ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 311/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S κατά Skatteministeriet

(Υπόθεση C-398/09) (1)

(Μη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου - Αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω της υφιστάμενης συνδέσεως μεταξύ της θεσπίσεως του φόρου και της καταργήσεως άλλων φόρων)

2011/C 311/08

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S

κατά

Skatteministeriet

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Østre Landsret — Ερμηνεία της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-192/95, Comateb κ.λπ., και των αρχών του κοινοτικού δικαίου επί της αναζητήσεως αχρεωστήτου — Άρνηση επιστροφής εθνικού φόρου που κρίθηκε ασυμβίβαστος με το κοινοτικό δίκαιο με αιτιολογικό τον αδικαιολόγητο πλουτισμό που οφείλεται στην άμεση σχέση μεταξύ της επιβολής του παράνομου φόρου και της καταργήσεως άλλων επιβαρύνσεων εισπραττομένων επί άλλης βάσεως — Μη επιστροφή έχουσα ως συνέπεια τη δυσμενή μεταχείριση όσων εισάγουν προϊόντα σε σύγκριση με αυτούς που αγοράζουν παρόμοια εγχώρια προϊόντα λόγω του ότι οι πρώτοι καταβάλλουν, σε σύγκριση με τους δεύτερους, αναλογικώς υψηλότερα ποσά υπό τη μορφή του παράνομου φόρου

Διατακτικό

Οι κανόνες του δικαίου της Ενώσεως σχετικά με την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος έχουν την έννοια ότι η επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ενδέχεται να είναι γενεσιουργός αδικαιολόγητου πλουτισμού σε περίπτωση κατά την οποία τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από υποκείμενο στον φόρο ποσά ως φόρος εισπραχθείς από κράτος μέλος κατά παράβαση του δικαίου της Ενώσεως μετακυλίστηκαν ευθέως επί του αγοραστή. Επομένως, προσκρούει στο δίκαιο της Ενώσεως η άρνηση κράτους μέλους να επιστρέψει παράνομο φόρο με το αιτιολογικό ότι τα καταβληθέντα αχρεωστήτως από τον υποκείμενο στον φόρο ποσά αντισταθμίστηκαν από εξοικονόμηση λόγω της ταυτόχρονης καταργήσεως άλλων εισφορών, δοθέντος ότι μια τέτοια αντιστάθμιση δεν μπορεί να εκλαμβάνεται, υπό το πρίσμα του δικαίου της Ενώσεως, ως αδικαιολόγητος πλουτισμός σε σχέση με τον επίδικο φόρο.

(1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.
1)

Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως 2008/697/ΕΚ της Επιτροπής, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 13/07 (ex NN 15/06) που έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ της New Interline, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από το άρθρο 249, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 2 και 3 της ως άνω αποφάσεως.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 298/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Generics (UK) Ltd κατά Synaptech Inc.

(Υπόθεση C-427/09) (1)

(Δίκαιο της ευρεσιτεχνίας - Φάρμακα - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 - Άρθρο 2 - Πεδίο εφαρμογής)

2011/C 298/04

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Generics (UK) Ltd

κατά

Synaptech Inc.

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1762/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1) — Έννοια του όρου «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας» — Συνεκτίμηση μόνον των αδειών που έχουν χορηγηθεί σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ τού Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 25) — Άδεια κυκλοφορίας χορηγηθείσα στην Αυστρία προ της προσχωρήσεώς της στον ΕΟΧ

Διατακτικό

Προϊόν όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο τέθηκε σε κυκλοφορία στην αγορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ως φάρμακο προοριζόμενο για ανθρώπινη χρήση, χωρίς προηγουμένως να χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας στην αγορά σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 89/341/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, και, ιδίως, χωρίς προηγουμένως να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά του, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως έχει τροποποιηθεί από την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Νορβηγίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, όπως τούτο ορίζεται στο άρθρο 2 του κανονισμού αυτού, όπως έχει τροποποιηθεί, και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας.

(1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 298/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αιτήσεις του Højesteret (Δανία), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, υπό εκκαθάριση, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10) κατά Merck Sharp & Dohme Corporation (πρώην Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-400/09 και C-207/10) (1)

(Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 7, παράγραφος 2 - Φαρμακευτικά προϊόντα - Παράλληλη εισαγωγή - Ανασυσκευασία του προϊόντος που φέρει το σήμα - Νέα συσκευασία επί της οποίας ο δικαιούχος της αδείας κυκλοφορίας, υπό τις οδηγίες του οποίου ανασυσκευάσθηκε το προϊόν, φέρεται ως ο ανασυσκευαστής - Ανασυσκευασία η οποία πραγματοποιήθηκε υλικώς από ανεξάρτητη επιχείρηση)

2011/C 298/03

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Højesteret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, υπό εκκαθάριση, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)

κατά

Merck Sharp & Dohme Corporation (πρώην Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme

Αντικείμενο

Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Højesteret — Ερμηνεία των αποφάσεων του Δικαστηρίου επί των υποθέσεων C-232/94, MPA Pharma, και C-427/93, Bristol Myers Squibb, καθώς και της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989 L 40, σ. 1) — Ανασυσκευασία φαρμακευτικού προϊόντος το οποίο αποτελεί αντικείμενο παράλληλης εισαγωγής — Παράλληλος εισαγωγέας ο οποίος είναι δικαιούχος της αδείας κυκλοφορίας εισαγομένου φαρμάκου και ο οποίος αναφέρει τον εαυτό του ως ανασυσκευαστή επί της νέας συσκευασίας, παρά το γεγονός ότι η αγορά και η ανασυσκευασία του φαρμάκου πραγματοποιήθηκαν όντως από ανεξάρτητη επιχείρηση

Διατακτικό

Το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στον δικαιούχο σήματος το οποίο αφορά φαρμακευτικό προϊόν που αποτελεί αντικείμενο παραλλήλων εισαγωγών να αντιταχθεί στη μεταγενέστερη εμπορία αυτού του ανασυσκευασθέντος προϊόντος, απλώς και μόνον επειδή στη νέα συσκευασία δεν αναγράφεται ως ανασυσκευαστής η εταιρία η οποία, κατόπιν παραγγελίας, πράγματι ανασυσκεύασε το εν λόγω προϊόν και η οποία διαθέτει άδεια προς τούτο, αλλά η επιχείρηση που είναι δικαιούχος της αδείας κυκλοφορίας του εν λόγω προϊόντος, υπό τις οδηγίες της οποίας πραγματοποιήθηκε η ανασυσκευασία και η οποία αναλαμβάνει την ευθύνη συναφώς.

(1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009

ΕΕ C 179 της 3.7.2010
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 186/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Upper Tribunal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor κατά Secretary of State for Work and Pensions

(Υπόθεση C-537/09) (1)

(Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Συνιστώσα του επιδόματος διαβιώσεως αναπήρου που αφορά την κινητικότητα («disability living allowance») - Διακριτή παροχή - Ειδική παροχή μη ανταποδοτικού χαρακτήρα - Μη εξαγωγιμότητα)

2011/C 186/09

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor

κατά

Secretary of State for Work and Pensions

Αντικείμενο

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Upper Tribunal — Ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2) όπως ίσχυε πριν από τις 5 Μαΐου 2005 — Επίδομα διαβίωσης αναπήρου που αναλύεται στο τμήμα «μέριμνα» χορηγούμενο στα άτομα που έχουν ανάγκη προσωπικής συνδρομής και στο τμήμα «κινητικότητα» που χορηγείται στα άτομα που χρειάζονται βοήθεια για να μετακινηθούν («Disability living allowance») — Δυνατότητα να θεωρηθεί το τμήμα κινητικότητα για την εφαρμογή του κανονισμού, ως χωριστή παροχή — Χαρακτηρισμός της παροχής αυτής

Διατακτικό

1) Το άρθρο 4, παράγραφος 2α, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και αναπροσαρμόστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 631/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, καθώς και του κανονισμού 1408/71, ως είχε τελικώς, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχει την έννοια ότι η σχετική με την κινητικότητα συνιστώσα του επιδόματος διαβιώσεως αναπήρου («disability living allowance») συνιστά παροχή σε είδος μη ανταποδοτικού χαρακτήρα κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙα των ως άνω κανονισμών.

2) Από την εξέταση του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 10α του κανονισμού 1408/71 και του ίδιου τροποποιηθέντος κανονισμού, καθόσον το εν λόγω άρθρο επιτρέπει να εξαρτάται η χορήγηση της σχετικής με την κινητικότητα συνιστώσας του επιδόματος διαβιώσεως αναπήρου από προϋποθέσεις κατοικίας και φυσικής παρουσίας στη Μεγάλη Βρετανία.

(1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 186/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Shirley McCarthy κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-434/09) (1)

(Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Άρθρο 21 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Έννοια του «δικαιούχου» - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος ουδέποτε έχει ασκήσει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμένει ανέκαθεν στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του - Επιρροή που ασκεί η κατοχή ιθαγένειας άλλου κράτους μέλους - Αμιγώς εσωτερική κατάσταση)

2011/C 186/08

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Shirley McCarthy

κατά

Secretary of State for the Home Department

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court of the United Kingdom — Ερμηνεία των άρθρων 3 και 16 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (ΕΕ L 158, σ. 7) — Έννοιες του «δικαιούχου» και της «νόμιμης διαμονής» — Βρετανή υπήκοος που έχει επίσης ιρλανδική ιθαγένεια και έχει ζήσει όλη της τη ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο

Διατακτικό

1) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι η οδηγία αυτή δεν εφαρμόζεται σε πολίτη της Ένωσης ο οποίος ουδέποτε άσκησε το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, διαμένει ανέκαθεν στο κράτος μέλος της ιθαγενείας του και, επιπλέον, έχει και την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους.

2) Το άρθρο 21 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται σε πολίτη της Ένωσης ο οποίος ουδέποτε άσκησε το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, διαμένει ανέκαθεν στο κράτος μέλος της ιθαγενείας του και, επιπλέον, έχει και την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους, υπό τον όρο ότι η κατάσταση του πολίτη αυτού δεν χαρακτηρίζεται από την εφαρμογή μέτρων κράτους μέλους που θα είχαν ως αποτέλεσμα να στερούν από το εν λόγω πρόσωπο την πραγματική δυνατότητα να ασκεί, κατά το ουσιώδες μέρος τους, τα δικαιώματα που συναρτώνται με την ιδιότητά του ως πολίτη της Ένωσης ή να παρακωλύεται η άσκηση του δικαιώματός του να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών.

(1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 63/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Session (Σκωτία), Εδιμβούργο (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs κατά RBS Deutschland Holdings GmbH

(Υπόθεση C-277/09) (1)

(Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Δικαίωμα προς έκπτωση - Αγορά οχημάτων και χρησιμοποίησή τους με σκοπό τη χρηματοδοτική μίσθωση - Διαφορές των φορολογικών συστημάτων μεταξύ δύο κρατών μελών - Απαγόρευση καταχρηστικών πρακτικών)

2011/C 63/10

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Session (Σκωτία), Εδιμβούργο

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

κατά

RBS Deutschland Holdings GmbH

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Session (Σκωτία), Εδιμβούργο –Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Πράξεις πραγματοποιούμενες με μοναδικό σκοπό την αποκόμιση φορολογικού οφέλους — Παροχή υπηρεσιών μισθώσεως αυτοκινήτων οχημάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο εκ μέρους γερμανικής θυγατρικής μιας τράπεζας εγκατεστημένης στο Ηνωμένο Βασίλειο

Διατακτικό

1) Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι κράτος μέλος δεν μπορεί να αρνηθεί σε υποκείμενο στον φόρο την έκπτωση του καταβληθέντος φόρου προστιθέμενης αξίας εισροών για αγορά αγαθών πραγματοποιηθείσα σε αυτό το κράτος μέλος, όταν τα εν λόγω αγαθά χρησιμοποιήθηκαν για πράξεις χρηματοδοτικής μισθώσεως σε άλλο κράτος μέλος με μόνη δικαιολόγηση ότι για τις πραγματοποιηθείσες πράξεις εκροών δεν οφειλόταν φόρος προστιθέμενης αξίας στο δεύτερο κράτος μέλος.

2) Η αρχή της απαγορεύσεως καταχρηστικών πρακτικών δεν αποκλείει το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας το οποίο αναγνωρίζεται στο άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388, υπό περιστάσεις όπως της υποθέσεως στην κύρια δίκη, όπου επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος επιλέγει να πραγματοποιήσει, μέσω θυγατρικής της εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος, πράξεις χρηματοδοτικής μισθώσεως αγαθών έναντι τρίτης εταιρίας εγκατεστημένης στο πρώτο κράτος μέλος, με σκοπό να αποφύγει την επιβάρυνση με φόρο προστιθέμενης αξίας των πληρωμών για τις πράξεις αυτές, όταν αυτές χαρακτηρίζονται, στο πρώτο κράτος μέλος, ως παροχές υπηρεσιών εκμισθώσεως πραγματοποιούμενες στο δεύτερο κράτος μέλος και, στο δεύτερο αυτό κράτος μέλος, ως παραδόσεις αγαθών πραγματοποιούμενες στο πρώτο κράτος μέλος.

(1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.
1)

Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 18ης Δεκεμβρίου 2008, T-85/06, General Química κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή των General Química SA, Repsol Química SA και Repsol YPF SA με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2006/902/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ κατά των Flexsys NV, Bayer AG, Crompton Manufacturing Company Inc. (πρώην Uniroyal Chemical Company Inc.), Crompton Europe Ltd, Chemtura Corporation (πρώην Crompton Corporation), General Química, SA, Repsol Química, SA και Repsol YPF, SA (υπόθεση COMP/F/C.38.443 — Χημικά προϊόντα για την επεξεργασία ελαστικών), διότι, αφενός, το Πρωτοδικείο δεν εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στη διαπίστωση ότι η εντολή της Repsol Química SA προς την General Química SA να παύσει κάθε ενέργεια που ενδεχομένως συνιστά παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού αποδεικνύει από μόνη της ότι η Repsol Química SA ασκούσε αποφασιστική επιρροή επί της General Química SA όχι μόνον όσον αφορά την πολιτική της στην αγορά, αλλά και όσον αφορά τις παραβάσεις που αποτελούν αντικείμενο της αποφάσεως 2006/902, και, αφετέρου, το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εξετάσει τα στοιχεία που προσκόμισαν οι General Química SA, Repsol Química SA και Repsol YPF SA προς απόδειξη του ότι η General Química SA καθόριζε και υλοποιούσε αυτοτελώς την εμπορική πολιτική της.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/9

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Session (Scotland) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MacDonald Resorts Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-270/09) (1)

(ΦΠΑ - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Απαλλαγές - Άρθρα 13, B, στοιχείο β' - Μίσθωση ακινήτων - Πώληση συμβατικών δικαιωμάτων μετατρέψιμων σε δικαίωμα προσωρινής χρήσεως παραθεριστικών καταλυμάτων)

2011/C 55/14

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Session (Scotland)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MacDonald Resorts Ltd

κατά

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Session (Σκωτία), Εδιμβούργο — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έννοια της απαλλαγής της μισθώσεως ακινήτων — Πώληση, εκ μέρους λέσχης διακοπών, μορίων τα οποία παρέχουν δικαίωμα χρήσεως παραθεριστικής κατοικίας για ορισμένο διάστημα εντός συγκεκριμένου έτους

Διατακτικό

1) Οι παροχές υπηρεσιών στις οποίες προβαίνει επιχειρηματίας όπως η εκκαλούσα της κύριας δίκης στο πλαίσιο συστήματος όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη πρόγραμμα «προαιρετικών επιλογών» πρέπει να χαρακτηρίζονται κατά τον χρόνο που πελάτης ο οποίος μετέχει σε ένα τέτοιο σύστημα εξαργυρώνει τα αρχικώς κτηθέντα δικαιώματα έναντι υπηρεσίας την οποία προσφέρει ο εν λόγω επιχειρηματίας. Όταν τα δικαιώματα αυτά εξαργυρώνονται έναντι διαμονής σε ξενοδοχείο ή έναντι δικαιώματος προσωρινής χρήσεως καταλύματος, οι παροχές αυτές αποτελούν παροχές υπηρεσιών συναφείς προς ακίνητα, υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/115/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, οι οποίες παρέχονται στον τόπο στον οποίο βρίσκεται το εν λόγω ξενοδοχείο ή το εν λόγω κατάλυμα.

2) Σε σύστημα όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη πρόγραμμα «προαιρετικών επιλογών», εφόσον ο πελάτης εξαργυρώνει τα αρχικώς κτηθέντα δικαιώματα έναντι δικαιώματος προσωρινής χρήσεως καταλύματος, η οικεία παροχή υπηρεσιών συνιστά μίσθωση ακινήτου, υπό την έννοια του άρθρου 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/115 (στο οποίο αντιστοιχεί ήδη το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας). Πάντως, η διάταξη αυτή δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να εξαιρούν την εν λόγω υπηρεσία από την απαλλαγή.

(1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009