ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 8ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1981. - PETER JOHN KRIER TITHER ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΔΟΚΙΜΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ - ΑΠΟΛΥΣΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 175/80.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 02345



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Δοκιμασία — Έκθεση περί τής δοκιμασίας — Σύνταξη δευτέρας εκθέσεως — Επιτρεπτό

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , άρθρο 34 , παράγραφος 2 )

2 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Δοκιμασία — Απουσία λόγω ασθενείας — Απόφαση περί απολύσεως — Υποχρέωση τής διοικήσεως — Εκτίμηση τών ιατρικών εκθέσεων

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , άρθρο 34 , παράγραφος 2 )

Περίληψη

1 . Ορίζοντας οτι η έκθεση περί τής δοκιμασίας συντάσσεται τουλάχιστον ενα μήνα πρό τής λήξεως τής περιόδου δοκιμασίας , τό άρθρο 34 , παράγραφος 2 , τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων επιτρέπει τήν κοινοποίηση τής εκθέσεως στόν ενδιαφερόμενο γιά ενδεχόμενες παρατηρήσεις του καί τήν έγκαιρη μελέτη τής εκθέσεως από τήν αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή , ωστε κατά τήν λήξη τής περιόδου δοκιμασίας νά αποφασίζει επί τού ζητήματος τής μονιμοποιήσεως ή μή τού δοκίμου υπαλλήλου . Ωστόσο , δεδομένου οτι η περίοδος τής δοκιμασίας δύναται νά παραταθεί , μάλιστα δέ καί μετά τήν σύνταξη τής εν λόγω εκθέσεως , θά ηταν υπέρ τό δέον στενή μία ερμηνεία τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως πού θά απέκλειε κάθε δυνατότητα συντάξεως δευτέρας εκθέσεως κατά τό τέλος τής δοκιμασίας , εάν η συμπεριφορά ή η ικανότης τού δοκίμου απεδεικνύοντο μή ικανοποιητικές .

2 . Πρίν λάβει απόφαση περί απολύσεως , στήν περίπτωση ενός δοκίμου πού υποτίθεται οτι απουσιάζει λόγω ασθενείας , η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή οφείλει νά λάβει γνώση τών ιατρικών εκθέσεων οι οποίες βεβαιώνουν τήν ανικανότητα πρός εργασία τού ενδιαφερομένου .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 175/80 ,

PETER JOHN KRIER TITHER , πρώην δόκιμος υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , διαμένων στό Yr Hen Popdu Stem , Heol y Bont , Cydweli , Dyfed SA17 4UU ( Ηνωμένο Βασίλειο ), εκπροσωπούμενος από τόν Ulick Bourke , solicitor ενώπιον τού «Supreme Court» , τού δικηγορικού γραφείου Clifford-Turner τών Βρυξελλών , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν δικηγόρο J . Hoss , 84 , Grand-Rue ,

προσφεύγων ,

κατά

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένης από τόν νομικό της σύμβουλο Thomas F . Cusack , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν M . Cervino , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως κύριο αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής Επιτροπής , τής 1ης Αυγούστου 1979 , περί απολύσεως τού προσφεύγοντος μετά τήν λήξη τής περιόδου δοκιμασίας του ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατετέθη στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 1η Αυγού- στου 1980 , ο Tither , πρώην δόκιμος υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , ήσκησε προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί , κυρίως μέν , τήν ακύρωση τής αναφερομένης εις αυτόν δευτέρας εκθέσεως πού συνετάγη από τήν Επιτροπή στίς 6 Ιουλίου 1979 κατά τό τέλος τής δοκιμασίας του καί τής αποφάσεως περί απολύσεώς του πού έλαβε η Επιτροπή τήν 1η Αυγούστου 1979 , επικουρικώς δέ , τήν επιδίκαση αποζημιώσεως .

2 Ο ενδιαφερόμενος , ο οποίος εισήλθε στήν υπηρεσία τής Επιτροπής στίς 10 Αυγούστου 1978 , υπό τήν ιδιότητα τού αναπληρωτού βοηθού διοικήσεως μέ βαθμό Β 5 στό τμήμα «θαλάσσιες μεταφορές» τής ΓΔ VII , συνεπλήρωσε , σύμφωνα μέ τό άρθρο 34 παράγραφος 1 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , δοκιμασία εννέα μηνών , η οποία παρετάθη κατά ενα μήνα , από τίς 10 Μα ΐου στίς 10 Ιουνίου 1979 , λόγω ασθενείας μεταξύ 6ης Νοεμβρίου καί 3ης Δεκεμβρίου τού προηγουμένου έτους . Στίς 11 Μα ΐου 1979 , ο προϊστάμενος τού τμήματος τού προσφεύγοντος συνέταξε έκθεση δοκιμασίας , οπως απαιτεί η παράγραφος 2 τού άρθρου 34 , η οποία περιείχε τόν χαρακτηρισμό «ανεπαρκής» υπό τήν ένδειξη «σχέσεις εντός τής υπηρεσίας» . Ωστόσο , μέ τήν έκθεση συνιστάτο η μονιμοποίηση τού προσφεύγοντος .

3 Τήν 21η Μα ΐου 1979 , ο Tither ανεχώρησε μέ άδεια μιάς εβδομάδος γιά τήν Ουαλλία . Τού ειχε χορηγηθεί ειδική άδεια τριών ημερών , γιά νά ψηφίσει στίς τοπικές εκλογές , ενώ οι δύο τελευταίες εργάσιμες ημέρες τής εβδομάδος ηταν αργίες γιά τούς υπαλλήλους τής Κοινότητος ( «γέφυρα» τής Αναλήψεως ).

4 Ο προσφεύγων δέν επέστρεψε στήν θέση του τήν επομένη Δευτέρα , 28 Μα ΐου . Υποστηρίζει οτι κατά τήν ημέρα αυτή , καθώς καί κατά τήν επομένη , επεχείρησε ανεπιτυχώς νά επικοινωνήσει τηλεφωνικώς μέ τόν ιεραρχικώς προϊστάμενό του . Από τήν δικογραφία προκύπτει οτι η απουσία τού προσφεύγοντος εγνωστοποιήθη στόν βοηθό τού γενικού διευθυντού , ο οποίος ετηλεφώνησε στήν κατοικία τού ενδιαφερομένου τό απόγευμα τής 29ης , καθώς καί τήν επομένη καί άφησε ενα μήνυμα . Ο προσφεύγων έλαβε τό μήνυμα αυτό ευρισκόμενος στό Λονδίνο . Ετηλεφώνησε στόν βοηθό τού γενικού διευθυντού , γιά νά τού ανακοινώσει οτι ηταν ασθενής , αλλά οτι , πάντως , ετοιμάζετο νά επιστρέψει στίς Βρυξέλλες . Στό τέλος τής εβδομάδος εκείνης , αρκετές ακόμα τηλεφωνικές συν διαλέξεις επραγματοποιήθησαν μεταξύ τών δύο μελών . Ο Tither εγνωστοποίησε από τήν Ουαλλία , οπου ειχε επιστρέψει , οτι η κατάσταση τής υγείας του ειχε επιδεινωθεί καί οτι δέν ηδύνατο νά συνεχίσει τό ταξίδι του πρός Βρυξέλλες .

5 Στίς 4 Ιουνίου 1979 , ο προσφεύγων εξητάσθη από ιατρό στήν Ουαλλία . Τό ιατρικό πιστοποιητικό , τό οποίο συνετάγη τήν ιδία ημέρα καί μέ τό οποίο συνιστάτο αποχή εκ τής εργασίας επί δύο εβδομάδες , ελήφθη στήν ιατρική υπηρεσία τής Επιτροπής στίς 18 Ιουνίου 1979 . Μεταγενέστερα ιατρικά πιστοποιητικά , τά οποία έφεραν ημερομηνίες 15 Ιουνίου καί 6 Ιουλίου 1979 , εβεβαίωναν ανικανότητα πρός εργασία επί «τρείς εβδομάδες» καί «δύο εβδομάδες» αντιστοίχως .

6 Στίς 6 Ιουλίου 1979 , ο προϊστάμενος τού τμήματος τού προσφεύγοντος συνέταξε δευτέρα έκθεση περί τής δοκιμασίας , μέ τήν οποία η συμπεριφορά τού Tither εχαρακτηρίζετο ως «ανεπαρκής» ως πρός τρία σημεία : «αίσθηση ευθύνης» , «σχέσεις εντός τής υπηρεσίας» καί «ακρίβεια στήν τήρηση τού ωραρίου εργασίας» . Στίς «γενικές παρατηρήσεις» , ετονίζετο τό γεγονός οτι ο προσφεύγων ειχε ζητήσει ειδική άδεια τριών ημερών γιά νά ψηφίσει στίς τοπικές εκλογές στήν Ουαλλία , ενώ ηταν αμφίβολο άν εδικαιούτο τέτοια άδεια , καθώς καί η παράλειψη δικαιολογήσεως τής απουσίας τού προσφεύγοντος από τίς 28 Μα ΐου 1979 . Η έκθεση ετελείωνε συνιστώντας τήν απόλυση τού προσφεύγοντος . Ο τελευταίος ισχυρίζεται οτι έλαβε τήν έκθεση αυτή στίς 17 Ιουλίου . Μέ τηλεγράφημα , τό οποίο έλαβε στίς 20 Ιουλίου , τού εχορηγήθη προθεσμία μέχρι τίς 31 Ιουλίου , γιά νά υποβάλει τίς παρατηρήσεις του στήν Επιτροπή .

7 Τήν 1η Αυγούστου 1979 η Επιτροπή έλαβε απόφαση περί απολύσεως τού προσφεύγοντος από 1ης Σεπτεμβρίου 1979 . Μέ επιστολή τής 9ης Σεπτεμβρίου 1979 ο προσφεύγων υπέβαλε ένσταση , κατά τήν έννοια τού άρθρου 90 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , η οποία εστρέφετο κατά τής συντάξεως καί τού περιεχομένου τής δευτέρας εκθέσεως περί τής δοκιμασίας καί κατά τής αποφάσεως περί απολύσεως .

8 Μέ επιστολή τής 11ης Οκτωβρίου 1979 , ο προσφεύγων εζήτησε νά τού καταβληθεί η αποζημίωση πού προβλέπει τό άρθρο 34 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Η εν λόγω αποζημίωση , η οποία ανήρχετο σέ 2 420,43 λίρες στερλίνες , τού απεστάλη ταχυδρομικώς στίς 23 Νοεμβρίου 1979 .

9 Ο προσφεύγων ζητεί : α ) τήν ακύρωση τής από 6ης Ιουλίου 1979 δευτέρας εκθέσεως δοκιμασίας· β ) τήν ακύρωση τής από 1ης Αυγούστου 1979 αποφάσεως περί απολύσεως· τήν ακύρωση τής από 9ης Οκτωβρίου 1979 αποφάσεως περί απορρίψεως τής ενστάσεώς του· δ ) τήν καταβολή αποζημιώσεως γιά τήν απώλεια τού μισθού , γιά τά έξοδα στά οποία υπεβλήθη λόγω τής απολύσεώς του , γιά τήν ηθική βλάβη τήν οποία εκτιμά σέ 300 000 βελγικά φράγκα καί , επικουρικώς , τά έξοδα στά οποία υπεβλήθη λόγω τής λύσεως μιάς μισθώσεως στίς Βρυξέλλες , τίς δαπάνες πού υπέστη αναζητώντας νέα απασχόληση , καί αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης πού εκτιμά σέ 500 000 βελγικά φράγκα , οσον αφορά τήν υφισταμένη καί μέλλουσα μείωση τής βιοποριστικής ικανότητος τού προσφεύγοντος .

10 Η προσφυγή στηρίζεται προεχόντως στήν παράβαση τού άρθρου 34 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως , ελλείψει παντελούς δικαιολογίας πρός σύνταξη δευτέρας εκθέσεως , κατά μείζονα δέ λόγο εφ’ οσον αυτή δέν συνετάγη εντός τής προθεσμίας πού τάσσει η ανωτέρω διάταξη , δηλαδή εντός τού μηνός πρό τού τέλους τής δοκιμασίας ή τής παρατάσεως τής δοκιμασίας . Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στήν υπαρξη ανωμαλιών κατά τήν σύνταξη τής δευτέρας εκθέσεως , καθ’ οσον αυτή περιέχει κρίσεις , οι οποίες θέτουν υπό αμφισβήτηση τήν συμπεριφορά τού προσφεύγοντος , χωρίς νά προσκομίζονται αποδείξεις πρός υποστήριξη τών συμπερασμάτων αυτών . Ο Tither υποστηρίζει στό σημείο αυτό οτι οποιαδήποτε επίκριση τής συμπεριφοράς του έπρεπε νά έχει αντιμετωπισθεί ως πειθαρχικό ζήτημα , σύμφωνα μέ τόν τίτλο VI τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Τρίτον , ο προσφεύγων επικαλείται παραβίαση τών γενικών αρχών τού δικαίου καί τέλος τήν ακυρότητα τής αποφάσεως περί απολύσεως , καθ’ ο,τι η τελευταία δέν αναφέρεται στήν σύσταση πού υπάρχει στήν πρώτη έκθεση δοκιμασίας , κατά τήν οποία προτείνεται η μονιμοποίηση τού προσφεύγοντος .

11 Η Επιτροπή αμφισβητεί κατ’ αρχήν τό βάσιμο τού επιχειρήματος πού στηρίζεται σέ δήθεν παράβαση τού άρθρου 34 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Κατά τήν γνώμη της , εφ’ οσον διαρκεί η περίοδος τής δοκιμασίας , ειναι δυνατόν , ανά πάσα στιγμή , νά συνταχθεί νέα έκθεση . Βεβαίως , πρόθεση τού νομοθέτου δέν ηταν νά εμποδίσει τήν αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή νά αντιδρά , μέσω μιάς δευτέρας εκθέσεως αναφερομένης στήν περίοδο τήν οποία δέν καλύπτει η πρώτη έκθεση , σέ συμπεριφορά τού δοκίμου υπαλλήλου , η οποία δικαιολογεί τήν απόλυσή του . Η σχετική διάταξη πρέπει , πράγματι , νά ερμηνευθεί υπό τήν έννοια οτι η υποχρέωση πού επιβάλλεται στό όργανο νά καταρτίζει έκθεση ενα μήνα πρό τού τέλους τής περιόδου δοκιμασίας , αποβλέπει στό νά εξασφαλίζει στήν τελευταία επαρκή προθεσμία γιά νά λάβει απόφαση , η οποία θά συμπίπτει , κατά τό μέτρο τού δυνατού , μέ τήν ημερομηνία λήξεως τής περιόδου τής δοκιμασίας ή τής παρατάσεώς της .

12 Πράγματι , τό άρθρο 34 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως ορίζει οτι η έκθεση περί τής δοκιμασίας συντάσσεται τουλάχιστον ενα μήνα πρό τής λήξεως τής περιόδου τής δοκιμασίας . Η διάταξη αυτή επιτρέπει τήν κοινοποίηση τής εκθέσεως στόν ενδιαφερόμενο γιά ενδεχόμενες παρατηρήσεις του καί τήν έγκαιρη μελέτη τής εκθέσεως από τήν αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή , ωστε κατά τήν λήξη τής περιόδου δοκιμασίας νά αποφασίζει επί τού ζητήματος τής μονιμοποιήσεως ή μή τού δοκίμου υπαλλήλου . Πρέπει ωστόσο νά σημειωθει οτι η περίοδος τής δοκιμασίας δύναται νά παραταθεί , μάλιστα δέ καί μετά τήν σύνταξη τής εν λόγω εκθέσεως , έτσι ωστε νά ειναι υπέρ τό δέον στενή μία ερμηνεία τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως πού θά απέκλειε κάθε δυνατότητα συντάξεως δευτέρας εκθέσεως κατά τό τέλος τής δοκιμασίας εάν η συμπεριφορά ή η ικανότης τού δοκίμου απεδεικνύοντο μή ικανοποιητικές .

13 Όσον αφορά τόν λόγο , ο οποίος στηρίζεται στό οτι η δευτέρα έκθεση δέν συνετάγη τουλάχιστον ενα μήνα πρό τής λήξεως τής περιόδου τής δοκιμασίας , αλλά ενα περίπου μήνα μετά τό τέλος τής εν λόγω περιόδου , πρέπει νά σημειωθεί οτι τό Δικαστήριο ( δεύτερο τμήμα ) εδέχθη , μέ τήν απόφασή του τής 12ης Ιουλίου 1973 ( συνεκδικασθείσες υποθέσεις 10 καί 47/72 Di Pillo , ECR σ . 763 ), οτι μολονότι μία καθυστέρηση στήν σύνταξη τής εκθέσεως συνιστά πράγματι ανωμαλία έναντι τών ρητών απαιτήσεων τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως , ωστόσο η ανωμαλία αυτή δέν ειναι ικανή νά επηρεάσει τό κύρος τής εκθέσεως .

14 Δέν αμφισβητείται πάντως οτι η πρώτη έκθεση περί τής δοκιμασίας , μέ τήν οποία συνιστάτο η μονιμοποίηση τού προσφεύγοντος , συνετάγη στίς 11 Μα ΐου 1979 καί οτι ο ενδιαφερόμενος ανεχώρησε μέ άδεια στίς 21 Μα ΐου ( δηλαδή πέντε εργάσιμες ημέρες αργότερα ) καί οτι η δευτέρα έκθεση ουδαμώς στηρίζεται στήν περίοδο αυτή τών πέντε ημερών . Αναφέρεται , αποκλειστικώς , στήν μετά τίς 28 Μα ΐου συμπεριφορά τού προσφεύγοντος , ημερομηνία κατά τήν οποία έπρεπε κανονικά νά ειχε επιστρέψει στήν θέση του . Πράγματι , η κυρία μομφή πού η Επιτροπή προσάπτει στόν προσφεύγοντα στήν επίδικη έκθεση συνοψίζεται στό οτι δέν εδικαιολόγησε τήν απουσία του από τό πρωί τής Δευτέρας , 28ης Μα ΐου 1979 . Κατά τήν άποψη τής Επιτροπής , στό θέμα αυτό ο προσφεύγων δέν συνεμορφώθη πρός τούς κανόνες καλής συμπεριφοράς εντός τής υπηρεσίας .

15 Όσον αφορά τήν μομφή πού αποδίδεται στόν προσφεύγοντα , οτι έλαβε ειδική άδεια γιά τίς εκλογές , πρέπει νά σημειωθεί οτι η γραπτή αίτηση τού προσφεύγοντος ενεκρίθη από τήν αρμοδία υπηρεσία , καί επομένως η αποδιδομένη μομφή δέν ευσταθεί .

16 Δέν αμφισβητείται επίσης οτι τό πρώτο ιατρικό πιστοποιητικό , πού συνετάγη στίς 4 Ιουνίου 1979 στήν Ουαλλία καί συνιστούσε δύο εβδομάδων αποχή από τήν εργασία , έφθασε στήν ιατρική υπηρεσία τής Επιτροπής μόλις τήν 18η Ιουνίου 1979 . Τό πιστοποιητικό τής 15ης Ιουνίου , πού εδικαιολόγει τήν απουσία τού προσφεύγοντος μέχρι τίς 6 Ιουλίου , ελήφθη στίς 22 Ιουνίου . Τό πιστοποιητικό τής 6ης Ιουλίου 1979 , πού εδικαιολόγει τήν απουσία τού προσφεύγοντος μέχρι τήν 21η Ιουλίου 1979 , ελήφθη στίς 23 Ιουλίου 1979 . Φαίνεται , πάντως , οτι ο ιεραρχικώς προϊστάμενος τού προσφεύγοντος , ο οποίος συνέταξε τήν δευτέρα έκθεση περί τής δοκιμασίας , δέν ειχε ενημερωθεί πλήρως επί τών λόγων τής απουσίας τού προσφεύγοντος , ο οποίος προσεκόμισε ιατρικά πιστοποιητικά γιά νά δικαιολογήσει τήν απουσία του . Φαίνεται επίσης οτι η Επιτροπή , πρίν λάβει απόφαση επί τής δευτέρας εκθέσεως , μέ τήν οποία συνιστάτο η απόλυση , δέν έλαβε υπ’ όψη , προκειμένου νά διαφωτισθεί , τίς διαδοχικές ιατρικές εκθέσεις , οι οποίες εβεβαίωναν τήν ανικανότητα πρός εργασία τού Tither .

17 Επομένως , η δευτέρα έκθεση περί τής δοκιμασίας , πού φέρει ημερομηνία 6 Ιουλίου 1979 καί μέ τήν οποία προτείνεται η απόλυση τού προσφεύγοντος , χωρίς νά περιέχει κανένα πρός τούτο βάσιμο λόγο , πρέπει νά ακυρωθεί , καθώς καί η από 1 Αυγούστου 1979 απόφαση περί απολύσεως , η οποία στηρίζεται επί τής εκθέσεως αυτής .

18 Στήν Επιτροπή εναπόκειται νά λάβει τά αναγκαία μέτρα , γιά νά αποσαφηνίσει τήν νομική κατάσταση τού προσφεύγοντος , ως πρός τόν οποίο ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως θέλει νά εξασφαλίσει οτι , στό τέλος τής δοκιμασίας του , θά έχει αρθεί κάθε αβεβαιότητα ως πρός τήν νομική του κατάσταση μέ απόφαση τής αρμοδίας γιά τούς διορισμούς αρχής περί μονιμοποιήσεως ή απολύσεώς του γιά νόμιμο λόγο . Δέν αποκλείεται η δυνατότης τής Επιτροπής , πρίν λάβει μία απόφαση , κατά τήν μία ή τήν άλλη έννοια , νά συντάξει νέα έκθεση κατά τό τέλος τής δοκιμασίας , εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις πού δικαιολογούν μία τέτοια έκθεση .

19 Δεδομένου οτι η Επιτροπή υποχρεούνται νά λάβει τά αναγκαία κατά τήν παρούσα απόφαση μέτρα , δέν συντρέχει λόγος νά αποφανθεί τό Δικαστήριο επί τών συμπληρωματικών καί επικουρικών αιτημάτων τού προσφεύγοντος .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

20 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 πράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .

21 Επειδή έχει παραχωρηθεί από τό Δικαστήριο στόν προσφεύγοντα τό ευεργέτημα πενίας υψους 80 000 βελγικών φράγκων , η Επιτροπή καταδικάζεται νά καταβάλει τό ποσό αυτό στό Δικαστήριο καί νά φέρει τά υπόλοιπα δικαστικά έξοδα , στά οποία υπεβλήθη ενδεχομένως ο προσφεύγων .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Ακυρώνει τήν από 6ης Ιουλίου 1979 δευτέρα έκθεση περί τής δοκιμασίας τού προσφεύγοντος καί τήν από 1ης Αυγούστου 1979 απόφαση περί απολύσεώς του .

2)Καταδικάζει στά δικαστικά έξοδα τήν Επιτροπή , η οποία οφείλει νά καταβάλει στό Δικαστήριο τό ποσό τών 80 000 βελγικών φράγκων , πού εχορηγήθη στόν προσφεύγοντα ως ευεργέτημα πενίας .