Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 14ης Ιανουαρίου 2021 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία), International Protection Appeals Tribunal — (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — K.S., M.H.K κατά The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland and the Attorney General (C-322/19), R.A.T., D.S. κατά Minister for Justice

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-322/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Συνοριακοί έλεγχοι, άσυλο και μετανάστευση - Διεθνής προστασία - Κανόνες για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία - Οδηγία 2013/33/ΕΕ - Υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος μετέβη από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο, αλλά έχει ζητήσει διεθνή προστασία μόνο στο δεύτερο κράτος μέλος - Απόφαση μεταφοράς στο πρώτο κράτος μέλος - Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 - Πρόσβαση στην αγορά εργασίας υπό την ιδιότητα του αιτούντος διεθνή προστασία)

(2021/C 72/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία), International Protection Appeals Tribunal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

KS, MHK (C-322/19), R.A.T., D.S (C-385/19)

κατά

The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland and the Attorney General (C-322/19), Minister for Justice and Equality (C-385/19)

Διατακτικό

1) Το εθνικό δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη την οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, η οποία, δυνάμει των άρθρων 1 και 2 καθώς και του άρθρου 4α, παράγραφος 1, του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, δεν έχει εφαρμογή στο κράτος μέλος στο οποίο ανήκει το εν λόγω δικαστήριο, για την ερμηνεία των διατάξεων της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία, η οποία, αντιθέτως, έχει εφαρμογή στο εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 4 του ως άνω πρωτοκόλλου.

2) Το άρθρο 15 της οδηγίας 2013/33 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία αποκλείει τον αιτούντα διεθνή προστασία από την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, για τον λόγο και μόνον ότι εις βάρος του έχει εκδοθεί απόφαση μεταφοράς κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από ανιθαγενή.

3) Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/33 έχει την έννοια ότι: — η καθυστέρηση στην έκδοση σε πρώτο βαθμό αποφάσεως επί αιτήσεως διεθνούς προστασίας μπορεί να αποδοθεί στον αιτούντα διεθνή προστασία, οσάκις η καθυστέρηση οφείλεται στην έλλειψη συνεργασίας του αιτούντος με τις αρμόδιες αρχές· — δεν μπορεί ένα κράτος μέλος να αποδώσει στον αιτούντα διεθνή προστασία την καθυστέρηση στην έκδοση σε πρώτο βαθμό αποφάσεως επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας για τον λόγο ότι αυτός δεν υπέβαλε την αίτησή του στο πρώτο κράτος μέλος εισόδου, κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού 604/2013. — δεν μπορεί ένα κράτος μέλος να αποδώσει στον αιτούντα διεθνή προστασία την καθυστέρηση στην εξέταση της αιτήσεώς του διεθνούς προστασίας η οποία οφείλεται στην εκ μέρους του αιτούντος άσκηση ένδικης προσφυγής, με ανασταλτικό αποτέλεσμα, κατά της αποφάσεως περί μεταφοράς του που έχει εκδοθεί κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 604/2013.

(1) ΕΕ C 220 της 01.07.2019.

ΕΕ C 255 της 29.07.2019.