ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 19ης Μαρτίου 1991 * 
Στην υπόθεση C-310/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον René Barents, 
μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Guido Berardis, 
μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Βασιλείου των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενου από τον J. W. de Zwaan, νομικό 
σύμβουλο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία των Κάτω Χωρών, 5, 
rue C. Μ. Spoo, 
καθού, 
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη 
λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα απαραίτητα νομοθετικά, κανονι­
στικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί με τις διατάξεις της οδηγίας 
84/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των 
νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ηλεκτρολογικά μηχανήματα που χρησι­
μοποιούνται στην ιατρική και κτηνιατρική ( ΕΕ L 300, σ. 179), ή τουλάχιστον επειδή 
δεν πληροφόρησε την Επιτροπή για τη θέσπιση αυτών των μέτρων, παρέβη τις υπο­
χρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, Πρόεδρο, Τ. F. O'Higgins, G. C. Rodríguez Iglesias και 
M. Diez de Velasco, προέδρους τμήματος, Sir Gordon Slynn, Κ. Ν. Κακούρη, 
R. Joliét, F. A. Schockweiler και Ρ. J. G. Kapteyn, δικαστές, 
* Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική. 
Ι-1383 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 19. 3. 1991 - ΥΠΟΘΕΣΗ C-310/89 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
αποφασίζει: 
1) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντος εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα 
τα απαραίτητα νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί 
με τις διατάξεις της οδηγίας 84/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 
1984, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ηλε­
κτρολογικά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στην ιατρική και κτηνιατρική, ή, 
τουλάχιστον, επειδή δεν πληροφόρησε την Επιτροπή για τη θέσπιση αοτών των 
μέτρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ. 
2) Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα. 
Ι -1384
HANIEL SPEDITION ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗζ 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) 
της 21ης Μαρτίου 1991 * 
Στην υπόθεση C-226/89, 
Haniel Spedition GmbH, εταιρία γερμανικού δικαίου με έδρα το Duisbourg ( Ομοσπον­
διακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη από τον Dirk Schroeder, δικη­
γόρο Κολωνίας, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους δικηγόρους Loesch & Wolter, 
8, rue Zithe, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Dierk Booss, 
νομικό σύμβουλο της, και τον Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της νομικής της υπηρε­
σίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Guido Berardis, μέλος της νομικής της υπη­
ρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
καθής, 
που έχει ως αντικείμενο, πρώτον, την ακύρωση της αποφάσεως που απηύθυνε η Επι­
τροπή στις 8 Μαΐου 1989 προς την προσφεύγουσα σε σχέση με την πραγματοποίηση 
ορισμένων κρατήσεων σύμφωνα με το άρθρο 22, σημείο 2, στοιχείο β, του κανονισμού 
( ΕΟΚ ) 2200/87 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 1987 και, δεύτερον, την καταβολή 
στην προσφεύγουσα ποσού 55 451,50 ECU, προσαυξημένου από τις 12 Μαΐου 1989 
κατά τους τόκους υπερημερίας που προβλέπονται στο άρθρο 18, παράγραφος 6, δεύ­
τερο εδάφιο, του προαναφερθέντος κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2200/87, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), 
συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, F. Grévisse και 
M. Zuleeg, δικαστές, 
( το σκεπτικό δεν παρατίθεται ) 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική. 
Ι-1601 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 21. 3. 1991 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-226/89 
αποφασίζει: 
1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Μάιου 1989, η οποία διαβιβάστηκε 
στις 12 Μαΐου 1989 και με την οποία η Επιτροπή προέβη στην κράτηση ποσού 
55 451,50 ECU επί του ποσού που όφειλε στην προσφεύγουσα λόγω της παραδόσεως 
ορισμένων αγαθών στο πλαίσιο της επισιτιστικής βοήθειας. 
2) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στην εταιρία Haniel Spedition GmbH, που 
εδρεύει στο Duisbourg, το ποσό των 55 451,50 ECU, προσαυξημένο κατά τους τόκους 
υπερημερίας από τις 12 Μαΐου 1989, βάσει του συνήθους επιτοκίου της Επιτροπής. 
3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 
Ι -1602
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 24. 1. 1991 - ΥΠΟΘΕΣΗ C-384/89 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) 
της 24ης Ιανουαρίου 1991 * 
Στην υπόθεση C-384/89, 
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal de grande instance της Νίκαιας προς το 
Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, 
στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά 
των 
Gerard Tomatis και Christian Fulchiron, 
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της δασμολογικής κλάσεως 
87.02, αυτοκίνητα οχήματα, με κάθε είδους κινητήρα, για τη μεταφορά προσώπων 
[ στα οποία περιλαμβάνονται και τα αγωνιστικά αυτοκίνητα καθώς και τα ηλεκτροκί­
νητα λεωφορεία ( τρόλεϊ ) ] ή εμπορευμάτων, του κοινού δασμολογίου, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα ), 
συγκείμενο από τους Τ. F. O'Higgins, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και 
F. Α. Schockweiler, δικαστές, 
γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs 
γραμματέας: D. Louterman, κύρια υπάλληλος διοικήσεως 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε, με απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 
1989, το Tribunal de grande instance της Νίκαιας, αποφαίνεται: 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική. 
I-130 
TOMATIS KAI FULCHIRON 
1) Η δασμολογική διάκριση 87.02 Α του κοινού δασμολογίου έχει την έννοια ότι 
περιλαμβάνει οχήματα τα οποία στο τμήμα που βρίσκεται πίσω από το κάθισμα ή τον 
πάγκο του οδηγού έχουν θέσεις ειδικά διευθετημένες για να δεχθούν σταθερά, πτυσ­
σόμενα ή κινητά καθίσματα και έχουν πλευρικούς υαλοπίνακες, οπίσθια ή πλαϊνή 
πόρτα ή χώρισμα επέχον θέση οπίσθιας πόρτας καθώς και εσωτερικά τελειώματα 
παρόμοια με αυτά των οχημάτων που έχουν σχεδιαστεί για τη μεταφορά προσώπων. 
2) Η δασμολογική κατάταξη προϊόντος στην οποία προέβησαν οι αρχές ενός κράτους 
μέλους μπορεί να αμφισβητηθεί από τις αρχές άλλου κράτους μέλους, είτε επ' 
ευκαιρία της δασμολογικής κατατάξεως άλλων ποσοτήτων του ιδίου προϊόντος είτε 
με σκοπό την εφαρμογή του εθνικού δικαίου του κράτους αυτού. 
Ι-131
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 19. 2. 1991 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-375/89 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 19ης Φεβρουαρίου 1991 * 
Στην υπόθεση C-375/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Α. Abate, κύριο 
νομικό σύμβουλο, και Μ. Nolin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο 
Λουξεμβούργο τον Guido Berardis, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, 
Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τον Robert Hoebaer, διευθυντή διοικη­
τικών υπηρεσιών στο Υπουργείο Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας 
με τις Αναπτυσσόμενες Χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία 
του Βελγίου, 4, rue des Girondins, 
καθού, 
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη 
λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου, 
της 9ης Απριλίου 1987, 5/86, Επιτροπή κατά Βελγίου ( Συλλογή 1987, σ. 1773 ), παρέβη 
τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, Πρόεδρο, G. F. Mancini, T. F. O'Higgins και 
G. C Rodríguez Iglesias, προέδρους τμήματος, Sir Gordon Slynn, R. Joliét, 
F. A. Schockweiler, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική. 
Ι-384 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΒΕΛΓΙΟΥ 
αποφασίζει: 
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της 
αποφάσεως του Δικαστηρίου, της 9ης Απριλίου 1987, παρέβη τις υποχρεώσεις που 
υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ. 
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. 
I-385
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 11. 1990 - ΥΠΟΘΕΣΗ C-216/89 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) 
της 13ης Νοεμβρίου 1990 * 
Στην υπόθεση C-216/89, 
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundessozialgericht προς το Δικαστήριο, κατ' 
εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της 
διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 
Beate Reibold 
και 
Bundesanstalt für Arbeit, 
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 71, παρά­
γραφος 1, στοιχείο β, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του 
Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής 
ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών 
τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας ( ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73 ), όπως τρο­
ποποιήθηκε και ενημερώθηκε κατόπιν της εκδόσεως του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2001/83 
του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 ( ΕΕ L 230, σ. 6 ), 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), 
συγκείμενο από τους J. C Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, F. Grévisse και 
M. Zuleeg, δικαστές, 
( το σκεπτικό δεν παρατίθεται ) 
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με Διάταξη της 27ης Απριλίου 1989 το 
Bundessozialgericht, αποφαίνεται : 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική. 
Ι-4166 
REIBOLD 
Για την εφαρμογή του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, δεύτερη περίπτωση, του 
κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής 
των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και 
στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. 
έκδ. 05/001, σ. 73 ), όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε κατόπιν της εκδόσεως του 
κανονισμού (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, πρέπει να 
λαμβάνονται υπόψη η διάρκεια και το συνεχές της κατοικίας πριν από τη μετακίνηση 
του ενδιαφερομένου, η διάρκεια και ο σκοπός της απουσίας του, ο χαρακτήρας της απα­
σχολήσεως που βρήκε στο άλλο κράτος μέλος καθώς και η πρόθεση του ενδιαφερο­
μένου, όπως συνάγεται από όλες εν γένει τις περιστάσεις· τα πραγματικά περιστατικά 
που αναφέρει το εθνικό δικαστήριο καταλέγονται μεταξύ των πραγματικών περιστα­
τικών που μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών. 
Ι-4167
Υπόθεση C-46/89

Société d'initiatives et de coopération agricoles et Société d'intérêt professionnel des producteurs et expéditeurs de fruits, légumes, bulbes et fleurs d'Ille-et-Vilaine

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Εξωσυμβατική ευθύνη — Άρση του συμπληρωματικού μηχανισμού κατά τις συναλλαγές — Πρώιμες πατάτες»

Έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση

Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G. Tesauro της 12ης Ιουλίου 1990 3633

Απόφαση του Δικαστηρίου ( τέταρτο τμήμα ) της 11ης Οκτωβρίου 1990 3637

Περίληψη της αποφάσεως

Προσχώρηση νέων κρατών μελών στις Κοινότητες – Ισπανία – Γεωργία – Μεταβατικά μέτρα – Συμπληρωματικός μηχανιομός κατά τις συναλλαγές – Απόσυρση προϊόντος από τον περιεχόμενο οτην Πράξ7) Προσχωρήσεως πίνακα προϊόντων που υπόκεινται στον μηχανισμό – Προϋποθέσεις

(Πράξη Προσχωρήσεως του 1985, άρθρο 81 κανονισμός του Συμβουλίου 569/86, άρθρο 6' κανονισμός της Επιτροπής 530/88)

Η απόσυρση προϊόντος, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 81 της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας, από τον πίνακα προϊόντων που υπόκεινται στον συμπληρωματικό μηχανισμό κατά τις συναλλαγές, ο οποίος θεσπίστηκε προκειμένου να διασφαλιστεί, μεταξύ της Κοινότητας των Δέκα και της Ισπανίας, το αρμονικό και βαθμιαίο άνοιγμα της αγοράς και η πλήρης πραγματοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Κοινότητας κατά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου δεν συνεπάγεται, προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να λάβει τη σχετική απόφαση, ότι εκτιμώνται τα στοιχεία εκείνα τα οποία κατά το άρθρο 6 του κανονισμού 569/86 λαμβάνονται υπόψη όταν πρόκειται, στο πλαίσιο του προαναφερθέντος μηχανισμού, να ληφθούν μέτρα διασφαλίσεως και όχι ελευθερώσεως του εμπορίου.

Προκειμένου να κριθεί αν ενδείκνυται απόσυρση, η Επιτροπή οφείλει να λάβει υπόψη της το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Ισπανίας και Κοινότητας των Δέκα και όχι μόνο τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ Ισπανίας και ενός κράτους μέλους.

Εξάλλου, δεν υφίσταται μεταξύ του συμπληρωματικού μηχανισμού κατά τις συναλλαγές και των πρωτοκόλλων που έχουν συναφθεί με ορισμένα τρίτα κράτη, προκειμένου να διασφαλιστεί, ότι παρά την προσχώρηση και μέσω ενός μηχανισμού δασμολογικού αφοπλισμού θα διατηρηθεί η παραδοσιακή ροή των εξαγωγών τους προς την Κοινότητα, μια τέτοια σχέση ώστε η απόσυρση ενός προϊόντος από το σύστημα του εν λόγω μηχανισμού να μη μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο εφόσον έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα επιτηρήσεως των εισαγωγών του εν λόγω προϊόντος από τα οικεία τρίτα κράτη.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 23. 5. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-31/89 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 23ης Μαΐου 1990 * 
Στην υπόθεση C-31/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Daniel Calleja, 
μέλος της νομικής υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, 
μέλος της νομικής υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπούμενου από τους Javier Conde de Saro, γενικό 
διευθυντή του νομικού και θεσμικού συντονισμού και Rafael García-Valdecasas y Fer­
nández, Abogado del Estado, προϊστάμενο της κρατικής υπηρεσίας για τις σχέσεις με 
το Δικαστήριο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ισπανίας, 4-6, 
boulevard Emmanuel Servais, 
καθού, 
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι μη παρέχοντας απαλλαγή από τον ΦΠΑ 
κατά την οριστική εισαγωγή εκ μέρους ιδιωτών αυτοκινήτων οχημάτων ιδιωτικής χρή­
σεως, ρυμουλκούμενων οχημάτων, μοτοσικλετών, σκαφών αναψυχής και ιδιωτικών 
αεροπλάνων, προερχομένων από άλλο κράτος μέλος, αντιθέτως προς τις διατάξεις της 
οδηγίας 83/183/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την απαλλαγή από 
τον φόρο προστιθεμένης αξίας ορισμένων οριστικών εισαγωγών αγαθών ( ΕΕ L 105, 
σ. 64 ), το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη 
ΕΟΚ, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, πρόεδρο, Κ. Ν. Κακούρη και M. Zuleeg, προέδρους 
τμήματος, R. Joliét, J. C. Moitinho de Almeida, G. C. Rodríguez Iglesias και M. Diez 
de Velasco, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
* Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική. 
Ι-2140 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 
αποφασίζει: 
1) Μη παρέχοντας απαλλαγή από τον ΦΠΑ κατά την οριστική εισαγωγή εκ μέρους 
ιδιωτών αυτοκινήτων οχημάτων ιδιωτικής χρήσεως, ρυμουλκούμενων οχημάτων, 
μοτοσικλετών, σκαφών αναψυχής και ιδιωτικών αεροπλάνων, προερχομένων από 
άλλο κράτος μέλος, αντιθέτως προς τις διατάξεις της οδηγίας 83/183/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την απαλλαγή από τον φόρο προστιθεμένης 
αξίας ορισμένων οριστικών εισαγωγών αγαθών, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη 
τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ. 
2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. 
Ι-2141
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΒΕΛΓΙΟΥ 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 13ης Ιουνίου 1990 * 
Στην υπόθεση C-162/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη αρχικά από τον Τ. van Rijn, 
μέλος της νομικής υπηρεσίας, και στη συνέχεια από τον Ε. Vliebergh, μέλος της 
νομικής υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της 
νομικής υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπούμενου από τον J. Devadder, αναπληρωτή 
σύμβουλο του Υπουργείου Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις 
Αναπτυσσόμενες Χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία του Βελ­
γίου, 4, rue des Girondins, 
καθού, 
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι, παραλείποντας να διαβιβάσει εμπροθέ­
σμως στην Επιτροπή, όσον αφορά την περιοχή της Φλάνδρας και την περιοχή της 
πρωτεύουσας ( Βρυξελλών), τις εκθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18 της οδηγίας 
75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποι­
ημένων ορυκτελαίων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 77 ), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 
87/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986 ( ΕΕ 1987, L 42, σ. 43 ), στο 
άρθρο 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των 
στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), στο άρθρο 10 της οδηγίας 
76/403/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 1976, περί της εξαλείψεως των πολυ-
χλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 136 ), και 
στο άρθρο 16 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της" 20ής Μαρτίου 1978, περί 
των τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 161 ), το Βασίλειο 
του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, 
* Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική. 
Ι - 2393 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 6. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-162/89 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, πρόεδρο, Sir Gordon Slynn και F. Α. Schockweiler, προέ­
δρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliét, T. F. O'Higgins, G. C. Rodríguez Iglesias, 
M. Diez de Velasco και P. J. G. Kapteyn, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
αποφασίζει: 
1) Παραλείποντας να διαβιβάσει εμπροθέσμως στην Επιτροπή, όσον αφορά την περιοχή 
της πρωτεύουσας ( Βρυξελλών ), τις αναγκαίες εκθέσεις για να συμμορφωθεί προς 
τις διατάξεις του άρθρου 18 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιου­
νίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, όπως τροποποιή­
θηκε με την οδηγία 87/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, στο 
άρθρο 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των 
στερεών αποβλήτων, στο άρθρο 10 της οδηγίας 76/403/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 
6ης Απριλίου 1976, περί της εξαλείψεως των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυ-
χλωροτριφαινυλίων, και στο άρθρο 16 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 
20ής Μαρτίου 1978, περί των τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων, το Βασίλειο του 
Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ. 
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. 
Ι - 2394
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 14. 6. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-48/89 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 14ης Ιουνίου 1990 * 
Στην υπόθεση C-48/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον S. Fabro, μέλος της 
νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο 
Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον καθηγητή Luigi Ferrari Bravo, προϊ­
στάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικου­
ρούμενο από τον P. G. Ferri, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο 
Λουξεμβούργο την ιταλική πρεσβεία, 5, rue Marie-Adélaïde, 
καθής, 
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την 
οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις 
που υπέχει από την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί 
των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), την οδηγία 76/403/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 1976, περί της εξαλείψεως των πολυχλωροδιφαινυλίων 
και των πολυχλωροτριφαινυλίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 136), την οδηγία 
78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ης Μαρτίου 1978, περί των τοξικών και επικιν­
δύνων αποβλήτων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 161 ), καθώς και από το άρθρο 5 της Συν­
θήκης ΕΟΚ, 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, πρόεδρο, F. Α. Schockweiler και M. Zuleeg, προέδρους 
τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliét, T. F. O'Higgins, J. C. Moitinho de Almeida, G. C. 
Rodríguez Iglesias και F. Grévisse, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
* Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική. 
Ι - 2426 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΑΣ 
αποφασίζει: 
1) Παραλείποντας να παράσχει τα προγράμματα και τις εκθέσεις που προβλέπονται στα 
άρθρα 3, παράγραφος 2, και 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, της 15ης Ιουλίου 1975, 
περί των στερεών αποβλήτων, στο άρθρο 10 της οδηγίας 76/403/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 1976, περί της εξαλείψεως των πολυχλωροδιφαινυ-
λίων και πολυχλωροτριφαινυλίων, και στα άρθρα 12, παράγραφος 2, και 16 της Συν­
θήκης 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 1978, περί των τοξικών και 
επικινδύνων αποβλήτων, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 
από τις οδηγίες αυτές. 
2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. 
3) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. 
Ι - 2427
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΑΣ 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 
της 19ης Ιουνίου 1990 * 
Στην υπόθεση C-177/89, 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον G. Berardis, μέλος 
της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, 
μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, 
προσφεύγουσα, 
κατά 
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Ivo Braguglia, avvocato dello Stato, 
με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της ιταλικής πρεσβείας, 5, rue Marie-
Adélaïde, 
καθής, 
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, υποβάλλοντας 
την εμπορία στην Ιταλία εδωδίμων εκχυλισμάτων και συναφών προϊόντων, ζωικής ή 
φυτικής προελεύσεως, που νομίμως παρασκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο σε 
άλλα κράτη μέλη, σε περιορισμούς ως προς τη σύνθεση, την ονομασία και τη συσκευ­
ασία, καθώς και εξαρτώντας την εν λόγω εμπορία από την προηγούμενη χορήγηση 
άδειας και επιβάλλοντας υποχρεώσεις σχετικές με την επισήμανση μη συμβιβαζόμενες 
με την ισχύουσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 
από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και από την οδηγία 79/112/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των 
κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που 
προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους ( ΕΕ 
ειδ. έκδ. 03/024, σ. 33), 
* Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική. 
Ι-2431 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 19. 6. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-I77/89 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 
συγκείμενο από τους Ο. Due, πρόεδρο, F. Α. Schockweiler, Μ. Zuleeg, προέδρους τμή­
ματος, G. F. Mancini, Τ. F. O'Higgins, J. C. Moitinho de Almeida, F. Grévisse, 
M. Diez de Velasco και P. J. G. Kapteyn, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
αποφασίζει: 
1) Η Ιταλική Δημοκρατία, υποβάλλοντας την εμπορία στην Ιταλία εδωδίμων εκχυλι­
σμάτων και συναφών προϊόντων, ζωικής ή φυτικής προελεύσεως, που νομίμως παρα­
σκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο σε άλλα κράτη μέλη, σε περιορισμούς ως 
προς τη σύνθεση, την ονομασία και τη συσκευασία και εξαρτώντας την εν λόγω 
εμπορία από την προηγούμενη χορήγηση άδειας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 
από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ. 
2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. 
Ι - 2432
MAIZENA 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ( έκτο τμήμα ) 
της 27ης Ιουνίου 1990 * 
Στην υπόθεση C-18/89, 
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ-
μογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της 
διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 
Maizena GmbH 
και 
Hauptzollamt Krefeld, 
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και, δευτερευόντως, ως 
προς το κύρος του άρθρου 5α του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2742/75 του Συμβουλίου, της 
29ης Οκτωβρίου 1975, περί των επιστροφών στην παραγωγή στον τομέα των σιτηρών 
και της ορύζης ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/013, σ. 197 ), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 
(ΕΟΚ) 1665/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1977, περί τροποποιήσεως του 
κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2742/75 περί επιστροφών στην παραγωγή στον τομέα των 
σιτηρών και της ορύζης ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/019, σ. 6), 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα ), 
συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, F. Α. Schockweiler, 
G. F. Mancini, T. F. O' Higgins και M. Diez de Velasco, δικαστές, 
( το σκεπτικό παραλείπεται ) 
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με Διάταξη της 
14ης Δεκεμβρίου 1988, αποφαίνεται: 
Το άρθρο 5α, παράγραφος 1, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2742/75 του Συμβουλίου, της 29ης 
Οκτωβρίου 1975, περί των επιστροφών στην παραγωγή στον τομέα των σιτηρών και της 
ορύζης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 1665/77 του Συμβουλίου της 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική. 
Ι - 2589 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 27. 6. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-18/89 
20ής Ιουλίου 1977, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 2742/75, πρέπει νο 
ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει τις επιστροφές στην παραγωγή για τα 
προϊόντα που προορίζονται για την παρασκευή ισογλυκόζης, όταν η ισογλυκόζη είναι 
ενδιάμεσο προϊόν, μη προοριζόμενο προς διάθεση στην αγορά, και χρησιμοποιείται για 
την παρασκευή σορβιτόλης. 
Ι - 2590