ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0724/03

υποβολή: Rosa Migulez Ramos (PSE) προς την Επιτροπή

(11 Μαρτίου 2003)

Θέμα: Πετρελαιοφόρο Prestige: ευαίσθητες θαλάσσιες περιοχές

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε στις 21 Νοεμβρίου 2002 ψήφισμα σχετικά με την καταστροφή του πετρελαιοφόρου Prestige στα ανοικτά των ακτών της Γαλικίας. Στην παράγραφο 11 του ψηφίσματος αναφέρεται:

Ζητεί από την Επιτροπή να καταρτίσει, σε συμφωνία με τα κράτη μέλη, κατάλογο των ευαίσθητων ευρωπαϊκών θαλάσσιων και/ή αλιευτικών ζωνών που τυγχάνουν ιδιαίτερης προστασίας λόγω της φύσης του θαλάσσιου οικοσυστήματός τους, του αλιευτικού πλούτου τους, των πόρων τους σε αλιεύματα, οστρακοειδή καιδατοκαλλιέργεια, και της έντονης εξάρτησής τους από την αλιεία.

Πως αξιολογεί η Επιτροπή αυτό το αίτημα του ΕΚ·

Ποιες πρωτοβουλίες έχει ή πρόκειται να λάβει σχετικά η Επιτροπή·

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(16 Απριλίου 2003)

Η Επιτροπή είχε ανέκαθεν τονίσει την ανάγκη λήψης μέτρων προστασίας για τις θαλάσσιες περιοχές με σκοπό να τις διαφυλάξει από τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και κατά συνέπεια συμμερίζεται το πνεύμα της πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι λόγοι για την προστασία αυτή ποικίλλουν και περιλαμβάνουν εκείνους που ανέφερε το Αξιότιμο Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αρκετές νομοθετικές πράξεις επιτρέπουν στο εξής τη χορήγηση ειδικής προστασίας σε θαλάσσιες περιοχές. Είναι σημαντικό να αναφερθούν οι οδηγίες 92/43/ΕΟΚ(1) για τα ενδιαιτήματα και 79/409/ΕΟΚ(2) για τα άγρια πτηνά, που έχουν ως στόχο την προστασία της φύσης, καθώς και τα ενδεδειγμένα μέτρα που εντάσσονται στην κοινή αλιευτική πολιτική.

Ειδικότερα, ο καθορισμός θαλάσσιων περιοχών που χρειάζονται ειδική προστασία λόγω της φύσης των οικοσυστημάτων τους αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών σύμφωνα με τις δύο οδηγίες για την προστασία της φύσης. Δημιουργήθηκε μία ομάδα εργασίας για την επιτάχυνση της εφαρμογής των οδηγιών για τα ενδιαιτήματα και την προστασία των άγριων πτηνών σε θαλάσσιο περιβάλλον. Βασικός στόχος της είναι να εξασφαλίσει μια κοινή προσέγγιση για τον χαρακτηρισμό των θαλάσσιων περιοχών και τη διαχείρισή τους στο μέλλον.

Όσον αφορά την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, έχουν ήδη καθορισθεί ορισμένες περιοχές που χρήζουν ειδικής προστασίας λόγω της φύσης των αλιευτικών τους πόρων καιπόκεινται σε ορισμένα ειδικά μέτρα (οι αποκαλούμενες περιοχές περιορισμένης πρόσβασης boxes). Στο πλαίσιο της αναμόρφωσης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να επανεξετάσει τους εν λόγω περιορισμούς ώστε να εξασφαλίσει ότι βασίζονται μόνο σε επιστημονικά κριτήρια διατήρησης.

Η έννοια των περιοχών που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία αναπτύχθηκε το 1976 ως ένα από τα κριτήρια για τον καθορισμό της πρώτης χορήγησης αλιευτικών ποσοστώσεων, που συμφωνήθηκε το 1983. Τα κριτήρια για τον καθορισμό των ποσοστώσεων αυτών για τις νέες αλιευτικές δυνατότητες θα βασίζονται, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002(3), στα συμφέροντα κάθε κράτους μέλους, και κατά συνέπεια δενπάρχει ανάγκη εκ νέου καθορισμού των περιοχών αυτών για τους σκοπούς της χορήγησης ποσοστώσεων. Ομοίως, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999(4) του Συμβουλίου για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, καθορίστηκαν περιοχές εξαρτώμενες από την αλιεία που διέρχονται κρίση σύμφωνα με το άρθρο 4 ώστε να καλυφθούν από τον στόχο 2.

Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα για την εξασφάλιση της προστασίας των περιοχών αυτών πρέπει να αφορούν τις ανθρώπινες δραστηριότητες που έχουν αντίκτυπο στις εν λόγω περιοχές. Η προτεινόμενη αυτή τομεακή προσέγγιση για τις ειδικές περιοχές διατήρησης που έχουν ορισθεί με την εφαρμογή της οδηγίας για τα ενδιαιτήματα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί και σε άλλες περιπτώσεις στον τομέα του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Όσον αφορά τη δημιουργία ιδιαίτερα ευαίσθητων θαλάσσιων ζωνών, η εν λόγω διαδικασία πρέπει να αναληφθεί από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ). Η Επιτροπή, η οποία πρότεινε στην ανακοίνωσή της της 3ης Δεκεμβρίου 2002 μια συντονισμένη δράση των κρατών μελών για τη μελέτη λήψης νέων μέτρων που θα επιτρέψουν την προστασία των παράκτιωνδάτων τους, θα στηρίξει τις προτάσεις των κρατών μελών σχετικά με τη δήλωση τέτοιων ζωνών, εφόσον είναι αναγκαίο.

Μία περισσότερο διεξοδική συζήτηση για το θέμα αυτό με τα κράτη μέλη και με άλλους διεθνείς εταίρους θα λάβει χώρα στο πλαίσιο των εργασιών για την εκπόνηση της νέας κοινοτικής θεματικής στρατηγικής για τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος(5).

(1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ΕΕ L 206 της 22.7.1992.

(2) Οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, σχετικά με τη διατήρηση των άγριων πτηνών, ΕΕ L 103 της 25.4.1979.

(3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ΕΕ L 358 της 31.12.2002.

(4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί καθορισμού των γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

(5) Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Προς μία στρατηγική για την προστασία και τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, COM(2002)539 τελικό.