ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά National Exhibition Centre Limited

(Υπόθεση C-130/15) (1)

((Προδικαστική απόφαση - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Απαλλαγή - Άρθρο 13, Β, στοιχείο δ', σκέψη 3 - Πράξεις που αφορούν πληρωμές και μεταφορές χρηματικών ποσών - Έννοια - Αγορά εισιτηρίων διαφόρων εκδηλώσεων - Πληρωμή με χρεωστική ή πιστωτική κάρτα - Υπηρεσίες επονομαζόμενες «διαχειρίσεως καρτών»))

(2016/C 260/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

κατά

National Exhibition Centre Limited

Διατακτικό

Το άρθρο 13, Β, στοιχείο δ', σημείο 3, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη στην οδηγία αυτή απαλλαγή από τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις πράξεις που αφορούν πληρωμές και εμβάσματα δεν έχει εφαρμογή σε υπηρεσία «διαχειρίσεως πληρωμής μέσω χρεωστικής ή πιστωτικής κάρτας», όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, την οποία παρέχει υποκείμενος στον φόρο, όταν ένα πρόσωπο αγοράζει, μέσω του παρέχοντος την υπηρεσία, εισιτήριο για διάφορες εκδηλώσεις το οποίο πωλείται στο όνομα και για λογαριασμό άλλης οντότητας, προς την οποία καταβάλλεται το αντίτιμο μέσω χρεωστικής ή πιστωτικής κάρτας.

(1) ΕΕ C 190 της 8.6.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Invamed Group Ltd κ.λπ. κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-198/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Τμήμα XVII - Υλικό μεταφορών - Κεφάλαιο 87 - Αυτοκίνητα οχήματα, ελκυστήρες, ποδήλατα και άλλα οχήματα για χερσαίες μεταφορές, τα μέρη και εξαρτήματά τους - Κλάσεις 8703 και 8713 - Οχήματα με ηλεκτρικό κινητήρα, τροφοδοτούμενο με μπαταρία - Έννοια του όρου «ανάπηροι»))

(2016/C 260/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Invamed Group Ltd, Invacare UK Ltd, Days Healthcare Ltd, Electric Mobility Euro Ltd, Medicare Technology Ltd, Sunrise Medical Ltd, Invacare International SARL

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Διατακτικό

1) Η κλάση 8713 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, έχει την έννοια ότι: — η φράση «για αναπήρους» σημαίνει ότι το προϊόν προορίζεται αποκλειστικά για αναπήρους· — το γεγονός ότι ένα όχημα μπορεί να χρησιμοποιείται από μη αναπήρους δεν επηρεάζει την κατάταξή του στην κλάση 8713 της εν λόγω Συνδυασμένης Ονοματολογίας· — οι επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας δεν είναι ικανές να τροποποιούν το περιεχόμενο των δασμολογικών κλάσεων της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.

2) Ο όρος «ανάπηροι» στην κλάση 8713 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού 2658/87, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1810/2004, έχει την έννοια ότι δηλώνει τα πρόσωπα τα οποία έχουν υποστεί μη οριακό περιορισμό της ικανότητάς τους να βαδίζουν, η δε διάρκεια του περιορισμού αυτού και η ενδεχόμενη ύπαρξη άλλων περιορισμών των ικανοτήτων τους δεν ασκεί επιρροή.

(1) ΕΕ C 228 της 13.7.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 156/15

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kødbranchens Fællesråd, ενεργούσα εξ ονόματος των Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S κατά Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen

(Υπόθεση C-112/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Κανονισμός (ΕΚ) 882/2004 - Κανονισμός (ΕΚ) 854/2004 - Επίσημοι έλεγχοι των ζωοτροφών και των τροφίμων - Τέλη που μπορούν να εισπράττουν τα κράτη μέλη για την κάλυψη των δαπανών από τους επισήμους ελέγχους - Δαπάνες για την επαγγελματική κατάρτιση επισήμων βοηθών))

(2016/C 156/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Kødbranchens Fællesråd, ενεργούσα εξ ονόματος των Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S

κατά

Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen

Διατακτικό

Το άρθρο 27, παράγραφος 4, στοιχείο αʹ, καθώς και το παράρτημα VI, σημεία 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στα κράτη μέλη, όταν καθορίζουν το ποσό των τελών που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις του τομέα των τροφίμων, να περιλαμβάνουν στο ποσό αυτό τις δαπάνες που αφορούν τη βασική υποχρεωτική επαγγελματική κατάρτιση των επισήμων βοηθών.

(1) ΕΕ C 146 της 4.5.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 302/12

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Minister for Justice and Equality κατά Francis Lanigan

(Υπόθεση C-237/15 PPU) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Επείγουσα προδικαστική διαδικασία - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 6 - Δικαίωμα στην ελευθερία και στην ασφάλεια - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως - Υποχρέωση εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως - Άρθρο 12 - Συνέχιση της κρατήσεως του καταζητούμενου - Άρθρο 15 - Απόφαση περί της παραδόσεως - Άρθρο 17 - Προθεσμίες και λεπτομέρειες εφαρμογής της αποφάσεως για την εκτέλεση - Συνέπειες της υπερβάσεως των προθεσμιών))

(2015/C 302/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Minister for Justice and Equality

κατά

Francis Lanigan

Διατακτικό

Τα άρθρα 15, παράγραφος 1, και 17 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, έχουν την έννοια ότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως εξακολουθεί να υποχρεούται να εκδώσει την απόφαση για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως μετά την πάροδο των τασσομένων στο άρθρο 17 προθεσμιών.

Το άρθρο 12 της αποφάσεως-πλαισίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 αυτής και υπό το πρίσμα του άρθρου 6 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται, στην κατάσταση αυτή, στη συνέχιση της κρατήσεως του καταζητούμενου, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους εκτελέσεως, ακόμα και αν η συνολική διάρκεια της περιόδου κρατήσεως υπερβαίνει τις προθεσμίες αυτές, καθόσον η διάρκεια αυτή δεν είναι υπερβολική λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών της διαδικασίας που διεξήχθη στο πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπερ απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. Αν η δικαστική αρχή εκτελέσεως αποφασίσει να θέσει τέρμα στην κράτηση του εν λόγω προσώπου, η αρχή αυτή υποχρεούται να συνδυάσει την προσωρινή απόλυσή του με κάθε μέτρο που κρίνει αναγκαίο ώστε να αποφευχθεί η διαφυγή του και να διασφαλίσει ότι εξακολουθούν να συντρέχουν οι αναγκαίες ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παράδοσή του ενόσω δεν έχει ληφθεί καμία οριστική απόφαση για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως.

(1) ΕΕ C 236 της 20.7.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 419/9

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — European Federation for Cosmetic Ingredients κατά Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

(Υπόθεση C-592/14) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Καλλυντικά προϊόντα - Κανονισμός (ΕΚ) 1223/2009 - Άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Καλλυντικά προϊόντα τα οποία περιέχουν συστατικά ή συνδυασμούς συστατικών που έχουν αποτελέσει αντικείμενο δοκιμών σε ζώα, «προκειμένου να πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού» - Απαγόρευση τοποθετήσεως στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Περιεχόμενο])

(2016/C 419/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

European Federation for Cosmetic Ingredients

κατά

Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

παρισταμένων των:

Cruelty Free International, πρώην British Union for the Abolition of Vivisection, European Coalition to End Animal Experiments

Διατακτικό

Το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα, έχει την έννοια ότι είναι δυνατό να απαγορεύει την τοποθέτηση στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλλυντικών προϊόντων, ορισμένα συστατικά των οποίων έχουν αποτελέσει αντικείμενο δοκιμών σε ζώα εκτός του εδάφους της Ένωσης, προκειμένου να επιτραπεί η διάθεση καλλυντικών προϊόντων στο εμπόριο εντός τρίτων χωρών, αν τα δεδομένα που προκύπτουν από τις δοκιμές αυτές χρησιμοποιούνται για να αποδειχθεί η ασφάλεια των εν λόγω προϊόντων με σκοπό την τοποθέτησή τους στην αγορά της Ένωσης.

(1) ΕΕ C 81 της 9.3.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 419/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Secretary of State for the Home Department κατά CS

(Υπόθεση C-304/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρο 20 ΣΛΕΕ - Υπήκοος τρίτου κράτους ο οποίος συντηρεί τέκνο μικρής ηλικίας, πολίτη της Ένωσης - Δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος του οποίου το τέκνο έχει την ιθαγένεια - Ποινικές καταδίκες του γονέα του τέκνου - Απόφαση απομακρύνσεως του γονέα η οποία συνεπάγεται την έμμεση απομάκρυνση του τέκνου))

(2016/C 419/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Secretary of State for the Home Department

κατά

CS

Διατακτικό

Το άρθρο 20 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει την απέλαση από το κράτος μέλος αυτό, προς τρίτο κράτος, υπηκόου του τρίτου κράτους ο οποίος έχει καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα, ενώ το πρόσωπο αυτό έχει την πραγματική επιμέλεια τέκνου μικρής ηλικίας, υπηκόου του εν λόγω κράτους μέλους, στο οποίο διαμένει από τη γέννησή του χωρίς να έχει ασκήσει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, όταν η απέλαση του προσώπου αυτού θα επέβαλλε στο τέκνο να εγκαταλείψει το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στερώντας του κατ’ αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα πραγματικής απολαύσεως, κατά το ουσιώδες μέρος τους, των δικαιωμάτων του ως πολίτη της Ένωσης. Υπό εξαιρετικές, πάντως, συνθήκες, κράτος μέλος μπορεί να λάβει μέτρο απελάσεως, υπό την προϋπόθεση ότι το μέτρο αυτό στηρίζεται στην ατομική συμπεριφορά του υπηκόου του τρίτου κράτους, η οποία πρέπει να αποτελεί πραγματική, ενεστώσα και επαρκώς σοβαρή απειλή για θεμελιώδες συμφέρον της κοινωνίας του εν λόγω κράτους μέλους και να στηρίζεται στη λήψη υπόψη των διαφόρων εμπλεκομένων συμφερόντων, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.

(1) ΕΕ C 315 της 15.9.2014.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 243/9

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2016 [αίτηση του High Court of Justice Queen’s Bench (England & Wales) Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pillbox 38 (UK) Ltd κατά Secretary of State for Health

(Υπόθεση C-477/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2014/40/ΕΕ - Άρθρο 20 - Ηλεκτρονικά τσιγάρα και περιέκτες επαναπλήρωσης - Κύρος - Αρχή της ίσης μεταχείρισης - Αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου - Αρχή της επικουρικότητας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 16 και 17))

(2016/C 243/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales) Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Pillbox 38 (UK) Ltd

κατά

Secretary of State for Health

Διατακτικό

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να θίγει το κύρος του άρθρου 20 της οδηγίας 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ.

(1) ΕΕ C 7 της 12.1.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 243/12

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2016 [αίτηση του High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court) - (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited, κατά Secretary of State for Health

(Υπόθεση C-547/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2014/40/ΕΕ - Άρθρα 7, 18 και 24, παράγραφοι 2 και 3 - Άρθρα 8, παράγραφος 3, 9, παράγραφος 3, 10, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ, γʹ και ζʹ, 13 και 14 - Κατασκευή, παρουσίαση και πώληση προϊόντων καπνού - Κύρος - Νομική βάση - Άρθρο 114 ΣΛΕΕ - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχή της επικουρικότητας - Θεμελιώδη δικαιώματα της Ένωσης - Ελευθερία έκφρασης - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 11))

(2016/C 243/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited

κατά

Secretary of State for Health

Διατακτικό

1) Το άρθρο 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά τις πτυχές της συσκευασίας των προϊόντων καπνού που δεν έχουν εναρμονιστεί με την εν λόγω οδηγία.

2) Το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/40 έχει την έννοια ότι απαγορεύει να τοποθετούνται στην επισήμανση των μονάδων συσκευασίας, στην εξωτερική συσκευασία καθώς και στα ίδια τα προϊόντα καπνού οι πληροφορίες που αποτελούν αντικείμενο της διάταξης αυτής, έστω και αν είναι αντικειμενικά ορθές.

3) Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων που υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος των άρθρων 7, 18 και 24, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2014/40, καθώς και των διατάξεων που περιλαμβάνονται στον τίτλο II, κεφάλαιο II, της οδηγίας αυτής.

(1) ΕΕ C 56 της 16.2.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Bookit, Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-607/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Απαλλαγή - Άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δ' - Πράξεις οι οποίες αφορούν πληρωμές και μεταφορές χρημάτων - Έννοια - Αγορά εισιτηρίων κινηματογράφου τηλεφωνικώς ή μέσω διαδικτύου - Αγορά με χρεωστική ή πιστωτική κάρτα - Υπηρεσίες «επεξεργασίας της πληρωμής με κάρτα»))

(2016/C 260/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bookit, Ltd

κατά

Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Διατακτικό

Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι η εκεί προβλεπόμενη απαλλαγή από τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις πράξεις οι οποίες αφορούν τις πληρωμές και τις μεταφορές χρημάτων δεν εφαρμόζεται σε υπηρεσία «επεξεργασίας της πληρωμής με χρεωστική ή πιστωτική κάρτα», όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία πραγματοποιείται από υποκείμενο στον φόρο και πάροχο της εν λόγω υπηρεσίας, οσάκις ορισμένο πρόσωπο αγοράζει, μέσω αυτού του παρόχου, εισιτήριο κινηματογράφου το οποίο ο πάροχος πωλεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλης οντότητας, και το οποίο το εν λόγω πρόσωπο πληρώνει με χρεωστική ή πιστωτική κάρτα.

(1) ΕΕ C 81 της 9.3.2015.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Klagenævnet for Udbud (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – MT Højgaard A/S, Züblin A/S κατά Banedanmark

(Υπόθεση C-396/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 267 ΣΛΕΕ - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Ζήτημα κατά πόσον το αιτούν όργανο αποτελεί δικαστήριο - Δημόσια σύμβαση στον τομέα των σιδηροδρομικών υποδομών - Διαδικασία με διαπραγμάτευση - Οδηγία 2004/17/ΕΚ - Άρθρο 10 - Άρθρο 51, παράγραφος 3 - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των προσφερόντων - Κοινοπραξία δύο επιχειρήσεων η οποία έγινε δεκτή ως προσφέρουσα - Προσφορά που κατατέθηκε από μία από τις δύο εταιρίες, ιδίω ονόματι, ενώ η δεύτερη εταιρία είχε κηρυχθεί σε πτώχευση - Εταιρία η οποία κρίνεται ότι μπορεί να γίνει δεκτή, μόνη της, ως προσφέρουσα - Ανάθεση της συμβάσεως στην εταιρία αυτή))

(2016/C 260/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Klagenævnet for Udbud

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MT Højgaard A/S, Züblin A/S

κατά

Banedanmark

Διατακτικό

Δεν συντρέχει παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, σε συνδυασμό με το άρθρο 51 της ίδιας οδηγίας, όταν αναθέτων φορέας επιτρέπει σε έναν από τους δύο οικονομικούς φορείς μέλη κοινοπραξίας κληθείσας προς υποβολή προσφοράς να υποκαταστήσει την ως άνω κοινοπραξία μετά τη λύση της και να συμμετάσχει, ιδίω ονόματι, σε διαδικασία με διαπραγμάτευση για την ανάθεση δημοσίας συμβάσεως, εφόσον αποδεικνύεται, αφενός, ότι ο οικονομικός αυτός φορέας πληροί αφ’ εαυτού τις απαιτήσεις που έχει καθορίσει ο αναθέτων φορέας και, αφετέρου, ότι η συνέχιση της συμμετοχής του στην εν λόγω διαδικασία δεν συνεπάγεται επιδείνωση της ανταγωνιστικής θέσεως των λοιπών προσφερόντων.

(1) ΕΕ C 388 της 3.11.2014.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 156/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Portmeirion Group UK Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-232/14) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 412/2013 - Κύρος - Εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας - Υπό εξέταση προϊόν - Υπό εξέταση προϊόν εν γένει - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])

(2016/C 156/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Portmeirion Group UK Ltd

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Διατακτικό

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

(1) ΕΕ C 235 της 21.7.2014.
1)

Η Πορτογαλική Δημοκρατία, μην εξασφαλίζοντας ότι οι απορρίψεις των σταθμών επεξεργασίας αστικών λυμάτων υποβάλλονται σε ικανοποιητικό επίπεδο επεξεργασίας, σύμφωνα με τις σχετικές απαιτήσεις του παραρτήματος I, σημείο B, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1137/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, στους αστικούς οικισμούς Alvalade, Odemira, Pereira do Campo, Vila Verde (PTAGL 420), Mação, Pontével, Castro Daire, Arraiolos, Ferreira do Alentejo, Vidigueira, Alcácer do Sal, Amareleja, Monchique, Montemor-o-Novo, Grândola, Estremoz, Maceira, Portel, Viana do Alentejo, Cinfães, Ponte de Reguengo, Canas de Senhorim, Repeses, Vila Viçosa, Santa Comba Dão, Tolosa, Loriga, Cercal, Vale de Santarém, Castro Verde, Almodôvar, Amares/Ferreiras, Mogadouro, Melides, Vila Verde (PTAGL 421), Serpa, Vendas Novas, Vila de Prado, Nelas, Vila Nova de São Bento, Santiago do Cacém, Alter do Chão, Tábua και Mangualde, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της προμνησθείσας οδηγίας.