ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2047/00

υποβολή: Heinz Kindermann (PSE) προς την Επιτροπή

(21 Ιουνίου 2000)

Θέμα: Εκκαθάριση λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ

Ο κανονισμός ΕΚ αριθ. 1287/95(1) διεύρυνε ορισμένες σημαντικές πτυχές του άρθρου 5 του κανονισμού ΕΟΚ αριθ. 729/70(2), στο μέτρο που καθορίζει για πρώτη φορά διατάξεις σχετικά με την άρνηση της Επιτροπής να χρηματοδοτήσει τα κράτη μέλη με πιστώσεις εξ ονόματος του ΕΓΤΠΕ Τμήμα Εγγυήσεων. Το άρθρο 5, σημείο 2, παρ. γ), εδάφιο 4 αναφέρει πράγματι:

Η Επιτροπήπολογίζει τα προς απόρριψη ποσά λαμβάνονταςπόψη, ιδίως, την έκταση της διαπιστωθείσας ασυμφωνίας. Η Επιτροπή εκτιμά εν προκειμένω το είδος και τη σοβαρότητα της παράβασης, καθώς και την οικονομική ζημία πουπέστη η Κοινότητα.

Η ανωτέρω παράγραφος του κανονισμού ΕΟΚ αριθ. 729/70, επαναλαμβάνεται κατά λέξη στο άρθρο 7, παρ. 4, τέταρτη παύλα, του κανονισμού ΕΚ αριθ. 1258/99, που ισχύει σήμερα. Η δεύτερη κυρίως φράση αποτελεί συχνά αντικείμενο σύγχισης. Πράγματι, παρά το γεγονός ότι καθιστά σαφές ότι η άρνηση καταβολής πιστώσεων στο κράτος μέλος/κράτη μέλη έχει ως προϋπόθεση την απόδειξη ύπαρξης οικονομικής ζημίας, δεν διευκρινίζει όμως με ποιο τρόπο θα πρέπει να αποδειχθεί η ζημία πουπέστη η Κοινότητα.

Όμως, η ανάγκη διευκρινήσεων σε ότι αφορά την εφαρμογή, στην πράξη, του κανονισμού από τις αρμόδιεςπηρεσίες της Επιτροπής είναι ότι περισσότερο μεγάλη, όταν κατά τη διάρκεια της νέας περιόδου προγραμματισμού, η διαδικασία ελέγχου της εκκαθάρισης των λογαριασμών θα επεκταθεί σε ορισμένους τομείς παρέμβασης των Διαρθρωτικών Ταμείων στις αγροτικές ζώνες (με εξαίρεση τις ζώνες του στόχου 1).

1. Η Επιτροπή θα μπορούσε να αναφέρει με ποιό τρόπο, συγκεκριμένα, οιπηρεσίες της θα πρέπει να αποδεικνύουν την οικονομική ζημία πουπέστη η Κοινότητα.

2. Σε ποιό βαθμό ο κανόνας σχετικά με τον καταλογισμό, σε ένα κράτος μέλος, οικονομικής ζημίας, που εισήχθη για πρώτη φορά σε έναν κανονισμό το 1995, τροποποίησε τον έλεγχο των αποτελεσμάτων των εξακριβώσεων από τιςπηρεσίες της Επιτροπής;

(1) ΕΕ L 125 της 8.6.1995, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 94 της 28.4.1970, σελ. 13.

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιουλίου 2000)

1. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εφαρμόζει ορισμένους γενικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση αποδείξεων σε θέματα που αφορούν τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής. Το Δικαστήριοποστήριξε επανειλημμένα ότι αρμόδια για να αποδείξει παράβαση των κανόνων της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών (βλ., για παράδειγμα,ποθέσεις 347/85, 262/87 και C-335/87) είναι η Επιτροπή. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει τέτοια παράβαση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πρέπει, ενδεχομένως, να αποδείξει ότι η Επιτροπή διέπραξε ένα λάθος όσον αφορά τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της εν λόγω παράβασης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Επιτροπή διαθέτει ένα ορισμένο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας κατά την εκτίμηση του ποσού των δαπανών οι οποίες επιβαρύνουν το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (βλ., για παράδειγμα, τηνπόθεση C-281/89).

Το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής(1) καθορίζει τα κριτήρια βάσει των οποίων η Επιτροπή προβαίνει στην εκτίμησή της. Η Επιτροπή θεωρεί τον όρο και την οικονομική ζημία πουπέστη η Κοινότητα καθώς και τα άλλα κριτήρια που παρουσιάζονται σε αυτό το εδάφιο ως ποσοτικό περιορισμό των δημοσιονομικών της διορθώσεων. Η οικονομική ζημία πουπέστη η Κοινότητα κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 4 τέταρτο εδάφιο δεν απαιτεί να διαπιστώνει η Επιτροπή με ακριβή τρόπο την εν λόγω ζημία. Το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκαν δαπάνες με τρόπο ο οποίος δεν ήταν σύμφωνος με τους κοινοτικούς κανόνες δημιουργεί (κίνδυνο) οικονομικής ζημίας.

Όταν η Επιτροπή ελέγχει την οργάνωση και τη λειτουργία των συστημάτων ελέγχου των κρατών μελών (προσέγγιση συστημάτων ελέγχου), είναι σχεδόν ανέφικτο, έως και αδύνατο, να δώσει ακριβή αριθμό σχετικά με τις ανεπάρκειες αυτών των συστημάτων και, κατά συνέπεια, να καθορίσει με επαρκή ακρίβεια την οικονομική ζημία.

Αυτές οι ανεπάρκειες ελέγχου συνεπάγονται κίνδυνο και πιθανότητες ζημίας για το Ταμείο. Τα κριτήρια του τέταρτου εδαφίου του άρθρου 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 επιτρέπουν ένα ποσοστό διόρθωσης που συνδέεται σαφώς με την πιθανή ζημία.

2. Οι τροποποιήσεις του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής ενσωματώνουν ορισμένες από τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών οι οποίες θεωρούνται θεμελιώδεις από το Δικαστήριο. Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 καθώς και το τέταρτο εδάφιο πρέπει να θεωρούνται κωδικοποιήσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου. Ως προς την ουσία, δεν έχει αλλάξει τίποτα, εκτός από το γεγονός ότι η εκτίμηση εκ μέρους της Επιτροπής της δημοσιονομικής διόρθωσης αποτελεί στο εξής αντικείμενο μιας διάταξης κανονισμού του Συμβουλίου και δεν βασίζεται πλέον αποκλειστικά στις αποφάσεις του Δικαστηρίου.

Πριν από την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70, η Επιτροπή βασιζόταν στο έγγραφο εργασίας VI/216/93, το οποίο προέβλεπε διαφοροποιημένα ποσοστά διόρθωσης. Το έγγραφο εργασίας VI/5330/97, το οποίο εγκρίθηκε από την Επιτροπή μετά από τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 και μετά από την εισαγωγή του κριτηρίου της οικονομικής ζημίας πουπέστη η Κοινότητα, δεν διαφέρει σημαντικά από το προηγούμενο, πράγμα που είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι δενπήρξε αλλαγή στην αξιολόγηση εκ μέρους της Επιτροπής των αποτελεσμάτων των επιτόπιων ελέγχων της.

(1) ΕΕ L 160 της 26.6.1999.