ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0272/03

υποβολή: Rosa Dez Gonzlez (PSE) προς την Επιτροπή

(6 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Έναρξη λειτουργίας σταθμού αποτέφρωσης ειδικών επικίνδυνωνλών

Περισσότεροι από 1000 κάτοικοι των κοινοτήτων Trmens και Vallfogona de Balaguer, στην επαρχία της Lleida,πέγραψανπόμνημα διαμαρτυρίας κατά του σχεδίου κατασκευής ενός σταθμού αποτέφρωσης, που προωθείται από την εταιρεία GREFACSA.

Η Επίσημη Εφημερίδα της Αυτόνομης Διοικητικής Περιφέρειας της Καταλωνίας δημοσίευσε, στο φύλλο της 5ης Νοεμβρίου 2002, την αίτηση κατασκευής ενός σταθμού αποτέφρωσης για την καύση περίπου 40 000 τόνων αλεύρων ζωϊκής προέλευσης ετησίως, τα οποία προέρχονται από ζώα ή όργανα ζώων που έχουν χαρακτηρισθεί ως ειδικές επικίνδυνες ύλες, πράγμα που αντιλαμβάνομαι ως ζώα τα οποία ενδέχεται να είχαν προσβληθεί από παθήσεις του είδους της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών, δηλαδή της ευρύτερα γνωστής ως νόσου των τρελλών αγελάδων.

Σύμφωνα με διάφορες επιστημονικές εκθέσεις, οι σταθμοί αποτέφρωσης είναι βιομηχανίες που παράγουν καρκινογόνες συνθετικές ουσίες, οι οποίες παραμένουν σταθερές για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο έδαφος, τον αέρα ή το νερό.

Έχει λάβει η Επιτροπή γνώση της κατασκευής αυτού του σταθμού αποτέφρωσης·

Πόσοι σταθμοί αποτέφρωσηςπάρχουν στην Ευρώπη·

Θα μπορούσε η Επιτροπή να μας ενημερώσει όσον αφορά την ισχύουσα επί του θέματος νομοθεσία και να μας πληροφορήσει εάνπάρχει ή πρόκειται ναπάρξει κάποια σχετική κοινοτική οδηγία·

Ποιά είναι τα επιτρεπόμενα ανώτατα όρια εκπομπών·

Σε ποιό βαθμό μπορούν ναπάρξουν επιπτώσεις για το περιβάλλον της περιοχής, και ιδιαίτερα για τηνγεία των ανθρώπων που κατοικούν σε ακτίνα μικρότερη των 10 χιλιομέτρων·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Μαρτίου 2003)

Η αποτέφρωση αποβλήτων ρυθμίζεται από διάφορες νομικές πράξεις, απώτερος σκοπός των οποίων είναι να παρεμποδιστούν ή να περιοριστούν στο μέτρο του εφικτού οι αρνητικές τους επιπτώσεις για το περιβάλλον και οι συνακόλουθοι κίνδυνοι για τηνγεία των ζώων και των ανθρώπων. Σε ό,τι αφορά την αποτέφρωση ζωικώνποπροϊόντων, για τα οποία δεν εφαρμόζεται η οδηγία 2000/76/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 2000 για την αποτέφρωση των αποβλήτων(1), από την 1η Μαΐου 2003, εφαρμόζεται το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 2002 για τον καθορισμόγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικάποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο(2).

Η χορήγηση αδειών λειτουργίας για τις μονάδες αποτέφρωσης αποτελεί αρμοδιότητα των εθνικών αρχών και δεν χρειάζεται να κοινοποιείται στην Επιτροπή. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν έχειπόψη της την αίτηση κατασκευής της μονάδας αποτέφρωσης για την οποία κάνει λόγο το Αξιότιμο Μέλος.

Η Επιτροπή δεν γνωρίζει επακριβώς τον συνολικό αριθμό των μονάδων αποτέφρωσης αποβλήτων οι οποίες λειτουργούν στην Κοινότητα. Όπως προκύπτει από δημοσιεύσεις τεχνικού περιεχομένου, ο συνολικός αριθμός τους πρέπει να ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες.

Στο βαθμό που εφαρμόζεται, η οδηγία 2000/76/ΕΚ καθορίζει τις οριακές τιμές για τους συμβατικούς ρύπους, π.χ. για τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου (NOX) στον αέρα, αλλά και τις τιμές για τις έμμονες και/ή τοξικές ουσίες, π.χ. για τα βαρέα μέταλλα και τις διοξίνες, που εκλύονται στον αέρα και το νερό.

Οι οριακές τιμές καθορίζονται κατά τρόπο, ώστε να αποτρέπονται στο μέτρο του εφικτού οι αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και οι συνακόλουθοι κίνδυνοι για την ανθρώπινηγεία. Ο ουσιαστικός κίνδυνος που ενυπάρχει σε τοπικό επίπεδο πρέπει να αξιολογείται σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση, στο πλαίσιο της διαδικασίας χορήγησης των αδειών.

(1) ΕΕ L 332 της 28.12.2000.

(2) ΕΕ L 273 της 10.10.2002.