ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά WR

(Υπόθεση C-279/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης - Οδηγία 2008/118/ΕΚ - Άρθρο 33, παράγραφος 3 - Προϊόντα τα οποία «έχουν τεθεί σε ανάλωση» σε ένα κράτος μέλος και κατέχονται για εμπορικούς σκοπούς σε άλλο κράτος μέλος - Υπόχρεος για την καταβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης που κατέστη απαιτητός όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα - Κάτοχος των παραδοτέων σε άλλο κράτος μέλος προϊόντων - Μεταφορέας των προϊόντων)

(2021/C 297/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

κατά

WR

Διατακτικό

Το άρθρο 33, παράγραφος 3, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι πρόσωπο το οποίο μεταφέρει σε άλλο κράτος μέλος για λογαριασμό τρίτου προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και έχει υπό τη φυσική εξουσία του τα προϊόντα αυτά κατά το χρονικό σημείο που ο σχετικός ειδικός φόρος κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός είναι υπόχρεο για την καταβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης βάσει της διατάξεως αυτής, ακόμη και αν δεν αντλεί κανένα δικαίωμα ή όφελος από τα συγκεκριμένα προϊόντα και δεν γνωρίζει ότι αυτά υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης ή, στην περίπτωση που το γνωρίζει, αγνοεί ότι έχει καταστεί απαιτητός ο εν λόγω φόρος.

(1) ΕΕ C 230 της 8.7.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2021 [αίτηση του High Court (Irland) (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Friends of the Irish Environment Ltd κατά Commissioner for Environmental Information

(Υπόθεση C-470/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Σύμβαση του Ώρχους - Οδηγία 2003/4/ΕΚ - Δικαίωμα προσβάσεως στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που κατέχουν οι δημόσιες αρχές - Άρθρο 2, σημείο 2 - Έννοια της «δημόσιας αρχής» - Φορείς ή όργανα που ενεργούν υπό δικαστική ιδιότητα - Πληροφορίες περιλαμβανόμενες στη δικογραφία περατωθείσας ένδικης διαδικασίας)

(2021/C 217/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Irland)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Friends of the Irish Environment Ltd

κατά

Commissioner for Environmental Information

παρισταμένης της: Courts Service of Ireland

Διατακτικό

Το άρθρο 2, σημείο 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν διέπει την πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που περιέχονται στις δικογραφίες, δεδομένου ότι ούτε τα δικαστήρια ούτε οι φορείς ή τα όργανα που τελούν υπό τον έλεγχό τους και, συνακόλουθα, συνδέονται στενά με αυτά συνιστούν «δημόσιες αρχές» κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, οπότε δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

(1) ΕΕ C 280 της 19.08.2019.
C 217/11

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2021 [αίτηση του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The North of England P & I Association Ltd., διάδοχος της Marine Shipping Mutual Insurance Company κατά Bundeszentralamt für Steuern

(Υπόθεση C-786/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής - Δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ - Άρθρο 2, στοιχείο δ', δεύτερη περίπτωση - Οδηγία 92/49/ΕΟΚ - Άρθρο 46, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο - Φόρος ασφαλίστρων - Έννοια του «κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος» - Μεταφορικά μέσα κάθε είδους - Έννοια του «κράτους μέλους καταχώρισης» - Ασφάλιση ποντοπόρων πλοίων - Πλοία τα οποία είναι εγγεγραμμένα στο νηολόγιο που τηρείται από ένα κράτος μέλος, αλλά φέρουν τη σημαία άλλου κράτους μέλους ή τρίτου κράτους βάσει αδείας προσωρινής αλλαγής σημαίας)

(2021/C 217/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The North of England P & I Association Ltd., διάδοχος της Marine Shipping Mutual Insurance Company

κατά

Bundeszentralamt für Steuern

Διατακτικό

Το άρθρο 46, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο δ', δεύτερη περίπτωση, της δεύτερης οδηγίας 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι, όταν συμβάσεις ασφαλίσεως αφορούν την κάλυψη διαφόρων κινδύνων που συνδέονται με την εκμετάλλευση ποντοπόρων πλοίων τα οποία είναι εγγεγραμμένα σε νηολόγιο που τηρείται από ένα κράτος μέλος, αλλά φέρουν τη σημαία άλλου κράτους μέλους ή τρίτου κράτους βάσει αδείας προσωρινής αλλαγής σημαίας, πρέπει να θεωρείται ως «κράτος μέλος καταχώρισης» του οικείου πλοίου και, επομένως, ως «κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος», κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, το οποίο έχει την αποκλειστική εξουσία φορολογήσεως των ασφαλίστρων που καταβάλλονται στο πλαίσιο των εν λόγω συμβάσεων ασφαλίσεως, το κράτος μέλος που τηρεί το νηολόγιο στο οποίο είναι εγγεγραμμένο το πλοίο αυτό με κύριο σκοπό την απόδειξη της κυριότητας του πλοίου.

(1) ΕΕ C 45 της 10.2.2020.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2021 [αίτηση του Court of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TKF κατά Department of Justice for Northern Ireland

(Υπόθεση C-729/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής - Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009 - Χρονικό πεδίο εφαρμογής - Άρθρο 75 - Αποφάσεις που εκδόθηκαν από δικαστήριο κράτους μέλους πριν από την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση)

(2021/C 217/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal in Northern Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

TKF

κατά

Department of Justice for Northern Ireland

Διατακτικό

1) Το άρθρο 75, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο στις αποφάσεις που εκδόθηκαν από τα εθνικά δικαστήρια σε κράτη που ήταν ήδη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τον χρόνο έκδοσης των αποφάσεων αυτών.

2) Κατ’ ορθή ερμηνεία του κανονισμού 4/2009, από καμία διάταξή του δεν μπορεί να συναχθεί ότι αποφάσεις σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής οι οποίες εκδόθηκαν σε κράτος πριν από την προσχώρησή του στην Ένωση και πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού μπορούν να αναγνωριστούν και να εκτελεστούν, μετά την προσχώρηση του κράτους αυτού στην Ένωση, σε άλλο κράτος μέλος.

(1) ΕΕ C 423 της 16.12.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Απριλίου 2021 [αίτηση του Prim’Awla 
tal-Qor ti Ċivili — Ġur isdizzjoni Kostituzzjonali (Μάλτα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — 
Repubblik a κατά Il-Pr im Minis tru
(Υπόθεση C-896/19) (1)
(Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 2 ΣΕΕ – Αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Κράτος δικαίου –  
Άρθρο 49 ΣΕΕ – Προσχώρηση στην Ένωση – Μη αποδυνάμωση του επιπέδου προστασίας των αξιών 
της Ένωσης – Αποτελεσματική δικαστική προστασία – Άρθρο 19 ΣΕΕ – Άρθρο 47 του Χάρτη των 
Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Πεδίο εφαρμογής – Ανεξαρτησία των δικαστών 
κράτους μέλους – Διαδικασία διορισμού – Εξουσία του Πρωθυπουργού – Συμμετοχή της Επιτροπής 
Δικαστικών Διορισμών)
(2021/C 228/08)
Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
Αιτούν δικαστήριο
Qor ti Ċivili Prim’Awla — Ġur isdizzjoni Kostituzzjonali
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Repubblika
κατά
Il-Pr im Ministr u
παρισταμένης της: WY
Διατακτικό
1)Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ μπορεί να εφαρμοσθεί σε υπόθεση στην οποία εθνικό δικαστήριο 
επιλαμβάνεται προβλεπόμενου από το εθνικό δίκαιο μέσου ένδικης προστασίας με το οποίο ζητείται να αποφανθεί το 
δικαστήριο αυτό επί της συμβατότητας προς το δίκαιο της Ένωσης εθνικών διατάξεων που διέπουν τη διαδικασία διορισμού των 
δικαστών του κράτους μέλους στο οποίο ανήκει το εν λόγω δικαστήριο. Για την ερμηνεία της ως άνω διατάξεως, πρέπει να 
λαμβάνεται δεόντως υπόψη το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2)Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ δεν αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις οι οποίες παρέχουν στον Πρωθυπουργό 
του οικείου κράτους μέλους αποφασιστική εξουσία κατά τη διαδικασία διορισμού των δικαστών, προβλέποντας συγχρόνως την 
παρέμβαση, στη διαδικασία αυτή, ενός ανεξάρτητου οργάνου επιφορτισμένου, μεταξύ άλλων, με την αξιολόγηση των 
υποψηφίων για την πλήρωση θέσεως δικαστή και την παροχή γνώμης στον εν λόγω Πρωθυπουργό.
(1) ΕΕ C 77 της 9.3.2020.14.6.2021 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 228/7
C 263/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2021 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Granarolo SpA κατά Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo Economico, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il suppor

(Υπόθεση C-617/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Άρθρο 3, στοιχείο ε' - Έννοια της «εγκατάστασης» - Άρθρο 3, στοιχείο στ' - Έννοια του «φορέα εκμετάλλευσης» - Παράρτημα I, σημεία 2 και 3 - Κανόνας του αθροιστικού υπολογισμού - Άθροιση των παραγωγικών ικανοτήτων των δραστηριοτήτων μιας εγκατάστασης - Μεταβίβαση μονάδας συμπαραγωγής ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας από τον κύριο βιομηχανικού συγκροτήματος - Σύμβαση προμήθειας ενέργειας μεταξύ μεταβιβάζουσας και αποκτώσας επιχείρησης - Ενημέρωση της άδειας εκπομπής αερίων θερμοκηπίου)

(2021/C 263/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Granarolo SpA

κατά

Ministero dell’ Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo Economico, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il suppor

παρισταμένης της: E.ON Business Solutions Srl, πρώην E.ON Connecting Energies Italia Srl,

Διατακτικό

Το άρθρο 3, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σε συνδυασμό με το παράρτημά της I, σημεία 2 και 3, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στην αποδοχή του αιτήματος ενημέρωσης, κατά το άρθρο 7 της οδηγίας, της άδειας εκπομπής αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλει ο κύριος συγκροτήματος παραγωγής το οποίο διαθέτει θερμοηλεκτρικό σταθμό με δραστηριότητα που εμπίπτει στο εν λόγω παράρτημα, όταν αυτός μεταβίβασε μονάδα συμπαραγωγής η οποία βρίσκεται στον ίδιο βιομηχανικό τόπο με το συγκρότημα και η οποία ασκεί δραστηριότητα με παραγωγική ικανότητα μικρότερη από το ελάχιστο όριο που προβλέπεται στο εν λόγω παράρτημα Ι προς επιχείρηση εξειδικευμένη στον ενεργειακό τομέα, συνάπτοντας ταυτόχρονα με την επιχείρηση αυτή σύμβαση η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι η παραγόμενη από τη μονάδα συμπαραγωγής ενέργεια θα παραδίδεται στο ως άνω συγκρότημα, στην περίπτωση που ο θερμοηλεκτρικός σταθμός και η μονάδα συμπαραγωγής δεν αποτελούν μία ενιαία εγκατάσταση, κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο ε', της εν λόγω οδηγίας, και ο κύριος του συγκροτήματος παραγωγής δεν είναι πλέον, εν πάση περιπτώσει, ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας συμπαραγωγής, κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο στ', της ίδιας οδηγίας.

(1) ΕΕ C 399 της 25.11.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2021 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs κατά Wellcome Trust Ltd

(Υπόθεση C-459/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 43 και 44 - Τόπος παροχής υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα αυτή - Τόπος παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως επενδύσεων τις οποίες λαμβάνει φιλανθρωπική οργάνωση για μη οικονομική επαγγελματική δραστηριότητα από παρόχους εγκατεστημένους εκτός της Ένωσης)

(2021/C 182/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

κατά

Wellcome Trust Ltd

Διατακτικό

Το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία υποκείμενος στον φόρο ο οποίος ασκεί επαγγελματικά μη οικονομική δραστηριότητα λαμβάνει παροχές υπηρεσιών για τις ανάγκες της εν λόγω μη οικονομικής δραστηριότητας, πρέπει να θεωρείται ότι το πρόσωπο αυτό λαμβάνει τις συγκεκριμένες υπηρεσίες ως υποκείμενος στον φόρο «ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα αυτή», κατά την έννοια του ανωτέρω άρθρου.

(1) ΕΕ C 280 της 19.08.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2021 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — VK κατά An Bord Pleanála

(Υπόθεση C-739/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών από δικηγόρους - Οδηγία 77/249/ΕΟΚ - Άρθρο 5 - Υποχρέωση του παρέχοντος υπηρεσίες δικηγόρου, ο οποίος εκπροσωπεί πελάτη στο πλαίσιο εθνικής ένδικης διαδικασίας, να ενεργεί κατόπιν συμφωνίας με δικηγόρο που ασκεί τη δραστηριότητά του ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της υπόθεσης - Όρια)

(2021/C 182/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

VK

κατά

An Bord Pleanála

παρισταμένων των: The General Council of the Bar of Ireland, The Law Society of Ireland and the Attorney General

Διατακτικό

Το άρθρο 5 της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους, έχει την έννοια ότι:

— λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, δεν απαγορεύει να επιβάλλεται σε δικηγόρο, ο οποίος παρέχει υπηρεσίες εκπροσώπησης του πελάτη του, η υποχρέωση να ενεργεί κατόπιν συμφωνίας με δικηγόρο που ασκεί τις δραστηριότητές του ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της υπόθεσης και ο οποίος υπέχει ευθύνη, εφόσον συντρέχει λόγος, έναντι του δικαστηρίου αυτού, στο πλαίσιο συστήματος που επιβάλλει στους δικηγόρους υποχρεώσεις δεοντολογίας και δικονομικές υποχρεώσεις όπως είναι η υποχρέωση υποβολής στο επιληφθέν δικαστήριο κάθε νομικού, νομοθετικού ή νομολογιακού στοιχείου, για την ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας, από τις οποίες απαλλάσσεται ο πολίτης που αποφασίζει να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του·

— δεν είναι δυσανάλογη, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, η υποχρέωση του παρέχοντος υπηρεσίες δικηγόρου να ενεργεί κατόπιν συμφωνίας με δικηγόρο που ασκεί τη δραστηριότητά του ενώπιον του επιληφθέντος δικαστηρίου, στο πλαίσιο συστήματος στο οποίο οι δικηγόροι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τους αντίστοιχους ρόλους τους, δεδομένου ότι ο δικηγόρος που ασκεί τη δραστηριότητά του ενώπιον του επιληφθέντος δικαστηρίου έχει ως μοναδικό σκοπό, κατά γενικό κανόνα, να επικουρεί τον παρέχοντα υπηρεσίες δικηγόρο προκειμένου να του παράσχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει την προσήκουσα εκπροσώπηση του πελάτη και την ορθή εκπλήρωση των υποχρεώσεών του έναντι του δικαστηρίου αυτού·

— η επιβολή γενικής υποχρέωσης ενέργειας κατόπιν συμφωνίας με δικηγόρο που ασκεί τη δραστηριότητά του ενώπιον του επιληφθέντος δικαστηρίου, χωρίς να καθίσταται δυνατή η συνεκτίμηση της πείρας του παρέχοντος υπηρεσίες δικηγόρου, βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.

(1) ΕΕ C 413 της 09.12.2019.
C 182/10

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Μαρτίου 2021 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X κατά Kuoni Travel Ltd

(Υπόθεση C-578/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 90/314/ΕΟΚ - Άρθρο 5, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση - Οργανωμένα ταξίδια και οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις - Σύμβαση οργανωμένου ταξιδίου συναφθείσα μεταξύ διοργανωτή ταξιδίων και καταναλωτή - Ευθύνη του διοργανωτή ταξιδίων για την προσήκουσα εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη σύμβαση εκ μέρους άλλων παρόχων υπηρεσιών - Ζημίες προκληθείσες από πράξεις υπαλλήλου του παρόχου υπηρεσιών - Απαλλαγή από την ευθύνη - Γεγονός που δεν μπορεί να προβλεφθεί ή να αποτραπεί από τον διοργανωτή ταξιδίων ή τον πάροχο υπηρεσιών - Έννοια του «παρέχοντος υπηρεσίες»)

(2021/C 182/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

X

κατά

Kuoni Travel Ltd

παρισταμένης της: ABTA Ltd

Διατακτικό

Το άρθρο 5, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις, καθόσον προβλέπει λόγο απαλλαγής του διοργανωτή οργανωμένου ταξιδίου από την ευθύνη για την προσήκουσα εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από σύμβαση με αντικείμενο ταξίδι τέτοιου είδους, η οποία συνήφθη μεταξύ του διοργανωτή και καταναλωτή και η οποία διέπεται από την εν λόγω οδηγία, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση μη εκπληρώσεως ή πλημμελούς εκπληρώσεως των συγκεκριμένων υποχρεώσεων οφειλομένης σε πράξεις υπαλλήλου ενός παρόχου υπηρεσιών που εκτελεί τη σύμβαση:

— ο υπάλληλος αυτός δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως παρέχων υπηρεσίες για τους σκοπούς εφαρμογής της διατάξεως αυτής,

— ο δε διοργανωτής δεν δύναται να απαλλαγεί από την ευθύνη του λόγω μη εκπληρώσεως ή λόγω πλημμελούς εκπληρώσεως, κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω διατάξεως.

(1) ΕΕ C 328 της 30.9.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Φεβρουαρίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας, Βασιλείου της Δανίας, Δημοκρατίας της Φινλανδίας, Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων

(Υπόθεση C-389/19 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 - Καταχώριση, αξιολόγηση, αδειοδότηση και περιορισμοί των χημικών προϊόντων - Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί χορηγήσεως αδείας για ορισμένες χρήσεις του κίτρινου θειοχρωμικού μολύβδου και του ερυθρού μείγματος θειικού, μολυβδαινικού και χρωμικού μολύβδου, ουσιών που συμπεριλαμβάνονται στο παράρτημα XIV του εν λόγω κανονισμού - Ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία - Προϋποθέσεις χορηγήσεως αδείας - Εξέταση της μη διαθεσιμότητας εναλλακτικών λύσεων)

(2021/C 138/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Lindenthal, K. Mifsud-Bonnici και G. Tolstoy, στη συνέχεια R. Lindenthal και K. Mifsud-Bonnici, επικουρούμενοι από τον K. Nordlander, advokat)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Meyer-Seitz, H. Shev, J. Lundberg, H. Eklinder και A. Falk, στη συνέχεια O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, M. Salborn Hodgson, R. Shahsavan Eriksson, H. Shev και H. Eklinder), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Nymann-Lindegren, M. S. Wolff και P. Z. L. Ngo, στη συνέχεια J. Nymann-Lindegren και M. S. Wolff), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: S. Hartikainen), Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Neergaard, A. Tamás και C. Biz), Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Heikkilä, W. Broere και C. Schultheiss, στη συνέχεαι M. Heikkilä, W. Broere και J. Löfgren)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Αναιρεί το σημείο 2 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Μαρτίου 2019, Σουηδία κατά Επιτροπής (T-837/16, EU:T:2019:144).

2) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.

3) Διατηρούνται τα αποτελέσματα της εκτελεστικής αποφάσεως C(2016) 5644 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2016, περί χορηγήσεως άδειας για ορισμένες χρήσεις των ουσιών «κίτρινο του θειοχρωμικού μολύβδου» και «ερυθρό μείγματος θειικού, μολυβδαινικού και χρωμικού μολύβδου» δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, μέχρις ότου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφανθεί εκ νέου επί της αιτήσεως αδειοδοτήσεως την οποία υπέβαλε η DCC Maastricht BV.

4) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Βασίλειο της Δανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους που αφορούν την αναιρετική διαδικασία.

(1) ΕΕ C 246 της 22.07.2019.
C 110/10

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2021 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Azienda Agricola Ambrosi Nicola Giuseppe κ.λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

(Υπόθεση C-640/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 - Ποσοστώσεις γάλακτος - Εισφορές επί των πλεονασμάτων - Γάλα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τυριών με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) τα οποία προορίζονται να εξαχθούν σε τρίτες χώρες - Εξαίρεση - Άρθρο 32, στοιχείο α', άρθρο 39, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α', άρθρο 40, παράγραφος 2, και άρθρο 41, στοιχείο β', ΣΛΕΕ - Αρχές της αναλογικότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων - Κύρος)

(2021/C 110/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Azienda Agricola Ambrosi Nicola Giuseppe, Azienda Agricola Castagna Giovanni, Soc. Azienda Agricola Castellani Enio, Nereo e Giuliano Ss, Azienda Agricola De Fanti Maria Teresa, Azienda Agricola Giacomazzi Vilmare, Soc. Azienda Agricola Iseo di Lunardi Giampaolo e Silvano Ss, Soc. Azienda Agricola Mastrolat di Mastrotto Franco e Luca Ss, Azienda Agricola Righetti Michele e Damiano, Azienda Agricola Scandola Stefano e Gianni, Azienda Agricola Tadiello Roberto, Azienda Agricola Turazza Mario, Azienda Agricola Zuin Tiziano, 2 B Società Agricola Srl, Azienda Agricola Fracasso Claudio, Azienda Agricola Pozzan Mirko

κατά

Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

Διατακτικό

1) Τα άρθρα 55, 65 και 78 του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 248/2008 του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2008, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν εξαιρούν από τον υπολογισμό των εθνικών ποσοστώσεων για την παραγωγή γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων, καθώς και των εισφορών επί των πλεονασμάτων, τις ποσότητες γάλακτος που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τυριών με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης τα οποία προορίζονται να εξαχθούν σε τρίτες χώρες.

2) Από την εξέταση του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να κλονίσουν το κύρος των άρθρων 55, 65 και 78 του κανονισμού 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 248/2008.

(1) ΕΕ C 399 της 25.11.2019.