ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Κοινες προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Fennelly της 18ης Ιουνίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Υπόθεση C-324/97. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Υπόθεση C-326/97. - Παράßαση κράτους μέλους - Οδηγία 95/27/ΕΚ - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-06099



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Οι παρούσες προτάσεις αφορούν δύο προσφυγές που άσκησε η Επιτροπή κατά της Ιταλίας και του Βελγίου, για μη αμφισβητηθείσες παραβάσεις, αντιστοίχως, για τον λόγο ότι τα κράτη αυτά δεν συμμορφώθηκαν προς τις διατάξεις του άρθρου 2 της οδηγίας 95/27/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, που τροποποιεί την οδηγία 86/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον περιορισμό του θορύβου των υδραυλικών πτύων, των πτύων με καλώδια, των προωθητών γαιών, των φορτωτών και των φορτωτών- εκσκαφέων (στο εξής: οδηγία) (1).

2 Το άρθρο 2 της οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995. Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση σχετικά με τέτοιου είδους μέτρα ούτε από το ένα ούτε από το άλλο κράτος μέλος κατά τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας, κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϋκής Κοινότητας (στο εξής: Συνθήκη) κατά των κρατών αυτών απευθύνοντας τους έγγραφο οχλήσεως στις 27 Φεβρουαρίου 1996. Επειδή κανένα από τα κράτη μέλη αυτά δεν απάντησε, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη για κάθε μία περίπτωση στις 5 Μαρτίου 1997 και κατόπιν κίνησε την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία στις 15 Σεπτεμβρίου 1997, ασκώντας προσφυγές που αμφότερες ενεγράφησαν στο Πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 1997.

3 Κανένα από τα κράτη μέλη δεν αμφισβήτησε την προβαλλόμενη παράβαση. Στα υπομνήματα αντικρούσεώς τους, αντιστοίχως, η Ιταλία ανέλαβε την υποχρέωση να επιταχύνει τη διαδικασία για τη θέσπιση κανονισμού μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, ενώ το Βέλγιο επισήμανε ότι η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη βρίσκεται στην τελική της φάση.

Πρόταση

4 Υπό τις συνθήκες αυτές, προτείνω στο Δικαστήριο:

- στην υπόθεση C-324/97, να κρίνει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/27/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, που τροποποιεί την οδηγία 86/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον περιορισμό του θορύβου των υδραυλικών πτύων, των πτύων με καλώδια, των προωθητών γαιών, των φορτωτών και των φορτωτών-εκσκαφέων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και τα άρθρα 189 και 5 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϋκής Κοινότητας, και να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα· και

- στην υπόθεση C-326/97, να προβεί στην ίδια κρίση και να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ 1995, L 168, σ. 14.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα La Pergola της 5ης Μαΐου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς των οδηγιών 90/220/ΕΟΚ και 94/51/ΕΚ. - Υπόθεση C-343/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-04291



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με προσφυγή που κατέθεσε την 1η Οκτωβρίου 1997, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (1), και την οδηγία 94/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Νοεμβρίου 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.

2 Το καθού κράτος μέλος δεν αμφισβητεί τις παραβάσεις που του προσάπτονται, αλλά επισημαίνει απλώς ότι έχει ήδη κινηθεί η διαδικασία εκδόσεως των πράξεων προσαρμογής της εθνικής νομοθεσίας προς τις εν λόγω οδηγίες. Τούτο όμως δεν αποτελεί, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου (3), δικαιολογητικό λόγο αναιρούντα την παράβαση.

3 Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 117, σ. 15.

(2) - ΕΕ L 297, σ. 29.

(3) - Βλ., μεταξύ πολλών άλλων, την απόφαση της 6ης Απριλίου 1995, C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1995, σ. I-1015).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα La Pergola της 5ης Μαΐου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά των οδηγιών 94/15/ΕΚ και 94/51/ΕΚ. - Υπόθεση C-339/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-04903



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με προσφυγή που άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 η Επιτροπή καλεί το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει επειδή δεν έλαβε εντός των ταχθεισών προθεσμιών τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 94/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1994, για πρώτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ, για την εκούσια ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων oργανισμών στο περιβάλλον (1), καθώς και προς την οδηγία 94/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Νοεμβρίου 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (2).

2 Το καθού κράτος μέλος αναγνωρίζει ότι δεν μετέφερε ακόμη στην εσωτερική έννομη τάξη του τις εν λόγω οδηγίες, παρατηρεί, εντούτοις, ότι έχουν κινηθεί οι νομοθετικές διαδικασίες περί μεταφοράς των ανωτέρω κανονιστικών πράξεων. Πλην όμως, όπως τονίζει ορθά η Επιτροπή, η ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν συντρέχει παράβαση είναι η οριζόμενη με την αιτιολογημένη γνώμη (3). Δεν αμφισβητείται ότι το καθού κράτος μέλος δεν είχε θεσπίσει κατά την εν λόγω ημερομηνία τις διατάξεις προσαρμογής της εθνικής έννομης τάξεως προς τις προαναφερθείσες οδηγίες, αφετέρου δε, κατά τη διάρκεια της παρούσας δίκης, δεν προέκυψε ότι θεσπίστηκαν οι εν λόγω διατάξεις. Επομένως, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν συμμορφώθηκε εντός των ταχθεισών ημερομηνιών με τις οικείες οδηγίες.

3 Κατόπιν αυτού, προτείνω στο Δικαστήριο να κάνει δεκτή την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος μέλος στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 103, σ. 20.

(2) - ΕΕ L 297, σ. 29.

(3) - Βλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1996 στην υπόθεση C-302/95, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1996, σ. Ι-6765).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 16ης Ιουλίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου - Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-431/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-05055



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στην παρούσα υπόθεση η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει, κατά το άρθρο 169 της Συνθήκης, ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το άρθρο 16 της εν λόγω οδηγίας προβλέπει τα εξής:

«1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995.

(...)

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή όλες τις διατάξεις εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα τον καλυπτόμενο από την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα υπόλοιπα κράτη μέλη.»

3 Η Ιρλανδία δεν αμφισβητεί την παράλειψή της να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό της δίκαιο και με το υπόμνημα αντικρούσεως δηλώνει ότι έχει ήδη κινηθεί η διαδικασία θεσπίσεως των αναγκαίων μέτρων.

4 Είναι συνεπώς προφανές ότι η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη.

Πρόταση

5 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο:

«1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη,

2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.»

(1) - ΕΕ L 319, σ. 20.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Léger της 16ης Δεκεμβρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 90/434/ΕΟΚ - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-8/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-00823



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι «η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας και, επικουρικώς, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και την εν λόγω οδηγία».

2 Η οδηγία προβλέπει στο άρθρο της 12, παράγραφος 1, ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς αυτήν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992 και ότι πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

3 Η Ελληνική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί ότι δεν θέσπισε μέχρι την ημερομηνία αυτή τις αναγκαίες διατάξεις, αλλά επισημαίνει ότι το σχέδιο νόμου περί ενσωματώσεως των διατάξεων της οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη εκκρεμεί ενώπιον του Ελληνικού Κοινοβουλίου προς ψήφιση.

4 Επειδή η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προθεσμίας που η ίδια καθόριζε, η προσφυγή της Επιτροπής (2) πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη και η Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

Πρόταση

5 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο:

1) να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

2) να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 225, σ. 1 (στο εξής: οδηγία).

(2) - Βλ., για παράδειγμα, την απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1997, C-139/96, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1997, σ. I-4845).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 22ας Ιανουαρίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους - Οδηγία 94/57/ΕΚ - Μη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-313/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-01191



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη εκδίδοντας ή/και μη κοινοποιώντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το άρθρο 16 της οδηγίας ορίζει ότι:

«1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995.

(...)

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή όλες τις διατάξεις εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα τον καλυπτόμενο από την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα υπόλοιπα κράτη μέλη.»

3 Η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε τη μη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, διατείνεται δε, με το υπόμνημα αντικρούσεως, ότι έχει κινηθεί η διαδικασία για τη θέσπιση των σχετικών αναγκαίων μέτρων.

4 Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφυγή της Επιτροπής είναι σαφώς βάσιμη.

Πρόταση

5 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο

1) να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από της Συνθήκη·

2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 319, σ. 20.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 12ης Μαρτίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 86/280/ΕΟΚ και 88/347/ΕΟΚ - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-213/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-03289



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στην παρούσα υπόθεση εξετάζεται προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, και/ή μη κοινοποιώντας αμέσως στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 86/280/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις ορισμένων επικινδύνων ουσιών που υπάγονται στον κατάλογο Ι του παραρτήματος της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/347/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1988 (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη. Η οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαου 1976 (3) αφορά τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας.

2 Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 86/280:

«1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1988. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου, τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία, αμέσως μετά τη θέσπισή τους.»

3 Το άρθρο 2 της οδηγίας 88/347 ορίζει:

«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989 όσον αφορά την αλδρίνη, τη διελδρίνη, την ενδρίνη και την ισοδρίνη και πριν από την 1η Ιανουαρίου 1990 όσον αφορά τις άλλες ουσίες. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

(...)»

4 Η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε ότι παρέλειψε να μεταφέρει στην εσωτερική της νομοθεσία την οδηγία σημειώνοντας, στο υπόμνημα αντικρούσεως, ότι επίκειται η λήψη των αναγκαίων μέτρων.

5 Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφυγή της Επιτροπής είναι προδήλως βάσιμη.

Πρόταση

6 Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι το Δικαστήριο πρέπει:

1) να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 86/280/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις ορισμένων επικινδύνων ουσιών που υπάγονται στον κατάλογο Ι του παραρτήματος της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/347/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1988, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·

2) να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 181, σ. 16.

(2) - ΕΕ L 158, σ. 35.

(3) - ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 138.
61996C0037

Κοινές προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Tesauro της 20ής Μαρτίου 1997. - Sodiprem SARL κ.λπ. (C-37/96) και Roger Albert SA (C-38/96) κατά Direction générale des douanes. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Tribunal d'instance de Paris - Γαλλία. - Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-37/96 και C-38/96. - Paul Chevassus-Marche κατά Conseil régional de la Réunion. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Tribunal administratif de Saint-Denis de La Réunion - Γαλλία. - Υπόθεση C-212/96. - Θαλάσσια διαπύλια τέλη - Φορολογικό καθεστώς των γαλλικών υπερποντίων διαμερισμάτων - Απόφαση 89/688/ΕΟΚ - Φόροι ισοδυνάμου με δασμό αποτελέσματος - Εσωτερικές επιβαρύνσεις.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-00743
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 12ης Ιουνίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Διαγραφή. - Υπόθεση C-354/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-06007



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Δημοκρατία ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/674/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1991, για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (1), και από τη Συνθήκη ΕΚ, μη θεσπίζοντας και/ή μη ανακοινώνοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

2 Δυνάμει του άρθρου 70, παράγραφος 1, της προπαρατεθείσας οδηγίας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

3 Η καθής περιορίζεται στον ισχυρισμό ότι ο νόμος αριθ. 146 της 22ας Φεβρουαρίου 1994 (2) προέβλεπε τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας εντός προθεσμίας ενός έτους από την έναρξη της ισχύος του εν λόγω νόμου και ότι η προθεσμία αυτή, λόγω της αδυναμίας τηρήσεώς της, παρατάθηκε, με τον νόμο αριθ. 52 της 6ης Φεβρουαρίου 1996 (3), κατά ένα έτος από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του νόμου του 1996. Εν τω μεταξύ, η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο βρισκόταν στο τελικό στάδιο, δεδομένου ότι σχετικό σχέδιο είχε ήδη διαβιβαστεί στη Βουλή.

4 Επομένως, δεδομένου ότι η καθής δεν αμφισβητεί ότι η εν λόγω οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας, είναι περιττό το Δικαστήριο να εξετάσει τον ισχυρισμό της Επιτροπής περί μη ανακοινώσεως των ληφθέντων μέτρων για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

5 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο, να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/674/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1991, για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. Επιπλέον, προτείνω στο Δικαστήριο να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 374, σ. 7.

(2) - «Κοινοτικός νόμος για το 1993».

(3) - «Κοινοτικός νόμος για το 1994» (sic!).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 25ης Σεπτεμβρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά των οδηγιών 91/157/ΕΟΚ και 93/86/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-236/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-06397



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, να διαπιστωθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εντός των ταχθεισών προθεσμιών τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για τις ηλεκτρικές στήλες και τους σωσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (1), και της οδηγίας 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 91/157 (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το άρθρο 11 της οδηγίας 91/157 του Συμβουλίου ορίζει ότι:

«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 18 Σεπτεμβρίου 1992. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.»

3 Το άρθρο 7 της οδηγίας 93/86 της Επιτροπής ορίζει ότι:

«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1993. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

(...)»

4 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αμφισβήτησε ότι δεν έχει θέσει σε εφαρμογή τις οδηγίες και προβάλλει ως αμυντικό ισχυρισμό ότι ενημέρωσε πλειστάκις την Επιτροπή για τους λόγους της καθυστερήσεως. Η Γερμανία επικαλείται το γεγονός ότι οι κατασκευαστές και οι διανομείς συσσωρευτών έχουν αναλάβει βάσει ιδιωτικών συμφωνιών δεσμεύσεις για την τήρηση των οδηγιών, αλλά είναι φανερό ότι τέτοιου είδους δεσμεύσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ορθή εφαρμογή των οδηγιών.

5 Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα της Επιτροπής.

Συμπέρασμα

6 Κατά συνέπεια, είμαι της γνώμης ότι το Δικαστήριο πρέπει:

1) να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή:

- της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, και

- της οδηγίας 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 91/157,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·

2) να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ 1991, L 78, σ. 38.

(2) - ΕΕ 1993, L 264, σ. 51.