Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Δεκεμßρίου 2000. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράßαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά της οδηγίας 98/10/ΕΚ. - Υπόθεση C-423/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα I-11167



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - αράβαση - Αιτιολόγηση - Δεν επιτρέπεται

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Περίληψη

$$Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεσθεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλει μια οδηγία.

( βλ. σκέψη 10 )

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-423/99,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την C. Schmidt, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και τον G. Bisogni, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους τεθέντα στη διάθεση της υπηρεσίας αυτής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον καθηγητή U. Leanza, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον Ι. Μ. Braguglia, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την ρεσβεία της Ιταλίας, 5, rue Marie-Adélaïde,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (ΕΕ L 101, σ. 24), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), προεδρεύοντα του τρίτου τμήματος, J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2000,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Οκτωβρίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας της τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (ΕΕ L 101, σ. 24, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας.

2 Το άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την οδηγία έως τις 30 Ιουνίου 1998 και ότι ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

3 Διαπιστώνοντας ότι η προβλεπόμενη από την οδηγία προθεσμία είχε παρέλθει χωρίς οι ιταλικές αρχές να έχουν κοινοποιήσει εθνικά μέτρα μεταφοράς και μη διαθέτοντας άλλα στοιχεία επιτρέποντα τη συναγωγή του συμπεράσματος ότι η Ιταλική Δημοκρατία είχε θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις, η Επιτροπή, με από 25 Αυγούστου 1998 έγγραφό της, όχλησε την Ιταλική Κυβέρνηση να διατυπώσει συναφώς τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

4 Με έγγραφο της 16ης Οκτωβρίου 1998, η Ιταλική Κυβέρνηση απάντησε στην Επιτροπή ότι τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση προς την οδηγία ήταν υπό επεξεργασία.

5 Επειδή ουδέν οριστικό νομοθετικό κείμενο της είχε τυπικώς κοινοποιηθεί, η Επιτροπή απηύθυνε, στις 26 Ιανουαρίου 1999, στην Ιταλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη, υπογραμμίζοντας ότι δεν είχε ακόμη ενημερωθεί σχετικά με τις διατάξεις που αυτή είχε θεσπίσει για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, την κάλεσε δε να λάβει μέτρα προς τον σκοπό αυτό εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της και να την ενημερώσει σχετικά.

6 Στις 12 Απριλίου 1999, η Ιταλική Δημοκρατία απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη, επισυνάπτοντας σχέδιο διατάγματος περί μεταφοράς περισσοτέρων κοινοτικών οδηγιών μεταξύ των οποίων και της επίμαχης οδηγίας.

7 Μη έχοντας εντούτοις στη διάθεσή της ουδέν πληροφοριακό στοιχείο που να της επιτρέπει να συναγάγει το συμπέρασμα ότι η Ιταλική Δημοκρατία συμμορφώθηκε προς τις υποδείξεις της εν λόγω αιτιολογημένης γνώμης, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή.

8 Στο υπόμνημα αντικρούσεως, η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί ότι δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη, για να συμμορφωθεί προς την οδηγία.

9 ροβάλλει πάντως ότι σχέδιο διατάγματος διαβιβάστηκε στην Επιτροπή προς ενημέρωση και στο Consiglio di Stato προς γνωμοδότηση. Το Consiglio di Stato, πριν αποφανθεί, έκρινε σκόπιμο να λάβει τη γνώμη της Autorità per le garanzie nelle comunicazioni (αρχής εποπτεύουσας επί των τηλεπικοινωνιών) και της Autorità garante della concorrenza e del mercato (εποπτεύουσας αρχής επί του ανταγωνισμού και της αγοράς).

10 Συναφώς, επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλει μια οδηγία (βλ., ιδίως, απόφαση της 15ης Ιουνίου 2000, C-470/98, Επιτροπή κατά Ελλάδος, μη ακόμη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 11).

11 Εφόσον η μεταφορά της οδηγίας δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας από αυτή προθεσμίας, πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή.

12 Αναγνωρίζεται επομένως ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιταλικής Δημοκρατίας στα δικαστικά έξοδα και η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.