ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1400/00

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Μαΐου 2000)

Θέμα: Κίνδυνος στα φράγματα συρροήςδάτων ορυχείου στην Ισπανία

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η οικολογική οργάνωση Διεθνές Ταμείο για τη Φύση (WWF),πάρχουν σήμερα στην Ισπανία συνολικά 743 φράγματα συρροήςδάτων ορυχείου στα 161 από τα οποίαπάρχει κίνδυνος να σημειωθούν ατυχήματα παρόμοια με εκείνο που συνέβη στη Ρουμανία κατά τον περασμένο Ιανουάριο. Τότε, ηπερχείλιση φράγματος συλλογής λυμάτων σε χρυσωρυχείο προκάλεσε τη ρύπανση του Δούναβη και ενός από τους παραποτάμους του.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εκφράσει επανειλημμένως την δικαιολογημένη ανησυχία της όσον αφορά την κατάσταση των φραγμάτων συρροήςδάτων από ορυχεία στο έδαφος της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Όμως, έχει επίσης αναγνωρίσει ότι δεν διαθέτει πλήρη στοιχεία που να επιτρέπουν να προσδιορισθούν ποιά φράγματα αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα όπως εκείνο της Ρουμανίας ούτως ώστε να προληφθούν στο μέλλον περιβαλλοντικές καταστροφές.

Το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος της 30 Ιουνίου 2000 που συνεκλήθη στις Βρυξέλλες ασχολήθηκε με το θέμα αυτό χωρίς όμως να εγκρίνει μέτρα ελέγχου ή/και κατάργησης των φραγμάτων εκείνων που κινδυνεύουν ναπερχειλίσουν ή να προκαλέσουν άλλου είδους ατυχήματα εις βάρος της δημόσιαςγείας και του περιβάλλοντος.

Στο πλαίσιο αυτό, και λαμβάνονταςπόψη τα στοιχεία που χορήγησε το WWF σχετικά με την Ισπανία,πενθυμίζεται η περιβαλλοντική καταστροφή που είχε πλήξει την Aznalcllar (Ανδαλουσίας) όπου ηπερχείλιση του φράγματος συλλογήςδάτων ορυχείου είχε σοβαρές επιπτώσεις για τον εθνικό δρυμό της Doana.

Έχει προβλέψει η Επιτροπή την σύνταξη συνοπτικού καταλόγου όπου θα αναφέρονται τα φράγματα συρροήςδάτων από ορυχεία που συνιστούν κίνδυνο και τα κράτη μέλη στα οποία αυτά ευρίσκονται;

Ποιά συγκεκριμένα μέτρα και δράσεις σκέπτεται ναποβάλει η Επιτροπή στο Συμβούλιο ούτως ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη στην επικράτεια της Ένωσης ατυχημάτων όπως εκείνου που συνέβη στην Ρουμανία;

Πώς μπορεί να διασφαλίσει η Επιτροπή ότι τα προς ένταξη κράτη προσφέρουν επαρκείς εγγυήσεις για την ασφάλεια κει την διατήρηση του περιβάλλοντος όσον αφορά τα φράγματα συρροήςδάτων από ορυχεία,

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Ιουνίου 2000)

Μετά το ατύχημα του Aznalcllar, η Επιτροπή δρομολόγησε μελέτη για τη διαχείριση των αποβλήτων ορυχείου και την εκτίμηση των σχετικών με αυτά περιβαλλοντικών κινδύνων. Ειδικότερα, η εν λόγω μελέτη αναμένεται να περιγράψει τους τύπους και την ευρεία περιφερειακή θέση των τόπων διάθεσης που θα συνιστούσαν ενδεχόμενο κίνδυνο για τηνγεία του ανθρώπου και για το περιβάλλον. Επίσης, η μελέτη θα περιγράφει και θα αναλύει τα ειδικά μέτρα ελέγχου στις φάσεις λειτουργίας και παροπλισμού των τόπων διάθεσης των αποβλήτων ορυχείου. Η μελέτη καλύπτει τα 15 κράτη μέλη και, μετά το πρόσφατο ατύχημα στην Baia Mare της Ρουμανίας, επεξέτεινε την κάλυψή της στιςποψήφιες για προσχώρηση χώρες.

Λόγω των ανωτέρω ατυχημάτων, η κοινοτική νομοθεσία για την ασφαλή λειτουργία των εξορυκτικών εγκαταστάσεων πρέπει να αναθεωρηθεί. Όπως προαναγγέλλεται στην ανακοίνωση για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης στην μη ενεργειακή εξορυκτική βιομηχανία της Κοινότητας(1), η Επιτροπή θα προβεί, συντόμως, σε χωριστή ανακοίνωση για τα ζητήματα αυτά, και θα κοινοποιήσει σχέδιο δράσεως.

Όσον αφορά τη διαχείριση των βιομηχανικών κινδύνων, η οδηγία Seveso II(2) φαίνεται ότι είναι το πλέον κατάλληλο νομοθετικό μέσο αποφυγής τέτοιων ατυχημάτων. Υποχρεώνει τις βιομηχανικές επιχειρήσεις να θέτουν σε εφαρμογή συστήματα διαχείρισης της ασφάλειας, με λεπτομερείς εκτιμήσεις των κινδύνων βάσειποθέσεων εργασίας για ενδεχόμενα ατυχήματα. Ωστόσο, το τρέχον πεδίο εφαρμογής της οδηγίας δεν περιλαμβάνει σαφώς τις εξορυκτικές δραστηριότητες και τις δεξαμενές καθίζησης αποβλήτων ορυχείου ή τα φράγματα, και θα έπρεπε να επανεξετασθεί, προκειμένου να μελετηθούν οι τρόποι κάλυψης και των εξορυκτικών δραστηριοτήτων.

Οι δεξαμενές καθίζησης αποβλήτων ορυχείου καλύπτονται από την οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1999 περίγειονομικής ταφής των αποβλήτων(3). Ωστόσο, στην οδηγία αυτή δεν εξετάζονται διεξοδικά όλα τα ζητήματα τα σχετικά με τη διαχείριση των δεξαμενών καθίζησης αποβλήτων. Βάσει των αποτελεσμάτων της ανωτέρω μελέτης, η οποία θα ολοκληρωθεί το θέρος του 2000 για τα κράτη μέλη, και στα τέλη του 2000 για τιςποψήφιες για προσχώρηση χώρες, θα εκτιμηθεί η ανάγκη πρότασης νέας οδηγίας, ειδικά επικεντρούμενης στη διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων.

Επιπλέον, θα ήταν δυνατόν να συνταχθεί ένα έγγραφο αναφοράς (BREF) για την βέλτιστη διαθέσιμη τεχνολογία (best available technology-BAT), ως αποτέλεσμα της ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπει το άρθρο 16 παράγραφος 2 της οδηγίας IPPC(4), σχετικά με τις δραστηριότητες επεξεργασίας μεταλλευμάτων. Το BREF θα μπορούσε να διαλαμβάνει τα των τεχνικών περιορισμών της καθημερινής ρύπανσης και των τεχνικών πρόληψης ή περιορισμού των ατυχημάτων.

Επιπλέον, η Λευκή Βίβλος για την πρόταση οδηγίας σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη(5) επιδιώκει τη βελτίωση της εφαρμογής των βασικών αρχών, όπως είναι η αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, οι αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης, καθώς και τουφιστάμενου κοινοτικού περιβαλλοντικού δικαίου" επιδιώκει επίσης την εξασφάλιση της κατάλληλης αποκατάστασης του περιβάλλοντος. Στην περίπτωση εργασιών για τις οποίες δεν έχουν ληφθεί κατάλληλα μέτρα, η διενέργεια έγκαιρων και οικονομικά αποδοτικών επενδύσεων σε μέτρα πρόληψης ζημιών των οποίων η αποκατάσταση θα ήταν δαπανηρότερη θα ήταν ιδιαίτερα αποδοτική.

Οιποψήφιες χώρες οφείλουν να θέσουν σε εφαρμογή την κοινοτική νομοθεσία, γνωστής ως κοινοτικό κεκτημένο προτού προσχωρήσουν στην Ένωση. Κάθε αναθεώρηση τηςφιστάμενης νομοθεσίας ή κάθε νέα νομοθεσία, εντάσσεται αυτομάτως στο κοινοτικό κεκτημένο.

(1) COM(2000)265 τελικό.

(2) Οδηγία 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου της 9.12.1996 για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, ΕΕ L 10 της 14.1.1997.

(3) ΕΕ L 182 της 16.7.1999.

(4) Οδηγία 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου της 24.9.1996 σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (Integrated Pollution Prevention and Control IPPC), ΕΕ L 257 της 10.10.1996.

(5) COM(2000)66 τελικό.