Προσφυγή της 11ης Μαΐου 2020 — Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture και Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-278/20)

(2020/C 222/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture Co. Ltd (Taizhou, Κίνα), Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts Co. Ltd (Ningbo, Κίνα) (εκπρόσωποι: K. Αδαμαντόπουλος και P. Billiet, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες, και

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2020/353 της 3ης Μαρτίου 2020 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές χαλύβδινων τροχών δρόμου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1).

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

1. Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ότι υιοθέτησε έναν κυκλικό συλλογισμό καθόσον, πρώτον, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προσφεύγουσες είχαν συστηματικώς αρνηθεί να συνεργαστούν μαζί της και, προς τούτο, στηρίχθηκε στο άρθρο 17, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) (στο εξής: βασικός κανονισμός), δεύτερον, διαπίστωσε ότι οι προσφεύγουσες είχαν ζητήσει να οριστεί ατομικό περιθώριο ντάμπινγκ αντί να συμπεριληφθούν στο δείγμα παραγωγών-εξαγωγέων σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2, του βασικού κανονισμού και, με τον τρόπο αυτό, παρέβη το άρθρο 6 του βασικού κανονισμού και, τρίτον, επέβαλε στις προσφεύγουσες τον μέγιστο υπολειπόμενο δασμό αντιντάμπινγκ αποτρεπτικού χαρακτήρα που επιβάλλεται σε ενδιαφερόμενους οι οποίοι δεν συνεργάζονται ή οι οποίοι δεν αναγγέλθηκαν και, με τον τρόπο αυτό, παρέβη το άρθρο 2, το άρθρο 3 και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού και παραβίασε τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της χρηστής διοικήσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας.

2. Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και παρέθεσε ανεπαρκή, καθώς επίσης εσφαλμένη και αντιφατική αιτιολογία, καθόσον, πρώτον, εφάρμοσε την έννοια των «διαθέσιμων στοιχείων» στις προσφεύγουσες και, δεύτερον, δεν έλαβε υπόψη i) την κανονική αξία και ii) την τιμή εξαγωγής των προϊόντων των προσφευγουσών ή εναλλακτικές μεθόδους για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής των εν λόγω προϊόντων προς υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ των προσφευγουσών, κατά παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 6, στοιχείο α', και παράγραφοι 8, 10 και 11, του άρθρου 3, του άρθρου 6, του άρθρου 9, παράγραφος 4, και του άρθρου18, παράγραφοι 1 και 3, του βασικού κανονισμού, καθώς και κατά παράβαση του άρθρου 2, του άρθρου 3, του άρθρου 6, παράγραφοι 6 και 8, και του παραρτήματος II, σημείο 3 της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ.

3. Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, πρώτον, αρνούμενη να υπολογίσει και να αποκαλύψει την κανονική αξία των προϊόντων τους, κατά παράβαση του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του βασικού κανονισμού καθώς και του άρθρου 12.2 της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ και, δεύτερον, αρνούμενη να αποκαλύψει τα στοιχεία που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ και της ζημίας τους.

(1) ΕΕ 2020, L 65, σ. 9.

(2) ΕΕ 2016, L 176, σ. 21.