Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Οκτωβρίου 2003. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/21/ΕΚ - Επισήμανση επικίνδυνων ουσιών - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη. - Υπόθεση C-307/02.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2003 σελίδα 00000



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Διάδικοι

Στην υπόθεση C-307/02,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη L. Strφm, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από τους G. Bergues και D. Petrausch,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 103, σ. 70), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(δεύτερο τμήμα),

συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο τμήματος, Β. Σκουρή, και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές,

γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού έλαβε υπόψη την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις της γενικής εισαγγελέα, την οποία άκουσε προηγουμένως,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Αυγούστου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 103, σ. 70), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής.

Νομικό πλαίσιο

2 Η οδηγία 2000/21 περιέχει στο παράρτημά της κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αφορούν τους τομείς των προϋόντων για τα οποία υφίστανται κοινοτικές διαδικασίες κοινοποίησης ή έγκρισης και για τα οποία οι απαιτήσεις υποβολής δεδομένων για τις κατηγορίες των εντοπισθεισών ουσιών είναι ισοδύναμες προς τις οριζόμενες στην οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών (ΕΕ 1967, 196, σ. 1). Στον εν λόγω κατάλογο περιλαμβάνεται και η οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1).

3 Το άρθρο 3 της οδηγίας 2000/21 έχει ως εξής:

«1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις απαραίτητες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως την 1η Απριλίου 2001 και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν σχετικά να περιέχουν ή να συνοδεύονται από παραπομπή στην παρούσα οδηγία κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο γίνεται ανάλογη αναφορά.»

Προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία

4 Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 226, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή, αφού έδωσε τη δυνατότητα στη Γαλλική Δημοκρατία να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της, της απηύθυνε, με έγγραφο της 21ης Δεκεμβρίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τη γνώμη αυτή εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

5 Με έγγραφο της 6ης Φεβρουαρίου 2002, οι γαλλικές αρχές επισήμαναν την ύπαρξη σχεδίου διατάγματος σχετικού με τον έλεγχο της διαθέσεως ενεργών ουσιών και βιοκτόνων στην αγορά, το οποίο εξαιρεί, με διάταξή του, τις ενεργές ουσίες βιοκτόνων προϋόντων από την υποχρέωση δηλώσεως νέων ουσιών, όπως ορίζει η οδηγία 2000/21.

Επί της προσφυγής

6 Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Γαλλική Δημοκρατία ούτε έλαβε ούτε δημοσίευσε εμπροθέσμως τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/21 και, εν πάση περιπτώσει, δεν τις κοινοποίησε στην Επιτροπή, παραβαίνοντας ούτως τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας.

7 Η Γαλλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι, για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, εκπονήθηκε σχέδιο διατάγματος σχετικό με τον έλεγχο της διαθέσεως ενεργών βιοκτόνων ουσιών στην αγορά και τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για βιοκτόνα προϋόντα. Σκοπός του άρθρου 24 του διατάγματος αυτού είναι να εξαιρέσει από τη διαδικασία προηγούμενης δηλώσεως τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνον ως δραστικά συστατικά βιοκτόνων προϋόντων. Με το διάταγμα αυτό, οι γαλλικές αρχές συμμορφώνονται ταυτόχρονα προς την οδηγία 98/8 και προς την οδηγία 2000/21.

8 Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή παρουσιαζόταν κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 15ης Μαρτίου 2001, C-147/00, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-2387, σκέψη 26, και της 4ης Ιουλίου 2002, C-173/01, Επιτροπή κατά Ελλάδας, Συλλογή 2002, σ. Ι-6129, σκέψη 7).

9 Δεν αμφισβητείται, όμως, εν προκειμένω ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν έλαβε τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας 2001/21 στο εσωτερικό δίκαιο εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας.

10 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Γαλλικής Δημοκρατίας και αυτή ηττήθηκε, επιβάλλεται να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(δεύτερο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.