ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-2518/00

υποβολή: Roberta Angelilli (UEN) προς την Επιτροπή

(25 Ιουλίου 2000)

Θέμα: Πολεοδομικό σχέδιο χώρων στάθμευσης στη Ρώμη, αξιολόγηση επιπτώσεων στο περιβάλλον (ΑΕΠ) και ενημέρωση των πολιτών (via Oslavia, P. Vescovio, Via Taranto, κλπ.)

Ο Δήμος Ρώμης έχει από μερικά χρόνια αρχίσει ένα σχέδιο κατασκευήςπογείων χώρων στάθμευσηςπό την ονομασία Αστικό Σχέδιο Χώρων Στάθμευσης (ΑΣΧΣ) η κατασκευή του οποίου ανατέθηκε σε ιδιωτικές εταιρίες, οι δε θέσεις στάθμευσης για αυτοκίνητα πωλούνται στους πολίτες που τις ζητούν. Η κατασκευή των εν λόγω ΑΣΧΣ προκάλεσε μεγάλη αναταραχή μεταξύ των κατοίκων των ενδιαφερομένων περιοχών λόγω διάρκειας των εργοταξίων, τροποποιήσεων των διαδρομών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων που μπορούν να προκαλέσουν οι εκσκαφές σε βάρος της σταθερότητας των κτιρίων και της οικονομικής δραστηριότητας των εμπορικών καταστημάτων που συχνά οδηγούν στην απώλεια δέντρων και πρασίνων ζωνών.

Η ενημέρωση που παρέσχε ο δήμος Ρώμης ως προς την επικινδυνότητα από πλευράς επιπτώσεων στο περιβάλλον των εν λόγω χώρων στάθμευσης φαίνεται εξαιρετικά ασαφής και ανεπαρκής, σε σημείο που ναποχρεωθούν οι κάτοικοι να προσφύγουν στο Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο (ΠΔΔ) προκειμένου να τους διασφαλισθεί το δικαίωμα να ενημερωθούν για το χαρακτήρα των εργοταξίων, τη διάρκειά τους κλπ. Εκτός τούτου, η πλήρης αυτή έλλειψη διαφάνειας εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων για την επικινδυνότητα ή μη των εν λόγω έργων προκαλεί στους πολίτες εύλογες ανησυχίες σε σημείο που να ωθούνται να οργανωθούν σε επιτροπές διαμαρτυρίας με το δυσάρεστο αποτέλεσμα να δημιουργείται ανώφελη σύγκρουση μεταξύ πολιτών και εταιριών ακριβώς γιατί δεν είναι οι επιχειρήσεις (που επιβαρύνονται και κινδυνεύουν να χρειαστεί να απολύσουν προσωπικό), αλλά ο Δήμος αυτός που δίνει την άδεια στις επιχειρήσεις και έχει καθήκον να ενημερώσει τους πολίτες. Πρέπει στη συνέχεια να διευκρινισθεί από ό,τι φαίνεται, δεν ζητήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις αξιολόγηση επιπτώσεων στο περιβάλλον, δημιουργώντας έτσι μια άνιση μεταχείριση μεταξύ παρομοίων έργων και εργοταξίων σε διαφορετικές περιοχές της Ρώμης και αφήνοντας ναποτεθεί (υπό το πρίσμα μεταξύ άλλων της απάντησης της Επιτροπής στην προηγούμενη ερώτησή μου Ε-2858/99(1)) μια παραβίαση της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ(2) και τις επακόλουθες τροποποιήσεις της για απουσία των δεουσών προληπτικών αξιολογήσεων όχι μόνο επί των μεμονωμένων έργων αλλά και επί του συνόλου του σχεδίου χώρων στάθμευσης που λόγω αριθμού των ταυτόχρονα ανοικτών εργοταξίων, προσλαμβάνει ιδιαίτερο μέγεθος επιπτώσεων στο περιβάλλον.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω ερωτάται η Επιτροπή:

1) Δεν θεωρεί ότι τα ΑΣΧΣ πρέπει ούτως ή άλλως ναποβάλλονται σε ΑΕΠ όπως επίσης και το ΑΣΧΣ στο σύνολό του;

2) Δεν θεωρεί ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ενημερώνονται λεπτομερώς από το δήμο Ρώμης;

3) Δεν κρίνει σκόπιμο, πριν αρχίσουν τα έργα αυτά, να συμμετάσχουν οι πολίτες στην προληπτική απόφαση, μεταξύ άλλων και για να προτείνουν ενδεχόμενες εναλλακτικές λύσεις;

(1) ΕΕ C 303 E της 24.10.2000, σελ. 120.

(2) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σελ. 40.

Απάντηση της κας Wallstrm εξ ονόματος της Επιτροπής

(14 Σεπτεμβρίου 2000)

Τα σχέδια δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (EIA) (Οδηγία του Συμβουλίου 85/337/ΕΟΚ(1) της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον και οδηγία 97/11/ΕΚ(2), για την τροποποίηση της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ). Ωστόσο όπως αναφέρει το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΙΑ επιβάλλεται να λαμβάνονται δεόντωςπόψη τα πιθανά σωρρευτικά αποτελέσματα που οφείλονται σε επιμέρους έργα.

Βάσει της οδηγίας του Συμβουλίου 90/313/ΕΟΚ(3) της 7ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος, οι δημόσιες αρχές καλούνται να διαθέτουν τις πληροφορίες που σχετίζονται με το περιβάλλον σε οιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωποποβάλει αντίστοιχη αίτηση δίχως αυτό ναποχρεούται να αποδείξει ίδιο συμφέρον (Άρθρο 3, παράγραφος 1). Οι δημόσιες αρχές έχουν τηνποχρέωση να απαντούν στα πρόσωπα που ζητούν πληροφορίες το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο εντός δύο μηνών. Άρνηση παροχής αναλόγων πληροφοριών επιβάλλεται να αιτιολογείται (Άρθρο 3, παράγραφος 4). Εφόσον ο αιτών θεωρεί ότι το αίτημά του για χορήγηση πληροφοριών απορρίφθηκε ή αγνοήθηκε, ή δεν απαντήθηκε δεόντως εκ μέρους της δημόσιας αρχής, ενδέχεται να επιδιώξει τη διοικητική ή δικαστική αναθεώρηση της απόφασης σύμφωνα με το αντίστοιχο εθνικό νομοθετικό σύστημα (Άρθρο 4). Η οδηγία αυτή μεταφέρθηκε στην Ιταλία με το νομοθετικό διάταγμα της 24ης Φεβρουαρίου 1997 αριθ. 39 σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος.

Όσον αφορά τη σκοπιμότητα της συμμετοχής του κοινού στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η Επιτροπή ευνοεί τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων που το αφορούν.

(1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985.

(2) ΕΕ L 73 της 14.3.1997.

(3) ΕΕ L 158 της 23.6.1990.