ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1980/03

υποβολή: Toine Manders (ELDR) προς την Επιτροπή

(10 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Απαγόρευση καπνίσματος στα ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφενεία της Ολλανδίας

Στον τροποποιημένο ολλανδικό νόμο περί καπνού (εφημερίδα κυβερνήσεως 2002, 201) θεσπίζεται ηποχρέωση των εργοδοτών να προσφέρουν στους εργαζομένους τους χώρο εργασίας χωρίς καπνό (άρθρο 11α). Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας, Πρόνοιας και Αθλητισμού ανακοίνωσε πρόσφατα ότι προτίθεται να θέσει τέρμα στην εξαίρεση που ισχύει σήμερα για τον τομέα των ξενοδοχείων, εστιατορίων και καφενείων. Αυτό σημαίνει ότι από 1ης Ιανουαρίου 2005 θα ισχύει πλήρης απαγόρευση καπνίσματος στον τομέα αυτό στην Ολλανδία. Επαγγελματικές ενώσειςπολογίζουν ότι, εξαιτίας της απαγόρευσης καπνίσματος στον εν λόγο τομέα, τουλάχιστον 50 000 θέσεις απασχόλησης διακυβεύονται. Η απώλειες σε κύκλο εργασιών θα ανέρχονται κατ' εκτίμηση σε 1,3 δισεκατομμύριο ευρώ. Κυρίως ο κλάδος των ξενοδοχείων, εστιατορίων και καφενείων στις μεθοριακές ζώνες θα πληγεί δυσανάλογα από τα μέτρα. Πελάτες των μεθοριακών περιοχών θα πηγαίνουν στη Γερμανία ή στο Βέλγιο, ενώ πελάτες από την Ολλανδία και το Βέλγιο θα αποφεύγουν μαζικά τα ολλανδικά ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφενεία.

Δεδομένου ότι η φιλοξενία του εν λόγω κλάδου μπορεί να θεωρηθεί ωςπηρεσία, διακυβεύεται η ελεύθερη κυκλοφορίαπηρεσιών. Κατά συνέπεια, πρόκειται για στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς εξαιτίας της εισαγωγής εθνικής νομοθεσίας.

1. Είναι άραγε ενήμερη η Επιτροπή για τον αναθεωρημένο ολλανδικό νόμο περί καπνού·

2. Αναγνωρίζει η Επιτροπή ότι οι συνέπειες της απαγόρευσης καπνίσματος για τον ξενοδοχειακό κλάδο θα είναι όπως περιγράφονται ανωτέρω·

3. Συμμερίζεται άραγε η Επιτροπή την άποψη τουπογράφοντος ότι η μονομερής εισαγωγή της απαγόρευσης καπνίσματος στρεβλώνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·

4. Μήπως προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει δράση για να αντιμετωπίσει την προαναφερθείσα στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Ιουλίου 2003)

Τα μέτρα στα οποία αναφέρεται ο αξιότιμος βουλευτής φαίνεται ότι ευθυγραμμίζονται με τη σύσταση του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με την πρόληψη του καπνίσματος και τις πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του ελέγχου της χρήσης καπνού(1). Στην παράγραφο 4 της σύστασης, τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόσουν νομοθετικά μέτρα ή/και άλλα αποτελεσματικά μέτρα, σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές και συνθήκες, στο κατάλληλο κυβερνητικό ή μη κυβερνητικό επίπεδο για την εξασφάλιση προστασίας από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους εργασίας, σε κλειστούς δημόσιους χώρους και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Η σύσταση αντικατοπτρίζει τα αποτελέσματα έρευνας που διεξάχθηκε τα τελευταία χρόνια από την οποία προκύπτει ότι η έκθεση στο παθητικό κάπνισμα στο χώρο εργασίας μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του πνεύμονα και καρδιακές παθήσεις. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ή να επιδεινώσει ήδηπάρχοντα αναπνευστικά προβλήματα.

Η Επιτροπή κατανοεί ότι οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των ξενοδοχείων, εστιατορίων και cafs ανησυχούν για τον οικονομικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει στα εισοδήματά τους ο περιορισμός του καπνίσματος. Ωστόσο, η Επιτροπή θα ήθελε να σημειώσει ότι από τις μελέτες που διεξάχθηκαν, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκύπτει ότι τα εισοδήματα των επιχειρήσεων αυτού του κλάδου όχι μόνο δεν μειώθηκαν εξ αιτίας των νομοθετικών ρυθμίσεων για τη δημιουργία χώρων όπου απαγορεύεται το κάπνισμα αλλά απεναντίας, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυξήθηκαν μετά την έκδοση παρόμοιων νομοθετικών ρυθμίσεων(2).

Όμως, η Επιτροπή δεν γνωρίζει τη βάση στην οποία στηρίζουν τις εκτιμήσεις τους οι επαγγελματικές ενώσεις. Για το λόγο αυτό δεν είναι σε θέση ούτε να αξιολογήσει ούτε να σχολιάσει την ακρίβεια τους.

Οι πληροφορίες πουπέβαλε ο αξιότιμος βουλευτής δεν επιτρέπουν στην Επιτροπή να εκτιμήσει κατά πόσο η εισαγωγή της απαγόρευσης του καπνίσματος σε ολόκληρο τον κλάδο των ξενοδοχείων, εστιατορίων και cafs στις Κάτω Χώρες μπορεί να οδηγήσει σε στρέβλωση της ενιαίας αγοράς. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί την ανάπτυξη πολιτικών ελέγχου του καπνίσματος σύμφωνα με τις απαιτήσεις της συνθήκης.

(1) ΕΕ L 22 της 25.1.2003.

(2) Smoke Free Workplaces: Improving the Health and Well-Being of People at Work. European Status Report 2001,πεύθυνοι συντονισμού Inge van den Borne και Tamara Raaijmakers (Ολλανδικό κέντρο για την προώθηση τηςγείας στον χώρο εργασίας) ENSP, 2001M Scollo, A Lal, A Hyland, and S Glantz, Review of the quality of studies on the economic effects of smoke-free policies on the hospitality industry. Tob. Control 2003; 12: 13-20 (Εξέταση της ποιότητας των μελετών για τον οικονομικό αντίκτυπο των αντικαπνιστικών πολιτικών στον ξενοδοχειακό τομέα και στον τομέα της εστίασης).