C 295/85

Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2019 — Mead Johnson Nutrition (Asia Pacific) κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-508/19)

(2019/C 295/111)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Mead Johnson Nutrition (Asia Pacific) Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη), MJN Global Holdings BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), Mead Johnson BV (Nijmegen, Κάτω Χώρες), Mead Johnson Nutrition Co. (Σικάγο, Ιλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. Quigley, QC, M. Whitehouse και P. Halford, Solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση C(2018) 7848 της Επιτροπής ή, επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2 και 5 της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το μέρος που αφορούν τις προσφεύγουσες·

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη του αιτήματος ακύρωσης του άρθρου 1, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης και, κατά το μέρος που διατάσσουν την ανάκτηση ποσών από τις προσφεύγουσες, των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.

1. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των σχετικών διατάξεων του Income Tax Act 2010 (νόμου του 2010 περί του φόρου εισοδήματος, στο εξής: ITA 2010).

2. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομικό σφάλμα ή/και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως χαρακτηρίζοντας τη μη φορολόγηση, βάσει του ΙΤΑ 2010, των μη επιχειρηματικών εσόδων από δικαιώματα εκμετάλλευσης ως «παρέκκλιση», «εξαίρεση» ή «σιωπηρή εξαίρεση» από το σύστημα φορολογίας εταιρικών εσόδων του Γιβραλτάρ, πράγμα που συνεπαγόταν την ύπαρξη καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων κατά το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ενώ η μη φορολόγηση μη επιχειρηματικών εσόδων από δικαιώματα εκμετάλλευσης συνιστούσε θεμιτή επιλογή στο πλαίσιο της φορολογικής και οικονομικής κυριαρχίας του Γιβραλτάρ.

3. Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο νομικό σφάλμα ή/και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως δεδομένου ότι παρέλειψε να επισημάνει κάποιο οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια και εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ που να προκύπτει από τη μη φορολόγηση, βάσει του ΙΤΑ 2010, των μη επιχειρηματικών εσόδων.

4. Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο νομικό σφάλμα ή/και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως χαρακτηρίζοντας εσφαλμένως τη μη φορολόγηση, βάσει του ΙΤΑ 2010, των μη επιχειρηματικών εσόδων από δικαιώματα εκμετάλλευσης ως επιλεκτικό πλεονέκτημα κατά την έννοια και εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

5. Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, ακόμη και αν υφίστατο τέτοιου είδους οικονομικό πλεονέκτημα, μολονότι οι προσφεύγουσες το αρνούνται, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο νομικό σφάλμα ή/και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κρίνοντας ότι το πλεονέκτημα αυτό περιελάμβανε και τη μη φορολόγηση εσόδων από δικαιώματα εκμετάλλευσης τα οποία (όπως στην προκειμένη περίπτωση), στην πραγματικότητα, δεν αποκτήθηκαν στο Γιβραλτάρ ούτε προήλθαν από το Γιβραλτάρ.

6. Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο νομικό σφάλμα ή/και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως χαρακτηρίζοντας την εικαζόμενη ενίσχυση ως νέα αντί για υφιστάμενη.

Επιπλέον, προς στήριξη του αιτήματος ακύρωσης του άρθρου 2 της προσβαλλόμενης απόφασης και, κατά το μέρος που διατάσσουν την ανάκτηση ποσών από τις προσφεύγουσες, των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως:

1. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 6 του διαδικαστικού κανονισμού.

2. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η φορολογική απόφαση τύπου «tax ruling» του 2012 για την προσφεύγουσα ήταν σύμφωνη με τον ITA 2010 και δεν συνιστούσε ατομική κρατική ενίσχυση.

3. Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως ως προς την έννοια και το αποτέλεσμα της φορολογικής απόφασης τύπου «tax ruling» του 2012.