ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 15ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1982. - DENKAVIT FUTTERMITTEL GMBH ΚΑΤΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ VERWALTUNGSGERICHT ΤΗΣ ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΜΑΙΝ. - ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΕΝΟ ΓΑΛΑ : ΕΞΟΔΑ ΕΛΕΓΧΟΥ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 233/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 02933



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Γεωργία — Κοινή οργάνωση αγορών — Γάλα καί γαλακτοκομικά προϊόντα — Ενισχύσεις γιά τό αποκορυφωμένο γάλα — Έξοδα τών αναγκαίων ελέγχων — Επιβολή στήν ενδιαφερομένη επιχείρηση — Επιτρέπεται — Όροι

( Κανονισμός τής Επιτροπής 1725/79 , άρθρο 10 )

Περίληψη

Δέν αντιβαίνει πρός τό άρθρο 10 τού κανονισμού 1725/79 η εκ μέρους ενός κράτους μέλους , δυνάμει τής εθνικής του νομοθεσίας , επιβολή στήν ενδιαφερομένη επιχείρηση τών εξόδων γιά ελέγχους πού διενεργούνται κατ’ εφαρμογή τής εν λόγω διατάξεως , οταν τά επιβαλλόμενα στήν επι χείρηση αυτή ποσά αποτελούν έξοδα συνήθη γιά τέτοιου είδους ελέγχους καί δέν ανέρχονται σέ ποσό πού νά δύναται νά αποθαρρύνει τίς επιχειρήσεις νά αναπτύξουν τίς δραστηριότητες , τίς οποίες έχει ως σκοπό νά ενθαρρύνει η χορήγηση τής ενισχύσεως .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 233/81 ,

πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Verwaltungsgericht τής Φραγκφούρτης επί τού Μάιν πρός τό Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , μέ τήν οποία ζητείται στό πλαίσιο τής εκκρεμούς ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ

DENKAVIT FUTTERMITTEL GMBH , Warendorf ,

καί

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ , εκπροσωπουμένης από τό Bundesamt fuer Ernaehrung und Forstwirtschaft ( Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διατροφής καί Δασοπονίας ), Φραγκφούρτη επί τού Μάιν ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 10 τού κανονισμού 1725/79 τής Επιτροπής , τής 26ης Ιουλίου 1979 , περί τών λεπτομερειών παροχής ενισχύσεων στό αποκορυφωμένο γάλα πού μεταποιείται σέ σύνθετες τροφές καί στό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη πού προορίζεται ιδίως γιά τήν διατροφή μόσχων ( ΕΕ , ειδ . έκδ . 03/026 , σ . 12 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ διάταξη τής 8ης Ιουλίου 1981 , πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 17 τού Αυγούστου 1981 τό Verwaltunsgericht τής Φραγκφούρτης επί τού Μάιν υπέβαλε , δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , προδικαστικό ερώτημα ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 10 τού κανονισμού 1725/79 τής Επιτροπής , τής 26ης Ιουλίου 1979 , περί τών λεπτομερειών παροχής ενισχύσεων στό αποκορυφωμένο γάλα πού μεταποιείται σέ σύνθετες τροφές καί στό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη πού προορίζεται ιδίως γιά τήν διατροφή μόσχων ( ΕΕ , ειδ . έκδ ., 03/026 , σ . 12 ).

2 Τό ερώτημα αυτό ανέκυψε στό πλαίσιο προσφυγής πού ήσκησε μιά επιχείρηση παραγωγής τροφών γιά μόσχους μέ βάση τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη κατά αποφάσεως τού Bundesamt fuer Ernaehrung und Forstwirtschaft ( Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διατροφής καί Δασοπονίας ), γερμανικού οργανισμού παρεμβάσεως , ο οποίος τήν υπεχρέωνε νά καταβάλει ποσό 329,90 μάρκων ( DM ) ως έξοδα ελέγχου προϊόντων , στά οποία ειναι δυνατόν νά χορηγηθεί κοινοτική ενίσχυση . Η απόφαση αυτή εστηρίζετο στό άρθρο 12 τής γερμανικής κανονιστικής αποφάσεως τού 1977 περί χορηγήσεως ενισχύσεων γιά τό αποκορυφωμένο γάλα ( Beihilfenverordnung Magermilch , BGBl . I , 1977 , σ . 792 ), τό οποίο προβλέπει οτι τά έξοδα δειγματοληψίας καί αναλύσεων τών εμπορευμάτων βαρύνουν αυτόν πού ζητεί τήν ενίσχυση .

3 Επειδή η ενδιαφερομένη επιχείρηση υπεστήριξε οτι οι κοινοτικοί κανονισμοί , πού εφαρμόζονται γιά τήν μεταποίηση τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη πού προορίζεται γιά τήν διατροφή ζώων , δέν αναγνωρίζουν στά κράτη μέλη καμμία αρμοδιότητα ρυθμίσεως τής διαδικασίας τών ελέγχων πού ειναι αναγκαίοι γιά τήν χορήγηση ενισχύσεων στόν τομέα αυτό , τό Verwaltungsgericht υπέβαλε στό Δικαστήριο τό ερώτημα άν ειναι σύμφωνο μέ τό κοινοτικό δίκαιο νά εισπράττει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας τέλη γιά τά έξοδα τών ελέγχων πού διενεργούνται στά εμπορεύματα κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 10 τού κανονισμού 1725/79 .

4 Τό εθνικό δικαστήριο ερωτά άν τό ανωτέρω άρθρο 10 έχει τήν έννοια οτι δέν επιτρέπει σέ ενα κράτος μέλος νά επιβαρύνει τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις , δυνάμει τής εθνικής του νομοθεσίας , μέ τά έξοδα ελέγχων πού διενεργούνται κατ’ εφαρμογή τής διατάξεως αυτής .

5 Πρέπει νά σημειωθεί οτι τό άρθρο 10 τού κανονισμού 804/68 τού Συμβουλίου , τής 27ης Ιουνίου 1968 , περί κοινής οργανώσεως αγοράς στόν τομέα τού γάλακτος καί τών γαλακτοκομικών προϊόντων ( ΕΕ , ειδ . έκδ ., 03/003 , σ . 82 ), προβλέπει οτι χορηγούνται ενισχύσεις γιά τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη πού παράγεται εντός τής Κοινότητος καί χρησιμοποιείται γιά τήν διατροφή ζώων , εφ’ οσον τά εν λόγω προϊόντα ανταποκρίνονται σέ ορισμένες προϋποθέσεις . Ο κανονισμός 986/68 τού Συμβουλίου , τής 15ης Ιουλίου 1968 , περί θεσπίσεως τών γενικών κανόνων σχετικά μέ τήν χορήγηση ενισχύσεων γιά τό αποκορυφωμένο γάλα καί τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη πού προορίζεται γιά τήν διατροφή ζώων ( ΕΕ , ειδ . έκδ ., 03/003 , σ . 120 ) ορίζει στό άρθρο 3 οτι τό ποσό τής ενισχύσεως καταβάλλεται μόνον άν αποδεικνύεται οτι τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη έχει μετουσιωθεί ή χρησιμοποιηθεί γιά τήν παρασκευή συνθέτων τροφών καί στό άρθρο του 4 , οπως ετροποποιήθη από τόν κανονισμό 1038/72 τού Συμ βουλίου , τής 18ης Μα ΐου 1972 ( ΕΕ , ειδ . έκδ ., 03/008 , σ . 5 ), οτι τά κράτη μέλη λαμβάνουν τά αναγκαία μέτρα γιά νά εξασφαλίσουν τήν εφαρμογή τής διατάξεως αυτής .

6 Στό πλαίσιο αυτό εντάσσεται τό άρθρο 10 τού κανονισμού 1725/79 , τό οποίο καθορίζει τά μέτρα ελέγχου πού οφείλουν νά λάβουν τά κράτη μέλη ιδίως σέ σχέση πρός τήν μεγίστη περιεκτικότητα σέ νερό τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη καί τή χρησιμοποίηση τού προϊόντος αυτού ως έχει ή υπό μορφή μίγματος κατά τήν παρασκευή συνθέτων τροφών , κατά τήν έννοια τού κανονισμού . Όσον αφορά τό τελευταίο αυτό σημείο , τό άρθρο 10 , παράγραφος 2 , προβλέπει οτι οι λεπτομέρειες ελέγχου πού προσδιορίζονται από τό ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πρέπει νά πληρούν τουλάχιστον τούς ορους πού αναφέρονται στήν διάταξη αυτή . Σύμφωνα μέ τό άρθρο 10 , παράγραφος 3 , τά αποτελέσματα τών ελέγχων πρέπει νά παρατίθενται από τόν επιφορτισμένο μέ τόν έλεγχο οργανισμό σύμφωνα μέ τό δελτίο αναλύσεως καί τό δελτίο ελέγχου , τών οποίων τά υποδείγματα , υπό μορφή παραρτημάτων καθορίζονται μέ τόν κανονισμό· αντίγραφο τών εγγράφων αυτών πρέπει νά διαβιβασθεί στήν ενδιαφερομένη επιχείρηση .

7 Από τήν εξέταση τού άρθρου 10 τού κανονισμού 1725/79 προκύπτει οτι η διάταξη αυτή δέν περιέχει καμμία πρόβλεψη γιά τά έξοδα τών ελέγχων πού πρέπει νά διενεργηθούν . Διευκρινίζοντας ομως οτι ο έλεγχος πρέπει νά συγκεντρώνει «τουλάχιστον» τούς ορους πού καθορίζονται στήν διάταξη αυτή καί προβλέποντας οτι αυτός ο τρόπος ελέγχου καθορίζεται από τά κράτη μέλη , τό εν λόγω άρθρο 10 δείχνει οτι η κοινοτική ρύθμιση περί τών ελέγχων αυτών δέν εξαντλεί τό θέμα .

8 Συνεπώς , τό γράμμα τού εν λόγω κανονισμού δέν απαγορεύει στά κράτη μέλη νά διενεργήσουν δωρεάν τούς ελέγχους αυτούς ούτε νά ζητήσουν από τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τήν καταβολή τών σχετικών εξόδων .

9 Βάσει τών ανωτέρω συνάγεται — οπως έκρινε καί τό Δικαστήριο εν σχέσει πρός τήν κοινή οργάνωση αγορών στόν τομέα τών αυγών ( απόφαση τής 30ής Νοεμβρίου 1978 , Bussone , 31/78 , Slg ., σ . 2429 ) — οτι η κοινοτική ρύθμιση αφήνει στά κράτη μέλη τήν επίλυση τού ζητήματος τής χρηματοδοτήσεως τών ελέγχων .

10 Άν καί η ελευθερία αυτή τών κρατών μελών δέν ειναι δυνατό νά ασκείται μέ τρόπο ωστε νά τίθενται σέ κίνδυνο οι στόχοι τής ρυθμίσεως μέ τήν οποία η ελευθερία αυτή παραχωρείται , εντούτοις οι στόχοι αυτοί δέν τίθενται σέ κίνδυνο , οταν τά επιβαλλόμενα στήν ενδιαφερομένη επιχείρηση έξοδα αποτελούν έξοδα συνήθη γιά τέτοιου είδους ελέγχους καί δέν ανέρχονται σέ ποσό πού νά δύναται νά αποθαρρύνει τίς επιχειρήσεις νά αναπτύξουν τίς δραστηριότητες , τίς οποίες έχει ως σκοπό νά ενθαρρύνει η χορήγηση τής ενισχύσεως .

11 Μέ τήν διάταξη περί παραπομπής εφιστάται περαιτέρω η προσοχή τού Δικαστηρίου στό άρθρο 9 , παράγραφος 4 , τού κανονισμού 1725/79 , τό οποίο προβλέπει οτι κατόπιν αιτήσεως τού ενδιαφερομένου διενεργείται ειδική έρευνα , τής οποίας τά έξοδα βαρύνουν τόν αιτούντα . Εφ’ οσον τό άρθρο 10 δέν περιέχει μιά τέτοια ρητή ρύθμιση ως πρός τά έξοδα , ειναι δυνατόν νά συναχθεί , βάσει τής διατάξεως , οτι τά έξοδα τών ελέγχων πού διενεργούνται κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 10 δέν ειναι δυνατό νά καταβληθούν από τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις .

12 Όπως , ομως , ορθώς ετόνισε η Επιτροπή , επιβάλλεται η παρατήρηση οτι τό ανωτέρω άρθρο 9 , παράγραφος 4 , αφορά ειδικά τήν περίπτωση οπου , επί αποδόσεως τού ποσού αχρεωστήτως καταβληθείσης ενισχύσεως , επιτρέπεται στήν ενδιαφερομένη επιχείρηση νά αποδείξει οτι η μή τήρηση τών εφαρμοστέων κοινοτικών διατάξεων δέν αφορά παρά μόνον ενα μέρος τού αποκορυφωμένου γάλακτος ή τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη πού χρησιμοποιείται μεταξύ δύο χρονικών σημείων κατά τά οποία διενεργούνται οι έλεγχοι . Τό γεγονός οτι τά έξοδα πού συνεπάγεται η απόδειξη αυτή βαρύνουν σύμφωνα μέ τό άρθρο 9 , παράγραφος 4 , τήν ενδιαφερομένη επιχείρηση , δέν παρέχει καμμία ένδειξη γιά τήν ερμηνεία τού άρθρου 10 .

13 Γιά ολους τούς ανωτέρω λόγους η απάντηση στό ερώτημα πού υπεβλήθη ειναι οτι τό άρθρο 10 τού κανονισμού 1725/79 έχει τήν έννοια οτι δέν αντιβαίνει σ’ αυτό η εκ μέρους ενός κράτους μέλους , δυνάμει τής εθνικής του νομοθεσίας , επιβάρυνση τής ενδιαφερομένης επιχειρήσεως μέ τά έξοδα ελέγχων πού διενεργούνται κατ’ εφαρμογή τής εν λόγω διατάξεως , οταν τά επιβαλλόμενα στήν επιχείρηση αυτή ποσά αποτελούν συνήθη έξοδα γιά τέτοιου είδους ελέγχους καί δέν ανέρχονται σέ τέτοιο ποσό πού νά δύναται νά αποθαρρύνει τίς επιχειρήσεις νά αναπτύξουν τίς δραστηριότητες , τίς οποίες έχει ως σκοπό νά ενθαρρύνει η χορήγηση τής ενισχύσεως .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

14 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η κυβέρνηση τής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής Γερμανίας καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος , πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Διά ταύτα ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε τό Verwaltungsgericht τής Φραγκφούρτης επί τού Μάιν μέ διάταξη τής 8ης Ιουλίου 1981 , αποφαίνεται :

Δέν αντιβαίνει πρός τό άρθρο 10 τού κανονισμού 1725/79 τής Επιτροπής , τής 26ης Ιουλίου 1979 , η εκ μέρους ενός κράτους μέλους , δυνάμει τής εθνικής του νομοθεσίας , επιβάρυνση τής ενδιαφερομένης επιχειρήσεως μέ τά έξοδα ελέγχων πού διενεργούνται κατ’ εφαρμογή τής εν λόγω διατάξεως οταν τά επιβαλλόμενα στήν επιχείρηση αυτή ποσά αποτελούν συνήθη έξοδα γιά τέτοιου είδους ελέγχους καί δέν ανέρχονται σέ ποσό πού νά δύναται νά αποθαρρύνει τίς επιχειρήσεις νά αναπτύξουν τίς δραστηριότητες , τίς οποίες έχει ως σκοπό νά ενθαρρύνει η χορήγηση τής ενισχύσεως .