ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3566/01

υποβολή: Bob van den Bos (ELDR) προς την Επιτροπή

(8 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Μπαγκλαντές

Μετά τις τελευταίες κοινοβουλευτικές εκλογές στο Μπαγκλαντές την 1η Οκτωβρίου 2001 η θέση των μειονοτήτων και ιδίως των Ινδουιστών συνεχίζει να επιδεινώνεται. Έχουν αναφερθεί πολλά νέα κρούσματα βίας σε βάρος μειονοτικών ομάδων και καταστροφές των περιουσιών τους. Τα μείζονα πολιτικά κόμματα ανταλλάσσουν κατηγορίες για αυτές τις βιαιοπραγίες, ενώ η κυβέρνηση δεν προβαίνει σε συγκεκριμένες ενέργειες για την εξάλειψή τους.

Ποιες θα είναι οι ενδεχόμενες συνέπειες τούτου στην εφαρμογή της Συμφωνίας Συνεργασίας ΕΚ-Μπαγκλαντές·

Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να αλλάξει την παραπάνω κατάσταση·

Απάντηση του κ. Patten εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Ιανουαρίου 2002)

Η Επιτροπή έχει γνώση του γεγονότος ότι μετά τις γενικές εκλογές της 1ης Οκτωβρίου 2001 το Μπανγκλαντές σημαδεύτηκε επί εβδομάδες από επεισόδια βίας κατά των εκλογέων του ηττηθέντος συνασπισμού Awami, των στελεχών του κόμματος και, κυρίως, κατά της κοινότητας των Ινδουιστών, δεδομένου ότι αποτελούν μειονοτικές ομάδες και παραδοσιακούςποστηρικτές του συνασπισμού Awami.

Οι επιθέσεις κατά των Ινδουιστών στο Μπανγκλαντές δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο: οι βιαιοπραγίες εις βάρος της ινδουιστικής μειονότητας σημειώθηκαν τόσο κατά τη διακυβέρνηση της συμμαχίας Awami όσο και κατά τη διακυβέρνηση του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές. Η μετεκλογική βία αποτελεί κατά κάποιο βαθμό την επιβεβαίωση της λανθάνουσας βίας στην κοινωνία του Μπανγκλαντές. Ωστόσο, η άνευ προηγουμένου διάρκεια, ωμότητα και έκταση την επομένη των κοινοβουλευτικών εκλογών της 1ης Οκτωβρίου 2001 προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία.

Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή με την αντιπροσωπία της στη Ντάκα, παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την μετεκλογική κατάσταση και τις πολιτικές εξελίξεις στο Μπανγκλαντές και, μαζί με τις διπλωματικές αποστολές των κρατών μελών και των λοιπών χωρών επί τόπου, με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τις οργανώσεις για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τα μέσα ενημέρωσης, διαδραματίζει ενεργό ρόλο και καταγγέλλει τις αρνητικές αυτές εξελίξεις.

Αμέσως μετά τις εκλογές, ο επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής στο Μπανγκλαντές, μαζί με την Προεδρία της Ένωσης στη Ντάκα και τους πρέσβεις της λεγόμενης Ομάδας της Τρίτης (αποτελούμενης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ιαπωνία, τη Νορβηγία, την Ελβετία, τη Δανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τον μόνιμο αντιπρόσωπο του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών — ΠΑΗΕ) προέβη σε δημόσια δήλωση στην οποία εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τα συνεχώς αυξανόμενα επεισόδια βίας που διαπράττονται εις βάρος των μειονοτήτων του Μπανγκλαντές.

Την 1η Νοεμβρίου 2001, οι επικεφαλής αποστολής της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής και των κρατών μελών συνήντησαν τονπουργό Εσωτερικών για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους όσον αφορά τις συνεχείς επιθέσεις κατά των μειονοτήτων της χώρας και ζήτησαν από τονπουργό Εσωτερικών να προβεί στην αποκατάσταση του νόμου, της τάξης και του πλήρους σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Οι επικεφαλής αποστολής των κρατών μελών άσκησαν πιέσεις για την άμεση δημιουργία της Επιτροπής Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, η οποία έχει προταθεί προ πολλού.

Παρόμοια διπλωματική δράση ανελήφθη με τα ανώτερα στελέχη του συνασπισμού Awami για να παροτρυνθούν οι αρχηγοί του κόμματος να θέσουν τέρμα στην κλιμάκωση της βίας και να απόσχουν από κάθε πράξη εκδίκησης.

Κατά την πρώτη συνεδρίαση της μικτής επιτροπής Κοινότητας-Μπανγκλαντές, στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας συνεργασίας για την εταιρική σχέση και την ανάπτυξη μεταξύ της Κοινότητας και του Μπανγκλαντές, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Ντάκα, στις 20 Νοεμβρίου 2001, ο Πρόεδρος της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής, αναφερόμενος στη ρήτρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα της συμφωνίας (άρθρο 1), εξέφρασε με σαφήνεια του φόβους της Ένωσης για το κύμα βίας που ακολούθησε τις εκλογές και ζήτησε από την κυβέρνηση

του Μπανγκλαντές να καταβάλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση του προβλήματος αυτού. Παρόμοια διαβήματα έγιναν επέυκαιρία των συνεδριάσεων μεταξύ τουπουργού Εξωτερικών και των επικεφαλής αποστολής της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής και των κρατών μελών.

Τα όργανα Τύπου του Μπανγκλαντές και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις της χώρας εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους όσον αφορά τις επιθέσεις και τις βιαιότητες κατά των μειονοτήτων και κάλεσαν την κυβέρνηση να προβεί σε κυρώσεις κατά τωνπευθύνων. Στις 27 Νοεμβρίου 2001, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε απάντηση σε καταγγελία πουπέβαλε ένας οργανισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα,ποχρέωσε την κυβέρνηση να διεξαγάγει έρευνα για τα συμβάντα και ναποβάλει έκθεση έως τις 15 Ιανουαρίου 2002. Σε ανακοίνωση, κάλεσε επίσης την κυβέρνηση να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν είχε ακόμη επιχειρήσει να προσαγάγει ενώπιον της δικαιοσύνης τουςπεύθυνους των επιθέσεων κατά των μειονοτήτων. Ήδη στις 24 Νοεμβρίου 2001, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν είχε λάβει μέτρα για τον τερματισμό των μετεκλογικών επιθέσεων και βιαιοτήτων κατά των μειονοτήτων.

Παρότι η σημερινή κατάσταση εξακολουθεί να είναι τεταμένη, τα επεισόδια βίας και εκφοβισμού έναντι των μειονοτήτων έχουν μειωθεί. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση του Μπανγκλαντές έχειιοθετήσει τελευταία μέτρα που αποδεικνύουν ότι είναι αποφασισμένη να δώσει τέλος σε κάθε πράξη βίας κατά των μειονοτήτων της χώρας και να προσαγάγει τουςπεύθυνους στη δικαιοσύνη. Έχει διοριστεί ερευνητική επιτροπήπό τον κύριο γραμματέα του πρωθυπουργού, έχουν γίνει συλλήψεις (μεταξύ των οποίων και ενός γνωστού δράστη που είχε εκλεγεί στο Κοινοβούλιο στο πλαίσιο του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές), και έχει αρχίσει νομοθετική διαδικασία για τη δημιουργία ανεξάρτητης Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Με βάση τις εξελίξεις αυτές, η Επιτροπή έχει δώσει οδηγίες στην Αντιπροσωπεία της στη Ντάκα να εξακολουθεί να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη χώρα αυτή και να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις διπλωματικές πρωτοβουλίες σε στενό συντονισμό με τον αντιπρόσωπο της Προεδρίας της Ένωσης και με τις διπλωματικές αποστολές των κρατών μελών στο Μπανγκλαντές, και να θίγει, κάθε φορά που είναι αυτό δυνατό, το πρόβλημα των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην κυβέρνηση.