Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 1996. - Syndicat départemental de défense de droit des agriculteurs κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Άρνηση της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-47/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01559



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Παραλείψεις δεκτικές προσφυγής - Παράλειψη παροχής σαφούς απαντήσεως στις αιτιάσεις που διατυπώθηκαν με καταγγελία αφορώσα την εφαρμογή οδηγίας - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 175, εδ. 3)

2 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Παραλείψεις δεκτικές προσφυγής - Παράλειψη κινήσεως διαδικασίας λόγω παραβάσεως - Απαράδεκτο(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 169, 173, εδ. 4, και 175, εδ. 3)

Περίληψη

3 Είναι απαράδεκτη η προσφυγή κατά παραλείψεως που ασκήθηκε από φυσικό ή νομικό πρόσωπο και με την οποία ζητείται από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει την παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσεις σαφώς στις αιτιάσεις που διατύπωσε ο προσφεύγων με την καταγγελία του, που αφορούσε την εφαρμογή οδηγίας. Συγκεκριμένα, τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα δεν μπορούν να επικαλεστούν το άρθρο 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, παρά μόνο για να ζητήσουν να διαπιστωθεί η κατά παράβαση της Συνθήκης παράλειψη εκδόσεως πράξεως της οποίας είναι οι δυνητικοί αποδέκτες. Ο προσφεύγων όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί δυνητικός αποδέκτης της πράξεως που θα εξέδιδε η Επιτροπή σχετικά με το βάσιμο της καταγγελίας του, καθόσον καμία διάταξη της Συνθήκης ή του παραγώγου δικαίου δεν προβλέπει την υποχρέωση της Επιτροπής να απευθύνει σε ιδιώτη πράξη έχουσα ως αντικείμενο τη διαπίστωση του συμβατού εθνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, αφ' ης στιγμής η Επιτροπή έχει πράγματι απαντήσει ή λάβει θέση σε σχέση με την αίτηση ιδιώτη, δεν υφίσταται πλέον παράλειψη κατά την έννοια του άρθρου 175 της Συνθήκης. Το γεγονός ότι η εκδοθείσα πράξη ή η θέση που έλαβε το οικείο όργανο δεν ικανοποιεί τον προσφεύγοντα είναι συναφώς αδιάφορο, διότι, όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, το εν λόγω άρθρο αφορά την παράλειψη που συνίσταται στη μη λήψη αποφάσεως ή στη μη διατύπωση απόψεως και όχι στην έκδοση πράξεως διαφορετικής από εκείνη που επιθυμεί ή κρίνει αναγκαία ο προσφεύγων διάδικος.

4 Είναι απαράδεκτη η προσφυγή κατά παραλείψεως που ασκήθηκε από φυσικό ή νομικό πρόσωπο και με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή, μη διατυπώνοντας αιτιολογημένη γνώμη κατά κράτους μέλους, παρέλειψε να αποφανθεί κατά παράβαση της Συνθήκης.

Συγκεκριμένα, πρώτον, η Επιτροπή δεν έχει υποχρέωση να κινήσει κατά κράτους μέλους διαδικασία λόγω παραβάσεως, αλλά διαθέτει, αντιθέτως, διακριτική εξουσία εκτιμήσεως αποκλείουσα το δικαίωμα των ιδιωτών να αξιώνουν από την Επιτροπή να λάβει θέση με καθορισμένο περιεχόμενο.

Δεύτερον, στα πλαίσια της διαδικασίας διαπιστώσεως παραβάσεως, που διέπεται από το άρθρο 169 της Συνθήκης, οι μόνες πράξεις τις οποίες μπορεί τελικώς να εκδώσει η Επιτροπή απευθύνονται στα κράτη μέλη, οπότε τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, καθόσον δεν είναι δυνητικοί αποδέκτες των πράξεων αυτών, δεν μπορούν να επικαλεστούν το άρθρο 175, τρίτο εδάφιο.