Απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 2002. - Schneider Electric SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Προσφυγή ακυρώσεως. - Υπόθεση T-310/01.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα II-04071



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εξέταση εκ μέρους της Επιτροπής - Απόφαση αιτήσεως πληροφοριών απευθυνθείσα στις κοινοποιούσες επιχειρήσεις - Αυτόματη αναστολή της τετράμηνης προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρα 10 §§ 3 και 4, και 11 § 5)

2. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Σχετική αγορά - Γεωγραφική οριοθέτηση

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3)

3. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Δημιουργία ή ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως παρεμποδίζουσας τον ανταγωνισμό - Κριτήρια εκτιμήσεως

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3)

4. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Δημιουργία ή ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως παρεμποδίζουσας τον ανταγωνισμό - Σημασία του φάσματος προϊόντων και σημάτων της οντότητας που προκύπτει από τη συγκέντρωση - Μη καθοριστικός χαρακτήρας σε περίπτωση ποικίλης παρουσίας και προσφοράς από μια εθνική αγορά σε άλλη

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3)

5. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Κενά επηρεάζοντα την απόφαση περί ασυμβιβάστου προς την κοινή αγορά - Δεν έχει επίπτωση εν όψει του συνόλου των στοιχείων που δικαιολογούν κατά τα λοιπά την απόφαση

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3)

6. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Διοικητική διαδικασία - Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας - Κοινοποίηση των αιτιάσεων - Αναγκαίο περιεχόμενο

(Κανονισμός 447/98 της Επιτροπής, άρθρο 13 § 2)

Περίληψη

1. Όταν η Επιτροπή, και αφού οι κοινοποιούσες την πράξη συγκεντρώσεως επιχειρήσεις δεν απάντησαν σε έγγραφο παροχής πληροφοριών εντός της εύλογης προθεσμίας που καθόρισε η Επιτροπή, εκδίδει απόφαση, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, απόφαση με την οποία διατάσσει τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να της παράσχουν τις αιτηθείσες πληροφορίες, η προθεσμία των τεσσάρων μηνών του άρθρου 10, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού «αναστέλλεται κατ' εξαίρεση» σύμφωνα με τους επιτακτικούς όρους της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού. Η χρήση του όρου «κατ' εξαίρεση» δεν εμποδίζει, όταν η απόφαση περί παροχής πληροφοριών απευθύνεται κανονικά από την Επιτροπή στην κοινοποιούσα επιχείρηση, η απόφαση αυτή να έχει αυτομάτως ως αποτέλεσμα την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η παράλειψη παροχής των αναγκαίων πληροφοριών διαπιστώθηκε και έως την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται τέρμα στην παράλειψη αυτή.

Ο εξαιρετικός χαρακτήρας που αποδίδει ο κανονισμός 4064/89 στην αναστολή της προθεσμίας αναφέρεται στην επέλευση προϋποθέσεων οι οποίες επιτρέπουν την έκδοση αποφάσεως περί παροχής πληροφοριών και όχι στις συνέπειες που πρέπει να αντλούνται από μια τέτοια απόφαση.

( βλ. σκέψεις 99-100, 104, 106, 109 )

2. Η γεωγραφική αγορά που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς εφαρμογής του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, είναι μια καθορισμένη γεωγραφική ζώνη εντός της οποίας το επίμαχο προϊόν διατίθεται στο εμπόριο και όπου οι συνθήκες ανταγωνισμού είναι αρκούντως ομοιογενείς για όλους τους επιχειρηματίες ώστε να είναι δυνατόν να εκτιμήσουν ευλόγως τα αποτελέσματα της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως επιχειρήσεων επί του ανταγωνισμού.

( βλ. σκέψη 154 )

3. Όταν εφαρμόζει τον κανονισμό 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, η Επιτροπή οφείλει, προκειμένου να τονίσει τον κίνδυνο δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως παρεμποδίζουσας τον ανταγωνισμό, στις τομεακές αγορές εθνικής διαστάσεως που καθορίζονται προηγουμένως, να χρησιμοποιεί τις ενδείξεις οικονομικής ισχύος που αφορούν τις αγορές αυτές. Έχει επίσης τη δυνατότητα να λάβει υπόψη την ύπαρξη διεθνικών αποτελεσμάτων ικανών να ενισχύσουν την επίπτωση μιας πράξεως συγκεντρώσεως σε κάθε μία από τις εθνικές τομεακές αγορές οι οποίες θεωρήθηκαν ως ασκούσες επιρροή, η επίπτωση όμως αυτή πρέπει να αποδεικνύεται επαρκώς κατά νόμον και όχι απλώς να εικάζεται.

( βλ. σκέψεις 171, 178-179 )

4. Όταν εφαρμόζει τον κανονισμό 4064/89, για τον έλεγχο συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, η Επιτροπή δεν μπορεί, κατά την εκτίμηση των κινδύνων δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως που παρεμποδίζει τον ανταγωνισμό, στις τομεακές αγορές εθνικής διαστάσεως που επηρεάζει η συγκέντρωση, να αντλεί επιχείρημα από το ότι η νέα οντότητα θα διαθέτει μια χωρίς προηγούμενο γκάμα προϊόντων και σημάτων στο σύνολο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου εφόσον δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι το σύνολο αυτού του φάσματος προσφέρεται στις επηρεαζόμενες εθνικές αγορές.

( βλ. σκέψεις 239-243, 255-257, 262 )

5. Ανεξάρτητα από τα κενά που μπορεί να εμφανίζει μια απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται το ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά μιας πράξεως συγκεντρώσεως, αυτά δεν μπορούν να συνεπάγονται την ακύρωση της αποφάσεως αν, και στο μέτρο που, το σύνολο των άλλων στοιχείων που περιλαμβάνονται στην απόφαση αυτή επιτρέπει στον κοινοτικό δικαστή να κρίνει ότι αποδείχθηκε ότι, εν πάση περιπτώσει, η πραγματοποίηση της πράξεως θα έχει ως συνέπεια τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως που έχει ως αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε σημαντικό βαθμό ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89.

( βλ. σκέψη 412 )

6. Η ανακοίνωση των αιτιάσεων πρέπει να περιλαμβάνει έκθεση των αιτιάσεων που να διατυπώνονται κατά τρόπο αρκούντως σαφή ώστε να μπορεί να επιτελέσει τη λειτουργία την οποία της αναθέτουν οι κοινοτικοί κανονισμοί και η οποία συνίσταται στην παροχή όλων των αναγκαίων στοιχείων στις επιχειρήσεις ώστε αυτές να μπορέσουν να αμυνθούν προσηκόντως πριν εκδώσει η Επιτροπή οριστική απόφαση.

Η απαίτηση αυτή είναι ειδικότερα ισχυρή στις διαδικασίες ελέγχου των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων που διέπονται από τον κανονισμό 4064/89, όπου η Επιτροπή προβαίνει σε μια προοπτική προσέγγιση της καταστάσεως του ανταγωνισμού που μπορεί να προκύψει στο μέλλον από την πράξη συγκεντρώσεως που εξετάζεται. Στις διαδικασίες αυτές, η ανακοίνωση των αιτιάσεων δεν έχει ως μόνο αντικείμενο να εξακριβώνει τις αιτιάσεις και να παρέχει στην επιχείρηση αποδέκτη τη δυνατότητα να υποβάλλει τις παρατηρήσεις της. Η πράξη αυτή έχει επίσης ως σκοπό να επιτρέπει στις κοινοποιούσες επιχειρήσεις να εξετάζουν τη σκοπιμότητα να υποβάλουν διορθωτικά μέτρα και, μεταξύ άλλων, προτάσεις εκχωρήσεως ενεργητικού και να υπολογίζουν επαρκώς έγκαιρα, λαμβάνοντας υπόψη την επιταγή ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του κανονισμού 4064/89, το αναγκαίο μέγεθος των εκχωρήσεων αυτών, προκειμένου να καταστήσουν έγκαιρα συμβατή την κοινοποιηθείσα πράξη με την κοινή αγορά.

( βλ. σκέψεις 440-444 )

Διάδικοι

Στην υπόθεση T-310/01,

Schneider Electric SA, με έδρα το Rueil-Malmaison (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τους F. Herbert, J. Steenbergen και Μ. Pittie, δικηγόρους,

προσφεύγουσα,

υποστηριζόμενη από τη

Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τους G. de Bergues και F. Million, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

παρεμβαίνουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους P. Oliver, P. Hellström και F. Lelièvre, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

υποστηριζόμενης από τα

Comité central d'entreprise de la SA Legrand,

Comité européen du groupe Legrand,

με έδρα τη Limoges (Γαλλία), εκπροσωπούμενα από τον H. Masse-Dessen, δικηγόρο,

παρεμβαίνοντα,

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως C(2001) 3014 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Οκτωβρίου 2001, με την οποία πράξη συγκεντρώσεως κηρύχθηκε ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/Μ.2283 - Schneider-Legrand),

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

(πρώτο τμήμα),

συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, N. J. Forwood και H. Legal, δικαστές,

γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 10ης Ιουλίου 2002,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

Νομικό πλαίσιο

1 Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων [ΕΕ L 395 σ. 1, διορθωτικό στην ΕΕ 1990, L 257, σ. 13, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) 1310/97 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, ΕΕ L 180, σ. 1 (στο εξής: κανονισμός 4064/89] ορίζει:

«1. Προκειμένου να εξακριβωθεί αν οι συγκεντρώσεις επιχειρήσεων οι εμπίπτουσες στον παρόντα κανονισμό συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, γίνεται σχετική εκτίμηση σε συνάρτηση με τις διατάξεις που ακολουθούν.

Κατά την εκτίμηση αυτή, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη:

α) την ανάγκη διατήρησης και ανάπτυξης ουσιαστικού ανταγωνισμού μέσα στην κοινή αγορά με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τη διάρθρωση όλων των σχετικών αγορών και τον πραγματικό ή δυνητικό ανταγωνισμό εκ μέρους κοινοτικών και μη επιχειρήσεων·

β) τη θέση των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων στην αγορά και τη χρηματική και οικονομική δύναμή τους, τις δυνατότητες επιλογής των προμηθευτών και των χρηστών, την πρόσβασή τους στις πηγές εφοδιασμού ή στις αγορές διάθεσης των προϊόντων, την ύπαρξη νομικών ή πραγματικών εμποδίων κατά την είσοδο, την εξέλιξη της προσφοράς και της ζήτησης των οικείων αγαθών και υπηρεσιών, τα συμφέροντα των ενδιάμεσων και τελικών καταναλωτών καθώς και την εξέλιξη της τεχνικής και οικονομικής προόδου, εφόσον η εξέλιξη αυτή είναι προς το συμφέρον των καταναλωτών και δεν αποτελεί εμπόδιο για τον ανταγωνισμό.

2. Οι συγκεντρώσεις που δεν δημιουργούν ούτε ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, με αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε μεγάλο βαθμό ο ουσιαστικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, πρέπει να κηρύσσονται συμβατές με την κοινή αγορά.

3. Οι συγκεντρώσεις που δημιουργούν ή ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, με αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε σημαντικό βαθμό ο ουσιαστικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, πρέπει να κηρύσσονται ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά.

[...]»

2 Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, του κανονισμού 4064/89, αν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η κοινοποιηθείσα πράξη συγκεντρώσεως εμπίπτει στον κανονισμό αυτό και προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς το συμβατό της με την κοινή αγορά, αποφασίζει να κινήσει τη διαδικασία.

3 Κατά το άρθρο 7 του κανονισμού 4064/89:

«1. Μια συγκέντρωση, όπως ορίζεται από το άρθρο 1, δεν πραγματοποιείται ούτε πριν από την κοινοποίησή της, ούτε πριν κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά [...].

3. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν παρακωλύουν την πραγματοποίηση δημόσιας προσφοράς αγοράς ή ανταλλαγής που έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, υπό τον όρο ότι ο αποκτών δεν ασκεί τα δικαιώματα ψήφου που συνδέονται με τους συγκεκριμένους τίτλους, ή τα ασκεί μόνον για να διατηρήσει την πλήρη αξία της επένδυσής του και βάσει παρεκκλίσεως, η οποία παρέχεται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4.

[...]»

4 Το άρθρο 8 του κανονισμού 4064/89 διαλαμβάνει ειδικότερα:

«2. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μια κοινοποιηθείσα πράξη συγκέντρωσης, ενδεχομένως μετά από τροποποιήσεις που επέφεραν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, πληροί το κριτήριο του άρθρου 2, παράγραφος 2 [...], λαμβάνει απόφαση με την οποία κηρύσσει την πράξη συγκέντρωσης συμβατή με την κοινή αγορά.

[...]

3. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μια πράξη συγκέντρωσης πληροί το κριτήριο που ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 3 [...], λαμβάνει απόφαση με την οποία κηρύσσει την πράξη συγκέντρωσης ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά.

4. Σε περίπτωση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει, με απόφαση που λαμβάνεται βάσει της παραγράφου 3 ή με χωριστή απόφαση, είτε το διαχωρισμό των επιχειρήσεων ή των στοιχείων του ενεργητικού που συγκεντρώθηκαν είτε την παύση του κοινού ελέγχου ή κάθε άλλη κατάλληλη ενέργεια, προκειμένου να αποκατασταθεί ο ουσιαστικός ανταγωνισμός.»

5 Κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89, οι αποφάσεις με τις οποίες διαπιστώνεται το ασυμβίβαστο μιας πράξεως συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά πρέπει να λαμβάνονται το αργότερο εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από της ημερομηνίας κινήσεως της διαδικασίας.

6 Βάσει της παραγράφου 4 του ίδιου αυτού άρθρου, η προθεσμία αυτή κατ' εξαίρεση αναστέλλεται στις περιπτώσεις που η Επιτροπή, λόγω περιστάσεων για τις οποίες ευθύνεται μία από τις συμμετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις, υποχρεώθηκε να συγκεντρώσει πληροφορίες με απόφαση κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89.

7 Κατά το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, όταν το Δικαστήριο εκδίδει απόφαση που ακυρώνει εν όλω ή εν μέρει απόφαση της Επιτροπής δυνάμει του παρόντος κανονισμού, οι προθεσμίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ισχύουν εκ νέου από την ημέρα απαγγελίας της αποφάσεως του Δικαστηρίου.

8 Το άρθρο 10, παράγραφος 6, του κανονισμού 4064/89 διευκρινίζει ότι, αν η Επιτροπή δεν έλαβε απόφαση δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 3, εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας των τεσσάρων μηνών, η πράξη συγκεντρώσεως θεωρείται ως κηρυχθείσα συμβατή με την κοινή αγορά.

9 Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή, κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων της βάσει του κανονισμού αυτού, να συγκεντρώνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, μεταξύ άλλων, από τα μέρη που συμμετέχουν στην κοινοποιηθείσα πράξη συγκεντρώσεως.

10 Το ίδιο αυτό άρθρο διευκρινίζει, στην παράγραφο 5 αυτού, ότι, αν μια επιχείρηση δεν παρέχει τις πληροφορίες που έχουν ζητηθεί εντός της καθορισμένης από την Επιτροπή προθεσμίας ή τις παρέχει κατά τρόπο ελλιπή, η Επιτροπή τις ζητεί με απόφαση. Η απόφαση καθορίζει τις αιτούμενες πληροφορίες, ορίζει εύλογη προθεσμία εντός της οποίας οι πληροφορίες πρέπει να παρασχεθούν και αναφέρει ότι μπορεί να ασκηθεί προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του κοινοτικού δικαστή.

11 Το άρθρο 18 του κανονισμού 4064/89 διευκρινίζει, στην παράγραφο 3 αυτού, ότι η Επιτροπή βασίζει τις αποφάσεις της, αφενός, μόνο στις αιτιάσεις επί των οποίων οι ενδιαφερόμενοι μπόρεσαν να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους και, αφετέρου, ότι τα δικαιώματα άμυνας των ενδιαφερομένων διασφαλίζονται πλήρως κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας.

12 Τέλος, κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α_, του κανονισμού (ΕΚ) 447/98 της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 1998, σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις ακροάσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 4064/89 (ΕΕ L 61, σ. 1), η προαναφερθείσα προθεσμία των τεσσάρων μηνών αναστέλλεται όταν η Επιτροπή, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, υποχρεούται να εκδώσει απόφαση επειδή οι αιτηθείσες πληροφορίες από ένα από τα κοινοποιούντα μέρη δεν της ανακοινώθηκαν ή δεν της ανακοινώθηκαν πλήρως εντός της προθεσμίας που αυτή καθόρισε.

Ιστορικό της διαφοράς

13 Η Schneider Electric SA (στο εξής: Schneider), εταιρία γαλλικού δικαίου, είναι η μητρική εταιρία ενός ομίλου που ασκεί δραστηριότητα παραγωγής και πωλήσεως προϊόντων και συστημάτων στους τομείς της διανομής ηλεκτρικού ρεύματος, του βιομηχανικού ελέγχου και του αυτοματισμού. Κατά το οικονομικό έτος 2000, η Schneider πραγματοποίησε κύκλο εργασιών 8 750 εκατομμυρίων ευρώ σε διεθνές επίπεδο και 4 095 εκατομμυρίων ευρώ εντός της Κοινότητας.

14 Η Legrand SA είναι εταιρία γαλλικού δικαίου ειδικευμένη στην παραγωγή και την πώληση ηλεκτρικού εξοπλισμού εγκαταστάσεων χαμηλής τάσεως. Το 2000, ο κύκλος εργασιών της ανήλθε σε 2 791 εκατομμύρια ευρώ σε διεθνή κλίμακα και σε 1 684 εκατομμύρια ευρώ εντός της Κοινότητας.

15 Στις 16 Φεβρουαρίου 2001, οι Schneider και Legrand, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 4064/89, κοινοποίησαν στην Επιτροπή το σχέδιο της Schneider να υποβάλει δημόσια προσφορά ανταλλαγής (στο εξής: ΔΠΑ) για το σύνολο των μετοχών Legrand που κατείχε το κοινό.

16 Το διάβημα αυτό αποτελούσε συνέχεια των ανεπίσημων κοινοποιήσεων που κατατέθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2000 και 5 Ιανουαρίου 2001 αντιστοίχως.

17 Τα κοινοποιούντα μέρη απηύθυναν στην Επιτροπή, στις 29 Ιανουαρίου 2001, νέο σχέδιο κοινοποιήσεως.

18 Οι Schneider και Legrand απάντησαν ακόμη σε 71 ερωτήματα που διαβίβασε η Επιτροπή στις 7 Φεβρουαρίου 2001 και απέβλεπαν στη συμπλήρωση αυτού του τρίτου σχεδίου κοινοποιήσεως.

19 Η Επιτροπή κατέληξε στο ότι η κοινοποιηθείσα πράξη συγκεντρώσεως ενέπιπτε στον κανονισμό 4064/89 και ότι υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσον αυτή συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (στο εξής: ΕΟΧ).

20 Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 30 Μαρτίου 2001, απόφαση βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, του κανονισμού 4064/89, με την οποία κινήθηκε η δεύτερη φάση της διαδικασίας εξετάσεως της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως.

21 Με έγγραφο της 6ης Απριλίου 2001, η Επιτροπή απηύθυνε αίτηση περί παροχής πληροφοριών στις Schneider και Legrand, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89.

22 Δεδομένου ότι οι δύο εταιρίες δεν έδωσαν, πριν τις 18 Απριλίου 2001 που έληγε η καθορισθείσα προθεσμία προς απάντηση, όλες τις αιτηθείσες πληροφορίες σχετικά με τις διάφορες αγορές που αφορούσε η πράξη συγκεντρώσεως, η Επιτροπή κοινοποίησε σε κάθε μία από τις εταιρίες απόφαση περί παροχής πληροφοριών κατά το άρθρο 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, με ημερομηνία 27 Απριλίου 2001.

23 Στις 25 Ιουνίου 2001, η Επιτροπή έλαβε το σύνολο των πληροφοριών που είχε ζητήσει.

24 Στις 7 Ιουνίου 2001, η Schneider κατέθεσε τους όρους της ΔΠΑ στο γαλλικό συμβούλιο χρηματιστηριακών αγορών (Conseil français des marchés financiers), το οποίο, κατά τη συνεδρίασή του της 14ης Ιουνίου 2001 έκρινε παραδεκτή τη ΔΠΑ. Η έγκριση της επιτροπής χρηματιστηριακών πράξεων λήφθηκε στις 19 Ιουνίου 2001.

25 Δεδομένου ότι το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89 επιτρέπει την πραγματοποίηση των δημόσιων προσφορών που κοινοποιούνται στην Επιτροπή υπό τον όρο ότι ο αποκτών δεν ασκεί τα δικαιώματα ψήφου που συνδέονται με τους συγκεκριμένους τίτλους, η Schneider υπέβαλε τη ΔΠΑ την 21η Ιουνίου 2001 και την περάτωσε στις 25 Ιουλίου 2001.

26 Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 13, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98, η Επιτροπή απηύθυνε στη Schneider, στις 3 Αυγούστου 2001, ανακοίνωση των αιτιάσεων όπου συνήγαγε τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως, λόγω της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως, σε ορισμένες εθνικές τομεακές αγορές.

27 Στις 6 Αυγούστου 2001, η επιτροπή χρηματιστηριακών πράξεων διατύπωσε γνώμη επί του οριστικού αποτελέσματος της ΔΠΑ που υπέβαλε η Schneider για τους τίτλους της Legrand. Έτσι, η Schneider απέκτησε το 98,7 % των τίτλων της Legrand.

28 Η Schneider υπέβαλε στην Επιτροπή έκθεση με ημερομηνία 14 Αυγούστου 2001 την οποία ο καθηγητής L. Waverman και το γραφείο «National Economic Research Associates» συνέταξαν για λογαριασμό των κοινοποιούντων μερών (στο εξής: πρώτη έκθεση NERA). Το έγγραφο αυτό εξετάζει τον ορισμό της τομεακής αγοράς ηλεκτρικών πινάκων διανομής, τις πωλήσεις διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες των δύο ανταγωνιστών της Schneider, δηλαδή της ABB και της Siemens καθώς και την κατάσταση του ανταγωνισμού στην αγορά ηλεκτρικών πινάκων στην Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και στη Δανία.

29 Οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις απάντησαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων με υπόμνημα που κατέθεσαν στις 16 Αυγούστου 2001.

30 Την 21 Αυγούστου 2001 πραγματοποιήθηκε ακρόαση.

31 Στις 29 Αυγούστου 2001 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της Schneider και των υπηρεσιών της Επιτροπής προκειμένου να καθοριστούν ενδεχόμενες τροποποιήσεις, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89, που απέβλεπαν στην επίλυση των προβλημάτων ανταγωνισμού που διαπίστωσε η Επιτροπή.

32 Προς τούτο, η Schneider κατέθεσε τις προτάσεις της για ανάληψη δεσμεύσεων («μέτρα θεραπείας» ή «διορθωτικά μέτρα»), στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, τελευταία ημέρα της νόμιμης προθεσμίας.

33 Στις 18 Σεπτεμβρίου 2001, η Επιτροπή διαβίβασε στους τρίτους ενδιαφερομένους ερωτηματολόγιο επί των προτάσεων αυτών.

34 Η συμβουλευτική επιτροπή συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων συνήλθε στις 19 Σεπτεμβρίου 2001 για να εξετάσει το σχέδιο τελικής αποφάσεως.

35 Στις 24 Σεπτεμβρίου 2001, η Schneider απηύθυνε στην Επιτροπή νέα πρόταση σχετικά με τις προαναφερθείσες αναλήψεις υποχρεώσεων της 14ης Σεπτεμβρίου, για να απαντήσει στις ειδικές αιτήσεις που υπέβαλε η Επιτροπή την 21η του προηγουμένου Σεπτεμβρίου.

36 Την ίδια ημέρα, οι υπηρεσίες της Επιτροπής κάλεσαν τα μέρη σε συνάντηση.

37 Σε σημείωμα επισυναπτόμενο στο από 25 Σεπτεμβρίου 2001 έγγραφο που απηύθυναν στο μέλος της Επιτροπής που είναι επιφορτισμένο με τα ζητήματα ανταγωνισμού, οι Schneider και Legrand έκαναν λόγο για τη μεγάλη έκπληξη που αποτέλεσε γι' αυτές η εκ νέου αρνητική αντίδραση των υπηρεσιών της Επιτροπής έναντι των νέων προτάσεών τους για την ανάληψη υποχρεώσεων, ενώ αυτές προέβλεπαν την απόσυρση της Legrand από τις αγορές διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες στο σύνολο του ΕΟΧ.

38 Η συμβουλευτική επιτροπή συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων συνήλθε εκ νέου στις 28 Σεπτεμβρίου 2001 για να εξετάσει τα προταθέντα διορθωτικά μέτρα και για να αποφανθεί επί του σχεδίου αποφάσεως.

39 Στις 10 Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89 [C (2001) 3014 τελικό (υπόθεση COMP/Μ.2283 - Schneider-Legrand)] (στο εξής: Απόφαση).

40 Κατά το άρθρο 1 της Αποφάσεως αυτής:

«La concentration notifiée à la Commission par Schneider le 16 février 2001, qui lui permettrait d'acquérir le contrôle exclusif de Legrand, est déclarée incompatible avec le marché commun et avec le fonctionnement de l'accord EEE.»

(«Η συγκέντρωση την οποία η Schneider κοινοποίησε στην Επιτροπή στις 16 Φεβρουαρίου 2001, και η οποία της επέτρεπε να αποκτήσει τον αποκλειστικό έλεγχο της Legrand, κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και με τη λειτουργία της Συμφωνίας ΕΟΧ» *).

41 Η Απόφαση περιλαμβάνει την περιγραφή του τομέα του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως [σημείο V A, με τίτλο «Compatibilité avec le marché commun» («Συμβατότητα με την κοινή αγορά»)], τον ορισμό των εθνικών τομεακών αγορών στις οποίες αναφέρεται η πράξη συγκεντρώσεως (σημείο V Β), την ανάλυση της πράξεως αυτής (σημείο V C) και την εκτίμηση των μέτρων θεραπείας που πρότεινε η Schneider προκειμένου να απαντήσει στα προβλήματα ανταγωνισμού που διαπίστωσε η Επιτροπή [σημείο VI, με τίτλο «Mesures correctives» («Διορθωτικά μέτρα»)].

42 Ο βιομηχανικός τομέας στον οποίο αναφέρεται η κοινοποιηθείσα πράξη περιλαμβάνει τους εξοπλισμούς που τοποθετούνται στα βιομηχανικά κτίρια και στα κτίρια γραφείων ή κατοικιών, στα κατάντι της συνδέσεώς τους με το δίκτυο διανομής μέσης τάσεως. Οι εξοπλισμοί αυτοί μπορούν να ενταχθούν σε τρεις κατηγορίες, οι οποίες περιγράφονται στη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της Αποφάσεως.

43 Πρώτον, οι πίνακες διανομής χαμηλής τάσεως χρησιμοποιούνται ουσιαστικά για την τροφοδότηση σε ηλεκτρική ενέργεια των διαφόρων επιπέδων της εγκαταστάσεως, την προστασία της καθώς και την προστασία του χρήστη έναντι του κινδύνου υπερβολικής αυξήσεως της τάσεως και των βραχυκυκλωμάτων.

44 Οι πίνακες αυτοί, οι οποίοι αποτελούνται κυρίως από ένα ερμάριο και διατάξεις προστασίας, όπως οι διακόπτες ισχύος, οι ασφάλειες, ή οι διαφορικοί διακόπτες, μπορούν να υποδιαιρεθούν σε τρεις διαφορετικές ομάδες προϊόντων που αντιστοιχούν στα διάφορα επίπεδα διανομής ηλεκτρισμού:

- τους γενικούς πίνακες, για τη σύνδεση των μεγάλων κτιρίων για γραφεία ή των βιομηχανικών κτιρίων στο δίκτυο μέσης τάσεως·

- τους επιμέρους πίνακες που χρησιμοποιούνται στο επίπεδο του ορόφου·

- τους πίνακες τελικής διανομής που χρησιμοποιούνται στο επίπεδο του τελικού χρήστη ο οποίος έχει μικρές ενεργειακές ανάγκες, όπως ο κάτοχος ενός διαμερίσματος.

45 Δεύτερον, τα στηρίγματα καλωδίων και οι προκατασκευασμένοι ηλεκτρικοί αγωγοί διασφαλίζουν τη στήριξη των ηλεκτρικών καλωδίων σε υπόγεια, τεχνικούς αγωγούς ή ψευδοροφές ενός κτιρίου.

46 Τρίτον, οι ηλεκτρικοί εξοπλισμοί που βρίσκονται στα κατάντι του πίνακα τελικής διανομής περιλαμβάνουν έξι κατηγορίες προϊόντων (βλ., ειδικότερα, αιτιολογική σκέψη 302 της Αποφάσεως):

- τις τελικές απολήξεις των καταναλώσεων που αποτελούν το τερματικό τμήμα της ηλεκτρικής εγκαταστάσεως (πρίζες, διακόπτες, κ.λπ.)·

- τα συστήματα ελέγχου τα οποία διευθύνουν μια ειδική εφαρμογή, όπως η θέρμανση, σε μια συγκεκριμένη ζώνη ενός κτιρίου·

- τα συστήματα προστασίας, τα οποία διασφαλίζουν την ασφάλεια των πραγμάτων και των προσώπων (συστήματα συναγερμού, επισήμανση πυρκαγιάς, φωτισμός ασφαλείας, κ.λπ.)·

- τις συνδέσεις εγκαταστάσεων πληροφορικής για συστήματα επικοινωνίας (συνδέσεις εγκαταστάσεων πληροφορικής, συρτάρια μίξεως, κ.λπ.)·

- τα υλικά καλωδιώσεως, τα οποία επιτρέπουν την παροχέτευση, τη στερέωση και την καλωδίωση εγκαστάσεων στα κατάντι των πινάκων τελικής διανομής·

- τις διατάξεις καλωδιώσεως στον χώρο (οδεύσεις, κουτιά εδάφους ή κολωνάκια).

47 Η κοινοποιηθείσα πράξη αναπτύσσει επίσης αποτελέσματα για άλλα είδη προϊόντων βιομηχανικής χρήσεως, ειδικότερα για τα βοηθητικά κυκλώματα ελέγχου και σηματοδοτήσεως, που αποκαλούνται επίσης «πίνακες βιομηχανικής σημάνσεως», και τους εξοπλισμούς τροφοδοσίας σε ρεύμα και μετασχηματισμού του ρεύματος.

48 Τα μέρη συμφώνησαν να διαιρέσουν τον σχετικό βιομηχανικό τομέα σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα, που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 14 της Αποφάσεως:

>lt>0

49 Έξι χωριστοί παράγοντες παρεμβαίνουν στην προσφορά και τη ζήτηση των σχετικών εξοπλισμών.

50 Οι κατασκευαστές, όπως οι Schneider και Legrand, είναι βιομηχανικοί όμιλοι οι οποίοι παράγουν τους ηλεκτρικούς εξοπλισμούς για τους οποίους γίνεται λόγος.

51 Οι χονδρέμποροι είναι οι εγγύτεροι διανομείς οι οποίοι αγοράζουν από τους κατασκευαστές και προσφέρουν την γκάμα των αναγκαίων υλικών στους εγκαταστάτες και στους κατασκευαστές πινάκων για την πραγματοποίηση μιας ηλεκτρικής εγκαταστάσεως.

52 Οι κατασκευαστές πινάκων είναι επαγγελματίες οι οποίοι συναρμολογούν τα διάφορα στοιχεία ενός πίνακα διανομής ηλεκτρισμού σε ένα κτίριο. Στην πράξη, ασκούν τέσσερα καθήκοντα, ήτοι:

- τη μελέτη και την προσαρμογή του πίνακα στις ειδικές ανάγκες κάθε εγκαταστάσεως·

- την προμήθεια και τη συναρμολόγηση των συστατικών μερών του πίνακα (διατάξεις ερμαρίου, διακόπτες ισχύος, ασφάλειες, κ.λπ.)·

- την καλωδίωση του πίνακα·

- τον έλεγχο της καλής λειτουργίας του συνόλου.

53 Οι κατασκευαστές πινάκων προμηθεύουν εν συνεχεία τα έτοιμα προς χρήση ερμάρια στον εγκαταστάτη ο οποίος τα τοποθετεί στον τελικό καταναλωτή. Στην πράξη, οι κατασκευαστές πινάκων παρεμβαίνουν κυρίως στους γενικούς πίνακες και στους επιμέρους πίνακες. Οι πίνακες τελικής διανομής γενικά προσαρμόζονται και συναρμολογούνται απευθείας από τους εγκαταστάτες.

54 Οι εγκαταστάτες είναι επαγγελματίες οι οποίοι τοποθετούν τα ηλεκτρικά υλικά χαμηλής τάσεως στον τελικό πελάτη.

55 Οι κύριοι του έργου είναι οι αρχιτέκτονες, τα γραφεία μελετών, οι κατασκευαστικές εταιρίες και οι εταιρίες δημοσίων έργων ή οι κατασκευαστές κτιριακών συγκροτημάτων που έχουν την ευθύνη των κτιρίων στα οποία θα εγκατασταθούν τα ηλεκτρικά υλικά.

56 Οι τελικοί καταναλωτές είναι τα πρόσωπα ή οι επιχειρήσεις, κύριοι του κτιρίου στο οποίο εγκαθίσταται το ηλεκτρικό υλικό. Σύμφωνα με την παραδοσιακή διαίρεση, οι τελικοί καταναλωτές μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους βιομηχάνους, αφενός, και τις επιχειρήσεις κατασκευής κτιρίων, αφετέρου. Ενίοτε, ο ίδιος ο τομέας κατασκευής κτιρίων υποδιαιρείται σε εταιρίες κατασκευής γραφείων και κατοικιών.

57 Η Επιτροπή έκρινε, στην αιτιολογική σκέψη 782 της Αποφάσεως, ότι η σχεδιαζόμενη πράξη θα δημιουργούσε δεσπόζουσα θέση που θα είχε ως συνέπεια ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός να παρεμποδίζεται σημαντικά στις εξής αγορές:

- τις ιταλικές αγορές που αφορούν τους διακόποτες ισχύος με μορφοποιημένο κιβώτιο, τους αυτόματους μικροδιακόπτες και τα ηλεκτρικά ερμάρια που προορίζονται για τους επιμέρους πίνακες διανομής ηλεκτρικού ρεύματος·

- τις δανικές, ισπανικές, ιταλικές και πορτογαλικές αγορές που αφορούν τους αυτόματους μικροδιακόπτες, τους διαφορικούς διακόπτες και τα κουτιά που προορίζονται για τους πίνακες τελικής διανομής ηλεκτρικού ρεύματος·

- τις γαλλικές και πορτογαλικές αγορές που αφορούν τους διακόπτες ισχύος·

- την αγορά στηριγμάτων για καλώδια στο Ηνωμένο Βασίλειο·

- την ελληνική αγορά που αφορά τις πρίζες και τους διακόπτες·

- την ισπανική αγορά που αφορά τους διακόπτες «compact»·

- τη γαλλική αγορά υλικών στηρίξεως και παροχετεύσεως·

- τη γαλλική αγορά προϊόντων μετασχηματισμού της ηλεκτρικής ενέργειας·

- τη γαλλική αγορά βοηθητικών κυκλωμάτων ελέγχου και σημάνσεως.

58 Η Επιτροπή έκρινε επίσης, στην αιτιολογική σκέψη 783 της Αποφάσεως, ότι η σχεδιαζόμενη πράξη θα ενίσχυε δεσπόζουσα θέση η οποία θα είχε ως συνέπεια ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός να παρεμποδίζεται σημαντικά στις εξής αγορές:

- τις γαλλικές αγορές που αφορούν τους διακόποτες ισχύος με μορφοποιημένο κιβώτιο, τους αυτόματους μικροδιακόπτες και τα ερμάρια που προορίζονται για τους επιμέρους πίνακες διανομής ηλεκτρικού ρεύματος·

- τις γαλλικές αγορές που αφορούν τους αυτόματους μικροδιακόπτες, τους διαφορικούς διακόπτες και τα κουτιά που προορίζονται για τους πίνακες τελικής διανομής ηλεκτρικού ρεύματος·

- τη γαλλική αγορά που αφορά τις πρίζες και τους διακόπτες·

- τη γαλλική αγορά που αφορά τους διακόπτες «compact»·

- τη γαλλική αγορά συστημάτων φωτισμού ασφαλείας ή αυτόνομων συσκευών φωτισμού και ασφαλείας.

59 Η Επιτροπή δέχθηκε τελικά ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων που πρότεινε η Schneider δεν επέτρεπαν να επιλυθούν τα προβλήματα ανταγωνισμού που διαπιστώθηκαν με την Απόφαση.

60 Η Schneider υπέβαλε στην Επιτροπή δεύτερη έκθεση, καταρτισθείσα από το γραφείο NERA τον Δεκέμβριο του 2001 (στο εξής: δεύτερη έκθεση NERA), σχετικά με την ελαστικότητα της ζητήσεως των διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες, την προσήλωση των εγκαταστατών στα επώνυμα προϊόντα, τη δομή της διανομής στην Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Δανία, τα χαρακτηριστικά των πραγματοποιουμένων από τις ΑΒΒ και Siemens συνδυασμένων πωλήσεων διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες και, τέλος, τον ορισμό της αγοράς στον τομέα των ηλεκτρικών πινάκων που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου

61 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 13 Δεκεμβρίου 2001, η Schneider άσκησε προσφυγή ακυρώσεως κατά της Αποφάσεως.

62 Με χωριστό δικόγραφο, η Schneider υπέβαλε αίτημα με το οποίο ζητούσε από το Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί της προσφυγής κατά την ταχεία διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 76α του Κανονισμού Διαδικασίας.

63 Στις 23 Ιανουαρίου 2002, το Πρωτοδικείο απέρριψε το αίτημα αυτό ενόψει της φύσεως του φακέλου και, ειδικότερα, του όγκου του εισαγωγικού δικογράφου και των συνημμένων εγγράφων.

64 Στις 5 Απριλίου 2002, πραγματοποιήθηκε άτυπη συνάντηση ενώπιον του προέδρου του πρώτου τμήματος και του εισηγητή δικαστή με τους εκπροσώπους των διαδίκων.

65 Στις 3 Μα_ου 2002, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) αποφάσισε, αφού άκουσε την Επιτροπή, να δεχθεί το αίτημα της Schneider που απέβλεπε στην εκδίκαση της υποθέσεως κατά την ταχεία διαδικασία, αφού έλαβε υπόψη ότι ο διάδικος αυτός επιβεβαίωσε ότι εμμένει στο περιληπτικό δικόγραφο το οποίο διαβιβάστηκε στις 12 Απριλίου 2002.

66 Με διάταξη της 6ης Μα_ου 2002, επετράπη στη Γαλλική Δημοκρατία να παρέμβει προς στήριξη των αιτημάτων της Schneider.

67 Στις 16 Μα_ου 2002, η Επιτροπή υπέβαλε νέα διατύπωση του υπομνήματός της αντικρούσεως, το οποίο είχε κατατεθεί προηγουμένως, προσαρμοσμένο στο περιληπτικό κείμενο του δικογράφου.

68 Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2002, επετράπη στο Comité d'entreprise de la SA Legrand και στο Comité européen du groupe Legrand να παρέμβουν στη διαφορά προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.

69 Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία και υπέβαλε ερωτήσεις στους διαδίκους, σύμφωνα με τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας που προβλέπει το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Οι διάδικοι ανταποκρίθηκαν στις αιτήσεις αυτές.

70 Οι διάδικοι αγόρευσαν και ανέπτυξαν τις απαντήσεις τους στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά τη συνεδρίαση που διεξήχθη στις 10 Ιουλίου 2002.

Αιτήματα των διαδίκων

71 Η Schneider, υποστηριζόμενη από τη Γαλλική Δημοκρατία, ζητεί από το Πρωτοδικείο:

- κυρίως, δεχόμενο τον πρώτο λόγο, να ακυρώσει την Απόφαση και να αναγνωρίσει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89 δεν έχει εφαρμογή·

- επικουρικώς, να ακυρώσει την Απόφαση·

- καθόσον παρίσταται ανάγκη, να επιφυλάξει στην προσφεύγουσα το δικαίωμα να ζητήσει τη λήψη οποιουδήποτε άλλου μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας ή αποδείξεως που χρειάζεται για τη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών και την ανάλυση της επίδικης πράξεως συγκεντρώσεως·

- να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα.

72 Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από το Comité d'entreprise de la SA Legrand και το Comité européen du groupe Legrand, ζητεί από το Πρωτοδικείο:

- να απορρίψει την προσφυγή·

- να καταδικάσει τη Schneider στα δικαστικά έξοδα.

Σκεπτικό

73 Η επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η Schneider προς στήριξη της προσφυγής της διαρθώνεται σε διάφορους λόγους οι οποίοι, προς ευχέρεια παρουσιάσεώς τους, πρέπει να θεωρηθούν ως αντληθέντες, αντιστοίχως, από διαδικαστική πλημμέλεια ενόψει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89, προφανή σφάλματα που διέπραξε η Επιτροπή κατά την εκτίμησή της, αφενός, της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως και, αφετέρου, της αναλήψεως υποχρεώσεων που υπέβαλε η Schneider προκειμένου να καταστήσει την πράξη συμβατή με την κοινή αγορά, καθώς και από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

Διαδικαστική πλημμέλεια

Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89

- Επιχειρήματα των διαδίκων

74 Στο πλαίσιο του λόγου αυτού, τον οποίο η Schneider προβάλλει κυρίως, παρατηρεί ότι, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89, η Επιτροπή διέθετε προθεσμία τεσσάρων μηνών που υπολογίζεται από τις 30 Μαρτίου 2001, ημερομηνία κατά την οποία κινήθηκε η δεύτερη φάση της διαδικασίας, για να διαπιστώσει το ασυμβίβαστο της πράξεως συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά.

75 Η επιτακτική αυτή προθεσμία έληξε στις 10 Αυγούστου 2001, κατ' εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 447/98 για τον υπολογισμό των προθεσμιών, δηλαδή πριν την έκδοση της Αποφάσεως από την Επιτροπή στις 10 Οκτωβρίου 2001.

76 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η επίδικη πράξη συγκεντρώσεως πρέπει να θεωρείται ότι κηρύχθηκε συμβατή με την κοινή αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 6, του κανονισμού 4064/89.

77 Ωστόσο, η Επιτροπή επικαλείται την κατ' εξαίρεση αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών που προβλέπει το άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89, όταν περιστάσεις για τις οποίες ευθύνεται μία από τις συμμετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις υποχρεώνουν την Επιτροπή να ζητήσει πληροφορίες με απόφαση, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89.

78 Με την από 27 Απριλίου 2001 απόφαση που απευθύνθηκε στη Schneider (βλ. σκέψη 22 ανωτέρω), αυτή διατάχθηκε όντως να παράσχει στην Επιτροπή σειρά πληροφοριών που η τελευταία, με έγγραφο της 6ης Απριλίου 2001, είχε ήδη ζητήσει για τις 18 Απριλίου 2001. Ωστόσο, οι πολύ αυστηρές προϋποθέσεις από τις οποίες το άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 εξαρτά την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών δεν συνέτρεχαν.

79 Αυτή η αναστολή είναι εξαιρετική και δεν απορρέει υποχρεωτικά από οποιαδήποτε απόφαση παροχής πληροφοριών. Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να εκδώσει μια τέτοια απόφαση όχι λόγω των περιστάσεων που καταλογίζονται στις συμμετέχουσες στην κοινοποιηθείσα πράξη επιχειρήσεις, αλλά λόγω του καθορισμού, με το έγγραφο παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001, προθεσμίας πέντε εργασίμων ημερών προκειμένου οι επιχειρήσεις να απαντήσουν σε 322 ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις αυτές συνεπάγονταν συλλογή πλέον των 300 000 στοιχείων, των οποίων η μεταγενέστερη χρήση κατά την εκτίμηση της πράξεως έπρεπε να αποδειχθεί.

80 Έτσι, η ίδια η Επιτροπή δημιούργησε μια περίσταση την οποία χρησιμοποίησε αργότερα για να δικαιολογήσει την έκδοση αποφάσεως περί παροχής πληροφοριών, αποφάσεως η οποία είχε ανασταλτικό αποτέλεσμα.

81 Η Schneider παρατηρεί ότι η Απόφαση, με την αιτιολογική σκέψη 8, στηρίζει την αναστολή της προθεσμίας στο άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89, ενώ η απόφαση περί παροχής πληροφοριών της 27ης Απριλίου 2001 στηρίζεται, συναφώς, στο άρθρο 9 του κανονισμού 447/98.

82 Η Επιτροπή δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών παρατηρώντας ότι το άρθρο 9 του κανονισμού 447/98 δεν μνημονεύει, αντίθετα προς το άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89, τον κατ' εξαίρεση χαρακτήρα της αναστολής και την ανάγκη να αποδειχθεί η ύπαρξη περιστάσεων που καταλογίζονται σε μία από τις συμμετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις. Ο κανονισμός 447/98 δεν μπορεί να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του βασικού κανονισμού 4064/89, του οποίου διασφαλίζει την εκτέλεση.

83 Το γεγονός ότι η Schneider δεν άσκησε απευθείας προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως περί παροχής πληροφοριών της 27ης Απριλίου 2001 δεν επηρεάζει το παραδεκτό του παρόντος λόγου. Η αναστολή της μέγιστης προθεσμίας των τεσσάρων μηνών συνιστά πράξη χωρίς ειδικό ουσιαστικό περιεχόμενο που να θίγει τα δικαιώματα των επιχειρήσεων. Η ανάλυση αυτή δεν μεταβάλλεται από το ότι, στο ίδιο το σώμα της αποφάσεως της 27ης Απριλίου 2001, αναφέρεται ότι μπορεί να ασκηθεί προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής. Το διατακτικό της δεν αναφέρει την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών και η Schneider δεν μπορούσε, εν πάση περιπτώσει, να δικαιολογήσει επαρκές συμφέρον για να ζητήσει την ακύρωση της αποφάσεως αυτής.

84 Εφόσον γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος, η Schneider ζητεί επιπλέον από το Πρωτοδικείο να αναγνωρίσει, βάσει του άρθρου 241 ΕΚ, τη μη εφαρμογή του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, κατά το οποίο οι προθεσμίες που ορίζονται στον κανονισμό αυτό ισχύουν εκ νέου από την ημέρα δημοσιεύσεως της αποφάσεως που ακυρώνει απόφαση της Επιτροπής. Η εκ νέου ισχύς των προθεσμιών, σε υπόθεση όπου η απόφαση περί συμβατού θεωρείται κεκτημένη, ισοδυναμεί όχι με επιβολή κυρώσεως, αλλά με νομιμοποίηση της διαπραχθείσας παρανομίας, εφόσον συνέπεται ότι η Επιτροπή διαθέτει ανανεωθείσα προθεσμία για να αποφανθεί εκ νέου.

85 Η Επιτροπή αντιτάσσει το προφανές απαράδεκτο του λόγου που αντλείται από την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως της 27ης Απριλίου 2001, εφόσον δεν ασκήθηκε προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως αυτής εντός της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής (απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1997, C-178/95, Wiljo, Συλλογή 1997, σ. Ι-585, σκέψη 19).

86 Συγκεκριμένα, η απόφαση περί παροχής πληροφοριών της 27ης Απριλίου 2001, εκδοθείσα βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, αποτελεί πράξη που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως. Εξάλλου, η Schneider είχε γεγενημένο και ενεστώς έννομο συμφέρον να ζητήσει απευθείας την ακύρωση της αποφάσεως αυτής.

87 Εν πάση περιπτώσει, ο λόγος ακυρώσεως είναι αβάσιμος: η ίδια αυτή απόφαση είναι σύμφωνη προς τις διατάξεις του κανονισμού 4064/89 και του κανονισμού 447/98. Ειδικότερα, οι αιτηθείσες πληροφορίες ήσαν αναγκαίες για την έρευνα και η Επιτροπή όντως υποχρεώθηκε να εκδώσει την απόφαση αυτή λόγω καθυστερήσεως που καταλογίζεται στις κοινοποιούσες επιχειρήσεις.

88 Ο εύλογος χαρακτήρας μιας προθεσμίας πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις που χαρακτηρίζουν κάθε υπόθεση (απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Οκτωβρίου 1997, Τ-213/95 και Τ-18/96, SCK και FNK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ-1739) και η Επιτροπή υποχρεούται να τηρεί αυστηρές προθεσμίες.

89 Το έγγραφο της αιτήσεως παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001 αποτελούσε απλώς τη λογική συνέχεια των διαφόρων ερωτημάτων που διατύπωσε η Επιτροπή από την αρχή της διαδικασίας, στα οποία μια επιχείρηση όπως η Schneider έπρεπε να απαντήσει με κάθε επιμέλεια που απαιτείται από έναν κανονικά πληροφορημένο επιχειρηματία.

90 Δεν υπάρχει καμία διαφορά, όσον αφορά τα αποτελέσματα των αποφάσεων περί παροχής πληροφοριών κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, μεταξύ του άρθρου 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 και του άρθρου 9 του κανονισμού 447/98. Είναι δυνατό να γίνεται αναφορά στη μία ή την άλλη από τις δύο αυτές διατάξεις.

91 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, στερείται συνεπειών το γεγονός ότι, προκειμένου να αιτιολογήσει την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών, η απόφαση της 27ης Απριλίου 2001 δέχεται ως νομική βάση, με τη δεύτερη αιτιολογική της σκέψη, το άρθρο 9 του κανονισμού 447/98 και η Απόφαση, στην όγδοη αιτιολογική της σκέψη, το άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89.

92 Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί πρόωρη και, κατά συνέπεια, απαράδεκτη την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προβλήθηκε κατά του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, κατά το οποίο οι προθεσμίες που καθορίζει ο κανονισμός αυτός εφαρμόζονται εκ νέου από την ημέρα δημοσιεύσεως της ακυρωτικής αποφάσεως.

93 Εν πάση περιπτώσει, είναι λογικό, αν όχι απαραίτητο, ο κανονισμός 4064/89 να περιλαμβάνει διάταξη προβλέπουσα τα αποτελέσματα που αναπτύσσει επί των προθεσμιών η δικαστική ακύρωση μιας αποφάσεως η οποία βασίζεται σ' αυτόν τον κανονισμό.

- Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

94 Η βαλλόμενη αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών που τάσσεται στην Επιτροπή για να αποφασίσει αφορά την περίοδο που περιλαμβάνεται μεταξύ 19 Απριλίου 2001, επομένη της προθεσμίας που ορίστηκε με την αίτηση παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001 της Επιτροπής, και 25 Ιουνίου 2001, ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή φρονεί ότι έλαβε όλες τις αιτηθείσες πληροφορίες.

95 Δεν αμφισβητείται ότι, αν η αναστολή της προθεσμίας έπρεπε να θεωρηθεί νόμιμη, η Απόφαση, εκδοθείσα στις 10 Οκτωβρίου 2001, θα είχε εκδοθεί, λαμβάνοντας υπόψη τον υπολογισμό των εργασίμων ημερών, εντός της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών που υπολογίζεται από τις 30 Μαρτίου 2001, ημερομηνία κινήσεως της διαδικασίας· αντιθέτως, διαπίστωση της ελλείψεως νομιμότητας της αναστολής θα επέβαλλε να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή δεν έλαβε την απόφαση βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, εντός της προθεσμίας που επιβάλλει ο κανονισμός.

96 Μια τέτοια αναστολή, η οποία είναι εξαιρετική κατά τον κανονισμό 4064/89, προϋποθέτει ότι η Επιτροπή υποχρεώθηκε να ζητήσει πληροφορίες με απόφαση, λόγω περιστάσεων για τις οποίες ευθύνεται μία από τις συμμετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις.

97 Συναφώς, η Επιτροπή παρατήρησε, στην έβδομη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως της 27ης Απριλίου 2001, ότι οι πληροφορίες που ζητήθηκαν με το από 6 Απριλίου 2001 έγγραφό της ήσαν αναγκαίες, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89, προκειμένου να εξεταστεί αν η προταθείσα συναλλαγή συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά και, ειδικότερα, για να προσδιοριστεί η θέση των κοινοποιούντων μερών στις διάφορες τομεακές αγορές που αφορούσε η συγκέντρωση.

98 Η Schneider δεν αμφισβητεί σοβαρά την αναγκαιότητα των στοιχείων αυτών, καθόσον περιορίζεται να υποστηρίξει ότι η μεταγενέστερη χρήση τους στην εκτίμηση της κοινοποιηθείσας πράξεως συγκεντρώσεως απομένει να αποδειχθεί.

99 Δεν αμφισβητείται εξάλλου ότι οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις δεν τήρησαν την προθεσμία προς απάντηση, καθορισθείσα στις 18 Απριλίου 2001 με το από 6 Απριλίου 2001 έγγραφο. Όπως προκύπτει από την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως περί παροχής πληροφοριών της 27ης Απριλίου 2001, οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις πληροφόρησαν την Επιτροπή, με έγγραφο της 25ης Απριλίου 2001, ότι δεν ήσαν σε θέση να τηρήσουν αυτή την προθεσμία απαντήσεως.

100 Ενόψει των εν προκειμένω περιστάσεων (βλ., ειδικότερα, σκέψεις 15 έως 18 ανωτέρω) και την επιταγή ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του κανονισμού 4064/89, το Πρωτοδικείο θεωρεί εύλογη, παρά τον μεγάλο αριθμό των υποβληθέντων ερωτημάτων, την προθεσμία απαντήσεως που ορίστηκε με το έγγραφο της 6ης Απριλίου 2001, η οποία έληγε στις 18 Απριλίου 2001.

101 Το έγγραφο της αιτήσεως περί παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001 αποτελούσε συνέχεια σειράς επαφών και συνομιλιών των κοινοποιουσών επιχειρήσεων με την Επιτροπή που είχε αρχίσει από τις 8 Δεκεμβρίου 2000. Κατά την περίοδο αυτή, οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις είχαν ήδη την ευκαιρία να απαντήσουν σε πολλές άτυπες αιτήσεις παροχής πληροφοριών.

102 Ενόψει της φύσεώς τους, οι πληροφορίες που είχαν ζητηθεί με το έγγραφο της 6ης Απριλίου 2001, οι οποίες εντάσσονταν στη γραμμή των πληροφοριών που είχαν ήδη παρασχεθεί κατά την ανεπίσημη φάση της έρευνας, έπρεπε επομένως να ήσαν κανονικά διαθέσιμες σε σύντομο χρονικό διάστημα από μια εταιρία του μεγέθους της Schneider.

103 Άλλωστε, οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις δεν αμφισβήτησαν ευθύς εξ αρχής το μέγεθος των πληροφοριών που είχαν ζητηθεί με το έγγραφο περί παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001, αφού δεν αντέδρασαν παρά μόνο με το προαναφερθέν έγγραφο της 23ης Απριλίου 2001.

104 Επομένως, δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή κακώς διέταξε, στις 27 Απριλίου 2001, τις κοινοποιούσες επιχειρήσεις να της παράσχουν τις αιτηθείσες πληροφορίες, με απόφαση εκδοθείσα βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89.

105 Το γεγονός ότι οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις πρότειναν, στις 23 Απριλίου 2001, ήτοι πέντε ημέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας απαντήσεως που τάχθηκε με το έγγραφο περί παροχής πληροφοριών της 6ης Απριλίου 2001, να παραταθεί η προθεσμία έως τις 29 Απριλίου 2001 δεν είναι ικανό να μεταβάλει το συμπέρασμα αυτό.

106 Σε μια τέτοια περίσταση, η προθεσμία των τεσσάρων μηνών του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89 «αναστέλλεται κατ' εξαίρεση», σύμφωνα με τους επιτακτικούς όρους της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού. Η χρήση του όρου «κατ' εξαίρεση» δεν εμποδίζει, όταν η απόφαση περί παροχής πληροφοριών απευθύνεται κανονικά από την Επιτροπή στην κοινοποιούσα επιχείρηση, η απόφαση αυτή να έχει αυτομάτως ως αποτέλεσμα την αναστολή της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η παράλειψη παροχής των αναγκαίων πληροφοριών διαπιστώθηκε και έως την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται τέρμα στην παράλειψη αυτή.

107 Συναφώς, καμία αντίφαση δεν μπορεί να διαπιστωθεί μεταξύ των χρησιμοποιούμενων όρων, αντιστοίχως, στο άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 και στο άρθρο 9 του κανονισμού 447/98.

108 Η Επιτροπή νομίμως διευκρίνισε, στη δέκατη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως της 27ης Απριλίου 2001:

«Selon l'article 9 du règlement n° 447/98, les délais fixés à l'article 10, paragraphes 1 et 3 du règlement n° 4064/89 sont suspendus lorsque la Commission adopte une décision au titre de l'article 11, paragraphe 5, dudit règlement, pendant la période comprise entre la fin du délai fixé dans la demande de renseignements et la réception des renseignements complets et exacts requis par cette décision».

(«Κατά το άρθρο 9 του κανονισμού 447/98, οι προθεσμίες που καθορίζει το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού 4064/89 αναστέλλονται όταν η Επιτροπή εκδίδει απόφαση βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού, κατά την περίοδο που περιλαμβάνεται μεταξύ του τέλους της προθεσμίας που καθορίστηκε με την αίτηση παροχής πληροφοριών και της παραλαβής πλήρων και ακριβών πληροφοριών που απαιτεί η απόφαση αυτή»).

109 Το επιχείρημα που αντλείται από το ότι γίνεται έτσι κατά παρέκκλιση και παράνομη εφαρμογή του βασικού κανόνα που περιλαμβάνεται στον κανονισμό 4064/89 δεν είναι πειστικό. Ο εξαιρετικός χαρακτήρας που αποδίδει ο κανονισμός αυτός στην αναστολή της προθεσμίας αναφέρεται στην επέλευση προϋποθέσεων οι οποίες επιτρέπουν την έκδοση αποφάσεως περί παροχής πληροφοριών και όχι στις συνέπειες που πρέπει να αντλούνται από μια τέτοια απόφαση. Όμως, όπως προκύπτει από τα προηγουμένως αναπτυχθέντα, η Schneider δεν απέδειξε την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως αυτής.

110 Δεδομένου ότι η Επιτροπή νομίμως εξέδωσε την απόφαση της 27ης Απριλίου 2001, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αναστολή της τετράμηνης προθεσμίας που είχε η Επιτροπή προκειμένου να αποφανθεί επί του συμβιβαστού της κοινοποιηθείσας πράξεως, η Απόφαση δεν φέρει γι' αυτόν τον λόγο το στίγμα της ελλείψεως νομιμότητας.

111 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ο πρώτος λόγος πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί το παραδεκτό του, καθόσον με αυτόν προβάλλεται, παρεμπιπτόντως, το παράνομο της αποφάσεως της 27ης Απριλίου 2001.

112 Όσον αφορά την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που στρέφεται κατά του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 4064/89, καθόσον αυτό επιβάλλει την εκ νέου ισχύ των προθεσμιών μετά την ακύρωση της αποφάσεως περί ασυμβιβάστου, αυτή προβλήθηκε μόνο για την περίπτωση που το Πρωτοδικείο θα εδέχετο τον λόγο που αντλήθηκε από την παράνομη αναστολή της τετράμηνης προθεσμίας. Επομένως, δεν χρειάζεται να κριθεί το ζήτημα αυτό.

113 Εξάλλου, ακόμη και αν ο λόγος ακυρώσεως γινόταν δεκτός, αυτή η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, εφόσον η Επιτροπή δεν εξέδωσε στο στάδιο αυτό, κατά της Schneider, καμία απόφαση στηριζόμενη στη διάταξη της οποίας προβάλλεται παρεμπιπτόντως η έλλειψη νομιμότητας (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2000, C-432/98 P και C-433/98 P, Συμβούλιο κατά Chvatal κ.λπ., Συλλογή 2000, σ. Ι-8535, σκέψη 33).

Λόγοι με τους οποίους επικρίνεται η εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως συγκεντρώσεως

114 Επικουρικώς, η Schneider επικαλείται την έλλειψη αιτιολογίας των αιτιάσεων σχετικά με τη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως. Εξάλλου, η Απόφαση φέρει το στίγμα προδήλων σφαλμάτων μεθοδολογίας και εκτιμήσεως, παραβιάζει δε τους όρους από τους οποίους το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89 εξαρτά τη διαπίστωση του ασυμβιβάστου μιας συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά. Η Απόφαση πάσχει επίσης λόγω ουσιωδών πλημμελειών που δικαιολογούν την ακύρωσή της.

115 Προτού εξεταστούν οι διάφοροι λόγοι που εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή, επιβάλλεται να παρατεθεί η ουσιαστική οικονομική συλλογιστική στην οποία η Επιτροπή στήριξε την ανάλυσή της σχετικά με την επίπτωση της κοινοποιηθείσας πράξεως.

116 Σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 488 της Αποφάσεως, η εξέταση των κύριων χαρακτηριστικών του ανταγωνισμού όσον αφορά τους πίνακες διανομής ηλεκτρικού ρεύματος, που περιλαμβάνεται στο εισαγωγικό μέρος της αναλύσεως της Επιτροπής σχετικά με την επίπτωση της επίδικής συγκεντρώσεως (σημείο V C 1.1 της Αποφάσεως), «s'applique mutatis mutandis aux autres marchés de produits affectés par l'opération notifiée, sous réserve de considérations spécifiques [...] évoquées dans le cadre des sections portant sur les produits en cause» («εφαρμόζεται mutatis mutandis στις άλλες αγορές προϊόντων που επηρεάζονται από την κοινοποιηθείσα πράξη, υπό την επιφύλαξη ειδικών θεωρήσεων [...] που εκτίθενται στο πλαίσιο των τμημάτων που αφορούν τα εν λόγω προϊόντα»).

117 Στο πλαίσιο της γενικής αυτής αναλύσεως που εκτίθεται στις αιτιολογικές σκέψεις 489 έως 520, η Επιτροπή υπογραμμίζει τη μικρή ευαισθησία επί των τιμών ζητήσεως στο ηλεκτρικό υλικό χαμηλής τάσεως. Αφενός, η απόφαση για τα οικιστικά προγράμματα ή προγράμματα ανακαινίσεως δεν επηρεάζεται από την τιμή του ηλεκτρικού υλικού, η οποία αποτελεί συχνά μικρό μερίδιο του συνολικού κόστους των έργων. Αφετέρου, το ηλεκτρικό υλικό αντιπροσωπεύει συχνά μόλις το 20 % της αξίας του συνόλου της ηλεκτρικής εγκαταστάσεως, το δε υπόλοιπο 80 % οφείλεται ουσιαστικά στις δαπάνες για εργατικό δυναμικό. Κατά συνέπεια, μια αύξηση στο σύνολο των τιμών του ηλεκτρικού υλικού θα είχε μικρό αποτέλεσμα ή ακόμη κανένα αποτέλεσμα επί της ζητήσεως.

118 Η Επιτροπή φρονεί επίσης ότι οι εγκαταστάτες και οι κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων είναι πάρα πολύ πιστοί στο σήμα του κατασκευαστή τους, τον οποίο πάρα πολύ δύσκολα αποχωρίζονται, έστω και αν χαμηλότερες τιμές τούς προσφέρονται από ανταγωνιστές παραγωγούς.

119 Πάντως, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι αυτή η πιστότητα στο σήμα δεν είναι απόλυτη. Εφόσον ένα σήμα εξασφαλίζει την ποιότητα και την άμεση διάθεση του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, δεν είναι εύκολο για τους άλλους κατασκευαστές να κατακτήσουν την πελατεία, έστω και προσφέροντας καλύτερα προϊόντα και/ή μειωμένες τιμές. Αντιθέτως, αν ένα σήμα παύσει να ικανοποιεί τις ουσιώδεις απαιτήσεις των εγκαταστατών και των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων, τότε αυτό μπορεί γρήγορα να χάσει την εμπιστοσύνη τους και θα είναι δύσκολο να την επανακτήσει.

120 Αν το σήμα, λόγω του ότι παραμένει ένας από τους κύριους παράγοντες επιλογής των ηλεκτρολόγων, αποτελεί ισχυρό εμπόδιο στην είσοδο ή τη διαφοροποίηση των κατασκευαστών σε άλλες τομεακές αγορές, το εύρος της γκάμας των προϊόντων αποτελεί, κατά την Επιτροπή, άλλο παράγοντα επιτυχίας για τον κατασκευαστή. Αυτή η βούληση των ενδιαφερομένων να διευρύνουν την προσφορά των προϊόντων τους αντιστοιχεί άλλωστε στην επιθυμία των χονδρεμπόρων να ευνοήσουν τους κατασκευαστές οι οποίοι διαθέτουν ευρεία γκάμα προϊόντων, για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.

121 Όμως, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 71, μολονότι δεν παρεμβαίνουν στις πωλήσεις διατάξεων για γενικούς ηλεκτρικούς πίνακες, οι χονδρέμποροι αντιπροσωπεύουν μεταξύ 80 και 90 % των αγορών για τους άλλους τύπους ηλεκτρικού υλικού που αφορά η κοινοποιηθείσα συναλλαγή.

122 Εξάλλου, οι κατασκευαστές οι οποίοι διαθέτουν ευρεία γκάμα προϊόντων πλεονεκτούν στο επίπεδο της διανομής λόγω των διαφόρων εκπτώσεων που παρέχουν στους χονδρέμπορους και από τις οποίες οι τελευταίοι αντλούν σημαντικό τμήμα του κύκλου εργασιών τους (βλ. αιτιολογική σκέψη 582). Ειδικότερα, οι αποκαλούμενες εκπτώσεις «ποσότητας» έχουν ως βάση την αξία των πωλήσεων οποιουδήποτε ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως (αιτιολογική σκέψη 587).

123 Ως εκ τούτου, έστω και αν τα κριτήρια επιλογής πρέπει προφανώς να ακολουθούν αυτά των πελατών τους (των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών), οι χονδρέμποροι αναζητούν ωστόσο τους προμηθευτές οι οποίοι διαθέτουν την ευρύτερη κατά το δυνατόν γκάμα προϊόντων (αιτιολογική σκέψη 81).

124 Η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση θα καταστεί, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, ένας παράγοντας που δεν θα μπορεί να παρακαμφθεί όσον αφορά τη διανομή, λόγω της ικανότητας της να ενισχύσει τις υφιστάμενες θέσεις, εις βάρος των ανταγωνιστών της, χάρη στη χωρίς προηγούμενο γεωγραφική κάλυψη, τις προνομιούχες σχέσεις της με τους χονδρέμπορους, την άφθαστη γκάμα των προϊόντων της και την ασύγκριτη πληθώρα σημάτων.

125 Λαμβάνοντας υπόψη την κατάτμηση της ζητήσεως που προέρχεται από τους κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων και τους εγκαταστάτες, καθώς και την προσήλωσή τους στα πλέον γνωστά σήματα, ο νέος όμιλος θα είναι σε θέση να επιβάλλει αυξήσεις τιμών, χωρίς το αποτέλεσμά τους να εξουδετερώνεται από τις αντίστοιχες απώλειες αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 592 και 688).

126 Η Επιτροπή καταλήγει στο ότι τα αποτελέσματα της πράξεως συγκεντρώσεως μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικά στο επίπεδο των τιμών των πινάκων διανομής ηλεκτρικού ρεύματος (αιτιολογική σκέψη 612), των στηριγμάτων για καλώδια (αιτιολογική σκέψη 641) και των τελικών απολήξεων των καταναλώσεων (αιτιολογική σκέψη 688).

Επί του έκτου λόγου, που αντλείται από τον εσφαλμένο χαρακτήρα της οικονομικής προβληματικής στην οποία στηρίζεται η ανάλυση της επιπτώσεως της συγκεντρώσεως

- Επιχειρήματα των διαδίκων

127 Πρώτον, η Schneider ισχυρίζεται ότι, για να καταλήξει στο ότι η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση θα έχει την ευχέρεια να συμπεριφέρεται ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες και, κατά συνέπεια, να αυξάνει τις τιμές, η Επιτροπή δέχθηκε το κριτήριο της μικρής ευαισθησίας στις τιμές της γενικής ζητήσεως ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως. Όμως, το κριτήριο αυτό δεν ασκεί καμία επιρροή στην εκτίμηση των ανταγωνιστικών δομών σε κάθε μία από τις διάφορες τομεακές αγορές.

128 Αντιθέτως, η εκτίμηση θα πρέπει να στηρίζεται στην ελαστικότητα που χαρακτηρίζει την τιμολογιακή προσφορά της επιχειρήσεως. Συναφώς, η δεύτερη έκθεση NERA καταδεικνύει ότι η διαφημιστικές εκστρατείες που πραγματοποιούν οι κατασκευαστές υπέρ ενός προϊόντος συνεπάγονται αύξηση των πωλήσεων, εις βάρος των ανταγωνιστών.

129 Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι δέχθηκε, στις σκέψεις 517 έως 519, ότι η συνολική ζήτηση ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως ελάχιστα επηρεάζεται από τις τιμές, ή είναι ανελαστική, διότι προσδιορίζεται ευρέως από εξωγενείς παράγοντες.

130 Το σημείο διαφωνίας μεταξύ της Επιτροπής και της Schneider αφορά επομένως την ευαισθησία των τιμών ζητήσεως που απευθύνεται σε κάθε κατασκευαστή. Το ζήτημα αυτό συγχέεται στην πραγματικότητα με εκείνο της προσηλώσεως της ζητήσεως στα επώνυμα προϊόντα των κατασκευαστών.

131 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δύο εκθέσεις NERA δεν καταδεικνύουν ότι οι προωθήσεις προϊόντων επέτρεψαν στους δημιουργούς τους να κατακτήσουν πελάτες από τους ανταγωνιστές τους. Ωστόσο, οι ενέργειες αυτές μπορούν να συμβάλλουν, παρά τον μικρό βαθμό ελαστικότητας της ζητήσεως, στην προώθηση δύο προϊόντων και να διασφαλίσουν την αναγκαία συντήρηση της προσηλώσεως των καταναλωτών στο σήμα.

132 Δεύτερον, η Schneider υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί, χωρίς αντίφαση, να θεωρεί συγχρόνως, αφενός, ότι η σημαντική προσήλωση των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών στο σήμα είναι παράγων που επιτρέπει στους ανταγωνιστές να αντισταθούν καλύτερα στην κοινοποιηθείσα πράξη και, αφετέρου, ότι αυτή αποτελεί ωστόσο σημαντικό εμπόδιο εισόδου, που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τους σκοπούς αναλύσεως των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων της πράξεως αυτής.

133 Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, κατά την αιτιολογική σκέψη 499, ο βαθμός προσηλώσεως στο σήμα δεν έχει συνέπεια στην εκτίμηση της δεσπόζουσας θέσεως και ότι η προσήλωση αυτή δεν είναι απόλυτη, είναι όμως σημαντική. Επομένως, αυτή δεν μπορεί να διασφαλίσει ανυπέρβλητη προστασία υπέρ των υφισταμένων ανταγωνιστών (αιτιολογική σκέψη 494). Πάντως, η συλλογιστική αυτή δεν αναιρείται από - ούτε βρίσκεται σε αντίθεση προς - το γεγονός ότι, έναντι των δυνητικών ανταγωνιστών, η προσήλωση στο σήμα συνιστά εμπόδιο εισόδου.

- Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

134 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, πρώτον, ότι, όπως προκύπτει από την ανάγνωση της δεύτερη εκθέσεως NERA, η Schneider δεν αμφισβητεί τον μικρό βαθμό ελαστικότητας της γενικής ζητήσεως ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως. Η διαφορά μεταξύ των διαδίκων αφορά επομένως την αναγκαιότητα που υπάρχει, κατά τη Schneider, να ληφθεί υπόψη η ενδεχόμενη διασταυρούμενη ελαστικότητα μεταξύ κατασκευαστών, για την εκτίμηση των ανταγωνιστικών δομών των διαφόρων αγορών ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως.

135 Από την έκθεση των επιχειρημάτων της Schneider προκύπτει ότι το τελευταίο αυτό ζήτημα συνδέεται στενά με εκείνο της προσηλώσεως των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών στο σήμα. Η δεύτερη έκθεση NERA συνάγει έτσι, στο σημείο 2.1.2. αυτής, από την αύξηση των πωλήσεων προϊόντων κατόπιν διαφημιστικής εκστρατείας ότι οι πελάτες, όπως οι κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων και οι εγκαταστάτες, επιλέγουν γρήγορα άλλα σήματα σε περίπτωση μεταβολής των τιμών του ηλεκτρικού υλικού.

136 Όμως, η Schneider δεν αμφισβήτησε την αιτιολογική σκέψη 22 κατά την οποία οι άμεσες αγορές από τους κατασκευαστές είναι αποτέλεσμα των χονδρεμπόρων, των οποίων η μικρή ευαισθησία στις τιμές που παρατήρησε η Επιτροπή, ειδικότερα στην αιτιολογική σκέψη 650, δεν συζητείται.

137 Δεν προκύπτει επίσης ότι η Schneider επέκρινε την αιτιολογική σκέψη 70, κατά την οποία μόνον οι μεγάλοι βιομηχανικοί πελάτες ή οι κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων με μεγάλο κύκλο εργασιών, που δραστηριοποιούνται στο τμήμα των γενικών ηλεκτρικών πινάκων, από τους οποίους απουσιάζουν οι χονδρέμποροι, μπορούν να ενδιαφέρονται να αγοράσουν τα προϊόντα τους απευθείας από τους κατασκευαστές.

138 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, έστω και αν υποτεθεί ότι πραγματοποιείται εις βάρος των ανταγωνιστών, η αύξηση των πωλήσεων προϊόντων κατόπιν διαφημιστικής εκστρατείας από ορισμένους κατασκευαστές δεν φαίνεται, καθεαυτή, ικανή να θέσει υπό αμφισβήτηση τη σημαντική προσήλωση των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών στο σήμα, όπως δέχθηκε η Επιτροπή.

139 Πράγματι, δεν απαγορεύεται να θεωρηθεί ότι η πρόοδος των πωλήσεων των προϊόντων κατόπιν εκστρατείας προωθήσεως εκ μέρους των κατασκευαστών μπορεί να καταλογιστεί στους χονδρέμπορους.

140 Επομένως, δεν χρειάζεται να συναχθεί από την αύξηση των πωλήσεων προϊόντων κατόπιν εκστρατείας προωθήσεως μια τάση των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών να επιλέγουν γρήγορα άλλα σήματα, ούτε, κατά συνέπεια, η μεγάλη διασταυρούμενη ελαστικότητα της ζητήσεως που προέρχεται από αυτούς τους επιχειρηματίες.

141 Η σημαντική προσήλωση των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών έναντι των σημάτων των κατασκευαστών ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, όπως αυτή υιοθετήθηκε από την Επιτροπή, μπορεί επομένως να γίνει δεκτή.

142 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η Schneider δεν απέδειξε ότι κακώς η Επιτροπή υιοθέτησε, για την εκτίμηση της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως, το κριτήριο της ευαισθησίας των τιμών στη γενική ζήτηση ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, αντί να στηριχθεί στη διασταυρούμενη ελαστικότητα, μη αποδειχθείσα, της ζητήσεως που προέρχεται από τους κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων και τους εγκαταστάτες.

143 Το Πρωτοδικείο δέχεται, δεύτερον, ότι, λόγω του σημαντικού χαρακτήρα που πρέπει να αναγνωριστεί στην προσήλωση των κατασκευαστών ηλεκτρικών πινάκων και των εγκαταστατών, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ότι η διείσδυση σε μια εθνική τομεακή αγορά μπορεί να αποδειχθεί δυσχερής για ένα νέο ανταγωνιστή.

144 Όμως, δεν απαγορεύεται ωστόσο να γίνει δεκτό ότι αυτή η προσήλωση μπορεί επίσης να συνιστά, έναντι ενός κατασκευαστή που ασκεί ήδη δραστηριότητα στη συγκεκριμένη αγορά, παράγοντα που του επιτρέπει να αντισταθεί καλύτερα στα αποτελέσματα της επίδικης πράξεως συγκεντρώσεως.

145 Επομένως, δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή προέβη σε αντιφατική εκτίμηση της προσηλώσεως των ηλεκτροτεχνικών σε συγκεκριμένο σήμα.

146 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.

Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από την υπερεκτίμηση της θέσεως της οντότητας που προκύπτει από τη συγχώνευση

- Επιχειρήματα των διαδίκων

147 Η Schneider υπενθυμίζει ότι η Επιτροπή προέβη σε οριοθέτηση ανά χώρα των διαφόρων αγορών προϊόντων στα οποία αναφέρεται η κοινοποιηθείσα πράξη, ενώ οι κοινοποιούσες επιχειρήσεις είχαν αντιθέτως υποστηρίξει κατά τη διοικητική διαδικασία ότι ορισμένες τομεακές αγορές είχαν ευρωπαϊκή διάσταση.

148 Χωρίς να επανέρχεται στην οριοθέτηση αυτή, η Schneider προσάπτει στην Επιτροπή ότι προέβη, στο σημείο V C της Αποφάσεως, σε συνολική ανάλυση σε ευρωπαϊκό επίπεδο της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως, αντί να προβεί σε ανά χώρα ανάλυση με βάση την οριοθέτηση των αγορών προϊόντων που έγινε δεκτή στο σημείο V B της Αποφάσεως.

149 Αυτή η συνολική ανάλυση οδήγησε την Επιτροπή στο να χαρακτηρίσει τη νέα οντότητα ως «κατέχουσα ηγετική θέση στην Ευρώπη» και να καταλήξει ότι θα διαθέτει σειρά ουσιωδών πλεονεκτημάτων σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, ειδικότερα, την έκταση της γεωγραφικής της καλύψεως, τις σχέσεις της με τους χονδρεμπόρους, την ευρύτητα της γκάμας των προϊόντων της και την πληθώρα των σημάτων της.

150 Πάντως, η Επιτροπή δεν μπορεί να προσάπτει στη μελλοντική οντότητα ότι καθίσταται ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στην Ευρώπη, ενώ η αυστηρή εθνική οριοθέτηση των αγορών στην οποία προέβη αποδεικνύει αντιθέτως τα στενά γεωγραφικά όρια των δυσχερειών που εξακριβώθηκαν στον ανταγωνισμό.

151 Η Επιτροπή φρονεί ότι κατέληξε στο ότι η κοινοποιηθείσα πράξη θα οδηγήσει στη δημιουργία ή στην ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως στηριζόμενη αποκλειστικά στην ανάλυση των αποτελεσμάτων της πράξεως σε κάθε μία από τις επηρεαζόμενες χώρες, ότι τα αποτελέσματα αυτά είναι κοινά στο σύνολο των εθνικών αγορών ή ειδικά σε μία ή σε ορισμένες από τις αγορές αυτές.

152 Η Επιτροπή αρνείται ότι επιδίωξε να αποδείξει την ύπαρξη της δεσπόζουσας θέσεως της οντότητας που θα προκύψει από τη συγκέντρωση σε οποιαδήποτε τομεακή αγορά ευρωπαϊκής διαστάσεως, ή της «ηγετικής της θέσεως στην Ευρώπη». Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση θα απολαμβάνει μεταξύ άλλων μιας χωρίς προηγούμενο γεωγραφικής καλύψεως, μιας γκάμας προϊόντων και μιας πληθώρας σημάτων αισθητά πολύ ευρύτερες από εκείνες των ανταγωνιστών της.

- Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

153 Όπως προκύπτει από το σημείο 8 της ανακοινώσεως της Επιτροπής όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του κοινοτικού δικαίου ανταγωνισμού (ΕΕ 1997, C 372, σ. 5, σημείο 7), η γεωγραφική αγορά που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη περιλαμβάνει το έδαφος στο οποίο οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στην προσφορά των επίμαχων αγαθών και υπηρεσιών, όπου οι συνθήκες ανταγωνισμού είναι αρκούντως ομοιογενείς και που μπορεί να διακριθεί από τις όμορες γεωγραφικές ζώνες διότι, ειδικότερα, οι συνθήκες ανταγωνισμού διαφέρουν σημαντικά.

154 Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η γεωγραφική αγορά αποτελεί μια καθορισμένη γεωγραφική ζώνη εντός της οποίας το επίμαχο προϊόν διατίθεται στο εμπόριο και όπου οι συνθήκες ανταγωνισμού είναι αρκούντως ομοιογενείς για όλους τους επιχειρηματίες, ώστε να είναι δυνατόν να εκτιμηθούν ευλόγως τα αποτελέσματα της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως επιχειρήσεων επί του ανταγωνισμού (απόφαση του Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 1998, C-68/94 και C-30/95, France κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. Ι-1375, σκέψη 143).

155 Στο σημείο V B της Αποφάσεως, με τίτλο «Définition des marchés pertinents» («Ορισμός των αγορών που ασκούν επιρροή»), η Επιτροπή δέχθηκε την εθνική διάσταση των διαφόρων αγορών και τμημάτων αγορών του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, που είχαν εξακριβωθεί προηγουμένως, και που παρατίθενται στον πίνακα της σκέψεως 48 της παρούσας αποφάσεως.

156 Για να καταλήξει στην ύπαρξη των εθνικών αγορών διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες διανομής και πίνακες τελικής διανομής, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε τέσσερις παράγοντες, στην αιτιολογική σκέψη 194.

157 Πρώτον, υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των προϊόντων που πωλούνται στις διάφορες χώρες.

158 Δεύτερον, οι τιμές εξακολουθούν να προσδιορίζονται σε εθνικό επίπεδο και ορισμένα προϊόντα αναφοράς εμφανίζουν σημαντικές διαφορές τιμών (έως και διπλάσιες) από μια χώρα σε άλλη.

159 Τρίτον, τα στοιχεία που προσδιορίζουν τον ανταγωνισμό, τόσο από την πλευρά της προσφοράς (σε ποια πελατεία απευθύνονται τα επώνυμα προϊόντα και πρόσβαση στους χονδρέμπορους), όσο και από την πλευρά της ζητήσεως (δομή και προσδοκίες των πελατών), εξαρτάται από ουσιαστικά εθνικούς παράγοντες, όπως η συγκέντρωση, το μέγεθος και το πεδίο δραστηριότητας των χονδρεμπόρων, η αντίληψη ως προς τα σήματα και την γκάμα προϊόντων που διαμορφώνουν οι εγκαταστάτες. Εξάλλου, οι παράγοντες αυτοί ποικίλλουν ουσιωδώς από μια χώρα σε άλλη. Ειδικότερα, το επίπεδο συγκεντρώσεως των χονδρεμπόρων κυμαίνεται σημαντικότατα ανάλογα με τις χώρες και οι εκ μέρους των χονδρεμπόρων αγορές οργανώνονται σε εθνική βάση (αιτιολογική σκέψη 220). Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κατασκευαστών και χονδρεμπόρων, ειδικότερα όσον αφορά την επιλογή των προμηθευτών και τον προσδιορισμό της γκάμας προϊόντων που θα αγοραστούν και πωληθούν, πραγματοποιούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο (αιτιολογική σκέψη 223).

160 Τέταρτον, υπάρχουν μεταξύ των χωρών σημαντικά εμπόδια ως προς την είσοδο και την επέκταση στην αγορά. Τα εμπόδια αυτά οφείλονται, ειδικότερα, στον «συντηρητισμό» των εγκαταστατών (βλ. αιτιολογική σκέψη 240), στις εθνικές συνήθειες (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 194 και 203) και στην έλλειψη πλήρους εναρμονίσεως των τεχνικών προδιαγραφών σε κοινοτικό επίπεδο (βλ. αιτιολογική σκέψη 201) και μπορούν να απαιτούν από τον νεοεισερχόμενο πολύ σημαντικές επενδύσεις κεφαλαίων που δεν ανακτώνται.

161 Στην αιτιολογική σκέψη 268, η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα ουσιώδη αυτά στοιχεία εφαρμόζονται κατά τρόπο ανάλογο στα στηρίγματα καλωδίων και στους προκατασκευασμένους αγωγούς.

162 Ομοίως, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα διάφορα τμήματα της αγοράς των ηλεκτρικών εξοπλισμών για τις τελικές απολήξεις των καταναλώσεων έχουν εθνική διάσταση (αιτιολογικές σκέψεις 380, 381 έως 384, 394 και 424).

163 Με την ανάλυση της κοινοποιηθείσας πράξεως, η Επιτροπή δέχεται, κατά της πράξεως αυτής, ορισμένο αριθμό αιτιάσεων που οφείλονται στη δημιουργία ή στην ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσεως σε ορισμένες εθνικές τομεακές αγορές που επηρεάζονται από την πράξη και, ως τέτοιες, απαριθμούνται στις αιτιολογικές σκέψεις 782 και 783 (βλ. σκέψεις 57 και 58 της παρούσας αποφάσεως).

164 Πάντως, η Επιτροπή στηρίχθηκε επίσης, για τους σκοπούς της αναλύσεως της επιπτώσεως που θα έχει η επίδικη συγκέντρωση σε κάθε μία από τις εθνικές αυτές τομεακές αγορές που επηρεάζονται από την πράξη αυτή, στις θέσεις που κατέχει η οντότητα η οποία θα προκύψει από τη συγχώνευση εκτός των αγορών αυτών, στο μέτρο που η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη χωρίς προηγούμενο γεωγραφική κάλυψη της οντότητας αυτής, δηλαδή την επέκταση του εδαφικού πεδίου των δραστηριοτήτων της στο σύνολο του ΕΟΧ.

165 Όσον αφορά, πρώτον, τις εθνικές αγορές διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες, η Επιτροπή αναφέρεται, προκειμένου να αποδείξει ότι η νέα οντότητα αποκτά μια χωρίς προηγούμενο θέση ισχύος, «la force de l'entité combinée sur l'ensemble des marchés de matériels électriques basse tension» (στη «συνδυασμένη ισχύ της οντότητας επί του συνόλου των αγορών ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως») (αιτιολογική σκέψη 551) και εμφανίζει, στον πίνακα 30 που παρατίθεται κατωτέρω, την γκάμα των ηλεκτρικών υλικών χαμηλής τάσεως που ο όμιλος Schneider-Legrand μπορεί να προσφέρει σε κάθε μία από τις δεκαπέντε αναφερόμενες χώρες:

Πίνακας 30

Αγορές ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως που αφορά η κοινοποιηθείσα πράξη

>lt>1

Υπόμνημα: ένας αστερίσκος (*) αντιπροσωπεύει μερίδιο πωλήσεων μεταξύ 10 και 20 % κ.ο.κ. έως τους πέντε αστερίσκους (*****), που αντιπροσωπεύουν κάθε μερίδιο πωλήσεων μεγαλύτερο του 50 %.

166 Συναφώς, η Επιτροπή διευκρινίζει, στην αιτιολογική σκέψη 550, ότι, «[d]ès avant l'opération proposée, les parties disposaient chacune d'un très large éventail de produits dans le secteur des matériels électriques basse tension. Elles détenaient le plus souvent des positions très appréciables pour certains de ces produits et dans certaines zones géographiques. Ainsi, l'opération notifiée permettr[a] aux parties de combiner les positions fortes de Schneider dans les pays nordiques pour ce qui est des équipements électriques situés en aval des tableaux terminaux avec celles de Legrand dans le sud de l'Europe. De même, Schneider apporte sa présence forte sur toutes les catégories de tableaux électriques et l'adosse à la forte présence de Legrand sur l'ensemble des produits en aval» [«πριν την προταθείσα πράξη, οι συμμετέχουσες εταιρίες διέθεταν κάθε μία ένα πολύ ευρύ πλέγμα προϊόντων στον τομέα των ηλεκτρικών υλικών χαμηλής τάσεως. Πολύ συχνά κατείχαν πάρα πολύ σημαντικές θέσεις για ορισμένα από τα προϊόντα αυτά και σε ορισμένες γεωγραφικές ζώνες. Έτσι, η κοινοποιηθείσα πράξη θα επιτρέψει στις συμμετέχουσες επιχειρήσεις να συνδυάσουν τις ισχυρές θέσεις της Schneider στις χώρες της βόρειας Ευρώπης όσον αφορά τους ηλεκτρικούς εξοπλισμούς που βρίσκονται στα κατάντι των πινάκων τελικής διανομής με εκείνες της Legrand στην νότια Ευρώπη. Ομοίως, η Schneider εισφέρει την ισχυρή παρουσία της σε όλες τις κατηγορίες ηλεκτρικών πινάκων και την προσθέτει στην ισχυρή παρουσία της Legrand στο σύνολο των προϊόντων στα κατάντι των ηλεκτρικών πινάκων»].

167 Η Επιτροπή συνεχίζει ως εξής, στην αιτιολογική σκέψη 551:

«Après l'opération notifiée, il n'exister[a] que deux pays de l'EEE (l'Allemagne et la Finlande) dans lesquels l'entité combinée ne disposer[a] pas de positions prépondérantes. Plus généralement, il convient également de signaler que Schneider déclare occuper le second rang mondial dans les matériels électriques basse tension, tandis que Legrand se présente comme le leader mondial de la distribution électrique ultraterminale [...]» [«μετά την κοινοποιηθείσα πράξη, δεν θα υπάρχουν παρά μόνο δύο χώρες του ΕΟΧ (Γερμανία και Φινλανδία) στις οποίες η συγχωνευθείσα οντότητα δεν θα διαθέτει κυρίαρχες θέσεις. Γενικότερα, επιβάλλεται επίσης να παρατηρηθεί ότι η Schneider δηλώνει ότι κατέχει τη δεύτερη διεθνώς θέση στα ηλεκτρικά υλικά χαμηλής τάσεως, ενώ η Legrand εμφανίζεται ως ο παγκόσμιος ηγέτης στη διανομή ηλεκτρικού υλικού τελικών απολήξεων [...]»].

168 Η Επιτροπή παρατηρεί ακόμη, στην αιτιολογική σκέψη 552, ότι «aucun des concurrents de Schneider-Legrand ne disposer[a] d'une telle panoplie de produits et d'une telle couverture géographique avec des positions fortes sur les marchés en cause» («κανένας από τους ανταγωνιστές της Schneider-Legrand δεν θα διαθέτει μια τέτοια πληθώρα προϊόντων και μια τέτοια γεωγραφική κάλυψη με ισχυρές θέσεις στις εν λόγω αγορές»).

169 Όσον αφορά, δεύτερον, τις εθνικές αγορές ηλεκτρικών τελικών απολήξεων των καταναλώσεων, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η οντότητα που προέκυψε από τη συγχώνευση θα προσφέρει πλήρη πληθώρα προϊόντων και θα διαθέτει μια χωρίς προηγούμενο πλήρη κάλυψη στο σύνολο του ΕΟΧ (αιτιολογικές σκέψεις 654 και 658). Επομένως, η προτεινόμενη συναλλαγή θα οδηγήσει, κατά την άποψη της Επιτροπής, στον συνδυασμό των σημαντικών μεριδίων αγοράς που κατέχει η Schneider στη βόρεια Ευρώπη με εκείνη που κατέχει η Legrand στη νότια Ευρώπη (αιτιολογική σκέψη 659).

170 Έτσι, παρ' όλον ότι δέχθηκε την εθνική διάσταση των τομεακών αγορών ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, προκειμένου να αποδείξει τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως, η Επιτροπή δέχεται ωστόσο τις ενδείξεις οικονομικής ισχύος που αντλούνται από όλες τις εθνικές τομεακές αγορές, ανεξαρτήτως του αν αυτές εμφανίζουν ή όχι δυσχέρειες στον ανταγωνισμό προκύπτουσες από την κοινοποιηθείσα πράξη.

171 Πάντως, επιβάλλεται να παρατηρηθεί ότι η δημιουργία ή η ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως στις τομεακές αγορές εθνικής διαστάσεως δεν μπορούσε, στην προκειμένη περίπτωση, να εκτιμηθεί παρά μόνο μέσω ενδείξεων οικονομικής ισχύος σχετικών με τις αγορές αυτές, συμπληρωμένες ενδεχομένως από τη συνεκτίμηση διεθνικών αποτελεσμάτων, εφόσον η ύπαρξη αυτών αποδεικνύεται στην προκειμένη περίπτωση. Όμως, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.

172 Συναφώς, η ίδια η Επιτροπή παρατηρεί, εξάλλου, στις αιτιολογικές σκέψεις 534 και 537, ότι, αν η πράξη συγκεντρώσεως προσθέτει, για παράδειγμα, μερίδια αγοράς σε όλες τις εθνικές αγορές ηλεκτρικών πινάκων, ωστόσο, δεν δημιουργεί δυσχέρειες στον ανταγωνισμό παρά μόνο σε πέντε χώρες, όπως προκύπτει από τους πίνακες 27 έως 29 που παρατίθενται κατωτέρω.

Πίνακας 27

Μερίδια στις αγορές διατάξεων για επιμέρους πίνακες

>lt>2

1 - Συντομογραφία της General Electric.

* Εμπιστευτικά στοιχεία.

Πίνακας 28

Μερίδια στις αγορές διατάξεων για πίνακες τελικής διανομής

>lt>3

* Εμπιστευτικά στοιχεία.

Πίνακας 29

Μερίδια στις αγορές που αφορούν διακόπτες ισχύος

>lt>4

* Εμπιστευτικά στοιχεία.

173 Ομοίως, ο πίνακας 35 της Αποφάσεως, που παρατίθεται κατωτέρω, έχει ως αντικείμενο να απεικονίσει την παρουσία της οντότητας που θα προκύψει από τη συγχώνευση και τους κυριότερους ανταγωνιστές της στα διάφορα τμήματα της αγοράς ηλεκτρικών τελικών απολήξεων των καταναλώσεων σε όλο το έδαφος του ΕΟΧ.

Πίνακας 35

Παρουσία των κυριότερων κατασκευαστών στις αγορές εξοπλισμών που βρίσκονται στα κατάντι του πίνακα τελικής διανομής

>lt>5

Υπόμνημα: ένας αστερίσκος (*) αντιπροσωπεύει μερίδιο αγοράς μεταξύ 5 και 20 %, δύο αστερίσκοι (**) μερίδιο αγοράς μεταξύ 20 και 50 % και τρεις αστερίσκοι (***) μερίδιο αγοράς μεγαλύτερο του 50 %.

174 Μεταξύ των τμημάτων των εθνικών αγορών που περιλαμβάνονται στον πίνακα 35, αναφέρονται ωστόσο οι αιτιάσεις περί δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 782 και 783 μόνον τα ακόλουθα τμήματα:

>lt>6

1 - Αιτιάσεις σχετικές με την αγορά που αφορά τους ρευματοδέκτες και διακόπτες, καθώς και εκείνη που αφορά τους διακόπτες compact.

2 - Αιτίαση σχετική με το τμήμα που αφορά τους διακόπτες ισχύος.

175 Εκ τούτου προκύπτει ότι, απ' όλες τις εθνικές τομεακές αγορές που περιλαμβάνονται στον πίνακα 30, ο οποίος παρατίθεται στη σκέψη 165 ανωτέρω, δεν εμφανίζουν, σύμφωνα με τα πραγματικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στην Απόφαση, δυσχέρειες στον ανταγωνισμό οι οποίες οφείλονται στη δημιουργία ή στην ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως, λόγω της προτεινόμενης συναλλαγής, παρά μόνον οι εξής αγορές και τα εξής τμήματα αγορών:

>lt>7

1 - Αιτίαση σχετική με το τμήμα αγοράς που αφορά τους διακόπτες compact.

2 - Αιτίαση σχετικής επίσης με την αγορά που αφορά τους διακόπτες ισχύος.

3 - Αιτιάσεις σχετικές με τα τμήματα αγοράς που αφορούν τους ρευματοδέκτες και διακόπτες, τους διακόπτες compact και τα συστήματα ασφαλείας.

4 - Αιτίαση σχετική με την αγορά που αφορά τους ρευματοδέκτες και διακόπτες.

5 - Αιτίαση σχετική επίσης με την αγορά που αφορά τους διακόπτες ισχύος.

176 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει επίσης ότι η Επιτροπή εντάσσει, όχι μόνο στην παρουσίαση των πραγματικών περιστατικών αλλά και στην ανάλυσή της, τον χωρίς προηγούμενο χαρακτήρα της γεωγραφικής καλύψεως της οντότητας που θα προκύψει από τη συγχώνευση, καθόσον αυτή εκτείνεται στο σύνολο του ΕΟΧ, προκειμένου να αποδείξει τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως στις εθνικές τομεακές αγορές των διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες, καθώς και των εξοπλισμών τελικών απολήξεων των καταναλώσεων, όπως αυτές κατά των οποίων στρέφονται οι αιτιάσεις που εκφράζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 782 και 783.

177 Το Πρωτοδικείο παρατηρεί συναφώς ότι η κοινοποιηθείσα πράξη, σύμφωνα με τα έγγραφα στοιχεία που περιλαμβάνει η ίδια η Απόφαση, δεν θέτει στην πραγματικότητα ζητήματα ανταγωνισμού παρά μόνο στη Γαλλία και σε έξι άλλες εθνικές αγορές.

178 Ασφαλώς, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 171 ανωτέρω, επιτρέπεται κατ' αρχήν στην Επιτροπή να λάβει υπόψη την ύπαρξη διεθνικών αποτελεσμάτων που μπορεί να ενισχύσουν την επίπτωση μιας πράξεως συγκεντρώσεως σε κάθε μία από τις εθνικές τομεακές αγορές οι οποίες θεωρήθηκαν ως ασκούσες επιρροή.

179 Τα αποτελέσματα αυτά δεν μπορούν ωστόσο να εικάζονται και, αντιθέτως, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει επαρκώς κατά νόμον την ύπαρξή τους.

180 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή, προκειμένου να καταδείξει τα προβλήματα ανταγωνισμού που δημιουργούνται στις τομεακές αγορές οι οποίες επηρεάζονται από την επίδικη συγκέντρωση, που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 782 και 783, δέχθηκε αποκλειστικά ως κριτήριο την ισχύ που θα έχει η οντότητα η οποία θα προκύψει από τη συγχώνευση σε όλες τις άλλες εθνικές τομεακές αγορές που παρατίθενται στον πίνακα 30, χωρίς να σταθμίσει την ισχύ αυτή σε συνάρτηση με τις ανταγωνιστικές δυνάμεις των ανταγωνιστών της οι οποίοι δραστηριοποιούνται στις τελευταίες αυτές αγορές.

181 Πράγματι, κανένας από τους ανταγωνιστές αυτούς δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα 30. Επομένως, αυτός δεν παρέχει καμία ένδειξη ως προς την επίπτωση της κοινοποιηθείσας συναλλαγής σε κάθε μία από τις διάφορες τομεακές εθνικές αγορές οι οποίες δεν εμφανίζουν, λόγω της πράξεως αυτής, κανένα πρόβλημα ανταγωνισμού.

182 Ειδικότερα, από τον πίνακα 30 δεν προκύπτει ότι η Legrand δεν ασκούσε δραστηριότητα στις αγορές διατάξεων για επιμέρους πίνακες παρά σε τρεις από τις δεκαπέντε χώρες που παρατίθενται στον πίνακα 30, ήτοι τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Νορβηγία (βλ. αιτιολογική σκέψη 530), ούτε, κατά συνέπεια, ότι η προτεινόμενη συναλλαγή δεν μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ανταγωνισμού παρά μόνο στις τρεις αυτές χώρες.

183 Ο πίνακας 30 δεν επιτρέπει να γίνει γνωστό αν η ισχύς με την οποία πιστώνεται η οντότητα που προκύπτει από τη συγχώνευση σε κάθε μία από τις καταγραφείσες τομεακές εθνικές αγορές προκύπτει από την κοινοποιηθείσα συναλλαγή ή από την παρουσία, προγενέστερη της πράξεως αυτής, της μιας ή της άλλης κοινοποιούσας επιχειρήσεως (βλ. σκέψεις 327 και 392 κατωτέρω). Ειδικότερα, από τον πίνακα αυτόν δεν προκύπτει ότι, πριν την κοινοποιηθείσα πράξη, η Legrand απουσίαζε από όλες τις εθνικές αγορές διατάξεων για γενικούς ηλεκτρικούς πίνακες και ότι, κατά συνέπεια, η πράξη αυτή δεν μπορεί να εγείρει στις αγορές αυτές προβλήματα ανταγωνισμού (αιτιολογική σκέψη 245).

184 Εξάλλου, οι ΑΒΒ, Siemens και GE κατέχουν ένα ευρύτατο χαρτοφυλάκιο προϊόντων χαμηλής τάσεως (αιτιολογική σκέψη 17), ενώ οι ΑΒΒ και Siemens είναι γενικά παρούσες σε μεγάλο αριθμό κρατών μελών (αιτιολογική σκέψη 20). Ειδικότερα, η ΑΒΒ εκπροσωπείται σε όλες τις εθνικές αγορές εξοπλισμών τελικών απολήξεων των καταναλώσεων ή τις περισσότερες από αυτές, ενώ η Siemens και η Hager είναι παρούσες σε αρκετές από τις αγορές αυτές (αιτιολογικές σκέψεις 644 και 645).

185 Επίσης, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί, ενόψει της οικονομίας της Αποφάσεως, να θεωρήσει παραδεκτό τον ισχυρισμό ότι «l'évaluation du rôle que jouera Schneider-Legrand sur une échelle européenne, loin d'infirmer la définition géographique des marchés en cause comme étant de dimension nationale, fait partie intégrante de l'analyse des effets de la concentration sur chacun des marchés de produits et nationaux affectés» (αιτιολογική σκέψη 654) («η αποτίμηση του ρόλου που διαδραματίζουν οι Schneider-Legrand σε ευρωπαϊκή κλίμακα, όχι μόνο δεν αναιρούν τον γεωγραφικό ορισμό των σχετικών αγορών ως αγορών με εθνική διάσταση, αλλά αποτελούν απαπόσπαστο τμήμα της αναλύσεως των αποτελεσμάτων της συγκεντρώσεως σε κάθε μία από τις αγορές προϊόντων και τις εθνικές αγορές που επηρεάζονται»).

186 Συναφώς, η Επιτροπή έκανε νύξη, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, στην ικανότητα αντιποίνων μιας εταιρίας που δραστηριοποιείται σε όλες τις αγορές και που διαθέτει δεσπόζουσα θέση στο σύνολο των γεωγραφικών αγορών του ΕΟΧ.

187 Πάντως, είναι σε αναφορά με κάθε ένα από τα εδάφη για τα οποία γίνεται λόγος που η Επιτροπή υπογραμμίζει, στην αιτιολογική σκέψη 605, ότι η παρουσία της συγχωνευθείσας οντότητας σε μια ευρύτατη πληθώρα προϊόντων θα της επιτρέψει να διαθέτει κατευθυνόμενα μέσα αντιποίνων κατά των ανταγωνιστών της.

188 Ομοίως, σύμφωνα με την ερμηνεία που η ίδια η Επιτροπή δίνει στον πίνακα 30 με την απάντησή της στον έβδομο λόγο (βλ. σκέψη 304 της παρούσας αποφάσεως), είναι εντός της ίδιας γεωγραφικής αγοράς που η νέα οντότητα θεωρείται ότι αντλεί ουσιώδες ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από τις ισχυρές θέσεις της στις άλλες αγορές προϊόντων όπου παρεμβαίνουν οι ίδιοι χονδρέμποροι.

189 Έτσι, μόνον την ισπανική αγορά φαίνεται να ενδιαφέρει ο προσδιορισμός των εξοπλισμών τελικών απολήξεων των καταναλώσεων που η Schneider μπόρεσε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό που διατύπωσε η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 678 και 685, να επιβάλει στους Ισπανούς χονδρέμπορους χάρη στη σημαντική παρουσία που της αναγνωρίστηκε στη χώρα αυτή στις αγορές διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες.

190 Παρομοίως, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 604, αποκλειστικά ως προς την Πορτογαλία καταλογίζεται στη Schneider - η οποία θεωρείται ως κατέχουσα τις ισχυρότερες θέσεις στην αγορά που αφορά τους αυτόματους μικροδιακόπτες, ιδίως για τις βιομηχανικές εφαρμογές και εφαρμογές σε κτίρια γραφείων - η πρακτική η οποία συνίσταται στο να τροφοδοτεί τακτικά τον πόλεμο των τιμών στο τμήμα της αγοράς που αφορά τις κατοικίες, κατά τρόπο που να περιορίζει τη Hager και την ΑΒΒ σ' αυτή την ελάχιστα αποδοτική αγορά και να προστατεύει έτσι τα μερίδιά της στην αγορά στα τμήματα εφαρμογής στον τριτογενή και στον βιομηχανικό τομέα.

191 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η Επιτροπή, με την ανάλυσή της ως προς τη γεωγραφική κάλυψη της οντότητας που θα προκύψει από τη συγχώνευση, προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89.

192 Επομένως, ο λόγος αυτός πρέπει να γίνει δεκτός.

Επί του τετάρτου λόγου, που αντλείται από την αντιφατική ανάλυση της δομής του ανταγωνισμού στο επίπεδο χονδρεμπόρων

- Επιχειρήματα των διαδίκων

193 Η Schneider σημειώνει, αφενός, τα πρόδηλα σφάλματα συλλογιστικής στην συνολική εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ κατασκευαστών και χονδρεμπόρων και, αφετέρου, τις λογικές ανακολουθίες στις συνέπειες που αυτή αντλεί, ειδικότερα, από τον ελάχιστα ή πολύ σημαντικό βαθμό συγκεντρώσεως της διανομής στην ανταγωνιστική πίεση που οι χονδρέμποροι είναι ικανοί να ασκήσουν στην οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση.

194 Η Επιτροπή αντιτάσσει ότι ο βαθμός συγκεντρώσεως των χονδρεμπόρων και, επομένως, η ατομική αγοραστική τους δύναμη, ποικίλλει σημαντικά από μια χώρα σε άλλη. Όμως, ανεξάρτητα από τον βαθμό συγκεντρώσεως των χονδρεμπόρων, η αντιπαλότητά τους δεν μεταφέρεται στο επίπεδο των κατασκευαστών, εν πάση περιπτώσει στους σημαντικότερους από αυτούς, στην πρώτη σειρά των οποίων συγκαταλέγεται η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση.

195 Ο μικρός βαθμός συγκεντρώσεως της διανομής (Ιταλία και Ισπανία) ή ο μέσος (Πορτογαλία) δεν συνεπάγεται ότι ο προκύπτων ανταγωνισμός μεταξύ των χονδρεμπόρων μεταφράζεται σε σημαντική πίεση επί των κυριότερων κατασκευαστών. Αντίθετα, τα περιθώρια ελιγμού των χονδρεμπόρων έναντι των κατασκευαστών είναι ιδιαίτερα περιορισμένα και δεν τους επιτρέπουν να ασκούν αισθητή πίεση επί των τιμών.

196 Στις χώρες όπου η διανομή έχει έντονη συγκέντρωση (Γαλλία και Δανία), οι χονδρέμποροι εξαρτώνται ευρέως από τα προϊόντα των σημαντικών κατασκευαστών, οι οποίοι διαθέτουν τα πλέον γνωστά σήματα. Οι κυριότεροι κατασκευαστές χορηγούν εκπτώσεις οι οποίες είναι ακόμη σημαντικότερες για τους χονδρέμπορους οι οποίοι συγκεντρώνουν τις πωλήσεις τους στα προϊόντα αυτών των κατασκευαστών, μειώνοντας ακόμη περισσότερο το συμφέρον των χονδρεμπόρων να ασκούν, με την αγοραστική τους δύναμη, πίεση στους κατασκευαστές.

- Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

197 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή περιορίστηκε να προβεί, στις αιτιολογικές σκέψεις 579 έως 583, σε μια πολύ γενική εξέταση του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ κατασκευαστών και χονδρεμπόρων σε διεθνικό επίπεδο, ενώ η εθνική διάσταση των γεωγραφικών αγορών που θεωρήθηκαν ως ασκούσες επιρροή επέβαλλε ακριβή ανάλυση ανά χώρα.

198 Εξάλλου, η εξέταση στην οποία προέβη η Επιτροπή δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι αποδείχθηκαν ο απροσπέραστος χαρακτήρας της νέας οντότητας έναντι των χονδρεμπόρων και η ανικανότητα των τελευταίων να ασκούν ανταγωνιστική πίεση επί της οντότητας αυτής.

199 Πρώτον, δεν προκύπτει ότι η μέθοδος που ακολούθησε η Επιτροπή για να μετρήσει τις σημαντικές διακυμάνσεις που διαπίστωσε στον βαθμό συγκεντρώσεως της διανομής που ισχύει στις διάφορες εθνικές αγορές είναι αρκετά αξιόπιστος για να μπορεί να υποστηρίξει λυσιτελώς τα συμπεράσματα που το καθού κοινοτικό όργανο συνήγαγε σχετικά με τον συσχετισμό δυνάμεων που υπάρχει μεταξύ κατασκευαστών και χονδρεμπόρων.

200 Στις αιτιολογικές σκέψεις 26 και 221, η Επιτροπή κατατάσσει έτσι την Πορτογαλία, μαζί με την Ισπανία, μεταξύ των χωρών όπου οι χονδρέμποροι ενεργούν ατομικά. Η Επιτροπή σημειώνει επίσης, στην αιτιολογική σκέψη 594: «D'une part, les installateurs et les tableautiers sont trop fragmentés pour exercer une puissance d'achat significative sur l'entité fusionnée. Il en va de même des grossistes espagnols, danois ou portugais» («Αφενός, οι εγκαταστάτες και οι κατασκευαστές ηλεκτρικών πινάκων είναι πάρα πολύ διαιρεμένοι για να ασκήσουν σημαντική αγοραστική πίεση στη συγχωνευθείσα οντότητα. Το ίδιο ισχύει για τους Ισπανούς, Δανούς ή Πορτογάλους χονδρέμπορους»).

201 Ωστόσο, δεν προκύπτει από τον πίνακα 6 της Αποφάσεως που παρατίθεται κατωτέρω ότι η δομή της διανομής είναι εξατομικευμένη στην Πορτογαλία, δεδομένου ότι μόνο δύο χονδρέμποροι κατέχουν εκεί το 40 % της αγοράς των ηλεκτρικών πινάκων.

Πίνακας 6

Εκτίμηση εκ μέρους της Schneider των μεριδίων αγοράς των πέντε διεθνών ομίλων χονδρεμπόρων στις αγορές ηλεκτρικών πινάκων διανομής

>lt>8

* Εμπιστευτικά στοιχεία

202 Εν πάση περιπτώσει, η δομή της διανομής που επικρατεί στην Πορτογαλία διακρίνεται εκείνης της Ισπανίας, όπου τρεις χονδρέμποροι κατέχουν από κοινού το 19 % της αγοράς ηλεκτρικών πινάκων, και εκείνης της Δανίας, όπου δύο χονδρέμποροι ελέγχουν από κοινού το 13 %. Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Επιτροπή χαρακτηρίζει άλλωστε την Πορτογαλία χώρα όπου η διανομή έχει μεσαίο βαθμό συγκεντρώσεως, όπως προκύπτει από την απάντηση της Επιτροπής στον λόγο ακυρώσεως που παρατέθηκε ανωτέρω.

203 Δεύτερον, πολλά σημεία της Αποφάσεως (βλ. προπαρατεθείσες σκέψεις 26 και 221) έρχονται σε αντίθεση προς το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι, στις χώρες όπου ο βαθμός συγκεντρώσεως της διανομής είναι μικρός, τα περιθώρια ελιγμού των χονδρεμπόρων έναντι των κατασκευαστών είναι ιδιαίτερα περιορισμένα και δεν τους επιτρέπουν να ασκήσουν αισθητή πίεση επί των τιμών.

204 Στην αιτιολογική σκέψη 26, η Επιτροπή παρατηρεί, αναφερόμενη στα μεσοπρόθεσμα σχέδια της Legrand, ότι «[d]'après les documents internes des parties, ces différences de structure [de la distribution] ne sont pas sans conséquences sur le comportement des grossistes dans les pays concernés» [«σύμφωνα με τα εσωτερικά έγγραφα των συμμετεχουσών επιχειρήσεων, αυτές οι διαφορές στη δομή (της διανομής) δεν είναι χωρίς συνέπειες επί της συμπεριφοράς των χονδρεμπόρων στις χώρες για τις οποίες γίνεται λόγος»] και ότι «[il] semble ainsi que, dans les pays οù les grossistes sont le plus atomisés, comme le Portugal, la concurrence entre grossistes conduise à une guerre des prix qui se reporte au niveau des fabricants» [«φαίνεται έτσι ότι, στις χώρες όπου οι χονδρέμποροι ενεργούν πολύ περισσότερο ατομικά, όπως στην Πορτογαλία, ο ανταγωνισμός μεταξύ χονδρεμπόρων οδηγεί σε πόλεμο τιμών που μεταφέρεται στο επίπεδο των κατασκευαστών»]. Όμως, η Legrand θεωρείται ωστόσο από την Επιτροπή ως κατέχουσα ισχυρές θέσεις στη νότια Ευρώπη.

205 Πράγματι, στην αιτιολογική σκέψη 221, η Επιτροπή διευκρινίζει:

«Comme l'indique un document interne de Legrand, "il existe [au Portugal] plusieurs niveaux de distributeurs, principalement des indépendants, à gestion familiale spéculative, sans politique commerciale structurée, fonctionnant à très court terme. Conséquence: forte concurrence anarchique entre eux, qui implique (i) une baisse des prix en général et de leur marge en particulier, d'οù une perpétuelle pression sur les fabricants pour améliorer leurs conditions d'achats" [...]».

[«Όπως αναφέρει το εσωτερικό έγγραφο της Legrand, "υπάρχουν (στην Πορτογαλία) διάφορα επίπεδα διανομέων, κυρίως των ανεξαρτήτων, με οικογενειακή κερδοσκοπική διαχείριση, χωρίς δομημένη εμπορική πολιτική, που λειτουργεί πάρα πολύ βραχυπρόθεσμα. Συνέπεια: έντονος άναρχος ανταγωνισμός μεταξύ τους, που συνεπάγεται i) πτώση των τιμών γενικά και ειδικότερα του περιθωρίου κέρδους, με αποτέλεσμα μια διαρκή πίεση επί των κατασκευαστών προς βελτίωση των όρων αγοράς" [...]»].

206 Το παράδειγμα της Πορτογαλίας που παραθέτει η Επιτροπή δεν μπορεί επομένως να στηρίξει τη θέση ότι, στις χώρες με μικρή συγκέντρωση της διανομής, οι χονδρέμποροι δεν είναι σε θέση να ασκήσουν αισθητή πίεση επί των τιμών.

207 Παρομοίως, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο σχέδιο 2001-2005 της Legrand για την Ισπανία, «les marges [des distributeurs] et leur rentabilité continuent à la baisse chaque année due à la forte pression exercée sur les prix, à cause du nombre élevé de distributeurs existant sur le marché, reportant ensuite aux fabricants la baisse de ces prix» («τα περιθώρια κέρδους [των διανομέων] και η αποδοτικότητά τους εξακολουθούν να μειώνονται κάθε χρόνο, τούτο δε οφείλεται στην ισχυρή πίεση που ασκείται επί των τιμών, λόγω του μεγάλου αριθμού των διανομέων που υπάρχουν στην αγορά, πίεση η οποία εν συνεχεία μεταφέρει στους κατασκευαστές την πτώση των τιμών αυτών»).

208 Έτσι, τα στοιχεία αυτά αναιρούν τη θέση της Επιτροπής, εκτεθείσα στην αιτιολογική σκέψη 579, ότι είναι πάρα πολύ απίθανο οι Ισπανοί χονδρέμποροι να διαθέτουν καθένας επαρκή αγοραστική ισχύ για να περιορίσουν σημαντικά την ανταγωνιστική συμπεριφορά της οντότητας που θα προκύψει από τη συγχώνευση, της οποίας ο απαράκαμπτος χαρακτήρας όσον αφορά τη διανομή, αντίθετα από ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 581, δεν μπορεί, άλλωστε, να θεωρηθεί ως αποδειχθείς (βλ. σκέψεις 216 επ. κατωτέρω).

209 Τρίτον, το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι ο υψηλός βαθμός συγκεντρώσεως των χονδρεμπόρων δεν συνεπάγεται ωστόσο ισχυρή πίεση προς μείωση των τιμών δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποστηρίχθηκε επαρκώς.

210 Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, η Επιτροπή παρατηρεί πράγματι, στην αιτιολογική σκέψη 582, ότι, σε ορισμένο αριθμό χωρών, όπως η Ιταλία, οι χονδρέμποροι εκτιμούν τα προϊόντα Legrand λόγω ιδίως του χαμηλού τους κόστους, που τους επιτρέπει να έχουν καλό περιθώριο κέρδους.

211 Όμως, αφενός, από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η Επιτροπή κατατάσσει την Ιταλία μεταξύ των χωρών όπου η διανομή έχει μικρή συγκέντρωση, όπως τούτο όντως προκύπτει από τον πίνακα 6 της Αποφάσεως που παρατέθηκε στη σκέψη 201 ανωτέρω.

212 Η αναφορά στη χώρα αυτή δεν είναι επομένως ικανή να αποδείξει ότι ο υψηλός βαθμός συγκεντρώσεως της διανομής δεν συνεπάγεται ωστόσο ισχυρή πίεση προς μείωση των τιμών.

213 Όσον αφορά την παραπομπή, στην αιτιολογική σκέψη 582, στη δομή της διανομής στην Αυστρία, η παραπομπή αυτή δεν ασκεί επιρροή: κατά την ίδια την Απόφαση, καμία τομεακή αγορά ασκούσα επιρροή στη χώρα αυτή δεν επηρεάζεται από την πράξη συγκεντρώσεως (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 782 και 783).

214 Αφετέρου, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα χαρακτηριστικά του συνόλου της ζητήσεως ηλεκτρικού υλικού, περιλαμβανομένης της ζητήσεως που προέρχεται από τους πελάτες.

215 Συναφώς, από την αιτιολογική σκέψη 213 προκύπτει ότι η ακρίβεια των προϊόντων Legrand μπορεί μάλλον να αποτελέσει σημαντικό εμπόδιο καθόσον ενίοτε καθιστά τα προϊόντα αυτά «inadaptés au pouvoir d'achat des clients» («απρόσφορα για την αγοραστική δύναμη των πελατών»).

216 Τέταρτον, ο πίνακας 31 της Αποφάσεως που παρατίθεται κατωτέρω δεν απεικονίζει επωφελώς τον δοθέντα χαρακτηρισμό στην οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση, στην αιτιολογική σκέψη 567, ως απαράκαμπτου εταίρου για τους περισσότερους χονδρέμπορους, και που στηρίζεται στον εκ μέρους της έλεγχο ενός σημαντικού ποσοστού - σε ορισμένες περιπτώσεις πέραν του 40 % των εθνικών πωλήσεων - ούτε στο ότι αυτή κατέχει, πολύ συχνά, σημαντικές θέσεις σε κάθε χώρα.

217 Ο πίνακας 31 που παρατίθεται κατωτέρω παρέχει μια ψαλίδα του ποσοστού των πωλήσεων όλου του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως που πραγματοποιούν οι κυριότεροι κατασκευαστές στον χονδρέμπορο [Α]2 *.

Πίνακας 31

Ποσοστό των πωλήσεων ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως στον χονδρέμπορο [A]*

>lt>9

* Εμπιστευτικό στοιχείο

218 Ελλείψει ενδείξεως της εθνικής συγκεντρώσεως της διανομής για το σύνολο του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως, όπως αυτό προκύπτει από τον πίνακα 6 ανωτέρω για τις αγορές ηλεκτρικών πινάκων, είναι αδύνατο να συναχθεί από τον πίνακα 31 ότι η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση είναι απαράκαμπτη για τους εθνικούς χονδρέμπορους στο σύνολο του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως.

219 Μια σύγκριση των πινάκων 31 και 6 - αν υποτεθεί ότι μια τέτοια προσέγγιση είναι δυνατή, αφού ο πίνακας 6 περιορίζεται στις διατάξεις για ηλεκτρικούς πίνακες - δεν επιτρέπει, σε κάθε περίπτωση, να θεωρηθεί σημαντικό το ποσοστό πωλήσεων στους χονδρέμπορους που πραγματοποιεί η νέα οντότητα.

220 Το ότι ο όμιλος Schneider-Legrand, με τον πίνακα 31, πιστώνεται με ποσοστό 30 έως 40 % των πωλήσεων ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως που πραγματοποιεί ο χονδρέμπορος [Α] * στην Ιταλία δεν αρκεί για να αξιολογηθεί ορθά η οικονομική ισχύς που κατέχει στη διανομή ο όμιλος αυτός στην εν λόγω χώρα.

221 Αφενός, ο χονδρέμπορος αυτός αντιπροσωπεύει μόλις το 4 % της ιταλικής αγοράς διατάξεων για ηλεκτρικούς πίνακες. Όμως, κατά την ίδια την Επιτροπή, πρέπει να ληφθεί υπόψη η σταθερότητα εγκαταστάσεως των χονδρεμπόρων για να προσδιοριστεί σε ποιο μέτρο η ανταγωνιστική θέση των κατασκευαστών προσδιορίζεται κατ' ουσίαν από την πρόσβασή τους στη διανομή.

222 Στην αιτιολογική σκέψη 73, η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι «la position concurrentielle des différents fabricants sera en grande partie déterminée par [...] leur accès aux grossistes, au moins pour les États membres dans lesquels ceux-ci sont suffisamment implantés» («η ανταγωνιστική θέση των διαφόρων κατασκευαστών προσδιορίζεται εν πολλοίς από [...] την πρόσβασή τους στους χονδρέμπορους, τουλάχιστον για τα κράτη μέλη στα οποία οι τελευταίοι έχουν διεισδύσει επαρκώς στην αγορά»).

223 Αφετέρου, ο πίνακας 6 ουδόλως είναι εξαντλητικός. Όπως διευκρινίζει η Επιτροπή, στην αιτιολογική σκέψη 72, οι κατασκευαστές δεν έχουν ανάγκη πρόσβασης στους ίδιους χονδρέμπορους. Ενώ οι σημαντικότεροι κατασκευστές εργάζονται μάλλον με τους μεγάλους διεθνείς ομίλους, οι μικρότεροι ανταγωνιστές έχουν παρουσία περισσότερο περιφερειακή και εργάζονται περισσότερο με τους μικρότερους χονδρέμπορους.

224 Από την πρώτη έκθεση NERA, μη αμφισβητηθείσα συναφώς από την Επιτροπή, προκύπτει ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Legrand, είναι παρόντες στην ιταλική αγορά ηλεκτρικού υλικού τελικών απολήξεων περίπου 800 χονδρέμποροι.

225 Εξάλλου, από την αιτιολογική σκέψη 63 προκύπτει ότι οι τοπικοί χονδρέμποροι από τους οποίους προμηθεύονται οι εγκαταστάτες δεν είναι κατ' ανάγκη θυγατρικές χονδρεμπόρων διεθνούς διαστάσεως.

226 Για τους ίδιους λόγους, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να θεωρήσει ως αποδειχθέντα τον ισχυρισμό της Επιτροπής, στην αιτιολογική σκέψη 676, ότι ο νέος όμιλος «représentera une part importante du chiffre d'affaires des grossistes et, par voie de conséquence, une part importante du montant de leurs achats dans la plupart des États membres de l'EEE (voir de plus ci-dessus le tableau 31)» [«αντιπροσωπεύει σημαντικό μερίδιο του κύκλου εργασιών των χονδρεμπόρων και, κατά συνέπεια, σημαντικό μερίδιο του ύψους των αγορών τους στα περισσότερα κράτη μέλη του ΕΟΧ (βλ., περισσότερα, ανωτέρω στον πίνακα 31»)].

227 Αντίθετα από ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 637, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να δεχθεί ότι η οντότητα που θα προκύψει από τη συγχώνευση θα έχει στις αγορές προϊόντων διανομής ηλεκτρικού ρεύματος στο Ηνωμένο Βασίλειο προνομιούχα πρόσβαση στη διανομή, για τον λόγο ότι αντιπροσωπεύει 10 έως 20 % των πωλήσεων προϊόντων διανομής ηλεκτρικού ρεύματος που πραγματοποιεί ένας από τους σημαντικότερους χονδρέμπορους στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ο δεύτερος προμηθευτής αυτού του ίδιου χονδρέμπορου αντιπροσωπεύει λιγότερο του 10 % των πωλήσεών του.

228 Με τον απροσδιόριστο χαρακτήρα, εφόσον μπορεί να περιλαμβάνεται μεταξύ του λιγότερο του 1 % και του περισσότερο του 19 %, η διαφορά που χωρίζει τον όμιλο Schneider-Legrand από τον δεύτερο προμηθευτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη ένδειξη προνομιούχας προσβάσεως στη διανομή.

229 Για τον ίδιο λόγο, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να δεχθεί το συμπέρασμα της αιτιολογικής σκέψεως 573, ότι ο όμιλος Schneider-Legrand στην Ισπανία θα είναι σχετικά σημαντικότερος από τους ανταγωνιστές του, αν ληφθούν υπόψη οι ψαλίδες των μεριδίων των πωλήσεων του [Α]* που αντιστοίχως εκπροσωπούνται από τους κυριότερους παράγοντες της αγοράς του ηλεκτρικού υλικού χαμηλής τάσεως και παρατίθενται στον πίνακα 31, όπου περιλαμβάνονται ψαλίδες μεριδίων αγοράς εξίσου ασαφείς.

230 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ούτε ο απαράκαμπτος χαρακτήρας της νέας οντότητας έναντι των χονδρεμπόρων ούτε η ανικανότητα των τελευταίων να ασκούν ανταγωνιστική πίεση στην οντότητα αυτή αποδείχθηκαν δεόντως.

231 Επομένως, ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να κριθεί βάσιμος.

Επί του πέμπτου λόγου, που αντλείται από την έλλειψη αναλύσεως της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως στις διάφορες εθνικές τομεακές αγορές κατά των οποίων στρέφονται οι αιτιάσεις που δέχθηκε η Επιτροπή

- Επιχειρήματα των διαδίκων

232 Η Schneider θεωρεί ότι η ανάλυση της επιπτώσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως στην οποία προέβη η Επιτροπή σε ευρωπαϊκό επίπεδο την οδήγησε να υποκαταστήσει τις γενικές θεωρήσεις με ανάλυση της θέσεως της οντότητας που θα προκύψει από τη συγχώνευση σε κάθε μία από τις εθνικές αγορές που επηρεάζονται. Αντί να προβεί σε μια τέτοια ανάλυση, η Επιτροπή επιδόθηκε σε ανάπτυξη γενικών επιχειρημάτων ως προς τη σειρά προϊόντων και ως προς τη χωρίς προηγούμενο πληθώρα της νέας οντότητας. Στην πραγματικότητα, η Επιτροπή παρεκτείνει την ανταγωνιστική κατάσταση των γαλλικών τομεακών αγορών