ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 13ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1993. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΟΔΗΓΙΑ 88/658/ΕΟΚ - ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-378/92.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1993 σελίδα I-05095



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Παράβαση * Παράβαση των ειδικών υποχρεώσεων που απορρέουν από οδηγία και παράβαση της γενικής υποχρεώσεως που απορρέει από το άρθρο 5 της Συνθήκης

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρα 5 και 169)

Περίληψη

Όταν ένα κράτος μέλος έχει παραβεί τις ειδικές υποχρεώσεις που απορρέουν από ορισμένη οδηγία, παρέλκει η εξέταση του ζητήματος κατά πόσον, συνεπεία του γεγονότος αυτού, το εν λόγω κράτος μέλος παρέβη και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 5 της Συνθήκης.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-378/92,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Jose Luis Iglesias Buhigues, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicola Annecchino, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπουμένου από τον Alberto Navarro Gonzalez, γενικό διευθυντή συντονισμού των κοινοτικών νομικών και θεσμικών υποθέσεων, και τον Antonio Hierro Hernandez-Mora, abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ισπανίας, 4-6, boulevard Emanuel Servais,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει και να θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 88/658/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1988, που τροποποιεί την οδηγία 77/99/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας (ΕΕ L 382, σ. 15), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, M. Diez de Velasco, προέδρους τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη, F. A. Schockweiler, F. Grevisse, M. Zuleeg και P. J. G. Kapteyn, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. Darmon

γραμματέας: J.-G. Giraud

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1993,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Οκτωβρίου 1992, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει και να θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 88/658/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1988, που τροποποιεί την οδηγία 77/99/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας (ΕΕ L 382, σ. 15, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ.

2 Το άρθρο 3 της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1990 και αμέσως ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

3 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία γνωστοποίηση εκ μέρους της Ισπανικής Κυβερνήσεως σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη και μη διαθέτοντας κανένα άλλο πληροφοριακό στοιχείο που να της επιτρέπει να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας είχε θεσπίσει τις αναγκαίες προς τούτο διατάξεις, κίνησε κατά του κράτους αυτού τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ.

4 Στην έκθεση του εισηγητή δικαστή αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

5 Η Ισπανική Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Αναφέρει μόνο ότι η σημειωθείσα καθυστέρηση οφείλεται σε ορισμένες δυσκολίες συνιστάμενες, αφενός, στο γεγονός ότι για το θέμα αυτό είναι αρμόδια πλείονα υπουργεία και, αφετέρου, στη θέσπιση της οδηγίας 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1992, για την τροποποίηση και ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ και για την τροποποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ (ΕΕ L 57, σ. 1). Κατά την Ισπανική Κυβέρνηση, η οδηγία αυτή μετέβαλε το περιεχόμενο των τροποποιήσεων που επέφερε η επίδικη οδηγία στην οδηγία 77/99. Η εν λόγω κυβέρνηση αναφέρει, ωστόσο, ότι η διαδικασία για τη θέσπιση των απαιτουμένων μέτρων για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκεται εν εξελίξει.

6 Δεδομένου ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις ειδικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία, παρέλκει η εξέταση του ζητήματος κατά πόσον, συνεπεία του γεγονότος αυτού, το καθού παρέβη και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 5 της Συνθήκης (βλ. απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 1991, C-374/89, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1991, σ. Ι-367, σκέψη 13).

7 Συνεπώς, πρέπει να αναγνωριστεί η παράβαση.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

8 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το Βασίλειο της Ισπανίας ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει και να θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 88/658/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1988, που τροποποιεί την οδηγία 77/99/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.