ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 27ης Ιανουαρίου 2000. - TAT European Airlines SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Αερομεταφορές - Έγκριση ενισχύσεως πληρωτέας σε τρεις δόσεις - Προσφυγή κατά της αποφάσεως που εγκρίνει την καταßολή της τρίτης δόσεως - Έκδοση νέας αποφάσεως για την έγκριση της ενισχύσεως σε εκτέλεση ακυρωτικής δικαστικής αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης - Προϋποθέσεις. - Υπόθεση T-49/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-00051



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά αποφάσεως περί εκτελέσεως ακυρωθείσας αποφάσεως που εγκρίνει κρατική ενίσχυση - Έκδοση από την Επιτροπή νέας αποφάσεως περί εγκρίσεως της ενισχύσεως, η οποία δεν επικυρώνει την ακυρωθείσα απόφαση περί εκτελέσεως, αλλά την αντικαθιστά - Συμφέρον προς διατήρηση της προσφυγής κατά της εκτελεστικής αποφάσεως - Δεν συντρέχει

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ)]

2 Διαδικασία - Προσαρμογή των αιτημάτων κατά τη διάρκεια της δίκης - Διατυπώσεις - Απλή εκδήλωση της προθέσεως να προσβληθεί μια πράξη - Ανεπαρκής χαρακτήρας

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 44)

Περίληψη

1 Οσάκις ο κοινοτικός δικαστής ακυρώνει όλες τις διατάξεις αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία εγκρίνεται κρατική ενίσχυση, η ακύρωση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να στερεί τη νομική βάση και τον λόγο υπάρξεως από τις εκτελεστικές αποφάσεις με τις οποίες η Επιτροπή ενέκρινε την καταβολή των διαφόρων δόσεων της ενισχύσεως. Η πράξη με την οποία η Επιτροπή, ακολούθως, επιβεβαιώνει εκ νέου το συμβατό της ενισχύσεως με την κοινή αγορά και επιτρέπει για μία ακόμη φορά την καταβολή της δεύτερης και της τρίτης δόσεως της ενισχύσεως πρέπει να θεωρηθεί αυτοτελής πράξη που αντικαθιστά τις προηγούμενες εγκριτικές αποφάσεως και όχι πράξη αμιγώς επιβεβαιωτική των αποφάσεων αυτών.

Η έκδοση της νέας αυτής πράξεως, που έχει χαρακτήρα συστατικό, και επομένως χαρακτήρα ανανέωσης, όσον αφορά τις εγκρίσεις της καταβολής των δόσεων της ενισχύσεως, έχει ως αποτέλεσμα ότι χάνεται κάθε έννομο συμφέρον ως προς τη διατήρηση της προσφυγής με την οποία ζητείται η ακύρωση προηγουμένης αποφάσεως που ενέκρινε την καταβολή μιας δόσεως της ενισχύσεως.

(βλ. σκέψεις 32-36)

2 Καθώς δεν μπορεί να επέχει θέση προσφυγής, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 44 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το γεγονός και μόνον ότι εκδήλωσε την πρόθεσή της να προσβάλει μια συγκεκριμένη πράξη δεν μπορεί να εξομοιωθεί με προσαρμογή των αιτημάτων μιας εκκρεμούσας προσφυγής, ευχέρεια που προσφέρεται στον προσφεύγοντα υπό ιδιαίτερες συνθήκες και κατ' εξαίρεση.

(βλ. σκέψη 41)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Απριλίου 2000. - GAL Penisola Sorrentina κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Οικονομική και κοινωνική συνοχή - Διαρθρωτικές παρεμßάσεις - Κοινοτική πρωτοßουλία Leader II - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που δεν τα αφορούν ατομικά - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-263/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-02041



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία - Αφετηρία - Ημερομηνία επελεύσεως του γεγονότος που συνεπάγεται έναρξη της προθεσμίας - Βάρος αποδείξεως

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 5 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230, εδ. 5, ΕΚ)· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 102 § 2]

2 Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Απόφαση της Επιτροπής απευθυνόμενη σε κράτος μέλος και προβλέπουσα χορήγηση οικονομικής συνδρομής υπέρ ορισμένων σχεδίων εντασσομένων στο πρόγραμμα Leader II - Προσφυγή ομίλου τοπικής δράσεως ο οποίος υπέβαλε σχέδιο που δεν επελέγη - Απαράδεκτη

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230, εδ. 4, ΕΚ)]

Περίληψη

1 Εναπόκειται στον διάδικο ο οποίος επικαλείται την εκπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής, σε σχέση με τις προθεσμίες που τάσσει το άρθρο 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230, τελευταίο εδάφιο, ΕΚ) και το άρθρο 102, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, να αποδείξει την ημερομηνία επελεύσεως του γεγονότος που συνεπάγεται την έναρξη της προθεσμίας. (βλ. σκέψη 47)

2 Τα εκτός των αποδεκτών μιας αποφάσεως πρόσωπα δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι η απόφαση τα αφορά ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ), παρά μόνον αν τα θίγει λόγω ορισμένων ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους ή λόγω πραγματικής καταστάσεως η οποία τα διακρίνει από κάθε άλλο πρόσωπο και ως εκ τούτου τα εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο με τους αποδέκτες.

Αυτό δεν συμβαίνει όταν με την απόφασή της η Επιτροπή αποκλείει το έδαφος ορισμένων διοικητικών μονάδων από τις περιοχές παρεμβάσεως ως προς τις οποίες οι ομάδες τοπικής δράσεως και οι λοιποί συλλογικοί φορείς μπορεί να τύχουν κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής κατά την δεύτερη φάση του προγράμματος Leader II, στον τομέα των διαρθρωτικών παρεμβάσεων. Πράγματι, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά την προσφεύγουσα κατά τρόπο διαφορετικό απ' ό,τι αφορά τις λοιπές ομάδες τοπικής δράσεως και τους λοιπούς συλλογικούς φορείς που προαναφέρθηκαν, αλλά αποτελεί, ως προς την προσφεύγουσα, μέτρο τα αποτελέσματα του οποίου μπορεί να θίγουν διάφορες κατηγορίες ιδιωτών κατά τρόπον αντικειμενικό, γενικό και αφηρημένο. (βλ. σκέψεις 63-64)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2000. - Transfluvia NV και λοιποί κατά Συμßούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Εξωσυμßατική ευθύνη - Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη - Εκτελωνιστής - Αγωγή προδήλως στερούμενη οποιουδήποτε νομικού ερείσματος. - Υπόθεση T-611/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-02405



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Εξωσυμβατική ευθύνη - Αντικείμενο - Πράξεις των κοινοτικών οργάνων ή πράξεις των υπαλλήλων της Κοινότητας - Έννοια - Πράξεις του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου - Αποκλείονται - Ζημία που πηγάζει από την Ενιαία Πράξη

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 7 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 14 ΕΚ) και άρθρο 215, εδ. 2 (νυν άρθρο 288, εδ. 2, ΕΚ)]

2 Εξωσυμβατική ευθύνη - Παράβαση εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων υποχρεώσεως εκ του νόμου να ενεργήσουν - Εξαφάνιση του επαγγέλματος του εκτελωνιστή, απόρροια της Ενιαίας Πράξεως - Υποχρέωση των οργάνων να ενεργήσουν - Δεν υφίσταται - Υποχρέωση της Κοινότητας να αποζημιώσει τους ασκούντες το επάγγελμα - Δεν υφίσταται

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 215, εδ. 2 (νυν άρθρο 288, εδ. 2, ΕΚ)]

Περίληψη

1 Όσον αφορά την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας, δεν μπορεί να καταλογίζεται στο Συμβούλιο και την Επιτροπή η αιτία της ζημίας που υπέστησαν οι εκτελωνιστές, η οποία προκύπτει από την κατάργηση των τελωνειακών και φορολογικών συνόρων μεταξύ κρατών μελών. Πράγματι, η άμεση και αποφασιστική αιτία της εν λόγω ζημίας δεν είναι ούτε η έκδοση πράξεων του παραγώγου δικαίου, ούτε η παράλειψη λήψεως πρόσφορων αντισταθμιστικών και συνοδευτικών μέτρων, αλλά το άρθρο 13 της Ενιαίας Πράξεως, το οποίο εισήγαγε στη Συνθήκη ΕΟΚ το άρθρο 8 Α, το οποίο κατέστη το άρθρο 7 Α της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 14 ΕΚ) το οποίο ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι «η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα». Όμως η Ενιαία Πράξη, η οποία συνάφθηκε και εγκρίθηκε από τα κράτη μέλη, δεν καταλογίζεται στα προαναφερθέντα κοινοτικά όργανα και δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να στοιχειοθετήσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας.

(βλ. σκέψη 17)

2 Οι παραλείψεις των κοινοτικών οργάνων συνεπάγονται ευθύνη της Κοινότητας μόνον εφόσον τα όργανα παρέβησαν νόμιμη υποχρέωσή τους να δράσουν σύμφωνα με κοινοτική διάταξη. Προκειμένου για την εξαφάνιση του επαγγέλματος του εκτελωνιστή, απόρροια της Ενιαίας Πράξεως, τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει ούτε από την ίδια την Ενιαία Πράξη ούτε από άλλη διάταξη του κοινοτικού δικαίου, ούτε ακόμα από την ενδεχόμενη ύπαρξη γενικής αρχής του δικαίου δυνάμει της οποίας η Κοινότητα οφείλει να αποζημιώσει εκείνον έναντι του οποίου ελήφθη μέτρο απαλλοτριώσεως ή περιορισμού της ελευθερίας του να ασκεί το οικείο δικαίωμα κυριότητας, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στην Κοινότητα η υποχρέωση να καταβάλλει αποζημίωση για πράξεις που δεν καταλογίζονται σ' αυτήν. Επομένως, η Κοινότητα δεν υποχρεούται να αποζημιώσει τα μέλη του επαγγέλματος αυτού. Δεν αποκλείεται, πάντως, το ενδεχόμενο να επιβληθεί υποχρέωση αποζημιώσεως βάσει του εσωτερικού δικαίου του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ασκούσε τη δραστηριότητά του ο εκτελωνιστής.

(βλ. σκέψη 18)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 14ης Μαΐου 1998. - Anthony Goldstein κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αγωγή αποζημιώσεως - Προφανώς απαράδεκτη. - Υπόθεση T-262/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02175



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο - Τυπικές προϋποθέσεις - Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς - Συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών - Αγωγή σκοπούσα στην αποκατάσταση ζημιών που προκάλεσε κοινοτικό όργανο

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 19· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 44 § 1, στοιχ. γγ]

Περίληψη

Δυνάμει του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γγ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, κάθε εισαγωγικό δικόγραφο περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι αρκούντως σαφή και ακριβή ώστε να μπορεί ο καθού διάδικος να προετοιμάσει την άμυνά του και το Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί της προσφυγής (αγωγής), χωρίς να χρειάζεται ενδεχομένως άλλα στοιχεία. Προς εξασφάλιση της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή πρέπει όλα τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται να προκύπτουν, τουλάχιστον συνοπτικά, αλλά πάντως κατά τρόπο ομαλό και λογικό, από το ίδιο το κείμενο της προσφυγής.

Για να ικανοποιεί τις ανωτέρω απαιτούμενες προϋποθέσεις, το δικόγραφο με το οποίο ζητείται η αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε κοινοτικό όργανο πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία επιτρέποντα την εξατομίκευση της συμπεριφοράς που ο ενάγων προσάπτει στο θεσμικό όργανο, τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς και της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη, καθώς και τον χαρακτήρα και την έκταση της εν λόγω ζημίας.

Καίτοι, σε ειδικές περιπτώσεις, δεν είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός με το εισαγωγικό δικόγραφο της ακριβούς εκτάσεως της ζημίας και του ύψους της αιτουμένης αποζημιώσεως, ο ενάγων οφείλει να αποδείξει, ή τουλάχιστον να επικαλεσθεί στο εισαγωγικό του δικόγραφο, την ύπαρξη τέτοιων περιστάσεων.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 4ης Μαΐου 1998. - Bureau européen des unions des consommateurs (BEUC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Διαδικασία αντιντάμπινγκ - Ενδιαφερόμενο μέρος - Άρνηση - Προσφυγή ακυρώσεως - Επιβεβαιωτική πράξη - Προθεσμία - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-84/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00795



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - ςΕννοια - Πράξεις που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - αΕγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής με το οποίο απαγορεύεται σε οργανισμό για την άμυνα των καταναλωτών η πρόσβαση στα μη εμπιστευτικά έγγραφα διαδικασίας αντιντάμπιγκ

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

2 Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή στρεφόμενη κατά αποφάσεως που επιβεβαιώνει απόφαση μη προσβληθείσα εμπροθέσμως - Απαράδεκτο - οΕννοια της επιβεβαιωτικής αποφάσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

1 Μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του θέση, συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως.

ςΕνα έγγραφο, με το οποίο οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενημερώνουν έναν οργανισμό για την άμυνα των καταναλωτών ότι αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ενδιαφερόμενο μέρος στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπιγκ και ότι, επομένως, απαγορεύεται σ' αυτόν η πρόσβαση στον μη εμπιστευτικό φάκελο, επηρεάζει δυσμενώς, ευθέως και αμέσως τα συμφέροντα του οργανισμού αυτού.

Συναφώς, η μορφή υπό την οποία λαμβάνονται οι πράξεις ή οι αποφάσεις είναι, κατ' αρχήν, αδιάφορη ως προς τη δυνατότητα προσβολής τους με προσφυγή ακυρώσεως. Πράγματι, η ουσία τους πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να καθοριστεί αν συνιστούν πράξεις υπό την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης. Εφόσον μία απόφαση περιέχει σαφή και οριστική αξιολόγηση μιας αιτήσεως που υποβλήθηκε στην Επιτροπή, η φύση της αποφάσεως αυτής δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση απλώς και μόνο λόγω του γεγονότος ότι η αξιολόγηση αυτή προέρχεται μόνον από υπηρεσίες της Επιτροπής.

2 Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως, η οποία απλώς επιβεβαιώνει προηγουμένη απόφαση μη προσβληθείσα εμπροθέσμως, είναι απαράδεκτη. Μια απόφαση επιβεβαιώνει απλώς προηγουμένη απόφαση αν δεν περιέχει κανένα νέο στοιχείο σε σχέση με προηγούμενη πράξη και δεν προηγήθηκε αυτής επανεξέταση της καταστάσεως του αποδέκτη της προγενέστερης αυτής πράξεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 1998. - David T. Keeling κατά Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα). - Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) - Απόφαση του προέδρου του Γραφείου περί της οργανώσεως των τμημάτων προσφυγών - Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 173 της Συνθήκης ΕΚ - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-148/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02217



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή στρεφόμενη ευθέως κατά αποφάσεως κοινοτικού οργάνου μη περιλαμβανομένου στο άρθρο 173 της Συνθήκης, ασκηθείσα από μέλος του προσωπικού του εν λόγω οργάνου και στηριζόμενη στη διάταξη αυτή - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 4 και 173· κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως απαράδεκτη η προσφυγή που στρέφεται ευθέως κατά αποφάσεως του προέδρου του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), ασκήθηκε από μέλος του τμήματος προσφυγών του Γραφείου και στηρίζεται στο άρθρο 173 της Συνθήκης.

Συγκεκριμένα, από το άρθρο 173, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης προκύπτει ότι ο κοινοτικός δικαστής μπορεί να κληθεί να ελέγξει τη νομιμότητα των πράξεων που εκδίδονται από κοινού από το Ευρωπαϋκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την Ευρωπαϋκή Κεντρική Τράπεζα, εκτός των συστάσεων και γνωμών και των πράξεων του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου που παράγουν νομικά αποτελέσματα έναντι τρίτων. Επομένως, δεν μπορούν να προσβληθούν, βάσει της διατάξεως αυτής, οι πράξεις τις οποίες εκδίδουν κοινοτικά όργανα που δεν απαριθμούνται στην εν λόγω διάταξη. Το Γραφείο όμως ούτε συγκαταλέγεται μεταξύ των οργάνων της Κοινότητας που απαριθμούνται στο άρθρο 4 της Συνθήκης ούτε διαλαμβάνεται στο άρθρο 173, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης.

Περαιτέρω, μια τέτοια απόφαση δεν εκφεύγει παντός δικαστικού ελέγχου, λαμβανομένων υπόψη των προσφυγών που προβλέπονται στον κανονισμό 40/94 και μπορούν να ασκηθούν κατ' αυτής.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 25ης Μαΐου 1998. - Broome & Wellington κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Ανακοίνωση ενάρξεως διαδικασίας αντιντάμπινγκ - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-267/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02191



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - ςΕννοια - Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - Απόφαση της Επιτροπής περί ενάρξεως διαδικασίας αντιντάμπινγκ - Προπαρασκευαστική πράξη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· κανονισμός 384/96 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Συνιστούν πράξεις δυνάμενες να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, υπό την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα των προσφευγόντων, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική τους κατάσταση. Όταν πρόκειται για πράξεις των οποίων η κατάρτιση πραγματοποιείται σε περισσότερες φάσεις, συνιστούν, καταρχήν, πράξεις που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής μόνο τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση του οργάνου κατά το πέρας της διαδικασίας και όχι τα ενδιάμεσα μέτρα, σκοπός των οποίων είναι η προετοιμασία της τελικής αποφάσεως και των οποίων η έλλειψη νομιμότητας θα μπορούσε λυσιτελώς να προβληθεί στο πλαίσιο προσφυγής στρεφομένης κατ' αυτής. Περαιτέρω, μόνον οι πράξεις που επηρεάζουν άμεσα και αμετακλήτως τη νομική κατάσταση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων μπορούν να δικαιολογήσουν, πριν από την περάτωση της διοικητικής διαδικασίας, το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως.

Συναφώς, μια απόφαση της Επιτροπής περί ενάρξεως της διαδικασίας ατιντάμπινγκ δεν μπορεί να θεωρηθεί πράξη δεκτική προσφυγής, λόγω του ότι πρόκειται για αμιγώς προπαρασκευαστική πράξη. Συγκεκριμένα, από τις διατάξεις του κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96 προκύπτει ότι η Επιτροπή είναι επιφορτισμένη με τη διεξαγωγή των ερευνών και με την έκδοση αποφάσεως, βάσει των ερευνών αυτών, για το αν θα περατώσει τη διαδικασία ή, αντιθέτως, θα τη συνεχίσει, είτε λαμβάνοντας προσωρινά μέτρα είτε προτείνοντας στο Συμβούλιο τη θέσπιση οριστικών μέτρων.

Το συμπέρασμα αυτό δεν αποδυναμώνεται ούτε από το γεγονός ότι, πριν από την υποβολή της καταγγελίας, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε ότι η Επιτροπή θα κινούσε νέα διαδικασία αν υποβαλλόταν καταγγελία, δεδομένου ότι ένα τέτοιο στοιχείο εμπίπτει στην επί της ουσίας εξέταση της νομιμότητας της ανακοινώσεως ενάρξεως, ούτε από τον βαθμό βεβαιότητας όσον αφορά την επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ, δεδομένου ότι, από νομική άποψη, η έναρξη διαδικασίας αντιντάμπινγκ δεν οδηγεί κα' ανάγκην στην επιβολή δασμών. Επιπλέον, η ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας αντιντάμπινγκ δεν έχει ως έννομο αποτέλεσμα την υποχρέωση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων να μεταβάλουν τις εμπορικές πρακτικές τους ή να συνεργαστούν στην κινηθείσα διαδικασία.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 16ης Ιουνίου 1998. - Comunidad Autónoma de Cantabria κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Κρατικές ενισχύσεις - Ναυπηγική βιομηχανία - Κανονισμός που θεσπίζει εξαιρετικό καθεστώς - Ναυπηγεία που τελούν υπό αναδιάρθρωση - Προσφυγή ενός περιφερειακού φορέα - Παραδεκτό. - Υπόθεση T-238/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02271



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός του Συμβουλίου περί ενισχύσεως ορισμένων ναυπηγείων που τελούν υπό αναδιάρθρωση - Προσφυγή ενός φορέα τοπικής αυτοδιοίκησης κράτους μέλους λόγω του ότι στο έδαφός του βρίσκεται ένα ναυπηγείο το οποίο ο κανονισμός κατονομάζει - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 2 και 4· κανονισμός 1013/79 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Καίτοι ένα ναυπηγείο κατονομάζεται στον κανονισμό 1013/97, με τον οποίο το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει αποφάσεις με αποδέκτες τις κυβερνήσεις ορισμένων κρατών μελών, που επιτρέπουν υπό όρους την καταβολή νέων ενισχύσεων σε ορισμένα ναυπηγεία ευρισκόμενα στα εδάφη των οικείων χωρών, ο φορέας τοπικής αυτοδιοίκησης, στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το ναυπηγείο αυτό, δεν νομιμοποιείται να προσβάλει τον εν λόγω κανονισμό.

Συγκεκριμένα, ο φορέας αυτός δεν μπορεί να επικαλεστεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 173 της Συνθήκης, δεδομένου ότι από τη γενική οικονομία της Συνθήκης προκύπτει σαφώς ότι ο όρος κράτος μέλος, κατά την έννοια των διατάξεων περί των ενδίκων προσφυγών, αναφέρεται μόνο στις κυβερνητικές αρχές των κρατών μελών των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων και δεν μπορεί να καλύψει και τις κυβερνήσεις περιφερειών ή αυτονόμων κοινοτήτων, όποια και αν είναι η έκταση των αρμοδιοτήτων που τους αναγνωρίζονται.

Ο φορέας αυτός έχει μεν την απαιτούμενη νομική προσωπικότητα ώστε να μπορεί να ασκήσει προσφυγή βάσει του τετάρτου εδαφίου του άρθρου 173 της Συνθήκης, πλην όμως το γενικό συμφέρον που μπορεί να έχει ως τρίτος, να επιτύχει ένα γενικό αποτέλεσμα για την οικονομική ευημερία της συγκεκριμένης επιχείρησης και, κατά συνέπεια, για το επίπεδο της απασχόλησης στη γεωγραφική περιφέρεια όπου αυτή ασκεί τις δραστηριότητές της δεν αρκεί από μόνο του για να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού τον αφορούν ατομικά κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο.

Ο προσβαλλομένος κανονισμός δεν αφορά ούτε άμεσα τον φορέα αυτό, δεδομένου ότι η έκδοση του κανονισμού δεν μπορεί από μόνη της να επιφέρει συνέπειες στο επίπεδο της απασχόλησης στην περιφέρεια και να έχει τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο που προβάλλει ο φορέας. Η παραγωγή τέτοιων αποτελεσμάτων προϋποθέτει αναγκαία, προ πάντων, την έκδοση αποφάσεως της Επιτροπής που θα επιτρέπει την καταβολή των ενισχύσεων υπό τον όρο ότι δεν θα γίνονται μετατροπές πλοίων στο ναυπηγείο που βρίσκεται στη συγκεκριμένη περιφέρεια, και στη συνέχεια τη λήψη, από το ναυπηγείο αυτό, μέτρων αυτοτελών σε σχέση με την εν λόγω απόφαση, δηλαδή απολύσεις.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 1998. - Sofivo Sas, Sofivo production Sas, Sovinor Sas, Denkavit France SARL, Sobeval viande SA, Serval SA, Besnier industrie SNC, Sovida SA, Ouest élevage SICA, Guinde SA, Tabouriech SA, Mamellor SARL, Coopagri Bretagne, Collet et compagnie SA, Kermené SA και Vals SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Βόειο κρέας - Παρεμβατικοί μηχανισμοί - Πριμοδότηση για την πρώιμη εμπορία μοσχαριών - Μέσο βάρος σφαγίου - Κριτήρια καθορισμού - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο. - Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-14/97 και T-15/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02601



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός με τον οποιό καθιερώνεται πριμοδότηση για την πρώιμη εμπορία μοσχαριών - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 173, εδ. 4, 177 και 189· κανονισμός 2222/96 του Συμβουλίου, άρθρο 1, σημ. 4)

Περίληψη

Πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που δρώντες εντός κράτους μέλους παραγωγοί μοσχαριών έχουν ασκήσει κατά του άρθρου 1, σημείο 4, του κανονισμού 2222/96, το οποίο προβλέπει πριμοδότηση για την πρώιμη εμπορία μοσχαριών, χορηγούμενη κατά τη σφαγή μοσχαριών των οποίων το βάρος σφαγίου δεν υπερβαίνει το μέσο βάρος σφαγίου των μοσχαριών που σφάζονται εντός του οικείου κράτους μέλους, μειωμένο κατά 15 %.

Συγκεκριμένα, αφενός, η διάταξη αυτή έχει, λόγω της φύσεως και της σημασίας της, κανονιστικό χαρακτήρα και δεν συνιστά απόφαση κατά την έννοια του άρθρου 189 της Συνθήκης. Αφετέρου, μολονότι σε ορισμένες περιπτώσεις διάταξη πράξεως κανονιστικού χαρακτήρα εφαρμοζόμενης επί του συνόλου των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών μπορεί να αφορά ατομικώς ορισμένους εξ αυτών, τούτο δεν συμβαίνει εν προκειμένω, όπου οι προσφεύγοντες βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση με όλους τους άλλους επιχειρηματίες που προσκόμιζαν μοσχάρια για σφαγή εντός του οικείου κράτους μέλους, οπότε η προσβαλλόμενη διάταξη δεν τους αφορά παρά μόνο βάσει της αντικειμενικής τους ιδιότητας του επιχειρηματία που ασκεί τις δραστηριότητές του στον τομέα τον οποίο αφορά ο κανονισμός, όπως και κάθε άλλο επιχειρηματία που ασκεί την ίδια δραστηριότητα.

Τέλος, δεν μπορεί να αποκλειστεί η δυνατότητα ενός επιχειρηματία να αμφισβητήσει το κύρος του προσβαλλομένου κανονισμού στο πλαίσιο προσφυγής, ασκηθείσας ενώπιον των δικαστηρίων του οικείου κράτους μέλους, κατά της αποφάσεως της αρμόδιας κρατικής αρχής επί της αιτήσεως που υπέβαλε ο επιχειρηματίας αυτός για τη χορήγηση πριμοδοτήσεως, οπότε στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαφοράς μπορεί να υποβληθεί στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης, προδικαστικό ερώτημα για τον έλεγχο του κύρους μιας πράξεως.