ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3590/97 υποβολή: Marjo Matikainen-Kallstrφm (PPE) προς την Επιτροπή (13 Νοεμβρίου 1997)

Θέμα: Βελτίωση των επικοινωνιακών συνδέσεων στον τομέα των πληροφοριών για λόγους ασφαλείας των πολιτών

Οι συνέπειες από την ελεύθερη κυκλοφορία επικινδύνων καταδίκων ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Η άποψη αυτή επαληθεύθηκε τελευταίως στην Φινλανδία όταν, προ μερικών ημερών, Δανός δραπέτης από τις φυλακές φόνευσε δύο αστυνομικούς.

Θα ήθελα να με πληροφορήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι προτίθεται να κάνει για την βελτίωση των επικοινωνιακών συνδέσεων στον τομέα της πληροφορίας μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών των διαφόρων κρατών προκειμένου να καταστεί στο μέλλον δυνατή η πρόληψη παρομοίων με το προαναφερθέν περιστατικών. Πως προτίθεται η Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι πληροφορίες σχετικά με δραπέτες ή ευρισκομένους εκτός των φυλακών σε νόμιμη άδεια καταδίκους στα διάφορα κράτη θα διαβιβάζονται εγκαίρως στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών προκειμένου να διαθέτουν αυτές πάντα τον απαραίτητο χρόνο και την ικανότητα να αντιδρούν π.χ. σε περιπτώσεις δραπέτευσης;

Προτίθεται η Επιτροπή να διαθέσει μεγαλύτερα ποσά για τη χρηματοδότηση της ευρωπόλ, η οποία έχει τη δυνατότητα να συντονίζει τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων κρατών στον τομέα της διαφύλαξης της τάξης και ασφάλειας;

Επί πλέον, ερωτώ την Επιτροπή πως προτίθεται να αξιοποιήσει τις σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες της επικοινωνίας δεδομένων και της τεχνολογίας της πληροφορίας, καθώς και την ολοένα και αυξανομένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης στο πλαίσιο της συμφωνίας Σέγκεν;

Κοινή απάντηση του κας Gradin εξ ονόματος της Επιτροπής στις γραπτές ερωτήσεις E-E-3590/97 και E-3647/97 (16 Ιανουαρίου 1998)

Εφόσον οι ερωτήσεις του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου αναφέρονται στη συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να σημειωθεί ότι η αστυνομική συνεργασία γενικότερα και η συνεργασία μέσω της μονάδας ναρκωτικών της Europol και της μελλοντικής Europol ειδικότερα περιορίζεται στην καταπολέμηση σοβαρών περιπτώσεων διεθνούς εγκλήματος. Οι περιπτώσεις αυτές διαφέρουν από το πρόβλημα της απόδρασης φυλακισμένων ή ανθρώπων που έχουν αφεθεί προσωρινά ελεύθεροι, περιπτώσεις οι οποίες αντιμετωπίζονται σε διμερές επίπεδο ή μέσω της Ιnterpol. Καθώς η συνθήκη του Άμστερνταμ προβλέπει την επέκταση της αστυνομικής συνεργασίας στην πρόληψη, την επισήμανση και την ανάκριση των ποινικών αδικημάτων γενικότερα θα πρέπει να εξεταστεί μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ εάν η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει το ζήτημα το οποίο θέτουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου. Στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας και της απέλασης υπάρχουν ρυθμίσεις μεταξύ των κρατών μελών για να αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις παράδοσης των δραστών και άλλες ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν σοβαρότερα εγκλήματα. Στις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται η δυνατότητα προσωρινής κράτησης μετά από υποβολή επίσημης αίτησης. Οι ρυθμίσεις αυτές προβλέπονται σε διάφορες διεθνείς συνθήκες, ιδίως στην Ευρωπαϊκή Συμφωνία του 1957 σχετικά με την απέλαση, και έχουν συμπληρωθεί και η εφαρμογή τους έχει διευκολυνθεί από τη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την απέλαση του 1996 η οποία βρίσκεται στο στάδιο της επικύρωσης.

Στο πλαίσιο της παρούσας συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση η Επιτροπή δεν διαθέτει δικαίωμα πρωτοβουλίας όσον αφορά τη νομική και τη δικαστική συνεργασία στον ποινικό τομέα. Η συνθήκη του Άμστερνταμ θα της δώσει τέτοιο δικαίωμα πρωτοβουλίας.

Στην συνθήκη του Άμστερνταμ επισυνάπτεται πρωτόκολλο που αφορά την ολοκλήρωση της συνθήκης του Σένγκεν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ολοκλήρωση αυτή η οποία θα πραγματοποιηθεί κατά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ δεν θα επεκτείνει αυτόματα την εφαρμογή των διατάξεων του Σένγκεν στα κράτη μέλη τα οποία κατά τη θέση σε ισχύ της συνθήκης του Άμστερνταμ δεν εφαρμόζουν ακόμη τη Συνθήκη του Σένγκεν. Για τα κράτη μέλη που έχουν εν τω μεταξύ προσχωρήσει στη συμφωνία του Σένγκεν αλλά για τα οποία η συμφωνία δεν έχει ακόμα τεθεί σε εφαρμογή πριν την ημερομηνία αυτή θα πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο εν ευθέτω χρόνω για την ημερομηνία θέσεως σε εφαρμογή της Συνθήκης του Σένγκεν. Αν πρόκειται για κράτη μέλη που δεν έχουν προσχωρήσει στη Συνθήκη του Σένγκεν, δηλαδή για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, το πρωτόκολλο για την ενσωμάτωση της Συνθήκης του Σένγκεν στην Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει ότι θα μπορούν να ζητήσουν να συμμετάσχουν εν μέρει ή εν όλω στις διατάξεις της Συνθήκης του Σένγκεν. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει για το αίτημα αυτό με ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών του Σένγκεν και του κράτους μέλους που έχει υποβάλει το αίτημα αυτό.