ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0932/98 υποβολή: Giuseppe Rauti (NI) προς την Επιτροπή (26 Μαρτίου 1998)

Θέμα: Υποχρέωση της Ιταλίας να εισάγει ρύζι

Αξιολογεί η Επιτροπή και αν ναι με ποιόν τρόπον την όλο και σοβαρότερη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ιταλοί ορυζοπαραγωγοί που πλήττονται σε τεράστιο βαθμό από τις κοινοτικές θέσεις;

Πράγματι στις περιοχές Vercelli, Novara, Pavia και Milano («Il Corriere della Sera» της 17ης Φεβρουαρίου 1998) η Ιταλία διαθέτει τους πλέον εύφορους ορυζώνες της Ευρώπης με συγκομιδή «15 εκατ. εκατοστοκίλων ρυζιού που καλλιεργείται σε 232.000 εκτάρια (περιλαμβανομένων των ορυζώνων της Ferrara και της Mantova και Oristano). Πρόκειται για σημαντική παραγωγή που μάλλον ισοδυναμεί με τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας. Η Ιταλία ωστόσο είναι παραδόξως υποχρεωμένη, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να σέβεται συμφωνίες και διευκολύνσεις για την παραγωγή ρυζιού της νοτιοανατολικής Ασίας και είναι υποχρεωμένη να συσσωρεύει στις αποθήκες το ρύζι μας που παραμένει απούλητο σε τεράστιες ποσότητες και σαπίζει αντί να καταλήγει στον ουρανίσκο των ιταλών».

Ποιά εξήγηση μπορεί επομένως να δοθεί σε ένα τέτοιο γεγονός δεδομένου ότι - εάν αληθεύει ότι οι συμφωνίες στόχο έχουν την εξασφάλιση γενικευμένων συναλλαγών για διάφορα προϊόντα - συμβαίνει κανονικά και συγκεκριμένα οι τρίτες χώρες να αγοράζουν βιομηχανικά προϊόντα της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης ενώ «πλήττουν» με τις εξαγωγές των γεωργικών προϊόντων τους ιδίως την Ιταλία;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (20 Απριλίου 1998)

Η ιταλική παραγωγή ρυζιού είναι πράγματι πολύ σημαντική διότι η Ιταλία είναι η μεγαλύτερη παραγωγός ρυζιού της Κοινότητας. Η παραγωγή αυτή που αυτή τη στιγμή είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από την κατανάλωση της εν λόγω χώρας, δεν σταμάτησε να αυξάνεται κατά τα τελευταία χρόνια.

Αφετέρου, οι κλιματολογικές συνθήκες είχαν ως συνέπεια την σημαντική συγκομιδή σε όλα τα κράτη μέλη παραγωγής, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την πώληση του ιταλικού ρυζιού στην υπόλοιπη Κοινότητα. Η αύξηση αυτή της κοινοτικής παραγωγής συμπίπτει με τη μείωση της προστασίας στα σύνορα, που προέκυπτε από τις συμφωνίες που είχε συνάψει η Κοινότητα στο πλαίσιο του Κύκλου της Ουρουγουάης. Ο συνδυασμός μιας σημαντικής παραγωγής με αυξανόμενες εισαγωγές, δημιούργησε δυσκολίες στην εμπορία της κοινοτικής παραγωγής ρυζιού.

Ήδη από το 1995, η μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης της αγοράς του ρυζιού είχε ως στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του κοινοτικού ρυζιού με τη θέσπιση μιας βαθμιαίας μείωσης της τιμής παρέμβασης σε διάρκεια τριών περιόδων εμπορίας καθώς επίσης και την ενθάρρυνση της ποιότητας της κοινοτικής παραγωγής με την επιβολή πιο αυστηρών κριτηρίων για το ρύζι που αγοράζεται στους οργανισμούς παρέμβασης και τροποποίηση των κριτηρίων του ποιοτικού τύπου. Όσον αφορά τις εισαγωγές το Συμβούλιο καθόρισε ένα όριο στις εισαγωγές ρυζιού καταγωγής υπερπόντιων χωρών και εδαφών που εισάγονται στην Κοινότητα απαλλαγμένα από δασμούς.

Επί του παρόντος, η Επιτροπή έλαβε και θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να στηρίξει τις τιμές στην αγορά και να αποφευχθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι ενδεχόμενες παρεμβάσεις. Έτσι προσεγγίστηκαν τα όρια που καθορίστηκαν από τη γενική συμφωνία για τους τελωνειακούς δασμούς και το εμπόριο για τις εξαγωγές με επιστροφή για κάθε περίοδο εμπορίας, και σημαντικές ποσότητες ρυζιού προσφέρονται στο πλαίσιο του προγράμματος ενίσχυσης στις πλέον μειονεκτικές κατηγορίες ανθρώπων της Κοινότητας και εξαντλήθηκαν όλες οι δυνατότητες παροχής επισιτιστικής βοήθειας καθώς και η δυνατότητα να πραγματοποιηθούν ορισμένες άλλες επιχειρήσεις επισιτιστικής βοήθειας μελετάται αυτή τη στιγμή. Όλα αυτά τα μέτρα αποβλέπουν στη βελτίωση της κατάστασης στην αγορά του ρυζιού και στην όσο το δυνατό μεγαλύτερη μείωση των αγορών από τους οργανισμούς παρέμβασης.