EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :164 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΠΡ ΟΕΔΡΟΥ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 27ης Απριλίου 2010
Υπόθεση T-103/10 P(R)
Ευρωπαϊκ ό Κοινοβούλιο
κατά
U
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Απόφαση περί απολύσεως — 
Διάταξη το υ Προέδρου το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκδοθείσα κατά 
τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων — Δεν συντρέχε ι επείγον»
Αντικείμενο:Αίτηση ανα ιρέσε ως κατά της διατάξεως το υ Π ροέδρου το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 18ης Δεκεμβρίου 2009 , F-92/09 R, U κ ατά 
Κοινοβουλίου (Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. Ι–Α–1–511 κ αι ΙΙ–Α–1–2771 ).
Απόφαση: Αναιρεί τη δ ιάταξη το υ Π ροέδρου το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Δ ιοίκησης της 
Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Δεκεμβρίου 2009 , F-92/09 R, U κ ατά Κ οινοβουλίου 
(Συλλογή Υ π.Υπ. 2009 , σ. Ι–Α–1–511 κ αι ΙΙ–Α–1–2771 ). Απορρίπτει την αίτηση 
ασφαλιστικών μέτρων που υπέβαλε ο U . Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1. Αναίρεση — Λόγοι — Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων — Ανακρίβεια του π εριεχομένου 
των πραγματικών διαπιστώσεων προκύπτουσα από τα έγγραφα της δικογραφίας — Ελλιπής έλεγχος 
των πραγματικών περιστατικών — Παραδεκτό
(Άρθρο 256 Σ ΛΕΕ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 10 § 2)
2. Ασφαλιστικά μ έτρα — Αναστολή ε κτελέσεως — Προσωρινά μέτρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — 
Επείγον — Σοβαρή κα ι ανεπανόρθωτη ζημία — Βάρος αποδείξεως
(Άρθρa 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Γε νικού Δ ικαστηρίου, άρθρο 104 § 2)
3. Ασφαλιστικά μ έτρα — Προϋποθέσεις παραδεκτού — Δικόγραφο aιτήσεως — Απαιτήσεις ως προς τον 
τύπο — Μνεία των λό γων που δ ικαιολογούν εκ πρώτης όψεως τη χορήγηση των ζητουμένων μέτρων — 
Κατάθεση συμπληρωματικού υ πομνήματος προς θεραπεία των πλημμελειών — Δεν συμβιβάζεται με τη 
διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων
(Άρθρο 278 Σ ΛΕΕ κα ι 279 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Γε νικού Δ ικαστηρίου, άρθρα 44 § 1, 
στοιχείο γʹ, 104 § § 2 κα ι 3, και 109· Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, 
άρθρο 35 § 1, στοιχείο δʹ, και 102 § § 2 κα ι 3)
4. Αναίρεση — Λόγοι — Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων — Ανακρίβεια του π εριεχομένου 
των πραγματικών διαπιστώσεων προκύπτουσα από τα έγγραφα της δικογραφίας — Βάρος αποδείξεως
(Άρθρο 256 ΣΛΕΕ )
2 ECLI:EU:T:2010 :164ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-103/10P(R)
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟκατάU
1. Παραδεκτώς προβάλλεται κατ’ ανα ίρεση η α ιτίαση ότι η δ ικογραφία ενώπιον το υ Δικαστηρίου 
Δημόσιας Διοίκησης δεν δικαιολογεί το σ υμπέρασμα περί υπάρξεως επείγοντος, αιτίαση με την οποία 
επομένως προβάλλεται ότι η ανα κρίβεια το υ συμπεράσματος αυτού προκύπτει από τα έγγραφα της 
δικογραφίας και ότι ο Π ρόεδρος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης προέβη σε ε λλιπή έλεγχο των 
πραγματικών περιστατικών.
(βλ. σκέψη 32)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 30 Σεπτεμβρίου 2009 , Skareby κατά Επιτροπής, T-193/08 P, Συλλογή Υ π.Υπ. 2009 , σ. Ι–Β–1–83 κ αι 
ΙΙ–Β–1–515, σκέψη 48 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία
2. Το άρθρο 278 Σ ΛΕΕ κ αθιερώνει την αρχή το υ μη ανα σταλτικού αποτελέσματος των ενδίκων 
βοηθημάτων, εφόσον οι π ράξεις που εκδίδουν τα θεσμικά όργανα τ ης Ενώσεως απολαύουν το υ 
τεκμηρίου νομιμότητας. Επομένως, κατ’ εξαίρεση και μόνον ο δ ικάζων κατά τη διαδικασία των 
ασφαλιστικών μ έτρων δ ικαστής μ πορεί να δ ιατάξει την ανα στολή εκτελέσεως π ράξεως π ου 
προσεβλήθη ενώπιον του δικαστή της ουσίας ή τ η λήψη προσωρινών μέτρων.
Ο χαρακτήρας επείγοντος μιας αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να ε κτιμάται σε σχέσ η προς την 
ανάγκη που υφίσταται για την έκδοση προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να α ποφευχθεί η 
πρόκληση σοβαρής και αν επανόρθωτης ζημίας στον διάδικο ο ο ποίος ζητεί το π ροσωρινό μέτρο, 
διευκρινιζομένου ότι μ ια βλάβη χρ ηματικής φύσεως δεν δύ ναται, εκτός εξαιρετικών περιστάσεων, να 
θεωρηθεί ανεπανόρθωτη ή έσ τω δύ σκολα αν ορθώσιμη, καθόσον συνήθως δύ ναται να γί νει αργότερα 
το αν τικείμενο χρ ηματικής αποζημιώσεως.
Ακόμη και στην περίπτωση αμιγώς χρ ηματικής βλάβης, το π ροσωρινό μέτρο δικαιολογείται μόνον 
όταν, αν δ εν διαταχθεί το μ έτρο αυτό, ο α ιτών θα βρεθεί σε κ ατάσταση ικανή να θ έσει σε κ ίνδυνο 
την οικονομική το υ βιωσιμότητα, εφόσον δεν διαθέτει κάποιο π οσό που μπορεί, κανονικώς, να το υ 
επιτρέψει να αν τιμετωπίσει το σ ύνολο των δαπανών που είναι απαραίτητες για την ικανοποίηση των 
βασικών ανα γκών το υ μέχρι το χρ ονικό σημείο της εκδόσεως οριστικής αποφάσεως στη δίκη επί της 
προσφυγής.
Πάντως, για να μ πορέσε ι να ε κτιμήσει αν η π ροβαλλόμενη βλάβη είναι σοβαρή και ανεπανόρθωτη και 
δικαιολογεί, συνεπώς, την κατ’ εξαίρεση ανα στολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, ο 
δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής πρέπει, σε κ άθε περίπτωση, να 
διαθέτει σ υγκεκριμένες κ αι α κριβείς ε νδείξεις, σ τηριζόμενες σε λ επτομερή έ γγραφα, π ου 
καταδεικνύουν την οι κονομική κατάσταση το υ διαδίκου που ζητεί το π ροσωρινό μέτρο και το υ 
παρέχουν τη δυ νατότητα να ε κτιμήσει τις ακριβείς συνέπειες που πιθανώς να π ροέκυπταν α πό την 
έλλειψη των ζητούμενων μέτρων.
Εν πάση περιπτώσει, στον διάδικο που ζητεί την ανα στολή εκτελέσεως προσβαλλομένης αποφάσεως 
απόκειται να α ποδείξει ότι δ εν μπορεί να ανα μείνει την έκβαση της κύ ριας δίκης χωρίς να υ ποστεί 
σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη.
Από τα αν ωτέρω συνάγεται ότι, αφενός, ο δ ιάδικος που ζητεί το π ροσωρινό μέτρο πρέπει, προκειμένου 
να δ ικαιολογήσει την ανα στολή εκτελέσεως που ζητεί, να π αρουσιάσει, βάσει στοιχείων, πιστή και 
συνολική εικόνα τ ης οικονομικής του καταστάσεως και, αφετέρου, ο δ ικάζων κατά τη διαδικασία των 
ασφαλιστικών μέτρων δικαστής, ο ο ποίος πρέπει να α ξιολογήσει τις αμφισβητήσεις εκ μέρους το υ 
αντιδίκου, δεν μπορεί ν α δ εχθεί αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αρκούμενος σε α πλά επιχειρήματα το υ 
διαδίκου π ου ζητεί το π ροσωρινό μ έτρο, μη σ τηριζόμενα σε α ποδεικτικά σ τοιχεία. Πράγματι,
ECLI:EU:T:2010 :164 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-103/10P(R)
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟκατάU
 λαμβανομένου υπόψη το υ αυστηρώς εξαιρετικού χαρακτήρα της χορηγήσεως προσωρινών μέτρων, τα 
μέτρα αυτά μπορούν να χ ορηγηθούν μόνον εάν τ α εν λόγω επιχειρήματα στηρίζονται σε π ειστικά 
αποδεικτικά στοιχεία.
(βλ. σκέψεις 34 έως 39)
Παραπομπές:
ΔΕΕ, 22 Ιανουαρίου 1988 , 378/87 R, Top H it Holzvertrieb κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988 , σ. 161, σκέψη 18· 
18 Οκτωβρίου 1991 , C-213/91 R, Abertal κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991 , σ. I-5109 , σκέψη 18· 11 Απριλίου 
2001 , C-471/00 P(R), Επιτροπή κατά Cambridge Healthcare Su pplies, Συλλογή 2001 , σ. I-2865 , σκέψη 113
ΓΔΕΕ, 2 Απριλίου 1998 , T-86/96 R, Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt-Unternehmen και Hapag-Lloyd κατά 
Επιτροπής, Συλλογή 1998 , σ. II-641, σκέψεις 64, 65 κ αι 67· 16 Ιουλίου 1999 , T-143/99 R, Hortiplant κατά 
Επιτροπής, Συλλογή 1999 , σ. II-2451 , σκέψη 18· 3 Ιουλίου 2000 , T-163/00 R, Carotti κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 
Συλλογή Υπ.Υπ., 2000 , σ. I-A-133 κ αι II-607, σκέψη 8· 15 Ιουνίου 2001 , T-339/00 R, Bactria κ ατά Επιτροπής, 
Συλλογή 2001 , σ. II-1721 , σκέψη 94· 7 Μαΐου 2002 , T-306/01 R, Aden κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, 
Συλλογή 2002 , σ. II-2387 , σκέψη 94· 18 Οκτωβρίου 2001 , F-196/01 R, Αρ ιστοτέλειο Π ανεπιστήμιο Θ εσσαλονίκης 
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001 , σ. II-3107 , σκέψη 32· 15 Νοεμβρίου 2001 , T-151/01 R, Duales System D eutschland 
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001 , σ. II-3295 , σκέψη 187· 3 Δεκεμβρίου 2002 , T-181/02 R, Neue Erba Lautex κατά 
Επιτροπής, Συλλογή 2002 , σ. II-5081 , σκέψεις 82 κ αι 84· 13 Οκτωβρίου 2006 , T-420/05 R II, Vischim κ ατά 
Επιτροπής, Συλλογή 2006 , σ. II-4085 , σκέψεις 83 κ αι 84· 25 Απριλίου 2008 , T-41/08 R, Vakakis κατά Επιτροπής, δεν 
έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 52· 17 Δεκεμβρίου 2009 , T-396/09 R, Vereniging M ilieudefensie και Stichting 
Stop L uchtverontreiniging U trecht κ ατά Ε πιτροπής, δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Σ υλλογή, σκέψη 31 κ αι εκεί 
παρατιθέμενη νομολογία
3. Ο διάδικος που ζητεί το π ροσωρινό μέτρο πρέπει να π αρουσιάσει την πιστή και συνολική εικόνα 
της οικονομικής καταστάσεώς το υ ήδη από το σ τάδιο της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. 
Πράγματι, όπως προκύπτει από τη συνδυασμένη ερ μηνεία των άρθρων 35, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, 
και 102, παράγραφοι 2 και 3, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης 
καθώς και των άρθρων 44, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και 104, παράγραφοι 2 και 3, του Κανονισμού 
Διαδικασίας το υ Γενικού Δικαστηρίου, η α ίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει ν α π αρέχε ι, 
αφεαυτής, τη δυ νατότητα στον καθού να ε τοιμάσει τις παρατηρήσεις του και στον δικάζοντα κατά τη 
διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή να α ποφανθεί επί της αιτήσεως, ενδεχομένως, χωρίς να 
απαιτούνται προς το ύτο ά λλα στοιχεία, εφόσον τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των 
οποίων ερε ίδεται η α ίτηση πρέπει να π ροκύπτουν από το ί διο το κ είμενο το υ σχε τικού δικογράφου.
Ο αιτών που υποχρεούται ν α π αρουσιάσει, βάσει στοιχείων, πιστή και συνολική εικόνα της οικονομικής 
του καταστάσεως, πρέπει να π ροσκομίσει στον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών 
μέτρων δικαστή στοιχεία ως προς το ε νδεχόμενο να λ άβει ή ό χι παροχή κοινωνικής πρόνοιας ή 
αντίστοιχο επίδομα, καθώς και βεβαίωση σχε τικά με την κατάσταση της περιουσίας του.
Δεν μπορεί να ε πιτραπεί στον διάδικο που ζητεί το π ροσωρινό μέτρο να π ροσκομίσει, κατά το σ τάδιο 
της αιτήσεως ανα ιρέσε ως, συμπληρωματικά τα αποδεικτικά στοιχεία που παρέλειψε να π ροσκομίσει 
ενώπιον το υ Π ροέδρου το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης. Πράγματι, η α ίτηση ασφαλιστικών 
μέτρων δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να σ υμπληρωθεί λυσιτελώς, προκειμένου να κ αλυφθούν οι ε λλείψεις, 
με μεταγενέστερο υπόμνημα, καθόσον η π αροχή της δυ ν ατότητας «καλύψεως» είναι ασυμβίβαστη όχι 
μόνο προς την ταχύτητα που απαιτείται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, αλλά, κυρίως,
4 ECLI:EU:T:2010 :164ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-103/10P(R)
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟκατάU
 προς το π νεύμα το υ άρθρου 109 το υ Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, δυνάμει του 
οποίου, σε π ερίπτωση απορρίψεως της αιτήσεως για τη λήψη προσωρινού μέτρου, ο δ ιάδικος που την 
είχε υποβάλει μπορεί να κ αταθέσει άλλη αίτηση μόνον εφόσον αυτή βασίζεται σε ν έα περιστατικά.
(βλ. σκέψεις 40, 44, 50 κ αι 58)
Παραπομπές:
ΓΔΕΕ, 15 Ιανουαρίου 2001 , T-236/00 R, Stauner κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 2001 . σ. II-15, 
σκέψη 34· Aden κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψεις 52 κ αι 101 έ ως 115· 23 Μαΐου 
2005 , T-85/05 R, Δήμος Άνω Λ ιοσίων κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005 , σ. II-1721 , σκέψη 37· 23 Ιανουαρίου 
2009 , T-352/08 R, Pannon H őerőmű κατά Επιτροπής, δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 31· 24 Απριλίου 
2009 , T-52/09 R, Nycomed Danmark κατά EMEA, δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 62· 4 Φεβρουαρίου 
2010 , T-385/05 TO R, Πορτογαλία κατά Transnáutica και Επιτροπής, δεν έχε ι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 11 
έως 13
4. Καθόσον έκρινε ότι σ υντρέχε ι η π ροϋπόθεση το υ επείγοντος, μολονότι το οι κείο θεσμικό όργανο 
τόνισε π ρωτοδίκως ότι ο α ιτών δεν είχε π ροσκομίσει κανένα α ποδεικτικό στοιχείο σχε τικά με την 
οικονομική το υ κατάσταση και ότι α πό την κατάσταση α υτή δεν προέκυπτε το ε πείγον της 
υποθέσεως, ο Π ρόεδρος το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης ανα γνώρισε σε α πλές μονομερείς 
διαπιστώσεις το υ διαδίκου την υπεροχή σε σχέσ η με τις ρητές αρνήσεις το υ εν λόγω οργάνου, μη 
λαμβάνοντας υπόψη το γ εγονός ότι ο α ιτών δεν είχε α ποδείξει τον επικείμενο χαρακτήρα σοβαρής 
και αν επανόρθωτης βλάβης, ενώ έφερε το β άρος της αποδείξεώς της. Με το ν τρόπο αυτόν, ο 
Πρόεδρος το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Δ ιοίκησης προέβη σε ε λλιπή έλεγχο των π ραγματικών 
περιστατικών, οπότε η ανα ιρεσιβαλλόμενη διάταξη πάσχει πλημμέλεια που έγκειται στην ανα κρίβεια 
του περιεχομένου των διαπιστώσεων του Προέδρου, η ο ποία προκύπτει από τη δικογραφία.
(βλ., σκέψη 51)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, Skareby κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 87 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία