EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/6

Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012 από τις Shell Petroleum NV, Shell Transport and Trading Company Limited και Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-343/06, Shell Petroleum κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-585/12 P)

2013/C 55/08

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Shell Petroleum NV, Shell Transport and Trading Company Limited, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer, W. Knibbeler, A. A. J. Pliego Selie και P. D. van den Berg)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το αιτητικό της αιτήσεως αναιρέσεως,

— να εκδώσει οριστική απόφαση και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση ή να μειώσει το πρόστιμο κατά το αιτητικό της αιτήσεως αναιρέσεως ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί σε συμφωνία με την απόφαση του Δικαστηρίου, και

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν δύο λόγους αναιρέσεως. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει τη προσφυγή τους περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Σεπτεμβρίου 2006 [C(2006) 4090 τελικό], σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/F/38.456 — Άσφαλτος).

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο και δεν διατύπωσε επαρκή ή προσήκουσα αιτιολογία κατά τη διαπίστωση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απέδειξε επαρκώς κατά νόμο ότι η ίδια επιχείρηση είχε επανειλημμένως διαπράξει παραβάσεις. Το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε επίσης περί το δίκαιο και δεν διατύπωσε επαρκή ή προσήκουσα αιτιολογία κατά τη διαπίστωση ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις που είχαν συναχθεί με την απόφαση T-203/01, Michelin κατά Επιτροπής. Τέλος, Το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο μεταθέτοντας το βάρος αποδείξεως στις αναιρεσείουσες.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο και δεν διατύπωσε επαρκή ή προσήκουσα αιτιολογία κατά τη διαπίστωση ότι η Επιτροπή εδικαιούτο να λάβει υπόψη τις πωλήσεις του προϊόντος Mexphalte C κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε περαιτέρω σε διαδικαστικό σφάλμα παραλείποντας να εξετάσει ορισμένα επιχειρήματα που προέβαλαν οι αναιρεσείουσες. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διατυπώσει επαρκή ή προσήκουσα αιτιολογία καθόσον δεν αποφάνθηκε επί της ανακολουθίας που προκύπτει από το γεγονός ότι η βιομηχανική άσφαλτος αποκλείσθηκε από τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου. Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε επίσης το νόημα ουσιαστικού αποδεικτικού στοιχείου στηριζόμενο σε εσφαλμένη ερμηνεία ενός σημαντικού εγγράφου προκειμένου να συναγάγει ένα συμπέρασμα σχετικά με το Mexphalte C το οποίο προδήλως δεν μπορεί να συναχθεί από το έγγραφο αυτό. Το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περαιτέρω περί το δίκαιο και δεν διατύπωσε επαρκή ή προσήκουσα αιτιολογία κατά τον έλεγχο του ύψους του προστίμου βάσει της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας. Τέλος, Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε παράβαση της διαδικασίας και παρέβη τους κανόνες περί βάρους αποδείξεως καθόσον δεν ερεύνησε αν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως λαμβάνοντας υπόψη, κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες, τις πωλήσεις του Mexphalte C.