ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 3ΗΣ ΜΑΪΟΥ 1993. - LADBROKE RACING LTD ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-424/92.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1993 σελίδα I-02213



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Διαδικασία * Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου * Προσφυγή που ασκείται ενώπιον του Δικαστηρίου από φυσικό ή νομικό πρόσωπο βάσει του άρθρου 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης και αφορά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις * Κανόνες ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις * 'Εννοια * Παραπομπή στο Πρωτοδικείο

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 90 Aπόφαση του Συμβουλίου 88/591, άρθρο 3 PAR 1, στοιχ. γ' Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΟΚ, άρθρο 47, εδ. 2)

Περίληψη

Προσφυγή που ασκείται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο δυνάμει του άρθρου 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ και αφορά την εφαρμογή του άρθρου 90 της εν λόγω Συνθήκης εμπίπτει, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως του Συμβουλίου 88/591, περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου, στην αρμοδιότητα του τελευταίου. Συγκεκριμένα, παρ' όλον ότι το άρθρο 90, παράγραφος 1, και οι γενικοί κανόνες που η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει δυνάμει της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού καθορίζουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών, οι διατάξεις αυτές αφορούν την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις, καθότι απαγορεύουν τη θέσπιση ή τη διατήρηση κρατικών ρυθμίσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή των κανόνων αυτών επί των επιχειρήσεων που υπόκεινται σε ειδικό καθεστώς.

Κρίνοντας επί μιας τέτοιας προσφυγής, το Δικαστήριο οφείλει, δυνάμει του άρθρου 47, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του, να την παραπέμψει στο Πρωτοδικείο.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-424/92,

Ladbroke Racing Limited, εκπροσωπούμενη από τους Jeremy Lever, QC, και Christopher Vajda, δικηγόρους Αγγλίας και Ουαλίας, και τον Stephen Kon, solicitor του δικηγορικού γραφείου S. J. Berwin & Co., με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Winandy & Err, 60, avenue Gaston Diderich,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τους Francisco Enrique Gonzalez-Diaz και Richard Lyal, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicola Annecchino, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά παραλείψεως με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε παρανόμως να λάβει θέση έπειτα από καταγγελία της προσφεύγουσας στηριζόμενη στα άρθρα 3, στοιχείο στ', 5, 52, 53, 59, 62, 85, 86, 90, παράγραφος 1, 92 και 93 της Συνθήκης ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους Ο. Due, Πρόεδρο, Κ. Ν. Κακούρη, G. C. Rodriguez Iglesias, M. Zuleeg και J. L. Murray, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliet, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, F. Grevisse, M. Diez de Velasco, P. J. G. Kapteyn και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz

γραμματέας: J.-G. Giraud

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Mε δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Δεκεμβρίου 1992, η Ladbroke Racing Ltd άσκησε, δυνάμει του άρθρου 175 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή ζητώντας να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε, κατά παράβαση της Συνθήκης, να λάβει θέση επί της καταγγελίας που υπέβαλε η Ladbroke Racing Ltd για να τεθεί τέρμα, κατά το άρθρο 3 του κανονισμού 17 και το άρθρο 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, σε ορισμένες παραβάσεις πολλών κανόνων της Συνθήκης και, ιδίως, επί της αιτήσεως της Ladbroke Racing Ltd να της απευθύνει η Επιτροπή επιστολή βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63, καθώς και επιστολή της ίδιας φύσεως σχετική με την ζητηθείσα ενέργεια βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης.

2 Η Ladbroke Racing Ltd άσκησε όμοια προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου (υπόθεση Τ-110/92, διάταξη της 2ας Ιουλίου 1993, η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί).

3 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Φεβρουαρίου 1993, η Επιτροπή υπέβαλε ένα παρεμπίπτον αίτημα, ζητώντας από το Δικαστήριο να παραπέμψει στο Πρωτοδικείο την προσφυγή κατά το μέρος που αφορά τους κανονισμούς 17/62 και 99/63 και να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη κατά το μέρος που αφορά το άρθρο 90.

4 Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία στις 15 Μαρτίου 1993, η προσφεύγουσα ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί ότι είναι αρμόδιο να εκδικάσει το σύνολο της προσφυγής, περιλαμβανομένου του μέρους που αφορά τον κανονισμό 17/62, και να της χορηγήσει παρέκταση της προθεσμίας για την κατάθεση των παρατηρήσεών της σχετικά με την ένσταση απαραδέκτου που είχε προβάλει η Επιτροπή. Οι παρατηρήσεις αυτές κατατέθηκαν στις 15 Απριλίου 1993.

5 Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1988, περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 319, σ. 1, στο εξής: απόφαση του Συμβουλίου), το Πρωτοδικείο ασκεί σε πρώτο βαθμό τις αρμοδιότητες που απονέμονται στο Δικαστήριο από τις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Κοινοτήτων και από τις πράξεις που εκδόθηκαν προς εκτέλεσή τους επί των προσφυγών που ασκούνται κατά οργάνων των Κοινοτήτων από φυσικά ή νομικά πρόσωπα δυνάμει του άρθρου 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ και αφορούν την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις.

6 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εκδικάσει την προσφυγή στο μέτρο που αυτή αφορά το άρθρο 90 της Συνθήκης. Αν και αναγνωρίζει ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί διαφορετικά (διάταξη της 4ης Ιουνίου 1991, C-66/90, Koninklijke PTT Νederland NV και PTT Post BV κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. Ι-2723), ζητεί από το Δικαστήριο να επανεξετάσει τη θέση του.

7 Προς στήριξη του αιτήματος αυτού, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η παράγραφος 1 του άρθρου 90 της Συνθήκης απαγορεύει στα κράτη μέλη, όσον αφορά τις δημόσιες επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις στις οποίες χορηγούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα, να θεσπίζουν ή να διατηρούν μέτρα αντίθετα προς τους κανόνες της Συνθήκης και ότι η παράγραφος 3 παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να θεσπίζει γενικούς κανόνες που καθορίζουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις κατηγορίες επιχειρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 90. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις αυτές δεν αφορούν τη συμπεριφορά επιχειρήσεων.

8 Τα επιχειρήματα αυτά δεν είναι δυνατόν να γίνουν δεκτά.

9 Καταρχάς, οι διατάξεις αυτές ανήκουν στο τμήμα της Συνθήκης που φέρει τον τίτλο "Κανόνες εφαρμοστέοι επί των επιχειρήσεων". Όμως, αυτοί είναι οι κανόνες στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της προαναφερθείσας αποφάσεως του Συμβουλίου.

10 Εκτός αυτού, ναι μεν είναι αλήθεια ότι το άρθρο 90, παράγραφος 1, και οι γενικοί κανόνες που μπορεί να θεσπίσει η Επιτροπή δυνάμει της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού καθορίζουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών, οι διατάξεις όμως αυτές αφορούν την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις, καθότι απαγορεύουν τη θέσπιση ή τη διατήρηση κρατικών ρυθμίσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή των κανόνων αυτών επί των επιχειρήσεων που υπόκεινται σε ειδικό καθεστώς.

11 Η Επιτροπή υπογραμμίζει ακόμη ότι το άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης μπορεί να θεωρηθεί ως ειδική έκφραση του άρθρου 5 της Συνθήκης και ότι το άρθρο 90, παράγραφος 3, επιδιώκει τον ίδιο σκοπό με το άρθρο 169 της Συνθήκης. Το να θεωρηθεί ότι οι προσφυγές που στηρίζονται στο άρθρο 90 εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου, ενώ αυτές που αφορούν τα άρθρα 5 και 169 δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα αυτή, θα είχε, κατά την άποψη της Επιτροπής, το ελάχιστα ικανοποιητικό αποτέλεσμα ότι η αρμοδιότητα θα εξηρτάτο από τον ιδιωτικό ή δημόσιο χαρακτήρα των επιχειρήσεων τις οποίες αφορούν τα εν λόγω κρατικά μέτρα.

12 Και αυτό το επιχείρημα πρέπει να απορριφθεί.

13 Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως του Συμβουλίου, οι σχετικές με το άρθρο 90 της Συνθήκης ΕΟΚ προσφυγές εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου μόνον εφόσον ασκούνται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα δυνάμει των άρθρων 173, δεύτερο εδάφιο, και 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, ενώ οι σχετικές με την ίδια διάταξη προσφυγές που ασκούνται από όργανο των Κοινοτήτων ή από κράτος μέλος εξακολουθούν να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.

14 Κατά το άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι αρμόδιο για την εκδίκαση της προσφυγής είναι το Πρωτοδικείο, παραπέμπει την προσφυγή σ' αυτό, το οποίο δεν μπορεί σε τέτοια περίπτωση να κρίνει ότι είναι αναρμόδιο.

15 Δεδομένου ότι η προσφυγή που ασκήθηκε στην υπόθεση C-424/92 είναι στο σύνολό της προσφυγή που ασκήθηκε κατά οργάνου των Κοινοτήτων από νομικό πρόσωπο, δυνάμει του άρθρου 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, και αφορά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις, κανόνων οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο του πρώτου τμήματος του κεφαλαίου 1 του τίτλου Ι του τρίτου μέρους της Συνθήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο πρέπει, δυνάμει του άρθρου 47, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού, να κρίνει ότι αρμόδιο για την εκδίκαση της προσφυγής αυτής είναι το Πρωτοδικείο και, κατά συνέπεια, πρέπει να την παραπέμψει σ' αυτό.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει:

1. Παραπέμπει στο Πρωτοδικείο την υπόθεση C-424/92, Ladbroke Racing Limited κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβούργο, 3 Μαΐου 1993.