ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2704/01

υποβολή: Mario Mauro (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(3 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Σύνοδος των G8 στη Γένοβα

Η σύλληψη της Ευρώπης που επιθυμούσαν οι De Gasperi, Adenauer, και Schumann ήταν νοητή ως μία οντότηταπέρβασης του εγωισμού των κρατών και αλληλεγγύης προς το φτωχότερο τμήμα του κόσμου.

Κατά τη σύνοδο των G8, οι δημοκρατικά εκλεγέντες αρχηγοί ορισμένων εκ των πλέον προοδευμένων χωρών του κόσμου, πραγματοποίησαν την περιοδική τους συνάντηση για να αντιμετωπίσουν τουλάχιστον ορισμένα από τα αναρίθμητα και σοβαρά προβλήματα που καταστρέφουν τη ζωή του πλανήτη. Κατά τη συνάντηση, προσεκλήθησαν για πρώτη φορά και οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ και ορισμένων πτωχών χωρών. Σε σχέση με τους τελευταίους ελήφθησαν κάποια μέτρα όχι αποφασιστικά, αλλά που οπωσδήποτε αποτελούν ένα μικρό βήμα προς τη διαγραφή του χρέους και μία πιθανή βελτίωση των συνθηκώνγείας.

Υπό αυτό το οπτικό πρίσμα, με ποιο τρόπο η Επιτροπή θα δώσει συνέχεια κατά τους προσεχείς μήνες, στα συμπεράσματα της Διάσκεψης Κορυφής της Γένοβας·

Απάντηση του κ. Prodi εξ ονόματος της Επιτροπής

(21 Νοεμβρίου 2001)

Από το 1977, η Επιτροπή λαμβάνει μέρος στις εργασίες της ομάδας των 7/8 περισσότερο βιομηχανοποιημένων χωρών (G7/G8). Ο Πρόεδρος της Επιτροπής συμμετέχει κάθε χρόνο στη διάσκεψη κορυφής αυτής της ομάδας, κατά τη διάρκεια της οποίας είναι παρών επίσης και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κάθε φορά που η προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ασκείται από μία χώρα που δεν είναι μέλος του G8. Κατά συνέπεια, η Κοινότητα αντιπροσωπεύθηκε στη Γένοβα από τον πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Guy Verhofstadt, και από τον Πρόεδρο Prodi.

Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης κορυφής του Ιουλίου 2001, για δεύτερη επακόλουθη χρονιά, ένας ορισμένος αριθμός αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων αναπτυσσομένων χωρών είχαν προσκληθεί για να συμμετάσχουν σε μία συνεδρίαση μαζί με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων του G8. Αυτό αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της διάσκεψης κορυφής της Γένοβας, και επέτρεψε μια ανοικτή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ όλων των συμμετεχόντων. Μετά από τη συνεδρίαση αυτή, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων του G8 ενέκριναν το Σχέδιο της Γένοβας για την Αφρική, και συμφώνησαν να δημιουργήσουν μια ομάδα προσωπικών εκπροσώπωνψηλού επιπέδου η οποία θα διαδραματίζει ρόλο συνδέσμου με τους αφρικανούς ηγέτες όσον αφορά τη διαμόρφωση ενός συγκεκριμένου σχεδίου δράσης που αναμένεται ότι θα εγκριθεί του χρόνου κατά τη διάρκεια της διάσκεψης κορυφής του G8. Αυτό σημαίνει ότι ο προσωπικός εκπρόσωπος του Προέδρου Prodi θα συμμετάσχει στη συνεδρίαση της ομάδας και θα συμβάλει στη διαμόρφωση του σχεδίου δράσης.

Αυτό δεν ήταν, βεβαίως, το μόνο ζήτημα σχετικά με την ανάπτυξη που συζητήθηκε στη Γένοβα. Όπως το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου εύστοχαπογραμμίζει, κατά τη διάρκεια αυτής της διάσκεψης κορυφής, το κύριο βάρος δόθηκε στη μέριμνα και τηνπευθυνότητα ως προς τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων του G8 συμφώνησαν επίσης ως προς τη σύσταση μιας επιτελικής ομάδας του G8 σχετικά με την ανάπτυξη και την εκπαίδευση· αποφάσισαν να χορηγήσουν ένα σημαντικό ποσό στο προσφάτως ιδρυθέν Διεθνές Ταμείο Υγείας, και προώθησαν περαιτέρω τον διάλογό τους όσον αφορά τη μείωση της φτώχειας, την πρόσβαση στην αγορά, τηνγεία, την εκπαίδευση και την ασφάλεια των τροφίμων.

Η Επιτροπή θα συμμετέχει πλήρως στις νέες ομάδες που δημιουργούνται από το G8, εξακολουθώντας εκ παραλλήλου να καταβάλλει προσπάθειες για την επιδίωξη της αναπτυξιακής στρατηγικής της Κοινότητας. Η ερώτηση του Αξιοτίμου Μέλους του Κοινοβουλίου αναφέρεται στις δραστηριότητες της Επιτροπής σε δυο συγκεκριμένους τομείς: τη μείωση του χρέους και τηνγεία.

Η Επιτροπήποστηρίζει σθεναρά την ανάγκη μείωσης του χρέους των φτωχών χωρών. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινοτικής ενίσχυσης χορηγείταιπό μορφή επιχορηγήσεων, πράγμα που βοηθά τις αναπτυσσόμενες χώρες, χωρίς να επιδεινώνει το βάρος του χρέους τους. Εξ αρχής, η Επιτροπήποστήριξε την πρωτοβουλίαπέρ των φτωχώνπερχρεωμένων χωρών (Highly Indebted Poor Country) η οποία αποτελεί το κυριότερο μέσο που έχει δημιουργηθεί από την κοινότητα των χορηγών για να μειωθεί το χρέος. Η Κοινότητα συμβάλλει άμεσα στην πρωτοβουλία μείωσης του χρέους, με συνολικό ποσό μέχρι σήμερα 1 082,97 εκατ. ευρώ. Ως τώρα, 18 χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού Ωκεανού (ΑΚΕ) έχουν επωφεληθεί από κοινοτική ενίσχυση για τη μείωση του χρέους τους. Η Επιτροπή έχει επίσης προτείνει να ακυρώσει όλα τα ειδικά δάνεια που οφείλονται στην Κοινότητα από τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Η πρόταση αυτή αναμένεται ότι θα εγκριθεί από το Συμβούλιο Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ στο τέλος του 2001.

Επιπλέον, η νέα συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των 77 χωρών ΑΚΕ και των 15 κρατών μελών, πουπογράφηκε στο Cotonou, Benin, στις 23 Ιουνίου 2000, προβλέπει ειδικές δυνατότητες όσον αφορά, ιδίως, τη χρήση των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) για τη μείωση του χρέους και τη χορήγηση τεχνικής βοήθειας για τη διαχείριση του χρέους.

Όσον αφορά τηνγεία, η κοινοτική συμβολή στο διεθνές ταμείο για την καταπολέμηση του ιού της ανοσοανεπάρκειας των ανθρώπων/του επικτήτου συνδρόμου ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (HIV/AIDS), της ελονοσίας και της φυματίωσης (πρωτοβουλία που εγκαινιάστηκε στη Γένοβα) είναι μέρος του κοινοτικού προγράμματος δράσης που έχει ως στόχο τις μεταδοτικές νόσους στα πλαίσια της μείωσης της φτώχειας, και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 14 Μαΐου 2001. Ο πρόεδρος Prodi ανέλαβε τη δέσμευση να συμβάλει σ' αυτό το ταμείο με 120 εκατ. ευρώ. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ανέλαβαν τη δέσμευση, από κοινού, να συμβάλουν σ' αυτό το ταμείο με ποσό μεγαλύτερο του 1 δισεκατ. επί συνολικώνποχρεώσεων οι οποίεςπερβαίνουν το 1,8 εκατ. ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι η συμβολή της Κοινότητας είναι η μεγαλύτερη απ' όλες.

Για να κινητοποιήσει ταπεσχημένα κεφάλαια, η Επιτροπήπέβαλε προσφάτως στη δημοσιονομική αρχή πρόταση για μεταφορά 60 εκατ. ευρώ στο κονδύλιο για την καταπολέμηση των νόσων που οφείλονται στη φτώχεια (B7-6211) και, για τις μελλοντικές συνδρομές της, η Επιτροπή πρότεινε να διαθέσει σε ένα κονδύλιο του προϋπολογισμού, που θα καλύπτεται από έναν νέο κανονισμό σχετικά με τις νόσους που οφείλονται στην φτώχεια, ένα ποσό αισθητά αυξημένο για τη χρηματοδότηση του προαναφερομένου ταμείου.