Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Οκτωβρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 95/69/ΕΚ - Διατροφή των ζώων - Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τά. - Υπόθεση C-457/99.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-07499



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-457/99,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Μ. Κοντού-Durande, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ελληνικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Ι.-K. Χαλκιά και τη Δ. Τσαγκαράκη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες:

- 95/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 1995, για τον καθορισμό των αρχών οργάνωσης των επίσημων ελέγχων στον τομέα της διατροφής των ζώων (EE L 256, σ. 17),

- 95/69/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για τη θέσπιση των όρων και των κανόνων που εφαρμόζονται κατά την έγκριση και την εγγραφή ορισμένων εγκαταστάσεων και ενδιαμέσων του τομέα της διατροφής των ζώων και για τροποποίηση των οδηγιών 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ, 79/373/ΕΟΚ και 82/471/ΕΟΚ (EE L 332, σ. 15), και

- 97/72/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων (EE L 351, σ. 55),

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και τις οδηγίες αυτές,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους S. von Bahr, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και A. La Pergola (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: S. Alber

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Ιουνίου 2001,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου την 1η Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες:

- 95/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 1995, για τον καθορισμό των αρχών οργάνωσης των επίσημων ελέγχων στον τομέα της διατροφής των ζώων (EE L 256, σ. 17),

- 95/69/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για τη θέσπιση των όρων και των κανόνων που εφαρμόζονται κατά την έγκριση και την εγγραφή ορισμένων εγκαταστάσεων και ενδιαμέσων του τομέα της διατροφής των ζώων και για τροποποίηση των οδηγιών 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ, 79/373/ΕΟΚ και 82/471/ΕΟΚ (EE L 332, σ. 15), και

- 97/72/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων (EE L 351, σ. 55),

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και τις οδηγίες αυτές.

2 Σύμφωνα με τα άρθρα 24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 95/53, 21, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 95/69 και 2, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 97/72, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν τις αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς τις οδηγίες αυτές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, αντιστοίχως, προ της 30ής Απριλίου 1998, της 1ης Απριλίου 1998 και της 31ης Μαρτίου 1998, και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

3 Εκτιμώντας ότι οι οδηγίες 95/53, 95/69 και 97/72 δεν είχαν μεταφερθεί στο ελληνικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως. Αφού όχλησε γραπτώς την Ελληνική Δημοκρατία να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της, η Επιτροπή εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 1999 αιτιολογημένη γνώμη καλώντας το εν λόγω κράτος μέλος να λάβει τα αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς τις οδηγίες μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης. Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έδωσε συνέχεια στην αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

4 Η Ελληνική Δημοκρατία αναγνώρισε στο υπόμνημα αντικρούσεως ότι δεν είχε μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη τις οδηγίες 95/53, 95/69 και 97/72 εντός της προθεσμίας που έτασσε καθεμία από αυτές. Ανέφερε πάντως ότι τα μέτρα που ήταν αναγκαία για τη μεταφορά των οδηγιών αυτών στο ελληνικό δίκαιο ήταν υπό επεξεργασία.

5 Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία κοινοποίησε μεταγενέστερα στην Επιτροπή δύο υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες μεταφέρονται στο εσωτερικό δίκαιο οι οδηγίες 95/53 και 97/72, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη θέσπιση των αποφάσεων αυτών και παραιτήθηκε από τα αιτήματά της όσον αφορά τις δύο αυτές οδηγίες, διατηρώντας ωστόσο την προσφυγή της αναφορικά με την οδηγία 95/69.

6 Εφόσον η μεταφορά της οδηγίας 95/69 στην εσωτερική έννομη τάξη δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, πρέπει να κριθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε συναφώς η Επιτροπή.

7 Διαπιστώνεται επομένως ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 95/69, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

8 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επιπλέον, σύμφωνα με την παράγραφο 5, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω διατάξεως, κατόπιν αιτήσεως του παραιτουμένου διαδίκου, καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα ο αντίδικος, αν τούτο δικαιολογείται από τη στάση του.

9 Εν προκειμένω, από τα προηγηθέντα προκύπτει ότι η Ελληνική Δημοκρατία ηττήθηκε όσον αφορά την οδηγία 95/69. Διαπιστώνεται επιπλέον ότι η παραίτηση από τα αιτήματα της προσφυγής σχετικά με τις οδηγίες 95/53 και 97/72 ήταν το αποτέλεσμα της στάσεως του εν λόγω κράτους μέλους, το οποίο έλαβε τα αναγκαία για τη μεταφορά των οδηγιών αυτών μέτρα μετά την άσκηση της προσφυγής της Επιτροπής. Κατά συνέπεια, η Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός τις ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 95/69/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για τη θέσπιση των όρων και των κανόνων που εφαρμόζονται κατά την έγκριση και την εγγραφή ορισμένων εγκαταστάσεων και ενδιαμέσων του τομέα της διατροφής των ζώων και για τροποποίηση των οδηγιών 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ, 79/373/ΕΟΚ και 82/471/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.