1.

Πρώτα πρέπει να κάνω μερικές παρατηρήσεις για την έκταση της εξετάσεως που πρέπει να διενεργήσει το Δικαστήριο. Η Βρετανική Κυβέρνηση τόνισε ότι μόνο τα ερωτήματα της παραγράφου 10 της αποφάσεως του εθνικού δικαστηρίου ασκούν επιρροή, καθώς εμφαίνεται από την επιστολή του RESIDENT MAGISTRATE της 10ης Μαρτίου 1978, η οποία αναφέρεται στα ερωτήματα που τέθηκαν στην απόφαση που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 1977. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι, κατά το μέτρο που η επιστολή περιέχει πρόσθετα ερωτήματα, δεν πρέπει να παραβλεφθεί ότι κατά τη γνώμη του δικαστή αυτά τίθενται μόνο «παρεμπιπτόντως», δηλαδή δεν είναι σχετικά και απαραίτητα για την επίλυση της διαφοράς. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι, αν ληφθεί υπόψη ότι μόνο οι MOVEMENT OF PIGS REGULATIONS είναι σχετικοί για τον RESIDENT MAGISTRATE και όχι όλες οι λεπτομέρειες των κανόνων εμπορίας της Βόρειας Ιρλανδίας, έπεται ότι μόνο τα ερωτήματα που ανέκυψαν σε σχέση με το άρθρο 37 της Συνθήκης ΕΟΚ είναι σχετικά και ότι τα ερωτήματα σε σχέση με τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης και τον κανονισμό 26 ή το άρθρο 8 της Συνθήκης είναι άσχετα για τη διαφορά της κύριας δίκης. Κατά τη γνώμη μου, είναι οπωσδήποτε ορθό να αναγνωριστεί ότι οι MOVEMENT OF PIGS REGULATIONS αποτελούν κυρίως τη διαφορά της κύριας δίκης. Μη τήρηση των κανονισμών αυτών αποτελεί ποινικό αδίκημα, αμέσως δε ανακύπτει το ερώτημα κατά πόσο αυτοί συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο. Κατά τη γνώμη μου, εν τούτοις, είναι επίσης σαφές ότι οι MOVEMENT OF PIGS REGULATIONS δεν αποτελούν αυτοτελή ρύθμιση. Είναι στενά συνδεδεμένοι με το BACON PIG MARKETING SCHEME, που ισχύει στη Βόρεια Ιρλανδία και η λειτουργία τους συνίσταται στο να εξασφαλίζουν αποτελεσματικά την τήρηση του μονοπωλίου εμπορίας, το οποίο έχει παραχωρηθεί στον BOARD. Επομένως, το τελευταίο δεν μπορεί να αφεθεί έξω από την εξέταση. Αν προέκυπτε ότι το μονοπώλιο περί εμπορίας συγκρούεται με το κοινοτικό δίκαιο, τότε θα ήταν επίσης σαφές ότι οι εθνικοί κανόνες, των οποίων η αποκλειστική λειτουργία συνίσταται στο να εξυπηρετούν το μονοπώλιο εμπορίας, είναι εξίσου μη νόμιμοι. Περαιτέρω νομίζω (και εδώ έρχομαι στο άλλο σκέλος του προβλήματος που προέβαλε η βρετανική Κυβέρνηση) ότι μόνο βάσει των συλλογισμών αυτών πρέπει να προσδιοριστεί ποια από τα πολλά ερωτήματα που τέθηκαν πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο. Δεν θα το θεωρούσα ορθό αν, εξ αιτίας της ασυνήθιστης παραπομπής με την οποία ασχολούμαστε εν προκειμένω (όπου ορισμένα ερωτήματα διατυπώνονται στην ίδια την απόφαση παραπομπής και ορισμένα άλλα τίθενται παραμπιπτόντως στη συνοδευτική επιστολή), το Δικαστήριο επρόκειτο να υιοθετήσει μια αυστηρά τυπολατρική θέση και να ασχοληθεί μόνο με τα ερωτήματα που περιέχονται στην απόφαση παραπομπής, χωρίς να λάβει υπόψη τον κίνδυνο επιβραδύνσεως της διαδικασίας, που θα μπορούσε να υπάρξει εξ αιτίας ενδεχόμενης νέας παραπομπής. Εκείνο που είναι προπάντων σημαντικό, είναι ότι το Δικαστήριο πρέπει τώρα να γνωρίζει πλήρως τα ζητήματα που ανέκυψαν στην κύρια δίκη. Αντίστοιχα, πρέπει να προσπαθήσει να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο, όσο γίνεται πιο πολύ, όλα τα σχετικά κριτήρια από πλευράς κοινοτικού δικαίου, ούτως ώστε να μπορέσει ο δικαστής να εξετάσει το συμβιβαστό του συστήματος εμπορίας της Βόρειας Ιρλανδίας με το κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, νομίζω ότι ο στενός περιορισμός της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που η βρετανική Κυβέρνηση θεωρεί αναγκαία, δεν είναι καθόλου ουσιώδης, το δε Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει όλες τις εκφάνσεις που είναι σχετικές με την τελική κρίση που περιέχεται στην ίδια την απόφαση παραπομπής και στη συνοδευτική επιστολή του RESIDENT MAGISTRATE, αν υιοθετήσει την άποψη ότι αυτό είναι εύλογο για την εξυπηρέτηση του σκοπού της κατάλληλης απασχολήσεως με την αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως. Απομένει ένα ακόμα σημείο για αποσαφήνιση, μολονότι αυτό παρουσιάζει μερικά προβλήματα. Ορισμένα ερωτήματα διατυπώνονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε το Δικαστήριο θα μπορούσε να νοήσει ότι καλείται να εξετάσει το συμβιβαστό του εθνικού δικαίου με το κοινοτικό δίκαιο. Στερείται όμως δικαιοδοσίας προς τούτο, διότι αυτό θα σήμαινε εφαρμογή του δικαίου, πράγμα που εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του εθνικού δικαστηρίου. Κατά το μέτρο αυτό, παρίσταται αναγκαίο να προχωρήσουμε με τον τρόπο που έχει ήδη υιοθετηθεί σε ολόκληρη σειρά άλλων υποθέσεων, εξάγοντας δηλαδή από μη ορθώς διατυπωθέντα ερωτήματα τα στοιχεία εκείνα που είναι πρόσφορα για εξέταση σε μια αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως· στη συνέχεια, πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες διαπιστώσεις περί κοινοτικού δικαίου που θα επιτρέψουν στο εθνικό δικαστήριο να επιλύσει τη συγκεκριμένη υπόθεση. Η παρούσα διαδικασία δεν παρουσιάζει σχετικά καμιά δυσχέρεια μεγαλύτερη απ' ό, τι ορισμένες προηγούμενες υποθέσεις που είχαν το ίδιο πρόβλημα.