ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 4ης Αυγούστου 1999. - Fratelli Murri SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμßατική ευθύνη - Προθεσμία παραγραφής. - Υπόθεση T-106/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-02553



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Αγωγή αποζημιώσεως - Παραγραφή - Σημείο εκκινήσεως - Καθημερινή απώλεια τόκων επί της αξίας της ζημίας - Δεν ασκεί επιρροή

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 215, εδ. 2 (νυν άρθρο 288, εδ. 2, ΕΚ)· Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 43]

2 Αγωγή αποζημιώσεως - Παραγραφή - Διακοπή - Προϋποθέσεις

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ) και άρθρο 175 (νυν άρθρο 232 ΕΚ)· Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 43]

Περίληψη

1 Από το άρθρο 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης (νυν άρθρο 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ) προκύπτει ότι η στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας και η ικανοποίηση του δικαιώματος αποκαταστάσεως της προκληθείσας ζημίας εξαρτώνται από την πλήρωση ενός συνόλου προϋποθέσεων, ήτοι από τον παράνομο χαρακτήρα της προσαπτομένης στο κοινοτικό όργανο ενέργειας, το υποστατό της ζημίας και την ύπαρξη αιτιώδους συναφείας μεταξύ ενέργειας και προβαλλομένης ζημίας. Ο χρόνος παραγραφής της αγωγής αποζημιώσεως λόγω ευθύνης της Κοινότητας δεν μπορεί να αρχίσει να τρέχει πριν πληρωθούν όλες οι προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η υποχρέωση αποζημιώσεως και, ιδίως, πριν συγκεκριμενοποιηθεί η προς αποκατάσταση ζημία.

Αντιθέτως, η καθημερινή απώλεια τόκων επί του ύψους της ζημίας, η αποκατάσταση της οποίας ζητείται ενώπιον του Πρωτοδικείου, δεν εμποδίζει την παρέλευση του χρόνου παραγραφής. Πράγματι, εφόσον οι τόκοι υπολογίζονται επί του ύψους της ζημίας κατά την ημερομηνία συγκεκριμενοποιήσεώς της, σκοπούν μόνο στο να επιτευχθεί πλήρης αποζημίωση της προκληθείσας ζημίας και δεν πρέπει να συγχέονται με το γεγονός από το οποίο, υπό την έννοια του άρθρου 43 του Οργανισμού, άρχισε να τρέχει ο χρόνος παραγραφής.

2 Ο χρόνος παραγραφής ασκήσεως αγωγής λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας διακόπτεται είτε με αγωγή που ασκείται ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε με προηγούμενη αίτηση που απευθύνεται στο αρμόδιο κοινοτικό όργανο, θεωρουμένου εντούτοις ότι στην τελευταία αυτή περίπτωση ο χρόνος παραγραφής διακόπτεται μόνον αν, μετά την αίτηση, ασκείται αγωγή εντός των καθοριζομένων σε σχέση με τα άρθρα 173 της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ) και 175 της Συνθήκης (νυν άρθρο 232 ΕΚ).
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 21ης Ιουλίου 1999. - DSR-Senator Lines GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Καταßολή προστίμου - Τραπεζική εγγύηση - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αναστολή εκτελέσεως - Επείγον - Δεν συντρέχει. - Υπόθεση T-191/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-02531



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Fumus boni juris - Επείγων χαρακτήρας - Σωρευτικός χαρακτήρας - Στάθμιση του συνόλου των διακυβευομένων συμφερόντων

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186 (νυν άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ)· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2]

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Αναστολή εκτελέσεως της υποχρεώσεως συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως ως προϋποθέσεως μη άμεσης καταβολής προστίμου - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Εξαιρετικές περιστάσεις - Λήψη υπόψη της καταστάσεως του ομίλου στον οποίο ανήκει η επιχείρηση

[Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186 (νυν άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ)· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2]

Περίληψη

1 Το άρθρο 104, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου προβλέπει ότι οι αιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως, καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris), τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές και επομένως μια αίτηση αναστολής εκτελέσεως είναι απορριπτέα εφόσον δεν πληρούται μία από αυτές. Ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής προβαίνει επίσης, ενδεχομένως, στη στάθμιση των διακυβευομένων συμφερόντων.

2 Η αίτηση αναστολής εκτελέσεως που έχει ως αντικείμενο να επιτύχει την απαλλαγή από την υποχρέωση συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως ως προϋποθέσεως για τη μη άμεση είσπραξη του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε σε επιχείρηση μπορεί να γίνει δεκτή μόνον αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις.

Για να εκτιμηθεί η ικανότητα της επιχειρήσεως να συστήσει την επίδικη εγγύηση χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ύπαρξή της, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο όμιλος επιχειρήσεων από τον οποίο εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα η εν λόγω επιχείρηση, ιδίως όσον αφορά τη δυνατότητά της να προσκομίσει την ασφάλεια που θα μπορούσαν να απαιτήσουν οι τράπεζες για να χορηγήσουν την εν λόγω εγγύηση.
61998B0060

Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 26ης Μαΐου 1998. - Ecord Consortium for Russian co-operation κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Απόφαση της Επιτροπής απορρίπτουσα προσφορά σε διαγωνισμό. - Υπόθεση T-60/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02205
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 7ης Ιουλίου 1998. - Van den Bergh Foods Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Παρέμβαση - Εμπιστευτικότητα - Αναστολή εκτελέσεως. - Υπόθεση T-65/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02641



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Αναστολή εκτελέσεως αποφάσεως αφορώσας ζητήματα ανταγωνισμού - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - «Fumus boni juris» - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Στάθμιση των διακυβευομένων συμφερόντων - Επιρροή την οποία ασκεί η αντίθεση μεταξύ της Επιτροπής και του εθνικού δικαστηρίου κατά την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Το επείγον μιας αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως αποφάσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την υπάρχουσα ανάγκη προσωρινής κρίσεως, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί την αναστολή. Συναφώς, αρκεί, ιδίως οσάκις η επέλευση της ζημίας εξαρτάται από τη συνδρομή ενός συνόλου παραγόντων, να μπορεί αυτή να πιθανολογηθεί αρκετά.

Εφόσον πρόκειται περί αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή κρίνει ότι μια ρήτρα αποκλειστικότητας, περιλαμβανόμενη σε συμφωνίες διανομής, συνιστά παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης, η διακύβευση του συστήματος διανομής, που απορρέει από την καταγγελία της ρήτρας αποκλειστικότητας την οποία συνεπάγεται η άμεση εκτέλεση της αποφάσεως, είναι σοβαρή και ανεπανόρθωτη, δεδομένου ότι οι ανταγωνίστριες επιχειρήσεις θα προσπαθήσουν αμέσως να πωλήσουν τα προϋόντα τους, τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό εποχιακό χαρακτήρα, στα σημεία πωλήσεως στα οποία είχαν προηγουμένως λιγότερο ευχερή πρόσβαση. Συναφώς, αφενός, η εκτίμηση της χρηματοοικονομικής ζημίας με σκοπό την αποκατάστασή της, σε περίπτωση ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής, εμφανίζει σοβαρές δυσχέρειες λαμβανομένων υπόψη των απροόπτων που αφορούν τις πωλήσεις των οικείων προϋόντων και, αφετέρου, η άμεση εκτέλεση της αποφάσεως μπορεί να προκαλέσει στην αγορά εξέλιξη η οποία, όπως θεωρείται βάσει σοβαρών λόγων, θα είναι πολύ δυσχερές, και μάλιστα αδύνατον, να ανατραπεί εκ των υστέρων σε περίπτωση που γίνει δεκτή η κύρια προσφυγή.

Εξάλλου, στο πλαίσιο της εξετάσεως της αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα εθνικά δικαστήρια έχουν επίσης επιληφθεί ζητήματος σχετικού με την από πλευράς των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης νομιμότητα της ίδιας ρήτρας αποκλειστικότητας και ότι μπορεί να διαπιστωθεί προφανής αντίθεση μεταξύ της Επιτροπής και του εθνικού δικαστηρίου κατά την εφαρμογή των κανόνων αυτών.

Η στάθμιση των υφισταμένων συμφερόντων επιτάσσει, δεδομένου ότι, εξάλλου, πληρούται η προϋπόθεση του «fumus boni juris», να χορηγηθεί αναστολή εκτελέσεως της επίμαχης αποφάσεως, της οποίας η άμεση εφαρμογή ενέχει όχι μόνον τον κίνδυνο να προκαλέσει σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη στην ενδιαφερομένη επιχείρηση, αλλά και τον κίνδυνο να διαμορφωθεί κατάσταση αβεβαιότητας περί το δίκαιο, απορρέουσας από την αντίθεση μεταξύ της Επιτροπής και του εθνικού δικαστηρίου κατά την εφαρμογή των κανόνων της Συνθήκης.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουλίου 1998. - Société chimique Prayon-Rupel SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Παρέμβαση - Προσωρινά μέτρα - Επείγον - Έλλειψη. - Υπόθεση T-73/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02769



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Βάρος αποδείξεως - Συμφέρον του αιτούντος να λάβει την ζητουμένη αναστολή

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Κατά τον χρόνο χορηγήσεως των προσωρινών μέτρων πρέπει να εκτιμάται αν ο αιτών δικαιολογεί συμφέρον για τη χορήγηση των ζητουμένων μέτρων.

Εξάλλου, το επείγον μιας αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση προς την ανάγκη που υφίσταται για την έκδοση προσωρινής αποφάσεως προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο ο οποίος ζητεί το προσωρινό μέτρο. Στον διάδικο ο οποίος ζητεί την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί ζημία που θα έχει σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες. Συναφώς, η πρόκληση ζημίας που εξαρτάται από την επέλευση ενός συνόλου παραγόντων πρέπει να προβλέπεται με επαρκή πιθανότητα.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 12ης Αυγούστου 1998. - Maria Paola Sabbatucci κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Φιλικός διακανονισμός - Δεσμευτικός χαρακτήρας - Αυτεπάγγελτη διαγραφή - Προϋποθέσεις. - Υπόθεση T-42/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-03043

σελίδα IA-00459

σελίδα II-01353



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Φιλικός διακανονισμός στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων - Δεσμευτικός χαρακτήρας - Ορθή εκτέλεση - Αυτεπάγγελτη διαγραφή

Περίληψη

Ο συμφωνηθείς μεταξύ των διαδίκων φιλικός διακανονισμός ενώπιον του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή έχει δεσμευτικώς νομικό χαρακτήρα, την τήρηση του οποίου πρέπει να διασφαλίζει το δικαστήριο αυτό.

Όταν, κατά την προβλεπόμενη στο πρακτικό της συνεδριάσεως περί των ασφαλιστικών μέτρων προθεσμία, σύμφωνα με την οποία οι διάδικοι υποχρεούνται να πληροφορήσουν το επιληφθέν δικαστήριο περί των αποτελεσμάτων της εκτελέσεως φιλικού διακανονισμού, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής διαπιστώσει ότι ο φιλικός διακανονισμός εκτελέστηκε μεν ορθώς, πλην όμως ο προσφεύγων δεν τηρεί την υποχρέωση που ανέλαβε στην περίπτωση αυτή να παραιτηθεί της αιτήσεώς του ασφαλιστικών μέτρων, στον δικαστή αυτόν εναπόκειται να αποφασίσει αυτεπαγγέλτως τη διαγραφή της αιτήσεως αυτής.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Αυγούστου 1998. - Emesa Sugar (Free Zone) NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Αποφάσεις 91/482/ΕΟΚ και 97/803/ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 2553/97 - Διαδικασία λήψεως ασφαλιστικών μέτρων - Παρέμβαση - Επείγον - Δεν υφίσταται. - Υπόθεση T-44/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-03079



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Εκτίμηση στο πλαίσιο διακριτικής ευχέρειας του κοινοτικού οργάνου - Ξρηματική ζημία

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Ο επείγων χαρακτήρας μιας αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση προς την ανάγκη που υφίσταται για τη λήψη προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο ο οποίος ζητεί το προσωρινό μέτρο. Στον διάδικο ο οποίος ζητεί την αναστολή εκτελέσεως αποφάσεως εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί ζημία που θα έχει σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Δεδομένου ότι το Συμβούλιο, εκδίδοντας την απόφαση 97/803 περί θεσπίσεως, στο πλαίσιο του καθεστώτος συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών, δασμολογικών ποσοστώσεων για την εισαγωγή ορισμένων γεωργικών προϋόντων άνευ δασμών, έκανε χρήση της διακριτικής εξουσίας του ως προς την επιλογή του πλέον καταλλήλου μέτρου για να προληφθούν διαταραχές στην κοινοτική αγορά των οικείων προϋόντων, και για να μη σφετεριστεί αυτή τη διακριτική εξουσία ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής, χορηγώντας αναστολή εκτελέσεως πράξεως περί θέσεως σε εφαρμογή των διατάξεων που εισήχθησαν με την εν λόγω απόφαση, η αίτηση της προσφεύγουσας δεν μπορεί να γίνει δεκτή παρά μόνον αν το επείγον των ζητουμένων μέτρων είναι αδιαμφισβήτητο.

Μια καθαρά χρηματική ζημία δεν μπορεί, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη, δεδομένου ότι μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενέστερου χρηματικού αντισταθμίσματος, η δε ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων μπορεί να διαπιστωθεί οσάκις προκύπτει ότι, ελλείψει του αιτουμένου προσωρινού μέτρου, ο ενδιαφερόμενος κινδυνεύει να εκτεθεί σε κατάσταση δυναμένη να θέσει σε κίνδυνο αυτή ταύτη την ύπαρξή του ή να μεταβάλει ανεπανόρθωτα τα μερίδιά του στην αγορά.
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Αυγούστου 1998. - Emesa Sugar (Free Zone) NV κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Αποφάσεις 91/482/ΕΟΚ και 97/803/ΕΚ - Διαδικασία λήψεως ασφαλιστικών μέτρων - Παρέμβαση - Επείγον - Δεν υφίσταται. - Υπόθεση T-43/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-03055



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Εκτίμηση στο πλαίσιο διακριτικής ευχέρειας του κοινοτικού οργάνου - Ξρηματική ζημία

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

Ο επείγων χαρακτήρας μιας αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση προς την ανάγκη που υφίσταται για τη λήψη προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο ο οποίος ζητεί το προσωρινό μέτρο. Στον διάδικο ο οποίος ζητεί την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί ζημία που θα έχει σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Όσον αφορά την καθιέρωση, στο πλαίσιο του καθεστώτος συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών, δασμολογικών ποσοστώσεων για τη χωρίς δασμούς εισαγωγή ορισμένων γεωργικών προϋόντων, εκτός της περιπτώσεως υπάρξεως προδήλως επείγοντος, ο αρμόδιος για τα ασφαλιστικά μέτρα δικαστής δεν μπορεί, χωρίς να υπάρξει κίνδυνος να σφετεριστεί τη διακριτική εξουσία του Συμβουλίου, να υποκαταστήσει το θεσμικό αυτό όργανο στην εκτίμησή του, όσον αφορά την επιλογή του πλέον κατάλληλου μέτρου για να προληφθούν διαταραχές στην κοινοτική αγορά των σχετικών προϋόντων. Επομένως, η αίτηση μπορεί να γίνει δεκτή μόνον αν το επείγον των αιτουμένων μέτρων είναι αναμφισβήτητο.

Η καθαρώς χρηματική ζημία δεν μπορεί, εκτός από εξαιρετικές περιστάσεις, να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη δεδομένου ότι μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενέστερου χρηματικού αντισταθμίσματος, η δε ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων μπορεί να διαπιστωθεί οσάκις προκύπτει ότι, ελλείψει του αιτουμένου προσωρινού μέτρου, ο ενδιαφερόμενος κινδυνεύει να εκτεθεί σε κατάσταση δυναμένη να θέσει σε κίνδυνο αυτή ταύτη την ύπαρξή του ή να μεταβάλει ανεπανόρθωτα τα μερίδιά του στην αγορά.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου 1998. - Regione Puglia κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων et Βασίλειο της Ισπανίας. - Γεωργία - Κανονισμός γενικής ισχύος - Προσφυγή περιφερειακού φορέα - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-609/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04051



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός που καθορίζει το ποσό της ενισχύσεως στην παραγωγή που μπορεί να προκαταβληθεί στους παραγωγούς ελαιολάδου - Προσφυγή περιφερειακής αρχής κράτους μέλους βασισμένη στις συνέπειες της πράξεως στο έδαφος της αρχής αυτής - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 2 και 4· κανονισμός 1979/97 της Επιτροπής)

Περίληψη

Περιφερειακή αρχή κράτους μέλους, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει σημαντικές κοινωνικοοικονομικές συνέπειες στο έδαφός της η μείωση της ενισχύσεως που συνεπάγεται κανονισμός ο οποίος καθορίζει, στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως των αγορών λιπαρών ουσιών, την εκτιμώμενη παραγωγή ελαιολάδου καθώς και το ποσό της μοναδιαίας ενισχύσεως στην παραγωγή που μπορεί να προκαταβληθεί, για συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, στους εγκατεστημένους στην Κοινότητα παραγωγούς, δεν μπορεί να προσβάλει παραδεκτώς τον κανονισμό αυτόν.

Συγκεκριμένα, αφενός, η περιφερειακή αυτή αρχή δεν μπορεί να επικαλεστεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 173 της Συνθήκης, καθόσον από τη γενική οικονομία της Συνθήκης προκύπτει σαφώς ότι η έννοια του κράτους μέλους, κατά τις διατάξεις περί των ενδίκων προσφυγών, καλύπτει μόνον τις κυβερνητικές αρχές των κρατών μελών των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων και δεν μπορεί να επεκταθεί στις κυβερνήσεις των περιφερειών, όποια και αν είναι η έκταση των αρμοδιοτήτων που τους αναγνωρίζονται.

Αφετέρου, ακόμη και αν ο σχετικός φορέας έχει νομική προσωπικότητα ώστε να υφίσταται ενεργητική νομιμοποίηση βάσει του τετάρτου εδαφίου του άρθρου 173, όταν ο επίμαχος κανονισμός δεν έχει τη φύση αποφάσεως το γενικό συμφέρον που μια περιφερειακή αρχή, ως αρμόδιος φορέας για τα ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής φύσεως στο έδαφός της, μπορεί να έχει σχετικά με την επίτευξη ευνοϋκού αποτελέσματος για την ευημερία της περιφέρειάς της δεν αρκεί από μόνο του για να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις του επίμαχου κανονισμού την αφορούν ατομικά.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Νοεμβρίου 1998. - Antillean Rice Mills NV κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Απέκδυση αρμοδιότητας. - Υπόθεση T-41/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04117



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Δικαστηρίου και Πρωτοδικείου - Προσφυγή ασκηθείσα από φυσικό ή νομικό πρόσωπο βάσει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, όσον αφορά την εκ μέρους του Συμβουλίου θέσπιση μέτρων διασφαλίσεως κατά την εισαγωγή, και εκκρεμούσα ενώπιον του Πρωτοδικείου - Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της ιδίας πράξεως, αλλά ασκηθείσα από κράτος μέλος ενώπιον του Δικαστηρίου - Συμφέρον, για λόγους ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να παρασχεθεί στο Δικαστήριο η δυνατότητα να λάβει υπόψη του τα επιχειρήματα του φυσικού ή νομικού προσώπου - Απέκδυση αρμοδιότητας εκ μέρους του Πρωτοδικείου

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 47, εδ. 3]
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Νοεμβρίου 1998. - Nederlandse Antillen κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Χωρισμός υποθέσεων - Αναστολή - Απέκδυση της αρμοδιότητας. - Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-163/97 και T-179/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04123



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Δικαστηρίου και Πρωτοδικείου - Εκκρεμής ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή την οποία ασκεί φυσικό ή νομικό πρόσωπο βάσει, αφενός, του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, και, αφετέρου, του άρθρου 178 της Συνθήκης, αφορώσα τη λήψη μέτρων διασφαλίσεως σχετικά με τις εισαγωγές τα οποία λαμβάνουν, στην πρώτη περίπτωση, η Επιτροπή και, στη δεύτερη περίπτωση, η Επιτροπή και το Συμβούλιο - Επίσης εκκρεμής ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή ασκούμενη από το ίδιο πρόσωπο βάσει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης σχετικά με την εκ μέρους του Συμβουλίου λήψη των εν λόγω μέτρων - Ένωση και συνεκδίκαση των δύο υποθέσεων - Εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή κράτους μέλους προς ακύρωση της πράξεως του Συμβουλίου - Για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης είναι σκόπιμο να λάβει υπόψη το Δικαστήριο τα επιχειρήματα του εμπλεκόμενου φυσικού ή νομικού προσώπου - Ξωρισμός των δύο εκκρεμών ενώπιον του Πρωτοδικείου υποθέσεων - Απέκδυση της αρμοδιότητας του Πρωτοδικείου στη δεύτερη υπόθεση - Αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου στην πρώτη υπόθεση

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 47, εδ. 3· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 50]
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Νοεμßρίου 1998. - Nederlandse Antillen κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Αναστολή. - Υπόθεση T-310/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04131



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Δικαστηρίου και Πρωτοδικείου - Εκκρεμής ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή την οποία ασκεί φυσικό ή νομικό πρόσωπο βάσει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, αφορώσα την εφαρμογή της συνδέσεως των υπερπόντιων χωρών και εδαφών - Προδικαστικό ερώτημα προς εκτίμηση του κύρους της ίδιας πράξεως το οποίο εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου - Αναστολή της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 47, εδ. 3]
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Φεßρουαρίου 1999. - Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Διαδικασία αντιντάμπινγκ - Ένωση καταναλωτών - Άρνηση αναγνωρίσεως της ιδιότητας του ενδιαφερομένου μέρους - Προσφυγή ακυρώσεως - Λήξη της ισχύος του κανονισμού περί επιßολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ - Έννομο συμφέρον - Κατάργηση της δίκης. - Υπόθεση T-256/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-00169



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Προσφυγή στρεφόμενη κατά εκτελεσθείσας αποφάσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

Μια ένωση καταναλωτών μπορεί να διατηρεί έννομο συμφέρον για την ακύρωση αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία δεν της αναγνωρίστηκε η ιδιότητα του ενδιαφερομένου μέρους στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ, ακόμη και αν η απόφαση αυτή έχει ήδη εκτελεστεί. Συγκεκριμένα, η ακύρωση μιας τέτοιας αποφάσεως μπορεί, αυτή καθαυτή, να έχει έννομες συνέπειες, όπως είναι ιδίως η αποφυγή της επανάληψης της πρακτικής αυτής εκ μέρους της Επιτροπής.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 30ης Απριλίου 1999. - Pescados Congelados Jogamar SL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-311/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01407



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή κατά παραλείψεως - Όχληση προς το όργανο - Προϋποθέσεις - Ρητό και συγκεκριμένο αίτημα

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 75, εδ. 2)

Περίληψη

Μια προσφυγή περί διαπιστώσεως παραλείψεως, ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 175 της Συνθήκης, είναι παραδεκτή μόνον εφόσον ο προσφεύγων έχει κατά τον δέοντα τρόπο ακολουθήσει την προ της ασκήσεως ένδικης προσφυγής διαδικασία, τηρώντας τον ουσιώδη τύπο που αποτελεί η κατά την έννοια της δευτέρας παραγράφου του εν λόγω άρθρου πρόσκληση προς το καθού όργανο για ενέργεια. Μια τέτοια πρόσκληση πρέπει, αφενός, να είναι αρκούντως ρητή και ακριβής ώστε να επιτρέπει στο όργανο να αντιληφθεί κατά τρόπο συγκεκριμένο το περιεχόμενο της αποφάσεως που του ζητείται να λάβει και, αφετέρου, να προκύπτει ότι με την πρόσκληση αυτή επιδιώκεται να υποχρεωθεί αυτό να λάβει θέση. Έστω και αν δεν απαιτείται, κατά την φάση που προηγείται της ασκήσεως προσφυγής κατά παραλείψεως, να επιδεικνύεται υπερβολική σχολαστικότητα ως προς την τήρηση των απαραιτήτων διατυπώσεων, αυτές οι προϋποθέσεις δεν συντρέχουν όταν το σχετικό αίτημα περιορίζεται στο να ζητούνται από το όργανο ορισμένα στοιχεία προκειμένου να μπορέσει ο προσφεύγων να ενεργήσει από μόνος του.