ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2336/02

υποβολή: David Bowe (PSE) προς την Επιτροπή

(26 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Χρήστη του οπτάνθρακα πετρελαίου ως καυσίμου σε μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις

Εγκρίνει ή απορρίπτει η Επιτροπή τη χρήση του οπτάνθρακα πετρελαίου ως καυσίμου σε μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι περιέχειψηλές ποσότητες βαναδίου και νικελίου και ότι, όπως είναι αποδεδειγμένο, προκαλεί ορισμένα προβλήματαγείας στους εργάτες οι οποίοι έρχονται σε επαφή με τολικό· Μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους εγκρίνει ή απορρίπτει τη χρήση αυτού του καυσίμου·

Απάντηση της κυρίας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Σεπτεμβρίου 2002)

Οι οδηγίες 88/609/EEC(1) και 2001/80/EC(2) για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης επιτρέπουν τη χρήση του οπτάνθρακα πετρελαίου ως καυσίμου στις εγκαταστάσεις αυτές. Οι οδηγίες αυτές ορίζουν αυστηρές οριακές τιμές για την εκπομπή ρύπων στην ατμόσφαιρα, συμπεριλαμβανομένου του κονιορτού, με στόχο τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Οι οριακές αυτές τιμές μειώνουν επίσης τις εκπομπές ουσιών που συνδέονται με τον κονιορτό, π.χ. των βαρέων μετάλλων όπως είναι το νικέλιο και το βανάδιο.

Η ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ για τηνγεία και την ασφάλεια κατά την εργασία είναι στην περίπτωση αυτή η οδηγία 89/391/ΕΟΚ(3) του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία, η οδηγία 98/24/ΕΚ(4) του Συμβουλίου για την προστασία τηςγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς παράγοντες και η οδηγία 90/394/ΕΟΚ(5) του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία. Οι οδηγίες αυτές ορίζουν σαφώς τιςποχρεώσεις των εργοδοτών και τα προληπτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται ώστε να αποφεύγονται οι κίνδυνοι για τηνγεία.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αρμόδιες, για τη σωστή μεταφορά των οδηγιών αυτών στην εθνική νομοθεσία και την εφαρμογή τους, είναι οι εθνικές αρχές κάθε κράτους μέλους. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες, καθώς και να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει σύμφωνα με το άρθρο 226 ΕΚ, στις περιπτώσεις δυσλειτουργίας των σχετικών μηχανισμών ελέγχου.

(1) Οδηγία 88/609/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 1988 για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης· ΕΕ L 336 της 7.12.1988.

(2) Οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων· ΕΕ L 309 της 27.11.2001.

(3) Οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και τηςγείας των εργαζομένων κατά την εργασία· ΕΕ L 183 της 29.6.1989.

(4) Οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 1998 για την προστασία τηςγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς παράγοντες (14η ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ)· ΕΕ L 131 της 5.5.1998.

(5) Οδηγία 90/394/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) ΕΕ L 196 της 26.7.1990· όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/42/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1997 και την οδηγία 1999/38/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 1999 ΕΕ L 179 της 8.7.1997 και ΕΕ L 138 της 1.6.1999.