ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0482/02

υποβολή: Adriana Poli Bortone (UEN), Cristiana Muscardini (UEN),Roberta Angelilli (UEN), Sergio Berlato (UEN), Roberto Bigliardo (UEN),Antonio Mussa (UEN), Sebastiano Musumeci (UEN), Mauro Nobilia (UEN)και Franz Turchi (UEN) προς την Επιτροπή

(22 Φεβρουαρίου 2002)

Θέμα: Έρευνα για τη φύση των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ)

Οι αποκαλούμενες ΜΚΟ (μη κυβερνητικές οργανώσεις) διαδραματίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο στη διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή· πράγματι, πλήθος διεθνών, ευρωπαϊκών και εθνικών οργανισμών,

καθώς και κυβερνήσεις, εμπιστεύονται σε αυτές τη διοικητική και οικονομική διαχείριση τεράστιων πόρων, οι οποίοι προορίζονται για έργα μεγάλης σπουδαιότητας, κυρίως στο χώρο της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επίσης, πολλές από τις οργανώσεις αυτές έχουν αναδειχθεί σε προνομιακούς εταίρους πολλών κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, οι οποίοι ζητούν τη γνώμη τους πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων.

Έχονταςπόψη το ρόλο αυτό, με διαρκώς αυξανόμενο βάρος στη γνωμοδοτική διαδικασία και, κατά συνέπεια, στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, αλλά και τις συχνές περιπτώσεις κακής διαχείρισης που επισημαίνονται, προκύπτει σαφώς η ανάγκη διασφάλισης της μέγιστης δυνατής διαφάνειας, με τη θέσπιση συγκεκριμένων κανόνων που θα πρέπει να τηρούνται όσον αφορά τον καθορισμό της φύσης των ΜΚΟ ως αναγνωρισμένου και εισακουόμενου εταίρου των κοινοτικών οργάνων.

Βάσε των ανωτέρω, μπορεί η Επιτροπή

1. να αναφέρει ποια είναι τα κριτήρια για την αναγνώριση μιας ένωσης ως ΜΚΟ και ποιους ελέγχους εφαρμόζει, πριν και μετά την αναγνώριση αυτή, για να βεβαιωθεί για την πλήρη αξιοπιστία της ένωσης·

2. να ανακοινώσει τον κατάλογο των μέχρι σήμερα αναγνωρισμένων μη κυβερνητικών οργανώσεων, επισημαίνοντας ποιες από αυτές διαχειρίζονται αξιόλογους πόρους του κοινοτικού προϋπολογισμού·

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Απριλίου 2002)

1. Η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι δεν εφαρμόζει ένα γενικό σύστημα πιστοποίησης στο πλαίσιο του οποίου οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) μπορούν να αποκτήσουν καθεστώς αναγνωρισμένου οργανισμού από την Επιτροπή.

Συνεπώς, η συμμετοχή των ΜΚΟ στις διαδικασίες διαβουλεύσεων της Επιτροπής ή η επιλογή τους ως δικαιούχους κοινοτικών προγραμμάτων και έργων δεν εξαρτάται γενικότερα από την προηγούμενη εγγραφή ή πιστοποίηση τους.

Στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων πρέπει να είναι γρήγορες. Για αυτό το λόγο, καθιερώθηκε, το 1993, η διαδικασία επιλογής των οργανώσεων, έτσι ώστε η Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO) να μην επιβαρύνεται με τη δυσκίνητη και χρονοβόρα διαδικασία προκήρυξης δημόσιων διαγωνισμών, η οποία απαιτείται κανονικά για χορήγηση επιδοτήσεων. Αυτή η διαδικασία επιλογής είναι γνωστή ως συμφωνία-πλαίσιο εταιρικής σχέσης (ΣΠΕΣ).

Η διαδικασία προεπιλογής και επιλογής των οργανώσεων διέπεται από ακριβείς και προκαθορισμένους κανόνες. Η συνηθισμένη διαδικασία που εφαρμόζει η ECHO για την εξέταση τωνποψηφιοτήτων ορίζεται από τη νομική της βάση (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου, της 20ης Ιουνίου 1996, σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια(1), άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2), καθώς και από τον Δημοσιονομικό Κανονισμό και τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του.

Η πολιτική της ECHO χαρακτηρίζεται από την προσφυγή σε οργανώσεις που είναι καλά προσαρμοσμένες για κάθε ανθρωπιστική αποστολή, ώστε η βοήθεια να χορηγείται στους δικαιούχους με τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Έτσι, με βάση τις ανάγκες λειτουργίας και τις ειδικές ικανότητες μιας δεδομένης ΜΚΟ, η ECHO μπορεί, κατ' εξαίρεση, να συνάψει επιχειρησιακές συμβάσεις με οργανώσεις που δεν έχουνπογράψει (ακόμη) τη ΣΠΕΣ.

Όσον αφορά τις διαβουλεύσεις με τις ΜΚΟ, πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή, στη Λευκή Βίβλο της για τη διακυβέρνηση, δεσμεύτηκε να βελτιώσει τη διαφάνεια σχετικά με τη συμμετοχή των ΜΚΟ και άλλων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στα δομημένα όργανα διαβούλευσης. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή άρχισε να δημιουργεί μια βάση δεδομένων που περιέχει πληροφορίες για αυτά τα φόρουμ διαβουλεύσεων και τις οργανώσεις που αντιπροσωπεύονται. Μόλις συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία, η βάση δεδομένων θα καταστεί διαθέσιμη στον εξυπηρετητή EUROPA.

2. Το εγχειρίδιο της Επιτροπής για τη διαχείριση των επιδοτήσεων ορίζει ότι όλες οιπηρεσίες της Επιτροπής πρέπει να κοινοποιούν μια φορά το χρόνο στον εξυπηρετητή EUROPA, όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις επιδοτήσεις που χορηγούν. Αυτό γίνεται σε αποκεντρωμένη βάση, δηλαδή στις αρχικές σελίδες των διάφορωνπηρεσιών. Ο κατάλογος συνεργατών της ECHO είναι επίσης διαθέσιμος στο κοινό μέσω του Διαδικτύου(2).

(1) ΕΕ L 163 της 2.7.1996.

(2) http://europa.eu.int/comm/echo/en/index_en.html.