Προτάσεις της γενικης εισαγγελέα Stix-Hackl της 10ης Οκτωβρίου 2002. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 97/55/ΕΚ - Συγκριτική διαφήμιση - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-392/01.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-11111



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Με την προσφυγή κατά παραβάσεως που άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου, στις 10 Οκτωβρίου 2001, σύμφωνα με το άρθρο 226 ΕΚ, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση, προκειμένου να συμπεριληφθεί η συγκριτική διαφήμιση , ή, εν πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. Εξάλλου, η Επιτροπή ζητεί να καταδικαστεί το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

2. Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς την εν λόγω οδηγία το αργότερο 30 μήνες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και να ενημερώσουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

3. Δεδομένου ότι κανένα μέτρο μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο δεν της είχε γνωστοποιηθεί πριν την εκπνοή της ορισθείσας για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας ημερομηνία της 23ης Απριλίου 2000, χωρίς εξάλλου να έχει λάβει κάποια άλλη σχετική πληροφορία, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία κατά παραβάσεως. Αφού ζήτησε από το Βασίλειο της Ισπανίας να της υποβάλει τις παρατηρήσεις του, χωρίς να λάβει καμιά εκ μέρους του απάντηση εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 9 Μαρτίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία κάλεσε το Βασίλειο της Ισπανίας να λάβει τα αναγκαία μέτρα εντός δύο μηνών και να πληροφορήσει σχετικώς την Επιτροπή.

4. Στο απαντητικό τους έγγραφο της 25ης Ιουνίου 2001, οι ισπανικές αρχές υπογράμμισαν ότι για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο απαιτούνταν η συμπλήρωση του νόμου 34/98, της 11ης Νοεμβρίου 1998 (γενικού νόμου περί διαφημίσεως). Εξάλλου, η Ισπανική Κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι ο μνημονευθείς νόμος ήδη περιελάμβανε μέρη της εν λόγω οδηγίας.

5. Στη συνέχεια, μη έχοντας λάβει ούτε το σχετικό νομοσχέδιο ούτε άλλα στοιχεία ως προς τα μέρη της επίμαχης οδηγίας που ο προμνημονευθείς νόμος είχε ήδη μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.

6. Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αρνήθηκε τις υποχρεώσεις του σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, της οδηγίας 97/55, πλην όμως παρατήρησε ότι η περίπλοκη εθνική διαδικασία που ήταν αναγκαία για την πραγμάτωση της μεταφοράς της οδηγίας είχε φθάσει σε λίαν προχωρημένο στάδιο. Η οριστική έγκριση του νομοσχεδίου, προσέθεσε το εν λόγω Βασίλειο, αναμενόταν για τα τέλη του Απριλίου 2002. Σχετικώς, το Βασίλειο της Ισπανίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να απορριφθεί η προσφυγή και να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

7. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η κρίσιμη για τη διαπίστωση της υπάρξεως μιας παραβάσεως ημερομηνία είναι αυτή της εκπνοής της τασσομένης με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας . Η σχετική ημερομηνία εξέπνευσε στις 9 Μα_ου 2001 χωρίς να έχουν ληφθεί τα απαιτηθέντα από την Επιτροπή μέτρα. Αντιθέτως, η Ισπανική Κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι είχε αρχίσει η κατάρτιση του νόμου για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και ότι είχε κινηθεί η σχετική εθνική διαδικασία. Επομένως, θεωρείται δεδομένο ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

8. Κατά πάγια επίσης νομολογία του Δικαστηρίου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται διατάξεις της εθνικής τους νομοθεσίας προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μη εμπρόθεσμη μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο .

9. Οι εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεις σχετικά με τη μεταφορά μιας οδηγίας προκύπτουν, αφενός, κατά τρόπο άμεσο, από την ίδια την οδηγία και, αφετέρου, από τα άρθρα 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ και 10 ΕΚ.

10. Επομένως, το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο. Έτσι, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής, να αναγνωριστεί η ευθύνη λόγω παραβάσεως του οικείου κράτους μέλους και να καταδικαστεί αυτό στα δικαστικά έξοδα.

Πρόταση

11. Κατά συνέπεια, προτείνεται στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι:

«1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση, προκειμένου να συμπεριληφθεί η συγκριτική διαφήμιση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.»