ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 27ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1992. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΟΔΗΓΙΑ ΕΟΚ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΑΧΘΕΙΣΩΝ ΠΡΟΘΕΣΜΙΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-377/90.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-01229



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Παράβαση - Δικαιολογία - Ανεπίτρεπτη

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 169)

Περίληψη

Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης τους προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που επιβάλλουν οι κοινοτικές οδηγίες.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-377/90,

Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Xavier Lewis, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τον Jan Devadder, σύμβουλο στο Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις Αναπτυσσόμενες Χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίστηκαν στον τομέα που διέπει η οδηγία 87/540/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Νοεμβρίου 1987, για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων δια πλωτής οδού, στον τομέα των εθνικών και διεθνών μεταφορών και την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αφορούν το επάγγελμα αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, Sir Gordon Slynn, R. Joliet και P. J. G. Kapteyn, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, Κ. Ν. Κακούρη, G. C. Rodriguez Iglesias, M. Diez de Velasco και J. L. Murray, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann

γραμματέας. H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Νοεμβρίου 1991,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Δεκεμβρίου 1990, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίστηκαν στον τομέα που διέπει η οδηγία 87/540/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Νοεμβρίου 1987, για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων δια πλωτής οδού, στον τομέα των εθνικών μεταφορών και την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αφορούν το επάγγελμα αυτό (ΕΕ L 322, σ. 20), παρέβη τις

υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11 της οδηγίας αυτής καθώς και από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ.

2 Το άρθρο 11 της οδηγίας 87/540 ορίζει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της οδηγίας το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 1988 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

3 Η Επιτροπή δεν έλαβε από τη Βελγική Κυβέρνηση καμιά κοινοποίηση νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών μέτρων που θεσπίστηκαν για τη συμμόρφωση προς την οδηγία και, με έγγραφο της 21ης Αυγούστου 1988, κάλεσε την εν λόγω Κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της. Το έγγραφο αυτό έμεινε χωρίς απάντηση οπότε η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη στις 7 Μαρτίου 1990. Αφού και πάλι δεν έλαβε απάντηση, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.

4 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

5 Η Βελγική Κυβέρνηση δέχθηκε ότι λόγω των πολυαρίθμων δυσχερειών, εσωτερικών και θεσμικών, δεν έλαβε τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

6 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (βλ. ιδίως απόφαση της 11ης Ιουνίου 1991, Επιτροπή κατά Βελγίου, C-290/89, Συλλογή σ. Ι-2851), δυσχέρειες αυτού του είδους δεν δικαιολογούν την παράλειψη από τα κράτη μέλη της λήψεως των μέτρων που είναι αναγκαία για την εφαρμογή μιας οδηγίας.

7 Δεδομένου, πάντως, ότι η Επιτροπή περιόρισε το αντικείμενο της προσφυγής της στην παράλειψη της κοινοποιήσεως μέτρων που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή της οδηγίας, το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει δεκτή την προσφυγή παρά μόνο εντός αυτού του ορίου.

8 Διαπιστώνεται επομένως ότι, το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίστηκαν στον τομέα που διέπει η οδηγία 87/540 του Συμβουλίου, της 9ης Νοεμβρίου 1987, για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων δια πλωτής οδού, στον τομέα των εθνικών μεταφορών και την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αφορούν το επάγγελμα αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11 της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίστηκαν στον τομέα που διέπει η οδηγία 87/540/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Νοεμβρίου 1987, για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων δια πλωτής οδού, στον τομέα των εθνικών μεταφορών και την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αφορούν το επάγγελμα αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11 της οδηγίας αυτής.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.