ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2242/03

υποβολή: Uma Aaltonen (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Εξάπλωση της λύσσας σε χώρες όπου η νόσος είναιπό έλεγχο

Σε άλογο που εισάχθηκε στη Φιλανδία από την Εσθονία τον περασμένο Μάιο διαγνώσθηκε λύσσα. Η τελευταία φορά που είχε διαγνωσθεί λύσσα στη Φιλανδία ήταν το 1989. Αμέσως μετά η νόσος καταπολεμήθηκε με εμβολιασμό των σκύλων και των γατών καθώς και των αγρίων ζώων με δολώματα που περιείχαν την ουσία του εμβολίου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΠΟΥ η Φιλανδία ανήκει στις χώρες όπου η λύσσα έχει εξαλειφθεί. Ωστόσο αυτή η νόσος είναι πολύ διαδεδομένη στην Ανατολική Ευρώπη καθώς και σε περιοχές γειτονικές της Φιλανδίας (βαλτικές χώρες και Ρωσία). Στην Εσθονία εντοπίσθηκαν το 2002 συνολικά 422 κρούσματα λύσσας, από τα οποία τα 355 αφορούσαν άγρια ζώα και τα 67 κατοικίδια. Παρ' όλο που η καταπολέμηση της νόσου εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, η κατάσταση θα επιδεινωθεί σημαντικά με τη διεύρυνση της ΕΕ. Η μεταφορά των ζώων από το ένα κράτος μέλος στο άλλο θα είναι πιο εύκολη, ηποχρέωση καραντίνας θα καταργηθεί (σημειωτέον ότι η περίοδος επώασης της λύσσας μπορεί να διαρκέσει έως και έξι μήνες), η δε αποτροπή της νόσου θα καταστεί σοβαρή πρόκληση για τα κράτη μέλη.

1. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή μετά την κατάργηση τηςποχρέωσης παραμονής σε καραντίνα, για να καταπολεμηθεί η λύσσα·

2. Στηρίζει η Επιτροπή με κάποιο τρόπο τα μέτρα των νέων κρατών μελών για τον περιορισμό των κρουσμάτων λύσσας μεταξύ άλλων με τον εμβολιασμό των αγρίων ζώων μέσω δολωμάτων στις περιοχέςψηλού κινδύνου·

Απάντηση του κ. Byrne εξ ονόματος της Επιτροπής

(25 Ιουλίου 2003)

Η Επιτροπή έχει γνώση της κατάστασης της λύσσας σε ορισμένα νέα κράτη μέλη, η οποία μπορεί να συγκριθεί με την κατάσταση που επικρατούσε στη Γερμανία ή στη Γαλλία πριν από την εφαρμογή στις χώρες αυτές, κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, και με τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας, προγραμμάτων εμβολιασμού της άγριας πανίδας ευρείας κλίμακας τα οποία είχαν θεαματικά αποτελέσματα. Μπορεί πλέον να θεωρηθεί ότι επίκειται η εξάλειψη της ασθένειας σε τεράστιες εκτάσεις ακόμη μολυσμένες στα μέσα της δεκαετίας του 90.

Κατέστη γρήγορα σαφές στην Επιτροπή ότι η επέκταση αυτών των προγραμμάτων στα νέα κράτη μέλη αποτελεί εμφανή ανάγκη και προτεραιότητα. Στο πλαίσιο της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα(1), η Κοινότητα συμμετέχει χρηματοδοτικά σε προγράμματα που εφαρμόζονται πέρα από τα σύνορα της Πολωνίας και της Τσεχίας εδώ και πολλά έτη.

Για τα προσεχή έτη, η Επιτροπή έλαβε την πρωτοβουλία να συμμετάσχει χρηματοδοτικά στις εκστρατείες αυτές μέσω του προγράμματος PHARE. Στο πλαίσιο αυτό, η χρηματοδοτική ενίσχυση μπορεί πλέον να θεωρηθεί δεδομένη όσον αφορά τα προγράμματα πουποβλήθηκαν από την Εσθονία, την Ουγγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και τη Σλοβενία.

Όσον αφορά την Εσθονία, μια ενίσχυση ύψους 2 εκατ. ευρώ είναι διαθέσιμη από τηνπογραφή του Χρηματοδοτικού Μνημονίου το Νοέμβριο του 2002 και επομένως επίκειται η εφαρμογή του προγράμματοςπό την αιγίδα του εσθονικούπουργείου Γεωργίας.

Τέλος, δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η διεύρυνση θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση της καραντίνας για τα ζώα που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη. Πράγματι, σήμερα, δεν απαιτείται καμία καραντίνα για τις εν λόγω μετακινήσεις, εκτός από τα σαρκοφάγα με προορισμό την Ιρλανδία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Επομένως, οι κανόνες που εφαρμόζονται στα ζώα εκτροφής, όπως τα άλογα, δεν θα τροποποιηθούν με την ένταξη των νέων κρατών μελών. Όσον αφορά τα κατοικίδια σαρκοφάγα, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 998/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2003 σχετικά με τουςγειονομικούς όρους που εφαρμόζονται στις μετακινήσεις των εν λόγω ειδών ζώων(2), που εκδόθηκε πρόσφατα, έλαβεπόψη την προοπτική της διεύρυνσης στις διατάξεις του σχετικά με τα ζώα που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη.

Η μόνη κατάλληλη απάντηση στο πρόβλημα της λύσσας σε μια διευρυμένη Ευρώπη συνίσταται λοιπόν στην εφαρμογή προγραμμάτων εμβολιασμού της άγριας πανίδας στα νέα κράτη μέλη. Προβλέποντας μια σημαντική χρηματοδοτική συμμετοχή, η Επιτροπή εξασφάλισε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή των εν λόγω προγραμμάτων το ταχύτερο δυνατόν.

(1) ΕΕ L 224 της 18.8.1990.

(2) ΕΕ L 146 της 13.6.2003.