ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
31

Η ελευθερία εγκαταστάσεως, την οποία το άρθρο 52 της Συνθήκης αναγνωρίζει στους κοινοτικούς υπηκόους και η οποία συνεπάγεται γι’ αυτούς την ανάληψη και άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων, καθώς και τη σύσταση και διαχείριση επιχειρήσεων, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που καθορίζει η νομοθεσία του κράτους μέλους εγκαταστάσεως για τους δικούς του υπηκόους, περιλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 58 EK, όσον αφορά τις εταιρίες που έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία κράτους μέλους και έχουν την καταστατική τους έδρα, την κεντρική τους διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή τους εντός της Κοινότητας, το δικαίωμα να ασκούν τη δραστηριότητά τους στο οικείο κράτος μέλος μέσω υποκαταστήματος ή πρακτορείου (βλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 1998, C-264/96, ICI, Συλλογή 1998, σ. I-4695, σκέψη 20, καθώς και προαναφερθείσες αποφάσεις Saint-Gobain ZN, σκέψη 35, Cadbury Schweppes και Cadbury Schweppes Overseas, σκέψη 41, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, σκέψη 42, καθώς και Denkavit Internationaal και Denkavit France, σκέψη 20).
46

Πράγματι, ναι μεν, όσον αφορά τις συμμετοχές που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 90/435, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να καθορίζουν αν και σε ποιο βαθμό θα αποφεύγεται η διπλή φορολογία των διανεμομένων κερδών και να δημιουργούν προς τούτο, είτε μονομερώς είτε μέσω συμβάσεων που συνάπτουν με άλλα κράτη μέλη, μηχανισμούς για την αποφυγή ή τον περιορισμό της εν λόγω διπλής φορολογίας, ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να εφαρμόζουν ρυθμίσεις αντίθετες προς τις ελευθερίες που κατοχυρώνει η Συνθήκη ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2006, C-374/04, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, Συλλογή 2006, σ. I-11673, σκέψη 54, και της 8ης Νοεμβρίου 2007, C-379/05, Amurta, Συλλογή 2007, σ. I-9569, σκέψη 24).
9

Το άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ ορίζει: «1. Κατά το διάστημα από την 1η Μαΐου 2004 έως την 30ή Απριλίου 2006, η αναφορά στους βαθμούς των ομάδων καθηκόντων AST και AD, στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 31 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, γίνεται ως εξής: — AST 1 έως AST 4: C *1 έως C *2 και B *3 έως B *4 — AD 5 έως AD 8: A *5 έως A *8 — AD 9, AD 10, AD 11, AD 12: A *9, A *10, A *11, A *12. 2. Το άρθρο 5, παράγραφος 3, ΚΥΚ δεν εφαρμόζεται στους υπαλλήλους που προσλαμβάνονται από πίνακες επιτυχόντων που συντάσσονται κατόπιν διαγωνισμών που έχουν δημοσιευθεί πριν από την 1η Μαΐου 2004. 3. Οι υπάλληλοι που έχουν εγγραφεί σε πίνακα επιτυχόντων πριν από την 1η Μαΐου 2006 και προσλαμβάνονται μεταξύ της 1ης Μαΐου 2004 και της 30ής Απριλίου 2006 κατατάσσονται: — εάν ο πίνακας έχει συνταχθεί για την κατηγορία A*, B* ή C*, στον βαθμό του διαγωνισμού που δημοσιεύθηκε, — εάν ο πίνακας έχει συνταχθεί για την κατηγορία A, LA, B ή C, στον βαθμό που προβλέπει ο κατωτέρω πίνακας: Βαθμός διαγωνισμού Βαθμός προσλήψεως A 8/LA 8 A*5 A 7/LA 7 και A 6/LA 6 A*6 A5/LA 5 και A 4/LA 4 A*9 A 3/LA 3 A*12 A 2 A*14 A 1 A*15 B 5 και B 4 B*3 B 3 και B 2 B*4 C 5 και C 4 C*1 C 3 και C 2 C*2»
6

Η κλάση 1905 και οι αντίστοιχες διακρίσεις έχουν στην ολλανδική απόδοση ως εξής: «1905 Brood, gebak, biscuits en andere bakkerswaren, ook indien deze producten cacao bevatten; ouwel in bladen, hosties, ouwels voor geneesmiddelen, plakouwels en dergelijke producten van meel of van zetmeel […] 1905 90 — andere: […] 1905 90 20 — — ouwel in bladen, hosties, ouwels voor geneesmiddelen, plakouwels en dergelijke producten, van meel of van zetmeel.»
5

Η κλάση 1905 και οι αντίστοιχες διακρίσεις έχουν στην ολλανδική απόδοση ως εξής: «1905 Brood, gebak, biscuits en andere bakkerswaren, ook indien deze producten cacao bevatten; ouwel in bladen, hosties, ouwels voor geneesmiddelen, plakouwels en dergelijke producten van meel of van zetmeel: […] 1905 90 — andere: […] 1905 90 20 — — ouwel in bladen, hosties, ouwels voor geneesmiddelen, plakouwels en dergelijke producten, van meel of van zetmeel.»
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, των ομίλων Canterbury Hockey Club και Canterbury Ladies Hockey Club (στο εξής, από κοινού: Hockey Clubs) και, αφετέρου, της υπηρεσίας Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (στο εξής: υπηρεσία των Commissioners), με αντικείμενο την επιβολή φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) στις συνδρομές που εισπράττει ο οργανισμός England Hockey Limited (στο εξής: οργανισμός England Hockey) για να παρέχει στα Hockey Clubs υπηρεσίες που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, θα έπρεπε να απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ.
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφορών μεταξύ της υπηρεσίας Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs (στο εξής: Commissioners) και τεσσάρων τοπικών αρχών, και συγκεκριμένα, το Isle of Wight Council, το Mid-Suffolk District Council, του South Tyneside Metropolitan Borough Council και του West Berkshire District Council (στο εξής: από κοινού «οι οικείες τοπικές αρχές»), σχετικά με την υπαγωγή στον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) των αρχών αυτών για τις δραστηριότητες εκμεταλλεύσεως κλειστών χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων (offstreet parking, στο εξής: χώροι σταθμεύσεως).
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο δύο διαφορών μεταξύ των R. Howard και B. Davidson (στο εξής: ιατροί) και των εταιριών Medical Defence Union Ltd και MDU Services Ltd (στο εξής αποκαλούμενες από κοινού: MDU), επαγγελματικών τους ενώσεων, σχετικά με αίτημα αποζημιώσεως και/ή παροχής συνδρομής για οποιοδήποτε ποσό το οποίο καθένας εξ αυτών μπορεί να υποχρεωθεί να καταβάλει ως αποζημίωση στην υγειονομική υπηρεσία για την οποία εργάζονταν, στο πλαίσιο αγωγής αποζημιώσεως για επαγγελματικό πταίσμα που άσκησαν οι N. Hassett και C. Doherty κατά των ως άνω υγειονομικών υπηρεσιών.
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφοράς μεταξύ, αφενός, των Nordania Finans A/S (στο εξής: Nordania Finans) και BG Factoring A/S (στο εξής: BG Factoring), οι οποίες υπεισήλθαν στα δικαιώματα μιας τρίτης εταιρίας δανικού δικαίου, της BG Erhvervsfinans A/S (στο εξής: Erhvervsfinans), και, αφετέρου, του Skatteministeriet (δανικού υπουργείου φορολογίας), με αντικείμενο το δικαίωμα της Erhvervsfinans για μερική έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) από τα γενικά της έξοδα.
Υπόθεση C-569/07

HSBC Holdings plc

και

Vidacos Nominees Ltd

κατά

The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

(αίτηση των Special Commissioners of Income Tax, London για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Έμμεσοι φόροι — Συγκεντρώσεις κεφαλαίων — Επιβολή φόρου ύψους 1,5% επί της μεταβιβάσεως ή εκδόσεως μετοχών εντός υπηρεσίας φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών (“clearance service”)»

Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi της 18ης Μαρτίου 2009 I ‐ 9049

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2009 I ‐ 9067

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Έμμεσοι φόροι επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων

(Οδηγία 69/335 του Συμβουλίου, άρθρο 11, στοιχείο αʹ)

Το άρθρο 11, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 69/335, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303, έχει την έννοια ότι προσκρούει σ’ αυτό η είσπραξη φόρου, κατά την έκδοση μετοχών εντός υπηρεσίας φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών.

Πράγματι, το να επιτρέπεται η είσπραξη επιβαρύνσεως ή φόρου επί της πρώτης αποκτήσεως νεοεκδοθέντος τίτλου ισοδυναμεί στην πραγματικότητα με φορολόγηση της ιδίας της εκδόσεως του τίτλου ως αποτελούσας αναπόσπαστο τμήμα συνολικής πράξεως για τους σκοπούς της συγκεντρώσεως κεφαλαίων.

Η πρώτη απόκτηση τίτλων στο πλαίσιο της εκδόσεώς τους δεν μπορεί να λογίζεται ως συνιστώσα «μεταβίβαση», κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας, διότι αυτό θα είχε ως συνέπεια να στερήσει το άρθρο 11, στοιχείο αʹ, της οδηγίας από την πρακτική αποτελεσματικότητά του και να θέσει υπό αμφισβήτηση τη σαφή διάκριση, κατά τα άρθρα 11, στοιχείο αʹ, και 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας μεταξύ των εννοιών «έκδοση» και «μεταβίβαση». Πράγματι, συνέπεια μιας τέτοιας ερμηνείας θα ήταν ότι θα μπορούσε μολοντούτο η πράξη εκδόσεως να αποτελέσει αντικείμενο επιβαρύνσεως ή φόρου η οποία, αν και σημαίνει κατ’ ανάγκη απόκτηση των νεοεκδοθέντων τίτλων, δεν πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 11, στοιχείο αʹ, να υπόκειται σε καμία επιβάρυνση ή σε κανένα φόρο, πέραν του φόρου εισφοράς. Επομένως, ο επιβαλλόμενος επί της πρώτης αυτής αποκτήσεως φόρος δεν μπορεί να εμπίπτει στην προβλεπόμενη με το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, παρέκκλιση. Άλλωστε, ο εν λόγω φόρος δεν μπορεί να λογίζεται ως εφαρμοζόμενος, στην πράξη, επί μελλουσών μεταβιβάσεων, καθόσον, ούτε η φορολογητέα βάση ούτε ο υποκείμενος στον φόρο προσδιορίζονται σε σχέση με τέτοιες μεταβιβάσεις, οι οποίες παραμένουν άλλωστε υποθετικές.

Επομένως, καθ’ ο μέτρο ο εν λόγω φόρος εισπράττεται επί νέων τίτλων κατόπιν της αυξήσεως κεφαλαίου, ο φόρος αυτός συνιστά επιβάρυνση, κατά την έννοια του άρθρου 11, στοιχείο αʹ, της εν λόγω οδηγίας, την επιβολή του οποίου απαγορεύει η διάταξη αυτή.

(βλ. σκέψεις 32, 34-38 και διατακτ.)
Υπόθεση C-558/07

The Queen, κατόπιν αιτήσεως των:

S.P.C.M. SA κλπ.

κατά

Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 — Χημικές ουσίες — Καταχώριση, αξιολόγηση, αδειοδότηση των ουσιών αυτών και εφαρμοστέοι περιορισμοί (REACH) — Έννοια “μονομερών ουσιών” — Ισχύς — Αναλογικότητα — Ίση μεταχείριση»

Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott της 10ης Μαρτίου 2009 I ‐ 5786

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 7ης Ιουλίου 2009 I ‐ 5815

Περίληψη της αποφάσεως

Προσέγγιση των νομοθεσιών – Καταχώριση, αξιολόγηση και αδειοδότηση των χημικών ουσιών – Κανονισμός REACH (Κανονισμός 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 9, 3, σημεία 5 και 6, και 6 §§ 1 έως 3) Προσέγγιση των νομοθεσιών – Καταχώριση, αξιολόγηση και αδειοδότηση των χημικών ουσιών – Κανονισμός REACH (Κανονισμός 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 6 § 3)
Υπόθεση C-428/07

The Queen, κατόπιν αιτήσεως του:

Mark Horvath

κατά

Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Κοινή γεωργική πολιτική — Καθεστώτα άμεσης στήριξης — Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 — Άρθρο 5 και παράρτημα IV — Στοιχειώδεις απαιτήσεις για τις ορθές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες — Συντήρηση μονοπατιών επί των οποίων υφίστανται δουλείες διελεύσεως — Εφαρμογή από κράτος μέλος — Μεταφορά αρμοδιοτήτων στις περιφερειακές αρχές κράτους μέλους — Δυσμενής διάκριση αντίθετη στο κοινοτικό δίκαιο»

Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα V. Trstenjak της 3ης Φεβρουαρίου 2009 I ‐ 6357

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Ιουλίου 2009 I ‐ 6393

Περίληψη της αποφάσεως

Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες (Κανονισμός 1782/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 5 και παράρτημα IV) Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες (Κανονισμός 1782/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 5 και παράρτημα IV)
Υπόθεση C-357/07

The Queen, κατόπιν αιτήσεως της:

TNT Post UK Ltd

κατά

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Απαλλαγές — Άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ — Υπηρεσίες παρεχόμενες από τις δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες»

Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott της 15ης Ιανουαρίου 2009 I ‐ 3028

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 23ης Απριλίου 2009 I ‐ 3049

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόροι κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας – Απαλλαγές προβλεπόμενες από την έκτη οδηγία – Απαλλαγή των υπηρεσιών που παρέχουν οι δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 13, A § 1, aʹ και οδηγία 97/67 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3) Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόροι κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας – Απαλλαγές προβλεπόμενες από την έκτη οδηγία – Απαλλαγή των υπηρεσιών που παρέχουν οι δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 13, A § 1, στοιχείο aʹ)
Υπόθεση C-302/07

J D Wetherspoon plc

κατά

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Πρώτη και έκτη οδηγία περί ΦΠΑ — Αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας — Κανόνες για τη στρογγυλοποίηση των ποσών του ΦΠΑ — Μέθοδοι και επίπεδα στρογγυλοποιήσεως»

Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E. Sharpston της 20ής Νοεμβρίου 2008 I ‐ 1470

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 5ης Μαρτίου 2009 I ‐ 1487

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόρος κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκτη οδηγία – Διατάξεις περί της στρογγυλοποίησης του ποσού του φόρου (Οδηγίες του Συμβουλίου 67/227, άρθρο 2, και 77/388, άρθρο 11, A, § 1, στοιχείο a’, 12 § 3, στοιχείο a’, και 22 § 3, στοιχείο β’) Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόρος κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκτη οδηγία – Διατάξεις περί της στρογγυλοποίησης του ποσού του φόρου (Οδηγίες του Συμβουλίου 67/227, άρθρο 2, και 77/388, άρθρο 11, A, § 1, στοιχείο a’, 12 § 3, στοιχείο a’, και 22 § 3, στοιχείο β’) Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόρος κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκτη οδηγία – Στρογγυλοποίηση του ποσού του φόρου (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου)
Υπόθεση C-388/07

The Queen, κατόπιν αιτήσεως της:

The Incorporated Trustees of the National Council on Ageing

(Age Concern England)

κατά

Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform

[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Οδηγία 2000/78 — Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας — Διάκριση λόγω ηλικίας — Απόλυση λόγω συνταξιοδοτήσεως — Δικαιολόγηση»

Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα J. Mazák της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 I ‐ 1573

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Μαρτίου 2009 I ‐ 1598

Περίληψη της αποφάσεως

Κοινωνική πολιτική – Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας – Οδηγία 2000/78 (Οδηγία 2000/78 του Συμβουλίου, 14η αιτιολογική σκέψη και άρθρα 1 και 3 § 1, στοιχείο γ’) Κοινωνική πολιτική – Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας – Οδηγία 2000/78 (Οδηγία 2000/78 του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 2, στοιχείο α’, και 6 § 1) Κοινωνική πολιτική – Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας – Οδηγία 2000/78 (Οδηγία 2000/78 του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 2, στοιχείο β’, και 6 § 1)
Υπόθεση C-488/07

Royal Bank of Scotland Group plc

κατά

The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

[αίτηση του Court of Session (Scotland)

για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών — Αγαθά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται τόσο για φορολογητέες όσο και για απαλλασσόμενες πράξεις — Αναλογική έκπτωση του φόρου (prorata) — Υπολογισμός — Μέθοδοι του άρθρου 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο — Υποχρέωση εφαρμογής του κανόνα στρογγυλοποιήσεως του άρθρου 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο»

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 I ‐ 10411

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόροι κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας – Έκπτωση του φόρου επί των εισροών – Αγαθά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται τόσο για πράξεις ως προς τις οποίες παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης όσο και για πράξεις ως προς τις οποίες δεν παρέχεται τέτοιο δικαίωμα

(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 17 § 5, εδ. 3, και 19 § 1)

Τα κράτη μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν τον κανόνα στρογγυλοποιήσεως του άρθρου 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, οσάκις η αναλογία του δικαιώματος εκπτώσεως υπολογίζεται με μία από τις ειδικές μεθόδους του άρθρου 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, στοιχεία α’, β’, γ’ ή δ’, της οδηγίας αυτής.

Το άρθρο 19, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας παραπέμπει μόνο στην αναλογία εκπτώσεως του άρθρου 17, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής και, συνεπώς, ρυθμίζει λεπτομερώς μόνον τον τρόπο υπολογισμού της προβλεπόμενης στη διάταξη αυτή αναλογίας. Επομένως, οσάκις εφαρμόζεται ένα από τα κατά παρέκκλιση προβλεπόμενα συστήματα του άρθρου 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, στοιχεία α’ έως δ’, της έκτης οδηγίας, αποκλείεται η εφαρμογή του κανόνα υπολογισμού της αναλογίας εκπτώσεως του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν τον κανόνα στρογγυλοποιήσεως της διατάξεως αυτής εφόσον χρησιμοποιούν τις μεθόδους υπολογισμού του άρθρου 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, στοιχεία α’, β’, γ’ ή δ’, της οδηγίας αυτής, αλλά έχουν την ευχέρεια να θεσπίζουν διαφορετικούς κανόνες στρογγυλοποιήσεως, τηρώντας τις αρχές που διέπουν το κοινό σύστημα ΦΠΑ.

(βλ. σκέψεις 22, 25, 29 και διατακτ.)
Μια απόφαση της Επιτροπής επιβάλλουσα πρόστιμα σε ένωση αποτελούμενη από ενώσεις επιχειρήσεων, καθώς και στις ενώσεις που είναι μέλη αυτής, ανάλογα με τη συμμετοχή και τον βαθμό της ευθύνης εκάστης σε παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού, δεν συνιστά παραβίαση της αρχής non bis in idem. Συγκεκριμένα, το γεγονός ότι οι ενώσεις αυτές είναι μέλη της πρώτης ενώσεως δεν σημαίνει ότι τους επιβλήθηκαν πλείονες κυρώσεις για την ίδια παράβαση, καθόσον, δεδομένου ότι αποτελούν αυτοτελή νομικά πρόσωπα, έχουν χωριστούς προϋπολογισμούς και σκοπούς που δεν συμπίπτουν πάντοτε, διεξάγουν δε τις δραστηριότητές τους προς υπεράσπιση ιδίων και ειδικών συμφερόντων, δεν συντρέχει η ενότητα των παραβατών που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της αρχής non bis in idem.

Ομοίως, η απόφαση αυτή δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, έστω και αν η Επιτροπή έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών των μελών κάθε ενώσεως κατά τον καθορισμό του ανωτάτου ορίου του 10 % που διαλαμβάνεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17. Συγκεκριμένα, δεν επιβλήθηκε ως εκ τούτου δύο φορές πρόστιμο για μία και την αυτή παράβαση στα άμεσα ή έμμεσα μέλη των ενώσεων στις οποίες επιβλήθηκε κύρωση, καθόσον η συνεκτίμηση αυτού του κύκλου εργασιών δεν σημαίνει ότι επιβλήθηκε πρόστιμο στα μέλη της ενώσεως ούτε ότι η εν λόγω ένωση υποχρεούται να μετακυλίσει στα μέλη της το βάρος του προστίμου.

(βλ. σκέψεις 127-130)
Υπόθεση C-253/07

Canterbury Hockey Club

και

Canterbury Ladies Hockey Club

κατά

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Απαλλαγές — Παροχή υπηρεσιών που συνδέονται με τον αθλητισμό — Υπηρεσίες παρεχόμενες σε πρόσωπα που ασχολούνται με τον αθλητισμό — Υπηρεσίες παρεχόμενες σε ενώσεις χωρίς νομική προσωπικότητα και σε νομικά πρόσωπα — Εμπίπτουν — Προϋποθέσεις»

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Οκτωβρίου 2008 I ‐ 7824

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόρος κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Απαλλαγές προβλεπόμενες από την έκτη οδηγία (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 13, A § 1, στοιχείο ιγ’) Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόρος κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Απαλλαγές προβλεπόμενες από την έκτη οδηγία (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 13, A § 1, στοιχείο ιγ’)
11

Με διάταξη του Πρωτοδικείου της 18ης Απριλίου 2005, επετράπη στην Committee of European CD-R Manufacturers (CECMA), νυν Committee of European CD-R and DVD+/- R Manufacturers (CECMA), να παρέμβει υπέρ του Συμβουλίου.
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ Synthon BV (στο εξής: Synthon), εταιρίας ολλανδικού δικαίου που ασκεί δραστηριότητες στον φαρμακευτικό τομέα, και Licensing Authority of the Department of Health του Ηνωμένου Βασιλείου (στο εξής: Licensing Authority) ως προς τη νομιμότητα της αποφάσεως με την οποία η Licensing Authority απέρριψε την υποβληθείσα από την Synthon αίτηση αμοιβαίας αναγνωρίσεως άδειας κυκλοφορίας φαρμάκου.
55

Δεύτερον, η αναιρεσείουσα επισημαίνει μια αντίφαση μεταξύ της φράσεως που περιέχει η σκέψη 62 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως στη γλώσσα διαδικασίας «That list of goods and services is close to that which is claimed in the Community trade mark» και του συμπεράσματος κατά το οποίο τα προστατευόμενα από το προγενέστερο σήμα προϊόντα και εκείνα που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι ομοειδή.
16

Η προσφεύγουσα άσκησε στις 11 Φεβρουαρίου 2002 προσφυγή κατά του AGL ενώπιον του High Court of Justice […]. Προέβαλε ιδίως παράβαση των κοινοτικών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Με απόφαση της 19ης Απριλίου 2002, το High Court of Justice απέρριψε την προσφυγή, αναγνωρίζοντας πάντως στην προσφεύγουσα το δικαίωμα να ασκήσει έφεση ενώπιον του Court of Appeal […]. Μετά την εκ μέρους της [ΒΑΑ] άσκηση εφέσεως, το Court of Appeal διέταξε την αναστολή της δίκης ενόψει της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου.
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Corporación Dermoestética SA (στο εξής: Dermoestética), επιχειρήσεως ισπανικού δικαίου, η οποία ασκεί τις δραστηριότητές της στον τομέα της αισθητικής και της αισθητικής ιατρικής, και του διαφημιστικού πρακτορείου To Me Group Advertising Media (στο εξής: To Me Group) ως προς την ενδεχόμενη μη εκτέλεση εκ μέρους του To Me Group συμβάσεως περί της οργανώσεως διαφημιστικής εκστρατείας για λογαριασμό της Dermoestética.
30

Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται ότι το κάθε κράτος μέλος είναι αρμόδιο να οργανώνει, τηρώντας το κοινοτικό δίκαιο, το σύστημά του φορολογίας των διανεμομένων κερδών και, στο πλαίσιο αυτό, να καθορίζει τη φορολογική βάση και τον φορολογικό συντελεστή βάσει των οποίων θα φορολογηθεί ο δικαιούχος μέτοχος (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2006, C-374/04, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, Συλλογή 2006, σ. I-11673, σκέψη 50, και C-446/04, Test Claimants in the FII Group Litigation, Συλλογή 2006, σ. I-11753, σκέψη 47).
2

Η αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd’s Register και International Salvage Union, αφενός, και του Secretary of State for Transport (Υπουργού Μεταφορών), αφετέρου, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2005/35.
68

Όπως προκύπτει από πάγια νομολογία, στον βαθμό που μια εθνική νομοθεσία αφορά μόνον τις εντός ομίλου εταιριών σχέσεις, επηρεάζει καθοριστικά την ελευθερία εγκαταστάσεως (βλ., συναφώς, μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 118· Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, σκέψη 33, και Oy AA, σκέψη 23).