ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 6ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1982. - INTERQUELL STAERKE-CHEMIE GMBH UND CO. KG ΚΑΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ. - QUELLMEHL - ΕΥΘΥΝΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 261/78.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 03271



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Εξωσυμβατική ευθύνη — Ζημία — Εκτίμηση — Κριτήρια

( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρο 215 , δεύτερη παράγραφος )

Περίληψη

Όταν τό Δικαστήριο έχει κρίνει οτι η Κοινότης υπέχει εξωσυμβατική ευθύνη από τήν κατάργηση τών επιστροφών λόγω παραγωγής , ο καθορισμός τών ποσών τής αποζημιώσεως δέν εξαρτάται από τίς περί ελέγχου κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις πού αφορούν τήν τρέχουσα καταβολή τών εν λόγω επιστροφών . Δυνάμει τού άρθρου 215 , παράγραφος 2 , τής συνθήκης , τά ποσά αυτά πρέπει , αντιθέτως , νά καθορίζονται σύμφωνα μέ τίς γενικές αρχές πού ειναι κοινές στά δίκαια τών κρατών μελών , στό πεδίο τής εξωσυμβατικής ευθύνης . Όσον αφορά τό θέμα τής αποδείξεως τής ζημίας , τά δίκαια αυτά χαρακτηρίζονται γενικώς από τήν ελευθερία τού δικαστού ως πρός τήν εκτίμηση τών αποδεικτικών στοιχείων πού προσκομίζονται ενώπιόν του .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 261/78 ,

INTERQUELL STAERKE-CHEMIE GMBH & CO . KG , Grossaitingen , εκπροσωπουμένη από τόν K.-D . Rathke , δικηγόρο Augsburg , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν δικηγόρο A . Bonn , 22 , Cote d’Eich ,

ενάγουσα ,

κατά

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ , εκπροσωπουμένης από

τό Συμβούλιο τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , διά τού D . Vignes , διευθυντού τής νομικής υπηρεσίας , επικουρουμένου από τούς B . Schloh καί A . Brautigam , σύμβουλο καί υπάλληλο διοικήσεως στήν εν λόγω υπηρεσία αντιστοίχως , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν H . J . Pabbruwe , διευθυντή τής νομικής υπηρεσίας τής Ευρωπαϊκής Τραπέζης Επενδύσεως , boulevard Konrad-Adenauer , Kirchberg ,

καί

τήν Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , διά τού J . H . J . Bourgeois , νομικού της συμβούλου , επικουρουμένου από τόν J . Sack , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν O . Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

εναγομένη ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο , στό παρόν στάδιο τής διαδικασίας , τόν καθορισμό τών ποσών τής αποζημιώσεως πού η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης υπεχρεώθη νά καταβάλει στήν ενάγουσα , μέ τήν παρεμπίπτουσα απόφαση τής 4ης Οκτωβρίου 1979 ( συνεκδικασθείσες υποθέσεις Interquell Staerke-Chemie καί Diamalt κατά Συμβουλίου καί Επιτροπής , 261 καί 262/78 , Slg . σ . 3045 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ τήν από 4ης Οκτωβρίου 1979 παρεμπίπτουσα απόφαση ( συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Interquell Staerke-Chemie καί Diamalt κατά Συμβουλίου καί Επιτροπής , 261 καί 262/78 , Slg . σ . 3045 ), τό Δικαστήριο κατεδίκασε τήν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα νά καταβάλει στίς δύο ενάγουσες , ως αποζημίωση λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης , τά ποσά πού αντιστοιχούν στίς επιστροφές λόγω παραγωγής Quellmehl , προοριζομένου γιά τήν αρτοποιία , πού κάθε μία από τίς επιχειρήσεις αυτές θά εδικαιούτο νά λάβει άν , κατά τήν περίοδο από 1ης Αυγούστου 1974 ως 19ης Οκτωβρίου 1977 , η χρησιμοποίηση αραβοσίτου γιά τήν παραγωγή Quellmehl ειχε γεννήσει δικαίωμα γιά τίς ίδιες επιστροφές οπως καί η χρησιμοποίηση αραβοσίτου γιά τήν παρασκευή αμύλου . Τό Δικαστήριο έκρινε , επί πλέον , οτι τά ποσά θά κατεβάλλοντο εντόκως πρός 6 % από τής δημοσιεύσεως τής αποφάσεως καί οτι οι διάδικοι ώφειλαν νά γνωστοποιήσουν στό Δικαστήριο τά από κοινού συμφωνηθέντα ποσά αποζημιώσεως . Ελλείψει συμφωνίας οι διάδικοι ώφειλαν νά υποβάλουν στό Δικαστήριο , εντός τής ίδιας προθεσμίας , τά αιτήματά τους διατυπωμένα σέ αριθμούς· τό Δικαστήριο επεφυλάχθη πρός τά δικαστικά έξοδα .

2 Στήν υπόθεση Interquell , 261/78 , οι διάδικοι δέν ηδυνήθησαν νά καταλήξουν σέ συμφωνία επί τού ποσού τής αποζημιώσεως . Η ενάγουσα ζητεί τήν καταβολή ποσού 641 234,27 γερμανικών μάρκων ( DM ). Αντιθέτως , οι εναγόμενοι υποστηρίζουν οτι η ενάγουσα δέν απέδειξε πλήρως τήν δική της παραγωγή Quellmehl . Ζητούν , συνεπώς , από τό Δικαστήριο νά απορρίψει τήν αγωγή στό σύνολό της .

3 Στήν υπόθεση 262/78 , Diamalt , οι διάδικοι συνεφώνησαν ως πρός τά ποσά τής αποζημιώσεως γιά τήν παραγωγή Quellmehl , προοριζομένου γιά τήν αρτοποιία . Οι εναγόμενοι , αντιθέτως , θεωρούν αβάσιμη τήν αγωγή καθ’ οσον αφορά επίσης τήν παραγωγή Quellmehl προοριζομένου νά χρησιμοποιηθεί γιά ανθρώπινη διατροφή εκτός τής αρτοποιίας .

4 Λαμβανομένου υπ’ όψη οτι τά επίδικα ζητήματα πού εκκρεμούν ακόμα στίς δύο υποθέσεις ειναι τελείως διαφορετικής φύσεως , οι υποθέσεις αυτές πρέπει νά χωρισθούν γιά τήν έκδοση τής αποφάσεως .

5 Μέ τήν αρχική της αγωγή , η επιχείρηση Interquell ειχε ζητήσει αποζημίωση καί γιά τό Quellmehl πού ειχε παράγει από άλευρα αραβοσίτου , καθώς καί γιά τό παραχθέν από άλευρα μαλακού σίτου . Ύστερα από τήν παρεμπίπτουσα απόφαση τής 4ης Οκτωβρίου 1979 , η ενάγουσα εγκατέλειψε τό αίτημα περί αποζημιώσεως γιά τήν παραγωγή Quellmehl από άλευρα αραβοσίτου , δεδομένου οτι τά άλευρα αυτά αποτελούν υποπροϊόν τής παρασκευής Gritz αραβοσίτου καί οτι οι παραγωγοί τού τελευταίου αυτού προϊόντος δικαιούνται αυτοί οι ίδιοι αποζημιώσεως γιά τήν παραγωγή αυτή , σύμφωνα μέ αποφάσεις πού εξεδόθησαν τήν ίδια ημερομηνία . Η ενάγουσα ζητεί , στό εξής , αποζημίωση μόνο γιά τήν παραγωγή Quellmehl από άλευρα μαλακού σίτου .

6 Η Επιτροπή , δηλώνει μέν οτι δέν προβάλλει ένσταση απαραδέκτου επί τού θέματος αυτού , παρατηρεί ομως οτι , μέ τήν παρεμπίπτουσα απόφαση , τό Δικαστήριο δέν κατεδίκασε τήν Κοινότητα στήν καταβολή αποζημιώσεως γιά τό παραχθέν από άλευρα μαλακού σίτου Quellmehl , αλλά μόνο γιά τό παραχθέν από αραβόσιτο .

7 Σχετικώς , πρέπει νά παρατηρηθεί οτι οι επιστροφές λόγω παραγωγής Quellmehl , τίς οποίες ελάμβανε η ενάγουσα μέχρι τήν 1η Αυγούστου 1974 , οπότε κατηργήθησαν , αφορούσαν καί τό παραγόμενο από μαλακό σίτο καί τό παραγόμενο από αραβόσιτο Quellmehl . Τό ίδιο συμβαίνει καί στήν περίπτωση τών επιστροφών πού επαναθέσπισε ο κανονισμός 1125/78 τού Συμβουλίου , τής 22ας Μα ΐου 1978 , περί τροποποιήσεως τού κανονισμού 2727/75 , περί κοινής οργανώσεως αγοράς στόν τομέα τών σιτηρών ( ΕΕ ειδ . έκδ . τόμ . 03/021 , σ . 89 ). Σύμφωνα μέ τήν τρίτη αιτιολογική σκέψη τού κανονισμού αυτού , «η χορήγηση επιστροφής παραγωγής γιά τά εν λόγω προϊόντα συνιστά μέσον συμμορφώσεως πρός τίς αποφάσεις τού Δικαστηρίου» , μεταξύ άλλων τήν απόφαση τής 19ης Οκτωβρίου 1977 στίς συνεκδικασθείσες υποθέσεις 117/86 καί 16/77 ( Ruckdeschel κ.λ . Slg . σ . 1753 ), μέ τήν οποία τό Δικαστήριο έκρινε οτι ηταν ασυμβίβαστη πρός τήν αρχή τής ισότητος η διαφορά μεταχειρίσεως μεταξύ τού Quellmehl καί τού διογκωμένου αμύλου . Περαιτέρω , οπως προκύπτει από τά στοιχεία πού προσεκομίσθησαν κατά τήν διαδικασία , οταν η Επιτροπή καθώρισε τά ποσά τών οφειλομένων σέ άλλους παραγωγούς Quellmehl αποζημιώσεων βάσει τών παρεμπιπτουσών αποφάσεων τής 4ης Οκτωβρίου 1979 , δέν έκανε διάκριση μεταξύ τού παραχθέντος από αραβόσιτο καί τού παραχθέντος από μαλακό σίτο Quellmehl .

8 Επομένως , δέν αμφισβητείται οτι η παραγωγή Quellmehl από μαλακό σίτο αποτελεί , οσον αφορά τό πρός αποζημίωση δικαίωμα πού ανεγνώρισε η παρεμπίπτουσα απόφαση , περίπτωση εντελώς παρόμοια μέ τήν περίπτωση τής παραγωγής Quellmehl από αραβόσιτο . Περαιτέρω , δεδομένου οτι τίποτα στήν απόφαση αυτή δέν δικαιολογεί τήν ερμηνεία οτι τό Δικαστήριο απέρριψε τό κεφάλαιο αυτό τής αγωγής , πρέπει νά εξετασθούν , στό πλαίσιο τής προκειμένης υποθέσεως , τά ζητήματα πού εγείρουν οι διάδικοι οσον αφορά τήν απόδειξη .

9 Εν σχέσει πρός τήν απόδειξη τής ζημίας , η Επιτροπή ειναι τής γνώμης οτι η ενάγουσα ώφειλε , κατ’ αρχήν , νά τηρήσει τίς ίδιες προϋποθέσεις μέ εκείνες από τίς οποίες εξαρτούν τό ευεργέτημα τών επιστροφών λόγω παραγωγής η κοινοτική καί η εθνική κανονιστική ρύθμιση . Ειναι βέβαιο οτι από τής καταργήσεως τών επιστροφών κατά τό 1974 τά λογιστικά βιβλία τής εναγούσης δέν ανταποκρίνονται πλέον πρός τίς προϋποθέσεις αυτές .

10 Σημειωτέον οτι η προκειμένη διαφορά , γιά τήν επίλυση τής οποίας εξεδόθη ήδη η παρεμπίπτουσα απόφαση τής 4ης Οκτωβρίου 1979 , δέν αφορά τήν καταβολή επιστροφών . Η παρεμπίπτουσα απόφαση εξεδόθη επί αγωγών αποζημιώσεως πού ειχαν ασκηθεί δυνάμει τών άρθρων 178 καί 215 , παράγραφος 2 , τής συνθήκης ΕΟΚ , τό δέ Δικαστήριο έκρινε οτι η Κοινότης υπείχε ευθύνη από τήν κατάργηση τών επιστροφών γιά τό Quellmehl .

11 Επομένως ο καθορισμός τών ποσών τής αποζημιώσεως δέν εξαρτάται από τίς περί ελέγχου κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις πού αφορούν τήν τρέχουσα καταβολή επιστροφών λόγω παραγωγής . Δυνάμει τού άρθρου 215 , παράγραφος 2 , τής συνθήκης , τά ποσά αυτά πρέπει , αντιθέτως , νά καθορίζονται σύμφωνα μέ τίς γενικές αρχές πού ειναι κοινές στά δίκαια τών κρατών μελών , στό πεδίο τής εξωσυμβατικής ευθύνης . Όσον αφορά τό θέμα τής αποδείξεως τής ζημίας , τά δίκαια αυτά χαρακτηρίζονται γενικώς από τήν ελευθερία τού δικαστού ως πρός τήν εκτίμηση τών αποδεικτικών στοιχείων πού προσκομίζονται ενώπιόν του .

12 Σύμφωνα μέ τήν παρεμπίπτουσα απόφαση , ως βάση υπολογισμού πρέπει νά ληφθούν οι επιστροφές λόγω παραγωγής Quellmehl προοριζομένου γιά τήν αρτοποιία πού η ενάγουσα θά εδικαιούτο νά λάβει άν , κατά τήν κρίσιμη περίοδο , η παραγωγή Quellmehl ειχε γεννήσει δικαίωμα γιά τίς ίδιες επιστροφές , οπως η παραγωγή αμύλου . Επομένως , γιά νά αποδείξει τήν ζημία , τήν οποία ισχυρίζεται οτι υπέστη , η ενάγουσα πρέπει νά αποδείξει οτι παρήγαγε Quellmehl από ποσότητα αλεύρων μαλακού σίτου πού θά έδινε δικαίωμα επιστροφών , ισοδύναμο τής αιτουμένης αποζημιώσεως , δηλαδή 641 234,27 DM καί οτι τό Quellmehl αυτό εχρησιμοποιήθη στήν αρτοποιία .

13 Η κυρία απόδειξη πού προσεκομίσθη ενώπιον τού Δικαστηρίου επί τού θέματος αυτού συνίσταται στήν έκθεση τής 16ης Μα ΐου 1980 ( κατωτέρω , «η έκθεση» πού συνέταξαν , κατόπιν ελέγχου τής παραγωγής τής εναγούσης , δύο ελεγκτές της Betriebspruefungsstelle Zoll fuer den Oberfinanzbezirk Muenchen ( κατωτέρω «οι εμπειρογνώμονες» . Η έκθεση , η οποία κατηρτίσθη επί τή βάσει τών λογιστικών βιβλίων τής εναγούσης , εμφαίνει τίς ποσότητες Quellmehl πού επώλησε σέ αρτοποιούς καί σέ παραγωγούς βελτιωτικών ουσιών αρτοποιίας . Αφού αφαίρεσαν τίς ποσότητες μή μεταποιηθέντων αλεύρων πού ειχαν προστεθεί στό πωληθέν Quellmehl , οι εμπειρογνώμονες υπελόγισαν επί τής βάσεως αυτής τίς ποσότητες μαλακού σίτου πού δίνουν δικαίωμα επιστροφών . Σχετικώς , οι εμπειρογνώμονες έλαβαν υπ’ όψη ενα ποσοστό αποδόσεως 100 % δηλαδή τό λιγότερο ευνοϊκό γιά τήν ενάγουσα ποσοστό . Η έκθεση αναφέρει επίσης τίς ποσότητες αλεύρων μαλακού σίτου πού αγόρασε η ενάγουσα .

14 Σύμφωνα μέ τούς εμπειρογνώμονες , η μέθοδος αυτή υπολογισμού κατέστη αναγκαία από τό γεγονός οτι τά λογιστικά βιβλία τής εναγούσης δέν επέτρεπαν νά καθορισθεί άν μιά συγκεκριμένη παρτίδα αλεύρων μαλακού σίτου πού ειχε αγορασθεί , μετεποιήθη πράγματι σέ Quellmehl . Πάντως , οι εμπειρογνώμονες εξήγησαν οτι , επειδή η ενάγουσα δέν ειχε καμμία δυνατότητα αποθηκεύσεως τών αλεύρων , προέβαινε στήν αγορά τους αναλόγως τού ρυθμού τών παραγγελιών Quellmehl πού ελάμβανε καί οτι τά άλευρα μετεποιούντο αμέσως , τό δέ Quellmehl παρεδίδετο μόλις παρήγετο .

15 Περαιτέρω η ενάγουσα κατέθεσε δηλώσεις τών παραγωγών βελτιωτικών ουσιών αρτοποιίας , από τίς οποίες προκύπτει οτι οι βελτιωτικές ουσίες πού παρήγαγαν από τό τό Quellmehl , πού ειχαν αγοράσει , εχρησιμοποιήθησαν στήν αρτοποιία .

16 Εκτός αντιθέτου αποδείξεως , τά έγγραφα πού προσεκομίσθησαν , οπως ηρευνήθησαν επισταμένως αργότερα από τούς εμπειρογνώμονες κατά τήν συνεδρίαση , δεικνύουν οτι η ενάγουσα μετεποίησε πράγματι σέ Quellmehl τίς ποσότητες αλεύρων μαλακού σίτου , επί τών οποίων στηρίζεται γιά νά καθορίσει τά ποσά τής αποζημιώσεως καί οτι τό Quellmehl αυτό εχρησιμοποιήθη στήν αρτοποιία .

17 Σχετικώς , η Επιτροπή φρονεί οτι οι αποδείξεις πού προσεκόμισε η ενάγουσα περιέχουν πολλά στοιχεία αβεβαιότητος γιά νά δύνανται νά χρησιμεύσουν ως βάση τού υπολογισμού τής αποζημιώσεως .

18 Τό πρώτο στοιχείο αβεβαιότητος συνίσταται στό οτι τά λογιστικά βιβλία τής εναγούσης δέν αποκλείουν τό ενδεχόμενο νά μετεπώλησε , χωρίς κέρδος , μέρος τών αγορασθέντων αλεύρων , αντί τών οποίων αγόρασε Quellmehl , γιά τό οποίο ειχαν χορηγηθεί επιστροφές , προκειμένου νά επιτύχει νέα καταβολή τών επιστροφών , εν συνεχεία δέ νά μεταπωλήσει τό προϊόν .

19 Η Επιτροπή , πάντως , δέν απέδειξε οτι έγιναν τέτοιες ενέργειες , δεδομένου μάλιστα οτι η επιχείρηση δέν θά ειχε κανένα κέρδος σέ περίοδο πού οι επιστροφές λόγω παραγωγής Quellmehl ειχαν καταργηθεί .

20 Ένα άλλο στοιχείο αβεβαιότητος συνίσταται στό οτι η ενάγουσα παρήγαγε , από άλευρα μαλακού σίτου πού ειχε αγοράσει , όχι μόνον Quellmehl αλλά καί νιφάδες ( Quellflocken ), προϊόν γιά τό οποίο ουδέποτε εδόθησαν επιστροφές .

21 Σχετικώς , οπως προκύπτει από τίς πληροφορίες πού παρέσχον οι εμπειρογνώμονες κατά τήν συνεδρίαση , η παραγωγή νιφάδων αντιπροσώπευε ελάχιστο μόνο ποσοστό τής παραγωγής τής εναγούσης , εξ άλλου δέ , ενα μέρος τών νιφάδων αυτών μετεποιήθη σέ Quellmehl , ενώ η υπόλοιπη ποσότης , πού εχρησιμοποιήθη γιά τήν παρασκευή ζωοτροφών , υπελογίσθη στήν έκθεση , καί αφηρέθη εν όψει τού υπολογισμού τών επιστροφών .

22 Περαιτέρω , η Επιτροπή παρατηρεί οτι τό αναφερόμενο στήν έκθεση γεγονός οτι η ενάγουσα , σέ ορισμένες περιπτώσεις , επώλησε Quellmehl πού ειχε παραχθεί από άλευρα μαλακού σίτου ως Quellmehl παραχθέν από άλευρα αραβοσίτου , σέ συνδυασμό μέ τήν έλλειψη ελέγχου τών ακριβών ποσοτήτων πρώτης υλης πού εχρησιμοποιήθησαν καί τών ποσοτήτων Quellmehl πού προέκυψαν από αυτές , καθιστά δυνατό τό ενδεχόμενο οτι μέρος τού Quellmehl , τό οποίο έλαβαν υπ’ όψη οι εμπειρογνώμονες γιά τόν υπολογισμό τών επιστροφών , στήν πραγματικότητα παρήχθη από αραβόσιτο .

23 Πάντως , οι εμπειρογνώμονες εξήγησαν κατά τή συνεδρίαση οτι η ενάγουσα ουδέποτε αγόρασε άλευρα λευκού αραβοσίτου πού , σύμφωνα πάντοτε μέ τούς εμπειρογνώμονες , ειναι τό μόνο προϊόν , τό οποίο δύναται νά μεταποιηθεί σέ Quellmehl αραβοσίτου , κατάλληλο νά πωληθεί ως Quellmehl παραχθέν από μαλακό σίτο .

24 Ένα τελευταίο στοιχείο αβεβαιότητος συνίσταται , κατά τήν Επιτροπή , στό οτι δέν αποκλείεται νά προσετέθησαν στό Quellmehl πού παρήγαγε η ενάγουσα ποσότητες μή μεταποιημένων αλεύρων μαλακού σίτου , διάφορες τών ποσοτήτων πού προκύπτουν από τά στοιχεία , τά οποία παρέσχε η τελευταία .

25 Από τίς διευκρινίσεις τών εμπειρογνωμόνων κατά τήν συνεδρίαση προκύπτει σχετικώς οτι , τά προστεθέντα στό Quellmehl άλευρα ηταν τού τύπου 1600 , ενώ τά άλευρα πού μετεποιήθησαν σέ Quellmehl ηταν τού τύπου 550 . Τό ποσό τών επιστροφών υπελογίσθη στήν έκθεση αποκλειστικώς βάσει τών αλεύρων τού τελευταίου αυτού τύπου . Οι αντίστοιχες ποσότητες τών δύο τύπων αλεύρων πού αγόρασε η ενάγουσα υπελογίσθησαν μόνο βάσει τών τιμολογίων αγοράς . Ναί μέν οι εμπειρογνώμονες δέν απέκλεισαν τελείως τό ενδεχόμενο οτι η ενάγουσα προσέθεσε άλευρα τού τύπου 550 στό παραχθέν Quellmehl , πλήν ομως , οπως εδήλωσαν , ειναι πεπεισμένοι , ιδίως λόγω τού εξοπλισμού τής εναγούσης καί τού τρόπου παραγωγής πού εφαρμόζει , οτι οι αγορασθείσες ποσότητες αλεύρων αυτού τού τύπου μετεποιήθησαν σέ Quellmehl .

26 Επομένως , πρέπει νά γίνει δεκτό οτι η Επιτροπή δέν ηδυνήθη νά αντικρούσει τά συμπεράσματα πού προκύπτουν από τά έγγραφα , τά οποία προσεκόμισε η ενάγουσα . Άρα , τά έγγραφα αυτά αποδεικνύουν μέ βεβαιότητα οτι η ενάγουσα παρήγαγε από άλευρα μαλακού σίτου τήν ποσότητα Quellmehl πού αναφέρεται στήν έκθεση καί οτι τό Quellmehl αυτό εχρησιμοποιήθη στήν αρτοποιία .

27 Δεδομένου οτι ούτε τό Συμβούλιο ούτε η Επιτροπή αμφισβητούν τήν ακρίβεια τών συγκεκριμένων ποσών , τών οποίων ζητείται η καταβολή βάσει τών αναφερομένων ποσοτήτων αλεύρων , τά αιτήματα τής εναγούσης πρέπει νά γίνουν δεκτά .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

28 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 , παράγραφος 2 , τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Τό άρθρο 69 , παράγραφος 3 , ορίζει οτι τό Δικαστήριο δύναται νά συμψηφίσει τά δικαστικά έξοδα ολικώς ή μερικώς σέ περίπτωση μερικής ηττας τών διαδίκων .

29 Δεδομένου οτι η αγωγή κρίνεται βάσιμη , πλήν οσον αφορά τό Quellmehl πού εχρησιμοποιήθη γιά άλλους σκοπούς εκτός τής αρτοποιίας , πρέπει νά καταδικασθεί η Κοινότης στά τρία τέταρτα τών δικαστικών εξόδων τής εναγούσης , τά αναφερόμενα στήν πρό τής παρεμπιπτούσης αποφάσεως διαδικασία , καθώς καί στά ιδικά της δικαστικά έξοδα πού προεκλήθησαν από τήν ίδια διαδικασία . Δεδομένου οτι οι εναγόμενοι ηττήθησαν οσον αφορά τό θέμα τής αποδείξεως τής ζημίας , η Κοινότης πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα πού προεκλήθησαν από τήν μετά τήν παρεμπίπτουσα απόφαση διαδικασία .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Υποχρεώνει τήν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα νά καταβάλει στήν Interquell Staerke-Chemie GmbH & Co . KG , Grossaitingen , τό ποσό τών 641 234,27 DM εντόκως πρός 6 % από 4ης Οκτωβρίου 1979 .

2)Η Κοινότης φέρει τά τρία τέταρτα τών δικαστικών εξόδων τής εναγούσης πού αναφέρονται στήν πρό τής παρεμπιπτούσης αποφάσεως τής 4ης Οκτωβρίου 1979 διαδικασία καθώς καί τά ιδικά της δικαστικά έξοδα πού προεκλήθησαν από τήν διαδικασία αυτή . Καταδικάζει τήν Κοινότητα στά δικαστικά έξοδα πού προεκλήθησαν από τήν μετά τήν παρεμπίπτουσα απόφαση διαδικασία .