ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0341/01

υποβολή: Karla Peijs (PPE-DE) και Bartho Pronk (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(13 Φεβρουαρίου 2001)

Θέμα: Κατάργηση του ειδικού φόρου για τη χρήση αυτοκινήτων με ξένη πινακίδα

Η ολλανδική εφορία στρέφεται κατά των ολλανδών πολιτών που διαμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό. Όταν τα άτομα αυτά νοικιάζουν στο εξωτερικό αυτοκίνητο για να περάσουν το σαβατοκύριακο στις Κάτω Χώρες και να επιστρέψουν εν συνεχεία στον τόπο κατοικίας τους, οι ολλανδικές φορολογικές αρχές ταποχρεώνουν να πληρώσουν το σύνολο του ειδικού φόρου για την ενοικίαση του αυτοκινήτου.

1. Για ποιο λόγο, ένα πρόσωπο που διαμένει προσωρινά στο εξωτερικό δεν μπορεί να νοικιάσει στον τόπο κατοικίας του αυτοκίνητο χωρίς ολλανδική πινακίδα όταν επιθυμεί να επισκεφθεί την πατρίδα του;

2. Οι Κάτω Χώρες εφαρμόζουν ειδικό φόρο χρήσης (που δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο εναρμόνισης). Κρίνει η Επιτροπή ότι είναι λογικό να απαιτούν οι Κάτω Χώρες ειδικό φόρο χρήσης στην περίπτωση ατόμων που επιστρέφουν στη χώρα τους με μισθωμένα αυτοκίνητα που φέρουν ξένες πινακίδες;

3. Κρίνει η Επιτροπή ότι είναι λογικό, όταν το ενεχόμενο πρόσωπο εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ωςπάλληλοι της ΕΚΤ απολαύουν της ασυλίας που παρέχεται στην εν λόγω τράπεζα, να εισπράτουν οι Κάτω Χώρες ειδικό φόρο χρήσης; Δεν αντιβαίνει η εν λόγω στάση προς τις αρχές της εσωτερικής αγοράς;

4. Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή εάν τίθεται το ίδιο πρόβλημα και σε άλλα κράτη μέλη;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Μαΐου 2001)

Η Επιτροπή έχει την τιμή να πληροφορήσει τα Αξιότιμα Μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι το βασικό κριτήριο που καθορίζει η οδηγία 83/182/ΕΟΚ(1), όσον αφορά την προσωρινή χρήση, με ατέλεια δασμού, οχήματος σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο έχει εκδοθεί η άδεια κυκλοφορίας του, είναι η συνήθης κατοικία του χρήστη του οχήματος. Η συνήθης κατοικία, η οποία ορίζεται λεπτομερώς στο άρθρο 7 της οδηγίας και στη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου, είναι ο τόπος στον οποίο ο ενδιαφερόμενος διατηρεί το κέντρο των προσωπικών και των περιουσιακών του συμφερόντων, και στον οποίο διαμένει ως επί το πλείστον κατά τη διάρκεια του έτους.

Όμως, πρέπει να γίνει ο εξής διαχωρισμός:

- Εάν ο ενδιαφερόμενος διατηρεί τη συνήθη κατοικία του στη Γερμανία, στην πόλη όπου βρίσκεται η έδρα της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας όπου εργάζεται, δύναται να χρησιμοποιήσει, με δασμολογική ατέλεια, όχημα το οποίο φέρει πινακίδες της χώρας αυτής, σε όλα τα λοιπά κράτη μέλη περιλαμβανομένου του κράτους μέλους τηςπηκοότητας και/ή της καταγωγής του (Κάτω Χώρες) για μέγιστο χρονικό διάστημα έξι μηνών επί συνόλου δώδεκα μηνών.

- Αντιθέτως, εάν έχει τη συνήθη κατοικία του στο κράτος μέλος τηςπηκοότητας και/ή της καταγωγής του (οπότε η κατοικία του στη Γερμανία θεωρείται καθαρά προσωρινή), η κοινοτική οδηγία που εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση δεν προβλέπει το δικαίωμα προσωρινής χρήσης, στο κράτος μέλος της συνήθους κατοικίας του, με ατέλεια δασμού, οχήματος μισθωμένου σε άλλο κράτος μέλος. Πράγματι, η ανωτέρω οδηγία βασίζεται στην αρχή ότι η ατέλεια εφαρμόζεται συνήθως στα κράτη μέλη πλην εκείνου στο οποίο ο χρήστης του οχήματος έχει τη συνήθη κατοικία του. Προβλέπονται ορισμένες εξαιρέσεις αλλά η περίπτωση που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου δεν συγκαταλέγεται στις εξαιρέσεις αυτές.

Εντούτοις, πρέπει να ληφθούνπόψη τα εξής:

α) Δυνάμει του άρθρου 9 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν πιο ελεύθερους κανόνες. Έχουν τη δυνατότητα να επιτρέπουν την προσωρινή χρήση για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, ή κατ' εξαίρεσηπό ή χωρίς ορισμένες προϋποθέσεις φορολογικού χαρακτήρα. Με την άσκηση αυτής της δυνατότητας που τους παρέχεται, τα κράτη μέλη διευθετούν συχνά καταστάσεις όπως η περίπτωση που περιγράφουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου. Πιθανότατα στο πλαίσιο αυτής της δυνατότητας οι Κάτω Χώρες, σε περίπτωση χρήσης οχήματος χωρίς ατέλεια δασμού, εισπράττουν περιοδικό φόρο (Motorrijtuigenbelasting) εφόσον η χρήση του οχήματος στις Κάτω Χώρες δεν καλύπτεται από τους δεσμευτικούς κανόνες της οδηγίας.

β) Η Επιτροπή, με νέα πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της προαναφερθείσας οδηγίας(3), προέβλεπε τη δυνατότητα χρήσης, με ατέλεια δασμού, για επιβατικό όχημα που έχει ταξινομηθεί σε άλλο κράτος μέλος και μισθωθεί από εταιρεία εκμίσθωσης αυτοκινήτων με σύμβαση η οποία τέθηκε σε ισχύ σ' αυτό το κράτος μέλος από κάτοικο του κράτους μέλους της προσωρινής χρήσης, για χρονικό διάστημα χρήσης μέχρις οκτώ ημερών. Η πρόταση αυτήπεβλήθη στο Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 1998, έλαβε την ευνοϊκή γνώμη του Κοινοβουλίου στις 18 Ιουνίου 1998 αλλά εξετάζεται ακόμη από το Συμβούλιο.

Οι πρακτικές που αναφέρονται στο ανωτέρω σημείο α) φαίνεται να αντικατοπτρίζουν μια ισορροπία μεταξύ της ελεύθερης κυκλοφορίας των οχημάτων στην εσωτερική αγορά, αφενός και, αφετέρου, των νόμιμων οικονομικών συμφερόντων των κρατών μελών σε θέματα φορολογίας οχημάτων. Με βάση την αρχή αυτή η Επιτροπή εξέτασε ανάλογες περιπτώσεις όσον αφορά άλλα κράτη μέλη. Οιπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε επαφές με τις ολλανδικές αρχές για να διευκρινίσουν εάν, στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για τον φόρο Motorrijtuigenbelasting ή για άλλο ειδικό φόρο, και να εξετάσουν τα χαρακτηριστικά του.

Όσον αφορά το ποιά είναι στην πράξη η συνήθης κατοικία του ενδιαφερομένου στη συγκεκριμένη περίπτωση που αναφέρει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, είναι πρακτικό ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 της οδηγίας και τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου.

Όσον αφορά τις διατάξεις που εφαρμόζονται στουςπαλλήλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Επιτροπή θεωρεί ότι το Πρωτόκολλο περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο εφαρμόζεται και στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα(2), και συγκεκριμένα το άρθρο 12 αυτού, δεν θα μπορούσε να εμποδίσει τη φορολογική μεταχείριση της ιδιωτικής χρήσης του οχήματος ενόςπαλλήλου εκ μέρους κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο της έδρας του οργάνου, και ιδίως με την προϋπόθεση ότι οπάλληλος διατηρεί τη συνήθη κατοικία του στο κράτος μέλος τηςπηκοότητας και/ή της καταγωγής του.

(1) Οδηγία 83/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων, ΕΕ L 105 της 23/04/1983 σσ. 59.

(2) Δυνάμει του άρθρου 23, που προστέθηκε με το άρθρο 9, παράγραφος 5 της συνθήκης του Άμστερνταμ.

(3) Οδηγία 83/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων, ΕΕ L 105 της 23/04/1983 σσ. 59.