Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 1999. - Maria Soledad Garcia Retortillo κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Απόφαση 1999/307/ΕΚ - Ενσωμάτωση της Γραμματείας Σένγκεν στη Γενική Γραμματεία του Συμßουλίου - Παραδεκτό της κύριας προσφυγής - Επείγον. - Υπόθεση T-107/99 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01939

σελίδα IA-00107

σελίδα II-00591



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Πρϋποθέσεις παραδεκτού - Παραδεκτό της κύριας προσφυγής - Δεν ασκεί επιρροή - Όρια

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186 (νυν άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ)· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2]

2 Υπάλληλοι - Προσφυγές - Δικαίωμα προσφυγής - Πρόσωπα που διεκδικούν την ιδιότητα του μονίμου ή άλλου υπαλλήλου (όχι όμως του τοπικού υπαλλήλου) - Πρόσωπο στο οποίο δεν αναφέρεται ρητά απόφαση που επιτρέπει τον διορισμό υπαλλήλων κατά παρέκκλιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 179 (νυν άρθρο 236 ΕΚ)· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 90 και 91]

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Πρϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Βάρος αποδείξεως

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186 (νυν άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ)· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 §§ 1 και 2]

Περίληψη

1 Το ζήτημα του παραδεκτού της κύριας προσφυγής δεν ερευνάται κατ' αρχήν στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, αλλά κατά την εκδίκαση της κύριας προσφυγής, εκτός αν η προσφυγή αυτή κρίνεται, εκ πρώτης όψεως, ως προδήλως απαράδεκτη. Η έκδοση αποφάσεως επί του παραδεκτού κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το παραδεκτό αυτό εκ πρώτης όψεως δεν αποκλείεται τελείως, θα προδίκαζε την απόφαση του Πρωτοδικείου επί της κύριας προσφυγής.

2 Το άρθρο 179 της Συνθήκης (νυν άρθρο 236 ΕΚ), που καθιστά τον κοινοτικό δικαστή αρμόδιο επί οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της Κοινότητας και των υπαλλήλων της εντός των ορίων και των προϋποθέσεων που ορίζει ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) ή που προκύπτουν από το καθεστώς που τους διέπει, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο σε όσους έχουν την ιδιότητα του μονίμου ή άλλου υπαλλήλου (όχι όμως του τοπικού υπαλλήλου) και σε όσους διεκδικούν αυτή την ιδιότητα. Συγκεκριμένα, τα άρθρα 90 και 91 του ΚΥΚ, τα οποία ρυθμίζουν τις προσφυγές, δεν αφορούν μόνο τους εν ενεργεία μονίμους υπαλλήλους, αλλά και τους υποψηφίους υπαλλήλους.

Συναφώς, όταν, κατά παρέκκλιση του ΚΥΚ, μια απόφαση του Συμβουλίου επιτρέπει στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να διορίσει ως δόκιμους υπαλλήλους μια συγκεκριμένη κατηγορία προσώπων, δεν μπορεί να θεωρηθεί υποψήφιος υπάλληλος των Κοινοτήτων πρόσωπο που δεν ανήκει στην κατηγορία αυτή.

3 Ο επείγων χαρακτήρας της αιτήσεως λήψεων ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη εκδόσεως προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του διαδίκου που ζητεί το προσωρινό μέτρο.

Ο διάδικος που ζητεί το προσωρινό μέτρο φέρει το βάρος αποδείξεως του ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας διαδικασίας χωρίς να υποστεί ζημία που θα είχε σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες.