EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 223/41

Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — H-O-T Servicecenter Nürnberg κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-289/14)

2014/C 223/44

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: H-O-T Servicecenter Nürnberg GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία), H-O-T Servicecenter Schmölln GmbH & Co. KG (Schmölln), H-O-T Servicecenter Allgäu GmbH & Co. KG (Memmingerberg), EB Härtetechnik GmbH & Co. KG (Νυρεμβέργη) (εκπρόσωποι: A. Reuter, C. Arhold, N. Wimmer, F.-A. Wesche, K. Kindereit, R. Busch, A. Hohler και T. Woltering, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας (ΕΕ C 37 της 7ης Φεβρουαρίου 2014, σ. 73)·

— να συνεκδικάσει την παρούσα προσφυγή με την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε (στις 21 Μαρτίου 2014) η Γερμανία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως· επικουρικώς: να συμπεριλάβει στη δικογραφία τα έγγραφα της προαναφερθείσας διαδικασίας επί της προσφυγής της Γερμανίας·

— να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους ακυρώσεως.

1. Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) δεν παρέχει πλεονέκτημα στους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας στον τομέα της βιομηχανίας επενδύσεων και επιχρισμάτων γενικώς και στις προσφεύγουσες ειδικώς.

2. Δεύτερος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος επιλεκτικού χαρακτήρα — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν περαιτέρω ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν παρέχει στις προσφεύγουσες πλεονέκτημα επιλεκτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

3. Τρίτος λόγος: Απουσία χρήσεως κρατικών πόρων — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση που χορηγείται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους» κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

4. Τέταρτος λόγος: Έλλειψη νοθεύσεως του ανταγωνισμού — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνεπάγεται νόθευση του ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

5. Πέμπτος λόγος: Μη επηρεασμός των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν επηρεάζει ούτε τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.

6. Έκτος λόγος: Προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγουσών ως συνέπεια της καταργήσεως ή του ουσιώδους περιορισμού του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο χαρακτηρισμός του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως ως κρατικής ενισχύσεως ή ο ουσιώδης περιορισμός του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως συνεπάγεται όχι μόνο την υπέρβαση των ορίων του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, τα οποία έχουν σαφώς προσδιοριστεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά επίσης την παραβίαση της θεμελιώδους απαιτήσεως περί δίκαιης ουσιαστικής κατανομής των βαρών. Ως εκ τούτου, η κατάργηση ή ο ουσιώδης περιορισμός του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως θα συνιστούσε επίσης προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγουσών, ιδίως των δικαιωμάτων που είναι κατοχυρωμένα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

7. Έβδομος λόγος: Κάλυψη του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως από την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002 — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν εξάλλου ότι η Επιτροπή, με την από 22 Μαΐου 2002 απόφασή της, διαπίστωσε ρητώς ότι ο EEG και οι «ρυθμίσεις περί αντισταθμίσεως» που περιλαμβάνει δεν πληρούν τα κριτήρια της έννοιας «κρατική ενίσχυση» (1). Η απόφαση αυτή καλύπτει επίσης το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως.

8. Όγδοος λόγος: Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ανεπαρκής προσωρινή εξέταση — Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν επιπλέον ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς και, επομένως, δεν διαπίστωσε κατά πόσον οι κατά παρέκκλιση ισχύουσες ρυθμίσεις για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δικαιολογούνται με βάση τον σκοπό, τη φύση και την εσωτερική δομή του EEG και, άρα, δεν συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα.

9. Ένατος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως — Εξάλλου, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή όφειλε πριν από την έκδοση αποφάσεως με τόσο σοβαρές έννομες συνέπειες να τις καλέσει προς ακρόαση.

10. Δέκατος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολογία — Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι τα βασικά σημεία της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας είναι πλημμελώς αιτιολογημένα.

(1) Έγγραφο της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002, C (2002) 1887 τελικό/κρατική ενίσχυση NN 27/2000-Γερμανία