ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2378/00

υποβολή: Marjo Matikainen-Kallstrm (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Το αρμόδιο για θέματα ενέργειας Μέλος της Επιτροπής, κ. Loyola de Palacio, δήλωσε πρόσφατα ότι η Επιτροπή δεν προτίθεται, στη νέα πρόταση οδηγίας της στον τομέα της ενέργειας, να κατατάξει τωνδροηλεκτρική ενέργεια στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στην πρόταση της Επιτροπής ζητείται επίσης να αυξήσει η. Φινλανδία έως το 2010 την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10 % με την καύση ξυλείας. Αυτός ο στόχος είναι ανέφικτος. Σύμφωνα με τουςπολογισμούς του φινλανδού Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας θα έπρεπε να επενδύσει η Φινλανδία 12-15 δις Μάρκα Φινλανδίας σε σταθμούς που παράγουν ενέργεια με την καύση ξυλείας, προκειμένου να μπορέσει η χώρα να διαθέσει τα ζητούμενα 10 εκατ. κυβικά μέτρα ξυλείας για την παραγωγή ενέργειας. Η καύση ξυλείας θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε σοβαρή έλλειψη πρώτωνλών για τη μεταποιητική βιομηχανία ξυλείας.

Γιατί δεν επιθυμεί η Επιτροπή να αναγνωρίσει ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας τα ύδατα φυσικής ροής; Σε ποιες εκτιμήσεις στηρίζει την άποψή της ότι είναι σκόπιμη η δραστική αύξηση της καύσης ξυλείας; Φρονεί η Επιτροπή ότι αποτελεί αυτό λογικό στόχο, λαμβανομένηςπόψη της περιβαλλοντικής ρύπανσης που συνεπάγεται η καύση ξυλείας;

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Σεπτεμβρίου 2000)

Η πρόταση οδηγίας του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας(1) στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, αντανακλά την παραδοσιακή θέση της Επιτροπής για τον ρόλο τηςδροηλεκτρικής ενέργειας. Ο εν λόγω τύπος ενέργειας είναι, σαφώς, ανανεώσιμη πηγή, πλην όμως η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από μεγάλεςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις (δηλ. δυναμικότητας άνω των 10 megawatt (MW)) είναι, εν γένει, ανταγωνιστική και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δημόσια στήριξη. Έτσι, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουνπόψη την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από μεγάλεςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις για την επίτευξη του εθνικού στόχου τους όσον αφορά την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος του παραγόμενου από ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της πρότασης. Οι στόχοι της κατανάλωσης που περιέχονται στο παράρτημα δεν είναι δεσμευτική αλλά ενδεικτική, και εξάλλου η πρόταση της Επιτροπής αφήνει στα κράτη μέλη την προαγωγή- εντός των ορίων του ορισμού του άρθρου 2 παράγραφος 1 των τύπων ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών που είναι οι πλέον κατάλληλοι για τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Ως εκ τούτου, δεν προκύπτει από την πρόταση οδηγίας ότι η Φινλανδία θα ώφειλε ναποκαταστήσει την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματοςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις με παραγωγή βασιζόμενη στην καύση ξύλου.

Επιπλέον, όλες οι μορφέςδροηλεκτρικής ενέργειαςπάγονται στις διατάξεις πιστοποίησης της προέλευσης, δεδομένου ότι οι καταναλωτές πρέπει να έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν εάν η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται, ή όχι, από ανανεώσιμες πηγές. Ωστόσο, στην περίπτωση τωνδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων, τα πιστοποιητικά οφείλουν να προσδιορίζουν κατά πόσον η δυναμικότητα είναι άνω ή κάτω των 10 MW.

Επίσης, οι μεγάλεςδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις δεν εμπίπτουν στις περισσότερο τεχνικές διατάξεις της πρότασης, δηλ. την κατά προτεραιότητα πρόσβαση στο δίκτυο, δεδομένου ότι αυτό δεν είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η οικονομική βιωσιμότητα στην αγορά. Εκ κατακλείδι, η Επιτροπή, με την πολιτική προώθησης των ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών, προσπαθεί να εστιάσει την δημόσια στήριξη στους τύπους ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών που είναι οι πλέον αναγκαίοι και οικονομικά δικαιολογήσιμοι.

(1) COM(2000)279 τελικό.