EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :10 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΠΡ ΟΕΔΡΟΥ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
της 23ης Φεβρουαρίου 2010
Υπόθεση F-99/09 R
Ελισάβετ Παπα θανασίου
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως σ το πλαίσιο της Ε σ ωτερικής Α γοράς (εμπορικά σ ήματα, σχέδια 
και υποδείγματα) (ΓΕ ΕΑ)
«Υπαλληλική υπόθεση — Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Έκτακτοι υ πάλληλοι — 
Σύμβαση ερ γασίας αορίστου χρ όνου με διαλυτική ρήτρα — Αίτημα για ανα στολή της εκτελέσεως 
αποφάσεως περί λύσεως της συμβάσεως εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου — Επείγον — Δεν υφίσταται»
Αντικείμενο:Προσφυγή η ο ποία ασκήθηκε δυ νάμει των άρθρων 278 Σ ΛΕΕ κ αι 157 Ε Α, καθώς και 
του άρθρου 279 Σ ΛΕΕ, το ο ποίο ε φαρμόζεται στη Σ υνθήκη Ε ΚΑΕ δυ νάμει το υ 
άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, και με την οποία η Ε . Παπαθανασίου ζητεί την 
αναστολή εκτελέσεως, αφενός, της αποφάσεως του ΓΕΕΑ της 12ης Μαρτίου 2009 , περί 
καταγγελίας τ ης σ υμβάσεώς τ ης ερ γασίας ω ς εκτάκτου υ παλλήλου α πό τι ς 
15 Νοεμβρίου 2009 , και, αφετέρου, της αποφάσεως της 3ης Αυγούστου 2009 , περί 
παρατάσεως, έως τι ς 15 Φεβρουαρίου 2010 , της π ροθεσμίας καταγγελίας της 
συμβάσεως, η ο ποία είχε α ρχικώς οριστεί στις 15 Νοεμβρίου 2009 μ ε την απόφαση της 
12ης Μαρτίου 2009 .
Απόφαση: Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απορρίπτεται. Επιφυλάσσεται ως προς τα έξοδα.
Περίληψη
1. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προσωρινά μέτρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — 
Επείγον — «Fumus boni juris» — Σωρευτικός χα ρακτήρας — Σειρά εξετάσεως κα ι τρόπος 
εξακριβώσεως — Εξουσία εκτιμήσεως του δικαστή ασφαλιστικών μέτρων
(Άρθρα 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρο 39 κα ι παράρτημα I, άρθρο 7 
§ 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, άρθρο 102 § 2)
2. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προσωρινά μέτρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — 
Σοβαρή κα ι ανεπανόρθωτη ζημία — Βάρος αποδείξεως
(Άρθρα 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, 
άρθρο 102 § 2)
3. Υπάλληλοι — Εκπροσώπηση — Προστασία των εκπροσώπω ν του π ροσωπικού
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παράρτημα II, άρθρο 1, εδ. 6)
2 ECLI:EU:F:2010 :10ΠΕΡΙΛΗΨΗ—F-99/09R
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥκατάΓΕΕΑ
1. Κατά το ά ρθρο 102, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης, οι α ιτήσεις α σφαλιστικών μ έτρων σ την α ίτηση α σφαλιστικών μ έτρων π ρέπει να 
διευκρινιστούν τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το ε πείγον της υποθέσεως, καθώς και οι 
πραγματικοί και νομικοί ισχυρισμοί που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris), τη λήψη 
των ζητούμενων μέτρων.
Οι προϋποθέσεις όσον αφορά το ε πείγον και το f umus boni juris είναι σωρευτικές, πράγμα που 
σημαίνει ότι η α ίτηση ανα στολής εκτελέσεως πρέπει να α πορρίπτεται εφόσον μια α πό αυτές 
απουσιάζει. Εφόσον απαιτείται, ο δ ικαστής των ασφαλιστικών μέτρων προβαίνει επίσης σε σ τάθμιση 
των διακυβευομένων συμφερόντων.
Στο π λαίσιο της συνολικής αυτής εξετάσεως, ο δ ικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διαθέτει ευρεία 
εξουσία εκτιμήσεως και είναι ελεύθερος να κ αθορίσει, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της υποθέσεως, τον 
τρόπο με το ν οποίο π ρέπει να ε ξακριβωθεί η σ υνδρομή των διαφόρων αυτών προϋποθέσεων, καθώς 
και τη σε ιρά με την οποία θα διεξαχθεί η ε ξέταση αυτή, εφόσον κανένας κανόνας κοινοτικού δικαίου 
δεν το υ επιβάλλει προκαθορισμένο σχέ διο ανα λύσεως ενόψει της εκτιμήσεως της ανά γκης εκδόσεως 
διατάξεως προσωρινών μέτρων.
(βλ. σκέψεις 33 έως 35)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 10 Σεπτεμβρίου 1999 , T-173/99 R , Elkaïm κ αι Mazuel κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999 , σ. I-A-155 
και II-811, σκέψη 18· 9 Αυγούστου 2001 , De Nicola κατά ΕΤΕπ, T-120/01 R , Συλλογή Υπ.Υπ. 2001 , σ. I-A-171 
και II-783, σκέψεις 12 κ αι 13
ΔΔΔ ΕΕ: 31 Μαΐου 2006 , F-38/06 R , Bianchi κατά ETF, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006 , σ. I-A-1-27 κ αι II-A-1-93, σκέψεις 20 
και 22
2. Σκοπός της διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων δεν είναι η δ ιασφάλιση της αποκαταστάσεως 
της ζημίας, αλλά η ε ξασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της αποφάσεως ως προς την ουσία. 
Για το ν λόγο α υτόν, τα μέτρα πρέπει είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι ε ίναι ανα γκαίο, προκειμένου 
να α ποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων το υ αι τούντος, να δ ιαταχθούν και 
να π αραγάγουν τα αποτελέσματά το υς πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της κυ ρίας δίκης. 
Απόκειται, εξάλλου, στον αιτούντα τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων να α ποδείξει ότι θ α υποστεί τέτοια 
ζημία αν ανα μείνει την έκβαση της κύριας δίκης.
Η ανά γκη ευρέσε ως ερ γασίας στην αλλοδαπή δεν συνιστά, καταρχήν, σοβαρή και αν επανόρθωτη 
ζημία.
(βλ. σκέψεις 41 κ αι 42)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 25 Μαρτίου 1999 , C-65/99 P (R), Willeme κ ατά Επιτροπής, Συλλογή 1999 , σ. I-1857 , σκέψη 62
ΓΔΕΕ: Elkaïm κ αι M azuel κατά Ε πιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 25· 19 Δεκεμβρίου 2002 , T-320/02 R , 
Esch-Leonhardt κ.λπ. κατά ΕΚΤ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002 , σ. I-A-325 κ αι II-1555 , σκέψη 27
ΔΔΔ ΕΕ: 25 Απριλίου 2008 , F-19/08 R , Bennett κ .λπ. κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή Υ π.Υπ. 2008 , σ. Ι–Α–1–131 κ αι 
ΙΙ–Α–1–713, σκέψη 28
3. Κατά το ά ρθρο 1, έκτο εδάφιο, του παραρτήματος II το υ ΚΥΚ, τα μέλη της επιτροπής προσωπικού 
δεν επιτρέπεται να υ φίστανται ζημία λόγω της ασκήσεως των καθηκόντων το υς στο π λαίσιο της 
επιτροπής προσωπικού.
ECLI:EU:F:2010 :10 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—F-99/09R
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥκατάΓΕΕΑ
Η άσκηση καθηκόντων στο π λαίσιο της επιτροπής προσωπικού είναι συνυφασμένη με την ιδιότητα το υ 
μέλους το υ προσωπικού και δεν είναι δυνατόν να υ πάρχει ανεξαρτήτως της συμβάσεως που συνδέει 
τον υπάλληλο με θεσμικό όργανο, πράγμα που σημαίνει ότι , όταν λ ήξει η σ ύμβαση υπαλλήλου που 
είναι μέλος της επιτροπής προσωπικού, λήγει επίσης η θ ητεία το υ ως μέλους της επι τροπής αυτής. Το 
άρθρο 1, έκτο ε δάφιο, του παραρτήματος II το υ ΚΥΚ παραβιάζεται μόνο σε π ερίπτωση κατά την 
οποία ο υ πάλληλος υφίσταται ζημία, π.χ. απολύεται, «λόγω» της ασκήσεως των καθηκόντων το υ στο 
πλαίσιο της επιτροπής προσωπικού.
(βλ. σκέψεις 50 έως 52)