ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Ποιά εἶναι ἡ θέση τοῦ Irish Goods Council στην ἰρλανδική έννομη τάξη; Πρόκειται γιά μία ένωση (ἀκριβέστερα γιά μία «Company limited by guarantee and not having a share capital »), στην ὁποία μετέχει ὁρισμένος ἀριθμός εκπροσώπων εμπορικών ἑταιριών (company managers, company executives, accountants), καί στην ὁποία δύνανται νά γίνουν δεκτά καί άλλα μέλη — άτομα ἡ ἑταιρίες — ἡ ὁποία έχει ὡς κύριους σκοπούς νά προωθεί τήν πώληση Ιρλανδικών προϊόντων καί υπηρεσιών στην Ἰρλανδία, νά συμβάλλει στην βελτίωση τοῦ τεχνικοῦ καί ποιοτικοί) επιπέδου τῶν Ιρλανδικών προϊόντων (καί τῶν σχετικών τρόπων εμφανίσεως, διανομής καί εισαγωγής στην ἀγορά), νά παρέχει εκτεταμένη υπηρεσία πληροφοριών περί τῶν ἰρλανδικῶν προϊόντων καί υπηρεσιών (βλ. Υπόμνημα τῆς ἑνώσεως, άρθρο 2, στοιχεία b, c, d καί e). Οἱ δεσμοί μεταξύ τῆς ἰρλανδικῆς κυβερνήσεως καί τοῦ Irish Goods Council εἶναι πολύ στενοί. Ἀρκεί νά ἀναφερθεί ὅτι, γιά κάθε τροποποίηση τῆς συστατικής πράξεως καί τοῦ καταστατικοί) (τά όποια καλούνται ἀντιστοίχως «Memorandum» καί «Articles of association»), ἀπαιτείται έγκριση τοῦ ὑπουργοῦ βιομηχανίας — ἐπί ὁρισμένων σημείων κατόπιν διαβουλεύσεως μέ τόν υπουργό οἰκονομικῶν — (άρθρο 4 τοῦ Memorandum of association)· ὅτι ὅλα τά μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου διορίζονται ἀπό τόν υπουργό βιομηχανίας, ὁ ὁποιος επιλέγει επίσης τόν πρόεδρο (άρθρα 32 καί 44 τῶν «Articles of association»)· ὅτι οἱ λογιστικοί ελεγκτές διορίζονται μέ την έγκριση τοῦ ὑπουργοῦ βιομηχανίας κατόπιν διαβουλεύσεως μέ τόν υπουργό οικονομικών (άρθρο 60 τῶν «Articles of association») καί ὅτι τό ὕψος τῶν κυβερνητικῶν συνεισφορῶν στόν προϋπολογισμό τοῦ ὀργανισμού ἀντεπροσώπευε κατά τά έτη 1978 έως 1981 ένα ποσοστό κυμαινόμενο μεταξύ τῶν τεσσάρων πέμπτων καί τῶν πέντε έκτων τοῦ συνολικοῦ κεφαλαίου τοῦ συμβουλίου (ὅπως προκύπτει ἀπό την ἀπάντηση τῆς Ιρλανδικῆς κυβερνήσεως στά ερωτήματα τοῦ Δικαστηρίου, ιδίως δέ ἀπό τόν πίνακα πού εμφαίνει τήν κυβερνητική χρηματοδότηση παραπλεύρως τῶν συνεισφορών τῶν βιομηχανιών). Λαμβανομένων ὑπ'ὄψη τῶν στοιχείων αυτών, νομίζω ὅτι τό Irish Goods Council έχει χαρακτήρα ἀνάλογο μέ εκείνον τοῦ δημοσίου ὀργάνου, επιφορτισμένου μέ βοηθητικά καθήκοντα στον οἰκονομικό τομέα ἀκριβέστερα εἶναι ένα όργανο τό όποιο: α) επιδιώκει σκοπούς πού συμπίπτουν ἡ εἶναι παράλληλοι πρός ὁρισμένους ἀπό τους σκοπούς τῆς Ιρλανδικῆς κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀνάπτυξη τῶν εθνικών οἰκονομικῶν δραστηριοτήτων καί β) δύναται νά χρησιμοποιηθεῖ ἡ νά επηρεασθεί ἀπό τήν κυβέρνηση. 'Ωστόσο, αυτό δέν σημαίνει ὅτι τό συμβούλιο επέχει θέση δημοσίας «ἀρχής»: δέν εἶναι κρατικό όργανο, δέν ἀσκεί εξουσία ἐπί τῶν πολιτών, δέν εκδίδει καμία πράξη πού νά έχει δεσμευτικά ἀποτελέσματα ἐπί τῶν ἰδιωτῶν. Ἑπομένως, εἶναι κατά τήν γνώμη μου βέβαιο ὅτι οἱ πρωτοβουλίες τοῦ Irish Goods Council πρέπει νά θεωρηθοῦν ὡς πρωτοβουλίες τῆς Ιρλανδικής κυβερνήσεως, ἐφ' ὅσον Ιδίως εντάσσονται σ' ένα πρόγραμμα τό όποιο ὑποστηρίζει ἀνοικτά ή κυβέρνηση (ὅπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση)· δέν πρέπει ωστόσο νά λησμονείται ὅτι τό συμβούλιο εἶναι ἁπλώς βοηθητικό όργανο τοῦ κράτους καί ὅτι καμία ἀπό τίς πρωτοβουλίες του δέν δύναται νά χαρακτηρισθεῖ ὡς πράξη δημοσίας εξουσίας.
2)

Όσον άφορᾶ τό Groupement des agences de voyages, ἡ Ἐπιτροπή προέτεινε ένσταση ἀπαραδέκτου ἐπί τῆ βάσει τῆς φύσεως του ὡς σωματείου. Κατά τήν 'Επιτροπή, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1, παράγραφος 1, τοῦ λουξεμβουργιανοῦ νόμου περί σωματείων, τῆς 21ης 'Απριλίου 1928, ένα τέτοιο σωματείο δέν δύναται νά ἀσκήσει βιομηχανικές ἡ εμπορικές δραστηριότητες ούτε νά επιδιώξει τόν πορισμό υλικού ὀφέλους προς τά μέλη του. Ἄρα, τό σωματείο δέν διαθέτει τήν Ικανότητα ἀσκήσεως προσφυγής ἀκυρώσεως κατά ἀποφάσεως μέ τήν ὁποία επελέγη μία εταιρία γιά νά ἀναλάβει ένα γραφείο ταξιδιών, δραστηριότης πού έχει εμπορικό χαρακτήρα. Τό Groupement υποστηρίζει, ἀφ᾿ ἑνός μέν, ὅτι ἤσκησε τήν προσφυγή του μέ σκοπό τήν εξασφάλιση τῆς προστασίας τῶν επαγγελματικών συμφερόντων τῶν μελών του, σύμφωνα πρός τό άρθρο 2 τοῦ καταστατικού του, ἀφ᾿ έτερου δέ, ὅτι ἡ προσφυγή του έχει επίσης ἀντικειμενικό χαρακτήρα, δηλαδή νά εξασφαλίσει τήν τήρηση τῆς διαδικασίας, ὅπως τήν καθόρισε ἡ Ἐπιτροπή μέ τήν προκήρυξη τοῦ διαγωνισμού, διαδικασία ἡ ὁποία, κατά τήν γνώμη του, παρεβιάσθη ἀπό τήν Ἐπιτροπή μέ τήν επιλογή τῆς πρόσφορᾶς τῆς ἑταιρίας Hapag-Lloyd. Προσθέτει ὅτι παρόμοια προσφυγή θά ήταν παραδεκτή ενώπιον τοῦ Comité du Contentieux du Conseil d'État (Συμβουλίου Επικρατείας) τοῦ Λουξεμβούργου, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἀπόφαση του τῆς 9ης 'Ιουλίου 1969 στην υπόθεση Walter et cons., Conzémius et cons, et Ordre des architectes κατά Ministre des travaux publics (Pasicrisie luxembourgeoise, τόμος XXI, σ. 113).
2.

Θα ασχοληθώ, καταρχήν, με το ζήτημα αν η προσφεύγουσα έχει συμφέρον να συνεχίσει τη διαδικασία, έχοντας υπόψη ότι με την προδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου το αντικείμενο της διαφοράς περιορίστηκε σημαντικά. Το μόνο θέμα που παραμένει προς επίλυση είναι η αρχαιότητα της Mascetti ως προς το κλιμάκιο στο βαθμό C 1. Την 1η Οκτωβρίου 1973, δηλαδή πριν κινηθεί ποινική διαδικασία εναντίον της, η προσφεύγουσα είχε καταταγεί στο κλιμάκιο 6 του βαθμού C 1. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εργασιακή της σχέση συνεχίστηκε χωρίς διακοπή και, επομένως, ζητεί κατάταξη στο κλιμάκιο 7 από την 1η Οκτωβρίου 1975 και κατάταξη στο κλιμάκιο 8 από την 1η Οκτωβρίου 1977. Η Επιτροπή, όμως, η οποία έχει τον τελευταίο λόγο έσφαλε κατά την κατάρτιση των συμφωνιών με την προσφεύγουσα και διατύπωσε διάφορες προτάσεις προς αυτήν. Με έγγραφο της 23ης Μαρτίου 1977, της πρότεινε να την κατατάξει στο κλιμάκιο 7 του βαθμού C 1 από τις 30 Οκτωβρίου 1976. Πέντε μήνες αργότερα, τροποποιώντας τους όρους της συμβάσεως που καταρτίστηκε στις 30 Νοεμβρίου 1978, η Επιτροπή της αναγνώρισε το βαθμό από τις 30 Οκτωβρίου 1976 και το κλιμάκιο 7 από την 1η Νοεμβρίου 1977. Τέλος, υπό το φως της αποφάσεως του Δικαστηρίου, η Επιτροπή πρότεινε να την κατατάξει στο κλιμάκιο 8 από την 1η Δεκεμβρίου 1978. Εναντίον της απόψεως αυτής, δεν έχω καθόλου πειστεί ότι η τελευταία πρόταση που έγινε στη Mascotti της αφαιρεί οιοδήποτε συμφέρον εκδικάσεως της προσφυγής της από το Δικαστήριο. Πρέπει να τονιστεί, πρώτον, ότι η πρόταση δεν επιλύει όλα τα εκκρεμή σημεία της διαφοράς και ικανοποιεί μόνο εν μέρει το αίτημα της προσφεύγουσας. Πάντως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η πρόταση αυτή ικανοποιεί το αίτημα της Mascotti από πάσης απόψεως, παραμένει το γεγονός ότι η πρόταση αυτή οεν ε}ΐνε δεκτή από εκείνη, πράγμα που δεν επιτρέπει να υποτεθεί ότι οι διάδικοι επέλυσαν τις διαφορές τους κοινή συναινέσει και ότι με τον τρόπο αυτό δεν υφίσταται πλέον διαφορά. Τέλος, i] προσφεύγουσα έχει έννομο συμφέρον να εκδοσεί απόφαση επί του μη επιλυθέντος ζητήματος των εξόδων και αυτό μόνο αρκεί για να θεωρηθεί η προσφυγή της ως νόμιμη.
3.

Είναι πάντως γνωστό ὅτι τό Δικαστήριο έχει ήδη επιληφθεί πολλές φορές τοῦ ερωτήματος ἄν τά ἀχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά πρέπει νά ἀποδίδονται στην περίπτωση πού ὁ επιχειρηματίας, ó όποιος ὀφείλει τό φόρο, τόν έχει επιρρίψει στους πελάτες του. Ἤδη στην ὑπόθεση 68/79 (Hans Just I/S κατά Ministère danois des impôts et accises, ἀπόφαση τῆς 27ης Φεβρουαρίου 1980, Sig. 1980, σ. 501) τό Δικαστήριο ὑπογράμμισε ὅτι ἡ προστασία των δικαιωμάτων πού εξασφαλίζει στόν τομέα ἡ κοινοτική έννομη τάξη, δέν ἀπαιτεῖ τήν ἀπόδοση τῶν ἀχρεωστήτως εισπραχθέντων φόρων ὑπό συνθήκες πού συνεπάγονται ἀδικαιολόγητο πλουτισμό τῶν δικαιούχων, καί ὅτι, ἀπό τήν άποψη τοο κοινοτικοῦ δικαίου, τίποτα δέν ἀντιτίθεται στό νά λαμβάνονται υπόψη τά ἐθνικά δικαιοδοτικά όργανα, σύμφωνα μέ τό εθνικό τους δίκαιο, τό γεγονός ὅτι, φόροι ἀχρεωστήτως εισπραχθέντες έχουν ενσωματωθεί στίς τιμές τῆς επιχειρήσεως πού ὀφείλει τό φόρο καί έχουν ἐπιρριφθεῖ στους ἀγοραστές. "Αν εἶναι ἀληθές ὅτι ἡ νομολογία αυτή ἔλαβε προδήλως υπόψη τή νομική κατάσταση στή Δανία, ὅπου τά δικαιοδοτικά όργανα οφείλουν νά λαμβάνουν υπόψη τό γεγονός ὅτι οἱ ἀχρεωστήτως καταβληθέντες φόροι έχουν ἐπιρριφθεῖ στίς μεταγενέστερες βαθμίδες τοῦ οικονομικού κυκλώματος, τό Δικαστήριο επανέλαβε ἐν συνεχεία τήν άποψη του, στίς ἀποφάσεις πού ἐκδόθηκαν στίς υποθέσεις Denkavit (61/79) καί Express Dairy Foods (130/79). Καί στίς δύο περιπτώσεις έκρινε ὅτι ἡ ἀναζήτηση τοῦ ἀχρεωστήτου ρυθμίζεται ἀπό τίς εθνικές έννομες πράξεις γιά τίς όποιες πρόκειται, οἱ όποιες, ἄν δέν ἀπατῶμαι, δέ λαμβάνουν υπόψη τόν αδικαιολόγητο πλουτισμό τῶν δικαιούχων ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀγωγή περί «condictio indebiti». Δεδομένου ὅτι, στην ὑπόθεση Express Dairy Foods, τό κοινοτικό δίκαιο δέν εἶχε προβλέψει ἐπίρριψη τῶν ἐπιβαρύνσεων καί ὅτι, ἑπομένως, δέν ἀποδείχθηκε ὅτι οἱ δικαιοῦχοι εἶχαν πράγματι προβεί στην ἐπίρριψη αὐτη, τό Δικαστήριο ἀρκέσθηκε νά παρατηρήσει ὅτι «τίποτα δέν ἐμποδίζει τά εθνικά δικαιοδοτικά όργανα νά λάβουν υπόψη τό γεγονός (αυτό) ...». Ἀντιθέτως πρέπει νά σημειωθεί ὅτι, όταν — ὁπως ἐν προκειμένω — τό κοινοτικό δίκαιο προβλέπει ἐπίρριψη ἐπί τῶν διαδοχικών ἀγοραστών, τό γεγονός αυτό πρέπει νά λαμβάνεται υπόψη, ἄν δέν ἀποδεικνύεται τό ἀντίθετο.
2.

Θεωρούμε δικαιολογημένο τό δεύτερο κλάδο τοῦ λόγου, περί ελλείψεως αιτιολογίας. Όπως τό έχουμε ήδη επισημάνει, ή ἀπόφαση τῆς 24ης Νοεμβρίου 1976 έχει καθιερώσει «τήν ἀρχή τῆς κυκλικής μετακινήσεως γιά τους υπαλλήλους Β καί C, προβλέποντας συνάμα πιό ήπιους τρόπους εφαρμογής οἱ όποιοι επιτρέπουν, ἄν παρουσιαστεί ἡ περίπτωση, νά ληφθούν υπόψη τά υπηρεσιακά προβλήματα καί τά προσωπικά ζητήματα πού μποροῦν νά ἀνακύψουν». Είδαμε ὅτι οἱ πιό ήπιοι τρόποι εφαρμογής συνίστανται στην ἀπαλλαγή ἀπό τήν κυκλική μετακίνηση των υπαλλήλων τῶν κατηγοριών Β καί C ὅταν, ἀφ᾽ ενός, ἡ τοποθέτηση τους έχει γίνει πρίν ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Νοεμβρίου 1976 καί ὅταν, ἀφ᾽ έτερου, έχουν ηλικία 55 χρόνων ή άνω, ἡ ὅταν ἡ προσωπική, οικογενειακή ή κοινωνική τους κατάσταση ἀποτελεί εμπόδιο σέ μετακίνηση. Κατ' εφαρμογή αὐτῶν τῶν κριτηρίων, είκοσι δύο υπάλληλοι τῶν κατηγοριῶν Β καί C, ἀπό τους ὁποίους τρεις τοποθετημένοι στό γραφείο Ρώμης, τῶν ὁποίων ἡ τοποθέτηση στά γραφεία ήταν προγενέστερη ἀπό τή θέση σέ ἰσχύ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Νοεμβρίου 1976, ευνοήθηκαν τό 1980 μέ ἀνάκληση της κυκλικής μετακινήσεως γιά προσωπικούς λόγους.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 15ης Ιουνίου 1989. - DETALMO PIRZIO-BIROLI ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ - ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (AEC) - ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 80/79 ΚΑΙ 205/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1989 σελίδα 02441

Pub.RJ σελίδα Pub somm



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Ο γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του στις 15 Ιουνίου 1989 (*). Πρότεινε να απορριφθούν και οι δύο προσφυγές ως απαράδεκτες ή, επικουρικώς, ως αβάσιμες, και να εφαρμοσθεί, ως προς τα δικαστικά έξοδα, το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας.

(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
2.

Όσον αφορά την περίπτωση του «προστατευτικού αποτελέσματος» που αναφέρεται στη όεύτερη παράγραφο τον άρ& ρον 95 της σνη & ήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο εδέχθη περαιτέρω ότι είναι αδύνατον να απαιτείται σε κάθε περίπτωση να αποδεικνύεται στατιστικώς το προστατευτικό αποτέλεσμα, αλλά ότι αρκεί, ενόψει της εφαρμογής της διατάξεως αυτής, «να αποδεικνύεται ότι ένας δεδομένος φορολογικός μηχανισμός δύναται λόγω των συμφυών χαρακτηριστικών του, να επιφέρει το προστατευτικό αποτέλεσμα στο οποίο αναφέρεται η συνθήκη» («... est susceptible d'entraîner l'effet protecteur ...», «... is likely ... to bring about to protective effect...»). Αφού εξέτασε τα κριτήρια αυτά, το Δικαστήριο εδέχθη, όσον αφορά την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ οίνου και ζύθου ότι «είναι αδύνατον να μη γίνει δεκτό ότι, σε ορισμένο μέτρο, τα δύο εν λόγω ποτά δύνανται να ικανοποιούν παρόμοιες ανάγκες, έτσι ώστε πρέπει να γίνει δεκτό ότι δύνανται να υποκαθίστανται αμοιβαίως σε ορισμένο βαθμό». Αυτό επιβεβαιώνει την πλέον πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου, κατά την οποία, προκειμένου να προσδιοριστεί αν ορισμένα αγαθά είναι παρόμοια ή δύνανται να υποκαθίστανται αμοιβαίως, πρέπει να εξετάζεται αν τα εν λόγω προϊόντα «έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά και ικανοποιούν τις ίδιες ανάγκες από τη σκοπιά των καταναλωτών» (πρβλ. υπόθεση 45/75, Rewę ( 2 ) περαιτέρω, η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 95 έχει εφαρμογή εάν το εισαγόμενο προϊόν είναι, ως εκ της μιας ή των περισσοτέρων οικονομικών του χρήσεων, ανταγωνιστικό του προστατευομένου εγχωρίου προϊόντος (πρβλ. υπόθεση 27/67, Fink-Frucht ( 3 )).Συγχρόνως, το Δικαστήριο διευκρίνισε στην παρεμπίπτουσα απόφαση, επί της παρούσας υποθέσεως ότι η φορολογική πολιτική των κρατών μελών δεν πρέπει «να αποκρυσταλλώνει δεδομένες καταναλωτικές συνήθειες έτσι ώστε να σταθεροποιεί τα πλεονεκτήματα που έχουν αποκτήσει οι εθνικές βιομηχανίες, οι οποίες φροντίζουν να ικανοποιούν τις συνήθειες αυτές».
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 217/78
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
JEAN-PIERRE WARNER
(Βλέπε υπόθεση 216/78,Συλλογή 1979—ΜέροςII,σ.131·πλήρης μετάφραση
μόνοσεξενόγλωσση έκδοση: Rec.1979,σ.2285)
136
j)

“legislation” means all the laws, regulations, and other provisions and all other present or future implementing measures of each Member State relating το the branches and schemes of social security covered by article 4 (1) and (2).»
—

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Justice Graham έκρινε (High Court of Justice, Chancery Division, Sirdar Ltd. κατά les Fils de Louis Mulliez, 19 Μαρτίου 1975), σε μια περίπτωση που έχει αρκετή ομοιότητα με την παρούσα, ότι απέκλειε prima facie κάθε πιθανότητα συγχύσεως μεταξύ των σημάτων Sirdar και Phildar επί ενός ομοίου προϊόντος (νήμα πλεξήματος), αφού, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, τα σήματα αυτά δεν είχαν ποτέ περιέλθει σε σύγκρουση. Συμβούλεψε δε τους διαδίκους να λύσουν τη διαφορά τους φιλικά βάσει της αρχής «live and let live» (ζήστε και αφήστε τους να ζήσουν), προσθέτοντας εν ανάγκη στο σήμα τους ένα συμπληρωματικό διακριτικό στοιχείο.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRABUCCHI—ΥΠΟΘΕΣΗ 26/74
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ALBERTO TRABUCCHI
της23ηςΟκτωβρίου 1974*
(Βλ.υπόθεση 34/74,Συλλογή 1974, σ.491·πλήρης μετάφραση
μόνο σεξενόγλωσση έκδοση: Rec.1974, σ.1232)
280
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ20.2.1975 —ΥΠΟΘΕΣΗ 37/74
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της20ήςΦεβρουαρίου 1975*
Αντικείμενο τηςυποθέσεως:
Ηκαταβολή στηνπροσφεύγουσα τουεπιδόματος αποδημίας από1ηςΙουλίου
1972.
Διατακτικό τηςαποφάσεως:
ΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
Απορρίπτει τηνπροσφυγή.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ALBERTO TRABUCCHI
(Βλ.υπόθεση 21/74,Συλλογή 1975,σ.91πλήρης μετάφραση μόνο
σεξενόγλωσση έκδοση: Rec.1975,σ.231)
*Γλώσσα διαδικασίας: ηολλανδική.
94
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ30.5.1973 —ΥΠΟΘΕΣΗ 49/72
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της30ήςΜαΐου 1973*
Αντικείμενο τηςυποθέσεως:
Προσφυγή ακυρώσεως τηςαποφάσεως περίπαύσεως τουπροσφεύγοντος και
τηςπειθαρχικής διαδικασίας πουπροηγήθηκε.
Διατακτικό τηςαποφάσεως:
ΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Απορρίπτει τηνπροσφυγή.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TOYΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ALBERTO TRABUCCHI
(Βλ.υπόθεση 46/72,Συλλογή 1972-1973, σ.549·
πλήρης μετάφραση μόνοσεξενόγλωσση έκδοση: Recueil 1973-1,σ.557)
*Γλώσσα διαδικασίας: ηγαλλική.
552
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ROEMER —ΥΠΟΘΕΣΗ 55/72
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
KARL ROEMER
(Βλ.υπόθεση 41/72,Συλλογή 1972-1973, σ.1,πλήρης μετάφραση μόνοσε
ξενόγλωσση έκδοση: Rec.1973-I,σ.7)
348
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ10.3.1971 —ΥΠΟΘΕΣΗ 58/70
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της10ηςΜαρτίου 1971*
Αντικείμενο τηςυποθέσεως:
Ερμηνεία τουάρθρου 8,παράγραφος 3,β,τουκανονισμού 473/67/ΕΟΚ τηςΕπι­
τροπής, της21ηςΑυγούστου 1967,περίτωνπιστοποιητικών εισαγωγής καιεξα­
γωγήςγιατασιτηρά, ταμεταποιημένα προϊόντα μεβάσητασιτηρά, τηνόρυζα,
ταθραύσματα ορύζηςκαιταμεταποιημένα προϊόντα μεβάσητηνόρυζα.
Διατακτικό τηςαποφάσεως:
Οόρος«εισφορά καθορισμένη εκτωνπροτέρων» πουπεριέχεται στοάρθρο8,
παράγραφος 3,β,τουκανονισμού 473/67/ΕΟΚ τηςΕπιτροπής, της21ηςΑυγού­
στου1967,αναφέρεται στοσυντελεστή εισφοράς πουέχεικαθοριστεί γιατομή­
νακατάτονοποίο οδικαιούχος τουπιστοποιητικού εισαγωγής προβλέπει, στη
σχετική αίτησή του,ότιθαπραγματοποιηθεί ηεισαγωγή.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ALAIN DUTHEILLET DELAMOTHE
(βλ.υπόθεση 38/70,Συλλογή 1969-1971, σελ.707·πλήρης μετάφραση μόνο
σεξενόγλωσση έκδοση: Rec.1971,σ.157)
*Γλώσσα διαδικασίας: ηολλανδική.
712
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KARL ROEMER —ΥΠΟΘΕΣΗ 70/69
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
KARL ROEMER
(βλ.υπόθεση 67/69,Συλλογή 1969-1971, σ.719πλήρης μετάφραση μόνο
σεξενόγλωσση έκδοση: Rec.1971,σ.216)
724
20

Με τη γαλλική απόδοση της διάταξης αυτής συμπίπτουν 20 άλλες γλωσσικές αποδόσεις της, ήτοι η ισπανική («que les permita salir con no más de una hora de antelación con respecto a la hora de salida prevista»), η τσεχική («které jim umožní odletět nejdříve jednu hodinu před plánovaným časem odletu»), η δανέζικη («så de kan afrejse højst en time før det planlagte afgangstidspunkt»), η γερμανική («ermöglicht, nicht mehr als eine Stunde vor der planmäßigen Abflugzeit abzufliegen»), η εσθονική («võimaldab neil välja lennata mitte rohkem kui üks tund enne kavandatud väljumisaega»), η ελληνική («επιτρέπει να φύγουν όχι περισσότερο από μία ώρα νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης»), η αγγλική («allowing them to depart no more than one hour before the scheduled time of departure»), η κροατική («čime im je omogućeno da otputuju ne više od sat vremena ranije od predviđenog vremena polaska»), η ιταλική («partire con un volo alternativo non più di un’ora prima dell’orario di partenza previsto»), η λεττονική («viņi var izlidot ne vairāk kā vienu stundu pirms iepriekš paredzētā izlidošanas»), η λιθουανική («išvykstant ne daugiau kaip viena valanda anksčiau už numatytą išvykimo laiką»), η ουγγρική («hogy legfeljebb egy órával a menetrend szerinti indulás időpontja előtt induljanak»), η μαλτέζικη («li tħallihom jitilqu mhux aktar minn siegħa qabel il-ħin tat-tluq skedat»), η ολλανδική («die niet eerder dan één uur voor de geplande vertrektijd vertrekt»), η πολωνική («umożliwiającą im wylot nie więcej niż godzinę przed planowym czasem odlotu»), η πορτογαλική («que lhes permitisse partir até uma hora antes da hora programada de partida»), η σλοβακική («ktoré im umožní odletieť maximálne hodinu pred plánovaným časom odletu»), η σλοβενική («ki jim zagotavlja odhod največ eno uro pred odhodom po voznem redu in prihod»), η φινλανδική («jonka mukaan hänen olisi lähdettävä korkeintaan tuntia ennen aikataulun mukaista lähtöaikaa») και η σουηδική («så att de kan avresa högst en timme före den tidtabellsenliga avgångstiden»).
1

Με την αίτηση αναιρέσεως, το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Μαρτίου 2022, Nowhere κατά EUIPO – Ye (APE TEES) (T‑281/21, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2022:139), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, ακύρωσε την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 10ης Φεβρουαρίου 2021 (υπόθεση R 2474/2017‑2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Nowhere Co. Ltd και του Junguo Ye (στο εξής: επίδικη απόφαση), και, αφετέρου, απέρριψε την προσφυγή της Nowhere κατά τα λοιπά.
2)

Η Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
10

O OF προσέφυγε κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Tribunal Adinistrativo e Fiscal de Almada (διοικητικό και φορολογικό πρωτοδικείο της Almada, Πορτογαλία), το οποίο με απόφαση της 27ης Ιουνίου 2018 έκανε δεκτή την προσφυγή του και ακύρωσε την εν λόγω απόφαση, κρίνοντας ότι η δίωξη είχε παραγραφεί επειδή η έκθεση ελέγχου της κύριας δίκης δεν είχε διακόψει την τετραετή προθεσμία παραγραφής της δίωξης, που προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95. Το IFAP άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Tribunal Central Administrativo Sul (κεντρικού διοικητικού δικαστηρίου με δικαιοδοσία στη νότια Πορτογαλία, Πορτογαλία) το οποίο εξαφάνισε την εν λόγω απόφαση κρίνοντας ότι η προθεσμία αυτή, που είχε αρχίσει να τρέχει από την καταβολή της προαναφερθείσας πριμοδότησης στον OF στις 2 Φεβρουαρίου 2010, διεκόπη τόσο στις 14 Ιουλίου 2011, από την κοινοποίηση της έκθεσης ελέγχου της κύριας δίκης στον OF, όσο και στις 6 Απριλίου 2015, από τη μνημονευόμενη στην προηγούμενη σκέψη επιστολή και, ως εκ τούτου, το δικαίωμα του IFAP να ζητήσει την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών δεν είχε παραγραφεί.
1

Με την αίτηση αναιρέσεως, το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) ζητεί την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Οκτωβρίου 2021, Indo European Foods κατά EUIPO – Chakari (Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice) (T‑342/20, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2021:651), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, ακύρωσε την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Απριλίου 2020 (υπόθεση R 1079/2019‑4) (στο εξής: επίμαχη απόφαση) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Indo European Foods Ltd και του Hamid Ahmad Chakari και, αφετέρου, απέρριψε κατά τα λοιπά την προσφυγή της Indo European Foods.
8

Το νομικό καθεστώς της παραχώρησης του εθνικού οδικού δικτύου στην EP διέπεται από το Decreto-Lei no. 380/2007, que atribui à EP – Estradas de Portugal, SA, a concessão do financiamento, concepção, projecto, construção, conservação, exploração, requalificação e alargamento da rede rodoviária nacional e aprova as bases da concessão (νομοθετικό διάταγμα 380/2007, με το οποίο ανατίθεται στην [ΕΡ] η παραχώρηση της χρηματοδότησης, της μελέτης, του σχεδιασμού, της κατασκευής, της συντήρησης, της έρευνας, της αναβάθμισης και της επέκτασης του εθνικού οδικού δικτύου και εγκρίνονται οι βασικοί κανόνες της παραχώρησης), της 13ης Νοεμβρίου 2007 (Diário da República, αριθ. 218/2007, σειρά I, της 13ης Νοεμβρίου 2007).
173

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι δεν είναι συμβατή με τις επιταγές που είναι συμφυείς με τον ίδιο τον χαρακτήρα του δικαίου της Ένωσης οποιαδήποτε διάταξη εθνικού δικαίου και οποιαδήποτε νομοθετική, διοικητική ή δικαστική πρακτική που έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της πρακτικής αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης λόγω της μη αναγνωρίσεως στο αρμόδιο για την εφαρμογή του δικαίου αυτού δικαστήριο της εξουσίας να πράττει, ακριβώς κατά τον χρόνο της εφαρμογής αυτής, οτιδήποτε είναι αναγκαίο ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή των εθνικών νομοθετικών διατάξεων που παρακωλύουν ενδεχομένως την πλήρη αποτελεσματικότητα των εχόντων άμεση εφαρμογή κανόνων δικαίου της Ένωσης (αποφάσεις της 8ης Σεπτεμβρίου 2010, Winner Wetten, C‑409/06, EU:C:2010:503, σκέψη 56 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 4ης Δεκεμβρίου 2018, Minister for Justice and Equality και Commissioner of An Garda Síochána, C‑378/17, EU:C:2018:979, σκέψη 36).
2)

Το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
2)

Οι Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes και Kent Roberson, Hiite Maja SA, Association de lutte contre toutes formes de nuisance et de pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil – Gardanne) καθώς και Friends of the Irish Environment CLG φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.