ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 2ΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ : ΥΔΑΤΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 72/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 00183



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Μή δεκτή

( Συνθήκη ΕΟΚ άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 72/81 ,

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένη από τόν νομικό της σύμβουλο Rene-Christian Beraud , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto , μέλος τής νομικής υπηρεσίας τής Επιτροπής , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ , εκπροσωπουμένου από τόν Robert Hoebaer , διευθυντή τού υπουργείου εξωτερικών , εξωτερικού εμπορίου καί συνεργασίας στήν ανάπτυξη , μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τήν εδρα τής πρεσβείας τού Βελγίου ,

καθ’ ου ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο αίτηση , μέ τήν οποία ζητείται νά αναγνωρισθεί οτι τό Βασίλειο τού Βελγίου παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης διότι δέν εφήρμοσε , εντός τής προβλεπομένης προθεσμίας , τήν οδηγία τού Συμβουλίου 76/160/ΕΟΚ , τής 8ης Δεκεμβρίου 1975 , περί τής ποιότητος τών υδάτων κολυμβήσεως ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ . 108 επ .),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο , πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 6η Απριλίου 1981 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή μέ τήν οποία ζητείται νά αναγνωρισθεί οτι τό Βασίλειο τού Βελγίου , παραλείποντας νά λάβει , εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τά αναγκαία μέτρα πρός συμμόρφωσή του πρός τήν οδηγία 76/160 τού Συμβουλίου , τής 8ης Δεκεμβρίου 1975 , περί τής ποιότητος τών υδάτων κολυμβήσεως ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 ), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τού άρθρου 189 παράγραφος 3 τής συνθήκης .

2 Δυνάμει τού άρθρου 12 τής εν λόγω οδηγίας , τά Κράτη μέλη έπρεπε νά θέσουν εν ισχύι τά αναγκαία πρός συμμόρφωσή τους μέτρα εντός προθεσμίας δύο ετών από τής κοινοποιήσεώς της , η οποία έληξε εν προκειμένω τήν 10η Δεκεμβρίου 1977 .

3 Η βελγική κυβέρνηση δέν αμφισβητεί οτι δέν συνεμορφώθη πρός τήν εν λόγω υποχρέωση . Άν καί η ανωτέρω κυβέρνηση εζήτησε από τό Δικαστήριο νά «σημειώσει οτι η εν λόγω οδηγία απετέλεσε ήδη εν μέρει αντικείμενο μέτρων εκτελέσεως» προκύπτει , από τίς διευκρινίσεις πού εν συνεχεία έδωσε η ίδια αυτή κυβέρνηση , οτι τά μέτρα πού έλαβε δέν ειχαν ως αντικείμενο τήν θέση σέ εφαρμογή τής οδηγίας 76/160 τού Συμβουλίου .

4 Η βελγική κυβέρνηση δικαιολογεί κυρίως τήν παράλειψή της λόγω τού οτι ευρίσκονται εν εξελίξει σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις , οι οποίες , στόν τομέα ιδίως τής οδηγίας γιά τήν οποία πρόκειται , κατανέμουν εξουσίες καί αρμοδιότητες μεταξύ εθνικών , καί περιφερειακών οργάνων . Γιά οσο χρονικό διάστημα τά νέα όργανα δέν θά ειναι ακόμα σέ θέση νά ασκήσουν τίς εξουσίες τους , η οδηγία δέν θά καταστεί δυνατόν νά εφαρμοσθεί .

5 Άν καί οι εν λόγω περιστάσεις δύνανται νά εξηγήσουν τήν δυσχέρειαεφαρμογής τής οδηγίας , δέν αίρουν πάντως τήν παράβαση η οποία αποδίδεται στό Βασίλειο τού Βελγίου . Κατά τήν παγία νομολογία τού Δικαστηρίου , ενα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση υποχρεώσεων πού απορρέουν από κοινοτικές οδηγίες .

6 Πρέπει εξ άλλου νά σημειωθεί οτι , προκειμένου νά ληφθεί υπ’ όψη η προβαλλομένη από τήν κυβέρνησή του εξαιρετική κατάσταση , ο βέλγος υπουργός δημοσίας υγείας καί περιβάλλοντος , εις απάντηση τής διαβιβασθείσης γνώμης πού προβλέπεται από τό άρθρο 169 εδάφιο πρώτο τής συνθήκης , εζήτησε από τήν Επιτροπή , τήν 14η Νοεμβρίου 1979 , νά χορηγήσει στό Βασίλειο τού Βελγίου συμπληρωματική προθεσμία ενός έτους ωστε νά λάβει τά αναγκαία πρός εκτέλεση τής οδηγίας μέτρα εσωτερικού δικαίου , τά οποία έπρεπε νά τεθούν εν ισχύι τόν Δεκέμβριο 1977 , καί οτι στήν πραγματικότητα μόλις τήν 6η Απριλίου 1981 η Επιτροπή προσέφυγε στό Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 169 παράγραφος 2 τής συνθήκης .

7 Πρέπει , επομένως , νά αναγνωρισθεί οτι τό Βασίλειο τού Βελγίου , μή θεσπίζοντας , εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τίς αναγκαίες πρός συμμόρφωσή του μέ τήν οδηγία 76/160 τού Συμβουλίου , τής 8ης Δεκεμβρίου 1975 , διατάξεις , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

8 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα , εφ’ οσον υπήρχε σχετικό αίτημα . Δεδομένου οτι τό καθ’ ου ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Τό Βασίλειο τού Βελγίου , μή θεσπίζοντας , εντός τής ταχθείσης προθεσμίας , τίς αναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωσή του πρός τήν οδηγία 76/160 τού Συμβουλίου , τής 8ης Δεκεμβρίου 1975 , περί τής ποιότητος τών υδάτων κολυμβήσεως ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ . 108 επ .), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

2)Καταδικάζει τό καθ’ ου στά δικαστικά έξοδα .