Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Οκτωβρίου 1997. - Comité des industries du coton et des fibres connexes de l'Union européenne (Eurocoton), Ettlin Gesellschaft für Spinnerei und Weberei AG, Textil Hof Weberei GmbH & Co. KG, H. Hecking Söhne GmbH & Co., Spinnweberei Uhingen GmbH, FA Kümpers GmbH & Co., Tenthorey SA, HGP-GAT tissages, Etablissements des fils de Victor Perrin SARL, Filatures & Tissages de Saulxures-sur-Moselotte, Tissage Mouline Thillot, Tessival SpA, Filature Niggeler & Küpfer SpA και Standardtela SpA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Aσφαλιστικά μέτρα - Αντιντάμπινγκ - Μη θέσπιση οριστικών μέτρων - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα. - Υπόθεση T-213/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01609



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Κοινή εμπορική πολιτική - Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ - Επιβολή οριστικών δασμών - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου - Εκτίμηση των συμφερόντων της Κοινότητας - Δικαστικός έλεγχος - Όρια - Αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων με αντικείμενο να υποχρεωθεί το Συμβούλιο να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής περί επιβολής οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ - Απόρριψη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· κανονισμός 384/96 του Συμβουλίου, άρθρα 9 § 4 και 10 § 2)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Αίτηση αναστολής αρνητικής πράξεως - Απόρριψη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Οικονομική ζημία

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

4 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Ίδιο συμφέρον του αιτούντος - Επιχειρήσεις του οικείου τομέα - Ενώσεις επιφορτισμένες με την προάσπιση των συλλογικών συμφερόντων των επιχειρήσεων του οικείου τομέα

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

5 Σύμφωνα με τα άρθρα 9, παράγραφος 4, και 10, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 384/96, στο Συμβούλιο εναπόκειται, σύμφωνα με την καθοριζομένη διαδικασία, να λάβει απόφαση σχετικά με την επιβολή οριστικών δασμών καθώς και, ενδεχομένως, με την οριστική είσπραξη προσωρινών δασμών. Παρέχοντάς του την εξουσία αυτή, ο κοινοτικός νομοθέτης τού ανέθεσε τη μέριμνα να αποφασίσει αν και σε ποια έκταση πρέπει να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής και, επομένως, το Συμβούλιο δεν υποχρεούται, εκ πρώτης όψεως και εν πάση περιπτώσει, να την υιοθετήσει.

Σ' αυτό το στάδιο της προβλεπόμενης από τον εν λόγω κανονισμό διαδικασίας, το Συμβούλιο συμμετέχει στην ευρεία εξουσία εκτιμήσεως που διαθέτουν οι κοινοτικές αρχές όταν αποφασίζουν τη λήψη μέτρων προστασίας βάσει του κανονισμού αυτού, αφού εκτιμήσουν, ειδικότερα, τα συμφέροντα της Κοινότητας, πράγμα που προϋποθέτει την αξιολόγηση περιπλόκων οικονομικών καταστάσεων. Ξωρίς να παρίσταται ανάγκη για τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων να προσδιορίσει τα όρια αυτής της εξουσίας εκτιμήσεως του Συμβουλίου, ειδικότερα σε σχέση με αυτήν που διαθέτει η Επιτροπή στο πλαίσιο της έρευνας, η εντολή προς το Συμβούλιο να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής περί επιβολής οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ θα αποτελούσε, εκ πρώτης όψεως, παρέμβαση στην εν λόγω εξουσία του Συμβουλίου, ασυμβίβαστη με την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των διαφόρων οργάνων της Κοινότητας και, επομένως, τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να να τεθεί.

6 Στο μέτρο που μια αναστολή εκτελέσεως αφορά αρνητική πράξη και που, ειδικότερα, τέτοια πράξη δεν θα είχε ως συνέπεια την υποχρέωση του οικείου οργάνου να λάβει τα ζητούμενα μέτρα, τέτοια αναστολή δεν εξυπηρετεί κανένα συμφέρον των αιτούντων και, επομένως, δεν μπορεί να διαταχθεί από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή.

7 Το επείγον μιας αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως ή λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη που υφίσταται να εκδοθεί προσωρινή απόφαση προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση στον διάδικο που ζητεί το προσωρινό μέτρο σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας. Στον διάδικο αυτόν εναπόκειται να προσκομίσει την απόδειξη ότι δεν μπορεί να αναμείνει το πέρας της κύριας διαδικασίας χωρίς να υποστεί τέτοιας φύσεως ζημία.

Μια οικονομικής καθαρά φύσεως ζημία δεν μπορεί, πλην εξαιρετικών περιστάσεων, να θεωρηθεί ως ανεπανόρθωτη ή έστω δυσχερώς αποκαταστήσιμη, εφόσον μπορεί γι' αυτήν να επιδικασθεί μεταγενεστέρως χρηματική αποζημίωση.

8 Στο πλαίσιο της εξετάσεως των προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη χορήγηση αναστολής εκτελέσεως ή τη λήψη προσωρινών μέτρων, οι αιτούντες δεν μπορούν, προκειμένου να αποδείξουν το επείγον της αιτήσεώς τους να αρκεστούν στην επίκληση, ως ιδιώτες, επιχειρήσεις του οικείου τομέα ή ένωση επιφορτισμένη με την προάσπιση των συλλογικών συμφερόντων τους, συμφερόντων τα οποία δεν είναι δικά τους ή, προκειμένου, ειδικώς, για μια ένωση, τα οποία δεν θα αντιστοιχούσαν, τουλάχιστον, ανάλογα με την περίπτωση, προς αυτά που η εν λόγω ένωση καλείται να προασπίζει. Στον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων εναπόκειται να λάβει υπόψη άλλα υφιστάμενα συμφέροντα, όπως π.χ., το συμφέρον για τη διατήρηση της απασχολήσεως, όταν αποφασίζει αν θα πρέπει να κάνει δεκτή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.