ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 151/10

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England και Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Φεβρουαρίου 2014 — Union of Shop, Distributive και Allied Workers (USDAW), B. Wilson κατά WW Realisation 1 Ltd (in liquidation), Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation και Skills

(Υπόθεση C-80/14)

2014/C 151/13

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England και Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες: Union of Shop, Distributive και Allied Workers (USDAW), B. Wilson

Εναγόμενοι: WW Realisation 1 Ltd (in liquidation), Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation και Skills

Προδικαστικά ερωτήματα

1) α) Αναφέρεται η φράση «τουλάχιστον σε 20» στο άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση ii της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (1) (στο εξής: οδηγία), στον αριθμό των απολύσεων σε όλες τις επιχειρήσεις του εργοδότη, στις οποίες πραγματοποιούνται απολύσεις σε διάστημα 90 ημερών, ή αναφέρεται στον αριθμό τον απολύσεων σε κάθε μεμονωμένη επιχείρηση; β) Εάν το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση ii, αναφέρεται στον αριθμό των απολύσεων σε κάθε επιχείρηση χωριστά, ποια η σημασία του όρου «επιχείρηση»; Ειδικότερα, καλύπτει ο όρος «επιχείρηση» το σύνολο της οικείας επιχειρηματικής δραστηριότητας της λιανικής πωλήσεως, η οποία νοείται ως ενιαία οικονομική και επιχειρηματική μονάδα, ή το μέρος αυτής στο οποίο σχεδιάζονται απολύσεις, ή καλύπτει μόνο την επιχειρηματική μονάδα στην οποία είναι τοποθετημένος ο εργαζόμενος για να ασκεί τα καθήκοντά του, όπως είναι ένα μεμονωμένο κατάστημα;

2) Εάν εργαζόμενος προβάλει αξίωση καταβολής αποζημιώσεως προστασίας κατά ιδιώτη εργοδότη, μπορεί το κράτος μέλος να επικαλεστεί ότι δεν απορρέουν από την οδηγία δικαιώματα που μπορούν να προβληθούν απευθείας έναντι του εργοδότη, σε περίπτωση που: (i) ο ιδιώτης εργοδότης θα ήταν υποχρεωμένος, εφόσον το κράτος μέλος έχει εφαρμόσει ορθά την οδηγία, να καταβάλει αποζημίωση προστασίας στον εργαζόμενο, λόγω μη τηρήσεως της επιβαλλόμενης από την οδηγία υποχρεώσεως διαβουλεύσεως; (ii) ο εργοδότης δεν καταβάλει, λόγω αφερεγγυότητας, την αποζημίωση προστασίας που έχει επιδικαστεί στον εργαζόμενο και υποβληθεί σχετικό αίτημα στο κράτος μέλος, οπότε το κράτος μέλος θα ήταν υποχρεωμένο, βάσει της εθνικής νομοθεσίας με την οποία εφαρμόζεται η οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (2), να καταβάλει την εν λόγω αποζημίωση στον εργαζόμενο, με την επιφύλαξη των περιορισμών που απορρέουν από το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής όσον αφορά τον οργανισμό εγγύησης του συγκεκριμένου κράτους μέλους;

(1) ΕΕ L 225, σ. 16.

(2) EE L 283, σ. 36.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 142/28

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 6 Μαρτίου 2014 — FCD — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution, FMB — Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison κατά Ministre de l’écologie, du développement durable et de l’énergie

(Υπόθεση C-106/14)

2014/C 142/35

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: FCD — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution, FMB — Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison

Καθού: Ministre de l’écologie, du développement durable et de l’énergie

Προδικαστικό ερώτημα

Όταν ένα «προϊόν» κατά τον κανονισμό 1907/2006 (Reach) (1) συντίθεται από πλείονα επιμέρους στοιχεία τα οποία επίσης ανταποκρίνονται καθαυτά στον ορισμό του «προϊόντος» κατά τον κανονισμό, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 33 του εν λόγω κανονισμού ισχύουν μόνον έναντι του σύνθετου προϊόντος ή έναντι καθενός από τα επιμέρους στοιχεία που ανταποκρίνονται στον ορισμό του «προϊόντος»;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/EΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).
2)

Όσον αφορά την ασυμβατότητα του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, in fine, του κανονισμού 73/2009, καθώς και των πράξεων του δικαίου της Ένωσης που εκδόθηκαν βάσει των εν λόγω άρθρων, με την πράξη προσχωρήσεως και τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης: α) Αντιβαίνουν το άρθρο 10, παράγραφος 1, in fine, του κανονισμού 73/2009 («[…] λαμβανομένων υπόψη των τυχόν μειώσεων που εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1») και το άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, in fine («[…] λαμβανομένης υπόψη, από το 2012 και μετά, της εφαρμογής του άρθρου 7 σε συνδυασμό με το άρθρο 10»), καθώς επίσης το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV 2 της Επιτροπής και η εκτελεστική απόφαση C(2012) 4391 τελικό της Επιτροπής, που εκδόθηκαν βάσει των εν λόγω άρθρων, προς την πράξη προσχωρήσεως, η οποία δεν περιέχει καμία διάταξη για τη διαφοροποίηση των άμεσων ενισχύσεων και τη μείωση των συμπληρωματικών άμεσων ενισχύσεων στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ και/ή για το έτος κατά το οποίο τεκμαίρεται εξίσωση των άμεσων ενισχύσεων στα νέα και στα παλαιά κράτη μέλη της ΕΕ; β) Αντιβαίνουν το άρθρο 10, παράγραφος 1, και το άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009, καθώς επίσης το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV 2 της Επιτροπής και η εκτελεστική απόφαση C(2012) 4391 τελικό της Επιτροπής, καθόσον, σύμφωνα με το περιεχόμενο και τους στόχους τους, η διαφοροποίηση των άμεσων ενισχύσεων και η μείωση των συμπληρωματικών εθνικών άμεσων ενισχύσεων εφαρμόζονται για το 2012 στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, τα οποία λαμβάνουν σημαντικά μικρότερη στήριξη από ό,τι τα παλαιά κράτη μέλη της ΕΕ, προς τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του θεμιτού ανταγωνισμού και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, καθώς και προς τους στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής, οι οποίοι διατυπώνονται στο άρθρο 30 ΣΛΕΕ, και ειδικότερα προς τον στόχο της αυξήσεως της γεωργικής παραγωγικότητας; γ) Αντίκειται η τροποποίηση του άρθρου 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009 («[…] λαμβανομένης υπόψη, από το 2012 και μετά, της εφαρμογής του άρθρου 7 σε συνδυασμό με το άρθρο 10»), η οποία έγινε με τη δημοσίευση διορθωτικού (ΕΕ 2010 L 43, σ. 7) (με την οποία τροποποίηση εισήχθη αλλαγή μη τεχνικής φύσεως και τροποποιήθηκε ουσιωδώς το περιεχόμενο της διατάξεως. καθώς ορίστηκε ότι τεκμαίρεται για το 2012 εξίσωση των άμεσων ενισχύσεων στα νέα και στα παλαιά κράτη μέλη της ΕΕ), προς τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοικήσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων; δ) Έχει η λέξη «dydis» [«επίπεδο»] που χρησιμοποιείται στο άρθρο 1γ όπως αυτό παρατίθεται στο σημείο 27, στοιχείο β', του κεφαλαίου 6.Α («Γεωργία») του παραρτήματος II της πράξεως προσχωρήσεως την ίδια έννοια με τη λέξη «lygis» [«επίπεδο»] στο άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 102/19

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 27 Ιανουαρίου 2014 — Direction générale des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon κατά Utopia SARL, υπό την εμπορική επωνυμία Marshall Bioresources

(Υπόθεση C-40/14)

2014/C 102/27

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Direction générale des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon

Αναιρεσίβλητη: Utopia SARL, υπό την εμπορική επωνυμία Marshall Bioresources

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Μπορεί να χορηγείται σε εισαγωγέα ζώων ειδικά προετοιμασμένων για εργαστηριακή χρήση η τελωνειακή ατέλεια που προβλέπεται για το συγκεκριμένο είδος εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 60 του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83, της 28ης Μαρτίου 1983 (1), για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών, όταν δεν είναι μεν ο ίδιος δημόσιο ή κοινωφελές ίδρυμα ή εξουσιοδοτημένο ιδιωτικό ίδρυμα που έχει ως κύρια δραστηριότητα την εκπαίδευση ή την επιστημονική έρευνα, έχει όμως ως πελάτες ιδρύματα που πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές;

2) Έχει ο γενικός κανόνας 5, στοιχείο β', των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας την έννοια ότι οι κλωβοί που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ζώντων ζώων που προορίζονται για εργαστηριακή έρευνα ανήκουν στην κατηγορία των συσκευασιών κατά την έννοια του εν λόγω κανόνα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πρέπει οι όροι «κατάλληλες να χρησιμοποιούνται κατά επαναλαμβανόμενο τρόπο», που έχουν εφαρμογή στις συσκευασίες αυτές, να εκτιμώνται γενικώς ή μόνον σε σχέση με τυχόν επαναχρησιμοποίηση στο έδαφος της Ένωσης;

(1) EE L 105, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 85/17

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 20 Ιανουαρίου 2014 — Beaudout Père et Fils SARL κατά Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Confédération nationale de la boulangerie et boulangerie-pâtisserie française, Fédération Générale Agroalimentaire — CFDT κ.λπ.

(Υπόθεση C-26/14)

2014/C 85/31

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Beaudout Père et Fils SARL

Καθών: Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Confédération nationale de la boulangerie et boulangerie-pâtisserie française, Fédération Générale Agroalimentaire — CFDT κ.λπ.

Προδικαστικό ερώτημα

Αποτελεί η τήρηση της υποχρέωσης διαφάνειας που απορρέει από το άρθρο 56 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεωτική προϋπόθεση της επέκτασης, από ένα κράτος μέλος, στο σύνολο των επιχειρήσεων ενός κλάδου, μιας συλλογικής συμφωνίας που αναθέτει σε έναν μοναδικό φορέα, επιλεγμένο από τους κοινωνικούς εταίρους, τη διαχείριση ενός καθεστώτος υποχρεωτικής συμπληρωματικής πρόνοιας θεσμοθετημένης επ’ ωφελεία των μισθωτών;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 52/31

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho da Covilhã (Πορτογαλία) στις 23 Δεκεμβρίου 2013 — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, κ.λπ. κατά Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

(Υπόθεση C-683/13)

2014/C 52/57

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal do Trabalho da Covilhã

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, Domingos Sequeira de Almeida, Luis Mesquita Soares Moutinho, Rui Teixeira Soares de Almeida, André de Carvalho e Sousa

Καθής: Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

Προδικαστικά ερωτήματα

α) Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ (1) την έννοια ότι η καταγραφή του χρόνου εργασίας, ήτοι η ένδειξη, για κάθε εργαζόμενο, της ώρας ενάρξεως και της ώρας λήξεως της εργασίας, καθώς και των διακοπών ή διαλειμμάτων, που δεν συμπεριλαμβάνονται στον χρόνο εργασίας, εμπίπτει στην έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα»;

β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, υποχρεώνει η διάταξη του άρθρου 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46/ΕΚ, το Πορτογαλικό κράτος να προβλέπει τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για την προστασία από τυχαία ή παράνομη καταστροφή, τυχαία απώλεια, αλλοίωση, απαγορευμένη διάδοση ή πρόσβαση, ιδίως εάν η επεξεργασία περιλαμβάνει και διαβίβαση των δεδομένων μέσω δικτύου;

γ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, αν το κράτος μέλος δεν θεσπίζει κανένα μέτρο για να συμμορφωθεί με το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46/ΕΚ, ο δε υπεύθυνος για την επεξεργασία των εν λόγω προσωπικών δεδομένων εργοδότης καθιερώνει σύστημα περιορισμένης πρόσβασης σ’ αυτά, το οποίο δεν παρέχει στην αρμόδια για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας εθνική αρχή αυτόματη πρόσβαση σ’ αυτά τα δεδομένα, έχει η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης την έννοια ότι το κράτος μέλος δεν δύναται να επιβάλει στον εν λόγω εργοδότη κυρώσεις για τη συμπεριφορά του αυτή;

δ) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, αν δεν έχει αποδειχθεί ή προβληθεί ο ισχυρισμός ότι οι προερχόμενες από το δελτίο πληροφορίες δεν αλλοιώθηκαν, εν προκειμένω, είναι ανάλογη η απαίτηση για άμεση διαθεσιμότητα του δελτίου, η οποία καθιστά δυνατή σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη της σχέσεως εργασίας τη γενική πρόσβαση στα δεδομένα;

(1) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 9/19

Αίτηση προδικαστικής απόφασης την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Οκτωβρίου 2013 — Merck Canada Inc. και Merck Sharp & Dohme Ltd κατά Sigma Pharmaceuticals PLC

(Υπόθεση C-539/13)

2014/C 9/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες: Merck Canada Inc. και Merck Sharp & Dohme Ltd

Εναγόμενη: Sigma Pharmaceuticals PLC

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Μπορεί ο κάτοχος διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας ή ο δικαιούχος προστασίας λόγω του διπλώματος ή του πιστοποιητικού αυτού να ασκεί τα δικαιώματα που του απονέμονται με το πρώτο εδάφιο του ειδικού μηχανισμού μόνο αν έχει προηγουμένως αποδείξει την πρόθεσή του να προβεί στην άσκηση αυτή;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο ερώτημα 1: α) Πώς πρέπει να αποδεικνύεται η πρόθεση αυτή; β) Απαγορεύεται στον κάτοχο ή τον δικαιούχο προστασίας αυτό να ασκεί τα δικαιώματά του σε σχέση με τις πράξεις εισαγωγής ή εμπορίας του φαρμακευτικού προϊόντος σε ένα κράτος μέλος οι οποίες πραγματοποιήθηκαν πριν αποδειχθεί η πρόθεσή του να προβεί στην άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων;

3) Ποιος έχει την υποχρέωση, κατά το δεύτερο εδάφιο του ειδικού μηχανισμού, να προβεί στην προηγούμενη κοινοποίηση προς τον κάτοχο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας ή προς τον δικαιούχο προστασίας λόγω του διπλώματος ή του πιστοποιητικού αυτού; Πιο συγκεκριμένα: α) Πρέπει η κοινοποίηση αυτή να γίνεται από το πρόσωπο που προτίθεται να εισαγάγει ή να εμπορευθεί το φαρμακευτικό προϊόν; ή β) Όταν υποβάλλεται, σύμφωνα με το εθνικό διοικητικό δίκαιο, αίτηση διοικητικής έγκρισης από άλλο πρόσωπο και όχι το πρόσωπο που προτίθεται να εισαγάγει το προϊόν, μπορεί η προηγούμενη αυτή κοινοποίηση που έχει πραγματοποιηθεί από τον αιτούντα τη διοικητική έγκριση να είναι έγκυρη, αν το άλλο αυτό πρόσωπο δεν προτίθεται μεν το ίδιο να εισαγάγει ή να εμπορευθεί το φαρμακευτικό προϊόν, αλλά η σκοπούμενη εισαγωγή και εμπορία θα πραγματοποιηθούν βάσει της διοικητικής έγκρισης που χορηγείται στο πρόσωπο που την ζήτησε; και i) Έχει σημασία για την απάντηση, αν η εν λόγω κοινοποίηση προσδιορίζει το πρόσωπο που θα εισαγάγει ή θα εμπορευθεί το φαρμακευτικό προϊόν; ii) Έχει σημασία για την απάντηση, αν στην εν λόγω κοινοποίηση και στην υποβολή της αίτησης για τη διοικητική έγκριση προβαίνει ένα νομικό πρόσωπο που ανήκει σε όμιλο εταιριών οι οποίες συναποτελούν ενιαία οικονομική μονάδα, ενώ οι πράξεις εισαγωγής και εμπορίας πρόκειται να πραγματοποιηθούν από άλλο νομικό πρόσωπο του εν λόγω ομίλου, βάσει άδειας που του έχει χορηγήσει το πρώτο νομικό πρόσωπο, αλλά η κοινοποίηση δεν προσδιορίζει το πρόσωπο που θα εισαγάγει ή θα εμπορευθεί το φαρμακευτικό προϊόν;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 367/24

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 — The Queen on the application of Eventech Ltd κατά The Parking Adjudicator

(Υπόθεση C-518/13)

2013/C 367/43

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: The Queen on the application of Eventech Ltd

Εφεσίβλητος: The Parking Adjudicator

Ενδιαφερόμενα μέρη: London Borough of Camden, Transport for London

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Τίθεται, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υπόθεσης, ζήτημα χρήσης «κρατικών πόρων» κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που επιτρέπεται στα Black Cabs, αλλά όχι στα minicabs, η πρόσβαση σε ειδική λωρίδα κυκλοφορίας των λεωφορείων επί δημοσίας οδού, κατά τις ώρες ισχύος του λεωφορειόδρομου;

2) α) Στο πλαίσιο της εκτίμησης του ζητήματος αν είναι επιλεκτικό κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ το μέτρο που προβλέπει ότι μόνον τα Black Cabs, και όχι τα minicabs, έχουν πρόσβαση σε ειδική λωρίδα κυκλοφορίας των λεωφορείων επί δημοσίας οδού, κατά τις ώρες ισχύος του λεωφορειόδρομου, ποιος είναι ο κρίσιμος σκοπός υπό το πρίσμα του οποίου πρέπει να εξεταστεί αν τα Black Cabs και τα minicabs τελούν σε συγκρίσιμη νομική και πραγματική κατάσταση; β) Εφόσον αποδειχθεί ότι ο κρίσιμος σκοπός, στο πλαίσιο του ερωτήματος 2(α), είναι, τουλάχιστον εν μέρει, να εξασφαλιστεί η δημιουργία ασφαλούς και αποτελεσματικού συστήματος μεταφορών και ότι υπάρχουν πράγματι λόγοι σχετικοί με την ασφάλεια και/ή την αποτελεσματικότητα του οικείου συστήματος, οι οποίοι δικαιολογούν την επιλογή να επιτρέπεται μόνο στα Black Cabs να κυκλοφορούν στους λεωφορειόδρομους, καθόσον δεν συντρέχουν οι ίδιοι λόγοι στην περίπτωση των minicabs, μπορεί να γίνει δεκτό ότι το επίμαχο μέτρο δεν είναι επιλεκτικό κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ; γ) Πρέπει, για την απάντηση που θα δοθεί στο ερώτημα 2(β), να εξεταστεί αν το κράτος μέλος το οποίο επικαλείται τους ως άνω δικαιολογητικούς λόγους έχει αποδείξει, επιπλέον, ότι η ευνοϊκή μεταχείριση των Black Cabs σε σχέση με τα minicabs είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας και δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 344/43

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 19 Αυγούστου 2013 — Andreas Grund, ως σύνδικος πτώχευσης της SR-Tronic GmbH κ.λπ. κατά Nintendo Co. Ltd und Nintendo of America Inc.

(Υπόθεση C-458/13)

2013/C 344/74

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγόμενοι και αναιρεσείοντες: Andreas Grund, ως σύνδικος πτώχευσης της SR-Tronic GmbH, Jürgen Reiser, Dirk Seidler

Ενάγουσες και αναιρεσίβλητες: Nintendo Co. Ltd, Nintendo of America Inc.

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1) η εφαρμογή διατάξεως με την οποία έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ [εν προκειμένω της διατάξεως του άρθρου 95a, παράγραφος 3, του UrhG (γερμανικού ομοσπονδιακού νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων)], όταν το επίμαχο τεχνολογικό μέτρο προστατεύει όχι μόνο έργα ή λοιπά προστατευόμενα αντικείμενα, αλλά συγχρόνως και προγράμματα ηλεκτρονικού υπολογιστή;

(1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 325/12

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) στις 31 Ιουλίου 2013 — Vietnam Airlines Co. Ltd κατά Brigitta Voss, Klaus-Jürgen Voss

(Υπόθεση C-431/13)

2013/C 325/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Frankfurt am Main

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγόμενη και εφεσείουσα: Vietnam Airlines Co. Ltd

Ενάγοντες και εφεσίβλητοι: Brigitta Voss, Klaus-Jürgen Voss

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Δικαιούται ο επιβάτης πλήρη αποζημίωση εξαιτίας μεγάλης καθυστερήσεως, κατά το άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 (1), ακόμα και στην περίπτωση στην οποία ένας μη συγκαταλεγόμενος μεταξύ των επιβατών τρίτος κατέβαλε προηγουμένως αποζημίωση στον επιβάτη λόγω της καθυστερήσεως, ή πρέπει να εκπίπτει μια τέτοια αποζημίωση;

2) Ισχύουν τα ανωτέρω μόνον ως προς τις αξιώσεις για αποζημίωση κατά την έννοια του γερμανικής εθνικής νομοθεσίας ή επίσης και ως προς τις αξιώσεις για μείωση του αντιτίμου του ταξιδιού;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 274/14

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 16 Ιουλίου 2013 — R κατόπιν αίτησης της ClientEarth κατά Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

(Υπόθεση C-404/13)

2013/C 274/25

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: ClientEarth

Αναιρεσίβλητο: Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε περίπτωση που, βάσει της οδηγίας 2008/50/ΕΚ (1) για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα (στο εξής: Οδηγία), σε συγκεκριμένη ζώνη ή οικισμό δεν επιτεύχθηκε συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές για το διοξείδιο του αζώτου μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2010, ημερομηνία η οποία ορίζεται ως προθεσμία στο παράρτημα XI της Οδηγίας, υποχρεούται το οικείο κράτος μέλος, δυνάμει της Οδηγίας και/ή του άρθρου 4 ΣΕΕ, να ζητήσει παράταση της προθεσμίας σύμφωνα με το άρθρο 22 της Οδηγίας;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, είναι δυνατό να απαλλαγεί κράτος μέλος από την υποχρέωση αυτή και, αν ναι, υπό ποιες περιστάσεις;

3) Επηρεάζονται από το άρθρο 23 της Οδηγίας (ιδίως δε από τη δεύτερη παράγραφό του), οι υποχρεώσεις κράτους μέλους που δεν έχει τηρήσει το άρθρο 13 και, αν ναι, σε ποιον βαθμό;

4) Σε περίπτωση μη τήρησης του άρθρου 13 ή του άρθρου 22, οφείλουν τα εθνικά δικαστήρια να λάβουν μέτρα για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς το άρθρο 30 της Οδηγίας και/ή προς τα άρθρα 4 ΣΕΕ και 19 ΣΕΕ και, αν ναι, ποια είναι αυτά;

(1) Οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (EE L 152, σ. 1).