ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1355/01

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(7 Μαΐου 2001)

Θέμα: Ηλεκτρομαγνητική ρύπανση

Το 1999, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχοντας συνείδηση της αυξανόμενης ανησυχίας των πολιτών λόγω της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης και τουφισταμένου νομικού κενού στο θέμα αυτό, απεφάσισε να προτείνει τη σύσταση του Συμβουλίου 1999/519/ΕΚ(1) σχετικά με τον περιορισμό της έκθεσης του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0Hz 300 GHz).

Έκτοτε, τόσο ο πολλαπλασιασμός των κεραιών της κινητής τηλεφωνίας όσο και η εμφάνιση πολλών μελετών όσον αφορά τις βλαβερές συνέπειές τους για το περιβάλλον και τηνγεία, συμβάλλουν στην αύξηση της ανησυχίας των πολιτών σε όλη την ΕΕ.

Η Ισπανία, χώρα η οποία διαθέτει ήδη περισσότερους από 22 000 σταθμούς βάσης της κινητής τηλεφωνίας, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τουφισταμένου νομικού κενού και της ανεπάρκειας της σύστασης του Συμβουλίου σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση. Ελλείψει του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου αναφοράς, πολλοί δήμοι επιλέγουν τη λύση της έγκρισης δημοτικών αποφάσεων που περιορίζουν και ρυθμίζουν την εγκατάσταση αυτών τωνποδομών και συμπεριλαμβάνουν, επιπλέον, πτυχές που αφορούν τις μη θερμικές συνέπειες αυτού του τύπου της ρύπανσης. Εξάλλου, η κεντρική κυβέρνηση περιορίζεται στην προετοιμασία Βασιλικού Διατάγματος (του μελλοντικού Κανονισμού/Νόμου 11/98) που περιλαμβάνει ορισμένα από τα στοιχεία της Σύστασης 1999/519/ΕΚ.

Κατ' αυτόν τον τρόπο, επί του παρόντος στην Ισπανία παρατηρείται το εξής παράδοξο φαινόμενο:πάρχουν γείτονες που οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας είναι σε απόσταση λίγο περισσότερο από έξι μέτρα από τις κατοικίες τους, και είναι προστατευμένοι από τις πιθανές θερμικές συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης, ενώ δεν είναι προστατευμένοι από τις μη θερμικές συνέπειες αυτού του τύπου της ρύπανσης, πράγμα που έχει ήδη προκαλέσει τις καταγγελίες των θιγομένων στα δικαστήρια της Valencia, της Murcia και της Gijn.

Το παράδειγμα των ισπανικών τοπικών συμβουλίων κατέδειξε την ανάγκη να τυποποιηθεί η νομοθεσία και να ληφθούν περαιτέρω μέτρα προς την κατεύθυνση του περιορισμού της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης, χωρίς να εξετάζονται μόνο οι θερμικές συνέπειές της.

Θα ήταν η Επιτροπή διατεθειμένη ναποβάλει πρόταση οδηγίας για την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση η οποία,περβαίνοντας τα καθιερωμένα με τη Σύσταση του 1999, θα συμπεριλαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και τηςγείας των πολιτών διευκρινίζοντας τα κριτήρια και τους περιορισμούς για τη μείωση και κατάργηση, όταν αυτό είναι δυνατό, αυτού του τύπου της ρύπανσης;

(1) ΕΕ L 199 της 30.7.1999, σελ. 59.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Ιουλίου 2001)

Καθώς αναφέρει η αξιότιμη βουλευτής στην ερώτησή της, το Συμβούλιο ενέκρινε στις 12 Ιουλίου 1999 τη σύσταση 1999/519/ΕΚ σχετικά με τον περιορισμό της έκθεσης του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0Hz 300 GHz), συμπεριλαμβανομένων των ραδιοσυχνοτήτων που χρησιμοποιούνται από τα συστήματα κινητής τηλεφωνίας.

Στα πλαίσια της πολύ ταχείας εξέλιξης των συστημάτων αυτών και των σχετικών φόβων για τηνγεία των εκτιθέμενων ατόμων, η Επιτροπή επιδίωξε να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης. Για το σκοπό αυτό, ανέθεσε στην επιστημονική επιτροπή τοξικολογίας και οικοτοξικολογίας της Γενικής Διεύθυνσης Υγεία και προστασία των καταναλωτών την εντολή να επανεξετάσει το θέμα και να διατυπώσει, έως το φθινόπωρο του 2001, μια νέα επιστημονική γνωμοδότηση τόσο όσον αφορά τους κινδύνους για την ανθρώπινηγεία από την έκθεση όσο και τα ενδεδειγμένα μέτρα προστασίας.

Η Επιτροπή θα αναλάβει κάθε πρωτοβουλία που θα κρίνει αναγκαία βάσει των συμπερασμάτων της έκθεσης αυτής.

Εφιστάται περαιτέρω η προσοχή του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου στην κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά την εξασφάλιση ότι προϊόντα όπως οι σταθμοί βάσης και τα κινητά τηλέφωνα είναι ασφαλή. Προκειμένου να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία αυτή (οδηγία 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1999, σχετικά με το ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών(1) και οδηγία 73/23/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 1973 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο ηλεκτρολογικόλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσεως(2)) οι κατασκευαστές πρέπει να εξασφαλίσουν ότι τα προϊόντα συμμορφώνονται με τα αυστηρά πρότυπα ασφάλειας σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, όπως ορίζεται στη σύσταση του Συμβουλίου.

(1) ΕΕ L 91 της 7.4.1999.

(2) ΕΕ L 77 της 26.3.1973.