ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2035/00

υποβολή: Camilo Nogueira Romn (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(21 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Διεθνείς αεροπορικές συνδέσεις μέσω Γαλικίας

Μία ευρωπαϊκή περιφέρεια όπως η Γαλικία, με τρία σχεδόν εκατομμύρια κατοίκων και που διαθέτει τρία αεροδρόμια, στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα, στο Βίγκο και στην Κορούνια, δεν έχει άλλη άμεση διεθνή αεροπορική σύνδεση εκτός από το Λονδίνο. Το αποτέλεσμα είναι οι πολίτες της Γαλικίας, για να επικοινωνήσουν με την Ευρώπη και τονπόλοιπο κόσμο να πρέπει να διέρχονται από τη Μαδρίτη, την Βαρκελώνη ή το Μπιλμπάο. Οι διεθνείς συνδέσεις μέσω Λονδίνου δυσχεραίνονται από το γεγονός ότιπάρχει μία μόνον πτήση ημερησίως. Το ταξείδι από το Σαντιάγκο στις Βρυξέλλες διαρκεί πέντε ώρες από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο ενώ τα ταξείδι για το Στρασβούργο, με δύο αλλαγές, διαρκεί επτά ώρες. Η Επιτροπή, απαντώντας σε προηγούμενη ερώτησή μου (Ε-0110/00)(1) σχετικά με την αποκέντρωση των αεροπορικών επικοινωνιών, δήλωσε ότι τα κράτη μέλη επιβάλλουν στις ξένες αεροπορικές εταιρείες που επιθυμούν να έχουν έδρα στο έδαφός τους για διεθνείς πτήσεις τον όρο να χρησιμοποιούν τα κεντρικά αεροδρόμια, επιβαρύνοντας με τον τρόπο αυτό τη συμφόρηση που ήδη αυτά αντιμετωπίζουν και εμποδίζοντας την αποκέντρωση" πρόκειται, προφανώς, για κριτήρια που εξυπηρετούν μάλλον τα συμφέροντα των εταιρειών του εκάστου κράτους, παραβλέποντας τα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα των πολιτών και δεν λαμβάνουνπόψη την ιδέα και το σχέδιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανούπου προωθεί η Επιτροπή.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ποια οικονομικά, νομικά ή τεχνικά προβλήματα πρέπει να επιλύσει η Γαλικία προκειμένου να αποκτήσει άμεσες αεροπορικές συνδέσεις με τις κύριες ευρωπαϊκές πόλεις ή, εναλλακτικώς, τις πτήσεις που είναι αναγκαίες για να έχει ως αεροδρόμια σύνδεσης αυτά του Λονδίνου, ως πλησιέστερου αεροδρομίου που συνδέεται με όλο τον κόσμο, ή των Βρυξελών, αποφεύγοντας την δαπανηρή σύνδεση μέσω Μαδρίτης, Βαρκελώνης ή Μπιλμπάο, των οποίων τα αεροδρόμια έχουν κι αυτά χειρότερες ανταποκρίσεις για ορισμένες διεθνείς πτήσεις, κυρίως δε με ευρωπαϊκές πόλεις σαν το Στρασβούργο; Περιλαμβάνονται στο σχέδιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανούστόχοι σαν κι αυτόν που, αναμφίβολα, επηρεάζουν πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και εδάφη;

(1) ΕΕ C 330 E της 21.11.2000, σελ. 85.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Ιουλίου 2000)

Από τότε που τέθηκαν σε ισχύ, την 1η Ιανουαρίου 1993, οι τρεις κανονισμοί που αποτελούν την τρίτη δέσμη μέτρων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2409/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για τους ναύλους και τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών" κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών" κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2407/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 περί της εκδόσεως αδειών των αερομεταφορέων(1)) και με τους οποίους ελευθερώνεται η κοινοτική αγορά πολιτικής αεροπορίας, οι κοινοτικοί αερομεταφορείς είναι απολύτως ελεύθεροι να προτείνουν τις γραμμές της επιλογής τους μεταξύ των αερολιμένων της Κοινότητας που είναι ανοικτοί στις εμπορικές αεροπορικές μεταφορές. Κατά συνέπεια, δενφίσταται πλέον κανένα κανονιστικό ή τεχνικό εμπόδιο για την αεροπορική εξυπηρέτηση της Γαλικίας, όπως την επιθυμεί το Αξιότιμο Μέλος. Πρέπει να σημειωθεί ότι η πολιτική ελευθέρωσης είχε ως συνολικό αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των γραμμών που τυγχάνουν εμπορικής εκμετάλλευσης στο εσωτερικό της Κοινότητας.

Είναι, αντιθέτως, προφανές ότι, σε μια ελευθερωμένη αγορά, οι επιλογές των αεροπορικών εταιρειώνπαγορεύονται από τις επιταγές οικονομικής αποδοτικότητας. Πάντως, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουνποχρεώσεις παροχής δημόσιαςπηρεσίας σε ορισμένα δρομολόγια.

Το σχέδιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού αποσκοπεί, από πλευράς του, στην ενοποίηση τωνφισταμένων συστημάτων ελέγχου της αεροπορικής κυκλοφορίας στα κράτη μέλη, προκειμένου ιδίως να βελτιωθούν οι δυνατότητες ελέγχου και να μειωθούν συνακόλουθα τα ποσοστά καθυστερήσεων που διαπιστώνονται επί του παρόντος στους αερολιμένες.

(1) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.