Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 5ης Ιουνίου 2003. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Διαχείριση των αποβλήτων - Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/Εό για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT). - Υπόθεση C-83/02.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2003 σελίδα I-05639



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο - Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Κατάσταση κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-83/02,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους H. Støvlbæk και Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ελληνικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από την Ε. Σκανδάλου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας (16η Σεπτεμβρίου 1999), τα σχέδια, τις γενικές κατευθύνσεις και τις περιλήψεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (ΕΕ L 234, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2003,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Μαρτίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας (16η Σεπτεμβρίου 1999), τα σχέδια, τις γενικές κατευθύνσεις και τις περιλήψεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (ΕΕ L 234, σ. 31, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Σύμφωνα με το άρθρο 1 της οδηγίας:

«Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ελεγχόμενη διάθεση των PCB, την απολύμανση ή διάθεση συσκευών που περιέχουν PCB ή/και τη διάθεση χρησιμοποιημένων PCB, προκειμένου να διατεθούν πλήρως βάσει των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.»

3 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει τα εξής:

«Προκειμένου να συμμορφωθούν προς το άρθρο 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την κατάρτιση καταλόγων των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB μεγαλύτερο των 5 dm3 και αποστέλλουν περίληψη των καταλόγων αυτών στην Επιτροπή, το αργότερο τρία χρόνια μετά την έκδοση της παρούσας οδηγίας. Σε περίπτωση πυκνωτών ισχύος, το όριο των 5 dm3 νοείται ότι συμπεριλαμβάνει το σύνολο των μεμονωμένων στοιχείων μιας συνδυασμένης σειράς.»

4 Το άρθρο 11 της οδηγίας ορίζει τα εξής:

«1. Εντός τριών ετών από την έκδοση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη καταρτίζουν:

- σχέδια απολύμανσης ή/και διάθεσης των συσκευών που έχουν απογραφεί και των PCB τα οποία περιέχουν,

- γενικές κατευθύνσεις για τη συλλογή και τη μετέπειτα διάθεση συσκευών οι οποίες δεν οφείλουν να περιληφθούν σε κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, όπως ορίζει το άρθρο 6, παράγραφος 3.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή αυτά τα σχέδια και τις γενικές κατευθύνσεις.»

5 Η οδηγία, σύμφωνα με το άρθρο της 13, παράγραφος 1, τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία εκδόσεώς της, ήτοι στις 16 Σεπτεμβρίου 1996. Κατά συνέπεια, η Ελληνική Δημοκρατία έπρεπε να είχε καταρτίσει την περίληψη των καταλόγων, το σχέδιο και τις γενικές κατευθύνσεις που απαιτούνται σύμφωνα με τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας το αργότερο μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου 1999.

6 Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 226, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή, αφού έδωσε τη δυνατότητα στην Ελληνική Δημοκρατία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, απέστειλε, με έγγραφο της 1ης Αυγούστου 2000, αιτιολογημένη γνώμη στο εν λόγω κράτος μέλος, καλώντας το να λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του οι οποίες απορρέουν από την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης αυτής γνώμης. Δεδομένου ότι από τα πληροφοριακά στοιχεία που απέστειλαν στην Επιτροπή οι ελληνικές αρχές προέκυψε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.

7 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία, δεδομένου ότι δεν κατάρτισε ή/και δεν κοινοποίησε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, ούτε την περίληψη των καταλόγων, ούτε το σχέδιο, ούτε τις γενικές κατευθύνσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας.

8 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Ελληνική Κυβέρνηση ισχυρίζεται, όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας, ότι οι κατάλογοι τους οποίους προβλέπει η διάταξη αυτή και τους οποίους η εν λόγω κυβέρνηση απέστειλε στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, αλλά υπό ατελή ακόμα μορφή, έχουν εν τω μεταξύ ολοκληρωθεί. Η Ελληνική Κυβέρνηση, αφού ανέφερε τον αριθμό των απογεγραμμένων συσκευών, δεσμεύεται να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, την περίληψη των καταλόγων αυτών, για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη.

9 Όσον αφορά το άρθρο 11 της οδηγίας, η Ελληνική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η ολοκλήρωση της απογραφής αποτέλεσε βασικό στοιχείο, προαπαιτούμενο και υποχρεωτικό για την κατάρτιση του σχεδίου και των γενικών κατευθύνσεων που προβλέπει η εν λόγω διάταξη. Προσθέτει ότι ένα σχέδιο έχει ήδη εξεταστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, το δε σχέδιο αυτό πρόκειται να υποβληθεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα, στον αρμόδιο υπουργό προς έγκριση. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Ελληνική Κυβέρνηση φρονεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία θα εκπληρώσει σε σύντομο χρονικό διάστημα τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη διάταξη αυτή.

10 Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται βάσει της καταστάσεως του κράτους μέλους όπως αυτή είχε κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη και ότι οι επελθούσες, στη συνέχεια, αλλαγές δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 6ης Ιουνίου 2002, C-177/01, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2002, σ. Ι-5137, σκέψη 13, και της 4ης Ιουλίου 2002, C-173/01, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλογή 2002, σ. Ι-6129, σκέψη 7).

11 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει όμως ότι η περίληψη των καταλόγων, το σχέδιο και οι γενικές κατευθύνσεις, που προβλέπονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας, δεν είχαν ακόμα καταρτιστεί από την Ελληνική Δημοκρατία κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη.

12 Υπό τις συνθήκες αυτές, κρίνεται ότι η προσφυγή την οποία άσκησε η Επιτροπή είναι βάσιμη.

13 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, περίληψη των καταλόγων απογραφής των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB μεγαλύτερο των 5 dm3, σχέδιο απολυμάνσεως ή/και διαθέσεως των συσκευών που έχουν απογραφεί και των PCB τα οποία αυτές περιέχουν, καθώς και γενικές κατευθύνσεις για τη συλλογή και μετέπειτα διάθεση των συσκευών οι οποίες δεν πρέπει να περιληφθούν σε κατάλογο, όπως ορίζουν τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

14 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία ηττήθηκε και η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της στα δικαστικά έξοδα, η Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, περίληψη των καταλόγων απογραφής των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB μεγαλύτερο των 5 dm3, σχέδιο απολυμάνσεως ή/και διαθέσεως των συσκευών που έχουν απογραφεί και των PCB τα οποία αυτές περιέχουν, καθώς και γενικές κατευθύνσεις για τη συλλογή και μετέπειτα διάθεση των συσκευών οι οποίες δεν πρέπει να περιληφθούν σε κατάλογο, όπως ορίζουν τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.