Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 17ης Μαΐου 2001. - Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Γαλλική Δημοκρατία. - Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή οργάνωση αγοράς - Μπανάνες - Εισαγωγή από κράτη ΑΚΕ και τρίτες χώρες - Αίτηση πιστοποιητικών εισαγωγής - Μεταβατικά μέτρα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 404/93 - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. - Υπόθεση C-442/99 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-06629



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Η εταιρία Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH (στο εξής: Cordis) άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του ρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα), της 28ης Σεπτεμβρίου 1999 στην υπόθεση Τ-612/97, Cordis κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-2771, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση).

Το νομικό πλαίσιο

2. Όσον αφορά το νομικό πλαίσιο, το ρωτοδικείο προέβη στις ακόλουθες διαπιστώσεις:

«1 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας (ΕΕ L 47, σ. 1, στο εξής: κανονισμός 404/93), θέσπισε κοινό σύστημα εισαγωγής μπανανών, το οποίο αντικατέστησε τα διάφορα εθνικά συστήματα. ροκειμένου να διασφαλιστεί η ικανοποιητική εμπορία των μπανανών κοινοτικής συγκομιδής, καθώς και των προϊόντων καταγωγής των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) και των τρίτων χωρών, ο κανονισμός 404/93 προβλέπει το άνοιγμα ετησίας δασμολογικής ποσόστωσης για τις εισαγωγές μπανανών "τρίτων χωρών" και μπανανών "μη παραδοσιακών ΑΚΕ". Οι μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ αντιστοιχούν στις ποσότητες τις εξαγόμενες από τις χώρες ΑΚΕ καθ' υπέρβαση των παραδοσιακώς εξαγομένων εκάστου των κρατών αυτών, όπως αυτές καθορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού 404/93.

2 Κάθε χρόνο καταρτίζεται ένας κατά πρόβλεψη υπολογισμός της παραγωγής και της καταναλώσεως της Κοινότητας, καθώς και των εισαγωγών και των εξαγωγών. Η κατανομή της δασμολογικής ποσοστώσεως βάσει αυτού του κατά πρόβλεψη υπολογισμού γίνεται μεταξύ των επιχειρηματιών που είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα, αναλόγως της προελεύσεως και των μέσων ποσοτήτων μπανανών που πωλήθηκαν κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών για τα οποία υπάρχουν στατιστικά δεδομένα. Στο πλαίσιο αυτής της κατανομής χορηγούνται πιστοποιητικά εισαγωγής που παρέχουν στους επιχειρηματίες τη δυνατότητα εισαγωγής μπανανών χωρίς καταβολή δασμών ή με καταβολή προτιμησιακών δασμών.

3 Η εικοστή δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 404/93 έχει ως εξής:

"ότι η υποκατάσταση των διαφόρων εθνικών καθεστώτων με αυτή την κοινή οργάνωση της αγοράς κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού ενδέχεται να προκαλέσει διαταραχή της εσωτερικής αγοράς· ότι είναι σκόπιμο, ως εκ τούτου, να προβλεφθεί, από την 1η Ιουλίου 1993, η δυνατότητα να λάβει η Επιτροπή όλα τα μεταβατικά μέτρα που είναι αναγκαία για την υπέρβαση των δυσχερειών θέσης σε εφαρμογή του νέου καθεστώτος".

4 Το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 προβλέπει:

"Εάν, από τον Ιούλιο 1993, χρειαστεί να ληφθούν ειδικά μέτρα για να γίνει ευκολότερα η μετάβαση από τα καθεστώτα που ίσχυαν πριν τεθεί σε ισχύ ο παρών κανονισμός στο καθεστώς που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, ιδιαιτέρως δε για να ξεπεραστούν σημαντικές δυσκολίες, η Επιτροπή [...] λαμβάνει όλα τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα."»

ΙΙ - Τα πραγματικά περιστατικά

3. Όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν στην άσκηση της προσφυγής, το ρωτοδικείο επισήμανε τα ακόλουθα:

«5 Η [Cordis] ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1990, μετά την επανένωση της Γερμανίας και είναι εγκατεστημένη στο έδαφος της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (στο εξής: πρώην ΛΔΓ). Δραστηριοποιείται στη χονδρική εμπορία φρούτων και, ιδίως, στην ωρίμανση και συσκευσία μπανανών.

6 Στο πλαίσιο της κατευθυνόμενης και συγκεντρωτικής οικονομίας της πρώην ΛΔΓ το μονοπώλιο εισαγωγής μπανανών είχε παραχωρηθεί σε κρατικό φορέα και το μονοπώλιο της ωριμάνσεως σε κρατικοποιημένες επιχειρήσεις. Οι εγκαταστάσεις ωριμάνσεως της πρώην ΛΔΓ πωλήθηκαν ακολούθως σε υποκαταστήματα εταιριών εμπορίας φρούτων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

7 Κατά τον χρόνο ενάρξεως των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας, η δυνατότητα προμήθειας μπανανών στην περιοχή της εμπορικής της δραστηριοποιήσεως ήταν μικρή, η δε ζήτηση μπανανών υπερέβαινε την προσφορά καθώς και την ικανότητα ωριμάνσεως μπανανών που είχε η εν λόγω εταιρία. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα αποφάσισε το 1991 την περαιτέρω ανάπτυξή της και την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων ωριμάνσεως. Στο πλαίσιο αυτό η προσφεύγουσα δεν έλαβε καμία επιδότηση από δημόσια ταμεία.

8 Κατά την προσφεύγουσα, οι νέες της εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνταν κατά ποσοστό μικρότερο της ικανότητάς τους. Ισχυρίζεται σχετικώς ότι, κατ' εφαρμογή του κανονισμού 404/93, δεδομένου ότι η εισαγωγή πράσινων μπανανών υπέκειτο στη χορήγηση πιστοποιητικών, η μετακύλιση του κόστους τους, εκ μέρους των προμηθευτών της, επί της τιμής των μπανανών περιόρισε την κατανάλωση. Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η χορήγηση αυτών των πιστοποιητικών γινόταν αναλόγως των πωλουμένων ποσοτήτων μπανανών, η ίδια δεν μπόρεσε να λάβει παρά μόνον πιστοποιητικά εισαγωγής που αφορούσαν μη επαρκείς ποσότητες.

9 Υπό τις περιστάσεις αυτές η προσφεύγουσα ζήτησε από την Επιτροπή, στις 7 Απρλίου 1996, δυνάμει του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93, να της χορηγήσει, εντός συντόμου προθεσμίας, συμπληρωματικά πιστοποιητικά εν είδει μεταβατικών μέτρων προς αντιστάθμιση μιας καταστάσεως υπερβολικής χαλεπότητας που προέκυψε από τις ρυθμίσεις που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό 404/93.

10 Με απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1997 η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), στηριζόμενη, ιδίως, στους ακόλουθους λόγους (έβδομη, όγδοη, ένατη και ενδέκατη αιτιολογική σκέψη):

"[...]

επειδή η Cordis δεν απέδειξε ότι αδυνατούσε να προμηθευτεί από άλλες επιχειρήσεις ή άλλες πηγές επαρκείς ποσότητες μπανανών προς ωρίμανση ώστε να λειτουργήσει με πλήρη απόδοση η εγκατάσταση ωριμάνσεως, αντί να τις εισαγάγει η ίδια· επειδή η κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα της μπανάνας δεν εμποδίζει μια τέτοια ενέργεια· επειδή η Cordis προμηθεύτηκε πράγματι σημαντικές ποσότητες μπανανών προς ωρίμανση από άλλες επιχειρήσεις ή άλλες πηγές χωρίς να τις εισαγάγει η ίδια· επειδή, κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε ότι η κάθε μορφής προβαλλόμενη υπολειτουργία της εγκαταστάσεως ωριμάνσεως και η κάθε μορφής προβαλλόμενη αποτελμάτωση του κύκλου εργασιών στον τομέα της μπανάνας, απώλεια πελατείας και μείωση του προσωπικού οφειλόταν στη μετάβαση από τις διατάξεις που ίσχυαν προ της εκδόσεως του κανονισμού στην κοινή οργάνωση αγορών·

επειδή η Cordis δεν απέδειξε ότι διέθετε μετά βεβαιότητας πηγή προμήθειας μπανανών προς ωρίμανση πριν από τις επενδύσεις που πραγματοποίησε για την εγκατάσταση ωριμάνσεως· επειδή η Cordis αποδέχθηκε τον κίνδυνο να μην μπορεί να προμηθεύεται επαρκείς ποσότητες μπανανών ώστε να λειτουργεί η εγκατάσταση με πλήρη απόδοση· επειδή, κατά συνέπεια, παρά τα αναφερόμενα στις ως άνω παραγράφους, ακόμα και αν η Cordis δεν είχε τη δυνατότητα να προμηθεύεται από άλλες επιχειρήσεις ή άλλες πηγές επαρκείς ποσότητες μπανανών προς ωρίμανση ώστε η εγκατάσταση να λειτουργεί με πλήρη απόδοση, χωρίς να τις εισαγάγει η ίδια, αυτό πρέπει να αποδοθεί σε έλλειψη επιμέλειας εκ μέρους της Cordis η οποία δεν διασφάλισε πηγές προμήθειας πριν από τις επενδύσεις που πραγματοποίησε για την εγκατάσταση ωριμάνσεως·

επειδή η Cordis μπόρεσε να προμηθευτεί από την Dole σημαντικές ποσότητες μπανανών προς ωρίμανση· επειδή προμηθεύτηκε ώριμες μπανάνες σε ποσότητες επαρκείς για την κάλυψη των αναγκών της πελατείας της· επειδή η ωρίμανση μπανανών δεν αποτελεί παρά μία μόνο από τις πολλές δραστηριότητες της Cordis· επειδή, κατά συνέπεια, η Cordis δεν απέδειξε ότι η κάθε είδους προβαλλόμενη μείωση της δραστηριότητας ωριμάνσεως συνιστούσε δυσχέρεια απειλούσα την επιβίωσή της·

[...]

επειδή η Cordis δεν απέδειξε ότι προέβη σε άλλες ενέργειες πριν από τις ανωτέρω ημερομηνίες οι οποίες απέληξαν στη δημιουργία περιπτώσεως υπερβολικής χαλεπότητας κατά την έννοια της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-68/95, λόγω δυσχερειών συνδεομένων με τη μετάβαση σε καθεστώς συνεπαγόμενο την εγκατάλειψη των εθνικών συστημάτων που υφίσταντο πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού·

[...]"».

ΙΙΙ - Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση

4. Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του ρωτοδικείου στις 29 Δεκεμβρίου 1997, η Cordis ζήτησε την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Με διάταξη της 6ης Ιουλίου 1998, επετράπη στη Γαλλική Δημοκρατία να παρέμβει υπέρ των αιτημάτων της Επιτροπής.

5. ρος στήριξη της προσφυγής της ενώπιον του ρωτοδικείου, η Cordis προέβαλε δύο λόγους ακυρώσεως αντλούμενους, αφενός, από την παράβαση του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93 και την κατάχρηση εξουσίας και, αφετέρου, από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

6. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το ρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή της Cordis. Η συλλογιστική την οποία ακολούθησε το ρωτοδικείο επί του προβληθέντος από την Cordis πρώτου λόγου ακυρώσεως - συλλογιστική που η Cordis αμφισβητεί στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως - είναι η ακόλουθη:

«32 Το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία λήψεως ειδικών μεταβατικών μέτρων προκειμένου "να γίνει ευκολότερα η μετάβαση από τα καθεστώτα που ίσχυαν πριν τεθεί σε ισχύ ο [...] κανονισμός στο καθεστώς που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, ιδιαιτέρως δε για να ξεπεραστούν σημαντικές δυσκολίες" οφειλόμενες στην εν λόγω μετάβαση. Κατά πάγια νομολογία σκοπός των μεταβατικών αυτών μέτρων είναι η αντιμετώπιση των διαταράξεων της εσωτερικής αγοράς που οφείλονται στην υποκατάσταση των διαφόρων εθνικών καθεστώτων από την κοινή οργάνωση των αγορών και αποβλέπουν στην επίλυση των δυσχερειών στις οποίες προσκρούουν οι επιχειρηματίες μετά την εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως των αγορών, οι οποίες όμως πηγάζουν από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις εθνικές αγορές πριν τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός 404/93 (βλ. τη διάταξη [...] [της 29ης Ιουνίου 1993, C-280/93 R], Γερμανία κατά Συμβουλίου [Συλλογή 1993, σ. Ι-3667], σκέψεις 46 και 47, τις αποφάσεις του Δικαστηρίου [της 26ης Νοεμβρίου 1996, C-68/95] T. Port [Συλλογή 1996, σ. Ι-6065], σκέψη 34, και της 4ης Φεβρουαρίου 1997, C-9/95, C-23/95 και C-156/95, Βέλγιο και Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. Ι-645, σκέψη 22, καθώς και τη διάταξη [του ρωτοδικείου της 21ης Μαρτίου 1997, Τ-179/96 R] Camar κατά Επιτροπής [Συλλογή 1997, σ. ΙΙ-403], σκέψη 42).

33 Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει σχετικώς υπόψη την κατάσταση των επιχειρηματιών οι οποίοι, στο πλαίσιο προγενέστερης του κανονισμού 404/93 εθνικής ρυθμίσεως, υιοθέτησαν ορισμένη συμπεριφορά και δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν τις συνέπειες που θα είχε η συμπεριφορά αυτή μετά την εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγορών (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Τ. Port, σκέψη 37).

34 Συνεπώς, σκοπός του άρθρου αυτού είναι να διευκολύνει τη μετάβαση στην κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα της μπανάνας για τις επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετώπισαν εκ του λόγου αυτού ιδιαίτερα και απρόβλεπτα προβλήματα.

35 Συνεπώς, επιβάλλεται να εξεταστεί αν τα προβλήματα που αντιμετώπισε η προσφεύγουσα οφείλονται στη μετάβαση προς την κοινή οργάνωση αγορών.

36 Σημειώνεται σχετικώς ότι η προσφεύγουσα εταιρία ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1990, μετά την επανένωση της Γερμανίας. Συνεπώς, αποφάσισε το 1991 να επεκταθεί, κατασκευάζοντας νέες εγκαταστάσεις ωριμάνσεως, γνωρίζοντας την κατάσταση που υφίστατο στη Γερμανία λόγω της επανένωσης.

37 Διαπιστώνεται, συνεπώς, ότι δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα με το οποίο να αποδεικνύεται ότι τα διαρθρωτικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την επανένωση της Γερμανίας της προκάλεσαν ειδικό και απρόβλεπτο πρόβλημα οφειλόμενο στην εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγορών στον τομέα της μπανάνας. ρέπει να προστεθεί ότι οι διάδικοι επιβεβαίωσαν κατά την προσφορική διαδικασία ότι, πριν από την εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγορών, οι επιχειρήσεις ωριμάνσεως της πρώην ΛΔΓ δεν μπορούσαν να προβαίνουν οι ίδιες στην εισαγωγή μπανανών. Συνεπώς, βασίμως η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγορών δεν προκάλεσε την όξυνση των διαρθρωτικών μειονεκτημάτων που προβάλλει η προσφεύγουσα (βλ. ανωτέρω σκέψη 27).

38 Εντούτοις, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η παρέμβαση της Επιτροπής είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της τηρήσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Ο κανονισμός 404/93, λόγω της προβλεπόμενης από αυτόν μεθόδου χορηγήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής αναλόγως της ποσότητας μπανανών που διατέθηκε κατά την περίοδο αναφοράς, αποκρυστάλλωσε την αρχική ανταγωνιστική κατάσταση παρακωλύοντας τις νέες επιχειρήσεις να περιορίσουν το μειονέκτημά τους.

39 Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό. ράγματι, το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93, το οποίο πρέπει να ερμηνευθεί περιοριστικώς καθόσον συνιστά παρέκκλιση από το εφαρμοστέο γενικό σύστημα, δεν παρέχει τη δυνατότητα αντισταθμίσεως του ανταγωνιστικού μειονεκτήματος των νέων επιχειρήσεων, του προκύπτοντος από τις υφιστάμενες στη Γερμανία διαφορές ευκαιριών. ράγματι, το μειονέκτημα αυτό δεν οφείλεται στην εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγορών.

40 Επιπλέον, καίτοι αληθεύει ότι ο κανονισμός 404/93 δεν επηρέασε ομοίως όλες τις επιχειρήσεις, το Δικαστήριο έχει ήδη απαφανθεί στην απόφασή του της 5ης Οκτωβρίου 1994, C-280/93, Γερμανία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1994, σ. Ι-4973, σκέψεις 73 και 74), ότι η διαφορετική αυτή μεταχείριση εμφανίζεται ως σύμφυτη προς τον σκοπό της ενοποιήσεως των μέχρι τότε κλειστών αγορών, λαμβανομένης υπόψη της διαφορετικής καταστάσεως στην οποία βρίσκονταν οι διάφορες κατηγορίες επιχειρηματιών προ της εγκαθιδρύσεως της κοινής οργανώσεως αγορών.»

IV - Η αίτηση αναιρέσεως

7. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Νοεμβρίου 1999, η Cordis άσκησε αναίρεση κατά της ανωτέρω αποφάσεως του ρωτοδικείου.

8. ρος στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η Cordis προβάλλει δύο λόγους αντλούμενους, αντιστοίχως, από τη μη τήρηση των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93 και από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.

Ως προς τη μη τήρηση των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93

Επιχειρήματα των διαδίκων

9. Η Cordis υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραγνωρίζει τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93. Ειδικότερα, κατά την άποψή της, η σκέψη 37 της αποφάσεως T. Port - στην οποία παραπέμπει το ρωτοδικείο - δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εφαρμογή του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93 υπέρ ενός επιχειρηματία απαιτεί την ύπαρξη ειδικών και απρόβλεπτων προβλημάτων για τον οικείο επιχειρηματία, που οφείλονται στην εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως αγοράς (στο εξής: ΚΟΑ) στον τομέα των μπανανών.

10. Συγκεκριμένα, κατά την αναιρεσείουσα, το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 εφαρμόζεται όταν τα κοινοτικά μέτρα είναι αναγκαία για τη διευκόλυνση της μεταβάσεως από τα εθνικά καθεστώτα στον τομέα των μπανανών στην ΚΟΑ. Κατά συνέπεια, οι προϋποθέσεις εφαρμογής είναι τα μέτρα να διευκολύνουν τη μετάβαση στην ΚΟΑ και να είναι αναγκαία η διευκόλυνση αυτή.

11. Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 δεν περιλαμβάνει γενικά κριτήρια που να διευκρινίζουν πότε είναι αναγκαία η διευκόλυνση της μεταβάσεως από τα εθνικά καθεστώτα στον τομέα των μπανανών στην ΚΟΑ. Δεν απαιτεί συνεπώς οι διαταραχές να δημιουργούν απρόβλεπτα προβλήματα για τους επιχειρηματίες. Αναφερόμενο στην προμνημονευθείσα απόφαση T. Port, το ρωτοδικείο εφάρμοσε στην αναιρεσείουσα τη νομολογία του Δικαστηρίου που αφορά περίπτωση υπερβολικής χαλεπότητας, ενώ η περίπτωση αυτή δεν αποτελεί παρά μία από τις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 30, η δε αναιρεσείουσα δεν ενέπιπτε στην περίπτωση αυτή.

12. Απεναντίας, η Cordis εκτιμά ότι η σκέψη 41 της προμνημονευθείσας αποφάσεως T. Port διαφωτίζει περισσότερο όσον αφορά τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται στη συμπεριφορά του επιχειρηματία. Κατά την άποψή της, «στην προκειμένη περίπτωση, οι μεταβατικές δυσχέρειες δεν οφείλονταν στη συμπεριφορά της [...] - η εκτίμηση αυτή αποτελεί το θεμελιώδες σφάλμα της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως -, αλλά αποτελούσαν διαρθρωτικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζαν οι νέες επιχειρήσεις όπως η αναιρεσείουσα και οι οποίες είχαν οξυνθεί από την εγκαθίδρυση της κοινής οργανώσεως της αγοράς μπανανών. Η συμπεριφορά της αναιρεσείουσας πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 404/93 [...] δεν έχει απολύτως καμία σημασία εν προκειμένω». Εσφαλμένα λοιπόν, συνεχίζει η αναιρεσείουσα, το ρωτοδικείο κρίνει ότι «τα διαρθρωτικά μειονεκτήματα τα οποία επικαλείται η αναιρεσείουσα δεν οξύνθηκαν διότι οι επιχειρήσεις ωριμάνσεως της πρώην ΛΔΓ δεν μπορούσαν να προβαίνουν οι ίδιες στην εισαγωγή μπανανών πριν από την εγκαθίδρυση της ΚΟΑ».

13. Η αναιρεσείουσα διευκρινίζει ότι το διαρθρωτικό μειονέκτημά της ως νέας επιχειρήσεως των νέων Länder - όπως το μειονέκτημα όλων των λοιπών νέων επιχειρήσεων - συνίστατο στο ότι δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει δραστηριότητες ωριμάνσεως μπανανών κατά την καθοριζόμενη από τον κανονισμό 404/93 περίοδο αναφοράς για τα έτη 1993 και 1994, ήτοι κατά τα έτη 1989 και 1990.

14. Στην πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, δεν υπήρχαν παρά «λαϊκές επιχειρήσεις» («Volkseigene Betriebe») και επομένως ήταν αδύνατη πριν από το 1990 η άσκηση ιδιωτικής δραστηριότητας χονδρικού εμπορίου και ωριμάνσεως, όπως η ασκούμενη από την αναιρεσείουσα από το 1991 και μετέπειτα. Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις ωριμάνσεως μπανανών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, υπήρχαν περίπου 40 επιχειρήσεις χονδρικού εμπορίου διαθέτουσες εγκαταστάσεις ωριμάνσεως. Εφόσον αυτές οι επιχειρήσεις χονδρικού εμπορίου προέβαιναν στην ωρίμανση μπανανών κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, αυτές οι ενέργειες ωριμάνσεως χρησίμευσαν ως αναφορά για τη χορήγηση πιστοποιητικών εισαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο γ_, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1442/93 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα .

15. Συναφώς, η Cordis εμμένει στο γεγονός ότι οι ενέργειες ωριμάνσεως είναι χωριστές από τις ενέργειες εισαγωγής, οι οποίες πραγματοποιούνταν από το κρατικό μονοπώλιο εξωτερικού εμπορίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ίσως το ρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, του κανονισμού 1442/93 όταν στηρίχθηκε στις εισαγωγές και όχι στην ωρίμανση μπανανών από τις εγκαταστάσεις ωριμάνσεως. Όμως, αν και οι δραστηριότητες εισαγωγής και ωριμάνσεως μπανανών μπορεί να συμπίπτουν, αυτό δεν συμβαίνει κατ' ανάγκη.

16. Η Επιτροπή εκτιμά ότι το ρωτοδικείο καθόρισε ορθά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93, λαμβανομένης ειδικότερα υπόψη της προμνημονευθείσας αποφάσεως T. Port (σκέψεις 35 έως 41). Αφενός, τα μέτρα που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 30 χρησιμεύουν αποκλειστικά στη διευκόλυνση της μεταβάσεως από τα εθνικά καθεστώτα στην ΚΟΑ και περιορίζονται στην αντιμετώπιση των δυσχερειών οι οποίες συναντώνται μετά την εγκαθίδρυση της ΚΟΑ αλλά δεν οφείλονται στην κατάσταση των εθνικών αγορών προ του κανονισμού 404/93, είναι δε απρόβλεπτες για τους οικείους επιχειρηματίες. Αφετέρου, τα εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση τέτοιων δυσχερειών.

17. Η Επιτροπή υποστηρίζει επομένως ότι το ρωτοδικείο ερμήνευσε ορθά, στη σκέψη 34 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τον στόχο που επιδιώκει το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93.

18. Όσον αφορά το επιχείρημα της αναιρεσείουσας κατά το οποίο τα διαρθρωτικά μειονεκτήματα που απορρέουν από την επανένωση της Γερμανίας οξύνθηκαν από την ΚΟΑ, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το ρωτοδικείο το εξέτασε ορθά στις σκέψεις 35 έως 37 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

19. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι ο πρώτος λόγος που προβάλλει η αναιρεσείουσα οδηγεί στην απλή επανεξέταση της ασκηθείσας ενώπιον του ρωτοδικείου προσφυγής και πρέπει κατά συνέπεια να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

20. Επικουρικώς, η Επιτροπή προβάλλει τον αλυσιτελή χαρακτήρα της αιτιάσεως της αναιρεσείουσας, κατά την οποία το ρωτοδικείο παρέβλεψε το γεγονός ότι επρόκειτο, στην παρούσα περίπτωση, όχι για εισαγωγή αλλά για ωρίμανση μπανανών. Το σημείο αυτό αναλύθηκε ορθά στη σκέψη 37 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπου διαπιστώνεται ότι η ΚΟΑ βελτίωσε τις δυνατότητες αναπτύξεως των επιχειρήσεων ωριμάνσεως μπανανών που βρίσκονται στην κατάσταση της αναιρεσείουσας. Η Επιτροπή υπενθυμίζει συναφώς ότι η ΚΟΑ ουδόλως παρεμπόδισε τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων ωριμάνσεως μπανανών οι οποίες μπόρεσαν να ασκήσουν τις δραστηριότητές τους έστω και χωρίς δικά τους πιστοποιητικά εισαγωγής. ιστοποιητικά χρειάζονται μόνον εκείνες οι επιχειρήσεις οι οποίες θέλουν να εισάγουν οι ίδιες μπανάνες για να προβούν στη συνέχεια στην ωρίμανσή τους. Η Cordis όμως αναγνωρίζει ότι ήταν αδύνατο να εισάγει μπανάνες πριν από την εγκαθίδρυση της ΚΟΑ και επομένως η κατάστασή της δεν επιδεινώθηκε στη συνέχεια. Εξάλλου, χάρη στην ΚΟΑ, οι εγκαταστάσεις ωριμάνσεως μπόρεσαν να αποκτήσουν δικές τους ποσότητες αναφοράς προκειμένου για μπανάνες τρίτων χωρών ή μη παραδοσιακές που ωριμάζουν στις εγκαταστάσεις τους (άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, και 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1442/93).

21. Η Επιτροπή προτείνει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναιρέσεως ως αβάσιμος ή ως απαράδεκτος.

22. Κατά την άποψη της Γαλλικής Κυβερνήσεως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη καθόσον σκοπεί να αμφισβητήσει τον τρόπο κατά τον οποίο, στις σκέψεις 35 επ., το ρωτοδικείο προέβη στην εκτίμηση της πραγματικής καταστάσεως της αναιρεσείουσας εν όψει της ΚΟΑ.

23. Επιπλέον, κατά τη Γαλλική Κυβέρνηση, η Cordis μεταβάλλει το αντικείμενο της διαφοράς υποστηρίζοντας ότι οι μεταβατικές δυσχέρειες δεν συνδέονται με τη στάση της επιχειρήσεως αλλά είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα.

24. Επικουρικώς, η Γαλλική Κυβέρνηση παρατηρεί ότι από την προμνημονευθείσα απόφαση T. Port προκύπτει ότι το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 δεν έχει ως στόχο να ρυθμίσει όλα τα προβλήματα που είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν οι επιχειρήσεις εμπορίας μπανανών. Η διάταξη αυτή αφορά τις περιπτώσεις υπερβολικής χαλεπότητας οι οποίες κλωνίζουν τα θεμέλια των οικείων επιχειρήσεων και οφείλονται στην εγκαθίδρυση της ΚΟΑ.

25. Η Γαλλική Κυβέρνηση παρατηρεί ακόμη ότι το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 προϋποθέτει την κατά περίπτωση εξέταση της καταστάσεως των επιχειρηματιών οι οποίοι ζητούν την εφαρμογή του, αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τη συλλογική μεταχείριση επιχειρήσεων που έχουν ένα κοινό σημείο, ιδίως τη γεωγραφική τους προέλευση. Επιπλέον, τέτοια συλλογική προσέγγιση θα αντέκειτο στο άρθρο 230 ΕΚ, βάσει του οποίου ο προσφεύγων πρέπει είτε να είναι ο αποδέκτης της επίδικης κοινοτικής πράξεως είτε η πράξη αυτή να τον αφορά άμεσα και ατομικά. Η προσέγγιση αυτή θα προσέβαλλε εξάλλου την ασφάλεια δικαίου, καθόσον αντίκειται στον κανονισμό 404/93.

Νομική εκτίμηση

26. Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το ρωτοδικείο εξέτασε κατ' ουσίαν «αν τα προβλήματα που αντιμετώπισε η προσφεύγουσα οφείλονται στη μετάβαση προς την κοινή οργάνωση αγορών» .

27. Κατά την άποψή μου, το βάσιμο τέτοιας εξετάσεως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί βάσει του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93. Συγκεκριμένα, όπως υπέμνησε το Δικαστήριο με την προμνημονευθείσα απόφαση T. Port, «η εφαρμογή του άρθρου 30 τελεί υπό τον όρο ότι τα συγκεκριμένα μέτρα που οφείλει να λάβει η Επιτροπή θα έχουν ως στόχο να διευκολύνουν τη μετάβαση από τα εθνικά συστήματα προς την κοινή οργάνωση αγοράς και ότι θα είναι αναγκαία για τον στόχο αυτόν» . Εάν το άρθρο 30 έχει ως στόχο «να διευκολύνει τη μετάβαση», εξυπακούεται κατά την άποψή μου ότι εφαρμόζεται στην περίπτωση κατά την οποία η μετάβαση αυτή δημιουργεί δυσχέρειες. Επομένως, τόσο το γράμμα του άρθρου 30 όσο και ο λόγος της υπάρξεώς του στο πλαίσιο του κανονισμού 404/93 δικαιολογούν το συμπέρασμα ότι η διάταξη αυτή σκοπεί στην επίλυση προβλημάτων που οφείλονται στη μετάβαση στην ΚΟΑ και όχι προβλημάτων εχόντων άλλη προέλευση.

28. Όπως όμως υπέμνησα ανωτέρω, η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι το ρωτοδικείο, στο πλαίσιο της εξετάσεως της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των προβλημάτων που επικαλείται η αναιρεσείουσα και της μεταβάσεως στην ΚΟΑ, όφειλε να λάβει υπόψη «τις διαρθρωτικές δυσχέρειες οι οποίες είχαν εμφανιστεί για τις νέες επιχειρήσεις όπως η αναιρεσείουσα και οι οποίες είχαν οξυνθεί με την εγκαθίδρυση της ΚΟΑ».

29. ρέπει ωστόσο να διαπιστωθεί ότι, στη σκέψη 37 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το ρωτοδικείο έλαβε υπόψη το επιχείρημα αυτό, χωρίς όμως να το δεχθεί.

30. Η επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας καταλήγει συνεπώς στο να αμφισβητήσει εκτίμηση πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη το ρωτοδικείο.

31. Όπως όμως υπέμνησε η Γαλλική Κυβέρνηση, η αίτηση αναιρέσεως περιορίζεται στα νομικά ζητήματα. Συγκεκριμένα, κατά πάγια νομολογία, «το ρωτοδικείο είναι το μόνο αρμόδιο, αφενός, για τη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών, εκτός αν η ανακρίβεια του περιεχομένου των διαπιστώσεών του προκύπτει από τα υποβληθέντα σ' αυτό στοιχεία της δικογραφίας, και, αφετέρου, για την εκτίμηση αυτών των πραγματικών περιστατικών. Επομένως, η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών δεν αποτελεί, με την επιφύλαξη της περιπτώσεως αλλοιώσεως των στοιχείων που προσκομίζονται ενώπιον του ρωτοδικείου, νομικό ζήτημα υποκείμενο, ως εκ της φύσεώς του, στον αναιρετικό έλεγχο του Δικαστηρίου» .

32. Επομένως, όπως η εκτίμηση του ρωτοδικείου επί του κατά πόσο η συμπεριφορά ενός κοινοτικού οργάνου προκάλεσε ζημία σε προσφεύγοντα δεν μπορεί να εξεταστεί ενώπιον του Δικαστηρίου , δεν απόκειται επίσης στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως, να αποφανθεί επί της εκτιμήσεως του ρωτοδικείου κατά την οποία οι δυσχέρειες που αντιμετώπισε η Cordis δεν οφείλονταν στη μετάβαση στην ΚΟΑ.

33. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να επισημανθεί ότι η αναιρεσείουσα ουδέν στοιχείο προσκομίζει ικανό να αποδείξει ότι το ρωτοδικείο αλλοίωσε τα πραγματικά περιστατικά. Αντιθέτως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι αυτό που η αναιρεσείουσα χαρακτηρίζει ως δυσχέρεια ουδεμία σχέση έχει με τη μετάβαση στην ΚΟΑ.

34. Όπως επισήμανα ήδη, η αναιρεσείουσα επιμένει ιδιαίτερα στο γεγονός ότι δεν επικαλείται ένα δικό της πρόβλημα, αλλά μία συλλογική περίπτωση χαλεπότητας. Βρίσκεται σε κατάσταση «διαρθρωτικής δυσχέρειας» που είναι κοινή σε όλες τις επιχειρήσεις τις εγκατεστημένες στα νέα Länder και οφείλεται στο γεγονός ότι δεν μπόρεσε να προβεί στην ωρίμανση μπανανών κατά την καθοριζόμενη στον κανονισμό 404/93 περίοδο αναφοράς, ήτοι κατά τα έτη 1989 και 1990.

35. Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η αναιρεσείουσα υπογράμμισε ότι ο πυρήνας του προβλήματος συνίστατο στο ότι είχε υποστεί μεταχείριση όπως οποιαδήποτε νέα επιχείρηση ωριμάνσεως μπανανών η οποία άρχισε την άσκηση των δραστηριοτήτων της, οπουδήποτε στη Γερμανία, την 1η Νοεμβρίου 1990.

36. Δεν είναι όμως δυνατό να υπάρχει αμφιβολία ότι η Cordis βρίσκεται στην κατάσταση αυτή.

37. ρώτον, δεν διαδέχθηκε νομικά, μέσω ιδιωτικοποιήσεως, παλαιά επιχείρηση ωριμάνσεως μπανανών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας έχουσα το καθεστώς της «λαϊκής επιχειρήσεως» («Volkseigener Betrieb»).

38. Δεύτερον, δεν ανέλαβε επίσης τις τεχνικές εγκαταστάσεις τέτοιας επιχειρήσεως ωριμάνσεως μπανανών. Συγκεκριμένα, από το δικόγραφό της που κατέθεσε ενώπιον του ρωτοδικείου προκύπτει ότι προσέλαβε απλώς ένα μέρος του προσωπικού ενός παλαιού συνεταιρισμού γεωργικής παραγωγής ο οποίος δεν ανέπτυσσε δραστηριότητα στον τομέα των μπανανών.

39. Στην πραγματικότητα, η Cordis προβαίνει κατά συνέπεια στον ακόλουθο συλλογισμό.

40. Αν η επιχείρηση υπήρχε το 1989, θα είχε δραστηριότητα ωριμάνσεως μπανανών. Θα μπορούσε συνεπώς σήμερα να αναφερθεί στις ποσότητες μπανανών που θα είχαν διατεθεί στο εμπόριο το 1989 και το 1990 για να ζητήσει τη χορήγηση πιστοποιητικών. Το πολιτικό καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας εμπόδισε εντούτοις την ύπαρξή της τη στιγμή εκείνη. Η Επιτροπή όφειλε επομένως, κατά την αναιρεσείουσα, να εκκινήσει από την υπόθεση ότι η επιχείρηση θα μπορούσε να υφίσταται και όφειλε να της χορηγήσει ποσότητα αναφοράς 5 000 τόνων μπανανών.

41. Στην παρατήρηση ότι κάθε νέα επιχείρηση ιδρυθείσα μετά τον Νοέμβριο του 1990 σε οποιοδήποτε παλαιό Land θα μπορούσε, και αυτή επίσης, να προβάλει αυτό το οποίο θα είχε πράξει αν είχε ιδρυθεί νωρίτερα, η Cordis απάντησε κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι οι επιχειρηματίες των παλαιών Länder αποφάσισαν εντελώς ελεύθερα να μην δημιουργήσουν νωρίτερα πρόσθετες επιχειρήσεις ωριμάνσεως μπανανών. Ενώ η ίδια εμποδίστηκε να το πράξει από το πολιτικοκοινωνικό καθεστώς που υπήρχε στην πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

42. Αυτό όμως ουδόλως αποδεικνύει ότι αν δεν υπήρχε το εν λόγω καθεστώς, η εταιρία Cordis θα υφίστατο τότε υπό τη σημερινή της μορφή, ότι θα είχε ήδη τις σημερινές της δυνατότητες όσον αφορά την ωρίμανση των μπανανών και ότι θα ήταν σε θέση να εκμεταλλευθεί πλήρως τις δυνατότητες αυτές. Εφόσον δεν αποδείχθηκε η συνδρομή των «διαρθρωτικών δυσχερειών» που επικαλείται η αναιρεσείουσα, δεν αποδείχθηκε επομένως, κατά μείζονα λόγο, και η όξυνση των δυσχερειών αυτών λόγω της μεταβάσεως στην ΚΟΑ.

43. Εν κατακλείδι, όσον αφορά αυτόν τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, είμαι επομένως της γνώμης ότι το ρωτοδικείο εφάρμοσε ορθά το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 εξετάζοντας αν τα προβλήματα που επικαλείται η αναιρεσείουσα οφείλονταν στη μετάβαση στην ΚΟΑ. Επιπλέον, το συμπέρασμα του ρωτοδικείου κατά το οποίο τα προβλήματα αυτά δεν οφείλονταν στη μετάβαση στην ΚΟΑ αποτελεί εκτίμηση πραγματικού περιστατικού η οποία δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως. Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώθηκε ότι ο συλλογισμός της αναιρεσείουσας που στηρίζεται στις υποτιθέμενες διαρθρωτικές δυσχέρειες δεν είναι πειστικός στο σύνολό του.

44. ροτείνω επομένως στο Δικαστήριο να απορρίψει τον πρώτο λόγο αναιρέσεως.

Ως προς την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως

Επιχειρήματα των διαδίκων

45. Με τον δεύτερο αυτό λόγο αναιρέσεως, η Cordis προβάλλει κατ' ουσίαν τα ίδια επιχειρήματα που προέβαλε στα πλαίσια του πρώτου λόγου. Κατά την αναιρεσείουσα, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ισότητας, η οποία δεν απαγορεύει μόνον τη διαφορετική μεταχείριση όμοιων καταστάσεων, αλλά επίσης την ίδια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων. Η Cordis διευκρινίζει συναφώς ότι οι εγκατεστημένες στο έδαφος της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας νέες επιχειρήσεις βρισκόντουσαν όλες στην ίδια κατάσταση: λόγω της διαιρέσεως της Γερμανίας και της πολιτικής και νομικής καταστάσεως που επικρατούσε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τα έτη 1989 και 1990, μόνον αυτές δεν μπόρεσαν να ασκήσουν δραστηριότητες ωριμάνσεως μπανανών που χρησιμεύουν ως αναφορά. Βάσει της αρχής της ισότητας, αυτές οι εξαιρετικές περιστάσεις πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κοινοτικά όργανα. Αν η Επιτροπή δεν επιθυμούσε να λάβει υπόψη αυτή την ειδική περίπτωση στο πλαίσιο του κανονισμού 1442/93, όφειλε τουλάχιστον να λάβει μεταβατικά μέτρα δυνάμει του άρθρου 30 του κανονισμού 404/93. Αν η Επιτροπή είχε εισαγάγει τέτοια ρύθμιση, αναγκαία για την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των νέων επιχειρήσεων, η μετάβαση των νέων επιχειρήσεων στην κατάσταση που απέρρεε από την εγκαθίδρυση της ΚΟΑ θα είχε διευκολυνθεί και ο στόχος του άρθρου 30 θα είχε επιτευχθεί.

46. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, το ρωτοδικείο εφάρμοσε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ως αρχή απαγορεύουσα την ίση μεταχείριση ανόμοιων καταστάσεων, και επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος εξ αυτού του λόγου και μόνο.

47. Ομοίως, αντίθετα προς ό,τι υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, τίποτε δεν στηρίζει τον ισχυρισμό κατά τον οποίο θα έπρεπε, λόγω της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της ΚΟΑ η εξαιρετική κατάσταση των επιχειρήσεων που ιδρύθηκαν μετά την επανένωση της Γερμανίας.

48. Η Γαλλική Κυβέρνηση υπενθυμίζει ότι, κατά τη νομολογία, η διαφοροποιημένη μεταχείριση είναι συμφυής προς τον στόχο της ενοποιήσεως αγορών που μέχρι τότε ήταν χωριστές. Εν προκειμένω, όχι μόνον η Cordis δεν υπέστη μεταχείριση διαφορετική από τις επιχειρήσεις εμπορίας μπανανών, αλλά ακόμα η κατάστασή της δεν επιδεινώθηκε λόγω της εγκαθιδρύσεως της ΚΟΑ, όπως διαπιστώθηκε ορθά με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Νομική εκτίμηση

49. Επιβάλλεται η υπόμνηση, στην οποία προβαίνει και η Cordis, ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι «[η] παρέμβαση των κοινοτικών οργάνων επιβάλλεται ιδίως αν η μετάβαση προς την κοινή οργάνωση αγοράς προσβάλλει τα προστατευόμενα από το κοινοτικό δίκαιο θεμελιώδη δικαιώματα ορισμένων επιχειρηματιών, όπως είναι το δικαίωμα της κυριότητας και το δικαίωμα της ελεύθερης ασκήσεως των επαγγελματικών δραστηριοτήτων» .

50. Αν και από τα ανωτέρω μπορεί να συναχθεί ότι πρέπει επίσης να τυγχάνει προστασίας το θεμελιώδες δικαίωμα του επιχειρηματία επί ίσης μεταχειρίσεως, πρέπει εντούτοις να διαπιστωθεί εκ νέου ότι η προστασία αυτή περιορίζεται στην περίπτωση κατά την οποία η μετάβαση στην ΚΟΑ προσβάλλει ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα.

51. Εφόσον όμως το ρωτοδικείο διαπίστωσε, στη σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι το μειονέκτημα το οποίο επικαλείται η Cordis, και συνεπώς η «άνιση» μεταχείρισή της, δεν οφείλεται στη μετάβαση στην ΚΟΑ, δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως κρίνοντας ότι το άρθρο 30 του κανονισμού 404/93 δεν μπορεί να επιτρέψει την αντιστάθμιση του μειονεκτήματος αυτού.

52. Στο μέτρο που είναι αναγκαίο, υπενθυμίζω ότι η εκτίμηση του ρωτοδικείου κατά την οποία το μειονέκτημα το οποίο επικαλείται η Cordis δεν οφείλεται στη μετάβαση στην ΚΟΑ αποτελεί εκτίμηση πραγματικών περιστατικών εξερχόμενη του πλαισίου της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως.

53. Επισημαίνω τέλος, και προπάντων, ότι η Cordis δεν υπέστη μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση ωριμάνσεως μπανανών ιδρυθείσα σε άλλο μέρος της Κοινότητας την ίδια ημερομηνία.

54. ροτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να απορρίψει τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως.

ροτάσεις

ροτείνω στο Δικαστήριο:

- να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως·

- να καταδικάσει την εταιρία Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH στα έξοδά της και στα έξοδα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·

- να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία πρέπει να φέρει τα έξοδά της.