ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0468/00

υποβολή: Isabelle Caullery (UEN) προς την Επιτροπή

(24 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Πολιτική απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο πλαίσιο της καταπολέμησης της πραγματικής μάστιγας που αντιπροσωπεύει η ανεργία στα κράτη μέλη της ΕΕ, μπορεί η Επιτροπή να αναφέρει το σύνολο των οργάνων και μέσων που διαθέτει η ΕΕ για να προσπαθήσει να φέρει σε αίσιο πέρας τα μάχη αυτή;

Μπορεί να παράσχει μία πρώτη εκτίμηση με αριθμητικά στοιχεία, ανά κράτος μέλος, για τα αποτελέσματα των ενεργειών της από το 1994, όσον αφορά τη δημιουργία και τη διατήρηση θέσεων εργασίας;

Μπορεί επίσης να διευκρινίσει ποιες ήταν οι κύριες αποφάσεις που ελήφθησαν από τη σύνοδο κορυφής του Λουξεμβούργου η οποία ήταν σε μεγάλο βαθμό αφιερωμένη στην κατάσταση της ανεργίας στην ΕΕ και ποια είναι τα πρώτα αποτελέσματα που έχουν σήμερα διατυπωθεί σχετικά με την απασχόληση;

Απάντηση της κας Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(15 Μαΐου 2000)

Η καταπολέμηση της ανεργίας προκάλεσε την εφαρμογή ολοκληρωμένης στρατηγικής συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της αγοράς εργασίας, η οποία αποτελεί συνέχεια της άτυπης σύγκλισης που εγκαινίασαν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Έσσεν (1994) και το Λευκό Βιβλίο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα και απασχόληση (1993)(1).

Το κύριο μέσον στην αγορά εργασίας είναι η εφαρμογή του τίτλου περί απασχόλησης της συνθήκης ΕΚ (άρθρα 125 130). Ο τίτλος αυτός ανάγει τοψηλό επίπεδο απασχόλησης σε στόχο που πρέπει να λαμβάνουνπόψη οι κοινοτικές πολιτικές (άρθρο 127) και δεσμεύει τα κράτη μέλη να συντονίζουν τις πολιτικές απασχόλησης που ακολουθούν στη βάση κοινών στόχων περιλαμβανόμενων των ποσοτικών στόχων (άρθρο 128). Θεσπίζει το θεσμικό μηχανισμό για την παρακολούθηση και την πολυμερή αξιολόγηση της επιτυχίας ή αποτυχίας των ακολουθούμενων πολιτικών.

Τα διαρθρωτικά ταμεία στον νέο προγραμματισμό (2000-2006) αποτελούν καίριο μέσον σε κοινοτικό επίπεδο για την εφαρμογή της στρατηγικής απασχόλησης. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), ιδίως, έχει σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την ισόρροπη λειτουργία των αγορών εργασίας, επομένως εμμέσως τη δημιουργία απασχόλησης. Η εδαφική διάσταση των πολιτικών απασχόλησης η οποίαπογραμμίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση για το έτος 2000 αποκτά εξάλλου αυξανόμενη σημασία στο σύνολο των διαρθρωτικών ταμείων. Η εν λόγω διάσταση αναγνωρίζεται στους προσανατολισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προετοιμασία και την εκτέλεση της περιόδου προγραμματισμού 2000-2006 των διαρθρωτικών ταμείων. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη διάδοση τοπικών συμφώνων απασχόλησης στα νέα επιχειρησιακά προγράμματα(2).

Εκτίμηση με αριθμητικά στοιχεία για τα αποτελέσματα των ενεργειών

Η στρατηγική απασχόλησης μπορεί να αξιολογηθεί κατάλληλα μόνον στο τέλος της πενταετίας που προβλέφθηκε το 1997. Οι κοινές εκθέσεις για την απασχόληση το 1998 και 1999 προβάλλουν ήδη παραδείγματα ορθής πρακτικής στην εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών, πολλά από τα οποία περιλαμβάνουν αντίκτυπο με

αριθμητικά στοιχεία ως προς τη δημιουργία ή τη διατήρηση θέσεων εργασίας. Βαθύτερη αξιολόγηση ευρίσκεται σε εξέλιξη στο πλαίσιο εξέτασης από τους ομολόγους που εγκαινιάσθηκε στις αρχές του 1999 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Κοινωνικών Υποθέσεων και για την οποία θα δημοσιευθεί συνθετική έκθεση εντός του 2000.

Η αξιολόγηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εφαρμογής των διαρθρωτικών ταμείων. Περιλαμβάνει την τακτική παρακολούθηση των προγραμμάτων βάσει κοινών δεικτών, στους οποίους περιλαμβάνεται η δημιουργούμενη ή διατηρούμενη απασχόληση- και τελική αξιολόγηση κάθε προγράμματος σε όλα τα κράτη μέλη. Η αξιολόγηση του ΕΚΤ εστιάζεται βασικά στα αποτελέσματα επί του δικαιούχου κοινού(3). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και πανεπιστημιακές έρευνες επιχείρησαν αυτήν την αξιολόγηση αν και μερικώς. Αξιολογήσεις εκ τωνστέρων για την περίοδο 1989-1993 εκτιμούν ότι η καθαρή δημιουργία θέσεων εργασίας βάσει του στόχου 2 είναι της τάξης των 450.000. Για το 1994-1999, εκ των προτέρων εκτιμήσεις λαμβάνουνπόψη τον ακαθάριστο αριθμό(4) των 650.000 θέσεων εργασίας περίπου. Για το 1995-1999, η Πρωτοβουλία για την Απασχόληση Youthstart, Now, Horizon και Integra συνέβαλε σε ενέργειες όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, καλύτερη λειτουργία της αγοράς εργασίας και προαγωγή της ισότητας των ευκαιριών. Οι δημοσιεύσεις του ΕΚΤ παρουσιάζουν περιπτώσεις ορθών πρακτικών σε αυτό το πλαίσιο.

Ένας πρώτος απολογισμός των τοπικών συμφώνων απασχόλησης δοκιμαστικής δράσης που εγκαινίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 1997 σε συντονισμό με τα κράτη μέλη δείχνει ότιπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχεία για 89 τμήματα περιφερειών(5). Αυτή η ενδιάμεση έκθεση αποκαλύπτει ιδίως ότιπάρχει αναπροσανατολισμός των διαρθρωτικών προγραμμάτων προς όφελος των τοπικών συμφώνων ύψους περίπου 1600 εκατομμυρίων ευρώ κατά τα έτη 1998 και 1999, από τα οποία 500 εκατομμύρια ευρώ προέρχονται από τα τρία διαρθρωτικά ταμεία και από το ΧΜΠΑ. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι ποσοτικοποιημένοι στόχοι δημιουργίας θέσεων εργασίας οι οποίοι συνδέονται με αυτή τη δοκιμαστική δράση μπορούν να αποτιμηθούν σε περίπου 55.000 πρόσθετες θέσεις εργασίας.

Στο νέο προγραμματισμό των διαρθρωτικών ταμείων (2000-2006), προβλέπεται ήδη ενδιάμεση αξιολόγηση η οποία θα καθορίσει την κατανομή ενός αποθεματικού επίδοσης (4 % του συνολικού ποσού που χορηγείται στο κράτος μέλος). Η αξιολόγηση αυτή θα ακολουθήσει μεθοδολογικούς προσανατολισμούς, μεταξύ άλλων για τονπολογισμό του αντικτύπου στην απασχόληση, οι οποίοι προετοιμάσθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και δοκιμάζονται επί του παρόντος σε μερικά κράτη μέλη.

Κύριες αποφάσεις που έχουν ληφθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου και μετά

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση αναθεωρούνται κατ' έτος. Το 2000 διατηρήθηκε η αρχική δομή τεσσάρων αξόνων, με ορισμένες διαρρυθμίσεις ώστε ναπογραμμισθεί ο καίριος ρόλος των δημόσιωνπηρεσιών απασχόλησης και των συστημάτων κοινωνικής προστασίας στη στρατηγική, καθώς και η σπουδαιότητα των γνώσεων και ικανοτήτων που συνδέεται με την κοινωνία των πληροφοριών.

Η εφαρμογή του τίτλου περί απασχόλησης συμπληρώθηκε με τις συστάσεις του Συμβουλίου στα κράτη μέλη σχετικά με τις πολιτικές απασχόλησης που ακολουθούν(6), την τυπική διαβούλευση με τα διάφορα κοινοτικά όργανα μεταξύ των οποίων το Κοινοβούλιο και τη σύσταση της Επιτροπής Απασχόλησης η οποία προβλέπεται στο άρθρο 130(7).

Από το Λουξεμβούργο και μετά, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε μεταγενέστερες πρωτοβουλίες: στη Βιέννη (Δεκέμβριος 1998), απλούστευση των διαδικασιών και εντολή για καλή συνέργεια μεταξύ οικονομικής πολιτικής και πολιτικής απασχόλησης" στην Κολωνία (Ιούνιος 1999), το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Απασχόληση κοινό πλαίσιο για τη διαδικασία του Λουξεμβούργου, τη διαδικασία μεταρρύθμισης των αγορών εμπορευμάτων,πηρεσιών και κεφαλαίων (Κάρντιφ) και τον άτυπο μακροοικονομικό διάλογο μεταξύ του Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κοινωνικών εταίρων" στο Ελσίνκι (Δεκέμβριος 1999), συντονισμό τωνφιστάμενων διαδικασιών και μέσων για την κοινωνική συνοχή και την κοινωνία των πληροφοριών" στη Λισσαβώνα, στις 23 και 24 Μαρτίου 2000.

Παραλλήλως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε πολλές ανακοινώσεις για τη συμπερίληψη της απασχόλησης στις λοιπές κοινοτικές πολιτικές (άρθρο 127 της συνθήκης ΕΚ)(8)" την απασχόληση στην κοινωνία της πληροφορίας(9)" και τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής προστασίας(10).

(1) COM(93)700 τελικό.

(2) SEC(1999)1933.

(3) Συμπεράσματα των ενδιάμεσων αξιολογήσεων του ΕΚΤ.

(4) 9η ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά ταμεία.

(5) SEC(1999)1932.

(6) Σύσταση του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2000 (5161/00/SOC2 ECOFIN4).

(7) Απόφαση του Συμβουλίου της 24ης Ιανουαρίου 2000 (2000/98/ΕΚ).

(8) COM(1999)167 τελικό και COM(2000)78 τελικό.

(9) COM(2000)48 τελικό.

(10) COM(1999)347 τελικό.