Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 30ης Μαΐου 2001. - Comune di Montorio al Vomano κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Απόφαση του Δικαστηρίου - Ρήτρα διαιτησίας - Άρθρα 244 ΕΚ και 256 ΕΚ - Αίτηση αναστολής της αναγκαστικής εκτελέσεως αποφάσεως του Δικαστηρίου. - Υπόθεση C-334/97 R-EX.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-04229



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Αίτηση αναστολής της αναγκαστικής εκτελέσεως αποφάσεως του Δικαστηρίου εκδοθείσας δυνάμει ρήτρας διαιτησίας - Απορρίπτεται

(Άρθρα 244 ΕΚ και 256 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-334/97 R-EX,

Comune di Montorio al Vomano, εκπροσωπούμενος από τον κατά νόμο εκπρόσωπό του, παριστάμενο διά του G. Romano, avvocato,

αιτών,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής της αναγκαστικής εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 1999, C-334/97, Επιτροπή κατά Montorio (Συλλογή 1999, σ. Ι-3387),

όπου ο έτερος διάδικος είναι η

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον P. Stancanelli, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα A. Tizzano,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Απριλίου 2001, ο δήμος του Montorio al Vomano (στο εξής: Montorio) ζήτησε από το Δικαστήριο, δυνάμει των άρθρων 244 ΕΚ και 256 ΕΚ, να διατάξει αναστολή της αναγκαστικής εκτελέσεως της αποφάσεώς του της 10ης Ιουνίου 1999, C-334/97, Επιτροπή κατά Montorio (Συλλογή 1999, σ. Ι-3387, στο εξής: οικεία απόφαση), να λάβει κάθε άλλο πρόσφορο συντηρητικό μέτρο και να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

2 Η Επιτροπή διατύπωσε γραπτές παρατηρήσεις επί της αιτήσεως στις 4 Μα_ου 2001.

3 Δεδομένου ότι οι γραπτές παρατηρήσεις των διαδίκων περιλαμβάνουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της αιτήσεως, δεν συντρέχει λόγος να προβούν οι διάδικοι σε προφορικές διευκρινίσεις.

4 Με την οικεία απόφαση, το Δικαστήριο αναγνώρισε εαυτό αρμόδιο, δυνάμει ρήτρας διαιτησίας που καταρτίστηκε βάσει του άρθρου 181 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 238 ΕΚ) και περιλαμβανόταν στις συμβάσεις WE 147-85 και HY 149-85 που είχαν συναφθεί μεταξύ της Επιτροπής και του Montorio, να επιληφθεί της αγωγής της Επιτροπής που είχε ως αντικείμενο την απόδοση των ποσών τα οποία είχαν καταβληθεί στον Montorio στο πλαίσιο της εκτελέσεως των εν λόγω συμβάσεων, πλέον δικαιοπρακτικών τόκων. Το Δικαστήριο καταδίκασε τον Montorio να καταβάλει:

- το ποσό των 246 000 000 ιταλικών λιρών (ITL), πλέον τόκων, με επιτόκιο 14,2 % από 1ης Δεκεμβρίου 1986, μέχρις εξοφλήσεως·

- το ποσό των 49 200 000 ITL, πλέον τόκων, με επιτόκιο 14,2 % από 1ης Μαρτίου 1988, μέχρις εξοφλήσεως·

- το ποσό των 110 800 000 ITL, πλέον τόκων, με επιτόκιο 14,2 % από 1ης Ιουνίου 1988, μέχρις εξοφλήσεως·

- το ποσό των 49 200 000 ITL, πλέον τόκων, με επιτόκιο 14,2 % από 1ης Αυγούστου 1988, μέχρις εξοφλήσεως·

- το ποσό των 158 400 000 ITL, πλέον τόκων, με επιτόκιο 14,2 % από 1ης Νοεμβρίου 1986, μέχρις εξοφλήσεως,

καθώς και τα δικαστικά έξοδα.

5 Κατά τον αιτούντα, η Επιτροπή τού ζήτησε, με έγγραφο της 16ης Σεπτεμβρίου 1999, να προβεί στην καταβολή των ανωτέρω ποσών.

6 Στις 24 Ιουλίου 2000, περιήφθη στην οικεία απόφαση ο εκτελεστήριος τύπος από το ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 256 ΕΚ.

7 Με διαταγή πληρωμής κοινοποιηθείσα στις 16 Ιανουαρίου 2001 συγχρόνως με τον εκτελεστήριο τύπο, η Επιτροπή όχλησε τον αιτούντα, βάσει της οικείας αποφάσεως, να καταβάλει εντός προθεσμίας δέκα ημερών το συνολικό ποσό των 1 800 629 453,31 ITL, πέραν των εξόδων κοινοποιήσεως της διαταγής πληρωμής και των εξόδων τα οποία θα προέκυπταν.

8 Με δικόγραφο της 25ης Ιανουαρίου 2001, το οποίο κοινοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2001 και ενεγράφη την ίδια ημερομηνία στο γενικό πρωτόκολλο του Tribunale di Teramo (Ιταλία), ο αιτών άσκησε ανακοπή κατά της εν λόγω διαταγής πληρωμής, σύμφωνα με τις διατάξεις του ιταλικού αστικού κώδικα περί ανακοπής εκτελέσεως.

9 Το άρθρο 244 ΕΚ ορίζει ότι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου είναι εκτελεστές κατά τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 256 ΕΚ. Το άρθρο 256, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ προβλέπει ότι η αναγκαστική εκτέλεση διέπεται από τις διατάξεις της πολιτικής δικονομίας που ισχύει στο κράτος, στην επικράτεια του οποίου γίνεται. Στο άρθρο 256, τελευταίο εδάφιο, ΕΚ διευκρινίζεται ότι η αναγκαστική εκτέλεση αναστέλλεται μόνο με απόφαση του Δικαστηρίου. Ο έλεγχος όμως της κανονικότητας των εκτελεστικών μέτρων εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων.

10 ρος στήριξη της αιτήσεως αναστολής της αναγκαστικής εκτελέσεως, ο Montorio επικαλείται τη μη τήρηση και, επομένως, την παράβαση του άρθρου 228 ΕΚ από την Κοινότητα.

11 Αν και αναγνωρίζει ότι ο προβλεπόμενος στο άρθρο 228 ΕΚ μηχανισμός αφορά, υπό στενή έννοια, τα αποτελέσματα αποφάσεως του Δικαστηρίου εκδιδόμενης στα πλαίσια διαδικασίας αναγνωρίσεως παραβάσεως, ο αιτών υποστηρίζει ότι ο μηχανισμός αυτός πρέπει να εφαρμοστεί επίσης στην προκειμένη περίπτωση, αυτό δε για περισσότερους λόγους. Κατ' αρχάς, τέτοια εφαρμογή απορρέει κατά την άποψή του από την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας. Έπειτα, εφόσον ο Montorio εντάσσεται στην τοπική αυτοδιοίκηση του κράτους, θα έπρεπε να τύχει διαφορετικής μεταχειρίσεως από εκείνη οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου και να εφαρμοστεί στην περίπτωσή του, κατ' αναλογία, η διαδικασία του άρθρου 228 ΕΚ.

12 Τέλος, ο αιτών προβάλλει ότι η εφάπαξ καταβολή του αιτούμενου ποσού θα του προκαλούσε σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία, συνεπαγόμενη οικονομική καταστροφή. Αυτό δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Επιτροπής, εφόσον τέτοια καταστροφή θα μπορούσε να επιφέρει καθυστερήσεις στην εκτέλεση της οικείας αποφάσεως.

13 Κατά την άποψη του αιτούντος, θα ήταν δυνατή η κατάρτιση πρόσφορου χρονοδιαγράμματος για την καταβολή του ποσού, ώστε να επιτραπεί, αφενός, στον Montorio να εκπληρώσει το σύνολο των υποχρεώσεών του αποφεύγοντας συγχρόνως την οικονομική καταστροφή και, αφετέρου, στην Επιτροπή να εισπράξει ευχερώς και πλήρως τα ποσά τα οποία της οφείλονται.

14 Στηριζόμενη στα άρθρα 83, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, και 89, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, η Επιτροπή προβάλλει ένσταση προδήλως απαραδέκτου της αιτήσεως, ελλείψει προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου στην οποία να αμφισβητείται επί της ουσίας η οικεία απόφαση.

15 Επί της ουσίας, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 10 ΕΚ αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στο πλαίσιο σχέσεων συμβατικού χαρακτήρα. Επιπλέον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι τήρησε πάντοτε τις αρχές και τους κανόνες του ιταλικού δικαίου, το οποίο διήπε τις συμβάσεις WE 147-85 και HY 149-85. Τέλος, κατά την άποψη της Επιτροπής, η προβλεπόμενη στο άρθρο 228 ΕΚ διαδικασία δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί κατ' αναλογία, λαμβανομένης υπόψη της ουσιωδώς διαφορετικής φύσεως της αναγκαστικής εκτελέσεως μιας αποφάσεως με την οποία διαπιστώνεται η μη εκπλήρωση υποχρεώσεων συμβατικού χαρακτήρα.

16 Επιπλέον, η Επιτροπή εκφράζει σοβαρές αμφιβολίες επί του αν η καταβολή ποσών οφειλομένων δυνάμει αποφάσεως της οποίας δεν αμφισβητείται το κύρος μπορεί να συνιστά ζημία και προβάλλει ότι ο Montorio θα μπορέσει να εξακολουθήσει τη συνήθη θεσμική και διοικητική δραστηριότητά του, δυνάμει ορισμένων διατάξεων του ιταλικού δικαίου οι οποίες σκοπούν στην εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των δήμων, ιδίως αποκλείοντας την κατάσχεση ορισμένων ουσιωδών αγαθών.

17 Επισημαίνεται ότι ο αιτών δεν αμφισβητεί την υποχρέωση την οποία υπέχει να καταβάλει τα καθοριζόμενα στην οικεία απόφαση ποσά, αλλά προσάπτει στην Επιτροπή ότι κατέφυγε σε απρόσφορο μέσο παροχής ένδικης προστασίας για να επιτύχει την αναγκαστική εκτέλεση της αποφάσεως αυτής.

18 Διαπιστώνεται όμως ότι η οικεία απόφαση εκδόθηκε δυνάμει ρήτρας διαιτησίας και αφορά την τήρηση υποχρεώσεων συμβατικού χαρακτήρα οι οποίες συνδέουν την Επιτροπή και οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως σύμφωνα με το ιταλικό δίκαιο.

19 Κατά συνέπεια, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς του Montorio, η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη, για να εξασφαλίσει την αναγκαστική εκτέλεση της οικείας αποφάσεως, να ακολουθήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 228 ΕΚ διαδικασία, η οποία εφαρμόζεται στην περίπτωση μη εκτελέσεως αποφάσεως με την οποία το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ένα κράτος μέλος παρέβη μία από τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

20 Ούτε η αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας, της οποίας ο λυσιτελής χαρακτήρας στην παρούσα υπόθεση φαίνεται εξάλλου αμφίβολος, ούτε η υποτιθέμενη κατ' αναλογία εφαρμογή την οποία επικαλείται ο Montorio θα μπορούσαν να επιτρέψουν στο Δικαστήριο να τροποποιήσει το ρητώς προβλεπόμενο στη Συνθήκη ΕΚ σύστημα μέσων παροχής ένδικης προστασίας σχετικά με την αναγκαστική εκτέλεση των αποφάσεων οι οποίες εκδίδονται δυνάμει ρήτρας διαιτησίας.

21 Κατά συνέπεια, λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών της παρούσας διαδικασίας, η αίτηση είναι εκ προοιμίου απορριπτέα, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της ενστάσεως απαραδέκτου την οποία προέβαλε η Επιτροπή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

22 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα και ο αιτών ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την αίτηση.

2) Καταδικάζει τον δήμο του Montorio al Vomano στα δικαστικά έξοδα.