EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 51/45

Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2007 — Prym κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-454/07)

(2008/C 51/85)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: William Prym GmbH & Co. KG (Stolberg, Γερμανία), Prym Inovan GmbH & Co. KG (Stolberg, Γερμανία), EP Group S.A. (Comines-Warneton, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι H.-J. Niemeyer και C. Herrmann)

Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

— να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 19ης Σεπτεμβρίου 2007, καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες,

— επικουρικά, να προβεί σε εύλογη μείωση του χρηματικού προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με το άρθρο 2 της εν λόγω απόφασης,

— να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Οι προσφεύγουσες προσβάλλουν την απόφαση της Επιτροπής C(2007) 4257 τελ., της 19ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση COMP/E-1/39.168 — Μικρά πλαστικά και μεταλλικά προϊόντα ραπτικής (ψιλικά): συστήματα κλεισίματος ενδυμάτων. Με την εν λόγω απόφαση επιβλήθηκε πρόστιμο σε ορισμένες εταιρίες του ομίλου Prym λόγω παράβασης του άρθρου 81 ΕΚ κατόπιν της τέλεσης τριών αυτοτελών παραβάσεων στον τομέα των ψιλικών ειδών, όπου όμως η Επιτροπή διαπίστωσε την τέλεση τεσσάρων συνολικά παραβάσεων.

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες διατυπώνουν έντεκα λόγους ακύρωσης.

Σχετικά με την αιτίαση περί πολυμερούς συνεργασίας στον τομέα των «λοιπών συστημάτων κλεισίματος ενδυμάτων» και των σχετικών ραπτομηχανών οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχουν:

— Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), καθόσον μια σύνθετη πράξη κατατμήθηκε σε δύο αυτοτελείς παραβάσεις,

— εσφαλμένη εφαρμογή της βασικής ανακοίνωσης του 2002 (2), διότι η μείωση του προστίμου κατά 30 % είναι υπερβολικά χαμηλή.

Σχετικά με την αιτίαση περί τριμερούς συνεργασίας στον τομέα των φερμουάρ οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι:

— Παρανόμως ελήφθη υπόψη η στάση μιας κοινοτικής επιχείρησης της πρώτης και της τρίτης από τις προσφεύγουσες, ο δε υπολογισμός του προστίμου για την τρίτη προσφεύγουσα ήταν εσφαλμένος,

— συντρέχει παράβαση των κεφαλαίων Γ και Δ της βασικής ανακοίνωσης του 1996 (3).

Σχετικά με την αιτίαση περί διμερούς συνεργασίας με μια επιχείρηση του ομίλου Coats, οι προσφεύγουσες αιτιώνται την Επιτροπή ότι:

— παρέβη το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, διότι η συνεργασία αυτή και μία από τις παραβάσεις για τις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις με την απόφαση C(2004) 4221 τελ. της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 2004 (Υπόθεση COMP/F-1/38.338 — PO/Βελόνες) διαχωρίστηκαν σε δύο αυτοτελείς παραβάσεις, μολονότι έπρεπε να αξιολογηθούν ως ενιαία παράβαση,

— παραβίασε την αρχή ne bis in idem, καθόσον επέβαλε νέο πρόστιμο για την ίδια πράξη,

— παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν αιτιολόγησε επαρκώς την κατάτμηση της ενιαίας παράβασης,

— παραβίασε την αρχή της συνεργασίας και την επιταγή της ίσης μεταχείρισης.

Σχετικά με την επιμέτρηση του προστίμου οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχουν:

— Παράβαση των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων (4) και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ισότητας,

— παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας του προσδιορισμού του αρχικού ποσού και των σχετικών κατ' αντικείμενο αγορών,

— επικουρικά, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω της υπερβολικά μεγάλης συνολικής επιβάρυνσης των προσφευγουσών και έλλειψης αιτιολογίας.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ.1).

(2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή ή τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).

(3) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή ή τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (ΕΕ 1996, C 207, σ. 4).

(4) Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑΧ (ΕΕ 1998, C 9, σ. 3).