1)

«(…) υποβάλλεται στο Δικαστήριο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως για την ερμηνεία του άρθρου 101 της Συνθήκης (νυν άρθρο 81) όσον αφορά τις διατάξεις του νόμου και τους κανόνες δεοντολογίας που διέπουν το επάγγελμα του γεωλόγου, καθώς και τις θεσμικές υποχρεώσεις και τους κανόνες λειτουργίας του Consiglio Nazionale dei Geologi, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως εκτίθενται κατωτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί αν είναι σύμφωνες και δεν αντιτίθενται στο κοινοτικό δίκαιο (προαναφερθέν άρθρο 101) περί ανταγωνισμού. (…) Το άρθρο 9, και δη το στοιχείο g, του νόμου 112/1963, το οποίο ορίζει ότι “το Consiglio Nazionale dell’Ordine ασκεί, εκτός από τις αρμοδιότητες που προβλέπουν άλλες διατάξεις, και τις ακόλουθες αρμοδιότητες: α) μεριμνά για την τήρηση της επαγγελματικής νομοθεσίας και κάθε άλλης διατάξεως σχετικής με το επάγγελμα· β) μεριμνά για την τήρηση του μητρώου και του ειδικού καταλόγου και τηρεί εγγραφές και διαγραφές· γ) μεριμνά για την προστασία του επαγγελματικού τίτλου και ενεργεί για την περιστολή της καταχρηστικής ασκήσεως του επαγγέλματος· δ) εκδίδει πειθαρχικές αποφάσεις· ε) προβαίνει, εφόσον ζητείται, σε εκκαθάριση αμοιβών· στ) ασκεί τη διαχείριση της περιουσίας του Ordine Nazionale και καταρτίζει ετησίως τον προϋπολογισμό και την έκθεση απολογισμού· ζ) καθορίζει, εντός των απολύτως αναγκαίων ορίων τα έξοδα λειτουργίας του Ordine Nazionale, με απόφαση εγκρινόμενη από τον Ministro della Giustizia, το ποσό της ετήσιας εισφοράς των εγγεγραμμένων στο μητρώο ή στον ειδικό κατάλογο, καθώς και το ποσό του τέλους εγγραφής στο μητρώο ή στον ειδικό κατάλογο, το τέλος για τη χορήγηση πιστοποιητικών και την έκδοση αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των αμοιβών”. Το άρθρο 14, παράγραφος 1, του νόμου 616/1966, το οποίο ορίζει ότι: “επιβάλλεται στους εγγεγραμμένους στο μητρώο ή στον ειδικό κατάλογο, η συμπεριφορά των οποίων δεν συνάδει με την αξιοπρέπεια και το κύρος του επαγγέλματος, αναλόγως της σοβαρότητας της περιπτώσεως, μία από τις ακόλουθες πειθαρχικές ποινές: 1) επίπληξη· 2) αναστολή της ασκήσεως της επαγγελματικής δραστηριότητας έως ένα έτος· 3) διαγραφή”. Το άρθρο 17 του νόμου 616/1966, το οποίο ορίζει ότι: “ο επαγγελματικός πίνακας αμοιβών και αποζημιώσεων, καθώς και τα κριτήρια για την επιστροφή των δαπανών, ορίζονται με απόφαση του Ministro per la Grazia e Giustizia (νυν Ministro della Giustizia) και του Ministro per l’Industria e per il Commercio (νυν Ministro per le Attività Produttive) έπειτα από πρόταση του Consiglio Nazionale dei Geologi”. Το άρθρο 6 του Νέου Κώδικα Δεοντολογίας της 19ης Δεκεμβρίου 2006 (απόφαση αριθ. 143/2006) ως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 65 της 24ης Μαρτίου 2010 σχετικά με την “παροχή επαγγελματικών υπηρεσιών”, το οποίο ορίζει ότι “η αποδοτική και αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών εξαρτάται κυρίως από: τις εγγενείς τεχνικές δυσκολίες· την έκταση της αναλαμβανόμενης ευθύνης· την πρωτοτυπία του αιτήματος· την ύπαρξη προγενέστερων τεχνικών λύσεων σχετικών με τη συγκεκριμένη περίπτωση· τη σημασία των τεχνικών στοιχείων που αποτελούν το αντικείμενο της εκτιμήσεως· το σύνολο των προς συντονισμό τεχνικών στοιχείων· την πρωτοτυπία της λύσεως· τον χρόνο και τον βαθμό των εξαιρετικών δεσμεύσεων· την ικανότητα συνεργασίας με πελάτες και λοιπά πρόσωπα, καθώς και επιχειρήσεις, που εμπλέκονται στην παροχή της υπηρεσίας· την αξία του έργου”. Το άρθρο 7 του Νέου Κώδικα Δεοντολογίας της 19ης Δεκεμβρίου 2006 (απόφαση αριθ. 143/2006) ως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 65 της 24ης Μαρτίου 2010 περί “επαγγελματικού κύρους”, το οποίο ορίζει ότι “το κύρος του επαγγελματία χαρακτηρίζεται κυρίως από: τη σοβαρότητα και την πληρότητα της παροχής των επαγγελματικών υπηρεσιών· την ικανότητα αναλήψεως ευθύνης· τη δυνατότητα αποτελεσματικής, τεχνικής και επαγγελματικής, συνδρομής· τη δυνατότητα και ετοιμότητα χρησιμοποιήσεως σύγχρονων εργαλείων· την οργάνωση αποτελεσματικού γραφείου και αποτελεσματικής επαγγελματικής ομάδας· τη μέριμνα για διενέργεια παρεμβάσεων· τη διαθεσιμότητα μέσων και δομών για διαρκή ενημέρωσή του, συμπεριλαμβανομένων των συνεργατών και του εξαρτημένου προσωπικού· τη δυνατότητα άμεσης και αποτελεσματικής αποκρίσεως σε πελάτες, ιδιωτικούς και δημόσιους οργανισμούς και φορείς, καθώς και στο δημόσιο εν γένει”. Το άρθρο 17 του Νέου Κώδικα Δεοντολογίας της 19ης Δεκεμβρίου 2006 (απόφαση αριθ. 143/2006) ως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 65 της 24ης Μαρτίου 2010 περί “παραμέτρων για τον καθορισμό των αμοιβών” ορίζει ότι: “κατά τον καθορισμό των επαγγελματικών αποζημιώσεων ο γεωλόγος οφείλει να τηρεί τις διατάξεις του ν.δ. 223/2006, ως μετατράπηκε στον νόμο 248/2006· την αρχή της επάρκειας κατά το άρθρο 2233, παράγραφος 2, του Αστικού Κώδικα, καθώς και τις σχετικώς ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις. Οι εγκριθείσες με την υπουργική απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1971 επαγγελματικές αμοιβές ως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν και ο πίνακας αμοιβών για τα δημόσια έργα ο οποίος εγκρίθηκε με την υπουργική απόφαση της 4ης Απριλίου 2001 κατά το μέρος που αφορά τους γεωλόγους αποτελούν νόμιμο και αντικειμενικό τεχνικό και επαγγελματικό στοιχείο αναφοράς κατά την εκτίμηση, τον καθορισμό και τον ορισμό των αμοιβών μεταξύ των μερών”. Ειδικότερα, επί του θέματος αυτού, το Δικαστήριο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] καλείται να αποφανθεί αν είναι αντίθετη προς το άρθρο 101 της Συνθήκης η παραπομπή, υπό μορφή ισχύουσας και συνολικώς δεσμευτικής διατάξεως, στο νομοθετικό διάταγμα 223/2006, μέσω του αριθμητικού και χρονολογικού συστήματος, του μόνου υφιστάμενου από ιστορικής και νομικής απόψεως, τόσο σε εσωτερικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο και ουδόλως επηρεάζοντος τη σαφήνεια και τη δεσμευτικότητα του νομικού κανόνα. Το άρθρο 18 του Νέου Κώδικα Δεοντολογίας της 19ης Δεκεμβρίου 2006 (απόφαση αριθ. 143/2006) ως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 65 της 24ης Μαρτίου 2010 περί “καθορισμού του έργου”, το οποίο ορίζει ότι: “υπό το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, ο γεωλόγος ο οποίος ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα υπό διαφορετικές μορφές –ατομικώς, ως εταιρία ή ως συνεργάτης– οφείλει πάντοτε να καθορίζει το έργο του ανάλογα με τη σημασία και τη δυσκολία του ανατιθέμενου έργου, το επαγγελματικό κύρος, τις τεχνικές γνώσεις και τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις. Ο Ordine, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές του ανταγωνισμού στο πλαίσιο του επαγγέλματος, μεριμνά για την τήρηση [των σχετικών κανόνων]”. Το άρθρο 19 του Νέου Κώδικα Δεοντολογίας της 19ης Δεκεμβρίου 2006 (απόφαση αριθ. 143/2006) ως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 65 της 24ης Μαρτίου 2010 περί “δημόσιων διαγωνισμών”, το οποίο ορίζει ότι “όσον αφορά τις διαδικασίες δημόσιου διαγωνισμού, όταν η ΑΑ νομίμως δεν χρησιμοποιεί αυτές τις αντισταθμιστικές παραμέτρους για τις επαγγελματικές αμοιβές, ο γεωλόγος οφείλει, πάντως, να υπολογίσει την προσφορά του ανάλογα με τη σημασία και τη δυσκολία του ανατιθέμενου έργου, το επαγγελματικό κύρος, τις τεχνικές γνώσεις και τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις”. Σε σχέση με: — τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2137/85 του Συμβουλίου, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ), “με σκοπό να διευκολύνει ή να αναπτύξει την οικονομική δραστηριότητα των μελών του”, καθόσον ο κανονισμός αυτός προβλέπει, στην έκτη αιτιολογική σκέψη του, ότι οι διατάξεις –του κανονισμού αυτού– δεν θίγουν την εφαρμογή, σε εθνικό επίπεδο, των νομικών και/ή δεοντολογικών κανόνων σχετικά με τους όρους ασκήσεως μιας δραστηριότητας ή ενός επαγγέλματος· — την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, καθόσον στην τεσσαρακοστή τρίτη αιτιολογική σκέψη της προβλέπει ότι “εφόσον υπόκεινται σε νομοθετική ρύθμιση, η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει επίσης τα ελεύθερα επαγγέλματα, τα οποία είναι, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα επαγγέλματα που ασκούν με βάση σχετικά επαγγελματικά προσόντα σε προσωπική, υπεύθυνη και επαγγελματικά ανεξάρτητη βάση, όσοι παρέχουν διανοητικές υπηρεσίες και υπηρεσίες εννοιολογικού σχεδιασμού, προς το συμφέρον του πελάτη και του κοινού. Η άσκηση του επαγγέλματος ενδέχεται να υπόκειται στα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη Συνθήκη, σε ειδικούς νομικούς περιορισμούς που βασίζονται στην εθνική νομοθεσία και στις διατάξεις που θεσπίζουν αυτόνομα, στο πλαίσιο αυτό, οι αντίστοιχοι επαγγελματικοί αντιπροσωπευτικοί φορείς, για τη διασφάλιση και ανάπτυξη του επαγγελματισμού και της ποιότητας των υπηρεσιών και για την εμπιστευτικότητα των σχέσεων με τους πελάτες”· — την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, καλούμενη ως “οδηγία περί υπηρεσιών”, καθόσον στην εκατοστή δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της προβλέπει ότι “οι κώδικες δεοντολογίας που καταρτίζονται σε κοινοτικό επίπεδο προορίζονται για τον καθορισμό ελάχιστων δεοντολογικών προτύπων και συμπληρώνουν τις εκ του νόμου απαιτήσεις των κρατών μελών. Δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, να λαμβάνουν αυστηρότερα νομοθετικά μέτρα ούτε τους εθνικούς επαγγελματικούς συλλόγους να προβλέπουν ευρύτερη προστασία στους εθνικούς κώδικες δεοντολογίας”· Καλείται, τέλος, να αποφανθεί το Δικαστήριο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] όσον αφορά τη συμμόρφωση προς το άρθρο 101 της Συνθήκης της διακρίσεως, από απόψεως δικαίου και οργανώσεως του δικαστικού συστήματος, μεταξύ της επαγγελματικής επιχειρήσεως και της εμπορικής επιχειρήσεως, καθώς και μεταξύ του ανταγωνισμού στο πλαίσιο του επαγγέλματος και του εμπορικού ανταγωνισμού».