EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :23 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 15ης Απριλίου 2010
Υπόθεση F-104/08
Άγγελος Αγγελίδης
κατά
Ευρωπαϊκ ού Κοινοβουλίου
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Κενή θέση — Εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως περί 
ακυρώσεως της αποφάσεως περί διορισμού — Νέα ανα κοίνωση κενής θέσεως — 
Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Αρχή της ομαλής εξελίξεως της σταδιοδρομίας των υπαλλήλων — 
Ίση μεταχείριση — Αρχή της χρηστής διοικήσεως — Καθήκον αρωγής — Πρόδηλη πλάνη 
εκτιμήσεως — Κατάχρηση εξουσίας»
Αντικείμενο:Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ και 152 E A, με την οποία ο 
Α. Αγγελίδης ζητεί, αφενός, την ακύρωση της υπ’ αριθ. 12564 ανα κοινώσεως για την 
πλήρωση της θέσεως το υ διευθυντή της Διευθύνσεως Δημοσιονομικών Υποθέσεων της 
Γενικής Δ ιευθύνσεως «Εσωτερικές Π ολιτικές τ ης Έ νωσης» το υ Ε υρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου, των αποφάσεων περί διορισμού της V . στη θέση α υτή και περί 
απορρίψεως της υποψηφιότητάς το υ και των αποφάσεων π ερί απορρίψεως των 
διοικητικών ενστάσεών το υ κατά των αποφάσεων αυτών, και, αφετέρου, να υ ποχρεωθεί 
το Ε υρωπαϊκό Κοινοβούλιο να κ αταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας 
που ο π ροσφεύγων-ενάγων υπέστη λόγω των αποφάσεων αυτών, καθώς και, τέλος, να 
του αποδοθεί ad pe rsonam ο β αθμός του διευθυντή.
Απόφαση: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζεται να κ αταβάλει το π οσό των 1 000  ευρώ στον 
Α. Αγγελίδη. Η π ροσφυγή-αγωγή α πορρίπτεται κατά τα λ οιπά. Το Ε υρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά το υ και το έ να τ ρίτο τ ων δικαστικών εξόδων του 
προσφεύγοντος-ενάγοντος. Ο π ροσφεύγων-ενάγων φέρει τα δύ ο τρίτα των δικαστικών 
εξόδων του.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προσφυγή κα τά αποφάσεως περί απορρίψεως διοικητικής ενστάσεως — 
Παραδεκτό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρα 90 κα ι 91)
2. Προσφυγή ακ υρώσεως — Ακυρωτική α πόφαση — Αποτελέσματα — Υποχρέωση λή ψεως μέτρων 
εκτελέσεως — Περιεχόμενο
(Άρθρο 233 Ε Κ)
2 ECLI:EU:F:2010 :23ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-104/08
ΑΓΓΕΛΙΔΗΣκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Ακυρωτική α πόφαση — Αποτελέσματα — Ακύρωση α ποφάσεως 
διορισμού — Υποχρεώσεις της διοικήσεως
(Άρθρο 233 Ε Κ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 91)
4. Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Κριτήρια — Συμφέρον της υπηρεσίας — Εξουσία εκτιμήσεως της 
διοικήσεως
5. Υπάλληλοι — Ανακοίνωση κενής θέσεως — Αντικείμενο — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων των 
υποψηφίων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 29)
6. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Λόγοι ακυρώσεως — Κατάχρηση εξουσίας — Έννοια
1. Αίτημα περί ακυρώσεως, τυπικώς στρεφόμενο κατά της απορρίψεως ενστάσεως υπαλλήλου, έχε ι ως 
αποτέλεσμα να ε πιλαμβάνεται το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης της πράξεως κατά της οποίας 
ασκήθηκε η έ νσταση και στερείται αυτοτελούς περιεχομένου.
(βλ. σκέψη 18)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 17 Ιανουαρίου 1989 , 293/87, Vainker κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1989 , σ. 23, σκέψη 8
ΓΔΕΕ: 6 Απριλίου 2006 , T-309/03, Camós Grau κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006 , σ. II-1173 , σκέψη 43
ΔΔΔ ΕΕ: 9 Ιουλίου 2009 , F-85/08, Notarnicola κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. Ι-Α-1-263 κ αι 
ΙΙ-Α-1-1429 , σκέψη 14
2. Σε περίπτωση ακυρώσεως, από το ν κοινοτικό δικαστή, πράξεως θεσμικού οργάνου, απόκειται στο 
όργανο αυτό, δυνάμει του άρθρου 233 Ε Κ, να λ άβει τα κατάλληλα μέτρα που επάγεται η ε κτέλεση της 
αποφάσεως. Για να σ υμμορφωθεί με την ακυρωτική δικαστική απόφαση και να τ ην εκτελέσει πλήρως, 
το θ εσμικό όργανο από το ο ποίο π ροέρχε ται η α κυρωθείσα πράξη υποχρεούται να σε βασθεί όχι μόνον 
το δ ιατακτικό της αποφάσεως, αλλά και το σ κεπτικό που οδήγησε σ το δ ιατακτικό αυτό κ αι το ο ποίο 
συνιστά το ανα γκαίο το υ έρε ισμα, υπό την έννοια ότι ε ίναι απαραίτητο γι α να π ροσδιορισθεί η 
ακριβής έννοια των όσων κρίθηκαν μ ε το δ ιατακτικό. Συγκεκριμένα, με το σ κεπτικό αυτό, αφενός, 
προσδιορίζεται η α κριβής πράξη που θεωρήθηκε παράνομη και, αφετέρου, εμφαίνονται οι α κριβείς 
λόγοι τ ης ελλείψεως νομιμότητας που διαπιστώνεται με το δ ιατακτικό και τους οποίους το οι κείο 
όργανο πρέπει να λ άβει υπόψη κατά την αν τικατάσταση της ακυρωθείσας πράξεως. Η α κύρωση 
πράξεως από το ν κοινοτικό δικαστή ανα πτύσσει αποτελέσματα ex tunc και, άρα, εξαφανίζει από την 
έννομη τάξη ανα δρομικά την α κυρωθείσα π ράξη. Το κ αθού όργανο υποχρεούται, βάσει το υ 
άρθρου 233 Ε Κ, να λ άβει τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να ε ξαφανίσει τα αποτελέσματα της 
διαπιστωθείσας παρανομίας, γεγονός που, στην περίπτωση ήδη εκτελεσθείσας πράξεως, συνεπάγεται 
την επαναφορά το υ προσφεύγοντος στη νομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν π ριν από την 
έκδοση της εν λόγω πράξεως.
(βλ. σκέψεις 35 κ αι 36)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 13 Ιουλίου 2000 , C-8/99 P , Gómez de Enterría y S anchez κατά Κ οινοβουλίου, Συλλογή 2000 , σ. I-6031 , 
σκέψεις 19 κ αι 20
ΓΔΕΕ: 27 Ιουνίου 2000 , T-47/97, Plug κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000 , σ. I-A-119 κ αι II-527, σκέψη 58· 
5 Δεκεμβρίου 2002 , T-119/99, Hoyer κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002 , σ. I-A-239 κ αι II-1185 , σκέψη 35· 
17 Δεκεμβρίου 2003 , T-324/02, Mc Auley κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003 , σ. I-A-337 κ αι II-1657 , σκέψη 56· 
29 Ιουνίου 2005 , T-254/04, Παππάς κατά Επιτροπής των Περιφερειών, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-177 κ αι II-787, 
σκέψεις 36 κ αι 37
ECLI:EU:F:2010 :23 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-104/08
ΑΓΓΕΛΙΔΗΣκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
3. Το Γενικό Δικαστήριο δ εν είναι αρμόδιο να κ αθορίσει, υποκαθιστώντας τη διοικητική αρχή, τα 
συγκεκριμένα μ έτρα που πρέπει ενδεχομένως να λ άβει η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή. Σε αυτήν 
απόκειται, στο π λαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει δυνάμει του άρθρου 233 Ε Κ, να ε πιλέξει 
μεταξύ των διαφόρων μέτρων που μπορούν να λ ηφθούν γι α να σ υμβιβασθούν τα υπηρεσιακά 
συμφέροντα μ ε την ανά γκη α ποκαταστάσεως της ζημίας το υ π ροσφεύγοντος. Η Α ΔΑ δ εν 
υποχρεούται να π ερατώσει διαδικασία προσλήψεως που κινήθηκε κατ’ εφαρμογήν το υ άρθρου 29 το υ 
ΚΥΚ. Η α ρχή αυτή εξακολουθεί να ι σχύει ακόμη και αν η δ ιαδικασία προσλήψεως ακυρώθηκε εν μέρει 
με απόφαση το υ κοινοτικού δικαστή. Επομένως, η α κυρωτική α πόφαση δεν μπορεί σε κ αμία 
περίπτωση να έχε ι επιπτώσεις στη διακριτική ευχέρε ια της ΑΔΑ να ε πεκτείνει τις δυ νατότητές της 
επιλογής προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας, αποσύροντας την αρχική ανα κοίνωση κενής θέσεως και 
κινώντας συγχρόνως νέα διαδικασία για την κάλυψη της επίμαχης θέσεως.
(βλ. σκέψεις 41 κ αι 42)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 14 Φεβρουαρίου 1990 , T-38/89, Hochbaum κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990 , σ. II-43, σκέψη 15· 8 Οκτωβρίου 
1992 , T-84/91, Meskens κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1992 , σ. II-2335 , σκέψη 78· 21 Ιουνίου 1996 , T-41/95, Moat 
κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996 , σ. I-A-319 κ αι II-939, σκέψεις 38 κ αι 39· Παππάς κατά Επιτροπής των 
Περιφερειών, προπαρατεθείσα, σκέψη 44· 17 Οκτωβρίου 2006 , T-432/03 κ αι T-95/05, Dehon κ ατά Κοινοβουλίου, 
Συλλογή Υπ.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-209 κ αι II-A-2-1077 , σκέψη 49
4. Η α ρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία όσον αφορά την εκτίμηση το υ 
συμφέροντος της υπηρεσίας και, ειδικότερα, το ν καθορισμό των ειδικών απαιτήσεων γι α την 
προκηρυσσόμενη θέση. Ο δ ικαστικός έλεγχος περιορίζεται στο αν η ε ν λόγω αρχή κινήθηκε εντός μη 
επιλήψιμων ορίων και αν χρ ησιμοποίησε τ ην εξουσία της εκτιμήσεως κατά τρόπο π ροδήλως 
εσφαλμένο.
(βλ. σκέψη 58)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 12 Ιουνίου 1997 , T-237/95, Carbajo Ferrero κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997 , σ. I-A-141 κ αι II-429, 
σκέψη 99
5. Σκοπός της προκηρύξεως κενής θέσεως είναι, αφενός, να ε νημερωθούν οι ε νδιαφερόμενοι κ ατά 
τρόπο όσο το δυ νατόν ακριβέστερο σχε τικά με τη φύση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την 
πλήρωση της προκηρυσσόμενης θέσεως, και, αφετέρου, να ο ριστεί, από την αρμόδια γι α το υς 
διορισμούς αρχή κατά τρόπο δεσμευτικό για την ίδια, το π λαίσιο της νομιμότητας εντός του οποίου η 
εν λόγω αρχή πρόκειται να δ ιενεργήσει τη συγκριτική εξέταση των προσόντων των υποψηφίων. Η 
αρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή παραβιάζει το π λαίσιο α υτό κ αι, επιπλέον, την αρχή της ίσης 
μεταχειρίσεως, αν δ εχθεί υποψηφιότητα υποβληθείσα μετά τη λήξη της οριζόμενης με την προκήρυξη 
προθεσμία, χωρίς το ε κπρόθεσμο να ο φείλεται σε τ υχαίο γεγονός ή αν ωτέρα βία.
(βλ. σκέψη 78)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 4 Μαΐου 2005 , Sena κατά ΕΟΑΑ, T-30/04, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-113 κ αι II-519, σκέψη 52
6. Μια απόφαση είναι πλημμελής λόγω καταχρήσεως εξουσίας, μόνον εφόσον, βάσει αντικειμενικών, 
ουσιωδώ ν και συγκλινουσών ενδείξεων, παρίσταται εκδοθείσα για την επίτευξη σκοπών ξένων προς 
αυτούς που επικαλείται.
4 ECLI:EU:F:2010 :23ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-104/08
ΑΓΓΕΛΙΔΗΣκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
(βλ. σκέψη 89)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 25 Φεβρουαρίου 1987 , 52/86, Banner κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1987 , σ. 979, σκέψη 6· 8 Ιουνίου 1988 , 
135/87, Βλάχου κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1988 , σ. 2901 , σκέψη 27
ΔΔΔ ΕΕ: 21 Οκτωβρίου 2009 , F-33/08, V κ ατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. Ι-Α-1-403 κ αι ΙΙ-Α-1-2159 , 
σκέψη 250