ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 24/33

Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2013 — BlackRock κατά ΓΕΕΑ (SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY)

(Υπόθεση T-609/13)

2014/C 24/61

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BlackRock, Inc. (Ν. Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister, K. Gilbert και M. Blair, Solicitors)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 572/2013-4·

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 36 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 11 144 748

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 7ης Αυγούστου 2013, αφορώσα την προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού F4E-ADM-0464 (ΕΕ 2012/S 213-352451) για τη σύναψη πολλαπλής συμβάσεως-πλαισίου για την παροχή υπηρεσιών με τίτλο «Provision of Information and Communications Technology (ICT) Projects to Fusion for Energy»(«Εκπόνηση σχεδίων τεχνολογίας των πληροφοριών και των επικοινωνιών για την πυρηνική σύντηξη») (ΕΕ 2013/S 198-342743)·
—

εάν, κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως, η Επιτροπή έχει ήδη υπογράψει τη σύμβαση για τις διευρωπαϊκές υπηρεσίες τηλεματικής μεταξύ διοικήσεων — νέα γενιά [Trans European Services for Telematics between Administrations — new generation] (στο εξής: TESTA-ng), να κρίνει ότι η σύμβαση αυτή είναι άκυρη· και
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/43

Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2013 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Dubois et al. (FUNNY BANDS)

(Υπόθεση T-344/13)

2013/C 260/77

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Out of the blue KG (Lilienthal, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και D. Kipping, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fréderic Dubois et al. (Lasne, Βέλγιο)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 4ης Απριλίου 2013 επί της υποθέσεως R 542/2012-2,

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος,

— σε περίπτωση που ο F. Dubois ασκήσει παρέμβαση στη δίκη, να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά του έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «FUNNY BANDS» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 17 και 35 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 350 794

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό, μη καταχωρισμένο σήμα «FUNNY BANDS» για διάφορα προϊόντα, υπηρεσίες και δραστηριότητες

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.
—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 16ης Απριλίου 2013, ως έχει κατόπιν της αποφάσεως της 22ας Μαΐου 2013 (LS/MD/13/313), καθόσον απέρριψε το αίτημα προσβάσεως στα παραρτήματα A και B της ‘Exchange Agreement dated 15 February 2012 among the Hellenic Republic and the European Central Bank and the Eurosystem NBCs listed herein’·
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 252/39

Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2013 — Crown Equipment (Suzhou) και Crown Gabelstapler κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-351/13)

2013/C 252/66

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Crown Equipment (Suzhou) Co. Ltd (Suzhou, Κίνα) και Crown Gabelstapler GmbH & Co. KG (Roding, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Neuhaus, H. J. Freund και B. Ecker, lawyers)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·

— να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 372/2013 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1008/2011 της 10ης Οκτωβρίου 2011, καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες, και

— να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

1) Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 (2) του Συμβουλίου ή του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθόσον το Συμβούλιο επιλέγοντας την Βραζιλία ως ανάλογη χώρα προκειμένου να καθορίσει την κανονική αξία υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή παραβίασε την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει. Το Συμβούλιο εσφαλμένα έκρινε ότι υπήρχε επαρκής ανταγωνισμός στην αγορά της Βραζιλίας ή δεν αιτιολόγησε την κρίση του αυτή, ιδίως σε σχέση με τον βαθμό ανταγωνισμού μεταξύ των εγχώριων παραγωγών και σε σχέση με τον βαθμό ανταγωνισμού από τις εισαγωγές.

2) Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου ή του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ καθόσον το Συμβούλιο απορρίπτοντας το αίτημα προσαρμογής της κανονικής αξίας προκειμένου να ληφθεί υπόψη το αποτέλεσμα εισαγωγικού δασμού 14 % επί του επίμαχου προϊόντος στην ανάλογη χώρα Βραζιλία, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή παραβίασε την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει.

3) Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το Συμβούλιο, συγκρίνοντας το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίζει ο προσβαλλόμενος κανονισμός με το επίπεδο εξαλείψεως της ζημίας που καθορίστηκε με την αρχική έρευνα του 2005 αντί να καθορίσει νέο επίπεδο εξαλείψεως της ζημίας, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του «κανόνα του χαμηλότερου δασμού».

(1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 372/2013 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1008/2011 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές τροχοφόρων φορείων και των βασικών μερών τους, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, κατόπιν μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 (ΕΕ 2013 L 112, σ. 1).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009 L 343, σ. 51).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 226/25

Αγωγή της 11ης Ιουνίου 2013 — Pappalardo κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-316/13)

(2013/C 226/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Ενάγοντες: Salvatore Aniello Pappalardo (Cetara, Ιταλία), Pescatori La Tonnara Soc. coop. (Cetara, Ιταλία), Fedemar Srl (Cetara, Ιταλία), Testa Giuseppe E C. Snc (Κατάνη, Ιταλία), Pescatori San Pietro Apostolo Srl (Cetara, Ιταλία), Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo EC (Πεσκάρα, Ιταλία) και Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. (Πεσκάρα, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Cannizzarro και L. Caroli, δικηγόροι)

Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των εναγόντων

Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— Να διαπιστώσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά τη ζημία που προκάλεσε η έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ, και στη Μεσόγειο, ο οποίος κηρύχθηκε ανίσχυρος με την απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Μαρτίου 2011, που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-221/09, και

— κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποκαταστήσει τις προκληθείσες ζημίες·

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Οι ενάγοντες στην υπό κρίση υπόθεση επισημαίνουν ότι η επίμαχη εξωσυμβατική ευθύνη οφείλεται στο ότι, με τον κανονισμό 530/2008, η Επιτροπή αποφάσισε αυθαίρετα την απαγόρευση της αλιείας ερυθρού τόνου, από 16ης Ιουνίου 2008, από σκάφη που φέρουν ελληνική, γαλλική, ιταλική, κυπριακή σημαία και σημαία Μάλτας, ενώ αντίστοιχη απαγόρευση για τα σκάφη που φέρουν ισπανική σημαία αποφασίσθηκε μόλις από 23ης Ιουνίου 2008.

Κατά τους ενάγοντες, πληρούνται εν προκειμένω όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις προκειμένου να στοιχειοθετείται ευθύνη των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της νομοθετικής δράσεώς τους, συγκεκριμένα δε η σοβαρή παράβαση κανόνα που προστατεύει τα συμφέροντα των ιδιωτών, το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς αυτής και της προβαλλομένης ζημίας.

Επισημαίνουν συναφώς ότι ο κανονισμός 530/2008 κηρύχθηκε στο σύνολό του ανίσχυρος από το Δικαστήριο λόγω παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και ότι, κατά πάγια νομολογία, η παραβίαση της αρχής αυτής καταλέγεται μεταξύ των περιπτώσεων σοβαρής παραβάσεως κανόνα υπέρτερης τυπικής ισχύος που σκοπεί στην προστασία των ιδιωτών.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 178/11

Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2013 — TestBioTech κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-177/13)

2013/C 178/20

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγoυσες: TestBioTech eV (Μόναχο, Γερμανία), European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV (Braunshweig, Γερμανία), και Sambucus eV (Vahlde, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Smith, QC, J. Stevenson, Barrister)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 2013, περί απορρίψεως των αιτήσεων των προσφευγουσών για εσωτερική επανεξέταση της εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής 2012/347/ΕΕ της 28ης Ιουνίου 2012, για την έγκριση της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένη σόγια MON 87701 × MON 89788 (MON-877Ø1-2 × MON-89788-1) σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών και

— να διατάξει κάθε άλλο μέτρο που θα κριθεί ενδεδειγμένο.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.

1) Ως πρώτο λόγο προβάλλουν ότι η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) ότι η σόγια είναι «κατ’ ουσίαν ισοδύναμη» με τα προϊόντα με τα οποία ενδείκνυται να συγκριθεί είναι παράνομη καθόσον βασίζεται σε επιστημονική αξιολόγηση η οποία δεν πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις δικές της κατευθυντήριες γραμμές και/ή βασίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

2) Ως δεύτερο λόγο προβάλλουν ότι η παράλειψη της EFSA να εκτιμήσει προσηκόντως ή έστω να λάβει υπόψη της τις πιθανές συνέργειες/συνδυαστικά αποτελέσματα μεταξύ της σόγιας και άλλων παραγόντων, και/ή να ζητήσει να πραγματοποιηθεί προσήκουσα αξιολόγηση τοξικότητας αντιβαίνει στις δικές της κατευθυντήριες γραμμές και νομικές υποχρεώσεις και/ή αποτελεί πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

3) Ως τρίτο λόγο προβάλλουν ότι η παράλειψη της EFSA να ζητήσει την πραγματοποίηση προσήκουσας ανοσολογικής αξιολογήσεως αντιβαίνει στις δικές της κατευθυντήριες γραμμές και νομικές υποχρεώσεις και/ή αποτελεί πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των διατάξεων των άρθρων 3.2.1 και 5.2.2, τελευταία παράγραφος, της συμβάσεως με τίτλο ‘Grant Agreement n. 2007- 0266/001 — 001 for the operational implementation of the Youth in action programme’ που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Agenzia Nazionale per i Giovani. — Υποστηρίζεται συναφώς ότι καίτοι υπήρξε πράγματι υπέρβαση του ορίου per capita για κάθε μαθητευόμενο, εντούτοις, εξαιτίας οργανωτικών λόγων και χρονικών περιορισμών, δεν είναι εύλογο και σύμφωνο με τον επιδιωκόμενο από την απόφαση 1719/2006/ΕΚ σκοπό σχετικά με την ανάπτυξη της συνεργασίας στον τομέα της νεολαίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να ζητείται η επιστροφή ποσών που πράγματι δαπανήθηκαν για σκοπούς εμπίπτοντες στη σύμβαση «Grant Agreement n. 2007 — 0266/001 — 001».
—

Να αναγνωρισθεί ότι η απόρριψη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή δαπανών της ενάγουσας πεντακοσίων εβδομήντα οκτώ χιλιάδων και εννιακοσίων τριάντα επτά ευρώ (578 937 EUR), για τη σύμβαση του έργου «A sophisticated multi-parametric system for the continuous — effective assessment and monitoring of motor status in parkinson’s disease and other neurodegerative diseases (PERFORM)» βάσει του πορίσματος ελέγχου 11-ΒΑ135-006 συνιστά παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων και, ότι η ενάγουσα οφείλει να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των είκοσι μίας χιλιάδων εκατόν εβδομήντα ενός ευρώ (21 171 EUR) και όχι το ποσό των τετρακοσίων ογδόντα επτά χιλιάδων και εκατόν ενός ευρώ (487 101 EUR) και το ποσό της εκκαθαρισμένης αποζημίωσης που θα προσδιορισθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή· και
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/27

Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2013 — Et Solar Industry κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-153/13)

2013/C 123/47

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Et Solar Industry Ltd (Taizhou City, Κίνα), Et Energy Co. Ltd (Taizhou City) και Dotec Electric Co. Ltd (Taizhou City) (εκπρόσωπος: R. MacLean, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στο από 3 Ιανουαρίου 2013 έγγραφό της αναφέρον ότι δεν θα εξεταστεί πλέον το αίτημα των προσφευγουσών να λογίζεται ότι ασκούν τις δραστηριότητές τους σε οικονομία αγοράς·

— να καταδικάσει την καθής και τους ενδεχόμενους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.

— Πρώτος λόγος: η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θίγοντας και αγνοώντας τα δικαιώματα των προσφευγουσών προς προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης τους και προσβάλλοντας την αρχή της αναλογικότητας, επειδή σταμάτησε παρανόμως χωρίς λόγο την εξέταση του αιτήματος των προσφευγουσών να αναγνωριστεί ότι αυτές ασκούν τις δραστηριότητές τους σε οικονομία αγοράς, στο πλαίσιο έρευνας αντιντάμπινγκ.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/24

Προσφυγή της 13ης Μαρτίου 2013 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-144/13)

2013/C 123/41

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology Co. Ltd (Hangzhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Y. Melin, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που γνωστοποιήθηκε με έγγραφο της 3ης Ιανουαρίου 2013, αριθ. H4/JN/Ref.t13.000011, με την οποία ενημερώνει την προσφεύγουσα ότι δεν θα εξετάσει το αίτημα της προσφεύγουσας να αναγνωριστεί ως επιχείρηση ασκούσα τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς, το οποίο υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του κανονισμού του Συμβουλίου 1225/2009, στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ που αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που κινήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012 (AD 590)·

— να δεχθεί την αδυναμία εφαρμογής, όσον αφορά την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, δυνάμει του άρθρου 277 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κανονισμού (ΕΕ) 1168/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 344, σ. 1)

— και, κατά συνέπεια, να καταδικάσει την Επιτροπή και τους ενδεχόμενους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα επικαλείται έναν μόνο λόγο, όμοιο προς εκείνον που προβάλλεται στο πλαίσιο της υποθέσεως T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology κατά Επιτροπής.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/22

Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2013 — Hanwha SolarOne κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου κ.λπ.

(Υπόθεση T-136/13)

2013/C 123/38

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Hanwha SolarOne (Qidong) Co. Ltd (Qidong, Κίνα)· Hanwha SolarOne Technology Co. Ltd (Lianyungang, Κίνα)· Hanwha SolarOne Solar Technology (Shanghai) Co. Ltd (Σαγκάη, Κίνα)· και Hanwha Solar Electric Power Engineering Co.Ltd (Qidong) (εκπρόσωπος: F. Graafsma, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 1168/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2012 L 344, σ. 1), καθόσον εφαρμόστηκε στις προσφεύγουσες·

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία αυτή αρνήθηκε να εξετάσει τα αιτήματα των προσφευγουσών να λογίζονται ως επιχειρήσεις ασκούσες τις δραστηριότητές τους σε οικονομία αγοράς (αιτήματα ΕΟΑ), και

— να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν λόγο ακυρώσεως.

Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 1168/2012 καθόσον εφαρμόστηκε σε αυτές και στα αιτήματα ΕΟΑ που υπέβαλαν οι ως άνω προσφεύγουσες στην Επιτροπή, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', του βασικού κανονισμού, στη διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους (κυψελών και πλακιδίων), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (Ανακοίνωση έναρξης διαδικασίας, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, ΕΕ C 269, σ. 5). Οι προσφεύγουσες ζητούν επίσης την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 3ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία αυτή αρνήθηκε να εξετάσει τα αιτήματα ΕΟΑ των προσφευγουσών, τα οποία είχαν υποβάλει αυτές στο πλαίσιο της ανωτέρω έρευνας.

Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 1168/2012, όπως εφαρμόστηκε από την Επιτροπή σε αυτές με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013, καθώς και με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013 που αναφέρει ότι η Επιτροπή δεν θα εξετάσει τα αιτήματα ΕΟΑ των προσφευγουσών, προσβάλλουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγουσών και εφαρμόζονται αναδρομικώς σε βάρος τους, χωρίς βάσιμη δικαιολογία. Επομένως, ο κανονισμός (ΕΕ) 1168/2012, όπως εφαρμόστηκε από την Επιτροπή στην περίπτωση των προσφευγουσών με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013, και η απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013 προσβάλλουν προδήλως τις θεμελιώδεις αρχές της ασφαλείας δικαίου και της καλής πίστεως.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 79/24

Αγωγή της 11ης Ιανουαρίου 2013 — ANKO κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-17/13)

2013/C 79/43

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγουσα: ANKO AE Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— Να αναγνωρισθεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να επιστρέψει ως αχρεωστήτως καταβληθέν το ποσό που η Επιτροπή της κατέβαλε για το έργο POCΕΜΟΝ·

— Να αναγνωρισθεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπή αποζημίωση για το έργο POCΕΜΟΝ·

— Να αναγνωρισθεί ότι η Επιτροπή αβασίμως προέβη σε συμψηφισμό ποσού που όφειλε να καταβάλει στην ΑΝΚΟ· και

— Να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από την υπ’ αριθ. 216088 σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases» (POCEMON), δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση της ως άνω συμβάσεως, της αρχής της καλής πίστης, της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και της αναλογικότητας, ζήτησε επιστροφή των καταβληθέντων στην ΑΝΚΟ ποσών. Περαιτέρω, η Επιτροπή επεδίωξε το συμψηφισμό απαιτήσεων που δεν ήταν βέβαιες, εκκαθαρισμένες και απαιτητές.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/23

Προσφυγή της 13ης Μαρτίου 2013 — Jinko Solar κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου κ.λπ.

(Υπόθεση T-142/13)

2013/C 123/39

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Jinko Solar Co. Ltd (Shangrao, Κίνα)· Zhejiang Jinko Solar Co. Ltd (Haining City, Κίνα)· Jiangxi Jinko Photovoltaic Materials Co. Ltd (Shangrao)· Jinko Solar Import and Export Co. Ltd (Shangrao)· και Zhejiang Jinko Trading Co. Ltd (Haining City) (εκπρόσωποι: Κ. Αδαμαντόπουλος και J. Cornelis, δικηγόροι)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 1168/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2012 L 344, σ. 1), καθόσον εφαρμόστηκε στις προσφεύγουσες·

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία αυτή αρνήθηκε να εξετάσει τα αιτήματα των προσφευγουσών να λογίζονται ως επιχειρήσεις ασκούσες τις δραστηριότητές τους σε οικονομία αγοράς, και

— να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν λόγο ακυρώσεως, υποστηρίζοντας ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 1168/2012, όπως εφαρμόστηκε από την Επιτροπή σε αυτές με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013, καθώς και με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013 που αναφέρει ότι η Επιτροπή δεν θα εξετάσει τα αιτήματα των προσφευγουσών να λογίζονται ως επιχειρήσεις ασκούσες τις δραστηριότητές τους σε οικονομία αγοράς, προσβάλλουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγουσών και εφαρμόζονται αναδρομικώς σε βάρος τους, χωρίς βάσιμη δικαιολογία. Επομένως, ο κανονισμός (ΕΕ) 1168/2012, όπως εφαρμόστηκε από την Επιτροπή στην περίπτωση των προσφευγουσών με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013, και η απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 2013 προσβάλλουν προδήλως τις θεμελιώδεις αρχές της ασφαλείας δικαίου και της καλής πίστεως.