ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2314/99

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Ασφάλειες αυτοκινήτου στο εξωτερικό

Σε ορισμένα κράτη μέλη της Ε Ε, μεταξύ δε αυτών και στην Ολλανδία, η ασφάλεια αυτοκινήτου περιορίζει τις δυνατότητες παραμονής στο εξωτερικό για περιόδους πουπερβαίνουν τους τρεις μήνες, ακόμα δε και τις οκτώ εβδομάδες. Η αιτία των ανωτέρω οφείλεται στο γεγονός ότι ασφαλισμένο αυτοκίνητο από τις χώρες αυτές μπορεί να παραμείνει μόνον για περιορισμένο συνεχές διάστημα στο εξωτερικό. Η κατάσταση αυτή συνιστά κώλυμα στο δικαίωμα παραμονής σε άλλες χώρες, ιδίως μάλιστα διότι, γενικά, στις χώρες που διαμένει κανείς προσωρινώς δεν μπορεί να συνάψει ασφάλεια δεδομένου ότι ο αριθμός της πινακίδας του αυτοκινήτου δεν είναι καταχωρημένος στην χώρα προσωρινής διαμονής.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή την κατάσταση αυτή;

2. Εάν ναι, δεν φρονεί η Επιτροπή ότι τέτοια μέτρα παρακωλύουν την ελεύθερη μετακίνηση των εργαζομένων και την ελεύθερη μετακίνηση των προσώπων;

3. Σε ποιες χώρες παρατηρείται η κατάσταση αυτή και σε ποιές όχι;

4. Πώς σκέπτεται η Επιτροπή να αντιμετωπίσει την εν λόγω κατάσταση;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Ιανουαρίου 2000)

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για την εμπορική τακτική στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αλλά δεν έχει ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις συγκεκριμένες ασφαλιστικές επιχειρήσεις στα διάφορα κράτη μέλη.

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 της Τρίτης Οδηγίας σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων 90/232/ΕΟΚ της 14ης Μαΐου 1990 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων(1): «όλα τα συμβόλαιαποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των οχημάτων πρέπει να καλύπτουν, βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, όλο το έδαφος της Κοινότητας». Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις επομένως δεν επιτρέπεται να εξαιρούν κανένα κοινοτικό έδαφος από την κάλυψή τους. Ωστόσο, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων που καθιερώνεται στην εθνική νομοθεσία, ορισμένες ασφαλιστικές επιχειρήσεις δέχονται να προβλέπουν στα συμβόλαιά τους ότι η σύμβαση λήγει αφότου ο ασφαλισμένος έχει παραμείνει επί ορισμένο χρονικό διάστημα σε ένα άλλο κράτος μέλος. Θεωρούν ότι η αλλαγή διαμονής του ασφαλισμένου μπορεί να απαιτεί επανεκτίμηση του ενεχόμενου κινδύνου. Είναι σαφές ότι στην περίπτωση αυτή η ασφαλιστική επιχείρηση θα πρέπει να επιστρέφει στους ασφαλισμένους το επιπλέον ασφάλιστρο που καταβλήθηκε ως συνέπεια της πρόωρης λύσης του ασφαλιστηρίου.

Η λύση του ασφαλιστηρίου όταν ο ασφαλισμένος αλλάζει τόπο διαμονής και μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος φαίνεται δικαιολογημένη εφόσον το αυτοκίνητο πρέπει να καταχωριστεί στο νέο κράτος μέλος διαμονής και ο κίνδυνος θεωρείται ότι βρίσκεται στην χώρα καταχώρισης, σύμφωνα με οδηγίες σχετικά με τις ασφάλειες. Στην περίπτωση αυτή η ασφαλιστική κάλυψη δεν θα πρέπει να παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Η ασφάλιση μπορεί να καλύπτεται από την ίδια ασφαλιστική επιχείρηση ή κάποια άλλη εξουσιοδοτημένη να ενεργεί με ελεύθερη παροχήπηρεσιών από το κράτος μέλος καταγωγής ή από οποιαδήποτε επιχείρηση εγκατεστημένη στο νέο κράτος μέλος διαμονής.

Η φορολογική νομοθεσία, η οποία θεσπίζει τηνποχρέωση να καταχωρίζεται ο αριθμός κυκλοφορίας του αυτοκινήτου στο κράτος μέλος διαμονής, προβλέπει δεσμευτικές προθεσμίες για την καταχώριση αυτή έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η καταβολή των φόρων για τα αυτοκίνητα οχήματα. Θα ήταν επιθυμητό τα ασφαλιστήρια να λαμβάνουνπόψη τους τις προθεσμίες αυτές. Ωστόσο, δεν είναι λογικό να αναμένεται ότι τα ασφαλιστήρια θα χρησιμεύουν ως διαρκής διασφάλιση που θα επιτρέπει στους ασφαλισμένους να μεταθέτουν επ' άπειρον τις ορισθείσες προθεσμίες για την καταχώριση των αυτοκινήτων τους.

Η κατάσταση είναι διαφορετική όταν ο ασφαλισμένος δεν έχει μεταφέρει πραγματικά τον τόπο διαμονής σε άλλο κράτος μέλος, αλλά διαμένει μόνο στο εξωτερικό προσωρινά για επαγγελματικούς ή ιδιωτικούς λόγους. Στην περίπτωση αυτή η πρόωρη λύση του ασφαλιστηρίου μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα για τον ασφαλισμένο ο οποίος θα έχει δυσκολίες να βρει εναλλακτικό ασφαλιστήριο για προσωρινή διαμονή στο εξωτερικό. Τα ασφαλιστήρια δεν θα πρέπει να αφήνουν τους ευρωπαίους πολίτες ακάλυπτους σε τέτοιες περιπτώσεις.

Η Επιτροπή, η οποία συνιστά ομάδα εργασίας με συμμετοχή των κρατών μελών για τον εκσυγχρονισμό των οδηγιών για τις ασφάλειες οχημάτων, θα εξετάσει την κατάσταση που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου καθώς και κάθε δυνατή ανάληψη δράσης.

(1) ΕΕ L 129 της 19.5.1990.