Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2002. - Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ασφαλιστικά μέτρα - Σύστημα κατανομής οικοσημείων για βαρέα φορτηγά οχήματα διερχόμενα από την Αυστρία - Ρήτρα του 108 %. - Υπόθεση C-296/02 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-09159



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - ροσωρινά μέτρα - ροϋποθέσεις χορηγήσεως - Fumus boni juris - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Ζημία για το περιβάλλον - Σύστημα περιορισμού της οδικής διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω της Αυστρίας

(Άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ· πρωτόκολλο αριθ. 9 της ράξεως ροσχωρήσεως του 1994· κανονισμός 3298/94 του Συμβουλίου)

Περίληψη

$$Είναι μεν αληθές ότι η ζημία που προκαλείται στο περιβάλλον από την ένταση, για παράδειγμα, της κυκλοφορίας σε ορισμένους οδικούς άξονες, έχει χαρακτήρα ανεπανόρθωτο, καθόσον είναι αδύνατο να αρθεί αναδρομικώς, όμως ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων δεν μπορεί να θεωρήσει ότι υπάρχει τέτοια ζημία, στο πλαίσιο του συστήματος περιορισμού της οδικής διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω της Αυστρίας, την οποία θεσπίζει το πρωτόκολλο αριθ. 9 της ράξεως ροσχωρήσεως του 1994 και ο κανονισμός 3298/94 και ενόψει του επείγοντος που δικαιολογεί τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να περιοριστούν οι δυνατότητες διαμετακομίσεως που παρέχει απόφαση της Επιτροπής, παρά μόνον εφόσον οι αρνητικές επιπτώσεις της εν λόγω διαμετακομιστικής κυκλοφορίας υπερβαίνουν το επίπεδο που είχε θεωρηθεί αποδεκτό κατά τη θέσπιση του πρωτοκόλλου.

Συνεπώς, δεδομένου ότι η υπέρβαση αυτή δεν προκύπτει σαφώς εκ πρώτης όψεως, η χορήγηση αναστολής εκτελέσεως ή η λήψη προσωρινών μέτρων δεν δικαιολογείται, δεδομένου ότι τα σχεδόν οριστικά αποτελέσματα ενός μέτρου που συνεπάγεται τον περιορισμό της εν λόγω διαμετακομιστικής κυκλοφορίας πρέπει να σταθμιστούν με τις άμεσες και σημαντικές επιπτώσεις ενός τέτοιου μέτρου για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην οικεία αγορά και, γενικότερα, για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

( βλ. σκέψεις 92-94, 96-97 )

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-296/02 R,

Δημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον H. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

αιτούσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από την C. Schmidt καθώς και από τους Μ. Niejahr και W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

υποστηριζομένης από την

Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από τον W.-D. Plessing, επικουρούμενο από τους J. Sedemund και T. Lübbig, Rechtsanwälte,

και την

Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον U. Leanza και τον Μ. Fiorilli, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

παρεμβαίνουσες,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο πλαίσιο της προσφυγής περί ακυρώσεως της εκ μέρους της Επιτροπής οριστικής αρνήσεως της προσκλήσεως προς ενέργεια που της είχε απευθύνει η Δημοκρατία της Αυστρίας, καθώς και της από 24 Ιουλίου 2002 αποφάσεως της Επιτροπής να κατανείμει άνευ περικοπών τα οικοσημεία για το 2002,

Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Αυγούστου 2002, η Δημοκρατία της Αυστρίας ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, την ακύρωση της εκ μέρους της Επιτροπής οριστικής αρνήσεως, στις 24 Ιουλίου 2002, της προσκλήσεως προς ενέργεια που της είχε απευθύνει το οικείο κράτος μέλος, προκειμένου να προτείνει σχέδιο μειώσεως του αριθμού των οικοσημείων για το έτος 2002, και, επικουρικώς, την ακύρωση της από 24 Ιουλίου 2002 αποφάσεως της Επιτροπής να κατανείμει άνευ περικοπών τα οικοσημεία για το 2002.

2 Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε την ίδια ημέρα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, η αιτούσα ζήτησε, δυνάμει των άρθρων 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, κυρίως, να ανασταλεί η εκτέλεση της από 24 Ιουλίου 2002 αποφάσεως της Επιτροπής, καθώς και να κληθεί η τελευταία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να παγώσει τη χρησιμοποίηση στην πράξη των οικοσημείων της ποσοστώσεως για το 2002, που έχουν χορηγηθεί αλλά δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, στο μέτρο που επιβάλλεται για την ενδεχόμενη κατ' εξαίρεση μείωση των οικοσημείων το 2002, επικουρικώς δε να κληθεί η Επιτροπή να μην προβεί στην κατανομή του κοινοτικού αποθέματος οικοσημείων για το εν λόγω έτος.

3 Η προσφεύγουσα ζήτησε, επίσης, δυνάμει του άρθρου 84, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να γίνουν προσωρινώς δεκτά τα αιτήματα που υπέβαλε με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, προτού καν υποβάλει τις παρατηρήσεις του ο αντίδικος, μέχρι την έκδοση της διατάξεως περί ασφαλιστικών μέτρων.

4 Η Επιτροπή κατέθεσε τις γραπτές της παρατηρήσεις επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων στις 5 Σεπτεμβρίου 2002.

5 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Αυγούστου 2002 και στις 13 Σεπτεμβρίου 2002, αντιστοίχως, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησαν να τους επιτραπεί να παρέμβουν στην παρούσα διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.

6 Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 37, πρώτο και τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου καθώς και του άρθρου 93, παράγραφοι 1 και 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρέπει να γίνουν δεκτές οι αιτήσεις παρεμβάσεως στην παρούσα διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

7 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατέθεσε το υπόμνημα παρεμβάσεως με τηλεαντίγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου 2002.

8 Με τηλεαντίγραφο προς τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, η Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως του Δικαστηρίου, κοινοποίησε διάφορα έγγραφα.

9 Οι διάδικοι ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους στις 18 Σεπτεμβρίου 2002.

Νομικό πλαίσιο και πραγματικά περιστατικά

Το γενικό νομικό πλαίσιο του συστήματος οικοσημείων

10 Το γενικό νομικό πλαίσιο του συστήματος οικοσημείων συνίσταται, αφενός, στο πρωτόκολλο αριθ. 9, για τις οδικές, σιδηροδρομικές και συνδυασμένες μεταφορές στην Αυστρία, που έχει επισυναφθεί στην πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ 1995, L 1, σ. 1, στο εξής: πρωτόκολλο), και, αφετέρου, στον κανονισμό (ΕΚ) 3298/94 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1994, για τη θέσπιση λεπτομερών μέτρων που αφορούν το σύστημα κατανομής των δικαιωμάτων διαμετακόμισης (οικοσημείων) για βαρέα φορτηγά οχήματα διερχόμενα από την Αυστρία όπως θεσπίστηκε με το άρθρο 11 του πρωτοκόλλου αριθ. 9 της πράξεως προσχωρήσεως της Νορβηγίας, της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας (ΕΕ L 341, σ. 20).

11 Θεσπισθείς κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 6, του πρωτοκόλλου, ο κανονισμός 3298/94 τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1524/96 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 1996 (ΕΕ L 190, σ. 13), από τον κανονισμό (ΕΚ) 609/2000 της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2000 (ΕΕ L 73, σ. 9), και από τον κανονισμό (ΕΚ) 2012/2000 του Συμβουλίου, της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 (ΕΕ L 241, σ. 18) (στο εξής: κανονισμός 3298/94).

12 Το πρωτόκολλο θεσπίζει, με το τρίτο μέρος του περί των οδικών μεταφορών, ειδικό σύστημα για τις οδικές διαμετακομιστικές μεταφορές εμπορευμάτων μέσω Αυστρίας.

13 Το σύστημα αυτό πηγάζει από τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Αυστρίας για τις διαμετακομιστικές σιδηροδρομικές και οδικές εμπορευματικές μεταφορές, η υπογραφή της οποίας έγινε στο όρτο στις 2 Μα_ου 1992 (στο εξής: συμφωνία του 1992), και η οποία επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 92/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1992 (ΕΕ L 373, σ. 4).

14 Τα κυριότερα στοιχεία του συστήματος αυτού προβλέπονται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του πρωτοκόλλου, το οποίο έχει ως εξής:

«Μέχρι 1ης Ιανουαρίου 1998 εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:

α) Το σύνολο των εκπομπών ΝΟx [οξείδια του αζώτου] από [βαρέα φορτηγά] οχήματα που διασχίζουν την Αυστρία υπό διαμετακόμιση μειώνεται κατά 60 % κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1992 και 31ης Δεκεμβρίου 2003, σύμφωνα με τον πίνακα του παραρτήματος 4.

β) Η διαχείριση των μειώσεων των συνολικών εκπομπών ΝΟx από [βαρέα φορτηγά] οχήματα γίνεται σύμφωνα με ένα σύστημα οικοσημείων. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, σε κάθε [βαρύ φορτηγό] όχημα που διασχίζει την Αυστρία υπό διαμετακόμιση χορηγείται αριθμός οικοσημείων αντίστοιχος προς τις εκπομπές του ΝΟx [που επιτρέπονται από τη συμφωνία παραγωγής (τιμή COΡ) ή την τιμή έγκρισης τύπου]. Η μέθοδος υπολογισμού και διαχείρισης των σημείων αυτών περιγράφεται στο παράρτημα 5.

γ) [...]

δ) Η Αυστρία εκδίδει και διαθέτει εγκαίρως τα δελτία οικοσημείων που απαιτούνται για τη διαχείρηση του συστήματος οικοσημείων, σύμφωνα με το παράρτημα 5, για τα [βαρέα φορτηγά] οχήματα που διασχίζουν την Αυστρία υπό διαμετακόμιση.

ε) Τα οικοσημεία απονέμονται από την Επιτροπή στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις που θα καθοριστούν κατ' εφαρμογήν της παραγράφου 6.»

15 Το άρθρο 11, παράγραφοι 4 έως 6, του πρωτοκόλλου προβλέπει ότι:

«4. ριν την 1η Ιανουαρίου 2001, η Επιτροπή, συνεργαζόμενη με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό εριβάλλοντος διενεργεί επιστημονική μελέτη του βαθμού κατά τον οποίο έχει επιτευχθεί η επιδιωκόμενη μείωση της ρύπανσης που εκτίθεται στην παράγραφο 2α. Εάν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί σε μόνιμη και σταθερή βάση, η παράγραφος 2 παύει να εφαρμόζεται την 1η Ιανουαρίου 2001. Εάν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο στόχος αυτός δεν έχει επιτευχθεί σε μόνιμη και σταθερή βάση, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με το άρθρο 75 της Συνθήκης [...] ΕΚ, μπορεί να θεσπίσει μέτρα εντός του κοινοτικού πλαισίου που εξασφαλίζουν ισοδύναμη προστασία του περιβάλλοντος, ιδίως ισοδύναμη μείωση της ρύπανσης. Εάν το Συμβούλιο δεν θεσπίσει τέτοια μέτρα, η μεταβατική περίοδος επεκτείνεται αυτομάτως για ένα τελικό χρονικό διάστημα τριών ετών κατά τη διάρκεια του οποίου θα ισχύσει η παράγραφος 2.

[...]

6. Η Επιτροπή, αποφασίζοντας με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16, θεσπίζει λεπτομερή μέτρα για τις διαδικασίες που αφορούν το σύστημα οικοσημείων, τη χορήγηση των οικοσημείων και τεχνικά θέματα εφαρμογής του άρθρου αυτού, που αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία προσχώρησης της Αυστρίας.

[...]»

16 Το άρθρο 16 του πρωτοκόλλου ορίζει ότι η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που αποτελείται από τους αντιπροσώπους των κρατών μελών (στο εξής: επιτροπή οικοσημείων) και καθορίζει τον τρόπο παρεμβάσεως της επιτροπής αυτής.

17 Στην έκθεση CΟΜ(2000) 862, τελικό, περί οδικής διαμετακομιστικής μεταφοράς εμπορευμάτων μέσω Αυστρίας, η οποία απευθυνόταν στο Συμβούλιο, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ο σκοπός της μειώσεως της μολύνσεως δεν έχει επιτευχθεί σε μόνιμη βάση. Επομένως, εφόσον το Συμβούλιο δεν θέσπισε συμπληρωματικά μέτρα, οι διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 2, του πρωτοκόλλου εξακολουθούν να έχουν εφαρμογή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2003.

Η θέση σε εφαρμογή του συστήματος οικοσημείων

18 ροκειμένου να ληφθεί υπόψη η διαμετακόμιση των ταξινομημένων στη Φινλανδία και τη Σουηδία βαρέων οχημάτων, ο κανονισμός 3298/94 τροποποίησε το παράρτημα 4 του πρωτοκόλλου και όρισε τον συνολικό αριθμό οικοσημείων ως εξής:

>lt>0

Ο κανονισμός 3298/94 καθορίζει, επίσης, στο παράρτημά του Δ, τη μέθοδο κατανομής των οικοσημείων μεταξύ των κρατών μελών.

19 Κατά το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 3298/94:

«1. Oι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα κατανέμουν τα οικοσημεία που διαθέτουν στους ενδιαφερόμενους φορείς, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην επικράτειά τους.

2. Κάθε χρόνο, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών επιστρέφουν στην Επιτροπή, το αργότερο έως τις 15 Οκτωβρίου, τα οικοσημεία τα οποία, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων και των εκτιμήσεων για τη διακίνηση κατά τον τελευταίο μήνα του έτους, δεν αναμένεται να χρησιμοποιηθούν έως το τέλος του έτους.»

20 Το άρθρο 8 του κανονισμού 3298/94 έχει ως εξής:

«1. Τα οικοσημεία που δεν κατανεμήθηκαν μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 6, καθώς και εκείνα που έχουν επιστραφεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 7, συνιστούν κοινοτικό απόθεμα.

2. Τα οικοσημεία του κοινοτικού αποθέματος πρέπει να χορηγούνται από την Επιτροπή στα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16 του πρωτοκόλλου αριθ. 9, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από το τέλος του έτους.

[...]»

Η ρήτρα του 108 %

21 Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου, «[ε]άν ο αριθμός των υπό διαμετακόμιση διαδρομών καθ' οιοδήποτε έτος υπερβαίνει τον αριθμό αναφοράς που έχει καθοριστεί για το 1991 κατά περισσότερο από 8 %, η Επιτροπή, θεσπίζει με τη διαδικασία του άρθρου 16, κατάλληλα μέτρα βάσει της παραγράφου 3 του παραρτήματος 5».

22 Σκοπός της εν λόγω ρήτρας ασφαλείας (στο εξής: ρήτρα του 108 %) είναι να ληφεί υπόψη η αύξηση των διαμετακομιστικών διελεύσεων που μπορεί να προκύψει από την τεχνική πρόοδο που σημειώνεται στην κατασκευή καθαρότερων κινητήρων.

23 Δεδομένου ότι ο αριθμός των διαμετακομιστικών διελεύσεων μέσω Αυστρίας για το 1991 ήταν 1 490 900 διελεύσεις, το όριο στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου αντιστοιχεί σε 1 610 172 διαμετακομιστικές διελεύσεις.

Οι διελεύσεις που υπόκεινται στο σύστημα οικοσημείων

24 Το άρθρο 1, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου ορίζει τη «διαμετακομιστική κυκλοφορία μέσω Αυστρίας» ως «κάθε μεταφορά μέσω του αυστριακού εδάφους, κατά την οποία τόσο το σημείο αναχώρησης όσο και το σημείο προορισμού ευρίσκονται εκτός Αυστρίας».

25 Σύμφωνα με το στοιχείο ζ_ του ίδιου άρθρου, συνιστούν «διμερείς διαδρομές» οι «διεθνείς μεταφορές σε διαδρομές από όχημα με σημείο αναχώρησης ή άφιξης στην Αυστρία και σημείο άφιξης ή αναχώρησης, αντιστοίχως, σε ένα άλλο κράτος μέλος, καθώς και διαδρομές χωρίς φορτίο σε συνδυασμό με τις διαδρομές αυτές».

26 Το άρθρο 1, παράγραφος 1α, του κανονισμού 3298/94 έχει ως εξής:

«Η διέλευση διαμετακόμισης που λαμβάνει χώρα υπό τις συνθήκες που ορίζει το παράρτημα Γ ή βάσει αδείας της ECMT [Ευρωπαϊκής Διασκέψεως Υπουργών Μεταφορών (ΕΔΥΜ)] ισχύουσας στο αυστριακό έδαφος εξαιρείται από το σύστημα οικοσημείων.»

27 Το παράρτημα Γ του κανονισμού 3298/94 απαριθμεί 16 κατηγορίες μεταφορών που δεν υπόκεινται στο σύστημα οικοσημείων, όπως η μεταφορά ταχυδρομείου ή η μεταφορά οχημάτων που έχουν υποστεί βλάβη ή οχημάτων που χρήζουν επισκευής.

28 εραιτέρω, το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 3298/94 προβλέπει τα εξής:

«2. Συνεχείς μεταφορές, κατά τις οποίες πραγματοποιείται η διέλευση των συνόρων της Αυστρίας πρώτα με σιδηρόδρομο είτε στο πλαίσιο συμβατικής σιδηροδρομικής μεταφοράς είτε συνδυασμένης μεταφοράς και αμέσως μετά οδικώς ή το αντίστροφο, δεν θεωρούνται διαμετακομιστικές διελεύσεις της Αυστρίας κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ε_, του πρωτοκόλλου αριθ. 9, αλλά ως διμερείς διελεύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ζ_.

3. Συνεχείς διαμετακομιστικές διελεύσεις μέσω της Αυστρίας που χρησιμοποιούν τους ακόλουθους σιδηροδρομικούς τερματικούς σταθμούς θεωρούνται ως διμερείς διελεύσεις.

"Füernitz/Villach Sued, Sillian, Innsbruck/Hall, Brennersee, Graz".»

29 Τέλος, το άρθρο 14 του κανονισμού 3298/94 έχει ως εξής:

«Η διέλευση απαλλάσσεται από την καταβολή οικοσημείων, εάν το όχημα είτε παραδίδει είτε παραλαμβάνει πλήρες φορτίο στην Αυστρία και το όχημα φέρει κατάλληλη τεκμηρίωση για την απόδειξη των ανωτέρω, ανεξάρτητα από τη διαδρομή που ακολούθησε το όχημα για να εισέλθει ή να εξέλθει από την Αυστρία.»

30 Η διάταξη αυτή αιτιολογείται βάσει της τέταρτης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού 609/2000, κατά την οποία «δεν πρέπει να απαιτείται η καταβολή οικοσημείων από όχημα που παραδίδει ή παραλαμβάνει πλήρες φορτίο στην Αυστρία, ανεξάρτητα από τη διαδρομή που ακολούθησε το όχημα για να εισέλθει ή να εξέλθει από την Αυστρία, διότι αυτό θεωρείται διμερής διέλευση».

Οι μέθοδοι ελέγχου

31 Το σημείο 1 του παραρτήματος 5 του πρωτοκόλλου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Υπολογισμός και διαχείριση των οικοσημείων που αναφέρονται στο άρθρο 11, παράγραφος 2β, του πρωτοκόλλου», έχει ως εξής:

«Για κάθε διαδρομή μέσω Αυστρίας και για κάθε όχημα βαρέων μεταφορών εμπορευμάτων (απλή διαδρομή) πρέπει να επιδεικνύονται τα κάτωθι έγγραφα:

α) έγγραφο από το οποίο προκύπτει η τιμή COP για τις εκπομπές ΝΟx του συγκεκριμένου οχήματος,

β) έγκυρο δελτίο οικοσημείων εκδιδόμενο από την αρμόδια αρχή.

[...]»

32 Ο έλεγχος της εφαρμογής του συστήματος οικοσημείων στηριζόταν αρχικά σε μια μέθοδο βάσει εντύπων (οικοκάρτες).

33 Με τον κανονισμό 1524/96, η Επιτροπή καθιέρωσε σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου που στηρίζεται σε ηλεκτρονικό μηχανισμό, ονομαζόμενο «οικοπινακίδα», ο οποίος τοποθετείται στο όχημα και παρέχει τη δυνατότητα αυτόματης αφαιρέσεως των οικοσημείων, οι δε τεχνικές του προδιαγραφές καθορίζονται στο παράρτημα ΣΤ του κανονισμού 3298/94.

34 Επί του παρόντος, περίπου 95 % των οικοσημείων χρησιμοποιούνται ηλεκτρονικώς. Τα διαχειρίζεται ιδιωτική εταιρία με έδρα την Αυστρία.

35 Το άρθρο 2, παράγραφοι 2, 4 και 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94 προβλέπει τα εξής:

«2. Εάν το όχημα διαθέτει οικοπινακίδα, κατόπιν επιβεβαίωσης ότι το όχημα είναι υπό διαμετακόμιση που απαιτεί οικοσημεία, αφαιρείται αριθμός οικοσημείων, αντίστοιχος των πληροφοριών για τις εκπομπές NOx που έχουν τεθεί στη μνήμη της οικοπινακίδας του οχήματος, από το σύνολο των οικοσημείων που έχουν χορηγηθεί στο κράτος μέλος ταξινόμησης του οχήματος. Η διαδικασία αυτή εξασφαλίζεται με την υποδομή και τη μέριμνα των αυστριακών αρχών.

Η οικοπινακίδα των οχημάτων που πραγματοποιούν διμερείς μεταφορές, πρέπει να ρυθμίζεται πριν από την είσοδο στο αυστριακό έδαφος έτσι ώστε να επισημαίνεται ότι δεν πρόκειται για διαμετακόμιση.

[...]

4. Για τις διελεύσεις που απαιτούνται οικοσημεία, η οικοκάρτα ή η οικοπινακίδα θα αντικαταστήσει όλα τα αυστριακά έντυπα που χρησιμοποιούνται μέχρι τώρα για τις στατιστικές στον τομέα των μεταφορών.

5. [...]

Ειδάλλως, εφόσον το όχημα διαθέτει οικοπινακίδα, οι αυστριακές αρχές παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες στις [αρμόδιες] αρχές του κράτους μέλους όπου έχει ταξινομηθεί το όχημα εντός 48 ωρών [από τη διαμετακομιστική διέλευση]. Οι πληροφορίες αυτές κοινοποιούνται και στην Επιτροπή.»

36 Το παράρτημα ΣΤ του κανονισμού 3298/94 προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Δήλωση διαμετακόμισης

Η οικοπινακίδα πρέπει να διαθέτει σχετική δυνατότητα ώστε να δηλώνεται διαδρομή που εξαιρείται χρέωσης οικοσημείων.

Η δυνατότητα αυτή πρέπει να προκύπτει σαφώς στην οικοπινακίδα για λόγους ελέγχου, είτε να υπάρχει η δυνατότητα μετάθεσής της σε καθορισμένη αρχική θέση. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξασφαλίζεται ότι για την αξιολόγηση στο σύστημα θα λαμβάνεται υπόψη μόνον το καθεστώς κατά την είσοδο.»

Ιστορικό της διαφοράς

37 Με έγγραφο της 17ης Δεκεμβρίου 2001, η Δημοκρατία της Αυστρίας πληροφόρησε την Επιτροπή για το ότι, βάσει των προβλέψεων σχετικά με το σύνολο των διελεύσεων που υπέκειντο σε οικοσημεία το 2001, είχε σημειωθεί υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 1991 και την κάλεσε να εφαρμόσει τη ρήτρα του 108 %.

38 Με έγγραφο της 12ης Απριλίου 2002, η Δημοκρατία της Αυστρίας διαβίβασε στην Επιτροπή τα οριστικά στατιστικά στοιχεία για τα οικοσημεία του έτους 2001, τα οποία επιβεβαίωσαν την εν λόγω υπέρβαση. Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία αυτά προέκυπτε, για το 2001, σύνολο 1 640 416 «δηλωμένων διαμετακομιστικών διελεύσεων», ήτοι υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 1991 κατά 10,03 %.

39 Η επιτροπή οικοσημείων, κατά την εικοστή έκτη και εικοστή έβδομη συνεδρίασή της που πραγματοποιήθηκαν στις 3 Μα_ου και στις 18 Ιουλίου 2002 αντιστοίχως, εξέτασε τα αυστριακά στατιστικά στοιχεία και συζήτησε σχετικά με το αν ορισμένες διελεύσεις έπρεπε να μη ληφθούν υπόψη για την ενδεχόμενη εφαρμογή της ρήτρας του 108 %.

40 Κατόπιν της ανταλλαγής περαιτέρω αλληλογραφίας, η Δημοκρατία της Αυστρίας, με έγγραφο της 27ης Ιουνίου 2002, σύμφωνα με το άρθρο 232, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, κάλεσε τελικά την Επιτροπή να ενεργήσει, ζητώντας της να υποβάλει αμελλητί, προς έγκριση στην επιτροπή οικοσημείων, σχέδιο κανονισμού για τη μείωση του αριθμού των οικοσημείων για το 2002.

Η απόφαση της 24ης Ιουλίου 2002

41 Στις 24 Ιουλίου 2002, η Επιτροπή αποφάσισε να μην υποβάλει σχέδιο κανονισμού για τη μείωση του αριθμού των οικοσημείων για το 2002, κατ' εφαρμογή της ρήτρας του 108 %.

42 Η απόφαση αυτή εκδόθηκε βάσει ανακοινώσεως της επιτρόπου Loyola de Palacio, της 23ης Ιουλίου 2002 [έγγραφο SEC(2002) 855/4], τα σημεία 5 έως 9 της οποίας έχουν ως εξής:

«5. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Επιτροπή το 2002 είναι το ίδιο με αυτό για το οποίο έγινε λόγος το 2001, ήτοι ότι το ηλεκτρονικό σύστημα καταχωρίσεως πλέον του 95 % των χρησιμοποιούμενων οικοσημείων έχει πολύ λιγότερες δυνατότητες από όσες νόμιζε η Επιτροπή. Υποτίθεται ότι το σύστημα αυτό επεξεργάζεται τα στοιχεία σχετικά με την είσοδο και την έξοδο των βαρέων φορτηγών οχημάτων προκειμένου να καθορίζει αν έχουν διέλθει από την Αυστρία. Εντούτοις, το σύστημα αυτό περιορίζεται στον εντοπισμό, κατά την είσοδο στο αυστριακό έδαφος, του αν ο οδηγός έχει τοποθετήσει την ηλεκτρονική πινακίδα του φορτηγού οχήματος στην ένδειξη "διμερής διέλευση" ή αν την έχει αφήσει στην ένδειξη "διαμετακόμιση" (αρχική ένδειξη). Αν την έχει αφήσει στην ένδειξη "διαμετακόμιση", η διαδρομή καταχωρίζεται ως διαμετακόμιση, ανεξαρτήτως του αν το όχημα διέρχεται την Αυστρία πράγματι διαμετακομιστικώς.

6. Επομένως, τα στατιστικά στοιχεία που προσκόμισε η Αυστρία δεν αναφέρονται στον αριθμό των πραγματικών διαμετακομιστικών διελεύσεων αλλά στον αριθμό των δηλωθεισών διελεύσεων.

7. Στις 2 Απριλίου 2002, οι υπηρεσίες της Επιτροπής έλαβαν από τις αυστριακές αρχές στατιστικά στοιχεία βάσει των εισόδων στο αυστριακό έδαφος που δείχνουν ότι είχε εκ νέου σημειωθεί υπέρβαση του ορίου του 108 % το 2001. Από τα στατιστικά αυτά στοιχεία προέκυπτε ότι το 2001 είχαν πραγματοποιηθεί 1 640 416 διαμετακομιστικές διελεύσεις, ήτοι 110 % του συνόλου του έτους αναφοράς.

8. Κατόπιν αιτήσεως παροχής συμπληρωματικών πληροφοριακών στοιχείων, οι αυστριακές αρχές προσκόμισαν, στις 22 Απριλίου 2002, άλλα στατιστικά στοιχεία που περιείχαν, μεταξύ άλλων, διευκρινίσεις σχετικά με τις διελεύσεις που, κατά το προηγούμενο έτος, είχαν προκαλέσει διχογνωμία ως προς τον χαρακτηρισμό τους ως "διαμετακομιστικών διελεύσεων" (διμερείς διελεύσεις, Rollende Landstrasse...).

9. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής ανέλυσαν αυτά τα στατιστικά στοιχεία και κατέληξαν ότι ο αριθμός των διελεύσεων που μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως διαμετακομιστικές διελεύσεις το 2001 ήταν 1 454 526, 1 488 898, ήτοι 76 % 99,9 % του ορίου που ισούται προς 1 610 172 διελεύσεις» (οι διαγραφές και οι διορθώσεις περιέχονται στο παρατιθέμενο έγγραφο).

43 Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις της καθής κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, ο αριθμός των 1 488 898 διαμετακομιστικών διελεύσεων προέκυψε αφού αφαιρέθηκαν τρεις κατηγορίες διελεύσεων από τις 1 640 416 καταχωρισμένες, σύμφωνα με την αιτούσα, διελεύσεις:

- οι διελεύσεις για τις οποίες η είσοδος στην Αυστρία και η έξοδος από αυτή πραγματοποιούνται από τον ίδιο συνοριακό σταθμό (49 504)·

- οι διελεύσεις για τις οποίες δεν υπάρχουν στοιχεία ως προς την έξοδο από την Αυστρία (91 250)·

- οι διελεύσεις επί κυλιόμενου οχηματαγωγού σιδηροδρομικού τάπητα (Rollende Strasse) (10 764).

44 Βάσει της αποφάσεως της 24ης Ιουλίου 2002, η Επιτροπή προέβη, στις 29 Ιουλίου 2002, στην κατανομή των μη χρησιμοποιηθέντων ηλεκτρονικών οικοσημείων για το 2002.

Επί του παραδεκτού της αιτήσεως

45 Με τις γραπτές τις παρατηρήσεις, η Επιτροπή προβάλλει το απαράδεκτο τόσο του κύριου όσο και του επικουρικού αιτήματος.

46 Όσον αφορά το κύριο αίτημα, η αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της 24ης Ιουλίου 2002 έχει καταστεί αδύνατη, δεδομένου ότι η απόφαση εκτελέστηκε στις 29 Ιουλίου 2002. Το ίδιο ισχύει για την ανάκληση των οικοσημείων που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, καθότι οι λογαριασμοί των κρατών μελών έχουν ήδη πιστωθεί με τα μη χρησιμοποιηθέντα οικοσημεία και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να τα διαθέσει μονομερώς.

47 Το επικουρικό αίτημα της Δημοκρατίας της Αυστρίας, σκοπός του οποίου είναι να υποχρεωθεί η Επιτροπή να μην προβεί στην κατανομή του κοινοτικού αποθέματος για το 2002, είναι επίσης απαράδεκτο, στον βαθμό που δεν περιλαμβάνεται στο αντικείμενο της επί της κύριας υποθέσεως διαδικασίας, όπως απαιτεί το άρθρο 83, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Συγκεκριμένα, η απόφαση της 24ης Ιουλίου 2002 δεν αφορά το κοινοτικό απόθεμα.

48 Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι, δεδομένης της πολύ γενικής διατυπώσεως ορισμένων αιτημάτων της Δημοκρατίας της Αυστρίας, οι αντιρρήσεις της Επιτροπής δεν μπορούν να οδηγήσουν στο απαράδεκτο αυτών, αλλά μπορούν ενδεχομένως να αποδειχθούν λυσιτελείς κατά την εξέταση των προσωρινών μέτρων που πρέπει να ληφθούν.

49 Επομένως, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εξεταστεί επί της ουσίας.

Επί της ουσίας

Επιχειρήματα των διαδίκων

50 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την απόφαση της 24ης Ιουλίου 2002, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, και 16, καθώς και του παραρτήματος 5, σημείο 3, του πρωτοκόλλου.

51 Συγκεκριμένα, θεωρεί ότι ο αριθμός των διαμετακομιστικών διελεύσεων υπερέβη το όριο του 108 % που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου.

52 ρος στήριξη του ισχυρισμού αυτού, η αιτούσα εκθέτει κατ' ουσίαν ότι μια διέλευση πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διαμετακομιστική αν δηλώθηκε ως τέτοια κατά την είσοδο στο αυστριακό έδαφος και ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά στον αριθμό των διελεύσεων που δηλώθηκαν ως διαμετακομιστικές, βάσει των στατιστικών στοιχείων που παρέχουν οι αυστριακές αρχές.

53 Κατά την αιτούσα, από τον ορισμό του άρθρου 1, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου ως προς τη «διαμετακομιστική κυκλοφορία μέσω Αυστρίας» δεν προκύπτει ότι, για να καθοριστεί αν έχει σημειωθεί υπέρβαση του ορίου του 108 % που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου, πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνον οι πράγματι διαμετακομιστικές διελεύσεις και, κατ' επέκταση, αυτές που έχουν επαληθευθεί για κάθε περίπτωση.

54 Το πρωτογενές δίκαιο δεν προβλέπει τίποτε σχετικά με τον τρόπο καθορισμού του «αριθμού των διελεύσεων» υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου.

55 Στο πλαίσιο του παραγώγου δικαίου, το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94 στηρίζεται προδήλως στην αρχή της δηλώσεως.

56 Όσον αφορά την καταχώριση της δηλώσεως του οδηγού, το παράρτημα ΣΤ του κανονισμού 3298/94 προβλέπει ότι «πρέπει να εξασφαλίζεται ότι για την αξιολόγηση στο σύστημα θα λαμβάνεται υπόψη μόνον το καθεστώς κατά την είσοδο».

57 Η αιτούσα προσθέτει ότι η αναγκαία υποδομή για την ανάγνωση των οικοπινακίδων, για τη λειτουργία της οποίας είναι αρμόδια βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94, είναι αυτή που παρέχει τη δυνατότητα αφαιρέσεως των οικοσημείων κατόπιν της δηλώσεως του οδηγού κατά την είσοδο στο αυστριακό έδαφος, χωρίς να πρέπει να εξασφαλίζει την καταχώριση των στοιχείων σχετικά με την έξοδο.

58 Σύμφωνα με την αιτούσα επιβάλλεται, εξάλλου, να λαμβάνονται υπόψη οι δηλώσεις των οδηγών και μόνο. Συγκεκριμένα, ο ορισμός της «διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω Αυστρίας» του άρθρου 1, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου συμπληρώνεται, στο παράγωγο δίκαιο, με παρεκκλίσεις και διευκρινίσεις (αποκλείονται οι διελεύσεις που πραγματοποιούνται βάσει άδειας της ECMT, περιλαμβάνεται η μερική μεταφορά φορτίου προς την Αυστρία, αποκλείονται δυνάμει του άρθρου 14 του κανονισμού 3298/94 τα οχήματα που παραδίδουν ή παραλαμβάνουν πλήρες φορτίο στην Αυστρία), με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καθοριστεί, βάσει των στοιχείων που προκύπτουν από το σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου, αν πρόκειται για διαμετακομιστικές διελεύσεις υπό την έννοια του εν λόγω ορισμού. Επομένως, οι δηλώσεις των οδηγών αποτελούν τη μόνη αξιόπιστη πηγή.

59 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της επιτροπής οικοσημείων για τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού 1524/96, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συμφώνησαν τελικά να χρησιμοποιήσουν ως αποφασιστικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό μιας διελεύσεως τη δήλωση του οδηγού μέσω της οικοπινακίδας κατά την είσοδο στην Αυστρία.

60 Η αντίθετη άποψη της Επιτροπής προϋποθέτει τον φυσικό έλεγχο των εγγράφων μεταφοράς για κάθε διέλευση, οπότε το σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου δεν έχει πλέον λόγο υπάρξεως.

61 Τέλος, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, στο παρελθόν, κατάρτιζε και διαβίβαζε στην Επιτροπή όλα τα στατιστικά στοιχεία για τα οικοσημεία βάσει της αρχής της δηλώσεως.

62 Η αιτούσα καταλήγει ότι, για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 %, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι διελεύσεις που δηλώνονται ως διαμετακομιστικές, ενώ μπορούν να αποκλείονται μόνον οι διαμετακομιστικές διελεύσεις που, μολονότι δηλώνονται αδιαμφισβήτητα ως διαμετακομιστικές, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοιες.

63 Οι επιπτώσεις που απορρέουν άμεσα από τη μη εφαρμογή της ρήτρας του 108 % για το περιβάλλον και την υγεία προκαλούν ζημία σοβαρή και ανεπανόρθωτη, όπως επιβεβαίωσε η διάταξη της 23ης Φεβρουαρίου 2001, C-445/00 R, Αυστρία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2001, σ. Ι-1461, σκέψεις 103 έως 106). Κατά τη στάθμιση των διακυβευόμενων συμφερόντων, η ζημία αυτή πρέπει να θεωρηθεί σημαντικότερη από τις ασήμαντες αρνητικές επιπτώσεις που θα είχαν τα αιτούμενα προσωρινά μέτρα για την εσωτερική αγορά.

64 Με τις γραπτές της παρατηρήσεις η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 1, στοιχείο γ_, του πρωτοκόλλου, ο χαρακτηρισμός ως «διαμετακομιστική διέλευση» εξαρτάται τόσο από το σημείο αναχωρήσεως, ήτοι από το σημείο εισόδου στο αυστριακό έδαφος, όσο και από το σημείο αφίξεως, ήτοι από το σημείο εξόδου από το εν λόγω έδαφος.

65 Οι διατάξεις του κανονισμού 3298/94 που περιγράφουν τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους οδηγούς δεν μπορούν να τροποποιήσουν τον εν λόγω ορισμό. Εν πάση περιπτώσει, τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού αυτού επιβεβαιώνουν την ανάλυση της αιτούσας, όπως ακριβώς και η συγγραφή υποχρεώσεων που κατάρτισαν οι αυστριακές αρχές για τη σύναψη της συμβάσεως όσον αφορά τη λειτουργία και τη διαχείριση του συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, στο σημείο 2.2.10 που τιτλοφορείται «Υπολογισμός των διαμετακομιστικών διελεύσεων», ότι «το αποφασιστικό κριτήριο για να καθοριστεί αν υφίσταται διαμετακομιστική διέλευση συνίσταται στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της εισόδου στη χώρα και της εξόδου από αυτή».

66 Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το πρωτόκολλο δεν περιέχει ακριβή στοιχεία ως προς την εφαρμοστέα μέθοδο, αλλά ισχυρίζεται ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, διαθέτει συναφώς εξουσία εκτιμήσεως, η οποία, ως εκ τούτου, υπόκειται σε περιορισμένο μόνο δικαστικό έλεγχο.

67 Στις γραπτές της παρατηρήσεις, η Γερμανική Κυβέρνηση επισημαίνει, κατ' αρχάς, την έλλειψη αξιοπιστίας του αυστριακού συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνεται, μεταξύ άλλων, από μια συνημμένη στις οικείες παρατηρήσεις έκθεση πραγματογνωμοσύνης που καταρτίστηκε τον Ιούνιο του 2001.

68 Ακολούθως, η Γερμανική Κυβέρνηση σχολιάζει την προβαλλόμενη από την αιτούσα έννοια της «διαμετακομιστικής διελεύσεως». Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη συμφωνία του 1992, η οποία προβλήθηκε ως πρόδρομος του ισχύοντος συστήματος και υπόδειγμα στο οποίο αυτό βασίστηκε, και ισχυρίζεται σχετικά ότι το προοίμιο και το άρθρο 1 χρησιμοποιούν τους όρους «διαμετακομιστικές μεταφορές» με αναφορά στο επίθετο «διαλπικός» και στην έκφραση «μέσω των Άλπεων».

69 Τέλος, σύμφωνα με τη Γερμανική Κυβέρνηση, η αρχή της δηλώσεως που προβάλλει η αιτούσα δεν συνάγεται ούτε από ισχύοντα κείμενα ούτε από το ιστορικό πλαίσιο του συστήματος οικοσημείων ούτε από το αντικείμενο ή τους σκοπούς του. Ισχυρίζεται ότι το σύστημα αυτό δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά πρέπει να ερμηνεύεται βάσει του σκοπού της προστασίας του περιβάλλοντος, όπως αυτός προβλέπεται στο πρωτογενές δίκαιο. Επομένως, πρέπει να γίνεται αυστηρή διάκριση μεταξύ, αφενός, της ενδεχόμενης αυξομειώσεως των οικοσημείων σε περίπτωση κακής ρυθμίσεως της οικοπινακίδας κατά τη στιγμή της αναγνώσεώς της από τη συσκευή αναγνώσεως στα σύνορα και, αφετέρου, της καταχωρίσεως μιας τέτοιας διελεύσεως ως διαμετακομιστικής διελεύσεως στα στατιστικά στοιχεία. Δεδομένου ότι αποκλειστικός σκοπός της ρήτρας του 108 % είναι να αντισταθμίσει την ιδιαίτερη μόλυνση που πλήττει την Αυστρία ως χώρα διελεύσεως, για τον σκοπό αυτό πρέπει να καταχωρίζονται μόνον οι πραγματικές διαμετακομιστικές διελεύσεις.

Εκτίμηση

70 Εκ προοιμίου πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά τα άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής μπορεί, αν κρίνει ότι το απαιτούν οι περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή τη λήψη των αναγκαίων προσωρινών μέτρων. ρος τούτο, λαμβάνει υπόψη τις προϋποθέσεις του άρθρου 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όπως έχουν αποσαφηνιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου [διάταξη της 19ης Ιουλίου 1995, Επιτροπή κατά Atlantic Container Line κ.λπ., C-149/95 P(R), Συλλογή 1995, σ. Ι-2165, σκέψη 21].

71 Στο πλαίσιο της εξετάσεως του fumus boni juris της αιτήσεως, η διαφωνία των διαδίκων αφορά κυρίως τις προϋποθέσεις εφαρμογής της ρήτρας του 108 %, η ερμηνεία της οποίας συζητήθηκε επί μακρόν.

72 Η Δημοκρατία της Αυστρίας είχε κοινοποιήσει στην Επιτροπή ότι οι διαμετακομιστικές διελεύσεις που δηλώθηκαν από τους οδηγούς για το έτος 2001 ανέρχονταν σε 1 640 416.

73 Η Επιτροπή αφαίρεσε από τον αριθμό αυτό τρεις κατηγορίες διελεύσεων, στηριζόμενη πάντοτε στα στοιχεία που της προσκόμισε η Δημοκρατία της Αυστρίας, και κατέληξε σε 1 488 898 διελεύσεις, δηλαδή σε αριθμό διελεύσεων που υπολείπεται του ορίου του 108 %.

74 Όσον αφορά τις διελεύσεις που δεν ελήφθησαν υπόψη, επρόκειτο για 49 504 διελεύσεις για τις οποίες η είσοδος στην Αυστρία και η έξοδος από αυτή πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο συνοριακό σταθμό (κατηγορία Α), για 91 250 διελεύσεις για τις οποίες δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την έξοδο από την Αυστρία (κατηγορία Β) και 10 764 διελεύσεις επί κυλιόμενου οχηματαγωγού σιδηροδρομικού τάπητα (Rollende Strasse) (κατηγορία Γ).

75 Μια τέταρτη κατηγορία, η οποία περιλαμβάνει 11 374 διελεύσεις, για τις οποίες η είσοδος στην Αυστρία και η έξοδος από αυτή πραγματοποιήθηκαν από και προς το ίδιο κράτος μέλος, δεν προκάλεσε αντιδικία στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως.

76 Συγκεκριμένα, από τις διευκρινίσεις της Επιτροπής κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει ότι, μολονότι αμφέβαλε ως προς τη δυνατότητα χαρακτηρισμού των διελεύσεων ως «διαμετακομιστικών», δεν τις αφαίρεσε από τον συνολικό αριθμό των διελεύσεων που ελήφθησαν υπόψη για την ενδεχόμενη εφαρμογή της ρήτρας του 108 %.

77 ροκειμένου να εκτιμηθεί, στο πλαίσιο της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, αν η Επιτροπή ορθώς αφαίρεσε τις κατηγορίες Α, Β και Γ από τον συνολικό αριθμό των διελεύσεων που δηλώθηκαν ως διαμετακομιστικές, πρέπει να εξεταστούν τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για να καθοριστεί ποιες από τις διελεύσεις πρέπει να καταχωριστούν ως διαμετακομιστικές.

78 Συναφώς, τα επιχειρήματα που προέβαλε η αιτούσα δεν μπορούν εκ προοιμίου να απορριφθούν ως, εκ πρώτης όψεως, προδήλως αβάσιμα.

79 Συγκεκριμένα, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα στοιχεία που προέβαλαν οι διάδικοι στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων για να περιγράψουν τόσο το κανονιστικό πλαίσιο όσο και τον πραγματικό τρόπο λειτουργίας του συστήματος οικοσημείων δεν παρέχουν τη δυνατότητα σαφούς καθορισμού των συγκεκριμένων λεπτομερειών εφαρμογής της ρήτρας του 108 %.

80 Κατόπιν της διαπιστώσεως αυτής, η αρχή της δηλώσεως την οποία επικαλείται η αιτούσα γεννά επίσης ορισμένα ερωτηματικά.

81 Η αιτούσα αναγνωρίζει, κατ' αρχάς, ότι από τις διελεύσεις που δηλώθηκαν ως διαμετακομιστικές και περιελήφθησαν, ως εκ τούτου, στα στατιστικά στοιχεία, ορισμένες δεν εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή.

82 Επομένως, αν, όπως επιδιώκει η αιτούσα, οι δηλώσεις των οδηγών θεωρηθούν ως αμάχητο τεκμήριο, ενδέχεται να προκύψει τεχνητή αύξηση του αριθμού των διελεύσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την εφαρμογή του 108 %, αύξηση που μπορεί να γίνει δεκτή μόνον εφόσον υπάρχει σαφής σχετική πρόβλεψη στις κανονιστικές διατάξεις.

83 Από κανένα κείμενο όμως δεν προκύπτει αδιαμφισβήτητα, εκ πρώτης όψεως, ότι όλες οι δηλώσεις πρέπει να καταχωρίζονται ως διαμετακομιστικές διελεύσεις.

84 εραιτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αιτούσα επέλεξε ποιες από τις διάφορες κατηγορίες διελεύσεων θα απέκλειε από τον συνολικό αριθμό των καταχωρισθεισών διελεύσεων, χωρίς να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι επρόκειτο πράγματι κάθε φορά για διαμετακομιστικές διελεύσεις.

85 εριορίστηκε στη «δήλωση αρχής» ότι, ανεξαρτήτως της πραγματικής φύσεως της διελεύσεως που πραγματοποιείται στην πράξη, μόνον η δήλωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

86 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να γίνει ανεπιφύλακτα δεκτή, στο στάδιο των ασφαλιστικών μέτρων, η άποψη της αιτούσας, σύμφωνα με την οποία, λόγω της αβεβαιότητας που απορρέει από τις ατέλειες του υφιστάμενου συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου, τεκμαίρεται ότι κάθε δήλωση ισοδυναμεί, για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 %, με διαμετακομιστική διέλευση.

87 Επιπλέον, τα αντίθετα επιχειρήματα που προέβαλε η καθής και οι δύο παρεμβαίνουσες φαίνονται σοβαρά, στον βαθμό που στηρίζονται, συγκεκριμένα, στο ίδιο το κείμενο του πρωτοκόλλου και, εκ πρώτης όψεως, μάλλον συνάδουν προς τους επιδιωκόμενους από το σύστημα οικοσημείων σκοπούς.

88 εραιτέρω, η Επιτροπή εξέθεσε συγκεκριμένα, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι ορισμένες διελεύσεις έπρεπε να αφαιρεθούν από το σύνολο των δηλωθεισών διελεύσεων. Έτσι, όσον αφορά τις 91 250 διελεύσεις, για τις οποίες δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την έξοδο από την Αυστρία (κατηγορία Β), ανέφερε ότι, εφόσον το σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου δεν καταχωρίζει την έξοδο όταν η είσοδος έχει καταχωριστεί πριν από τουλάχιστον 48 ώρες, μπορεί να συναχθεί ότι το οικείο όχημα είχε εισέλθει στο αυστριακό έδαφος για να παραλάβει ή να παραδώσει φορτίο και όχι για να διέλθει διαμετακομιστικώς. Ομοίως, για τις 10 764 διελεύσεις επί κυλιόμενου οχηματαγωγού σιδηροδρομικού τάπητα (Rollende Strasse) (κατηγορία Γ), η Επιτροπή δικαιολόγησε τον αποκλεισμό τους αναφερόμενη στις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 3298/94.

89 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί που προέβαλε η αιτούσα, μολονότι δεν είναι παντελώς αβάσιμοι, δεν κατισχύουν, εκ πρώτης όψεως, των αιτιολογιών και των εξηγήσεων που προέβαλαν η Επιτροπή, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Δημοκρατία της Ιταλίας.

90 Επομένως, επιβάλλεται η στάθμιση των διακυβευόμενων συμφερόντων, με πρώτο όρο της πραγματοποιούμενης στο πλαίσιο αυτό συγκρίσεως τη σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία στην οποία στηρίζεται το προβαλλόμενο επείγον.

91 Συναφώς, το επείγον που επικαλείται η αιτούσα συνδέεται με εκτιμήσεις σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις δυσμενείς επενέργειες της έντονης κυκλοφορίας.

92 Μια τέτοια ζημία, εφόσον αποδειχθεί, έχει πράγματι χαρακτήρα ανεπανόρθωτο, καθόσον τέτοιου είδους επενέργειες δεν μπορούν, ως εκ της φύσεώς τους, να αρθούν αναδρομικώς.

93 Εν προκειμένω, ωστόσο, τόσο η ύπαρξη όσο και η σοβαρότητα της ζημίας συνδέονται άμεσα με το fumus boni juris της αιτήσεως.

94 Συγκεκριμένα, οι αρνητικές συνέπειες της οδικής διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω της Αυστρίας δεν προκαλούν στο περιβάλλον αποκαταστάσιμη ζημία, παρά μόνον εφόσον υπερβούν το επίπεδο που είχε θεωρηθεί αποδεκτό κατά την έγκριση του πρωτοκόλλου, υπέρβαση που δεν προκύπτει σαφώς εκ πρώτης όψεως, όπως απορρέει από την εξέταση που πραγματοποιήθηκε στις σκέψεις 71 έως 89 της παρούσας διατάξεως.

95 Ως προς τούτο, η παρούσα κατάσταση διαφέρει αισθητά από την υπόθεση της προπαρατεθείσας διατάξεως Αυστρία κατά Συμβουλίου, στην οποία ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων έπρεπε να λάβει ιδιαιτέρως υπόψη τον επείγοντα χαρακτήρα που προέβαλε η αιτούσα, λόγω των ιδιαιτέρως σοβαρών ενδείξεων περί του fumus boni juris (προπαρατεθείσα διάταξη Αυστρία κατά Συμβουλίου, σκέψη 110).

96 Όσον αφορά τα λοιπά συμφέροντα που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της σταθμίσεως των διακυβευόμενων συμφερόντων, αν στο παρόν στάδιο αποφασιστεί η μείωση του αριθμού των χορηγουμένων οικοσημείων, λαμβανομένων υπόψη των προβλέψεων χρησιμοποιήσεως των οικοσημείων για το 2002, όπως εκτέθηκαν από τους διαδίκους κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, θα προκληθούν άμεσες και σημαντικές επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην οικεία αγορά και, γενικότερα, για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

97 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι η διάταξη ενδέχεται να παραγάγει αποτελέσματα που είναι σχεδόν αδύνατο να ανατραπούν, η στάθμιση των συμφερόντων καταλήγει υπέρ της απορρίψεως της αιτήσεως.

98 Επομένως, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.