ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0495/02

υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Η οδηγία του 1991 περί νιτρικών ενώσεων

Η Εθνική Ένωση Αγροτών του Ηνωμένου Βασιλείου ισχυρίζεται ότι το επιστημονικό μέρος επί του οποίου βασίζεται η οδηγία περί νιτρικών ενώσεων δεν έχει αποδειχθεί, ότι τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις βλαβερές συνέπειες των νιτρικών ενώσεων στην ανθρώπινηγεία τίθενται διαρκώς και περισσότερο εν αμφιβόλω και ότι ίσως ναπάρχουν κάποια οφέλη από την ύπαρξη νιτρικών ενώσεων στην ανθρώπινη διατροφή και ότι έχει επιβληθεί ένα άτοπο όριο νιτρικών ενώσεων στα ύδατα των ποταμών, 50 μέρη ανά ένα εκατομμύριο, παρά την έλλειψη οιασδήποτε σχετικής εμπειρικής αποδείξεως.

Ισχυρίζεται επίσης ότι ο γενικός προσδιορισμός για να περιλαμβάνει όλες τις περιοχές όπου συλλέγονται τα γλυκά ύδατα απέραντων εκτάσεων γης στην Αγγλία ως ζωνών ευάλωτων στην προσβολή από τις νιτρικές ενώσεις είναι αθέμιτος, δεδομένου ότι ως νήσος που περιβάλλεται από μεγάλη ποσότητα βαθέωνδάτων με έντονες παλιρροϊκές κινήσεις το Ηνωμένο Βασίλειο πλήττεται ολιγότερο από ό,τι πολλά άλλα κράτη μέλη από ευτροφισμό των παρακτίωνδάτων του.

Πώς απαντά η Επιτροπή στους ως άνω ισχυρισμούς·

Απόφαση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Απριλίου 2002)

Η μεθαιμοσφαιριναιμία, η οποία συνδέεται με την ύπαρξηψηλών επιπέδων νιτρικών ιόντων στο πόσιμο νερό, εξακολουθεί ναφίσταται, τόσο στην Ανατολική Ευρώπη (εκατοντάδες κρούσματα στη Ρουμανία, την Λιθουανία ή την Πολωνία, συνδεόμενα μεψηλή περιεκτικότητα του νερού των πηγαδιών των χωριών σε αρνητικά ιόντα) όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η οριακή τιμή των 50 χιλιοστογράμμων ανά λίτρο (mg/l) για το πόσιμο νερό στην Ένωση (Οδηγία 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1975 περί της απαιτουμένης ποιότητας τωνδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου ύδατος στα κράτη μέλη), αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες, από κοινού με τηνψηλότερη βακτηριολογική ποιότητα, που εξηγούν την εν προκειμένω καλύτερη κατάσταση της Ένωσης σε σύγκριση με άλλα μέρη του κόσμου. Το διεθνώς συνιστώμενο πρότυπο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) για την περιεκτικότητα του πόσιμου νερού σε νιτρικά ιόντα είναι, κατά μέγιστο όριο, 50 mg/l· είναι, δηλαδή, το ίδιο με το πρότυπο της Ένωσης.

Πέραν των επιπτώσεών της στηνγεία του ανθρώπου, η νιτρορρύπανση γεωργικής προελεύσεως και η επεξεργασία των λυμάτων, αποτελούν σημαντικούς παράγοντες ευτροφισμού, τόσο στα γλυκά, όσο και στα θαλάσσια ύδατα. Το άζωτο,πό μορφήν νιτρικών ιόντων, σε συνδυασμό με τον φωσφόρο, προκαλεί αφύσικαψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης των πλαγκτονικών φυκών, των μακροσκοπικών φυκών και των μακροφύτων. Στις ακραίες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή αναστάτωση των ενδιαιτημάτων στα γλυκά και στα θαλάσσια ύδατα. Υπενθυμίζεται, ότι τα φυσιολογικά επίπεδα νιτρικών ιόντων στο νερό δενπερβαίνουν τα 10mg/l (και μάλιστα κάτω των 2mg/l στα βόρεια ή στα ορεινά ύδατα). Στα θαλάσσια ύδατα, το άζωτο αναγνωρίζεται από την επιστημονική κοινότητα ως περιοριστικός παράγων, ο οποίος προκαλεί, λόγου χάριν, τεράστια προβλήματα ραγδαίας ανάπτυξης φυκών και διακυμάνσεων του οξυγόνου (με επακόλουθο τηνψηλή θνησιμότητα των ψαριών) στη Βόρεια Θάλασσα και στη Βαλτική Θάλασσα (βλ. τεχνικές εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος). Μέσω των πολιτικών θαλάσσιας προστασίας της Ένωσης και της Σύμβασης Όσλο-Παρισίων (OSPAR), το Ηνωμένο Βασίλειο έχει συστρατευθεί σε κοινή δράση για ουσιαστική μείωση των εισροών αζώτου (άνω του 1 εκατομμυρίου τόννων/ετησίως, 60 % από τη γεωργία(1) από τις χώρες που βρέχονται από την Βόρεια Θάλασσα.

Η Οδηγία για τη νιτρορρύπανση (Οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με την προστασία τωνδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προελεύσεως(2)) στοχεύει στην προστασία του ανθρώπου από τις τοξικές επιδράσεις των νιτρικών ιόντων και στον περιορισμό του ευτροφισμού λιμνών, ποταμών, παράκτιων και θαλάσσιωνδάτων στην Ένωση. Ο εκ μέρους των κρατών μελών χαρακτηρισμός ζωνών ως ευπρόσβλητων στη νιτρορρύπανση εντάσσεται στην προσέγγιση πουιοθετεί η Οδηγία για την προστασία τωνδάτινων πόρων σε περιοχές που είναι ευπρόσβλητες στη νιτρορρύπανση. Με βάση τα προαναφερθέντα, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί τη θέση σύμφωνα με την οποία η νιτρορρύπανση δεν συνιστά

απειλή για τηνγεία του ανθρώπου και για το περιβάλλον. Ούτε εξάλλου μπορεί η Επιτροπή να δεχθεί ότι η Οδηγία απαιτεί άσκοπους και περιττούς χαρακτηρισμούς ευπρόσβλητων ζωνών: ο εντοπισμός και ο χαρακτηρισμός τέτοιων ζωνών συνιστά ένα από τα κύρια μέσα περιορισμού της ρύπανσης κατά τρόπο συγκεκριμένο και ισόρροπο.

(1) πηγή Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος (ΕΟΧ).

(2) ΕΕ L 375 της 31.12.1991.