ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 81/8

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 19 Δεκεμβρίου 2014 — European Federation for Cosmetic Ingredients κατά Secretary of State for Business, Innovation and Skills

(Υπόθεση C-592/14)

(2015/C 081/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: European Federation for Cosmetic Ingredients

Καθών: Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

Παρεμβαίνουσες: British Union for the Abolition of Vivisection, European Coalition to End Animal Experiments

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα (1), την έννοια ότι απαγορεύει την τοποθέτηση στην αγορά της Κοινότητας καλλυντικών προϊόντων που περιέχουν συστατικά, ή συνδυασμό συστατικών, τα οποία έχουν αποτελέσει αντικείμενο δοκιμών σε ζώα, όταν οι εν λόγω δοκιμές έχουν πραγματοποιηθεί εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ικανοποιηθούν οι νομοθετικές ή κανονιστικές απαιτήσεις τρίτων χωρών και να μπορούν τα καλλυντικά προϊόντα που περιέχουν τα ως άνω συστατικά να διατεθούν στις αγορές των χωρών αυτών;

2) Εξαρτάται η απάντηση στο ερώτημα 1 από το: (α) αν, για τον έλεγχο ασφαλείας που διενεργείται δυνάμει του άρθρου 10 του ίδιου κανονισμού προκειμένου να αποδειχθεί αν το καλλυντικό προϊόν είναι ασφαλές για την ανθρώπινη υγεία πριν από τη διάθεσή του στην αγορά της Κοινότητας, δύνανται να χρησιμοποιηθούν στοιχεία που έχουν προκύψει από δοκιμές σε ζώα πραγματοποιηθείσες εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης; (β) αν οι νομοθετικές ή κανονιστικές απαιτήσεις των τρίτων χωρών αφορούν την ασφάλεια των καλλυντικών προϊόντων; (γ) αν μπορούσε ευλόγως να προβλεφθεί ότι, κατά τον χρόνο πραγματοποιήσεως δοκιμών ορισμένου συστατικού σε ζώα [παραλειπόμενα] εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιοσδήποτε θα μπορούσε να επιχειρήσει, σε ορισμένο στάδιο, να τοποθετήσει ένα καλλυντικό προϊόν που περιλαμβάνει το εν λόγω συστατικό στην αγορά της Κοινότητας; και/ή (δ) οποιαδήποτε άλλη παράμετρο και, αν ναι, ποια;

(1) ΕΕ L 342, σ. 59.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 34/7

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) στις 5 Νοεμβρίου 2014 — Essent Belgium NV κατά Vlaams Gewest και Inter-Energa κ.λπ.

(Υπόθεση C-492/14)

(2015/C 034/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Essent Belgium NV

Εναγόμενες: Vlaams Gewest, Inter-Energa, IVEG, Infrax West, Provinciale Brabantse Energiemaatschappij CVBA (PBE) και Vlaamse Regulator van de Electriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Έτεροι διάδικοι: Intercommunale Maatschappij voor Energievoorziening Antwerpen (IMEA), Intercommunale Maatschappij voor Energievoorziening in West- en Oost-Vlaanderen (IMEWO), Intercommunale Vereniging voor Energielevering in Midden-Vlaanderen (Intergem), Intercommunale Vereniging voor de Energiedistributie in de Kempen en het Antwerpse (IVEKA), Iverlek, Gaselwest CVBA και Sibelgas CVBA

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Αντιτίθενται τα άρθρα 28 και 30 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ρύθμιση κράτους μέλους –εν προκειμένω στο φλαμανδικό διάταγμα της 17ης Ιουλίου 2000 για την οργάνωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, σε συνδυασμό με την απόφαση της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 4ης Απριλίου 2003«για τροποποίηση της αποφάσεως της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 28ης Σεπτεμβρίου 2001 σχετικά με την προώθηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας»– η οποία περιορίζει τη δωρεάν διανομή στην έγχυση ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη από εγκαταστάσεις παραγωγής συνδεδεμένες με τα δίκτυα διανομής που βρίσκονται εντός της Φλαμανδικής Περιφέρειας και αποκλείει από τη δωρεάν διανομή την ηλεκτρική ενέργεια εγκαταστάσεων παραγωγής μη συνδεδεμένων με τα δίκτυα διανομής που βρίσκονται εντός της Φλαμανδικής Περιφέρειας;

2) Αντιτίθενται τα άρθρα 28 και 30 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ρύθμιση κράτους μέλους –εν προκειμένω στο φλαμανδικό διάταγμα της 17ης Ιουλίου 2000 για την οργάνωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, σε συνδυασμό με την απόφαση της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 5ης Μαρτίου 2004 σχετικά με την προώθηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως εφαρμόστηκε από την VREG– η οποία περιορίζει τη δωρεάν διανομή στην ηλεκτρική ενέργεια από εγκαταστάσεις παραγωγής οι οποίες εγχέουν ευθέως σε δίκτυο διανομής ευρισκόμενο εντός του Βελγίου και αποκλείει από τη δωρεάν διανομή την ηλεκτρική ενέργεια από εγκαταστάσεις παραγωγής οι οποίες δεν εγχέουν ευθέως σε δίκτυο διανομής ευρισκόμενο εντός του Βελγίου;

3) Είναι εθνική ρύθμιση όπως εκείνη την οποία αφορούν τα ερωτήματα 1 και 2 συμβατή με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, όπως αυτή διατυπώνεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 12 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στο άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 4, της τότε εφαρμοστέας οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ;

(1) ΕΕ L 176, σ. 37.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/15

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) στις 17 Οκτωβρίου 2014 — AAS Gjensidige Baltic, acting through the Lithuanian branch of AAS Gjensidige Baltic κατά UAB DK PZU Lietuva

(Υπόθεση C-475/14)

(2015/C 007/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: AAS Gjensidige Baltic, μέσω της θυγατρικής της στη Λιθουανία

Αναιρεσίβλητη: UAB DK PZU Lietuva

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Θέτει το άρθρο 14, στοιχείο β', της οδηγίας 2009/103/ΕΚ (1) έναν κανόνα συγκρούσεως νόμων, ο οποίος ratione personae πρέπει να εφαρμόζεται όχι μόνο στα θύματα τροχαίων ατυχημάτων αλλά και στους ασφαλιστές των υπαίτιων για την πρόκληση της ζημίας οχημάτων, με σκοπό τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στις μεταξύ τους σχέσεις, και συνιστά η συγκεκριμένη διάταξη ειδικό κανόνα δικαίου σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν το εφαρμοστέο δίκαιο και προβλέπονται από τους κανονισμούς Ρώμη I (2) και Ρώμη II (3) [;]

2) Εάν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον η έννοια των «συμβατικών ενοχών» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού Ρώμη I καλύπτει έννομες σχέσεις όπως αυτές μεταξύ των ασφαλιστών στην υπό κρίση υπόθεση. Εάν πράγματι η έννοια των «συμβατικών ενοχών» καλύπτει τις έννομες σχέσεις μεταξύ των ασφαλιστών, εμπίπτουν οι εν λόγω σχέσεις στην κατηγορία των συμβάσεων ασφαλίσεως (έννομες σχέσεις) και πρέπει το εφαρμοστέο σε αυτές δίκαιο να καθορισθεί βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού Ρώμη I;

3) Εάν οι απαντήσεις που θα δοθούν στα πρώτα δύο ερωτήματα είναι αρνητικές, πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον, στο πλαίσιο της ασκήσεως του δικαιώματος αναγωγής, οι έννομες σχέσεις μεταξύ των ασφαλιστών συνδυασμού οχημάτων εμπίπτουν στην έννοια των «εξωσυμβατικών ενοχών» κατά τον κανονισμό Ρώμη II και αν, κατά τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 4, του κανονισμού Ρώμη II, οι εν λόγω σχέσεις πρέπει ή όχι να θεωρούνται ως παρεπόμενες έννομες σχέσεις που απορρέουν από τροχαίο ατύχημα (αδικοπραξία). Σε μια περίπτωση όπως αυτή της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει οι ασφαλιστές του συνδυασμού οχημάτων να αντιμετωπίζονται ως οφειλέτες οι οποίοι ευθύνονται για την ίδια αξίωση κατά την έννοια του άρθρου 20 του κανονισμού Ρώμη II, και το εφαρμοστέο δίκαιο στις μεταξύ τους σχέσεις να καθορίζεται βάσει του εν λόγω κανόνα[;]

(1) Οδηγία 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ L 263, σ. 11)

(2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (ΕΕ L 177, σ. 6).

(3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές («Ρώμη II») (ΕΕ L 199, σ. 40).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/16

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court) ((Ηνωμένο Βασίλειο)) στις 27 Οκτωβρίου 2014 — Pillbox 38 (UK) Limited, η οποία δραστηριοποιείται υπό την επωνυμία «Totally Wicked» κατά Secretary of State for Health

(Υπόθεση C-477/14)

(2015/C 007/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Pillbox 38 (UK) Limited, η οποία δραστηριοποιείται υπό την επωνυμία «Totally Wicked»

Καθού: Secretary of State for Health

Προδικαστικά ερωτήματα

Είναι το άρθρο 20 της οδηγίας 2014/40/ΕΕ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014 (1), για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ (2) άκυρο, είτε στο σύνολό του είτε εν μέρει, για έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους λόγους:

— επιβάλλει, είτε συνολικά είτε εν μέρει, στους κατασκευαστές και/ή στους εμπόρους ηλεκτρονικών τσιγάρων σειρά υποχρεώσεων, οι οποίες παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας του δικαίου;

— για τους ίδιους ή για παρόμοιους λόγους, αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας και/ή νοθεύει παράνομα τον ανταγωνισμό;

— παραβιάζει την αρχή της επικουρικότητας;

— προσβάλλει τα δικαιώματα των κατασκευαστών ή των εμπόρων ηλεκτρονικών τσιγάρων, όπως απορρέουν από τα άρθρα 16 και/ή 17 του Χάρτη;

(1) ΕΕ L 127, σ. 1.

(2) ΕΕ L 194, σ. 26.
2.

Το 1998, και ύστερα από έγκριση του αρμοδίου υπουργού, ξεκίνησε το πρόγραμμα LIFE-Nature LIFE98NAT/GR/5262 («Application of Management Plan for Caretta caretta in Southern Kyparissia») Το πρόγραμμα LIFE έληξε το 2002 με την εκπόνηση ενός σχεδίου Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία) όπου γινόταν ήδη αναφορά στα χαρακτηριστικά του είδους καθώς και στην ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας του.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 388/5

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Klagenævnet for Udbud (Δανία) στις 20 Αυγούστου 2014 — MT Højgaard A/S και Züblin A/S κατά Banedanmark

(Υπόθεση C-396/14)

2014/C 388/06

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Klagenævnet for Udbud

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: MT Højgaard A/S και Züblin A/S

Καθού: Banedanmark

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως κατά τα άρθρα 10 και 51 της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου την έννοια ότι, σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη, απαγορεύει σε αναθέτοντα φορέα τη σύναψη συμβάσεως με προσφέροντα ο οποίος δεν έχει υποβάλει αίτηση συμμετοχής στη διαδικασία προεπιλογής και, ως εκ τούτου, δεν έχει προεπιλεγεί;

(1) Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 388/2

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gerechtshof Den Haag (Κάτω Χώρες) στις 7 Αυγούστου 2014 — TOP Logistics BV & Van Caem International BV κατά Bacardi & Co. Ltd & Bacardi International Ltd

(Υπόθεση C-379/14)

2014/C 388/02

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Gerechtshof Den Haag

Διάδικοι στην κύρια δίκη

Εφεσείουσες: TOP Logistics BV και Van Caem International BV

Εφεσίβλητες: Bacardi & Co. Ltd και Bacardi International Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

Τα ερωτήματα αφορούν εμπορεύματα τα οποία προέρχονται από χώρα εκτός του ΕΟΧ και τα οποία, αφότου τέθηκαν σε κυκλοφορία στο έδαφος του ΕΟΧ (όχι από τον δικαιούχο του εμπορικού σήματος ούτε με τη συγκατάθεσή του), τέθηκαν υπό το τελωνειακό καθεστώς της εξωτερικής διαμετακομίσεως ή της τελωνειακής αποταμιεύσεως (όπως ορίζονται στον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα: κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 (1) (παλαιός) και κανονισμός (ΕΚ) 450/2008 (2)) σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

1) Όταν στη συνέχεια τέτοια εμπορεύματα, υπό συνθήκες όπως στην υπό κρίση υπόθεση, υπήχθησαν σε καθεστώς αναστολής της επιβολής του ειδικού φόρου καταναλώσεως, πρέπει να χαρακτηριστούν ως εισαχθέντα κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (3) (νυν οδηγίας 2008/95/ΕΚ (4)), οπότε πρόκειται για «χρήση (του σημείου) στις συναλλαγές», η οποία δύναται να απαγορευθεί από τον δικαιούχο του σήματος βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας;

2) Σε περίπτωση που το πρώτο ερώτημα χρήζει καταφατικής απαντήσεως, ισχύει τότε ότι, υπό συνθήκες όπως στην υπό κρίση υπόθεση, η απλώς και μόνο παρουσία σε ένα κράτος μέλος τέτοιων εμπορευμάτων (τα οποία υπήχθησαν σε καθεστώς αναστολής της επιβολής του ειδικού φόρου καταναλώσεως σε αυτό το κράτος μέλος) δεν θίγει ή δεν δύναται να θίξει τις λειτουργίες του σήματος, με αποτέλεσμα ο δικαιούχος του σήματος ο οποίος επικαλείται την εθνική νομοθεσία περί σημάτων σε αυτό το κράτος μέλος να μη μπορεί να αντιταχθεί στην παρουσία αυτή;

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).

(2) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας) (ΕΕ L 145, σ. 1).

(3) Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1).

(4) Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 299, σ. 25).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 339/14

Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιουλίου 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 13 Μαΐου 2014 στις υποθέσεις T-458/10 έως Τ-467/10 και Τ-471/10: Peter McBride κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-361/14 P)

2014/C 339/16

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, A. Szmytkowska και B. Doherty, barrister)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Peter McBride, Hugh McBride, Mullglen Ltd, Cathal Boyle, Thomas Flaherty, Ocean Trawlers Ltd, Patrick Fitzpatrick, Eamon McHugh, Eugene Hannigan, Larry Murphy and Brendan Gill

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έβδομο τμήμα) που εκδόθηκε στις 13 Μαΐου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-458/10 έως T-467/10 και T-471/10 Peter McBride κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

— να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως και, σε κάθε περίπτωση, τον πρώτο λόγο ακυρώσεως

— επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί των λόγων ως προς τους οποίους δεν έχει κρίνει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και

— να καταδικάσει τους προσφεύγοντες πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής και της πρωτόδικης διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 266 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ» ή «Συνθήκη») σε συνδυασμό με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ και την αρχή της αποτελεσματικότητας, την αρχή της δοτής αρμοδιότητας, την αρχή της ασφάλειας δικαίου, την αρχή της συνέχειας της έννομης τάξεως, τη χρονική εφαρμογή του νόμου, την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και τις αρχές που διέπουν τη διαδοχή των κανόνων, καθόσον ακύρωσε ορισμένες αποφάσεις της Επιτροπής οι οποίες αποσκοπούσαν στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Επιτροπής βάσει των αποφάσεων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-218/03 έως T-241/03, Boyle κ.λπ. κατά Επιτροπής και στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-373/06 P, C-379/06 P και C-382/06 P, Flaherty κ.λπ. κατά Επιτροπής. Με την προσβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή όφειλε να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωση με τις αποφάσεις αυτές, αλλά ότι δεν είχε αρμοδιότητα επί τούτου.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 315/39

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Ιουνίου 2014 — Secretary of State for the Home Department κατά CS

(Υπόθεση C-304/14)

2014/C 315/62

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Secretary of State for the Home Department

Εφεσίβλητη: CS

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Μήπως το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 20 ΣΛΕΕ, αντιτίθεται στο να απελάσει κράτος μέλος σε χώρα εκτός της Ένωσης υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος είναι γονέας και ο έχων στην πράξη την επιμέλεια τέκνου το οποίο είναι πολίτης αυτού του κράτους μέλους (και επομένως πολίτης της Ένωσης), σε περίπτωση που τούτο θα στερούσε το τέκνο-πολίτη της Ένωσης από την πραγματική απόλαυση, κατά το ουσιώδες μέρος τους, των δικαιωμάτων του ως πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

2) Αν η απάντηση στο ερώτημα (1) είναι αρνητική, υπό ποιες συνθήκες θα επέτρεπε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια τέτοια απέλαση;

3) Αν η απάντηση στο ερώτημα (1) είναι αρνητική, σε ποια έκταση επηρεάζουν ενδεχομένως τα άρθρα 27 και 28 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) («οδηγίας για τους πολίτες») την απάντηση στο ερώτημα (2);

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (EE L 158, σ. 77).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 329/9

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vilniaus miesto apylinkės teismas (Λιθουανία) στις 23 Ιουλίου 2014 — ERGO Insurance SE, ενεργούσα δια της ERGO Insurance SE Lietuvos filialą κατά If P&C Insurance AS, ενεργούσα δια της If P&C Insurance AS filialą

(Υπόθεση C-359/14)

2014/C 329/11

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Vilniaus miesto apylinkės teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: ERGO Insurance SE, ενεργούσα δια της ERGO Insurance SE Lietuvos filialą

Εναγόμενη: If P&C Insurance AS, ενεργούσα δια της If P&C Insurance AS filialą

Προδικαστικά ερωτήματα

1. Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (1), κατά το οποίο, «[εφόσον] το εφαρμοστέο δίκαιο δεν μπορεί να καθορισθεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας με την οποία συνδέεται στενότερα», την έννοια ότι σε περιπτώσεις όπως η επίμαχη εν προκειμένω εφαρμόζεται το γερμανικό δίκαιο;

2. Σε περίπτωση αρνητική απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει ο κανόνας του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II) (2), την έννοια ότι, σε περιπτώσεις όπως η επίμαχη εν προκειμένω, το εφαρμοστέο δίκαιο στη διαφορά μεταξύ του ασφαλιστή του έλκοντος οχήματος και του ασφαλιστή του ρυμουλκούμενου οχήματος πρέπει να προσδιοριστεί βάσει του δικαίου της χώρας όπου προκλήθηκε η οφειλόμενη στο τροχαίο ατύχημα ζημία;

(1) ΕΕ L 177, σ. 6.

(2) ΕΕ L 199, σ. 40.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 235/9

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Μαΐου 2014 — Portmeirion Group UK Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Υπόθεση C-232/14)

2014/C 235/12

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Portmeirion Group UK Ltd.

Καθών: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs.

Προδικαστικά ερωτήματα

Είναι ο επίμαχος κανονισμός [412/2013 (1)] ασύμβατος προς το δίκαιο της Ένωσης στον βαθμό που

(i) στηρίχθηκε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως αναφορικά με τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος, με συνέπεια να αναιρούνται τα συμπεράσματα της διενεργηθείσας έρευνας αντιντάμπινγκ, και

(ii) είναι πλημμελώς αιτιολογημένος κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ;

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 131, σ. 1)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 223/7

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 5 Μαΐου 2014 — Kuldip Singh, Denzel Nnjume, Khaled Aly κατά Minister for Justice and Equality

(Υπόθεση C-218/14)

2014/C 223/10

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Kuldip Singh, Denzel Nnjume, Khaled Aly

Καθού: Minister for Justice and Equality

Παρεμβαίνον: The Immigrant Council of Ireland

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Εάν γάμος μεταξύ πολίτη της Ένωσης και υπηκόου τρίτης χώρας καταλήξει σε διαζύγιο που εκδίδεται κατόπιν της αναχωρήσεως του πολίτη της Ένωσης από το κράτος μέλος υποδοχής, στο οποίο ο πολίτης της Ένωσης ασκούσε τα απορρέοντα από το δίκαιο της Ένωσης δικαιώματά του, και εάν έχουν εφαρμογή τα άρθρα 7 και 13, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, διατηρεί κατόπιν τούτου ο υπήκοος τρίτου κράτους το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής; Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση, έχει ο υπήκοος τρίτης χώρας δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής κατά την περίοδο πριν από την έκδοση του διαζυγίου και μετά την αναχώρηση του πολίτη της Ένωσης από το κράτος μέλος υποδοχής;

2) Πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ, εάν ο πολίτης της Ένωσης σύζυγος διατείνεται ότι διαθέτει επαρκείς πόρους κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 4, της οδηγίας, οι οποίοι αποτελούνται εν μέρει από πόρους του υπηκόου τρίτης χώρας συζύγου;

3) Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο δεύτερο ερώτημα, έχουν κατά το δίκαιο της Ένωσης (πέραν της οδηγίας) πρόσωπα, όπως οι προσφεύγοντες, δικαίωμα διαμονής για εργασία στο κράτος μέλος υποδοχής, προκειμένου να παρέχουν ή να συμβάλλουν στην απόκτηση «επαρκών πόρων» κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77),