ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1206/98

υποβολή: Ulf Holm (V) προς την Επιτροπή

(6 Απριλίου 1998)

Θέμα: Προστασία των υπογείων υδάτων στην ΕΕ

Στο σουηδικό δήμο του Västerås προέκυψε μια τόσο πολιτική όσο και νομική διαμάχη, δεδομένου ότι η μονάδα παραγωγής ενέργειας και θερμότητας του δήμου εναπόθετε ποσότητες υπολειμμάτων άνθρακα (cefyll) στη λίμνη Mälaren. Σε πρώτο στάδιο, 3000 τόνοι της ουσίας χρησιμοποιήθηκαν κατά αμφίβολο τρόπο ως υλικό επιχωμάτωσης στην κατασκευή μιας αποβάθρας. Δεδομένου ότι η λίμνη Mälaren παρέχει πόσιμο νερό για έναν μεγάλο αριθμό ατόμων και το σημείο όπου λαμβάνεται το νερό προς κατανάλωση βρίσκεται πολύ κοντά στην περιοχή της εναπόθεσης των υπολειμμάτων άνθρακα, το θέμα έχει εξαιρετική σημασία. Κατά τη διάρκεια της νομικής διαδικασίας οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν με την αιτιολόγηση ότι δεν παρέβησαν τις διατάξεις που είχε ορίσει η τοπική διοίκηση σχετικά με τη χρησιμοποίηση του συγκεκριμένου υλικού, αν και αναφέρθηκε ότι υπήρξε ασάφεια κατά τη διατύπωση των εν λόγω διατάξεων.

Πιστεύει η Επιτροπή ότι οι κοινοτικοί κανόνες για την προστασία των υπογείων υδάτων θα πρέπει να εφαρμοσθούν στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Πιστεύει επίσης η Επιτροπή ότι υπάρχει εγγύηση για τη μη διοχέτευση βλαβερών ουσιών στα ιδιαίτερα ευαίσθητα αυτά ύδατα;

Απάντηση της καςBjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Μαΐου 1998)

Η αιωρούμενη τέφρα άνθρακα που προέρχεται από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και άλλες εγκαταστάσεις καύσεως, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των αποβλήτων που έχει θεσπιστεί με την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 1993 περί καταρτίσεως καταλόγου αποβλήτων(1), κατ' εφαρμογήν του άρθρου 1 σημείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί αποβλήτων(2).

Η οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ περί αποβλήτων(3), ορίζει στο άρθρο 4:

"τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η διάθεση ή η αξιοποίηση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, ιδίως δε:

- χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό, τον αέρα ή το έδαφος, ούτε για την πανίδα και τη χλωρίδα,

- χωρίς να προκαλούνται ενοχλήσεις από τον θόρυβο ή τις οσμές,

- χωρίς να βλάπτονται οι τοποθεσίες και τα τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, εξάλλου, τα αναγκαία μέτρα για την απαγόρευση της εγκατάλειψης, της απόρριψης και την ανεξέλεγκτης διάθεσης των αποβλήτων."

Η αιωρούμενη τέφρα άνθρακα δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επικίνδυνων αποβλήτων που αποτελεί το αντικείμενο της απόφασης του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1994 περί θεσπίσεως καταλόγου αποβλήτων(4), η οποία ελήφθη κατ' εφαρμογήν του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 περί των επικίνδυνων αποβλήτων(5).

Ωστόσο, η αιωρούμενη τέφρα άνθρακα ενδέχεται να περιέχει ουσίες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα των οδηγιών 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1979 περί της προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες(6) και 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαΐου 1976 περί της ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας(7). Ειδικότερα, είναι πιθανόν να περιέχει, η τέφρα, ουσίες των καταλόγων ΙΙ των παραρτημάτων των εν λόγω οδηγιών. Στην περίπτωση αυτή, η οδηγία 80/68/ΕΟΚ προβλέπει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί η ρύπανση των υπογείων υδάτων από τις εν λόγω ουσίες, ενώ η οδηγία 76/464/ΕΟΚ ορίζει ότι κάθε απόρριψη που πραγματοποιείται στα εσωτερικά επιφανειακά ύδατα και η οποία ενδέχεται να περιέχει μία από τις ουσίες αυτές, υπόκειται σε προηγούμενη αδειοδότηση, που πραγματοποιείται από την αρμόδια αρχή και η οποία αποβλέπει στην επίτευξη των στόχων ποιότητας που καθορίζονται στα προγράμματα που θεσπίζουν τα κράτη μέλη.

Απουσία άλλων λεπτομερειών, μπορούμε να υποθέσουμε ότι με το διπλό αυτό σκεπτικό οι σουηδικές τοπικές αρχές επέβαλαν τους περί ων ο λόγος όρους απόρριψης.

Δεν είναι όμως δυνατό να υπάρξει τεκμηριωμένη γνώμη για τον κίνδυνο διασποράς επιβλαβών ουσιών - ιδίως όσον αφορά τον κίνδυνο άμεσης επαφής μεταξύ της εκχεόμενης ουσίας και των υδάτων της λίμνης - χωρίς να υπάρχουν περαιτέρω λεπτομερή στοιχεία για τους ακριβείς όρους υπό τους οποίους πραγματοποιήθηκε η απόρριψη.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα επικοινωνήσει με τις σουηδικές αρχές προκειμένου να ολοκληρώσει τη συγκέντρωση των πληροφοριών εκείνων που θα της επιτρέψουν να προβεί σε σχετική εκτίμηση.

(1) ΕΕ L 5, 7.1.1994.

(2) ΕΕ L 194, 25.7.1975.

(3) ΕΕ L 78, 26.3.1991.

(4) ΕΕ L 356, 31.12.1994.

(5) ΕΕ L 377, 31.12.1991.

(6) ΕΕ L 20, 26.1.1980.

(7) ΕΕ L 129, 18.5.1976.