EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :4 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 20ής Ιανουαρίου 2011
Υπόθεση F-132/07
Guido St rack
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Άρθρα 17, 17α και 19 το υ Κανονισμού Υπηρεσιακής 
Καταστάσεως των υπαλλήλων — Αίτηση άδειας για τη δημοσιοποίηση εγγράφων — Αίτηση άδειας για 
τη δημοσίευση κειμένου — Αίτηση άδειας για τη χρ ήση διαπιστώσεων ενώπιον εθνικών δικαιοδοτικών 
αρχών — Παραδεκτό»
Αντικείμενο:Προσφυγή-αγωγή, ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ και 152 Α Ε, με την οποία ο 
G. Strack ζητεί, αφενός, την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου, 
της 9ης Αυγούστου, της 11 ης Σεπτεμβρίου και της 9ης Νοεμβρίου 2007 , με τις οποίες 
απορρίφθηκαν οι α ιτήσεις το υ να το υ δ οθεί άδεια να δ ημοσιοποιήσει και να 
χρησιμοποιήσει στο π λαίσιο π οινικής δίκης διάφορα έγγραφα π ου ενοχοποιούσαν 
ορισμένα μ έλη και υπαλλήλους της Επιτροπής και, αφετέρου, να υ ποχρεωθεί η 
Επιτροπή να κ αταβάλει τουλάχιστον 10 000  ευρώ ω ς αποκατάσταση της ζημίας που 
αυτός υπέστη εξαιτίας των αποφάσεων αυτών πλέον τόκους.
Απόφαση: Η π ροσφυγή-αγωγή α πορρίπτεται. Ο π ροσφεύγων-ενάγων φ έρει το σ ύνολο των 
δικαστικών εξόδων.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Κατάθεση του υπομνήματος αντικρούσεως — Προθεσμία —Παράταση
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, άρθρο 39 § 2)
2. Υπάλληλοι — Δικαιώματα κα ι υποχρεώσεις — Ελευθερία έκφρασης — Άσκηση — Όρια
(Άρθρο 6 § 3, ΣΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 17α)
3. Υπάλληλοι — Δικαιώματα κα ι υποχρεώσεις — Ελευθερία έκφρασης — Δημοσίευση κειμένων που 
συνδέονται με τις δραστηριότητες της Ένωσης — Έλλειψη υποχρεώσεως ενημερώσεως όσον αφορά 
πρώην υ παλλήλους — Αποκάλυψη υ πηρεσιακών π ληροφοριών — Υποχρέωση χ ορηγήσεως 
προηγούμενης εγκρίσεως για τους πρώην υπαλλήλους
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 17 κα ι 17α)
4. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Α ίτηση κα τά την έννοια του ά ρθρου 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού 
Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Έννοια
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 90 § 1)
2 ECLI:EU:F:2011 :4ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-132/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
5. Υπάλληλοι — Δικαιώματα κα ι υποχρεώσεις — Αποκάλυψη υ πηρεσιακών π ληροφοριών — 
Υποχρέωση χορηγήσεως προηγούμενης εγκρίσεως — Λόγος υπάρξεως
(Άρθρο 339 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 17)
6. Υπάλληλοι — Δικαιώματα κα ι υποχρεώσεις — Αποκάλυψη υ πηρεσιακών π ληροφοριών — 
Υποχρέωση χορηγήσεως προηγούμενης εγκρίσεως — Υποχρέωση υποβολής στη διοίκηση αρκούντως 
σαφούς αιτήσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 17)
7. Υπάλληλοι — Αρχές — Αρχή της χρηστής διοικήσεως — Περιεχόμενο
8. Υπάλληλοι — Δικαιώματα κα ι υποχρεώσεις — Αποκάλυψη υ πηρεσιακών π ληροφοριών — 
Μαρτυρία ενώπιον εθνικού δικαστηρίου — Υποχρέωση προηγούμενης εγκρίσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 11, εδ. 1, 17 κα ι 19)
1. Το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης 
παρέχε ι στον Πρόεδρό το υ τη δυ νατότητα να π αρατείνει την προθεσμία που τάχθηκε στον καθού, 
προκειμένου να υ ποβάλει το υ πόμνημα αν τικρούσεως. Συναφώς, η π ερίσταση ότι σ υμφωνήθηκαν 
περισσότερες π αρατάσεις ελλείψει εκατέρωθεν α κροάσεως δ εν π ροσβάλλει το δ ικαίωμα το υ 
προσφεύγοντος σε δ ίκαιη δίκη, αν η κ ατάσταση των διαδίκων δεν έχε ι τροποποιηθεί ουσιαστικά. 
Συνεπώς, ο δ ίκαιος χαρακτήρας μιας διαδικασίας αξιολογείται υπό το π ρίσμα το υ συνόλου αυτής.
(βλ. σκέψη 31)
2. Η υποχρέωση να ε νημερώνεται η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή σχε τικά με την πρόθεση να 
δημοσιευτεί κείμενο, το αν τικείμενο το υ οποίου σχε τίζεται με τη δραστηριότητα της Ένωσης συνιστά 
περιορισμό κατά την άσκηση της ελευθερίας εκφράσεως το υ υπαλλήλου. Επομένως, ο π εριορισμός 
αυτός πρέπει να α ξιολογείται υπό το π ρίσμα το υ άρθρου 10, παράγραφος 2, της Ευρωπαϊκής 
Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η ο ποία κατοχυρώνει θεμελιώδη δικαιώματα που ως γενικές 
αρχές το υ δικαίου αποτελούν μέρος το υ δικαίου της Ένωσης, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, 
ΣΕΕ. Κατά τα οριζόμενα σ το ά ρθρο 10, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας συμβάσεως, η ά σκηση 
της ελευθερίας εκφράσεως «συνεπαγoμέν[ης] καθήκoντα κ αι ευθύνας, δύ ναται να υ παχθή εις 
ωρισμένας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισμoύς ή κυ ρώσεις», εφόσον προβλέπονται από το ν νόμο. 
Επιπλέον, μια διάταξη δεν μπορεί να ε πιβάλλει νομίμως περιορισμούς στην ελευθερία εκφράσεως, αν 
δεν είναι διατυπωμένη κατά τρόπο αρκούντως ακριβή, ώστε να ε ίναι εφικτό γι α το ν πολίτη να 
ρυθμίζει τη συμπεριφορά το υ, πράγμα που επίσης επιτάσσει η α ρχή της ασφάλειας δικαίου.
(βλ. σκέψη 59)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 6 Μαρτίου 2001 , C-274/99 P, Conno lly κατά Επιτροπής, σκέψεις 40 έ ως 42· 3 Ιουνίου 2008 , C-308/06, 
Intertanko κ .λπ., σκέψη 69
3. Δεδομένου ότι το ά ρθρο 17α ΚΥΚ δεν εφαρμόζεται σε π ρώην υπαλλήλους, αυτοί μ πορούν να 
δημοσιεύουν κείμενα σ υναρτώμενα π ρος τις δραστηριότητες της Ένωσης, χωρίς να ε νημερώνουν 
προηγουμένως την αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή, υποχρεούνται, όμως, να ζ ητούν άδεια κατά την 
έννοια το υ άρθρου 17 το υ ΚΥΚ όχι μόνον πριν τη δημοσιοποίηση πληροφοριών των οποίων έλαβαν 
γνώση στο π λαίσιο των καθηκόντων το υς αλλά και πριν δημοσιεύσουν κείμενα π ου έχουν συντάξει οι 
ίδιοι ή σ τη σύνταξη των οποίων έχουν μετάσχει, τα οποία περιέχουν τέτοιου είδους πληροφορίες, εκτός 
και αν α υτές έχουν ήδη γίνει προσιτές στο κ οινό.
(βλ. σκέψεις 62 έως 64)
ECLI:EU:F:2011 :4 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-132/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
4. Αίτηση βασισμένη στο ά ρθρο 90, παράγραφος 1, ΚΥΚ πρέπει να δ ιευκρινίζει το αν τικείμενό της 
κατά τρόπο αρκούντως σαφή, ώστε η ε πιληφθείσα αρχή να μ πορεί να ε κδώσει απόφαση, έχοντας 
πλήρη γνώση της καταστάσεως, και, ελλείψει συγκεκριμένου αιτήματος για την έκδοση αποφάσεως, 
δεν νοείται αίτηση υπό την έννοια της εν λόγω διατάξεως. Ειδικότερα, ο σ κοπός της αιτήσεως δεν 
μπορεί να ε πιτευχθεί αν η α ρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή δεν είναι σε θ έση να κ ατανοήσει 
επαρκώς το αν τικείμενό της.
(βλ. σκέψη 69)
Παραπομπή:
ΔΔΕ: 12 Μαρτίου 1975 , 23/74, Küster κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 11
ΓΔΕΕ: 11 Ιουνίου 1996 , T-110/94, Sánchez Mateo κατά Επιτροπής, σκέψη 26· 11 Ιουνίου 1996 , T-111/94, Ouzounoff 
Popoff κατά Επιτροπής, σκέψη 28
5. Το άρθρο 17 Κ ΥΚ απαγορεύει, κατ’ αρχήν, στους υπαλλήλους να κ οινολογούν τις πληροφορίες που 
περιέρχονται στη γνώση το υς κατά την άσκηση των καθηκόντων το υς και εξαρτά την κοινολόγηση 
αυτή από προηγούμενη άδεια. Σκοπός το υ ως άν ω καθεστώτος άδειας είναι να π αρασχεθεί στην 
αρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή η δυ νατότητα να δ ιασφαλίζει ότι η κ οινολόγηση αυτή δεν 
προσβάλλει τα συμφέροντα της Ένωσης, θίγοντας ιδίως τη λειτουργία και τη φήμη της. Σκοπός το υ 
καθεστώτος είναι επίσης να ε ξασφαλίζεται, εν ευθέτω χρ όνω, ότι οι υ πάλληλοι ρ υθμίζουν τη 
συμπεριφορά το υς, λαμβάνοντας υπόψη το σ υμφέρον των θεσμικών οργάνων και τις υποχρεώσεις που 
υπέχουν δυ νάμει του άρθρου 339 Σ ΛΕΕ. Συνεπώς, το κ αθεστώς που καθιερώνει το ά ρθρο 17 Κ ΥΚ 
αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στη διαφύλαξη της σχέσε ως εμπιστοσύνης που πρέπει να υ φίσταται μεταξύ 
των θεσμικών οργάνων και των υπαλλήλων τους.
(βλ. σκέψη 71)
6. Το καθεστώς αδείας που καθιερώνει το ά ρθρο 17 Κ ΥΚ προβλέπει ότι ο υ πάλληλος που επιθυμεί να 
κοινολογήσει πληροφορίες που περιήλθαν σ τη γνώση το υ κατά την άσκηση των καθηκόντων του ή να 
χρησιμοποιήσει ενώπιον δικαστηρίων διαπιστώσεις που έκανε εντός του πλαισίου αυτού, υποχρεούται 
συναφώς να υ ποβάλει στην αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή αρκούντως σαφή αίτηση.
Η θ έση σε ε φαρμογή το υ καθεστώτος αυτού προϋποθέτει ότι το ζ ήτημα κατά πόσον μπορεί να 
επιτραπεί η κ οινολόγηση π ληροφοριών θα εκτιμηθεί λαμβανομένου υπόψη το υ σ υνόλου των 
περιστάσεων της εκάστοτε περιπτώσεως και των συνεπειών που αυτή θα έχε ι επί το υ θεσμικού 
οργάνου και επί της ασκήσεως της δημόσιας υπηρεσίας. Η ε ν λόγω θέση σε ε φαρμογή προϋποθέτει 
επιπλέον στάθμιση των εμπλεκόμενων συμφερόντων, προκειμένου να κ αθορισθεί αν π ρέπει να 
κατισχύσει το σ υμφέρον της Ένωσης ή το σ υμφέρον ενημερώσεως το υ κοινού. Δεν θα μπορούσε, 
εξάλλου, να σ υμβαίνει διαφορετικά, καθότι η ε λευθερία της έκφρασης περιλαμβάνει την ελευθερία 
κοινολογήσεως πληροφοριών και η α παγόρευση κοινολογήσεως που θα γινόταν β άσει σφαιρικής και 
αφηρημένης εκτιμήσεως της καταστάσεως δεν είναι συμβατή με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι 
δυνατό να π εριοριστεί η ε ν λόγω ελευθερία.
4 ECLI:EU:F:2011 :4ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-132/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Εξάλλου, το δ ικαίωμα κάθε διαδίκου σε δ ίκαιη δίκη που κατοχυρώνει το ά ρθρο 6 της Ευρωπαϊκής 
σύμβασης αν θρωπίνων δικαιωμάτων θα μπορούσε να θ ιγεί ουσιαστικώς, αν η α ρμόδια γι α το υς 
διορισμούς αρχή υ ποχρεωνόταν να ε κδίδει αποφάσεις αποφαινόμενη κ ατά τρόπο γ ενικό κ αι 
αφηρημένο, χωρίς να π ροβαίνει προηγουμένως σε π λήρη και εμπεριστατωμένο έλεγχο.
(βλ. σκέψεις 72 έως 75)
Παραπομπή:
ΔΔΕ: 18 Φεβρουαρίου 1992 , C-54/90, Weddel κατά Επιτροπής, προτάσεις το υ γενικού εισαγγελέα W. Van Gerven, 
σημείο 11
ΓΔΕΕ: 13 Ιουνίου 2002 , T-74/01, Ferrer de Moncada κ ατά Επιτροπής, σκέψη 58
7. Η αρχή της χρηστής διοικήσεως δεν απαλλάσσει τον διοικούμενο από την υποχρέωση ενημερώσεως 
και εντιμότητας που υπέχει έναντι των θεσμικών οργάνων οσάκις υποβάλλει αιτήσεις προς αυτά.
(βλ. σκέψη 79)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 23 Ιανουαρίου 2002 , Τ-386/00, Gonçalves κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 74· 17 Οκτωβρίου 2002 , T-180/00, 
Astipesca κατά Επιτροπής, σκέψη 93· 11 Μαρτίου 2003 , T-186/00, Conserve Italia κατά Επιτροπής, σκέψη 50
8. Τα ά ρθρα 17 κ αι 19 Κ ΥΚ δεν υποχρεώνουν, βεβαίως, τον υπάλληλο να π εριορίζει τον αριθμό και 
τον όγ κο των εγγράφων, για τη δημοσίευση ή τ ην προσκόμιση των οποίων ενώπιον της δικαιοσύνης 
ζητεί άδεια, εφόσον κρίνει ότι δ ικαιολογείται η δ ημοσίευση κ αι η π ροσκόμιση ενώπιον της 
δικαιοσύνης κ αθενός α πό τ α έ γγραφα α υτά. Εντούτοις, βάσει το υ κ αθήκοντος κ αλόπιστης 
συνεργασίας που βαρύνει τον υπάλληλο, δυνάμει του άρθρου 11, πρώτο εδάφιο, ΚΥΚ, υποχρέωσή το υ 
είναι να δ ιευκολύνει το έρ γο τ ης διοικήσεως. Από αυτή την άποψη, κατά μείζονα λ όγο υ πέχει την 
υποχρέωση να π αρέχε ι αρκούντως ακριβή στοιχεία, ιδίως όσον αφορά το αν τικείμενο των επίμαχων 
εγγράφων και τη σημασία το υς υπό το π ρίσμα το υ γενικού σκοπού που αυτός επιδιώκει. Ως εκ 
τούτου, είναι πιθανό ο υ πάλληλος να υ ποχρεωθεί να τ αξινομήσει τα έγγραφα βάσει κατάλληλων και 
ενιαίων κριτηρίων, προκειμένου να κ αταστήσει ευχερέσ τερη την εξέτασή το υς και να π αράσχει, 
ενδεχομένως, περίληψή το υς.
(βλ. σκέψεις 78 κ αι 81)