ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 145/23

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 15 Φεβρουαρίου 2016 — The English Bridge Union Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-90/16)

(2016/C 145/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείον: The English Bridge Union Limited

Εφεσίβλητοι: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Ποια είναι τα ουσιώδη χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει μια δραστηριότητα ώστε να εμπίπτει στην έννοια του «αθλητισμού» κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (στο εξής: οδηγία περί ΦΠΑ); Ειδικότερα, πρέπει η δραστηριότητα να έχει ένα σημαντικό (ή μη ασήμαντο) σωματικό στοιχείο που να είναι καθοριστικό για την έκβασή της ή αρκεί να έχει ένα σημαντικό διανοητικό στοιχείο που να είναι καθοριστικό για την έκβασή της;

2) Εμπίπτει το αγωνιστικό μπριτζ στην έννοια του «αθλητισμού» κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας περί ΦΠΑ;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 270/13

Αναίρεση που άσκησε στις 4 Ιουνίου 2015 η Royal County of Berkshire Polo Club Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 26 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-581/13, Royal County of Berkshire Polo Club κατά ΓΕΕΑ

(Υπόθεση C-278/15 P)

(2016/C 270/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Royal County of Berkshire Polo Club Ltd (εκπρόσωπος: J. Maitland-Walker, Solicitor)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

Με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2016 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 98/21

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) στις 28 Δεκεμβρίου 2015 — Secretary of State for the Home Department κατά David Davis, Tom Watson, Peter Brice, Geoffrey Lewis

(Υπόθεση C-698/15)

(2016/C 098/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Secretary of State for the Home Department

Εφεσίβλητοι: David Davis, Tom Watson, Peter Brice, Geoffrey Lewis

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Καθιερώνονται με την απόφαση Digital Rights Ireland και Seitlinger του Δικαστηρίου, C 293/12 και C 594/12, EU:C:2014:238 (στο εξής: Digital Rights Ireland) (ιδίως δε με τις σκέψεις 60 έως 62 αυτής) δεσμευτικού χαρακτήρα απαιτήσεις σε επίπεδο δικαίου της Ένωσης, εφαρμοστέες επί νομοθετικού καθεστώτος κράτους μέλους που διέπει την πρόσβαση σε δεδομένα που διατηρούνται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, προκειμένου να είναι αυτό σύμφωνο με τα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης);
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 78/9

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Δεκεμβρίου 2015 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs κατά Brockenhurst College

(Υπόθεση C-699/15)

(2016/C 078/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Αναιρεσίβλητο: Brockenhurst College

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Κατά την έννοια του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο θ', της οδηγίας περί ΦΠΑ (1), είναι οι υπηρεσίες εστιάσεως και ψυχαγωγίας που εξ επαχθούς αιτίας παρέχονται από εκπαιδευτικό ίδρυμα σε μέλη του κοινού (τα οποία δεν είναι οι αποδέκτες της κύριας υπηρεσίας εκπαιδεύσεως) «στενά συνδεόμενες» με την παροχή εκπαιδεύσεως, όταν η παροχή των υπηρεσιών αυτών διευκολύνεται από τους σπουδαστές (οι οποίοι είναι οι αποδέκτες της κύριας υπηρεσίας εκπαιδεύσεως) στο πλαίσιο της εκπαιδεύσεώς τους ως ουσιώδες μέρος της εκπαιδεύσεως αυτής;

2) Για τον καθορισμό του αν οι υπηρεσίες εστιάσεως και ψυχαγωγίας εμπίπτουν στην απαλλαγή κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο θ', ως υπηρεσίες «στενά συνδεόμενες» με την παροχή εκπαιδεύσεως: α. έχει σημασία το γεγονός ότι οι σπουδαστές ωφελούνται από τη συμμετοχή τους στην παροχή των επίμαχων υπηρεσιών και όχι από το αντικείμενο των υπηρεσιών αυτών; β. έχει σημασία το γεγονός ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν λαμβάνονται ούτε καταναλώνονται, άμεσα ή έμμεσα, από τους σπουδαστές, αλλά λαμβάνονται και καταναλώνονται από τα μέλη του κοινού που καταβάλλουν αντίτιμο για τις υπηρεσίες αυτές και δεν είναι αποδέκτες της κύριας υπηρεσίας εκπαιδεύσεως; γ. έχει σημασία το γεγονός ότι, από τη σκοπιά του μέσου καταναλωτή των επίμαχων υπηρεσιών (δηλαδή των μελών του κοινού που καταβάλλουν αντίτιμο για αυτές), οι υπηρεσίες δεν αποτελούν μέσο για την υπό καλύτερες συνθήκες λήψη άλλης υπηρεσίας, αλλά αυτοσκοπό; δ. έχει σημασία το γεγονός ότι, από τη σκοπιά των σπουδαστών, οι επίμαχες υπηρεσίες δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά η συμμετοχή στην παροχή τους αποτελεί μέσο για να λάβουν υπό καλύτερες συνθήκες την κύρια υπηρεσία εκπαιδεύσεως; ε. σε ποιο μέτρο πρέπει να ληφθεί υπόψη η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 59/7

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ιρλανδία) στις 2 Δεκεμβρίου 2015 — Minister for Justice and Equality κατά Tomas Vilkas

(Υπόθεση C-640/15)

(2016/C 059/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Minister for Justice and Equality

Εφεσίβλητος: Tomas Vilkas

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Προβλέπεται και/ή επιτρέπεται από το άρθρο 23 της αποφάσεως-πλαισίου (1) να συμφωνηθεί, περισσότερες από μία φορές, νέα ημερομηνία παραδόσεως;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ισχύει τούτο σε όλες τις κατωτέρω περιπτώσεις (ή σε κάποια από αυτές): ήτοι, όταν η παράδοση του καταζητουμένου, εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 2 [του άρθρου 23], κατέστη αδύνατη λόγω ανωτέρας βίας σε ένα από τα κράτη μέλη, με αποτέλεσμα να συμφωνηθεί νέα ημερομηνία παραδόσεως, και διαπιστώνεται ότι το γεγονός ανωτέρας βίας i) συνεχίζεται ή ii) αφού έπαυσε, εμφανίζεται εκ νέου ή iii) έπαυσε, αλλά έχουν προκύψει διαφορετικά τέτοια γεγονότα, τα οποία έχουν καταστήσει ή είναι ικανά να καταστήσουν αδύνατη την παράδοση του καταζητουμένου εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας που προσδιορίζεται με αναφορά στην εν λόγω νέα ημερομηνία παραδόσεως;

(1) Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ L 190, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 59/6

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 30 Νοεμβρίου 2015 — London Borough of Ealing κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-633/15)

(2016/C 059/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: London Borough of Ealing

Καθών: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Μπορεί το Ηνωμένο Βασίλειο, βάσει του τελευταίου εδαφίου του άρθρου 133 της οδηγίας 2006/112 (1), να επιβάλλει την κατά το στοιχείο δ' του εν λόγω άρθρου προϋπόθεση όσον αφορά οργανισμούς δημοσίου δικαίου i) σε περιπτώσεις που οι σχετικές πράξεις φορολογούνταν στο Ηνωμένο Βασίλειο την 1η Ιανουαρίου 1989, αλλά άλλες συνδεόμενες με τον αθλητισμό υπηρεσίες απαλλάσσονταν την ημερομηνία αυτή και ii) σε περιπτώσεις που για τις σχετικές πράξεις δεν είχε προηγουμένως χορηγηθεί απαλλαγή σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, πριν το Ηνωμένο Βασίλειο επιδιώξει να επιβάλει την προϋπόθεση του άρθρου 133, στοιχείο δ';

2) Εάν η απάντηση στο ως άνω ερώτημα 1 είναι καταφατική, μπορεί το Ηνωμένο Βασίλειο να επιβάλλει την κατά το στοιχείο δ' του άρθρου 133 της βασικής οδηγίας ΦΠΑ προϋπόθεση όσον αφορά οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δημοσίου δικαίου, χωρίς να επιβάλλει την εν λόγω προϋπόθεση και όσον αφορά οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δεν διέπονται από το δημόσιο δίκαιο;

3) Εάν η απάντηση στο ως άνω ερώτημα 2 είναι καταφατική, μπορεί το Ηνωμένο Βασίλειο να αποκλείει όλους τους οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δημοσίου δικαίου από τη δυνατότητα απαλλαγής βάσει του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', χωρίς να εξετάζει, σε κάθε κατ’ ιδίαν περίπτωση, εάν η χορήγηση της απαλλαγής ενδέχεται να δημιουργήσει κίνδυνο στρεβλώσεως του ανταγωνισμού σε βάρος των εμπορικών επιχειρήσεων που υπόκεινται στον ΦΠΑ;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 48/22

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 3 Δεκεμβρίου 2015 — Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-646/15)

(2016/C 048/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements

Καθών: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Συνάδει με την ελευθερία εγκαταστάσεως, την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων ή την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, η θέσπιση και η διατήρηση σε ισχύ από κράτος μέλος νομοθετικών ρυθμίσεων όπως αυτή του άρθρου 80 του νόμου του 1992 περί φορολογήσεως των κερδών, σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται φόρος επί της λανθάνουσας υπεραξίας των στοιχείων του ενεργητικού ενός trust αν, καθ’ οιονδήποτε χρόνο, οι διαχειριστές του trust παύσουν να κατοικούν ή να έχουν τη συνήθη διαμονή τους στο οικείο κράτος μέλος;

2) Αν γίνει δεκτό ότι η επιβολή ενός τέτοιου φόρου συνιστά περιορισμό της ασκήσεως μιας εκ των ανωτέρω ελευθεριών, μπορεί αυτός ο φόρος να δικαιολογηθεί βάσει της ισόρροπης κατανομής των εξουσιών φορολογήσεως και έχει ένας τέτοιος φόρος αναλογικό χαρακτήρα όταν η οικεία νομοθεσία ούτε παρέχει στους διαχειριστές του trust τη δυνατότητα να καταβάλουν μεταγενέστερα ή τμηματικά τον εν λόγω φόρο ούτε λαμβάνει υπόψη οποιαδήποτε ενδεχόμενη μεταγενέστερη μείωση της αξίας των στοιχείων του ενεργητικού του trust; Συγκεκριμένα, υποβάλλονται τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

3) Θίγεται κάποια από τις ανωτέρω θεμελιώδεις ελευθερίες στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος επιβάλλει φόρο υπεραξίας επί της αυξήσεως της αξίας περιουσιακών στοιχείων τα οποία βρίσκονται στην κατοχή trusts όταν οι περισσότεροι από τους διαχειριστές δεν έχουν πλέον την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή τους στο οικείο κράτος μέλος;

4) Δικαιολογείται τυχόν επακόλουθος περιορισμός προκειμένου να διασφαλισθεί η ισόρροπη κατανομή της εξουσίας φορολογήσεως, σε περιπτώσεις όπου αυτός ο φόρος υπεραξίας θα μπορούσε επίσης να επιβληθεί επί πραγματοποιηθέντων κερδών αλλά μόνον αν προέκυπταν ειδικές συνθήκες στο μέλλον;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 38/38

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Νοεμβρίου 2015 — The Trustees of the BT Pension Scheme κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-628/15)

(2016/C 038/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες και αναιρεσίβλητοι: The Trustees of the BT Pension Scheme

Αναιρεσίβλητοι και αναιρεσείοντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Λαμβανομένου υπόψη ότι το Δικαστήριο, στην απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση Test Claimants in the FII Group Litigation κατά Commissioners of Inland Revenue [C-446/04, EU:C:2006:774], έδωσε στο τέταρτο ερώτημα την απάντηση ότι τα άρθρα 43 και 56 ΕΚ –νυν άρθρα 49 και 63 ΣΛΕΕ– αντιτίθενται σε νομοθεσία κράτους μέλους η οποία παρέχει στις εταιρίες κατοίκους ημεδαπής, που διανέμουν στους μετόχους τους μερίσματα τα οποία προέρχονται από μερίσματα αλλοδαπής προελεύσεως που αυτές έχουν λάβει, τη δυνατότητα να επιλέξουν ένα σύστημα που τους επιτρέπει να ανακτούν τον προκαταβολικώς καταβληθέντα φόρο εταιριών, αλλά, αφενός, υποχρεώνει τις εταιρίες αυτές να καταβάλουν την εν λόγω προκαταβολή φόρου και στη συνέχεια να ζητήσουν την επιστροφή της και, αφετέρου, δεν προβλέπει πίστωση φόρου για τους μετόχους τους, ενώ οι μέτοχοι αυτοί θα είχαν λάβει την εν λόγω πίστωση φόρου στην περίπτωση διανομής από εταιρία κάτοικο ημεδαπής με βάση μερίσματα εσωτερικής προελεύσεως, παρέχει στους μετόχους αυτούς το δίκαιο της Ένωσης δικαιώματα, είτε βάσει του άρθρου 63 ΣΛΕΕ είτε βάσει άλλης διατάξεως, όταν αυτοί είναι οι δικαιούχοι των μερισμάτων που η εταιρία αποφάσισε να διανείμει επιλέγοντας το σύστημα αυτό, και ειδικότερα όταν ο μέτοχος είναι κάτοικος του ίδιου κράτους μέλους με την εταιρία που διανέμει τα μερίσματα;

2) Αν ο κατά το ερώτημα 1 μέτοχος δεν δύναται ο ίδιος να επικαλεστεί δικαιώματα που αντλεί από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ, δύναται να προβάλει προσβολή των δικαιωμάτων που τα άρθρα 49 ή 63 ΣΛΕΕ παρέχουν στην εταιρία που διανέμει τα μερίσματα;

3) Αν στο πρώτο ή στο δεύτερο ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι το δίκαιο της Ένωσης παρέχει δικαιώματα στον μέτοχο ή ότι δύναται να τύχει επικλήσεως από τον τελευταίο, επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης προϋποθέσεις ως προς τα ένδικα βοηθήματα που πρέπει να παρασχεθούν στον μέτοχο βάσει του εσωτερικού δικαίου;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 27/19

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice of England & Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 13 Νοεμβρίου 2015 — The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs και Her Majesty’s Treasury

(Υπόθεση C-591/15)

(2016/C 027/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice of England & Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited

Καθών: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs και Her Majesty’s Treasury

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Για τους σκοπούς του άρθρου 56 ΣΛΕΕ και υπό το πρίσμα της συνταγματικής σχέσεως μεταξύ του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου: 1.1. Πρέπει το Γιβραλτάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο να λογίζονται ως μέρος ενός και μόνο κράτους μέλους για τους σκοπούς του δικαίου της Ένωσης, με αποτέλεσμα το άρθρο 56 ΣΛΕΕ να μην έχει εφαρμογή, παρά μόνο στο μέτρο που δύναται να τύχει εφαρμογής επί εσωτερικού μέτρου; Επικουρικά, 1.2. Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 355, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, έχει το Γιβραλτάρ το συνταγματικό καθεστώς χωριστού από το Ηνωμένο Βασίλειο εδάφους εντός της Ένωσης, με αποτέλεσμα η παροχή υπηρεσιών μεταξύ του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου να πρέπει να λογίζεται ως εμπόριο εντός της Ένωσης για τους σκοπούς του άρθρου 56 ΣΛΕΕ; Επικουρικά, 1.3. Πρέπει το Γιβραλτάρ να λογίζεται ως τρίτη χώρα ή τρίτο έδαφος, με αποτέλεσμα το δίκαιο της Ένωσης να έχει εφαρμογή επί του εμπορίου μεταξύ του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου μόνο όταν το δίκαιο αυτό έχει εφαρμογή μεταξύ κράτους μέλους και μη κράτους μέλους; Επικουρικά, 1.4. Αρμόζει άλλος χαρακτηρισμός στη συνταγματική σχέση μεταξύ του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου για τους σκοπούς του άρθρου 56 ΣΛΕΕ;

2) Συνιστούν εθνικά φορολογικά μέτρα με χαρακτηριστικά όπως αυτά του νέου φορολογικού καθεστώτος περιορισμό του δικαιώματος ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 56 ΣΛΕΕ;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 27/19

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 13 Νοεμβρίου 2015 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά British Film Institute

(Υπόθεση C-592/15)

(2016/C 027/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Αναιρεσίβλητο: British Film Institute

Προδικαστικά ερωτήματα

i. Είναι το γράμμα του άρθρου 13Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιδ', της έκτης οδηγίας (1), και συγκεκριμένα η φράση «ορισμένες παροχές υπηρεσιών πολιτιστικού χαρακτήρος», αρκούντως σαφές και ακριβές ώστε να προσδίδεται στο άρθρο13Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιδ', άμεσο αποτέλεσμα και να απαλλάσσεται η παροχή από οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή άλλους αναγνωρισμένους πολιτιστικούς οργανισμούς τέτοιων υπηρεσιών πολιτιστικού χαρακτήρα, όπως οι παροχές του αναιρεσίβλητου στην υπό κρίση υπόθεση, ελλείψει εθνικής νομοθεσίας περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη;

ii. Έχει το άρθρο 13Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιδ', της έκτης οδηγίας, και συγκεκριμένα η φράση «ορισμένες παροχές υπηρεσιών πολιτιστικού χαρακτήρος», την έννοια ότι αναγνωρίζεται στα κράτη μέλη περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιο είναι το περιθώριο αυτό;

iii. Ισχύουν τα ίδια συμπεράσματα και ως προς το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιδ', της βασικής οδηγίας (2) για τον ΦΠΑ;

(1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 1).

(2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).
—

να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει τo άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο c, και τo άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο f, το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία c και e, και το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχεία c και e, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2012, στην υπόθεση COMP/39437 — Σωλήνες για οθόνες τηλεοράσεων και ηλεκτρονικών υπολογιστών (στο εξής: απόφαση), καθόσον αφορούν την KPNV· ή/και να μειώσει τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην KPNV με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία c και e, και το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχεία c και e, της αποφάσεως·
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 381/12

Αναίρεση που άσκησαν στις 9 Ιουλίου 2015 οι Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Απριλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-376/15 P και C-377/15 P)

(2015/C 381/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (εκπρόσωποι: R. Antonini, avvocato, E. Monard, avocat)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

1) να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2) να δεχθεί τα αιτήματα των αναιρεσειουσών, όπως εκτίθενται στο κατατεθέν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δικογράφου της προσφυγής τους, και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1), καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες·

3) να καταδικάσει το Συμβούλιο στα έξοδα των δικών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειουσών·

4) να κρίνει ότι οι παρεμβαίνοντες φέρουν να έξοδά τους.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο, ιδίως όσον αφορά την έννοια «όλων [των αναλόγων] εξαγωγικών πράξεων» και τη σχέση μεταξύ των οικείων διατάξεων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφοι 10 και 11, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2), και τα σημεία 2.4 και 2.4.2 της Συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, και επέβαλε υπερβολικό βάρος αποδείξεως στις αναιρεσείουσες.

Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν περαιτέρω ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και το σημείο 2.4 της Συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, παρέλειψε να εξετάσει ορισμένους λόγους ακυρώσεως των αναιρεσειουσών και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της κατ’ άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

(1) ΕΕ L 275, σ. 1.

(2) ΕΕ L 343, σ. 51.