ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
2. Το Πρωτοδικείο υποχρεούται να ερευνά 
αυτεπαγγέλτως αν το καθού όργανο εκπλή­
ρωσε την υποχρέωση του προς αιτιολόγηση 
της προσβαλλομένης αποφάσεως. 
3. Η υποχρέωση, την οποία υπέχει η εξετα­
στική επιτροπή διαγωνισμού από το άρθρο 
5, έκτο εδάφιο, του παραρτήματος III του 
Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, 
προς κατάρτιση αιτιολογημένης εκθέσεως, η 
οποία συνοδεύει τον πίνακα επιτυχόντων, 
τον οποίον υποβάλλει στην αρμόδια για 
τους διορισμούς αρχή, έχει ως σκοπό να 
παράσχει στην εν λόγω αρχή τη δυνατό­
τητα να κάνει ορθή χρήση της ευχέρειας 
επιλογής της και να εκτιμήσει αν οι αποφά­
σεις της εξεταστικής επιτροπής είναι απηλ-
λαγμένες πλημμελειών ή αν πρέπει, λόγω 
ενδεχομένης διαπράξεως παρανομίας από 
την εξεταστική επιτροπή, να μη λάβει 
υπόψη τα αποτελέσματα του διαγωνισμού 
και να κινήσει νέα διαδικασία. Προς τούτο, 
η εν λόγω έκθεση πρέπει να περιέχει πληρο­
φορίες τόσο για τα γενικά κριτήρια τα 
οποία δέχτηκε η εξεταστική επιτροπή, όσο και για το πώς τα εφάρμοσε στους υποψη­
φίους. 
4. Η εξεταστική επιτροπή υποχρεούται να 
αναφέρει με ακρίβεια ποιες είναι οι προϋπο­
θέσεις της προκηρύξεως του διαγωνισμού 
τις οποίες δεν πληροί ο υποψήφιος. 
Ωστόσο, για να ληφθούν υπόψη οι πρα­
κτικές δυσχέρειες που εμφανίζονται σε δια­
γωνισμούς στους οποίους υπάρχουν πολλοί 
υποψήφιοι, η εξεταστική επιτροπή ενός 
τέτοιου διαγωνισμού μπορεί, σε ένα πρώτο 
στάδιο, να ανακοινώσει στους υποψηφίους 
μόνο τα κριτήρια και το αποτέλεσμα της 
διαλογής, επιφυλασσόμενη να παράσχει 
περαιτέρω εξηγήσεις ατομικώς σε όσους 
υποψηφίους το ζητήσουν ρητά. 
5. Όταν η αξιολόγηση της επαγγελματικής 
πείρας του υποψηφίου ενέχει κρίση αναγό­
μενη στις ειδικές γνώσεις των μελών της 
εξεταστικής επιτροπής, το Πρωτοδικείο 
υποχρεούται να περιορίσει τον έλεγχο του 
στο αν η άσκηση της εξουσίας αυτής 
πάσχει από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) 
της 13ης Δεκεμβρίου 1990* 
Στην υπόθεση Τ-115/89, 
José Maria Gonzalez Holguera, μόνιμος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
εκπροσωπούμενος από την Blanche Moutrier, δικηγόρο, Λουξεμβούργου, την οποία 
όρισε και αντίκλητο, 16, avenue de la Porte-Neuve, 
προσφεύγων, 
κατά 
* Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική. 
II - 832 
GONZÁLEZ HOLGUERA ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπουμένου από τους Jorge Campinos, juris­
consultos, και Manfred Peter, προϊστάμενο τμήματος, με τόπο επιδόσεων στο 
Λουξεμβούργο τη Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Kirchberg, 
καθού, 
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής του 
γενικού διαγωνισμού PE/126/LA (γλωσσικός σύμβουλος ισπανικής γλώσσας) περί 
αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εν λόγω διαγωνισμό, 
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ( πέμπτο τμήμα ), 
συγκείμενο από τους C Ρ. Briët, Πρόεδρο, Η. Kirschner και J. Biancarelli, δικαστές, 
γραμματέας: Β. Pastor, υπάλληλος διοικήσεως 
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 
11ης Οκτωβρίου 1990, 
εκδίδει την ακόλουθη 
Απόφαση 
Πραγματικά περιστατικά 
(παραλειπόμενα) 
2ΐ Ο προσφεύγων ζητεί από ro Πρωτοδικείο: 
1) να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη" 
2) να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού 
PE/126/LA, του τιτλοφορουμένου «γλωσσικός σύμβουλος ισπανικής γλώσσας», 
με την οποία ο προσφεύγων αποκλείστηκε από τις εξετάσεις" 
ΙΙ - 833 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
3) να δεχθεί ότι το καθοό υποχρεούται να λάβει υπόψη την προηγούμενη επαγγελμα­
τική πείρα του προσφεύγοντος, τόσο τη μεταφραστική όσο και τη συναφή με τη 
μετάφραση· 
4) να ακυρώσει τις εξετάσεις του διαγωνισμού και τον διορισμό που επακολούθησε 
βάσει αυτού · 
5) να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. 
22 Το Κοινοβούλιο ζητεί από το Πρωτοδικείο: 
— να απορρίψει την προσφυγή · 
— να κρίνει επί των δικαστικών εξόδων σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. 
Επί της ουσίας 
23 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλέσθηκε τέσσερις λόγους, τους 
οποίους το Πρωτοδικείο κρίνει σκόπιμο να εξετάσει με την ακόλουθη λογική σειρά: 
πρώτον, ότι η εξεταστική επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ότι είχε γίνει δεκτός για να συμ­
μετάσχει σε προηγούμενους διαγωνισμούς, και ειδικότερα στον εσωτερικό διαγω­
νισμό LA/103" δεύτερον, η αιτιολογία της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής είναι 
ανεπαρκής και εσφαλμένη " τρίτον, η εξεταστική επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την επαγ­
γελματική του πείρα" τέταρτον, η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής ενέχει διάκριση 
εις βάρος του σε σχέση προς τους λοιπούς υποψηφίους του διαγωνισμού. 
Επί τον πρώτον Αόγον, ότι ο προσφεύγων είχε γίνει στο παρεΑθόν δεκτός σε παρό­
μοιους διαγωνισμούς 
( παραΑειπόμενα ) 
29 Πρέπει να σημειωθεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, στην περίπτωση κατά 
την οποία πλείονες προκηρύξεις διαδοχικών διαγωνισμών περιλαμβάνουν ταυτόσημες 
II - 834 
GONZALEZ HOLGUERA ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
προϋποθέσεις συμμετοχής, ο υποψήφιος δεν μπορεί να κριθεί δυσμενέστερα απ' ό,τι 
κρίθηκε σε προηγούμενο διαγωνισμό, παρά μόνον αν η απόφαση αιτιολογεί σαφώς 
αυτή τη διαφορά αξιολογήσεως ( αποφάσεις του Δικαστηρίου της 5ης Απριλίου 1979, 
Kóbor κατά Επιτροπής, 112/78, Rec. 1979, σ. 1573, και συγκεκριμένα σ. 1578 επ., και 
της 12ης Ιουλίου 1989, Belardinelli κατά Δικαστηρίου, 225/87, Συλλογή 1989, σ. 2353 ). 
Για να ισχύσει βέβαια ο νομολογιακός αυτός κανόνας, πρέπει οι προϋποθέσεις συμμε­
τοχής που ίσχυαν στον προηγούμενο διαγωνισμό να ήσαν οι ίδιες ή αυστηρότερες από 
τις οριζόμενες στον υπό κρίση διαγωνισμό ( βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης 
Μαρτίου 1985, De Santis κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 108/84, Συλλογή 1985, σ. 947, 
και συγκεκριμένα σ. 959 ). Πρέπει, επομένως, να εξεταστεί αν αυτό ισχύει ως προς 
τους διαγωνισμούς τους οποίους επικαλείται ο προσφεύγων. 
30 Ως προς τον εσωτερικό διαγωνισμό LA/103 ( προϊστάμενος τμήματος ), ο οποίος διορ­
γανώθηκε από το Κοινοβούλιο, πρέπει να σημειωθεί ότι αποσκοπούσε στην πλήρωση 
θέσεως διαφορετικής από εκείνη για την οποία διοργανώθηκε ο υπό κρίσιν διαγωνι­
σμός. Όπως προκύπτει από την εξέταση των προκηρύξεων των δύο διαγωνισμών, ναι 
μεν επρόκειτο για ομοιόβαθμες θέσεις, τα αντίστοιχα καθήκοντα όμως εν μέρει μόνο 
ομοίαζαν. Μεταξύ των έργων του προϊσταμένου τμήματος, βαρύνουσα θέση κατείχαν 
τα οργανωτικά καθήκοντα και τα καθήκοντα διευθύνσεως των εργασιών του τμή­
ματος. Ο γλωσσικός σύμβουλος, αντιθέτως, όφειλε απλώς να « επικουρεί » τον προϊ­
στάμενο τμήματος σ' αυτά τα καθήκοντα διευθύνσεως, κυρίως όμως σε γλωσσικά 
θέματα, ιδίως όσον αφορά τον έλεγχο της ποιότητας των μεταφραζόμενων κειμένων, 
την αναθεώρηση και τη μετάφραση δυσχερών κειμένων, καθώς και την επαγγελματική 
κατάρτιση. Μεταξύ των καθηκόντων του γλωσσικού συμβούλου, επομένως, βαρύ­
νουσα θέση κατείχαν τα αμιγώς γλωσσικής φύσεως. 
3ΐ Η διαφορά αυτή ως προς τη φύση των καθηκόντων αντικατοπτρίζεται και στις προϋ­
ποθέσεις συμμετοχής στους δύο διαγωνισμούς. Η προϋπόθεση περί επαγγελματικής 
πείρας, ειδικότερα, οριζόταν με γενικότερους όρους στην προκήρυξη του διαγωνισμού 
LA/103 απ' ό,τι στην του διαγωνισμού PE/126/LA. Στον διαγωνισμό LA/103 
αρκούσε, για να γίνει κανείς δεκτός, να δικαιολογήσει επαγγελματική πείρα στον 
« γλωσσικό τομέα, στον τομέα της μετάφρασης, της αναθεώρησης και της ορολο­
γίας ». Αντιθέτως, η επαγγελματική πείρα που απαιτούνταν για να συμμετάσχει κανείς 
στον διαγωνισμό για τη θέση του γλωσσικού συμβούλου αναφερόταν μόνο « στη 
μετάφραση και την αναθεώρηση », δηλαδή σωρευτικώς και όχι διαζευκτικώς. 'Ετσι, 
ενώ η επαγγελματική πείρα που απαιτούνταν για τη θέση προϊσταμένου τμήματος 
μπορούσε να έχει κτηθεί είτε σε ένα μόνο από τους τέσσερις κατονομαζόμενους στην 
οικεία προκήρυξη τομείς, είτε σε πλείονες, χωρίς περιορισμό ως προς τον συνδυασμό 
II - 835 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
τους, αντιθέτως, στον επίδικο διαγωνισμό, η προϋπόθεση της υπάρξεως πείρας σε 
αμφότερες τις συγκεκριμένες αυτές δραστηριότητες δείχνει ότι τα προσόντα που απαι­
τούνταν στην τελευταία αυτή περίπτωση ήσαν ειδικότερα από τα απαιτούμενα στην 
πρώτη προκήρυξη διαγωνισμού. Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, ως εκ τούτου, ότι οι 
προϋποθέσεις συμμετοχής στον διαγωνισμό για τη θέση προϊσταμένου τμήματος δεν 
ήσαν ούτε όμοιες ούτε αυστηρότερες από τις περιεχόμενες στην προκήρυξη του επί­
δικου διαγωνισμού. 
32 Ως προς τους λοιπούς διαγωνισμούς στους οποίους έχει συμμετάσχει ο προσφεύγων, 
πρέπει, καταρχάς, να σημειωθεί ότι οι δύο διαδικασίες που διοργανώθηκαν από το 
Κοινοβούλιο, και συγκεκριμένα η διαδικασία επιλογής PE/26/LA και ο διαγωνισμός 
PE/101/LA, αποσκοπούσαν στην πλήρωση θέσεων κυρίων μεταφραστών, ήσαν 
δηλαδή επιπέδου που διέφερε αισθητά από εκείνο στο οποίο απευθυνόταν ο επίδικος 
διαγωνισμός. Όσο για τον γενικό διαγωνισμό EUR/LA/7, που διοργανώθηκε από την 
Επιτροπή, ο προσφεύγων δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο, για να διευκολύνει την 
εξέταση του αν ο διαγωνισμός αυτός ήταν παρόμοιος — τόσο ως προς το επίπεδο των 
προς πλήρωση θέσεων όσο και ως προς τις αντίστοιχες προϋποθέσεις συμμετοχής — 
με τον διαγωνισμό PE/LA/126. Τέλος, ο διαγωνισμός CES/LA/4/89 δεν μπορεί να 
ληφθεί υπόψη, δεδομένου ότι προκηρύχθηκε μόλις τον Απρίλιο 1989, ήτοι μετά την 
απόφαση την οποία προσβάλλει ο προσφεύγων. 
33 Επομένως, ο προσφεύγων δεν απέδειξε ότι η αξιολόγηση που έγινε για το πρόσωπο 
του στο πλαίσιο της αποφάσεως περί αποκλεισμού του από τον επίδικο διαγωνισμό 
αντιφάσκει με την αξιολόγηση της οποίας έτυχε όταν είχε γίνει δεκτός σε προηγούμε­
νους διαγωνισμούς. Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος τον οποίο επικαλείται ο προ­
σφεύγων είναι αβάσιμος. 
Επί του δευτέρου λόγου, περί ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφά­
σεως 
(παραλειπόμενα) 
37 Πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι το άρθρο 42, παράγραφος 2, του Κανονισμού Δια­
δικασίας του Δικαστηρίου, ο οποίος εφαρμόζεται αναλογικώς και στην ενώπιον του 
Πρωτοδικείου διαδικασία, απαγορεύει την προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρ­
κεια της δίκης, εκτός αν οι ισχυρισμοί αυτοί στηρίζονται σε νομικά και πραγματικά 
στοιχεία που ανέκυψαν κατά την έγγραφη διαδικασία. Ωστόσο, το Πρωτοδικείο υπο­
χρεούται να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως αν το Κοινοβούλιο εκπλήρωσε την υποχρέωση 
του προς αιτιολόγηση της αποφάσεως του ( βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 20ής 
II - 836 
GONZÁLEZ HOLGUERA ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
Μαρτίου 1959, Noid κατά Ανωτάτης Αρχής, 18/57, Rec. V, σ. 91, και συγκεκριμένα σ. 
115, και της 1ης Ιουλίου 1986, Usinor κατά Επιτροπής, 185/85, Συλλογή 1986, σ. 2079, 
και συγκεκριμένα σ. 2098, καθώς και απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής 
Σεπτεμβρίου 1990, Hanning, Τ-37/89, Συλλογή 1990, σ. Π-463 ). 
38 Δεδομένου ότι το Πρωτοδικείο, αποφαινόμενο επί του πρώτου λόγου, διαπίστωσε ότι 
οι διαγωνισμοί στους οποίους είχε συμμετάσχει παλαιότερα ο προσφεύγων διέφεραν 
από τον υπό κρίσιν διαγωνισμό, το ότι ο προσφεύγων είχε γίνει δεκτός στους παλαιό­
τερους εκείνους διαγωνισμούς δεν επηρεάζει εδώ την έκταση της υποχρεώσεως αιτιο­
λογήσεως της απορρίψεως της υποψηφιότητας του ( βλ. προαναφερθείσες αποφάσεις 
του Δικαστηρίου της 5ης Αυγούστου 1979, Kóbor, της 21ης Μαρτίου 1985, De Santis, 
και της 12ης Ιουλίου 1989, Belardinelli ). 
39 Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, περί παραβάσεως δηλαδή της 
υποχρεώσεως της εξεταστικής επιτροπής — η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5, έκτο 
εδάφιο, του παραρτήματος III του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο 
εξής: ΚΥΚ ) — προς αιτιολόγηση της εκθέσεως της, πρέπει να τονιστεί ότι η αιτίαση 
αυτή δεν αφορά την αιτιολόγηση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής έναντι 
των υποψηφίων, αλλά μόνο έναντι της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής ( στο εξής: 
ΑΔΑ, βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 1989, Caturla-Poch και de la 
Fuente Pascual, 361/87 και 362/87, Συλλογή 1989, σ. 2471 ). Όπως έκρινε το Δικα­
στήριο με την απόφαση εκείνη, η υποχρέωση υποβολής αιτιολογημένης εκθέσεως έχει 
ως σκοπό, όταν πρόκειται για την αξιολόγηση των υποψηφίων που εγγράφονται στον 
πίνακα επιτυχόντων, να διευκολύνει την ΑΔΑ να κάνει ορθή χρήση της ευχέρειας επι­
λογής της. Προς τούτο, η ΑΔΑ πρέπει να ενημερώνεται τόσο για τα γενικά κριτήρια τα 
οποία δέχτηκε η εξεταστική επιτροπή, όσο και για το πώς εφαρμόστηκαν τα κριτήρια 
αυτά στους υποψηφίους. Σχετικώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι αρκεί η έκθεση της εξε­
ταστικής επιτροπής να περιέχει μνεία των αριθμητικών αποτελεσμάτων τα οποία επέ­
τυχαν οι υποψήφιοι και τα οποία αντιστοιχούν στα κριτήρια εκτιμήσεως. 
40 Από την άλλη πλευρά, όταν πρόκειται, όπως εν προκειμένω, για τον αποκλεισμό ορι­
σμένων υποψηφίων από διαγωνισμό, η υποχρέωση αιτιολογήσεως αποσκοπεί στο να 
παρέχει στην ΑΔΑ τη δυνατότητα να εκτιμά αν οι αποφάσεις της εξεταστικής επι­
τροπής είναι απηλλαγμένες πλημμελειών ή αν πρέπει, λόγω ενδεχομένης διαπράξεως 
παρανομίας από την εξεταστική επιτροπή, να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα του 
διαγωνισμού και να κινήσει νέα διαδικασία ( βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 23ης 
Οκτωβρίου 1986, Schwiering κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 321/85, Συλλογή 1986, 
σ. 3177, συγκεκριμένα σ. 3199, και Hoyer κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 322/85 και 
323/85, Συλλογή 1986, σ. 3215). Προς τούτο, η ΑΔΑ πρέπει επίσης να ενημερώνεται 
και για τα γενικά κριτήρια τα οποία δέχτηκε η εξεταστική επιτροπή ως προς τις προϋ­
ποθέσεις συμμετοχής και για το πώς τα εφάρμοσε στους υποψηφίους. 
II - 837 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
41 Στην προκειμένη περίπτωση, η έκθεση ανέφερε τον αριθμό των ετών πείρας, τα οποία 
απαιτούσε η εξεταστική επιτροπή, με τη διευκρίνιση ότι η πείρα αυτή έπρεπε να πιστο­
ποιείται με δικαιολογητικά έγγραφα. Η ΑΔΑ ήταν, επομένως, σε θέση να ελέγξει αν 
τα κριτήρια τα οποία καθόρισε η εξεταστική επιτροπή ήσαν σύμφωνα με την προκή­
ρυξη του διαγωνισμού. Η εξεταστική επιτροπή συνήψε, εξάλλου, στην έκθεση της τον 
πίνακα των υποψηφίων που δεν είχαν αποκλειστεί, σημειώνοντας, υπό μορφή κωδικού 
αριθμού, τη μη πληρούμενη προϋπόθεση συμμετοχής. Και ναι μεν η έκθεση δεν περι­
είχε ρητή αξιολόγηση των δικαιολογητικών που είχε προσκομίσει ο κάθε υποψήφιος, 
τα στοιχεία όμως τα οποία παρέσχε η εξεταστική επιτροπή αρκούσαν για να μπορέσει 
η ΑΔΑ, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, να ελέγξει αν οι αποφάσεις της εξεταστικής 
επιτροπής να δεχθεί ή να αποκλείσει από τον διαγωνισμό καθένα από τους υποψη­
φίους έπασχαν από πλημμέλεια. Κατά συνέπεια, η έκθεση της εξεταστικής επιτροπής 
είναι σύμφωνη προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως, η οποία επιβάλλεται με το άρθρο 
5, έκτο εδάφιο, του παραρτήματος III του ΚΥΚ. 
42 Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, περί παραβάσεως της υποχρε­
ώσεως την οποία επιβάλλει το άρθρο 25, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, να αιτιολογείται 
κάθε απόφαση που λαμβάνεται εις βάρος του υπαλλήλου κατ' εφαρμογήν του ΚΥΚ, 
κατά πάγια νομολογία η υποχρέωση αυτή έχει ως σκοπό, αφενός, να παρέχει στον 
ενδιαφερόμενο τα αναγκαία στοιχεία για να γνωρίζει αν η απόφαση είναι ή όχι 
βάσιμη, και, αφετέρου, να καθιστά δυνατό τον δικαστικό έλεγχο ( βλ., π.χ., αποφάσεις 
του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 1984, Lux κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 69/83, Συλ­
λογή 1984, σ. 2447, συγκεκριμένα σ. 2467, και της 13ης Ιουλίου 1989, Jaenicke Cen-
doya κατά Επιτροπής, σκέψη 10, 108/88, Συλλογή 1989, σ. 2711, και προαναφερθείσα 
απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, Τ-37/89, Hanning, 
σκέψη 39). 
43 Όσον αφορά ειδικότερα τις αποφάσεις περί αποκλεισμού από διαγωνισμό, το Δικα­
στήριο έχει διευκρινίσει ότι είναι αναγκαίο, με τις αποφάσεις αυτές, να αναφέρει η 
εξεταστική επιτροπή ποιες ακριβώς είναι οι οριζόμενες στην προκήρυξη του διαγωνι­
σμού προϋποθέσεις τις οποίες κρίνει ότι δεν πληροί ο υποψήφιος ( βλ., π.χ., αποφάσεις 
της 30ής Νοεμβρίου 1978, Salerno κατά Επιτροπής, 4/78, 19/78 και 28/78, Rec. 1978, 
σ 2403, και συγκεκριμένα σ. 2416, και της 21ης Μαρτίου 1985, De Santis, 108/84, 
προαναφερθείσα, σ. 958 ). Πρέπει όμως να υπομνηστεί σχετικώς ότι η εξεταστική επι­
τροπή διαγωνισμού στον οποίο υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι μπορεί, σε ένα πρώτο 
στάδιο, να ανακοινώσει στους υποψηφίους μόνο τα κριτήρια και το αποτέλεσμα της 
διαλογής, επιφυλασσόμενη να παράσχει περαιτέρω εξηγήσεις ατομικώς σε όσους υπο­
ψηφίους θα το ζητούσαν ρητά ( βλ., τελευταία, προαναφερθείσα απόφαση του Δικα­
στηρίου της 12ης Ιουλίου 1989, Beląrdinelli, 225/87 ). Δεν μπορεί, επομένως, να προσα­
φθεί στην εξεταστική επιτροπή ότι ενημέρωσε τον προσφεύγοντα για την απόφαση 
της να τον αποκλείσει από τον διαγωνισμό μέσω της στερεότυπης επιστολής της 21ης 
Νοεμβρίου 1988, η οποία ανέφερε, με επαρκή ακρίβεια, ποιες ήσαν οι προϋποθέσεις 
της προκηρύξεως του διαγωνισμού που, κατά την εξεταστική επιτροπή, δεν επλη-
ρούντο. 
ΙΙ - 838 
GONZÁLEZ HOLGUERA ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
44 Το έγγραφο, περαιτέρω, το οποίο απηύθυνε στις 19 Δεκεμβρίου 1988 στον προσφεύ­
γοντα ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής, απαντώντας στην αίτηση του περί επα­
νεξετάσεως της υποψηφιότητας του, διευκρίνιζε ποια χρονική διάρκεια είχε καθορίσει 
η εξεταστική επιτροπή ως χρονική διάρκεια ασκήσεως εκ μέρους των υποψηφίων 
καθηκόντων μεταφράσεως και αναθεωρήσεως ως κύριας και τακτικής απασχόλησης, 
για να προσδιορίσει βάσει αυτής αν οι υποψήφιοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις της 
προκηρύξεως του διαγωνισμού σχετικά με την επαγγελματική πείρα. Το εν λόγω 
έγγραφο ανέφερε ακόμη ότι η εξεταστική επιτροπή δεν έκρινε επαρκή τα δικαιολογη­
τικά που είχε επισυνάψει ο προσφεύγων στο έντυπο της υποψηφιότητας του, ώστε να 
δεχθεί ότι αυτός πληρούσε τα καθορισθέντα κριτήρια. Βάσει των στοιχείων αυτών, ο 
προσφεύγων μπορούσε να συγκρίνει τα έγγραφα που είχε υποβάλει με τα κριτήρια 
που είχε καθορίσει η εξεταστική επιτροπή. Μπορούσε εξ αυτού να συναγάγει τους 
λόγους για τους οποίους η εξεταστική επιτροπή είχε θεωρήσει ανεπαρκή τα πιστοποιη­
τικά του και να εκτιμήσει αν η απόρριψη της υποψηφιότητας του ήταν ή όχι βάσιμη. 
Τα επιχειρήματα τα οποία ανέπτυξε ο προσφεύγων στο πλαίσιο της υπό κρίσιν προ­
σφυγής δείχνουν, εξάλλου, ότι γνώριζε όλα τα στοιχεία που του ήσαν αναγκαία για 
να υπερασπίσει αποτελεσματικά τα δικαιώματα του. 
45 Για τους λόγους αυτούς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η απόφαση με την οποία αποκλεί­
στηκε ο προσφεύγων από τον επίδικο διαγωνισμό δεν πάσχει από έλλειψη αιτιολο­
γίας- επομένως, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί. 
Επί τον τρίτον λόγου, mv αφορά την αξιολόγηση της επαγγελματικής πείρας νου 
προσφεύγοντος από την εξεταστική επιτροπή 
(παραλειπόμενα) 
52 Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι πρέπει να εξεταστεί αν η εξεταστική επιτροπή, απορρί­
πτοντας την υποψηφιότητα του προσφεύγοντος, υπερέβη τα όρια της εξουσίας εκτιμή­
σεως η οποία του ανατέθηκε με το κείμενο της προκηρύξεως του διαγωνισμού 
PE/126/LA ή αν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση των 
ατομικών προσόντων του προσφεύγοντος ( βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 26ης 
Φεβρουαρίου 1981, Authié κατά Επιτροπής, 34/80, Συλλογή 1981, σ. 665, και συγκε­
κριμένα σ. 677, και της 4ης Φεβρουαρίου 1987, Maurissen κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 
417/85, Συλλογή 1987, σ. 551, συγκεκριμένα σ. 563). 
53 Πρέπει σχετικώς να παρατηρηθεί ότι η εξεταστική επιτροπή ήταν αρμόδια να καθο­
ρίσει, μέσα στα όρια της προκηρύξεως του διαγωνισμού, τα κριτήρια για την αποδοχή 
των υποψηφιοτήτων (βλ. προαναφερθείσα απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 1981, 
Authié, 34/80, συγκεκριμένα σ. 678 ). Εν προκειμένω, τα κριτήρια τα οποία καθόρισε 
ΙΙ - 839 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
η εξεταστική επιτροπή είναι σύμφωνα προς την προκήρυξη του διαγωνισμού. Ο προ­
σφεύγων δεν αμφισβήτησε άλλωστε την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής να απαι­
τήσει, ως κριτήριο για τη συμμετοχή, τριετή μεταφραστική πείρα και, επιπλέον, διετή 
πείρα στην αναθεώρηση, ήτοι πενταετή τουλάχιστον πείρα στον τομέα της μεταφρά­
σεως και της αναθεωρήσεως. 
54 Όσον αφορά την αξιολόγηση της επαγγελματικής πείρας του προσφεύγοντος, πρέπει 
να σημειωθεί ότι αυτή ενέχει κρίση αναγόμενη στις γλωσσικές γνώσεις της εξετα­
στικής επιτροπής, οι οποίες της είναι αναγκαίες για να κρίνει αν τα καθήκοντα που 
άσκησε προηγουμένως ο προσφεύγων αντιστοιχούν στα εν λόγω κριτήρια. Κατά τον 
έλεγχο του σύννομου της κρίσεως αυτής, η οποία εναπόκειται κατά βάση στην ευρεία 
ευχέρεια εκτιμήσεως την οποία έχει σχετικώς η εξεταστική επιτροπή, το Πρωτοδικείο 
δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εξεταστική επιτροπή. Το Πρωτοδικείο υποχρεούται 
να περιορίσει την εξέταση του στο αν η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής έπασχε 
από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως ( βλ. προαναφερθείσα απόφαση της 4ης Φεβρουα­
ρίου 1987, Maurissen, 417/85 ). 
55 Την 1η Νοεμβρίου 1988, την οποία η εξεταστική επιτροπή θεώρησε ως ημερομηνία 
αναφοράς, ο προσφεύγων δικαιολογούσε επαγγελματική πείρα δύο ετών και σχεδόν 
δέκα μηνών στην αναθεώρηση και τη μετάφραση στο Κοινοβούλιο. Η πείρα αυτή από 
μόνη της δεν αρκούσε, ενόψει των κριτηρίων που είχε καθορίσει η εξεταστική επι­
τροπή, βάσει των οποίων απαιτούνταν συνολική πείρα πέντε ετών στους τομείς 
αυτούς. Επειδή όμως η εργασία του προσφεύγοντος στο Κοινοβούλιο θα μπορούσε να 
θεωρηθεί ως άσκηση καθηκόντων αναθεωρήσεως επί χρόνο μακρότερο των δύο ετών, 
πρέπει να εξεταστεί αν η εξεταστική επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα μη υπολο­
γίζοντας την προηγούμενη επαγγελματική πείρα του προσφεύγοντος ως μεταφραστική 
πείρα. 
56 Συναφώς, ο προσφεύγων διατείνεται κυρίως ότι η απασχόληση του ως λέκτορα του 
Πανεπιστημίου της Rouen, επί τρία χρόνια και ένα μήνα, πρέπει να θεωρηθεί ως μετα­
φραστική πείρα. 'Οσον αφορά τα καθήκοντα που άσκησε ο προσφεύγων κατά το χρο­
νικό αυτό διάστημα, όπως προκύπτει από βεβαίωση που του χορήγησε στις 23 
Οκτωβρίου 1985 ο Διευθυντής του Ισπανικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου αυτού, 
« χάρη στις μεταφραστικές του ικανότητες, του αναθέσαμε τα μαθήματα μεταφρά­
σεως του ανωτάτου επιπέδου, και συγκεκριμένα για την προετοιμασία για τις εξετά­
σεις υφηγεσίας ». Το ίδιο έγγραφο πιστοποιεί, εξάλλου, ότι ο προσφεύγων ασχολή­
θηκε με την κινηματογραφική λέσχη και τον θεατρικό όμιλο του εν λόγω ινστιτούτου 
και ότι πραγματοποίησε έρευνες, δημοσιεύοντας συγκεκριμένα και άρθρο αφιερωμένο 
στον Miguel de Unamuno. Τα καθήκοντα του προσφεύγοντος περιελάμβαναν: διδα­
σκαλία της μεταφράσεως προς τα ισπανικά, άλλες δραστηριότητες σχετικές με τη 
διδασκαλία της ισπανικής γλώσσας και παιδείας, καθώς και με την έρευνα στον τομέα 
ΙΙ - 840 
GONZALEZ HOLGUERA ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
αυτόν. Τα λοιπά δικαιολογητικά τα οποία προσκόμισε ο προσφεύγων σχετικά με την 
απασχόληση του ως λέκτορα πιστοποιούν μόνο τη διάρκεια, χωρίς να αναφέρουν τι 
καθήκοντα άσκησε. 
57 Στο πλαίσιο του δικαστικού ελέγχου, τον οποίο καλείται να ασκήσει το Πρωτοδικείο 
επί της κρίσεως που εξέφερε η εξεταστική επιτροπή βάσει των εγγράφων αυτών, 
πρέπει να σημειωθεί ότι τα έγγραφα τα οποία διέθετε η εξεταστική επιτροπή, σχετικά 
με τη θητεία του προσφεύγοντος στο Πανεπιστήμιο της Rouen, αφορούσαν προφανώς 
— και όπως προκύπτει από το ίδιο το γράμμα τους — επαγγελματική πείρα πανεπι­
στημιακού διδασκάλου και όχι μεταφραστή έχοντος ως τακτική και κύρια απασχό­
ληση τη μετάφραση. Επιπλέον, από τα έγγραφα αυτά προέκυπτε ότι το φάσμα των 
καθηκόντων που είχε ασκήσει ο προσφεύγων ήταν ταυτόχρονα ευρύτερο και λιγότερο 
ειδικό απ' ό,τι η μεταφραστική πείρα την οποία απαιτούσε η προκήρυξη του διαγωνι­
σμού. Πρέπει να προστεθεί ότι ο ατομικός φάκελος του προσφεύγοντος, τον οποίον 
εξέτασε η εξεταστική επιτροπή, δεν περιέχει κανένα στοιχείο ικανό να στηρίξει διαφο­
ρετική εκτίμηση. Υπ' αυτές τις περιστάσεις, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η εξεταστική 
επιτροπή, στο πρώτο στάδιο του επιδίκου γενικού εξωτερικού διαγωνισμού, δεν υπέ­
πεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως θεωρώντας ότι η επαγγελματική πείρα την οποία 
είχε αποκτήσει ο προσφεύγων στο Πανεπιστήμιο της Rouen δεν ισοδυναμούσε προς 
κύρια και τακτική επαγγελματική πείρα στον τομέα της μεταφράσεως. 
58 Όσον αφορά τις θέσεις τις οποίες κατείχε προηγουμένως ο προσφεύγων σε διάφορα 
πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, από τα σχετικά πιστοποιητικά 
που βρίσκονται στον ατομικό του φάκελο προκύπτει ότι αφορούσαν, κυρίως, καθή­
κοντα διαδασκαλίας της ισπανικής γλώσσας. Τέλος, από τα στοιχεία που περιέχει ο εν 
λόγω φάκελος σχετικά με τα βιβλία που μετέφρασε ο προσφεύγων δεν προκύπτει ότι 
αυτή ήταν η κύρια και τακτική δραστηριότητα του. Επομένως, ούτε ως προς το σημείο 
αυτό η εξεταστική επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. 
59 Κατά συνέπεια, η κρίση της εξεταστικής επιτροπής, ότι η επαγγελματική πείρα του 
προσφεύγοντος δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της προκηρύξεως του διαγωνισμού, δεν 
μπορεί να θεωρηθεί ως πάσχουσα από πρόδηλο σφάλμα. Επομένως, ο τρίτος λόγος της 
προσφυγής είναι αβάσιμος. 
Επί του τετάρτου λόγου της προσφυγής 
60 Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ακόμη ότι η εξεταστική επιτροπή διέπραξε εις βάρος του 
διάκριση έναντι των λοιπών υποψηφίων του διαγωνισμού. Πρέπει όμως να σημειωθεί 
II-841 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1990 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-115/89 
ότι προς στήριξη του λόγου αυτού δεν προβλήθηκε κανένα στοιχείο που να διευκο­
λύνει την εκτίμηση της βασιμότητας του, ούτε κατά την έγγραφη διαδικασία ούτε 
κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ( βλ. 
απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 1989, Kerzmann κατά Ελεγκτικού Συνε­
δρίου, 198/87, Συλλογή 1989, σ. 2083 ). 
Από το σύνολο των προεκτεθεισών σκέψεων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να 
απορριφθεί. 
Επί των δικαστικών εξόδων 
(παραλειπόμενα) 
Για τους λόγους αυτούς, 
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα) 
αποφασίζει: 
1) Απορρίπτει την προσφυγή. 
2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της 
διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. 
Briet Kirschner Biancarelli 
Δημοσιεύδηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Δεκεμβρίου 1990. 
Ο Γραμματέας 
Η. Jung Ο Πρόεδρος 
C Ρ. Briet 
II - 842