ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
64.

Ασφαλώς, η σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης εμφανίζεται ως επιβεβαίωση των συμπερασμάτων της επίμαχης απόφασης («In the light of those various factors, it is necessary to uphold the Commission’s conclusion that, in essence, the Slovak compulsory health insurance scheme had predominant social, solidarity and regulatory features» ( 27 )), απόφασης στην οποία η Επιτροπή συνήγαγε επανειλημμένως ότι τα επίμαχα μη οικονομικά στοιχεία έχουν κυρίαρχο χαρακτήρα. Εντούτοις, η προσθήκη στο κείμενο της σκέψης αυτής, της φράσης «in essence» (κατ’ ουσίαν) δείχνει, κατ’ εμέ, ότι το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το συμπέρασμα αυτό στο μέτρο που αφορά την ύπαρξη των στοιχείων αυτών, και όχι τις συνέπειες που η ύπαρξη αυτή έχει όσον αφορά τον βαθμό αλληλεγγύης του σλοβακικού συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας, για τον σκοπό του χαρακτηρισμού ως οικονομικής της δραστηριότητας που ασκείται εντός του συστήματος αυτού.
16.

Οι υπάλληλοι που διενήργησαν τον έλεγχο των ταξιδιωτικών εγγράφων του D.Z. επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με το επίγειο ελεγκτικό προσωπικό της Blue Air στον αερολιμένα του Βουκουρεστίου, στο οποίο διαβίβασαν το σύνολο των εγγράφων που είχε επιδείξει ο D.Z. Η απάντηση που μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απεστάλη από την ευρισκόμενη σε υπηρεσία στον αερολιμένα του Βουκουρεστίου υπάλληλο της Blue Air ήταν η εξής: «I am sorry but they said that without a visa or a family member residence card, he can’t enter Romania» («Λυπάμαι, αλλά μου είπαν ότι χωρίς βίζα ή κάρτα διαμονής μέλους της οικογένειας, δεν μπορεί να εισέλθει στη Ρουμανία»).
100.

Η προσέγγιση που ακολουθείται στην Αγγλία και στην Ουαλία (δεν θεωρώ ότι είμαι αρμόδια να μιλήσω για τα άλλα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου) μου φαίνεται επίσης ενδιαφέρουσα, αν μη τι άλλο λόγω του ρεαλισμού της. Η εν λόγω έννομη τάξη αναγνωρίζει την αρχή του «de facto δικαστή», δυνάμει της οποίας οι πράξεις ενός δικαστή μπορούν να παραμείνουν κατά νόμον έγκυρες ακόμη και αν ο διορισμός του είναι ανίσχυρος και χωρίς έννομα αποτελέσματα. Ειδικότερα, σε υπόθεση η οποία εκδικάστηκε αρχικά από το High Court of Justice, Queen’s Bench Division (ανώτερο δικαστήριο, τμήμα αστικών, εμπορικών και διοικητικών διαφορών, Ηνωμένο Βασίλειο) από δικαστή η οποία δεν ήταν αρμόδια να δικάζει στο δικαστήριο αυτό, ο ενάγων είχε αμφισβητήσει (πρωτοδίκως) την αρμοδιότητα της δικαστού και είχε ερωτήσει (κατ’ έφεση) αν τούτο ήταν σύμφωνο με το δικαίωμα κάθε προσώπου να δικαστεί από δικαστήριο «που έχει συσταθεί νομίμως». Κατά τη μακροσκελή απόφαση του Court of Appeal (εφετείου, Ηνωμένο Βασίλειο), η αρχή του «de facto δικαστή» δύναται να καταστήσει έγκυρες τόσο τις πράξεις του συγκεκριμένου δικαστή όσο και την ίδια τη συγκρότηση του δικαστηρίου, κατά τρόπο που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ. Από τη συλλογιστική του Court of Appeal (εφετείου) προκύπτει ότι σκοπός της αρχής αυτής είναι η προστασία κάθε προσώπου που προσφεύγει ενώπιον δικαστηρίου θεωρώντας το ως δικαστήριο που έχει συγκροτηθεί νομίμως. Η λογική της αρχής έγκειται στη διασφάλιση της ταχύτητας, της ασφάλειας δικαίου, της σταθερότητας και της εμπιστοσύνης του κοινού στο νομικό σύστημα καθώς και στην αποτροπή του ενδεχομένου να ανακύψουν διαφορές με αντικείμενο τις διατυπώσεις του διορισμού. Ωστόσο, η αρχή του «de facto δικαστή» δεν έχει εφαρμογή επί των προσώπων που μετείχαν σε έναν τέτοιο δικαστικό σχηματισμό έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι δεν είχαν σχετική αρμοδιότητα (τα πρόσωπα αυτά είναι οι λεγόμενοι «σφετεριστές»). Οι αποφάσεις των εν λόγω προσώπων κηρύσσονται ανίσχυρες ( 77 ).
28.

Στην απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2013, The Bridport and West Dorset Golf Club (C-495/12, EU:C:2013:861, σκέψη 32), το Δικαστήριο, απαντώντας στα πέντε πρώτα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου, έκρινε ότι «το άρθρο 134, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει από την απαλλαγή του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγʹ, της οδηγίας αυτής την παροχή υπηρεσιών που συνίστανται στη χορήγηση, εκ μέρους οργανισμού μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που διαχειρίζεται γήπεδο γκολφ και διαθέτει πρόγραμμα μελών με συνδρομή, του δικαιώματος χρήσεως του γηπέδου σε επισκέπτες μη μέλη του οργανισμού αυτού». Ωστόσο, η επίμαχη διάταξη στην υπόθεση Bridport and West Dorset Golf Club δεν ήταν το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγʹ, αλλά το άρθρο 134, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2006/112 ( 6 ). Δεδομένου ότι το άρθρο 134, στοιχείο βʹ, εμποδίζει τα κράτη μέλη να απαλλάξουν, δυνάμει του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγʹ, ορισμένες παροχές υπηρεσιών στενά συνδεόμενες με τον αθλητισμό ή τη σωματική αγωγή, το Δικαστήριο εμμέσως πλην σαφώς στήριξε τη συλλογιστική του στην παραδοχή ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διατάξεως εκείνης.
27.

Καταρχάς, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η αρχή ne bis in idem δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Κατά τη νομολογία, για να έχει εφαρμογή η εν λόγω αρχή, θα πρέπει είτε να έχει ήδη επιβληθεί κύρωση στην επιχείρηση είτε να έχει κριθεί ότι η επιχείρηση δεν έχει ευθύνη με προγενέστερη απόφαση που δεν υπόκειται πλέον σε προσφυγή. Επομένως, η αρχή ne bis in idem δεν έχει εφαρμογή σε περίπτωση κατά την οποία μια αρχή επιβάλλει δύο κυρώσεις με μία μόνον απόφαση, όπως εν προκειμένω. Όσον αφορά τη λεγόμενη αρχή του συνυπολογισμού, η οποία, σύμφωνα με τη νομολογία, επιβάλλει στην Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη, κατά τον καθορισμό του προστίμου, τις κυρώσεις που έχουν ήδη επιβληθεί από την αρμόδια για τον ανταγωνισμό αρχή κράτους μέλους για το ίδιο πραγματικό περιστατικό, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή, δεδομένου ότι η αρχή αυτή, όπως εξάλλου και η αρχή ne bis in idem, εφαρμόζεται μόνον σε περίπτωση ύπαρξης προηγούμενης απόφασης.
1.

Οι δύο συνεκδικαζόμενες υποθέσεις αφορούν αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως που έχουν υποβάλει το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid no 8 και no 14 (διοικητικό πρωτοδικείο Μαδρίτης υπ’ αριθ. 8 και υπ’ αριθ. 14, Ισπανία) και οι οποίες αποτελούν συνέχεια της αίτησης προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid no 4 (διοικητικό πρωτοδικείο Μαδρίτης υπ’ αριθ. 4, Ισπανία) στην υπόθεση C‑16/15 ( 2 ).
3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, με αποτέλεσμα να μπορεί το κράτος μέλος να εφαρμόζει άλλες απαιτήσεις πέραν της προβλεπομένης στο άρθρο 10, παράγραφος 2[, της οδηγίας 2003/86] (ήτοι “για τη συντήρησή του υπεύθυνος να είναι ο πρόσφυγας”), σημαίνει τούτο ότι το κράτος μέλος δύναται να επιβάλει, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, οποιαδήποτε απαίτηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ορίζονται στο άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, [της οδηγίας αυτής] σε σχέση με άλλα μέλη της οικογένειας, ή μπορεί να εφαρμόζει αποκλειστικά την απαίτηση του άρθρου 4, παράγραφος 3, της [εν λόγω οδηγίας]; Στην περίπτωση αυτή, ποια πραγματική κατάσταση προϋποθέτει η απαίτηση “objectively unable to provide for their own needs on account of their state of health” (ήτοι “[να μην] μπορούν αντικειμενικά να καλύψουν τις ανάγκες τους λόγω της κατάστασης της υγείας τους”) του άρθρου 4, παράγραφος 3, της οδηγίας; Έχει την έννοια ότι το μέλος της οικογένειας δεν μπορεί να [καλύψει] “τις δικές του ανάγκες” ή την έννοια ότι “δεν είναι ικανό” να φροντίσει “τον εαυτό του”, ή πρέπει να ερμηνεύεται με άλλο τρόπο, ανάλογα με την περίπτωση;».
34.

Ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 30, παράγραφος 1, της οδηγίας περί αποβλήτων αφήνουν πράγματι να εννοηθεί ότι η εξαετής προθεσμία αφορά αποκλειστικά την αξιολόγηση, χωρίς η αναθεώρηση να υπόκειται κατ’ ανάγκην στην ίδια προθεσμία. Τούτο προκύπτει από τη γραμματική σειρά των λέξεων, π.χ. στα γαλλικά («que les programmes de prévention des déchets soient évalués au moins tous les six ans et révisés, s’il y a lieu»), στα αγγλικά («the waste management plans and waste prevention programmes are evaluated at least every sixth year and revised as appropriate»), στα ιταλικά («i piani di gestione e i programmi di prevenzione dei rifiuti siano valutati almeno ogni sei anni e, se opportuno, riesaminati») και στα ισπανικά («los planes de gestión de residuos y los programas de prevención de residuos se evalúen, como mínimo, cada seis años y se revisen en la forma apropiada»).
11.

Δεδομένου ότι δεν έλαβε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη θέσπιση των προτεινόμενων μέτρων, η Επιτροπή απέστειλε στις 22 Μαρτίου 2010 νέα προειδοποιητική επιστολή στην Ιρλανδία, στην οποία η Ιρλανδία απάντησε με επιστολές της 18ης Μαΐου 2010, 22ας Ιουλίου 2010 και 13ης Σεπτεμβρίου 2010. Στην επιστολή της 22ας Ιουλίου 2010, οι ιρλανδικές αρχές ανέφεραν ότι η νέα νομοθεσία, που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο, θα τεθεί σε ισχύ στα τέλη Ιουλίου. Όσον αφορά το αιολικό πάρκο του Derrybrien, οι ιρλανδικές αρχές ανέφεραν εκ νέου ότι, μόλις τεθεί σε ισχύ η διαδικασία αντικαταστάσεως, ο φορέας εκμεταλλεύσεως θα υποβάλει αίτηση αντικαταστάσεως άδειας συνοδευόμενη με διορθωτική εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων «συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τα μέτρα που αποσκοπούν στην αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών που προέκυψαν από την υλοποίηση του σχεδίου». Με την επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, οι ιρλανδικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή για την έκδοση του Planning and Development (Amendment) Act 2010 (No. 30 of 2010) [νόμου του 2010 σχετικά με τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη (τροποποίηση) (αριθ. 30 του 2010), στο εξής: PDAA]. Το τμήμα XΑ του νόμου αυτού ρυθμίζει τη διαδικασία αντικαταστάσεως άδειας.
25.

Ωστόσο, δύο στοιχεία διαφοροποιούν την παρούσα υπόθεση από την υπόθεση εκείνη: (i) οι ενάγουσες της κύριας δίκης, ήτοι η UPS Deutschland Inc. & Co. OHG, η DPD Dynamic Parcel Distribution GmbH & Co. KG και η Bundesverband Paket & ExpresslogistikeV (στο εξής: UPS Deutschland κ.λπ.), προσάπτουν στην Deutsche Post παράβαση των άρθρων 3 και 3a του Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb (νόμου κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού) και άσκησαν αγωγή κατ’ αυτής με αίτημα την παύση των πρακτικών αυτών και την αναγνώριση της υποχρεώσεως αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστησαν ως εκ τούτου, και (ii) τα συγκεκριμένα οχήματα ή συνδυασμοί οχημάτων έχουν μέγιστο βάρος μεγαλύτερο από 2,8 τόνους, αλλά μικρότερο από 3,5 τόνους.
17.

Στις 8 Ιουνίου 2015, το First-tier Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [πρωτοδικείο διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου, Ηνωμένο Βασίλειο)] απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Ε. Bajratari κατά της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών. Στις 6 Οκτωβρίου 2016, το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [εφετείο διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου, Ηνωμένο Βασίλειο] απέρριψε το ένδικο μέσο της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα υπέβαλε τότε στο αιτούν δικαστήριο αίτηση άδειας να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της απόφασης του Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [εφετείου διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου)].
1.

Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Icap plc κ.λπ. κατά Επιτροπής ( 2 ), στο μέτρο που με αυτήν ακυρώθηκαν τα πρόστιμα που προβλέπονται από το άρθρο 2 της αποφάσεως για την υπόθεση συμπράξεων στον τομέα παραγώγων επιτοκίου σε ιαπωνικά γιεν (Yen Interest Rate Derivatives, στο εξής: YIRD) (όπου η Επιτροπή επέβαλε στην Icap plc, την Icap Management Services Ltd και την Icap New Zealand Ltd πρωτόγνωρα πρόστιμα ύψους περίπου 15 εκατομμυρίων ευρώ για διευκόλυνση συμπράξεως) ( 3 ). Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της όσον αφορά τη μέθοδο που εφάρμοσε προκειμένου να προσδιορίσει το ύψος των προστίμων και, επομένως, ακύρωσε το τμήμα της αποφάσεως με το οποίο είχαν επιβληθεί τα πρόστιμα αυτά. Επισημαίνω ότι η μέθοδος της Επιτροπής δεν συνίστατο απλώς στον καθορισμό ενός κατ’ αποκοπήν ποσού αλλά αποτελούνταν από μια περίπλοκη εξέταση πέντε σταδίων σχεδιασμένη για τον υπολογισμό του βασικού ύψους των προστίμων.
20.

Με επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, η προσφεύγουσα υπέβαλε ορισμένα έγγραφα από τα οποία προέκυπτε ότι τα εμπορεύματα είχαν κατασκευαστεί από την εταιρία Wuxi και είχαν αποσταλεί στην SF Suntech Deutschland GmbH, μία εκ των θυγατρικών της στη Γερμανία. Μεταξύ των εγγράφων αυτών συγκαταλέγονταν, αφενός, ένα τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως από τη Wuxi προς την SF Suntech Deutschland GmbH, στο οποίο μνημονευόταν η απόφαση 2013/423/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2013, για την αποδοχή ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες και πλακίδια) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ( 6 ), και, αφετέρου, ένα πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή, εκδοθέν από το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για τις Εισαγωγές και τις Εξαγωγές Μηχανημάτων και Ηλεκτρονικών Προϊόντων (China Chamber of Commerce for Import & Export of Machinery & Electronic Products, στο εξής: CCCME). Αυτό το πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή περιείχε δήλωση παρόμοια με αυτή του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως, αλλά με αναφορά στην εκτελεστική απόφαση 2013/707.
20.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2004 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε, κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας για τους οικοτόπους, τον πρώτο κατάλογο τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή, στον οποίο περιλαμβανόταν ο τόπος Natura 2000 – BE 1000001 «La Forêt de Soignes avec lisières et domaines boisés avoisinants et la Vallée de la Woluwe – complexe Forêt de Soignes – Vallée de la Woluwe» (Δάσος του Soignes, συμπεριλαμβανομένων των άκρων ορίων του δάσους και των όμορων δασικών περιοχών, και κοιλάδα της Woluwe – Σύμπλεγμα του δάσους του Soignes – Κοιλάδα της Woluwe) ( 8 ). Το γήπεδο της CFE ανήκει στον εν λόγω τόπο.
30.

Κατά την απόδοση στην ισπανική γλώσσα, το στοιχείο αʹ έχει ως εξής: «siempre, si el consumidor durante la visita del mensajero no puede tomar conocimiento con libertad del contenido del contrato tipo» ( 5 ). Η ιταλική μετάφραση της φράσεως έχει ως εξής: «sempre, qualora il consumatore, al momento della visita del corriere, non possa consultare liberamente il contenuto dei modelli contrattuali» ( 6 ). Η γερμανική απόδοση έχει ως εξής: «immer, wenn der Verbraucher beim Besuch des Kuriers den Inhalt der Vertragsmuster nicht ungehindert zur Kenntnis nehmen kann» ( 7 ). Η πορτογαλική απόδοση διατυπώνεται ως ακολούθως: «sempre que o consumidor não possa, por ocasião da visita do mensageiro, tomar livremente conhecimento do conteúdo do modelo do contrato» ( 8 ).
45.

Ο D. C. Târșia είχε υποχρεωθεί να καταβάλει έναν φόρο μηχανοκίνητων οχημάτων ο οποίος, κατά την άποψή του, ήταν ασύμβατος με το άρθρο 110 ΣΛΕΕ. Άσκησε αγωγή για να επιτύχει την επιστροφή του συγκεκριμένου φόρου. Η αγωγή του έγινε δεκτή πρωτοδίκως το 2007, αλλά, κατόπιν εφέσεως, απορρίφθηκε εν μέρει το 2008. Το 2011, μετά την απόφαση της 7ης Απριλίου 2011, Tatu (C-402/09, EU:C:2011:219), ο D. C. Târșia υπέβαλε αίτηση αναθεωρήσεως της εφετειακής αποφάσεως, υποστηρίζοντας ότι ο επίμαχος φόρος πρέπει να του επιστραφεί στο ακέραιο. Μολονότι η απόφαση της οποίας ζητήθηκε η αναθεώρηση είχε εκδοθεί στο πλαίσιο πολιτικής δίκης, ο D. C. Târșia υπέβαλε την αίτηση αναθεωρήσεως βάσει του άρθρου 21, παράγραφος 2, του νόμου 554/2004, δηλαδή του νόμου περί των διοικητικών διαφορών. Τούτο διότι οι εφαρμοστέοι στις πολιτικές δίκες δικονομικοί κανόνες δεν παρείχαν τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεως αναθεωρήσεως τελεσίδικης αποφάσεως λόγω παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης.
59.

Φρονώ ότι οι περιστάσεις αυτές πρέπει να συγκριθούν με εκείνες που εξέτασε το Δικαστήριο στην απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 1999, Allen κ.λπ. ( 37 ), που αφορούσε τη δραστηριότητα της διανοίξεως υπογείων διόδων της Amalgamated Construction Co. Ltd ( 38 ) στα ανθρακωρυχεία Prince of Wales, η οποία ήταν οργανωμένη σε οικονομική οντότητα προτού η εν λόγω επιχείρηση αναθέσει με υπεργολαβία στην AMS τη δραστηριότητα αυτή.
14.

Το Foreign and Commonwealth Office του Ηνωμένου Βασιλείου (Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, στο εξής: FCO) διατύπωσε επιφυλάξεις όσον αφορά τη νομιμότητα της εν λόγω πρακτικής. Στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε επισήμως από την Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (φορολογική και τελωνειακή αρχή, Ηνωμένο Βασίλειο, στο εξής: HMRC) τη διεξαγωγή έρευνας. Η εν λόγω έρευνα διεξήχθη τον Νοέμβριο του 1998. Η HMRC απεφάνθη ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις έκδοσης πιστοποιητικών εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 101, παράγραφος 2, της αποφάσεως ΥΧΕ. Στις 25 Νοεμβρίου 1998 το πόρισμα της έρευνας γνωστοποιήθηκε στη μονάδα συντονισμού για την καταπολέμηση της απάτης (στο εξής: UCLAF) ( 8 ).
73.

Κατά τη γερμανική γλωσσική απόδοση του άρθρου 13, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2008/50, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα επίπεδα διοξειδίου του θείου, ΑΣ10, μολύβδου και μονοξειδίου του άνθρακα στον ατμοσφαιρικό αέρα να μην υπερβαίνουν «überall in ihren Gebieten und Ballungsräumen» [«στις ζώνες και τους οικισμούς τους»] τις οριακές τιμές του παραρτήματος XI. Η ανωτέρω διατύπωση μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι εν λόγω οριακές τιμές πρέπει να τηρούνται σε κάθε τόπο, ήτοι ότι δεν πρέπει να σημειώνεται υπέρβασή τους σε κανέναν τόπο. Κατά συνέπεια, μόνη η υπέρβαση σε ένα μοναδικό σημείο δειγματοληψίας θα συνιστά παράβαση της εν λόγω διατάξεως. Στην αγγλική γλωσσική απόδοση χρησιμοποιείται η διατύπωση «throughout their zones and agglomerations», που έχει παρόμοιο περιεχόμενο.
23.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας) έκρινε παραδεκτές τις παρεμβάσεις των Wikimedia Foundation Inc., Fondation pour la liberté de la presse, Microsoft Corp., Reporters Committee for Freedom of the Press κ.λπ., Article 19 κ.λπ. και Internet Freedom Foundation κ.λπ., οι οποίοι δικαιολόγησαν εύλογο συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
97.

Στο πλαίσιο αυτό, επί παραδείγματι, στο Ηνωμένο Βασίλειο, δυνάμει του άρθρου 26, παράγραφος 3, του Value Added Tax Act 1994 (νόμου του 1994 περί φόρου προστιθέμενης αξίας), οι Her Majesty’s Revenue and Customs Commissioners (κεντρική φορολογική αρχή του Ηνωμένου Βασιλείου) εξέδωσαν κανονιστικές πράξεις στις οποίες παρατίθενται παραδείγματα κριτηρίων και μεθόδων επιμερισμού ( 90 ). Επιπλέον, κατά το άρθρο 102ΖA, παράγραφος 1, του ως άνω νόμου, η εν λόγω αρχή δύναται να εγκρίνει μέθοδο προταθείσα από υποκείμενο στον φόρο ή να του υποδείξει άλλη πιο κατάλληλη μέθοδο.
5.

Οι συνέπειες που έχει η εφαρμογή carve out στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος επί του περιεχομένου της αδείας κυκλοφορίας αυτού του γενόσημου φαρμάκου δεν ρυθμίζονται ρητώς. Επομένως, δεν είναι σαφές αν, σε περίπτωση εφαρμογής carve out μετά την έκδοση της αδείας κυκλοφορίας του οικείου γενόσημου φαρμάκου, αυτή εξακολουθεί να ισχύει για τις ενδείξεις ή μορφές ποσολογίας που εξαλείφθηκαν μέσω του carve out από την περίληψη των χαρακτηριστικών ή αν, αντιθέτως, η εκ των υστέρων γνωστοποίηση carve out συνεπάγεται περιορισμό της άδειας στις απομένουσες ενδείξεις και μορφές ποσολογίας, οι οποίες δεν επηρεάστηκαν από το carve out.
1.

Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, οι TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV και Sambucus eV (στο εξής: αναιρεσείουσες) ζητούν από το Δικαστήριο, πρώτον, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Δεκεμβρίου 2016, TestBioTech κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑177/13, μη δημοσιευθείσα, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2016:736), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που οι αναιρεσείουσες είχαν ασκήσει με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 2013 ( 2 ) (στο εξής: επίμαχη απόφαση), με την οποία η Επιτροπή ενημέρωσε την TestBioTech ότι απέρριψε όλες τις αιτιάσεις που είχε προβάλει προκειμένου να θεμελιώσει την αίτησή της για εσωτερική επανεξέταση της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/347/ΕΕ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2012, για την έγκριση της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένη σόγια MON 87701 × MON 89788 (MON‑877Ø1-2 × MON‑89788-1) σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 3 ) (ΕΕ 2012, L 171, σ. 13, στο εξής: απόφαση περί εγκρίσεως). Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να ακυρώσει την επίμαχη απόφαση, καθώς και τις πανομοιότυπες με αυτήν αποφάσεις της Επιτροπής που απευθύνθηκαν προς το European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility και τη Sambucus ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο.
27.

Η εγγραφή των επωνυμιών των 10 εταιριών στους επίμαχους καταλόγους στηρίχθηκε στην ακόλουθη αιτιολογία: – οι επωνυμίες των εταιριών Hafize Darya Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Co. και Hoopad Darya Shipping Agency εγγράφηκαν στους καταλόγους με την αιτιολογία ότι «ενεργούσαν για λογαριασμό της IRISL»· – οι επωνυμίες των εταιριών Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe και Valfajr Shipping Line Co. εγγράφηκαν στους καταλόγους με την αιτιολογία ότι «ανήκαν στην IRISL»· – οι επωνυμίες των εταιριών Qeshm Marine Services & Engineering Co. και Marine Information Technology Development Co. εγγράφηκαν στους καταλόγους με την αιτιολογία ότι «ελέγχονταν από την IRISL»· – η επωνυμία της εταιρίας Irano Misr Shipping Co. εγγράφηκε στους καταλόγους με την αιτιολογία ότι «παρείχε στην IRISL ουσιώδεις υπηρεσίες»· και – η επωνυμία της εταιρίας Rahbaran Omid Darya Ship Management Co. εγγράφηκε στους καταλόγους με την αιτιολογία ότι «ενεργούσε για λογαριασμό της» και «της παρέχει ουσιώδεις υπηρεσίες».
90.

Επιπλέον, όπως επισημαίνει η θεωρία ( 21 ), «[i]n the light of the [HGA] case law it may […] be concluded that where soft law guidelines purport to introduce a legal obligation to submit a specific application form in order to be considered as eligible for an aid scheme it is highly questionable that if an applicant has failed to do so, the Commission could conclude that the aid would be incompatible without more. It is submitted that, in the light of [that case law], the failure to comply with such formalities should not establish a non-rebuttable presumption that the aid has no incentive effect and is incompatible -the Commission should look at the circumstances of the case to assess whether the (potential) beneficiary has an incentive to change its behavior. It will of course be for the Member States [or the beneficiaries] to provide sufficient evidence to support this claim».
13.

Το 2008, ο κύριος του έργου, το Kilkenny County Council (Συμβούλιο της Κομητείας του Kilkenny, Ιρλανδία), υπέβαλε αίτηση στην An Bord Pleanála για την έγκριση κατασκευής οδικού δικτύου, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν ένας νέος δρόμος και μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό Nore, και για την απαλλοτρίωση των απαιτούμενων οικοπέδων. Η εν λόγω παρακαμπτήρια οδός έχει ως σκοπό την ολοκλήρωση της κλειστής περιφερειακής οδού γύρω από την πόλη του Kilkenny, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να μειωθεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση στο κέντρο της πόλεως. Ο σχεδιαζόμενος δρόμος διασχίζει αρκετές προστατευόμενες φυσικές περιοχές: τη Special Protection Area (ζώνη ειδικής προστασίας, στο εξής: SPA) «River Nore SPA» η οποία έχει καθορισθεί με την οδηγία περί προστασίας των πτηνών (κωδικός Natura-2000-IE0004233), μια candidate Special Area of Conservation (υποψήφια ειδική ζώνη προστασίας, στο εξής: μελλοντική SAC) κατά την έννοια της οδηγίας περί οικοτόπων, ήτοι τη «River Barrow and River Nore SAC» (κωδικός Natura-2000-IE0002162), και μια περιοχή η οποία έχει προταθεί να χαρακτηρισθεί National Heritage Area (NHA, ζώνη εθνικής κληρονομιάς).