Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 15ης Απριλίου 1998. - Camar Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Συμßούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Αίτηση αναιρέσεως - Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου εκδοθείσα κατά τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Επείγον - Άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93. - Υπόθεση C-43/98 P (R).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-01815



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των περιστατικών - Απαράδεκτο - Εφαρμογή στις αιτήσεις αναιρέσεως που στρέφονται κατά διατάξεως εκδοθείσας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 168 Α· Οργανισμός του Δικαστηρίου EK, άρθρα 50, εδάφ. 2, και 51)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Πραγματική κατάσταση της αναιρεσείουσας εταιρίας - Εκτίμηση ενόψει της καταστάσεως του ομίλου στον οποίο ανήκει

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Fumus boni juris - Απόρριψη της αιτήσεως αποκλειστικώς λόγω ελλείψεως επείγοντος - Συνέπειες στο πλαίσιο αναιρέσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

4 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Μετάβαση στο κοινοτικό καθεστώς στον τομέα της μπανάνας - Αιτούμενα μέτρα προς αντιμετώπιση της αρνήσεως της Επιτροπής να λάβει μεταβατικά μέτρα - Εφαρμογή των γενικών όρων χορηγήσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 4· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2· κανονισμός του Συμβουλίου 404/93, άρθρο 30)

Περίληψη

5 Οι διατάξεις των άρθρων 168 Α της Συνθήκης και 51 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, οι οποίες περιορίζουν τις αιτήσεως αναιρέσεως σε νομικά ζητήματα, αποκλειομένης οποιασδήποτε εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, εφαρμόζονται επίσης στις αιτήσεις αναιρέσεως που ασκούνται κατ' εφαρμογή του άρθρο 50, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου όταν τούτο αποφαίνεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

6 Προκειμένου να εκτιμηθεί ο κίνδυνος σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας η οποία θα προκύψει για επιχειρήσεις εισαγωγής μπανανών λόγω αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να χορηγήσει στην επιχείρηση πρόσθετο αριθμό αδειών εισαγωγής, εναπόκειται στον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή να εκτιμήσει την πραγματική κατάσταση της επιχειρήσεως, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων υπόψη τα χαρακτηριστικά του ομίλου με τον οποίο αυτή συνδέεται με συμμετοχές.

7 Στο πλαίσιο αναιρέσεως που ασκείται κατά διατάξεως με την οποία η αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων απορρίφθηκε λόγω της ελλείψεως επείγοντος των αιτουμένων μέτρων, χωρίς να εξεταστεί το fumus boni juris της αιτήσεως, λόγοι που έχουν μεν σχέση με την ύπαρξη αυτού του τελευταίου, πλην όμως δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση την έλλειψη επείγοντος, δεν μπορούν να συνεπάγονται την αναίρεση, έστω και μερική, της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.

8 Όταν ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής επιλαμβάνεται αιτήσεως προσωρινών μέτρων προς αντιμετώπιση της αρνήσεως της Επιτροπής να ενεργήσει βάσει του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93, που αφορά τα μεταβατικά μέτρα που αποβλέπουν στο να διευκολύνουν τη μετάβαση στο καθεστώς που θεσπίζει η κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα της μπανάνας, οι προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η λήψη προσωρινών μέτρων δεν αποκλίνουν από τις γενικές προϋποθέσεις λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.

Συγκεκριμένα, ενώ το εν λόγω άρθρο 30 επιτρέπει στην Επιτροπή και, ανάλογα με τις περιστάσεις, της επιβάλλει να ρυθμίσει οριστικά ορισμένες περιπτώσεις υπερβολικής αυστηρότητας, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής, επιλαμβανόμενος στο πλαίσιο κύριας προσφυγής κατά της δράσεως ή της αδρανείας του κοινοτικού αυτού οργάνου, οφείλει αποκλειστικά να χορηγήσει τα προσωρινά μέτρα τα οποία αποδεικνύονται αναγκαία προκειμένου ο προσφεύγων να μην υποστεί, πριν από την έκδοση αποφάσεως επί της ουσίας, σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία η οποία δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί σε περίπτωση κατά την οποία η κύρια προσφυγή θα γινόταν δεκτή με την εκδοθησόμενη απόφαση.

Επομένως, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν υποκαθιστά την Επιτροπή προκειμένου να εφαρμόσει το εν λόγω άρθρο 30, διότι τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα να τον οδηγήσει πέραν της χορηγήσεως των μοναδικών μέτρων που είναι αναγκαία για την πλήρη αποτελεσματικότητα της εκδοθησομένης οριστικής αποφάσεως.