ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1332/01

υποβολή: Arlindo Cunha (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Μαΐου 2001)

Θέμα: Νέο οργανόγραμμα της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτω, η Γενική Διεύθυνση Αλιείας σκοπεύει να εφαρμόσει ένα νέο οργανόγραμμα, βάσει του οποίου οι συμφωνίες αλιείας με τις χώρες του Βορείου Ατλαντικού και της Βόρειας Ευρώπης θα παραμείνουν στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης, ενώ οι συμφωνίες αλιείας με άλλες τρίτες χώρες θα εμπίπτουν πλέον στην αρμοδιότητα άλλης διεύθυνσης.

Μία τέτοια κατάσταση, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα ήταν πολιτικά απαράδεκτη, δεδομένου ότι θα οδηγούσε σε διαφορετικά κριτήρια για τις συμφωνίες αλιείας για τις χώρες του Βορρά και για τις χώρες του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλήττοντας έτσι την αρχή της ισότητας μεταχείρισης που πρέπει να εφαρμόζεται σε όλες τις συμφωνίες αλιείας και σε όλους τους αλιείς της ΕΕ.

Σε αυτό το πλαίσιο, ερωτώ την Επιτροπή εάν οι πληροφορίες που διαθέτω είναι αληθείς και, εάν ναι, ποιες συζητήσεις έχει διεξαγάγει με επαγγελματικές οργανώσεις του τομέα και σε ποια επιχειρήματα βασίστηκε η απόφαση αυτή.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Ιουνίου 2001)

Το νέο οργανόγραμμα της Γενικής Διεύθυνσης (ΓΔ) Αλιείας που εγκρίθηκε την 1η Απριλίου 2001 δεν έχει ως πρόθεση να προκαλέσει διάκριση μεταξύ των συμφωνιών του νότου και του βορρά. Στηρίζεται μάλλον σε μία προσέγγιση πολιτικής ή δραστηριότητας βάσει της οποίας η Διεύθυνση Α να διαχειρίζεται

την πολιτική διατήρησης (αποθέματα και στόλοι ιδίως) και η Διεύθυνση Β να καλύπτει τις εξωτερικές σχέσεις, ενώ για τις πολυμερείς και διμερείς συμφωνίες να είναι αρμόδιες χωριστές διοικητικές μονάδες.

Δενπάρχει καμία διάκριση μεταξύ βορρά και νότου και βεβαίως καμία διαφορά μεταχείρισης μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών. Το νέο οργανόγραμμα της ΓΔ Αλιείας προβλέπει ότι για όλες τις συμφωνίες που στηρίζονται σε χρηματική αντιστάθμιση για την πρόσβαση σε αλιευτικά πεδία (όπως είναι στην περίπτωση της Γροιλανδίας, της Μαυριτανίας, της Αγκόλας και άλλων συμφωνιών) αρμόδια είναι μία διοικητική μονάδα της Διευθύνσεως Β. Αυτό στην πράξη εγγυάται ότι η διαχείριση των συμφωνιών αυτών γίνεται κατά συνεκτικό τρόπο.

Για τις συμφωνίες με τρίτες χώρες, όπου η ανταλλαγή αλιευτικών δικαιωμάτων αποτελεί το βασικό στοιχείο (όπως συμβαίνει στις συμφωνίες με τη Νορβηγία, την Ισλανδία και άλλες) αρμόδια είναι μία διοικητική μονάδα της Διευθύνσεως Α η οποία ασχολείται επίσης με τη διαχείριση αποθεμάτων. Αυτό είναι χρήσιμο δεδομένου ότι τα αλιευτικά δικαιώματα στο πλαίσιο των συμφωνιών αυτών αποτελούν μέρος των TAC και ποσοστώσεων που πρέπει να κατανεμηθούν μεταξύ των κρατών μελών. Ιδιαίτερα, στην περίπτωση της Νορβηγίας, το πλεονέκτημα του νέου αυτού συστήματος μπορεί να διαπιστωθεί δεδομένου ότι η Επιτροπή διαπραγματεύεται επί του παρόντος με τη Νορβηγία τα μακροπρόθεσμα τεχνικά μέτρα για την αποκατάσταση των αποθεμάτων γάδου στη Βόρειο Θάλασσα.

Ο διάλογος με οργανώσεις στον τομέα της αλιείας πραγματοποιείται σε συνεχή βάση μέσω της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας. Ωστόσο, η εσωτερική οργάνωση τωνπηρεσιών της αποτελεί θέμα για το οποίο η Επιτροπή ενεργεί ανεξάρτητα λαμβάνονταςπόψη την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την ομαλή εφαρμογή της πολιτικής.