Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Saggio της 11ης Ιουλίου 2000. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράßαση κράτους μέλους - Οδηγία 97/68/ΕΚ - Μη οδικά κινητά μηχανήματα - Εκπομπές αερίων και σωματιδιακών ρύπων. - Υπόθεση C-320/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα I-10453



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Με δικόγραφο της 20ής Αυγούστου 1999, το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Αυγούστου 1999, η Επιτροπή προσάπτει στη Γαλλική Δημοκρατία ότι δεν έθεσε σε εφαρμογή την οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα κατά της εκπομπής αερίων και σωματιδιακών ρύπων προερχόμενων από κινητήρες εσωτερικής καύσης που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα (στο εξής: οδηγία).

Η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση

2. Η οδηγία, όπως διευκρινίζεται στο άρθρο της 1, σκοπεί στην προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τα πρότυπα εκπομπής και τις διαδικασίες εγκρίσεως τύπου για κινητήρες που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα, ώστε να συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, προστατεύοντας ταυτόχρονα την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον.

3. Το άρθρο 17 της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της στην εθνική έννομη τάξη το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1998 και ότι ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στους τομείς που εμπίπτουν στην οδηγία.

Η διαδικασία

4. Στις 25 Αυγούστου 1998, μη έχοντας λάβει ουδεμία κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και μη διαθέτοντας κανένα πληροφοριακό στοιχείο που να της επιτρέπει να συναγάγει το συμπέρασμα ότι η Γαλλική Δημοκρατία είχε θεσπίσει τα εν λόγω μέτρα, η Επιτροπή όχλησε εγγράφως τη Γαλλική Κυβέρνηση, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 169, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 226, πρώτο εδάφιο, ΕΚ), να της υποβάλει, μεταξύ άλλων, συναφώς τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

Στο έγγραφο αυτό δεν δόθηκε απάντηση. Η Επιτροπή όφειλε κατά συνέπεια να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν είχε εκπληρώσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απορρέουσες από την οδηγία υποχρεώσεις της. Με έγγραφο της 17ης Δεκεμβρίου 1998, κοινοποίησε επομένως στη Γαλλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη κατά την οποία το εν λόγω κράτος μέλος, μη λαμβάνοντας εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας τα αναγκαία εθνικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία. Με το ίδιο έγγραφο, η Επιτροπή καλούσε τη Γαλλική Δημοκρατία να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της. Ούτε στο δεύτερο αυτό έγγραφο της Επιτροπής δόθηκε απάντηση.

5. Στο υπόμνημα αντικρούσεως, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Νοεμβρίου 1999, η Γαλλική Κυβέρνηση αναφέρθηκε σε ορισμένες συνθήκες αποδεικνύουσες κατά την άποψή της ότι είχε καταβάλει προσπάθεια για τη λήψη μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη.

6. Η Γαλλική Κυβέρνηση προέβαλε συναφώς ότι, με έγγραφο της 3ης Σεπτεμβρίου 1999, είχε κοινοποιήσει στην Επιτροπή το κείμενο δύο σχεδίων κανονιστικών πράξεων που είχαν ως αντικείμενο τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο . Στο έγγραφο αυτό, η Γαλλική Κυβέρνηση επισήμαινε ειδικότερα ότι, έχοντας ακριβώς συνείδηση της ανάγκης θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία, εξέδωσε, στις 10 Μαρτίου 1999, διάταγμα με το οποίο καθορίζονται τα διοικητικά και τεχνικά όργανα που είναι επιφορτισμένα με την εξέταση των αιτήσεων των κατασκευαστών, με τη διενέργεια των ελέγχων μετρήσεως των ρυπογόνων εκπομπών και με τη χορήγηση των εγκρίσεων ΕΚ, όπως προβλέπει το άρθρο 16 της οδηγίας. Η Γαλλική Κυβέρνηση προσέθετε ότι τα δύο ανωτέρω σχέδια κανονιστικών πράξεων είχαν λάβει την έγκριση των οικείων υπουργείων και θα διαβιβάζονταν στο Συμβούλιο της Επικρατείας προς γνωμοδότηση εντός του Νοεμβρίου 1999. Επομένως, θα ήταν δυνατό να κοινοποιηθούν στην Επιτροπή τα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας πριν από το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2000.

7. Η Γαλλική Δημοκρατία αναγνώρισε εν πάση περιπτώσει ρητώς ότι, κατά την εκπνοή της προθεσμίας που είχε τάξει προς τον σκοπό αυτό η Επιτροπή, δεν είχε μεταφέρει την οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη.

8. Με το υπόμνημα απαντήσεως που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή επισήμανε το γεγονός ότι οι γαλλικές αρχές αναγνώρισαν ρητώς ότι δεν είχαν μεταφέρει την οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη. Υπογράμμισε επιπλέον ότι το διάταγμα της 10ης Μαρτίου 1999 για τον καθορισμό των διοικητικών και τεχνικών οργάνων εκδόθηκε μετά την εκπνοή της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας, ήτοι μετά τις 30 Ιουνίου 1998 και, εν πάση περιπτώσει, μετά την εκπνοή της προθεσμίας δύο μηνών που είχε ταχθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, ήτοι μετά τις 17 Φεβρουαρίου 1999.

9. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή ζήτησε από το Δικαστήριο:

1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα κατά της εκπομπής αερίων και σωματιδιακών ρύπων προερχόμενων από κινητήρες εσωτερικής καύσης που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα, ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·

2) να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

10. Στο υπόμνημα ανταπαντήσεως που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Ιανουαρίου 2000, η Γαλλική Δημοκρατία περιορίστηκε στο να αναφερθεί εκ νέου στα ήδη εκτεθέντα πραγματικά περιστατικά, επανέλαβε δε ότι αναλάμβανε την υποχρέωση να θεσπίσει τις εσωτερικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας εντός του πρώτου τριμήνου του 2000 και να διαβιβάσει στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων αυτών αμέσως μετά τη θέσπισή τους.

Επί του υποστατού της παραβάσεως

11. Φρονώ ότι η υπό εξέταση προσφυγή είναι βάσιμη. Είναι πράγματι αναμφισβήτητο ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και τη Συνθήκη ΕΚ. Όπως αναγνωρίζει η ίδια η Γαλλική Κυβέρνηση, η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας δεν έχει ακόμη περατωθεί και επομένως, μέχρι σήμερα, η Γαλλική Δημοκρατία δεν έχει θέσει σε εφαρμογή την οδηγία. Το γεγονός ότι η διαδικασία για τη θέσπιση των αναγκαίων εθνικών μέτρων μεταφοράς της οδηγίας είναι σε εξέλιξη και ότι οι γαλλικές αρχές καταβάλλουν προσπάθεια για την περάτωσή της δεν μπορεί να εξαλείψει την παράβαση. Υπενθυμίζεται ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, «η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την κατάσταση του κράτους μέλους κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, ενώ οι μεταβολές που επήλθαν εν συνεχεία δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη» .

12. Το γεγονός έπειτα ότι η Γαλλική Κυβέρνηση εξέδωσε, στις 10 Μαρτίου 1999, διάταγμα σχετικά με τον καθορισμό των διοικητικών και τεχνικών οργάνων που είναι επιφορτισμένα με τη διενέργεια των ελέγχων των προερχομένων από κινητήρες ρυπογόνων εκπομπών δεν μπορεί να μεταβάλει την κατάσταση όσον αφορά την παράβαση της Γαλλικής Κυβερνήσεως, δεδομένου ότι πρόκειται για διατάξεις οι οποίες, αν και είναι χρήσιμες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία, παραμένουν εντούτοις περιθωριακές εν σχέσει προς το πραγματικό αντικείμενο της οδηγίας και τις πολυάριθμες ουσιαστικές υποχρεώσεις που επιβάλλει στα κράτη μέλη. αρατηρώ επιπλέον - και το στοιχείο αυτό είναι ήδη επαρκές - ότι, εν πάση περιπτώσει, το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε οψίμως, ήτοι μετά την εκπνοή των προθεσμιών που είχαν ταχθεί με την οδηγία και στη συνέχεια με την αιτιολογημένη γνώμη για τη θέσπιση των εθνικών μέτρων μεταφοράς.

Επί των δικαστικών εξόδων

13. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα, προτείνω, η Γαλλική Δημοκρατία, η οποία ηττήθηκε, να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

ρόταση

14. Βάσει όλων των ανωτέρω εκτιμήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφασίσει ως εξής:

«1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα κατά της εκπομπής αερίων και σωματιδιακών ρύπων προερχόμενων από κινητήρες εσωτερικής καύσης που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα, ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·

2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»