ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΕΜΠΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 11ΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1995. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ 89/336/ΕΟΚ ΚΑΙ 92/31/ΕΟΚ - ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-240/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995 σελίδα I-02593



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Εκτέλεση των οδηγιών * Παράβαση μη αμφισβητούμενη από το κράτος μέλος

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-240/94,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Thomas F. Cusack, νομικό σύμβουλο, και David McIntyre, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένης από τον Michael A. Buckley, Chief State Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d' Arlon,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (ΕΕ L 139, σ. 19), και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ (ΕΕ L 126, σ. 11), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, αντιστοίχως, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189, της Συνθήκης ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward και L. Sevon (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 8ης Ιουνίου 1995,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Αυγούστου 1994 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή ζητώντας να αναγνωρισθεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (ΕΕ L 139, σ. 19, στο εξής: οδηγία 89/336), και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ (ΕΕ L 126, σ. 11, στο εξής: οδηγία 92/31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, αντιστοίχως, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΚ,

2 Κατά τα άρθρα 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/336 και 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/31, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν, πριν από την 1η Ιουλίου 1991 για την πρώτη και το αργότερο στις 28 Ιουλίου 1992 για τη δεύτερη, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις οδηγίες αυτές και να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή. Επιπλέον, τα ίδια άρθρα υποχρέωναν τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις διατάξεις αυτές, αντιστοίχως, από 1ης Ιανουαρίου 1992 και το αργότερο από 28ης Οκτωβρίου 1992.

3 Δεδομένου ότι δεν της γνωστοποιήθηκαν τα μέτρα μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των ως άνω οδηγιών τα οποία έλαβε η Ιρλανδία, η Επιτροπή απηύθυνε στις 14 Οκτωβρίου 1992 στην Ιρλανδική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως, καλώντας την να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός δύο μηνών, συμφώνως προς το άρθρο 169 της Συνθήκης.

4 Επειδή δεν δόθηκε απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή εξέδωσε στις 2 Ιουλίου 1993 αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την Ιρλανδία να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωσή της εντός δύο μηνών.

5 Με έγγραφο της 17ης Σεπτεμβρίου 1993, η Ιρλανδική Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ήλπιζε να μπορέσει να μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη την οδηγία 89/336, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/31, πριν το τέλος του 1993. Καθόσον δεν έλαβε από τότε καμία γνωστοποίηση, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

6 Με το δικόγραφο της προσφυγής της η Επιτροπή υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχουν τα κράτη μέλη από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης. Διαπιστώνει ότι η Ιρλανδία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 89/336 και 92/31 και ότι, για τον λόγο αυτόν, παρέβη τις υποχρεώσεις της.

7 Η Ιρλανδία διατείνεται ότι η προετοιμασία των αναγκαίων υπουργικών κανονισμών για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν οι οδηγίες αυτές ευρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και ότι οι κανονισμοί αυτοί πρόκειται να είναι έτοιμοι στο άμεσο μέλλον. Μόλις ληφθούν αυτά τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη θα ζητήσει από την Επιτροπή να θέσει τέλος στην παρούσα διαδικασία.

8 Δεδομένου ότι η μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη δεν πραγματοποιήθηκε εμπροθέσμως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι διαπράχθηκε η παράβαση όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η τελευταία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΚ.

2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.