EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :181 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 10ης Νοεμβρίου 2011
Υπόθεση F-20/09
Mar c Juvyns
κατά
Συμβουλίου της Ε υρωπαϊκ ής Έ νωσης
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Προαγωγή — Περίοδος προαγωγών 2008 — 
Συγκριτική εξέταση των προσόντων — Διαδικασία βάσει των εκθέσεων βαθμολογίας 2005 /2006 — 
Κριτήριο το υ επιπέδου των ασκουμένων καθηκόντων»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 ΕΚ κ αι 152 EA, με την οποία ο 
M. Juvyns ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως το υ Συμβουλίου περί μη 
προαγωγής του στον βαθμό AS T 7 κατά την περίοδο προαγωγών 2008 .
Απόφαση: Η π ροσφυγή απορρίπτεται. Ο π ροσφεύγων καταδικάζεται στα δικαστικά το υ έξοδα 
καθώς και στα δικαστικά έξοδα το υ Συμβουλίου.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη διοικητική έ νσταση — Αντιστοιχία μεταξύ διοικητικής 
ενστάσεως κα ι προσφυγής — Ταυτότητα αντικειμένου κα ι αιτίας — Λόγοι ακυρώσεως κα ι επιχειρήματα 
που δε ν περιλαμβάνονται στην ένσταση, αλλά σ υνδέονται στενώς με αυτή — Παραδεκτό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 κα ι 91)
2. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική εξέταση των προσόντων — Σχετικές λεπτομέρειες
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45· παράρτημα XIII, άρθρο 10)
3. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων — Εξουσία εκτιμήσεως της 
διοικήσεως — Στοιχεία που μ πορούν να λη φθούν υπόψη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)
4. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων — Στοιχεία που μ πορούν να 
ληφθούν υπόψη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)
5. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Ένσταση μη προαχθέντος υποψηφίου — Απορριπτική α πόφαση — 
Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Περιεχόμενο
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 25 κα ι 45)
2 ECLI:EU:F:2011 :181ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-20/09
JUVYNSκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
1. Ο κανόνας αντιστοιχίας μεταξύ προηγούμενης διοικητικής ενστάσεως και προσφυγής δεν μπορεί να 
εφαρμόζεται παρά μόνο στην περίπτωση που η π ροσφυγή τροποποιεί το αν τικείμενο της διαφοράς, 
όπως αυτό π αρουσιάζεται στη διοικητική ένσταση ή τ ην αιτία για την οποία ασκείται, η δ ε έννοια της 
«αιτίας» της διαφοράς πρέπει να ερ μηνεύεται κατά τρόπο διασταλτικό.
Όταν π ρόκειται για ακυρωτικά αιτήματα βάλλοντα κατά πράξεως της διοικήσεως, ως «αιτία της 
διαφοράς» πρέπει να ν οείται η α μφισβήτηση της εσ ωτερικής νομιμότητας της προσβαλλομένης 
πράξεως ή, εναλλακτικώς, η α μφισβήτηση της εξωτερικής νομιμότητάς της.
(βλ. σκέψη 41)
Παραπομπή:
ΔΔΔ ΕΕ: 1 Ιουλίου 2010 , F-45/07, Mandt κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 119
2. Όσον αφορά το υς υπαλλήλους της ομάδας καθηκόντων AS T, το ά ρθρο 10 το υ παραρτήματος ΧΙΙΙ 
του ΚΥΚ προβλέπει πολλαπλασιαστικούς συντελεστές ανα φοράς για το ν καθορισμό το υ αριθμού των 
κενών θέσεων γι α κάθε βαθμό, οι ο ποίοι δ ιαφέρουν ανά λογα με τις διαφορετικές σταδιοδρομίες. 
Δεδομένου ότι η Δ ιοίκηση οφείλει να σ υμμορφώνεται προς το υς εν λόγω συντελεστές, ορθώς η 
αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή προβαίνει σε σ ύγκριση των προσόντων μόνον των υπαλλήλων της 
ομάδας καθηκόντων AS T που εμπίπτουν στην ίδια σταδιοδρομία.
Συναφώς, η σ ύγκριση τ ων π ροσόντων των υ παλλήλων της ο μάδας καθηκόντων AS T ανά 
σταδιοδρομία, που γίνεται για τις ανά γκες της περιόδου προαγωγών, δεν παραβαίνει το ά ρθρο 45 το υ 
ΚΥΚ, το ο ποίο ε πιβάλλει συγκριτική εξέταση το υ συνόλου των προαγώγιμων υπαλλήλων, καθόσον το 
άρθρο 10 το υ παραρτήματος ΧΙΙΙ το υ ΚΥΚ παρεκκλίνει, ως ειδική νομοθετική ρύθμιση, από τις γενικές 
διατάξεις του ΚΥΚ.
(βλ. σκέψεις 42 κ αι 43)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 22 Δεκεμβρίου 2008 , C-443/07 P, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 107, που επικυρώνει την 
απόφαση το υ Γενικού Δ ικαστηρίου της 11 Ιουλίου 2007 , T-58/05, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, 
σκέψη 129
3. Η έ κθεση β αθμολογίας σ υνιστά μ εν α παραίτητο σ τοιχείο ε κτιμήσεως κάθε φ ορά π ου η 
σταδιοδρομία το υ υπαλλήλου λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να λ ηφθεί απόφαση σχε τικά με την 
προαγωγή το υ, το ά ρθρο 43 το υ ΚΥΚ επιβάλλει όμως τη σύνταξη εκθέσεως βαθμολογίας μόνον ανά 
διετία. Εφόσον ο Κ ΥΚ δ εν π ροβλέπει ότι η π ερίοδος προαγωγών π ρέπει να έχε ι την ίδια 
περιοδικότητα με την περίοδο βαθμολογίας, δεν αποκλείει τη λήψη αποφάσεως περί προαγωγής 
χωρίς η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή να έχε ι στη διάθεσή της πρόσφατη έκθεση βαθμολογίας.
Λαμβανομένου όμως υπόψη ότι ο ύτε ο Κ ΥΚ ούτε οι εσ ωτερικοί κ ανόνες το υ θεσμικού οργάνου 
επιβάλλουν το ν συγχρονισμό μεταξύ των περιόδων βαθμολογίας και προαγωγών και ότι η Δ ιοίκηση 
διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρε ια γι α την οργάνωση της διαδικασίας προαγωγών, ακόμη και αν 
είναι ευκταίο να π ροσπαθεί η Δ ιοίκηση να έχε ι στη διάθεσή της τις πλέον πρόσφατες εκθέσεις 
βαθμολογίας προκειμένου να α ποφασίσει σχε τικά με τις προαγωγές, η μ η λήψη υπόψη, κατ’ εξαίρεση, 
των εν λόγω εκθέσεων δεν συνιστά έλλειψη νομιμότητας, ιδίως ότ αν ό λοι οι π ροαγώγιμοι υπάλληλοι 
έτυχαν τ ης αυτής μεταχειρίσεως.
ECLI:EU:F:2011 :181 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-20/09
JUVYNSκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Αυτό ισχύει κατά μείζονα λ όγο ότ αν α υτή η α πουσία εκθέσεως βαθμολογίας οφείλεται στην κανονική 
διεξαγωγή της διαδικασίας βαθμολογήσεως.
(βλ. σκέψεις 45 έ ως 47)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 17 Δεκεμβρίου 1992 , C-68/91, Moritz κατά Επιτροπής, σκέψη 16
ΓΔΕΕ: 15 Νοεμβρίου 2001 , T-194/99, Sebastiani κατά Επιτροπής, σκέψεις 45, 46 κ αι 49
4. Λαμβανομένου υπόψη το υ περιορισμένου αριθμού των διαθέσιμων θέσεων το υ προϋπολογισμού, 
ένα θ εσμικό όργανο έχε ι τη νόμιμη δυ νατότητα, στο π λαίσιο της περιόδου προαγωγών, να λ άβει 
υπόψη, επικουρικώς, την περίοδο πραγματικής άσκήσεως καθηκόντων από το ν υπάλληλο και να 
προαγάγει κατά προτεραιότητα, σε π ερίπτωση ισοδυναμίας όλων των λοιπών προσόντων, άλλους 
υπαλλήλους π ου π αρέσχ αν υ πηρεσίες κ ατά τ ρόπο αν τικειμενικώς π ερισσότερο σ υνεχόμενο, 
εξυπηρετώντας έτσι σε π ολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι ο ε νδιαφερόμενος τη συνέχεια και, συνεπώς, 
το σ υμφέρον της υπηρεσίας κατά την περίοδο ανα φοράς.
Η Δ ιοίκηση δεν είναι, συναφώς, υποχρεωμένη, όσον αφορά τη λήψη υπόψη των απουσιών των 
υπαλλήλων στο π λαίσιο της διαδικασίας προαγωγών, να αν τιμετωπίζει διαφορετικά το ν αριθμό των 
ημερών αδείας ανα λόγως της αιτίας των εν λόγω απουσιών.
(βλ. σκέψεις 50 κ αι 53)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 13 Απριλίου 2005 , T-353/03, Nielsen κατά Συμβουλίου, σκέψεις 76 κ αι 77
5. Η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή δεν υποχρεούται μεν να ανα φέρει στις αποφάσεις περί μη 
προαγωγής την αιτιολογία των εν λόγω αποφάσεων, πλην όμως οφείλει να α ιτιολογεί την απόφασή 
της περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως μη προαχθέντος υποψηφίου.
Πράγματι, η έ κταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως πρέπει να ε κτιμάται με γνώμονα τ α πραγματικά 
περιστατικά της συγκεκριμένης υποθέσεως, ιδίως το π εριεχόμενο της πράξεως, τη φ ύση των 
προβληθέντων λόγων και το σ υμφέρον που έχε ι ενδεχομένως ο α ποδέκτης στην παροχή εξηγήσεων. 
Συνεπώς, όταν π ρόκειται για αιτιολογία αποφάσεως εκδοθείσας στο π λαίσιο διαδικασίας που αφορά 
μεγάλο αριθμό προσώπων, όπως είναι η δ ιαδικασία προαγωγών, δεν μπορεί να α παιτηθεί από την 
αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή να α ιτιολογεί την απόφασή της περί απορρίψεως της διοικητικής 
ενστάσεως πέραν τ ων αιτιάσεων των οποίων γίνεται επίκληση στην εν λόγω ένσταση, εξηγώντας, 
μεταξύ άλλων, για ποιους λόγους έκαστος προαγώγιμος υπάλληλος είχε π ροσόντα αν ώτερα αυτών του 
ενισταμένου.
(βλ. σκέψεις 66 κ αι 70)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 26 Ιανουαρίου 1995 , T-60/94, Pierrat κατά Δικαστηρίου, σκέψεις 31 κ αι 32· 27 Απριλίου 1999 , T-283/97, 
Thinus κατά Επιτροπής, σκέψη 73· 25 Οκτωβρίου 2005 , T-83/03, Salazar B rier κατά Επιτροπής, σκέψη 78· 
23 Νοεμβρίου 2006 , T-422/04, Lavagnoli κατά Επιτροπής, σκέψη 69
ΔΔΔ ΕΕ: 8 Οκτωβρίου 2008 , F-81/07, Barbin κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 27