ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Ιουλίου 1998. - Spyridoula Celia Alexopoulou κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση. - Υπόθεση C-155/98 P-I.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-04935



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Παρέμβαση - Υπαλληλικές διαφορές - Παρέμβαση ενός υπαλλήλου στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε άλλος υπάλληλος - Παραδεκτό - Προϋποθέσεις

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 37, εδ. 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρα 93 και 123)

2 Διαδικασία - Παρέμβαση - Πρόσωπα έχοντα συμφέρον - Διαφορά έχουσα αντικείμενο παρόμοιο με άλλη διαφορά εκκρεμή ενώπιον του Πρωτοδικείου - Δεν επιτρέπεται η παρέμβαση - Παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας - Δεν συντρέχει

(Οργανισμός του Δικαστηρίου EK, άρθρο 37, εδ. 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρα 93 και 123)

Περίληψη

3 Στην περίπτωση αιτήσεως παρεμβάσεως ενός υπαλλήλου στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως που ασκήθηκε από άλλο υπάλληλο, ως συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, κατά την έννοια του άρθρου 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, νοείται το άμεσο συμφέρον για την τύχη που επιφυλάσσεται στα αιτήματα που αφορούν ειδικώς την πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση.

Για τον λόγο αυτό είναι απαράδεκτη η αίτηση υπαλλήλου για παρέμβαση στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε άλλος υπάλληλος κατά της αποφάσεως περί βαθμολογικής κατατάξεώς του.

4 Όταν ο αιτών την παρέμβαση είναι ο ίδιος διάδικος σε δίκη ενώπιον του Πρωτοδικείου, η οποία ανεστάλη εν αναμονή της οριστικής αποφάσεως του Δικαστηρίου στη δίκη στην οποία ζητεί να παρέμβει, η απόρριψη της αιτήσεώς του για παρέμβαση στην τελευταία αυτή υπόθεση, στην οποία κρίνονται κατάσταση ή απόψεις παρόμοιες προς τη δική του, δεν συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας που έχει ο αιτών την παρέμβαση.

Πράγματι, η απόφαση του Δικαστηρίου στην εκκρεμή ενώπιόν του δίκη δεν θα επηρεάσει τα δικαιώματα που ο αιτών την παρέμβαση θα μπορεί να επικαλεστεί στη δίκη στην οποία είναι προσφεύγων και στο πλαίσιο της οποίας θα μπορεί να αναπτύξει τα επιχειρήματα που θεωρεί ωφέλιμα προς στήριξη των λόγων ακυρώσεως που προβάλλει με την προσφυγή του.
Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1998. - Pharos SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση. - Υπόθεση C-151/98 P-I.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-05441



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Παρέμβαση - Πρόσωπα έχοντα έννομο συμφέρον - Υπόθεση που αφορά τα περιθώρια χειρισμών της Επιτροπής στο πλαίσιο του καθορισμού ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης - Αίτηση παρεμβάσεως αντιπροσωπευτικής ενώσεως της βιομηχανίας ειδών για την υγεία των ζώων - Παραδεκτό

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 37, εδ. 2· κανονισμός 2377/90 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Κατά το άρθρο 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, δικαίωμα παρεμβάσεως στις διαφορές που υποβάλλονται στην κρίση του Δικαστηρίου έχει κάθε πρόσωπο που έχει συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς. Ειδικότερα, επιτρέπεται η παρέμβαση αντιπροσωπευτικών ενώσεων που έχουν ως στόχο την προστασία των μελών τους σε υποθέσεις στις οποίες ανακύπτουν βασικά ζητήματα δυνάμενα να επηρεάσουν την κατάσταση των μελών αυτών.

Όταν πρόκειται για υπόθεση στην οποία ανακύπτουν βασικά ζητήματα σχετικά με τα περιθώρια χειρισμών της Επιτροπής στο πλαίσιο της κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, την οποία καθιερώνει ο κανονισμός 2377/90, έχει τέτοιο συμφέρον το σωματείο στο οποίο ανήκουν εθνικές ενώσεις της ευρωπαϋκής βιομηχανίας ειδών για την υγεία των ζώων και ορισμένοι παραγωγοί ειδών για την υγεία των ζώων, καθόσον η απάντηση που θα δοθεί στα ζητήματα αυτά ενδιαφέρει άμεσα τα μέλη του σωματείου αυτού.
Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Νοεμßρίου 1998. - Έφεση κατά διοικητικού προστίμου, την οποία άσκησε ο Hans-Jürgen Hartmann. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Oberlandesgericht Köln - Γερμανία. - Αίτηση ερμηνείας συμφωνίας συναφθείσας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών στο πλαίσιο του άρθρου 8 της οδηγίας 93/89/ΕΟΚ - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου. - Υπόθεση C-162/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-07083



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προδικαστικά ερωτήματα - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Όρια - Συμφωνία περί των τελών χρήσεως των αυτοκινητοδρόμων συναφθείσα μεταξύ ορισμένων κρατών μελών - Δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Κοινοτική οδηγία επιτρέπουσα τη σύναψη της συμφωνίας - Δεν ασκεί επιρροή - Παραπομπή της συμφωνίας στους ορισμούς που περιέχονται στην οδηγία - Δεν ασκεί επιρροή ενόψει αιτήσεως έχουσας ως αντικείμενο την ερμηνεία εννοίας μη περιλαμβανομένης μεταξύ των ορισμών αυτών

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 177· οδηγία 93/89 του Συμβουλίου)

Περίληψη

Το Δικαστήριο είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει σε προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία της συμφωνίας της 9ης Φεβρουαρίου 1994, που συνάφθηκε μεταξύ των κυβερνήσεων ορισμένων κρατών μελών, περί της εισπράξεως τέλους χρήσεως για τη χρήση ορισμένων οδών από τα βαρέα οχήματα επαγγελματικής χρήσεως, εφόσον το υποβληθέν ερώτημα δεν αφορά ούτε την ερμηνεία της Συνθήκης ούτε το κύρος ή την ερμηνεία των πράξεων των οργάνων της Κοινότητας.

Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το γεγονό ότι το προοίμιο της συμφωνίας παραπέμπει στην οδηγία 93/89, σχετικά με την εφαρμογή των φόρων επί ορισμένων οχημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται για οδική μεταφορά εμπορευμάτων, καθώς και των διοδίων και τελών χρήσης που εισπράττονται για τη χρησιμοποίηση ορισμένων έργων υποδομής, η οποία επιτρέπει σε δύο ή πλείονα κράτη μέλη να συνεργαστούν για τη θέσπιση κοινού συστήματος τελών χρήσης, υπό την επιφύλαξη ορισμένων προσθέτων προϋποθέσεων εφαρμογής των τελών αυτών σε περίπτωση που τα κράτη μέλη ενεργούν μεμονωμένως, καθόσον το γεγονός και μόνον ότι η οδηγία αυτή επιτρέπει στα κράτη μέλη μια τέτοια συνεργασία δεν αρκεί ώστε να θεωρηθεί η συμφωνία που συνάπτεται προς τον σκοπό αυτόν ως αποτελούσα αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού δικαίου, η ερμηνεία του οποίου εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.

Σχετική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου δεν απορρέει ούτε από την παραπομπή, εκ μέρους της συμφωνίας, στους ορισμούς που περιέχονται στην οδηγία, δεδομένου ότι η έννοια που αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως ερμηνείας δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των ορισμών αυτών.
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Νοεμßρίου 1998. - Anne-Marie Toller κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη και προδήλως αßάσιμη. - Υπόθεση C-149/98 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-07623



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 168 Α· Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 51)

Περίληψη

Βάσει του άρθρου 168 Α της Συνθήκης και του άρθρου 51 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η αίτηση αναιρέσεως μπορεί να στηρίζεται μόνο σε λόγους που αφορούν την παράβαση κανόνων δικαίου, αποκλειομένης οποιασδήποτε εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.
Διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Μαρτίου 1999. - Guérin automobiles EURL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αίτηση αναιρέσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έλλειψη μνείας της προθεσμίας και των μέσων ένδικης προστασίας. - Υπόθεση C-153/98 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-01441



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Πράξεις των οργάνων - Γενική υποχρέωση πληροφορήσεως των αποδεκτών σχετικά με τα μέσα ένδικης προστασίας και τις προθεσμίες - Δεν υφίσταται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 189, 190, 191 και 192)

Περίληψη

Τα άρθρα 189, 190, 191 και 192 της Συνθήκης, που προσδιορίζουν επακριβώς τη φύση και το καθεστώς που διέπει τις νομικές πράξεις των κοινοτικών οργάνων, ουδόλως τους επιβάλλουν τη γενική υποχρέωση να πληροφορούν τους αποδέκτες των πράξεων αυτών σχετικά με τα επιτρεπόμενα μέσα ένδικης προστασίας ή τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει αυτά να ασκούνται.

Ελλείψει ρητής διατάξεως, δεν μπορεί να αναγνωριστεί σε βάρος των διοικητικών ή δικαστικών αρχών της Κοινότητας τέτοια υποχρέωση.
Διάταξη του Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 1999. - Colonia Versicherung AG Zweigniederlassung München κ.λπ. κατά Βελγικού Δημοσίου. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Tribunal de première instance de Bruxelles - Βέλγιο. - Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο. - Υπόθεση C-422/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-01279



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προδικαστικά ερωτήματα - Παραδεκτό - Ερωτήματα υποβληθέντα χωρίς επαρκείς διευκρινίσεις όσον αφορά το κανονιστικό πλαίσιο και το πλαίσιο των πραγματικών περιστατικών - Ερωτήματα υποβληθέντα εντός πλαισίου αποκλείοντος την παροχή χρήσιμης απαντήσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 177· Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 20)

Περίληψη

Η ανάγκη να δοθεί ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου χρήσιμη στο εθνικό δικαστήριο απαιτεί τον εκ μέρους του δικαστηρίου αυτού προσδιορισμό του πραγματικού και κανονιστικού πλαισίου στο οποίο εντάσσονται τα ερωτήματα που υποβάλλει ή, τουλάχιστον, τη διευκρίνιση των πραγματικών ενδεχόμενων στα οποία στηρίζονται τα ερωτήματα αυτά. Συναφώς, τα πληροφοριακά στοιχεία που παρέχονται με τις αποφάσεις περί παραπομπής δεν χρησιμεύουν μόνο στο να καθιστούν δυνατό στο Δικαστήριο να δίδει χρήσιμες απαντήσεις, αλλά και στο να παρέχουν τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στους λοιπούς ενδιαφερομένους διαδίκους να υποβάλλουν παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 20 του Οργανισμού του Δικαστηρίου. Δεδομένου, επιπλέον, ότι σύμφωνα με τη διάταξη αυτή μόνον οι αποφάσεις περί παραπομπής κοινοποιούνται στους ενδιαφερομένους διαδίκους, το γεγονός ότι το εθνικό δικαστήριο παρέπεμψε στις παρατηρήσεις των διαδίκων της κύριας δίκης, οι οποίες εξάλλου μπορούν να περιέχουν διιστάμενες εκδοχές της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του, δεν μπορεί να διαφυλάξει την εν λόγω δυνατότητα.

Είναι συνεπώς προδήλως απαράδεκτη, καθόσον δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να δώσει χρήσιμη ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, η αίτηση του εθνικού δικαστηρίου η οποία δεν περιγράφει ούτε το πλαίσιο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, ή τα πραγματικά ενδεχόμενα στα οποία στηρίζεται, ούτε το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο, ούτε τους ακριβείς λόγους που το οδήγησαν να θέσει το ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και να κρίνει αναγκαία την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων στο Δικαστήριο.
Διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Μαρτίου 1999. - Guérin automobiles EURL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αίτηση αναιρέσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έλλειψη μνείας της προθεσμίας και των μέσων ένδικης προστασίας. - Υπόθεση C-154/98 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-01451



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Πράξεις των οργάνων - Γενική υποχρέωση πληροφορήσεως των αποδεκτών σχετικά με τα μέσα ένδικης προστασίας και τις προθεσμίες - Δεν υφίσταται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 189, 190, 191 και 192)

Περίληψη

Τα άρθρα 189, 190, 191 και 192 της Συνθήκης, που προσδιορίζουν επακριβώς τη φύση και το καθεστώς που διέπει τις νομικές πράξεις των κοινοτικών οργάνων, ουδόλως τους επιβάλλουν τη γενική υποχρέωση να πληροφορούν τους αποδέκτες των πράξεων αυτών σχετικά με τα επιτρεπόμενα μέσα ένδικης προστασίας ή τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει αυτά να ασκούνται.

Ελλείψει ρητής διατάξεως, δεν μπορεί να αναγνωριστεί σε βάρος των διοικητικών ή δικαστικών αρχών της Κοινότητας μια υποχρέωση.
Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 10ης Σεπτεμßρίου 1997. - Luis Manuel Chaves Fonseca Ferrão κατά Γραφείον εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα). - Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Επείγου. - Υπόθεση C-248/97 P (R).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-04729



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις λήψεως - Fumus boni juris - Βαρεία και ανεπανόρθωτη ζημία - Εξουσία εκτιμήσεως του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή - Σωρευτικός χαρακτήρας των προϋποθέσεων - Συνέπειες στο πλαίσιο αναιρέσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

2 Αναίρεση - Λόγοι - Ανεπαρκής αιτιολογία - Εφαρμογή στην περίπτωση διατάξεων που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων

Περίληψη

3 Στο πλαίσιο της συνολικής εξετάσεως της αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως ή των άλλων προσωρινών μέτρων, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως και είναι ελεύθερος να καθορίσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες της κάθε υποθέσεως, τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να εξακριβωθεί αν συντρέχουν οι διάφορες αυτές προϋποθέσεις, καθώς και τη σειρά αυτής της εξετάσεως, δεδομένου ότι κανένας κανόνας του κοινοτικού δικαίου δεν του επιβάλλει προκαθορισμένο σχήμα αναλύσεως προς εκτίμηση της ανάγκης εκδόσεως προσωρινής αποφάσεως.

Συνεπώς, στο πλαίσιο αναιρέσεως κατά διατάξεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων επειδή τα αιτούμενα μέτρα εστερούντο του χαρακτήρος του επείγοντος, επιχειρήματα αφορώντα την ύπαρξη ενός fumus boni juris και μη αμφισβητούντα ότι τα αιτούμενα μέτρα στερούνται του χαρακτήρος του επείγοντος, δεν μπορούν να οδηγήσουν στην, έστω μερική, ακύρωση της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.

4 Δεν μπορεί να απαιτείται από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή να αποφαίνεται ρητώς επί όλων των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που θίγονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων. Αρκεί οι λόγοι τους οποίους έκρινε βάσιμους να αιτιολογούν προσηκόντως, ενόψει των περιστάσεων της υποθέσεως, τη διάταξή του και να καθιστούν δυνατή την εκ μέρους του Δικαστηρίου άσκηση του δικαστικού ελέγχου.
Διάταξη του Δικαστηρίου της 1ης Οκτωβρίου 1997. - Regione Toscana κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Παραπομπή στο Πρωτοδικείο. - Υπόθεση C-180/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-05245



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγές κρατών μελών - Προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου ασκηθείσα από περιφερειακή αρχή κράτους μέλους - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Παραπομπή στο Πρωτοδικείο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 47, εδ. 2· αποφάσεις του Συμβουλίου 88/591, 93/350 και 94/149)

Περίληψη

Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου περιορίζεται, από της ενάρξεως της ισχύος της αποφάσεως 94/149, μόνο στις προσφυγές που ασκούνται από κράτος μέλος ή από κοινοτικό όργανο.

Συναφώς, από τη γενική οικονομία των Συνθηκών προκύπτει ότι ο όρος «κράτος μέλος», κατά την έννοια των θεσμικών διατάξεων και, ειδικότερα, των διατάξεων περί των ενδίκων προσφυγών, αναφέρεται μόνο στις κυβερνητικές αρχές των κρατών μελών των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων και δεν μπορεί να καλύψει και τις κυβερνήσεις περιφερειών ή αυτονόμων κοινοτήτων, όποια και αν είναι η έκταση των αρμοδιοτήτων που τους αναγνωρίζονται. Η αποδοχή του αντιθέτου θα έθιγε τη θεσμική ισορροπία που εγκαθιδρύουν οι Συνθήκες, οι οποίες καθορίζουν κυρίως τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη, ήτοι τα συμβαλλόμενα κράτη στις ιδρυτικές Συνθήκες και στις Συνθήκες Προσχωρήσεως, συμμετέχουν στη λειτουργία των κοινοτικών οργάνων. Πράγματι, οι Ευρωπαϋκές Κοινότητες δεν είναι δυνατό να περιλαμβάνουν αριθμό κρατών μελών ανώτερο του αριθμού των κρατών εκείνων τα οποία τις έχουν συστήσει.

Επομένως, το Δικαστήριο είναι προδήλως αναρμόδιο να επιληφθεί προσφυγής ακυρώσεως ασκηθείσας βάσει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης από περιφερειακή αρχή, η οποία πρέπει να θεωρηθεί ως νομικό πρόσωπο υπό την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως, και πρέπει να παραπεμφεί στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 47, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου ΕΚ.
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 1997. - Association internationale des utilisateurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de soie naturelle (AIUFFASS) και Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 92, παράγραφος 3, στοιχεία α' και γ', της Συνθήκης ΕΚ - Κλωστοϋφαντουργία - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα - Παραδεκτό. - Υπόθεση C-55/97 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-05383



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Αναίρεση - Λόγοι αναιρέσεως - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο - Έλεγχος από το Δικαστήριο της εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων - Αποκλείεται, εκτός αν υπάρχει αλλοίωση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 168 Α, Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51)

Περίληψη

Σύμφωνα με το άρθρο 168 Α της Συνθήκης και το άρθρο 51, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η αναίρεση δεν μπορεί να στηρίζεται παρά μόνο σε λόγους που αφορούν την εκ μέρους του Πρωτοδικείου παράβαση νομικών κανόνων, ενώ αποκλείεται οποιαδήποτε εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.

Το Πρωτοδικείο είναι συνεπώς το μόνο αρμόδιο αφενός να διαπιστώνει τα πραγματικά περιστατικά, εκτός εάν από την ενώπιόν του δικογραφία προκύπτει ουσιαστική ανακρίβεια των διαπιστώσεών του, και αφετέρου να εκτιμά τα περιστατικά αυτά. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο είναι το μόνο αρμόδιο να εκτιμά την αξία των αποδεικτικών στοιχείων που του υποβάλλονται, εφόσον η προσκόμιση των στοιχείων αυτών είναι νομότυπη και εφόσον έχουν τηρηθεί οι γενικές αρχές του δικαίου και οι διαδικαστικοί κανόνες που διέπουν το βάρος αποδείξεως και τη διεξαγωγή των αποδείξεων. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση αυτή δεν αποτελεί, εκτός αν υπάρχει αλλοίωση των εν λόγω στοιχείων, νομικό ζήτημα υποκείμενο στον έλεγχο του Δικαστηρίου.
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 1997. - Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως κατά Ana Maria Fernandes Leite Mateus. - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη. - Υπόθεση C-218/97 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-06945



Λέξεις κλειδιά

1 Αναίρεση - Λόγοι - Λόγος που προβάλλεται για πρώτη φορά στα πλαίσια της αναιρέσεως - Απαράδεκτο

(Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 51· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 119)

2 Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο - Απόρριψη

(Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 51· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 119)
61997O0196

Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 1998. - Intertronic - F. Cornelis GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προδήλως αβάσιμη αίτηση αναιρέσεως. - Υπόθεση C-196/97 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-00199
Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 1998. - Ποινική δίκη κατά Italia Testa και Mario Modesti, παρισταμένης της Società Italiana degli Autori ed Editori (SIAE). - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Pretura circondariale di Roma - Ιταλία. - Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο. - Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-128/97 και C-137/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-02181



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προδικαστικά ερωτήματα - Παραδεκτό - Ερωτήματα υποβληθέντα χωρίς επαρκείς διευκρινίσεις ως προς το πραγματικό και κανονιστικό πλαίσιο - Ερωτήματα υποβληθέντα κατά τρόπο ο οποίος αποκλείει τη δυνατότητα να δοθεί χρήσιμη απάντηση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 177· Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 20)

Περίληψη

Η ανάγκη μιας ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου, η οποία θα είναι χρήσιμη για το εθνικό δικαστήριο, επιβάλλει όπως αυτό καθορίζει το πραγματικό και κανονιστικό πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσονται τα ερωτήματα που υποβάλλει ή τουλάχιστον εξηγεί τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζονται τα ερωτήματα αυτά.

Συναφώς, οι πληροφορίες που παρέχονται και τα ερωτήματα που υποβάλλονται με τις αποφάσεις περί παραπομπής πρέπει όχι μόνο να καθιστούν δυνατό στο Δικαστήριο να δίδει χρήσιμες απαντήσεις, αλλά και να παρέχουν στις κυβερνήσεις των κρατών μελών, καθώς και στους λοιπούς ενδιαφερομένους που μετέχουν της διαδικασίας, τη δυνατότητα να υποβάλλουν παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 20 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.

Εναπόκειται στο Δικαστήριο να μεριμνά για τη διασφάλιση της δυνατότητας αυτής, λαμβανομένου υπόψη ότι, δυνάμει της προαναφερθείσας διατάξεως, μόνον οι αποφάσεις περί παραπομπής κοινοποιούνται στους ενδιαφερομένους διαδίκους.

Κατά συνέπεια, είναι προδήλως απαράδεκτη, καθόσον δεν παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να προβεί σε λυσιτελή ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου η οποία δεν διευκρινίζει επαρκώς το εθνικό κανονιστικό πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσονται τα ερωτήματα που υποβάλλει, ούτε εκθέτει τους ακριβείς λόγους για τους οποίους το δικαστήριο διερωτήθηκε ως προς το κατά πόσο συμβιβάζονται προς το κοινοτικό δίκαιο ορισμένες διατάξεις του εθνικού δικαίου, ή ακόμη τους λόγους για τους οποίους το εν λόγω δικαστήριο κρίνει ότι η απάντηση στα ερωτήματά του είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαΐου 1998. - Ιρλανδία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παραδεκτό - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Τυχαίο συμβάν - Ανωτέρα βία. - Υπόθεση C-239/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-02655



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 42, εδ. 2)

Περίληψη

Δεν χωρεί παρέκκλιση από την εφαρμογή των κοινοτικών διατάξεων περί δικονομικών προθεσμιών παρά μόνον υπό περιστάσεις εντελώς εξαιρετικές, τυχαίου συμβάντος ή ανωτέρας βίας, κατά το άρθρο 42, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι η αυστηρή εφαρμογή των κανόνων αυτών ανταποκρίνεται στην επιταγή ασφαλείας δικαίου και στην ανάγκη να αποφεύγεται κάθε αυθαίρετη διάκριση ή μεταχείριση κατά την απονομή της δικαιοσύνης.

Στην περίπτωση εξαιρετικής δυσλειτουργίας των ταχυδρομικών υπηρεσιών συνεπαγομένης την εκπρόθεσμη άσκηση προσφυγής ακυρώσεως, δεν αντιμετωπίζονται περιστάσεις ως οι ανωτέρω όταν ο προσφεύγων απέστειλε το δικόγραφο της προσφυγής, έστω και με επείγουσα ταχυδρομική επιστολή, μόλις την παραμονή της εκπνοής της τασσομένης προθεσμίας, ενώ η προθεσμία που διέθετε είχε παρεκταθεί λόγω αποστάσεως κατά χρονικό διάστημα δέκα ημερών, υπολογισμένο με βάση τη συνήθη διάρκεια διεκπεραιώσεως της αλληλογραφίας και λαμβανομένων υπόψη των ενδεχομένων προβλημάτων εντός των ταχυδρομικών υπηρεσιών.
Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Μαΐου 1998. - Rouhollah Nour κατά Burgenländische Gebietskrankenkasse. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: ASVG-Landesberufungskommission für das Burgenland - Autriche. - Προδικαστική παραπομπή - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου. - Υπόθεση C-361/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-03101



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προδικαστικά ερωτήματα - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Όρια - Ερωτήματα προδήλως άσχετα και ερωτήματα υποθετικής φύσεως υποβαλλόμενα υπό συνθήκες που αποκλείουν μια λυσιτελή απάντηση - Ερωτήματα άσχετα με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 177)

Περίληψη

Το Δικαστήριο δεν δύναται να απαντήσει σε προδικαστικό ερώτημα όταν προδήλως προκύπτει ότι η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου που ζητεί ένα εθνικό δικαστήριο δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς, ή όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως και το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που του είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει λυσιτελή απάντηση στα υποβληθέντα ερωτήματα.

Αυτό συμβαίνει όταν τα προδικαστικά ερωτήματα που αφορούν την ερμηνεία των γενικών αρχών που αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης.
61997O0312

Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 1998. - Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Υπάλληλοι - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη ενώπιον του Πρωτοδικείου - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη ή απαράδεκτη. - Υπόθεση C-312/97 P.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-04135