Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας 
(Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Καπνοβιομηχανία Καρέλια AE κατά Υπουργού 
Οικονομικών
(Υπόθεση C-81/15) (1)
(Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων καταναλώσεως — 
Οδηγία 92/12/ΕΟΚ — Βιομηχανοποιημένα καπνά που διακινούνται υπό καθεστώς αναστολής 
επιβολής του ειδικού φόρου καταναλώσεως — Ευθύνη του εγκεκριμένου αποθηκευτή — Δυνατότητα 
των κρατών μελών να προβλέπουν αλληλέγγυα ευθύνη του εγκεκριμένου αποθηκευτή για την 
πληρωμή των χρηματικών κυρώσεων που επιβάλλονται στους δράστες λαθρεμπορίας — Αρχές της 
αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου)
(2016/C 287/12)
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Αιτούν δικαστήριο
Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Καπνοβιομηχανία Καρέλια AE
κατά
Υπουργού Οικονομικών
Διατακτικό
Η οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την 
κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως τροποποιήθηκε με την 
οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του 
δικαίου της Ένωσης, ιδίως δε των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική 
κανονιστική ρύθμιση –όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη που επιτρέπει να κηρύσσεται αλληλεγγύως υπεύθυνος για την πληρωμή 
των ποσών των χρηματικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν λόγω παραβάσεως κατά τη διακίνηση εμπορευμάτων υπό καθεστώς 
αναστολής επιβολής των ειδικών φόρων καταναλώσεως ο κύριος των προϊόντων αυτών, όταν έχει συμβατική σχέση με τους 
δράστες της παραβάσεως η οποία τους καθιστά εντολοδόχους του– δυνάμει της οποίας ο εγκεκριμένος αποθηκευτής κηρύσσεται 
αλληλεγγύως υπεύθυνος για την πληρωμή των εν λόγω ποσών, χωρίς να μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτή 
αποδεικνύοντας ότι δεν έχει καμία σχέση με τις ενέργειες των δραστών της παραβάσεως, ακόμη και αν, σύμφωνα με το εθνικό 
δίκαιο, ο αποθηκευτής αυτός, κατά τον χρόνο διαπράξεως της παραβάσεως, δεν είχε ούτε την κυριότητα των εμπορευμάτων ούτε 
συμβατική σχέση με τους δράστες της παραβάσεως αυτής η οποία να τους καθιστά εντολοδόχους του. 
(1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 31ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Landger icht 
Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Reha Training Gesellschaf t für Spor t- 
und Unfallrehabilitation mbH κατά Gesellschaf t für musikalische Aufführ ungs- und mechanische 
Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)
(Υπόθεση C-117/15) (1)
(Προδικαστική παραπομπή — Πνευματική ιδιοκτησία — Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά 
δικαιώματα — Οδηγία 2001/29/ΕΚ — Άρθρο 3, παράγραφος 1 — Οδηγία 2006/115/ΕΚ — Άρθρο 8, 
παράγραφος 2 — Ερμηνεία της έννοιας «παρουσίαση στο κοινό» — Εγκατάσταση συσκευών 
τηλεοράσεως από τον ιδιοκτήτη κέντρου αποκαταστάσεως ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση 
τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς)
(2016/C 287/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Landg ericht KölnC 287/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.8.2016
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Reha Training Gesellsch aft für Spor t- und Unfallrehabilitation mbH
κατά
Gesellsch aft für musikalische Auffü hrungs- und mechanisc he Vervielfält igungsrecht e eV (GEMA)
παρισταμένης της: Gesellsch aft zur Verwertung von Leistungsschutzrec hten mbH (GVL)
Διατακτικό
Σε υπόθεση όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, στο πλαίσιο της οποίας υποστηρίζεται ότι η προβολή τηλεοπτικών εκπομπών μέσω 
συσκευών τηλεοράσεως που ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως έχει εγκαταστήσει στους χώρους του θίγει τα δικαιώματα 
πνευματικής ιδιοκτησίας και τα προστατευόμενα δικαιώματα πλειάδας ενδιαφερομένων, ιδίως συνθετών, στιχουργών και 
εκδοτών μουσικών έργων, αλλά και καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών, παραγωγών φωνογραφημάτων και δημιουργών 
έργων λόγου, καθώς και των εκδοτών τους, πρέπει να κριθεί εάν τέτοια κατάσταση συνιστά «παρουσίαση στο κοινό» τόσο κατά 
την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 
22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην 
κοινωνία της πληροφορίας, όσο και κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και 
ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, και δη βάσει των ίδιων 
ερμηνευτικών κριτηρίων. Οι δύο αυτές διατάξεις έχουν μάλιστα την έννοια ότι τέτοια προβολή συνιστά «παρουσίαση στο κοινό». 
(1) ΕΕ C 198 της 15.6.2015.
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 [αίτηση του Korkein hallinto-oik eus 
(Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κίνησε ο C
(Υπόθεση C-122/15) (1)
(Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Αρχές της ίσης μεταχείρισης και της 
απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ηλικίας — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Ίση μεταχείριση στην 
απασχόληση και την εργασία — Άρθρα 2, 3 και 6 — Διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας — 
Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει, σε ορισμένες περιπτώσεις, υψηλότερη φορολόγηση των 
εισοδημάτων από συντάξεις γήρατος σε σχέση με τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία — Πεδίο 
εφαρμογής της οδηγίας 2000/78 — Αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της άμεσης 
φορολογίας)
(2016/C 287/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Korkein hallinto-oik eus
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
C
Διατακτικό
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη 
διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι εθνική ρύθμιση 
όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία αφορά πρόσθετο φόρο επί των εισοδημάτων από συντάξεις, δεν εμπίπτει 
στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της ως άνω οδηγίας ούτε, κατά συνέπεια, σε εκείνο του άρθρου 21, παράγραφος 1, του Χάρτη 
των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
(1) ΕΕ C 171 της 26.5.2015.8.8.2016 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 287/11