ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2748/99

υποβολή: Grard Deprez (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Κοινοί κανόνες σχετικά με σύστημα αποζημίωσης σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης

Θα μπορούσε η Επιτροπή να παράσχει πληροφορίες σχετικά με τον σημερινό βαθμό εφαρμογής των διατάξεων του κανονισμού 295/91(1) του Συμβουλίου, ο οποίος θέτει τους κοινούς κανόνες για σύστημα αποζημίωσης σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης στις τακτικές αεροπορικές μεταφορές, και ιδιαίτερα να διευκρινίσει:

1. Ποιοι αεροπορικοί μεταφορείς της κοινοποίησαν τις διατάξεις που θέσπισαν προκειμένου να σεβαστούν τιςποχρεώσεις που τους βαρύνουν;

2. Ποιες είναι οι πραγματικές αποζημιώσεις που λαμβάνουν οι ταξιδιώτες σύμφωνα με αυτές τις διατάξεις;

3. Ποιος είναι ο πραγματικός βαθμός πληροφόρησης στα πρακτορεία και/ή στα αεροδρόμια για τους ταξιδιώτες στους οποίους δεν επιτρέπεται η επιβίβαση;

Επί πλέον, γνωρίζοντας ότι η πρόταση που τροποποιεί αυτόν τον κανονισμό έχει παγώσει επί του παρόντος στο Συμβούλιο, και δεδομένου του πρόδηλαψηλού βαθμού μη-σεβασμού των προβλεπόμενων διατάξεων, σκοπεύει η Επιτροπή εν αναμονή της θέσπισης πιο αποτελεσματικών κανονισμών, να προβλέψει ένδικο μέσο ή οποαδήποτε άλλη ενέργεια κατά των αεροπορικών εταιριών που δεν σέβονται τις διατάξεις αυτές;

(1) ΕΕ L 36 της 8.2.1991, σελ. 5.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Μαρτίου 2000)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 που εξέδωσε το Συμβούλιο το 1991 προβλέπει σύστημα κοινοποίησης των κανόνων που ισχύουν για τους αερομεταφορείς κατά την αναχώρηση από κοινοτικό αερολιμένα σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης. Η κοινοποίηση αυτή απευθύνεται ταυτόχρονα στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και στην Επτροπή. Σε κοινοποίηση του είδους αυτού έχουν προβεί 58 αεροπορικές εταιρείες (βλ. πίνακα ο οποίος διαβιβάζεται στο Αξιότιμο Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στη Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου).

Ο κανονισμός προβλέπει όρια ελάχιστης αποζημίωσης (150 για τις πτήσεις έως 3.500 km και 300 για τις πτήσεις άνω των 3.500 km), τα οποία είναι δυνατόν να περιορισθούν στην τιμή του εισιτηρίου που αντιστοιχεί στον τελικό προορισμό. Ορίζει άλλωστε γενικά ότι οι κανόνες που εφαρμόζουν οι αερομεταφορείς διατίθενται στους επιβάτες στα πρακτορεία και τις θυρίδες ελέγχου των εισιτηρίων του αερομεταφορέα. Οι αερομεταφορείς και τα ταξιδιωτικά πρακτορεία μπορούν να επιλέξουν τον κατάλληλο τρόπο προκειμένου να τηρήσουν τηνποχρέωση αυτή.

Προς το παρόν η συνθήκη ΕΚ δεν προσφέρει στην Επιτροπή κατάλληλο πλαίσιο για να προσφύγει κατά κάποιου αερομεταφορέα προκειμένου να εξασφαλισθεί τήρηση των κανόνων αποζημίωσης σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Από τη στιγμή που ο κανονισμός δίδει απευθείας δικαιώματα στους επιβάτες, αυτοί έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια για να επιβάλουν την τήρηση των δικαιωμάτων τους. Η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι διαδικασίες που έχουν κινηθεί εν προκειμένω είναι ολιγάριθμες. Τα κράτη μέλη μπορούν άλλωστε να εισαγάγουν πρόθετες κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης του κανονισμού.

Εν αναμονή της έκδοσης από το Συμβούλιο πρότασης της Επιτροπής για την τροποποίηση του ισχύοντος κανονισμού(1) και πιο συγκεκριμένα με βάση τις ποικίλες εξελίξεις σε επίπεδο τεχνολογίας (ηλεκτρονικό εισιτήριο) και σε επίπεδο επιχειρησιακό (συμμαχίες μεταξύ αερομεταφορέων), η Επιτροπή άρχισε πρόσφατα να εξετάζει σε βάθος την κατάσταση εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91. Η εξέταση αναμένεται να οδηγήσει σε απολογισμό της πρακτικής που ακολουθούν οι αεροπορικές εταιρείες και οι εθνικές αρχές στα κράτη μέλη όσον αφορά την τήρηση των κανόνων αυτών και την καλλίτερη προστασία των επιβατών, καθώς και σε απολογισμό των επιπτώσεων που έχουν οι εξελίξεις που προαναφέρθηκαν στην εφαρμογή των κανόνων από τα εθνικά δικαστήρια.

(1) ΕΕ C 351 της 18.11.1998.