Απόφαση του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 1996. - Confederazione Generale dell'Industria Italiana (Confindustria) και Aldo Romoli κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Διορισμός των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. - Υπόθεση T-382/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-00519



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

1. Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή * Διαδικασία διορισμού των μελών * Υποχρέωση του Συμβουλίου να εξετάζει την αντιπροσωπευτικότητα όλων των υποψηφίων που περιλαμβάνονται στους εθνικούς πίνακες * Εξουσία εκτιμήσεως του Συμβουλίου * Δικαστικός έλεγχος * Όρια * Υποχρέωση διαβουλεύσεως με την Επιτροπή επί των προτεινόμενων διορισμών * Έκταση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 195 PAR PAR 1 και 2)

2. Πράξεις των κοινοτικών οργάνων * Αιτιολόγηση * Υποχρέωση * Έκταση * Απόφαση του Συμβουλίου περί διορισμού των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 190, 194 και 195 απόφαση 94/660 του Συμβουλίου)

Περίληψη

1. Στο πλαίσιο της διαδικασίας διορισμού των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, το Συμβούλιο, για να εξακριβώσει αν η σύνθεση της εν λόγω επιτροπής εξασφαλίζει σε κοινοτικό επίπεδο κατάλληλη εκπροσώπηση των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, σύμφωνα με το άρθρο 195, παράγραφος 1, της Συνθήκης, οφείλει να προβαίνει στη δική του εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας όλων των υποψηφίων που περιλαμβάνονται στους εθνικούς πίνακες και δεν δεσμεύεται από τη διάκριση στην οποία προβαίνουν τα κράτη μέλη μεταξύ των υποψηφίων που αποτελούν το αντικείμενο της κυρίας προτάσεως και εκείνων που προτείνονται εναλλακτικώς. Επ' αυτού, διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, οπότε ο έλεγχος του κοινοτικού δικαστή πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση του αν το Συμβούλιο χρησιμοποίησε προφανώς εσφαλμένα την εξουσία του.

Η διαβούλευση με την Επιτροπή, την οποία επιβάλλει το άρθρο 195, παράγραφος 2, της Συνθήκης, πρέπει να αφορά την επιλογή στην οποία πρόκειται να προβεί το Συμβούλιο με βάση τις εθνικές προτάσεις και όχι τις προτάσεις αυτές καθαυτές.

2. Από την αιτιολογία που απαιτεί το άρθρο 190 της Συνθήκης πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη του μέτρου για να είναι σε θέση να προασπίσουν τα δικαιώματά τους στον δε κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον έλεγχό του.

Η απόφαση 94/660 του Συμβουλίου, περί διορισμού των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, καθόσον περιλαμβάνει, πέραν των γενικών παρατηρήσεων στο προοίμιό της, ονομαστική παράθεση των ατόμων που διορίζονται ανά κράτος μέλος, αναφέροντας, κάτω από το όνομα καθενός διοριζομένου, την ιδιότητά του ή την ένταξή του σε ορισμένη οργάνωση, πράγμα το οποίο καθιστά δυνατό τον προσδιορισμό των οικονομικών ή κοινωνικών συμφερόντων τα οποία τα άτομα αυτά μπορούν να εκπροσωπούν στο πλαίσιο της εν λόγω επιτροπής, δικαιολογεί επαρκώς την επιλογή των μελών σε σχέση με τις προϋποθέσεις αντιπροσωπευτικότητας που τίθενται με τα άρθρα 194 και 195 της Συνθήκης και, κατά συνέπεια, είναι επαρκώς αιτιολογημένη.

Διάδικοι

Στην υπόθεση T-382/94,

Confederazione Generale dell' Industria Italiana (Confindustria), σωματείο ιταλικού δικαίου με έδρα τη Ρώμη,

και

Aldo Romoli, κάτοικος Μιλάνου,

εκπροσωπούμενοι από τον Fausto Capelli, δικηγόρο Μιλάνου, και τον Louis Schiltz, δικηγόρο Λουξεμβούργου, 2, rue du Fort Reinsheim, τον οποίο διόρισε και ως αντίκλητο στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγoντες,

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπουμένου από τους Giorgio Maganza και Antonio Tanca, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο ουξεμβούργο τον Bruno Eynard, γενικό διευθυντή στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 94/660/ΕΚ, Ευρατόμ, του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1994, για το διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1998 (ΕΕ L 257, σ. 20),

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές,

γραμματέας: Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 15ης Φεβρουαρίου 1996,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

Νομικό πλαίσιο

1 Με το άρθρο 193 της Συνθήκης ΕΚ συνιστάται Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΟΚΕ) με συμβουλευτικά καθήκοντα και ορίζεται ότι η επιτροπή αυτή αποτελείται από αντιπροσώπους διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, κυρίως των παραγωγών, των γεωργών, των μεταφορέων, των εργαζομένων, των εμπόρων, των βιοτεχνών, των ελευθέρων επαγγελμάτων και άλλων κατηγοριών γενικού συμφέροντος.

2 Με το άρθρο 194, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, πραγματοποιείται η κατανομή των εδρών της ΟΚΕ μεταξύ των κρατών μελών. Κατά το άρθρο 194, δεύτερο εδάφιο, τα μέλη της ΟΚΕ διορίζονται ομοφώνως από το Συμβούλιο για τέσσερα έτη. Η θητεία τους μπορεί να ανανεωθεί. Κατά το άρθρο 194, τρίτο εδάφιο, τα μέλη της ΟΚΕ δεν πρέπει να δεσμεύονται από καμία επιτακτική εντολή και ασκούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία, προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας.

3 Το άρθρο 195 της Συνθήκης ΕΚ ορίζει τα ακόλουθα:

"1. Για το διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στο Συμβούλιο πίνακα με αριθμό υποψηφίων διπλάσιο από τον αριθμό των θέσεων που παρέχονται στους υπηκόους του.

Για τη σύνθεση της επιτροπής αυτής λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη να διασφαλισθεί κατάλληλη εκπροσώπηση των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

2. Το Συμβούλιο ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής. Δύναται να ζητήσει τη γνώμη των ευρωπαϊκών οργανώσεων των αντιπροσωπευτικών των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, οι οποίες ενδιαφέρονται για τη δραστηριότητα της Κοινότητος."

Ιστορικό της διαφοράς

4 Προκειμένου να προβεί στην ανανέωση της ΟΚΕ για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1998 η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου διαβίβασε, στις 8 Απριλίου 1994, στην ομάδα γενικών υποθέσεων ένα εισαγωγικό σημείωμα, στο οποίο υπογράμμισε, ιδίως, τη σημασία της δυνατότητας διορισμού των μελών το αργότερο στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 1994, έτσι ώστε να καταστεί δυνατό να συνεχιστούν χωρίς διακοπή οι εργασίες των τμημάτων της ΟΚΕ. Πρότεινε επίσης η απόφαση περί του διορισμού να εκδοθεί από το Συμβούλιο τον Ιούλιο του 1994, εξυπακουομένου ότι η θητεία των νέων μελών θα άρχιζε μόλις στις 21 Σεπτεμβρίου 1994.

5 Στο σημείωμα αυτό συνοψίζεται ως ακολούθως η ακολουθητέα στο Συμβούλιο διαδικασία:

"α) κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στο Συμβούλιο πίνακα περιλαμβάνοντα διπλάσιο αριθμό υποψηφίων από τις θέσεις που παρέχονται στους υπηκόους τους

β) η ομάδα γενικών υποθέσεων εξετάζει τον πίνακα αυτόν προς εξασφάλιση της ισόρροπης συνθέσεως της ΟΚΕ

γ) η Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων (Coreper, στο εξής: ΕΜΑ) προβαίνει σε επιλογή μεταξύ των υποψηφίων

δ) ζητείται η γνώμη της Επιτροπής επί της επιλογής αυτής

ε) το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση περί διορισμού των μελών της ΟΚΕ για τέσσερα έτη

(...)"

6 Με την απόφαση 94/660/ΕΚ, Ευρατόμ, της 26ης Σεπτεμβρίου 1994, για το διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1998 (ΕΕ L 257, σ. 20, στο εξής: απόφαση 94/660), κατά τη διαδικασία που αποκαλείται "των θεμάτων του μέρους Α", το Συμβούλιο διόρισε τα μέλη της ΟΚΕ για την ως άνω περίοδο. Τα ιταλικής ιθαγενείας μέλη είναι εκείνα τα οποία είχαν προτείνει, κατά κύριο λόγο, οι ιταλικές αρχές. Τρία από αυτά τα είκοσι τέσσερα μέλη ιταλικής ιθαγενείας είναι μέλη του πρώτου από τους προσφεύγοντες.

7 Το πρώτο από τους προσφεύγοντες, το Confindustria, είναι σωματείο ιταλικού δικαίου που έχει ως σκοπό ιδίως την εκπροσώπηση των συμφερόντων των ιταλικών επιχειρήσεων παραγωγής και παροχής υπηρεσιών, σε εθνικό, κοινοτικό και διεθνές επίπεδο, στις σχέσεις τους με τα θεσμικά όργανα και τις διοικητικές αρχές και με τις οργανώσεις οικονομικού, πολιτικού, συνδικαλιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα.

8 Ο δεύτερος από τους προσφεύγοντες, ο Romoli, είναι μέλος του Confindustria. Ήταν μέλος της ΟΚΕ από τις 19 Σεπτεμβρίου 1978 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1994, δεδομένου ότι είχε διοριστεί ως μέλος της ΟΚΕ για τέσσερις συνεχείς περιόδους. Το 1994 προτάθηκε από την Ιταλική Κυβέρνηση εναλλακτικά και δεν διορίστηκε εκ νέου από το Συμβούλιο για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1998.

9 Υπ' αυτές ακριβώς τις περιστάσεις, οι προσφεύγοντες άσκησαν την παρούσα προσφυγή, με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 2 Δεκεμβρίου 1994.

10 Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων. Εντούτοις, το Πρωτοδικείο ζήτησε από το Συμβούλιο να προσκομίσει ορισμένα έγγραφα.

11 Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις που τους υπέβαλε το Πρωτοδικείο κατά τη συνεδρίαση της 15ης Φεβρουαρίου 1996. Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, το Συμβούλιο προσκόμισε, όπως του ζήτησε το Πρωτοδικείο, ένα έγγραφο με τις παρατηρήσεις του για τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδριάσεως της ΕΜΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 1994. Στο Πρωτοδικείο κατατέθηκε δήλωση του εκπροσώπου του Συμβουλίου κατά την οποία το έγγραφο αυτό, έστω και αν από αυτό συνάγεται γενικά η συζήτηση που πραγματοποιήθηκε κατά τη συνεδρίαση της ΕΜΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 1994, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επίσημο έγγραφο του Συμβουλίου.

Αιτήματα των διαδίκων

12 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

* να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή

* να ακυρώσει την απόφαση 94/660

* να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

13 Το Συμβούλιο ζητεί από το Πρωτοδικείο:

* να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή του πρώτου από τους προσφεύγοντες ή, τουλάχιστον, να την απορρίψει ως αβάσιμη

* να απορρίψει την προσφυγή του δευτέρου από τους προσφεύγοντες ως αβάσιμη

* να καταδικάσει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα.

Επί του παραδεκτού

14 Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η απόφαση 94/660 δεν αφορά ατομικά το πρώτο από τους προσφεύγοντες, κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, και ότι, κατά συνέπεια, η προσφυγή είναι απαράδεκτη καθόσον ασκείται από αυτό.

15 Το Πρωτοδικείο υπογραμμίζει ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιουνίου 1988, 297/86, CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1988, σ. 3531, σκέψη 13), η απόφαση 94/660 αφορά ατομικά τον δεύτερο από τους προσφεύγοντες, πράγμα εξάλλου που δεν αμφισβητεί το Συμβούλιο. Επομένως, δεδομένου ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή όσον αφορά τον δεύτερο εκ των προσφευγόντων, παρέλκει να εξετασθεί η ικανότητα ασκήσεως προσφυγής του πρώτου από τους προσφεύγοντες, δεδομένου ότι πρόκειται για μία και την ίδια προσφυγή (απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 1993, C-313/90, CIRFS κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλογή 1993, σ. Ι-1125, σκέψη 31).

Επί της ουσίας

16 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής τους. Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 195 της Συνθήκης ΕΚ και ο δεύτερος σε παράβαση του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΚ.

Επί του πρώτου λόγου που στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 195 της Συνθήκης

Ισχυρισμοί των διαδίκων

17 Οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η παράβαση του άρθρου 195 της Συνθήκης προκύπτει, πρώτον, από τη μη εξέταση, εκ μέρους του Συμβουλίου, του πίνακα τον οποίο υπέβαλε η Ιταλική Κυβέρνηση, καθώς και από παρατυπίες σχετικά με τη διαδικασία γνωμοδοτήσεως εκ μέρους της Επιτροπής, δεύτερον, από την εσφαλμένη εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας ορισμένων υποψηφίων και, τρίτον, από τη συνακόλουθη μη ικανοποιητική εκπροσώπηση του κλάδου των βιομηχανικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο της ΟΚΕ. Υπογραμμίζουν ότι, όσον αφορά την απόδειξη του μη συννόμου της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να εξετασθούν από κοινού και όχι χωριστά.

18 Όσον αφορά, ειδικότερα, τον πρώτο ισχυρισμό, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο ούτε καν προσπάθησε να προβεί σε ιδία εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας των υποψηφίων που περιλαμβάνονταν στους υποβληθέντες πίνακες. Αντί να προβεί σε επιλογή μεταξύ των 48 ονομάτων που του υπέβαλε η Ιταλία, το Συμβούλιο περιορίστηκε να δεχθεί, χωρίς συζήτηση, τον πίνακα των ατόμων που προτείνονταν κατά κύριο λόγο, παραμερίζοντας το σύνολο των ατόμων που προτείνονταν εναλλακτικά.

19 Με το υπόμνημα απαντήσεώς τους οι προσφεύγοντες ζητούν επίσης να προσκομισθεί η γνώμη της Επιτροπής για να ελεγθεί το σύννομο της ακολουθηθείσας διαδικασίας.

20 Όσον αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η απόδειξη της παραβάσεως του άρθρου 195 προκύπτει επίσης, ιδίως, από την εσφαλμένη εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας του Romoli, ο οποίος υπήρξε μέλος της ΟΚΕ από το 1978 μέχρι το 1994 και πρόεδρος του τομέα "Ενέργεια, πυρηνικές υποθέσεις και έρευνα" από το 1982 μέχρι το 1994. Θεωρούν ότι ο μόνος λόγος για τη μη ανανέωση της θητείας του είναι ότι το όνομά του δεν περιλαμβανόταν στον πίνακα υποψηφίων που προτείνονταν κατά κύριο λόγο, συγκρίνουν δε την περίπτωσή του με εκείνη ενός άλλου πρώην μέλους που περιλαμβανόταν στον κύριο πίνακα και που διορίστηκε εκ νέου για την περίοδο από το 1994 μέχρι το 1998.

21 Οι προσφεύγοντες θεωρούν ότι το Συμβούλιο υπέπεσε επίσης σε σφάλμα εκτιμήσεως σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα διορίζοντας στην ΟΚΕ ένα μέλος του Associazione Liberi Imprenditori Autonomisti (ALIA) (τον Amato), το οποίο είναι σωματείο που έχει στην πραγματικότητα μόνο περί τα εκατό μέλη σε ολόκληρη την Ιταλία και, αντί να εκπροσωπεί έναν κλάδο της οικονομίας, αποτελείται απλώς από διευθυντές επιχειρήσεων διαπνεόμενους από μια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία.

22 Τέλος, με τον τρίτο ισχυρισμό τους οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι ο κλάδος των βιομηχανικών επιχειρήσεων δεν εκπροσωπείται επί του παρόντος επαρκώς στην ΟΚΕ. Η απόδειξη της ανεπαρκούς εκπροσωπήσεως του κλάδου αυτού προκύπτει από τη σύγκριση μεταξύ της σχέσεως εκπροσώπων/εκπροσωπουμένων κατά την παρούσα και κατά την προηγούμενη περίοδο.

23 Το Συμβούλιο απαντά ότι τα στοιχεία στα οποία αναφέρονται οι προσφεύγοντες ουδόλως αποδεικνύουν ότι η σύνθεση της ΟΚΕ, όπως προκύπτει από την επίδικη απόφαση, δεν ανταποκρίνεται προς τα κριτήρια του άρθρου 195, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης.

24 Το καθού προβάλλει ότι τα μέλη της ΟΚΕ διορίζονται, με πλήρη ανεξαρτησία, ως εκπρόσωποι διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής και όχι ως εκπρόσωποι διαφόρων ενώσεων. Προσθέτει ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εν λόγω εκπροσώπηση πρέπει να εκτιμάται σε κοινωνικό επίπεδο και όχι σε εθνικό (προαναφερθείσα απόφαση CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου) και θεωρεί ότι από κανέναν από τους τρεις ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλουν οι προσφεύγοντες δεν προκύπτει ότι με την επίδικη απόφαση δεν τηρήθηκε το κριτήριο της κατάλληλης εκπροσωπήσεως των διαφόρων κοινωνικοοικονομικών κλάδων στο πλαίσιο της Κοινότητας.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

25 Οι προσφεύγοντες διατείνονται, καταρχάς, ότι το Συμβούλιο περιορίστηκε να δεχθεί, χωρίς συζήτηση, τον πίνακα των ατόμων τα οποία πρότεινε η Ιταλία, κατά κύριο λόγο, χωρίς να προβεί σε δική του εκτίμηση περί της αντιπροσωπευτικότητας των Ιταλών υποψηφίων.

26 Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, για να διαπιστώσει αν η σύνθεση της ΟΚΕ διασφαλίζει κατάλληλη εκπροσώπηση, σε κοινοτικό επίπεδο, των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, το Συμβούλιο πρέπει να προβαίνει στη δική του εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας όλων των υποψηφίων που περιλαμβάνονται στους εθνικούς πίνακες και δεν δεσμεύεται από τη διάκριση στην οποία προβαίνουν τα κράτη μέλη μεταξύ των υποψηφίων που αποτελούν το αντικείμενο της κυρίας προτάσεως και εκείνων που προτείνονται εναλλακτικώς (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψη 24).

27 Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι από το γεγονός και μόνο ότι το Συμβούλιο διόρισε το σύνολο των υποψηφίων τους οποίους προέτεινε, κατά κύριο λόγο, η Ιταλία δεν προκύπτει ότι δεν προέβη σε δική του εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητάς τους.

28 Επιπλέον, από τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε το Συμβούλιο κατόπιν αιτήσεως του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι ο πίνακας των υποψηφίων που προέτεινε η Ιταλία, κατά κύριο λόγο, δεν έγινε δεκτός χωρίς συζήτηση από το Συμβούλιο. Πράγματι, τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν ότι, παραλαμβάνοντας διαδοχικά τους εθνικούς πίνακες, η ομάδα γενικών υποθέσεων προέβη σε μια πρώτη επιλογή υποψηφίων και διαβίβασε στην ΕΜΑ, αφενός, πίνακα του συνόλου των προτεινόμενων από κάθε κράτος μέλος υποψηφίων και, αφετέρου, πίνακα των υποψηφίων ανά κράτος μέλος των οποίων τον διορισμό μπορούσε να προβλέψει η ΕΜΑ υπό την επιφύλαξη της γνώμης της Επιτροπής. Οι ιταλικοί και οι γαλλικοί πίνακες διαβιβάστηκαν στην ΕΜΑ στις 19 Σεπτεμβρίου 1994.

29 Ομοίως, από το έγγραφο που προσκόμισε το Συμβούλιο κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση (βλ. ανωτέρω, σκέψη 11) προκύπτει ότι το ζήτημα του διορισμού των μελών της ΟΚΕ συζητήθηκε στη συνέχεια κατά τη συνεδρίαση της ΕΜΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 1994 και ότι, κατά τη συνεδρίαση αυτή, η ΕΜΑ έλαβε θέση επί του κειμένου αποφάσεως το οποίο επρόκειτο να υποβληθεί στο Συμβούλιο προς έκδοση αποφάσεως με τη διαδικασία που καλείται "των θεμάτων του μέρους Α", υπό την επιφύλαξη ότι η Επιτροπή θα είχε στο μεταξύ διαβιβάσει την γνώμη της επί των τελευταίων πινάκων.

30 Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, κατά τη συνεδρίαση αυτή, τα μέλη της ΕΜΑ είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν οποιαδήποτε αμφιβολία που θα μπορούσαν να έχουν όσον αφορά την ικανότητα της ΟΚΕ, υπό την προτεινόμενη από την ομάδα γενικών υποθέσεων σύνθεσή της, να εξασφαλίσει κατάλληλη εκπροσώπηση των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Κανένα στοιχείο δεν παρέχει τη δυνατότητα στο Πρωτοδικείο να συμπεράνει ότι δεν προέβησαν σε έλεγχο της αντιπροσωπευτικότητας των προτεινομένων υποψηφίων.

31 Εξάλλου, από τα προσκομισθέντα κατόπιν αιτήσεως του Πρωτοδικείου έγγραφα επιβεβαιώνεται ότι και η Επιτροπή θεώρησε ότι η απόφαση 94/660 εξασφαλίζει κατάλληλη εκπροσώπηση στους διαφόρους κλάδους της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

32 Συναφώς, από την προαναφερθείσα απόφαση CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου προκύπτει ότι η βάσει του άρθρου 195, παράγραφος 2, της Συνθήκης γνώμη της Επιτροπής έχει ως σκοπό να παράσχει τη δυνατότητα στην Επιτροπή "να βοηθεί το Συμβούλιο κατά την εκπλήρωση της υποχρεώσεώς του να διασφαλίζει την κατάλληλη εκπροσώπηση των διαφόρων κλάδων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής στην ΟΚΕ" και ότι "το Συμβούλιο οφείλει, επομένως, να ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής ως προς τις επιλογές στις οποίες προτίθεται να προβεί βάσει των εθνικών προτάσεων και όχι ως προς τις εν λόγω προτάσεις αυτές καθαυτές" (σκέψη 28).

33 Όμως, εν προκειμένω, από τα έγγραφα που προσκόμισε το Συμβούλιο κατόπιν αιτήσεως του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου διαβίβασε στην Επιτροπή προς έκδοση γνώμης μεταξύ της 22ας Ιουλίου 1994 και της 20ής Σεπτεμβρίου 1994, για κάθε κράτος μέλος, είτε πίνακα υποψηφίων των οποίων τον διορισμό συνιστούσε η ΕΜΑ είτε προσωρινό πίνακα υποψηφίων τον διορισμό των οποίων θα μπορούσε να προβλέψει η ΕΜΑ.

34 Από το προσκομισθέν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση έγγραφο (βλ. ανωτέρω, σκέψη 11) προκύπτει ότι η Επιτροπή παρέστη κατά τη συνεδρίαση της ΕΜΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 1994, κατά τη διάρκεια της οποίας τέθηκε το ζήτημα του διορισμού των μελών της ΟΚΕ, και ότι έλαβε γνώση, με την ευκαιρία αυτή, του οριστικού πίνακα των υποψηφίων των οποίων τον διορισμό συνιστούσε η ΕΜΑ.

35 Με έγγραφα που απηύθυνε στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου μεταξύ της 27ης Ιουλίου 1994 και της 23ης Σεπτεμβρίου 1994 η Επιτροπή έδωσε θετική γνώμη επί των διαφόρων εθνικών πινάκων. Επομένως, κατά την αποστολή του τελευταίου εγγράφου, στις 23 Σεπτεμβρίου 1994, με το οποίο έδωσε θετική γνώμη επί του γαλλικού και του ιταλικού πίνακα, η Επιτροπή είχε γνώση της συνθέσεως της ΟΚΕ στο σύνολό της, όπως την πρότεινε η ΕΜΑ, και είχε έτσι την ευκαιρία να διατυπώσει όσες παρατηρήσεις επιθυμούσε. Έχει σημασία να διαπιστωθεί ότι έδωσε απλώς θετική γνώμη.

36 Στη συνέχεια, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η απόδειξη της παραβάσεως του άρθρου 195 προκύπτει επίσης από το σφάλμα εκτιμήσεως της αντιπροσωπευτικότητας των Amato και Romoli.

37 Στον βαθμό που οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το σφάλμα εκτιμήσεως της αντιπροσωπευτικότητας του Amato αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, κατά τη δημιουργία των ομάδων εργασίας της ΟΚΕ, ο ίδιος επέλεξε να εκπροσωπεί τον κλάδο των ελευθέρων επαγγελματιών και όχι των παραγωγών, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι οι προσφεύγοντες δεν απέδειξαν ότι ο εν λόγω υποψήφιος προτάθηκε και διορίστηκε για να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των παραγωγών. Πράγματι, από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν κατά τη διαδικασία προκύπτει ότι το Συμβούλιο είχε πλήρη γνώση της ταυτότητας του σωματείου από το οποίο προερχόταν ο Amato και, επομένως, ήταν σε θέση να εκτιμήσει την αντιπροσωπευτικότητα του Amato σε σχέση με τους διάφορους κλάδους της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

38 Επιπλέον, οι προσφεύγοντες δεν εξέθεσαν τους λόγους για τους οποίους ο Amato, ο οποίος άσκησε το ελεύθερο επάγγελμα του δικηγόρου, δεν είναι σε θέση να εκπροσωπήσει προσηκόντως τα συμφέροντα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής που αντικατοπτρίζονται στην ALIA.

39 Όσον αφορά τον δεύτερο από τους προσφεύγοντες, αρκεί να σημειωθεί ότι από το γεγονός ότι το Συμβούλιο αποφάσισε να μην τον διορίσει ως μέλος της ΟΚΕ δεν μπορεί να συναχθεί ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε σφάλμα εκτιμήσεως ως προς την αντιπροσωπευτικότητά του.

40 Τέλος, πρέπει να εξεταστεί αν η απόφαση 94/660 δεν εξασφαλίζει κατάλληλη εκπροσώπηση του κλάδου των παραγωγών, όπως διατείνονται οι προσφεύγοντες.

41 Επ' αυτού, αρκεί να υπομνησθεί ότι η κατάλληλη εκπροσώπηση την οποία επιτάσσει το άρθρο 195, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης πρέπει να εξασφαλίζεται σε κοινοτικό επίπεδο και ότι, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου αριθμού των εδρών, αποκλείεται η δυνατότητα να εκπροσωπούνται όλα τα στοιχεία κάθε κλάδου της οικονομικής και κοινωνικής ζωής από υπηκόους καθενός από τα κράτη μέλη (προαναφερθείσα απόφαση CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψεις 17 και 19).

42 Επιπλέον, πρέπει να προστεθεί ότι το Συμβούλιο διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως προς εξασφάλιση, σε κοινοτικό επίπεδο, της κατάλληλης εκπροσωπήσεως των διαφόρων κατηγοριών της οικονομικής και κοινωνικής ζωής και ότι, κατά συνέπεια, ο έλεγχος του κοινοτικού δικαστή πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση του αν το Συμβούλιο χρησιμοποίησε προφανώς εσφαλμένα την εξουσία του (προαναφερθείσα απόφαση CIDA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψη 18).

43 Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι οι προσφεύγοντες δεν απέδειξαν ότι η απόφαση 94/660 δεν εξασφαλίζει, σε κοινοτικό επίπεδο, κατάλληλη εκπροσώπηση του κλάδου των παραγωγών στην ΟΚΕ. Πράγματι, οι προσφεύγοντες περιορίστηκαν μόνο στην κατάσταση που αφορά την Ιταλία και δεν προσκόμισαν στοιχεία τα οποία να παρέχουν τη δυνατότητα στο Πρωτοδικείο να εκτιμήσει την ικανότητα της ΟΚΕ, στο σύνολό της, να εκπροσωπεί επαρκώς τα συμφέροντα των παραγωγών. Επομένως, και αν ακόμα θεωρηθεί αποδειχθείσα η μείωση της ιταλικής εκπροσωπήσεως, όσον αφορά τον κλάδο παραγωγών, όπως ισχυρίζονται οι προσφεύγοντες, δεν μπορεί από αυτό να συναχθεί ότι η ΟΚΕ δεν εξασφαλίζει, σε κοινοτικό επίπεδο, κατάλληλη εκπροσώπηση των παραγωγών.

44 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος, ο οποίος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 195 της Συνθήκης, πρέπει να απορριφθεί.

Επί του δευτέρου λόγου που στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 190 της Συνθήκης

Ισχυρισμοί των διαδίκων

45 Οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η επίδικη απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογίας, πράγμα το οποίο καθιστά αδύνατο τον δικαστικό έλεγχο της πράξεως από το Πρωτοδικείο.

46 Θεωρούν ότι η απλή παράθεση του κειμένου του άρθρου 195 της Συνθήκης στο προοίμιο της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής αιτιολογία (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 1963, 24/62, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1954-1964, σ. 909 της 26ης Ιουνίου 1986, 203/85, Nicolet Instrument, Συλλογή 1986, σ. 2049, και της 21ης Νοεμβρίου 1991, C-269/90, Technische Universitaet Muenchen, Συλογή 1991, σ. Ι-5469).

47 Το Συμβούλιο απαντά ότι η επίδικη απόφαση πληροί την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον εκθέτει τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται.

48 Προκειμένου για μια απόφαση περί διορισμού 189 μελών της ΟΚΕ, το Συμβούλιο δεν αντιλαμβάνεται πώς στην απόφαση αυτή θα μπορούσαν να εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι που το ώθησαν να διορίσει τους υποψηφίους που επέλεξε και να αποκλείσει τους λοιπούς.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

49 Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, κατά πάγια νομολογία (βλ. για παράδειγμα την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 1991, C-69/89, Nakajima κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1991, σ. Ι-2069, σκέψη 14), από την αιτιολογία που απαιτεί το άρθρο 190 της Συνθήκης πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη του μέτρου για να είναι σε θέση να προασπίσουν τα δικαιώματά τους και στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον έλεγχό του.

50 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, επιπλέον των παρατηρήσεων που εκτίθενται στο προοίμιο της αποφάσεως 94/660, η απόφαση αυτή αναφέρει ονομαστικά τα διοριζόμενα στην ΟΚΕ άτομα, ανά κράτος μέλος, και παραθέτει για κάθε διοριζόμενο την ιδιότητά του ή την ένταξή του σε ορισμένη οργάνωση ώστε να μπορούν να προσδιορισθούν τα οικονομικά ή κοινωνικά συμφέροντα τα οποία τα άτομα αυτά μπορούν να εκπροσωπούν στο πλαίσιο της ΟΚΕ. Το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, από την απόφαση 94/660, όπως είναι διατυπωμένη, δικαιολογείται επαρκώς η επιλογή των μελών της ΟΚΕ όσον αφορά τις προϋποθέσεις αντιπροσωπευτικότητας που τίθενται με τα άρθρα 194 και 195 της Συνθήκης και ότι, κατά συνέπεια, η απόφαση 94/660 είναι επαρκώς αιτιολογημένη.

51 Επομένως, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί.

52 Δεδομένου ότι δεν έγινε δεκτός κανένας από τους λόγους ακυρώσεως που προέβαλαν οι προσφεύγοντες, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

53 Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι οι προσφεύγοντες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν αλληλεγγύως στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Καταδικάζει τους προσφεύγοντες αλληλεγγύως στα δικαστικά έξοδα.