ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2485/98

υποβολή: Johann Kronberger (NI) προς την Επιτροπή

(30 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Σχέδιο "Corridoio Adriatico"

1. Τι κατάσταση επικρατεί σχετικά με το σχέδιο "Corridoio Adriatico", δηλαδή την πλωτή οδό που καταλήγει στο λιμάνι της Τεργέστης και που προορίζεται για τη σύνδεση της Αδριατικής με άλλα όμορα κράτη της Μεσογείου και της περιοχής του Σουέζ;

2. Τι σπουδαιότητα προσδίδει η Επιτροπή στο σχέδιο αυτό;

3. Σε ποιό στάδιο ευρίσκονται επί του παρόντος οι διαπραγματεύσεις;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Οκτωβρίου 1998)

1. Το σχέδιο έργου με τίτλο "Διάδρομος της Αδριατικής" αποτελεί εναλλακτική δυνατότητα σύνδεσης των κεντρικών περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ιταλίας με την Ελλάδα και την ανατολική πλευρά της λεκάνης της Μεσογείου, ώστε να αποφεύγεται η χερσαία διαδρομή μέσω της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Πρόκειται για την συγκέραση σιδηροδρομικών και οδικών υποδομών, λιμένων, συνδέσεις με λιμένες και συνδυασμένες μεταφορές κατά μήκος των ακτών της Αδριατικής και του Ιονίου στην Ιταλία και την Ελλάδα. Στο πλαίσιο της συγχρηματοδότησης των διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών (κανονισμός 2236/95 του Συμβουλίου(1)) η Επιτροπή χορήγησε χρηματοδοτική ενίσχυση για δύο μελέτες σκοπιμότητας σχετικά με τον "Διάδρομο Αδριατικής-Ιονίου", μία στην Ελλάδα (χρηματοδοτική ενίσχυση ύψους 0,34 εκατομ. ECU το 1996) και μία στην Ιταλία (χρηματοδοτική ενίσχυση ύψους 1 Ιουνίου 1995). Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέθεσαν οι αρχές καμία μελέτη δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

2. Από προγενέστερες μελέτες προκύπτει ότι είναι ευοίωνες οι προοπτικές που προσφέρονται για την ανάπτυξη συνδυασμένων μεταφορών και παράκτιων θαλάσσιων μεταφορών στον διάδρομο αυτό. Αναμένεται λοιπόν ότι αυτός ο σημαντικός διάδρομος μεταφορών θα είναι σε θέση να συμβάλλει σημαντικά για τη βελτίωση της πρόσβασης απομακρυσμένων περιοχών της Κοινότητας και των χωρών της Μεσογείου στις κεντρικές περιοχές της Κοινότητας στο πλαίσιο της διαρκούς κινητικότητας προσώπων και εμπορευμάτων. Η Επιτροπή είναι κατά συνέπεια πεπεισμένη για την σκοπιμότητα του σχεδίου αυτού.

3. Εξάλλου, στο πλαίσιο της τρίτης πανευρωπαϊκής συνδιάσκεψης μεταφορών που πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι τον Ιούνιο του 1997, η Αδριατική και το Ιόνιο αναγνωρίσθηκαν ως σημαντικό στοιχείο για τις μεταφορές. Στο πλαίσιο αυτό ορίστηκε ο πανευρωπαϊκός χώρος μεταφορών (PETrA) Αδριατικής/Ιονίου, προκειμένου οι χώρες που αφορά ο PETrA να εκπονήσουν σχέδιο για την ανάπτυξη των υποδομών του χώρου αυτού και των συνδέσεών του με τους πανευρωπαϊκούς διαδρόμους και το διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών. Με την ενθάρρυνση της Επιτροπής, η Ιταλία και η Ελλάδα έχουν ήδη εκτελέσει από κοινού ορισμένες προπαρασκευαστικές εργασίες και σχεδιάζουν στο εγγύς μέλλον να συγκαλέσουν συνάντηση όλων των ενδιαφερομένων μερών, περιλαμβανομένης της Επιτροπής.

(1) ΕΕ L 228 της 23.9.1995.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3096/98

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς το Συμβούλιο

(19 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Ιταλικό μονοπώλιο της Εθνικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων της Ιταλίας (CONI) - ποδοσφαιρικές εταιρίες και ελεύθερος ανταγωνισμός

Το μονοπώλιο που επικρατεί στον τομέα των αγωνιστικών αθλητικών δραστηριοτήτων, επαγγελματικού και ερασιτεχνικού χαρακτήρα, δυνάμει του ιταλικού νόμου 426 της 16ης Φεβρουαρίου 1942, είναι πλέον απαράδεκτο, συν τοις άλλοις λόγω των σημαντικών ποσών που το ιταλικό κράτος χορηγεί γενναιόδωρα κάθε χρόνο στη CONI. Η αρμόδια αρχή για τον ανταγωνισμό και την αγορά, στην οποία απηύθυναν πολλές φορές επερωτήσεις βουλευτές του ιταλικού κοινοβουλίου, δεν δραστηριοποιήθηκε ποτέ προκειμένου να επικυρώσει την αρχή σύμφωνα με την οποία ο νομοθέτης "πρέπει να δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για τον ανταγωνισμό και να καταλύει τις δεσπόζουσες θέσεις". Ειδικότερα, αποδεικνύεται ανεπαρκής η δράση της εν λόγω αρχής έναντι του Συνδέσμου ποδοσφαιρικών εταιριών Α και Β κατηγορίας σχετικά με το χρονίζον συμβατικό θέμα όσον αφορά τα τηλεοπτικά τέλη pay per view, δεδομένου ότι απευθύνεται σε όργανο της ιταλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου (άρθρο 6, σημείο ΙΙ του σχετικού καταστατικού) που κατέχει, στην πραγματικότητα, το μονοπώλιο στο χώρο του ποδοσφαίρου (άρθρα 1 και 2 του σχετικού Καταστατικού). Οι αρχές κλείνουν τα μάτια όσον αφορά το θέμα της εφαρμογής της αρχής ελεύθερου ανταγωνισμού και τούτο προς όφελος των λιγοστών ομίλων που αναπτύσσουν δράση στο χώρο όπου ο αθλητισμός συνδέεται με οικονομικά συμφέροντα.

Κατά συνέπεια, ερωτάται το Συμβούλιο αν ο καθένας είναι ελεύθερος να διοργανώνει αθλητικές δραστηριότητες, επαγγελματικού ή ερασιτεχνικού χαρακτήρα, σε τακτική βάση ή περιστασιακά, στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς, σε αντίθεση, δηλαδή, με το μονοπωλιακό σύστημα, όπως είναι για παράδειγμα το ιταλικό που ελέγχεται από την CONI, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα ποσά ύψους πολλών δισεκατομμυρίων που έχουν χορηγηθεί στον εν λόγω οργανισμό.

Απάντηση

(7 Δεκεμβρίου 1998)

Λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ θεσμικών οργάνων που προβλέπεται από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο μπορεί απλώς να ενημερώσει τον Αξιότιμο κ. Βουλευτή ότι το συγκεκριμένο ζήτημα εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Επιτροπής, δυνάμει ιδίως των άρθρων 89 και 90 της συνθήκης ΕΚ.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2464/98

υποβολή: Daniela Raschhofer (NI) προς την Επιτροπή

(30 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Επιβολή δασμών αντιντάμπιγκ σε παραγωγούς χάλυβα

Σας ευχαριστώ για την απάντησή σας στις 11 Ιουνίου 1998 στην ερώτησή μου (Ρ-1606/98(1)). Δεδομένου ότι η απάντηση αναφέρεται σε μέτρα που έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή για ανοξείδωτους χαλύβδινους κοχλίες, απευθύνω εκ νέου τις ερωτήσεις μου στην Επιτροπή, επισημαίνοντας ότι οι ερωτήσεις μου αφορούν τους χαλύβδινους κοχλίες.

1. Σχεδιάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προβεί στην εφαρμογή τέτοιων μέτρων;

2. Εάν τούτο συμβαίνει, σε ποιό ύψος θα ανέρχονται αυτοί οι δασμοί ανά τόννο;

3. Από πότε υπολογίζεται να ισχύσει η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στα εν λόγω προϊόντα;

4. Περιορίζεται το μέτρο αποκλειστικά στους χαλύβδινους κοχλίες ή αφορά επίσης και άλλα προϊόντα χάλυβα;

5. Θα θιγούν από αυτά τα μέτρα στον τομέα της δασμολογικής πολιτικής όλοι οι παραγωγοί χάλυβα της Άπω Ανατολής;

6. Εάν τούτο δεν συμβαίνει, για ποιούς παραγωγούς πρόκειται να ισχύσει αυτή η ρύθμιση αντιντάμπινγκ;

7. Σε περίπτωση που η Επιτροπή προβεί σε καθορισμό διαφορετικών δασμών, με ποιό τρόπο θα γίνει αυτός ο υπολογισμός;

8. Για πόσο χρόνο σχεδιάζει η Επιτροπή να ισχύσει αυτή η ρύθμιση;

9. Μέσω ποιάς ενημερωτικής οδού και από πότε το ενωρίτερο μπορούν οι θιγόμενες από το μέτρο αυτό επιχειρήσεις να λάβουν από την Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω σχέδιά της;

Απάντηση του Sir Leon Brittan εξ ονόματος της Επιτροπής

(18 Σεπτεμβρίου 1998)

1. Η Επιτροπή συνήθως δεν κινεί διαδικασία αντιντάμπινγκ με δική της πρωτοβουλία αλλά αναλύει την καταγγελία που καταθέτουν κοινοτικοί παραγωγοί οι οποίοι θίγονται από δασμούς αντιντάμπινγκ.

2. Δεν μπορεί να γίνει καμία δήλωση σχετικά με το ποσό και το είδος των δασμών πριν από το τέλος της έρευνας.

3. Δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (κανονισμός (ΕΚ) 384/96 της 22ας Δεκεμβρίου 1995(2)) δεν επιτρέπεται επιβολή προσωρινών δασμών ούτε πριν από την πάροδο 60 ημερών αλλά ούτε και μετά την παρέλευση εννέα μηνών από την έναρξη της διαδικασίας, εφόσον πληρούνται οι όροι για τα μέτρα.

4. Ο ορισμός του προϊόντος το οποίο αφορούν οι διαδικασίες εξαρτάται από την καταγγελία. Η κοινοτική βιομηχανία μπορεί να καταθέσει καταγγελία σχετικά με άλλα προϊόντα.

5.-6. Ο ορισμός των χωρών και των παραγωγών εξαγωγέων κατά των οποίων κινείται η διαδικασία, εξαρτάται από την καταγγελία και μπορεί να μεταβληθεί από την Επιτροπή με δική της πρωτοβουλία.

7. Οι δασμοί που επιβάλλονται στους συνεργαζόμενους παραγωγούς εξαρτάται από τον υπολογισμό των μεμονωμένων περιθωρίων ντάμπινγκ και ζημίας.

8. Οι οριστικοί δασμοί συνήθως ισχύουν για πέντε έτη, εκτός κι αν μετά από εξέταση φανεί ότι η λήξη ισχύος των μέτρων θα μπορούσε να οδηγήσει σε συνέχιση ή επανάληψη του ντάμπινγκ και της ζημίας.

9. Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή δεν μπορεί, εκτός αν έχει ληφθεί απόφαση για την έναρξη έρευνας, να δίδει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με καταγγελία.

(1) ΕΕ C 50 της 22.2.1999, σελ. 54.

(2) ΕΕ L 56 της 6.3.1996.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2678/98

υποβολή: Gerhard Hager (NI) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Εγκληματικότητα που στρέφεται κατά του περιβάλλοντος

Η παρούσα προεδρία διευκρίνησε ότι η καταπολέμηση της οργανωμένης εγκληματικότητας θα αναχθεί σε κύριο ζήτημα του προγράμματός της. Η απειλή από την εγκληματικότητα αυτή πρέπει να καταπολεμηθεί σε ατομική και συλλογική βάση.

Στα συμπεράσματα της κορυφής του Κάρντιφ διαπιστώνεται ότι η εγκληματικότητα που στρέφεται κατά του περιβάλλοντος αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα του οποίου οι επιπτώσεις διαπερνούν τα σύνορα και για το οποίο το Συμβούλιο πρέπει να λάβει μέτρα.

1. Τι συγκεκριμένα μέτρα σχεδιάζει να λάβει η Επιτροπή, για να δώσει συνέχεια στην απαίτηση αυτή;

2. Ποιά είναι τα επί μέρους στοιχεία των μέτρων αυτών;

3. Ποιό είναι το αποτέλεσμα των μέτρων αυτών σε σχέση με ζητήματα που αφορούν την ποινική δίωξη στα κράτη μέλη;

Απάντηση της κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής

(5 Οκτωβρίου 1998)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Κάρντιφ σχετικά με την αναγκαιότητα στενότερης συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας που στρέφεται κατά του περιβάλλοντος. Από την άποψη αυτή, θα εξετάσει με ενδιαφέρον τις προτάσεις για την κοινή απόδοση ευθύνης που ανακοίνωσε ο Δανός Υπουργός Δικαιοσύνης κατά τη δημόσια συζήτηση του Συμβουλίου "Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις" (ΔΕΥ) που διεξήχθη το Μάιο του 1998. Τέτοια μέτρα θα διευκολύνουν τη δικαστική συνεργασία έτσι ώστε να αποφευχθεί ορισμένες επιχειρήσεις να επωφελούνται, εις βάρος του περιβάλλοντος, από τις υφιστάμενες διαφορές μεταξύ των ποινικών νομοθεσιών. Η Επιτροπή από την πλευρά της εξετάζει το ενδεχόμενο να ολοκληρώσει την πρωτοβουλία αυτή με έκδοση ανακοίνωσης για την ενίσχυση της καταπολέμησης της εγκληματικότητας που στρέφεται κατά του περιβάλλοντος η οποία θα καλύπτει κυρίως τις πλευρές ανταλλαγής πληροφοριών, κατάρτισης, ερευνών, πρόληψης καθώς και νομικά θέματα όπως η βελτίωση της τήρησης των υφιστάμενων νομοθεσιών. Επ' αυτού του τελευταίου, όπως ήδη αναφέρεται στην ανακοίνωσή της για τη θέση σε εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου του περιβάλλοντος(1), η Επιτροπή μελετά την προσθήκη στις νομοθετικές προτάσεις της στον τομέα του περιβάλλοντος, ειδικών διατάξεων βάσει των οποίων τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν στα μέτρα μεταφοράς κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένων και ποινικών κυρώσεων, σε περιπτώσεις παραβιάσεων των μέτρων αυτών.

(1) COM(96)500 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2105/98

υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή

(10 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Τοξικό νέφος

Το ραδιενεργό νέφος που διέσχισε τη μισή Ευρώπη, περιλαμβανομένης και της Βόρειας Ιταλίας, από τις 25 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου 1998, προερχόταν από την Ισπανία. Το γεγονός αυτό είχε παραμείνει τελείως άγνωστο μέχρι που η Ισπανία τελικά παραδέχθηκε πως σημειώθηκε διαρροή ραδιενέργειας από την μεταλλοχοΐα "Acerinox" της περιοχής Algeciras του Καδίζ.

Η πηγή της μόλυνσης ήταν προφανώς μια ποσότητα καισίου 137 που βρισκόταν ανάμεσα στα παλιοσίδερα που τροφοδοτούν την υψικάμινο. Για την διαλεύκανση της υπόθεσης συστάθηκε μια διεθνής εξεταστική επιτροπή. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το επίπεδο του καισίου στην ατμόσφαιρα ήταν 200 φορές υψηλότερο του κανονικού. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν πως δεν υπήρξε κίνδυνος ούτε για τους πληθυσμούς ούτε για το περιβάλλον.

Αν αληθεύει πως δεν υπήρξε σοβαρός κίνδυνος, θα μπορούσε άραγε η Επιτροπή να εγγυηθεί, και να αποκλείσει, την ύπαρξη μακροχρονίου κινδύνου;

Κατά τον χρόνο που μολύνθηκε η ατμόσφαιρα, η ποσότητα του καισίου που εναποτέθηκε στα φρούτα και τα λαχανικά ήταν 2.000 φορές υψηλότερη από την κανονική.

Λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος, θα μπορούσε άραγε να αναφέρει η Επιτροπή πώς είναι δυνατόν αυτό το περιστατικό να μη δει το φως της δημοσιότητας παρά μόνο δύο εβδομάδες αφότου συνέβη;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Σεπτεμβρίου 1998)

Στην Ισπανία και στα άλλα κράτη μέλη, η προσλαμβανόμενη δόση από την εισπνοή του μολυσμένου αέρα στη διάρκεια μιας εβδομάδας ανέρχεται περίπου σε 10 εκατομμυριοστά του ορίου της δόσεως για το ευρύ κοινό, που προβλέπουν τα πρότυπα βάσεως της 13ης Μαΐου 1996 (οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου της 13ης Μαΐου 1996 περί καθορισμού των προτύπων βάσεως όσον αφορά την υγειονομική προστασία του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που απορρέουν από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες(1). Οι μέχρι στιγμής διενεργηθείσες μετρήσεις ουδεμία μόλυνση των λαχανικών και των φρούτων υποδηλώνουν, ενώ, βάσει των μετρηθέντων επιπέδων μολύνσεως του αέρα, δεν θα πρέπει να αναμένεται μόλυνση των λαχανικών και φρούτων σε επίπεδο άξιο λόγου.

Σύμφωνα με την έκθεση του συμβουλίου πυρηνικής ασφάλειας προς το ισπανικό κοινοβούλιο, η καθυστέρηση στην ενημέρωση οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το εργοστάσιο καθυστέρησε την κοινοποίησή του (κατά μία εβδομάδα περίπου), μέχρις ότου διαπιστώσει έγκυρα την έκταση του συμβάντος. Στη συνέχεια, οι εθνικές αρχές επιθεώρησαν τις εγκαταστάσεις και, προτού ενημερώσουν το κοινό, αξιολόγησαν τα αποτελέσματα. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το διαρρεύσαν διάστημα δεν είναι ικανοποιητικό και ότι επιβάλλεται μια εξέταση των διαδικασιών.

(1) ΕΕ L 159 της 29.6.1996.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1592/98

υποβολή: Klaus Lukas (NI) προς την Επιτροπή

(25 Μαΐου 1998)

Θέμα: Η πτώχευση της Τράπεζας "Tauras"

Όπως πληροφορούμαι, πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης χάθηκαν από την πτώχευση της Λιθουανικής Τράπεζας "Tauras" κατά το έτος 1995/1997.

1. Σε ποιό ύψος ανέρχονται οι πόροι της ΕΕ που είχαν κατατεθεί στην ως άνω τράπεζα; Σε ποιό ύψος ανέρχονται οι πόροι που μπόρεσαν να επανακτηθούν; Ποιό είναι το ύψος των πόρων των οποίων η επανάκτηση δεν προβλέπεται προς το παρόν;

2. Γιατί επελέγη η εν λόγω τράπεζα ως τραπεζικός σύνδεσμος της ΕΕ; Ποιός ήταν υπεύθυνος για αυτήν την απόφαση; Ποιά συμπεράσματα θα εξάγει η Επιτροπή από αυτήν την υπόθεση; Βάσει ποιάς διαδικασίας επιλέγονται τράπεζες ως τραπεζικοί σύνδεσμοι της ΕΕ;

3. Έχει αντιμετωπίσει η Επιτροπή άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες τράπεζες που είχαν επιλεγεί ως τραπεζικοί σύνδεσμοι της ΕΕ ευρέθησαν αργότερα σε δυσχερή οικονομική κατάσταση; Εάν ναι, ποιές ήταν αυτές οι περιπτώσεις και ποιές ήταν οι οικονομικές απώλειες;

4. Οι τράπεζες που μπορούν να δρουν ως τραπεζικοί σύνδεσμοι της ΕΕ υπόκεινται σε ειδικό έλεγχο; Εάν ναι, πώς διεξάγεται αυτός ο έλεγχος; Εάν όχι, γιατί όχι;

Απάντηση του κ. de Silguy εξ ονόματος της Επιτροπής

(12 Ιουνίου 1998)

Η Επιτροπή δεν επέλεξε την τράπεζα Tauras ως ανταποκρίτρια τράπεζα και δεν κατέθεσε κοινοτικά κεφάλαια στην τράπεζα αυτή. Συνεπώς, δεν θα χαθούν κοινοτικά κεφάλαια λόγω της πτώχευσης της Tauras.

Το αξιότιμο μέλος μπορεί να αναφέρεται στη χρήση της μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε στη Λιθουανία από την Κοινότητα το Νοέμβριο του 1992. Λεπτομερής ανάλυση της εκτέλεσης της εν λόγω πράξης περιλαμβάνεται στην έκθεση για τη μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή σε τρίτες χώρες που υποβάλλει η Επιτροπή στο Κοινοβούλιο κάθε χρόνο(1).

Η μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή που χορηγήθηκε στη Λιθουανία στο πλαίσιο των συμφωνιών της χώρας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) πήρε τη μορφή κοινοτικού δανείου προς την κεντρική τράπεζα της Λιθουανίας. Πρόκειται για κρατική δανειακή πράξη που είναι εγγυημένη από τη Δημοκρατία της Λιθουανίας.

Σχετικά με τις ιδιαίτερες περιστάσεις κατά την εφαρμογή της εν λόγω βοήθειας, οι λιθουανικές αρχές είχαν τη δυνατότητα να δανείσουν μέρος των κεφαλαίων μέσω επιλεγμένου αριθμού τοπικών τραπεζών. Οι ενδιάμεσες αυτές δανειακές αυτές πράξεις είναι χρηματοδοτικές πράξεις μεταξύ λιθουανικών οργανισμών και οι σχετικοί κίνδυνοι βαρύνουν το κράτος της Λιθουανίας. Έτσι, στις 29 Αυγούστου 1995 οι λιθουανικές αρχές αποφάσισαν να δανείσουν στην τράπεζα Tauras 17 εκατ. ECU. Ωστόσο, η πράξη αυτή δεν επηρεάζει τις απαιτήσεις της Κοινότητας από τη Λιθουανία. Τα κοινοτικά δάνεια προς τη Λιθουανία έχουν μέχρι στιγμής εξυπηρετηθεί απολύτως και η Επιτροπή δεν προβλέπει να υπάρξουν άλλες δυσκολίες στο μέλλον.

(1) COM(98)3 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3396/98

υποβολή: Marco Cellai (NI) προς την Επιτροπή

(17 Νοεμβρίου 1998)

Θέμα: Διαγωνισμός της 14ης Σεπτεμβρίου 1998 στην Επιτροπή

Έχοντας υπόψη ότι οι διαγωνισμοί αποσκοπούν στην επιλογή μεταξύ των υποψηφίων των καταλληλότερων (που επομένως θεωρούνται οι καλύτεροι) για την κάλυψη υπευθύνων θέσεων στην Επιτροπή; δεδομένου ότι ο στόχος αυτός είναι ζωτικής σημασίας τόσο για την Κοινότητα όσο και, κατά συνέπειαν, για τον ευρωπαίο πολίτη; δεδομένου ότι η οργανωτική ανεπάρκεια που επιδείχθηκε κατά τις εξετάσεις της 14ης Σεπτεμβρίου 1998 είναι αναπόφευκτο να προκαλεί δυσμενή εντύπωση για το αίσθημα ευθύνης των υπευθύνων για τη διενέργεια των εξετάσεων, ζητείται από την Επιτροπή να αναφέρει σε ποιες ενέργειες σκοπεύει να προβεί προκειμένου να εξακριβωθούν οι ευθύνες για την κακή διαχείριση μιας δαπανηρής επιχείρησης και ποια μέτρα σκοπεύει να εγκρίνει ώστε να μην επαναληφθούν τα δυσάρεστα αυτά επεισόδια.

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Νοεμβρίου 1998)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου παρακαλείται να ανατρέξει στην κοινή απάντηση της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις P-2922/98, P-2974/98, E-3053/98, E-3079/98, P-3101/98, P-3106/98, P-3136/98 και E-3253/98 της κας Napoletano και άλλων(1).

(1) EE C 118 της 29.4.1999, σελ. 164.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2945/98

υποβολή: Umberto Bossi (NI) προς το Συμβούλιο

(19 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Καθυστερήσεις της ιταλικής κυβέρνησης για τη δημιουργία ταμείου εγγύησης υπέρ των ΜΜΕ

Το Συμβούλιο υπουργών ECOFIN ενέκρινε δαπάνη 420 εκατ. Ecu για διάφορες δράσεις υπέρ των ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων και τη δημιουργία ταμείου εγγύησης δανείων για το οποίο θα απαιτηθεί η οικονομική συμμετοχή των κρατών μελών.

Το ιταλικό Υπουργείο Βιομηχανίας άρχισε μεν, ουδέποτε ολοκλήρωσε δε, τη σύνταξη νομοσχεδίου για την έκδοση διατάγματος με σκοπό τη δημιουργία ταμείου εθνικής εγγύησης το οποίο θα λειτουργούσε συμπληρωματικά προς το ευρωπαϊκό. Το ταμείο εθνικής εγγύησης θα έπρεπε να είναι έτοιμο περί τα μέσα Σεπτεμβρίου, το νομοσχέδιο όμως δεν προβλέπεται να είναι εγκαίρως έτοιμο.

Για το λόγο αυτό, οι ιταλικές ΜΜΕ δεν θα μπορούν, για νιοστή φορά, να επωφεληθούν από τις ευρωπαϊκές βοήθειες, τις οποίες θα λάβουν άλλα κράτη, τα οποία εργάζονται αποτελεσματικότερα για την προσαρμογή των οργάνων τους στις ευκαιρίες που προσφέρει η Κοινότητα. Η καθυστέρηση της ιταλικής κυβέρνησης αποβαίνει, ως εκ τούτου, αποκλειστικά εις βάρος των δυνητικών αποδεκτών των κοινοτικών ενισχύσεων, και, εν προκειμένω, των ΜΜΕ.

Πώς σκοπεύει το Συμβούλιο να προστατεύσει τις ΜΜΕ που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, λόγω της καθυστέρησης ή της έλλειψης νομοθετικών προσαρμογών από τα κράτη μέλη;

Τί μέτρα σκοπεύει να λάβει το Συμβούλιο έναντι των κυβερνήσεων των κρατών μελών οι οποίες δεν παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα, με αποτέλεσμα να βλάπτονται οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας τους;

Απάντηση

(14 Δεκεμβρίου 1998)

Σύμφωνα με την κατανομή των εξουσιών μεταξύ των Οργάνων δυνάμει της Συνθήκης, το Συμβούλιο δεν είναι αρμόδιο για τη διασφάλιση της εφαρμογής των κοινοτικών μέτρων από τα κράτη μέλη.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1672/98

υποβολή: Cristiana Muscardini (NI) , Gianfranco Fini (NI) , Amedeo Amadeo (NI) , Roberta Angelilli (NI) , Marco Cellai (NI) , Sebastiano Musumeci (NI) , Gastone Parigi (NI) , Salvatore Tatarella (NI) και Antonio Trizza (NI) προς την Επιτροπή

(29 Μαΐου 1998)

Θέμα: Περιβαλλοντική τραγωδία στην Καμπανία

Έχοντας υπόψη την τραγωδία που έπληξε την περιφέρεια της Καμπανίας στην Ιταλία και το γεγονός ότι η τραγωδία αυτή οφείλεται στην κατολίσθηση ολόκληρων τμημάτων του βουνού εξαιτίας της αλόγιστης υλοτόμησης,

έχοντας υπόψη ότι η αυθαίρετη υλοτομία πλήττει διάφορες ζώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι αυτή η εξάλειψη των δασών προκαλεί όχι μόνο οικολογικές ζημιές αλλά και αληθινές τραγωδίες με νεκρούς, τραυματίες και την καταστροφή κατοικιών και ολόκληρων περιοχών,

δεν θεωρεί η Επιτροπή σκόπιμο να υποβάλει το συντομότερο οδηγία με συγκεκριμένους κανόνες για την προστασία της περιβαλλοντικής κληρονομιάς και, όσον αφορά την καταστροφή των δασών, την υποχρέωση αναδάσωσης και ενδεχομένως αποκατάστασης των ζημιών που προκαλούνται λόγω παράβασης των κανόνων αυτών;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(22 Ιουλίου 1998)

Η Επιτροπή παραπέμπει τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου στις απαντήσεις που έχει ήδη δώσει σχετικά με τα επείγοντα ψηφίσματα της 14ης Μαΐου 1998 και στην γραπτή ερώτηση P-1618/98 του κ. Caccavale(1) για την περιβαλλοντική καταστροφή στην Καμπανία.

Η επέκταση των οικισμών και ιδίως οι ανεξέλεγκτες οικοδομικές δραστηριότητες σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές αντιπροσωπεύουν σοβαρούς κινδύνους και πιθανόν να προκαλούν καταστροφές στη φύση. Τα μέτρα χωροταξίας μπορούν να προωθήσουν πρότυπα για τη βιώσιμη χρήση της γης και να αποτρέψουν έτσι κινδύνους καταστροφών. Σήμερα, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή προωθούν το χωροταξικό σχεδιασμό με την σύνταξη ενός επίσημου εγγράφου αναφοράς, του "Σχεδίου ανάπτυξης του κοινοτικού χώρου", που στόχο έχει να καθοδηγήσει τις δράσεις σε αυτούς τους τομείς.

Όσον αφορά την προστασία των δασών, όλα τα κράτη μέλη έχουν υπογράψει τις αποφάσεις των Υπουργικών Διασκέψεων για την προστασία των δασών στην Ευρώπη (Στρασβούργο 1990, Ελσίνκι 1993, Λισαβώνα 1998) και έχουν δεσμευτεί για την προστασία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των εθνικών τους δασικών πόρων.

Η πολιτική για τα δάση δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία της Επιτροπής. Εντούτοις, η δασοκομία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ανάπτυξης της υπαίθρου. Η Επιτροπή στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσης 2000 και ιδίως στην πρότασή της σχετικά με την ανάπτυξη της υπαίθρου, έχει χρηματοδοτήσει μέτρα στήριξης, με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης διαχείρισης και ανάπτυξης της δασοκομίας, της προστασίας των δασικών εκτάσεων και της επέκτασης των δασικών περιοχών. Η στήριξη αυτή θα συμβάλει στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει η Κοινότητα και τα κράτη μέλη σε διεθνές επίπεδο. Η συγκεκριμένη στήριξη θα βασίζεται σε εθνικά δασικά σχέδια όπως αυτά έχουν εγκριθεί από τη διακυβερνητική ομάδα δασών.

(1) ΕΕ C 354 της 24.11.1998.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2699/98

υποβολή: Amedeo Amadeo (NI) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Διαφορά Ιταλίας/Ευρωπαïκής Επιτροπής σχετικά με τις στοματολογικές και ορθοδοντικές φροντίδες

Οι λεγόμενες "οδηγίες περί ιατρών", τουτέστιν οι οδηγίες 75/362/ΕΟΚ(1) και 75/363/ΕΟΚ(2), ρυθμίζουν με ανάλογα κριτήρια - αναγνώριση και δικαίωμα εγκατάστασης - την άσκηση, μεταξύ άλλων, της οδοντοστοματολογίας (απλές δραστηριότητες φροντίδας στόματος και οδόντων που ασκούνται χωρίς περιορισμούς από τους ιατρούς).

Επισημαίνουμε ότι στις "οδηγίες περί ιατρών" δεν προσδιορίζονται καθόλου τα πεδία δραστηριοτήτων, αλλά μόνον τα κριτήρια κατάρτισης, δεδομένου ότι σε κανένα κράτος μέλος δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι μπορεί να περιορίσει ανατομικά το πεδίο δράσης ενός ιατρού που καλείται να θεραπεύσει ένα άτομο. Μόνο στην Ιταλία μπορέσαμε να σκεφθούμε ότι, επειδή η φροντίδα μέρους του σώματος (δόντια, στόμα, κλπ.), ανατέθηκε σ' έναν επαγγελματία μη ιατρό, το μέρος αυτό μπορεί αυτόματα να εξαιρεθεί "νομίμως" από τις φροντίδες του ιατρού.

Μπορεί η Επιτροπή να μας πει εάν υπάρχουν σε κοινοτικό επίπεδο κανονιστικές ρυθμίσεις ή συμπεριφορές που έχουν κατά κάποιο τρόπο επιβάλει στα κράτη μέλη μια κάποια νομοθετική ρύθμιση που τα υποχρεώνει να απαγορεύουν ρητά στους ιατρούς την άσκηση των δραστηριοτήτων φροντίδας του στόματος και των οδόντων;

(1) ΕΕ L 167 της 30.6.1975, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 167 της 30.6.1975, σελ. 14.