Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 1997. - Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Ασφαλιστικά μέτρα - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Μέτρα διασφαλίσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία. - Υπόθεση C-110/97 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-01795



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Fumus boni juris - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Εξουσία εκτιμήσεως του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 2)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Περιορισμένη χρονική ισχύς της προσβαλλομένης πράξεως - Οριστικά αποτελέσματα της αιτουμένης δικαστικής αποφάσεως - Στάθμιση όλων των αντικρουόμενων συμφερόντων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 86 § 2)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Εξουσίες του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή - Όρια

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186)

4 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Περιορισμένη χρονική ισχύς της προσβαλλομένης πράξεως - Δυνατότητα παρατάσεως της ισχύος - Δεν λαμβάνεται υπόψη

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 2)

Περίληψη

5 H αναστολή εκτελέσεως και τα προσωρινά μέτρα μπορούν να διαταχθούν από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή αν έχει αποδειχθεί ότι η λήψη τους δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris) βάσει των προβαλλομένων πραγματικών και νομικών ισχυρισμών και ότι τα μέτρα αυτά είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος, να διαταχθούν και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της κυρίας δίκης. Εξάλλου, πρέπει να είναι προσωρινά, υπό την έννοια ότι δεν προδικάζουν τα επίδικα νομικά ή πραγματικά ζητήματα ούτε εξουδετερώνουν εκ των προτέρων τις συνέπειες της μεταγενέστερης αποφάσεως επί της κυρίας δίκης.

Στο πλαίσιο αυτής της συνολικής εξετάσεως, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως και είναι ελεύθερος να καθορίσει, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της υποθέσεως, τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να εξακριβωθεί η συνδρομή των διαφόρων αυτών προϋποθέσεων καθώς και τη σειρά με την οποία θα διεξαχθεί η εξέταση αυτή, εφόσον κανένας κανόνας κοινοτικού δικαίου δεν του επιβάλλει προκαθορισμένο σχέδιο αναλύσεως για να εκτιμήσει την αναγκαιότητα της εκδόσεως διατάξεως προσωρινών μέτρων.

6 Εφόσον η απόφαση που θα ελάμβανε κατεπειγόντως ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής και με την οποία θα αναστελλόταν η εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως ή θα τροποποιούνταν η πράξη αυτή θα είχε ουσιαστικώς σχεδόν οριστικά αποτελέσματα, ενόψει της περιορισμένης χρονικής ισχύος της εν λόγω πράξεως, ο δικαστής αυτός οφείλει να σταθμίσει το συμφέρον του αιτούντος για την άμεση λήψη του προσωρινού μέτρου έναντι της υποχρεώσεως διασφαλίσεως των δικαιωμάτων άμυνας των λοιπών διαδίκων, λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά αποτελέσματα που θα είχε το προσωρινό μέτρο.

7 Εφόσον στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων η προσβαλλόμενη πράξη εντάσσεται σε έναν τομέα στον οποίο το κοινοτικό θεσμικό όργανο διαθέτει εκ πρώτης όψεως ευρεία εξουσία εκτιμήσεως ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων που δικαιολογούν τη θέσπιση του οικείου μέτρου, οι περισσότεροι δε από τους ισχυρισμούς του αιτούντος αφορούν ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο το κοινοτικό αυτό όργανο έκανε χρήση αυτής της εξουσίας εκτιμήσεως για να αποφασίσει ως προς την ανάγκη θεσπίσεως του μέτρου και ως προς τη μορφή που πρέπει να προσλάβει το μέτρο αυτό, δηλαδή θέτουν ορισμένα ιδιαίτερα πολύπλοκα νομικά προβλήματα και οικονομικά ζητήματα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν ενδελεχώς κατόπιν ακροάσεως των επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων των διαδίκων, και εφόσον η απόφαση αναστολής εκτελέσεως ή τροποποιήσεως της προσβαλλομένης πράξεως θα είχε ουσιαστικά, ενόψει της περιορισμένης χρονικής ισχύος της, σχεδόν οριστικά αποτελέσματα, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν θα μπορούσε να υποκαταστήσει την κρίση του στην κρίση του κοινοτικού οργάνου παρά μόνον αν συνέτρεχαν εξαιρετικές περιστάσεις.

8 Για την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζητείται η αναστολή εκτελέσεως μιας πράξεως περιορισμένης χρονικής ισχύος ή η λήψη άλλων προσωρινών μέτρων σχετικά με την εν λόγω πράξη, δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη οι ζημίες που θα προξενηθούν ενδεχομένως στην περίπτωση παρατάσεως της ισχύος της εν λόγω πράξεως.