ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ (δεύτερο τμήμα)

της 6ης Νοεμβρίου 1997

Υπόθεση Τ-101/96

Maria Elisabeth Wolf

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Υπάλληλοι — Γενικός διαγωνισμός — Αποκλεισμός από τον διαγωνισμό — Απαιτούμενη επαγγελματική πείρα»

Πλήρες κείμενο οτη γαλλική γλώσσα II-949

Αντικείμενο:

Προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/95 να μην δεχθεί τη συμμετοχή της προσφεύγουσας-ενάγουσας στον διαγωνισμό αυτό, καθώς και τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που η προσφεύγουσα-ενάγουσα θεωρεί ότι υπέστη από την απόφαση αυτή.

Αποτέλεσμα:

Απόρριψη.

Επιτομή της αποφάσεως

Στις 4 Οκτωβρίου 1995 η Επιτροπή δημοσίευσε την προκήρυξη γενικού διαγωνισμού COM/A/955 για την πρόσληψη κυρίων υπαλλήλων διοικήσεως (Α 5/Α 4) αυστριακής ιθαγενείας (ΕΕ C 259 Α, σ. 9, μόνο σε γερμανική γλώσσα).

Στο σημείο III.Β.3 της προκηρύξεως περιλαμβανόταν ως προϋπόθεση συμμετοχής η δωδεκαετής επαγγελματική πείρα ως ακολούθως:

«Απαιτούμενη επαγγελματική πείρα:

Οι υποψήφιοι πρέπει να αποδεικνύουν ότι απέκτησαν, ύστερα από τη λήψη του πανεπιστημιακού διπλώματος βάσει του οποίου μπορούν να μετάσχουν στον παρόντα διαγωνισμό και σε θέση αντίστοιχη προς την εκπαίδευση τους, επαγγελματική πείρα ελάχιστης διάρκειας δώδεκα ετών, εκ των οποίων έξι τουλάχιστον έτη σε σχέση με τη φύση καθηκόντων που συνδέονται με τον παρόντα διαγωνισμό.

Η επαγγελματική πείρα πρέπει να διευκρινίζεται λεπτομερώς στο έγγραφο υποβολής υπο\|)ηφιότητας.»

Στις 16 Νοεμβρίου 1995 η προσφεύγουσα-ενάγουσα υπέβαλε την υποψηφιότητα της στον διαγωνισμό.

Στη θέση 8 «Bildungsweg» (εκπαίδευση) του εγγράφου υποβολής υποψηφιότητας ανέγραψε το δίπλωμα «Magister der Naturwissenschaften (Lehramt Biologie)», που έλαβε στις 21 Οκτωβρίου 1982 από το Πανεπιστήμιο της Βιένης, και το δίπλωμα «Dr. phil. Hauptfach: Zoologie, Nebenfach Botanik», που έλαβε στις 28 Απριλίου 1987 από το ίδιο Πανεπιστήμιο, κατόπιν σπουδών τις οποίες πραγματοποίησε μεταξύ Οκτωβρίου 1982 και Απριλίου 1987.

Η προσφεύγουσα συνάπτει, στο από 16 Νοεμβρίου 1995 έγγραφο υποβολής υποψηφιότητας δικαιολογητικά έγγραφα για κάθε μία από τις πέντε δραστηριότητες που αναφέρονται στη θέση «Berufserfahrung» (επαγγελματική εμπειρία). Όσον αφορά την απασχόληση της στην αυστριακή κεντρική στατιστική υπηρεσία (ÖSTAT), η προσφεύγουσα προσκομίζει ιδίως τη σύμβαση εργασίας της, με ημερομηνία 26 Ιουνίου 1991, καθώς και τροποποιητικό έγγραφο της συμβάσεως αυτής, με ημερομηνία 12 Ιανουαρίου 1993. Το «Vorrückungsstichtag» (η ημερομηνία αναφοράς για τον υπολογισμό της αρχαιότητας της) καθορίστηκε καταρχάς στις 14 Σεπτεμβρίου 1982 και, στη συνέχεια, στις 26 Φεβρουαρίου 1980.

Η προσφεύγουσα συνάπτει επίσης στο έγγραφο υποβολής υποψηφιότητας βιογραφικό σημείωμα στην αγγλική, περιλαμβάνον τέσσερα παραρτήματα. Οι οδηγούσες στην απόκτηση διδακτορικού διπλώματος σπουδές της εμφαίνονται στο παράρτημα που τιτλοφορείται «Εκπαίδευση» και όχι σε εκείνο που φέρει τον τίτλο «Απασχόληση».

Στις 6 Δεκεμβρίου 1995 η προσφεύγουσα υπέβαλε συμπληρωματικό έντυπο στην αγγλική, περιλαμβάνον το ήδη κατατεθέν βιογραφικό της σημείωμα. Υπό τον τίτλο «Educational Background» ανέγραιμε μεταξύ άλλων τα εξής: «October 1982: Degree ‘Magister der Naturwissenschaften’ from the University of Vienna. April 1987: ‘Dr. philosphiae’ from the University of Vienna». Υπό τον τίτλο «Professional Background», ανέγραψε τις ίδιες δραστηριότητες με εκείνες που ανέφερε στη θέση 10 «Berufserfahrung» του εγγράφου υποβολής υποιρηφιότητας.

Με έγγραφο της 15ης Φεβρουαρίου 1996 ο προϊστάμενος της μονάδας 7 «Προσλήψεις» της διευθύνσεως Α «Προσωπικό» της Γενικής Διευθύνσεως «Προσωπικό και Διοίκηση» (ΓΔ IX) (μονάδα ΙΧ.Α.7) της Επιτροπής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η εξεταστική επιτροπή δεν δέχθηκε τη συμμετοχή της στον διαγωνισμό. Στο τυποποιημένο έγγραφο που συναπτόταν στο έγγραφο αυτό, που περιλαμβάνει πίνακα των ενδεχόμενων λόγων απορρίψεως των υποψηφιοτήτων, είχε συμπληρωθεί η σχετική ένδειξη της θέσεως όπου σημειώνεται ότι ο υποψήφιος δεν προσκόμισε τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η επαγγελματική πείρα προ της 8ης Δεκεμβρίου 1995, που ήταν η ημερομηνία λήξεως της ταχθείσας προθεσμίας.

Με έγγραφο της 4ης Μαρτίου 1996 απευθυνόμενο προς τον προϊστάμενο της μονάδας ΙΧ.Α.7, η προσφεύγουσα ζήτησε επανεξέταση της υποψηφιότητας της.

Με έγγραφο της 26ης Μαρτίου 1996 ο προϊστάμενος της μονάδας ΙΧ.Α.7 πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η εξεταστική επιτροπή αποφάσισε να εμμείνει στην απόφαση της να μην δεχθεί τη συμμετοχή της στον διαγωνισμό, με την αιτιολογία ότι δεν διέθετε την απαιτούμενη δωδεκαετή επαγγελματική πείρα.

Στις 28 Μαρτίου 1996 η προσφεύγουσα, ενώ δεν είχε ακόμα λάβει το έγγραφο της 26ης Μαρτίου 1996, έγγραψε στον προϊστάμενο της μονάδας ΙΧ.Α.7 ζητώντας να μετάσχει στον διαγωνισμό. Όσον αφορά τις οδηγούσες στην απόκτηση διδακτορικού διπλώματος σπουδές της, η προσφεύγουσα διευκρίνισε ιδίως ότι η διατριβή της έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση του πληθυσμού των πτηνών με μεθόδους χρησιμοποιούμενες στο πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής αλιείας και ότι αυτή η περίοδος σπουδών αναγνωρίστηκε ως επαγγελματική πείρα από τον ÖSTAT, καταρχάς το ήμισυ της διαρκείας της και, στη συνέχεια, όλη η περίοδος σπουδών στο σύνολο, όπως προκύπτει από το τροποποιητικό έγγραφο της συμβάσεως εργασίας της 12ης Ιανουαρίου 1993.

Με έγγραφο της 1ης Απριλίου 1996, σε απάντηση στο έγγραφο του προϊσταμένου της μονάδας ΙΧ.Α.7 της 26ης Μαρτίου 1996, η προσφεύγουσα ανέφερε ότι η επαγγελματική της πείρα, μετά τη λήψη του διδακτορικού της διπλώματος, άρχισε στις 12 Ιουλίου 1987 και όχι τον Φεβρουάριο του 1988. Υπενθύμισε ότι η περίοδος των οδηγουσών στην απόκτηση διδακτορικού διπλώματος σπουδών της πρέπει να αναγνωρισθεί ως αποτελούσα μέρος της «επαγγελματικής πείρας της», ζήτησε δε εκ νέου την επανεξέταση της υποψηφιότητας της.

Με έγγραφο της 31ης Μαίου 1996 ο προϊστάμενος της μονάδας ΙΧ.Α.7 πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η εξεταστική επιτροπή επανεξέτασε τον φάκελο της και αποφάσισε να εμμείνει στην αρχική της απόφαση.

Επί του παραδεκτού της προσφυγής, καθόσον στρέφεται κατά της από 31 Μαίου 1996 αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής

Από το έγγραφο της Επιτροπής της 31ης Μαΐου 1996 προκύπτει^ ότι πραγματοποιήθηκε όντως επανεξέταση του φακέλου μετά τη λήψη των εγγράφων της 28ης Μαρτίου και της 1ης Απριλίου 1996, οπότε η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής που περιλαμβάνεται στο από 31 Μαΐου 1996 έγγραφο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλώς επιβεβαιωτική πράξη (σκέψη 30).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 3 Μαρτίου 1994, Τ-82/92, Cortes Jimenez κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. II-237, σκέψεις 14 έως 17

Εξάλλου, σε περίπτωση που μια επιβεβαιούμενη απόφαση δεν έχει καταστεί οριστική, ο ενδιαφερόμενος δικαιούται να προσβάλει είτε την επιβεβαιούμενη απόφαση, είτε την επιβεβαιωτική απόφαση, είτε αμφότερες. Εν προκειμένω, η προθεσμία προσφυγής κατά της αποφάσεως της 26ης Μαρτίου 1996, που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα μετά τις 28 Μαρτίου 1996, δεν είχε λήξει την ημέρα ασκήσεως της προσφυγής (27 Ιουνίου 1996), οπότε η προσφεύγουσα εδικαιούτο να προσβάλει και τις δύο αποφάσεις, της 26ης Μαρτίου και της 31ης Μαΐου 1996 (σκέτμη 31).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 27 Οκτωβρίου 1994, Τ-64/92, Chavarme de Dalmassy κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, ο. II-723, σκέψη 25

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής, καθόσον στρέφεται κατά της αποφάσεως της 31ης Μαΐου 1996.

Επί της ουσίας

Η προσφεύγουσα προβάλλει δυο κατηγορίες ισχυρισμών και λόγων ακυρώσεως. Με την πρώτη κατηγορία, την οποία επικαλείται προς στήριξη της αγωγής της με αίτημα την καταβολή συμβολικής αποζημιώσεως ενός ECU, στηρίζεται κατ' ουσία, στο προβαλλόμενο σφάλμα της εξεταστικής επιτροπής, η οποία, με την πρώτη απόφαση της, της 15ης Φεβρουαρίου 1996, απέρριψε την υποψηφιότητα της λόγω ελλείψεως εγγράφων που να πιστοποιούν την επαγγελματική της πείρα, ενώ η εξεταστική επιτροπή ενέμεινε ύστερα στην αρχική της απόφαση με άλλη αιτιολογία, ήτοι ότι η προσφεύγουσα δεν είχε την απαιτούμενη δωδεκαετή επαγγελματική πείρα. Με τη δεύτερη κατηγορία ισχυρισμών και λόγων ακυρώσεως διατείνεται κατ' ουσία ότι η εξεταστική επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως μη λαμβάνοντας υπόψη τις οδηγούσες σε απόκτηση διδακτορικού διπλώματος σπουδές της ως «επαγγελματική πείρα». Με το υπόμνημα αντικρούσεως της εκθέτει ότι το σφάλμα αυτό συνιστά επίσης υπηρεσιακό πταίσμα, βάσει του οποίου δικαιούται να λάβει συμβολική αποζημίωση ενός ECU. Η εξέταση της υποθέσεως πρέπει να αρχίσει από τη δεύτερη κατηγορία ισχυρισμών (σκέψεις 33 και 34).

Επί^ της δεύτερης κατηγορίας ισχυρισμών, που στηρίζονται ιδίως σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως από το οποίο πάσχουν οι αποφάσεις της εξεταστικής επιτροπής που περιλαμβάνονται στα έγγραφα της 26ης Μαρτίου και της 31ης Μαΐου 1996

Από τα σημεία ΙΙΙ.Β.3, IV.C.1 και Χ.1 της προκηρύξεως του διαγωνισμού COM/A/955 προκύπτει ότι η προσφεύγουσα είχε την υποχρέωση να διευκρινίσει στο έγγραφο υποβολής υποψηφιότητας τη φύση και τη διάρκεια των δραστηριοτήτων της με βάση τις οποίες διατεινόταν ότι πληροί το κριτήριο της δωδεκαετούς επαγγελματικής πείρας που προβλέπεται στο σημείο ΙΙΙ.Β.3 της προκηρύξεως του διαγωνισμού και να υποβάλει φωτοτυπίες των σχετικών πιστοποιητικών (σκέψη 57). f

Δεν εναπόκειται οτην εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού, στην οποία υποβάλλονται ατελή ή ασαφή έγγραφα, να έρθει σε επαφή με τον ενδιαφερόμενο προς συμπλήρωση ή προς διευκρίνιση των ελλείψεων αυτών. Κατά μείζονα λόγο, όταν πρόκειται για έγγραφο υποβολής υποψηφιότητας και για βιογραφικό σημείωμα περιλαμβάνον συγκεκριμένους πίνακες δραστηριοτήτων τις οποίες ο υποψήφιος θεωρεί ως επαγγελματική πείρα ώστε να γίνει δεκτός να μετάσχει σε διαγωνισμό, δεν εναπόκειται στην εξεταστική επιτροπή να εξετάσει αν ο υποψήφιος θα μπορούσε να επικαλεστεί άλλες δραστηριότητες και να του ζητήσει να υποβάλει προς τούτο σχετικά πιστοποιητικά (σκέψη 64).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 21 Μαΐου 1992, Τ-54/91, Almeida Antunes κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1992, σ. II-1739, σκέψη 36· ΠΕΚ, 16 Απριλίου 1997, Τ-80/96, Fernandes Leite Mateus κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997, ο. II-259, σκέψη 30

Ακόμα και αν υποτεθεί ότι η εξεταστική επιτροπή εδικαιούτο να επανεξετάσει την υποψηφιότητα της προσφεύγουσας με βάση αίτημα που δεν περιλαμβανόταν στο έγγραφο υποβολής υποψηφιότητας, κατά παράβαση των σημείων ΙΙΙ.Β.3, IV.C.1 και Χ.1 της προκηρύξεως του διαγωνισμού, μια εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού βάσει τίτλων και εξετάσεων διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για να κρίνει τους τίτλους και την επαγγελματική πείρα των υποψηφίων, το δε Πρωτοδικείο υποχρεούται να περιορίζει την εξέταση του στο αν κατά την άσκηση της εξουσίας αυτής διαπράχθηκε πρόδηλο σφάλμα (σκέψη 68).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 13 Δεκεμβρίου 1990, Τ-115/89, González Holguera κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1990, σ. II-831, σκέψη 54

Η εξεταστική επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως θεωρώντας ότι οι οδηγούσες στη λήτ|)η διδακτορικού διπλώματος σπουδές της προσφεύγουσας μεταξύ 1982 και 1987, τις οποίες πραγματοποίησε αμέσως μετά την απόκτηση του διπλώματος Magister και στο ίδιο Πανεπιστήμιο, δεν αποτελούσαν «επαγγελματική πείρα». Πράγματι, η σύνταξη της διατριβής της έπρεπε να θεωρηθεί καταρχήν ως καθαρά ακαδημαϊκής φύσεως δραστηριότητα (σκέψη 70).

Το γεγονός ότι, κατά τη σύνταξη της διατριβής της, η προσφεύγουσα μπόρεσε να αποκτήσει γνώσεις ή να τις εμβαθύνει στον τομέα της στατιστικής τον οποίο αφορούσε η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν σημαίνει, αυτό καθαυτό, ότι μια τέτοια πείρα πρέπει να θεωρείται ως επαγγελματική πείρα κατά την έννοια της προκηρύξεως αυτής. Μια καθαρά ακαδημαϊκής φύσεως δραστηριότητα δεν παρέχει στον ενδιαφερόμενο το ίδιο είδος πείρας όπως εκείνη που αποκτάται στο πλαίσιο απασχολήσεως σε θέση, εργασίας, αμοιβόμενης ή όχι, ή ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας (σκέψη 71).

Όσον αφορά την προβαλλόμενη πρακτική της Επιτροπής και άλλων κοινοτικών οργάνων να εξομοιώνουν προς επαγγελματική πείρα τη συμπληρωματική μόρφωση υστέρα από τη λήψη του διπλώματος που καθιστά δυνατή την πρόσβαση σε διαγωνισμό, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε καμία ένδειξη από την οποία να αποδεικνύεται η ύπαρξη μιας τέτοιας πρακτικής στο πλαίσιο διαγωνισμών για τους οποίους δεν προβλέπεται ρητά καμία σχετική διάταξη. Ομοίως, υποψήφιος σε συγκεκριμένο διαγωνισμό, ο οποίος δεν γίνεται δεκτός να μετάσχει σ' αυτόν, δεν μπορεί βασίμως να επικαλείται προϋποθέσεις αποδοχής σε άλλους διαγωνισμούς, που διοργανώνονται με διαφορετικό τρόπο και που επιδιώκουν διαφορετικούς σκοπούς (σκέψη 73).

Παραπομπή: Cortes Jimenez κ.λπ. κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα, σκέψη 44

Τέλος, όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας που στηρίζεται στο ότι η αυστριακή διοίκηση εξομοίωσε τις οδηγούσες στη λήψη διδακτορικού σπουδές της προς επαγγελματική πείρα όσον αφορά τον προσδιορισμό της ημερομηνίας αναφοράς για την αρχαιότητα της συμφωνά με τον Vertragsbedienstetengesetz 1948 (νόμο σχετικά με τους επί συμβάσει υπαλλήλους, VBG), η έννοια της επαγγελματικής πείρας πρέπει να ερμηνεύεται αποκλειστικά ενόψει των σκοπών του οικείου διαγωνισμού, δεδομένου ιδίως ότι ερμηνεία η οποία παραπέμπει στην εθνική νομοθεσία κάθε υποψηφίου θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε διαφορετική μεταχείριση (σκέψη 74).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 22 Μαίου 1990, Τ-50/89, Spärr κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. II-207, σκέψη 18

Με την απόφαση της 31ης Μαΐου 1996 η εξεταστική επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, ούτε παρέβη την προκήρυξη του διαγωνισμού και τον οδηγό προς τους υποψηφίους, ούτε προσέβαλε τις αρχές της ορθής διαχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως μην αναγνωρίζοντας ως επαγγελματική πείρα την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 1982 και Απριλίου 1987, την οποία η προσφεύγουσα αφιέρωσε στη συγγραφή της διδακτορικής της διατριβής. Με την απόφαση αυτή η εξεταστική επιτροπή συμμορφώθηκε επίσης προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως, διευκρινίζοντας ότι κατά τον υπολογισμό της επαγγελματικής πείρας, δεν είχε λάβει υπόψη για όλους τους υποψηφίους παρά μόνο την πραγματική επαγγελματική πείρα και ότι δεν συνυπολόγισε τις συμπληρωματικές σπουδές ή τις σπουδές μετά την απόκτηση πανεπιστημιακού τίτλου (σκέψεις 81 και 82).

Επί της πρώτης κατηγορίας ισχυρισμών, που στηρίζονται ιδίως σε παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και σε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως λόγω του οποίου πάσχει η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της 15ης Φεβρουαρίου 1996

Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να επιλέξει να προσβάλει μια βλαπτική σε βάρος του απόφαση είτε με προσφυγή ακυρώσεως, είτε με αγωγή αποζημιώσεως, είτε ακόμα και με τους δύο αυτούς τρόπους. Σε περίπτωση αποφάσεως εξεταστικής επιτροπής με την οποία υποιμήφιος δεν έγινε δεκτός να μετάσχει σε διαγωνισμό, ο ενδιαφερόμενος μπορεί είτε να υποβάλει ένσταση εντός της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) είτε να ασκήσει απευθείας προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου εντός της προσθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 91, παράγραφος 3, του ΚΥΚ (σκέψη 92).

Παραπομπή: ΔΕΚ, 8 Νοεμβρίου 1988, 264/88 και 264/88 R, Valle Fernandez κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988, σ. 6341, σκέψεις 11 εως 13· ΠΕΚ, 28 Μαίου 1997, Τ-59/96, Búrban κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996, σ. II-331, σκειμη 25

Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν υπέβαλε ένσταση κατά της αποφάσεως της 15ης Φεβρουαρίου 1996. Η απόφαση αυτή της κοινοποιήθηκε πριν από τις 4 Μαρτίου 1996, οπότε η ασκηθείσα στις 27 Ιουνίου προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη, μη τηρηθείσας της τρίμηνης προθεσμίας του άρθρου 91, παράγραφος 3, του ΚΥΚ (σκέψη 93).

Συνεπώς, η πρώτη κατηγορία ισχυρισμών και λόγων ακυρώσεως που προβάλλει η προσφεύγουσα, όσον αφορά την απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1996, είναι απαράδεκτη (σκέψη 94).

Εν πάση περιπτώσει, στον βαθμό που η απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1996 περιελάμβανε μια ανακρίβεια, επειδή ανέφερε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε προσκομίσει έγγραφα αποδεικνύοντα την κτηθείσα επαγγελματική πείρα, η ανακρίβεια αυτή διορθώθηκε με τη μεταγενέστερη απόφαση της 26ης Μαρτίου 1996, κατόπιν αιτήματος της προσφεύγουσας της 4ης Μαρτίου 1996 (σκέψη 95).

Υπό τις περιστάσεις αυτές, εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν υπέστη ηθική βλάβη για την οποία να οφείλεται αποζημίωση, έστω και συμβολική (σκέψη 96).

Διατακτικό:

Το Πρωτοδικείο απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.