3.

Ως προς την επιστημονική βάση των ισχυρισμών αυτών, η Επιτροπή σημειώνει ότι τα παρατιθέμενα στην προσφυγή έργα, ειδικότερα δε εκείνο των Cramp και Simmons, Handbook of the Birds of Europe, the Middle East and North Africa ( έκδοση Oxford University Press, 1980-1988, 5 τόμοι, 4400 σελίδες), συνιστούν απαραίτητες και αδιαμφισβήτητες στο διεθνές επιστημονικό περιβάλλον αναφορές, η δε αξία τους δεν μειώνεται από τον απλό ισχυρισμό, ο οποίος άλλωστε δεν στηρίζεται σε βιβλιογραφία, ότι η επιστημονική αυτή εργασία που αφορά τη Νότια Ευρώπη δεν ισχύει για την Ιταλία λόγω της ιδιομορφίας και της γεωγραφικής πολυπλοκότητας της. Αντίθετα, κατά την Επιτροπή, η σημασία του έργου των Cramps και Simmons για την επικρατούσα στην Ιταλία κατάσταση, ειδικότερα δε όσον αφορά την εαρινή μετανάστευση προστατευομένων πτηνών, επιβεβαιώνεται από την εισήγηση που παρουσίασε τον Μάιο του 1986 στο διεθνές συνέδριο « Wildtiere und Umwelt » [ άγρια ζώα και περιβάλλον ] στη Νυρεμβέργη το Istituto nazionale di biologia della selvaggina, το ίδρυμα δηλαδή εκείνο το οποίο αναφέρεται συγκεκριμένα στο προοίμιο των διαταγμάτων της 20ης Δεκεμβρίου 1979 και της 4ης Ιουνίου 1982. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η ανωτέρω εισήγηση, η οποία φέρει τον τίτλο « Προβλήματα διατηρήσεως των αποδημητικών πτηνών με ειδική αναφορά στις πραγματοποιηθείσες αναλύσεις κατά την επιστροφή στις ζώνες φωλεο-ποιήσεως », αναφέρεται επανειλημμένα στο έργο των Cramp και Simmons. Επιπλέον, όσον αφορά την κατάσταση των αποδημητικών ειδών που διασχίζουν τις ζώνες της Μεσογείου, η εισήγηση έχει ως εξής: « Οι οφειλόμενες στην άσκηση της θήρας διαταραχές που παρατηρούνται στους πληθυσμούς των πτηνών οδηγούν σε μια κατάσταση διαρκούς άγχους που ωθεί τα πτηνά στο να καταναλίσκουν το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς τους στη μετακίνηση και φυγή τους και που τείνει ταυτόχρονα σε αισθητή μείωση του χρόνου που αφιερώνουν για τη διατροφή τους. Οι δύο αυτοί παράγοντες έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη συνολική καταβολή ενεργείας κάθε μεμονωμένου είδους και συμβάλλουν έτσι πιθανότητα στην έμμεση αύξηση του ποσοστού θνησιμότητας των πληθυσμών που υφίστανται διαρκή πίεση λόγω της θήρας. Το φαινόμενο αυτό είναι σχετικά σοβαρό όταν πρόκειται για καταστάσεις ή περιόδους κατά τις οποίες τα πτηνά είναι εξασθενημένα ή πρέπει να σιτίζονται υπερβολικά προκειμένου να συσσωρεύσουν την απαιτουμένη για τη μετανάστευση ενέργεια. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου ημίσεος του χειμώνα, η προετοιμασία του ταξιδιού της επιστροφής αποτελεί την κύρια δραστηριότητα των αποδημητικών πτηνών, επιπλέον δε για διάφορα είδη η δραστηριότητα αυτή συνδυάζεται με τις δραστηριότητες που αφορούν την προετοιμασία του ζευγαρώματος. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, ακόμη και περιορισμένης κλίμακας θηρευτική δραστηριότητα μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην αναπαραγωγή κατά την επόμενη περίοδο φωλεο-ποιήσεως. Κατά τη διάρκεια του ταξιδίου προς τους θερινούς τόπους διαμονής τους, τα πτηνά που αναπαύονται είναι γενικά υποχρεωμένα να κάνουν σταθμούς προκειμένου να σιτίζονται. γενικά, η μετανάστευση αυτή είναι ταχύτερη από εκείνη του φθινοπώρου, λόγω σημαντικών ορμονικών φαινομένων. Ειδικότερα, όσον αφορά ζώνες της Μεσογείου όπως η Ιταλία, οι ζώνες αυτές αποτελούν για αρκετά είδη μεγάλων μεταναστευτικών πτηνών που έρχονται από την Αφρική τον πρώτο κατάλληλο σταθμό τους. Διάφορα είδη, που ακολουθούν το φθινόπωρο δυτικότερες κατευθύνσεις, διασχίζουν τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο, πετώντας χωρίς σταθμό,προκειμένου να επανέλθουν ταχύτερα στις ζώνες φωλεοποιήσεώς τους. (...) Η υπερβολικά παρατεταμένη θηρευτική δραστηριότητα επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο τα είδη που θηρεύονται, αλλά επίσης, λόγω των διαταραχών που προκαλεί η θήρα, διάφορα είδη που δεν θηρεύονται αλλά βρίσκονται στους ίδιους τόπους, η δραστηριότητα αυτή δε μπορεί να θεωρηθεί ως περιοριστικός παράγοντας των δυνατοτήτων εποικισμού νέων εδαφών για τα πρώτα μεταναστευτικά είδη. Συναφώς, μπορεί να αναφερθεί το παράδειγμα του πρόσφατου εποικισμού από διάφορα είδη ορισμένων περιοχών του Remonte ύστερα από την εσπευσμένη λήξη της θήρας στην περιοχή αυτή. » Η εισήγηση περιέχει « σημείωμα για τις μεταναστεύσεις των ειδών που θηρεύονται τη στιγμή αυτή στην Ιταλία με ειδική αναφορά στη φαινολογία της επιστροφής στους τόπους φωλεοποιήσεως μέσω Ιταλίας » με συνθετική ανάλυση της φαινολογίας της μεταναστεύσεως προς τις ζώνες φωλεοποιήσεως και για τα περισσότερα είδη που θηρεύονται στο κράτος αυτό. Κατά την εισήγηση, με την ανάλυση των στοιχείων που διατηρεί το Istituto nazionale di biologia della selvaggina ( εθνικό πρόγραμμα για την τοποθέτηση δακτυλίου), όσον αφορά τα πτηνά στα οποία έχει φορεθεί δακτύλιος στο εξωτερικό και τα οποία έχουν συλληφθεί ή επισημανθεί στη χώρα μας, παρασχέθηκαν λεπτομερέστερες πληροφορίες για την Ιταλία. Συνολικά, 3300 δελτάρια αφορώντα 17 είδη που είτε μεταναστεύουν αποκλειστικά στην Ιταλία είτε μεταναστεύουν μερικώς και διαχειμάζουν μερικώς αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης. Η εισήγηση περιλαμβάνει σε παράρτημα για τα εν λόγω είδη γραφική αναπαράσταση των κινήσεων διαχρονικά. Για τα αποκλειστικά μεταναστευτικά είδη, η αναλυθείσα περίοδος εκτείνεται από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο, ενώ για τα είδη που διέρχονται και σημαντική περίοδο διαχειμάσεως, η περίοδος αυτή εκτείνεται από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο. Στη γραφική αυτή αναπαράσταση απαντώνται τα είδη σφυριχτάρι (Anas penelope), φλυαρό-παπια (Anas streperà), κιρκίρι (Anas crecca), πρασινοκέφαλη (Anas platyrhinchos), σου-βλόπαπια (Anas acuta), σαρσέλα (Anas querquedula), χουλιαράς (Anas clypeata), τσικνό-παπια ( Aythya fuligula ), κυνηγόπαπια (Aythya ferina), φαλαρίδα (Fúlica atra), βροχοπούλι ( Pluvialis apricaria), καλημάνα (Vanellus vanellus), ψευτομαχητής (Philomachus pugnax), μπεκατσίνι (Gallinago gallinago), οχθοτούρλι (Limosa limosa), τουρλίδα (Numerius arquata), κοκκινοσκέλης ( Tringa totanus), μαυροπούλι (Sturnus vulgaris), κότσυφας (Turdus merula), κεδρότσιχλα (Turdus pilaris), τσίχλα (Turdus philomelos) και κοκκινότσιχλα (Turdus iliacus). Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, σύμφωνα με το Istituto nazionale di biologia della selvaggina, οι περί θήρας έρευνες πρέπει να ολοκληρώνονται στο μέσον του χειμώνα, ενώ γεωγραφικές, κλιματολογικές και οικολογικές παράμετροι καθορίζουν τι πρέπει να νοείται ως μέσον του χειμώνα στα διάφορα γεωγραφικά πλάτη. Το ίδρυμα αυτό καθόρισε για τη Νότια Ευρώπη ως μέσον του χειμώνα την 31η Ιανουαρίου το αργότερο. Η Επιτροπή συμπεραίνει ότι η διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία που παραθέτει αποτελεί επαρκή απόδειξη των προβαλλομένων στην προσφυγή πραγματικών περιστατικών, το βάσιμο της οποίας προσφυγής δεν μπορεί να μειωθεί από αστήρικτους ισχυρισμούς.