ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 1ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1981. - DGV DEUTSCHE GETREIDEVERWERTUNG UND RHEINISCHE KRAFTFUTTERWERKE GMBH ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 241, 242 ΚΑΙ 246 ΕΩΣ 249/78.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 01727



Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Διάδικοι

Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις

241/78 DGV DEUTSCHE GETREIDEVERWERTUNG UND RHEINISCHE KRAFTFUTTERWERKE GMBH ,

242/78WERHAHN HANSAMUEHLE ,

246/78SPRL MASELIS FRERES ,

247/78CODRICO BV ,

248/78HANSA-LAGERHAUS STROEH ,

249/78BV MEELFABRIEK WEERT ,

ενάγουσες ,

κατά

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ,

εκπροσωπουμένης από τά όργανά της :

1 ) τό Συμβούλιο τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,

2 ) τήν Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,

εναγομένης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχουν ως αντικείμενο διαφορά προβλεπομένη από τά άρθρα 178 καί 215 εδάφιο 2 τής συνθήκης ΕΟΚ ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Δεδομένου οτι οι διάδικοι προσδιώρισαν διά κοινής συμφωνίας τά ποσά τής αποζημιώσεως , συντρέχει λόγος διαγραφής τών υποθέσεων 241 , 242 καί 246 ως 249/78 από τό πρωτόκολλο τού Δικαστηρίου .

2 Δυνάμει τού άρθρου 69 παράγραφος 1 τού κανονισμού διαδικασίας , τό Δικαστήριο αποφασίζει γιά τά έξοδα μέ τήν απόφαση ή τήν διάταξη πού περατώνει τήν δίκη .

3 Μέ τήν προδικαστική του απόφαση τής 4ης Οκτωβρίου 1979 ( Rec . σ . 3017 ) στίς παρούσες υποθέσεις , τό Δικαστήριο επεφυλάχθη νά αποφασίσει ως πρός τά δικαστικά έξοδα .

4 Μέ επιστολές τής 5ης Ιανουαρίου 1981 , οι ενάγουσες στίς παρούσες υποθέσεις εζήτησαν από τό Δικαστήριο νά αποφανθεί επί τών αποδοτέων δικαστικών εξόδων .

5 Εναπόκειται , επομένως , στό Δικαστήριο νά αποφασίσει επί τής κατανομής τών δικαστικών εξόδων γιά νά δυνηθεί τό δεύτερο τμήμα νά προσδιορίσει τά αποδοτέα δικαστικά έξοδα .

6 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .

7 Δυνάμει τής παραγράφου 3 τού ιδίου άρθρου , τό Δικαστήριο δύναται νά συμψηφίσει τά έξοδα ολικώς ή μερικώς σέ περίπτωση μερικής ηττας τών διαδίκων ή εφ’ οσον συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι .

8 Όπως προκύπτει από τήν προδικαστική απόφαση ολοι οι νομικοί ισχυρισμοί τού Συμβουλίου καί τής Επιτροπής απερρίφθησαν . Οι μειώσεις τών αιτηθέντων ποσών , οι οποίες επετεύχθησαν κατόπιν τών διαπραγματεύσεων μεταξύ τών διαδίκων δέν ειναι τόσο σημαντικές ωστε νά έχουν κάποια επίπτωση επί τής κατανομής τών δικαστικών εξόδων .

9 Πρέπει , επομένως , νά καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης στό σύνολο τών δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει :

1 ) Διαγράφει τίς υποθέσεις 241 , 242 καί 246 ως 249/78 από τό Πρωτόκολλο τού Δικαστηρίου .

2 ) Καταδικάζει τήν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα στά δικαστικά έξοδα .
Υπόθεση 2/68
(συνοπτική μετάφραση σταελληνικά)
UfficioImposte diConsumo diIspra
κατά
Επιτροπής τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτων
Περίληψη τηςΔιατάξεως
1.Προνόμια καιασυλίες τηςΕΚΑΧ—Απαραβίαστο τωνεγκαταστάσεων καικτιρίων
τηςΚοινότητας —Νόμιμη είσοδος σ'αυτέςπροςδιενέργεια ελέγχου απόεθνικήαρχή
—Διοικητικό αναγκαστικό μέτρο
(Πρωτόκολλο περίτωνπρονομίων καιασυλιών τηςΕΚΑΧ,άρθρο1)
2.Προνόμια καιασυλίες τηςΕΚΑΧ—Συμφωνία μεταξύ Επιτροπής καικράτους μέλους
προςεξασφάλιση τηςεκτελέσεως τουπρωτοκόλλου τηςσυμπληρώσεώς του—
Δικαιώματα καιεγγυήσεις πουπροκύπτουν απόαυτήτησυμφωνία —Απαράδεκτη
μείωση —Αίτηση στηριζόμενη απευθείας στοπρωτόκολλο —Παραδεκτό
3.Προνόμια καιασυλίες τηςΕΚΑΧ—Διοικητικό αναγκαστικό μέτρο—Άδειατου
Δικαστηρίου —Αίτηση —Αρμόδια αρχή—Όροιχορηγήσεως τηςαδείας
(Πρωτόκολλο περίτωνπρονομίων καιασυλιών τηςΕΚΑΧ,άρθρο 1)
1.Ηείσοδος εκπροσώπων φορολογικής αρ­
χήςκράτους μέλους σεεγκαταστάσεις
κοινοτικού οργάνου γιαναπροβούν σε
πράξηπουσυνιστά τηνπροκαταρκτική
φάσηεπιβολής φόρουσυνιστά διοικητι­
κόαναγκαστικό μέτροπουέχειανάγκη
τηςαδείαςτουΔικαστηρίου.
2.Συμφωνία μεταξύ Επιτροπής καικρά­
τουςμέλους προςεξασφάλιση τηςεκτε-λέσεως τουπρωτοκόλλου περίπρονο­
μίωνκαιασυλιών και,ανπαρίσταται
ανάγκη, προςσυμπλήρωσή τουδενμπο­
ρείναμειώσει ταδικαιώματα καιτις
εγγυήσεις πουπροκύπτουν απευθείας
απόενλόγωπρωτόκολλο υπέρτωνκρα­
τώνμελώνκαιτωνοργάνων τους,των
κοινοτικών οργάνων καιτωνατόμων. Το
παραδεκτό αιτήσεως ερειδομένης απευ­
θείαςστοπρωτόκολλο δενμπορεί, επο­
μένως,νααμφισβητηθεί μεειδικές δια-
821

ΠΕΡΙΛΗΨΗ —ΥΠΟΘΕΣΗ 2/68
τάξεις συνομολογηθείσες μεταξύ επι­
τροπής καικυβερνήσεως κράτους μέ­
λους.
3.Ηαπόαρχή,ηοποία,κατάτιςδιατάξεις
τουεθνικού τηςδικαίου, είναιαρμόδια
γιαναπροβείσεδιοικητική αναγκαστι­
κήπράξη,υποβολή, δυνάμει τουάρθρου
1τουπρωτοκόλλου περίτωνπρονομίων
καιασυλιών τηςΕΚΑΧ,αιτήσεως χορη-γήσεως τηςπροβλεπόμενης σ'αυτότο
άρθροαδείαςείναιπαραδεκτή.
Ηαιτουμένη άδειατουΔικαστηρίου
μπορείναχορηγείται οσάκις τοδιοικη­
τικόαναγκαστικό μέτροδενσυνεπάγε­
ταιμειονεκτήματα ικανάναθέσουν σε
κίνδυνο τηλειτουργία, τηνανεξαρτησία
ήτηνασφάλεια τηςκοινοτικής διοική­
σεως.
822
22

Στις 20 Ιανουαρίου 2022, ο HF, Σέρβος υπήκοος, τέθηκε υπό προσωρινή κράτηση στη Γερμανία βάσει ερυθράς αγγελίας που εκδόθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Εγκληματολογικής Αστυνομίας (Interpol) κατόπιν αιτήματος των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, οι οποίες ζήτησαν την έκδοση του HF με σκοπό την άσκηση ποινικής διώξεως για αδικήματα που φέρεται να διέπραξε κατά το διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2008 και Δεκεμβρίου του 2013. Η εν λόγω ερυθρά αγγελία βασιζόταν σε ένταλμα συλλήψεως που είχε εκδοθεί στις 4 Δεκεμβρίου 2018 από το US District Court for the District of Columbia (ομοσπονδιακό πρωτοδικείο των Ηνωμένων Πολιτειών, περιφέρεια Κολούμπια).
9

Το άρθρο 1, σημείο 1, του Código do Imposto do Selo (κώδικα τελών χαρτοσήμου) προβλέπει τα εξής: «Το τέλος χαρτοσήμου επιβάλλεται σε όλες τις πράξεις, συμβάσεις, έγγραφα, τίτλους, δικόγραφα και άλλα νομικά γεγονότα ή καταστάσεις που προβλέπονται στον Tabela Geral do Imposto do Selo [(γενικό πίνακα για το τέλος χαρτοσήμου)], συμπεριλαμβανομένων των μεταβιβάσεων αγαθών εκ χαριστικής αιτίας.»
11

Η αγωγή του C. Louboutin ερείδεται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2017/1001. Ο C. Louboutin υποστηρίζει ότι η Amazon προέβη χωρίς τη συγκατάθεσή του σε χρήση σημείου ταυτόσημου με το επίμαχο σήμα για προϊόντα που ταυτίζονται με εκείνα για τα οποία το σήμα αυτό έχει καταχωριστεί, ιδίως μέσω της αναρτήσεως στους ιστοτόπους διαδικτυακών πωλήσεων της εν λόγω εταιρίας διαφημιστικών καταχωρίσεων σχετικών με προϊόντα φέροντα το οικείο σημείο, αλλά και μέσω της κατοχής, αποστολής και παράδοσης των προϊόντων αυτών. Κατά τον C. Louboutin, η χρήση αυτή είναι καταλογιστέα στην Amazon, καθόσον η εν λόγω εταιρία διαδραμάτισε σε αυτήν ενεργό ρόλο και οι καταχωρίσεις σχετικά με τα προϊόντα απομίμησης του επίμαχου σήματος αποτελούσαν μέρος της δικής της εμπορικής επικοινωνίας. Επομένως, κατά την άποψή του, η Amazon δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλός φορέας παροχής φιλοξενίας ή ως ουδέτερος ενδιάμεσος φορέας, καθόσον συνδράμει τους τρίτους πωλητές, ιδίως ως προς τη βελτιστοποίηση της παρουσιάσεως των διαφημιστικών καταχωρίσεών τους.
22

Τρίτον, ο κανονισμός 1169/2011 δεν ορίζει της έννοια της φράσης «ονομασία του προϊόντος», η οποία χρησιμοποιείται μόνο στο παράρτημα VI, μέρος Α, σημείο 4, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού. Σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις, όπως στις αποδόσεις στη γερμανική («Produktname») ή στη γαλλική γλώσσα («nom du produit»), η φράση αυτή αποκλίνει περισσότερο από τη φράση που διαλαμβάνεται στο άρθρο 17 του κανονισμού 1169/2011, ήτοι αντιστοίχως «Bezeichnung des Lebensmittels» και «dénomination de la denrée alimentaire» σε σχέση με ό,τι συμβαίνει σε ορισμένες άλλες γλωσσικές αποδόσεις, όπως στις αποδόσεις στην ισπανική («denominación del producto» και «denominación del alimento»), την τσεχική («název produktu» και «název potraviny»), την αγγλική («name of the product» και «name of the food»), την κροατική («naziv proizvoda» και «naziv hrane»), την ιταλική («denominazione del prodotto» και «denominazione dell’alimento»), την ολλανδική («benaming van het product» και «benaming van het levensmiddel»), την πολωνική («nazwa produktu» και «nazwa środka spożywczego»), την πορτογαλική («denominação do produto» και «denominação do género alimentício»), τη ρουμανική («denumirea produsului» και «denumirea produsului alimentar»), τη σλοβακική («názov výrobku» και «názov potraviny»), τη σλοβενική («ime proizvoda» και «ime živila»), τη φινλανδική («tuotteen nimi» και «elintarvikkeen nimi») και τη σουηδική γλώσσα («produktens beteckning» και «livsmedlets beteckning»).
18

Κατόπιν του ατυχήματος, η HUK-Coburg κατέβαλε στην NO και στην LM το ποσό των 5000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την απορρέουσα από τον θάνατο της μητέρας τους ζημία. Θεωρώντας το ποσό ανεπαρκές, η NO και η LM, εκπροσωπούμενες από τον CD, άσκησαν αγωγή κατά της HUK-Coburg ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου Sofiyski gradski sad (πρωτοδικείου Σόφιας, Βουλγαρία) με αίτημα την καταβολή σε καθεμία εξ αυτών χρηματικής ικανοποίησης ύψους 300000 βουλγαρικών λεβ (BGN) (περίπου 153000 ευρώ) για τη μη υλική ζημία που προέκυψε από τον θάνατο. Η ανωτέρω ζημία συνίσταται σε προσβολή της ψυχικής τους υγείας, δεδομένου ότι η NO και η LM υποφέρουν από αϋπνίες, εφιάλτες, συναισθηματικές μεταπτώσεις, ευερεθιστότητα, άγχος, εσωστρέφεια και κρίσεις πανικού.
16

Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του νομοθετικού διατάγματος 334/2000 κανονιστική πράξη είναι η εκδοθείσα από το Υπουργείο Εσωτερικών decreto ministeriale n. 103 – Regolamento recante norme per l’individuazione dei limiti di età per la partecipazione ai concorsi pubblici per l’accesso a ruoli e carriere del personale della Polizia di Stato (υπουργική απόφαση 103 – Κανονιστική πράξη σχετικά με τους κανόνες περί καθορισμού των ορίων ηλικίας που προβλέπονται για τη συμμετοχή στους δημόσιους διαγωνισμούς για την ανάληψη καθηκόντων και την πρόσβαση στη σταδιοδρομία του προσωπικού της Κρατικής Αστυνομίας), της 13ης Ιουλίου 2018 (GURI αριθ. 208, της 7ης Σεπτεμβρίου 2018, στο εξής: υπουργική απόφαση 103/2018), της οποίας το άρθρο 3, παράγραφος 1, προβλέπει τα εξής: «Για τη συμμετοχή στον δημόσιο διαγωνισμό για την ανάληψη καθηκόντων διοικητή και τεχνικού διευθυντή της Κρατικής Αστυνομίας προβλέπεται ανώτατο όριο ηλικίας το οποίο καθορίζεται στο 30ό έτος.»
11

Το 2011 o έμπορος Α, προσφεύγων της κύριας δίκης, αγόρασε από τον C, ο οποίος εμφανίστηκε ως W, ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο για τις ανάγκες της επιχείρησής του (στο εξής: επίδικο αυτοκίνητο). Ο W γνώριζε ότι ο C παρίστανε τον ίδιο και είχε συναινέσει σε αυτό. Για την παράδοση του επίδικου αυτοκινήτου, ο C εξέδωσε τιμολόγιο προς τον W για ποσό 52100,84 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ύψους 9899,16 ευρώ, ο δε W εξέδωσε εν συνεχεία τιμολόγιο προς τον προσφεύγοντα της κύριας δίκης για ποσό 64705,88 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ύψους 12294,12 ευρώ. Ο W παρέδωσε το τελευταίο αυτό τιμολόγιο στον C, ο οποίος, με τη σειρά του, το διαβίβασε στον προσφεύγοντα της κύριας δίκης.
9

Αφετέρου, σε περίπτωση κατά την οποία ο ασφαλισμένος πράγματι δικαιούται τις ασφαλιστικές υπηρεσίες, η Best Doctors αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση όλων των διαδικαστικών διατυπώσεων σχετικά με την ιατρική περίθαλψη στην αλλοδαπή (υπηρεσία FindBestCare, στο εξής: υπηρεσία FBC). Η υπηρεσία αυτή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον προγραμματισμό επίσκεψης στους παρόχους ιατρικών υπηρεσιών, την οργάνωση της θεραπευτικής αγωγής, της διαμονής σε ξενοδοχείο και του ταξιδιού, την παροχή υπηρεσίας εξυπηρέτησης πελατών και την εξακρίβωση της καταλληλότητας της θεραπευτικής αγωγής. Επιπλέον, η Best Doctors αναλαμβάνει επίσης τη διενέργεια των πληρωμών και την παρακολούθηση των ιατρικών απαιτήσεων. Αντιθέτως, η Best Doctors δεν είναι υπεύθυνη για την κάλυψη των εξόδων μεταφοράς και διαμονής καθώς και των εξόδων υγειονομικής περίθαλψης.
3

Σύμφωνα με τον Lei n.o 55/2012 – Princípios de ação do Estado no quadro do fomento, desenvolvimento e proteção da arte do cinema e das atividades cinematográficas e audiovisuel (νόμο 55/2012 – Αρχές κρατικής δράσης στο πλαίσιο της προώθησης, της ανάπτυξης και της προστασίας της τέχνης του κινηματογράφου και των κινηματογραφικών και οπτικοακουστικών δραστηριοτήτων) (Diário da República αριθ. 173/2012, σειρά I, της 6ης Σεπτεμβρίου 2012), το ICA είναι ο φορέας που παρέχει στήριξη, μεταξύ άλλων οικονομική, στην κινηματογραφική και οπτικοακουστική δραστηριότητα.
36

Στην περίπτωση της συνέχειας και της ταυτότητας μιας τέτοιας δραστηριότητας, η συνέχισή της πρέπει, πράγματι, να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα στο ίδιο και το αυτό σχέδιο για το οποίο έχει ήδη χορηγηθεί άδεια, χωρίς να πρέπει να χωρήσει νέα εκτίμηση δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/43 (πρβλ. αποφάσεις της 7ης Νοεμβρίου 2018, Coöperatie Mobilisation for the Environment κ.λπ.C‑293/17 και C‑294/17, EU:C:2018:882, σκέψεις 78 και 79, της 29ης Ιουλίου 2019, Inter-Environnement Wallonie και Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen, C‑411/17, EU:C:2019:622, σκέψη 128, και της 9ης Σεπτεμβρίου 2020, Friends of the Irish Environment, C‑254/19, EU:C:2020:680, σκέψη 35).
10

Το άρθρο 47 της decreto-legge n. 50 – Disposizioni urgenti in materia finanziaria, iniziative a favore degli enti territoriali, ulteriori interventi per le zone colpite da eventi sismici e misure per lo sviluppo (πράξης νομοθετικού περιεχομένου αριθ. 50, περί επειγουσών διατάξεων για χρηματοοικονομικά θέματα, πρωτοβουλίες υπέρ τοπικών αρχών, περαιτέρω παρεμβάσεις στις σεισμόπληκτες περιοχές και αναπτυξιακά μέτρα), της 24ης Απριλίου 2017 (GURI αριθ. 95, της 24ης Απριλίου 2017 – τακτικό συμπλήρωμα στην GURI αριθ. 20), η οποία κυρώθηκε, κατόπιν τροποποιήσεων, με τον legge n. 96 (νόμο αριθ. 96), της 26ης Ιουνίου 2017 (GURI αριθ. 144, της 23ης Ιουνίου 2017), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης (στο εξής: πράξη νομοθετικού περιεχομένου αριθ. 50/2017), το οποίο φέρει τον τίτλο «Παρεμβάσεις για τη σιδηροδρομική μεταφορά», προβλέπει στην παράγραφο 11bis τα εξής: «Προκειμένου να βελτιωθεί η ευελιξία των επιβατικών σιδηροδρομικών συνδέσεων μεταξύ της Σικελίας και της ιταλικής χερσονήσου, η παροχή της υπηρεσίας θαλάσσιας σιδηροδρομικής σύνδεσης που αναφέρεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο e, του [διατάγματος αριθ. 138 Τ/2000] μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί με τη χρήση ταχύπλοων ναυτικών μέσων των οποίων το μοντέλο εκμετάλλευσης συνδέεται με τις σιδηροδρομικές μεταφορές από και προς τη Σικελία, ιδίως όσον αφορά τις διαδρομές μετ’ επιστροφής “Μεσσήνη – Villa San Giovanni” και “Μεσσήνη – Ρέτζιο Καλάμπρια”, το οποίο θα εφαρμοστεί στο πλαίσιο των προβλεπόμενων από την ισχύουσα νομοθεσία πόρων που προορίζονται για τη συναφθείσα μεταξύ του κράτους και της Rete ferroviaria italiana Spa προγραμματική σύμβαση, “σκέλος υπηρεσίες”, και υπό την επιφύλαξη των υπηρεσιών που καθορίζονται σε αυτήν.»
37

Εξάλλου, η ανάγκη να δοθεί ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης που να είναι χρήσιμη για τον εθνικό δικαστή επιβάλλει να ορίσει αυτός το πραγματικό και κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται τα ερωτήματα που υποβάλλει ή, τουλάχιστον, να εξηγήσει τις πραγματικές περιστάσεις στις οποίες στηρίζονται τα ερωτήματα αυτά. Η απόφαση περί παραπομπής πρέπει επιπλέον να αναφέρει τους συγκεκριμένους λόγους που ώθησαν τον εθνικό δικαστή να διερωτηθεί ως προς την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης και να θεωρήσει αναγκαία την υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο [απόφαση της 10ης Μαρτίου 2022, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας), C‑247/20, EU:C:2022:177, σκέψη 75 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
18

Κατά πάγια νομολογία, απόκειται στο Δικαστήριο να ερευνήσει τις συνθήκες υπό τις οποίες του έχουν υποβληθεί ερωτήματα από το εθνικό δικαστήριο, προκειμένου να ελέγξει κατά πόσον είναι αρμόδιο να απαντήσει (απόφαση της 15ης Ιουλίου 2021, The Department for Communities in Northern Ireland, C‑709/20, EU:C:2021:602, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
33

Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι η ταχεία διαδικασία αποτελεί δικονομικό μέσο για την αντιμετώπιση εξαιρετικά επείγουσας καταστάσεως [πρβλ. απόφαση της 10ης Μαρτίου 2022, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας), C‑247/20, EU:C:2022:177, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
–

οι The Chief Appeals Officer, The Social Welfare Appeals Office, The Minister for Employment Affairs και The Minister for Social Protection, εκπροσωπούμενοι από την M. Browne, τον A. Joyce, την J. Quaney, επικουρούμενοι από την K. Binchy, barrister, και την C. Donnelly, SC,
34

Η ελευθερία εγκαταστάσεως έχει ως σκοπό να εξασφαλίζει εντός του κράτους μέλους υποδοχής την ίση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των υπηκόων άλλου κράτους μέλους και των εταιριών τις οποίες αφορά το άρθρο 54 ΣΛΕΕ και απαγορεύει, ως προς τις εταιρίες, κάθε διάκριση που βασίζεται στον τόπο της έδρας τους (αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2006, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, C‑374/04, EU:C:2006:773, σκέψη 43, και της 3ης Μαρτίου 2020, Tesco-Global Áruházak, C‑323/18, EU:C:2020:140, σκέψη 59 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
24

Πρώτον, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ειδικότερα κατά πόσον οι παροχές εισροών τις οποίες η W παρέσχε στις X και Y ως εισφορά εταίρου μπορούν να θεωρηθούν ότι αποκτήθηκαν από τη W για την άσκηση ιδίας επιχειρηματικής δραστηριότητας και αν οι σχετικές δαπάνες αποτελούν μέρος των γενικών εξόδων της, ήτοι στοιχεία που συνθέτουν τις δαπάνες των φορολογούμενων πράξεών της σε μεταγενέστερο λογιστικό και διαχειριστικό στάδιο για τις θυγατρικές της. Το ερώτημα αυτό απορρέει από την απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2018, C&D Foods Acquisition (C‑502/17, EU:C:2018:888, σκέψεις 37 επ.), από την οποία το αιτούν δικαστήριο συνάγει ότι, για την έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών που καταβλήθηκε από εταιρία χαρτοφυλακίου, η φορολογητέα οικονομική δραστηριότητα της εταιρίας αυτής πρέπει να αποτελεί την άμεση και αποκλειστική αιτία της οικείας πράξης ή η εν λόγω πράξη πρέπει να συνιστά την άμεση, μόνιμη και αναγκαία προέκταση της δραστηριότητας αυτής. Επομένως, ελλείψει ευθείας και άμεσης σχέσης μεταξύ των δαπανών για τις παροχές εισροών και της φορολογητέας οικονομικής δραστηριότητας της εταιρίας χαρτοφυλακίου, οι δαπάνες αυτές δεν μπορούν να αποτελούν μέρος των γενικών εξόδων της W και δεν μπορούν να αποτελούν συστατικά στοιχεία της τιμής των εκ μέρους της παραδοθέντων αγαθών ή παρασχεθεισών υπηρεσιών. Το αιτούν δικαστήριο επικαλείται επίσης τις αποφάσεις της 14ης Σεπτεμβρίου 2017, Iberdrola Inmobiliaria Real Estate Investments (C‑132/16, EU:C:2017:683), της 3ης Ιουλίου 2019, The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge (C‑316/18, EU:C:2019:559), και της 1ης Οκτωβρίου 2020, Vos Aannemingen (C‑405/19, EU:C:2020:785). Μολονότι οι υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις αυτές δεν αφορούν εταιρίες χαρτοφυλακίου, επιβεβαιώνουν την ανάγκη ύπαρξης άμεσης σχέσης μεταξύ των παροχών εισροών και των φορολογούμενων πράξεων της οικείας εταιρίας προκειμένου να επιτρέπεται η έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών. Πλην όμως, εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι οι παροχές εισροών θα μπορούσαν να αποκτηθούν όχι για την άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας της W και τις φορολογούμενες πράξεις της, αλλά για τις πράξεις των θυγατρικών της. Οι παροχές αυτές έχουν, επομένως, ευθεία και άμεση σχέση με τις σε μεγάλο βαθμό απαλλασσόμενες δραστηριότητες των θυγατρικών.
33

Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η ταχεία διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 105 του Κανονισμού Διαδικασίας αποτελεί δικονομικό μέσο για την αντιμετώπιση εξαιρετικά επείγουσας καταστάσεως [πρβλ. απόφαση της 10ης Μαρτίου 2022, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας), C‑247/20, EU:C:2022:177, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
38

Καταρχάς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 267 ΣΛΕΕ διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, στο τελευταίο εναπόκειται να δώσει στο εθνικό δικαστήριο χρήσιμη απάντηση η οποία θα του παρέχει τη δυνατότητα επιλύσεως της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί. Υπό το πρίσμα αυτό, το Δικαστήριο μπορεί να αναδιατυπώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, τα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί (απόφαση της 15ης Ιουλίου 2021, The Department for Communities in Northern Ireland, C‑709/20, EU:C:2021:602, σκέψη 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
1

Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Danske Slagtermestre ζητεί την αναίρεση της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 1ης Δεκεμβρίου 2020, Danske Slagtermestre κατά Επιτροπής (T‑486/18, μη δημοσιευθείσα, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, EU:T:2020:576), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή της νυν αναιρεσείουσας (στο εξής: αναιρεσείουσα) με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2018) 2259 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Απριλίου 2018, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.37433 (2017/FC) – Δανία (στο εξής: επίμαχη απόφαση), με την οποία κρίθηκε, κατά το πέρας του προκαταρκτικού σταδίου έρευνας, ότι η εισφορά που επιβλήθηκε με τον lov nr. 902/2013 om ændring af lov om betalingsregler for spildevandsforsyningsselskaber m.v. (Betalingsstruktur for vandafledningsbidrag, bemyndigelse til opgørelse af særbidrag for behandling af særlig forurenet spildevand m.v.) [νόμο 902/2013, για την τροποποίηση του νόμου περί θεσπίσεως των κανόνων σχετικά με τις εισφορές προς τις επιχειρήσεις επεξεργασίας λυμάτων (δομή εισφορών για τη διάθεση των λυμάτων, με την οποία εγκρίνεται η επιβολή ειδικών εισφορών για την επεξεργασία των ιδιαιτέρως μολυσματικών λυμάτων κ.λπ.)] δεν παρέχει κανένα επιλεκτικό πλεονέκτημα σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις και ότι, επομένως, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
22

Ως τρίτη ημερομηνία παράδοσης ορίστηκε η 17η Ιουνίου 2021 για τον CD και η 22α Ιουνίου 2021 για τoν C. Ωστόσο, η πραγματοποίησή της στάθηκε εκ νέου αδύνατη, αυτή τη φορά, λόγω της υποβολής από τους C και CD αιτήσεων διεθνούς προστασίας στη Φινλανδία. Με αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2021, η Maahanmuuttovirasto (Εθνική Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως, Φινλανδία) απέρριψε τις εν λόγω αιτήσεις. Οι C και CD άσκησαν προσφυγή κατά των σχετικών αποφάσεων ενώπιον του hallinto-oikeus (διοικητικού πρωτοδικείου, Φινλανδία).
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Phoenix Contact GmbH & Co. KG και των HARTING Deutschland GmbH & Co. KG και Harting Electric GmbH & Co. KG σχετικά με φερόμενη προσβολή ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας του οποίου δικαιούχος είναι η Phoenix Contact.
–

η absoluts -bikes and more- GmbH & Co. KG, εκπροσωπούμενη από τον C. Rohnke, Rechtsanwalt,
–

τη European Arrest Warrant Act, 2003 (Designated Member State) (Amendment) Order 2020 [υπουργική απόφαση του 2020 σχετικά με τον νόμο του 2003 περί του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (ορισθέντα κράτη μέλη) (τροποποίηση)] και τον Withdrawal of the United Kingdom from the European Union (consequential Provisions) Act, 2019 [νόμο του 2019 περί της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (συνακόλουθες διατάξεις)], σχετικά με τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου και αφορούν πρόσωπα που συνελήφθησαν πριν από τη λήξη της ίδιας περιόδου·