ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9

Η προσφεύγουσα επισύναψε στο έντυπο τον πίνακα F.2, στον οποίο απαριθμούσε όλες τις αγορές μερών ποδηλάτου που πραγματοποίησε κατά την περίοδο από 1ης Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι 31 Αυγούστου 2014 (στο εξής: περίοδος αναφοράς). Από τον πίνακα αυτόν προκύπτει ότι ως προμηθευτές της προσφεύγουσας κατονομάστηκαν πέντε εταιρίες, δηλαδή η Creative Cycles Pvt Ltd, η Great Cycles Pvt Ltd, η Continental Cycles Pvt Ltd, η Kelani Cycles Pvt Ltd και η Flying Horse Pvt Ltd. Συναφώς, μολονότι είναι ακριβές, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, ότι η προσφεύγουσα άφησε κενή τη στήλη «συνδεδεμένες ή μη συνδεδεμένες» του εν λόγω πίνακα, στην οποία παρέχεται η δυνατότητα να οριστούν ενδεχόμενες διασυνδέσεις με τους προμηθευτές αυτούς, πρέπει εντούτοις να διευκρινιστεί ότι η προσφεύγουσα ανέφερε την ύπαρξη διασυνδέσεων μεταξύ αυτής και της Great Cycles, επισημαίνοντας, στη σελίδα 11 του εντύπου, ότι η προσφεύγουσα και η Great Cycles είχαν τον ίδιο ιδιοκτήτη.
4

Στο τμήμα του επίσημου εντύπου αιτήσεως καταχωρίσεως που προβλέπεται για την περιγραφή του σχεδίου ή υποδείγματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, η Ball Europe είχε αναγράψει το ακόλουθο κείμενο στα αγγλικά: «Group of cans for drink, all having a sleek but high appearance with reduced neck, preferably made of thin sheet metal, especially for filling volumes of 250 ml, 300 ml or 330 ml, respectively.» (Σύνολο μεταλλικών κουτιών για ποτά, με στιλπνή και μακρόστενη εμφάνιση, με λαιμό μειωμένης διαμέτρου, κατασκευασμένα κατά προτίμηση από λεπτό μεταλλικό έλασμα, ειδικά για περιεκτικότητες 250 ml, 300 ml ή 330 ml.)
189

Βεβαίως, από το σημείο 5.1.2.1.2 του συνοδευτικού εγγράφου προκύπτει ότι η μελέτη με τίτλο Zanotelli κ.λπ. (2010) δεν κατέληξε σε συμπέρασμα όσον αφορά τον χαρακτηρισμό του DEHP ως ενδοκρινικού διαταράκτη. Στην μελέτη αυτή δεν καταδεικνύεται σαφώς κατά πόσον η «επιβράδυνση της αναπτύξεως» (reduction in growth) που παρατηρήθηκε στους ιχθύες ως αποτέλεσμα του DEHP ήταν ενδοκρινικό ή μη αποτέλεσμα (it is not clear whether the effect is endocrine mediated or not). Ομοίως, κατά τη μελέτη Wang κ.λπ. (2013), δεν εξετάστηκε ούτε παρατηρήθηκε κάποιο δυσμενές ενδοκρινικό αποτέλεσμα ή κάποιο δυσμενές αποτέλεσμα συστημικής φύσεως (no endocrine related or systemic adverse effects were investigated nor observed).
66

Η άποψη της Επιτροπής όμως, η οποία προϋποθέτει ότι όλα τα εναρμονισμένα πρότυπα που εκδόθηκαν αρχικώς βάσει της οδηγίας 98/37 στερούνται της ικανότητας δημιουργίας τεκμηρίου συμμορφώσεως προς τις βασικές απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας που ορίζονται στην οδηγία 2006/42, συνεπάγεται πολύ σημαντικό περιορισμό του αριθμού των εναρμονισμένων προτύπων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια της αρχικής περιόδου εφαρμογής της τελευταίας αυτής οδηγίας και πλήττει, συνεπώς, την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Συναφώς, η τελευταία δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των «τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της οδηγίας [98/37]», τον Μάρτιο του 2009, περιλαμβάνει 57 σελίδες (ΕΕ 2009, C 74, σ. 4), ενώ η αντίστοιχη πρώτη δημοσίευση βάσει της οδηγίας 2006/42, τον Σεπτέμβριο του 2009, περιλαμβάνει μόνο 26 σελίδες (ΕΕ 2009, C 214, σ. 1) και η ανάλογη δεύτερη δημοσίευση, που πραγματοποιήθηκε λίγο πριν τη θέση σε εφαρμογή των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2006/42, στις 29 Δεκεμβρίου 2009, περιλαμβάνει ακόμη μόνο 37 σελίδες (ΕΕ 2009, C 309, σ. 29). Δεδομένου ότι σε μία σελίδα των δημοσιεύσεων αυτών απαριθμούνται κατά μέσο όρο δέκα περίπου εναρμονισμένα πρότυπα, η άποψη της Επιτροπής θα είχε ως αποτέλεσμα, κατά τον χρόνο της συγκεκριμένης θέσεως σε εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας 2006/42, κατά τα τέλη Δεκεμβρίου του 2009, οι κατασκευαστές να μπορούν να χρησιμοποιήσουν περίπου 200 λιγότερα εναρμονισμένα πρότυπα, σε σχέση με τη λήξη της περιόδου εφαρμογής της οδηγίας 98/37, προκειμένου να αποδείξουν την ύπαρξη τεκμηρίου συμμορφώσεως των προϊόντων τους προς τις βασικές απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας που ορίζονται με τη νέα οδηγία, πράγμα που αντιφάσκει προς τον σημαντικό ρόλο που οι δύο διαδοχικές οδηγίες αποδίδουν στον μηχανισμό συμμορφώσεως προς τα εναρμονισμένα πρότυπα. Πρέπει να επισημανθεί ότι μόνον όταν διενεργήθηκε η δημοσίευση του Απριλίου του 2011 (ΕΕ 2011, C 110, σ. 1) κατέστη και πάλι συγκρίσιμος, για τις δύο οδηγίες, ο όγκος των εναρμονισμένων προτύπων των οποίων τα στοιχεία αναφοράς δημοσιεύτηκαν.
49

Τα σήματα τα οποία αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 είναι αυτά που θεωρούνται ακατάλληλα να επιτελέσουν την ουσιώδη λειτουργία του σήματος, ήτοι τον προσδιορισμό της εμπορικής προελεύσεως του προϊόντος ή της υπηρεσίας, προκειμένου ο καταναλωτής που αγοράζει το προϊόν ή την υπηρεσία που το σήμα προσδιορίζει να έχει τη δυνατότητα, όταν προβεί σε αγορά στο μέλλον, να πραγματοποιήσει την ίδια επιλογή, αν η εμπειρία αποδειχθεί θετική, ή διαφορετική επιλογή, αν η εμπειρία αποδειχθεί αρνητική [αποφάσεις της 3ης Ιουλίου 2003, Best Buy Concepts κατά ΓΕΕΑ (BEST BUY), T‑122/01, EU:T:2003:183, σκέψη 20· της 21ης Ιανουαρίου 2011, BSH κατά ΓΕΕΑ (executive edition), T‑310/08, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:16, σκέψη 23, και της 23ης Ιανουαρίου 2014, Novartis κατά ΓΕΕΑ (CARE TO CARE), T‑68/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:29, σκέψη 12].
—

καταρχάς, πολλά άρθρα διαφορετικών ημερομηνιών και πηγών περιγράφουν με σαφή και συγκεκριμένο τρόπο τη σχέση του προσφεύγοντος με το καθεστώς. Συγκεκριμένα, πρώτον, το δημοσιευθέν το 2006 βιβλίο με τίτλο Governance in the Middle East and North Africa περιέγραφε τον M. Hamcho στο πλαίσιο της παύσεως λειτουργίας του ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού «the Cham Satellite channel» ως «στενό φίλο του Προέδρου έτοιμο να ξεκινήσει το δικό του τηλεοπτικό κανάλι». Δεύτερον, τα δύο άρθρα που δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο του 2012 στον ιστότοπο «The Middle East Research and Information Project (MERIP)» ανέφεραν, αφενός, ότι «ο M. Hamcho [ήταν] επιχειρηματίας συνδεόμενος στενά με τον Μaher al‑Assad» και, αφετέρου, ότι «οι οικογένειες που συνδέονταν κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το καθεστώς είχαν κυριαρχήσει στον ιδιωτικό τομέα, πέραν του σημαντικού ελέγχου που ασκούσαν στα δημόσια περιουσιακά στοιχεία, και ότι στους κύκλους αυτούς συμπεριλαμβανόταν και η οικογένεια Hamcho». Τρίτον, το άρθρο που είχε δημοσιευτεί τον Νοέμβριο του 2013 στην επιθεώρηση Le Commerce du Levant ανέφερε ότι «τα συμφέροντα των ισχυρότερων επιχειρηματιών, μεταξύ των οποίων ο Mohammad Hamcho, εξαρτιόνταν σε τέτοιο βαθμό από την εξουσία που θεωρούνταν άρρηκτο μέρος του καθεστωτικού συστήματος» και ότι, «αν και λίγοι σε αριθμό, οι επιχειρηματίες αυτοί διέθεταν ευρεία κεφαλαιακή βάση»·
29

Στερούνται διακριτικού χαρακτήρα, κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως, τα σημεία τα οποία αδυνατούν να επιτελέσουν τη βασική λειτουργία του σήματος, ήτοι να προσδιορίσουν την προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας, προκειμένου να παράσχουν τη δυνατότητα στον καταναλωτή που αποκτά το προσδιοριζόμενο από το σήμα προϊόν ή υπηρεσία να προβεί, σε περίπτωση μεταγενέστερης αγοράς, στην ίδια επιλογή, αν η εμπειρία αποβεί θετική, ή σε διαφορετική επιλογή, αν η εμπειρία αποβεί αρνητική [απόφαση της 31ης Μαρτίου 2004, Fieldturf κατά ΓΕΕΑ (LOOKS LIKE GRASS… FEELS LIKE GRASS... PLAYS LIKE GRASS), T‑216/02, EU:T:2004:96, σκέψη 23].
24

Εντούτοις, όπως επισημαίνει και το EUIPO, η γαλλική απόδοση είναι μία από αυτές που έχει αυτή τη διατύπωση, ενώ η πλειονότητα των λοιπών γλωσσικών αποδόσεων της επίμαχης διατάξεως αναφέρονται στα προϊόντα και στις υπηρεσίες επί των οποίων βασίζεται η ανακοπή. Πράγματι, η αγγλική απόδοση αναφέρει «the goods and services on which the opposition is based», η γερμανική απόδοση «die Waren und Dienstleistungen, auf die sich der Widerspruch stützt», η ιταλική απόδοση «i prodotti e i servizi sui quali si basa l’opposizione» και η ισπανική απόδοση «los productos y servicios en los que se basa la oposición».
36

Προκαταρκτικώς, όπως ορθώς ζητεί η παρεμβαίνουσα, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα τα παραρτήματα της προσφυγής τα οποία η προσφεύγουσα προσκόμισε για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Πράγματι, από το άρθρο 65, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο καλείται να εκτιμήσει τη νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών του EUIPO ελέγχοντας την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης από αυτά υπό το πρίσμα, ιδίως, των στοιχείων που προσκομίστηκαν στα ως άνω τμήματα. Επομένως, πραγματικά περιστατικά τα οποία οι διάδικοι δεν επικαλέστηκαν ενώπιον των οργάνων του EUIPO δεν μπορούν πλέον να τα επικαλεστούν στο στάδιο της προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να επανεξετάσει τα πραγματικά περιστατικά υπό το πρίσμα των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίστηκαν για πρώτη φορά ενώπιόν του, εκτός εάν πρόκειται για πραγματικά περιστατικά τα οποία θα έπρεπε να είχαν εξεταστεί αυτεπαγγέλτως από τα όργανα του EUIPO, βάσει του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 [βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, αποφάσεις της 10ης Νοεμβρίου 2011, LG Electronics κατά ΓΕΕΑ, C-88/11 P, EU:C:2011:727, σκέψεις 23 έως 26 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία· της 24ης Νοεμβρίου 2005, Sadas κατά ΓΕΕΑ – LTJ Diffusion (ARTHUR ET FELICIE), T‑346/04, Συλλογή, EU:T:2005:420, σκέψη 19, και της 12ης Δεκεμβρίου 2014, Wilo κατά ΓΕΕΑ (Pioneering for You), T-601/13, EU:T:2014:1067, σκέψη 12]. Στην προκειμένη περίπτωση, τα νέα πραγματικά στοιχεία και τα νέα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε η προσφεύγουσα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται στοιχεία για τις πωλήσεις και κατάλογοι, εμπίπτουν στη δική της σφαίρα ευθύνης, η δε προσφεύγουσα δεν υποστήριξε ότι θα έπρεπε να είχαν εξεταστεί αυτεπαγγέλτως. Ως εκ τούτου, τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να θίξουν τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως και πρέπει να απορριφθούν χωρίς να χρειάζεται να εξετασθεί η αποδεικτική τους ισχύς.
78

Το πρώτο από τα έγγραφα αυτά (MD 176/14 RELEX), με ημερομηνία 3 Φεβρουαρίου 2012 και επικεφαλίδα «Iran to have greater achievements in space industry — defence minister» («Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας, το Ιράν πρόκειται να πραγματοποιήσει μεγαλύτερα επιτεύγματα στη διαστημική βιομηχανία»), αναφέρεται στην ανακοίνωση από τον Ιρανό Υπουργό Άμυνας της εκτοξεύσεως από τον AIO ενός δορυφόρου ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τους φοιτητές του προσφεύγοντος, υπό την καθοδήγηση ενός μέλους του High Council of Space. Σύμφωνα με δήλωση του διευθυντή του AIO, την οποία επίσης παραθέτει το προαναφερθέν έγγραφο, πρόκειται για τηλεχειριζόμενο δορυφόρο δοκιμών, ο οποίος βιντεοσκοπεί τη Γη με μεγαλύτερη ακρίβεια. Ο μικροδορυφόρος αυτός, βάρους 50 kg, έχει διάφορες εφαρμογές σε ποικίλους τομείς, όπως η μετεωρολογία, η διαχείριση φυσικών καταστροφών και η μέτρηση της θερμοκρασίας και της υγρασίας του αέρα.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2018 – KV κατά EACEA

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T‑306/15 και T‑484/15)

«Ρήτρα διαιτησίας – Συμφωνίες επιχορηγήσεως που συνήφθησαν στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεως για την διά βίου εκπαίδευση και κατάρτιση (2007-2013) – Προγράμματα NEST και “This is IT” – Μη επιλέξιμες δαπάνες – Εκ νέου χαρακτηρισμός των προσφυγών»

1. Ένδικη διαδικασία–Νομική βάση της προσφυγής–Επιλογή του προσφεύγοντος και όχι του δικαστή της Ένωσης (βλ. σκέψη 31)

2. Προσφυγή ακυρώσεως–Προσφυγή που αφορά, στην πραγματικότητα, διαφορά συμβατικής φύσεως–Προσφυγή που αφορά απόφαση οργανισμού της Ένωσης άρρηκτα συνδεδεμένη με τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ του οργανισμού αυτού και του προσφεύγοντος–Αναρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης–Απαράδεκτο (Άρθρο 263 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 36, 43)

3. Προσφυγή ακυρώσεως–Προσφυγή που αφορά, στην πραγματικότητα, διαφορά συμβατικής φύσεως–Εκ νέου χαρακτηρισμός της προσφυγής–Προϋποθέσεις (Άρθρα 263 ΣΛΕΕ και 272 ΣΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 76, στοιχείο δʹ) (βλ. σκέψεις 44, 45, 47, 49)

4. Προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης–Υποχρέωση του δικαιούχου να τηρεί τους όρους χορηγήσεως της συνδρομής–Χρηματοδότηση η οποία αφορά μόνο δαπάνες που όντως πραγματοποιήθηκαν–Απόδειξη του υποστατού των δηλωθεισών δαπανών–Δεν υφίσταται–Μη επιλέξιμες δαπάνες–Καλή τεχνική εκτέλεση των έργων τα οποία αφορά η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης–Δεν ασκεί επιρροή (Άρθρο 317 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 57, 58)

5. Εθνικό δίκαιο–Παραπομπή στις εθνικές νομοθεσίες–Ελληνικό δίκαιο–Εργατικό δίκαιο–Καθορισμός της υπάρξεως συμβάσεως εργασίας (βλ. σκέψεις 69, 70, 89-91)

Αντικείμενο

Προσφυγές δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ με αίτημα να αναγνωρισθεί ότι ο EACEA, κρίνοντας μη επιλέξιμες ορισμένες δαπάνες προσωπικού στις οποίες υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των προγραμμάτων «Network of Staff and Teachers in childcare services» (NEST) και «Facilitating and fostering digital competence through volunteers – This is IT» (This is IT), εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις σχετικές με τα προγράμματα αυτά συμβατικές διατάξεις.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T‑306/15 και T‑484/15 προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

2) Απορρίπτει τις προσφυγές.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2018 – KV κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-104/15)

«Συμφωνίες επιχορηγήσεως συναφθείσες στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεως για τη διά βίου εκπαίδευση και κατάρτιση (2007-2013) – Σχέδια “Green Business is Smart Business” και “LadybizIT: Woman entrepreneurship on the verge of ICT” – Μη επιλέξιμες δαπάνες – Προσφυγή ακυρώσεως – Αναρμοδιότητα της Επιτροπής»

1. Προσφυγή ακυρώσεως–Λόγοι–Αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη–Λόγος δημοσίας τάξεως (Άρθρο 263 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψη 38)

2. Οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Εκτελεστικός Οργανισμός «Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού» (EACEA)–Διαδικασία προσφυγής–Απόφαση κηρύττουσα μη επιλέξιμες ορισμένες δαπάνες προσωπικού σε σχέση με συμφωνίες επιχορηγήσεως συναφθείσες στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης για τη διά βίου εκπαίδευση και κατάρτιση–Δυνατότητα ελέγχου της νομιμότητας της εν λόγω αποφάσεως της Επιτροπής–Δεν υφίσταται–Αναρμοδιότητα της Επιτροπής (Κανονισμός 58/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 22) (βλ. σκέψεις 46-50)

3. Ένδικη διαδικασία–Άσκηση προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας–Παθητική νομιμοποίηση–Συμφωνίες επιχορηγήσεως συναφθείσες στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεως για τη διά βίου εκπαίδευση και κατάρτιση–Συμβάσεις συναφθείσες με τον Εκτελεστικό Οργανισμό «Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού» (EACEA)–Προσφυγή κατά της Επιτροπής–Απαράδεκτο (Άρθρο 272 ΣΛΕΕ· κανονισμός 58/2003 του Συμβουλίου) (βλ. σκέψεις 51, 52)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως C(2014) 9706 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2014, η οποία απέρριψε ως αβάσιμη την προσφυγή που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της αποφάσεως του EACEA της 23ης Σεπτεμβρίου 2014 περί κηρύξεως ως μη επιλέξιμων ορισμένων δαπανών προσωπικού σε σχέση με τις συμφωνίες επιχορηγήσεως που συνήφθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 και στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 μεταξύ της προσφεύγουσας και του EACEA για την εκτέλεση των ευρωπαϊκών σχεδίων «Green Business is Smart Business» και «LadybizIT: Woman entrepreneurship on the verge of ICT».

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση C(2014) 9706 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2014.

2) Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή ως απαράδεκτη.

3) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η KV.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2017 –

Universiteit Antwerpen κατά REA

(Υπόθεση T-208/15)

«Ρήτρα διαιτησίας – Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) – Δράσεις Marie Curie – Νέοι ερευνητές – Πρόσκληση υποβολής προτάσεων FP7-People-ITN-2008 – Συμβάσεις επιδοτήσεως – Επιλέξιμες δαπάνες – Επιστροφή καταβληθέντων ποσών – Έννοια της υποδοχής των ερευνητών – Αναλογικότητα»

1. Ένδικη διαδικασία – Άσκηση προσφυγής-αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Σύμβαση διεπόμενη από το εθνικό δίκαιο – Εφαρμογή του ουσιαστικού εθνικού δικαίου – Μη εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας περί αρμοδιότητας και διεθνούς δικαιοδοσίας (Άρθρο 272 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 52-55)

2. Ένδικη διαδικασία – Άσκηση προσφυγής-αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Συμβάσεις συναφθείσες στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης – Σκοποί (Άρθρο 272 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψη 65)

3. Ένδικη διαδικασία – Άσκηση προσφυγής-αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Συμβάσεις συναφθείσες στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης – Έννοια της υποδοχής των ερευνητών (Άρθρο 272 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 81-85, 93, 104, 116)

Αντικείμενο

Αίτημα, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, αφενός μεν να διαπιστωθεί ότι η σύμβαση επιδοτήσεως αριθ. 238214 «C7» (Cerebellar-Cortical Control: Cells, Circuits, Computation, and Clinic) και η σύμβαση επιδοτήσεως αριθ. 238686 «Cerebnet» (Timing and plasticity in the olivo-cerebellar system), που συνάφθηκαν στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προτάσεων FP7-People-ITN-2008, δεν μπορούν να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι υποχρεώνουν τους δικαιούχους να παράσχουν κατάρτιση σε νέους ερευνητές αποκλειστικά στις δικές τους εγκαταστάσεις και, κατά συνέπεια, να επιβεβαιωθεί ότι ο REA δεν μπορεί να απορρίψει ως μη επιλέξιμο μέρος της δαπάνης περί της καταρτίσεως τριών νέων ερευνητών εκτός των εγκαταστάσεων του προσφεύγοντος-ενάγοντος, αφετέρου δε να υποχρεωθεί ο REA να καταβάλει το σύνολο των δαπανών για την κατάρτιση των νέων αυτών ερευνητών, όπως αυτές κοινοποιήθηκαν από το προσφεύγον-ενάγον, πλέον τόκων υπολογιζομένων από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν απαιτητές οι καταβολές αυτές βάσει των συμβάσεων.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Υποχρεώνει τον Εκτελεστικό Οργανισμό Έρευνας (REA) να καταβάλει στο Universiteit Antwerpen ποσό ύψους 45526,73 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην καταβολή ορισμένων επιλέξιμων δαπανών βάσει της συμβάσεως «Cerebnet» αριθ. 238686, η οποία συνάφθηκε στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου για τις δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013), πλέον συμβατικών τόκων υπολογιζομένων από της ημερομηνίας κατά την οποία κατέστη απαιτητό το ποσό αυτό βάσει της εν λόγω συμβάσεως.

2) Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 –

The Art Company B & S κατά EUIPO – G‑Star Raw (THE ART OF RAW)

(Υπόθεση T‑593/15)

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE ART OF RAW — Προγενέστερο εθνικό και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης art και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης The Art Company — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»

1. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες — Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα — Κριτήρια εκτιμήσεως (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 18, 19)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες — Ομοιότητα των οικείων σημάτων — Κριτήρια εκτιμήσεως (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 20, 21)

3. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες — Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα — Λεκτικό σήμα THE ART OF RAW — Εικονιστικά σήματα art και The Art Company (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 23, 24, 49-53, 57, 58)

4. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες — Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα — Ασθενής διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος — Συνέπειες (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 37, 39)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 1980/2014‑1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της The Art Company B & S και της G-Star Raw.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2016 – Groupe Go Sport κατά EUIPO – Design Go (GO SPORT)

(Υπόθεση T‑703/15)

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GO SPORT – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα GO – Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως από το τμήμα ανακοπών – Εκπρόθεσμη κατάθεση του υπομνήματος όπου εκτίθενται οι λόγοι προσφυγής – Απαράδεκτο της προσφυγής που ασκείται ενώπιον του τμήματος προσφυγών – Άρθρο 60 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 – Κανόνας 49, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95»

1. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασίες ενώπιον των υπηρεσιών του Γραφείου – Διαβίβαση κοινοποιήσεων στο Γραφείο – Κοινοποίηση με τηλεομοιοτυπία – Ελλιπής ή δυσανάγνωστη ανακοίνωση (Κανονισμός 2868/95 της Επιτροπής, άρθρο 1, κανόνας 80 § 2) (βλ. σκέψεις 61-63)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικονομικές διατάξεις – Προθεσμίες – Εκπρόθεσμη άσκηση – Παρεκκλίσεις – Υποχρέωση επαγρυπνήσεως και επιμέλειας (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 60· κανονισμός 2868/95 της Επιτροπής, άρθρο 1, κανόνας 49 § 3) (βλ. σκέψη 68)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 569/2015‑2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Design Go και Groupe Go Sport.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
53

Τα άρθρα 1 και 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως έχουν ως εξής: «Άρθρο 1 1. Η απαρτιζόμενη από τις Deutsche Telekom AG και Slovak Telekom a.s. επιχείρηση διέπραξε ενιαία και διαρκή παράβαση του άρθρου 102 της Συνθήκης και του άρθρου 54 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ. 2. Η παράβαση διήρκεσε από τις 12 Αυγούστου 2005 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 και συνίστατο στις ακόλουθες πρακτικές: a) απόκρυψη από τους εναλλακτικούς φορείς εκμεταλλεύσεως των αναγκαίων σχετικών με το δίκτυο πληροφοριών για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στους τοπικούς βρόχους· b) μείωση του πεδίου εφαρμογής των υποχρεώσεών της σχετικά με την αδεσμοποίητη πρόσβαση στους τοπικούς βρόχους· c) καθορισμός μεροληπτικών όρων και προϋποθέσεων στην προσφορά αναφοράς σχετικά με την αδεσμοποίητη πρόσβαση όσον αφορά τη συνεγκατάσταση, την προεπιλογή, τις προβλέψεις, τις επισκευές και τις τραπεζικές εγγυήσεις· d) εφαρμογή μεροληπτικών τελών τα οποία δεν παρείχαν τη δυνατότητα σε εξίσου αποτελεσματικό ανταγωνιστή στηριζόμενο στη χονδρική αδεσμοποίητη πρόσβαση στους τοπικούς βρόχους της Slovak Telekom a.s. να αναπαραγάγει τις προσφερόμενες από τη Slovak Telekom a.s. υπηρεσίες λιανικής χωρίς να υποστεί ζημία. Άρθρο 2 Για τις παραβάσεις που μνημονεύονται στο άρθρο 1, επιβάλλονται τα ακόλουθα πρόστιμα: a) πρόστιμο ύψους 38838000 ευρώ στην Deutsche Telekom AG και στη Slovak Telekom a.s., αλληλεγγύως και εις ολόκληρον· b) πρόστιμο ύψους 31070000 ευρώ στην Deutsche Telekom AG. […]»
–

1991, Brooker e.a., «The Effect of Glyphosate on Pregnancy of the Rabbit (Incorporates Preliminary Investigations)», Huntingdon Research Centre, date: 1991-10-14, Reference TOX95552393,