ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 20ΗΣ ΜΑΙΟΥ 1987. - ENITAL SPA ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 304/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02257



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός περί καταργήσεως των δεσμεύσεων που είχαν αναληφθεί ως προς τις τιμές στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ - Εισαγωγέας που δεν εισήγαγε τα επίδικα προϊόντα - Απαράδεκτο

( Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 173, παράγραφος 2 κανονισμός 3018/86 του Συμβουλίου )

Περίληψη

Η περίπτωση κανονισμού του Συμβουλίου περί καταργήσεως των δεσμεύσεων ως προς τις τιμές συγκεκριμένων προϊόντων που ανέλαβαν οι εξαγωγείς ορισμένων χωρών στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ δεν είναι δυνατό να αφορά καθ' οιονδήποτε τρόπο άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, εισαγωγέα, ο οποίος δεν ανέφερε ότι προέβη πράγματι σε εισαγωγές των οικείων προϊόντων προερχομένων από τις εν λόγω χώρες επομένως, προσφυγή ακυρώσεως του κανονισμού αυτού ασκούμενη από τον εν λόγω εισαγωγέα είναι απαράδεκτη .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 304/86,

Enital SpA, με έδρα το Μιλάνο ( Ιταλία ), εκπροσωπούμενη από τον Dino Ranieri, δικηγόρο στο Como, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt, 34, rue Philippe-II,

προσφεύγουσα,

κατά

Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Erik Stein, μέλος της νομικής του υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Joerg Kaeser, διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Adenauer, Kirchberg,

και

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Eugenio de March, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,

καθών,

που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου, της 30ής Σεπτεμβρίου 1986, και του κανονισμού 3019/86 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1986,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

συγκείμενο από τους Mackenzie Stuart, πρόεδρο, Y . Galmot, Κ . Κακούρη και F . Schockweiler, προέδρους τμήματος, G . Bosco, T . Koopmans, U . Everling, K . Bahlmann, R . Joliet, J . C . Moitinho de Almeida και G . C . Rodriguez Iglesias, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : J . L . da Cruz Vilaca

γραμματέας : P . Heim

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Δεκεμβρίου 1986, η εταιρία Enital SpA άσκησε, βάσει του άρθρου 173, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση :

- του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου, της 30ής Σεπτεμβρίου 1986, για την κατάργηση του κανονισμού περί αποδοχής των υποχρεώσεων που ανέλαβαν οι εισαγωγείς της Βουλγαρίας, Πολωνίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Ρουμανίας και Τσεχοσλοβακίας στα πλαίσια της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές των τυποποιημένων πολυφασικών ηλεκτρικών κινητήρων ισχύος μεγαλύτερης από 0,75 ΚW έως και 75 ΚW, καταγωγής των χωρών αυτών ( ΕΕ L 280, σ . 66 ),

και

- του κανονισμού 3019/86 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1986, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές των τυποποιημένων πολυφασικών ηλεκτρικών κινητήρων ισχύος μεγαλύτερης από 0,75 ΚW αλλά όχι μεγαλύτερης από 75 ΚW, καταγωγής Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας και Σοβιετικής 'Ενωσης ( ΕΕ L 280, σ . 68 ).

2 Η διαδικασία αντιντάμπινγκ, καρπός της οποίας υπήρξαν οι δύο επίδικοι κανονισμοί, κινήθηκε εκ νέου από την Επιτροπή το Νοέμβριο του 1985 ύστερα από αίτηση περί επανεξετάσεως των υποχρεώσεων ως προς τις τιμές που είχαν αποδεχτεί, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1982 και 1984, το Συμβούλιο και η Επιτροπή στο πλαίσιο των εισαγωγών ηλεκτροκινητήρων, προερχόμενων από τις προαναφερθείσες χώρες ( ΕΕ 1985, C 305, σ . 2 ).

3 Στο πλαίσιο της προηγηθείσας διαδικασίας αντιντάμπινγκ, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 2075/82, της 28ης Ιουλίου 1982 ( ΕΕ L 220, σ . 36 ), με τον οποίο, αφενός, αποδέχτηκε τις δεσμεύσεις σχετικά με τις τιμές των εξαγόντων από Βουλγαρία, Πολωνία, Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία και, αφετέρου, περάτωσε τη διαδικασία σχετικά με τις προερχόμενες από τις εν λόγω χώρες εισαγωγές και επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών των εν λόγω προϊόντων καταγωγής Σοβιετικής 'Ενωσης .

4 Με την απόφαση 84/189/ΕΟΚ, της 5ης Μαΐου 1984 ( ΕΕ L 95, σ . 28 ), η Επιτροπή αποδέχτηκε, ύστερα από αίτηση περί επανεξετάσεως του εν λόγω οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που υπέβαλε η εταιρία Energomachexport, την υποχρέωση που ανέλαβε η τελευταία να τηρήσει κατώτατες τιμές για τις εξαγωγές της . Κατόπιν αυτού, το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 1275/84, της 7ης Μαΐου 1984 ( ΕΕ L 123, σ . 22 ), για την κατάργηση των προαναφερθέντων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις ανωτέρω εισαγωγές .

5 Μετά το πέρας της διαδικασίας επανεξετάσεως των αντίστοιχων δεσμεύσεων, η Επιτροπή κατάργησε με τον κανονισμό 3019/86, της 30ής Σεπτεμβρίου 1986, την προαναφερθείσα απόφαση 84/189/ΕΟΚ, για την αποδοχή της δεσμεύσεως ως προς τις τιμές που είχε αναλάβει ο σοβιετικός εξαγωγέας, ενώ την ίδια ημέρα το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 3018/86, με τον οποίο καταργήθηκε ο παραπάνω κανονισμός 2075/82 σχετικά με την αποδοχή των δεσμεύσεων που ανέλαβαν οι εξάγοντες από Βουλγαρία, Πολωνία, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία . Με τον ίδιο κανονισμό 3019/86, η Επιτροπή επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές προϊόντων καταγωγής Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας και Σοβιετικής 'Ενωσης .

6 'Οπως προκύπτει από το φάκελο της δικογραφίας, η προσφεύγουσα είναι ιταλική εταιρία, η βασική εμπορική δραστηριότητα της οποίας συνίσταται, σύμφωνα με το καταστατικό της, στην εισαγωγή προϊόντων προελεύσεως Σοβιετικής 'Ενωσης . Περαιτέρω, το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο β ), του κανονισμού 3019/86 της Επιτροπής ανέφερε την προσφεύγουσα ως μία από τις εισαγωγικές εταιρίες για τις οποίες η έρευνα της Επιτροπής είχε αποδείξει ότι υπήρχε σύνδεσμος ή συμψηφιστικός διακανονισμός με τον προαναφερθέντα σοβιετικό εξαγωγέα κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2176/84 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1984, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ( ΕΕ L 201, σ . 1 ).

7 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Δεκεμβρίου 1986, η προσφεύγουσα εταιρία υπέβαλε αίτηση αναστολής εκτελέσεως των προαναφερθέντων κανονισμών 3018/86 του Συμβουλίου και 3019/86 της Επιτροπής, κατά το μέρος που την αφορούν, μέχρις ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της κυρίας προσφυγής . Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με Διάταξη του προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 1987 .

8 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Φεβρουαρίου 1987, το Συμβούλιο προέβαλε ένσταση απαραδέκτου κατά το άρθρο 91, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας, δεδομένου ότι η ασκηθείσα προσφυγή έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου . Προς στήριξη της ενστάσεώς του, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι ο επίδικος κανονισμός δεν αφορά άμεσα και ατομικά την προσφεύγουσα, η δραστηριότητα της οποίας συνίσταται ιδίως στο εμπόριο σοβιετικών βιομηχανικών προϊόντων . Πάντως, όπως προκύπτει από την ανάγνωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου, ο εν λόγω κανονισμός δεν αφορά τις εισαγωγές προελεύσεως Σοβιετικής 'Ενωσης .

9 Αντίθετα, η προσφεύγουσα εταιρία υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με το καταστατικό της, οι εμπορικές δραστηριότητές της δεν περιορίζονται στην εισαγωγή και εξαγωγή εμπορευμάτων προελεύσεως Σοβιετικής 'Ενωσης αλλ' εκτείνονται και στο εμπόριο προϊόντων καταγωγής άλλων χωρών .

10 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, στηριζόμενοι σε ταυτόσημες αιτιολογικές σκέψεις, οι κανονισμοί 3018/86 του Συμβουλίου και 3019/86 της Επιτροπής περατώνουν την αυτή διαδικασία επανεξετάσεως . Κατά συνέπεια, οι δύο επίδικες πράξεις συνιστούν, κατά την προσφεύγουσα, ενιαίο κανονισμό .

11 Το ζήτημα του παραδεκτού που ήγειρε το Συμβούλιο πρέπει να επιλυθεί βάσει του άρθρου 173, παράγραφος 2, της Συνθήκης, το οποίο εξαρτά το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως ασκούμενης από ιδιώτη από την προϋπόθεση ότι η προσβαλλόμενη πράξη, μολονότι έχει εκδοθεί ως κανονισμός, στην πραγματικότητα συνιστά απόφαση που τον αφορά άμεσα και ατομικά .

12 Επ' αυτού, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η μοναδική συνέπεια που απορρέει από τον κανονισμό 3018/86 του Συμβουλίου συνίσταται στην κατάργηση των δεσμεύσεων ως προς τις τιμές που ανέλαβαν στο πλαίσιο της προηγηθείσας διαδικασίας αντιντάμπινγκ οι εξάγοντες από Βουλγαρία, Πολωνία, Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία, προκειμένου να καταστεί δυνατό στην Επιτροπή να επιβάλει, με τον κανονισμό της 3019/86, προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ για τις μεταξύ άλλων εισαγωγές προελεύσεως των χωρών αυτών . Επομένως, ο κανονισμός 3018/86 του Συμβουλίου δεν αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Σοβιετικής 'Ενωσης .

13 Κατά συνέπεια, στην προκειμένη περίπτωση αρκεί η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν ανέφερε ότι προέβη πράγματι σε εισαγωγές των οικείων προϊόντων προελεύσεως μιας από τις πέντε χώρες που αναφέρει ο κανονισμός 3018/86 του Συμβουλίου, οπότε παρέλκει η εξέταση του ζητήματος του παραδεκτού της προσφυγής εισαγωγέα κατά της καταργήσεως απλώς και μόνο μιας δεσμεύσεως ως προς τις τιμές που ανέλαβε εξαγωγέας .

14 Από τα προηγηθέντα προκύπτει ότι ο κανονισμός 3018/86 του Συμβουλίου δεν αποτελεί για την προσφεύγουσα απόφαση που την αφορά άμεσα και ατομικά κατά το άρθρο 173, παράγραφος 2, της Συνθήκης .

15 Για τους λόγους αυτούς, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, στο μέτρο που αφορά την ακύρωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου, με την έκδοση Διατάξεως και χωρίς συζήτηση επί της ουσίας, σύμφωνα προς το άρθρο 95, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού διαδικασίας .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

16 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, όσον αφορά τους λόγους που επικαλείται και που συνίστανται στην ακύρωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου, πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει :

1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη στο μέτρο που αφορά την ακύρωση του κανονισμού 3018/86 του Συμβουλίου .

2 ) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο .

Λουξεμβούργο, 20 Μαΐου 1987 .