EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :121 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (πρώτο τμήμα)
της 30ής Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση F-43/09
Carlo van H euckelom
κατά
Ευρωπαϊκ ής Α στυνομικής Υ πηρεσίας (Ευρωπόλ)
«Υπαλληλική υπόθεση — Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπόλ — 
Άρθρο 29 — Μισθολογική προαγωγή βάσει των εκθέσεων αξιολογήσεως — Ένσταση ελλείψεως 
νομιμότητας της αποφάσεως περί καθορισμού της σχε τικής με τους βαθμούς και τα κλιμάκια 
πολιτικής — Αρμοδιότητες του διευθυντή και του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπόλ — 
Εξουσία εκτιμήσεως του διευθυντή της Ευρωπόλ — Όρια»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει του άρθρου 40, παράγραφος 3, της συμβάσεως για την 
ίδρυση Ευρωπαϊκής Ασ τυνομικής Υπηρεσίας δυ νάμει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης 
για την Ευρωπαϊκή Έ νωση της 26ης Ιουλίου 1995 ( σύμβαση Ε υρωπόλ) και το υ 
άρθρου 93, παράγραφος 1, το υ Κ ανονισμού Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως το υ 
προσωπικού της Ευρωπόλ, με την οποία ο C. v an Heuckelom ζητεί την ακύρωση της 
αποφάσεως το υ διευθυντή της Ευρωπόλ, της 14ης Ιουλίου 2008 , περί μισθολογικής 
προαγωγής το υ κατά ένα μ όνο κλιμάκιο α πό 1ης Απριλίου 2008 , καθώς και την 
ακύρωση της αποφάσεως της 19ης Ιανουαρίου 2009 , περί απορρίψεως της διοικητικής 
ενστάσεώς του κατά της ως άν ω διοικητικής αποφάσεως.
Απόφαση: Απορρίπτει την προσφυγή. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά το υ έξοδα.
Περίληψη
1. Προσφυγή ακ υρώσεως — Έννομο συμφέρον — Φυσικά ή ν ομικά π ρόσωπα
(Άρθρο 263, εδ. 4, ΣΛΕΕ )
2. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη διοικητική έ νσταση — Συμφωνία διοικητικής ενστάσεως 
και προσφυγής — Ταυτότητα αντικειμένου κα ι αιτίας — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας σχετιζόμενη 
με άλλη ν ομική α ιτία σε σχέση με αυτή για την οποία υποβλήθηκε η δ ιοικητική ένσταση — Παραδεκτό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 κα ι 91)
3. Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπόλ — Προαγωγή κα τά κλιμάκιο ανά διετία
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως του π ροσωπικού της Ευρωπόλ, άρθρα 28 κα ι 29)
4. Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπόλ — Προαγωγή κα τά κλιμάκιο ανά διετία
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως του π ροσωπικού της Ευρωπόλ, άρθρο 29)
2 ECLI:EU:F:2010 :121ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-43/09
VANHEUCKELOMκατάΕΥΡΩΠΟΛ
1. Η α σκούμενη από φυσικό ή ν ομικό πρόσωπο προσφυγή ακυρώσεως είναι παραδεκτή μόνο στον 
βαθμό που ο π ροσφεύγων αν τλεί συμφέρον από την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Ένα 
τέτοιο σ υμφέρον προϋποθέτει ότι η α κύρωση της πράξεως είναι ικανή, αφ’ εαυτής, να π αραγάγει 
έννομες συνέπειες, ή, με άλλη διατύπωση, ότι η π ροσφυγή μπορεί, εκ το υ αποτελέσματός της, να 
ωφελήσει τον διάδικο που την άσκησε.
(βλ. σκέψη 31)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 24 Ιουνίου 1986 , 53/85, AKZO Ch emie και AKZO Ch emie UK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1986 , σ. 1965 , 
σκέψη 21
ΓΔΕΕ: 14 Σεπτεμβρίου 1995 , T-480/93 κ αι T-483/93, Antillean Rice M ills κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995 , 
σ. II-2305 , σκέψεις 59 κ αι 60 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 20 Ιουνίου 2001 , T-188/99, Euroalliages κατά 
Επιτροπής, Συλλογή 2001 , σ. II-1757 , σκέψη 26· 28 Σεπτεμβρίου 2004 , T-310/00, MCI κατά Επιτροπής, Συλλογή 
2004 , σ. II-3253 , σκέψη 44
2. Ο κ ανόνας περί συμφωνίας διοικητικής ενστάσεως και προσφυγής επιτάσσει, κατ’ ουσίαν, να 
υπάρχει ταυτότητα αν τικειμένου και αιτίας της διοικητικής ενστάσεως και της προσφυγής. Η 
απαίτηση αυτή πρέπει να ερ μηνεύεται κατά τρόπο διασταλτικό. Επομένως, ο ε ν λόγω κανόνας μπορεί 
να ε φαρμόζεται μόνο σε π ερίπτωση που η π ροσφυγή τροποποιεί το αν τικείμενο της διοικητικής 
ενστάσεως ή τ ην αιτία για την οποία ασκείται, η δ ε έννοια της «αιτίας» πρέπει να ερ μηνεύεται κατά 
τρόπο ελαστικό. Βάσει της ερ μηνείας αυτής, και δεδομένου ότι π ρόκειται για ακυρωτικά αιτήματα, 
πρέπει να ν οείται ως «αιτία της διαφοράς» η α μφισβήτηση από το ν προσφεύγοντα της εσ ωτερικής 
νομιμότητας της προσβαλλομένης π ράξεως ή, εναλλακτικώς, η α μφισβήτηση τ ης εξωτερικής 
νομιμότητάς της.
Όσον αφορά τις ενστάσεις ελλείψεως νομιμότητας, ακόμη και όταν α φορούν άλλη νομική αιτία από 
αυτή της διοικητικής ενστάσεως, το α παράδεκτο τ ης προσβολής τους λόγω μη τηρήσεως του κανόνα 
της ταυτότητας του αντικειμένου διοικητικής προσφυγής και ενστάσεως θα διαρρήγνυε την ισορροπία 
μεταξύ της διαφυλάξεως των δικονομικών δικαιωμάτων το υ υπαλλήλου και του σκοπού της προ της 
ασκήσεως της προσφυγής διοικητικής διαδικασίας και θα συνιστούσε δυ σανάλογη και αδικαιολόγητη 
κύρωση εις βάρος το υ υπαλλήλου. Πράγματι, λόγω της ουσιαστικά νομικής φύσεως της ενστάσεως 
ελλείψεως νομιμότητας, καθώς και της συλλογιστικής που παρωθεί τον ενδιαφερόμενο να ανα ζητήσει 
και να π ροβάλει μια τέτοια ένσταση, δεν μπορεί να α παιτείται από το ν υπάλληλο ή το μ έλος το υ 
λοιπού προσωπικού που ασκεί τη διοικητική ένσταση, και που δεν διαθέτει κατ’ ανά γκην τι ς 
εξειδικευμένες νομικές γνώσεις, να δ ιατυπώνει μια τέτοια ένσταση κατά το π ρο της ασκήσεως της 
προσφυγής στάδιο, και δη επί ποινή απαραδέκτου στη συνέχεια. Τούτο δ ε κατά μείζονα λ όγο α φού η 
προβολή της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας κατά το π ρο της προσφυγής στάδιο π ολύ σπάνια 
μπορεί να ο δηγήσει στη δικαίωση το υ ασκήσαντος τη διοικητική ένσταση κατά το σ τάδιο αυτό, διότι 
είναι απίθανο η δ ιοίκηση να ε πιλέξει να α πόσχει από την εφαρμογή μιας ισχύουσας διατάξεως, η 
οποία ενδεχομένως παραβιάζει κάποιον κανόνα υ πέρτερης τυπικής ισχύος, με μόνο σκοπό να 
καταστεί δυνατή η ε ξωδικαστική επίλυση της διαφοράς.
(βλ. σκέψεις 43 κ αι 44)
Παραπομπή:
ΔΔΔ ΕΕ: 1 Ιουλίου 2010 , F-45/07, Mandt κατά Κ οινοβουλίου, σκέψεις 109, 115 κ αι 119 κ αι εκεί παρατιθέμενη 
νομολογία και σκέψη 121
ECLI:EU:F:2010 :121 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-43/09
VANHEUCKELOMκατάΕΥΡΩΠΟΛ
3. Το ισχύον στην Ευρωπόλ σύστημα καθορισμού των βαθμών και των κλιμακίων προβλέπει δύ ο 
διακριτές διαδικασίες: αφενός, τη βαθμολόγηση, η ο ποία διέπεται από το ά ρθρο 28 το υ Κανονισμού 
Υπηρεσιακής Καταστάσεως το υ προσωπικού της Ευρωπόλ και εμπίπτει στην αρμοδιότητα το υ 
βαθμολογητή, και, αφετέρου, η μ ισθολογική προαγωγή με κλιμάκιο, που διέπεται από το ά ρθρο 29 
του εν λόγω Κανονισμού και εμπίπτει στην αρμοδιότητα το υ διευθυντή της Ευρωπόλ.
Κατά το ά ρθρο 29, πρώτο ε δάφιο, πρώτη περίοδος, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως το υ 
προσωπικού της Ευρωπόλ, οι α ποφάσεις το υ διευθυντή της Ευρωπόλ σχε τικά μ ε τι ς ετήσιες 
μισθολογικές προαγωγές του προσωπικού της Ευρωπόλ λαμβάνονται βάσει μιας «αξιολογήσεως», στο 
πλαίσιο της οποίας συνεκτιμάται η α πόδοση εκάστου υπαλλήλου. Επομένως, το ά ρθρο 29, πρώτο 
εδάφιο, τρίτη περίοδος, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως το υ προσωπικού της Ευρωπόλ, 
εφόσον ορίζει ότι «οι λ επτομέρειες της διαδικασίας αξιολογήσεως καθορίζονται από το δ ιοικητικό 
συμβούλιο», παραπέμπει στη διαδικασία βάσει της οποίας αξιολογούνται και βαθμολογούνται οι 
επιδόσεις των υπαλλήλων της Ευρωπόλ. Κατά συνέπεια, το δ ιοικητικό συμβούλιο της Ευρωπόλ δεν 
υποχρεούται να κ αθορίζει τις λεπτομέρειες της διαδικασίας της μισθολογικής προαγωγής.
(βλ. σκέψεις 48 έ ως 50)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 22 Μαρτίου 2006 , T-209/02 κ αι T-210/04, Mausolf κατά Ευρωπόλ, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-79 
και II-A-2-335, σκέψη 37
4. Κατά το ά ρθρο 29 το υ Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως το υ προσωπικού της Ευρωπόλ, ο 
διευθυντής δύ ναται, βάσει αξιολογήσεως, να χ ορηγεί δύο το π ολύ κλιμάκια ανά δ ιετία, λαμβάνοντας 
υπόψη την επίδοση το υ υπαλλήλου. Για την εφαρμογή των διατάξεων το υ άρθρου αυτού πρέπει να 
γίνει δεκτό ότι ο δ ιευθυντής της Ευρωπόλ διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, όπως αυτή που 
διαθέτει η α ρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή κατά την εφαρμογή άρθρου 45 το υ Κ ανονισμού 
Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπόλ.
Με το ά ρθρο 5, παράγραφος 1, της αποφάσεως το υ διευθυντή περί της πολιτικής καθορισμού των 
βαθμών και των κλιμακίων το υ προσωπικού της Ευρωπόλ καθορίζονται τα κριτήρια χορηγήσεως 
κλιμακίου. Βάσει των δύ ο τελευταίων ετήσιων αξιολογήσεων, ο δ ιευθυντής χορηγεί δύ ο κλιμάκια 
στους υπαλλήλους που παγίως ή σ υχνά υ περβαίνουν τι ς ανα μενόμενες επιδόσεις, δεν χορηγεί 
κλιμάκιο σε ε κείνους που εν μέρει ή ε ξ ολοκλήρου δεν επιτυγχάνουν τις αναμενόμενες επιδόσεις και 
χορηγεί ένα κ λιμάκιο σε ό λους τους υπόλοιπους υπαλλήλους.
Από το ε ν λόγω άρθρο 5, παράγραφος 1, προκύπτει ότι ο δ ιευθυντής χορηγεί δύο κλιμάκια μόνο σε 
περίπτωση που ο υ πάλληλος έχε ι ιδιαίτερα εξαιρετικές επιδόσεις, χωρίς να α ρκείται στην επίτευξη των 
αναμενομένων, καθ’ όλη τη διετία ανα φοράς. Τα κ ριτήρια αυτά, τα οποία είναι βεβαίως ιδιαίτερα 
αυστηρά, επιβραβεύουν τη διάρκεια της προσπάθειας. Πρέπει να γί νει δεκτό ότι η π ολιτική της 
παρακινήσεως των υπαλλήλων να ε ντείνουν τις προσπάθειές το υς υπερβάσεως των ανα μενομένων 
επιδόσεων, πολιτική την οποία καθόρισε ο δ ιευθυντής της Ευρωπόλ στο π λαίσιο τ ης εξουσίας 
εκτιμήσεως που αν τλεί από το ά ρθρο 29 το υ Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού 
της Ευρωπόλ, είναι προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας.
4 ECLI:EU:F:2010 :121ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-43/09
VANHEUCKELOMκατάΕΥΡΩΠΟΛ
Εφόσον ο δ ιευθυντής δεν δ ιαθέτει εξουσία εκτιμήσεως κατά τ ην εφαρμογή το υ ά ρθρου 5, 
παράγραφος 1, της προαναφερθείσας αποφάσεως, αλλά πρέπει να τ ηρεί αυστηρά τα κριτήρια της εν 
λόγω δ ιατάξεως, ο δ ια των κριτηρίων α υτών π εριορισμό της εξουσίας το υ όσον αφορά τι ς 
μισθολογικές προαγωγές το υ π αρέχε ι τη δυ νατότητα να μ εριμνά ώ στε οι υ ποψηφιότητες να 
εξετάζονται με επιμέλεια, αντικειμενικότητα και τηρουμένης της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
(βλ. σκέψεις 59 κ αι 61 έως 63)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: Mausolf κατά Ευρωπόλ, προπαρατεθείσα, σκέψη 67