ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2439/99

υποβολή: Ioannis Souladakis (PSE) προς την Επιτροπή

(13 Δεκεμβρίου 1999)

Θέμα: Προστασία ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στο Κόσοβο

Κατά την συζήτηση της προφορικής ερώτησής μου (H-0608/99)(1) στις 16.11.1999 προς την Επιτροπή, περί Προστασίας Συμφερόντων Επιχειρήσεων Ευρωπαϊκής νωσης στο Κοσσυφοπέδιο ο Επίτροπος Πάτεν δήλωσε ότι δεν έχει πληροφορίες περί πιέσεων και απειλών που δέχονται ευρωπαϊκές επιχειρήσεις στο Κοσσυφοπέδιο. Για να καλυφθούν τα κενά ενημέρωσής του επί του θέματος παρέδωσα στον ίδιο προσωπικά τη γραπτή σχετική αλληλογραφία μεταξύ της εταιρίας Μυτιληναίοςκαι των κ.κ. Kouchner και Dixon. Επιπλέον του ζήτησα να ενημερωθεί για την σημερινή κατάσταση και λειτουργία των τηλεπικοινωνιών στο Κοσσυφοπέδιο, προκειμένου να έχει ολοκληρωμένη άποψη για το θέμα.

Η καλή επικοινωνία μεταξύ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου θα βοηθήσει την προστασία των συμφερόντων της ΕΕ εκεί όπου τυχόν απειλούνται. Και αυτή τη στιγμή στο Κοσσυφοπέδιο διακυβεύονται κυριαρχικά δικαιώματα ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδας (ΟΤΕ) και η STET International της Ιταλίας, που συμμετέχουν κατά 20 % και 29 % αντίστοιχα στην Srbija Telekom, βλάπτονται από τη μη πληρωμή τελών προς την Srbija Telekom για χρήση των τηλεπικοινωνιών στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ o UCK με τηνποστήριξη παρασκήνιωνποστηρικτών, επιμένουν στην ανακατασκευή του κατεστραμμένου δικτύου από τις δύο εταιρείες και την εν συνεχεία εθνικοποίησή του από την Αλβανία, κατά παράβαση διεθνών συμφωνιών. Η μεγαλύτερη παρανομία, όμως, έγινε μόλις πρόσφατα. Εντελώς παράνομα, ειδική επιτροπήστην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι του ΟΗΕ και Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου εκχώρησε το δικαίωμα της κινητής τηλεφωνίας στη γαλλική εταιρεία Alcatel. Τα δικαιώματα αυτά ανήκουν αποκλειστικά στον ΟΤΕ και στη STET International, σύμφωνα με ήδη ισχύουσες διεθνείς συμφωνίες που καθορίζουν ότι το Κοσσυφοπέδιο περιλαμβάνεται στο ζωτικό χώρο άσκησης αρμοδιότητας και εξαγωγής κερδών γι' αυτές.

Ερωτάται η Επιτροπή πώς θα προστατεύσει τα νόμιμα δικαιώματα ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στο Κοσσυφοπέδιο, τα οποία αυτή τη στιγμή, απειλούνται από παράνομα κυκλώματα, στα οποία αρχίζουν να ενέχονται και οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ, οι οποίοι ενεργούν αντίθετα προς τις εντολές, που έχουν λάβει και τους καλούν να τηρούν τη νομιμότητα στην περιοχή.

(1) Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (11/1999).

Συμπληρωματική απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Μαρτίου 2000)

Η Επιτροπή ευχαριστεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου για το ότι εφιστά εκ νέου την προσοχή στο θέμα της νομικής προστασίας των ευρωπαϊκών εταιριών στο Κοσσυφοπέδιο και για το ότι παρέσχε επιπλέον τεκμηρίωση σχετικά με το ευαίσθητο αυτό θέμα.

Η προστασία των νομικών δικαιωμάτων των εταιριών στο Κοσσυφοπέδιο αποτελεί θέμα που εμπίπτει στην άμεση αρμοδιότητα της προσωρινής διοικητικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο (UNMIK), σύμφωνα με το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αριθ.1244 (1999). Ο πλήρης φάκελος σχετικά με το θέμα είναι στην κατοχή της UNMIK, η οποία είναι ο μόνος φορέας που μπορεί να διαμορφώσει έγκυρες προτάσεις για την απαιτούμενη ενέργεια.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2657/99

υποβολή: Antnio Campos (PSE) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Κοινή Γεωργική Πολιτική

Τα δημητριακά αντιστοιχούν στο 12 % της τελικής γεωργικής παραγωγής της νωσης, ενώ απορροφούν το 48 % των δαπανών του Τμήματος Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ.

Θα μπορούσε άραγε να αναφέρει η Επιτροπή:

1. Ποια είναι η επιβάρυνση της νωσης για επιδοτήσεις, ανά κιλό παραγόμενου σίτου, λαμβάνονταςπόψη όλες τις δαπάνες, συνυπολογιζομένων και των επιδοτήσεων των εξαγωγών, της απόσυρσης γαιών κλπ., που προβλέπονται από την πολιτική της νωσης η οποία συνδέεται με την παραγωγή σιτηρών;

2. Ποια είναι η μέση τιμή ανά κιλό σίτου, στην παγκόσμια αγορά, για το έτος 1999;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Φεβρουαρίου 2000)

Με βάση τα στοιχεία που λήφθηκανπόψη για την εκτίμηση των αναγκών πιστώσεων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων Τμήμα Εγγυήσεων για τον προϋπολογισμό 2000, το μέρος του κόστους σχετικά με τον σίτο (μαλακό ή σκληρό) ανέρχεται σε 6.595 εκατ. για παραγωγή 95,5 εκατ. τόνων, δηλαδή κόστος 69 ανά παραγόμενο τόνο.

Για λόγους ενημέρωσης, το κόστος αυτό περιλαμβάνει τις άμεσες ενισχύσεις ανά εκτάριο, τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και την παραγωγή αμύλου σίτου καθώς και την ειδική φθίνουσα ενίσχυση για την πορτογαλική παραγωγή.

Συγκρινόμενο με τα ακαθάριστα έσοδα για τον γεωργό, βάσει της τιμής παρέμβασης (119,19 ανά τόνο) και αυξημένο κατά τις άμεσες ενισχύσεις (54,34), το κόστος αυτό αντιπροσωπεύει ωστόσο, το 40 % περίπου, το οποίο παρουσιάζει μια μέση τάξη μεγέθους για όλες τις αροτραίες καλλιέργειες.

Η παγκόσμια τιμή αγοράς σκληρού σίτου για το 1999 εξελίχθηκε μεταξύ 105 και 90 $ ανά τόνο για τον μαλακό σίτο συγκρίσιμης ποιότητας με την κοινοτική ποιότητα και μεταξύ 160 και 185 $ για τον σκληρό σίτο.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2643/99

υποβολή: Andrew Duff (ELDR) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Κανόνες και κανονισμοί ελέγχων των σφαγείων στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η Επιτροπή είναι ικανοποιημένη με τον Κανονισμό 1995 του ΗΒ για τις συνθήκες καλής μεταχείρισης των ζώων (σφαγή ή θανάτωση) ο οποίος φιλοδοξεί να θέσει σε εφαρμογή την οδηγία 93/119/ΕΚ(1) για την προστασία των ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θανάτωσή τους;

Πόσες καταγγελίες έχει λάβει η Επιτροπή από βρετανούς κτηνοτρόφους σχετικά με την εφαρμογή αυτής της οδηγίας;

Κατά την άποψη της Επιτροπής, γιατί η σφαγή ενός αρνιού κοστίζει περίπου 17 ευρώ στο ΗΒ και λιγότερο από 5 ευρώ στη Γαλλία;

(1) ΕΕ L 340 της 31.12.1993, σελ. 21.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Φεβρουαρίου 2000)

Η οδηγία 93/119/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1993 για την προστασία των ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θανάτωσή τους έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου, η δε Επιτροπή δεν έχει λάβει γνώση για τυχόν τρέχοντα προβλήματα όσον αφορά την εφαρμογή και επιβολή της σχετικής εθνικής νομοθεσίας στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

Η Επιτροπή δεν είναι αποδέκτης τυχόν καταγγελιών αγροτών του Ηνωμένου Βασιλείου ή οργανώσεών τους σχετικά με την ανωτέρω οδηγία. Η Επιτροπή είναι όμως ενήμερη για την ύπαρξη έκθεσης, που έχει συντάξει ομάδα εργασίας με αντικείμενο τις κανονιστικές ρυθμίσεις στον τομέα του κρέατος, η οποία πρόσφαταποβλήθηκε στις βρετανικές αρχές.

Το κόστος σφαγής περιλαμβάνει τόσο το σύνηθες εμπορικό κόστος λειτουργίας των σφαγείων, όπως και την αμοιβή που εισπράττεται για τον επίσημο κτηνιατρικό έλεγχο. Το ανωτέρω κόστος διαφέρει από ένα κράτος μέλος στο άλλο(1). Ειδικότερα το εμπορικό κόστος μπορεί να διαφέρει ακόμη και εντός των κρατών μελών ανάλογα με το καθεστώς ιδιοκτησίας του σφαγείου (ιδιωτικό, δημοτικό ή ανήκον σε συνεταιριστική οργάνωση), το τοπικό κόστος εργασίας, τη φορολογία και διάφορους άλλους παράγοντες.

Ως εκ τούτου η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να σχολιάσει τις συγκεκριμένες αναφερθείσες αριθμητικές τιμές.

Εφόσον το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου αποστείλει αναλυτικότερες πληροφορίες για τη διατεινόμενη διαφορά κόστους και σχετικά με τη βάση επί της οποίας έχειπολογιστεί το κόστος αυτό, η Επιτροπή είναι πρόθυμη να εξετάσει περαιτέρω το ζήτημα.

(1) Η οδηγία 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιανουαρίου 1985, όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 162 της 1.7.1996) περιέχει διατάξεις για την εναρμόνιση των κανόνων σχετικά με την χρηματοδότηση των κτηνιατρικών επιθεωρήσεων και ελέγχων. Το άρθρο 5 παράγραφος 3 της οδηγίας επιτρέπει όμως στα κράτη μέλη να επιβάλουν τέληπερβαίνοντα το κόστος των κοινοτικών τελών,πό τον όρο ότι οι συνολικές επιβαρύνσεις δενπερβαίνουν το κόστος της επιθεώρησης.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2756/99

υποβολή: Concepci Ferrer (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ρυθμίσεις στον τομέα της πτηνοτροφίας

Λαμβάνονταςπόψη ότι τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στον τομέα της πτηνοτροφίας σε ορισμένες περιφέρειες της Ένωσης κατά το τελευταίο έτος, προκάλεσαν κάποια αλλαγή στις καταναλωτικές

συνήθειες των πολιτών και ότι ηπερβολική προσφορά που συνεπαγόταν η αλλαγή αυτή προκάλεσε πτώση της τιμής του κοτόπουλου κάτω από το κόστος παραγωγής, πράγμα που ζημιώνει τις παραγωγικές περιφέρειες οι οποίες δεν είχαν καμία σχέση με τα σκάνδαλα, λαμβάνονταςπόψη ότι οι απώλειες που συνεπεία των ανωτέρωφίσταται ο τομέας αυτός και επισημαίνοντας ότι οι πτηνοτρόφοι ζητούν την αναδιάρθρωση του τομέα προκειμένου να περιορισθεί ο αριθμός των αναπαραγωγικών ορνίθων.

Έχει αναλάβει ή σκοπεύει να αναλάβει η Επιτροπή κάποια πρωτοβουλία προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημα αυτό και να αντιμετωπισθεί έτσι η κρίση που η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Φεβρουαρίου 2000)

Τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στον τομέα της πτηνοτροφίας στην Ισπανία το 1999 δεν φαίνεται να είναι άμεση συνέπεια της κρίσης της κατανάλωσης που παρατηρήθηκε μετά την κρίση της διοξίνης. Η προέλευση των εν λόγω προβλημάτων οφείλεται μάλλον στην αύξηση της παραγωγής του κρέατος πουλερικών στην Ισπανία το 1999 σε σχέση με το 1998.

Πράγματι, η ισπανική βιομηχανία πτηνοτροφίας εκτιμά την αύξηση της παραγωγής μεταξύ 1998 και 1999 σε περίπου 15 %, αποτέλεσμα των θετικών οικονομικών αποτελεσμάτων που διαπιστώθηκαν στο τέλος του 1998, γεγονός που προκάλεσε την πτώση της τιμής από την αρχή του έτους 1999 πολύ πριν από την κρίση της διοξίνης. Η εν λόγω κρίση είχε επιπλέον συνέπειες στην ισπανική αγορά του κρέατος πουλερικών από τον Ιούνιο του 1999.

Όσον αφορά τα πλεονάσματα της παραγωγής από την αρχή του 1999, η κοινή οργάνωση αγορών για τον τομέα αυτό αποκλείει μέτρα ρύθμισης, όπως η δημόσια παρέμβαση στην αγορά. Είναι ο ίδιος ο τομέας πτηνοτροφίας που είναιπεύθυνος για την προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση λαμβάνονταςπόψη την τήρηση των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού.

Η Επιτροπή διαθέτει μόνο διατάξεις στήριξης της αγοράς μέσω ενισχύσεων στην εξαγωγή για την εξισορρόπηση της κοινοτικής αγοράς. Τα μέτρα αυτάπόκεινται σε περιορισμούς στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Ωστόσο και παρά τους περιορισμούς αυτούς, η Επιτροπή προέβλεψε το καλοκαίρι του 1999 επιστροφές κατά την εξαγωγή προς περιοχές προορισμού διαφορετικές από αυτές που προβλέπονται συνήθως, προκειμένου να διευκολύνει την εξαγωγή από όλες τις κοινοτικές περιφέρειες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2850/99

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Μετατροπή αδειών οδήγησης των διακινουμένων εργαζομένων

Στην οδηγία 91/439/ΕΟΚ(1) του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1999 σχετικά με την άδεια οδήγησης προβλέπονται δυνατότητες μετατροπής των εκδοθεισών σε κράτη μέλη αδειών οδήγησης σε άδειες άλλων κρατών μελών. Υπό ορισμένες συνθήκες κράτη μέλη μπορούν επίσης να παρατείνουν την ισχύ αδειών οδήγησης που έχουν εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη.

1. Πώς εφαρμόζονται οι εν λόγω διατάξεις στην πράξη; Έχει άραγεπόψη της η Επιτροπή την όλη κατάσταση; Ποια προβλήματα συναντώνται;

2. Σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν έχει σαφή εικόνα σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας στην πράξη, μήπως θα ήταν τότε διατεθειμένη να προβεί σε σχετική έρευνα, κυρίως επειδή έχουν διατυπωθεί αρκετά παράπονα ως προς το θέμα αυτό, δεδομένου ότι οι εθνικές διοικήσεις δεν έχουν πάντοτεπόψη τους τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας;

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σελ. 1.

Απάντηση της κας Mme de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαρτίου 2000)

Η οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης(1) προβλέπει συγκεκριμένα στο άρθρο 8 παράγραφος 1 ότι ένας κάτοχος άδειας οδήγησης μπορεί να ζητήσει ο ίδιος αντικατάσταση της αδείας του από άλλη ισοδύναμη στο κράτος μέλος όπου έχει την κανονική του διαμονή. Το άρθρο 8 παράγραφος 3 περιγράφει τις διαδικασίες που πρέπει να τηρηθούν σε περίπτωση αντικατάστασης της αδείας. Οι διατάξεις αυτές έχουν μεταφερθεί ορθά στο εσωτερικό δίκαιο των διαφόρων κρατών μελών και δενπήρξαν περιπτώσεις διαμαρτυρίας από πλευράς πολιτών.

Αντίθετα, η Επιτροπή εξετάζει τη στιγμή αυτή αρκετές μηνύσεις, αναφορές και άλλες συμβουλές πολιτών οι οποίες αφορούν προβλήματα που σχετίζονται με την αναγνώριση ή την ανανέωση της αδείας και προέκυψαν από την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη διάρκεια ισχύος της αδείας ή την περιοδικότητα των ιατρικών εξετάσεων. Εν προκειμένω, το άρθρο 1 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ ορίζει ότι: Όταν ο κάτοχος άδειας οδήγησης, της οποίας η ισχύς δεν έχει λήξε,ι αποκτά την κανονική του διαμονή σε κράτος μέλος

άλλο από εκείνο που εξέδωσε την άδεια, το κράτος μέλοςποδοχής μπορεί ναπαγάγει τον κάτοχο της άδειας στις εθνικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη διάρκεια ισχύος της άδειας, τον ιατρικό έλεγχο, mldr. Η Επιτροπή έχει κινήσει διαδικασία παράβασης κατά αρκετών κρατών μελών για τη μη ορθή μεταφορά της διάταξης αυτής στο εσωτερικό τους δίκαιο.

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2705/99

υποβολή: Ian Hudghton (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Αλιεία: Ανακατανομή των πόρων του ΧΜΠΑ

Εάν ένα κράτος μέλος δεν απορροφήσει πλήρως το μερίδιό του από τους πόρους του ΧΜΠΑ, θα μπορούσε η Επιτροπή να μας πληροφορήσει κατά πόσον το κράτος μέλος αυτό έχει τη δυνατότητα να ανακατανείμει τους μη απορροφηθέντες πόρους, διαθέτοντάς τους σε άλλα προγράμματα εκτός του αλιευτικού τομέα; Εάν ναι, θα μπορούσε η Επιτροπή να μας αναφέρει παραδείγματα περιπτώσεων κατά τις οποίες έχει εφαρμοσθεί η πρακτική αυτή;

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2705/99 και E-2706/99

(22 Φεβρουαρίου 2000)

Ένα κράτος μέλος μπορεί, στο πλαίσιο των κανονισμών των Διαρθρωτικών Ταμείων, να επανακατανείμει την κοινοτική συνδρομή από ένα πρόγραμμα σε άλλο ή μεταξύ των ταμείων στο εσωτερικό του κράτους μέλους. Μπορεί, επίσης, να επιστρέψει την συνδρομή ολόκληρη ή τμήμα αυτής στην Επιτροπή για να επαναχορηγηθεί σε άλλο κράτος μέλος ή για άλλους σκοπούς, ανάλογα με την περίπτωση. Πολλά κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει μία ή περισσότερες από τις εν λόγω πρακτικές.

Η συνολική συνδρομή για το χρηματοδοτικό μέσο προσανατολισμού της αλιείας (ΧΜΠΑ) στο Ηνωμένο Βασίλειο για την περίοδο αλιείας 1994-1999 ανήλθε στα 128,14 εκατ.. Το 1999, το ποσό αυτό μειώθηκε κατά 25,25 εκατ. μετά από αίτηση των βρετανικών αρχών λόγω, κυρίως, των μειωμένων χρηματοδοτικών αναγκών που συνδέονται με το μέτρο για την θέση εκτός λειτουργίας αλιευτικών σκαφών. Το ποσό που επεστράφη από το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επαναχορηγήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, αλλά συνέβαλε στην εξισορρόπηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για το 1999.

Οι χρηματοδοτικές συνδρομές στο πλαίσιο του ΧΜΠΑ για όλο το Ηνωμένο Βασίλειο (όλα τα προγράμματα του στόχου 1 και 5α) ανήλθαν για το 1998 και το 1999 σε 14,5 εκατ. και 41,2 εκατ. αντίστοιχα. Όλες οι πιστώσεις για το ΧΜΠΑ ανελήφθησαν.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι τα χρηματοδοτικά ποσά που χορηγήθηκαν, στο πλαίσιο ενός προγράμματος, είναι μόνο ενδεικτικά και είναι σύνηθες ναπάρχουν, ενίοτε, αλλαγές ανάλογα με τις περιστάσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2706/99

υποβολή: Ian Hudghton (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Αλιεία: ΧΜΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας παράσχει στατιστικά στοιχεία για τους πόρους του ΧΜΠΑ που διατέθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τα έτη 1998 και 1999 και το βαθμό χρησιμοποίησής τους, όπου να εμφαίνονται ειδικότερα τα μη χρησιμοποιηθένταποσά;

Κοινή απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-2705/99 και E-2706/99

(22 Φεβρουαρίου 2000)

Ένα κράτος μέλος μπορεί, στο πλαίσιο των κανονισμών των Διαρθρωτικών Ταμείων, να επανακατανείμει την κοινοτική συνδρομή από ένα πρόγραμμα σε άλλο ή μεταξύ των ταμείων στο εσωτερικό του κράτους μέλους. Μπορεί, επίσης, να επιστρέψει την συνδρομή ολόκληρη ή τμήμα αυτής στην Επιτροπή για να επαναχορηγηθεί σε άλλο κράτος μέλος ή για άλλους σκοπούς, ανάλογα με την περίπτωση. Πολλά κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει μία ή περισσότερες από τις εν λόγω πρακτικές.

Η συνολική συνδρομή για το χρηματοδοτικό μέσο προσανατολισμού της αλιείας (ΧΜΠΑ) στο Ηνωμένο Βασίλειο για την περίοδο αλιείας 1994-1999 ανήλθε στα 128,14 εκατ.. Το 1999, το ποσό αυτό μειώθηκε κατά 25,25 εκατ. μετά από αίτηση των βρετανικών αρχών λόγω, κυρίως, των μειωμένων χρηματοδοτικών αναγκών που συνδέονται με το μέτρο για την θέση εκτός λειτουργίας αλιευτικών σκαφών. Το ποσό που επεστράφη από το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επαναχορηγήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, αλλά συνέβαλε στην εξισορρόπηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για το 1999.

Οι χρηματοδοτικές συνδρομές στο πλαίσιο του ΧΜΠΑ για όλο το Ηνωμένο Βασίλειο (όλα τα προγράμματα του στόχου 1 και 5α) ανήλθαν για το 1998 και το 1999 σε 14,5 εκατ. και 41,2 εκατ. αντίστοιχα. Όλες οι πιστώσεις για το ΧΜΠΑ ανελήφθησαν.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι τα χρηματοδοτικά ποσά που χορηγήθηκαν, στο πλαίσιο ενός προγράμματος, είναι μόνο ενδεικτικά και είναι σύνηθες ναπάρχουν, ενίοτε, αλλαγές ανάλογα με τις περιστάσεις.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2711/99

υποβολή: Francesco Turchi (UEN) προς την Επιτροπή

(11 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ακουστική ρύπανση

χονταςπόψη ότι όλα τα άτομα που διαβιούν κοντά σε πηγές θορύβου διατρέχουν κίνδυνο για τηνγεία τους και ότι οι συνέπειες μπορούν να ποικίλουν σε σχέση με τα φυσικά χαρακτηριστικά του θορύβου, τους χρόνους και τρόπους εκπομπής του και μπορούν να καταταγούν ως συνέπειες βλάβης, και συνέπειες ενόχλησης, η δε έκθεση σε ένα θόρυβο μπορεί να έχει σοβαρές βλάβες στην ακοή, ακόμη δε και να προκαλέσει κώφωση, δυσκολίες στο λόγο, μείωση της καθοριστικής μνήμης, αίσθημα κούρασης, κεφαλαλγία, γενικό αίσθημα εγκατάλειψης, εριστικότητα, ανησυχία και ότι η παρέμβαση του θορύβου στον ύπνο προκαλεί δυσκολίες ή αλλοίωση.

Ερωτάται η Επιτροπή τί έχει γίνει και τί γίνεται στην Ευρώπη για την προστασία τηςγείας όλων μας και ποιες παρεμβάσεις έχουν πραγματοποιηθεί για να μετριασθεί το φαινόμενο της ακουστικής ρύπανσης και να μειωθούν τα επίπεδα του θορύβου.

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Φεβρουαρίου 2000)

Οι επιπτώσεις της ηχορύπανσης στηνγεία, όπως η απώλεια της μνήμης, το αίσθημα της κόπωσης, η οξυθυμία και άλλα, περιγράφονται αναλυτικά στην ιατρική βιβλιογραφία. Από πολύ καιρό αποτελούν θέμα ανησυχίας στον τομέα της δημόσιαςγείας. Η μείωση της ηχορύπανσης στο περιβάλλον, στο χώρο κατοικίας ή εργασίας απαιτεί μακρόπνοη προσπάθεια. Πολλά ευρωπαϊκά νομοθετικά κείμενα ασχολούνται με το θέμα των θορύβων, περιορίζοντας τα επίπεδα εκπομπής τους. Τα κύρια κείμενα είναι οι οδηγίες 86/594/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 1986 που αφορά τον αερόφερτο θόρυβο που εκπέμπουν οι οικιακές συσκευές(1) και 86/188/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Μαΐου 1986 σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους στο θόρυβο κατά την εργασία(2). Αυτή η τελευταία οδηγία πρόκειται να αναθεωρηθεί σύντομα στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθεώρησης της οδηγίας περί της προστασίας τηςγείας των εργαζομένων από την έκθεση στους κραδασμούς, στους θορύβους και στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία(3). Αυτή η οδηγία έχει διαιρεθεί και το Συμβούλιο αυτή τη στιγμή συζητά μόνον την πτυχή που αφορά τους 'κραδασμούς'.

Όσον αφορά την έκθεση του κοινού, δημοσιεύτηκε πράσινο βιβλίο με τίτλο Μελλοντική πολιτική για το θόρυβο Πράσινο βιβλίο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 1996(4). Η Επιτροπή ασχολείται παράλληλα με το θέμα της μείωσης των ηχητικών ρύπων των αεροπλάνων με την προσθήκη σιγαστήρων και επιχορηγεί εργασίες έρευνας και πρόληψης του θορύβου μέσω του προγράμματος κοινοτικής δράσης Ασθένειες που σχετίζονται με τη ρύπανση(5).

Αυτά τα στοιχεία θα μας επιτρέψουν να χαμηλώσουμε προοδευτικά το επίπεδο ηχορύπανσης στο οποίο εκτίθεται το κοινό, βελτιώνοντας έτσι το επίπεδο τηςγείας τους, σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που παραχωρούνται στην Επιτροπή στο άρθρο 152 (πρώην άρθρο 129) της συνθήκης ΕΚ.

(1) ΕΕ L 344 της 6.12.1986.

(2) ΕΕ L 137 της 24.5.1986.

(3) COM(94)284 τελικό.

(4) COM(96)540 τελικό.

(5) ΕΕ C 219 της 30.7.1999.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2735/99

υποβολή: Carlo Fatuzzo (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(18 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Ελεύθερη είσοδος στα μουσεία για τους κοινοτικούς πολίτες δεύτερης ηλικίας

Ο πολιτιστικός τουρισμός της δεύτερης ηλικίας στην Ευρώπη αποτελεί πηγή πολιτιστικού εμπλουτισμού,γειούς χρήσης του ελεύθερου χρόνου και δημιουργίας πολλών νέων θέσεων εργασίας.

Προτίθεται η Επιτροπή να παρέμβει με μια οδηγία προκειμένου να τον αυξήσει και να διευκολύνει την πρόσβαση σε αυτόν;

Μπορεί εξάλλου η Επιτροπή να ζητήσει από την ιταλίδα Υπουργό Melandri να τροποποιήσει τον κανονισμό που δημοσιεύθηκε στην ιταλική Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 253 της 27.10.1999 και περιορίζει στους ηλικίας άνω των 65 την ελεύθερη είσοδο στα μνημεία, μουσεία, ανασκαφές, πάρκα κλπ. επεκτείνοντάς την και στους κοινοτικούς πολίτες ηλικίας μεταξύ των 55 και 65 ετών;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(13 Μαρτίου 2000)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση της σημασίας του πολιτιστικού τουρισμού ως πηγής για τη ενδεχόμενη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Όμως, δεν προτίθεται να εκδώσει οδηγία σχετικά με τον θέμα αυτό.

Το θέμα των ομάδων ηλικιών που επωφελούνται ελεύθερης εισόδου σε τουριστικά αξιοθέατα της Ιταλίας αφορά το ίδιο το κράτος μέλος, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2652/99

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(12 Ιανουαρίου 2000)

Θέμα: Αξιοπιστία των αερόσακων

Δεδομένου ότι, στον τομέα της οδικής ασφάλειας και της πρόληψης των ατυχημάτων, οι οδηγίες 96/27/ΕΚ(1) και 96/79/ΕΚ(2) (υποχρεωτικές από 1ης Μαρτίου 1999) ορίζουν προϋποθέσεις και προδιαγραφές ασφάλειας, στις οποίες περιλαμβάνεται και η εγκατάσταση αερόσακων.

Μπορεί η Επιτροπή να μας ενημερώσει:

1. ποιος είναι ο βαθμός εφαρμογής των νομοθετικών και μη νομοθετικών μέτρων της ΕΕ για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας κατά την περίοδο 1997 2001"

2. εάν τα στοιχεία που σήμερα διαθέτει η Επιτροπή όσον αφορά την οδική ασφάλεια και την πρόληψη των ατυχημάτων της επιτρέπουν να εκφράσει οριστική άποψη όσον αφορά την αξιοπιστία του συστήματος των αερόσακων;

(1) ΕΕ L 169 της 8.7.1996, σελ. 1.

(2) ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σελ. 7.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(6 Μαρτίου 2000)

Τον Απρίλιο του 1997, η Επιτροπήπέβαλε ανακοίνωση για την προώθηση της οδικής ασφάλειας στην ΕΕ(1), η οποία περιέχει λεπτομερές πρόγραμμα δράσης για την περίοδο 1997-2001.

Κατόπινποδείξεων από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η Επιτροπή προετοιμάζει περαιτέρω ανακοίνωση, στην οποία παρουσιάζεται έκθεση προόδου του προγράμματος δράσης και καθορίζονται προτεραιότητες για μελλοντική δράση. Το έγγραφο επί του παρόντος αποτελεί αντικείμενο διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της Επιτροπής και αναμένεται ναποβληθεί στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο στο εγγύτατο μέλλον.

Όσον αφορά την αξιοπιστία των αερόσακκων, παρακαλείται το Αξιότιμο Μέλος να ανατρέξει στις δύο οδηγίες έγκρισης τύπου σχετικά με την αντοχή στη σύγκρουση, την οδηγία 96/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20 Μαρτίου 1996 σχετικά με την προστασία των επιβαινόντων μηχανοκινήτων οχημάτων σε πλευρικές συγκρούσεις και για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, και την οδηγία 96/79/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την προστασία των επιβαινόντων των οχημάτων με κινητήρα σε περίπτωση μετωπικής κρούσης και την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, που κατέστησαν και οι δύοποχρεωτικές για όλα τα νέα αυτοκίνητα από τον Οκτώβριο του 1999. Για την επιτυχή διεξαγωγή της δοκιμής, και ιδιαίτερα της δοκιμής μετωπικής κρούσης σε παραμορφώσιμο φράγμα με ταχύτητα 56 χιλιομέτρων την ώρα, οι αερόσακκοι για τον οδηγό και τον επιβάτη είναι αποτελεσματικές τεχνολογίες.

Παρ’ όλα ταύτα, οι οδηγίες δεν απαιτούν ειδικά την τοποθέτηση αερόσακκων, ούτεπάρχουν ειδικά πρότυπα σχετικά με τις επιδόσεις τους. Ωστόσο, γίνεται μέτρηση των δυνάμεων επιβράδυνσης που προκαλούνται από τη σύγκρουση σε ανθρωπομετρικά ανδρείκελα και χρησιμοποιούνται αερόσακκοι προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η ενέργεια της κρούσης παραμένει εντός ορίων επιβίωσης.

Στο μέλλον, η βιομηχανία αναμφίβολα θα αναπτύξει ακόμη καλύτερες δομές αντοχής στη σύγκρουση και θα προωθήσει ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη των αερόσακκων, ίσως έξυπνων αερόσακκων και συστημάτων συγκράτησης που αρχίζουν όντως να ενεργοποιούνται πριν από την επαπειλούμενη σύγκρουση, όπως επίσης συστήματα που λαμβάνουνπόψη την ηλικία και το φυσικό ανάστημα του επιβάτη.

(1) COM(97)131 τελικό.