Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 3ης Μαρτίου 1998. - Hanne Norup Carlsen, Ingeborg Fangel, Nicolas Fischer, Jørgen Erik Hansen, Marianne Henriksen, Ole Donbæk Jensen, Yvonne Petersen, Iver Reedtz-Thott, Lars Ringholm και Arne Würgler κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Απόφαση απορρίπτουσα αίτημα επιδείξεως ορισμένων εγγράφων - Γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας - Προστασία του δημοσίου συμφέροντος - Αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων - Αίτηση διαβιβάσεως εγγράφων σε εθνικό δικαστήριο. - Υπόθεση T-610/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00485



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Πράξεις των οργάνων - Αιτιολογία - Υποχρέωση - Περιεχόμενο - Απόφαση απορρίπτουσα αίτημα επιδείξεως γνωμοδοτήσεων των νομικών υπηρεσιών των κοινοτικών οργάνων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 190)

2 Συμβούλιο - Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου - Άρνηση επιδείξεως γνωμοδοτήσεων των νομικών υπηρεσιών των κοινοτικών οργάνων - Παράβαση του κώδικα συμπεριφοράς ή της αποφάσεως 93/731 - Δεν υπάρχει

(Απόφαση 93/731 του Συμβουλίου)

3 Aσφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Μέτρα μη προδικάζοντα την απόφαση επί της ουσίας - Αίτημα επιδείξεως εγγράφων το οποίο αποτέλεσε το αντικείμενο αρνητικής αποφάσεως η οποία προσβάλλεται με προσφυγή ακυρώσεως - Μη πληρούμενη προϋπόθεση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 107 § 4)

Περίληψη

4 Η επιβαλλόμενη από το άρθρο 190 της Συνθήκης αιτιολογία πρέπει να είναι προσαρμοσμένη προς τη φύση της οικείας πράξεως. Από την αιτιολογία πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική του οργάνου που εκδίδει την πράξη, προκειμένου να καθίσταται δυνατό στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που υπαγόρευσαν το ληφθέν μέτρο και στο δικαστήριο να ασκεί τον έλεγχό του.

Προκειμένου περί αποφάσεως απορρίπτουσας αίτημα επιδείξεως εγγράφων του Συμβουλίου, η οποία αιτιολογείται με τη διαβεβαίωση ότι τα έγγραφα αυτά είναι γνωμοδοτήσεις των νομικών υπηρεσιών των κοινοτικών οργάνων, των οποίων η γνωστοποίηση θα μπορούσε να αποβεί εις βάρος του «συμφυούς με την προστασία της ασφάλειας δικαίου και της σταθερότητας του κοινοτικού δικαίου» δημοσίου συμφέροντος καθώς και εις βάρος «της δυνατότητας του Συμβουλίου να δέχεται ανεξάρτητες νομικές γνωμοδοτήσεις», πρέπει να θεωρηθεί, στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ότι η αιτιολογία αυτή είναι επαρκής. Ειδικότερα, η έλλειψη αναφοράς, στην αιτιολογία, στις συγκεκριμένες συνέπειες της γνωστοποιήσεως εγγράφων που έχουν τέτοιο περιεχόμενο δεν συνιστά, αυτή καθεαυτή, ανεπάρκεια αιτιολογίας.

5 Από μια πρώτη εξέταση στα πλαίσια της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων δεν πιθανολογείται ότι συνιστά παράβαση του κώδικα συμπεριφοράς για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου και της Επιτροπής ή της αποφάσεως 93/731, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου, η απόρριψη από το Συμβούλιο αιτήματος επιδείξεως γνωμοδοτήσεων νομικών υπηρεσιών των κοινοτικών οργάνων σχετικά με συγκεκριμένο νομοθετικό σχέδιο, καθόσον η απόρριψη αυτή στηρίζεται στην επιταγή περί «προστασίας της ασφάλειας δικαίου και της σταθερότητας του κοινοτικού δικαίου» και περί διαφυλάξεως «της δυνατότητας του Συμβουλίου να δέχεται ανεξάρτητες νομικές γνωμοδοτήσεις».

Εξάλλου, τέτοια έγγραφα αποτελούν απλά μέσα εργασίας των οποίων η κοινολόγηση θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστήσει δημόσια γνωστά τη συζήτηση και τις ανταλλαγές απόψεων εντός του οργάνου σχετικά με τη νομιμότητα και το περιεχόμενο της νομικής πράξεως που επρόκειτο να εκδοθεί, πράγμα που θα μπορούσε να δημιουργήσει αβεβαιότητα ως προς τη νομιμότητα των κοινοτικών πράξεων και να έχει επιπτώσεις τόσο στη σταθερότητα της κοινοτικής έννομης τάξης όσο και στην εύρυθμη λειτουργία των οργάνων, που αποτελούν δημόσια συμφέροντα των οποίων η προστασία πρέπει να διασφαλίζεται. Εξάλλου, αν και είναι αλήθεια ότι τα συμφέροντα αυτά δεν μνημονεύονται ρητώς στον προβλεπόμενο στον κώδικα συμπεριφοράς και στην απόφαση 93/731 κατάλογο των εξαιρέσεων, οι οποίες ορίζουν ότι «δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε έγγραφο του Συμβουλίου του οποίου η κοινολόγηση είναι δυνατόν να αποβεί σε βάρος της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος (δημόσια ασφάλεια, διεθνείς σχέσεις, νομισματική σταθερότητα, δικαστικές διαδικασίες, επιθεωρήσεις και έρευνες)», από το περιεχόμενο της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι η προστασία του δημοσίου συμφέροντος εν γένει μπορεί να δικαιολογήσει την άρνηση προσβάσεως και, επομένως, δεν είναι ορθό να περιορίζεται το περιεχόμενο της εννοίας αυτής στις πέντε περιπτώσεις που παρατίθενται μεταξύ παρενθέσεων, οι οποίες συνιστούν μόνον ορισμένες ειδικές περιπτώσεις εφαρμογής, στις οποίες αναγνωρίζεται, κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο, μικρότερη σημασία σε σχέση με τη γενική επιταγή περί προστασίας του δημοσίου συμφέροντος.

6 Τα μέτρα που μπορεί να διατάξει ο αρμόδιος για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων δικαστής είναι, αφενός, προσωρινά, υπό την έννοια ότι καταρχήν παύουν να ισχύουν από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως με την οποία τερματίζεται η δίκη και δεν προδικάζουν την απόφαση του Πρωτοδικείου επί της ουσίας και ότι, αφετέρου, τα μέτρα αυτά έχουν παρεπόμενο χαρακτήρα υπό την έννοια ότι μπορούν να αποβλέπουν μόνο στην προστασία, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου, των συμφερόντων ενός των διαδίκων ώστε να μην καταστεί μάταιη η απόφαση της κύριας δίκης καθόσον θα στερείται πρακτικής αποτελεσματικότητας.

Προκειμένου περί αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί το Συμβούλιο να κοινοποιήσει σε εθνικό δικαστήριο και στους διαδίκους εκκρεμούς ενώπιον αυτού του δικαστηρίου υποθέσεως ορισμένα έγγραφα εσωτερικού χαρακτήρα, από το γεγονός ότι η διαβίβαση των εγγράφων θα μπορούσε να προδικάσει την απόφαση επί της προσφυγής ακυρώσεως, η οποία έχει ακριβώς ως αντικείμενο την απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως προσβάσεως στα έγγραφα αυτά, αλλά και από το ότι η διαβίβαση αυτή θα είχε αποτελέσματα μη δυνάμενα να παύσουν οριστικά να ισχύουν από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως αυτής συνάγεται ότι τα μέτρα αυτά δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν προσωρινά.