ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0069/00

υποβολή: Bart Staes (Verts/ALE) προς το Συμβούλιο

(24 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ο έλεγχος της κυκλοφορίας δεδομένων και των τηλεπικοινωνιών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο πλαίσιο της ετήσιας διαβούλευσης του ILETS (Σεμινάριο για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στον τομέα των τηλεπικοινωνιών) οι αστυνομικέςπηρεσίες των δεκαπέντε κρατών μελών της ΕΕ συμμετέχουν στο περίπλοκο σύστημαποκλοπής μηνυμάτων που εφαρμόζει η National Security Agency (NSA), η αμερικανική μυστικήπηρεσία που ασχολείται με τις τηλεπικοινωνίες και την κυκλοφορία δεδομένων. Κατόπιν αιτήματος της NSA, οι εταιρίες Lotus, Microsoft και Netscape περιόρισαν το βαθμό ασφάλειας των προγραμμάτων τους πλοήγησης στο Ιντερνέτ και των προγραμμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τους χρήστες εκτός των ΗΠΑ. Οι δυνατότητεςποκλοπής μηνυμάτων χρησιμοποιούνται κυρίως για οικονομική κατασκοπεία.

«Ως αποτέλεσμα τούτου, στο σύνολο σχεδόν τωνπολογιστών που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη έχει ενσωματωθεί, στην τυποποιημένη έκδοσή τους, ένα σύστημα που επιτρέπει (αποκλειστικά και μόνο) στην NSA να αποκρυπτογραφεί τον κώδικα του χρήστη και να διαβάζει τα ασφαλισμένα μηνύματά του», γράφει ο Duncan Campbell στην έκθεση της ΕΕ σχετικά με τις δυνατότητεςποκλοπής μηνυμάτων το 2000. Τα μηνύματαποκλέπτονται μέσω λογισμικού στους κόμβους του Ιντερνέτ στις Ηνωμένες Πολιτείες ή μέσω του κατασκοπευτικού δικτύου Echelon των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά, της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας, οι οποίες συνιστούν την ομάδα UKUSA.

Για να δικαιολογήσει τις εν λόγω πρακτικέςποκλοπής μηνυμάτων, η NSA βασίζεται στον νόμο παροχής βοήθειας στον τομέα των επικοινωνιών για λόγους επιβολής του νόμου (Calea), που εγκρίθηκε το 1994 από τη Γερουσία. Οι αμερικανικές επιχειρήσειςποχρεούνται κατόπιν τούτου να ενσωματώσουν δυνατότητεςποκλοπής μηνυμάτων σε όλες τις ψηφιακές συσκευές κινητής ή δορυφορικής επικοινωνίας. Τον Ιανουάριο του 1995, το Συμβούλιο ενέκρινε (μη δεσμευτικό) ψήφισμα το οποίο είναι σχεδόν ταυτόσημο με τον νόμο CALEA. Η εφαρμογή των σημαντικών αυτών μέτρων ουδέποτεποβλήθηκε στον παραμικρό κοινοβουλευτικό έλεγχο.

1. Είναι σε θέση το Συμβούλιο να διαβιβάσει αντίγραφο του (μη δεσμευτικού) ψηφίσματος CALEA, όπως το ενέκρινε τον Ιανουάριο του 1995;

Εάν όχι:

α) για ποιό λόγο, και

β) δεν συνιστά η άρνηση αυτή παραβίαση της αρχής του κοινοβουλευτικού ελέγχου σε ένα κράτος δικαίου;

2. Με την πάροδο του χρόνου, έχει τροποποιήσει το Συμβούλιο το (μη δεσμευτικό) ψήφισμα CALEA;

Εάν ναι:

α) ποιές τροποποιήσεις επέφερε;

β) πότε;

γ) για ποιό λόγο, και

δ) ποιός το ζήτησε;

3. Δεν συμμερίζεται το Συμβούλιο την άποψη ότι θα ήταν προτιμότερο να εκπονήσει «δημόσια» οδηγία, ώστε να καταστεί δυνατός ο δημοκρατικός έλεγχος; Εάν όχι, για ποιό λόγο κρίνει το Συμβούλιο ότι ο εν λόγω δημοκρατικός έλεγχος δεν είναι αναγκαίος;

Απάντηση

(13 Μαρτίου 2000)

1. Το Ψήφισμα που εκδόθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1995 από το Συμβούλιο σχετικά με τη νόμιμη παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών, δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1).

2. Το Συμβούλιο δεν έχει επιφέρει καμία τροποποίηση σάυτό το ψήφισμα.

3. Εάν λόγω της εξέλιξης των νέων τεχνολογιών παραστεί ανάγκη αναπροσαρμογών, το Συμβούλιο θα μελετήσει την ενδεχόμενη αναπροσαρμογή των απαιτήσεων που απαριθμούνται στο εν λόγω Ψήφισμα του Συμβουλίου.

(1) ΕΕ C 329 της 4.11.1996, σελ. 1.