ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
47

Επιπροσθέτως, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι, στις σχετικές με ιστοτόπους υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις που μνημονεύει το EUIPO στο υπόμνημα αντικρούσεως [αποφάσεις της 21ης Ιουνίου 2012, Fruit of the Loom κατά ΓΕΕΑ – Blueshore Management (FRUIT), T-514/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:316, σκέψεις 59 έως 67, της 21ης Νοεμβρίου 2012, PHOTOS.COM, T‑338/11, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:614, σκέψεις 48 έως 61, και της 19ης Νοεμβρίου 2014, Out of the blue κατά ΓΕΕΑ – Dubois et autre (FUNNY BANDS), T-344/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:974, σκέψεις 26 έως 31], τα στοιχεία που προσκόμισαν οι δικαιούχοι των οικείων σημάτων ή δικαιωμάτων, ή, εν πάση περιπτώσει, το πλαίσιο και οι περιστάσεις, ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά της υπό κρίση υποθέσεως. Ειδικότερα, στην πρώτη εκ των ανωτέρω υποθέσεων, η οποία αφορούσε διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FRUIT, ο δικαιούχος του σήματος διέθετε μεν ιστότοπο στη διεύθυνση «www.fruit.com», αλλά δεν κατάφερε να προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο πραγματικής χρήσεως του σήματος αυτού, έστω και βάσει πληροφοριών που παρέχονταν στον εν λόγω ιστότοπο και στις οποίες γινόταν αναφορά σε άλλο σήμα. Επομένως, ο ιστότοπος δεν επιτελούσε εμπορική λειτουργία, ούτε καν απλώς διαφημιστική, για τα προϊόντα που αφορούσε το επίμαχο σήμα. Στη δεύτερη εκ των ανωτέρω υποθέσεων, η οποία αφορούσε άρνηση καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης PHOTOS.COM, μολονότι ο αιτών εμπορευόταν φωτογραφίες μέσω του ιστοτόπου του στη διεύθυνση «www.photo.com», το τμήμα προσφυγών και το Γενικό Δικαστήριο έκριναν ότι τα στοιχεία που είχε προσκομίσει ο εν λόγω αιτών για να αποδείξει την απόκτηση από το επίμαχο σήμα διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσεως ήταν είτε ανεπαρκή, είτε μη κρίσιμα από γεωγραφικής, ποσοτικής ή χρονικής απόψεως, είτε απρόσφορα για να αποδείξουν την ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ της χρήσεως του συγκεκριμένου ιστοτόπου και του προσδιορισμού της εμπορικής προελεύσεως των φωτογραφιών που προσφέρονταν προς πώληση σε αυτόν και οι οποίες, ενδεχομένως, πωλούνταν. Πάντως, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι δεν αποκλειόταν η καταχώριση σήματος αποτελούμενου από σημεία ή στοιχεία που χρησιμοποιούνταν εκ παραλλήλου για όνομα τομέα. Τέλος, στην τρίτη υπόθεση, η οποία αφορούσε διαδικασία ανακοπής κατά της καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FUNNY BANDS, λόγω της υπάρξεως προγενέστερης, μη καταχωρισμένης πανομοιότυπης εμπορικής ονομασίας, χρησιμοποιηθείσας στο όνομα διαδικτυακού τομέα «www.funny-bands.com», ο ανακόπτων επιχείρησε να αποδείξει χρήση της προαναφερθείσας ονομασίας η οποία δεν είχε μόνον τοπική έκταση. Εντούτοις, όσον αφορά τον ιστότοπο στην αντίστοιχη διεύθυνση, ο ανακόπτων απέδειξε μόνον την ύπαρξή του και προσκόμισε ορισμένες εικόνες του περιεχομένου του, αλλά κανένα στοιχείο βάσει του οποίου να καταστεί δυνατή η εκτίμηση της συχνότητας της εμπορικής του χρήσεως. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι η συχνότητα αυτή μπορούσε να αποδειχθεί, μεταξύ άλλων, βάσει ορισμένου αριθμού επισκέψεων στον ιστότοπο, ηλεκτρονικών μηνυμάτων ληφθέντων μέσω του ιστοτόπου ή του όγκου των συναλλαγών που διενεργούνταν.
58

Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου, ο ενάγων επί αγωγής λόγω απατηλής χρήσεως διακριτικού σημείου πρέπει να διαθέτει «goodwill», ήτοι πελατεία, στο Ηνωμένο Βασίλειο [απόφαση του Supreme Court of the United Kingdom (Ανωτάτου δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου) Starbucks (HK) Ltd and another v British Sky Broadcasting Group Plc and others, (2015) UKSC 31]. Επιχείρηση εγκατεστημένη στην αλλοδαπή δύναται να διαθέτει «goodwill» στο Ηνωμένο Βασίλειο εάν υπάρχει ζήτηση για τα προϊόντα της στο Ηνωμένο Βασίλειο και αυτή η ζήτηση δύναται να ικανοποιηθεί (Wadlow, C., The Law of Passing-Off: Unfair Competition by Misrepresentation, 5η έκδ., Sweet & Maxwell, Λονδίνο, 2016, σημεία 1-17 και 3-93). Φερ’ ειπείν, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division [Ανώτερου δικαστηρίου (Αγγλία και Ουαλία), τμήμα εμπορικών και λοιπών ιδιωτικών διαφορών] SA des Anciens Établissements Panhard et Levassor v Panhard Levassor Motor Co [(1901) 18 R.P.C. 405], η πώληση των προϊόντων του ενάγοντος από τρίτους, καθώς και η αγορά και η εισαγωγή τους από κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου κρίθηκαν ως επαρκής δραστηριότητα. Επομένως, όπως ορθώς σημειώνει το EUIPO, το γεγονός ότι η Jackson Family Farms είναι εγκατεστημένη στις Ηνωμένες Πολιτείες και πωλεί τα κρασιά της μέσω του διανομέα της στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν δύναται να μεταβάλει το συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών, κατά το οποίο η Jackson Family Farms είναι κάτοχος «goodwill» στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2017 – La Rocca κατά EUIPO (Take your time Pay After)

(Υπόθεση T‑755/16)

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Take your time Pay After – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Άρθρο 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009»

1. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου–Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα–Έννοια (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 12-15)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου–Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα–Εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα–Κριτήρια (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 16, 19, 25)

3. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου–Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα–Σήματα αποτελούμενα από διαφημιστικά συνθήματα–Διακριτικός χαρακτήρας–Εφαρμογή συγκεκριμένων κριτηρίων εκτιμήσεως–Δεν επιτρέπεται (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 17, 18)

4. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου–Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα–Εικονιστικό σήμα Take your time Pay After (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 21, 23, 26-32)

5. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Δικονομικές διατάξεις–Αιτιολόγηση των αποφάσεων–Σκοπός (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 75, 1η περίοδος) (βλ. σκέψη 37)

6. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης–Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου–Χωριστή εξέταση των λόγων απαραδέκτου για καθένα από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως–Υποχρέωση αιτιολογήσεως της αρνήσεως καταχωρίσεως–Περιεχόμενο (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 7 § 1 και 75, 1η περίοδος) (βλ. σκέψη 39-41)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Αυγούστου 2016 (υπόθεση R 406/2016‑1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου Take your time Pay After ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2.

Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Λόγοι εκπτώσεως – Απουσία ουσιαστικής χρήσεως του σήματος –Λεκτικά σήματα AN IDEAL WIFE, AN IDEAL LOVER και AN IDEAL HUSBAND (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 15 § 1 και 51 § 1, στοιχείο αʹ) (βλ. σκέψεις 36, 41, 45, 53)
195

Επιπλέον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η Επιτροπή εξέθεσε τη συλλογιστική της όσον αφορά την τιμή πωλήσεως μεταξύ NCHZ και Via Chem Slovakia, η οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ασαφής και αόριστη, καθώς και τη συλλογιστική της όσον αφορά την τιμή πωλήσεως μεταξύ Via Chem Slovakia και προσφεύγουσας, η οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αδιαφανής. Πράγματι, πρώτον, εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους εκτιμούσε ότι οι όροι της πρόσκλησης προς υποβολή προσφορών του 2011 δεν παρείχαν τη δυνατότητα προσελκύσεως ικανού αριθμού υποψηφίων που θα μπορούσαν να προβούν σε ανταγωνισμό μεταξύ τους υποβάλλοντας τις καλύτερες δυνατές προσφορές, ικανοποιώντας με τον τρόπο αυτόν την κύρια προϋπόθεση για μια πώληση στην καλύτερη δυνατή τιμή της αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 136 έως 144 της προσβαλλόμενης απόφασης). Δεύτερον, διευκρίνισε ότι η πώληση είχε οργανωθεί ως πώληση επιχειρήσεως σε λειτουργία, πράγμα το οποίο απέκλειε τη δυνατότητα μεγιστοποίησης της τελικής τιμής μέσω υποβολής προσφορών για επιμέρους τομείς των δραστηριοτήτων της NCHZ (αιτιολογική σκέψη 145 της προσβαλλόμενης απόφασης). Τρίτον, σημείωσε ότι, στην περίπτωση πωλήσεως της NCHZ από τη Via Chem Slovakia στην προσφεύγουσα, επρόκειτο για εμπορική συναλλαγή μεταξύ δύο ιδιωτικών εταιριών πέραν οποιασδήποτε πρόσκλησης προς υποβολή προσφορών, ότι οι δύο αυτές εταιρίες συμφώνησαν σε μια τιμή, χωρίς κάποια άλλη επιχείρηση να έχει τη δυνατότητα να προτείνει υψηλότερη τιμή, και ότι, κατά συνέπεια, οι αμφιβολίες σχετικά με το αν η τιμή την οποία κατέβαλε η Via Chem Slovakia ήταν σύμφωνη προς την αγοραία αξία αφορούσαν επίσης την τιμή που κατέβαλε η προσφεύγουσα (αιτιολογική σκέψη 146 της προσβαλλόμενης απόφασης).
13

Στην αιτιολογική έκθεση που επισυνάπτονταν στην από 27 Μαρτίου 2015 επιστολή (στο εξής: αιτιολογική έκθεση των προσβαλλομένων πράξεων), το Συμβούλιο στηριζόταν στις εξής εθνικές αποφάσεις: πρώτον, σε απόφαση του Secretary of State for the Home Department (Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, στο εξής: Home Secretary), της 29ης Μαρτίου 2001, περί τροποποιήσεως του UK Terrorism Act 2000 (νόμου του Ηνωμένου Βασιλείου του έτους 2000 περί τρομοκρατίας) και περί απαγορεύσεως της Hamas-Izz al-Din al-Qassem, η οποία χαρακτηρίζεται ως οργάνωση που ενέχεται σε τρομοκρατικές ενέργειες (στο εξής: απόφαση του Home Secretary), δεύτερον, σε απόφαση του United States Secretary of State (Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), της 8ης Οκτωβρίου 1997, με την οποία, όσον αφορά τον Immigration and Nationality Act (νόμο των Ηνωμένων Πολιτειών περί μεταναστεύσεως και ιθαγενείας, στο εξής: INA), η Hamas χαρακτηρίζεται ως αλλοδαπή τρομοκρατική οργάνωση (στο εξής: αμερικανική απόφαση του 1997), τρίτον, σε απόφαση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, της 31ης Οκτωβρίου 2001, εκδοθείσα κατ’ εφαρμογήν του Executive Order αριθ. 13224 (προεδρικού διατάγματος αριθ. 13224) (στο εξής: αμερικανική απόφαση του 2001) και, τέταρτον, σε απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 1995, εκδοθείσα κατ’ εφαρμογήν του Executive Order αριθ. 12947 (προεδρικού διατάγματος αριθ. 12947) (στο εξής: αμερικανική απόφαση του 1995).
297

Η απόδοση στην ιταλική γλώσσα του άρθρου 20, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 501/2008 προ του διορθωτικού που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Οκτωβρίου 2012, είχε ως εξής: «Ωστόσο, η εν λόγω προθεσμία μπορεί να ανασταλεί, ανά πάσα στιγμή κατά την περίοδο των εξήντα ημερών μετά την αρχική καταχώριση της αίτησης πληρωμής, με κοινοποίηση στη συμβαλλόμενη πιστώτρια οργάνωση ότι η αίτηση δεν είναι παραδεκτή, είτε διότι η οφειλή δεν έχει καταστεί απαιτητή είτε διότι δεν συνοδεύεται από τα δικαιολογητικά έγγραφα που απαιτούνται για όλες τις συμπληρωματικές αιτήσεις ή διότι το κράτος μέλος κρίνει απαραίτητο να λάβει συμπληρωματικές πληροφορίες ή να προβεί σε ελέγχους. Η προθεσμία τρέχει εκ νέου από την ημερομηνία λήψης των ζητούμενων πληροφοριών ή από την ημερομηνία των επαληθεύσεων που διενεργούνται από το κράτος μέλος, οι οποίες πρέπει να διαβιβάζονται ή να διενεργούνται αντιστοίχως, εντός προθεσμίας τριάντα ημερολογιακών ημερών από την κοινοποίηση.» («Tale termine può tuttavia essere sospeso in qualunque momento del periodo di 60 giorni successivo alla prima registrazione della domanda di pagamento, mediante notifica all’organizzazione contraente creditrice che la domanda non è ricevibile, in quanto il credito non è esigibile oppure la domanda non è corredata dei documenti giustificativi necessari per le domande successive o lo Stato membro ritiene necessario richiedere informazioni supplementari o procedere a verifiche. Il termine decorre nuovamente a partire dalla data di ricevimento delle informazioni richieste o dalla data delle verifiche effettuate dallo Stato membro, che devono essere trasmesse o rispettivamente effettuate entro un termine di 30 giorni di calendario a decorrere dalla notifica.»)
95

Στο υπόμνημα ανταπαντήσεως η Επιτροπή αμφισβητεί ρητώς το παραδεκτό τεσσάρων αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίσθηκαν από την προσφεύγουσα ως παραρτήματα στο υπόμνημα απαντήσεως, και συγκεκριμένα ως παραρτήματα C. 1 και C. 6 έως C. 8. Επισημαίνει επ’ αυτού ότι τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία, ελλείψει δικαιολόγησης εκ μέρους της προσφεύγουσας για την καθυστερημένη προσκόμισή τους, θα έπρεπε να κριθούν απαράδεκτα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι σκοπός των παραρτημάτων αυτών είναι να αμφισβητήσουν όσα υποστήριξε η Επιτροπή στο υπόμνημα αντικρούσεως.
1

Η εταιρία HH Ferries I/S, πρώην Scandlines Øresund I/S, αποτελεί σύμπραξη επιχειρήσεων που ανήκει κατά 50 % σε δύο ιδιωτικές εταιρίες, τη δανική εταιρία HH Ferries Helsingor ApS και τη σουηδική εταιρία HH Ferries Helsingborg AB, πρώην HH-Ferries Helsingborg AB (στο εξής, από κοινού: προσφεύγουσες). Από το τέλος Ιανουαρίου 2015, το First State European Diversified Infrastructure Fund FCP-SIF είναι ο μόνος κύριος της HH Ferries Helsingor και της HH Ferries Helsingborg και, ως εκ τούτου, ο αποκλειστικός κύριος της HH Ferries.
1

Οι υπό κρίση προσφυγές έχουν ως αντικείμενο αιτήματα ακύρωσης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου A(2015) 8324 C, A(2015) 8463 C, A(2015) 8627 C, A(2015) 8682 C, A(2015) 8594 C, A(2015) 8551 C, A(2015) 8732 C, A(2015) 8681 C, A(2015) 8334 C, A(2015) 8327 C, A(2015) 8344 C, της 14ης Σεπτεμβρίου 2015, A(2015) 8656 C, A(2015) 8678 C, A(2015) 8361 C, A(2015) 8663 C, A(2015) 8360 C, A(2015) 8486 C, A(2015) 8305 C, της 15ης Σεπτεμβρίου 2015, A(2015) 8602 C, A(2015) 8554 C, A(2015) 8490 C, A(2015) 8659 C, A(2015) 8547 C, A(2015) 8552 C, A(2015) 8553 C, A(2015) 8661 C, A(2015) 8684 C, A(2015) 8672 C, της 16ης Σεπτεμβρίου 2015, και A(2015) 13844 C, της 14ης Ιανουαρίου 2016, με τις οποίες το Κοινοβούλιο απέρριψε, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43), τις επιβεβαιωτικές αιτήσεις που είχαν υποβάλει οι προσφεύγοντες, Μαρία Ψαρά, Tina Kristan, Tanja Malle, Wojciech Cieśla, Staffan Dahllof, Delphine Reuter, České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s., Χάρης Καρανίκας, Crina Boros, Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica, Balazs Toth, Minna Knus-Galán, Atanas Tchobanov, Dirk Liedtke, Nils Mulvad, Hugo van der Parre, Guia Baggi, Marcos García Rey, Mark Lee Hunter, Kristof Clerix, Rui Araujo, Anuška Delić, Jacob Borg, Matilda Bačelić και Gavin Sheridan, για την παροχή πρόσβασης σε έγγραφα του Κοινοβουλίου που περιείχαν πληροφορίες σχετικές με τις αποζημιώσεις των μελών του (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις).
91

Πρώτον, πρόκειται για δύο εκθέσεις του International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI), με ημερομηνία Νοεμβρίου 2011 και Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την κατάσταση των νομικών επαγγελμάτων στην Αίγυπτο. Η έκθεση του IBAHRI του 2011, με τίτλο «Justice at a Crossroads: the Legal profession and the Rule of Law in the New Egypt», συντάχθηκε κατόπιν έρευνας της μη κυβερνητικής αυτής οργανώσεως στην Αίγυπτο τον Ιούνιο του 2011. Αντικείμενο της εκθέσεως είναι, αφενός, η εξέταση των δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι δικηγόροι στη χώρα αυτή όσον αφορά την τήρηση του κράτους δικαίου και τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων πριν από τα γεγονότα του 2011 και στο αμέσως επόμενο διάστημα και, αφετέρου, η διατύπωση συστάσεων με σκοπό τη διασφάλιση του σεβασμού των αρχών αυτών. Εξάλλου, αντικείμενο της εκθέσεως του IBAHRI του 2014, με τίτλο «Separating Law and Politics: Challenges to the Independence of Judges and Prosecutors in Egypt», η οποία βασίζεται σε έρευνα που διενεργήθηκε στην Αίγυπτο από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο του 2013, είναι η διασφάλιση της παρακολουθήσεως των συστάσεων που διατυπώθηκαν στην έκθεση του IBAHRI του 2011 και επικεντρώνεται ειδικότερα στα εμπόδια που παρεμβάλλονται στην ανεξαρτησία της αιγυπτιακής δικαστικής εξουσίας.
8

Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα είναι μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης που ιδρύθηκε κατά το δίκαιο της Καμπότζης τον Μάιο του 2013 και ανήκει εξ ολοκλήρου στην Cronus International Co. Ltd, εταιρία εδρεύουσα στο Χονγκ Κονγκ η οποία ανήκει κατά 100 % σε κινέζικη εταιρία κατασκευής ποδηλάτων, την Guangzhou Cronus Bicycle Fashion Sports Co. Ltd. Η εν λόγω εταιρία Cronus International Co. Ltd ανήκει επίσης κατά 100 % στην κινέζικη εταιρία Guangzhou Cronus Bicycles Co. Ltd, κατασκευάστρια ποδηλάτων, πλαισίων και βαμμένων πλαισίων συνδεδεμένη με άλλη κινέζικη εταιρία κατασκευής ποδηλάτων, τη Shine Wheel Bicycle Co. Ltd που έπαυσε να λειτουργεί την 1η Ιουνίου 2014. Καθόσον η προσφεύγουσα δεν είχε διευκρινίσει, στους πίνακες D 5 και D 6 που επισύναψε στο έντυπο, ότι ήταν συνδεδεμένη κα με τη Shine Wheel Bicycle, υπέβαλε στοιχεία σχετικά με τον συγκεκριμένο προμηθευτή για πρώτη φορά στις 27 Οκτωβρίου 2014, δηλαδή απαντώντας σε αίτημα της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2014, για την παροχή συμπληρωματικών πληροφοριών.
419

Κατά τρίτον, η Δημοκρατία της Αυστρίας διατείνεται ότι από ένα άρθρο με τίτλο «Will the U. S. Ever Need to Build Another Coal or Nuclear Power Plant?», που δημοσιεύθηκε στις 22 Απριλίου 2009 σε αμερικανικό περιοδικό, προκύπτει ότι ο Πρόεδρος της αμερικανικής Federal Energy Regulatory Commission θεωρούσε ότι η ιδέα του φορτίου βάσης αποτελούσε αναχρονισμό.
73

Προκειμένου να αποδείξει ότι το φάρμακο που παρασκευάζει είναι ασφαλέστερο, η προσφεύγουσα επικαλέστηκε μεταξύ άλλων μια συγκριτική κλινική μελέτη μεταξύ του TOBI και του TOBI Podhaler, με τίτλο «Establish a new Gold standard efficacy and safety with tobramycin in cystic fibrosis 2006‑2009» (για τον καθορισμό ενός νέου χρυσού κανόνα όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια κατά τη χρήση της τοβραμυκίνης για τη θεραπεία της κυστικής ίνωσης 2006‑2009) (στο εξής: μελέτη EAGER), η οποία περιλαμβάνεται στον σχετικό με την ΑΚΑ του TOBI Podhaler φάκελο και στην EPAR του φαρμάκου αυτού. Από τη μελέτη αυτή διαπιστώθηκε ότι ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ο βήχας, ήταν πολύ λιγότερο συχνές στην ομάδα των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε TOBI Podhaler σε σχέση με την ομάδα των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε TOBI. Ωστόσο, ο EMA εκτίμησε ότι, παρά την ύπαρξη ενδείξεων ότι το Vantobra είναι ενδεχομένως ασφαλέστερο για τους ασθενείς που εμφανίζουν δυσανεξία στην εισπνοή ξηρής σκόνης, οι διαθέσιμες πληροφορίες ήταν εντούτοις περιορισμένες και δυσερμήνευτες και, συνεπώς, όχι αρκούντως πειστικές, ώστε να δικαιολογηθεί εξαίρεση βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 141/2000. Για τον λόγο αυτόν, έθεσε στην προσφεύγουσα δύο ερωτήσεις. Με την πρώτη της ζητούσε να υποβάλει συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με την κλινική σημασία των ανεπιθύμητων περιστατικών που είχαν καταγραφεί κατά την κλινική μελέτη και να εξηγήσει διεξοδικότερα τις διαφορές που είχαν παρατηρηθεί όσον αφορά τη μελέτη EAGER στις επιπτώσεις των περιστατικών βήχα και των περιπτώσεων διακοπής των δοκιμών λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, την ποιότητα ζωής των ασθενών κ.λπ. Με τη δεύτερη ερώτηση ζητούνταν από την προσφεύγουσα να παράσχει στον ΕΜΑ επιπλέον πληροφορίες προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι το τμήμα του οικείου πληθυσμού για το οποίο θα ήταν ασφαλέστερη η χρήση του Vantobra μπορούσε να θεωρηθεί σημαντικό. Για να δώσει απάντηση στα ερωτήματα αυτά και να αποδείξει, συνεπώς, ότι το Vantobra πληροί την προϋπόθεση του άρθρου 3, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, σημείο 2, του κανονισμού 847/2000, η προσφεύγουσα αναζήτησε πληροφορίες σε δημοσιευμένες μελέτες και διεξήγαγε έρευνα αγοράς σε δύο κράτη μέλη [εμπιστευτικό] σχετικά με τη χρήση της ξηρής σκόνης και τη χρήση του εκνεφωτή.
73

Εν προκειμένω, στην προσβαλλόμενη απόφαση ο ΕΜΑ υπενθυμίζει ότι οι μελέτες έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές και τις διεθνώς αποδεκτές συστάσεις. Αναφέρεται, ειδικότερα, στις «Κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για τις δοκιμές χημικών προϊόντων, τμήμα 4, Επιπτώσεις στην υγεία, αριθ. 410, Τοξικότητα διά του δέρματος σε επαναλαμβανόμενες δόσεις: 21/28 ημέρες, της 12ης Μαΐου 1981», στη «Διεθνή διάσκεψη για την εναρμόνιση, Topic S 3A Toxicokinetics: A Guidance for Assessing Systemic Exposure in Toxicology Studies (CPMP/ICH/384/95)» [Διεθνής διάσκεψη για την εναρμόνιση των τεχνικών απαιτήσεων για την καταχώριση φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση (CIH), θέμα S 3A, τοξικοκινητική: κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση της συστημικής έκθεσης σε τοξικολογικές μελέτες], τις «VICH, Guideline 31, Studies to evaluate the Safety of Residues of Veterinary Drugs in Human Food: Repeat‑Dose (90 Days) Toxicity Testing, Οκτώβριος 2002» [Διεθνής διάσκεψη για την εναρμόνιση των τεχνικών απαιτήσεων για την καταχώριση φαρμάκων για κτηνιατρική χρήση (CIHV), Οδηγός 31, μελέτες αξιολόγησης της ασφάλειας των καταλοίπων των φαρμάκων για κτηνιατρική χρήση στα τρόφιμα: μελέτη τοξικότητας διά επαναλαμβανόμενης χορηγήσεως (90 ημέρες), Οκτώβριος 2002] και τις «Guidance for Industry. Bioanalytical Method Validation, U. S. Department of Health and Human Services, Food and Drug Administration, Center for Drug Evaluation and Research (CDER), Center for Veterinary Medicine (CVM), May 2001» [Κλαδικές κατευθυντήριες γραμμές. Επικύρωση της βιοαναλυτικής μεθόδου, Υπουργείο υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών, υπηρεσία τροφίμων και φαρμάκων, κέντρο αξιολόγησης και έρευνας των φαρμάκων (CERM), κέντρο κτηνιατρικής (CMV), Μάιος 2001].
4

Στις 24 Απριλίου 2011, στις 18 Νοεμβρίου 2011, στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 και στις 3 Δεκεμβρίου 2012, η Citigroup Inc. και η Citigroup Global Markets Japan Inc. (στο εξής, από κοινού: Citi), η Deutsche Bank Aktiengesellschaft (στο εξής: DB), η R. P. Martin Holdings και η Martin Brokers (UK) Ltd, καθώς και η The Royal Bank of Scotland (στο εξής: RBS) υπέβαλαν, αντιστοίχως, σχετικά αιτήματα βάσει της ανακοινώσεως περί συνεργασίας (αιτιολογικές σκέψεις 47 έως 50 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Στις 29 Ιουνίου 2011 και στις 12 Φεβρουαρίου 2013 η Επιτροπή χορήγησε στη UBS και στη Citi απαλλαγή υπό όρους, κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 8, στοιχείο βʹ, της εν λόγω ανακοινώσεως (αιτιολογικές σκέψεις 45 και 47 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
63

Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι το ΚΓΦΠ εξέδωσε, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το προαναφερθέν άρθρο 56, παράγραφος 2, το πρωτόκολλο της 15ης Νοεμβρίου 2001 για να θέσει τις κατευθυντήριες αρχές οι οποίες διέπουν την τεχνική ανάλυση και τις προϋποθέσεις καταχώρισης των ποικιλιών που ανήκουν στο είδος τεύτλου Beta vulgaris L. ssp. Vulgaris var. altissima Döll. Βάσει του πρωτοκόλλου, και ειδικότερα του σημείου III 2, το οποίο επιγράφεται «Υλικό προς εξέταση» (material to be examined), και του σημείου III 5, το οποίο επιγράφεται «Δοκιμές και συνθήκες ανάπτυξης» (trial designs and growing conditions), οι υποψήφιες ποικιλίες και οι ποικιλίες αναφοράς πρέπει να συγκρίνονται άμεσα υπό συνθήκες καλλιέργειας, συνήθως στη διάρκεια δύο διαφορετικών βλαστικών περιόδων. Άλλωστε, και το ίδιο το τμήμα προσφυγών υπογράμμισε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, πόσο σημαντικό είναι να τηρείται αυτή η απαίτηση, η οποία συνιστά, κατά τη δική του διατύπωση, απαραίτητη προϋπόθεση για την παροχή ΚΔΦΠ (βλ. σκέψη 28 ανωτέρω).
100

Εν προκειμένω, πρώτον, η προσφεύγουσα στηρίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές του EUIPO, κατά τις οποίες: «[ε]άν ζητείται η καταχώριση ενός συνδυασμού χρωμάτων καθ’ εαυτού, η γραφική παράσταση που κατατίθεται πρέπει να οριοθετεί τα συγκεκριμένα χρώματα στον χώρο ώστε να καθοριστεί το εύρος του δικαιώματος του οποίου ζητείται η καταχώριση (what you see is what you get – παίρνεις ό,τι βλέπεις). Η γραφική παράσταση πρέπει να υποδεικνύει σαφώς την αναλογία και τη θέση των διαφόρων χρωμάτων, ώστε να περιλαμβάνει μια συστηματική διευθέτηση που συνδέει τα οικεία χρώματα κατά τρόπο εκ των προτέρων προσδιορισμένο και σταθερό». Εξ αυτών, η προσφεύγουσα συνάγει ότι η πρακτική του EUIPO προέβλεπε μια ανάλυση των αιτήσεων καταχωρίσεως αμιγώς χρωματικών σημάτων με βάση τον κανόνα «παίρνεις ό,τι βλέπεις».