EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :3 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 20ής Ιανουαρίου 2011
Υπόθεση F-121/07
Guido St rack
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (EΚ) 1049 /2001 — 
Αρμοδιότητα το υ Γενικού Δικαστηρίου — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη»
Αντικείμενο:Προσφυγή-αγωγή, ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ και 152 Α Ε, με την οποία ο 
G. Strack ζ ητεί, αφενός, την α κύρωση τ ων α ποφάσεων τ ης Ε πιτροπής, της 
12ης Ιανουαρίου, της 26 ης Φεβρουαρίου και της 20ής Ιουλίου 2005 , καθόσον με αυτές 
απορρίφθηκε η π ρόσβασή το υ σε ο ρισμένα έ γγραφα που είχε σ την κατοχή της η 
Επιτροπή και, αφετέρου, την καταδίκη της Επιτροπής στην καταβολή αποζημιώσεως 
ύψους 10 000  ευρώ, πλέον τό κων, για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη 
εξαιτίας των προαναφερθεισών απορριπτικών αποφάσεων.
Απόφαση: Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδά το υ.
Περίληψη
1. Διαδικασία — Κατάθεση του υπομνήματος αντικρούσεως — Προθεσμία — Παράταση
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, άρθρο 39 § 2)
2. Διαδικασία — Προφορική δ ιαδικασία — Έκθεση ακ ροατηρίου του εισηγητή δικαστή — Αντικείμενο
3. Ευρωπαϊκή Έ νωση — Θεσμικά ό ργανα — Δικαίωμα π ροσβάσεως του κ οινού σ τα έγγραφα — 
Κανονισμός 1049 /2001 — Διάταξη γενικού χα ρακτήρα — Α ίτηση υπαλλήλου ν α αποκτήσει πρόσβαση 
στον ατομικό κα ι ιατρικό του φ άκελο — Υπαγωγή στο Κ αθεστώς Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως 
υπαλλήλων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 6, εδ. 7 κα ι 8, και 26α, κανονισμός 
1049 /2001 τ ου Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου κα ι του Σ υμβουλίου)
4. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αρμοδιότητα του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης — Προσφυγή που 
άσκησε υπάλληλος της Ένωσης δυνάμει του κα νονισμού 1049 /2001 κα τά αποφάσεως με την οποία δε ν 
του επιτρέπεται η πρόσβαση σε έγγραφα — Εμπίπτει
(Άρθρο 230 E Κ κα ι 236 Ε Κ· Οργανισμός του Δ ικαστηρίου, παράρτημα I, άρθρο 1· κα νονισμός 
1049 /2001 τ ου Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου κα ι του Σ υμβουλίου, άρθρο 8 § 1· απόφαση 2004 /752 
του Συμβουλίου, άρθρο 1)
2 ECLI:EU:F:2011 :3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-121/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
5. Ευρωπαϊκή Έ νωση — Θεσμικά ό ργανα — Δικαίωμα π ροσβάσεως του κ οινού σ τα έγγραφα — 
Κανονισμός 1049 /2001 — Απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η π ρόσβαση του κ οινού σ τα έγγραφα — 
Έννοια
(Κανονισμός 1049 /2001 τ ου Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου κα ι του Σ υμβουλίου, άρθρο 6 § 2)
6. Ευρωπαϊκή Έ νωση — Θεσμικά ό ργανα — Δικαίωμα π ροσβάσεως του κ οινού σ τα έγγραφα — 
Κανονισμός 1049 /2001 — Υποχρέωση υποβολής αρκούντως σαφούς αιτήσεως προσβάσεως σε έγγραφα
(Κανονισμός 1049 /2001 τ ου Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου κα ι του Σ υμβουλίου, άρθρο 6 § § 1 κα ι 2)
1. Το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης 
παρέχε ι στον Πρόεδρό το υ τη δυ νατότητα να π αρατείνει την προθεσμία που τάχθηκε στον καθού, 
προκειμένου να υ ποβάλει το υ πόμνημα αν τικρούσεως. Συναφώς, η π ερίσταση ότι σ υμφωνήθηκαν 
περισσότερες π αρατάσεις ελλείψει εκατέρωθεν α κροάσεως δ εν π ροσβάλλει το δ ικαίωμα το υ 
προσφεύγοντος σε δ ίκαιη δίκη, αν η κ ατάσταση των διαδίκων δεν έχε ι τροποποιηθεί ουσιαστικά. 
Συνεπώς, ο δ ίκαιος χαρακτήρας μιας διαδικασίας αξιολογείται υπό το π ρίσμα το υ συνόλου αυτής.
(βλ. σκέψη 39)
2. Όπως προκύπτει από το ν τίτ λο, αν τικείμενο της προκαταρκτικής εκθέσεως ακροατηρίου το υ 
εισηγητή δικαστή της Ένωσης είναι η π ροετοιμασία της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως και η π αροχή 
στους διαδίκους της δυ νατότητας να υ ποβάλουν τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις το υς όσον αφορά τα 
δεδομένα τ ης δίκης και τα ζητήματα π ου τί θενται στην εν λόγω έκθεση γι α τη σύνταξη της 
αποφάσεως. Επίσης, τροποποίηση όπως αυτή το υ εν λόγω εγγράφου δεν ασκεί αυτή καθεαυτήν καμία 
επιρροή στη διεξαγωγή της δίκης και το π εριεχόμενο της αποφάσεως, καθόσον οι σχε τικές με αυτή 
αιτιάσεις που διατυπώνουν οι δ ιάδικοι μ πορούν να λ ηφθούν υπόψη μόνον κατά τη σύνταξη της 
αποφάσεως, εφόσον είναι κρίσιμες συναφώς.
(βλ. σκέψη 42)
3. Η π ρόσβαση των υπαλλήλων στον ατομικό το υς φάκελο και η π ρόσβαση των υπαλλήλων στον 
ιατρικό το υς φάκελο διέπονται, αν τιστοίχως, από το ά ρθρο 26, έβδομο και όγ δοο ε δάφιο, το υ 
κανονισμού και από το ά ρθρο 26α το υ κανονισμού, ενώ η δυ νατότητα που έχ ουν οι υ πάλληλοι να 
λάβουν γνώση οποιουδήποτε άλλου δεδομένου το υς αφορά διέπεται από το ν κανονισμό (ΕΚ) 
1049 /2001 γι α τ ην π ρόσβαση το υ κ οινού σ τα έγγραφα το υ Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου, το υ 
Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Πράγματι, μολονότι ο κ ανονισμός 1049 /2001 σ υνιστά γενικό κανόνα π ου καθορίζει τις γενικές αρχές 
που διέπουν το δ ικαίωμα κάθε πολίτη της Ένωσης να α ποκτήσει πρόσβαση στα έγγραφα των οικείων 
θεσμικών οργάνων σε ό λους τους τομείς της δραστηριότητας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου το υ 
τομέα της δημόσιας διοικήσεως, το π ροβλεπόμενο δικαίωμα προσβάσεως μπορεί, όπως και κάθε 
γενικός κανόνας, να δ ιευκρινισθεί, να δ ιευρυνθεί ή, αν τιθέτως, να π εριοριστεί ή να α ποκλειστεί 
—σύμφωνα μ ε την αρχή ότι ο ε ιδικός κανόνας υπερισχύει του γενικού κανόνα ( lex specialis derogat 
legi generali)— ότ αν υ πάρχουν ειδικοί κανόνες που διέπουν συγκεκριμένα θ έματα.
ECLI:EU:F:2011 :3 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-121/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Συναφώς, το ά ρθρο 26, έβδομο και όγ δοο ε δάφιο, και το ά ρθρο 26α το υ κανονισμού συνιστούν, 
ακριβώς, ειδικές διατάξεις που παρεκκλίνουν από τις διατάξεις το υ κανονισμού 1049 /2001 , καθόσον 
διέπουν την πρόσβαση σε σ υγκεκριμένο είδος εγγράφων, και, ειδικότερα, οι π ρώτες σε έ γγραφα 
σχετικά με την υπηρεσιακή κατάσταση, τις αρμοδιότητες, την απόδοση και τη συμπεριφορά των 
υπαλλήλων, και οι δ εύτερες σε έ γγραφα ιατρικής φύσεως.
(βλ. σκέψεις 65 έως 67)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 5 Απριλίου 2005 , T-376/03, Hendrickx κ ατά Συμβουλίου, σκέψη 55· 14 Ιουλίου 2005 , T-371/03, Le Voci κατά 
Συμβουλίου, σκέψη 122· 17 Μαΐου 2006 , T-93/04, Καλλιανός κατά Επιτροπής, σκέψη 87
ΔΔΔ ΕΕ: 13 Ιανουαρίου 2010 , F-124/05 κ αι F-96/06, A κ αι G κ ατά Επιτροπής, σκέψη 294
4. Από το ά ρθρο 1 το υ παραρτήματος I το υ Ο ργανισμού το υ Δ ικαστηρίου προκύπτει ότι το 
Δικαστήριο Δ ημόσιας Δ ιοίκησης είναι επιφορτισμένο μ ε την επίλυση κ άθε διαφοράς μεταξύ 
υπαλλήλου της Ένωσης και του θεσμικού το υ οργάνου που οφείλονται στη σχέσ η ερ γασίας που το υς 
συνδέει, ανεξαρτήτως των διατάξεων που ο υ πάλληλος επικαλείται προς στήριξη της προσφυγής του. 
Η δ ιαπίστωση αυτή επιρρωννύεται από το ά ρθρο 1 της αποφάσεως 2004 /752, για την ίδρυση 
Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Συνεπώς, το Δ ικαστήριο Δ ημόσιας Διοίκησης είναι αρμόδιο να α ποφανθεί επί προσφυγής ακυρώσεως 
που ασκείται βάσει του άρθρου 236 Ε Κ κατά αρνήσεως της Επιτροπής να κ άνει δεκτή την αίτηση 
προσβάσεως σε έ γγραφα που υπέβαλε τακτικός υπάλληλος ή μ έλος το υ λοιπού προσωπικού δυ νάμει 
του κ ανονισμού 1049 /2001 , γι α τ ην π ρόσβαση το υ κ οινού σ τα έ γγραφα το υ Ε υρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου, το υ Συμβουλίου και της Επιτροπής, και απορρέε ι από την ερ γασιακή σχέσ η που 
συνδέει τον υπάλληλο ή το μ έλος του λοιπού προσωπικού με την Επιτροπή. Η δ ιαπίστωση αυτή δεν 
αναιρείται από το γ εγονός ότι το ά ρθρο 8, παράγραφος 1, το υ εν λόγω κανονισμού ανα φέρει 
αποκλειστικώς την προσφυγή ακυρώσεως που καθιερώνει το ά ρθρο 230 Ε Κ. Το γεγονός ότι ο 
νομοθέτης αποσκοπεί να π ροσδώσει μέσω το υ κανονισμού αυτού όσο το δυ νατόν πληρέστερη 
πρακτική ισχύ στο δ ικαίωμα της πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα που έχουν στην κατοχή το υς τα 
θεσμικά όργανα ε ξηγεί τους λόγους για το υς οποίους ο ν ομοθέτης προέβλεψε το σ υνηθέστερο ένδικο 
βοήθημα, χωρίς η π αραπομπή στο ά ρθρο 230 Ε Κ να π εριορίζει τα ένδικα μέσα που έχ ουν στη 
διάθεσή το υς οι δ ιάδικοι σ την προσφυγή ακυρώσεως που προβλέπει το ε ν λόγω ά ρθρο και να 
περιορίζει ως εκ το ύτου το ε ύρος των αρμοδιοτήτων που παρέχε ι στο Δ ικαστήριο το ά ρθρο 1 το υ 
παραρτήματος I του Οργανισμού το υ Δικαστηρίου.
(βλ. σκέψεις 71 έως 74)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 19 Ιανουαρίου 2010 , T-355/04 κ αι T-446/04, Co-Frutta κατά Επιτροπής, σκέψη 71
5. Το να ζ ητήσει η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή από το ν αιτούντα να π αράσχει διευκρινίσεις 
όσον αφορά την αίτησή το υ παροχής προσβάσεως σε έ γγραφα λόγω το υ μεγάλου αριθμού των 
εγγράφων στα οποία ζητείται πρόσβαση βάσει το υ άρθρου 6, παράγραφος 2, το υ κανονισμού 
1049 /2001 , για την π ρόσβαση το υ κοινού σ τα έγγραφα το υ Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου, το υ 
Συμβουλίου και της Επιτροπής, συνιστά ρητή επιφύλαξη όσον αφορά την εξέταση της αιτήσεως 
προσβάσεως και, ως εκ το ύτου, η π ροσφυγή ακυρώσεως που στρέφεται κατά το υ ως άν ω αιτήματος 
της αρμόδιας για το υς διορισμούς αρχής είναι απαράδεκτη.
4 ECLI:EU:F:2011 :3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-121/07
STRACKκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
(βλ. σκέψη 84)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 12 Οκτωβρίου 2000 , T-123/99, JT’s Corporation κ ατά Επιτροπής, σκέψη 25
6. Οσάκις διατάξεις σαφείς, όπως αυτή το υ άρθρου 6, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 1049 /2001 , 
για την πρόσβαση το υ κοινού στα έγγραφα το υ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της 
Επιτροπής, όσον αφορά αιτήσεις προσβάσεως σε έ γγραφα που έχ ουν στην κατοχή το υς τα θεσμικά 
όργανα, επιβάλλουν ανα μφισβήτητα τ ην υ ποχρέωση υ ποβολής α ρκούντως σ αφούς α ιτήσεως, 
προκειμένου η δ ιοίκηση να έχε ι τη δυ νατότητα να α παντήσει, η μ η συμμόρφωση προς την εν λόγω 
υποχρέωση δεν μπορεί να τ ην υποχρεώσει να π ροβεί η ί δια σε έρε υνες, προκειμένου να ά ρει την εν 
λόγω ασάφεια, κινητοποιώντας, ενδεχομένως, σημαντικά μέσα. Κατά προέκταση το υ κανόνα κ ατά το ν 
οποίο οι δ ιάδικοι δεν μπορούν να ε πικαλούνται κατά τρόπο καταχρηστικό ευρωπαϊκούς κανόνες, οι 
διοικούμενοι υ πέχουν υποχρέωση ενημερώσεως και καλής πίστεως έναντι των θεσμικών οργάνων, 
όταν υ ποβάλλουν αίτηση σε α ρχή.
Στο π λαίσιο α υτό, καίτοι το οι κείο θ εσμικό όργανο διατηρεί τη δυ νατότητα, σε σ υγκεκριμένες 
περιπτώσεις στις οποίες η σ υγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση των εγγράφων θα συνεπαγόταν 
για την ίδια δυ σανάλογα επαχθή διοικητική προσπάθεια, να σ ταθμίζει, αφενός, το σ υμφέρον της 
προσβάσεως το υ κοινού στα έγγραφα κ αι, αφετέρου, το ν φ όρτο τ ης απαιτούμενης ερ γασίας, 
προκειμένου να δ ιασφαλίζεται έτσι, στις ειδικές αυτές περιπτώσεις, το σ υμφέρον της χρ ηστής 
διοικήσεως, το θ εσμικό όργανο πρέπει κατά μείζονα λ όγο να έχε ι αυτή τη δυ νατότητα, όταν η α ίτηση 
προσβάσεως αφορά σημαντικό αριθμό εγγράφων που δεν μπορούν να τ αυτοποιηθούν σαφώς, με 
αποτέλεσμα η ε πεξεργασία της αιτήσεως να π ροϋποθέτει σημαντική προκαταρκτική έρε υνα.
(βλ. σκέψεις 86, 87 κ αι 89)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 23 Ιανουαρίου 2002 , T-386/00, Gonçalves κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 74· 17 Οκτωβρίου 2002 , T-180/00, 
Astipesca κατά Επιτροπής, σκέψη 93· 11 Μαρτίου 2003 , T-186/00, Conserve I talia κατά Επιτροπής, σκέψη 50· 
13 Απριλίου 2005 , T-2/03, Verein für Konsumenteninformation κ ατά Επιτροπής, σκέψη 102