ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0845/00

υποβολή: Astrid Lulling (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Η εναρμόνιση των όρων παραγωγής από οικογενειακές εκμεταλλεύσεις οπωροκαλλιέργειας και παραγωγής φυσικών οινοπνευματωδών αποσταγμάτων

Στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχύουν διάφορες νομοθεσίες όσον αφορά την παραγωγή φυσικών οινοπνευματωδών αποσταγμάτων.

Σε ορισμένα κράτη μέλη χορηγείται χρηματοδοτική ενίσχυση στις οικογενειακές εκμεταλλεύσεις παραγωγής οινοπνευματωδών αποσταγμάτων, επειδή μεριμνούν για τη συντήρηση παλαιών οπωρώνων και για τη μεταβίβαση της τεχνογνωσίας τους στους νέους, και επειδή τους παρέχεται κατ' αυτόν τον τρόπο κίνητρο προκειμένου να συνεχίσουν τις δενδροκομικές τους δραστηριότητες και να διαφυλάξουν τους χώρους πράσινου με οπωροφόρα δέντρα στις αγροτικές περιοχές. Σε άλλες χώρες, όπως π.χ. στη Γαλλία, το δικαίωμα ελεύθερης απόσταξης 10 λίτρων καθαρού οινοπνεύματος ετησίως δεν μπορεί να μεταβιβασθεί από τους γονείς στα τέκνα, με αποτέλεσμα να αποτρέπονται οι νέοι από το να συνεχίσουν την εκμετάλλευση, γεγονός που συνεπάγεται καταστροφικές επιπτώσεις στη συντήρηση των οπωρώνων και κυρίως στη διατήρηση των παλαιών ποικιλιών οπωροφόρων δέντρων και, κατ' επέκταση, στο τοπίο.

Προκειμένου να διαφυλαχθεί ο πολιτιστικός και οικονομικός πλούτος των τοπίων και η παραγωγή στην Κοινότητα φυσικών οινοπνευματωδών αποσταγμάτων, τα οποία δεν αντιπροσωπεύουν παρά μόνο το 0,1 % της κατανάλωσης οινοπνεύματος, και προς αποφυγή των κάθε είδους διακρίσεων μεταξύ παραγωγών και οιασδήποτε στρέβλωσης του ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά, δεν κρίνει η Επιτροπή ότι θα ήταν σκόπιμο να προωθήσει κάποια εναρμόνιση των νομοθεσιών που αφορούν τους παραγωγούς;

Ποιες δυνατότητες θα μπορούσε να προβλέψει η Επιτροπή στο πλαίσιο της πολιτικής για την ανάπτυξη τηςπαίθρου, με στόχο τη στήριξη των δράσεων για τη διατήρηση των οπωρώνων και των παλαιών ποικιλιών οπωροφόρων δέντρων, οι καρποί των οποίων χρησιμεύουν για την παραγωγή χυμών, μαρμελάδας και την απόσταξη καρπών πουφίστανται ζύμωση σε βαρέλια;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Απριλίου 2000)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση ότι δενπάρχουν κοινοί κανόνες στον τομέα της αλκοόλης, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής αποστάγματος από τους μικρούς παραγωγούς. Η Επιτροπή πρότεινε, κατά τα 30 τελευταία έτη διάφορα σχέδια κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της αλκοόλης γεωργικής προέλευσης, αλλά το Συμβούλιο δεν κατέληξε ποτέ σε συμφωνία, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη ήθελαν πάντα να διατηρήσουν τα δικά τους συστήματα. Δεδομένου ότι τα εν λόγω συστήματα εξέλειψαν συν τω χρόνω ή έχουνποστεί ριζικές τροποποιήσεις, ο ίδιος ο τομέας και ορισμένα κράτη μέλη έδειξαν ενδιαφέρον για τη δημιουργία ενός πλαισίου κοινών κανόνων για τον τομέα. Η Επιτροπή συζητά προς το παρόν με τους εθνικούς εμπειρογνώμονες την ανάγκη πρόβλεψης ενός τέτοιου πλαισίου. Σ’ αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν διάφορα θέματα ανταγωνισμού. Από φορολογική άποψη, η οδηγία 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά(1) εναρμονίζει τους κανόνες όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και προβλέπει στο άρθρο 22 τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ένα μειωμένο ποσοστό στην αλκοόλη που παράγεται από τα μικρά οινοπνευματοποιία. Οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της δυνατότητας αυτής εμπίπτουν στην αρμοδιότητα τω κρατών μελών.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης, με νομική βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/99 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών(2), τα κράτη μέλη μπορούν να προτείνουν προγράμματα παρέχοντας στήριξη σε διάφορες γεωργικές δραστηριότητες και στη μετατροπή τους. Μεταξύ των διαφόρων μέτρων που μπορούν να χρησιμεύσουν για τη διατήρηση των τύπων εκμετάλλευσης και παραγωγής που αναφέρονται από το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερο ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν τα γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά παρέχουν στήριξη στις μεθόδους γεωργικής παραγωγής που αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη διατήρηση του φυσικού χώρου. Όπως έχει διευκρινισθεί από το άρθρο 13 του κανονισμού εφαρμογής (ΕΚ) αριθ. 1750/99 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του προαναφερθέντος κανονισμού του Συμβουλίου(3), η στήριξη μπορεί να αφορά τηνποχρέωση διατήρησης των φυτικών γενετικών πόρων, οι οποίοι είναι εκ φύσεως προσαρμοσμένοι στις τοπικές και περιφερειακές συνθήκες και οι οποίοι επαπειλούνται από γενετική διάβρωση. Η στήριξη αυτή μπορεί να περιλαμβάνει κυρίως την ενθάρρυνση για τη διατήρηση παλαιών ποικιλιών φρούτων και παραδοσιακών οπωρώνων.

(1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992.

(2) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.

(3) ΕΕ L 214 της 13.8.1999.