ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2377/98

υποβολή: Eryl McNally (PSE) προς την Επιτροπή

(27 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Ανώτατο όριο καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων

Ψηφοφόροι μου με επιστολή τους μου εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τη νέα νομοθεσία που προβλέπεται να τεθεί σε εφαρμογή από 1ης Ιανουαρίου του 2000 σχετικά με τα ανώτατα όρια καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στα άλογα.

Θα μπορούσε η Επιτροπή να με πληροφορήσει εάν προβλέπεται η λήψη κοινοτικών μέτρων για να αποφευχθεί βλάβη της υγείας των ζώων μετά την εφαρμογή της προειρημμένης νομοθεσίας;

Προβλέπεται να υπάρξει διάκριση μεταξύ των ζώων που χρησιμοποιούνται για την αναψυχή και τους αγώνες και εκείνων που προορίζονται για την τροφική αλυσίδα; Μέσω ποίων μηχανισμών θα μπορούσε να προωθηθεί ο εν λόγω διαχωρισμός (δηλαδή σημάδι εν ψυχρώ, τοποθέτηση μικροτσίπ ή ετικέττα στο αυτί);

Θα μπορούσε, επίσης, η Επιτροπή να με ενημερώσει όσον αφορά την αύξηση των ασφαλίστρων για τα άλογα, που ενδέχεται να επέλθει ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των ανωτέρω νομοθετικών ρυθμίσεων;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Σεπτεμβρίου 1998)

Ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90 της 20 Ιουλίου 1990 περί θεσπίσεως κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό των μέγιστων ορίων καταλοίπων των κτηνιατρικών φαρμάκων σε τροφές ζωικής προελεύσεως(1) άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1992. Απορρέει από το άρθρο 4 της οδηγίας του Συμβουλίου 81/851/ΕΟΚ(2). Σύμφωνα με την οδηγία αυτή, μία άδεια κυκλοφορίας μπορεί να εκδοθεί μόνο για κτηνιατρικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε ζώα από τα οποία παράγεται τροφή, εφόσον τα περιεχόμενα στο εν λόγω προϊόν δραστικά συστατικά περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90. Η υπαγωγή στο παράρτημα Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90 σημαίνει ότι η ουσία αξιολογήθηκε με θετικά αποτελέσματα.

Ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90 θέσπισε μεταβατική περίοδο για τις λεγόμενες "παλαιές ουσίες" (ουσίες που κυκλοφορούσαν ήδη πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992). Για τις ουσίες αυτές έπρεπε να υποβληθεί στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Αξιολόγηση των Φαρμάκων (EMEA) στο Λονδίνο, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996, αίτηση για τον καθορισμό των μέγιστων ορίων καταλοίπων (MRL), μαζί με την αναγκαία τεκμηρίωση. Η παρέκκλιση αυτή έχει ήδη παραταθεί από την 1η Ιανουαρίου 1997 στην 1η Ιανουαρίου 2000, μέσω του κανονισμού (ΕΚ) 434/97 του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997(3).

Έχει διατυπωθεί άποψη ότι οι ουσίες που χρησιμοποιούνται σε άλογα ψυχαγωγίας πρέπει να εξαιρούνται των εν λόγω απαιτήσεων. Ωστόσο, πολλά άλογα εισέρχονται στην παραγωγική αλυσίδα του κρέατος στο τέλος της ζωής τους, ανεξαρτήτως του κατά πόσον εκτρέφονταν για σκοπούς κρεατοπαραγωγής ή ψυχαγωγίας. Αυτό ισχύει και για τα άλογα σε χώρες όπου η κατανάλωση κρέατος αλόγου δεν συνηθίζεται, δεδομένου ότι τα εν λόγω άλογα συχνά εξάγονται σε άλλες χώρες όπου σφάζονται προκειμένου να καταναλωθούν από τον άνθρωπο. Ο διαχωρισμός ζώων αθλήσεως ή ψυχαγωγίας από τα ζώα κρεατοπαραγωγής δεν επιτυγχάνεται εύκολα: οιοδήποτε σύστημα ελέγχου πρέπει να είναι ταυτόχρονα απλό και αξιόπιστο. Ωστόσο, από μόνη της η τεκμηρίωση (ιδίως εάν η τεκμηρίωση λαμβάνει απλώς και μόνο τη μορφή δήλωσης από τον ιδιοκτήτη του αλόγου) δεν θα ικανοποιήσει τις απαιτήσεις αυτές. Έχουν προταθεί λύσεις όπως η ανεξίτηλη σήμανση με μικροτσίπ, δακτυλίους και τατουάζ, ενώ διεξάγονται συζητήσεις για την αποτελεσματικότητα και το εφικτόν των εν λόγω συστημάτων σημάνσεως. Είναι σαφές ότι οιαδήποτε λύση θα πρέπει να ισχύσει για το σύνολο της Κοινότητας και όχι για συγκεκριμένα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή, εξετάζει διάφορες εναλλακτικές λύσεις για τη διευκόλυνση της έγκρισης κτηνιατρικών φαρμάκων σε ορισμένες περιστάσεις. Οι τυχόν λύσεις πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα προϊόντα που κυκλοφορούσαν πριν από την θέση σε ισχύ του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 2377/90. Η Επιτροπή καταβάλλει προσπάθειες εξεύρεσης λύσεως για τα υφιστάμενα προβλήματα, στην οποία να λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της προστασίας του καταναλωτή.

Τα ασφάλιστρα των αλόγων καθορίζονται από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτόν, σύμφωνα με τις αναλύσεις κινδύνου που πραγματοποιούν οι ίδιες.

(1) ΕΕ L 224 της 18.8.1990.

(2) ΕΕ L 317 της 6.11.1981.

(3) ΕΕ L 67 της 7.3.1997.