1969. Όλα τα σκάφη μήκους άνω των 24 μέτρων μεταξύ καθέτων πρέπει ήδη να καταμετρούνται σε μονάδες GT. Για σκάφη με συνολικό μήκος μεταξύ καθέτων από 15 μέτρα και άνω, αλλά μικρότερο από 24 μέτρα, οι εκτιμήσεις της GT πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν με μέτρηση της GT πριν από το τέλος του 2003. Για σκάφη συνολικού μήκους κάτω των 15 μέτρων, το GT καθορίζεται με απλοποιημένη μέθοδο που βασίζεται στο μήκος, στο πλάτος και στο βύθισμα του σκάφους.

Μετά από πρόσκληση γιαποβολή προσφορών, η αρχή που είναι αρμόδια για την θαλάσσια αλιεία στο Ηνωμένο Βασίλειο ανέλαβε να εκτιμήσει τον τρόπο με τον οποίον οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος. Η τελική έκθεση θα αποσταλεί στην Επιτροπή κατά το πρώτο τρίμηνο του 2000.

Ο τρόπος με τον οποίον μετρείται η ισχύς τη μηχανής ευρίσκεται στο στάδιο της επανεξέτασης. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή συμβουλεύεται την Ευρωπαϊκή επιτροπή τυποποίησης για να καθορίσει ενδεχόμενους τρόπους δράσης. Το θέμα αυτό αποτελεί πλέον προτεραιότητα για την Κοινότητα και μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε περαιτέρω τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2930/86.

(1) ΕΕ L 274 της 25.9.1986.

(2) ΕΕ L 339 της 29.12.1994.

(3) ΕΕ L 67 της 25.3.1995.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2505/99

υποβολή: Caroline Jackson (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(22 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Φθορίωση του νερού

Θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να αναφέρει κατά πόσον προτίθεται να αναθεωρήσει τηνφιστάμενη νομοθεσία για το πόσιμο νερό προκειμένου να περιληφθεί απαγόρευση της φθορίωσης του νερού, σύμφωνα με φόβους που εξέφρασαν ορισμένοι από τους ψηφοφόρους μου;

Προτίθεται άραγε η Επιτροπή να αναφέρει τις σημαντικότερες επιστημονικές μελέτες οι οποίες ενδεχομένωςπαγορεύουν την απόφασή της να μην αντιμετωπίσει το ζήτημα της φθορίωσης σε επίπεδο ΕΕ ή να προτείνει απαγόρευση αυτής της διαδικασίας;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιανουαρίου 2000)

Η ποιότητα του πόσιμου νερού ρυθμίζεται στην Κοινότητα με την οδηγία 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1980 περί της ποιότητας του πόσιμου νερού(1), η οποία θα αντικατασταθεί έως τις 25 Δεκεμβρίου 2003 από την προσφάτως εκδοθείσα νέα οδηγία 98/83/ΕΚ για το πόσιμο νερό(2). Και στις δύο οδηγίες τίθεται όριο για τη μέγιστη αποδεκτή συγκέντρωση φθορίου στο πόσιμο νερό, ανεξαρτήτως της προέλευσής του, ήτοι κατά πόσονπάρχει σε φυσική κατάσταση ή έχει προστεθεί τεχνητά. Το θέμα της φθορίωσης της παροχής ύδατος εμπίπτει στις αρμοδιότητες των κρατών μελών. Ωστόσο, τα κράτη μέλη πρέπει να μηνπερβαίνουν το μέγιστο όριο που καθορίζεται στην οδηγία. Οι πολιτικές των κρατών μελών επί του θέματος εξαρτώνται από μια σειρά παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών συνηθειών, οι οποίες διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Αναμφισβήτητα, η φθορίωση αποτελεί αμφιλεγόμενο θέμα, λόγω των θετικών ή αρνητικών επιπτώσεων που μπορεί να έχει το φθόριο, ανάλογα με τη συγκέντρωση της ουσίας στο πόσιμο νερό.

Το όριο που καθορίζεται στην οδηγία για το πόσιμο νερό είναι 1,5 χιλιοστόγραμμο ανά λίτρο (mg/l), το οποίο, κατά την άποψη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ), όπως εκφράζεται στις κατευθύνσεις της για την ποιότητα του πόσιμου νερού, αντιπροσωπεύει καλή ισορροπία μεταξύ των θετικών και αρνητικών επιπτώσεων του φθορίου. Οι θετικές επιπτώσεις αρχίζουν περίπου από το 0,5mg/l και φθάνουν έως τα 2mg/l. Όσο αυξάνεται η συγκέντρωση πέραν των 2mg/l, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος αρνητικών επιπτώσεων, ήτοι οδοντικής φθορίωσης ή ακόμη και σκελετικής φθορίωσης σε πολύψηλές συγκεντρώσεις.

Επομένως, η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι ότι η Επιτροπή δεν σκέπτεται να αναθεωρήσει τη νομοθεσία, αφού η νέα οδηγία για το πόσιμο νερό εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 1998 και πρέπει να εφαρμοσθεί.

Όσον αφορά τη δεύτερη ερώτηση, το κυριότερο έργο αναφοράς είναι η δημοσίευση της ΠΟΥ: «Κατευθύνσεις για την ποιότητα του πόσιμου νερού, δεύτερη έκδοση τόμος 2 Δεκεμβρίου 1996». Στον τόμο αυτόν, οι πληροφορίες για το φθόριο βρίσκονται στις σελίδες 231-237, όπου συμπεριλαμβάνεται και κατάλογος 18 σχετικών έργων αναφοράς.

(1) ΕΕ L 229 της 30.8.1980.

(2) ΕΕ L 330 της 5.12.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2855/99

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Τι προβλέπει ο νέος νόμος για τις ζωοτροφές

Ως αποτέλεσμα της επιβολής αυστηρότερης νομοθεσίας στη Σουηδία βάσει οδηγίας της ΕΕ, οι ζωολογικοί κήποι της χώρας απαγορεύεται να χρησιμοποιούν μη ελεγμένο κρέας για ζωοτροφές. Ως εκ τούτου, τα ζώα των ζωολογικών κήπων δεν μπορούν να τρώνε ποντίκια και κοτόπουλα. Όλα τα σαρκοφάγα ζώα των ζωολογικών κήπων θα πρέπει τώρα να τρώνε κτηνιατρικά ελεγμένο τεμαχισμένο κρέας από εγκεκριμένες εγκαταστάσεις παραγωγής ζωοτροφών. Τα φίδια απαλλάσσονται από αυτή τη διάταξη. Ωστόσο, οι άρρωστοι μπούφοι και κουκουβάγιες που περιθάλπτονται στους ζωολογικούς κήπους χρειάζονται, για την πέψη τους, να τρώνε ολόκληρα ζώα με το τρίχωμα, τα οποία όμως απαγορεύονται βάσει της σουηδικής νομοθεσίας και της οδηγίας της ΕΕ στην οποία βασίζεται. Η Επιτροπή συμφωνεί με την άποψη αυτή;

Απάντηση της κας Wallstrm Εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Φεβρουαρίου 2000)

Βάσει της οδηγίας Directive 1999/22/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Μαρτίου 1999 για την διατήρηση άγριων ζώων στους ζωολογικούς κήπους(1), τα κράτηπέχουνποχρέωση διασφάλισηςψηλών επιπέδων διαβίωσης των ζώων στους ζωολογικούς κήπους, με κατάλληλο πρόγραμμα διατροφής για τα ζώα που εξαρτώνται από αυτούς.

Η εν λόγω οδηγία, ωστόσο, δεν ορίζει λεπτομερώς τα μέτρα όσον αφορά την διατροφή. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να τα καθορίσουν.

(1) ΕΕ L 94 της 9.4.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2158/99

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(24 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Πόροι για την περιφερειακή ανάπτυξη

1. Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ότι η Γενική Διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής απέρριψε πρόσφατα τα προγράμματα που παρουσίασε η ιταλική κυβέρνηση σχετικά με το στόχο 2;

2. Ποιοι είναι οι λόγοι;

3. Μπορεί να επιβεβαιώσει εάν τα νέα κριτήρια που καθορίστηκαν από τη διάσκεψη κορυφής του Βερολίνου για τη χρησιμοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων, τα οποία διαφέρουν από εκείνα που ίσχυαν για την περίοδο 1994-1999, είναι η αιτία της απόρριψης;

4. Εάν ναι, μπορεί να δηλώσει ποιες χώρες επωφελούνται από τα νέα αυτά κριτήρια και ποιες βλάπτονται;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Ιανουαρίου 2000)

1. Η πρόταση με τον πίνακα των ζωνών που είναι επιλέξιμες για το στόχο 2, η οποία διαβιβάστηκε την 1 Οκτωβρίου 1999 από τις ιταλικές αρχές, πράγματι εκρίθη εκ μέρους της Επιτροπής ως μη αποδεκτή.

2. Η εν λόγω πρόταση δεν πληροί τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 4 του κανονισμού αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία(1), στις οποίες προβλέπεται ότι οι ζώνες που ανταποκρίνονται στα αποκαλούμενα «κοινοτικά » κριτήρια, όπως παρατίθενται στο εν λόγω άρθρο 4 παράγραφοι 5 και 6, καλύπτουν κατ' ελάχιστο ποσοστό 50 % του πληθυσμού που αφορά ο στόχος αριθ. 2 σε κάθε κράτος μέλος. Ο πίνακας όμως των ζωνών που ανταποκρίνονται στα ανωτέρω κριτήρια, όπωςπεβλήθη από τις ιταλικές αρχές, αριθμούσε μόνο 2,2 εκατομμύρια κατοίκους, δηλαδή ποσοστό 29,6 % του συνολικού επιλέξιμου πληθυσμού.

3. Ο προαναφερόμενος κανονισμός εγκρίθηκε ομόφωνα από τα κράτη μέλη, μετά από σύμφωνη γνώμη του Κοινοβουλίου. Όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι απλώς τα νέα κριτήρια πουπαγορεύουν το χαρακτηρισμό της ιταλικής πρότασης ως απαράδεκτης, αλλά ακριβώς η ανωτέρω επεξηγούμενη μη τήρηση των διατάξεων του άρθρου 4 παράγραφος 4.

4. Τα κριτήρια που παρατίθενται στο άρθρο 4 παράγραφοι 5 και 6 του ιδίου κανονισμού δεν βλάπτουν κανένα κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2374/99

υποβολή: Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Πορεία εφαρμογής του προγράμματος για τον Τουρισμό του ΚΠΣ Ελλάδας

Θα μπορούσε να με πληροφορήσει η Επιτροπή ποια είναι η πορεία εφαρμογής τουποπρογράμματος για τον τουρισμό του Επιχειρησιακού Προγράμματος για τον τουρισμό και τον πολιτισμό του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης για την Ελλάδα (απορροφήσεις, ενδεχόμενες καθυστερήσεις, περικοπές, κλπ.).

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Ιανουαρίου 2000)

Η εκτέλεση του προϋπολογισμού του επιχειρησιακού προγράμματος (ΕΠ) «Τουρισμός και Πολιτισμός» του κοινοτικού πλαισίου στήριξης για την Ελλάδα κατά την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999 βελτιώθηκε αισθητώς στη διάρκεια του 1999, χάρη ιδίως στην τροποποίηση του περιεχομένου του ΕΠ, καθώς και στην ανακατανομή της κοινοτικής συνδρομής μεταξύ των δύοποπρογραμμάτων «Τουρισμός» και «Πολιτισμός». Τα νέα αναλυτικά χρηματοδοτικά σχέδια θα προσαρτηθούν στην απόφαση της Επιτροπής, η οποία θα εκδοθεί προσεχώς.

Η τροποποίηση του περιεχομένου θα οδηγήσει σε μείωση του συνολικού προϋπολογισμού του εν λόγω ΕΠ της τάξης του 34 %, που διαμορφώνει το ποσό σε 520,1 εκατ..

Όσον αφορά την κοινοτική συνδρομή, θα αυξηθεί κατά 5,9 εκατ. (2,6 %), (μείωση της κοινοτικής συνδρομής, κατά 16 εκατ. για το σκέλος «Τουρισμός» και αντίστοιχη αύξηση κατά 21,9 εκατ. για το σκέλος «Πολιτισμός»).

Το ποσοστό απορρόφησης κονδυλίων στην πράξη ανέρχεται σήμερα σε 59,1 % (δηλαδή ποσό 307,7 εκατ.). Οι διάφορες ανωτέρω αναφερόμενες προσαρμογές επιτρέπουν την πρόβλεψη πλήρους απορρόφησης των πιστώσεων αναλήψεωνποχρεώσεων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2745/99

υποβολή: Ioannis Marnos (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ενδεχόμενη παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας

Με την οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14-6-93 περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1), επιβάλλεται στον κατασκευαστή και μέχρι και τη διάθεση στο εμπόριο, η εγκατάσταση, εφαρμογή και συντήρηση συστήματος ποιότητας, όπως αυτό καθορίζεται στην Οδηγία. Όμως με την Ε 3/833/22-6-99 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας (ΦΕΚ 1329/τ.Β'/29-6-99) επεκτάθηκαν κατά παράβαση της παραπάνω 93/42 Οδηγίας, οιποχρεώσεις του κατασκευαστή και στις εταιρείες εμπορίας τέτοιων ειδών και μάλιστα με τηνποχρέωση πιστοποίησής τους το βραδύτερο μέσα σε ένα έτος από τη δημοσίευση της παραπάνωπουργικής απόφασης (δηλαδή μέχρι την 30-6-2000).

Σύμφωνα με τα ανωτέρω θα ήθελα να πληροφορηθώ:

- Παραβιάζεται η ευρωπαϊκή νομοθεσία;

- Σε τι ενέργειες πρόκειται να προβεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς την Ελληνική Κυβέρνηση προκειμένου να αρθούν οι δυσμενείς συνέπειες της παραπάνω ρύθμισης;

(1) ΕΕ L 169 της 12.7.1993, σελ. 1.

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Φεβρουαρίου 2000)

Δεν περιήλθε στη γνώση της Επιτροπής ηπουργική απόφαση στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, όσον αφορά την ενδεχόμενη επέκταση στους διανομείς τωνποχρεώσεων που επιβάλλονται στους κατασκευαστές δυνάμει της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, σχετικά με τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Η Επιτροπή θα προβεί στις απαραίτητες επαφές προκειμένου να συγκεντρώσει ακριβείς πληροφορίες για τα καταγγελλόμενα περιστατικά και, εφόσον απαιτείται, δεν θα παραλείψει να εξετάσει το φάκελο στο πλαίσιο της διαδικασίας επί παραβάσει που προβλέπεται από το άρθρο 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2736/99

υποβολή: Carlo Fatuzzo (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Συνταξιούχος χήρα Bolzoni Maria Luisa σύνταξη αναμενόμενη από 16ετίας

Προτίθεται η Επιτροπή να παρέμβει στο INPS (Εθνικό Ίδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας) το οποίο είναι εντεταλμένο να καταβάλλει τις συντάξεις στην Ιταλία εις τρόπον ώστε.

Η χήρα Bolzoni Maria Luisa, γεννηθείσα στις 3.11.1928 στην Scandolara Ravara και διαμένουσα στο Bergamo, via Bonomelli 15, να λάβει επιτέλους την αύξηση της σύνταξης που ζήτησε στις 26 Νοεμβρίου 1994 βάσει του άρθρου 6 του νόμου 638/1983 την οποία δικαιούται, σύμφωνα με τους ιταλικούς νόμους από 1ης Οκτωβρίου 1983, λαμβάνοντας επίσηςπόψη το γεγονός ότι αναμένειπομονετικά από 16ετίας την εν λόγω αύξηση της σύνταξης ως χήρα κατηγορίας SO-96000064;

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει πόσα χρόνια πρέπει ακόμη να αναμείνει η ηλικίας 71 ετών ιταλίδα συνταξιούχος;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Φεβρουαρίου 2000)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπορεί να παρέμβει σε ό,τι αφορά το πρόβλημα που επισημαίνει ο κ. βουλευτής, καθώς πρόκειται για καθαρά εσωτερικό θέμα που δεν εμπίπτει στην κοινοτική αρμοδιότητα.

Στην πράξη, σε ό,τι αφορά την κοινωνική προστασία, τα μόνα περιοριστικά κοινοτικά πρότυπα είναι οι κανονισμοί για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων και οι οδηγίες για την ισότητα της μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.

Η οργάνωση, η λειτουργία, καθώς και η επιλεξιμότητα για τη χορήγηση σύνταξης γήρατος ή ο χρόνος χορήγησης των διάφορων παροχών αποτελούν θέματα πουπάγονται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών, με την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα προαναφερθέντα κοινοτικά πρότυπα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2047/99

υποβολή: Jeffrey Titford (EDD) προς την Επιτροπή

(3 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Αριθμός των αστεριών στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει για ποιό λόγο, αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκε από 12 σε 15 εθνικά κράτη, ο αριθμός των χρυσών αστεριών στη σημαία της ΕΕ δεν αυξήθηκε σε 15;

Μπορεί επίσης να αναφέρει τη διαδικασία (ανπάρχει) με την οποία τα μέλη του Κοινοβουλίου μπορούν να προτείνουν και να αποφασίζουν για αλλαγές στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Δεκεμβρίου 1999)

Τα αστέρια της ευρωπαϊκής σημαίας δεν παριστάνουν τα κράτη μέλη.

Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που ενέκρινε την ευρωπαϊκή σημαία το 1955, ο αριθμός των αστεριών είναι αμετάβλητα δώδεκα.

Σε ψήφισμα που εξέδωσε τον Απρίλιο του 1983(1), το Κοινοβούλιο διατύπωσε τη σύσταση ότι η σημαία της Κοινότητας θα έπρεπε να είναι εκείνη που είχε εγκριθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1955. Τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας την καθιέρωσαν στις αρχές του 1986.

(1) ΕΕ C 128 της 16.5.1983.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2310/99

υποβολή: Carmen Fraga Estvez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Εξαγωγές φιλέτων τόνου προς την ΕΕ

Μετά από πρόσφατο αίτημα των αρχών της Ταϋλάνδης που αφορά το άνοιγμα μιας νέας ποσόστωσης για την εξαγωγή προς την ΕΕ 8000 τόννων προϊόντων της κλάσης 1604.14.00 (φιλέτα και κονσέρβες τόνου) και λαμβάνονταςπόψη ότι η κοινοτική αγορά φιλέτων τόνου μπορεί να θεωρηθεί επαρκώς αυτάρκης στη βάση της εσωτερικής κοινοτικής παραγωγής και των εισαγωγών που προέρχονται από τις χώρες του ΣΓΠ (Σύμφωνο των νδεων και ΑΚΕ), οι ποσοστώσεις των οποίων θα μπορούσαν να αυξηθούν σε περίπτωση ανάγκης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι αναγκαίο να αναζητούμε τροφοδότηση από τρίτες χώρες" λαμβάνονταςπόψη ότι έχει καταδειχθεί κατά τους τελευταίους μήνες ότι οι κοινοτικές βιομηχανίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι βιομηχανίες των χωρών του ΣΓΠ μπορούν να παρέχουν στις κοινοτικές βιομηχανίες μεταποίησης φιλέτα τόνου στις τιμές της διεθνούς αγοράς και ότι, για τον λόγο αυτό, είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητή η ανάγκη να ανοίξει αυτή η νέα ποσόστωση για τα προϊόντα της Ταϋλάνδης;

Ζητείται από την Επιτροπή να κοινοποιήσει:

- τον κατάλογο των επιχειρήσεων της Ταϋλάνδης που έχουν προβεί σε εξαγωγές φιλέτων τόνου προς την ΕΕ βάσει των δύο τελευταίων ποσοστώσεων που ανοίχτηκαν"

- τις ποσότητες που έχουν εξαχθεί από κάθε μία από αυτές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση"

- τον κατάλογο των κοινοτικών επιχειρήσεων που αγοράζουν τα προϊόντα αυτά, καθώς και των κρατών μελών στα οποία έχουν την έδρα τους.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να δώσει τις πληροφορίες που ζήτησε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Πράγματι, τα ζητούμενα στοιχεία αφορούν εμπορικές δραστηριότητες ιδιωτικών επιχειρήσεων και οι τελωνιακέςπηρεσίες των κρατών μελών δεν αποστέλλουν τις πληροφορίες αυτές στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή αποστέλλει απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος, καθώς και στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου, τον πίνακα των εγκαταστάσεων της Ταϊλάνδης από τις οποίες επιτρέπεται να εξάγονται αλιευτικά προϊόντα στην Κοινότητα.