Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη αμφισβητούμενη παράβαση - Οδηγία 95/16/ΕΚ. - Υπόθεση C-219/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-01093



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1. Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(_Αρθρο 226 ΕΚ)

2. ροσφυγή λόγω παραβάσεως - Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο - Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Κατάσταση υφιστάμενη κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας

(_Αρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-219/99,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον H. van Lier, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από την K. Rispal-Bellanger και τον D. Colas, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες (ΕΕ L 213, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),

συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και την N. Colneric (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Νοεμβρίου 2000,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Ιουνίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες (ΕΕ L 213, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2 Σκοπός της οδηγίας 95/16 είναι η εναρμόνιση των προδιαγραφών ασφαλείας που εφαρμόζονται στους ανελκυστήρες. Η οδηγία ορίζει, συναφώς, τις βασικές απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι ανελκυστήρες για να μπορούν να διατεθούν στην αγορά.

3 Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/16, τα κράτη μέλη έπρεπε να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την εν λόγω οδηγία. Έπρεπε να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις αυτές έπρεπε να τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου 1997.

4 Δεδομένου ότι η οδηγία 95/16 δεν μεταφέρθηκε εμπρόθεσμα στο γαλλικό δίκαιο, η Επιτροπή κινήθηκε διαδικασία λόγω παραβάσεως. H Επιτροπή, αφού κάλεσε τη Γαλλική Δημοκρατία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, της απηύθυνε, στις 12 Φεβρουαρίου 1998, αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας τη να λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς αυτήν εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της. Επειδή η Γαλλική Δημοκρατία δεν έδωσε συνέχεια στην αιτιολογημένη αυτή γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

5 Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι η οδηγία 95/16 δεν μεταφέρθηκε εμπρόθεσμα στο εσωτερικό δίκαιο. Εντούτοις, για να αποδείξει την καλή της πίστη, δικαιολογεί την καθυστέρηση αυτή προβάλλοντας τόσο δυσχέρειες εσωτερικής τάξεως όσο και δυσχέρειες που απορρέουν, κατά την άποψή της, από την κοινοτική έννομη τάξη.

6 Μετά το πέρας της έγγραφης διαδικασίας, η Γαλλική Κυβέρνηση, με έγγραφο της 3ης Οκτωβρίου 2000, ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι η οδηγία 95/16 μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο με το διάταγμα 2000-810, της 24ης Αυγούστου 2000, σχετικά με τη διάθεση ανελκυστήρων στην αγορά (Journal officiel de la République française της 27ης Αυγούστου 2000, σ. 13235).

7 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, οι τροποποιήσεις που εισάγονται στην εθνική νομοθεσία δεν επηρεάζουν την κρίση επί του αντικειμένου προσφυγής κατά παραβάσεως κράτους μέλους, εφόσον δεν τέθηκαν σε εφαρμογή πριν από τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας (βλ. αποφάσεις της 1ης Ιουνίου 1995, C-123/94, Επιτροπή κατά Ελλάδας, Συλλογή 1995, σ. Ι-1457, σκέψη 7, και της 21ης Σεπτεμβρίου 1999, C-392/96, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας, Συλλογή 1999, σ. Ι-5901, σκέψη 86).

8 Εν προκειμένω, η μεταφορά της οδηγίας 95/16 στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας με την οδηγία προθεσμίας. Επομένως, η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.

9 Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

10 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα και η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε, επιβάλλεται να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.