ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 6ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1992. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΜΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-75/91.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-00549



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Περίληψη

++++

Η άμεση και ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου απαιτεί να αρχίσει η εκτέλεση της αποφάσεως με την οποία αναγνωρίστηκε η παράβαση κράτους μέλους αμέσως και να λήξει εντός των συντομοτέρων δυνατών προθεσμιών.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-75/91,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον T. van Rijn, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενου από τους J. W. de Zwaan και T. Heukels, αναπληρωτές νομικούς συμβούλους του Υπουργείου Εξωτερικών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία των Κάτω Χωρών, 5, rue C. M. Spoo,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Οκτωβρίου 1987 επί της υποθέσεως 236/85, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, R. Joliet, F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, προέδρους τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη, G. C. Rodriguez Iglesias και M. Diez de Velasco, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro

γραμματέας: J. A. Pompe, βοηθός γραμματέας,

έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,

αφού άκουσε τις αγορεύσεις των διαδίκων κατά τη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου 1992,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ίδιας ημέρας,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Φεβρουαρίου 1991, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ, επειδή δεν έχει λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 13ης Οκτωβρίου 1987 επί της αποφάσεως 236/85, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών (Συλλογή 1987, σ. 3989).

2 Με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, επειδή δεν θέσπισε εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές

και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 79/409/ΕΟΚ.

3 Δεδομένου ότι δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στο ολλανδικό δίκαιο μετά την ανωτέρω απόφαση, η Επιτροπή προέβη, με έγγραφο της 24ης Απριλίου 1989, σε όχληση της Ολλανδικής Κυβερνήσεως, από την οποία ζήτησε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Η Επιτροπή, αφού έκρινε ότι οι απαντήσεις της Κυβερνήσεως αυτής ήσαν ανεπαρκείς, της απηύθυνε στις 27 Φεβρουαρίου 1990 αιτιολογημένη γνώμη.

4 Με έγγραφο της 2ας Μαΐου 1990, με το οποίο απάντησε στην αιτιολογημένη αυτή γνώμη, η Ολλανδική Κυβέρνηση ανέφερε ότι δύο σχέδια νόμου για την τροποποίηση του Jachtwet (νόμου περί θήρας) και του Vogelwet (νόμου περί πτηνών) επρόκειτο να διαβιβαστούν στο Κοινοβούλιο το συντομότερο δυνατόν. Η Επιτροπή, αφού δεν της γνωστοποιήθηκε κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναγάγει ότι τα ανωτέρω σχέδια νόμου είχαν κατατεθεί στο Κοινοβούλιο, άσκησε την παρούσα προσφυγή.

5 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικότερα το ιστορικό της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

6 Η Ολλανδική Κυβέρνηση ομολογεί ότι δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί τα μέτρα εκτελέσεως της ανωτέρω αποφάσεως του Δικαστηρίου και προσπαθεί να δικαιολογήσει το γεγονός αυτό επικαλούμενη τους αναγκαστικού δικαίου κανόνες που ισχύουν για την εθνική νομοθετική διαδικασία και έχουν επιπτώσεις επί των προθεσμιών τροποποιήσεως των ανωτέρω νόμων.

7 Πρέπει να υπομνηστεί ότι, μολονότι το άρθρο 171 της Συνθήκης δεν ορίζει την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να εκτελεστεί απόφαση του Δικαστηρίου, το συμφέρον που συνδέεται με την άμεση και ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου απαιτεί η εκτέλεση αυτή να αρχίσει αμέσως και να λήξει εντός των συντομοτέρων δυνατών προθεσμιών (βλ., τελευταία, απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 1992, C-328/90, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλογή 1992, σ. Ι-425, σκέψη 6).

8 Κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 13ης Οκτωβρίου 1987, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 13ης

Οκτωβρίου 1987, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.