2.

Όσον άφορα τόν δεύτερο λόγο ἀκυρώσεως, στοῦ ὁποίου τήν εξέταση έρχομαι τώρα, ὁ προσφεύγων προβάλλει ὅτι, βάσει τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενῆς θέσεως, ετίθετο ὡς ὅρος γιά τόν διορισμό στην κενή θέση μία «εμπεριστατωμένη γνώση καί πείρα τῶν οικονομικῶν καί τεχνικών προβλημάτων στόν τομέα τοῦ κοινωνικοῦ ἐξοπλισμοῦ καί τῆς πολεοδομίας στίς ἀναπτυσσόμενες χώρες» («connaissance ... développement»). "Ετσι, γιά τό παραδεκτό τῶν υποψηφιοτήτων ετίθετο ἕνας πολύ αυστηρός ὅρος. Αυτό συνάγεται ἀπό τό ότι σέ προγενέστερη ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως ἀναφερομένη στην αυτή θέση (COM/716/75) τό επίθετο «εμπεριστατωμένη» («approfondie») έλειπε, προφανώς διότι ἡ έκταση καί ἡ σπουδαι-ότης τῶν πρός τήν θέση συνδεομένων καθηκόντων ήσαν τότε πλέον περιορισμένες. Θά έπρεπε λοιπόν νά προσαφθεί στην 'Επιτροπή ότι έκρινε εσφαλμένως, βάσει τοῦ προσωπικοί) φακέλλου τοῦ L. καί τῆς προγενέστερης επαγγελματικής του δραστηριότητος, ὅτι ὁ υποψήφιος αυτός συ-νεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως. Ἐν πάση περιπτώσει, θά έπρεπε νά τῆς καταλογισθεί ὅτι δέν διευκρίνισε κατά ποιό μέτρο ὁ L. συνεκέντρωνε τήν ἐν λόγω προϋπόθεση. α) 'Εάν κατ' ἀρχάς εξετασθεί, στό πλαίσιο τοῦ λόγου αὐτοῦ, ἡ κατά δεύτερο λόγο μνημονευομένη τυπική πλευρά τῆς ελλείψεως αιτιολογίας, πρέπει ἀσφαλώς νά δοθεί δίκαιο στην 'Επιτροπή ἐπί δύο σημείων. 'Ορθή εἶναι ἡ άποψη τῆς — σχετικώς δύναται νά στηριχθεί ἐπί παγίας νομολογίας — ὅτι δέν εἶναι καθόλου ἀναγκαίο νά αιτιολογηθούν ἀποφάσεις περί προαγωγῶν ή διορισμῶν, διότι έναντι τῶν ἀμεσων ἀποδεκτών τους δέν συνιστούν πράξεις πού προξενούν βλάβη. Είναι επίσης ὀρθό ὅτι δέν στερείται αιτιολογίας ἡ ἀπόφαση περί ἀπορρίψεως τῆς ενστάσεως τοῦ προσφεύγοντος, ὑπό τήν έννοια ὅτι κατά τήν νομολογία (ἀπόφαση τῆς 30ής 'Οκτωβρίου 1974 ἐπί τῆς υποθέσεως 188/73 — Daniele Grassi κατά Συμβουλίου τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Slg. 1974, σ. 1099 ἑπ.), γιά περιπτώσεις αὐτοῦ τοῦ είδους ἀπαιτείται αιτιολογία ὑπό τήν μορφή παραπομπής στίς νομικές προϋποθέσεις, ἀπό τίς όποιες ὁ κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως ἐξαρτᾶ τήν νομιμότητα μιᾶς τέτοιας πράξεως. Πρός τοῦτο ἀρκεῖ απλώς ένα βλέμμα στην πράξη αύτη, ἡ ὁποία προσαρτάται στό δικόγραφο ὡς παράρτημα 3. 'Αλλά, κατά τό μέτρο πού ὁ προσφεύγων υποστηρίζει — αυτή ἡ διασαφήνιση συνάγεται ἀπό τήν ἀπάντηση — ὅτι δέν προκύπτει ἀπό τά έγγραφα πού προσεκόμισε ή 'Επιτροπή κατά ποιο μέτρο αὐτή ἠδύνατο νά υποθέσει ὅτι ὁ L. διέθετε τήν «εμπεριστατωμένη γνώση» («connaissance approfondie») ὑπό τήν έννοια τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως, καί ὅτι κατά συνέπεια ελλείπει μία ἐσωτερική αιτιολόγηση, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητη σέ κάθε διοικητική ἀπόφαση, ἀρκεῖ ἀναμφιβόλως νά τοῦ ἀντιταχθεί ὅτι δέν κατέδειξε σαφώς τήν ύπαρξη τέτοιας ρητῆς νομικής ἀρχής. Ἄν οἱ ἀναφερθείσες προϋποθέσεις πράγματι ἐπληροῦντο, εἶναι ένα διαφορετικό ζήτημα, τό όποιο πρέπει νά εξετασθεί ἀργότερα. Χωρίς περαιτέρω ἀνάπτυξη, δύναται λοιπόν νά διαπιστωθεί ὅτι βεβαίως δέν δύναται νά ἐπέλθει ἀκύρωση τῆς προσβαλλομένης ἀποφάσεως λόγω μιᾶς οἱασδήποτε ελλείψεως αιτιολογίας, ἀλλά ἐν πάση περιπτώσει θά ἠδύνατο νά ἀντιμετωπισθεί ἀκύρωση, ἐάν πράγματι ελλείπουν οἱ ἀντικειμενικές προϋποθέσεις πού ἐπιτρέπουν νά συμπεριληφθεί ὁ διορισθείς μεταξύ τῶν υποψηφίων πού έγιναν δεκτοί. ν) Πρίν προβώ στην εξέταση τοῦ ζητήματος αὐτοῦ πού ἀποτελεί τό κεντρικό σημείο τῆς διαδικασίας, θεωρώ σκόπιμες ορισμένες διευκρινίσεις ὅσον άφορᾶ τους ισχυρισμούς τῶν διαδίκων. αα) Ή 'Επιτροπή ἐβάσισε κυρίως τήν άμυνά τῆς στην νομολογία, κατά τήν ὁποία ή ἁρμοδία για τους διορισμούς ἀρχή διαθέτει ευρύτατη διακριτική εξουσία ὅσον άφορᾶ τήν συγκριτική ἀξιολόγηση τῶν προσόντων κατά τήν διαδικασία προαγωγών καί κατά τήν ὁποία, σέ ἀξιολογήσεις πού διενεργοῦνται στό πλαίσιο μιᾶς τέτοιας κυριαρχικής εκτιμήσεως, δέν δύναται νά προσαφθεί παρά μόνον ή μομφή τῆς προφανοῦς πλάνης. 'Επέκρινε επίσης τό γεγονός ὅτι ὁ προσφεύγων ἀπεμόνωσε ἕνα στοιχείο τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως καί ἐπ' αὐτοῦ συνεκέντρωσε τήν επιχειρηματολογία του. Ἐπ' αὐτοῦ θά έπρεπε λοιπόν νά παρατηρηθεί ὅτι ήταν ἀναγκαία ἡ σύγκριση των υποψηφίων ἀναφορικῶς πρός ὅλους τους ὅρους τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως. Ἐξ άλλου, ἐφ' ὅσον θά έπρεπε νά θεωρηθεί ὅτι ἡ ικανότης διευθύνσεως, τά διοικητικά προσόντα καί ἡ πείρα σέ διαφόρους τομείς ἀποτελοῦν ιδιαιτέρως σημαντικά στοιχεία γιά τήν πρός πλήρωση θέση, θά ήταν δύσκολο νά ἀμφισβητηθεί ὅτι ὁ L. εἶναι πλέον κατάλληλος για τήν θέση παρ' ὅ,τι ὁ προσφεύγων. Ἐπ' αὐτοῦ πρέπει πράγματι νά παρατηρηθεί — ὁ προσφεύγων δέν παρέλειψε νά τό ἀναφέρει στην ἀπάντηση του — ὅτι κατά τόν τρόπο αυτό ἡ 'Επιτροπή, ἐν πάση περιπτώσει ἐν μέρει, δέν άπαντᾶ ευθέως ἐπί των επιχειρημάτων τοῦ προσφεύγοντος. Πράγματι, στην προκειμένη περίπτωση τό ζήτημα δέν έγκειται στό ὅτι, κατόπιν συγκρίσεως τῶν προσόντων, εκείνα τοῦ L. ἀδίκως ἐθεωρήθησαν ὡς ἀνώτερα τό ἐπίμαχο θέμα εἶναι μᾶλλον ἄν ὁ L. συνεκέντρωνε ἐν γένει ἕνα ἐκ τῶν ὅρων τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως καί ἄν κατά συνέπεια ἠδύνατο νά συμπεριληφθεί μεταξύ εκείνων, τῶν ὁποίων τά προσόντα έπρεπε νά υποβληθούν σέ συγκριτική ἀξιολόγηση. Πάντως, ἀπό μία ὁρισμένη άποψη τό επιχείρημα τῆς Ἐπιτροπῆς ἀξίζει προσοχής. Έστω καί ἄν εἶναι βέβαιο ὅτι δέν δύναται νά γίνει επίκληση τῆς ἐπί τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως νομολογίας, δύναται ἀσφαλώς νά ληφθεί ὑπ' ὄψη μία ἀπό τίς ἀρχές της: ἡ εκτίμηση τοῦ ζητήματος, ἄν ένας υποψήφιος κατέχει εμπεριστατωμένες γνώσεις ὑπό τήν έννοια τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως, ήτοι γνώσεως ἰδιατέρου επιπέδου, συνιστᾶ επίσης ἀναμφιβόλως ἀξιολογική κρίση. Αυτό βεβαίως δέν δύναται νά ελεγχθεί ἀπό τό Δικαστήριο ὡς πρός ὅλες τίς λεπτομέρειες, άλλα ἐπ' αὐτοῦ επίσης πρέπει νά θεωρηθεῖ ὅτι υφίσταται διακριτική εξουσία καί κατά συνέπεια νά περιορισθεί ὁ δικαστικός έλεγχος ἐπί τοῦ ἄν δύναται νά γίνει λόγος περί προφανούς πλάνης. Ἀφ' ἑτερου, ἡ 'Επιτροπή έχει επίσης δίκαιο κατά τό ὅτι υποστηρίζει ὅτι, ὅσον άφορᾶ τόν έλεγχο τῆς ἀξιολογήσεως τῶν υποψηφίων, πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ἀναφορικά πρός τό ιδιαιτέρως προβληθέν ἀπό τόν προσφεύγοντα σημείο ὅτι στην ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως ετίθετο επίσης μία σειρά άλλων προϋποθέσεων. Έτσι, δέν ἦτο αναγκαία ἡ εφαρμογή, ὅσον άφορᾶ τήν ἀπό τόν προσφεύγοντα εξεταζόμενη προϋπόθεση, ἑνός κριτηρίου υπερβολικά αὐστηροῦ, ἀκριβώς διότι άλλες Ιδιότητες — ὅπως διοικητικές καί διαπραγματευτικές ἱκανότητες — προέχουν γιά τήν διεύθυνση τοῦ τμήματος C 5 ἡ στην «εμπεριστατωμένη γνώση» («connaissance approfondie») ἀναφερομένη προϋπόθεση θά ἠδύνατο ἀπεναντίας, κατά τήν κυριαρχική ἑρμηνεία τῶν ἀπαιτουμένων ἀπό τήν ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως προσόντων ἡ ὁποία επιφυλάσσεται στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή, νά εκληφθεί ὑπό τήν έννοια ὅτι ἀρκοῦν σταθερές γνώσεις στον ἐν λόγω τομέα. ββ) Ἔτσι καθίσταται επίσης σαφές — καί μέ αυτό έρχομαι στην δεύτερη διασαφήνιση ὅσον άφορα τόν ισχυρισμό τοῦ προσφεύγοντος — ὅτι τό σημείο εκκινήσεως πού επελέγη ἀπό τόν προσφεύγοντα, ὅπως προκύπτει ἀπό τό συμπληρωματικό του υπόμνημα, δέν δύναται νά γίνει δεκτό. Ὡς γνωστό, αυτός καθιστά κατά κάποιον τρόπο τό 'ίδιο επίπεδο γνώσεων δεσμευτικό κριτήριο καί δηλώνει ὅτι, επειδή ένας υπάλληλος Α 4 ἐπεξειργάσθη εντός τοῦ τμήματος C 5 μεγάλο ἀριθμό σημαντικών σχεδίων, πρέπει νά θεωρηθεί ὅτι ὁ προϊστάμενος αὐτοῦ τοῦ τμήματος πρέπει νά διαθέτει τουλάχιστον γνώσεις καί πείρα τοῦ αὐτοῦ επιπέδου. Κατά τήν άποψη μου, αὐτό δέν εἶναι καθόλου υποχρεωτικό, καί μάλιστα φαίνεται επισφαλές καθ' ὅσον θά κατέληγε σέ ἀπαράδεκτο καί μή ἀναγκαίο περιορισμό τοῦ πεδίου επιλογής τῆς ἁρμοδίας γιά τους διορισμούς ἀρχής. Πράγματι, δέν δύναται νά ἀπαιτείται ἀπό τόν προϊστάμενο μιας διοικητικῆς μονάδος νά διαθέτει ὅλες τίς γνώσεις καί την πείρα τῶν συνεργατῶν του, άλλά εἶναι μόνον σημαντικό νά διαθέτει στόν τομέα πού καλείται νά διευθύνει γνώσεις ἀρκούντως σταθερές πού θά τοῦ επέτρεπαν νά διευθύνει, νά ελέγχει καί νά συντονίζει κατά τόν κατάλληλο τρόπο τους συνεργάτες του. γγ) Ευθύς ἐξ ἀρχῆς καθίσταται λοιπόν σαφές, ὅτι ὁ έλεγχος πού πρέπει νά διενεργηθεί στό πλαίσιο τοῦ ὑπό εξέταση ισχυρισμού δύναται νά περιορισθεί στό ἄν τά ἀπό την 'Επιτροπή ἐπικαλούμενα στοιχεία εκτιμήσεως ἀρκοῦν νά ἀποδείξουν ὅτι στην περίπτωση τοῦ διορισθέντος υπαλλήλου ὀρθώς ἐθεωρήθη ὅτι αυτός διέθετε σταθερή καί εμπεριστατωμένη γνώση τῶν οικονομικῶν καί τεχνικῶν προβλημάτων στόν τομέα τοῦ κοινωνικοί) ἐξοπλισμοῦ καί της πολεοδομίας στίς ἀναπτυσσόμενες χώρες, ἤ ἐάν ἀπό τόν ἔλεγχο τῶν στοιχείων αυτών, σχετικά μέ τόν όποιο τό Δικαστήριο δέν πρέπει βεβαίως νά εισέλθει σέ ὅλες τίς λεπτομέρειες, προκύπτει ὅτι ελλείπει ἡ βάση γιά μία θετική κρίση ἡ καί ὅτι συντρέχει προφανής πλάνη. γ) Ἐπ' αὐτοῦ, ἡ 'Επιτροπή ἀναφέρθη πρό παντός σέ δύο έγγραφα, τά όποια παρέχουν πληροφορίες ἐπί τῆς δραστηριότητος τοῦ L. σέ ἀρχιτεκτονικά γραφεία τοῦ Ρόττερνταμ καί τῆς Ρώμης κατά τά έτη ἀπό 1962 έως 1973, ήτοι πρό τῆς εισόδου του στην υπηρεσία στην Ευρωπαϊκή ένωση συνεργασίας (παραρτήματα 7 καί 8 τοῦ υπομνήματος ἀντικρούσεως). Ὑπογραμμίζει ἐπί πλέον ὅτι ὁ L. κατόρθωσε νά συμπληρώσει καί εμβαθύνει τήν ἐκεῖ κτηθείσα μεγάλη πείρα στον ἐν λόγω τομέα, τόσο κατά τά έτη ἀπό 1973 έως 1976 ὡς εντεταλμένος ελεγκτής τῆς 'Επιτροπής στην Κεντρική 'Αφρική, ὅσο καί μεταγενέστερα ὡς προϊστάμενος τοῦ τμήματος Β 1 τῆς Γενικής Διευθύνσεως «Ἀνάπτυξη». Ὅσον άφορᾶ τό θέμα αὐτό, έχω τήν εντύπωση — επιτρέψατε μου νά τό ἀναφέρω ἀμέσως — ὅτι ἐκ τούτων διαφαίνεται ἀσφαλώς ἡ ύπαρξη σταθερής βάσεως πρός θετική κρίση τοῦ διορισθέντος υποψηφίου καί ὅτι, ἐν πάση περιπτώσει, ἡ κριτική τοῦ προσφεύγοντος καμμία προφανή πλάνη δέν ἀποκαλύπτει. αα) Ή κυρία αιτίαση τοῦ προσφεύγοντος ἀναφέρεται, ὡς γνωστόν — ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος πού εδόθη στά στοιχεία ἐκτιμήσεως ἀπό τήν 'Επιτροπή — στην δραστηριότητα τοῦ L. στόν ιδιωτικό τομέα. Θεωρεί ἐπ' αὐτοῦ ὅτι στην κατά τόν τρόπο αὐτό κτηθείσα πείρα πρέπει ἐξ ἀρχής νά ἀποδοθεί μόνον σχετική ἀξία, δεδομένου ὅτι αυτή εἶναι παρωχημένη. Κατά τήν άποψη μου ὅμως αὐτό είναι εσφαλμένο, λαμβανομένων ὑπ' ὄψη τῶν ἐν λόγω χρονικών περιόδων καί τῆς ἀπουσίας ενδείξεων περί τοῦ ὅτι ὁ ἐν προκειμένω τομεύς υπέστη ἐν τῶ μεταξύ θεμελιώδεις ἀλλαγές. 'Επί πλέον, εἶναι σημαντικό τό γεγονός ὅτι ἐν συνεχεία ὁ L. δέν ἤσκησε τίς ἐπαγγελματικές του δραστηριότητες σέ εντελώς διαφορετικό τομέα, άλλά ἀνέλαβε καθήκοντα τά όποια βεβαίως ήσαν ἱκανά νά διατηρήσουν καί διευρύνουν τήν κτηθείσα πείρα. Ὁ προσφεύγων προσπαθεί περαιτέρω νά θέσει ἐν ἀμφιβόλω τήν ἀπό τόν L. κτηθείσα στόν ιδιωτικό τομέα πεῖρα, προβάλλοντας ἀφ' ενός ὅτι ὁ κοινωνικός εξοπλισμός στους τομείς τῆς υγείας, τῆς λαϊκής στέγης καί τῆς εκπαιδεύσεως τοποθετείται ἀναμφιβόλως στό κέντρο τῶν δραστηριοτήτων τοῦ τμήματος C 5 — διότι πράγματι ἀποτελεί ἀντικείμενο τοῦ 95 % ὅλων τῶν σχεδίων — καί αντιπαραθέτοντας ἀφ' έτερου αὐτό πού προέκυπτε ἀπό τά έγγραφα πού ἐπεκαλεῖτο ή 'Επιτροπή ὅσον άφορᾶ τήν προγενέστερη συμμετοχή τοῦ L. σέ σχέδια πού ἀνεφέροντο σέ αναπτυσσόμενες χῶρες. Ἔπειτα, ὁ διορισθείς υποψήφιος συμμετέσχε μόνον σέ περιορισμένο ἀριθμό σχεδίων τά όποια, ἐπί πλέον, αφορούσαν μόνον μικρό ἀριθμό χωρῶν, ἐνῶ τό τμήμα C 5 εἶναι ἁρμόδιο γιά 60 έως 80 ἀναπτυσσόμενες χώρες. Εἶναι επίσης σαφές, κατά τόν προσφεύγοντα πάντοτε, ὅτι ἀπό τόν μικρό ἀριθμό σχεδίων μόνον έξι ὑπήγοντο στόν τομέα «Κοινωνικός εξοπλισμός καί πολεοδομία», ἐνῶ κανένα δέν ἀφοροῦσε τόν τομέα «υγεία καί λαϊκή στέγη» καί ὅτι τέσσερα σχέδια τοῦ τομέως «εκπαίδευση» ἀφοροῦσαν μόνον ἕνα μικρό τμήμα του. Ἐπ' αὐτοῦ ὅμως πρέπει νά ἀντιπαρατηρηθεῖ — έκτός τοῦ ὅτι ὁ προσφεύγων επικαλείται μόνον 'ένα ἐκ τῶν δύο έγγραφων πού προσεκόμισε ἡ 'Επιτροπή ἐνῶ παρασιωπᾶ τό άλλο — ὅτι μία τέτοια ποσοτική θεώρηση ήδη κατ' ἀρχήν πρέπει νά θεωρηθεί εσφαλμένη. 'Εξ άλλου, δέν πρέπει νά παραβλεφθεί ὅτι τό ἐν λόγω ἔγγραφο ἀναφέρει μόνον τά σημαντικότερα σχέδια, ήτοι δέν περιλαμβάνει εξαντλητική ἀπαρίθμηση, καί ὅτι ἐπί πλέον — ὅσον άφορᾶ τόν ἀριθμό τῶν ἐν λόγω χωρών — ὁ L. ἠδυνήθη ἐν πάση περιπτώσει κατά τήν μεταγενέστερη δραστηριότητα του νά ἀποκτήσει χρήσιμη πρόσθετη πείρα. ββ) 'Εξ άλλου, δέν δύναμαι επίσης νά συμμερισθώ τήν άποψη τοῦ προσφεύγοντος, ὅτι ἡ 'Επιτροπή κατά τήν ἐκτίμηση τοῦ διορισθέντος υποψηφίου έλαβε ἀδίκως ὑπ' ὄψη τήν δραστηριότητα πού αυτός ἤσκησε ἀπό τοῦ 1973 μέχρι τοῦ 1976 ὡς εντεταλμένος ελεγκτής στην Κεντρική 'Αφρική καί ἐν συνεχεία ὡς προϊστάμενος τμήματος στην 'Επιτροπή. Βεβαίως, δύναται ἀφ' ἑνός νά εἶναι ἀληθές ὅτι ἡ επεξεργασία σχεδίων — ὅπως προκύπτει ἀπό τήν περιγραφή τῶν δραστηριοτήτων τοῦ τμήματος C 5 — συντελείται στίς Βρυξέλλες καί ὅτι ἀπό ἐκεῖ επίσης ελέγχεται γενικώς ἡ εκτέλεση τους. Δύναται ἐν τούτοις ευλόγως νά υποτεθεί ὅτι ένας εντεταλμένος ελεγκτής, ὁ όποιος — ὅπως ἐβεβαίωσε κατά τρόπο πειστικό ή 'Επιτροπή — δέν εἶναι επιφορτισμένος μόνον μέ ἐξηρτημένα καθήκοντα εκτελέσεως, ἀλλά πρέπει νά θεωρηθεί ὡς ένα εἶδος πρεσβευτοῦ μέ εὐρείες καί σημαντικές ἁρμοδιότητες, δύναται βεβαιότατα νά είναι επίσης σέ θέση νά ἀποκτήσει, ὅσον άφορᾶ ένα μεγάλο ἀριθμό σχεδίων, χρήσιμες γνώσεις ὑπό τήν έννοια τῆς ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως ἡ ὁποία εξετάζεται ἐν προκειμένω. Καί δύναμαι βεβαίως νά παραλείψω νά εισέλθω στίς λεπτομέρειες τῆς ἐν μέρει μκροπρεποῦς επιχειρηματολογίας τοῦ προσφεύγοντος ὅσον άφορᾶ τό ἐπίπεδο ὁρισμένων σχεδίων εκτελεσθέντων μεταξύ 1973 καί 1976 καί τῆς ἐπ' αυτών ἀσκηθείσης κριτικής. Ὅσον άφορα ἀφ' έτερου τά καθήκοντα τοῦ L. ὡς προϊσταμένου τοῦ τμήματος Β 1, δύναται βεβαίως νά θεωρηθεί βέβαιο ὅτι αυτός ὑπό τήν ἀνωτέρω ἰδιότητα, συμφώνως πρός τήν κατά τήν διαδικασία δοθείσα περιγραφή τῶν καθηκόντων, ἠσχολήθη ὀλιγότερο εντατικά μέ σχέδια ἀπό ὅτι θά ἠδύνατο νά τό πράξει, στό πλαίσιο τοῦ τμήματος C 5. Όμως, δεδομένου ὅτι, ἀντιθέτως πρός τους Ισχυρισμούς τοῦ προσφεύγοντος, τό τμήμα Β 1 δέν ἀσχολείται μόνον μέ μία απλή καταγραφή σχεδίων — άλλωστε, στό συμπληρωματικό του υπόμνημα ἀναφέρει επίσης ὅτι περιγραφές σχεδίων καί χρηματικές εκτιμήσεις διενεργούνται τουλάχιστον ἐν μέρει, ἀπό κοινού ἀπό τά τμήματα Β 1 καί C 5 — καί δεδομένου ὅτι δέν κατέστη επίσης δυνατό νά ἀμφισβητηθεί ὅτι ὁ L., ἀπό τοῦ 1976, ὑπό τήν ἰδιότητα του ὡς προϊσταμένου τμήματος, συμμετέσχε σέ μία σειρά σημαντικών συνεδριάσεων καί ἐπραγματοποίησε ταξίδια σέ ὅλες σχεδόν τίς ἀναπτυσσόμενες χώρες γιά τίς όποιες εἶναι αρμόδιο τό τμήμα, μοῦ φαίνεται ἀδιανόητο ὅτι κατά τόν τρόπο αυτό δέν ἀπεκτήθη καμμία χρήσιμη καί σταθερή πείρα ιδίως όσον άφορᾶ τό πεδίο δραστηριότητος τοῦ τμήματος C 5. δ) Κατά συνέπεια, καί ὁ δεύτερος λόγος ἀκυρώσεως δέν δύναται νά γίνει δεκτός, διότι γενικῶς δέν ἀπέκτησα την πεποίθηση ὅτι ἡ 'Επιτροπή έκρινε εσφαλμένως ὅτι ὁ ἐν λόγω υποψήφιος συνεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις πού ἀναφέρονται στην ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως.