Συνεκδικασθείσες υποθέσεις 241/78, 242/78, 245/78έως250/78
(συνοπτική μετάφραση σταελληνικά)
DGV,Deutsche Getreideverwertung undRheinische Kraftfutterwerke
GmbHκαιλοιποί
κατά
Συμβουλίου καιΕπιτροπής τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Gritzαραβοσίτου —Ευθύνη»
Περίληψη τηςαποφάσεως
1.Αγωγήαποζημιώσεως —Αντικείμενο —Αποκατάσταση τηςζημίας πουπροκύπτει
απότηνκατάργηση τωνεπιστροφών —Ένσταση απαραδέκτου αντλούμενη απότη
μηάσκηση αγωγής γιατηνκαταβολή ενώπιον τωνεθνικών δικαστηρίων —
Απαράδεκτο
2.Αγωγήαποζημιώσεως —Αγωγήγιατηνκαταβολή τωνοφειλομένων κατάτοκοινοτι­
κόδίκαιοποσών—Απαράδεκτο
(Συνθήκη ΕΟΚ,άρθρα 178και215,δεύτερο εδάφιο)
3.Αγωγήαποζημιώσεως —Αυτόνομος χαρακτήρας —Προσφυγή ακυρώσεως —Προ­
σφυγήκατάπαραλείψεως —Διαφορετικό αντικείμενο
(Συνθήκη ΕΟΚ,άρθρα 173,175,178και215,δεύτερο εδάφιο)
4.Εξωσυμβατική ευθύνη —Κανονιστική πράξηπουσυνεπάγεται επιλογές οικονομικής
πολιτικής —Ευθύνη τηςΚοινότητας —Προϋποθέσεις —Κατάφωρη παράβαση υπέρ­
τερουκανόνα δικαίου πουπροστατεύει τουςιδιώτες —Εξαιρετική καιιδιαίτερη ζη­
μία
(Συνθήκη ΕΟΚ,άρθρο215,δεύτερο εδάφιο)
5.Εξωσυμβατική ευθύνη —Ζημία—Εκτίμηση —Κριτήρια —Μετακύλιση τηςζημίας
σεάλλους επιχειρηματίες —Λήψηυπόψη
(Συνθήκη ΕΟΚ,άρθρο215,δεύτερο εδάφιο)
499

ΠΕΡΙΛΗΨΗ —ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 241/78, 242/78, 245/78 ΕΩΣ250/78
6.Εξωσυμβατική ευθύνη —Ζημία—Αποκατάσταση —Αίτημα τόκων—Παραδεκτό
(Συνθήκη ΕΟΚ,άρθρο215,δεύτερο εδάφιο)
1.Δενμπορείνααντιταχθεί σεαγωγήαπο­
ζημιώσεως, πουασκείται δυνάμει των
άρθρων 178και215,δεύτερο εδάφιοτης
Συνθήκης ΕΟΚκαιμετηνοποίαζητεί­
ταιηαποκατάσταση τηςζημίας που
προκύπτει απότηνκατάργηση τωνεπι­
στροφών, ένσταση απαραδέκτου α­
ντλούμενη απότογεγονός ότιοενάγων
έπρεπεναασκήσει κατάτωναρμοδίων
εθνικών οργανισμών ενώπιον τωνεθνι­
κώνδικαστηρίων αγωγή, ζητώντας την
καταβολή τωνενλόγωεπιστροφών, εφό­
σονμετηναγωγήαυτήοενάγων δενζη­
τείτηνκαταβολή ποσών οφειλομένων
δυνάμει τηςκοινοτικής νομοθεσίας και
εφόσον εξάλλου είναιβέβαιο ότιτο
εθνικόδικαστήριο δενθαμπορούσε να
κάνειδεκτήτηναγωγήγιακαταβολή
διότιδενυπάρχει κοινοτική διάταξη
πουναεπιτρέπει στουςεθνικούς οργα­
νισμούς νακαταβάλουν τααπαιτούμε­
ναποσά.
2.Ηαγωγήγιατηνκαταβολή τωνοφει­
λομένων κατάτηνκοινοτική νομοθεσία
ποσώνδενμπορεί ναλάβειτημορφή
τηςαγωγής τωνάρθρων 178και215,δεύ­
τεροεδάφιο, τηςΣυνθήκης ΕΟΚ.
3.Δενμπορείναγίνειδεκτήένσταση απα­
ραδέκτου στρεφόμενη κατάαγωγής
αποζημιώσεως καιστηριζόμενη στοεπι­
χείρημα κατάτοοποίοοπραγματικός
σκοπός τηςαγωγής δενμπορεί ναεπι­
τευχθεί παράμετηθέσπιση νέουκανο­
νισμούκαιοενάγων, εφόσον δενδι­
καιούται ναεπιδιώξει τοσκοπόαυτόμε
τιςπροσφυγές τωνάρθρων 173και175
τηςΣυνθήκης ΕΟΚ,δενμπορεί νατο
πράξειούτεμετηναγωγήαποζημιώσε­
ωςτωνάρθρων 178και215,δεύτερο εδά-φιο.Πράγματι, δεδομένου ότιηαγωγή
αυτήθεσπίστηκε ωςαυτόνομο βοήθημα,
τοΔικαστήριο μπορείναδεχθείαγωγή
αποζημιώσεως, ανείναιβάσιμη, χωρίς
ναείναιαναγκαίο ναεκδώσει τοενδια­
φερόμενο θεσμικό όργανο νέεςκανονι­
στικέςπράξεις.
4.Ηδιαπίστωση ότιμιανομικήκατάστα­
σηπουπροκύπτει απόκανονιστική πρά­
ξητηςΚοινότητας είναιμηνόμιμη δεν
είναιαπόμόνητηςαρκετήγιαναθεμε­
λιώσειευθύνη τηςΚοινότητας δυνάμει
τουάρθρου 215,δεύτερο εδάφιο, της
Συνθήκης ΕΟΚ.
Ότανμιατέτοια πράξησυνεπάγεται
επιλογές οικονομικής πολιτικής πρέπει,
εκτόςτωνάλλων, νααποτελεί κατάφω­
ρηπαράβαση υπέρτερου κανόνα δικαί­
ουπουπροστατεύει τουςιδιώτες.
Σεέναπλαίσιο κοινοτικών διατάξεων
πουχαρακτηρίζεται απότηνάσκηση
ευρείας διακριτικής εξουσίας, απαραί­
τητηςγιατηνεφαρμογή τηςκοινής γε­
ωργικής πολιτικής, ηευθύνη τηςΚοινό­
τηταςδενμπορεί ναγεννάται παρά
εξαιρετικά, στιςπεριπτώσεις δηλαδή
πουτοενδιαφερόμενο όργανο υπερέβη,
σαφώςκαισεσημαντική έκταση, τα
όριαπουεπιβάλλονται στηνάσκηση
τωνεξουσιών του.
Αυτόμπορεί νασυμβαίνει στηνπερί­
πτωσηπουτοόργανο αυτόπροσκρούει
στηναρχήτηςισότητας, τηνοποίακα-
500

DGVκ.λπ.ΚΑΤΑΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
θιερώνει ιδίωςτοάρθρο 40,παράγρα­
φος3,δεύτερο εδάφιο, τηςΣυνθήκης
ΕΟΚ,πουηπαραβίαση τηςαρχήςαυτής
θίγειμιαπεριορισμένη καισαφώς οριο­
θετούμενη ομάδαεπιχειρηματιών, πουη
ζημίαπουτουςπροκλήθηκε κατάτον
τρόποαυτόυπερβαίνει ταόριατωνοι­
κονομικών κινδύνων πουείναισυνυ­
φασμένοι μετιςδραστηριότητες του
σχετικού τομέακαι,τέλος,στηνπερί­
πτωση πουτοόργανο αυτόπαραβίασε
χωρίςεπαρκή αιτιολογία τηνίσημετα­
χείριση πουίσχυεπριντηνέκδοση της
προσβαλλομένης πράξεως.
5.Στοπλαίσιο αγωγής αποζημιώσεως, για
ναεκτιμηθεί ηύπαρξη ήηέκταση τηςζημίας πουπροβάλλει οενάγων επιχει­
ρηματίας, πρέπειναληφθεί υπόψη, εν­
δεχομένως, τογεγονός ότιαυτόςμπόρε­
σεναμετακυλίσει στιςτιμέςπωλήσεως
τομειονέκτημα, τουοποίουτηναποκα­
τάσταση ζητεί.
6.Απότιςαρχέςτουδικαίου πουείναικοι­
νέςσταδίκαιατωνκρατών μελών,στις
οποίες παραπέμπει τοάρθρο 215,δεύ­
τεροεδάφιο, τηςΣυνθήκης ΕΟΚ,προκύ­
πτειότι,στοπλαίσιο αγωγής αποζημιώ­
σεως,είναιγενικάπαραδεκτό τοαίτημα
τόκων.
501