ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3337/97 υποβολή: David Hallam (PSE) προς την Επιτροπή (22 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Καταβολή του εκ του νόμου προβλεπομένου επιδόματος μητρότητας (SMP) (Ηνωμένο Βασίλειο) και το πρόβλημα των 16 εβδομάδων

Γνωρίζει η Επιτροπή ότι σύμφωνα με τους κανονισμούς του Ηνωμένου Βασιλείου, όταν μια γυναίκα, η οποία είναι λιγότερο από δεκαέξι εβδομάδες έγκυος, μετακινείται από μία εργασία σε μια άλλη δεν δικαιούται το εκ του νόμου προβλεπόμενο επίδομα μητρότητας ούτε από τον προηγούμενο αλλά ούτε και από το νέο εργοδότη 7 ότι εάν, ωστόσο, είναι ήδη 25 εβδομάδων έγκυος, όταν αναλαμβάνει τη νέα θέση, υπεύθυνος να καταβάλει το επίδομα είναι ο προηγούμενος εργοδότης της, και ότι εάν, τώρα, συλλάβει την ημέρα που αναλαμβάνει τα νέα της καθήκοντα, υπεύθυνοι να καταβάλουν την αποζημίωση και να ζητήσουν κατόπιν την επιστροφή της από τον εθνικό φορέα κοινωνικής ασφάλισης είναι οι νέοι της εργοδότες;

Δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι η κατάσταση αυτή είναι ιδιαιτέρως άδικη, ιδίως όταν βρίσκονται σε αυτή γυναίκες των οποίων το εισόδημα αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων για την οικογένεια και οι οποίες δεν έχουν σταματήσει καθόλου να εργάζονται;

Εκτιμά η Επιτροπή ότι εάν δεν επιτρέπεται, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο, να επηρεαστεί η κρίση του εργοδότη όσον αφορά την πρόσληψη ή όχι από το γεγονός της εγκυμοσύνης της γυναίκας, (υπόθεση Dekker), θα πρέπει τότε η γυναίκα υπάλληλος να υποχρεωθεί να απορρίψει μια θέση, απλώς και μόνο διότι δεν θα δικαιούται το εκ του νόμου προβλεπόμενο επίδομα μητρότητας κατά 90 τοις εκατό για έξι εβδομάδες;

Στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Dekker (EOR35), όπως θαυμάσια το έθεσε ο Γενικός Εισαγγελέας Darmon: «Η μητρότητα δεν μπορεί ποτέ - συγχωρείστε μου την κοινοτοπία - να αφορά κανέναν άλλον εκτός από τη γυναίκα: το να ληφθεί υπόψη για να δικαιολογήσει άρνηση πρόσληψης είναι, επομένως, εκ φύσεως διάκριση βασισμένη στο φύλο». Συμφωνεί η Επιτροπή ότι αποτελεί επίσης διάκριση εις βάρος της γυναίκας το γεγονός να υποχρεωθεί να αρνηθεί ενδεχόμενη πρόσληψη λόγω μητρότητας;

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το βασικό «δίχτυ ασφαλείας» που παρέχεται για τις γυναίκες που δεν δικαιούνται το εκ του νόμου προβλεπόμενο επίδομα μητρότητας είναι £52.50 την εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Υπό το φως της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Gillespie, σύμφωνα με την οποία η οδηγία ισότητας αμοιβών δεν απαιτεί την καταβολή ολόκληρου του ποσού ούτε επιβάλλει κριτήρια για τον καθορισμό του πληρωτέου ποσού, υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό δεν είναι τόσο χαμηλό ώστε να θέτει υπό αμφισβήτηση την αρχή της άδειας μητρότητας, δεν συμφωνεί η Επιτροπή ότι το καθεστώς του ΗΒ για τις γυναίκες, οι οποίες εμπίπτουν στην περίπτωση του προβλήματος που δημιουργούν οι 16 εβδομάδες είναι τόσο χαμηλό, ώστε να θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την αρχή της άδειας μητρότητας, ιδίως για τις γυναίκες, των οποίων το εισόδημα αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων την οικογένεια;

Συμπληρωματική απάντηση του κ. Flynn εξ ονόματος της Επιτροπής (16 Μαρτίου 1998)

Συμπληρώνοντας την απάντησή της της 21ης Νοεμβρίου 1997 ((ΕΕ C 134 της 30.4.1998, σελ. 140. )) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι τώρα σε θέση να διαβιβάσει τις εξής πληροφορίες.

Όπως ήδη η Επιτροπή είχε πληροφορήσει τον κ. βουλευτή, ήρθε σε επαφή με τις βρετανικές αρχές ώστε να αποκτήσει συμπληρωματικές διευκρινίσεις για τις προϋποθέσεις εφαρμογής των κανονισμών σχετικά με τη νόμιμη καταβολή αποδοχών για την άδεια μητρότητας.

Μέσα στην απάντησή τους οι βρετανικές αρχές υπογραμμίζουν ότι το άρθρο 11 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992, περί της εφαρμογής μέτρων με στόχο την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων κατά την εργασία ((ΕΕ L 348 της 28.11.1992. )), επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαρτούν τη διατήρηση αποδοχών κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας από τον όρο ότι η ενδιαφερόμενη εργαζομένη ικανοποιεί τις προϋποθέσεις γένεσης του δικαιώματος για αυτά τα πλεονεκτήματα που προβλέπει η εθνική νομοθεσία. Πάντως αυτές οι προϋποθέσεις δεν είναι δυνατόν να προβλέπουν προηγούμενες περιόδους εργασίας μεγαλύτερες από δώδεκα μήνες αμέσως πριν από την υποτιθέμενη ημερομηνία του τοκετού.

Άρα η εξάρτηση του επιδόματος «statutory maternity pay» από τη βρετανική νομοθεσία από την προϋπόθεση συνεχούς περιόδου εργασίας ίσης με 26 εβδομάδες που προηγείται αμέσως της 14ης εβδομάδας πριν από την υποτιθέμενη εβδομάδα του τοκετού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι αντίθετη με την οδηγία 92/85/ΕΟΚ.

Πάντως η Επιτροπή στρέφει επίσης την προσοχή του κ. βουλευτή στο γεγονός ότι οι εργαζόμενες που εξαιρούνται από το επίδομα «statutory maternity pay» μπορούν αντίθετα να λάβουν «maternity allowance» ή άλλες παροχές, εάν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις γένεσης του δικαιώματος για αυτά τα πλεονεκτήματα που προβλέπει η βρετανική νομοθεσία.