Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Μαΐου 2002. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμßούργου. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 98/8/ΕΚ - Διάθεση βιοκτόνων στην αγορά. - Υπόθεση C-372/01.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-04553



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

ροσφυγή λόγω παραβάσεως - Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο - Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Κατάσταση κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-372/01,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Μ. Nolin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τον J. Faltz,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕE L 123, σ. 1), και, εν πάση περιπτώσει, μη γνωστοποιώντας τέτοια μέτρα στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),

συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, Μ. Wathelet (εισηγητή) και A. Rosas, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 7ης Μαρτίου 2002,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Σεπτεμβρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1), και, εν πάση περιπτώσει, μη γνωστοποιώντας της τέτοια μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2 Δυνάμει του άρθρου 34 της οδηγίας 98/8, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή εντός προθεσμίας 24 μηνών, υπολογιζομένης από της θέσεως της εν λόγω οδηγίας σε ισχύ, δηλαδή, το αργότερο, μέχρι τις 14 Μα_ου 2000, και να ενημερώσουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

3 Μη λαμβάνοντας εκ μέρους του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου καμιά γνωστοποίηση σχετικά με την θέση σε εφαρμογή της οδηγίας, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως. Αφού όχλησε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ζητώντας του να υποβάλει τις παρατηρήσεις του και ελλείψει απαντήσεως εκ μέρους των λουξεμβουργιανών αρχών, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 24 Ιανουαρίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη καλώντας αυτό το κράτος μέλος να λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών από της σχετικής κοινοποιήσεως.

4 Μη λαμβάνοντας καμιά πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 98/8, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.

5 Υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη από το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου όφειλε να έχει λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/8 εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

6 Η Λουξεμβουργιανή Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έχει ήδη τεθεί σε κίνηση διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας 98/8 στο εθνικό δίκαιο, διαδικασία που πρόκειται να περατωθεί τάχιστα.

7 Συναφώς, έχει σημασία να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή εμφανίζεται κατά το πέρας της προθεσμίας που έχει ταχθεί με την αιτιολογημένη γνώμη (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 15ης Μαρτίου 2001, C-147/00, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-2387, σκέψη 26).

8 _Ομως, δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν έλαβε τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας.

9 Κατά συνέπεια, προκύπτει η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή ότι είναι βάσιμη.

10 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/8, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

11 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και το τελευταίο ηττήθηκε, πρέπει αυτό να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργο στα δικαστικά έξοδα.