ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2462/02

υποβολή: Christopher Huhne (ELDR) προς την Επιτροπή

(4 Σεπτεμβρίου 2002)

Θέμα: Θαλάσσια ρύπανση από τα σκάφη

Μπορεί η Επιτροπή ναπολογίσει την ποσότητα των μη επεξεργασμένων ραδιενεργών αποβλήτων που απορρίπτονται στις θάλασσες και τους ποταμούς της ΕΕ από σκάφη και πλοία, και να δηλώσει εάν έχει να προτείνει κάποια μέτρα για τον περιορισμό της ποσότητας αυτής·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Οκτωβρίου 2002)

Η Επιτροπή επιθυμεί να πληροφορήσει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι οιδρογονάνθρακες που απορρίπτουν στη θάλασσα τα πλοία προέρχονται γενικά από τον καθορισμό των δεξαμενών και από την έκπλυση των λυμάτων τουδροσυλλέκτη ή του έρματος. Με την πρόληψη της θαλάσσιας ρυπάνσεως αυτού του είδους ασχολούνται διάφοροι διεθνείς οργανισμοί όπως η Σύμβαση του Ελσίνκι, η Συμφωνία της Βόννης και η Σύμβαση της Βαρκελώνης. Δεν διατίθενται αξιόπιστες εκτιμήσεις σχετικά με τη συνολική ποσότηταδρογονανθράκων που απορρίπτεται στη θάλασσα από τα ποντοπόρα πλοία. Πληροφορίες όμως που προκύπτουν από την αεροπορική παρακολούθηση (την οποία συντονίζουν οι εν λόγω οργανισμοί) καταδεικνύουν σαφώς ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές θάλασσες σημειώνονται (συχνά παραβιάσεις των ισχυόντων κανονισμών (π.χ. του παραρτήματος Ι της σύμβασης για την πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης) (Marpol) 73/78(1)) με αποτέλεσμα τη ρύπανση των θαλάσσιων πτηνών, των οστρακοειδών, άλλων οργανισμών και των ακτών με πετρέλαιο. Μέχρι σήμερα δεν έχει παρατηρηθεί σαφής καθοδική τάση.

Στην ανακοίνωσή της με τίτλο Προς μια στρατηγική για την προστασία και τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος η Επιτροπή δρομολογεί δράση με σκοπό τη σταδιακή παύση των παράνομων αυτών απορρίψεων το ταχύτερο δυνατόν.

Οι απορρίψεις λυμάτων από ποντοπόρα πλοία διέπονται από το παράρτημα IV της σύμβασης Marpol 73/78(2). Το παράρτημα αυτό όμως δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή διότι η διαδικασία κυρώσεως δεν έχει ολοκληρωθεί. Στο πλαίσιο της στρατηγικής της για τη θάλασσα η Επιτροπή θα επιδιώξει να επισπεύσει τη θέση σε ισχύ του παραρτήματος αυτού.

Η βασική κοινοτική πράξη που ασχολείται με αυτού του τύπου τη θαλάσσια ρύπανση είναι η οδηγία που αφορά τον έλεγχο του κράτους του λιμένα και τις λιμενικές εγκαταστάσεις παρακολούθησης(3). Οι διατάξεις της εν λόγω οδηγίας καλύπτουν ένα φάσμα αποβλήτων πλοίων συμπεριλαμβανομένων τωνδρογονανθράκων και των λυμάτων. Πέραν τούτου, το 2000 θεσπίστηκε κοινοτικό πλαίσιο με σκοπό μεταξύ άλλων, τηνποστήριξη των προσπαθειών των κρατών μελών για την αντιμετώπιση της εκούσιας θαλάσσιας ρύπανσης.

Αξιόπιστες εκτιμήσεις για τις απορρίψεις των πλοίων στους ποταμούς της Ευρώπης δεν διατίθενται. Οι απορρίψεις αυτές διέπονται επί του παρόντος από διάφορες διατάξεις περιφερειακής ή εθνικής νομοθεσίας. Η κατάσταση αυτή όμως αναμένεται να αλλάξει στο εγγύς μέλλον δεδομένου ότι οι απορρίψεις αυτές καλύπτονται από την οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα(4).

(1) Διεθνής Σύμβαση για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης, 1973, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 1978 (Marpol 73/78), Παράρτημα I: Πρόληψη της πετρελαϊκής ρύπανσης.

(2) Διεθνής Σύμβαση για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης, 1973, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο του 1978 (Marpol 73/78), Παράρτημα IV: Πρόληψη της ρύπανσης από τα λύματα των πλοίων.

(3) Οδηγία 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου, ΕΕ L 332 της 28.12.2000.

(4) Οδηγία 2000/60/EC του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής τωνδάτων ΕΕ L 327 της 22.12.2000.