ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3303/02

υποβολή: Giovanni Pittella (PSE) προς την Επιτροπή

(21 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Ανησυχίες για προστασία των καταναλωτών όσον αφορά τα τρόφιμα

Η ιταλική Οικονομική Αστυνομία κατέσχε δεκάδες τόνων αλλοιωμένης τομάτας από την Ελλάδα με προορισμό επιχειρήσεις της επαρχίας του Σαλέρνο, γεγονός που για προφανείς λόγους προκαλεί έντονες ανησυχίες όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών, αλλά και για τις ίδιες επιχειρήσεις μεταποίησης του προϊόντος.

Η προαναφερθείσα αλλοιωμένη τομάτα συνοδευόταν από πιστοποιητικά καταλληλότητας απόγιεινής —γειονομικής πλευράς που εξέδωσαν οι ελληνικές αρχές πριν από την φόρτωσή για την Ιταλία.

Με ποιό τρόπο προτίθεται η Επιτροπή να εξακριβώσει ενδεχόμενα επίπεδα ευθύνης στη δραστηριότητα έκδοσης των προαναφερθέντων πιστοποιητικών, καθώς και πιθανές εξωτερικές παρεμβολές εκ μέρους εγκληματικών οργανώσεων·

Κοινή απάντησητου κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-3259/02 και E-3303/02

(14 Ιανουαρίου 2003)

Η οδηγία 93/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, για τηνγιεινή των τροφίμων(1) ορίζει ότι οιπεύθυνοι μιας επιχείρησης τροφίμων πρέπει να εξασφαλίζουν ότι διατίθενται στην αγορά μόνο τα τρόφιμα που παράγονται μεγιεινό τρόπο και δεν παρουσιάζουν κίνδυνο για τηνγεία. Αυτή η οδηγία, η οποία ισχύει για όλα τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης, δεν προβλέπει τη χορήγηση πιστοποιητικώνγειονομικής καταλληλότητας για την ανταλλαγή προϊόντων μεταξύ κρατών μελών και, συνεπώς, δεν είναι σαφές σε ποιο πιστοποιητικό γίνεται αναφορά ή για ποιο λόγο πρέπει να χορηγείται τέτοιο πιστοποιητικό εφόσον δεν είναιποχρεωτικό σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.

Σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβούλιο, της 14ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(2), είναι καθήκον των αρμόδιων αρχών κάθε κράτους μέλους να εξασφαλίζουν ότι οιπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίμων τηρούν όλες τις κοινοτικές και εθνικές διατάξεις που ισχύουν για τα τρόφιμα, μέσω επιθεωρήσεων, δειγματοληψιών, εξετάσεων φακέλων, και άλλων δραστηριοτήτων. Εάν κατά την πραγματοποίηση των ελέγχων οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι η μη τήρηση της νομοθεσίας σχετικά με τα τρόφιμα μπορεί να έχει ως συνέπεια κινδύνους για την ασφάλεια ή τηνγιεινή των τροφίμων, πρέπει να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα που μπορεί να είναι έως και η απόσυρση και/ή η καταστροφή των τροφίμων ή το κλείσιμο ολόκληρης ή ενός μέρους της επιχείρησης για αρκετό χρονικό διάστημα.

Επιπλέον, στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1999, σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(3), θεσπίστηκε σύστημα διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών σε όλες τις διαδικασίες επιτήρησης για παραβάσεις της νομοθεσίας περί τροφίμων. Για να διευκολυνθεί αυτή η διοικητική συνδρομή σε κάθε κράτος μέλος ορίστηκε ένας ενιαίος φορέας σύνδεσμος του οποίου ο ρόλος είναι να βοηθά και να συντονίζει την επικοινωνία και, ειδικότερα, τη διαβίβαση και παραλαβή των αιτήσεων συνδρομής.

Όταν, κατά την ανταλλαγή πληροφοριών, διαπιστώνεται ότι ενδέχεται ναπάρχει περίπτωση μη συμμόρφωση προς την κοινοτική ή εθνική νομοθεσία, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πραγματοποιήθηκε η ισχυριζόμενη μη συμμόρφωση, πρέπει ναποβάλλει αναφορά, σε εύθετο χρόνο, στην αρμόδια αρχή του άλλου κράτους μέλους σχετικά με ενέργεια που έχει αναληφθεί για την πρόληψη της επανάληψης της ισχυριζόμενης μη συμμόρφωσης.

Η αμοιβαία διοικητική συνδρομή δεν αποκλείει, σε καμία περίπτωση, τηνποχρέωση των κρατών μελών να γνωστοποιούν στην Επιτροπή, μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης που δημιουργήθηκε βάσει του κανονισμού ((ΕΚ) αριθ. 178/2002(4), έναν άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο για την ανθρώπινηγεία που προκύπτει από τρόφιμα.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή δεν έλαβε καμία κοινοποίηση μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και δεν έχει κανένα ειδικό στοιχείο που να δικαιολογεί σημαντική ενέργεια εκτός των μέτρων που θα μπορούσαν να ληφθούν με καταλληλότερο τρόπο σε εθνικό επίπεδο.

Η Επιτροπή καλεί τις αξιότιμες βουλευτές να παράσχουν, εφόσον έχουν διαθέσιμες, περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό που αναφέρουν στις ερωτήσεις τους ώστε να μπορέσει να εξετάσει εάν είναι σκόπιμο να αναληφθεί δράση σε κοινοτικό επίπεδο.

(1) ΕΕ L 175 της 19.7.1993.

(2) ΕΕ L 186 της 30.6.1989.

(3) ΕΕ L 290 της 24.11.1993.

(4) Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων, ΕΕ L 31 της 1.2.2002.