ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 65/6

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 19 Δεκεμβρίου 2011 — Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs κατά Paul Newey t/a Ocean Finance

(Υπόθεση C-653/11)

2012/C 65/13

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

Αναιρεσίβλητος: Paul Newey με την επωνυμία Ocean Finance

Προδικαστικά ερωτήματα

«1) Σε συνθήκες όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, σε ποιο βαθμό οφείλει το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη τις συναφθείσες συμβάσεις για να προσδιορίσει ποιος είναι, από απόψεως ΦΠΑ, ο πάροχος των οικείων υπηρεσιών; Ειδικότερα, έχει η ιδιότητα που προσδίδει η σύμβαση σε καθέναν από τους αντισυμβαλλόμενους καθοριστική σημασία για τον προσδιορισμό του αντισυμβαλλόμενου που υπόκειται σε ΦΠΑ;

2) Σε συνθήκες όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, εφόσον η ιδιότητα που προσδίδει η σύμβαση σε καθέναν από τους αντισυμβαλλόμενους δεν έχει καθοριστική σημασία, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί το εθνικό δικαστήριο να μην τη λάβει υπόψη;

3) Ειδικότερα, σε συνθήκες όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, σε ποιο βαθμό πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι: α) το πρόσωπο που εκπληρώνει την παροχή δυνάμει της συμβάσεως τελεί υπό τον πλήρη έλεγχο άλλου προσώπου; β) η τεχνογνωσία, το δίκτυο εμπορικών σχέσεων και η πείρα ανήκουν σε πρόσωπο διαφορετικό αυτού που συνήψε τη σύμβαση; γ) την παροχή, στο σύνολό της ή κατά τα σημαντικότερα στοιχεία της, εκπληρώνει πρόσωπο διαφορετικό αυτού που συνήψε τη σύμβαση; δ) τον επιχειρηματικό κίνδυνο, την οικονομική ζημία ή την απώλεια φήμης σε σχέση με την επίμαχη παροχή υφίσταται πρόσωπο διαφορετικό αυτού που συνήψε τις συμβάσεις; ε) το πρόσωπο που εκπληρώνει την παροχή δυνάμει της συμβάσεως ανέθεσε την εκπλήρωση ορισμένων σημαντικών για την παροχή στοιχείων σε πρόσωπο υπό τον έλεγχο του οποίου τελεί και η σχετική συμφωνία στερείται ορισμένων γνωρισμάτων που απαντώνται στη συναλλακτική πρακτική;

4) Σε συνθήκες όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, οφείλει το εθνικό δικαστήριο να μη λάβει υπόψη την ανάλυση του συμβατικού δεσμού;

5) Εφόσον η απάντηση στο τέταρτο ερώτημα είναι αρνητική, μπορεί το από φορολογικής απόψεως αποτέλεσμα συμφωνιών όπως οι επίμαχες να θεωρηθεί ως φορολογικό πλεονέκτημα η απόκτηση του οποίου είναι αντίθετη προς τον σκοπό της έκτης οδηγίας (1) υπό την έννοια των σκέψεων 74 έως 86 της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 21ης Φεβρουαρίου 2006, C-255/02, Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd κατά Commissioners of Customs & Excise;

6) Εφόσον η απάντηση στο πέμπτο ερώτημα είναι καταφατική, πώς μπορούν να χαρακτηριστούν συμφωνίες όπως οι επίμαχες στην υπό κρίση υπόθεση;»

(1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 65/7

Αναίρεση που άσκησε στις 20 Δεκεμβρίου 2011 η Seven for all mankind LLC κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 6 Οκτωβρίου 2011 στην υπόθεση T-176/10, Seven SpA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-655/11 P)

2012/C 65/14

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Seven for all mankind LLC (εκπρόσωπος: A. Gautier-Sauvagnac, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Οκτωβρίου 2011, κοινοποιηθείσα στις 7 Οκτωβρίου 2011 (Υπόθεση T-176/10),

— να επιβεβαιώσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ στις 28 Ιανουαρίου 2010, κοινοποιηθείσα στις 15 Φεβρουαρίου 2010 (Υπόθεση R 1514/2008-2),

— να καταδικάσει την Seven SpA, πλέον των δικαστικών της εξόδων, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Seven For All Mankind κατά την παρούσα διαδικασία και κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους:

— Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο διέπραξε δικονομική παράβαση θίγουσα τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας κρίνοντας ότι η λέξη SEVEN έχει διακριτικό χαρακτήρα.
Κατά το Γενικό Δικαστήριο, η Mindo δεν έχει έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της δίκης, διότι δεν θα αποκόμιζε κανένα όφελος από την ίδια την αναίρεση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ούτε σε σχέση με την αξίωση της Alliance One International Inc. (στο εξής: Alliance One) για αναζήτηση μέρους του ποσού ούτε σε σχέση με μεταγενέστερες απαιτήσεις αποζημίωσης.
Αναίρεση της 25ης Νοεμβρίου 2011 που άσκησε η Alliance One International, Inc. κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-25/06, Alliance One International, Inc. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-593/11 P)

(2012/C 25/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Alliance One International, Inc. (εκπρόσωποι: C. Osti, A. Prastaro, G. Mastrantonio, avvocati)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-25/06, Alliance One κατά Επιτροπής· εφόσον δε η διαφορά είναι ώριμη προς εκδίκαση,

— να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, στον βαθμό που αφορά τις SCC, Dimon και Alliance One· κατά συνέπεια,

— να μειώσει ως εκ τούτου το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην Transcatab και στην Dimon Italia (Mindo), προκειμένου τα πρόστιμα να μην υπερβαίνουν το 10 % του κύκλου εργασιών τους κατά το τελευταίο έτος· επίσης,

— να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Transcatab και στην Dimon Italia (Mindo), δεδομένου ότι ο συντελεστής πολλαπλασιασμού δεν ισχύει πλέον, καθόσον στηριζόταν στις διαστάσεις του ομίλου·

— εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει η Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων της Alliance One κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Alliance One ζητεί: (i) την εξ ολοκλήρου αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως· επιπλέον, (ii) την ακύρωση του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση COMP/C.38.281/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ιταλία, στον βαθμό που αφορά τη Standard Commercial Corp. («SCC»), την Dimon Inc. («Dimon») και την Alliance One· κατά συνέπεια, (iii) τη μείωση των προστίμων που επιβλήθηκαν στην Transcatab S.p.A. («Transcatab») και στην Dimon Italia S.r.l. («Dimon Italia», νυν Mindo), προκειμένου τα πρόστιμα να μην υπερβαίνουν το 10 % του κύκλου εργασιών τους κατά το τελευταίο έτος· ή, επικουρικώς, (iv) τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στην Transcatab και στην Dimon Italia (νυν Mindo), δεδομένου ότι ο συντελεστής πολλαπλασιασμού δεν ισχύει· (v) εν πάση περιπτώσει, την καταδίκη της Επιτροπής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων της Alliance One κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

Η Alliance One υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεσθεί για τους ακόλουθους λόγους:

— Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, καθώς και τα άρθρα 48 και 49 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Παραλείποντας να εξετάσει συγκεκριμένα και εξαντλητικά τα κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία που παρέσχε η αναιρεσείουσα προς ανατροπή του τεκμηρίου αποφασιστικής επιρροής και παραλείποντας, κατά συνέπεια, να αιτιολογήσει επαρκώς τη συλλογιστική που την οδήγησε στην απόρριψη των αποδεικτικών αυτών στοιχείων, το Γενικό Δικαστήριο κατέστησε αμάχητο το εν λόγω τεκμήριο, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό τις αρχές του τεκμηρίου αθωότητας, νομιμότητας και ατομικής ευθύνης.
—

η Επιτροπή στο έγγραφό της «letter of serious doubt» διατύπωσε σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της (εκ των προτέρων μέσω τιμολογιακού ελέγχου) επεμβάσεως στις προς τους τελικούς χρήστες τιμές για υπηρεσίες, όπως η παροχή του βασικού πακέτου από την UPC μέσω του δικτύου, με σκοπούς όπως περιγράφονται στο άρθρο 8 της οδηγίας-πλαισίου; Επηρεάζεται η απάντηση από την περίσταση ότι κατόπιν του «letter of serious doubt» η OPTA εγκατέλειψε τον τιμολογιακό έλεγχο;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 370/19

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Σεπτεμβρίου 2011 — Olaitan Ajoke Alarape και Olukayode Azeez Tijani κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-529/11)

2011/C 370/31

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Olaitan Ajoke Alarape και Olukayode Azeez Tijani.

Καθού: Secretary of State for the Home Department

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι αναγκαίο, προκειμένου να πληροί «κυρίως έχων την επιμέλεια» γονέας τις προϋποθέσεις για την κτήση παρεπόμενου δικαιώματος παραμονής από τέκνο άνω των 21 ετών που ασκεί το δικαίωμά του προσβάσεως στην εκπαίδευση δυνάμει του άρθρου 12 του Κανονισμού 1612/68 (βλ. ήδη άρθρο 10 του Κανονισμού (ΕΚ) 492/2011 (1)), το εν λόγω τέκνο (ι) να εξαρτάται οικονομικώς από τον κυρίως έχοντα την επιμέλεια γονέα· (ιι) να κατοικεί στην οικία του συγκεκριμένου γονέα και (ιιι) να λαμβάνει συναισθηματική στήριξη από τον γονέα αυτόν;

2) Σε περίπτωση που για να την κτήση του παρεπόμενου δικαιώματος διαμονής δεν είναι απαραίτητο ο γονέας να αποδείξει ότι συντρέχουν και οι τρεις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, αρκεί να αποδειχθεί ότι πληρούται μία ή δύο μόνον εξ αυτών;

3) Σχετικά με την ως άνω (ιι) προϋπόθεση, είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι ενήλικο σπουδάζον τέκνο εξακολουθεί να συμβιώνει με τον γονέα/τους γονείς του, ακόμη και όταν αυτό δεν διαμένει στην οικία των γονέων του ενόσω σπουδάζει (εκτός από τις διακοπές και ορισμένα Σαββατοκύριακα);

4) Σχετικά με την ως άνω (ιιι) προϋπόθεση, απαιτείται η συναισθηματική στήριξη που παρέχει ο γονέας να έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (ήτοι να είναι στενή ή να παρέχεται εκ του σύνεγγυς) ή αρκεί να πρόκειται για τον συνήθη συναισθηματικό δεσμό μεταξύ γονέα και ενήλικου τέκνου;

5) Οσάκις πρόσωπο έχει δικαίωμα διαμονής δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού 1612/68 (βλ. ήδη άρθρο 10 του Κανονισμού (ΕΕ) 492/2011) για περίοδο αδιάλειπτης νόμιμης διαμονής πέντε ετών, τέτοιου είδους διαμονή πληροί τις προϋποθέσεις για την κτήση δικαιώματος μόνιμης διαμονής κατά το Παράρτημα IV της Οδηγίας 2004/38/ΕΚ (2) {(Οδηγίας για τους πολίτες) υπό τον τίτλο «Δικαίωμα μόνιμης διαμονής»} και την έκδοση δελτίου διαμονής δυνάμει του άρθρου 19 της ίδιας οδηγίας;

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης (ΕΕ L 141 της 27.5.2011, σ. 1)

(2) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ. ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 355/11

Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2011 οι The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH και Dow Europe GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-42/07, The Dow Chemical Company κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-499/11 P)

2011/C 355/18

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH (εκπρόσωποι: D. Schroeder, Rechtsanwalt, T. Kuhn, Rechtsanwalt, T. Graf, Advocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— η Dow Chemical Company ζητεί από το Δικαστήριο να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Τ-42/07 καθόσον αυτό απέρριψε το αίτημά της να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση COMP/F/38.638 στον βαθμό που την αφορά·

— η Dow Chemical Company ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση COMP/F/38.638 στον βαθμό που την αφορά·

— όλες οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Τ-42/07 καθόσον αυτό απέρριψε το αίτημά τους να μειώσει ουσιωδώς τα πρόστιμά τους·

— όλες οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να μειώσει ουσιωδώς τα πρόστιμά τους·

— όλες οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών και — να λάβει όποια άλλα μέτρα αυτό κρίνει πρόσφορο.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αίτηση αναιρέσεως περιλαμβάνει τέσσερις λόγους. Κατά τον πρώτο λόγο, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη δεχόμενο ότι η Επιτροπή δεν απαιτείται να ασκεί καταλλήλως τη διακριτική της ευχέρεια και παραλείποντας να ασκήσει πλήρως τον δικαστικό του έλεγχο όσον αφορά την άσκηση της εκ μέρους της Επιτροπής διακριτικής ευχέρειας σχετικά με την κρίση της τελευταίας περί της ενοχής της Dow Chemical Company. Κατά τον δεύτερο λόγο, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη όσον αφορά την επιδειχθείσα διαφορική μεταχείριση όσον αφορά τα αρχικά ποσά του πρόστιμου. Κατά τον τρίτο λόγο, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη δεχόμενο ότι η Επιτροπή εδικαιούτο να λάβει υπόψη τον κύκλο εργασιών της Dow Chemical Company. Κατά τον τέταρτο λόγο, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη δεχόμενο ότι η εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή του συντελεστή προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου δεν συνεπάγεται δυσμενείς διακρίσεις.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 311/25

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 16 Αυγούστου 2011 — Margaret Kenny και λοιποί κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance και Commissioner of An Garda Síochána

(Υπόθεση C-427/11)

2011/C 311/41

Γλώσσα διαδικασίας: η aγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland (Ιρλανδία).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Margaret Kenny, Patricia Quinn, Nuala Condon, Eileen Norton, Ursula Ennis, Loretta Barrett, Joan Healy, Kathleen Coyne, Sharon Fitzpatrick, Breda Fitzpatrick, Sandra Hennelly, Marian Troy, Antoinette Fitzpatrick, Helena Gatley.

Αναιρεσίβλητοι: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance και Commissioner of An Garda Síochána.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε περιστάσεις όπου υφίσταται εκ πρώτης όψεως έμμεση διάκριση λόγω φύλου όσον αφορά την αμοιβή, κατά παράβαση του άρθρου 141 (νυν άρθρου 157 ΣΛΕΕ) και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), για να αποδειχθεί η ύπαρξη αντικειμενικής δικαιολογήσεως πρέπει ο εργοδότης: α) να δικαιολογήσει την τοποθέτηση των υπαλλήλων με τους οποίους γίνεται σύγκριση στις θέσεις που κατέχουν, β) να δικαιολογήσει την καταβολή ανώτερων αποδοχών στους υπαλλήλους με τους οποίους γίνεται σύγκριση, ή γ) να δικαιολογήσει την καταβολή κατώτερων αποδοχών στους ενάγοντες;

2) Σε περιστάσεις όπου υφίσταται εκ πρώτης όψεως έμμεση διάκριση λόγω φύλου όσον αφορά την αμοιβή, ο εργοδότης, για να αποδείξει την ύπαρξη αντικειμενικής δικαιολογήσεως πρέπει να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με: α) τους συγκεκριμένους υπαλλήλους με τους οποίους γίνεται σύγκριση και στους οποίους αναφέρονται οι ενάγοντες και/ή β) το σύνολο των συγκρίσιμων θέσεων;

3) Εάν η απάντηση στο ερώτημα 2β) είναι καταφατική, αποδεικνύεται η ύπαρξη αντικειμενικής δικαιολογήσεως ακόμα και αν αυτή η δικαιολόγηση δεν αφορά τους υπαλλήλους με τους οποίους γίνεται σύγκριση;

4) Υπέπεσε το Labour Court σε πλάνη ως προς την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου κρίνοντας ότι «λόγοι διασφαλίσεως καλών συλλογικών εργασιακών σχέσεων» μπορούν να ληφθούν υπόψη για να κριθεί εάν ο εργοδότης μπορεί να δικαιολογήσει αντικειμενικώς τη διαφοροποίηση ως προς την αμοιβή;

5) Σε περιστάσεις όπου υφίσταται εκ πρώτης όψεως έμμεση διάκριση λόγω φύλου, μπορούν λόγοι σχετικοί με τις συλλογικές εργασιακές σχέσεις εκ μέρους του καθού να συνιστούν αντικειμενική δικαιολόγηση; Μπορούν τέτοιοι λόγοι να ληφθούν λυσιτελώς υπόψη κατά τον έλεγχο της υπάρξεως αντικειμενικής δικαιολογήσεως;

(1) Οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ L 45, σ. 19).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 282/2

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 20 Ιουνίου 2011 — Grattan plc κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-310/11)

2011/C 282/03

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Grattan plc

Καθών: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Προδικαστικό ερώτημα

Για το χρονικό διάστημα πριν την 1η Ιανουαρίου 1978, αντλεί υποκείμενος στον φόρο, απευθείας από το άρθρο 8, στοιχείο α', της δεύτερης οδηγίας 67/228/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, και/ή από τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, δικαίωμα να θεωρήσει τη φορολογική βάση μιας παραδόσεως αγαθών ως αναδρομικώς μειωθείσα στην περίπτωση κατά την οποία, μετά την παράδοση των αγαθών, ο λήπτης αυτών έτυχε πιστώσεως από τον παραδίδοντα, την οποία στη συνέχεια επέλεξε να λάβει υπό μορφή καταβολής μετρητών ή υπό μορφή πιστώσεως έναντι των ποσών τα οποία ο λήπτης όφειλε στον παραδίδοντα για ήδη πραγματοποιηθείσες παραδόσεις αγαθών προς τον λήπτη;

(1) Δεύτερη οδηγία 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 5).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 282/14

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-Tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 25 Ιουλίου 2011 — Field Fisher Warehouse LLP κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-392/11)

2011/C 282/27

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-Tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Field Fisher Warehouse LLP

Καθών: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Το κύριο ερώτημα στην υπό κρίση υπόθεση είναι αν οι υπηρεσίες που παρέχονται από τους εκμισθωτές στους μισθωτές στο πλαίσιο συμβάσεως μισθώσεως (στο εξής: υπηρεσίες) πρέπει να θεωρηθούν στοιχείο μιας ενιαίας απαλλασσόμενης παροχής συνιστάμενης σε μίσθωση ακινήτου, είτε διότι οι υπηρεσίες συναποτελούν αντικειμενικά μαζί με τη μίσθωση μία ενιαία αδιάσπαστη οικονομική παροχή είτε επειδή είναι «παρεπόμενες» σε σχέση με τη μίσθωση, η οποία αποτελεί την κύρια παροχή (στο εξής: κύρια παροχή). Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό και υπό το φως της αποφάσεως C-572/07, Tellmer, του Δικαστηρίου, πόσο σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι υπηρεσίες θα μπορούσαν να παρέχονται (αλλά δεν παρέχονται στην πραγματικότητα) από πρόσωπα άλλα πλην των εκμισθωτών, μολονότι σύμφωνα με τους όρους της επίμαχης μισθώσεως οι μισθωτές δεν είχαν άλλη επιλογή από το να λαμβάνουν τις υπηρεσίες από τους εκμισθωτές;

2) Προκειμένου να καθοριστεί αν υφίσταται μία ενιαία παροχή, έχει σημασία ότι η παράλειψη του μισθωτή να καταβάλει τη δαπάνη παροχής των υπηρεσιών παρέχει στον εκμισθωτή το δικαίωμα, όχι μόνο να αρνηθεί την παροχή των υπηρεσιών, αλλά και να καταγγείλει τη σύμβαση μισθώσεως;

3) Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι έχει σημασία η δυνατότητα των τρίτων να παρέχουν τις υπηρεσίες απευθείας στον μισθωτή, αποτελεί το στοιχείο αυτό απλή ένδειξη προκειμένου να καθοριστεί αν οι υπηρεσίες συνιστούν είτε μία ενιαία, αδιάσπαστη οικονομική παροχή, της οποίας η διαίρεση θα ήταν τεχνητή, είτε παροχή παρεπόμενη της κύριας παροχής, ή αποτελεί καθοριστικό παράγοντα; Αν το εν λόγω στοιχείο αποτελεί απλή ένδειξη ή αν δεν έχει καμία σημασία, ποιοι άλλοι παράγοντες έχουν σημασία προκειμένου να καθοριστεί αν οι υπηρεσίες συνιστούν παρεπόμενη παροχή; Ειδικότερα, πόσο σημαντικό είναι το αν οι υπηρεσίες παρέχονται εντός του μισθίου ή σε σχέση με το μίσθιο ή σε άλλα μέρη του κτιρίου;

4) Αν ασκεί επιρροή η δυνατότητα των τρίτων να παρέχουν τις υπηρεσίες, ασκεί ειδικότερα επιρροή το αν οι υπηρεσίες θα μπορούσαν από νομικής απόψεως να παρασχεθούν από τρίτους, ακόμα και αν αυτό θα ήταν δύσκολο στην πράξη να οργανωθεί ή να συμφωνηθεί με τον εκμισθωτή, ή καθοριστικό στοιχείο αποτελεί η πρακτική δυνατότητα ή η κοινή πρακτική όσον αφορά την παροχή των υπηρεσιών αυτών;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 269/35

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — International Values Series of the DFA Investment Trust Co. κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État

(Υπόθεση C-344/11)

2011/C 269/70

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal administratif de Montreuil

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: International Values Series of the DFA Investment Trust Co.

Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 252/20

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Ιουνίου 2011 — ΖΖ κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-300/11)

2011/C 252/37

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: ΖΖ.

Εφεσίβλητος: Secretary of State for the Home Department

Προδικαστικά ερωτήματα

Απαιτεί η αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας κατά το άρθρο 30, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 346, παράγραφος l, στοιχείο α', της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικαστήριο επιληφθέν προσφυγής κατά αποφάσεως που απαγορεύει την είσοδο πολίτη της Ένωσης σε κράτος μέλος για λόγους δημόσιας τάξεως και ασφάλειας κατά το Παράρτημα VI της οδηγίας 2004/38 να εξετάζει αν ο εν λόγω πολίτης της Ένωσης γνωρίζει το ουσιαστικό περιεχόμενο των σε βάρος του λόγων, μολονότι οι αρχές του κράτους μέλους και το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο κρίνουν, κατόπιν αξιολογήσεως του συνόλου των στοιχείων εις βάρος του πολίτη της Ένωσης στα οποία στηρίχθηκαν οι αρχές του κράτους μέλους, ότι η δημοσιοποίηση των εις βάρος του λόγων είναι αντίθετη προς το συμφέρον εθνικής ασφάλειας;