ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0380/03

υποβολή: Alexander de Roo (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(7 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Εισφορά αντιβαίνει προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία

Από τις 21 Απριλίου 2002, τα κράτη μέλη της Ε Ε πρέπει να πληρούν τους όρους της οδηγίας σχετικά με τα οχήματα στο τέλος της ζωής τους (2000/53/Ε Κ(1)). Σύμφωνα με το άρθρο 5, εδάφιο 4, της οδηγίας αυτής πρέπει οι βιομηχανίες αυτοκινήτου να αναλάβουν για λογαριασμό τους όλο ή τμήμα του κόστους.

Η κατάσταση στην Ολλανδία όμως δείχνει ότι όλοι οι αγοραστές νέων αυτοκινήτων καταβάλουν ένα σταθερό ποσό ευρώ 45 ανά αυτοκίνητο. Έτσι δημιουργείται ένα ταμείο με το οποίο χρηματοδοτείται το μη αποδοτικό μέρος της ανακύκλωσης όλων των ολλανδικών οχημάτων στο τέλος της ζωής τους.

Φαίνεται όμως πασιφανώς ότι οι καταναλωτές καταβάλουν κατά 100 % το κόστος της ανακύκλωσης. Η ευρωπαϊκή αρχή — που προβλέπεται στην προαναφερθείσα πράξη — παραβιάζεται σαφέστατα εκ μέρους της Ολλανδίας.

Έχει άραγε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ίδια γνώμη·

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, προτίθεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταστήσει σαφές στην Ολλανδική κυβέρνηση ότι το σύστημα της εισφοράς για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου της ζωής τους που είναι δυσβάσταχτο για τους καταναλωτές πρέπει να εκλείψει και ότι οι παραγωγοί και εισαγωγείς αυτοκινήτων στην ολλανδική αγορά πρέπει να αναλάβουν για λογαριασμό τους το σύνολο ή σημαντικό μέρος του κόστους της ανακύκλωσης·

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, μπορεί να αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ποια εισφορά καταβάλλουν οι παραγωγοί αυτοκινήτων στο ολλανδικό σύστημα και πώς συγκρίνεται αυτή με εκείνη των ευρώ 45 των ολλανδών καταναλωτών·

(1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σελ. 34.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαρτίου 2003)

Στο άρθρο 3 παράγράγραφος 5, της οδηγίας 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2000 για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους(1) προβλέπεται ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι παραγωγοί καλύπτουν το σύνολο ή σημαντικό μέρος του κόστους παράδοσης των οχημάτων στο τέλος της ζωής τους σε εξουσιοδοτημένη εγκατάσταση επεξεργασίας. Ο νομοθέτης των Κάτω Χωρών εφάρμοσε αυτήν την αρχή αυτόβουλης παράδοσης και οχήματος στο τέλος του κύκλου ζωής στο άρθρο 8 στοιχείο β) και γ) της απόφασης για τη διαχείριση των αχρηστευμένων αυτοκινήτων της 24ης Μαΐου 2002(2). Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο κάθε παραγωγός ή εισαγωγέας οχημάτων στις Κάτω Χώρες καθίσταταιπεύθυνος, τόσο για την οργάνωση όσο και για την χρηματοδότηση της επιστροφής και επεξεργασίας οχημάτων πωλούμενων στην αγορά των Κάτω Χωρών τα οποία έχουν αχρηστευθεί.

Από το 1995, ισχύει εθελοντικό πρόγραμμα για τη διάθεση των αχρηστευμένων οχημάτων, που καθιερώθηκε από την Automobile Recycling Netherlands (ARN, Φορέας των Κάτω Χωρών για την Ανακύκλωση των Οχημάτων). Κατά την ταξινόμηση οχήματος στις Κάτω Χώρες πρέπει να καταβληθεί σε ταμείο τέλος για τη διάθεσή του ύψους 45 ευρώ. Για να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι κατασκευαστές και εισαγωγείς αυτοκινήτων καταβάλλουν αυτό το τέλος, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών έχει καταστήσει την συμφωνία γενικώς δεσμευτική για όλους τους κατασκευαστές και εισαγωγείς στην αγορά. Το σύστημα των Κάτω Χωρών δεν προβλέπει την μετακύλιση του κόστους διάθεσης των οχημάτων. Ωστόσο, κάθε παραγωγός ή εισαγωγέας είναι φυσικά ελεύθερος να λάβει την επιχειρηματική απόφαση του κατά πόσο να μετακυλίσει αυτό το κόστος στην αλυσίδα διανομής και, εν τέλει, στον καταναλωτή.

Πρέπει να επισημανθεί ότι το ταμείο χρησιμοποιείται για την χρηματοδότηση του συνολικού κόστους παράδοσης και ανακύκλωσης, που ανέρχεται σε περίπου 100 ευρώ ανά όχημα μετά το τέλος της ζωής του. Οι παραγωγοί και εισαγωγείς είναιπεύθυνοι για τη χρηματοδότηση των εσόδων αυτού του ταμείου.

Σύμφωνα με την αρχή της ευθύνης του παραγωγού, το σύστημα των Κάτω Χωρών ενθαρρύνει κατά συνέπεια τους παραγωγούς να λάβουν προληπτικά μέτρα, ώστε να διευκολύνεται η επαναχρησιμοποίηση, διάλυση και ανακύκλωση των οχημάτων (σχεδιασμός για ανακύκλωση), και προσδιορίζει ότι ευθύνονται για την συλλογή, επεξεργασία, επαναχρησιμοποίηση και ανάκτηση (συμπεριλαμβανομένης της ανακύκλωσης) των οχημάτων στο τέλος ζωής τους.

Το 2001, η Επιτροπή αξιολόγησε το σύστημα των τελών διάθεσης των οχημάτων ως προς την συμβατότητά του με τις διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στο σύστημα αυτό δεν συμπεριλαμβάνει κανένα στοιχείο κρατικής ενίσχυσης(3). Δεδομένου ότι μόνο σε 7 % των περιπτώσεων το κόστος μετακυλιέται στους τελικούς καταναλωτές, η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης ότι, στο πλαίσιο της αξιολόγησης των κρατικών ενισχύσεων, οι παραγωγοί και εισαγωγείς των αυτοκινήτων καταβάλλουν τουλάχιστον σημαντικό μέρος του κόστους, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/53/ΕΚ.

(1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000.

(2) Βλέπε: Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden 2002 259.

(3) Απόφαση 2002/204/ΕΚ της Επιτροπής 30ης Οκτωβρίου 2001 για το σύστημα διάθεσης αχρηστευμένων αυτοκινήτων που εφαρμόζεται από τις Κάτω Χώρες, ΕΕ L 68 της 12.3.2002.