ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1137/02

υποβολή: Elspeth Attwooll (ELDR) προς την Επιτροπή

(22 Απριλίου 2002)

Θέμα: Διατήρηση των θαλάσσιων αγελάδων και διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες

Έχει η Επιτροπήπόψη της την ταχεία μείωση των αποθεμάτων θαλάσσιας αγελάδας (είδος ψαριού από το οποίο εμπνεύστηκαν τα παραμύθια για τις γοργόνες) στις ακτές της Αφρικής, η οποία οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην αλίευση με απλάδια· Εάν ναι, έχει η Επιτροπή διενεργήσει έρευνα προκειμένου να εξακριβωθούν οι συνέπειες των αλιευτικών δραστηριοτήτων που ασκούν τα κοινοτικά σκάφη με βάση τις αλιευτικές συμφωνίες που έχουν συναφθεί με ορισμένα αφρικανικά κράτη· Ποια μέτρα αποκατάστασης έχει λάβει ή σχεδιάζει, ενδεχομένως, να λάβει η Επιτροπή·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Μαΐου 2002)

Η θαλάσσια αγελάδα περιλαμβάνεται στον κατάλογο των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) κόκκινη λίστα των απειλούμενων ειδών) με βάση τα δύο ακόλουθα κριτήρια: μείωση της ζώνης κατοχής, μείωση του αριθμού τους και επιδείνωση του

οικοτόπου τους και στη συνέχεια του πραγματικού και δυνητικού επιπέδου εκμετάλλευσής τους. Η θαλάσσια αγελάδα ζει στα ρηχά νερά των τροπικών θαλασσών. Οι πιο μεγάλες συγκεντρώσεις της θαλάσσιας αγελάδας παρατηρούνται στις μεγάλες, ρηχές και προστατευόμενες ζώνες (στις οποίες τα ζώα αυτά τρέφονται από τα φυτά του θαλάσσιου βυθού), αλλά μπορούν να παρατηρηθούν και σε βαθύτερα ύδατα της ανοιχτής θάλασσας σε περιοχές όπου ηφαλοκρηπίδα είναι πλατιά, ρηχή και προστατευόμενη.

Η καταστροφή του οικοτόπου και η άμεση εκμετάλλευση εκ μέρους των τοπικών κοινωνιών αποτελούν σοβαρά προβλήματα γι'αυτό το είδος αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος έγκειται στο ότι οι θαλάσσιες αγελάδες εγκλωβίζονται τυχαία στα δίχτυα των παράκτιων και παραδοσιακών στόλων στις περιοχές όπου ζουν. Η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των ζώων που εγκλωβίζονται στα δίχτυα, ειδικά όσον αφορά στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής.

Εντούτοις, τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που αλιεύουν βάσει των αλιευτικών συμφωνιών που έχουν συναφθεί με τα κράτη της Ανατολικής Αφρικής (Μαγαδασκάρη, Κομόρες, Σεϋχέλλες) στις περιοχές όπου ζει αυτό το είδος δεν χρησιμοποιούν δίχτυα ούτε αλιεύουν σε παράκτια ύδατα. Τα σκάφη αυτά μπορούν να αλιεύουν μόνο σε βάθος 10 έως 12 ναυτικών μιλίων. Η Επιτροπή δεν έχει προβεί σε καμιά έρευνα σχετικά με την επίπτωση αυτής της αλιείας στη θαλάσσια αγελάδα και, ενόψει των βιολογικών χαρακτηριστικών αυτού του είδους και των τύπων της αλιείας που προβλέπουν αυτές οι συμφωνίες, η Επιτροπή κρίνει ότι η κοινοτική αλιεία δεν αποτελεί κίνδυνο για αυτό το είδος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1478/02

υποβολή: Herman Schmid (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(27 Μαΐου 2002)

Θέμα: Απαγόρευση εργασίας των παιδιών

Η οδηγία 94/33/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1994(1), σχετικά με την προστασία των νέων στην εργασία προβλέπει κυρίως την απαγόρευση εργασίας των παιδιών (άρθρο 1, παράγραφος 1, άρθρο 4, παράγραφος 1, κ.λπ.) καθώς και μια σειρά διατάξεων που αφορούν τους όρους, τις εξαιρέσεις και τις λοιπές προϋποθέσεις. Το άρθρο 17 ορίζει ότι τα κράτη μέλη μεταφέρουν τις διατάξεις στην εθνική νομοθεσία και ότιποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή ανά πενταετία σχετικά με την πρακτική εφαρμογή των διατάξεων. Η Επιτροπή ενημερώνει τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για την εφαρμογή της οδηγίας.

1. Η οδηγία έχει μεταφερθεί στη νομοθεσία των κρατών μελών (πλήρως ή μερικώς)·

2. Έχουνποβληθεί εκθέσεις στην Επιτροπή μετά τη λήξη της πρώτης περιόδου των πέντε ετών·

3. Οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το κοινό έχουν πρόσβαση στις εν λόγω εκθέσεις·

4. Η Επιτροπή έχει συντάξει περίληψη των εκθέσεων που της έχουνποβληθεί·

5. Γνωρίζει η Επιτροπή σε ποιο βαθμό η οδηγία εφαρμόζεται συγκεκριμένα στα κράτη μέλη·

6. Γνωρίζει η Επιτροπή ενδεχόμενες παραβιάσεις των διατάξεων της οδηγίας σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη που έχουν οδηγήσει σε μέτρα δικαστικής φύσεως και ενδεχόμενες καταδικαστικές αποφάσεις σε επίπεδο εθνικών δικαστηρίων ή του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·

(1) ΕΕ L 216 της 20.8.1994, σελ. 12.

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Ιουνίου 2002)

Σήμερα όλα τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο την οδηγία 94/33/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1994 για την προστασία των νέων κατά την εργασία.

Το 2001 συντάχθηκεπηρεσιακό έγγραφο στο οποίο εξετάζεται η κατάσταση σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας 94/33/ΕΚ στα δεκαπέντε κράτη μέλη της Ένωσης. Η Επιτροπή διαβιβάζει απευθείας στον κ. βουλευτή και τη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου αντίγραφο της εν λόγω έκθεσης.

Επιπλέον με επιστολή της της 6ης Νοεμβρίου 2001 η Επιτροπή ζήτησε από όλα τα κράτη μέλη να τηςποβάλουν το συντομότερο δυνατόν τις εθνικές τους εκθέσεις σχετικά με την πρακτική εφαρμογή κατά την έννοια του άρθρου 17 παράγραφος 4 της οδηγίας 94/33/ΕΚ. Μέχρι στιγμής τα περισσότερα κράτη μέλη έχουνποβάλει τις εθνικές τους εκθέσεις. Μια επιστολήπενθύμισης διαβιβάστηκε στις 3 Μαΐου 2002 σταπόλοιπα κράτη μέλη.

Σύμφωνα με τα άρθρο 17, παράγραφοι 4 και 5 της οδηγίας οι εθνικές εκθέσεις και η έκθεση της Επιτροπής θαποβληθούν στο Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2002.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0899/02

υποβολή: Richard Corbett (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Απριλίου 2002)

Θέμα: Καταγγελίες για διώξεις στο Λάος

Έχει λάβει η Επιτροπή μέσω της αντιπροσωπείας της ή απευθείας τυχόν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία θρησκευτικές μειονοτικές ομάδες έχουν πέσει ή εξακολουθούν να πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης στο Λάος·

Σε ποια διαβήματα προς τις λαοτινές αρχές έχει προβεί η Επιτροπή σε σχέση με αυτό το θέμα·

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Απριλίου 2002)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για αναφορές σύμφωνα με τις οποίες εξακολουθούν ναφίστανται περιορισμοί στην ελευθερία της θρησκευτικής έκφρασης στο Λάος, συμπεριλαμβανομένων αναφορών μελών χριστιανικών ομάδων που διώκονται και/ή κρατούνται λόγω του θρησκευτικού τους δόγματος.

Ενώ το σύνταγμα του Λάος προβλέπει το δικαίωμα και την ελευθερία της πίστης ή μη στη θρησκεία, οι αρχές φαίνεται πως περιορίζουν το δικαίωμα αυτό στην πράξη, ιδίως σε μη-βουδιστικές κοινότητες.

Το επίπεδο ανοχής της ανεξιθρησκίας διαφέρει ανά περιοχή. Υπήρξαν αναφορές σχετικά με συλλήψεις και κρατήσεις πιστών καθώς και των πνευματικών τους ηγετών, χωρίς ναπάρχουν κατηγορίες. Ορισμένοι χριστιανοί έχουν επίσης καταδικαστεί με την κατηγορία της συγκέντρωσης με στόχο τη δημιουργία κοινωνικής αναταραχής. Ορισμένες αναφορές κάνουν επίσης μνεία σχετικά με δυσκολίες που συναντούν οι θρησκευτικές ομάδες που αναζητούν νέους χώρους λατρείας.

Η καθολική εκκλησία, μολονότι διαθέτει τρεις επισκοπές στο νότιο τμήμα της χώρας όπου οι καθολικοί μπορούν να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα ελεύθερα, φαίνεται πως αντιμετωπίζει δυσκολίες λειτουργίας σταψίπεδα και στο βόρειο τμήμα της χώρας. Οι προτεσταντικές κοινότητες, με δυο επίσημα αναγνωρισμένες ομάδες, αναφέρεται ότι πραγματοποιούν λειτουργίες σε όλη τη χώρα.

Η ανάγκη για ενίσχυση της τήρησης των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας του θρησκεύματος, στο Λάος, τέθηκε στη δήλωση της Ένωσης στην 57η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του Ανθρώπου στις 29 Μαρτίου 2001. Η Επιτροπή έθεσε επίσης τα θέματα αυτά κατά τη διάρκεια της συνάντησης της μικτής επιτροπής Κοινότητας — Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάο (ΛΔΛ) στις 15 Μαΐου 2001.

Η Επιτροπή, η αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μπανγκόκ, που καλύπτει τις σχέσεις με τη ΛΔΛ, από κοινού με τις διπλωματικές αποστολές των κρατών μελών, παρακολουθούν αυτό καθώς και άλλα θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Λάος, πολύ στενά. Η Επιτροπή συμμετέχει επίσης πλήρως σε όλες τις ενέργειες της Κοινότητας όσον αφορά τη διαβίβαση των ανησυχιών της στις αρχές του Λάος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0156/02

υποβολή: Graham Watson (ELDR) προς την Επιτροπή

(31 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Παιδιά αφρικανικής ιθαγένειας που έμειναν ορφανά λόγω AIDS

Η Επιτροπή θα μπορούσε να εκτιμήσει πόσα παιδιά αφρικανικής ιθαγένειας νοείται ότι έμειναν ορφανά λόγω AIDS και σε ποιες χώρες ζούν·

Επίσης, πόσα ανάμεσα τους φιλοξενούνται ή λαμβάνουν άλλη κοινωνική βοήθεια και πόσα μπορούν να λαμβάνουν μια κατάλληλη εκπαίδευση·

Απάντηση του κυρίου Nielson Εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Φεβρουαρίου 2002)

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Aids (UNAIDS) εκτιμάται ότι, σήμερα, 10.4 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών έχουν μείνει ορφανά λόγω του συνδρόμου επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS), δηλαδή έχει πεθάνει ο ένας από τους δύο ή και οι δύο γονείς των παιδιών αυτών, από την επιδημία. 13.2 εκατομμύρια παιδιά έχουν μείνει ορφανά από τότε που εκδηλώθηκε η επιδημία και προβλέπεται ότι ο αριθμός αυτός θαπερδιπλασιαστεί μέχρι το 2010. Το 2000, εξ αιτίας των θανάτων από AIDS, έχασαν τους γονείς τους 2.3 εκατομμύρια επί πλέον παιδιά, το ένα τρίτο εκ των οποίων ήταν ηλικίας κάτω των 5 ετών.

Πριν την εμφάνιση του AIDS, περίπου 2 % όλων των παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες ήταν ορφανά αλλά, από το 1999, σε ορισμένες αφρικανικές χώρες, τα ορφανά ξεπερνούσαν το 10 %. Η κρίση αυτή εμφανίζεται κυρίως στην Αφρική, ωστόσο παρατηρείται μεγάλη αύξηση του ποσοστού των ορφανών λόγω AIDS και στις χώρες της Καραϊβικής και της Ασίας. Στο τέλος του 1999, οι χώρες με τη σοβαρότερη επιδημία και το μεγαλύτερο, κατά τις εκτιμήσεις, αριθμό ορφανών ήταν: η Μπουρκίνα Φάσο, (211,000), η Αιθιοπία (900,000), η Ναμίμπια (53,000), η Νιγηρία (970,000), η Νότιος Αφρική (371,000), η Ζαμβία (447,000) και η Ζιμπάμπουε (623,000).

Είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί ποσοτικά πόσα από αυτά τα ορφανά έχουν στεγαστεί ή τους παρέχεται εκπαίδευση και αρωγή. Λόγω της επιδημίας, πολλά παιδιά αντιμετώπισαν, αναγκαστικά, επισφαλείς συνθήκες και έτυχαν εκμετάλλευσης, επί πλέον δε διέτρεξαν μεγάλο κίνδυνο να προσβληθούν από τονιό HIV. Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που ζουν σε διευρυμένες οικογένειες ή με θετούς γονείςφίστανται διακρίσεις, μεταξύ άλλων, περιορισμένη πρόσβαση στηνγεία, εκπαίδευση και κοινωνικέςπηρεσίες. Τα παιδιά αυτά έχουν την τραυματική εμπειρία της φροντίδας ασθενών μελών της οικογενείας και του θανάτου των γονέων ή των ατόμων που παρέχουν τις φροντίδες. Επίσης, στιγματίζονται με το HIV/AIDS, όπως πολύ συχνά συμβαίνει. Πολλά παιδιά πολεμούν να επιβιώσουν σε νοικοκυριά στα οποία κάνουν κουμάντο άλλα παιδιά, ενώ άλλα εξαναγκάζονται να επιβιώσουν μόνα τους στους δρόμους. Κατά συνέπεια, αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των νέων ατόμων που είναι απροστάτευτα, με λίγες κοινωνικές επαφές και με ελλιπή εκπαίδευση. Είναι εύλογη ηπόθεση ότι τα περισσότερα ορφανά χρειάζονται περισσότερη κοινωνική στήριξη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0510/02

υποβολή: Professor Sir Neil MacCormick (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(25 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Θρησκευτική ελευθερία

Γνωρίζει η Επιτροπή τον γαλλικό νόμο της 30ης Μαΐου 2001 σχετικά με τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας που στοχεύει στην προστασία της κοινωνίας από τις απειλές που προέρχονται από επικίνδυνες σέκτες· Δεδομένου ότι η ανεξιθρησκία συνιστά σημαντικό ευρωπαϊκό θεμελιώδες δικαίωμα, είναι ικανοποιημένη η Επιτροπή ότι ο νόμος της 30ης Μαΐου είναι αρκούντως συγκεκριμένος ούτως ώστε να αποφευχθεί η παραβίαση των δικαιωμάτων που προβλέπονται από το Άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση·

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(2 Απριλίου 2002)

Η Επιτροπή ασχολήθηκε επανειλημμένα με το γαλλικό νόμο αριθ. 2001-504 που στοχεύει στην ενίσχυση της πρόβλεψης και της καταστολής των σεκτών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες στις οποίες αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος.

Η προαναφερθείσα γαλλική νομοθεσία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να παρέμβει.

Παρότι η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να αναλάβει πρωτοβουλίες βάσει των διατάξεων του άρθρου 7 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό περιορίζεται σεποθέσεις σοβαρής και διαρκούς παραβίασης εκ μέρους ενός κράτους μέλους των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, πράγμα που προφανώς δεν ισχύει στην περίπτωση αυτή.

Η Επιτροπή προσθέτει ότι εάν ένα άτομο θεωρεί ότι παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματά του,πάρχει πάντα δυνατότητα προσφυγής ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αφού εξαντληθούν όλα τα εθνικά ένδικα μέσα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0237/02

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Ανησυχία για τους 110 αιχμαλώτους στο Γκουαντανάμο

Παγκόσμια αγανάκτηση έχει προκαλέσει η μεταχείριση των 110 αιχμαλώτων στην αμερικανική βάση του Γκουαντανάμο στην Κούβα, που θεωρείται ότι είχαν σχέση με το δίκτυο της Αλ Καίντα. Διάφοροι διεθνές οργανισμοί και Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις έχουν διαμαρτυρηθεί τόσο για τις απάνθρωπες συνθήκες μεταφοράς και κράτησής τους στην αμερικανική βάση, όσο και για το νομικό καθεστώς που τους διέπει.

Τί μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες μεταφοράς και κράτησης των αιχμαλώτων που βρίσκονται στην Κούβα, να καθοριστεί, από αρμόδιο δικαστήριο, το νομικό καθεστώς των κρατουμένων και ιδιαίτερα αν δικαιούνται καθεστώτος κρατουμένων πολέμου, σύμφωνα πάντα με τις προβλέψεις της Τρίτης Συνθήκης της Γενεύης και ναπάρξει, σε κάθε περίπτωση, απόλυτος σεβασμός, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης μεταχείρισης, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης και τη Διεθνή Συνθήκη για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα·

Κοινή απάντησητου κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0237/02 και E-0392/02

(7 Μαρτίου 2002)

Δεν είναι αρμοδιότητα της Επιτροπής να καθορίσει το εάν ένας κρατούμενοςπάγεται ή όχι στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης της Γενεύης.

Παρ' όλα αυτά η Επιτροπή σημειώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν, στις 7 Φεβρουαρίου 2002, ότι θα εφαρμοστεί η συνθήκη της Γενεύης στους κρατούμενους στην αμερικανική βάση του Guantanamo Bay (Camp X-Ray), οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως στρατιώτες τάλιμπαν. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να θεωρούν αυτούς τους κρατουμένους, που ανήκουν στην Αλ Καίντα, εκτός του πεδίου εφαρμογής της συνθήκης της Γενεύης.

Η Επιτροπή αναφέρει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύτηκαν να μεταχειριστούν όλους τους κρατουμένους σύμφωνα με τις απαιτήσεις της συνθήκης της Γενεύης και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, αποδέχτηκαν την πλειοψηφία των συστάσεων που έκανε ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός όσον αφορά την βελτίωση των συνθηκών κράτησης των αιχμαλώτων.

Επιπλέον, η Επιτροπή αναφέρει ότι εκπρόσωποι της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της βρετανικής κυβέρνησης που επισκέφθηκαν το Camp X-Ray επιβεβαίωσαν ότι η μεταχείριση των κρατουμένων είναι σύμφωνη προς τον διεθνή ανθρωπιστικό νόμο.

Η Επιτροπή παρακολούθησε τις εξελίξεις όσον αφορά τη μεταχείριση των κρατουμένων κατά τη μεταφορά τους και την κράτησή τους στο Camp X-Ray, μέσω στενών επαφών με τις αρχές των κρατών μελών καθώς επίσης και με μη κυβερνητικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) που έχουν πρόσβαση στην αμερικανική βάση.

Η Ένωση διατηρεί επίσης τακτικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0392/02

υποβολή: Charles Tannock (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(20 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Εφαρμογή της Σύμβασης της Γενεύης για τους αιχμαλώτους πολέμου

Πιστεύει η Επιτροπή ότι τα μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Αλ Κάϊντα εμπίπτουν στην κατηγορία αιχμάλωτοι πολέμου βάσει των όρων της Σύμβασης της Γενεύης του 1949 σχετικά με τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου, δεδομένου ότι όπως ορίζεται στο άρθρο 4, Τίτλος 1, αιχμάλωτοι πολέμου θεωρούνται τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων ενός εμπλεκομένου στη διαμάχη μέρους, καθώς και τα σώματα ατάκτων ή εθελοντών που ανήκουν σ' αυτές τις ένοπλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των οργανωμένων αντιστασιακών

κινημάτων που ανήκουν στο εμπλεκόμενο στη διαμάχη μέρος και δρουν στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της χώρας, ακόμα και όταν η χώρα τελείπό κατάληψη, στην περίπτωση που αυτές οι ένοπλες ομάδες ή σώματα εθελοντών ή οργανωμένα αντιστασιακά κινήματα, πληρούν, μεταξύ άλλων, τις παρακάτω προϋποθέσεις:

- συγκεκριμένα διακριτικά σήματα, αναγνωρίσιμα από απόσταση

- τις επιχειρήσεις τους σύμφωνα με το δίκαιο και τα ήθη του πολέμου

ή η Επιτροπή θεωρεί ότι σωστά η αμερικανική κυβέρνησηποστηρίζει ότι οι αιχμάλωτοι που κρατούνται στην αμερικανική Ναυτική Βάση Guantanamo Bay δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν αιχμάλωτοι πολέμου και άρα μπορούν να ανακριθούν ακόμη και αν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, πρέπει να τύχουν ανθρωπιστικής μεταχείρισης·

Κοινή απάντησητου κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-0237/02 και E-0392/02

(7 Μαρτίου 2002)

Δεν είναι αρμοδιότητα της Επιτροπής να καθορίσει το εάν ένας κρατούμενοςπάγεται ή όχι στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης της Γενεύης.

Παρ' όλα αυτά η Επιτροπή σημειώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν, στις 7 Φεβρουαρίου 2002, ότι θα εφαρμοστεί η συνθήκη της Γενεύης στους κρατούμενους στην αμερικανική βάση του Guantanamo Bay (Camp X-Ray), οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως στρατιώτες τάλιμπαν. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να θεωρούν αυτούς τους κρατουμένους, που ανήκουν στην Αλ Καίντα, εκτός του πεδίου εφαρμογής της συνθήκης της Γενεύης.

Η Επιτροπή αναφέρει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύτηκαν να μεταχειριστούν όλους τους κρατουμένους σύμφωνα με τις απαιτήσεις της συνθήκης της Γενεύης και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, αποδέχτηκαν την πλειοψηφία των συστάσεων που έκανε ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός όσον αφορά την βελτίωση των συνθηκών κράτησης των αιχμαλώτων.

Επιπλέον, η Επιτροπή αναφέρει ότι εκπρόσωποι της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της βρετανικής κυβέρνησης που επισκέφθηκαν το Camp X-Ray επιβεβαίωσαν ότι η μεταχείριση των κρατουμένων είναι σύμφωνη προς τον διεθνή ανθρωπιστικό νόμο.

Η Επιτροπή παρακολούθησε τις εξελίξεις όσον αφορά τη μεταχείριση των κρατουμένων κατά τη μεταφορά τους και την κράτησή τους στο Camp X-Ray, μέσω στενών επαφών με τις αρχές των κρατών μελών καθώς επίσης και με μη κυβερνητικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) που έχουν πρόσβαση στην αμερικανική βάση.

Η Ένωση διατηρεί επίσης τακτικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0973/02

υποβολή: Jules Maaten (ELDR) προς το Συμβούλιο

(10 Απριλίου 2002)

Θέμα: Πρακτικές παρακολούθησης τηλεφωνημάτων στην Ευρωπόλ

1. Γνωρίζει το Συμβούλιο τα αποκαλυπτικά στοιχεία που δημοσίευσε η ημερήσια εφημερίδα De Telegraaf, σύμφωνα με τα οποία εντός της Ευρωπόλ γίνεται εσωτερική παρακολούθησης των τηλεφωνημάτων·

2. Συμμερίζεται άραγε το Συμβούλιο τη γνώμη ότι, εάν οι ανωτέρω κατηγορίες αποδειχθούν αληθείς, τότε στις εργασιακές σχέσεις, εντός της Ευρωπόλ, θα επικρατεί κλίμα δωροδοκιών και θαπάρχουν ενδεχομένως προβλήματα σε επίπεδο διοίκησης·

3. Προτίθεται άραγε το Συμβούλιο να αναθέσει την διεξαγωγή έρευνας όσον αφορά τα αποκαλυπτικά στοιχεία και να ενημερώσει το Κοινοβούλιο για τα αποτελέσματά της καθώς και για τα ενδεχομένως ληφθησόμενα μέτρα·

Απάντηση

(22 Ιουλίου 2002)

Το Συμβούλιο έχει πληροφορηθεί ότι ο Διευθυντής της Ευρωπόλ έχει διαψεύσει επισήμως ότι γίνεται οιαδήποτε παρακολούθηση τηλεφώνων στην Ευρωπόλ απόπαλλήλους της Ευρωπόλ.

Επί του παρόντος το Συμβούλιο δεν σχεδιάζει να διεξαγάγει έρευνα σχετικά με τους ισχυρισμούς αυτούς.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1028/02

υποβολή: Anna Karamanou (PSE) προς το Συμβούλιο

(15 Απριλίου 2002)

Θέμα: Τραγικός θάνατος 14 κοριτσιών στη Σαουδική Αραβία

Σύμφωνα με καταγγελίες της εφημερίδας Arab News και της Διεθνούς Αμνηστίας, 14 κορίτσια έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες άλλα τραυματίστηκαν σε πυρκαγιά στο σχολείο τους στη Μέκκα, στις 11 Μαρτίου 2002,

όταν η θρησκευτική αστυνομία (Μουτα'ουίν) τα εμπόδισε να διαφύγουν από την πυρκαγιά επειδή δεν φορούσαν μαντίλες και δεν ήταν παρόντες άρρενες συγγενείς τους για να τα παραλάβουν. Επιπλέον, η θρησκευτική αστυνομία απαγόρευσε στις ομάδες διάσωσης να μπουν στο σχολείο καθώς οι άντρες δεν επιτρέπεται να αναμιχθούν με γυναίκες. Το τραγικό αυτό γεγονός αποτελεί απτό παράδειγμα των τραγικών συνεπειών εις βάρος της ανθρώπινης ζωής που έχουν οι διακρίσεις με βάση το φύλο. Επισημαίνω ότι η Σαουδική Αραβία μετέχει στη Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διάκρισης εναντίον των Γυναικών (CEDAW).

Προτίθεται το Συμβούλιο να ασκήσει πίεση προς την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ώστε να προβεί σε επείγουσα ανάκριση για τους τραγικούς αυτούς θανάτους και, στη συνέχεια, στην προσαγωγή τωνπαιτίων στη δικαιοσύνη με σκοπό την αποτροπή παρόμοιων φαινομένων στο μέλλον· Σκοπεύει το Συμβούλιο να παρέμβει στην εν λόγω κυβέρνηση ώστε οι πολιτικές και πρακτικές, μέσω των οποίωνποτιμούνται οι ζωές γυναικών και διαιωνίζονται οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, να σταματήσουν·

Απάντηση

(22 Ιουλίου 2002)

Όπως ήδη επισημάνθηκε με την απάντηση στην ερώτηση αριθ. 0185/02 του κου Carlos Carnero Gonzlez, όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία, τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων του καθεστώτος και των διακρίσεων που επιβάλλονται στις γυναίκες, εξετάζονται κατ'επανάληψη σε διμερείς επαφές καθώς και στα πλαίσια του πολιτικού διαλόγου με το Συμβούλιο Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου, του οποίου η Σαουδική Αραβία είναι μέλος.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0594/02

υποβολή: Glyn Ford (PSE) προς την Επιτροπή

(5 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Ποινική ευθύνη των μεταφορέων

Απαντώντας σε γραπτή ερώτηση σχετικά με την παράνομη μετανάστευση (Ρ-2079/01(1)) της 17 Σεπτεμβρίου 2001, ο Επίτροπος Vitorino δήλωσε ότι το Συμβούλιο είχε εγκρίνει, τον Ιούνιο 2001, οδηγία για τον ορισμό της διευκόλυνσης της παράνομης εισόδου, κυκλοφορίας και διαμονής των λαθρομεταναστών· η οδηγία αυτή συνοδευόταν από οδηγία-πλαίσιο που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ποινικού πλαισίου για την πρόληψη της διευκόλυνσης της παράνομης εισόδου και διαμονής των μεταναστών, η οποία προβλέπει τη δίωξη όσων διευκολύνουν τις παράνομες αυτές ενέργειες.

Μπορεί η Επιτροπή να μας διαβεβαιώσει ότι αυτά τα δύο κείμενα έχουν επισήμως εγκριθεί·

(1) ΕΕ C 40 E της 14.2.2002, σελ. 181.

Απάντηση του κυρίου Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Απριλίου 2002)

Το αξιότιμο μέλος ερώτησε την Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση της πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου για τον ορισμό της διευκόλυνσης της παράνομης εισόδου, κυκλοφορίας και διαμονής των λαθρομεταναστών και της οδηγίας πλαισίου που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ποινικού πλαισίου για την πρόβλεψη της διευκόλυνσης της παράνομης εισόδου και διαμονής των μεταναστών.

Με αναφορά στην προγενέστερη απάντηση που δόθηκε από την Επιτροπή για το θέμα αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι η συμφωνία επιτεύχθηκε σε πολιτικό επίπεδο και για την προαναφερθείσα οδηγία και για την απόφαση πλαίσιο κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της 28ης/29ης Μαΐου 2001.

Πάντως, παρά τις εύλογες προσδοκίες, επίσημη έγκριση των δύο μέσων δεν έγινε ακόμη λόγω επιφυλάξεων των Κοινοβουλίων δύο κρατών μελών, ένα εκ των οποίων πρόσφατα απέσυρε την επιφύλαξή του.