Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Léger της 16ης Ιουλίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά της οδηγίας 94/69/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-79/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-06039



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Μαρτίου 1998, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 94/69/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, για εικοστή πρώτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (1) (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2 Το άρθρο 1 της οδηγίας προβλέπει ότι το παράρτημα Ι της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (2), αντικαθίσταται από την ίδια την οδηγία.

3 Το άρθρο 2 της οδηγίας διευκρινίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν θέσει σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς αυτή το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου 1996 και να ενημερώσουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.

4 Στις 16 Ιανουαρίου 1997 η Επιτροπή απηύθυνε, σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης, έγγραφο οχλήσεως προς το Βασίλειο του Βελγίου με το οποίο το κάλεσε να της γνωστοποιήσει, εντός προθεσμίας δύο μηνών, τις παρατηρήσεις του σχετικά με την ανυπαρξία των αναγκαίων για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο διατάξεων.

5 Στις 3 Σεπτεμβρίου 1997 η Επιτροπή απηύθυνε στη Βελγική Κυβέρνηση, λόγω της σιγής της τελευταίας, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία της ζήτησε να συμμορφωθεί προς αυτήν εντός προθεσμίας δύο μηνών υπολογιζομένης από της κοινοποιήσεως της γνώμης αυτής.

6 Απαντώντας σ' αυτήν την αιτιολογημένη γνώμη, η Βελγική Κυβέρνηση γνωστοποίησε στην Επιτροπή, με έγγραφο της 3ης Οκτωβρίου 1997, ότι η οδηγία επρόκειτο να μεταφερθεί στο βελγικό δίκαιο με διάταγμα, το κείμενο του οποίου είχε επισυναφθεί στο έγγραφο αυτό, ότι το διάταγμα αυτό επρόκειτο να υποβληθεί προς υπογραφή στους Υπουργούς Δημοσίας Υγείας και Περιβάλλοντος και ότι η υπογραφή από τον αρχηγό του κράτους καθώς και η δημοσίευσή του θα πραγματοποιούνταν το ταχύτερο δυνατό.

7 Η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας από τη Βελγική Κυβέρνηση καμία άλλη πληροφορία που να της επιτρέπει να συναγάγει ότι το Βασίλειο του Βελγίου είχε, έκτοτε, εκπληρώσει τις απορρέουσες από την οδηγία υποχρεώσεις του, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προφυγή.

8 Στο υπόμνημά του αντικρούσεως, το Βασίλειο του Βελγίου παρατήρησε ότι σχεδιάζονταν τα προς τούτο αναγκαία μέτρα. Σύμφωνα με το βασίλειο αυτό, πρόκειται να υποβληθεί προς υπογραφή στον Βασιλέα, το συντομότερο δυνατό, σχέδιο βασιλικού διατάγματος με το οποίο θα τεθούν σε εφαρμογή οι εν λόγω κοινοτικές διατάξεις, το δε Δικαστήριο θα ενημερωθεί σχετικώς ευθύς ως το βασιλικό διάταγμα τεθεί σε ισχύ.

9 Η Επιτροπή κατέστησε γνωστό ότι δεν επρόκειτο να απαντήσει σ' αυτό το υπόμνημα αντικρούσεως.

10 Διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί το ότι δεν ελήφθησαν εντός της ταχθείσας από την οδηγία προθεσμίας τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο.

11 Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής και να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς την εν λόγω οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής.

12 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το Βασίλειο του Βελγίου πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Πρόταση

13 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι:

«1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 94/69/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, για εικοστή πρώτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.»

(1) - ΕΕ L 381, σ. 1.

(2) - ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 34.