ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3065/98

υποβολή: Werner Langen (PPE) προς την Επιτροπή

(8 Οκτωβρίου 1998)

Θέμα: Σχέδιο που αποσκοπεί στην υπαγωγή των λαχείων και λοιπών τυχερών παιγνίων στην ευρωπαïκή νομοθεσία περί ανταγωνισμού

Η κίνηση της διαδικασίας επί παραβάσει κατά της Ιρλανδίας σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, η υποβολή προδικαστικού ερωτήματος φιλανδικού δικαστηρίου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και οι σκέψεις, να υπόκεινται τα λαχεία στο ευρωπαϊκό δίκαιο περί ανταγωνισμού και όχι στο κανονιστικό δίκαιο των εθνικών κρατών οδήγησαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σε σημαντικές συζητήσεις.

Τα Ομόσπονδα κράτη της Γερμανίας δεν εξετάζουν, σύμφωνα με ότι γνωρίζω, επί του παρόντος να ανοίξουν την γερμανική αγορά λαχείων σε ξένους οργανωτές. Εδώ διαδραματίζουν πολυπληθείς ερωτήσεις, αλλά κυρίως θέματα και επιχειρήματα φορολογικής μορφής, τον αποφασιστικό ρόλο.

Ρωτώ ως εκ τούτου την Επιτροπή:

1. Τί έχει παρακινήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να επανέλθει στην αρχική δήλωσή της, που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Κορυφής του Εδιμβούργου στις 12 Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με την πρόθεσή της να μην προβεί στη ρύθμιση των τυχερών παιγνίων;

2. Ποιά είναι η κατάσταση της διαδικασίας επί παραβάσει κατά της Ιρλανδίας σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ;

3. Ποιά είναι η γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην νομική διαφορά στο προδικαστικό ερώτημα φιλανδικού δικαστηρίου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην υπόθεση Läärä C-124/97;

4. Το εν λόγω θέμα αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων εντός του Συμβουλίου ECOFIN και, εάν όχι, πότε προβλέπεται η εξέταση του εν λόγω θέματος;

Απάντηση του κ. Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(19 Νοεμβρίου 1998)

Η Επιτροπή θα ήθελε να πληροφορήσει τον αξιότιμο βουλευτή ότι δεν αναιρεί τη δήλωση που έκανε το 1992, στην οποία θεωρούσε ότι η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των τυχερών παιχνιδιών δεν απαιτούσε νομοθετική παρέμβαση. Απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός ότι δεν υπεβλήθη κανένα σχέδιο στον εν λόγω τομέα, για εξέταση ή λήψη απόφασης, ούτε στο Συμβούλιο ούτε στο Κοινοβούλιο. Αυτή η θέση θα μπορούσε, ωστόσο, να αναθεωρηθεί εάν προκύψουν νέα στοιχεία.

Το ΔΕΚ αναγνώρισε στην απόφαση "Schindler" της 24ης Μαρτίου 1994 (υπόθεση C-275/92) ότι η διεξαγωγή λαχειοφόρων αγορών (όπως και των άλλων τυχερών παιχνιδιών) αποτελεί οικονομική δραστηριότητα η οποία διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο και παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες οι οποίες δύνανται να οδηγήσουν τα κράτη μέλη να επιβάλουν περιοριστικά μέτρα με την επιφύλαξη ότι αυτά τα μέτρα δεν θα επιφέρουν διακρίσεις.

Έκτοτε, στην περίπτωση που υποβάλλονται στην Επιτροπή καταγγελίες, των οποίων η εξέταση οδηγεί στην υπόθεση ότι υπάρχουν αδικαιολόγητα μέτρα που επιφέρουν διακρίσεις στον εν λόγω τομέα, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να κινήσει διαδικασία η οποία αφήνει πάντοτε περιθώρια στο κράτος μέλος να παρουσιάσει τις παρατηρήσεις του. Απ' αυτή την άποψη, οι εξελίξεις της διαδικασίας που κινήθηκε κατά της Ιρλανδίας η οποία απάντησε στην αιτιολογημένη γνωμοδότηση που της κοινοποιήθηκε, θα καθοριστούν από τη νομολογία "Schindler" και από την επικείμενη απόφαση στην υπόθεση "Lδδrδ" στην οποία αναφέρθηκε ο αξιότιμος βουλευτής.

Πρέπει να επισημανθεί ότι η Επιτροπή στο πλαίσιο της εν λόγω τελευταίας υπόθεσης θεώρησε ότι η χορήγηση ενός μονοπωλίου σε ένωση, η οποία διέπεται από το δημόσιο δίκαιο στον τομέα των μηχανών τυχερών παιγνίων με κέρματα, δεν αποτελούσε περιορισμό ασυμβίβαστο με τις αρχές ελευθερίας εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, όπως ορίζουν αντίστοιχα τα άρθρα 52 και 59 της συνθήκης ΕΚ.