ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 23ης Νοεμβρίου 2000. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη αμφισβητούμενη παράβαση - Οδηγία 95/16/ΕΚ. - Υπόθεση C-219/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-01093



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2. Σκοπός της οδηγίας 95/16 είναι η εναρμόνιση των προδιαγραφών ασφαλείας που απαιτούνται για τη διάθεση στην αγορά ανελκυστήρων. Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την εν λόγω οδηγία, καθώς και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε εφαρμογή τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιουλίου 1997.

3. Η Γαλλική Κυβέρνηση δέχεται ότι σημειώθηκε καθυστέρηση στη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και δεν αμφισβητεί τα αιτήματα της Επιτροπής. Εξηγεί τις δυσχέρειες που προκάλεσαν την καθυστέρηση αυτή, αλλά αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να επικαλεστεί τις δυσχέρειες αυτές για να αντιταχθεί στην προσφυγή της Επιτροπής: η Γαλλική Κυβέρνηση επιθυμεί μάλλον, εξηγώντας τις περιστάσεις που προκάλεσαν την καθυστέρηση, να αποδείξει την καλή της πίστη.

4. Μετά το πέρας της έγγραφης διαδικασίας, η Γαλλική Κυβέρνηση, με έγγραφο της 3ης Οκτωβρίου 2000, ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι το διάταγμα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Κυβερνήσεως της 27ης Αυγούστου 2000 .

5. Η Επιτροπή δεν αντέδρασε κατόπιν της πληροφορίας αυτής και το Δικαστήριο δεν είναι αναγκαίο να αποφανθεί σχετικά με το αν το διάταγμα συνιστά πλήρη, αν και καθυστερημένη, εφαρμογή της οδηγίας. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η Επιτροπή έχει δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή για να διαπιστωθεί η μη μεταφορά οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, ακόμη και αν η οδηγία τέθηκε εκ των υστέρων σε πλήρη εφαρμογή.

ρόταση

6. Κατά την άποψή μου, το Δικαστήριο πρέπει:

«1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·

2) να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 12ης Οκτωβρίου 2000. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας. - Παράßαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 95/50/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-347/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα I-11647



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, παραλείψασα να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1995, σχετικά με την καθιέρωση ενιαίων διαδικασιών στον τομέα του ελέγχου των οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων , ή, εν πάση περιπτώσει, να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2. Στο υπόμνημα αντικρούσεώς της, η Ιρλανδία δεν αμφισβητεί την παράβαση. Αρκείται στον ισχυρισμό ότι οι εργασίες καταρτίσεως νομοσχεδίου για την εφαρμογή της οδηγίας 95/50 προχωρούν και ότι η Ιρλανδική Κυβέρνηση ευελπιστεί ότι οι διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο θα θεσπισθούν συντόμως.

ρόταση

3. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο πρέπει, κατά τη γνώμη μου:

1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείψασα να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1995, σχετικά με την καθιέρωση ενιαίων διαδικασιών στον τομέα του ελέγχου των οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων, ή, εν πάση περιπτώσει, να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 14ης Οκτωβρίου 1999. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμßούργου. - Παράßαση κράτους μέλους - Οδηγία 94/56/ΕΚ - Αεροπορικές μεταφορές - Πολιτική αεροπορία - Έρευνες επί των ατυχημάτων και συμßάντων - Μεταφορά. - Υπόθεση C-138/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-09021



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/56/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση των βασικών αρχών που διέπουν τις έρευνες ατυχημάτων και συμβάντων πολιτικής αεροπορίας (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2 Το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, πρις από τις 21 Νοεμβρίου 1996, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία.

3 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Μαου 1999, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί ότι δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα. Εξηγεί την καθυστέρηση αυτή προβάλλοντας λόγους καθαρά διαδικαστικούς και επικαλείται τις ανακύψασες διαδικαστικές δυσχέρειες.

4 Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη.

Πρόταση

5 Προτείνω επομένως στο Δικαστήριο:

1) να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/56/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση των βασικών αρχών που διέπουν τις έρευνες ατυχημάτων και συμβάντων πολιτικής αεροπορίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2) να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 319, σ. 14.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα La Pergola της 21ης Οκτωβρίου 1999. - Miguel Amengual Far κατά Juan Amengual Far. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Audiencia Provincial de Palma de Mallorca - Ισπανία. - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Μισθώσεις ακινήτων - Απαλλαγές. - Υπόθεση C-12/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα I-00527



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Το Audiencia Provincial de Palma de Mallorca υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο ως προς το αν η ισπανική νομοθεσία που επιβάλλει εν γένει τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) στις μισθώσεις ακινήτων εντός των οποίων ασκούνται εμπορικές δραστηριότητες μετέφερε ορθώς την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Kοινό σύστημα προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1).

2 Με απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 1999, το Δικαστήριο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 44α του Κανονισμού Διαδικασίας, να αποφανθεί χωρίς τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας. Προτάσεις διατυπώθηκαν στις 18 Μαρτίου 1999.

3 Με διάταξη της 24ης Σεπτεμβρίου 1999, το Δικαστήριο διέταξε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 61 του Κανονισμού Διαδικασίας. Πάντως, οι διάδικοι παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους να ακουστούν κατά τη συζήτηση ακροατηρίου.

4 Η απουσία οποιουδήποτε νέου πραγματικού ή νομικού στοιχείου με οδηγεί στο να παραπέμψω στις υποβληθείσες στις 18 Μαρτίου 1999 προτάσεις.

5 Κατόπιν αυτού, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στα υποβληθέντα από το Audiancia Provincial de Palma de Mallorca ερωτήματα:

«Η έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαου 1997, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, επιτρέπει στα κράτη μέλη να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων από τις απαλλαγές σε μη προβλεπόμενες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων καταλέγονται, όπως η υπό κρίση περίπτωση, οι μισθώσεις ακινήτων με σκοπό την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας».

(1) - ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 1ης Ιουλίου 1999. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράßαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφορά της οδηγίας 93/103/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-362/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-06299



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την προσφυγή λόγω παραβάσεως που άσκησε στις 9 Οκτωβρίου 1998 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το εν λόγω κράτος μέλος, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, για τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη (δέκατη τρίτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 307, σ. 1, στο εξής: οδηγία), ή τουλάχιστον παραλείποντας να της κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και από την εν λόγω οδηγία. Ζητεί επίσης να καταδικαστεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

2 Με την προσφυγή της η Επιτροπή ανατρέχει στα διάφορα στάδια που ακολούθησε η διοικητική διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 226 ΕΚ). Όσον αφορά το βάσιμο της προσφυγής της, υποστηρίζει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, παρέβη τόσο το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας που πρoέβλεπε προθεσμία η οποία έληξε στις 23 Νοεμβρίου 1995 όσο και το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ) και το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ).

3 Με το υπόμνημα αντικρούσεως που κατέθεσε στις 29 Ιανουαρίου 1999, η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί ούτε την ομαλή διεξαγωγή της διοικητικής διαδικασίας ούτε το υποστατό της παραβάσεως.

4 Απλώς αναφέρει ότι μόνο μετά τον Μάιο του 1998, οπότε τέθηκε σε ισχύ ο κοινοτικός νόμος 1995/1997, κατέστη δυνατή η κίνηση της διαδικασίας μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, διαδικασία η οποία βρίσκεται υπό εξέλιξη.

5 Η Επιτροπή θεώρησε περιττή την κατάθεση υπομνήματος απαντήσεως και αμφότεροι οι διάδικοι παραιτήθηκαν από τη διεξαγωγή επ' ακροατηρίου συζητήσεως.

6 Υπό τις συνθήκες αυτές δεν μπορώ παρά να σας προτείνω να δεχθείτε εξ ολοκλήρου την προσφυγή της Επιτροπής με την παρατήρηση ότι αρκεί η διαπίστωση παραβάσεως του άρθρου 13 της οδηγίας.

7 Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο:

1) να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, για τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη (δέκατη τρίτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), ή τουλάχιστον παραλείποντας να της κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και από την εν λόγω οδηγία·

2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Alber της 10ης Ιουνίου 1999. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράßαση κράτους μέλους - Άρθρα 6 και 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ και 43 ΕΚ) - Αεροπλοΐα - Νηολόγηση αεροσκαφών. - Υπόθεση C-203/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-04899



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με προσφυγή που κατέθεσε στις 28 Μαου 1998, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων ζήτησε από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι, απαιτώντας από τους κοινοτικούς επιχειρηματίες να έχουν διαμονή ή εγκατάσταση επί ένα έτος στο Βέλγιο προκειμένου να μπορούν να νηολογήσουν αεροσκάφη στο κράτος αυτό, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, στοιχεία c και d, του βασιλικού διατάγματος της 15ης Μαρτίου 1954 περί ρυθμίσεως της αεροπλοας, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6 και 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 EK και 43 ΕΚ).

2 Η παρούσα υπόθεση είχε ήδη φθάσει στο τέλος της προφορικής διαδικασίας και οι προτάσεις είχαν αναπτυχθεί στις 4 Μαρτίου 1999.

3 Με διάταξη της 26ης Μαρτίου 1999, το Δικαστήριο διέταξε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του άρθρου 61 του Κανονισμού Διαδικασίας.

4 Οι διάδικοι παραιτήθηκαν εντούτοις από τη διεξαγωγή νέας επ' ακροατηρίου συζητήσεως.

5 Η μη επίκληση οποιουδήποτε νέου νομικού ή πραγματικού στοιχείου σχετικά με την υπόθεση μου επιτρέπει να παραπέμψω στο περιεχόμενο των προτάσεων που ανέπτυξα στις 4 Μαρτίου 1999.

6 Προτείνω επομένως στο Δικαστήριο:

1) να αναγνωρίσει ότι, απαιτώντας από τους κοινοτικούς επιχειρηματίες διαμονή ή εγκατάσταση επί ένα έτος στο Βέλγιο, προκειμένου να μπορούν να νηολογήσουν αεροσκάφη στο κράτος αυτό, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, στοιχεία c και d, του βασιλικού διατάγματος της 15ης Μαρτίου 1954 περί ρυθμίσεως της αεροπλοας, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6 και 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 EK και 43 ΕΚ)·

2) να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Alber της 25ης Ιουνίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 94/26/ΕΚ - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. - Υπόθεση C-26/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-06393



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως, την οποία άσκησε κατά της Ιρλανδίας, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

- να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 94/26/ΕΚ της Επιτροπής (1), της 15ης Ιουνίου 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 79/196/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν το ηλεκτρολογικό υλικό που δύναται να χρησιμοποιηθεί σε ατμόσφαιρα ενέχουσα κίνδυνο εκρήξεως και που απαιτεί ορισμένους τρόπους προστασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και

- να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.

2 Η οδηγία 94/26, για την προσαρμογή της οδηγίας 79/196 στην τεχνική πρόοδο, εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 1994 και άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 3, 20 ημέρες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων στις 24 Ιουνίου 1994. Το άρθρο 2 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίσουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τους προς την οδηγία μέχρι τις 31 Μαρτίου 1995.

3 Παρά το έγγραφο οχλήσεως της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 1995, και της αιτιολογημένης γνώμης της 30ής Σεπτεμβρίου 1996, η Ιρλανδία δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή της εντός της δίμηνης προθεσμίας που της είχε ταχθεί.

4 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Ιρλανδική Κυβέρνηση αναφέρει ότι προτίθεται να επιφέρει τις αναγκαίες νομοθετικές τροποποιήσεις, οι οποίες ενδέχεται να περατωθούν μέχρι την προφορική διαδικασία της παρούσας δίκης. Οι διάδικοι όμως παραιτήθηκαν αμφότεροι από τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας, οπότε το Δικαστήριο αποφάσισε να αποφανθεί στην παρούσα υπόθεση χωρίς τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας.

5 Δεδομένου ότι δεν υφίσταται καμία αμφιβολία για την παράβαση της Συνθήκης που η Επιτροπή καταλογίζει στην Ιρλανδία, προτείνω να γίνει δεκτό το αίτημα της Επιτροπής και να αναγνωριστεί η παράβαση της Ιρλανδίας.

(1) - ΕΕ L 157, σ. 33.

(2) - Οδηγία της 6ης Φεβρουαρίου 1979 (ΕΕ L 43, σ. 29).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer της 17ης Δεκεμβρίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά της οδηγίας 94/47/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-319/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-01201



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή, που ασκήθηκε βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας ή μη ανακοινώνοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/47/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1994, περί της προστασίας των αγοραστών ως προς ορισμένες πλευρές των συμβάσεων που αφορούν την απόκτηση δικαιώματος χρήσης ακινήτων υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να προσαρμόσουν το εσωτερικό τους δίκαιο στις διατάξεις της οδηγίας το αργότερο στις 30 Απριλίου 1997 και να πληροφορήσουν αμέσως σχετικώς την Επιτροπή.

3 Κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, η Επιτροπή απέστειλε στη Βελγική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως, στις 9 Σεπτεμβρίου 1997. Δεδομένου ότι στο έγγραφο αυτό δεν δόθηκε καμία απάντηση, η Επιτροπή απέστειλε στη Βελγική Κυβέρνηση, στις 19 Φεβρουαρίου 1998, αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την να λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση προς την οδηγία.

4 Απαντώντας στην ως άνω αιτιολογημένη γνώμη, η Βελγική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή, με έγγραφο της 20ής Απριλίου 1998, ότι, αν και με κάποια καθυστέρηση, το υπουργικό συμβούλιο είχε εγκρίνει το σχετικό νομοσχέδιο το οποίο, αφ' ης στιγμής θα καθίστατο νόμος, θα διαβιβαζόταν στην Επιτροπή.

5 Στις 17 Αυγούστου 1998, η Επιτροπή, μη έχοντας ενημερωθεί σχετικά με ενδεχόμενη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, άσκησε την παρούσα προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου.

6 Η Βελγική Κυβέρνηση διαβεβαιώνει, με το υπόμνημα αντικρούσεως, ότι το σχετικό με τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 18 Αυγούστου 1998 και ότι θα ψηφιστεί το ταχύτερο δυνατό.

7 Δεδομένου ότι είναι πρόδηλη η παράβαση που προσάπτει η Επιτροπή στο Βασίλειο του Βελγίου, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή και να καταδικαστεί το καθού στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας).

Πρόταση

8 Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο, δεχόμενο την παρούσα προσφυγή:

1) Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας ή μη ανακοινώνοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/47/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1994, περί της προστασίας των αγοραστών ως προς ορισμένες πλευρές των συμβάσεων που αφορούν την απόκτηση δικαιώματος χρήσης ακινήτων υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης, παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2) Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 280, σ. 83.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 11ης Φεβρουαρίου 1999. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράßαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 92/101/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-185/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-03047



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Αντικείμενο της προσφυγής που άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων δυνάμει του άρθρου 169, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ είναι να αναγνωρισθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και, επικουρικώς, κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ όσον αφορά τη σύσταση της ανώνυμης εταιρίας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και την εν λόγω οδηγία.

2 Το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής ορίζει ότι «τα κράτη μέλη θεσπίζουν, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά».

3 Η Ελληνική Δημοκρατία δέχεται ότι η οδηγία 92/101 δεν έχει ακόμη μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη. Πάντως, η Ελληνική Δημοκρατία αναφέρει ότι σχέδιο προεδρικού διατάγματος προσαρμόζον την εθνική νομοθεσία στην εν λόγω οδηγία βρίσκεται στο στάδιο καταρτίσεως.

4 Εφόσον συνεπώς δεν αμφισβητείται ότι η μεταφορά της οδηγίας 92/101 δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας από την οδηγία προθεσμίας, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη (2).

Πρόταση

5 Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να κάνει δεκτή την προσφυγή της Επιτροπής και:

1) να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και, επικουρικώς, κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ όσον αφορά τη σύσταση της ανώνυμης εταιρίας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·

2) να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 347, σ. 64.

(2) - Βλ., συναφώς, μεταξύ άλλων, την απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 1998, C-410/97, Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα La Pergola της 18ης Ιουνίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 95/23/ΕΚ - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη. - Υπόθεση C-386/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-06127



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με προσφυγή που άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 1997, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί καθορισμού των όρων παραγωγής και εμπορίας νωπού κρέατος (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το καθού κράτος μέλος δεν αμφισβητεί την παράβαση που του προσάπτει η προσφεύγουσα, αλλά περιορίζεται να παρατηρήσει ότι επίκειται η έκδοση προεδρικού διατάγματος που να διασφαλίζει τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (2), το τελευταίο αυτό γεγονός δεν συνιστά λόγο που να δικαιολογεί την εκ μέρους του καθού κράτους μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.

3 Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή της Επιτροπής και, δυνάμει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 243, σ. 7.

(2) - Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 6ης Απριλίου 1995, C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1995, σ. Ι-1015), και 20ής Μαρτίου 1997, C-294/96, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1997, σ. Ι-1781).