Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Μαρτίου 1998. - Κυβέρνηση των Ολλανδικών Αντιλλών κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Απόφαση ενδιάμεσης αναθεωρήσεως της αποφάσεως ΥΧΕ - Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Επείγον - Δεν υφίσταται. - Υπόθεση T-310/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00455



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Προϋποθέσεις παραδεκτού - Παραδεκτό της προσφυγής της κύριας δίκης - Έλλειψη επιρροής - Όρια

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 1)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων - Ξρηματική ζημία

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

3 Σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Θέση σε εφαρμογή από το Συμβούλιο - Απόφαση 91/482 - Ενδιάμεση αναθεώρηση - Προθεσμία που τάσσεται - Προθεσμία απλώς ενδεικτική

(Απόφαση 91/482 του Συμβουλίου, άρθρο 240 § 3)

Περίληψη

4 Το παραδεκτό της προσφυγής της κύριας δίκης δεν πρέπει, κατ' αρχήν, να εξετάζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. Το ζήτημα αυτό πρέπει να εξετάζεται μόνον κατά την εκδίκαση της προσφυγής της κύριας δίκης, εκτός της περιπτώσεως που εκ πρώτης όψεως προκύπτει ότι η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη, καθότι άλλως προδικάζεται η απόφαση του Πρωτοδικείου στην κύρια δίκη.

5 Στο πλαίσιο αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως, στον αρμόδιο για τα ασφαλιστικά μέτρα δικαστή απόκειται να εξετάσει αν η τυχόν ακύρωση της επίδικης πράξεως από το δικαστήριο της ουσίας καθιστά δυνατή την ανατροπή της καταστάσεως που δημιουργείται από την άμεση εκτέλεση της πράξεως αυτής και, αντιστρόφως, αν η αναστολή εκτελέσεως της εν λόγω πράξεως είναι ικανή να εμποδίσει την πλήρη αποτελεσματικότητα της πράξεως σε περίπτωση που απορριφθεί η προσφυγή της κύριας δίκης.

Όσον αφορά την καθιέρωση, στο πλαίσιο του καθεστώτος συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών, δασμολογικών ποσοστώσεων για την εισαγωγή ορισμένων γεωργικών προϋόντων με απαλλαγή δασμών, εκτός της περιπτώσεως υπάρξεως προδήλως επείγοντος ο αρμόδιος για τα ασφαλιστικά μέτρα δικαστής δεν μπορεί, χωρίς να υπάρξει κίνδυνος να σφετεριστεί τη διακριτική εξουσία του Συμβουλίου, να υποκαταστήσει το θεσμικό αυτό όργανο στην εκτίμησή του όσον αφορά την επιλογή του πλέον κατάλληλου μέτρου για να προληφθούν διαταραχές στην κοινοτική αγορά των σχετικών προϋόντων. Επομένως, στο πλαίσιο της σταθμίσεως των εμπλεκομένων συμφερόντων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον ο κίνδυνος ανεπανόρθωτης προσβολής των συμφερόντων της Κοινότητας στην περίπτωση που ληφθεί το ζητούμενο προσωρινό μέτρο, αλλά και η εξουσία εκτιμήσεως του Συμβουλίου. Συνεπώς, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων θα μπορεί να γίνει δεκτή μόνον αν το επείγον των ζητουμένων μέτρων είναι αδιαμφισβήτητο, διευκρινιζομένου ότι ζημία οικονομικής φύσεως μπορεί, κατ' αρχήν, να θεωρηθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη μόνον όταν δεν θα είναι δυνατό να αποκατασταθεί πλήρως αν ο αιτών κερδίσει την κύρια δίκη.

6 Στο σύστημα της συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Κοινότητα το οποίο καθιέρωσε η απόφαση 91/482, το άρθρο 240 παρέχει, με την παράγραφο 3, στο Συμβούλιο την εξουσία να αναθεωρήσει την απόφαση αυτή «πριν από τη λήξη της πρώτης πενταετούς περιόδου», προκειμένου να ληφθούν υπόψη η αποκτηθείσα πείρα της Επιτροπής και των αρμοδίων αρχών των υπερποντίων χωρών και εδαφών, οι τροποποιήσεις της Συμβάσεως του Λομέ που αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεως μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών της Αφρικής, της Καραϋβικής και του Ειρηνικού και η επανεξέταση της χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας.

Επομένως, εφόσον η προθεσμία αυτή σκοπό έχει να καταστήσει δυνατή, αν παραστεί ανάγκη, την αναμόρφωση μερικών διατάξεων της αποφάσεως ούτως ώστε να υπάρξει ανταπόκριση με την εξέλιξη της καταστάσεως ή με νέες ανάγκες, η προθεσμία αυτή φαίνεται ότι εισήχθη καθότι αντιστοιχεί, κατ' αρχήν, στην πιο κατάλληλη περίοδο για να γίνουν τυχόν προσαρμογές ή τροποποιήσεις αυτού του είδους. Συνεπώς, πρέπει να ερμηνευθεί, στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, υπό την έννοια ότι είναι απλώς ενδεικτική, οπότε δεν μπορεί να απορριφθεί η δυνατότητα αναθεωρήσεως της αποφάσεως μετά τη λήξη της πρώτης πενταετούς περιόδου, στην περίπτωση που η αναθεώρηση αυτή δεν μπόρεσε να γίνει εντός της ενδεικτικής προθεσμίας, αλλά ανταποκρίνεται σε ορισμένες ανάγκες ακριβώς για τις οποίες προβλέφθηκε η δυνατότητα ενδιάμεσης αναθεωρήσεως.