ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ 
SIEGBERT ALBER 
της 19ης Μαΐου 1998 * 
Α — Εισαγωγή 
1. Στην υπό κρίση υπόθεση, το Βασίλειο 
των Κάτω Χωρών ζητεί επιστροφή κατά την 
εξαγωγή σιτηρών ποσού άνω των 3 εκατομ­
μυρίων ολλανδικών φιορινίων (HFL), την 
οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να εκκαθαρίσει 
με την αιτιολογία ότι το εμπόρευμα είχε ήδη 
εγκαταλείψει το κοινοτικό τελωνειακό 
έδαφος πριν από την κατάθεση της διασα­
φήσεως και, επομένως, δεν μπόρεσε να 
πραγματοποιηθεί κανένας έλεγχος. Η υπό 
κρίση διαφορά αφορά, επιπλέον, το κατά 
πόσον το προσφεύγον προσκόμισε εμπροθέ­
σμως τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία 
προκειμένου να αποδείξει ότι ενήργησε 
νομοτύπως. 
Β — Τα πραγματικά περιστατικά και οι 
ισχυρισμοί των διαδίκων 
2. Η επιστροφή κατά την εξαγωγή ζητείται 
για ποσότητα κριθαριού η οποία παραδό­
θηκε στη Ρωσία από τις Κάτω Χώρες. Η 
μεταφορά του κριΟαριού πραγματοποιήθηκε 
με πλοίο, συγκεκριμένα με το MS Stankov. 
Το εν λόγω πλοίο εγκατέλειψε το έδαφος 
της Κοινότητας το Σάββατο 25 Νοεμβρίου 
1989. 
3. Στην ανακεφαλαιωτική έκθεση του 
Οκτωβρίου 1993, η Επιτροπή απέρριψε τη 
χρηματοδότηση με την αιτιολογία ότι οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές του Terneu-
zcn έκαναν δεκτά τα τελωνειακά έγγραφα 
μόλις στις 27 Νοεμβρίου 1989, ενώ το πλοίο 
είχε ήδη εγκαταλείψει το τελωνειακό έδαφος 
της Κοινότητας στις 25 Νοεμβρίου. Σύμ­
φωνα με τα στοιχεία της εκθέσεως, OL ολλαν­
δικές αρχές δήλωσαν ότι τα έγγραφα της 
διασαφήσεως εξαγωγής κατατέθηκαν στο 
διάστημα του σαββατοκύριακου. Επειδή η 
αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ήταν κλειστή 
το σαββατοκύριακο, μια άλλη υπηρεσία 1 
επιλήφθηκε του φακέλου και προέβη μά­
λιστα σε δειγματοληψία για μεταγενέστερη 
ανάλυση, η οποία όμως δεν πραγματοποιή­
θηκε. Στη συνέχεια, το αρμόδιο γραφείο 
έκανε δεκτή τη διασάφηση τη Δευτέρα 27 
Νοεμβρίου 1989. Η έκθεση αναφέρει, 
ωστόσο, ότι από την εξέταση του βιβλίου 
κινήσεως των πλοίων των Lloyds προέκυψε 
ότι το πλοίο δεν μετέβη στο Tcrncuzcn, αλλά 
εγκατέλειψε το έδαφος της Κοινότητας 
απευθείας από τη Γάνδη. Η ανακεφαλαιω­
τική έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, 
δεδομένου ότι η διασάφηση εξαγωγής έγινε 
δεκτή μετά τη φόρτωση και τον απόπλου 
του πλοίου και ελλείψει συγκεκριμένων απο­
δείξεων όσον αφορά την εμφάνιση του 
εμπορεύματος στο αρμόδιο τελωνείο ώστε 
να μπορέσει να πραγματοποιηθεί τυχόν (υλι­
κός) έλεγχος, η επιστροφή κατά την εξα­
γωγή δεν μπορεί να τύχει χρηματοδοτήσεως. 
4. Ο έλεγχος της Επιτροπής, επί του οποίου 
στηρίχθηκε η ανακεφαλαιωτική έκθεση, 
* Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική. 1 — Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέσχε το προσφεύγον 
στην υπό κρίοη υπόθεση, επρόκειτο για άλλη τελωνειακή 
υπηρεσία του Terneuzen. 
Ι-5583 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΙΙ C-27/94 
πραγματοποιήθηκε το 1991. Αφορούσε 
κυρίως τον αρμόδιο για τις πληρωμές ολλαν­
δικό φορέα, ήτοι τον Hoofdproduktschap 
voor Akkcrbouwprodukten (στο εξής: ΗΡΑ). 
Τα αποτελέσματα του έλεγχου αυτού περιέ­
χονταν ήδη σε έκθεση της 14ης Ιανουαρίου 
1992. Και στην έκθεση αυτή επισημαινόταν 
η διαφορά μεταξύ, αφενός, των ημερομη­
νιών φορτώσεως και απόπλου του πλοίου 
και, αφετέρου της ημερομηνίας καταθέσεως 
της διασαφήσεως. Αυτό δημιουργούσε — 
κατά την έκθεση — αβεβαιότητα ως προς το 
αν τα εμπορεύματα διασαφήθηκαν προς 
εξαγωγή εγκαίρως, δηλαδή πριν από την 
αναχώρηση του πλοίου και ως προς το αν 
είχε παρασχεθεί στο τελωνείο η δυνατότητα 
να ελέγξει τα προϊόντα αυτά. Γ' αυτόν ακρι­
βώς τον λόγο, η Επιτροπή (ΕΓΤΠΕ 2) ζή­
τησε από το προσφεύγον συμπληρωματικές 
πληροφορίες προς άρση της αβεβαιότητας 
αυτής. 
5. Στη συνέχεια, η Επιτροπή επανέλαβε 
πολλές φορές το αίτημα της για την παροχή 
συμπληρωματικών πληροφοριών ή αποδεί­
ξεων. Στο πλαίσιο αυτό, αντηλλάγη εκτετα­
μένη αλληλογραφία 3 μεταξύ της Επιτροπής 
και των ολλανδικών αρχών. Τελικά, η Επι­
τροπή όρισε τις 15 Δεκεμβρίου 1992 ως ημε­
ρομηνία λήξεως της προθεσμίας για την 
παροχή των ζητηθέντων εγγράφων και απο­
δεικτικών στοιχείων. 
6. Με έγγραφο της 14ης Δεκεμβρίου 1992, οι 
ολλανδικές αρχές ανήγγειλαν ότι θα απέ­
στελλαν αργότερα ορισμένα έγγραφα. Στις 
19 και 20 Ιουλίου 1993, διαβιβάστηκαν ορι­
σμένα έγγραφα στην Επιτροπή. Μεταξύ των 
εγγράφων αυτών περιεχόταν και συμπληρω­
μένο τελωνειακό έντυπο το οποίο έφερε χει­
ρόγραφες σημειώσεις του αρμοδίου τελω­νειακού υπαλλήλου, στις οποίες αναφερόταν 
ότι τα εμπορεύματα είχαν διασαφηθεί και 
εκτελωνιστεί στις 25 Νοεμβρίου και ότι η 
διαδικασία είχε περατωθεί στις 27 Νοεμ­
βρίου 1989. Τα στοιχεία αυτά προστέθηκαν 
από τον αρμόδιο υπάλληλο τον Δεκέμβριο 
του 1989, κατόπιν αιτήσεως του ΗΡΑ. 
7. Κατά το προσφεύγον, οι αρμόδιες αρχές 
έπραξαν ό,τι ήταν αναγκαίο για την εξα­
σφάλιση της τηρήσεως των κοινοτικών δια­
τάξεων. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι, 
εφόσον το αρμόδιο τελωνειακό γραφείο 
είναι κανονικά κλειστό τα σαββατοκύριακα, 
άλλο τελωνειακό γραφείο του Terneuzen 
εκτελώνισε τα εμπορεύματα στις 25 Νοεμ­
βρίου, προβαίνοντας παράλληλα σε δειγμα­
τοληψία. Το προσφεύγον αναφέρει, εξάλ­
λου, ότι, κατόπιν αυτού, τα έγγραφα 
διαβιβάστηκαν στο αρμόδιο τελωνειακό 
γραφείο το οποίο, την πρώτη επόμενη εργά­
σιμη ημέρα, ήτοι τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου, 
περάτωσε την έλεγχο του φακέλου, αναφέ­
ροντας, ωστόσο, επί του εντύπου όχι την 
ημερομηνία της πραγματικής αποδοχής της 
διασαφήσεως, ήτοι την 25η Νοεμβρίου, 
αλλά, εκ λάθους, την 27η Νοεμβρίου. 
8. Κατά τα λοιπά, το προσφεύγον εξηγεί διά 
μακρών ότι στις 25 Νοεμβρίου το πλοίο βρι­
σκόταν πράγματι στο Terneuzen. 
9. Ωστόσο, η Επιτροπή εκτιμά ότι το στοι­
χείο αυτό δεν είναι καθοριστικό. Εξάλλου, 
δεν αμφισβητεί ότι το πλοίο απέπλευσε στις 
25 Νοεμβρίου. Κατά τη γνώμη της, πρέπει 
προπαντός να εξεταστεί αν η διασάφηση 
εξαγωγής έγινε δεκτή πριν από την έξοδο 
του εμπορεύματος από το τελωνειακό 
έδαφος και αν υπήρξε η δυνατότητα διεξα-2 — Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού ΚΑΙ Εγγυή­
σεων. 
3 — Βλ., μεταξύ άλλων, τα παραρτήματα 2 και 3 της προσφυγής. 
I-5584 
ΚΛΤΩ ΧΩΡΕΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΙΙΣ 
γωγής ελέγχων. Κατ' αυτήν, το προσφεύγον 
δεν προσκόμισε εγκαίρως αποδείξεις επιτρέ­
πουσες να δοθεί καταφατική απάντηση στο 
ερώτημα αυτό. 
10. Το προσφεύγον, μη συμμεριζόμενο την 
άποψη αυτή, άσκησε προσφυγή και ζήτησε 
από το Δικαστήριο 
— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτρο­
πής C (93) 3364 τελικό, της 25ης Νοεμ­
βρίου 1993, σχετικά με την εκκαθάριση 
λογαριασμών των κρατών μελών για τις 
δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το 
Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανα­
τολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΙΊΕ), 
τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό 
έτος 1990, που δημοσιεύθηκε στην Επί­
σημη Εφημερίδα της 8ης Δεκεμβρίου 
1993 (L 301, σ. 13), καθόσον δεν δέχεται 
την εκκαθάριση της επιστροφής κατά την 
εξαγωγή σιτηρών ύψους 3 317 344,26 
HFL, και 
— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικα­
στικά έξοδα. 
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο 
— να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη 
και — να καταδικάσει το προσφεύγον στα 
δικαστικά έξοδα. 
11. Το προσφεύγον εναντιώνεται στην 
εφαρμογή, εκ μέρους της Επιτροπής, του 
άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 
(ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης 
Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της 
κοινής γεωργικής πολιτικής 4. Κατά την 
άποψη του προσφεύγοντος, δεν μπορεί να 
του προσαφθεί καμία ανωμαλία ή αμέλεια. 
Θεωρεί ότι, εν πάση περιπτώσει, οι ολλανδι­
κές αρχές τήρησαν τις υποχρεώσεις που 
τους επιβάλλει το άρθρο 8, παράγραφος 1, 
του κανονισμού 729/70. Το προσφεύγον 
υποστηρίζει ότι OL εν λόγω αρχές μερί­
μνησαν ώστε, στην προκειμένη περίπτωση, η 
επιστροφή κατά την εξαγωγή να χορηγηθεί 
σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που απορ­
ρέουν από τις διατάξεις του κοινοτικού 
δικαίου, ιδίως τα άρθρα 3, 4 και 47 του 
κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, 
της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτο­
μέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επι­
στροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά 
προϊόντα 5. 
12. II Επιτροπή, αντιθέτως, θεωρεί ότι το 
ζήτημα αυτό δεν είναι καθοριστικής σημα­
σίας. Κατ' αυτήν, σημασία έχει μάλλον το 
κατά πόσον τα στοιχεία προς απόδειξη του 
ισχυρισμού του προσφεύγοντος προσκομί­
στηκαν εγκαίρως. «Εγκαίρως» σημαίνει, εν 
προκειμένω, εντός της προθεσμίας που 
έταξε η Επιτροπή και η οποία έληγε στις 15 
Δεκεμβρίου 1992. 
4 — EE ειδ. έκδ. 03/005, u. 93. 
5 — EE L 351, 0.1. 
I - 5585 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΙΙ C-27/94 
Γ — Οι κρίσιμες νομικές διατάξεις 
13. Το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονι­
σμού 729/70 έχει ως ακολούθως: 
«Χρηματοδοτούνται δυνάμει του άρθρου 1, 
παράγραφος 2, περίπτωση α', οι επιστροφές 
κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες που 
χορηγούνται σύμφωνα με τους κοινοτικούς 
κανόνες στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως 
των γεωργικών αγορών.» 
Το άρθρο 1, παράγραφος 2, περίπτωση α', 
στο οποίο παραπέμπει το ως άνω κείμενο, 
ορίζει τα εξής: 
«Το Τμήμα Εγγυήσεων χρηματοδοτεί: 
α) τις επιστροφές κατά την εξαγωγή προς 
τρίτες χώρες· 
(...)» 14. Εξάλλου, κρίσιμα είναι και τα άρθρα 3, 
4 και 47 του κανονισμού 3665/87. Η παρά­
γραφος 1 του άρθρου 3 προβλέπει τα εξής: 
«Ως ήμερα της εξαγωγής νοείται η ημερομη­
νία κατά την οποία πραγματοποιείται η 
αποδοχή από την τελωνειακή υπηρεσία της 
διασάφησης εξαγωγής, στην οποία αναφέ­
ρεται ότι θα ζητηθεί επιστροφή.» 
Η παράγραφος 2 ορίζει ότι: 
«Η ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης 
εξαγωγής προσδιορίζει: 
α) το ποσοστό της ισχύουσας επιστροφής, 
εάν δεν έχει γίνει προκαθορισμός της επι­
στροφής· 
(...)» 
I-5586 
ΚΛΤΩ ΧΩΡΕΣ χατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η παράγραφος 4 ορίζει ότι: 
«Η ήμερα της εξαγωγής είναι καθοριστική 
για τον προσδιορισμό της ποσότητας, της 
φύσης και των χαρακτηριστικών του εξαγο­
μένου προϊόντος.» 
15. Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, 
«(...) η πληρωμή της επιστροφής εξαρτάται 
από την προσκόμιση της αποδείξεως ότι τα 
προϊόντα για τα οποία έγινε αποδεκτή η 
διασάφηση εξαγωγής εγκατέλειψαν ως 
έχουν το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας 
το αργότερο σε προθεσμία 60 ημερών από 
την αποδοχή αυτή6». 
16. Το άρθρο 47 περιέχει διατάξεις σχετικές 
με τη διαδικασία πληρωμής της επιστροφής. 17. Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονι­
σμού 729/70 ορίζει τα εξής: 
«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, σύμφωνα με τις 
νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 
διατάξεις, τα αναγκαία μέτρα προκειμένου 
να: 
— εξασφαλίσουν την πραγματοποίηση και 
την κανονικότητα των χρηματοδοτού­
μενων από το Ταμείο πράξεων, 
— προλάβουν και διώξουν ανωμαλίες, 
— ανακτήσουν τα απολεσθέντα εξ αιτίας 
ανωμαλιών ή αμελειών ποσά. 
6 — II υπογράμμισή δική μου. 
Ι - 5587 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/94 
18. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 
του άρθρου 8 προβλέπει ότι: 
«Σε περίπτωση μη πλήρους ανακτήσεως, OL 
οικονομικές συνέπειες των ανωμαλιών ή 
αμελειών αναλαμβάνονται από την Κοινό­
τητα, εκτός εκείνων που προκύπτουν από 
ανωμαλίες ή αμέλειες καταλογιστέες στα 
διοικητικά όργανα ή οργανισμούς των κρα­
τών μελών.» 
Δ — Ανάλυση 
19. Πρέπει καταρχάς να εξεταστεί αν, πριν 
από τη λήξη της προθεσμίας στις 15 Δεκεμ­
βρίου 1992, είχαν προσκομιστεί επαρκή 
στοιχεία προς απόδειξη του ότι η διασάφηση 
εξαγωγής είχε γίνει δεκτή από τις τελωνεια­
κές αρχές ήδη πριν από τον απόπλου του 
πλοίου. Το προσφεύγον παραπέμπει, ως 
προς το σημείο αυτό, στον φάκελο του ΗΡΑ. 
Αναφέρει ότι, όταν διεξήχθη ο έλεγχος της 
Επιτροπής το 1991, στον φάκελο του ΗΡΑ 
περιλαμβανόταν το τελωνειακό έντυπο που 
έφερε τις χειρόγραφες σημειώσεις του αρμό­
διου τελωνειακού υπαλλήλου (το έντυπο 
αυτό επισυνάφθηκε, ως παράρτημα 15, στην 
προσφυγή). Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι 
από τις σημειώσεις αυτές προκύπτει ότι η 
διασάφηση εξαγωγής έγινε δεκτή στις 25 
Νοεμβρίου 1989, ότι το εμπόρευμα εκτελωνί­
στηκε την ίδια ημέρα και ότι η εξέταση των 
εγγράφων αυτών περατώθηκε στις 27 Νοεμ­
βρίου 1989. Από τα ανωτέρω το προ­
σφεύγον συνάγει ότι δεν μπορούσε να 
υπάρξει αμφιβολία ως προς το ότι η διασά­
φηση των εμπορευμάτων κατατέθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία πριν από τον απόπλου 
του πλοίου. 
20. Συναφώς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, το 
έντυπο που υπήρχε στον φάκελο του ΗΡΑ 
— και επισυνάφθηκε ως παράρτημα 13 στην 
προσφυγή 7 — δεν περιείχε τις σημειώσεις 
αυτές. Η Επιτροπή υποστηρίζει, επιπλέον, 
ότι σφραγίδα του ΗΡΑ υπήρχε μόνο στο 
έντυπο που δεν περιείχε τις σημειώσεις του 
τελωνειακού (παράρτημα 13 της προσφυ­
γής). Απ' αυτό η Επιτροπή συνάγει ότι ο 
ΗΡΑ αποφάσισε τη χορήγηση της επιστρο­
φής βάσει του εγγράφου που περιέχεται στο 
παράρτημα 13, ήτοι εν αγνοία των εξηγή­
σεων που παρέσχε αργότερα ο αρμόδιος 
τελωνειακός υπάλληλος. 
21. Ωστόσο, δεν είναι αναπόφευκτη η συ­
ναγωγή αυτού του συμπεράσματος. Όπως 
αναφέρει το προσφεύγον, οι σημειώσεις 
αυτές συμπληρώθηκαν κατόπιν αιτήσεως 
του ΗΡΑ. Συνεπώς, ο ΗΡΑ ήταν εν γνώσει 
του περιεχομένου τους. 
22. Όμως, αυτό δεν έχει σημασία στην προ­
κειμένη περίπτωση. Καθοριστικής σημασίας 
είναι το κατά πόσον το έντυπο με τις χειρό­
γραφος σημειώσεις του τελωνειακού υπαλ­
λήλου διαβιβάστηκε εγκαίρως στην Επιτρο-
7 — Το παράρτημα 13, όπως και το παράρτημα 15, περιέχει το 
έντυπο της τελωνειακής υπηρεσίας που αφορά τον εκτελωνι­
σμό του επιδίκου εμπορεύματος. OL σημειώσεις του αρμόδιου 
τελωνειακού υπαλλήλου υπάρχουν, ωστόσο, μόνο στο έντυπο 
του παραρτήματος 15. 
I-5588 
ΚΛΤΩ ΧΩΡΕΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
πή. Κατά την Επιτροπή, αυτό δεν συνέβη. Η 
καθής αναφέρει ότι το επίμαχο έντυπο (πα­
ράρτημα 15 της προσφυγής) διαβιβάστηκε 
στην Επιτροπή με τηλεαντίγραφο μόλις στις 
19 Ιουλίου 1993. 
23. Δεδομένου ότι το έντυπο που περιέχει 
τις χειρόγραφες σημειώσεις του τελωνειακού 
υπαλλήλου δεν φέρει τη σφραγίδα του ΗΡΑ 
— αντίθετα προς το έντυπο που δεν περιέχει 
αυτές τις ενδείξεις —, μπορεί να θεωρηθεί 
ότι ευσταθεί η άποψη της Επιτροπής, υπό 
την έννοια ότι το έντυπο αυτό δεν πρωτο­
κολλήθηκε επισήμως από τον ΗΡΑ. Κατά 
συνέπεια, μπορεί να θεωρηθεί ότι το έντυπο 
αυτό δεν περιλαμβανόταν στον φάκελο του 
ΗΡΑ κατά τον χρόνο του ελέγχου της Επι­
τροπής. 
24. Για τον λόγο αυτόν, εξάλλου, δεν μπο­
ρούν να συναχθούν συμπεράσματα από μια 
άλλη παρατήρηση που περιέχεται στο 
έντυπο αυτό. Στο σημείο «Έλεγχος από το 
γραφείο αναχωρήσεως» υπάρχει η χειρό­
γραφη ένδειξη «σύμφωνος», καθώς και η 
σφραγίδα της υπηρεσίας φέρουσα ημερομη­
νία 27 Νοεμβρίου 1989. Από το σημείο αυτό 
δεν προκύπτει ότι η διασάφηση εξαγωγής 
είχε γίνει ήδη δεκτή στις 25 Νοεμβρίου. 
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να συναχθεί ότι 
είχε ήδη πραγματοποιηθεί έλεγχος στις 25 
Νοεμβρίου, ώστε να καταλήξει στη 
σημείωση της ενδείξεως «σύμφωνη κατηγο­
ρία». 
25. Το προσφεύγον επικαλείται, εξάλλου, τα 
έγγραφα της 25ης Ιουνίου και της 17ης Ιου­
λίου 1992, προκειμένου να καταδείξει ότι 
προσκόμισε εγκαίρως τα αναγκαία αποδει­κτικά στοιχεία (τα έγγραφα αυτά περιλαμ­
βάνονται στα παραρτήματα 2 και 3 της προ­
σφυγής). Τα έγγραφα αυτά, ωστόσο, περιέ­
χουν μόνον συμπληρωματικές εξηγήσεις εκ 
μέρους των αρμοδίων αρχών. 
26. Στα έγγραφα αυτά, οι ως άνω αρχές 
αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι το τελωνείο 
του Tcrncuzcn ήταν κλειστό κατά το σαββα­
τοκύριακο της 25ης και 26ης Νοεμβρίου 
1989 και ότι η διασάφηση εξαγωγής εξετά­
στηκε, παρά ταύτα, από άλλο τελωνειακό 
γραφείο. Σύμφωνα με τα έγγραφα αυτά, το 
MS Stankov ελλιμενίστηκε στο Tcrncuzen 
στις 25 Νοεμβρίου 1989. Εκεί, οι τελωνειακοί 
υπάλληλοι προέβησαν στη λήψη δειγμάτων 
τα οποία, στη συνέχεια, αναλύθηκαν από 
τους εμπειρογνώμονες της διοικήσεως. Η 
διασάφηση εξετάστηκε την πρώτη επόμενη 
εργάσιμη ημέρα, ήτοι στις 27 Νοεμβρίου. 
27. Κατά το προσφεύγον, τα εν λόγω έγ­
γραφα πρέπει να θεωρηθούν ως επίσημες 
ένορκες δηλώσεις. Ωστόσο, αυτό δεν προκύ­
πτει από το κείμενο των εγγράφων. Κατά 
συνέπεια, δεν μπορούν να θεωρηθούν 
επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Ως προς το 
θέμα αυτό, παραπέμπω στη νομολογία του 
Δικαστηρίου όσον αφορά την εκκαθάριση 
των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ. Σύμφωνα με 
τη νομολογία αυτή, όταν η Επιτροπή 
αρνείται να επιβαρύνει το ΕΓΤΠΕ με ορι­
σμένες δαπάνες, για τον λόγο ότι οι δαπάνες 
αυτές προκλήθηκαν από καταλογιστέες σε 
κράτος μέλος παραβάσεις της κοινοτικής 
νομοθεσίας, σ' αυτό το κράτος μέλος εναπό­
κειται να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋ­
ποθέσεις για τη χορήγηση της χρηματοδό-
I-5589 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/94 
τησης που του αρνείται η Επιτροπή 8. Όσον 
αφορά το ζήτημα κατά πόσον το κράτος 
μέλος προέβη στους αναγκαίους ελέγχους, 
δεν αρκεί να περιοριστεί το κράτος αυτό στη 
διαβεβαίωση ότι όντως το έπραξε, χωρίς να 
προσκομίσει συναφείς αποδείξεις 9. 
28. Στην υπό κρίση περίπτωση, η Επιτροπή 
αρνήθηκε τη χρηματοδότηση για τον λόγο 
ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που περιέχο­
νται στον φάκελο του ΗΡΑ, OL τελωνειακές 
διατυπώσεις έγιναν μετά την αναχώρηση 
του πλοίου. Στο κράτος μέλος εναπόκειται 
να αποδείξει ότι η διασάφηση εξαγωγής 
κατατέθηκε εγκαίρως και ότι, κατά συ­
νέπεια, πληρούνταν OL προϋποθέσεις χρημα­
τοδοτήσεως. Ωστόσο, οι αρμόδιες ολλανδι­
κές αρχές δεν προσκόμισαν, εντός της 
προθεσμίας η οποία έληγε στις 15 Δεκεμ­
βρίου 1992, στοιχεία ικανά να αποδείξουν 
τους ισχυρισμούς που περιέχονταν στα έγ­
γραφα του Ιουνίου και του Ιουλίου του 
1992. 
29. Παρά τον εν μέρει αντιφατικό και ατελή 
χαρακτήρα των αποσπασμάτων του βιβλίου 
του λιμεναρχείου του λιμένα και των φραγ­
μάτων του Terneuzen καθώς και του βιβλίου 
κινήσεως των πλοίων, και αντίθετα προς τη 
γνώμη της Επιτροπής, φαίνεται ότι το επί­
μαχο πλοίο διήλθε από το Terneuzen στις 25 
Νοεμβρίου 1989. (Το προσφεύγον υποστη­
ρίζει ότι, για τα πλοία του μεγέθους του MS 
Stankov, είναι πρακτικώς αδύνατο να βγουν 
στη θάλασσα απευθείας από τη Γάνδη· κατά 
το προσφεύγον, τα πλοία αυτά πρέπει να 
διέλθουν από το σύστημα φραγμάτων του Terneuzen). Ωστόσο, η περίσταση αυτή, από 
μόνη της, δεν αποδεικνύει ότι και οι επί­
μαχες τελωνειακές διατυπώσεις πραγματο­
ποιήθηκαν την ίδια ημερομηνία. 
30. Τα έγγραφα, εξάλλου, που προσκόμισε 
το προσφεύγον αναφέρουν τη λήψη δειγμά­
των, τα οποία στη συνέχεια αναλύθηκαν. Η 
Επιτροπή δικαίως παρατηρεί ότι δεν προ­
σκομίστηκε κανένα πρακτικό αυτών των 
αναλύσεων. Φαίνεται, συνεπώς, ότι τα δύο 
έγγραφα της 25ης Ιουνίου και της 17ης Ιου­
λίου 1992 δεν συνιστούν επαρκή αποδει­
κτικά στοιχεία. 
31. Το προσφεύγον παραπέμπει, εξάλλου, 
σε μια ανακοίνωση του τελωνείου, προκει­
μένου να αποδείξει ότι ελήφθησαν δείγματα 
και ότι το αποτέλεσμα της αναλύσεως τους 
ήταν σύμφωνο με τα στοιχεία της διασαφή­
σεως. (Η ανακοίνωση αυτή περιλαμβάνεται 
στο παράρτημα 14 της προσφυγής). Η ανα­
κοίνωση αυτή, ωστόσο, δεν περιέχει παρά 
μόνον γενικές οδηγίες οι οποίες δεν επιτρέ­
πουν να συναχθεί το συμπέρασμα óτι όντως 
πραγματοποιήθηκε, στις 25 Νοεμβρίου, δειγ­
ματοληψία στο MS Stankov. 
32. Επ' αυτού, το προσφεύγον υποστηρίζει 
επίσης ότι δεν υφίσταται νόμιμη υποχρέωση 
δειγματοληψίας κατά την εξαγωγή κριθα-
ριού για την οποία χορηγείται επιστροφή. 
Αυτό δεν το αμφισβητεί η Επιτροπή, η 
οποία, ωστόσο, παρατηρεί ότι, στην προκει-8 — Αποφάσεις της 10ης Νοεμβρίου 1993, C-48/91, Κάτω Χώρες 
κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. I-5611, σκέψη 16), και της 
24ης Μαρτίου 1988, 347/85, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτρο­
πής (Συλλογή 1988, σ. 1749, σκέψη 14). 
9 — Απόφαση της 12ης Ιουνίου 1990, C-8/88, Γερμανία κατά Επι­
τροπής (Συλλογή 1990, σ. I-2321, σκέψη 25 επ.). 
Ι - 5590 
ΚΛΤΩ ΧΩΡΕΣ zata ΕΠΙΤΡΟΠΙΙΣ 
μένη περίπτωση, το ερώτημα που τίθεται 
είναι το αν η αρμόδια αρχή ήταν σε θέση να 
προβεί στη δειγματοληψία αυτή. Διευκρι­
νίζει ότι το καθοριστικό στοιχείο είναι όχι η 
•— μη υπάρχουσα εν προκειμένω — υπο­
χρέωση έλεγχου του εμπορεύματος, αλλά η 
δυνατότητα πραγματοποιήσεως ενός τέτοιου 
ελέγχου. 
33. Η πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανο­
νισμού 3665/87 θα μπορούσε να συνιστά έν­
δειξη υπέρ της υπάρξεως υποχρεώσεως 
ελέγχου του επιμάχου εμπορεύματος. Στη 
σκέψη αυτή αναφέρονται τα εξής: «Εκτιμώ­
ντας ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να 
βεβαιωθούν ότι τα προϊόντα που εξέρχονται 
της Κοινότητας (...) είναι τα ίδια ακριβώς 
που αποτέλεσαν αντικείμενο των τελωνεια­
κών διατυπώσεων εξαγωγής». Και εδώ δεν 
προβλέπεται καμία δειγματοληψία. Ωστόσο, 
ούτε προσάπτεται στο προσφεύγον ότι δεν 
διενήργησε δειγματοληψία. Αντιθέτως, του 
καταλογίζεται ότι, κατά τον χρόνο της απο­
δοχής της διασαφήσεως εξαγωγής, το εμπό­
ρευμα δεν βρισκόταν πλέον στο έδαφος της 
Κοινότητας. Έτσι, δεν είχε πλέον καμία 
δυνατότητα να εξακριβώσει αν, στην 
παρούσα περίπτωση, έπρεπε πράγματι να 
καταβληθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή. 
34. Δεν πρόκειται για το αν —• όπως ισχυρί­
ζεται το προσφεύγον — από τις 25 έως τις 
27 Νοεμβρίου μεταβλήθηκε το ποσό της επι­
στροφής, πράγμα το οποίο, εξάλλου, δεν 
αμφισβητείται. Και η αδικαιολόγητη χορή­
γηση του ευεργετήματος της επιστροφής 
κατά την εξαγωγή μπορεί να προξενήσει 
ζημία. 35. Ομοίως, όσον αφορά το κατά πόσον 
μπορούσε ενδεχομένως να θεωρηθεί ότι η 
προθεσμία που έληγε στις 15 Δεκεμβρίου 
1992 τηρήθηκε με την εκ μέρους του προ­
σφεύγοντος αποστολή του εγγράφου της 
14ης Δεκεμβρίου 1992, πρέπει να παρατηρη­
θεί ότι το έγγραφο αυτό δεν περιέχει νέα 
αποδεικτικά στοιχεία, αλλά περιορίζεται να 
προαναγγείλει την αποστολή ορισμένων 
εγγράφων στο μέλλον. 
36. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει 
δεκτό ότι, με την αποστολή του εγγράφου 
αυτού, τηρήθηκε η προθεσμία που έταξε η 
Επιτροπή. Η προσκόμιση των αναγκαίων 
αποδεικτικών στοιχείων δεν απαιτούσε τόσο 
χρονοβόρες ενέργειες ώστε να καταστεί 
αδύνατη η τήρηση της προθεσμίας. Οι αρχές 
δεν επικαλούνται τη συνδρομή ιδιαιτέρων 
περιστάσεων. Δεδομένου, επιπλέον, ότι τα 
αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία δεν προσκο­
μίστηκαν αμέσως μετά το έγγραφο αυτό, 
αλλά — όπως δικαίως επισημαίνει η Επι­
τροπή — μόλις επτά μήνες μετά το έγγραφο 
αυτό και χωρίς να παρασχεθεί καμία εξή­
γηση για την καθυστέρηση αυτή, δεν μπορεί 
να θεωρηθεί ότι, με την αποστολή του 
εγγράφου της 14ης Δεκεμβρίου, το προ­
σφεύγον τήρησε την προθεσμία. 
37. Φαίνεται, συνεπώς, ότι το Βασίλειο των 
Κάτω Χωρών παρέλειψε — τουλάχιστον 
εντός της προθεσμίας που έταξε η Επιτροπή 
— να προσκομίσει να αναγκαία αποδεικτικά 
στοιχεία προκειμένου να αποδείξει ότι 
καλώς καταβλήθηκαν οι επιστροφές κατά 
την εξαγωγή. 
Ι-5591 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/94 
38. Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονι­
σμού (ΕΟΚ) 1723/72 10 επιτρέπει τον καθο­
ρισμό τέτοιας προθεσμίας. Σύμφωνα με το 
άρθρο αυτό, «είναι δυνατόν να διαβιβάζο­
νται συμπληρωματικές πληροφορίες στην 
Επιτροπή, μέσα σε μια προθεσμία που αυτή 
θα καθορίσει λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο 
της εργασίας που απαιτείται για την παροχή 
των πληροφοριών αυτών. Αν δεν διαβιβα­
σθούν οι συμπληρωματικές αυτές πληροφο­
ρίες μέσα στην προκαθορισμένη προθεσμία, 
η Επιτροπή θα λαμβάνει αποφάσεις επί τη 
βάσει των στοιχείων που έχει στην κατοχή 
της, εκτός αν η καθυστερημένη διαβίβαση 
των πληροφοριών δικαιολογείται λόγω εξαι­
ρετικών περιστάσεων». Σύμφωνα με τις δια­
τάξεις αυτές, η Επιτροπή μπορεί, επομένως, 
να αρνηθεί τη χρηματοδότηση των επιστρο­
φών κατά την εξαγωγή όταν ο αιτών προ­
σκομίζει μεν τις αναγκαίες αποδείξεις, μετά 
όμως από τη λήξη της προθεσμίας που έταξε 
η Επιτροπή. 
39. Αυτό, άλλωστε, επιβεβαιώθηκε και από 
το Δικαστήριο με την απόφαση Γερμανία 
κατά Επιτροπής που επικαλέστηκε η Επι­
τροπή ". Όσον αφορά την εξουσία της Επι­
τροπή να τάσσει προθεσμία, το Δικαστήριο 
παραπέμπει στην πρώτη αιτιολογική σκέψη 
του κανονισμού 422/86 ,2. Στην αιτιολογική 
αυτή σκέψη αναφέρεται ότι «(...) για την 
ταχεία εξέταση των λογαριασμών των κρα­
τών μελών, η Επιτροπή πρέπει να έχει τη 
δυνατότητα να καθορίζει προθεσμία για την 
υποβολή συμπληρωματικών πληροφοριών 
από τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη την 
πρόοδο των εργασιών για την εκκαθάριση 
των λογαριασιιών». 40. Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 1, 
παράγραφος 3, του κανονισμού 1723/72, η 
Επιτροπή λαμβάνει την απόφαση της βάσει 
των στοιχείων που έχει στην κατοχή της 
κατά τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας. 
Όπως συνάγεται εμμέσως από τις διατάξεις 
του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονι­
σμού 3665/87, η αποδοχή της διασαφήσεως 
εξαγωγής πρέπει να γίνεται προτού τα εμπο­
ρεύματα εγκατελείψουν το τελωνειακό έδα­
φος. Συναφώς, δεν παρασχέθηκε η ανα­
γκαία απόδειξη — η οποία αναφέρεται και 
στο άρθρο 4, παράγραφος 1 —, δεδομένου 
ότι, κατά τη λήξη της προθεσμίας, δεν 
υπήρχε καμία απόδειξη όσον αφορά την 
αποδοχή της τελωνειακής διασαφήσεως στις 
25 Νοεμβρίου. 
41. Εφόσον το προσφεύγον δεν πληρούσε 
την προϋπόθεση του άρθρου 4, παράγραφος 
1, του κανονισμού 3665/87 για την πληρωμή 
της επιστροφής, πρέπει, κατά τη γνώμη της 
Επιτροπής, να μην επιτραπεί η δυνάμει του 
άρθρου 2 του κανονισμού 729/70 χρηματο­
δότηση της επιστροφής κατά την εξαγωγή. 
Πράγματι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, 
χρηματοδοτούνται μόνον οι επιστροφές 
«που χορηγούνται σύμφωνα με τους κοινο­
τικούς κανόνες στο πλαίσιο της κοινής 
οργανώσεως των γεωργικών αγορών». 
42. Αντιθέτως, κατά το προσφεύγον, η από­
φαση της Επιτροπής στηρίζεται στο άρθρο 
8, παράγραφος 2, του προμνησθέντος κανο­
νισμού. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι το 
προοίμιο της αποφάσεως της Επιτροπής 
παραπέμπει τόσο στο άρθρο 2 όσο και στο 
άρθρο 8 και ότι η ίδια η απόφαση δεν ανα­
φέρει ρητώς τον νομικό λόγο της αρνήσεως 
της χρηματοδοτήσεως στην υπό κρίση περί­
πτωση. Απ' αυτό, το προσφεύγον συνάγει 10 — Κανονισμός της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1972, περί 
εκκαθαρίσεως λογαριασμών για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό 
Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυή­
σεων (ΕΕ, ειδ. εκδ. 03/008, σ. 115), όπως τροποποιήθηκε με 
τον κανονισμό (ΕΟΚ) 422/86 της Επιτροπής, της 25ης 
Φεβρουαρίου 1986, για την τροποποίηση του κανονισμού 
1723/72 (ΕΕ L 48, σ.31). 
11 — Απόφαση της 22ας Ιουνίου 1993, C-54/91 (Συλλογή 1993, 
σ. 1-3399). 
12 — ΠρομνησΟείσα στην υποσημείωση 11 απόφαση της 22ας 
Ιουνίου 1993, Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 13. 
Ι - 5592 
ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ότι δεν μπορεί να υποτεθεί, εκ προοιμίου, 
óτι η Επιτροπή στήριξε την απόφαση της 
στο άρθρο 2. 
43. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ορθώς 
επικαλείται την πέμπτη αιτιολογική σκέψη 
της αποφάσεως της η οποία, όσον αφορά τις 
επιστροφές κατά την εξαγωγή προς τις 
τρίτες χώρες, παραπέμπει ρητώς στα άρθρα 
2 και 3 του κανονισμού 729/70. 
44. Κατά τα λοιπά, η Επιτροπή — επίσης 
ορθώς — επισημαίνει ότι OL προϋποθέσεις 
του άρθρου 8, παράγραφος 2, δεν πληρού­
νται, δεδομένου ότι οι ολλανδικές αρχές, 
εφόσον δεν διαβίβασαν τα έγγραφα στην 
Επιτροπή παρά μόλις δεκαοκτώ μήνες 
αργότερα, ήτοι επτά μήνες μετά τη λήξη της 
προθεσμίας που έταξε η.ίδια για την προ­
σκόμιση τους, επέδειξαν αμέλεια, οπότε δεν 
δικαιολογείται η ανάληψη της χρηματοδοτή­
σεως από την Κοινότητα. 
45. Εφόσον, συνεπώς, αποδεικνύεται ón το 
Βασίλειο των Κάτω Χωρών τουλάχιστον 
παρέλειψε να προσκομίσει εγκαίρως τα ανα­
γκαία αποδεικτικά στοιχεία, δεν φαίνεται να 
υπάρχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί 
τη (μερική) ακύρωση της αποφάσεως της 
Επιτροπής. 
46. Το προσφεύγον θεωρεί ότι η απόφαση 
είναι ακυρωτέα και λόγω παραβάσεως του 
άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με 
το οποίο οι αποφάσεις πρέπει να αιτιολο­γούνται. Υποστηρίζει, αφενός, ότι η από-
φαση της Επιτροπής ελήφθη με βάση ανα­
κριβή πραγματικά περιστατικά. Ακόμα και 
αν συνέβαινε αυτό — ανωτέρω αποδείχθηκε 
το αντίθετο —, δεν συνάγεται παράβαση 
του άρθρου 190. Το άρθρο αυτό περιορί­
ζεται να επιβάλει την αιτιολόγηση των απο­
φάσεων. Το κατά πόσο η αιτιολογία είναι 
ορθή δεν αποτελεί θέμα ελέγχου δυνάμει 
του άρθρου 190. 
47. Το προσφεύγον θεωρεί, αφετέρου, ότι η 
Επιτροπή παρέβη το άρθρο 190 και για τον 
λόγο ότι, με την απόφαση της, δεν εξέθεσε 
σαφώς τον λόγο για τον οποίο απέρριψε τις 
αποδείξεις τις οποίες το προσφεύγον θεωρεί 
πειστικές. II Επιτροπή αμφισβητεί την ανά­
λυση αυτή. 
48. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστη­
ρίου, η έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογή­
σεως, που καθιερώνεται από το άρθρο 190, 
εξαρτάται από τη φύση της συγκεκριμένης 
πράξεως και από το πλαίσιο εντός του 
οποίου θεσπίστηκε. Συναφώς, λαμβάνεται 
επίσης υπόψη το ιδιαίτερο πλαίσιο της επε­
ξεργασίας των σχετικών με την εκκαθάριση 
των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ αποφά­
σεων 13. 
49. Στην προκειμένη περίπτωση, αντηλλάγη 
εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ της Επι­
τροπής (ΕΓΤΠΕ) και των αρμοδίων αρχών. 
Πρέπει, κατά συνέπεια, να υποτεθεί ότι οι εν 
λόγω αρχές ήταν ενήμερες των λόγων της 
13 — Απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 1988,327/85, Κάτω XώΡΕÇ 
κατά Επιτροπής (Συλλογή 1988, σ. 1065, οκέψη 13), και προ-
μνησθείσα οτην υποσημείωής 11 απόψαση της 22ας Ιουνίου 
1993, Γερμανία κατά Επιτροπής, οκέψεις 10 και 12. 
Ι - 5593 
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/94 
αποφάσεως που έλαβε αργότερα η Επιτρο­
πή. Εξάλλου, ήδη από την έκθεση της 14ης 
Ιανουαρίου 1992, φάνηκε ότι δεν ήταν βέ­
βαιο ότι τα εμπορεύματα είχαν διασαφηθεί 
εγκαίρως προς εξαγωγή και ότι είχε δοθεί η 
δυνατότητα στις τελωνεικές αρχές να ελέγ­
ξουν το προϊόν. Γι' αυτό και ζητήθηκαν 
σημπληρωματικά έγγραφα. Η ανακεφα­
λαιωτική έκθεση του Οκτωβρίου 1993 ανα-
φέρει, ως αιτιολογία της αρνήσεως της χρη­
ματοδοτήσεως, ότι η διασάφηση εξαγωγής 
είχε γίνει δεκτή μετά την έξοδο των εμπο­
ρευμάτων από το τελωνειακό έδαφος και ότι 
δεν υπήρχε συγκεκριμένη απόδειξη περί της 
υποβολής της διασαφήσεως του εμπορεύ­
ματος στο τελωνείο, ώστε αυτό να μπορέσει 
να προβεί ενδεχομένως σε ελέγχους. Επι­
πλέον, η Επιτροπή, με τηλετύπημα της — 
σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της — 12ης 
Νοεμβρίου 1992, ζήτησε πιο συγκεκριμένες 
αποδείξεις περί του ότι η διασάφηση είχε 
πράγματι κατατεθεί στις 25 Νοεμβρίου 1989 
και ότι όντως είχε πραγματοποιηθεί δειγμα­
τοληψία. 50. Κατά συνέπεια, το προσφεύγον έπρεπε 
να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους η 
χρηματοδότηση κινδύνευε να μη χορηγηθεί 
και γιατί τελικά δεν χορηγήθηκε, καθώς και 
τη φύση των αποδεικτικών στοιχείων που 
του είχαν ζητηθεί. Επιπλέον, το προσφεύγον 
είχε, στο πλαίσιο εκτεταμένης αλληλογρα­
φίας, τη δυνατότητα να ζητήσει συμπληρω­
ματικές διευκρινίσεις όσον αφορά τις απο­
δείξεις που του ζητούνταν. 
51. Συνεπώς, δεν διαπιστώνεται ούτε παρά­
βαση του άρθρου 190 της Συνθήκης. 
Δικαστικά έξοδα 
52. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του 
Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, 
ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα 
δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό 
αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. 
Ε — Πρόταση 
53. Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο: 
«1) να απορρίψει την προσφυγή· 
2) να καταδικασει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.» 
Ι - 5594