ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1525/01

υποβολή: Bartho Pronk (PPE-DE) και Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(21 Μαΐου 2001)

Θέμα: Η πρόθεση της Ολλανδικής Κυβέρνησης να μην καταβάλλει πλέον παροχές στα πλαίσια του νόμου σχετικά με τις αποζημιώσεις

Την 1η Ιανουαρίου 2000, τέθηκε σε ισχύ στις Κάτω Χώρες ο νόμος σχετικά με τον περιορισμό της καταβολής παροχών στο εξωτερικό (νόμος BEU). Ο νόμος αυτός τροποποιεί την εκτέλεση της πληρωμής παροχών: ορισμένες μεταξύ αυτών δεν καταβάλλονται παρά μόνο στο εσωτερικό της ΕΕ και του ΕΟΧ, άλλες εντός της ΕΕ/ΕΟΧ και των κρατών με τα οποία οι Κάτω Χώρες διατηρούν συμβατικές σχέσεις όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση, ενώ άλλες παροχές δεν καταβάλλονται πλέον καθόλου.

Επί του παρόντος, οι παροχές που ορίζει ο ολλανδικός νόμος περί αποζημιώσεων είναι δυνατόν να καταβληθούν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

Η Ολλανδική Κυβέρνηση προτίθεται να περιορίσει ακόμη περισσότερο την εμβέλεια του νόμου περί αποζημιώσεων,πό την έννοια ότι οι παροχές αυτές δεν θα μπορούν πλέον να καταβάλλονται εκτός της χώρας σε καμία περίπτωση. Προς τούτο, θα πρέπει όμως να τροποποιηθεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με το θέμα αυτό.

1. Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι η εν λόγω απαγόρευση καταβολής παροχών στο εξωτερικό δεν είναι ευκταία, δεδομένου ότι θα αντιστοιχούσε στην κατάργηση της διάκρισης μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και άλλων χωρών; Δεν κρίνει η Επιτροπή ότι η εν λόγω απαγόρευση απειλεί την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων;

2. Ο περί αποζημιώσεων νόμος αποσκοπεί στην προστασία των πολιτών τα εισοδήματα των οποίων είναι κατώτερα του ελαχίστου, συμπεριλαμβανομένων των συντρόφων τους. Από άποψη κοινωνικής προστασίας, κρίνει η Επιτροπή ότι είναι ευκταίο και επιτρεπτό να μειωθούν τα εισοδήματα των εν λόγω πολιτών;

3. Η επικείμενη βελγική προεδρία δήλωσε ότι μία από τις προτεραιότητές της θα είναι ηλοποίηση μιας Κοινωνικής Ευρώπης, που θα περιλαμβάνει κυρίως ένα σύγχρονο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για όλους τους ευρωπαίους. Σε ποιο βαθμό το μέτρο που εξήγγειλε η Ολλανδική Κυβέρνηση εντάσσεται στην προσέγγιση αυτή;

4. Η Ολλανδική Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι οι πληρωμές στο εξωτερικό θα καταργηθούν μόλις τροποποιηθεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Έχει ήδη αρχίσει η διαδικασία αυτή; Έχει ήδηποβάλλει η Επιτροπή προτάσεις προς την κατεύθυνση αυτή; Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να αναστείλει τη διαδικασία, σε περίπτωση που έχει ήδη αρχίσει, λόγω των αρνητικών επιπτώσεών της;

Απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου εξ ονόματος της Επιτροπής

(3 Ιουλίου 2001)

Η Επιτροπή θα ήθελε ναπενθυμίσει στα αξιότιμα μέλη του Κοινοβουλίου ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71(1)ποχρεώνει κατ'αρχήν τα κράτη μέλη να χορηγούν τις παροχές κοινωνικής ασφάλισης που αποκτήθηκαν δυνάμει των νομοθεσιών τους στους δικαιούχους που κατοικούν στο έδαφος κάποιου άλλου κράτους μέλους. Ωστόσο, ο κανονισμός αυτός προβλέπει ορισμένες εξαιρέσεις σε αυτή την αρχή της εξαγωγιμότητας. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση των ειδικών μη ανταποδοτικών παροχών που εμπίπτουν ταυτόχρονα και στην κοινωνική βοήθεια και στην κοινωνική ασφάλιση,πό τον όρο ότι οι παροχές αυτές εγγράφονται, με απόφαση της κοινοτικής νομοθεσίας, στο παράρτημα IIα του εν λόγω κανονισμού(2). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιβεβαίωσε στην απόφασή του για τηνπόθεση Snares(3) τη συμβατότητα με τη συνθήκη ΕΚ αυτής της παρέκκλισης από την αρχή της εξαγωγιμότητας των παροχών κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως επειδή πρόκειται για παροχές που συνδέονται στενά με το ειδικό οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει μόλις προσθέσει τις αποφάσεις του για τιςποθέσεις Jauch(4) και Leclere(5) σε αυτήν τη νομολογία. Στις αποφάσεις αυτές, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η παρέκκλιση από την εξαγωγιμότητα που προκύπτει από τη συμπερίληψη ορισμένων παροχών στο παράρτημα IIα είναι ασυμβίβαστη με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων που ορίζεται στη συνθήκη ΕΚ, ιδίως όπου οι παροχές αυτές δεν ήταν ειδικές παροχές αλλά συνδέονταν με τους παραδοσιακούς τομείς της κοινωνικής ασφάλισης.

Η Επιτροπή πληροφορήθηκε για την πρόθεση της ολλανδικής κυβέρνησης να συμπεριλάβει στο παράρτημα IIα την παροχή που προβλέπεται στο νόμο περί συμπληρωματικών παροχών (Toeslagenwet). Αυτό θα εξαιρούσε τις Κάτω Χώρες από τη χορήγηση αυτής της παροχής σε άτομα που κατοικούν στο έδαφος κάποιου άλλου κράτους μέλους. Φαίνεται ότι ο στόχος αυτής της παροχής είναι να συμπληρώσει τις παραδοσιακές παροχές κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να εξασφαλίσει στους δικαιούχους ένα εισόδημα που θεωρείται ως ελάχιστο στο κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο των Κάτω Χωρών.

Η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος τη δυνατότητα να προτείνει τη συμπερίληψη αυτής της παροχής στον κατάλογο που περιέχεται στο προαναφερόμενο παράρτημα IIα. Όχι μόνο το Συμβούλιο αλλά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα κληθούν, στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης που εφαρμόζεται για κάθε τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, να διατυπώσουν τη γνώμη τους σχετικά με οποιαδήποτε ενδεχόμενη πρόταση προς την κατεύθυνση αυτή.

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, ΕΕ L 149 της 5.7.1971. Κανονισμός που ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ L 28 της 30.1.1997).

(2) Βλέπε άρθρο 4 παράγραφος 2α και άρθρο 10α του κανονισμού αριθ. 1408/71, που εισήχθησαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92.

(3) Απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 1997, Snares, C-20/96, Συλλ. σ. I-6057.

(4) Απόφαση της 8ης Μαρτίου 2001, Jauch, C-215/99, δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί.

(5) Απόφαση της 31ης Μαΐου 2001, Leclere, C-43/99, δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί.