EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :103 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 19ης Μαρτίου 2010
Υπόθεση T-338/07 P
Irène Bianc hi
κατά
Ευρωπαϊκ ού Ιδ ρύματος Επαγγελματικής Ε κπαί δευσης (E T F )
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υ πάλληλοι — Σύμβαση ορισμένου 
χρόνου — Απόφαση περί μη αναν εώσεως της συμβάσεως — Άρθρο 47, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ»
Αντικείμενο:Αίτηση ανα ιρέσε ως κατά της αποφάσεως το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 
Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιουνίου 2007 , F-38/06, Bianchi κατά 
ETF (Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. Ι–Α–1–183 κ αι ΙΙ–Α–1–1009 ).
Απόφαση: Η α ίτηση ανα ιρέσε ως απορρίπτεται. Η I rene Bianchi φέρει τα δικαστικά έξοδά της 
καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ε υρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής 
Εκπαίδευσης (ETF) στο π λαίσιο της παρούσας δίκης.
Περίληψη
1. Αναίρεση — Λόγοι — Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών — Απαράδεκτο — 
Έλεγχος από το Γε νικό Δικαστήριο της εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων — Αποκλείεται πλην 
της περιπτώσεως παραμορφώσεως του π εριεχομένου των εν λόγω στοιχείων
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 11)
2. Αναίρεση — Λόγοι — Ανεπαρκής αιτιολογία
(Άρθρο 253 Ε Κ)
1. Δυνάμει το υ άρθρου 11 το υ παραρτήματος Ι το υ Ο ργανισμού το υ Δ ικαστηρίου, η α ίτηση 
αναιρέσε ως ενώπιον το υ Γενικού Δικαστηρίου περιορίζεται στα νομικά ζητήματα. Το Δικαστήριο 
Δημόσιας Δ ιοίκησης είναι το μ όνο α ρμόδιο, αφενός, για τ ην εξακρίβωση των π ραγματικών 
περιστατικών, εκτός αν η ανα κρίβεια το υ περιεχομένου των διαπιστώσεών το υ προκύπτει από τα 
στοιχεία της δικογραφίας που το υ υποβλήθηκαν, και, αφετέρου, για την εκτίμηση αυτών των 
πραγματικών περιστατικών. Επομένως, η ε κτίμηση των πραγματικών περιστατικών δεν αποτελεί, με 
την επιφύλαξη της περιπτώσεως παραμορφώσεως το υ περιεχομένου των προσκομισθέντων ενώπιον 
του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης αποδεικτικών στοιχείων, νομικό ζήτημα που υπόκειται, ως εκ 
της φύσεώς του, στον έλεγχο το υ ανα ιρετικού δικαστή.
Εξάλλου, ο ανα ιρετικός δικαστής δεν είναι, κατ’ αρχήν, αρμόδιος να ε ξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία 
που δέχθηκε το π ρωτοβάθμιο δ ικαστήριο γι α να σ τηρίξει τη διαπίστωση των περιστατικών αυτών. 
Εφόσον η π ροσκόμιση των αποδεικτικών αυτών στοιχείων ήταν ν ομότυπη και τηρήθηκαν οι κ ανόνες 
και γενικές αρχές το υ δικαίου σε σχέσ η με το β άρος αποδείξεως και οι δ ικονομικοί κ ανόνες που
2 ECLI:EU:T:2010 :103ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-338/07P
BIANCHIκατάETF
 διέπουν τη διεξαγωγή των αποδείξεων, μόνον το π ρωτοβάθμιο δικαστήριο είναι αρμόδιο να ε κτιμήσει 
την αξία που πρέπει να π ροσδοθεί στα στοιχεία που το υ έχουν υποβληθεί. Επομένως, η ε κτίμηση αυτή 
δεν αποτελεί, με την επιφύλαξη της περιπτώσεως παραμορφώσεως το υ περιεχομένου των εν λόγω 
στοιχείων, νομικό ζήτημα π ου υπόκειται, ως εκ της φ ύσεώς το υ, στον έλεγχο το υ Γ ενικού 
Δικαστηρίου.
Η π αραμόρφωση αυτή πρέπει να π ροκύπτει προδήλως από τα στοιχεία της δικογραφίας, χωρίς να 
χρειάζεται να π ραγματοποιηθεί νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών 
στοιχείων.
Επομένως, η ε ξουσία ελέγχου το υ Γενικού Δικαστηρίου επί των αφορωσών τα πραγματικά περιστατικά 
διαπιστώσεων στις οποίες προέβη το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης εκτείνεται, μεταξύ άλλων, στην 
ανακρίβεια το υ π εριεχομένου των διαπιστώσεων α υτών π ου π ροκύπτει από τα έγγραφα της 
δικογραφίας, στην π αραμόρφωση το υ π εριεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων, στον νομικό 
χαρακτηρισμό των εν λόγω στοιχείων και στο ζήτημα αν τ ηρήθηκαν οι κ ανόνες που διέπουν το β άρος 
αποδείξεως και τη διεξαγωγή των αποδείξεων.
(βλ. σκέψεις 61 έως 64, 95 κ αι 102)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 2 Οκτωβρίου 2001 , C-449/99 P, ΕΤΕπ κατά H autem, Συλλογή 2001 , σ. I-6733 , σκέψη 44· 5 Ιουνίου 2003 , 
C-121/01 P, O’Hannrachain κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 2003 , σ. I-5539 , σκέψη 35· 27 Απριλίου 2006 , C-230/05 P, 
L κατά Επιτροπής, δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Σ υλλογή, σκέψεις 45 κ αι 46 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 
25 Ιανουαρίου 2007 , C-403/04 P και C-405/04 P, Sumitomo M etal Industries και Nippon S teel κατά Επιτροπής, 
Συλλογή 2007 , σ. I-729, σκέψη 39 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία
ΓΔΕΕ, 12 Μαρτίου 2008 , T-107/07 P, Rossi Ferreras κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. I-B-1-5 και II-B-1-31, 
σκέψη 30 · 26 Νοεμβρίου 2008 , T-284/07 P, ΓΕΕΑ κ ατά López Teruel, Συλλογή Υ π.Υπ. 2008 , σ. I-B-1-69 
και II-B-1-447, σκέψη 47 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία
2. Το ζήτημα κατά πόσον εκπληρώθηκε η υ ποχρέωση αιτιολογήσεως σε ό λη την έκτασή της συνιστά 
νομικό ζήτημα το ο ποίο υ πόκειται στον έλεγχο το υ Γενικού Δικαστηρίου, στο π λαίσιο α ιτήσεως 
αναιρέσε ως στρεφομένης κατά αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης. Ως προς το ζ ήτημα 
αυτό, αφενός, η έ κταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως πρέπει να ε κτιμάται ανα λόγως των 
συγκεκριμένων περιστάσεων, ιδίως το υ περιεχομένου της πράξεως, της φύσεως των προβαλλομένων 
λόγων και του ενδεχόμενου συμφέροντος το υ αποδέκτη να λ άβει διευ κρινίσεις. Για να ε κτιμηθεί ο 
επαρκής χαρακτήρας της αιτιολογίας είναι σημαντικό αυτή να ε νταχθεί στο π ραγματικό και νομικό 
πλαίσιο στο ο ποίο ε ντάσσεται η έ κδοση της προσβαλλομένης πράξεως. Αφετέρου, μια απόφαση είναι 
επαρκώς αιτιολογημένη εφόσον εκδόθηκε εντός πλαισίου το ο ποίο ο οι κείος υπάλληλος γνωρίζει και 
το ο ποίο το υ επιτρέπει να αν τιληφθεί το π εριεχόμενο το υ μέτρου που ελήφθη έναντι αυτού.
(βλ. σκέψεις 74 κ αι 75)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 28 Ιουνίου 2005 , C-189/02 P, C-202/02 P, C-205/02 P έως C-208/02 P και C-213/02 P, Dansk Rø rindustri κ.λπ. 
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005 , σ. I-5425 , σκέψη 453· 28 Φεβρουαρίου 2008 , C-17/07 P, Neirinck κατά Επιτροπής, 
δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Σ υλλογή, σκέψεις 50 έ ως 52· 10 Ιουλίου 2008 , C-413/06 P, Bertelsmann κ αι Sony 
Corporation o f America κατά Impala, Συλλογή 2008 , σ. I-4951 , σκέψη 30
ΓΔΕΕ, 7 Φεβρουαρίου 2007 , T-118/04 κ αι T-134/04, Caló κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. Ι-Α-2-37 κ αι 
ΙΙ-Α-2-253, σκέψεις 127 κ αι 128· 4 Ιουλίου 2007 , T-502/04, Lopparelli κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , 
σ. Ι-Α-2-145 κ αι ΙΙ-Α-2-995, σκέψη 75 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία