EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :117 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 30ής Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση F-76/05
Javier Torijano M ontero
κατά
Συμβουλίου της Ε υρωπαϊκ ής Έ νωσης
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Διορισμός — Υποψήφιοι π ου είχαν ε γγραφεί σε π ίνακα 
επιτυχόντων διαγωνισμού ο ο ποίος προκηρύχθηκε πριν από την έναρξη της ισχύος του νέου ΚΥΚ — 
Κατάταξη σε β αθμό κατ’ εφαρμογήν των λιγότερο ευνοϊκών νέων κανόνων — Άρθρο 5 το υ ΚΥΚ — 
Άρθρο 12 το υ παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ — Αρχή της ισότητας — Αρχή της προστασίας 
της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Καθήκον μέριμνας — Αναλογικότητα»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ κ αι 152 Ε Α, με την οποία ο 
J. Torijano M ontero ζητεί: κυρίως, την ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως το υ βοηθού 
Γενικού Γ ραμματέα το υ Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2005 , περί απορρίψεως 
της διοικητικής το υ ενστάσεως, και, αφετέρου, της αποφάσεως της 20ής Οκτωβρίου 
2004 μ ε την οποία διορίστηκε δόκιμος υπάλληλος, καθόσον με την απόφαση αυτή 
κατατάχθηκε στον βαθμό A*6, κλιμάκιο 2· επικουρικώς, να υ ποχρεωθεί το Συμβούλιο 
να το υ καταβάλει αποζημίωση.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά το υ.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διορισμός σε βαθμό — Καθιέρωση νέας δομής των σταδιοδρομιών με τον 
κανονισμό 723 /2004 — Μεταβατικές διατάξεις περί κατατάξεως σε βαθμό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 7 § 1, 27 , εδ . 1, κα ι 29 § 1· 
παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3· κανονισμός 723 /2004 τ ου Σ υμβουλίου)
2. Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διορισμός σε βαθμό — Καθιέρωση νέας δομής των σταδιοδρομιών με τον 
κανονισμό 723 /2004 — Μεταβατικές διατάξεις περί κατατάξεως σε βαθμό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3· κα νονισμός 
723/2004 τ ου Σ υμβουλίου)
3. Υπάλληλοι — Τοποθέτηση — Αντιστοιχία μεταξύ βαθμού κα ι θέσεως — Καθορισμός του ε πιπέδου 
της προς πλήρωση θέσεως
(Κανονισμός Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 5 § 4, 7 § 1, κα ι 62, εδ . 1· 
παράρτημα I· κανονισμός 723 /2004 τ ου Σ υμβουλίου)
2 ECLI:EU:F:2010 :117ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-76/05
TORIJANOMONTEROκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
4. Υπάλληλοι — Αρχές — Καθήκον μέριμνας που υπέχει η δ ιοίκηση — Αρχή της χρηστής διοικήσεως — 
Όρια
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3)
1. Η α ρχή της ισότητας δεν περιορίζει την ελευθερία το υ νομοθέτη να θ εσπίζει οποτεδήποτε τις 
τροποποιήσεις των κανόνων που διέπουν την υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων τις οποίες 
θεωρεί σύμφωνες προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας, έστω και αν α υτές οι δ ιατάξεις είναι λιγότερο 
ευνοϊκές από τις παλαιές, άλλως εμποδίζεται οποιαδήποτε νομοθετική εξέλιξη.
Κατά συνέπεια, ο ν ομοθέτης μπορούσε, στο π λαίσιο της μεταρρυθμίσεως του ΚΥΚ, αφενός, να ο ρίσει 
ότι οι ε πιτυχόντες υποψήφιοι δ ιαγωνισμού, για το υς οποίους είχε π ροβλεφθεί, πριν από την 1η Μαΐου 
2004 , πρόσληψη στον βαθμό A 7, θα προσλαμβάνονταν ε φεξής στον βαθμό A*6 κ αι, αφετέρου, να 
μειώσει, με την ευκαιρία αυτή, τις αποδοχές που αν τιστοιχούν στους βαθμούς αυτούς.
Ενεργώντας κατά το ν τρόπο αυτόν, ο ν ομοθέτης δεν παραβίασε τ ην αρχή της ισότητας και, 
ειδικότερα, την απαγόρευση κάθε διακρίσεως λόγω η λικίας, εφόσον ο π ίνακας αν τιστοιχίας των 
βαθμών που περιλαμβάνεται στο ά ρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ Κανονισμού 
Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ) και ο π ίνακας των βασικών μηνιαίων αποδοχών 
προδήλως δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη, άμεσα ή έ μμεσα, την ηλικία των ενδιαφερομένων.
Επιπλέον, σύμφωνα μ ε τον κανόνα π ου απορρέε ι από το ά ρθρο 7, παράγραφος 1, το ά ρθρο 27, πρώτο 
εδάφιο, και το ά ρθρο 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και δυνάμει του οποίου το ε πίπεδο των θέσεων 
καθορίζεται ανα λόγως της φύσεως, της σημασίας και το υ εύρους των συναφών καθηκόντων, 
ανεξαρτήτως των π ροσόντων των ενδιαφερομένων, ο π ίνακας αν τιστοιχίας των β αθμών π ου 
περιλαμβάνεται στο ά ρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ διακρίνει τον βασικό 
βαθμό A*5 α πό το ν αν ώτερο βαθμό A*6, ούτως ώστε να λ αμβάνεται υπόψη η π είρα που απαιτείται για 
την κατάληψη των θέσεων του επιπέδου αυτού.
Επομένως, δεν μπορεί να υ ποστηριχθεί ότι το ά ρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ 
ΚΥΚ δεν επιτρέπει τη λήψη υπόψη της επαγγελματικής πείρας· αντιθέτως, επιβάλλει στην αρμόδια 
για το υς διορισμούς αρχή να λ αμβάνει υπόψη την επαγγελματική πείρα προς το σ υμφέρον της 
υπηρεσίας, προκειμένου να κ αθορίσει, κατά αν τικειμενικό τρόπο, το ε πίπεδο των προς πλήρωση 
θέσεων.
(βλ. σκέψεις 55 έ ως 59)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 22 Δεκεμβρίου 2008 , C-443/07 P, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2008 , σ. I-10945 , 
σκέψη 83
ΓΔΕΕ: 30 Σεπτεμβρίου 1998 , T-121/97, Ryan κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1998 , σ. II-3885 , σκέψεις 98 
και 104· 29 Νοεμβρίου 2006 , T-135/05, Campoli κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-297 
και II-A-2-1527 , σκέψη 105· 11 Ιουλίου 2007 , T-58/05, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007 , 
σ. II-2523 , σκέψεις 86, 89 κ αι 113
ΔΔΔ ΕΕ: 19 Ιουνίου 2007 , F-54/06, Davis κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. I-A-1-165 κ αι II-A-1-911, 
σκέψη 81
2. Το δικαίωμα των μισθωτών που απασχολούνται από το ν ίδιο ερ γοδότη και οι ο ποίοι ε κτελούν 
εργασία ίσης αξίας να λ αμβάνουν την ίδια αμοιβή αποτελεί ειδική έκφραση της γενικής αρχής της 
ισότητας, την τήρηση της οποίας έχε ι ως αποστολή να ε ξασφαλίζει το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας 
Διοίκησης. Εξάλλου, το δ ικαίωμα αυτό π ροβλέπεται από το ά ρθρο 7 το υ Διεθνούς Συμφώνου για τα 
οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα και από τη Σύμβαση 111 τ ης Διεθνούς Οργανώσεως 
Εργασίας.
ECLI:EU:F:2010 :117 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-76/05
TORIJANOMONTEROκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Πάντως, η α ρχή της ίσης μεταχειρίσεως δεν αποκλείει τη διαφορετική αν τιμετώπιση συγκρίσιμων 
καταστάσεων, αν η δ ιαφοροποίηση δικαιολογείται από αν τικειμενικά και κρίσιμα στοιχεία τα οποία 
ελέγχει ο δ ικαστής.
Στο π λαίσιο, όμως, της μεταρρυθμίσεως του ΚΥΚ, ο ν ομοθέτης μετέβαλε την αν τιστοιχία μεταξύ των 
βαθμών κ αι των θ έσεων, μεταξύ ά λλων θ εσπίζοντας το ά ρθρο 12, παράγραφος 3, το υ 
παραρτήματος ΧΙΙΙ το υ Κ ΥΚ, καθόσον είναι χαρακτηριστικό μ ιας μεταβατικής διατάξεως να 
συνεπάγεται εξαίρεση από ορισμένους κανόνες το υ ΚΥΚ των οποίων η ε φαρμογή επηρεάζεται κατ’ 
ανάγκη από την αλλαγή καθεστώτος.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι δ ιορισθέντες ως μόνιμοι υ πάλληλοι μ ετά την έναρξη της ισχύος της 
μεταρρυθμίσεως του ΚΥΚ δεν μπορούν να θ εωρηθούν ότι β ρίσκονταν σ την ίδια έννομη κατάσταση με 
εκείνους οι ο ποίοι π ροσλήφθηκαν π ριν από την 1η Μαΐου 2004 κ αι των οποίων ο δ ιορισμός διεπόταν 
από το ν παλαιό Κ ΥΚ.
Επίσης, λαμβανομένης υπόψη της μεταρρυθμίσεως της διαρθρώσεως των βαθμών, ο ν ομοθέτης δεν 
παραβίασε τ ην αρχή της ίσης αμοιβής για ερ γασία ίσης αξίας χορηγώντας στους υπαλλήλους που 
προσλήφθηκαν μ ετά την εν λόγω μ εταρρύθμιση αμοιβή συνδεόμενη με το ν βαθμό στον οποίο 
κατετάγησαν κ ατ’ εφαρμογή το υ άρθρου 12, παράγραφος 3, το υ παραρτήματος ΧΙΙΙ το υ ΚΥΚ, 
αμοιβή η ο ποία είναι λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη των παλαιών βαθμών στους οποίους είχαν 
καταταγεί οι π ροσληφθέντες πριν από την 1η Μαΐου 2004 υ πάλληλοι.
(βλ. σκέψεις 67 έ ως 71)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 26 Ιουνίου 2001 , C-381/99, Brunnhofer, Συλλογή 2001 , σ. I-4961 , σκέψη 28· Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά 
Επιτροπής, προμνησθείσα, σκέψεις 77 έως 79 κ αι 105
ΓΔΕΕ: Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, προμνησθείσα, σκέψεις 75 έως 80, 114 , 126 κ αι 129
3. Από το ν συνδυασμό το υ άρθρου 7, παράγραφος 1, και του άρθρου 62, πρώτο ε δάφιο, του ΚΥΚ, 
δυνάμει του οποίου ο υ πάλληλος δικαιούται αποδοχών αν τίστοιχων με το ν βαθμό και το κ λιμάκιό 
του, προκύπτει ότι , μετά το ν καθορισμό το υ βαθμού, και επομένως το υ επιπέδου των αποδοχών το υ 
υπαλλήλου, ο υ πάλληλος δεν μπορεί να το ποθετηθεί σε θ έση μη αν τιστοιχούσα στον βαθμό αυτόν. 
Με άλλες λέξεις, ο β αθμός, και συνεπώς ο μ ισθός των οποίο δ ικαιούται ο υ πάλληλος, καθορίζει τα 
καθήκοντα τα οποία μπορούν να το υ ανα τεθούν. Κατά συνέπεια, η α ρχή της αν τιστοιχίας μεταξύ το υ 
βαθμού και της θέσεως επιτρέπει σε κ άθε υπάλληλο να α ρνηθεί την το ποθέτησή το υ σε θ έση η ο ποία 
δεν αν τιστοιχεί στον βαθμό το υ και, επομένως, τελικά, να α ρνηθεί καθήκοντα που δεν είναι αντίστοιχα 
των αποδοχών του.
Τα αν ωτέρω δεν ανα ιρούνται από το γ εγονός ότι το ά ρθρο 5, παράγραφος 4, του ΚΥΚ και το 
παράρτημα Ι, όπως τροποποιήθηκαν μ ε το ν κανονισμό 723 /2004 , για την τροποποίηση το υ 
Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων και του Καθεστώτος που εφαρμόζεται στο 
Λοιπό Προσωπικό, δεν καθιερώνουν σταθερή αν τιστοιχία μεταξύ ορισμένης θέσεως και συγκεκριμένου 
βαθμού. Πράγματι, οι δ ιατάξεις αυτές δεν μ εταβάλλουν την α πορρέουσα α πό το ά ρθρο 7, 
παράγραφος 1, του ΚΥΚ αρχή σύμφωνα μ ε την οποία το ε πίπεδο της προς πλήρωση θέσεως πρέπει 
να α ποφασίζεται λαμβανομένης υπόψη της σπουδαιότητας των καθηκόντων που συνεπάγεται η ε ν 
λόγω θ έση και με γνώμονα α ποκλειστικώς το σ υμφέρον της υπηρεσίας. Οι εν λόγω δ ιατάξεις 
συνεπάγονται απλώς ότι η α ρμόδια γι α το υς διορισμούς αρχή δεν υποχρεούται να κ αθορίζει τον 
συγκεκριμένο βαθμό της προς πλήρωση θέσεως με την ανα κοίνωση κενής θέσεως. Η ε ν λόγω αρχή 
υποχρεούται, ωστόσο, κατά την άσκηση της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, να μ εριμνά, 
αφενός, ώστε το φ άσμα των βαθμών στους οποίους ανα φέρεται με την ανα κοίνωση κενής θέσεως να
4 ECLI:EU:F:2010 :117ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-76/05
TORIJANOMONTEROκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 αντικατοπτρίζει επαρκώς τη σπουδαιότητα των εν λόγω καθηκόντων και, αφετέρου, ώστε ο δ ιορισμός 
σε έ ναν α πό το υς βαθμούς αυτούς να δ ιατηρεί αν τικειμενικό χαρακτήρα, ιδίως από πλευράς της 
σπουδαιότητας των ανα τιθεμένων καθηκόντων.
(βλ. σκέψεις 72 κ αι 73)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 7 Μαΐου 1991 , T-18/90, Jon gen κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991 , σ. II-187, σκέψη 27· 8 Ιουλίου 2008 , 
T-56/07 P, Επιτροπή κατά Ο ικονομίδη, Συλλογή Υ π.Υπ. 2008 , σ. I-B-1-31 κ αι II-B-1-213, σκέψεις 82 έ ως 86· 
18 Ιουνίου 2009 , T-572/08 P, Επιτροπή κατά Traore, Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. I -B-1-39 κ αι II-B-1-223, σκέψεις 38, 
40 κ αι 41
4. Η αρχή της χρ ηστής διοικήσεως δεν έχε ι δεσμευτική ισχύ μεγαλύτερη από αυτή ενός κανονισμού. 
Το αυτό ισχύει και όσον αφορά το κ αθήκον μέριμνας που υπέχει η δ ιοίκηση έναντι των υπαλλήλων 
της, καθήκον που απηχεί την ισορροπία αμοιβαίων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που δημιούργησε ο 
ΚΥΚ σ το π λαίσιο τ ων σχέσε ων μεταξύ της δημόσιας αρχής και των υπαλλήλων της δημόσιας 
διοίκησης, και το ο ποίο, συνεπώς, οριοθετείται από την τήρηση των ισχυόντων κανόνων.
Κατά συνέπεια, λόγω της θέσεως που κατέχουν η α ρχή της χρ ηστής διοικήσεως και το κ αθήκον 
μέριμνας στην ιεραρχία των κανόνων, υπάλληλος ο ο ποίος διορίστηκε κατά το χρ ονικό διάστημα 
μεταξύ 1ης Μαΐου 2004 κ αι 30ής Απριλίου 2006 δ εν μπορεί να α παιτήσει να τ ύχει μεταχειρίσεως 
διαφορετικής από εκείνη που απορρέε ι από το ά ρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος ΧΙΙΙ το υ 
ΚΥΚ, δεδομένου ότι το ό ργανο δεσμεύεται από τη διάταξη αυτή.
(βλ. σκέψεις 94 κ αι 95)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 27 Μαρτίου 1990 , T-123/89, Ch omel κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990 , σ. II-131, σκέψη 32· 17 Ιουνίου 1993 , 
T-65/92, Arauxo-Dumay κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993 , σ. II-597, σκέψη 37· 22 Ιουνίου 1994 , T-97/92 κ αι 
T-111/92, Rijnoudt και Hocken κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 1994 , σ. I-A-159 κ αι II-511, σκέψη 104· 
29 Νοεμβρίου 2006 , T-135/05, Campoli κατά Επιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-297 κ αι II-A-2-1527 , 
σκέψη 149
ΔΔΔ ΕΕ: 25 Ιανουαρίου 2007 , F-43/05, Chassagne κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. I-A-1-27 κ αι II-A-1-139, 
σκέψη 111