EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :350 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 6ης Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση T-60/08 P
Georgi K erelov
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Πρόσληψη — Προκήρυξη διαγωνισμού — 
Μη εγγραφή στον εφεδρικό πίνακα — Αποκλεισμός από το ν διαγωνισμό λόγω παραβιάσεως του 
κανόνα π ου απαγορεύει οποιαδήποτε άμεση ή έ μμεση επαφή των υποψηφίων με τα μέλη της 
εξεταστικής επιτροπής — Αίτηση ανα ιρέσε ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει 
προδήλως αβάσιμη»
Αντικείμενο:Αίτηση ανα ιρέσε ως ασκηθείσα κ ατά της αποφάσεως το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας 
Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2007 , 
F-19/07, K erelov κ ατά Ε πιτροπής ( Συλλογή Υ π.Υπ. 2007 , σ . I-A-1-399 
και II-A-1-2227 ).
Απόφαση: Η α ίτηση ανα ιρέσε ως απορρίπτεται. Ο G eorgi Kerelov φέρει τα δικαστικά έξοδά το υ 
καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ε υρωπαϊκή Επιτροπή στο π λαίσιο της 
παρούσας διαδικασίας.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Προθεσμίες — Παρέκταση της προθεσμίας λόγω αποστάσεως
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 9· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δ ικαστηρίου, 
άρθρα 96 § 4 κα ι 102 § 2)
2. Αναίρεση — Λόγοι — Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών — Απαράδεκτο — 
Έλεγχος από το Γε νικό Δικαστήριο της εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων — Αποκλείεται πλην 
της περιπτώσεως παραμορφώσεως του π εριεχομένου των εν λόγω στοιχείων
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 11)
3. Υπάλληλοι — Διαγωνισμός — Εξεταστική ε πιτροπή — Πειθαρχική ε ξουσία για τον αποκλεισμό 
υποψηφίου α πό διαγωνισμό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 30· παράρτημα III, άρθρο 5, εδ. 5)
4. Αναίρεση — Λόγοι — Μη προσδιορισμός της προβαλλόμενης πλάνης περί το δίκαιο — Απαράδεκτο
(Άρθρο 225 A ΕΚ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 11 § 1· Κανονισμός Διαδικασίας 
του Γε νικού Δ ικαστηρίου, άρθρο 138 § 1, εδ. 1, στοιχείο γʹ)
2 ECLI:EU:T:2010 :350ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-60/08P
KERELOVκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
1. Κατά το ά ρθρο 96, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Γενικού Δικαστηρίου, η 
υποβολή αιτήσεως παροχής του ευεργετήματος πενίας ανα στέλλει την προθεσμία για την άσκηση της 
προσφυγής μέχρι την ημερομηνία κοινοποιήσεως της διατάξεως η ο ποία αποφαίνεται επί της αιτήσεως 
αυτής. Συναφώς, παρέκταση της προθεσμίας λόγω αποστάσεως δεν πρέπει να θ εωρείται χωριστή 
προθεσμία από την προθεσμία διαδικασίας αλλά απλή παράταση αυτής. Η π ροθεσμία γι α την 
άσκηση της προσφυγής κατά την έννοια το υ άρθρου 96, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας 
πρέπει να ν οείται ως η π ροθεσμία προσφυγής παρεκτεινομένη λόγω αποστάσεως κατά δέκα ημέρες 
κατ’ αποκοπή.
(βλ. σκέψεις 14 έ ως 16)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 20 Νοεμβρίου 1997 , T-85/97, Horeca-Wallonie κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997 , σ. II-2113 , σκέψη 26
2. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είναι το μ όνο αρμόδιο, αφενός, για την εξακρίβωση των πραγματικών 
περιστατικών, εκτός αν η ανα κρίβεια το υ περιεχομένου των διαπιστώσεών το υ προκύπτει από τα 
στοιχεία της δικογραφίας που το υ έχ ουν υποβληθεί, και, αφετέρου, για την εκτίμηση αυτών των 
πραγματικών π εριστατικών. Σ υνεπώς, η ε κτίμηση τ ων π ραγματικών π εριστατικών α πό το 
πρωτοβάθμιο δ ικαστήριο δ εν αποτελεί, υπό την επιφύλαξη της περιπτώσεως παραμορφώσεως 
αποδεικτικών στοιχείων προσκομισθέντων ενώπιον το υ δικαστηρίου αυτού, νομικό ζήτημα π ου 
υπόκειται, ως τέτοιο, στην κρίση το υ Γενικού Δικαστηρίου.
Το ανα ιρετικό δικαστήριο, όχι μόνο δεν είναι αρμόδιο να δ ιαπιστώνει τα πραγματικά περιστατικά, 
αλλά κατ’ αρχήν δεν είναι αρμόδιο ο ύτε να ε ξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχθηκε το 
πρωτοβάθμιο δ ικαστήριο σε σχέσ η με τα περιστατικά αυτά. Εφόσον δηλαδή η π ροσκόμιση των 
αποδεικτικών αυτών στοιχείων ήταν ν ομότυπη και τηρήθηκαν οι κ ανόνες και γενικές αρχές το υ 
δικαίου σε σχέσ η με το β άρος αποδείξεως και οι δ ικονομικοί κανόνες που διέπουν τη διεξαγωγή των 
αποδείξεων, το π ρωτοβάθμιο δικαστήριο και μόνο είναι αρμόδιο να ε κτιμήσει την αξία που πρέπει να 
προσδοθεί στα στοιχεία που το υ έχουν υποβληθεί. Επομένως, η ω ς άν ω εκτίμηση δεν αποτελεί νομικό 
ζήτημα υποκείμενο στον έλεγχο το υ Γενικού Δικαστηρίου, εκτός αν σ υντρέχε ι παραμόρφωση το υ 
περιεχομένου των στοιχείων αυτών.
Μια τέτοια παραμόρφωση πρέπει να π ροκύπτει σαφώς από τα έγγραφα της δικογραφίας, χωρίς να 
απαιτείται νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων.
(βλ. σκέψεις 28 κ αι 29)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 27 Απριλίου 2006 , C-230/05 P, L κ ατά Επιτροπής, που δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 45 κ αι 46
ΓΔΕΕ, 8 Σεπτεμβρίου 2008 , T-222/07 P, Kerstens κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. I-Β-1-37 κ αι II-Β-1-267, 
σκέψεις 60 έ ως 62· 8 Σεπτεμβρίου 2009 , T-404/06 P, ETF κατά Landgren, Συλλογή 2009 , σ. II-2841 , σκέψεις 191 
και 192
3. Η ανά θεση στην εξεταστική επιτροπή της αρμοδιότητας καταρτίσεως το υ πίνακα ικανότητας των 
υποψηφίων προβλέπεται ρητώς από το ά ρθρο 30 το υ Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των 
υπαλλήλων, καθώς και από το ά ρθρο 5, πέμπτο ε δάφιο, το υ παραρτήματος III το υ εν λόγω 
κανονισμού, γεγονός το ο ποίο σ υνεπάγεται κατ’ ανά γκη την α ρμοδιότητα α ποκλεισμού α πό 
διαγωνισμό ενός υποψηφίου ο ο ποίος παρέβη την απαγόρευση επαφής με τα μέλη της εξεταστικής 
επιτροπής, η ο ποία διατυπώνεται στην προκήρυξη το υ διαγωνισμού.
(βλ. σκέψη 61)
ECLI:EU:T:2010 :350 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-60/08P
KERELOVκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
4. Από το ά ρθρο 225 A Ε Κ κ αι από το ά ρθρο 11, παράγραφος 1, το υ παραρτήματος I, το υ 
Οργανισμού το υ Δ ικαστηρίου, καθώς και από το ά ρθρο 138, παράγραφος 1, πρώτο ε δάφιο, 
στοιχείο γʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου προκύπτει ότι η α ίτηση ανα ιρέσε ως 
πρέπει να π αραθέτει επακριβώς τα επικρινόμενα σ τοιχεία της αποφάσεως της οποίας ζητείται η 
αναίρεση, καθώς και τα νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν κατά τρόπο συγκεκριμένο το α ίτημα 
αυτό.
Δεν πληροί την επιταγή αυτή η α ίτηση ανα ιρέσε ως η ο ποία δεν περιέχει καμία επιχειρηματολογία 
αποσκοπούσα ε ιδικώς σ τον π ροσδιορισμό τ ης π λάνης π ερί το δ ίκαιο τ ην ο ποία ε νέχει η 
αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ή η οι κεία διάταξη.
Επιπλέον, ισχυρισμοί οι ο ποίοι ε ίναι υπερβολικά γενικοί και ασαφείς ώστε να μ πορούν να α ποτελέσουν 
αντικείμενο νομικής εκτιμήσεως πρέπει να θ εωρούνται προδήλως απαράδεκτοι.
(βλ. σκέψεις 75 κ αι 76)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 17 Σεπτεμβρίου 1996 , C-19/95 P, San Marco κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996 , σ. I-4435 , σκέψη 37· 8 Ιουλίου 
1999 , C-51/92 P, Hercules Ch emicals κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999 , σ. I-4235 , σκέψη 113· 1 Φεβρουαρίου 2001 , 
C-300/99 P και C-388/99 P, Area Cova κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2001 , σ. I-983, σκέψη 37· 12 Δεκεμβρίου 
2006 , C-129/06 P, Au tosalone Ispra κ ατά Επιτροπής, που δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 31 κ αι 32· 
29 Νοεμβρίου 2007 , C-107/07 P, Weber κατά Επιτροπής, που δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 24
ΓΔΕΕ, 12 Μαρτίου 2008 , T-107/07 P, Rossi Ferreras κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. I-Β-1-5 και II-Β-1-31, 
σκέψη 27