ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3892/00

υποβολή: Robert Goebbels (PSE) προς το Συμβούλιο

(20 Δεκεμβρίου 2000)

Θέμα: Αναθεώρηση της οδηγίας σχετικά με τις ευρωπαϊκές επιτροπές επιχείρησης

Σήμερα, η γενική άποψη των ευρωπαίων συνδικαλιστών όσον αφορά τις ευρωπαϊκές επιτροπές επιχείρησης βρίσκεται στα όρια της πλήρους απογοήτευσης. Μετά την ευφορία των πρώτων προαιρετικών συμφωνιών, τα ευρωπαϊκά συνδικάτα δίνουν μάλλον σημεία αποθάρρυνσης.

Μετά τη σύναψη περισσότερων των 400 προαιρετικών συμφωνιών μεταξύ 1994, οπότε και ενεκρίθη η οδηγία από το Συμβούλιο των Υπουργών, και 1996, οπότε και έληξε η προθεσμία για την μεταφορά του κειμένου στις εθνικές νομοθεσίες, οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε συμφωνία μόνον σε 30 περίπου πολυεθνικές επιχειρήσεις. Ο απολογισμός αυτός, επί 700-800 βιομηχανικών ομίλων που αφορά η οδηγία, είναι εξαιρετικά φτωχός. Καταφανώς η σημειούμενη πρόοδος είναι εξαιρετική αργή.

Έχει επιχειρηθεί συνολική επανεκτίμηση της μεταφοράς της οδηγίας 94/45/ΕΚ(1) του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1994 στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών, οδηγίας που αφορά τη δημιουργία ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης ή την κίνηση διαδικασίας εντός των κοινοτικής διάστασης επιχειρήσεων και ομίλων επιχειρήσεων με σκοπό την ενημέρωση και τη διαβούλευση με τους εργαζόμενους;

Το Συμβούλιο δεν κρίνει ότι είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί η οδηγία σε πολλά σημεία:

1. στους τομείς της επικοινωνίας και της ενημέρωσης,

2. στο επίπεδο της επιμόρφωσης των εκπροσώπων,

3. όσον αφορά την αποτελεσματικότερη αναγνώριση των ευρωπαϊκών συνδικαλιστικών ομοσπονδιών;

(1) ΕΕ L 254 της 30.9.1994, σελ. 64.

Απάντηση

(12 Μαρτίου 2001)

Η μεταφορά της οδηγίας 94/45/ΕΚ περί ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης (ΕΕΕ) στα εθνικά δίκαια απετέλεσε αντικείμενο επισκόπησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία απέστειλε έκθεση για τα αποτελέσματα της επισκόπησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τον Απρίλιο 2000 (εγγρ. Επιτροπής COM(2000)188 final). Στην έκθεση αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι σε πρακτικό επίπεδο έχει ήδη αρχίσει η εφαρμογή της διακρατικής εκπροσώπησης εφόσον περίπου 600 όμιλοι κοινοτικής κλίμακας, μεταξύ των πιο σημαντικών,πέγραψαν πριν από τις 22 Σεπτεμβρίου 1996 συμφωνίες που είχαν ήδη συναφθεί ή συνήψαν βάσει του άρθρου 6 της οδηγίας, μετά την ημερομηνία αυτή. Στην έκθεση αναφέρεται επίσης ότι συνήφθησαν 450 συμφωνίες πριν από τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας (βάσει του άρθρου 13). Από τα ανωτέρω συμπεραίνεται ότι 150 συμφωνίες συνήφθησαν βάσει του άρθρου 6 μετά από την ημερομηνία αυτή.

Στην έκθεση δεν περιλαμβάνονται κρίσεις ιδιαίτερης αξίας όσον αφορά τον αριθμό των συμφωνιών που συνήφθησαν, αλλά αναφέρονται ορισμένοι λόγοι της μείωσης του αριθμού των συμφωνιών μετά την 22α Σεπτεμβρίου 1996.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η οδηγία ΕΕΕ δεν απαιτεί τη σύναψη συμφωνιών περί πληροφόρησης και διαβούλευσης των εργαζομένων μεταξύ του εργατικού δυναμικού και της διοίκησης στις εταιρείες ή ομάδες εταιρειών που καλύπτονται από την οδηγία. Οι συμφωνίες αυτές αποτελούν δυνατότητα που διαθέτουν τα μέρη, τα οποία μπορεί να επιλέξουν να μη συνάψουν συμφωνία, αλλά να εφαρμόσουν τις επικουρικές απαιτήσεις του παραρτήματος της οδηγίας, όπως έχει θεσπιστεί στη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου ευρίσκεται η κεντρική διοίκηση. Για το λόγο αυτό το Συμβούλιο δεν είναι σε θέση να σχολιάσει κατά πόσον είναι επαρκής ή όχι ο αριθμός των συναφθεισών συμφωνιών.

Ούτε είναι σε θέση το Συμβούλιο να σχολιάσει κατά πόσον οι διατάξεις της οδηγίας περί κοινοποίησης και πληροφόρησης, εκπαίδευσης των επροσώπων και βελτιωμένης αναγνώρισης των ευρωπαϊκών συνδικαλιστικών ενώσεων απαιτούν τροποποίηση, καθόσον, αφενός η παρακολούθηση της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας είναι κατ' αρχήν ευθύνη της Επιτροπής και, αφετέρου η Επιτροπή δεν έχειποβάλει πρόταση τροποποίησης της οδηγίας.