EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2012 :21 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΠΡ ΟΕΔΡΟΥ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚHΣ 
ΕΝΩΣΗΣ
της 28ης Φεβρουαρίου 2012
Υπόθεση F-129/11 R
BH
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτηση ανα στολής εκτελέσεως — Έρευνα τ ης 
Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (O LAF) — Κλήση σε α κρόαση — 
Έκθεση περατώσεως της έρε υνας — Βλαπτική πράξη — Απαράδεκτο της κύριας προσφυγής»
Αντικείμενο:Αίτηση ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 278 Σ ΛΕΕ κ αι 157 Α Ε, καθώς και το υ 
άρθρου 279 Σ ΛΕΕ το ο ποίο έχε ι εφαρμογή σ τη Σ υνθήκη Ε ΚΑΕ β άσει το υ 
άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η B H ζητεί την ανα στολή εκτελέσεως 
της από 28 Οκτωβρίου 2011 α ποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης 
της Απάτης (O LAF), με την οποία κλήθηκε σε α κρόαση στο π λαίσιο εσ ωτερικής 
έρευνας, καθότι η ε ν λόγω απόφαση ανα γγέλλει την περάτωση των ερε υνών και την 
κατάρτιση τελικής εκθέσεως σχε τικά με την έρε υνα α υτή.
Απόφαση: Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απορρίπτεται. Ο Π ρόεδρος του Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προϋποθέσεις παραδεκτού — Επίδικη α πόφαση 
έχουσα εν μέρει εξαντλήσει τα αποτελέσματά της κα τά την ημερομηνία κα ταθέσεως της αιτήσεως 
ασφαλιστικών μέτρων — Α ίτηση μερικώς απαράδεκτη
(Άρθρο 278 Σ ΛΕΕ )
2. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αρμοδιότητα του δ ικαστή των ασφαλιστικών μέτρων — Έκδοση διαταγών 
προσωρινού χα ρακτήρα
(Άρθρο 279 Σ ΛΕΕ )
3. Ασφαλιστικά μ έτρα — Προϋποθέσεις παραδεκτού — Παραδεκτό της κύριας προσφυγής — Δεν ασκεί 
επιρροή — Όρια
(Άρθρα 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ )
2 ECLI:EU:F:2012 :21ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-129/11R
BHκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
4. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Βλαπτική π ράξη — Έννοια — Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έ ννομα 
αποτελέσματα — Έκθεση τ ης Ε υρωπαϊκής Υ πηρεσίας Κ αταπολέμησης τ ης Α πάτης (OLAF) 
περατώνουσα έρευνα — Αναγγελία της περατώσεως της έρευνας κα ι της κα ταρτίσεως της τελικής 
εκθέσεως — Απόφαση με την οποία υπάλληλος κα λείται σε ακ ρόαση κα ι ενημερώνεται σχετικά μ ε το 
αντικείμενο κα ι τις λεπτομέρειες της εν λόγω ακ ροάσεως — Δεν εμπίπτει
(Κανονισμός 1073 /1999 τ ου Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου κα ι του Σ υμβουλίου, άρθρα 4 § § 1 κα ι 2 κα ι 9)
5. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προσωρινά μέτρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — 
Fumus bοni juris — Επείγον — Σωρευτικός χα ρακτήρας — Στάθμιση όλων των εμπλεκομένων 
συμφερόντων — Εξουσία εκτιμήσεως του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων
(Άρθρα 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, 
άρθρο 102 § 2)
6. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προσωρινά μέτρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — 
Επείγον — Σοβαρή κα ι ανεπανόρθωτη ζημία — Βάρος αποδείξεως
(Άρθρα 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, 
άρθρο 102 § 2)
1. Οσάκις τμήμα επίδικης αποφάσεως έχε ι εξαντλήσει τα αποτελέσματά της κατά την ημερομηνία 
καταθέσεως της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, τα σχε τικά αιτήματα είναι απαράδεκτα.
(βλ. σκέψη 28)
Παραπομπή:
ΔΔΔ ΕΕ: 27 Μαΐου 2011 , F-5/11 R και F-15/11 R, Mariën κατά Επιτροπής και ΕΥΕΔ, σκέψεις 39 κ αι 42
2. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διαθέτει την εξουσία να ε κδίδει διαταγές έχουσες προσωρινό 
χαρακτήρα και ουδόλως προδικάζουσες την απόφαση που πρόκειται να ε κδοθεί στην κύ ρια δίκη.
(βλ. σκέψη 30)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 5 Αυγούστου 1983 , 118 /83 R, CMC κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 53
ΓΔΕΕ: 12 Δεκεμβρίου 1995 , T-203/95 R, Conno lly κατά Επιτροπής, σκέψη 25
3. Το ζήτημα το υ παραδεκτού της κύ ριας προσφυγής δεν πρέπει, κατ’ αρχήν, να ε ξετάζεται στο 
πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, αλλά μόνον κατά την εξέταση της εν λόγω προσφυγής. 
Πράγματι, η έ κδοση αποφάσεως επί του παραδεκτού κατά το σ τάδιο των ασφαλιστικών μέτρων, στις 
περιπτώσεις κατά τις οποίες, εκ πρώτης όψεως, το π αραδεκτό δ εν αποκλείεται τελείως, θα προδίκαζε 
την απόφαση το υ δικαστή επί της κύριας προσφυγής.
ECLI:EU:F:2012 :21 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-129/11R
BHκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Εντούτοις, μπορεί να κ αταστεί ανα γκαίο, ιδίως ότ αν π ροβάλλεται το π ροδήλως απαράδεκτο τ ης 
κύριας προσφυγής προς την οποία συναρτάται η α ίτηση ασφαλιστικών μέτρων, να ε ξετάσει ο 
δικαστής την ύπαρξη ορισμένων στοιχείων από τα οποία να μ πορεί να σ υναχθεί, εκ πρώτης όψεως, το 
παραδεκτό μ ιας τέτοιας προσφυγής.
(βλ. σκέψεις 31 κ αι 32)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 27 Ιουνίου 1991 , C-117/91 R, Bosman κατά Επιτροπής, σκέψη 7
ΓΔΕΕ: 4 Φεβρουαρίου 1999 , T-196/98 R, Peña Abizanda κ .λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 10 κ αι εκεί παρατιθέμενη 
νομολογία· 30 Οκτωβρίου 2003 , T-125/03 R και T-253/03 R, Akzo Nobel Ch emicals και Akcros Ch emicals κατά 
Επιτροπής, σκέψη 56
ΔΔΔ ΕΕ: 14 Δεκεμβρίου 2006 , F-120/06 R, Dálnoky κ ατά Επιτροπής, σκέψη 41
4. Τόσο στο π λαίσιο των ειδικών ένδικων διαφορών της ευρωπαϊκής δημόσιας διοίκησης όσο και στο 
πλαίσιο τ ων γενικών ένδικων διαφορών, συνιστούν βλαπτικές πράξεις και, επομένως, πράξεις 
δυνάμενες να π ροσβληθούν μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά 
να θ ίξουν τα συμφέροντα το υ προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας ουσιωδώ ς τη νομική το υ κατάσταση.
Στο π λαίσιο α υτό, έκθεση περατώνουσα έρε υνα τ ης Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της 
Απάτης (O LAF) δεν μεταβάλλει τη νομική κατάσταση των προσώπων που κατονομάζονται σε α υτή. 
Κατά μείζονα λ όγο, η ανα γγελία περατώσεως της έρε υνας και καταρτίσεως της τελικής εκθέσεως δεν 
μπορεί να θ εωρηθεί βλαπτική πράξη.
Εξάλλου, η α πόφαση της OLAF να κ αλέσει υπάλληλο ή μ έλος το υ λοιπού προσωπικού σε α κρόαση 
ενημερώνοντάς το ν παρεμπιπτόντως σχε τικά με το αν τικείμενο και τις λεπτομέρειες της εν λόγω 
ακροάσεως δεν μεταβάλλει ουσιωδώ ς τη νομική το υ κατάσταση ώστε να σ υνιστά βλαπτική πράξη. 
Συγκεκριμένα, πρόκειται σαφώς περί προπαρασκευαστικού μέτρου στο π λαίσιο διεξαγωγής έρε υνας 
δυνάμενης να κ αταλήξει σε τ ελική απόφαση την οποία θα μπορεί να λ άβει το οι κείο όργανο ή οι 
αρμόδιες εθνικές δικαστικές αρχές βάσει της περατώνουσας την έρε υνα α υτή εκθέσεως της OLAF.
(βλ. σκέψεις 38, 40 κ αι 41)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 6 Απριλίου 2006 , T-309/03, Camós Grau κατά Επιτροπής, σκέψεις 48 κ αι 49
ΓΔΕΕ: 20 Μαΐου 2010 , T-261/09 P, Επιτροπή κατά Violetti κ.λπ., σκέψη 46
5. Βάσει του άρθρου 102, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης, οι α ιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να π ροσδιορίζουν, μεταξύ άλλων, τις περιστάσεις 
που αποδεικνύουν το ε πείγον της υποθέσεως, καθώς και το υς πραγματικούς και το υς νομικούς 
ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris), τη λήψη των προσωρινών 
μέτρων τα οποία ζητούνται.
Οι προϋποθέσεις περί του επείγοντος χαρακτήρα και του fumus boni juris πρέπει να π ληρούνται 
σωρευτικώς, οπότε τυχόν αίτηση προσωρινών μέτρων πρέπει να α πορρίπτεται σε π ερίπτωση κατά την 
οποία δεν συντρέχε ι μία εκ των προϋποθέσεων αυτών. Ο δ ικαστής των ασφαλιστικών μέτρων 
προβαίνει επίσης, εφόσον παραστεί ανά γκη, στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων.
4 ECLI:EU:F:2012 :21ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-129/11R
BHκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Στο π λαίσιο α υτού το υ συνολικού ελέγχου, ο δ ικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διαθέτει ευρεία 
εξουσία εκτιμήσεως και παραμένει ελεύθερος να κ αθορίσει, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων 
της συγκεκριμένης υποθέσεως, τον τρόπο κατά το ν οποίο π ρέπει να ε ξακριβωθεί η σ υνδρομή των 
διαφόρων αυτών προϋποθέσεων, καθώς και τη σε ιρά με την οποία θα διεξαχθεί η ε ξέταση αυτή, 
δεδομένου ότι κ ανένας κανόνας δικαίου δεν το υ επιβάλλει προκαθορισμένο σχέ διο ανα λύσεως για να 
εκτιμήσει την ανα γκαιότητα λήψεως προσωρινών μέτρων.
(βλ. σκέψεις 55 έως 57)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 10 Σεπτεμβρίου 1999 , T-173/99 R, Elkaïm κ αι Mazuel κατά Επιτροπής, σκέψη 18· 9 Αυγούστου 2001 , 
T-120/01 R, De Nicola κατά ΕΤΕπ, σκέψεις 12 κ αι 13
ΔΔΔ ΕΕ: 31 Μαΐου 2006 , F-38/06 R, Bianchi κατά ETF, σκέψεις 20 κ αι 22
6. Σκοπός της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων δεν είναι να δ ιασφαλισθεί η ε πανόρθωση ζημίας, 
αλλά να κ ατοχυρωθεί η π λήρης αποτελεσματικότητα της επί της ουσίας αποφάσεως. Για να ε πιτευχθεί 
ο δεύτερος αυτός σκοπός, πρέπει τα ζητούμενα μ έτρα να έχ ουν το ν χαρακτήρα το υ επείγοντος, υπό 
την έννοια ότι ε ίναι ανα γκαίο, προκειμένου να α ποτραπεί σοβαρή και αν επανόρθωτη ζημία των 
συμφερόντων το υ αιτούντος, να δ ιαταχθούν και να π αραγάγουν τα έννομα αποτελέσματά το υς πριν 
την έκδοση της αποφάσεως επί της κύ ριας προσφυγής. Επιπλέον, στον διάδικο ο ο ποίος ζητεί τη 
λήψη το υ προσωρινού μέτρου απόκειται να α ποδείξει ότι δ εν μπορεί να ανα μείνει την έκβαση της 
κύριας προσφυγής, χωρίς να υ ποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.
(βλ. σκέψη 59)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 19 Δεκεμβρίου 2002 , T-320/02 R, Esch-Leonhardt κ.λπ. κατά ΕΚΤ, σκέψη 27