ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2780/02

υποβολή: Luigi Cocilovo (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Οκτωβρίου 2002)

Θέμα: Ιατρική περίθαλψη κατά τη διάρκεια διαμονής σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος κατοικίας. Άρθρα 22 και 31 του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71

Σύμφωνα με το άρθρο 22 του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71(1) του Συμβουλίου η ανάληψη εξόδων για την παροχή ιατρικής και νοσοκομειακής περίθαλψηςπάγεται σε προηγούμενη έγκριση του αρμοδίου ασφαλιστικού οργανισμού της χώρας κατοικίας. Η διάταξη αυτή ισχύει για όλους γενικά τους πολίτες, σύμφωνα με προϋποθέσεις που ορίζονται από διάφορες αποφάσεις του Δικαστηρίου.

Το άρθρο του 31 του ίδιου Κανονισμού φαίνεται να προβλέπει εξαίρεση για τους δικαιούχους συντάξεως ή συντάξεων. Εάν διαμένουν στο έδαφος κράτους μέλους άλλο από εκείνο στο οποίο κατοικούν αλλά από το οποίο λαμβάνουν σύνταξη ή συντάξεις, οι προαναφερόμενοι πολίτες δικαιούνται σε κάθε περίπτωση ιατρικής περίθαλψης κατά τη νομοθεσία της χώρας διαμονής, ανεξάρτητα από την έγκριση ή όχι του ασφαλιστικού φορέα του κράτους κατοικίας τους.

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει τη συγκεκριμένη ερμηνεία του ανωτέρω άρθρου 31· Ας λάβειπόψη, για την απάντησή της, την περίπτωση πολίτη που είναι κάτοικος Ιταλίας και δικαιούχος σύνταξης η οποία καταβάλλεται από το Βέλγιο και από την Ιταλία. Εάν ο συνταξιούχος αυτός, ευρισκόμενος στο Βέλγιο στο πλαίσιο επίσκεψης στα παιδιά του, και έχοντας μαζί του το έντυπο Ε 111 και όχι το Ε 113 ή το Ε 121, χρειαστεί ειδική ιατρική θεραπεία, έχει δικαίωμα στις ίδιες παροχές και με τους ίδιους όρους όπως και ο συνταξιούχος κάτοικος Βελγίου, απολαύοντας δηλαδή των προτιμησιακών επιστροφών εξόδων που προβλέπονται για τους συνταξιούχους·

(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σελ. 2.

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Νοεμβρίου 2002)

Η Επιτροπή επιθυμεί να πληροφορήσει τον αξιότιμο ευρωβουλευτή ότι η κοινοτική ρύθμιση στην οποία αναφέρεται, δηλαδή ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71(1), περιέχει ειδικό κεφάλαιο σχετικά με τις παροχές ασθενείας και μητρότητας και προβλέπει τρεις ξεχωριστές περιπτώσεις στις οποίες ηγειονομική περίθαλψη μπορεί να επιτευχθεί εκτός του κράτους μέλους όπου το πρόσωπο είναι ασφαλισμένο γιαγειονομική περίθαλψη δηλαδή:

- εφόσον το πρόσωπο κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (τα άρθρα 19 και 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 αφορούν τους εν ενεργεία εργαζομένους, για παράδειγμα τους διαμεθοριακούς, και τα άρθρα 27 έως 30 του εν λόγω κανονισμού αφορούν τους δικαιούχους σύνταξης)·

- στη διάρκεια προσωρινής διαμονής σε άλλο κράτος μέλος για λόγους άλλους από ιατρικούς (το άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 εφαρμόζεται στους εν ενεργεία εργαζομένους και το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 εφαρμόζεται ειδικά στους δικαιούχους σύνταξης)·

- τέλος, εφόσον ένα πρόσωπο μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος με σκοπό να τύχειγειονομικής περίθαλψης (άρθρο 22, παράγραφος 1, γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71). Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται τόσο στους εν ενεργεία εργαζομένους όσο και στους δικαιούχους σύνταξης.

Κατά κανόνα, σ' αυτές τις τρεις περιπτώσεις, η κάλυψη του κόστουςγειονομικής περίθαλψης που λαμβάνεται σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος στο οποίο ο αιτών είναι ασφαλισμένος πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους (κατοικίας ή διαμονής) στο οποίο παρέχεται η περίθαλψη.

Ο αξιότιμος βουλευτής συγκρίνει δύο διαφορετικές περιπτώσεις: αναφέρεται στις διατάξεις του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ), το οποίο ρυθμίζει το θέμα της έγκρισης της μετάβασης στο εξωτερικό κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας με σκοπό να τύχειγειονομικής περίθαλψης και στο άρθρο 31 το οποίο αφορά την προσωρινή διαμονή των δικαιούχων σύνταξης εφόσον η διαμονή οφείλεται σε λόγους άλλους από ιατρικούς (διακοπές, επίσκεψη συγγενών, ).

Εφόσον οι δικαιούχοι σύνταξης επιθυμούν να μεταβούν στο εξωτερικό για να τύχουνγειονομικής περίθαλψης, ισχύουν γι αυτούς οι διατάξεις του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 με τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και για τους ενεργεία εργαζομένους (απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 31ης Μαΐου 1979 στηνπόθεση Pierik II, C-182/78). Αυτό σημαίνει ότι οι δικαιούχοι σύνταξης, όπως ακριβώς και οι εν ενεργεία εργαζόμενοι, οφείλουν επομένως να λάβουν προηγούμενη έγκριση του φορέα ασφάλισης ασθενείας.

Αντίθετα, εφόσον πρόκειται γιαγειονομική περίθαλψη που παρασχέθηκε στη διάρκεια προσωρινής διαμονής για λόγους άλλους από ιατρικούς, μια ειδική διάταξη του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, το άρθρο 31, τους προσφέρει πιο ενδιαφέρουσα κάλυψη από εκείνη η οποία προσφέρεται στους εν ενεργεία εργαζομένους (άρθρο 22, παράγραφος 1 α), του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71).

Πράγματι το άρθρο 22, παράγραφος 1 α) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 προβλέπει για τους περισσότερους ασφαλισμένους, το δικαίωμα επείγουσαςγειονομικής περίθαλψης ενώ ο δικαιούχος σύνταξης ο οποίος διαμένει προσωρινά σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο της κατοικίας του για λόγους τουριστικούς, οικογενειακούς ή άλλους, δικαιούται κάθε απαραίτητη περίθαλψη στη διάρκεια της διαμονής του στο κράτος αυτό χωρίς να απαιτείται ναπάρχει επείγουσα ανάγκη.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, ΕΕ L 149 της 5.7.1971.