ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1281/03

υποβολή: Mara Sornosa Martnez (PSE) προς την Επιτροπή

(4 Απριλίου 2003)

Θέμα: Νομοθεσία σχετικά με τις προϋποθέσεις καταλληλότητας των κατοικιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Στην αναφερόμενη στο περιβάλλον κοινοτική νομοθεσία,πάρχουν διάφορα κείμενα που ρυθμίζουν θέματα καταλληλότητας των κτιρίων που προορίζονται για κατοικίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει νομοθετήσει επί θεμάτων όπως η χρησιμοποίηση αμιάντου στις οικοδομές, η μέτρηση και διαχείριση του θορύβου στο περιβάλλον ή η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Δενπάρχει όμως καμία οδηγία ή σύσταση, η οποία, για την εξασφάλιση της άνεσης και της ασφάλειας των πολιτών, να ρυθμίζει άλλες προϋποθέσεις καταλληλότητας των κτιρίων που προορίζονται για κατοικίες, όπως λ.χ. ελάχιστα μεγέθη, μόνωση, προϋποθέσεις πρόσβασης, περιβάλλοντος χώρου, κλπ.

Στην Ισπανία διεξάγεται σήμερα εντονότατη συζήτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις καταλληλότητας των κατοικιών, κυρίως όσον αφορά τις προδιαγραφές που αφορούν την θέρμανση και την ακουστική. Μία κοινοτική νομοθεσία αναφοράς, εν προκειμένω, σχετικά με τις προϋποθέσεις καταλληλότητας των κατοικιών, θα ήταν χρήσιμη για την εναρμόνιση τωνφισταμένων εθνικών νομοθεσιών και τον καθορισμό ελάχιστων κριτηρίων άνεσης, προστασίας από την ρύπανση και ασφάλειας των πολιτών που ζουν στην ΕΕ.

Σκοπεύει η Επιτροπή ναποβάλει κάποια πρόταση για τη θέσπιση μελλοντικά κάποιας νομοθεσίας σχετικά με τις προϋποθέσεις καταλληλότητας των κτιρίων που προορίζονται για κατοικίες· Εάν ναι, είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο να περιληφθεί στο σχέδιο αυτό ηπευθυνότητα του πωλητή, σε περιπτώσεις κρυφών ελαττωμάτων των πωλούμενων ακινήτων·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Μαΐου 2003)

Αντίθετα με τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών, που αποτελούν αντικείμενο κοινοτικής οδηγίας σχετικής με αυτό το ζήτημα(1), η ρύθμιση των κατασκευαστικών έργων παραμένει αρμοδιότητα των κρατών μελών. Δεδομένου ότι η Συνθήκη δεν προβλέπει τη δυνατότητα ρύθμισης σε κοινοτικό επίπεδο των προϋποθέσεων κατοικησιμότητας των κατοικιών (ελάχιστος κατοικήσιμος χώρος, μόνωση των καταλυμάτων, προϋποθέσεις πρόσβασης, περιβάλλον κλπ.), η Επιτροπή δεν δύναται να προβεί σε νομοθετική πρωτοβουλία για τον σκοπό αυτό. Εξάλλου η προστιθέμενη αξία μιας τέτοιας πρωτοβουλίας δεν έχει καθοριστεί.

Σε ό,τι αφορά την ευθύνη του πωλητή σε περίπτωση μη εμφανών ελαττωμάτων σε κτίρια προς πώληση, αυτή η ευθύνη δεν καλύπτεται από την κοινοτική νομοθεσία. Κατ' ακρίβεια, η οδηγία 1999/44/ΕΚ σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών(2), ενώ καλύπτει τα λανθάνοντα ελαττώματα, δεν καλύπτει τα κτίρια ως αγαθά. Η οδηγία 85/374/ΕΟΚ για θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων(3), η οποία σύμφωνα με την οδηγία αφορά μόνο τη συμβατική ευθύνη, δεν καλύπτει τα κτίρια ως αγαθά και συνεπώς δεν είναι εφαρμόσιμη σε αυτήν την περίπτωση. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι πληρούνται οι συνθήκες για την προώθηση ειδικής πρότασης για το θέμα. Σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή σκοπεύει ναποβάλει προσεχώς οδηγία πλαίσιο σχετικά με το θέμα της μη συμμόρφωσης με τις πρακτικές του εμπορίου. Μια τέτοια οδηγία θα συνέβαλλε πιθανώς στην προστασία των συμφερόντων όσων αγοράζουν κτίρια.

(1) Οδηγία 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών — ΕΕ L 40 της 11.2.1989.

(2) ΕΕ L 171 της 7.7.1999.

(3) ΕΕ L 210 της 7.8.1985.