Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2003. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - .ρθρο 5 της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ - Ποιότητα των υδάτων για τα οστρακοειδή - Πρόγραμμα μειώσεως της ρυπάνσεως. - Υπόθεση C-67/02.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2003 σελίδα I-09019



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Διάδικοι

Στην υπόθεση C-67/02,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιρλανδίας, εκπροσωπούμενης από τον D. O'Hagan, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι, παραλείποντας να καταρτίσει προγράμματα για όλα τα υποδειχθέντα ύδατά της για οστρακοειδή, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1979, περί της απαιτούμενης ποιότητας των υδάτων για οστρακοειδή (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 230), η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού έλαβε υπόψη την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, τον οποίο άκουσε προηγουμένως,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Φεβρουαρίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι, παραλείποντας να καταρτίσει προγράμματα για όλα τα υποδειχθέντα ύδατά της για οστρακοειδή, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1979, περί της απαιτούμενης ποιότητας των υδάτων για οστρακοειδή (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 230, στο εξής: οδηγία), η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2 Το άρθρο 4 της οδηγίας:

«1. Τα κράτη μέλη προχωρούν σε μία πρώτη υπόδειξη υδάτων για οστρακοειδή σε διάστημα δύο ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν στη συνέχει να κάνουν συμπληρωματικές υποδείξεις.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προχωρήσουν στην αναθεώρηση της υποδείξεως ορισμένων υδάτων, κυρίως λόγω της υπάρξεως παραγόντων που δεν είχαν προβλεφθεί την ημερομηνία της υποδείξεως, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή που ορίζεται στο άρθρο 8.»

3 Το άρθρο 5 της οδηγίας προβλέπει:

«Τα κράτη μέλη καταρτίζουν προγράμματα με σκοπό να περιορίσουν τη ρύπανση και να εξασφαλίσουν ότι τα ύδατα που έχουν υποδειχθεί είναι σύμφωνα, σε διάστημα έξι ετών από την υπόδειξη που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 4, με τις τιμές που καθορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 3 καθώς και με τις σημειώσεις που περιλαμβάνονται στις στήλες G και I του παραρτήματος.»

4 Η Ιρλανδία μετέφερε στην εσωτερική έννομη τάξη της την οδηγία εκδίδοντας τους Quality of Sellfish Waters Regulations (κανονισμούς περί της ποιότητας των υδάτων για οστρακοειδή) της 18ης Ιουλίου 1994 (SI 1994, αριθ. 200). Με την ίδια κανονιστική ρύθμιση, η Ιρλανδία προέβη στις απαιτούμενες, σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας, υποδείξεις. Επομένως, η Ιρλανδία όφειλε να καταρτίσει τα προγράμματα, σύμφωνα προς το άρθρο 5, εντός προθεσμίας έξι ετών από την ως άνω ημερομηνία.

5 Σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 226, πρώτο εδάφιο, ΕΚ διαδικασία, η Επιτροπή, αφού παρέσχε στην Ιρλανδία τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, απηύθυνε, με έγγραφο της 25ης Ιουλίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη προς το εν λόγω κράτος μέλος, καλώντας το να καταρτίσει τα προγράμματα περιορισμού της ρυπάνσεως, όπως προβλέπει το άρθρο 5 της οδηγίας, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της γνώμης αυτής. Δεδομένου ότι από τα στοιχεία που κοινοποίησαν στην Επιτροπή οι ιρλανδικές αρχές κατόπιν της εν λόγω γνώμης προέκυψε ότι η Ιρλανδία δεν είχε λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας, όσον αφορά την κατάρτιση των προβλεπομένων από το εν λόγω άρθρο 5 προγραμμάτων, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την υπό κρίση προσφυγή.

6 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, παραλείποντας να καταρτίσει προγράμματα για όλα τα αφορώντα τα οστρακοειδή ύδατά της, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας.

7 Με το υπόμνημά της αντικρούσεως, η Ιρλανδική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την προσταπτόμενη παράβαση. Πάντως, εφιστά την προσοχή επί των σχεδίων προγραμμάτων που επεξεργάστηκαν οι αρμόδιες αρχές και καλεί το Δικαστήριο να αναστείλει τη διαδικασία ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να τα εξετάσει.

8 Με το υπόμνημά της απαντήσεως, η Επιτροπή, μολονότι εμμένει στην κατά της Ιρλανδίας προσφυγή της, ισχυρίζεται ότι, εν πάση περιπτώσει, τα ανωτέρω σχέδια προγραμμάτων δεν συνάδουν προς τις επιταγές της οδηγίας.

9 Με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως, η Ιρλανδία δεν αμφισβητεί ότι δεν κατήρτησε κανένα πρόγραμμα σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας. Επικαλείται την πρόθεσή της να επανεξετάσει τα σχέδια προγραμμάτων σύμφωνα με τις εκφρασθείσες από την Επιτροπή ανησυχίες.

10 Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η στοιχειοθέτηση παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται βάσει της καταστάσεως του κράτους μέλους όπως αυτή είχε κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας και ότι οι επελθούσες στη συνέχεια αλλαγές δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., ιδίως, απόφαση της 6ης Ιουνίου 2002, C-177/01, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2002, σ. I-5137, σκέψη 13).

11 Όπως προκύπτει από τις ανωτέρω σκέψεις, η Ιρλανδία δεν κατήρτισε κανένα πρόγραμμα περιορισμού της ρυπάνσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας.

12 Υπό τις περιστάσεις αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι είναι βάσιμη η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή.

13 Επομένως, διαπιστώνεται ότι, παραλείποντας να καταρτίσει προγράμματα για όλα τα υποδειχθέντα και αφορώντα τα οστρακοειδή ύδατά της, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

14 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του αντιδίκου. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα, αυτή δε ηττήθηκε ως προς τους ισχυρισμούς της, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(τέταρτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Παραλείποντας να καταρτίσει προγράμματα για όλα τα υποδειχθέντα και αφορώντα τα οστρακοειδή ύδατά της, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1979, περί της απαιτούμενης ποιότητας των υδάτων για οστρακοειδή, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτήν.

2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.