EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :12 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 15ης Φεβρουαρίου 2011
Υπόθεση F-76/09
AH
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρα 72 κ αι 76α το υ ΚΥΚ — Γενικές εκτελεστικές 
διατάξεις — Κατάσταση εξαρτήσεως — Επιζών σύζυγος συνταξιούχου υπαλλήλου — Απόρριψη της 
αιτήσεως για πλήρη ανά ληψη των δαπανών νοσοκόμου παρέχοντος υπηρεσίες κατ’ οίκον και για 
χορήγηση οικονομικής ενισχύσεως — Εκπρόθεσμη άσκηση προσφυγής — Απαράδεκτο»
Αντικείμενο:Προσφυγή, ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ και 152 Ε Α, με την οποία ο Α Η 
ζητεί να α κυρωθεί η α πόφαση που εξέδωσε σ τις 22 Ιουνίου 2009 η Ε πιτροπή, ως 
αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή, με την οποία απορρίφθηκε η α ίτηση που υπέβαλε 
ο προσφεύγων με αίτημα να το υ αποδοθούν δαπάνες κατ’ οίκον νοσηλείας.
Απόφαση: Η π ροσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Ο Α Η φ έρει το σ ύνολο των δικαστικών 
εξόδων.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Εισαγωγικό δικόγραφο — Τυπικά σ τοιχεία
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρο 19 § 3, κα ι παράρτημα I, άρθρο 7 § § 1 κα ι 3 Κανονισμός 
Διαδικασίας του Δ ικαστηρíου Δ ημóσιας Διοíκησης, άρθρο 35 § 1, στοιχείο εʹ)
2. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη δ ιοικητική έ νσταση — Προθεσμίες — 
Χαρακτήρας δημοσίας τάξεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 κα ι 91)
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη διοικητική ένσταση — Έννοια
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 90 § 2)
1. Κατά το ά ρθρο 35, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του Κανονισμού Διαδικασíας το υ Δικαστηρíου 
Δημóσιας Διοíκησης, το δ ικόγραφο της προσφυγής πρέπει να π εριλαμβάνει τους ισχυρισμούς και τα 
προβαλλόμενα π ραγματικά και νομικά επιχειρήματα. Τα σ τοιχεία αυτά πρέπει να ε ίναι αρκούντως 
σαφή και ακριβή, προκειμένου να μ πορεί ο μ εν καθού να π ροετοιμάσει την άμυνά το υ, το δ ε 
Δικαστήριο Δ Δ να ε κδικάσει την προσφυγή χωρίς να χρε ιαστεί ενδεχομένως συμπληρωματικές 
πληροφορίες. Προκειμένου να υ πάρχει ασφάλεια δικαίου και να ε ξασφαλίζεται η ο ρθή απονομή της
2 ECLI:EU:F:2011 :12ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-76/09
AHκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
 δικαιοσύνης, πρέπει, για να ε ίναι παραδεκτή η π ροσφυγή, όλα τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά 
στοιχεία στα οποία στηρίζεται η π ροσφυγή αυτή να π ροκύπτουν, κατά τρόπο συνεπή και κατανοητό, 
από το ί διο το κ είμενο το υ δικογράφου της προσφυγής.
Τούτο ισχύει κατά μείζονα λ όγο κ αθόσον, όπως προκύπτει από το ά ρθρο 7, παράγραφος 3, του 
παραρτήματος Ι του Οργανισμού το υ Δικαστηρίου, το σ τάδιο της έγγραφης διαδικασίας ενώπιον το υ 
Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης περιλαμβάνει, καταρχήν, μια μόνον αν ταλλαγή υπομνημάτων, εκτός 
εάν το ε ν λόγω Δικαστήριο αποφασίσει διαφορετικά.
Το άρθρο 19, τρίτο ε δάφιο, το υ Ο ργανισμού το υ Δ ικαστηρίου, το ο ποίο ε φαρμόζεται και στη 
διαδικασία ενώπιον το υ Δικαστηρίου Δ Δ δυ νάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, του παραρτήματος Ι 
του Οργανισμού αυτού, προβλέπει ότι οι δ ιάδικοι, πλην των κρατών μελών, των θεσμικών οργάνων 
της Ένωσης, των συμβαλλομένων στη συμφωνία για το ν Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) κρατών, 
καθώς και της Εποπτεύουσας Αρχ ής της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που 
προβλέπεται από την εν λόγω σ υμφωνία, πρέπει να ε κπροσωπούνται από δικηγόρο. Η β ασική 
αποστολή το υ τελευταίου, ως αρωγού της δικαιοσύνης, είναι ακριβώς να θ εμελιώσει τα αιτήματα της 
προσφυγής σε ν ομική επιχειρηματολογία αρκούντως κατανοητή και συνεκτική, λαμβανομένου υπόψη 
ακριβώς το υ γεγονότος ότι το σ τάδιο τ ης έγγραφης διαδικασίας ενώπιον το υ Δ ικαστηρίου Δ Δ 
περιλαμβάνει καταρχήν μία μόνον αν ταλλαγή υπομνημάτων.
Δεδομένου ότι το δ ικόγραφο της προσφυγής δεν προβάλλει κανένα λ όγο ή ε πιχείρημα προς στήριξη 
του αιτήματος ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, ούτε προσδιορίζει τη διάταξη το υ ΚΥΚ 
στην οποία στηρίζεται, είναι πρόδηλο ότι δ εν πληροί τι ς ελάχιστες προϋποθέσεις σαφήνειας και 
ακρίβειας που απαιτούνται προκειμένου να μ πορέσε ι ο μ εν καθού να π ροετοιμάσει την άμυνά το υ, το 
δε Δικαστήριο Δ Δ να α ποφανθεί επί του εν λόγω αιτήματος.
(βλ. σκέψεις 29 έως 33)
Παραπομπές:
ΓΔΕΕ: 28 Απριλίου 1993 , T-85/92, De Hoe κατά Επιτροπής, σκέψη 20· 21 Μαΐου 1999 , T-154/98, Asia M otor France 
κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 42· 15 Ιουνίου 1999 , Τ-277/97, Ismeri Europa κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, σκέψη 29
ΔΔΔ ΕΕ: 26 Ιουνίου 2008 , F-1/08, Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, σκέψη 25
2. H τρίμηνη προθεσμία για την υποβολή διοικητικής ενστάσεως κατά βλαπτικής πράξεως καθώς και 
η τρίμηνη προθεσμία για την άσκηση προσφυγής κατά ρητής ή σ ιωπηρής απορρίψεως της διοικητικής 
ενστάσεως, οι ο ποίες προβλέπονται από τα άρθρα 90 κ αι 91 το υ ΚΥΚ, είναι δημοσίας τάξεως και δεν 
εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρε ια των διαδίκων και το υ δικαστή, διότι θ εσπίστηκαν γι α τη 
σαφήνεια και την ασφάλεια των εννόμων καταστάσεων. Πρέπει να γί νει δεκτό ότι οι π ροθεσμίες 
αυτές τυγχάνουν εφαρμογής σε κ άθε περίπτωση αμφισβητήσεως πράξεως που υπόκειται στον έλεγχο 
του δικαστή της Ένωσης, ανεξαρτήτως της φύσεώς της.
(βλ. σκέψη 35)
Παραπομπές:
ΔΕΕ: 4 Φεβρουαρίου 1987 , 276 /85, Κλαδάκης κατά Επιτροπής, σκέψη 11
ΓΔΕΕ: 17 Οκτωβρίου 1991 , Τ-129/89, Offermann κ ατά Κοινοβουλίου, σκέψεις 31 κ αι 34· 8 Μαρτίου 2006 , T-289/04, 
Λαντζώνη κατά Δικαστηρίου, σκέψεις 40 κ αι 41