ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
40.

Επισημαίνεται ότι υφίσταται γλωσσική απόκλιση μεταξύ της γαλλικής αποδόσεως του άρθρου 56, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού και της αποδόσεως της ίδιας διατάξεως στην αγγλική, γλώσσα διαδικασίας της παρούσας υποθέσεως. Πράγματι, σύμφωνα με τη γαλλική απόδοση, για να μπορεί ο προσφεύγων να ασκήσει αναίρεση, είναι απαραίτητο να έχει ηττηθεί («succombé en ses conclusions»), ενώ, σύμφωνα με την αγγλική απόδοση, απαιτείται να μην έχουν ευδοκιμήσει οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος («unsuccessful […] in its submissions»). Στη γαλλική απόδοση χρησιμοποιείται ο όρος «conclusions» που αντιστοιχεί τον όρο ο οποίος χρησιμοποιείται στο άρθρο 168, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, στο άρθρο 169, παράγραφος 1, και στο άρθρο 170, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, ενώ στην αγγλική απόδοση χρησιμοποιείται, αντιθέτως, ο όρος «submissions», ο οποίος δεν αντιστοιχεί στην έκφραση «form of order» που χρησιμοποιείται στις εν λόγω διατάξεις και μπορεί να καλύπτει όχι μόνο τα αιτήματα («petitum»), αλλά και τα νομικά επιχειρήματα που προβάλλονται ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Διαφορές απαντώνται και σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 56, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ορισμένες από τις οποίες δεν χρησιμοποιούν την έννοια που αντιστοιχεί στον γαλλικό όρο «conclusions» ο οποίος χρησιμοποιείται στον Κανονισμό Διαδικασίας του Δικαστηρίου ( 18 ).
5.

Αυτή είναι η θέση την οποία έλαβε ο Secretary of State for the Home Department (Υπουργός Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου) στην υπό κρίση υπόθεση και την οποία υποστηρίζει το Ηνωμένο Βασίλειο.
12.

Κατά την άποψη των Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (αρμόδιας φορολογικής αρχής του Ηνωμένου Βασιλείου), η σύμβαση «agility» αφορά την παράδοση αγαθών κατά την έννοια της νομοθεσίας για τον ΦΠΑ. Η αρχή επιβεβαίωσε την άποψη αυτή με την ερμηνεία της φορολογικής νομοθεσίας στην οποία προέβη με απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 2008. Στις 23 Δεκεμβρίου 2008 η MBFS άσκησε ένδικο βοήθημα κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, το οποίο απορρίφθηκε από το δικαστήριο αυτό στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Εντούτοις, η ως άνω δικαστική απόφαση εξαφανίσθηκε σε δεύτερο βαθμό με απόφαση της 2ας Μαΐου 2014, κατά της οποίας ασκήθηκε ένδικο μέσο από τη φορολογική αρχή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
7.

Η εταιρία B Plus Giocolegale Ltd, νυν Global Starnet Ltd (στο εξής: Global Starnet), είναι ο δικαιούχος παραχωρήσεως από την ADM για την υλοποίηση και λειτουργία του δικτύου για τη διεξαγωγή νόμιμων τυχηρών παιγνίων μέσω διαδικτύου. Η ως άνω εταιρία συμμετείχε στο πρόγραμμα που θεσπίστηκε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου) 39/2009, η οποία επέτρεπε στους παραχωρησιούχους να διεξαγάγουν δοκιμές και, στη συνέχεια, να εφαρμόσουν στην αγορά συγκεκριμένα συστήματα τυχηρών παιγνίων. Η συμμετοχή στο εν λόγω δοκιμαστικό πρόγραμμα παρείχε στους παραχωρησιούχους δικαίωμα ανανεώσεως των παραχωρήσεων.
1.

Με τις αιτήσεις αναιρέσεως που άσκησε, η The Tea Board ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει εν μέρει τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 2ας Οκτωβρίου 2015, The Tea Board κατά ΓΕΕΑ – Delta Lingerie (Darjeeling) (T‑624/13, EU:T:2015:743), της 2ας Οκτωβρίου 2015, The Tea Board κατά ΓΕΕΑ – Delta Lingerie (Darjeeling collection de lingerie) (T‑625/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:742), της 2ας Οκτωβρίου 2015, The Tea Board κατά ΓΕΕΑ – Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie) (T‑626/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:741) και της 2ας Οκτωβρίου 2015, The Tea Board κατά ΓΕΕΑ – Delta Lingerie (Darjeeling) (T‑627/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:740) (στο εξής, από κοινού: αναιρεσιβαλλόμενες αποφάσεις), με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει τις προσφυγές ακυρώσεως που είχε ασκήσει η ίδια κατά των αποφάσεων του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 11ης και της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 (R 1387/2012-2, R 1501/2012-2, R 1502/2012-2 και R 1504/2012‑2, στο εξής: επίδικες αποφάσεις), σχετικά με διαδικασίες ανακοπής μεταξύ της The Tea Board και της Delta Lingerie. Οι αποφάσεις αυτές του Γενικού Δικαστηρίου αποτελούν επίσης το αντικείμενο τεσσάρων ανταναιρέσεων, οι οποίες ασκήθηκαν από την Delta Lingerie.
79.

Μολονότι η απόφαση περί παραπομπής έχει πολλά κενά όσον αφορά την κατάσταση της εναγομένης της κύριας δίκης, από τα πραγματικά στοιχεία τα οποία γνωστοποιήθηκαν στο Δικαστήριο από τη Banco Santander και την Ισπανική Κυβέρνηση προκύπτει ότι, μολονότι η συμβολαιογραφική πράξη περί κατακυρώσεως του επίδικου ακινήτου συνετάγη στις 23 Φεβρουαρίου 2012 και καταχωρίστηκε στο κτηματολόγιο στις 12 Απριλίου 2012, η C. Sánchez López ζήτησε από τη Banco Santander να της επιτραπεί να παραμείνει στην εν λόγω κατοικία δυνάμει της συμφωνίας για τη δημιουργία Ταμείου Κοινωνικής Κατοικίας που τέθηκε σε ισχύ σε εθνικό επίπεδο στις 17 Ιανουαρίου 2013. Στις 19 Νοεμβρίου 2015, η C. Sánchez López και η Banco Santander συνήψαν σύμβαση υπαγόμενη στην ανωτέρω συμφωνία, η οποία επιτρέπει, μεταξύ άλλων, στην C. Sánchez López να διαμένει στο ακίνητο ως μισθώτρια καταβάλλοντας μίσθωμα ύψους περίπου 90 ευρώ. Κατ’ αυτό τον τρόπο, είναι προφανές ότι η C. Sánchez López δεν εκδήλωσε την επιθυμία να αμφισβητήσει τη σύμβαση ενυπόθηκης απαιτήσεως που είχε προγενέστερα υπογράψει, μολονότι, κατά πάσα πιθανότητα, είχε αυτή τη δυνατότητα. Ομοίως, κανένα στοιχείο δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο συγκεκριμένος καταναλωτής είχε την πρόθεση να αμφισβητήσει τον οριστικό χαρακτήρα της μεταβιβάσεως της κυριότητας του ακινήτου που κατέχει, μεταβιβάσεως που επήλθε με την κατακύρωση που έλαβε χώρα στις 15 Δεκεμβρίου 2011 και καταχωρίστηκε στο κτηματολόγιο στις 12 Απριλίου 2012.
77.

Επομένως, η κλιμακωτή προσέγγιση της ταξινομήσεως των κινδύνων για το υδάτινο περιβάλλον αντικατοπτρίζει την προσέγγιση που έχει υιοθετηθεί σε διεθνές επίπεδο σύμφωνα με το Παγκόσμια Εναρμονισμένο Σύστημα Ταξινόμησης και Επισήμανσης των Χημικών Ουσιών (Global Harmonised System of Classification and Labelling of Chemicals, στο εξής: GHS). Πράγματι, στο παράρτημα I του κανονισμού CLP έχουν μεταφερθεί σημαντικά στοιχεία της εν λόγω προσεγγίσεως, τα οποία, από απόψεως διατυπώσεως, είναι σχεδόν ταυτόσημα με τα αντίστοιχα χωρία των κατευθυντηρίων οδηγιών του GHS ( 18 ).
52.

Στο τελευταίο αυτό έγγραφο η LTTE περιγραφόταν ως τρομοκρατική ομάδα που συγκροτήθηκε το 1976, και καταγράφονταν 12 ενέργειές της οι οποίες εμπίπτουν, κατά τη γνώμη του Συμβουλίου, στον ορισμό της τρομοκρατικής πράξεως στο άρθρο 1, παράγραφος 3, της κοινής θέσεως 2001/931. Στη συνέχεια, το Συμβούλιο παρέπεμψε στην από 29 Μαρτίου 2001 απόφαση του United Kingdom Secretary of State for the Home Department περί απαγορεύσεως της δράσεως της LTTE δυνάμει του UK Terrorism Act 2000, στην από 6 Δεκεμβρίου 2001 απόφαση του United Kingdom Treasury περί δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων της LTTE και σε μια απόφαση των ινδικών αρχών του 1992 περί απαγορεύσεως της δράσεως των LTTE (οι οποίες στο σύνολό τους, σύμφωνα με το Συμβούλιο, ενέπιπταν στον ορισμό της «αποφάσεως» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931 και ήταν σε ισχύ).
28.

Η Europa Way και η Persidera προσέφυγαν κατά της ακυρώσεως της πρώτης διαδικασίας διαγωνισμού ενώπιον του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio ( 21 ) (TAR), αλλά οι προσφυγές τους δεν έγιναν δεκτές ( 22 ). Η διαφορά εκκρεμεί πλέον στο Consiglio di Stato ( 23 ), το αιτούν δικαστήριο, ενώπιον του οποίου άσκησαν αναίρεση η Europa Way και η Persidera.
64.

Ο C. Schlyter φρονεί, τρίτον, ότι η Γαλλική Δημοκρατία εσφαλμένως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, περιόρισε τον ρόλο της Επιτροπής στην παθητική και μόνο λήψη πληροφοριών ( 30 ) . Ο περιορισμός και ο παθητικός ρόλος αυτός προβλέπεται από την ίδια την οδηγία, η οποία υπογραμμίζει κατά τον τρόπο αυτό τη σημασία των πληροφοριών που παρέχει το κράτος μέλος. Κατά τον C. Schlyter, το επιχείρημα της Γαλλικής Δημοκρατίας ότι, προκειμένου να εκτιμήσει αν ένα σχέδιο τεχνικού κανόνα είναι συμβατό ή όχι με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς, η Επιτροπή «προβαίνει συχνά στη συλλογή στοιχείων» ( 31 ) είναι αβάσιμο. Κατά την άποψή του, πρόκειται για αμφισβήτηση πραγματικής διαπιστώσεως, η οποία δεν δύναται να εξεταστεί στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως. Επομένως, το επιχείρημα αυτό είναι απαράδεκτο. Επιπλέον, κατά τον C. Schlyter, το συγκεκριμένο επιχείρημα της Γαλλικής Δημοκρατίας είναι εσφαλμένο, διότι τυχόν διατύπωση μεταγενέστερου αιτήματος από την Επιτροπή για ουσιώδεις διευκρινίσεις ούτε επιβάλλεται από την οδηγία ούτε θα μπορούσε να προσφέρει ακριβή συνολική εικόνα για τη φύση της διαδικασίας που προβλέπει η οδηγία 98/34. Ο C. Schlyter επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με όσα ισχύουν στη διαδικασία EU Pilot, η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να επικοινωνεί με τρίτους για να συλλέξει πρόσθετες πληροφορίες. Ο C. Schlyter προσθέτει ότι η εμπεριστατωμένη γνώμη δεν συνιστά δεσμευτική απόφαση.
54.

Για να δώσω ένα άλλο παρεμφερές παράδειγμα, θα αναφερθώ στην απόφαση της Επιτροπής «καθολικές τραπεζικές υπηρεσίες» ( 25 ). Στην αιτιολογική σκέψη 23, η Επιτροπή σημειώνει τα ακόλουθα: οι εισφορές οι οποίες καταβάλλονται από τις τράπεζες [άρα από ιδιωτικές επιχειρήσεις] στην τράπεζα POCA ως απόδειξη της κοινωνικής τους ευθύνης έχουν εθελοντικό χαρακτήρα. Στην πράξη δεν καταβάλλουν εισφορές όλες οι τράπεζες. Οι πόροι που συλλέγονται διοχετεύονται απλώς από το Δημόσιο, το οποίο ουδεμία διακριτική ευχέρεια έχει ως προς τη χρησιμοποίησή τους (συνεπώς οι εισφορές δεν ελέγχονται από το Δημόσιο). Οι εισφορές μεταβιβάζονται εξ ολοκλήρου στην τράπεζα POCA. Ως εκ τούτου, δεν πρόκειται για κρατικούς πόρους (έστω και αν το Δημόσιο λειτουργεί ως δίαυλος για την καταβολή τους στον τελικό αποδέκτη), ούτε για κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ («The contributions which will be paid by the banks [i.e. by private undertakings] to the POCA bank as evidence of their social responsibility are voluntary) In practice, not all banks are contributing. The funds collected pass simply through the hands of the State who has no discretion for their allocation [i.e. those contributions are not controlled by the State]. They are transferred integrally to the POCA bank. They therefore do not constitute State resources [even if they pass through the hands of the State en route to the ultimate beneficiary] and are not an aid under [Article 107(1) TFEU]» (η υπογράμμιση δική μου).
1.

Με την ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως, ο TV2/Danmark A/S (στο εξής: TV2 A/S) ζητεί τη μερική αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, TV2/Danmark κατά Επιτροπής ( 2 ), με την οποία το τελευταίο, αφενός, ακύρωσε την απόφαση 2011/839/ΕΕ της Επιτροπής ( 3 ), καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αποφανθεί με αυτήν ότι τα έσοδα από διαφημίσεις των ετών 1995 και 1996 που καταβλήθηκαν στον TV2/Danmark μέσω του Ταμείου TV2 συνιστούσαν κρατική ενίσχυση και, αφετέρου, απέρριψε την προσφυγή κατά τα λοιπά (ο TV2 A/S είναι δανική ανώνυμη εταιρία ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών που δημιουργήθηκε προκειμένου να αντικαταστήσει, με λογιστικά και φορολογικά αποτελέσματα από 1ης Ιανουαρίου 2003, την αυτοτελή κρατική επιχείρηση TV2/Danmark, στο εξής: TV2). Η υπό κρίση υπόθεση συνδέεται με τις υποθέσεις C‑656/15 P και C‑657/15 P, οι οποίες αφορούν επίσης αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και επί των οποίων διατυπώνω, επίσης σήμερα, τις προτάσεις μου. Είναι επίσης συναφής με την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε προσφάτως η απόφαση της 8ης Μαρτίου 2017, Viasat Broadcasting UK κατά Επιτροπής (C‑660/15 P, EU:C:2017:178).
41.

Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται και από το έγγραφο της Επιτροπής με τίτλο Notice to Applicants (an explanatory document for marketing authorisations applicants) [Ανακοίνωση προς τους αιτούντες (επεξηγηματικό έγγραφο για τους αιτούντες άδεια κυκλοφορίας στην αγορά)] ( 13 ). Μολονότι η ανακοίνωση αυτή δεν έχει βεβαίως νομικώς δεσμευτικό χαρακτήρα, μπορεί να παράσχει χρήσιμες οδηγίες, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας N. Wahl στο πλαίσιο της υποθέσεως Olainfarm ( 14 ). Στην εν λόγω ανακοίνωση αναφέρεται ότι η έννοια της ΓΑΚ περιέχει την αρχική άδεια και τις προαναφερθείσες αναπτύξεις του αρχικού φαρμάκου για τις οποίες χορηγήθηκε άδεια στον κάτοχο της ως άνω άδειας κυκλοφορίας ( 15 ).
24.

Κατόπιν εφέσεως που ασκήθηκε από τους Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs [φορολογική και τελωνειακή αρχή, Ηνωμένο Βασίλειο (στο εξής: Commissioners)], το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (εφετείο διοικητικών διαφορών, τμήμα φορολογίας και κτηματολογίου, Ηνωμένο Βασίλειο), με απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, επικύρωσε την απόφαση του First-tier Tribunal (πρωτοδικείου διοικητικών διαφορών). Κατόπιν αιτήσεως αναιρέσεως την οποία άσκησαν οι Commissioners, το Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) (εφετείο, Αγγλία και Ουαλία, πολιτικό τμήμα) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως.
3.

Οι αιτιολογικές σκέψεις 3, 7 και 18 της οδηγίας 2010/40 έχουν ως εξής: «(3) Τα [ITS] είναι προηγμένες εφαρμογές οι οποίες, χωρίς να περιλαμβάνουν την ευφυΐα ως τέτοια, έχουν στόχο να προσφέρουν καινοτόμες υπηρεσίες όσον αφορά στους διαφόρους τρόπους μεταφοράς και στη διαχείριση της κυκλοφορίας, να επιτρέπουν στους διάφορους χρήστες να ενημερώνονται καλύτερα και να κάνουν ασφαλέστερη, πιο συντονισμένη και “ευφυέστερη” τη χρήση των δικτύων μεταφορών. (7) Χρειάζονται προδιαγραφές και ενδεχομένως πρότυπα που θα καθορίζουν περαιτέρω λεπτομερείς διατάξεις και διαδικασίες για μια συντονισμένη και αποτελεσματική ανάπτυξη των ITS σε όλη την Ένωση. Προτού υιοθετηθούν οποιεσδήποτε προδιαγραφές, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τη συμμόρφωσή τους με ορισμένες βασικές αρχές που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα κατά κύριο λόγο στους τέσσερις βασικούς τομείς για την ανάπτυξη και [σ]την ανάπτυξη των ITS. […] (18) Σημαντικοί παράγοντες, όπως πάροχοι υπηρεσιών ITS, ενώσεις χρηστών ITS, φορείς εκμετάλλευσης μεταφορών και εγκαταστάσεων, εκπρόσωποι της μεταποιητικής βιομηχανίας, κοινωνικοί εταίροι, επαγγελματικές ενώσεις και τοπικές αυτοδιοικήσεις, θα πρέπει να μπορούν να συμβουλεύουν την Επιτροπή για τις εμπορικές και τεχνικές πλευρές της ανάπτυξης των ITS στη Ένωση. Έτσι η Επιτροπή, για να υπάρχει μια στενή συνεργασία με τους παράγοντες και τα κράτη μέλη, θα πρέπει να δημιουργήσει μια συμβουλευτική ομάδα ITS. […]»
12.

Η Note (2A) to Group 10 (ερμηνευτική σημείωση 2Α στο πλαίσιο της κατηγορίας 10) ορίζει ως «δικαιούμενο απαλλαγής οργανισμό» τον οργανισμό μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Κατά τη Note (3) to Group 10 (ερμηνευτική σημείωση 3 στο πλαίσιο της κατηγορίας 10), οι οργανισμοί μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δημοσίου δικαίου [ήτοι οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως, τα υπουργεία και οι δημόσιοι οργανισμοί και φορείς που παρατίθενται στον κατάλογο που δημοσιεύτηκε το 1993 από το Office of Public Service and Science (υπηρεσία δημοσίων υπηρεσιών και επιστημών)] δεν θεωρούνται «δικαιούμενοι απαλλαγής οργανισμοί» κατά την έννοια του Item 3 to Group 10 of Schedule 9 of the Value Added Tax Act 1994 (σημείου 3 της κατηγορίας 10 του παραρτήματος 9 του νόμου του 1994 περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας).
32.

Όπως έκρινε το Δικαστήριο, «[τ]ο Γιβραλτάρ παραχωρήθηκε από τον Βασιλιά της Ισπανίας στο Βρετανικό Στέμμα με τη Συνθήκη της Ουτρέχτης που συνήφθη μεταξύ του πρώτου και της Βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας στις 13 Ιουλίου 1713, στο πλαίσιο των συνθηκών με τις οποίες τερματίστηκαν οι πόλεμοι διαδοχής στην Ισπανία. Το άρθρο Χ, τελευταία περίοδος, της εν λόγω συνθήκης προβλέπει ότι αν το Βρετανικό Στέμμα θελήσει να παραχωρήσει, να πωλήσει ή να μεταβιβάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο την κυριότητα της πόλεως του Γιβραλτάρ, το Στέμμα της Ισπανίας θα έχει προτεραιότητα έναντι κάθε άλλου ενδιαφερομένου. Το Γιβραλτάρ είναι σήμερα αποικία του Βρετανικού Στέμματος. Δεν αποτελεί τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η εκτελεστική εξουσία στο Γιβραλτάρ ασκείται από Κυβερνήτη διοριζόμενο από τη Βασίλισσα και, όσον αφορά ορισμένες αρμοδιότητες για τοπικά ζητήματα, από τον Chief minister και υπουργούς εκλεγόμενους σε τοπικό επίπεδο. Οι ανώτεροι ευθύνονται έναντι του νομοθετικού σώματος (House of Assembly) που εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια. Το νομοθετικό σώμα έχει την εξουσία να ψηφίζει νόμους σχετικούς με συγκεκριμένα ζητήματα τοπικού ενδιαφέροντος. Ο Κυβερνήτης έχει, ωστόσο, την εξουσία να αρνηθεί να επικυρώσει έναν νόμο. Το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και η Βασίλισσα στο πλαίσιο του ιδιαιτέρου της συμβουλίου («Queen in Council») έχουν, επίσης, την εξουσία να θεσπίζουν νόμους με ισχύ στο Γιβραλτάρ. Το Γιβραλτάρ έχει ίδια δικαιοδοτικά όργανα. Εντούτοις, υπάρχει δυνατότητα προσφυγής κατά των αποφάσεων του ανώτατου δικαστηρίου του Γιβραλτάρ ενώπιον της Judicial Committee του Ιδιαιτέρου Συμβουλίου του Στέμματος (Judicial Committee of the Privy Council). Κατά το κοινοτικό δίκαιο, το Γιβραλτάρ αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος για τις εξωτερικές σχέσεις του οποίου υπεύθυνο είναι ένα κράτος μέλος κατά την έννοια του άρθρου [355, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ] και στο οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ. Η πράξη περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών (JO 1972, L 73, σ. 14) προβλέπει ωστόσο ότι ορισμένα τμήματα της Συνθήκης ΕΚ δεν τυγχάνουν εφαρμογής στο Γιβραλτάρ» ( 14 ).
134.

Με βάση τα προεκτεθέντα, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής: 1) Απορρίπτει ως απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως στην υπόθεση C‑377/15 P. 2) Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Απριλίου 2015, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (T‑558/12 και T‑559/12, EU:T:2015:237). 3) Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 91/2009, καθόσον αφορά τις Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd. 4) Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd στην υπόθεση C-376/15 P καθώς και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. 5) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα που αφορούν την υπόθεση C-376/15 P. 6) Οι Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd φέρουν τα δικαστικά έξοδα της υποθέσεως C‑377/15 P.
1.

Mε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η Yoshida Metal Industry Co. Ltd (στο εξής: Yoshida) ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Μαΐου 2015, Yoshida Metal Industry κατά EUIPO ( 2 ), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές της με αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) σχετικά με διαδικασίες κηρύξεως ακυρότητας σημάτων μεταξύ, αφενός, των Pi-Design AG, Bodum France και Bodum Logistics A/S (στο εξής, από κοινού: Pi-Design κ.λπ.) και, αφετέρου, της Yoshida ( 3 ).
97

Οι αποφάσεις αυτές τις οποίες μνημονεύει το Συμβούλιο είναι αφενός μεν μία απόφαση του Secretary of State for the Home Department (Υπουργός Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου) της 29ης Μαρτίου 2001, αφετέρου δε αποφάσεις της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών, που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 219 του US Immigration and Nationality Act (νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών περί μεταναστεύσεως και ιθαγένειας, στο εξής: INA) και του εκτελεστικού διατάγματος 13224.
77.

Συναφώς, επισημαίνω ότι, με τις αποφάσεις Simon, Evers & Co. και APEX, το Δικαστήριο προέκρινε αυτή την ερμηνεία του άρθρου 18, παράγραφοι 1 και 6, σε σχέση με την ύπαρξη καταστρατηγήσεως γενικά ( 53 ). Εξάλλου, με την απόφαση Simon, Evers & Co., το Δικαστήριο εφάρμοσε την ερμηνεία αυτή in concreto στα συστατικά στοιχεία καταστρατηγήσεως, και συγκεκριμένα στο δεύτερο από αυτά ( 54 ). Αντιθέτως, ουδέποτε την εφάρμοσε στις διαπιστώσεις σχετικά με μεμονωμένη επιχείρηση.
5.

Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, στην υπόθεση της κύριας δίκης, μεταξύ της 1ης Οκτωβρίου 2007 και της 31ης Μαρτίου 2010, η Oxycure εφάρμοσε στην εκμίσθωση και πώληση συμπυκνωτών οξυγόνου και εξαρτημάτων τους μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 6 %, τον οποίο το Βασίλειο του Βελγίου έχει αποφασίσει να επιβάλλει όσον αφορά την παράδοση και/ή την εκμίσθωση ορισμένων ειδών ιατρικού εξοπλισμού, ιατρικών προϊόντων ή συσκευών, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 98, παράγραφος 2, και του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας περί ΦΠΑ. Ωστόσο, κατά τις βελγικές φορολογικές αρχές, οι πράξεις της Oxycure έπρεπε να είχαν υπαχθεί στον κανονικό συντελεστή του 21 %, σύμφωνα με το arrêté royal no 20, du 20 juillet 1970, fixant les taux de la taxe sur la valeur ajoutée et déterminant la répartition des biens et des services selon ces taux (βασιλικό διάταγμα 20, της 20ής Ιουλίου 1970, περί καθορισμού των συντελεστών του φόρου προστιθέμενης αξίας και περί κατανομής των αγαθών και των υπηρεσιών αναλόγως των συντελεστών αυτών) ( 5 ). Κατά συνέπεια, οι βελγικές φορολογικές αρχές απηύθυναν στην Oxycure ατομική ειδοποίηση οφειλής ζητώντας την καταβολή ΦΠΑ ύψους περίπου 1300000 ευρώ καθώς και προστίμου που αντιστοιχούσε στο 10 % του αξιωθέντος ποσού του φόρου.
78.

Πρέπει να τονισθεί ότι, στις σκέψεις 95 και 96 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, βάσει του εγγράφου που απέστειλε η Emirate National Bank of Dubai στην αναιρεσείουσα, πληροφορώντας την για το κλείσιμο των τραπεζικών λογαριασμών της, ότι το κλείσιμο αυτό αποτελούσε συνέπεια της πρόσφατης επιβολής των περιοριστικών μέτρων κατά της νυν αναιρεσείουσας. Εντούτοις, στη συνέχεια του σκεπτικού της αποφάσεως αυτής, το Γενικό Δικαστήριο τόνισε, ως προς το υποστατό και την έκταση της προβαλλόμενης ζημίας, πρώτον, ότι η Emirate National Bank of Dubai δεν δέσμευσε τα κεφάλαια που υπήρχαν στους εν λόγω λογαριασμούς, αλλά τα επέστρεψε στην νυν αναιρεσείουσα (σκέψη 97 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως), δεύτερον, ότι η νυν αναιρεσείουσα δεν επικαλέσθηκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι δεν είναι σε θέση να λάβει από άλλη τράπεζα τις ίδιες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες με εκείνες που της παρέχονταν προηγουμένως από την Emirate National Bank of Dubai (σκέψη 98 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως), τρίτον, ότι η νυν αναιρεσείουσα δεν προσκόμισε συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία να αποδεικνύουν ότι το κλείσιμο των λογαριασμών της ή η διακοπή των πληρωμών της επηρέασαν τις σχέσεις της με τους εμπορικούς της εταίρους ή με άλλα πρόσωπα ή οντότητες (σκέψη 99 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως), και, τέταρτον, ότι η νυν αναιρεσείουσα δεν προσκόμισε στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν το ύψος της ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη (σκέψη 100 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
6.

Κατά το άρθρο 1 της οδηγίας 68/151, τα μέτρα συντονισμού που καθορίζονται από την οδηγία αυτή αφορούν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών που ισχύουν για τις παρατιθέμενες μορφές εταιριών, ήτοι, για την Ιταλική Δημοκρατία, «[τη] società per azioni [ανώνυμη εταιρία], [τη] società in accomandita per azioni [ετερόρρυθμο μετοχική εταιρία], [και τη] società a responsabilità limitata [εταιρία περιορισμένη ευθύνης]».
4.

Έτσι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 4, παράγραφος 1, της European Communities (Eligibility for Protection) Regulations 2006 [κανονιστικής αποφάσεως του 2006 περί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (προϋποθέσεις για την παροχή προστασίας)] ( 9 ), το έγγραφο με το οποίο ο Υπουργός κοινοποιεί, κατόπιν απορρίψεως της αιτήσεως ασύλου του ενδιαφερομένου, την πρόθεσή του να εκδώσει απόφαση περί επαναπροωθήσεως στα σύνορα ( 10 ) πρέπει να συνοδεύεται με ανακοίνωση προς τον ενδιαφερόμενο ότι μπορεί να ζητήσει, εντός προθεσμίας δεκαπέντε εργάσιμων ημερών από της κοινοποιήσεως αυτής, υπαγωγή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας καθώς και άδεια προσωρινής παραμονής («application for leave to remain»).