ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 2ΑΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 94/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 00739



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Μή δεκτή

( Συνθήκη ΕΟΚ άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 94/81 ,

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένη , από τόν G . Marenco , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν O . Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , εκπροσωπουμένης από τόν A . Squillante , προϊστάμενο τής υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών , συνθηκών καί νομοθετικών υποθέσεων , εκπροσωπουμένου καί επικουρουμένου από τόν G . Fienga , Avvocato dello Stato , μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τήν πρεσβεία τής Ιταλίας ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , παραλείποντας νά εφαρμόσει τήν οδηγία 76/768 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιουλίου 1976 , περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών πού αφορούν τά καλλυντικά ( JO L 262 , σ . 169 ), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τής συνθήκης ΕΟΚ ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 24 Απριλίου 1981 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , παραλείποντας νά θεσπίσει εντός τής ταχθείσης προ θεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/768 τού Συμβουλίου , τής 27ης Ιουλίου 1976 , περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών πού αφορούν τά καλλυντικά ( JO L 262 , σ . 169 ), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τής συνθήκης .

2 Δυνάμει τού άρθρου 14 τής οδηγίας , τά Κράτη μέλη έπρεπε νά θέσουν σέ ισχύ τίς αναγκαίες πρός συμμόρφωση διατάξεις εντός προθεσμίας δέκα οκτώ μηνών από τής κοινοποιήσεώς της , προθεσμίας η οποία έληγε εν προκειμένω στίς 30 Ιανουαρίου 1978 .

3 Η ιταλική κυβέρνηση εξέθεσε οτι η οδηγία απετέλεσε ήδη αντικείμενο ορισμένων επί μέρους μέτρων εκτελέσεως . Εν τούτοις , δέν αμφισβητεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία δέν ανταπεκρίθη στήν υποχρέωση περί εφαρμογής τής οδηγίας στό σύνολό της εντός τής προβλεπομένης προθεσμίας .

4 Η ιταλική κυβέρνηση δικαιολογεί κυρίως τήν παράλειψή της εκ τής ανάγκης προσφυγής στήν νομοθετική διαδικασία γιά τήν εφαρμογή τής οδηγίας . Η ιταλική κυβέρνηση επεξειργάσθη σχετικό νομοσχέδιο , τό οποίο ενεκρίθη στίς 22 Δεκεμβρίου 1977 από τό υπουργικό συμβούλιο , κατετέθη στό Κοινοβούλιο καί ενεκρίθη εν συνεχεία από τήν επιτροπή επί θεμάτων υγείας τής Γερουσίας , παρεπέμφθη δέ από τήν τελευταία στήν Βουλή πρός οριστική έγκριση . Η πρόωρη διάλυση τού Κοινοβουλίου παρενεβλήθη ομως ενδιαμέσως καί ειχε ως αποτέλεσμα τήν μή περαιτέρω προώθηση τού εν λόγω νομοσχεδίου . Η ιταλική κυβέρνηση επανέφερε πάντως , αμέσως τό ίδιο νομοσχέδιο ενώπιον τών νέων νομοθετικών σωμάτων , αυτό δέ ενεκρίθη από τήν επιτροπή επί θεμάτων υγείας τής Γερουσίας στίς 14 Μα ΐου 1980 καί παρεπέμφθη πρός έγκριση στήν 14η μόνιμη επιτροπή επί θεμάτων υγείας τής Βουλής , οπου ευρίσκεται τώρα στό στάδιο τής τελικής μελέτης .

5 Οι περιστάσεις αυτές δέν αίρουν τήν παράβαση πού προσάπτεται στήν Ιταλική Δημοκρατία . Κατά παγία νομολογία τού Δικαστηρίου , ενα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

6 Πρέπει επομένως νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις , πρός συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/768 τού Συμβουλίου , τής 27ης Ιουλίου 1976 , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

7 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Επειδή η καθ’ ης ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/768 τού Συμβουλίου , τής 27ης Ιουλίου 1976 , περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών πού αφορούν τά καλλυντικά , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τής συνθήκης .

2)Καταδικάζει τήν καθ’ ης στά δικαστικά έξοδα .