ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
67

Τρίτον, δεν αμφισβητείται ότι, μεταξύ της 23ης Δεκεμβρίου 2008 και της 10ης Ιουλίου 2009, η BPP υπέβαλε πλείονα σχέδια αναδιαρθρώσεως στην Τράπεζα της Πορτογαλίας, τα οποία δεν δέχθηκε η δεύτερη, λόγος για τον οποίο κανένα από αυτά δεν κοινοποιήθηκε από τις πορτογαλικές αρχές στην Επιτροπή (βλ. σκέψη 8 ανωτέρω). Τα σχέδια αυτά αναδιαρθρώσεως, όμως, μπορούσαν να έχουν ως τελικό σκοπό αποκλειστικά την εξυγίανση και αναδιάρθρωση της BPP, προκειμένου αυτή να ασκήσει πλήρως εκ νέου τη συνήθη εμπορική δραστηριότητά της. Συναφώς, πρέπει επίσης να μνημονευθούν, καταρχάς, οι παράγραφοι 2, 30 και 31 της ανακοινώσεως της Επιτροπής με τίτλο «Εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στα μέτρα που λήφθηκαν για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς στο πλαίσιο της τρέχουσας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης» (ΕΕ 2008, C 270, σ. 8, στο εξής: ανακοίνωση περί χρηματοπιστωτικών οργανισμών), στην οποία συνδέεται η αναδιάρθρωση με την ανάκτηση της βιωσιμότητας των οικείων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, εν συνεχεία το σημείο 4 της ανακοινώσεως της Επιτροπής περί της αποκατάστασης της βιωσιμότητας και [της] αξιολόγησης των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης, βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ 2009, C 195, σ. 9), και, τέλος, η παράγραφος 17 της ανακοινώσεως της Επιτροπής που φέρει τον τίτλο «Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων» (ΕΕ 2004, C 244, σ. 2, στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές περί διασώσεως και αναδιαρθρώσεως). Ομοίως, η Επιτροπή υποστήριξε ορθώς ότι η από 23 Ιουνίου 2009 επιστολή των πορτογαλικών αρχών, καθώς και το έγγραφο που απέστειλαν οι αρχές αυτές στην Επιτροπή στις 25 Φεβρουαρίου 2010, επιβεβαίωναν ότι οι εν λόγω αρχές είχαν συνδέσει τη χορήγηση και την παράταση της χρονικής διάρκειας της ισχύος της εγγυήσεως του Δημοσίου με την ανάγκη να καταστεί δυνατή στην BPP, ιδίως, η εκπόνηση σχεδίου αναδιαρθρώσεως και, ως εκ τούτου, να συνεχισθεί προσωρινά η παρουσία της στην αγορά.
48

Ο πρώτος λόγος αφορά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση των άρθρων 4, 7, 10 και 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [108 ΣΛΕΕ] (ΕΕ L 83, σ. 1), ο δεύτερος λόγος αφορά εσφαλμένη και ελλιπή παράθεση του εφαρμοστέου στην υπό κρίση υπόθεση νομικού πλαισίου και συνακόλουθη παράβαση του καθήκοντος επιμελείας και αμεροληψίας της Επιτροπής, ο τρίτος λόγος αφορά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ της Alcoa Trasformazioni και της προσφεύγουσας, ο τέταρτος λόγος αφορά τη μη ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ο πέμπτος λόγος αφορά το ότι η Επιτροπή βασίστηκε σε ανακριβείς παραδοχές για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ο έκτος λόγος αφορά το ανυπόστατο της επίμαχης κρατικής ενισχύσεως, ο έβδομος λόγος αφορά τη συμβατότητά της «προς την ενιαία αγορά», ο όγδοος λόγος αφορά παράβαση των άρθρων 2 ΕΚ, 3 ΕΚ, 5 ΕΚ και 12 ΕΚ, καθώς και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αρχής της αναλογικότητας, ο ένατος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 174 ΣΛΕΕ και της δηλώσεως αριθ. 30 για τις νησιωτικές περιοχές, η οποία έχει προσαρτηθεί στην τελική πράξη της συνθήκης του Άμστερνταμ που τροποποιεί τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις (ΕΕ 1997, C 340, σ. 136, στο εξής: δήλωση για τις νησιωτικές περιοχές), ο δέκατος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχεία αʹ έως γʹ, ΣΛΕΕ, των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (ΕΕ 1998, C 74, σ. 9) και τη μη συνεκτίμηση των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα 2007-2013 (ΕΕ 2006, C 54, σ. 13) και ο ενδέκατος λόγος, όπως και ο πρώτος, αφορά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. [παραλειπόμενα]
211

Η ως άνω αναγκαία διαβίβαση και η ως άνω αναγκαία συλλογή των αποφάσεων αρμοδίων αρχών συνάδουν, εξάλλου, απολύτως προς την κυκλοφορία των πληροφοριών που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, στα σημεία 2, 3, 8 και 24 του εγγράφου το οποίο τιτλοφορείται «Working methods of the Working Party on implementation of Common Position 2001/931 on the application of specific measures to combat terrorism» (Μέθοδοι εργασίας της ομάδας εργασίας σχετικά με την υλοποίηση της κοινής θέσεως 2001/931 για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας) και το οποίο περιλαμβάνεται στο παράρτημα II του εγγράφου 10826/1/07 REV 1 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007.
81

Δεύτερον, αφενός, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, οι συνοπτικές παρουσιάσεις των εργασιών των C. S. και J. S. εκπονήθηκαν στις 8 Φεβρουαρίου 2008, δηλαδή μετά το πέρας του σχεδίου. Όμως, μολονότι το γεγονός, που προέβαλε το προσφεύγον, ότι οι αποδείξεις για τη συμμετοχή των εν λόγω συνεργατών κρίθηκαν ανεπαρκείς στην έκθεση ελέγχου μπορεί να δικαιολογεί βεβαίως την κοινοποίηση νέων αποδεικτικών στοιχείων μετά το πέρας του σχεδίου, εντούτοις δεν μπορεί να δικαιολογήσει, αντίθετα προς όσα διατείνεται το προσφεύγον, την εκ των υστέρων, δύο έτη μετά το πέρας του σχεδίου, εκπόνησή τους. Αφετέρου, οι εν λόγω συνοπτικές παρουσιάσεις των εργασιών περιορίζονται στην επανάληψη του καταλόγου των δημοσιεύσεων που παρατίθενται στη σκέψη 80 ανωτέρω, με την προσθήκη του ότι οι C. S. και J. S. συμμετείχαν στο σχέδιο ως εμπειρογνώμονες. Όμως, εκτός από το γεγονός που διαπιστώθηκε στη σκέψη 80 ανωτέρω, ότι η σύνταξη των δημοσιεύσεων αυτών δεν είχε γίνει κατά τη διάρκεια του σχεδίου, ο εν λόγω κατάλογος, καθώς και η μνεία της συμμετοχής των C. S. και J. S. ως εμπειρογνωμόνων είναι ανεπαρκή λόγω της γενικότητάς τους και διότι δεν υφίσταται καμία διευκρίνιση για τον τρόπο με τον οποίο συμμετείχαν στο σχέδιο τα πρόσωπα αυτά καθώς και καμία συγκεκριμένη απόδειξη για τη συμμετοχή τους.
92

Εν συνεχεία, το Συμβούλιο προσκόμισε στο Γενικό Δικαστήριο άρθρα του Τύπου σχετικά με τη συριακή ελίτ, ένα τηλεγράφημα του US Department of the Treasury (Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ) που ανέφερε τον Rami Makhlouf ως επωφελούμενο από τη συριακή διαφθορά, καθώς και ένα απόσπασμα από το έγγραφο με την ένδειξη «Coreu ΚΕΠΠΑ/0060/11», της 21ης Ιανουαρίου 2012 (έγγραφο του Συμβουλίου 5711/14), που περιείχε την αιτιολογία ότι «ο Samir Hassan είναι ένας από τους κύριους μετόχους της Cham Holding και διευθύνει ορισμένες από τις θυγατρικές της», ότι «[δ]ιάφορα ακίνητα ιδιοκτησίας του Rami Maklouf […] είναι εγγεγραμμένα στο όνομά του» και ότι «[κ]ατέχει αποθήκες που έχουν μετατραπεί σε στρατόπεδα κράτησης». Ωστόσο, το Συμβούλιο, απαντώντας σε ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο δυνάμενο να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς αυτούς.
13

Οι προσφεύγουσες, Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd (στο εξής: GE) και Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd (στο εξής: GHS), είναι συνδεδεμένες εταιρίες του ομίλου Asia Pulp and Paper China (στο εξής: όμιλος APP) που παράγουν στην Κίνα επιχρισμένο χαρτί υψηλής ποιότητας το οποίο εξάγουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
14

Οι προσφεύγουσες, Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd (στο εξής: GE) και Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd (στο εξής: GHS), είναι συνδεδεμένες εταιρίες του ομίλου Asia Pulp and Paper China (στο εξής: όμιλος APP) που παράγουν στην Κίνα επιχρισμένο χαρτί υψηλής ποιότητας το οποίο εξάγουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
11

Το προϊόν που αποτελούσε το αντικείμενο της αρχικής έρευνας «[ήταν] μονοαλκυλεστέρες λιπαρών οξέων ή/και παραφινικά πετρέλαια εσωτερικής καύσης (gas oils) προερχόμενα από σύνθεση ή/και υδρογονοκατεργασία, μη ορυκτής προέλευσης (κοινώς γνωστά ως “βιοντίζελ”), σε καθαρή μορφή ή σε μορφή μείγματος, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως, αλλά όχι και αποκλειστικώς, ως ανανεώσιμο καύσιμο, καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής […], που υπάγονται κανονικά στους κωδικούς ΣΟ 3824 90 91, ex 3824 90 97, ex 2710 19 41, ex 1516 20 98, ex 1518 00 91 και ex 1518 00 99». Η έρευνα κάλυπτε την περίοδο από 1ης Απριλίου 2007 έως 31 Μαρτίου 2008 (στο εξής: περίοδος της αρχικής έρευνας).
1

Η LG Display Co. Ltd (στο εξής: LGD), πρώην LG Philips LCD Co. Ltd, είναι εταιρία κορεατικού δικαίου η οποία ελέγχει έναν όμιλο εταιριών εγκατεστημένων σε όλο τον κόσμο οι οποίες δραστηριοποιούνται στην παραγωγή οθονών υγρών κρυστάλλων ενεργού μήτρας (στο εξής: LCD).
57

Στην απόδοση στην αγγλική γλώσσα, τη γλώσσα διαδικασίας, το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/172 προβλέπει την επιβολή δεσμεύσεως περιουσιακών στοιχείων έναντι «persons having been identified as responsible for misappropriation of Egyptian State funds, and natural or legal persons, entities or bodies associated with them, as listed in the Annex». Τουτέστιν, στην εν λόγω γλωσσική απόδοση της αποφάσεως 2011/172 γίνεται αναφορά, αφενός, στα πρόσωπα που «ταυτοποιήθηκαν» ως υπεύθυνα για παράνομες ιδιοποιήσεις αιγυπτιακών κρατικών κεφαλαίων και, αφετέρου, στους συνδεόμενους με αυτά.
5

Στις 23 Νοεμβρίου 2006, η Επιτροπή χορήγησε στη Samsung υπό όρους απαλλαγή, σύμφωνα με την παράγραφο 15 της ανακοινώσεως περί επιείκειας του 2002, ενώ αρνήθηκε να χορηγήσει την απαλλαγή αυτή σε μία άλλη συμμετέχουσα στη σύμπραξη, την εταιρία κορεατικού δικαίου LG Display Co. Ltd, πρώην LG Philips LCD Co. Ltd (στο εξής: LGD).
103

Προβάλλει, αφενός, ότι η μεγάλη πλειονότητα των σχετικών αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα απαγορεύουν μόνο τις εξαγορές χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή ανταγωνιστριών επιχειρήσεων ή περιορίζουν τις εξαγορές που δεν συνάδουν με το επιχειρηματικό μοντέλο της οικείας τράπεζας. Πρόκειται ιδίως για τις εξής αποφάσεις της Επιτροπής: απόφαση C(2009) 3708 τελικό, της 5ης Μαΐου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση N 244/09 υπέρ της Commerzbank (στο εξής: απόφαση Commerzbank), απόφαση C(2009) 9087 τελικό, της 18ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση N 428/09 που χορήγησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Lloyds Banking Group (στο εξής: απόφαση Lloyds), απόφαση C(2009) 8980 τελικό, της 18ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 18/09 (πρώην N 360/09) που χορήγησε το Βέλγιο στην KBC (στο εξής: απόφαση KBC), απόφαση C(2009) 2585 τελικό διορθ., της 31ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 10/09 (πρώην N 138/09) που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες στην ING (στο εξής: απόφαση ING), απόφαση C(2009) 1012 τελικό, της 14ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις N 422/09 και N 621/09 που χορήγησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Royal Bank of Scotland (στο εξής: απόφαση RBS), απόφαση C(2009) 5260 τελικό, της 30ής Ιουνίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 17/09 (πρώην N 265/09) που χορήγησε η Γερμανία στην LBBW (στο εξής: απόφαση LBBW), απόφαση C(2008) 7388 τελικό, της 19ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 9/09 (πρώην NN 49/08, NN 50/08 και NN 45/08) υπέρ της Dexia (στο εξής: απόφαση Dexia), και απόφαση C(2009) 8558 τελικό, της 4ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 32/09 (πρώην NN 50/09) που χορήγησε η Γερμανία στη Sparkasse Köln/Bonn (στο εξής: απόφαση Sparkasse Köln/Bonn).
156

Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι από τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε η προσφεύγουσα στις 19 Αυγούστου 2009 προκύπτει ότι, σύμφωνα με τα όσα διαπιστώθηκαν στο πλαίσιο του οικονομικού ελέγχου, οι σχετικές με τα πρόσωπα αυτά δαπάνες δεν καταχωρίσθηκαν στα λογιστικά βιβλία. Ειδικότερα, τα επίμαχα ποσά αναγράφονται στο έντυπο C ως μη καταβληθέντα ακόμη (to be paid).
82

Το εν λόγω έγγραφο, με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2011, φέρει την υπογραφή ενός «Major General» του συριακού στρατού, διευθυντή της διοικήσεως των αξιωματικών. Η στρατιωτική σταδιοδρομία του προσφεύγοντος περιγράφεται στο έγγραφο αυτό από την 1η Δεκεμβρίου 1995. Από το έγγραφο αυτό προκύπτει ότι ο προσφεύγων υπηρέτησε 16 έτη στον συριακό στρατό. Υπογραμμίζεται ότι, το 2006, διορίστηκε «Commander of the Of Confidentiality» (διοικητής αρμόδιος για την εμπιστευτικότητα). Προήχθη το 2008 στον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και διορίστηκε «Chief of Staff Battalion» (αρχηγός του τάγματος προσωπικού) στις 30 Μαΐου 2011, διαρκούσης της καταστολής εις βάρος του αμάχου πληθυσμού από τον συριακό στρατό, ένα μήνα μετά την έκδοση της αποφάσεως 2011/273.
2)

Η Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι Vale Mill (Rochdale) Ltd και Colombo New Scal SpA.
2)

Η Royal Scandinavian Casino Århus I/S φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Betfair Group plc, η Betfair International Ltd και η European Gaming and Betting Association (EGBA).
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Ιουνίου 2013 — Beifa Group κατά ΓΕΕΑ — Schwan-Stabilo Schwanhäußer (γραφικά είδη)

(Υπόθεση T-608/11)

«Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα — Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας — Καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει γραφικά είδη — Προγενέστερα τρισδιάστατα εικονιστικά εθνικά σήματα — Λόγος ακυρότητας — Χρήση, στο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, προγενέστερου σημείου, τη χρήση του οποίου ο δικαιούχος του σημείου έχει δικαίωμα να απαγορεύσει — Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 — Απόφαση ληφθείσα κατόπιν ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο προγενέστερης αποφάσεως»

1. Προσφυγή ακυρώσεως — Ακυρωτική απόφαση — Αποτελέσματα — Υποχρέωση λήψεως μέτρων εκτελέσεως — Περιεχόμενο — Συνεκτίμηση τόσο του σκεπτικού όσο και του διατακτικού της απόφασης (Άρθρο 266 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψη 33)

2. Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Διαδικασία προσφυγής — Προσφυγή κατά αποφάσεως ληφθείσας από διοικητική μονάδα του Γραφείου — Εξέταση από το τμήμα προσφυγών — Περιεχόμενο (Κανονισμός 6/2002 του Συμβουλίου, άρθρα 25 § 1 και 60 § 1) (βλ. σκέψεις 37, 56)

3. Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Δικονομικές διατάξεις — Αποφάσεις του ΓΕΕΑ — Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας — Έκταση της αρχής (Κανονισμός 6/2002 του Συμβουλίου, άρθρο 62) (βλ. σκέψεις 42, 51)

4. Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Διαδικασία προσφυγής — Προσφυγή κατά αποφάσεως μιας μονάδας του ΓΕΕΑ — Εξέταση από το τμήμα προσφυγών — Περιεχόμενο (Κανονισμός 6/2002 του Συμβουλίου, άρθρο 63) (βλ. σκέψη 46)

5. Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Λόγοι ακυρότητας — Χρήση διακριτικού σημείου σε μεταγενέστερο σχέδιο — Απόδειξη χρήσεως διακριτικού σημείου — Αίτηση υποβαλλόμενη ρητά και έγκαιρα από τον αιτούντα την καταχώριση του σήματος — Δυνατότητα υποβολής της αιτήσεως για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών — Δεν εμπίπτει (Κανονισμός 6/2002 του Συμβουλίου, άρθρο 25 § 1, στοιχείο εʹ) (βλ. σκέψεις 58, 59, 89, 90)

6. Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Δικονομικές διατάξεις — Αιτιολόγηση των αποφάσεων (Κανονισμός 6/2002 του Συμβουλίου, άρθρο 62) (βλ. σκέψεις 67, 68)

7. Προσφυγή ακυρώσεως — Λόγοι — Αλυσιτελής λόγος — Έννοια (βλ. σκέψη 106)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 1838/2010-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG και της Ningbo Beifa Group Co., Ltd.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
10

Κατά τη σύστασή της, η σύμπραξη Akcros ανήκε, ισομερώς, στην Pure Chemicals Ltd, εταιρία ανήκουσα εξ ολοκλήρου, αρχικώς, στην Akzo, νυν Akzo Nobel, και σε διαφορετικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων, εσχάτως, στις Elementis UK Ltd και Elementis Services Ltd, οι οποίες περιλαμβάνονταν σε όμιλο επικεφαλής του οποίου ήταν η εταιρία Elementis plc (στο εξής, από κοινού: Elementis).
8)

Οι Westfälische Drahtindustrie, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. και Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. φέρουν το ήμισυ των δικαστικών τους εξόδων περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. Η Επιτροπή φέρει τα δικά της έξοδα και το ήμισυ των εξόδων των Westfälische Drahtindustrie, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. και Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co., περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
230

Εξάλλου, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που επικαλείται η Επιτροπή στο προαναφερθέν κεφάλαιο, η συνάντηση της ομάδας Ιταλίας της 10ης Φεβρουαρίου 1997 αφορούσε τα εξής ζητήματα: — «ITC. Χειρόγραφες σημειώσεις του [A.] σχετικά με τη συνάντηση για την ανταλλαγή πληροφοριών περί των αγορών των βασικών πελατών και των εφαρμοζόμενων τιμών» («αναφορές σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών»)· — «Σημειώσεις επίσης για την παραχώρηση ποσοστώσεων σε ορισμένους πελάτες (ονομαστί) μεταξύ SLM, αφ’ ενός, και της Redaelli, της CB, της Tycsa, της ITC/ [A.], αφ’ ετέρου» καθώς και το γεγονός ότι «οι πληροφορίες αυτές παρασχέθηκαν από τη CB ([C.]) και την Itas ([Am.]) οι οποίες είχαν λάβει οι ίδιες τα στοιχεία που αφορούν την SLM από τον ίδιο τον [Ch.], ήτοι τον εκπρόσωπο της SLM» («αναφορές σχετικά με την παραχώρηση “ποσοστώσεων”»)· — «Γίνεται επίσης μνεία στο [πρόσωπο που είναι επιφορτισμένο με τους ελέγχους]: [Pr.]: no 1 Redaelli no 2 Tréfileurope no 3 Itas no 4 CB no 5 Italcables» («αναφορά σχετικά με το πρόσωπο που είναι επιφορτισμένο με τους ελέγχους»)· — «Γίνεται επίσης αναφορά στο γεγονός ότι η Trame […] πωλούσε 930 τόνους στο εξωτερικό […]» (η ένδειξη αυτή δεν ασκεί επιρροή στην υπό κρίση υπόθεση)· — «Ο [A. (ITC)] σημείωσε επίσης τους αριθμούς τηλεφώνου των [K. (Tréfileurope)], [T. (DWK)], [Ch. (SLM)], [C. (CB)] και [Pr.]. Επόμενη συνάντηση στις 17.2.1997» («αναφορά στον αριθμό τηλεφώνου του εκπροσώπου της SLM»).
109

Το χωρίο της απαντήσεως αυτής που αφορά το επίμαχο καθεστώς έχει ως εξής: «Εν προκειμένω, η Επιτροπή δεν έχει, μέχρι σήμερα, αποφανθεί επί του συμβατού, υπό το πρίσμα των κρατικών ενισχύσεων, των ισπανικών φορολογικών διατάξεων σχετικά με τη φορολογική έκπτωση της χρηματοοικονομικής υπεραξίας, οι οποίες δεν φαίνεται να αντίκεινται στις διατάξεις της τετάρτης οδηγίας. Η Επιτροπή θα ήθελε, πάντως, να επισημάνει ότι δεν μπορεί να προδικάσει την έκβαση μιας οποιασδήποτε μεταγενέστερης διαδικασίας ελέγχου των ενδεχόμενων μέτρων ενισχύσεων στα οποία αναφέρθηκε ο αξιότιμος κύριος βουλευτής. Η Επιτροπή υπενθυμίζει συναφώς ότι δύναται, βάσει των εξουσιών που έχει σε θέματα ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων, να απαιτήσει την ανάκτηση οποιουδήποτε μέτρου ενισχύσεως που είναι ασύμβατο με την κοινή αγορά και έχει χορηγηθεί παρανόμως, προκειμένου ο ωφελούμενος από αυτό να απολέσει το πλεονέκτημα που είχε στην αγορά έναντι των ανταγωνιστών του και, με τον τρόπο αυτόν, να αποκαταστήσει την κατάσταση του ανταγωνισμού όπως είχε πριν τη χορήγηση της ενισχύσεως.» (In this case, the Commission has yet to give its opinion on the compatibility, from a state aid point of view, of the Spanish goodwill write-off provisions; they do not, however, appear to be contrary to the Fourth Accounting Directive […] In any case, the Commission would point out that it is impossible to predict the outcome of any subsequent investigation of the possible aid measures referred to by the Honourable Member. In this regard, the Commission would reiterate that it may, by virtue of its state aid control powers, order the recovery of any incompatible or illegally granted aid so as to deprive the recipient of any advantage it may have enjoyed over its competitors, thereby restoring the pre-aid competitive market situation.)
21

Η πρώτη απόφαση που έλαβαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου προερχόταν από τον Secretary of State for the Home Department (Υπουργό Εσωτερικών, στο εξής: Home Secretary). Η εν λόγω απόφαση της 29ης Μαρτίου 2001 εκδόθηκε δυνάμει του UK Terrorism Act 2000 (νόμου του Ηνωμένου Βασιλείου του 2000 περί τρομοκρατίας) και απαγόρευσε τη λειτουργία της Hamas-Izz al-Din al‑Qassem ως οργανώσεως που ενέχεται σε τρομοκρατικές ενέργειες (στο εξής: απόφαση του Home Secretary). Η δεύτερη απόφαση που έλαβαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου προερχόταν από το UK Treasury (Υπουργείο Οικονομικών). Με την εν λόγω απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2001, το UK Treasury δέσμευσε τα περιουσιακά στοιχεία της Hamas-Izz al-Din al-Qassem και έδωσε αντίστοιχες οδηγίες κατ’ εφαρμογήν των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 4 του Terrorism (United nations Measures) Order 2001 [διάταγμα περί τρομοκρατίας (μέτρο των Ηνωμένων Εθνών) του 2001]. Το Συμβούλιο επισήμανε ότι η απόφαση του Home Secretary είχε τακτικά επανεξετασθεί από εσωτερική κρατική επιτροπή και ότι το διάταγμα στο οποίο στηριζόταν η απόφαση του UK Treasury περιείχε διατάξεις περί δικαστικού ελέγχου της εν λόγω αποφάσεως και προσφυγής κατά της αποφάσεως αυτής.
97

Οι αποφάσεις αυτές τις οποίες μνημονεύει το Συμβούλιο είναι αφενός μεν μία απόφαση του Secretary of State for the Home Department (Υπουργείο Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου) της 29ης Μαρτίου 2001, αφετέρου δε αποφάσεις της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών, που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 219 του US Immigration and Nationality Act (νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών περί μεταναστεύσεως και ιθαγένειας, στο εξής: INA) και του εκτελεστικού διατάγματος 13224.
188

Όσον αφορά τις συναντήσεις της 13ης Μαρτίου 2000, της 10ης Απριλίου 2001 και της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, η CB δήλωσε, επίσης, ότι επρόκειτο, όσον αφορά την πρώτη συνάντηση κατά την οποία δεν καταγράφεται η παρουσία της Trame, για «συνάντηση εμπορικού περιεχομένου: κατανομή πελατών του συρματόσχοινου επτά και τριών συρμάτων» (riunione commerciale: ripartizione clienti trefolo e treccia»), όσον αφορά τη δεύτερη συνάντηση κατά την οποία καταγράφεται η παρουσία της Trame, για συνάντηση με αντικείμενο την «αγορά του συρματόσχοινου τριών συρμάτων: κατανομή πελατών Ιταλίας» (mercato della treccia: ripartizione clienti trefolo Italia) και, όσον αφορά την τρίτη συνάντηση κατά την οποία καταγράφεται η παρουσία της Trame, για «οριστική συνάντηση για την κατανομή της αγοράς προϊόντων συρματόσχοινου επτά και τριών συρμάτων» (riunione definitiva per ripartizione clienti quote del mercato prodotti trefolo et treccia).
200

Το περιεχόμενο της συναντήσεως αυτής περιγράφεται ως εξής από την Tréfileurope σε έγγραφο το οποίο καταρτίστηκε στις 2 Ιουλίου 1997, ως απολογισμός επισκέψεως στη CB (βλ. παράρτημα Β.6 του υπομνήματος αντικρούσεως): «Έκθεση επί της επισκέψεως του [Th. (της Tréfileurope)] στη CB: “[…] ο [C. (της CB)] δεν είναι ικανοποιημένος με τη δραστηριότητα της αρχής του έτους, συνέπεια της οποίας ήταν η μείωση του κύκλου εργασιών της επιχειρήσεώς του και η αύξηση του κύκλου εργασιών της [ITC], κατά της οποίας κήρυξε πόλεμο. Ζήτησε από τον αντιπρόσωπό του να επισκεφτεί όλους τους πελάτες και προσέφερε πολύ μεγάλες εκπτώσεις, με συνέπεια η προσδοκία μας να πέσει στις 1100 λίρες. Θεωρώ ότι μπορεί να βρεθεί σημείο εξισορροπήσεως της αγοράς στην Ιταλία με τις ITAS, SLM και AUSTRIA (διά του [G.]) και επιθυμεί να αποκλείσει την [ITC]. Ζητεί τη συνεργασία μας. Απάντησε ότι είμαστε ευνοϊκά διακείμενοι για τις ενέργειες αυτές, πλην όμως η απόφαση λαμβάνεται από τη γενική διεύθυνση. Ο [G.] (εμπορικός αντιπρόσωπος των [C.] + AUSTRIA) προσήλθε κατά το πέρας της συναντήσεως. Οι τιμές της [CB] κυμαίνονται μεταξύ 1000 και 1050 λιρών. Ο [C.] επιθυμεί αύξηση κατά 50 λίρες ως αντιστάθμισμα της αυξήσεως του FM. Θεωρεί ότι η σωστή τιμή σήμερα είναι 1050 λίρες. Στόχος του η γαλλική αγορά. Έχει λάβει έγκριση για τόνους μεγάλου διαμετρήματος εδώ και έξι μήνες, αλλά δεν έχει ακόμη πραγματοποιήσει πωλήσεις. Έχει κινήσει τη διαδικασία εγκρίσεως για οδοντωτό σύρμα και κλώνους μικρού διαμετρήματος T 5,2 — 2060 — Θεωρεί ότι το μερίδιό του στην αγορά πρέπει να είναι 2000 [τόνοι] […]».
8

Με την απόφαση της 27ης Ιανουαρίου 2010, Her Majesty’s Treasury (Respondent) v Mohammed Jabar Ahmed and Others (Appellants), Her Majesty’s Treasury (Respondent) v Mohammed al-Ghabra (Appellant) and R (on the application of Hani El Sayed Sabaei Youssef (Respondent) v Her Majesty’s Treasury (Appellant) [2010] UKSC 2 & [2010] UKSC 5, το United Kingdom Supreme Court (Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου) ακύρωσε το εθνικό μέτρο της δεσμεύσεως κεφαλαίων του προσφεύγοντος, με το σκεπτικό ότι το μέτρο ελήφθη καθ’ υπέρβαση εξουσίας.