Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Φεβρουαρίου 1998. - Δημήτριος Πολύβιος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Αλιεία - Κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή στα σχέδια μικτών εταιριών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 4028/86 - Εξωσυμβατική ευθύνη - Προδήλως απαράδεκτο. - Υπόθεση T-68/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00153



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Αγωγή αποζημιώσεως - Αυτοτέλεια σε σχέση με την προσφυγή ακυρώσεως - Όρια - Αγωγή με την οποία επιδιώκεται η ανάκληση ατομικής πράξεως που κατέστη απρόσβλητη - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 173, 178 και 215, εδ. 2)

2 Αγωγή αποζημιώσεως - Αγωγή ασκηθείσα κατά πράξεως η οποία στερείται, ως απλή επιβεβαίωση προηγουμένως ληφθείσας αποφάσεως, παντός εννόμου αποτελέσματος - Απαράδεκτο - Πράξη συνιστώσα νέα απόφαση - Κριτήρια

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 178 και 215, εδ. 2)

3 Διαδικασία - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Προθεσμία δημοσίας τάξεως - Παράβαση προθεσμίας - Συγγνωστή πλάνη - Έννοια

Περίληψη

1 Η αγωγή αποζημιώσεως βάσει των άρθρων 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης έχει θεσπιστεί ως αυτοτελές ένδικο βοήθημα που επιτελεί ιδιαίτερη λειτουργία στο πλαίσιο του συστήματος παροχής έννομης προστασίας, οπότε κατ' αρχήν, το απαράδεκτο της προσφυγής ακυρώσεως δεν συνεπάγεται το απαράδεκτο της αγωγής αποζημιώσεως για ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο ενάγων.

Ωστόσο, καίτοι κάποιος μπορεί να ασκήσει αγωγή αποζημιώσεως χωρίς να υποχρεώνεται από καμία διάταξη να επιδιώξει την ακύρωση της παράνομης πράξεως που του προξενεί ζημία, δεν μπορεί παρ' όλ' αυτά, με το τέχνασμα αυτό, να αποφύγει το απαράδεκτο προσφυγής που στρέφεται κατά του ιδίου παρανόμου μέτρου και επιδιώκει τα ίδια οικονομικά αποτελέσματα. Συνεπώς, το απαράδεκτο της προσφυγής ακυρώσεως συνεπάγεται το απαράδεκτο της αγωγής αποζημιώσεως όταν με αυτή ζητείται στην πραγματικότητα η ανάκληση ατομικής αποφάσεως που έχει καταστεί απρόσβλητη ή, με άλλα λόγια, πράξεως ή αποφάσεως δυναμένης να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως από φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατά της οποίας δεν ασκήθηκε εμπροθέσμως προσφυγή.

Επομένως, είναι απαράδεκτη η αγωγή αποζημιώσεως η οποία, αφενός ασκήθηκε από επιχειρηματία, ο οποίος δεν άσκησε εμπροθέσμως προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως περί χορηγήσεως σ' αυτόν κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής την οποία θεωρεί ανεπαρκή, και με την οποία αγωγή, αφετέρου, επιδιώκεται να υποχρεωθεί το όργανο στην καταβολή πρόσθετης χρηματοδοτικής συνδρομής, καθόσον ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των στοιχείων που συνιστούν την παράνομη συμπεριφορά που ο ενάγων προσάπτει στο όργανο και της υποτιθέμενης ζημίας συνδέεται με την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως που κατέστη απρόσβλητη.

2 Η αγωγή αποζημιώσεως είναι απαράδεκτη καθόσον με αυτή ζητείται η επανόρθωση ζημίας απορρέουσας από την έλλειψη νομιμότητας πράξεως οργάνου, η οποία στερείται εννόμων αποτελεσμάτων. Τέτοια είναι η περίπτωση της αρνήσεως που προβάλλει το όργανο να επανεξετάσει προηγουμένως ληφθείσα απόφαση, καθόσον περιορίζεται να επιβεβαιώσει την απόφαση αυτή. Ωστόσο, είναι διαφορετική η περίπτωση όταν η εν λόγω άρνηση συνιστά απόφαση μεταβάλλουσα ουσιωδώς τη νομική κατάσταση του ενάγοντος σε σχέση με εκείνη την οποία δημιούργησε η προηγούμενη απόφαση, καθόσον στηρίζεται σε νέο στοιχείο ικανό να παραγάγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα δυνάμενα να θίξουν τα συμφέροντα του ενάγοντος.

3 Οι προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής, οι οποίες είναι δημοσίας τάξεως, δεν είναι στη διάκριση ούτε του δικαστή ούτε των διαδίκων και η έννοια της συγγνωστής πλάνης, που επιτρέπει παρέκκλιση από τις προθεσμίες αυτές, πρέπει να ερμηνεύεται στενά. Η έννοια αυτή μπορεί να αφορά μόνον εξαιρετικές περιστάσεις κατά τις οποίες, μεταξύ άλλων, το οικείο όργανο τήρησε συμπεριφορά δυνάμενη, από μόνη της ή σε καθοριστικό βαθμό, να προκαλέσει εύλογη σύγχυση σε καλόπιστο πολίτη ο οποίος επιδεικνύει όλη την επιμέλεια που απαιτείται από έναν επιχειρηματία με συνήθη ενημέρωση.