ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΕΚΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 6ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1995. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΟΔΗΓΙΑΣ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-147/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995 σελίδα I-01015



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Εκτέλεση των οδηγιών * Παράβαση * Δικαιολόγηση * Δεν επιτρέπεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Περίληψη

Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-147/94,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Δημήτριο Γκουλούση, νομικό σύμβουλο, και F. Enrique Gonzalez Diaz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπουμένου από τον Alberto Navarro Gonzalez, γενικό διευθυντή Κοινοτικού Νομικού και Θεσμικού Συντονισμού, και την Gloria Calvo Diaz, abogado del Estado, της Υπηρεσίας Κοινοτικών Διαφορών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ισπανίας, 4-6, boulevard Emmanuel Servais,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1990, για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής (ΕΕ L 330, σ. 44), και μη ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, P. J. G. Kapteyn, Κ. Ν. Κακούρη (εισηγητή), J. L. Murray και H. Ragnemalm, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου 1995,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Μαΐου 1994, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1990, για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής (ΕΕ L 330, σ. 44, στο εξής: οδηγία), και μη ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το άρθρο 12, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη τροποποιούν τις εθνικές διατάξεις τους ώστε να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός δεκαοκτώ μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της και ότι ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Η οδηγία κοινοποιήθηκε στο Βασίλειο της Ισπανίας στις 20 Νοεμβρίου 1990.

3 Στις 6 Αυγούστου 1992 η Επιτροπή απέστειλε προς το Βασίλειο της Ισπανίας έγγραφο οχλήσεως με το οποίο του ζήτησε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, καθόσον δεν είχε λάβει από το εν λόγω Βασίλειο καμία ανακοίνωση σχετικά με τα μέτρα της μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Στο έγγραφο αυτό δεν δόθηκε καμία απάντηση. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εξέδωσε στις 24 Μαΐου 1993 αιτιολογημένη γνώμη με την οποία ζήτησε από το Βασίλειο της Ισπανίας να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεως της εν λόγω αιτιολογημένης γνώμης. Δεδομένου ότι δεν δόθηκε καμία συνέχεια στην εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

4 Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εθνικό δίκαιο. Αναφέρει μόνο ότι η Γενική Διεύθυνση Ασφαλίσεων είχε ετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου με τίτλο "Σχέδιο νόμου για την τροποποίηση της νομοθεσίας περί των ιδιωτικών ασφαλίσεων", αλλ' ότι, όταν εξέπνευσε η προθεσμία για την υποβολή τροποποιήσεων στη Γερουσία και ενώ το εν λόγω νομοσχέδιο προωθείτο στην κοινοβουλευτική διαδικασία, η Βουλή διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν γενικές εκλογές, με αποτέλεσμα τη μη ψήφιση του νομοσχεδίου και την επανέναρξη της νομοθετικής διαδικασίας που δεν είχε περατωθεί.

5 Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία.

6 Δεδομένου ότι η πλήρης μεταφορά της οδηγίας δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προθεσμίας που τάσσεται από το άρθρο 12 της οδηγίας, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, υφίσταται εν προκειμένω παράβαση.

7 Αντιθέτως, παρά το σχετικό αίτημα της Επιτροπής, το Δικαστήριο δεν υποχρεούται να λάβει υπόψη τη μη ανακοίνωση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που έπρεπε να θεσπιστούν για τη συμμόρφωση του Βασιλείου της Ισπανίας προς την οδηγία, δεδομένου ακριβώς ότι το Βασίλειο της Ισπανίας δεν θέσπισε τις διατάξεις αυτές εντός της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη (βλ. απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C-303/93, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1994, σ. Ι-1901, σκέψη 6).

8 Επομένως, διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το καθού ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1990, για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.