ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 18ης Φεβρουαρίου 1998. - Comité d'entreprise de la Société française de production, Syndicat national de radiodiffusion et de télévision CGT (SNRT-CGT), Syndicat unifié de radio et de télévision CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrière de radiodiffusion et de télévision και Syndicat national de l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση με την οποία μια ενίσχυση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Συνδικαλιστικές οργανώσεις και επιτροπές επιχειρήσεων - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-189/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00335



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Απόφαση της Επιτροπής κηρύσσουσα μια ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά - Προσφυγή των οργανώσεων που εκπροσωπούν τους εργαζομένους της επιχειρήσεως η οποία λαμβάνει την ενίσχυση - Απαράδεκτη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 92, 93 § 2 και 173, εδ. 4)

Περίληψη

Οι οργανώσεις που εκπροσωπούν τους εργαζομένους μιας επιχειρήσεως που λαμβάνει ενίσχυση δεν μπορούν να επικαλεστούν λυσιτελώς την ιδιότητα αυτή και να υποστηρίξουν ότι τις αφορά ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, μια απόφαση της Επιτροπής που κηρύσσει ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά την εν λόγω ενίσχυση. Πράγματι, αντίθετα με τον τομέα του κοινοτικού ελέγχου των συγκεντρώσεων και εφόσον το Συμβούλιο δεν έχει ακόμα κάνει χρήση της δυνατότητας που του παρέχει το άρθρο 94 της Συνθήκης να εκδίδει κανονισμούς εφαρμογής των άρθων 92 και 93, δεν υπάρχουν, στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, κανονιστικές διατάξεις ανάλογες με τις διατάξεις του κανονισμού 4064/89, που παρέχουν ρητά στους αναγνωρισμένους εκπροσώπους των εργαζομένων προνόμια διαδικαστικού χαρακτήρα.

Ενώ όμως δεν αποκλείεται η δυνατότητα των οργανώσεων αυτών να υποβάλλουν, ως ενδιαφερόμενοι κατά την έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή όσον αφορά κοινωνικής φύσεως θεωρήσεις που θα μπορούσε αυτή να λάβει ενδεχομένως υπόψη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εν λόγω απόφαση αφορά ατομικά τις οργανώσεις αυτές οσάκις, λόγω του ότι δεν συντρέχει ουσιαστικός επηρεασμός ανταγωνιστικής θέσεως ούτε πραγματική προσβολή της δυνατότητας που θα μπορούσαν να ασκήσουν, ως ενδιαφερόμενοι κατά την έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους κατά την ενώπιον της Επιτροπής διαδικασία, οι εν λόγω οργανώσεις δεν μπορούν να επικαλεστούν καμία προσβολή ικανή να αποδείξει ότι η έννομη κατάστασή τους επηρεάστηκε ουσιαστικά από την προσβαλλομένη απόφαση.

Εξάλλου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μια τέτοια απόφαση αφορά άμεσα αυτές τις οργανώσεις. Πράγματι, η απόφαση αυτή δεν μπορεί από μόνη της να προκαλέσει άμεσες συνέπειες για τα συμφέροντα των εργαζομένων της επιχειρήσεως η οποία λαμβάνει την ενίσχυση. Η επαγωγή τέτοιων συνεπειών προϋποθέτει αναγκαστικά τη λήψη από την ίδια την επιχείρηση ή από τους κοινωνικούς εταίρους μέτρων αυτοτελών σε σχέση με την απόφαση της Επιτροπής.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαρτίου 1998. - Georges Berthu κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Οικονομική και νομισματική πολιτική - Κανονισμός του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ - Αντικατάσταση της ονομασίας "ECU" που προβλέπεται στο άρθρο 109 Ζ της Συνθήκης ΕΚ από την ονομασία "ευρώ" - Προσφυγή ακυρώσεως - Προδήλως απαράδεκτη. - Υπόθεση T-207/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00509



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ - Προσφυγή κυρίου κινητής αξίας εκφρασμένης σε ECU - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 1103/97 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Η προσφυγή ακυρώσεως που ασκεί ιδιώτης κατά του κανονισμού 1103/97, σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ, ο οποίος προβλέπει, μεταξύ άλλων, την αντικατάσταση κάθε αναφοράς σε ECU, υπό την έννοια του άρθρου 109 Ζ της Συνθήκης, από αναφορά στο ευρώ, είναι απαράδεκτη.

Συναφώς, το γεγονός ότι ο προσφεύγων είναι κύριος μιας ομολογίας του γαλλικού δημοσίου ταμείου (obligation assimilable du Trιsor franηais), που είναι εκφρασμένη σε ECU, δεν αρκεί για την ενεργητική νομιμοποίησή του δυνάμει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης. Πράγματι, αν ο προσφεύγων θίγεται από την αλλαγή της ονομασίας του ενιαίου νομίσματος, τούτο συμβαίνει υπό την αντικειμενική του ιδιότητα ως πολίτη κράτους μέλους και ως χρήστη του ενιαίου νομίσματος, και θίγεται με τον ίδιο τρόπο όπως κάθε άλλος πολίτης ή επιχείρηση κράτους μέλους, οπότε δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η προσβαλλόμενη πράξη τον αφορά ατομικά.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 21ης Μαρτίου 1997. - Antillean Rice Mills NV κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Μέτρο διασφαλίσεως - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Επείγον - Δεν υπάρχει. - Υπόθεση T-41/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00447



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Αασφαλιστικά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως των μέτρων - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη - Ξρηματική βλάβη - Περιορισμένη διάρκεια ισχύος της προσβαλλομένης πράξεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Στο πλαίσιο της εξετάσεως του επείγοντος της αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως, η χρηματική βλάβη θεωρείται κατ' αρχήν σοβαρή και ανεπανόρθωτη μόνον εφόσον δεν μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως αν ο αιτών δικαιωθεί στην κύρια δίκη. Αυτό μπορεί ιδίως να συμβαίνει, όταν η βλάβη απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως ή αν η ζημία, ακόμη και όταν προκαλείται, δεν μπορεί να υπολογιστεί με αριθμητικά δεδομένα.

Όταν ο αιτών δεν αποδεικνύει ότι κινδυνεύει να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη λόγω της εφαρμογής του προσβαλλομένου κανονισμού, η ενδεχόμενη ακύρωση του κανονισμού αυτού από το Πρωτοδικείο, στο πλαίσιο της διαδικασίας επί της ουσίας, θα μπορούσε να οδηγήσει σε προσήκουσα αποκατάσταση της ζημίας, έστω και αν ο κανονισμός αυτός έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής. Πράγματι, το γεγονός ότι ο εν λόγω κανονισμός έχει ήδη εκτελεστεί και η περίοδος εφαρμογής που προβλέπει έχει λήξει δεν θα στερούσε την προσφεύγουσα από την ενδεδειγμένη προστασία των συμφερόντων της, καθόσον το ενδιαφερόμενο όργανο θα ήταν υποχρεωμένο να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως και επομένως θα μπορούσε να υποχρεωθεί να προβεί σε προσήκουσα αποκατάσταση της καταστάσεως του αιτούντος ή να αποφύγει την έκδοση πανομοιότυπης πράξεως.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 1997. - Luis Manuel Chaves Fonseca Ferrão κατά Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα). - Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) - Απόφαση του προέδρου του Γραφείου σχετικά με την οργάνωση των τμημάτων προσφυγών - Periculum in mora - Δεν υφίσταται. - Υπόθεση T-159/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01049



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Έννοια - Βάρος αποδείξεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104, § 2· κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Το επείγον της λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να εκτιμάται εξεταζομένου του αν η εκτέλεση των επιδίκων πράξεων, πριν από την έκδοση της αποφάσεως του κοινοτικού δικαστή επί της κύριας δίκης, είναι δυνατόν να συνεπάγεται, για τον διάδικο που ζητεί τα μέτρα αυτά, σοβαρές και ανεπανόρθωτες ζημίες, οι οποίες δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν έστω και αν ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ή οι οποίες, παρά τον προσωρινό τους χαρακτήρα, θα είναι δυσανάλογες προς το συμφέρον του καθού να εκτελεστούν οι πράξεις του, έστω και αν αυτές έχουν αποτελέσει το αντικείμενο ένδικης προσφυγής. Στον αιτούντα διάδικο εναπόκειται να αποδείξει ότι οι προϋποθέσεις αυτές συντρέχουν.

Πρέπει να απορριφθεί αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ζητείται η αναστολή της εκτελέσεως αποφάσεως στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανονισμού 40/94, με την οποία ο πρόεδρος του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) καθόρισε τους κανόνες οργανώσεως των τμημάτων προσφυγών, εφόσον ο προσφεύγων δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη των ισχυρισμών του, κατά τους οποίους υφίσταται κίνδυνος προκλήσεως σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης από την προσβολή της ανεξαρτησίας των μελών των τμημάτων προσφυγών του Γραφείου στην οποία ενδέχεται να οδηγήσει η σχέση ιεραρχικής εξαρτήσεως που προβλέπει η προσβαλλόμενη απόφαση καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας τους.

Πράγματι, εφόσον δεν υπήρξε κανένα μέτρο του Γραφείου, ληφθέν κατ' εκτέλεση της επίδικης αποφάσεως, που να θίγει συγκεκριμένα την ανεξαρτησία του προσφεύγοντος και εφόσον αυτός δεν προσκομίζει κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου, ουδόλως υφίσταται επείγον για την αναστολή της εκτελέσεως της επίδικης αποφάσεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 1997. - Elf Atochem SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Έλεγχοι - Σύνταξη πρακτικών κατόπιν ελέγχου - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-9/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00909



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - Έννοια - Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - Έγγραφα συνταχθέντα από τους εκπροσώπους της Επιτροπής κατά τη διαδικασία ελέγχου - Προπαρασκευαστικές πράξεις

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· κανονισμός 17 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1 και άρθρα 11 και 14)

Περίληψη

Συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, τα μέτρα των οποίων τα έννομα αποτελέσματα είναι δεσμευτικά και ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση. Όταν πρόκειται για πράξεις ή αποφάσεις που λαμβάνονται κατόπιν διαδικασίας η οποία περιλαμβάνει περισσότερα στάδια συνιστούν πράξη προσβλητή μόνο τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση του οργάνου κατά το πέρας της εν λόγω διαδικασίας και όχι τα ενδιάμεσα μέτρα σκοπός των οποίων είναι η προετοιμασία της τελικής αποφάσεως.

Συναφώς, έγγραφα, χαρακτηριζόμενα ως πρακτικά, συνταχθέντα από τους εκπροσώπους της Επιτροπής κατά τον έλεγχο του άρθρου 14, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, ο οποίος πραγματοποιείται σε επιχείρηση και περιλαμβάνει περίληψη των εξηγήσεων των εκπροσώπων της επιχειρήσεως αυτής κατά τη διάρκεια του ελέγχου αυτού, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν, εφόσον δεν μπορούν να θεωρηθούν ως επηρεάζοντα άμεσα και αμετακλήτως τη νομική κατάσταση της επιχειρήσεως αυτής.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουλίου 1997. - Κυβέρνηση των Ολλανδικών Αντιλλών κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Μέτρο διασφαλίσεως - Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Επείγον - Δεν υφίσταται. - Υπόθεση T-179/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01297



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Στάθμιση του συνόλου των εμπλεκομένων συμφερόντων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Στο πλαίσιο αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, στον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή απόκειται να εξετάσει αν η τυχόν ακύρωση της επίδικης πράξεως από τον δικαστή της ουσίας καθιστά δυνατή την ανατροπή της καταστάσεως που δημιουργείται από την άμεση εκτέλεση της πράξεως αυτής και, αντιστρόφως, αν η αναστολή εκτελέσεως αυτής της πράξεως είναι ικανή να εμποδίσει την πλήρη αποτελεσματικότητα της πράξεως σε περίπτωση απορρίψεως της κύριας προσφυγής.

Προκειμένου περί πράξεως αφορώσας μέτρο διασφαλίσεως ληφθέν στο πλαίσιο του συστήματος συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής, πλην της περιπτώσεως υπάρξεως προδήλως επείγοντος, δεν μπορεί να υποκαταστήσει με την εκτίμησή του το Συμβούλιο όσον αφορά την επιλογή του πλέον πρόσφορου μέτρου διασφαλίσεως χωρίς να σφετεριστεί τη διακριτική εξουσία του οργάνου αυτού.

Όταν ο προσφεύγων δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία κατόπιν της εφαρμογής του προσβαλλόμενου κανονισμού, η ενδεχόμενη ακύρωσή του από το Πρωτοδικείο, κρίνον επί της ουσίας, μπορεί να οδηγήσει σε πρόσφορη αποζημίωση. Το γεγονός ότι ο κανονισμός αυτός έχει ήδη εκτελεστεί και ότι έληξε η περίοδος εφαρμογής που προβλέπει δεν στερεί τον προσφεύγοντα διάδικο από την πρόσφορη προστασία των συμφερόντων του, καθόσον το ενδιαφερόμενο κοινοτικό όργανο θα υποχρεούται να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως, οπότε μπορεί να αναγκαστεί να προβεί στη δέουσα αποκατάσταση της θέσεως του προσφεύγοντος διαδίκου ή να αποφύγει την έκδοση πανομοιότυπης πράξεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 1997. - Antillean Rice Mills NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Αναδρομική κατάργηση της προσβαλλομένης πράξεως - Κατάργηση της δίκης. - Υπόθεση T-26/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01347



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή στρεφόμενη κατά κανονισμού προβλέποντος μέτρα διασφαλίσεως - Κανονισμός που καταργήθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης αναδρομικά από άλλο κανονισμό - Αναγνώριση από την αρχή που εξέδωσε τον καταργηθέντα κανονισμό της εξαφανίσεώς του από την κοινοτική έννομη τάξη - Η προσφυγή καθίσταται άνευ αντικειμένου - Κατάργηση της δίκης

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

2 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Κατάργηση της δίκης - Ειδική περίπτωση

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 87 § 6)

Περίληψη

3 Προσφυγή στρεφόμενη κατά κανονισμού της Επιτροπής προβλέποντος μέτρα διασφαλίσεως αποβαίνει άνευ αντικειμένου, οπότε καταργείται η δίκη ενώπιον του Πρωτοδικείου, όταν ο κανονισμός αυτός καταργείται, κατά τη διάρκεια της δίκης και αναδρομικώς, με κανονισμό του Συμβουλίου και η Επιτροπή αναγνωρίζει, με την υποβολή αιτήματος να καταργηθεί η δίκη, ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός έχει εξαφανιστεί από την κοινοτική έννομη τάξη, οπότε δεν θα μπορεί πλέον να προβάλει την εφαρμογή του και να τον επικαλεστεί σε περίπτωση ακυρώσεως του κανονισμού του Συμβουλίου.

4 Όταν καταργείται δίκη αφορώσα προσφυγή κατά κανονισμού της Επιτροπής περί λήψεως μέτρων διασφαλίσεως στο πλαίσιο της αποφάσεως 91/482 σχετικά με τη σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών, λόγω της καταργήσεως της προσβαλλόμενης πράξεως με κανονισμό του Συμβουλίου, εκδοθέντα σύμφωνα με την προβλεπόμενη από την ως άνω απόφαση διαδικασία, και όταν η κατάργηση αυτή δεν εξηγείται ούτε από σφάλμα της Επιτροπής ούτε από την αναγνώριση του βασίμου των λόγων που προέβαλε ο προσφεύγων με το δικόγραφο της προσφυγής του, αλλά αποτελεί απλώς το αποτέλεσμα της ασκήσεως της εξουσίας λήψεως αποφάσεων που παρέχεται στο Συμβούλιο, η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να είναι ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 8ης Οκτωβρίου 1997. - Comité européen des fabricants de sucre κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Ζάχαρη - Κοινή οργάνωση αγοράς - Καθορισμός τιμής παρεμβάσεως - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αναστολή εκτελέσεως. - Υπόθεση T-229/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01649



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Δεν υφίσταται τέτοια ζημία η ένωση παραγωγών ζάχαρης που ζητεί την αναστολή του καθορισμού μη συμφέρουσας τιμής παρεμβάσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Ο επείγων χαρακτήρας των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την ανάγκη να εκδοθεί προσωρινή απόφαση προκειμένου να αποτραπεί η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου. Στον διάδικο αυτό εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει το πέρας της κύριας διαδικασίας χωρίς να υποστεί ζημία έχουσα σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Απορριπτέα είναι η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υποβάλλεται από μια ένωση παραγωγών ζάχαρης και σκοπεί την αναστολή εκτελέσεως μιας διατάξεως κανονισμού που καθορίζει, για την προσεχή περίοδο εμπορίας, την παράγωγη τιμή παρεμβάσεως λευκής ζάχαρης εφόσον η προβαλλομένη ζημία συνίσταται, αφενός, στη συνεχή μείωση των ποσοστώσεων παραγωγής ζάχαρης που κατοχυρώνονται υπέρ των κοινοτικών παραγωγών πλην όμως ο πραγματικός κίνδυνος μειώσεως δεν μπορεί να προκύψει παρά όταν πλέον θα έχει εκδοθεί κατά πάσα πιθανότητα η απόφαση επί της κυρίας υποθέσεως και, αφετέρου, στην απώλεια σημαντικού μεριδίου της ευρωπαϋκής αγοράς ζάχαρης προς όφελος των εισαγωγέων μη κοινοτικής ζάχαρης, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι η ζημία αυτή είναι σοβαρή και ανεπανόρθωτη, εν πάση περιπτώσει δε, δεν εμφανίζεται ως μη αναστρέψιμη, λαμβανομένων υπόψη των αποτελεσμάτων της ενδεχομένης ακυρώσεως της προσβαλλομένης διατάξεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 1997. - Région wallonne κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση στον τομέα της βιομηχανίας και χάλυβα - Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 33 της Συνθήκης ΕΚΑΧ - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-70/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01513



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά αποφάσεως ληφθείσας στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΞ - Προσφυγή ασκηθείσα από περιφερειακή αρχή ομοσπονδιακού κράτους - Απαράδεκτη

(Συνθήκη ΕΚΑΞ, άρθρο 33· Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

Προσφυγή ακυρώσεως αποφάσεως ληφθείσας στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΞ δεν μπορεί παραδεκτώς να ασκηθεί από περιφερειακή αρχή ομοσπονδιακού κράτους, δεδομένου ότι το άρθρο 33 της Συνθήκης ΕΚΑΞ, το οποίο απαριθμεί περιοριστικώς τα υποκείμενα δικαίου που έχουν την ικανότητα να ασκούν προσφυγή ακυρώσεως δεν τη μνημονεύει, το δε άρθρο 173 της Συνθήκης ΕΚ δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση μιας τέτοιας προσφυγής.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 1997. - Roberto D'Orazio και Pierre Hublau κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση στον τομέα της σιδηρουργίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 33 της Συνθήκης ΕΚΑΧ - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-4/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01505



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά αποφάσεως ληφθείσας στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΞ - Προσφυγή πρόεδρου συνδικαλιστικής αντιπροσωπείας επιχειρήσεως - Απαράδεκτη

(Συνθήκη ΕΚΑΞ, άρθρο 33· Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

Προσφυγή ακυρώσεως αποφάσεως ληφθείσας στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΞ δεν μπορεί παραδεκτώς να ασκηθεί από πρόεδρο συνδικαλιστικής αντιπροσωπείας επιχειρήσεως θιγόμενης από την εν λόγω απόφαση, δεδομένου ότι το άρθρο 33 της Συνθήκης ΕΚΑΞ, το οποίο απαριθμεί τα υποκείμενα δικαίου που δύνανται να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως, δεν τον αναφέρει, το δε άρθρο 173 της Συνθήκης ΕΚ δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση μιας τέτοιας προσφυγής.
61996B0089

Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 29ης Μαΐου 1997. - British Steel plc κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση - Απόρρητου. - Υπόθεση T-89/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00835
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 3ης Ιουνίου 1997. - Gencor Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση - Εμπιστευτικότητα. - Υπόθεση T-102/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00879



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Παρέμβαση - Ανακοίνωση των εγγράφων της διαδικασίας στους παρεμβαίνοντες - Παρέκκλιση - Εμπιστευτικός χειρισμός - Προϋποθέσεις - Εξετάζονται τα στοιχεία τα οποία αφορά το μεταξύ του προσφεύγοντος και τρίτου μη διαδίκου συμφωνητικό εμπιστευτικότητας

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 116 § 2)

Περίληψη

Το άρθρο 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου θέτει την αρχή ότι όλα τα έγγραφα της διαδικασίας που έχουν επιδοθεί στους διαδίκους πρέπει να ανακοινώνονται στους παρεμβαίνοντες. Κατ' εξαίρεση μόνον, η δεύτερη περίοδος της διατάξεως αυτής επιτρέπει τον εμπιστευτικό χειρισμό ορισμένων εγγράφων της διαδικασίας, τα οποία εκφεύγουν έτσι αυτής της υποχρεώσεως ανακοινώσεως.

Για να εκτιμηθεί υπό ποίες προϋποθέσεις μπορεί να επιφυλαχθεί σε ορισμένα έγγραφα της δικογραφίας εμπιστευτικός χειρισμός, πρέπει, για κάθε έγγραφο, να σταθμίζεται το εύλογο συμφέρον του ενδιαφερομένου διαδίκου να αποφύγει ουσιώδη βλάβη των εμπορικών του συμφερόντων με το εξ ίσου εύλογο συμφέρον των παρεμβαινόντων να έχουν στη διάθεσή τους τις πληροφορίες που τους είναι αναγκαίες ώστε να είναι πλήρως σε θέση να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους και να εκθέσουν τις απόψεις τους ενώπιον του Πρωτοδικείου.

Συναφώς, και παρ' όλον ότι τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι δικαιούνται προστασίας των εμπιστευτικών στοιχείων που τα αφορούν, η ύπαρξη συμφωνητικού εμπιστευτικότητας μεταξύ του ενδιαφερομένου διαδίκου και τρίτου δεν συνεπάγεται την άνευ ετέρου αναγνώριση εμπιστευτικού χειρισμού των σκοπουμένων από το συμφωνητικό αυτό στοιχείων. Συγκεκριμένα, η ύπαρξη τέτοιου συμφωνητικού δεν συνιστά λόγο παρεκκλίσεως από τον κανόνα του άρθρου 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

Ο κοινοτικός δικαστής μπορεί να κρίνει το βάσιμο δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος εμπιστευτικού χειρισμού, μόνον αφού εξετάσει τον εμπιστευτικό ή μη χαρακτήρα κάθε εγγράφου για το οποίο έχει διατυπωθεί τέτοιο αίτημα και αφού σταθμίσει, εάν παραστεί αναγκαίο, τα συμφέροντα του τρίτου έναντι των συμφερόντων των παρεμβαινόντων. Την εξέταση αυτή δεν κωλύει η ύπαρξη συμφωνητικού εμπιστευτικότητας μεταξύ του ενδιαφερομένου διαδίκου και του εν λόγω τρίτου.