EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 319/4

Αναίρεση που άσκησαν στις 6 Αυγούστου 2012 οι MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc., MasterCard Europe κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 24 Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-111/08, Mastercard, Inc. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-382/12 P)

2012/C 319/05

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc., MasterCard Europe (εκπρόσωποι: V. Brophy, E. Barbier de La Serre, B. Amory, avocats)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Banco Santander, SA, Royal Bank of Scotland plc, HSBC Bank plc, Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc, MBNA Europe Bank Ltd, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, British Retail Consortium, EuroCommerce AISBL

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-111/08, MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής,

— να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2007) 6474 τελικό της 19ης Δεκεμβρίου 2007 στις υποθέσεις COMP/34.579 — MasterCard, COMP/36.518 — EuroCommerce, COMP/38.580 — Εταιρικές κάρτες (1),

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας δίκης, περιλαμβανομένων των εξόδων των αναιρεσειουσών ενώπιον του Δικαστηρίου και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:

Πρώτος λόγος αναιρέσεως : το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή παρέλειψε να εκθέσει επαρκή αιτιολογία όσον αφορά την εκτίμηση της αντικειμενικής αναγκαιότητας του προβαλλόμενου περιορισμού του ανταγωνισμού. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως το παγιωμένο κριτήριο της αντικειμενικής αναγκαιότητας. Αντί να εφαρμόσει το ορθό κριτήριο, κατά το οποίο ένας περιορισμός είναι αντικειμενικώς αναγκαίος αν είναι είτε αδύνατη είτε δυσχερής η επίτευξη της κύριας πράξεως χωρίς αυτόν, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε ελλιπές κριτήριο κατά το οποίο ένας περιορισμός είναι αντικειμενικώς αναγκαίος μόνον αν, χωρίς αυτόν, η κύρια πράξη είναι αδύνατο να λειτουργήσει. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο i) παρέλειψε να εκτιμήσει τον προβαλλόμενο περιορισμό και, ως εκ τούτου, την αντικειμενική αναγκαιότητά του εντός του προσήκοντος πλαισίου, ii) υποκατέστησε εσφαλμένως την Επιτροπή στην εκτίμησή της και iii) παρέλειψε να εφαρμόσει το ορθό κριτήριο ελέγχου.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως : το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή παρέλειψε να εκθέσει επαρκή αιτιολογία όσον αφορά την εκτίμηση του αν η MasterCard αποτελεί ένωση επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας την προβαλλόμενη κοινότητα συμφερόντων μεταξύ των τραπεζών και της MasterCard και τις εναπομείνασες εξουσίες λήψεως αποφάσεων των τραπεζών μετά τη δημόσια προσφορά αναλήψεως μετοχών (IPO), οι οποίες είναι άσχετες προς τις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες (MIF), ως επαρκείς για τον χαρακτηρισμό της MasterCard ως ενώσεως επιχειρήσεων κατά τη λήψη αποφάσεων περί των MIF. Εν πάση περιπτώσει, οι εναπομείνασες εξουσίες λήψεως αποφάσεων των τραπεζών μετά την IPO και η προβαλλόμενη κοινότητα συμφερόντων μεταξύ των τραπεζών και της MasterCard δεν ασκούν επιρροή προκειμένου να κριθεί αν η MasterCard αποτελεί ένωση επιχειρήσεων κατά τη λήψη αποφάσεων που αφορούν τη MIF.

Τρίτος λόγος αναιρέσεως : το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το παραδεκτό πλειόνων παραρτημάτων της προσφυγής. Δεν υπήρχε νομική βάση προκειμένου να περιορίσει το Γενικό Δικαστήριο κατά τον τρόπο αυτόν το δικαίωμα της MasterCard να ασκήσει ένδικη προσφυγή. Περαιτέρω, ακόμη και αν το Γενικό Δικαστήριο είχε τέτοιες εξουσίες, έσφαλε διαπιστώνοντας ότι ο περιορισμός πρέπει να εφαρμοσθεί στην υπό κρίση υπόθεση.

(1) Περίληψη της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 2007, ΕΕ C 264, της 6.11.2009, σ. 8