ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2085/03

υποβολή: Graham Watson (ELDR) προς την Επιτροπή

(24 Ιουνίου 2003)

Θέμα: Μαζικά ηλεκτρονικά μηνύματα

Ποια μέτρα έχει λάβει η Επιτροπή για τη μείωση σε ευρωπαϊκή κλίμακα του αριθμού των εισερχομένων μη ζητηθέντων ηλεκτρονικών μηνυμάτων ή των μαζικών οχληρών μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου·

Προτίθεται η Επιτροπή να θεσπίσει νομοθεσία, προκειμένου να ελέγξει το φαινόμενο του ψευδοταχυδρομείου·

Προτίθεται η Επιτροπή να αναλάβει κοινή δράση με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για το εν λόγω θέμα·

Κοινή απάντησητου κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπήςστις γραπτές ερωτήσεις E-1997/03 και E-2085/03

(24 Ιουλίου 2003)

Το Αξιότιμο μέλος απευθύνει ουσιαστικά την ερώτηση κατά πόσον (και εάν ναι, ποιά) μέτρα εξετάζονται από την Επιτροπή όσον αφορά την αυτόκλητη αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων ή την αποστολή μαζικών οχληρών μηνυμάτων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ως προκαταρκτική επισήμανση πρέπει να αναφερθεί ότι ενώ πολλές Πολιτείες των Η.Π.Α. έχουν πράγματι θεσπίσει νομοθεσία για την αντιμετώπιση της αποστολής μαζικών οχληρών μηνυμάτων μέσω ηλεκρονικού ταχυδρομείου, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν έχουν συγκεκριμένη νομοθεσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο σχετικά με την αποστολή μαζικών οχληρών μηνυμάτων. Ωστόσο, το αμερικανικό Κογκρέσο συζητά επί του παρόντος τη σχετική ομοσπονδιακή νομοθεσία, και η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α μπορεί να παρέμβει σε ορισμένες περιπτώσεις αποστολής μαζικών οχληρών μηνυμάτων, όπου στοιχειοθετούνται δόλιες πρακτικές ή πρακτικές εξαπάτησης.

Αντιθέτως, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενέκριναν νομοθεσία ήδη από τον Ιούλιο του 2002, η οποία απαγορεύει την αποστολή μηνυμάτων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου χωρίς την εκ των προτέρων συγκατάθεση του καταναλωτή, με την εξαίρεση ολιγάριθμων περιπτώσεων (βλ. άρθρο 13 της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών(1)). Η οδηγία πρέπει να έχει μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία των κρατών μελών το αργότερο έως την 31η Οκτωβρίου 2003.

Η επιτυχία αυτής της προσέγγισης εξαρτάται πρωτίστως από την ορθή μεταφορά της οδηγίας στην εθνική νομοθεσία και ιδίως από την εφαρμογή της εκ μέρους των κρατών μελών. Προκειμένου να διευκολυνθεί η επιτυχής παρακολούθηση, έχει προταθεί στα κράτη μέλη και τις αρμόδιες αρχές αρχικός κατάλογος δράσεων, μέσω της επιτροπής επικοινωνιών (η οποία επικουρεί την Επιτροπή στο πλαίσιο του νέου κανονιστικού πλαισίου για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) και βάσει του άρθρου 29 της ομάδας εργασίας για την προστασία των δεδομένων.

Πέραν της εν λόγω οδηγίας, στο άρθρο 10 της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για την προστασία των καταναλωτών κατά τις εξ αποστάσεως συμβάσεις(2), προβλέπονται περιορισμοί χρήσεως ορισμένων μέσων επικοινωνίας εξ αποστάσεως, συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Στο πλαίσιο της εξ αποστάσεως εμπορίας χρηματοοικονομικώνπηρεσιών προς τους καταναλωτές, στο άρθρο 10 της οδηγίας 2002/65/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, θεσπίζονται ανάλογοι περιορισμοί για την αυτόκλητη επικοινωνία(3). Οι επονομαζόμενες ρήτρες του πεδίου εφαρμογής εγγυώνται την εφαρμογή των κανόνων έναντι τρίτων χωρών (άρθρο 12, παράγραφος 2). Τέλος, στο γενικό πλαίσιο του ηλεκτρονικού εμπορίου, μέσα για την προστασία από μαζικά οχληρά μηνύματα θεσπίζονται με το άρθρο 7 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές τωνπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά(4).

Νομικά μέτρα δεν επαρκούν. Εξίσου απαραίτητη είναι η εκπαίδευση και ενημέρωση των καταναλωτών, καθώς και η συμμετοχή του κλάδου, μέσω π.χ. βέλτιστων πρακτικών εμπορίας και της παροχής αποτελεσματικών φίλτρων διέλευσης δεδομένων. H Eπιτροπή θα βρίσκεται σε επαφή με τον κλάδο και τις οργανώσεις καταναλωτών προκειμένου να προωθήσει την ανάληψη αποτελεσματικών πρωτοβουλιών στον τομέα αυτό.

Τέλος, εφόσον η αποστολή μαζικών οχληρών μηνυμάτων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα, καθίσταται απαραίτητη η διεθνής συνεργασία, τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο. Είναι ευπρόσδεκτες οι πρόσφατες προσπάθειες π.χ. στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Οι διμερείς συμβάσεις είναι εν εξελίξει, και η συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι σημαντική στο θέμα αυτό, καθώς προκύπτει ότι σε σημαντικό ποσοστό ενέχονται νομικά πρόσωπα με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες.

(1) ΕΕ L 201 της 31.7.2002.

(2) ΕΕ L 144 της 4.6.1997.

(3) ΕΕ L 271 της 9.10.2002.

(4) ΕΕ L 178 της 17.7.2000.