ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2864/00

υποβολή: Michel Hansenne (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Ισοτιμία τίτλων σπουδών νοσηλευτικής

Στην περίπτωση που μια πτυχιούχος βελγίδα νοσηλεύτρια επιθυμεί να εργαστεί στη Γαλλία:

1. Σε ποια(ες) ευρωπαϊκή(ές) οδηγία(ες) θα βασιστεί για να ισοτιμήσει τα διπλώματά της;

2. Το γαλλικό δίκαιο έχει ενσωματώσει τις διάφορες οδηγίες;

3. Που μπορεί να απευθυνθεί σε περίπτωση διαφοράς με τις αφορώμενες γαλλικέςπηρεσίες;

Απάντηση του κ. Bolkestein Εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Οκτωβρίου 2000)

1. Η κατάσταση τωνπηκόων της Κοινότητας που είναι κάτοχοι βελγικών διπλωμάτων νοσοκόμου, ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και επιθυμούν να επιτύχουν την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων για την άσκηση του επαγγέλματός τους στη Γαλλία, βασικά, ρυθμίζεται από την οδηγία του Συμβουλίου 77/452/ΕΟΚ της 27 Ιουνίου 1977 περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων νοσοκόμουπευθύνου για γενική περίθαλψη, και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών(1) και από την οδηγία του Συμβουλίου 77/453/ΕΟΚ της 27 Ιουνίου 1977 περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των νοσοκόμωνπευθύνων για γενική περίθαλψη(2).

Πράγματι, η αυτόματη αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων νοσοκόμουπευθύνου για γενική περίθαλψη που παρέχονται στα κράτη μέλη σε κοινοτικούςπηκόους, προβλέπεται για όλα τα διπλώματα που εγγράφονται σε κατάλογο που περιλαμβάνεται στην πρώτη από τις προαναφερθείσες οδηγίες.

2. Ναι, οι δύο οδηγίες μεταφέρθηκαν στο γαλλικό δίκαιο. Συγκεκριμένα, και για ότι αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων νοσοκόμουπευθύνου για γενική περίθαλψη, αυτή η μεταφορά πραγματοποιήθηκε με το 1ο άρθρο του Νόμου αριθ.° 80-527 της 12 Ιουλίου 1980 που εισήγαγε στον γαλλικό κώδικα της δημόσιαςγείας ένα νέο άρθρο L474-1 που προβλέπει αυτή την αναγνώριση. Πολλά διατάγματα εφαρμογής, που καθορίζουν τον κατάλογο των διπλωμάτων νοσοκόμουπευθύνου για γενική περίθαλψη που παρέχονται από τα κράτη μέλη που ενδέχεται να επωφεληθούν της αναγνώρισης, ολοκλήρωσαν αυτή την μεταφορά.

3. Σε περίπτωση διαφοράς, παρέχονται διάφορες δυνατότητες στον ενδιαφερόμενο τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε κοινοτικό. Έτσι, σε εθνικό επίπεδο, εκτός από τις ενδεχόμενες εσωτερικές διοικητικές διαδικασίες προσφυγής (χαριστική προσφυγή και ιεραρχική προσφυγή), τα εθνικά δικαστήρια είναι τα αρμόδια θεσμικά όργανα που θα φροντίσουν για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Κατά συνέπεια, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσφύγει στην αρμόδια γαλλική δικαιοδοσία σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την γαλλική νομοθεσία. Αυτή η λύση έχει το προτέρημα να επιτρέπει στον διακινούμενο να επιτυγχάνει μια μεμονωμένη απόφαση για την περίπτωσή του που θα επιβληθεί στις εθνικές αρχές.

Σε κοινοτικό επίπεδο, ο ενδιαφερόμενος μπορεί, κατ'αρχήν, να απευθυνθεί στον σύμβουλο Eurojus, στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γαλλία. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί επίσης ναποβάλλει καταγγελία στην Επιτροπή ή αναφορά στο Κοινοβούλιο, εάν εκτιμά ότι το ενλόγω κράτος μέλος δεν εφάρμοσε σωστά το κοινοτικό δίκαιο.

Εντούτοις, η Επιτροπή επισημαίνει στο αξιότιμο μέλος ότι οι απαντήσεις που έχουν δοθεί είναι γενικές και δεν λαμβάνουνπόψη την συγκεκριμένη κατάσταση ορισμένων διπλωμάτων νοσοκόμου (π.χ. τα διπλώματα ειδικευμένου νοσοκόμου). Ελλείψει πιο ολοκληρωμένων πληροφοριών σχετικά με την περίπτωση, είναι αδύνατον για την Επιτροπή να είναι πιο σαφής στις απαντήσεις της.

Γενικά, και με στόχο την αποτελεσματικότητα, η Επιτροπήπενθυμίζει ότιπάρχει ο ιστοχώρος http://europa.eu.int/citizens, αποτέλεσμα της κοινής πρωτοβουλίας του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής και που παρέχει γενικές πληροφορίες όπως αυτές που αναφέρονται παραπάνω.

(1) ΕΕ L 176 της 15.7.1977.

(2) ΕΕ L 176 της 15.7.1977.