ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1934/97 υποβολή: Jan Mulder (ELDR) προς την Επιτροπή (4 Iουνίου 1997)

Θέμα: Τέλη εξαγωγής επί των δημητριακών

Σύμφωνα με πρόσφατη ειδησεογραφία του τύπου, η Επιτροπή προτιθεται να καθιερώσει εκ νέου τέλη εξαγωγής επί των δημητριακών.

1. Αληθεύουν οι ως άνω ειδήσεις και εάν ναι, ποιοί ήταν ακριβώς οι λόγοι που ώθησαν την Επιτροπή να προβεί τόσο πρόωρα στη λήψη παρόμοιου μέτρου, τούτο δε καθήν στιγμή δημοσίευε η ίδια προβλέψεις για μεγάλα πλεονάσματα δημητριακών κατά τα επόμενα έτη;

2. Πως είναι δυνατόν να διατηρήσει η Επιτροπή τη φήμη της ως αξιόπιστου εμπορικού εταίρου στο πλαίσιο του ΠΟΕ, όταν επιβάλλει στους εταίρους της απρόσμενες και τεχνητές αυξήσεις τιμών;

3. Εμμένει η Επιτροπή στην πρόθεσή της να διατηρήσει ένα ποσοστό αγρανάπαυσης της τάξης του 17,5%;

4. Πως συμβιβάζεται η απόφαση της Επιτροπής να επιβάλει στους ευρωπαίους αγρότες υψηλότερες τιμές για τα δημητριακά, με την πρότασή της περί μειώσεως της ανά εκτάριο υπερεισφοράς;

Απάντηση του κ. Fischler εξ ονόματος της Επιτροπής (22 Ioυλίου 1997)

1. Η Επιτροπή έχει πράγματι καθιερώσει ένα φόρο που υπολογίζεται από τις 15 Μαΐου 1997 για τον μαλακό σίτο (15 ECU ανά τόνο), το αλεύρι μαλακού σίτου (20 ECU ανά τόνο), τον σκληρό σίτο (10 ECU ανά τόνο) και τα σιμιγδάλια σκληρού σίτου (15 ECU ανά τόνο) (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 865/97 ((ΕΕ L 123 της 15.5.1997 ))). Ο εν λόγω φόρος μειώθηκε από την 1η Ιουνίου 1997 (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 978/97 ((ΕΕ L 141 της 31.5.1997 ))) για τον μαλακό σίτο (σε 5 ECU ανά τόνο) και για το αλεύρι (σε 7 ECU ανά τόνο).

Η εξέλιξη των τιμών, τόσο στην παγκόσμια αγορά όσο και στην εσωτερική αγορά του μαλακού σίτου, επέτρεψε την κατάργηση όλων των φόρων που ίσχυαν, από τις 13 Ιουνίου 1997. Οι φόροι καθιερώθηκαν πραγματικά, κατά συνέπεια, μόνο για διάρκεια ενός μηνός (15 Μαΐου έως 13 Ιουνίου 1997).

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1766/92 του Συμβουλίου περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών ((ΕΕ L 181 της 1.7.1992 )) προβλέπει στο άρθρο 16, όταν οι τιμές στην παγκόσμια αγορά φθάσουν για ορισμένα προϊόντα το επίπεδο των κοινοτικών τιμών, και εφόσον η κατάσταση αυτή ενδέχεται να συνεχισθεί ή να επιδεινωθεί και να διαταραχθεί ως εκ τούτου ή να απειλείται με διαταραχή η αγορά της Κοινότητας, μπορούν να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1501/95 της Επιτροπής όσον αφορά τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή καθώς και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση διαταραχής στον τομέα των σιτηρών ((ΕΕ L 147 της 30.6.1995 )) ορίζει ότι, εφόσον πληρούνται οι όροι, μπορεί να εφαρμόζεται φόρος κατά την εξαγωγή.

Η Επιτροπή έχοντας ως αποστολή την εξασφάλιση της αγοράς των σιτηρών, εκτίμησε, μετά από έλεγχο της κατάστασης της εσωτερικής και παγκόσμιας αγοράς, ότι ακριβώς επληρούντο οι όροι για την εφαρμογή φόρου κατά την εξαγωγή όσον αφορά το μαλακό και σκληρό σίτο καθώς και τα προϊόντα της πρώτης μεταποίησής τους. Προορισμός του φόρου αυτού κατά την εξαγωγή είναι να εξελιχθεί ή να καταργηθεί ανάλογα με την εξέλιξη της αγοράς, συνέπεια της οποίας είναι η τροποποίησή του και η κατάργησή του.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τέλος Απριλίου και αρχές Μαΐου 1997, υπήρχαν ανησυχίες σχετικά με την αρνητική κατάσταση της κοινοτικής αγοράς των σιτηρών λόγω της απουσίας επαρκών βροχοπτώσεων σε πολλές περιοχές παραγωγής της Κοινότητας. Εξάλλου, σημειώθηκε απρόβλεπτος παγετός στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως για τον μαλακό σίτο. Η έλλειψη αξιόπιστης εκτίμησης των ζημιών προκάλεσε, κατά συνέπεια, μία παράκαιρη αύξηση των τιμών του σίτου στην παγκόσμια αγορά. Δεν μπορεί να γίνει καμία άμεση σύνδεση μεταξύ της προσωρινής καθιέρωσης φόρου κατά την εξαγωγή, που αποτελεί σύνηθες μέτρο διαχείρισης, και των προβλέψεων που προκύπτουν από μία μακροπρόθεσμη ανάλυση, η οποία βασίζεται στις τάσεις της παραγωγής και της κατανάλωσης. Η γενική κατάσταση των τιμών σίτου σημειώνει επί του παρόντος μείωση τόσο στην παγκόσμια αγορά, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στην κοινοτική αγορά. Η Επιτροπή εξακολουθεί να παρακολουθεί προσεκτικά και αντικειμενικά την εξέλιξη της αγοράς.

2. Η Επιτροπή είναι αξιόπιστος εταίρος ως εξαγωγέας στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) εφόσον το 1996/1997 επέτρεψε την εξαγωγή βάσει εκδιδόμενων πιστοποιητικών 28 έως 29 εκατ. τόνων, κάθε είδους σιτηρών, τόσο σε σπόρους όσο και σε προϊόντα διάφορων μεταποιήσεων έχοντας κατά τη λήξη της περιόδου εμπορίας 1996/1997 μειωμένα αποθέματα της τάξης των 2,4 εκ. τόνων, κάθε είδους σιτηρών, εκ των οποίων μόνο 0,4 εκ. τόνους σίτου, η Κοινότητα δεν μπορούσε προφανώς να εξάγει περισσότερο εκτός εάν επέφερε διαταραχές στην ίδια της την αγορά και ενεργούσε κατά τους στόχους της μεταρρύθμισης του 1992 που αποβλέπει στην πρακτική να μεγαλώσει την εσωτερική της κατανάλωση. Ο φόρος κατά την εξαγωγή αποτελεί μέρος της κοινής οργάνωσης αγοράς και δεν αποτελεί απαγόρευση εξαγωγής αλλά μηχανισμό διόρθωσης των τιμών. Εφαρμόζεται σύμφωνα με τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο της ΚΟΑ. Οι «απρόσμενες» βλέπε «τεχνητές» αυξήσεις των τιμών δεν εμφανίσθηκαν λόγω των ενεργειών της Επιτροπής αλλά η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να αντιδράσει στην αύξηση των τιμών στην αμερικάνικη αγορά.

3. και 4. Το ποσοστό υποχρεωτικής αγρανάπαυσης της τάξης του 17,5% είναι το ποσοστό βάσης που καθορίζεται στον βασικό κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών ((ΕΕ L 181 της 1.7.1992 )).

Η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση να υποβάλει πρόταση κατά παρέκκλιση από το εν λόγω ποσοστό βάσης για την περίοδο εμπορίας 1998/1999. Το Συμβούλιο υπέδειξε ότι, σύμφωνα με την εκτίμησή του όσον αφορά την παρούσα κατάσταση, το εν λόγω ποσοστό πρέπει να διατηρηθεί σε 5%.

Εν γένει, οι τιμές της αγοράς των σιτηρών ήταν περισσότερο αυξημένες απ' ό,τι προβλεπόταν κατά τη στιγμή της απόφασης σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής αγροτικής πολιτικής. Το επίπεδο των αντισταθμιστικών πληρωμών για τα σιτηρά δεν προσαρμόσθηκε για να ληφθεί υπόψη η εν λόγω εξέλιξη της αγοράς. Ωστόσο, το επίπεδο των αντισταθμιστικών πληρωμών θα αποτελέσει μέρος της συζήτησης σχετικά με τη μελλοντική οργάνωση του τομέα των αροτραίων καλλιεργειών.