ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3302/01

υποβολή: Jonas Sjstedt (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(28 Νοεμβρίου 2001)

Θέμα: Άνιση μεταχείριση εις βάρος του κραμβέλαιου

Η Επιτροπή εφαρμόζει μια πολιτική διακρίσεων εις βάρος του κραμβέλαιου, ενώ ενισχύει την παραγωγή του ελαιόλαδου. Για κάθε καλλιεργούμενο εκτάριο, ο ισπανός αγρότης λαμβάνει διπλάσια επιχορήγηση από εκείνη που λαμβάνει ο σουηδός παραγωγός κραμβέλαιου. Επιπλέον, ο εν λόγω παραγωγός δεν λαμβάνει καμία κοινοτική ενίσχυση για την εμπορία του προϊόντος του, σε αντίθεση με τον ισπανό παραγωγό, στον οποίο παρέχονται εκατομμύρια σουηδικές κορόνες για την εμπορίου του ελαιόλαδου.

Ο παραγωγός κραμβέλαιου θεωρεί ότι το προϊόν του σέβεται το περιβάλλον, ενώ λέγεται ότι στην Ισπανία οι ελαιοπαραγωγοί δημιουργούν σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως π.χ. στην Ανδαλουσία. Δεδομένου ότι οι επιχορηγήσεις διατίθενται για το τελικό προϊόν, στην Ισπανία φυτεύονται όλο και περισσότερα ελαιόδενδρα, με σοβαρές επιπτώσεις για τα φρεατικά στρώματα. Οι επιχορηγήσεις που διατίθενται για την ελαιοκαλλιέργεια στην νότια Ευρώπη αποτελούν σημαντικό έξοδο στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ο Economist τις αξιολογεί στο 2,5 % του προϋπολογισμού).

Χρειάζονται ευρύτατες παρεμβάσεις προκειμένου να επιλυθούν τα πολλαπλά προβλήματα σε αυτόν τον τομέα, λαμβάνοντας επίσηςπόψη ότι στην ελεύθερη εσωτερική αγορά που οικοδομούμε πρέπει ναπερισχύει η βασική αρχή, σύμφωνα με την οποία σε ανάλογα προϊόντα επιφυλάσσεται η ίδια μεταχείριση.

Πως σκοπεύει να δράσει η Επιτροπή προκειμένου το κραμβέλαιο και το ελαιόλαδο να τοποθετηθούν στο ίδιο επίπεδο εντός του πλαισίου της εσωτερικής αγοράς·

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής

(7 Ιανουαρίου 2002)

Το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου θεωρεί ότιφίσταται δυσμενής μεταχείριση για τον κλάδο του κραμβελαίου σε σχέση με τον κλάδο του ελαιολάδου.

Είναι πάντοτε δύσκολο, ακόμη και επικίνδυνο, να συγκρίνονται δύο προϊόντα με εξαιρετικά διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ενώ η καλλιέργεια κράμβης αποτελεί ετήσια καλλιέργεια που είναι δυνατόν ναποκαθίσταται από άλλες ελαιούχες καλλιέργειες ή άλλες αροτραίες καλλιέργειες, η καλλιέργεια του ελαιοδένδρου αποτελεί καλλιέργεια μακρόβια με επαναληπτικότητα παραγωγής ενώ ο παραγωγός προσδοκά ότι θα έχει για πρώτη φορά εισόδημα 4 έως 5 έτη μετά τη φύτευση των ελαιοδένδρων.

Προκειμένου να επιχειρηθεί σύγκριση του επιπέδου στήριξης μεταξύ των δύο αυτών καλλιεργειών, μία προσέγγιση θα ήταν η σύγκριση των κοινοτικών ενισχύσεων σε σχέση με την καλλιεργούμενη επιφάνεια. Ενώ η συνολική καλλιεργούμενη επιφάνεια με γογγύλη και κράμβη στην Κοινότητα ανέρχεται σε 2,8 εκατ. εκτάρια (ha), η έκταση που καλύπτεται από ελαιόδενδρα ανέρχεται σε 5,7 εκατ. εκτάρια. Το επίπεδο στήριξης ανά εκτάριο θα μπορούσε επίσης ναπολογισθεί με βάση το σύνολο της καταβαλλόμενης ενίσχυσης σε σχέση με τη συνολική έκταση. Στην περίπτωση αυτή, η ενίσχυση που καταβλήθηκε στους ελαιοπαραγωγούς για το έτος εμπορίας 1999/2000 ανέρχεται σε 415 ευρώ/εκτάριο. Για την ίδια περίοδο, οι παραγωγοί ελαιούχων σπόρων στις κύριες περιφέρειες παραγωγής γογγύλης έλαβαν μεταξύ 567 και 733 ευρώ/εκτάριο, με μέση τιμή για τη Σουηδία 408 ευρώ/εκτάριο λόγω της χαμηλότερης απόδοσης στο εν λόγω κράτος μέλος.

Στα ανωτέρω πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι η καλλιέργεια του ελαιοδένδρου εφαρμόζεται ως επί το πλείστον σε μειονεκτούσες ζώνες όπου δεν θα ήταν δυνατόν να λάβουν χώρα άλλες καλλιέργειες και ιδιαίτερα οι αροτραίες. Τα προβλήματα που συνδέονται με την προστασία του περιβάλλοντος λόγω της εντατικής καλλιέργειας σε ορισμένες ελαιοπαραγωγές περιφέρειες τις οποίεςπονοεί το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν πρέπει ναποεκτιμώνται και η Επιτροπή μελετά τα βασικά δεδομένα προκειμένου να δοθούν λύσεις με την ευκαιρία της προσεχούς μεταρρύθμισης. Όμως, οι πρακτικές οι ασύμβατες με την προστασία του περιβάλλοντος δεν αποτελούν τον κανόνα για την ευρύτατη πλειονότητα παραγωγών και περιφερειών αλλά μάλλον εξαιρέσεις. Στην εν λόγω πλειονότητα περιπτώσεων η ελαιοκαλλιέργεια είναι μάλλον ευεργετική σε επίπεδο περιβάλλοντος και σε επίπεδο αγροτικής ανάπτυξης.