EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 261/11

Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2014 [αίτηση του Tribunal do Trabalho da Covilhã (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA κ.λπ. κατά Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

(Υπόθεση C-683/13) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρο 2 - Έννοια «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» - Άρθρα 6 και 7 - Αρχές σχετικά με την ποιότητα των δεδομένων και τη νόμιμη επεξεργασία δεδομένων - Άρθρο 17 - Ασφάλεια της επεξεργασίας - Χρόνος εργασίας των εργαζομένων - Σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας - Πρόσβαση της αρχής η οποία είναι αρμόδια για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας - Υποχρέωση του εργοδότη να θέτει στη διάθεσή της το σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας, ώστε να είναι άμεσα προσπελάσιμο το περιεχόμενό του))

2014/C 261/18

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal do Trabalho da Covilhã

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, Domingos Sequeira de Almeida, Luis Mesquita Soares Moutinho, Rui Teixeira Soares de Almeida, André de Carvalho e Sousa

κατά

Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

Διατακτικό

1) Το άρθρο 2, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας, όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο περιλαμβάνει, για κάθε εργαζόμενο, επισήμανση της ώρας ενάρξεως και της ώρας λήξεως της εργασίας, καθώς και των διακοπών ή διαλειμμάτων, εμπίπτει στην έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» υπό την έννοια της εν λόγω διατάξεως.

2) Το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', καθώς και το άρθρο 7, στοιχεία γ' και δ', της οδηγίας 95/46 έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιβάλλει στον εργοδότη την υποχρέωση να θέτει στη διάθεση της εθνικής αρχής, η οποία είναι αρμόδια για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας, σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας, προκειμένου να καταστήσει άμεσα προσπελάσιμο το περιεχόμενό του, καθόσον η υποχρέωση αυτή είναι αναγκαία για την άσκηση από την ως άνω αρχή των καθηκόντων της εποπτείας της εφαρμογής της νομοθεσίας στον τομέα των συνθηκών εργασίας, ιδίως όσον αφορά τον χρόνο εργασίας.

3) Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει εάν η υποχρέωση του εργοδότη να παράσχει στην εθνική αρχή η οποία είναι αρμόδια για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας πρόσβαση στο σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας, ώστε να καθιστά άμεσα προσπελάσιμο το περιεχόμενό του, μπορεί να κριθεί ως αναγκαία για την άσκηση από την αρχή αυτή των καθηκόντων της εποπτείας της εφαρμογής της νομοθεσίας στον τομέα των συνθηκών εργασίας και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εάν οι κυρώσεις οι οποίες επιβάλλονται προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή των απαιτήσεων της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, συνάδουν με την αρχή της αναλογικότητας.

(1) ΕΕ C 52 της 22.2.2014.