Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Van Gerven της 20ης Φεβρουαρίου 1992. - HANS-OTTO WAGNER GMBH ΚΑΤΑ FONDS D'INTERVENTION ET DE REGULARISATION DU MARCHE DU SUCRE. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ: TRIBUNAL ADMINISTRATIF DE PARIS - ΓΑΛΛΙΑ. - ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΩΝ ΛΟΓΩ ΕΞΑΓΩΓΗΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-94/91.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-02765



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε Πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1. Το tribunal administratif de Paris υποβάλλει ερώτημα στο Δικαστήριο ως προς το κύρος της σημειώσεως 2 του παραρτήματος Ι της ανακοινώσεως της 11ης Μαρτίου 1981, περί των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (1) (στο εξής: ανακοίνωση). Η εν λόγω Σημείωση αναφέρει τα εξής:

"Στην περίπτωση που, για το ίδιο προϊόν, οι ανωτέρω αντιπροσωπευτικές τιμές τίθενται σε ισχύ σε διαφορετική ημερομηνία συναρτήσει των κρατών μελών, η μετατροπή των προκαθορισμένων ποσών των εκπεφρασμένων σε εθνικό νόμισμα, τα οποία αναγράφονται στα πιστοποιητικά, πρέπει να πραγματοποιηθεί ως ακολούθως, όταν τα πιστοποιητικά χρησιμοποιούνται σε άλλα κράτος μέλος:

α) μετατροπή σε ECU του ποσού του εκπεφρασμένου σε εθνικό νόμισμα, το οποίο αναγράφεται στο πιστοποιητικό με τη βοήθεια της τιμής συναλλάγματος, η οποία εχρησιμοποιήθη για τον υπολογισμό του ποσού αυτού

β) μετατροπή σε εθνικό νόμισμα του ποσού σε ECU, το οποίο προκύπτει σύμφωνα με την υποπαράγραφο α, με τη βοήθεια της τιμής συναλλάγματος, η οποία ισχύει την ημέρα πληρώσεως ((διεκπεραιώσεως)) των τελωνειακών διατυπώσεων στο κράτος μέρος χρησιμοποιήσεως του πιστοποιητικού."

Το γενικό πλαίσιο της υποθέσεως

2. Το προδικαστικό ερώτημα ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας γερμανικού δικαίου Hans-Otto Wagner GmbH (στο εξής: Wagner), η οποία εμπορεύεται γεωργικά προϊόντα, και του γαλλικού οργανισμού παρεμβάσεως Fonds d' intervention et de regularisation du marche du sucre (στο εξής: FIRS) σχετικά με την καταβολή σε γαλλικά φράγκα (στο εξής: FF) των επιστροφών λόγω εξαγωγής που καθορίστηκαν, στο πλαίσιο διαγωνισμού, σε γερμανικά μάρκα (στο εξής: DM).

3. Δυνάμει του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (2), είναι δυνατή η χορήγηση επιστροφής λόγω εξαγωγής ζάχαρης, η οποία καλύπτει τη διαφορά μεταξύ της τιμής στη διεθνή αγορά και των τιμών εντός της Κοινότητας, εφόσον είναι απαραίτητη προς διευκόλυνση της εξαγωγής. Το άρθρο 19, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι η επιστροφή είναι η ίδια για όλη την Κοινότητα. Δυνάμει του άρθρου 19, παράγραφος 4, του κανονισμού, οι επιστροφές καθορίζονται περιοδικώς ή, όπως εν προκειμένω, με διαγωνισμό.

Με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 766/68, της 18ης Ιουνίου 1968 (3), το Συμβούλιο θέσπισε γενικούς κανόνες όσον αφορά τη χορήγηση επιστροφών λόγω εξαγωγής ζάχαρης. Ο κανονισμός αυτός ορίζει ότι ο διαγωνισμός αφορά το ποσό της επιστροφής (άρθρο 4, παράγραφος 1), ότι οι συνθήκες διεξαγωγής του διαγωνισμού πρέπει να εξασφαλίζουν την ίση πρόσβαση σε κάθε άτομο εγκατεστημένο στην Κοινότητα (άρθρο 4, παράγραφος 2) και ότι το μέγιστο ποσό της επιστροφής για τον κάθε διαγωνισμό καθορίζεται από την Επιτροπή, κατά τη διαδικασία της επιτροπής διαχειρίσεως, βάσει των υποβαλλόμενων προσφορών (άρθρο 4, παράγραφος 3).

4. Με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2382/84, της 14ης Αυγούστου 1984 (4), η Επιτροπή προκήρυξε, μέχρι τις 12 Ιουνίου 1985, κύριο διαρκή διαγωνισμό για τον καθορισμό εισφορών ή/και επιστροφών λόγω εξαγωγής λευκής ζάχαρης βάσει του κανονισμού αυτού μπορούσε, κατά τη διάρκεια του εν λόγω διαρκούς διαγωνισμού, να προβαίνει στη διεξαγωγή επιμέρους διαγωνισμών (άρθρο 1, παράγραφος 1). Κατά το άρθρο 2 του κανονισμού 2382/84, οι επιμέρους διαγωνισμοί έπρεπε να διεξάγονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 766/68, καθώς και με τις υπόλοιπες διατάξεις του κανονισμού 2382/84. Στις προσφορές έπρεπε να αναφέρεται το ποσό της εισφοράς ή της επιστροφής λόγω εξαγωγής ανά 100 χιλιόγραμμα λευκής ζάχαρης εκφραζόμενο στο νόμισμα του κράτους μέλους όπου έγινε η προσφορά (άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο δ). Βάσει της τιμής παρεμβάσεως της λευκής ζάχαρης που καθορίστηκε για την περίοδο εμπορίας 1984/1985 και λαμβανομένων υπόψη ιδίως της καταστάσεως και της προβλεπομένης εξελίξεως της αγοράς της ζάχαρης στην Κοινότητα και στην παγκόσμια αγορά, η Επιτροπή μπορούσε είτε να καθορίσει το κατώτατο ποσό της εισφοράς λόγω εξαγωγής, είτε να καθορίσει το ανώτατο ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής (άρθρο 9, παράγραφος 1). Μετά τον καθορισμό του ανώτατου ποσού της επιστροφής λόγω εξαγωγής, η κατακύρωση γινόταν υπέρ εκείνου ή εκείνων από τους υποβαλόντες προσφορά, των οποίων η προσφορά βρίσκοταν στο επίπεδο του ανώτατου ποσού της επιστροφής λόγω εξαγωγής ή ήταν κατώτερη, καθώς και σ' εκείνον του οποίου η προσφορά αναφερόταν σε εισφορά κατά την εξαγωγή (άρθρο 9, παράγραφος 3). Ο υπερθεματιστής ((Εκείνος στον οποίο κατακυρώθηκε η επιστροφή)) δικαιούτο να λάβει, για τη σχετική ποσότητα, πιστοποιητικό εξαγωγής, αναφέρον, ανάλογα με την περίπτωση, την εισφορά κατά την εξαγωγή ή την επιστροφή την οποία αφορούσε η προσφορά (άρθρο 12, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α). Τα χορηγούμενα βάσει επιμέρους διαγωνισμών πιστοποιητικά ίσχυαν μόνο για μια συγκεκριμένη περίοδο. Τα πιστοποιητικά εξαγωγής που είχαν χορηγηθεί βάσει επιμέρους διαγωνισμών, οι οποίοι είχαν διεξαχθεί μεταξύ της 17ης Οκτωβρίου και της 28ης Νοεμβρίου 1984 μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο από 1ης Δεκεμβρίου 1984 και ίσχυαν μέχρι τις 30 Απριλίου 1985 (άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο β).

Σύμφωνα προς το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 2382/84, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προκήρυξη διαγωνισμού (5) αναφέρουσα τις σχετικές προϋποθέσεις. Η εν λόγω προκήρυξη όριζε στο σημείο V.8:

"Για τη σύγκριση των προσφορών και για την κατακύρωση του διαγωνισμού από τα κράτη μέλη, το προτεινόμενο ποσό για την εισφορά κατά την εξαγωγή ή την επιστροφή κατά την εξαγωγή, εκφραζόμενο σε εθνικό νόμισμα, μετατρέπεται σε ΕCU χρησιμοποιώντας τις τιμές που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής."

5. Για να γίνει αντιληπτή η οικονομική διάσταση της διαφοράς της κύριας δίκης πρέπει να συμπληρωθεί το νομοθετικό πλαίσιο που προανέφερα, λαμβανομένου υπόψη επίσης του κανονισμού (ΕΟΚ) 855/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, για τον υπολογισμό και τη σταδιακή κατάργηση των νομισματικών εξισωτικών ποσών που εφαρμόζονται σε ορισμένα γεωργικά προϊόντα (6), δυνάμει του οποίου τροποποιήθηκε η αντιπροσωπευτική τιμή (ονομαζόμενη επίσης "γεωργική τιμή μετατροπής" ή "πράσινη τιμή") ορισμένων νομισμάτων. 'Ετσι, η αντιπροσωπευτική τιμή του FF μειώθηκε και εκείνη του DM ανατιμήθηκε σε σχέση με το ECU, ενώ οι εν λόγω τροποποιηθείσες αλλαγές τέθηκαν σε ισχύ σε διαφορετικές ημερομηνίες ανάλογα με τον κάθε τομέα. Πράγματι, το παράρτημα ΙV του κανονισμού 855/84 προβλέπει ότι η (υποτιμημένη) αντιπροσωπευτική τιμή του FF (1 ECU = 6,86866 FF) ισχύει από 1ης Ιουλίου 1984 για τον τομέα της ζάχαρης και της ισογλυκόζης. Το παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού αυτού προβλέπει ότι η (ανατιμημένη) αντιπροσωπευτική τιμή του DM (1 ECU = 2,38516 DM) ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1985, χωρίς εξαίρεση για τον τομέα της ζάχαρης.

6. Η εταιρία Wagner συμμετείχε στη Γερμανία στους επιμέρους διαγωνισμούς (δέκατο και ενδέκατο) που προκηρύχθηκαν τον Οκτώβριο του 1984 (δηλαδή μετά τη δημοσίευση του κανονισμού 855/84) στο πλαίσιο του αναφερόμενου στον κανονισμό 2382/84 κύριου διαρκούς διαγωνισμού. Σύμφωνα προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο δ, του κανονισμού αυτού, οι προσφορές της εκφράστηκαν σε DM. Σύμφωνα προς το άρθρο 9, παράγραφος 1, του ιδίου κανονισμού, μετά από εξέταση των προσφορών και κατόπιν σύμφωνης γνώμης της επιτροπής διαχειρίσεως ζάχαρης, η Επιτροπή καθόρισε το μέγιστο ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής για τον δέκατο επιμέρους διαγωνισμό σε 39,018 ECU ανά 100 χιλιόγραμμα, ενώ για τον ενδέκατο διαγωνισμό σε 39,136 ECU ανά 100 χιλιόγραμμα (7). Στην εταιρία Wagner κατακυρώθηκαν τέσσερις προσφορές, στις οποίες αναφερόταν ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής ίσο ή κατώτερο προς το μέγιστο ποσό που είχε καθορίσει η Επιτροπή, οι οποίες αφορούσαν συνολικά την εξαγωγή 1 500 τόνων λευκής ζάχαρης. Της χορηγήθηκαν πιστοποιητικά εξαγωγής, στα οποία αναφερόταν σε DM το κατακυρωθέν στην εταιρία Wagner ποσό των επιστροφών λόγω εξαγωγής (που κυμαίνονταν μεταξύ 97,77 και 98,36 DM ανά 100 χιλιόγραμμα).

Αν και τα εν λόγω πιστοποιητικά εξαγωγής μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την 1η Δεκεμβρίου 1984 (άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο γ, του κανονισμού 2382/84), οι 1 500 τόνοι ζάχαρης εξήχθησαν μόλις τον Απρίλιο του 1985 (δηλαδή μετά την έναρξη της ισχύος της νέας αντιπροσωπευτικής τιμής του DΜ, όπως είχε καθοριστεί με τον κανονισμό 855/84 της 31ης Μαρτίου 1984). Επιπλέον, η Wagner προτίμησε να εξαγάγει τη ζάχαρη από τη Γαλλία. Δεδομένου ότι η επιστροφή λόγω εξαγωγής καταβάλλεται από το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου γίνεται η εκπλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής (8), η Wagner υπέβαλε στο FΙRS τις αιτήσεις προς καταβολή των επιστροφών, οι οποίες, κατά τους υπολογισμούς της, ανέρχονταν συνολικά σε 4 196 946 FF. Από τον εθνικό φάκελο της υποθέσεως προκύπτει ότι η Wagner είχε καθορίσει το ποσό αυτό με τον εξής τρόπο: εφάρμοσε στο εκπεφρασμένο σε DΜ ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής που αναφερόταν στα πιστοποιητικά εξαγωγής τη "συνδυασμένη" ισοτιμία DM/FF στην αντιπροσωπευτική τιμή συναλλάγματος που ίσχυε τη στιγμή της εξαγωγής (100 DM = 287,975 FF) στη συνέχεια, πολλαπλασίασε το προκύψαν από τον υπολογισμό αυτό ποσό σε FF με τον νομισματικό συντελεστή που ίσχυε κατά την εξαγωγή (1,020) τέλος διόρθωσε αυτό το τελευταίο ποσό, αφαιρώντας από αυτό ένα νομισματικό εξισωτικό ποσό (που δεν είχε προκαθοριστεί) ύψους 7,93 FF ανά 100 χιλιόγραμμα ζάχαρης.

7. Το FΙRS δεν προέβαλε αντίρρηση σε σχέση με τα δύο τελευταία στάδια του υπολογισμού στον οποίο προέβη η Wagner (όσον αφορά την εφαρμογή του νομισματικού συντελεστή και του νομισματικού εξισωτικού ποσού), έκρινε όμως ότι η μετατροπή σε FF της επιστροφής που αναφερόταν σε DΜ στα πιστοποιητικά εξαγωγής έπρεπε να γίνει σύμφωνα προς τη Σημείωση 2 του παραρτήματος Ι της ανακοινώσεως. 'Ετσι, μετέτρεψε καταρχάς σε ECU το ποσό της επιστροφής που αναφερόταν σε κάθε πιστοιητικό με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή του DM που ίσχυε κατά την περίοδο διεξαγωγής των διαγωνισμών (Σημείωση 2, στοιχείο α), δηλαδή πριν από την ανατίμηση του DM σε σχέση με το ECU. Στη συνέχεια μετέτρεψε σε FF τα ποσά σε ECU τα οποία προέκυψαν μετά την ανωτέρω μετατροπή, εφαρμόζοντας την αντιπροσωπευτική ισοτιμία του FF που ίσχυε την ημέρα της εκπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων (Σημείωση 2, στοιχείο β). Κατά συνέπεια, το FΙRS κατέβαλε μόνο ποσό 3 974 893 FF μειώνοντας το συνολικό ποσό που ζήτησε η εταιρία Wagner κατά 222 113 FF (9).

Η εταιρία Wagner ισχυρίζεται ότι η ανακοίνωση δεν έχει δεσμευτική ισχύ έναντί της και ότι, επιπλέον, η Σημείωση 2 δεν ίσχυε κατά την περίοδο των πραγματικών περιστατικών. Γι' αυτό κάλεσε το FIRS να της καταβάλει ποσό 222 113 FF, ίσο προς τη διαφορά μεταξύ του ποοσύ που της καταβλήθηκε και εκείνου το οποίο θεωρεί ότι δικαιούται. Δεδομένου ότι στο αίτημα αυτό δεν δόθηκε απάντηση, η Wagner προσέφυγε ενώπιον του tribunal administratif de Paris. Το δικαστήριο αυτό, θεωρώντας ότι η λύση της διαφοράς εξαρτάται από το αν το FIRS μπορούσε πράγματι να στηριχτεί στη Σημείωση 2 της ανακοινώσεως, ζήτησε από το Δικαστήριο να εκδώσει προδικαστική απόφαση ως προς το κύρος της εν λόγω Σημειώσεως.

Το περιεχόμενο του προδικαστικού ερωτήματος

8. Για την εκτίμηση του προδικαστικού ερωτήματος έχει σημασία να καθοριστεί προηγουμένως η φύση της ανακοινώσεως και ειδικότερα της Σημειώσεως 2 του παραρτήματος Ι.

Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανακοίνωση, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C, δεν αποτελεί κοινοτική πράξη δεσμευτικής ισχύος, βάσει της οποίας το FIRS θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον τρόπο μετατροπής που προβλέπεται στη Σημείωση 2 έναντι των εξαγωγέων όπως η εταιρία Wagner. Αποτελεί πράξη αναγόμενη στο πλαίσιο της χρηστής διοικήσεως, η οποία, όπως ανέφερε η Επιτροπή στις παρατηρήσεις της, αποσκοπεί στο να διευκολύνει τους επιχειρηματίες και τις τελωνειακές αρχές στο έργο της διεκπεραιώσεως των διατυπώσεων που προκύπτουν από τους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με τα πιστοποιητικά τα οποία αφορούν τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών. Ειδικότερα, σκοπός της Σημειώσεως 2 της εν λόγω ανακοινώσεως είναι να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο, με βάσει τους ήδη υπάρχοντες κοινοτικούς κανόνες, πρέπει να μετατρέπονται οι προκαθοριζόμενες στο νόμισμα ενός κράτους μέλους επιστροφές στο νόμισμα ενός άλλου κράτους μέλους, όταν τα πιστοποιητικά εξαγωγής χρησιμοποιούνται σ' αυτό το άλλο κράτος.

Δεδομένης της απλώς επεξηγηματικής φύσεως της Σημειώσεως 2 της ανακοινώσεως, δεν υπάρχει λόγος να εξεταστεί το κύρος της, όπως ζητεί το αιτούν δικαστήριο. Δεδομένου του αντικειμένου της διαφοράς της κύριας δίκης, πρέπει να θεωρηθεί ότι το προδικαστικό ερώτημα αφορά το ζήτημα αν οι ισχύουσες κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της εν λόγω διαφοράς κοινοτικές διατάξεις έχουν την έννοια ότι επιβάλλουν τον τρόπο μετατροπής που αναφέρεται στη Σημείωση 2. Συνεπώς, για να παρασχεθεί λυσιτελής απάντηση στο αιτούν δικαστήριο, πρέπει να εξακριβωθούν οι κοινοτικές διατάξεις που διέπουν τη μετατροπή στο νόμισμα του κράτους εξαγωγής μιας επιστροφής λόγω εξαγωγής που προκαθορίστηκε στο νόμισμα ενός άλλου κράτους και να εξεταστεί αν αυτοί οι κανόνες είναι ταυτόσημοι προς τα οριζόμενα στη Σημείωση 2.

Εκτίμηση

9. Τα χαρακτηριστικά της κατάστασης την οποία αφορά η διαφορά της κύριας δίκης είναι τα ακόλουθα: α) ύστερα από διαγωνισμό για τον καθορισμό επιστροφών λόγω εξαγωγής λευκής ζάχαρης, στον οποίο το κατακυρωθέν και, συνεπώς, προκαθορισθέν (10) ποσό της επιστροφής εκφράζεται στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο υποβλήθηκε η σχετική προσφορά (εν προκειμένω σε DM) χορηγήθηκε ένα πιστοποιητικό εξαγωγής ωστόσο στο πιστοποιητικό αυτό δεν καθορίζονταν εκ των προτέρων τα νομισματικά εξισωτικά ποσά β) το εν λόγω πιστοποιητικό χρησιμοποιήθηκε σε άλλο κράτος μέλος (εν προκειμένω στη Γαλλία), από το οποίο εξήχθησαν οι οικείες ποσότητες ζάχαρης γ) η αντιπροσωπευτική τιμή συναλλάγματος του νομίσματος στο οποίο εκφράζεται το ποσό της επιστροφής στο πιστοποιητικό μεταβλήθηκε σε σχέση με την αντιπροσωπευτική τιμή του νομίσματος του κράτους μέλους εξαγωγής μεταξύ της χορηγήσεως του πιστοποιητικού και της χρησιμοποιήσεώς του.

Κάθε ένα από τα ανωτέρω εκτεθέντα στοιχεία της καταστάσεως διέπονται από χωριστούς κοινοτικούς κανόνες.

10. Επί του σημείου α). Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη χορήγηση και τον καθορισμό των επιστροφών λόγω εξαγωγής διέπονται από τις διατάξεις των κανονισμών με τους οποίους, σύμφωνα προς τον κανονισμό 1785/81, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, και του κανονισμού 766/68, περί θεσπίσεως των γενικών κανόνων που αφορούν τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή ζάχαρης, προκηρύσσεται διαγωνισμός για τον καθορισμό επιστροφών λόγω εξαγωγής. Επομένως, εν προκειμένω πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του κανονισμού 2382/84. θα τις εξετάσω στα σημεία 14 έως 16 κατωτέρω. Προς το παρόν ας σημειωθεί ότι, δυνάμει των άρθρων 5, παράγραφος 2, στοιχείο δ, και 12, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α, του κανονισμού 2382/84, το πιστοποιητικό εξαγωγής εκφράζει το ποσό της επιστροφής στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο γίνεται η προσφορά, εν προκειμένω σε DΜ.

11. Επί του σημείου β). 'Οπως προαναφέρθηκε (σημείο 6 και υποσημείωση 8), το άρθρο 30, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2730/79, περί των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, ορίζει ότι η επιστροφή καταβάλλεται από το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου διεκπεραιώνονται οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής. Επομένως, η καταβολή γίνεται στο νόμισμα του κράτους μέλους εξαγωγής, πράγμα το οποίο σημαίνει, σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, κατά την οποία η εξαγωγή έγινε από άλλο κράτος μέλος (τη Γαλλία) σε σχέση με εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η προσφορά (τη Γερμανία), ότι το ποσό της επιστροφής, εκπεφρασμένο σε DΜ στο πιστοποιητικό, πρέπει να μετατραπεί στο νόμισμα του κράτους εξαγωγής, εν προκειμένω σε FF. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν διαφωνίες επί του σημείου αυτού, δεν θα το εξετάσω.

12. Επί του σημείου γ). Κατά το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1223/83 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1983, περί των τιμών συναλλάγματος που πρέπει να εφαρμοστούν στον γεωργικό τομέα (11):

"'Οταν οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν κατ' εφαρμογή των πράξεων σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική (...) απαιτούν τη μετατροπή των νομισμάτων (...) σε ένα άλλο νόμισμα ή σε ΕCU, η τιμή συναλλάγματος είναι (...) εκείνη που αντιστοιχεί στην αντιπροσωπευτική τιμή αυτού του νομίσματος."

Σύμφωνα προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 878/77 του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1977, περί των τιμών συναλλάγματος που πρέπει να εφαρμοσθούν στον γεωργικό τομέα (12), που αντικαταστάθηκε στη συνέχεια με τον προαναφερθέντα κανονισμό 1223/83, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3016/78, της 20ής Δεκεμβρίου 1978, περί καθορισμού ορισμένων λεπτομερειών για την εφαρμογή τιμών συναλλάγματος στους τομείς της ζάχαρης και της ισογλυκόζης (13). Δυνάμει του άρθρου 1 και του σημείου X, στοιχείο β, του παραρτήματος του κανονισμού 3016/78, η ακόλουθη αντιπροσωπευτική τιμή εφαρμόζεται όσον αφορά κάθε επιστροφή λόγω εξαγωγής που προβλέπεται δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 (14) χωρίς καθορισμό εκ των προτέρων των νομισματικών εξισωτικών ποσών:

"(Η) αντιπροσωπευτική τιμή που εφαρμόζεται την ημέρα εκπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων κατά την εξαγωγή."

Ορίζοντας ως εφαρμοστέα την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει την ημέρα διεκπεραιώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων, το σημείο Χ του παραρτήματος του κανονισμού 3016/78 εφαρμόζει απλώς μία γενική αρχή, περί της οποίας γίνεται λόγος στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, κατά την οποία πρέπει να εφαρμόζεται η αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει κατά την ημερομηνία επελεύσεως της γενεσιουργού αιτίας της οικείας ενέργειας, εν προκειμένω η διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η Σημείωση 2 της ανακοινώσεως, υποτεθειμένου ότι η προβλεπόμενη στο στοιχείο α μετατροπή είναι δικαιολογημένη (δηλαδή ότι πρέπει πρώτα να μετατραπεί σε ECU το εκπεφρασμένο σε εθνικό νόμισμα ποσό της επιστροφής το οποίο αναφέρεται στο πιστοποιητικό με βάση την τιμή συναλλάγματος που ισχύει κατά την κατακύρωση του διαγωνισμού), ορίζει σαφώς στο στοιχείο β ότι πρέπει, στη συνέχεια, να μετατραπεί σε εθνικό νόμισμα το προκύψαν με τον τρόπο αυτό ποσό σε ECU "με τη βοήθεια της τιμής συναλλάγματος η οποία ισχύει την ημέρα διεκπεραιώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων στο κράτος μέλος χρησιμοποιήσεως του πιστοποιητικού". Εξάλλου, το σημείο αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο αμφισβητήσεως.

13. Στην πραγματικότητα, το μόνο σημείο διαφοράς είναι το ζήτημα αν η προηγούμενη μετατροπή σε ECU που προβλέπεται από τη Σημείωση 2, στοιχείο α, της ανακοινώσεως έχει νομικό έρεισμα. Επ' αυτού, πρέπει να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της εταιρίας Wagner ότι καμία διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιβάλλει ρητά μια τέτοια μετατροπή. Εντούτοις, όπως το Δικαστήριο έχει κατ' επανάληψη κρίνει, ιδίως με την απόφαση Merck (στη σκέψη 12) (15):

"για την ερμηνεία μιας διάταξης του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να ληφθεί υπόψη όχι μόνο το γράμμα της, αλλά επίσης τα συμφραζόμενά της και οι στόχοι που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος".

Συμφωνώντας με τη Γαλλική Κυβέρνηση και την Επιτροπή, πιστεύω ότι οι διατάξεις του κανονισμού 2382/84 και, ειδικότερα, το άρθρο 9, ερμηνευόμενες λαμβανομένου υπόψη του γενικού πλαισίου στο οποίο εντάσσονται, καθώς και του σκοπού τον οποίο επιδιώκει ο κανονισμός αυτός, επιβάλλουν πράγματι, για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω, τη μετατροπή η οποία προβλέπεται από τη Σημείωση 2, στοιχείο α, της ανακοινώσεως.

14. Κύριος σκοπός του κανονισμού 2382/84, όπως και κάθε άλλου κανονισμού περί προκηρύξεως διαγωνισμού για τον καθορισμό των επιστροφών λόγω εξαγωγής, είναι να διευκολύνει την Κοινότητα να εξαγάγει τις πλεονάζουσες ποσότητες ζάχαρης σε τρίτες χώρες καταβάλλοντας τις μικρότερες κατά το δυνατόν επιστροφές λόγω εξαγωγής, καλώντας τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν προσφορές στο πλαίσιο ανταγωνισμού. Ωστόσο, ο σκοπός αυτός, που συνδέεται με την εξοικονόμηση κονδυλίων του προϋπολογισμού, πρέπει να επιδιώκεται εξασφαλιζομένης παράλληλα της ίσης μεταχειρίσεως όλων των ενδιαφερομένων, όποιος και αν είναι ο τόπος της εγκαταστάσεώς τους στην Κοινότητα (βλέπε το άρθρο 4, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 766/68). Καθόσον οι επιστροφές που καθορίζονται στο πλαίσιο διαγωνισμού πρέπει να θεωρούνται ως καθορισμένες εκ των προτέρων (βλέπε υποσημείωση 10), σκοπός του κανονισμού 2382/84 είναι επίσης να εξασφαλίζει στους εξαγωγείς της Κοινότητας τη βεβαιότητα ότι θα εισπράξουν ένα συγκεκριμένο ποσό επιστροφής όταν πραγματοποιηθεί η εξαγωγή (16).

Από τους στόχους αυτούς προκύπτει ότι ο κάτοχος πιστοποιητικού εξαγωγής, χορηγηθέντος στο πλαίσιο διαγωνισμού για τον καθορισμό επιστροφών λόγω εξαγωγής, έχει το κεκτημένο δικαίωμα να λάβει, όταν γίνει η εξαγωγή, το ποσό της επιστροφής που του κατακυρώθηκε μετά από την εξέταση των υποβληθεισών προσφορών, εφόσον η εξαγωγή πραγματοποιείται πράγματι, υπό τους όρους που καθορίζονται από την κοινοτική ρύθμιση (17). Προκύπτει επίσης ότι το ποσό το οποίο δικαιούται ο κάτοχος του πιστοποιητικού, λαμβανομένου υπόψη του σχετικού με την εξοικονόμηση κονδυλίων του προϋπολογισμού σκοπού του κανονισμού και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία θέτει τα όρια εντός των οποίων πρέπει να πραγματοποιείται ο σκοπός αυτός, δεν μπορεί να μεταβληθεί εκ των υστέρων, για παράδειγμα εξαιτίας νομισματικών μεταβολών που επήλθαν μετά τον καθορισμό του.

15. Με βάση τις προηγούμενες παρατηρήσεις μπορεί να καταστεί σαφέστερη η έννοια του άρθρου 9 του κανονισμού 2382/84, κατά το οποίο η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει "το ανώτατο ποσό της επιστροφής κατά την εξαγωγή" (παράγραφος 1), οπότε "η κατακύρωση γίνεται υπέρ εκείνου ή εκείνων από τους υποβάλλοντες την προσφορά, των οποίων η προσφορά ευρίσκεται στο επίπεδο του ανώτατου ποσού της επιστροφής κατά την εξαγωγή ή σε κάποιο επίπεδο κατώτερο" (παράγραγραφος 3).

Για να καταστεί δυνατή η "σύγκριση των προσφορών" - και, επομένως, η ίση μεταχείριση μεταξύ των εκείνων που υποβάλλουν προσφορές - με σκοπό την "κατακύρωση του διαγωνισμού από τα κράτη μέλη", πρέπει σαφώς, όπως αναφέρει το σημείο V. 8 της προαναφερθείσας (στο σημείο 4) προκηρύξεως του διαγωνισμού, να μετατρέπονται οι προσφορές (εκφραζόμενες σε εθνικό νόμισμα) σε ECU βάσει της αντιπροσωπευτικής τιμής που ισχύει κατά τον χρόνο εξετάσεως των προσφορών αυτών. Βάσει των προσφορών που λαμβάνει (αφού μετατραπούν σε ECU), η Επιτροπή καθορίζει σε ECU το μέγιστο ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής. Απ' αυτό προκύπτει κατ' ανάγκη ότι το ποσό που δικαιούνται οι υποβαλόντες προσφορά ύψους ίσου ή κατώτερου προς το μέγιστο καθορισθέν ποσό είναι το ποσό σε ECU που λαμβάνεται εφαρμόζοντας την ισχύουσα κατά τον χρόνο της κατακυρώσεως αντιπροσωπευτική τιμή στο ποσό που αναφέρεται στην προσφορά σε εθνικό νόμισμα.

16. Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει δεχθεί αυτή την ερμηνεία με την απόφαση της 20ής Νοεμβρίου 1979 στην υπόθεση Wagner κατά Επιτροπής (18). Η διαφορά στην εν λόγω υπόθεση αφορούσε επίσης τον τρόπο υπολογισμού του ποσού μιας επιστροφής λόγω εξαγωγής λευκής ζάχαρης, που καθορίστηκε κατόπιν διαγωνισμού που είχε προκηρυχθεί στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 2101/75 (19), παρόμοιου προς τον κανονισμό 2382/84, στο πλαίσιο του οποίου είχαν χορηγηθεί επιστροφές όπως και στην παρούσα υπόθεση. Στη σκέψη 19 της αποφάσεως το Δικαστήριο δέχθηκε ότι:

"οι προσφορές που υποβάλλονται στο πλαίσιο διαγωνισμού εκφράζονται σε εθνικό νόμισμα (...) αλλά, για τις εργασίες της Επιτροπής, το σύνολο των υπολογισμών γίνεται σε λογιστικές μονάδες. Οι υποβαλλόμενες προσφορές μετατρέπονται σε λογιστικές μονάδες με τη βοήθεια των 'πράσινων' τιμών συναλλάγματος, για να καθίσταται δυνατή η σύγκριση μεταξύ τους. Οι κατακυρώσεις γίνονται λαμβανομένου υπόψη του ανώτατου ποσού που καθορίζεται σε λογιστικές μονάδες και σε σύγκριση προς αυτό."

Αυτή η άποψη του Δικαστηρίου πρέπει να ληφθεί υπόψη σε συνάρτηση με εκείνη την οποία είχε σχηματίσει ένα χρόνο νωρίτερα στο πλαίσιο της αποφάσεως της 24ης Μαΐου 1978 στην υπόθεση Wagner (20). Προβαίνοντας σε γραμματική ερμηνεία του προαναφερθέντος κανονισμού 2101/75, το Δικαστήριο είχε δεχθεί (στη σκέψη 6):

"ότι οι εν λόγω επιστροφές καθορίστηκαν σε εθνικό νόμισμα, η δε μετατροπή τους σε λογιστικές μονάδες αποτελεί απλώς εσωτερική πράξη υπολογισμού εκ μέρους της Επιτροπής, με σκοπό τη διευκόλυνση της συγκρίσεως μεταξύ των προσφορών".

Από τον συνδυασμό των δύο αυτών αποφάσεων προκύπτει ότι, ναι μεν το ποσό της επιστροφής λόγω εξαγωγής καθορίζεται σε εθνικό νόμισμα, όμως η κατακύρωσή του στο πλαίσιο διαγωνισμού γίνεται κατ' ανάγκη σε ECU. Δεδομένου ότι το κατακυρωθέν ποσό πρέπει να λαμβάνεται ως βάση για την καταβολή της επιστροφής ύστερα από την εξαγωγή των οικείων προϊόντων (βλέπε ανωτέρω, σημείο 14), πρέπει να ληφθεί υπόψη το ποσό σε ECU που λαμβάνεται κατόπιν εφαρμογής της ισχύουσας κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού αντιπροσωπευτικής τιμής στο ποσό που εκφράζεται στην προσφορά σε εθνικό νόμισμα.

Από τις προηγούμενες παρατηρήσεις προκύπτει ότι η Σημείωση 2 της ανακοινώσεως επεξηγεί ορθά στο στοιχείο α ότι πρέπει να μετατρέπεται σε ECU το εκπεφρασμένο σε εθνικό νόμισμα ποσό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του εν λόγω ποσού. Στη συνέχεια, όπως επίσης ορθά επεξηγείται στη Σημείωση 2, στοιχείο β, αυτό το ποσό σε ECU πρέπει να μετατρέπεται στο εθνικό νόμισμα του κράτους μέλους της εξαγωγής με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει κατά τη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής.

17. Τα επιχειρήματα που προέβαλε η εταιρία Wagner, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να γίνει μετατροπή με βάση την "συνδυασμένη" ισοτιμία DM/FF που ίσχυε όταν έγινε η εξαγωγή, δεν είναι πειστικά. Δεδομένου ότι οι αντιπροσωπευτικές τιμές ορίζονται πάντοτε σε σχέση με το ECU, η εφαρμογή της "συνδυασμένης" ισοτιμίας DΜ/FF που ίσχυε κατά την εξαγωγή προκαλεί μια διπλή μετατροπή (καταρχήν του DM σε ECU, στη συνέχεια του ECU σε FF), η οποία γίνεται κάθε φορά με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει την ημερομηνία που γίνεται ο αντίστοιχος υπολογισμός. Βάσει τούτου, ο υποβάλλων σχετική προσφορά μπορεί να λάβει σε FF υψηλότερο ποσό επιστροφής, υπολογιζόμενο βάσει ενός ποσού σε ECU ανώτερου από εκείνο που είχε κατακυρωθεί, διότι υπολογίζεται με μετατροπή του εκπεφρασμένου σε DM ποσού που αναφέρεται στην προσφορά με βάση την (ανατιμημένη) αντιπροσωπευτική τιμή του DM, η οποία ίσχυε κατά την εξαγωγή. Επομένως, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εκ των υστέρων αλλαγή του ποσού της κατακυρωθείσας επιστροφής στο πλαίσιο του διαγωνισμού. Παρατηρώ εξάλλου ότι, εφαρμόζοντας την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει κατά την εξαγωγή στο ποσό σε DM που αναφέρεται στη χαμηλότερη προσφορά της εταιρίας Wagner (97,77 DM: 2,38516 = 40,99 ECU), λαμβάνεται ποσό της επιστροφής σε ECU μεγαλύτερο από το ανώτατο ποσό της επιστροφής που καθόρισε η Επιτροπή για τον δέκατο (39,018 ECU) και τον ενδέκατο (39,136 ECU) επιμέρους διαγωνισμό. Αυτό δείχνει με σαφήνεια ότι ο τρόπος μετατροπής που υποστηρίζει η Wagner νοθεύει τη λειτουργία του διαγωνισμού. Πράγματι, εάν αυτός ο τρόπος είχε εφαρμοστεί κατά τον διαγωνισμό, οι προσφορές της Wagner δεν θα είχαν γίνει δεκτές.

18. Επιπλέον, ο τρόπος μετατροπής που προτείνει η εταιρία Wagner μπορεί να οδηγήσει σε εκτροπή του εμπορίου, δεδομένου ότι ενθαρρύνει εκείνον υπέρ του οποίου κατακυρώθηκε η εισφορά να προβαίνει συστηματικά σε εξαγωγή των οικείων προϊόντων από άλλο κράτος μέλος σε σχέση με εκείνο στο οποίο υπέβαλε την προσφορά του. Πράγματι, με την εξαγωγή από άλλο κράτος μέλος, ο τρόπος υπολογισμού που προτείνει η Wagner θα του παρείχε τη δυνατότητα να επωφεληθεί από την ανατίμηση του "πράσινου" DM, που επήλθε μετά την κατακύρωση του ποσού της επιστροφής, ενώ παράλληλα θα απέφευγε τη διορθωτική επίδραση του γερμανικού νομισματικού συντελεστή (21) ο οποίος, σύμφωνα προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1372/81 της Επιτροπής της 19ης Μαΐου 1981, περί καθορισμού των λεπτομερειών υπολογισμού των νομισματικών εξισωτικών ποσών (22), ίσχυε όσον αφορά την επιστροφή σε DM σε περίπτωση εξαγωγής από τη Γερμανία (23).

Η εφαρμογή του προτεινόμενου από τη Wagner τρόπου μετατροπής είναι ιδιαίτερα αδικαιολόγητη σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση. Κατά την περίοδο υποβολής των προσφορών (δηλαδή τον Οκτώβριο του 1984), οι υποβάλλοντες προσφορές γνώριζαν ήδη ότι η αντιπροσωπευτική τιμή του DM επρόκειτο να ανατιμηθεί από 1ης Ιανουαρίου 1985. Δεδομένου ότι τα πιστοποιητικά εξαγωγής που επρόκειτο να χορηγηθούν στο πλαίσιο των σχετικών επιμέρους διαγωνισμών μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ύστερα από τον μήνα αυτό (άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο β, του κανονισμού 2382/84), ο υποστηριζόμενος από τη Wagner τρόπος μετατροπής θα παρείχε, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, στους υποβάλλοντες προσφορές οι οποίοι επέλεξαν να υποβάλουν τις προσφορές τους σε DM με σκοπό να χρησιμοποιήσουν τα σχετικά πιστοποιητικά σε άλλο κράτος μέλος και όχι στη Γερμανία ένα αδικαιολόγητο πλεονέκτημα σε σχέση με τους υπολοίπους.

19. Εξάλλου, η εταιρία Wagner δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι η μέθοδος μετατροπής που προβλέπεται στη Σημείωση 2 της ανακοινώσεως πρέπει να χρησιμοποιείται τώρα σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση. Υποστηρίζει απλώς ότι η εν λόγω μέθοδος εισήχθη για πρώτη φορά με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1676/85 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 1985, σχετικά με την αξία της λογιστικής μονάδας και τις τιμές μετατροπής που πρέπει να εφαρμόζονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής (24) και ότι, επομένως, εκτός από ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, δεν ίσχυε κατά την εποχή των πραγματικών περιστατικών.

Ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος. 'Οπως προανέφερα, οι απευθείας εφαρμοστέες στα πραγματικά περιστατικά της υπό κρίση υποθέσεως κοινοτικές διατάξεις έπρεπε να ερμηνευθούν όπως υποδεικνύεται στη Σημείωση 2 της ανακοινώσεως.

20. Η εταιρία Wagner υποστηρίζει επικουρικά ότι το παράρτημα Ι της ανακοινώσεως της 11ης Μαρτίου 1981 (η οποία περιελάμβανε, πέραν του πίνακα με τις εφαρμοστέες ισοτιμίες, την επίδικη Σημείωση) τροποποιήθηκε στη συνέχεια (μέχρι τις 26 Μαΐου 1987, ημερομηνία δημοσιεύσεως μιας νέας ανακοινώσεως που αντικατέστησε την προηγούμενη του 1981) από άλλα παραρτήματα, στα οποία δεν γινόταν καθόλου λόγος για τη μέθοδο μετατροπής που προβλεπόταν στην εν λόγω Σημείωση. Επομένως, βάσει των αρχών της νομικής ασφαλείας, της ίσης μεταχειρίσεως και της ενιαίας εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι η Σημείωση 2 της ανακοινώσεως ίσχυε χωρίς διακοπή από το 1981 μέχρι το 1987.

Και το επιχείρημα αυτό είναι απορριπτέο. Αφού οι εφαρμοστέες στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως κοινοτικές διατάξεις πρέπει να ερμηνευθούν όπως ορίζεται στη Σημείωση 2 της ανακοινώσεως, η μέθοδος μετατροπής που προβλέπει πρέπει να χρησιμοποιείται έστω και αν δεν γίνεται σχετική αναφορά σε κάποια επεξηγηματική σημείωση.

Συμπέρασμα

21. Προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:

"Η μετατροπή του ποσού μιας επιστροφής λόγω εξαγωγής που κατακυρώθηκε σε ECU στο πλαίσιο του κύριου διαρκούς διαγωνισμού τον οποίον προέβλεπε ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2382/84 της Επιτροπής, της 14ης Αυγούστου 1984, και το οποίο αναφέρεται στο πιστοποιητικό εξαγωγής στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο υποβλήθηκε η προσφορά, πρέπει να γίνει ως ακολούθως όταν τα πιστοποιητικά χρησιμοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος και το νομισματικό εξισωτικό ποσό δεν καθορίστηκε εκ των προτέρων:

- το εκφραζόμενο σε εθνικό νόμισμα ποσό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό μετατρέπεται σε ECU με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει κατά την κατακύρωση του ποσού της επιστροφής

- το ποσό σε ECU που προκύπτει με τον τρόπο αυτό μετατρέπεται στο εθνικό νόμισμα του κράτους εξαγωγής με βάση την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει κατά τον χρόνο της διεκπεραιώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής."

(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.

(1) ΕΕ 1981, C 52, σ. 2.

(2) ΕΕ L 177, σ. 4. Στις παρούσες προτάσεις αναφέρομαι στις κοινοτικές διατάξεις που ίσχυαν κατά την περίοδο των πραγματικών περιστατικών τα οποία αφορά η διαφορά της κύριας δίκης.

(3) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 61.

(4) ΕΕ L 221, σ. 5.

(5) ΕΕ 1984, C 218, σ. 27.

(6) ΕΕ L 90, σ. 1.

(7) Βλέπε τους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΟΚ) 2976/84, της 24ης Οκτωβρίου 1984, και (ΕΟΚ) 3067/84, της 31ης Οκτωβρίου 1984, περί καθορισμού του μέγιστου ποσού της επιστροφής κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης για τη δέκατη τμηματική δημοπρασία που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της κύριας διαρκούς δημοπρασίας του κανονισμού (ΕΟΚ) 2382/84 (ΕΕ L 281, σ. 22, και L 288, σ. 65).

(8) 'Αρθρο 30, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2730/79 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1979, περί των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/027, σ. 70).

(9) Οι διάδικοι συμφωνούν ως προς την ακρίβεια των αριθμητικών στοιχείων που αναφέρονται στη απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου, περιλαμβανομένου του καθορισμού του σε 222 113 FF του ποσού που αντιστοιχεί στη μείωση στην οποία προέβη το FΙRS, ενώ μαθηματικά η διαφορά μεταξύ 4 196 946 και 3 974 893 είναι 222 053.

(10) Βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 243/78 της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 1978, περί καθιερώσεως του εκ των προτέρων καθορισμού των νομισματικών εξισωτικών ποσών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/020, σ. 74), "οι εισφορές ή επιστροφές που καθορίζονται στο πλαίσιο διαγωνισμού θεωρείται ότι έχουν καθορισθεί εκ των προτέρων".

(11) ΕΕ L 132, σ. 33.

(12) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/018, σ. 27.

(13) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/023, σ. 105.

(14) Κανονισμός του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1974, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/011, σ. 134). Ο κανονισμός αυτός καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον προαναφερθέντα κανονισμό 1785/81.

(15) Απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1983, 292/82 (Συλλογή 1983, σ. 3781).

(16) Βλέπε την απόφαση της 26ης Ιανουαρίου 1978, 44/77 έως 51/77, Union Malt (Rec. 1978, σ. 57).

(17) Bλ. τη σκέψη 23 της αποφάσεως Union Malt.

(18) Υπόθεση 162/78, Rec. 1979, σ. 3467.

(19) Κανονισμός της Επιτροπής της 11ης Αυγούστου 1975, περί διαρκούς διαγωνισμού για τον καθορισμό εισφοράς ή/και επιστροφής λόγω εξαγωγής λευκής ζάχαρης (JO L 214, σ. 5).

(20) Υπόθεση 108/77, Rec. 1978, σ. 1187.

(21) Ο ισχύων κατά την εξαγωγή των αναφερόμενων στα πιστοποιητικά ποσοτήτων ζάχαρης νομισματικός συντελεστής ήταν 0,982 (και, επομένως, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των σχετικών ποσών) για τις εξαγωγές από τη Γερμανία και 1,020 (οπότε, είχε αποτέλεσμα την αύξηση των σχετικών ποσών) για τις εξαγωγές από τη Γαλλία (βλέπε το παράρτημα ΙΙ α του κανονισμού (ΕΟΚ) 3719/84 της Επιτροπής, της 27ης Δεκεμβρίου 1984, για την τροποποίηση των νομισματικών εξισωτικών ποσών (ΕΕ L 342, σ. 1).

(22) ΕΕ L 138, σ. 14

(23) Σχετικά με τον νομισματικό συντελεστή, βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Wagner κατά Επιτροπής, σκέψεις 18 έως 21.

(24) ΕΕ L 164, σ. 1. Η Wagner αναφέρεται επίσης στην παράγραφο 7.1 των "Γενικών Παρατηρήσεων" της ανακοινώσεως της 26ης Μαΐου 1987 (ΕΕ C 140, σ. 2), η οποία αντικατέστησε την ανακοίνωση της 11ης Μαρτίου 1981, η οποία εξετάζεται στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως.