Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Elmer της 5ης Οκτωβρίου 1995. - OPENBAAR MINISTERIE ΚΑΤΑ GEERT VAN BUYNDER. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ: RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG GENT - ΒΕΛΓΙΟ. - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ - ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΙ - ΑΜΙΓΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-152/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995 σελίδα I-03981



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

1 Στην παρούσα υπόθεση, το Rechtbank van eerste aanleg te Gent (Βέλγιο) υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την έκταση εφαρμογής του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΚ περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως σε σχέση με το ζήτημα ποιος επιτρέπεται να προβαίνει σε οδοντιατρικές επεμβάσεις σε άλογα.

2 Κατά το άρθρο 4 του βελγικού νόμου, της 22ας Αυγούστου 1991, περί ασκήσεως της κτηνιατρικής (στο εξής: νόμος) (1) η κτηνιατρική επιτρέπεται να ασκείται από πρόσωπα τα οποία έχουν λάβει πτυχίο κτηνιάτρου. Ξειρουργικές και οδοντιατρικές επεμβάσεις σε ζώα εμπίπτουν, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 6, του νόμου, στην έννοια της ασκήσεως της κτηνιατρικής.

3 Ο Geert van Buynder είναι Βέλγος υπήκοος ο οποίος κατηγορείται στο Βέλγιο ότι προέβη σε χειρουργικές και οδοντιατρικές επεμβάσεις σε ζώα χωρίς να πληροί τις προϋποθέσεις του κτηνιάτρου κατά το άρθρο 4 του νόμου. Ο κατηγορούμενος δήλωσε στο πλαίσιο της δίκης ότι είχε προβεί σε ορισμένες πράξεις που συνίσταντο στη φροντίδα της γνάθου αλόγων κυρίως με απόξεση των οδόντων όταν, συνεπεία φυσικής φθοράς, εμφανίζονταν εξογκώματα και τα άκρα τους γίνονταν κοφτερά. Κατ' αυτόν τον τρόπο, προλαμβάνονται πληγές στη γλώσσα και στις γνάθους καθώς και προβλήματα πέψεως. Δεν προβαίνει σε νάρκωση των ζώων ούτε τους δίνει φάρμακα.

4 Ο κατηγορούμενος εξέθεσε ότι οι δραστηριότητες στις οποίες προβαίνει μπορούν να ασκούνται ελεύθερα στις γειτονικές χώρες του Βελγίου. Συναφώς, προσκόμισε έναν κατάλογο προσώπων από τις Κάτω Ξώρες, τη Γαλλία, τη Γερμανία κ.λπ που ασκούν τις ίδιες δραστηριότητες και δήλωσε: «θεωρώ εντούτοις ότι, αν κάποιος μπορεί να ασκεί ένα επάγγελμα σε ορισμένη περιοχή της Ευρωπαϋκής Κοινότητας, πρέπει να μπορεί να το ασκεί και στο Βέλγιο». Η εισαγγελική αρχή δεν αμφισβητεί το ότι τα αναφερθέντα από τον κατηγορούμενο πρόσωπα προβαίνουν σε οδοντιατρικές επεμβάσεις σε άλογα στο Βέλγιο υπό αντίστοιχες συνθήκες. Ο κατηγορούμενος δεν κατόρθωσε να αποδείξει, βάσει των προσκομισθέντων στοιχείων, ότι τα πρόσωπα αυτά δεν είναι κτηνίατροι. Η εισαγγελική αρχή δεν απέδειξε ότι τα πρόσωπα αυτά έχουν την εν λόγω ιδιότητα.

5 Το Rechtbank van eerste aanleg te Gent, με απόφαση της 2ας Ιουνίου 1994, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

«Συνιστά η ελευθερία εγκαταστάσεως που προβλέπεται στο άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΟΚ διασφάλιση του δικαιώματος οποιουδήποτε προσώπου, ακόμη και όταν δεν έχει την ιδιότητα κτηνιάτρου, να προβαίνει σε οδοντιατρικές επεμβάσεις σε άλογα χωρίς να χρησιμοποιεί φάρμακα ή μέσα ναρκώσεως;»

6 Ο κατηγορούμενος υποστηρίζει κυρίως ότι το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει ότι απαραδέκτως υποβλήθηκε το ζήτημα στην κρίση του, δεδομένου ότι στη δίκη ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου διαπράχθηκαν διαδικαστικές πλημμέλειες και ότι δεν προέβη σε οδοντιατρικές επεμβάσεις σε άλογα κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, σημείο 6, του νόμου αλλά απλώς σε επεμβάσεις συντηρήσεως των οδόντων των αλόγων. Επικουρικώς, ζητεί από το Δικαστήριο να δώσει στο προδικαστικό ερώτημα την απάντηση ότι το άρθρο 52 της Συνθήκης περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως παρέχει σε οποιονδήποτε, κτηνίατρο ή όχι, το δικαίωμα να προβαίνει σε αποξέσεις οδόντων αλόγων.

7 Η Επιτροπή, η Βελγική Κυβέρνηση και το Ηνωμένο Βασίλειο εξέθεσαν ότι η υπόθεση αφορά μια αμιγώς εσωτερική κατάσταση, ως προς την οποία δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι κανόνες της Συνθήκης περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως.

8 Δεν βλέπω να υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να συμφωνήσω με τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου ότι απαραδέκτως υποβλήθηκε το ερώτημα. Η κατά το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΚ διαδικασία συνεργασίας συνεπάγεται ότι εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο και όχι στο Δικαστήριο των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του βασίμου μιας ενστάσεως που στηρίζεται στην έλλειψη λυσιτέλειας ενός προδικαστικού ερωτήματος που απορρέει από εσφαλμένη ερμηνεία του εθνικού δικαίου (2).

9 Από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι διατάξεις της Συνθήκης περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως δεν έχουν εφαρμογή σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις κράτους μέλους, όπως π.χ. των υπηκόων κράτους μέλους οι οποίοι κατοικούν σ' αυτό το κράτος μέλος και ασκούν στο έδαφός του άμισθη επαγγελματική δραστηριότητα για την οποία δεν έχουν εκπαιδευθεί σε άλλο κράτος μέλος (3).

10 Ο κατηγορούμενος είναι Βέλγος υπήκοος και κάτοικος Βελγίου. Η υπόθεση αφορά την άσκηση εκ μέρους του άμισθης επαγγελματικής δραστηριότητας που συνίσταται σε θεραπευτικές επεμβάσεις σε άλογα εντός του Βελγίου. Δεν είναι κάτοχος πτυχίου κτηνιάτρου χορηγηθέντος εντός κράτους μέλους. Επομένως, η υπόθεση αφορά μια αμιγώς εσωτερική κατάσταση κράτους μέλους ως προς την οποία, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 52 της Συνθήκης.

Πρόταση

11 Βάσει των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε, με απόφαση της 2ας Ιουνίου 1994, το Rechtbank van eerste aanleg te Gent, ως εξής:

«Το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ δεν τυγχάνει εφαρμογής σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις κράτους μέλους, όπως π.χ., των υπηκόων κράτους μέλους οι οποίοι κατοικούν στο κράτος μέλος και ασκούν στο έδαφός τους άμισθη επαγγελματική δραστηριότητα για την οποία δεν έχουν εκπαιδευθεί σε άλλο κράτος μέλος.»

(1) - Staatsblad της 15 Οκτωβρίου 1991, σ. 22981.

(2) - Βλ., π.χ., την απόφαση της 16ης Απριλίου 1991, C-347/89, Eurim-Pharm (Συλλογή 1991, σ. Ι-1747, σκέψεις 14 έως 17).

(3) - Βλ. εσχάτως την απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 1995, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-29/94 έως C-35/94, Aubertin κ.λπ. (Συλλογή 1995, σ. Ι-301, σκέψεις 9 και 10).