27

Με τις σκέψεις 22 έως 43 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο συνόψισε το ιστορικό της διαφοράς ως εξής: «22 Στις 18 Ιανουαρίου 1999, το Konsortium Südtiroler Baumschuler, διάδοχος του οποίου είναι η [Schniga], υπέβαλε στο ΚΓΦΠ αίτηση χορήγησης δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας, δυνάμει του [βασικού κανονισμού] […]. Η αίτηση αυτή καταχωρίστηκε με αριθ. 1999/0033. Η παροχή κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας ζητήθηκε για την ποικιλία μήλων Malus Mill, επονομαζόμενη Gala Schnitzer (στο εξής: υποψήφια ποικιλία). 23 [Τον Φεβρουάριο] του 1999, το ΚΓΦΠ ανέθεσε στο Bundessortenamt (γερμανικό ομοσπονδιακό γραφείο φυτικών ποικιλιών, στο εξής: BSA), με έδρα το Wurzen (Γερμανία) να προβεί σε τεχνική εξέταση της υποψήφιας ποικιλίας, κατά το άρθρο 55, παράγραφος 1, του [βασικού κανονισμού]. Για τον σκοπό της εξέτασης αυτής, η ποικιλία Baigent (στο εξής: ποικιλία αναφοράς), η οποία θεωρήθηκε ως η εγγύτερη προς την υποψήφια ποικιλία, χρησιμοποιήθηκε ως ποικιλία σύγκρισης. 24 [Κατά τη διάρκεια του 2001], προέκυψε ότι το φυτικό υλικό το οποίο υπέβαλε η Schniga προς τεχνική εξέταση ήταν προσβεβλημένο από ιούς. Κατόπιν τούτου, η τεχνική εξέταση ανεστάλη, έπειτα δε συνεχίστηκε, την άνοιξη του 2002, αφότου επετράπη στη Schniga από το ΚΓΦΠ να υποβάλει νέο υλικό της υποψήφιας ποικιλίας, μη προσβεβλημένο από ιούς. Η εξέταση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των ετών 2003 και 2004 […]. 25 Με έγγραφο της 18ης Ιανουαρίου 2005, το BSA επισήμανε στο ΚΓΦΠ τα ακόλουθα: “Στις 13 Ιανουαρίου 2005, σας αποστείλαμε την προκαταρκτική έκθεση σχετικά με την εξέταση ΔΟΣ της [υποψήφιας ποικιλίας] στο όνομα του [ΚΓΦΠ]. Θεωρούμε ότι η υποψήφια ποικιλία διακρίνεται από την ποικιλία [αναφοράς] βάσει ενός χαρακτηριστικού το οποίο δεν περιλαμβάνεται επί του παρόντος στο [πρωτόκολλο] ΚΓΦΠ TP/14/1: ‘λουλούδι: χρωματισμός της βάσεως των νημάτων (μετά τη διάρρηξη των ανθήρων)’ […]. […] Έχουν προσκομισθεί στοιχεία προς απόδειξη του επαρκώς ομοιογενούς και δυνάμενου να αναπαραχθεί χαρακτηριστικού αυτού, το οποίο καταδεικνύει επαρκείς διαφορές μεταξύ των ποικιλιών, καθιστώντας, ως εκ τούτου, δυνατή τη διάκριση […] Στο πλαίσιο αυτό, προτάθηκε να συμπεριληφθεί το επίμαχο χαρακτηριστικό κατά την αναθεώρηση του [πρωτοκόλλου UPOV TG/14/9], αλλά η πρόταση αυτή απορρίφθηκε προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των χαρακτηριστικών σε λογικά επίπεδα. Η πρόθεσή μας έτυχε υποστήριξης, μας προτάθηκε δε να αποστείλουμε, μαζί με την προκαταρκτική έκθεση, αίτηση χορήγησης άδειας για τη χρήση του χαρακτηριστικού αυτού ως νέου χαρακτηριστικού, σύμφωνα με το [πρωτόκολλο] ΚΓΦΠ TP/14/1, σημείο [III 3]”. 26 Στις 7 Φεβρουαρίου 2005, το ΚΓΦΠ απέστειλε στη Schniga συμπληρωματική προκαταρκτική έκθεση με τη μνεία “χωρίς ιδιαίτερα σχόλια”. 27 Το BSA κοινοποίησε την τελική έκθεση της τεχνικής εξέτασης στο ΚΓΦΠ και τη Schniga στις 19 Δεκεμβρίου 2005 (στο εξής: τελική έκθεση της τεχνικής εξέτασης), καταλήγοντας ότι η υποψήφια ποικιλία είναι ομοιογενής, σταθερή και διακριτή από την ποικιλία αναφοράς βάσει του χαρακτηριστικού “Φρούτο: πλάτος ραβδώσεων”. 28 Η τελική έκθεση της τεχνικής εξέτασης περιέχει, στο σημείο 9, υπό τον τίτλο “Ημερομηνία και/ή αριθμός εγγράφου των κατευθυντήριων αρχών για την εθνική εξέταση”, τη μνεία “2003-03-27 [ΚΓΦΠ] TP/14/1”. 29 Από τα σημεία 16 και 17 της τελικής έκθεσης εξέτασης προκύπτει, όσον αφορά τη σύγκριση της υποψήφιας ποικιλίας με την ποικιλία αναφοράς, ότι η υποψήφια ποικιλία παρουσιάζει ραβδώσεις μεγάλου πλάτους (υποσημείωση 7) ενώ η δεύτερη μικρού ή μεσαίου πλάτους (υποσημείωση 4), η ανωτέρω δε εκτίμηση στηρίζεται στην αξιολόγηση του πρόσθετου χαρακτηριστικού “Φρούτο: πλάτος ραβδώσεων”, το οποίο αντιστοιχεί στο χαρακτηριστικό υπ’ αριθ. 40 του πρωτοκόλλου UPOV TG/14/9 της 6ης Απριλίου 2005 (στο εξής: επίμαχο πρόσθετο χαρακτηριστικό). Το ΚΓΦΠ επισημαίνει, συναφώς, ότι το επίμαχο πρόσθετο χαρακτηριστικό δεν περιλαμβανόταν στο πρωτόκολλο [ΚΓΦΠ TP/14/1] ούτε στο πρωτόκολλο [UPOV TG/14/8] […] 30 Με έγγραφο της 24ης Ιανουαρίου 2006, το ΚΓΦΠ ενημέρωσε το BSA ότι οι κατευθυντήριες αρχές που είχαν παρατεθεί στην τελική έκθεση εξέτασης ήταν εσφαλμένες και ότι ως βάση της έκθεσης εξέτασης δεν έπρεπε να έχει χρησιμοποιηθεί το πρωτόκολλο ΚΓΦΠ TP/14/1 (εκδοθέν [τον] Μάρτιο του 2003), αλλά το πρωτόκολλο UPOV TG/14/8, (εκδοθέν [κατά τη διάρκεια του] 1995), το οποίο ίσχυε κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης για την εξέταση της υποψήφιας ποικιλίας, [τον Ιανουάριο] του 1999. 31 Στις 9 Φεβρουαρίου 2006, το BSA απέστειλε στο ΚΓΦΠ τροποποιημένο κείμενο της τελικής έκθεσης της τεχνικής εξέτασης, το σημείο 17 της οποίας είχε ως εξής: “Η ποικιλία εξετάστηκε σύμφωνα με το [πρωτόκολλο UPOV TG/14/8]. Η περιγραφή της ποικιλίας πραγματοποιήθηκε βάσει του πίνακα χαρακτηριστικών του [πρωτοκόλλου] ΚΓΦΠ TP/14/1, της 27ης Μαρτίου 2003, το οποίο τέθηκε σε ισχύ κατά την περίοδο της εξέτασης, γεγονός που καθιστά δυνατή την ένταξη της [υποψήφιας] ποικιλίας στη συλλογή αναφοράς των μεταγενέστερων, από απόψεως προτεραιότητας, ποικιλιών. Η ποικιλία είναι διακριτή, σταθερή και ομοιογενής κατά την έννοια των δύο [πρωτοκόλλων]”. 32 Στις 5 Μαΐου 2006, οι παρεμβαίνουσες, Brookfield New Zealand Ltd και Elaris SNC, κάτοχος αδείας σχετικά με το δικαίωμα επί της ποικιλίας αναφοράς η πρώτη και φορέας του δικαιώματος αυτού η δεύτερη, υπέβαλαν στο ΚΓΦΠ ενστάσεις κατά της χορήγησης κοινοτικού δικαιώματος στην υποψήφια ποικιλία, δυνάμει του άρθρου 59 του [βασικού κανονισμού]. Οι ενστάσεις αυτές στηρίζονταν στο προγενέστερο δικαίωμα επί της ποικιλίας αναφοράς. 33 Οι λόγοι που προβλήθηκαν προς στήριξη των ενστάσεων αντλούνταν, αφενός, από το άρθρο 61, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [βασικού] κανονισμού, καθόσον ότι η μη τήρηση εκ μέρους της Schniga των όρων που προβλέπει το ΚΓΦΠ σχετικά με την υποβολή υλικού προοριζόμενου για τεχνική εξέταση έπρεπε να έχει οδηγήσει το τελευταίο να απορρίψει την αίτηση χορήγησης δικαιώματος, και, αφετέρου, από το άρθρο 7 του εν λόγω άρθρου, στο μέτρο που η υποψήφια ποικιλία δεν διακρίνεται από την ποικιλία αναφοράς. 34 Με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, η οποία τροποποιήθηκε με διορθωτικό της 5ης Φεβρουαρίου 2007, ο πρόεδρος του ΚΓΦΠ ενέκρινε τη χρήση του επίμαχου πρόσθετου χαρακτηριστικού για τους σκοπούς της διάκρισης μεταξύ της υποψήφιας ποικιλίας και της ποικιλίας αναφοράς. Αντιθέτως, η εν λόγω απόφαση δεν αναφέρει το πρόσθετο χαρακτηριστικό “χρωματισμός της ανθοκυάνης στη βάση του νήματος”, χαρακτηριστικό μνημονευόμενο και στην τελική έκθεση της εξέτασης. Η συγκεκριμένη απόφαση στηρίζεται ρητώς στο άρθρο 23 του [κανονισμού εφαρμογής]. 35 Με αποφάσεις της 26ης Φεβρουαρίου 2007, η αρμόδια επιτροπή του ΚΓΦΠ για τις ενστάσεις κατά της χορήγησης κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας χορήγησε το δικαίωμα που είχε ζητηθεί για την υποψήφια ποικιλία (στο εξής: απόφαση περί χορήγησης δικαιώματος) και απέρριψε τις ως άνω ενστάσεις (στο εξής: αποφάσεις περί απόρριψης των ενστάσεων). Στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι, “για τεχνικούς λόγους”, η συνεκτίμηση του επίμαχου πρόσθετου χαρακτηριστικού ήταν δικαιολογημένη, παρά το ότι το εν λόγω χαρακτηριστικό δεν περιλαμβανόταν στα πρωτόκολλα εν ισχύι κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης χορήγησης δικαιώματος. 36 Στις 11 Απριλίου 2007, καθεμία από τις παρεμβαίνουσες άσκησε, δυνάμει των άρθρων 67 έως 72 του [βασικού κανονισμού], προσφυγή ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ [(στο εξής: τμήμα προσφυγών)] κατά των αποφάσεων περί χορήγησης δικαιώματος και περί απόρριψης των ενστάσεων. 37 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2007 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις A 003/2007 και A 004/2007, το τμήμα προσφυγών δέχτηκε τις ως άνω προσφυγές, ακύρωσε τις αποφάσεις περί χορήγησης δικαιώματος και περί απόρριψης των ενστάσεων και απέρριψε την αίτηση χορήγησης δικαιώματος, αποφαινόμενο μόνον επί των δύο πρώτων λόγων που συνοψίζονται με τη σκέψη 33 ανωτέρω […]. 38 Κατόπιν προσφυγής ακύρωσης ασκηθείσας από τη Schniga ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η απόφαση του τμήματος προσφυγών της 21ης Νοεμβρίου 2007 ακυρώθηκε με την απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, Schniga κατά ΚΓΦΠ – Elaris και Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer) (T‑135/08, EU:T:2010:397). Η αναίρεση που ασκήθηκε κατά της τελευταίας αυτής απόφασης απορρίφθηκε με την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2012, Brookfield New Zealand και Elaris κατά ΚΓΦΠ και Schniga (C‑534/10 P, EU:C:2012:813). 39 Εν συνεχεία, το τμήμα προσφυγών εξέτασε εκ νέου τις προσφυγές των παρεμβαινουσών υπό το πρίσμα του δεύτερου λόγου που συνοψίζεται με τη σκέψη 33 ανωτέρω, και με τον οποίο είχε προσαφθεί στο ΚΓΦΠ ότι χορήγησε το ζητούμενο δικαίωμα σε ποικιλία μη διακριτή. Με […] τις [επίδικες] αποφάσεις […], το τμήμα προσφυγών ακύρωσε εκ νέου τις αποφάσεις περί χορήγησης δικαιώματος και περί απόρριψης των ενστάσεων και απέρριψε την αίτηση χορήγησης δικαιώματος. 40 Αφενός, το τμήμα προσφυγών, στηριζόμενο στο άρθρο 56, παράγραφος 2, του [βασικού κανονισμού] και στα άρθρα 22 και 23 του [κανονισμού εφαρμογής], διαπίστωσε κατ’ ουσίαν τα εξής: — ότι το πρωτόκολλο και οι κατευθυντήριες αρχές εξέτασης που ίσχυαν στο πλαίσιο της τεχνικής εξέτασης ήταν ανέκαθεν το πρωτόκολλο UPOV TG/14/8 […] και το πρωτόκολλο ΚΓΦΠ TP/14/1 […] (σημείο 19 των [επίδικων] αποφάσεων), — ότι τα εν λόγω πρωτόκολλα δεν μνημόνευαν το επίμαχο πρόσθετο χαρακτηριστικό, — ότι η Schniga δεν είχε ζητήσει –ούτε στο πλαίσιο του τεχνικού ερωτηματολογίου ούτε κατά την περίοδο της εξέτασης– να ληφθεί υπόψη το επίμαχο πρόσθετο χαρακτηριστικό δυνάμει του σημείου III 6 του πρωτοκόλλου ΚΓΦΠ TP/14/1 (σημείο 21 των [επίδικων] αποφάσεων), — ότι το BSA δεν είχε μνημονεύσει το επίμαχο πρόσθετο χαρακτηριστικό στο έγγραφο της 18ης Ιανουαρίου 2005 που απέστειλε στο ΚΓΦΠ και ότι το BSA ουδέποτε απηύθυνε αίτηση στο ΚΓΦΠ σχετικά με το εν λόγω χαρακτηριστικό, λαμβανομένου υπόψη ότι το χαρακτηριστικό αυτό μνημονεύθηκε για πρώτη φορά στην τελική έκθεση της εξέτασης, και εν συνεχεία στην απόφαση του προέδρου του ΚΓΦΠ της 14ης Δεκεμβρίου 2006 με την οποία εγκρίθηκε η χρήση του (σημείο 22 των [επίδικων] αποφάσεων), — ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η εκ μέρους του BSA συνεκτίμηση, στο πλαίσιο της τεχνικής εξέτασης, ενός πρόσθετου χαρακτηριστικού μη προβλεπόμενου από το τότε ισχύον πρωτόκολλο ΚΓΦΠ TP/14/1, συνιστούσε παράβαση του σημείου III 3 του εν λόγω πρωτοκόλλου (σημείο 25 των [επίδικων] αποφάσεων), — ότι η απόφαση του προέδρου του ΚΓΦΠ της 14ης Δεκεμβρίου 2006 περί αναδρομικής έγκρισης της χρήσης του εν λόγω πρόσθετου χαρακτηριστικού στο πλαίσιο της τεχνικής εξέτασης ενείχε ουσιώδη πλάνη, δεδομένου ότι η ως άνω απόφαση ήταν μεταγενέστερη της τελικής έκθεσης της εξέτασης κατά 12 περίπου μήνες, και ότι δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί, μεταξύ άλλων, υπό το πρίσμα του άρθρου 22, παράγραφος 2, του [κανονισμού εφαρμογής] (σημείο 26 των [επίδικων] αποφάσεων). 41 Με το σημείο 27 των [επίδικων] αποφάσεων, το τμήμα προσφυγών παρέπεμψε συναφώς στην απόφαση που εξέδωσε στις 8 Οκτωβρίου 2009 στην υπόθεση A 010/2008 (JEWEL), με την οποία έκρινε ότι για τη χρησιμοποίηση ενός πρόσθετου χαρακτηριστικού απαιτείται προηγούμενη έγκριση του προέδρου του ΚΓΦΠ, ώστε να κατοχυρώνονται η ασφάλεια δικαίου, η αντικειμενικότητα κατά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων χορήγησης δικαιώματος και η δυνατότητα πρόβλεψης της συμπεριφοράς των εμπλεκομένων μερών. 42 Αφετέρου, το τμήμα προσφυγών έκρινε, με τα σημεία 28 και 29 των [επίδικων] αποφάσεων, ότι η τεχνική εξέταση του επίμαχου πρόσθετου χαρακτηριστικού πραγματοποιήθηκε ως εκ περισσού και ότι, εν πάση περιπτώσει, ενείχε ελάττωμα λόγω του ότι διενεργήθηκε κατά τη διάρκεια ενός έτους και μόνον, δηλαδή του [έτους] 2005, όπως παραδέχτηκε και το BSA, ενώ όλα τα άλλα χαρακτηριστικά είχαν εξεταστεί κατά τη διάρκεια των δύο διαδοχικών βλαστικών περιόδων των ετών 2004 και 2005. Τούτο συνιστούσε, κατά το τμήμα προσφυγών, κατάφωρη παράβαση των εφαρμοστέων εν προκειμένω πρωτοκόλλων και κατευθυντηρίων αρχών, ήτοι των πρωτοκόλλων UPOV TG/1/3 και UPOV TG/14/8, σύμφωνα με τα οποία, προκειμένου να διαπιστωθεί η ομοιογένεια και η σταθερότητα των ποικιλιών μήλων, οι σχετικές εξετάσεις πρέπει να διενεργούνται κατά τη διάρκεια δύο τουλάχιστον διαδοχικών βλαστικών περιόδων. 43 Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών κατέληξε, με τα σημεία 30 και 31 των [επίδικων] αποφάσεων, ότι η υποψήφια ποικιλία δεν μπορούσε νομίμως να θεωρηθεί διακριτή από την ποικιλία αναφοράς.»