ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0959/97 υποβολή: Monica Baldi (UPE) προς την Επιτροπή (13 Μαρτίου 1997)

Θέμα: β-Ανταγωνιστικά φάρμακα

Ο κανονισμός ΕΚ 1312/96 ((ΕΕ L 170 της 9.7.1996, σελ. 8.)) κατήργησε την ιατρική χρήση υδροχλωριούχου κλενβουτερόλης (β-ανταγωνιστικό φάρμακο).

Πολύ λίγες πληροφορίες έχουν δοθεί έως σήμερα σχετικά με τα σοβαρά κρούσματα δηλητηρίασης, που σημειώθηκαν πρόσφατα στην Ιταλία, λόγω της κατανάλωσης κρέατος ζώων που τους είχαν χορηγηθεί β-ανταγωνιστικές ουσίες (φάρμακα που κανονικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του βρογχικού άσθματος).

Η ακατάλληλη χρήση φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιακές διαταραχές και να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο λόγω αρρυθμίας και νεύρωσης, με καταστάσεις ψυχοκινητικών διαταραχών και τρόμου.

Ζητείται από την Επιτροπή:

1. να προωθήσει την εφαρμογή προγραμμάτων ενημέρωσης για τους κτηνοτρόφους, δείχνοντάς τους τους προφανείς κινδύνους για τη ζωοτεχνική παραγωγή, κινδύνους που οφείλονται στις παρενέργειες β-ανταγωνιστικών φαρμάκων, καθώς και τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ίδιοι χορηγώντας παράμοια φάρμακα, δεδομένου ότι μπορεί να εισπνευσθούν ή να εισέλθουν στον οργανισμό μέσω του δέρματος 7

2. να αυξήσει, προς την κατεύθυνση αυτή την προγραμματική και επιχειρησιακή συνέργια μεταξύ των οργάνων της ΕΕ, προπαντός διότι η προστασία της υγείας των ζώων σημαίνει προστασία της ασφάλειας του ανθρώπου.

Aπάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (2 Mαΐου 1997)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1312/96 για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου καθορίζει μόνο τα ανώτατα όρια που επιτρέπονται σε κοινοτικό επίπεδο καταλοίπων υδροχλωρικής κλενβουτερόλης σε ορισμένα τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Η απαγόρευση χρησιμοποίησης β-ανταγωνιστικών ουσιών, ιδίως της κλενβουτερόλης, καθορίζεται από την οδηγία 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου ((EE L 125 της 23.5.1996 )) περί απαγορεύσεως της χρησιμοποιήσεως ορισμένων ουσιών με ορμονική ή θυρεοστατική δράση και των β-ανταγωνιστικών ουσιών στη ζωική παραγωγή για κερδοσκοπικούς σκοπούς. Τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε ισχύ τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας το αργότερο την 1η Ιουλίου 1997.

Η ανωτέρω οδηγία απαγορεύει τη χρησιμοποίηση της κλενβουτερόλης στα ζώα εκτροφής, εκτός αν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, δηλαδή για τη διευκόλυνση του τοκετού (τοκετόλυση) στα θήλεα βοοειδή και χοιροειδή, καθώς και για τη θεραπεία αναπνευστικών προβλημάτων στα ιπποειδή. Οι όροι χορήγησης των ουσιών αυτών καθορίζονται σαφώς στο άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας. Σε περίπτωση χορήγησης στις αγελάδες, οι ουσίες αυτές επιτρέπεται να χορηγούνται μόνο από τον κτηνίατρο και υπό ενέσιμο μορφή. Απαγορεύεται η εκ μέρους του υπευθύνου της εκμετάλλευσης κατοχή κτηνιατρικών φαρμάκων περιεχόντων β-ανταγωνιστές, δυναμένων να χρησιμοποιηθούν για τη διευκόλυνση του τοκετού. Σε περίπτωση χορήγησης σε ιπποειδή, η χορήγηση πρέπει να πραγματοποιείται από τον κτηνίατρο ή υπό την άμεση ευθύνη του. Σε όλες τις περιπτώσεις η αγωγή πρέπει να καταγράφεται από τον υπεύθυνο κτηνίατρο.

Το άρθρο 9 της οδηγίας 96/23/ΕΚ του Συμβουλίου περί λήψεως μέτρων ελέγχων για ορισμένες ουσίες και τα κατάλοιπά τους σε ζώντα ζώα και στα προϊόντα τους εισάγει την αρχή της συνυπευθυνότητας των φορέων όσον αφορά την παράνομη χορήγηση ουσιών σε ζώα εκμετάλλευσης, την τήρηση των προθεσμιών αναμονής και την συμφωνία των επιπέδων καταλοίπων προς τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια. Η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της αρχής αυτής σε κάθε κράτος μέλος συμβαδίζει υποχρεωτικά με μία καλύτερη πληροφόρηση ιδίως των κτηνοτρόφων, για τις επιστημονικές βάσεις των διαφόρων σχετικών νομοθεσιών και για τους υγειονομικούς και νομικούς κινδύνους που συνδέονται με την μη τήρηση των εν λόγω διατάξεων.

Όσον αφορά τη δυνατότητα ανάπτυξης των προγραμμάτων πληροφόρησης που προορίζονται για τους κτηνοτρόφους, εναπόκειται κυρίως στις εθνικές αρχές και στις επαγγελματικές οργανώσεις να προωθήσουν τέτοιου είδους πρωτοβουλίες για τις οποίες η Επιτροπή δεν διαθέτει τα απαραίτητα υλικά μέσα και το απαιτούμενο προσωπικό. Η Επιτροπή μπορεί ωστόσο να προβλέψει σε ορισμένες περιπτώσεις την ενίσχυση της χρηματοδότησης σχεδίων αυτού του τύπου από τις διαθέσιμες πιστώσεις είτε βάσει διαρθρωτικών ενεργειών (προγράμματα κατάρτισης) είτε βάσει ενεργειών κατάρτισης και πληροφόρησης που χρηματοδοτούνται από το κονδύλι Β2-5122.