ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0603/99

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς την Επιτροπή

(4 Μαρτίου 1999)

Θέμα: Πρόταση της ιταλικής κυβέρνησης για τη μείωση του ωραρίου εργασίας σε 35 ώρες

Οι αρχές του ωραρίου εργασίας ρυθμίζονται από την οδηγία 93/104/ΕΚ(1), που ορίζει τις μέγιστες παραμέτρους εντός των οποίων πρέπει να κινηθούν τα κράτη μέλη. Βάσει της αρχής της επικουρικότητας, κάθε μεμονωμένο κράτος μπορεί να προσαρμόσει την εσωτερική νομοθεσία του ανάλογα με τις επιθυμίες του.

Εντούτοις, η Ιταλία δεν έχει ακόμη μεταφέρει την οδηγία αυτή στο εθνικό δίκαιο και, για το λόγο αυτό, έχει κινηθεί εις βάρος της διαδικασία για παράβαση.

Σήμερα η ιταλική κυβέρνηση επιδιώκει την έγκριση νόμου με στόχο τη μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας σε 35 ώρες, προσπαθώντας, παράλληλα να περιορίσει τις ζημίες λόγω της διαδικασίας για παράβαση και να αποφύγει τα πρόστιμα που θα αποφασιστούν στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής.

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι η δια νόμου μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις αύξηση του κόστους εργασίας και, εκ των πραγμάτων, αποθάρρυνση των νέων προσλήψεων, λόγω του ότι δεν υπάρχουν φορολογικά ή οικονομικά αντισταθμιστικά μέτρα;

Δεν εκτιμά η Επιτροπή ότι η δια νόμου μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας (με διατήρηση του μισθού και χωρίς αντισταθμίσεις για τις επιχειρήσεις) θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών των τελικών προϊόντων;

Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι η δια νόμου μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας θέτει, κατά συνέπεια, σε μειονεκτική κατάσταση τα προϊόντα του συγκεκριμένου κράτους στην εσωτερική αγορά, προκαλώντας διαταραχές στην ίδια την αγορά;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Απριλίου 1999)

Η οδηγία για το ωράριο εργασίας απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν νόμους, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις εφαρμογής έως τις 23 Νοεμβρίου 1996 και να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά. Επειδή η Επιτροπή δεν έχει λάβει τις απαιτούμενες πληροφορίες από την Ιταλία μέχρι σήμερα, αποφάσισε να παραπέμψει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο(2).

Από τη στιγμή που τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που ορίζει η οδηγία, δεν υπάρχουν άλλες νομικές απαιτήσεις σε κοινοτικό επίπεδο. Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι στις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση το 1999 "οι κοινωνικοί εταίροι καλούνται να διαπραγματευθούν, σε όλα τα ενδεδειγμένα επίπεδα, συμφωνίες για τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ευέλικτων ρυθμίσεων της εργασίας, με στόχο να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και να επιτευχθεί η απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας".

Οι οικονομικές συνέπειες των μειώσεων του ωραρίου εργασίας είναι πολύπλοκες. Η Επιτροπή πρόσφατα δημοσίευσε μια κριτική επισκόπηση δεκατεσσάρων μελετών για το θέμα αυτό(3). Το συμπέρασμα αυτής της έκθεσης είναι ότι μια γενικευμένη και ενιαία μείωση του ωραρίου εργασίας θα έχει περιορισμένο αντίκτυπο στην απασχόληση και στην ανεργία. Η Επιτροπή διαβιβάζει αντίγραφο της εν λόγω μελέτης στον κύριο βουλευτή και στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιστάσεις, οι μειώσεις και οι προσαρμογές του ωραρίου εργασίας ενδέχεται να έχουν θετικό αντίκτυπο στην απασχόληση εφόσον οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, ιδίως σε τοπικό επίπεδο.

(1) ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σελ. 18.

(2) βλ. IP/98/628. Υπόθεση C-386/98.

(3) Ωράριο εργασίας: έρευνα και ανάπτυξη 1995-1997 Επισκόπηση των μελετών που πραγματοποιήθηκαν με εντολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, που δημοσίευσε η ΓΔ V/D.2.