Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Νοεμßρίου 1999. - Pfizer Animal Health SA κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κ.λπ.. - Αίτηση αναιρέσεως - Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου εκδοθείσα στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων - Σοßαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Συνεκτίμηση της ζημίας που υπέστησαν οι παρεμßαίνοντες. - Υπόθεση C-329/99 P (R).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-08343



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Αναίρεση - Λόγοι αναιρέσεως - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο

(Άρθρο 225 ΕΚ· Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51)

2 Αναίρεση - Λόγοι αναιρέσεως - Εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων - Απαράδεκτο

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις παραδεκτού - Εκ πρώτης όψεως παραδεκτό της προσφυγής στην κύρια δίκη

(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 § 1)

4 Διαδικασία - Παρέμβαση - Προϋποθέσεις παραδεκτού - Συμφέρον για τη λύση της διαφοράς - Παρέμβαση στο πλαίσιο αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως κοινοτικής πράξεως - Ίδιον δικαίωμα του παρεμβαίνοντος προς προσωρινή δικαστική προστασία - Έλλειψη

(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 37)

Περίληψη

1 Κατά το άρθρο 225 ΕΚ και το άρθρο 51 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η αίτηση αναιρέσεως περιορίζεται σε νομικά ζητήματα και πρέπει να στηρίζεται σε λόγους αντλούμενους από αναρμοδιότητα του Πρωτοδικείου, πλημμέλειες κατά την ενώπιόν του διαδικασία θίγουσες τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος ή παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο, καθόσον το Πρωτοδικείο είναι το μόνο αρμόδιο, αφενός, για τη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου η ουσιαστική ανακρίβεια των διαπιστώσεών του προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας που του έχουν υποβληθεί, και, αφετέρου, για την εκτίμηση αυτών των πραγματικών περιστατικών.

2 Στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως, το Δικαστήριο δεν είναι, κατ' αρχήν, αρμόδιο να εξετάζει τις αποδείξεις που το Πρωτοδικείο έλαβε υπόψη προς στήριξη της διαπιστώσεώς του ή της εκτιμήσεώς του των πραγματικών περιστατικών. Πράγματι, εφόσον έχουν τηρηθεί οι γενικές αρχές του δικαίου ή οι δικονομικοί κανόνες που διέπουν το βάρος και τη διεξαγωγή των αποδείξεων, το Πρωτοδικείο και μόνον αυτό είναι αρμόδιο να εκτιμήσει την αξία που πρέπει να δοθεί στα στοιχεία που του έχουν υποβληθεί.

3 Από το άρθρο 83, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου απορρέει ότι μόνον το πρόσωπο που έχει προσβάλει πράξη κοινοτικού οργάνου στο πλαίσιο προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί παραδεκτώς να υποβάλει αίτηση αναστολής εκτελέσεως της πράξεως αυτής. Εξάλλου, προκειμένου να κηρυχθεί παραδεκτή η αίτηση αυτή, ο αιτών οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη ορισμένων στοιχείων που επιτρέπουν να συναχθεί, εκ πρώτης όψεως, το παραδεκτό της προσφυγής με την οποία συνδέεται η αίτησή του λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, και τούτο για να μη μπορέσει, μέσω της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, να επιτευχθεί αναστολή εκτελέσεως πράξεως που δεν πρόκειται στη συνέχεια να ακυρωθεί από το Δικαστήριο, καθόσον η προσφυγή θα κριθεί απαράδεκτη στην κύρια δίκη.

4 Το άρθρο 37 του Οργανισμού του Δικαστηρίου απαιτεί μόνον, όσον αφορά τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ένα πρόσωπο για να του επιτραπεί να παρέμβει σε μια ένδικη διαφορά, να δικαιολογήσει το πρόσωπο αυτό ότι έχει συμφέρον για τη λύση της διαφοράς αυτής, καθόσον η παρέμβαση έχει παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με το αντικείμενο της διαφοράς. Εξ αυτού απορρέει ότι, στο πλαίσιο αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως μιας πράξεως, ο παρεμβαίνων, μολονότι δύναται να επικαλεστεί τα συμφέροντά του, δεν μπορεί να διευρύνει το αντικείμενο της διαφοράς προβάλλοντας ίδιον δικαίωμα για την παροχή σ' αυτόν δικαστικής προστασίας.

Το επείγον της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη που υφίσταται για την έκδοση προσωρινής αποφάσεως προκειμένου να αποφευχθεί η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί το προσωρινό μέτρο.