ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0744/00

υποβολή: Daniela Raschhofer (NI) προς την Επιτροπή

(13 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Υποστήριξη πολιτών του Νότιου Τιρόλου οι οποίοι έχουν καταδικαστεί από ιταλικά δικαστήρια κατά παράβαση των διατάξεων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Κατά τη δεκαετία του 1960 καταδικάστηκαν στην Ιταλία πολίτες του Νότιου Τιρόλου σε ποινές ισόβιας κάθειρξης, οι οποίες εν μέρει ακόμα εκτίονται. Αυτό ισχύει σήμερα ιδιαίτερα για άτομα τα οποία είχαν καταδικαστεί ερήμην λόγω αποδιδομένων βιαιοπραγιών από ιταλικά δικαστήρια σε ισόβια κάθειρξη. Εκτεταμένες έρευνες και δικαστικές διαδικασίες στην Αυστρία, με συμμετοχή και κλήτευση της ιταλικής πλευράς, απέδειξαν όμως χωρίς καμία αμφιβολία ότι σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση η κατηγορία για βιαιοπραγίες ήταν αβάσιμη. Λόγω πολυάριθμων αποφάσεων ανώτατων δικαστηρίων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (BVG, BGH) καθώς και του διοικητικού δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Αυστρίας, παραβίασαν αυτές οι δίκες πολιτών του Νοτίου Τιρόλου στα ιταλικά δικαστήρια την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Θα ήθελα ως εκ τούτου να ρωτήσω την Επιτροπή:

1. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή, ώστε η Ιταλία να άρει τις καταδίκες αγωνιστών για το Νότιο Τιρόλο της δεκαετίας του '60 που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα;

2. Είναι ενδεχομένως η Επιτροπή πρόθυμη, να παραπέμψει το εν λόγω πρόβλημα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για σχετική απόφαση;

Απάντηση του κ. Vitorino εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Μαΐου 2000)

1. Δυνάμει του άρθρου 6 (πρώην άρθρο στ), παράγραφος 1, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου, αρχές οι οποίες είναι κοινές στα κράτη μέλη.

Η παράγραφος 2 αναφέρει επίσης ότι η Ένωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία του δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, πουπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, και όπως προκύπτουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, ως γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.

Πρέπει ναπογραμμιστεί ότι οι διατάξεις αυτές αφορούν την Ένωση, αλλά όχι τα κράτη μέλη χωριστά. Δυνάμει του άρθρου 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κινηθεί διαδικασία μόνο στην περίπτωση σοβαρής και διαρκούς παραβίασης από κράτος μέλος αρχών που μνημονεύονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 6.

Αν δεν γίνει παράβαση του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή δεν μπορεί να λάβει επίσης άλλα νομικά μέτρα, βασιζόμενη π.χ. στο άρθρο 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Δεν παρατηρείται ωστόσο καμία παράβαση του κοινοτικού δικαίου.

2. Ούτε η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε η Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εκχωρούν στην Επιτροπή την εξουσία να προσφεύγει στο Δικαστήριο στην περίπτωση ενδεχόμενων παραβιάσεων των δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα κράτη μέλη, όταν οι παραβιάσεις αυτές δεν έχουν καμία σχέση με την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης.

Εάν οι ενδιαφερόμενοι κρίνουν ότι η Ιταλία παραβίασε τα δικαιώματα που τους εγγυάται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα πρέπει να τους συσταθεί να προσφύγουν ενδεχομένως ενώπιον του Δικαστηρίου ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, βάσει του άρθρου 34 της Σύμβασης. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι για τον σκοπό αυτό, το άρθρο 35, παράγραφος 1, της Σύμβασης προβλέπει προθεσμία έξι μηνών.