ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 269/35

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — Continental Small Company Series of the DFA Investment Trust Co. κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État

(Υπόθεση C-345/11)

2011/C 269/71

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal administratif de Montreuil

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Continental Small Company Series of the DFA Investment Trust Co.

Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 226/18

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 6 Ιουνίου 2011 — Μ. Μ. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General

(Υπόθεση C-277/11)

2011/C 226/34

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Μ. Μ.

Καθών: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

Προδικαστικό ερώτημα

1) Σε περίπτωση που ο αιτών να του αναγνωρισθεί η ιδιότητα του πρόσφυγα ζητεί, μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του, την παροχή επικουρικής προστασίας και προτείνεται η απόρριψη και της εν λόγω αιτήσεως, υπέχουν οι διοικητικές αρχές του συγκεκριμένου κράτους μέλους, βάσει της προβλεπόμενης στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου απαιτήσεως συνεργασίας με τον αιτούντα, την υποχρέωση γνωστοποιήσεως στον αιτούντα των αποτελεσμάτων της αξιολογήσεώς τους, πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως, κατά τρόπον ώστε να του παρέχεται η δυνατότητα να διατυπώσει τις απόψεις του επί της προτεινόμενης απορριπτικής αποφάσεως;

(1) ΕΕ L 304, σ. 12.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 226/16

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 25 Μαΐου 2011 — Regina, ex parte David Edwards και Lilian Pallikaropoulos κατά Environment Agency, First Secretary of State, Secretary of State for Environment και Food and Rural Affairs

(Υπόθεση C-260/11)

2011/C 226/30

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: David Edwards και Lilian Pallikaropoulos

Αναιρεσίβλητοι: Environment Agency, First Secretary of State, Secretary of State for Environment και Food and Rural Affairs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Κατά ποιον τρόπο πρέπει να εκτιμούν τα εθνικά δικαστήρια το ζήτημα της καταδίκης στα δικαστικά έξοδα ιδιώτη του οποίου η περιβαλλοντική προσφυγή απορρίφθηκε, λαμβανομένων υπόψη των προϋποθέσεων του άρθρου 9, παράγραφος 4, της Συμβάσεως του Άαρχους, όπως τίθεται σε εφαρμογή με το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), και με το άρθρο 15α της οδηγίας 96/61/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 257, σ. 26) (στο εξής από κοινού: οδηγίες);

2) Πρέπει η εκτίμηση του ζητήματος αν η διαδικασία έχει «απαγορευτικό κόστος» κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 4, της Συμβάσεως του Άαρχους, όπως τίθεται σε εφαρμογή με τις οδηγίες, να στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια (συναρτώμενα, επί παραδείγματι, προς την ικανότητα του «μέσου» ιδιώτη να αναλάβει τη δυνητική δικαστική δαπάνη) ή σε υποκειμενικά κριτήρια (συναρτώμενα προς τις οικονομικές δυνατότητες του συγκεκριμένου προσφεύγοντος) ή σε συνδυασμό των δύο αυτών κριτηρίων;

3) Ή μήπως εμπίπτει το ζήτημα αυτό αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, υπό τον μοναδικό όρο της επιτεύξεως του αποτελέσματος που επιδιώκεται με τις οδηγίες, ήτοι να μην έχει η επίμαχη διαδικασία «απαγορευτικό κόστος»;

4) Ασκεί επιρροή, κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν η διαδικασία έχει «απαγορευτικό κόστος», το γεγονός ότι στην πραγματικότητα δεν παρακωλύθηκε η εκ μέρους του προσφεύγοντος άσκηση της προσφυγής ή η συνέχιση της διαδικασίας;

5) Επιτρέπεται να διαφέρει η εκτίμηση σε επίπεδα εκδικάσεως i) εφέσεως ή ii) αναιρέσεως από την πρωτόδικη εκτίμηση;

(1) Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40).

(2) Οδηγία 96/61/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24 Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 257, σ. 26).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 226/15

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 26 Μαΐου 2011 — Peter Sweetman, Ιρλανδία, Attorney General και Minister for the Environment, Heritage and Local Government κατά An Bord Pleanala

(Υπόθεση C-258/11)

2011/C 226/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Peter Sweetman, Ιρλανδία, Attorney General και Minister for the Environment, Heritage and Local Government

Αναιρεσίβλητο: An Bord Pleanala

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Ποια είναι τα νομικά κριτήρια που μια αρμόδια αρχή πρέπει να εφαρμόσει κατά την αξιολόγηση της δυνατότητας ένα σχέδιο που εμπίπτει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας περί οικοτόπων (1) να «παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου»;

2) Έχει η εφαρμογή της αρχής της προφυλάξεως ως συνέπεια ότι ένα τέτοιο σχέδιο δεν δύναται να εγκριθεί αν θα οδηγούσε στη μόνιμη μη ανανεώσιμη απώλεια ολόκληρου ή οποιουδήποτε μέρους του περί ου πρόκειται οικότοπου;

3) Ποια είναι η σχέση, αν υπάρχει, μεταξύ του άρθρου. 6, παράγραφος 4, και της κατά το άρθρο 6, παράγραφος 3, λήψεως της αποφάσεως ότι το σχέδιο δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου;

(1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992 (ΕΕ L 206, σ. 7).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 204/14

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 13 Απριλίου 2011 — HID, BA κατά Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

(Υπόθεση C-175/11)

2011/C 204/26

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: HID, BA

Καθών: Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Απαγορεύουν οι διατάξεις της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, ή οι γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κράτος μέλος να εκδίδει διοικητικές αποφάσεις με τις οποίες προβλέπεται ότι κατηγορία αιτήσεων ασύλου, οριζόμενη ανάλογα με την ιθαγένεια ή τη χώρα προελεύσεως του αιτούντος άσυλο, εξετάζεται κατ’ εφαρμογή ταχύρυθμης ή κατά προτεραιότητα διαδικασίας;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 211/16

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 13 Μαΐου 2011 — Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs κατά Able UK Ltd

(Υπόθεση C-225/11)

2011/C 211/31

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

Εφεσίβλητη: Able UK

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει το άρθρο 151, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της βασικής οδηγίας για τον ΦΠΑ (1) την έννοια ότι απαλλάσσεται η παροχή, εντός του Ηνωμένου Βασιλείου, υπηρεσιών διάλυσης παλαιών πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για λογαριασμό της United States Department of Transportation Maritime Administration [Διεύθυνσης Ναυτιλίας του Υπουργείου Μεταφορών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής] σε μία ή σε αμφότερες τις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) όταν η υπηρεσία δεν παρέχεται σε τμήμα των ενόπλων δυνάμεων μέλους του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) που υπηρετούν τον κοινό αμυντικό σκοπό ούτε σε πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει, (β) όταν η υπηρεσία δεν παρέχεται σε τμήμα των ενόπλων δυνάμεων μέλους του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) που σταθμεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο ή βρίσκονται προσωρινά σε αυτό ούτε σε πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 194/10

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Απριλίου 2011 — Football Dataco Ltd, Scottish Premier League Ltd, Scottish Football League και PA Sport UK Ltd κατά Sportradar GmbH (εταιρία με έδρα τη Γερμανία) και Sportradar (εταιρία με έδρα την Ελβετία)

(Υπόθεση C-173/11)

2011/C 194/13

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες πρωτοδίκως: Football Dataco Ltd, Scottish Premier League Ltd, Scottish Football League και PA Sport UK Ltd

Εναγόμενες πρωτοδίκως: Sportradar GmbH (εταιρία με έδρα τη Γερμανία) και Sportradar (εταιρία με έδρα την Ελβετία)

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Όταν αναφορτώνονται δεδομένα από βάση δεδομένων, προστατευόμενη με το ειδικής φύσεως δικαίωμα που προβλέπει η οδηγία 96/9/ΕΚ (1), σε διαδικτυακό διακομιστή ο οποίος βρίσκεται στο κράτος μέλος Α και, κατόπιν αιτήματος ενός χρήστη στο κράτος μέλος Β, ο διακομιστής αποστέλλει τα δεδομένα αυτά στον υπολογιστή του χρήστη ώστε να αποθηκευθούν στη μνήμη του και να προβληθούν στην οθόνη του, α) συνιστά η πράξη της αποστολής των δεδομένων «εξαγωγή» ή «επαναχρησιμοποίηση» εκ μέρους του προσώπου που προβαίνει σε αυτήν; β) λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε πράξη «εξαγωγής» ή «επαναχρησιμοποιήσεως» από το εν λόγω πρόσωπο i) στο κράτος μέλος Α ii) στο κράτος μέλος Β ή iii) σε αμφότερα τα κράτη μέλη;

(1) Οδηγία 96/9/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων (ΕΕ L 77, σ. 20).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 179/13

Αναίρεση που άσκησε στις 26 Απριλίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση T-122/09, Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd και Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-195/11 P)

2011/C 179/24

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και H. van Vliet)

Λοιποί διάδικοι κατ’ αναίρεση: Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση·

— να καταδικάσει τις αρχικώς προσφεύγουσες και νυν αναιρεσίβλητες στα έξοδα της Επιτροπής στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Δυνάμει του σημείου 1 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ακυρώνεται ο κανονισμός (ΕΚ) 1355/2008 του Συμβουλίου (1), καθόσον αφορά τις Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd και Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd (στο εξής: αναιρεσίβλητες), και ως εκ τούτου ακυρώνεται καθ’ ολοκληρίαν ο επιβληθείς δασμός αντιντάμπινγκ, με συνέπεια ο δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών των αναιρεσιβλήτων να καταστεί μηδενικός.

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε πέραν των αιτημάτων των αναιρεσιβλήτων, ακυρώνοντας συνολικά τον δασμό, μολονότι οι ίδιες οι αναιρεσίβλητες αναγνώρισαν ότι η προσαρμογή στην οποία σκοπούσαν θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς τη μείωση του δασμού αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί στα προϊόντα τους.

Συνεπώς, κατά την Επιτροπή, το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως αντιβαίνει στο άρθρο 264, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 254, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, και στην αρχή της αναλογικότητας. Η ακύρωση του κανονισμού στο σύνολό του, καθόσον αφορά τις αναιρεσίβλητες, αποτελεί μέτρο δυσανάλογο σε σχέση με τον μοναδικό λόγο ακυρώσεως που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο. Και ως προς αυτό, το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε πέραν των όσων του είχαν ζητηθεί.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1355/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων παρασκευασμένων ή διατηρημένων εσπεριδοειδών (συγκεκριμένα μανταρινιών κ.λπ.) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ΕΕ L 350, σ. 35.
α)

τυγχάνει εφαρμογής ο κανονισμός 1612/68 (1), σε συνδυασμό με τη συλλογιστική που ανέπτυξε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αποφάσεις Baumbast και R κατά Secretary of State for the Home Department (C-413/99, Συλλογή 2002, σ. I-7091), London Borough of Harrow κατά Nimco Hassan Ibrahim y Secretary of State for the Home Department (υπόθεση C-310/08) και Maria Teixeira κατά London Borough of Lambeth y Secretary of State for the Home Department (C-480/08)·
—

να απορρίψει τις προσφυγές της Allergan, Inc. κατά των αποφάσεων του τμήματος ακυρώσεων του ΓΕΕΑ της 28ης Μαρτίου 2007 επί της υποθέσεως 1118 C (Helena Rubinstein SNC, BOTOLIST) και της 4ης Απριλίου 2007 επί της υποθέσεως 1120 C (L'Oréal SA, BOTOCYL),
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 145/9

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 22 Φεβρουαρίου 2011 — Secretary of State for the Home Department κατά Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman

(Υπόθεση C-83/11)

2011/C 145/12

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) Λονδίνο

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Secretary of State for the Home Department

Εφεσίβλητοι: Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Απαιτείται, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), ένα κράτος μέλος να προβλέπει στην εθνική νομοθεσία του τη διευκόλυνση της εισόδου και της διαμονής σε κράτος μέλος για την κατηγορία των μελών της οικογένειας που δεν είναι υπήκοοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 2;

2) Μπορεί ένα τέτοιο μέλος της οικογένειας, όπως αναφέρεται υπό το ερώτημα 1, να επικαλεστεί την απευθείας εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ, σε περίπτωση που δεν μπορεί να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις που απορρέουν από τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις;

3) Η κατηγορία των άλλων μελών της οικογένειας που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 2 και στο άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ περιορίζεται σε όσα μέλη έχουν διαμείνει στην ίδια χώρα με τον υπήκοο της Ένωσης και με την/τον σύζυγό του/της, πριν την άφιξη του υπηκόου της Ένωσης στο κράτος υποδοχής;

4) Πρέπει κάθε αναφερόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 2, σχέση εξάρτησης, στην οποία βασίζεται το άλλο μέλος της οικογένειας προκειμένου να διασφαλίσει την είσοδό του στο κράτος υποδοχής, να είναι σχέση εξάρτησης που υπήρχε λίγο πριν τη μετοίκηση του πολίτη της Ένωσης στο κράτος υποδοχής;

5) Μπορεί ένα κράτος μέλος να θέσει συγκεκριμένες προϋποθέσεις όσον αφορά τη φύση ή τη διάρκεια της σχέσης εξάρτησης του άλλου μέλους της οικογένειας που αναφέρεται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ προκειμένου να αποφευχθεί η πιθανότητα δημιουργίας επιτηδευμένης ή μη αναγκαίας σχέσης εξάρτησης με σκοπό να καταστεί δυνατό σε μη υπήκοο να εισέλθει ή να εξακολουθεί να διαμένει στην επικράτειά του;

6) Πρέπει η σχέση εξάρτησης, στην οποία βασίζεται το άλλο μέλος της οικογένειας προκειμένου να εισέλθει σε κράτος μέλος, να εξακολουθεί να υφίσταται στο κράτος υποδοχής για συγκεκριμένη περίοδο ή επ’ αόριστον, προκειμένου να εκδοθεί ή να ανανεωθεί δελτίο διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ και εάν ναι, με ποιο τρόπο πρέπει να αποδεικνύεται αυτή η σχέση εξάρτησης;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ

ΕΕ L 158, σ. 77
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 120/6

Αίτηση αναιρέσεως της 21ης Φεβρουαρίου 2011 της Tresplain Investments Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2010 το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στην υπόθεση T-303/08: Tresplain Investments Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Hoo Hing Holdings Ltd

(Υπόθεση C-76/11 P)

2011/C 120/11

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Tresplain Investments Ltd (εκπρόσωποι: B. Brandreth, barrister, και J. Stobbs, attorney)

Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Hoo Hing Holdings Ltd

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ·

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι, με την απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1), για τους εξής λόγους:

1) Το Γενικό Δικαστήριο και το τμήμα προσφυγών κακώς έκριναν ότι η ύπαρξη φήμης και πελατείας (goodwill) δημιούργησε δικαίωμα το οποίο δεν έχει μόνον τοπική σημασία. Τούτο συμβαίνει μόνον αν η φήμη και πελατεία δεν έχουν μόνον τοπική ισχύ.

2) Το Γενικό Δικαστήριο και το τμήμα προσφυγών κακώς έκριναν ότι η απόδειξη συντρέχουσας εμπορικής δραστηριότητας είναι λυσιτελής μόνον από απόψεως κινδύνου παραπλανητικής παρουσιάσεως. Έπρεπε να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στο επιχείρημα ότι η ύπαρξη συντρέχουσας φήμης και πελατείας θα καθιστούσε αδύνατη την παραπλανητική παρουσίαση.

3) Το Γενικό Δικαστήριο και το τμήμα προσφυγών υπέπεσαν σε πλάνη κρίνοντας την απόδειξη της χρήσης ως στοιχείο περί του ότι η φήμη και η πελατεία συνδέονταν με το προγενέστερο επικληθέν σήμα.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 130/12

Αναίρεση που άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2011 η Frucona Košice a.s. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 7 Δεκεμβρίου 2010, στην υπόθεση T-11/07, Frucona Košice a.s. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής και St. Nicolaus — trade a.s.

(Υπόθεση C-73/11 P)

2011/C 130/22

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Frucona Košice a.s. (εκπρόσωποι: P. Lasok QC, J. Holmes, Barrister, B. Hartnett, Barrister, O. Geiss, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, St. Nicolaus — trade a.s.

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— Να αναιρέσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 7 Δεκεμβρίου 2010, επί της υποθέσεως T-11/07, καθόσον αφορά τον τέταρτο και τον έκτο λόγο ακυρώσεως που είχε προβάλει η νυν αναιρεσείουσα με την προσφυγή της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

— να δεχθεί τους ως άνω λόγους ως βάσιμους·

— να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του πέμπτου, του έκτου, του έβδομου, του όγδοου και του ένατου λόγου ακυρώσεως που είχε προβάλει η νυν αναιρεσείουσα, καθόσον αφορούν τη διαδικασία αναγκαστικής εισπράξεως φορολογικών οφειλών, και

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους εξής δύο λόγους αναιρέσεως.

1) Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει την εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη δανειστή κατά παράβαση του ορθού νομικού κριτηρίου.

2) Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο επιχείρησε απαραδέκτως να αντικαταστήσει το σκεπτικό της Επιτροπής με το δικό του όσον αφορά την εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη δανειστή και/ή ερμήνευσε προδήλως πεπλανημένα, παραμορφώνοντας το περιεχόμενό τους, τα υφιστάμενα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το κριτήριο αυτό.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 89/11

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax & Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Ιανουαρίου 2011 — The Commissioners For Her Majesty's Revenue & Customs κατά Philips Electronics UK Ltd

(Υπόθεση C-18/11)

2011/C 89/20

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax & Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείοντες: The Commissioners For Her Majesty's Revenue & Customs

Εφεσίβλητη: Philips Electronics UK Ltd.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο) περιλαμβάνει στη βάση επιβολής του φόρου τα κέρδη και τις ζημίες εταιρίας που έχει συσταθεί και έχει τη φορολογική έδρα της σε άλλο κράτος μέλος (όπως οι Κάτω Χώρες), εφόσον τα κέρδη έχουν πραγματοποιηθεί χάρη στην επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκεί στο Ηνωμένο Βασίλειο η ολλανδική εταιρία μέσω μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασής της στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης στο Ηνωμένο Βασίλειο των υπηκόων των κρατών μελών, κατά το άρθρο 49 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 43 ΕΚ) το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επιτρέπει την παραίτηση της μόνιμης εγκατάστασης στο Ηνωμένο Βασίλειο μιας αλλοδαπής εταιρίας από τη δυνατότητα επίκλησης των ζημιών της, με σκοπό να ληφθούν υπόψη οι ζημίες αυτές υπέρ μιας εταιρίας του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο φoρoλογικής ελάφρυνσης υπέρ ομίλου, εφόσον οποιοδήποτε μέρος των ζημιών αυτών ή κάποιο άλλο ποσό που συνυπολογίζεται για τον υπολογισμό των ζημιών αυτών «αντιστοιχεί ή συνιστά ποσό που μπορεί (σε οποιαδήποτε περίοδο) να εκπέσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, στο πλαίσιο της επιβολής αλλοδαπού φόρου, από αλλοδαπά κέρδη της εταιρίας ή οποιουδήποτε προσώπου»;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα, μπορεί ως δικαιολογητικός λόγος για τον περιορισμό αυτό να προβληθεί: α) μόνο η ανάγκη πρόληψης της διπλής έκπτωσης των ζημιών ή β) μόνο η ανάγκη διατήρησης της ισόρροπης κατανομής των φορολογικών εξουσιών μεταξύ των κρατών μελών ή γ) η ανάγκη διατήρησης της ισόρροπης κατανομής των φορολογικών εξουσιών μεταξύ των κρατών μελών, σε συνδυασμό με την ανάγκη πρόληψης της διπλής έκπτωσης των ζημιών;

3) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα, τελεί ο περιορισμός σε αναλογία προς τον δικαιολογητικό αυτό ή τους δικαιολογητικούς αυτούς λόγους;