ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3247/98

υποβολή: Ernesto Caccavale (UPE) προς την Επιτροπή

(28 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Μονοπωλιακό σύστημα ρύθμισης των φαρμακείων στην Ιταλία

Το ισχύον στην Ιταλία κανονιστικό πλαίσιο για τα φαρμακεία προβλέπει σειρά αδικαιολόγητων προνομίων και περιορισμών:

- ο νόμος επιτρέπει κατ' αποκλειστικότητα στους φαρμακοποιούς τις δραστηριότητες παρασκευής και πώλησης στο κοινό των φαρμάκων για τα οποία δεν απαιτείται ιατρική συνταγή;

- η κατανομή των φαρμακείων στο χώρο περιορίζεται αριθμητικά βάσει δημογραφικών και γεωγραφικών κριτηρίων και κριτηρίων απόστασης. Πράγματι, ο νόμος προβλέπει ότι λειτουργεί ένα φαρμακείο ανά 5.000 κατοίκους στους δήμους με πληθυσμό έως 12.500 κατοίκους και ανά 4.000 κατοίκους στους υπόλοιπους δήμους. Επίσης, κάθε νέο φαρμακείο πρέπει να εγκαθίσταται σε απόσταση όχι μικρότερη των 200 μέτρων από τα άλλα;

- για την πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού είναι απαραίτητη προϋπόθεση η επιτυχής συμμετοχή σε δημόσιο διαγωνισμό βάσει τίτλων και εξετάσεων ή η απόκτηση φαρμακείου λόγω κληρονομίας, βάσει αδικαιολόγητων πλεονεκτημάτων που απορρέουν από οικογενειακές σχέσεις;

- όσον αφορά τους όρους άσκησης του επαγγέλματος, τα ωράρια και οι εφημερίες των φαρμακείων καθορίζονται από το δήμαρχο των διαφόρων δήμων εντός του πλαισίου που έχει καθορίσει ο νομάρχης. Όσον αφορά επίσης τη διαφήμιση υγειονομικών υπηρεσιών, ο νόμος την επιτρέπει μόνο με τη μορφή καταχωρήσεων στους τηλεφωνικούς καταλόγους, ύστερα από αίτηση του οικείου συλλόγου και άδεια του δημάρχου.

Συμπερασματικά, το πλήθος των προαναφερθέντων περιορισμών προς όφελος των φαρμακοποιών φαίνεται δυσανάλογο προς τον κύριο σκοπό, ο οποίος είναι η προστασία της δημόσιας υγείας. Συγκεκριμένα, η ποσόστωση των φαρμακείων φαίνεται να αποσκοπεί ουσιαστικά στην εξασφάλιση υψηλών επιπέδων εισοδήματος στα φαρμακεία, αντί να επιδιώκεται μια λογική και ικανοποιητική εδαφική κατανομή τους, με αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη τοποθέτησή τους σε μονοπωλιακή θέση.

Με βάση τα παραπάνω, μπορεί η Επιτροπή:

- να καταστήσει γνωστό σε ποιο στάδιο βρίσκεται η πραγματοποιούμενη μελέτη για το ανωτέρω θέμα;

- να δηλώσει αν δεν θεωρεί ότι υφίστανται επαρκείς λόγοι για να κριθεί εντόνως μονοπωλιακή η ιταλική νομοθεσία, σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία στον τομέα του ελεύθερου ανταγωνισμού;

- να αναφέρει ποια μέτρα σκοπεύει να εγκρίνει προκειμένου να προστατεύσει τα δικαιώματα των καταναλωτών και να διευκολύνει την πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού;

Απάντηση που δόθηκε από τον κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(15 Ιανουαρίου 1999)

Η Επιτροπή θα επιθυμούσε να παραπέμψει το αξιότιμο μέλος στις απαντήσεις που δόθηκαν στις γραπτές ερωτήσεις E-3477/97 της κας Kestelijn-Sierens(1) και, σε ότι αφορά ειδικότερα την υφιστάμενη νομοθεσία στην Ιταλία σε θέματα προϋποθέσεων εκμετάλλευσης φαρμακείων, στη γραπτή ερώτηση E-3011/98 του κ. Amadeo(2).

Η Επιτροπή πιστεύει, όντως, ότι, στο συγκεκριμένο πλαίσιο του δικαιώματος εγκατάστασης εντός της Κοινότητας, εθνικά μέτρα όπως εκείνα που αναφέρθηκαν (μονοπώλιο παρεχόμενο στους φαρμακοποιούς για την πώληση φαρμάκων μη υποκείμενων σε ιατρική συνταγή, δημογραφικά και γεωγραφικά κριτήρια που διέπουν το άνοιγμα φαρμακείων, δημόσιος διαγωνισμός για την επίτευξη της άδειας ανοίγματος φαρμακείου, ωράρια και σειρά διανυκτέρευσης φαρμακείων οριζόμενα από τη δημοτική αρχή και περιοριστικοί όροι σε θέματα διαφήμισης) δεν αντίκεινται στην αρχή της ελεύθερης εγκατάστασης που περιέχεται στο άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ, από τη στιγμή που αυτά εφαρμόζονται κατά τρόπο που δεν συνιστά δυσμενή διάκριση και είναι ανάλογα σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο. Η Επιτροπή πιστεύει επίσης ότι ο δυσανάλογος χαρακτήρας των μέτρων αυτών σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο μένει να αποδειχθεί.

Η Επιτροπή ενημερώνει επίσης το αξιότιμο μέλος ότι καμία μελέτη δεν βρίσκεται σε εξέλιξη στην Επιτροπή σε ότι αφορά τα προαναφερθέντα ζητήματα.

(1) ΕΕ C 223 της 17.7.1998.

(2) ΕΕ C 142 της 21.5.1999, σελ. 70.