Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2002. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Επικίνδυνα απόβλητα - Οδηγίες 75/442/ΕOK και 91/689/ΕOΚ. - Υπόθεση C-65/00.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-01795



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-65/00,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την L. Ström και τον G. Bisogni, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον U. Leanza, επικουρούμενο από τον G. Aiello, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παρέχοντας στις επιχειρήσεις και στις εγκαταστάσεις που εκτελούν εργασίες αξιοποιήσεως των επικίνδυνων αποβλήτων στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (EE L 377, σ. 20), δυνατότητα απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως της αδείας που προβλέπει το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (EE L 194, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (EE L 78, σ. 32), χωρίς η απαλλαγή αυτή να εξαρτάται από την προϋπόθεση συμμορφώσεως προς τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 11 της οδηγίας 75/442, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156, και 3 της οδηγίας 91/689,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),

συγκείμενο από την N. Colneric, πρόεδρο τμήματος, και τους R. Schintgen και Β. Σκουρή (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: J. Mischo

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2001,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Φεβρουαρίου 2000, η Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παρέχοντας στις επιχειρήσεις και στις εγκαταστάσεις που εκτελούν εργασίες αξιοποιήσεως των επικίνδυνων αποβλήτων στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (EE L 377, σ. 20), δυνατότητα απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως της αδείας που προβλέπει το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (EE L 194, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (EE L 78, σ. 32, στο εξής: οδηγία 75/442), χωρίς η απαλλαγή αυτή να εξαρτάται από την προϋπόθεση συμμορφώσεως προς τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 11 της οδηγίας 75/442 και 3 της οδηγίας 91/689.

Το νομικό πλαίσιο

Η κοινοτική ρύθμιση

Η οδηγία 75/442

2 Η οδηγία 75/442 σκοπεί στη διασφάλιση της διαθέσεως και της αξιοποιήσεως των αποβλήτων καθώς και στην ενθάρρυνση της λήψεως μέτρων για τον περιορισμό της παραγωγής αποβλήτων, ιδίως μέσω της προωθήσεως καθαρών τεχνολογιών και προϊόντων ανακυκλώσιμων και αναχρησιμοποιήσιμων.

3 To άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 75/442 ορίζει:

«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η διάθεση ή η αξιοποίηση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, ιδίως δε:

- χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό, τον αέρα ή το έδαφος, ούτε για την πανίδα και τη χλωρίδα,

- χωρίς να προκαλούνται ενοχλήσεις από το θόρυβο ή τις οσμές,

- χωρίς να βλάπτονται οι τοποθεσίες και τα τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.»

4 Σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442, «[γ]ια την εφαρμογή του άρθρου 4, κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ Β οφείλει να έχει σχετική άδεια». Το παράρτημα ΙΙ Β της οδηγίας 75/442 απαριθμεί, στα σημεία R 1 έως R 13, τις εργασίες αξιοποιήσεως, όπως αυτές εκτελούνται στην πράξη.

5 Το άρθρο 11 της οδηγίας 75/442 προβλέπει:

«1. Με την επιφύλαξη των οδηγιών 78/319/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 1978, περί των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων [...], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την ράξη ροσχωρήσεως της Ισπανίας και της ορτογαλίας, μπορούν να απαλλάσσονται από την άδεια που προβλέπεται στο άρθρο 9 ή στο άρθρο 10:

α) οι εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που διαθέτουν οι ίδιοι τα απόβλητά τους στους χώρους παραγωγής

και

β) οι εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν απόβλητα.

H εν λόγω απαλλαγή ισχύει μόνον:

- όταν οι αρμόδιες αρχές έχουν θεσπίσει γενικούς κανόνες για κάθε είδος δραστηριότητας, οι οποίοι ορίζουν το είδος και τις ποσότητες αποβλήτων και τους όρους υπό τους οποίους η συγκεκριμένη δραστηριότητα μπορεί να απαλλάσσεται από την υποχρέωση της άδειας

και

- εάν το είδος και οι ποσότητες αποβλήτων και οι τρόποι διαθέσεως ή αξιοποιήσεως είναι τέτοιοι ώστε να τηρούνται οι όροι του άρθρου 4.

2. Oι εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να εγγράφονται σε σχετικό μητρώο των αρμόδιων αρχών.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τους γενικούς κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1.»

Η οδηγία 91/689

6 Η οδηγία 91/689, εκδοθείσα βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, έχει ως αντικείμενο, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ελεγχόμενη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων. Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας:

«Με την επιφύλαξη της παρούσας οδηγίας, η οδηγία 75/422/ΕΟΚ ισχύει για τα επικίνδυνα απόβλητα.»

7 Το άρθρο 3 της οδηγίας 91/689 ορίζει:

«1. Η παρέκκλιση από τις προϋποθέσεις αδείας για φορείς ή επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν τη διάθεση των δικών τους αποβλήτων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, δεν ισχύει για τα επικίνδυνα απόβλητα της παρούσας οδηγίας.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β_, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, ένα κράτος μέλος δύναται να μην επιμένει στην τήρηση του άρθρου 10 της εν λόγω οδηγίας για φορείς ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν απόβλητα τα οποία καλύπτει η παρούσα οδηγία:

- εάν το κράτος μέλος θεσπίζει γενικούς κανόνες που ορίζουν το είδος και την ποσότητα των αποβλήτων και καθορίσει τους ειδικούς όρους (οριακές τιμές περιεκτικότητας επικίνδυνων ουσιών στα απόβλητα, οριακές τιμές εκπομπής, είδος δραστηριότητας), καθώς και άλλες αναγκαίες απαιτήσεις για την πραγματοποίηση διαφόρων μορφών αξιοποιήσεως

- εάν το είδος ή οι ποσότητες αποβλήτων και οι τρόποι αξιοποιήσεως είναι τέτοιοι ώστε να τηρούνται οι όροι του άρθρου 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ.

3. Οι φορείς ή επιχειρήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 καταχωρούνται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών.

4. Εάν ένα κράτος μέλος προτίθεται να εφαρμόσει την παράγραφο 2, οι κανόνες που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο κοινοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο τρεις μήνες πριν από την έναρξη της ισχύος τους. Η Επιτροπή συμβουλεύεται τα κράτη μέλη. Υπό το πρίσμα των διαβουλεύσεων αυτών, η Επιτροπή θα προτείνει την επίτευξη συμφωνίας για τους κανόνες αυτούς σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ.»

H εθνική ρύθμιση

8 Οι διατάξεις σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση λήψεως αδείας που προβλέπει το άρθρο 11 της οδηγίας 75/442 μεταφέρθηκαν στο ιταλικό δίκαιο με το νομοθετικό διάταγμα 22, της 5ης Φεβρουαρίου 1997, για την εφαρμογή των οδηγιών 91/156, 91/689 και 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (GURI αριθ. 38, της 15ης Φεβρουαρίου 1997, suppl. ord. 33) όπως τροποποιήθηκε με το νομοθετικό διάταγμα 389, της 8ης Νοεμβρίου 1997 (GURI αριθ. 261, της 8ης Νοεμβρίου 1997, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 22/97).

9 Όσον αφορά ειδικώς τις εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν τα απόβλητα στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689, το άρθρο 33 του νομοθετικού διατάγματος 22/97 προβλέπει υπέρ αυτών δυνατότητα εφαρμογής, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, απλουστευμένων διαδικασιών, στο πλαίσιο των οποίων μπορούν να τύχουν απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως της αδείας που προβλέπει το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442.

10 Κατά τις απλουστευμένες αυτές διαδικασίες, οι εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που σχεδιάζουν εργασίες αξιοποιήσεως επικίνδυνων αποβλήτων, χωρίς να ζητούν σχετική άδεια, έχουν υποχρέωση κοινοποιήσεως στην οικεία περιφέρεια, επισυνάπτοντας έκθεση βεβαιώνουσα ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εφαρμογή της απλουστευμένης διαδικασίας. Η δήλωση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της απλουστευμένης διαδικασίας ισοδυναμεί με απαλλαγή από την υποχρέωση λήψεως της αδείας του άρθρου 10 της οδηγίας 75/442. Η οικεία περιφέρεια επαληθεύει, βάσει της δηλώσεως αυτής, τη συμμόρφωση προς τις εν λόγω προϋποθέσεις.

11 Δεδομένου του πολυπλόκου και τεχνικού χαρακτήρα των συγκεκριμένων κανόνων, το νομοθετικό διάταγμα 22/97 δεν περιγράφει και δεν προσδιορίζει λεπτομερώς τις εν λόγω προϋποθέσεις, αλλά τις επικαλείται εμμέσως, αναφέροντας ότι οι τεχνικές προδιαγραφές που ορίζουν το είδος, την ποσότητα και τις συνθήκες αξιοποιήσεως κατά το σύστημα απλουστευμένων διαδικασιών θα θεσπιστούν με υπουργικές αποφάσεις.

12 Το άρθρο 33, παράγραφος 6, του νομοθετικού διατάγματος 22/97 προβλέπει ότι, μέχρι τη θέσπιση των εν λόγω τεχνικών προδιαγραφών, οι απλουστευμένες διαδικασίες εφαρμόζονται σε οποιονδήποτε πραγματοποιεί εργασίες αξιοποιήσεως των αποβλήτων που απαριθμούνται, αντίστοιχα, στο παράρτημα 3 της αποφάσεως του Υπουργού εριβάλλοντος της 5ης Σεπτεμβρίου 1994 (GURI αριθ. 212, της 10ης Σεπτεμβρίου 1994, suppl. ord. 126) για την εφαρμογή των άρθρων 2 και 5 του νομοθετικού διατάγματος 438, της 8ης Ιουλίου 1994, τα οποία περιέχουν διατάξεις όσον αφορά την αξιοποίηση των καταλοίπων που προέρχονται από κύκλους παραγωγής ή καταναλώσεως οι οποίοι αποτελούν μέρος διαδικασίας παραγωγής ή διαδικασίας αποτεφρώσεως, καθώς και όσον αφορά τη διάθεση των αποβλήτων, και στο παράρτημα 1 της αποφάσεως του Υπουργού εριβάλλοντος της 16ης Ιανουαρίου 1995 (GURI αριθ. 24, της 30ής Ιανουαρίου 1995, suppl. ord.), που περιέχει τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με την αξιοποίηση στο πλαίσιο διαδικασίας αποτεφρώσεως για την παραγωγή ενέργειας από απόβλητα προερχόμενα από κύκλους παραγωγής ή καταναλώσεως, τηρουμένων των επιταγών που περιέχονται στις εν λόγω διατάξεις.

Τα πραγματικά περιστατικά και η προ της προσφυγής διαδικασία

13 Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 226 ΕΚ, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή, αφού ζήτησε από την Ιταλική Δημοκρατία να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της, απέστειλε στο κράτος αυτό, με έγγραφο της 14ης Ιουλίου 1999, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία το κάλεσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις απορρέουσες από τα άρθρα 11 της οδηγίας 75/442 και 3 της οδηγίας 91/689 υποχρεώσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της αιτιολογημένης γνώμης.

14 Επειδή οι πληροφορίες τις οποίες προσκόμισαν οι ιταλικές αρχές στην Επιτροπή, σε συνέχεια της αιτιολογημένης γνώμης, περιορίζονταν σε ένα σχέδιο διυπουργικής αποφάσεως σχετικά με τις δραστηριότητες αξιοποιήσεως των επικίνδυνων αποβλήτων υπό την έννοια των άρθρων 31 και 33 του νομοθετικού διατάγματος 22/97, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή.

Η προσφυγή

15 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η έλλειψη θεσπίσεως των τεχνικών προδιαγραφών που απαιτούνται για την εφαρμογή του συστήματος της απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως αδείας θεωρήθηκε, στο νομοθετικό διάταγμα 22/97, λόγος διατηρήσεως σε ισχύ των δύο υπουργικών αποφάσεων της 5ης Σεπτεμβρίου 1994 και της 16ης Ιανουαρίου 1995.

16 Κατά την Επιτροπή, οι απλουστευμένες διαδικασίες που εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις ή τις επιχειρήσεις που αξιοποιούν τα επικίνδυνα απόβλητα στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689 εξακολουθούν να υπόκεινται αποκλειστικά στις προϋποθέσεις που προβλέπουν οι εν λόγω υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες δεν συνάδουν προς τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689.

17 Όσον αφορά το σχέδιο διυπουργικής αποφάσεως που κοινοποίησαν στην Επιτροπή οι ιταλικές αρχές, η Επιτροπή επισημαίνει ότι δεν πρόκειται περί νομοθετικού μέτρου συνεπαγομένου αποτελέσματα, αλλά μόνον περί σχεδίου αποφάσεως το οποίο φαίνεται να μην είχε καν διαβιβασθεί στο ιταλικό Συμβούλιο Επικρατείας για τον προηγούμενο υποχρεωτικό έλεγχο νομιμότητας.

18 Επομένως, η Επιτροπή, βάσει των στοιχείων που διαθέτει, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν έπαυσε την παράβαση που της προσάπτεται.

19 Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την παράβαση και αναφέρει ότι θα μεριμνήσει το συντομότερο δυνατόν προκειμένου να επανορθώσει την ανεπαρκή εφαρμογή των άρθρων 11 της οδηγίας 75/442 και 3 της οδηγίας 91/689. Η Ιταλική Κυβέρνηση προσθέτει ότι τα Υπουργεία εριβάλλοντος και Βιομηχανίας θα κοινοποιήσουν εγκαίρως το τελικό κείμενο της διυπουργικής αποφάσεως σχετικά με τις δραστηριότητες αξιοποιήσεως των επικίνδυνων αποβλήτων σύμφωνα με τα άρθρα 31 έως 33 του νομοθετικού διατάγματος 22/97.

20 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι, κατά την ημερομηνία παρελεύσεως της προθεσμίας που έταξε η αιτιολογημένη γνώμη, οι προϋποθέσεις οι οποίες θα έπρεπε να πληρούνται για να χορηγηθεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 απαλλαγή από την υποχρέωση λήψεως αδείας καθορίζονταν αποκλειστικά από τις υπουργικές αποφάσεις της 5ης Σεπτεμβρίου 1994 και της 16ης Ιανουαρίου 1995, ενώ προκειμένου για τις εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αφορά το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β_, της οδηγίας 75/442, οι εν λόγω αποφάσεις δεν επαναλάμβαναν τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689. Συνεπώς, κατά την ίδια ημερομηνία, οι επιχειρήσεις και οι εγκαταστάσεις που αξιοποιούν τα επικίνδυνα απόβλητα στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689 απαλλάσσονταν, στην Ιταλία, από την υποχρέωση λήψεως της αδείας του άρθρου 10 της οδηγίας 75/442, χωρίς η απαλλαγή αυτή να εξηρτάτο από την προϋπόθεση συμμορφώσεως προς τις εν λόγω επιταγές.

21 Δεδομένου ότι από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β_, της οδηγίας 75/442 και 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689 προκύπτει ότι ένα κράτος μέλος δύναται να παρεκκλίνει από το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442, που επιβάλλει υποχρέωση λήψεως αδείας σε κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση, μόνον αν το εν λόγω κράτος μέλος θεσπίζει μέτρα που σκοπούν στη διασφάλιση της συμμορφώσεως των προβλεπόμενων για τις εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αξιοποιούν τα απόβλητα επιταγών προς το εν λόγω άρθρο 3 της οδηγίας 91/689, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 11 της οδηγίας 75/442 και 3 της οδηγίας 91/689.

22 Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παρέχοντας στις επιχειρήσεις και στις εγκαταστάσεις που εκτελούν εργασίες αξιοποιήσεως των επικίνδυνων αποβλήτων στα οποία αναφέρεται η οδηγία 91/689 δυνατότητα απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως της αδείας του άρθρου 10 της οδηγίας 75/442, χωρίς η απαλλαγή αυτή να εξαρτάται από την προϋπόθεση συμμορφώσεως προς τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 11 της οδηγίας 75/442 και 3 της οδηγίας 91/689.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

23 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιταλικής Δημοκρατίας στα δικαστικά έξοδα και η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, παρέχοντας στις επιχειρήσεις και στις εγκαταστάσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αξιοποιήσεως επικίνδυνων αποβλήτων τα οποία αποτελούν αντικείμενο της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα, δυνατότητα απαλλαγής από την υποχρέωση λήψεως της αδείας του άρθρου 10 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, χωρίς η απαλλαγή αυτή να εξαρτάται από την προϋπόθεση συμμορφώσεως προς τις επιταγές του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των άρθρων 11 της οδηγίας 75/442, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156, και 3 της οδηγίας 91/689.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.