ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1797/01

υποβολή: Phillip Whitehead (PSE) προς την Επιτροπή

(19 Ιουνίου 2001)

Θέμα: Εκτροφή γουνοφόρων ζώων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει την ποσότητα και το είδος των ψαριών με τα οποία εκτρέφονται τα ζώα στις μονάδες εκτροφής γουνοφόρων ζώων σε κάθε κράτος μέλος και πώς αυτή η πρακτική συμβαδίζει με τις ισχύουσες αλιευτικές συμφωνίες·

Μπορεί η Επιτροπή να παρακολουθήσει την πορεία που ακολουθείται για τα γδαρμένα πτώματα των ζώων τα οποία είναι ταποπροϊόντα των μονάδων εκτροφής γουνοφόρων ζώων, αν αυτά καταλήγουν στην τροφική αλυσίδα των ανθρώπων ή των ζώων και αν εφαρμόζονται τα μέτρα ασφαλείας·

Είναι η Επιτροπή ενήμερη για το γεγονός ότι η Ελλάδα λαμβάνει επιχορηγήσεις για την επεξεργασία των γουνοδερμάτων· Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει εν συντομία τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η εκτροφή γουνοφόρων ζώων στο πλαίσιο των πολιτικών της ΕΕ για παράγωγα ζωικά προϊόντα·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Σεπτεμβρίου 2001)

Τα ζητούμενα στοιχεία σχετικά με την ποσότητα και τον τύπο τω φαριών που χρησιμοποιούνται για την εκτροφή των γουνοφόρων ζώων, δεν είναι επί του παρόντος διαθέσιμα στην Επιτροπή. Όμως η βιομηχανία των Βορείων Χωρών έχει δήλώσει ότι το 2000 η χρήση ψαριών από τη Βαλτική αντιστοιχούσε σε 60 000 τόνους, 10 000 τόνους και 30 000 τόνους στη Φινλανδία, στη Σουηδία και στη Δανία, αντιστοίχως. Οι αριθμοί αυτοί δεν περιλαμβάνουν τις βιομηχανίες που χρησιμοποιούν ψάρια από τη Βαλτική για ιχθυάλευρα, ιχθυέλαιο ή άλλους σκοπούς. Επίσης δεν περιλαμβάνουν τους εκτροφείς γουνοφόρων ζώων που εισάγουν ψάρια για την εκτροφή γουνοφόρων ζώων από περιοχές άλλες εκτός της Βαλτικής.

Όσον αφορά τα γδαρμένα σφάγια των γουνοφόρων ζώων, αυτά θεωρούνται εν γένειποπροϊόντα της παραγωγής γούνας και, ως τέτοια, πρέπει να συμμορφώνονται με τις διατάξεις της οδηγίας 90/667/ΕΟΚ της 27 Νοεμβρίου 1990(1) για τα ζωικά απόβλητα, πουποχρεώνει τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι τα ζωικάποπροϊόντα καταστρέφονται ήφίστανται επεξεργασία σε ασφαλείς και ελεγχόμενες συνθήκες. Κατά κανόνες αυτό ισχύει για ταποπροϊόντα των γουνοφόρων ζώων. Ωστόσο τα κράτη μέλη μπορούν, σε περιορισμένες περιπτώσεις καιπό κτηνιατρική επίβλεψη, να επιτρέπουν τη χρήσηποπροϊόντων γουνοφόρων ζώων για την παραγωγή ζωοτροφών για παρόμοια ζώα των οποίων η σάρκα δεν εισέρχεται στην τροφική αλυσίδα.

Η χρήσηποπροϊόντων γουνοφόρων ζώων για την παραγωγή ζωοτροφών για παρόμοια ζώα δεν απαγορεύεται από την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία που ορίζει την ολοκληρωτική απαγόρευση της χορήγησης επεξεργασμένων ζωικών πρωτεϊνών σε εκτρεφόμενα ζώα που φροντίζονται, παχύνονται ή αναπαράγονται για την παραγωγή τροφίμων. Όμως η απόφαση 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 2000 περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων(2) επιβάλει στις αρμόδιες αρχές τη βασικήποχρέωση να εξασφαλίζουν ότι, όπου παράγονται τέτοιες ζωοτροφές, παρασκευάζονται σε εγκαταστάσεις που παρασκευάζουν αποκλειστικά ζωοτροφές για τα ζώα αυτά και δεν παρουσιάζουν κίνδυνο για τηνγεία των ανθρώπων ή των ζώων. Επιπλέον, τέτοιες ζωοτροφές δεν πρέπει να προέρχονται από ειδικάλικά κινδύνου ή να περιέχουν τέτοιαλικά, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 999/2001 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ης Μαΐου 2001 για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών(3).

Όσον αφορά τις επιδοτήσεις για την επεξεργασία των γουνοδερμάτων, στο πλαίσιο της διαφοροποίησης των δραστηριοτήτων στις περιοχές τηςπαίθρου, τη συγχρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), που περιορίζεται στις επενδυτικές ενισχύσεις για την εκτροφή γουνοφόρων ζώων, δεν αποκλείεταιπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οιγειονομικές, περιβαλλοντικές προδιαγραφές, καθώς και οι προδιαγραφές όσον αφορά την ορθή μεταχείριση των ζώων. Καθώς η γούνα δεν αποτελεί προϊόν του παραρτήματος I, αποκλείεται παρέμβαση του ΕΓΤΠΕ για την επεξεργασία των γουνοδερμάτων.

(1) ΕΕ L 363 της 27.12.1990.

(2) ΕΕ L 306 της 7.12.2000, όπως εφαρμόζεται από την απόφαση 2001/9/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Δεκεμβρίου 2000, (ΕΕ L 2 της 5.1.2001), και όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) 1326/2001 της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2001, (ΕΕ L 177 της 30.6.2001).

(3) ΕΕ L 147 της 31.5.2001.