ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
13

Η διάταξη του παραρτήματος Δ, παράγραφος 22, του πρωτοκόλλου του Ναϊρόμπι, που αποτελεί τη βάση των τροποποιήσεων που επήλθαν μεταγενέστερα στο άρθρο 3, παράγραφος 2, έχει την εξής διατύπωση στην αγγλική και στη γαλλική γλώσσα, που είναι αμφότερες γλώσσες αυθεντικές: Spare parts, components or accessories specifically matching scientific instruments or apparatus, provided these spare parts, components or accessories are imported at the same time as such instruments and apparatus, or if imported subsequently, that they are identifiable as intented for instruments or apparatus previously admitted duty-free or entitled to duty-free entry. Pièces de rechange, éléments ou accessoires spécifiques s'adaptant aux instruments ou appareils scientifiques, pour autant que ces pièces de rechange, éléments ou accessoires soient importés en même temps que ces instruments ou appareils ou, s'ils sont importés ultérieurement, qu'ils soient reconnaissables comme étant destinés à des instruments ou apparaeils admis précédemment en franchise ou susceptibles de bénéficier de la franchise.
Η Ιρλανδία δεν διαθέτει δική της πηγή εφοδιασμού σε αργό πετρέλαιο. Ως το 1979, η διάθεση στην ιρλανδική αγορά του μεγαλύτερου μέρους των προϊόντων της διύλισης του πετρελαίου βρισκόταν στα χέρια ενός μικρού αριθμού διεθνών εταιριών πετρελαίου που δεν είχαν αναλάβει δεσμεύσεις ή σταθερές υποχρεώσεις στην ιρλανδική αγορά.

Τον Ιούλιο του 1979η ιρλανδική κυβέρνηση, προκειμένου να ενισχύσει την ασφάλεια του εφοδιασμού της εσωτερικής αγοράς σε πετρέλαιο, ίδρυσε την Irish National Petroleum Corporation Limited (στο εξής: INPC), κρατική εταιρία πετρελαίου που έχει ως στόχο νο μεριμνά για την κάλυψη σημαντικού μέρους των αναγκών της ιρλανδικής αγοράς σε πετρέλαιο, να δρα στον τομέα της πετρελαιοβιομηχανίας και στην ιρλανδική αγορά πετρελαίου με τρόπο που να προωθεί την κανονική ανάπτυξη, καθώς και να ασκεί και διατηρεί οικονομική δραστηριότητα που να συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα της πετρελαιοβιομηχανίας στην Ιρλανδία.

Η INPC συνήψε με ξένους προμηθευτές συμβάσεις ορισμένου χρόνου για την προμήθεια αργού πετρελαίου. Τα 1981 κάλυπτε το 10 ο/ο περίπου των ιρλανδικών αναγκών σε πετρέλαιο. Το αργό πετρέλαιο που αγόραζε η INPC διυλιζόταν για λογαριασμό της είτε στο μοναδικό ιρλανδικό διυλιτήριο πετρελαίου, που βρίσκεται στο Whitegate, στην κομητεία του Cork, είτε σε διυλιστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το διυλιστήριο του Whitegate ελεγχόταν από την Irish Refining Co. Ltd, το εταιρικό κεφάλαιο της οποίας κατείχαν από κοινού τέσσερις μεγάλες εταιρίες πετρελαίου, και συγκεκριμένα η Shell Ltd, η Esso Petroleum Co. Ltd, η Texaco Trader Inc. και η BP (Ireland) Ltd.

Τον Αύγουστο του 1981, οι τέσσερις εταιρίες στις οποίες ανήκε το κεφάλαιο της Irish Refining Co. Ltd ενημέρωσαν τον Minister for Industry and Energy [Υπουργό Βιομηχανίας και Ενεργείας] της Ιρλανδίας σχετικά με την πρόθεση τους να δέσουν οριστικά τέρμα στη λειτουργία του διυλιστηρίου του Whitegate. Μετά από άκαρπες διαπραγματεύσεις με σκοπό να πειστούν οι εταιρίες αυτές να συνεχίσουν τη λειτουργία του διυλιστηρίου, η ιρλανδική κυβέρνηση είχε να επιλέξει μεταξύ της αγοράς του διυλιστηρίου για λογαριασμό του Δημοσίου και της οριστικής παύσης της λειτουργίας του. Στην τελευταία περίπτωση, όλοι οι προμηθευτές της ιρλανδικής αγοράς σε προϊόντα της διύλισης του πετρελαίου θα ήταν υποχρεωμένοι να εφοδιάζονται εκτός Ιρλανδίας, δηλαδή κυρίως, κατά 80 ο/ο περίπου, από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Εκτιμώντας ότι η διατήρηση του διυλιστηρίου του Whitegate ήταν αναγκαία για τον απρόσκοπτο εφοδιασμό και αφού συμβουλεύτηκε σχετικά την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η ιρλανδική κυβέρνηση αγόρασε μέσω της INPC το σύνολο του εταιρικού κεφαλαίου της Irish Refining Co. Ltd, ιδιοκτήτριας του εν λόγω διυλιστηρίου.
4

Η Tilly Russ προέβαλε ένσταση ελλείψεως διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου της Αμβέρσας, επικαλούμενη ρήτρα διεθνούς δικαιοδοσίας, την οποία έφερε στην οπίσθια όψη της καθεμία από τις επίδικες φορτωτικές και η οποία όριζε ότι «any dispute arising under this bill of lading shall be decided by the Hamburg courts» («οποιαδήποτε διαφορά ανακύψει από την παρούσα φορτωτική θα κριθεί από τα δικαστήρια του Αμβούργου».)
1

Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Ιουνίου 1983, η «Société d'initiatives et de coopération agricoles», Kerisnel en Saint-Pol-de-Léon, και η «Société interprofessionnelle des producteurs et expéditeurs de fruits, légumes, bulbes et fleurs d'Ille-et-Vilaine», Saint-Meloir-des-Ondes, άσκησαν αγωγή με την οποία ζητούν να τους καταβληθεί αποζημίωση 6άσει του άρθρου 215 της Συνθήκης ΕΟΚ.
3

Η εθνική κανονιστική ρύθμιση, βάσει της οποίας καταδικάστηκαν οι δύο γερμανοί αλιείς, ήταν η West Coast Herring (Prohibition of Fishing) Order [κανονιστική πράξη περί απαγόρευσης της αλιείας ρέγγας] του 1981 (SI 1981/585), στο εξής «η κανονιστική πράξη του 1981», που τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 1981. Κατά τον κρίσιμο χρόνο ίσχυε επίσης η North Coast (Prohibition of Herring Fishing) Regulations [κανονιστική πράξη περί απαγόρευσης της αλιείας ρέγγας] (Northern Ireland) 1981 (SI 1981/100), που αφορούσε την παρακείμενη θαλάσσια ζώνη. Τα δύο αυτά μέτρα αναφέρονται στο εξής με τον όρο «τα μέτρα του 1981». Κατά τη διάταξη περί παραπομπής για την έκδοση προδικαστικής απόφασης επανέφεραν, χωρίς ουσιώδη τροποποίηση, τις διατάξεις της κανονιστικής πράξης West Coast Herring (Prohibition of Fishing) της 3ης Ιουλίου 1979 (SI 1978/930) με μόνο σκοπό να διορθώσουν για διαδικαστική πλημμέλεια που καθιστούσε μερικώς άκυρη την τελευταία αυτή κανονιστική πράξη, εφόσον κάλυπτε μικρή θαλάσσια περιοχή, την οποία δεν αφορά η παρούσα υπόθεση, και η οποία δεν θεσπίστηκε βάσει νόμου που εφαρμόζεται στη Βόρεια Ιρλανδία.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ (ΠΡΏΤΟ ΤΜΉΜΑ)

ΤΗΣ 5ΗΣ ΙΟΥΛΊΟΥ 1984 ( 1 )

Société coopérative agricole «Société d'initiatives et de coopération agricoles» και Société d'intérêt collectif agricole «Société interprofessionnelle des producteurs et expéditeurs de fruits, légumes, bulbes et fleurs d'Ille-et-Vilaine»

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Ευθύνη λόγω αρνήσεως λήψεως μέτρων διασφάλισης — αγορά γεωμήλων»

Υπόθεση 114/83

Περίληψη

Εξωσυμοατική ενΰννη – Εισαγωγή οε χαμηλή τιμή πρώιμων ελληνικών γεωμήλων – Αδράνεια της Επιτροπής (Συνθήκη EOĶ άρθρα 46 και 215, όεύτερη παράγραφος· πρά1η προσχωρήσεως της Ελληνικής δημοκρατίας, άρθρα 130, παράγραφος 2, και 131· κανονισμοί τον Συμβουλίου αριά. 17, άρθρο 3, και αριά. 26, άρθρο 4) Προσχώρηση νέων κρατών στις Κοινότητες – Ελληνική Δημοκρατία – Γεωργία – Ρήτρα όιασφαλίσεως – Προϋπόθεση εφαρμογής – Εκτίμηση της Επιτροπής (Πράξη προσχωρήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, άρθρο 130, παράγραφος 2)

( 1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
48

Στο επιχείρημα αυτό η Επιτροπή απαντά ότι η εξήγηση που δίδει η προσφεύγουσα είναι αντίθετη προς την πραγματική της συμπεριφορά. Σε επιστολή της 25ης Ιανουαρίου 1978, που η προσφεύγουσα απεύθυνε στο δικηγόρο της (επιστολή την οποία η ίδια η προσφεύγουσα προσκόμισε στην Επιτροπή), αναφερόταν ότι μια διαφημιστική αγγελία της Camera Care δημιουργούσε προβλήματα λόγω των αναγγελλόμενων τιμών πώλησης (strictly on prices). Η εν λόγω αγγελία περιείχε τις εκφράσεις «we will match any price», «match any price» και «unbeatable prices».
2.

Η Ford of Europe υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά άμεσα και ατομικά. Τονίζει ότι η απόφαση για την παύση της πωλήσεως αυτοκινήτων ΔΔ στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε ληφθεί από τις προσφεύγουσες από κοινού με τη Ford Britain τον Απρίλιο του 1982, η δε συμμετοχή της Ford of Europe στην απόφαση αυτή συνιστούσε ουσιαστικό τμήμα της ευθύνης της στο συντονισμό της κατανομής των οικονομικών δραστηριοτήτων των μελών του ομίλου Ford. Δεν μπορεί αφετέρου να αμφισβητηθεί (και φαίνεται ότι ούτε η Επιτροπή το αμφισβητεί) ότι η απόφαση που έλαβε η Ford of Europe τον Αύγουστο του 1982 ενδιέφερε άμεσα και ατομικά τον όμιλο Ford. Για το λόγο αυτό, το μόνο ζήτημα θα ήταν κατά πόσο η Ford of Europe είναι αρμόδια να εκπροσωπεί τον όμιλο αυτό κατά την παρούσα δίκη. Και η Επιτροπή, δεν αμφισβητεί ότι η Ford of Europe είναι ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος του ομίλου. Υπό τις συνθήκες αυτές και λαμβανομένης υπόψη της ζημίας που η απόφαση προκαλεί στο έργο της Ford of Europe να συντονίζει τις οικονομικές δραστηριότητες εντός του ομίλου Ford, δεν είναι ορθό να απορριφθεί η προσφυγή της.
2

Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Société de vente de ciments et bétons de l'Est SA, με έδρα τη Γαλλία, ενάγουσας στην κύρια δίκη, η δραστηριότητα της οποίας συνίσταται στην πώληση τσιμέντου, και της εταιρείας Kerpen & Kerpen GmbH & Co. KG, με έδρα την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εναγομένης στην κύρια δίκη, που έχει ως αντικείμενο σύμβαση που συνήφθη στις 30 Μαρτίου 1978 και αφορά την ετήσια παράδοση περίπου 40000 τόνων τσιμέντου για περίοδο πέντε ετών.
4.

Για τις εισαγωγές πουλερικών στη Βόρεια Ιρλανδία ισχύει ένα σύστημα αδειών από το 1933. Τα μέτρα ελέγχου της νόσου του Newcastle εφαρμόζονται από το 1949, όταν κατέστη υποχρεωτική η ανακοίνωση της νόσου αυτής στις αρχές. Τα μέτρα που εφαρμόζονται σήμερα θεσπίστηκαν δυνάμει του «Diseases of Animals (Northern Ireland) Act 1958» [νόμος του 1958 περί ασθενειών των ζώων (Βόρεια Ιρλανδία)] και, μετά την κατάργηση του νόμου αυτού, διατηρήθηκαν σε ισχύ δυνάμει του «Diseases of Animals (Northern Ireland) Order 1981» (SI 1981, αριθ. 1115 (NI 22) [απόφαση του 1981 περί των ασθενειών των ζώων (Βόρεια Ιρλανδία)]. Πρόκειται συγκεκριμένα για το «Diseases of Animals (Importation of Poultry) Order (Northern Ireland) 1965» (SI 1965 NI αριθ. 175) [απόφαση του 1965 περί των ασθενειών των ζώων (εισαγωγή πουλερικών) (Βόρεια Ιρλανδία)]. Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της απόφασης αυτής απαγορεύει την εισαγωγή ζώντων πουλερικών, σφαγίων πουλερικών, αυγών και ορισμένου υλικού που προορίζεται για την πτηνοτροφία, εκτός αν έχει χορηγηθεί άδεια από τη γεωργική υπηρεσία της Βόρειας Ιρλανδίας. Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, η άδεια χορηγείται όταν αποδεικνύεται ότι η χορήγηση της δεν θα έχει ως συνέπεια την εισαγωγή ή την εξάπλωση ασθένειας στη Βόρεια Ιρλανδία. Δυνάμει της παραγράφου 3 του εν λόγω άρθρου, εξαιρούνται του συστήματος των αδειών ορισμένα προϊόντα που προέρχονται αμέσως από τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας (αυγά, εκτός των αυγών προς επώαση, σφάγια πουλερικών υπό διαμετακόμιση προς άλλο προορισμό). Μια ανοικτή γενική άδεια επέτρεψε, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την εισαγωγή κρέατος πουλερικών από τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Εξάλλου, χορηγούνται άδειες για την εισαγωγή αυγών προς επώαση και ορνιθίων μιας ημέρας, υπό τον όρο ότι θα υποβάλλονται σε κάθαρση και σε ορισμένες εξετάσεις. Εξάλλου οι άδειες χορηγούνται μόνο για την εισαγωγή από χώρες όπου η κατάσταση από υγειονομικής πλευράς είναι αντίστοιχη και για προϊόντα που έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία αρκετά αποτελεσματική ώστε να καθιστά ελάχιστους τους κινδύνους μεταδόσεως του ιού.
2.

Για την προστασία της υγείας των πουλερικών, εφαρμόζονται στην Ιρλανδία έλεγχοι των εισαγωγών πουλερικών, κρέατος πουλερικών, αυγών και προϊόντων πουλερικών, με λεπτομέρειες στην ουσία αμετάβλητες από το 1938. Η ήδη ισχύουσα νομοθεσία στηρίζεται στο «Diseases of Animals Act 1966» [νόμος του 1966 περί των ασθενειών των ζώων]. Πηγές της ρυθμίσεως είναι το «Poultry, Poultry Carcases, Poultry Eggs and Poultry Products (Restriction on Importation) Order 1971» [Order του 1971 περί πουλερικών, σφαγίων, αυγών και προϊόντων πουλερικών (περιορισμοί των εισαγωγών)]. Το εν λόγω Order απαγορεύει την εισαγωγή πουλερικών, σφαγίων, αυγών και προϊόντων πουλερικών, εκτός αν έχει εκδοθεί ειδική άδεια από τον υπουργό γεωργίας και αλιείας και υπό τους όρους που επιβάλλει. Στην πράξη, οι άδειες χορηγούνται για την εισαγωγή των εν λόγω προϊόντων από τις χώρες εκείνες όπου η κατάσταση από υγειονομικής πλευράς στον τομέα της πτηνοτροφίας είναι αντίστοιχη με την κατάσταση που υπάρχει στην Ιρλανδία, δηλαδή, στο κοινοτικό επίπεδο, από τη Βόρεια Ιρλανδία και από τη Δανία. Όσον αφορά τις εισαγωγές από άλλες περιοχές της Κοινότητας, ο υπουργός γεωργίας είναι πρόθυμος να χορηγήσει και χορηγεί στις αιτούμενες ποσότητες άδειες για την εισαγωγή αυγών και πτηνοτροφικών προϊόντων ψημένων ή που έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία στη θερμοκρασία που είναι αναγκαία για την εξάλειψη των παθογόνων ιών των ασθενειών των πουλερικών δεν επιτρέπεται η εισαγωγή από τις περιοχές αυτές, σφαγίων, αυγών και ωμών πτηνοτροφικών προϊόντων (που δεν είναι ψημένα) ή που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία.
α)

τις «απασχολήσεις ιδιωτικού νοικοκυριού» (for the purposes of a private household),
18

Δεύτερον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, η προσφεύγουσα, ζητώντας με την ένσταση της 5ης Νοεμβρίου τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως της 11ης Αυγούστου 1981, με την οποία διοριζόταν δακτυλογράφος με το βαθμό C 4, έθεσε ταυτόχρονα υπό αμφισβήτηση την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού CJ 49/79, περί μη εγγραφής της στον εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις στενοδακτυλογράφων C 3/C 2· κατά συνέπεια, με τη στρεφόμενη κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 11ης Αυγούστου 1981, ένσταση της ζητούσε επίσης την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού. Εξάλλου, η ένσταση αυτή περιελάμβανε και το αίτημα του διορισμού της με το βαθμό C 3.
78

Στις επιστολές της 28ης και 29ης Ιανουαρίου 1976, ο Todd αναφέρει στους δύο πελάτες του ότι κλήθηκε στην Αμβέρσα για να εξετάσει τις διαμαρτυρίες του γάλλου διανομέα σχετικά με τις παράλληλες εισαγωγές εκθέτει πώς ετέθη ενώπιον των αποτελεσμάτων των δοκιμαστικών αγορών, στις οποίες προέβη η MDF από τους δύο πελάτες, και λυπάται γιατί τα αποτελέσματα αυτά τον έφεραν σε δυσμενή θέση έναντι της Pioneer («have caused my principals to look on me with a certain amount of disfavour»). Έστω και αν θεωρηθεί, όπως υποστήριξε ο Todd κατά τη διοικητική διαδικασία, ότι η διατύπωση αυτή περιέχει ορισμένες υπερβολές για να εντυπωσιάσει τους πελάτες, εντούτοις συμπίπτει με άλλα στοιχεία, από τα οποία προκύπτει ότι οι παράλληλες εισαγωγές αποτέλεσαν σημαντικό αντικείμενο συζητήσεως κατά τη σύσκεψη.
7

Την 4η Σεπτεμβρίου 1975 ὁ ἐν λόγω έμπορος συνῆψε σύμβαση γιά την πώληση 1800 τόννων δανικοῦ σίτου πρός μία επιχείρηση εγκατεστημένη στην Βρέμη της Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας. Την 15η Σεπτεμβρίου 1975 ἐπώλησε ἴση ποσότητα τοῦ ιδίου εμπορεύματος πρός μία ἀγγλική επιχείρηση καί την ἑπομένη ἀγόρασε ἐκ νέου ἀπό την επιχείρηση αύτη την 'ίδια αύτη ποσότητα μέ τίμημα ηὐξημένο κατά £ 3,35 ἀνά τόννο μικτοῦ βάρους. Ἐν τω μεταξύ, μέ τηλετύπημα τῆς 15ης καί τῆς 19ης Σεπτεμβρίου 1975, ὁ κατηγορούμενος στην κυρία δίκη ἐναύλωσε τρία πλοία ἀπό άγγλο εφοπλιστή, δίνοντας τίς ἀκόλουθες οδηγίες: «for destination Lowestoft» — «discharging and reloading into the same vessel» — «final destination: Bremen».
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
ΤΗΣ 5ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1981 1 
Joszef Horvath 
κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas 
(αἴτηση τοῦ Finanzgericht του Ἀμβούργου 
γιά τήν έκδοση προδικαστικής ἀποφάσεως) 
«δασμολογητέα ἀξία: λαθραία εμπορεύματα» 
Ὑπόθεση 50/80 
Περίληψη 
Κοινό Δασμολόγιο — Δασμοί — Ἐπιδολή στά ναρκωτικά πού εισάγονται λαθραῖα καί 
καταστρέφονται ἀμέσως μετά τήν ανακάλυψη τους — 'Απαράδεκτο — Ποινική κατα­
στολή τῶν παραβάσεων — 'Αρμοδιότητα τῶν Κρατών μελών 
Δέν μπορεί νά προσδιοριστεί δασμός ad 
valorem γιά τά προϊόντα πού λόγω τῆς 
φύσεως τους δέν μποροῦν νά τεθοῦν σέ 
κυκλοφορία σέ κανένα ἀπό τά Κράτη μέλη, 
ἀλλα ἀντίθετα πρέπει νά κατασχεθοῦν καί 
νά τεθούν έκτός κυκλοφορίας ἀπό τίς ἁρμό­
διες ἀρχές μόλις άνακαλυφτοῦν. Επομένως ἡ καθιέρωση τοῦ Κοινοῦ Δα­
σμολογίου δέν επιτρέπει πλέον στά Κράτη 
μέλη νά επιβάλλουν δασμούς στά ναρκω­
τικά πού εισάγονται λαθραία καί καταστρέ­
φονται κατά τήν ἀνακάλυψη τους, ἐνῶ 
ἀφήνει πλήρη ελευθερία σ' αυτά ὅσον 
ἀφορᾶ τήν ποινική δίωξη τῶν εγκλημάτων 
πού διαπράχθηκαν, μέ ὅλες τίς συνέπειες 
τῆς διώξεως αὑτής, ἀκόμα καί στό χρημα­
τικό τομέα. 
Στην υπόθεση 50/80 
πού έχει ὡς ἀντικείμενο αίτηση τοῦ Finanzgericht τοῦ 'Αμβούργου πρός τό 
Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν ὁποία 
ζητείται ἡ έκδοση, στό πλαίσιο τῆς διαφορᾶς πού εκκρεμεί ενώπιον τοῦ δικα­
στηρίου αὐτοῦ μεταξύ 
JOSZEF HORVATH, κατοίκου 'Αμβούργου, 
καί 
Ι — Γλώσσα διαδικασίας: ἡ γερμανική. 
385
Υπόθεση 43/80 
(συνοπτική μετάφραση στα ελληνικά) 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
κατά 
Ιταλικής Δημοκρατίας 
«Παράβαση κράτους — Εφαρμογή οδηγίας» 
Περίληψη της αποφάσεως 
Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση οδηγιών — Παράβαση κράτους — Δικαιολογία 
— Ανεπίτρεπτη 
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 169) 
Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλε­
στεί εσωτερικές διατάξεις, την ακολουθού­
μενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερι­
κής του εννόμου τάξεως για να δικαιολο­γήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και 
των προθεσμιών που προκύπτουν από κοι­
νοτικές οδηγίες. 
443
Υπόθεση 42/80 
(συνοπτική μετάφραση στα ελληνικά) 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
κατά 
Ιταλικής Δημοκρατίας 
«Παράβαση κράτους — Εφαρμογή οδηγίας» 
Περίληψη της αποφάσεως 
Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — 
Ανεπίτρεπτη 
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 169) 
Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλε­
στεί εσωτερικές διατάξεις, την ακολουθού­
μενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερι­
κής του εννόμου τάξεως για να δικαιολο­γήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και 
των προθεσμιών που προκύπτουν από κοι­
νοτικές οδηγίες. 
441
Υπόθεση 23/80 
(συνοπτική μετάφραση στα ελληνικά) 
Giuseppe Grasselli 
κατά 
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
«Υπάλληλοι: σύνταξη» 
Περίληψη της αποφάσεως 
1. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Βλαπτική πράξη — Εκκαθάριση των χρηματικών δικαιω­
μάτων περιλαμβανόμενη σε απόφαση πρόωρης συνταξιοδότησης 
(Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91) 
2. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Πράξη αμιγώς επιβεβαιωτική — Δεν αρχίζει εκ νέου προ­
θεσμία ασκήσεως προσφυγής 
(Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91) 
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμία — Εφαρμογή της στις αιτήσεις αναθεωρήσε­
ως συντάξεων — Προϋποθέσεις 
(Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 9ľ Παράρτη­
μα VIII, άρθρο 41, πρώτο εδάφιο) 
1. Πρέπει να θεωρηθεί ως βλαπτική πράξη 
η εκκαθάριση των χρηματικών δικαιω­
μάτων ενός υπαλλήλου, η οποία αποτε­
λεί αναπόσπαστο μέρος αποφάσεως 
πρόωρης συνταξιοδότησης του ενδια­
φερομένου. 
2. Πράξη η οποία δεν περιέχει κανένα νέο 
στοιχείο σε σχέση με προηγούμενη πρά­ξη αποτελεί αμιγώς βεβαιωτική πράξη 
εκείνης και δεν μπορεί εξ αυτού του 
λόγου να έχει ως αποτέλεσμα την υπέρ 
του αποδέκτη της προηγούμενης πράξε­
ως εκ νέου έναρξη προθεσμίας ασκήσε­
ως προσφυγής. 
3. Ο υπάλληλος που ζητεί αναθεώρηση της 
συντάξεως του σε περίπτωση σφάλμα-
451 
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ 23/80 
τος ή παραλείψεως οποιασδήποτε φύσε­
ως, μπορεί ασφαλώς να επικαλεστεί το 
άρθρο 41, πρώτο εδάφιο, του παραρ­
τήματος VIII, του κανονισμού υπηρε­
σιακής καταστάσεως, ζητώντας, υπο­
βάλλοντας διοικητική ένσταση και, 
ενδεχομένως, προσφυγή, τέτοια αναθεώ­
ρηση, αλλά για να γίνουν δεκτές η έν­
σταση και η προσφυγή του, ως προς τα 
άρθρα 90 και 91 του κανονισμού υπηρε­σιακής καταστάσεως, πρέπει να προβεί 
σ' αυτές τις ενέργειες εντός των προθε­
σμιών οι οποίες καθορίζονται από τα 
άρθρα αυτά, από τη στιγμή που προέκυ­
ψε ένα καινούργιο πραγματικό περι­
στατικό, φύσεως τέτοιας ώστε να δι­
καιολογεί την αναθεώρηση της συντά­
ξεως του, ή από τη στιγμή που έλαβε 
πράγματι γνώση της υπάρξεως τέτοιου 
γεγονότος. 
452
4.

Με διάταξη της 30ής Νοεμβρίου 1981, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), σύμφωνα με την κατόπιν κοινής συμφωνίας των διαδίκων πρόταση, ανάθεσε την πραγματογνωμοσύνη από κοινού στους: 1. Sergio Carrà, καθηγητή φυσικής και χημείας στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, via Golgi 39, Μιλάνο, 2. Sergio Terrani, καθηγητή στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, διευθυντή του «Istituto di Ingegneria nucleare», via Ponzio 34-3, Μιλάνο, 3. Enrico Cerrai, διευθυντή στο Ινστιτούτο Ερευνών CISE, διδάσκοντα στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, via Redecesio 12, Segrate-Μιλάνο.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 13ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1989. - DETALMO PIRZIO-BIROLI ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ - ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (AEC) - ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 80/79 ΚΑΙ 205/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1989 σελίδα 02441

Pub.RJ σελίδα Pub somm



Περίληψη

Διάδικοι

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Υπάλληλοι - Ιδιότητα μονίμου υπαλλήλου - Μη πλήρωση προϋποθέσεων αποκτήσεως - Υπολογισμός της αρχαιότητας μονίμου υπαλλήλου σε σχέση με το κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα - Δεν συνυπολογίζονται οι προ της προσλήψεώς του περίοδοι απασχολήσεως

Περίληψη

Η ιδιότητα του μονίμου ή μη μονίμου υπαλλήλου των Κοινοτήτων δεν μπορεί να αναγνωρισθεί στο προσωπικό μιας διεθνούς ενώσεως διεπομένης από το δίκαιο ορισμένου κράτους μέλους, η οποία, όποιες κι αν είναι οι σχέσεις της με την Επιτροπή, δεν είναι δυνατόν να εξομοιωθεί προς διοικητική μονάδα αυτής της τελευταίας (βλέπε απόφαση της 11ης Ιουλίου 1985, Salerno κατά Επιτροπής, 87, 130/77, 22/83, 9 και 10/84, Συλλογή 1985, σ. 2523).

Κατά συνέπεια, το κοινοτικό αυτό όργανο δεν υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη, κατά τον υπολογισμό της αρχαιότητας των υπαλλήλων του για τον καθορισμό των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων βάσει των διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, τις περιόδους κατά τις οποίες οι εν λόγω υπάλληλοι εργάσθηκαν σε μία τέτοια ένωση προτού προσληφθούν στις Κοινότητες.

Διάδικοι

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 80/79 και 205/81,

Detalmo Pirzio - Biroli, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Ρώμης (Ιταλία), via di Montori 15, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Βρυξελλών Μarcel Slusny και με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Εrnest Arendt, 4, avenue Marie-Therese,

προσφεύγων,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον Α. van Solinge, μέλος της νομικής υπηρεσίας της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούρωο το Γ. Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί, για τον υπολογισμό της συντάξεως του προσφεύγοντος, ότι αυτός είχε την ιδιότητα του μονίμου ή εκτάκτου υπαλλήλου κατά την περίοδο που εργάσθηκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση για τη Συνεργασία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους Τ. Κoopmans, πρόεδρο τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη και Diez de Velasco, δικαστές,

(το σκεπτικό παραλείπεται)

αποφασίζει:

Διατακτικό

1) Απορρίπτει τις προσφυγές.

2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
6

Με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1978, που εκδόθηκε στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 103 και 145/77 [Royal Scholten-Honig (Holdings) Ltd κατά Intervention Board for Agricultural Produce · Tunnel Refineries Ltd κατά Intervention Board for Agricultural Produce, Slg. 1978, σ. 2037], το Δικαστήριο έκρινε ότι ο κανονισμός 1111/77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί θεσπίσεως κοινών διατάξεων για την ισογλυκόζη (ABl L 134, σ. 4), είναι άκυρος κατά το μέτρο που τα άρθρα 8 και 9 του κανονισμού αυτού επιβάλλουν συνεισφορά στην παραγωγή ισογλυκόζης, ανερχόμενη σε 5 λογιστικές μονάδες ανά 100 χιλιόγραμμα ξηράς ουσίας για την περίοδο που αντιστοιχεί στην περίοδο εμπορίας ζάχαρης 1977-1978. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το σύστημα που θεσπίστηκε με τα πιο πάνω άρθρα παραβίαζε τη γενική αρχή της ισότητας (στην προκειμένη περίπτωση μεταξύ παραγωγών ζάχαρης και παραγωγών ισογλυκόζης) της οποίας αποτελεί ειδική έκφραση η απαγόρευση των διακρίσεων που διατυπώνεται στο άρθρο 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης. Το Δικαστήριο πάντως προσέθεσε ότι η απόφαση του άφηνε στο Συμβούλιο ευχέρεια να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, που συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο, για να διασφαλιστεί η καλή λειτουργία της αγοράς γλυκαντικών.