EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :13 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 25ης Φεβρουαρίου 2010
Υπόθεση F-91/08
Johanna Gerdina Pleijte
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Προαγωγή — Διαδικασία πιστοποιήσεως — Διαδικασία το υ 
2007 — Αποκλεισμός της προσφεύγουσας από το ν κατάλογο τ ων προεπιλεγέντων υποψηφίων — 
Συνεκτίμηση της διάρκειας της άδειας για προσωπικούς λόγους όσον αφορά την επαγγελματική 
πείρα — Άρθρο 45α το υ ΚΥΚ — Γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 45α»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ κ αι 152 Ε Α, με την οποία η 
J. G. Pleijte ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για το υς διορισμούς 
αρχής, της 7ης Αυγούστου 2008 , με την οποία απορρίφθηκε η δ ιοικητική ένστασή της 
κατά της αποφάσεως περί αποκλεισμού της από το ν κατάλογο τ ων προεπιλεγέντων 
υπαλλήλων στο π λαίσιο δ ιαδικασίας πιστοποιήσεως, κατά τα π ροβλεπόμενα σ το 
άρθρο 45α το υ Κ ανονισμού Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως τ ων υ παλλήλων τ ης 
Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Η π ροσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και 
τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Βλαπτική π ράξη — Έννοια — Απόφαση περί αποκλεισμού υ παλλήλου 
από τον κα τάλογο των προεπιλεγέντων υπαλλήλων στο π λαίσιο διαδικασίας πιστοποιήσεως — 
Μη βλαπτική π ροπαρασκευαστική π ράξη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 90 κα ι 91)
2. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αντικείμενο — Διαταγή απευθυνόμενη στη διοίκηση — Απαράδεκτο
(Άρθρο 266 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 91)
3. Υπάλληλοι — Ίση μεταχείριση — Διαφορετική μ εταχείριση υπαλλήλων που έ χουν λά βει άδεια για 
προσωπικούς λό γους, επικαλούμενοι οικογενειακούς λό γους, σε σχέση με υπαλλήλους που έ χουν λά βει 
γονική ά δεια μετά τη θέσπιση του σχετικού δικαιώματος
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 40 § 3, και 42α)
4. Υπάλληλοι — Διαδικασία π ιστοποιήσεως — Προεπιλογή υ ποψηφίων — Κριτήρια — 
Διακριτική ευχέρεια των οργάνων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 45α)
2 ECLI:EU:F:2010 :13ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-91/08
PLEIJTEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
1. Η α πόφαση της αρμόδιας για το υς διορισμούς αρχής να μ η συμπεριλάβει το ό νομα υπαλλήλου 
στον προσωρινό κατάλογο τ ων προεπιλεγέντων υπαλλήλων στο π λαίσιο διαδικασίας πιστοποιήσεως 
δεν είναι βλαπτική και δεν μπορεί επομένως να π ροσβληθεί παρά μόνο παρεμπιπτόντως, μαζί με την 
προσφυγή κατά των ακυρωσίμων πράξεων. Αντιθέτως, η α πόφαση περί αποκλεισμού υπαλλήλου από 
τον οριστικό κατάλογο τ ων προεπιλεγέντων υπαλλήλων στο π λαίσιο δ ιαδικασίας πιστοποιήσεως 
συνιστά βλαπτική και όχι προπαρασκευαστική πράξη.
(βλ. σκέψεις 27 κ αι 28)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 8 Απριλίου 2003 , C-471/02 P (R), Gómez-Reino κ ατά Επιτροπής, Συλλογή 2003 , σ. I-3207 , σκέψη 62
2. Ο κ οινοτικός δικαστής δεν μπορεί να α πευθύνει διαταγές σε θ εσμικό όργανο, ανεξαρτήτως της 
κατά το ά ρθρο 266 Σ ΛΕΕ γ ενικής υποχρεώσεως του οργάνου, από το ο ποίο π ροέρχε ται η α κυρωθείσα 
πράξη, να λ αμβάνει τα ανα γκαία μέτρα που συνεπάγεται η ε κτέλεση της αποφάσεως περί ακυρώσεως. 
Είναι, επομένως, απαράδεκτα τα αιτήματα στο π λαίσιο τ ων οποίων ζητείται από το Δ ικαστήριο 
Δημόσιας Διοίκησης να π ροσθέσει το ό νομα υπαλλήλου στον κατάλογο τ ων υποψηφίων που μπορούν 
να μ ετάσχουν σε ε κπαιδευτικό π ρόγραμμα ή να τ ροποποιήσει μέθοδο π εριλαμβανόμενη σ τις 
διοικητικές πληροφορίες.
(βλ. σκέψη 29)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 27 Ιουνίου 1991 , T-156/89, Valverde Mordt κατά Δικαστηρίου, Συλλογή 1991 , σ. II-407, σκέψη 150
ΔΔΔ : 11 Σεπτεμβρίου 2008 , F-51/07, Bui Van κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. Ι-Α-1-289 κ αι ΙΙ-Α-1-1533 , 
σκέψη 17, κατά της οποίας έχε ι ασκηθεί ανα ίρεση ενώπιον το υ Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 
υπόθεση T-491/08 P
3. Η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ υπαλλήλων που ζήτησαν ά δεια για προσωπικούς λόγους, κατ’ 
εφαρμογήν το υ ΚΥΚ ως ίσχυε έως την 1η Μαΐου 2004 , και εκείνων που, μετά την 1η Μαΐου 2004 , 
ζήτησαν γο νική άδεια είναι απόρροια της προσθήκης του άρθρου 42α στον ΚΥΚ, σχε τικά με τη γο νική 
άδεια, και δεν σ υνιστά δυ σμενή δ ιάκριση, διότι η δ ιαφορετική μ εταχείριση δ ικαιολογείται 
αντικειμενικά, δεδομένου ότι ο ν ομοθέτης δεν προσέδωσε σ το ά ρθρο αυτό ανα δρομική ισχύ.
Απόκειται, εξάλλου, στον νομοθέτη να ο ρίσει το π εριεχόμενο των κοινωνικών δικαιωμάτων των 
υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντως, η θ έσπιση νέων, ευνοϊκότερων δικαιωμάτων για το υς 
υπαλλήλους για το μ έλλον δεν μπορεί να σ υνεπάγεται και ανα δρομική ισχύ των εν λόγω δικαιωμάτων 
για το υς υπαλλήλους οι ο ποίοι, κατά το π αρελθόν, πληρούσαν ε νδεχομένως τις προϋποθέσεις που 
έχουν τεθεί για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο, θεσπίζοντας τη γο νική άδεια, 
δεν σκόπευε να ε ξομοιώσει ανα δρομικά με την άδεια αυτή τις άδειες για προσωπικούς λόγους που 
είχαν δ οθεί για λόγους σχε τικούς με την άσκηση της γο νικής μέριμνας. Η έ λλειψη διατάξεων στον 
ΚΥΚ που να π ροβλέπουν την εξομοίωση άδειας για προσωπικούς λόγους, χορηγηθείσας για λόγους 
σχετικούς με την άσκηση της γο νικής μέριμνας πριν την 1η Μαΐου 2004 , με γο νική άδεια δεν θίγει, 
ως εκ το ύτου, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Τέλος, δεδομένου ότι η ερ μηνεία ενός κανόνα δ ικαίου οριοθετείται από το π εριεχόμενό το υ, ιδίως όταν 
ο κανόνας αυτός είναι απολύτως σαφής, δεν μπορεί το ά ρθρο 40, παράγραφος 3, του ΚΥΚ να 
ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι υ πάλληλοι π ου είχαν λ άβει άδεια γι α προσωπικούς λόγους, για 
λόγους σχε τικούς με την άσκηση της γο νικής μέριμνας, πρέπει να έχ ουν την ίδια μεταχείριση με 
εκείνους που έχουν λάβει γονική άδεια.
(βλ. σκέψεις 37, 40 κ αι 42)
ECLI:EU:F:2010 :13 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-91/08
PLEIJTEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
4. Η διαφορετική μεταχείριση, εφόσον δικαιολογείται βάσει αντικειμενικού και ευλόγου κριτηρίου και 
εφόσον υφίσταται ανα λογία μεταξύ της διαφορετικής μεταχείρισης και του επιδιωκόμενου με αυτήν 
σκοπού, δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Το συμφέρον της υπηρεσίας 
συγκαταλέγεται στα αν τικειμενικά και εύλογα κριτήρια που δικαιολογούν διαφορετική μεταχείριση 
μεταξύ υπαλλήλων. Η δ ιοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρε ια όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει 
να λ άβει προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας, οπότε ο κ οινοτικός δικαστής, κατά το ν έλεγχο της 
τηρήσεως της α ρχής της α παγορεύσεως των δυ σμενών δ ιακρίσεων, εξετάζει μόνον αν το 
συγκεκριμένο θεσμικό όργανο ενήργησε κ ατά τρόπο αυθαίρετο ή π ροδήλως αν τίθετο π ρος το 
συμφέρον της υπηρεσίας.
Συναφώς, δεν παραβιάζεται η α ρχή της ανα λογικότητας αν η δ ιοίκηση αποφασίσει να λ άβει υπόψη 
μόνον την επαγγελματική πείρα που αποκτήθηκε κατά τα τελευταία δέκα έτη πριν τη διαδικασία 
πιστοποιήσεως, προκειμένου να ε κτιμήσει, βάσει των ανα γκών της υπηρεσίας, τη σημασία της 
επαγγελματικής πείρας των υποψηφίων, δεδομένου ότι η σ ημασία αυτή περιορίζεται με την εξέλιξη 
της τεχνικής και των επαγγελμάτων. Ο χρ ονικός αυτός περιορισμός δεν συνιστά δυ σμενή διάκριση, 
εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία που να α ποδεικνύουν ότι η δ ιαφορετική μεταχείριση είναι αυθαίρετη ή 
προδήλως αν τίθετη προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας.
Περαιτέρω, η δ ιοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρε ια όσον αφορά τις μεθόδους επιλογής των 
υποψηφίων. Το ότι λ αμβάνεται υπόψη μόνον η ε παγγελματική πείρα των δέκα τελευταίων ετών δεν 
εμποδίζει την Επιτροπή να ε πιλέξει τους καλύτερους υποψηφίους, δεδομένου ότι το χρ ονικό αυτό 
διάστημα αποτελεί πρόσφορο στοιχείο συγκρίσεως.
(βλ. σκέψεις 57 έως 59 κ αι 61)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 16 Μαρτίου 2004 , T-11/03, Afari κ ατά ΕΚΤ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004 , σ. I-A-65 κ αι II-267, σκέψη 65
ΔΔΔ ΕΕ: 19 Οκτωβρίου 2006 , F-59/05, D e S medt κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-1-109 
και II-A-1-409, σκέψη 76· 23 Ιανουαρίου 2007 , F-43/05, Ch assagne κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 2007 , 
σ. Ι-Α-1-27 κ αι ΙΙ-Α-1-139, σκέψη 91· 19 Ιουνίου 2007 , F-54/06, Davis κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 
2007 , σ. Ι-Α-1-165 κ αι IΙ-Α-1-911, σκέψη 65 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 8 Μαΐου 2008 , F-6/07, Suvikas κατά 
Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. Ι-Α-1-151 κ αι ΙΙ-Α-1-819, σκέψη 87