ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 26ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1981. - XAVIER AUTHIE ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ - ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 34/80.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 00665



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1 . Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη διοικητική ένσταση — Ένσταση κατ’ αποφάσεως εξεταστικής επιτροπής — Αλυσιτελές — Προβολή — Συνέπειες — Ανεπηρέαστο τό δικαίωμα δικαστικής προσφυγής

( Κανονισμός περί τής υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , άρθρα 90 καί 91 )

2 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διαγωνισμός — Προϋποθέσεις συμμετοχής — Έλεγχος τής εξεταστικής επιτροπής — Έκταση — Συνοπτική εξέταση τής πληρώσεως από τούς υποψηφίους τών προϋποθέσεων πού έχουν οριστεί μέ τήν προκήρυξη διαγωνισμού

( Κανονισμός , περί τής υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , παράρτημα ΙΙΙ , άρθρο 5 )

3 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διαγωνισμός — Εξεταστική επιτροπή — Σύνθεση — Νέα απόφαση σέ περίπτωση ακυρώσεως — Χαρακτήρας τών εξεταστικών επιτροπών — Σύστημα τών κοινοτικών ενδίκων μέσων

( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρο 176· κανονισμός περί τής υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , παράρτημα ΙΙΙ , άρθρο 3 )

Περίληψη

1 . Η χρησιμοποίηση τής διαδικασίας υποβολής διοικητικής ενστάσεως τού άρθρου 90 τού κανονισμού στερείται αποτελέσματος στήν περίπτωση αποφάσεως , πού προέρχεται από σώμα , οπως η εξεταστική επιτροπή , πού αποφαίνεται μέ πλήρη ανεξαρτησία καί τής οποίας οι αποφάσεις δέν μπορούν νά τροποποιηθούν από τήν αρμόδια γιά τούς διορισμούς αρχή . Εν τούτοις , εφ’ οσον , ο οριστικός χαρακτήρας τέτοιων αποφάσεων καί τό αλυσιτελές , ως πρός αυτές , τής υποβολής διοικητικής ενστάσεως δυνάμει τού άρθρου 90 τού κανονισμού , δέν έχουν αναγνωριστεί ρητώς , είτε μέ κανονιστική διάταξη είτε μέ σαφή γνωστοποίηση μέσα στό κείμενο τών ίδιων τών αποφάσεων , φαίνεται άδικη η στέρηση τού δικαιώματος προσφυγής από διάδικο , ο οποίος υπέβαλε τή διοικητική του ένσταση πρίν από τή λήξη τής προθεσμίας ασκήσεως προ σφυγής πού άρχισε νά τρέχει μέ τήν εν λόγω απόφαση .

2 . Στήν πρώτη φάση τής διαδικασίας τού διαγωνισμού , στό στάδιο ελέγχου τών προϋποθέσεων συμμετοχής , αρκεί νά εξετάσει η εξεταστική επιτροπή άν οι υποψήφιοι πληρούν , εκ πρώτης όψεως καί συνολικά , τίς προϋποθέσεις πού έχουν οριστεί από τήν προκήρυξη διαγωνισμού . Δέν ειναι λοιπόν δυνατό νά κατακριθεί η εξεταστική επιτροπή γιά τόν αποκλεισμό κατόχου πτυχίου , τού οποίου η επικρατέστερη κατεύθυνση σπουδών , δυνάμει τής ίδιας τής διακινήσεώς του δέν έχει , πολύ ευδιάκριτα , ιδιαίτερη σχέση μέ τό πεδίο δραστηριότητας τών πρός συμπλήρωση θέσεων .

3 . Δέν ειναι δυνατό νά προσαφθεί σέ εξεταστική επιτροπή , τής οποίας ακυρώθηκε από τό Δικαστήριο προηγούμενη απόφαση μέ τήν οποία ειχε απορρίψει μιά υποψηφιότητα , τό οτι δέν έλαβε νέα απόφαση μέ διαφορετική σύνθεση , χωρίς νά παραγνωρισθεί όχι μόνο ο χαρακτήρας τών εξεταστικών επιτροπών , οι οποίες ειναι συλλογικά όργανα πού λειτουργούν μέ πλήρη ανεξαρτησία , αλλά καί τό σύστημα ενδίκων μέσων πού έχει οργανωθεί από τή συνθήκη ΕΟΚ , τής οποίας τό άρθρο 176 προβλέπει οτι , σέ περίπτωση ακυρώσεως πράξεως οργάνου , επιβάλλεται στό ενδιαφερόμενο όργανο νά λάβει τά μέτρα πού συνεπάγεται η απόφαση τού Δικαστηρίου .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 34/80

XAVIER AUTHIE , πτυχιούχος οικονομικών επιστημών , ο οποίος διαμένει στό Παρίσι , εκπροσωπείται από τό Marcel Slusny , δικηγόρο Παρισίων , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τό δικηγόρο Ernest Arendt , 34 , rue Philippe-II ,

προσφεύγων ,

κατά

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , η οποία εκπροσωπείται από τόν Raymond Baeyens , νομικό σύμβουλο , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τό νομικό της σύμβουλο Mario Cervino , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού Com/A/154 πού απέκλεισε τή συμμετοχή τού Authie στίς εξετάσεις καί , εφ’ οσον υπάρχει ανάγκη , τής απορρίψεως , από τήν Επιτροπή , τής διοικητικής ενστάσεως πού υποβλήθηκε κατά τής αποφάσεως αυτής ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατατέθηκε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 25η Ιανουαρίου 1980 , ο Authie άσκησε προσφυγή περί ακυρώσεως αποφάσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού COM/A/154 ( ΕΕ C 213 , σ . 9 ) η οποία τόν απέκλεισε από τίς εξετάσεις .

2 Πρέπει νά υπομνησθεί οτι ο ενδιαφερόμενος έλαβε μέρος τό 1977 σ’ αυτό τό διαγωνισμό , πού ειχε διοργανωθεί γιά τό σχηματισμό πίνακα προσληπτέων διοικητικών υπαλλήλων κατηγορίας Α 7/Α 6 . Επειδή δέν περιλήφθηκε τότε στόν πίνακα τών υποψηφίων , οι οποίοι ειχαν γίνει δεκτοί στίς γραπτές εξετάσεις , άσκησε προσφυγή κατόπιν τής οποίας πέτυχε , μέ απόφαση τού δεύτερου τμήματος τής 30ής Νοεμβρίου 1978 ( Salerno , Authie , Massangioli , 4 , 19 καί 28/78 , Rec . σ . 2403 ) τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού γιά δύο λόγους : τήν έλλειψη επαρκούς ελέγχου τής εξεταστικής επιτροπής επί τών εργασιών τών «παρέδρων» , οι οποίοι ειχαν μετάσχει στήν εξεταστική επιτροπή εξαιτίας τού μεγάλου αριθμού τών υποψηφίων καί τόν υπερβολικά συνοπτικό τρόπο τής αιτιολογίας τής αποφάσεως πού έχει προσβληθεί .

3 Συνεπεία τής αποφάσεως τού Δικαστηρίου , η εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού , αφού επανεξέτασε τό φάκελο τού προσφεύγοντος επικύρωσε , κατά τή σύνοδό της τής 9ης Ιανουαρίου 1979 , τήν πρώτη της απόφαση . Η νέα αυτή απόφαση κοινοποιήθηκε στόν προσφεύγοντα μέ επιστολή τής 15ης Ιανουαρίου 1979 , πού ειχε τό εξής περιεχόμενο :

«Τό Δικαστήριο τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , μέ τήν απόφασή του τής 30ής Νοεμβρίου 1978 , πού εξέδωσε επί τών υποθέσεων 4 , 19 καί 28/78 οι οποίες συνεκδικάσθηκαν , ακύρωσε τήν απόφαση πού σάς ειχε ανακοινωθεί μέ επιστολή τής 5ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά μέ τόν αποκλεισμό σας από τίς γραπτές εξετάσεις τού διαγωνισμού COM/Α/154 .

Σάς πληροφορώ οτι η εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού συνήλθε τήν 9η Ιανουαρίου 1979 καί έλαβε , καθ’ οσον σάς αφορά τήν ακόλουθη απόφαση :

Ο X . Authie επέλεξε τόν τομέα «Εξωτερικαί σχέσεις» .

Δήλωσε οτι :

— ειναι κάτοχος πτυχίου οικονομικών επιστημών πού απέκτησε στό Πανεπιστήμιο Orleans τήν 29η Ιουνίου 1973 καί πιστοποιητικού ανωτέρων ευρωπαϊκών σπουδών — μέ επικρατέστερα μαθήματα τά Οικονομικά — μέ τό βαθμό Β , πού τού χορηγήθηκε τήν 27η Μα ΐου 1977 από τό Ευρωπαϊκό Κολλέγιο·

—ακολούθησε τό δεύτερο έτος σπουδών τού Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών Παρισίων ( 1974/75 ).

Ο ενδιαφερόμενος έγινε εξάλλου δεκτός γιά άσκηση στίς υπηρεσίες τής Επιτροπής από τή 16η Σεπτεμβρίου 1977 .

Από τά στοιχεία πού περιέχονται στό φάκελο υποψηφιότητας προκύπτει οτι οι πανεπιστημιακές σπουδές τού Authie δέν ειναι σχετικές μέ τόν τομέα τών εξωτερικών σχέσεων τού γενικού διαγωνισμού COM/A/154 , γιατί μαρτυρούν γνώσεις κτηθείσες επί οικονομικής κυρίως υλης , μέ ειδίκευση στήν οικονομετρία» .

4 Τή 13η Απριλίου 1978 , ο προσφεύγων υπέβαλε , διά τού δικηγόρου του , ενώπιον τής Επιτροπής , διοικητική ένσταση δυνάμει τού άρθρου 90 τού κανονισμού . Μέ επιστολή τής 23ης Οκτωβρίου 1979 , τό αρμόδιο μέλος τής Επιτροπής επιβεβαίωσε στόν προσφεύγοντα τό λόγο αποκλεισμού παρατηρώντας εν συμπεράσματι οτι «η Επιτροπή δέν έχει προφανώς δικαίωμα ακυρώσεως ή τροποποιήσεως αποφάσεως εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού» .

5 Η προσφυγή απευθύνεται συγχρόνως κατά τής ανωτέρω ανακοινώσεως τής Επιτροπής καί κατά τής αποφάσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού .

Επί τού παραδεκτού

6 Η Επιτροπή αμφισβήτησε τό παραδεκτό τής προσφυγής γιά τό λόγο οτι δέν ασκήθηκε εμπρόθεσμα κατά τής αποφάσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού — η οποία , στήν προκειμένη περίπτωση , αποτελεί τή μόνη βλαπτική πράξη — αλλά κατά μιάς ανακοινώσεως τής Επιτροπής , η οποία επεξηγεί απόφαση , τήν οποία η Επιτροπή , εξαιτίας τής ανεξαρτησίας τής εξεταστικής επι τροπής , δέν έχει τό δικαίωμα νά τροποποιήσει . Πάντως ο εκπρόσωπος τής Επιτροπής άφησε νά εννοηθεί οτι δέν επιμένει σ’ αυτό τό λόγο απαραδέκτου .

7 Η άποψη τής Επιτροπής δικαιολογείται κατ’ αρχήν , μέ τήν έννοια οτι , η χρησιμοποίηση τής διαδικασίας υποβολής διοικητικής ενστάσεως τού άρθρου 90 τού κανονισμού , στερείται αποτελέσματος στήν περίπτωση αποφάσεως , η οποία προέρχεται από Σώμα , οπως η εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού , πού αποφαίνεται μέ πλήρη ανεξαρτησία καί τής οποίας οι αποφάσεις δέν μπορούν νά τροποποιηθούν από τήν αρμόδια γιά τούς διορισμούς αρχή . Εφ’ οσον ομως , ο οριστικός χαρακτήρας τέτοιων αποφάσεων καί τό αλυσιτελές , ως πρός αυτές , τής υποβολής διοικητικής ενστάσεως δυνάμει τού άρθρου 90 τού κανονισμού , δέν έχουν αναγνωρισθεί ρητώς , είτε μέ κανονιστική διάταξη είτε μέ σαφή γνωστοποίηση μέσα στό κείμενο τών ιδίων τών αποφάσεων , φαίνεται άδικη η στέρηση τού δικαιώματος προσφυγής από διάδικο , ο οποίος υπέβαλε τή διοικητική του ένσταση πρίν από τή λήξη τής προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής , η οποία άρχισε νά τρέχει μέ τήν κυρίως απόφαση .

8 Πρέπει λοιπόν νά μή ληφθεί υπόψη η αμφιβολία πού εξέφρασε η Επιτροπή .

Επί τής ουσίας

9 Ο προσφεύγων επικαλείται , επί τής ουσίας , επτά λόγους , τούς οποίους αντλεί , ως επί τό πλείστον , από τό γεγονός οτι αποκλείστηκε , ως κάτοχος πανεπιστημιακού πτυχίου οικονομικών επιστημών , κατά τή διάρκεια τών εργασιών επιλογής σέ διαγωνισμό , πού προκηρύχθηκε , μεταξύ άλλων , γιά τόν τομέα τών «εξωτερικών σχέσεων» ( 2ος , 3ος , 4ος καί 6ος λόγος ). Εξάλλου , προβάλλει λόγους περί ανεπάρκειας τής αιτιολογίας ( 1ος λόγος ), παραβάσεως τής αρχής τής ίσης μεταχειρίσεως τών υποψηφίων ( 5ος λόγος ), τέλος , περί κακής συνθέσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού ( νέος λόγος πού προβλήθηκε μέ τήν απάντηση ).

Ως πρός τήν εκτίμηση τού πτυχίου τού προσφεύγοντος

10 Κατά τή διατύπωση τής προκηρύξεως διαγωνισμού , υπό ΙΙ , Β 2 , πρώτη περίπτωση , οι υποψήφιοι έπρεπε «νά αποδείξουν οτι ακολούθησαν πλήρεις πανεπιστημιακές σπουδές πού βεβαιώνονται μέ πτυχίο σχετικό μέ τόν τομέα πού αναφέρεται στήν παρούσα προκήρυξη υπό τό σημείο Ι ( η εξεταστική επιτροπή θά λάβει υπόψη ως πρός αυτό τίς διαφορετικές εκπαιδευτικές δομές πού υφί στανται στά Κράτη μέλη)» . Εφ’ οσον ο προσφεύγων επέλεξε τήν κατεύθυνση «εξωτερικές σχέσεις» , τό δίπλωμα πού προσκομίσθηκε έπρεπε κατά συνέπεια νά εκτιμηθεί σέ σχέση μέ αυτό τόν τομέα .

11 Δέν αμφισβητείται οτι , μεταξύ τών διαφόρων προσόντων πού επικαλέσθηκε ο προσφεύγων στήν αίτηση υποψηφιότητάς του , τό μόνο αμφισβητούμενο , εν όψει τής απαιτήσεως η οποία αναφέρεται στήν προκήρυξη διαγωνισμού , ειναι ενα πτυχίο πού έχει εκδοθεί τή 12η Μα ΐου 1976 από τήν Πανεπιστημιακή Σχολή Νομικής καί Οικονομικών Επιστημών Orleans , μέ τό οποίο βεβαιούται οτι ο Authie

«πέτυχε τήν 29η Ιουνίου 1973 ενώπιον τής προαναφερθείσας Πανεπιστημιακής Σχολής στίς εξετάσεις τού τέταρτου έτους τού πτυχίου Οικονομικών Επιστημών «μάθημα κατ’ επιλογήν : Οικονομετρία» μέ τό βαθμό «καλώς» καί τού απονεμήθηκε ο τίτλος τού πτυχιούχου Οικονομικών Επιστημών» , δεδομένου οτι τό πιστοποιητικό τού Ευρωπαϊκού Κολλεγίου θεωρήθηκε ισάξιο «μεταπτυχιακής επαγγελματικής πείρας»· σύμφωνα μέ τήν προκήρυξη διαγωνισμού καί τό έτος σπουδών στό Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών Παρισίων δέ λήφθηκε υπόψη διότι δέ βεβαιώθηκε μέ κανένα πτυχίο .

12 Ο προσφεύγων επικαλείται , στήν ουσία , οτι η εξεταστική επιτροπή , αποκλείοντας εκ τών προτέρων τά πτυχία Οικονομικών Επιστημών , υπερέβη τίς εξουσίες της , οπως καθορίζονται από τά δεδομένα τής προκηρύξεως διαγωνισμού· επιπλέον , εκτίμησε εσφαλμένα τή σημασία τού πτυχίου του , παραγνωρίζοντας τήν υφισταμένη εκπαιδευτική δομή στή Γαλλία . Ο προσφεύγων υποστηρίζει ακόμη οτι η εξεταστική επιτροπή ενήργησε μέ προκατάληψη εναντίον τών οικονομολόγων· υπενθυμίζει σχετικά μέ αυτό ορισμένες δηλώσεις τού προέδρου τής επιτροπής αυτής , ο οποίος εξετάστηκε ως μάρτυρας κατά τήν πρώτη δίκη ενώπιον τού Δικαστηρίου , από τίς οποίες προκύπτει οτι η εξεταστική επιτροπή θεώρησε οτι οι υποψήφιοι μέ μόρφωση οικονομικών επιστημών μπορούσαν νά συμμετάσχουν επωφελώς στούς διαγωνισμούς πού διενεργούνται κατά περιόδους από τήν Επιτροπή γιά τήν πρόσληψη οικονομολόγων , αλλά οτι αυτή η μόρφωση δέν ανταποκρίνεται στίς ανάγκες τών εξωτερικών σχέσεων .

13 Αντίθετα πρός αυτούς τούς ισχυρισμούς , η εξεταστική επιτροπή αποκλείοντας τόν προσφεύγοντα , δέ φαίνεται νά υπερέβη τά ορια τής εξουσίας της ή νά έσφαλε στήν εκτίμηση τών ατομικών προσόντων τού ενδιαφερόμενου .

14 Πρέπει , πράγματι , νά αναγνωρισθεί οτι , στό πλαίσιο τής προκηρύξεως διαγωνισμού , απέκειτο στήν εξεταστική επιτροπή νά ορίσει , υπό μορφή γενικών κατηγοριών , τά κριτήρια μέ τά οποία θά γίνονταν δεκτοί οι υποψήφιοι , καθορίζοντας τούς διάφορους τύπους τών πτυχίων τά οποία προσφέρονταν νά ληφθούν υπόψη γιά τίς διάφορες κατευθύνσεις πού ειχαν προσδιορισθεί στό διαγωνισμό . Κατά τόν καθορισμό τών κριτηρίων αυτών , ηταν ταυτόχρονα αναγκαίο καί θεμιτό νά ληφθεί υπόψη από τήν εξεταστική επιτροπή η πολιτική προσλήψεως προσωπικού τής Επιτροπής , οπως εκδηλώνεται στίς εξειδικεύσεις τών διαφόρων διαδοχικών διαγωνισμών . Τό γεγονός οτι η Επιτροπή προκηρύσσει περιοδικώς διαγωνισμούς προοριζόμενους γιά υποψήφιους μέ οικονομική μόρφωση ηταν , συνεπώς , θεμιτός λόγος γιά τή συγκέντρωση τών κριτηρίων επιλογής σέ άλλους τύπους μορφώσεως καί πτυχίων . Δέν ειναι λοιπόν δυνατό νά προσαφθεί στήν εξεταστική επιτροπή οτι , αποκλείοντας από ενα διαγωνισμό , πού προκηρύχθηκε γιά τίς εξωτερικές σχέσεις , υποψήφιο κάτοχο πτυχίου , τό οποίο βεβαιώνει ειδίκευση οικονομικού χαρακτήρα , υπερέβη τά ορια τής εξουσίας της εκτιμήσεως .

15 Ως πρός τήν εκτίμηση τών ατομικών προσόντων τού υποψηφίου , ο τελευταίος επικαλείται , αφ’ ενός , οτι η εξεταστική επιτροπή παρασύρθηκε σέ πλάνη από τήν επιλογή τής οικονομετρίας πού αναφέρεται στό πτυχίο του , ενώ δέν πρόκειται παρά γιά ειδίκευση πού προστίθεται σέ ενα πτυχίο οικονομικών επιστημών καί αφ’ ετέρου οτι η εξεταστική επιτροπή δέν έλαβε υπόψη οτι ο κύκλος μορφώσεώς του στίς οικονομικές επιστήμες περιλάμβανε ορισμένη υλη πού αφορά τίς εξωτερικές σχέσεις .

16 Ο προσφεύγων , μέ τή διατύπωση αυτών τών αιτιάσεων θέτει , έναντι τής εξεταστικής επιτροπής απαιτήσεις οι οποίες υπερβαίνουν τήν έκταση τού ελέγχου τών προσόντων συμμετοχής πού αποτελεί τήν πρώτη φάση τής διαδικασίας τού διαγωνισμού . Σ’ αυτό τό στάδιο , ηταν αρκετό γιά τήν εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού , νά εξετάσει άν οι υποψήφιοι ανταποκρίνονταν , εκ πρώτης όψεως καί συνολικά , στίς προϋποθέσεις πού ειχαν τεθεί στήν προκήρυξη τού διαγωνισμού . Δέν ειναι λοιπόν δυνατό νά κατακριθεί η εξεταστική επιτροπή γιά τόν αποκλεισμό κατόχου πτυχίου , τού οποίου η επικτρατέστερη κατεύθυνση σπουδών , δυνάμει τής ίδιας τής διατυπώσεώς του , δέν έχει , πολύ ευδιάκριτα , ιδιαίτερη σχέση μέ τίς εξωτερικές σχέσεις .

17 Από τά ανωτέρω προκύπτει οτι δέν μπορεί νά προσαφθεί στήν εξεταστική επιτροπή υπέρβαση τής εξουσίας τής εκτιμήσεως ή οιαδήποτε πλάνη κατά τήν εκτίμηση τού πτυχίου πού προσκομίστηκε από τόν προσφεύγοντα .

Ως πρός τό λόγο περί αναιτιολογήτου

18 Ο προσφεύγων , μετά τήν υπόμνηση τού γεγονότος οτι η πρώτη απόφαση τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού ακυρώθηκε λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας , προβάλλει τήν ίδια αιτίαση κατά τής δεύτερης αποφάσεως , πού τού κοινοποιήθηκε μέ επιστολή τής 15ης Ιανουαρίου 1979 .

19 Από τά ανωτέρω προκύπτει οτι η απόφαση τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού δέν μπορεί νά επικριθεί ως πρός τό οτι απέκλεισε τόν ενδιαφερόμενο βάσει τών χαρακτηριστικών τού πανεπιστημιακού του πτυχίου . Στήν επιστολή της τής 15ης Ιανουαρίου 1979 , η εξεταστική επιτροπή γνωστοποίησε τόν κύριο λόγο τής αποφάσεώς της , πού συνίσταται στό γεγονός οτι οι πανεπιστημιακές σπουδές τού ενδιαφερόμενου δέν παρουσιάζουν ικανοποιητική σχέση μέ τόν τομέα τών εξωτερικών σχέσεων , γιατί μαρτυρούν γνώσεις πού αποκτήθηκαν σέ οικονομική κυρίως υλη , μέ ειδίκευση στήν οικονομετρία . Εφ’ οσον αυτός ειναι ο αποφασιστικός λόγος , ληφθούν δέ υπόψη καί τά κριτήρια πού καθορίστηκαν θεμιτώς από τήν εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού , δέν ειναι , συνεπώς , δυνατό νά προσαφθεί στήν απόφαση οτι ειναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη .

20 Κατά συνέπεια , ο λόγος αυτός πρέπει νά απορριφθεί .

Ως πρός τό λόγο περί παραβάσεως τής αρχής τής ισότητας τών υποψηφίων

21 Ο προσφεύγων επικαλείται , ως πρός αυτόν , οτι η εξεταστική επιτροπή , τήν ίδια στιγμή πού απέκλεισε τήν υποψηφιότητά του , έκανε δεκτούς πολλούς υποψήφιους πού ακολούθησαν σπουδές σχετικές μέ τίς οικονομικές επιστήμες . Προσκομίζει ειδικότερα φωτοαντίγραφο πτυχίου γερμανίδας υποψήφιας , κατόχου τού πτυχίου «Diplom-Volkswirt» η οποία έγινε δεκτή στόν ίδιο διαγωνισμό .

22 Η Επιτροπή δέχεται ως πρός αυτό οτι δυνατό νά υπήρξαν ορισμένες ανακολουθίες κατά τήν εφαρμογή τών κριτηρίων επιλογής . Ως πρός τούς υποψήφιους πού αναφέρονται ονομαστικά από τόν προσφεύγοντα , κατά τό μέτρο πού έγιναν δεκτοί νά διαγωνισθούν , ολοι ανεξαιρέτως απέτυχαν μετά στίς γραπτές εξετάσεις . Κανένας από αυτούς δέν έγινε δεκτός στό τελικό στάδιο τού διαγωνισμού , ωστε νά μπορεί ο προσφεύγων νά επικαλείται τήν περίπτωσή τους γιά νά θεμελιώσει προσβολή τής αρχής τής ίσης μεταχειρίσεως τών υποψηφίων .

23 Τό Δικαστήριο θεωρεί οτι τά περιστατικά πού επικαλείται ο προσφεύγων από τά οποία μία ή δύο περιπτώσεις θά μπορούσαν νά γίνουν δεκτές μέ κάποια αληθοφάνεια , σέ σύνολο άνω τών τεσσάρων χιλιάδων υποψηφίων , δέν ειναι αρκετά πειστικές γιά νά στηρίξουν τήν αιτίαση περί διακρίσεως . Καί άν ακόμη υποτεθεί οτι τά αναφερόμενα περιστατικά έχουν αποδειχθεί , θά επρόκειτο περί ατομικών σφαλμάτων εκτιμήσεως ως πρός τό κριτήριο επιλογής , πού καθορίσθηκαν από τήν εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού· ο προσφεύγων δέν μπορεί νά ζητά τήν επέκταση τέτοιων σφαλμάτων πρός όφελός του .

24 Κατά συνέπεια , ο λόγος αυτός πρέπει νά απορριφθεί .

Ως πρός τό λόγο περί κακής συνθέσεως τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού

25 Ο προσφεύγων επικαλείται τέλος οτι κατόπιν τής ακυρώσεως , από τό Δικαστήριο , τής πρώτης απορριπτικής αποφάσεως πού ειχε ληφθεί γι’ αυτόν , η νέα απόφαση έπρεπε νά ληφθεί από εξεταστική επιτροπή μέ διαφορετική σύνθεση , γιατί η επιτροπή πού ειχε λάβει τήν πρώτη απόφαση ηταν προκατειλημμένη εναντίον του . Επικαλούμενος τό αξίωμα «nemo judex in re sua» , αμφισβητεί ειδικότερα στόν πρόεδρο τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού , τό δικαίωμα νά συμμετάσχει στή λήψη τής νέας αποφάσεως . Ο προσφεύγων , καίτοι βεβαιώνει οτι δέ θέτει σέ αμφιβολία τήν «πνευματική ευθύτητα» τού προέδρου τής εξεταστικής επιτροπής , τού προσάπτει οτι θέλησε νά ακολουθήσει τήν «έμμονη ιδέα» του , πού ηταν νά αποκλείσει τούς οικονομολόγους από αυτό τό διαγωνισμό .

26 Οι επικρίσεις τού προσφεύγοντος παραγνωρίζουν σ’ αυτό τό σημείο , όχι μόνο τό χαρακτήρα τών εξεταστικών επιτροπών διαγωνισμού , οι οποίες ειναι όργανα συλλογικά , πού λειτουργούν μέ πλήρη ανεξαρτησία , αλλά καί τό σύστημα τών ενδίκων μέσων τό οποίο έχει οργανωθεί από τή συνθήκη . Τό άρθρο 176 τής συνθήκης ΕΟΚ προβλέπει , πράγματι , οτι σέ περίπτωση ακυρώσεως πράξεως οργάνου , επιβάλλεται στό ενδιαφερόμενο όργανο νά λάβει τά μέτρα πού συνεπάγεται η εκτέλεση τής αποφάσεως τού Δικαστηρίου . Στήν προκείμενη περίπτωση , κατόπιν τής αποφάσεως τής 30ής Νοεμβρίου 1978 , η υπόθεση δέν μπορούσε λοιπόν παρά νά επανέλθει στήν εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού , τής οποίας ειχε ακυρωθεί η απόφαση .

27 Πρέπει , επιπλέον , νά υπογραμμισθεί οτι η πρώτη απόφαση τής εξεταστικής επιτροπής τού διαγωνισμού ακυρώθηκε αποκλειστικώς λόγω ελαττώματος τής διαδικασίας καί ανεπαρκούς αιτιολογίας . Κατά συνέπεια , η εξεταστική επιτροπή τού διαγωνισμού παρέμενε τελείως ελεύθερη ως πρός τήν εκτίμηση καί τού θέματος τής συμμετοχής τού προσφεύγοντος στίς γραπτές εξετάσεις . Από τά ανωτέρω προκύπτει , λοιπόν , οτι δέν ειναι δυνατό νά προσαφθεί κατά τής εξεταστικής επιτροπής οιαδήποτε μομφή ως πρός τήν ουσία ή τήν αιτιολογία τής αποφάσεώς της . Έτσι δέν μπορεί νά αμφισβητηθεί η αντικειμενικότητα τής αποφάσεως .

28 Πρέπει συνεπώς νά απορριφθεί καί αυτός ο λόγος .

29 Από τό σύνολο τών προηγουμένων σκέψεων προκύπτει οτι η προσφυγή πρέπει νά απορριφθεί .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

30 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά έξοδα .

31 Εν τούτοις , κατά τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας , προκειμένου περί προσφυγών τών υπαλλήλων τής Κοινότητας , τά όργανα φέρουν τά έξοδά τους .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .

2 ) Κάθε διάδικος φέρει τά έξοδά του .