ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1807/99

υποβολή: Paul Rbig (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(12 Οκτωβρίου 1999)

Θέμα: Σήμανση «CE»

Για την ελεύθερη διακίνηση προϊόντων στην ΕΕ απαιτείται η σήμανση «CE». Η σήμανση «CE» είχε εξ αρχής προορισθεί να αποτελέσει απλώς ένα ευρωπαϊκό διαβατήριο για τα προϊόντα. Οι μεγαλύτερες επιφυλάξεις για την αρχική πρόταση της Επιτροπής αφορούσαν το γεγονός ότι η σήμανση «CE» θα μπορούσε να εκληφθεί από τον καταναλωτή ως σήμα ποιότητας, όπως μπορεί να δει κανείς στην έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τη σήμανση «CE» (93/465/ΕΟΚ). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφαίνεται στο ψήφισμά του της 12ης Μαΐου 1999 «υπέρ ενός διαβαθμισμένου συστήματος ευρωπαϊκών συμβόλων ομοιομορφίας το οποίο, παράλληλα με το σύμβολο »CE«, προβλέπει επίσης εθελούσια ιδιωτικά ή βασισμένα στο νόμο σύμβολα ομοιομορφίας.» («Παρατήρηση: και εδώ ο λόγος γίνεται για τη σήμανση CE»)

Οποψήφιος Επίτροπος Erkki Liikanen επίσης διαπιστώνει στην απάντησή του στην ερώτηση 14 από το ερωτηματολόγιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: «Η μεγαλύτερη χρησιμοποίηση της ευρωπαϊκής τυποποίησης, πιστοποίησης και διαπίστευσης αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αύξηση της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης στις αγορές τόσο σε ρυθμιστική όσο και σε εθελοντική βάση».

Σε αντιδιαστολή προς αυτές τις δηλώσειςπήρχαν καιπάρχουν πάντα στην οικονομία στοιχεία ανασφάλειας λόγω προσπαθειών της Επιτροπής για την επίτευξη τροποποιήσεων ή λόγω των λεγόμενων μεταφραστικών λαθών.

1. Σε ποια συγκεκριμένα μέτρα και τροποποιήσεις σκοπεύει να προβεί η Επιτροπή με τις οδηγίες ή άλλα ανάλογα έγγραφα σχετικά με τη σήμανση «CE» και θα ανταποκρίνεται και μελλοντικά στην επιθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να επιτρέπει παράλληλα με τη σήμανση «CE» και την οικειοθελή χρήση ιδιωτικών σημάνσεων;

2. Μήπως για το λόγο αυτό δεν θα έπρεπε, από τη σκοπιά μίας φιλικά διατεθειμένης προς τους φορείς της οικονομίας Γενικής Διεύθυνσης «Βιομηχανία», να αποκλείεται ο περιορισμός ή μάλιστα η απαγόρευση της χρήσης ιδιωτικών σημάνσεων παράλληλα με τη σήμανση «CE», επειδή αυτή η απαγόρευση δε θα μπορούσε να εφαρμοσθεί στους ανταγωνιστές από τρίτες χώρες (λ.χ. η σήμανση U1 από τις ΗΠΑ) και συνεπώς θα δημιουργούσε σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού;

Απάντηση του κ. Liikanen εξ ονόματος της Επιτροπής

(10 Δεκεμβρίου 1999)

1. Με τη σήμανση συμμόρφωσης «CE» τεκμηριώνεται η συμβατότητα των βιομηχανικών προϊόντων που διατίθενται στην αγορά με το σύνολο τωνποχρεώσεων που βαραίνουν τους κατασκευαστές δυνάμει των οδηγιών τεχνικής εναρμόνισης που προβλέπουν την τοποθέτησή της στο πλαίσιο των απαιτήσεων για την ασφάλεια, τη δημόσιαγεία και την προστασία των χρηστών. Η Επιτροπήπενθυμίζει στο Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου ότι η συνθήκη ΕΚ προβλέπει στο άρθρο 95 (πρώην άρθρο 100Α),ψηλό επίπεδο προστασίας και, συνεπώς, η σήμανση «CE» διαβιβάζει το μήνυμα αυτό.

Δεδομένου ότι τόσο η σημασία, όσο και το πεδίο εφαρμογής της σήμανσης «CE» ερμηνεύονται διαφορετικά από το κάθε κράτος μέλος, η Επιτροπή ανέλαβε πρωτοβουλίες προκειμένου να διασαφηνίσει την κατάσταση, έτσι ώστε να προσδιορίσει, κυρίως, τις δυνητικές επικαλύψεις μεταξύ της σήμανσης πιστότητας «CE» και των εθνικών σημάνσεων προαιρετικού χαρακτήρα. Εξάλλου, θα δημοσιεύσει προσεχώς οδηγό σχετικά με τη νέα προσέγγιση και την σφαιρική προσέγγιση.

Η Επιτροπή αφήνει στην αγορά τη φροντίδα να επιβεβαιώσει τον εξέχοντα ρόλο των σημάτων προαιρετικού χαρακτήρα που επιφέρουν απτά πλεονεκτήματα για το σύνολο των οικονομικών φορέων. Ωστόσο, η Επιτροπή αντιτίθεται στην τοποθέτηση των σημάτων που παρεμβαίνουν στο πεδίο εφαρμογής της σήμανσης «CE».

2. Η αύξηση των σημάτων στην κοινοτική αγορά, η οποία ενίοτε καθίσταται εκ των πραγμάτων αναγκαία για τη διασφάλιση της πρόσβασης στα σημεία πώλησης, επιβαρύνει σημαντικά τους ευρωπαίους παραγωγούς. Όπου παρατηρείται επικάλυψη μεταξύ των σημάτων,πάρχει κατασπατάληση μέσων. Η εν λόγω αύξηση των σημάτων δυσχεραίνει την ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων και πραγματοποιείται εις βάρος της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Η Επιτροπή δεν έχει πεισθεί, εξάλλου, ότι η πληθώρα των σημάτων ευνοεί την καλή πληροφόρηση των καταναλωτών.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή τάχθηκεπέρ μιας εξέλιξης, χάρη στην οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η πληθώρα σημάτων.

Εξάλλου, η Επιτροπή προβλέπει την κατάρτιση έκθεσης για την εφαρμογή της απόφασης 93/465/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22 Μαΐου 1993(1) σχετικά με τις διαδικασίες αξιολόγησης της συμβατότητας, οι οποίες χρησιμοποιούνται στις οδηγίες τεχνικής εναρμόνισης και στη σήμανση πιστότητας «CE», έτσι ώστε να αξιολογήσει συνολικά την κατάσταση τόσο στο εσωτερικό επίπεδο, όσο και στο πλαίσιο των σχέσεων με τις τρίτες χώρες, έπειτα από την εφαρμογή ορισμένων συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης.

(1) ΕΕ L 220 της 30.8.1993.