ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 2ΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΘΕΣΕΩΣ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΔΗΓΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΟΣΙΜΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 73/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 00189



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Ανεπίτρεπτο

( Συνθήκη ΕΟΚ άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 73/81 ,

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένη από τόν νομικό της σύμβουλο Rene-Christian Beraud , μέ αντίκλητο τόν Oreste Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg , Λουξεμβούργο ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ , εκπροσωπουμένου από τόν Robert Hoebaer , διευθυντή τού υπουργείου εξωτερικών , εξωτερικού εμπορίου καί συνεργασίας γιά τήν ανά πτυξη , μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τήν εδρα τής πρεσβείας τού Βελγίου ,

καθ’ ου ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο αίτηση περί αναγνωρίσεως τής παραβάσεως τών υποχρεώσεων πού υπέχει τό Βασίλειο τού Βελγίου εκ τής συνθήκης , η οποία προκύπτει από τήν παράλειψη θέσεως σέ εφαρμογή εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τής οδηγίας 75/440 τού Συμβουλίου , τής 16ης Ιουνίου 1975 , περί τής απαιτουμένης ποιότητος τών υδάτων επιφανείας πού προορίζονται γιά τήν παραγωγή ποσίμου υδατος στά Κράτη μέλη ( ΕΕ ειδ . έκδ . 25/001 , σ . 80 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο , πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 6η Απριλίου 1981 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή μέ τήν οποία ζητείται νά αναγνωρισθεί οτι τό Βασίλειο τού Βελγίου , παραλείποντας νά θεσπίσει , εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωσή του πρός τήν οδηγία 75/440 τού Συμβουλίου , τής 16ης Ιουνίου 1975 , περί τής απαιτουμένης ποιότητος τών υδάτων επιφανείας πού προορίζονται γιά τήν παραγωγή ποσίμου υδατος στά Κράτη μέλη ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ . 80 ) παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τού άρθρου 189 τρίτο εδάφιο τής συνθήκης .

2 Δυνάμει τού άρθρου 10 τής οδηγίας , τά Κράτη μέλη υπεχρεούντο νά θέσουν εν ισχύι τά αναγκαία πρός συμμόρφωση μέτρα εντός προθεσμίας δύο ετών από τής κοινοποιήσεώς της , η δέ προθεσμία αυτή εξέπνευσε , εν προκειμένω , τήν 18η Ιουνίου 1977 .

3 Η βελγική κυβέρνηση δέν αμφισβητεί τό οτι δέν συνεμορφώθη πρός τήν εν λόγω υποχρέωση . Άν καί η ανωτέρω κυβέρνηση εζήτησε από τό Δικαστήριο «νά σημειώσει οτι η εν λόγω οδηγία απετέλεσε αντικείμενο επί μέρους μέτρων εκτελέσεως» , από τίς διευκρινήσεις πού η ίδια έδωσε στήν συνέχεια προκύπτει οτι τά μέτρα πού έλαβε δέν ειχαν ως αντικείμενο τήν θέση σέ εφαρμογή τής οδηγίας 75/440 τού Συμβουλίου .

4 Η βελγική κυβέρνηση δικαιολογεί κυρίως τήν παράλειψή της λόγω τού οτι ευρίσκονται εν εξελίξει σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις , οι οποίες , ιδίως στόν τομέα τής οδηγίας γιά τήν οποία πρόκειται , κατανέμουν εξουσίες καί αρμοδιότητες μεταξύ εθνικών καί περιφερειακών οργάνων . Γιά οσο χρονικό διάστημα τά νέα όργανα δέν θά ειναι ακόμη σέ θέση νά ασκήσουν τίς εξουσίες τους , η οδηγία δέν θά δύναται νά τεθεί σέ εφαρμογή .

5 Οι εν λόγω περιστάσεις , άν καί δύνανται νά εξηγήσουν τήν δυσχέρεια εφαρμογής τής οδηγίας , δέν δύνανται νά άρουν τήν παράβαση , η οποία αποδίδεται στό Βασίλειο τού Βελγίου . Κατά τήν παγία νομολογία τού Δικαστηρίου , ενα Κράτος μέλος δέν δύναται νά προβάλει διατάξεις , πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής του εννόμου τάξεως γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση υποχρεώσεων πού απορρέουν από κοινοτικές οδηγίες .

6 Ενδείκνυται εξ άλλου νά σημειωθεί οτι , προκειμένου νά ληφθεί υπ’ όψη η προβαλλομένη από τήν κυβέρνησή του εξαιρετική κατάσταση , ο βέλγος υπουργός δημοσίας υγείας καί περιβάλλοντος εις απάντηση τής διαβιβασθείσης αιτιολογημένης γνώμης , πού προβλέπεται από τό άρθρο 169 εδάφιο πρώτο τής συνθήκης , εζήτησε από τήν Επιτροπή , τήν 14η Νοεμβρίου 1979 , νά χορηγήσει στό Βασίλειο τού Βελγίου συμπληρωματική προθεσμία ενός έτους γιά νά λάβει τά αναγκαία πρός εκτέλεση τής οδηγίας μέτρα εσωτερικού δικαίου , τά οποία έπρεπε νά έχουν τεθεί σέ ισχύ από τόν Ιούνιο 1977 , καί οτι στήν πραγματικότητα μόλις τήν 6η Απριλίου 1981 η Επιτροπή προσέφυγε στό Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 169 εδάφιο 2 τής συνθήκης .

7 Πρέπει , επομένως , νά αναγνωρισθεί οτι τό Βασίλειο τού Βελγίου , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τίς αναγκαίες διατάξεις γιά νά συμμορφωθεί πρός τήν οδηγία 75/440 τού Συμβουλίου , τής 16ης Ιουνίου 1975 , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

8 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα , εφ’ οσον υπήρχε σχετικό αίτημα . Επειδή τό καθ’ ου ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Τό Βασίλειο τού Βελγίου , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις γιά νά συμμορφωθεί πρός τήν οδηγία 75/440 τού Συμβουλίου , τής 16ης Ιουνίου 1975 , περί τής απαιτουμένης ποιότητος τών υδάτων επιφανείας πού προορίζονται γιά τήν παραγωγή ποσίμου υδατος στά Κράτη μέλη ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ . 80 ), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

2)Καταδικάζει τό καθ’ ου στά δικαστικά έξοδα .