ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1982. - JOSE ARANTZAMENDI-OSA ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ PROCUREUR DE LA REPUBLIQUE ΚΑΙ PROCUREUR GENERAL. - ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ COUR D'APPEL ΤΗΣ RENNES - ΓΑΛΛΙΑ. - ΑΛΙΕΙΑ : ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 13 ΕΩΣ 28/82.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 03927



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Αλιεία — Διατήρηση τών θαλασσίων πόρων — Κοινοτική κανονιστική ρύθμιση πού εφαρμόζεται στά ισπανικά σκάφη , θεσπισθείσα πρό τής θέσεως σέ ισχύ τής συμφωνίας ΕΟΚ—Ισπανίας — Αντικατέστησε τίς προηγούμενες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ ορισμένων κρατών μελών καί τής Ισπανίας — Αποτελέσματα — Τό ενδιάμεσο κοινοτικό σύστημα ισχύει έναντι τών ισπανών αλιέων

( Κανονισμοί 1177/79 , 2897/79 , 541/80 , 1719/80 , 3305/80 καί 554/81 τού Συμβουλίου· συμφωνία ΕΟΚ—Ισπανίας τής 15ης Απριλίου 1980 )

Περίληψη

Τό ενδιάμεσο καθεστώς αλιείας πού καθιέρωσε η Κοινότης εν αναμονή τής θέσεως σέ ισχύ τής συμφωνίας περί αλιείας πού συνήψαν η ΕΟΚ καί η Ισπανία , εντάσσεται στό πλαίσιο τών σχέσεων μέ τήν Ισπανία γιά τήν επίλυση τών συνδεδεμένων μέ τά μέτρα διατηρήσεως καί τήν επέκταση τών αλιευτικών ζωνών προβλημάτων , καθώς καί γιά τήν αμοιβαία εξασφάλιση τής δυνατότητος τών αλιέων νά εισέρχονται στά υδατα γιά τά οποία ελήφθησαν παρόμοια μέτρα . Οι εν λόγω σχέσεις αντικατέστησαν τό προηγουμένως εφαρμοζόμενο επί τών ζωνών αυτών σύστημα , ωστε νά ληφθεί υπ’ όψη η γενική εξέλιξη τού διεθνούς δικαίου στόν τομέα τής αλιείας στήν ανοικτή θάλασσα , καθώς καί η ολοένα επιτακτικότερη ανάγκη διατηρήσεως τών βιολογικών πόρων τής θαλάσσης . Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι οι ισπανοί αλιείς δέν δύνανται νά επικαλεσθούν προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας καί Ισπανίας κατά τής εφαρμογής τών θεσπισθέντων από τήν Κοινότητα ενδιαμέσων κανονισμών σέ περίπτωση ασυμβιβάστου μεταξύ τών δύο κατηγοριών διατάξεων .

Διάδικοι

Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 13 εως 28/82

πού έχουν ως αντικείμενο αιτήσεις τού Cour d’appel τής Rennes πρός τό Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , μέ τίς οποίες ζητείται στό πλαίσιο τών διαφορών πού εκκρεμούν ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ

JOSE ARANTZAMENDI-OSA , Ondarroa , Ισπανία , ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ

καί

PROCUREUR DE LA REPUBLIQUE ΚΑΙ PROCUREUR GENERAL ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τό κύρος κανονισμών τού Συμβουλίου περί ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων , τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ αποφάσεις τής 3ης Δεκεμβρίου 1981 , οι οποίες περιήλθαν στό Δικαστήριο στίς 14 Ιανουαρίου επομένου έτους , τό Cour d’appel τής Rennes υπέβαλε , δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , προδικαστικό ερώτημα περί τού άν ειναι έγκυροι εν όψει προγενεστέρων διεθνών συμφωνιών καί σέ περίπτωση καταφατικής απαντήσεως άν ισχύουν έναντι τών ισπανών υπηκόων οι κοινοτικοί κανονισμοί περί θεσπίσεως ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων , τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία , κατά τό μέρος πού οι εν λόγω κανονισμοί εξαρτούν από ορισμένους ορους τήν άσκηση αλιείας από τούς ισπανούς υπηκόους , εντός της οικονομικής ζώνης πού καθιέρωσε τό γαλλικό διάταγμα 77-130 τής 11ης Φεβρουαρίου 1977 ( Επίσημη Εφημερίδα τής Γαλλικής Δημοκρατίας τής 12ης Φεβρουαρίου 1977 , σ . 864 ).

2Τό ερώτημα αυτό ανέκυψε στό πλαίσιο ποινικών διώξεων κατά ορισμένων κυβερνητών αλιευτικών σκαφών νηολογημένων στήν Ισπανία , οι οποίοι ειχαν καταδικασθεί σέ πρόστιμα από τά Tribunaux de grande instance τού Lorient καί τού Quimper , διότι ειχαν συλληφθεί αλιεύοντες στά εντός τής γαλλικής οικονομικής ζώνης υδατα , χωρίς νά διαθέτουν άδεια αλιείας .

3 Οι κατηγορούμενοι στήν κυρία δίκη συνελήφθησαν αλιεύοντες εντός τής μεταξύ 12 καί 200 ναυτικών μιλίων ζώνης από τών γραμμών βάσεως , σέ διάφορες ημερομηνίες κατά τήν περίοδο από 14 Ιανουαρίου 1980 μέχρι 14 Φεβρουαρίου 1981 .

4 Τά Tribunaux τού Lorient καί τού Quimper κατεδίκασαν τούς κατηγορουμένους αφού έλαβαν υπ’ όψη οτι οι τελευταίοι δέν ηδυνήθησαν νά προσκομίσουν τήν απαιτουμένη από τούς κοινοτικούς κανονισμούς άδεια καί οτι , υπό τίς περιστάσεις αυτές , η αλιευτική δραστηριότης στήν οποία επεδόθησαν συνιστούσε ποινικό αδίκημα , τιμωρούμενο βάσει τής γαλλικής ποινικής νομοθεσίας .

5 Ενώπιον τού Cour d’appel , οι κατηγορούμενοι έθεσαν υπό αμφισβήτηση τό κύρος τών κοινοτικών κανονισμών , οι οποίοι εξαρτούν τήν άσκηση αλιείας από σκάφη υπό ισπανική σημαία από τήν κατοχή αδείας προβάλλοντες ως λόγο οτι τό δικαίωμά τους νά αλιεύουν αναγνωρίζεται από προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες πού συνομολόγησαν η Γαλλία καί η Ισπανία .

6 Γιά τό έτος 1980 , τό Συμβούλιο παρέτεινε , κατ’ αρχάς , μέχρι 31ης Ιανουαρίου 1980 , τήν διάρκεια τής ισχύος τών αδειών αλιείας , πού ειχαν χορηγηθεί κατ’ εφαρμογή τού κανονισμού 1177/79 , τής 12ης Ιουνίου 1979 , περί θεσπίσεως , γιά τό 1979 , ορισμένων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων , τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία ( JO L 151 , σ . 1 ). Η παράταση αυτή προκύπτει από τόν κανονισμό 2897/79 , τής 18ης Δεκεμβρίου 1979 ( JO L 362 , σ . 2 ). Νέα ενδιάμεσα μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως εφαρμοζόμενα επί τών ισπανικών πλοίων εθέσπισαν , γιά τό 1980 , οι κανονισμοί τού Συμβουλίου 541/80 καί 1719/80 , τής 3ης Μαρτίου 1980 καί τής 30ής Ιουνίου 1980 αντιστοίχως ( JO L 60 , σ . 1 καί JO L 168 , σ . 27 ).

7 Γιά τό έτος 1981 , τό Συμβούλιο , κατ’ αρχάς , παρέτεινε τήν διάρκεια ισχύος τών αδειών αλιείας γιά τά ισπανικά σκάφη πού ειχαν χορηγηθεί κατ’ εφαρμογή τού κανονισμού 1719/80 , μέχρι τίς 31 Ιανουαρίου 1981· η παράταση αυτή προκύπτει από τόν κανονισμό 3305/80 , τής 17ης Δεκεμβρίου 1980 ( JO L 344 , σ . 33 ). Ο κανονισμός 554/81 , τής 27ης Φεβρουαρίου 1981 ( ΕΕ L 57 , σ . 1 ), καθορίζει τά νέα ενδιάμεσα μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων , τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία , γιά τήν περίοδο μέχρι 31ης Μα ΐου 1981· ο κανονισμός αυτός ετέθη σέ ισχύ στίς 4 Μαρτίου 1981 .

8 Οι προαναφερθέντες κανονισμοί αποτελούν μέρος μιάς σειράς κανονισμών τού Συμβουλίου , οι οποίοι εν αναμονή τής θέσεως σέ ισχύ τής συμφωνίας περί αλιείας μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος καί κυβερνήσεως τής Ισπανίας , τής 15ης Απριλίου 1980 ( ΕΕ ειδ . έκδ . 04/02 , σ . 22 ), εθέσπισαν ενδιαμέσους ρυθμίσεις , γιά μικράς διαρκείας περιόδους στούς ισπανούς αλιείς πού επέβαλαν ποσοστώσεις αλιευμάτων .

9 Όπως έχει ήδη κρίνει τό Δικαστήριο , μέ τήν απόφασή του τής 8ης Δεκεμβρίου 1981 ( Crujeiras Tome καί Yurrita , 180/80 καί 266/80 , Συλλογή σ . 2997 ) αυτό τό σύστημα πού εθέσπισε η Κοινότης , εντάσσεται στό πλαίσιο τών σχέσεων πού καθιερώθησαν μεταξύ τής Κοινότητος καί τής Ισπανίας γιά τήν επίλυση τών συνδεδεμένων μέ τά μέτρα διατηρήσεως καί μέ τήν επέκταση τών αλιευτικών ζωνών προβλημάτων καί γιά τήν αμοιβαία εξασφάλιση τής δυνατότητος τών αλιέων νά εισέρχονται στά υδατα περί τών οποίων ελήφθησαν παρόμοια μέτρα . Οι εν λόγω σχέσεις αντικατέστησαν τό προηγουμένως εφαρμοζόμενο επί τών εν λόγω ζωνών σύστημα , γιά νά ληφθεί υπ’ όψη η γενική εξέλιξη τού διεθνούς δικαίου στόν τομέα τής αλιείας στήν ανοικτή θάλασσα , καθώς καί η ολοένα καί περισσότερο επείγουσα ανάγκη τής διατηρήσεως τών βιολογικών πόρων τής θαλάσσης .

10 Επομένως , οι διατάξεις τών επιδίκων κανονισμών αποτελούν μέρος τής προοδευτικής καθιερώσεως νέων αμοιβαίων σχέσεων μεταξύ τής Κοινότητος καί τής Ισπανίας στόν τομέα τής θαλασσίας αλιείας , οι οποίες υποκατέστησαν τό σύστημα αλιείας στήν ανοικτή θάλασσα πού ίσχυε προηγουμένως . Κατ’ ακολουθία , οι Ισπανοί δέν δύνανται νά επικαλεσθούν προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας καί Ισπανίας κατά τής εφαρμογής τών ενδιαμέσων κανονισμών πού εθέσπισε η Κοινότης , στήν περίπτωση οπου θά υφίστατο ασυμβίβαστο μεταξύ τών δύο κατηγοριών διατάξεων .

11 Από τήν εξέταση τού υποβληθέντος ερωτήματος δέν προκύπτει , επομένως , κανένα στοιχείο ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τών κανονισμών 1177/79 , 2897/79 , 541/80 , 1719/80 , 3305/80 καί 554/81 . Οι διατάξεις τών εν λόγω κανονισμών ισχύουν έναντι τών ισπανών υπηκόων .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

12 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η γαλλική κυβέρνηση , καθώς καί τό Συμβούλιο καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πού κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης χαρακτήρα παρεμπίπτοντος , πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )

κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε τό Cour d’appel τής Rennes , μέ αποφάσεις τής 3ης Δεκεμβρίου 1981 , αποφαίνεται :

Από τήν εξέταση τού υποβληθέντος ερωτήματος δέν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τών κανονισμών τού Συμβουλίου 1177/79 , τής 12ης Ιουνίου 1979 ( JO L 151 , σ . 1 ), 2897/79 , τής 18ης Δεκεμβρίου 1979 ( JO L 362 , σ . 2 ), 541/80 , τής 3ης Μαρτίου 1980 JO L σ . 27 ), 3305/80 , τής 17ης Δεκεμβρίου 1980 ( JO L 344 , σ . 33 ) καί 554/81 , τής 27ης Φεβρουαρίου 1981 ( ΕΕ L 57 , σ . 1 ). Οι διατάξεις τών εν λόγω κανονισμών ισχύουν έναντι τών ισπανών υπηκόων .