ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Υπόθεση C-451/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 26ης Ιουνίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MB κατά Secretary of State for Work and Pensions (Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα — Προϋποθέσεις αναγνωρίσεως της αλλαγής φύλου — Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά αυτή την αναγνώριση από την ακύρωση γάμου συναφθέντος πριν από την εν λόγω αλλαγή φύλου — Άρνηση χορηγήσεως, σε πρόσωπο το οποίο έχει αλλάξει φύλο, κρατικής συντάξεως γήρατος από την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των προσώπων του επίκτητου φύλου — Άμεση δυσμενής διάκριση λόγω φύλου)

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 26ης Ιουνίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MB κατά Secretary of State for Work and Pensions

(Υπόθεση C-451/16) ( 1 )

«(Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα — Προϋποθέσεις αναγνωρίσεως της αλλαγής φύλου — Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά αυτή την αναγνώριση από την ακύρωση γάμου συναφθέντος πριν από την εν λόγω αλλαγή φύλου — Άρνηση χορηγήσεως, σε πρόσωπο το οποίο έχει αλλάξει φύλο, κρατικής συντάξεως γήρατος από την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των προσώπων του επίκτητου φύλου — Άμεση δυσμενής διάκριση λόγω φύλου)»

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MB

κατά

Secretary of State for Work and Pensions

Διατακτικό

Η οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, και ιδίως το άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, εξεταζόμενο σε συνδυασμό με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, τρίτη περίπτωση, και 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει σε πρόσωπο το οποίο έχει προβεί σε αλλαγή φύλου να πληροί όχι μόνο σωματικά, κοινωνικά και ψυχολογικά κριτήρια, αλλά και την προϋπόθεση ότι δεν είναι έγγαμο με πρόσωπο του φύλου που απέκτησε και το ίδιο κατόπιν της εν λόγω αλλαγής φύλου, προκειμένου να δικαιούται να λάβει κρατική σύνταξη γήρατος από τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδοτήσεως των προσώπων του εν λόγω επίκτητου φύλου.

( 1 ) ΕΕ C 383 της 17.10.2016.
Υπόθεση C-426/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαΐου 2018 [αίτηση του Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen, VZW κ.λπ. κατά Vlaams Gewest [Προδικαστική παραπομπή — Διασφάλιση της καλής μεταχειρίσεως των ζώων κατά τη θανάτωσή τους — Ιδιαίτερες μέθοδοι σφαγής που προβλέπονται από λατρευτικούς τύπους — Μουσουλμανική γιορτή της θυσίας — Κανονισμός (ΕΚ) 1099/2009 — Άρθρο 2, στοιχείο ια' — Άρθρο 4, παράγραφος 4 — Υποχρέωση τελέσεως της λατρευτικού τύπου σφαγής εντός σφαγείου ανταποκρινόμενου στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) 853/2004 — Κύρος — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 10 — Θρησκευτική ελευθερία — Άρθρο 13 ΣΛΕΕ — Σεβασμός των εθνικών εθίμων σε θέματα λατρευτικών τύπων]

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαΐου 2018 [αίτηση του Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen, VZW κ.λπ. κατά Vlaams Gewest

(Υπόθεση C-426/16) ( 1 )

«[Προδικαστική παραπομπή — Διασφάλιση της καλής μεταχειρίσεως των ζώων κατά τη θανάτωσή τους — Ιδιαίτερες μέθοδοι σφαγής που προβλέπονται από λατρευτικούς τύπους — Μουσουλμανική γιορτή της θυσίας — Κανονισμός (ΕΚ) 1099/2009 — Άρθρο 2, στοιχείο ια' — Άρθρο 4, παράγραφος 4 — Υποχρέωση τελέσεως της λατρευτικού τύπου σφαγής εντός σφαγείου ανταποκρινόμενου στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) 853/2004 — Κύρος — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 10 — Θρησκευτική ελευθερία — Άρθρο 13 ΣΛΕΕ — Σεβασμός των εθνικών εθίμων σε θέματα λατρευτικών τύπων]»

Αιτούν δικαστήριο

Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen, VZW, Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen van Limburg, VZW, Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen Oost-Vlaanderen, VZW, Unie der Moskeeën en Islamitische Verenigingen van West-Vlaanderen, VZW, Unie der Moskeeën en Islamitische Verenigingen van Vlaams-Brabant, VZW, Association Internationale Diyanet de Belgique, IVZW, lslamitische Federatie van België, VZW, Rassemblement des Musulmans de Belgique, VZW, Erkan Konak, Chaibi El Hassan

κατά

Vlaamse Gewest,

παρισταμένης της:

Global Action in the Interest of Animals (GAIA) VZW

Διατακτικό

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1099/2009 του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για την προστασία των ζώων κατά τη θανάτωσή τους, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ια', του κανονισμού αυτού, υπό το πρίσμα του άρθρου 10 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 13 ΣΛΕΕ.

( 1 ) ΕΕ C 383 της 17.10.2016.
Υπόθεση C-353/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MP κατά Secretary of State for the Home Department (Προδικαστική παραπομπή — Πολιτική ασύλου — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 4 — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Άρθρο 2, στοιχείο εʹ — Προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικής προστασίας — Άρθρο 15, στοιχείο βʹ — Κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής υγείας του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του — Πρόσωπο που υπέστη βασανιστήρια στη χώρα καταγωγής του)

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MP κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-353/16) ( 1 )

«(Προδικαστική παραπομπή — Πολιτική ασύλου — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 4 — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Άρθρο 2, στοιχείο εʹ — Προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικής προστασίας — Άρθρο 15, στοιχείο βʹ — Κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής υγείας του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του — Πρόσωπο που υπέστη βασανιστήρια στη χώρα καταγωγής του)»

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MP

κατά

Secretary of State for the Home Department

Διατακτικό

Το άρθρο 2, στοιχείο εʹ, και το άρθρο 15, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2004/83/EK του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι πληροί τις προϋποθέσεις για να υπαχθεί στο καθεστώς της επικουρικής προστασίας ο υπήκοος τρίτης χώρας που βασανίστηκε, κατά το παρελθόν, από τις αρχές της χώρας καταγωγής του και ο οποίος δεν είναι πλέον εκτεθειμένος στον κίνδυνο βασανιστηρίων σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα αυτή, αλλά του οποίου η κατάσταση της σωματικής και της ψυχικής υγείας θα μπορούσε, στην περίπτωση αυτή, να επιδεινωθεί σημαντικά, με τον σοβαρό κίνδυνο να αυτοκτονήσει ο υπήκοος αυτός, λόγω τραύματος που του προκλήθηκε από βασανιστήρια τα οποία υπέστη, εάν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να μην του παρασχεθεί εκ προθέσεως στην εν λόγω χώρα η κατάλληλη περίθαλψη για την αντιμετώπιση των σωματικών και ψυχικών συνεπειών από τα βασανιστήρια αυτά, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει.

( 1 ) ΕΕ C 326 της 5.9.2016.
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Trinseo Deutsc hland Anlage ngesellschaf t mbH
κατά
Bundesrepublik Deutsc hland
Διατακτικό
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 
2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την 
τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια εγκατάσταση 
παραγωγής πολυμερών και ιδίως του πολυμερούς πολυκαρβονικού, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προμηθεύεται την 
αναγκαία για την παραγωγή αυτή θερμότητα από τρίτη εγκατάσταση, δεν εμπίπτει στο θεσπισθέν από την οδηγία αυτή σύστημα 
εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, εφόσον δεν παράγει άμεσες εκπομπές CO2 . 
(1) ΕΕ C 63 της 27.2.2017.
Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2018 [αίτηση του Tribunal Arbitral 
Tributá rio (Centro de Arbitragem Adminis trativa — CAAD) (Πορτογαλία) για την έκδοση 
προδικαστικής αποφάσεως] — Imof loresmira — Investimentos Imobiliár ios SA κατά Autor idade 
Tributá ria e Aduaneira
(Υπόθεση C-672/16) (1)
(Προδικαστική παραπομπή — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία ΦΠΑ — Απαλλαγή των πάσης 
φύσεως μισθώσεων ακινήτων — Δικαίωμα επιλογής προς όφελος των υποκειμένων στον φόρο — 
Εφαρμογή από τα κράτη μέλη — Έκπτωση του φόρου εισροών — Χρήση για τις ανάγκες των 
φορολογούμενων πράξεων του υποκειμένου στον φόρο — Διακανονισμός της αρχικώς 
πραγματοποιηθείσας εκπτώσεως — Δεν επιτρέπεται)
(2018/C 142/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal Arbitral Tributár io (Centro de Arbitrage m Administrativa — CAAD)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Imof loresmira — Investimentos Imobiliár ios SA
κατά
Autoridade Tributár ia e Aduaneira
Διατακτικό
Τα άρθρα 167, 168, 184, 185 και 187 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το 
κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει τον 
διακανονισμό του αρχικώς εκπεσθέντος φόρου προστιθέμενης αξίας για τον λόγο ότι ένα ακίνητο, για το οποίο ασκήθηκε το 
δικαίωμα επιλογής της φορολογήσεως, θεωρείται ότι δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί από τον υποκείμενο στον φόρο για τις 
ανάγκες των φορολογούμενων πράξεών του, όταν το ακίνητο έχει παραμείνει κενό για χρονικό διάστημα άνω των δύο ετών, 
ακόμη και αν αποδεικνύεται ότι ο υποκείμενος στον φόρο αναζητούσε μισθωτή κατά το διάστημα αυτό. 
(1) ΕΕ C 86 της 20.3.2017.C 142/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.4.2018
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 142/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 27ης Φεβρουαρίου 2018 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: Western Sahara Campaign UK κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

(Υπόθεση C-266/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Συμφωνία αλιευτικής συμπράξεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου - Πρωτόκολλο σχετικά με τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων που προβλέπονται από τη συμφωνία - Πράξεις περί εγκρίσεως της συνάψεως της συμφωνίας και του πρωτοκόλλου - Κανονισμοί περί κατανομής μεταξύ των κρατών μελών των αλιευτικών δυνατοτήτων που καθορίζονται από το πρωτόκολλο - Αρμοδιότητα - Ερμηνεία - Κύρος υπό το πρίσμα του άρθρου 3, παράγραφος 5, ΣΕΕ και του διεθνούς δικαίου - Δυνατότητα εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας και του πρωτοκόλλου στη Δυτική Σαχάρα και στα χωρικά της ύδατα))

(2018/C 142/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: Western Sahara Campaign UK

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Secretary of State for Environment, Food

παρισταμένης της:

Confédération marocaine de l’agriculture et du développement rural (Comader),

Διατακτικό

Δεδομένου ότι ούτε η Συμφωνία Συμπράξεως στον τομέα της αλιείας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου ούτε το Πρωτόκολλο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου σχετικά με τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων και της χρηματικής αντιπαροχής που προβλέπονται στη Συμφωνία αλιευτικής συμπράξεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου έχουν εφαρμογή στα χωρικά ύδατα της Δυτικής Σαχάρας, από την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 764/2006 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2006, σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας αυτής, της αποφάσεως 2013/785/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2013, για τη σύναψη του πρωτοκόλλου αυτού, και του κανονισμού (ΕΕ) 1270/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων βάσει του εν λόγω πρωτοκόλλου, υπό το πρίσμα του άρθρου 3, παράγραφος 5, ΣΕΕ.

(1) ΕΕ C 260 της 18.7.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2018 — Kühne + Nagel International AG, Kühne + Nagel Management AG, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-261/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Καθορισμός τιμών - Yπηρεσίες διεθνούς αεροπορικής διαμετακομίσεως - Συμφωνία τιμολογήσεως που επηρεάζει την τελική τιμή των υπηρεσιών))

(2018/C 112/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Kühne + Nagel International AG, Kühne + Nagel Management AG, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd (εκπρόσωποι: U. Denzel, C. von Köckritz και C. Klöppner, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Dawes, H. Leupold και G. Meessen)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2) Καταδικάζει τις Kühne + Nagel International AG, Kühne + Nagel Management AG, Kühne + Nagel Ltd [Uxbridge (Ηνωμένο Βασίλειο)], Kühne + Nagel Ltd [Σαγκάη (Κίνα)] και Kühne + Nagel Ltd [Χονγκ Κονγκ (Κίνα)] να φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

(1) EE C 251 της 11.7.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2018 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: American Express Co. κατά The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

(Υπόθεση C-643/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία (ΕE) 2015/2366 - Υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά - Άρθρο 35, παράγραφος 1 - Απαιτήσεις περί προσβάσεως των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας ή έχουν καταχωρισθεί στα συστήματα πληρωμών - Άρθρο 35, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο βʹ - Μη δυνατότητα εφαρμογής των απαιτήσεων αυτών στα συστήματα πληρωμών που συνίστανται αποκλειστικά από παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που ανήκουν σε όμιλο - Δυνατότητα εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων στα τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής που έχουν συνάψει συμφωνίες από κοινού προωθήσεως εμπορικού σήματος ή πρακτορείας - Κύρος])

(2018/C 123/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: American Express Co.

κατά

The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

παρισταμένων των:

Diners Club International Limited,

MasterCard Europe SA

Διατακτικό

1) Το άρθρο 35, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β', της οδηγίας (ΕE) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 2002/65/ΕΚ, 2009/110/ΕΚ και 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) 1093/2010 και την κατάργηση της οδηγίας 2007/64/ΕΚ, έχει την έννοια ότι τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής που έχει συνάψει συμφωνία από κοινού προωθήσεως εμπορικού σήματος με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος δεν στερείται του ευεργετήματος της εξαιρέσεως που προβλέπει η διάταξη αυτή και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στις απαιτήσεις του άρθρου 35, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής στην περίπτωση που ο εταίρος αυτός του ίδιου εμπορικού σήματος δεν είναι πάροχος υπηρεσιών πληρωμών και δεν παρέχει υπηρεσίες πληρωμών εντός του συστήματος αυτού όσον αφορά τα φέροντα πλείονα σήματα προϊόντα. Αντιθέτως, ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής που στηρίζεται σε αντιπρόσωπο για την παροχή υπηρεσιών πληρωμών στερείται του ευεργετήματος της εξαιρέσεως αυτής και, ως εκ τούτου, υπόκειται στις απαιτήσεις του εν λόγω άρθρου 35, παράγραφος 1.

2) Από την εξέταση του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο δυνάμενο να θίξει το κύρος του άρθρου 35 της οδηγίας 2015/2366.

(1) ΕΕ C 78 της 13.3.2017.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 123/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2018 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: American Express Co. κατά The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

(Υπόθεση C-304/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕE) 2015/751 - Διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με κάρτες - Άρθρο 1, παράγραφος 5 - Εξομοίωση ενός τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής προς τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής - Προϋποθέσεις - Έκδοση μέσω τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής μέσων πληρωμής με κάρτα «με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα» - Άρθρο 2, σημείο 18 - Έννοια του «τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής» - Κύρος])

(2018/C 123/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: American Express Co.

κατά

The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

παρισταμένων των:

Diners Club International Limited, MasterCard Europe SA

Διατακτικό

1) Το άρθρο 1, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕE) 2015/751 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2015, σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με κάρτες, έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ, αφενός, εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος ή πράκτορα και, αφετέρου, ενός τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής, δεν είναι αναγκαίο ο εταίρος αυτός του ίδιου εμπορικού σήματος ή ο πράκτορας αυτός να ενεργεί ως εκδότης, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού αυτού, προκειμένου το εν λόγω σύστημα να θεωρηθεί ως εκδίδον μέσα πληρωμής με κάρτα με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα και, επομένως, να θεωρηθεί ως τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής, κατά την έννοια της πρώτης από τις διατάξεις αυτές.

2) Από την εξέταση του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο δυνάμενο να θίξει το κύρος του άρθρου 1, παράγραφος 5, και του άρθρου 2, σημείο 18, του κανονισμού 2015/751.

(1) ΕΕ C 270 της 25.7.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 104/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Ιανουαρίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of Gibraltar (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Albert Buhagiar κ.λπ. κατά Minister for Justice

(Υπόθεση C-267/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Εδαφική έκταση ισχύος του δικαίου της Ένωσης - Άρθρο 355, σημείο 3, ΣΛΕΕ - Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και περί των προσαρμογών των Συνθηκών - Άρθρο 29 - Παράρτημα I, μέρος I, σημείο 4 - Αποκλεισμός του Γιβραλτάρ από το τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Έκταση ισχύος - Οδηγία 91/477/ΕΟΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 4 - Άρθρο 12, παράγραφος 2 - Παράρτημα II - Ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου - Δραστηριότητες κυνηγιού και σκοποβολής - Δυνατότητα εφαρμογής στο Γιβραλτάρ - Υποχρέωση μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη - Δεν υφίσταται - Κύρος))

(2018/C 104/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of Gibraltar

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Albert Buhagiar κ.λπ.

κατά

Minister for Justice

Διατακτικό

1) Το άρθρο 29 της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και περί των προσαρμογών των Συνθηκών, σε συνδυασμό με το παράρτημά της I, μέρος I, σημείο 4, έχει την έννοια ότι το άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1991, σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, σε συνδυασμό με το άρθρο της 1, παράγραφος 4, και το παράρτημά της II, δεν έχει εφαρμογή στο έδαφος του Γιβραλτάρ.

2) Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να θίγει το κύρος της οδηγίας 91/477, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2008/51.

(1) ΕΕ C 260 της 18.7.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 72/26

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ.

(Υπόθεση C-649/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Πεδίο εφαρμογής - Αγωγή αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας ασκηθείσα κατά των μελών μιας επιτροπής πιστωτών τα οποία απέρριψαν πρόγραμμα εξυγιάνσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας])

(2018/C 072/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Peter Valach, Alena Valachová, SC Europa ZV II a.s., SC Europa LV a.s., VAV Parking a.s., SC Europa BB a.s., Byty A s.r.o.

κατά

Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s., Stadt Banská Bystrica

Διατακτικό

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή τυγχάνει εφαρμογής επί αγωγής αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας, η οποία έχει ασκηθεί κατά των μελών μιας επιτροπής πιστωτών λόγω της συμπεριφοράς που αυτά επέδειξαν σε ψηφοφορία σχετική με πρόγραμμα εξυγιάνσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας, και ότι, ως εκ τούτου, μια τέτοια αγωγή δεν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.

(1) ΕΕ C 104 της 3.4.2017.