Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — Weston Investment κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-490/19)

(2019/C 312/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Weston Investment Co. Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Precis (1814) Ltd (Λονδίνο), British American Tobacco Holdings Belgium NV (Βρυξέλλες, Βέλγιο), British American Tobacco International Holdings (UK) Ltd (Λονδίνο) και British American Tobacco (GLP) Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωπος: M. Anderson, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά τις προσφεύγουσες·

— εάν η απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν αν επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχουν παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου·

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως.

1. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλου (ΕΧΟ) συνιστά πλεονέκτημα. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν κατέδειξε ότι υπάρχει πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που ζητήθηκε η ΕΧΟ. Επιπλέον, κάθε προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων του τμήματος 371EB (κριτήριο ΚΣΠ) που προβλέπεται στο κεφάλαιο 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις).

2. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.

3. Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του εν λόγω μέρους 9A δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, αυτό δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της επίμαχης νομοθεσίας.

4. Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης.

5. Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή δεν απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.

6. Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξαγάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης.

7. Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δε θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

8. Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες όταν ζήτησαν την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι προσφεύγουσες τότε αν δεν είχαν ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά.

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).