Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 1999. - Unione provinciale degli agricoltori di Firenze, Unione pratese degli agricoltori, Consorzio produttori dell'olio tipico di oliva della provincia di Firenze, Francesco Miari Fulcis, Bonaccorso Gondi, Simone Giannozzi και Antonio Morino κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 644/98 - Καταχώρηση γεωγραφικής ενδείξεως - Ελαιόλαδο Toscano - Έλλομο συμφέρον για άσκηση προσφυγής - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-78/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01377



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Κανονισμός σχετικά με καταχώρηση ονομασίας ως προστατευομένης γεωγραφικής ενδείξεως σύμφωνα με τον κανονισμό 2081/92 - Προσφυγή παραγωγών που χρησιμοποιούν ονομασία διαφορετικη αυτής που έχει καταχωρηθεί και ενώσεων εκπροσωπουσών τα συμφέροντα των παραγωγών αυτών - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 2081/92 του Συμβουλίου, άρθρο 13· κανονισμός 644/98 της Επιτροπής)

Περίληψη

Το παραδεκτό μιας ασκούμενης από φυσικό ή νομικό πρόσωπο προσφυγής ακυρώσεως εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι το πρόσωπο αυτό δικαιολογεί έννομο συμφέρον για άσκηση προσφυγής. Ο προσφεύγων οφείλει, ειδικότερα, να αποδείξει την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος για την επίτευξη της ακυρώσεως της προσβαλλομένης πράξεως.

Κατά συνέπεια, είναι απαράδεκτη η προσφυγή των παραγωγών ελαιολάδου για την ακύρωση του κανονισμού 644/98, στο μέτρο που ο κανονισμός αυτός αφορά την καταχώρηση της ονομασίας Toscano ως προστατευομένης γεωγραφικής ενδείξεως, και τούτο εφόσον οι παραγωγοί αυτοί χρησιμοποιούν, για την εμπορία των προϋόντων τους, ονομασίες διαφορετικές αυτής που έχει αποτελέσει το αντικείμενο της καταχωρήσεως. Συναφώς, ουδεμία ασκεί επιρροή το γεγονός ότι οι ονομασίες αυτές μνημονεύονται, σε συγγραφή υποχρεώσεων που καταρτίθηκε για την καταχώρηση της ονομασίας Toscano, ως «συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες» ή ως «παραλλαγές», εφόσον αυτές δεν αποτελούν ονομασίες καταχωρημένες κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού 2081/92 και εφόσον καμιά, οποιασδήποτε μορφής, κοινοτική προστασία δεν τους έχει χορηγηθεί βάσει του εν λόγω κανονισμού. Επομένως, δεδομένου ότι η εμπορική χρήση των ονομασιών αυτών από παραγωγούς ελαιόλαδου, όπως οι προσφεύγοντες, δεν επηρεάζεται από τον προσβαλλόμενο κανονισμό, όπως, εξάλλου, ούτε θίγεται η δυνατότητα που έχουν οι προσφεύγοντες να υποβάλουν αίτηση καταχωρήσεως των εν λόγω ονομασιών ως ονομασιών καταγωγής ή γεωγραφικών ενδείξεων, η διατήρηση σε ισχύ του κανονισμού 644/98 δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση, να θίγει τα συμφέροντά τους.

Είναι επίσης απαράδεκτη η προσφυγή για την ακύρωση του ίδιου αυτού κανονισμού από ενώσεις που απλώς και μόνον επικαλούνται το γεγονός ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα των χρησιμοποιούντων τις εν λόγω ονομασίες παραγωγών ελαιολάδου, χωρίς να γίνεται μνεία άλλων συγκεκριμένων παραγωγών πλην των προσφευγόντων, οι οποίοι δεν μπορούν παραδεκτώς να ασκήσουν προσφυγή για την ακύρωση του εν λόγω κανονισμού. Πράγματι, πλην εξαιρετικών περιστάσεων, όπως είναι ο ρόλος που αυτή διαδραμάτισε στο πλαίσιο της διαδικασίας που κατέληξε στην έκδοση της εν λόγω πράξεως, μια ένωση δεν μπορεί παραδεκτώς να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως όταν τα μέλη της δεν μπορούν να πράξουν το ίδιο ατομικώς.