ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0020/01

υποβολή: Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(17 Ιανουαρίου 2001)

Θέμα: Διεθνείς συμφωνίες αλιείας: Χώρες της Βαλτικής

Η διαφορετική μεταχείριση που επιφυλάσσει η Επιτροπή στις διεθνείς συμφωνίες αλιείας του Βορρά και του Νότου δημιουργεί μία κατάσταση άνισης μεταχείρισης των εφοπλιστών της ΕΕ που αλιεύουν στο πλαίσιο των μεν και των δε.

Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι καταβάλλεται οικονομική αντιστάθμιση για τις χώρες της Βαλτικής με αντάλλαγμα την παροχή δικαιωμάτων αλιείας;

Πως ελέγχεται η χρησιμοποίηση αυτής της αντιστάθμισης εκ μέρους της τρίτης χώρας;

Θεωρεί η Επιτροπή ότι θα έπρεπε να μετέχουν στην καταβολή αυτής της αντιστάθμισης οι κοινοτικοί αλιείς που εκμεταλλεύονται αυτές τις ποσοστώσεις;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(1 Μαρτίου 2001)

Ένα μεγάλο μέρος των αλιευτικών πόρων της Βαλτικής Θάλασσας αποτελείται από κοινά αποθέματα ή από αποθέματα που έχουν πολύ μεγάλη σχέση μεταξύ τους, τα οποίαφίστανται εκμετάλλευση από αλιείς διαφόρων χωρών. Συνεπώς, μία ισόρροπη ανταλλαγή αλιευτικών δυνατοτήτων και ρυθμίσεων αμοιβαίας πρόσβασης στο πλαίσιο των κοινών προγραμμάτων διαχείρισης για τα κοινά αποθέματα αποτελεί το θεμέλιο λίθο των αλιευτικών συμφωνιών που συνήφθησαν το 1996 μεταξύ της Κοινότητας και της Λετονίας, της Λιθουανίας και της Εσθονίας(1). Σε περίπτωση πουπάρχουν πλεονάζοντα αποθέματα, η αντίστοιχη χώρα μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετες αλιευτικές δυνατότητες στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της. Σε αντάλλαγμα, η Κοινότητα χορηγεί χρηματοδοτικές συνεισφορές σύμφωνα με το άρθρο 4 όλων των ανωτέρω αλιευτικών συμφωνιών. Οι αλιευτικές δυνατότητες και οι χρηματοδοτικές συνεισφορές καθορίζονται σε ετήσια βάση στο πλαίσιο των διμερών διαβουλεύσεων για τις αλιευτικές ρυθμίσεις.

Το άρθρο 4 όλων των αλιευτικών συμφωνιών προβλέπει ότι οι χρηματοδοτικές συνεισφορές πρέπει να χρησιμοποιούνται από την αντίστοιχη χώρα για την ενίσχυση της ανάπτυξης του τομέα της αλιείας. Οι συνεισφορές κατατίθενται σε τραπεζικό λογαριασμό που ορίζουν οι αντίστοιχες εθνικές αρχές που είναιπεύθυνες για την αλιεία και η διαχείριση του εν λόγω λογαριασμού γίνεται από τις αρχές αυτές. Η Κοινότητα ενημερώνεται για την χρησιμοποίηση των χρηματοδοτικών συνεισφορών στο πλαίσιο των ετήσιων διμερών διαβουλεύσεων για τις αλιευτικές ρυθμίσεις.

Οι αλιευτικές συμφωνίες με τα κράτη της Βαλτικής, οι οποίες ισχύουν μέχρι το 2003 (Λετονία, Λιθουανία) και το 2006 (Εσθονία), δεν προβλέπουν καταλογισμό των δαπανών μεταξύ της Κοινότητας και των αλιέων της. Όταν έγινε η διαπραγμάτευση για τις εν λόγω αλιευτικές συμφωνίες, κανένα από τα ενδιαφερόμενα συμβαλλόμενα μέρη δεν ζήτησε την καταβολή πληρωμών από τους αλιείς. Πρέπει να ληφθείπόψη ότι οι αλιευτικές ρυθμίσεις στην Βαλτική Θάλασσα είναι πολύ περίπλοκες, και επιτρέπουν π.χ. στους αλιείς της Κοινότητας να αλιεύουν με ποσοστώσεις τρίτων χωρών στα ύδατα τρίτων χωρών και,πό ειδικές συνθήκες, στα ύδατα της Κοινότητας. Επιπλέον, σύμφωνα με ρυθμίσεις αμοιβαίας πρόσβασης, μπορούν να αλιεύουν σε ύδατα τρίτων χωρών με κοινοτικές ποσοστώσεις. Εκτός από το πολιτικό πρόβλημα ότι κοινοτικοί αλιείς που αλιεύουν στην ίδια περιοχή μπορεί ναπόκεινταν σε διαφορετικούς όρους εάν κάποιοι έπρεπε να πληρώνουν και κάποιοι όχι, η διοικητική επιβάρυνση που θα προέκυπτε από τις πληρωμές εκ μέρους των αλιέων θα ήταν πολύψηλή, ιδίως όσον αφορά τις αρκετά περιορισμένες ποσότητες που ενέχονται. Επιπλέον, θα δημιουργούνταν πλήθος νομικών προβλημάτων. Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η συζήτηση του εν λόγω θέματος θα πρέπει να ενταχθεί στο ευρύτερο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

(1) Κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2394/96, 2395/96 και 2396/96 της 2ας Δεκεμβρίου 1996, ΕΕ L 332 της 20.12.1996.