ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3218/98

υποβολή: John McCartin (PPE) προς την Επιτροπή

(26 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Μεταχείριση ιρλανδών σπουδαστών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι υπάρχουν διακρίσεις εις βάρος ιρλανδικών οικογενειών που επιστρέφουν στη χώρα μετά από μετανάστευση στο εξωτερικό (η επιστροφή μεταναστών στην Ιρλανδία ανήλθε πέρυσι σε 30.000 περίπου), όταν προσπαθούν να εγγράψουν τα παιδιά τους (που έχουν γεννηθεί στην Ιρλανδία) στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εφόσον θεωρούνται "σπουδαστές εκ του εξωτερικού" ή πολίτες που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας της ΕΕ, αν και οι σπουδαστές αυτοί γεννήθηκαν στην Ιρλανδία, κατέχουν διαβατήριο ΕΕ, ψηφίζουν στην Ιρλανδία και οι οικογένειές τους δεν έχουν άλλη διεύθυνση παρά μόνον στην Ιρλανδία, επειδή δεν εκπληρούν την απαίτηση της τριετούς διαμονής στη χώρα πριν υποβάλουν αίτηση εγγραφής στο Πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα να υποχρεώνονται στην καταβολή διδάκτρων άνευ απαλλαγών, κλπ.; Υπάρχει κάποια διάταξη στη νομοθεσία ΕΕ που να εξασφαλίζει ίση μεταχείριση ως προς το θέμα αυτό;

Απάντηση της κας Cresson εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Δεκεμβρίου 1998)

Το ύψος των διδάκτρων που καταβάλλουν οι φοιτητές για να παρακολουθήσουν μαθήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και τα κριτήρια για τις υποτροφίες ή άλλα οικονομικά βοηθήματα που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, είναι θέμα που καθορίζεται από τα ίδια τα κράτη μέλη.

Η κοινοτική νομοθεσία όπως την έχει ερμηνεύσει το Δικαστήριο, επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να εφαρμόζουν τα ίδια κριτήρια και ύψος διδάκτρων για τους υπηκόους της Κοινότητας σε σχέση με τους δικούς τους υπηκόους, στη βάση της αρχής της μη διάκρισης για λόγους ιθαγένειας.

Η αρχή της μη διάκρισης για λόγους ιθαγένειας καλύπτει επίσης τυχόν διαφοροποιημένη μεταχείριση των υπηκόων που δεν χρησιμοποιούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία μέσα στην Κοινότητα και εκείνων των υπηκόων που αντίθετα ασκούν αυτό το δικαίωμα (π.χ. ιρλανδοί υπήκοοι που επέστρεψαν στην Ιρλανδία ύστερα από μετανάστευση σε άλλο κράτος μέλος). Ωστόσο αυτή η αρχή δεν καλύπτει την περίπτωση των ιρλανδών υπηκόων που επιστρέφουν στην Ιρλανδία ύστερα από μετανάστευση σε τρίτες χώρες.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2619/98

υποβολή: Sören Wibe (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Συνθήκες αμοιβής μισθωτών

Έκπληκτη η σουηδική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε ότι σουηδοί πολίτες που εργάζονται στo Γραφείο Ενημέρωσης της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Στοκχόλμη αμείβονται με λίαν υψηλούς μισθούς και, ταυτόχρονα, καταβάλλουν πολύ μικρότερους φόρους από όσο οι άλλοι πολίτες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της Σουηδίας, αυτό σημαίνει ότι οι προϊστάμενοι των δύο γραφείων ενημέρωσης εισπράττουν, μετά αφαίρεση των φόρων, μισθό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο του Πρωθυπουργού.

Δεν θα έπρεπε οι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι ασκούν τα καθήκοντά τους στην αντίστοιχη χώρα προέλευσης να φορολογούνται σύμφωνα με το φορολογικό κανονισμό που ισχύει στις χώρες αυτές;

Απάντηση του κ. Liikanen εκ ονόματος της Επιτροπής

(22 Σεπτεμβρίου 1998)

Βάσει των όρων του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1), οι υπάλληλοι υπόκεινται σε φόρο υπέρ των Κοινοτήτων επί των αποδοχών, μισθών και λοιπών αμοιβών που τους καταβάλουν οι Κοινότητες. Ο φόρος παρακρατείται στην πηγή και οι καθαρές πρόσοδοι καταβάλλονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Υπάρχουν 14 ποσοστά φορολόγησης που ποικίλουν από 8 % έως 45 % ανάλογα με την αντίστοιχη μισθολογική κλίμακα.

Οι υπάλληλοι απαλλάσσονται από την επιβολή εθνικών άμεσων φόρων εισοδήματος επί των αποδοχών, των μισθών και λοιπών αμοιβών που καταβάλλονται από τις Κοινότητες. Καταβάλλουν βεβαίως έμμεσους φόρους (όπως π.χ. ο ΦΠΑ) σύμφωνα με τα εθνικά φορολογικά συστήματα.

Όσον αφορά τους υπαλλήλους που διορίζονται σε αντιπροσωπείες της Επιτροπής, η πολιτική της Επιτροπής είναι να περιορισθεί όσο το δυνατόν ο αριθμός των υπαλλήλων που διορίζονται στο κράτος μέλος τους(2) και να ισχύει τετραετές σύστημα εναλλαγής.

(1) Βλ. άρθρο 13 του Κεφαλαίου V. Tο πρωτόκολλο περί προνομίων και ασυλιών των Κοινοτήτων προσαρτάται στη Συνθήκη που υπογράφηκε στις 8 Απριλίου 1965 περί ιδρύσεως Ενιαίου Συμβουλίου και Ενιαίας Επιτροπής των Κοινοτήτων και έγινε δεκτό από την Σουηδία στην συνθήκη προσχωρήσεως.

(2) Λιγότερο από το 1 % των υπαλλήλων διορίζονται σε αντιπροσωπείες και ακόμη μικρότερο ποσοστό στα κράτη μέλη καταγωγής τους.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2606/98

υποβολή: David Hallam (PSE) προς την Επιτροπή

(1 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Εφαρμογή της οδηγίας για το χρόνο εργασίας

Θα συνιστούσε παραβίαση της οδηγίας για το χρόνο εργασίας και απόκλιση από τον τρόπο εφαρμογής της εκ μέρους άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περίπτωση που το Ηνωμένο Βασίλειο προχωρήσει στην εφαρμογή της λαμβάνοντας ως περίοδο αναφοράς χρόνο 14 αντί 7 ημερών, πράγμα που σημαίνει ότι ενδέχεται να κληθούν οι εργαζόμενοι να εργάζονται επί 12 συνεχείς ημέρες, χωρίς διακοπή τις Κυριακές ή άλλες ημέρες θρησκευτικής αργίας; Τί περιόδους αναφοράς έχουν έως τώρα επιλέξει τα άλλα κράτη μέλη;

Απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής

(9 Οκτωβρίου 1998)

Σύμφωνα με το άρθρο 16(1) της οδηγίας του Συμβουλίου 93/104/ΕΚ(1) σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν περίοδο αναφοράς η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 14 ημέρες για την εφαρμογή του άρθρου 5 (εβδομαδιαία ανάπαυση). Εφόσον το Δικαστήριο ακύρωσε με την απόφασή του στην υπόθεση C-84/94(2) τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 5 σχετικά με την αργία της Κυριακής, τίποτα δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος να ορίσει περίοδο αναφοράς 14 ημερών όσον αφορά την εβδομαδιαία περίοδο ανάπαυσης.

Η κατάσταση διαφέρει πολύ σε κάθε κράτος μέλος και είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη. Σε ορισμένα, η Κυριακή θεωρείται κατ' αρχήν η εβδομαδιαία περίοδος ανάπαυσης. Ωστόσο, σε ορισμένους τομείς και δραστηριότητες η εργασία την Κυριακή επιτρέπεται, ακόμη και στα κράτη μέλη που έχουν διατάξεις σχετικά με την εργασία την Κυριακή. Η Επιτροπή εξετάζει αυτή τη στιγμή λεπτομερώς τα μέτρα εφαρμογής των κρατών μελών με σκοπό να υποβάλει έκθεση εφαρμογής της οδηγίας για το χρόνο εργασίας. Στην αναφορά αυτή θα περιλαμβάνεται και το θέμα των περιόδων αναφοράς.

(1) ΕΕ L 307 της 13.12.1993.

(2) Συλλογή της νομολογίας 1996, σ. I-5755.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2739/98

υποβολή: James Moorhouse (ELDR) προς το Συμβούλιο

(8 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Κατάσταση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη Δημοκρατία του Κογκό

Τί μέτρα έχει λάβει και τί μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο για να προτρέψει τη Δημοκρατία του Κογκό να σεβαστεί τα δικαιώματα του ανθρώπου, να αφήσει ελεύθερους τους πολιτικούς κρατουμένους και να δεσμευθεί ουσιαστικά για την επάνοδο στη δημοκρατία;

Απάντηση

(27 Νοεμβρίου 1998)

Το Συμβούλιο συμμερίζεται τους στόχους που αναφέρει ο αξιότιμος βουλευτής. Διευκρίνισε τη θέση του σχετικά με την υφιστάμενη διαμάχη στη Δημοκρατία του Κογκό (ΔΚ) στις δηλώσεις του της 11ης, 19ης και 27ης Αυγούστου 1998. Εν ολίγοις, το Συμβούλιο απηύθυνε έκκληση για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ενεθάρρυνε την άμεση απόσυρση όλων των εμπλεκομένων στρατιωτικών δυνάμεων και προειδοποίησε τα αντιμαχόμενα μέρη να μην διώκουν άμαχους τοπικούς πληθυσμούς που ανήκουν σε διαφορετική εθνότητα. Το Συμβούλιο απηύθυνε επίσης επείγουσα έκκληση για το σεβασμό και την προστασία των μελών των οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας από την ΕΕ ή από τρίτες χώρες και υπογράμμισε ότι η ΕΕ είναι πρόθυμη να στηρίξει μια πολιτική διαδικασία με σκοπό την εξεύρεση ειρηνικής λύσης.

Κατ' αρχήν, το Συμβούλιο πιστεύει ότι το κλειδί για τη λύση της διαμάχης είναι να πεισθούν όλα τα μέρη, η κυβέρνηση, οι αντάρτες και οι εξωτερικοί υποστηρικτές του Προέδρου Καμπίλα και των ανταρτών, να δεχθούν την ανάγκη της επιδίωξης μιας μακρόπνοης πολιτικής λύσης.

Κατόπιν αιτήματος του Συμβουλίου, ο Ειδικός Απεσταλμένος της ΕΕ, κ. Αldo Ajello, επισκέφθηκε πρόσφατα τις πρωτεύουσες της περιοχής και προσέφερε τις υπηρεσίες του καθώς και την υποστήριξη της Ένωσης για την ειρηνική διευθέτηση της διαμάχης. Συζήτησε με τον Πρόεδρο Καμπίλα την ανάγκη της συμφιλίωσης και τον κίνδυνο αύξησης του εθνοτικού μίσους λόγω της διαμάχης. Σε όλες τις επαφές του, ο κ. Ajello συνόψισε τη θέση της Ένωσης. Εξέφρασε επίσης τη βούληση της ΕΕ να διαδραματίσει μείζονα ρόλο στην ανοικοδόμηση της ΔΚ, μετά την επίλυση των σημερινών δυσκολιών, και - μόλις υπάρξει πρόοδος προς τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - να επαναφέρει τα προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας με τις αρχές.

Το Συμβούλιο διατηρεί επίσης επαφές με την Προεδρία της Αναπτυξιακής Κοινότητας της Μεσημβρινής Αφρικής (δηλαδή της Νότιας Αφρικής), όσον αφορά ειδικές δυνατότητες βοήθειας από την ΕΕ (συμπεριλαμβανομένου του ενδεχόμενου ρόλου του Ειδικού Απεσταλμένου της ΕΕ, κ. Ajello) για την έναρξη πολιτικής διαδικασίας με σκοπό την εξεύρεση ειρηνικής λύσης κατόπιν διαπραγματεύσεων.

Σχετικά με το ζήτημα του εκδημοκρατισμού της ΔΚ, η κοινή θέση της ΕΕ για τη στήριξη της διαδικασίας εκδημοκρατισμού δίνει στην Ένωση τη δυνατότητα παροχής βοήθειας αμέσως μετά την πλήρωση των αναγκαίων προϋποθέσεων. Εδώ, και παρά το γεγονός ότι εκφράζεται ικανοποίηση για την πρόσφατη αναγγελία περί διεξαγωγής εκλογών εντός του 1999 όπως προτείνεται, η Ένωση ανησυχεί μήπως τεθούν αυθαίρετες προϋποθέσεις στο προνόμιο όλου του λαού της Δημοκρατίας του Κογκό να ασκήσει τα εκλογικά του δικαιώματα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2334/98

υποβολή: John McCartin (PPE) προς την Επιτροπή

(27 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Καταβολή κονδυλίων από τα Διαρθρωτικά Ταμεία ανά περιοχή στην Ιρλανδία

Είναι σε θέση η Επιτροπή να παράσχει λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την καταβολή κονδυλίων από τα Διαρθρωτικά Ταμεία ανά περιοχή στην Ιρλανδία κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών; Πιστεύει η Επιτροπή ότι δεδομένων των οικονομικών διαφορών μεταξύ των διαφόρων περιοχών στην Ιρλανδία, η κατανομή των κονδυλίων αυτών έχει πραγματοποιηθεί κατά τρόπο δίκαιο;

Απάντηση της κας Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Σεπτεμβρίου 1998)

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ιρλανδία θεωρείται ότι αποτελεί μία ενιαία περιφέρεια από την άποψη της πολιτικής συνοχής. Το κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, για την χώρα αυτή, είναι ενιαίο και διαχειρίζεται στο κεντρικό επίπεδο της εθνικής κυβέρνησης. Εντούτοις η Επιτροπή, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, έχει προωθήσει την ενίσχυση της περιφερειακής συμμετοχής στις εκταμιεύσεις των διαρθρωτικών ταμείων στην Ιρλανδία. Αυτό αποδεικνύεται από την ίδρυση, το 1994, των 8 περιφερειακών αρχών. Ως συνέπεια αυτών των εξελίξεων, ο καθορισμός των περιφερειακών στατιστικών στοιχείων βελτιώνεται και συμπληρώνεται από περαιτέρω στατιστικά στοιχεία, αποσκοπώντας στη βελτίωση της αξιολόγησης του επιπέδου της ανάπτυξης των 8 περιφερειών. Ένα χρήσιμο στατιστικό στοιχείο που προκύπτει από τις εξελίξεις αυτές είναι το επίπεδο των κονδυλίων που χορηγούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία σε κάθε περιφέρεια. Έχουμε πλέον στη διάθεσή μας αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για το 1994 και το 1995, τα οποία παραθέτομε ακολούθως.

Πίνακας των συνολικών δαπανών (συμπεριλαμβανομένων των εθνικών συμπληρωματικών κονδυλίων)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Η προβλεπόμενη κατανομή των κονδυλίων μεταξύ περιφερειών για το σύνολο της επί του παρόντος ισχύουσας προγραμματικής περιόδου των διαρθρωτικών ταμείων 1994-1999, παρατίθεται ακολούθως.

Πίνακας της κατανομής των κονδυλίων μεταξύ περιφερειών (1994-1999)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Η Επιτροπή πιστεύει ότι αυτή η κατανομή μεταξύ των περιφερειών είναι ορθή, λαμβανομένου υπόψη - μεταξύ άλλων - του γεγονότος ότι, από τις βελτιώσεις που πραγματοποιούνται στις υποδομές των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών σε μία περιφέρεια, επωφελούνται επίσης και άλλες περιφέρειες. Θα πρέπει να ληφθούν επίσης υπόψη οι παρεμβάσεις του Ταμείου Συνοχής.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1083/98

υποβολή: Astrid Thors (ELDR) προς την Επιτροπή

(7 Απριλίου 1998)

Θέμα: Περιορισμοί ηλικίας για τους οδηγούς επιβατικών οχημάτων και μικρών φορτηγών με ρυμουλκό

Σύμφωνα με τη φινλανδική νομοθεσία, τα άτομα που έχουν συμπληρώσει τα 70 έτη δεν επιτρέπεται να οδηγούν επιβατικό όχημα ή μικρό φορτηγό με ρυμουλκό το οποίο είναι φορτωμένο. Από ότι γνωρίζω, δεν υφίσταται σε κανένα άλλο κράτος μέλος αντίστοιχος περιορισμός. Είναι σωστή η εν λόγω πληροφορία; Θεωρεί η Επιτροπή ότι μια τέτοια διάταξη είναι αιτιολογημένη; Πιστεύει η Επιτροπή ότι η σχετική νομοθεσία συμβιβάζεται με τις αρχές της εσωτερικής αγοράς για την ελεύθερη διακίνηση;

Απάντηση του κ. Kinnock εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Μαΐου 1998)

Η οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τα διπλώματα οδηγήσεως(1) επιδιώκει να διευκολύνει την ελεύθερη μετακίνηση ατόμων και να ενισχύσει την οδική ασφάλεια. Το άρθρο 6 εναρμονίζει τις ελάχιστες, αλλά όχι τις μέγιστες, ηλικιακές προϋποθέσεις για την έκδοση διπλωμάτων οδηγήσεως. Επιπλέον, το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας προβλέπει τα εξής:

"'Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θα θεσπίσει για το θέμα αυτό το Συμβούλιο, κάθε κράτος μέλος διατηρεί το δικαίωμα να καθορίζει με εθνικά κριτήρια τη διάρκεια ισχύος της άδειας οδήγησης που έκδίδει'."

Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Φινλανδίας, δεν μπορεί να εκδοθεί ή να ανανεωθεί η άδεια οδήγησης για κατηγορίες D και D1 (λεωφορεία) και για κατηγορίες C+E, C1+E, D+E και D1+E (συνδυασμοί βαρέων οχημάτων), σε άτομα που έχουν φθάσει την ηλικία των 70 ετών. Ωστόσο, η έκδοση ανανέωσης αδειών οδήγησης για κατηγορίες Α και Α1 (μοτοποδήλατα), Β (επιβατικά αυτοκίνητα), Β+Ε (επιβατικά αυτοκίνητα με ρυμουλκούμενο) και C (φορτηγά) είναι δυνατή χωρίς τέτοιου είδους ηλικιακούς περιορισμούς. Αυτό σημαίνει ότι η νομοθεσία της Φινλανδίας επιτρέπει σε άτομα άνω των 70 να οδηγούν επιβατικό αυτοκίνητο ή φορτηγό με ρυμουλκούμενο, το οποίο υπάγεται στην κατηγορία Β+Ε, είτε το όχημα είναι φορτωμένο είτε όχι.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι οι αρχές της εσωτερικής αγοράς για την ελευθερία της μετακίνησης δεν παραβιάζονται από τη νομοθεσία αυτή.

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2864/98

υποβολή: Hiltrud Breyer (V) προς το Συμβούλιο

(28 Σεπτεμβρίου 1998)

Θέμα: Προσανατολισμός των οριακών τιμών στα παιδιά - Μελέτη επιπτώσεων στα παιδιά - Οικολογικά δικαιώματα των παιδιών

Οι οριακές τιμές, οι οποίες έχουν καθορισθεί στις διάφορες περιβαλλοντικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσανατολίζονται αποκλειστικά στη σωματική διάπλαση ενός ενήλικου ατόμου. Τα παιδιά αντιδρούν λόγω του αναστήματός τους και του όχι ακόμη ανεπτυγμένου σώματός τους με μεγάλη ευαισθησία και συχνά με ασθένειες όπως αλλεργίες, βρογχίτιδες ή ψυχοσωματικές νόσους σε ρυπάνσεις από το περιβάλλον. Μέχρι τώρα τα παιδιά δεν έχουν ληφθεί υπόψη με την ιδιαίτερη ευαισθησία τους στους υπολογισμούς των οριακών τιμών.

Σχεδιάζει το Συμβούλιο, να προσανατολίσει στο μέλλον τον υπολογισμό των οριακών τιμών για τα παιδιά; Εάν όχι, γιατί; Πώς σχεδιάζει το Συμβούλιο να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα;

Θα ληφθεί υπόψη ακριβώς στην υπό επεξεργασία ευρισκόμενη οδηγία για το όζον η κατάσταση της υγείας των παιδιών σε αυξημένες τιμές όζοντος; Και θα καθορισθεί ακόμη χαμηλότερα η οριακή τιμή για το όζον;

Πιστεύει το Συμβούλιο ότι πρέπει το ταχύτερο παράλληλα με την μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων να υπάρξει και μία μελέτη των επιπτώσεων στα παιδιά για μεγάλα έργα; Εάν ναι, πώς σχεδιάζει το Συμβούλιο να την διαμορφώσει αυτήν; Πώς θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η μεταφορά μιας οδηγίας για την εξέταση των επιπτώσεων στα παιδιά;

Θα μπορούσε το Συμβούλιο να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο, να αναλάβει τη νομοθετική πρωτοβουλία για τους αναφερθέντες τομείς οριακών τιμών και εξέτασης των επιπτώσεων στα παιδιά από τα μεγάλα έργα;

Απάντηση

(27 Νοεμβρίου 1998)

1. Το Συμβούλιο έχει συνείδηση της σημασίας της προστασίας της υγείας των πολιτών της Κοινότητας. Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους στόχους της περιβαλλοντικής πολιτικής, ο οποίος περιλαμβάνει φυσικά την υγεία και την καλή διαβίωση των παιδιών.

Παραδείγματος χάριν, στην κοινή του θέση για την πρόταση οδηγίας σχετικά με τις οριακές τιμές διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του αζώτου και οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων και μολύβδου στον αέρα του περιβάλλοντος, η οποία καθορίστηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1998, το Συμβούλιο εισήγαγε μία αιτιολογική παράγραφο με την οποία υπενθυμίζεται ότι οι οριακές τιμές που έχουν καθοριστεί αποτελούν ελάχιστες απαιτήσεις, και ότι τα κράτη μέλη δύνανται να καθιερώσουν αυστηρότερες οριακές τιμές, ώστε να προστατεύσουν την υγεία των ιδιαίτερα ευαίσθητων κατηγοριών του πληθυσμού, όπως τα παιδιά και οι νοσηλευόμενοι ασθενείς.

2. Εντούτοις, το Συμβούλιο δεν επεμβαίνει στο στάδιο της προετοιμασίας των προτάσεων της Επιτροπής, η οποία - όπως γνωρίζει η αξιότιμη ευρωβουλευτής - κατέχει το δικαίωμα νομοθετικής πρωτοβουλίας στην Κοινότητα.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2305/98

υποβολή: Luigi Florio (PPE) προς την Επιτροπή

(13 Ιουλίου 1998)

Θέμα: Η εκ μέρους της ιταλικής κυβερνήσεως νομιμοποίηση εξωκοινοτικών λαθρομεταναστών

Η ιταλική κυβέρνηση έχει αναγγείλει ότι προτίθεται να λάβει μέτρα για τη ρύθμιση της παραμονής 200 χιλιάδων περίπου ατόμων που εισήλθαν παρανόμως στην Ιταλία από τρίτες χώρες.

Τα μέτρα αυτά, τα οποία στην ουσία συνιστούν νομιμοποίηση του καθεστώτος παραμονής στην Ιταλία και τα οποία δεν έχουν συμπεριληφθεί στη νέα νομοθεσία περί μεταναστεύσεως που εγκρίθηκε τον παρελθόντα Μάρτιο, προτείνονται σήμερα στο πλαίσιο μίας απλής διοικητικής πράξεως.

Θα μπορούσε να αναφέρει η Επιτροπή εάν κρίνει ότι η απόφαση αυτή της ιταλικής κυβέρνησης συμβιβάζεται με τις ισχύουσες στην Ευρωπαϊκή Ένωση διατάξεις περί μεταναστεύσεως;

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι σκόπιμο να υιοθετήσει επίσημα μέτρα ώστε να αποφευχθούν τα προβλήματα που ενδέχεται να δημιουργήσουν στον τομέα της ασφάλειας και της δημόσιας τάξεως και άλλων κρατών μελών της Κοινότητας οι αλληπάλληλες νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών που συρρέουν στην Ιταλία;

Απάντηση της κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Σεπτεμβρίου 1998)

Σύμφωνα με τον τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, διαμονής και εργασίας υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος κρατών μελών θεωρείται θέμα κοινού ενδιαφέροντος από τα κράτη μέλη. Αυτό δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να υιοθετούν μέτρα σε εθνικό επίπεδο, παραδείγματος χάρη όσον αφορά την νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Το Συμβούλιο εξέδωσε μερικές συστάσεις σχετικά με την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης και την απέλαση υπηκόων τρίτων χωρών. Κανένα από τα κείμενα αυτά ωστόσο δεν αντιμετωπίζει το θέμα της νομιμοποίησης των λαθρομεταναστών από τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή δεν σχεδιάζει επί του παρόντος να λάβει πρωτοβουλίες στον τομέα αυτόν.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2014/98

υποβολή: José Apolinário (PSE) προς την Επιτροπή

(30 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Περιφερειακό ΑΕΠ

Αληθεύει άραγε ότι σε μια από τις μελέτες που ανέθεσε η Επιτροπή για την εκπόνηση της έκθεσής της για τη συνοχή, αναφέρεται συγκεκριμένα ότι η παραγωγή και το διαθέσιμο εισόδημα είναι, σε ό,τι αφορά τις περιφέρειες, έννοιες εντελώς διαφορετικές;

Αληθεύει, ότι σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η σύγχιση ανάμεσα στην παραγωγή προϊόν και το εισόδημα έχει ως αποτέλεσμα την τεχνητή αύξηση του υποτιθέμενου εισοδήματος των παραγωγικότερων περιφερειών των πτωχότερων κρατών και οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα για τις λιγότερο παραγωγικές περιφέρειες των πλουσιοτέρων χωρών;

Κοινή απάντηση

του κ. Wulf-Mathies εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσεις E-2010/98, E-2011/98, E-2013/98 και E-2014/98

(9 Σεπτεμβρίου 1998)

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) είναι η αξία της παραγωγής η οποία οφείλεται σε εγχώριες παραγωγικές μονάδες. Η αξία αυτής της παραγωγής ισούται με το άρθροισμα των εισοδημάτων -μισθοί, μισθώματα και κέρδη- τα οποία δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της παραγωγικής δραστηριότητας. Η ύπαρξη αυτής της ταυτότητας σημαίνει ότι οι όροι ΑΕΠ και εισόδημα χρησιμοποιούνται, ενίοτε, εναλλακτικά. Εκτός αυτού, τα εισοδήματα από την παραγωγή δεν είναι τα ίδια με τα διαθέσιμα εισοδήματα των πολιτών. Τα διαθέσιμα εισοδήματα των πολιτών προέρχονται από το παραγωγικό εισόδημα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι φόροι και οι μεταβιβάσεις.

Όταν το Πρόγραμμα Δράσης 2000(1) αναφέρεται στο εισόδημα στα πλαίσια των κοινοτικών διαρθρωτικών πολιτικών, το εν λόγω εισόδημα ορίζεται σαφώς αναφορικά με το ΑΕΠ. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τις αποφάσεις οι οποίες έχουν σχέση με τον προσδιορισμό των καθυστερημένων περιφερειών στο πλαίσιο του στόχου 1, όπου το ΑΕΠ αποτελεί ένα εξαιρετικό μέσο μέτρησης του επιπέδου ανάπτυξης. Κατά συνέπεια, τα προτεινόμενα κριτήρια για τον στόχο 1, στο πρόγραμμα δράσης 2000, καθορίζονται σαφώς σε συνάρτηση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Οι διαφορές οι οποίες υφίστανται μεταξύ του εισοδήματος από την παραγωγή και του διαθέσιμου εισοδήματος, αναγνωρίζονται σαφώς στην πρώτη έκθεση της Επιτροπής για την συνοχή, του 1996, καθώς επίσης και στην μελέτη στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Στην προαναφερόμενη έκθεση, αναφέρεται ότι "η κατανομή του προσωπικού διαθέσιμου εισοδήματος (ΠΔΕ) είναι δυνατόν να διαφέρει σημαντικά από την κατανομή του εισοδήματος πριν από τους φόρους και τα κέρδη". Ενώ το διαθέσιμο εισόδημα αποτελεί ένδειξη των πραγματικών αγοραστικών δυνατοτήτων του πληθυσμού μιας περιφέρειας, το ΑΕΠ αποτελεί ένδειξη της παραγωγής η οποία λαμβάνει χώρα σε μία περιφέρεια και, κατά συνέπεια, εκπεφρασμένο κατά κεφαλήν, του επιπέδου της οικονομικής της ανάπτυξης.

Η προαναφερόμενη μελέτη πρόκειται, λίαν προσεχώς, να δημοσιευθεί. Εν τω μεταξύ, αντίγραφό της διαβιβάζεται απευθείας στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου και στη γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

(1) COM(97)2000 τελικό.
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1902/98

υποβολή: Graham Watson (ELDR) προς την Επιτροπή

(16 Ιουνίου 1998)

Θέμα: Ειδικές διατάξεις σχετικά με τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών

Μπορεί η Επιτροπή να εξηγήσει γιατί, τη στιγμή που αναμένεται με ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην προσφυγή που έχει κινήσει το Βέλγιο κατά της Ισπανίας (υπόθεση C388/95), προτείνει να τροποποιηθεί ο Κανονισμός 823/87(1) προκειμένου να επιτραπεί στα κράτη μέλη - υπό την προϋπόθεση της τήρησης ορισμένων κριτηρίων - να προβλέπουν ότι, για ορισμένους οίνους ποιότητας, θα απαγορεύεται η αποστολή χύδην οίνου εκτός της καθορισμένης περιοχής του;

Έχοντας υπόψη την κατάσταση αυτή, μπορεί η Επιτροπή να μας πει γιατί μια πρόταση που αφορά την ελεγχόμενη παράδοση χύδην οίνου, με στόχο να προστατευθεί η γνησιότητα του οίνου αυτού, έχει ατονήσει στην Επιτροπή για πολύ μεγαλύτερο διάστημα από όσο εκείνο της αναμενόμενης απόφασης στην υπόθεση C388/95;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Ιουλίου 1998)

Σχετικά με το πρώτο σκέλος της ερώτησης, η Επιτροπή ενημερώνει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι αναφορικά με την ερώτηση για την εμφιάλωση οίνων ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών (vqprd) έχει αποφασίσει να υποβάλει συγχρόνως δήλωση παρέμβασης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην υπόθεση C 388/95 που εκκρεμεί, μεταξύ Βελγίου και Ισπανίας, και να αναθεωρήσει τη νομοθεσία.

Η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση(2) στο Συμβούλιο για κανονισμό του Συμβουλίου που να τροποποιεί τον Κανονισμό (ΕΚ) 823/87, ο οποίος ορίζει ειδικές διατάξεις σχετικά με οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών(3), με σκοπό να προταθεί κοινοτικό πλαίσιο για αυτόν τον τομέα και να αποτραπεί η περίπτωση να ληφθεί το μέτρο χωρίς να γίνει σωστή αξιολόγηση και χωρίς τη συγκατάθεση της πλειονότητα των επιχειρηματιών στην περιοχή. Σχετικά με το περιεχόμενο αυτής της πρότασης, το Αξιότιμο Μέλος θα πρέπει να ανατρέξει στην απάντηση που έχει δοθεί στη γραπτή ερώτηση P-1657/98 του κ. Buffetaut(4).

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σχετικά με το γιατί δεν έχει εγκριθεί ακόμη πρόταση για τον έλεγχο μεταφορών οίνου χύδην, η Επιτροπή πληροφορεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι η συγκεκριμένη πρόταση δεν υποστηρίχτηκε από τα κράτη μέλη παραγωγής λόγω του ότι θα δημιουργούσε πολλά προβλήματα και δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλους τους οίνους ποιότητας vqprd που μεταφέρονται χύδην. Η υποχρεωτική εφαρμογή αυτού του μέτρου για όλους τους οίνους ποιότητας (vqprd) θεωρήθηκε δυσανάλογη, γιατί μολονότι μπορεί να βελτιώσει τον έλεγχο της αυθεντικότητας του κρασιού που μεταφέρεται χύδην, δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί την εγγενή ποιότητα και τον τόπο της προέλευσης κάθε εμφιαλωμένου οίνου ποιότητας vqprd.

(1) ΕΕ L 84 της 27.3.1987, σελ. 59.

(2) ΕΕ C 108 της 7.4.1998.

(3) ΕΕ L 84 της 27.3.1987.

(4) ΕΕ C 31 της 5.2.1999, σελ. 65.