Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 4ης Μαΐου 1988. - ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΒΛΑΧΟΥ ΚΑΤΑ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ - ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 135/87.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1988 σελίδα 02901



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

Α - Πραγματικά περιστατικά

1. Με την προσφυγή που δίνει λαβή στις παρούσες προτάσεις, η προσφεύγουσα, Ανδρονίκη Βλάχου, μεταφράστρια στο Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ζήτησε από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθού, κακώς αρνήθηκε να τη διορίσει σε θέση αναθεωρητή-κύριου μεταφραστή και να προβεί στην ακύρωση του διοργανικού διαγωνισμού που προκήρυξε για την πλήρωση δύο θέσεων αναθεωρητή-κύριου μεταφραστή.

2. Η διαδικασία πληρώσεως της πρώτης από τις εν λόγω θέσεις αποτέλεσε ήδη αντικείμενο της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 1986 στην υπόθεση 143/84 (1). Κατόπιν του εσωτερικού διαγωνισμού CC/LΑ/20/82, το καθού διόρισε στη θέση αυτή τον Κ., παρεμβάντα στην υπόθεση εκείνη και παρεμβαίνοντα επίσης στην παρούσα υπόθεση. Ο διορισμός αυτός ακυρώθηκε από το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση, με την αιτιολογία ότι η κατάρτιση του πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού αυτού από την εξεταστική επιτροπή ήταν παράνομη. Ειδικότερα, η εξεταστική επιτροπή καθόρισε τα κριτήρια βαθμολογίας των τίτλων σχετικά με την επαγγελματική πείρα των υποψηφίων μόνο αφού είχε λάβει γνώση αυτών των τίτλων, αντί να τα καθορίσει προηγουμένως (2).

3. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ήδη ότι μετά την ακύρωση του διορισμού του παρεμβαίνοντος Κ., έπρεπε, εφόσον ήταν η μόνη υποψήφια που ήταν εγγεγραμμένη ακόμη στον πίνακα επιτυχόντων, να διοριστεί στην εν λόγω θέση. Ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο ακύρωσε μόνον το διορισμό του παρεμβαίνοντος Κ., όχι δε τον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού CC/LΑ/20/82 στο σύνολό του.

4. Περαιτέρω προβάλλει η προσφεύγουσα παράβαση του άρθρου 29 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, κατά το μέτρο που το καθού ήταν υποχρεωμένο, σε περίπτωση ακυρώσεως του μνημονευθέντος διαγωνισμού, να διεξαγάγει διαγωνισμό ιδίας φύσεως, αντί να προβεί σε διοργανικό διαγωνισμό.

5. Αφού άσκησε διοικητικές ενστάσεις επί των θεμάτων αυτών, η προσφεύγουσα ζητεί ήδη από το Δικαστήριο, κυρίως:

- να ακυρώσει ως παράνομη την απόρριψη της αιτήσεώς της της 21ης Μαρτίου 1986 και της διοικητικής της ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 1986,

- να διαπιστώσει ότι δικαιούται να καταλάβει την εν λόγω θέση LΑ 5/LΑ 4 στο ελληνικό μεταφραστικό τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου,

- να ακυρώσει το διαγωνισμό CC/LΑ/10/86, που δημοσίευσε το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

6. Το καθού ζητεί από το Δικαστήριο:

- να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη ή, τουλάχιστον, ως αβάσιμη,

- να καταδικάσει την προσφεύγουσα στην καταβολή όλων των δικαστικών εξόδων.

7. Ο παρεμβαίνων συντάσσεται με τα αιτήματα του καθού.

8. Το καθού θεωρεί την προσφυγή απαράδεκτη διότι αφορά κυρίως την ερμηνεία της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 1986 στην υπόθεση 143/84, η οποία μνημονεύθηκε ήδη πιο πάνω. Αντί να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως, η προσφεύγουσα έπρεπε να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση ερμηνείας της αποφάσεως αυτής, βάσει του άρθρου 40 του οργανισμού του Δικαστηρίου. Η προσφυγή είναι επίσης απαράδεκτη καθόσον αφορά την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 21 Μαρτίου 1986.

9. Επί της ουσίας, το καθού εκθέτει ότι η διαδικασία του διαγωνισμού CC/LΑ/20/82 ενείχε πλημμέλεια η οποία συνίστατο στην παρανομία της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής με την οποία προσδιορίστηκαν τα κριτήρια βαθμολογίας των τίτλων που αφορούν την επαγγελματική πείρα των υποψηφίων. Η παρανομία αυτή επέφερε την ακυρότητα του πίνακα επιτυχόντων που κατήρτισε η ίδια εξεταστική επιτροπή βάσει των επιδίκων κριτηρίων βαθμολογίας. Το καθού θεωρεί ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορούσε να προβεί στο διορισμό της προσφεύγουσας βάσει πίνακα επιτυχόντων, του οποίου η παρανομία είχε διαπιστωθεί από το Δικαστήριο.

10. 'Οσον αφορά την προβαλλομένη παράβαση του άρθρου 29 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή είναι αρμόδια να κρίνει, σύμφωνα με τη σειρά προτιμήσεως του άρθρου 29, ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος πληρώσεως των κενών θέσεων που υφίστανται στο όργανο αυτό.

11. Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζητεί, τέλος, την καταδίκη της προσφεύγουσας στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, λαμβανομένου υπόψη του κακόβουλου χαρακτήρα της προσφυγής της.

12. Ο παρεμβαίνων συντάσσεται ουσιαστικά με την επιχειρηματολογία του καθού.

Β - Παρατηρήσεις

13. Δεν συμμερίζομαι τις αμφιβολίες που εξέφρασε το καθού όσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής. Μολονότι ένα από τα ανακύπτοντα εν προκειμένω ζητήματα, δηλαδή το ζήτημα των συνεπειών που συνεπήγετο η απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 1986 στην υπόθεση 143/84 2 μπορούσε να λυθεί με τη διαδικασία της ερμηνείας βάσει του άρθρου 40 του οργανισμού του Δικαστηρίου ή του άρθρου 102 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου επίσης, δεν μπορεί να συναχθεί από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα μπορούσε να προσφύγει σε μια ειδική διαδικασία, ότι δεν διέθετε πλέον τα συνήθη ένδικα βοηθήματα.

14. Ούτε η διατύπωση των αιτημάτων της προσφεύγουσας μπορεί να οδηγήσει στο απαράδεκτο της προσφυγής. 'Οταν ζητεί η προσφεύγουσα την ακύρωση της "απορρίψεως της αιτήσεώς της της 21ης Μαρτίου 1986 και της διοικητικής της ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 1986", από το αίτημά της αυτό, ερμηνευόμενο λογικά, προκύπτει προφανώς ότι η προσφεύγουσα αναφέρεται στο μέτρο που έλαβε το καθού με την απόφασή του της 29ης Ιανουαρίου 1987 κατόπιν της διοικητικής ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 1986. Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός ότι η απόρριψη της αιτήσεως της 21ης Μαρτίου 1986 μνημονεύθηκε ξεχωριστά δεν βλάπτει το παραδεκτό της προσφυγής.

15. Επί της ουσίας οι παρατηρήσεις μου θα είναι βραχείες.

16. Το πρώτο ζήτημα που τίθεται είναι αν η προσφεύγουσα μπορεί να αξιώσει να διοριστεί ως αναθεωρήτρια-κυρία μεταφράστρια βάσει του εσωτερικού διαγωνισμού CC/LΑ/20/82.

17. Μολονότι είναι ορθή η αφετηρία της προσφεύγουσας ότι με την προαναφερθείσα απόφασή του της 6ης Φεβρουαρίου 1986 το Δικαστήριο έκρινε ρητά μόνο το διορισμό του παρεμβαίνοντος και ότι στο διατακτικό της αποφάσεως αυτής δεν αναφέρεται τίποτα για το κύρος του πίνακα επιτυχόντων που καταρτίστηκε στο πλαίσιο αυτού του διαγωνισμού, πρέπει όμως να υπομνηστεί ότι ο διορισμός του παρεμβαίνοντος ακυρώθηκε λόγω παρανομίας κατά την κατάρτιση του πίνακα επιτυχόντων από την εξεταστική επιτροπή. Επομένως, ο διαγωνισμός CC/LΑ/20/82 δεν κατέληξε στην κατάρτιση έγκυρου πίνακα επιτυχόντων, βάσει του οποίου θα μπορούσε να διοριστεί η προσφεύγουσα στην επίδικη θέση. Δεδομένου ότι το καθού ήταν υποχρεωμένο να σεβαστεί αυτή τη διαπίστωση, η οποία εκφράστηκε κατά τρόπο παρεμπίπτοντα στο σκεπτικό της αποφάσεως, δεν μπορούσε να διορίσει εγκύρως την προσφεύγουσα στη θέση του αναθεωρητή-κύριου μεταφραστή.

18. 'Ηδη πρέπει να ερευνηθεί το δεύτερο ζήτημα, δηλαδή το ζήτημα αν ήταν υποχρεωμένο το καθού να επαναλάβει τον εσωτερικό διαγωνισμό CC/LΑ/20/82, ώστε να καταστεί δυνατή η κατάρτιση έγκυρου πίνακα επιτυχόντων, ή αν δικαιούνταν να διενεργήσει νέο διαγωνισμό, όπως και έπραξε με την προκήρυξη του διοργανικού διαγωνισμού (CC/LΑ/10/86).

19. Σχετικά, πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν είναι υποχρεωμένη, άπαξ και άρχισε ένα διαγωνισμό προσλήψεως, να τον συνεχίσει πληρώνοντας αναγκαστικά την κενή θέση (3). Αυτό ισχύει τουλάχιστον όταν σημαντικοί λόγοι την οδηγούν να προβεί σ' αυτή την ενέργεια.

20. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο όταν ένας διαγωνισμός δεν έχει ακόμα τελειώσει, αλλά ο οποίος θα έπρεπε αντιθέτως - έστω και για το λόγο ότι ορισμένα ουσιώδη στοιχεία του διαγωνισμού ήταν πλημμελή - να ξαναρχίσει σχεδόν από την αρχή. Στην περίπτωση αυτή η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή πρέπει επίσης να είναι πάλι σε θέση να λάβει απόφαση για το είδος του διαγωνισμού που θεωρεί ως πιο κατάλληλο για να έχει στη διάθεσή της αρκετά ευρεία ευχέρεια επιλογής, ώστε να εξασφαλίσει διορισμό όσο το δυνατό πιο σύμφωνο με τις απαιτήσεις της προς πλήρωση θέσεως (4).

21. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, είναι επίσης δυνατό, για αποχρώντες λόγους, να ακυρωθούν οι προϋποθέσεις που απαιτούσε η προκήρυξη της κενής θέσεως και να αντικατασταθούν μέσω μιας διορθωτικής προκηρύξεως (5) και ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν είναι επομένως δεσμευμένη από την προκήρυξη που δημοσίευσε, θα πρέπει αναγκαστικά να δικαιούται η αρχή αυτή να μεταβάλει τη φύση του διαγωνισμού σύμφωνα με το πρώτο άρθρο, παράγραφος 1, περίπτωση α), του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και να μεταπηδήσει από εσωτερικό διαγωνισμό εντός του οργάνου σε εσωτερικό διαγωνισμό εντός των οργάνων, εφόσον έχει λόγους να προβεί σ' αυτή την αλλαγή.

22. Λαμβανομένης υπόψη της υφισταμένης εντάσεως, όπως πληροφορήθηκε το Δικαστήριο, εντός του ελληνικού τμήματος της μεταφραστικής υπηρεσίας του καθού, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί σοβαρά ότι το καθού είχε αποχρώντες λόγους, ενόψει του συμφέροντος της υπηρεσίας, να διευρύνει τις δυνατότητες επιλογής για την πλήρωση της επίδικης θέσης και να διενεργήσει προς το σκοπό αυτό εσωτερικό διοργανικό διαγωνισμό.

23. Για τους προαναφερθέντες λόγους φρονώ ότι πρέπει να απορριφθεί η προσφυγή.

24. 'Οσον αφορά τα δικαστικά έξοδα, το καθού και ο παρεμβαίνων ζητούν την εφαρμογή του άρθρου 69, παράγραφος 3, του κανονισμού διαδικασίας, με συνέπεια να καταδικαστεί η προσφεύγουσα, κατά παρέκκλιση από τις γενικές διατάξεις του άρθρου 70 του κανονισμού διαδικασίας, στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, για το λόγο ότι προκλήθηκαν χωρίς εύλογη αιτία ή κακοβούλως.

25. 'Εστω και αν φάνηκε ευθύς εξαρχής ότι η προσφυγή δεν είχε πολλές πιθανότητες να ευδοκιμήσει όσον αφορά την εκτέλεση της αποφάσεως της 6ης Φεβρουαρίου 1986 στην υπόθεση 143/84, δεν μπορεί κανείς όμως να αρνηθεί το συμφέρον της προσφεύγουσας να υποβάλει στην κρίση του Δικαστηρίου το ζήτημα αν η μεταπήδηση από τη διαδικασία του εσωτερικού διαγωνισμού εντός του οργάνου στη διαδικασία του εσωτερικού διαγωνισμού εντός των οργάνων ήταν επιτρεπτή. Είμαι λοιπόν της γνώμης ότι η προσφυγή, τουλάχιστον όσον αφορά το δεύτερο λόγο ακυρώσεως, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι έγινε χωρίς εύλογη αιτία ή κακοβούλως.

26. Κατά συνέπεια, προτείνω να φέρει η προσφεύγουσα τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα δικαστικά έξοδα του παρεμβαίνοντος. Σύμφωνα δε με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, θα πρέπει το καθού να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.

Γ - Πρόταση

Προτείνω επομένως στο Δικαστήριο να κρίνει ως εξής:

27. "1) Απορρίπτει την προσφυγή.

2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα του παρεμβαίνοντος.

3) Το καθού φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα."

(*) Μετάφραση από τα γερμανικά.

(1) Απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 1986 στην υπόθεση 143/84, Ανδρονίκη Βλάχου κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1986, σ. 473.

(2) Βλέπε τις σκέψεις 19 έως 21 της προαναφερθείσας απόφασης (που έχουν επίσης περιληφθεί στην αρχή της εκθέσεως για την επ' ακροατηρίου συζήτηση).

(3) Βλέπε την απόφαση της 24ης Ιουνίου 1969 στην υπόθεση 26/68, Jeannette Fux κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Slg. 1969, σ. 145, και την απόφαση της 9ης Φεβρουαρίου 1984 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 316/82 και 40/83, Nelly Kohler κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1984, σ. 641.

(4) Βλέπε την απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 1976 στην υπόθεση 123/75, Bertold Kuester κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Slg. 1976, σ. 1701.

(5) Βλέπε την απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Οκτωβρίου 1974 στην υπόθεση 188/73, Daniele Grassi κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Slg. 1974, σ. 1099.