ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9

Στο πλαίσιο της έγγραφης διαδικασίας, με δικόγραφο της 15ης Σεπτεμβρίου 2014, το Συμβούλιο κατέθεσε υπόμνημα αντικρούσεως, στο οποίο προσήρτησε, μεταξύ άλλων, την απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, την απόφαση της 14ης Ιουλίου 2006, τον χαρακτηρισμό ως FTO, τον χαρακτηρισμό ως SDGT, ορισμένες ετήσιες εκθέσεις του Office of the US Coordinator for counterterrorism of the US Department of State (γραφείου του αμερικανού συντονιστή για την αντιτρομοκρατία του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), καθώς και σειρά άρθρων του Τύπου. Με δικόγραφο της 31ης Μαρτίου 2015, το Συμβούλιο κατέθεσε εν συνεχεία υπόμνημα ανταπαντήσεως, στο οποίο επισύναψε, μεταξύ άλλων, αποσπάσματα από απόφαση της 23ης Απριλίου 2013 του cour d’appel de Paris (εφετείου Παρισίων, Γαλλία) και από απόφαση της 21ης Μαΐου 2014 του Cour de cassation (Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, Γαλλία).
136

Επιβάλλεται η επισήμανση ότι, στο παράρτημα B της κοινοποιήσεως, με τίτλο «UK Checklist against the Commission Staff Working Document on Generation Adequacy in the internal electricity market – guidance on public interventions», το Ηνωμένο Βασίλειο απήντησε στο ερώτημα αν «στην ανάλυση [των αναγκών σε επάρκεια ισχύος] είχαν συμπεριληφθεί οι δυνατότητες της DSR, καθώς και ένας ρεαλιστικός χρονικός ορίζοντας για την υλοποίησή της», ως εξής: «Η DSR θα πρέπει να επωφεληθεί από την άμεση συμμετοχή στην αγορά επάρκειας ισχύος, καθώς και από τη συμμετοχή της στο μεταβατικό σύστημα. […] Κάθε χρόνο, η National Grid θα αξιολογεί την ποσότητα της DSR που είναι επί του παρόντος διαθέσιμη και θα εκτιμά την εν δυνάμει DSR που θα μπορούσε να διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου –στο πλαίσιο της αναλύσεως που θα προσανατολίσει το περιεχόμενο της αποφάσεως ως προς την επάρκεια ισχύος που θα πρέπει να αγοραστεί κατά τις δημοπρασίες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αγορά επάρκειας ισχύος PJM παρέσχε στην DSR τη δυνατότητα να προμηθεύσει περίπου 15 GW επί 10 έτη [ο αριθμός αυτός επετεύχθη, σύμφωνα με τον πίνακα, για το έτος παραδόσεως 2015-2016]. Πάντως, η αγορά επάρκειας ισχύος PJM περιλαμβάνει ζήτηση περίπου τριπλάσια από αυτή της αγοράς του Ηνωμένου Βασιλείου. Η National Grid εκτιμά ότι η DSR θα μπορούσε να παράσχει περίπου 3 GW επάρκειας ισχύος το 2018/19. Οι εκτιμήσεις σχετικά με την ανάπτυξη της DSR παρουσιάζουν μεγάλη αβεβαιότητα και είναι δύσκολο να γίνουν. Πάντως, το μεταβατικό καθεστώς θα υποστηρίξει την ανάπτυξη του τομέα αυτού και θα ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη συμμετοχή της DSR στην κύρια αγορά επάρκειας ισχύος.»
9

Η εταιρία παραγωγής γενοσήμων Niche Generics Ltd (στο εξής: Νiche) ανέλαβε το σύνολο των υποχρεώσεων και ευθυνών της Bioglan Generics Ltd, βάσει της συμφωνίας αναπτύξεως και παραχωρήσεως άδειας εκμεταλλεύσεως που η τελευταία συνήψε στις 26 Μαρτίου 2001 με τη Medicorp Technologies India Ltd (στο εξής: Μedicorp), την οποία διαδέχθηκε η Matrix Laboratories Ltd (στο εξής: Matrix), με σκοπό τη διάθεση στο εμπόριο γενοσήμου μορφής της περινδοπρίλης (στο εξής: συμφωνία Niche-Matrix). Η συμφωνία Niche-Matrix όριζε ότι οι δύο εταιρίες θα εμπορεύονταν τη γενόσημο περινδοπρίλη στην Ένωση, με τη διευκρίνιση ότι η Matrix είχε αναλάβει κατά κύριο λόγο την ανάπτυξη και την προμήθεια της ΔΦΟ της περινδοπρίλης, ενώ η Niche ήταν πρωτίστως υπεύθυνη για τις απαιτούμενες ενέργειες προκείμενου να ληφθούν άδειες κυκλοφορίας στην αγορά (ΑΚΑ), καθώς και για την εμπορική στρατηγική.
26

Στις 9 Οκτωβρίου 2008, το High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (patents court) [ανώτερο δικαστήριο (Αγγλία και Ουαλία), τμήμα εμπορικών και λοιπών ιδιωτικών διαφορών (ευρεσιτεχνία και συναφή δικαιώματα)] επιδίκασε αποζημίωση στην Apotex ύψους 17,5 εκατ. GBP, λόγω διαφυγόντος κέρδους κατά τη διάρκεια ισχύος της διαταγής. Εντούτοις, στις 29 Μαρτίου 2011, το High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (patents court) [ανώτερο δικαστήριο (Αγγλία και Ουαλία), τμήμα εμπορικών και λοιπών ιδιωτικών διαφορών (ευρεσιτεχνία και συναφή δικαιώματα)] ζήτησε από την Apotex να επιστρέψει το ποσό αυτό στην Servier, βάσει της αρχής ex turpi causa, δεδομένου ότι έγκυρο καναδικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προστάτευε το μόριο της περινδοπρίλης έως το 2018 και δεδομένου ότι η Apotex παρασκεύαζε και πωλούσε το φάρμακό της στον Καναδά. Ωστόσο, στις 3 Μαΐου 2012, το Court of Appeal (England & Wales) (Civil division) [εφετείο (Αγγλία και Ουαλία) (τμήμα αστικών διαφορών)] ακύρωσε την απόφαση αυτή. Στις 29 Οκτωβρίου 2014, το Supreme Court of the United Kingdom (Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Servier κατά της απόφασης του Court of Appeal (England & Wales) (Civil division) [εφετείου (Αγγλία και Ουαλία) (τμήμα αστικών διαφορών)].
56

Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν, κατ’ ουσίαν, ότι η προσφυγή ήταν παραδεκτή κατά το μέρος που ασκήθηκε από τη European Citizens’ Initiative One of Us και επικαλέστηκαν, προς στήριξη της απόψεως αυτής, την απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2017, Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe κατά Επιτροπής (T‑646/13, EU:T:2017:59). Επικουρικώς, υποστήριξαν ότι η προσφυγή ήταν, εν πάση περιπτώσει, παραδεκτή κατά το μέρος που ασκήθηκε από τα επτά φυσικά πρόσωπα τα οποία ήταν οι διοργανωτές της επίδικης ΕΠΠ και συναπάρτιζαν την επιτροπή πολιτών αυτής.
7

Στις 30 Ιουνίου 2011 η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία και εξέδωσε ανακοίνωση αιτιάσεων κατά των εξής νομικών προσώπων: Pirelli & C. SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Energia, Prysmian, The Goldman Sachs Group, Inc., Sumitomo Electric Industries, Hitachi Cable, J Power Systems, Furukawa Electric Co. Ltd, Fujikura Ltd, Viscas Corp., SWCC Showa Holdings Co. Ltd, Mitsubishi Cable Industries Ltd, Exsym Corp., ABB, ABB Ltd, Brugg Kabel AG, Kabelwerke Brugg AG Holding, nkt cables GmbH, NKT Holding A/S, Silec Cable SAS, Grupo General Cable Sistemas, SA, Safran SA, General Cable Corp., LS Cable & System Ltd, Taihan Electric Wire Co. Ltd και των προσφευγουσών.
7

Στις 30 Ιουνίου 2011, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία και εξέδωσε ανακοίνωση αιτιάσεων κατά των ακόλουθων νομικών προσώπων: Nexans France, Nexans, Pirelli, Goldman Sachs, Sumitomo Electric Industries, Hitachi Cable, J-Power Systems, Furukawa Electric Co. Ltd, Fujikura Ltd, Viscas Corp., SWCC Showa Holdings Co. Ltd, Mitsubishi Cable Industries Ltd, Exsym Corp., ABB, ABB Ltd, Brugg Kabel AG, Kabelwerke Brugg AG Holding, nkt cables GmbH, NKT Holding A/S, Silec Cable SAS, Grupo General Cable Sistemas, SA, Safran SA, General Cable Corp., LS Cable & System Ltd, Taihan Electric Wire Co. Ltd και των προσφευγουσών.
7

Στις 30 Ιουνίου 2011, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία και εξέδωσε ανακοίνωση αιτιάσεων κατά των ακόλουθων νομικών προσώπων: Nexans France, Nexans, Pirelli & C. SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Energia, Prysmian, The Goldman Sachs Group, Inc., Sumitomo Electric Industries, Hitachi Cable, J-Power Systems, Furukawa Electric Co. Ltd, Fujikura Ltd, Viscas Corp., SWCC Showa Holdings Co. Ltd, Mitsubishi Cable Industries Ltd, Exsym Corp., ABB, ABB Ltd, nkt cables GmbH, NKT Holding A/S, Silec Cable, SAS, Grupo General Cable Sistemas SA, Safran SA, General Cable Corp., LS Cable & System Ltd, Taihan Electric Wire Co. Ltd και των προσφευγουσών.
7

Στις 30 Ιουνίου 2011, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία και εξέδωσε ανακοίνωση αιτιάσεων κατά των εξής νομικών προσώπων: Nexans France, Nexans, Pirelli & C. SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Energia, Prysmian, Sumitomo Electric Industries, Hitachi Cable, J Power Systems, Furukawa Electric Co. Ltd, Fujikura Ltd, Viscas Corp., SWCC Showa Holdings Co. Ltd, Mitsubishi Cable Industries Ltd, Exsym Corp., ABB, ABB Ltd, Brugg Kabel AG, Kabelwerke Brugg AG Holding, nkt cables GmbH, NKT Holding A/S, Silec Cable SAS, Grupo General Cable Sistemas, SA, Safran SA, General Cable Corp., LS Cable & System Ltd, Taihan Electric Wire Co. Ltd και της προσφεύγουσας.
1

Η Saremar – Sardegna Regionale Marittima SpA (στο εξής: Saremar) είναι εταιρία τελούσα επί του παρόντος υπό εκκαθάριση η οποία από της συστάσεώς της παρείχε τη δημόσια υπηρεσία εκτελέσεως θαλάσσιων ενδομεταφορών, αφενός, μεταξύ της Σαρδηνίας (Ιταλία) και των μικρών νήσων της και, αφετέρου, μεταξύ της Σαρδηνίας και της Κορσικής (Γαλλία). Η εκπλήρωση της αποστολής της δημόσιας υπηρεσίας της Saremar διεπόταν αρχικώς από σύμβαση εικοσαετούς ισχύος που συνήφθη στις 17 Οκτωβρίου 1991 με το Ιταλικό Δημόσιο, τεθείσα αναδρομικώς σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 1989 και ως ημερομηνία λήξεως είχε καθορισθεί η 31η Δεκεμβρίου 2008. Η ιδιωτικοποίηση της Saremar προβλεπόταν από το άρθρο 19 ter του decreto‑legge 25 settembre 2009, n. 135, Disposizioni urgenti per l’attuazione di obblighi comunitari e per l’esecuzione di sentenze della Corte di giustizia delle Comunita’ europee, convertito in legge, con modifiche, dalla legge 20 novembre 2009 (νομοθετικού διατάγματος 135, της 25ης Σεπτεμβρίου 2009, περί επειγουσών διατάξεων για την εκπλήρωση των κοινοτικών υποχρεώσεων και για την εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που κατέστη νόμος, κατόπιν τροποποιήσεων, με τον νόμο 166/2009, της 20ής Νοεμβρίου 2009, στο εξής: νόμος του 2009) (GURI αριθ. 223 της 25ης Σεπτεμβρίου 2009 και GURI αριθ. 274 της 24ης Νοεμβρίου 2009, τακτικό συμπλήρωμα αριθ. 215).
76

Συγκεκριμένα, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η λύση που προκρίθηκε με τις εν λόγω αποφάσεις έχει εξαιρετικό χαρακτήρα και εξηγείται από τις ειδικές περιστάσεις σε σχέση με τις οποίες εκδόθηκε και ότι τούτο προκύπτει από το γράμμα καθεαυτό των αποφάσεων αυτών (βλ., υπό την έννοια αυτή, διάταξη της 6ης Μαρτίου 2014, Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development κατά Επιτροπής, C-248/12 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2014:137, σκέψεις 23 και 26). Το Δικαστήριο υπενθύμισε επομένως ότι κατ’ εξαίρεση είχε κρίνει ότι η πράξη μπορεί να αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα, κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, εάν άλλοι παράγοντες, μεταξύ των οποίων η καθαρά υποθετική δυνατότητα να μη δώσει συνέχεια στην επίδικη απόφαση, επιτρέπουν να συναχθεί η ύπαρξη άμεσου συμφέροντός του (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά Ente per le Ville Vesuviane και Ente per le Ville Vesuviane κατά Επιτροπής, C‑445/07 P και C-455/07 P, EU:C:2009:529, σκέψη 58, και διάταξη της 6ης Μαρτίου 2014, Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development κατά Επιτροπής, C-248/12 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2014:137, σκέψη 25).
55

Δεύτερον, πρέπει να διευκρινιστεί ότι το γράμμα της ρήτρας 3 της συμφωνίας του 1967, με τίτλο «Λοιπές διατάξεις», είχε ως εξής: 3.1 – «Ο [Giuseppe Cipriani] δέχεται ότι [η προκάτοχος της παρεμβαίνουσας] και […] το ξενοδοχείο Villa Cipriani στο Asolo [Ιταλία] μπορ[ούν] να διατηρήσουν το υπάρχον όνομά [τους] και ότι, γενικώς, διαθέτουν αποκλειστικό δικαίωμα χρήσεως του ονόματος Cipriani, ακόμη και όταν ο ίδιος και η οικογένειά του δεν θα έχουν πλέον οικονομικό συμφέρον στην [εν λόγω προκάτοχο] και ακόμη και εάν ο ίδιος […] ή ο γιος του παύσουν να μετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο [της προκατόχου]. Ο [Giuseppe Cipriani] αναλαμβάνει επίσης την υποχρέωση να μη συστήσει, και να μεριμνήσει ώστε και κανένα μέλος της οικογένειάς του να μη συστήσει, για χρονικό διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία της παρούσας συμφωνίας, νέες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το όνομα Cipriani ή ενδέχεται να αποσπάσουν με οποιοδήποτε τρόπο την πελατεία [της ίδιας προκατόχου] ή του ξενοδοχείου Villa Cipriani, εκτός αν η [Stondon, Ondale and Patmore Company] συναινεί. Περαιτέρω, συμφωνείται ότι ο [Giuseppe Cipriani] και οι έλκοντες δικαιώματα από αυτόν, καθώς και κάθε άλλο πρόσωπο που έχει βάσιμους λόγους προς τούτο, μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το όνομα Cipriani για τη Locanda Cipriani, στο Torcello [Ιταλία]. 3.2 – Η [Stondon, Ondale and Patmore Company] αναλαμβάνει την υποχρέωση, για χρονικό διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία [της παρούσας συμφωνίας], να μη συστήσει νέες επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας το όνομα Cipriani, εκτός αν η [προκάτοχος της παρεμβαίνουσας] συναινεί. 3.3 – Η [Stondon, Ondale and Patmore Company] υπόσχεται ότι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να εξασφαλίσει στο μέλλον άριστη και υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει η [εν λόγω προκάτοχος] και το ξενοδοχείο Villa Cipriani στους πελάτες τους.»
6

Η συμφωνία επιχορηγήσεως B αφορούσε δράση με τίτλο «Διευκόλυνση της προσβάσεως, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συναντήσεις ενημερώσεως σχετικά με την προσφυγή στη διαμεσολάβηση: οδηγός βίντεο για τη διευκόλυνση της επιλύσεως των διαφορών (Making information sessions on the use of mediation easily available throughout the EU: A video guide to facilitate settlement)». Η δράση αυτή συνίστατο στη δημιουργία εξειδικευμένων βίντεο για την ενημέρωση των νομικών και των διαδίκων σχετικά με τη φύση και τη χρησιμότητα της διαμεσολαβήσεως στις διασυνοριακές διαφορές.
7

Όσον αφορά, ειδικότερα, τον καθορισμό των αγορών των σχετικών προϊόντων, πρώτον, η Επιτροπή επισήμανε, κατ' ουσίαν, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 127 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι είχε «αμφιβολίες» ως προς το αν τα ηλεκτρικά και υβριδικά οχήματα αποτελούσαν τμήμα της γενικής αγοράς συμβατικών αυτοκινήτων. Δεύτερον, στις αιτιολογικές σκέψεις 128 έως 132 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή υπογράμμισε καταρχάς την ιδιαίτερη σημασία της αναλύσεως των αγορών αναφορικά με τα οχήματα i3, μοντέλα αμιγώς ηλεκτρικά (Battery Electric Vehicles), στο μέτρο που η υπέρβαση, από το μοντέλο αυτό, των οικείων ανωτάτων ορίων σε τουλάχιστον μία από τις ευλογοφανείς αγορές θα ήταν αρκετή για τη διεξαγωγή αναλυτικής αξιολογήσεως, χωρίς να απαιτείται ο εκ μέρους της Επιτροπής προσδιορισμός της σχετικής αγοράς για τα οχήματα i8, τα επαναφορτιζόμενα υβριδικά μοντέλα (Plug-in Hybrid Electric Vehicles). Εξάλλου, εκτίμησε ότι δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσει με βεβαιότητα αν τα οχήματα αυτά ανήκαν στα τμήματα C ή D της συμβατικής αγοράς, σύμφωνα με την «κατάταξη της IHS Global Insight». Τρίτον, στις αιτιολογικές σκέψεις 133 και 134 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διατύπωσε επιφυλάξεις και ως προς το αν η σχετική αγορά ήταν αυτή των ηλεκτρικών οχημάτων, με τα συνδυασμένα τμήματά της C και D. Συγκεκριμένα, αφού διαπίστωσε ότι οι ευλογοφανείς αγορές προϊόντων έπρεπε να περιλαμβάνουν το χαμηλότερο επίπεδο για το οποίο υπήρχαν διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, υπογράμμισε ότι έπρεπε να λάβει υπόψη την ειδική κατάσταση που μπορούσε ενδεχομένως να ανακύψει, ήτοι τη δεσπόζουσα θέση του δικαιούχου της ενισχύσεως σε ένα από τα τμήματα C ή D της αγοράς ηλεκτρικών οχημάτων.
318

Είναι, βεβαίως, αληθές ότι, με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα δεν επικαλέστηκε ρητώς την αρχή ne bis in idem, αλλά την αρχή nemo debet bis puniri pro uno delicto. Ωστόσο, η προσφεύγουσα επιβεβαίωσε, απαντώντας σε σχετική έγγραφη ερώτηση, ότι η αρχή την οποία επικαλείται αντιστοιχεί στη δεύτερη πτυχή της αρχής ne bis in idem, ήτοι στην απαγόρευση διπλής κύρωσης, και ότι δεν επικαλείται αρχή διακριτή από την αρχή ne bis in idem. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε επίσης, απαντώντας σε έγγραφες ερωτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου, ότι η αρχή nemo debet bis puniri pro uno delicto αντιστοιχεί στη δεύτερη πτυχή της αρχής ne bis in idem.
69

Πράγματι, μολονότι το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι οι κατάλογοι του 2004 και του 2006 δεν αναφέρονταν στα κρίσιμα για την εκτίμησή του έτη, πάντως τους εξέτασε και, με βάση άλλα ουσιαστικά στοιχεία, διαπίστωσε ότι ήταν ανεπαρκείς προς απόδειξη του κορεσμού όσον αφορά την τεχνολογική εξέλιξη. Στο πλαίσιο αυτό, το τμήμα προσφυγών επισήμανε, στο σημείο 40 των προσβαλλομένων αποφάσεων, ότι τα αποσπάσματα των καταλόγων του 2004 (Tubor) και του 2006 (The Radiator Company) ήταν ανεπαρκή από την άποψη του αριθμού εμφαινομένων υποδειγμάτων και δεν παρουσίαζαν ολόκληρο το φάσμα των προϊόντων που προσέφεραν οι εν λόγω κατασκευαστές (δύο υποδείγματα στον κατάλογο της Tubor, τρία υποδείγματα στον κατάλογο της The Radiator Company) και ότι οι εικόνες του καταλόγου του 2006 της The Radiator Company (υποδείγματα Volcano και Volcano Verticale) ήταν κακής ποιότητας. Εξάλλου, η διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι τα υποβληθέντα αποσπάσματα καταλόγων αφορούσαν μόνον πέντε κατασκευαστές λάμβανε δεόντως υπόψη τους καταλόγους του 2004 και του 2006. Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η απόδειξη θα έπρεπε να έχει στηριχθεί σε περισσότερο συνεκτικά και ακριβή αποδεικτικά στοιχεία, όπως, για παράδειγμα, άλλους καταλόγους και έγγραφα σχετικά με τα προϊόντα που προσφέρει ένας μεγάλος αριθμός ανταγωνιστριών επιχειρήσεων, δηλώσεις ειδικών του κλάδου, δηλώσεις οργανώσεων κατασκευαστών και καταναλωτών, καταλόγους και τιμοκαταλόγους μεγάλων διανομέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα αναφοράς και, τέλος, έρευνες και μελέτες σχετικά με τον οικείο τομέα που έχουν πραγματοποιήσει τρίτες εταιρίες, πλην όμως η προσφεύγουσα είχε προσκομίσει μερικές μόνον απεικονίσεις οι οποίες προέρχονταν από πέντε καταλόγους επιχειρήσεων που κατασκευάζουν θερμαντικά σώματα. Επιπροσθέτως, στο σημείο 44 των προσβαλλομένων αποφάσεων, το τμήμα προσφυγών υπογράμμισε ότι ορισμένα σχέδια ή υποδείγματα των καταλόγων διέφεραν οπτικά από τα λοιπά παραδείγματα των οποίων έγινε επίκληση, ιδίως από ορισμένα τα οποία περιλαμβάνονταν στον κατάλογο του 2006 της The Radiator Company, υποδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι τα εν λόγω παραδείγματα δεν ήταν κατάλληλα προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη υποδειγμάτων τα οποία να ομοιάζουν πολύ με τα επίδικα και, επομένως, η ύπαρξη κορεσμού όσον αφορά την τεχνολογική εξέλιξη. Οι εκτιμήσεις αυτές σχετικά με τον ανεπαρκή αριθμό και τον μη πρόσφορο χαρακτήρα των αποδεικτικών στοιχείων ισχύουν και ως προς την εκτίμηση του κορεσμού όσον αφορά την τεχνολογική εξέλιξη κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως των επίμαχων σχεδίων ή υποδειγμάτων.
20

Η εγγραφή των επωνυμιών των λοιπών προσφευγουσών στους επίμαχους καταλόγους στηρίχτηκε στην ακόλουθη αιτιολογία: — για τη Hafize Darya Shipping Co.: «Στην [Hafize Darya Shipping Lines (HDSL)] έχει παραχωρηθεί η επικαρπία ορισμένων πλοίων [της IRISL]. Κατά συνέπεια, η HDSL ενεργεί για λογαριασμό της IRISL»· — για την Khazar Sea Shipping Lines Co.: «Η Khazar Shipping Lines ανήκει στην IRISL»· — για την IRISL Europe: «Η IRISL Europe GmbH (Hamburg) ανήκει στην IRISL»· — για την Qeshm Marine Υπηρεσίες & Engineering Co., πρώην IRISL Marine Services and Engineering Co.: «Η IRISL Marine Services and Engineering Company ελέγχεται από την IRISL»· — για την Irano Misr Shipping Co.: «Η Irano Misr Shipping Company, ως εκπρόσωπος της IRISL στην Αίγυπτο, παρέχει ουσιώδεις υπηρεσίες στην IRISL»· — για τη Safiran Payam Darya Shipping Co.: «Στην Safiran Payam Darya (SAPID) έχει παραχωρηθεί η επικαρπία ορισμένων πλοίων [της IRISL]. Κατά συνέπεια, ενεργεί για λογαριασμό της IRISL»· — για τη Marine Information Technology Development Co., πρώην Shipping Computer Services Co.: «Η Shipping Computer Services Company ελέγχεται από την IRISL»· — για τη Rahbaran Omid Darya Ship Management Co., άλλως Soroush Sarzamin Asatir (SSA): «Η Soroush Saramin Asatir (SSA) έχει αναλάβει την εκμετάλλευση και διαχείριση ορισμένων πλοίων [της IRISL]. Κατά συνέπεια, ενεργεί για λογαριασμό της IRISL και της παρέχει ουσιώδεις υπηρεσίες»· — για τη Hoopad Darya Shipping Agency, άλλως South Way Shipping Agency Co. Ltd : «Η South Way Shipping Agency Co Ltd διαχειρίζεται τις υπηρεσίες τερματικού σταθμού εμπορευματοκιβωτίων και παρέχει υπηρεσίες ανθρώπινου δυναμικού για την επάνδρωση στόλου στο Bandar Abbas για λογαριασμό της IRISL. Κατά συνέπεια, η South Way Shipping Agency Co Ltd ενεργεί για λογαριασμό της IRISL»· — για τη Valfajr Shipping Line Co.: «Η Valfajr 8th Shipping Line ανήκει στην IRISL».
50

Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διευκρίνισε ότι οι περιορισμοί του δικαιώματος προσβάσεως στη δικαιοσύνη που συνδέονται με τις προϋποθέσεις παραδεκτού της προσφυγής δεν μπορούν να περιστέλλουν τη δυνατότητα του πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη κατά τρόπο ή σε βαθμό που να θίγεται η ίδια η υπόσταση του δικαιώματός του προσβάσεως στη δικαιοσύνη. Τέτοιοι περιορισμοί συμβιβάζονται με τη διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ μόνον εφόσον αποβλέπουν στην επίτευξη θεμιτού σκοπού και εφόσον υφίσταται εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του επιδιωκόμενου σκοπού (βλ. ΕΔΔΑ, αποφάσεις Λιακοπούλου κατά Ελλάδας της 24ης Μαΐου 2006, προσφυγή υπ’ αριθ. 20627/04, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Recueil des arrêts et décisions, § 17· Kemp κ.λπ. κατά Λουξεμβούργου της 24ης Απριλίου 2008, προσφυγή υπ’ αριθ. 17140/05, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Recueil des arrêts et décisions, § 47, και Viard κατά Γαλλίας της 9ης Ιανουαρίου 2014, προσφυγή υπ’ αριθ. 71658/10, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Recueil des arrêts et décisions, § 29). Ειδικότερα, το δικαίωμα προσβάσεως στη δικαιοσύνη θίγεται όταν η ρύθμιση που το διέπει παύει να εξυπηρετεί τους σκοπούς της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και συνιστά ένα είδος φραγμού που εμποδίζει τους πολίτες να εξασφαλίσουν την επί της ουσίας εκδίκαση των ενδίκων διαφορών τους από το αρμόδιο δικαστήριο (γνώμη του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στο πλαίσιο της αποφάσεως Επανεξέταση Arango Jaramillo κ.λπ. κατά ΕΤΕπ, EU:C:2013:134, σημεία 58 έως 60· ΕΔΔΑ, απόφαση L’Erablière A.S.B.L. κατά Βελγίου της 24ης Φεβρουαρίου 2009, δημοσίευση αποσπασμάτων σε Recueil des arrêts et décisions, προσφυγή υπ’ αριθ. 49230/07, § 35· απόφαση CR κατά Κοινοβουλίου, EU:F:2014:38, σκέψη 43).
55

Εν προκειμένω, όσον αφορά το δεύτερο εδάφιο της ανακοινώσεως, η έννοια και η εμβέλεια του οποίου δεν προκύπτουν σαφώς από την απόδοσή της στη γαλλική γλώσσα [(«Il ressort de diverses enquêtes que des quantités importantes de conserves de thon et de longes de thon congelées relevant de la sous‑position 1604 14 du SH sont déclarées être originaires de Colombie ou d’El Salvador et qu’elles ne bénéficient pas du régime préférentiel.»)] (βλ. σκέψη 53 ανωτέρω), η απόδοση στην ισπανική, η οποία είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη εν προκειμένω λόγω των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών και χωρών, έχει ως εξής: «Diversas investigaciones han permitido constatar que cantidades importantes de atún en conserva y de lomos de atún congelados de la subpartida 1604 14 del SA se declaran como originarias de Colombia o El Salvador, sin cumplir las condiciones para ello». Εντεύθεν συνάγεται ότι οι εισαγωγές οι οποίες διασαφήθηκαν ως καταγωγής Κολομβίας ή Ελ Σαλβαντόρ δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να διασαφηθούν ως καταγωγής μίας εκ των δύο αυτών χωρών. Η απόδοση στην αγγλική επισημαίνει τα ίδια: «From various investigations, it results that significant quantities of canned tuna and frozen tuna loins of HS subheading 1604 14 are declared as having origin of Colombia or El Salvador, for which they are not eligible».
114

Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν, αφενός, ότι η υπό κρίση προσφυγή δεν ασκήθηκε από τη ΣΕΟ SFIE-section Commission, αλλά από τη ΣΕΟ SFIE-PE, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι τα επιχειρήματα της Επιτροπής σχετικά με την έλλειψη αντιπροσωπευτικότητας της δεύτερης αυτής οργανώσεως δεν ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αφετέρου, διατείνονται ότι η TAO-AFI έχει συνυπογράψει τη συμφωνία-πλαίσιο της 18ης Δεκεμβρίου 2008 και δεν έλαβε κοινοποίηση εκ μέρους της διοικήσεως με την οποία να αναστέλλονται τα δικαιώματά της που απορρέουν από την εν λόγω συμφωνία-πλαίσιο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11. Επιπλέον, η TAO-AFI εξακολούθησε να είναι αποδέκτης των υπηρεσιακών σημειωμάτων που απευθύνονταν στις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις, με την ιδιότητά της ως συμπροέδρου της συνομοσπονδίας PLUS, η οποία έχει αναγνωριστεί ως αντιπροσωπευτική. Οι προσφεύγουσες προσθέτουν ότι η PLUS, λαμβανομένου υπόψη ότι αποτελεί συνομοσπονδία, δεν θα μπορούσε να προβεί σε καμία ενέργεια χωρίς τη συναίνεση της TAO-AFI, και αντιστρόφως. Σε περίπτωση προσκλήσεως σε κοινωνικό διάλογο, η TAO-AFI συμμετέχει σε αυτόν επί ίσοις όροις με τη συνομοσπονδία PLUS. Επιπλέον, η σύνθεση του προεδρείου της συνομοσπονδίας PLUS είναι ισομερής, δεδομένου ότι ένας από τους συμπροέδρους προτείνεται από την TAO-AFI. Οι συμπρόεδροι της συνομοσπονδίας PLUS καλούνται ως εκ της ιδιότητάς τους σε κάθε συνάντηση κοινωνικού διαλόγου που διοργανώνει η Επιτροπή, ιδίως δε στις τακτικές συναντήσεις με την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής.