ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 1996. - Sveriges Betodlares Centralförening και Sven Åke Henrikson κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κοινή γεωργική πολιτική - Ζαχαρότευτλα - Κανονισμός (ΕΚ) 1734/95 - Ειδική γεωργική ισοτιμία - Έλλειψη ισοτιμίας για τη Σουηδία - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-5/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01299



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - ςΕννοια - Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - αΕγγραφο της Επιτροπής περί αρνήσεως τροποποιήσεως κανονισμού διά του καθορισμού ειδικής γεωργικής ισοτιμίας για κράτος μέλος - Δεν περιλαμβάνεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· κανονισμός 1734/95 της Επιτροπής)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που ασκείται από ένωση τευτλοπαραγωγών κράτους μέλους κατά εγγράφου με το οποίο η Επιτροπή αρνείται να ικανοποιήσει την αίτηση που αποσκοπεί, κατ' ουσίαν, στην τροποποίηση του κανονισμού 1734/95, ο οποίος καθορίζει, για την περίοδο εμπορίας 1994/95, την ειδική γεωργική ισοτιμία των κατωτάτων τιμών των ζαχαροτεύτλων καθώς και τις εισφορές στην παραγωγή και τη συμπληρωματική εισφορά στον τομέα της ζάχαρης, αλλά δεν καθορίζει ισοτιμία εφαρμοζόμενη εντός του οικείου κράτους μέλους.

Πράγματι, συνιστά πράξη ή απόφαση που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, κάθε μέτρο που παράγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο χαρακτηριστικό τη νομική του κατάσταση. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στην περίπτωση απλού ενημερωτικού εγγράφου το οποίο περιορίζεται στο να εξηγήσει συνοπτικώς στον αποδέκτη τους λόγους προηγούμενης κανονιστικής επιλογής, η οποία περιέχεται στον εν λόγω κανονισμό. Επιπλέον, προσφυγή ακυρώσεως ασκούμενη από φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να προβεί σε αναδρομική διόρθωση πράξεως είναι απαράδεκτη εφόσον η αιτούμενη διόρθωση θα έπρεπε να γίνει υπό μορφή κανονισμού γενικής ισχύος, δεδομένου ότι η ιεράρχηση της τυπικής ισχύος των νομικών πράξεων της Κοινότητας έχει ως συνέπεια ότι μία πράξη γενικής ισχύος δεν μπορεί να τροποποιηθεί σιωπηρώς με ατομική απόφαση.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 21ης Οκτωβρίου 1996. - Pantochim SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Εκκρεμής διοικητική διαδικασία - Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να επιβάλει σε κράτος μέλος τροποποίηση των κανόνων χορηγήσεως ενισχύσεως - Αίτημα που έχει ως αντικείμενο μέτρο το οποίο βαίνει πέραν των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής - Απόρριψη της αιτήσεως. - Υπόθεση T-107/96 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01361



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να επιβάλει σε κράτος μέλος τροποποίηση των κανόνων χορηγήσεως ενισχύσεως - Απόρριψη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 92, 93 §§ 2 και 3 και άρθρο 186)

Περίληψη

Αίτηση προσωρινών μέτρων με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί η Επιτροπή να επιβάλει σε κράτος μέλος να υπαγάγει την αιτούσα επιχείρηση σε καθεστώς απαλλαγής από τον φόρο το οποίο, καίτοι δεν έχει κοινοποιηθεί προηγουμένως από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, αποτελεί το αντικείμενο διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, δεν μπορεί παρά να απορριφθεί, καθόσον το ζητούμενο μέτρο βαίνει προδήλως πέραν των αρμοδιοτήτων που αναγνωρίζονται στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, και, επομένως, αντιβαίνει στους κοινοτικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Συναφώς, όταν η Επιτροπή διαπιστώνει, στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαδικασίας, ότι μια ενίσχυση θεσπίστηκε χωρίς να της έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί, όπως προβλέπεται από το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης, δεν μπορεί να λάβει άλλο προσωρινό μέτρο από το να υποχρεώσει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να αναστείλει αμέσως την καταβολή της ενισχύσεως και να της παράσχει, εντός προθεσμίας που εκείνη τάσσει, όλα τα έγγραφα, τις πληροφορίες και τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εξέταση του συμβιβαστού της ενισχύσεως αυτής με την κοινή αγορά.

Επιπλέον, ο αρμόδιος επί των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν μπορεί παρά να απορρίψει αίτηση με την οποία ζητείται η λήψη προσωρινού μέτρου έχοντος το ίδιο περιεχόμενο και τα ίδια αποτελέσματα με το μέτρο το οποίο, κατά την αιτούσα, παρέλειψε να λάβει η Επιτροπή. Δεν θα ήταν σύμφωνο προς τις αρχές που διέπουν την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των διαφόρων οργάνων της Κοινότητας, όπως αυτή έχει προβλεφθεί από τους συντάκτες της Συνθήκης, να μπορεί ο κοινοτικός δικαστής να επιβάλει στην Επιτροπή να δεχθεί την υποβληθείσα αίτηση προσωρινών μέτρων.

Ομοίως, δεδομένου ότι με το ζητούμενο μέτρο ζητείται από τον αρμόδιο επί των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή να υποκαταστήσει την Επιτροπή στην εκτίμηση του υποτιθεμένου μέτρου ενισχύσεως καθώς και της ενδεχόμενης ανάγκης της επεκτάσεώς του στην αιτούσα προτού το όργανο αυτό λάβει οποιαδήποτε σχετική απόφαση, ο δικαστής αυτός θα πρέπει να απευθυνθεί όχι στην Επιτροπή, αλλά μάλλον στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Οκτωβρίου 1996. - Valio Oy κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Aσφαλιστικά μέτρα - Παραδεκτό - Κοινή γεωργική πολιτική - Κανόνες όσον αφορά τις λιπαρές ύλες που χρησιμοποιούνται για επάλειψη - Απαγόρευση χρησιμοποιήσεως ονομασιών πωλήσεως που επιφυλάσονται για συγκεκριμένα προϊόντα - Εφαρμογή - Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών αρχών. - Υπόθεση T-137/96 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01327



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Προϋποθέσεις του παραδεκτού - Παραδεκτό της κύριας προσφυγής - Δεν ασκεί επιρροή - Όρια - Κύρια προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση αποφάσεως που υποστηρίζεται ότι περιλαμβάνεται σε έγγραφο της Επιτροπής σχετικό με ερμηνεία διατάξεως κανονισμού - Έλλειψη εξουσίας λήψεως αποφάσεως εκ μέρους της Επιτροπής λόγω της αποκλειστικής αρμοδιότητας των κρατών μελών προς εκτέλεση της εν λόγω διατάξεως - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 1· κανονισμός 2991/94 του Συμβουλίου)

Περίληψη

To παραδεκτό της κύριας προσφυγής δεν πρέπει, καταρχήν, να εξετάζεται στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. Το ζήτημα αυτό πρέπει να εξετάζεται μόνο κατά την εκδίκαση της κύριας προσφυγής, εκτός της περιπτώσεως όπου αυτή φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, προδήλως απαράδεκτη, διότι άλλως προδικάζεται η απόφαση του Πρωτοδικείου επί της κύριας προσφυγής.

Τούτο συμβαίνει στην περίπτωση προσφυγής με την οποία ζητείται η ακύρωση «αποφάσεως» που περιλαμβάνεται σε έγγραφο της Επιτροπής το οποίο απευθύνεται σε κράτος μέλος και αφορά την ερμηνεία διατάξεως του κανονισμού 2991/94, για τον καθορισμό των κανόνων για λιπαρές ύλες για επάλειψη, διατάξεως της οποίας η εκτέλεση υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Πράγματι, καθόσον το έγγραφο αυτό δεν φαίνεται ότι αποτελεί απόφαση της Επιτροπής κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της προς καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ούτε βάσει του περιεχομένου του, ούτε βάσει της μορφής του, ούτε βάσει του γενικού πλαισίου στο οποίο αυτό εντάσσεται, τούτο αποτελεί μόνο έκφραση απόψεως η οποία δεν δεσμεύει τις αρμόδιες εθνικές αρχές και, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση ικανή να επηρεάσει τη νομική κατάσταση του προσφεύγοντος. Σ' αυτόν εναπόκειται, αν οι εθνικές αρχές δεχθούν τη μη δεσμευτική ερμηνεία που προτείνει η Επιτροπή, να χρησιμοποιήσει, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, τα μέσα έννομης προστασίας που του παρέχει το εθνικό δίκαιο για να αμφισβητήσει ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων τα λαμβανόμενα έναντί του μέτρα, το δε εθνικό δικαστήριο θα μπορεί να υποβάλει ενδεχομένως στο Δικαστήριο ερώτημα ως προς την ερμηνεία ή το κύρος του κανονισμού.

Δεδομένου ότι η αίτηση αναστολής εκτελέσεως της «αποφάσεως» που περιλαμβάνεται στο ως άνω έγγραφο συναρτάται προς προσφυγή εκ πρώτης όψεως απαράδεκτη, η αίτηση αυτή πρέπει να απορριφθεί.
61996B0019

Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 1996. - John Carvel και Guardian Newspapers Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Διαγραφή. - Υπόθεση T-19/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01519
Υπόθεση Τ-79/96 R 
Camar Srl 
κατά 
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
«Κοινή οργάνωση των αγορών — Μπανάνες — Αίτηση λήψεως 
ασφαλιστικών μέτρων — Αίτηση χορηγήσεως αδειών εισαγωγής» 
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 21ης Μαρτίου 1997 II - 405 
Περίληψη της διατάξεως 
Ασφαλιστικά μέτρα — Προσωρινά μέτρα — Αίτηση χορηγήσεως αδειών εισαγωγής μπανα­
νών κατά παρέκκλιση της καθορισθείσας για το τρέχον έτος δασμολογικής ποσοστώσεως — 
Ανάγκη μη υπερβάσεως των προβλεπομένων με τον κανονισμό 404/93 ορίων — Απόρριψη 
της αιτήσεως εισαγωγέα μπανανών προελεύσεως Σομαλίας λόγω της εκτιμήσεως ότι είναι σε 
θέση να επαναλάβει τις εισαγωγές της παραδοσιακών μπανανών 
(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2· κανονισμός 404/93 του Συμβου­
λίου, άρθρο 30) 
Στα πλαίσια της εξετάσεως του βασίμου 
αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέ­
τρων που υπέβαλε επιχείρηση εισαγωγής 
παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ προελεύ­
σεως Σομαλίας με αντικείμενο να της δοθούν, πέραν της καθοριζομένης για την 
τρέχουσα περίοδο δασμολογικής ποσοστώ­
σεως, άδειες εισαγωγής μπανανών τρίτων 
χωρών ή μη παραδοσιακών χωρών ΑΚΕ σε 
ποσότητα ίση με τη διαφορά μεταξύ της 
II - 403 
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ T-79/96 R 
ποσότητας μπανανών Σομαλίας που 0α 
μπορέσει να εισαγάγει η αιτούσα και 
εκείνης που η ΊΔΙΑ είχε εισαγάγει πριν από 
την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στη 
Σομαλία, ο δικάζων κατά τη διαδικασία 
του επείγοντος δικαστής οφείλει όχι μόνο 
να ελέγξει αν συντρέχουν οι απαιτούμενες 
προϋποθέσεις για τη λήψη των προσωρινών 
μέτρων του άρθρου 104 του Κανονισμού 
Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, αλλ' επίσης 
να βεβαιωθεί ότι τηρούνται τα επιβληθέντα 
όρια για την έγκριση παρεκκλίσεων από το 
γενικό σύστημα χορηγήσεως των αδειών 
που προβλέπει ο κανονισμός 404/93, για 
την κοινή οργάνωση της αγοράς στον 
τομέα της μπανάνας, και ειδικότερα το επί-
κληθέν άρθρο 30 αυτού, σχετικά με τα 
μεταβατικά μέτρα που κρίνονται αναγκαία 
για τη μετάβαση από τα εθνικά συστήματα 
στην κοινή οργάνωση των αγορών. Συναφώς, η ανάγκη μέτρων προορισμένων 
να αναπροσαρμόσουν την ισχύουσα κατα­
νομή των αδειών εισαγωγής δεν συντρέχει, 
δεδομένου ότι η πρόβλεψη της παραγωγής 
επαρκούς ποσότητας μπανανών Σομαλίας, 
ικανής να παράσχει στην αιτούσα επιχεί­
ρηση τη δυνατότητα να επαναλάβει τις 
παραδοσιακές εισαγωγές της, επιτρέπε, εκ 
πρώτης όψεως, τη συναγωγή του συμπερά­
σματος ότι το καθεστώς της κοινής οργα­
νώσεως των αγορών δεν φαίνεται να περιο­
ρίζει τη δυνατότητα της αιτούσας να 
εισαγάγει μπανάνες από τη Σομαλία στο 
πλαίσιο της προβλεπομένης με το κανονι­
σμό 404/93 δασμολογικής ποσοστώσεως, 
ενώ, για την τρέχουσα περίοδο, δεν φαί­
νεται να υφίστανται δυσχέρειες, οφειλό­
μενες στη μετάβαση από τα εθνικά καθε­
στώτα που ίσχυαν πριν από την έναρξη 
ισχύος του κανονισμού 404/93 στο παρόν 
καθεστώς της κοινής οργανώσεως των αγο­
ρών, ικανές να απειλήσουν την ίδια την 
επιβίωση της επιχειρήσεως. 
II - 404
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 1996. - Hedwig Kuchlenz-Winter κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Πρώην υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Παραδεκτό της προσφυγής. - Υπόθεση T-226/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01619



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή κατά παραλείψεως - Εξάλειψη της παραλείψεως πριν από την άσκηση της προσφυγής - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 175)

Περίληψη

Οι προϋποθέσεις παραδεκτού της προσφυγής κατά παραλείψεως, όπως αυτές ορίζονται με το άρθρο 175 της Συνθήκης, δεν πληρούνται όταν το καθού κοινοτικό όργανο έλαβε θέση, αφού κλήθηκε να ενεργήσει, μετά τη λήξη της προθεσμίας των δύο μηνών που προβλέπει το δεύτερο εδάφιο του εν λόγω άρθρου, πριν όμως από την άσκηση της προσφυγής.

Το γεγονός ότι η θέση που έλαβε το κοινοτικό όργανο δεν ικανοποιεί την προσφεύγουσα είναι συναφώς αδιάφορο, διότι το άρθρο 175 αφορά την παράλειψη οργάνου να εκδώσει απόφαση ή να λάβει θέση και όχι την έκδοση πράξεως διαφορετικής από εκείνη της οποίας την έκδοση επιθυμούσαν ή θεωρούσαν αναγκαία οι ενδιαφερόμενοι.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 1996. - Hedwig Kuchlenz-Winter κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Πρώην υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Παραδεκτό. - Υπόθεση T-167/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01607



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Αιτούμενη πράξη - Κανονισμός - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 175, εδ. 3)

2 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Παραλείψεις δεκτικές προσφυγής - Παράλειψη του Συμβουλίου να ζητήσει από την Επιτροπή να του υποβάλει προτάσεις τροποποιήσεως του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 152 και 175)

Περίληψη

3 Πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προσφυγή που ασκείται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο, βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης, εφόσον το μόνο νομικό μέσο που επιτρέπει να ικανοποιηθεί η υποβληθείσα στο οικείο κοινοτικό όργανο αίτηση θα ήταν ένας κανονισμός, αφού ο τελευταίος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, ούτε λόγω της μορφής του ούτε λόγω της φύσεώς του, ως πράξη που μπορεί να έχει ως αποδέκτη ένα φυσικό πρόσωπο κατά την έννοια του άρθρου 175, τρίτο εδάφιο.

Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι πολίτης μπορεί να προσάπτει σε κοινοτικό όργανο ότι παρέλειψε να εκδώσει πράξη της οποίας ναι μεν δεν είναι αποδέκτης, πλην όμως η πράξη τον αφορά άμεσα και ατομικά, η προσφυγή είναι απαράδεκτη αν ο προσφεύγων δεν αποδεικνύει ότι, ως προς την οικεία πράξη, βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση.

4 Είναι απαράδεκτη η προσφυγή κατά παραλείψεως που ασκεί ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο και με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι, μη ζητώντας από την Επιτροπή να του υποβάλει προτάσεις τροποποιήσεως του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, το Συμβούλιο, εφόσον διαθέτει στο πλαίσιο αυτό ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, παρέλειψε να αποφανθεί κατά παράβαση του άρθρου 152 της Συνθήκης.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 1996. - Hedwig Kuchlenz-Winter κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Πρώην υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Παραδεκτό. - Υπόθεση T-164/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01593



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή κατά παραλείψεως - Εξάλειψη της παραλείψεως πριν από την άσκηση της προσφυγής - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 175)

Περίληψη

Οι προϋποθέσεις παραδεκτού της προσφυγής κατά παραλείψεως, όπως αυτές ορίζονται με το άρθρο 175 της Συνθήκης, δεν πληρούνται όταν το καθού κοινοτικό όργανο έλαβε θέση, αφού κλήθηκε να ενεργήσει, μετά τη λήξη της προθεσμίας των δύο μηνών που προβλέπει το δεύτερο εδάφιο του εν λόγω άρθρου, πριν όμως από την άσκηση της προσφυγής.

Το γεγονός ότι η θέση που έλαβε το κοινοτικό όργανο δεν ικανοποιεί την προσφεύγουσα είναι συναφώς αδιάφορο, διότι το άρθρο 175 αφορά την παράλειψη οργάνου να εκδώσει απόφαση ή να λάβει θέση και όχι την έκδοση πράξεως διαφορετικής από εκείνη της οποίας την έκδοση επιθυμούσαν ή θεωρούσαν αναγκαία οι ενδιαφερόμενοι.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Δεκεμβρίου 1996. - Atlanta Handelsgesellschaft Harder & Co. GmbH και Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κοινή οργάνωση αγορών - Μπανάνες - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-18/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01669



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός περί αυξήσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως εισαγωγής μπανανών υπέρ των επιχειρηματιών που υπέστησαν ζημίες λόγω φυσικής καταστροφής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 2791/94 της Επιτροπής)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως επιχειρηματιών που ασκούν τις δραστηριότητές τους στον τομέα της μπανάνας κατά του κανονισμού 2791/94, για έκτακτη παραχώρηση συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσόστωση εισαγωγής μπανανών 1994, λόγω της θύελλας Debbie.

Συγκεκριμένα, αφενός, ο κανονισμός αυτός συνιστά κανονιστική πράξη γενικής ισχύος. Αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των συνεπειών μιας φυσικής καταστροφής και εξυπηρετεί τους σκοπούς της κοινής γεωργικής πολιτικής για σταθεροποίηση της αγοράς και διατήρηση λογικών τιμών στις πωλήσεις μπανανών προς τους καταναλωτές, οι δε επιχειρηματίες μεταξύ των οποίων κατανέμεται η συμπληρωματική ποσότητα καθορίζονται αντικειμενικά σε συνάρτηση με τις ζημίες που προκάλεσε η θύελλα από την οποία επλήγησαν.

Αφετέρου, μολονότι ο κανονιστικός χαρακτήρας ενός κανονισμού δεν αποκλείει τη δυνατότητα να αφορά ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, ορισμένους από τους ενδιαφερομένους επιχειρηματίες, αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση του προσβαλλομένου κανονισμού. Συναφώς, το γεγονός ότι οι προσφεύγουσες ανήκουν σε κλειστή κατηγορία επιχειρηματιών οι οποίοι δεν μπόρεσαν, λόγω του είδους των παραδόσεων που πραγματοποιούν στην κοινοτική αγορά, να τύχουν του ευεργετήματος της συμπληρωματικής ποσοστώσεως δεν αρκεί για να τις χαρακτηρίσει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο, καθόσον βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με όλους τους άλλους επιχειρηματίες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας στην οποία ανήκουν, οι οποίοι επίσης δεν έτυχαν του ευεργετήματος, διότι δεν εθίγησαν από τη θύελλα, και, επιπλέον, ο κανονισμός δεν είχε επιπτώσεις στις ποσότητες μπανανών που τους χορηγήθηκαν ούτε έθιξε ειδικά δικαιώματα που είχαν.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 1997. - Association européenne des fabricants d'engrais κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Δασμοί αντιντάμπινγκ - Αίτηση παρεκκλίσεως από τους κανόνες περί χρήσεως της γλώσσας διαδικασίας. - Υπόθεση T-121/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00087



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Γλωσσικό καθεστώς - Παρεκκλίσεις - Προϋποθέσεις

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 35 § 2)

Περίληψη

Δυνάμει του άρθρου 35, παράγραφος 2, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας του, το Πρωτοδικείο μπορεί να επιτρέψει, κατόπιν αιτήσεως διαδίκου, τη χρήση ολικώς ή μερικώς γλώσσας διαφορετικής από τη γλώσσα διαδικασίας. Ωστόσο, δεδομένου ότι πρόκειται για παρέκκλιση από την αποκλειστική χρήση της γλώσσας διαδικασίας, μια τέτοια αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από επαρκώς εμπεριστατωμένη και ειδική αιτιολογία, ιδίως όταν υποβάλλεται από τον προσφεύγοντα.

Δεν πληροί την απαίτηση υπάρξεως μιας τέτοιας αιτιολογίας αίτηση που υποβάλλει ο προσφεύγων, με την οποία ζητείται να του επιτραπεί η χρήση κατά τη συνεδρίαση γλώσσας διαφορετικής από τη γλώσσα διαδικασίας και για την οποία δεν προβάλλεται άλλη αιτιολογία παρά μόνο το γεγονός ότι η γλώσσα διαδικασίας δεν είναι η μητρική των δικηγόρων του, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι η εν λόγω περίσταση αποτελούσε απρόβλεπτο παράγοντα κατά την κατάθεση της προσφυγής και, συνεπώς, όσον αφορά την επιλογή της γλώσσας διαδικασίας.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 1997. - Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση. - Υπόθεση T-184/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00351



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Παρέμβαση - Πρόσωπα έχοντα συμφέρον - Διαφορά αφορώσα την αποκατάσταση ζημίας που φέρεται ότι προκλήθηκε από κανόνες του κοινοτικού δικαίου - Επιχείρηση ευρισκόμενη σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη της ενάγουσας της κύριας δίκης, η οποία όμως επικαλείται διαφορετική ζημία - Έμμεσο συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς - Απαράδεκτο

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 37, εδ. 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 115]

Περίληψη

Όταν στο πλαίσιο αγωγής αποζημιώσεως υποβάλλεται αίτηση παρεμβάσεως από επιχείρηση της οποίας το συμφέρον συνίσταται στην κατοχύρωση της δικής της θέσεως, η οποία, μολονότι είναι συγκρίσιμη με εκείνη της ενάγουσας της κύριας δίκης, διακρίνεται ωστόσο από αυτή, στο μέτρο που τα δικαιώματα που προβάλλει έναντι της Κοινότητας καθεμία από τις δύο επιχειρήσεις αφορούν διαφορετικές ζημίες, το συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, υπό την έννοια του άρθρου 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, πρέπει να νοείται ως άμεσο συμφέρον στην τύχη που επιφυλάσσεται στα αιτήματα του δικογράφου της αγωγής.

Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο αγωγής αποκαταστάσεως ζημίας που προκλήθηκε σε επιχείρηση από κοινοτικό κανονισμό, είναι απαράδεκτη η αίτηση παρεμβάσεως που υποβάλλεται από άλλη επιχείρηση, η οποία δεν μπορεί να δικαιολογήσει παρά έμμεσο συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, απορρέον από απλή ομοιότητα των επιμάχων καταστάσεων.
61995B0145

Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 28ης Μαΐου 1997. - Proderec - Formação de Desenvolvimento de Recursos Humanos ACE κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσβαλλόμενη πράξη ανακληθείσα κατά τη διάρκεια της δίκης - Κατάργηση της δίκης. - Υπόθεση T-145/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00823
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 1997. - Nutria AE κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Διαγωνισμός για τη δωρεάν προμήθεια ελαιολάδου στους πληθυσμούς της Γεωργίας και της Αρμενίας - Ζημία που υποστηριζει ότι υπέστη ο ανάδοχος λόγω καθυστέρησης στην παραλαβή του ελαιολάδου από τον μεταφορέα που είχε ορίσει η Επιτροπή - Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης - Συμβατικός χαρακτήρας της υποχρεώσεως της Επιτροπής επί της οποίας στηρίζεται η αγωγή - Έλλειψη ρήτρας διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 181 της Συνθήκης ΕΚ - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Πρωτοδικείου. - Υπόθεση T-180/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01317



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Αγωγή αποζημιώσεως - Μη εκτέλεση των υποχρεώσεων της Επιτροπής έναντι των αναδόχων της παραδόσεως προϋόντων στο πλαίσιο της επισιτιστικής βοηθείας - Συμβατικό θεμέλιο - Ρήτρα διαιτησίας - Δεν υπάρχει - Αναρμοδιότητα του κοινοτικού δικαστή

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 178, 181 και 183)

Περίληψη

Στο πλαίσιο διαφοράς που ανακύπτει μεταξύ της Επιτροπής και του αναδόχου της παροχής επισιτιστικής βοηθείας σε τρίτες χώρες, η αγωγή αποζημιώσεως που ασκεί ο ανάδοχος κατά του κοινοτικού οργάνου, λόγω της εκ μέρους του οργάνου αυτού παραβάσεως της υποχρεώσεώς του να διασφαλίσει ότι ο μεταφορέας που έχει ορίσει θα παραλάβει τα εμπορεύματα εντός της προθεσμίας που έχει καθορισθεί από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση και έχει συμφωνηθεί μεταξύ του αναδόχου και της Επιτροπής, στηρίζεται σε συμβατικό θεμέλιο. Πράγματι, η επισιτιστική βοήθεια παρέχεται βάσει συμβάσεων συναπτομένων μεταξύ της Επιτροπής και των αναδόχων και, ως εκ τούτου, η ευθύνη την οποία είναι δυνατό να υπέχει η Κοινότητα λόγω της οργανώσεως των επιδίκων προμηθειών είναι επίσης συμβατικής φύσεως.

Συνεπώς, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 181 της Συνθήκης, το Πρωτοδικείο είναι προδήλως αναρμόδιο, οσάκις ασκείται ενώπιόν του αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης βάσει του άρθρου 178 της Συνθήκης, να αποφαίνεται στην πραγματικότητα επί αιτήματος αποζημιώσεως λόγω συμβατικής ευθύνης. Στην αντίθετη περίπτωση, το Πρωτοδικείο θα επεξέτεινε την αρμοδιότητά του πέραν των διαφορών των οποίων την εκδίκαση του αναθέτει περιοριστικά το άρθρο 183 της Συνθήκης, το οποίο, αντιθέτως, προβλέπει ότι τα εθνικά δικαστήρια είναι αρμόδια κατά το κοινό δίκαιο για την εκδίκαση των διαφορών στις οποίες είναι διάδικος η Κοινότητα.