EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :95 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 17ης Μαρτίου 2010
Υπόθεση T-78/09 P
Ευρωπαϊκ ό Κοινοβούλιο
κατά
Laurent Collée
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Προαγωγή — Περίοδος προαγωγών 
2004 — Διαδικασία απονομής μορίων αξιολογήσεως — Παραμόρφωση το υ περιεχομένου των 
αποδεικτικών στοιχείων — Αιτιολογία — Αξία της γνώμης της επιτροπής εκθέσεων — Αρχή της 
απαγορεύσεως των διακρίσεων»
Αντικείμενο:Αίτηση ανα ιρέσε ως ασκηθείσα κ ατά της αποφάσεως το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας 
Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τ μήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 , F-148/06, 
Collée κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. Ι–Α–1–455 κ αι ΙΙ–Α–1–2527 ).
Απόφαση: Η α ίτηση ανα ιρέσε ως απορρίπτεται. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φ έρει τα δικαστικά 
έξοδά το υ, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο L aurent Collée σ το π λαίσιο 
της παρούσας διαδικασίας.
Περίληψη
1. Αναίρεση — Λόγοι — Απλή ε πανάληψη των προβληθέντων ενώπιον του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας 
Διοίκησης λό γων κα ι επιχειρημάτων — Απαράδεκτο — Αμφισβήτηση της εκ μέρους του Δ ικαστηρίου 
αυτού ερμηνείας ή ε φαρμογής του κοινοτικού δικαίου — Παραδεκτό
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 11 § 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Γε νικού 
Δικαστηρίου, άρθρο 138 § 1)
2. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων — Εξουσία εκτιμήσεως της 
Διοικήσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)
1. Όπως προκύπτει, ιδίως, από το ά ρθρο 11, παράγραφος 1, του παραρτήματος I του Οργανισμού το υ 
Δικαστηρίου, η α ίτηση ανα ιρέσε ως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου περιορίζεται σε ν ομικά ζητήματα 
και ως λόγοι ανα ιρέσε ως επιτρέπεται να π ροβάλλονται η ανα ρμοδιότητα το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης, οι π λημμέλειες κατά την ενώπιόν το υ διαδικασία π ου θίγουν τα δ ικαιώματα το υ 
αναιρεσε ίοντος και η π αραβίαση το υ δικαίου από το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης. Εξάλλου, το 
άρθρο 138, παράγραφος 1, πρώτο ε δάφιο, στοιχείο γʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Γενικού 
Δικαστηρίου προβλέπει ότι η α ίτηση ανα ιρέσε ως πρέπει να ε ξειδικεύει τους προβαλλόμενους νομικούς 
λόγους και επιχειρήματα.
2 ECLI:EU:T:2010 :95ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-78/09P
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟκατάCOLLÉE
Κατά συνέπεια, η α ίτηση ανα ιρέσε ως πρέπει να ανα φέρει επακριβώς τα επικρινόμενα σ τοιχεία της 
αποφάσεως της οποίας ζητείται η ανα ίρεση, καθώς και τα νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν ειδικώς 
το α ίτημα αυτό.
Δεν αν ταποκρίνεται στην απαίτηση αυτή η α ίτηση ανα ιρέσε ως η ο ποία περιορίζεται στην επανάληψη ή 
στην κατά λέξη παράθεση των λόγων ακυρώσεως και των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν ή δη 
ενώπιον το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, περιλαμβανομένων και εκείνων που στηρίζονταν σε 
περιστατικά τα οποία ρητώς απορρίφθηκαν α πό το δ ικαστήριο αυτό· συγκεκριμένα, μια τέτοια αίτηση 
αναιρέσε ως συνιστά στην πραγματικότητα αίτηση απλής επανεξετάσεως της προσφυγής που ασκήθηκε 
ενώπιον το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, η ο ποία δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα το υ Γενικού 
Δικαστηρίου. Εντούτοις, εφόσον ο ανα ιρεσε ίων αμφισβητεί την ερ μηνεία ή τ ην εφαρμογή το υ δικαίου 
από το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης, τα νομικά ζητήματα που εξετάστηκαν π ρωτοδίκως μπορούν 
να σ υζητηθούν εκ νέου κατά την εκδίκαση αιτήσεως ανα ιρέσε ως. Πράγματι, αν ο ανα ιρεσε ίων δεν 
μπορούσε να σ τηρίξει, κατά το ν τρόπο αυτό, την αίτηση ανα ιρέσε ως σε λ όγους και επιχειρήματα που 
προέβαλε ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, η δ ιαδικασία ανα ιρέσε ως θα στερούνταν 
μέρος του νοήματός της.
(βλ. σκέψεις 20 έως 22)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 17 Σεπτεμβρίου 1996 , C-19/95 P, San M arco κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996 , σ. I-4435 , σκέψεις 37 κ αι 38· 
6 Μαρτίου 2003 , C-41/00 P, Interporc κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003 , σ. I-2125 , σκέψη 17· 22 Ιανουαρίου 2004 , 
C-353/01 P, Mattila κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 2004 , σ. I-1073 , σκέψη 27
2. Δεν απόκειται στον κοινοτικό δικαστή να ε κτιμήσει τα προσόντα των διαφόρων προαγώγιμων 
υπαλλήλων. Οφείλει, δεδομένης της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει η α ρμόδια γι α το υς 
διορισμούς αρχή ω ς προς την αξιολόγηση των προσόντων που πρέπει να λ ηφθούν υπόψη, να 
περιοριστεί στον έλεγχο το υ κατά πόσον η α ρχή αυτή κινήθηκε εντός ορίων μη δυ νάμενων να 
αποτελέσουν αν τικείμενο επικρίσεως και δεν έκανε χρ ήση της εξουσίας της κατά τρόπο προφανώς 
εσφαλμένο.
(βλ. σκέψη 61)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 3 Απριλίου 2003 , C-277/01 P, Κοινοβούλιο κατά Sampe r, Συλλογή 2003 , σ. I-3019 , σκέψη 35
ΓΔΕΕ, 6 Ιουνίου 1996 , T-262/94, Baiwir κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996 , σ. I-A-257 κ αι II-739, σκέψη 66· 
13 Απριλίου 2005 , T-353/03, Nielsen κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-95 κ αι II-443, σκέψη 58