Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 1996. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/271/ΕΟΚ - Επεξεργασία των αστικών λυμάτων. - Υπόθεση C-297/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα I-06739



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Εκτέλεση των οδηγιών * Παράβαση * Δικαιολογία * Δεν χωρεί

(Συνθήκη ΕK, άρθρο 169)

Περίληψη

Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-297/95,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Goetz zur Hausen, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Nομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπούμενης από τους Ernst Roeder, Ministerialrat στο ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας, και Bernd Kloke, Oberregierungsrat στο ίδιο υπουργείο, D-53107 Βόνη,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevon (εισηγητή), D. A. O. Edward, P. Jann και M. Wathelet, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 7ης Νοεμβρίου 1996,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Σεπτεμβρίου 1995, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Το άρθρο 19, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς την οδηγία αυτή το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1993 και να ενημερώσουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

3 Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε καμιά κοινοποίηση σχετικά με τα μέτρα που είχε λάβει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό της δίκαιο και μη διαθέτοντας κανένα στοιχείο που να της επιτρέπει να συμπεράνει ότι το εν λόγω κράτος μέλος είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις αυτές, δηλαδή είχε θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις, ζήτησε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με έγγραφο οχλήσεως της 9ης Αυγούστου 1993, να της υποβάλει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 169, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης, τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

4 Με έγγραφο της 5ης Νοεμβρίου 1993, η Γερμανική Κυβέρνηση απάντησε ότι οι γερμανικές αρχές προετοίμαζαν τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

5 Δεδομένου ότι κοινοποιήθηκαν μόνον τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο που θέσπισαν η Βάδη-Βυρτεμβέργη και η Βαυαρία, η Επιτροπή, με έγγραφο της 22ας Ιουλίου 1994, απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καλώντας την, κατ' εφαρμογή του άρθρου 169, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών.

6 Με έγγραφο της 17ης Οκτωβρίου 1994, η Γερμανική Κυβέρνηση αναγνώρισε ότι έπρεπε να είχαν ληφθεί τα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Πρόσθεσε ότι αρμόδια στον τομέα αυτό ήσαν τα ομόσπονδα κράτη και ότι μπορούσε να αναμένεται η πλήρης μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός του 1995.

7 Η Επιτροπή άσκησε τότε την παρούσα προσφυγή. Αναφερόμενη στα άρθρα 5, πρώτο εδάφιο, και 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

8 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Γερμανική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι παρέλειψε να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Διαπιστώνει πάντως ότι τα ομόσπονδα κράτη είναι αρμόδια στον τομέα αυτό και ότι όλα δεν έχουν προβεί ακόμη στην αναγκαία μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

9 Συναφώς, αρκεί να υπομνηστεί ότι κατά πάγια νομολογία ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία (βλ., ιδίως, απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1996, C-312/95, Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 9).

10 Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η ασκηθείσα εν προκειμένω από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να κριθεί βάσιμη.

11 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/271, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19 της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

12 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. Καθώς το εν λόγω κράτος μέλος ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα αυτά.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19 της οδηγίας αυτής.

2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.