EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 63/18

Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Νοεμβρίου 2010 οι Tomra Systems ASA, Tomra Europe AS, Tomra Systems GmbH, Tomra Systems BV, Tomra Leergutsysteme GmbH, Tomra Systems AB, Tomra Butikksystemer AS κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-155/06: Tomra Systems ASA, Tomra Europe AS, Tomra Systems GmbH, Tomra Systems BV, Tomra Leergutsysteme GmbH, Tomra Systems AB, Tomra Butikksystemer AS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-549/10 P)

2011/C 63/36

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Tomra Systems ASA, Tomra Europe AS, Tomra Systems GmbH, Tomra Systems BV, Tomra Leergutsysteme GmbH, Tomra Systems AB, Tomra Butikksystemer AS (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer, advocaat, A.J. Ryan, Solicitor)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, όπως ζητείται με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως·

— να αποφανθεί αμετάκλητα επί της υποθέσεως και να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής ή, εν πάση περιπτώσει, να μειώσει το πρόστιμο ή, επικουρικώς, σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποφανθεί το ίδιο επί της υποθέσεως, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να την κρίνει σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου·

— αν δεν επιφυλαχθεί ως προς τα έξοδα, να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα των δικών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-155/06 Tomra Systems ASA, Tomra Europe AS, Tomra Systems GmbH, Tomra Systems BV, Tomra Leergutsysteme GmbH, Tomra Systems AB, Tomra Butikksystemer AS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (στο εξής: Απόφαση), με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή των αναιρεσειουσών κατά της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία κρίθηκε ότι η συμπεριφορά των αναιρεσειουσών ήταν ικανή να εκδιώξει τους ανταγωνιστές από την αγορά μηχανημάτων αυτόματης συλλογής συσκευασιών ποτών.

Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αναιρέσει την Απόφαση, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικά και δικονομικά σφάλματα, κατόπιν των οποίων διαπίστωσε ότι η συμπεριφορά των αναιρεσειουσών ήταν ικανή να αποκλείσει τον ανταγωνισμό από την αγορά μηχανημάτων αυτόματης συλλογής συσκευασιών ποτών. Συναφώς, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους αναιρέσεως:

i) πλάνη περί το δίκαιο κατά τον έλεγχο τον οποίο άσκησε το Γενικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της διαπιστώσεως της Επιτροπής ότι οι αναιρεσείουσες είχαν την αντίθετη στον ανταγωνισμό πρόθεση να εκδιώξουν τους ανταγωνιστές τους από την αγορά: απαιτώντας απλώς και μόνον από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην αποκρύπτει έγγραφα, το Γενικό Δικαστήριο αρνήθηκε σιωπηρώς ότι πρέπει να διενεργήσει εμπεριστατωμένο έλεγχο της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί εφαρμογής του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 102 ΣΛΕΕ) και ωσαύτως δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις οριακού ελέγχου, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ακριβή, αξιόπιστα, συνεπή, πλήρη και ικανά να θεμελιώσουν τα αντληθέντα εντεύθεν συμπεράσματα·

ii) πλάνη περί το δίκαιο και παράλειψη εκθέσεως επαρκούς και προσήκουσας αιτιολογίας όσον αφορά το τμήμα της συνολικής ζητήσεως το οποίο έπρεπε να καλύπτουν οι συμφωνίες προκειμένου να είναι καταχρηστικές: η Απόφαση απλώς χρησιμοποιεί αόριστους και ατεκμηρίωτους όρους προκειμένου να περιγράψει το κλειστό στον ανταγωνισμό μερίδιο της ζητήσεως, ενώ θα έπρεπε να απαιτήσει σαφή απόδειξη του ότι o ο αποκλεισμός του ανταγωνισμού από ορισμένο μέρος της ζητήσεως ήταν καταχρηστικός και να εκθέσει επαρκή και κατάλληλη αιτιολογία συναφώς·

iii) δικονομικό σφάλμα και πλάνη περί το δίκαιο κατά την εξέταση των αναδρομικών εκπτώσεων: το Γενικό Δικαστήριο αντελήφθη εσφαλμένως και, κατά συνέπεια, δεν έλαβε ορθώς υπόψη τα επιχειρήματα των αναιρεσειουσών τα οποία αφορούσαν τις αναδρομικές εκπτώσεις. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε περί το δίκαιο διότι δεν επέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποδείξει ότι οι αναδρομικές εκπτώσεις τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι αναιρεσείουσες είχαν ως συνέπεια την τιμολόγηση κάτω του κόστους·

iv) πλάνη περί το δίκαιο και παράλειψη εκθέσεως προσήκουσας αιτιολογίας, κατά την κρίση περί του αν οι συμφωνίες στις οποίες κατονομάζονται οι αναιρεσείουσες ως προτιμώμενος, κύριος ή πρώτος προμηθευτής μπορούν να χαρακτηρισθούν ως αποκλειστικές, παραλείποντας να εξετάσει και να εξακριβώσει αν οι επίμαχες συμφωνίες περιείχαν κίνητρα για τον εφοδιασμό αποκλειστικώς από τις αναιρεσείουσες, αφού απέρριψε το επιχείρημα των αναιρεσειουσών ότι έπρεπε να λάβει υπόψη κατά την εκτίμησή του το αν οι συμφωνίες αποτελούσαν δεσμευτικές συμφωνίες αποκλειστικότητας κατά το εθνικό δίκαιο· και