ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 22ΑΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1987. - ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΕΓΤΠΕ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 337/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 04237



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Επιστροφές λόγω εξαγωγής - Προϋπόθεση πληρωμής - Η έξοδος του εμπορεύματος από το έδαφος της Κοινότητας εντός ορισμένης προθεσμίας - Μεταφορά διά θαλάσσης με τη μεσολάβηση μεταφορτώσεως σε κοινοτικό λιμένα - Λιμένας εξόδου - 'Εννοια - Ο λιμένας της πρώτης φορτώσεως

( Κανονισμός 2730/79 της Επιτροπής, άρθρο 9, παράγραφος 1 )

Περίληψη

Για την πληρωμή των επιστροφών λόγω εξαγωγής, ως λιμένας εξόδου από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79, σε περίπτωση που τα προϊόντα πρέπει να μεταφορτωθούν σε άλλο λιμένα της Κοινότητας, πρέπει να θεωρείται ο πρώτος λιμένας φορτώσεως επομένως, άπαξ αποδειχθεί ότι τα προϊόντα εγκατέλειψαν τον πρώτο λιμένα φορτώσεως εντός της προθεσμίας 60 ημερών από την ημέρα της συμπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής, για την πληρωμή της επιστροφής δεν απαιτείται πλέον κανένα άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει την έξοδο από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 337/85,

Ιρλανδία, εκπροσωπούμενη από τον Louis J . Dockery, Chief State Solicitor, επικουρούμενο από τον Eoghan P . Fitzsimons, Senior Counsel, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d' Arlon,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον D . Grant Lawrence, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 85/458/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985, περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιρλανδία για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1981 ( ΕΕ L 267, σ . 30 ),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

συγκείμενο από τους Mackenzie Stuart, πρόεδρο, O . Due, J . C . Moitinho de Almeida και G . C . Rodriguez Iglesias, προέδρους τμήματος, T . Koopmans, U . Everling, K . Bahlmann, Y . Galmot και T . F . O' Higgins, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : J . L . Da Cruz Vilaca

γραμματέας : S . Hackspiel, υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 3ης Δεκεμβρίου 1986,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 26ης Φεβρουαρίου 1987,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Νοεμβρίου 1985, η Ιρλανδία άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, πρώτη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή, με την οποία ζητεί την ακύρωση της απόφασης 85/458 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985, περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιρλανδία για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1981 ( ΕΕ L 267, σ . 30 ), κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν ενέκρινε την επιβάρυνση του Ταμείου με το ποσό των 2 281 956,15 ιρλανδικών λιρών για επιστροφές λόγω εξαγωγής προς τις τρίτες χώρες .

2 Η Επιτροπή δεν επιβάρυνε το ΕΓΤΠΕ με το ποσό των 2 281 956,15 ιρλανδικών λιρών, για το λόγο ότι το ποσό αυτό αφορά συναλλαγές που είχαν ως αντικείμενο προϊόντα, τα οποία, καίτοι εγκατέλειψαν το έδαφος της Ιρλανδίας εντός της προθεσμίας 60 ημερών από τη συμπλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής και μεταφορτώθηκαν σε δεύτερο κοινοτικό λιμένα, εξήλθαν οριστικά από το έδαφος της Κοινότητας μόνο μετά την πάροδο της εν λόγω προθεσμίας των 60 ημερών .

3 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσεται το ιστορικό της διαφοράς και η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας επαναλαμβάνονται πιο κάτω μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

4 Η διαφορά αφορά κατ' ουσία την ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1979, περί των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/027, σ . 70 ). Κατά τη διάταξη αυτή, "... η πληρωμή της επιστροφής εξαρτάται από την προσκόμιση της αποδείξεως ότι το προϊόν για το οποίο έχουν πραγματοποιηθεί οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής, το αργότερο μέσα σε προθεσμία 60 ημερών από την ημέρα πραγματοποιήσεως αυτών των διατυπώσεων έχει ... εγκαταλείψει, ως έχει, το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας ...".

5 Η Ιρλανδία υποστηρίζει κατ' ουσία ότι η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνευτεί σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε, κατά την 33η συνεδρίασή της, στις 17 έως 19 Ιουλίου 1973, η Επιτροπή Κοινοτικής Διαμετακομίσεως, σχετικά με τον κανονισμό 1041/67, ο οποίος προΐσχυσε του κανονισμού 2730/79 . Κατά την εν λόγω γνώμη, "για τη χορήγηση της επιστροφής, η έξοδος από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας, κατά την έννοια του κανονισμού 1041/67, συντελείται στον πρώτο λιμένα φορτώσεως ". Η Ιρλανδία φρονεί ότι, σε περίπτωση μεταφορτώσεως σε δεύτερο κοινοτικό λιμένα, η έξοδος των προϊόντων από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας πρέπει να θεωρηθεί ότι συντελείται στο λιμένα φορτώσεως, όπου τηρούνται οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής . Δεδομένου ότι, στην υπό κρίση περίπτωση, τα οικεία προϊόντα εγκατέλειψαν το λιμένα φορτώσεως στην Ιρλανδία εντός της προθεσμίας 60 ημερών που προβλέπει ο κανονισμός, οι προϋποθέσεις πληρωμής της επιστροφής πληρούνται .

6 Η Επιτροπή φρονεί ότι η γνώμη δεν πρέπει να καταστρατηγεί ή να στερεί περιεχομένου τη διάταξη του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 . Η εν λόγω διάταξη ορίζει ότι, καταρχήν, τα προϊόντα πρέπει να εγκαταλείψουν πράγματι, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ διαφόρων μεταφορικών μέσων, το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας το αργότερο εντός προθεσμίας 60 ημερών . Αν δεν συντρέχουν λόγοι αναφερόμενοι στις μεταφορές που να δικαιολογούν την παράταση της προθεσμίας αυτής, η Επιτροπή δεν μπορεί να εγκρίνει τη χρηματοδότηση των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκαν οι εθνικές αρχές . Στην υπό κρίση περίπτωση πάντως, οι ιρλανδοί εξαγωγείς υπερέβησαν την προθεσμία 60 ημερών για λόγους άσχετους προς τις μεταφορές .

7 Πρέπει ευθύς εξαρχής να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 729/70, η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να αρνηθεί τη χρηματοδότηση δαπανών, παρά μόνον αν αυτές δεν είχαν πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες περί κοινής οργανώσεως των γεωργικών αγορών . 'Οσον αφορά τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η πληρωμή της επιστροφής των δαπανών αυτών, το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 επιβάλλει να αποδεικνύεται ότι τα προϊόντα για τα οποία συμπληρώθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής εγκατέλειψαν, ως είχαν, το αργότερο εντός 60 ημερών από την ημέρα της συμπληρώσεως αυτών των διατυπώσεων, το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας .

8 Στην υπό κρίση περίπτωση, το κρίσιμο ζήτημα είναι αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση εξαγωγής προς τρίτες χώρες κατόπιν μεταφορτώσεως και μετά τη συμπλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής στον πρώτο λιμένα φορτώσεως, τα οικεία προϊόντα θεωρείται ότι εγκατέλειψαν το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας αφότου εξήλθαν από τον πρώτο αυτό λιμένα .

9 Σχετικώς πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 δεν περιέχει καμία ρητή αναφορά στη διενέργεια μεταφορτώσεως .

10 Συνεπώς, η ερμηνεία της διατάξεως αυτής, ως προς το ζήτημα σε ποιο χρονικό σημείο τα εμπορεύματα, που υποβάλλονται σε μεταφόρτωση, θεωρείται ότι εγκατέλειψαν το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας, πρέπει να ενταχθεί στο ειδικότερο πλαίσιο της διενέργειας μεταφορτώσεως .

11 Το πλαίσιο αυτό χαρακτηρίζεται ιδίως από τις περιστάσεις υπό τις οποίες διεξάγεται η υπερπόντια μεταφορά προϊόντων από κράτη μέλη που βρίσκονται στη μεθόριο της Κοινότητας . Πράγματι, για την ερμηνεία του άρθρου 9 του κανονισμού 2730/79 πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, από τις χώρες αυτές, το θαλάσσιο εμπόριο διεξάγεται συχνά μέσω κάποιου λιμένα μεταφορτώσεως, ενόψει της ανάγκης να γίνει χρήση, γι' αυτόν τον τύπο θαλάσσιας μεταφοράς, λιμενικών εγκαταστάσεων με εξοπλισμό καταλληλότερο από εκείνον που διαθέτουν οι χώρες αυτές .

12 Ακριβώς για να ληφθεί υπόψη η ιδιορρυθμία αυτή, η Επιτροπή Κοινοτικής Διαμετακομίσεως διατύπωσε την προαναφερθείσα γνώμη, σύμφωνα με την οποία, για τη χορήγηση της επιστροφής, η έξοδος από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας συντελείται από τον πρώτο λιμένα φορτώσεως .

13 Ενόψει, επομένως, της ιδιορρυθμίας αυτών των ναυτιλιακών πράξεων, οι μεν τελωνειακές διατυπώσεις του άρθρου 3 του κανονισμού 2730/79, ήτοι η αποδοχή από την τελωνειακή υπηρεσία της δήλωσης, με την οποία ο εξαγωγέας εκδηλώνει τη βούλησή του να προβεί στην εξαγωγή των οικείων προϊόντων, τηρούνται, τα δε προϊόντα τίθενται υπό τελωνειακό έλεγχο μέχρι την πραγματική τους έξοδο από την Κοινότητα, στον πρώτο λιμένα φορτώσεως .

14 Το κύριο αποτέλεσμα των τελωνειακών αυτών διατυπώσεων είναι ότι, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση σαν την υπό κρίση, τα εν λόγω προϊόντα χάνουν τον κοινοτικό τους χαρακτήρα και δεν μπορούν πλέον να επανεισαχθούν στην κοινοτική αγορά χωρίς να καταβληθεί η ισχύουσα εισαγωγική εισφορά . 'Ετσι, από της εξόδου τους από τον πρώτο λιμένα φορτώσεως, τα προϊόντα παύουν να τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της κοινής αγοράς .

15 Υπ' αυτές τις συνθήκες, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η έξοδος των προϊόντων από αυτόν το λιμένα προς το λιμένα μεταφορτώσεως, προκειμένου να εξαχθούν διά θαλάσσης προς τρίτη χώρα, μπορεί να εξομοιωθεί προς οριστική έξοδο των προϊόντων αυτών από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας .

16 Η Επιτροπή αντιτείνει ότι μόνο η έξοδος των προϊόντων από το λιμένα μεταφορτώσεως πρέπει να σημαίνει και έξοδό τους από το κοινοτικό έδαφος, και τούτο προς αποφυγή του φαινομένου ορισμένοι εξαγωγείς να κάνουν χρήση της ενδιάμεσης αποθήκευσης προϊόντων στο λιμένα μεταφορτώσεως, με μόνο σκοπό να επωφεληθούν, επί μακρότερο χρονικό διάστημα, του προκαθορισμού επιστροφής λόγω εξαγωγής, και να επιτυγχάνουν, ως εκ τούτου, αδικαιολόγητο πλεονέκτημα έναντι άλλων εξαγωγέων .

17 Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό . Πράγματι, η ερμηνεία που γίνεται δεκτή έχει ακριβώς ως αποτέλεσμα τη θεραπεία των συγκεκριμένων μειονεκτημάτων που πλήττουν τους εξαγωγείς που είναι εγκατεστημένοι σε ορισμένα κράτη μέλη . Η προθεσμία των 60 ημερών, εξάλλου, ισχύει για όλους τους εξαγωγείς, ανεξάρτητα από τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιούν .

18 Απ' όλες τις προηγηθείσες σκέψεις προκύπτει ότι, για την πληρωμή των επιστροφών λόγω εξαγωγής, ως λιμένας εξόδου από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79, σε περίπτωση που τα προϊόντα πρέπει να μεταφορτωθούν σε άλλο λιμένα της Κοινότητας, πρέπει να θεωρείται ο πρώτος λιμένας φορτώσεως επομένως, για την πληρωμή της επιστροφής δεν απαιτείται πλέον κανένα άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει την έξοδο από το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας .

19 Στην υπό κρίση διαφορά, δεν αμφισβητήθηκε ότι τα οικεία προϊόντα εγκατέλειψαν, εντός 60 ημερών από την ημέρα της συμπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής, τον πρώτο λιμένα φορτώσεως στην Ιρλανδία, πριν μεσολαβήσει η μεταφόρτωσή τους, και ότι επομένως οι πληρωμές πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2730/79 .

20 Υπ' αυτές τις συνθήκες, η απόφαση 85/458 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985, περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιρλανδία για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1981, πρέπει να ακυρωθεί, κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν ενέκρινε την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με το ποσό των 2 281 956,15 ιρλανδικών λιρών για επιστροφές λόγω εξαγωγής προς τις τρίτες χώρες παρέλκει, επομένως, η εξέταση των λοιπών λόγων που προέβαλε η Ιρλανδία .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

21 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα . Επειδή η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει :

1 ) Ακυρώνει την απόφαση 85/458 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985, περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιρλανδία για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1981, κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν ενέκρινε την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με το ποσό των 2 281 956,15 ιρλανδικών λιρών για επιστροφές λόγω εξαγωγής προς τις τρίτες χώρες .

2 ) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .