Υπόθεση T-61/03

Irwin Industrial Tool Co.

κατά

Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

«Κοινοτικό σήμα – Λεκτικό σήμα QUICK-GRIP – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως – Περιγραφικός χαρακτήρας – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 – Άρνηση καταχωρίσεως – Προσφυγή η οποία προδήλως στερείται παντελώς νομικής βάσεως»

Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 27ης Μαΐου 2004

Περίληψη της διατάξεως

1. Κοινοτικό σήμα – Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα τα οποία αποτελούνται αποκλειστικώς από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν για τη δήλωση των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος – Σημείο που μπορεί να έχει πάνω από μία έννοια – Άρνηση καταχωρίσεως όταν τουλάχιστον μία από τις δυνητικές έννοιες έχει περιγραφικό χαρακτήρα

(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχ. γ΄)

2. Κοινοτικό σήμα – Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα τα οποία αποτελούνται αποκλειστικώς από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν για τη δήλωση των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος – Λεκτικό σήμα «QUICK-GRIP»

(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχ. γ΄)

1. Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα, ένα λεκτικό σημείο δεν πρέπει να καταχωριστεί αν τουλάχιστον μία από τα δυνητικές του έννοιες δείχνει ένα χαρακτηριστικό των προϊόντων ή υπηρεσιών που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως.

(βλ. σκέψη 32)

2. Δεν μπορεί να αποτελέσει κοινοτικό σήμα το λεκτικό σημείο QUICK-GRIP του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση για προϊόντα της κλάσεως 8 του Διακανονισμού της Νίκαιας στην οποία ανήκουν τα χειροκίνητα εργαλεία, περιλαμβανομένων των σφιγκτήρων, καθώς και τα μέρη και εξαρτήματα για τα είδη αυτά. Συγκεκριμένα, η σχέση μεταξύ του πιο πάνω σημείου και των προϊόντων που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως είναι τόσο στενή ώστε να εμπίπτει στην απαγόρευση την οποία επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, καθόσον το σημείο δίνει στο ενδιαφερόμενο κοινό, το οποίο αποτελείται από τον μέσο αγγλόφωνο καταναλωτή στην Κοινότητα, τη δυνατότητα να ανακαλύψει αμέσως και χωρίς άλλη σκέψη ότι τα σχετικά προϊόντα συγκρατούν εύκολα και γρήγορα, οπότε η επιλογή κάθε μιας από τις λέξεις «quick» και «grip» δεν αφήνει τίποτε στη φαντασία ή στην αυθαιρεσία του καταναλωτή.

(βλ. σκέψεις 27, 31, 33-34)

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τέταρτο τμήμα)

της 27ης Μαΐου 2004 ( )

«Κοινοτικό σήμα – Λεκτικό σήμα QUICK-GRIP – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως – Περιγραφικός χαρακτήρας – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 – Άρνηση καταχωρίσεως – Προσφυγή η οποία προδήλως στερείται παντελώς νομικής βάσεως»

Στην υπόθεση T-61/03,

Irwin Industrial Tool Co., με έδρα το Hoffman Estates, Illinois (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τον G. Farrington, solicitor,

προσφεύγουσα,

κατά

Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τον G. Humphreys και την S. Laitinen,

καθού,

με αντικείμενο προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Νοεμβρίου 2002 (υπόθεση R 110/2002-3), με την οποία δεν έγινε δεκτή η καταχώριση του λεκτικού σήματος QUICK-GRIP ως κοινοτικού σήματος,

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τον H. Legal, πρόεδρο, την V. Tiili και τον Μ. Βηλαρά, δικαστές,

γραμματέας: H. Jung

έχοντας υπόψη το κατατεθέν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου εισαγωγικό της δίκης έγγραφο της 18ης Φεβρουαρίου 2003,

έχοντας υπόψη το κατατεθέν από το ΓΕΕΑ στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου υπόμνημα αντικρούσεως της 30ής Μαΐου 2003,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Το ιστορικό της διαφοράς

1 Στις 17 Ιουλίου 2000, η εταιρία American Tool Co., Inc., η οποία τώρα φέρει την επωνυμία Irwin Industrial Tool Co., υπέβαλε στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί.

2 Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο QUICK-GRIP.

3 Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση ανήκουν στην κατηγορία 8 του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, σχετικά με τη διεθνή κατάταξη των προϊόντων και των υπηρεσιών για την καταχώριση σημάτων, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε, και αντιστοιχούν στην εξής περιγραφή: «Χειροκίνητα εργαλεία· σφιγκτήρες, σφιγκτήρες σχήματος C, σφιγκτήρες ράβδου, σφιγκτήρες συγκράτησης, σφιγκτήρες έκτασης, σφιγκτήρες συγκόλλησης, αλυσιδωτοί σφιγκτήρες, σφιγκτήρες κλειδώματος ράβδου, σφιγκτήρες κλειδώματος συγκράτησης, σφιγκτήρες κλειδώματος σωλήνα, σφιγκτήρες σωλήνα· μέρη και εξαρτήματα για όλα τα προαναφερθέντα είδη».

4 Με απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 2001, ο εξεταστής, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού 40/94, απέρριψε για όλα τα σχετικά προϊόντα την αίτηση καταχωρίσεως, καθόσον το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θεωρήθηκε ότι είναι περιγραφικό και στερείται διακριτικού χαρακτήρα. Επί πλέον, ο εξεταστής θεώρησε ότι δεν είχε προσκομιστεί κανένα αποδεικτικό στοιχείο σχετικά με το ενδεχόμενο να απέκτησε το περί ου πρόκειται σήμα διακριτικό χαρακτήρα με τη χρήση του στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

5 Στις 29 Ιανουαρίου 2002, η American Tool Co., Inc. άσκησε βάσει του άρθρου 59 του κανονισμού 40/94 προσφυγή ενώπιον του ΓΕΕΑ κατά της αποφάσεως του εξεταστή.

6 Με απόφαση της 20ής Νοεμβρίου 2002 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 18 Δεκεμβρίου 2002, το τρίτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ απέρριψε την προσφυγή.

7 Στην ουσία, το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αν εξεταστεί στο σύνολό του, εκφράζει την ιδέα ότι το σφίξιμο («grip») γίνεται κατά τρόπο εύκολο και γρήγορο («quick»), οπότε έχει σαφώς περιγραφικό και μονοσήμαντο χαρακτήρα ο οποίος δείχνει τη φύση και τη χρήση των σχετικών προϊόντων. Επί πλέον, λαμβανομένου υπόψη ότι κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 είναι αρκετό να συντρέχει μόνον ένας απόλυτος λόγος απαραδέκτου για να μη γίνει δεκτή η καταχώριση ενός σημείου ως κοινοτικού σήματος, το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι είναι περιττό να λάβει θέση επί του απολύτου λόγου απαραδέκτου της καταχωρίσεως ο οποίος στηρίζεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.

Τα αιτήματα των διαδίκων

8 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

– να διατάξει το ΓΕΕΑ να αναπέμψει την υπόθεση στον εξεταστή και/ή στο τμήμα προσφυγών προκειμένου η προσφυγή να εξεταστεί με γνώμονα το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.

9 Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Πρωτοδικείο:

– να απορρίψει την προσφυγή·

– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Επί του παραδεκτού

10 Με το δεύτερο αίτημά της, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να διατάξει το ΓΕΕΑ να αναπέμψει την υπόθεση στον εξεταστή και/ή στο τμήμα προσφυγών προκειμένου να ληφθεί με γνώμονα το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 απόφαση επί της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος.

11 Κατά πάγια νομολογία, σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94, το ΓΕΕΑ οφείλει να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του κοινοτικού δικαστή. Κατά συνέπεια, δεν είναι έργο του Πρωτοδικείου να απευθύνει διαταγή στο ΓΕΕΑ [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2001, T-331/99, Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld κατά ΓΕΕΑ (Giroform), Συλλογή 2001, σ. II-433, σκέψη 33· της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-34/00, Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ (EUROCOOL), Συλλογή 2002, σ. II-683, σκέψη 12, και της 23ης Οκτωβρίου 2002, T-388/00, Institut für Lernsysteme κατά ΓΕΕΑ – Educational Services (ELS), Συλλογή 2002, σ. II-4301, σκέψη 19]. Επομένως, το δεύτερο αίτημα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.

Επί της ουσίας

12 Η προσφεύγουσα προβάλλει προς στήριξη της προσφυγής της παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού 40/94. Η αιτίαση περί παραβάσεως του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού αυτού πρέπει να εξεταστεί πρώτη.

Επιχειρήματα των διαδίκων

13 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ευθύς εξ αρχής ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν αποτελείται αποκλειστικώς από ένα σημείο που μπορεί να χρησιμεύσει, στο εμπόριο, για να δηλωθεί το είδος των σχετικών προϊόντων. Κατά την προσφεύγουσα, η χρήση της αγγλικής λέξεως «quick», η οποία δείχνει κάποια γρηγοράδα ή ταχύτητα, σε συνδυασμό με τη λέξη «grip» δεν είναι συνηθισμένη. Κατά συνέπεια, η έννοια που έχει ο συνδυασμός των λέξεων αυτών δεν είναι φανερή ούτε μονοσήμαντη, ιδιαιτέρως δε για τον καταναλωτή των σχετικών προϊόντων.

14 Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να αναγνωρίσει ότι συνήθως οι σφιγκτήρες δεν προσδιορίζονται με αναφορά στην «ευκολία» ή στη «γρηγοράδα». Συγκεκριμένα, δεν είναι συνηθισμένο να χρησιμοποιείται για τα σχετικά προϊόντα η λέξη «quick», καθόσον η γρηγοράδα δεν είναι ούτε επιθυμητό χαρακτηριστικό ούτε ιδιότητα που αναζητείται στα προϊόντα αυτά. Επομένως, αντιθέτως προς αυτό που θεώρησε το τμήμα προσφυγών, η λέξη «quick» δεν έχει εγκωμιαστική έννοια.

15 Τέλος, κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών κακώς θεώρησε ότι οι λέξεις «εύκολο» και «γρήγορο» είναι συνώνυμες και ότι το νόημά τους περιέχεται στη λέξη «quick».

16 Το ΓΕΕΑ αντιτάσσει ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, η ακριβής σημασία της λέξεως «αποκλειστικά» συνδέεται με το κριτήριο του περιγραφικού χαρακτήρα του σήματος. Στο πλαίσιο αυτό, η περί ης πρόκειται λέξη σχετίζεται με την ομάδα λέξεων «αποτελούνται από». Τούτο σημαίνει ότι αν τουλάχιστον μία από τις δυνητικές έννοιες ενός σημείου δείχνει ένα χαρακτηριστικό των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών, τότε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, το σημείο αυτό δεν πρέπει να καταχωριστεί.

17 Εν προκειμένω, το ΓΕΕΑ ισχυρίζεται ότι ναι μεν κάθε ένα από τα στοιχεία που αποτελούν το σήμα QUICK‑GRIP του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση μπορεί να έχει διαφορετικές σημασίες στα αγγλικά, πλην όμως, όταν η λέξη «quick» χρησιμοποιείται ως μέρος ενός ιδιωματισμού ή μιας ειδικής εκφράσεως (π.χ. «quick-fire», «quick‑freeze», «quick‑knit», «quick‑look», «quick‑release» κ.λπ.), η λέξη αυτή παραπέμπει στην ιδέα της γρηγοράδας ή της ταχύτητας. Εξ άλλου, οι περισσότερες σημασίες της λέξεως «grip» έχουν σχέση με το γράπωμα ή τη σταθερή ή στέρεη συγκράτηση. Κατά συνέπεια, οι δύο λέξεις, συνδεόμενες με ένα ενωτικό, όντως μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δηλωθεί ένα χαρακτηριστικό των προϊόντων, καθόσον οι σφιγκτήρες είναι συσκευές ή εργαλεία που χρησιμεύουν για κράτημα, για σύνδεση ή για στέρεη συγκράτηση. Η περιγραφική αυτή ικανότητα των λέξεων «quick grip» επιβεβαιώνεται από τη συχνή χρησιμοποίησή τους από τους εμπόρους στις διαφημίσεις τους στο διαδίκτυο σχετικά με διάφορα προϊόντα, και μεταξύ αυτών τους σφιγκτήρες. Στις διαφημίσεις αυτές, ο συνδυασμός «quick‑grip» εκφράζει την ιδέα της ευκολίας, της γρηγοράδας και της στέρεης συγκρατήσεως.

18 Το ΓΕΕΑ προσθέτει ότι το σημείο QUICK‑GRIP δεν πληροί κανένα από τα κριτήρια που η νομολογία έχει καθιερώσει σχετικά με τα λεκτικά σήματα. Συγκεκριμένα, αφενός, δεν αποτελεί λεξιλογικό εύρημα που να παρουσιάζει το γλωσσικό φαινόμενο της ελλείψεως και η διάρθρωσή του ή η σειρά των λέξεων από τις οποίες αποτελείται να είναι ασυνήθιστες και, αφετέρου, δεν μπορεί να αντέξει μια γραμματική ανάλυση που γίνεται με τη διαίσθηση. Πρώτον, η προσθήκη του ενωτικού μεταξύ του «quick» και του «grip» δεν είναι καθοριστικός παράγοντας στην αγγλική γραμματική και αποτελεί ανεπαίσθητη διαφορά ή τουλάχιστον διαφορά που δεν έχει σημασία για το νόημα του σημείου. Δεύτερον, το σχετικό σημείο δεν παρουσιάζει το γλωσσικό φαινόμενο της ελλείψεως. Τρίτον, η διάρθρωση και η σειρά των λέξεων «quick» και «grip» δεν είναι ασυνήθιστες. Συγκεκριμένα, οι σχετικές λέξεις χρησιμοποιούνται με αυτή τη σειρά από τους αγγλόφωνους, με ή χωρίς ενωτικό (π.χ. «quick‑fire», «quick‑freeze», «quick buck», «quick bread», «quick march», «quick time», «quick water» κ.λπ.), και δεν χωρεί αναστροφή.

19 Επί πλέον, το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν η λέξη «quick» θεωρηθεί ασυνήθιστος εγκωμιαστικός όρος, η λέξη αυτή δείχνει ένα συνηθισμένο χαρακτηριστικό των σφιγκτήρων, δηλαδή ότι κρατούν στέρεα ή συγκρατούν. Κατά συνέπεια, ο καταναλωτής μπορεί να καταλάβει ότι ο σφιγκτήρας συγκρατεί γρήγορα όταν πρέπει ή ότι μπορεί γρήγορα να συναρμολογηθεί πριν από τη χρήση του. Σε όλες τις περιπτώσεις, πρόκειται για επιθυμητές ιδιότητες.

20 Τέλος, το ΓΕΕΑ αμφισβητεί τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η λέξη «quick» δεν είναι συνώνυμη με τη λέξη «easy» (εύκολο). Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το διαφημιστικό υλικό που έχει διοχετευθεί στο διαδίκτυο, η λέξη «easy» εμφανίζεται πολλές φορές δίπλα στις λέξεις «quick» και «grip» και το συνολικό διαφημιστικό μήνυμα σχετικά με τους σφιγκτήρες και τους μηχανισμούς γρήγορου μπλοκαρίσματος είναι και ότι είναι εύχρηστοι. Εξ άλλου, μολονότι ο ορισμός που το λεξικό δίνει στη λέξη «quick» δεν αναφέρει ρητώς τη λέξη «εύκολο», είναι αρκετό να σκεφθεί κανείς παραδείγματα όπως «quick meals» ή «quick assemblage» για να αντιληφθεί ότι οι προμηθευτές των σχετικών προϊόντων υποβάλλουν την ελκυστική ιδέα ότι το γεύμα ή η συναρμολόγηση θα είναι, εκτός των άλλων, εύκολα.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

21 Κατά το άρθρο 111 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, όταν η προσφυγή προδήλως στερείται παντελώς νομικής βάσεως το Πρωτοδικείο δύναται, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.

22 Εν προκειμένω, λαμβανομένων υπόψη της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου και του γεγονότος ότι η επιχειρηματολογία των διαδίκων ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι πανομοιότυπη με εκείνη που αναπτύχθηκε από αυτούς ενώπιον του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι έχει αρκούντως διαφωτιστεί από τη δικογραφία και αποφασίζει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου αυτού, να αποφανθεί χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.

23 Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση «τα σήματα που αποτελούνται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν, στις συναλλαγές, για τη δήλωση του είδους, της ποιότητας, της ποσότητας, του προορισμού, της αξίας, της γεωγραφικής προέλευσης ή του χρόνου παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλων χαρακτηριστικών αυτών». Επί πλέον, το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 ορίζει ότι «[η] παράγραφος 1 εφαρμόζεται ακόμη και αν οι λόγοι απαραδέκτου υφίστανται μόνο σε τμήμα της Κοινότητας».

24 Έτσι, σημεία και ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν, στο εμπόριο, για τη δήλωση των χαρακτηριστικών του προϊόντος ή της υπηρεσίας για την οποία ζητήθηκε η καταχώριση θεωρούνται, κατά τον κανονισμό 40/94, ακατάλληλα, ως εκ της φύσεώς τους, να δείξουν την καταγωγή του σήματος, τηρουμένης της δυνατότητας να αποκτηθεί διακριτικός χαρακτήρας με τη χρήση όπως προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 (βλ. την απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2003, C-191/01 P, ΓΕΕΑ κατά Wrigley, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 30, και τη νομολογία που παρατίθεται εκεί). Συγκεκριμένα, τέτοια σημεία δεν παρέχουν τη δυνατότητα να προσδιοριστεί η εμπορική καταγωγή του προϊόντος ή της υπηρεσίας, έτσι ώστε ο καταναλωτής ο οποίος αποκτά το προϊόν ή την υπηρεσία που προσδιορίζεται από το σήμα να μπορέσει αργότερα να προβεί στην ίδια επιλογή, αν η εμπειρία αποδειχθεί θετική, ή σε άλλη επιλογή, αν η εμπειρία αυτή αποδειχθεί αρνητική [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-219/00, Ellos κατά ΓΕΕΑ (ELLOS), Συλλογή 2002, σ. II-753, σκέψη 28, και της 27ης Νοεμβρίου 2003, T-348/02, Quick κατά ΓΕΕΑ (Quick), Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-5071, σκέψη 28].

25 Απαγορεύοντας να καταχωρίζονται τέτοια σημεία ή ενδείξεις ως κοινοτικό σήμα, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 επιδιώκει ένα σκοπό γενικού συμφέροντος, ο οποίος απαιτεί να μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα από όλους τα σημεία ή οι ενδείξεις που περιγράφουν τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση. Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή εμποδίζει να κρατούνται τέτοια σημεία ή τέτοιες ενδείξεις μόνο για μία επιχείρηση λόγω της καταχωρίσεώς τους ως σήματος (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση ΓΕΕΑ κατά Wrigley, σκέψη 31, και τη νομολογία που παρατίθεται εκεί).

26 Ο περιγραφικός χαρακτήρας ενός σήματος πρέπει να εκτιμάται, αφενός, σε σχέση με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία ζητείται η καταχώριση του σημείου και, αφετέρου, σε σχέση με την αντίληψη του κοινού-στόχος το οποίο αποτελείται από τον καταναλωτή των προϊόντων ή των υπηρεσιών αυτών (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Quick, σκέψη 29, και τη νομολογία που παρατίθεται εκεί).

27 Εν προκειμένω, τα προϊόντα που αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, όπως αυτά παρατίθενται στο σημείο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, είναι προϊόντα ευρείας καταναλώσεως που προορίζονται για το σύνολο των καταναλωτών. Κατά συνέπεια, το ενδιαφερόμενο κοινό θεωρείται ότι είναι ο μέσος καταναλωτής ο οποίος έχει τη συνηθισμένη πληροφόρηση και είναι σε λογικό βαθμό προσεκτικός. Εξ άλλου, εφόσον το σημείο QUICK‑GRIP αποτελείται από στοιχεία της αγγλικής γλώσσας, το ενδιαφερόμενο κοινό σε σχέση με το οποίο πρέπει να εκτιμηθεί ο απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως είναι ο μέσος αγγλόφωνος καταναλωτής της Κοινότητας [απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 1999, C-342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I-3819, σκέψη 26· απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2003, T-295/01, Nordmilch κατά ΓΕΕΑ (OLDENBURGER), Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-4365, σκέψη 35, και προαναφερθείσα απόφαση Quick, σκέψη 30].

28 Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να καθοριστεί, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του απολύτου λόγου απαραδέκτου της καταχωρίσεως κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, αν για το ενδιαφερόμενο κοινό υφίσταται αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του λεκτικού σημείου QUICK‑GRIP και των προϊόντων για τα οποία δεν έγινε δεκτή η αίτηση καταχωρίσεως.

29 Εν προκειμένω, πρέπει να επισημανθεί ότι το λεκτικό σημείο QUICK‑GRIP αποτελείται από ένα επίθετο (quick) και από ένα ουσιαστικό (grip) τα οποία συνδέονται με ένα ενωτικό. Πάντως, το σημείο αυτό δεν είναι ασυνήθιστο όσον αφορά τη διάρθρωσή του. Συγκεκριμένα, δεν απομακρύνεται από τους λεξιλογικούς κανόνες της αγγλικής γλώσσας, αλλά έχει σχηματιστεί σύμφωνα με αυτούς. Κατά συνέπεια, ο σχετικός καταναλωτής δεν θα το θεωρήσει ασυνήθιστο [απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 2003, T-222/02, HERON (Robotunits) κατά ΓΕΕΑ (ROBOTUNITS), Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-4995, σκέψη 39].

30 Όσον αφορά το νόημα του λεκτικού σημείου QUICK-GRIP και τη φύση της σχέσεώς του με τα περί ων πρόκειται προϊόντα, το τμήμα προσφυγών θεώρησε κατ’ αρχάς, στο σημείο 11 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το επίμαχο λεκτικό σημείο αποτελείται από δύο λέξεις της αγγλικής γλώσσας, τις λέξεις «quick» και «grip», που συνδέονται με ένα ενωτικό, εκ των οποίων η πρώτη σημαίνει «αυτός που ενεργεί ή μπορεί να ενεργήσει γρήγορα· αυτός που μπορεί να ετοιμαστεί εύκολα και γρήγορα» και η δεύτερη σημαίνει «γράπωμα και στέρεο κράτημα· κάθε μηχανισμός για τη συγκράτηση μέσω τριβής». Στη συνέχεια, στο σημείο 13 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι ο συνδυασμός των δύο πιο πάνω λέξεων περιέχει σαφείς και άμεσες πληροφορίες σχετικά με τη φύση και την προβλεπόμενη χρήση των σχετικών προϊόντων, ότι η προσθήκη της λέξεως «quick» δεν καθιστά το στοιχείο «grip» λιγότερο περιγραφικό και ότι αντιθέτως το στοιχείο «quick» σκοπεύει να δώσει εγκωμιαστικό χαρακτήρα καθώς και την εντύπωση ότι το σφίξιμο (grip) γίνεται εύκολα και γρήγορα. Τέλος, το τμήμα προσφυγών συνήγαγε ότι είναι «αναντίρρητο ότι ο συνδυασμός των δύο αυτών λέξεων έχει στο σύνολό του προφανές και μονοσήμαντο νόημα το οποίο δείχνει σαφώς τη φύση και την προβλεπόμενη χρήση των σχετικών προϊόντων».

31 Πάντως, λαμβανομένων υπόψη των προϊόντων για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση, είναι προφανές ότι το νόημα που έγινε δεκτό από το σήμα προσφυγών είναι σωστό. Συγκεκριμένα, το σχετικό σημείο δίνει στο ενδιαφερόμενο κοινό τη δυνατότητα να ανακαλύψει αμέσως και χωρίς άλλη σκέψη ότι οι σφιγκτήρες και τα άλλα σχετικά προϊόντα συγκρατούν εύκολα και γρήγορα. Κατά συνέπεια, η επιλογή κάθε μιας από τις λέξεις «quick» και «grip» δεν αφήνει τίποτα στη φαντασία ή στην αυθαιρεσία του καταναλωτή.

32 Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι αλυσιτελές το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το σημείο QUICK‑GRIP μπορεί να έχει πάνω από μία έννοια ή ότι η γρηγοράδα δεν αποτελεί ιδιότητα που αναζητείται στα σχετικά προϊόντα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη νομολογία, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, ένα λεκτικό σημείο δεν πρέπει να καταχωριστεί αν τουλάχιστον μία από τις δυνητικές του έννοιες δείχνει, όπως εν προκειμένω, ένα χαρακτηριστικό των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών [προαναφερθείσα απόφαση ΓΕΕΑ κατά Wrigley, σκέψη 32, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Μαρτίου 2002, T-355/00, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (TELE AID), Συλλογή 2002, σ. II-1939, σκέψη 30].

33 Επομένως, η σχέση μεταξύ του λεκτικού σημείου QUICK-GRIP και των προϊόντων που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως είναι τόσο στενή ώστε να εμπίπτει στην απαγόρευση την οποία επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94.

34 Κατά συνέπεια, ορθώς το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε ότι, βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, το λεκτικό σήμα QUICK GRIP, ως περιγραφικό της φύσεως και χρήσεως των σχετικών προϊόντων, δεν μπορεί να αποτελέσει κοινοτικό σήμα.

35 Όπως προκύπτει από το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94, είναι αρκετό να συντρέχει ένας από τους παρατιθεμένους απολύτους λόγους απαραδέκτου της καταχωρίσεως για να μη μπορέσει το σημείο να καταχωριστεί ως κοινοτικό σήμα (απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C-104/00 P, DKV κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2002, σ. I-7561, σκέψη 29, και προαναφερθείσα απόφαση Quick, σκέψη 37).

36 Κατά συνέπεια, παρέλκει να εξεταστεί ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 (προαναφερθείσα απόφαση Giroform, σκέψη 31).

37 Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί δεδομένου ότι προδήλως στερείται παντελώς νομικής βάσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων

38 Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ σύμφωνα με αίτημα του τελευταίου.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟ (τέταρτο τμήμα)

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβούργο, 27 Μαΐου 2004.

Ο Γραμματέας Ο Πρόεδρος