ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΡΙΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 4ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1985. - FRIGEN AMMAN ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ - ΤΟΚΟΙ ΕΠΙ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 174/83.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1985 σελίδα 02133



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αντικείμενο — Ακύρωση και/ή αποζημίωση

( Συνθήκη EOK , άρθρο 179· κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων , άρθρα 90 και 91 )

Περίληψη

H διαφορά μεταξύ του υπαλλήλου και του οργάνου στο οποίο ανήκει εξελίσσεται , όταν πηγάζει από τη σχέση εργασίας που συνδέει τον ενδιαφερόμενο με το όργανο , στο πλαίσιο του άρθρου 179 της Συνθήκης και των άρθρων 90 και 91 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Κατά συνέπεια μπορεί να προβληθεί συγχρόνως αίτημα ακυρώσεως και αποζημιώσεως , εφόσον βεβαίως τηρούνται εν πάση περιπτώσει οι προϋποθέσεις που θέτει ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως και ιδίως η προϋπόθεση της προηγουμένης υποβολής διοικητικής ενστάσεως .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 174/83 ,

Frigen Amman και άλλοι , μόνιμοι υπάλληλοι στη γενική γραμματεία του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενοι και επικουρούμενοι από τον Jean-Noel Louis , δικηγόρο Βρυξελλών , rue Langeveld 51 , boite postale 16 , 1180 Βρυξέλλες , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicolas Decker , δικηγόρο παρ’ εφέταις Λουξεμβούργου , 16 , avenue Marie-Therese , boite postale 335 ,

προσφεύγοντες ,

κατά

Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενου από τον John Carbery , σύμβουλο στη νομική υπηρεσία της γενικής γραμματείας του Συμβουλίου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον H . J . Pabbruwe , διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων , 100 , boulevard Konrad-Adenauer ,

καθού ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται :

— να κριθούν παράνομα και να ακυρωθούν :

— τα εκδοθέντα από την καθής εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών του Δεκεμβρίου 1982 καθόσον οι καταβαλλόμενες κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 3139/82 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , της 22ας Νοεμβρίου 1982 , αναδρομικές αποδοχές δεν υπολογίζονται εντόκως εις αποκατάσταση της χρηματικής ζημίας που υπέστησαν οι προσφεύγοντες·

— επικουρικώς η ρητή ή σιωπηρή απόρριψη των διοικητικών ενστάσεων που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες βάσει του άρθρου 90 , παράγραφος 2 , του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως·

—να υποχρεωθεί η καθής να αποζημιώσει τους προσφεύγοντες για την περιουσιακή ζημία που υπέστησαν , διά της καταβολής ποσού που το Δικαστήριο καλείται να καθορίσει στο ποσό των τόκων των καθυστερούμενων ποσών που οφείλονταν κατά τη λήψη κάθε σχετικής περιόδου μέχρις εξοφλήσεως , προς το σύνηθες επιτόκιο·

—να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων κατ’ εφαρμογή του άρθρου 69 , παράγραφος 2 , του κανονισμού διαδικασίας καθώς και στα αναγκαία έξοδα στα οποία θα υποβληθούν οι διάδικοι ενόψει της διαδικασίας και , συγκεκριμένα , στα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής και στην αμοιβή δικηγόρου κατ’ εφαρμογή του άρθρου 73 β ), του ίδιου κανονισμού ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Αυγούστου 1983 , ο F . Amman και άλλοι υπάλληλοι της γενικής γραμματείας του Συμβουλίου των υπουργών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν την ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών τους του Δεκεμβρίου 1982 που περιέχουν εκκαθάριση των αναδρομικών αποδοχών κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 3139/82 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , της 22ας Νοεμβρίου 1982 ( EE L 331 της 26.11.1982 , σ . 1 ) και επικουρικώς την ακύρωση των ρητών ή σιωπηρών αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις που είχαν υποβάλει δυνάμει του άρθρου 90 , παράγραφος 2 , του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . H ακύρωση ζητείται καθόσον επί των αναδρομικών αποδοχών για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1980 δεν κατεβλήθησαν τόκοι , παρά την απώλεια της αγοραστικής δύναμης που προέκυψε εν τω μεταξύ , προς το σύνηθες επιτόκιο , των οποίων ζητούν την καταβολή . Περαιτέρω , με την προσφυγή ζητείται να καταδικαστεί το Συμβούλιο να τους καταβάλει τόκους προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας από την απώλεια της αγοραστικής δύναμης .

2 Στις 20 Ιανουαρίου 1981 το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 187/81 ( EE L 21 της 24.1.1981 , σ . 18 ), περί προσαρμογής των αμοιβών και συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και των διορθωτικών συντελεστών βάσει των οποίων τροποποιούνται αυτές οι αμοιβές και συντάξεις , κατόπιν της από 9 Δεκεμβρίου 1980 σχετικής προτάσεως της Επιτροπής .

3 Μετά τον κανονισμό αυτό , το Συμβούλιο θέσπισε , στις 10 Φεβρουαρίου 1981 , τον κανονισμό 397/81 ( EE L 46 της 19.2.1981 , σ . 1 ) περί καθορισμού των μισθολογικών πινάκων καθώς και των άλλων στοιχείων των αποδοχών .

4 Στις 16 Μαρτίου 1981 η Επιτροπή άσκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε την ακύρωση του κανονισμού 187/81 και των άρθρων 1 α ), 2 α ), 2 β ) και 11 , πρώτη παράγραφος , του κανονισμού 397/81 .

5 Με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 1982 ( Επιτροπή κατά Συμβουλίου , 59/81 , Συλλογή σ . 3329 ), το Δικαστήριο ακύρωσε τον κανονισμό 87/81 και τις προαναφερθείσες διατάξεις του κανονισμού 397/81 .

6 Προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση αυτή , το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 3139/82 της 22ας Νοεμβρίου 1982 , κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής της 29ης Οκτωβρίου 1982 .

7 Κατ’ εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού , το ίδιο όργανο , ως ΑΔΑ , προέβη στην εκκαθάριση και την καταβολή των αναδρομικών αποδοχών .

8 Καθένας από τους προσφεύγοντες υπέβαλε , επί ειδικού εντύπου , διοικητική ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 90 , παράγραφος 2 , του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως με την οποία υποστήριξε ότι έπρεπε να ληφθεί υπόψη η μείωση της αγοραστικής δύναμης κατά την περίοδο για την οποία κατεβλήθησαν αναδρομικώς καθυστερούμενες αποδοχές εις εκτέλεση του κανονισμού 3139/82 του Συμβουλίου και ζήτησε την καταβολή τόκων υπερημερίας που έπρεπε να καταβληθούν επί των αναδρομικών αποδοχών .

9 Οι ενστάσεις αυτές απορρίφθηκαν με ρητές ή σιωπηρές αποφάσεις , κατόπιν των οποίων οι προσφεύγοντες άσκησαν την υπό κρίση προσφυγή .

Επί του παραδεκτού

10 Το Συμβούλιο εγείρει ένσταση απαραδέκτου κατά της προσφυγής της Lisbet Hansen η οποία δεν υπέβαλε προηγουμένως διοικητική ένσταση βάσει του άρθρου 90 , παράγραφος 2 , του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως .

11 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η ένσταση που ήγειρε το Συμβούλιο είναι βάσιμη και πρέπει να γίνει δεκτή .

12 Σημειωτέον εξάλλου ότι , όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 1975 ( Meyer-Burckhardt κατά Επιτροπής , 9/75 , Rec . σ . 1171 ), η διαφορά μεταξύ υπαλλήλου και του οργάνου στο οποίο ανήκει , ακόμη κι αν πρόκειται για αγωγή αποζημιώσεως , εξελίσσεται , όταν πηγάζει από τη σχέση εργασίας που συνδέει τον ενδιαφερόμενο με το όργανο , στο πλαίσιο του άρθρου 179 της Συνθήκης και των άρθρων 90 και 91 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Κατά συνέπεια οι προσφεύγοντες νομιμοποιούνται να προβάλλουν συγχρόνως αίτημα ακυρώσεως και αποζημιώσεως , οφείλουν όμως να τηρούν τους όρους που απαιτεί ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως οι οποίοι είναι οι ίδιοι και στις δύο περιπτώσεις .

13 Σχετικώς πρέπει να σημειωθεί ότι εν προκειμένω , όπως προκύπτει από τη δικογραφία , οι προσφεύγοντες ζήτησαν με τις διοικητικές ενστάσεις τους μόνο τόκους υπερημερίας και όχι τόκους προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας , τους οποίους ζήτησαν το πρώτο με την προσφυγή τους ενώπιον του Δικαστηρίου . Άρα η προσφυγή τους είναι απαράδεκτη όσον αφορά το αίτημα περί καταβολής τόκων προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας .

Επί της ουσίας

14 Από πλευράς ουσίας , η υπόθεση θέτει ζητήματα τα οποία πρέπει να εξεταστούν από την ολομέλεια του Δικαστηρίου .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

15 Στο τρέχον στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα , εκτός όσον αφορά τους προσφεύγοντες , των οποίων η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη . Σύμφωνα με το άρθρο 69 , παράγραφος 2 , του κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας , προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων , τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα ),

πριν αποφανθεί επί της ουσίας , αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει την προσφυγή της Lisbet Hansen .

2 ) Ως προς τους λοιπούς προσφεύγοντες απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη όσον αφορά το αίτημα περί καταβολής τόκων προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας .

3 ) Παραπέμπει την υπόθεση στην ολομέλεια του Δικαστηρίου για κατ’ ουσία εξέταση όσον αφορά τα άλλα αιτήματα των προσφευγόντων στους οποίους αναφέρεται η παράγραφος 2 .

4 ) Η προσφεύγουσα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καθώς και το Συμβούλιο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα . Κατά τα λοιπά το Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα .