ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4184/97 υποβολή: Karla Peijs (PPE) προς την Επιτροπή (21 Iανουαρίου 1998)

Θέμα: Αλάτισμα δερμάτων-περιβαλλοντικό πρόβλημα

Στα σφαγεία της Ευρώπης η διατήρηση των δερμάτων γίνεται με αλάτι, πρακτική που αποτελεί ενδεχόμενη πηγή μόλυνσης, καθώς το αλάτι που περισσεύει καταλήγει αναπόφευκτα στις αποχετεύσεις των βυρσοδεψείων. Η πρακτική της επικάλυψης των δερμάτων με υγρό αλάτι μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όσον αφορά την περιεκτικότητα άλατος των υδάτων τόσο της επιφάνειας όσο και των υπογείων. Η Επιτροπή είναι ενήμερη της μόλυνσης αυτής που προκαλείται από τη διατήρηση των δερμάτων με αλάτι εντός της ΕΕ;

Συμφωνεί η Επιτροπή ότι πρέπει να αποφύγουμε όσο είναι δυνατόν την αύξηση της περιεκτικότητας σε αλάτι των υδάτων εντός της ΕΕ;

Είναι ενήμερη η Επιτροπή ότι το περιβαλλοντικό αυτό πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με τη χρησιμοποίηση άλλων μέσων για τη διατήρηση των δερμάτων, όπως π.χ. με την κατεργασία των δερμάτων σε νωπή μορφή, η οποία εκτιμάται ιδιαιτέρως από πολλές ευρωπαϊκές χώρες;

Γιατί εξακολουθεί η πρακτική αυτή στην Ευρώπη, εφόσον αποτελεί πηγή μόλυνσης και ενώ υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την προστασία των δερμάτων από την αποσύνθεση προς όφελος της βιομηχανίας δερμάτων;

Τι σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή ώστε να δώσει τέλος στην πρακτική της διατήρησης δερμάτων με αλάτι;

Απάντηση της κας Bjerregaard εξ ονόματος της Επιτροπής (12 Μαρτίου 1998)

Όσον αφορά την περιβαλλοντική διάσταση του προβλήματος της αλάτωσης, η Επιτροπή συμφωνεί απολύτως με το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Η Επιτροπή ενέκρινε στις 17 Φεβρουαρίου 1998 τροποποίηση του παραρτήματος V ((COM (98) 76 )) της πρότασης για οδηγία-πλαίσιο σχετικά με τα ύδατα ((COM (97) 49 )). H τροποποίηση αυτή απαιτεί τη λήψη μέτρων για την πρόληψη των δυσμενών συνεπειών της αλάτωσης. Όσον αφορά τα εσωτερικά γλυκά ύδατα, η αλατότητα αποτελεί μία από τις παραμέτρους που πρέπει να εξετάζεται σε σχέση με κάθε υδατικό σύστημα, και το κράτος μέλος θα καλείται να καθορίζει πρότυπα για την διασφάλιση της λειτουργίας του οικοσυστήματος και την ύπαρξη βιολογικής κοινότητας ελάχιστα αποκλίνουσας από αυτήν που συνδέεται, καλώς εχόντων των πραγμάτων, με τον υπό ομαλές συνθήκες οικότυπο. Το κράτος μέλος θα οφείλει τότε να θεσπίζει, βάσει του άρθρου 13 της οδηγίας-πλαισίου, μέτρα για την εξασφάλιση της τήρησης των αναλόγων προτύπων. Όσον αφορά τα υπόγεια ύδατα, η πρόταση για το παράρτημα V θεσπίζει την παράμετρο της αγωγιμότητας και απαιτεί την παρακολούθησή της, προκειμένου να εξασφαλίζεται η μη διείσδυση άλατος ή εμφάνιση άλλων ανθρωπογενών τάσεων στις συγκεντρώσεις των υδατικών συστημάτων σε αλάτι. Η πρόβλεψη καλύπτει την προστασία όλων των υδατικών συστημάτων όσον αφορά την ρύπανση από αλάτι.

Στο ζήτημα του ελέγχου της αλάτωσης από σημειακές πηγές, η Επιτροπή υπενθυμίζει την οδηγία του Συμβουλίου 96/61/ΕΚ σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης από βιομηχανικές δραστηριότητες ((EE L 257 της 10.10.1996 )), η οποία καλεί τα κράτη μέλη να εισαγάγουν ένα ολοκληρωμένο σύστημα έγκρισης διαφόρων βιομηχανικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των σφαγείων, και βυρσοδεψείων, όταν η παραγωγική δυναμικότητά τους υπερβαίνει ορισμένα όρια. Οι σχετικές άδειες πρέπει να περιλαμβάνουν οριακές τιμές εκπομπών για όλους τους σχετικούς ρύπους, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές (ΒΔΤ). Οι άδειες απαιτούν τη λήψη αυστηρότερων μέτρων, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο για τη συμμόρφωση με τα περιβαλλοντικά πρότυπα ποιότητας.

Δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 της οδηγίας του Συμβουλίου 96/61/ΕΚ, η Επιτροπή δημιούργησε σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών για τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές (ΒΔΤ). Ως αποτέλεσμα της ως άνω ανταλλαγής πληροφοριών, θα καταρτίζονται έγγραφα αναφοράς, στα οποία θα προσδιορίζονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της δραστηριότητας κάθε κλάδου και θα διατυπώνονται εισηγήσεις για τον καθορισμό τεχνολογικών απαιτήσεων βάσει των ΒΔΤ. Όταν καταρτιστούν τα έγγραφα αναφοράς ΒΔΤ για τους δύο κλάδους στους οποίους αναφέρεται η ερώτηση, θα εξεταστούν επίσης κατάλληλα μέτρα αποφυγής της αλάτωσης, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας υποκατάστασης με εναλλακτικά μέσα.

Οι διατάξεις της οδηγίας του Συμβουλίου 96/61/ΕΚ πρέπει να εφαρμόζονται στις νέες εγκαταστάσεις από την 30ή Οκτωβρίου 1999 και για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις από την 30ή Οκτωβρίου 2007.

Εάν, βάσει της ανταλλαγής πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 της οδηγίας του Συμβουλίου 96/61/ΕΚ ή άλλων ενδείξεων, καταδειχθεί η ανάγκη λήψεως κοινοτικών μέτρων για την μείωση της ρύπανσης από αλάτωση, στους δύο προαναφερθέντες κλάδους, το Συμβούλιο θα θεσπίσει οριακές τιμές εκπομπών για τις βιομηχανικές απορρίψεις, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, όπως ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας.