ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2967/00

υποβολή: Mariotto Segni (UEN) προς την Επιτροπή

(20 Σεπτεμβρίου 2000)

Θέμα: Κανονισμοί 2408 και 3577/92

Υπενθυμίζοντας τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2408(1) του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 σχετικά με την πρόσβαση των αερομεταφορέων της Κοινότητας στα κοινοτικά δρομολόγια και τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3577(2) της 7ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής ναυτιλιακώνπηρεσιών

στο εσωτερικό των κρατών μελών" διαπιστώνοντας ότι ο στόχος των δύο κανονισμών είναι να συμβάλει στηνλοποίηση ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, εντός του οποίου θα διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αγαθών,πηρεσιών και κεφαλαίων"

επισημαίνοντας ότι μετά την έγκριση των κανονισμών αυτών, τέθηκαν σε ισχύ οι Συνθήκες του Μάαστριχ και του Άμστερνταμ και ως εκ τούτου στόχος της Ένωσης είναι ηλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, αλλά και η ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής της συνοχής"

διευκρινίζοντας σχετικά ότι, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες Συνθήκες, στο πλαίσιο τηςλοποίησης της εσωτερικής αγοράς η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη δεν μπορούν να παραμελήσουν την επίτευξη της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής"

επισημαίνοντας ότι βάσει του άρθρου 158 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, για την επίτευξη του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής η Ένωση πρέπει να προσπαθήσει να μειώσει το χάσμα μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιφερειών και την καθυστέρηση των λιγότερο ευνοουμένων και νησιωτικών περιφερειών"

αναγνωρίζοντας ότι ούτε ο κανονισμός 3577/92 ούτε ο κανονισμός 2408/92 λαμβάνουνπόψη τα αναγνωρισμένα διαρθρωτικά μειονεκτήματα που επηρεάζουν τα νησιά και παρεμποδίζουν την επίτευξη του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής"

υπενθυμίζοντας μία αρχή του κοινοτικού δικαίου που επιβεβαίωσε το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, σύμφωνα με την οποία οι κανόνες του παραγώγου δικαίου που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς πρέπει να συμβιβάζονται με τις διατάξεις των Συνθηκών" μπορεί η Επιτροπή να γνωστοποιήσει ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες μελετά σήμερα εν όψει μιας σύντομης αναθεώρησης των δύο κανονισμών, που ρυθμίζοντας το θέμα του προσδιορισμού των επιβαρύνσεων της δημόσιαςπηρεσίας στις αεροπορικές και θαλάσσιες μεταφορές, παραλείπουν να αντιμετωπίσουν, σύμφωνα με τις ιδρυτικές Συνθήκες, τα συγκεκριμένα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα των νησιωτικών περιφερειών;

(1) ΕΕ L 240 της 24.8.1992, σελ. 8.

(2) ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σελ. 7.

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(31 Οκτωβρίου 2000)

Η Επιτροπή συμμερίζεται τον προβληματισμό του Αξιότιμου Μέλους του Κοινοβουλίου για την οικονομική και κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη καθώς και για την σημασία μιας κατάλληλης αντιμετώπισης των ειδικών προβλημάτων των νησιωτικών περιφερειών.

Πιστεύει ωστόσο ότι τα εν λόγω προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά χωρίς να είναι αναγκαία η αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών(1), ούτε του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου της 7ης Δεκεμβρίου 1992 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας τωνπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές καμποτάζ)(2).

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δύο αυτοί κανονισμοί δεν αντιστρατεύονται την οικονομική και κοινωνική συνοχή.

Αντίθετα,πογραμμίζει ότι ο θαλάσσιος κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 αναγνωρίζει την ιδιαιτερότητα των νήσων. Εξάλλου,πέρ αυτών έχουν ήδη εγκριθεί παρεκκλίσεις από την αρχή της ελεύθερης παροχήςπηρεσιών. Ο κανονισμός επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλουνποχρεώσεις παροχής δημόσιαςπηρεσίας στους θαλάσσιους μεταφορείς που εξυπηρετούν τις νήσους των, προκειμένου να εξασφαλίσουν επαρκείς τακτικές συνδέσεις μεταξύ των εν λόγω νήσων και της ηπείρου ή μεταξύ των εν λόγω νήσων και των παρακειμένων νήσων.

Το ίδιο ισχύει και για τις εναέριες μεταφορές. Οι διατάξεις του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 επιτρέπουν στα κράτη μέλη την επιβολήποχρέωσεων παροχής δημόσιαςπηρεσίας στις τακτικές εναέριεςπηρεσίες με προορισμό αεροδρόμια που εξυπηρετούν περιφερειακές ή αναπτυξιακές ζώνες της επικράτειάς τους, ή σε συνδέσεις χαμηλής κίνησης με προορισμό περιφερειακά αεροδρόμια που βρίσκονται στην επικράτειά τους. Οι νήσοι θεωρούνται κατ' εξοχήν περιφερειακές ζώνες κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων, ενώ αρκετά κράτη μέλη έκαναν ευρεία χρήση του άρθρου 4. Εξάλλου, εκτός του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 ή σε συμπληρωματική, έναντι αυτού, βάση, αρκετά κράτη μέλη προσέφυγαν σε κοινωνικές ενισχύσεις επιτρεπόμενες βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 2 σημείο α) της συνθήκης ΕΚ προκειμένου να διευκολύνουν την εξυπηρέτηση νησιωτικών περιοχών που βρίσκονται στο εσωτερικό της Κοινότητας.

(1) ΕΕ L 240 της 24.8.1992.

(2) ΕΕ L 364 της 12.12.1992.