ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 17ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1981. - JACQUES DE HOE ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - "ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ - ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ". - ΥΠΟΘΕΣΗ 151/80.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 03161



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως — Εξέταση τών υποψηφιοτήτων εν σχέσει μέ τίς αναφερόμενες προϋποθέσεις — Εξουσία εκτιμήσεως τής αρμοδίας γιά τούς διορισμούς αρχής — Δικαστικός έλεγχος — Όρια

2 . Υπάλληλοι — Προαγωγή — Αμφισβήτηση — Απόφαση περί απορρίψεως τής διοικητικής ενστάσεως — Υποχρέωση αιτιολογίας — Έκταση

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων , άρθρα 45 καί 90 παρά- γραφος 2 )

3 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διορισμός — Υποψήφιοι εξ ίσου άξιοι — Επιλογή βασιζομένη στό συμφέρον τής υπηρεσίας — Κατάχρηση εξουσίας — Έλλειψη

4 . Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική εξέταση τής αξίας — Έλλειψη εκθέσεως βαθμολογήσεως οφειλομένη στήν συμπεριφορά τού ενδιαφερομένου — Συνέπειες

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων άρθρο 45 )

Περίληψη

1 . Η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως κατά τήν σύγκριση τής αξίας τών υποψηφίων καί δέν δύναται νά αμφισβητηθεί η εκτίμησή της ως πρός τό άν συγκεντρώνει ενας υποψήφιος τίς απαιτούμενες από τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως θέσεως προϋποθέσεις παρά μόνο σέ περίπτωση πρόδηλης πλάνης .

2 . Άν καί η υποχρέωση αιτιολογίας μιάς αποφάσεως απορριπτούσης διοικητική ένσταση εφαρμόζεται ακόμα καί στήν περίπτωση αμφισβητήσεως μιάς προαγωγής , η αιτιολογία στήν περίπτωση αυτή δέν δύναται νά αφορά παρά τήν υπαρξη τών νομίμων προϋποθέσεων , από τίς οποίες ο κανονισμός εξαρτά τήν εγκυρότητα τής προαγωγής . Αυτό δέν σημαίνει οτι η Επιτροπή οφείλει νά εκθέσει λεπτομερώς τόν τρόπο κατά τόν οποίο έκρινε οτι ο διορισθείς υποψήφιος συνεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως .

3 . Όταν ενας υποψήφιος συγκεντρώνει ολες τίς προϋποθέσεις τής ανακοινώσεως περί κενής θέσεως η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή δύναται νά τόν προτιμήσει από άλλο υποψήφιο εξ ίσου άξιο , γιά λόγους αναγομένους στό συμφέρον τής υπηρεσίας , χωρίς ο διορισμός αυτός νά συνιστά κατάχρηση εξουσίας .

4 . Οι εκθέσεις βαθμολογήσεως συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία γιά ολες τίς αποφάσεις πού αφορούν τήν σταδιοδρομία ενός υπαλλήλου . Πάντως , ο υποψήφιος σέ μιά κενή θέση , τού οποίου η συμπεριφορά δεικνύει οτι δέν εθεώρησε ο ίδιος αναγκαίο νά ευρίσκεται τό έγγραφο αυτό στόν φάκελλό του γιά τήν εκτίμηση τών προσόντων του σχετικά μέ τήν πρός πλήρωση θέση , δέν δύναται νά προβάλλει τήν έλλειψη τής ανωτέρω εκθέσεως γιά νά αμφισβητήσει τήν εγκυρότητα τής διαδικασίας προαγωγής .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 151/80

JACQUES DE HOE , υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , κάτοικος 1900 Overijse ( Βέλγιο ), Gemslaan 69 , εκπροσωπούμενος από τούς Jacques Putzeys καί Xavier Leurquin , δικηγόρους Βρυξελλών , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν δικαστικό επιμελητή Georges Nickts , 17 , boulevard Royal ,

προσφεύγων ,

κατά

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένης από τόν νομικό της σύμβουλο Raymond Baeyens , επικουρούμενο από τόν Robert Andersen δικηγόρο Βρυξελλών , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο :

— τήν ακύρωση τής από 13ης Ιουνίου 1979 αποφάσεως μέ τήν οποία η Επιτροπή διόρισε τόν L . προϊστάμενο τού τμήματος C 5 «Πολεοδομία καί κοινωνικός εξοπλισμός» τής Γενικής Διευθύνσεως VIII «Ανάπτυξη» , καί

— τήν ακύρωση τής περιεχομένης σέ επιστολή τής 17ης Απριλίου 1980 , πού εκοινοποιήθη στόν προσφεύγοντα στίς 30 Απριλίου 1980 , απορρίψεως από τήν Επιτροπή τής διοικητικής ενστάσεως , τήν οποία υπέβαλε ο Jacques de Hoe στίς 10 Σεπτεμβρίου 1979 ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο , πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 25 Ιουνίου 1980 , ο de Hoe υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 91 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων ( στό εξής : ο κανονισμός ) προσφυγή μέ τήν οποία ζητείται η ακύρωση , αφ’ ενός , τής αποφάσεως τής 13ης Ιουνίου 1979 , μέ τήν οποία η Επιτροπή διόρισε τόν L . προϊστάμενο τού τμήματος V III/C 5 «Πολεοδομία καί κοινωνικός εξοπλισμός» καί , αφ’ ετέρου , τής αποφάσεως μέ τήν οποία απερρίφθη η υποβληθείσα στίς 10 Σεπτεμβρίου 1979 από τόν προσφεύγοντα διοικητική ένσταση κατά τής προαναφερθείσης αποφάσεως τής 13ης Ιουνίου 1979 .

2 Ο προσφεύγων , αρχιτέκτων , εισήλθε στήν υπηρεσία τής Επιτροπής στίς 29 Αυγούστου 1960 . Από τού 1970 υπηρετεί στήν Γενική Διεύθυνση Αναπτύξεως ( ΓΔ VIII ). Διορισθείς στόν βαθμό Α 4/Α 3 τήν 1η Ιανουαρίου 1974 , ετοποθετήθη ως κύριος υπάλληλος διοικήσεως στό τμήμα C 5 τής ΓΔ VIII , οπου ασκεί τά καθήκοντα προϊσταμένου τού τομέως «Δυτική Αφρική , Κεντρική Αφρική , Ειρηνικός καί Maghreb» τού τμήματος , επιφορτισμένος μέ καθήκοντα εισηγήσεως , μελετών καί ελέγχου πού αφορούν τήν τεχνική προπαρασκευή καί τήν πραγμα τοποίηση τών χρηματοδοτουμένων μέ κοινοτικούς πόρους σχεδίων στόν τομέα τής πολεοδομίας καί τού κοινωνικού εξοπλισμού . Αναπληρώνει , κατά τήν απουσία του , τόν προϊστάμενο τού τμήματος καί έχει επί τού θέματος αυτού πείρα ασκήσεως καθηκόντων προϊσταμένου τμήματος πλέον τών 360 ημερών .

3 Τήν 1η Μα ΐου 1979 , εδημοσιεύθη η ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως COM/161/79 , αφορώσα τήν θέση προϊσταμένου τού τμήματος «Πολεοδομία καί κοινωνικός εξοπλισμός» . Μεταξύ τών απαιτουμένων προσόντων γιά τήν κατάληψη τής θέσεως αυτής ανεφέροντο η εμπεριστατωμένη γνώση καί η πείρα τών οικονομικών καί τεχνικών προβλημάτων στόν τομέα τών κοινωνικών εγκαταστάσεων καί τής πολεοδομίας στίς αναπτυσσόμενες χώρες . Ο προσφεύγων υπέβαλε τήν υποψηφιότητά του γιά τήν κενή θέση , στό πλαίσιο τού άρθρου 29 παράγραφος 1 εδάφιο α τού κανονισμού .

4 Στίς 13 Ιουνίου 1979 , η Επιτροπή διόρισε τόν L . στήν κενή θέση αναδρομικώς από 1ης Ιουλίου 1979 καί ειδοποίησε τόν προσφεύγοντα στίς 5 Ιουλίου 1979 , οτι η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή δέν ηδυνήθη νά κάνει δεκτή τήν υποψηφιότητά του γιά τήν πρός συμπλήρωση θέση .

5 Ο προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση δυνάμει τού άρθρου 90 παράγραφος 2 τού κανονισμού στίς 10 Σεπτεμβρίου 1979 . Η περί απορρίψεως τής διοικητικής του ενστάσεως απόφαση τού εκοινοποιήθη μέ επιστολή τής 17ης Απριλίου 1980 . Ο προσφεύγων ήσκησε , ακολούθως , τήν υπό κρίση προσφυγή .

6 Πρός στήριξη τής προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει τρείς λόγους . Μέ τόν πρώτο λόγο , υποστηρίζει οτι τό αποφασιστικό κίνητρο τών προσβαλλομένων πράξεων ηταν η λήψη υπ’ όψη από τήν Επιτροπή στοιχείων ξένων πρός τήν πρός συμπλήρωση θέση , οπως οι ευρύτερες ανάγκες ως πρός τήν αναδιοργάνωση πολλών τμημάτων τής ΓΔ VIII . Κατά τόν προσφεύγοντα , τό συμφέρον τής υπηρεσίας δέν ηδύνατο νά ληφθεί υπ’ όψη βάσει άλλων στοιχείων εκτός τών στοιχείων πού προσιδιάζουν στήν πρός συμπλήρωση θέση . Μέ τόν δεύτερο λόγο , ο προσφεύγων ισχυρίζεται οτι η Επιτροπή δέν ηδύνατο , χωρίς πραγματική πλάνη , νά κρίνει οτι ο διορισθείς υποψήφιος επλήροι τήν προβλεπομένη από τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως αντικειμενική προϋπόθεση ικανότητος . Η Επιτροπή παρέβη έτσι τούς ορους τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως , δέν αιτιολόγησε επαρκώς κατά νόμον τήν απόφασή της καί υπερέβη τίς εξουσίες της . Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στά άρθρα 43 καί 45 τού κανονισμού , στήν παραβίαση τής γενικής αρχής τής ίσης μεταχειρίσεως κατά τήν εξέταση τών υποψηφιοτήτων πρός συμπλήρωση θέσεως , στήν ανεπάρκεια τής αιτιολογίας καί στήν υπέρβαση εξουσίας .

7 Πρέπει κατ’ αρχάς νά ερευνηθεί ο δεύτερος λόγος , τού οποίου η εξέταση δύναται νά έχει επίπτωση επί τού πρώτου λόγου . Κατά τόν προσφεύγοντα , ο διορισθείς στήν πρός συμπλήρωση θέση υπάλληλος δέν επλήρου τήν μία από τίς απαιτούμενες από τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως προϋποθέσεις , ήτοι τήν σχετική μέ τήν «εμπεριστατωμένη γνώση καί πείρα τών οικονομικών καί τεχνικών προβλημάτων στόν τομέα τού κοινωνικού εξοπλισμού καί τής πολεοδομίας στίς αναπτυσσόμενες χώρες» προϋπόθεση . Προβαίνει στήν εξέταση τής πείρας τού L . στόν καθοριζόμενο μέ τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως τομέα καί συνάγει οτι η Επιτροπή δέν ηδύνατο , χωρίς πραγματική πλάνη , νά θεωρήσει οτι ο υπάλληλος επλήρου τήν προαναφερθείσα προϋπόθεση . Επικουρικώς , υποστηρίζει οτι η απόφαση διορισμού τού υπαλλήλου αυτού δέν ειναι επαρκώς αιτιολογημένη καθ’ οσον δέν αναφέρονται οι λόγοι γιά τούς οποίους η Επιτροπή θά ηδύνατο νομίμως νά χαρακτηρίσει εμπεριστατωμένες τίς γνώσεις τού L .

8 Όπως προκύπτει από τήν νομολογία τού Δικαστηρίου , ιδίως από τήν απόφαση τής 30ής Οκτωβρίου 1974 ( Grassi , 188/73 Rec . σ . 1099 ) ο ουσιαστικός προορισμός τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως συνίσταται στήν πληροφόρηση τών ενδιαφερομένων , κατά τόν ακριβέστερο δυνατό τρόπο , περί τής φύσεως τών απαιτουμένων προϋποθέσεων γιά τήν κατάληψη τής σχετικής θέσεως , ωστε νά τούς επιτρέψει νά εκτιμήσουν άν επιθυμούν νά υποβάλουν υποψηφιότητα καί , οταν συντρέχει περίπτωση πληρώσεως θέσεως , η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή πρέπει ήδη νά έχει υπ’ όψη της , κατά τήν σύνταξη τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως , τίς απαιτούμενες ειδικές προϋποθέσεις γιά τήν πλήρωση τής θέσεως αυτής .

9 Τό Δικαστήριο έχει , πάντως , δεχθεί οτι η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως κατά τήν σύγκριση τής αξίας τών υποψηφίων καί οτι δέν δύναται νά αμφισβητηθεί η εκτίμησή της ως πρός τό άν συγκεντρώνει ενας υποψήφιος τίς απαιτούμενες από τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως θέσεως προϋποθέσεις παρά μόνο σέ περίπτωση πρόδηλης πλάνης .

10 Όπως προκύπτει από τήν δικογραφία , ο L . ειργάσθη ως αρχιτέκτων σέ μία επιχείρηση στό Ρόττερνταμ γιά περίοδο πέντε περίπου ετών καί , ακολούθως , σέ μία επιχείρηση στήν Ρώμη γιά περίοδο πέντε ετών ( περιόδους κατά τήν διάρκεια τών οποίων ησχολήθη μέ σχέδια καί μελέτες στόν προβλεπόμενο από τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως τομέα ). Ακολούθως , διετέλεσε στήν υπηρεσία τής Ευρωπαϊκής ενώσεως συνεργασίας υπό τήν ιδιότητα τού εντεταλμένου ελεγκτού τού Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως , από τού Σεπτεμβρίου 1973 μέχρι τού Μα ΐου 1976 . Τήν 1η Ιουνίου 1976 , εισήλθε στήν υπηρεσία τής Επιτροπής , οπου ήσκησε τά καθήκοντα προϊσταμένου τού τμήματος «Δυτική Αφρική» τής ΓΔ VIII .

11 Όπως , επίσης , προκύπτει από τήν δικογραφία , εξι υπάλληλοι τής Επιτροπής υπέβαλαν τήν υποψηφιότητά τους γιά τήν πρός πλήρωση θέση . Τά προσόντα καί η πείρα τών υποψηφίων εξητάσθησαν , σύμφωνα μέ τήν συνήθη πρακτική τής Επιτροπής , από τόν γενικό διευθυντή τής ΓΔ VIII . Κατά τήν έκθεσή του , μόνο οι υποψηφιότητες τού L . καί τού προσφεύγοντος ανταπεκρίνοντο στά απαιτούμενα προσόντα καί πείρα γιά τήν πρός πλήρωση θέση . Υπό τό φώς τής εκθέσεως αυτής καί κατόπιν εξετάσεως τών προσόντων καί τής αξίας τών υποψηφίων , η Επιτροπή διόρισε τόν L . στήν κενή θέση .

12 Υπό τίς συνθήκες αυτές πρέπει νά διαπιστωθεί οτι ο προσφεύγων δέν υπέβαλε στό Δικαστήριο στοιχεία δυνάμενα νά αποδείξουν οτι η Επιτροπή υπέπεσε σέ πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως , θεωρώντας οτι ο L . συνεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως καί διορίζοντάς τον στήν πρός πλήρωση θέση καί , επομένως , η Επιτροπή δέν υπερέβη τά ορια τής ανηκούσης σ’ αυτήν αρμοδιότητος .

13 Όσον αφορά τήν υποτιθεμένη ανεπάρκεια αιτιολογίας , τό Δικαστήριο έκρινε ήδη μέ τήν προαναφερθείσα απόφασή του τής 30ής Οκτωβρίου 1974 , αφ’ ενός μέν οτι μία απόφαση προαγωγής δέν χρήζει αιτιολογίας καί , αφ’ ετέρου , οτι άν καί η υποχρέωση αιτιολογίας μιάς αποφάσεως απορριπτούσης διοικητική ένσταση εφαρμόζεται ακόμα καί στήν περίπτωση αμφισβητήσεως μιάς προαγωγής , η αιτιολογία στήν περίπτωση αυτή δέν δύναται νά αφορά παρά τήν υπαρξη τών νομίμων προϋποθέσεων , από τίς οποίες ο κανονισμός εξαρτά τήν εγκυρότητα τής προαγωγής . Αυτό δέν σημαίνει οτι η Επιτροπή οφείλει νά εκθέσει λεπτομερώς τόν τρόπο κατά τόν οποίο έκρινε οτι ο διορισθείς υποψήφιος συνεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις τής ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως . Η απόφαση περί απορρίψεως τής διοικητικής ενστάσεως τού προσφεύγοντος , τής 17ης Απριλίου 1980 , ηταν , επομένως , επαρκώς αιτιολογημένη .

14 Από τά ανωτέρω επεται οτι ο δεύτερος λόγος πρέπει νά απορριφθεί .

15 Όσον αφορά τόν πρώτο λόγο , ειναι αληθές οτι κατά τήν διάρκεια τής συνεδριάσεώς της τής 28ης Φεβρουαρίου 1979 η Επιτροπή έλαβε σειρά αποφάσεων αφορωσών τήν εσωτερική οργάνωση τής ΓΔ VIII . Οι αποφάσεις αυτές ειχαν , μεταξύ άλλων , ως αποτέλεσμα τήν μεταφορά τής κενής θέσεως Α 3 από τό τμήμα Β 2 στό τμήμα C 3 . Ο προσφεύγων συνάγει από τό γεγονός αυτό οτι η Επιτροπή , διορίζοντας τόν L . στήν κενή θέση διέπραξε κατάχρηση εξουσίας . Επικαλείται ως πρός τό θέμα αυτό προσωπική επιστολή , τήν οποία μέλος τής Επιτροπής έγραψε σέ απάντηση επιστολής , πού τού ειχε απευθυνθεί , μέ τήν οποία εφιστάτο η προσοχή του επί τής υποψηφιότητος τού προσφεύγοντος . Στήν επιστολή αυτή , ο Επίτροπος , αφού ανεγνώρισε τά προσόντα τού προσφεύγοντος , διευκρίνισε οτι η υποψηφιότης άλλου υποψηφίου , «τού οποίου τά προσόντα ειναι επίσης εξαιρετικά» καί «τού οποίου η μετάθεση ανταπεκρίνετο σέ ευρύτερες ανάγκες ως πρός τήν αναδιοργάνωση πολλών τμημάτων» τής Γενικής Διευθύνσεως , έγινε δεκτή .

16 Πρέπει εν προκειμένω νά παρατηρηθεί οτι οταν ενας υποψήφιος συγκεντρώνει ολες τίς προϋποθέσεις τής ανακοινώσεως περί κενής θέσεως , η αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή δύναται νά τόν προτιμήσει από άλλο υποψήφιο εξ ίσου άξιο , γιά λόγους αναγομένους στό συμφέρον τής υπηρεσίας , χωρίς ο διορισμός αυτός νά συνιστά κατάχρηση εξουσίας . Ο προσφεύγων δέν προβάλλει κανένα επιχείρημα ικανό νά αποδείξει οτι η απόφαση διορισμού ελήφθη γιά λόγους ασυμβίβαστους πρός τήν επιλογή τού υποψηφίου , ο οποίος ανταπεκρίνετο καλύτερα πρός τό συμφέρον τής υπηρεσίας καί πρός τούς ορους τής πρός πλήρωση θέσεως . Ο πρώτος λόγος τού προσφεύγοντος δέν δύναται , επομένως , νά γίνει δεκτός .

17 Μέ τόν τρίτο του λόγο ο προσφεύγων ισχυρίζεται οτι κατά τήν λήψη τής ενδίκου αποφάσεως η Επιτροπή δέν διέθετε τήν έκθεση βαθμολογήσεώς του γιά τήν περίοδο 1975-1977 . Ειναι ακριβές οτι ο φάκελλος τού προσφεύγοντος δέν περιείχε τήν έκθεση βαθμολογήσεως γιά τήν περίοδο αυτή . Ειναι επίσης αληθές οτι , σύμφωνα μέ τήν νομολογία τού Δικαστηρίου , οι εκθέσεις βαθμολογήσεως συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία γιά ολες τίς αποφάσεις πού αφορούν τήν σταδιοδρομία ενός υπαλλήλου .

18 Από τόν φάκελλο πάντως προκύπτει οτι η έκθεση κατηρτίσθη από τόν αρμόδιο βαθμολογητή στίς 5 Δεκεμβρίου 1977 καί παρεδόθη στόν προσφεύγοντα γιά νά λάβει γνώση καί νά τήν θεωρήσει καί οτι ο προσφεύγων εζήτησε νά συναντηθεί μέ τόν βαθμολογητή του . Κατόπιν τής συναντήσεως αυτής , ο βαθμολογητής ετροποποίησε τήν έκθεσή του καί κατήρτισε τόν Απρίλιο 1978 νέα έκθεση βαθμολογήσεως σέ τέσσερα αντίτυπα παραδοθέντα στόν προσφεύγοντα , ο οποίος τά εκράτησε καί τά εκράτει ακόμα καί κατά τήν άσκηση τής προσφυγής . Τό γεγονός αυτό αποδεικνύει οτι ο ίδιος ο υποψήφιος δέν εθεώρησε αναγκαίο νά ευρίσκεται τό έγγραφο αυτό στόν φάκελλό του γιά τήν εκτίμηση τών προσόντων του σχετικά μέ τήν πρός πλήρωση θέση .

19 Υπό τίς συνθήκες αυτές , ο προσφεύγων δέν δύναται νά προβάλει τήν απουσία τής εκθέσεως βαθμολογήσεως γιά τήν αναφερθείσα περίοδο καί , συνεπώς , ο τρίτος λόγος πρέπει επίσης νά απορριφθεί .

20 Δεδομένου οτι ολοι οι λόγοι τού προσφεύγοντος εκρίθησαν αβάσιμοι , πρέπει νά απορριφθεί η προσφυγή .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

21 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα οπως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας , προκειμένου περί προσφυγών τών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων , τά όργανα φέρουν τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .

2)Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .