ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1462/01

υποβολή: Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(17 Μαΐου 2001)

Θέμα: Έκδοση άδειας οδηγήσεως Γ κατηγορίας για διαβητικούς

Ένας φινλανδός πολίτης, διαβητικός, σπουδάζει από διετίας στο τμήμα διοικητικής μέριμνας ενός κέντρου επαγγελματικής κατάρτισης προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια οδηγήσεως φορτηγού οχήματος. Όταν ζήτησε να γίνει δεκτός στο εν λόγω κέντρο, ουδείς τον ενημέρωσε ότι ο διαβήτης συνιστούσε εμπόδιο για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού. Η άδεια οδηγήσεως Γ κατηγορίας είναι απαραίτητη για την έκδοση αδείας και για την άσκηση του επαγγέλματος. Παρά ταύτα, βάσει μιας κοινοτικής οδηγίας, οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της εν λόγω αδείας στους διαβητικούς είναι πολύ περιοριστικές.

Βάσει του σημείου 10.1 του Παραρτήματος ΙΙΙ της Οδηγίας 91/493/ΕΟΚ(1), η άδεια οδηγήσεως Γ κατηγορίας δεν πρέπει να εκδίδεται ούτε να ανανεώνεται σεποψηφίους ή οδηγούς που έχουν προσβληθεί από σακχαρώδη διαβήτη και έχουν ανάγκη από τη χορήγηση ινσουλίνης, εκτός όλως εξαιρετικών περιπτώσεων δεόντως αιτιολογημένων με ιατρική έκθεση εξουσιοδοτημένου ιατρού και ύστερα από τακτική ιατρική παρακολούθηση.

Το εν λόγω άτομο, προκειμένου να αποκτήσει την άδεια οδήγησης Γ κατηγορίας, ζήτησε και έλαβε από τον επι κεφαλής παιδίατρο, τον ιατρό γενικής ιατρικής και τον οφθαλμίατρο τις σχετικές προς την κατάσταση τηςγείας του εκθέσεις. Όλες οι προαναφερθείσες εκθέσεις συνηγορούνπέρ της χορηγήσεως της άδειας οδηγήσεως Γ κατηγορίας. Επίσης, οι ιατροί εκτιμούν ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος για την μη χορήγηση στον ασθενή της άδειας οδηγήσεως, τόσο της απλής όσο και της επαγγελματικής.

Το εν λόγω άτομο διαθέτει την άδεια οδηγήσεως Β κατηγορίας από το 1998. Ο διαβήτης του ουδέποτε του δημιούργησε το παραμικρό πρόβλημα κατά την οδήγηση επιβατικού αυτοκινήτου· ουδέποτεπέστη σοκ ινσουλίνης, ή είχε συμπτώματαπογλυκαιμίας. Εκτός αυτού, στόχος του δεν είναι να γίνει επαγγελματίας οδηγός δημόσιων επιβατικών μεταφορών και είναι αυτονόητο ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί τακτικά την κατάσταση τηςγείας του.

Οι συγκοινωνιακές αρχές της Φινλανδίας δεν εδέχθησαν να κάνουν μια εξαίρεση, βασιζόμενες στην κοινοτική οδηγία, την οποία εν προκειμένω ερμηνεύουν περιοριστικά.

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η ερμηνεία της κοινοτικής οδηγίας σχετικά με τους όρους για τη χορήγηση άδειας οδηγήσεως προκαλεί στις αρχές των κρατών μελών προβλήματα τέτοιου είδους;

Υπάρχει κάποιο ανάλογο προηγούμενο, λ.χ. περιπτώσεις ατόμων που πάσχουν από επιληψία ή από κινησιολογικά προβλήματα;

Στην περίπτωση κατά την οποία η ερμηνεία της ανωτέρω οδηγίας έχει δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να λάβει μέτρα προκειμένου να διευκρινίσει την ερμηνεία της σε εθνικό επίπεδο;

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σελ. 1.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Ιουλίου 2001)

Οι οδηγοί που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και οι οποίοι χρειάζονται θεραπεία με ινσουλίνη δεν επιτρέπεται να είναι κάτοχοι άδειας οδήγησης των κατηγοριών Γ και Δ και των αντίστοιχωνποκατηγοριών και κατηγοριών ρυμολκουμένων, εκτός πολύ εξαιρετικών περιπτώσεων, δεόντως αιτιολογημένων με έγκυρη ιατρική γνωμάτευση καιπό την προϋπόθεση τακτικού ιατρικού ελέγχου(1).

Η περίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη αποτέλεσε το αντικείμενο ευρέων συζητήσεων στην επιτροπή κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων σε θέματα άδειας οδήγησης και η εν λόγω επιτροπή συμπέρανε ότι το ισχύον καθεστώς πρέπει να διατηρηθεί ως έχει. Οι εμπειρογνώμονες των κρατών μελών κρίνουν ότι οι κίνδυνοι που συνδέονται με τον σακχαρώδη διαβήτη, ιδίως το σοκ, ηπογλυκαιμία, οι διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης ή, ακόμη, τα προβλήματα οράσεως, καθιστούν απαγορευτική την οδήγηση βαρέων οχημάτων ή λεωφορείων.

Είναι γεγονός ότι όλα τα κράτη μέλη ακολουθούν πολιτική πολύ περιορισμένης πρόσβασης στις κατηγορίες Γ και Δ για τα πρόσωπα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη καιφίστανται αγωγή με ινσουλίνη. Σε όλες τις περιπτώσεις, τέτοια άδειαπόκειται σε τακτικότατη ιατρική παρακολούθηση και τα περισσότερα κράτη μέλη περιορίζονται στην ανανέωση της άδειας κατόχου που έχει προσβληθεί από διαβήτη σε ηλικία μεγαλύτερη της επαγγελματικά ενεργού ηλικίας. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά άρνηση πρώτης χορήγησης άδειας οδήγησης Γ και Δ σε άτομα που έχουν ήδη προσβληθεί από σακχαρώδη διαβήτη.

Τέτοια απαγόρευσηπάρχει για τη χορήγηση ή για την ανανέωση αδειών οδήγησης σε άτομα που πάσχουν από κρίσεις επιληψίας, καθώς και για ορισμένα άτομα με αναπηρίες κινητικότητας(2).

Μετά τις συζητήσεις της επιτροπής κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων επί θεμάτων αδειών οδήγησης, η Επιτροπή δρομολόγησε σειρά μελετών στο πλαίσιο των οικείων ερευνητικών προγραμμάτων και ελπίζει να είναι σε θέση να παρουσιάσει τα αποτελέσματα των εν λόγω μελετών στην επιτροπή εντός διετίας(3).

(1) Σημείο 10.1 του παραρτήματος III της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τις άδειες οδήγησης, ΕΕ L 237 της 24.8.1991.

(2) Σημεία 8.3 και 12.2 του προαναφερθέντος παραρτήματος ΙΙΙ.

(3) Διενεργούνται μελέτες όσον αφορά την όραση, την επιληψία και τις προσαρμογές οχημάτων.