1.

Τό πρός επίλυση πρόβλημα στην παροῦσα υπόθεση εἶναι ἄν πρόσωπο πού έχει τήν ιδιότητα δοκίμου υπαλλήλου σέ κοινοτικό όργανο διατηρεί ἡ ὄχι κατά τήν περίοδο τῆς δοκιμασίας, εννοείται ὑπό καθεστώς προσωρινής ἀναστολῆς, τά δικαιώματα τά όποια ἀπορρέουν ἀπό προηγούμενη πρόσληψη ὑπό τήν ιδιότητα «τοπικοῦ υπαλλήλου» στην υπηρεσία τοῦ Ιδίου ὀργάνου. Θά ἀρχίσω μέ σύντομη χρονολογική έκθεση τῶν πραγματικών περιστατικῶν. Μέ σύμβαση ὡρισμένης διαρκείας τῆς 12ης Αυγούστου 1974, ὁ Hugues Desmedt, βέλγος υπήκοος, προσελήφθη ἀπό τήν 'Επιτροπή των Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ὡς τοπικός υπάλληλος γιά διάρκεια έξι μηνών καί ἐπε-φορτίσθη μέ τήν εκτέλεση καθηκόντων αποθηκαρίου. Ή σύμβαση παρετάθη ἐπ᾽ ἀόριστον στίς 13 Φεβρουαρίου 1975. Λίγο ἀργότερα, ὁ Desmedt συμμετέσχε σέ εσωτερικό διαγωνισμό (τόν διαγωνισμό COM/C/8/75) πρός τόν σκοπό καταρτίσεως πίνακος προσληπτέων ἀναπληρωτών υπαλλήλων γραφείου, κατηγορίας C 5/C 4 και, ἀφοῦ εκρίθη ικανός, ἀνεγράφη στόν πίνακα αυτό. Στίς 7 'Ιανουαρίου 1977, διω-ρίσθη δόκιμος υπάλληλος καί έπεφορτίσθη μέ τήν εκτέλεση τῶν καθηκόντων τοῦ χείριστου στό κέντρο υπολογισμών, στό Λουξεμβοῦργο. Δυστυχώς γιά εκείνον ἡ περίοδος τῆς δοκιμασίας εἶχε ἀρνητική έκβαση. Ή έκθεση τῆς διοικήσεως ἡ σχετική μέ τήν Ικανότητα τοῦ ενδιαφερομένου νά εκτελεί τό έργο πού ἀντιστοιχεί στά καθήκοντα του, τήν ἀπόδοση του καί την συμπεριφορά του εντός τῆς υπηρεσίας — έκθεση πού προβλέπεται ἀπό τό άρθρο 34 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακῆς καταστάσεως των υπαλλήλων — έφερε στό φως πολλές ἀνεπάρκειες ὡς πρός την ἀπόδοση τοῦ Desmedt καί συνέστησε την ἀπόλυση του. Μέ ἀπόφαση τῆς 28ης 'Ιουνίου 1977, ἡ ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή έλαβε σύμφωνη ἀπόφαση, ισχύουσα ἀπό την 1η 'Ιουλίου 1977, (ημερομηνία πού παρετάθη ἀκολούθως μέχρι τίς 16 'Ιουλίου 1977). Στίς 15 Σεπτεμβρίου 1977, ὁ ενδιαφερόμενος προσέφυγε κατά τῆς ἀποφάσεως αυτής, άλλα ἡ ένσταση αύτη ἀπερρίφθη ἀπό τήν διοίκηση μέ επιστολή τῆς 20ής Μαρτίου 1978 πού έφερε τήν υπογραφή τοῦ επιτρόπου Tugendhat. 'Εν τω μεταξύ ὁ Desmedt ενήγαγε τήν 'Επιτροπή ενώπιον τοῦ Tribunal du Travail τῶν Βρυξελλών, μέ δικόγραφο πού ἐπεδόθη στίς 15 Δεκεμβρίου 1977, υποστηρίζοντας ὅτι ἡ ἀρχική τους σχέση ἐργασίας ὑπό τήν ιδιότητα τοπικού υπαλλήλου εἶχε ἁπλῶς ἀνασταλεί λόγω τοῦ ὅτι έγινε δεκτός σέ περίοδο δοκιμασίας ὡς χειριστής τοῦ κέντρου ὑπολογισμών καί ζητώντας, επομένως, εἴτε τήν ἀναπρόσληψή του στην παλαιά του θέση εἴτε τήν καταβολή συμψηφιστικής ἀποζημιώσεως λόγω ελλείψεως προειδοποιήσεως. Ό βέλγος δικαστής, μέ ἀπόφαση τῆς 20ης Μαρτίου 1980, υπέβαλε στό Δικαστήριο τό ἀκόλουθο προδικαστικό ερώτημα: «Ὑπάρχει ἡ όχι ἀσυμβίβαστο μεταξύ τῆς ιδιότητος τοῦ δοκίμου υπαλλήλου τῶν Εὐρωπαϊκών Κοινοτήτων, πού υπάγεται στον κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων, ὁ όποιος έχει δημοσιευθεί στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τῆς 28ης Σεπτεμβρίου 1972, C 110, σσ. 5 ὥς 32 καί εἰδικώτερα στό άρθρο 34 (8) (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. ἀριθ. Ν 160, τόμ. 01/001, σ. 136) καί τῆς ιδιότητος τοπικοῦ υπαλλήλου πού υπάγεται στό ιδιωτικό δίκαιο τῆς εθνικής νομοθεσίας, σύμφωνα μέ κανόνα πού ἐδημοσιεύθη στην ἵδια 'Επίσημη 'Εφημερίδα τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τῆς 28ης Σεπτεμβρίου 1972 C 100 σ. 80 (άρθρα 79-81)' στην προκειμένη υπόθεση, ὅσον άφορᾶ τήν βελγική νομοθεσία, τό άρθρο 37 τοῦ νόμου τῆς 3ης 'Ιουλίου 1978 καί τό παλαιό άρθρο 14 τοῦ κωδικοποιημένου νόμου περί ἐξηρτημένης εργασίας;»