ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2786/01

υποβολή: Mathieu Grosch (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(1 Οκτωβρίου 2001)

Θέμα: Ταξινόμηση αυτοκινήτων στο Βέλγιο: Βασιλική απόφαση της 20.07.2001

Το Βασίλειο του Βελγίου εξέδωσε στις 20 Ιουλίου 2001 Βασιλική απόφαση σχετικά με την άδεια αυτοκινήτων στο Βέλγιο, στο άρθρο 3 της οποίας ορίζεται:

Άρθρο 3, παράγραφος 1 — Τα πρόσωπα που κατοικούν στο Βέλγιο ταξινομούν τα οχήματα τα οποία επιθυμούν να θέσουν σε κυκλοφορία στο Βέλγιο στο μητρώο των οχημάτων που προβλέπεται στο άρθρο 6, ακόμα και αν αυτά τα οχήματα έχουν ήδη ταξινομηθεί στην αλλοδαπή. Η κατοικία στο Βέλγιο σημαίνει ότι τα πρόσωπα αυτά ανταποκρίνονται σε μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: ()

Άρθρο 3, Παράγραφος 2 — Ωστόσο, στην κατωτέρω περίπτωση αυτή η ταξινόμηση οχημάτων ταξινομημένων στην αλλοδαπή, που τίθενται στην κυκλοφορία από πρόσωπα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, δεν είναιποχρεωτική για:

(i) το όχημα που ένας αλλοδαπός εκμισθωτής διαθέτει σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στα μητρώα πληθυσμού ενός βελγικού δήμου ή στο βελγικό εμπορικό μητρώο και αυτό, για μέγιστη διάρκεια 48 ωρών·

(ii) το όχημα που χρησιμοποιείται από φυσικό πρόσωπο για την άσκηση του επαγγέλματός του, και έχει ταξινομηθεί στην αλλοδαπή στο όνομα αλλοδαπού ιδιοκτήτου με το οποίο αυτό το πρόσωπο συνδέεται με σύμβαση εργασίας· βεβαίωση που χορηγείται από τη διοίκηση που είναι αρμόδια για τον ΦΠΑ πρέπει να ευρίσκεται στο όχημα· καθορίζονται οι λεπτομερείς όροι της χρήσης του οχήματος.

1. Υπάρχει εν προκειμένω παραβίαση της ελευθερίας παροχήςπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 49 ΣΕΚ, λόγω του ότι οι κάτοικοι του Βελγίου οι οποίοι ασκούν ελεύθερη δραστηριότητα στο γειτονικό κράτος του Λουξεμβούργου επιβαρύνονται επιπροσθέτως οικονομικά με αυτή τη ρύθμιση·

2. Υπάρχουν παρόμοιες ρυθμίσεις και σε άλλα κράτη μέλη και πώς αντιμετωπίζονται αυτές σε σχέση με τους ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Οκτωβρίου 2001)

1. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, γενικά, ηποχρέωση καταχώρισης του οχήματος στη χώρα διαμονής του χρήστη μπορεί να περιορίσει την ελεύθερη παροχήπηρεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 49 (πρώην άρθρο 59) της συνθήκης ΕΚ μόνον αν αυτή ηποχρέωση μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με την ελεύθερη παροχήπηρεσιών, ιδίως αν είναι ανάλογη με τον επιδιωκόμενο στόχο γενικού ενδιαφέροντος.

Όσον αφορά το Βέλγιο, η Επιτροπή άρχισε μια διαδικασία για παράβαση σχετικά με την παλιά βελγική ρύθμιση για την καταχώριση των οχημάτων και εξετάζει τη νέα νομοθεσία σ' αυτό το πλαίσιο.

Όσον αφορά τον φορολογικό τομέα, η απάντηση στην ερώτηση που έθεσε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίουπάγεται στην εφαρμογή της οδηγίας 83/182/ΕΟΚ(1). Η εν λόγω οδηγία έπαυσε να ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 1992 μόνον όσον αφορά το φόρο προστιθεμένης αξίας, γιατί από τότε ο εν λόγω φόρος διέπεται από τις οδηγίες που θεσπίζουν την εσωτερική αγορά όσον αφορά τον FRA(2).

Όσον αφορά άλλους φόρους στους οποίουςπόκεινται τα μεταφορικά μέσα, όπως τα τέλη καταχώρισης, θέσης σε κυκλοφορία και άλλα, οι αναγκαίες προϋποθέσεις για χορήγηση φορολογικής απαλλαγής για ιδιωτική προσωρινή χρήση σε ένα κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο έχουν καταχωρισθεί -χρήση η διάρκεια της οποίας καθορίζεται γενικά σε μια περίοδο έξι μηνών κατ' ανώτατο όριο ετησίως- αναφέρονται στο άρθρο 3 της οδηγίας. Η πρώτη από αυτές τις προϋποθέσεις είναι ότι ο χρήστης του οχήματος πρέπει να έχει την κανονική κατοικία του σε ένα κράτος μέλος άλλο από αυτό της προσωρινής εισαγωγής.

Δεδομένου ότι οι φορολογικές απαλλαγές για την προσωρινή χρήση ενός οχήματος βασίζονται, στο παρόν στάδιο του κοινοτικού δικαίου, στην έννοια του κράτους μέλους της κανονικής κατοικίας του χρήστη του, προκύπτει ότι ένα όχημα που διαθέτει κανονικές πινακίδες αριθμού κυκλοφορίας στο εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να χρησιμοποιηθεί προσωρινά σε ένα οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος χωρίς να πληρώνει φόρους. Αντίθετα, αν ένα όχημα έχει καταχωρισθεί σε ένα κράτος μέλος άλλο από αυτό της κανονικής κατοικίας του χρήστη του — για παράδειγμα, από έναν ανεξάρτητο επαγγελματία που ασκεί το επάγγελμά του σε ένα κράτος μέλος άλλο από αυτό της κανονικής κατοικίας του (περίπτωση που επικαλείται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου) — το όχημα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο κράτος μέλος της διαμονής του απαλλασσόμενο από φόρους άλλους από τον ΦΠΑ, χωρίς προηγούμενη συμφωνία της αρμόδιας φορολογικής διοίκησης.

Ωστόσο, η προαναφερθείσα οδηγία, στο άρθο 5, δίνει μια αρκετά ικανοποιητική λύση για τα άτομα που εργάζονται σε ένα κράτος μέλος και διαμένουν σε άλλο: πράγματι, χορηγείται απαλλαγή χωρίς κανέναν περιορισμό διάρκειας κατά την χρησιμοποίηση ενός τουριστικού οχήματος καταχωρημένου στη χώρα κανονικής διαμονής του χρήστη για τη διαδρομή που πραγματοποιεί τακτικά στο έδαφος ενός άλλου κράτου μέλους για να μεταβεί από τον τόπο κατοικίας του στον τόπο εργασίας του και να επιστρέψει.

2. Η Επιτροπή δεν έχει προβεί σε συστηματική ανάλυση των ισχυουσών εθνικών νομοθεσιών και του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζονται στους ανεξάρτητους επαγγελματίες. Ωστόσο, από γενικότερη άποψη, η Επιτροπή θα λάβειπόψη αυτό το είδος της προβληματικής στο πλαίσιο της παρακολούθησης της διαδικασίας βάσει της Ανακοίνωσής της για μια νέα στρατηγική τωνπηρεσιών στην εσωτερική αγορά(3) που θα αποτελείται από δύο φάσεις: την πρώτη που θα είναι μια φάση προσδιορισμού τωνφιστάμενων εμποδίων, τη δεύτερη, που θα είναι μια φάση προτάσεων για την εξεύρεση κατάλληλων λύσεων.

(1) Οδηγία 83/182/ΕΟΚ της 28ης Μαρτίου 1983 για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων, ΕΕ L 105 της 23.4.1983.

(2) Οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, ΕΕ L 376 της 31.12.1991.

(3) COM(2000)888 τελικό.