ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 116/19

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 25 Μαρτίου 2008 — Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform

(Υπόθεση C-127/08)

(2008/C 116/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland (Ιρλανδία).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska

Καθού: Minister for Justice, Equality and Law Reform

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Επιτρέπει η οδηγία 2004/38/ΕΚ (1) σε ένα κράτος μέλος να θέτει ως γενική προϋπόθεση της υπαγωγής μη κοινοτικού υπηκόου, ο οποίος είναι σύζυγος πολίτη της Ένωσης, στις διατάξεις οδηγίας 2004/38/ΕΚ τη νόμιμη διαμονή του σε άλλο κράτος μέλος πριν την έλευσή του στο κράτος μέλος υποδοχής;

2) Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ ο μη κοινοτικός υπήκοος ο οποίος: i) είναι σύζυγος πολίτη της Ένωσης που διαμένει στο κράτος μέλος υποδοχής και πληροί κάποια από τις προϋποθέσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' ή γ', και ii) εν συνεχεία διαμένει στο κράτος μέλος υποδοχής μαζί με τον σύζυγό του, ανεξαρτήτως του πού έλαβε χώρα ο γάμος τους ή του πώς ο μη κοινοτικός υπήκοος εισήλθε στο κράτος μέλος υποδοχής;

3) Αν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ ο μη έχων τη ιδιότητα κοινοτικού υπηκόου σύζυγος πολίτη της Ένωσης, ο οποίος: i) είναι σύζυγος πολίτη της Ένωσης που διαμένει στο κράτος μέλος υποδοχής και πληροί κάποια από τις προϋποθέσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' ή γ', και ii) διαμένει στο κράτος μέλος υποδοχής μαζί με τον εν λόγω πολίτης της Ένωσης του οποίου είναι σύζυγος, iii) εισήλθε στο κράτος μέλος υποδοχής χωριστά από τον πολίτη της Ένωσης και iv) εν συνεχεία σύναψε γάμο με τον πολίτη της Ένωσης στο κράτος μέλος υποδοχής;

(1) ΕΕ L 158, σ. 77.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 107/20

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 21 Φεβρουαρίου 2008 — The Queen κατόπιν αιτήσεως του Christopher Mellor κατά Secretary of State for Communities and Local Government

(Υπόθεση C-75/08)

(2008/C 107/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείων: Christopher Mellor

Εφεσίβλητος: Secretary of State for Communities and Local Government

Προδικαστικά ερωτήματα

1. Υποχρεούνται τα κράτη μέλη, κατά το άρθρο 4 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες 97/11/ΕΚ (2) και 2003/35/ΕΚ (3) (στο εξής: οδηγία), να θέτουν στη διάθεση του κοινού τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι δεν απαιτείται να υποβληθεί ορισμένο σχεδιαζόμενο έργο στην προβλεπόμενη στα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας εκτίμηση;

2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ανταποκρίνεται στην υποχρέωση αυτή το περιεχόμενο του εγγράφου της 4ης Δεκεμβρίου 2006 της αρμοδίας υπουργού;

3. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2, ποια είναι η έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως στο πλαίσιο αυτό;

(1) Οδηγία του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE 175, σ. 40).

(2) EE L 73, σ. 5.

(3) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2003 σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ (EE L 156, σ. 17).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 107/17

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 13 Φεβρουαρίου 2008 — Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd κατά Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform

(Υπόθεση C-58/08)

(2008/C 107/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd

Καθού: Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform

Παρεμβαίνοντες: Office of Communications, Hutchison 3G (UK) Limited

Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: GSM Association

Προδικαστικά ερωτήματα

1. Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 717/2007 (1) εν όλω ή εν μέρει λόγω του ότι το άρθρο 95 ΕΚ δεν συνιστά κατάλληλη νομική βάση;

2. Είναι το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 717/2007 (σε συνδυασμό με τα άρθρα 2, στοιχείο α', και 6, παράγραφος 3, στο μέτρο που αναφέρονται στην ευρωχρέωση και στις συναφείς υποχρεώσεις) ανίσχυρο διότι η επιβολή ανωτάτου ορίου για τα τέλη περιαγωγής λιανικής συνιστά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και/ή της επικουρικότητας;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 717/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2007, για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/21/EΚ (EE L 171, σ. 32).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 64/31

Αναίρεση που άσκησε στις 22 Ιανουαρίου 2008 η Sunplus Technology Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 15 Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-38/04, Sunplus Technology Co. Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

(Υπόθεση C-21/08 P)

(2008/C 64/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Sunplus Technology Co. Ltd (εκπρόσωποι: H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl, S. Prückner, Rechtsanwälte)

Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Sun Microsystems, Inc.

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1), καθόσον συνέκρινε επιμέρους στοιχεία των δύο σημάτων, χωρίς να εξετάσει τη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα αυτά στον καταναλωτή.

Κατά την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε ορισμένα πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία, καθόσον αποφάνθηκε ότι το εικονιστικό τμήμα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση περιλαμβάνει στυλιζαρισμένη αναπαράσταση ήλιου και όχι σύμβολο «αστεριού» και καθόσον παρέλειψε να λάβει υπόψη το γράμμα «S» κατά τη σύγκριση της συνολικής εντυπώσεως που προκαλούν τα σήματα.

Η αναιρεσείουσα διατείνεται επίσης ότι η συλλογιστική του Πρωτοδικείου ενέχει αντίφαση καθόσον, με τη σκέψη 39 της αποφάσεως, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι τα πρόσθετα στοιχεία διαφοροποιούν τα σήματα, πλην όμως παρέλειψε να λάβει υπόψη τα στοιχεία αυτά κατά τη σύγκριση των σημάτων από φωνητικής απόψεως.

Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον κατά την εξέταση του κινδύνου συγχύσεως δεν έλαβε υπόψη την οικεία κατηγορία προϊόντων και υπηρεσιών και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτά διατίθενται στο εμπόριο.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 11, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 51/36

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Queen's Bench Division) Administrative Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Δεκεμβρίου 2007 — The Queen κατόπιν αιτήσεως των S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Limited, Hercules Incorporated κατά Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

(Υπόθεση C-558/07)

(2008/C 51/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Queen's Bench Division) Administrative Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσες: S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Limited, Hercules Incorporated

Καθού: Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

Προδικαστικά ερωτήματα

1. Λαμβανομένου υπόψη ότι οι κατά τον τίτλο ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (1) προϋποθέσεις καταχωρίσεως δεν ισχύουν για τα πολυμερή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 9, του εν λόγω κανονισμού, πρέπει η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 3, αναφορά στις «μονομερείς ουσίες» να νοηθεί ως αφορώσα: α) μονομερή υπό αντιδρώσα μορφή, ήτοι μονομερή τα οποία έχουν αντιδράσει μαζί κατά τρόπον ώστε είναι αδιάσπαστα από το πολυμερές του οποίου αποτελούν μέρος· β) μονομερή υπό μη αντιδρώσα μορφή, ήτοι μονομερή τα οποία είναι υπολειμματικά ως προς τη διαδικασία πολυμερισμού και τα οποία διατηρούν τις δικές τους χημικές ιδιότητες που είναι διαφορετικές από το πολυμερές μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής· ή γ) τόσο τα υπό αντιδρώσα μορφή μονομερή όσο και τα υπό μη αντιδρώσα μορφή μονομερή;

2. Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί είτε η προαναφερθείσα απάντηση (α) είτε η προαναφερθείσα απάντηση (γ), είναι η εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 3, του ως άνω κανονισμού επί των παρασκευαστών ή των εισαγωγέων πολυμερών παράνομη για τον λόγο ότι οι προϋποθέσεις στερούνται λογικής, δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις ή είναι δυσανάλογες;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).
—

να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, α) μη έχοντας εξοπλίσει με αποχετευτικά δίκτυα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, τους οικισμούς Angra do Heroísmo, Bacia do Rio Uima (Fiães de S. Jorge), Costa de Aveiro, Covilhã, Espinho/Feira, Fátima, Ponta Delgada, Ponte de Lima, Póvoa do Varzim/Vila do Conde, Santa Cita, Vila Real de Santo António, Viana do Castelo — Cidade, Vila Real και β) μη έχοντας υποβάλει σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4 της ίδιας οδηγίας, τα αστικά λύματα των οικισμών Alto Nabão, Alverca, Bacia do Rio Uima (Fiães de S. Jorge), Carvoeiro, Costa da Caparica/Trafaria, Costa de Aveiro, Costa Oeste, Covilhã, Espinho/Feira, Fátima, Fundão/Alcaria, Lisboa, Matosinhos, Milfontes, Moledo/Âncora/Afife, Nazaré/ Famalicão, Pedrógão Grande, Ponta Delgada, Ponte de Lima, Póvoa de Varzim/Vila do Conde, Santa Cita, Vila Nova de Gaia/Douro Nordeste, Vila Real de Santo António, Viana do Castelo — Cidade, Vila Franca de Xira, Vila Real, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 και 4 της προαναφερθείσας οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων·
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 37/16

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 30 Νοεμβρίου 2007 η William Prym GmbH & Co. KG και η Prym Consumer GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-30/05, William Prym GmbH & Co. KG και Prym Consumer GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση C-534/07 P)

(2008/C 37/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: William Prym GmbH & Co. KG και Prym Consumer GmbH (εκπρόσωποι: H.-J. Niemeyer και Ch. Herrmann, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

1. να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-30/05 καθόσον οι αναιρεσείουσες επιβαρύνονται από την απόφαση,

2. να κηρύξει άκυρη την απόφαση C (2004) 4221 τελικό της Επιτροπής ΕΚ, της 26ης Οκτωβρίου 2004 (Υπόθεση COMP/F-1/38.338 — PO/Βελόνες), καθόσον αυτή αφορά τις αναιρεσείουσες, επικουρικώς, να ακυρώσει ή να μειώσει τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις αναιρεσείουσες με το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής,

3. επικουρικώς ως προς το αίτημα 2, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να αποφανθεί επ' αυτής,

4. να καταδικάσει την καθής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

— Το Πρωτοδικείο αρνείται ότι ο χωρισμός της αρχικώς ενιαίας διαδικασίας «ανθεκτικά είδη ραπτικής» στις (επί μέρους) διαδικασίες «ανθεκτικά είδη ραπτικής: βελόνες» και «ανθεκτικά είδη ραπτικής: φερμουάρ» χωρίς αναφορά των λόγων του χωρισμού αυτού προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας των αναιρεσειουσών, ειδικότερα την αξίωσή τους για νόμιμη ακρόαση.

— Αρνούμενο το Πρωτοδικείο να εξετάσει αν ο χωρισμός της διαδικασίας «ανθεκτικά είδη ραπτικής» είναι παράνομος λόγω υπάρξεως μιας μοναδικής και συνεχιζομένης παραβάσεως, παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως της αρνησιδικίας και προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα για αποτελεσματική δικαστική έννομη προστασία.

— Το Πρωτοδικείο κακώς αρνείται την ύπαρξη παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που απορρέει από το άρθρο 253 ΕΚ. Θεωρεί εσφαλμένως από νομικής απόψεως ως νομικώς επουσιώδεις τις ελλιπείς αναπτύξεις της Επιτροπής σχετικά με το μέγεθος των θεωρουμένων ως κρισίμων ουσιαστικών αγορών καθώς και αναφορικά με τις συγκεκριμένες επιπτώσεις της παραβάσεως στην αγορά.

— Το Πρωτοδικείο παρέβη τις κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαδικασία καθορισμού προστίμων. Εξακριβώνει τη βαρύτητα της παραβάσεως μόνο λαμβάνοντας υπόψη γενικώς και αορίστως την παράβαση και θεωρεί το πλέον χαμηλό βασικό ποσό που αντιστοιχεί σε μία βαθμίδα βαρύτητας ως το ελάχιστο ποσό κάτω από το οποίο δεν θα πρέπει να κατεβεί το πρόστιμο. Αρνείται επίσης, παραβιάζοντας τις αρχές του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχειρίσεως, να λάβει υπόψη την εκούσια παύση της παραβάσεως ως ελαφρυντική περίσταση.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 37/19

Αναίρεση που άσκησαν στις 8 Δεκεμβρίου 2007 η Akzo Nobel Chemicals Ltd και η Akcros Chemicals Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-253/03: Akzo Nobel Chemicals Ltd και Akcros Chemicals Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση C-550/07 P)

(2008/C 37/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Akzo Nobel Chemicals Ltd και Akcros Chemicals Ltd (εκπρόσωποι: C. Swaak, advocaat, M. Mollica και M. van der Woude, avocats.)

Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Council of the Bars and Law Societies of the European Union, Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten, Association européenne des juristes d'entreprise (AEJE), American Corporate Counsel Association (ACCA) — European Chapter, International Bar Association

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, στην υπόθεση Τ-253/03, καθόσον απέρριψε το αίτημα προστασίας του απορρήτου της επικοινωνίας με δικηγόρο της Akzo Nobel απασχολούμενο με πάγια αντιμισθία,

— να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής, της 8ης Μαΐου 2003, καθόσον αρνήθηκε την επιστροφή της αλληλογραφίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) με δικηγόρο της Akzo Nobel απασχολούμενο με πάγια αντιμισθία (μέρος των εγγράφων της κατηγορίας Β),

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου καθόσον αυτά αφορούν τους λόγους που προβάλλονται με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι, με την απόρριψη του εν λόγω αιτήματός τους, το Πρωτοδικείο παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, ακολουθώντας αυστηρά μια μεροληπτική και γραμματική ερμηνεία ορισμένων σκέψεων της αποφάσεως AM&S Europe κατά Επιτροπής (1), το Πρωτοδικείο:

1. ερμήνευσε εσφαλμένα την αρχή του νομικού επαγγελματικού απορρήτου, όπως αυτή αναλύεται με την απόφαση AM&S, παραβιάζοντας την αρχή της ισότητας (τμήμα Β),

2. επικουρικώς, αρνούμενο να ερμηνεύσει εκ νέου την αρχή του νομικού επαγγελματικού απορρήτου ενόψει των σημαντικών εξελίξεων στον τομέα αυτό, παραβίασε τις γενικές αρχές της προστασίας των δικαιωμάτων άμυνας και της ασφάλειας δικαίου (τμήμα Γ), και

3. όλως επικουρικώς, παραβίασε το άρθρο 5 ΕΚ (αρχή περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων) και την αρχή της αυτονομίας των κρατών μελών ως προς την ακολουθητέα διαδικασία (τμήμα Δ).

(1) Απόφαση της 18ης Μαΐου 1982, C-155/79 (Συλλογή 1982 ΙΙ, σ. 1575).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 22/34

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 22 Νοεμβρίου 2007 — Afton Chemical Limited κατά The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs

(Υπόθεση C-517/07)

(2008/C 22/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείουσα: Afton Chemical Limited

Εφεσίβλητοι: The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Υπόκεινται τα πρόσθετα καυσίμων, όπως τα επίδικα στην υπό κρίση υπόθεση, τα οποία δεν προορίζονται για χρήση, δεν διατίθενται προς πώληση ούτε χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κινητήρων, αλλά προστίθενται στα καύσιμα κινητήρων για σκοπούς διαφορετικούς από την παροχή ενέργειας για την κίνηση του οχήματος στο οποίο χρησιμοποιείται το καύσιμο, στον φόρο βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/81/EΚ (1);

2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, εμπίπτουν τα πρόσθετα αυτά στο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/81/EΚ;

3) Υπόκεινται τα πρόσθετα καυσίμων όπως τα επίδικα στην υπό κρίση υπόθεση, τα οποία δεν προορίζονται για χρήση, δεν διατίθενται προς πώληση ούτε χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κινητήρων, αλλά προστίθενται στα καύσιμα κινητήρων για σκοπούς διαφορετικούς από την παροχή ενέργειας για την κίνηση του οχήματος στο οποίο χρησιμοποιείται το καύσιμο, στον φόρο βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96/EΚ (2);

4) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, εξαιρούνται τα πρόσθετα αυτά από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2003/96/EΚ βάσει του πρώτου εδαφίου του άρθρου [2, παράγραφος 4], στοιχείο β', της οδηγίας αυτής;

5) Απαγορεύει το κοινοτικό δίκαιο και, ειδικότερα, το άρθρο 3 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ τον φόρο που επιβάλλει το Ηνωμένο Βασίλειο στα ανωτέρω πρόσθετα καυσίμων (3);

(1) ΕΕ L 316, σ. 12.

(2) ΕΕ L 283, σ. 51.

(3) ΕΕ L 76, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 8/9

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Session in Scotland στις 5 Νοεμβρίου 2007 — Royal Bank of Scotland Group plc κατά The Commissioners of Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-488/07)

(2008/C 8/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Session (Scotland), Εδιμβούργο

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείουσα: Royal Bank of Scotland Group plc

Εφεσίβλητοι: Commissioners of Her Majesty's Revenue and Customs.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι υποχρεωτικό, δυνάμει του άρθρου 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1), περί ΦΠΑ, να καθορίζεται η αναλογία εκπτώσεως επί ετησίας βάσεως, να εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό και να στρογγυλοποιείται σε αριθμό που δεν υπερβαίνει την ανώτερη μονάδα σε περίπτωση που: α. η αναλογία έχει καθοριστεί για συγκεκριμένο τομέα της επιχειρηματικής δραστηριότητας του υποκείμενου στον φόρο σύμφωνα με τις περιπτώσεις α' ή β' του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 5 του άρθρου 17 ή/και β. η αναλογία έχει καθοριστεί με δεδομένο ότι ο υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί τα αγαθά και τις υπηρεσίες εν όλω ή εν μέρει σύμφωνα με την περίπτωση γ' του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 5 του άρθρου 17 ή/και γ. η αναλογία έχει καθοριστεί ως προς όλα τα αγαθά και όλες τις υπηρεσίες που χρησιμοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο για όλες τις αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 17 πράξεις, σύμφωνα με την περίπτωση δ' του τρίτου εδαφίου του άρθρου αυτού;

2) Επιτρέπει το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο στα κράτη μέλη να καθιστούν υποχρεωτική τη στρογγυλοποίηση της αναλογίας του φόρου που δικαιούται να εκπέσει ο υποκείμενος στον φόρο, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 5, σε άλλον αριθμό, εκτός του αμέσως μεγαλύτερου ακέραιου;

(1) ΕΕ 1977, L 145, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 8/8

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2007 — L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie κατά Bellure NV, Malaika Investments Ltd, (trading as «Honey pot cosmetic & Perfumery Sales»), Starion International Ltd

(Υπόθεση C-487/07)

(2008/C 8/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie

Καθών: Bellure NV, Malaika Investments Ltd, trading as «Honey pot cosmetic & Perfumery Sales»), Starion International Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Οσάκις ένας έμπορος, σε διαφήμιση των αγαθών ή των υπηρεσιών του, χρησιμοποιεί καταχωρισμένο εμπορικό σήμα ανήκον σε ανταγωνιστή του με σκοπό τη σύγκριση των χαρακτηριστικών (και ειδικότερα της οσμής) των προϊόντων που εμπορεύεται με τα χαρακτηριστικά (και συγκεκριμένα την οσμή) των προϊόντων που εμπορεύεται ο ανταγωνιστής με το σήμα αυτό, σε τρόπο ώστε δεν προκαλεί σύγχυση ούτε βλάπτει τη βασική λειτουργία του σήματος ως ενδεικτική της προέλευσης, εμπίπτει η χρήση αυτή στο σημείο α' ή β' του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104;

2) Οσάκις ένας έμπορος, κατά την άσκηση της εμπορίας του, χρησιμοποιεί (ιδίως σε συγκριτικό κατάλογο) ένα φημισμένο εμπορικό σήμα προκειμένου να περιγράψει χαρακτηριστικό του δικού του προϊόντος (συγκεκριμένα την οσμή του) κατά τρόπο ώστε: (α) δεν δημιουργεί κανένα κίνδυνο συγχύσεως· και (β) δεν επηρεάζει την πώληση των προϊόντων που πωλούνται με το φημισμένο εμπορικό σήμα· και (γ) δεν βλάπτει τη βασική λειτουργία του καταχωρημένου εμπορικού σήματος ως εγγύηση προελεύσεως ούτε θίγει τη φήμη του σήματος είτε δυσφημώντας ή υποτιμώντας το είτε κατά άλλο τρόπο· και (δ) παίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση του προϊόντος του εμπόρου, εμπίπτει η περίπτωση αυτή στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' της οδηγίας 89/104;

3) Στο πλαίσιο του άρθρου 3, στοιχείο α' (ζ') της οδηγίας περί παραπλανητικής διαφήμισης (84/450), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία για τη συγκριτική διαφήμιση (97/55), ποια είναι η έννοια της φράσης «επιφέρει αθέμιτο όφελος» και, συγκεκριμένα, οσάκις ένας έμπορος συγκρίνει σε συγκριτικό κατάλογο το προϊόν του με το προϊόν πουδιατίθεται στο εμπόριο με φημισμένο εμπορικό σήμα αντλεί κατά τούτο αθέμιτο όφελος από τη φήμη του εν λόγω σήματος;

4) Στο πλαίσιο του άρθρου 3α' (η') της εν λόγω οδηγίας ποια είναι η έννοια της φράσης «παρουσιάζει ένα αγαθό ή μια υπηρεσία ως απομίμηση ή αντίγραφο» και συγκεκριμένα καλύπτει η φράση αυτή την περίπτωση που ένας έμπορος, χωρίς να προξενεί σύγχυση ή παραπλάνηση απλώς επισημαίνει αληθώς ότι το προϊόν του έχει μείζον χαρακτηριστικό (οσμή) όμοιο με το χαρακτηριστικό ενός γνωστού προϊόντος που προστατεύεται από εμπορικό σήμα;