ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2738/01

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(5 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Επικίνδυνοι ουρανοξύστες: κανόνες κατασκευής του φέροντος σκελετού και κανόνες κατεδάφισης

1. Όσον αφορά τους πύργους του World Trade Center της Νέας Υόρκης που καταστράφηκαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, μπορεί να επιβεβαιώσει η Επιτροπή το γεγονός ότι, αντίθετα από ότι συμβαίνει συνήθως, η σταθερότητά τους δεν βασιζόταν σε έναν κεντρικό πυρήνα περιέχοντα τους ανελκυστήρες και τη σκάλα, αλλά ότι οι ατσάλινες κολώνες που ήταν ενσωματωμένες στην πρόσοψη χρησίμευαν και ως φέρων σκελετός για τις πλάκες από μπετόν που λόγω της παραμόρφωσής τους από τηνψηλή θερμοκρασία και την καταστροφή της εξωτερικής πρόσοψης και λόγω τηςπερφόρτωσης μπορούν να καταρρεύσουν η μία πάνω στην άλλη·

2. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν ο ως άνω τρόπος κατασκευήςπήρξε ή εξακολουθεί να εφαρμόζεται μόνο στην Αμερική ήπάρχουν επίσης σχέδια κατασκευής κτιρίων του τύπου αυτού στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

3. Βάσει των στοιχείων που διαθέτει, θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή εάν ένας συνδυασμός δύο τύπων φέροντος σκελετού — κεντρικός πυρήνας και εξωτερικοί τοίχοι — θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της σταθερότητας των ουρανοξυστών και ως εκ τούτου την αντίστασή τους στην κατάρρευση·

4. Εάν δενπάρχουν κανόνες που να εγγυώνται μία ανώτατη ασφάλεια των φερόντων σκελετών των ουρανοξυστών, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε να εγκριθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο κοινοί ελάχιστοι κανόνες·

5. Έχει ήδη προβλεφθεί ο τρόπος με τον οποίο, αφού λήξει η διάρκεια ζωής τους, παρόμοιοι ουρανοξύστες ευρισκόμενοι σε ζώνες με μεγάλη δόμηση θα είναι δυνατόν να κατεδαφιστούν και πώς, ενδεχομένως, θα ήταν δυνατό χάριν ασφάλειας να μειωθεί ο αριθμός των ορόφων ήδηφισταμένων κτιρίων, χωρίς να προκαλέσουν οι εργασίες αυτές κατάρρευση των οροφών με τους κινδύνους που συνεπάγεται τούτο για τα γειτονικά κτίρια·

6. Σε περίπτωση που δενπάρχουν ελάχιστοι κανόνες οι οποίοι να εγγυώνται την ασφάλεια των εργασιών κατεδάφισης παρομοίων ουρανοξυστών, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να μεριμνήσει για την σε ευρωπαϊκό επίπεδο έγκριση κοινών κανόνων σύμφωνα με τους οποίους θα πρέπειποχρεωτικά να προβλέπεται ήδη από το στάδιο της κατασκευής, η δυνατότητα ασφαλούς κατεδάφισης·

Κοινή απάντησητου κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-2737/01 και E-2738/01

(27 Νοεμβρίου 2001)

Μετά από διαβούλευση με εμπειρογνώμονες και εξέταση των συναφών εγγράφων, η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι οι δύο δίδυμοι πύργοι της Νέας Υόρκης είχαν την ίδια δομική σχεδίαση, με ένα βασικό κεντρικό πυρήνα που περιελάμβανε φρέατα για ανελκυστήρες, κλίμακες, αεραγωγούς κ.λπ., και χρησίμευε ως σταθεροποιητικό στοιχείο κατά των οριζόντιων κρούσεων. Τα χαλύβδινα στοιχεία των πατωμάτων στηρίζονταν στον εν λόγω πυρήνα καθώς και στα ενσωματωμένα στην πρόσοψη φέροντα στοιχεία. Και οι δύο αυτοί μηχανισμοί στήριξης είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια και τη λειτουργικότητα μιας κατασκευής παρόμοιων διαστάσεων.

Η μέθοδος σχεδίασης που χρησιμοποιήθηκε στους δίδυμους πύργους έχει εφαρμοσθεί αρκετές φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ οι ευρωπαϊκές αρχές για τη σχεδίαση ουρανοξυστών βασίζονται κυρίως στην τεχνολογία σκυροδέματος. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει καμία περίπτωση ουρανοξύστη που να έχει σχεδιασθεί χωρίς σταθεροποιητικά μέτρα.

Ελάχιστα έργα πολιτικού μηχανικού σχεδιάζονται ώστε να ανθίστανται σε κρούσεις όπως αυτή πουπέστησαν οι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Μια διεξοδική έρευνα είναι απαραίτητη ώστε να καταστεί πλήρως κατανοητή η σύνθετη αλληλουχία γεγονότων που οδήγησε στην κατάρρευση των δύο κτιρίων. Από την έρευνα αυτή ενδέχεται να προκύψουν σημαντικά στοιχεία που θα επηρεάσουν μελλοντικούς σχεδιασμούς, μεθόδουςπολογισμού και κανονισμούς.

Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη σύγκρουση έως την κατάρρευση ήταν 47 λεπτά για το νότιο πύργο και 1 ώρα και 44 λεπτά για το βόρειο πύργο. Ως εκ τούτου, η κατάρρευση είναι πιθανό να οφείλεται στηνψηλή θερμοκρασία λόγω της πυρκαϊάς που μείωσε την αντοχή του χάλυβα και όχι σε αυτή καθαυτή τη σύγκρουση.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη του γεγονότος ότι σε διάφορες πόλεις κρατών μελών έχουν ανεγερθεί ουρανοξύστες σύμφωνα με τους συναφείς εθνικούς ή/και τοπικούς οικοδομικούς κανονισμούς σχετικά με την ασφάλεια και άλλες ουσιαστικές προϋποθέσεις που αφορούν τα έργα. Η Επιτροπή δεν διαθέτει κατάλογο με τις κατασκευές αυτές ή τα χαρακτηριστικά τους, δεδομένου ότι ο εν λόγω τομέας δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά της.

Η αρμοδιότητα της Επιτροπής όσον αφορά το κανονιστικό μέρος του κατασκευαστικού τομέα περιορίζεται στις πτυχές της εσωτερικής αγοράς που αφορούν τα κατασκευαστικά προϊόντα, ενώ οι οικοδομικοί κανονισμοί, περιλαμβανομένων των επιπέδων ασφαλείας, παραμένουν εθνικό θέμα. Εν προκειμένω, ο περιορισμός του ύψους των κτιρίων, για λόγους ασφαλείας ή άλλους, εξακολουθεί να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Είναι ευνόητο ότι το ύψος αποτελεί μια από τις βασικότερες παραμέτρους που πρέπει να λαμβάνονταιπόψη κατά την αξιολόγηση της ασφάλειας ενός κτιρίου, κυρίως από πλευράς μηχανικής αντίστασης, σταθερότητας και ασφάλειας σε περίπτωση πυρκαϊάς.

Στους οικοδομικούς κώδικες των κρατών μελών περιλαμβάνονται επίσης ρυθμιστικές διατάξεις για την κατεδάφιση κτιρίων. Η Επιτροπή ασχολείται με το θέμα αυτό στα πλαίσια των πολιτικών της για τον ανταγωνισμό και το περιβάλλον. Μια κοινή ομάδα εργασίας — που περιελάμβανε εκπροσώπους της Επιτροπής, των κρατών μελών και της βιομηχανίας — εξέτασε το θέμα της κατεδάφισης κατασκευών στα πλαίσια της ανακοίνωσης για την ανταγωνιστικότητα του κατασκευαστικού κλάδου(1). Στην τελική έκθεση περιλαμβάνονται διάφορες συστάσεις προς τους σχεδιαστές, τη βιομηχανία και τις δημόσιες αρχές. Δεν αποκλείεται η λήψη περαιτέρω μέτρων στον εν λόγω τομέα.

Όσον αφορά την ενδεχόμενη ανάγκη θέσπισης ελάχιστων ευρωπαϊκών προτύπων ασφάλειας για τα κτίρια, η Επιτροπή πληροφορεί το αξιότιμο μέλος ότι, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), επεξεργάζεται μια δέσμη μεθόδων σχεδίασης καιπολογισμού, που θα αποκαλούνται ευρωκώδικες. Αναμένεται ότι τα πρώτα πρότυπα ευρωκώδικα θα δημοσιοποιηθούν έως το τέλος του 2001 ενώ τα εναπομένοντα οκτώ βασικά πρότυπα θα οριστικοποιηθούν κατά τη διάρκεια του 2002. Εντούτοις, τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να είναι αρμόδια για την καθιέρωση εθνικών επιπέδων ασφάλειας. Απώτερος στόχος είναι η ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής μεθοδολογίας αξιολόγησης της ασφάλειας.

(1) COM(97)539 τελικό.