EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:T:2010 :338 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 1ης Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση T-91/09 P
Carina Sk areby
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Αίτηση ανα ιρέσε ως — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση εξελίξεως 
σταδιοδρομίας — Περίοδος αξιολογήσεως 2005 — Απλοποιημένη έκθεση καταρτισθείσα για την 
περίοδο από Ιανουάριο μέχρι Σεπτέμβριο 2005 — Επανάληψη όλων των εκτιμήσεων που περιέχονταν 
στην έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2004 , η ο ποία ακυρώθηκε μερικώς μετά την 
αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση»
Αντικείμενο:Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης (πρώτο τ μήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2008 σ την υπόθεση F-34/07, Skareby 
κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 2008 , σ. I-A-1-477 κ αι II-A-1-2637 ), με αίτημα την 
εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής.
Απόφαση: Αναιρείται η α πόφαση το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης (πρώτο τ μήμα) της 
15ης Δεκεμβρίου 2008 σ την υπόθεση F-34/07, Skareby κατά Επιτροπής (Συλλογή 
Υπ.Υπ. 2008 , σ. I-A-1-477 κ αι II-A-1-2637 ), καθόσον το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας 
Διοίκησης α πέρριψε τ ην α ιτίαση ότι δ εν π ραγματοποιήθηκε α ξιολόγηση τ ης 
αποδόσεως της Carine Skareby για την περίοδο από Ιανουάριο μέχρι Σεπτέμβριο 2005 . 
Ακυρώνεται η α πόφαση της 18ης Ιουλίου 2006 , με την οποία καταρτίστηκε η έ κθεση 
εξελίξεως τ ης σ ταδιοδρομίας τ ης C arine S kareby γι α τ ην π ερίοδο μ εταξύ 
1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2005 , κατά το μ έρος που αφορά το σ ημείο 6.1, 
που επιγράφεται «Απόδοση». Απορρίπτεται κατά τα λοιπά η π ροσφυγή που ασκήθηκε 
ενώπιον το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και έλαβε αριθμό υποθέσεως F-34/07. Η 
Ευρωπαϊκή Ε πιτροπή κ αταδικάζεται στο σ ύνολο τ ων δ ικαστικών εξόδων, τό σο 
της παρούσας διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης.
Περίληψη
1. Αναίρεση — Λόγοι — Ανεπαρκής αιτιολογία — Παράθεση έμμεσης αιτιολογίας από το Δικαστήριο 
Δημόσιας Διοίκησης — Επιτρέπεται — Προϋποθέσεις
(Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, άρθρο 36 κα ι παράρτημα I, άρθρο 7 § 1)
2. Αναίρεση — Λόγοι — Νομικό σφάλμα
(Άρθρο 256 Σ ΛΕΕ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 10 § 2)
2 ECLI:EU:T:2010 :338ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗT-91/09P
SKAREBYκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αντικείμενο — Διαταγή απευθυνόμενη στη διοίκηση — Απαράδεκτο
(Άρθρο 266 Σ ΛΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων, άρθρο 91)
1. Μολονότι το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης υπέχει, σύμφωνα μ ε το ά ρθρο 36 το υ Οργανισμού 
του Δ ικαστηρίου, το ο ποίο έχε ι εφαρμογή στη διαδικασία ενώπιον το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας 
Διοίκησης δυ νάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, του παραρτήματος I το υ ίδιου Οργανισμού, την 
υποχρέωση να α ιτιολογεί τις αποφάσεις το υ, η υ ποχρέωση αιτιολογήσεως αυτή δεν το υ επιβάλλει να 
παραθέτει αιτιολογία που να α φορά έναν π ρος έναν κ αι σε ό λη το υς την έκταση όλους το υς 
συλλογισμούς που διατύπωσαν οι δ ιάδικοι. Η α ιτιολογία μπορεί να ε ίναι έμμεση, υπό την προϋπόθεση 
ότι π αρέχε ι στον μεν ενδιαφερόμενο διάδικο τη δυ νατότητα να λ άβει γνώση των λόγων για το υς 
οποίους γι α το υς οποίους ο π ρωτοβάθμιος δικαστής δεν δέχθηκε τα επιχειρήματά το υ, στο δ ε 
αναιρετικό δικαστήριο επαρκή στοιχεία για να α σκήσει τον έλεγχό το υ.
(βλ. σκέψη 36)
Παραπομπή:
ΔΕΕ, 9 Σεπτεμβρίου 2008 , C-120/06 P και C-121/06 P, FIAMM κ αι FIAMM T echnologies κατά Συμβουλίου και 
Επιτροπής, Συλλογή 2008 , σ. I-6513 , σκέψη 96· 2 Απριλίου 2009 , C-431/07 P, Bouygues και Bouygues Télécom κατά 
Επιτροπής, Συλλογή 2009 , σ. I-2665 , σκέψη 42
2. Η ε κτίμηση το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Δ ιοίκησης ότι ε πιτρέπεται η π αράταση, με μ ια 
απλοποιημένη έκθεση, μιας αξιολογήσεως που ήταν σ την πραγματικότητα αν υπόστατη, λόγω της 
ακυρώσεως από το Γ ενικό Δ ικαστήριο τ ης εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας το υ προηγούμενου 
έτους, είναι νομικά εσ φαλμένη. Ο π ρωτοβάθμιος δικαστής είχε ε πίγνωση το υ κ ινδύνου π ου 
αναλάμβανε, ότ αν β ασίστηκε στην εν λόγω έκθεση, αφού επισήμανε το γ εγονός ότι κ ατά της 
αποφάσεώς του που αφορούσε τη νομιμότητα της εκθέσεως αυτής είχε α σκηθεί ανα ίρεση.
(βλ. σκέψη 57)
3. Το Γενικό Δικαστήριο δ εν είναι αρμόδιο να α πευθύνει διαταγές στα θεσμικά όργανα ο ύτε να 
προβαίνει σε δ ιαπιστώσεις ή δ ηλώσεις αρχής. Πράγματι, κατά το ά ρθρο 266 Σ ΛΕΕ, η υ ποχρέωση 
λήψης των μέτρων που συνεπάγεται η ε κτέλεση της δικαστικής αποφάσεως που ακυρώνει ορισμένη 
πράξη βαρύνει το θ εσμικό όργανο που εξέδωσε την πράξη αυτή.
(βλ. σκέψη 70)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ, 28 Οκτωβρίου 2004 , T-76/03, Meister κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004 , σ. I-A-325 κ αι II-1477 , σκέψη 38