ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3152/00

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(6 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Γερμανία: εμπόδια στις εξαγωγές λόγω προβλήματος έγκρισης

Μια σουηδική εταιρεία, Ricodrive AB, που κατασκευάζει συστήματα διεύθυνσης για φορτηγά αυτοκίνητα ισχυρίζεται ότι της έχει απαγορευθεί να εξάγει τα προϊόντα της στη Γερμανία, παρά το γεγονός ότι αυτά έχουν εγκριθεί σε άλλο κράτος μέλος.

Η εταιρείαποχρεώνεται τώρα να ζητήσει έγκριση σε καθένα από τα γερμανικά ομόσπονδα κράτη, στα οποία, εν τω μεταξύ, ισχύουν επιπλέον διαφορετικές προδιαγραφές. Πρόκειται δε για ένα προϊόν το οποίο έχει εγκριθεί στη Σουηδία εδώ και δέκα χρόνια.

Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής για αυτό το πρόβλημα που αφορά έγκριση προϊόντος;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Νοεμβρίου 2000)

Έχοντας λάβει καταγγελία από τον Σουηδικό Εθνικό Φορέα Εμπορίου εξ ονόματος της εταιρείας ReCoDrive AB, η Επιτροπή έχειπόψη της τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σουηδική εταιρεία στην εμπορία του συστήματός της διεύθυνσης για φορτηγά αυτοκίνητα (out-of-cab) στη Γερμανία.

Για να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα, η Επιτροπή χρειάζεται λεπτομερείς πληροφορίες για το προϊόν, για τη Σήμανση CE, για τα πιστοποιητικά των Σουηδικών αρχών ή αρχών άλλων κρατών μελών, για μέτρα που έχει ήδη λάβει η εταιρεία για τη διάθεση στην αγορά του προϊόντος και για τα μέτρα που λαμβάνουν οι γερμανικές αρχές για την απαγόρευση του προϊόντος. Έχουν γίνει συναντήσεις μεταξύ της Επιτροπής και της εταιρείας. Μόλις ληφθούν οι απαιτούμενες πληροφορίες, που είναι απαραίτητες για την εκτίμηση της καταγγελίας, η Επιτροπή θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα (ερχόμενη σε επαφή με τις γερμανικές αρχές ή κινώντας διαδικασίες βάσει του Άρθρου 226 (πρώην Άρθρου 169) της Συνθήκης ΕΚ).
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2591/00

υποβολή: Isidoro Snchez Garca (ELDR) προς το Συμβούλιο

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Επίσημη εντολή του Συμβουλίου προς την Επιτροπή για να λυθεί η εμπορική διαφορά για τις μπανάνες και εκτίμηση του εξόχως απόκεντρου χαρακτήρα

Στη συζήτηση που άνοιξε στον αγροτικό και εμπορικό τομέα με την ευκαιρία της μεταρρύθμισης της ΚΟΑ μπανάνας γίνεται λόγος για διάφορες επιλογές με στόχο να ικανοποιηθούν, από εμπορικής πλευράς, οι αποφάσεις της ομάδας αποφάσεων επί των διαφορών της ΚΟΑ, οπότε συνδυάζονται ποσοστώσεις και δασμολόγιο.

Ποια ήταν η επίσημη εντολή που έδωσε το Συμβούλιο στην Επιτροπή για να δυνηθεί να διαπραγματευθεί και, ενδεχομένως, να επιλύσει την εμπορική διαφορά με μερικές τρίτες χώρες εξαγωγής μπανάνας, όπως προκύπτει από το σύστημα εισαγωγής μπανάνας στην κοινοτική αγορά; Και, ενδεχομένως, ελήφθηπόψη ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας των κοινοτικών περιφερειών που παράγουν μπανάνες και περιλαμβάνονται στο άρθρο 299 παρ.2 της ΣΕΚ;

Απάντηση

(9 Νοεμβρίου 2000)

Το Συμβούλιο δεν ανέθεσε επίσημη εντολή διαπραγμάτευσης στην Επιτροπή, στα πλαίσια της διαφοράς για τις μπανάνες.

Εντούτοις, είναι σκόπιμο ναπενθυμίσουμε ότι, από την άνοιξη του 1999, το Συμβούλιο ενθάρρυνε επανειλημμένως την Επιτροπή να διεξαγάγει διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη προκειμένου να εξευρεθεί λύση της διαφοράς αυτής.

Κατά τη σύνοδό του στις 10 Ιουλίου 2000, το Συμβούλιο σημείωσε έκθεση πουπέβαλε η Επιτροπή σχετικά με τις διαβουλεύσεις που διεξήγαγε με σκοπό την επίλυση της διαφοράς για τις μπανάνες και κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει τη δυνατότητα διαχείρισης της αγοράς βάσει συστήματος ποσοστώσεων που θα βασίζεται στην αρχή εξυπηρετείται πρώτος αυτός που φθάνει πρώτος. Ζήτησε επίσης από την Επιτροπή να τουποβάλει έκθεση μετά από τα διαβήματά της για την αναζήτηση πιθανών λύσεων, συμπεριλαμβανομένης της δασμολογικής λύσης και των επιπτώσεών της. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει βάσει αυτής της έκθεσης.

Με την ίδια ευκαιρία, το Συμβούλιοπενθύμισε το ενδιαφέρον του για την όσο το δυνατόν ταχύτερη διευθέτηση της διαφοράς, χωρίς να θίγονται, ιδίως, τα συμφέροντα των κοινοτικών παραγωγών.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2940/00

υποβολή: Michl Ebner (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(19 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Κατάργηση των φορολογικών προνομίων των διπλωματικώνπαλλήλων

Αναφορικά με την ερώτηση Ε-1996/99(1) ο ερωτών επιθυμεί να εκφράσει κατ' αρχάς τις ευχαριστίες του για την απάντηση της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία τα προνόμια που θέσπισε η Σύμβαση της Βιέννης του 1961 για τους διπλωματικούςπαλλήλους δεν δικαιολογούνται πλέον στο πλαίσιο μιας εσωτερικής αγοράς και πρέπει να καταργηθούν.

Επειδή κατά συνέπεια και η ίδια η Επιτροπή φρονεί ότι τα προαναφερθέντα φορολογικά προνόμια είναι αδικαιολόγητα, πράγμα που αποδεικνύεται αφενός μεν με την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Σεπτεμβρίου 1999 αλλά και με τα μέτρα περί καταργήσεως των Καταστημάτων Αφορολογήτων Ειδών εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, καλείται αυτή να αναφέρει κατά πόσον θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλία για την έκδοση της απαιτούμενης ομόφωνης αποφάσεως του Συμβουλίου για την τροποποίηση της πεπαλαιωμένης συμβάσεως της Βιέννης του 1961.

(1) ΕΕ C 219 E της 1.8.2000, σελ. 63.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Νοεμβρίου 2000)

Μια ενδεχόμενη πρωτοβουλία της Κοινότητας για τη ρύθμιση των φορολογικών προνομίων και ατελειών των διπλωματών θα αποτελούσε, όπως ήδη αναφερόταν στην απάντηση στη γραπτή ερώτηση E-1996/99 του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου(1), παρέμβαση στον τρόπο εφαρμογής της Σύμβασης της Βιέννης εκ μέρους των κρατών μελών. Η έγκριση πρότασης της Επιτροπής προς τον σκοπό αυτό θα απαιτούσε την ομόφωνη ψήφο του Συμβουλίου, η οποία θα ήταν μάλλον απίθανο να επιτευχθεί. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή δεν σχεδιάζει προς το παρόν να προωθήσει πρόταση γι' αυτό το θέμα. Εν τω μεταξύ, ηφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία δεν στερεί τη δυνατότητα από τα επιμέρους κράτη μέλη να περιορίσουν τα προνόμια που παραχωρούν στους διπλωμάτες, όπως προτείνει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου.

(1) ΕΕ L 219 E της 1.8.2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2729/00

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Τιμές προϊόντων βάσης

Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναφέρει πόση θα ήταν η μέση αύξηση τιμών των προϊόντων βάσης παγκοσμίως (λαμβάνοντας ως βάση τα πέντε σημαντικότερα προϊόντα βάσης που παράγονται στην ΕΕ) αν επρόκειτο να πραγματοποιηθεί σταδιακή ευθυγράμμιση των γεωργικών τιμών της ΕΕ με τις τιμές της διεθνούς αγοράς;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Οκτωβρίου 2000)

Η σταδιακή ευθυγράμμιση των γεωργικών τιμών της ΕΕ με τις τιμές της διεθνούς αγοράς κι ο αντίκτυπός της στις τιμές της διεθνούς αγοράς αποτέλεσαν το αντικείμενο πολλών συζητήσεων κατά τη δεκαετία του ’80, όταν η διαφορά μεταξύ των εσωτερικών γεωργικών τιμών της ΕΕ και των τιμών της διεθνούς αγοράς ήταν σχετικά μεγάλη για ορισμένα προϊόντα. Τον καιρό εκείνο, δημοσιεύθηκαν ορισμένες αναλύσεις, οι οποίες έδειξαν ότι σε γενικές γραμμές η μονομερής ευθυγράμμιση των τιμών της ΕΕ με τις τιμές της διεθνούς αγοράς, εφόσον οιπόλοιπες παράμετροι παραμένουν αμετάβλητες, θα προκαλούσε σημαντική πτώση της γεωργικής παραγωγής της Κοινότητας και ισχυρή άνοδο του επιπέδου των τιμών της διεθνούς αγοράς. Η πραγματοποίηση μιας σειράς μεταρρυθμίσεων από την Κοινότητα κατά τη δεκαετία του '90, η οποία επέφερε μεγάλη πτώση των κοινοτικών τιμών στήριξης για διάφορα προϊόντα (δημητριακά, βοδινό κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα), μείωσε αισθητά αυτή τη διαφορά και θα εξακολουθήσει να τη μειώνει και κατά τα προσεχή έτη.

Για να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος στις διεθνείς τιμές της ευθυγράμμισης των εσωτερικών γεωργικών τιμών της Κοινότητας με τις τιμές της διεθνούς αγοράς, θα ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί ένα πλαίσιο σύνθετωνποδειγμάτων που να καλύπτει ένα πλήρες φάσμα ζητημάτων (συμπεριλαμβανομένης της προσφοράς και ζήτησης καθώς και των μέσων εσωτερικής και εμπορικής πολιτικής για τις κύριες περιφέρειες παραγωγής και εμπορίας). Προς το παρόν η Επιτροπή δεν διαθέτει αυτό το είδος πλαισίου.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1547/00

υποβολή: Mark Watts (PSE) προς την Επιτροπή

(18 Μαΐου 2000)

Θέμα: Μικροχρηματοδότηση και μείωση της φτώχειας

Προτίθεται η Επιτροπή να αναφέρει ποιές πιστώσεις έχουν αναληφθεί από την ΕΕ για την επέκταση της μικροπίστωσης ως μέρος της καταπολέμησης της φτώχειας;

Κοινή απάντηση του κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-1547/00 και E-1609/00

(12 Ιουλίου 2000)

Η Κοινότητα διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων στον τομέα αυτό. Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε πέρυσι, το διάστημα 1995-1999, διατέθηκαν 214 εκατ. ευρώ σε έργα χρηματοδότησης μικρής κλίμακας, καθώς και σε δραστηριότητες μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ). Πρόκειται ωστόσο για εκτίμηση. Τα ποσά ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερα, διότι οι μικροπιστώσεις αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο πολλών διαφορετικών δραστηριοτήτων, ιδίως όσον αφορά τα έργα αγροτικής ανάπτυξης, και τις δραστηριότητεςπέρ των γυναικών. Ως προς τις τρέχουσες ετήσιες δαπάνες, η Επιτροπή δεν δύναται δυστυχώς στο παρόν στάδιο να παρέχει σαφή στοιχεία.

Η προσέγγιση της Επιτροπής διανύει διαδικασία επανεξέτασης. Με βάση την αξιολόγηση των παρεμβάσεων στον τομέα των μικροπιστώσεων, η Επιτροπή άρχισε διαδικασία αναθεώρησης των προγενέστερων προσεγγίσεων που ακολούθησε. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε συνέχεια των συζητήσεων στο πλαίσιο της κοινότητας των χορηγών βοήθειας σχετικά με την αποκαλούμενη επανάσταση των μικροπιστώσεων. Το 1998, δημοσίευσε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο με θέμα Χρηματοδότηση μικρής κλίμακας και μείωση της ένδειας(1) και μεθοδολογικοί προσανατολισμοί.

Η νέα αυτή προσέγγισηπογραμμίζει τη σημασία να αντιμετωπιστούν με πιο ολοκληρωμένο και βιώσιμο τρόπο οι διαφορετικές χρηματοοικονομικές ανάγκες της πλειοψηφίας, και όχι μόνο η πιστωτική διάσταση που τόνιζαν στο παρελθόν τα συστήματα μικροπιστώσεων. Κατά το παρελθόν, η διάσταση αυτή οδηγούσε συχνά σε ανεπαρκείς παρεμβάσεις, στρέβλωση της αγοράς και στη διάδοση ενός έθους δανεισμού, χωρίς σημαντικά και βιώσιμα αποτελέσματα όσον αφορά τη μείωση της ένδειας. Στο πλαίσιο της νέας αυτής προοπτικής, θα πρέπει να αποδοθεί μεγαλύτερη προσοχή στη θεσμική ενίσχυση και την ανάπτυξη της ικανότητας των οργανισμών χρηματοδότησης μικρής κλίμακας και των ΜΚΟ που ασχολούνται σήμερα με τη χρηματοδότηση μικρής κλίμακας, για τη στήριξη της διαδικασίας που έχουν αναλάβει με στόχο την απόκτηση επαγγελματικού χαρακτήρα και τη θεσμοποίηση.

Τέλος, η συνολική δέσμη μεταρρυθμίσεων που ενέκρινε η Επιτροπή στις 16 Μαΐου για τη διαχείριση της εξωτερικής βοήθειας αναμένεται να έχει θετικές επιδράσεις στην αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα επεξεργασίας των αποφάσεων χρηματοδότησης, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τις μικροπιστώσεις.

(1) COM(98)527 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2888/00

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Μαλάρια στα αεροδρόμια

Θα ήθελε η Επιτροπή να αναφέρει εάν είναι ικανοποιημένη με την εφαρμογή των κανόνων όσον αφορά τον ψεκασμό με εντομοκτόνο των αεροσκαφών που προέρχονται από τροπικές χώρες, λαμβάνονταςπόψη την αύξηση του αριθμού των περιπτώσεων μαλάρια, στα αεροδρόμια, ιδιαίτερα στη Γαλλία, το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως τονίζεται στο Φυλλάδιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, στην έκδοση του Αυγούστου;

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Οκτωβρίου 2000)

Η ελονοσία των αεροδρομίων είναι σπάνια και ενδεχομένως σοβαρή ασθένεια. Από το 1977, όταν η ασθένεια καταγράφηκε για πρώτη φορά, παρατηρήθηκαν 75 περιπτώσεις ελονοσίας των αεροδρομίων στη δυτική Ευρώπη. Τα άτομα μπορεί να μολύνθηκαν από δάγκωμα ανωφελούς κουνουπιού στη διάρκεια πτήσης ή ενδιάμεσης στάσης ή κατά το άνοιγμα κιβωτίων ή αποσκευών οπουδήποτε στην περιοχή του αεροδρομίου. Άτομα που κατοικούν κοντά σε αεροδρόμια ή περνούν συχνά κοντά από αεροδρόμιο μπορεί επίσης να μολυνθούν. Οψηλότερος κίνδυνος ελονοσίας των αεροδρομίων προέρχεται από τη δυτική και την κεντρική Αφρική, καθόσον οι περισσότερες αεροπορικές γραμμές από αυτές τις χώρες περιλαμβάνουν προσωρινές στάσεις στη δυτική Ευρώπη. Η ελονοσία των αεροδρομίων παρατηρείται κυρίως τα ζεστά καλοκαίρια, που είναι η πλέον ευνοϊκή περίοδος για την επιβίωση του ανωφελούς κουνουπιού. Επιπλέον, οι καλοκαιρινοί μήνες στην Ευρώπη αντιστοιχούν με την εποχή των βροχών στις αφρικανικές περιοχές που ευρίσκονται μεταξύ του τροπικού του καρκίνου και του ισημερινού, περίοδο κατά την οποία η διάδοση της ελονοσίας είναιψηλή.

Η πρόληψη της ελονοσίας των αεροδρομίων βασίζεται στην απολύμανση των αεροσκαφών που προέρχονται από περιοχές όπου ενδημεί η εν λόγω ασθένεια. Αυτή η απολύμανση, η οποία προβλέπεται από τους διεθνείς κανονισμούςγείας, πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τις συστάσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ). Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι.

Οι αρχές των κρατών μελών, οι επαγγελματίες τηςγείας, καθώς και το κοινό γενικά έχουν πληροφορηθεί μέσω των διαύλων ενημέρωσης του κοινοτικού δικτύου σχετικά με αυτήν την αναφαινόμενη αλλά ακόμη σχετικά σπάνια απειλή τηςγείας. Αποτελεί ευθύνη των κρατών να εξασφαλίζουν την εφαρμογή των κατάλληλων προληπτικών μέτρων στα αεροδρόμια. Η εξάπλωση της ελονοσίας με αυτόν τον τρόπο δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή και ακόμη και στην περίπτωση που οι συστάσεις περί απολύμανσης της ΠΟΥ εφαρμόζονται σωστά ενδέχεται να μην προλαμβάνονται όλες οι περιπτώσεις ελονοσίας των αεροδρομίων.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2757/00

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Γερμανικές αποζημιώσεις σε κρατούμενους που εργάσθηκανποχρεωτικά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης

Από τον Απρίλιο 1996 έχει κατατεθεί στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφορά (με αριθμό 987/97) από 17 Ελληνίδες που κατά την περίοδο τη Γερμανικής κατοχής εργάσθηκαν σε καταναγκαστικά έργα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Δεδομένης της Συμφωνίας πουπεγράφη τον Ιούλιο του 2000, από την Γερμανική Κυβέρνηση η οποία αναλαμβάνει τηνποχρέωση να αποζημιώσει, μέσω ειδικού ταμείου, 1,5 εκατομμύρια ηλικιωμένων ατόμων που είχανποχρεωθεί σε καταναγκαστική εργασία στην περίοδο του Β παγκοσμίου πολέμου, ερωτάται η Επιτροπή:

α) εάν οι Ελληνίδες πουπογράφουν την αναφορά και άλλες όμοιες περιπτώσεις δικαιούνται αποζημίωσης δυνάμει της ανωτέρω συμφωνίας,

β) εάν όχι, τι μέσα διαθέτουν για την διεκδίκηση όμοιας μεταχείρισης με όσους αποζημιωθούν;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Οκτωβρίου 2000)

Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποφανθεί αν οι όροι της συμφωνίας που αναφέρει το αξιότιμο μέλος δίνουν το δικαίωμα στις Ελληνίδες πουπέγραψαν την αναφορά με αριθμό 987/97, ή σε άλλουςπό παρόμοιες συνθήκες, να λάβουν αποζημίωση. Πρόκειται για θέμα που αφορά τη γερμανική κυβέρνηση.

Η αναφορά 987/97 συζητήθηκε σε συνεδρίαση της επιτροπής αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την 1η Δεκεμβρίου 1998 και αποφασίστηκε να αποσταλεί στην επιτροπή αναφορών του γερμανικού κοινοβουλίου (Bundestag) προκειμένου να καταβληθούν προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάστασης των εν λόγω θυμάτων, δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971(1) δεν ισχύει για συστήματαπέρ των θυμάτων πολέμου.

(1) Τελευταία ενοποιημένη έκδοση: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 για τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ΕΕ L 28 της 30.1.1997.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3351/00

υποβολή: Phillip Whitehead (PSE) προς την Επιτροπή

(25 Οκτωβρίου 2000)

Θέμα: Διάθεση στερεών αποβλήτων PVC

Στο πλαίσιο της Πράσινης Βίβλου σχετικά με τα περιβαλλοντικά ζητήματα του PVC (COM) 2000/469), προτίθεται η Επιτροπή να επιχειρήσει να αποτρέψει τους αγρότες από την ανώφελη απόρριψη των φύλλων PVC που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργεια πρώιμων οπωροκηπευτικών; Σήμερα, τα φύλλα PVC δεν ανακυκλώνονται αλλά καταστρέφονται μετά από τη χρησιμοποίησή τους για μία μόνον καλλιέργεια.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Δεκεμβρίου 2000)

Η Επιτροπή θέσπισε στις 26 Ιουλίου 2000 μια πράσινη βίβλο για περιβαλλοντικά προβλήματα του πολυχλωριούχου βινυλίου PVC). Ένα από τα κυριότερα ζητήματα που εξετάζονται στην πράσινη βίβλο αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων PVC.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μιας μελέτης για τη μηχανική ανακύκλωση του PVC(1) που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Επιτροπής, τα απορρίμματα PVC που παράγονται στον αγροτικό κλάδο αντιπροσώπευαν περίπου 30 000 τόννους το 1999, πράγμα που αντιστοιχεί στο 1 % της ολικής παραγωγής απορριμμάτων PVC. Πολύ μικρός όγκος των εν λόγω απορριμμάτων ανακυκλώνεται σήμερα. Η Επιτροπή δεν διαθέτει συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις ποσότητες των εν λόγω απορριμμάτων που επαναχρησιμοποιούνται.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, με βάση την ανάλυση που αναπτύσσονταν στην πράσινη βίβλο και με βάση επίσης το χαμηλό σημερινό ποσοστό ανακύκλωσης, η ανακύκλωση του PVC πρέπει να ενταθεί. Στο πλαίσιο αυτό, η ανακύκλωση φύλλων PVC που χρησιμοποιούνται στον αγροτικό κλάδο μπορεί να ενταθεί λαμβάνονταςπόψη διάφορα τεχνικά, κοινωνικοοικονομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Η πράσινη βίβλος παρουσιάζει ορισμένο αριθμό διαθεσίμων προτάσεων για την επίτευξη του τεθέντος στόχου, δηλ. την αύξηση του ποσοστού ανακύκλωσης του PVC. Κατά το πέρας της περιόδου διαβούλευσης που τοποθετούνταν τέλη Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή θα παρουσιάσει, στις αρχές του 2001, μια ανακοίνωση στην οποία θα εκτίθεται η κοινοτική στρατηγική για τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργεί το PVC,στρατηγική στην οποία θα εξετάζεται το θέμα της ανακύκλωσης των απορριμμάτων PVC.

(1) Prognos, Mechanical recycling of PVC waste, janvier 2000, http://europa.eu.int/comm/environment/pvc/index.htm.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3109/00

υποβολή: Freddy Thielemans (PSE) προς την Επιτροπή

(27 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Εκτέλεση των σχεδίων ALA/92/47 και ALA/92/35 για την προστασία της πόλης Montero από τις πλημμύρες

Χάρη στη χρηματοδότηση της ΕΚ (σχέδια αριθ. ALA/92/47 και ALA/92/35) και σε μια συμφωνία μεταξύ της Βολιβίας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η πόλη Montero επρόκειτο να προστατευθεί αποτελεσματικότερα από τις πλημμύρες. Όμως, τα αναγκαία έργα καθυστέρησαν και δεν θα έχουν αποπερατωθεί στις 30 Σεπτεμβρίου 2000, οπότε λήγει η σύμβαση τεχνικής βοήθειας, μολονότι η συμφωνία χρηματοδότησης με τη Βολιβία θα εξακολουθήσει να ισχύει. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, οιπηρεσίες της Επιτροπής αρνούνται να παρατείνουν την ανωτέρω προθεσμία, ώστε να αποπερατωθούν τα έργα των οποίων η χρηματοδότηση είναι εξασφαλισμένη. Το γεγονός αυτό απειλεί να καταστήσει άχρηστες όλες τις επενδύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι ενδεχόμενη άρνηση παράτασης της προθεσμίας θα καταστήσει άσκοπα όλα τα έργα που έχουν ήδη εκτελεστεί; Για ποιο λόγο οιπηρεσίες της Επιτροπής αρνούνται να παρατείνουν το σχέδιο αυτό έως ότου αποπερατωθούν τα έργα;

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Οκτωβρίου 2000)

Ουσιαστικός στόχος του έργου ήταν η εμπλοκή των εθνικών αρχών στη χάραξη μιας μεθόδου εργασίας και μιας πολιτικής διαχείρισης, δυνατής να εξασφαλίσει τη συντήρηση και τη βιωσιμότητα των έργων, με πλήρη συνείδηση ότι οι βελτιωτικές και επισκευαστικές εργασίες θα είναι πάντοτε απαραίτητες και θα συνεχίζονται και πέραν της διάρκειας ζωής του έργου. Εξάλλου, δεδομένου ότι πρόκειται, μεταξύ άλλων, για την εξασφάλιση της προστασίας μεγάλων τμημάτων της όχθης ενός ποταμού που βρίσκεται σε μόνιμη μορφολογική εξέλιξη, οι γενικοί στόχοι του έργου προέβλεπαν την εφαρμογή μιας δυναμικής προσέγγισης, βασισμένης στην παρατήρηση και στη μελέτη της εξέλιξης τουδατορρεύματος συνεπεία των διαφόρων παρεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν, με στόχο να συναχθούν τα απαραίτητα συμπεράσματα για τη βελτίωση των μελλοντικών παρεμβάσεων.

Υπό το πρίσμα αυτό η εθνική διοίκηση προετοιμάστηκε να συνεχίσει την εκτέλεση του έργου και ναλοποιήσει με τα μέσα και τις δυνατότητες που διαθέτει τις διαδοχικές διευθετήσεις που θα καταστούν απαραίτητες.

Όσον αφορά τη διάρκεια της σύμβασης χρηματοδότησης, πρέπει να είναι κατ' ανάγκη μεγαλύτερη από τη διάρκεια του έργου και των συμβάσεων που συνδέονται με αυτό ώστε να καταστεί δυνατή η διοικητική αποπεράτωσή του χωρίςπέρβαση της προθεσμίας ισχύος της σύμβασης. Η κοινοτική χρηματοδότηση για την προστασία της πόλης Montero αποτέλεσε αντικείμενο δύο συμβάσεων χρηματοδότησης, οι οποίεςπεγράφησαν αντίστοιχα τον Απρίλιο του 1993 (έργα έκτακτης ανάγκης) και τον Ιούλιο του 1993 (προστασία της πόλης Montero). Η διάρκεια του έργου ήταν έξι έτη. Τροποποιητική πράξη της σύμβασης τεχνικής βοήθειας επέτρεψε την παράταση της διάρκειας ισχύος της κατά έξι επιπλέον μήνες, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2000.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2891/00

υποβολή: Stefano Zappal (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Εταιρεία Αυτοκινητοδρόμων

Λαμβάνονταςπόψη ότι στην Ιταλία, η Εταιρεία Αυτοκινητοδρόμων ΑΕπό την ιδιότητά της ως ανάδοχος, διαχειρίζεται τη δημόσιαπηρεσία σχετικά με το δίκτυο αυτοκινητοδρόμων στο σύνολο σχεδόν της εθνικής επικράτειας"

οι σχέσεις μεταξύ εταιρείας και χρηστών ρυθμίζονται μέσω περιφερειακών γραφείων της εταιρείας" μεταξύ των παρεχομένωνπηρεσιών περιλαμβάνονται και εκείνες σχετικά με το σύστημα Viacard και Telepass" ότι οι τελευταίες αυτέςπηρεσίες παρέχονται με συμβασιακή σχέση μεταξύ εταιρείας και χρηστών

ότι για τιςπηρεσίες αυτές ζητείται κάποια χρηματική εγγύηση και μία τραπεζική διαθεσιμότητα με εξουσιοδότηση άμεσης ανάληψης" έστω και με δέσμευση του χρήση, η ανάδοχος εταιρεία μπορεί να διακόψει αυτονόμως την παροχή τηςπηρεσίας χωρίς ούτε καν να έχει εξαντληθεί η χρηματική εγγύηση ούτε να έχει χρησιμοποιηθεί η τραπεζική σχέση"

η παρεχόμενηπηρεσία (πρόσβασης και χρήση τωνποδομών) κοστίζει στο χρήστη με σύμβαση Viacard και Telepass το 341 % σε σχέση με το χρήστη που πληρώνει απευθείας,

μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή και συγκεκριμένα ο Επίτροπος David Byrne, αρμόδιος επί θεμάτωνγείας και προστασία των καταναλωτών ποια μέτρα προτίθεται να λάβει έναντι της ιταλικής κυβέρνησης και αφού εξακριβωθεί ότι τα παραπάνω ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, προκειμένου να εξασφαλίσει για τους ευρωπαίους πολίτες μία σωστή, διαφανή, χωρίς διακρίσεις και μή καταπιεστική σχέση με τους φορείς αναδόχους δημοσίωνπηρεσιών και την Εταιρεία Αυτοκινητοδρόμων ΑΕ ιδιαίτερα;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Οκτωβρίου 2000)

Η Επιτροπή απηύθυνε αίτηση για την παροχή πληροφοριών στην ιταλική κυβέρνηση, προκειμένου να εξακριβώσει την αλήθεια των γεγονότων και να ελέγξει τη συμβατότητα με τους κοινοτικούς κανονισμούς, κυρίως σχετικά με τα διόδια των αυτοκινητοδρόμων και την προστασία των καταναλωτών.