ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3)

Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και τα έξοδα του προσφεύγοντος, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και τα έξοδα του Negotiating Panel of the National Democratic Front of the Philippines, των Luis G. Jalandoni και Fidel V. Agcaoili και της Maria Consuelo K. Ledesma.
Απόφαση του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 — Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. κατά ΓΕΕΑ — Pelikan (Αναπαράσταση πελεκάνου)

(Υπόθεση T-389/03)

«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που παριστάνει έναν πελεκάνο — Προγενέστερα κοινοτικά ή εθνικά σήματα Pelikan — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»

Κοινοτικό σήμα — Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή εκ μέρους του δικαιούχου πανομοιότυπου ή παρόμοιου προγενέστερου σήματος που έχει καταχωριστεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες — Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα (Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο β’) (βλ. σκέψεις 96, 98, 102-103, 106)

Αντικείμενο

Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 (υπόθεση R 191/2002-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG και Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd.

Στοιχεία σχετικά με την υπόθεση

Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα για προϊόντα των κλάσεων 1, 2 και 17 — Αίτηση αριθ. 1005826 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Κοινοτικά ή εθνικά εικονιστικά σήματα Pelikan Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη αιτήσεως καταχωρίσεως Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Διατακτικό

Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
4

Επιπλέον, δυνάμει των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφοι 69 και 70, του legge no 549 (su) misure di razionalizzazione della finanza pubblica (νόμου αριθ. 549 περί των μέτρων εξορθολογισμού των δημοσίων οικονομικών, της 28ης Δεκεμβρίου 1995, τακτικό συμπλήρωμα στο GURI αριθ. 302, της 29ης Δεκεμβρίου 1995, στο εξής: νόμος 549/95) και του decreto-legge no 331 (su) armonizzazione delle disposizioni in materia di imposte sugli oli minerali, sull’alcole, sulle bevande alcoliche, sui tabacchi lavorati e in materia di IVA con quelle recate da direttive CEE e modificazioni conseguenti a detta armonizzazione, nonché disposizioni concernenti la disciplina dei centri autorizzati di assistenza fiscale, le procedure dei rimborsi di imposta, l’esclusione dall’ILOR dei redditi di impresa fino all’ammontare corrispondente al contributo diretto lavorativo, l’istituzione per il 1993 di un’imposta erariale straordinaria su taluni beni ed altre disposizioni tributarie (νομοθετικού διατάγματος αριθ. 331, περί εναρμονίσεως των φορολογικών διατάξεων σε διαφόρους τομείς, της 30ής Αυγούστου 1993, GURI αριθ. 203, της 30ής Αυγούστου 1993, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 331/9), θεσπίσθηκαν τα ακόλουθα μέτρα υπέρ των εταιριών του νόμου 142/90: — η απαλλαγή από όλους τους φόρους μεταβιβάσεως στοιχείων του ενεργητικού κατά τη μετατροπή ειδικών και δημοτικών επιχειρήσεων σε επιχειρήσεις του νόμου 142/90 (στο εξής: απαλλαγή από τους φόρους μεταβιβάσεως), — η πλήρης απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών, δηλαδή από τον φόρο επί του κέρδους των νομικών προσώπων και από τον τοπικό φόρο εισοδήματος, επί τρία έτη και το αργότερο μέχρι το οικονομικό έτος 1999 (στο εξής: τριετής απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών).
16

Η προσφεύγουσα άσκησε στις 11 Φεβρουαρίου 2002 προσφυγή κατά του AGL ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division […]. Προέβαλε ιδίως την παράβαση των κοινοτικών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Με απόφαση της 19ης Απριλίου 2002, το High Court of Justice απέρριψε την προσφυγή, αναγνωρίζοντας πάντως στην προσφεύγουσα το δικαίωμα να ασκήσει έφεση ενώπιον του Court of Appeal (England & Wales) […]. Μετά την εκ μέρους της [προσφεύγουσας] άσκηση εφέσεως, το Court of Appeal διέταξε την αναστολή της δίκης ενόψει της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Στις 7 Απριλίου 1999, το τμήμα ανακοπών απηύθυνε στην παρεμβαίνουσα τηλεομοιοτυπία με το εξής περιεχόμενο:

«Notification of deficiencies in the notice of opposition (Rule 15 and 18 (2) of the Implementing Regulation)

[...]

The examination of the notice of opposition has shown that the indication of the goods and services has not been provided in the language of the opposition proceedings (english).

This deficiency must be remedied within a non extendible period of two months from receipt of this notification, that is on or before 07/06/1999.

The notice of opposition will otherwise be rejected on grounds of inadmissibility.»

[«Κοινοποίηση των ελλείψεων του δικογράφου της ανακοπής (κανόνες 15 και 18, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού)

[...]

Από την εξέταση του δικογράφου της ανακοπής προέκυψε ότι η επισήμανση αγαθών και υπηρεσιών δεν προσκομίστηκε στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής (αγγλικά).

Η παρατυπία αυτή πρέπει να ανορθωθεί εντός προθεσμίας, μη δυναμένης να παραταθεί, δηλαδή το αργότερο στις 07/06/1999.

Ειδάλλως, το δικόγραφο της ανακοπής θα απορριφθεί ως απαράδεκτο.»]
Λέξεις κλειδιά

Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1. Κοινοτικό σήμα – Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Λεκτικό σήμα «LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE GRASS... PLAYS LIKE GRASS» – Αναπόσπαστα συνδεόμενα μεταξύ τους προϊόντα και υπηρεσίες

(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχ. β΄)

2. Κοινοτικό σήμα – Διαδικαστικές διατάξεις – Αποφάσεις του Γραφείου – Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας

(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 73)

Περίληψη

1. Στερείται διακριτικού χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα, το λεκτικό σήμα «LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE GRASS... PLAYS LIKE GRASS», του οποίου η καταχώριση ζητήθηκε για επιφάνειες συνθετικού χόρτου και τις υπηρεσίες εγκαταστάσεως των προϊόντων αυτών, στο μέτρο που το εν λόγω σήμα δεν μπορεί να γίνεται αμέσως αντιληπτό ως ένδειξη της εμπορικής προελεύσεως των συγκεκριμένων προϊόντων και υπηρεσιών αλλά μόνον ως απλό σύνθημα προσφοράς.

Πράγματι, όσον αφορά τα προϊόντα στα οποία αναφέρεται, το σήμα αποτελεί απλώς μια συνήθη διαδοχική παρουσίαση τριών ισχυρισμών, χωρίς διφορούμενα, που αφορούν τις ιδιότητες των εν λόγω προϊόντων, ενημερώνοντας επομένως άμεσα το σχετικό κοινό ότι αυτά εμφανίζουν παρόμοιες ιδιότητες με αυτές του φυσικού χόρτου. Όσον αφορά τις υπηρεσίες που αυτό αφορά, και αν δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι το αιτούμενο σήμα μπορεί να έχει διακριτικό χαρακτήρα συναφώς, επιβάλλεται κοινή λύση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως εφόσον, αφενός, αυτή δεν προβαίνει σε διάκριση ούτε, ιδίως, ζητεί να περιοριστεί μόνον στις υπηρεσίες για την περίπτωση που απορριφθεί ως προς τα προϊόντα, αφετέρου δε, και κυρίως, τα εν λόγω προϊόντα και οι υπηρεσίες συνδέονται αναπόσπαστα, δεδομένου ότι αντικείμενο των υπηρεσιών αυτών μπορεί να είναι μόνον η εγκατάσταση των εν λόγω προϊόντων.

(βλ. σκέψεις 30, 33, 35)

2. Δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 40/94, για το κοινοτικό σήμα, το οποίο προβλέπει ότι οι αποφάσεις του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) μπορούν να βασίζονται μόνο στους λόγους επί των οποίων οι διάδικοι μπόρεσαν να λάβουν θέση, το γεγονός ότι ένα τμήμα προσφυγών του Γραφείου παρέλειψε να ανακοινώσει σε έναν διάδικο τα αποτελέσματα έρευνας στο Διαδίκτυο, την οποία αυτό πραγματοποίησε και την οποία ανέφερε στην απόφασή του, εφόσον το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμά του κατόπιν αυτοτελούς συλλογισμού σε σχέση με την αναφορά στην εν λόγω έρευνα και η αναφορά αυτή έγινε μόνον προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ορθότητα του συμπεράσματός του.

(βλ. σκέψεις 39-42)
356

Με την έκθεση της 18ης Ιουνίου 1997, οι σύμβουλοι της Επιτροπής εξετάζουν τις αξίες που έλαβε υπόψη η Alitalia για τα δύο αυτά στοιχεία και εξηγούν για καθένα από αυτά την επιλογή τους: «On the basis of our analysis, we determined the GNP multiplier in 1.4. This value is consistent with the US Dept of Transportation analysis on the US market for the period 1980-1995. The most important reasons behind our decision are the following : — higher values (UBS, Boeing) refer to the world-wide market; — Alitalia’s most relevant markets (domestic and international) can be considered, after the US one, amongst the more mature, with lower prospective growth rates; — as a consequence, in the long term, the US market multiplier (which has recently reduced) seems to be more realistic. With reference to the real yield growth rate adopted by Alitalia on the basis of the Boeing studies, some considerations can be made : — in the long term, a study from McDonell Douglas foresees an average decline of 1.47 %; — both the mentioned studies (McDonell Douglas, Boeing) were prepared by aircrafts manufacturers; therefore they can be considered optimistic; — the estimate were prepared referring to the world-wide market, while Alitalia market has to be considered much more competitive than the average; — AEA historical data appear to be lower than those from Boeing and the forecasts for the period 1996-2000 are more prudent. On the basis of the above and our experience, it appears that the negative trend of the yield could be worse.»
201

Από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις (σημεία 77 έως 93 της αποφάσεως 2002/820· σημεία 84 έως 99 των αποφάσεων 2003/27 και 2002/894) προκύπτει ότι η Επιτροπή εξέτασε τη συμφωνία των επίμαχων καθεστώτων ενισχύσεων προς την κοινή αγορά έναντι των παρεκκλίσεων που προβλέπει το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχεία αʹ και γʹ, ΕΚ λαμβανομένων υπόψη των κοινοτικών κανόνων που έχουν εφαρμογή στον τομέα των περιφερειακών ενισχύσεων [σημεία 77, 78 και 86 της αποφάσεως 2002/820· σημεία 84, 85 και 92 των αποφάσεων 2003/27 και 2002/894, που αναφέρονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τη μέθοδο εφαρμογής του άρθρου [87], παράγραφος 3, στοιχεία αʹ και γʹ, στις περιφερειακές ενισχύσεις (ΕΕ 1988, C 212, σ. 2) και στις κατευθυντήριες γραμμές του 1998 (βλ. σκέψη 8 ανωτέρω)], στον τομέα των επενδυτικών ενισχύσεων [σημεία 82, 89 και 92 της αποφάσεως 2002/820 και σημεία 88, 95 και 98 των αποφάσεων 2003/27 και 2002/894, που αναφέρονται στο πρώτο ψήφισμα του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1971, των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σχετικά με τα γενικά καθεστώτα περιφερειακών ενισχύσεων (ΕΕ C 111, σ. 1), στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τα καθεστώτα περιφερειακών ενισχύσεων (JO 1979, C 31, σ. 9) και στην ανακοίνωση της Επιτροπής για ένα πολυτομεακό πλαίσιο για τις περιφερειακές ενισχύσεις προς μεγάλα επενδυτικά σχέδια (ΕΕ 1998, C 107, σ. 7)], στον τομέα των ενισχύσεων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (στο εξής: ΜΜΕ) [σημεία 81 και 88 της αποφάσεως 2002/820· σημεία 87 και 94 των αποφάσεων 2003/27 και 2002/894, που αναφέρονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τις κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις προς τις ΜΜΕ (ΕΕ 1992, C 213, σ. 2)] και στον τομέα των ενισχύσεων στις προβληματικές επιχειρήσεις [σημείο 93 της αποφάσεως 2002/820 και σημείο 99 των αποφάσεων 2003/27 και 2002/894, που αναφέρονται στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (ΕΕ 1994, C 368, σ. 12), όπως τροποποιήθηκαν με τις κατευθυντήριες γραμμές του 1999 (ΕΕ C 288, σ. 2)].
2

Η προσφεύγουσα Acme Industry Co. Ltd (στο εξής: προσφεύγουσα ή Acme) είναι εταιρία ταϊλανδικού δικαίου, παραγωγός και εξαγωγός φούρνων μικροκυμάτων (στο εξής: ΦΜΚ), θυγατρική της ιαπωνικής εταιρίας χαρτοφυλακίου Nisshin Industry Co. Ltd (στο εξής: όμιλος Nisshin). Ο όμιλος Nisshin ελέγχει επίσης την εταιρία Korea Nisshin Co. Ltd (στο εξής: Korea Nisshin), Κορεάτη παραγωγό ΦΜΚ, και την Imarflex Mfg Co. (στο εξής: Imarflex), ιαπωνική εταιρία που διασφαλίζει τη διανομή των ΦΜΚ, μεταξύ των οποίων ένα μέρος των παραγομένων από την προσφεύγουσα.
9

Η σύμβαση δανείου προβλέπει τα εξής: «Artikel 1: Voorwerp De begunstigde verbindt zich tot de verdere uitbouw en exploitatie van meerdere Europese vliegroutes. Ter ondersteuning van deze activiteit verleent het Gewest de begunstigde een terugbetaalbaar renteloos voorschot. [...] Artikel 3: Voorwaarden Voor de duur van het contract is voor de vervreemding of hypothekering van onroerend en roerend patrimonium en het handelsfonds van de zaak alsook voor de vervreemding van bepaalde activa van de begunstigde vooraf instemming nodig van het Gewest. Bij wijzing van de aandeelhoudersstructuur is vooraf de instemming van het Gewest vereist. Het kapitaal van de onderneming mag tijdens de duur van het contract niet worden verlaagd zonder voorafgaande toestemming van het Gewest. Indien deze voorwaarden niet worden nageleefd, is de overeenkomst onmiddellijk opzegbaar en wordt het voorschot onmiddellijk opeisbaar. [...]» («Άρθρο 1: Αντικείμενο O δανειολήπτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να συνεχίσει και να επεκτείνει την εκμετάλλευση αεροπορικών δρομολογίων μεταξύ διαφόρων ευρωπαϊκών πόλεων. Προς ενίσχυση της δραστηριότητας αυτής η Περιφέρεια της Φλάνδρας χορηγεί στον δανειολήπτη άτοκο δάνειο. [...] Άρθρο 3: Όροι Κατά τη διάρκεια ισχύος του δανείου απαιτείται η προηγούμενη συγκατάθεση της Περιφέρειας της Φλάνδρας για οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση κινητών και ακινήτων αγαθών ή της ίδιας της επιχειρήσεως, καθώς και για τη μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων του ενεργητικού της Vlaamse Luchttransportmaatschappij NV. Η ίδια συγκατάθεση απαιτείται και για οποιαδήποτε μεταβολή στην κυριότητα των μετοχών. Κατά τη διάρκεια ισχύος του δανείου δεν επιτρέπεται η μείωση του εταιρικού κεφαλαίου χωρίς τη συγκατάθεση της Περιφέρειας της Φλάνδρας. Σε περίπτωση μη τηρήσεως των ανωτέρω όρων, η σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί αμέσως, οπότε τα καταβληθέντα ποσά του δανείου καθίστανται αμέσως απαιτητά. [...]»)
13

Η πρώτη και η τρίτη από τις προσφεύγουσες, η DIR International Film Sd και η Union PN Sri, είναι οι παραγωγοί της ιταλικής ταινίας Maniaci Sentimentali και η δεύτερη προσφεύγουσα, η Nostradamus Enterprises Ltd, είναι ο παραγωγός της ταινίας Nostradamus, μιας αγγλογερμανικής συμπαραγωγής. Η τέταρτη προσφεύγουσα, η United International Pictures BV (στο εξής: UIP), κοινή θυγατρική των εταιριών Paramount Communications Inc. (αμερικανική εταιρία), MCA Inc. (ιαπωνική εταιρία) και Mclro-Goldwyn-Maycr Inc. (γαλλική εταιρία), της οποίας ήσαν εταίροι κατ' ισομοιρία κατά την ημερομηνία ασκήσεως των προσφυγών, έχει ως κύρια δραστηριότητα τη διανομή ταινιών μεγάλου μήκους σε όλον τον κόσμο εξαιρουμένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Πόρτο Ρίκο και του Καναδά. Η πέμπτη, η έκτη, η έβδομη, η όγδοη, η ένατη και η δέκατη προσφεύγουσα, η United International Pictures AB (Σουηδία), η United International Pictures APS (Δανία), η United International Pictures A/S (Νορβηγία), η Unilcd International Pictures ΕΠΕ (Ελλάδα), η United International Pictures ΟΥ (Φινλανδία) και η United International Pictures y Ciá SRC (Ισπανία), είναι θυγατρικές της UIP και ενεργούν ως τοπικοί διανομείς στις αντίστοιχες χώρες (στο εξής: θυγατρικές).
107

To συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από δύο πληροφοριακά στοιχεία που περιέχονται στην επιστολή της 5ης Μαΐου 1993. Πρώτον, από την επιστολή αυτή προκύπτει ότι, δεδομένου ότι οι συμφωνίες μεταξύ της προσφεύγουσας και της Baoan Company δεν περιέχουν ρήτρα διαιτησίας, και εφόσον δεν έχει συναφθεί μεταγενέστερη σύμβαση διαιτησίας, οι συμβαλλόμενοι οφείλουν, σε περίπτωση διαφωνίας, να υποβάλουν τη διαφορά σε «people's court» στην Κίνα. Δεύτερον, με την επιστολή αυτή, ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή οφείλει να «bear in mind that the environment in which the arrangements for Climax's production in China have been set up is rather different from those generally prevailing in western countries, and it may not always be possible to provide answers with the degree of legal precision to which you may be accustomed» (να «έχει υπόψη της óu το περιβάλλον στο πλαίσιο του οποίου συνάφθηκαν οι συμφωνίες σχετικά με την παραγωγή της Climax στην Κίνα είναι αρκετά διαφορετικό από το περιβάλλον που επικρατεί συνήθως στις δυτικές χώρες και ότι μπορεί να μην είναι πάντοτε δυνατό να παρασχεθούν απαντήσεις με τον βαθμό νομικής ακρίβειας στον οποίο ασφαλώς η Επιτροπή είναι συνηθισμένη»).
100

Επιπλέον, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι λόγω της ελλείψεως πρακτικού δεν κατέστη δυνατόν να προσκομίσει στην Επιτροπή τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να στηρίξει το βάσιμο της περί προσαρμογών αιτήσεώς της. Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή κοινοποίησε στην προσφεύγουσα τα πληροφοριακά στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 7, παράγραφος 4, στοιχεία β' και γ', του βασικού κανονισμού, με το έγγραφο της της 6ης Μαΐου 1993 (παράρτημα IV.2 της προσφυγής), στο οποίο αναγράφονται τα εξής: «Hereunder follows, pursuant to article 7(4)(b) and (c) of Council Regulation (EEC) N° 2423/88 of 11 July 1988, the essential facts and considerations concerning dumping and injury calculations (...)». [«Κατωτέρω εκτίθενται τα κύρια περιστατικά και οι σκέψεις σχετικά με τους υπολογισμούς που αφορούν το ντάμπινγκ και τη ζημία, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988»] και το έγγραφο τόνιζε ότι: «Costs for salesmen salaries include expenses for training, promotion and other, not directly sales related expenditures. Also the salesmen, as proved during inspection, are selling other products not linked to REWS and performing other activities like collecting cheques or installing equipments (...). A claim of 10,29 % respectively 8,11 % for salesmen salaries can therefore not be accepted as a reliable indication of expenses directly linked to REWS sales. In these circumstances, a 2 % allowance for salesmen charges is estimated reasonable.» [«Τα σχετικά με τους καταβαλλόμενους στους πωλητές μισθούς έξοδα περιλαμβάνουν δαπάνες εκπαιδεύσεως, προωθήσεως και άλλες δαπάνες που δεν συνδέονται άμεσα με τις πωλήσεις. Επιπλέον, όπως αποδείχθηκε κατά την επιθεώρηση, οι πωλητές πωλούν και άλλα προϊόντα τα οποία δεν συνδέονται με τα προϊόντα (REWS) και ασκούν και άλλες δραστηριότητες, όπως η είσπραξη επιταγών ή εγκατάσταση εξοπλισμών (...). Επομένως, η αίτηση που αφορά αντιστοίχως το 10,29 % και το 8,11 % των μισθών των πωλητών δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως αξιόπιστη ένδειξη των δαπανών που συνδέονται άμεσα με τις πωλήσεις των προϊόντων (REWS). Υπό τις περιστάσεις αυτές, θεωρείται εύλογη η προσαρμογή του 2 % για το κόστος των μισθών.»]
Απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 24ης Σεπτεμβρίου 1996. - Compagnie Continentale (France) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Επείγουσα βοήθεια της Κοινότητας προς τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως - Πρόσκληση προς υποβολή προσφορών - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό. - Υπόθεση T-494/93.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01157



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

++++

1. Προσφυγή ακυρώσεως * Φυσικά ή νομικά πρόσωπα * Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά * Εκταμίευση δανείου που έχει χορηγήσει η Κοινότητα στη Σοβιετική 'Ενωση και στις Δημοκρατίες της * Απόφαση της Επιτροπής, αποδέκτης της οποίας είναι ο δανειολήπτης και με την οποία δεν αναγνωρίζονται ως σύμφωνες προς τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις ορισμένες τροποποιήσεις των συμβάσεων που έχουν συναφθεί μεταξύ του εκπροσώπου του δανειολήπτη και μιας επιχειρήσεως στην οποία έχει ανατεθεί κατόπιν διαγωνισμού η παράδοση των αγαθών * Προσφυγή της επιχειρήσεως * Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4)

2. Προσφυγή ακυρώσεως * Αρμοδιότητα του κοινοτικού δικαστή * Αίτημα περί αναγνωρίσεως των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος * Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

1. Στο πλαίσιο της εκταμιεύσεως δανείου που έχει χορηγήσει η Κοινότητα στη Σοβιετική 'Ενωση και στις Δημοκρατίες της, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εισαγωγή γεωργικών προϊόντων, τροφίμων και ιατρικών ειδών, η απόφαση της Επιτροπής, αποδέκτης της οποίας είναι ο οικονομικός εκπρόσωπος της δανειοδοτούμενης Δημοκρατίας και με την οποία δεν αναγνωρίζονται ως σύμφωνες προς τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις οι τροποποιήσεις των συμβάσεων παραδόσεως σιταριού που έχουν συναφθεί μεταξύ μιας επιχειρήσεως και του εξουσιοδοτημένου προς τούτο από τη δανειοδοτούμενη Δημοκρατία εκπροσώπου, δεν αφορά άμεσα, υπό την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, την εν λόγω επιχείρηση, διότι η επιχείρηση αυτή έχει έννομες σχέσεις μόνο με τον αντισυμβαλλόμενό της, δηλαδή τον εξουσιοδοτημένο για τη σύναψη των συμβάσεων εκπρόσωπο, η δε Επιτροπή δεν έχει έννομες σχέσεις παρά μόνο με τον αντισυμβαλλόμενό της, δηλαδή τον οικονομικό εκπρόσωπο της δανειοδοτούμενης Δημοκρατίας, και συνεπώς η παρέμβασή της, σκοπός της οποίας είναι απλώς να εξακριβωθεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η κοινοτική ρύθμιση, δεν επηρεάζει το νομικό κύρος των ανωτέρω συμβάσεων.

Κατά συνέπεια, η επιχείρηση με την οποία έχει συναφθεί η σύμβαση δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως.

2. Ο κοινοτικός δικαστής, όταν εκδικάζει προσφυγή ακυρώσεως βασιζόμενη στο άρθρο 173 της Συνθήκης, περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της προσβαλλομένης πράξεως. Κατά συνέπεια, το αίτημα περί αναγνωρίσεως των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος υπερβαίνει τα όρια των αρμοδιοτήτων που έχει απονείμει η Συνθήκη στον κοινοτικό δικαστή στο πλαίσιο της προσφυγής ακυρώσεως και, συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτο.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 6. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-6/90 
απόφαση την οποία δεν είχε προσβάλει 
εντός των προθεσμιών που προβλέπονται 
στα άρθρα 90 και 91 του Κανονισμού Υπη­
ρεσιακής Καταστάσεως για την υποβολή 
διοικητικής ενστάσεως και την άσκηση 
προσφυγής. 
Μόνον η ύπαρξη ουσιώδους νέου πραγμα­
τικού περιστατικού, ικανού να βλάψει τον 
ενδιαφερόμενο, μπορεί να οδηγήσει στην 
επανέναρξη των προθεσμιών αυτών και να δικαιολογήσει την εξέταση ενός τέτοιου 
αιτήματος (βλ. αποφάσεις της 12ης Ιουλίου 
1973, Tontodonati κατά Επιτροπής, 28/72, 
Rec. 1973, σ. 779" της 18ης Ιουνίου 1981, 
Blasig κατά Επιτροπής, 173/80, Συλλογή 
1981, σ. 1649· της 1ης Δεκεμβρίου 1983, 
Blomefield κατά Επιτροπής, 190/82, Συλ­
λογή 1983, σ. 3981· της 30ής Μαΐου 1984, 
Aschermann κατά Επιτροπής, 326/82, Συλ­
λογή 1984, σ. 2253· της 26ης Σεπτεμβρίου 
1985, Valentini κατά Επιτροπής, 231/84, 
Συλλογή 1985, σ. 3027 ). 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τρίτο τμήμα) 
της 6ης Δεκεμβρίου 1990 * 
Στην υπόθεση Τ-6/90, 
Alessandro Petrilli, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος 
Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον J. L. Lodomez, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντί­
κλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο E. Arendt, 4, avenue Marie-Thérèse, 
προσφεύγων, 
κατά 
Εΐΐίτροίΐής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον S. van Rae-
penbusch, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον G. 
Berardis, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
καθής, 
4 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική. 
ΙΙ - 766 
PETRILLI ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 17ης Νοεμβρίου 1989, περί 
απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων κατόπιν της παρα­
λείψεως της Επιτροπής να απαντήσει στην αίτηση του για αναθεώρηση της βαθμολο­
γικής του κατατάξεως, την οποία ο προσφεύγων είχε υποβάλει στις 16 Ιανουαρίου 
1989, 
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ( τρίτο τμήμα ), 
συγκείμενο από τους Χρ. Γεραρή, Πρόεδρο, Α. Saggio και Β. Vesterdorf, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
αποφασίζει: 
1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. 
2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. 
ΙΙ - 767