α)

Κατ' εφαρμογή του κανονισμού 232/75 (PB 1975, L 24, σ. 45), η Επιτροπή, ενεργώντας επ' ονόματι του Direktoratet for Markedsordningerne (στο εξής: το ενάγον) και των αντίστοιχων οργανισμών παρεμβάσεως των άλλων κρατών μελών, δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα του 1975, C 25, σ. 1, προκήρυξη διαρκούς διαγωνισμού για το βούτυρο που προορίζεται για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής και παγωτών. Βάσει της προκηρύξεως αυτής, η εταιρία Corman (στο εξής: η εναγομένη) υπέβαλε προσφορά για την αγορά συνολικά 513994 χιλιόγράμμων βουτύρου που προοριζόταν για μεταποίηση σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, προς το σκοπό παρασκευής προϊόντων ζαχαροπλαστικής. Υποβάλλοντας την προσφορά της, η εναγομένη ανέλαβε την υποχρέωση να τηρεί τις διατάξεις του κανονισμού και τους όρους της προκήρυξης του διαγωνισμού που δημοσιεύτηκε σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό. Αυτό συνεπήγετο για την εναγομένη την υποχρέωση να μεταποιήσει το βούτυρο σε βουτυρικό λίπος ( « συμπυκνωμένο βούτυρο » ), με προσθήκη διαφόρων ιχνηθετών, και να μεταποιήσει το συμπυκνωμένο αυτό βούτυρο αποκλειστικά για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής. Με έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου 1975, το ενάγον αποδέχθηκε την προσφορά. Το ποσό των 3318582,22 δανικών κορονών, που αντιστοιχούσε στην προσφορά αγοράς, καταβλήθηκε στο ενάγον, το οποίο αφού πληροφορήθηκε γραπτώς από το βελγικό οργανισμό παρεμβάσεως ( L'Office belge de l'économie et de l'agriculture, στο εξής: OBEA ) ότι η εναγομένη συνέστησε την ασφάλεια μεταποιήσεως που απαιτείται από τον κανονισμό, χορήγησε τα δελτία αναλήψεως του βουτύρου. Η εναγομένη ανέλαβε τότε το βούτυρο κατά την περίοδο μεταξύ της 6ης και της 21ης Μαρτίου 1975. Εν συνεχεία πωλήθηκαν, κατόπιν μεταποιήσεως και προσθήκης από την εναγομένη στο Βέλγιο ιχνηθετών, ορισμένες παρτίδες συνολικής ποσότητας 53730 χιλιογράμμων βουτυρικού λίπους, που αντιστοιχούν σε 65101 χιλιόγραμμα βουτύρου, στη γερμανική εταιρία Sahne-Heinrich, Frankenthal, η οποία τις μεταπώλησε στην εταιρία Scheunemann, Bad-Kreuznach, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι η εταιρία Sahne-Heinrich υπέγραψε δήλωση με την οποία ανέλαβε την υποχρέωση να χρησιμοποιήσει το βούτυρο αποκλειστικά για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής, σύμφωνα με τον κανονισμό 232/75. Οι παρτίδες διοχετεύτηκαν εν συνεχεία προς διάφορες διαμετακομιστικές αποθήκες στη Βόρεια Γερμανία για να καταλήξουν τελικά σε γερμανούς παραγωγούς τροφίμων. Για την πώληση του βουτυρικού λίπους από την εναγομένη, εκδόθηκαν τα απαραίτητα δικαιολογητικά ελέγχου (έντυπα Τ5), τα οποία απεστάλησαν εν συνεχεία στο βελγικό οργανισμό παρεμβάσεως ΟΒΕΑ, συνοδευόμενα από πιστοποιητικό των γερμανικών τελωνειακών αρχών, επιφορτισμένων με τον έλεγχο, που ανέφεραν ότι το βουτυρικό λίπος είχε χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τον προορισμό του. Βάσει των πιστοποιητικών αυτών, ο ΟΒΕΑ ελευθέρωσε την ασφάλεια που είχε συστήσει η εναγομένη. Εντούτοις, μεταγενέστερη έρευνα που διενήργησαν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές της Φραγκφούρτης επί του Μάιν στην εταιρία Scheunemann απεκάλυψε ότι συμπυκνωμένο βούτυρο, το οποίο η εταιρία Sahne-Heinrich είχε παραδώσει στη Scheunemann μεταξύ του τέλους του έτους 1975 και των αρχών του 1976, χρησιμοποιήθηκε από τους τελικούς καταναλωτές για την παρασκευή άλλων προϊόντων και όχι για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής.