2.

Ή Ἐπιτροπή νῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων παρατηρεί οτι, ἄν γιά τόν προσδιορισμό τῆς εννοίας τοῦ είδους πού «παρουσιάζεται ἀποσυναρμολογημένο ἡ μή συναρμολογημένο» (zerlegt gestellte Ware) ληφθεί ὡς βάση ἀρχικώς ἡ κατά λέξη έννοια τῆς ἐκφράσεως αυτής, δέν είναι δυνατόν, ὅσον ἀφορᾶ τόν μή προϊδεασμένο ἀναγνώστη, νά γίνει λόγος γιά είδος πού «παρουσιάζεται ἀποσυναρμολογημένο ἡ μή συναρμολογημένο» στην περίπτωση παραδείγματος χάριν ἑνός είδους πού ἀποτελείται ἀπό δύο μέρη, παρά μόνο ἐφ᾽ ὅσον τά μέρη αυτά εἶναι δυνατόν νά ἀναγνωρίζονται (ὅπως καί πρίν) στό συναρμολογημένο είδος. Αυτό ὅμως δέν ισχύει, κατά τήν Ἐπιτροπή, στην περίπτωση τῆς ἀναμίξεως τοῦ συμπυκνωμένου χυμοῦ φρούτων μέ τό άρωμα. Ή μέθοδος τῆς παρασκευής ἀπό τόν χυμό φρούτου ἀφ᾽ ενός μέν τοῦ συμπυκνωμένου χυμοῦ φρούτου, ἀφ᾽ ἑτέρου δέ τοῦ ἀρώματος, πρέπει νά θεωρηθεί ὡς ἀρκετά πολύπλοκη τεχνική. Σύμφωνα μέ τό σύστημα τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, τό λαμβανόμενο προϊόν ἀποτελεί νέο προϊόν πού δέν έχει καμμία πλέον σχέση μέ τήν ἀρχική ὕλη κατά τήν έννοια τοῦ κοινοῦ δασμολογίου. Γιά τόν λόγο αυτό καλύπτονται, κατά τήν Ἐπιτροπή, οἱ συμπυκνωμένοι χυμοί φρούτων (πού έχουν πυκνότητα ἀνώτερη τοῦ 1,33 στους 15o Κελσίου) ἀπό τόν ὁρισμό τῆς διακρίσεως 20.07 Α, ἐνῶ οἱ μή συμπυκνωμένοι χυμοί φρούτων υπάγονται στην διάκριση 20.07 Β καί τά ἀρώματα πρέπει νά ὑπαχθοῦν στην κλάση 33.04. Ἐξ άλλου, ὅσον άφορα τά προϊόντα πού λαμβάνονται ἀπό τόν χυμό βύσσινου ή φραγκοστάφυλου, ἡ Ἐπιτροπή παρατηρεί ὅτι δέν υπάρχει καμμία εγγύηση γιά τό ὅτι τά δύο προϊόντα ἀναμιγνύονται πάντοτε καί ἀποκλειστικώς μεταξύ τους, σημειώνει δέ ἐπί πλέον ὅτι τα αρώματα εἶναι δυνατόν πράγματι νά προορίζονται γιά άλλες χρήσεις πού έχουν κάποια οικονομική σπουδαιότητα. Στην περίπτωση αυτή δέν είναι δυνατόν νά γίνει λόγος, ἀπό σημασιολογικής ἀπόψεως, γιά «ἀποσυναρμολογημένο ἡ μή συναρμολογημένο» είδος ἐν προκειμένω, ἀφοῦ δέν πρόκειται γιά ένα μόνο είδος (πού παρουσιάζεται ἀποσυναρμολογημένο ἡ μή συναρμολογημένο), αλλά γιά περισσότερα ἀπό ένα εἴδη, πού έχουν διαφορετικές Ιδιότητες (ἀκόμη καί ἄν στην πράξη τά ἐν λόγω εἴδη γενικῶς προορίζονται νά αναμιχθοῦν τό ένα μέ τό άλλο ὑπό ὁρισμένη ἀναλογία, αυτό δέν συμβαίνει κατ' ἀνάγκη πάντοτε). Ή Ἐπιτροπή παρατηρεί ὅτι τό ἀνωτέρω συμπέρασμα δύναται νά τεθεί ἐν ἀμφιβόλω, επειδή οἱ ὅροι «ἀποσυναρμολογημένο» καί «μή συναρμολογημένο» περιλαμβάνουν — ὅπως ἐδέχθησαν τό Bundesfinanzhof καί πρίν ἀπό αυτό τό Finanzgericht τοῦ Μονάχου — καί τόν διαχωρισμό των συστατικών ἑνός ὑγροῦ μέ μεθόδους της φυσικής. Ή ἀπόδοση στά γερμανικά τοῦ δευτέρου εδαφίου τοῦ γενικού κανόνος 2α γιά τήν ερμηνεία τῆς ὀνοματολογίας τοῦ κοινοῦ δασμολογίου εἶναι δυνατόν επομένως νά δημιουργήσει τήν εντύπωση ὅτι καί τά ὑγρά δύνανται νά παρουσιάζονται «ἀποσυναρμολογημένα ἡ μή συναρμολογημένα». Ἡ ἴδια πάντως εντύπωση δέν δημιουργείται κατά τήν Ἐπιτροπή ἀπό τήν ἀπόδοση τοῦ δευτέρου εδαφίου τοῦ ἐν λόγω κανόνος στίς άλλες γλώσσες. Ή Ἐπιτροπή ἀναφέρεται στην νομολογία τοῦ Δικαστηρίου σύμφωνα μέ τήν ὁποία πρέπει νά ληφθούν ὑπ' ὄψη οἱ άλλες αυτές γλωσσικές ἀποδόσεις, ἀφοῦ τό κοινό δασμολόγιο (ὅπως καί ὅλο τό κοινοτικό δίκαιο) εἶναι δεσμευτικό ὄχι μόνο σέ μία, άλλά σέ έξι γλώσσες. Ή Ἐπιτροπή ἀναφέρεται σχετικῶς στόν κανόνα ερμηνείας σύμφωνα μέ τόν όποιο οἱ λιγότερο ἀκριβείς ἀποδόσεις πρέπει νά εξετάζονται μέ τήν βοήθεια τῶν σαφέστερων ἀποδόσεων (υπόθεση 108/76, Klöckner, Slg. 1977 σ. 1047, ιδίως δέ σ. 1055). Παρατηρεί δέ ὅτι βάσει της μεθόδου αυτής καθίσταται εμφανές ὅτι ή έκφραση πού περιέχουν τά κείμενα στίς άλλες γλώσσες εἶναι πολύ ἀκριβέστερη ἀπό τήν έκφραση πού χρησιμοποιεί τό γερμανικό κείμενο. — αγγλικά:«unassembled or disassembled» — όλλανβικά:«gedemonteerde of in niet gemonteerde staat» — ιταλικά:«smontato o non montato» — γαλλικά:«à l'état démonté ou non monté» Ή Ἐπιτροπή συμφωνεί μέ τό Finanzgericht τοῦ Μονάχου, τό όποιο τόνισε στην ἀπόφαση του ὅτι οἱ ἀκριβέστερες αὐτές εκφράσεις — έναντι τῶν εκφράσεων πού χρησιμοποιούνται στό γερμανικό κείμενο — δείχνουν σαφώς ὅτι πρέπει νά πρόκειται γιά εἴδη, τά συστατικά μέρη τῶν οποίων διεχωρίσθησαν ἀφοῦ είχαν πρώτα συναρμολογηθεί μέ μεθόδους τῆς μηχανικής («disassembled» ἡ «démonté» = ἀποσυναρμολογημένα), ἡ γιά εἴδη πού πρέπει πράγματι νά συναρμολογηθούν γιά πρώτη φορά («unassembled» ἡ «non monté» = μή συναρμολογημένα). Τέλος, κατά τήν Ἐπιτροπή, οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ΟΣΤΣ συνηγορούν σαφώς υπέρ τῆς ἑρμηνείας πού προτείνει ή ίδια γιά τό δεύτερο εδάφιο τοῦ γενικοῦ κανόνος 2α γιά τήν ερμηνεία τῆς ὀνοματολογίας τοῦ κοινοί) δασμολογίου. Σύμφωνα μέ τήν παράγραφο VI τῶν ἐν λόγω επεξηγηματικών σημειώσεων, ὡς ἀποσυναρμολογημένα ἡ μή συναρμολογημένα εἴδη νοούνται ἐκεῖνα, τά διάφορα συστατικά μέρη τῶν ὁποίων προορίζονται νά συναρμολογηθούν εἴτε μέ ἁπλά μέσα (κοχλίες, πείρους κλπ.) εἴτε, παραδείγματος χάριν, μέ κάρφωμα ἡ συγκόλληση, ἐφ' ὅσον πρόκειται πράγματι γιά απλή συναρμολόγηση. Τό ζήτημα ἑπομένως εἶναι ἄν τό ἀποσυναρμολογημένο ἡ μή συναρμολογημένο εἶδος δύναται νά μεταποιηθεί σέ τελειωμένο είδος μέ ἁπλή συναρμολόγηση βάσει μεθόδων τῆς μηχανικής, πράγμα πού δέν σημαίνει ὅτι ἡ συναρμολόγηση καλύπτει τήν σύμμιξη καί τήν σύγχυση. Ή Ἐπιτροπή προσθέτει ἐξ άλλου ὅτι ἡ παράγραφος VII τῶν ἐν λόγω ἐπεξηγματικῶν σημειώσεων ρητώς ὁρίζει ὅτι ἡ διάταξη αυτή δέν εφαρμόζεται στά προϊόντα τῶν τμημάτων Ι ὡς VI (κεφάλαια 1 ὡς 38) καί ὅτι, ἐνῶ τό γαλλικό κείμενο περιέχει τήν έκφραση «ἐν γένει», τό ἀγγλικό κείμενο ὁρίζει κατηγορηματικώς τά έξῆς: «Ἐν ὄψει τῆς εκτάσεως εφαρμογής τῶν κλάσεων τῶν τμημάτων Ι ὡς VI τῆς ὀνοματολογίας, ὁ παρών κανόνας δέν εφαρμόζεται στά προϊόντα τῶν τμημάτων αυτών». Κατά συνέπεια, ἡ Ἐπιτροπή προτείνει νά δοθεί ἡ έξῆς ἀπάντηση στό ερώτημα τοῦ Bundesfinanzhof: «Τό συμπυκνωμένο βύσσινο ἡ φραγκοστάφυλο ἀφ' ενός καί τό άρωμα βύσσινου ή φραγκοστάφυλου ἀφ᾽ ἑτερου, τά ὁποία λαμβάνονται ἀπό τόν χυμό βύσσινου ή φραγκοστάφυλου καί ἀναμιγνύονται πάλι ἀμέσως πρίν ἀπό τήν κατανάλωση τους ή την εμφιάλωση τους, δέν πρέπει νά θεωρηθούν ὡς “ἀποσυναρμολογημένα ἡ μή συναρμολογημένα” εἴδη κατά την έννοια τοῦ δευτέρου εδαφίου τοῦ γενικού κανόνος 2α γιά την ἑρμηνεία τῆς ὀνοματολογίας τοῦ κοινού δασμολογίου.»