Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2000. - Sinochem National Chemicals Import & Export Corporation κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποßλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης - Αμοιßές δικηγόρων - Έξοδα για φωτοαντίγραφα. - Υπόθεση T-97/95 (92) II.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-01715



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι - Έννοια - Έξοδα του Συμβουλίου για την αποστολή στις μόνιμες αντιπροσωπείες των κρατών μελών φωτοαντιγράφων των δικογράφων - Δεν περιλαμβάνονται

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

2 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι - Έννοια - Έξοδα παραγωγής μεγαλύτερου αριθμού αντιγράφων των υπομνημάτων από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 43, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου - Δεν περιλαμβάνονται

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 43 § 1, 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

3 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Αντικείμενο

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

4 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

Περίληψη

1 Η έννοια «αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης» του άρθρου 91, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου δεν μπορεί να καλύπτει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ένας διάδικος λόγω της εσωτερικής οργανώσεώς του.

Τα έξοδα για την αποστολή από το Συμβούλιο στις μόνιμες αντιπροσωπείες των κρατών μελών ενός αντιγράφου των δικογράφων δεν αποτελούν «αναγκαία έξοδα» υπό την έννοια του άρθρου 91 του Κανονισμού Διαδικασίας. Πράγματι, τα έξοδα αυτά δεν έχουν άμεση σχέση με την άμυνα του Συμβουλίου ενώπιον του Πρωτοδικείου, αλλά ανάγονται στην εσωτερική οργάνωση του Συμβουλίου και στις διατάξεις που έχουν θεσπιστεί λόγω της φύσεως του οργάνου αυτού, το οποίο αποτελεί ενιαία νομική οντότητα, αν και απαρτίζεται από δεκαπέντε μέλη, και αποτελούν απόρροια των διατάξεων περί της εσωτερικής οργανώσεώς του, οι οποίες έχουν θεσπιστεί προς διασφάλιση της ενδεδειγμένης πληροφορήσεως μεταξύ του οργάνου και των κρατών μελών που το απαρτίζουν. (βλ. σκέψεις 17-18)

2 Από το άρθρο 43, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι ως αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης, υπό την έννοια του άρθρου 91, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρέπει να θεωρηθούν μόνο τα έξοδα παραγωγής και αποστολής στο Πρωτοδικείο πέντε αντιγράφων των υπομνημάτων στη γλώσσα διαδικασίας και ισαρίθμων προς τους διαδίκους αντιγράφων. Το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της διοργανικής συνεργασίας, τα κοινοτικά όργανα προσκομίζουν στο Πρωτοδικείο μεγαλύτερο αριθμό αντιγράφων καθώς και αντίγραφα των μεταφρασμένων στα γαλλικά υπομνημάτων, προκειμένου να διευκολύνουν τις εργασίες του Πρωτοδικείου, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μεταβάλει το περιεχόμενο των διατάξεων του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου σε βάρος των λοιπών διαδίκων.

Κατά συνέπεια, δεν μπορούν να αναζητηθούν ούτε τα έξοδα παραγωγής μεγαλύτερου αριθμού αντιγράφων των υπομνημάτων στη γλώσσα διαδικασίας από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 43, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας ούτε τα έξοδα για τα αντίγραφα των μεταφρασμένων στα γαλλικά υπομνημάτων του Συμβουλίου που αποστάληκαν στο Πρωτοδικείο. (βλ. σκέψεις 22-24)

3 Στο πλαίσιο της διαδικασίας καθορισμού των δικαστικών εξόδων, ο κοινοτικός δικαστής δεν είναι αρμόδιος να καθορίζει τις αμοιβές που οφείλουν οι διάδικοι στους δικηγόρους τους, αλλά το ποσό μέχρι το οποίο ο νικήσας διάδικος μπορεί να αναζητήσει τις αμοιβές αυτές από τον διάδικο ο οποίος καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα. (βλ. σκέψη 32)

4 Eλλείψει κοινοτικών διατάξεων περί αμοιβών, ο κοινοτικός δικαστής οφείλει να εκτιμά ελεύθερα τα στοιχεία της υποθέσεως, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από πλευράς κοινοτικού δικαίου καθώς και τις δυσκολίες της υποθέσεως, την έκταση της εργασίας που κλήθηκαν να εκτελέσουν οι εκπρόσωποι ή σύμβουλοι στο πλαίσιο της δίκης και τα οικονομικά συμφέροντα που αντιπροσώπευε η διαφορά για τους διαδίκους, προς τούτο δε δεν υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ούτε κανένα εθνικό πίνακα δικηγορικών αμοιβών ούτε την ενδεχομένως υπάρχουσα συμφωνία μεταξύ του διαδίκου και των εκπροσώπων ή συμβούλων του. (βλ. σκέψη 32)