ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0923/00

υποβολή: Theresa Villiers (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(29 Μαρτίου 2000)

Θέμα: Αίτηση για χρηματοδότηση

Στην ομάδα Έρευνα με θέμα τη Γήρανση είχε δοθείπόσχεση για επιχορήγηση από την ΕΕ πριν από 4 έτη. Ακόμη περιμένουν να λάβουν τη χρηματοδότηση που τους είχανποσχεθεί. Οι αριθμοί των εγκρίσεων είναι SOC 96 102180 και SOC 97 101790. Στην ομάδα Έρευνα με θέμα τη Γήρανση ανακοινώθηκε εν συνεχεία ότι οι χορηγήσεις των χρημάτων δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν όσο δεν έχει ληφθεί απόφαση στηνπόθεση C-239/96 από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στηνπόθεση αυτή είχε προσβληθεί η πρόσκληση την οποία είχε διατυπώσει η Επιτροπή για τηνποβολή αιτήσεων για επιχορηγήσεις από τη θέση B3-4104 του προϋπολογισμού σχετικά με τους ηλικιωμένους.

Το Ηνωμένο Βασίλειο απέσυρε τηνπόθεση C-239/96 τον Οκτώβριο 1998. Οι επιχορηγήσεις για τις οποίες είχε τεθεί ως όρος η έκβαση τηςποθέσεως (μεταξύ των οποίων και οι SOC 96 102180 και SOC 97 101790) ακόμη να πληρωθούν.

Πότε θα λάβει η ομάδα Έρευνα με θέμα τη Γήρανση τη χρηματοδότησή της σύμφωνα με τις εγκρίσεις SOC 96 102180 και SOC 97 101790; Τούτο ασφαλώς και αντιβαίνει στην καθιερωμένη κοινοτική αρχή της νόμιμης προσδοκίας;

Προτίθεται, παρακαλώ, η Επιτροπή να προβεί σε γενική αποσαφήνιση πότε θα καταβληθούν οι επιχορηγήσεις που είχαν ως όρο την έκβαση στηνπόθεση C-239/96; Ποία μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπήπό το φως της αποσύρσεως της C-239/96; Θα καταβληθούν τώρα όλες οιπό αίρεσιν επιχορηγήσεις και πώς σκοπεύει η Επιτροπή να αποφύγει απαράδεκτες καθυστερήσεις του είδους αυτού στο μέλλον;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(26 Μαΐου 2000)

Οι δύο συμφωνίες που ανέφερε η κυρία βουλευτής συνήφθησαν μόνονπό αίρεση, κατόπιν των προσφυγών που άσκησε το Ηνωμένο Βασίλειο (υποθέσεις C-239/96 και C-240/96) και σύμφωνα με τη σχετική διάταξη του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Στιςποθέσεις αυτές είχε προσβληθεί η πρόσκλησηποβολής προτάσεων της Επιτροπής για επιχορηγήσεις από δύο γραμμές του προϋπολογισμού σχετικά με τους ηλικιωμένους (B3-4104) και τον κοινωνικό αποκλεισμό (B3-4103) αντίστοιχα. Οι προσφυγές αυτές ασκήθηκαν για λόγους παρόμοιους με αυτούς τηςπόθεσης C-106/96 κατόπιν της σχετικής προσφυγής, που ασκήθηκε επίσης από το Ηνωμένο Βασίλειο, στην οποία, στις 12 Μαΐου 1998, το Δικαστήριο καταδίκασε την Επιτροπή. Την απόφαση αυτή ακολούθησε η διοργανική συμφωνία της 13ης Οκτωβρίου 1998 μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις νομικές βάσεις και την εκτέλεση του κοινοτικού προϋπολογισμού(1).

Έχονταςπόψη τις εκτιμήσεις αυτές και ιδίως την πολύ στενή ομοιότητα μεταξύ των δαπανών που προβλέπονται από την προαναφερόμενη συμφωνίαπό αίρεση και αυτών τηςπόθεσης C-106/96, η Επιτροπή δεν είχε δυστυχώς άλλη επιλογή από το να μην καταβάλει τις σχετικές πληρωμές. Η Επιτροπή θα αποστείλει επιστολή στην Research into Ageing και σε όλους τους οργανισμούς με παρόμοιες συμφωνίες για να τους ενημερώσει για την πραγματική κατάσταση.

Όσον αφορά τη μελλοντική δράση, η θέσπιση μιας εντολής για κοινοτική δράση με σκοπό την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού από τη συνθήκη του Άμστερνταμ αποσαφήνισε τη βάση της δράσης στον τομέα αυτό και όπως ορίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής Να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς(2) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται ναποβάλει προτάσεις κοινοτικής δράσης για την εφαρμογή αυτής της νέας εντολής. Το γεγονός αυτό θα παράσχει μια σταθερή βάση για τη μελλοντική κοινοτική δράση που θα συμβάλει στην καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.

(1) ΕΕ C 344/1 της 12.11.1998.

(2) COM(2000)79 τελικό.