Λέξεις κλειδιά

Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1. Γεωργία – Κοινή οργάνωση των αγορών – Ζάχαρη – Προσωρινό καθεστώς αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης – Ποσοστώσεις

(Κανονισμός 320/2006 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1, στοιχείο β΄· κανονισμός 493/2006 της Επιτροπής,, άρθρο 9)

2. Γεωργία – Κοινή οργάνωση των αγορών – Ζάχαρη – Προσωρινό καθεστώς αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης

(Κανονισμός 320/2006 του Συμβουλίου, άρθρα 3 § 1, στοιχείο β΄, και 5 §§ 1 και 2· κανονισμός 968/2006 της Επιτροπής, άρθρο 11 § 1)

3. Γεωργία – Κοινή οργάνωση των αγορών – Ζάχαρη – Προσωρινό καθεστώς αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης – Παραγωγή εκτός ποσοστώσεως

(Κανονισμός 318/2006 του Συμβουλίου, άρθρο 15· κανονισμός 968/2006 της Επιτροπής, άρθρα 26 § 1, και 27 § 3)

4. Γεωργία – Κοινή οργάνωση των αγορών – Ζάχαρη – Προσωρινό καθεστώς αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης – Παραγωγή εκτός ποσοστώσεως

(Κανονισμός 320/2006 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 5· κανονισμός 968/2006 της Επιτροπής, άρθρο 26 § 1)

Περίληψη

1. Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 320/2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, έχει την έννοια ότι ο όρος «ποσόστωση» που χρησιμοποιείται σε αυτό περιλαμβάνει και τις μεταβατικές ποσοστώσεις, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 9 του κανονισμού 493/2006, για καθορισμό μεταβατικών μέτρων στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης της αγοράς της ζάχαρης και για τροποποίηση των κανονισμών 1265/2001 και 314/2002.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τη δέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 493/2006, οι μεταβατικές ποσοστώσεις προβλέφθηκαν για να αυξηθούν, κατά την περίοδο εμπορίας 2006/2007, οι ποσοστώσεις που προέβλεπε ο κανονισμός 318/2006, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, και, ειδικότερα, το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού, εφόσον αυτές, όπως ακριβώς και οι ποσοστώσεις που προέβλεπε η προηγούμενη ρύθμιση, δηλαδή ο κανονισμός 1260/2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, ίσχυαν για δώδεκα μήνες και η εν λόγω περίοδος είχε παραταθεί κατ’ εξαίρεση σε δεκαπέντε μήνες. Λαμβανομένου υπόψη αυτού του πολύ συγκεκριμένου σκοπού του νομοθέτη της Ένωσης, ο οποίος συνίστατο αποκλειστικά στη ρύθμιση του όγκου των ποσοστώσεων για την κατ’ εξαίρεση μεγαλύτερη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2006/2007, οι μεταβατικές ποσοστώσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν ως διαφορετικής φύσεως από τις ποσοστώσεις τις οποίες απλώς επαυξάνουν προκειμένου να επιτευχθεί ο εν λόγω σκοπός. H αύξηση αυτή είναι εξάλλου ανάλογη της κατ’ εξαίρεση επιμήκυνσης της εν λόγω περιόδου εμπορίας.

(βλ. σκέψεις 42-43, 51, διατακτ. 1)

2. To άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 320/2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, η δέσμευση αποποιήσεως της ποσοστώσεως αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία η επιχείρηση, λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που της κοινοποιούνται ή που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αναλαμβάνει τη δέσμευση αυτή είναι σε θέση να γνωρίζει, ως επιχείρηση που επιδεικνύει τη δέουσα επιμέλεια, ότι, κατά τις αρμόδιες αρχές, πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη λήψη της ενισχύσεως για αναδιάρθρωση που τάσσονται με το άρθρο 5, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το εν λόγω άρθρο 5, παράγραφος 2, τα κράτη μέλη ασκώντας την αρμοδιότητα που τους απονέμεται δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 να αποφασίζουν για τη χορήγηση της ενίσχυσης αναδιάρθρωσης, αφού διαπιστώσουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσονται με την πρώτη εκ των ανωτέρω διατάξεων, δεν διαθέτουν πλέον κανένα περιθώριο εκτιμήσεως που να τους παρέχει τη δυνατότητα να αποφασίσουν ότι η ενίσχυση δεν θα χορηγηθεί. Επομένως, οι επιχειρήσεις είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι θα λάβουν την ενίσχυση αναδιάρθρωσης από τη στιγμή που πληροφορούνται ότι, κατά τις αρμόδιες αρχές, πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσονται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 320/2006 για τη χορήγηση της ενισχύσεως αυτής. Η πληροφόρηση αυτή ενδέχεται να προέρχεται τόσο από τις κοινοποιήσεις των εν λόγω αρχών προς την επιχείρηση αυτή κατόπιν της καταθέσεως της αιτήσεως για χορήγηση ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως όσο και από τη δημοσίευση της Επιτροπής στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη διαθεσιμότητα των αναγκαίων χρηματοοικονομικών πόρων στο ταμείο αναδιαρθρώσεως. Πάντως, υπ’ αυτές τις συνθήκες, καθόσον διαφορετικά θα θιγόταν ο σκοπός τον οποίο επεδίωκε με τη θέσπιση του κανονισμού 320/2006 ο νομοθέτης της Ένωσης, ο οποίος συνίσταται στην αναδιάρθρωση του τομέα της ζάχαρης προκειμένου να υπάρξει σημαντική μείωση της μη κερδοφόρου παραγωγικής ικανότητας στην Ένωση με τη δημιουργία οικονομικών κινήτρων, υπό τη μορφή επαρκούς διαρθρωτικής ενίσχυσης, στις επιχειρήσεις ζάχαρης με τη χαμηλότερη παραγωγικότητα, προκειμένου να εγκαταλείψουν την παραγωγή τους βάσει ποσοστώσεως και να αποποιηθούν τις αντίστοιχες ποσοστώσεις, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η δέσμευση για αποποίηση της ποσοστώσεως αρχίζει να ισχύει μόνον από την ημερομηνία χορηγήσεως της ενισχύσεως για αναδιάρθρωση κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 968/2006, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 320/2006. Συγκεκριμένα, μια τέτοια ερμηνεία είναι ικανή να παράσχει τη δυνατότητα σε μια επιχείρηση, η οποία δεσμεύθηκε να αποποιηθεί την ποσόστωση και είναι βέβαιη ότι θα λάβει ενίσχυση για αναδιάρθρωση σε αντιστάθμιση της δεσμεύσεως που ανέλαβε, να συνεχίσει να παράγει βάσει της ποσοστώσεως την οποία φέρεται ότι αποποιήθηκε, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τον σκοπό που επιδιώκει η επίμαχη ρύθμιση.

(βλ. σκέψεις 57-61, διατακτ. 2)

3. Τα άρθρα 26, παράγραφος 1, και 27 του κανονισμού 968/2006 καθώς και το άρθρο 15 του κανονισμού 318/2006, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, έχουν την έννοια ότι η παραγωγή ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που χορηγήθηκε σε επιχείρηση και την οποία αυτή παραχώρησε σε ένα ή περισσότερα από τα εργοστάσιά της, ακόμη και αν υποτεθεί ότι αντιβαίνει στη δέσμευση αποποιήσεως της ποσοστώσεως, γεννά αξίωση επιστροφής της ενισχύσεως, επιβολής κυρώσεως και επιβολής τέλους επί του πλεονάσματος, όπως προβλέπουν αντίστοιχα οι διατάξεις αυτές. Όσον αφορά την κύρωση του άρθρου 27, παράγραφος 3, του κανονισμού 968/2006, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει εάν, με γνώμονα όλες τις συναφείς περιστάσεις, η μη συμμόρφωση μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκ προθέσεως ή λόγω βαριάς αμέλειας. Οι αρχές non bis in idem, της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύουν σωρευτική εφαρμογή των μέτρων αυτών.

Όσον αφορά, ειδικότερα, την αρχή non bis in idem, η ανάκτηση της ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 26, παράγραφος 1, του κανονισμού 968/2006, αποτελεί ανάκληση αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πάντως, όπως προκύπτει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, το μέτρο αυτό δεν συνιστά κύρωση στην οποία, όπως ρητώς επιβεβαιώνεται με τη δέκατη αιτιολογική σκέψη του ίδιου κανονισμού, μπορεί να έχει εφαρμογή η αρχή non bis in idem.Το ίδιο ισχύει για το τέλος επί του πλεονάσματος κατά την έννοια του άρθρου 15 του κανονισμού 318/2006. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95, μόνο διοικητικές κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν σε περίπτωση παρατυπιών που διεπράχθησαν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας. Ως παρατυπία ορίζεται, στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, η παράβαση, κατ’ ουσίαν, διατάξεως του δικαίου της Ένωσης. Πάντως, η ρύθμιση για την παραγωγή εκτός ποσοστώσεως και, ειδικότερα, το κεφάλαιο 3 του κανονισμού 318/2006 δεν παρέχουν τη δυνατότητα να συναχθεί ότι μία τέτοια παραγωγή πρέπει να χαρακτηρισθεί ως παρατυπία κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95. Είναι, βεβαίως, αληθές ότι το τέλος επί του πλεονάσματος συνιστά σημαντικό οικονομικό κίνητρο για τη μη παραγωγή ζάχαρης καθ’ υπέρβαση της ποσοστώσεως. Ωστόσο, από την εν λόγω κανονιστική ρύθμιση δεν προκύπτει ότι η παραγωγή εκτός ποσοστώσεως συνιστά, καθεαυτή, παράβαση διατάξεως του δικαίου της Ένωσης και, ως εκ τούτου, παρατυπία η οποία μπορεί να συνεπάγεται, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95, την επιβολή κυρώσεως.

(βλ. σκέψεις 70-73, 81, διατακτ. 3)

4. Το άρθρο 26, παράγραφος 1, του κανονισμού 968/2006, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 320/2006, έχει την έννοια ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η επιχείρηση τήρησε τη δέσμευσή της διαλύσεως εν μέρει των εγκαταστάσεων παραγωγής των σχετικών εργοστασίων, αλλά όχι και τη δέσμευση αποποιήσεως της ποσοστώσεως παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που της χορηγήθηκε και την οποία αυτή παραχώρησε σε ένα ή περισσότερα από τα εργοστάσιά της, το ποσό της προς ανάκτηση ενισχύσεως ισούται με το μέρος της ενισχύσεως που αντιστοιχεί στη δέσμευση που δεν τηρήθηκε. Το μέρος αυτό της ενισχύσεως πρέπει να υπολογιστεί βάσει των ποσών που ορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού 320/2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής.

(βλ. σκέψη 92, διατακτ. 4)