ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2303/02

υποβολή: Erik Meijer (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(25 Ιουλίου 2002)

Θέμα: Γιγαντιαία συγχώνευση των δύο μεγαλύτερων γερμανικών επιχειρήσεων διανομής ενέργειας με στόχο να μπορέσουν να κατακτήσουν ευκολότερα την ενεργειακή αγορά σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ

1. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι στη Γερμανία η εταιρεία Ruhrgas AG μέσω της κατοχής δικτύου αγωγού και λόγω των εισαγωγών της διανέμει το 58 % του φυσικού αερίου και ότι η εταιρεία Eon AG τροφοδοτεί σχεδόν το ένα τρίτο της ηλεκτρικής ενέργειας και ότι για τους λόγους αυτούς έχουν αμφότερες ισχυρή δεσπόζουσα θέση στους δύο σημαντικότερους τομείς της γερμανικής ενεργειακής αγοράς·

2. Γνωρίζει η Επιτροπή ότι μια περαιτέρω συγκέντρωση δύναμης στον τομέα της προμήθειας ενέργειας στη Γερμανία, μέσω της ανάληψης της Ruhrgas AG από την Eon AG, απερρίφθη την άνοιξη από την αρμόδια γερμανικήπηρεσία (Kartellamt), αλλά ότι τώρα μπορεί να προωθηθεί διότι η απόφαση χαρακτηρίσθηκε άκυρη με την απόφαση που δημοσιοποιήθηκε στις 5 Ιουλίου 2002 από τον Υφυπουργό Οικονομικών Tacke εξ ονόματος της γερμανικής κυβέρνησης·

3. Μπορεί η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι τον Μάιο και η αρμόδια για το μονοπώλιο γερμανική επιτροπή χαρακτήρισε την συγκέντρωση ως μη αποδεκτή, στην περίπτωση που ένα τμήμα των μετοχών μετακινηθεί σε άλλες επιχειρήσεις, όπως την VNG στη Λειψία, όπως απαιτεί τώρα η γερμανική κυβέρνηση από τις προς συγχώνευση επιχειρήσεις·

4. Η συγκατάθεση για την πραγματοποίηση αυτής της συγχώνευσης, παρά τους φόβους για κατάχρηση εξουσίας και αυξήσεις των τιμών στο εσωτερικό της χώρας, προέρχεται από την προσπάθεια της γερμανικής κυβέρνησης να δημιουργήσει έναν ισχυρό γερμανικό όμιλο επιχειρήσεων ο οποίος, επωφελούμενος από την ελεύθερη αγορά της ΕΕ, θα μπορεί να έχει μεγάλο μερίδιο της αγοράς σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ·

5. Πώς κρίνει η Επιτροπή το γεγονός ότι η απόφαση αυτή θα δημιουργήσει προηγούμενο· Μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη δημιουργία και άλλων παρόμοιων γιγαντιαίων συγχωνεύσεων σε εθνικό επίπεδο·

6. Συμφωνεί αυτή η εξέλιξη με την πολιτική της Επιτροπής όσον αφορά τις συγχωνεύσεις επιχειρήσεων και τη πιθανότητα δημιουργίας μονοπωλίων· Η απόφαση για τη συγκεκριμένη συγχώνευση προσφέρει στην Επιτροπή τη δυνατότητα παρέμβασης λόγω — μεταξύ των άλλων — των διασυνοριακών της συνεπειών σε άλλα κράτη μέλη· Προτίθεται η Επιτροπή να εκμεταλλευτεί αυτήν τη δυνατότητα·

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(24 Σεπτεμβρίου 2002)

1. Η Επιτροπή γνωρίζει τα αποτελέσματα των αποφάσεων απαγόρευσης που εκδόθηκαν από το γερμανικό Bundeskartellamt τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2002.

2. Η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι στις 5 Ιουλίου 2002 ο Γερμανός ομοσπονδιακόςπουργός Οικονομικών και Τεχνολογίας έδωσεπουργική έγκριση για τη συγκέντρωση E. ON/Ruhrgas, η οποία βασίστηκε στο άρθρο 42 του γερμανικού δικαίου του ανταγωνισμού. Η απόφαση εκδόθηκε από τον Dr Alfred Tacke,φυπουργό οικονομικών. Η εν λόγω απόφαση ανέτρεψε τις προαναφερθείσες αποφάσεις απαγόρευσης και την αρνητική σύσταση της γερμανικής αρμόδιας για τα μονοπώλια επιτροπής.

3. Η γερμανική αρμόδια για τα μονοπώλια επιτροπή, αφότου στάθμισε τους αυστηρούς κανονισμούς του δικαίου του ανταγωνισμού με τα επιχειρήματα δημοσίου συμφέροντος που προέβαλε η E.ON, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα έπρεπε να δοθείπουργική έγκριση. Στα πλαίσια της γνωμοδότησής της, η γερμανική αρμόδια για τα μονοπώλια επιτροπή εξέτασε και πιθανές διορθωτικές λύσεις, όπως αποδέσμευση και πώληση της Thga AG, μια θυγατρική της E.ON, η οποία συμμετέχει σε 130 τοπικές και περιφερειακές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.

4. Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να σχολιάσει τους λόγους τηςπουργικής έγκρισης.

5. Ηπουργική έγκριση δόθηκε για μια συγκεκριμένη συγκέντρωση. Μελλοντικές συγκεντρώσεις στον τομέα της ενέργειας θα πρέπει να αξιολογούνται ανά περίπτωση βάσει των πλεονεκτημάτων τους.

6. Η διαδικασία της εν λόγω συγκέντρωσης βασίστηκε στο γερμανικό δίκαιο ανταγωνισμού και διεκπεραιώθηκε από τις γερμανικές αρχές στα πλαίσια της εθνικής τους πολιτικής. Η Επιτροπή δεν έχει κανένα στοιχείο ότι η συγκέντρωση αυτή λαμβάνει κοινοτική διάσταση όπως αυτή ορίζεται στον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων στην Ευρώπη(1), ώστε να έχει δικαίωμα παρέμβασης.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, ΕΕ L 395 της 30.12.1989 (επανέκδοση του πλήρους κειμένου στην ΕΕ L 257 της 21.9.1990).