ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0212/02

υποβολή: Bruno Gollnisch (NI) προς την Επιτροπή

(30 Ιανουαρίου 2002)

Θέμα: Διατήρηση των τραπεζικών προμηθειών που επιβάλλονται στις πράξεις μετατροπής συναλλάγματος στην ευρωζώνη

Δύο χρόνια μετά την επίσημη εμφάνιση του ευρώ σε λογιστική μορφή (επιταγές, εμβάσματα) και έναν μήνα μετά την έναρξη κυκλοφορίας του στις χώρες της ΕΕ σε φυσική μορφή (τραπεζογραμμάτια και κέρματα) και ενώ οι προμήθειες που επιβάλλονται στις πράξεις μετατροπής συναλλάγματος μεταξύ των τραπεζικών ιδρυμάτων της ευρωζώνης θα έπρεπε να είχαν καταργηθεί, εντούτοις διαπιστώνεται ότι σε αυτόν τον τομέα δεν άλλαξε τίποτε.

Πράγματι, οι επιταγές που εκδίδονται σε μία χώρα της ευρωζώνης και εξαργυρώνονται σε μία άλληπόκεινται στις ίδιες τραπεζικές επιβαρύνσεις· οι αναλήψεις και οι πληρωμές με πιστωτική κάρτα σε άλλη χώρα από τη χώρα έκδοσής της επιβαρύνονται με τέλη· και τέλος τα διεθνή εμβάσματα μεταξύ λογαριασμώνπόκεινται ακόμα σεψηλές τραπεζικές επιβαρύνσεις, οι οποίες δικαιολογούνταν παλαιότερα από τις συναλλαγματικές πράξεις που πλέον δενφίστανται. Αυτές οι καταχρήσεις προσκρούουν στην αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων και τωνπηρεσιών, όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη της Ρώμης, και στον ενιαίο χαρακτήρα της χρηματοοικονομικής αγοράς που αναγγέλθηκε με πομπώδες τρόπο από τη Συνθήκη του Μάαστριχ.

Εκμηδενίζεται λοιπόν το κυριότερο πλεονέκτημα που προέβαλαν οι πρωτεργάτες του ενιαίου νομίσματος: η κατάργηση των προμηθειών που επιβάλλονται στις πράξεις μετατροπής συναλλάγματος.

Προτίθεται η Επιτροπή να τερματίσει αυτές τις προφανείς προσβλητικές συμπεριφορές κατά της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων και τωνπηρεσιών και του ενιαίου χαρακτήρα της χρηματοοικονομικής αγοράς·

Δεν συνιστά καταχρηστική πρακτική το γεγονός ότι οι τραπεζικές επιβαρύνσεις είναι πάντα τόσοψηλές τη στιγμή που δεν συναρτώνται πια με την αβεβαιότητα των συναλλαγματικών πράξεων·

Η γενίκευση του παραπάνω φαινομένου δεν προδικάζει την ύπαρξη παράνομων συμφωνιών μεταξύ ορισμένων εκ των κυρίων παραγόντων του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος·

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(27 Φεβρουαρίου 2002)

Η Επιτροπή ανησυχεί από δεκαετίας για το κόστος των διασυνοριακών πράξεων. Στόχος της Επιτροπής είναι η δημιουργία ενός ενιαίου χώρου πληρωμών, εντός του οποίου δεν θαπάρχει καμία διαφορά μεταξύ εγχωρίων και διασυνοριακών πληρωμών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπήπέβαλε, τον Ιούλιο 2001, πρόταση κανονισμού με τον οποίο επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, τα έξοδα διασυνοριακών πληρωμών σε ευρώ να είναι όμοια με τα έξοδα που καταβάλλονται για παρόμοιες συναλλαγές στο εσωτερικό του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2560/2001 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2001 σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ(1) εκδόθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2001 και μερικές διατάξεις του άρχισαν να ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 2001. Τα έξοδα για αναλήψεις μετρητών από μηχανήματα αυτόματης ανάληψης χαρτονομισμάτων και για τη χρησιμοποίηση καρτών πληρωμής πρέπει, από 1ης Ιουλίου 2001, να είναι τα ίδια, εφόσον η συναλλαγή είναι σε ευρώ, για εγχώριες και διασυνοριακές συναλλαγές. Μέχρι την ημερομηνία αυτή, οι τράπεζες και τα ιδρύματα πιστωτικών καρτών μπορούν να διατηρούν διαφορετικά συστήματα για τις διασυνοριακές συναλλαγές σε ευρώ.

Η ίδια αρχή της ισότητας του κόστους μεταξύ πληρωμών αυστηρά εγχωρίων και διασυνοριακών πληρωμών σε ευρώ θα ισχύσει και για τα εμβάσματα από την 1η Ιουλίου 2001.

Αντίθετα, η αρχή της ισότητας του κόστους δεν θα ισχύσει για τις επιταγές (βλ. σχετικά την απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση E-3681/01 της κας Banotti(2)).

(1) ΕΕ L 344 της 28.12.2001.

(2) βλέπε σελίδα 2.