ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0824/02

υποβολή: Karl von Wogau (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(25 Μαρτίου 2002)

Θέμα: Μετατροπή γαλλικής άδειας οδήγησης στη Γερμανία

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι η μετατροπή άδειας οδήγησης που αποκτήθηκε νομίμως στη Γαλλία σε γερμανική είναι δυνατή χωρίς εξετάσεις μόνο όταν ο κάτοχός της μπορεί να αποδείξει ότι τη χρονική στιγμή της απόκτησής της είχε μόνιμη κατοικία στη Γαλλία· Θεωρεί η Επιτροπή ότι τούτο συμφωνεί με την αρχή της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών εντός της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς·

Προτίθεται η Επιτροπή να τροποποιήσει το άρθρο 7 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ(1), ώστε να είναι δυνατή η απόκτηση άδειας οδήγησης και σε άλλο κράτος μέλος ανεξαρτήτως του πού βρίσκεται η μόνιμη κατοικία·

Αιτιολόγηση:

- Ο κάτοχος της άδειας οδήγησης είναι κάτοχος της γερμανικής και της γαλλικήςπηκοότητας. Κατά κανόνα ζει στη Γερμανία αλλά επισκέπτεται τακτικά (τα Σαββατοκύριακα) αλλά και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα (σχολικές διακοπές) τον παππού και τη γιαγιά του στη Γαλλία. Εκεί ρώτησε σε σχολή οδηγών αν μπορούσε να βγάλει δίπλωμα τύπου Β και αν μπορούσε να γίνει μετατροπή αυτού του διπλώματος στη Γερμανία. Η απάντηση ήταν καταφατική.

- Το γερμανικό αρμόδιο για τις μετατροπές γραφείο του περιφερειακού συμβουλίου αρνείται τη μετατροπή επικαλούμενο το γεγονός ότι ο κάτοχος της άδειας οδήγησης δεν μπορεί να αποδείξει ότι τη χρονική στιγμή απόκτησης της άδειας ήταν κάτοικος Γαλλίας ούτε ότι αποκτήθηκε η άδεια κατά τη διάρκεια εξάμηνης παραμονής του ως φοιτητή ή μαθητή στο εξωτερικό (άρθρο 4, παρ. 3 γερμανικού κανονισμού περί διεθνών οχημάτων [IntKfz] σε συνδυασμό με το άρθρο 28 παρ. του γερμανικού κανονισμού περί αδειών οδήγησης).

- Οι σχετικές γερμανικές ρυθμίσεις δε θα εμπόδιζαν τον κάτοχο της άδειας να αποκτήσει την άδεια σε οποιαδήποτε άλλη γερμανική πόλη. Δε θα ήτανποχρεωμένος να έχει μόνιμη κατοικία εκεί. Η απόκτηση άδειας οδήγησης σε άλλο κράτος μέλος όμως δεν είναι δυνατή, χωρίς ναπάρχει εκεί μόνιμη κατοικία.

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σελ. 1.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(8 Μαΐου 2002)

Η οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991, σχετικά με την άδεια οδήγησης(1), η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1996, θέσπισε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των αδειών οδήγησης. Ορίζει ρητά ότι όλες οι άδειες που χορηγούνται από τα κράτη μέλη, και οι οποίες ισχύουν στο χορηγούν κράτος μέλος, πρέπει να αναγνωρίζονται αμοιβαία.

Ωστόσο, για να είναι δυνατή η χορήγηση άδειας οδήγησης, το άρθρο 7 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ καθορίζει σειρά προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων την επιτυχία σε δοκιμασία ελέγχου των ικανοτήτων και της συμπεριφοράς και σε δοκιμασία ελέγχου των γνώσεων καθώς και πλήρωση των απαιτήσεωνγείας () και την ύπαρξη κανονικής διαμονής (). Το άρθρο 9 αναφέρει λεπτομερώς τι νοείται ως κανονική διαμονή. Ως εκ τούτου, η άδεια οδήγησης χορηγείται μόνο σε άτομα που έχουν την κανονική διαμονή τους στο κράτος μέλος. Ωστόσο, προβλέπονται εξαιρέσεις για τους φοιτητές που έχουν την επιλογή να επιδιώξουν την προμήθεια άδειας οδήγησης είτε στο κράτος μέλος όπου είναι η κανονική διαμονή τους, είτε στο κράτος μέλος όπου σπουδάζουν.

Στη φάση αυτή, η Επιτροπή δεν έχει την πρόθεση να τροποποιήσει το άρθρο 7 της προαναφερθείσας οδηγίας.

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991.