ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 11ΗΣ ΜΑΙΟΥ 1989. - ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΕΓΤΠΕ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ - ΤΥΡΙ " GRANA PADANO ". - ΥΠΟΘΕΣΗ 263/87.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1989 σελίδα 01081



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα - Επιστροφές λόγω εξαγωγής - Καθορισμός - Τυριά προσδιοριζόμενα με τον όρο "Grana Padano" - Νοούνται μόνο τα τυριά που παράγονται στην Ιταλία - Επιστροφή μεγαλύτερη από την εφαρμοζόμενη στα άλλα τυριά τύπου Grana - Διάκριση - Δεν υφίσταται - Εξυπηρετείται η ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι στόχοι της κοινής εμπορικής πολιτικής

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 110 κανονισμός 804/68 του Συμβουλίου, άρθρα 17, παράγραφος 2, και 33)

Περίληψη

Με τον όρο "Grana Padano", ο οποίος απαντά από το τέλος του 1979 στους πίνακες προϊόντων που είναι προσαρτημένοι στους περιοδικούς κανονισμούς της Επιτροπής περί καθορισμού των επιστροφών λόγω εξαγωγής στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, σκοπείται ο προσδιορισμός του τυριού Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία και μόνον.

Δεδομένου ότι στην κοινοτική αγορά το τυρί αυτό υπόκειται σε κανονιστικές ρυθμίσεις διαφορετικές από τις εφαρμοστέες στα τυριά τύπου Grana που παράγονται σε άλλα μέρη της Κοινότητας, δεν είναι αντίθετη προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 804/68, περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον οικείο τομέα, η ευνοϊκότερη μεταχείρισή του από άποψη επιστροφών λόγω εξαγωγής.

Επιπλέον, το άρθρο 33 του προαναφερθέντος κανονισμού υποχρεώνει την Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη, κατά τον καθορισμό των επιστροφών λόγω εξαγωγής, και δεδομένα σχετικά με την κοινή εμπορική πολιτική. Η Επιτροπή θα παρέβαινε την υποχρέωση αυτή αν επεξέτεινε την εφαρμογή της αυξημένης επιστροφής που καθόρισε για το ιταλικό τυρί Grana Padano στα τυριά τύπου Grana που παράγονται σε άλλα μέρη της Κοινότητας, καθόσον μια τέτοια επιστροφή θα καθιστούσε δυνατή την πώληση των τυριών αυτών σε τιμή χαμηλότερη από την παγκόσμια τιμή, πράγμα που θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις εκ μέρους των εμπορικών εταίρων της Κοινότητας και να θέσει κατ' αυτό τον τρόπο σε κίνδυνο την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους της κοινής εμπορικής πολιτικής που αναφέρονται στο άρθρο 110 της Συνθήκης, δηλαδή της αρμονικής αναπτύξεως του παγκοσμίου εμπορίου.

Διάδικοι

Στην υπόθεση 263/87,

Βασίλειο της Δανίας, εκπροσωπούμενο από τον Laurids Mikaelsen, νομικό σύμβουλο στο Υπουργείο Εξωτερικών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία του,

προσφεύγων,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τους P. Karpenstein και Johannes Foens Buhl, νομικούς συμβούλους της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg, Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της 19ης Ιουνίου 1987 (ΕΕ L 195, σ. 43) και των αποφάσεων της 18ης Αυγούστου 1987 (ΕΕ L 262, σσ. 23 και σ. 35) σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών που αφορούν τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για τα οικονομικά έτη 1983, 1984 και 1985 αντίστοιχα,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο, R. Joliet, T. F. O' Higgins και F. Grevisse, προέδρους τμήματος, Sir Gordon Slynn, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida και G. C. Rodriguez Iglesias, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: W. Van Gerven

γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 11ης Ιανουαρίου 1989,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 22ας Φεβρουαρίου 1989,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 31 Αυγούστου 1987, το Βασίλειο της Δανίας άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να ακυρωθεί μερικώς η απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου 1987 (ΕΕ L 195, σ. 43) και οι αποφάσεις της Επιτροπής της 18ης Αυγούστου 1987 (ΕΕ L 262, σσ. 23 και 35) σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών που αφορούν τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, για τα οικονομικά έτη 1983, 1984 και 1985.

2 Οι δανικές αρχές πλήρωσαν για τα οικονομικά έτη στους εξαγωγείς σκληρού τυριού με κόκκους, το οποίο παράγεται στη Δανία και διατίθεται στο εμπόριο υπό την ονομασία "Dansk Grana" η "Dansk Grana Padano", επιστροφές λόγω εξαγωγής με τον υψηλό συντελεστή που προβλέπεται, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Επιτροπής οι οποίοι καθορίζουν περιοδικώς τις επιστροφές αυτές, για το τυρί Grana Padano που έχει κωδικό αριθμό 47.10.11. Η Επιτροπή δέχθηκε να αποδώσει στις δανικές αρχές μόνο τις επιστροφές με τον χαμηλότερο συντελεστή ο οποίος προβλέπεται για τα τυριά που έχουν κωδικό αριθμό 47.10.22.

3 Η δανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η άρνηση της Επιτροπής να εφαρμόσει και στα τυριά " Dansk Grana" ή "Dansk Grana Padano" την αυξημένη επιστροφή η οποία καθορίζεται για το τυρί που έχει κωδικό αριθμό 47.10.11 είναι αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο. Σχετικώς, προβάλλει κατά βάσιν δύο ισχυρισμούς.

4 Καταρχάς, ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη αυτούς τους ίδιους τους κανονισμούς της οι οποίοι καθορίζουν περιοδικώς τις επιστροφές. Οι πίνακες που είναι προσαρτημένοι στους κανονισμούς αυτούς αναφέρονται πράγματι, χωρίς να προσδιορίζουν τον τόπο παραγωγής, στα τυριά που φέρουν την ονομασία "Grana Padano", η οπόια δεν αποτελεί, ούτε από άποψη κοινοτικού δικαίου ούτε από άποψη διεθνούς δικαίου, ονομασία προελεύσεως που επιτρέπεται μόνο για το τυρί που παράγεται στην πεδιάδα του Πάδου.

5 Εν συνεχεία, ότι, αν υποτεθεί ότι με τη χρησιμοποίηση της ονομασίας Grana Padano η Επιτροπή θέλησε πράγματι την εφαρμογή της αυξημένης επιστροφής μόνο για το τυρί Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία, παρέβη το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82) (στο εξής: κανονισμός του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος). Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι η επιστροφή πρέπει να είναι η ίδια για ολόκληρη την Κοινότητα. Η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως που εκφράζεται κατ' αυτό τον τρόπο εμποδίζει τη διαφοροποίηση των επιστροφών οι οποίες έχουν καθοριστεί για τα τυριά που έχουν τα ίδια εξωτερικά χαρακτηριστικά (σχήμα, χρώμα, μέγεθος) και ίδια σύσταση (περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες και σε νερό) ανάλογα με τον τόπο παραγωγής.

6 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας και οι ισχυρισμοί των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

Α - Επί του πρώτου ισχυρισμού

7 Ο ισχυρισμός ο οποίος στηρίζεται στην έννοια της ονομασίας "Grana Padano" που χρησιμοποιείται στους κανονισμούς οι οποίοι καθορίζουν περιοδικώς τις επιστροφές δεν μπορεί να γίνει δεκτός.

8 Πρέπει να σημειωθεί ότι σε όλους τους κανονισμούς οι οποίοι εκδόθηκαν περιοδικώς προ του κανονισμού 2822/79, της 14ης Δεκεμβρίου 1979 (ΕFΤ L 320, σ. 20), η Επιτροπή προσδιόριζε το τυρί που έχει κωδικό αριθμό 47.10.11 απλώς με το όνομα "Grana". Οι επιστροφές που προβλέπονταν για το τυρί αυτό ήταν οι ίδιες με τις καθοριζόμενες για τα τυριά που έχουν κωδικό αριθμό 47.10.22.

9 Κατά το έτος 1979, η Επιτροπή, όπως διευκρίνισε, ανακάλυψε ότι τυριά του τύπου Grana παράγονταν και σε άλλα μέρη της Κοινότητας και εξάγονταν με βάση το σύστημα των επιστροφών. Τα τυριά αυτά πωλούνταν στην κοινοτική αγορά σε τιμή υψηλότερη από το τυρί που παράγεται στις επαρχίες της πεδιάδας του Πάδου του οποίου η ονομασία προστατεύεται στην Ιταλία ως ονομασία προελεύσεως δυνάμει του προεδρικού διατάγματος 1269 της 30ής Οκτωβρίου 1955 (GURΙ 1955, αριθ. 187, σ. 2896).

10 Το τυρί αυτό, το οποίο, μαζί με το τυρί Parmigiano Reggiano, είναι το μόνο επί του οποίου μπορεί να εφαρμοστεί το ευνοϊκό σύστημα παρεμβάσεως που καθιερώνεται με τα άρθρα 5, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος, πρέπει, για να υπαχθεί στο σύστημα αυτό, να παράγεται από γάλα προερχόμενο αποκλειστικώς από την περιοχή παραγωγής του. Αυτό προκύπτει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β), πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1107/68 της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 1968, περί των λεπτομερειών εφαρμογής των παρεμβάσεων στην αγορά των τυριών Grana Padano και Parmigiano Reggiano (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 151), κατά το οποίο "το κράτος μέλος θεσπίζει όλες τις απαραίτητες διατάξεις για να εξασφαλίσει ότι οι επιχειρήσεις παραγωγής μεταποιούν αποκλειστικά το γάλα της κανονικής τους ζώνης συγκεντρώσεως". Η παραγωγή γάλακτος στην Ιταλία είναι ελλειμματική, με αποτέλεσμα το γάλα αυτό να είναι ακριβότερο από το γάλα που παράγεται σε άλλα μέρη της Κοινότητας, το δε κόστος των ιταλών παραγωγών Grana Padano να είναι κι αυτό αυξημένο.

11 Υπ' αυτές τις συνθήκες η διαφορά μεταξύ της τιμής εντός της Κοινότητας και της χαμηλότερης τιμής στο διεθνές εμπόριο, στην αντιστάθμιση της οποίας αποσκοπούν οι επιστροφές, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος, είναι εντονότερη για το τυρί Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία από ό,τι για τα άλλα τυριά.

12 Προς κάλυψη αυτής της διαφοράς χρειάστηκε να προβλεφθεί ειδική επιστροφή. 'Ετσι, η Επιτροπή καθόρισε, για πρώτη φορά με τον προαναφερθέντα από τους περιοδικώς εκδιδόμενους κανονισμούς 2822/79, της 14ης Δεκεμβρίου 1979, για το τυρί που έχει κωδικό αριθμό 47.10.11, επιστροφή μεγαλύτερη από την καθοριζόμενη για τα τυριά με κωδικό αριθμό 47.10.22. Περαιτέρω, επίσης για πρώτη φορά, χαρακτήρισε το τυρί που είχε κωδικό αριθμό 47.10.11 με την ονομασία "Grana Padano". Αρχικά διαφοροποιήθηκαν μόνον οι επιστροφές για τις εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από της εκδόσεως του κανονισμού 739/80, της 27ης Μαρτίου 1980 (ΕFΤ L 83, σ. 36), η διαφοροποίηση αυτή ισχύει και για τις εξαγωγές με άλλο προορισμό.

13 Κατά συνέπεια η ονομασία Grana Padano, η οποία χρησιμοποιείται από το τέλος του 1979 στους πίνακες προϊόντων που είναι προσαρτημένοι στους περιοδικώς εκδιδόμενους κανονισμούς της Επιτροπής, επιφυλάσσεται μόνο στο τυρί Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία.

14 Επομένως, μένει να εξεταστεί αν η Επιτροπή, προβλέποντας κατ' αυτόν τον τρόπο την εφαρμογή της αυξημένης επιστροφής μόνο για το τυρί Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία, παρέβη το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος, κατά το οποίο η επιστροφή πρέπει να είναι η ίδια για ολόκληρη την Κοινότητα.

Β - Επί του δευτέρου ισχυρισμού

15 'Οσον αφορά τον ισχυρισμό περί παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως η οποία εκφράζεται στο άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος, πρέπει, καταρχάς, να υπομνησθεί ότι το γάλα δεν προσφέρεται αυτό το ίδιο, ως νωπό προϊόν, για την εφαρμογή του μηχανισμού παρεμβάσεως και ότι, κατά συνέπεια, ο μηχανισμός αυτός εφαρμόζεται στα κυριότερα παράγωγα προϊόντα του γάλακτος, δηλαδή στο βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη. Εντούτοις, ενόψει της μειωμένης παραγωγής των δύο αυτών προϊόντων στην Ιταλία, ο μηχανισμός παρεμβάσεως στη χώρα αυτή εφαρμόζεται σε ένα τρίτο προϊόν, δηλαδή σε ορισμένα τυριά, μεταξύ των οποίων και το τυρί Grana Padano. Για να αποβαίνει η εφαρμογή του συστήματος παρεμβάσεως προς όφελος των ιταλών παραγωγών γάλακτος, για τους οποίους και θεσπίσθηκε, ήταν απαραίτητο να ορισθεί ότι οι ιταλοί παραγωγοί τυριού Grana Padano θα χρησιμοποιούν μόνο γάλα προερχόμενο από τη ζώνη παραγωγής τους.

16 Επομένως, το υψηλότερο κόστος του τυριού Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία, σε σχέση με το κόστος των τυριών τύπου Grana που παραγονται σε άλλα μέρη της Κοινότητας, οφείλεται στον καθορισμό μιας προδιαγραφής παραγωγής, της οποίας η τήρηση είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του συστήματος παρεμβάσεως, και όχι απλώς και μόνον στις δυνάμεις της αγοράς, το κόστος δε αυτό πρέπει, κατά συνέπεια, να καλυφθεί με μεγαλύτερη επιστροφή.

17 Δεδομένου ότι το τυρί Grana Padano που παράγεται στην Ιταλία διέπεται, στην κοινοτική αγορά, από κανονιστικές ρυθμίσεις διαφορετικές από τις εφαρμοζόμενες στα τυριά τύπου Grana που παράγονται σε άλλα μέρη της Κοινότητας, η ευνοϊκότερη μεταχείρισή του από άποψη επιστροφών δεν είναι αντίθετη προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως η οποία προβλέπεται στο άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος.

18 Επιπλέον, το άρθρο 33 του κανονισμού αυτού ορίζει ότι "ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται έτσι, ώστε να λαμβάνονται υπόψη, παράλληλα και κατά τον κατάλληλο τρόπο, οι στόχοι που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110 της Συνθήκης". Κατά συνέπεια, η Επιτροπή υποχρεούται, κατά τον καθορισμό των επιστροφών λόγω εξαγωγής, να λαμβάνει υπόψη και παραμέτρους σχετικές με την εμπορική πολιτική.

19 Η Επιτροπή θα παρέβαινε αυτή την υποχρέωση αν επεξέτεινε την εφαρμογή της αυξημένης επιστροφής που προβλέπεται για το ιταλικό τυρί Grana Padano στα τυριά τύπου Grana που παράγονται σε άλλα κράτη μέρη της Κοινότητας. Πράγματι, η εν λόγω επιστροφή θα υπερακόντιζε το σκοπό του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου περί οργανώσεως της αγοράς γάλακτος: όχι μόνο θα κάλυπτε τη διαφορά μεταξύ της τιμής εντός της Κοινότητας και της τιμής στο διεθνές εμπόριο, αλλά και θα καθιστούσε δυνατή την πώληση των τυριών αυτών σε τιμή χαμηλότερη από την τιμή στο διεθνές εμπόριο, πράγμα που θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις εκ μέρους των εμπορικών εταίρων της Κοινότητας. Μία επιστροφή αυτού του ύψους θα έθετε, κατ' αυτό τον τρόπο, σε κίνδυνο την πραγματοποίηση ενός από τους στόχους της κοινής εμπορικής πολιτικής που διατυπώνονται στο άρθρο 110 της Συνθήκης, δηλαδή την αρμονική ανάπτυξη του παγκοσμίου εμπορίου.

20 Δεδομένου ότι οι δύο ισχυρισμοί τους οποίους προέβαλε το Βασίλειο της Δανίας προς στήριξη της προσφυγής του δεν έγιναν δεκτοί, η παρούσα προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

21 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.