ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 28ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1989. - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΚΟΙΝΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ - ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΤΗ ΑΔΡΑΝΩΣ ΚΕΚΑΥΜΕΝΟΥ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 129/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1989 σελίδα 03963

Pub.RJ σελίδα Pub somm



Περίληψη

Διάδικοι

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

1. Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά της πρακτικής ντάμπινγκ ή της πρακτικής επιδοτήσεων εκ μέρους τρίτων χωρών - Εξουσία εκτιμήσεως των κοινοτικών οργάνων - 'Εκταση του δικαστικού ελέγχου

(Κανονισμοί 3017/79 και 2176/84 του Συμβουλίου)

2. Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά της πρακτικής ντάμπινγκ - Διεξαγωγή της έρευνας - Περάτωση της διαδικασίας λόγω ανυπαρξίας ζημίας και μόνο - Επιτρέπεται

(Κανονισμός του Συμβουλίου 2176/84, άρθρα 2, 4, παράγραφος 1, και 12, παράγραφος 1)

3. Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά της πρακτικής ντάμπινγκ - Ζημία - Περίοδος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής

(Κανονισμός του Συμβουλίου 2176/84, άρθρο 4)

4. Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά της πρακτικής ντάμπινγκ - Εξέλιξη της διαδικασίας - Διάρκεια μεγαλύτερη του έτους - Επιτρέπεται - Προϋπόθεση - Εύλογη διάρκεια

(Κανονισμός του Συμβουλίου 2176/84, άρθρο 7, παράγραφος 9)

Περίληψη

1. Ακόμη και ενόψει της διακριτικής ευχέρειας που έχει παρασχεθεί στα κοινοτικά όργανα με την κοινοτική ρύθμιση περί της άμυνας κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους τρίτων κρατών, το Δικαστήριο καλείται να εξακριβώσει κατά πόσον τα όργανα αυτά τήρησαν τις διαδικαστικές εγγυήσεις που παρέχει η εν λόγω ρύθμιση και κατά πόσον υπέπεσαν σε κατάδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών ή παρέλειψαν να λάβουν υπόψη ουσιώδη στοιχεία ή περιέλαβαν στην αιτιολογία τους απόψεις που συνιστούν κατάχρηση εξουσίας.

2. Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2176/84 δεν απαγορεύει να εξετάζεται, αναλόγως των περιστάσεων, η ύπαρξη της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι κοινοτικές βιομηχανίες ανεξάρτητα από τις δύο άλλες προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, ήτοι την οριστική διαπίστωση ότι υπάρχει ντάμπινγκ και την ανάγκη ενεργείας προς το συμφέρον της Κοινότητας. Εξάλλου, από τα άρθρα 2 και 4 του ανωτέρω κανονισμού προκύπτει ότι η διαπίστωση της πρακτικής ντάμπινγκ και της ζημίας βασίζεται σε διαφορετικούς παράγοντες, οι οποίοι, επομένως, μπορούν να αναλυθούν χωριστά.

Μολονότι τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 12, παράγραφος 1, του κανονισμού εξαρτούν την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ από την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ του ντάμπινγκ και της ζημίας που υφίσταται η κοινοτική βιομηχανία, η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει ζημία αρκεί για να δικαιολογηθεί η περάτωση της διαδικασίας χωρίς επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ.

3. Η υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας πριν από την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ ουδόλως επιβάλλει παρέκκλιση από την κοινοτική πρακτική σχετικά με τη διαπίστωση της ζημίας, την οποία έχει καθιερώσει η Επιτροπή ασκώντας την ευρεία εξουσία εκτιμήσεως που της απονέμει το άρθρο 4 του κανονισμού 2176/84 και κατά την εφαρμογή της οποίας λαμβάνεται υπόψη περίοδος τεσσάρων περίπου ετών, υπό την προϋπόθεση ότι η περίοδος αυτή καλύπτει τους έξι μήνες πριν από την κίνηση της διαδικασίας και παρέχει τη δυνατότητα να διαπιστωθεί η ενδεχόμενη ζημία σε σχέση με τον χρόνο κατά τον οποίο θεσπίζονται, ανάλογα με την περίπτωση, τα μέτρα άμυνας.

4. Η προθεσμία του ενός έτους που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 9, του κανονισμού 2176/84 είναι ενδεικτική και όχι δεσμευτική: τούτο προκύπτει τόσο από το γράμμα της διατάξεως αυτής, όσο και από τη φύση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ, της οποίας η πρόοδος δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την επιμέλεια των κοινοτικών αρχών. Πάντως από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η διαδικασία αντιντάμπινγκ δεν πρέπει να παρατείνεται πέραν ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος, το οποίο πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις κάθε υποθέσεως.

(Το σκεπτικό της αποφάσεως αυτής είναι κατ' ουσία το ίδιο με το σκεπτικό της αποφάσεως που εκδόθηκε την ίδια ημέρα, 28η Νοεμβρίου 1989, στην υπόθεση C-121/86, Ανώνυμος Εταιρία Επιχειρήσεων Μεταλλευτικών, Βιομηχανικών και Ναυτιλιακών και λοιποί κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1989, σ. 3921.)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-129/86,

Ελληνική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Γιάννο Κρανιδιώτη, ειδικό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών και τον Στέλιο Περράκη, καθηγητή, επικουρούμενους από την Ελένη Μαρίνου, μέλος της ειδικής νομικής υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του Υπουργείου Εξωτερικών, με τόπο επιδόσεων την ελληνική πρεσβεία στο Λουξεμβούργο, 117, Val-Sainte-Croix,

προσφεύγουσα,

κατά

Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Erik Stein, νομικό σύμβουλο, και τον Χρίστο Μαυράκο, μέλος της νομικής του υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Joerg Kaeser, διευθυντή της διευθύνσεως νομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad-Adenauer,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο διαδικασία βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως 86/59/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Μαρτίου 1986, για την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές φυσικού μαγνησίτη αδρανώς κεκαυμένου (φρυγμένου) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βόρειας Κορέας (ΕΕ L 70, σ. 41), καθώς και κάθε άλλης συναφούς αποφάσεως, προηγουμένης ή επομένης,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο, Sir Gordon Slynn και Κ. Ν. Κακούρη, προέδρους τμήματος, T. Koopmans, R. Joliet, J. C. Moitinho de Almeida, G. C. Rodriguez Iglesias, F. Grevisse και M. Diez de Velasco, δικαστές,

(το σκεπτικό παραλείπεται)

αποφασίζει:

Διατακτικό

1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.