3

Το άρθρο 5 του νόμου 2000-108, της 10ης Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της δημόσιας υπηρεσίας ηλεκτρισμού (JORF της 11ης Φεβρουαρίου 2000, σ. 2143), όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 2006-1537, της 7ης Δεκεμβρίου 2006, περί του τομέα της ενέργειας (JORF της 8ης Δεκεμβρίου 2006, σ. 18531, στο εξής: νόμος 2000-108), ορίζει τα εξής: «I.- Οι επιβαρύνσεις που οφείλονται σε αποστολή δημόσιας υπηρεσίας η οποία έχει ανατεθεί στους δραστηριοποιούμενους στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας φορείς αντισταθμίζονται πλήρως. Οι επιβαρύνσεις αυτές περιλαμβάνουν: a) όσον αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας: 1o Το τυχόν επιπλέον κόστος λόγω της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 8 και 10 σε σχέση με το κόστος που εξοικονομεί η Électricité de France [SA (EDF) στο εξής: Électricité de France] ή, εφόσον συντρέχει τέτοια περίπτωση, οι μη εθνικοποιημένοι διανομείς, όπως αυτοί διαλαμβάνονται στο άρθρο 23 του νόμου 46-628 της 8ης Απριλίου 1946 [περί της εθνικοποιήσεως της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου (JORF της 9ης Απριλίου 1946, σ. 2651)], τους οποίους αφορά η εφαρμογή των διατάξεων αυτών. Το εξοικονομούμενο κόστος υπολογίζεται σε σχέση με τις αγοραίες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ή, όσον αφορά τους μη εθνικοποιημένους διανομείς, σε σχέση με τα ειδικά τιμολόγια που διαλαμβάνονται στο άρθρο 4, κατ’ αναλογία της ποσότητας της ηλεκτρικής ενέργειας που αποκτήθηκε στις ως άνω τιμές επί του συνολικού ανεφοδιασμού, κατόπιν αφαιρέσεως των ποσοτήτων που έχουν αποκτηθεί βάσει των άρθρων 8 και 10. Οι ίδιοι συντελεστές εξοικονομούμενου κόστους ισχύουν ως βάση για τον καθορισμό του αντισταθμιζόμενου επιπλέον κόστους στην περίπτωση κατά την οποία τις οικείες εγκαταστάσεις εκμεταλλεύεται η Électricité de France ή ένας μη εθνικοποιημένος διανομέας. Εφόσον οι συμβάσεις έχουν ως αντικείμενο την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από εγκατάσταση παραγωγής που βρίσκεται σε ζώνη μη διασυνδεδεμένη με το ηπειρωτικό μητροπολιτικό δίκτυο, το επιπλέον κόστος υπολογίζεται σε σχέση με το τμήμα των ρυθμιζόμενων τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας που αφορά την παραγωγή· [...] Οι επιβαρύνσεις υπολογίζονται βάσει της αρμόζουσας λογιστικής διαχειρίσεως που εφαρμόζουν οι φορείς οι οποίοι φέρουν τις επιβαρύνσεις αυτές. Η λογιστική διαχείριση αυτή, η οποία θεσπίζεται βάσει των κανόνων που καθορίζει η Commission de régulation de l’énergie [Ρυθμιστική Επιτροπή Ενέργειας], ελέγχεται, με έξοδα των φορέων που φέρουν τις επιβαρύνσεις αυτές, από τον οικονομικό ελεγκτή τους ή, εφόσον πρόκειται για εσωτερικές υπηρεσίες, από τον δημόσιο υπόλογο. […]. Ο Υπουργός Ενέργειας καθορίζει το ύψος των επιβαρύνσεων κατόπιν προτάσεως που υποβάλλει η Commission de régulation de l’énergie σε ετήσια βάση. Η αντιστάθμιση των επιβαρύνσεων τις οποίες φέρουν οι ως άνω φορείς διασφαλίζεται μέσω εισφορών τις οποίες οφείλουν οι τελικοί καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας που είναι εγκατεστημένοι εντός της εθνικής επικράτειας. Το ύψος των ανωτέρω εισφορών υπολογίζεται με βάση την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που έχει καταναλωθεί. […]. Το ύψος της εισφοράς που οφείλεται, ανά σημείο καταναλώσεως, από τους τελικούς καταναλωτές περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 22, παράγραφος Ι, πρώτο εδάφιο, δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 500000 ευρώ. Το ίδιο ανώτατο όριο ισχύει επίσης, αφενός, για την εισφορά που οφείλουν όσες επιχειρήσεις διαλαμβάνονται στο άρθρο 22, παράγραφος ΙΙ, δεύτερο εδάφιο, για ενέργεια χρησιμοποιούμενη για ηλεκτροκίνητη έλξη η οποία καταναλώνεται εντός της εθνικής επικράτειας και, αφετέρου, για την εισφορά που οφείλουν όσες επιχειρήσεις διαλαμβάνονται στο άρθρο 22, παράγραφος ΙΙ, τέταρτο εδάφιο, για ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνεται στο στάδιο το οποίο έπεται των σημείων παραδόσεως ηλεκτρικής ενέργειας στο πλαίσιο διασυνδεδεμένου ηλεκτρικού δικτύου. Το ποσό της εισφοράς ανά κιλοβατώρα υπολογίζεται κατά τρόπον ώστε οι εισφορές να καλύπτουν, αφενός, το σύνολο των επιβαρύνσεων που μνημονεύονται στα στοιχεία a και b, καθώς και τα έξοδα διαχειρίσεως στα οποία έχει υποβληθεί το Caisse des dépôts et consignations [Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων], τα οποία παρατίθενται κατωτέρω, και, αφετέρου, τον προϋπολογισμό του Médiateur national de l’énergie [Εθνικού Διαμεσολαβητή Ενέργειας]. Ο Υπουργός Ενέργειας καθορίζει το ποσό αυτό κατόπιν προτάσεως που υποβάλλει η Commission de régulation de l’énergie σε ετήσια βάση. Το ποσό της ετήσιας εισφοράς, το οποίο καθορίζεται για ορισμένο έτος, ισχύει και για τα επόμενα οικονομικά έτη εφόσον δεν εκδοθεί νέα υπουργική απόφαση για το αντίστοιχο έτος. [...] Οι εισφορές των επιλέξιμων τελικών καταναλωτών που έχουν ασκήσει τα παρεχόμενα με το άρθρο 22, παράγραφος ΙΙΙ, δικαιώματα και εξυπηρετούνται μέσω του δημόσιου δικτύου μεταφοράς ή μέσω δημόσιου δικτύου διανομής εισπράττονται από τον φορέα που είναι επιφορτισμένος με τη διαχείριση του δικτύου με το οποίο είναι συνδεδεμένοι οι καταναλωτές αυτοί υπό μορφή πρόσθετου τέλους στα τιμολόγια χρήσεως των δικτύων. […] Οι εισφορές που έχουν εισπραχθεί καταβάλλονται περαιτέρω, μέσω του Caisse des dépôts et consignations, στους φορείς οι οποίες φέρουν τις επιβαρύνσεις που απορρέουν από υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας. [...] Το Caisse des dépôts et consignations καταβάλλει περαιτέρω, τέσσερις φορές κατ’ έτος, τα συλλεγέντα ποσά στους φορείς οι οποίοι φέρουν τις επιβαρύνσεις που διαλαμβάνονται στα σημεία 1° και 2° των στοιχείων a και b. Καταβάλλει στον Médiateur national de l’énergie ποσό ίσο προς το ύψος του προϋπολογισμού του την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους. Το Caisse des dépôts et consignations καταχωρεί τις διάφορες σχετικές πράξεις σε ειδικό λογαριασμό. Τα έξοδα διαχειρίσεως στα οποία έχει υποβληθεί το Caisse des dépôts et consignations καθορίζονται σε ετήσια βάση από τους Υπουργούς Οικονομίας και Ενέργειας. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κυρώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 41, εφόσον η εισφορά δεν καταβληθεί ή δεν καταβληθεί πλήρως εντός διμήνου από την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας πληρωμής, η Commission de régulation de l’énergie απευθύνει έγγραφη υπόμνηση συνοδευόμενη από πρόστιμο λόγω ληξιπρόθεσμης οφειλής του οποίου ο συντελεστής ορίζεται σε ποσοστό 10 % του ποσού της οφειλόμενης εισφοράς. [...] Στην περίπτωση κατά την οποία το ποσό των συλλεγεισών εισφορών δεν αντιστοιχεί στο βεβαιωμένο ποσό των ετησίων επιβαρύνσεων, πραγματοποιείται εξομάλυνση εντός του επομένου έτους σε συνάρτηση με τις επιβαρύνσεις που οφείλονται για το έτος αυτό. Αν τα οφειλόμενα ποσά δεν εισπραχθούν εντός του έτους, προστίθενται στο ποσό των επιβαρύνσεων του επομένου έτους. Η Commission de régulation de l’énergie, στην ετήσια έκθεσή της, αξιολογεί κάθε έτος την εφαρμογή των ρυθμίσεων περί των διαλαμβανόμενων στην παράγραφο Ι επιβαρύνσεων του συστήματος της δημόσιας υπηρεσίας ηλεκτρικής ενέργειας. [...] III.- Σε περίπτωση κατά την οποία ο υπόχρεος δεν καταβάλει τις εισφορές που διαλαμβάνονται στην παράγραφο Ι […] ανωτέρω, ο Υπουργός Ενέργειας επιβάλλει διοικητική κύρωση υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 41 του παρόντος νόμου. IV.- Με διατάγματα που εκδίδονται κατόπιν προηγούμενης επεξεργασίας από το Conseil d’État, καθορίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου.»