Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Sir Gordon Slynn της 24ης Φεβρουαρίου 1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 394/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02741



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

Το 1984 σημαντικά πλεονάσματα γαλακτοκομικών προϊόντων, με σοβαρές συνακόλουθες οικονομικές επιβαρύνσεις και δυσχέρειες διαθέσεως για την Κοινότητα, οδήγησαν το Συμβούλιο στην επιβολή, για μια αρχική πενταετή περίοδο, πρόσθετης εισφοράς επί ποσοτήτων γάλακτος διατιθέμενων πέραν του κατωτάτου ορίου εγγύησης . Σκοπός του Συμβουλίου ήταν να περιορίσει την αύξηση της παραγωγής γάλακτος για να επιτρέψει τις αναγκαίες προσαρμογές προς εξομάλυνση και σταθεροποίηση της αγοράς .

Το Συμβούλιο θέσπισε δύο κανονισμούς . Ο πρώτος, 856/84 ( ΕΕ 1984, L 90, σ . 10 ), τροποποίησε το βασικό κανονισμό περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ( κανονισμό 804/68, ΕΕ ειδ . έκδ . 03/003, σ . 82 και επ .) ο δεύτερος κανονισμός, 857/84 ( ΕΕ 1984, L 90, σ . 13 ), θέσπισε γενικούς κανόνες για την εφαρμογή της νέας εισφοράς . Νεότερος κανονισμός, ο 1371/84, εκδόθηκε από την Επιτροπή θεσπίζοντας λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή της εισφοράς ( ΕΕ 1984, L 132, σ . 11 ).

Η βασική δομή ήταν ο καθορισμός των ανωτάτων ποσοτήτων παραγωγής, ζητήθηκε δε από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν το σύστημα . Βασικά, είχαν την επιλογή μεταξύ δύο λύσεων, της εναλλακτικής λύσης Α, κατά την οποία η εισφορά καταβάλλεται από τους παραγωγούς γάλακτος, και την άλλη, τη λύση Β, όπου η εισφορά καταβάλλεται καταρχάς από τους αγοραστές γάλακτος και είχαν και την επιλογή ως προς το έτος αναφοράς για τον υπολογισμό των ατομικών ποσοτήτων : 1981, 1982 ή 1983 .

Παρεχόταν διακριτική ευχέρεια για την αναπροσαρμογή των ποσοτήτων σχετικά με ορισμένες κατηγορίες παραγωγών και την καταβολή αποζημιώσεως σε παραγωγούς που αναλάμβαναν την υποχρέωση να διακόψουν οριστικά την παραγωγή τους . Προβλεπόταν επίσης η χορήγηση συμπληρωματικών ποσοτήτων εντός των ορίων των καθοριζόμενων από τον πρώτο κανονισμό .

Τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν το μηχανισμό εισπράξεως της εισφοράς . Κάθε παραγωγός όφειλε να υποβάλει αίτηση εγγραφής και να αναφέρει το μέγεθος των πωλήσεών του κατά το 1981 οι αγοραστές όφειλαν να δηλώσουν τις ποσότητες γάλακτος που ξεπερνούσαν την ποσότητα αναφοράς τους . Καθορίστηκαν προθεσμίες κατά τη διάρκεια των ετών 1984 και 1985 για τα διάφορα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν και την κοινοποίησή τους προς την Επιτροπή .

Στις 27 Νοεμβρίου 1984 η Επιτροπή πληροφόρησε τον ιταλό Υπουργό Γεωργίας ότι τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν από την Ιταλία σ' αυτό το στάδιο δεν είχαν ληφθεί . Ασφαλώς, η Επιτροπή δεν είχε ενημερωθεί περί της λήψεώς τους . Ο Υπουργός αναγνώρισε ότι δεν είχαν ληφθεί εθνικά μέτρα για την εφαρμογή του συστήματος, εκτός της υπουργικής αποφάσεως της 8ης Νοεμβρίου 1984, σχετικής με την αποζημίωση παραγωγών που διέκοπταν την παραγωγή τους . Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή διατύπωσε αιτιολογημένη γνώμη βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης και, στις 2 Δεκεμβρίου 1985, ασκήθηκε η υπό κρίση προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλία, δεδομένου ότι είχαν εκπνεύσει όλες οι σχετικές προθεσμίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη .

Εν τω μεταξύ, η Ιταλία προσπάθησε να πείσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να τροποποιήσουν το σύστημα λόγω των δυσχερειών που αντιμετώπιζε για την εφαρμογή του . Ορισμένες τροποποιήσεις έγιναν με κανονισμούς του Συμβουλίου του 1985, υπό τους αριθμούς 590, 591 και 1305 ( ΕΕ 1985, L 68, σ . 1 και 5, και L 137, σ . 12 ). Ο τελευταίος κανονισμός επέτρεπε την αναγνώριση ενώσεων παραγωγών για τη χορήγηση ποσοτήτων αναφοράς και επίσης ρητώς επέτρεψε στην Ιταλία να αναβάλει για τρία έτη την εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 854/84 που χορηγούσε στους παραγωγούς το δικαίωμα να επιλέξουν διαφορετικό έτος αναφοράς αν η παραγωγή τους είχε επηρεαστεί από εξαιρετικά γεγονότα .

Είναι σαφές ότι η Ιταλία έλαβε ορισμένα μέτρα . Με υπουργική απόφαση, της 8ης Νοεμβρίου 1984, προέβλεψε αποζημίωση των παραγωγών που διέκοπταν την παραγωγή τους . Με μεταγενέστερη υπουργική απόφαση, της 30ής Σεπτεμβρίου 1985, υιοθέτησε τη λύση Α και ορισμένες ποσότητες αναφοράς χορηγήθηκαν σε παραγωγούς και σε ενώσεις εφόσον τους αναγνωριζόταν νομική προσωπικότητα . Επιπλέον, αναφέρθηκε σήμερα στο Δικαστήριο ότι με υπουργική απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 1986 ( που δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί ), αναγνωρίστηκε ένωση παραγωγών για την εφαρμογή του κανονισμού . Είχαν επίσης διαταχθεί έρευνες για τη συγκέντρωση αναγκαίων στατιστικών στοιχείων .

Είναι, ωστόσο, εξίσου σαφές και γίνεται δεκτό ότι κατά την άσκηση της προσφυγής και σήμερα δεν εφαρμόστηκαν μέτρα εκτός αυτών που ανέφερα, και ειδικότερα δεν χορηγήθηκαν ποσότητες αναφοράς στην ένωση ή σε παραγωγούς που δεν είναι μέλη ενώσεως .

Το σύστημα ήταν προδήλως πολύ περίπλοκο και ικανό να προκαλέσει διοικητικές δυσχέρειες . Η ιταλική κυβέρνηση απέδειξε την έκταση κατά την οποία οι δυσχέρειες αυξήθηκαν λόγω της δομής της βιομηχανίας στην Ιταλία και, ειδικότερα, λόγω μεγάλου αριθμού παραγωγών με πολύ μικρό αριθμό αγελάδων . 'Ηταν δυσχερές για την Ιταλία να συγκεντρώσει στατιστικά στοιχεία για τη χορήγηση ποσοστώσεων, προτού αναγνωριστούν οι σχετικές ομάδες ή ενώσεις . Η ιταλική κυβέρνηση βασίστηκε στις προσπάθειές της να πείσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να τροποποιήσουν το σύστημα, οι οποίες δεν στέφθηκαν με ολική επιτυχία, και στο γεγονός ότι το 1984 οι ποσότητες του παραχθέντος γάλακτος μειώθηκαν σε σχέση με την παραγωγή του 1983, ώστε ελέχθη ότι δεν έγινε υπέρβαση των εγγυημένων ποσοτήτων, πράγμα που δεν δέχθηκε αναγκαστικά η Επιτροπή .

Το Δικαστήριο επανειλημμένως δέχτηκε ότι διοικητικές δυσχέρειες για την εφαρμογή κανονισμών δεν στηρίζουν άμυνα κατά το άρθρο 169 . Είμαι της γνώμης ότι δεν είναι δυνατό ή δίκαιο για το Δικαστήριο να αναμιχθεί εκτιμώντας τις διάφορες δυσχέρειες που προβάλλονται για να εξηγήσουν γιατί οι κανονισμοί δεν εφαρμόστηκαν . Αυτό μπορεί να αποτελεί παράγοντα για την Επιτροπή όταν αποφασίζει αν πρέπει ή όχι να ασκήσει προσφυγή . Για το Δικαστήριο αρκεί η διαπίστωση ότι οι κανονισμοί δεν εφαρμόστηκαν .

Συνεπώς, είμαι της γνώμης ότι το Δικαστήριο πρέπει να ακολουθήσει την προηγούμενη νομολογία του και να αναγνωρίσει ότι, η Ιταλία, μη εφαρμόζοντας τους κανονισμούς του Συμβουλίου 856/84 και 857/84 και τον κανονισμό της Επιτροπής 1371/84 ( όπως τροποποιήθηκαν από τους κανονισμούς του Συμβουλίου 590/85, 591/85 και 1305/85 ), εκτός των μέτρων που ελήφθησαν με τις υπουργικές αποφάσεις της 8ης Νοεμβρίου 1984 ( προς αποζημίωση παραγωγών που διέκοψαν την παραγωγή τους ), 30ής Σεπτεμβρίου 1985 και 22ας Δεκεμβρίου 1986, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη .

Η Επιτροπή ζητεί περαιτέρω αναγνώριση ότι η Ιταλία, παραλείπουσα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την παραγωγή των αποτελεσμάτων των κανονισμών, παρέβη επίσης το άρθρο 5 της Συνθήκης . Δεν νομίζω ότι αυτό το αίτημα, βάσει των όσων ελέχθησαν σ' αυτή την υπόθεση, προσθέτει τίποτε στο αίτημα περί αναγνωρίσεως του ότι οι κανονισμοί δεν εφαρμόστηκαν .

Κατά την άποψή μου, η Ιταλία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής .

(*) Μετάφραση από τα αγγλικά .