ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 209/13

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 4 Μαΐου 2010 — Pacific World Limited και FDD International Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-215/10)

()

2010/C 209/21

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Pacific World Limited και FDD International Limited

Καθών: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι έγκυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 1417/2007 (1) της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2007, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία καθόσον κατατάσσει τη διάκριση 3926 90 97 της ΣΟ, τα ψεύτικα νύχια και τα σύνολα ψεύτικων νυχιών που περιγράφονται στο παράρτημα Ι αυτού;

2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι, έχει η συνδυασμένη ονοματολογία την έννοια ότι επιβάλλει την κατάταξη των συνόλων ψεύτικων νυχιών ως «προϊόντα ομορφιάς ή φτιασιδώματος (μακιγιάζ) και παρασκευάσματα για τη φροντίδα του δέρματος (άλλη πλην των φαρμάκων), στα οποία περιλαμβάνονται και τα αντηλιακά παρασκευάσματα και τα παρασκευάσματα για το μαύρισμα. Παρασκευάσματα για την περιποίηση των νυχιών των χεριών ή των ποδιών» κατά τη διάκριση 3304 30 00, ή ως «άλλα είδη μαχαιροποιίας (π.χ. κουρευτικές μηχανές, σχιστήρια, μεγάλα μαχαίρια, μαχαίρια κρεοπωλών ή κουζίνας και χαρτοκόπτες). Εργαλεία και συλλογές εργαλείων για την περιποίηση των νυχιών των χεριών ή των ποδιών (στα οποία περιλαμβάνονται και οι λίμες για τα νύχια)» κατά τη διάκριση 8214 20 00;

(1) ΕΕ L 316, σ. 4.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 179/20

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 15 Απριλίου 2010 — Tural Oguz κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-186/10)

2010/C 179/32

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Tural Oguz.

Εφεσίβλητος: Secretary of State for the Home Department.

Προδικαστικό ερώτημα

Δύναται Τούρκος υπήκοος, στον οποίο χορηγήθηκε άδεια διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο υπό τον όρο να μην ασκήσει επιχειρηματική ή επαγγελματική δραστηριότητα και ο οποίος αναλαμβάνει δραστηριότητα ελεύθερου επαγγελματία κατά παράβαση του όρου αυτού και ακολούθως υποβάλλει αίτηση ενώπιον των εθνικών αρχών για παράταση της ισχύος της άδειάς του διαμονής, επικαλούμενος την επιχείρηση την οποία συνέστησε, να επικαλεσθεί το άρθρο 41, παράγραφος 1, του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας;
4)

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο θ', της οδηγίας την έννοια ότι η προϋπόθεση που αφορά τις ιδιότητες του προϊόντος πληρούται άπαξ υπάρχει παρουσίαση του προϊόντος με λέξεις ή εικόνες («verbal or visual reference to the product») (2), δηλαδή έτσι ώστε το προϊόν να μπορεί να αναγνωρισθεί, χωρίς όμως επιπλέον να περιγράφεται;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 113/20

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court οf the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Φεβρουαρίου 2010 — Office of Communications κατά The Information Commissioner

(Υπόθεση C-71/10)

2010/C 113/31

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγον: Office of Communications

Καθού: The Information Commissioner.

Προδικαστικό ερώτημα

Βάσει της οδηγίας 2003/4/ΕΚ (1), οσάκις μια δημόσια αρχή κατέχει περιβαλλοντικές πληροφορίες, η δημοσιοποίηση των οποίων θα επηρέαζε αρνητικά τα διάφορα συμφέροντα που προστατεύονται από πλείονες εξαιρέσεις (εν προκειμένω τα συμφέροντα της δημόσιας ασφάλειας που προστατεύει το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', και τα συμφέροντα των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που προστατεύει το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο ε') πλην όμως δεν θα τα επηρέαζε σε τέτοιο βαθμό αν κάθε εξαίρεση ληφθεί υπόψη χωριστά ώστε να υπερισχύσει του δημοσίου συμφέροντος στη δημοσιοποίηση, επιβάλλει η οδηγία περαιτέρω εξέταση και δη τον συνδυασμό των διαφόρων συμφερόντων που προστατεύουν οι δύο εξαιρέσεις και τη στάθμισή τους από κοινού έναντι του δημοσίου συμφέροντος στην δημοσιοποίηση;

(1) Οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 41, σ. 26).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 100/14

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský soud de Brno (Τσεχική Δημοκρατία) στις 11 Ιανουαρίου 2010 — Toshiba Corporation, Areva T&D Holding SA, Areva T&D SA, Areva T&D AG, Mitsubishi Electric Corp., Alstom, Fuji Electric Holdings Co. Ltd, Fuji Electric Systems Co. Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Siemens AG Österreich, VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens AG, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd, Japan AE Power Systems Corp., Nuova Magrini Galileo SpA κατά Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

(Υπόθεση C-17/10)

2010/C 100/23

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Krajský soud de Brno

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Toshiba Corporation, Areva T&D Holding SA, Areva T&D SA, Areva T&D AG, Mitsubishi Electric Corp., Alstom, Fuji Electric Holdings Co. Ltd, Fuji Electric Systems Co. Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Siemens AG Österreich, VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens AG, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd, Japan AE Power Systems Corp., Nuova Magrini Galileo SpA

Καθής: Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει το άρθρο 81 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και ο κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 (1), της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι έχουν εφαρμογή (σε διαδικασία που κινήθηκε μετά την 1η Μαΐου 2004) για ολόκληρη την περίοδο λειτουργίας μιας συμπράξεως, η οποία άρχισε μεν στην Τσεχική Δημοκρατία πριν από την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ήτοι πριν από την 1η Μαΐου 2004), πλην όμως συνεχίστηκε και τερματίστηκε μετά την προσχώρηση της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

2) Πρέπει το άρθρο 11, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 1, και τη δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, με το σημείο 51 της ανακοινώσεως της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία στο πλαίσιο του δικτύου των αρχών του ανταγωνισμού (2), με την αρχή ne bis in idem που απορρέει από το άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3) και με τις γενικές αρχές του δικαίου της ΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αν η Επιτροπή κινήσει, μετά την 1η Μαΐου 2004, διαδικασία λόγω παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ και εκδώσει απόφαση επί της οικείας υποθέσεως: α) οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών παύουν αυτοδικαίως να είναι αρμόδιες για την υπόθεση αυτή; β) οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δεν είναι πλέον αρμόδιες να εφαρμόσουν στην υπόθεση αυτή τις ρυθμίσεις του εσωτερικού τους δικαίου που περιέχουν διατάξεις αντίστοιχες με το άρθρο 81 ΕΚ (νυν άρθρο 101 ΣΛΕΕ);

(1) EE L 1, σ. 1.

(2) ΕΕ 2004, C 101, σ. 43.

(3) ΕΕ 2007 C 303, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 80/22

Αναίρεση που άσκησε στις 9 Φεβρουαρίου 2010 η Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (όγδοο τμήμα) στις 30 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-73/10 P)

2010/C 80/38

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG (εκπρόσωποι: A. Rinne, Rechtsanwalt, S. Kon, Solicitor, C. Humpe, Solicitor, C. Vajda QC)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 30 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-2/099 και

— να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Weichert, στο πλαίσιο της υποθέσεως T-2/09 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, προκειμένου να αποφανθεί αυτό επί του αιτήματος της Weichert για ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Οκτωβρίου 2008 (Υπόθεση COMP/39.188 — Μπανάνες), κατά το μέτρο που αφορά την Weichert, ή

— επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, προκειμένου να αποφανθεί αυτό επί του παραδεκτού της προσφυγής που άσκησε η Weichert στο πλαίσιο της υποθέσεως T-2/09.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθώς έκρινε την προσφυγή της απαράδεκτη, με το σκεπτικό ότι παρέκκλιση από τους κοινοτικούς κανόνες περί δικονομικών προθεσμιών προβλέπεται μόνο σε περίπτωση τυχαίου συμβάντος ή ανωτέρας βίας. Προβάλλεται ότι η ερμηνεία αυτή είναι αδικαιολόγητα στενή, καθώς δεν λαμβάνεται υπόψη η σημασία του δικαιώματος δικαστικής προστασίας σε ποινικές υποθέσεις, η αρχή «ουδεμία ποινή άνευ νόμου» και η αρχή της αναλογικότητας, καθώς και η υπέρτερη ανάγκη αποφυγής της αδικίας.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 37/4

Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2009 η The Wellcome Foundation Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-493/07, The Wellcome Foundation Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-461/09 P)

2010/C 37/06

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: The Wellcome Foundation Ltd (εκπρόσωπος: R. Gilbey, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να διαπιστώσει ότι το Πρωτοδικείο, επικυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση του τμήματος προσφυγών, παραβίασε τους κανόνες των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1),

— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με την οποία επικυρώνεται η απόφαση του τμήματος προσφυγών, καθόσον απέρριψε το αίτημα περί ακυρώσεως των αποφάσεων του ΓΕΕΑ και του Πρωτοδικείου επί των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, ενόψει των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, όπως προκύπτουν από το μητρώο σημάτων και υποβλήθηκαν ενώπιον του ΓΕΕΑ, το Πρωτοδικείο, χωρίς να υπάρχει νομικό έρεισμα, έκρινε ότι το οικείο κοινό επιδεικνύει αυξημένη προσοχή.

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο αρνήθηκε να λάβει υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που αυτή προσκόμισε, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδεκτά, στο μέτρο που συνιστούν απλή ανάπτυξη των επιχειρημάτων και αποδεικτικών στοιχείων που είχαν προηγουμένως προβληθεί ενώπιον του ΓΕΕΑ.

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, κατά την περιγραφή του βαθμού ομοιότητας των προϊόντων, χρησιμοποίησε αόριστο και στερούμενο ακρίβειας λεξιλόγιο και κατά τούτο δεν αιτιολόγησε με τρόπο ειδικό, ακριβή και συνεπή την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, ενόψει των υποβληθέντων ενώπιόν του πραγματικών περιστατικών, εφάρμοσε νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι μεταξύ των προϊόντων υπήρχε μικρός βαθμός ομοιότητας.

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, ενόψει των υποβληθέντων ενώπιον του Πρωτοδικείου πραγματικών περιστατικών, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι μεταξύ των σημείων υπήρχε μικρός βαθμός ομοιότητας, εφάρμοσε εσφαλμένο κριτήριο για τη σφαιρική σύγκριση των σημείων.

Τέλος, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο στήριξε το συμπέρασμά του αναφορικά με τον κίνδυνο συγχύσεως σε νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια, στο μέτρο που, προκειμένου να προσδιορίσει το οικείο κοινό και να καθορίσει τον βαθμό ομοιότητας των προϊόντων καθώς και τον βαθμό ομοιότητας των σημείων, εφάρμοσε τέτοια νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 37/24

Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2009 η Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-296/06, Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-511/06 P)

2010/C 37/30

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd (εκπρόσωποι: A. Bentley, QC)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, IML Industria Meccanica Lombarda Srl

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2009, στην υπόθεση Τ-296/06, Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το μέρος που απορρίπτει το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε πρωτοδίκως η νυν αναιρεσείουσα·

— να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1136/2006 (1) κατά το μέρος που επιβάλλει στην αναιρεσείουσα δασμό για την παραγωγή αψιδοειδών μηχανισμών με μοχλίσκο καθ’ υπέρβαση του ποσού που θα καθίστατο απαιτητό εάν δεν είχε λάβει χώρα η επικρινόμενη προσαρμογή της τιμής εξαγωγής·

— να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν προσδίδει το προσήκον έννομο αποτέλεσμα στην έννοια της κανονικής αξίας όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (2) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε. Κατά συνέπεια, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κρίνεται εσφαλμένως ότι η ανάλογη κανονική αξία που έχει καθοριστεί κατ’ εφαρμογή της διατάξεως αυτής αντιστοιχεί απαραιτήτως στο στάδιο κατά το οποίο τα επίμαχα προϊόντα εξέρχονται από την αλυσίδα παραγωγής στην Κίνα, καίτοι διαπιστώνεται, στην ίδια την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ότι τα γενικά και διοικητικά έξοδα και τα έξοδα πωλήσεως (ΓΔΕΠ) βαρύνουν όχι την εταιρία που εδρεύει στην Κίνα, αλλά συνδεόμενες εταιρίες που εδρεύουν σε χώρα με οικονομία αγοράς, δηλαδή το Χονγκ Κονγκ. Από την εσφαλμένη αυτή κρίση προκύπτει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, όπως τροποποιήθηκε, καθόσον κρίνεται ότι η προσαρμογή της τιμής εξαγωγής, στην οποία προέβησαν τα όργανα, συνίσταται στη μείωση των ΓΔΕΠ και των κερδών των συνδεόμενων εταιριών που εδρεύουν στο Χονγκ Κονγκ.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1136/2006 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές αψιδοειδών μηχανισμών με μοχλίσκο, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 205, σ. 1).

(2) ΕΕ L 56, σ. 1.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 37/22

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) στις 2 Δεκεμβρίου 2009 — Nokia Corporation κατά Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

(Υπόθεση C-495/09)

2010/C 37/26

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Nokia Corporation

Εφεσίβλητη: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι δυνατόν μη κοινοτικά προϊόντα που φέρουν κοινοτικό σήμα και τελούν υπό τελωνειακή εποπτεία σε κράτος μέλος και υπό διαμετακόμιση από κράτος μη μέλος σε άλλο κράτος μη μέλος να συνιστούν “εμπορεύματα παραποίησης” κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1383/2003/ΕΚ (1) αν δεν υπάρχει απόδειξη ότι τα εμπορεύματα θα διοχετευτούν στην αγορά της ΕΚ είτε με τελωνειακή διαδικασία είτε με παράνομη εκτροπή.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (ΕΕ L 196, σ. 7).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 24/42

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 30 Νοεμβρίου 2009 — Budějovický Budvar, národní podnik κατά Anheuser-Busch, Inc.

(Υπόθεση C-482/09)

2010/C 24/72

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Budějovický Budvar, národní podnik.

Εφεσίβλητη: Anheuser-Busch, Inc.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Ποια είναι η έννοια της λέξεως «συγκατατέθηκε [acquiesced]», κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου και ειδικότερα: α) αποτελεί η λέξη «συγκατατέθηκε [acquiesced]» έννοια του κοινοτικού δικαίου ή τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να εφαρμόζουν σχετικώς τους κανόνες του εθνικού δικαίου (περιλαμβανομένων των κανόνων περί ολιγωρίας ή περί της από μακρόν εδραιωμένης καλόπιστης χρήσεως εκ παραλλήλου); β) εφόσον η λέξη «συγκατατέθηκε [acquiesced]» αποτελεί έννοια του κοινοτικού δικαίου, μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο δικαιούχος σήματος συγκατατέθηκε στη μακροχρόνια και σαφώς εδραιωμένη καλόπιστη χρήση πανομοιότυπου σήματος από άλλη επιχείρηση, μολονότι δεν είχε τη δυνατότητα να αντιταχθεί σ’ αυτήν; γ) απαιτείται, εν πάση περιπτώσει, ο δικαιούχος σήματος να το έχει καταχωρίσει πριν αρχίσει να «συγκατατίθεται [acquiesce]» στη χρήση από άλλη επιχείρηση i) πανομοιότυπου ή ii) παρόμοιου σε βαθμό που να προκαλείται σύγχυση σήματος;

2) Ποια είναι η αφετηρία της «περιόδου των πέντε συνεχών ετών» και ειδικότερα μπορεί να γίνει δεκτό ότι η περίοδος αυτή μπορεί να αρχίσει (και συνεπώς να λήξει) πριν ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος επιτύχει την καταχώριση του σήματός του, σε περίπτωση δε καταφατικής απαντήσεως ποιες είναι οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την έναρξη της περιόδου αυτής;

3) Παρέχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου στον δικαιούχο προγενέστερου σήματος τη δυνατότητα να επικαλεσθεί τα δικαιώματά του που απορρέουν από το σήμα, παρά τη μακροχρόνια καλόπιστη εκ παραλλήλου χρήση δύο πανομοιότυπων σημάτων για πανομοιότυπα προϊόντα, οπότε η επισήμανση της προελεύσεως βάσει του προγενέστερου σήματος δεν συνεπάγεται πλέον ότι το σήμα προσδιορίζει αποκλειστικώς τα προϊόντα του δικαιούχου του προγενέστερου σήματος, αλλά τα προϊόντα είτε του ιδίου είτε της άλλης επιχειρήσεως που το χρησιμοποιεί;

(1) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 11/18

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2009 — Shirley McCarthy κατά Secretary of State for the Home Department.

(Υπόθεση C-434/09)

2010/C 11/30

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Shirley McCarthy

Αναιρεσίβλητος: Secretary of State for the Home Department

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Αποτελεί ένα πρόσωπο, το οποίο έχει ιρλανδική ιθαγένεια καθώς και ιθαγένεια Ηνωμένου Βασιλείου και το οποίο έχει διαμείνει για όλη του τη ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο, «δικαιούχο» κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου;

2) Θεωρείται ένα τέτοιο πρόσωπο ότι έχει «διαμείνει νομίμως» στο κράτος μέλος υποδοχής κατά την έννοια του άρθρου 16 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ στην περίπτωση κατά την οποία δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 7 της οδηγίας αυτής;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (EE L 158, σ. 77).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 11/18

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) στις 28 Οκτωβρίου 2009 — Generics (UK) Ltd κατά Synaptech Inc

(Υπόθεση C-427/09)

2010/C 11/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείουσα: Generics (UK) Ltd

Εφεσίβλητη: Synaptech Inc

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Θεωρείται ως «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας», κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/922 του Συμβουλίου (1) μόνον η πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας που χορηγήθηκε σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) (η οποία έχει πλέον αντικατασταθεί από την οδηγία 2001/83/ΕΚ (3)) ή και οποιαδήποτε άλλη άδεια δυνάμει της οποίας το προϊόν μπορεί να διατίθεται εντός της Κοινότητας ή εντός του ΕΟΧ;

2) Αν η «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας», κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/922 του Συμβουλίου, πρέπει να έχει εκδοθεί σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου (η οποία έχει πλέον αντικατασταθεί από την οδηγία 2001/83/ΕΚ), μπορεί να εξομοιωθεί προς άδεια εκδοθείσα σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ, ώστε να εμπίπτει στο άρθρο 13, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, άδεια η οποία χορηγήθηκε το 1962 στην Αυστρία σύμφωνα με την τότε ισχύουσα εθνική νομοθεσία (η οποία δεν ήταν συμβατή με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ), δεν έχει τροποποιηθεί ώστε να είναι σύμφωνη με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ και εν τέλει ανακλήθηκε το 2001;

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1762/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1).

(2) Οδηγία 65/65/ΕΟΚ τού Συμβουλίου, τής 26ης Ιανουαρίου 1965, περί τής προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα (ΕΕ ειδ.εκδ. 13/001, σ. 25).

(3) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).