Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2011 η New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-415/09: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.

(Υπόθεση C-621/11 P)

(2012/C 25/82)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund, Rechtsanwälte)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

1) να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-415/09 και α) να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιουλίου 2009, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή και δέχεται την απόρριψη της αιτήσεως για προϊόντα της κλάσεως 25, επικουρικώς, β) να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί οριστικώς.

2) να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα τόσο σε πρώτο βαθμό όσο και κατ’ αναίρεση.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

— Η εκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση, οι οποίες προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας που έταξε το ΓΕΕΑ για την παροχή τέτοιων αποδείξεων, συνιστά παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) (πρώην άρθρα 43, παράγραφοι 2 και 3, και 74, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα) (στο εξής: ΚΚΣ) και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού περί της εφαρμογής του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: ΚΕΚΚΣ).

— Η παροχή αποδείξεων σχετικά με την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος υπόκειται μόνο στον κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ. Το γράμμα του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ δεν παρέχει καμία διακριτική ευχέρεια. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί αν δεν αποδειχθεί η ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος εντός της προθεσμίας που τάσσει το ΓΕΕΑ, σύμφωνα με τον κανόνα 22, παράγραφος 2, πρώτη φράση, του ΚΕΚΚΣ.

— Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που το ΓΕΕΑ καλεί τον αντίδικο να υποβάλει παρατηρήσεις προκειμένου να αντικρούσει τα επιχειρήματα του αιτούντος όσον αφορά τις προσκομισθείσες αποδείξεις περί χρήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 75 ΚΚΣ και τον κανόνα 20, παράγραφος 4, του ΚΕΚΚΣ, ο αντίδικος μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Εντούτοις, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τυχόν πρόσθετες αποδείξεις σχετικά με τη χρήση που θα προσκομισθούν μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας. Καθόσον ελήφθησαν υπόψη τέτοιες εκπρόθεσμες αποδείξεις, συντρέχει παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.

— Η συνεκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση δεν δικαιολογείται από το γεγονός και μόνον ότι ο αιτών υπέβαλε παρατηρήσεις με τις οποίες αμφισβητεί την επάρκεια των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

— Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ είναι εφαρμοστέο στην περίπτωση πρόσθετων αποδείξεων σχετικών με τη χρήση που προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ, εν προκειμένω συντρέχει παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.

— Συνεπώς, οι προσκομισθείσες αποδείξεις δεν ήταν πρόσθετες αποδείξεις. Για την ύπαρξη πρόσθετων αποδείξεων απαιτείται οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν εντός της αρχικώς ταχθείσας προθεσμίας να αποδεικνύουν την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος και οι μεταγενεστέρως προσκομισθείσες αποδείξεις να θεμελιώνουν απλώς ήδη αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ, δεχόμενο την εφαρμογή της διατάξεως αυτής στη δίκη επί της προσφυγής.

— Συντρέχει κατάχρηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχει το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Το ΓΕΕΑ καταχράστηκε τη διακριτική ευχέρεια που είχε, απλώς και μόνον εκτιμώντας ότι ήταν αναγκαίο για τον αντίδικο να παράσχει πρόσθετα παραδείγματα χρήσεως. Το αν είναι αναγκαία για ορισμένο διάδικο η παροχή πρόσθετων αποδείξεων ουδόλως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τον αντίδικο. Στο εν λόγω ζήτημα πρέπει να δίδεται απάντηση από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο διάδικο. Επιπροσθέτως, το ΓΕΕΑ δεν έλαβε υπόψη άλλες περαιτέρω περιστάσεις. Ούτε καν εκτίμησε την αξία του αρχικώς προσκομισθέντος αποδεικτικού υλικού. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το εφαρμοστέο δίκαιο εκτιμώντας ότι δεν υπήρξε κατάχρηση διακριτικής ευχέρειας.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).