Υπόθεση T-317/02

Fédération des industries condimentaires de France (FICF) κ.λπ.

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Κοινή εμπορική πολιτική — Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) — Κανονισμός (EΚ) 3286/94 — Εμπόδια στο εμπόριο — Παρασκευασμένη μουστάρδα — Περάτωση της διαδικασίας έρευνας σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο — Κοινοτικό συμφέρον»

Απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2004

Περίληψη της αποφάσεως

1. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Καταγγελία ενώσεως επιχειρήσεων βάσει των κανόνων διεθνούς εμπορίου — Απόφαση της Επιτροπής περατώνουσα τη διαδικασία έρευνας — Δικαστικός έλεγχος

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 4)

2. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Σωρευτικές προϋποθέσεις

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρα 2 §§ 1 και 4 και 4 § 2)

3. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Κωλύματα στο εμπόριο— Περιεχόμενο

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 4)

4. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Δυσμενείς εμπορικές συνέπειες — Περιεχόμενο

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 4)

5. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Συμφέρον της Κοινότητας — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων — Δικαστικός έλεγχος — Όρια

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου)

6. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Συμφέρον της Κοινότητας — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Εκτίμηση η οποία έγινε στο στάδιο κινήσεως της διαδικασίας εξετάσεως — Έλλειψη επιπτώσεως στην εκτίμηση που γίνεται κατά το πέρας της διαδικασίας

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου)

7. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας — Προϋποθέσεις — Αναγκαιότητα υπάρξεως δυσμενών εμπορικών συνεπειών για τον καταγγέλλοντα παρά την ύπαρξη γενικού συμφέροντος της Κοινότητας — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 11 § 1)

8. Πράξεις των οργάνων — Αιτιολογία — Υποχρέωση — Περιεχόμενο — Απόφαση περατώνουσα διαδικασία εξετάσεως σχετικά με παρακώλυση εμπορίου

(Άρθρο 253 ΕΚ· κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 11 § 1)

9. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Διαδικασία εξετάσεως — Υποχρέωση πληροφορήσεως που βαρύνει τα θεσμικά όργανα — Περιεχόμενο

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 4)

10. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Διαδικασία εξετάσεως — Προθεσμία διαβιβάσεως της εκθέσεως σε περίπτωση «απλής ή κανονικής» έρευνας — Παράταση σε περίπτωση «περίπλοκης» εξετάσεως — Προθεσμία καθαρά ενδεικτικού χαρακτήρα — Υπέρβαση — Επιτρέπεται — Προϋπόθεση — Εύλογο χρονικό διάστημα

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 8)

11. Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά της παρακωλύσεως του εμπορίου — Διαδικασία εξετάσεως — Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως περατώνουσας τη διαδικασία κατόπιν της διαβουλεύσεως της συμβουλευτικής επιτροπής — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Όρια — Εύλογο χρονικό διάστημα

(Κανονισμός 3286/94 του Συμβουλίου, άρθρο 11 § 1)

1. Το άρθρο 4 του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ιδίως εκείνων που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), θέλησε να παράσχει τη δυνατότητα, ειδικότερα, σε κάθε ένωση που ενεργεί στο όνομα μιας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων της Κοινότητας, να προβάλει το δικαίωμα επικλήσεως των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε πολυμερή ή πλειομερή εμπορική συμφωνία, σε καταγγελία που υποβάλλει στην Επιτροπή, υπό τις προϋποθέσεις που διευκρινίζει ο εν λόγω κανονισμός, καθώς και να επικαλείται τις διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπουν οι διατάξεις του ίδιου αυτού κανονισμού. Το σύνολο των εγγυήσεων αυτών συνεπάγεται ότι ο καταγγέλλων, κατά την έννοια του άρθρου 4 του εν λόγω κανονισμού, δικαιούται να υποβάλει στον έλεγχο του Πρωτοδικείου απόφαση με την οποία η Επιτροπή περάτωσε τη διαδικασία έρευνας η οποία κινήθηκε κατόπιν της υποβολής της καταγγελίας του.

(βλ. σκέψη 41)

2. Κατά τον κανονισμό 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, η ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας βάσει των κανόνων του διεθνούς εμπορίου κατά εμποδίων στο εμπόριο, που θέσπισε ή διατήρησε τρίτη χώρα και τα οποία έχουν συνέπειες στην αγορά της τελευταίας, προϋποθέτει, τουλάχιστον, τη συγκέντρωση τριών σωρευτικών προϋποθέσεων, δηλαδή την ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο, όπως αυτά ορίζονται στον κανονισμό, την παρουσία δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές που προκύπτουν από τα εν λόγω εμπόδια και την ανάγκη δράσεως προς το συμφέρον της Κοινότητας. Όταν, στο πέρας μιας διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό 3286/94, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μια από τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις δεν συντρέχει, τα κοινοτικά όργανα δικαιούνται να θεωρήσουν ότι δεν συντρέχει λόγος να αναληφθεί μια τέτοια δράση.

(βλ. σκέψη 48)

3. Τα δύο στοιχεία που συνθέτουν τον ορισμό των εμποδίων στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου δηλαδή «οι πρακτικές επιβολής ή διατήρησης εκ μέρους τρίτης χώρας εμποδίων στο εμπόριο» και «το δικαίωμα αναλήψεως δράσεως» δεν μπορούν να χωριστούν τεχνικά. Πράγματι, τα εμπόδια στο εμπόριο, των οποίων η ύπαρξη μπορεί να προβληθεί για τους σκοπούς εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού, προϋποθέτει την ύπαρξη δικαιώματος αναλήψεως δράσεως που καθιερώνουν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου. Διαφορετική ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα εμπορικές πρακτικές που θεσπίζονται ή διατηρούνται από τρίτη χώρα να θεωρηθούν ως εμπόδια στο εμπόριο, παρ’ όλον ότι κανένα δικαίωμα προς ανάληψη δράσεως δεν καθιερώνεται από τους προαναφερθέντες κανόνες.

(βλ. σκέψεις 49, 53)

4. Από τον ορισμό των δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές που διαλαμβάνει το άρθρο 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, προκύπτει ότι με τον κανονισμό αυτόν γίνεται δεκτή η ύπαρξη σχέσεως αιτιότητας μεταξύ των συνεπειών για τις συναλλαγές που είναι παρούσες («προκαλούνται») ή είναι μελλοντικές («κίνδυνος να προκληθούν») και τα εμπόδια στο εμπόριο, όπως αυτά εξακριβώνονται υπό τις ειδικότερες περιστάσεις κάθε περιπτώσεως, κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού 3286/94.

Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από την έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, που διαλαμβάνει ότι ο μηχανισμός που θεσπίζει ο κανονισμός αυτός αποσκοπεί στο να καταστήσει δυνατόν να ζητείται από τα κοινοτικά όργανα να αντιδρούν στα εμπόδια στο εμπόριο εκ μέρους τρίτων χωρών «τα οποία προκαλούν» δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές, καθώς και από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, σχετικά με το περιεχόμενο της καταγγελίας, που επιβάλλει όπως η καταγγελία περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη των εμποδίων στο εμπόριο και με τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες «που απορρέουν από αυτά». Επιπροσθέτως, οι δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, πρέπει επίσης να επηρεάζουν σημαντικά είτε την οικονομία της Κοινότητας ή περιφέρειας είτε τον τομέα σχετικής οικονομικής δραστηριότητας της Κοινότητας.

(βλ. σκέψη 65)

5. Όταν ο κοινοτικός δικαστής επιλαμβάνεται προσφυγής περί ακυρώσεως που στρέφεται κατά αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία περατώθηκε, λόγω ελλείψεως κοινοτικού συμφέροντος, εξεταστική διαδικασία σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο που κινήθηκε κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ο δικαστικός έλεγχος για την εκτίμηση πολύπλοκων οικονομικών καταστάσεων που προϋποθέτει το ζήτημα αν το συμφέρον της Κοινότητας επιβάλλει την ανάληψη δράσεως πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση τηρήσεως των διαδικαστικών κανόνων, την ακρίβεια των πραγματικών περιστατικών που ελήφθησαν υπόψη για να γίνει η αμφισβητούμενη επιλογή, την έλλειψη πρόδηλης πλάνης στην εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή στην έλλειψη καταχρήσεως εξουσίας. Το εύρος του δικαστικού ελέγχου περιλαμβάνει επίσης την εξέταση της ελλείψεως νομικών σφαλμάτων.

(βλ. σκέψη 94)

6. Η εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας, που έγινε στο στάδιο της ενάρξεως της διαδικασίας έρευνας που προβλέπει ο κανονισμός 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, εμφανίζει, εκ φύσεως, προπαρασκευαστικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί έτσι να εξομοιώνεται με την εκτίμηση που πρέπει να γίνεται στο μεταγενέστερο στάδιο, δηλαδή μετά το πέρας της διαδικασίας έρευνας, κατά τη στιγμή που πρέπει να αποφασιστεί αν είναι αναγκαία η δράση προς το συμφέρον της Κοινότητας.

Πράγματι, διαφορετική ερμηνεία θα είχε ως συνέπεια, εφόσον η Επιτροπή αποφασίσει να κινήσει διαδικασία έρευνας, αυτομάτως θα ήταν υποχρεωμένη, στο στάδιο της αποφάσεως σχετικά με ενδεχόμενη δράση της Κοινότητας, να θεωρήσει τη δράση αυτή ως αναγκαία, στο μέτρο που οι άλλες νόμιμες προϋποθέσεις εφαρμογής του κανονισμού 3286/94 –δηλαδή η ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο και η ύπαρξη δυσμενών συνεπειών στις συναλλαγές που προκύπτουν από τα εμπόδια αυτά– πληρούνται, στερώντας έτσι την Επιτροπή από το περιθώριο εκτιμήσεως.

(βλ. σκέψεις 97-98)

7. Η Επιτροπή δεν παραβαίνει το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, όταν απαιτεί όπως η ενδεχόμενη δράση της Κοινότητας συνδέεται με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που οδήγησαν στη διαδικασία έρευνας και, μολονότι υπάρχει γενικό και μακροχρόνιο συμφέρον να δράσει στο μέλλον κατά των μελλοντικών παραβάσεων που μπορούν να προκύπτουν από την πρακτική των «επιλεκτικών κυρώσεων» που υιοθέτησε τρίτη χώρα, αποφασίζει να περατώσει τη διαδικασία έρευνας.

(βλ. σκέψη 120)

8. Από το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, προκύπτει ότι η απόφαση με την οποία περατούται η διαδικασία έρευνας, που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός, μπορεί να περιορίζει την αιτιολογία της στην υπόμνηση των κύριων συμπερασμάτων που προέκυψαν με την έκθεση σχετικά με την έρευνα, παραπέμποντας σ’ αυτήν, χωρίς να είναι αναγκαίο, λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η απόφαση αυτή, να επαναλαμβάνει το σύνολο των πραγματικών και νομικών στοιχείων που αναπτύσσονται στην έκθεση αυτή.

(βλ. σκέψη 132)

9. Ο κανονισμός 3286/94 που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, παρέχει στους καταγγέλλοντες, στους ενδιαφερόμενους εξαγωγείς και εισαγωγείς καθώς και στους αντιπροσώπους της ή των ενδιαφερομένων χωρών δικαίωμα πληροφορήσεως, που υπόκειται στις προϋποθέσεις του άρθρου 8, παράγραφος 4, στοιχεία α΄ και β΄, δικαίωμα το οποίο ειδικότερα πρέπει να συμβιβάζεται με την υποχρέωση των κοινοτικών οργάνων να τηρούν το επιχειρηματικό απόρρητο. Τα ίδια αυτά πρόσωπα μπορούν να ζητήσουν να ενημερωθούν σχετικά με τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που έχει προκύψει από τη διαδικασία έρευνας.

Ωστόσο, καμιά διάταξη του κανονισμού 3286/94 δεν επιβάλει στην Επιτροπή να διαβιβάσει στα πρόσωπα που αναφέρει το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού το προσχέδιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα προτού αυτή υποβληθεί στη συμβουλευτική επιτροπή, προκειμένου τα πρόσωπα αυτά να διατυπώσουν τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους προς το κοινοτικό όργανο, ούτε να πληροφορήσει τα πρόσωπα αυτά αυτεπαγγέλτως για τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που προκύπτει από τη διαδικασία έρευνας.

Αντιθέτως, το άρθρο 8, παράγραφος 4, στοιχεία α΄ και β΄, του κανονισμού 3286/94 επιβάλλει στα πρόσωπα που αναφέρει η διάταξη αυτή να υποβάλουν αίτηση παροχής πληροφοριών στην Επιτροπή. Το γεγονός ότι το δικαίωμα να ενημερωθούν ως προς τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που προκύπτει από τη διαδικασία έρευνας εξαρτάται από την προϋπόθεση –και τη μόνη προϋπόθεση– ότι οι προσφεύγοντες υποβάλλουν σχετική αίτηση στην Επιτροπή δεν θίγει, καθαυτή, την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, δεδομένου ότι η αίτηση αυτή δεν υπόκειται, επιπροσθέτως, σε καμιά ειδικότερη διατύπωση.

(βλ. σκέψεις 173, 175-176, 178)

10. Ενώ η υπέρβαση μιας επιτακτικής προθεσμίας συνεπάγεται την ακυρότητα κάθε πράξεως που εκδίδεται εκπρόθεσμα, η υπέρβαση μιας προθεσμίας καθαρά ενδεικτικής δεν μπορεί, καταρχήν, να συνεπάγεται την ακύρωση της εκδοθείσας εκπρόθεσμα πράξεως.

Η προβλεπόμενη προθεσμία των πέντε μηνών για την υποβολή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, που αναφέρει το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, είναι ενδεικτική.

Ως προς την επτάμηνη προθεσμία στην οποία αναφέρεται το ίδιο αυτό άρθρο, αυτή συνιστά αποκλειστικά, στην περίπτωση μιας αποκαλούμενης «περίπλοκης» έρευνας, την παράταση της αρχικής πεντάμηνης προθεσμίας που προβλέπεται στην περίπτωση μιας αποκαλούμενης «απλής ή κανονικής» έρευνας. Επομένως, στο μέτρο που η προθεσμία για τη διαβίβαση της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα είναι αποκλειστικά ενδεικτική στην περίπτωση έρευνας που χαρακτηρίζεται ως «απλή ή κανονική», δεν μπορεί να συμβαίνει διαφορετικά στην περίπτωση μιας έρευνας που χαρακτηρίζεται «περίπλοκη», εφόσον πρόκειται απλώς για παράταση της αρχικής προθεσμίας.

Πάντως, η Επιτροπή δεν μπορεί να καθυστερεί την υποβολή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα πέρα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι το γεγονός αυτό, πράγματι, είναι ικανό να συμβάλει στην καθυστέρηση εκδόσεως της αποφάσεως για την περάτωση της διαδικασίας έρευνας.

(βλ. σκέψεις 187-190)

11. Η σιωπή του κανονισμού 3286/94, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί ή άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, επί του ζητήματος της προθεσμίας εντός της οποίας η απόφαση για την περάτωση της διαδικασίας έρευνας πρέπει να εκδοθεί κατόπιν της διαβουλεύσεως της επιτροπής του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού, μπορεί να ερμηνευθεί ως διερμηνεύουσα τη βούληση του κοινοτικού νομοθέτη να αφήσει στην Επιτροπή ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να εκδοθεί μια τέτοια απόφαση, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των περιστάσεων κάθε περιπτώσεως, ειδικότερα των ενδεχομένων διαβημάτων στα οποία η Επιτροπή σχεδίαζε να προβεί προς τις αρχές του τρίτου ενδιαφερόμενου κράτους, προτού περατώσει τη διαδικασία έρευνας.

12. Πάντως, η αναγνώριση ενός τέτοιου περιθωρίου εκτιμήσεως δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή νομιμοποιείται να καθυστερήσει την έκδοση της αποφάσεως που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 πέρα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τις ειδικότερες περιστάσεις κάθε περιπτώσεως. Ένα τέτοιο όριο αποβλέπει, πράγματι, στην εκπλήρωση του καθήκοντος επιμελείας και της αρχής της χρηστής διοικήσεως που υπέχει η Επιτροπή.

(βλ. σκέψεις 198-199)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πρώτο πενταμελές τμήμα)

της 14ης Δεκεμβρίου 2004 ( )

«Κοινή εμπορική πολιτική – Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) – Κανονισμός (EΚ) 3286/94 – Εμπόδια στο εμπόριο – Παρασκευασμένη μουστάρδα – Περάτωση της διαδικασίας έρευνας σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο – Κοινοτικό συμφέρον»

Στην υπόθεση T-317/02,

Fédération des industries condimentaires de France (FICF), με έδρα το Παρίσι (Γαλλία),

Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort, με έδρα το Millau (Γαλλία),

Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne» (Cerafel), με έδρα το Morlaix (Γαλλία),

Comité national interprofessionnel des palmipèdes à foie gras (CIFOG), με έδρα το Παρίσι (Γαλλία),

εκπροσωπούμενες από τους O. Prost και Μ.-J. Jacquot, δικηγόρους,

προσφεύγουσες,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον P.-J. Kuijper και την G. Boudot, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/604/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2002, για την περάτωση των διαδικασιών έρευνας σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 3286/94 του Συμβουλίου, που συνίστανται στις εμπορικές πρακτικές που διατηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε σχέση με τις εισαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας (ΕΕ L 195, σ. 72),

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο πενταμελές τμήμα),

συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse και I. Labucka, δικαστές,

γραμματέας: H. Jung

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 14ης Σεπτεμβρίου 2004,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Νομικό πλαίσιο

1 Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 3286/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ιδίως αυτών που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) (ΕΕ L 349, σ. 71), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 356/95 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1995 (ΕΕ L 41, σ. 3) (στο εξής: κανονισμός 3286/94), προβλέπει:

«Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλίσει την άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ιδίως εκείνων που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, οι οποίοι, υπό τον όρο ότι συμβιβάζονται με τις ισχύουσες διεθνείς υποχρεώσεις και διαδικασίες, αποσκοπούν στην:

[…]

β) αντιμετώπιση των εμποδίων στο εμπόριο που έχουν συνέπειες για την αγορά τρίτης χώρας, με σκοπό την απάλειψη των δυσμενών συνεπειών για το εμπόριο που προκαλούνται από αυτά.

Οι διαδικασίες αυτές εφαρμόζονται ειδικότερα για την κίνηση και την επακόλουθη διεξαγωγή και περάτωση των διεθνών διαδικασιών επίλυσης διαφορών στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής.»

2 Το άρθρο 2 του κανονισμού 3286/94 ορίζει:

«1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως “εμπόδια στο εμπόριο” νοούνται οι πρακτικές επιβολής ή διατήρησης εκ μέρους τρίτης χώρας εμποδίων στο εμπόριο, ως προς τα οποία οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου αναγνωρίζουν δικαίωμα δράσης. Τέτοιο δικαίωμα δράσης υπάρχει όταν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου είτε απαγορεύουν ρητά κάποια πρακτική είτε παρέχουν σε άλλο μέρος που θίγεται από την εν λόγω πρακτική το δικαίωμα να ζητήσει την εξάλειψη του αποτελέσματός της.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, και με την επιφύλαξη της παραγράφου 8, “τα δικαιώματα της Κοινότητας” είναι τα δικαιώματα διεθνούς εμπορίου των οποίων αυτή απολαύει στο πλαίσιο των κανόνων διεθνούς εμπορίου. Οι “κανόνες διεθνούς εμπορίου” δε, είναι καταρχήν αυτοί που θεσπίζονται υπό την αιγίδα του ΠΟΕ που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα της συμφωνίας για τον ΠΟΕ, αλλά είναι δυνατό να περιλαμβάνονται και σε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία της οποίας η Κοινότητα αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος και η οποία θεσπίζει κανόνες που ισχύουν στο εμπόριο μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών.

[…]

4. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, ως “δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές” νοούνται εκείνες οι οποίες προκαλούνται ή υπάρχει κίνδυνος να προκληθούν, ως προς κάποιο προϊόν ή υπηρεσία, από εμπόδιο στο εμπόριο εις βάρος κοινοτικών επιχειρήσεων στην αγορά οποιασδήποτε τρίτης χώρας και οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την οικονομία της Κοινότητας ή περιφέρειας της Κοινότητας ή τον τομέα σχετικής οικονομικής δραστηριότητας. Το γεγονός ότι καταγγέλλων υφίσταται τέτοιες δυσμενείς συνέπειες δεν αρκεί από μόνο του για να δικαιολογήσει την ανάληψη οποιασδήποτε δράσης εκ μέρους των οργάνων της Κοινότητας.

[…]»

3 Το άρθρο 4 του κανονισμού 3286/94 προβλέπει:

«1. Κάθε κοινοτική επιχείρηση, καθώς και κάθε ένωση, είτε διαθέτει είτε όχι νομική προσωπικότητα, η οποία ενεργεί εξ ονόματος μιας ή περισσοτέρων κοινοτικών επιχειρήσεων και η οποία θεωρεί ότι οι εν λόγω κοινοτικές επιχειρήσεις έχουν υποστεί δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες λόγω εμποδίων στο εμπόριο που επηρεάζουν την αγορά τρίτης χώρας, δύναται να υποβάλει γραπτή καταγγελία. Η καταγγελία αυτή, ωστόσο, γίνεται αποδεκτή μόνον αν η προβαλλόμενη ως εμπόδιο στις συναλλαγές συμπεριφορά αποτελεί το αντικείμενο δικαιώματος δράσης που θεσπίζεται από κανόνες διεθνούς εμπορίου οι οποίοι περιλαμβάνονται σε πολυμερή ή πλειομερή εμπορική συμφωνία.

2. Η καταγγελία πρέπει να περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη των εμποδίων στο εμπόριο και με τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες που απορρέουν από αυτά. Οι δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές πρέπει να αποδεικνύονται βάσει του επεξηγηματικού πίνακα παραγόντων που αναφέρεται στο άρθρο 10, όπου τυγχάνει εφαρμογής.»

4 Το άρθρο 5 του κανονισμού 3286/94, με επικεφαλίδα: «Διαδικασίες που ισχύουν για την καταγγελία», έχει ως εξής:

«1. Η καταγγελία υποβάλλεται στην Επιτροπή, η οποία αποστέλλει αντίγραφό της στα κράτη μέλη.

2. Η καταγγελία είναι δυνατό να ανακληθεί, οπότε χωρεί περάτωση της διαδικασίας, εκτός αν τυχόν περάτωση της διαδικασίας δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Κοινότητας.

3. Όταν, μετά από διαβουλεύσεις, καθίσταται σαφές ότι η καταγγελία δεν συνοδεύεται από επαρκή αποδεικτικά στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν την έναρξη έρευνας, ο καταγγέλλων ενημερώνεται σχετικά.

4. Σε περίπτωση που έχει υποβληθεί καταγγελία βάσει του άρθρου 3 ή 4 η Επιτροπή αποφασίζει το ταχύτερο δυνατόν σχετικά με την κίνηση κοινοτικής εξεταστικής διαδικασίας· η σχετική απόφαση πρέπει υπό κανονικές συνθήκες να λαμβάνεται εντός 45 ημερών από την υποβολή της καταγγελίας. Η προθεσμία αυτή είναι δυνατό να αναστέλλεται μετά από αίτηση ή με τη συγκατάθεση του καταγγέλλοντος, προκειμένου να καταστεί δυνατή η προσκόμιση συμπληρωματικών πληροφοριακών στοιχείων, τα οποία ενδεχομένως απαιτούνται για τη διεξοδική αξιολόγηση της βασιμότητας των ισχυρισμών του καταγγέλλοντος.»

5 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 αναφέρει:

«Για τις διαβουλεύσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συστήνεται συμβουλευτική επιτροπή (στο εξής: “επιτροπή”), η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους κάθε κράτους μέλους υπό την προεδρία εκπροσώπου της Επιτροπής.»

6 Το άρθρο 8 του κανονισμού 3286/94 προβλέπει:

«1. Όταν, μετά από διαβουλεύσεις, έχει καταστεί σαφές στην Επιτροπή ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία τα οποία δικαιολογούν την έναρξη εξεταστικής διαδικασίας και ότι αυτή επιβάλλεται από το συμφέρον της Κοινότητας, η Επιτροπή ενεργεί ως εξής:

α) ανακοινώνει την έναρξη εξεταστικής διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· στην ανακοίνωση αυτή διευκρινίζεται το προϊόν ή η υπηρεσία, καθώς και οι χώρες τις οποίες αφορά η διαδικασία, παρουσιάζονται περιληπτικά τα προσκομισθέντα πληροφοριακά στοιχεία και ορίζεται ότι κάθε χρήσιμη πληροφορία πρέπει να γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή· επίσης καθορίζεται η προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι δύνανται να ζητήσουν να γίνουν δεκτοί σε ακρόαση από την Επιτροπή κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 5·

β) ειδοποιεί επίσημα τους εκπροσώπους της χώρας ή των χωρών τις οποίες αφορά η διαδικασία, με τις οποίες είναι δυνατό, όταν συντρέχει λόγος, να διεξάγονται διαβουλεύσεις·

γ) διεξάγει την εξέταση σε επίπεδο Κοινότητας, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

[…]

4. α) Οι καταγγέλλοντες και οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς, καθώς και οι εκπρόσωποι της ή των κυριοτέρων ενδιαφερομένων χωρών δύνανται να λαμβάνουν γνώση όλων των πληροφοριακών στοιχείων που έχουν τεθεί στη διάθεση της Επιτροπής, πλην των εγγράφων εσωτερικής χρήσης της Επιτροπής και των κατά τόπους διοικητικών υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω πληροφοριακά στοιχεία έχουν χρησιμότητα για την προστασία των συμφερόντων τους, δεν είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 9 και χρησιμοποιούνται από την Επιτροπή στο πλαίσιο της εξεταστικής διαδικασίας. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα απευθύνουν γραπτή αίτηση στην Επιτροπή, στην οποία προσδιορίζουν τα ζητούμενα πληροφοριακά στοιχεία·

β) οι καταγγέλλοντες και οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς, καθώς και οι εκπρόσωποι της ή των κυριότερων ενδιαφερομένων χωρών δύνανται να ζητούν να ενημερωθούν σχετικά με τα βασικά πραγματικά περιστατικά και με το σκεπτικό που έχει προκύψει από την εξεταστική διαδικασία.

5. Η Επιτροπή έχει την ευχέρεια να δεχθεί τους ενδιαφερόμενους σε ακρόαση. Οφείλει να το πράξει, αν εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην ανακοίνωση που έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οι ενδιαφερόμενοι έχουν ζητήσει γραπτώς να γίνουν δεκτοί σε ακρόαση και παράλληλα αποδεικνύουν ότι συγκαταλέγονται στα μέρη που ενδιαφέρονται κατ’ εξοχήν για την έκβαση της διαδικασίας.

[…]

8. Μετά την περάτωση της έρευνας, η Επιτροπή υποβάλλει σχετική έκθεση στην επιτροπή. Η έκθεση πρέπει υπό κανονικές συνθήκες να υποβάλλεται εντός πέντε μηνών από την ανακοίνωση της έναρξης της διαδικασίας, εκτός αν η εξέταση χαρακτηρίζεται από τέτοια περιπλοκότητα, ώστε να δικαιολογείται η παράταση από την Επιτροπή της εν λόγω προθεσμίας στους επτά μήνες.»

7 Το άρθρο 10 του κανονισμού 3286/94, σχετικά με την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων, ορίζει:

«[…]

4. Όταν υποστηρίζεται ότι υπάρχουν δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, η Επιτροπή εξετάζει τον αντίκτυπο των εν λόγω δυσμενών συνεπειών για την οικονομία της Κοινότητας ή μιας περιφέρειας της Κοινότητας ή για δεδομένο τομέα οικονομικής δραστηριότητας στην Κοινότητα. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή δύναται να λάβει υπόψη, ανάλογα με την περίπτωση, ορισμένους παράγοντες όπως αυτοί που απαριθμούνται στις παραγράφους 1 και 2. Δυσμενείς συνέπειες είναι δυνατό να δημιουργηθούν, μεταξύ άλλων, σε περιπτώσεις που παρακωλύονται, παρεμποδίζονται, ή εκτρέπονται εμπορικά ρεύματα όσον αφορά κάποιο προϊόν ή υπηρεσία λόγω κάποιου εμποδίου στο εμπόριο ή λόγω καταστάσεων κατά τις οποίες εμπόδια στο εμπόριο θίγουν σημαντικά την προμήθεια ή την εισροή (π.χ. μερών ή συστατικών ή πρώτων υλών) σε κοινοτικές επιχειρήσεις. Όταν υποστηρίζεται ότι υπάρχει κίνδυνος για τη δημιουργία δυσμενών συνεπειών, η Επιτροπή επίσης εξετάζει αν είναι δυνατό να προβλεφθεί η πιθανότητα εξέλιξης τέτοιας κατάστασης σε πραγματικές δυσμενείς συνέπειες για το εμπόριο.

Κατά την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις διατάξεις, τις αρχές ή την πρακτική που διέπουν το δικαίωμα λήψης μέτρων βάσει των εφαρμοστέων διεθνών εμπορικών κανόνων, για τους οποίους γίνεται λόγος στο άρθρο 2 παράγραφος 1.

[…]»

8 Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94:

«Όταν από την εξεταστική διαδικασία έχει προκύψει ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν επιβάλλουν τη λήψη οιουδήποτε μέτρου, η διαδικασία περατούται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14.»

9 Το άρθρο 12 του κανονισμού 3286/94 προβλέπει:

«1. Εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα πραγματικά και νομικά δεδομένα της υπόθεσης είναι τέτοια, ώστε ενδεχομένως να μην είναι επιβεβλημένη η διεξαγωγή εξεταστικής διαδικασίας, όταν από τη διεξαχθείσα εξεταστική διαδικασία προκύπτει ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας υπαγορεύουν τη λήψη μέτρων προκειμένου να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων διεθνούς εμπορίου, με σκοπό την εξάλειψη της ζημίας ή των δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών που απορρέουν από εμπόδια στο εμπόριο που επιβάλλονται ή διατηρούνται από τρίτες χώρες, τότε αποφασίζονται τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13.

[…]»

10 Το άρθρο 14 του κανονισμού 3286/94 ορίζει:

«1. Όταν γίνεται επίκληση της διαδικασίας που προβλέπεται από το παρόν άρθρο, η υπόθεση υποβάλλεται στην επιτροπή από τον πρόεδρό της.

2. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο της προς λήψη απόφασης. Η επιτροπή συζητεί την υπόθεση εντός προθεσμίας που καθορίζει ο πρόεδρος, ανάλογα με το επείγον της υπόθεσης.

3. Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση, την οποία ανακοινώνει στα κράτη μέλη και η οποία αρχίζει να ισχύει μετά από διάστημα δέκα ημερών, υπό την προϋπόθεση ότι κατά το χρονικό αυτό διάστημα κανένα κράτος μέλος δεν έχει παραπέμψει την υπόθεση στο Συμβούλιο.

4. Το Συμβούλιο δύναται, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους και με ειδική πλειοψηφία, να τροποποιήσει την απόφαση της Επιτροπής.

5. Η απόφαση της Επιτροπής αρχίζει να ισχύει μετά την πάροδο τριάντα ημερών, εφόσον το Συμβούλιο δεν λάβει σχετική απόφαση εντός του εν λόγω χρονικού διαστήματος, το οποίο θεωρείται ότι αρχίζει από την ημέρα παραπομπής της υπόθεσης στο Συμβούλιο.»

Ιστορικό της διαφοράς

11 Μεταξύ 1981 και 1996, το Συμβούλιο εξέδωσε διάφορες οδηγίες στο πλαίσιο του αγώνα κατά της χρήσεως ορισμένων ουσιών με ορμονικό αποτέλεσμα στη διατροφή των ζώων, προκειμένου ειδικότερα να διασφαλίσει την υγεία των ανθρώπων.

12 Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (στο εξής: Ηνωμένες Πολιτείες) κίνησαν ενώπιον των οργάνων της ΠΟΕ διαδικασία προς διακανονισμό των διαφορών που απέβλεπε στην αμφισβήτηση της συμφωνίας των κοινοτικών διατάξεων προς τους κανόνες του οργανισμού αυτού.

13 Στις 18 Αυγούστου 1997, μια ειδική ομάδα αναγνώρισε ότι αυτή η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση ήταν αντίθετη προς τους κανόνες της ΠΟΕ.

14 Στις 16 Ιανουαρίου 1998, το δευτεροβάθμιο δικαιοδοτικό όργανο υιοθέτησε έκθεση επιβεβαιώνουσα την απόφαση αυτή.

15 Κατόπιν της υιοθετήσεως της εκθέσεως αυτής από το όργανο επιλύσεως διαφορών (στο εξής: ΟΕΔ) στις 13 Φεβρουαρίου 1998, η λήξη της προθεσμίας προς εναρμόνιση της κοινωνικής κανονιστικής ρυθμίσεως προς τους κανόνες της ΠΟΕ καθορίστηκε, με διαιτητική απόφαση, στις 13 Μαΐου 1999.

16 Επειδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν τροποποίησε την κανονιστική της ρύθμιση εντός της ταχθείσας προθεσμίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζήτησαν, στις 3 Ιουνίου 1999, από το ΟΕΔ την άδεια να αναστείλουν τις δασμολογικές παραχωρήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 2, του μνημονίου συμφωνίας σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες που διέπουν την επίλυση των διαφορών, που προσαρτήθηκε στη συμφωνία για την ίδρυση του ΠΟΕ (στο εξής: μνημόνιο συμφωνίας), για το ετήσιο ποσό των 202 εκατομμυρίων δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών (USD). Συγχρόνως, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέβαλαν κατάλογο προϊόντων, μεταξύ των οποίων η παρασκευασμένη μουστάρδα, για τα οποία ήταν δυνατό να ανασταλούν οι δασμολογικές παραχωρήσεις.

17 Κατόπιν της διαιτητικής αποφάσεως της 12ης Ιουλίου 1999 σχετικά με το συνολικό ποσό της αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων, το ΟΕΔ επέτρεψε, στις 26 Ιουλίου 1999, στις Ηνωμένες Πολιτείες να αναστείλουν τις εν λόγω παραχωρήσεις για ποσό 116,8 εκατομμυρίων USD για ένα έτος και να επιβάλουν πρόσθετο δασμό 100 % επί ορισμένου αριθμού προϊόντων προελεύσεως κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μεταξύ των οποίων η παρασκευασμένη μουστάρδα. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να μην εφαρμόσουν την αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων στα προϊόντα προελεύσεως Ηνωμένου Βασιλείου.

18 Στις 7 Ιουνίου 2001, η Fédération des industries condimentaires de France (στο εξής: FICF ή καταγγέλλουσα), η οποία είχε ως μέλη τους κυριότερους Γάλλους παραγωγούς παρασκευασμένης μουστάρδας, υπέβαλε καταγγελία ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού 3286/94.

19 Η καταγγελία αυτή διευκρίνιζε ειδικότερα ότι η επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών αντιποίνων ήταν αντίθετη προς το άρθρο 22 του μνημονίου συμφωνίας, υπό την έννοια ότι τα μέτρα αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων που επέτρεψε το ΟΕΔ μπορούσαν να εφαρμοστούν μόνο κατά του «ενδιαφερόμενου μέλους», το οποίο είχε καταδικαστεί προηγουμένως, στην προκειμένη περίπτωση η Ευρωπαϊκή Κοινότητα στο σύνολό της, και όχι μόνον έναντι ορισμένων κρατών μελών. Η καταγγελία ανέφερε επίσης ότι τα εμπόδια στο εμπόριο που δημιούργησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεπάγονταν δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, επί των εξαγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας των επιχειρήσεων μελών της FICF, και ότι ήταν προς το συμφέρον της Κοινότητας να κινήσει διαδικασία κατά των αμερικανικών μέτρων, σύμφωνα με τον κανονισμό 3286/94.

20 Υπό το φως των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η καταγγέλλουσα, η Επιτροπή δημοσίευσε, την 1η Αυγούστου 2001, ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας εξετάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού 3286/94, όσον αφορά την ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο, τα οποία συνίστανται σε εμπορικές πρακτικές που διατηρούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στις εισαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας (ΕΕ 2001, C 215, σ. 2).

21 Η ανακοίνωση αυτή διευκρίνισε, στο σημείο 2 αυτής, ότι «η εξέταση την οποία αρχίζει η Επιτροπή μπορεί επίσης να καλύψει και άλλα προϊόντα που φαίνεται ότι επηρεάζονται κατά τον ίδιο τρόπο με την παρασκευασμένη μουστάρδα, ιδιαίτερα εκείνα για τα οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία θα αναγγελθούν εντός προθεσμί[ας] [τριάντα ημερών από τη δημοσίευση της ανακοινώσεως], θα προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία ότι εφαρμόζονται οι καταγγελλόμενες πρακτικές».

22 Αρκετές επαγγελματικές οργανώσεις αναγγέλθηκαν στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας, μεταξύ των οποίων οι Comité national interprofessionnel des palmipèdes à foie gras, Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort και Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne». Κατόπιν αυτής της εκδηλώσεως ενδιαφέροντος, η Επιτροπή, κατ’ εφαρμογήν του σημείου 2 της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας, αποφάσισε να επεκτείνει τη διαδικασία έρευνας στο φουαγκρά (foie gras), στο τυρί roquefort και στα ασκαλώνια.

23 Στις 6 Μαρτίου 2002, μετά το πέρας της έρευνάς της, η Επιτροπή πληροφόρησε την επιτροπή του άρθρου 7 του κανονισμού 3286/94 ως προς τα συμπεράσματα της έρευνάς της και στη συνέχεια της διαβίβασε την έκθεση σχετικά με την έρευνα στις 27 Μαρτίου 2002. Η έκθεση αυτή πρότεινε την περάτωση της διαδικασίας.

24 Στις 23 Απριλίου 2002, η Επιτροπή απηύθυνε στον νομικό σύμβουλο της FICF μια μη εμπιστευτική έκθεση σχετικά με την έρευνα. Με το έγγραφό της, η Επιτροπή διευκρίνιζε ότι η επιτροπή του άρθρου 7 του κανονισμού 3286/94 είχε εγκρίνει την πρόταση περί περατώσεως της διαδικασίας και, κατά συνέπεια, η σχετική απόφαση θα δημοσιευόταν προσεχώς στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

25 Με έγγραφο της 17ης Μαΐου 2002, ένας από τους νομικούς συμβούλους της FICF ανέφερε παραλαβή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα. Με το έγγραφο αυτό, διατύπωνε την έκπληξή του σχετικά με το χρονικό διάστημα που παρήλθε προκειμένου η Επιτροπή να του απευθύνει αυτήν την έκθεση και να εκδώσει τη μελλοντική απόφαση στην υπόθεση αυτή. Σημειώνοντας το γεγονός που ανέφερε η Επιτροπή στο από 23 Απριλίου 2002 έγγραφό της, ότι δηλαδή θα εκδοθεί προσεχώς απόφαση, ο νομικός σύμβουλος της FICF κατέληξε στο ότι η Επιτροπή δεν πρόσφερε στην καταγγέλλουσα δικαίωμα απαντήσεως, πρακτική η οποία ήταν κατ’ αυτόν αντίθετη προς τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας.

26 Με την απάντησή της στο έγγραφο αυτό, στις 4 Ιουνίου 2002, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι είχε τηρήσει πλήρως τις διατάξεις του κανονισμού 3286/94, ειδικότερα το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 8. Συναφώς, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η καταγγέλλουσα δεν της είχε υποβάλει ποτέ αίτηση, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94. Η Επιτροπή υπέμνησε επίσης ότι τηρούσε τακτικά ενήμερη την καταγγέλλουσα ως προς την εξέλιξη της υποθέσεως και ότι αυτή γνώριζε το πέρας της διαδικασίας έρευνας πολύ πριν την ημερομηνία της επίσημης διαβιβάσεως της σχετικής εκθέσεως.

27 Στις 6 Ιουνίου 2002, η Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne» απηύθυνε έγγραφο στην Επιτροπή με το οποίο διατύπωνε καταρχάς την έκπληξή της επειδή δεν έλαβε απευθείας την έκθεση σχετικά με την έρευνα, που της είχε διαβιβασθεί μέσω των νομικών της συμβούλων. Εν συνεχεία εξέφρασε τη διαφωνία της με την ανακοινωθείσα περάτωση της διαδικασίας έρευνας και, τέλος, θεωρούσε ότι η ανακοίνωση για την προσεχή έκδοση της αποφάσεως για την περάτωση της διαδικασίας έρευνας δεν της επέτρεπαν να ασκήσει το δικαίωμά της να απαντήσει στα συμπεράσματα που περιλαμβάνονταν στην έκθεση σχετικά με την έρευνα.

28 Στις 7 Ιουνίου 2002, η Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort απηύθυνε έγγραφο στην Επιτροπή ουσιαστικά ταυτόσημο με εκείνο που απέστειλε η Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne».

29 Με έγγραφα της 14ης Ιουνίου 2002, η Επιτροπή απέστειλε μια μη εμπιστευτική έκθεση σχετικά με την έρευνα στην Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort και στην Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne», ενώ συγχρόνως τους υπενθύμιζε ότι αυτές οι επαγγελματικές οργανώσεις είχαν παρέμβει αποκλειστικά στη διαδικασία έρευνας ως ενδιαφερόμενα μέρη, λόγος για τον οποίο η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι δεν όφειλε να τους διαβιβάσει απευθείας την έκθεση σχετικά με την έρευνα, η οποία, άλλωστε, ήταν δημόσιο έγγραφο. Με τα έγγραφά της, η Επιτροπή ανέφερε επίσης ότι, εν πάση περιπτώσει, είχε τηρήσει τις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 και οι νομικοί σύμβουλοι των δύο οργανώσεων ενημερώνονταν τακτικά για την εξέλιξη της υποθέσεως και γνώριζαν το πέρας της διαδικασίας έρευνας πολύ πριν την επίσημη διαβίβαση της σχετικής εκθέσεως. Τέλος, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι η απόφαση να περατώσει τη διαδικασία έρευνας θα εκδιδόταν προσεχώς.

30 Στις 9 Ιουλίου 2002, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 2002/604/ΕΚ για την περάτωση των διαδικασιών εξέτασης σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, που συνίστανται στις εμπορικές πρακτικές που διατηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σχέση με τις εισαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας (ΕΕ L 195, σ. 72, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Ιουλίου 2002.

31 Στην αιτιολογική σκέψη 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η Επιτροπή παρατηρεί:

«Η διαδικασία [έρευνας] οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οι υποτιθέμενες δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες δεν φαίνεται να προκύπτουν από τα εμπόδια στο εμπόριο που αναφέρονται στην καταγγελία, δηλαδή από την πρακτική των ΗΠΑ να εφαρμόζει επιλεκτικά την άρση των παραχωρήσεων εναντίον ορισμένων αλλά όχι όλων των κρατών μελών («επιλεκτικές κυρώσεις»). Στην πραγματικότητα, από την έρευνα δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η εφαρμογή της άρσης των παραχωρήσεων και στο Ηνωμένο Βασίλειο θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες ευκαιρίες εξαγωγών για τον καταγγέλλοντα για παρασκευασμένη μουστάρδα στην αγορά των ΗΠΑ. Συνεπώς, σύμφωνα με τον κανονισμό, εκτός από τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες που οφείλονται στην άρση των παραχωρήσεων που επιτρέπονται και εφαρμόζονται νόμιμα από τις ΗΠΑ βάσει της συμφωνίας του ΠΟΕ, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι άλλες δυσμενείς συνέπειες οφείλονται στα εμπόδια στο εμπόριο, βάσει των ισχυρισμών του καταγγέλλοντα. Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 11 [του κανονισμού 3286/94], η διαδικασία [έρευνας] έδειξε ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν απαιτούν τη λήψη ειδικών μέτρων κατά των υποτιθέμενων εμποδίων στο εμπόριο, βάσει του κανονισμού.»

32 Κατά συνέπεια, η Επιτροπή, με το μόνο άρθρο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αποφάσισε να περατώσει τη διαδικασία έρευνας που κίνησε την 1η Αυγούστου 2001.

Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων

33 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 6 Οκτωβρίου 2002, οι FICF, Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort, Comité national interprofessionnel des palmipèdes à foie gras και Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne» (στο εξής: προσφεύγουσες) άσκησαν την παρούσα προσφυγή.

34 Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 14 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου και κατόπιν προτάσεως του πρώτου τμήματος, το Πρωτοδικείο αποφάσισε, αφού άκουσε τους διαδίκους σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού αυτού, να παραπέμψει την εκδίκαση της υποθέσεως ενώπιον ενός διευρυμένου δικαστικού σχηματισμού.

35 Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία και, στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, κάλεσε τους διαδίκους να απαντήσουν σε ορισμένα ερωτήματα και να προσκομίσουν ορισμένα έγγραφα.

36 Οι διάδικοι αγόρευσαν και ανέπτυξαν τις απαντήσεις τους στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά τη συνεδρίαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2004.

37 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,

– να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

38 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:

– να απορρίψει την προσφυγή,

– να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.

Επί του παραδεκτού

39 Χωρίς να προβάλει ένσταση απαραδέκτου της παρούσας προσφυγής, η Επιτροπή περιόρισε ωστόσο τα υπομνήματά της στην κατάσταση της FICF, μόνης οργανώσεως που υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού 3286/94, αποκλειομένης της καταστάσεως των λοιπών επαγγελματικών οργανώσεων οι οποίες παρενέβησαν στη διαδικασία έρευνας ως ενδιαφερόμενα μέρη.

40 Συναφώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι οι προσφεύγουσες άσκησαν μία και μόνον προσφυγή. Όμως, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι, προκειμένου για μία και μόνον προσφυγή, εφόσον διαπιστωθεί το παραδεκτό αυτής έναντι ενός μόνον προσφεύγοντος δεν χρειάζεται να εξετασθεί η νομιμοποίηση των λοιπών προσφευγόντων, αφού αρκεί ότι ο ένας τουλάχιστον από τους προσφεύγοντες πληροί τους όρους που διαλαμβάνει το άρθρο 230 ΕΚ (βλ. υπό το πνεύμα αυτό, απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 1993, C-313/90, CIRFS κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. I-1125, σκέψη 31· αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 27ης Απριλίου 1995, Τ-12/93, CCE de Vittel κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. II-1247, σκέψη 44, και της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, T-374/94, T-375/94, T-384/94 και T-388/94, European Night Services κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-3141, σκέψη 61).

41 Επιβάλλεται όμως να διευκρινισθεί ότι το άρθρο 4 του κανονισμού 3286/94 θέλησε να παράσχει τη δυνατότητα, ειδικότερα, σε κάθε ένωση που ενεργεί στο όνομα μιας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων της Κοινότητας, όπως, στην προκειμένη περίπτωση, η FICF, στο όνομα των γάλλων παραγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας, να προβάλει το δικαίωμα επικλήσεως των κανόνων διεθνούς εμπορίου, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε πολυμερή ή πλειομερή εμπορική συμφωνία, σε καταγγελία που υποβάλλει στην Επιτροπή, υπό τις προϋποθέσεις που διευκρινίζει ο εν λόγω κανονισμός, καθώς και να επικαλείται τις διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπουν οι διατάξεις του ίδιου αυτού κανονισμού. Το σύνολο των εγγυήσεων αυτών συνεπάγεται ότι ο καταγγέλλων, κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 3286/94, δικαιούται να υποβάλει στον έλεγχο του Πρωτοδικείου απόφαση με την οποία η Επιτροπή περάτωσε τη διαδικασία έρευνας η οποία κινήθηκε κατόπιν της υποβολής της καταγγελίας του.

42 Η FICF, επομένως, η οποία υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού 3286/94, νομιμοποιείται να προσβάλει τη βαλλόμενη απόφαση ενώπιον του Πρωτοδικείου και, κατά συνέπεια, εφόσον πρόκειται για μία και μόνον προσφυγή, δεν συντρέχει λόγος να εξετασθεί η ενεργητική νομιμοποίηση των λοιπών προσφευγουσών.

Επί της ουσίας

43 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους προς στήριξη της προσφυγής τους. Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 3286/94· ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94· ο τρίτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94· ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94· ο πέμπτος λόγος αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως· ο έκτος λόγος στηρίζεται στα προφανή σφάλματα κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, και του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94· ο έβδομος λόγος αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας· τέλος, ο όγδοος λόγος στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 και στην παράβαση του καθήκοντος επιμελείας της Επιτροπής.

Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94

Επιχειρήματα των διαδίκων

44 Κατά τις προσφεύγουσες, ο ορισμός των «εμποδίων στο εμπόριο», όπως προκύπτει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, στηρίζεται σε δύο σαφώς εξακριβωμένα και αδιάρρηκτα στοιχεία, δηλαδή ένα πραγματικό στοιχείο («οι πρακτικές επιβολής ή διατήρησης εκ μέρους τρίτης χώρας εμποδίων στο εμπόριο») και ένα «στοιχείο παρανομίας» («το δικαίωμα δράσης» που αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα). Όμως, κατά την άποψη των προσφευγουσών, η προσβαλλόμενη απόφαση περιόρισε τον ορισμό αυτό μόνο στο στοιχείο της παρανομίας, δηλαδή στην «επιλεκτική» εφαρμογή εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών της αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων. Κατά τις προσφεύγουσες, η προσέγγιση που υιοθέτησε η Επιτροπή παραβαίνει όχι μόνον το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, αλλά αλλοιώνει επίσης το περιεχόμενο της καταγγελίας που υπέβαλε η FICF και την ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας έρευνας. Αντίθετα προς ό,τι φαίνεται να διατείνεται η Επιτροπή, τα μέτρα αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων που έλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούσαν να χωριστούν μεταξύ, αφενός, των μέτρων που επιτρέπει το ΟΕΔ και εφαρμόζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και, αφετέρου, τα εμπόδια στο εμπόριο που προβάλλει η καταγγέλλουσα, δηλαδή η επιλεκτική εφαρμογή των μέτρων αυτών. Κατά τις προσφεύγουσες, το ότι το ΟΕΔ ενέκρινε τη λήψη αντιποίνων δεν καθιστά «νόμιμη» την εφαρμογή των μέτρων αυτών εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως θεωρεί η Επιτροπή.

45 Η Επιτροπή υπενθυμίζει, πρώτον, ότι το αντικείμενο του κανονισμού 3286/94 είναι η θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής που θα επιτρέψουν στην Κοινότητα να ασκεί τα δικαιώματα τα οποία της αναγνωρίζονται από τον ΠΟΕ. Υπό την έννοια αυτή το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 ορίζει τα εμπόδια στο εμπόριο ως τις πρακτικές επιβολής ή διατηρήσεως εκ μέρους τρίτης χώρας εμποδίων στο εμπόριο, ως προς τα οποία οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου αναγνωρίζουν δικαίωμα δράσεως.

46 Δεύτερον, η Επιτροπή αμφισβητεί την ερμηνεία, που δέχονται οι προσφεύγουσες, του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94. Κατά την Επιτροπή, δεν αρκεί να υπάρχουν εμπόδια στο εμπόριο προκειμένου να κινηθεί ενδεχομένως η διαδικασία επιλύσεως των διαφορών. Θα πρέπει ιδίως να παρατηρηθούν δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές. Για τους σκοπούς εφαρμογής του κανονισμού 3286/94, η έννοια των εμποδίων στο εμπόριο δεν μπορεί επομένως να αποχωρισθεί από την έννοια των «δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές». Με άλλα λόγια, κατά την άποψη της Επιτροπής, για να υπάρχουν «εμπόδια στο εμπόριο», κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, θα πρέπει οι επιχειρήσεις να αποδείξουν ότι υφίστανται «δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94. Αντίθετη ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία προς όφελος των κοινοτικών επιχειρήσεων μιας πραγματικής actio popularis.

47 Κατά την Επιτροπή, αυτή η αντίληψη της έννοιας των «εμποδίων στο εμπόριο» εφαρμόστηκε στην προκειμένη περίπτωση, τόσο στο πλαίσιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα όσο και στην έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Μια τέτοια αντίληψη δεν είναι επομένως νέα για τις προσφεύγουσες. Συναφώς, η Επιτροπή παραπέμπει στην προσβαλλόμενη απόφαση κατά την οποία η έρευνα δεν απέδειξε ότι η καταγγέλλουσα υπέστη δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές λόγω της αποφάσεως των Ηνωμένων Πολιτειών να εφαρμόσουν επιλεκτικά την αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων, με εξαίρεση τις εμπορικές συνέπειες που προέκυψαν από την αναστολή αυτή, η οποία «είχε εγκριθεί και εφαρμοσθεί νομίμως από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στο πλαίσιο της συμφωνίας της ΠΟΕ». Η Επιτροπή καταλήγει στο ότι, αφενός, τα αμερικανικά μέτρα θεσπίσθηκαν με τήρηση των αρχών που θεσπίζει ο ΠΟΕ και, αφετέρου, εφόσον η καταγγέλλουσα δεν κατόρθωσε να αποδείξει καμιά δυσμενή συνέπεια για τις συναλλαγές, δεν υπάρχουν «εμπόδια στο εμπόριο», κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, αντίθετα προς ό,τι διατείνονται οι προσφεύγουσες.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

48 Προκαταρκτικά, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, κατά τον κανονισμό 3286/94, η ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας βάσει των κανόνων του διεθνούς εμπορίου κατά εμποδίων στο εμπόριο, που θέσπισε ή διατήρησε τρίτη χώρα και τα οποία έχουν συνέπειες στην αγορά της τελευταίας, προϋποθέτει, τουλάχιστον, τη συγκέντρωση τριών σωρευτικών προϋποθέσεων, δηλαδή την ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο, όπως αυτά ορίζονται στον κανονισμό, την παρουσία δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές που προκύπτουν από τα εν λόγω εμπόδια και την ανάγκη δράσεως προς το συμφέρον της Κοινότητας. Όταν, στο πέρας μιας διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό 3286/94, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μια από τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις δεν συντρέχει, τα κοινοτικά όργανα δικαιούνται να θεωρήσουν ότι δεν συντρέχει λόγος να αναληφθεί μια τέτοια δράση.

49 Όσον αφορά την έννοια των εμποδίων στο εμπόριο, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94:

«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως “εμπόδια στο εμπόριο” νοούνται οι πρακτικές επιβολής ή διατήρησης εκ μέρους τρίτης χώρας εμποδίων στο εμπόριο, ως προς τα οποία οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου αναγνωρίζουν δικαίωμα δράσης. Τέτοιο δικαίωμα δράσης υπάρχει όταν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου είτε απαγορεύουν ρητά κάποια πρακτική είτε παρέχουν σε άλλο μέρος που θίγεται από την εν λόγω πρακτική το δικαίωμα να ζητήσει την εξάλειψη του αποτελέσματός της.»

50 Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι η Επιτροπή έκρινε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η FICF κατήγγειλε εμπόδια στο εμπόριο συνιστάμενα στην αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι των εξαγωγέων παρασκευασμένης μουστάρδας των κρατών μελών της Κοινότητας, εκτός εκείνων του Ηνωμένου Βασιλείου, κύρωση την οποία η προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτήρισε «επιλεκτική».

51 Κατά τις προσφεύγουσες, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή παρέβη τον ορισμό των εμποδίων στο εμπόριο του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, στο μέτρο που, εν προκειμένω, δέχθηκε μόνον το στοιχείο της «παρανομίας» του ορισμού αυτού.

52 Η άποψη αυτή δεν μπορεί να ευδοκιμήσει.

53 Πρώτον, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι τα στοιχεία που συνθέτουν τον ορισμό των εμποδίων στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, δεν μπορούν να χωριστούν τεχνητά όπως προτείνουν οι προσφεύγουσες. Πράγματι, τα εμπόδια στο εμπόριο, των οποίων η ύπαρξη μπορεί να προβληθεί για τους σκοπούς εφαρμογής του κανονισμού 3286/94, προϋποθέτει την ύπαρξη δικαιώματος αναλήψεως δράσεως που καθιερώνουν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου. Η ερμηνεία αυτή απορρέει, μεταξύ άλλων, από τη φράση του άρθρου 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού αυτού «για να διασφαλίσει […] τις ισχύουσες διεθνείς υποχρεώσεις και διαδικασίες». Αυτή επιρρωννύεται από την έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3286/94 που διευκρινίζει ότι «ο μηχανισμός [που θεσπίζεται με τον κανονισμό] αποσκοπεί στην εξασφάλιση των διαδικαστικών μέσων που απαιτούνται για τη διατύπωση αιτήματος προς τα κοινοτικά όργανα με αντικείμενο την επέμβασή τους σε περίπτωση που επιβάλλονται ή διατηρούνται εμπόδια στο εμπόριο εκ μέρους τρίτων χωρών […], υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει δικαίωμα για δράση, όσον αφορά τέτοια εμπόδια, στο πλαίσιο των ισχυόντων κανόνων του διεθνούς εμπορίου». Διαφορετική ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα εμπορικές πρακτικές που θεσπίζονται ή διατηρούνται από τρίτη χώρα να θεωρηθούν ως εμπόδια στο εμπόριο, παρ’ όλον ότι κανένα δικαίωμα προς ανάληψη δράσεως δεν καθιερώνεται από τους κανόνες διεθνούς εμπορίου.

54 Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι η ερμηνεία που δέχθηκε η Επιτροπή αλλοιώνει το περιεχόμενο της καταγγελίας που υπέβαλε η FICF στην Επιτροπή, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η καταγγέλλουσα δεν προέβαλε, αντίθετα προς όσα διατείνονται οι προσφεύγουσες ενώπιον του Πρωτοδικείου, ότι τα αμερικανικά μέτρα αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων, για ποσό 116,8 εκατομμυρίων USD, έναντι ορισμένων προϊόντων κοινοτικής καταγωγής εμπίπτουν στον χαρακτηρισμό των «εμποδίων στο εμπόριο». Συγκεκριμένα, με την καταγγελία γινόταν δεκτό ότι τα μέτρα αυτά είχαν εγκριθεί από το ΟΕΔ στις 26 Ιουλίου 1999. Αντιθέτως, με τα επιχειρήματά της σχετικά με τον χαρακτηρισμό ως «εμποδίων στο εμπόριο», κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, τα μέτρα που θέσπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες (σημείο IV της καταγγελίας), η καταγγέλλουσα θεωρούσε ότι υπήρχε παράβαση των κανόνων του ΠΟΕ καθόσον «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούσαν νομίμως να επιλέξουν να εφαρμόσουν μέτρα αντιποίνων έναντι ορισμένων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και όχι έναντι άλλων» (σημείο IV.1, σ. 8 της καταγγελίας) και ότι «η επιλεκτική εφαρμογή των αντιποίνων εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών έθε[τε] υπό αμφισβήτηση τον καθορισμό εκ μέρους των διαιτητών του επιπέδου αναστολής των παραχωρήσεων» (σημείο IV.2, σ. 11 της καταγγελίας). Επιπροσθέτως, γινόταν δεκτό ότι «τα συμπεράσματα και οι συστάσεις της ειδικής ομάδας και του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου σκοπούσαν τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες [και ότι] οι Ηνωμένες Πολιτείες όφειλαν επομένως να εφαρμόσουν τα μέτρα στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, χωρίς δυνατότητα διάκρισης μεταξύ των κρατών μελών, τα οποία άπαντα εφάρμοσαν τα βαλλόμενα κοινοτικά μέτρα» (σ. 13 της καταγγελίας). Τέλος, υπενθύμιζε ότι «η συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών είχε ως αποτέλεσμα την “αποκοινοτικοποίηση” της εμπορικής πολιτικής που προβλέπει η Συνθήκη» καθόσον τα αντίποινα αφορούσαν δεκατέσσερα μόνον από τα δεκαπέντε κράτη μέλη (σ. 14 της καταγγελίας).

55 Επομένως, τα καταγγελλόμενα εμπόδια στο εμπόριο συνίσταντο αποκλειστικά στην επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών μέτρων αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων, χωρίς η Επιτροπή να αλλοιώσει το περιεχόμενο της καταγγελίας. Άλλωστε, το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι, στην προκειμένη περίπτωση, αν ληφθεί υπόψη ο ορισμός των εμποδίων στο εμπόριο που διευκρινίστηκε στη σκέψη 53 ανωτέρω, τα εμπόδια στο εμπόριο κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94 δεν μπορούσαν να συνίστανται παρά μόνο στην επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών μέτρων αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων. Συγκεκριμένα, εφόσον μόνον τα εμπόδια στο εμπόριο έναντι των οποίων υπάρχει δικαίωμα δράσεως που καθιερώνουν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 3286/94, δεν μπορούσε να κινηθεί διαδικασία βάσει του κανονισμού αυτού κατά των αμερικανικών μέτρων αναστολής των παραχωρήσεων οι οποίες είχαν εγκριθεί από το ΟΕΔ, στο μέτρο που, καταρχήν, δεν υπήρχε έναντι αυτών κανένα δικαίωμα δράσεως της Κοινότητας, που καθιερώνουν οι κανόνες διεθνούς εμπορίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το σημείο 4 της ανακοινώσεως για την έναρξη εξεταστικής διαδικασίας, που παρατέθηκε στη σκέψη 20 ανωτέρω, ανέφερε ότι τα εμπόδια στο εμπόριο που προβάλλονται με την καταγγελία συνίστανται στη διατήρηση «εμπορικών μέτρων μόνο για ορισμένα κράτη μέλη και όχι για το σύνολο της Κοινότητας» και η FICF θεωρούσε, χωρίς η ακρίβεια μιας τέτοιας εκτιμήσεως να αμφισβητηθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου, ότι «η πρακτική που συνίσταται στο αίτημα για τη θέσπιση μέτρων κατά όλων των κρατών μελών και στην εφαρμογή τους κατόπιν μόνο σε ορισμένα υποσκάπτει την προβλεψιμότητα του Μηχανισμού Επίλυσης των Διαφορών». Εξάλλου, πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ότι το σημείο 1.4 της εκθέσεως που κατάρτισε η Επιτροπή σχετικά με την έρευνα, με επικεφαλίδα «The obstacle to trade» (Τα εμπόδια στο εμπόριο), ανέφερε:

«[…] είναι σημαντικό να παρατηρηθεί ότι τα εμπόδια στο εμπόριο για τα οποία γίνεται λόγος στην έρευνα αυτή δεν συνίστανται στην αναστολή των παραχωρήσεων εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατόπιν της αποκαλούμενης υποθέσεως των “ορμονών”, αλλά στον τρόπο με τον οποίο η αναστολή αυτή τέθηκε σε εφαρμογή εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι, ο καταγγέλλων, δεν αμφισβητεί το δικαίωμα των Ηνωμένων Πολιτειών να αναστείλει τις προαναφερθείσες παραχωρήσεις δυνάμει του μνημονίου συμφωνίας για τον διακανονισμό των διαφορών στο πλαίσιο του ΠΟΕ, αλλά αποκλειστικά το δικαίωμά τους να τις αναστείλουν έναντι ορισμένων κρατών μελών της Κοινότητας, εξαιρουμένων άλλων κρατών μελών.»

56 Όμως, αντίθετα προς ό,τι διατείνονται οι προσφεύγουσες, θεωρώντας ότι τα εμπόδια στο εμπόριο που εξακριβώθηκαν με την καταγγελία συνίσταντο στην επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών μέτρων στα κράτη μέλη της Κοινότητας, οι αιτιολογικές σκέψεις 3 και 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι σύμφωνες τόσο προς τον ορισμό των «εμποδίων στο εμπόριο», του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, όσο και τον χαρακτηρισμό που προέκυπτε, στην προκειμένη περίπτωση, από την καταγγελία και που έγινε δεκτός με την ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας και με τη σχετική έκθεση.

57 Από το σύνολο των προαναφερόμενων σκέψεων προκύπτει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, αντίθετα από τους ισχυρισμούς των προσφευγουσών, η Επιτροπή δεν περιορίστηκε αποκλειστικά στο στοιχείο της «παρανομίας» του ορισμού των εμποδίων στο εμπόριο, αλλά έλαβε υπόψη το σύνολο των αδιαρρήκτων στοιχείων της έννοιας των εμποδίων στο εμπόριο, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94.

58 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ο πρώτος λόγος απορρίπτεται.

Επί του δευτέρου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94

Επιχειρήματα των διαδίκων

59 Οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι η περιοριστική προσέγγιση της έννοιας των εμποδίων στο εμπόριο, όπως γίνεται δεκτή με την προσβαλλόμενη απόφαση, συνεπάγεται επίσης –και κατ’ ανάγκην– την εσφαλμένη ανάλυση ως προς τις «δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94, κατά παράβαση της διατάξεως αυτής. Σύμφωνα με τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή όφειλε να είχε αναλύσει τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές λόγω της παράνομης επιβολής, από τον Ιούλιο του 1999, πρόσθετων δασμών κατά 100 % ad valorem που αμφισβητούσαν οι προσφεύγουσες, και όχι αποκλειστικά τις συνέπειες του στοιχείου που καθιστούσε παράνομα τα αμερικανικά μέτρα, δηλαδή την επιλεκτική εφαρμογή των μέτρων αυτών.

60 Εξάλλου, οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επίσης πλημμελής λόγω προφανούς σφάλματος στην εκτίμηση των στοιχείων που περιλαμβάνονται στην έκθεση σχετικά με την έρευνα. Συγκεκριμένα, το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι με την έκθεση αυτή «δεν καταδείχθηκε ότι η εφαρμογή της αναστολής των [δασμολογικών] παραχωρήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο θα παρείχε τη δυνατότητα στ[η]ν καταγγέλλ[ουσα] να πραγματοποιεί περισσότερες εξαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας προς την αμερικανική αγορά», αναιρείται από τη συνδυασμένη ανάγνωση των στοιχείων σχετικά με τη μείωση των εισαγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας από κράτη μέλη, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο, και την άνοδο των εισαγωγών προελεύσεως του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, που περιλαμβάνονται στην έκθεση σχετικά με την έρευνα.

61 Η Επιτροπή αντιτάσσει ότι εκτίμησε ορθά τη φύση των συνεπειών στις συναλλαγές που προκάλεσε η αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά την παρασκευασμένη μουστάρδα.

62 Η Επιτροπή αναφέρει ότι τα συμπεράσματα της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα δεν κατέστησαν προφανή την ύπαρξη οποιασδήποτε συνέπειας «συγκοινωνούντων δοχείων» μεταξύ, αφενός, της μειώσεως των εξαγωγών της καταγγέλλουσας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και, αφετέρου, σημαντικής αυξήσεως και μακροχρονίως των βρετανικών εξαγωγών. Κατά την Επιτροπή, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση σχετικά με την έρευνα δείχνουν ότι η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να αποκλείσουν τα προϊόντα καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου από την αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων δεν ευνόησε τις εξαγωγές βρετανικής μουστάρδας προς τη χώρα αυτή και δεν αποτέλεσε την αιτία δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές της προσφεύγουσας. Μόνον αν η διαδικασία έρευνας είχε καταδείξει τις διαρκείς και σημαντικές συνέπειες που είχε η επιλεκτικότητα των μέτρων στην αγορά της παρασκευασμένης μουστάρδας στην Ευρώπη θα είχαν προκληθεί δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές της προσφεύγουσας, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94. Ωστόσο, η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι το άρθρο 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94 ορίζει σαφώς τις «δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές», ως τις συνέπειες οι οποίες προκαλούνται από τα εμπόδια στο εμπόριο και οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την οικονομία της Κοινότητας ή περιφέρειας ή τον τομέα σχετικής οικονομικής δραστηριότητας της Κοινότητας. Κατά την Επιτροπή, το γεγονός ότι ο «καταγγέλλων υφίσταται τέτοιες δυσμενείς συνέπειες δεν αρκεί από μόνο του για να δικαιολογήσει την ανάληψη οποιασδήποτε δράσης εκ μέρους των οργάνων της Κοινότητας».

63 Τελικά, κατά την Επιτροπή, η προσβαλλόμενη απόφαση καλώς ανέφερε ότι από την έρευνα δεν αποδείχθηκε ότι η επιλεκτική φύση των αμερικανικών αντιποίνων προκάλεσε δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές που να εμπίπτουν στα κριτήρια του κανονισμού 3286/94.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

64 Προκαταρκτικά, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94:

«Ως δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές νοούνται εκείνες οι οποίες προκαλούνται ή υπάρχει κίνδυνος να προκληθούν, ως προς κάποιο προϊόν ή υπηρεσία, από εμπόδιο στο εμπόριο εις βάρος κοινοτικών επιχειρήσεων στην αγορά οποιασδήποτε τρίτης χώρας και οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την οικονομία της Κοινότητας ή περιφέρειας της Κοινότητας ή τον τομέα σχετικής οικονομικής δραστηριότητας. Το γεγονός ότι καταγγέλλων υφίσταται τέτοιες δυσμενείς συνέπειες δεν αρκεί από μόνο του για να δικαιολογήσει την ανάληψη οποιασδήποτε δράσης εκ μέρους των οργάνων της Κοινότητας.»

65 Από τον ορισμό αυτόν προκύπτει ότι με τον κανονισμό 3286/94 γίνεται δεκτή η ύπαρξη σχέσεως αιτιότητας μεταξύ των συνεπειών για τις συναλλαγές που είναι παρούσες («προκαλούνται») ή είναι μελλοντικές («κίνδυνος να προκληθούν») και τα εμπόδια στο εμπόριο, όπως αυτό εξακριβώνεται υπό τις ειδικότερες περιστάσεις κάθε περιπτώσεως, και τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94. Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από την έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3286/94, που διαλαμβάνει ότι ο μηχανισμός που θεσπίζει ο κανονισμός αυτός αποσκοπεί στο να καταστήσει δυνατόν να ζητείται από τα κοινοτικά όργανα να αντιδρούν στα εμπόδια στο εμπόριο εκ μέρους τρίτων χωρών «τα οποία προκαλούν» δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές, καθώς και από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, σχετικά με το περιεχόμενο της καταγγελίας, που επιβάλλει όπως η καταγγελία περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη των εμποδίων στο εμπόριο και με τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες «που απορρέουν από αυτά». Επιπροσθέτως, οι δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, πρέπει επίσης να επηρεάζουν σημαντικά είτε την οικονομία της Κοινότητας ή περιφέρειας είτε τον τομέα σχετικής οικονομικής δραστηριότητας της Κοινότητας.

66 Συναφώς, όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι η Επιτροπή δεν έπρεπε να περιορίσει την ανάλυσή της σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές σε εκείνες μόνο που προκλήθηκαν από την επιλεκτική εφαρμογή της αναστολής των δασμολογικών παραχωρήσεων, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι, αν ληφθεί υπόψη η απάντηση που δόθηκε στον πρώτο λόγο ανωτέρω και τη σχέση αιτιότητας η οποία πρέπει να υπάρχει μεταξύ των «εμποδίων στο εμπόριο» και των «δυσμενών συνεπειών για τις συναλλαγές», κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, το επιχείρημα πρέπει να απορριφθεί. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι τα «εμπόδια στο εμπόριο», κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, που καταγγέλλεται στην παρούσα υπόθεση, συνίστανται στην επιλεκτική εφαρμογή της αναστολής των δασμολογικών ποσοστώσεων έναντι των εξαγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Επιτροπή όφειλε να περιορίσει την ανάλυσή της σχετικά με τις «δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές» σε εκείνες οι οποίες είχαν σχέση αιτιότητας με τα εν λόγω εμπόδια.

67 Τούτου δοθέντος, επιβάλλεται να εξακριβωθεί αν, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η Επιτροπή προέβη σε προφανές σφάλμα εκτιμήσεως των στοιχείων που προκύπτουν από την έκθεση σχετικά με την έρευνα, καταλήγοντας, στην αιτιολογική σκέψη 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στο ότι «η έρευνα δεν απέδειξε ότι η εφαρμογή της αναστολής των [δασμολογικών] παραχωρήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο θα παρείχε τη δυνατότητα στ[η]ν καταγγέλλ[ουσα] να πραγματοποιεί περισσότερες εξαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας προς την αμερικανική αγορά».

68 Συναφώς, επιβάλλεται πρώτον να σημειωθεί η διαφορά μεταξύ της διατυπώσεως στη γαλλική γλώσσα του προαναφερθέντος αποσπάσματος της αιτιολογικής σκέψεως 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως και της διατυπώσεως της πλειονότητας των άλλων γλωσσικών αποδόσεων του κειμένου αυτού. Συγκεκριμένα, αντίθετα προς το κείμενο στη γαλλική γλώσσα που χρησιμοποιεί το επίρρημα «davantage» (περισσότερο), η πλειονότητα των άλλων γλωσσικών αποδόσεων αναφέρεται σε «μεγαλύτερες» ή σε «καλύτερες ευκαιρίες εξαγωγών». Τούτο συμβαίνει με τις αποδόσεις του προαναφερθέντος αποσπάσματος στην αγγλική («[…] would result in greater export opportunities […]»), γερμανική («[…] für den Antragsteller zu besseren Ausfuhrmöglichkeiten für Senf […]»), δανική («[…] at klageren ville få større muligheder for at eksportere […]»), ισπανική («[…] traería consigo majores oportunidades para el denunciante de exportar […]»), φινλανδική («[…] valituksen tekijän […] viennin mahdollisuuksien laajenemiseen […]»), ιταλική («[…] comporterebbe per il denunziante maggiori opportunità di esportazione […]»), πορτογαλική («[…] se traduziria, par o autor da denúncia, em maiores oportunidades de exportação [...]») και σουηδική («[...] bättre utsiker för den klagande att exportera […]»).

69 Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η ιδέα που μεταφέρεται με τις διάφορες αυτές γλωσσικές αποδόσεις του προπαρατεθέντος αποσπάσματος, που ασκεί επιρροή στην εξέταση του φερόμενου προφανούς σφάλματος εκτιμήσεως, είναι, αφενός, η ιδέα μιας αμοιβαίας σχέσεως λιγότερο κατηγορηματικής από εκείνη που εκφράστηκε στη γαλλική απόδοση με τη χρήση του επιρρήματος «davantage» μεταξύ της μειώσεως των εξαγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες καταγωγής των δεκατεσσάρων κρατών μελών της Κοινότητας και της αυξήσεως των εξαγωγών του προϊόντος αυτού προς τις Ηνωμένες Πολιτείες καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου και, αφετέρου, εκείνης της διαρκούς επιπτώσεως στο επίπεδο των εξαγωγών της παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

70 Δεύτερον, επιβάλλεται να σημειωθεί ότι οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση σχετικά με την έρευνα και που αφορούν τις εξαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες καταγωγής, αφενός, των κρατών μελών της Κοινότητας, εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου, και αφετέρου, καταγωγής του τελευταίου αυτού κράτους. Εξάλλου, οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν ούτε τη μέθοδο η οποία υιοθετήθηκε για την έκθεση σχετικά με την έρευνα προκειμένου να προσδιοριστούν οι δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές που προκάλεσαν τα εμπόδια στο εμπόριο, όπως αυτά εξακριβώθηκαν στο σημείο 1.4 της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα και υπομνήσθηκαν στη σκέψη 55 ανωτέρω.

71 Τούτου δοθέντος, τόσο από τα στοιχεία που παρατίθενται στην έκθεση σχετικά με την έρευνα όσο και με την πραγματοποιηθείσα σ’ αυτήν ανάλυση προκύπτει ότι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι προφανώς εσφαλμένο.

72 Πράγματι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, μεταξύ του μέσου όρου των εξαγωγών κατά τα έτη 1996-1998 και του έτους 2000, η αύξηση των εξαγωγών παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου, τόσο σε αξία όσο και σε ποσότητα, αντιπροσωπεύει μερίδιο και ποσοστό εξαιρετικά χαμηλά σε σχέση με τις εξαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας καταγωγής άλλων κρατών μελών της Κοινότητας. Επομένως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι εξαγωγείς των κρατών μελών πλην του Ηνωμένου Βασιλείου επωφελούνταν οι ίδιοι από την αύξηση αυτή στην περίπτωση κατά την οποία τα αμερικανικά μέτρα αντιποίνων είχαν επεκταθεί στην παρασκευασμένη μουστάρδα καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου –πράγμα που δεν απέδειξαν οι προσφεύγουσες–, οι εξαγωγείς αυτοί δεν θα είχαν επωφεληθεί από μεγαλύτερες ευκαιρίες εξαγωγής.

73 Άλλωστε, από τα πληροφοριακά στοιχεία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή κατά τη διαδικασία έρευνας προκύπτει ότι οι αμερικανοί εισαγωγείς παρασκευασμένης μουστάρδας αναζήτησαν άλλους προμηθευτές εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας, οι οποίοι επωφελήθηκαν ευρέως από την αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων εκ μέρους των αμερικανικών αρχών κατά της παρασκευασμένης μουστάρδας καταγωγής κρατών μελών.

74 Επομένως, ο δεύτερος λόγος πρέπει να απορριφθεί.

Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94

Επιχειρήματα των διαδίκων

75 Προκαταρκτικά, οι προσφεύγουσες παρατηρούν ότι η γαλλική απόδοση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 περιέχει σφάλμα ως προς τη στίξη. Αναφερόμενες στη «διορθωμένη απόδοση» της διατάξεως αυτής, οι προσφεύγουσες είναι της γνώμης ότι το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 επιβάλλει όπως, κατά την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις διατάξεις, τις αρχές ή την πρακτική που διέπουν το δικαίωμα λήψεως μέτρων βάσει των εφαρμοστέων διεθνών εμπορικών κανόνων. Όμως, κατά τις προσφεύγουσες, μολονότι η Επιτροπή, κατά το στάδιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, εκτίμησε το συμβατό των αμερικανικών μέτρων έναντι των κανόνων του ΠΟΕ, δεν προέβη σε καμιά παρόμοια ανάλυση με την προσβαλλόμενη απόφαση, πράγμα που, εν προκειμένω, συνιστά παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94. Εξάλλου, κατά τη γνώμη των προσφευγουσών, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επίσης πλημμελής λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους η νομική ανάλυση των καταγγελθέντων εμποδίων στο εμπόριο, ανάλυση που πραγματοποίησε με την έκθεση σχετικά με την έρευνα, δεν περιλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

76 Χωρίς να αμφισβητήσει το ότι η γαλλική απόδοση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 περιέχει το σφάλμα που τόνισαν οι προσφεύγουσες, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

77 Η γαλλική απόδοση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 ορίζει ότι: «[l]a Commission tient compte aussi, dans son examen, des éléments de preuve concernant les effets commerciaux défavorables, des dispositions, principes ou pratiques qui régissent le droit d’engager une action au titre des règles de commerce internationales applicables évoquées à l’article 2, paragraphe 1 (Η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη, κατά την εξέταση, τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, τις διατάξεις, τις αρχές ή την πρακτική που διέπουν το δικαίωμα λήψης μέτρων βάσει των εφαρμοστέων διεθνών εμπορικών κανόνων, για τους οποίους γίνεται λόγος στο άρθρο 2, παράγραφος 1») (ελεύθερη μετάφραση).

78 Συναφώς, όπως ορθώς υποστήριξαν οι προσφεύγουσες με τα υπομνήματά τους, χωρίς να αμφισβητηθούν επί του σημείου αυτού από την Επιτροπή, η απόδοση αυτή περιέχει συντακτικό σφάλμα καθόσον περιλαμβάνει ένα κόμμα μετά τον όρο «εξέταση», πράγματι, τόσο η δομή της παραγράφου 5 του άρθρου 10 του κανονισμού 3286/94, που θα επέβαλλε την παρεμβολή του συμπλεκτικού συνδέσμου «et» μετά το επίθετο «défavorables» αν το κόμμα αυτό ασκούσε επιρροή, όσο και η θέση της παραγράφου αυτής εντός του εν λόγω άρθρου, που σκοπεί την «εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων», οδηγούν στο να θεωρηθεί ότι το κόμμα μετά τον όρο «examen» δεν πρέπει να υπάρχει. Επιπροσθέτως, οι άλλες γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 διαλαμβάνουν, στη λογική αυτή, «κατά την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές».

79 Επομένως, επιβάλλεται το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 να αναγνωσθεί ως εξής: «[l]a Commission tient compte aussi, dans son examen des éléments de preuve concernant les effets commerciaux défavorables, des dispositions, principes ou pratiques qui régissent le droit d’engager une action au titre des règles de commerce internationales applicables évoquées à l’article 2, paragraphe 1 (Κατά την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις δυσμενείς συνέπειες για τις συναλλαγές, η Επιτροπή […]).

80 Πάντως, υποστηρίζοντας ότι η διάταξη αυτή υποχρέωνε την Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, να αναλύσει το συμβατό των καταγγελθέντων εμποδίων στο εμπόριο προς τις διατάξεις των συμφωνιών οι οποίες θεσπίσθηκαν στα πλαίσια του ΠΟΕ, οι προσφεύγουσες προβαίνουν σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94.

81 Πράγματι, υπό το φως των αναφερθέντων προκαταρκτικά στη σκέψη 48 ανωτέρω, στο μέτρο που, στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή ορθώς διαπίστωσε ότι τα ποιοτικά αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αναλύθηκαν με την έκθεσή της σχετικά με την έρευνα δεν επέτρεπαν να συναχθεί ύπαρξη δυσμενών συνεπειών στις συναλλαγές, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, δεν ήταν υποχρεωμένη να λάβει υπόψη τις διατάξεις, τις αρχές ή την πρακτική που διέπουν το δικαίωμα λήψεως μέτρων βάσει των κανόνων του διεθνούς εμπορίου.

82 Ως προς τον ισχυρισμό περί ελλείψεως αιτιολογίας που καθιστά πλημμελή την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, εφόσον η Επιτροπή ορθώς διαπίστωσε την έλλειψη δυσμενών συνεπειών στις συναλλαγές κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, δεν όφειλε ούτε να προβεί στην εξέταση των πρόσθετων στοιχείων που μνημονεύει το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού αυτού, ούτε να αιτιολογήσει συναφώς την προσβαλλόμενη απόφαση.

83 Επομένως, ο τρίτος λόγος πρέπει να απορριφθεί.

Επί του τετάρτου λόγου, που στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94

Επιχειρήματα των διαδίκων

84 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται σύγχυση του «συμφέροντος της Κοινότητας», που αναφέρει το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, με το συμφέρον της καταγγέλλουσας. Όμως, κατά την άποψη των προσφευγουσών, μια τέτοια προσέγγιση είναι όχι μόνον αντίθετη προς τη διάταξη αυτή, αλλά παραγνωρίζει επίσης, στην προκειμένη περίπτωση, το γεγονός ότι άλλα μέρη παρενέβησαν κατά την εξεταστική διαδικασία και, από της ανακοινώσεως για την κίνηση της διαδικασίας αυτής, την 1η Αυγούστου 2001, η Επιτροπή είχε αναγνωρίσει το συμφέρον της Κοινότητας να «προσβάλει τις αμερικανικές πρακτικές οι οποίες είναι δυνατό να αντιπροσωπεύουν συστηματικό κίνδυνο για τον ρόλο της Κοινότητας εντός του ΠΟΕ και να επηρεάσουν σοβαρά τη συνοχή και την αλληλεγγύη της [Κοινότητας], αφού κάθε αποκλεισμός κράτους μέλους από την αναστολή των εμπορικών παραχωρήσεων συνεπάγεται αναπόφευκτα μεγαλύτερη επιβάρυνση για όλα τα άλλα».

85 Επιπροσθέτως, οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι οι παρατηρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή στο στάδιο της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου, κατά τις οποίες η ανάλυση του συμφέροντος της καταγγέλλουσας αποτελεί προηγούμενη προϋπόθεση εκείνης του συμφέροντος της Κοινότητας, αντιφάσκουν προς την προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που, για να περατωθεί η εξεταστική διαδικασία, η Επιτροπή στηρίχθηκε στην έλλειψη συμφέροντος της Κοινότητας και όχι στην έλλειψη συμφέροντος της καταγγέλλουσας. Εν πάση περιπτώσει, οι προσφεύγουσες φρονούν ότι η αναγνώριση εκ μέρους της Επιτροπής, στο στάδιο της έγγραφης διαδικασίας, της διακρίσεως μεταξύ του συμφέροντος της καταγγέλλουσας και εκείνου της Κοινότητας ενισχύει τον ισχυρισμό τους ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει, στην προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94.

86 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο κανονισμός 3286/94 δεν ορίζει την έννοια του «συμφέροντος της Κοινότητας» και ότι αυτή διαθέτει, συναφώς, ευρεία εξουσία εκτιμήσεως. Ωστόσο, κατά την Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τη γενική οικονομία του κανονισμού 3286/94, η έννοια αυτή διαδραματίζει επακριβή ρόλο ο οποίος συνίσταται στο να αποκλείεται η ανάληψη δράσεως λόγω αρχής ή in abstracto. Με άλλα λόγια, η Επιτροπή φρονεί ότι ο καταγγέλλων δεν μπορεί να επικαλείται τον κανονισμό 3286/94 για να παρακινήσει την Επιτροπή να αναλάβει δράση αρχής προς προστασία του γενικού συμφέροντος της Κοινότητας, αν ο ίδιος δεν υπέστη δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, αφού η καταγγέλλουσα δεν υπέστη τέτοιες συνέπειες πέραν του ότι ήταν δυνατό να δημιουργήσουν (νομίμως) τα αντίποινα, η προηγούμενη προϋπόθεση προς εξέταση του συμφέροντος της Κοινότητας προς ανάληψη δράσεως δεν συνέτρεχε. Άλλωστε, τα συμπεράσματα της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα δείχνουν σαφώς ότι οι προσφεύγουσες δεν είχαν κανένα συμφέρον όπως τα αμερικανικά μέτρα εφαρμοστούν ομοιόμορφα έναντι του συνόλου των κρατών μελών της Κοινότητας.

87 Με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως, η Επιτροπή διευκρινίζει επίσης ότι έλαβε υπόψη το σύνολο των επίμαχων συμφερόντων, περιλαμβανομένων και εκείνων των επιχειρήσεων που παρενέβησαν κατά την εξεταστική διαδικασία, όπως προκύπτει από την έκθεση σχετικά με την έρευνα, της οποίας η προσβαλλόμενη απόφαση σέβεται πλήρως τα συμπεράσματα. Εν πάση περιπτώσει, η επιλεκτικότητα των αμερικανικών μέτρων επηρεάζει κυρίως την παρασκευασμένη μουστάρδα, αφού στην προκειμένη περίπτωση μόνο το προϊόν αυτό εξαγόταν από το Ηνωμένο Βασίλειο, αποκλειομένων επομένως του τυριού roquefort, του φουαγκρά και των ασκαλωνίων.

88 Τελικά, η Επιτροπή θεωρεί ότι ορθώς έκρινε ότι, λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, δεν ήταν προς το συμφέρον της Κοινότητας να συνεχισθεί η διαδικασία.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

– Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

89 Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι ο κανονισμός 3286/94 δεν δίνει τον ορισμό της έννοιας «συμφέρον της Κοινότητας», ούτε διευκρινίζει τους κανόνες που διέπουν την εξέταση του συμφέροντος αυτού. Αρκετές διατάξεις του κανονισμού 3286/94 αναφέρονται ωστόσο στην έννοια αυτή.

90 Έτσι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, «όταν, μετά από διαβουλεύσεις, έχει καταστεί σαφές στην Επιτροπή ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία τα οποία δικαιολογούν την έναρξη εξεταστικής διαδικασίας και ότι αυτή επιβάλλεται από το συμφέρον της Κοινότητας […]».

91 Επιπλέον, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, «όταν από την εξεταστική διαδικασία έχει προκύψει ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν επιβάλλουν τη λήψη οιουδήποτε μέτρου, η διαδικασία περατούται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14».

92 Εξάλλου, το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 διαλαμβάνει ότι «εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα πραγματικά και νομικά δεδομένα της υπόθεσης είναι τέτοια, ώστε ενδεχομένως να μην είναι επιβεβλημένη η διεξαγωγή εξεταστικής διαδικασίας, όταν από τη διεξαχθείσα εξεταστική διαδικασία προκύπτει ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας υπαγορεύουν τη λήψη μέτρων προκειμένου να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων διεθνούς εμπορίου, με σκοπό την εξάλειψη […] των δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών που απορρέουν από εμπόδια στο εμπόριο που επιβάλλονται ή διατηρούνται από τρίτες χώρες, τότε αποφασίζονται τα κατάλληλα μέτρα […]».

93 Οι διατάξεις αυτές πρέπει να αναγνωσθούν σε συνδυασμό προς τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3286/94 κατά την οποία «η Επιτροπή […] υποχρεού[ται] να ενεργ[εί] όσον αφορά τα εμπόδια στο εμπόριο που επιβάλλονται ή διατηρούνται από τρίτες χώρες, στο πλαίσιο των διεθνών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της Κοινότητας, μόνον όταν τα συμφέροντα της Κοινότητας απαιτούν παρέμβαση και ότι, κατά την εκτίμηση τέτοιων συμφερόντων, η Επιτροπή […] επιβάλλεται να εξετάζ[ει] δεόντως τις απόψεις που εκφράζουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη κατά την εξέλιξη της διαδικασίας».

94 Το ζήτημα αν τα συμφέροντα της Κοινότητας επιβάλλουν την ανάληψη δράσεως προϋποθέτει την εκτίμηση πολύπλοκων οικονομικών καταστάσεων, ο δε δικαστικός έλεγχος της εκτιμήσεως αυτής πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση αν τηρήθηκαν οι διαδικαστικοί κανόνες, αν είναι ακριβή τα πραγματικά περιστατικά που ελήφθησαν υπόψη για να γίνει η αμφισβητούμενη επιλογή, αν δεν υπήρξε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των περιστατικών αυτών ή δεν υφίσταται κατάχρηση εξουσίας (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Μαρτίου 1992, C-179/87, Sharp Corporation κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1992, σ. I-1635, σκέψη 58, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 1998, Τ-2/95, Industrie des poudres sphériques κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1998, σ. II-3939, σκέψη 292). Όταν ο κοινοτικός δικαστής επιλαμβάνεται προσφυγής περί ακυρώσεως που στρέφεται κατά αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία περατώθηκε εξεταστική διαδικασία σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο για λόγους που ανάγονται στην έλλειψη κοινοτικού συμφέροντος, βάσει του κανονισμού 3286/94, το εύρος του δικαστικού ελέγχου περιλαμβάνει επίσης την εξέταση της ελλείψεως νομικών σφαλμάτων (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2003, Τ-132/01, Euroalliages κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-2359, σκέψη 49). Ένα τέτοιο όριο στον δικαστικό έλεγχο, που ισχύει στο πλαίσιο εξετάσεως μέτρων αντιντάμπινγκ, εφαρμόζεται κατά μείζονα λόγο σε διαδικασία η οποία έχει πολύ γενικότερο περιεχόμενο και η οποία μπορεί να καταλήξει, ενδεχομένως, στην υποβολή διεθνούς καταγγελίας.

95 Υπό το φως των σκέψεων αυτών πρέπει να εξακριβωθεί αν, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, αφενός, το συμφέρον της Κοινότητας να ενεργήσει κατά των καταγγελθέντων εμποδίων στο εμπόριο εξετάστηκε ήδη και διαπιστώθηκε οριστικά στο στάδιο της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας έρευνας και, αφετέρου, η Επιτροπή εξομοίωσε ή περιόρισε το συμφέρον της Κοινότητας προς το ατομικό συμφέρον της καταγγέλλουσας, χωρίς να λάβει υπόψη το συμφέρον άλλων ενδιαφερομένων μερών.

– Επί της εκτιμήσεως του συμφέροντος της Κοινότητας στο στάδιο της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας έρευνας

96 Στο σημείο 6 της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή ανέφερε:

«Είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να αντιμετωπιστούν οι πρακτικές των ΗΠΑ που μπορεί να αποτελέσουν συνεχή απειλή για τον ρόλο της Κοινότητας στον ΠΟΕ και να επηρεάσουν δυσμενέστατα τη συνοχή και την αλληλεγγύη της ΕΚ, δεδομένου ότι οποιαδήποτε αναστολή των εμπορικών παραχωρήσεων συνεπάγεται αναπόφευκτα επαχθέστερη κατάσταση για τους άλλους. Υπό αυτές τις περιστάσεις, θεωρείται ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να αρχίσει διαδικασία [έρευνας].»

97 Γενικά, πρέπει να θεωρηθεί ότι η εκτίμηση της Κοινότητας, που γίνεται στο στάδιο της ενάρξεως της διαδικασίας έρευνας, εμφανίζει, εκ φύσεως, προπαρασκευαστικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί έτσι να εξομοιώνεται με την εκτίμηση που πρέπει να γίνεται στο μεταγενέστερο στάδιο, δηλαδή με το πέρας της διαδικασίας έρευνας, κατά τη στιγμή που πρέπει να αποφασισθεί αν είναι αναγκαία η δράση προς το συμφέρον της Κοινότητας.

98 Πράγματι, διαφορετική ερμηνεία θα είχε ως συνέπεια, εφόσον η Επιτροπή αποφασίσει να κινήσει διαδικασία έρευνας, αυτομάτως θα ήταν υποχρεωμένη, στο στάδιο της αποφάσεως σχετικά με ενδεχόμενη δράση της Κοινότητας, να θεωρήσει τη δράση αυτή ως αναγκαία, στο μέτρο που οι άλλες νόμιμες προϋποθέσεις εφαρμογής του κανονισμού 3286/94 –δηλαδή η ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο και η ύπαρξη δυσμενών συνεπειών στις συναλλαγές που προκύπτουν από τα εμπόδια αυτά– πληρούνται, στερώντας έτσι την Επιτροπή από το περιθώριο εκτιμήσεως.

99 Στην προκειμένη περίπτωση, η γενική διατύπωση του σημείου 6 της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας έρευνας δεν μπορούσε να ερμηνευθεί ότι τούτο σήμαινε ότι η Επιτροπή είχε αποποιηθεί κάθε δικαίωμα να διαπιστώσει, με το πέρας της διαδικασίας έρευνας, αν το συμφέρον της Κοινότητας επέβαλε ή όχι δράση στην εν λόγω υπόθεση. Συγκεκριμένα, αρκεί η διαπίστωση ότι το σημείο 6 της ανακοινώσεως για την έναρξη της διαδικασίας έρευνας περιορίζεται στο να θεωρήσει ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να «αρχίσει διαδικασία έρευνας».

100 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται να απορριφθεί το πρώτο επιχείρημα των προσφευγουσών.

– Επί της εξομοιώσεως ή του περιορισμού του συμφέροντος της Κοινότητας στο προσωπικό συμφέρον της καταγγέλλουσας και του ότι δεν ελήφθησαν υπόψη συμφέροντα των άλλων ενδιαφερομένων μερών

101 Το παρόν επιχείρημα στηρίζεται, κατ’ ουσίαν, στις εξής δύο αιτιάσεις, ήτοι, αφενός, στο ότι δεν ελήφθη υπόψη το συμφέρον των ενδιαφερομένων μερών, πλην της καταγγέλλουσας, και, αφετέρου, στην εξομοίωση ή τον περιορισμό εκ μέρους της Επιτροπής του συμφέροντος της Κοινότητας προς εκείνο της καταγγέλλουσας.

102 Όσον αφορά την πρώτη αιτίαση, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ουδόλως αναφέρεται στα εν λόγω μέρη.

103 Το γεγονός αυτό δεν μπορεί, ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, να αποτελέσει παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94.

104 Όπως προκύπτει από τη συνδυασμένη ανάγνωση των σκέψεων 91 και 93 ανωτέρω, το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, όπως ερμηνεύθηκε υπό το φως της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού αυτού, διασφαλίζει ότι, κατά την εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας στο πλαίσιο της διαδικασίας έρευνας, οι γνώμες που διατυπώνουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη κατά τη διαδικασία λαμβάνονται υπόψη. Επομένως, η εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας επιβάλλει τη στάθμιση των συμφερόντων των διαφόρων ενδιαφερομένων μερών και του γενικού συμφέροντος, ειδικότερα στο πλαίσιο της διαδικασίας έρευνας (βλ., κατ’ αναλογία, Euroalliages κ.λπ. κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα).

105 Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι, κατόπιν της δημοσιεύσεως της ανακοινώσεως για την έναρξη της διαδικασίας έρευνας, τα ενδιαφερόμενα μέρη εξέφρασαν προς την Επιτροπή το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στη διαδικασία που κινήθηκε πρωτοβουλία της καταγγέλλουσας κατά των εμποδίων στο εμπόριο που κατήγγειλε η τελευταία, όσον αφορά τα αντίστοιχα προϊόντα τους. Όπως και για την ανάλυση που διενεργήθηκε για τις εξαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, η έκθεση σχετικά με την έρευνα αποτίμησε, όσον αφορά τα προϊόντα των ενδιαφερομένων μερών, το ζήτημα αν τα καταγγελθέντα εμπόδια στο εμπόριο δημιούργησαν δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές. Με το πέρας της αποτιμήσεως αυτής, όπως και για τα συμπεράσματα που αντλήθηκαν από τη σχετική έκθεση ως προς την κατάσταση της καταγγέλλουσας, η έκθεση ανέφερε ότι τα επιλεκτικά αμερικανικά μέτρα δεν ήταν η αιτία των συνεπειών στις συναλλαγές που υπέστησαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία, επιπροσθέτως, δεν υφίσταντο τον ανταγωνισμό στην αμερικανική αγορά από τις εξαγωγές προϊόντων καταγωγής Ηνωμένου Βασιλείου. Τέλος, στο πλαίσιο της αναλύσεως του συμφέροντος της Κοινότητας, η έκθεση σχετικά με την έρευνα ανέφερε, στο σημείο 4 αυτής, ειδικότερα, ότι «όπως παρατηρήθηκε προηγουμένως, η κίνηση διαδικασίας ενώπιον των οργάνων του ΠΟΕ δεν μπορεί να εξαλείψει ή να μειώσει τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι καταγγέλλοντες». Μολονότι το απόσπασμα αυτό του σημείου 4 της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα κατονομάζει εσφαλμένα όλα τα μέρη ως καταγγέλλοντες, αναφέρει ότι το συμφέρον των ενδιαφερομένων στη διαδικασία μερών λήφθηκε υπόψη κατά την αποτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας, στο πλαίσιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα.

106 Επιπροσθέτως, οι προσφεύγουσες σε καμιά χρονική στιγμή κατά την έγγραφη διαδικασία δεν προέβαλαν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν διαφορετικά συμφέροντα από εκείνα της καταγγέλλουσας τα οποία δεν ελήφθησαν υπόψη από την Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας έρευνας.

107 Ερωτηθείσες επί του σημείου αυτού από το Πρωτοδικείο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι προσφεύγουσες ανέφεραν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν είχαν κανένα συμφέρον να ζητήσουν όπως τα αμερικανικά αντίποινα επεκταθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, αφού ήταν σαφές ότι το τυρί roquefort, το φουαγκρά κα τα ασκαλώνια δεν ήσαν προϊόντα του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά ότι είχαν, αντιθέτως, συμφέρον όπως η επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών μέτρων καταγγελθεί εκ μέρους της Κοινότητας ενώπιον των οργάνων του ΠΟΕ, πράγμα που, σε περίπτωση καταδίκης των Ηνωμένων Πολιτειών, θα συνεπαγόταν, κατά τις προσφεύγουσες, ότι τα προϊόντα τους θα αποσυρθούν από τον πίνακα που είχε εγκρίνει το ΟΕΔ. Όμως, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ένα τέτοιο συμφέρον είναι διαφορετικό εκείνου της καταγγέλλουσας, η Επιτροπή έλαβε υπόψη μια τέτοια επιχειρηματολογία στο πλαίσιο της έρευνάς της, αναφέροντας τον υποθετικό χαρακτήρα της δυνατότητας που προέβαλαν οι προσφεύγουσες, ειδικότερα λόγω της αποκλειστικής αρμοδιότητας των αμερικανικών αρχών ως προς τον καθορισμό του πίνακα των προϊόντων που υπόκεινται στην αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων. Επομένως, η Επιτροπή έλαβε δεόντως υπόψη το συμφέρον αυτό.

108 Το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν μνημονεύει τα ενδιαφερόμενα μέρη, πλην της καταγγέλλουσας, που είναι οι προσφεύγουσες στην παρούσα υπόθεση, δεν μπορεί, επομένως, αυτό καθαυτό, να ερμηνευθεί ως παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, ερμηνευομένου υπό το φως της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού αυτού.

109 Συνεπώς, επιβάλλεται να απορριφθεί η αιτίαση σχετικά με το ότι δεν λήφθηκε υπόψη το συμφέρον των ενδιαφερομένων μερών, εκτός αυτού της προσφεύγουσας.

110 Ως προς την αιτίαση σχετικά με τη φερόμενη εξομοίωση του συμφέροντος της Κοινότητας προς εκείνο της καταγγέλλουσας, επιβάλλεται, πρώτον, η παραπομπή στις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 7 της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

111 Στην αιτιολογική σκέψη 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η Επιτροπή, αφού ανέφερε ότι, «[σ]την πραγματικότητα, από την έρευνα δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η εφαρμογή της άρσης των [δασμολογικών] παραχωρήσεων και στο Ηνωμένο Βασίλειο θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες ευκαιρίες εξαγωγών για τον καταγγέλλοντα για παρασκευασμένη μουστάρδα στην αγορά των ΗΠΑ», διευκρίνισε εν συνεχεία ότι, «[σ]υνεπώς, σύμφωνα με τον κανονισμό […] δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι άλλες δυσμενείς συνέπειες οφείλονται στο εμπόδιο στο εμπόριο, βάσει των ισχυρισμών του καταγγέλοντα», καταλήγει στο ότι, «σύμφωνα με το άρθρο 11 [του κανονισμού 3286/94], η διαδικασία εξέτασης έδειξε ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν απαιτούν τη λήψη ειδικών μέτρων κατά του υποτιθέμενου εμποδίου στο εμπόριο».

112 Κατά την αιτιολογική σκέψη 7 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η Επιτροπή κατέληξε στο ότι «[ύ]στερα από τη διαδικασία εξέτασης δεν προέκυψαν επαρκή στοιχεία που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας απαιτούν τη λήψη ειδικών μέτρων βάσει του κανονισμού» και ότι, «[σ]υνεπώς, πρέπει να περατωθεί η διαδικασία εξέτασης».

113 Η χρήση του [επιρρήματος] «συνεπώς» στην τελευταία περίοδο της αιτιολογικής σκέψεως 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως δείχνει ότι, κατά την άποψη της Επιτροπής, η έλλειψη αναγκαίας δράσεως προς το συμφέρον της Κοινότητας προκύπτει, τουλάχιστον εμμέσως, από τη διαπίστωση ότι η καταγγέλλουσα δεν είχε κανένα συμφέρον όπως η αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων επεκταθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο μέτρο που αυτή δεν υφίστατο δυσμενείς συνέπειες στις συναλλαγές που είχαν ως αιτία την επιλεκτική εφαρμογή των αμερικανικών μέτρων.

114 Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η ανάγκη προηγούμενης αποδείξεως του συμφέροντος της καταγγέλλουσας προκειμένου να μπορεί να υπάρξει το ίδιο το συμφέρον της Κοινότητας επιβεβαιώθηκε εξάλλου με τα υπομνήματα της Επιτροπής. Συγκεκριμένα, η τελευταία υποστήριξε την ιδέα ότι ο κανονισμός 3286/94 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από καταγγέλλοντα για να παρακινήσει την Κοινότητα να αναλάβει δράση αρχής προς υποστήριξη του γενικού συμφέροντος της Κοινότητας, χωρίς ο ίδιος ο καταγγέλλων να υφίσταται τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες.

115 Κατά συνέπεια, αντίθετα προς ό,τι υποστήριξαν οι προσφεύγουσες, η επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η Επιτροπή στο στάδιο της έγγραφης διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου δεν αντιφάσκει προς τις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

116 Δεύτερον, επιβάλλεται να γίνει παραπομπή στα ασκούντα επιρροή αποσπάσματα της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα. Στο σημείο 4 της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα (με επικεφαλίδα «Συμφέρον της Κοινότητας»), η Επιτροπή αναφέρει:

«Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέληξαν ότι δεν υπάρχουν δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες έναντι της καταγγέλλουσας που να προκλήθηκαν από το προβαλλόμενο στην υπόθεση αυτή εμπόδιο στο εμπόριο. Τα αποτελέσματα αυτά στερούν ήδη τη διαδικασία από τη βασική προϋπόθεση για την περαιτέρω συνέχιση της δράσεως αυτής, βάσει του κανονισμού. Ωστόσο, η Επιτροπή εξέτασε το αν υπάρχουν άλλα μέσα δράσεως που η Κοινότητα μπορούσε να υιοθετήσει προκειμένου να απαντήσει στις παραβάσεις και στις μελλοντικές συνέπειες στις συναλλαγές που εξακριβώθηκαν με την έγκριση αυτή.»

117 Εν συνεχεία υπέμνησε:

«Η κίνηση διαδικασίας ενώπιον των οργάνων του ΠΟΕ δεν μπορεί να εξαλείψει ή να μειώσει τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι καταγγέλλοντες. Αντιθέτως, η νομική και πολιτική επίπτωση των αμερικανικών πρακτικών δύσκολα μπορεί να υποτιμηθεί. Πράγματι, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθέτησαν την πρακτική των “επιλεκτικών κυρώσεων” ως εμπορικό “όπλο” προκειμένου να εξασθενήσουν την εσωτερική συνοχή της Κοινότητας και, κατά συνέπεια, να επηρεάσουν τις σχέσεις της με τον κυριότερο οικονομικό της εταίρο. Τελικά, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι τα ευρύτερα και μακροχρόνια συμφέροντα της Κοινότητας επιβάλλουν δράση της οποίας ο στόχος θα είναι να αποφευχθεί η επανάληψη στο μέλλον της αμερικανικής πρακτικής που συνίσταται στην αναστολή των παραχωρήσεων έναντι ορισμένων κρατών μελών, εξαιρουμένων άλλων (δηλαδή, η πρακτική των “επιλεκτικών κυρώσεων”). Στην προοπτική αυτή, η Επιτροπή θα συνεχίσει τις συζητήσεις της για μια αμοιβαία ικανοποιητική λύση όσον αφορά την υπόθεση γνωστή ως υπόθεση των ορμονών και θα συζητήσει με τις αμερικανικές αρχές τα προβλήματα συστηματικής φύσεως που εγείρονται με την παρούσα έκθεση.»

118 Στο σημείο 6 της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, με επικεφαλίδα «Μέσα προβλεπόμενης δράσεως», η Επιτροπή, αφού υπέμνησε τις τρεις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ανάληψη δράσεως εκ μέρους της Κοινότητας [δηλαδή ότι α) υπάρχει δικαίωμα της Κοινότητας βάσει των κανόνων που διέπουν το διεθνές εμπόριο, β) υπάρχουν δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες που προκλήθηκαν από τα προβαλλόμενα εμπόδια στο εμπόριο και γ) η δράση είναι αναγκαία προς το συμφέρον της Κοινότητας], υπογράμμισε ότι, «βάσει της αναλύσεως και των συμπερασμάτων ανωτέρω, ειδικότερα όσον αφορά την έλλειψη δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών, προτείνεται να περατωθεί η διαδικασία έρευνας στην υπόθεση αυτή» και, «ο πλέον πρόσφορος τρόπος προς αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η καταγγέλλουσα είναι η συνέχιση των συζητήσεων με τις αμερικανικές αρχές προκειμένου να εξευρεθεί λύση αμοιβαία ικανοποιητική στην υπόθεση γνωστή ως υπόθεση των ορμονών».

119 Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η διαδικασία έρευνας δεν απέκλεισε το γενικό και μακροπρόθεσμο συμφέρον της Κοινότητας να δράσει στο μέλλον κατά των μελλοντικών παραβάσεων που αναλύονται με την έκθεση σχετικά με την έρευνα· αντιθέτως, στο μέτρο που η κίνηση διαδικασίας στο πλαίσιο του ΠΟΕ δεν ήταν δυνατό να εξαλείψει ή να μειώσει τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι καταγγέλλοντες, προτάθηκε η περάτωση της διαδικασίας έρευνας λόγω, ειδικότερα, του ότι ελλείπουν οι δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94.

120 Όμως, η Επιτροπή δεν παραβαίνει το άρθρο 11, του κανονισμού 3286/94, όταν απαιτεί όπως η ενδεχόμενη δράση της Κοινότητας συνδέεται με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που οδήγησαν στη διαδικασία έρευνας και, μολονότι υπάρχει γενικό και μακροχρόνιο συμφέρον να δράσει στο μέλλον κατά των μελλοντικών παραβάσεων που μπορούν να προκύπτουν από την πρακτική των «επιλεκτικών κυρώσεων» που υιοθέτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως αυτές διαπιστώθηκαν με την έκθεση σχετικά με την έρευνα, η Επιτροπή αποφασίζει να περατώσει τη διαδικασία έρευνας.

121 Πράγματι, το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 πρέπει να αναγνωσθεί υπό το φως της έκτης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού, κατά την οποία ο νομικός μηχανισμός που θεσπίζεται με τον κανονισμό 3286/94 πρέπει να «διασφαλίζ[ει] ότι η απόφαση για επίκληση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων διεθνούς εμπορίου λαμβάνεται βάσει συγκεκριμένων πληροφοριών επί γεγονότων και δυνάμει νομικής ανάλυσης». Κατά συνέπεια, αν, κατά το πέρας της διαδικασίας έρευνας το πραγματικό και νομικό πλαίσιο που οδήγησαν στην εν λόγω διαδικασία δεν επιτρέπει να θεμελιωθεί ενδεχόμενη απόφαση επικλήσεως των δικαιωμάτων της Κοινότητας, και ειδικότερα λόγω της ελλείψεως μιας των νομίμων προϋποθέσεων που απατούνται για την εφαρμογή του κανονισμού 3286/94, εν προκειμένω εκείνη της ελλείψεως δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών που να προκύπτουν από τα προβαλλόμενα εμπόδια στο εμπόριο, η Επιτροπή νομιμοποιείται να διαπιστώσει ότι δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από τον κανονισμό 3286/94 προϋποθέσεις.

122 Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται επίσης από το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94. Συγκεκριμένα, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, κατά τη διάταξη αυτή, «όταν από τη διεξαχθείσα εξεταστική διαδικασία προκύπτει ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας υπαγορεύουν τη λήψη μέτρων προκειμένου να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων διεθνούς εμπορίου, με σκοπό την εξάλειψη […] των δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών που απορρέουν από εμπόδια στο εμπόριο που επιβάλλονται ή διατηρούνται από τρίτες χώρες, τότε αποφασίζονται τα κατάλληλα μέτρα». Όμως, από τη διατύπωση του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 προκύπτει σαφώς ότι η δράση της Κοινότητας πρέπει να έχει ως αντικείμενο την παύση των δυσμενών για τις συναλλαγές συνεπειών που προκαλούν τα εμπόδια στο εμπόριο και, επομένως, η δράση αυτή δεν μπορεί να αρχίσει αν δεν επιτρέπει την επίτευξη του στόχου αυτού. Με άλλα λόγια, βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, δεν μπορεί να γίνει επίκληση του κανονισμού από καταγγέλλοντα προκειμένου να ωθήσει την Κοινότητα να αναλάβει δράση προς υπεράσπιση του γενικού συμφέροντος της Κοινότητας, αν ο ίδιος ο καταγγέλλων δεν υπέστη τις δυσμενείς για τις συναλλαγές συνέπειες. Ο