ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΕΚΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 30ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 1987. - ROQUETTE FRERES S. A. ΚΑΤΑ OFFICE NATIONAL INTERPROFESSIONNEL DES CEREALES (ONIC). - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ TRIBUNAL ADMINISTRATIF ΤΗΣ ΛΙΛΛΗΣ. - ΣΙΤΗΡΑ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 47/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02889



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

1 . Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Σιτηρά - Επιστροφές στην παραγωγή - Παροχή υπό μορφή προκαταβολών με σύσταση ασφάλειας - 'Ελλειψη άλλων τρόπων καταβολής της επιστροφής - Νομιμότητα

(( Κανονισμός του Συμβουλίου 2742/75, άρθρο 8, στοιχείο β ) κανονισμός της Επιτροπής 1570/78 ))

2 . Κοινοτικό δίκαιο - Αρχές - Αναλογικότητα - Κριτήρια εκτιμήσεως

3 . Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Σιτηρά - Επιστροφές στην παραγωγή - Σύστημα ασφάλειας - Μη πλήρης μεταποίηση του προϊόντος βάσεως - Απώλεια της ασφάλειας ανάλογα με τις μεταποιηθείσες ποσότητες - Περιθώριο ανοχής που δεν ελήφθη υπόψη - Νομιμότητα - Πλήρης απώλεια της αύξησης της ασφάλειας σε σχέση με την επιστροφή - Αρχή της αναλογικότητας - Παράβαση

(( Κανονισμός της Επιτροπής 1570/78, άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ) ))

Περίληψη

1 . Ο κανονισμός 1570/78 της Επιτροπής, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου, περί των επιστροφών στην παραγωγή των αμυλούχων προϊόντων, προβλέποντας τη χορήγηση προκαταβολών με σύσταση ασφάλειας ως μοναδικό τρόπο καταβολής της επιστροφής στην παραγωγή, δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 8 του πιο πάνω κανονισμού του Συμβουλίου .

2 . Για να μπορέσει να διαπιστωθεί αν μια διάταξη του κοινοτικού δικαίου συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να εξακριβωθεί αν τα μέσα που εφαρμόζει είναι κατάλληλα για την επίτευξη του στόχου στον οποίο αποβλέπει και μήπως τα μέσα αυτά βαίνουν πέραν του απαραιτήτου για την επίτευξή του .

3 . Σ' ένα σύστημα ασφάλειας που προορίζεται να εξασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων μεταποιήσεως που έτυχαν επιστροφών στην παραγωγή, οι οποίες χορηγήθηκαν υπό τη μορφή προκαταβολών, το γεγονός ότι, στην περίπτωση που, ενόψει ρητώς προβλεφθέντος περιθωρίου ανοχής, η ποσότητα του πράγματι μεταποιηθέντος προϊόντος είναι κατώτερη της ποσότητας που έχει ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της ασφάλειας, η ασφάλεια καταπίπτει ανάλογα με τις μη μεταποιηθείσες ποσότητες χωρίς να ληφθεί υπόψη η πιο πάνω ανοχή, δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας .

Αντιθέτως, το γεγονός ότι σε παρόμοια περίπτωση η αύξηση της ασφάλειας σε σχέση με το ύψος της επιστροφής που είχε αρχικά χορηγηθεί καταπίπτει συνολικά, όχι δε ανάλογα με τις μη μεταποιηθείσες ποσότητες, αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και, κατά το μέρος αυτό, το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ), δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1570/78, είναι ανίσχυρο .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 47/86,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal administratif της Λίλλης προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, και με την οποία το εν λόγω δικαστήριο ζήτησε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ

Roquette Freres SA, εταιρίας γαλλικού δικαίου με έδρα το Lestrem ( Pas-de-Calais ),

και

Office national interprofessionnel des cereales ( ONIC ),

την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος του κανονισμού 1570/78 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 2742/75, περί των επιστροφών στην παραγωγή των αμυλούχων προϊόντων και περί καταργήσεως του κανονισμού 2026/75 ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/021, σ . 257 ),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα )

συγκείμενο από τους Κ . Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, T . Koopmans, O . Due, K . Bahlmann και G . C . Rodriguez Iglesias, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : C . O . Lenz

γραμματέας : H . A . Roehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν :

- η εταιρία Roquette Freres, προσφεύγουσα στην κύρια δίκη, εκπροσωπούμενη στην έγγραφη διαδικασία από τους Marcel Veroone και Jacques Dutat, δικηγόρους Λίλλης, και στην προφορική διαδικασία από τον Jacques Dutat, επικουρούμενο από τον Α . Βaudelet, ως εμπειρογνώμονα,

- η Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την Denise Sorasio,

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση της επ' ακροατηρίου συζήτησης και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 20ής Ιανουαρίου 1987,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 17ης Μαρτίου 1987,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 1985 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Φεβρουαρίου 1986, το Tribunal administratif της Λίλλης υπέβαλε, δυνάμει του άρθου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς το κύρος και την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 1570/78 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 2742/75 περί των επιστροφών στην παραγωγή των αμυλούχων προϊόντων και περί καταργήσεως του κανονισμού 2026/75 ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/021, σ . 257 ).

2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς, εκκρεμούσας ενώπιον του πιο πάνω δικαστηρίου, μεταξύ εταιρίας Roquette Freres SA με έδρα το Lestrem ( Pas-de-Calais ) και Office national interprofessionnel des cereales ( ONIC ) (( γαλλικός οργανισμός παρεμβάσεως )).

3 Στην εταιρία Roquette Freres είχε χορηγηθεί από τον ΟΝΙC, σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανονισμό, επιστροφή στην παραγωγή επί ποσότητος αραβοσίτου προοριζομένου για την παρασκευή αμύλου, η οποία είχε τεθεί υπό κρατική εποπτεία . Συγχρόνως, η εταιρία είχε συστήσει ασφάλεια για τη μεταποίηση του προϊόντος βάσεως της οποίας το ύψος, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού, ήταν ίσο προς το ποσό της επιστροφής αυξημένο κατά 5 %.

4 'Οταν τελείωσε η παρασκευή του αμύλου, ο ΟΝΙC διαπίστωσε ότι η πράγματι μεταποιηθείσα ποσότητα δεν αντιπροσώπευε παρά το 95,91% της ποσότητας αραβοσίτου που είχε τεθεί υπό κρατική εποπτεία και αποφάσισε να αποδεσμεύσει την εγγύηση μόνο μέχρι ποσού ίσου προς την επιστροφή που έπρεπε να καταβληθεί για την ποσότητα η οποία πράγματι είχε μεταποιηθεί, θεώρησε δε το υπόλοιπο της ασφάλειας ως καταπεσόν .

5 Η απόφαση αυτή στηρίχτηκε στο άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ), του επίμαχου κανονισμού, το οποίο ορίζει τα εξής :

"Η ασφάλεια αποδεσμεύεται :

α ) όταν ο δικαιούμενος επιστροφής στην παραγωγή προσκομίζει στον αρμόδιο οργανισμό απόδειξη ότι το 96% το λιγότερο της ποσότητας του προϊόντος βάσεως που τέθηκε υπό εποπτεία, μεταποιήθηκε .

Εντούτοις, όταν λιγότερο του 96% της ποσότητας του προϊόντος βάσεως μεταποιήθηκε, η ασφάλεια αποδεσμεύεται για ένα ποσό ίσο με εκείνο της επιστροφής στην παραγωγή, πληρωτέο για την ποσότητα του μεταποιημένου προϊόντος βάσεως "

6 Η εταιρία Roquette Freres δεν θέλησε να δεχτεί ότι η απόκλιση κατά 0,09% από το 96% που έχει οριστεί από τον κανονισμό επιφέρει απώλεια όχι μόνο του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί προς την απόκλιση αυτή, αλλά ακόμη και του τμήματος που αντιστοιχεί και προς την ανοχή του 4% ( 100% - 96 %) και στην αύξηση του 5%, δηλαδή συνολικά σε απώλεια 9,09% της ληφθείσας επιστροφής, άσκησε ενώπιον του Tribunal administratif της Λίλλης αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του ΟΝΙC .

7 Το διοικητικό αυτό δικαστήριο ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα εξής ερωτήματα :

"1 ) Μπορούσε ο κανονισμός 1570/78 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 1978, με τις διατάξεις που θέσπισε κατ' εφαρμογή του άρθρου 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1975, να προβλέψει τη χορήγηση προκαταβολών επί των επιστροφών στην παραγωγή προ της μεταποιήσεως του προϊόντος που έχει τεθεί υπό εποπτεία μόνο με σύσταση ασφαλείας;

2 ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, είναι ορθή η ερμηνεία που δίδεται σ' αυτές τις διατάξεις, όταν η μεταποιηθείσα ποσότητα του προϊόντος βάσεως είναι μικρότερη του 96% της τεθείσας υπό εποπτεία και μήπως αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας της κυρώσεως με τη γενεσιουργό αιτία;

3 ) Η διαφορά των λύσεων που υφίστανται για την απόδοση των ασφαλειών μεταξύ του επιδίκου κανονισμού και του κανονισμού 1729/78 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1978, στην περίπτωση της επιστροφής στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των παραγωγών;"

8 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς οι σχετικές κοινοτικές διατάξεις, τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κυρίας δίκης, καθώς και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

Επί του πρώτου ερωτήματος

9 Η εταιρία Roquette Freres θεωρεί ότι η Επιτροπή, ορίζοντας με τον κανονισμό 1570/78 ότι οι επιστροφές στην παραγωγή μπορούν να τύχουν προκαταβολής με υποχρεωτική σύσταση ασφάλειας, παραβίασε μία από τις περιπτώσεις της διαζεύξεως που προκύπτει από το άρθρο 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1975, περί των επιστροφών στην παραγωγή στον τομέα των σιτηρών και της ορύζης ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/013, σ . 197 ), δηλαδή την πληρωμή της επιστροφής μετά τη μεταποίηση και συνεπώς χωρίς προηγούμενη σύσταση ασφάλειας .

10 Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η διάταξη αυτή προβλέπει ότι η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη λεγόμενη διαδικασία των επιτροπών διαχειρίσεως, τις "λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και ιδίως εκείνες που αφορούν ... β ) τη χορήγηση προκαταβολών για επιστροφές στην παραγωγή που δύνανται να συνδυάζονται με παροχή ασφάλειας ". Με την εξουσιοδοτική αυτή διάταξη άφησε το Συμβούλιο στην Επιτροπή τη φροντίδα να εκτιμήσει εάν πρέπει να προβλέψει άλλους τρόπους πληρωμής και να παραχωρήσει κατ' αυτό τον τρόπο δικαίωμα επιλογής επί του θέματος αυτού στους επιχειρηματίες .

11 Πρέπει να προστεθεί ότι το σύστημα προκαταβολών που θεσπίστηκε από τον κανονισμό 1570/78 της Επιτροπής έχει ως σκοπό, σύμφωνα με την τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, να επιτρέψει στους δικαιούχους να διαθέσουν το ποσό της επιστροφής μέσα στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, και ότι η Επιτροπή, σύμφωνα με τις απαντήσεις που δόθηκαν σε ερωτήματα του Δικαστηρίου, δεν έκρινε απαραίτητο να καθορίσει και άλλους τρόπους καταβολής, διότι η πείρα απέδειξε ότι οι επιχειρηματίες επιλέγουν πάντοτε τη χορήγηση προκαταβολών, όταν προβλέπεται τέτοιος τρόπος καταβολής .

12 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή δεν υπερέβη το περιθώριο εκτιμήσεως που της έχει παραχωρήσει το Συμβούλιο .

13 Στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει συνεπώς να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 1570/78 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου περί των επιστροφών στην παραγωγή των αμυλούχων προϊόντων, προβλέποντας την παροχή προκαταβολών με σύσταση ασφάλειας ως μοναδικό τρόπο καταβολής της επιστροφής στην παραγωγή, δεν παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 8 του πιο πάνω κανονισμού του Συμβουλίου .

Επί του δευτέρου ερωτήματος

14 Το δεύτερο ερώτημα αφορά, αφενός μεν, την ορθή ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ), του κανονισμού 1570/78 και, αφετέρου, το ζήτημα αν η διάταξη αυτή συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας .

15 Η εταιρία Roquette Freres ισχυρίζεται ότι το ποσοστό του προϊόντος βάσεως που καθορίστηκε από τη διάταξη αναφέρεται στην απομείωση που θεωρείται φυσιολογική και αντιστοιχεί στο σύνηθες ποσοστό θραυσμάτων, υπολειμμάτων και σκόνης που περιέχονται στο προϊόν βάσεως και ότι πρέπει, στην περίπτωση που ο επιχειρηματίας για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του μεταποίησε λιγότερο από 96% του προϊόντος βάσεως, να ερμηνευτεί η διάταξη κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξουδετερωθεί αυτή η απομείωση και συνεπώς να μη θεωρηθεί η ασφάλεια ως καταπεσούσα παρά μόνο για το ποσό της επιστροφής επί της ποσότητας η οποία υπολείπεται για να φθάσει το 96 %.

16 Η Επιτροπή φρονεί ότι η διάταξη δεν μπορεί να ερμηνευτεί παρά κατά τρόπο αυστηρά σύμφωνο προς το γράμμα της, από το οποίο προκύπτει ρητώς ότι όταν έχει μεταποιηθεί λιγότερο από 96% του προϊόντος βάσεως η ασφάλεια δεν αποδεσμεύεται παρά κατά ποσοστό ίσο προς την επιστροφή για την πράγματι μεταποιηθείσα ποσότητα .

17 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η διάταξη δεν δημιουργεί καμιά αμφιβολία . Προβλέπει ρητώς ότι, στις περιπτώσεις στις οποίες αφορά, η ασφάλεια αποδεσμεύεται για ποσό ίσο προς εκείνο της επιστροφής στην παραγωγή, πληρωτέο για την ποσότητα του προϊόντος βάσεως το οποίο μεταποιήθηκε . Εξάλλου, από την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου προκύπτει ότι το τμήμα της ασφάλειας που δεν αποδεσμεύτηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου θεωρείται ως καταπεσόν .

18 Στη συνέχεια πρέπει να ερευνηθεί το ζήτημα αν η διάταξη αυτή συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας .

19 Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία ( βλέπε πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου, της 18ης Μαρτίου 1987, SA Societe pour l' exportation des sucres, υπόθεση 56/86, Συλλογή σ . 1423 ), για να μπορέσει να διαπιστωθεί αν μια διάταξη του κοινοτικού δικαίου συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να εξακριβωθεί αν τα μέσα που εφαρμόζει είναι κατάλληλα για την επίτευξη του στόχου στον οποίο αποβλέπει και μήπως τα μέσα αυτά βαίνουν πέραν του απαραιτήτου για την επίτευξή του .

20 Για να γίνει αυτή η διαπίστωση πρέπει στην προκειμένη περίπτωση να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην ανοχή 4% και, αφετέρου, του τμήματος που αντιστοιχεί στην αύξηση 5% σε σχέση με το ποσό της χορηγηθείσας επιστροφής .

21 'Οσον αφορά το τμήμα της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην ανοχή, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο καθορισμός ανωτάτου ποσοστού ακαθαρσιών που περιέχονται στο προϊόν βάσεως συνιστά κατάλληλο μέσο για να εξασφαλιστεί ότι το προϊόν, η θέση του οποίου υπό κρατική εποπτεία επέφερε την καταβολή της επιστροφής στην παραγωγή, είναι συνήθους ποιότητας και ότι η παραγωγή έγινε με τη φροντίδα την οποία συνήθως πρέπει να αναμένει κανείς από έναν επιμελή βιομήχανο . Δεν αποδείχτηκε στην προκειμένη περίπτωση ότι η ανοχή που προβλέπεται από την επίμαχη διάταξη καθορίστηκε σε υπερβολικά χαμηλό επίπεδο ώστε να μπορεί να την τηρήσει ένας επιμελής βιομήχανος .

22 Πρέπει επίσης να γίνει δεκτό ότι οι στόχοι του καθορισμού ανωτάτης ανοχής δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν πλήρως αν, σε περίπτωση υπερβάσεως, ο επιχειρηματίας διατηρούσε το δικαίωμα επί του τμήματος της επιστροφής που αντιστοιχούσε σ' αυτή την ανοχή . Το γεγονός της προβλέψεως της απώλειας αυτού του τμήματος της επιστροφής και, κατά συνέπεια, η μη αποδέσμευση ισάξιου τμήματος της ασφάλειας αποβλέπει πράγματι στο να δώσει μια συνέπεια δεσμευτική στην ανωτάτη ανοχή και επομένως δεν μπορεί να λογιστεί ως αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας .

23 'Οσον αφορά την απώλεια του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην αύξηση 5%, πρέπει καταρχήν να σημειωθεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1570/78 της Επιτροπής περιορίζεται να ορίσει ότι η ασφάλεια "εγγυάται τη μεταποίηση και/ή τη χρήση του προϊόντος βάσεως" και ότι ούτε το γράμμα ούτε οι αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αυτού δίνουν ρητή ένδειξη για το στόχο της αύξησης . Περαιτέρω, η προμνησθείσα διάταξη του άρθρου 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου συνδέει τη δυνατότητα προβλέψεως συστάσεως ασφάλειας με τη χορήγηση προκαταβολών, χωρίς όμως να προσδιορίζει το ύψος της ενδεχόμενης ασφάλειας .

24 Το γεγονός και μόνο ότι η χορήγηση προκαταβολών υπόκειται στη σύσταση ασφάλειας φαίνεται να δείχνει ότι ο σκοπός της αύξησης κατά 5% της ασφάλειας είναι ότι αντιπροσωπεύει το οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο συνεπάγεται για τον επιχειρηματία το να τίθεται στη διάθεσή του το ποσό της επιστροφής πριν από τη μεταποίηση η οποία του παρέχει το σχετικό δικαίωμα . Πράγματι, η αναζήτηση αυτού του πλεονεκτήματος επιβάλλεται στην περίπτωση της μη πραγματοποίησης της μεταποιήσεως μέσα στην προθεσμία των 90 ημερών που προβλέπεται από τον κανονισμό .

25 Επομένως, η αναζήτηση του συνόλου αυτού του πλεονεκτήματος δεν δικαιολογείται παρά όταν πρέπει να αποδοθεί το σύνολο της επιστροφής που καταβλήθηκε και η απώλεια του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί δεν μπορεί να δικαιολογηθεί παρά κατά το μέτρο που η επιστροφή είναι αποδοτέα .

26 Η Επιτροπή επέσυρε πάντως την προσοχή του Δικαστηρίου επί του γεγονότος ότι άλλες κοινοτικές κανονιστικές ρυθμίσεις προβλέπουν τη σύσταση ασφάλειας, ακόμη και όταν η καταβολή της κοινοτικής επιδότησης δεν προηγείται της ουσιαστικής πραγματοποιήσεως της οικονομικής πράξεως και ότι η ασφάλεια στην περίπτωση αυτή προορίζεται να εγγυηθεί τη σοβαρότητα των αιτήσεων των επιχειρήσεων και να επιτρέψει έτσι την πρόβλεψη των πράξεων που τελούνται στη διαχείριση της αγοράς . Η ενδεχόμενη απώλεια μιας αύξησης συνιστά επομένως μέτρο το οποίο αποβλέπει στο να παρακινεί τις επιχειρήσεις να προβαίνουν στις πράξεις που έχουν αναφέρει στις αιτήσεις τους .

27 Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ακόμη και ένας τέτοιος στόχος δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την απώλεια του συνόλου της αύξησης, όταν η επιχείρηση προέβη στην πράξη που αναφέρει στην αίτησή της, η δε διαφορά μεταξύ της ποσότητας που πράγματι μεταποιήθηκε και αυτής που προβλεπόταν δεν είναι παρά ελάχιστη . Πράγματι, κανένα στοιχείο του φακέλου δεν επιτρέπει να γίνει δεκτό ότι η απώλεια της αύξησης σε σχέση με την ποσότητα που δεν μεταποιήθηκε δεν συνιστά μέτρο επαρκές για την εγγύηση της σοβαρότητας της αίτησης που υποβάλλει η επιχείρηση .

28 Πρέπει συνεπώς να γίνει δεκτό ότι η απώλεια του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην αύξηση δεν είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται πιο πάνω και ότι συνεπώς είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας, κατά το μέτρο που η απώλεια αυτή δεν έχει υπολογιστεί βάσει της πληρωτέας επιστροφής . Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται εξάλλου από το γεγονός ότι ο κανονισμός που αναφέρεται στο τρίτο ερώτημα ορίζει ρητά τέτοιο υπολογισμό για περίπτωση παρόμοια με την επίδικη στην προκειμένη υπόθεση .

29 Στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει συνεπώς να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ), δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1570/78 είναι ανίσχυρο καθόσον δεν προβλέπει την αποδέσμευση τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην αύξηση 5% ανάλογα με την ποσότητα του πράγματι μεταποιηθέντος προϊόντος βάσεως .

Επί του τρίτου ερωτήματος

30 Το τρίτο ερώτημα αφορά το ζήτημα αν η διαφορά των λύσεων που προβλέπονται επί του θέματος της αποδεσμεύσεως των ασφαλειών μεταξύ του κανονισμού 1570/78 και του κανονισμού 1729/78 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής που αφορούν την επιστροφή στην παραγωγή για τη χρησιμοποιούμενη στη χημική βιομηχανία ζάχαρη ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/022, σ . 40 ) συνιστά διάκριση μεταξύ παραγωγών, απαγορευόμενη από το άρθρο 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ .

31 Από τις διατάξεις του προαναφερθέντος κανονισμού 1729/78 προκύπτει ότι, για τη ζάχαρη που έχει τεθεί υπό κρατική εποπτεία, οι αρχές των κρατών μελών μπορούν να προκαταβάλουν στους επιχειρηματίες ποσό μέχρι κατ' ανώτατο όριο 80% της επιστροφής στην παραγωγή, με σύσταση ασφάλειας, η οποία εξασφαλίζει την απόδοση της προκαταβολής αυξημένης κατά 5 %. Βάσει αυτού του κανονισμού, η απώλεια της ασφάλειας χωρεί κατά το μέτρο που αντιστοιχεί στην απόδοση που πρέπει να γίνει, η οποία πρέπει να υπολογιστεί ανάλογα με τις ποσότητες που δεν έχουν μεταποιηθεί .

32 Χωρίς να χρειάζεται να ερευνηθεί αν πρόκειται για όμοιες καταστάσεις, αρκεί να γίνει δεκτό ότι, λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που δόθηκε στο δεύτερο ερώτημα, παρέλκει η απάντηση επί του τρίτου ερωτήματος .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

33 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα ),

κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Tribunal administratif της Λίλλης με απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 1985, αποφαίνεται :

1 ) Ο κανονισμός 1570/78 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 1978, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 2742/75 του Συμβουλίου, περί των επιστροφών στην παραγωγή των αμυλούχων προϊόντων, προβλέποντας τη χορήγηση προκαταβολών με σύσταση ασφάλειας ως μοναδικό τρόπο καταβολής της επιστροφής στην παραγωγή, δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 8 του πιο πάνω κανονισμού του Συμβουλίου .

2 ) Το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α ), δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1570/78 της Επιτροπής είναι ανίσχυρο καθόσον δεν προβλέπει την αποδέσμευση του τμήματος της ασφάλειας που αντιστοιχεί στην αύξηση 5% ανάλογα με την ποσότητα του πράγματι μεταποιηθέντος προϊόντος βάσεως .