ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2664/02

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς την Επιτροπή

(23 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Ουδετερότητα της πολιτικής ανταγωνισμού στο θέμα των δικαιωμάτων

Στην απάντησή του της 31ης Ιουλίου 2002 στην ερώτησή μου Ε-1912/02(1), ο Επίτροπος Montiποστηρίζει, εξ ονόματος της Επιτροπής, τη βούλησή του τα δικαιώματα τηλεοπτικής αναμετάδοσης αθλητικών γεγονότων να μην πωλούνται κατά τρόπον που να εμποδίζουν τον ανταγωνισμό στην αγορά των μέσων ενημέρωσης και κατά συνέπεια να ζημιώνει τους τηλεθεατές, και ότι σε εφαρμογή αυτών των κανόνων η Επιτροπή δεν ασκεί καμία προτιμησιακή μεταχείριση στην αγορά των επί πληρωμή τηλεοπτικών σταθμών έναντι της αγοράς των δωρεάν τηλεοπτικών σταθμών. Αυτή η φιλοσοφία της αλεπούς στο κοτέτσι ευνοεί προφανώς τους επί πληρωμή τηλεοπτικούς σταθμούς, οι οποίοι διαθέτουν περισσότερα μέσα για την αγορά δικαιωμάτων αναμετάδοσης, όπου το ποδόσφαιρο αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα.

Όμως οι περισσότεροι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που πωλούν την αναμετάδοση αγώνων οι οποίοι διοργανώνονται από την UEFA ή τη FIFA χρησιμοποιούν στάδια που πληρώνουν το κράτος ή πόλεις οι οποίες τους χορηγούν συχνά σημαντικές επιδοτήσεις. Οι κοινοτικοί κανονισμοί στο θέμα των δημόσιων ενισχύσεων δεν θα πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στην οικονομική δραστηριότητα αυτών των συλλόγων· Στην αντίθετη περίπτωση, και ξεκινώντας από την αρχή ότι ο αθλητισμόςψηλού επιπέδου είναι ένα κοινωνικό γεγονός που αιτιολογεί την ανάληψη δημόσιων πόρων (και μόνον για τη διοργάνωση της ασφάλειας κατά τη διάρκεια τέτοιων εκδηλώσεων), δεν θα έπρεπε να επιβληθεί στις αθλητικές ομοσπονδίες ηποχρέωση της δημόσιαςπηρεσίας στο θέμα της τηλεοπτικής αναμετάδοσης· Σε τελική ανάλυση, είναι σωστό μόνον οι τηλεθεατές που είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις των ιδιωτικών επί πληρωμή τηλεοπτικών σταθμών να μπορούν να παρακολουθήσουν την αναμετάδοση αθλητικών γεγονότων που πραγματοποιούνται με τη γενναιόδωρη ενίσχυση των δημόσιων αρχών·

(1) ΕΕ C 92 E της 17.4.2003, σελ. 115.

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Νοεμβρίου 2002)

Το αξιότιμο μέλος ερωτά αν η κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού θα έπρεπε να ισχύει και για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των ποδοσφαιρικών συλλόγων που συμμετέχουν σε αγώνες που διοργανώνονται από την Union of European Football Associations (UEFA) ή την International Federation of Football Associations (FIFA). Στην πράξη, οποιαδήποτε οντότητα ασκεί οικονομική δραστηριότηταπάγεται, γενικά, στο δίκαιο ανταγωνισμού και, ειδικότερα, στους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που ασκούν δραστηριότητες του είδους αυτούπάγονται, ως εκ τούτου, στους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις.

Ωστόσο, η χρηματοδότηση ενός σταδίου από τις τοπικές αρχές δεν συνιστά κατ' ανάγκην κρατική ενίσχυση. Υπό ορισμένες συνθήκες, η κατασκευή ενός χώρου για δημόσιες εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν διάφορες κατηγορίες δραστηριοτήτων δύναται να θεωρηθεί ως χρηματοδότηση γενικήςποδομής με αποτέλεσμα να μηνπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.

Η Επιτροπή σημειώνει ότι όσον αφορά την ανάθεση μιαςποχρέωσης παροχής δημόσιαςπηρεσίας σε μια επιχείρηση, δεν είναι η Κοινότητα αλλά το κράτος μέλος εκείνο το οποίο, αφενός, αναθέτει σε μια επιχείρηση τηνποχρέωση αυτή και, αφετέρου, προσδιορίζει το εύρος της. Ως εκ τούτου, όταν το κράτος μέλος κρίνει αναγκαίο να αποκτήσει το κοινό ευρύτερη πρόσβαση στο ποδόσφαιρο και όχι μόνον μέσω συνδρομητικής τηλεόρασης, τότε μπορεί να αναθέσει τηνπηρεσία αυτή σε τηλεοπτικούς σταθμούς και, στις περιπτώσεις που είναι απαραίτητο, να καταβάλει τις αποζημιώσεις που απαιτούνται για την παροχή τηςπηρεσίας αυτής.

Πέραν αυτού, η οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1997 για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων(1) προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος μπορεί να λαμβάνει μέτρα για να εξασφαλίζει ότι οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί δεν μεταδίδουν εκδηλώσεις οι οποίες θεωρούνται ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία, κατά τρόπον ώστε μια σημαντική μερίδα του κοινού να εμποδίζεται να παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις αυτές σε δωρεάν τηλεοπτικό πρόγραμμα. Διάφορα κράτη μέλη έχουν εγκρίνει καταλόγους που περιλαμβάνουν πάντοτε ορισμένους ποδοσφαιρικούς αγώνες (περίληψη των μέτρων δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(2)).

(1) ΕΕ L 202 της 30.7.1997.

(2) ΕΕ C 189 της 9.8.2002.