ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 294/68

Aγωγή της 1ης Απριλίου 2015 — Brinkmann (Steel Trading) a.o. κατά Επιτροπής και ΕΚΤ

(Υπόθεση T-161/15)

(2015/C 294/83)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Eνάγουσες: Brinkmann (Steel Trading) Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)· Dalmar investments Ltd (Tortola, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι)· Darlows Consultants Ltd (Νασάου, Μπαχάμες)· Forestborne Ltd (Tortola)· International Corporate Management Company SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)· Kraxis Investments Ltd (Λευκωσία, Κύπρος)· Magnamox Management Ltd (Λευκωσία)· Megamatic Technologies Ltd (Λευκωσία)· Windward Yachting Ltd (Sliema, Μάλτα)· Chupit Ltd (Λευκωσία)· Coburg Investments (Overseas) Ltd (Λευκωσία)· First Trade International Ltd (Tortola)· Fitinvest Ltd (Λεμεσός, Κύπρος)· Halman Consultants (Overseas) Ltd (Tortola)· Limtan Investments Ltd (Λάρνακα, Κύπρος)· Minnesota Trading Ltd (Λευκωσία)· Protoconsult Ltd (Λευκωσία)· Transcoal Trading Ltd (Λευκωσία)· και Veft Management Ltd (Λευκωσία) (εκπρόσωπος: R. Nowinski, Barrister)

Eναγόμενες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη ζημία που αυτές υπέστησαν εξαιτίας της υιοθετήσεως και της εφαρμογής του μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική επιδικάζοντάς τους τα ποσά που εκτίθενται στο δικόγραφο της αγωγής ή τα κατά την κρίση του οφειλόμενα σε αυτές ποσά·

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα δικαστικά έξοδα, λόγω της ασκήσεως της παρούσας αγωγής.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής τους οι ενάγουσες προβάλλουν τρεις ισχυρισμούς.

1. Πρώτον, οι ενάγουσες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 18 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 21, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθόσον η Επιτροπή και η ΕΚΤ ενήργησαν παρανόμως εισάγοντας δυσμενή διάκριση εις βάρος της Κύπρου και, ως εκ τούτου, εισήγαγαν άμεση δυσμενή διάκριση εις βάρος των καταθετών των κυπριακών τραπεζών.

2. Δεύτερον, οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή και η ΕΚΤ ενήργησαν παρανόμως επειδή προσέβαλαν τα δικαιώματα των καταθετών για προστασία της ιδιοκτησίας τους, όπως αυτά κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και
—

να αποφανθεί ότι η σύμβαση επιδοτήσεως αριθ. 238214 «C7» (Cerebellar-Cortical Control: Cells, Circuits, Computation, and Clinic) και η σύμβαση επιδοτήσεως αριθ. 238686 «CEREBNET» (Timing and plasticity in the olivo-cerebellar system), που συνάφθηκαν κατά τη διάρκεια εφαρμογής του έβδομου προγράμματος-πλαισίου (FP7-PEOPLE-ITN-2008) για την υποστήριξη της καταρτίσεως και επαγγελματικής εξελίξεως ερευνητών και για τα δίκτυα αρχικής καταρτίσεως, δεν μπορούν να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι υποχρεώνουν τους δικαιούχους να παράσχουν κατάρτιση σε πρωτόπειρους ερευνητές αποκλειστικά στις δικές τους εγκαταστάσεις και, κατά συνέπεια, να επιβεβαιώσει, βάσει της ερμηνείας αυτής, ότι ο REA δεν μπορεί να απορρίψει ως μη επιλέξιμο μέρος της δαπάνης περί της καταρτίσεως πρωτόπειρων ερευνητών·
—

να ακυρώσει την απόφαση EACEA/MH/mvh/OKRAPF15D006233 του Εκτελεστικού Οργανισμού Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA), της 10ης Απριλίου 2014, σχετικά με τη χρηματοδότηση της συμφωνίας 518072-LLP-1-2011-1-DE-COMENIUS-CNW/2011-3848 σε σχέση με το πρόγραμμα NEST — «Network for Staff and Teachers in Childcare Services» («Δίκτυο για το διδακτικό και το λοιπό προσωπικό στον τομέα της προστασίας των παιδιών»),
—

να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δικαιούται να διατηρήσει στην κατοχή της το ποσό των 80 242,78 ευρώ, το οποίο αυτή έχει ήδη λάβει στο πλαίσιο της «pre-financing payment» και το οποίο αποτελεί σήμερα αντικείμενο χρεωστικού σημειώματος εκδοθέντος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή — Directorate General Migration and Home Affairs — Directorate E: Migration and Security Funds — Unit E2: Asylum, Migration and Integration Fund — HOME E2/FL/2015, αριθ. πρωτοκόλλου 1520007 — με ημερομηνία εκδόσεως την 1η Απριλίου 2015 και με αντικείμενο «HOME/2011/PPRS/AG/2176 TORRE — Transnational Observatory for Refugee’s Resettlement in Europe αριθ. 3241503771», χρεωστικού σημειώματος το οποίο εκδόθηκε από την καθής-εναγομένη προς τον σκοπό της ανακτήσεως του προαναφερθέντος ποσού·
—

Συναφώς η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή, κατά την υπογραφή των συμφωνιών επιδότησης ULTRA (Ultra portable augmented reality for industrial maintenance applications), IMPROVE (Improving Display and Rendering Technology for Virtual Environments) και CINeSPACE (Experiencing urban film and cultural heritage while on-the-move), γνώριζε ή, εν πάση περιπτώσει, όφειλε να γνωρίζει ότι θα χρησιμοποιούνταν Ρώσοι μηχανικοί. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, υπό τις δεδομένες συνθήκες, η είσπραξη του ποσού του οποίου την καταβολή απαιτεί η Επιτροπή συνιστά κατάχρηση δικαιώματος.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 198/46

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2015 — Aldi κατά ΓΕΕΑ — Miquel Alimentació Grup (Gourmet)

(Υπόθεση T-212/15)

(2015/C 198/64)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Fürsen, N. Lützenrath, U. Rademacher και N. Bertram, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Miquel Alimentació Grup, SA (Vilamalla, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Gourmet» — Υπ’ αριθ. 9 310 269 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 314/2014-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως·

— να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος
4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 14, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, καθόσον η υποχρέωση ανακτήσεως της ενισχύσεως διασώσεως περιέλαβε και την προσφεύγουσα. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν της χορηγήθηκε κρατική ενίσχυση, καθόσον η τιμή πωλήσεως ήταν σύμφωνη με την αγοραία τιμή. Κατά την προσφεύγουσα, τα επιχειρήματα και οι επιφυλάξεις της Επιτροπής ως προς το αν το αντίτιμο που κατέβαλε η Via Chem και, εν συνεχεία, η Fortishem για τα στοιχεία του ενεργητικού της NCHZ αντιστοιχούσε στην αγοραία τιμή ενέχουν πλάνη, τούτο δε για πλείονες λόγους. Πρώτον, υποστηρίζεται ότι δεν αρκεί η Επιτροπή να διατυπώσει επιφυλάξεις, καθόσον φέρει το βάρος της αποδείξεως. Δεύτερον, καθόσον η πώληση πραγματοποιήθηκε δυνάμει πτωχευτικής διαδικασίας υπό τον έλεγχο πτωχευτικού δικαστηρίου υποχρεούμενου να ενεργήσει προς το συμφέρον των δανειστών της αφερέγγυας εταιρίας, εικάζεται ότι τα στοιχεία του ενεργητικού πωλήθηκαν στην υψηλότερη δυνατή τιμή. Τρίτον, η διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών ήταν ανοικτή, διαφανής και απαλλαγμένη από όρους και, επομένως, εξασφάλιζε την υψηλότερη δυνατή τιμή στην αγορά· η δεσμευτική επιλογή δεν είχε κανένα αντίκτυπο στην αγοραία τιμή. Τέταρτον, παρά το γεγονός ότι οι όροι πωλήσεως μεταξύ της Via Chem και της Fortishem στερούνται σημασίας, καθόσον η πρώτη πώληση πραγματοποιήθηκε στην αγοραία τιμή, η αγοραία τιμή την οποία διαπραγματεύτηκαν οι ιδιώτες επενδυτές σε συνθήκες οικονομίας της αγοράς θεωρείται αγοραία τιμή, έστω και ελλείψει διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι προφανώς η μεταβίβαση των στοιχείων του ενεργητικού της NCHZ στη Via Chem και εν συνεχεία στην προσφεύγουσα δεν δύναται να θεωρηθεί απόπειρα καταστρατηγήσεως της αποφάσεως περί ανακτήσεως που εξέδωσε η Επιτροπή για δύο λόγους. Πρώτον, η υπόθεση απέχει τόσο από την τυπική περίπτωση καταστρατηγήσεως ώστε ακόμη και η Επιτροπή δέχεται ότι δεν διαθέτει στοιχεία αποδεικνύοντα την πρόθεση αποφυγής της υποχρεώσεως ανακτήσεως. Δεύτερον, καταλήγει, εντούτοις, στο συμπέρασμα ότι υπάρχει οικονομική συνέχεια, προκειμένου να διευρύνει τον κύκλο όσων υπέχουν υποχρέωση επιστροφής της ενισχύσεως ώστε να περιλάβει και την προσφεύγουσα. Εντούτοις, η κρίση της Επιτροπής στηρίζεται σε πεπλανημένη εκτίμηση, βάσει εσφαλμένης ερμηνείας των επιμέρους κριτηρίων, δεν λαμβάνει υπόψη το βάρος αποδείξεως και στηρίζεται σε εσφαλμένη αντίληψη της γενικότερης έννοιας της οικονομικής συνέχειας σε υποθέσεις κρατικής ενισχύσεως. Τέλος, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσέγγιση της Επιτροπής είναι οικονομικά καταστροφική και περιττή από απόψεως δικαίου του ανταγωνισμού. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή επιχειρεί να δημιουργήσει νέα, αυστηρότερη νομολογία, βάσει της οποίας το εύρος της συναλλαγής θα αποτελεί το καθοριστικής σημασίας κριτήριο, με την αγοραία τιμή να αποτελεί, κατά το μέγιστο, επικουρικό κριτήριο.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 155/28

Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2015 — InAccess Networks Integrated Systems κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-82/15)

(2015/C 155/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: InAccess Networks Integrated Systems — Applications Services for Telecommunication and Related Equipment Commercial and Industrial Co. SA (Αμαρούσιο, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler και G. Pandey, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει τις ακόλουθες πράξεις, εφόσον κριθεί ότι οι πράξεις αυτές παράγουν έννομα αποτελέσματα και εφόσον με τις πράξεις αυτές απορρίπτονται οι αξιώσεις της προσφεύγουσας βάσει της συμβάσεως επιδοτήσεως με αριθμό έργου 216837 ATRACO, η οποία έχει συναφθεί στο πλαίσιο του Έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) (2007-2013), και υποχρεώνουν την προσφεύγουσα να επιστρέψει τα ποσά που έχει εσπράξει και να καταβάλει κατ’ αποκοπήν αποζημιώσεις: — απόφαση της Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφο της 11ης Δεκεμβρίου 2014 με αριθμό πρωτοκόλλου ARES (2014) 4162021· — απόφαση της Επιτροπής η οποία περιλαμβάνεται στο χρεωστικό σημείωμα της 23ης Οκτωβρίου 2012 με αριθμό πρωτοκόλλου ARES (2012) 1248814· — απόφαση της Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφο 7ης Δεκεμβρίου 2012 χωρίς αριθμό πρωτοκόλλου.

— να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

1. Με τον πρώτο λόγο, προβάλλεται παραβίαση του άρθρου 41.1-2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δικαιώματος ακροάσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει ότι, στο πλαίσιο της πρώτης διαδικασίας ελέγχου, προσβλήθηκε το δικαίωμά της ακροάσεως και ότι, για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει εκ νέου την υπόθεση.

2. Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση του άρθρου 41.1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση περί διενέργειας νέου ελέγχου της δημιούργησε την εύλογη προσδοκία ότι τυχόν νέα απόφαση θα στηριχθεί σε περιστατικά σχετιζόμενα με την ουσία του ελέγχου, και όχι με διαδικαστικούς κανόνες οι οποίοι θα ίσχυαν όσον αφορά την προσκόμιση εγγράφων στο πλαίσιο της πρώτης διαδικασίας ελέγχου.

3. Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση του άρθρου 41.2.c του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η αιτιολογία που παραθέτει η Επιτροπή στην απόφαση περί επανελέγχου είναι ανεπαρκής, διότι αφορά δύο μόνον αμφισβητούμενα ζητήματα, το δε ζήτημα της ανεπάρκειας των προσκομισθέντων εγγράφων θίγεται μόνον ακροθιγώς.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/40

Προσφυγή της 18ης Φεβρουαρίου 2015 — KENUP Foundation κ.λπ. κατά EIT

(Υπόθεση T-76/15)

(2015/C 146/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: KENUP Foundation (Kalkara, Μάλτα), Candena GmbH (Lüneburg, Γερμανία), Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo (CO BIK) (Ajdovščina, Σλοβενία), Evotec AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Soltész, C. Wagner και H. Weiß, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (EIT)

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Καινοτομίας και Τεχνολογίας, της 9ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με τον ορισμό Κοινοτήτων Γνώσης και Καινοτομίας (02008.EIT.2014.I.EIT.GB) και με την απόρριψη της προτάσεως της KENUP, όπως κοινοποιήθηκαν με το έγγραφο της 10ης Δεκεμβρίου 2014 (012234.EIT.D.2014.MK) και

— να καταδικάσει το EIT στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.

1. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις με τις οποίες απορρίφθηκε η πρόταση της KENUP δεν ελήφθησαν από το αρμόδιο όργανο της ΕΕ.

2. Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι το EIT δεν ακολούθησε την εφαρμοστέα διαδικασία επιλογής κατά τη λήψη των προσβαλλόμενων αποφάσεων.

3. Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι το EIT δεν αιτιολόγησε τη μη κοινοποίηση στις προσφεύγουσες της αποφάσεως περί ορισμού.

4. Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η αξιολόγηση της προτάσεως της KENUP, στην οποία προέβη εξωτερικός εμπειρογνώμων της EIT, παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.

5. Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η αξιολόγηση της προτάσεως της KENUP, στην οποία προέβησαν εξωτερικοί εμπειρογνώμονες της EIT, παραβιάζει την αρχή της διαφάνειας και συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

6. Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η αξιολόγηση της προτάσεως της KENUP, στην οποία προέβησαν εξωτερικοί εμπειρογνώμονες της EIT, διεξήχθη κατά παράβαση των διατάξεων περί δεοντολογικής εξετάσεως του κανονισμού συμμετοχής «Ορίζων 2020».

7. Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η αξιολόγηση της προτάσεως της KENUP, στην οποία προέβησαν εξωτερικοί εμπειρογνώμονες της EIT, περιέχει πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση της προτάσεως.

8. Ο όγδοος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι οι εμπειρογνώμονες του EIT και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΕΙΤ που συμμετείχαν στη διαδικασία επιλογής, η οποία κατέληξε στην προσβαλλόμενη απόφαση, βρίσκονταν σε τέτοια θέση που είχε ως αποτέλεσμα τη σύγκρουση των συμφερόντων τους με αυτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
—

ακολούθως, να δεχθεί τα αιτήματα που προέβαλε πρωτοδίκως ο αναιρεσείων και, ως εκ τούτου: — να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή· — κυρίως: — να ακυρώσει την σιωπηρή απόφαση της 12ης Αυγούστου 2010 του Γενικού Διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), υπό την ιδιότητα της αρμόδιας αρχής για τη σύναψη συμβάσεων πρόσληψης (ΑΑΣΣΠ), περί μη ανανεώσεως της συμβάσεώς του, όπως ιδίως προκύπτει από την απουσία απαντήσεως επί της αιτήσεως που του υπέβαλε ο αναιρεσείων στις 12 Απριλίου 2010· — εφόσον κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣΠ, της 22ας Φεβρουαρίου 2011, περί απορρίψεως της ενστάσεως που άσκησε ο αναιρεσείων βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ· — κατά συνέπεια, να επανεντάξει τον αναιρεσείοντα στα καθήκοντα που ασκούσε στην OLAF, στο πλαίσιο ανανεώσεως της συμβάσεώς του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΚΥΚ· — επικουρικώς, και στην περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το ως άνω αίτημα επανεντάξεως, να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την υλική ζημία που υπέστη ο αναιρεσείων, υπολογιζόμενη προσωρινώς και ex aequo et bono στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που αυτός ελάμβανε ως έκτακτος υπάλληλος στην OLAF και των αποδοχών της θέσεως που κατέχει επί του παρόντος (ήτοι περίπου 3 000 ευρώ μηνιαίως), για διάρκεια τουλάχιστον ανάλογη εκείνης της αρχικής συμβάσεώς του (4 έτη), ή και μεγαλύτερη στην περίπτωση που η εν λόγω σύμβαση ανανεωθεί για τρίτη φορά, ούτως ώστε να θεμελιώνεται δικαίωμά του σε σύμβαση αορίστου χρόνου· — σε κάθε περίπτωση, να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 5 000 € (πέντε χιλιάδες ευρώ), προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
—

να καταδικάσει την Επιτροπή to pay the applicant’s costs for these proceedings.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 96/23

Προσφυγή-αγωγή της 2ας Φεβρουαρίου 2015 — Hydrex κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-45/15)

(2015/C 096/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Hydrex NV (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Van Eysendeyk, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να διαπιστώσει την έλλειψη νομιμότητας και κατά συνέπεια να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2015) 103 τελικό, της 12ης Ιανουαρίου 2015, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα σύμφωνα με το άρθρο 297 ΣΛΕΕ, με έγγραφο της 13ης Ιανουαρίου 2015, και η οποία αφορά το ένταλμα εισπράξεως αριθ. 3241405101, για ποσό 5 40 721,10 ευρώ, λόγω προδήλως ανεπαρκούς αιτιολογίας και λόγω της εντεύθεν εντελώς εσφαλμένης εκτιμήσεως·

— να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιστρέψει όλα τα ποσά που κακώς εισπράχθηκαν και/ή παρακρατήθηκαν·

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η σύμβαση επιχορηγήσεως LIFE06 ENV/B/000362, υπό τον τίτλο «Demonstration of a 100 % non-toxic durable hull protection and anti-fouling system contributing to zero emission to the aquatic environment and saving 3-8 % heavy fuels», υπεγράφη το 2006 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της προσφεύγουσας. Η βαλλόμενη είσπραξη της Επιτροπής στηρίζεται σε εκ των υστέρων λογιστικό έλεγχο από τον οποίο φέρεται ότι προέκυψε ότι πρέπει να μειωθούν τα κόστη του σχεδίου που ελήφθησαν υπόψη.

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Διατείνεται ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη λογιστικό έλεγχο που διεξήχθη όταν όλα τα έγγραφα ήσαν ακόμη διαθέσιμα. Επικουρικά, διατείνεται ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την παρατήρηση της προσφεύγουσας σχετικά με την έκθεση του εκ των υστέρων λογιστικού ελέγχου, η οποία δικαιολόγησε ένα πρόσθετο ποσό.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 81/21

Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2014 — Tempus Energy και Tempus Energy Technology κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-793/14)

(2015/C 081/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Tempus Energy Ltd (Reading, Ηνωμένο Βασίλειο) και Tempus Energy Technology Ltd (Cheltenham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Derenne, J. Blockx, C. Ziegler και M. Kinsella, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και

— να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή τους οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως C(2014) 5083 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2014, στην υπόθεση SA.35980 (2014/N-2) — Ηνωμένο Βασίλειο, Electricity Market Reform — Capacity Market.

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως.

1. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και εκτίμησε πλημμελώς τα πραγματικά περιστατικά, στο μέτρο που δεν κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι: — η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθά τον πιθανό ρόλο που διαδραματίζει η ανταπόκριση από την πλευρά της ζήτησης [Demand-Side Response, DSR] στην αγορά επάρκειας ισχύος του Ηνωμένου Βασιλείου· — οι περιορισμοί που θεσπίζονται σχετικά με τη διάρκεια των συμβάσεων DSR στην αγορά επάρκειας ισχύος παραβιάζουν τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της απαγορεύσεως των διακρίσεων και στηρίζονται σε πλημμελή εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών· — η θέσπιση της υποχρεώσεως όσων δραστηριοποιούνται στη DSR να επιλέξουν μεταξύ μεταβατικών και σταθερών δημοπρασιών παραβιάζει τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της απαγορεύσεως των διακρίσεων· — η μέθοδος υπολογισμού της ανακτήσεως του κόστους στην αγορά επάρκειας ισχύος παραβιάζει τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας· — η αναφορά σε επεισόδια ανεπάρκειας ισχύος με αόριστη και όχι χρονικά προσδιορισμένη διάρκεια, που γίνεται στο πλαίσιο των σταθερών δημοπρασιών της αγοράς επάρκειας ισχύος, είναι αντίθετη στις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης· — η πρόβλεψη υποχρεωτικής καταθέσεως εγγυητικής επιστολής για τη συμμετοχή στις δημοπρασιες στο πλαίσιο της αγοράς επάρκειας ισχύος παραβιάζει τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης· και — η μη πρόβλεψη, στο πλαίσιο της αγοράς επάρκειας ισχύος, μιας πρόσθετης αμοιβής για εξοικονόμηση στις απώλειες μετάδοσης και διανομής από την DSR παραβιάζει τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 65/35

Aγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2014 — ANKO κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-768/14)

(2015/C 065/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγουσα: ANKO AE Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να αναγνωρισθεί ότι το ποσό των 3 77 733,93 ευρώ, που η Επιτροπή κατέβαλε στην ενάγουσα για το έργο POCEMON, αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και συνεπώς η τελευταία ενάγουσα δεν οφείλει να το επιστρέψει ως αχρεωστήτως καταβληθέν· και

— να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από την υπ’αριθ. 216088 σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases» (POCEMON), δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση της ως άνω σύμβασης, της αρχής της καλής πίστης, της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και της αναλογικότητας, ζήτησε επιστροφή των καταβληθέντων στην ΑΝΚΟ ποσών ως αντιστοιχούντων σε μη επιλέξιμες δαπάνες.

Για το λόγο αυτό, η ενάγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι η Επιτροπή στηρίζεται σε όλως αβάσιμους και σε κάθε περίπτωση αναπόδεικτους ισχυρισμούς προκειμένου να απορρίψει το σύνολο σχεδόν των δαπανών της ΑΝΚΟ ως μη επιλέξιμες και να αναζητήσει την επιστροφή του ποσού που κατέβαλε στην ΑΝΚΟ για το έργο POCEMON. Δεύτερον, ότι η Επιτροπή, απορρίπτοντας το 98,68 % της οφειλόμενης συνεισφοράς της, επειδή αυτό, δήθεν, δεν ανταποκρίνεται σε επιλέξιμες δαπάνες, στις οποίες υπεβλήθη η ενάγουσα για τις ανάγκες του έργου, παραβιάζει τις αρχές της απαγόρευσης καταχρήσεως δικαιώματος και της αναλογικότητας.