ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1943/00

υποβολή: Avril Doyle (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Εξάλειψη της φυματίωσης στα βοοειδή

Η Δανία, η Γερμανία, οι επαρχίες Bolzano και Trento στην Ιταλία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν επιτύχει την εξάλειψη της φυματίωσης (βλ. απάντηση στην ΓΕ Ε-1068/00(1)). Η Ιρλανδία συνεχίζει να έχει προβλήματα παρά το πρόγραμμα ERAD και έχει επενδύσει ποσό ύψους άνω των 720 εκατ. κατά τη διάρκεια 40 περίπου ετών.

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει την άποψή της για τους λόγους για τους οποίουςπάρχει αυτή η διαφοροποίηση και να προτείνει τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος στην Ιρλανδία;

(1) ΕΕ C 374 E της 28.12.2000, σελ. 206.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Σεπτεμβρίου 2000)

Τα κράτη μέλη ή οι περιφέρειές τους που έχουν επιτύχει την εξάλειψη της φυματίωσης των βοοειδών και εξακολουθούν να διατηρούν το επίσημα ελεύθερο καθεστώς τους έχουν εφαρμόσει τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 64/432/ΕΟΚ της 26ης Ιουνίου 1964, περί προβλημάτωνγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών(1), συμπληρωμένα με εθνικά μέτρα για τον έλεγχο των συνθηκών παραγωγής και διάθεσης στην εθνική αγορά ζώντων βοοειδών.

Μετά την έκδοση της οδηγίας του Συμβουλίου 77/391/ΕΟΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί καθιερώσεως κοινοτικού προγράμματος με σκοπό την εξάλειψη της βρουκελλώσεως, της φυματιώσεως και της λευκώσεως των βοοειδών(2) η οποία καθιερώνει ένα πρόγραμμα για την επιταχυμμένη εξάλειψη της φυματίωσης των βοοειδών, η Κοινότητα παρέχει σημαντικές οικονομικές συνεισφορές στα εθνικά προγράμματα εξάλειψης αυτής της ασθένειας.

Για τον έλεγχο και την εξάλειψη της φυματίωσης των βοοειδών, η Ιρλανδία διαθέτει τα ίδια μέσα όπως και τα άλλα κράτη μέλη. Προς το σκοπό αυτό, η Ιρλανδίαποβάλλει κάθε έτος ένα πρόγραμμα εξάλειψης ασθενειών. Εντούτοις, τα προγράμματα που εφαρμόσθηκαν στην Ιρλανδία έλαβαν την έγκριση της Επιτροπής για οικονομική συνεισφορά μόνο το 1991, το 1994 και το 1995. Η εξέλιξη της ασθένειας στην Ιρλανδία από το 1995 δείχνει ότι τα προγράμματα αυτά δεν κατέληξαν στην αναμενόμενη επιτυχία. Από αξιολογήσεις εμπειρογνωμόνων φαίνεται ότι η παρουσία της ασθένειας αυτής στην άγρια ζωή, κυρίως στους ασβούς, η κατακερματισμένηποδομή της κτηνοτροφίας και η συχνότητα της κίνησης των εκτρεφόμενων ζώων είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες για την εμμονή αυτής της ασθένειας.

Για το 2000 η Ιρλανδία παρουσίασε ένα ακόμη πρόγραμμα το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση της Επιτροπής 2000/5/ΕΚ της 30ής Νοεμβρίου 1999 για την έγκριση των προγραμμάτων για την εξάλειψη και τον έλεγχο ζωονόσων, τα οποία έχουνποβληθεί για το 2000 από τα κράτη μέλη(3) για κοινοτική οικονομική συνεισφορά.

Στο πλαίσιο του λευκού βιβλίου για την ασφάλεια των τροφίμων(4), η Επιτροπή συνέστησε επιχειρησιακή ομάδα για τον έλεγχο και την ενίσχυση της εξάλειψης ορισμένων ζωονόσων, ιδιαίτερα εκείνων πραγματικής ή ενδεχόμενης ζωονοσογόνου φύσης. Η τομεακή ομάδα για τη φυματίωση των βοοειδών αυτής της επιχειρησιακής ομάδας, η οποία αποτελείται από εμπειρογνώμονες τόσο προσβεβλημένων όσο και επίσημα απαλλαγμένων κρατών μελών, αναλύει και αξιολογεί την κατάσταση της ασθένειας στα προσβεβλημένα κράτη μέλη και τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόζονται από αυτά. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων μπορεί να συστήσει μέτρα εξάλειψης της ασθένειας που να είναι αυστηρότερα από εκείνα τα οποία θεσπίζει η οδηγία 64/432/ΕΟΚ. Η δεύτερη συνεδρίαση αυτής της τομεακής ομάδας έλαβε χώρα στο Δουβλίνο τον Ιούλιο του 2000. Οι συστάσεις αυτής της τομεακής ομάδας συζητήθηκαν με τα κράτη μέλη στη διάρκεια μιας συνεδρίασης της επιχειρησιακής ομάδας τον Ιούλιο του 2000 στις Βρυξέλλες. Κατά τη συνεδρίαση αυτή τα κράτη μέλη συμφώνησαν με την πρόταση της Επιτροπής να δοθεί προτεραιότητα στην εξάλειψη της φυματίωσης των βοοειδών και να εξακολουθήσει να παρέχεται ενίσχυση στα εθνικά προγράμματα.

(1) ΕΕ B 121 της 29.7.1964.

(2) ΕΕ L 145 της 13.6.1977.

(3) ΕΕ L 3 της 6.1.2000.

(4) COM(1999)719 τελικό.