ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 4ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1981. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 44/80.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 00343



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση τών οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Απαράδεκτο

( Συνθήκη ΕΟΚ άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν μπορεί νά επικαλεστεί διατάξεις , τήν ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής έννομης τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τή μή τήρηση τών υποχρεώσεων καί προθεσμιών πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 44/80

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπούμενη από τόν Gian Piero Alessi , μέλος τής νομικής υπηρεσίας , μέ αντίκλητο τόν Mario Cervino , νομικό σύμβουλο τής Επιτροπής , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg , Λουξεμβούργο ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , εκπροσωπούμενης από τόν Arnaldo Squillante , επικουρούμενο από τόν Ivo M . Braguglia , avvocato dello Stato , μέ τόπο επιδόσεων τήν πρεσβεία τής Ιταλίας στό Λουξεμβούργο ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή εφαρμόζοντας μέσα σέ εύλογο χρόνο τήν οδηγία 76/116 τού Συμβουλίου τής 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών περί λιπασμάτων ( GU 1976 L 24 , σ . 21 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 24 , τόμ . 13/003 , σ . 164 ), καθώς καί τήν οδηγία 77/535 τής Επιτροπής τής 22ας Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών τών σχετικών μέ τίς μεθόδους δειγματοληψίας καί αναλύσεως τών λιπασμάτων ( GU L 213 , σ . 1 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 213 , τόμ . 13/006 , σ . 52 ), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού τής επιβάλλονται δυνάμει τής συνθήκης ΕΟΚ ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 4 Φεβρουαρίου 1980 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ προσφυγή , μέ τήν οποία ζητά νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , παραλείποντας νά θεσπίσει μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/116 τού Συμβουλίου τής 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών περί λιπασμάτων ( GU 1976 , L 24 , σ . 21 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 24 , τόμ . 13/003 , σ . 164 ) καί μέ τήν οδηγία 77/535 τής Επιτροπής τής 22ας Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών τών σχετικών μέ τίς μεθόδους δειγματοληψίας καί αναλύσεως τών λιπασμάτων ( GU L 213 σ . 1 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 213 , τόμ . 13/006 , σ . 52 ), παρέβη τήν υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τού άρθρου 189 παράγραφος 3 τής συνθήκης .

2 Δυνάμει τών συνδυασμένων διατάξεων τού άρθρου 12 τής οδηγίας 76/116 τού Συμβουλίου καί του άρθρου 2 τής οδηγίας 77/535 τής Επιτροπής , τά Κράτη μέλη όφειλαν νά θέσουν σέ ισχύ τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή τους μέ τίς οδηγίες αυτές μέσα σέ προθεσμία πού έληγε στίς 19 Δεκεμβρίου 1977 .

3 Η ιταλική κυβέρνηση δέν αμφισβητεί τό γεγονός οτι δέν εκπλήρωσε τίς υποχρεώσεις αυτές . Εξηγεί τήν καθυστέρηση τής μεταφοράς τών δύο οδηγιών στήν εσωτερική έννομη τάξη επικαλούμενη τήν ανάγκη προετοιμασίας καί εγκρίσεως μιάς ειδικής νομοθετικής πράξεως πού θά εισαγάγει νέα ρύθμιση γιά ολόκληρο τόν τομέα τών λιπασμάτων . Σχετικό νομοσχέδιο έχει υποβληθεί στά νομοθετικά σώματα καί η κοινοβουλευτική διαδικασία θά ακολουθήσει τήν πορεία της . Ο νόμος αυτός , οταν τεθεί σέ ισχύ , θά εξασφαλίσει τή μεταφορά τής οδηγίας 76/116 τού Συμβουλίου στήν ιταλική έννομη τάξη καί θά χρησιμεύσει ως βάση γιά τήν έκδοση μιάς υπουργικής αποφάσεως , πού έχει ήδη καταρτιστεί , η οποία θά μεταφέρει στήν εσωτερική έννομη τάξη τήν οδηγία 77/535 τής Επιτροπής .

4 Οι περιστάσεις αυτές δέν ειναι ικανές νά εξαλείψουν τήν παράβαση πού προσάπτεται στήν Ιταλική Δημοκρατία . Σύμφωνα μέ πάγια νομολογία , ενα Κράτος μέλος δέν μπορεί νά επικαλεστεί διατάξεις , τήν ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής έννομης τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τή μή τήρηση τών υποχρεώσεων καί προθεσμιών πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

5 Πρέπει επομένως νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/116 τού Συμβουλίου καί μέ τήν οδηγία 77/535 τής Επιτροπής , παρέβη μιά υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

6 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικαζεται στά δικαστικά έξοδα , εφ’ οσον υπήρχε σχετικό αίτημα τού νικήσαντος διαδίκου .

Επειδή η καθ’ ης ηττήθηκε , πρέπει νά καταδικαστεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωση της μέ τήν οδηγία 76/116 τού Συμβουλίου τής 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών περί λιπασμάτων ( GU 1976 L 24 , σ . 21 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 24 , τόμ . 13/003 , σ . 164 ) καί μέ τήν οδηγία 77/535 τής Επιτροπής τής 22ας Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών τών σχετικών μέ τίς μεθόδους δειγματοληψίας καί αναλύσεως τών λιπασμάτων ( GU L 213 , σ . 1 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 213 , τόμ . 13/006 , σ . 164 ), παρέβη υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τής συνθήκης .

2)Καταδικάζει τήν καθ’ ης στά δικαστικά έξοδα .