ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 11ΗΣ ΜΑΙΟΥ 1989. - RADIO TELEFIS EIREANN ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ - ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΔΕΣΠΟΖΟΥΣΑΣ ΘΕΣΗΣ - ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-76, 77 ΚΑΙ 91/89 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1989 σελίδα 01141



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 185 κανονισμός διαδικασίας, άρθρο 83, παράγραφος 2)

Διάδικοι

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 76, 77 και 91/89 R,

Radio Telefis Eireann, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με έδρα το Δουβλίνο, εκπροσωπούμενο από τους Willy Alexander και Harry Ferment, δικηγόρους Χάγης, κατ' εντολήν του Gerald F. McLaughlin, διευθυντή νομικών υποθέσεων της Radio Telefis Eireann, και τους Eugene F. Collins & Son, Solicitors Δουβλίνου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest A. L. Arendt, 4, avenue Marie-Therese (υπόθεση 76/89 R),

The British Broadcasting Corporation

και

BBC Enterprises Limited, με έδρα το Δουβλίνο, εκπροσωπούμενες από τους Christopher Bellamy, QC, Jeremy Lever, QC, και Rupert Anderson, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, κατ' εντολήν του Robin Griffith, solicitor, του δικηγορικού γραφείου Clifford Chance, Λονδίνο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τους δικηγόρους Loesch και Wolter, 8, rue Zithe (υπόθεση 77/89 R),

και

Independent Television Publications Limited, με έδρα το Λονδίνο, εκπροσωπούμενη από τον Alan Tyrrell, QC, στο Λονδίνο, κατ' εντολήν του Michael J. Reynolds, του δικηγορικού γραφείου Allen and Overy στις Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τους δικηγόρους Loesch και Wolter, 8, rue Zithe (υπόθεση 91/89 R),

αιτούσες,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Jacques Bourgeois, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, επικουρούμενο από τον Ian Forrester, QC, του Δικηγορικού Συλλόγου Σκοτίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

υποστηριζόμενης από την

Magill TV Guide Limited, με έδρα το Δουβλίνο, εκπροσωπούμενη από τον John D. Cooke, Senior Councel, του Δικηγορικού Συλλόγου Ιρλανδίας, κατ' εντολήν των Gore & Grimes, Solicitors, Δουβλίνο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Louis Schiltz, 83, boulevard Grande-Duchesse Charlotte,

παρεμβαίνουσα,

που έχουν ως αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της απόφασης της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 86 της Συνθήκης ΕΟΚ (ΙV/31.851, Magill TV Guide/ITP, BBC και RΤΕ) (ΕΕ 1989, L 78, σ. 43),

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ T. KOOPMANS ,

αντικαθιστώντας, δυνάμει των άρθρων 85, πρώτο εδάφιο, και 11 του κανονισμού διαδικασίας, τον ρόεδρο του Δικαστηρίου

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Μαρτίου 1989, στις υποθέσεις 76/89 R και 77/89 R, και στις 17 Μαρτίου 1989, στην υπόθεση 91/89 R, η Radio Telefis Eireann (εφεξής: RΤΕ), η British Broadcasting Corporation και η BBC Enterprises Limited (εφεξής: ΒΒC), καθώς και η Independent Television Publications Limited (εφεξής: ΙΤΡ) υπέβαλαν αίτηση αναστολής εκτελέσεως της απόφασης της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 86 της Συνθήκης ΕΟΚ (ΙV/31.851, Magill TV Guide/ITP, BBC και RΤΕ). Στις ίδιες ημερομηνίες, οι αιτούσες κατέθεσαν, βάσει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, δικόγραφο προσφυγής με την οποία ζητούν την ακύρωση της απόφασης αυτής, η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της 21ης Μαρτίου 1989 (ΕΕ L 78, σ. 43).

2 Οι τρεις υποθέσεις έχουν το ίδιο αντικείμενο και είναι μέχρι τέτοιο βαθμό συναφείς ώστε να επιβάλλεται η συνεκδίκασή τους προς έκδοση της Διάταξης περί ασφαλιστικών μέτρων.

3 Με δικόγραφα που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 και 28 Απριλίου 1989, η Magill TV Guide Limited (εφεξής: Magill) ζήτησε να παρέμβει υπέρ της Επιτροπής στη διαδικασία λήψεως ασφαλιστικών μέτρων στις τρεις υποθέσεις. Δεδομένου ότι η Magill υπέβαλε στην Επιτροπή, κατά των RΤΕ, ΒΒC και ΙΤΡ, καταγγελία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση της επίδικης αποφάσεως, έχει έννομο συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς. Κατά συνέπεια, το αίτημά της πρέπει να γίνει δεκτό προς διευκόλυνση της διεξαγωγής της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.

4 Η καθής κατέθεσε τις γραπτές της παρατηρήσεις στις 12 Απριλίου 1989. Οι αιτούσες και η Επιτροπή ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους στις 28 Απριλίου 1989.

5 Πριν εξεταστεί το βάσιμο της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει να εκτεθεί συνοπτικώς το ιστορικό της διαφοράς.

6 Οι περισσότεροι από τους τηλεθεατές στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία μπορούν να έχουν λήψη από έξι τουλάχιστον, τηλεοπτικούς σταθμούς: RΤΕ1 και RΤΕ2, που τροφοδοτούνται από την RΤΕ η οποία διαθέτει το μονοπώλιο από το νόμο για την παροχή στην Ιρλανδία ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών επί εθνικού επιπέδου, ΒΒC1 και ΒΒC2, που τροφοδοτούνται από το ΒΒC, καθώς και ΙΤV και Channel 4, που τροφοδοτούνται από τις τηλεοπτικές εταιρίες που έχουν λάβει άδεια μεταδόσεως ανεξάρτητων προγραμμάτων από την Independent Broadcasting Authority (εφεξής: ΙΒΑ) προκειμένου να κάνουν εκπομπές για την ιδιωτική τηλεόραση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ΒΒC και η ΙΒΑ έχουν ολιγοπώλιο, όσον αφορά την παροχή, επί εθνικού επιπέδου, τηλεοπτικών υπηρεσιών. Εξάλλου, χάρη στα διάφορα καλωδιακά δίκτυα, πολλοί τηλεθεατές στην Ιρλανδία μπορούν να έχουν λήψη αρκετών διαύλων μέσω δορυφόρου.

7 Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους, σχετικά με τη μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων, η RΤΕ, το ΒΒC και, στην περίπτωση της ΙΒΑ, η ΙΤV, της οποίας οι μέτοχοι είναι οι τηλεοπτικές εταιρίες που έχουν λάβει άδεια μεταδόσεως από την ΙΒΑ, προετοιμάζουν προγράμματα όπου αναφέρονται ο δίαυλος, οι ημερομηνίες, οι τίτλοι και οι ώρες των εκπομπών. Το δικαίωμα του δημιουργού, όσον αφορά τα προγράμματα των εκπομπών του ΒΒC1 και ΒΒC2, ανήκει στο ΒΒC, όσον αφορά τα προγράμματα εκπομπών της ΙΤV και του Channel 4, στην ΙΤΡ, και, όσον αφορά τα προγράμματα της RΤΕ1 και RΤΕ2, στην RΤΕ.

8 Η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ εκδίδουν, καθεμιά, ένα εβδομαδιαίο τηλεοπτικό οδηγό το οποίο περιλαμβάνει τα αντίστοιχα προγράμματά τους για τις εκπομπές της σχετικής εβδομάδας. Τα προγράμματα της ΙΤΡ αναδημοσιεύονται στο "TV Time", του ΒΒC στο "Radio Times" και της RΤΕ στο "RTE Guide". Εξάλλου, οι εφημερίδες, τόσο οι ημερήσιες όσο και οι εβδομαδιαίες, λαμβάνουν, δωρεάν και εφόσον το ζητούν, τα προγράμματα των εκπομπών από την ΙΤΡ, το ΒΒC και την RΤΕ. Ωστόσο, η δημοσίευση των προγραμμάτων από τις εφημερίδες υπόκειται σε ορισμένους όρους. Καταρχήν, οι ημερήσιες εφημερίδες επιτρέπεται να δημοσιεύουν προγράμματα για περίοδο 24 ωρών, ή, στην περίπτωση των σαββατοκύριακων, για περίοδο 48 ωρών. Τα εβδομαδιαία περιοδικά επιτρέπεται να δημοσιεύουν μόνο "τα χτυπητά σημεία" των προγραμμάτων των οποίων η μετάδοση προβλέπεται για την επόμενη εβδομάδα. 'Οπως φαίνεται, η έκδοση εβδομαδιαίου γενικού τηλεοπτικού οδηγού, ο οποίος να περιλαμβάνει όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα για περίοδο επτά ημερών, είναι αδύνατη στην Ιρλανδία και, προφανώς, και στο Ηνωμένο Βασίλειο επίσης, λόγω της αρνήσεως της ΙΤΡ, του ΒΒC και της RΤΕ να χορηγήσουν τις σχετικές άδειες.

9 Τον Μάιο και Ιούνιο του 1986, η Magill, η οποία είναι εκδοτικός οίκος εγκατεστημένος στο Δουβλίνο, εξέδωσε ένα εβδομαδιαίο τηλεοπτικό οδηγό όπου παρέχονται λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα της ΙΤV, του Channel 4, του ΒΒC και της RΤΕ. Βάσει δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν κατόπιν σχετικών αιτημάτων που η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ υπέβαλαν ενώπιον των ιρλανδικών δικαστηρίων, η Magill σταμάτησε την έκδοση του οδηγού αυτού. Στις 4 Απριλίου 1986, η Magill έκανε σχετική καταγγελία στην Επιτροπή ισχυριζόμενη, κυρίως, ότι η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ καταχρώνται της δεσπόζουσας θέσεώς τους στην αγορά αρνούμενες να χορηγήσουν άδειες για τη δημοσίευση των εβδομαδιαίων τους προγραμμάτων εκπομπών.

10 Στο άρθρο 1 της επίδικης απόφασης της Επιτροπής διαπιστώνεται ότι η πολιτική και η πρακτική που εφαρμόζουν η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ, όσον αφορά τα ήδη καταρτισθέντα αντίστοιχά τους εβδομαδιαία προγράμματα, για τις εκπομπές των οποίων είναι δυνατή η λήψη στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία, συνιστούν παραβάσεις του άρθρου 86 της Συνθήκης, κατά το μέτρο που εμποδίζουν την έκδοση και πώληση εβδομαδιαίων γενικών τηλεοπτικών οδηγών στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Το άρθρο 2 είναι διατυπωμένο ως εξής:

"Η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ οφείλουν να θέσουν αμέσως τέρμα στις παραβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1, διαθέτοντας η μία στην άλλη και σε τρίτους μετά από σχετική αίτηση και χωρίς να δημιουργούνται διακρίσεις, τα ήδη καταρτισθέντα δικά τους εβδομαδιαία προγράμματά και επιτρέποντας την αναπαραγωγή αυτών των προγραμμάτων από τους ενδιαφερομένους. Η υποχρέωση αυτή δεν επεκτείνεται και στην παροχή πληροφοριών πέρα από τα προγράμματα καθεαυτά, όπως ορίζονται στην παρούσα απόφαση. Εάν οι ενδιαφερόμενοι φορείς ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ αποφασίσουν να πράξουν κάτι τέτοιο μέσω της χορήγησης αδειών, κάθε απαίτησή τους για την καταβολή σχετικών δικαιωμάτων πρέπει να είναι εύλογη. Επιπλέον, η ΙΤΡ, το ΒΒC και η RΤΕ μπορούν να προσθέτουν στις χορηγούμενες σε τρίτους άδειες τους όρους που θεωρούν αναγκαίους για την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας κάλυψης όλων των προγραμμάτων τους, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που απευθύνονται σε μειονότητες και/ή είναι τοπικής ακροαματικότητας καθώς και εκείνων που παρουσιάζουν πολιτιστικό, ιστορικό ή εκπαιδευτικό ενδιαφέρον. Ως εκ τούτου, πρέπει να ζητηθεί από τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν προς έγκριση στην Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της παρούσας αποφάσεως, προτάσεις ως προς τους όρους υπό τους οποίους θεωρούν ότι πρέπει να επιτρέπεται σε τρίτους η δημοσίευση των ήδη καταρτισθέντων εβδομαδιαίων προγραμμάτων που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας αποφάσεως."

11 Η ΙΤΡ ζητεί την αναστολή εκτελέσεως του άρθρου 2, τουλάχιστον κατά το μέτρο που με αυτό υποχρεώνεται να παρέχει σε τρίτους, εφόσον το ζητούν και κατά τρόπο μη συνιστώντα δυσμενή διάκριση, τα ήδη καταρτισθέντα εβδομαδιαία προγράμματά της και να επιτρέπει την αναπαραγωγή τους από το ΒΒC, την RΤΕ και τρίτους. Το ΒΒC ζητεί την αναστολή εφαρμογής των άρθρων 1 και 2 της απόφασης. Η RΤΕ ζητεί την αναστολή εκτελέσεως του άρθρου 2 κατά το μέτρο που η διάταξη αυτή την υποχρεώνει να επιτρέπει την αναπαραγωγή από το ΒΒC, την ΙΤΡ και τρίτους των εβδομαδιαίων τηλεοπτικών προγραμμάτων της και να ζητεί την έγκριση από την Επιτροπή των όρων βάσει των οποίων θα πρέπει να επιτρέπεται σε τρίτους η δημοσίευση των εν λόγω προγραμμάτων.

12 Κατά το άρθρο 185 της Συνθήκης, οι προσφυγές στο Δικαστήριο δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Το Δικαστήριο όμως δύναται, όπως προκύπτει από την ίδια διάταξη σε συνδυασμό με το άρθρο 83, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως των προσβαλλόμενων πράξεων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, μέτρα του είδους αυτού δεν μπορούν να ληφθούν παρά μόνο εφόσον τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που προβάλλονται για τη λήψη τους δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη χορήγησή τους. Εξάλλου, τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι επείγοντα υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο να παράγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση αποφάσεως επί της ουσίας προς αποφυγή σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης του αιτούντος. Τέλος, πρέπει να είναι προσωρινά, υπό την έννοια ότι δεν προδικάζουν την απόφαση επί της ουσίας.

13 Στο στάδιο της διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, λαμβάνεται ως αφετηρία ότι οι τρεις αιτούσες είναι κάτοχοι του δικαιώματος του δημιουργού, όσον αφορά τα αντίστοιχα εβδομαδιαία τους προγράμματα, ότι το δικαίωμα αυτό του δημιουργού παρέχει, σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθεσίες, την αποκλειστική εξουσία της δημοσιεύσεως τέτοιων προγραμμάτων και ότι, σύμφωνα με τις ίδιες νομοθεσίες, οι αιτούσες δεν υποχρεούνται να χορηγούν άδειες σε τρίτους ή να επιτρέπουν σ' αυτούς τη δημοσίευση των ίδιων αυτών προγραμμάτων.

14 Διαπιστώνοντας ότι οι τρεις επιχειρήσεις είχαν κάνει χρήση της δεσπόζουσας θέσης τους στην αγορά των εβδομαδιαίων τηλεοπτικών οδηγών προγραμμάτων για να εμποδίσουν την εμφάνιση στην αγορά αυτή ενός νέου προϊόντος, και συγκεκριμένα ενός εβδομαδιαίου γενικού ή "πολυδιαυλικού" τηλεοπτικού οδηγού, χρησιμοποιώντας έτσι το δικαίωμα του δημιουργού ως μέσο καταχρηστικών ενεργειών, η Επιτροπή έλαβε μια απόφαση η οποία γεννά περίπλοκα προβλήματα όσον αφορά το ακριβές πεδίο εφαρμογής του άρθρου 86 της Συνθήκης καθώς και τις εξουσίες που διαθέτει η Επιτροπή δυνάμει του κανονισμού 17 (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25). Η εξέταση των ζητημάτων αυτών εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου που θα αποφανθεί επί της υποθέσεως κατ' ουσίαν.

15 Υπό τις συνθηκες αυτές, ο δικαστής που αποφαίνεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, οφείλει, καταρχάς, να εξετάσει αν σε περίπτωση ακυρώσεως από το Δικαστήριο της επίδικης απόφασης είναι δυνατή η ανατροπή της κατάστασης που θα έχει δημιουργηθεί από την άμεση εκτέλεση της απόφασης αυτής και, αντιστρόφως, αν η αναστολή εκτελέσεως της εν λόγω αποφάσεως μπορεί να παρεμποδίσει την πλήρη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της σε περίπτωση που θα απορριφθούν οι κύριες προσφυγές. 'Οσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση, δεν φαίνεται το τελευταίο από τα δύο αυτά προβλήματα να προκαλεί δυσχέρειες εξίσου σοβαρές με το πρώτο, δεδομένου ότι η αναστολή εκτελέσεως ισοδυναμεί με τη διατήρηση, για μια βραχεία περίοδο, του status quo που υφίστατο επί πολλά έτη. Επομένως, πρέπει να εξεταστεί, ιδιαίτερα, το πρώτο πρόβλημα, δηλαδή τα αποτελέσματα που θα είχε η άμεση εκτέλεση της απόφασης.

16 Εν προκειμένω, οι αιτούσες ισχυρίζονται ότι η υποχρέωση που τους επιβάλλει το άρθρο 2 της επίδικης απόφασης, δηλαδή να διαθέτουν "αμέσως" σε τρίτους τα εβδομαδιαία τους προγράμματα θα είχε ως αποτέλεσμα, εφόσον δεν διατασσόταν η αναστολή εκτελέσεώς της, τη δημιουργία μιας νέας κατάστασης στην αγορά η οποία θα ήταν αδύνατο να θεραπευθεί σε περίπτωση που το Δικαστήριο θα ακύρωνε την απόφαση. Πράγματι, οι εκδοτικοί οίκοι, οι εφημερίδες και οι καταναλωτές θα είχαν εθιστεί στο να έχουν στη διάθεσή τους γενικά προγράμματα, πράγμα που θα είχε μόνιμες επιπτώσεις στην προσφορά και τη ζήτηση.

17 Η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο δεύτερο μέρος του άρθρου 2: αν οι οικείες επιχειρήσεις αποφάσιζαν να επιτρέψουν τη δημοσίευση των προγραμμάτων μέσω χορηγήσεως αδειών, δεν θα είχαν παρά να υποβάλουν τις προτάσεις τους στην Επιτροπή προς έγκριση των όρων που ενδεχομένως θα τίθενταν σε τρίτους ενδιαφερόμενους. Πράγματι, οι τρεις αιτούσες έχουν υποβάλει στην Επιτροπή τις προτάσεις τους, οι οποίες βρίσκονται τώρα υπό εξέταση. Η Επιτροπή, ύστερα από μια πρώτη αντίδραση, θα παράσχει στις αιτούσες τη δυνατότητα να διατυπώσουν παρατηρήσεις τις οποίες η Επιτροπή θα εξετάσει, πριν αποφασίσει οριστικά επί των προτάσεων. Ως εκ τούτου, καμιά σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία δεν μπορεί να προκληθεί από την εκτέλεση του άρθρου 2, εφόσον δεν έχει, εισέτι, ληφθεί από την Επιτροπή καμιά οριστική απόφαση.

18 Ενώπιον αυτής της διχογνωμίας, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η πλήρης εκτέλεση του άρθρου 2, η οποία συνεπάγεται για τις αιτούσες την υποχρέωση να διαθέτουν "αμέσως" σε τρίτους τα καλυπτόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού προγράμματα, θα μπορούσε να έχει συνέπειες στην αγορά οι οποίες θα ήταν δύσκολο, αν μη αδύνατο, να αρθούν μεταγενέστερα. Υπό την έννοια αυτή, οι αιτούσες θα ήταν δυνατό να υποστούν σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία σε περίπτωση ακυρώσεως της απόφασης από το Δικαστήριο.

19 Οι σκέψεις αυτές δεν συνεπάγονται ωστόσο την ανάγκη πλήρους αναστολής εκτελέσεως του άρθρου 2, δεδομένου ότι ήδη γίνονται ανταλλαγές απόψεων μεταξύ των αιτουσών και της Επιτροπής, όσον αφορά τους όρους υπό τους οποίους θα έπρεπε να χορηγούνται οι άδειες σε τρίτους. Κανένα έννομο συμφέρον των αιτουσών δεν εμποδίζει τη συνέχιση των συζητήσεων αυτών ενόψει ενδεχόμενης απορρίψεως των προσφυγών τους.

20 Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, πρέπει να διαταχθεί η αναστολή εκτελέσεως του άρθρου 2 της βαλλόμενης απόφασης, κατά το μέτρο που η διάταξη αυτή υποχρεώνει τις αιτούσες να θέσουν αμέσως τέρμα στη διαπιστωθείσα από την Επιτροπή παράβαση, διαθέτοντας η μια στην άλλη καθώς και σε τρίτους, εφόσον το ζητούν και κατά τρόπο μη συνιστώντα δυσμενή διάκριση, τα ήδη καταρτισθέντα εβδομαδιαία τους προγράμματα εκπομπών και επιτρέποντας την αναπαραγωγή των προγραμμάτων αυτών από τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι αιτήσεις λήψεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει κατά τα λοιπά να απορριφθούν.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ T. KOOPMANS ,

αντικαθιστώντας, δυνάμει των άρθρων 85, δεύτερο εδάφιο και 11 του κανονισμού διαδικασίας, τον πρόεδρο του Δικαστηρίου,

κρίνοντας επί των προσωρινών μέτρων,

διατάσσει:

1) Οι υποθέσεις 76/89 R, 77/89 R και 91/89 R συνεκδικάζονται προς διευκόλυνση της έκδοσης της Διάταξης.

2) Επιτρέπεται στην Magill TV Guide Limited να παρέμβη στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 76, 77 και 91/89 R υπέρ της καθής.

3) Αναστέλλει την εκτέλεση του άρθρου 2 της απόφασης της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 86 της Συνθήκης ΕΟΚ (ΙV/31.851, Magill TV Guide/ITP, BBC και RΤΕ) κατά το μέτρο που η διάταξη αυτή υποχρεώνει τις αιτούσες να θέσουν αμέσως τέρμα στη διαπιστωθείσα από την Επιτροπή παράβαση, διαθέτοντας η μία στην άλλη καθώς και σε τρίτους, εφόσον το ζητούν και κατά τρόπο μη συνιστώντα δυσμενή διάκριση, τα ήδη καταρτισθέντα εβδομαδιαία τους προγράμματα εκπομπών και επιτρέποντας την αναπαραγωγή των προγραμμάτων αυτών από τα ενδιαφερόμενα μέρη.

4) Απορρίπτει κατά τα λοιπά τις αιτήσεις λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.

5) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Δημοσιεύθηκε στο Λουξεμβούργο στις 11 Μαΐου 1989.