ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 7ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1994. - PIA HIFI VERTRIEBS GMBH ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-388/93.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1994 σελίδα I-00387



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Διαδικασία - Εισαγωγικό δικόγραφο της δίκης - Τυπικές προϋποθέσεις - Αναγραφή των αιτημάτων της προσφυγής - Σιωπηρό αίτημα ακυρώσεως πράξεως οργάνου - Παραδεκτό

(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 38 PAR 1, στοιχ. δ')

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-388/93,

PIA HiFi Vertriebs GmbH, εκπροσωπούμενη από τον F. Michael Boemke, δικηγόρο Αμβούργου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Loesch, 8, rue Zithe,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τους Eric L. White, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και Claus Michael Happe, εθνικό υπάλληλο αποσπασμένο στην Επιτροπή, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο την επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους Ο. Due, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, M. Diez de Velasco, D. A. O. Edward, προέδρους τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη (εισηγητή), F. A. Schockweiler, G. C. Rodriguez Iglesias, F. Grevisse, M. Zuleeg και P. J. G. Kapteyn, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. Darmon

γραμματέας: J.-G. Giraud

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Mε τον κανονισμό (ΕΟΚ) 112/90 του Συμβουλίου, της 16ης Ιανουαρίου 1990 (ΕΕ L 13, σ. 21), επιβλήθηκε οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συσκευών αναπαραγωγής ήχου με σύστημα οπτικής αναγνώσεως με ακτίνες λέιζερ, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ιαπωνίας. Το ύψος των δασμών αυτών καθορίστηκε στο 32 % της καθαρής τιμής ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα πριν την επιβολή δασμού.

2 Η εταιρία ΡΙΑ ΗiFi Vertriebs GmbH, που εδρεύει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, και δύο άλλες εταιρίες που εδρεύουν η μία στις Κάτω Χώρες και η άλλη στο Ηνωμένο Βασίλειο, αμφότερες ανεξάρτητοι εισαγωγείς συσκευών αναπαραγωγής ήχου με σύστημα οπτικής αναγνώσεως με ακτίνες λέιζερ που εξάγει η ιαπωνική εταιρία Accuphase Laboratory, υπέβαλαν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 1), αιτήσεις επιστροφής των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ. Προέβαλαν δε το επιχείρημα ότι είχαν καταβάλει τιμές εξαγωγής που υπερέβαιναν σημαντικά την κανονική αξία.

3 Η Επιτροπή εξέτασε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι το μέσο περιθώριο ντάμπινγκ που εφάρμοσε η επιχείρηση Accuphase Laboratory ήταν 15,1 %, δηλαδή χαμηλότερο κατά 16,9 % του ποσοστού που είχε καθοριστεί με τον προαναφερθέντα κανονισμό 112/90, δηλαδή του 32 %. Κατά συνέπεια, με την απόφαση 93/363/ΕΟΚ, της 9ης Ιουνίου 1993, σχετικά με τις αιτήσεις επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που έχουν εισπραχθεί για τις εισαγωγές ορισμένων συσκευών αναπαραγωγής ήχου με σύστημα οπτικής αναγνώσεως με ακτίνες λέιζερ καταγωγής Ιαπωνίας - Amroh BV, PIA HiFi, MPI Electronic (ΕΕ L 150, σ. 44), η Επιτροπή δέχθηκε τις εν λόγω αιτήσεις επιστροφής των δασμών μέχρι ποσοστού 16,9 % της αξίας που χρησιμοποίησαν οι αρμόδιες αρχές για να υπολογίσουν το ύψος του εν λόγω δασμού αντιντάμπινγκ.

4 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Αυγούστου 1993, η ΡΙΑ ΗiFi Vertreibs GmbH προσέβαλε την απόφαση αυτή της Επιτροπής.

5 Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Σεπτεμβρίου 1993, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής και ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί χωρίς να εισέλθει στην ουσία, σύμφωνα με το άρθρο 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.

6 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το δικόγραφο της προσφυγής δεν περιέχει αιτήματα. Συντρέχει δηλαδή παραβίαση του ουσιώδους τυπικού κανόνα του άρθρου 38, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας, κατά τον οποίο το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει τα αιτήματα του προσφεύγοντος. Η διάταξη αυτή δεν προβλέπει δηλαδή τη δυνατότητα να θεραπευθεί εκ των υστέρων η παράλειψη της διατυπώσεως ρητών αιτημάτων με το δικόγραφο της προσφυγής. Εξάλλου, από την παράγραφο 7 του ίδιου άρθρου προκύπτει ότι η παραβίαση ενός ουσιώδους τυπικού κανόνα συνιστά λόγο απαραδέκτου.

7 Πρέπει να σημειωθεί ότι, κατά το άρθρο 91, παράγραφος 3 του Κανονισμού Διαδικασίας, η διαδικασία επί της αιτήσεως της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού συνεχίζεται προφορικά, αφού ο αντίδικος υποβάλλει εγγράφως τις παρατηρήσεις του εκτός αν το Δικαστήριο αποφασίσει άλλως. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο κρίνει ότι διαθέτει επαρκή στοιχεία οπότε θα αποφανθεί επί της ενστάσεως απαραδέκτου με Διάταξη χωρίς προφορική διαδικασία.

8 Το άρθρο 38, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας προβλέπει ότι "το δικόγραφο της προσφυγής (...) περιέχει: (...) δ') τα αιτήματα του προσφεύγοντος".

9 Στο δικόγραφο της προσφυγής αναφέρεται ότι η προσφυγή ασκείται "(...) βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ (...) κατά της αποφάσεως της 9ης Ιουνίου 1993 [Κ (93) 1447] σχετικά με τις αιτήσεις επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που έχουν εισπραχθεί για τις εισαγωγές ορισμένων συσκευών αναπαραγωγής ήχου με σύστημα οπτικής αναγνώσεως με ακτίνες λέιζερ καταγωγής Ιαπωνίας (...) που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της (...) 11.06.1993 και δημοσιεύθηκε με τα στοιχεία 93/363/ΕΟΚ, στις 22.06.1993, στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τεύχος L 150, σ. 44", αφορά δε την "επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ".1

10 Ναι μεν η προσφεύγουσα δεν διατύπωσε χωριστά ρητά αιτήματα, πλην όμως από τις προαναφερθείσες φράσεις καθώς και από την όλη επιχειρηματολογία της προσφυγής (βλ. σχετικώς την απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1957, ALMA, 8/56, ec. 1957, σ. 179), προκύπτει ότι η προσφυγή της εταιρίας PIA HiFi σκοπεί την ακύρωση της προαναφερθείσας απόφασης 93/363, καθόσον δέχθηκε το αίτημα της επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που υπέβαλε η ΡΙΑ HiFi μέχρι ποσοστού 16,9 % της αξίας που χρησιμοποίησαν οι αρμόδιες αρχές για τον υπολογισμό του ύψους του δασμού αντιντάμπινγκ.

11 Κατόπιν αυτού, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη ως μη περιέχουσα αιτήματα.

12 Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου της Επιτροπής.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.

2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβούργο, 7 Φεβρουαρίου 1994