EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 141/49

Αγωγή της 7ης Απριλίου 2009 — Επιτροπή κατά Galor

(Υπόθεση T-136/09)

2009/C 141/102

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A.-M. Rouchaud-Joët, F. Mirza, επικουρούμενοι από τους B. Katan και M. van der Woude, δικηγόρους)

Εναγόμενος: Benjamin Galor (Jupiter, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής)

Αιτήματα της ενάγουσας:

Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

— να υποχρεώσει τον B. Galor να καταβάλει στην Κοινότητα 205 611 ευρώ νομιμοτόκως, σύμφωνα με το άρθρο 6.119 DCC (ολλανδικού αστικού κώδικα), υπολογιζομένων από 1ης Μαρτίου 2003 έως την πλήρη εξόφληση της Κοινότητας,

— να υποχρεώσει τον B. Galor να καταβάλει στην Κοινότητα 9 231,25 ευρώ ως νόμιμο τόκο, υπολογιζόμενο από τις 2 Σεπτεμβρίου 2003 (ή από τις 10 Μαρτίου 2007) έως την πλήρη εξόφληση της Κοινότητας,

— να υποχρεώσει τον B. Galor να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα, τα οποία εκτιμώνται 17 900, καθώς και τον νόμιμο τόκο, σύμφωνα με το άρθρο 6.119 DCC, από την ημέρα εκδόσεως της αποφάσεως έως την πλήρη εξόφληση της Κοινότητας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Στις 23 Δεκεμβρίου 1997, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, σύναψε με τον καθηγητή B. Galor και τρεις εταιρίες την υπ’ αριθ. ΙΝ/004/97 σύμβαση με αντικείμενο την εκτέλεση του έργου «Self-Upgrading of Old-Design Gas Turbines in Land & Marine Industries by Energy-Saving Clean Jet-Engine Technologies» στον τομέα των μη πυρηνικών μορφών ενέργειας (1). Σύμφωνα με τη σύμβαση, η Επιτροπή προκατέβαλε τη συμμετοχή της στο έργο στους αναδόχους του έργου. Το σχετικό ποσό καταβλήθηκε στον επικεφαλής του έργου, καθηγητή B. Galor.

Λόγω της αδυναμίας των αναδόχων να βρουν συνεργάτη ανάδοχο για το έργο και λόγω της στασιμότητας στην εκτέλεσή του, η Επιτροπή αποφάσισε να καταγγείλει τη σύμβαση. Με έγγραφό της προς τους αναδόχους, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι θα καταβάλει τη συνεισφορά της (χωρίς να αναζητήσει ό,τι είχε ήδη καταβάλει στους αναδόχους), κατά το μέτρο που αντιστοιχεί στο εκτελεσθέν έργο και δικαιολογείται από την τελική τεχνική και χρηματοοικονομική έκθεση.

Η Επιτροπή δεν ενέκρινε την τελική έκθεση των αναδόχων και κίνησε τη διαδικασία ανακτήσεως της προκαταβολής.

Με την αγωγή της, η Επιτροπή προβάλλει ότι ο εναγόμενος δεν επέστρεψε το σχετικό ποσό, αλλά ζήτησε από την Επιτροπή να του καταβάλει την προβλεπόμενη από τη σύμβαση συνεισφορά, μείον την προκαταβολή. Επιπλέον, ο εναγόμενος προσέφυγε στα ολλανδικά δικαστήρια, ζητώντας την καταβολή του ποσού αυτού. Η Επιτροπή αμφισβητεί τη δικαιοδοσία των ολλανδικών δικαστηρίων, επικαλούμενη σχετική διάταξη της συμβάσεως, με την οποία το Πρωτοδικείο ορίζεται ως το μόνον αρμόδιο για την εκδίκαση οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ των συμβαλλομένων.

Με την αγωγή της, η Επιτροπή ζητεί την επιστροφή της προκαταβολής. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι μπορούσε να καταγγείλει τη σύμβαση, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεών της, δεδομένου ότι ο εναγόμενο παραβίασε τις συμβατικές υποχρεώσεις του, διότι, μεταξύ άλλων: η εκτέλεση του έργου ξεκίνησε με σημαντική καθυστέρηση και δεν παρουσίασε πρόοδο, ο εναγόμενος δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα για την έρευνα τεχνικά μέσα, για τα οποία έλαβε χρηματοδότηση, και η τεχνική και η χρηματοοικονομική έκθεση δεν πληρούσαν τις συμβατικές προδιαγραφές.

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, για τους λόγους αυτούς, είναι βάσιμο το αίτημά της για επιστροφή της προκαταβολής.

(1) Απόφαση 94/806.ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της επίδειξης, στον τομέα των μη πυρηνικών μορφών ενέργειας (1994-1998) ΕΕ 1994, L 334, σ. 87