Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Alber της 29ης Μαρτίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά της οδηγίας 97/36/ΕΚ για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ - Συντονισμός ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων. - Υπόθεση C-207/00.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-04571



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως της Συνθήκης, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Δημοκρατία ότι δεν μετέφερε μέχρι του παρόντος στο εσωτερικό δίκαιο όλες τις διατάξεις της οδηγίας 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων . Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 97/36 η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 30 Δεκεμβρίου 1998. Η Επιτροπή επικαλείται ιδίως τη μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των εξής διατάξεων:

- άρθρο 1, σημείο 1, καθόσον τροποποιεί το άρθρο 1, στοιχείο γ_, της οδηγίας 89/552·

- άρθρο 1, σημείο 2, το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 2 της οδηγίας 89/552 (εξαιρουμένων των παραγράφων 3, 4, 5 και 6, οι οποίες έχουν ήδη μεταφερθεί στο ιταλικό δίκαιο)·

- άρθρο 1, σημείο 3, με το οποίο παρεμβάλλεται το άρθρο 2α στην οδηγία 89/552·

- άρθρο 1, σημείο 4, με το οποίο παρεμβάλλεται το άρθρο 3α, παράγραφος 3, στην οδηγία 89/552·

- άρθρο 1, σημείο 12, το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 10 της οδηγίας 89/552 (εξαιρουμένης της παραγράφου 2, η οποία έχει ήδη μεταφερθεί στο ιταλικό δίκαιο)·

- άρθρο 1, σημείο 14, το οποίο αντικαθιστά την εισαγωγική φράση του άρθρου 12 της οδηγίας 89/552·

- άρθρο 1, σημείο 15, το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 13 της οδηγίας 89/552, και

- άρθρο 1, σημείο 18, με το οποίο προστίθεται νέα παράγραφος 2 στο άρθρο 16 της οδηγίας 89/552.

2. Σε απάντηση του από 12 Μαρτίου 1999 εγγράφου οχλήσεως της Επιτροπής, η Ιταλική Δημοκρατία διαβίβασε στις 29 Μαρτίου 1999 το κείμενο των τροποποιήσεων της Ιταλικής Κυβερνήσεως στο σχέδιο νόμου d.d.l. A.S. 1138 .

3. Με έγγραφο της 14ης Ιουνίου 1999, η Ιταλική Κυβέρνηση διαβίβασε επίσης στην Επιτροπή το κείμενο του υπουργικού διατάγματος (Decreto ministeriale) της 8ης Μαρτίου 1999, ισχυριζόμενη ότι η απόφαση αυτή μετέφερε την οδηγία 97/36 στο ιταλικό δίκαιο. Το διάταγμα αφορά τη χορήγηση αδειών σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Τούτο δεν είναι, ωστόσο, το αντικείμενο των διατάξεων του άρθρου 1, σημεία 1, 2, 3, 4, 12, 14, 15 και 18, της οδηγίας 97/36, τη μη μεταφορά της οποίας στο εσωτερικό δίκαιο επικαλείται η Επιτροπή.

4. Κατόπιν της από 4 Αυγούστου 1999 αιτιολογημένης γνώμης, ο Ιταλός Υπουργός Τηλεπικοινωνιών υπέβαλε, στις 22 Νοεμβρίου 1999, πίνακα σχετικό με τη μεταφορά των διατάξεων της οδηγίας 97/36 στο ιταλικό δίκαιο. Ο κατάλογος αυτός επιβεβαιώνει το από 29 Μαρτίου 1999 έγγραφο, κατά το οποίο ορισμένες διατάξεις της οδηγίας 97/36 πρόκειται να μεταφερθούν στο εσωτερικό δίκαιο με το σχέδιο νόμου d.d.l. A.S. 1138, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων που πρότεινε η Κυβέρνηση. Όπως προκύπτει από το υπόμνημα αντικρούσεως που κατατέθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1999, η μεταφορά αυτή στο εσωτερικό δίκαιο δεν έχει ακόμη λάβει χώρα. Η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί, επομένως, την αιτίαση που προβάλλεται με την προσφυγή ότι η μεταφορά της οδηγίας 97/36 δεν πραγματοποιήθηκε εμπροθέσμως.

5. Κατά πάγια νομολογία, αν η παράβαση παύσει μετά την άσκηση της προσφυγής, το γεγονός αυτό ουδόλως επηρεάζει το βάσιμο της προσφυγής. Το αντικείμενο της προσφυγής καθορίζεται με την αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής. Ακόμη και αν η παράβαση παύσει μετά το πέρας της καθοριζομένης στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 226 ΕΚ προθεσμίας, η συνέχιση της διαδικασίας διατηρεί τη σημασία της προκειμένου να καθοριστεί η ευθύνη που ενδέχεται να βαρύνει ένα κράτος μέλος έναντι άλλων κρατών μελών της Κοινότητας ή ιδιωτών συνεπεία της παραβάσεώς του . Το γεγονός ότι το σχέδιο νόμου d.d.l. A.S. 1138 ψηφίστηκε εν τω μεταξύ δεν επηρεάζει καθόλου το βάσιμο της παρούσας προσφυγής. Συνεπώς, επιβάλλεται να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της Επιτροπής.

6. Η Επιτροπή ζητεί επίσης την καταδίκη της Ιταλικής Δημοκρατίας στα δικαστικά έξοδα. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα.

ρόταση

7. Βάσει των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείψασα να μεταφέρει εμπροθέσμως στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 1, σημεία 1, 2, 3, 4, 12, 14, 15 και 18, της οδηγίας 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ και από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.