ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0553/00

υποβολή: Cristiana Muscardini (UEN) προς την Επιτροπή

(29 Φεβρουαρίου 2000)

Θέμα: Κατανάλωση κρέατος πιθήκων απειλούμενων με εξαφάνιση

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση μιας από τις σημαντικότερες αμερικανικές περιβαλλοντικές ενώσεις, της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης, εικοσιπέντε περίπου είδη πιθήκων, λεμουρίων και άλλων πιθηκοειδών ενδέχεται να εξαφανισθούν από τον πλανήτη μας κατά τα προσεχή 10-20 έτη. Πέραν της καταστροφής των τροπικών δασών, η αιτία της εξαφάνισης των ειδών αυτών είναι ένα ολοένα και περισσότερο ανησυχητικό φαινόμενο: η τρομακτική αύξηση της κατανάλωσης του κρέατος των πιθήκων.

Κύριοιπεύθυνοι είναι κατ' αρχήν οι εταιρείεςλοτόμησης που εμπορεύονται την τροπική ξυλεία, οι οποίες λέγεται ότι δεν προσφέρουν επαρκή διατροφή στους εργαζόμενους. Εκτός αυτού, έχει επιταθεί η μάστιγα της λαθροθηρίας με τους πολέμους που ερημώνουν την Κεντρική Αφρική και εξ αιτίας των οποίων έχει διακοπεί το τουριστικό ρεύμα, στο οποίο στηρίζονται οι τοπικές οικονομίες, και οι γορίλες οι οποίοι είναι πλέον μη παραγωγικοί από τουριστικής απόψεως έχουν πλέον άλλη αξία ως κρέας προς κατανάλωσιν από μία ιδιαίτερα απαιτητική πελατεία.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει προκειμένου να εξασφαλίσει τα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη των πιθήκων;

Μπορεί η Επιτροπή να παρέμβει με την έκδοση οδηγίας η οποία να απαγορεύει οιαδήποτε μορφή εμπορίου κρέατος πιθήκων στην Ένωση, λαμβάνοντας κυρίωςπόψη τον σοβαρό κίνδυνο προσβολής από ιώσεις που θα συνεπαγόταν η κατανάλωση τέτοιου κρέατος;

Μπορεί επίσης η Επιτροπή να ασκήσει τις απαραίτητες πιέσεις προς την ΠΟΥ ώστε η πρακτική αυτή να απαγορευθεί από τις ενδιαφερόμενες χώρες;

Απάντηση του κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπής

(4 Απριλίου 2000)

Οι πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή αναφέρουν ότι το εμπόριο παράνομου κρέατος θηλαστικών προς την Κοινότητα δεν αποτελεί σημαντικό παράγοντα όσον αφορά τα θηλαστικά που απειλούνται με εξαφάνιση. Το διεθνές εμπόριο τμημάτων ή παράγωγων μεγάλων πιθήκων ειδών απαγορεύεται ήδη βάσει των διατάξεων της Σύμβασης για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES), όπως γίνεται και για όλα τα άλλα είδη τα απειλούμενα με εξαφάνιση, τα οποία περιέχονται στο προσάρτημα Ι και στο παράρτημα Α του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 338/97(1) του Συμβουλίου, που θέτει σε εφαρμογή την CITES, στην Κοινότητα. Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες είναι μέρη του CITES, όπως και 14 κράτη μέλη.

Η Επιτροπή γνωρίζει τα σοβαρά προβλήματα που προξενούνται από την αύξηση της κατανάλωσης του κρέατος πιθήκων και από το εμπόριο του κρέατος πιθήκων μεταξύ των αναπτυσσομένων χωρών, ιδιαίτερα σε μέρη της Αφρικής. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή χρηματοδότησε μελέτη, από το κονδύλιο του προϋπολογισμού για το περιβάλλον, προκειμένου να προσδιορίσει το μέγεθος του εμπορίου κρέατος πιθήκων στην Αφρική, να εκτιμήσει τους βασικούς λόγους και να καθορίσει μέτρα πολιτικής. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα δημοσιευθούν σύντομα.

Η απειλή για την άγρια πανίδα και χλωρίδα είναι εν πρώτοις ηποβάθμιση και η καταστροφή της κατοικίας. Η Επιτροπήποστηρίζει σχέδια και προγράμματα τα οποία επικεντρώνουν τους στόχους τους στην αειφόρο διαχείριση των οικοσυστημάτων καθώς επίσης και στη διατήρηση των προστατευομένων περιοχών. Τα τροπικά δάση είναι από τις σημαντικότερες κατοικίες για την άγρια πανίδα και χλωρίδα και, ιδιαίτερα, για τα θηλαστικά. Για το λόγο αυτό, οι δραστηριότητες πουποστηρίζονται βάσει του κονδυλίου του προϋπολογισμού για τα τροπικά δάση έχουν στενή σχέση με την άγρια πανίδα και χλωρίδα. Προσδίδεται επίσης σημασία στη διατήρηση και την αειφόρο χρήση της άγριας χλωρίδας και πανίδας από τον τοπικό πληθυσμό μέσω διαφόρων αγροτικών αναπτυξιακών προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης ή από το σταθεροποιητικό σύστημα εξαγωγικών εσόδων για τις ελάχιστα αναπτυγμένες χώρες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό γίνεται, κυρίως, στο πλαίσιο μιας προσέγγισης μέσων συντήρησης, όπου οι τοπικές δυνατότητες ανάπτυξης συνδέονται με τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η τοπική χρήση της άγριας πανίδας και χλωρίδας δεν είναι απαραίτητα παράνομη ή μη αειφόρος.

Σημαντική πίεση στην άγρια πανίδα και χλωρίδα που απειλείται με εξαφάνιση ασκείται επίσης μέσω παράνομων δραστηριοτήτων (π.χ. κυνήγι και εμπόριο) και όχι μόνο σε περιόδους συγκρούσεων ή κοινωνικών αναταραχών. Στο πλαίσιο αυτό, η κοινοτικήποστήριξη σε σχέδια και προγράμματα χρηστής διακυβέρνησης και δημιουργίας δυνατοτήτων είναι, για το λόγο αυτό, σημαντική για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

(1) ΕΕ L 61 της 3.3.1997.