ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0710/01

υποβολή: Pietro-Paolo Mennea (ELDR) προς την Επιτροπή

(8 Μαρτίου 2001)

Θέμα: Ρύπανση τουδροφόρου ορίζοντα στον Δήμο του San Ferdinando

Στο Δήμο του San Ferdinando (Φότζια-Απουλία) σημειώθηκε μία καταστρεπτική μορφή ρύπανσης τουδροφόρου ορίζοντα από παράνομες αποχετεύσεις που αδειάζουν σε ορισμένες περιοχές του χωριού μολυσμένα νερά με πολύ βλαβερά βακτηρίδια, όπως φαίνεται σαφώς από τα αποτελέσματα των βιολογικών αναλύσεων που διεξήγαγε ένα ειδικευμένο κέντρο. Οι ζώνες με το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η Contrada Fontana και η Contrada Carro Chiuso.

- Έχονταςπόψη την απόφαση (76/99) της πρώην Εισαγγελίας της Trinitapoli που καταδικάζει το Δήμο του San Ferdinando και την Α.Ν.Α.S. (Εθνική Αυτόνομη Επιχείρηση Οδών) σε αποζημίωση για τις ζημίες που προκάλεσαν οι παραπάνω μορφές ρύπανσης"

- έχονταςπόψη την παρουσία στις περιοχές αυτές αξιολόγων καλλιεργειών οπωροκηπευτικών που πωλούνται στην Ιταλία και εξάγονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες"

- έχονταςπόψη την αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου, λευχαιμίας και ηπατίτιδας που προεκλήθησαν από έναν αστικό χώρο απόθεσης αποβλήτων που χρησιμοποιείται σήμερα παράνομα για αποτέφρωση"

Μπορεί η Επιτροπή να παρέμβει προκειμένου να τερματισθεί η σοβαρή αυτή περιβαλλοντική καταστροφή και να εντοπισθούν οιπεύθυνοι των προαναφερθεισών παραβάσεων;

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(11 Μαΐου 2001)

Οι αρμοδιότητες της Επιτροπής περιορίζονται στις προβλεπόμενες στη συνθήκη ΕΚ" συγκεκριμένα, η Επιτροπή είναι αρμόδια για να διασφαλίζει την ορθή εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας εντός των κρατών μελών. Σύμφωνα με το άρθρο 211 (πρώην άρθρο 155) της συνθήκης ΕΚ για τη διασφάλιση της λειτουργίας και αναπτύξεως της κοινής αγοράς, η Επιτροπή μεριμνά για την εφαρμογή της παρούσας συνθήκης καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει αυτής από τα όργανα.

Σύμφωνα με το άρθρο 226 (πρώην άρθρο 169) της συνθήκης ΕΚ αν η Επιτροπή κρίνει, στο πλαίσιο της διακριτικής της ευχέρειας(1), ότι κράτος μέλος έχει παραβείποχρέωσή του επί της παρούσας συνθήκης, διατυπώνει αιτιολογημένη γνώμη επί του θέματος, αφού προηγουμένως παρέχει τη δυνατότητα στο κράτος αυτό να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του. Αν το κράτος δεν συμμορφωθεί με τη γνώμη αυτή εντός της προθεσμίας που του τάσσει η Επιτροπή, δύναται η τελευταία να προσφύγει στο Δικαστήριο.

Ωστόσο, στις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διαπιστώνεται μόνον κατά πόσο έχει σημειωθεί παράβαση. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν δύναται ούτε να επιδικάσει αποζημίωση από κράτος μέλος σε ιδιώτη που έχειποστεί ζημία λόγω παραβίασης της κοινοτικής νομοθεσίας, ούτε να επιβάλει μέτρα στις διοικητικές αρχές. Μόνον τα εθνικά δικαστήρια έχουν τη δυνατότητα να επιβάλουν μέτρα στους διοικητικούς φορείς και να ακυρώσουν εθνική απόφαση.

Η εν λόγω περίπτωση εμπίπτει ενδεχομένως στην οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων(2), και στην οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων(3), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991(4). Στην οδηγία 91/271/ΕΟΚ ορίζεται ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα ναποβάλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000 για όλες τις απορρίψεις λυμάτων από οικισμούς με ισοδύναμο πληθυσμού άνω των 15 000. Η οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε, έχει ως στόχο την προστασία της ανθρώπινηςγείας και του περιβάλλοντος από επιβλαβείς επιπτώσεις που προκαλεί η συλλογή, μεταφορά, επεξεργασία, αποθήκευση και απόρριψη αποβλήτων.

Ωστόσο, με βάση τις πληροφορίες που παρέχει το Αξιότιμο Μέλος, επειδή δεν θεμελιώνεται καταγγελία σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί επί του παρόντος παραβίαση

των δύο ανωτέρω αναφερομένων οδηγιών. Σε περίπτωση που το Αξιότιμο Μέλος διαβιβάσει λεπτομερέστερες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατόν στην Επιτροπή να αξιολογήσει τα θέματα σε σχέση με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία της Κοινότητας, η Επιτροπή θα είναι σε θέση να ξεκινήσει τη διερεύνηση αυτής της περίπτωσης.

(1) Οι προτεραιότητες και τα κριτήρια που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής απαριθμούνται στη δέκατη τέταρτη ετήσια έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου 1996, στην ΕΕ C 332 της 3.11.1997.

(2) ΕΕ L 135 της 30.5.1991.

(3) ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

(4) ΕΕ L 78 της 26.3.1991.