ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3219/97 υποβολή: Ursula Schleicher (PPE) προς το Συμβούλιο (15 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Νομική Βάση, 43 και 100Α

Συνεπεία της προβληματικής της ΣΕΒ, έχουν παρουσιαστεί σοβαρότατες δυσκολίες σε όλους τους τομείς, καθώς επίσης σε ότι αφορά τη νομοθεσία και οργάνωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βάσει των αξιώσεων της Εξεταστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όχι μόνο έλαβε οργανωτικά μέτρα, αλλά και διαβεβαίωσε ότι θα βασίσει στο μέλλον όλες τις νομικές πράξεις της κοινότητας, που έχουν σχέση με τα τρόφιμα και την πολιτική της δημόσιας υγείας, στο άρθρο 100Α. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματοποίησε αυτήν την υπόσχεση και επίσης πρότεινε ως νομική βάση στις προτάσεις που βρίσκονται αυτή την εποχή στο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας, το άρθρο 100Α αντί του άρθρου 43.

Το Συμβούλιο κωλύει τις προσπάθειες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ακυρώνοντας αυτήν την ενέργεια, όπως τελευταία με την «Οδηγία για τον καθορισμό των ανωτάτων ορίων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα οπωροκηπευτικά κλπ....» Αυτόν τον καιρό, προσπαθεί εξάλλου το Συμβούλιο, σύμφωνα με όσα λέγονται, να βασίσει την «Τροποποιημένη πρόταση για μία οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό βασικών κανόνων για τον κτηνιατρικό έλεγχο προϊόντων, εισαγόμενων στην Κοινότητα από τρίτες χώρες (COM(97) 321)» στο άρθρο 43, παρά την επιθυμία του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής.

Δεν πιστεύει και το Συμβούλιο, ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καθίσταται αναξιόπιστη σε ότι αφορά τη σοβαρότητα των προσπαθειών της για τον περιορισμό των κινδύνων που προκαλεί η ΣΕΒ;

Απάντηση (16 Φεβρουαρίου 1998)

1. Για την επιλογή της νομικής βάσης, το Συμβούλιο βασίζεται στην παγία νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία, ακόμα και αν η οικεία νομοθεσία αφορά ταυτόχρονα στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής και άλλους, οι οποίοι ελλείψει ειδικών διατάξεων, επιδιώκονται δυνάμει του άρθρου 100 Α της Συνθήκης, η διάταξη αυτή δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 43 της Συνθήκης. Επί πλέον η επιδίωξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής δεν μπορεί να αγνοεί απαιτήσεις κοινού συμφέροντος, όπως η προστασία των καταναλωτών ή της υγείας και της ζωής ανθρώπων και ζώων ((Υπόθεση 68/86 ΗΒ κατά Συμβουλίου, Συλλ. Νομ. 1988, σελ. 855, σημείο 14, Υπόθεση 131/86 ΗΒ κατά Συμβουλίου, Συλλ. Νομ. 1988, σελ. 905, σημείο19, Υπόθεση C 180/96R ΗΒ κατά Επιτροπής, Συλλ. Νομ. 1996, σελ. Ι-3903, σημείο 63. )) ((Το θέμα της σχέσης των άρθρων 43 και 100 Α εκδικάζεται προς το παρόν ενώπιο του Δικαστηρίου των ΕΚ. )).

2. Όσον αφορά την οδηγία 97/41/ΕΚ της 25ης Ιουνίου 1991 ((Οδηγία 97/41/ΕΚ της 25ης Ιουνίου 1997 για την τροποποίηση των οδηγιών 76/895/ΕΟΚ, 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ περί του καθορισμού της μέγιστης περιεκτικότητας για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικών, μέσα και πάνω στα σιτηρά, πάνω και μέσα στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, και επάνω και μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, αντιστοίχως. ΕΕ L 184 της 12.7.197, σελίδα 33. )), περί του καθορισμού της μεγίστης περιεκτικότητας για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω, μεταξύ άλλων, στα οπωροκηπευτικά, το Συμβούλιο θεωρεί ότι το άρθρο 43 συνιστά την κατάλληλη νομική βάση.

Πράγματι, ο κύριός του στόχος είναι να συμβάλλει στην πραγματοποίηση την στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις το Συμβούλιο δεν συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής, ότι το άρθρο 100 Α συνιστά την κατάλληλη νομική βάση, ακόμα και αν τα μέτρα εναρμόνισης της οδηγίας έχουν ως συνέπεια τη βελτίωση της προστασίας της δημόσιας υγείας και των καταναλωτών καθώς και τη διευκόλυνση της καλής λειτουργίας της ενιαίας αγοράς.

Είναι σκόπιμο να προστεθεί ότι το θέμα της σχέσης μεταξύ των άρθρων 43 και 100 Α της Συνθήκης, όσον αφορά τη νομοθεσία του κτηνιατρικού τομέα, εκδικάζεται προς το παρόν ενώπιον του Δικαστηρίου των ΕΚ (βλ. υπόθεση C-269/97 Επιτροπή κατά Συμβουλίου).

3. Όσον αφορά την πρόταση οδηγίας περί καθορισμού των αρχών που διέπουν την οργάνωση των ελέγχων στον κτηνιατρικό τομέα για τα προϊόντα προελεύσεως τρίτων χωρών, τα οποία εισάγονται στην Κοινότητα, το Συμβούλιο διαπιστώνει ότι η Επιτροπή είχε αρχικά βασίσει την πρότασή της στο άρθρο 43 της Συνθήκης, αλλά την τροποποίησε προτιμώντας το άρθρο 100 Α της Συνθήκης μετά τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το Συμβούλιο συνεχίζει την εξέταση της κατ'αυτόν τον τρόπο τροποποιημένης πρότασης και θα την ολοκληρώσει σύντομα.

4. Το Συμβούλιο δεν θεωρεί ότι θίγεται η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τις προσπάθειές της να μειώσει τους κινδύνους από τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών, εάν στηριχθεί για την επιλογή της νομικής βάσης των αποφάσεών του στην παγία νομολογία του Δικαστηρίου, το οποίο και αποτελεί το αρμόδιο για την ερμηνεία της Συνθήκης όργανο.

5. Τέλος, το Συμβούλιο εφιστά την προσοχή του αξιότιμου κ. Βουλευτή στο νέο άρθρο 129, όπως τροποποιήθηκε από τη συνθήκη του 'Αμστερνταμ.

Προκειμένου να εξασφαλίσει υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας, η παράγραφος 4 του νέου αυτού άρθρου προβλέπει ότι:

«Το Συμβούλιο, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Β και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, συμβάλλει στην υλοποίηση των στόχων του παρόντος άρθρου, θεσπίζοντας:

(...)

β) κατά παρέκκλιση από το άρθρο 43, μέτρα στον κτηνιατρικό και φυτοϋγειονομικό τομέα με άμεσο στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας,

(...)».

Η συνθήκη του 'Αμστερνταμ υπεγράφη στις 2 Οκτωβρίου 1997 και θα τεθεί σε ισχύ μόλις ολοκληρωθούν οι εθνικές διαδικασίες κύρωσης.