Υπόθεση C-362/05 Ρ 
Jacques Wunenburger 
κατά 
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
«Αίτηση αναιρέσεως — Υπαλληλική υπόθεση — Προαγωγή — Διαδικασία επιλογής 
— Απόρριψη της υποψηφιότητας του αναιρεσείοντος — Απομάκρυνση από τη θέση 
εργασίας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Πλάνη περί το δίκαιο — Ανταναίρεση — 
Αντικείμενο της διαφοράς —Έννομο συμφέρον» 
Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott της 15ης Φεβρουαρίου 2007 . . Ι - 4336 
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Ιουνίου 2007 Ι - 4355 
Περίληψη της αποφάσεως 
1. Αναίρεση — Αντικείμενο 
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 56, εδ. 2) 
Ι - 4333 
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-362/05 Ρ 
2. Προσφυγή ακυρώσεως — Προσβαλλόμενη πράξη που κατέστη ανίσχυρη μετά την άσκηση 
της προσφυγής — Η προσφυγή δεν καθίσταται άνευ αντικειμένου ελλείψει ανακλήσεως 
της προσβαλλομένης πράξεως 
(Άρθρα 230 ΕΚ και 233, εδ. 1, ΕΚ Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, 
άρθρο 29) 
1. Εφόσον, κατά το άρθρο 56, δεύτερο 
εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστη­
ρίου, κάθε διάδικος που ηττήθηκε εν 
όλω ή εν μέρει μπορεί να ασκήσει 
αναίρεση, είναι παραδεκτή η αίτηση 
αναιρέσεως κατ' αποφάσεως του Πρω­
τοδικείου με την οποία απορρίφθηκε 
ένσταση απαραδέκτου ή ένσταση κα­
ταργήσεως της δίκης, μολονότι το Πρω­
τοδικείο απέρριψε τελικώς την προσφυ­
γή ως αβάσιμη. Πράγματι, προς εφαρ­
μογή της διατάξεως αυτής, δεν είναι 
απαραίτητο να γίνει διάκριση ανάλογα 
με το αν με την ένσταση, που προβλή­
θηκε από το Πρωτοδικείο και απορρί­
φθηκε από αυτό, ζητείται να απορριφθεί 
η προσφυγή διότι είναι απαράδεκτη ή 
διότι κατέστη άνευ αντικειμένου, καθό­
σον πρόκειται για δύο παρεμπίπτοντα 
ζητήματα τα οποία, αν ληφθούν υπόψη, 
αντίκεινται στην εκ μέρους του Πρωτο­
δικείου έκδοση αποφάσεως επί της 
ουσίας. 
(βλ. σκέψεις 36-39) 
2. Το γεγονός ότι οι προσβαλλόμενες 
αποφάσεις κατέστησαν ανίσχυρες μετά 
την άσκηση της προσφυγής δεν σημαί­
νει, αφ' εαυτού, ότι ο κοινοτικός δικα­
στής υπείχε υποχρέωση καταργήσεως 
της δίκης λόγω ελλείψεως αντικειμένου ή εννόμου συμφέροντος κατά τον χρόνο 
εκδόσεως της αποφάσεως. Η διαφορά 
δεν στερείται του αντικειμένου της, όταν 
η βλαπτική πράξη δεν έχει ανακληθεί 
επισήμως και ο αναιρεσείων μπορεί να 
διατηρήσει το έννομο συμφέρον του για 
την ακύρωση της προς αποτροπή του 
ενδεχομένου επαναλήψεως της προβαλ­
λόμενης πλημμέλειας στο μέλλον. Αυτό 
το έννομο συμφέρον απορρέει από το 
άρθρο 233, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, βάσει του 
οποίου τα όργανα που εξέδωσαν την 
ακυρωθείσα πράξη οφείλουν να λάβουν 
τα μέτρα που προϋποθέτει η εκτέλεση 
της αποφάσεως. Ωστόσο, αυτό το έννο­
μο συμφέρον υφίσταται μόνον αν η 
προβαλλόμενη πλημμέλεια είναι δυνα­
τόν να επαναληφθεί στο μέλλον, ανε­
ξαρτήτως των περιστάσεων της υποθέ­
σεως στο πλαίσιο της οποίας ασκήθηκε 
η προσφυγή. 
Τούτο συμβαίνει στην περίπτωση προ­
σφυγής ακυρώσεως ασκηθείσας από 
υπάλληλο κατά αποφάσεως περί απορ­
ρίψεως της υποψηφιότητας του για την 
πλήρωση κενής θέσεως και περί διορι­
σμού άλλου υπαλλήλου, όταν η διοίκη­
ση, εκκρεμούσης της δίκης, προβαίνει 
στην ανάκληση της θέσεως αυτής κατ' 
εφαρμογή ν του άρθρου 50 του ΚΎΚ και 
στη διεξαγωγή νέας διαδικασίας επιλο­
γής, καθιστώντας με τον τρόπο αυτό 
ανίσχυρες τις προσβαλλόμενες αποφά¬ 
I - 4334 
WUNENBURGER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σεις, στο μέτρο που ο αναιρεσείων 
βάλλει κατά της διαδικασίας στο πλαί­
σιο της οποίας αποφασίστηκε ο αρχικός 
διορισμός. Πράγματι, αντιθέτως προς 
την ουσιαστική εκτίμηση των διαφόρων 
υποψηφιοτήτων για την πλήρωση συ­
γκεκριμένης θέσεως, ο τρόπος διεξαγω­
γής της διαδικασίας επιλογής μπορεί να 
επαναληφθεί στο μέλλον στο πλαίσιο 
ανάλογων διαδικασιών, οπότε ο αναιρε­
σείων διατηρεί το έννομο συμφέρον του προσβολής των οικείων αποφάσεων, 
ακόμη και αν οι αποφάσεις αυτές 
στερούνται αποτελεσμάτων ως προς 
τον ίδιο, με την προοπτική μελλοντικών 
υποψηφιοτήτων για θέσεις όπως η 
επίμαχη. 
(βλ. σκέψεις 47-52, 58-60) 
Ι - 4335