Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 1996. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/35/ΕΟΚ - Οδηγία 92/40/ΕΟΚ - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-117/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα I-04689



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Εκτέλεση των οδηγιών * Μη αμφισβητουμένη παράβαση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-117/95,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Eugenio de March, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από τον καθηγητή Umberto Leanza, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιταλίας, 5, rue Marie-Adelaide,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλης των ίππων (ΕΕ L 157, σ. 19), και 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης των ορνίθων (ΕΕ L 167, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου 1996,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Απριλίου 1995, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλης των ίππων (ΕΕ L 157, σ. 19), και 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης των ορνίθων (ΕΕ L 167, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές και από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Στο άρθρο 20 η οδηγία 92/35 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.

3 Ομοίως, η οδηγία 92/40 προβλέπει στο άρθρο 22 την υποχρέωση των κρατών μελών να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.

4 Στις 12 Μαρτίου 1993 η Επιτροπή, που δεν είχε λάβει καμιά κοινοποίηση μέτρων μεταφοράς των οδηγιών 92/35 και 92/40 στο ιταλικό δίκαιο και δεν διέθετε κανένα άλλο στοιχείο περί του ότι το κράτος αυτό είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, απηύθυνε έγγραφο οχλήσεως στην Ιταλική Κυβέρνηση. Η Επιτροπή ζήτησε από την τελευταία να της κοινοποιήσει πλήρη και λεπτομερή στοιχεία περί των εθνικών διατάξεων που, κατά την άποψή της, συνιστούν μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο.

5 Η Επιτροπή δεν έλαβε απάντηση στο έγγραφο αυτό και, στις 2 Μαΐου 1994, απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη και την κάλεσε να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα συμμορφώσεως εντός δύο μηνών.

6 Με έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1994, οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι οι διαδικασίες μεταφοράς των οδηγιών 92/35 και 92/40 στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκονται σε εξέλιξη.

7 Η Επιτροπή, που δεν έλαβε καμιά άλλη πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά των δύο αυτών οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.

8 Με το δικόγραφο της προσφυγής η Επιτροπή παρατηρεί ότι εξακολουθεί να μη διαθέτει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Ιταλική Δημοκρατία θέσπισε πράγματι τις αναγκαίες διατάξεις.

9 Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι οι οδηγίες 92/35 και 92/40 δεν έχουν μεταφερθεί ορθά στην ιταλική έννομη τάξη. Επικαλέστηκε πάντως, για πρώτη φορά με το υπόμνημα αντικρούσεως, έναν κανονισμό κτηνιατρικού ελέγχου που εγκρίθηκε με το υπ' αριθ. 320 διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, της 8ης Φεβρουαρίου 1954 (GURI 142 της 24ης Ιουνίου 1954, συμπλήρωμα), ορισμένες διατάξεις του οποίου συνιστούν μερική μεταφορά των οδηγιών 92/35 και 92/40 . Κατά την Ιταλική Κυβέρνηση, ο κανονισμός αυτός δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή ως νομοθέτημα εφαρμογής των οδηγιών 92/35 και 92/40 διότι βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη η διαδικασία θεσπίσεως ειδικών μέτρων για την πανώλη των ίππων και τη γρίπη των ορνίθων.

10 Με το υπόμνημα απαντήσεως η Επιτροπή εμμένει στο αίτημα που διατύπωσε με το δικόγραφο της προσφυγής, δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται ότι οι ιταλικές αρχές δεν έχουν ακόμα θεσπίσει τα απαιτούμενα μέτρα.

11 Από την εξέταση των διατάξεων που επικαλέστηκε η Ιταλική Κυβέρνηση προκύπτει ότι, όπως και η ίδια αναγνώρισε, τα μέτρα αυτά δεν συνιστούν πλήρη εφαρμογή των οδηγιών 92/35 και 92/40.

12 Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με τις οδηγίες 92/35 και 92/40, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 20 και 22 των οδηγιών αυτών, αντιστοίχως.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η τελευταία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλης των ίππων, και 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης των ορνίθων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 20 και 22 των οδηγιών αυτών, αντιστοίχως.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.