Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Φεβρουαρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/659/ΕΟΚ - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-135/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-01061



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητουμένη παράβαση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-135/96,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Hendrik van Lier, νομικό σύμβουλο, και Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τον Jan Devadder, γενικό σύμβουλο στη νομική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της Πρεσβείας του Βελγίου, 4, rue des Girondins,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/659/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος) (ΕΕ L 363, σ. 36), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (εισηγητή) και H. Ragnemalm, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου 1997,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Απριλίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/659/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος) (ΕΕ L 363, σ. 36, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς αυτή και να ενημερώσουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

3 Επειδή η Βελγική Κυβέρνηση δεν της κοινοποίησε μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως του άρθρου 169 της Συνθήκης απευθύνοντας στην εν λόγω κυβέρνηση, στις 12 Μαρτίου 1993, έγγραφο οχλήσεως, με το οποίο την καλούσε να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

4 Η Βελγική Κυβέρνηση δεν απάντησε στο εν λόγω έγγραφο, οπότε η Επιτροπή της απηύθυνε, στις 24 Οκτωβρίου 1994, αιτιολογημένη γνώμη προς την οποία όφειλε να συμμορφωθεί εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως.

5 Με έγγραφο της 27ης Δεκεμβρίου 1994, οι βελγικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας ετοίμαζε σχέδιο βασιλικού διατάγματος, με έγγραφο δε της 6ης Ιανουαρίου 1995, διαβίβασαν αντίγραφο του εν λόγω σχεδίου.

6 Από την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή δεν έλαβε καμία άλλη ανακοίνωση των βελγικών αρχών.

7 Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

8 Το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί την προσαπτομένη παράβαση, αλλά αναφέρεται στην προσεχή έκδοση του βασιλικού διατάγματος που αποσκοπεί στη σχετική αποκατάσταση.

9 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας δεν πραγματοποιήθηκε εντός της καθορισθείσας από αυτήν προθεσμίας, διαπιστώνεται η παράβαση, την οποία η Επιτροπή επικαλείται συναφώς.

10 Επομένως, διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(έκτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/659/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/659.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.