ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΕΜΠΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 26ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1985. - COCKERILL - SAMBRE S. A. ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΕΚΑΧ - ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 42/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1985 σελίδα 03749



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1 . Πράξεις των οργάνων — Ατομική απόφαση EKAX απευθυνόμενη σε επιχείρηση — Κοινοποίηση στην έδρα της — Νομότυπη — Αίτημα να γίνεται η κοινοποίηση σε άλλη διεύθυνση — Δεν έχει επίπτωση

( Συνθήκη EKAX , άρθρο 15 , δεύτερη παράγραφος )

2 . Διαδικασία — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Πάροδος — Τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία — Όρια

( Οργανισμός του Δικαστηρίου EKAX , άρθρο 39 , πρώτη και τρίτη παράγραφος )

Περίληψη

1 . Μια ατομική απόφαση EKAX που απευθύνεται σε επιχείρηση μπορεί να κοινοποιηθεί σ’ αυτήν νομοτύπως και εγκύρως , έστω και αν η επιχείρηση έχει ζητήσει από την Επιτροπή να γίνεται η κοινοποίηση σε άλλη διεύθυνση .

2 . Εφόσον μια ατομική απόφαση EKAX κοινοποιήθηκε νομοτύπως και εγκύρως στην έδρα της αποδέκτριας επιχείρησης , ούτε το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απάντησε στις επιστολές της επιχείρησης που έχει ζητήσει την κοινοποίηση σε άλλη διεύθυνση ούτε τα προβλήματα εσωτερικής διαβιβάσεως της αλληλογραφίας στην επιχείρηση συνιστούν τυχαίο συμβάν ή περίπτωση ανωτέρας βίας κατά την έννοια του άρθρου 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 42/85 ,

Cockerill-Sambre SA , με έδρα το Seraing ( Βέλγιο ), εκπροσωπούμενη από τους M . Waelbroeck και A . Vandencasteele , δικηγόρους Βρυξελλών , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο E . Arendt , 34 , rue Philippe-II ,

προσφεύγουσα ,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο E . Lasnet , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γ . Κρεμλή , μέλος της νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

καθής ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

που έχει ως αντικείμενο , στο παρόν στάδιο της διαδικασίας , το παραδεκτό της προσφυγής της εταιρίας Cockerill-Sambre SA , με την οποία η εταιρία αυτή ζητεί την ακύρωση της ατομικής απόφασης της Επιτροπής C ( 84 ) 1958/1 της 19ης Δεκεμβρίου 1984 , περί επιβολής προστίμου στην προσφεύγουσα ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Φεβρουαρίου 1985 , η επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα Cockerill-Sambre SA , με έδρα το Seraing του Βελγίου , άσκησε , δυνάμει του άρθρου 36 της Συνθήκης EKAX , προσφυγή περί ακυρώσεως της απόφασης C ( 84 ) 1958/1 της Επιτροπής , της 19ης Δεκεμβρίου 1984 , με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο 620 570 ECU λόγω υπερβάσεως , κατά το πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο του 1983 , των ποσοστώσεων παραγωγής που είχαν καθοριστεί δυνάμει της γενικής αποφάσεως 1696/82 της Επιτροπής , της 30ής Ιουνίου 1982 ( EE L 191 , σ . 1 ). Επικουρικώς , η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο τη μείωση του ποσού του προστίμου .

2 H επίδικη απόφαση στάλθηκε στην έδρα της προσφεύγουσας εταιρίας , με συστημένη επιστολή της 8ης Ιανουαρίου 1985 , της οποίας η απόδειξη παραλαβής υπογράφηκε στις 9 Ιανουαρίου 1985 . H εταιρία στη συνέχεια διαβίβασε το έγγραφο στα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες , όπου πρωτοκολλήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1985 .

3 Με παρεμπίπτουσα αίτηση , η Επιτροπή υπέβαλε ένσταση απαραδέκτου λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της προσφυγής . Ισχυρίζεται ότι , σύμφωνα με το άρθρο 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX , σε συνδυασμό με τα άρθρα 36 και 33 της Συνθήκης EKAX και το άρθρο 81 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου και το άρθρο 1 του παραρτήματος II του ίδιου κανονισμού , η προσφυγή έπρεπε να είχε ασκηθεί εντός προθεσμίας ενός μηνός και δύο ημερών από την επομένη της ημέρας κατά την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η απόφαση . Εφόσον η κοινοποίηση προς την προσφεύγουσα πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1985 , η προσφυγή έπρεπε , κατά συνέπεια , να είχε κατατεθεί το αργότερο στις 12 Φεβρουαρίου 1985 .

4 H προσφεύγουσα αποκρούει τον ισχυρισμό ότι η κοινοποίηση της απόφασης στην έδρα της στο Seraing προκάλεσε την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής . Σχετικώς , τονίζει ότι , με εγκύκλια επιστολή της 29ης Μα ΐου 1984 , είχε ήδη γνωστοποιήσει μεταξύ άλλων και στην Επιτροπή την απόφασή της να μεταφέρει στις Βρυξέλλες τα γραφεία του προέδρου , της γενικής διεύθυνσης , καθώς και ορισμένων άλλων διευ θύνσεων της εταιρίας . Επιπλέον , επειδή η Επιτροπή δεν είχε λάβει υπόψη της τη μεταβολή αυτή , η προσφεύγουσα της είχε ζητήσει ρητά , με δύο επιστολές της 21ης Δεκεμβρίου 1984 , να στέλνει « όλη την αλληλογραφία » στα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες , « προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν απώλεια ή καθυστέρησή της στην έδρα της εταιρίας στο Seraing , και συγκεκριμένα να την απευθύνει προς τον τελικό αποδέκτη ή τον G . Paulus , ομάδα ποσοστώσεων , ο οποίος και θα τη διαβιβάζει στον αρμόδιο » . H Επιτροπή όμως , χωρίς να έχει ειδοποιήσει την προσφεύγουσα περί της αρνήσεώς της να ενεργήσει σύμφωνα με το αίτημα αυτό , απέστειλε , στις 8 Ιανουαρίου 1985 , την επίδικη απόφαση στην έδρα της εταιρίας στο Seraing , από όπου το έγγραφο διαβιβάστηκε περαιτέρω με όλη τη δυνατή επιμέλεια στην έδρα της διοικήσεως της προσφεύγουσας στις Βρυξέλλες .

5 H προσφεύγουσα παραδέχεται ότι , αν δεν προβλέπεται το αντίθετο , η Επιτροπή έχει την ευχέρεια να πραγματοποιήσει την κοινοποίηση μιας τέτοιας απόφασης στην έδρα της ενδιαφερόμενης επιχείρησης . Ωστόσο , δεδομένου ότι ο τόπος όπου πρέπει να γίνεται η κοινοποίηση δεν προσδιορίζεται στη Συνθήκη ούτε στις εκτελεστικές της διατάξεις , τίποτε δεν εμποδίζει μια επιχείρηση να ζητεί από την Επιτροπή να της κοινοποιεί τις αποφάσεις της που την αφορούν στη διεύθυνση που θα της επιτρέψει να ενεργήσει το ταχύτερο δυνατόν . Επομένως , στην περίπτωση που η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη ένα τέτοιο αίτημα επιχειρήσεως , η κοινοποίηση της απόφασης δεν είναι νομότυπη , η δε προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν αρχίζει να τρέχει παρά μόνο από το χρονικό σημείο κατά το οποίο η επιχείρηση έλαβε πράγματι γνώση της αποφάσεως . Στην προκειμένη περίπτωση , η προσφεύγουσα έλαβε γνώση της αποφάσεως μόλις στις 11 Ιανουαρίου 1985 και επομένως η προσφυγή έχει ασκηθεί εμπροθέσμως .

6 Επικουρικώς , η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι κακώς εν προκειμένω η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου , δεδομένου ότι λόγω της δικής της αμέλειας η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να λάβει πράγματι γνώση της επίδικης απόφασης νωρίτερα από τις 11 Ιανουαρίου 1985 . Εν πάση περιπτώσει , στην υπό κρίση υπόθεση συντρέχουν διάφορες τυχαίες περιστάσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη υπέρ της προσφεύγουσας .

7 H Επιτροπή απαντά ότι η κοινοποίηση μιας απόφασης σαν την επίδικη πρέπει να γίνεται στην έδρα της οικείας επιχείρησης προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας . Επικουρικώς , η Επιτροπή παρατηρεί ότι ούτε από την εγκύκλια επιστολή της 29ης Μα ΐου 1984 ούτε από τις επιστολές της 21ης Δεκεμβρίου 1984 συνάγεται με σαφήνεια ότι η Επιτροπή υποχρεούνταν να κοινοποιήσει την απόφαση περί επιβολής προστίμου στην προσφεύγουσα εταιρία στη νέα διεύθυνση .

8 Δεν αμφισβητείται ότι , σύμφωνα με τις διατάξεις που επικαλέστηκε πιο πάνω η Επιτροπή , η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής ήταν εν προκειμένω ενός μηνός και δύο ημερών από την επομένη της ημέρας κατά την οποία η προσφεύγουσα έλαβε γνώση της επίδικης αποφάσεως . Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η αποστολή συστημένης επιστολής επί αποδείξει παραλαβής συνιστά απολύτως πρόσφορο τρόπο κοινοποιήσεως , εφόσον επιτρέπει τον προσδιορισμό της ημέρας ενάρξεως της συγκεκριμένης προθεσμίας , όπως έχει ρητά δεχτεί το Δικαστήριο με την απόφασή του της 30ής Μα ΐου 1984 ( Ferriera Vittoria Srl κατά Επιτροπής , 224/83 , Συλλογή 1984 , σ . 2349 ).

9 Τα μόνα ζητήματα που παραμένουν προς επίλυση από το Δικαστήριο είναι αν η Επιτροπή μπορούσε εγκύρως να κοινοποιήσει την επίδικη απόφαση στην έδρα της εταιρίας στο Seraing και , σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως , αν η προσφεύγουσα απέδειξε ότι συντρέχει τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία κατά την έννοια του άρθρου 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX .

10 Όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφασή του της 12ης Ιουλίου 1984 ( Ferriera Valsabbia κατά Επιτροπής , 209/83 , Συλλογή 1984 , σ . 3089 ), η αυστηρή εφαρμογή των κοινοτικών ρυθμίσεων περί των δικονομικών προθεσμιών ανταποκρίνεται στην απαιτούμενη ασφάλεια του δικαίου και στην ανάγκη αποφυγής κάθε διάκρισης ή αυθαίρετης μεταχείρισης κατά την απονομή της δικαιοσύνης . Έχει επίσης γίνει δεκτό κατά πάγια νομολογία ότι η ύπαρξη έγκυρης κοινοποιήσεως ουδόλως εξαρτάται από το αν το πρόσωπο που , σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανόνες λειτουργίας της αποδέκτριας επιχείρησης , είναι καθ’ ύλη αρμόδιο έλαβε πραγματικά γνώση και ότι προσήκουσα κοινοποίηση αποφάσεως υπάρχει αφότου η απόφαση γνωστοποιείται στον αποδέκτη της και παρέχεται σ’ αυτόν η δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου της .

11 Κατά τους κανόνες του δικαίου των κρατών μελών περί εταιριών , όπως αυτοί έχουν συντονιστεί δυνάμει των κοινοτικών οδηγιών , η έδρα μιας εταιρίας είναι ο μόνος τόπος που πρέπει υποχρεωτικά να μνημονεύεται στα επίσημα έγγραφα της εταιρίας και να εγγράφεται στα δημόσια βιβλία . Επομένως , η κοινοποίηση πράξεως στην έδρα της εταιρίας ανταποκρίνεται εν πάση περιπτώσει στο κριτήριο της ασφάλειας του δικαίου και παρέχει , ταυτόχρονα , στην εταιρία τη δυνατότητα να λάβει γνώση της κοινοποιούμενης πράξης . Κατά συνέπεια , οι εταιρίες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αξιώνουν από την Επιτροπή να κοινοποιεί τα έγγραφά της σε τόπο άλλο από την έδρα τους , και μάλιστα σε ορισμένο πρόσωπο .

12 Κατά συνέπεια , η επίδικη απόφαση κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα νομοτύπως και εγκύρως στις 9 Ιανουαρίου 1985 . Ούτε το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απάντησε στις επιστολές της προσφεύγουσας με τις οποίες η εταιρία ζητούσε την κοινοποίηση στα κεντρικά γραφεία της , ούτε ακόμη περισσότερο τα προβλήματα εσωτερικής διαβιβάσεως της αλληλογραφίας στην εταιρία συνιστούν τυχαίο συμβάν ή περίπτωση ανωτέρας βίας κατά την έννοια του άρθρου 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX . Άρα , η προσφυγή ασκήθηκε εκπροθέσμως και πρέπει , κατά συνέπεια , να απορριφθεί ως απαράδεκτη .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

13 Κατά το άρθρο 69 , παράγραφος 2 , του κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε , πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )

αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη .

2 ) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα .