ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 22 Απριλίου 2020 — Κοινός σύνδικος πτωχεύσεως (1) για τον M., Κοινός σύνδικος πτωχεύσεως (2) για τον M. κατά Mrs M, MH, ILA and Mr M

(Υπόθεση C-168/20)

(2020/C 262/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: Κοινός σύνδικος πτωχεύσεως (1) για τον M., Κοινός σύνδικος πτωχεύσεως (2) για τον M.

Καθών: Mrs M, MH, ILA and Mr M

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Στην περίπτωση που υπήκοος κράτους μέλους έχει ασκήσει τα δικαιώματα που του αναγνωρίζουν τα άρθρα 21 και 49 ΣΛΕΕ καθώς και η οδηγία για τα δικαιώματα των πολιτών (οδηγία 2004/38/ΕΚ (1) του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου), μεταβαίνοντας ή εγκαθιστάμενος στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνάδει προς τις ανωτέρω διατάξεις η δυνάμει του άρθρου 11 του WRPA 1999 εξαίρεση από την πτωχευτική περιουσία συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων προερχόμενων από συνταξιοδοτικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν κτηθεί και εγκριθεί φορολογικά σε άλλο κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι κατά τον χρόνο της πτωχεύσεως το εν λόγω συνταξιοδοτικό σύστημα ήταν καταχωρισμένο σύμφωνα με το άρθρο 153 FA 2004 ή προβλεπόμενο σύμφωνα με τον κανονισμό 2 των κανονισμών του 2002 και, κατά συνέπεια, ήταν φορολογικά εγκεκριμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο;

2) Για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, είναι σκόπιμο ή αναγκαίο: (α) να διαπιστωθεί εάν το πρόσωπο αυτό μετακινήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο με σκοπό, κατά κύριο λόγο, να κηρύξει πτώχευση στο Ηνωμένο Βασίλειο; (β) να ληφθεί υπόψη (i) η προστασία την οποία μπορεί να έχει στη διάθεσή του ο πτωχεύσας σε σχέση με μη εγκεκριμένα συνταξιοδοτικά συστήματα δυνάμει του άρθρου 12 WRPA 1999 και (ii) η δυνατότητα των συνδίκων της πτωχεύσεως να ανακτήσουν ποσά σε σχέση με εγκεκριμένους συνταξιοδοτικούς διακανονισμούς; (γ) να ληφθούν υπόψη οι προϋποθέσεις στις οποίες υπόκεινται τα συνταξιοδοτικά συστήματα που είναι καταχωρισμένα και φορολογικά εγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).
Αναίρεση που άσκησε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 η Vanda Pharmaceuticals Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 19 Δεκεμβρίου 2019 στην υπόθεση T-211/18, Vanda Pharmaceuticals κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-115/20 P)

(2020/C 137/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Vanda Pharmaceuticals Ltd (εκπρόσωποι: M. Meulenbelt, S. De Knop, B. Natens, advocaten, C. Muttin, avocate)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-211/18·

— να δεχθεί την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή και να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2018) 252 τελικό της Επιτροπής, για την άρνηση χορήγησης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 726/2004 (1) του φαρμάκου που προορίζεται για ανθρώπινη χρήση Fanaptum — ιλοπεριδόνη·

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ αναίρεση·

Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-211/18·

— να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί·

— να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της κατ’ αναίρεση δίκης, ώστε να αποφασίσει επ’ αυτών το Γενικό Δικαστήριο·

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένως την εφαρμοστέα στη συγκεκριμένη περίπτωση έκταση του δικαστικού ελέγχου και παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένως τις κατευθύνσεις σχετικά με την κλινική αξιολόγηση της επιμήκυνσης του διαστήματος QT/QTc και της πρόκλησης προαρρυθμίας που συνδέεται με τα μη αντιαρρυθμικά φάρμακα (Note for Guidance CHMP/ICH/2/04 on the Clinical Evaluation of QT/QTc 2 Interval Prolongation and Proarrhythmic Potential for Non Antiarrhythmic Drugs, «QT Guidance»).

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε στο σύνολό του τον δεύτερο λόγο προσφυγής που προέβαλε η αναιρεσείουσα.

Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων και εφάρμοσε εσφαλμένως την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Πέμπτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τα άρθρα 5, παράγραφος 1, 5, παράγραφος 2, και 5, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα άρθρα 12 και 81, παράγραφος 2, του κανονισμού 726/2004.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ 2004, L 136, σ. 1).
C 162/2

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 6 Φεβρουαρίου 2020 — UH κατά Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ιρλανδίας και Attorney General

(Υπόθεση C-64/20)

(2020/C 162/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιρλανδική

Αιτούν δικαστήριο

High Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: UH

Καθών: Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ιρλανδία και Attorney General

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει ο εθνικός δικαστής την εξουσία να αρνηθεί την παροχή δικαστικής προστασίας, παρά το γεγονός ότι έχει ήδη κρίνει ότι ο εθνικός νομοθέτης παρέλειψε να εφαρμόσει συγκεκριμένη πτυχή οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες είναι οι παράμετροι που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την άσκηση της εξουσίας αυτής, και/ή οι παράμετροι που οφείλει να λάβει υπόψη ο εθνικός δικαστής είναι οι ίδιες που θα ελάμβανε υπόψη σε περίπτωση παραβιάσεως της εθνικής νομοθεσίας;

2) Θα συνιστούσε παραβίαση της απορρέουσας από το δίκαιο της Ένωσης αρχής του αμέσου αποτελέσματος ενδεχόμενη άρνηση του εθνικού δικαστή να παράσχει τη ζητούμενη στην υπό κρίση υπόθεση δικαστική προστασία λόγω της επικείμενης έναρξης ισχύος του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/6 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018 (η εφαρμογή του οποίου έχει ανασταλεί μέχρι τις 28 Ιανουαρίου 2022), παρά το γεγονός ότι ο εθνικός δικαστής έκρινε ότι ο εθνικός νομοθέτης παρέλειψε να εκπληρώσει την υποχρέωση που επιβάλλουν τα άρθρα 61, παράγραφος 1, 58, παράγραφος 4, και 59, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/82/ΕΚ (2), και η οποία συνίσταται στην αναγραφή των επίμαχων πληροφοριών στη συσκευασία και την επισήμανση των κτηνιατρικών προϊόντων στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους, ήτοι, στην περίπτωση της Ιρλανδίας, τόσο στην ιρλανδική όσο και στην αγγλική γλώσσα;

(1) Κανονισμός (EE) 2019/6 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τα κτηνιατρικά φάρμακα και για την κατάργηση της οδηγίας 2001/82/ΕΚ (ΕΕ 2019, L 4, σ. 43).

(2) Οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ 2001, L 311, σ. 1).
2)

α) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, υπό α': Έχει το άρθρο 6β, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 531/2012, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, την έννοια ότι πολιτική εύλογης χρήσης («fair use policy») για τη λήψη ρυθμιζόμενων υπηρεσιών περιαγωγής λιανικής μπορεί να προβλεφθεί και για την τιμολογιακή επιλογή αυτή καθαυτήν; β) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, υπό α', και αρνητικής στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, υπό α': Έχει το άρθρο 6β, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 531/2012, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, την έννοια ότι πολιτική εύλογης χρήσης («fair use policy») για τη λήψη ρυθμιζόμενων υπηρεσιών περιαγωγής λιανικής μπορεί να προβλεφθεί από κοινού τόσο για το τιμολογιακό πρόγραμμα κινητής τηλεφωνίας όσο και για την τιμολογιακή επιλογή, με αποτέλεσμα ο υπολογισμός του διαθέσιμου όγκου δεδομένων στο πλαίσιο μιας κοινής «fair use policy» να πρέπει να βασίζεται στην εγχώρια συνολική τιμή λιανικής του τιμολογιακού προγράμματος κινητής τηλεφωνίας και/ή στο άθροισμα των εγχώριων συνολικών τιμών λιανικής του τιμολογιακού προγράμματος κινητής τηλεφωνίας και της τιμολογιακής επιλογής; γ) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, υπό α', και αρνητικής στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, υπό α' και β': Μπορεί το άρθρο 6β, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 531/2012, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του εκτελεστικού κανονισμού 2016/2286 (2), σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, να εφαρμοσθεί αναλογικά υπό την έννοια ότι μπορεί να προβλεφθεί πολιτική εύλογης χρήσης («fair use policy») για την τιμολογιακή επιλογή αυτή καθαυτήν;
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 6 Νοεμβρίου 2019 — Stichting Cartel Compensation, Equilib Netherlands BV, Equilib Netherlands BV κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV κ.λπ.

(Υπόθεση C-819/19)

(2020/C 95/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Amsterdam

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες: Stichting Cartel Compensation, Equilib Netherlands BV, Equilib Netherlands BV

Εναγόμενες: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Martinair Holland NV, Deutsche Lufthansa AG, Lufthansa Cargo AG, British Airways plc, Société Air France SA, Singapore Airlines Ltd, Singapore Airlines Cargo Pte Ltd, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Martinair Holland NV, Société Air France SA, Singapore Airlines Cargo Pte Ltd, Singapore Airlines Ltd, Lufthansa Cargo AG, Deutsche Lufthansa AG, Swiss International Air Lines AG, British Airways plc, Air Canada, Cathay Pacific Airways Ltd, SAS AB, Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden, SAS Cargo Group A/S, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Martinair Holland NV, Société Air France SA, Lufthansa Cargo AG, Deutsche Lufthansa AG, British Airways plc

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι τα εθνικά δικαστήρια αρμόδια να εφαρμόζουν σε ένδικη διαφορά μεταξύ ζημιωθέντων (εν προκειμένω των ναυλωτών, αγοραστών υπηρεσιών αεροπορικών μεταφορών φορτίου) και αεροπορικών εταιριών –είτε λόγω του άμεσου αποτελέσματος του άρθρου 101 ΣΛΕΕ ή, εν πάση περιπτώσει, του άρθρου 53 της Συνθήκης ΕΟΚ, είτε λόγω του (άμεσου αποτελέσματος) του άρθρου 6 του κανονισμού 1/2003 (1)– το άρθρο 101 ΣΛΕΕ ή, εν πάση περιπτώσει, το άρθρο 53 της Συνθήκης ΕΟΚ επί συμφωνιών ή εναρμονισμένων πρακτικών των αεροπορικών εταιριών αναφορικά με υπηρεσίες μεταφορών φορτίου στις πραγματοποιηθείσες πριν από την 1η Μαΐου 2004 πτήσεις μεταξύ αερολιμένων εντός της ΕΕ και αερολιμένων εκτός του ΕΟΧ ή στις πραγματοποιηθείσες πριν από την 19η Μαΐου 2005 πτήσεις μεταξύ Ισλανδίας, Λιχτενστάιν και Νορβηγίας και αερολιμένων εκτός του ΕΟΧ ή στις πραγματοποιηθείσες πριν από την 1η Ιουνίου 2002 πτήσεις μεταξύ αερολιμένων εντός της ΕΕ και της Ελβετίας, ακόμη και αν πρόκειται για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ίσχυε το μεταβατικό καθεστώς των άρθρων 104 και 105 ΣΛΕΕ, ή μήπως το μεταβατικό καθεστώς αποκλείει κάτι τέτοιο;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (EE 2003, L 1, σ. 1).
C 45/16

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 23 Οκτωβρίου 2019 – The North of England P & I Association Ltd., ταυτόχρονα ως διάδοχος εταιρία της Marine Shipping Mutual Insurance Company κατά Bundeszentralamt für Steuern

(Υπόθεση C-786/19)

(2020/C 45/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: The North of England P & I Association Ltd., ταυτόχρονα ως διάδοχος εταιρία της Marine Shipping Mutual Insurance Company

Καθής: Bundeszentralamt für Steuern

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο δ', δεύτερη περίπτωση, σε συνδυασμό με το άρθρο 25, παράγραφος 1, πρώτη ημιπερίοδος, της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ (1) ήτοι με το άρθρο 46, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ (2) ως προς τον καθορισμό του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος, την έννοια ότι πρόκειται συναφώς, στην περίπτωση της ασφαλίσεως κατά κινδύνων που έχουν σχέση με τη λειτουργία ποντοπόρου πλοίου, για το κράτος στην επικράτεια του οποίου έχει καταχωρισθεί ποντοπόρο πλοίο σε επίσημο μητρώο προς τον σκοπό της αποδείξεως της κυριότητας ή για το κράτος τη σημαία του οποίου φέρει το ποντοπόρο πλοίο;

(1) Δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239Ε/ΕΟΚ (ΕΕ 1988, L 172, σ. 1).

(2) Οδηγία του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) (ΕΕ 1992, L 228, σ. 1).
C 45 /14 EL Επίσημη Εφημερίδα  της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.2.2020
Υπόθεση  C-Αναίρεση που άσκησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019  ο Ramón Guiral Broto κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο 
(τέταρτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2019  στην υπόθεση T-773/17, Café del Mar κ.λπ. κατά EUIPO - Guiral Broto (Café del Mar)
(Υπόθεση C-714/19 P)
(2020/C 45/11 )
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων : Ramón Guiral Broto (εκπρόσωπος: A. Sirimarco, abogado)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία : Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Café del Mar, SC, José Les  
Viamonte και Carlos Andrea González
Με διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 2019 , το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και  
έκρινε ότι ο Ramón Guiral Broto φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Υπόθεση  C-Αναίρεση που άσκησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019  ο Ramón Guiral Broto κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο 
(τέταρτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2019  στην υπόθεση T-774/17, Café del Mar κ.λπ. κατά EUIPO - Guiral Broto (C del M)
(Υπόθεση C-715/19 P)
(2020/C 45/12 )
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων : Ramón Guiral Broto (εκπρόσωπος: A. Sirimarco, abogado)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία : Café del Mar, S. C., José Les Viamonte, Carlos Andrea González και Γραφείο Διανοητικής Ιδι -
οκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Με διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 2019 , το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και  
έκρινε ότι ο Ramón Guiral Broto φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 16 Οκτωβρίου 2019 – JCM Europe (UK) Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-760/19)

(2020/C 19/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: JCM Europe (UK) Ltd

Καθών: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1760 (1) της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με την κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία, ανίσχυρος κατά το μέρος που κατατάσσει τη συσκευή ελέγχου γνησιότητας χαρτονομισμάτων και τις κασέτες χαρτονομισμάτων που προσδιορίζονται στον κανονισμό 2016/1760 υπό τον κωδικό ΣΟ 84729070, αντί του κωδικού ΣΟ 90314990;

2) Ειδικότερα, είναι ο κανονισμός 2016/1760 ανίσχυρος κατά το μέρος που: α) περιορίζει υπέρμετρα το πεδίο εφαρμογής της κλάσης 9031· β) διευρύνει υπέρμετρα το πεδίο εφαρμογής της κλάσης 8472· γ) λαμβάνει υπόψη μη επιτρεπτούς παράγοντες· δ) δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη τις επεξηγηματικές σημειώσεις, τις κλάσεις ΣΟ και/ή τους γενικούς ερμηνευτικούς κανόνες για την κατάταξη του προϊόντος όπως περιγράφεται στον εν λόγω κανονισμό;

(1) ΕΕ 2016, L 269, σ. 6.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 2 Οκτωβρίου 2019 – TKF κατά Department of Justice for Northern Ireland

(Υπόθεση C-729/19)

(2019/C 423/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal in Northern Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: TKF

Εφεσίβλητο: Department of Justice for Northern Ireland

Προδικαστικά ερωτήματα

i) Έχει το άρθρο 75, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 (1) περί υποχρεώσεων διατροφής την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο σε «αποφάσεις» που εκδίδονται σε κράτη τα οποία ήταν κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τον χρόνο έκδοσης των αποφάσεων αυτών;

ii) Λαμβανομένου υπόψη ότι η Πολωνία είναι σήμερα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεσμεύεται από το Πρωτόκολλο της Χάγης, μπορούν αποφάσεις περί διατροφής που εκδόθηκαν από δικαστήριο στην Πολωνία το 1999 και 2003, ήτοι πριν από την προσχώρηση της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να εγγραφούν για εκτέλεση σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης δυνάμει διατάξεως του κανονισμού 4/2009 (κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής) και, ιδίως: α) δυνάμει του άρθρου 75, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 56 του κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής· β) δυνάμει του άρθρου 75, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το τμήμα 2 του κεφαλαίου IV του κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής· γ) δυνάμει του άρθρου 75, παράγραφος 2, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το τμήμα 3 του κεφαλαίου IV του κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής· δ) δυνάμει οποιουδήποτε άλλου άρθρου του κανονισμού;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (ΕΕ 2009, L 7, σ. 1).
6)

Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (όπως τροποποιήθηκε), προβλέπει ότι η εφαρμογή ατομικού δασμολογικού συντελεστή ποσοστού 64,4 τοις εκατό επί της επιχειρήσεως Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd., Ningbo City εξαρτάται από την προσκόμιση στην τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους έγκυρου εμπορικού τιμολογίου το οποίο πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ και, ότι σε περίπτωση που δεν προσκομιστεί αυτό το τιμολόγιο, ισχύει ο συντελεστής δασμού που επιβάλλεται σε όλες τις άλλες εταιρείες· μπορεί, εντούτοις, να εφαρμοσθεί ο ατομικός δασμολογικός συντελεστής υπέρ του διασαφιστή, σύμφωνα με την αρχή της καλής πίστης, στο πλαίσιο εκ των υστέρων είσπραξης δασμών αντιντάμπινγκ, διενεργούμενης κατόπιν έρευνας της OLAF (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης), σε περίπτωση που η OLAF διαπιστώσει ότι οι εν λόγω συνδετήρες δεν είναι καταγωγής Ινδονησίας, όπως δηλώθηκε, αλλά έχουν κατασκευαστεί στην Κίνα από την επιχείρηση Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd., χωρίς, ωστόσο, να μπορεί να προσκομιστεί τιμολόγιο με τα στοιχεία που απαιτούνται για την εφαρμογή του ατομικού δασμολογικού συντελεστή, διότι οι εξαγωγείς ενήργησαν με την πρόθεση να εξαπατήσουν τις αρχές των κρατών μελών;
C 328/32

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 30 Ιουλίου 2019 — X κατά Kuoni Travel Ltd

(Υπόθεση C-578/19)

(2019/C 328/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: X

Αναιρεσίβλητη: Kuoni Travel Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε περίπτωση μη εκτέλεσης ή πλημμελούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη σύμβαση μεταξύ διοργανωτή ή εμπόρου λιανικής με καταναλωτή η οποία έχει ως αντικείμενο την παροχή πακέτου οργανωμένων διακοπών, επί της οποίας εφαρμόζεται η οδηγία 90/314/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις, και εφόσον η μη εκτέλεση ή η πλημμελής εκπλήρωση αυτών οφείλεται στις ενέργειες υπαλλήλου ξενοδοχειακής επιχείρησης, η οποία παρέχει τις εν λόγω συμβατικές υπηρεσίες: α) δύναται να εφαρμοστεί η εξαίρεση που προβλέπεται στη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 5, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, β) βάσει ποιων κριτηρίων καλείται το εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει εάν συντρέχει τέτοια περίπτωση;

2) Σε περίπτωση σύναψης σύμβασης μεταξύ διοργανωτή ή εμπόρου λιανικής με καταναλωτή η οποία έχει ως αντικείμενο την παροχή πακέτου οργανωμένων διακοπών, επί της οποίας εφαρμόζεται η oδηγία 90/314/ΕΟΚ, και σε περίπτωση παροχής των εν λόγω συμβατικών υπηρεσιών από ξενοδοχειακή επιχείρηση, δύναται να θεωρηθεί ο υπάλληλος ξενοδοχειακής επιχείρησης «πάροχος υπηρεσιών», στο πλαίσιο εφαρμογής της εξαιρέσεως που προβλέπεται από το άρθρο 5, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο της εν λόγω oδηγίας;»

(1) ΕΕ 1990, L 158, σ. 59.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 19 Ιουνίου 2019 — All in One Star Ltd

(Υπόθεση C-469/19)

(2019/C 328/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα και αναιρεσείουσα: All in One Star Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Αντίκειται στο άρθρο 30 της οδηγίας (ΕΕ) 2017/1132 (1) εθνική ρύθμιση κατά την οποία για την καταχώριση στο εμπορικό μητρώο υποκαταστήματος εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με έδρα σε άλλο κράτος μέλος απαιτείται δήλωση του ύψους του εταιρικού κεφαλαίου ή άλλης συγκρίσιμης αξίας κεφαλαίου;

2) α) Αντίκειται στο άρθρο 30 της οδηγίας (ΕΕ) 2017/1132 εθνική ρύθμιση κατά την οποία ο διαχειριστής εταιρίας πρέπει να βεβαιώσει κατά τη δήλωση της καταχώρισης στο εμπορικό μητρώο υποκαταστήματος εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με έδρα σε άλλο κράτος μέλος ότι δεν συντρέχει στο πρόσωπό του κώλυμα διορισμού κατά το εθνικό δίκαιο υπό τη μορφή δικαστικής ή διοικητικής απαγόρευσης ασκήσεως επαγγέλματος ή εμπορικών δραστηριοτήτων, απαγόρευση η οποία συμπίπτει εν όλω ή εν μέρει με την κύρια δραστηριότητα της εταιρίας, ή υπό τη μορφή τελεσίδικης καταδίκης λόγω συγκεκριμένων αξιόποινων πράξεων και ότι πληροφορήθηκε συναφώς για την υποχρέωση ενημέρωσης χωρίς περιορισμούς που υπέχει έναντι του δικαστηρίου από συμβολαιογράφο, εκπρόσωπο συγκρίσιμου νομικού επαγγέλματος ή προξενικό υπάλληλο; β) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, στοιχείο αʹ: Αντίκειται στα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ εθνική ρύθμιση κατά την οποία ο διαχειριστής εταιρίας πρέπει να παράσχει μια τέτοια βεβαίωση κατά τη δήλωση της καταχώρισης στο εμπορικό μητρώο υποκαταστήματος εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με έδρα σε άλλο κράτος μέλος;

(1) Οδηγία (ΕΕ) 2017/1132 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, σχετικά με ορισμένες πτυχές του εταιρικού δίκαιου (ΕΕ 2017, L 169, σ. 46).