ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0857/99

υποβολή: Pedro Marset Campos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(7 Απριλίου 1999)

Θέμα: Διακρίσεις εις βάρος των γυναικών σε επιχείρηση αστικών συγκοινωνιών στη Μούρθια (Ισπανία)

Η επιχείρηση μεταφορών LAT, S.A., αναπτύσσει τη δραστηριότητά της στη πρωτεύουσα του διαμερίσματος στη Μούρθια και σε όλες τις γύρω περιοχές. Η εν λόγω επιχείρηση αναπτύσσει δραστηριότητα τόσο στον τομέα των αστικών συγκοινωνιών όσο και στον τομέα των μη τακτικών συγκοινωνιών, καθώς και στον τομέα της μεταφοράς μαθητών. Το οργανόγραμμα της εν λόγω επιχείρησης αριθμεί άνω των 300 υπαλλήλων και η επιχείρηση λειτουργεί με δημοτική άδεια που της χορήγησε το Δημαρχείο της Μούρθια.

Έχει αποδειχθεί ότι η εν λόγω επιχείρηση δεν απασχολεί με συμβόλαιο γυναίκες οδηγούς λεωφορείων, μάλιστα δε δεν απευθύνεται καν σε γυναίκες οδηγούς απλώς και για να περάσουν τις τεχνικές δοκιμασίες που απαιτούνται για την πρόσβαση σ' αυτή τη θέση εργασίας. Συμβαίνει επίσης το οργανόγραμμα να προβλέπει για τον καθαρισμό των λεωφορείων κατά πλειοψηφία γυναίκες, οι οποίες για να προσφέρουν τις υπηρεσίες καθαρισμού είναι υποχρεωμένες να χειρίζονται τα αυτοκίνητα, γεγονός το οποίο, βεβαίως, βρίσκεται σε αντίθεση με την πολιτική της επιχείρησης να μη προσλαμβάνει γυναίκες για οδηγούς.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή την κατάσταση αυτή;

2. Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι οι δημοτικές αρχές, συγκεκριμένα ο αρμόδιος για τα θέματα πολεοδομίας και μεταφορών δημοτικός σύμβουλος τους Δημαρχείου της Μούρθια, θα έπρεπε να ελέγχουν, κατά τη χορήγηση της σχετικής δημοτικής άδειας, την πολιτική που ακολουθεί η εν λόγω επιχείρηση στον τομέα των προσλήψεων;

3. Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι οι δημοτικές αρχές είναι επίσης υπεύθυνες για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας όσον αφορά την ισότητα ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών;

4. Δεν νομίζει η Επιτροπή ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα των γυναικών, πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και πιό συγκεκριμένα η οδηγία 76/207/ΕΟΚ(1) σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και εξέλιξη, καθώς και όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας;

5. Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας κρατήσει ενήμερους σχετικά με την εξέλιξη της εν λόγω κατάστασης;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Μαΐου 1999)

1 Η Επιτροπή δεν γνώριζε την κατάσταση που επισήμανε ο κ. βουλευτής.

2. Η Επιτροπή συμφωνεί ότι θα ήταν ευκταίο οι δημοτικές αρχές να είχαν εξετάσει το συμβόλαιο της επιχείρησης συγκοινωνιών για την απασχόληση των γυναικών πριν της αναθέσουν τη σύμβαση. Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 1998 για τις κρατικές προμήθειες στην Ευρωπαϊκή νωση(2) έδωσε έμφαση στη σημασία να εξαλειφθεί η ανισότητα και να προωθηθεί η ισότητα των αντρών και των γυναικών θεωρώντας ότι είναι μια πτυχή που πρέπει να ληφθεί υπόψη στην ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων. Παρ'όλα αυτά δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στους υπάρχοντες κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές προμήθειες η οποία νόμιμα θα απαιτούσε να εφαρμόζεται μια τέτοια πρακτική.

3. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες ο δήμος δεν μπορεί να θεωρηθεί νομικά υπεύθυνος για τυχόν παραβίαση της νομοθεσίας για την ίση μεταχείριση. Ο τυχόν ενάγων θα πρέπει να καταθέσει οποιαδήποτε ενδεχόμενη αγωγή κατά της εν λόγω ιδιωτικής εταιρίας ή του εργοδότη.

4. Από τις πληροφορίες που έχουν δοθεί δεν καθίσταται σαφές αν η LAT Ltd δεν προσλαμβάνει επίσημα γυναίκες ως οδηγούς λεωφορείων ή αν είναι τυχαίο το γεγονός ότι καμία γυναίκα δεν εργάζεται ως οδηγός λεωφορείου. Μια ρητή απαγόρευση θα ήταν αντίθετη με την οδηγία του Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ της 9ης Φεβρουαρίου 1976 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και την προαγωγή και τις συνθήκες εργασίας.

5. Το δικαίωμα στην ίση μεταχείριση όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 3(1) της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ έχει άμεση ισχύ(3) και πάνω σε αυτό μπορεί να στηριχθεί ένας ιδιώτης κατά μιας ιδιωτικής επιχείρησης ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Εναπόκειται ως εκ τούτου στους ιδιώτες που πιστεύουν ότι υπήρξαν θύμα διακρίσεων να καταθέσουν αγωγή κατά της επιχείρησης στα ισπανικά δικαστήρια.

(1) ΕΕ L 39 της 14.2.1976, σελ. 40.

(2) COM(98)143 τελικό.

(3) Υπόθεση 222/84 - Johnston κατά Royal Ulster Constabulary.