ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0436/02

υποβολή: Mogens Camre (UEN) προς την Επιτροπή

(12 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Φορολογία των αυτοκινήτων στη Δανία

Στη Δανία, η φορολογία των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών, η οποία περιλαμβάνει τον φόρο καταχώρισης και τον ΦΠΑ, είναι εξαιρετικάψηλή και αυξάνει την τιμή πώλησης κατά περίπου 200 %.

Κατά συνέπεια, ο στόλος οχημάτων της Δανίας αποτελείται από μικρότερα και παλαιότερα οχήματα σε σχέση με ανάλογες χώρες. Είναι γνωστό ότι τα μικρά και παλαιά αυτοκίνητα παρουσιάζουν πιο μεγάλους κινδύνους ατυχημάτων σε σχέση με τα μεγαλύτερα και νεώτερα αυτοκίνητα, πέραν του ότι τα παλαιά αυτοκίνητα είναι και περισσότερο ρυπαντικά.

Η Επιτροπή θα έχει σημειώσει τις επιπτώσεις που θα έχει η πρότασή της περί νέων κανόνων για την πώληση αυτοκινήτων στην Ευρώπη, τόσο για τον κλάδο του αυτοκινήτου στη Δανία όσο και για τους δανούς καταναλωτές. Αν εφαρμοσθεί η πρότασή της, η τιμή πώλησης ενός αυτοκινήτου μεσαίας κατηγορίας θα αυξηθεί κατά μέσο όρο κατά περίπου 37 % στη Δανία, γεγονός το οποίο θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα στους δανούς καταναλωτές.

Η Επιτροπή θα έχει προφανώςπόψη ότι η εισαγωγή, από δανούς καταναλωτές, μεταχειρισμένων αυτοκινήτων από άλλες χώρες της ΕΕπόκειται σε φόρο, ο οποίος φέρνει τη συνολική δαπάνη του καταναλωτή για την αγορά ξένου μεταχειρισμένου αυτοκινήτου περίπου στο ίδιο επίπεδο με την τιμή που θα έδινε αν

αγόραζε ανάλογο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο στη Δανία. Ο συντελεστής αυτού του φόρου, μάλιστα, μπορεί ναπερβαίνει το συντελεστή φόρου για τα νέα αυτοκίνητα, διότι οι τιμές των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων μειώνονται σχετικά γρηγορότερα στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, εκτός της Δανίας.

Δεδομένου ότι η Δανία δεν έχει ιδία παραγωγή αυτοκινήτων, αυτή η φορολόγηση των αυτοκινήτων μπορεί να χαρακτηρισθεί ως τεχνικός φραγμός του εμπορίου, αποτελεί όμως σοβαρή παρεμπόδιση της ελεύθερης επιλογής των καταναλωτών και εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών εντός της ΕΕ.

Είναι εμφανές ότι η πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τωνφιστάμενων κανόνων στην πώληση αυτοκινήτων εντός της ΕΕ, καθώς και η μείωση της δανέζικης φορολογίας, θα ζημιώσουν τον κλάδο του αυτοκινήτου στη Δανία. Οι προτεινόμενοι νέοι κανόνες της ΕΕ για την πώληση αυτοκινήτων θα έχει ως αποτέλεσμα να ακριβύνουν τόσο πολύ τα αυτοκίνητα στη Δανία, ώστε να αναμένεται μείωση της πώλησής τους στη χώρα αυτή κατά το ήμισυ περίπου, ενώ μια ομαλοποίηση των φόρων για τα αυτοκίνητα στη Δανία θα έχει συνέπεια να ζημιωθούν οι πωλητές αυτοκινήτων επί των αποθεμάτων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που διαθέτουν και τα οποία έχουν αγοραστεί κατά κανόνα σε τριπλάσιες τιμές σε σχέση με το μέσο όρο των άλλων χωρών της ΕΕ. Συνεπώς, οι τροποποιήσεις των κανόνων για την πώληση αυτοκινήτων, καθώς και της δανέζικης φορολογίας, θα πρέπει να εξετασθούν σε αλληλεξάρτηση και να σχεδιασθούν ενδελεχώς.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή αν προτίθεται ναποχρεώσει τη Δανία να αλλάξει τη φορολογία της για τα αυτοκίνητα.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαρτίου 2002)

Το σχέδιο κανονισμού ατέλειας ανά κατηγορίες για τη διανομή και την εξυπηρέτηση των πελατών μετά την πώληση στην αυτοκινητοβιομηχανία πουιοθετήθηκε πρόσφατα από την Επιτροπή αφορά την εφαρμογή του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με τις συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων και όχι τις ίδιες τις νομοθετικές ή ρυθμιστικές διατάξεις. Αυτό το άρθρο αναφέρει ότι, για να γίνει απαλλαγή από την αρχή απαγόρευσης των συμφωνιών στην Κοινότητα, αυτές οι κατηγορίες συμφωνιών πρέπει ιδίως να εξασφαλίζουν στους καταναλωτές δίκαιο τμήμα του οφέλους που προκύπτει από τη βελτίωση της διανομής.

Η έκθεση αξιολόγησης που έκανε η Επιτροπή για τη λειτουργία του σημερινού κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων(1), καταλήγει ότι οι διαφορές τιμών στην εσωτερική αγορά οφείλονται επίσης σε άλλους παράγοντες εκτός τους φορολογικούς. Πρόκειται για τις στρατηγικές σε θέματα καθορισμού των τιμών των οικονομικών φορέων στην αγορά, που εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από τους κανόνες του ανταγωνισμού στη διανομή. Το σχέδιο κανονισμού προορίζεται επομένως να ευνοήσει την αύξηση του ανταγωνισμού προς όφελος των ευρωπαίων καταναλωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 81. Σχετικά με την κατάσταση στις αγορές πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση στη Δανία, η Επιτροπή γνωρίζει την έκθεση που καταρτίστηκε τον Ιούνιο 2001 από τις δανικές αρχές ανταγωνισμού. Αυτή η έκθεση θεωρεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1475/95 ως μία από τις κυριότερες αιτίες για την έλλειψη ανταγωνισμού στις αγορές της Δανίας. Σχετικά με τις ενδεχόμενες αυξήσεις των τιμών στη Δανία, η Επιτροπή δεν διαθέτει στοιχεία που μπορούν να της επιτρέψουν να βεβαιώσει ούτε αυτήν την αύξηση ούτε το εύρος των εκτιμήσεων στις οποίες αναφέρεται η γραπτή ερώτηση. Σημειώνει ωστόσο ότι η σχετικά ασθενής συγκέντρωση της προσφοράς στη Δανία επιτρέπει στους ανταγωνιστές να αντιδρούν ευνοϊκάπέρ ατομικών αυξήσεων των τιμών ενός συγκεκριμένου κατασκευαστή.

Όσον αφορά τη φορολογία, το γενικό επίπεδο των φόρων της Δανίας δεν είναι, από μόνο του, ασυμβίβαστο με τις διατάξεις των άρθρων 23, 25 και 90 της συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή είχε αρχίσει μία δράση καιπέβαλε στο Δικαστήριο μία προσφυγή επί παραλείψει κατά της Δανίας, στις 15 Φεβρουαρίου 1988, με βάση το άρθρο 90 της συνθήκης ΕΚ, τονίζοντας ιδίως τη διαπίστωση ότι τοπερβολικό επίπεδο φορολόγησης των καινούργιων οχημάτων κατά την καταχώρησή τους στη Δανία εμπόδιζε την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας και ήταν ασυμβίβαστο με τις διατάξεις του προαναφερόμενου άρθρου 90.

Μετά την προσφυγή αυτή, το Δικαστήριο, στην απόφασή του Επιτροπή κατά Δανίας της 11ης Δεκεμβρίου 1990(2), εξετάζοντας το φόρο καταχώρησης που εφήρμοζε η Δανία εκείνη την εποχή στα καινούργια οχήματα, διευκρίνισε ότι το άρθρο 90 της συνθήκης δεν επέτρεπε να ασκηθεί κριτική επί τηςπερβολικής φορολογίας που ενδέχεται να επιβάλλουν τα κράτη μέλη σε συγκεκριμένα προϊόντα εφόσον δε δημιουργούνται διακρίσεις ούτεφίσταται προστατευτισμός.

Τέλος, όπως έχει σήμερα η κατάσταση της εξέλιξης του κοινοτικού δικαίου, κανένας κανόνας του παράγωγου δικαίου σχετικά με την φορολογική εναρμόνιση στον τομέα των αυτοκινήτων, δεν μπορεί ναποχρεώνει τα κράτη μέλη να μειώνουν το γενικό επίπεδο των εν λόγω φόρων.

Η Επιτροπήπενθυμίζει ότι, για να τηρηθούν οι διατάξεις του άρθρου 90, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΚ, η Δανία δεν πρέπει να επιβάλει στα μεταχειρισμένα οχήματα και στις μοτοσικλέτες, που αποστέλλονται στο έδαφός της από άλλο κράτος μέλος, φόρο καταχώρησης πουπερβαίνει, ακόμη και σε ορισμένες περιπτώσεις, το ποσό του κατάλοιπου φόρου που ενσωματώνεται στην αξία παρόμοιων οχημάτων που ήδη έχουν άδεια κυκλοφορίας στο εθνικό έδαφος. Αυτά τα οχήματα είχαν ήδη φορολογηθεί κατά τη θέση τους ελεύθερη κυκλοφορία στο εθνικό έδαφος και αυτός ο φόρος αντιστοιχεί επομένως σε μέρος της αξία τους όταν δεν είναι πλέον καινουργή. Αυτό το κατάλοιπο φόρου μειώνεται ανάλογα με την αξία του οχήματος, κατά την χρησιμοποίησή του. Για να αποτραπεί η διάκριση κατά την εισαγωγή, η μείωση του φόρου που εφαρμόζεται στο εισαγόμενο μεταχειρισμένο όχημα (σε σχέση με τον φόρο που θα είχε επιβληθεί σ'αυτό το όχημα αν ήταν καινουργές) πρέπει επομένως να είναι ανάλογη με την πραγματικήποτίμησή του.

Στις 22 Φεβρουαρίου 2001, το Δικαστήριο εξέδωσε άλλη αναμενόμενη απόφαση σε παρόμοιαπόθεση (C-393/98 Gomes Valente(3)). Αυτή η απόφαση που ευθυγραμμίζεται με την άποψη της Επιτροπής, προϋποθέτει την αναθεώρηση του σημερινού συστήματοςπολογισμού της φορολογητέας βάσης των μεταχειρισμένων οχημάτων, από πολλά κράτη μέλη. Η αναθεώρηση την οποία μπορούμε να περιμένουμε, θα είναι ευνοϊκότερη για τους ευρωπαίους πολίτες και για τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς φορείς.

(1) ΕΕ L 145 της 29.6.1995.

(2) Υπόθεση C-47/88, Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου 1990 σελίδα I-4509.

(3) Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-01327.