ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2247/99

υποβολή: Neil MacCormick (Verts/ALE) προς την Επιτροπή

(19 Νοεμβρίου 1999)

Θέμα: Διαρθρωτικά ταμεία και παροχή βοηθείας στις περιφέρειες

1. Προτίθεται η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι οιαδήποτε παροχή πόρων σε κράτος μέλος από τα διαρθρωτικά ταμεία, π.χ. στο πλαίσιο του στόχου 1 ή του στόχου 2,πόκειται στον κανόνα της προσθετικότητας, ήτοι στο ότι το κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίσει ότι οι πόροι τους οποίους δαπανά η τοπική ή περιφερειακή αυτοδιοίκηση δενποκαθιστούν τις δαπάνες ήδηφισταμένων προϋπολογισμών αλλά προστίθεται σε αυτούς; Απαιτεί τούτο την αφιέρωση αντιστοίχων ποσών από εξασφαλισμένους σε τοπικό επίπεδο προϋπολογισμούς, για ναπάρχει το ισόποσο των δαπανών που καθίστανται δυνατές μέσω των διαρθρωτικών ταμείων;

2. Λαμβάνει η Επιτροπή μέτρα για να εξασφαλίζει ότι ο κανόνας της προσθετικότητας (υπό την απόλυτη ή την σχετική του έννοια) τηρείται από τα κράτη μέλη; Εάν ναι, ποίος είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου το πραγματοποιεί; Εάν όχι, για ποίον λόγο δεν το πράττει;

3. Εάν μία αρχή σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοικήσεως ή περιφερείας, ή ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος μιας αρχής ως ανωτέρω, ή ένας βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει βάσιμους λόγους ναποπτεύεται ότι πόροι αποκτώνται όχι κατά τον ορθόν τρόποπό την έννοια ότι χορηγούνται χωρίς να λαμβάνεται δεόντωςπόψη η αρχή της προσθετικότητας, ποίος θεωρεί η Επιτροπή ότι είναι ο ορθός τρόπος καταγγελίας τον οποίον οι ανωτέρω πρέπει να ακολουθήσουν;

Απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

(20 Δεκεμβρίου 1999)

1. Πράγματι, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου, της 20ης Ιουλίου 1993, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88, όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπώνφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων(1) προβλέπει ότι η χρηματοδότηση των διαρθρωτικών ταμείων απαγορεύεται να αντικαθιστά τη διαρθρωτική ή την συγκρίσιμη χρηματοδότηση η οποία αναλαμβάνεται από το κράτος μέλος. Εντούτοις, στον ως άνω κανονισμό προβλέπεται επίσης ότι η προσθετικότητα καθορίζεται στο επίπεδο ολόκληρου του επιλέξιμου εδάφους στο πλαίσιο ενός στόχου, και όχι στο τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο. Υπό τον όρο, επομένως, ότι το κράτος μέλος διατηρεί την συνολική δημόσια διαρθρωτική ή συγκρίσιμη χρηματοδότηση του, στο ίδιο επίπεδο τουλάχιστον όπως και στην προηγούμενη προγραμματική περίοδο, τηρείται η αρχή της προσθετικότητας. Παρόμοιες διατάξεις ισχύουν κατά τη διάρκεια της επόμενης προγραμματικής περιόδου για τον στόχο 1, ενώ η προσθετικότητα για τους δύο στόχους 2 και 3 θα αξιολογηθεί επί τη βάσει των εθνικών δαπανών όσον αφορά την ενεργό πολιτική για την αγορά της εργασίας (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία(2)). Το επίπεδο της κατάλληλης χρηματοδότησης στο τοπικό επίπεδο είναι ένα ζήτημα διαφορετικό από την προσθετικότητα, και εξαρτάται από τη διάρθρωση του εν λόγω προγράμματος ή μέτρου.

2. Το κοινοτικό πλαίσιο στήριξης ή το ενιαίο έγγραφο προγραμματισμού που διέπει την χρηματοδότηση στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, εγκρίνεται μόνο εφόσον περιλαμβάνει διατάξεις για την εξασφάλιση της εκ των προτέρων συμμόρφωσης με τη γενική αρχή της προσθετικότητας. Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου, το κράτος μέλος παρέχει στην Επιτροπή τη χρηματοοικονομική πληροφόρηση που είναι απαραίτητη για να καταστεί εφικτή η διαρκής επαλήθευση της προσθετικότητας. Στους κανονισμούς δεν προβλέπονται ειδικές κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση με τη διαρκή επαλήθευση της προσθετικότητας.

3. Δεδομένου ότι είναι ανέφικτη η εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος στο τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο όσον αφορά τη συμμόρφωση με τη γενική αρχή της προσθετικότητας, δεν τίθεται το ζήτημα της αναφοράς της μη συμμόρφωσης σάυτό το επίπεδο.

(1) ΕΕ L 193 της 31.7.1993.

(2) ΕΕ L 161 της 26.6.1999.