4.

Όσον αφορά το ιστορικό γενέσεως του προσβαλλόμενου κανονισμού, πρέπει να σημειωθεί ότι, μετά το ατύχημα του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνομπίλ στις 26 Απριλίου 1986, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψηφίσματα της 15ης Μαΐου και 11ης Σεπτεμβρίου 1986 κάλεσε τις αρμόδιες κοινοτικές αρχές να διασφαλίσουν την προστασία της υγείας του πληθυσμού καθορίζοντας μέγιστες τιμές, οι οποίες να ορίζονται κατά τρόπο ομοιόμορφο, όσον αφορά τις δόσεις ραδιενεργού ακτινοβολίας που επιτρέπεται να υπάρχουν στα τρόφιμα. Στις 16 Ιουνίου 1987 η Επιτροπή υπέβαλε την πρόταση της σχετικά με τον επίδικο κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΕ C 174, σ. 6). Η πρόταση αυτή ερείδεται στο άρθρο 31 της Συνθήκης ΕΚΑΕ. Επί της προαναφερθείσας προτάσεως της Επιτροπής, ο πρόεδρος του Συμβουλίου ζήτησε με έγγραφο της 3ης Ιουλίου 1987 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 31 της Συνθήκης ΕΚΑΕ. Στις 7 Ιουλίου 1987 ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρέπεμψε το θέμα για εξέταση ως προς την ουσία στην επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών, και για εξέταση προς διατύπωση γνώμης στην επιτροπή γεωργίας, αλιείας και τροφίμων, καθώς και στην επιτροπή ενεργείας, έρευνας και τεχνολογίας. Ήδη κατά τη συνεδρίαση της της 24ης Ιουνίου 1987, η αρμόδια επί της ουσίας επιτροπή είχε εξετάσει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 36, παράγραφος 3, του κανονισμού του Κοινοβουλίου, την ορθότητα της προταθείσας από την Επιτροπή νομικής βάσεως και είχε αποφασίσει με έγγραφο της 26ης Ιουνίου 1987 να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής νομικών θεμάτων και δικαιωμάτων των πολιτών. Την 1η Οκτωβρίου 1987 η επιτροπή νομικών θεμάτων και δικαιωμάτων των πολιτών διατύπωσε παμψηφεί γνώμη η οποία κατέληγε στο ακόλουθο συμπέρασμα: « Η επιτροπή νομικών θεμάτων και δικαιωμάτων των πολιτών συνιστά στην επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών να ζητήσει από την Επιτροπή να τροποποιήσει τη νομική βάση της εν λόγω προτάσεως, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 100 Α της Συνθήκης ΕΟΚ, και, ενδεχομένως, να παραπέμψει το θέμα αυτό στο Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού του. » Η επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών υιοθέτησε τη νομική αυτή άποψη στην έκθεση που συνέταξε η Bloch von Blottnitz και, σύμφωνα με το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού του Κοινοβουλίου, παρέπεμψε το θέμα στο τελευταίο. Κατά τη συνεδρίαση της 13ης Οκτωβρίου 1987 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε με 232 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 9 αποχές το ακόλουθο ψήφισμα ( ΕΕ C 305, σ. 33 ): « Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ... 1. αμφισβητεί σύμφωνα με το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού, την καταλληλότητα της νομικής βάσεως που επέλεξε η Επιτροπή για την πρόταση κανονισμού. 2. κρίνει ότι το άρθρο 31 της Συνθήκης ΕΚΑΕ σχετικά με την εκπόνηση εκ μέρους της Επιτροπής και τη θέσπιση εκ μέρους του Συμβουλίου των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων κατά των κινδύνων που προκύπτουν από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση 3. κρίνει ότι η πρόταση κανονισμού πρέπει να βασισθεί στο άρθρο 100 Α της Συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς. 4. ζητεί επίμονα από την Επιτροπή να τροποποιήσει, σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 3, της Συνθήκης, την πρόταση κανονισμού και να θεωρήσει ως μόνη νομική βάση το άρθρο 100 Α· 5. αναθέτει στον πρόεδρο του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή. » Κατά τη συνεδρίαση του της 28ης Οκτωβρίου 1987 το Κοινοβούλιο, βάσει εκθέσεως της επιτροπής περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών, ψήφισε επί των τροποποιήσεων της προτάσεως της Επιτροπής. Ενέκρινε με απόλυτη πλειοψηφία των μελών του τις διάφορες τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης της τροποποιήσεως σχετικά με την αντικατάσταση, όσον αφορά τη νομική βάση, του άρθρου 31 της Συνθήκης ΕΚΑΕ με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης ΕΟΚ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 40 του κανονισμού του, να καταστήσει γνωστή τη θέση της επί των τροποποιήσεων που είχε ψηφίσει. Κατά τη σύνοδο του Δεκεμβρίου 1987η Επιτροπή γνωστοποίησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι ερέμενε οτο άρθρο 31 της Συνθήκης ΕΚΑΕ ως νομική βάση της προτάσεως της. Στις 16 Δεκεμβρίου 1987 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε με 348 ψήφους υπέρ, 26 κατά και 9 αποχές το εξής ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου ( ΕΕ C 13, σ. 61 ): « Ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου ( Διαδικασία συνεργασίας ) που αποτελεί γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πρόταση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς το Συμβούλιο σχετικά με κανονισμό που καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας για τα τρόφιμα, τις ζωοτροφές και το πόσιμο ύδωρ. (σε περίπτωση αφύσικων επιπέδων ραδιενέργειας ή πυρηνικού ατυχήματος ) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, — έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, — αφού κλήθηκε από το Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει σύμφωνα με το άρθρο 31 της Συνθήκης Ευρατόμ..., — έχοντας υπόψη το ψήφισμα της 13ης Οκτωβρίου 1987 που αμφισβητεί έντονα την προτεινόμενη νομική βάση, — έχοντας υπόψη την έκθεση της επιτροπής περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών και τη γνωμοδότηση της επιτροπής ενεργείας, έρευνας και τεχνολογίας..., — έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών για την πρόταση της Επιτροπής, 1. απορρίπτει την πρόταση της Επιτροπής και καλεί την Επιτροπή να υποβάλει τροποποιημένη πρόταση βάσει του άρθρου 11)1) Α της Συνθήκης ΕΟΚ 2. αναθέτει στον πρόεδρο να διαβιβάσει την παρούσα γνωμοδότηση στο Συμβούλιο και την Επιτροπή. » Στις 14 Δεκεμβρίου 1987, δηλαδή δυο ημέρες πριν από την έγκριση του ψηφίσματος νομοθετικού περιεχομένου του Κοινοβουλίου, το Συμβούλιο κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν ύστερα από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ. Στις 22 Δεκεμβρίου 1987 το Συμβούλιο, αφού έλαβε γνώση της γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εξέδωσε τον κανονισμό 3954/87.