ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2365/00

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Έκδοση άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος του τουριστικού συνοδού στην Ελλάδα

Οι έλληνες τουριστικοί συνοδοί αντιμετωπίζουν διοικητικές και ποινικές κυρώσεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους σε πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή δεν τους έχει χορηγηθεί άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ελλείψει κριτηρίων και αρμόδιου φορέα της Ελλάδας.

Σύμφωνα όμως με απάντησή σας στην ερώτησή μου Ε-2775/99(1) οι αρχές που είναι επί του παρόντος αρμόδιες για την παροχή βεβαιώσεων είναι οι περιφερειάρχες, δυνάμει του προεδρικού διατάγματος 33/1993, αλλά το Υπουργείο Ανάπτυξης της Ελλάδας και, ειδικότερα, ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, αρνείται επίμονα μέχρι σήμερα να ορίσει τα κριτήρια που θα πιστοποιούν το επάγγελμα του τουριστικού οδηγού και τους όρους έκδοσης ειδικής ταυτότητας που θα πιστοποιεί ότι ο κάτοχός της είναι τουριστικός συνοδός.

Δεδομένου ότι στους έλληνες τουριστικούς συνοδούς η έλλειψη άδειας βάζει εμπόδια στην ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματός τους σε άλλο κράτος μέλος, τι μέτρα σκοπεύει να λάβει η Επιτροπή προκειμένου να νομοθετηθεί και να λειτουργήσει το συντομότερο δυνατόν μηχανισμός πιστοποίησης του επαγγέλματος του τουριστικού οδηγού και έκδοσης της άδειας ασκήσεως αυτού του επαγγέλματος;

(1) ΕΕ C 225 E της 8.8.2000, σελ. 204.

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Σεπτεμβρίου 2000)

Όσον αφορά τις διοικητικές και ποινικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε έλληνες τουριστικούς συνοδούς σε διάφορα κράτη μέλη, πρέπει ναπομνησθεί ότι, μολονότι τα κράτη μέλη που κατοχυρώνουν νομοθετικά το επάγγελμα του τουριστικού συνοδούποχρεούνται να επιτρέψουν την πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό στους επαγγελματίες που πληρούν τους όρους επαγγελματικής πείρας που ορίζει η οδηγία 1999/42/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1999 για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων(1) (που καταργεί και αντικαθιστά την οδηγία 75/368/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975(2)), οι επαγγελματίες αυτοί δεν παύουν ωστόσο να οφείλουν να πληρούν τις άλλες απαιτήσεις και διατυπώσεις που προβλέπει η νομοθεσία της χώραςποδοχής, όπως είναι η εγγραφή σε επαγγελματικό μητρώο ή η απόκτηση επαγγελματικής άδειας, στο μέτρο όπου, για τις παροχέςπηρεσιών, οι απαιτήσεις αυτές είναι δικαιολογημένες σε σχέση με το κοινοτικό δίκαιο. Έτσι, η απαίτηση επαγγελματικής άδειας στο κράτος μέλοςποδοχής είναι ανεξάρτητη από την κατοχή ή όχι άδειας στη χώρα προέλευσης.

Όσον αφορά τη χορήγηση από τις ελληνικές αρχές, δηλαδή από τους νομάρχες, των απαιτούμενων πιστοποιητικών σχετικά με τη φύση και τη διάρκεια της δραστηριότητας που ασκούνταν στη χώρα προέλευσης, η χορήγηση αυτή είναι απαραίτητη ώστε να μπορούν οι έλληνες τουριστικοί συνοδοί να ωφελούνται από την οδηγία. Εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές να προσδιορίσουν τους όρους έκδοσης των πιστοποιητικών αυτών. Δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό εμπίπτει στην εσωτερική οργάνωση της ελληνικής διοίκησης, η Επιτροπή δεν δύναται ναποχρεώσει τις ελληνικές αρχές να θεσπίσουν άδεια τουριστικού συνοδού στην επικράτειά τους. Εντούτοις, οι εν λόγω αρχές δεν μπορούν να επικαλεστούν εσωτερικές οργανωτικές δυσκολίες για να δικαιολογήσουν την ενδεχόμενη άρνηση έκδοσης των πιστοποιητικών αυτών στους έλληνες τουριστικούς συνοδούς που επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Μια τέτοια άρνηση θα ακύρωνε το αποτέλεσμα της οδηγίας για τους ενδιαφερόμενους έλληνεςπηκόους και θα αντέβαινε στο κοινοτικό δίκαιο. Η Επιτροπή μέχρι σήμερα δεν έχειπόψη της παρόμοιες περιπτώσεις άρνησης έκδοσης των πιστοποιητικών σχετικά με τη φύση και τη διάρκεια της επαγγελματικής δραστηριότητας που ασκούνταν στην Ελλάδα. Είναι ασφαλώς διατεθειμένη να εξετάσει τις περιπτώσεις που επιθυμεί να τηςποβάλει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου, προκειμένου να εφαρμόσει τα μέτρα που της παρέχει η συνθήκη ΕΚ για να τεθεί τέρμα στην κατάσταση αυτή.

(1) ΕΕ L 201 της 31.7.1999.

(2) ΕΕ L 167 της 30.6.1975.