ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΡΙΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 2ΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1992. - ANTONINO PITRONE ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΑΝΑΙΡΕΣΗ - ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ - ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΑΣ ΘΕΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-378/90 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-02375



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Αναίρεση - Λόγοι - Πεπλανημένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Διορισμός υπαλλήλου χωρίς να υπάρχει κενή θέση - Απαράδεκτο - Απόρριψη

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΟΚ, άρθρο 51)

Περίληψη

'Εργο του Πρωτοδικείου είναι να διαπιστώνει αν ο διορισμός ενός υπαλλήλου έγινε χωρίς να υπάρχει κενή θέση. Αυτή η εκτίμηση πραγματικών περιστατικών από το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο αναιρέσεως, διότι η τελευταία περιορίζεται μόνον σε νομικά ζητήματα.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-378/90 R,

Antonino Pitrone, εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Decker, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον ίδιο δικηγόρο, 16, avenue Marie-Therese,

αναιρεσείων,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στις 23 Οκτωβρίου 1990, στην υπόθεση Τ-46/89, μεταξύ Antonino Pitrone και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως αυτής,

όπου ο έτερος διάδικος είναι η

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Sean van Raepenbusch, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επικουρούμενος από τους Claude Verbraeken και Denis Waelbroeck, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),

συγκείμενο από τους F. Grevisse, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida και M. Zuleeg, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. Darmon

γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κυρία υπάλληλος διοικήσεως,

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,

αφού άκουσε τους διαδίκους που αγόρευσαν κατά τη συνεδρίαση της 14ης Νοεμβρίου 1991,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Δεκεμβρίου 1991,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Δεκεμβρίου 1990, ο Pitrone άσκησε, δυνάμει του άρθρου 49 του οργανισμού ΕΟΚ και των αντιστοίχων Διατάξεων των οργανισμών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ του Δικαστηρίου, αναίρεση κατά της αποφάσεως της 23ης Οκτωβρίου 1990 του Πρωτοδικείου με την οποία απoρρίφθηκε η προσφυγή του περί ακυρώσεως της αποφάσεως διορισμού του Walker στη θέση του προϊσταμένου της ειδικής υπηρεσίας ΧΧΙ-01 εντός της Γενικής Διευθύνσεως Τελωνειακής Ενώσεως και 'Εμμεσης Φορολογίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΓΔ ΧΧΙ) και περί επανεντάξεως του αναιρεσείοντος στη θέση του υπευθύνου της πληροφορικής στη ΓΔ ΧΧΙ.

2 Για να στηρίξει την αίτησή του αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερεις λόγους: παράβαση των άρθρων 5, 7 και 86 ως 89 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ) καθώς και των διατάξεων του Παραρτήματος ΙΧ, παράβαση του άρθρου 4 του ΚΥΚ, παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και μη τήρηση της υποχρεώσεως που ανέλαβαν οι ιεραρχικά προϊστάμενοί του να τον επανεντάξουν στην προηγούμενη

θέση του, μετά το πέρας των καθηκόντων που του είχαν προσωρινά ανατεθεί και, τέλος, παράβαση του άρθρου 25, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ.

3 Μετά τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων βάλλει κατά του Πρωτοδικείου επειδή έκρινε ότι, με το σημείωμα 6458 της 6ης Νοεμβρίου 1986, με το οποίο ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ ΧΧΙ του ανέθεσε ένα έργο, στην πραγματικότητα τοποθετήθηκε σε άλλη θέση και κατά συνέπεια στερήθηκε των καθηκόντων του υπευθύνου της πληροφορικής που ασκούσε προηγουμένως εντός της ίδιας αυτής Γενικής Διευθύνσεως.

4 Ο αναιρεσείων προβάλλει σχετικά, πρώτον, ότι το προαναφερθέν σημείωμα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως διορισμός ή μετάθεση, κατά την έννοια του άρθρου 7 του ΚΥΚ, και επικαλείται ως απόδειξη ότι είχε διατηρήσει τη θέση του στον τομέα της πληροφορικής, το γεγονός ότι το σημείωμα αυτό δεν είχε τοποθετηθεί στο μέρος "Ε" του ατομικού του φακέλου του υπαλλήλου, όπου τοποθετούνται σύμφωνα με το ευρετήριο που έχει καταρτίσει η Επιτροπή "κατά χρονολογική σειρά και από του διορισμού όλα τα έγγραφα που ενδιαφέρουν τη σταδιοδρομία του υπαλλήλου: προαγωγές, μετατάξεις, κατάταξη, αποσπάσεις, κ.λπ.". Προσθέτει δε ότι η φερομένη τοποθέτηση δεν περιλαμβάνεται στο πιστοποιητικό που του χορήγησε η Επιτροπή στις 26 Νοεμβρίου 1990 και στο οποίο απαριθμούνται οι "διαδοχικές τοποθετήσεις του Pitrone στις διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής" και, τέλος, ότι μετά την έκδοση του εν λόγω σημειώματος, στις 6 Νοεμβρίου 1986, ο Διευθυντής της Διευθύνσεως ΧΧΙ/Α/3 και ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ ΧΧΙ συνέχισαν να υπογράφουν, υπό την ιδιότητά τους ως ιεραρχικώς προϊστάμενοι, τα διοικητικά έγγραφα που αφορούσαν τον τομέα της πληροφορικής τα οποία είχε ο ίδιος μονογράψει.

5 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί δυνάμει του ίδιου αυτού σημειώματος της 6ης Νοεμβρίου 1986 αφορούσαν το τμήμα "συνδυασμένη ονοματολογία - ΧΧΙ/Α/1". Συνεπώς, αν ο αναιρεσείων είχε από την ημερομηνία αυτή απαλλαγεί από κάθε ευθύνη στον τομέα της πληροφορικής, θα έπρεπε να είχε μεταταγεί στο τελευταίο αυτό τμήμα.

6 Τέλος, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι κατά την περίοδο από 11 Νοεμβρίου 1987 έως 31 Οκτωβρίου 1988, δηλαδή πριν από την μετάταξή του στο τμήμα "σχέσεις με τις Ευρωπαϊκές Χώρες Κρατικού Εμπορίου", είχε καταδικαστεί σε απραξία, κατά παράβαση των άρθρων 5, 7, 86 έως 89 και του παραρτήματος ΙΧ του ΚΥΚ.

7 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι ο διορισμός του Walker, στις 11 Νοεμβρίου 1987, ως εκτάκτου υπαλλήλου στη θέση του προϊσταμένου της ειδικής υπηρεσίας ΧΧΙ-01 αποφαίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 4 του ΚΥΚ, δεδομένου ότι κατά την ημερομηνία αυτή, από νομική άποψη, κατείχε ο ίδιος αυτή τη θέση.

8 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι κακώς το Πρωτοδικείο δεν δέχθηκε τον λόγο περί παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της μη τηρήσεως της υποχρεώσεως που ανέλαβαν οι προϊστάμενοί του να τον επανεντάξουν στην προηγούμενη θέση του, μετά την περάτωση των καθηκόντων που του είχαν προσωρινά ανατεθεί. Κατά τον αναιρεσείοντα, από το σημείωμα 6458 της 6ης Νοεμβρίου 1986 προέκυπτε εμμέσως, πλην σαφώς, ότι έπρεπε να επανεύρει όλα του τα καθήκοντα μετά τη λήξη των καθηκόντων που του είχαν έτσι ανατεθεί.

9 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει ότι και αν υποτεθεί ότι το σημείωμα 6458 αποτελεί απόφαση αφαιρέσεως από αυτόν της διοικητικής ευθύνης του τομέα της πληροφορικής, το σημείωμα αυτό δεν είναι αιτιολογημένο και επομένως ελήφθη κατά παράβαση του άρθρου 25, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ.

10 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς οι λόγοι και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

11 Για να αμφισβητήσει την απόφαση του Πρωτοδικείου που απέρριψε την προσφυγή που άσκησε και με την οποία ζητούσε την ακύρωση του διορισμού του Walker στη θέση του "προϊσταμένου της ειδικής υπηρεσίας ΧΧΙ-01", ο Pitrone

ισχυρίζεται ουσιαστικά ότι ο διορισμός αυτός ήταν παράνομος για τον λόγο ότι, κατά την ημερομηνία που πραγματοποιήθηκε, η θέση αυτή δεν ήταν κενή αφού κατείχετο ακόμη από αυτόν.

12 Πρέπει να τονιστεί ότι, με τη σκέψη 27 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι "ο προσφεύγων δεν κατείχε ποτέ τη θέση του προϊσταμένου της ειδικής υπηρεσίας ΧΧΙ-01, αλλά τη θέση του υπευθύνου πληροφορικής στη ΓΔ ΧΧΙ, όπως αναγνωρίζει με το υπόμνημά του απαντήσεως". Από τις περί των πραγματικών περιστατικών διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι η θέση του προϊσταμένου της ειδικής υπηρεσίας ΧΧΙ-01 ήταν νέα θέση, η οποία ιδρύθηκε κατόπιν της αναδιοργανώσεως των υπηρεσιών εντός της διευθύνσεως και, κατόπιν αυτού, διακεκριμένη από τη θέση που κατείχε ο Pitrone. Αυτή η αξιολόγηση πραγματικών περιστατικών από το Πρωτοδικείο στην προκειμένη υπόθεση δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, του οποίου η αρμοδιότητα περιορίζεται στην έρευνα των νομικών ζητημάτων.

13 Κατά συνέπεια, η επιχειρηματολογία του αναιρεσείοντος ότι κατείχε τη θέση στην οποία διορίστηκε ο Walker δεν μπορεί να υποστηριχθεί ισχυρώς ενώπιον του Δικαστηρίου.

14 Οι τυχόν πλημμέλειες των αποφάσεων που είχαν ως αποτέλεσμα τον τερματισμό των καθηκόντων του Pitrone στη θέση του ως υπευθύνου της πληροφορικής και η μη τήρηση της υποσχέσεως που του δόθηκε να επανεύρει τη θέση αυτή δεν έχουν καμία επίπτωση επί του κύρους του αμφισβητουμένου διορισμού του Walker σε άλλη θέση.

15 Υπό τις περιστάσεις αυτές, οι λόγοι αναιρέσεως ότι το Πρωτοδικείο χαρακτήρισε ανακριβώς την απόφαση που περιλαμβάνεται στο προαναφερθέν σημείωμα της 6ης Νοεμβρίου 1986, οι λόγοι αναιρέσεως περί προσβολής των δικαιωμάτων που απορρέουν από τον ΚΥΚ, περί μη τηρήσεως της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι ιεραρχικά προϊστάμενοι του Pitrone, κατά συνέπεια δε και οι λόγοι αναιρέσεως περί παραβάσεως των άρθρων 4, 5, 7, 25, δεύτερο εδάφιο, 86 έως 89 του ΚΥΚ και των διατάξεων του Παραρτήματος ΙΧ του ΚΥΚ είναι αλυσιτελείς.

16 Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

17 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα. Δυνάμει του άρθρου 122 του ίδιου κανονισμού, το άρθρο 70 δεν εφαρμόζεται στις αναιρέσεις που ασκούνται από τους μόνιμους υπαλλήλους ή το λοιπό προσωπικό των οργάνων. Εφόσον ο Pitrone ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2) Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.