ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0455/02

υποβολή: Luis Berenguer Fuster (PSE)και Fernando Prez Royo (PSE) προς την Επιτροπή

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Φορολογία και αγοράδρογονανθράκων

Ο ισπανικός νόμος 24/2001 της 27ης Δεκεμβρίου 2001 σχετικά με φορολογικά, διοικητικά και κοινωνικά μέτρα (ΒΟΕ της 31ης Δεκεμβρίου 2001) περιλαμβάνει ανάμεσα σ' αυτά, τη δημιουργία νέου φόρου επί των λιανικών πωλήσεων ορισμένωνδρογονανθράκων στην Ισπανία από 1ης Ιανουαρίου 2002.

Μια από τις διατάξεις αυτού του νέου φόρου ορίζει συγκεκριμένα ότι τα έσοδα (στο σύνολό τους) που προκύπτουν από την εφαρμογή του νόμου θα διατεθούν στην χρηματοδότηση δαπανών για τηνγεία () με γνώμονα αντικειμενικά κριτήρια που έχουν καθορισθεί σε εθνικό επίπεδο. Όμως το τμήμα των πόρων που προκύπτουν από τους δασμούς των αυτόνομων κοινοτήτων μπορούν να διατεθούν για τη χρηματοδότηση περιβαλλοντικών δράσεων οι οποίες ανταποκρίνονται σε παρόμοια κριτήρια. Ο εφαρμοζόμενος φορολογικός συντελεστής θα προκύψει από το άθροισμα των δασμών κράτους και αυτόνομων περιφερειών.

Λαμβάνονταςπόψη τηνφιστάμενη σήμερα ειδική φορολογίαδρογονανθράκων σε επαρκές και αποδεκτό επίπεδο στην Ισπανία καθώς και τις φορολογικές πολιτικές που αποσκοπούν στην εναρμόνιση του επιπέδου αυτών των ειδικών φόρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις στις ανταλλαγές που θα δημιουργούνταν από τις προαναφερθείσες φορολογικές διαφορές,

Λαμβάνονταςπόψη ότι οι ειδικοί δασμοί αποσκοπούν στην εξισορρόπηση μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου κόστους που διαφέρει λόγω των επιπτώσεων από τη χρήση ή κατανάλωση των φορολογούμενων αγαθών και τούτο φθάνει μέχρι του σημείου να ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι είναι αιτιολογημένη η ύπαρξή της φορολογίας για λόγους κοινωνικο-οικονομικού χαρακτήρα και για να επιτευχθούν στόχοι κοινωνικώς αποδεκτοί,

Λαμβάνονταςπόψη τον συνδυασμό των προαναφερθέντων στοιχείων, την τρόπο τινά συνάφεια αυτού του φόρου με το καθεστώς έμμεσης φορολογίαςπό την μορφή φόρου προστιθέμενης αξίας καθώς και την αμφισημία του καθεστώτος διάθεσης των πόρων από τον νέο φόρο, πέραν της νομοθετικής ιδιαιτερότητας που χρησιμοποιήθηκε για την έγκρισή του,

1. Φρονεί άραγε η Επιτροπή, σύμφωνα με τις απαιτήσεις και στόχους εναρμόνισης της κοινοτικής φορολογικής, ότι η Ισπανική κυβέρνηση μπορεί να δημιουργεί νέο φόρο για φορολογήσιμο αγαθό που έχει ήδη φορολογηθεί και το οποίοπόκειται σε διατάξεις εναρμόνισης·

2. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, μπορεί να επισημάνει στόχο ή συγκεκριμένη διάθεση των εσόδων που θα προέλθουν από το εν λόγω νέο φόρο·

3. Εάν μπορεί να αναφέρει ένα στόχο ή συγκεκριμένη διάθεση, θα μπορούσε άραγε να μην έχει καμιά σχέση με αυτήν καθεαυτή την φύση των ειδικών φόρων όπως περιγράφηκε ανωτέρω·

4. Στην περίπτωση που η απάντηση στις τρεις πρώτες ερωτήσεις είναι καταφατική, μπορεί η Ισπανική κυβέρνηση να ολοκληρώσει αυτήν την φορολογική καινοτομία χωρίς (I) να ζητήσει την έγκριση των κοινοτικών αρχών και/ή (ΙΙ) χωρίς να τις ενημερώσει στο πλαίσιο των προοδευτικά ενιαίων πολιτικών και τάσεων για εναρμόνιση αυτών των τύπων δασμών·

5. Σε περίπτωση που η απάντηση στην τέταρτη ερώτηση είναι αρνητική ποια μέτρα ex ante θα έπρεπε να έχει λάβει η Ισπανική κυβέρνηση για να ικανοποιήσει τις κοινοτικές αρχές· Ποιες δράσεις θα απαιτήσει η Επιτροπή από την Ισπανική κυβέρνηση σχετικά·

6. Σε περίπτωση που η απάντηση στην τέταρτη ερώτηση είναι καταφατική, σε ποιο βαθμό καιπό ποία έννοια φρονεί η Επιτροπή ότι το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις κοινοτικές ανταλλαγές ή τις πολιτικές προοδευτικής εναρμόνισης·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Απριλίου 2002)

Οι διατάξεις του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου αριθ. 77/388/ΕΟΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών, των σχετικών με τούς φόρους κύκλου εργασιών Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση(1), εφεξής έκτη οδηγία, δεν εμποδίζουν την διατήρηση ή την επιβολή από Κράτος μέλος φόρων επί των συμβάσεων ασφαλίσεως και επί των παιγνίων και στοιχημάτων, ειδικών φόρων καταναλώσεως, δικαιωμάτων εγγραφής ή καταχωρίσεως και γενικότερα κάθε φόρου, δικαιώματος ή τέλους, μη έχοντος τον χαρακτήρα φόρου επί του κύκλου εργασιών. Όπως απεφάνθη το Δικαστήριο (πρόσφατα σε απόφασή του στηνπόθεση C-437/97, Evangelischer Krankenhausverein Wien v Abgabenberufungskommission Wien and Wein & Co. HandelsgesmbH v Obersterreichische Landesregierung), το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας δεν αποκλείει τη διατήρηση ή την εισαγωγή φόρου,πό την προϋπόθεση ότι δεν έχει τα βασικά χαρακτηριστικά ΦΠΑ.

Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας, κατά το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, τέτοιοι φόροι, δασμοί και λοιπές επιβαρύνσεις δεν οδηγούν σε διατυπώσεις που σχετίζονται με τη διέλευση συνόρων.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας αριθ. 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων πουπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης(2), τα προϊόντα που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου (μεταξύ άλλων οιδρογονάνθρακες, όπως ορίζονται στις σχετικές οδηγίες) δύνανται ναπόκεινται σε έμμεσους φόρους άλλους από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης εφόσον οι έμμεσοι αυτοί φόροι αποβλέπουν σε ένα ή περισσότερους ειδικούς στόχουςπό την έννοια της εν λόγω διάταξης και εφόσον συμμορφούνται προς τους κανόνες φορολογίας που εφαρμόζονται για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή για τον ΦΠΑ όσον αφορά τον προσδιορισμό της φορολογικής βάσης, τονπολογισμό του φόρου και το απαιτητό και τον έλεγχο του φόρου.

Όπως τόνισε το Δικαστήριο στην απόφασή του στην προαναφερθείσαπόθεση C/437/97, το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας αριθ. 92/12/ΕΟΚ δεν απαιτεί από τα κράτη μέλη να συμμορφούνται προς όλους τους κανόνες που εφαρμόζονται για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή για τον ΦΠΑ όσον αφορά τον προσδιορισμό της φορολογικής βάσης, τονπολογισμό του φόρου και το απαιτητό και τον έλεγχο του φόρου. Είναι αρκετό οι έμμεσοι φόροι με ειδικούς στόχους να συμφωνούν, στα σημεία αυτά, με το γενικό καθεστώς μιας εκ των εν λόγω φορολογικών τεχνικών (ειδικοί φόροι κατανάλωσης και ΦΠΑ), όπως διαμορφώνονται από τη κοινοτική νομοθεσία.

Στην απόφασή του στηνπόθεση C/437/97, Επιτροπή κατά Γαλλίας, το Δικαστήριοπογράμμισε ότι η μνεία ειδικός στόχος σημαίνει στόχο άλλον από τον καθαρά δημοσιονομικό.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας αριθ. 92/12/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη επιφυλάσσονται να εισάγουν ή να διατηρήσουν φόρους που επιβάλλονται σε προϊόντα άλλα από τα προϊόντα του άρθρου 3 παράγραφος 1,πό τον όρο ότι οι φόροι αυτοί δεν οδηγούν σε διατυπώσεις διέλευσης συνόρων κατά το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.

Η δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας αριθ. 92/12/ΕΟΚ εξαρτάται από το πεδίο που καλύπτει η σχετική ισπανική νομοθεσία.

Η Επιτροπή προτίθεται να αποστείλει επιστολή στις ισπανικές αρχές ώστε να ενημερωθεί για τις λεπτομέρειες της ισχύουσας ισπανικής νομοθεσίας. Η συμβατότητα της νομοθεσίας αυτής με την ευρωπαϊκή νομοθεσία θα εξεταστεί με βάση την απάντηση της ισπανικής κυβέρνησης.

(1) ΕΕ L 145 της 13.6.1977.

(2) ΕΕ L 76 της 23.3.1992.