EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :8 1ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 4ης Φεβρουαρίου 2011
Υπόθεση F-54/10
Luc Ver heyden
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της 
Απάτης (O LAF) περί διαβιβάσεως πληροφοριών που αφορούν φυσικά πρόσωπα στις ιταλικές 
δικαστικές αρχές — Αποτελέσματα δικαστικής αποφάσεως έναντι των τρίτων — Αρχή της 
ίσης μεταχειρίσεως»
Αντικείμενο:Προσφυγή, ασκηθείσα βάσει το υ άρθρου 270 Σ ΛΕΕ, το ο ποίο ε φαρμόζεται στη 
Συνθήκη ΕΚΑΧ δυ νάμει το υ άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο 
L. Verheyden ζητεί, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, με 
την οποία η τ ελευταία αρνήθηκε να το υ καταβάλει την ίδια αποζημίωση ύψ ους 
3 000  ευρώ με εκείνη την οποία η Ε πιτροπή καταδικάσθηκε από το Γ ενικό Δικαστήριο 
να κ αταβάλει σε κ άθε έναν ε κ των προσφευγόντων στις υποθέσεις επί των οποίων 
εκδόθηκε η α πόφαση το υ Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Απριλίου 2009 , F-5/05 κ αι 
F-7/05, Violetti κ.λπ. κατά Επιτροπής.
Απόφαση: Η π ροσφυγή-αγωγή α πορρίπτεται ω ς π ροδήλως α βάσιμη. Ο L . Verheyden 
καταδικάζεται στο σ ύνολο των δικαστικών εξόδων.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Εξέταση της ουσίας πριν από την εξέταση του π αραδεκτού — Επιτρέπεται
2. Υπάλληλοι — Ίση μ εταχείριση — Διαφορετική μ εταχείριση α ποδεκτών π αρόμοιων ατομικών 
αποφάσεων, εκ των οποίων ορισμένοι προσέφυγαν επιτυχώς στη δικαιοσύνη α ναφορικά μ ε τις 
αποφάσεις αυτές κα ι άλλοι όχι — Δεν υφίσταται δυσμενής διάκριση
3. Υπάλληλοι — Καθήκον αρωγής που υ πέχει η δ ιοίκηση — Αρχή τ ης χρηστής διοικήσεως — 
Περιεχόμενο — Δικαστικός έλεγχος — Όρια
1. Ο δ ικαστής της Ένωσης μπορεί να ε κτιμήσει αν , προς το σ υμφέρον της ορθής απονομής της 
δικαιοσύνης, μια προσφυγή πρέπει, σε κ άθε περίπτωση, να α πορριφθεί ως αβάσιμη, χωρίς να ε ίναι 
αναγκαίο να α ποφανθεί επί του παραδεκτού της εν λόγω προσφυγής.
2 ECLI:EU:F:2011 :8ΠΕΡΙΛΗΨΗ–ΥΠΟΘΕΣΗF-54/10
VERHEYDENκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
(βλ. σκέψη 31)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 26 Φεβρουαρίου 2002 , C-23/00 P, Συμβούλιο κατά Bohringer, σκέψεις 51 κ αι 52
2. Οι αποδέκτες διάφορων π αρόμοιων α τομικών α ποφάσεων, εκδοθεισών σ το π λαίσιο κ οινής 
διαδικασίας, μπορεί να τ ύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως ανα λόγως του αν κ άποιοι μ όνον εξ αυτών 
επέτυχαν δ ικαστικώς α κύρωση, ενώ ά λλοι π ροσέφυγαν αν επιτυχώς ενώπιον τ ων α ρμόδιων 
δικαστηρίων.
Η π ερίπτωση, όμως, υπαλλήλου, η π ροσφυγή το υ οποίου απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, είναι 
αντικειμενικώς διαφορετική από εκείνη άλλων υπαλλήλων, οι ο ποίοι ά σκησαν ε μπροθέσμως τις 
προσφυγές το υς, απέδειξαν σ υνεπώς την τέλεση παραβάσεως εις βάρος το υς και, υπό τις συνθήκες 
αυτές, επέτυχαν, να κ αταδικασθεί το θ εσμικό όργανο από το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης. Εξ 
αυτού προκύπτει ότι το θ εσμικό όργανο δεν παραβίασε π ροδήλως την αρχή ίσης μεταχειρίσεως 
επειδή αρνήθηκε να κ αταβάλει στον ενδιαφερόμενο το ί διο π οσό με εκείνο που κατέβαλε στους 
λοιπούς υπαλλήλους.
(βλ. σκέψεις 34 κ αι 35)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 14 Σεπτεμβρίου 1999 , C-310/97 P, Επιτροπή κατά AssiDomän Kraft Products κ.λπ., σκέψεις 49 έως 71
3. Κατ’ εφαρμογή της αρχής της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος αρωγής, η δ ιοίκηση έχε ι την 
υποχρέωση, όταν α ποφασίζει σχε τικά με την κατάσταση υπαλλήλου, να λ αμβάνει υπόψη το σ ύνολο 
των στοιχείων που μπορούν να κ αθορίζουν την απόφασή της και, με την ενέργειά της, να 
συνυπολογίζει όχι μόνον το σ υμφέρον της υπηρεσίας αλλά και το σ υμφέρον το υ οικείου υπαλλήλου. 
Για λόγους ιδιαίτερης αρωγής έναντι το υ προσωπικού το υς, επιτρέπεται, επίσης, στα θεσμικά όργανα 
να ε πεκτείνουν σε ο ρισμένους υπαλλήλους, οι ο ποίοι δ εν αμφισβήτησαν ε μπροθέσμως τις ατομικές 
αποφάσεις που το υς αφορούν, τις συνέπειες των ευνοϊκών γι α άλλους υπαλλήλους δικαστικών 
αποφάσεων.
Λαμβανομένης, εντούτοις, υπόψη της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως την οποία διαθέτουν τα θεσμικά 
όργανα κ ατά την αξιολόγηση το υ συμφέροντος της υπηρεσίας, ο έ λεγχος το υ δικαστή της Ένωσης 
πρέπει να π εριορίζεται στο ερ ώτημα κατά πόσον το οι κείο θεσμικό όργανο ενήργησε ε ντός ευλόγων 
ορίων και δεν έκανε χρήση της εξουσίας του εκτιμήσεως κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο.
(βλ. σκέψεις 36 κ αι 37)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 4 Φεβρουαρίου 1987 , 417 /85, M aurissen κατά Ε λεγκτικού Σ υνεδρίου, σκέψη 12· 11 Ιανουαρίου 2001 , 
C-389/98 P, Gevaert κατά Επιτροπής, σκέψεις 44, 45 κ αι 56
ΓΔΕΕ: 15 Σεπτεμβρίου 1998 , T-3/96, Haas κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 53· 16 Μαρτίου 2004 , T-11/03, Afari κ ατά 
ΕΚΤ, σκέψη 42