ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Λέξεις κλειδιά

Αντικείμενο της υπόθεσης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή κατά παραλείψεως – Όχληση προς το θεσμικό όργανο – Προϋποθέσεις – Ρητό και συγκεκριμένο αίτημα – Έγγραφο οχλήσεως, απευθυνόμενο στην Επιτροπή, το οποίο απαριθμεί διάφορα μέτρα ενισχύσεως ασύμβατα προς την κοινή αγορά και καταγγέλλει την ύπαρξή τους – Παραδεκτό (Άρθρα 87 ΕΚ, 88 § 2 ΕΚ και 232 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 22-26, 41)

2. Προσφυγή κατά παραλείψεως – Υποχρέωση της Επιτροπής να ενεργήσει – Υποχρέωση εξετάσεως των πληροφοριών περί προβαλλομένης παράνομης ενισχύσεως – Υποχρέωση είτε πληροφορήσεως του ενδιαφερομένου σε περίπτωση ανεπαρκούς αιτιολογήσεως είτε εκδόσεως αποφάσεως κατά το πέρας του προκαταρκτικού σταδίου εξετάσεως – Παράλειψη (Άρθρο 232 ΕΚ· κανονισμός 659/1999 του Συμβουλίου, άρθρα 4, 10 § 1 και 20 § 2) (βλ. σκέψεις 28-30, 37-38, 50-52, 67-68)

3. Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Εξέταση των καταγγελιών – Υποχρεώσεις της Επιτροπής – Υποχρέωση εξετάσεως των πληροφοριών περί προβαλλομένης παράνομης ενισχύσεως – Δεν υπάρχουν τυπικές προϋποθέσεις για την υποβολή καταγγελίας (Άρθρα 87 ΕΚ και 88 ΕΚ· κανονισμός 659/1999 του Συμβουλίου, άρθρο 10 § 1) (βλ. σκέψεις 32-34)

4. Προσφυγή κατά παραλείψεως – Υποχρέωση της Επιτροπής να ενεργήσει – Υποχρέωση εξετάσεως των πληροφοριών περί προβαλλομένης παράνομης ενισχύσεως – Προϋποθέσεις – Ύπαρξη καταγγελίας – Ο προβαλλόμενος παράνομος χαρακτήρας των επίμαχων μέτρων ενισχύσεως πρέπει να προκύπτει από τις πληροφορίες που παρέσχε ο ενδιαφερόμενος (Άρθρο 232 ΕΚ· κανονισμός 659/1999 του Συμβουλίου, άρθρο 10 § 1) (βλ. σκέψεις 45-47, 62-64, 74-76)

Αντικείμενο της υπόθεσης

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά παραλείψεως, με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να λάβει απόφαση επί των καταγγελιών της προσφεύγουσας, οι οποίες αφορούσαν, αφενός, ενισχύσεις τις οποίες φέρεται να έχει χορηγήσει η Ιταλική Δημοκρατία στην Alitalia, στην Air One και στη Meridiana και, αφετέρου, δυσμενή διάκριση κατά παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού.

Διατακτικό

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, διότι παρέλειψε να λάβει απόφαση σχετικά με τη μεταβίβαση 100 εργαζομένων της Alitalia, για την οποία η Ryanair Ltd υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία με έγγραφο της 16ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την αποζημίωση που καταβλήθηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, για την οποία η Ryanair Ltd υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία με έγγραφα της 3ης Νοεμβρίου και της 13ης Δεκεμβρίου 2005, και σχετικά με τις μειώσεις των αερολιμενικών τελών στα αεροδρόμια κόμβους προς όφελος της Alitalia, για την οποία η Ryanair Ltd υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία με έγγραφα της 3ης Νοεμβρίου και της 13ης Δεκεμβρίου 2005.

2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3) Κάθε διάδικος, συμπεριλαμβανομένης της Air One SpA, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Στο πλαίσιο της εξακριβώσεως της τηρήσεως των κανόνων ανταγωνισμού στις αγορές των τηλεπικοινωνιών, ο έλεγχος ex ante εκ μέρους μιας εθνικής ρυθμιστικής αρχής και ο έλεγχος ex post εκ μέρους της Επιτροπής έχουν αυτοτελές αντικείμενο και αυτοτελή σκοπό, καθόσον οι κανόνες περί ανταγωνισμού της Συνθήκης συμπληρώνουν, μέσω ex post ελέγχου, το ρυθμιστικό πλαίσιο που έχει θεσπίσει ο νομοθέτης της Ένωσης ώστε να ρυθμίσει ex ante τις εν λόγω αγορές.

Εξάλλου, οι εκτιμήσεις της Επιτροπής πραγματοποιούνται με βάση τις περιστάσεις εκάστης υποθέσεως και οι αποφάσεις που αφορούν άλλες υποθέσεις μπορούν να έχουν μόνον ενδεικτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι τα πραγματικά στοιχεία των υποθέσεων δεν είναι πανομοιότυπα. Κατά συνέπεια, οι εκτιμήσεις της Επιτροπής επί των πραγματικών περιστατικών των προηγουμένων υποθέσεων δεν ισχύουν κατ’ αναλογία σε άλλες υποθέσεις, διότι τα δεδομένα διαφέρουν.

(βλ. σκέψεις 56-57)
Λέξεις κλειδιά

Αντικείμενο της υπόθεσης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Γλωσσικό καθεστώς – Κανονισμός 1 – Πεδίο εφαρμογής (Κανονισμός 1 του Συμβουλίου) (βλ. σκέψεις 52-54)

2. Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Γλωσσικό καθεστώς – Γενική αρχή αναγνωρίζουσα το δικαίωμα κάθε πολίτη να συντάσσεται στη γλώσσα του κάθε πράξη που μπορεί να επηρεάσει τα συμφέροντά του – Δεν υφίσταται (Κανονισμός 1 του Συμβουλίου) (βλ. σκέψη 73)

3. Υπάλληλοι – Διαγωνισμός – Προκήρυξη διαγωνισμού – Δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα σε ορισμένες μόνον επίσημες γλώσσες (βλ. σκέψεις 77-85)

4. Υπάλληλοι – Διαγωνισμός – Προκήρυξη διαγωνισμού – Πλήρης δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα σε ορισμένες μόνον επίσημες γλώσσες (βλ. σκέψεις 91, 93-94)

5. Υπάλληλοι – Αρχές – Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης – Προϋποθέσεις (βλ. σκέψεις 110-112)

Αντικείμενο της υπόθεσης

Αντικείμενο

Αίτηση ακυρώσεως των προκηρύξεων των γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/94/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως υπαλλήλων διοικήσεως (AD 5) στον τομέα της πληροφόρησης, της επικοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης (EE 2007, C 45 A, σ. 3), EPSO/AST/37/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως βοηθών διοικήσεως (AST 3) στον τομέα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης (ΕΕ 2007, C 45 A, σ. 15), και EPSO/AD/95/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως υπαλλήλων διοικήσεως (AD 5) στον τομέα της πληροφόρησης (βιβλιοθήκη/τεκμηρίωση) (EE 2007, C 103 A, σ. 7).

Διατακτικό

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει τις προσφυγές.

2) Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3) Η Δημοκρατία της Λιθουανίας και η Ελληνική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
Λέξεις κλειδιά

Αντικείμενο της υπόθεσης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως

–

Λόγοι

–

Ελλιπής ή ανεπαρκής αιτιολογία

–

Πλάνη εκτιμήσεως (Άρθρο 230 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 36-39, 48, 50-52, 66-67, 70, 74, 77)

Αντικείμενο της υπόθεσης

Αντικείμενο

Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως Ε(2006) 465 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2006, με την οποία διατάχθηκε η επιστροφή της προκαταβολής, πλέον τόκων υπερημερίας, που καταβλήθηκε βάσει της συμβάσεως χρηματοδοτικής συνδρομής η οποία συνήφθη στο πλαίσιο του προγράμματος Prince για μια δράση υπό τον τίτλο «The EURO – Its genuine and essential impact on schoolchildren» (Eurogenesis), η οποία αφορούσε την προετοιμασία των μαθητών για την εισαγωγή του ευρώ.

Διατακτικό

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Καταδικάζει την KEK Δίαυλος στα δικαστικά έξοδα.
Η θεμελιώδης αρχή του κοινοτικού δικαίου non in idem, η οποία άλλωστε καθιερώθηκε με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του πρωτοκόλλου 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, απαγορεύει, στον τομέα του ανταγωνισμού, την καταδίκη επιχειρήσεως ή την εκ νέου δίωξή της για αντίθετη προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορά για την οποία της έχει ήδη επιβληθεί κύρωση ή για την οποία έχει κριθεί ως μη έχουσα ευθύνη με προγενέστερη απόφαση η οποία δεν μπορεί πλέον να προσβληθεί. Η εφαρμογή της αρχής non in idem εξαρτάται από την τριπλή προϋπόθεση της ταυτότητας των πραγματικών περιστατικών, της ταυτότητας του παραβάτη και της ταυτότητας του προστατευομένου εννόμου συμφέροντος.

Οσάκις ο κοινοτικός δικαστής κρίνει ότι, λαμβανομένης υπόψη της δηλώσεως επιχειρήσεως που αναλαμβάνει ευθύνη για συμπεριφορά άλλης επιχειρήσεως, η Επιτροπή έχει κατ’ εξαίρεση δικαίωμα να καταλογίσει στην πρώτη επιχείρηση την ευθύνη για την παραβατική συμπεριφορά της δεύτερης και, ακολούθως, αφού επισημάνει την ύπαρξη πλημμελούς διαδικασίας όσον αφορά την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της πρώτης επιχειρήσεως, ακυρώνει την απόφαση στο μέτρο που καταλόγιζε σ’ αυτήν την ευθύνη για την παράβαση που διέπραξε η δεύτερη επιχείρηση και, κατά συνέπεια, μειώνει το πρόστιμο αυτής σε σχέση με το ποσό του προστίμου που της είχε επιβληθεί λόγω της παραβάσεως της δεύτερης επιχειρήσεως και καθορίζει σε ορισμένο ποσό το τελικό ποσό προστίμου που επιβλήθηκε στην πρώτη επιχείρηση για τη δική της αντίθετη προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορά, στην Επιτροπή απόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 233 ΕΚ, να θεραπεύσει την παρανομία που διαπίστωσε ο κοινοτικός δικαστής. Η Επιτροπή μπορεί, επίσης, ορθώς να εκδώσει απόφαση με μοναδικό σκοπό, μετά τη θεραπεία της διαδικαστικής πλημμέλειας, να καταλογιστεί στην πρώτη επιχείρηση, βάσει της προαναφερθείσας δηλώσεως, η ευθύνη για την παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού εκ μέρους της δεύτερης επιχειρήσεως και να της επιβληθεί πρόστιμο. Μια τέτοια απόφαση επ’ ουδενί αποτελεί δεύτερη καταδίκη για την παραβατική συμπεριφορά της πρώτης επιχειρήσεως για την οποία έχει ήδη επιβληθεί κύρωση με την πρώτη απόφαση.

Περαιτέρω, η ανάληψη της ευθύνης με την εν λόγω δήλωση δεν μετατρέπει τις δύο παραβάσεις που διέπραξαν οι επιχειρήσεις σε μία και μόνον παράβαση. Εξάλλου, στο μέτρο που αφορά εκ νέου και αποκλειστικώς τις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό ενέργειες της δεύτερης επιχειρήσεως, μια τέτοια απόφαση δεν παραβιάζει περαιτέρω την αρχή non in idem. Τέλος, η αρχή non in idem δεν εμποδίζει, αφ’ εαυτής, την επανάληψη των διώξεων που έχουν ως αντικείμενο την ίδια αντίθετη προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορά, όταν η πρώτη απόφαση ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους χωρίς να έχει εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας για τα προσαπτόμενα περιστατικά, αφού η ακυρωτική απόφαση δεν ισχύει ως «αθώωση» κατά την έννοια που προσδίδεται στον όρο αυτό στον κατασταλτικό τομέα. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι κυρώσεις που επιβάλλονται με νέα απόφαση δεν προστίθενται στις επιβληθείσες με την ακυρωθείσα απόφαση, αλλά τις αντικαθιστούν.

(βλ. σκέψεις 141, 178-179, 183-190)
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-114/07 και T-115/07

Last Minute Network Ltd

κατά

Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας — Εικονιστικό κοινοτικό σήμα LAST MINUTE TOUR — Μη καταχωρισμένο προγενέστερο εθνικό σήμα LASTMINUTE.COM — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Παραπομπή στο εθνικό δίκαιο που διέπει το προγενέστερο σήμα — Σύστημα κανόνων που διέπει την αγωγή του common law λόγω προσβολής διακριτικού σημείου (action for passing off) — Άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν, αντιστοίχως, άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]»

Απόφαση του Πρωτοδικείου (έβδομο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 II ‐ 1921

Περίληψη της αποφάσεως

Κοινοτικό σήμα – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Σχετικοί λόγοι ακυρότητας

(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 4 και 52 § 1, στοιχείο γ’)

Κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα, το κοινοτικό σήμα κηρύσσεται άκυρο μετά από αίτηση που υποβάλλεται στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), όταν υφίσταται προγενέστερο δικαίωμα προβλεπόμενο στο άρθρο 8, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού και πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει η παράγραφος αυτή.

Από τον συνδυασμό των δύο αυτών διατάξεων προκύπτει ότι μπορεί να γίνει δεκτό αίτημα του δικαιούχου μη καταχωρισμένου σήματος ή άλλου χρησιμοποιούμενου στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει μόνον τοπική ισχύ περί κηρύξεως της ακυρότητας πλέον πρόσφατου κοινοτικού σήματος, όταν και εφόσον, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους που διέπει το σημείο αυτό, αφενός, έχουν κτηθεί δικαιώματα επί του εν λόγω σημείου πριν την ημερομηνία κατάθεσης της αιτήσεως κοινοτικού σήματος και, αφετέρου, το εν λόγω σημείο παρέχει στο δικαιούχο του το δικαίωμα να απαγορεύσει τη χρήση πλέον πρόσφατου σήματος.

Στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη τόσο η εθνική νομοθεσία η οποία έχει εφαρμογή δυνάμει της παραπομπής στην οποία προβαίνει η εν λόγω διάταξη, όσο και οι δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί εντός του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Επ’ αυτής της βάσεως, ο αιτών την κήρυξη της ακυρότητας πρέπει να αποδείξει ότι το επίμαχο σημείο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου του εμπλεκόμενου κράτους μέλους και ότι παρέχει τη δυνατότητα απαγορεύσεως της χρήσεως ενός πλέον πρόσφατου σήματος.

(βλ. σκέψεις 45-47)
Απόφαση του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 2ης Ιουλίου 2008 — Ashoka κατά ΓΕΕΑ (DREAM IT, DO IT !)

(Υπόθεση T-186/07)

«Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος DREAM IT, DO IT! — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»

Κοινοτικό σήμα — Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα (Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο β’) (βλ. σκέψεις 37-38)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Μαρτίου 2007 (υπόθεση R 635/2006-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου DREAM IT, DO IT! ως κοινοτικού σήματος.

Στοιχεία σχετικά με την υπόθεση

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ashoka Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα DREAM IT, DO IT ! για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 41 και 45 — Αίτηση αριθ. 3844792 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Διατακτικό

Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
101

Με το υπόμνημα αντικρούσεως η Επιτροπή διευκρίνισε ότι συμπεριέλαβε τη Mexphalte C στα ασφαλτικά προϊόντα που αποτέλεσαν αντικείμενο της συμπράξεως, έχοντας λάβει υπόψη της πολλά στοιχεία. Συγκεκριμένα, σε πολλά έγγραφα της SNV η Mexphalte C περιλαμβάνεται στα ασφαλτικά προϊόντα, υπό την περιγραφή «διαφανής πίσσα με δυνατότητα προσθήκης χρωστικής ουσίας»· επιπλέον, σε έγγραφο της 23ης Μαΐου 2006 προς την Επιτροπή, η SNV ανέφερε ότι η μόνη ειδική πίσσα που μπορεί να συσχετιστεί με την πίσσα οδοποιίας είναι η Mexphalte C και ότι ο κύκλος εργασιών της το 2001 ανήλθε σε 12113015 ευρώ, που αντιστοιχεί στη «συνολική αξία της λιανικής πωλήσεως πίσσας οδοποιίας, περιλαμβανομένης της Mexphalte C»· σε έγγραφο της Shell που περιέχει τεχνικά στοιχεία σχετικά με τη Mexphalte C και περιλαμβάνεται στον φάκελο της υποθέσεως το συγκεκριμένο προϊόν περιγράφεται ως συνθετική πίσσα με δυνατότητα προσθήκης χρωστικής ουσίας· από άλλο έγγραφο του φακέλου της υποθέσεως προκύπτει ότι ο κατάλογος τιμών των χρησιμοποιούμενων σε έργα οδοποιίας ασφαλτικών προϊόντων, τον οποίο είχε αποστείλει το 2001 η SNV στους πελάτες της, συνοδευόταν από τυποποιημένη επιστολή, όπου αναφερόταν ότι οι διακυμάνσεις στις τιμές των προϊόντων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτόν, περιλαμβανομένης της Mexphalte C, οφείλονται στην εξέλιξη των τιμών του πετρελαίου.
3

Από τις 12 Μαΐου 1983, η Ιρλανδία απαλλάσσει τα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αλουμίνας (στο εξής: επίμαχη απαλλαγή). Η επίμαχη απαλλαγή εισήχθη στο ιρλανδικό δίκαιο με το Statutory instrument 126/1983, Imposition of Duties (no 265) (Excise Duty on Hydrocarbon Oils) Order, 1983 [κανονιστική πράξη περί επιβολής φόρων (αριθ. 265) (ειδικός φόρος κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών)], της 12ης Μαΐου 1983 (στο εξής: κανονιστική πράξη του 1983).
—

το 2004, συστάθηκαν οι εταιρίες Majątek Hutniczy sp. z o.o. (στο εξής: MH) και Majątek Hutniczy Plus (στο εξής: MH Plus). Οι μετοχές τους ανήκαν κατά 100% στην HCz. Η MH έλαβε τα στοιχεία του ενεργητικού της HCz που σχετίζονται με την παραγωγή χάλυβα και η MH Plus έλαβε ορισμένα άλλα στοιχεία ενεργητικού που είναι αναγκαία για την παραγωγή·
127

Ομοίως, η έκθεση G. του Ιουλίου του 2006, στην οποία αναφέρεται επανειλημμένως η προσφεύγουσα, επισημαίνει ότι η ανάδειξη πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας εντός της Κοινότητας εξηγείται, αφενός, από τις προσδοκίες των κοινοτικών παραγωγών για ταχεία αύξηση της εκτός της Κοινότητας ζητήσεως, που τους ώθησαν να αναπτύξουν νέα παραγωγική ικανότητα, και, αφετέρου, από τις μεταγενέστερες μεταβολές των συνθηκών στην αγορά, που είχαν ως αποτέλεσμα ότι η νέα παραγωγική ικανότητα δημιούργησε πλεόνασμα σε σχέση με τη ζήτηση στην παγκόσμια αγορά. Συναφώς, η εν λόγω έκθεση αναφέρει τα εξής: «Η σχέση μεταξύ των εγχώριων πωλήσεων και των εξαγωγών ήταν 70/30 υπέρ των εγχώριων πωλήσεων, αλλά οι εγχώριες αγορές ήσαν, στην καλύτερη περίπτωση, στάσιμες, ενώ οι αγορές εξαγωγής φαίνονταν μη κορεσμένες. Σχεδόν το σύνολο των επεκτάσεων ή των νέων εργοστασίων αφορούσε τις ζώνες που απέβλεπαν στις εξαγωγές, ήτοι τη Rouen, την Αμβέρσα, το Rulsbroek, το Eemshaven και το Halmstad. Όταν άρχισε η κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων και όταν σημειώθηκαν υψηλότατες επιδόσεις ως προς τις εξαγωγές, το κλίμα είχε ήδη αλλάξει. Οι εγχώριες πωλήσεις μπίρας ήσαν απογοητευτικές, ο ιαπωνικός κλάδος παραγωγής μπίρας παρήγε και πωλούσε μπίρα με χαμηλή περιεκτικότητα σε βύνη, ακολούθως δε μπίρα χωρίς βύνη, οι παραγωγοί μπίρας της Βραζιλίας αγόραζαν αυξανόμενες ποσότητες από την Αργεντινή, γειτονική χώρα που είναι μέλος του Mercosur. Ωστόσο, η σημαντικότερη μεταβολή σημειώθηκε στη Ρωσία, όπου διεθνείς και ρωσικές εταιρίες κατασκεύασαν βιομηχανία παραγωγής βύνης περίπου 1,5 εκατομμυρίων τόνων, καθιστώντας περιττή κάθε εισαγωγή βύνης, εκτός από μικρές ποσότητες προερχόμενες από χώρες που γειτνιάζουν άμεσα.» [The relation of domestic and export sales was 70: 30 in favour of domestic sales, but domestic markets were stagnant at best, and export markets seemed to be insatiable. Almost all expansion or new construction plans of the industry concerned export locations, Rouen, Antwerp, Rulsbroek, Eemshaven, Halmstad. When construction of the new capacities started and when record export numbers were achieved, the mood had already changed. Domestic beer sales were disappointing, Japan’s industry brewed and sold low-malt and later no-malt beer, the Brazilian brewers purchased increasing quantities from their Mercosur-neighbour Argentina. The most important change, however, occurred in Russia, where international and Russian companies built a malting industry of almost 1,5 Mill. tons, making any malt imports unnecessary, except small quantities from direct neighbours.]
Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:

zero Germany GmbH & Co. KG, anciennement zero International Holding GmbH & Co. KG
Λεκτικό σήμα S-HE για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25, 28, 32, 38, 41 και 42 – Αίτηση αριθ. 2766723

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο:
93

Εν προκειμένω, από τη δικογραφία προκύπτει ότι η Επιτροπή συνέταξε και διαβίβασε σε καθένα από τους κοινοτικούς παραγωγούς ένα ειδικό ερωτηματολόγιο για τις συνδεόμενες εταιρίες παραγωγής και πωλήσεως. Επομένως, οι παραγωγοί αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο αυτό για καθεμία από τις εν λόγω συνδεόμενες εταιρίες. Εντούτοις, από τα στοιχεία που προσκόμισε το Συμβούλιο προκύπτει ότι οι ακόλουθες συνδεόμενες εταιρίες δεν κατέθεσαν απάντηση στο ερωτηματολόγιο αυτό: — Vallourec Mannesmann Oil & Gas Germany GmbH (στο εξής: VMOG Germany), εταιρία παραγωγής και πωλήσεως που συνδέεται με τη V & M Deutschland· — Productos Tubulares, SA, εταιρία παραγωγής και πωλήσεως που συνδέεται με την Tubos Reunidos· — Acecsa-Aceros Calibrados, SA (στο εξής: Acecsa), εταιρία παραγωγής και πωλήσεως που συνδέεται με την Tubos Reunidos· — Almesa Almacenes Metalurgicos (στο εξής: Almesa), εταιρία εμπορικών δραστηριοτήτων που συνδέεται με την Tubos Reunidos· — Dalmine Benelux BV, Dalmine France SARL, Dalmine Deutschland GmbH, Tenaris Global Services (UK), Eurotube Ltd, Quality Tubes Ltd, εταιρίες εμπορικών δραστηριοτήτων ή μεταπωλήσεως και λιανικής πωλήσεως που συνδέονται με την Dalmine· — Tenaris West Africa Ltd, εταιρία που συνδέεται με την Dalmine επιφορτισμένη, αρχικά, με τη μεταποίηση των σωλήνων και, στη συνέχεια, με διοικητικά καθήκοντα.
24.

Πράγματι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 78, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, όπως αυτός τροποποιήθηκε, σε συνδυασμό με το άρθρο 78α του κανονισμού 40/94, το οποίο προστέθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 422/2004 του Συμβουλίου, ειδικότερα δε με την παράγραφο 2 αυτού, η restitutio in integrum δεν έχει εφαρμογή εφόσον η μη τηρηθείσα προθεσμία είναι η κατά το άρθρο 59 του κανονισμού 40/94 προθεσμία καταθέσεως προσφυγής. Δυνάμει των νέων αυτών διατάξεων, ο νομοθέτης είχε προφανώς την πρόθεση να πληρώσει κενό των διατάξεων του άρθρου 78, πριν από την τροποποίησή του, όπερ απέκλειε τη restitutio in integrum μόνον αν η μη τηρηθείσα προθεσμία ήταν η προθεσμία καταθέσεως ανακοπής κατά το άρθρο 42 του κανονισμού 40/94 (βλ., συναφώς, τις αποφάσεις της 22ας Μαΐου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R-388/2002-2 και R-393/2002-2, CosmoOne Hellas MarketSite κατά Cosmopolitan Television κ.λπ.). Ενώ οι προθεσμίες για την άσκηση ανακοπής (δυνάμει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94) και για την άσκηση προσφυγής (δυνάμει του άρθρου 59 του κανονισμού 40/94) είναι αποκλειστικές και ορίζονται με τον κανονισμό 40/94, το προηγούμενο σύστημα, το οποίο απέκλειε τη restitutio in integrum στην πρώτη περίπτωση αλλά όχι και στη δεύτερη, στερούνταν προφανώς εσωτερικής συνοχής και είχε προκαλέσει τον σκεπτικισμό των τμημάτων (βλ. απόφαση της 22ας Μαΐου 2003 στην υπόθεση R-194/2003-2, Met-L-Chek/Met-L-Check, καθώς και απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 2003 στην υπόθεση R-937/2002-2, Paragon/Paragon). Η εν λόγω έλλειψη συνοχής διευθετήθηκε από τον νομοθέτη με τον κανονισμό 422/2004, ο οποίος καθιερώνει, είτε ευθέως με το άρθρο 78, παράγραφος 5, όπως αυτό τροποποιήθηκε, είτε εμμέσως με αναφορά στις διατάξεις του νέου άρθρου 78α του κανονισμού 40/94, τις οριζόμενες με τον κανονισμό 40/94 αποκλειστικές προθεσμίες στις οποίες δεν εφαρμόζεται η restitutio in integrum, καθιερώνοντας μια επί ίσοις όροις αποκλειστική προθεσμία τόσο για την άσκηση ανακοπής όσο και για την άσκηση προσφυγής.
33

Με την από 2 Νοεμβρίου 2004 απάντησή της, η J. Sadie, του υπουργείου αυτού, προβάλλει τα εξής: «Επικοινώνησα με έναν άλλο εμπειρογνώμονα περί του Plectranthus, τον Δρ Gert Brits, ο οποίος είναι επίσης κάτοχός του. Κατ’ αρχάς, το Plectranthus είναι ένα από τα είδη που εμπίπτουν στον τομέα εργασίας του Ernst van Jaarsveld από πολλών ετών· αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ernst van Jaarsveld είναι πράγματι εμπειρογνώμων όσον αφορά το είδος αυτό και οι πληροφορίες του είναι αξιόπιστες. Δεύτερον, το Plectranthus ornatus είναι είδος που προέρχεται από την τροπική Αφρική (Τανζανία και Κένυα). Το είδος αυτό προσομοιάζει πολύ με το είδος της Νότιας Αφρικής, P. neochilus, οι δε διαφορές τους έγκεινται στο ότι το P. neochilus έχει μακρύτερη ταξιανθία και το P. ornatus φύλλα με στρογγυλεμένες άκρες. Οι δενδροκόμοι συγχέουν προφανώς τα δύο είδη. Καθώς οι περισσότεροι δενδροκόμοι δεν είναι ειδικευμένοι βοτανολόγοι, εμπιστεύονται άλλους για την αναγνώριση των φυτών και ελάχιστοι από αυτούς γνωρίζουν τις λεπτές διαφορές όπως, εν προκειμένω, μεταξύ των δύο ειδών. Στο Pretoria Herbarium, βρίσκονται αποξηραμένα δείγματα P. ornatus, συλλεγέντα από κήπο το 1960. Τα είδη των αποξηραμένων δειγμάτων, που έχουν συλλεγεί από εγκλιματισμένα και κηπευτικά φυτά στη Νότιο Αφρική, επιβεβαιώνονται με την πρόσφατη δημοσίευση του Δρ H. F. Glen, “Cultivated Plants of southern Africa — names, common names, literature”, 2002, σ. 326. Η δημοσίευση του L. E. Codd το 1975, “Plectranthus (Labiataea) and allied genera in southern Africa”, Bothalia 11(4): 371-442, αναφέρει το P. ornatus ως φυτό που καλλιεργείται και είναι ημιεγκλιματισμένο στη Νότιο Αφρική. Τούτο επιβεβαιώνεται από τον Andrew Hankey με το άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο τεύχος υπ’ αριθ. 21 του Plantlife, τον Σεπτέμβριο του 1999, “The genus Plectranthus in South Africa: diagnostic characters and simple fields keys”, σ. 8-15. Είναι γεγονός ότι το είδος αυτό προέρχεται από την Αφρική και αν τα φυτά, ακόμη κι αν προέρχονται από ιδιωτικούς κήπους, δεν μπορούν να διακριθούν από ποικιλία ως προς την οποία ο κάτοχος ζητεί τη χορήγηση δικαιώματος, τούτο σημαίνει ότι η “ποικιλία” δεν είναι μοναδική. […] Μπορούμε να καθορίσουμε τις πηγές παραγωγής του P. ornatus, αλλά τούτο απαιτεί χρόνο. Ωστόσο, μπορώ να σας παραπέμψω στους δενδροκόμους του Rodene Wholesale Nursery στο Port Elizabeth, οι οποίοι κατήγγειλαν την καταχώριση ποικιλίας P. neochilus στις Ηνωμένες Πολιτείες διότι, βάσει εικόνων, δεν κατορθώνουν να τη διακρίνουν από το σύνηθες P. neochilus που καλλιεργούν περίπου από δεκαπενταετίας.»