Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ης Σεπτεμβρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών 96/49/ΕΚ και 96/87/ΕΚ. - Υπόθεση C-370/00.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-06329



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-370/00,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Μ. Wolfcarius, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένης από τον D. J. O'Hagan, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 96/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (ΕΕ L 235, σ. 25), και προς την οδηγία 96/87/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/49 (ΕΕ L 335, σ. 45), ή/και παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τη θέσπισή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),

συγκείμενο από τους Μ. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann και L. Sevón (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 5ης Ιουλίου 2001,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2000 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 96/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (ΕΕ L 235, σ. 25), και προς την οδηγία 96/87/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/49 (ΕΕ L 335, σ. 45), ή/και παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τη θέσπισή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.

2 Δυνάμει των άρθρων 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/49 και 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/87, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις ως άνω οδηγίες πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, ενημερώνουν δε αμέσως την Επιτροπή σχετικώς.

3 Θεωρώντας ότι οι οδηγίες 96/49 και 96/87 δεν μεταφέρθηκαν στο ιρλανδικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως. Η Επιτροπή, αφού ζήτησε, με έγγραφο οχλήσεως, από την Ιρλανδία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, της απηύθυνε, στις 27 Ιανουαρίου 2000 και την 1η Φεβρουαρίου 2000, δύο αιτιολογημένες γνώμες με τις οποίες κάλεσε το κράτος μέλος αυτό να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να συμμορφωθεί σχετικά εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση.

4 Η Επιτροπή, επειδή δεν έλαβε καμια πληροφορία σχετικά με την εμπρόθεσμη μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, άσκησε την παρούσα προσφυγή.

5 Υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη από τα άρθρα 10 ΕΚ και 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Ιρλανδία έπρεπε να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 96/49 και 96/87.

6 Η Ιρλανδία, η οποία δεν αμφισβητεί την παράβαση, εκθέτει ότι η μεταφορά των οδηγιών αυτών στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκεται σε εξέλιξη.

7 Δεδομένου ότι η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών 96/49 και 96/87 δεν πραγματοποιήθηκε εμπροθέσμως, η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη.

8 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες 96/49 και 96/87, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 96/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων, και προς την οδηγία 96/87/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/49, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.

2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.