ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 10ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1994. - ELENA CANDIOTTE ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ. - ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ T-108/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1994 σελίδα II-00863



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Διαδικασία * Παρέμβαση * Ενδιαφερόμενα πρόσωπα * Διαφορά σχετική με την ακύρωση αποφάσεως περί αποκλεισμού ενός καλλιτέχνη από διαγωνισμό που απέβλεπε στην επιλογή καλλιτεχνικών έργων για το κτίριο ενός κοινοτικού οργάνου * Πρόεδρος και μέλη της επιτροπής προσωπικού του κοινοτικού οργάνου * Απαράδεκτο

[Οργανισμός (ΕΟΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 37, εδ. 2]

Περίληψη

Η έννοια του συμφέροντος στην επίλυση της διαφοράς, κατά το άρθρο 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, πρέπει να νοείται ως συμφέρον άμεσο και ενεστώς ως προς την τύχη των αιτημάτων που αφορούν ειδικώς την πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση ή η αναστολή.

Ως εκ τούτου, σε διαφορά που έχει ως αντικείμενο, ουσιαστικά, την ακύρωση αποφάσεως περί αποκλεισμού ενός ανεξάρτητου καλλιτέχνη από τη δεύτερη φάση διαγωνισμού αποβλέποντος στην επιλογή των έργων τέχνης που θα τοποθετηθούν στο νέο κτίριο ενός κοινοτικού οργάνου, είναι απαράδεκτη η αίτηση παρεμβάσεως του προέδρου και των μελών της επιτροπής προσωπικού του κοινοτικού οργάνου προς υποστήριξη των αιτημάτων της προσφεύγουσας για την αναστολή των εργασιών της επιτροπής επιλογής των έργων τέχνης. Πράγματι, οι αιτούντες δεν προέβαλαν κανένα ιδιαίτερο στοιχείο ικανό να δικαιολογήσει την ύπαρξη προσωπικού τους συμφέροντος προς αποδοχή της αιτούσας στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού και ουδόλως απέδειξαν ότι η κατάστασή τους θα επηρεαζόταν προφανέστατα από την λύση που το Πρωτοδικείο θα δώσει στη διαφορά.

Διάδικοι

Στην υπόθεση T-108/94,

Elena Candiotte, ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα, κάτοικος Jambes Βελγίου, εκπροσωπούμενη από τον Jean-Noel Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρίας fiduciaire Myson SARL, 1, rue Glesener,

προσφεύγουσα,

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπουμένου από τον Yves Chretien, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Bruno Eynard, διευθυντή στη Διεύθυνση Νομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως την οποία έλαβε, στις 14 Ιανουαρίου 1994, εν ονόματι του Συμβουλίου η επιτροπή επιλογής του καλλιτεχνικού διαγωνισμού 93/S 21-3373/FR, περί αποκλεισμού της αιτούσας από τη δεύτερη φάση του εν λόγω διαγωνισμού της αποφάσεως της επιτροπής επιλογής να αναθέσει σε κάθε εθνική ομάδα εργασίας την προεπιλογή των υποψηφιοτήτων των εγκατεστημένων στο εθνικό της έδαφος καλλιτεχνών της αποφάσεως της επιτροπής αυτής σύμφωνα με την οποία από κάθε κράτος μέλος πρέπει να προεπιλεγούν τρεις καλλιτέχνες, καθώς και της αποφάσεως με την οποία καταρτίστηκε ο πίνακας των καλλιτεχνών που έγιναν δεκτοί στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Mε δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Απριλίου 1994, η Jacqueline Willems, πρόεδρος της επιτροπής προσωπικού του Συμβουλίου, καθώς και είκοσι ένα μέλη της επιτροπής αυτής, εκπροσωπούμενοι από τους Gerard Collin και Thierry Demaseure, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρίας fiduciaire Myson SARL, 1, rue Glesener, ζήτησαν να παρέμβουν στην παρούσα υπόθεση προς υποστήριξη του αιτήματος της αιτούσας.

2 Η αίτηση παρεμβάσεως κατατέθηκε κατ' εφαρμογήν του άρθρου 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, εφαρμοστέου επί της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού και υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.

3 Οι αιτούντες την παρέμβαση θεωρούν ότι, έχοντας συμμετάσχει, με την ιδιότητα του μέλους της επιτροπής προσωπικού του Συμβουλίου, στον διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της επιτροπής επιλογής του επίδικου διαγωνισμού, έχουν δικαιολογημένο συμφέρον στην επίλυση κάθε διαφοράς που έχει σχέση με το νομότυπο της διαδικασίας που ακολούθησε η επιτροπή αυτή προκειμένου να εκπληρώσει το έργο της. Επιπλέον, η παρούσα διαφορά σχετίζεται άμεσα προς τις συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων του Συμβουλίου, καθόσον αφορά την επιλογή έργων τέχνης που θα τοποθετηθούν σε ακίνητο του οργάνου αυτού. Η άμεση αυτή σχέση υποστηρίζεται ότι θεμελιώνει το συμφέρον του συνόλου των μελών της επιτροπής προσωπικού στην επίλυση της διαφοράς, καθότι η επιτροπή αυτή ασκεί αρμοδιότητα επί θεμάτων υγιεινής και εξωραϊσμού των χώρων εργασίας.

4 Η αίτηση παρεμβάσεως επιδόθηκε στους διαδίκους της κυρίας δίκης, σύμφωνα με το άρθρο 116, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Με επιστολή που κατατέθηκε στη Γραμματεία στις 19 Απριλίου 1994, η αιτούσα ζήτησε από το Πρωτοδικείο να δεχθεί την αίτηση παρεμβάσεως. Το καθού δεν κατέθεσε γραπτές παρατηρήσεις μέσα στην ταχθείσα προθεσμία.

5 Πρέπει να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία, η έννοια του συμφέροντος στην επίλυση της διαφοράς, κατά την έννοια του άρθρου 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού (ΕΟΚ) του Δικαστηρίου, πρέπει να νοείται ως συμφέρον άμεσο και ενεστώς ως προς την τύχη των αιτημάτων που αφορούν ειδικώς την πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση ή η αναστολή (βλ. τη Διάταξη του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουνίου 1993, Rijnoudt και Hocken κατά Επιτροπής, Τ-97/92 και Τ-111/92, Συλλογή 1993, σ. ΙΙ-587, σκέψεις 16 και 21).

6 Οι αιτούντες όμως την παρέμβαση δεν προέβαλαν κανένα ιδιαίτερο στοιχείο ικανό να δικαιολογήσει την ύπαρξη προσωπικού τους συμφέροντος προς αποδοχή της αιτούσας στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού και ουδόλως απέδειξαν ότι η κατάστασή τους θα επηρεαζόταν προφανέστατα από τη λύση που το Πρωτοδικείο θα δώσει στη διαφορά.

7 Ούτε το γεγονός ότι οι αιτούντες την παρέμβαση είναι μέλη της επιτροπής προσωπικού και ότι η επιτροπή προσωπικού έχει αρμοδιότητα επί θεμάτων υγιεινής και εξωραϊσμού των χώρων εργασίας δικαιολογεί συμφέρον στην επίλυση της παρούσας διαφοράς. Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου (Διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 1963, 15/63, Lassale κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1964, σ. 97, 101 [αμετάφραστη στα ελληνικά]), η επιτροπή προσωπικού δεν έχει την ικανότητα του παρίστασθαι επί δικαστηρίω. Επιπλέον, ούτε το γεγονός ότι οι αιτούντες την παρέμβαση είναι υπάλληλοι του Συμβουλίου δικαιολογεί την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην επίλυση της διαφοράς, δεδομένου ότι, ακόμη και αν η Candiotte είχε περιληφθεί στον κατάλογο των καλλιτεχνών που επελέγησαν κατά την πρώτη φάση, τίποτε δεν εγγυάται ότι τα έργα της θα επιλέγονταν τελικά. Επομένως, δεν γίνεται αντιληπτό πώς θα μπορούσε η επίλυση της παρούσας διαφοράς να έχει επιπτώσεις επί των συνθηκών ζωής στον χώρο εργασίας των υπαλλήλων.

8 Yπό τις συνθήκες αυτές, κρίνεται ότι οι αιτούντες την παρέμβαση δεν έχουν έννομο συμφέρον να παρέμβουν στην παρούσα υπόθεση και, συνεπώς, η αίτηση παρεμβάσεως πρέπει να απορριφθεί.

9 Δεδομένου ότι με Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Μαΐου 1994, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και η υποβληθείσα από την Jacqueline Willems κ.λπ. αίτηση παρεμβάσεως στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων απορρίφθηκαν και έγινε επιφύλαξη ως προς τα εξ αυτών έξοδα, απαιτείται απόφαση επί των εξόδων αυτών.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την αίτηση παρεμβάσεως.

2) Οι αιτούντες την παρέμβαση φέρουν τα σχετικά προς την παρούσα αίτηση παρεμβάσεως έξοδά τους, καθώς και τα σχετικά προς την αίτηση παρεμβάσεως στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων έξοδά τους.

Λουξεμβούργο, 10 Οκτωβρίου 1994.