Υπόθεση T-192/08

Transnational Company «Kazchrome» AO και

ENRC Marketing AG

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Ντάμπινγκ – Εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν και Ρωσίας – Αιτιώδης σύνδεσμος – Κοινοτικό συμφέρον – Άρνηση συνεργασίας – Διαθέσιμα στοιχεία – Επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς – Δικαιώματα άμυνας – Υποχρέωση αιτιολογήσεως»

Περίληψη της αποφάσεως

1. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Διαπίστωση του αιτιώδους συνδέσμου – Κριτήρια

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρo 3 §§ 6 και 7, και 2009/1225, άρθρo 3 §§ 6 και 7)

2. Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνία περί ιδρύσεως του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου –GATT του 1994 – Άμεσο αποτέλεσμα – Δεν υφίσταται – Δεν επιτρέπεται η αμφισβήτηση της νομιμότητας κοινοτικής πράξεως με επίκληση των συμφωνιών του ΠΟΕ – Εξαιρέσεις – Κοινοτική πράξη που αποσκοπεί στην εφαρμογή τους ή στην οποία παραπέμπουν ρητώς και συγκεκριμένα οι συμφωνίες αυτές

(Άρθρο 230 EK· Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994)

3. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Διακριτική ευχέρεια των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρο 3, και 1225/2009, άρθρο 3)

4. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Διαπίστωση του αιτιώδους συνδέσμου – Υποχρεώσεις των οργάνων

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρo 3 § 7, και 1225/3, άρθρο 3 § 7)

5. Δίκαιο της Ένωσης – Αρχές – Δικαιώματα άμυνας – Σεβασμός τους στο πλαίσιο των διοικητικών διαδικασιών – Αντιντάμπινγκ

6. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Διαπίστωση του αιτιώδους συνδέσμου – Υποχρεώσεις των οργάνων

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρο 3 § 7, και 172/1225, άρθρο 3 § 7)

7. Διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών – Γενική παραπομπή σε άλλα έγγραφα, ακόμη και συνημμένα στο δικόγραφο της προσφυγής – Απαράδεκτο

(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 21, εδ. 1, και 53, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 44 § 1, στοιχείο γ΄)

8. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος – Συνεκτίμηση πληροφοριακών στοιχείων σχετικών με χρονικό διάστημα μεταγενέστερο της έρευνας – Επιτρέπεται

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρα 6 § 1 και 21 § 1, και 2009/1225, άρθρα 6 § 1 και 21 § 1)

9. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος – Διακριτική ευχέρεια των οργάνων – Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρα 21 § 1, και 1225/21, άρθρο 21 § 1)

10. Πράξεις των οργάνων – Αιτιολογία – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Περιεχόμενο – Κανονισμός περί επιβολής δασμών αντιντάμπινγκ

(Άρθρο 253 ΕΚ)

11. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Διεξαγωγή της έρευνας – Διαθέσιμα δεδομένα – Δυνατότητα χρήσεως σε περίπτωση ματαιώσεως του επιτόπιου ελέγχου

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρο 18 §§ 1 και 3, και 2009/1225, άρθρο 18 §§ 1 και 3)

12. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Έκταση της υποχρεώσεως της Επιτροπής να ελέγξει τα στοιχεία που προσκομίζουν οι ενδιαφερόμενοι – Στοιχεία παρεχόμενα κατόπιν του χαρακτηρισμού ως επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς – Περιλαμβάνονται

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρα 2 § 7, στοιχείο β΄, 6 § 8 και 16 § 1, και 1225/2009, άρθρα 2 § 7, στοιχείο β΄, 6 § 8 και 16 § 1)

13. Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος – Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας – Δεν θίγεται το κύρος κανονισμού με τον οποίο επιβάλλεται οριστικός δασμός – Προϋποθέσεις

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 384/96, άρθρο 3 § 7, και 1225/3, άρθρο 3 § 7)

1. Πρώτον, όσον αφορά το γράμμα της διατάξεως αυτής, από το άρθρο 3, παράγραφος 6, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να αποδείξουν ότι οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν σημαντική ζημία στην κοινοτική βιομηχανία, λόγω του όγκου τους και των τιμών (ανάλυση περί καταλογισμού). Περαιτέρω, από το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 3, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009), τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται, αφενός, να εξετάζουν όλες τις λοιπές γνωστές παραμέτρους που προξένησαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα με τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, και, αφετέρου, να εξασφαλίζουν ότι η οφειλόμενη στις εν λόγω παραμέτρους ζημία δεν αποδίδεται στις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ (απαλλακτικής ανάλυση).

Σκοπός των διατάξεων αυτών είναι τα θεσμικά όργανα να διαχωρίζουν και να διακρίνουν τις επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις των άλλων παραμέτρων.

Για τον λόγο αυτό, είναι σε ορισμένες περιπτώσεις απαραίτητη η συνολική εξέταση των παραμέτρων αυτών. Τούτο συμβαίνει, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση που τα θεσμικά όργανα διαπιστώσουν, μετά από εξατομικευμένη ανάλυση, ότι κάθε μία από τις λοιπές παραμέτρους είχε επιπτώσεις στην κατάσταση της κοινοτικής βιομηχανίας, χωρίς, όμως, οι επιπτώσεις αυτές να μπορούν να χαρακτηριστούν ως σημαντικές.

Η ανάλυση περί αιτιώδους συνδέσμου δεν είναι απαραίτητο να αφορά την κοινοτική βιομηχανία συνολικά, με συνέπεια να μην είναι δυνατόν να ληφθεί υπόψη η ζημία που υπέστη ένας μεμονωμένος κοινοτικός παραγωγός εξ άλλης αιτίας, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται, αφενός, να εξετάζουν όλες τις λοιπές γνωστές παραμέτρους που προξένησαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα με τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, και, αφετέρου, να εξασφαλίζουν ότι η οφειλόμενη στις εν λόγω παραμέτρους ζημία δεν καταλογίζεται στις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού δεν ορίζει ότι, κατά την εξέταση αυτή, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη η ζημία που προκαλείται από άλλες παραμέτρους στην κοινοτική βιομηχανία συνολικά. Συνεπώς, ενδέχεται, υπό σε ορισμένες προϋποθέσεις, η ζημία που μεμονωμένα υπέστη ένας κοινοτικός παραγωγός από άλλη αιτία, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, να πρέπει να συνεκτιμηθεί, εφόσον αποτελεί μέρος της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία συνολικά. Ωστόσο, το ενδεχόμενο αυτό δεν συνεπάγεται ότι τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται να εξετάζουν συστηματικά την περίπτωση εκάστου κοινοτικού παραγωγού χωριστά.

(βλ. σκέψεις 30-31, 37, 41-45, 88, 180, 194-195, 209)

2. Οι συμφωνίες Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), λόγω της φύσεως και της οικονομίας τους, δεν περιλαμβάνονται, καταρχήν, στους κανόνες βάσει των οποίων ο δικαστής της Ένωσης ελέγχει τη νομιμότητα των πράξεων των οργάνων της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 230, πρώτο εδάφιο, ΕΚ. Ωστόσο, στην περίπτωση που η Κοινότητα θέλησε να εκπληρώσει μια ειδική υποχρέωση που είχε αναλάβει στο πλαίσιο του ΠΟΕ ή στην περίπτωση που η κοινοτική πράξη ρητώς παραπέμπει σε συγκεκριμένες διατάξεις των Συμφωνιών ΠΟΕ εναπόκειται στον δικαστή της Ένωσης να ελέγξει τη νομιμότητα της σχετικής πράξεως της Ένωσης με γνώμονα τους κανόνες του ΠΟΕ. Τέτοια είναι η περίπτωση του κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96, σκοπός του οποίου είναι να μεταφερθούν στο δίκαιο της Ένωσης, στο μέτρο του δυνατού, οι κανόνες της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994. Επιπλέον, μολονότι η ερμηνεία των διατάξεων της συμφωνίας αντιντάμπινγκ από το όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ δεν δεσμεύει το Γενικό Δικαστήριο κατά την εξέταση του κύρους ενός εφαρμοστικού κανονισμού, δεν υπάρχει διάταξη που να απαγορεύει στο Γενικό Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη του την ερμηνεία αυτή, όταν σκοπεύει να ερμηνεύσει διάταξη του βασικού κανονισμού.

(βλ. σκέψεις 32-33, 36)

3. Το ζήτημα αν η κοινοτική βιομηχανία υπέστη ζημία και αν η ζημία αυτή οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, καθώς και το ζήτημα αν άλλες γνωστές παράμετροι συνέβαλαν στην επέλευση της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία προϋποθέτουν την εκτίμηση πολύπλοκων οικονομικών ζητημάτων, για την οποία τα θεσμικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως. Εντεύθεν προκύπτει ότι ο έλεγχος του δικαστή της Ένωσης επί των εκτιμήσεων των θεσμικών οργάνων πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση της τηρήσεως των διαδικαστικών κανόνων, του υποστατού των περιστατικών που ελήφθησαν υπόψη για να πραγματοποιηθεί η αμφισβητούμενη επιλογή, της απουσίας πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως των περιστατικών αυτών ή της μη υπάρξεως καταχρήσεως εξουσίας.

(βλ. σκέψεις 51, 90, 164)

4. Δεν ευσταθεί η θέση ότι, εφόσον η ανάλυση σχετικά με τον αιτιώδη σύνδεσμό μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία στηρίχθηκε στη θεωρητική ονομαστική παραγωγική δυνατότητα, και όχι στην πραγματική παραγωγική δυνατότητα, παραβιάζεται ο κανόνας περί μη καταλογισμού. Συγκεκριμένα, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεταστροφή της χρήσεως των μέσων παραγωγής καθιστά επιτακτική την προσαρμογή των σχετικών με την παραγωγική δυνατότητα στοιχείων, εντούτοις τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει να αντικατοπτρίζουν κάθε προσωρινή παύση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων παραγωγής. Αντιθέτως, στις περιπτώσεις αυτές, τα θεσμικά όργανα πρέπει να εξασφαλίζουν την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 3, παράγραφος 7, του κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν άρθρο 3, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009) και να προβαίνουν στη δέουσα ανάλυση περί μη καταλογισμού, στο πλαίσιο της οποίας πρέπει να διαχωρίζεται και να διακρίνεται η ζημία που ενδεχομένως οφείλεται στις προσωρινές παύσεις της παραγωγής από τη ζημία που οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

(βλ. σκέψεις 105, 109)

5. Οι απαιτήσεις που απορρέουν από τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας επιβάλλονται όχι μόνο στο πλαίσιο διαδικασιών που μπορούν να καταλήξουν σε επιβολή κυρώσεων, αλλά και στο πλαίσιο διαδικασιών έρευνας που προηγείται της εκδόσεως κανονισμών αντιντάμπινγκ, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τις οικείες επιχειρήσεις άμεσα και ατομικά και να έχουν δυσμενείς γι’ αυτές συνέπειες. Ειδικότερα, πρέπει να δίδεται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις η δυνατότητα, ήδη κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, να γνωστοποιούν επωφελώς την άποψή τους σχετικά με το υποστατό και το λυσιτελές των αναφερομένων πραγματικών περιστατικών και καταστάσεων και με τα αποδεικτικά στοιχεία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή προς στήριξη του ισχυρισμού της για την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ και της ζημίας που απορρέει από αυτήν.

Όσον αφορά τις αποκλίσεις και τα σφάλματα σχετικά με τα κύρια πραγματικά περιστατικά και τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων κρίνεται σκόπιμη η επιβολή προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ, δεν πρέπει οι ενδιαφερόμενοι να συγχέουν την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας με την ύπαρξη σφαλμάτων δυνάμενων να θίξουν τη νομιμότητα του κανονισμού με τον οποίον επιβάλλεται ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, το γεγονός δεν αποδεικνύει ότι η Επιτροπή έχει προσβάλει τα δικαιώματα αυτά. Σε κάθε περίπτωση, ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας δεν υποχρεώνει τα θεσμικά όργανα να απαντούν σε κάθε επιχείρημα που προβάλλει ένας παραγωγός-εξαγωγέας κατά τη διαδικασία, αλλά μόνο να παρέχουν στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να υπερασπίζονται λυσιτελώς τα συμφέροντά τους.

(βλ. σκέψεις 110, 319, 321, 326-327, 332)

6. Τα θεσμικά όργανα παραβιάζουν το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν άρθρο 3, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009), εφόσον δεν διαχωρίζουν και δεν διακρίνουν τις επιπτώσεις των σημαντικών επενδύσεων στις οποίες προέβη η κοινοτική βιομηχανία κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα από τις επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Το ίδιο ισχύει και για την παράλειψη των θεσμικών οργάνων να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της μη αποδοτικότητας ορισμένων κοινοτικών παραγωγών στο σύνολο της κοινοτικής βιομηχανίας.

Ωστόσο, η παράβαση αυτή δικαιολογεί ακύρωση ενός εφαρμοστικού κανονισμού, όπως ο κανονισμός 172/2008, μόνον εφόσον θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητά του, καθιστώντας ελαττωματική τη σχετική με τον αιτιώδη σύνδεσμο ανάλυση των θεσμικών οργάνων. Τούτο δεν συμβαίνει όταν οι εν λόγω επενδύσεις δεν έχουν συμβάλει σε σημαντικό βαθμό στη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα.

(βλ. σκέψεις 116, 119-120, 180-182, 211)

7. Κατά το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται στο Γενικό Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού αυτού, και κατά το άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχεία γ΄ και δ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς, τα αιτήματα του προσφεύγοντος και συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων λόγων. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι αρκούντως σαφή και ακριβή ώστε να μπορούν ο μεν καθού διάδικος να προετοιμάσει την άμυνά του, το δε Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής. Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης είναι απαραίτητο, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται να προκύπτουν τουλάχιστον συνοπτικά, αλλά κατά τρόπο συνεκτικό και κατανοητό, από το ίδιο το δικόγραφο. Η προσφυγή μπορεί μεν να στηριχθεί και να συμπληρωθεί, ως προς συγκεκριμένα σημεία, με παραπομπές σε αποσπάσματα εγγράφων που επισυνάπτονται στο δικόγραφο πλην όμως η γενική παραπομπή σε άλλα έγγραφα, ακόμη και αν αυτά επισυνάπτονται στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν καλύπτει την έλλειψη ουσιωδών στοιχείων της νομικής επιχειρηματολογίας που πρέπει να περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της προσφυγής.

(βλ. σκέψη 212)

8. Το άρθρο 6, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1225/2009) δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά τη διαπίστωση της συνδρομής κοινοτικού συμφέροντος, κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 1225/2009), πράγμα που συνεπάγεται ότι τα στοιχεία που είναι μεταγενέστερα του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα δεν μπορούν κανονικά να ληφθούν υπόψη ενόψει της διαπιστώσεως αυτής. Συγκεκριμένα, ο καθορισμός μιας περιόδου έρευνας και η απαγόρευση λήψεως υπόψη στοιχείων μεταγενέστερων αυτής έχουν ως σκοπό να διασφαλίσουν ότι τα αποτελέσματα της έρευνας θα είναι αντιπροσωπευτικά και αξιόπιστα. Η περίοδος έρευνας που προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αποβλέπει ιδίως στο να διασφαλίζει ότι τα στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται ο προσδιορισμός του ντάμπινγκ και της ζημίας δεν επηρεάζονται από τη συμπεριφορά των ενδιαφερόμενων παραγωγών που έπεται της κινήσεως της διαδικασίας αντιντάμπινγκ και, επομένως, ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται μετά το πέρας της διαδικασίας μπορεί όντως να καλύψει τη ζημία που απορρέει από το ντάμπινγκ.

Εξάλλου, αφενός, το άρθρο 21 του βασικού κανονισμού δεν θέτει χρονικό περιορισμό όσον αφορά τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα θεσμικά όργανα προκειμένου να διαπιστώσουν την ύπαρξη κοινοτικού συμφέροντος. Αφετέρου, η εξέταση του κοινοτικού συμφέροντος απαιτεί αξιολόγηση των πιθανών συνεπειών τόσο της εφαρμογής όσο και της μη εφαρμογής των σχεδιαζόμενων μέτρων για το συμφέρον της κοινοτικής βιομηχανίας και για τα άλλα εμπλεκόμενα συμφέροντα. Η αξιολόγηση αυτή συνεπάγεται πρόβλεψη στηριζόμενη σε υποθέσεις σχετικά με μελλοντικές εξελίξεις, η οποία καθιστά αναγκαία την εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων. Η αξιολόγηση αυτή εμπίπτει στην ευρεία εξουσία εκτιμήσεως που διαθέτει η Επιτροπή και, συνεπώς, υπόκειται σε περιορισμένο δικαστικό έλεγχο, ήτοι στη εξακρίβωση της τηρήσεως των διαδικαστικών κανόνων, του υποστατού των περιστατικών που ελήφθησαν υπόψη για να πραγματοποιηθεί η αμφισβητούμενη επιλογή, της απουσίας πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως των περιστατικών αυτών ή της μη υπάρξεως καταχρήσεως εξουσίας.

(βλ. σκέψεις 221-224, 227)

9. Η εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος, κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 1225/2009), προϋποθέτει στάθμιση των συμφερόντων των εμπλεκομένων και του γενικού συμφέροντος. Ωστόσο, προγενέστερη απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι τα επιβληθέντα κατά το παρελθόν μέτρα αντιντάμπινγκ δεν έχουν διορθωτικό αποτέλεσμα όσον αφορά τις εισαγωγές πανομοιότυπου προϊόντος προερχόμενου από τις ίδιες χώρες ως προς τις οποίες διεξάγεται η έρευνα μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την εφαρμογή του άρθρου 21, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, εφόσον συμβάλλει στη διαπίστωση του αν το κοινοτικό συμφέρον επιτάσσει την επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ.

(βλ. σκέψεις 240-241)

10. Από την επιβαλλόμενη από το άρθρο 253 ΕΚ αιτιολογία πρέπει να καταφαίνεται, κατά τρόπο σαφή και μη επιδεχόμενο παρερμηνεία, η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε τη βαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν το ληφθέν μέτρο και το Δικαστήριο να ασκεί τον έλεγχό του. Αντιθέτως, τα θεσμικά όργανα δεν υποχρεούνται να απαντούν, με την αιτιολογία του προσωρινού ή του οριστικού κανονισμού, σε όλα τα πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν οι ενδιαφερόμενοι κατά τη διοικητική διαδικασία. Εφόσον η Επιτροπή έχει αναλύσει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο τις συνέπειες των μέτρων αντιντάμπινγκ για τους ενδιαφερόμενους και το Συμβούλιο εξέτασε κατά τρόπο συντομότερο, αλλ’ εξίσου σαφή, τις επιπτώσεις που είχε η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα θεσμικά όργανα έχουν παραβιάσει την υποχρέωση αιτιολογήσεως.

(βλ. σκέψεις 256-257)

11. Στις έρευνες που διεξάγονται στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ, η ματαίωση επιτόπιου ελέγχου με υπαιτιότητα του ενδιαφερομένου πρέπει να εξεταστεί βάσει της παραγράφου 1 και όχι της παραγράφου 3 του άρθρου 18 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν παράγραφοι 3 και 1 του άρθρου 18 του κανονισμού 1225/2009). Συγκεκριμένα, αφενός, η ματαίωση του επιτόπιου ελέγχου, μολονότι δεν εμπίπτει στις τρεις τελευταίες περιπτώσεις του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, πρέπει εντούτοις να χαρακτηριστεί, υπό την επιφύλαξη της συνδρομής ανωτέρας βίας, ως άρνηση προσβάσεως σε πληροφοριακά στοιχεία, τα οποία η Επιτροπή κρίνει απαραίτητα, κατά την έννοια της πρώτης περιπτώσεως που προβλέπει η διάταξη αυτή. Αφετέρου, δεν χωρεί επίκληση του άρθρου 18, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού με σκοπό την καταστρατήγηση της υποχρεώσεως αποδοχής της διενέργειας επιτόπιου ελέγχου, όταν ο έλεγχος αυτός κρίνεται απαραίτητος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Βεβαίως, κατά τη διάταξη αυτή, αν τα πληροφοριακά στοιχεία δεν είναι άρτια από κάθε άποψη, η χρήση των διαθέσιμων στοιχείων αποκλείεται μόνον εφόσον ο ενδιαφερόμενος έχει επιδείξει κάθε δυνατή επιμέλεια Σε περίπτωση, όμως, μη αποδοχής της διενέργειας επιτόπιου ελέγχου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο ενδιαφερόμενος όντως έχει επιδείξει κάθε δυνατή επιμέλεια.

Όσον αφορά τον σκοπό του άρθρου 18, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι ο βασικός κανονισμός δεν απονέμει στην Επιτροπή καμία εξουσία έρευνας που να της επιτρέπει να εξαναγκάζει τους παραγωγούς ή εξαγωγείς τους οποίους αφορά η καταγγελία να συμμετέχουν στην έρευνα ή να παρέχουν πληροφορίες, το Συμβούλιο και η Επιτροπή εξαρτώνται από την εκούσια συνεργασία των ενδιαφερομένων μερών όσον αφορά την παροχή των αναγκαίων στοιχείων εντός των τασσομένων προθεσμιών. Η μη αποδοχή της διενέργειας επιτόπιου ελέγχου αντιβαίνει στον σκοπό της ειλικρινούς συνεργασίας και της επιμέλειας, στην επίτευξη των οποίων κατατείνει το άρθρο 18, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού.

Τέλος, από την οικονομία του βασικού κανονισμού προκύπτει, αφενός, ότι απόκειται στα θεσμικά όργανα να αποφασίσουν αν, προς εξακρίβωση των προσκομισθέντων από ενδιαφερόμενο πληροφοριακών στοιχείων, κρίνουν απαραίτητη την επιβεβαίωση των στοιχείων αυτών με επιτόπιο έλεγχο στις εγκαταστάσεις του εν λόγω ενδιαφερομένου, και, αφετέρου, σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος παρεμποδίζει την εξακρίβωση των στοιχείων, αν πρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού και να χρησιμοποιηθούν τα διαθέσιμα στοιχεία.

(βλ. σκέψεις 270-276)

12. Δεδομένου ότι το άρθρο 6, παράγραφος 8, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 (νυν άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 1255/2009) δεν θέτει όρια στο περιεχόμενο της υποχρεώσεως εξακριβώσεως των στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν προς θεμελίωση των διαπιστώσεων των θεσμικών οργάνων, υποχρεώσεως η οποία ισχύει για τα στοιχεία που προσκομίζει ενδιαφερόμενος στο πλαίσιο αιτήματος περί αναγνωρίσεως της ιδιότητας της επιχειρήσεις που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς. Επιπλέον, το άρθρο 16, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού 1225/2009) δεν θέτει κανένα περιορισμό όσον αφορά τη δυνατότητα διενέργειας επιτόπιων ελέγχων στις εγκαταστάσεις των ενδιαφερομένων, εφόσον τούτο κρίνεται σκόπιμο από την Επιτροπή. Επομένως, η δεύτερη αυτή διάταξη επιτρέπει στην Επιτροπή να διενεργεί επιτόπιο έλεγχο στις εγκαταστάσεις παραγωγού-εξαγωγέα, στο πλαίσιο της εξετάσεως του αιτήματός του να χαρακτηριστεί ως επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς, προκειμένου να ελέγξει, εφόσον το κρίνει απαραίτητο, τα προσκομισθέντα προς στήριξη του αιτήματος πληροφοριακά στοιχεία.

Επομένως, το ότι το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο β΄, του βασικού κανονισμού 384/96 (νυν άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο β΄, του κανονισμού 1225/2009) δεν επιβάλλει τη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου στις εγκαταστάσεις παραγωγού-εξαγωγέα που ζητεί να χαρακτηριστεί ως επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να διενεργηθεί τέτοιος έλεγχος. Ομοίως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η διενέργεια επιτόπιου ελέγχου, στο πλαίσιο της εξετάσεως αιτήματος περί αναγνωρίσεως της ιδιότητας επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται υπό το καθεστώς αυτό, ισοδυναμεί με την επιβολή πρόσθετης προϋποθέσεως, πέραν των προβλεπομένων από το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο β΄, του βασικού κανονισμού.

(βλ. σκέψεις 294-296)

13. Στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ, τα θεσμικά όργανα δεν είναι υποχρεωμένα να ζητήσουν από τους κοινοτικούς παραγωγούς διευκρινίσεις σχετικά με την εξέλιξη της οικονομικής καταστάσεώς τους, διότι δεν είναι οι εν λόγω παραγωγοί αρμόδιοι να προβούν στην ανάλυση περί μη καταλογισμού, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού 384/96 (νυν άρθρο 3, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009). Αντιθέτως, την ανάλυση αυτή διενεργούν τα θεσμικά όργανα, Εξάλλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η αρχή της τηρήσεως των δικαιωμάτων άμυνας επιβάλλει την πληροφόρηση των εξαγωγέων σχετικά με τα κύρια γεγονότα και εκτιμήσεις βάσει των οποίων εξετάζεται το ενδεχόμενο επιβολής προσωρινών δασμών, η προσβολή των δικαιωμάτων αυτών δεν μπορεί, αφεαυτής, να καταστήσει πλημμελή τον κανονισμό περί επιβολής των οριστικών δασμών, δεδομένου ότι ένας τέτοιος κανονισμός είναι διαφορετικός από τον κανονισμό περί επιβολής προσωρινών δασμών, εφόσον κατά τη διαδικασία εκδόσεως του κανονισμού αυτού διορθώθηκε η πλημμέλεια την οποία ενείχε η διαδικασία εκδόσεως του αντίστοιχου κανονισμού περί επιβολής προσωρινού δασμού.

(βλ. σκέψεις 314, 319)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)

της 25ης Οκτωβρίου 2011 ( )

«Ντάμπινγκ – Εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν και Ρωσίας – Αιτιώδης σύνδεσμος – Κοινοτικό συμφέρον – Άρνηση συνεργασίας – Διαθέσιμα στοιχεία – Επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς – Δικαιώματα άμυνας – Υποχρέωση αιτιολογήσεως»

Στην υπόθεση T‑192/08,

Transnational Company «Kazchrome» AO, με έδρα το Aqtöbe (Καζακστάν),

ENRC Marketing AG, με έδρα το Kloten (Ελβετία),

εκπροσωπούμενες, αρχικώς, από τους L. Ruessmann και A. Willems, στη συνέχεια, από τους Willems και S. de Knop, δικηγόρους,

προσφεύγουσες,

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου, αρχικώς, από τον J.-P. Hix, στη συνέχεια, από τους J.-P. Hix και B. Driessen, επικουρούμενους, αρχικώς, από τους G. Berrisch και G. Wolf, στη συνέχεια, από τον G. Berrisch, δικηγόρους,

καθού,

υποστηριζόμενoυ από

την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον H. van Vliet και την K. Talabér-Ritz,

και

την Euroalliages, με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους J. Bourgeois, Y. van Gerven και N. McNelis, δικηγόρους,

παρεμβαίνοντες,

με αντικείμενο αίτηση για μερική ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 172/2008 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν, Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Ρωσίας (ΕΕ L 55, σ. 6), ως προς τις προσφεύγουσες,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),

συγκείμενο από τους I. Pelikánová, πρόεδρο, K. Jürimäe (εισηγήτρια) και S. Soldevila Fragoso, δικαστές,

γραμματέας: N. Rosner, υπάλληλος διοικήσεως,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 18ης Μαΐου 2010,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Ιστορικό της διαφοράς

1 Οι προσφεύγουσες, Transnational Company Kazchrome AO (στο εξής: Kazchrome) και ENRC Marketing AG, δραστηριοποιούνται στην παραγωγή και πώληση σιδηροπυριτίου, πρώτης ύλης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή χάλυβα και σιδήρου. Η Kazchrome, που είναι εγκατεστημένη στο Καζακστάν, πωλεί το σύνολο της παραγωγής της στην ελβετική εταιρία ENRC Marketing. Η εν λόγω εταιρία πωλεί την παραγωγή της Kazchrome σε όλο τον κόσμο.

2 Κατόπιν καταγγελίας που υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006 από την Euroalliages (επιτροπή συντονισμού των βιομηχανιών παραγωγής κραμάτων σιδήρου), η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κίνησε διαδικασία αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν και Ρωσίας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: βασικός κανονισμός) [αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51, διορθωτικό στην ΕΕ 2010, L 7, σ. 22)], και ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 5 του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 5 του κανονισμού 1225/2009). Η σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 30ής Νοεμβρίου 2006 (ΕΕ C 291, σ. 34). Η έρευνα σχετικά με το ντάμπινγκ και τη ζημία που προκύπτει από αυτό κάλυψε το διάστημα από την 1η Οκτωβρίου 2005 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006 (στο εξής: χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα). Η εξέταση των χρήσιμων για την εκτίμηση της ζημίας τάσεων κάλυψε το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2003 έως το τέλος του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα (στο εξής: υπό εξέταση χρονικό διάστημα).

3 Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στις 15 Δεκεμβρίου 2006 στις υπηρεσίες της Επιτροπής, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχεία β΄ και γ΄, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού 1225/2009), αίτημα να χαρακτηριστούν ως επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς (στο εξής: ΚΟΑ)

4 Στις 12 Ιανουαρίου 2007 οι προσφεύγουσες υπέβαλαν τις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο αντιντάμπινγκ της Επιτροπής, καθώς και έγγραφο σχετικά με τη ζημία. Στις 25 Ιανουαρίου 2007, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στην Επιτροπή συμπληρωματικές παρατηρήσεις σχετικά με τη ζημία.

5 Με έγγραφο της 14ης Φεβρουαρίου 2007 οι προσφεύγουσες γνωστοποίησαν στην Επιτροπή ότι δεν θα μετάσχουν στην έρευνα, δηλώνοντας ότι θα παράσχουν διευκρινίσεις όσον αφορά τα στοιχεία που έχουν ήδη τεθεί υπόψη τους. Με τηλεομοιοτυπία της ίδιας ημερομηνίας, η Επιτροπή ενημέρωσε τις προσφεύγουσες ότι ματαιώνει τον επιτόπιο έλεγχο που θα επρόκειτο να διενεργηθεί από τις 22 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου 2007. Η Επιτροπή τόνισε ότι η εν λόγω ματαίωση συνεπάγεται ότι, ελλείψει ελέγχου, τα στοιχεία που έχουν υποβάλει οι προσφεύγουσες στις υπηρεσίες της δεν μπορούν να γίνουν δεκτά και ότι τα πορίσματα της έρευνας ενδέχεται να στηριχθούν στα διαθέσιμα στοιχεία, σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 18 του κανονισμού 1225/2009). Με έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου 2007, οι προσφεύγουσες ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι δεν δύνανται μεν να συνεργαστούν πλήρως, πλην όμως επιθυμούν, στο μέτρο του δυνατού, να συνδράμουν στην έρευνα.

6 Στις 5 Ιουλίου 2007 η Επιτροπή γνωστοποίησε στις προσφεύγουσες ότι, επειδή δεν είχε τη δυνατότητα να ελέγξει επιτόπου τα υποβληθέντα από αυτές στοιχεία, δεν μπορεί να τις χαρακτηρίσει επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται υπό ΚΟΑ. Στις 16 Ιουλίου 2007 οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους σχετικά, μεταξύ άλλων, με την εν λόγω απόφασή της.

7 Στις 29 Αυγούστου 2007 η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 994/2007, της 28ης Αυγούστου 2007, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν, Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Ρωσίας (ΕΕ L 223, σ. 1, στο εξής: προσωρινός κανονισμός). Με τον προσωρινό κανονισμό επιβλήθηκε προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ με συντελεστή 33,9 % στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου από το Καζακστάν. Με την αιτιολογική σκέψη 25 του προσωρινού κανονισμού η Επιτροπή διευκρίνισε ότι το δεν εξέτασε το αίτημα για χαρακτηρισμό των προσφευγουσών ως επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται υπό ΚΟΑ, διότι αυτές δεν δέχθηκαν τη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου.

8 Με έγγραφο της 30ής Αυγούστου 2007, η Επιτροπή γνωστοποίησε στις προσφεύγουσες τα ουσιώδη περιστατικά και τους λόγους βάσει των οποίων θέσπισε τα προσωρινά μέτρα (στο εξής: προσωρινό ενημερωτικό έγγραφο). Με έγγραφο της 15ης Σεπτεμβρίου 2007, η Επιτροπή κοινοποίησε στις προσφεύγουσες συμπλήρωμα στο προσωρινό ενημερωτικό έγγραφο, το οποίο αφορούσε ειδικά το ζήτημα της νομιμότητας της κινήσεως της διαδικασίας αντιντάμπινγκ (στο εξής: συμπληρωματικό προσωρινό ενημερωτικό έγγραφο). Στις 5 Οκτωβρίου 2007, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους επί του προσωρινού ενημερωτικού εγγράφου.

9 Στις 18 Δεκεμβρίου 2007 η Επιτροπή απέστειλε στις προσφεύγουσες έγγραφο με τα ουσιώδη περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων σκόπευε να προτείνει την επιβολή οριστικών μέτρων (στο εξής: τελικό ενημερωτικό έγγραφο). Οι προσφεύγουσες υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί του τελικού ενημερωτικού εγγράφου με έγγραφο που απέστειλαν στην Επιτροπή στις 3 Ιανουαρίου 2008.

10 Στις 25 Φεβρουαρίου 2008 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 172/2008, της 25ης Φεβρουαρίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν, Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Ρωσίας (ΕΕ L 55, σ. 6, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός). Κατά το άρθρο 1 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ επί της τιμής «ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα», προ του εκτελωνισμού, ορίστηκε σε 33,9 % για τα προϊόντα προελεύσεως Καζακστάν.

Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων

11 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου [νυν Γενικού Δικαστηρίου] στις 21 Μαΐου 2008 οι προσφεύγουσες άσκησαν την υπό κρίση προσφυγή.

12 Με χωριστά δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου την 1η και την 3η Σεπτεμβρίου 2008 αντιστοίχως η Euroalliages και η Επιτροπή ζήτησαν να παρέμβουν στην υπό κρίση υπόθεση προς στήριξη των αιτημάτων του Συμβουλίου.

13 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 28 Οκτωβρίου 2008 οι προσφεύγουσες ζήτησαν, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου ορισμένα εμπιστευτικά στοιχεία της δικογραφίας. Προς τούτο, οι προσφεύγουσες προσκόμισαν μη εμπιστευτικό κείμενο των εν λόγω υπομνημάτων και εγγράφων.

14 Με διάταξη της 2ας Δεκεμβρίου 2008 και της 16ης Φεβρουαρίου 2009 ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος του Πρωτοδικείου έκανε αντιστοίχως δεκτές τις αιτήσεις παρεμβάσεως της Επιτροπής και της Euroalliages.

15 Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 10 Μαρτίου 2009 η Euroalliages δήλωσε ότι δεν έχει αντιρρήσεις όσον αφορά το αίτημα των προσφευγουσών περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως.

16 Με έγγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 26 Ιουνίου 2009 η Επιτροπή γνωστοποίησε στο Πρωτοδικείο ότι παραιτείται από το δικαίωμα καταθέσεως υπομνήματος παρεμβάσεως, αλλά θα μετάσχει στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση.

17 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

– να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή,

– να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό καθόσον τις αφορά,

– να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

18 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από την Επιτροπή, ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

– να απορρίψει την προσφυγή,

– να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.

19 Η Euroalliages ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

– να απορρίψει την προσφυγή,

– να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της παρεμβάσεως.

Σκεπτικό

20 Προς στήριξη του αιτήματος περί ακυρώσεως οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους. Στο πλαίσιο του πρώτου αμφισβητούν την εκτίμηση περί αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας. Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως αμφισβητούν τη σχετική με το κοινοτικό συμφέρον ανάλυση. Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως αμφισβητούν την εκτίμηση των θεσμικών οργάνων σχετικά με τη συνεργασία τους κατά την έρευνα, την εφαρμογή του άρθρου 18 του βασικού κανονισμού και τη μεταχείριση του αιτήματός τους περί αναγνωρίσεως της ιδιότητας της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ. Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως προβάλλουν προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τον αιτιώδη σύνδεσμος μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας

21 Οι αιτιάσεις που προβάλλουν οι προσφεύγουσες στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως χωρίζονται:

– πρώτον, σε αιτιάσεις σχετικά με την ερμηνεία των αρχών του δικαίου που διέπουν την ανάλυση περί του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία, όπου οι προσφεύγουσες προβάλλουν, στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους, νομική πλάνη κατά την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 1225/2009),

– δεύτερον, σε αιτιάσεις σχετικά με την εξατομικευμένη ανάλυση στην οποία προέβησαν τα θεσμικά όργανα με αντικείμενο ορισμένες άλλες, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, παραμέτρους οι οποίες ενδεχομένως προκάλεσαν τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία ή συνέτειναν σε αυτή, όπου οι προσφεύγουσες προβάλλουν, στο πλαίσιο του δεύτερου, του τρίτου, του τέταρτου, του πέμπτου, του έκτου, του έβδομου και του όγδοου σκέλους, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθώς και διάφορες παραβάσεις των θεσμικών οργάνων κατά την εξατομικευμένη ανάλυση ορισμένων παραμέτρων της ζημίας,

– τρίτον, σε αιτιάσεις σχετικές με την παράλειψη συνολικής αναλύσεως διαφόρων παραμέτρων της ζημίας, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, όπου οι προσφεύγουσες προβάλλουν ειδικότερα, στο πλαίσιο όλων των προαναφερθέντων σκελών, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των θεσμικών οργάνων η οποία συνίσταται στην παράλειψή τους να προβούν σε συνολική ανάλυση των παραμέτρων αυτών.

22 Οι τρεις αυτές ομάδες αιτιάσεων θα εξεταστούν διαδοχικά.

1. Επί της ερμηνείας των αρχών του δικαίου που έχουν εφαρμογή κατά την ανάλυση του αιτιώδους συνδέσμου (πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως)

Επιχειρήματα των διαδίκων

23 Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε το Συμβούλιο, κατά τη διαπίστωση του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας, εμπεριέχει δύο νομικά σφάλματα.

24 Πρώτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσέγγιση του Συμβουλίου αντικατοπτρίζει έναν τεχνητό διαχωρισμό της αναλύσεως περί καταλογισμού και της αναλύσεως περί μη καταλογισμού. Το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού επιβάλλει να λαμβάνονται υπόψη, στο πλαίσιο της αναλύσεως περί αιτιώδους συνδέσμου, και άλλες εξαρχής γνωστές παράμετροι, ώστε να μην υπάρξει σύγχυση μεταξύ των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο της έρευνας και των επιπτώσεων των άλλων παραμέτρων. Τα θεσμικά όργανα δεν έπρεπε, συνεπώς, να καταλήξουν στη διαπίστωση ότι η ζημία οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο της έρευνας, χωρίς προηγουμένως να εξετάσουν αν η ζημία αυτή οφείλεται σε άλλες παραμέτρους.

25 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι από τις εκθέσεις του δευτεροβάθμιου οργάνου επιλύσεως διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και από τη νομολογία του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εξέταση των επιπτώσεων των παραμέτρων πρέπει να γίνεται συνολικά.

26 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, απαντά, αφενός, ότι, για να διαπιστωθεί αν οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν σημαντική ζημία, είναι απαραίτητο να εξεταστεί, καταρχάς, αν η ζημία οφείλεται στις εν λόγω εισαγωγές, λαμβανομένων ιδίως υπόψη του όγκου και της τιμής των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και του ποσοστού συμπιέσεως των τιμών. Μόνον αφού διαπιστωθεί η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου είναι απαραίτητο να εξεταστεί αν και άλλες παράμετροι συνέτειναν στη ζημία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να διασπαστεί ο αιτιώδης σύνδεσμος. Αφετέρου, το Συμβούλιο φρονεί ότι, από νομικής απόψεως, δεν είναι υποχρεωτική η συνολική εξέταση των άλλων παραμέτρων, ότι μια τέτοια εξέταση δεν συνηθίζεται στην πράξη και ότι η πραγματοποίηση τέτοιας εξετάσεως δεν έχει κατοχυρωθεί νομολογιακά ως αρχή του δικαίου.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου

27 Το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως αφορά, κατ’ ουσίαν, τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού. Κατά τη διάταξη αυτή, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να εξετάσουν, στο πλαίσιο καθορισμού της ζημίας, αν η ζημία την οποία πρόκειται να λάβουν υπόψη οφείλεται πράγματι σε εισαγωγές που έχουν αποτελέσει αντικείμενο ντάμπινγκ, αποκλειομένης κάθε ζημίας οφειλόμενης σε άλλες παραμέτρους και ιδίως ζημίας οφειλόμενης σε ενέργειες των κοινοτικών παραγωγών και μόνον (απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 1992, C‑358/89, Extramet Industrie κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1992, σ. I‑3813, σκέψη 16, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Μαρτίου 2007, T‑107/04, Aluminium Silicon Mill Products κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2007, σ. II‑669, σκέψη 72).

28 Πρώτον, πρέπει να εξεταστεί αν, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η διάταξη αυτή υποχρεώνει τα θεσμικά όργανα να εξετάζουν αρχικώς τις συνέπειες των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και των άλλων γνωστών παραμέτρων ως προς ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία και, κατόπιν, να εξετάζουν αν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των εν λόγω εισαγωγών και του ντάμπινγκ ή, αν, όπως υποστηρίζει το Συμβούλιο, πρέπει πρώτα να εξετάζεται αν οι ζημία οφείλεται στις εισαγωγές και, κατόπιν, εφόσον διαπιστωθεί ο αιτιώδης σύνδεσμος, να εξετάζεται αν τυχόν άλλες παράμετροι έχουν συμβάλει στη ζημία σε τέτοιο βαθμό ώστε να διασπούν τον αιτιώδη σύνδεσμο.

29 Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, απαιτείται γραμματική, τελεολογική και συστηματική ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού.

30 Πρώτον, όσον αφορά το γράμμα της διατάξεως αυτής, από το άρθρο 3, παράγραφος 6, του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να αποδείξουν ότι οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν σημαντική ζημία στην κοινοτική βιομηχανία, λόγω του όγκου τους και των τιμών. Πρόκειται για τη λεγόμενη ανάλυση περί καταλογισμού. Περαιτέρω, από το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται, αφενός, να εξετάσουν όλες τις άλλες γνωστές παραμέτρους που προκαλούν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία ταυτόχρονα με τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, και, αφετέρου, να μεριμνήσουν ώστε η οφειλόμενη σε άλλες παραμέτρους ζημία να μην αποδοθεί στις εν λόγω εισαγωγές. Πρόκειται για τη λεγόμενη ανάλυση περί μη καταλογισμού.

31 Δεύτερον, όπως επισήμαναν τόσο οι προσφεύγουσες όσο και το Συμβούλιο με τα δικόγραφά τους, σκοπός του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού είναι τα θεσμικά όργανα να διαχωρίζουν και να διακρίνουν τις επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις των άλλων παραμέτρων. Αν τα θεσμικά όργανα δεν διαχωρίσουν και δεν διακρίνουν τις επιπτώσεις των διαφόρων παραμέτρων που συνετέλεσαν στη ζημία, δεν μπορούν βασίμως να διαπιστώσουν ότι οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία.

32 Τρίτον, όσον αφορά το πλαίσιο της διατάξεως αυτής, δεδομένου ότι, κατά την αιτιολογική σκέψη 5 του βασικού κανονισμού (νυν αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού 1225/2009), το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του εν λόγω κανονισμού μεταφέρει στο δίκαιο της Ένωσης το άρθρο 3.5 της συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (ΓΣΔΕ) (ΕΕ L 336, σ. 103, στο εξής: συμφωνία αντιντάμπινγκ), η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 A της συμφωνίας για την ίδρυση του ΠΟΕ (ΕΕ 1994, L 336, σ. 3), είναι απαραίτητο να εξεταστεί η διάταξη αυτή, καθώς και η ερμηνεία της από το όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ.

33 Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά πάγια νομολογία, οι συμφωνίες ΠΟΕ, λόγω της φύσεως και της οικονομίας τους, δεν περιλαμβάνονται, καταρχήν, στους κανόνες βάσει των οποίων το Δικαστήριο ελέγχει τη νομιμότητα των πράξεων των κοινοτικών οργάνων δυνάμει του άρθρου 230, πρώτο εδάφιο, ΕΚ (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 1999, C‑149/96, Πορτογαλία κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1999, σ. I‑8395, σκέψη 47, και της 9ης Ιανουαρίου 2003, C‑76/00 P, Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2003, σ. I‑79, σκέψη 53). Αν, όμως, η Κοινότητα έχει θελήσει να εκπληρώσει συγκεκριμένη υποχρέωση που έχει αναλάβει στο πλαίσιο του ΠΟΕ ή σε περίπτωση που η κοινοτική πράξη ρητώς παραπέμπει σε συγκεκριμένες διατάξεις των συμφωνιών ΠΟΕ, απόκειται στο Δικαστήριο να ελέγξει τη νομιμότητα της σχετικής κοινοτικής πράξεως με γνώμονα τους κανόνες του ΠΟΕ (αποφάσεις του Δικαστηρίου Πορτογαλία κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 49, Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 54, και της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, Ikea Wholesale, C‑351/04, Συλλογή 2007, σ. I‑7723, σκέψη 30).

34 Πάντως, από την αιτιολογική σκέψη 5 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ προκύπτει ότι σκοπός του κανονισμού αυτού είναι, μεταξύ άλλων, να μεταφερθούν στο κοινοτικό δίκαιο, στο μέτρο του δυνατού, οι κανόνες της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994, συμπεριλαμβανομένων, ειδικότερα, των κανόνων προσδιορισμού της ζημίας και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας (βλ., συναφώς, απόφαση Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου, σκέψη 33 ανωτέρω, σκέψη 55).

35 Κατά συνέπεια, οι διατάξεις του βασικού κανονισμού πρέπει να ερμηνεύονται, στο μέτρο του δυνατού, υπό το πρίσμα των αντίστοιχων διατάξεων της συμφωνίας αντιντάμπινγκ (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 1998, C‑341/95, Bettati, Συλλογή 1998, σ. I‑4355, σκέψη 20, και Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου, σκέψη 33 ανωτέρω, σκέψη 57).

36 Επιπλέον, μολονότι η ερμηνεία των διατάξεων της συμφωνίας αντιντάμπινγκ από το όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ δεν δεσμεύει το Γενικό Δικαστήριο κατά την εξέταση του κύρους του προσβαλλόμενου κανονισμού (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2005, C‑377/02, Van Parys, Συλλογή 2005, σ. I‑1465, σκέψη 54), δεν υπάρχει διάταξη που να απαγορεύει στο Γενικό Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την ερμηνεία αυτή, όταν σκοπεύει, όπως εν προκειμένω, να ερμηνεύσει διάταξη του βασικού κανονισμού (βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, T‑45/06, Reliance Industries κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 2008, σ. II‑2399, σκέψη 107).

37 Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται ότι το δευτεροβάθμιο όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ έκρινε, με την έκθεσή του επί της διαφοράς «Ηνωμένες Πολιτείες – Χάλυβας θερμής έλασης», της 23ης Αυγούστου 2001 (WT/DS184AB/R, σκέψη 226), ότι, κατά το γράμμα του άρθρου 3.5 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ περί μη καταλογισμού, οι αρμόδιες για την έρευνα αρχές πρέπει να προβαίνουν στη δέουσα αξιολόγηση της ζημίας που προκλήθηκε στην εθνική βιομηχανία από άλλες γνωστές παραμέτρους, καθώς και να διαχωρίζουν και να διακρίνουν τις επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις των άλλων παραμέτρων.

38 Κατόπιν των προεκτεθέντων διαπιστώνεται ότι το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού δεν επιβάλλει στα θεσμικά όργανα καμία υποχρέωση όσον αφορά τη μορφή ή τη σειρά διενέργειας των αναλύσεων περί καταλογισμού και περί μη καταλογισμού. Αντιθέτως, η διάταξη αυτή προβλέπει ότι οι εν λόγω αναλύσεις πρέπει να διενεργούνται κατά τρόπον ώστε να είναι δυνατός ο διαχωρισμός και η διάκριση των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις που οφείλονται σε άλλες παραμέτρους.

39 Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι η συγκεκριμένη διαφορά μεταξύ των διαδίκων αφορά τον τύπο και όχι την ουσία. Συγκεκριμένα, ο τρόπος με τον οποίον το Συμβούλιο περιγράφει στα δικόγραφά του τη μέθοδο που εφάρμοσαν τα θεσμικά όργανα για την ανάλυση περί καταλογισμού και περί μη καταλογισμού έχει μικρή σημασία, εφόσον το Συμβούλιο και η Επιτροπή μπόρεσαν, εφαρμόζοντας τη συγκεκριμένη μέθοδο, να βεβαιωθούν ότι η ζημία που οφείλεται σε άλλες παραμέτρους, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, δεν έχει καταλογιστεί στις εισαγωγές αυτές. Συγκεκριμένα, τα θεσμικά όργανα εξέτασαν αρχικώς, με τις αιτιολογικές σκέψεις 112 έως 114 του προσωρινού κανονισμού και τις αιτιολογικές σκέψεις 85 και 86 του προσβαλλόμενου κανονισμού, τις συνέπειες των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Εν συνεχεία, με τις αιτιολογικές σκέψεις 115 έως 136 του προσωρινού κανονισμού και τις αιτιολογικές σκέψεις 87 έως 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού ανέλυσαν τις συνέπειες των άλλων παραμέτρων. Κατόπιν, με τις αιτιολογικές σκέψεις 137 έως 140 του προσωρινού κανονισμού και τις αιτιολογικές σκέψεις 102 έως 104 του προσβαλλόμενου κανονισμού συνέθεσαν κατά τρόπο συνοπτικό τις δύο αναλύσεις και κατέληξαν σε διαπιστώσεις όσον αφορά τον αιτιώδη σύνδεσμο. Παρά το γεγονός ότι οι πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ παράμετροι της ζημίας ελήφθησαν υπόψη μόνο κατά το δεύτερο στάδιο, εντούτοις τα θεσμικά όργανα διατύπωσαν τις οριστικές διαπιστώσεις τους περί καταλογισμού της ζημίας μόνο κατά το πέρας του δεύτερου σταδίου, οπότε κατέστη δυνατός ο διαχωρισμός και η διάκριση των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις άλλων παραμέτρων.

40 Κατά συνέπεια, εν προκειμένω, η περιλαμβανόμενη στις αιτιολογικές σκέψεις 111 έως 140 του προσωρινού κανονισμού και τις αιτιολογικές σκέψεις 83 έως 104 του προσβαλλόμενου κανονισμού ανάλυση περί αιτιώδους συνδέσμου δεν εμπεριέχει νομική πλάνη οφειλόμενη στην επιλογή των θεσμικών οργάνων να διενεργήσουν πρώτα την ανάλυση περί καταλογισμού και εν συνεχεία την ανάλυση περί μη καταλογισμού.

41 Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί αν οι λοιπές παράμετροι της ζημίας, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, πρέπει να εξεταστούν συνολικά, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, ή μεμονωμένα, όπως υποστηρίζει το Συμβούλιο. Όπως και προηγουμένως, το ζήτημα αυτό πρέπει να εξεταστεί βάσει γραμματικής, τελεολογικής και συστηματικής ερμηνείας του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού.

42 Πρώτον, όσον αφορά το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού, το οποίο παρατίθεται στη σκέψη 30 ανωτέρω, τονίζεται ότι η διάταξη αυτή δεν διευκρινίζει αν οι παράμετροι της ζημίας πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ πρέπει να αναλύονται συνολικά ή μεμονωμένα.

43 Δεύτερον, όπως προαναφέρθηκε στη σκέψη 31, σκοπός του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού είναι ο διαχωρισμός και η διάκριση των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις που οφείλονται σε άλλες παραμέτρους, ούτως ώστε η οφειλόμενη σε άλλες παραμέτρους ζημία να μην καταλογιστεί στις εισαγωγές. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις η συνολική ανάλυση των λοιπών παραμέτρων. Τούτο είναι απαραίτητο ιδίως σε περίπτωση που τα θεσμικά όργανα διαπιστώσουν, μετά από εξατομικευμένη ανάλυση, ότι κάθε μία από τις λοιπές παραμέτρους είχε επιπτώσεις στην κατάσταση της κοινοτικής βιομηχανίας, χωρίς, όμως, οι επιπτώσεις αυτές να μπορούν να χαρακτηριστούν ως σημαντικές. Όπως επισήμαναν οι προσφεύγουσες με τα δικόγραφά τους, σε περίπτωση που προκληθεί στην κοινοτική βιομηχανία ζημία οφειλόμενη κατά 99 % σε δέκα παραμέτρους, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, χωρίς όμως κάποια από αυτές τις παραμέτρους να έχει επιφέρει μεμονωμένα σοβαρές επιπτώσεις στην κοινοτική βιομηχανία, τα θεσμικά όργανα θα θεωρήσουν ότι η ζημία οφείλεται στις εισαγωγές, δεδομένου ότι καμία από τις δέκα άλλες παραμέτρους, εξεταζόμενη μεμονωμένα, δεν έχει προκαλέσει τη ζημία. Μια τέτοια ανάλυση δεν θα μπορούσε να κριθεί σύμφωνη με τον σκοπό του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού.

44 Τρίτον, η συστηματική ανάλυση της διατάξεως αυτής επιβεβαιώνει ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, είναι απαραίτητη η συνολική εξέταση των λοιπών παραμέτρων. Όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού αποσκοπεί στη μεταφορά του άρθρου 3.5 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ στο δίκαιο της Ένωσης. Ωστόσο, με την έκθεσή του επί της διαφοράς «Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Εξαρτημάτων σωληνώσεων», της 18ης Αυγούστου 2003 (WT/DS219/AB/R, σημεία 190 και 192), το δευτεροβάθμιο όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ αποφάνθηκε ότι, μολονότι το άρθρο 3.5 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ δεν επιβάλλει πάντα τη συνολική εκτίμηση των επιπτώσεων των λοιπών άλλων παραμέτρων, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που συντρέχουν, η παράλειψη συνολικής αναλύσεως των λοιπών παραμέτρων θα είχε ως συνέπεια να καταλογίσει εσφαλμένως η αρμόδια για την έρευνα αρχή τις συνέπειες των άλλων παραμέτρων στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Κατά το δευτεροβάθμιο όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ, η αρμόδια για την έρευνα αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να εξετάζει συνολικά τις επιπτώσεις των λοιπών παραμέτρων, υπό την προϋπόθεση ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως, τηρεί την υποχρέωσή της να μη καταλογίσει στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ τη ζημία που οφείλεται σε άλλες παραμέτρους.

45 Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτό ότι, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η συνολική ανάλυση των παραμέτρων που προκάλεσαν τη ζημία, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, είναι υπό ορισμένες προϋποθέσεις απαραίτητη. Τούτο συμβαίνει σε περίπτωση που τα θεσμικά όργανα διαπιστώσουν ότι πολλές από τις λοιπές παραμέτρους, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, έχουν μεν συντελέσει στην πρόκληση ζημίας, πλην όμως οι επιπτώσεις εκάστης εξ αυτών δεν μπορεί να θεωρηθούν σημαντικές.

46 Κρίνεται, συνεπώς, εσφαλμένη η ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού, την οποία προτείνει το Συμβούλιο αποκλειστικά και μόνον με τα δικόγραφά του και όχι με τον προσβαλλόμενο κανονισμό. Τούτο, όμως, δεν σημαίνει ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εμπεριέχει πλάνη περί το δίκαιο ικανή να δικαιολογήσει την ακύρωσή του. Συγκεκριμένα, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό το Συμβούλιο απλώς προέβη σε μεμονωμένη ανάλυση των διαφόρων παραμέτρων της ζημίας, χωρίς, ωστόσο, να αναφέρει ότι θεωρεί τη συνολική ανάλυση των εν λόγω παραμέτρων περιττή. Επομένως, ο προσβαλλόμενος κανονισμός εμπεριέχει πλάνη περί το δίκαιο μόνον αν διαπιστωθεί ότι, εν προκειμένω, η συνολική ανάλυση ήταν απαραίτητη.

47 Όπως όμως, προκύπτει από τη σκέψη 45 ανωτέρω, πριν διαπιστωθεί ότι η συνολική ανάλυση είναι εν προκειμένω απαραίτητη, είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι αιτιάσεις των προσφευγουσών σχετικά με την εξατομικευμένη ανάλυση των γνωστών παραμέτρων που προκάλεσαν τη ζημία. Επομένως, μόνον αφού εξεταστεί, με τις σκέψεις 49 έως 215 κατωτέρω, αφενός, αν η εξατομικευμένη ανάλυση των λοιπών γνωστών παραμέτρων της ζημίας εμπεριέχει νομική πλάνη και, αφετέρου, αν υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις απαιτείται συνολική ανάλυση των λοιπών παραμέτρων της ζημίας, είναι δυνατόν να διαπιστωθεί ότι το Συμβούλιο, περιοριζόμενο σε εξατομικευμένη ανάλυση των παραμέτρων της ζημίας, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.

48 Αντιθέτως, το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με πλάνη περί το δίκαιο λόγω της μεθοδολογίας που επέλεξαν τα θεσμικά όργανα για την ανάλυση του αιτιώδους συνδέσμου, κρίνεται απορριπτέο.

2. Επί της εξατομικευμένης αναλύσεως των λοιπών παραμέτρων της ζημίας πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ (δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο, έβδομο και όγδοο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως)

49 Πρέπει, καταρχάς, να υπομνηστούν οι νομολογιακές αρχές βάσει των οποίων πρέπει να εξεταστούν οι αιτιάσεις των προσφευγουσών σχετικά με την εξατομικευμένη ανάλυση των παραμέτρων της ζημίας πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

50 Κατά τη νομολογία που παρατίθεται στη σκέψη 27 ανωτέρω, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να εξετάζουν αν η ζημία την οποία πρόκειται να λάβουν υπόψη οφείλεται πράγματι σε εισαγωγές που έχουν αποτελέσει αντικείμενο ντάμπινγκ, αποκλειομένης κάθε ζημίας οφειλόμενης σε άλλες παραμέτρους.

51 Επιπλέον, κατά πάγια νομολογία, το ζήτημα αν η κοινοτική βιομηχανία υπέστη ζημία και αν η ζημία αυτή οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεως, καθώς και το ζήτημα αν οι προερχόμενες από άλλες χώρες εισαγωγές ή, γενικότερα, το αν άλλες γνωστές παράμετροι συνέβαλαν στην επέλευση της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία προϋποθέτουν την εκτίμηση πολύπλοκων οικονομικών ζητημάτων, για την οποία τα θεσμικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως. Κατά συνέπεια, κατά τον δικαστικό έλεγχο των εκτιμήσεων των θεσμικών οργάνων, ο δικαστής της Ένωσης πρέπει μόνο να εξακριβώσει αν τηρήθηκαν οι κανόνες διαδικασίας, αν όντως συνέβησαν τα περιστατικά επί των οποίων στηρίχθηκε η επίμαχη επιλογή και αν υπήρξε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή κατάχρηση εξουσίας (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 14ης Μαρτίου 2007, T‑107/04, Aluminium Silicon Mill Products κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2007, σ. II‑669, σκέψη 71, και της 17ης Δεκεμβρίου 2008, T‑462/04, HEG και Graphite India κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2008, σ. II‑3685, σκέψη 120).

Επί του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με την εξέλιξη της ζήτησης χάλυβα και των τιμών στην κοινοτική και στην παγκόσμια αγορά

Επιχειρήματα των διαδίκων

52 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η αιτιολογική σκέψη 85 του προσβαλλόμενου κανονισμού εμπεριέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και αντιβαίνει στο άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού, διότι η συμπίεση των κοινοτικών τιμών δεν έπρεπε να καταλογιστεί στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, αλλά στην εξέλιξη των τιμών στην παγκόσμια αγορά και στην εξέλιξη της ζήτησης χάλυβα.

53 Συγκεκριμένα, πρώτον, οι τιμές του σιδηροπυριτίου είχαν την ίδια εξέλιξη σε όλες τις μεγάλες παγκόσμιες αγορές, η δε εξέλιξη των τιμών στην Κοινότητα αντικατοπτρίζει τη δυναμική της παγκόσμιας αγοράς. Κατά τις προσφεύγουσες, εφόσον οι τιμές μειώθηκαν σε όλες τις αγορές, ιδίως από το 2005 έως το τέλος του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα, είναι προδήλως εσφαλμένη η θέση ότι, χωρίς τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, οι τιμές στην Κοινότητα θα αυξάνονταν, προκειμένου να καλυφθεί το αυξανόμενο κόστος της κοινοτικής βιομηχανίας, συνυπολογιζομένου ενός ευλόγου περιθωρίου κέρδους.

54 Δεύτερον, η μείωση των τιμών του σιδηροπυριτίου οφείλεται όχι στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, αλλά στην εξέλιξη της ζήτησης. Το Συμβούλιο παραδέχθηκε με τον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι οι τιμές του σιδηροπυριτίου ακολουθούσαν τις διακυμάνσεις της ζήτησης. Παρά ταύτα, προέβη, ως μη όφειλε, σε ανάλυση της εξελίξεως των τιμών του σιδηροπυριτίου στην Κοινότητα σε σχέση με την παγκόσμια παραγωγή ακατέργαστου χάλυβα, παρά το γεγονός οι τιμές αυτές καθορίζονται από την εξέλιξη της παραγωγής στην Κοινότητα. Οι τιμές του σιδηροπυριτίου στην Κοινότητα εξελίσσονται αναλόγως προς τη ζήτηση χάλυβα, με συνέπεια οι εν λόγω τιμές να μειώνονται όταν η ζήτηση στην Κοινότητα παρουσιάζει στασιμότητα ή μείωση. Για τον λόγο αυτόν οι προσφεύγουσες φρονούν ότι, ακόμη και αν οι τιμές δεν είχαν συμπιεστεί λόγω των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, η κοινοτική βιομηχανία θα υφίστατο απώλειες λόγω αυξήσεως του κόστους και ταυτόχρονης μειώσεως της ζήτησης.

55 Τρίτον, οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι, κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα, η τιμή του σιδηροπυριτίου εντός της Κοινότητας ήταν υψηλότερη από την τιμή του σε άλλες αγορές. Πάντως, σε μια παγκόσμια αγορά όπου υπάρχει τάση εξισορροπήσεως των τιμών, δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεται ότι στην αγορά με τις πλέον υψηλές τιμές οι τιμές συμπιέστηκαν κατά τρόπο αθέμιτο.

56 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, αμφισβητεί τα επιχειρήματα των προσφευγουσών.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου

57 Το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως αφορά, κατ’ ουσίαν, την εκτίμηση των θεσμικών οργάνων σχετικά με το αν η εξέλιξη των τιμών του σιδηροπυριτίου και της ζήτησης στη σιδηρουργία σε παγκόσμιο επίπεδο προκάλεσε τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία ή συνέτεινε σε αυτή.

58 Συναφώς, τονίζεται, αφενός, ότι με την αιτιολογική σκέψη 85 του προσβαλλόμενου κανονισμού το Συμβούλιο εκτίμησε ότι, λόγω των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, η κοινοτική βιομηχανία δεν είχε τη δυνατότητα να αυξήσει τις τιμές πωλήσεως στο απαιτούμενο επίπεδο, ώστε να καλύψει το σύνολο του κόστους της. Αφετέρου, με τις αιτιολογικές σκέψεις 87 έως 90 του προσβαλλόμενου κανονισμού το Συμβούλιο εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να απορρίψει τη θέση ότι οι χαμηλές τιμές του σιδηροπυριτίου σχετίζονται με τη δυναμική της παγκόσμιας αγοράς, η εξέλιξη της οποίας εξαρτάται από τις διακυμάνσεις της ζήτησης στη σιδηρουργία και όχι από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Το Συμβούλιο προέβαλε, καταρχάς, ότι στις οικονομίες της ελεύθερης αγοράς οι τιμές καθορίζονται εν γένει από την προσφορά και τη ζήτηση, πλην όμως επηρεάζονται και από άλλες παραμέτρους, όπως είναι οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Εν συνεχεία, το Συμβούλιο διευκρίνισε ότι, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τιμές επηρεάζονται κατά καιρούς από την παγκόσμια ζήτηση σιδηροπυριτίου, και ειδικότερα τη ζήτηση στη σιδηρουργία, εντούτοις, κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα, παρατηρήθηκε κατά διαστήματα πτώση των τιμών του σιδηροπυριτίου παρά την αύξηση της ζήτησης. Εν συνεχεία, διαπιστώθηκε ότι, ακόμη και σε κοινοτικό επίπεδο, οι τιμές του σιδηροπυριτίου μειώθηκαν κατά διαστήματα, παρά την αύξηση της ζήτησης στη σιδηρουργία.

59 Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν τη διαπίστωση αυτή, προβάλλοντας τρία επιχειρήματα. Πρώτον, δεδομένου ότι οι τιμές στην παγκόσμια αγορά μειώθηκαν, ιδίως από το 2005 έως το τέλος του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα, μολονότι δεν υπήρχαν εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, δεν ήταν δυνατόν να αυξηθούν οι τιμές στην κοινοτική αγορά. Δεύτερον, οι τιμές του σιδηροπυριτίου στην κοινοτική αγορά ακολούθησαν τις διακυμάνσεις της κοινοτικής παραγωγής χάλυβα και μειώθηκαν όταν η παραγωγή της κοινοτικής βιομηχανίας σιδήρου παρέμεινε στάσιμη ή μειώθηκε. Τρίτον, οι τιμές στην κοινοτική αγορά ήταν οι υψηλότερες παγκοσμίως, οπότε αποκλείεται να συμπιέστηκαν.

60 Ωστόσο, τα τρία αυτά επιχειρήματα δεν αρκούν προς στήριξη της αιτιάσεως ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού.

61 Συγκεκριμένα, πρώτον, όσον αφορά το επιχείρημα σχετικά με την εξέλιξη των τιμών στην παγκόσμια αγορά, οι προσφεύγουσες επικαλούνται, προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού, πίνακα ο οποίος περιλαμβάνεται στο δικόγραφο της προσφυγής και, κατ’ αυτές, εμφαίνει ότι οι τιμές του σιδηροπυριτίου έχουν σε όλες τις σημαντικές αγορές παγκοσμίως την ίδια εξέλιξη με την τιμή στην κοινοτική αγορά και ότι η εξέλιξη της κοινοτικής τιμής απλώς αντικατοπτρίζει τη δυναμική της παγκόσμιας αγοράς. Ο πίνακας αυτός εμφαίνει όμοια εξέλιξη της κοινοτικής τιμής του σιδηροπυριτίου με την εξέλιξη των τιμών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ιαπωνία, όχι όμως και μείωση των τιμών στην παγκόσμια αγορά κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα, δηλαδή από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως 30 Σεπτεμβρίου 2006 ή, τουλάχιστον, από τον Ιανουάριο του 2005 έως το τέλος του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα, δηλαδή έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006. Αντιθέτως, από τον πίνακα αυτόν προκύπτει ότι οι τιμές αυξήθηκαν μεταξύ 2003 και 2004 και κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα. Οι τάσεις αυτές επιβεβαιώνονται από τα σχετικά με τη μέση τιμή στην Κοινότητα στοιχεία, τα οποία παρατίθενται στην αιτιολογική σκέψη 96 του προσωρινού κανονισμού και δεν αμφισβητήθηκαν από τις προσφεύγουσες. Επομένως, δεν ευσταθεί η θέση τους ότι, λόγω της γενικευμένης πτώσεως των τιμών του σιδηροπυριτίου, δεν είναι εύλογη η διαπίστωση ότι, ελλείψει των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, οι κοινοτικές θα μπορούσαν να αυξηθούν σε επίπεδο τέτοιο ώστε η κοινοτική βιομηχανία να είναι σε θέση να καλύψει το κόστος της και να πραγματοποιήσει εύλογο κέρδος.

62 Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα σχετικά με τις διακυμάνσεις της ζήτησης στη σιδηρουργία και την ανάλυση των τιμών του σιδηροπυριτίου σε σχέση με την παγκόσμια παραγωγή ακατέργαστου χάλυβα, οι προσφεύγουσες αμφισβητούν το γράφημα το οποίο κατάρτισαν τα θεσμικά όργανα και συμπεριέλαβαν στο τελικό ενημερωτικό έγγραφο, και το οποίο απεικονίζει την εξέλιξη των τιμών του σιδηροπυριτίου στην Κοινότητα σε συνάρτηση με την εξέλιξη της παγκόσμιας παραγωγής ακατέργαστου χάλυβα, επικαλούνται, δε, προς στήριξη του επιχειρήματός τους, γράφημα συνημμένο στο δικόγραφο της προσφυγής, το οποίο αποτυπώνει την εξέλιξη της κοινοτικής τιμής του σιδηροπυριτίου σε σχέση με την εξέλιξη της κοινοτικής παραγωγής χάλυβα. Εντούτοις, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, το γράφημα αυτό δεν αποδεικνύει ότι η κοινοτική τιμή του σιδηροπυριτίου ακολουθούσε τις διακυμάνσεις της κοινοτικής παραγωγής χάλυβα και ότι μειώθηκε όταν η ζήτηση στην κοινοτική σιδηρουργία παρέμεινε στάσιμη ή μειώθηκε.

63 Συγκεκριμένα, πρώτον, όπως επισήμανε το Συμβούλιο, το γράφημα αυτό εμφαίνει ότι η κοινοτική τιμή δεν ακολουθούσε πάντα τις διακυμάνσεις της κοινοτικής παραγωγής χάλυβα. Επί παραδείγματι, από το γράφημα προκύπτει ότι το 2004, όταν αυξήθηκε η κοινοτική παραγωγή χάλυβα, η πτώση των τιμών συνεχίστηκε. Ομοίως, σύμφωνα με το γράφημα, η παραγωγή χάλυβα μειώθηκε το 2006, ενώ οι τιμές αυξήθηκαν. Τα παραδείγματα αυτά επιβεβαιώνουν ότι το προσκομισθέν από τις προσφεύγουσες γράφημα δεν αρκεί προ τεκμηρίωση της θέσεώς τους ότι η πτώση των τιμών οφείλεται σε πτώση της ζήτησης.

64 Δεύτερον, από το γράφημα δεν προκύπτει μείωση της ζήτησης καθ’ όλο το υπό εξέταση χρονικό διάστημα. Παρατηρείται, συγκεκριμένα, αύξηση της παραγωγής χάλυβα από το τρίτο τρίμηνο του 2003 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2004, από το τέταρτο τρίμηνο του 2004 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2005 και κατά τα τρία πρώτα τρίμηνα του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα, από την 1η Οκτωβρίου 2005 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006. Το γράφημα εμφαίνει επίσης αυξήσεις στην τιμή του σιδηροπυριτίου στην Κοινότητα από το τρίτο τρίμηνο του 2003 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2004 και καθ’ όλο το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα. Βάσει της θετικής αυτής εξελίξεως των τιμών, δεν αρκεί να υποστηρίξει κανείς ότι οι κοινοτικές τιμές μειώνονταν όταν η ζήτηση της κοινοτικής σιδηρουργίας παρουσίαζε στασιμότητα ή μείωση, προς απόδειξη της αιτιάσεως ότι είναι προδήλως εσφαλμένη η εκτίμηση του Συμβουλίου ότι, λόγω των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, η κοινοτική βιομηχανία δεν ήταν σε θέση να αυξήσει τις τιμές πωλήσεως προκειμένου να καλύψει το κόστος. Οι προσφεύγουσες έπρεπε να αποδείξουν, πράγμα που δεν έπραξαν, ότι η αύξηση της παραγωγής χάλυβα κατά τα προαναφερθέντα χρονικά διαστήματα δεν αυξήθηκε τόσο ώστε να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών ικανή ώστε οι κοινοτικοί παραγωγοί σιδηροπυριτίου να είναι σε θέση να μετακυλίσουν την αύξηση του κόστους παραγωγής στους καταναλωτές,.

65 Τρίτον, σχετικά με το επιχείρημα ότι, λόγω του ύψους των τιμών στην Κοινότητα, δεν δικαιολογείται η διαπίστωση περί συμπιέσεως των τιμών αυτών, υπενθυμίζεται ότι ο όρος «συμπίεση των τιμών» αποτελεί νομική έννοια που απαντά στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού (νυν άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 1225/2009). Σχηματικά, κατά την εκτίμηση του βαθμού συμπιέσεως των τιμών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, τα θεσμικά όργανα προβαίνουν σε σύγκριση των κοινοτικών τιμών προς τις προσαρμοσμένες τιμές των εισαγωγών, από την οποία προκύπτει ως ποσοστό το περιθώριο συμπιέσεως των τιμών. Ομοίως, αν διαπιστωθεί ότι οι κοινοτικές τιμές συμπιέστηκαν ή δεν αυξήθηκαν αρκετά, τα θεσμικά όργανα προβαίνουν σε σύγκριση των τιμών εισαγωγής προς μια κοινοτική τιμή-στόχο, δηλαδή προς την τιμή που θα μπορούσε να επιτευχθεί αν δεν υπήρχαν οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, από τη σύγκριση δε αυτή προκύπτει, επίσης ως ποσοστό, το περιθώριο εξαλείψεως της ζημίας. Εν προκειμένω, από τις αιτιολογικές σκέψεις 87 έως 89 και 112 του προσωρινού κανονισμού προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα προσδιόρισαν το περιθώριο συμπιέσεως των τιμών, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού. Συγκεκριμένα, στην αιτιολογική σκέψη 89 του προσωρινού κανονισμού η Επιτροπή ανέφερε ότι υπολόγισε περιθώρια συμπιέσεως των τιμών κυμαινόμενα από 4 έως 11 % ανάλογα με τον παραγωγό-εξαγωγέα, εξαιρουμένων τριών παραγωγών-εξαγωγέων ως προς τους οποίους δεν διαπιστώθηκε τέτοιο περιθώριο. Οι προσφεύγουσες, πάντως, δεν προέβαλαν κανένα επιχείρημα προς αντίκρουση του υπολογισμού, από τα θεσμικά όργανα, των περιθωρίων συμπιέσεως των τιμών. Η απλή διαπίστωση ότι οι κοινοτικές τιμές ήταν οι υψηλότερες παγκοσμίως δεν αρκεί προς αμφισβήτηση του εν λόγω υπολογισμού.

66 Κατόπιν των προεκτεθέντων, κρίνεται ότι οι προσφεύγουσες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη, διαπιστώνοντας ότι η αδυναμία της κοινοτικής βιομηχανίας να αυξήσει σε τέτοιο βαθμό τις τιμές της ώστε να καλύψει το σύνολο του κόστους δεν οφείλεται στη δυναμική της παγκόσμιας αγοράς και στις διακυμάνσεις της ζήτησης στη σιδηρουργία, αλλά στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

67 Επομένως, το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.

Επί του τρίτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τις επιπτώσεις της ζημίας που υπέστη εξ ιδίων η κοινοτική βιομηχανία

Επί της πρώτης αιτιάσεως, σχετικά με τη μεταστροφή της παραγωγής ορισμένων κοινοτικών παραγωγών

– Επιχειρήματα των διαδίκων

68 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι το Συμβούλιο δεν έλαβε δεόντως υπόψη του τις επιπτώσεις που είχε, όσον αφορά τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία, η εκούσια μεταστροφή της παραγωγής στην οποία προέβησαν οι Huta Laziska SA, OFZ a.s. και Vargön Alloys AB το 2004, έτος το οποίο χαρακτηρίστηκε με τον προσβαλλόμενο κανονισμό ως «ιδιαίτερα προσοδοφόρο».

69 Πρώτον, τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε χονδροειδή πραγματική πλάνη, η οποία είχε σοβαρές συνέπειες στο πλαίσιο της σχετικής με τον αιτιώδη σύνδεσμο αναλύσεως, διότι, ενώ από την αιτιολογική σκέψη 135 του προσωρινού κανονισμού προκύπτει ότι το 2004 δύο κοινοτικοί παραγωγοί σιδηροπυριτίου στράφηκαν στην παραγωγή κραμάτων μαγγανίου, αντιθέτως, από την αιτιολογική σκέψη 93 του ίδιου κανονισμού προκύπτει ότι ελήφθη υπόψη μόνον η μείωση της παραγωγής σιδηροπυριτίου μετά το 2005. Πάντως, η απόφαση για μείωση της παραγωγής σιδηροπυριτίου υπό ευνοϊκές συνθήκες αγοράς είχε ως συνέπεια την αύξηση του ενιαίου κόστους παραγωγής σιδηροπυριτίου, τη μείωση της παραγωγής και των πωλήσεων, καθώς και μεγαλύτερη έλλειψη στην αγορά. Αφετέρου, η παράλειψη συνεκτιμήσεως των μεταστροφών στην παραγωγή κατά το 2004 είχε ως συνέπεια τον σχηματισμό παραπλανητικής εικόνας όσον αφορά την παραγωγική δυνατότητα και την αποδοτικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας.

70 Δεύτερον, τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη, καθώς εκτίμησαν ότι η μεταστροφή της παραγωγής αποτέλεσε αντίδραση στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, αφενός, το 2004 ήταν εξαιρετικά ευνοϊκό έτος, διότι η αποδοτικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας αυξήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο εντός του υπό εξέταση χρονικού διαστήματος και η απόδοση της επένδυσης ανήλθε σχεδόν στο 20 %, και, αφετέρου, η Huta Laziska επέλεξε να στραφεί στην παραγωγή πυριτιομαγγανίου, προϊόντος του οποίου η παραγωγή απαιτεί χαμηλότερη ενεργειακή κατανάλωση και είναι περισσότερο αποδοτική. Επομένως, κατά τις προσφεύγουσες, η ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία το 2005 και κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα εξηγείται από την εκούσια μεταστροφή της παραγωγής, συνέπεια της οποίας ήταν η αύξηση του κόστους παραγωγής, η οποία προκάλεσε περαιτέρω μείωση της παραγωγής.

71 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, αμφισβητεί τα επιχειρήματα των προσφευγουσών.

– Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου

72 Η υπό κρίση αιτίαση αφορά, κατ’ ουσίαν, τον τρόπο με τον οποίον τα θεσμικά όργανα ανέλυσαν τις επιπτώσεις που είχε για την κοινοτική βιομηχανία το γεγονός ότι το 2004 ορισμένοι κοινοτικοί παραγωγοί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τους κλιβάνους παραγωγής σιδηροπυριτίου για την παραγωγή πυριτιομαγγανίου.

73 Επισημαίνεται, συναφώς, ότι η Επιτροπή ανέλυσε τις επιπτώσεις της εν λόγω μεταστροφής της παραγωγής με τις αιτιολογικές σκέψεις 135 και 136 του προσωρινού κανονισμού. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή επισήμανε ότι, παρά το σχετικό κόστος, υπήρξε όντως μεταστροφή της παραγωγής το 2004, καθώς υπήρχε τότε έλλειψη σε κράματα μαγγανίου στην κοινοτική αγορά, ενώ η προσφορά σιδηροπυριτίου ήταν επαρκής. Η Επιτροπή κατέληξε ότι η απόφαση ορισμένων κοινοτικών παραγωγών να μειώσουν την παραγωγή δεν ήταν εκούσια, αλλ’ οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, λόγω των οποίων οι πωλήσεις σιδηροπυριτίου κατέστησαν μη επικερδείς για την κοινοτική βιομηχανία. Εξάλλου, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η μεταβολή στη χρήση των κλιβάνων, η Επιτροπή προσάρμοσε, με την αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού, τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα δεδομένα του 2005 και εντεύθεν, τα οποία περιλαμβάνονται στον πίνακα με τα στοιχεία που αφορούν την παραγωγική δυνατότητα και τη χρήση της παραγωγικής δυνατότητας.

74 Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν τόσο την αιτιολογική σκέψη 93 όσο και τις αιτιολογικές σκέψεις 135 και 136 του προσωρινού κανονισμού.

75 Πρώτον, όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγουσών περί πλάνης εκτιμήσεως στην αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού, το Συμβούλιο διευκρίνισε, απαντώντας σε έγγραφη ερώτηση υποβληθείσα στο πλαίσιο μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας, ότι η μεταστροφή της παραγωγής πραγματοποιήθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου του 2004. Παραδέχθηκε, επίσης, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι η παραγωγική δυνατότητα την οποία αφορούσε η μεταστροφή δεν κατέστη δυνατό να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή σιδηροπυριτίου τον Δεκέμβριο του 2004. Διαπιστώνεται, επομένως, ότι τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα στοιχεία έπρεπε να προσαρμοστούν όχι από το 2005, αλλά από το 2004 και εντεύθεν. Κατά συνέπεια, η αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού εμπεριέχει ανακρίβεια ως προς τα πραγματικά περιστατικά.

76 Το Γενικό Δικαστήριο, πάντως, δεν δέχεται τη θέση των προσφευγουσών σχετικά με τις συνέπειες της ανακρίβειας αυτής. Συγκεκριμένα, αφενός, διαπιστώνεται ότι, όπως επισήμανε το Συμβούλιο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, λαμβανομένου υπόψη του ότι η μείωση της παραγωγικής δυνατότητας επήλθε μόλις τον Δεκέμβριο του 2004, η συνολική προσαρμογή της εν λόγω δυνατότητας για το 2004 αντιστοιχεί σε ελάχιστο όγκο παραγωγής, ίσο προς το ένα δωδέκατο της προσαρμογής για το 2005. Αφετέρου, ακόμη και αν η προσαρμογή της παραγωγικής δυνατότητας είχε πραγματοποιηθεί και για το 2004, η οικονομική κατάσταση της κοινοτικής αγοράς του σιδηροπυριτίου για το 2004 θα ήταν η εξής: αύξηση της ζήτησης, αύξηση του όγκου των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, μείωση της παραγωγής, μικρή μείωση της παραγωγικής δυνατότητας, μείωση των πωλήσεων και του μεριδίου αγοράς της κοινοτικής βιομηχανίας, αύξηση των τιμών πωλήσεως, του περιθωρίου κέρδους και της αποδόσεως των επενδύσεων. Με άλλα λόγια, εξαιρουμένων της παραγωγικής δυνατότητας, της παραγωγής, των πωλήσεων και των μεριδίων αγοράς, όλοι οι οικονομικοί δείκτες θα ήταν θετικοί. Βεβαίως, υπό τέτοιες περιστάσεις είναι εύλογη η εκτίμηση ότι η απόφαση ορισμένων κοινοτικών παραγωγών για μεταστροφή της παραγωγής τους είναι απόρροια επιλογών εμπορικού χαρακτήρα, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων αποδόσεων στην αγορά του πυριτιομαγγανίου και δεν οφείλεται στις εισαγωγές οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ στην αγορά του σιδηροπυριτίου και, ως εκ τούτου, έπληξαν την αποδοτικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας. Εξίσου, όμως, εύλογη είναι και η εκτίμηση ότι η απόφαση ορισμένων κοινοτικών παραγωγών για μεταστροφή της παραγωγής τους οφείλεται όχι μόνο στις προοπτικές επιτεύξεως υψηλότερων αποδόσεων στην αγορά του πυριτιομαγγανίου, αλλά και στις εισαγωγές σε χαμηλή τιμή, οι οποίες είχαν ήδη αυξηθεί κατά πολύ, καθιστώντας λιγότερο ελκυστικές τις αποδόσεις στην αγορά του σιδηροπυριτίου σε σχέση με την αγορά του πυριτιομαγγανίου.

77 Επομένως, η σχετική με τον αιτιώδη σύνδεσμό ανάλυση δεν θίγεται λόγω του σφάλματος στην αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού.

78 Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγουσών περί πρόδηλης πλάνης στην οποία υπέπεσαν τα θεσμικά όργανα, εκτιμώντας, με την αιτιολογική σκέψη 136 του προσωρινού κανονισμού, ότι η μεταστροφή της παραγωγής αποτέλεσε αντίδραση στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, διαπιστώθηκε, με τη σκέψη 76 ανωτέρω, ότι όσο εύλογη είναι η εκτίμηση ότι η μεταστροφή της παραγωγής ήταν αποτέλεσμα αποφάσεως εμπορικού χαρακτήρα, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερης αποδοτικότητας στην αγορά του πυριτιομαγγανίου, και δεν οφείλεται στις εισαγωγές οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ στην αγορά του σιδηροπυριτίου και, ως εκ τούτου, έπληξαν την αποδοτικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας, εξίσου εύλογη είναι και η εκτίμηση ότι η μεταστροφής της παραγωγής οφείλεται όχι μόνο στις προοπτικές επιτεύξεως υψηλότερων αποδόσεων στην αγορά του πυριτιομαγγανίου, αλλά και στις εισαγωγές σε χαμηλή τιμή στην αγορά του σιδηροπυριτίου.

79 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι οι προσφεύγουσες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

80 Κατόπιν των προεκτεθέντων, η υπό κρίση αιτίαση είναι απορριπτέα ως αβάσιμη.

Επί της δεύτερης αιτιάσεως, σχετικά με τη διακοπή της παραγωγής ορισμένων κοινοτικών παραγωγών

– Επιχειρήματα των διαδίκων

81 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του τις επιπτώσεις που είχε όσον αφορά τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία η εκούσια διακοπής της παραγωγής στην οποία προέβησαν ορισμένοι κοινοτικοί παραγωγοί, δεχόμενο οι επιπτώσεις αυτές οφείλονται στις επίμαχες εισαγωγές.

82 Πρώτον, το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, μη δεχόμενο να συνεκτιμήσει, στην αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού, τις συνέπειες που είχε η διακοπή της παραγωγής της Huta Laziska, με το αιτιολογικό ότι η σχετική με τον αιτιώδη σύνδεσμο εκτίμηση πρέπει να αφορά την κοινοτική βιομηχανία συνολικά, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη παράμετρος επηρέασε τις επιδόσεις της κοινοτικής βιομηχανίας συνολικά. Συναφώς, οι προσφεύγουσες επισημαίνουν, πρώτον, ότι η Huta Laziska έπαυσε επανειλημμένως την παραγωγή της κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα, λόγω δυσχερειών στις συναλλαγές της με τον προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας, δεύτερον, ότι αναγκάστηκε να στραφεί στην παραγωγή προϊόντων όπως το πυριτιομαγγάνιο, των οποίων η παραγωγή απαιτεί χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας και είναι αποδοτικότερη, και, τρίτον, ότι, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) 1420/2007 του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Καζακστάν και για τερματισμό της διαδικασίας για τις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Ουκρανίας (ΕΕ L 317, σ. 5), τα θεσμικά όργανα ανέλυσαν χωριστά την κατάσταση της Huta Laziska.

83 Δεύτερον, τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι παρέλειψαν να λάβουν υπόψη τους τις συνέπειες που είχε η διακοπή της παραγωγής στην οποία προέβησαν, αφενός, η FerroAtlántica SL σε περιόδους υψηλής κατανάλωσης ενέργειας, κατά τις οποίες ο εν λόγω παραγωγός μεγιστοποίησε τα κέρδη του, και, αφετέρου, η Vargön Alloys, η οποία έπαυσε την παραγωγή σιδηροπυριτίου κατά το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα. Όσον αφορά τη FerroAtlántica, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν με το υπόμνημα απαντήσεως ότι η άποψη του Συμβουλίου, ότι η παύση της παραγωγής σιδηροπυριτίου κατά τις ώρες υψηλής καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας αποτελούσε πάγια εμπορική πρακτική της εν λόγω εταιρίας, διατυπώθηκε για πρώτη φορά με το υπόμνημα αντικρούσεως. Επιπλέον, η άποψη αυτή αντιφάσκει προς την αιτιολογική σκέψη 81 του προσβαλλόμενου κανονισμού, με την οποία το Συμβούλιο υποστήριξε ότι δεν ήταν συνήθης η μείωση της παραγωγής λόγω διακοπών στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας.

84 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, αμφισβητεί τα επιχειρήματα των προσφευγουσών.

– Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου

85 Η υπό κρίση αιτίαση αφορά τον τρόπο με τον οποίον τα θεσμικά όργανα ανέλυσαν τις επιπτώσεις που είχε για την κοινοτική βιομηχανία, η διακοπή της παραγωγής τριών κοινοτικών παραγωγών, των Huta Laziska, FerroAtlántica και Vargön Alloys.

86 Κατ’ ουσίαν, οι προσφεύγουσες προσάπτουν στο Συμβούλιο, αφενός, ότι ανέλυσε εσφαλμένως, με την αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού, τις συνέπειες της διακοπής της παραγωγής της Huta Laziska και, αφετέρου, ότι δεν έλαβε υπόψη του τη διακοπή της παραγωγής των FerroAtlántica και Vargön Alloys.

87 Πρώτον, όσον αφορά την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην περίπτωση της Huta Laziska, υπενθυμίζεται ότι με την αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι η αιτία της ζημίας πρέπει να εξεταστεί ως προς την κοινοτική βιομηχανία συνολικά και ότι, ακόμη και αν τα σχετικά με τον συγκεκριμένο παραγωγό στοιχεία δεν λαμβάνονταν υπόψη κατά την αξιολόγηση της ζημίας, οι τάσεις που παρατηρήθηκαν για τις λοιπές επιχειρήσεις του συγκεκριμένου κλάδου της κοινοτικής βιομηχανίας θα παρέμεναν προδήλως αρνητικές, εμφαίνοντας την ύπαρξη σημαντικής ζημίας.

88 Συναφώς, επισημαίνεται, καταρχάς, ότι, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η ανάλυση περί αιτιώδους συνδέσμου δεν είναι απαραίτητο να αφορά την κοινοτική βιομηχανία συνολικά, με συνέπεια να μην είναι δυνατόν να ληφθεί υπόψη η ζημία που υπέστη ένας μεμονωμένος κοινοτικός παραγωγός εξ άλλης αιτίας, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, όπως προαναφέρθηκε στη σκέψη 30, στο πλαίσιο της «απαλλακτικής» αναλύσεως που προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού, τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται, αφενός, να εξετάζουν όλες τις λοιπές γνωστές παραμέτρους που προξένησαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα με τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, και, αφετέρου, να εξασφαλίζουν ότι η οφειλόμενη στις εν λόγω παραμέτρους ζημία δεν καταλογίζεται στις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού δεν ορίζει ότι, κατά την εξέταση αυτή, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη η ζημία που προκαλείται από άλλες παραμέτρους στην κοινοτική βιομηχανία συνολικά. Λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της διατάξεως αυτής, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε στη σκέψη 31, συνίσταται στο να έχουν τα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να διαχωρίζουν και να διακρίνουν τις επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τις επιπτώσεις άλλων παραμέτρων, ενδέχεται, υπό σε ορισμένες προϋποθέσεις, η ζημία που μεμονωμένα υπέστη ένας κοινοτικός παραγωγός από άλλη αιτία, πέραν των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, να πρέπει να συνεκτιμηθεί, εφόσον αποτελεί μέρος της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία συνολικά.

89 Περαιτέρω, είναι αληθές ότι με την αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού το Συμβούλιο διαπίστωσε, κατά τρόπο κάπως απόλυτο, ότι η ανάλυση περί των αιτίων της ζημίας πρέπει να αφορά την κοινοτική βιομηχανία συνολικά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια παράμετρος της ζημίας που θίγει μεμονωμένα έναν κοινοτικό παραγωγό δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ωστόσο, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η ζημία που ενδεχομένως υπέστη η Huta Laziska λόγω της διακοπής της παραγωγής ελήφθη δεόντως υπόψη. Συγκεκριμένα, όπως προαναφέρθηκε στη σκέψη 87, το Συμβούλιο διευκρίνισε ότι, ακόμη και αν τα σχετικά με τον συγκεκριμένο παραγωγό στοιχεία δεν λαμβάνονταν υπόψη κατά την αξιολόγηση της ζημίας, οι τάσεις που παρατηρήθηκαν για την κοινοτική βιομηχανία θα εξακολουθούσαν να εμφαίνουν την ύπαρξη σημαντικής ζημίας. Οι προσφεύγουσες, όμως, δεν επιδιώκουν να αποδείξουν ότι η εκτίμηση αυτή είναι προδήλως εσφαλμένη. Αρκούνται στη διατύπωση της θέσεως ότι η διακοπή της παραγωγής οφείλεται στις δυσχέρειες που αντιμετώπισε η Huta Laziska όσον αφορά την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας, πράγμα που το Συμβούλιο έλαβε υπόψη του με την αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού.

90 Τέλος, σχετικά με τον κανονισμό 1420/2007, υπενθυμίζεται με τις σκέψεις 50 και 51 ανωτέρω ότι απόκειται στα θεσμικά όργανα να εξετάσουν, στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν, αν η κοινοτική βιομηχανία υπέστη ζημία και αν η ζημία αυτή οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ή αν συνέβαλαν σε αυτήν άλλες γνωστές παράμετροι. Η εξουσία εκτιμήσεως πρέπει να ασκείται κατά περίπτωση, λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαρτίου 1990, C‑156/87, Gestetner Holdings κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I‑781, σκέψη 43). Εν πάση περιπτώσει, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η μεταχείριση της Huta Laziska με τον προσβαλλόμενο κανονισμό δεν διαφέρει κατά πολύ από τη μεταχείρισή της με τον κανονισμό 1420/2007. Όπως συμβαίνει και με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, ο κανονισμός 1420/2007 δεν περιέχει τμήμα που να αφορά ειδικά τη Huta Laziska. Επιπλέον, όπως και με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, η περίπτωση της Huta Laziska εξετάζεται με τον κανονισμό 1420/2007 στο τμήμα που έχει ως αντικείμενο τις επιπτώσεις που είχε η εξέλιξη του κόστους παραγωγής ως προς τη ζημία. Μία μόνο διαφορά εντοπίζεται μεταξύ του κανονισμού 1420/2007 και του προσβαλλόμενου κανονισμού. Ενώ, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό το Συμβούλιο δέχεται, αποκλειστικά και μόνον υποθετικά, προκειμένου να αποκλείσει όλα τα ενδεχόμενα όσον αφορά την αξιολόγηση της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία συνολικά, ότι η ζημία που υπέστη η Huta Laziska ενδέχεται να οφείλεται στη διαμάχη της με τον προμηθευτή της ηλεκτρικής ενέργειας, με τον κανονισμό1420/2007 παραδέχθηκε ότι η αύξηση του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας είχε ενδεχομένως επιπτώσεις στις επιδόσεις της Huta Laziska, πλην όμως η εξέλιξη του κόστους παραγωγής, συνολικά εξεταζόμενη, δεν συνέτεινε στη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία.

91 Επομένως, οι προσφεύγουσες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους ότι η αιτιολογική σκέψη 101 του προσβαλλόμενου κανονισμού εμπεριέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

92 Δεύτερον, σχετικά με την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία φέρονται να έχουν υποπέσει τα θεσμικά όργανα κατά την εξέταση της διακοπής της παραγωγής της FerroAtlántica και της Vargön Alloys, επισημαίνεται, πρώτον, όσον αφορά τη FerroAtlántica, ότι κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση οι προσφεύγουσες διευκρίνισαν ότι, κατ’ αυτές, η εν λόγω εταιρία υπέστη εξ ιδίων ζημία, λόγω της διακοπής της παραγωγής της, διότι η αύξηση της τιμής της ηλεκτρικής παρακίνησε τη FerroAtlántica να στραφεί στις πωλήσεις ηλεκτρικής ενέργειας αντί των πωλήσεων σιδηροπυριτίου. Διαπιστώνεται, όμως, ότι το μόνο έγγραφο που επικαλούνται οι προσφεύγουσες, προς στήριξη της αιτιάσεως περί πρόδηλης πλάνη εκτιμήσεως των θεσμικών οργάνων, είναι έγγραφο της FerroAtlántica προς τη Euroalliages με ημερομηνία 26 Φεβρουαρίου 2007. Με το έγγραφο αυτό η FerroAtlántica διευκρίνισε ότι, λόγω του συστήματός της τιμολογήσεως, έπαυε την παραγωγή σιδηροπυριτίου κατά τις ώρες αιχμής στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και ότι μεταπωλούσε την ηλεκτρική ενέργεια που παρήγε κατά τις ώρες αυτές. Το έγγραφο αυτό ουδόλως αποδεικνύει ότι η FerroAtlántica διακόπτει την παραγωγή της όταν οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνονται. Επομένως, οι προσφεύγουσες δεν προέβαλαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η μείωση της παραγωγής της FerroAtlántica κατά τις ώρες αιχμής στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας συνέβαλε στη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία συνολικά και ότι το Συμβούλιο όφειλε να λάβει την εν λόγω μείωση της παραγωγής υπόψη.

93 Δεύτερον, όσον αφορά τη Vargön Alloys, οι προσφεύγουσες προβάλλουν απλώς ότι η εταιρία αυτή έπαυσε την παραγωγή στα μέσα του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούσε η έρευνα. Με έγγραφο συνημμένο στο δικόγραφο της προσφυγής διατυπώνουν την άποψη ότι η διακοπή αυτή οφείλεται στο ύψος των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, χωρίς όμως να παραθέτουν στοιχεία προς στήριξη της απόψεως αυτής. Συνεπώς, δεν απέδειξαν ότι η εν λόγω εταιρία υπέστη ζημία εξ ιδίων και ότι η διακοπή της παραγωγής δεν οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Επομένως, δεν ευσταθεί η αιτίαση ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή δεν εξέτασε ειδικά την περίπτωση της Vargön Alloys.

94 Κατόπιν των προεκτεθέντων, η υπό κρίση αιτίαση του τρίτου σκέλους του τρίτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως κρίνεται απορριπτέα ως αβάσιμη.

Επί της τρίτης αιτιάσεως, σχετικά με τη χρήση της θεωρητικής ονομαστικής παραγωγικής δυνατότητας

– Επιχειρήματα των διαδίκων

95 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού και προσέβαλε τα δικαιώματά τους άμυνας, καθώς, αντί να στηριχθεί στην πραγματική παραγωγή, έλαβε υπόψη του τη θεωρητική ονομαστική παραγωγική δυνατότητα.

96 Πρώτον, το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι, πρώτον, δεν έλαβε υπόψη του στοιχεία όπως η μεταστροφή της παραγωγής και οι διακοπές στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό σημαντικές παραμέτρους της ζημίας, όπως είναι η παραγωγική δυνατότητα και η χρήση της παραγωγικής δυνατότητας.

97 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες χαρακτηρίζουν εσφαλμένη τη θέση του Συμβουλίου ότι, ακόμη και αν είχε ληφθεί υπόψη η πραγματική παραγωγική δυνατότητα, δεν θα μεταβάλλονταν οι τάσεις της εξελίξεως της παραγωγικής δυνατότητας και της χρήσεως της παραγωγικής δυνατότητας, καθώς και οι σχετικές με τη ζημία διαπιστώσεις. Συγκεκριμένα, ακόμη και αν οι τάσεις που παρατηρήθηκαν όσον αφορά την παραγωγική δυνατότητα και τη χρήση της παραγωγικής δυνατότητας παρέμεναν αμετάβλητες, το γεγονός, π.χ., ότι η χρήση της παραγωγικής δυνατότητας ανήλθε από το 50 στο 95 % είναι σημαντικό, καθώς μια τέτοια αύξηση εμφαίνει ότι η κοινοτική βιομηχανία δεν δύναται να καλύψει τη ζήτηση.

98 Τρίτον, κατά τις προσφεύγουσες, η θέση του Συμβουλίου ότι η θεωρητική ονομαστική παραγωγική δυνατότητα μπορεί να ληφθεί υπόψη, διότι οι παύσεις ή οι μειώσεις παραγωγής δεν συνέβαιναν τακτικά, είναι απόρροια χονδροειδούς σφάλματος ως προς τα πραγματικά περιστατικά και πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως. Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν, αφενός, ότι οι παύσεις ή οι μειώσεις της παραγωγής συνέβαιναν τακτικά και έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Τούτο ισχύει όσον αφορά τις παύσεις της παραγωγής της FerroAtlántica κατά τις ώρες αιχμής στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες αποτελούσαν μέλος της εμπορικής στρατηγικής της και, ως εκ τούτου, συνέβαιναν τακτικά. Ομοίως, οι κλίβανοι σιδηροπυριτίου δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κατά το διάστημα της ετήσιας συντηρήσεώς τους. Αφετέρου, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο υπολογισμός της παραγωγικής δυνατότητας βάσει μόνον των γεγονότων που επαναλαμβάνονται τακτικά συνιστά πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συγκεκριμένα, όταν μειωνόταν η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, μειωνόταν και η παραγωγική δυνατότητα της Huta Laziska, με συνέπεια η εν λόγω επιχείρηση να βρίσκεται σε αδυναμία παραγωγής σιδηροπυριτίου, ανεξαρτήτως των συνθηκών της αγοράς.

99 Δεύτερον, κατά τις προσφεύγουσες, το γεγονός ότι η σχετική με τον αιτιώδη σύνδεσμό ανάλυση στηρίχθηκε στη θεωρητική ονομαστική παραγωγική δυνατότητα, και όχι στην πραγματική παραγωγική δυνατότητα, συνιστά παράβαση του προβλεπόμενου στο άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού κανόνα περί μη καταλογισμού, διότι έτσι αποκρύπτεται η πραγματική αιτία της μεταβολής των σχετικών με την παραγωγή αριθμητικών μεγεθών.

100 Τρίτον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θίγει τα δικαιώματά τους άμυνας, διότι δεν τεκμηριώνεται η άποψη ότι, ακόμη και αν είχε ληφθεί υπόψη η πραγματική παραγωγική δυνατότητα, οι τάσεις που παρατηρήθηκαν θα παρέμεναν αμετάβλητες.

101 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, αμφισβητεί τα επιχειρήματα των προσφευγουσών.

– Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου

102 Στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτιάσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, κατ’ ουσίαν, ότι, λόγω της χρήσεως της θεωρητικής ονομαστικής παραγωγικής δυνατότητας, αντί της πραγματικής παραγωγικής δυνατότητας, τα θεσμικά όργανα, πρώτον, υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και σε πλάνη περί τα πράγματα, δεύτερον, παρέβησαν το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού και, τρίτον, προσέβαλαν τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών.

103 Πρώτον, σχετικά με την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και την πλάνη περί τα πράγματα στις οποίες φέρεται να έχουν υποπέσει τα θεσμικά όργανα, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή εξήγησε, με τις αιτιολογικές σκέψεις 92 και 93 του προσωρινού κανονισμού, ότι προσδιόρισε την παραγωγική δυνατότητα βάσει της θεωρητικής ονομαστικής παραγωγικής δυνατότητας των μονάδων παραγωγής της κοινοτικής βιομηχανίας, την οποία όμως προσάρμοζε κατάλληλα, ώστε να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι δύο κοινοτικοί παραγωγοί είχαν στραφεί από την παραγωγή σιδηροπυριτίου στην παραγωγή άλλων σιδηροκραμάτων κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα. Εξάλλου, με την αιτιολογική σκέψη 81 του προσβαλλόμενου κανονισμού το Συμβούλιο απάντησε στις επικρίσεις κατά της μεθόδου που εφαρμόστηκε με την αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού και, ειδικότερα, στις προτάσεις ορισμένων ενδιαφερομένων, στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, να χρησιμοποιηθεί αριθμητικό μέγεθος προσαρμοσμένο κατάλληλα, ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαδοχικές παύσεις στην παραγωγή λόγω διακοπών στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και λόγω συντήρησης. Η Επιτροπή παραπέμπει, συναφώς, στα πορίσματα της έρευνας, από την οποία, κατά την Επιτροπή, προκύπτει ότι οι παύσεις λειτουργίας των εγκαταστάσεων λόγω συντήρησης ή λόγω διακοπών στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας ήταν προσωρινές και δεν συνέβαιναν τακτικά κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστημα. Η Επιτροπή εξήγησε επίσης ότι, ακόμη και αν προσάρμοζε τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα αριθμητικά δεδομένα, δεν θα μεταβάλλονταν οι διαπιστώσεις της όσον αφορά την εξέλιξη της παραγωγικής δυνατότητας και της χρήσεως της παραγωγικής δυνατότητας, καθώς και οι διαπιστώσεις περί υπάρξεως σημαντικής ζημίας.

104 Οι προσφεύγουσες φρονούν ότι οι εκτιμήσεις αυτές είναι απόρροια πρόδηλης πλάνης, ιδίως επειδή δεν ελήφθησαν υπόψη οι παύσεις και η μεταστροφή της παραγωγής. Η άποψη, όμως, είναι αόριστη, διότι οι προσφεύγουσες δεν διευκρινίζουν σε ποιες παύσεις και μεταστροφές της παραγωγής αναφέρονται. Ωστόσο, ακόμη και αν υποτεθεί ότι αναφέρονται στα γεγονότα για τα οποία έγινε λόγος στο πλαίσιο των δύο αιτιάσεων που εξετάστηκαν προηγουμένως, δηλαδή στη μεταστροφή και στη διακοπή της παραγωγής της Huta Laziska και στη διακοπή της παραγωγής των FerroAtlántica και Vargön Alloys, διαπιστώνεται, πρώτον, ότι οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν ότι η απόφαση της Huta Laziska, το 2004, να στραφεί από την παραγωγή σιδηροπυριτίου στην παραγωγή πυριτιομαγγανίου ελήφθη υπόψη στον σχετικό με την παραγωγική δυνατότητα και τη χρήση αυτής πίνακα, ο οποίος παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 93 του προσωρινού κανονισμού, διά προσαρμογής των σχετικών αριθμητικών μεγεθών για το 2005 και για το χρονικό διάστημα το οποίο αφορούσε η έρευνα.

105 Περαιτέρω, όσον αφορά τις παύσεις της παραγωγής της Huta Laziska κατά το 2005 και το 2006, λόγω αντιδικίας με τον προμηθευτή της ηλεκτρικής ενέργειας, και της Vargön Alloys κατά το 2006, λόγω, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, της αυξήσεως του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας, η συλλογιστική των θεσμικών οργάνων είναι εύλογη και δεν περιέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συγκεκριμένα, από την αιτιολογική σκέψη 81 του προσβαλλόμενου κανονισμού προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα αποφάσισαν να μην προσαρμόσουν τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα αριθμητικά στοιχεία, διότι οι εν λόγω παύσεις της παραγωγής ήταν προσωρινές. Η προσέγγιση των θεσμικών οργάνων είναι ορθή, διότι, αφενός, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι παύσεις της παραγωγής ήταν όντως προσωρινές. Αφετέρου, αν γίνει δεκτό ότι τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα αριθμητικά στοιχεία αποτυπώνουν τις προσωρινές παύσεις της λειτουργίας των εγκαταστάσεων για τις οποίες γίνεται λόγος εν προκειμένω, συντρέχει παραμόρφωση των στοιχείων αυτών, τα οποία παρέχουν ενδείξεις όσον αφορά την παραγωγική δυνατότητα της κοινοτικής βιομηχανίας και όχι τις διακυμάνσεις της παραγωγής, οι οποίες αποτυπώνονται στα σχετικά με την παραγωγή στοιχεία. Ωστόσο, για να γίνει δεκτό ότι τα θεσμικά όργανα δεν έχουν υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, οι εν λόγω προσωρινές παύσεις της παραγωγής πρέπει να έχουν ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού αναλύσεως περί μη καταλογισμού.

106 Εν προκειμένω, πάντως, τα θεσμικά όργανα διαπίστωσαν, με την αιτιολογική σκέψη 81 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ότι, ακόμη και αν είχε γίνει προσαρμογή των σχετικών με την παραγωγική δυνατότητα αριθμητικών μεγεθών, δεν θα μεταβαλλόταν η διαπίστωση ότι η κοινοτική βιομηχανία υπέστη σημαντική ζημία. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η διαπίστωση αυτή είναι εσφαλμένη, χωρίς, όμως, να προσκομίζουν στοιχεία προς απόδειξη της θέσεώς τους αυτής. Διατείνονται, μόνον, ότι ακόμη και αν οι τάσεις που παρατηρήθηκαν όσον αφορά την παραγωγική δυνατότητα και τη χρήση της παραγωγικής δυνατότητας παρέμεναν αμετάβλητες, το γεγονός, π.χ., ότι η χρήση της παραγωγικής δυνατότητας ανήλθε από το 50 στο 95 % είναι σημαντικό, καθώς μια τέτοια αύξηση εμφαίνει ότι η κοινοτική βιομηχανία δεν δύναται να καλύψει τη ζήτηση. Εκτός του ότι η περίπτωση στην οποία αναφέρονται οι προσφεύγουσες είναι καθαρά θεωρητική, όταν, όπως συμβαίνει, εν προκειμένω, υπάρχουν οικονομικές ενδείξεις ότι η κοινοτική βιομηχανία έχει υποστεί ζημία, το γεγονός ότι η κοινοτική βιομηχανία δεν είναι σε θέση να καλύψει τη ζήτηση δεν αποτελεί ένδειξη σχετικά με την αιτία της ζημίας και, συνεπώς, δεν αποδεικνύει ότι η εν λόγω ζημία δεν οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

107 Τέλος, όσον αφορά την παύση της παραγωγής της FerroAtlántica, διαπιστώθηκε, με τη σκέψη 92 ανωτέρω, ότι οι προσφεύγουσες δεν προέβαλαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η ανά τακτά διαστήματα μείωση της παραγωγής συνέτεινε στη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία συνολικά. Όσον αφορά την επισήμανση των προσφευγουσών ότι, αν τα σχετικά με την παραγωγική δυνατότητα στοιχεία προσαρμόζονταν, προκειμένου να συνεκτιμηθούν τυχόν διακυμάνσεις στο ποσοστό της χρήσεως της παραγωγικής δυνατότητας της κοινοτικής βιομηχανίας λόγω παύσεων της παραγωγής προκαλούσαν, θα διαπιστωνόταν ότι η εν λόγω βιομηχανία δεν είχε τη δυνατότητα να καλύψει τη ζήτηση, επισημαίνεται ότι, όπως προαναφέρθηκε στη σκέψη 106 ανωτέρω, όταν υπάρχουν οικονομικές ενδείξεις ότι η κοινοτική βιομηχανία έχει υποστεί ζημία, το γεγονός αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι η εν λόγω ζημία δεν οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

108 Κατόπιν των προεκτεθέντων, οι προσφεύγουσες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους την ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως όσον αφορά τη χρήση της θεωρητικής ονομαστικής παραγωγικής δυνατότητας.

109 Δεύτερον, σχετικά με την παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού, δεν ευσταθεί η θέση των προσφευγουσών ότι, εφόσον η σχετική με τον αιτιώδη σύνδεσμό ανάλυση στηρίχθηκε στη θεωρητική ονομαστική παραγωγική δυνατότητα, και όχι στην πραγματική παραγωγική δυνατότητα, παραβιάζεται ο κανόνας περί μη καταλογισμού. Συγκεκριμένα, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεταστροφή της χρήσεως των μέσων παραγωγής, όπως συνέβη εν προκειμένω, καθιστά επιτακτική την προσαρμογή των σχετικών με την παραγωγική δυνατότητα στοιχείων, εντούτοις με τη σκέψη 105 ανωτέρω επισημάνθηκε ότι τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει να αντικατοπτρίζουν κάθε προσωρινή παύση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων παραγωγής, δεδομένου ότι οι παύσεις της παραγωγής αποτυπώνονται στα σχετικά με την παραγωγή αριθμητικά στοιχεία. Αντιθέτως, σε τέτοιες περιπτώσεις, τα θεσμικά όργανα πρέπει να εξασφαλίζουν την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού και να προβαίνουν στη δέουσα ανάλυση περί μη καταλογισμού, στο πλαίσιο της οποίας πρέπει να διαχωρίζεται και να διακρίνεται η ζημία που ενδεχομένως οφείλεται στις προσωρινές παύσεις της παραγωγής από τη ζημία που οφείλεται στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

110 Τρίτον, όσον αφορά την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, υπενθυμίζεται ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι απαιτήσεις που απορρέουν από τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας επιβάλλονται όχι μόνο στο πλαίσιο διαδικασιών που μπορούν να καταλήξουν σε επιβολή κυρώσεων, αλλά και στο πλαίσιο διαδικασιών έρευνας που προηγείται της εκδόσεως κανονισμών αντιντάμπινγκ, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τις οικείες επιχειρήσεις άμεσα και ατομικά και να έχουν δυσμενείς γι’ αυτές συνέπειες (απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 1991, C-49/88, Al-Jubail Fertilizer κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1991, σ. I-3187, σκέψη 15). Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να είναι σε θέση να γνωστοποιούν επωφελώς την άποψή τους σχετικά με το υποστατό και το λυσιτελές των προβαλλόμενων πραγματικών περιστατικών και καταστάσεων και με τα αποδεικτικά σ