ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2092/97 υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπή (19 Iουνίου 1997)

Θέμα: Διάσκεψη της UNGASS στις 23-27 Ιουνίου 1997

Αντιμετωπίζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο να ακολουθήσει το παράδειγμα της Δανίας και να διαθέσει το 0,1% του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος για περιβαλλοντικά προγράμματα στις αναπτυσσόμενες χώρες; Εάν ναι, εντός ποίου χρονοδιαγράμματος και με ποιες δεσμεύσεις για τα κράτη μέλη;

Κοινή απάντηση του κ. Marνn εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2089/97, E-2090/97, E-2091/97 και E-2092/97 (29 Ιουλίου 1997)

Η Κοινότητα είναι ο μεγαλύτερος χορηγός δημόσιας βοήθειας για την ανάπτυξη (ΔΒΑ) στον κόσμο: χορηγεί 24.600 εκατομμύρια ecu τον χρόνο, δηλαδή περισσότερο από 56% του συνόλου. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί με 0,37% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ) της Κοινότητας, αλλά με ορισμένες διακυμάνσεις μεταξύ κρατών μελών: ορισμένα όπως η Δανία, η Ολλανδία και η Σουηδία υπερβαίνουν τον στόχο του 0,7% του ΑΕΠ. Ο στόχος αυτός επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια ειδικής συνεδρίασης της γενικής συνόδου των Ηνωμένων Εθνών, και δεν έχουν οριστεί νέοι στόχοι.

Η βοήθεια την οποία διαχειρίζεται η Επιτροπή αντιπροσωπεύει 15,5% του παραπάνω ποσού. Οι λόγοι για τους οποίους πολλά από τα κράτη μέλη της Κοινότητας δεν έχουν ακόμα φτάσει το στόχο που έχουν ορίσει τα Ηνωμένα Έθνη, δηλαδή 0,7% του ΑΕΠ, οφείλεται εν μέρει σε μετατόπιση της πολιτικού ενδιαφέροντος και σε δημοσιονομικούς περιορισμούς των κρατών μελών, οι οποίοι καθιστούν πολύ δύσκολη την αύξηση της ΔΒΑ. Ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Κοινότητα είναι σε καλύτερη θέση από άλλους σημαντικούς χορηγούς, οι οποίοι έχουν επιτρέψει να μειωθούν οι ροές της βοήθειας σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Εκτός από την άμεση συγκέντρωση πόρων, η Κοινότητα κάνει πολλά για τις αναπτυσσόμενες χώρες: χρησιμοποιτεί μια σειρά έμμεσων μέσων και πολιτικών με στόχο τη δημιουργία περιβάλλοντος ευνοϊκού για την οικονομική τους εξέλιξη την ενοποίηση των συναλλαγών και τη σταθερότητα. Ειδικότερα:

α) η ενισχυμένη νομισματική και δημοσιονομική πειθαρχία που επιβλήθηκε με στόχο την οικονομική και νομισματική ένωση της ΕΕ οδήγησε σε μεγάλη σταθερότητα των τιμών και της τιμής του συναλλάγματος και συνεχώς μειούμενα επιτόκια εντός της Κοινότητας. Το σταθερότερο περιβάλλον ευνοεί τις αναπτυσσόμενες χώρες 7

β) η ευρωπαϊκή ενιαία αγορά, που συνεπάγεται εκτενή ελευθέρωση και απλούστευση των συναλλαγών, κσθώς και τη σύναψη μιας σειράς συμφωνιών σύνδεσης, συναλλαγών και συνεργασίας (και τα σχετικά μέσα) βελτιώνει τις προοπτικές πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Μετά την ενοποίηση των συναλλαγών και την ελευθέρωση της αγοράς, οι άμεσες ξένες επενδύσεις της Ευρώπης και άλλες ιδιωτικές ροές επανακατευθύνονται προς ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες μέσου εισοδήματος, που παρουσιάζουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης συμβάλλοντας έτσι στην επιτάχυνση της αναπτυξιακής διαδικασίας και στην ένταξή τους στην παγκόσμια αγορά. Η ελευθέρωση και απλούστευση της αγοράς ενθαρρύνει και τη μεταβίβαση ευρωπαϊκής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας προς αναδυόμενες οικονομίες.

Η ιδιωτική χρηματοδότηση της ανάπτυξης επεκτάθηκε πολύ αισθητά τα τελευταία χρόνια. Οι ιδιωτικές ροές αντιπροσωπεύουν σήμερα περισσότερο από 76% του συνόλου των ροών κεφαλαίου προς αναπτυσσόμενες χώρες, και αποτελούν συνέπεια μιας βελτίωσης της προοπτικής για ανάπτυξη. Ωστόσο, οι ιδιωτικές ροές δεν κατανέμονται εξίσου μεταξύ όλων των αναπτυσσόμενων χωρών. Οι λιγότερο ανεπτυγμένες εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη ΔΒΑ ως κυριότερη πηγή εξωτερικής χρηματοδότησης. Κατά συνέπεια, η ΔΒΑ συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας και τη δημιουργία των απαραίτητων θεσμών και της κατάλληλης υποδομής ώστε να επιτευχθεί μακρόπνοη ανάπτυξη υπό την ευρύτερη έννοια.

Οι αναλήψεις υποχρεώσεων που αφορούν περιβαλλοντικά προγράμματα σε αναπτυσσόμενες χώρες αυξήθηκε περισσότερο από τέσσερις φορές από το 1992. Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 443/92 για τη χρηματοδοτική και τεχνική βοήθεια προς και οικονομική συνεργασία με τις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και Λατινικής Αμερικής ((ΕΕ L 52 27.2.1992. )), η Κοινότητα έχει στόχο να δεσμεύσει 10% του γενικού προϋπολογισμού συνεργασίας υπέρ της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής σε προγράμματα για το περιβάλλον. Δεν υπάρχει ακόμη ευρέως αποδεκτός ορισμός της έννοιας «περιβαλλοντικό έργο» 7 πάντως, οι ετήσιες αναλήψεις υποχρεώσεων της Κοινότητας για έργα που προωθούν τη μακρόπνοη ανάπτυξη φτάνουν τις πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ECU. Όσον αφορά τη συμμετοχή κρατών μελών σε περιβαλλοντικά προγράμματα αναπτυσσόμενων χωρών, οι εκθέσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, και της Επιτροπής Aναπτυξιακής Βοήθειας (OECD/DAC) παρουσιάζουν τις αναλήψεις υποχρεώσεων των κρατών μελών στον εν λόγω τομέα.

Η Επιτροπή σκοπεύει να εξετάσει το αποτέλεσμα της UNGASS και να υποβάλει προτάσεις για τη συνέχισή του. Οι προτάσεις αυτές θα ανακοινωθούν στο Κοινοβούλιο το γρηγορότερο δυνατό.