Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 15ης Δεκεμβρίου 1993. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΟΔΗΓΙΑΣ - ΟΔΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-336/93.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1994 σελίδα I-00533



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε Πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας λόγω παραβάσεως, η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο του Βελγίου ότι δεν μετέφερε στο εσωτερικό του δίκαιο εμπροθέσμως την οδηγία 88/599/ΕΟΚ (1) και/ή ότι δεν ανακοίνωσε στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Η οδηγία αυτή περιέχει τις ελάχιστες απαιτήσεις για τους ελέγχους που τα κράτη μέλη διεξάγουν για την εξασφάλιση της τηρήσεως των κοινοτικών κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών.

2. Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη (2) θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1989 (3). Η παράγραφος 2 της διατάξεως αυτής επιβάλλει στα κράτη μέλη να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τους που αφορούν την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας.

3. Κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, η Βελγική Κυβέρνηση υποστήριζε ακόμη την άποψη ότι δεν χρειαζόταν ειδική μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο. Ο νόμος που εκδόθηκε στον οικείο τομέα στις 18 Φεβρουαρίου 1969 (4) δεν αντετίθετο, δηλαδή, στην εφαρμογή της οδηγίας και εξασφάλιζε στους αρμοδίους υπαλλήλους ευρεία αρμοδιότητα ελέγχου. Επομένως, επρόκειτο για τη θέσπιση καθαρά εσωτερικών διοικητικών μέτρων.

4. Η Επιτροπή αντιτάχθηκε στην άποψη αυτή τόσο κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία όσο και με το δικόγραφο της προσφυγής της. Στο υπόμνημα απαντήσεώς της, η Βελγική Κυβέρνηση δεν επέμεινε πλέον στην προαναφερθείσα άποψή της. Παρέπεμψε μάλλον απλώς στο σχέδιο βασιλικής κανονιστικής αποφάσεως, η οποία περιέχει τις απαιτούμενες διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο και η οποία είχε υποβληθεί την εποχή εκείνη στο Υπουργικό Συμβούλιο προκειμένου να ληφθεί σχετική απόφαση.

5. Επομένως, είναι βέβαιο ότι το καθού κράτος μέλος δεν συμμορφώθηκε εμπροθέσμως με την υποχρέωσή του για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας, ώστε το αίτημα της Επιτροπής ως προς το σημείο αυτό να πρέπει να γίνει δεκτό. Αντιθέτως, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα της παραλειφθείσας ανακοινώσεως των διατάξεων και να αποφανθεί επ' αυτού, δεδομένου, ακριβώς, ότι δεν υπάρχουν διατάξεις οι οποίες θα μπορούσαν και θα έπρεπε να ανακοινωθούν.

6. Επομένως, προτείνω

- να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη εκδίδοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 88/599/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ

- να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το σχετικό αίτημα.

(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.

(1) - Οδηγία του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1988, σχετικά με τυποποιημένες διαδικασίες ελέγχου για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 325, σ. 55).

(2) - Με εξαίρεση την Πορτογαλία, η οποία είχε προθεσμία έως την 1η Ιανουαρίου 1990.

(3) - Παρεμπιπτόντως επισημαίνεται ότι η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των έξι περίπου εβδομάδων φαίνεται εξαιρετικά σύντομη. Το καθού κράτος μέλος, εντούτοις, δεν την αμφισβήτησε. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει παραπομπή στην απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1992, στην υπόθεση C-74/91, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1992, σ. Ι-5437), κατά την οποία τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν στο πλαίσιο προσφυγής λόγω παραβάσεως, η οποία έχει ως αντικείμενο την παράβαση οδηγίας, τον παράνομο χαρακτήρα αυτής, αλλά μόνο τον από νομικής απόψεως ανυπόστατο χαρακτήρα της (σκέψεις 10 και 11). Πάντως, αν αυτά θέλουν να επικαλεστούν το ότι η εκτέλεση της οδηγίας είναι παντελώς αδύνατη, πρέπει να αποδείξουν τον ισχυρισμό αυτόν (σκέψη 12).

(4) - Πρόκειται για τον νόμο περί των μέτρων για την εκτέλεση των διεθνών συμβάσεων και πράξεων στον τομέα των οδικών, σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, Moniteur belge, της 4ης Αυγούστου 1969.