Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως - Πλημμελής εφαρμογή της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ. - Υπόθεση C-427/00.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-08535



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-427/00,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον R. B. Wainwright, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένου από την G. Amodeo, επικουρούμενη από τον D. Wyatt, QC, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρίσει το Δικαστήριο ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να φροντίσει ώστε τα ύδατα κολυμβήσεως στην επικράτειά του να ανταποκρίνονται στις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975 περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/015, σ. 108), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: D. Ruíz-Jarabo Colomer

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουλίου 2001,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να φροντίσει ώστε τα ύδατα κολυμβήσεως στην επικράτειά του να ανταποκρίνονται στις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975 περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/015, σ. 108, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α_, της οδηγίας ορίζει:

«Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας νοούνται ως:

α) "ύδατα κολυμβήσεως" τα γλυκέα ρέοντα ή λιμνάζοντα ύδατα ή μέρη αυτών, όπως και το ύδωρ της θαλάσσης, στα οποία η κολύμβηση:

- επιτρέπεται σαφώς από τις αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους,

ή

- δεν απαγορεύεται και συνηθίζεται από μεγάλο αριθμό λουομένων».

3 Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, «[τ]α κράτη μέλη καθορίζουν για όλες τις περιοχές κολυμβήσεως ή για κάθε μία από αυτές, τις τιμές που εφαρμόζονται στα ύδατα κολυμβήσεως [ως προς] τις παραμέτρους που ορίζονται στο παράρτημα».

4 Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας ορίζει ότι «[ο]ι τιμές που καθορίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 δεν πρέπει να είναι λιγότερο αυστηρές από τις τιμές που ορίζονται στη στήλη Ι του παραρτήματος». Στο παράρτημα της οδηγίας παρατίθενται 19 παράμετροι, καθώς και υποχρεωτικές οριακές τιμές για την πλειονότητα των παραμέτρων αυτών.

5 Από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προκύπτει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να καταστεί η ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως σύμφωνη προς τις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας εντός προθεσμίας 10 ετών από της κοινοποιήσεώς της.

6 Το άρθρο 13 της οδηγίας, ως έχει μετά την οδηγία 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1991, για την τυποποίηση και τον εξορθολογισμό των εκθέσεων που αφορούν την εφαρμογή ορισμένων οδηγιών για το περιβάλλον (ΕΕ L 377, σ. 48), ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν κατ' έτος στην Επιτροπή έκθεση για την εφαρμογή της οδηγίας κατά το έτος αυτό. Η έκθεση αυτή υποβάλλεται στην Επιτροπή πριν από τη λήξη του οικείου έτους.

7 Η οδηγία κοινοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 10 Δεκεμβρίου 1975.

8 Οι βρετανικές αρχές υπέβαλαν στην Επιτροπή εκθέσεις σχετικές με την εφαρμογή της οδηγίας, ιδίως για τις κολυμβητικές περιόδους 1996 και 1997. Η Επιτροπή παρατήρησε ότι, κατά την περίοδο κολυμβήσεως 1997, μόνο για το 88,3 % των υδάτων κολυμβήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου τηρούνταν οι υποχρεωτικές οριακές τιμές που ορίζονται στη στήλη Ι του παραρτήματος της οδηγίας, ενώ το ποσοστό ανήλθε στο 89,4 % για την κολυμβητική περίοδο 1996. Κατά συνέπεια, στις 22 Ιανουαρίου 1999, η Επιτροπή απηύθυνε έγγραφο οχλήσεως στην Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, με το οποίο της επέστησε την προσοχή για τις παραβάσεις αυτές και την κάλεσε να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικώς.

9 Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου απάντησε με επιστολή της 30ής Μαρτίου 1999, βεβαιώνουσα ότι θα φροντίσει το συντομότερο δυνατόν για την τήρηση της οδηγίας και επισήμανε ότι διεξάγονταν εργασίες για τη βελτίωση της ποιότητας των εν λόγω υδάτων κολυμβήσεως.

10 Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν ικανοποιήθηκε από την απάντηση αυτή, απηύθυνε στις 28 Φεβρουαρίου 2000 αιτιολογημένη γνώμη στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπιστώνουσα ότι, επειδή το εν λόγω κράτος μέλος δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για να καταστήσει την ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως σύμφωνη με τις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπείχε από την οδηγία και το κάλεσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με τη γνώμη αυτή εντός προθεσμίας δυο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

11 Οι βρετανικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 14ης Ιουνίου 2000, δεχόμενες ότι δεν είχαν συμμορφωθεί δεόντως με τους κανόνες της οδηγίας. Εντούτοις, ισχυρίστηκαν ότι οι ανεπάρκειες που σημειώθηκαν το 1997 ήταν εξαιρετικής φύσεως και ότι το συνολικό ποσοστό συμμορφώσεως ανήλθε σε 91,4 % το 1999. Επί πλέον, ισχυρίστηκαν ότι η εφαρμογή ειδικευμένων γνώσεων και διορθωτικών μέτρων μπορούσε να αυξήσει σε 97 % το ποσοστό συμμορφώσεως με τις υποχρεωτικές οριακές τιμές πριν το 2005.

12 Η Επιτροπή, εντούτοις, έκρινε ότι η παράβαση εξακολουθούσε και άσκησε συνεπώς την παρούσα προσφυγή.

13 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ισχυρίζεται ότι, από το 1997, το επίπεδο της ποιότητας των υδάτων κολυμβήσεως στο Ηνωμένο Βασίλειο βελτιώθηκε αισθητά και προσέγγισε ποσοστό συμμορφώσεως ρεκόρ για το 2000, της τάξεως του 94 % για τα παράκτια ύδατα. Εντούτοις, δέχεται το βάσιμο της αιτιάσεως που διατύπωσε η Επιτροπή ως προς τις κολυμβητικές περιόδους που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής λόγω παραβάσεως κράτους μέλους.

14 Από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προκύπτει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να καταστεί η ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως σύμφωνη προς τις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της εν λόγω οδηγίας εντός προθεσμίας 10 ετών από της κοινοποιήσεώς της. Επομένως, η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση επιτεύξεως ορισμένων αποτελεσμάτων, χωρίς να τους παρέχει τη δυνατότητα να επικαλούνται, εκτός των παρεκκλίσεων που η οδηγία προβλέπει, εξαιρετικές περιστάσεις προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αυτής (βλ. αποφάσεις της 14ης Ιουλίου 1993, C-56/90, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, Συλλογή 1993, σ. Ι-4109, σκέψεις 42 έως 44, και της 25ης Μα_ου 2000, C-307/98, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1993, σ. Ι-3933, σκέψεις 48 και 49).

15 Οι βρετανικές αρχές, όμως, δεν επικαλούνται καμία από τις παρεκκλίσεις αυτές. Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και δεν αντικρούστηκαν από τις εν λόγω αρχές, η ποιότητα των βρετανικών υδάτων κολυμβήσεως δεν κατέστη σύμφωνη με τις υποχρεωτικές οριακές τιμές που ορίστηκαν δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας εντός της προθεσμίας που έταξε η αιτιολογημένη απόφαση.

16 Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να φροντίσει ώστε τα ύδατα κολυμβήσεως στην επικράτειά του να ανταποκρίνονται στις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

17 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα και το Ηνωμένο Βασίλειο ηττήθηκε, επιβάλλεται να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να φροντίσει ώστε τα ύδατα κολυμβήσεως στην επικράτειά του να ανταποκρίνονται στις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975, περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.