ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1732/96 υποβολή: Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) προς την Επιτροπή (25 Iουνίου 1996)

Θέμα: Το καθεστώς των βοηθών φαρμακοποιού

Μπορεί να ανακοινώσει η Επιτροπή:

1. Εάν σε όλα τα κράτη μέλη παρέχεται ειδική εκπαίδευση στους βοηθούς φαρμακοποιού; Εάν όχι, ποιά κράτη υστερούν;

2. Ποιά κράτη μέλη αναγνωρίζουν το επάγγελμα του βοηθού φαρμακοποιού ως παραϊατρικό επάγγελμα;

3. Εάν είναι δυαντόν να ληφθούν υπόψη οι βοηθοί φαρμακοποιού για γενική ισοτιμία των επαγγελματικών τίτλων;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής (5 Σεπτεμβρίου 1996)

1 και 2. Σύμφωνα με τα πληροφοριακά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, τα ακόλουθα κράτη μέλη κατοχυρώνουν νομοθετικά το επέγγελμα του βοηθού φαρμακοποιού: Δανία, Δερμανία, Ελλάδα, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Πορτογαλία. Στα εν λόγω κράτη μέλη υφίστανται συνεπώς ειδική κατάρτιση η οποία παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης στο επάγγελμα.

Στην Ισπανία, τη Φινλανδία και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στο Βέλγιο, υφίσταται επίσης ειδική κατάρτιση για τους βοηθούς φαρμακοποιού χωρίς ωστόσο το ίδιο το επάγγελμα να είναι κατοχυρωμένο.

Στην Ιταλία, την Αυστρία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο το επάγγελμα δεν είναι κατοχυρωμένο και, σύμφωνα με τις πληροφορίες της Επιτροπής, δεν υφίσταται ειδική κατάρτιση. Η Επιτροπή δεν διαθέτει αξιόλογα στοιχεία όσον αφορά την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο, αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι ούτε και στις χώρες αυτές το επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το επάγγελμα του βοηθού φαρμακοποιού εμπίπτει στον τομέα των παραϊατρικών επαγγελμάτων.

3. Δεδομένου ότι δεν υφίσταται κοινοτικός ορισμός για το επάγγελμα του βοηθού φαρμακοποιού ούτε ειδική κοινοτική οδηγία που να εναρμονίζει τους όρους πρόσβασης σε αυτό το επάγγελμα και την άσκησή του στα κράτη μέλη, βάσει ελαχίστων προϋποθέσεων κατάρτισης, το εν λόγω επάγγελμα εμπίπτει, όσον αφορά την αναγνώριση των επαγγελματικών καταρτίσεων, στο πεδίο εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών 89/48/ΕΟΚ ((ΕΕ αριθ. L 19 της 24.1.1989. )) και 92/51/ΕΟΚ ((ΕΕ αριθ. L 209 της 24.7.1992. )) που αφορούν ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών καταρτίσεων.

Οι οδηγίες αυτές δεν υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να κατοχυρώσουν νομοθετικά την άσκηση των επαγγελμάτων που ενδεχομένως εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τους, και δεν περιέχουν διατάξεις για το συντονισμό των καταρτίσεων που παρέχουν πρόσβαση στα επαγγέλματα αυτά. Αποτελούν απλώς ένα μέτρο αναφοράς το οποίο προσδιορίζει τις απαραίτητες και επαρκείς προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι επαγγελματικές καταρτίσεις για να τύχουν της αναγνώρισης στα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη παραμένουν συνεπώς ελεύθερα να κατοχυρώνουν νομοθετικά ή όχι τη πρόσβαση σε ένα επάγγελμα και την άσκησή του καθώς και να καθορίζουν το επίπεδο των ελάχιστων επαγγελματικών προσόντων που απαιτούνται για το σκοπό αυτό.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 15 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, στην Επιτροπή υποβλήθηκαν τρεις αιτήσεις για ένταξη, στο παράρτημα Γ αυτής της οδηγίας, κύκλων κατάρτισης για τους βοηθούς φαρμακοποιού. Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν από τη Δανία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Η ένταξη ενός κύκλου κατάρτισης στο παράρτημα Γ της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ επιτρέπει να εξομοιωθούν με «δίπλωμα» (άρθρο 1, σημείο α), καταρτίσεις επιπέδου «πιστοποιητικού» (άρθρο 1, σημείο β) οι οποίες, παρότι ανταποκρίνονται στους όρους του πρώτου άρθρου, σημείο α, πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση, σημείο ι) (αυστηρός ορισμός της έννοιας «δίπλωμα»), παρέχουν στους κατόχους τους ένα συγκρίσιμο επίπεδο κατάρτισης και ένα παρεμφερή βαθμό ευθύνης και καθήκοντος.

Η Επιτροπή εφιστά ωστόσο την προσοχή του αξιότιμου μέλους του Κοινοβουλίου στο γεγονός ότι το άρθρο 5 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ προβλέπει ρητώς μια «γέφυρα» η οποία επιτρέπει σε διακινούμενους επαγγελματίες, οι οποίοι διαθέτουν επαγγελματικά προσόντα επιπέδου «πιστοποιητικού», να επιτύχουν την αναγνώριση των προσόντων τους σε κράτη μέλη όπου απαιτείται «δίπλωμα» για την πρόσβαση σε συγκεκριμένο επάγγελμα.

Την περίοδο αυτή, η Επιτροπή εξετάζει τις υποβληθείσες αιτήσεις.