EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :403 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 15ης Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση T-157/09 P
Luigi M ar cuc cio
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Εύλογη προθεσμία για την άσκηση 
αγωγής αποζημιώσεως — Εκπρόθεσμο — Αίτηση ανα ιρέσε ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν 
μέρει προδήλως αβάσιμη»
Αντικείμενο:Αίτηση ανα ιρέσε ως της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) 
της 18ης Φεβρουαρίου 2009 , F-42/08, Marcuccio κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 
2009 , σ. I-A-1-35 κ αι II-A-1-147).
Απόφαση: Απορρίπτει την αίτηση ανα ιρέσε ως. Ο L . Marcuccio φέρει τα δικαστικά το υ έξοδα, 
καθώς και εκείνα σ τα οποία υποβλήθηκε η Ε υρωπαϊκή Επιτροπή στο π λαίσιο τ ης 
παρούσας διαδικασίας.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Δικόγραφο της προσφυγής — Απαιτήσεις ως προς τον τύπο
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρα 21, εδ. 1, και 53, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Γε νικού 
Δικαστηρίου, άρθρο 138 § 1)
2. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Α ίτηση κα τά την έννοια του ά ρθρου 90, παράγραφος 1, του Κ ΥΚ — 
Προθεσμία για την άσκηση
(Άρθρο 236 Ε Κ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 κα ι 91)
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμίες — Α ίτημα αποζημιώσεως απευθυνόμενο σε θεσμικό όργανο
(Άρθρο 236 Ε Κ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρο 46· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των 
υπαλλήλων, άρθρο 90)
4. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμίες — Α ίτημα αποζημιώσεως απευθυνόμενο σε θεσμικό όργανο
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρο 46· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, 
άρθρο 90)
5. Διαδικασία — Προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής — Επίδοση του δ ικογράφου τ ης προσφυγής με 
συστημένη ταχυδρομική α ποστολή
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, άρθρα 39 § 1, και 100 § 3)
2 ECLI:EU:T:2010 :403ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-157/09P
MARCUCCIOκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
1. Δυνάμει του άρθρου 21, πρώτο ε δάφιο, του Οργανισμού το υ Δικαστηρίου, το ο ποίο ε φαρμόζεται 
στην ενώπιον το υ Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία σύμφωνα μ ε το ά ρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του ιδίου 
οργανισμού, και το υ ά ρθρου 138, παράγραφος 1, το υ Κ ανονισμού Δ ιαδικασίας το υ Γ ενικού 
Δικαστηρίου, το ε ισαγωγικό της δίκης δικόγραφο πρέπει, μεταξύ άλλων, να π εριέχει συνoπτική 
έκθεση των ισχυρισμών των oπoίων γίνεται επίκληση. Για το ν λόγο α υτό, το ε ν λόγω δικόγραφο 
πρέπει να δ ιευκρινίζει σε τί σ υνίσταται ο λ όγος ακυρώσεως στον οποίο σ τηρίζεται η π ροσφυγή, οπότε 
η αφηρημένη επίκλησή το υ δεν ικανοποιεί τις επιταγές του εν λόγω Ο ργανισμού και του Κανονισμού 
Διαδικασίας. Επιπλέον, η έ κθεση αυτή, αν κ αι συνοπτική, πρέπει να ε ίναι αρκούντως σαφής και 
ακριβής, ώστε να μ πορεί ο κ αθού να π ροετοιμάζει την άμυνά το υ και το Γ ενικό Δικαστήριο να κ ρίνει 
την προσφυγή, ενδεχομένως, χωρίς να χρε ιαστεί πρόσθετες πληροφορίες.
Η ασφάλεια δικαίου και η ο ρθή απονομή της δικαιοσύνης προϋποθέτουν, για να ε ίναι παραδεκτή μια 
προσφυγή ή α γωγή ή, ειδικότερα, ένας λόγος ακυρώσεως, ότι τ α ουσιώδη πραγματικά και νομικά 
στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται προκύπτουν κατά τρόπο συνεκτικό και κατανοητό α πό το κ είμενο 
του δικογράφου. Ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο Γ ενικό Δικαστήριο να ανα ζητεί από το σ ύνολο των 
στοιχείων των οποίων γί νεται επίκληση προς στήριξη ενός πρώτου λόγου αν τ α στοιχεία αυτά 
μπορούσαν ε πίσης να χρ ησιμοποιηθούν προς στήριξη ενός δευτέρου λόγου.
(βλ. σκέψη 27)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 23 Μαρτίου 2010 , T-16/09 P, Marcuccio κατά Επιτροπής, σκέψη 15 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία
2. Διαφορά μεταξύ μονίμου υπαλλήλου και του οργάνου στο ο ποίο υ πάγεται ή υ παγόταν, η ο ποία 
αποσκοπεί στην αποκατάσταση ζημίας, εμπίπτει, ότ αν π ηγάζει από την υπηρεσιακή σχέσ η που 
συνδέει τον ενδιαφερόμενο με το ό ργανο, στο π εδίο εφαρμογής του άρθρου 236 Ε Κ (το π εριεχόμενο 
του οποίου είναι ταυτόσημο με εκείνο το υ άρθρου 270 Σ ΛΕΕ) και των άρθρων 90 κ αι 91 το υ 
Οργανισμού.
Το γεγονός ότι το ά ρθρο 236 Ε Κ και το ά ρθρο 90 το υ Οργανισμού δεν ορίζουν προθεσμία για την 
υποβολή αγωγής για αποκατάσταση ζημίας δεν καθιστά την απαίτηση εύλογης προθεσμίας για την 
υποβολή αυτής της αιτήσεως παράνομη. Συγκεκριμένα, η ε φαρμογή των διατάξεων αυτών, και δη ως 
προς αγωγή για αποκατάσταση ζημίας, πρέπει να γί νεται τηρουμένων των γενικών αρχών το υ δικαίου 
της Ε υρωπαϊκής Έ νωσης, ήτοι τ ων α ρχών της α σφάλειας δικαίου κ αι της π ροστασίας της 
δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Αυτές οι γ ενικές αρχές εμποδίζουν, εφόσον τα νομοθετήματα δεν 
περιέχουν σχε τική ρύθμιση, τα θεσμικά όργανα κ αι τα φυσικά ή ν ομικά πρόσωπα να ε νεργούν χωρίς 
κανένα χρ ονικό όριο, διακυβεύοντας έτσι, μεταξύ άλλων, τη σταθερότητα κεκτημένων νομικών 
καταστάσεων, και απαιτούν την τήρηση εύλογης προθεσμίας.
Έτσι, η ε πανεξέταση, πέραν μ ίας εύλογης προθεσμίας, του γενεσιουργού αιτίου ζημίας προκληθείσας 
από ευρωπαϊκό όργανο στο π λαίσιο τ ων σχέσε ών το υ με το υς υπαλλήλους το υ επηρεάζει την 
ασφάλεια των εννόμων σχέσε ων μεταξύ το υ εν λόγω οργάνου και των υπαλλήλων το υ και εκθέτει τον 
προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δ απάνες συνδεόμενες με λίαν α πομακρυσμένο χρ ονικά
ECLI:EU:T:2010 :403 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-157/09P
MARCUCCIOκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
 γενεσιουργό α ίτιο. Η α ρχή τ ης α σφάλειας δικαίου α παιτεί, συνεπώς, την υ ποβολή α γωγών 
αποζημιώσεως από το υς υπαλλήλους εντός εύλογης προθεσμίας από τη ζημία που το υς προκάλεσε 
ευρωπαϊκό όργανο στο π λαίσιο των σχέσε ών τους με αυτό.
(βλ., σκέψεις 40 έ ως 43)
Παραπομπές:
ΓΔΕΕ, 5 Οκτωβρίου 2004 , T-144/02, Eagle κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004 , σ. II-3381 , σκέψη 62· 26 Ιουνίου 
2009 , T-114/08 P, Marcuccio κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. I-Β-1-53 κ αι II-Β-1-313, σκέψη 12 κ αι εκεί 
παρατιθέμενη νομολογία· 23 Μαρτίου 2010 , M arcuccio κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 34 κ αι εκεί 
παρατιθέμενη νομολογία
3. Διαφορά μεταξύ μονίμου υπαλλήλου και του οργάνου στο ο ποίο υ πάγεται ή υ παγόταν, η ο ποία 
αποσκοπεί στην αποκατάσταση ζημίας, εμπίπτει, ότ αν π ηγάζει από την υπηρεσιακή σχέσ η που 
συνδέει τον ενδιαφερόμενο με το ό ργανο, στο π εδίο εφαρμογής το υ άρθρου 236 Ε Κ και όχι του 
άρθρου 46 το υ Οργανισμού το υ Δικαστηρίου. Η π ενταετής παραγραφή που προβλέπεται από την 
τελευταία διάταξη δεν αποτελεί, επομένως, κριτήριο γι α την εκτίμηση το υ ευλόγου της επίμαχης 
προθεσμίας για την άσκηση αγωγής, αλλά στοιχείο σ υγκρίσεως χρ ήσιμο κατά την εκτίμηση αυτή, 
δεδομένου ότι α υτή η π ροθεσμία παραγραφής αποσκοπεί επίσης στην κατοχύρωση της ασφάλειας 
δικαίου στο π λαίσιο αγωγής αποζημιώσεως κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ το ύτου, το γ εγονός 
ότι α σκήθηκε αγωγή μετά την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία οι 
ενδιαφερόμενοι έλαβαν γ νώση της καταστάσεως για την οποία διαμαρτύρονται δεν αρκεί ώστε να 
θεωρηθεί ότι η ε ν λόγω αγωγή υποβλήθηκε εντός εύλογης προθεσμίας.
(βλ. σκέψη 45)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 23 Μαρτίου 2010 , Marcuccio κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 37 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία
4. Ο καθορισμός της προθεσμίας εντός της οποίας μπορεί να α σκηθεί αγωγή αποζημιώσεως αποτελεί 
νομικό ζήτημα. Ελλείψει προβλέψεως προθεσμίας από την εφαρμοστέα νομοθεσία για την υποβολή 
αγωγής αποζημιώσεως η ο ποία απορρέε ι από τη σχέσ η ερ γασίας μεταξύ μονίμου υπαλλήλου και του 
θεσμικού οργάνου στο ο ποίο υ πάγεται, η ε ν λόγω α γωγή πρέπει να υ ποβληθεί εντός εύλογης 
προθεσμίας, η ο ποία καθορίζεται με βάση τα δεδομένα τ ης εκάστοτε υποθέσεως. Συναφώς, εφόσον το 
Δικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης διαπιστώνει και εκτιμά απολύτως ελεύθερα τα κρίσιμα πραγματικά 
περιστατικά, με την επιφύλαξη τυχόν παραμορφώσεως αυτών, στη συνέχεια προβαίνει στον νομικό 
χαρακτηρισμό το υς, υπό το ν έλεγχο το υ Γενικού Δ ικαστηρίου, υπό το π ρίσμα της αρχής της 
τηρήσεως εύλογης προθεσμίας.
(βλ. σκέψη 47)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 23 Μαρτίου 2010 , Marcuccio κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 39 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία
5. Σε περίπτωση επιδόσεως, από τη Γραμματεία το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, προσφυγής 
προς τον καθού με συστημένη ταχυδρομική αποστολή, ως ημερομηνία της επιδόσεως από την οποία 
αρχίζουν οι π ροθεσμίες νοείται η η μερομηνία κατά την οποία ο ε ν λόγω διάδικος βεβαιώνει την 
παραλαβή της συστημένης ταχυδρομικής αποστολής που το υ απευθύνθηκε.
4 ECLI:EU:T:2010 :403ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-157/09P
MARCUCCIOκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
(βλ. σκέψεις 69 κ αι 70)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 23 Μαρτίου 2010 , Marcuccio κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 64 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία