ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2356/01

υποβολή: Fernando Fernndez Martn (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(6 Αυγούστου 2001)

Θέμα: Ενοικίαση αυτοκινήτων

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων προσφέρουν τιμές στους καταναλωτές, οι οποίες, κατά την καταβολή του μισθώματος, αυξάνονται αισθητά. Συγκεκριμένα, όταν κάποιος ζητεί πληροφορίες σχετικά με το ενοικίαση αυτοκινήτου, οι επιχειρήσεις αυτές τον πληροφορούν αποκλειστικώς σχετικά με το κόστος της ενοικίασης, του προτείνουν κάποια ασφάλιση, αναφέρουν το ποσό που πρέπει να καταβληθεί σε περίπτωση ατυχήματος και, τέλος, ζητούν, ως εγγύηση, τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας του πελάτη προκειμένου να εξασφαλίσουν την είσπραξη τωνπηρεσιών που παρέχουν.

Κατά την καταβολή του τέλους ενοικίασης, ο λογαριασμός επιβαρύνεται με στοιχεία τα οποία ουδέποτε αναφέρθηκαν από την εταιρεία ενοικίασης, όπως ο φόρος αεροδρομίου, ηπηρεσία γεμίσματος της δεξαμενής καυσίμου με βενζίνη, τα διανυθέντα χιλιόμετρα, κλπ. Ο καταναλωτής όχι μόνον δεν έχει εγκαίρως ενημερωθεί σχετικά με το κόστος και τηνποχρέωσή του να πληρώσει για τιςπηρεσίες αυτές, αλλά και, δεδομένου ότι η εταιρεία ενοικίασης έχει στη διάθεσή της τον αριθμό της πιστωτικής του κάρτας, μπορεί να εισπράξει τα χρήματα ακόμη και αν διαφωνεί ο καταναλωτής, δεδομένου ότι ο τελευταίος είναι τελείως ανυπεράσπιστος.

Επιπλέον, είναι σκανδαλώδες το γεγονός ότι το κόστος τηςπηρεσίας γεμίσματος της δεξαμενής καυσίμου είναι σε ορισμένες περιπτώσεις τετραπλάσιο από την πραγματική τιμή του καυσίμου στην αγορά.

Γνωρίζει η Επιτροπή τις καταχρηστικές αυτές μεθόδους που μετέρχονται οι εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων· Γνωρίζει η Επιτροπή τις καταχρήσεις που διαπράττονται εις βάρος των καταναλωτών·

Ποια μέτρα ελέγχουφίστανται για τις γενικευμένες αυτές καταχρηστικές πρακτικές· Σε ποιες ενέργειες μπορεί να προβεί ο καταναλωτής όταν θεωρεί ότι έχει εξαπατηθεί κατ' αυτόν τον τρόπο·

Απάντηση του κ. Byrne Εξ ονόματος της Επιτροπής

(29 Οκτωβρίου 2001)

Η Επιτροπή έχει επίγνωση του είδους των προβλημάτων που καταγγέλλει ο κ. βουλευτής σε σχέση με την ενοικίαση αυτοκινήτων. Σε ό,τι αφορά το νομικό πλαίσιο, η σύσταση του Συμβουλίου της 30ης Ιουλίου 1997 σχετικά με τις συναλλαγές που γίνονται με μέσα ηλεκτρονικής πληρωμής και ιδίως όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ του εκδότη και του κατόχου(1) εφαρμόζεται ιδίως στις πληρωμές με πιστωτικές κάρτες.

Το άρθρο 5 της εν λόγω σύστασης δίνει τη δυνατότητα στον κάτοχο της πιστωτικής κάρτας να ανακαλέσει εντολή που έχει δώσει με το μέσο ηλεκτρονικής πληρωμής εάν το ποσό της δεν είχε προσδιοριστεί όταν δόθηκε η εντολή πληρωμής.

Πρόκειται συγκεκριμένα για συναλλαγές κατά τις οποίες ο αριθμός της πιστωτικής κάρτας (συνήθως ο αριθμός που εμφανίζεται στην κάρτα) δίνεται από τον καταναλωτή ως εγγύηση στον αντισυμβαλλόμενο, π.χ. για την ενοικίαση αυτοκινήτου. Το ποσό αφήνεται κενό για την εγγύηση. Για να αποφεύγεται η πρακτική να καταλογίζονται οι δαπάνες στον πελάτη χωρίς τη συμφωνία του, προβλέπεται η δυνατότητα ακύρωσης της συναλλαγής, που αποτελεί σημαντική εγγύηση για τον καταναλωτή.

Η Επιτροπή, αφού εκπόνησε μελέτη για την εφαρμογή της εν λόγω σύστασης, μελετά σήμερα τη σκοπιμότητα της κατάρτισης πιο περιοριστικών μέτρων στον τομέα.

Εξάλλου, η ιταλική νομοθεσία για τη μεταφορά της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις καταχρηστικές ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτονται με τους καταναλωτές(2), μπορεί να εφαρμόζεται εφόσον η σύμβαση μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή περιέχει καταχρηστικές ρήτρες.

Επιπλέον, πρακτικές όπως αυτές που καταγγέλλει ο κ. βουλευτής θα μπορούσαν να εντάσσονται στο πλαίσιο της καλής πίστης κατά την εκτέλεση αθέμιτων συμβάσεων ή εμπορικών πρακτικών, που καλύπτεται ουσιαστικά από το εθνικό δίκαιο.

Δεδομένης της σημασίας που έχει η εμπεριστατωμένη εξέταση των εν λόγω θεμάτων, η Επιτροπή ενέκρινε πρόσφατα Πράσινη Βίβλο για την προστασία των καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση(3).

(1) ΕΕ L 208 της 2.8.1997.

(2) ΕΕ L 95 της 21.4.1993.

(3) COM(2001)531 τελικό.