ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
55.

Τέταρτον, η Kala Naft υπενθυμίζει την εικοστή πέμπτη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 2010/413, κατά την οποία «[αυτή] σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ειδικότερα από το Χάρτη […], και προ πάντων το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και το δικαίωμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές», καθώς και την παράγραφο της από 29 Ιουλίου 2010 επιστολής του Συμβουλίου που ενημερώνει την Kala Naft για τη συμπερίληψή της στον κατάλογο, που διευκρίνιζε ότι: «[…] your attention is also drawn to the possibility of challenging the Council’s decision before the General Court of the European Union, in accordance with the conditions laid down in Article 275, 2nd paragraph, and Article 263, 4th and 6th paragraphs, of the Treaty on the Functioning of the European Union.»
5.

Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα στην υπόθεση C‑232/11 P, Siemens Transmission & Distribution Ltd (πρώην Reyrolle Ltd και, εν συνεχεία, VA Tech Reyrolle Ltd, στο εξής: Reyrolle) ήταν μεταξύ 1988 και 1998 θυγατρική του ομίλου Rolls-Royce. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1998 μεταβιβάστηκε στη VA Technologie AG (στο εξής: VA Technologie), η οποία, στις 13 Μαρτίου 2001 τη μεταβίβασε ως εισφορά –μέσω εταιρίας κατά 100 % θυγατρικής της, της VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG (στο εξής: KEG)– στο πλαίσιο πράξεως σκοπούσας στη σύσταση νέας εταιρίας, της VA Tech Schneider High Voltage GmbH (στο εξής: VAS). Η VAS ελεγχόταν αρχικώς κατά 60 % από τη VA Technologie και κατά 40 % από τη Schneider Electric SA (στο εξής: Schneider) ( 7 ).
15.

Στις 28 Απριλίου 2011 και σύμφωνα με το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως με την οποία υποβλήθηκαν τα ακόλουθα ερωτήματα: «1. Στην περίπτωση κατά την οποία, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα από σύμβαση έναντι του εκχωρητή για εφαρμογή των εκάστοτε όρων και συνθηκών που προκύπτουν από διαπραγμάτευση και συμφωνία στο πλαίσιο οργάνου συλλογικής διαπραγματεύσεως και το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται από το εθνικό δίκαιο ως δυναμικής, και όχι στατικής φύσεως, μεταξύ του εργαζομένου και του εκχωρητή εργοδότη, το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ 2001, L 82, σ 16), σε συνδυασμό με την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-499/04, Werhof κατά Freeway Traffic Systems GmbH & Co KG (Συλλογή 2006, σ. I-2397): α) επιβάλλει το δικαίωμα αυτό να προστατεύεται και να ισχύει έναντι του εκδοχέα σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ή, εναλλακτικά, β) επιτρέπει στα εθνικά δικαστήρια να κρίνουν ότι αυτό το δικαίωμα προστατεύεται και ισχύει έναντι του εκδοχέα σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ή γ) απαγορεύει στα εθνικά δικαστήρια να κρίνουν ότι αυτό το δικαίωμα προστατεύεται και ισχύει έναντι του εκδοχέα σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας; 2) Στην περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος έχει τηρήσει την υποχρέωσή του να μεταφέρει στην εσωτερική του έννομη τάξη το ελάχιστο όριο απαιτήσεων του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/23 αλλά ανακύπτει το ζήτημα εάν τα μέτρα εφαρμογής πρέπει να ερμηνευθούν κατά ευνοϊκότερο για τους εργαζομένους τρόπο ο οποίος βαίνει πέραν των απαιτήσεων αυτών με την πρόβλεψη δυναμικής φύσεως δικαιωμάτων από σύμβαση έναντι του εκδοχέα, είναι ελεύθερα τα δικαστήρια του κράτους μέλους να εφαρμόζουν το εθνικό δίκαιο όσον αφορά την ερμηνεία της νομοθεσίας προσαρμογής πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η ερμηνεία δεν έρχεται σε αντίθεση προς το κοινοτικό δίκαιο ή πρέπει να ακολουθηθεί κάποια άλλη προσέγγιση και, εάν ναι, ποια; 3) Στην υπό κρίση υπόθεση, εφόσον ο εργοδότης δεν υποστηρίζει ότι η ισχύς του δυναμικού δικαιώματος των εργαζομένων κατά το εθνικό δίκαιο σε συλλογικά συμφωνηθέντες όρους και συνθήκες θα ισοδυναμεί με προσβολή των δικαιωμάτων του βάσει του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, είναι ελεύθερο το δικαστήριο να εφαρμόσει την ερμηνεία της Transfer of Undertakings (Protection of Employment) Regulations 1981 [κανονιστικής αποφάσεως του 1981 περί μεταβιβάσεων επιχειρήσεων (προστασία της απασχολήσεως)] που επικαλούνται οι εργαζόμενοι;»
18.

Η New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG (στο εξής: New Yorker Jeans) υπέβαλε στις 31 Οκτωβρίου 2003 αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου «FISHBONE» ως κοινοτικού σήματος. Ζήτησε να καταχωριστεί το σήμα αυτό σε σχέση, μεταξύ άλλων, με προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 της Συμφωνίας της Νίκαιας ( 15 ). Η ως άνω αίτηση δημοσιεύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2004.
40.

Οι περιστάσεις της υποθέσεως που εξέτασε το Δικαστήριο ήταν παρεμφερείς με αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης. Ο N.S., Αφγανός υπήκοος, μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου και υπέβαλε αυθημερόν αίτηση ασύλου. Πριν φτάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε διέλθει από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, στην οποία δεν υπέβαλε αίτηση ασύλου, αλλά κρατήθηκε επί τέσσερις ημέρες. Ο Secretary of State for the Home Department απηύθυνε στην Ελλάδα αίτημα αναδοχής της αιτήσεως ασύλου του N.S. Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν απάντησε, θεωρήθηκε ότι ανέλαβε την ευθύνη να εξετάσει την αίτηση του εκκαλούντος της υποθέσεως εκείνης.
26.

Στο πλαίσιο αυτό, το Secção de Contencioso Tributário of the Supremo Tribunal Administrativo αποφάσισε στις 12 Οκτωβρίου 2011 (υπόθεση C-618/11), 2 Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση C-637/11) και 16 Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση C-659/11), αντιστοίχως, να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει τα εξής –ταυτόσημα στις τρεις υποθέσεις– ερωτήματα ενώπιον του Δικαστηρίου: «1. Συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της [έκτης οδηγίας] (νυν άρθρου 73 της [οδηγίας 2006/112]), ειδικότερα με την έννοια “αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες”, το άρθρο 16, παράγραφος 1, του ΚΦΠΑ, όπως ερμηνεύεται με την προσβαλλόμενη απόφαση (δηλαδή υπό την έννοια ότι το ποσό του τέλους μεταδόσεως εμπορικών διαφημίσεων πρέπει να συνυπολογίζεται στη βάση επιβολής του ΦΠΑ καθόσον είναι σύμφυτο με την οικεία παροχή υπηρεσιών); 2. Συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 11, Α, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, της [έκτης οδηγίας] (νυν άρθρου 79, στοιχείο γʹ, της [οδηγίας 2006/112]), ειδικότερα με την έννοια “ποσά τα οποία λαμβάνει ο υποκείμενος στον φόρο από τον αποκτώντα ή το λήπτη, για κάλυψη εξόδων που γίνονται στο όνομα και για λογαριασμό τους, και τα οποία έχουν καταχωρισθεί σε μεταβατικούς λογαριασμούς των λογιστικών του βιβλίων”, το άρθρο 16, παράγραφος 6, στοιχείο c, του ΚΦΠΑ, όπως ερμηνεύεται με την προσβαλλόμενη απόφαση (δηλαδή υπό την έννοια ότι το τέλος μεταδόσεως εμπορικών διαφημίσεων δεν συνιστά ποσό καταβαλλόμενο στο όνομα και για λογαριασμό των αποδεκτών των υπηρεσιών διαφήμισης, έστω και αν τα εισπραττόμενα ποσά καταχωρίζονται σε μεταβατικό λογαριασμό των λογιστικών βιβλίων τρίτου και προορίζονται να αποδοθούν σε δημόσιους οργανισμούς);»
85.

Επομένως, σε ημερομηνία μεταγενέστερη (ημερομηνία Y) της ημερομηνίας εκδόσεως της πρώτης αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ (ημερομηνία X), το ποσό της χρηματικής ποινής μπορεί να μειωθεί ή να αυξηθεί με αφετηρία την ημερομηνία Y, τηρουμένης της αρχής του δεδικασμένου και της αρχής non bis in idem. Νομίζω ότι είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, στον τομέα των αναγκαστικών μέτρων, να προβλέπεται η δυνατότητα τροποποιήσεως της χρηματικής ποινής με ισχύ ex nunc ανάλογα με την πρόοδο της εκπληρώσεως της υποχρεώσεως την οποία αφορά η δικαστική ή η διοικητική απόφαση.
2.

Τα προδικαστικά ερωτήματα υποβλήθηκαν στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Ottica New Line di Accardi Vincenzo (στο εξής: Ottica New Line) και του commune di Campobello di Mazara [δήμου Campobello di Mazara] σχετικά με απόφαση του δεύτερου, με την οποία χορηγήθηκε στη Fotottica Media Vision di Luppino Natale Fabrizio e C. Snc (στο εξής: Fotottica) άδεια να ασκεί επί μονίμου βάσεως το επάγγελμα του οπτικού εντός των ορίων του δήμου αυτού.
11.

Στις έξι γλώσσες στις οποίες συντάχθηκε αρχικά η έκτη οδηγία (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, δανικά, ιταλικά, ολλανδικά), η λέξη που αντιστοιχεί στον όρο «ταξιδιώτης» χρησιμοποιήθηκε σε όλο το άρθρο 26, εκτός από την αγγλική απόδοση, όπου χρησιμοποιήθηκε ο όρος «customer» (πελάτης) μόνο μια φορά, στο άρθρο 26, παράγραφος 1, κατά τον καθορισμό του περιεχομένου του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους: «where the travel agents deal with customers in their own name and use the supplies and services of other taxable persons in the provision of travel facilities» ( 7 ).
13.

Με απόφαση της 16ης Απριλίου 2008 το House of Lords επικύρωσε την απόφαση του Court of Appeal περί απορρίψεως της εφέσεως της L. Pallikaropoulos. Στις 18 Ιουλίου 2008 το House of Lords εξέδωσε απόφαση επί των δικαστικών εξόδων, με την οποία καταδίκασε τη L. Pallikaropoulos στην καταβολή του συνόλου των δικαστικών εξόδων της αναιρετικής δίκης ενώπιον του House of Lords.
46.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να διακόψω την ανάλυσή μου για να επισημάνω ότι, μολονότι η φράση «likely to have [an] effect», η οποία χρησιμοποιείται στο αγγλικό κείμενο της οδηγίας ( 18 ), ενδέχεται να παραπέμπει συνειρμικά αμέσως στην ανάγκη καθορισμού ορισμένου βαθμού πιθανολόγησης –δηλαδή να φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι επιβάλλει τον άμεσο και πιθανότατα λεπτομερή προσδιορισμό των επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει το οικείο σχέδιο για τον τόπο–, στα κείμενα της οδηγίας στις άλλες γλώσσες χρησιμοποιούνται λιγότερο δυνατές εκφράσεις. Για παράδειγμα, η χρησιμοποιούμενη στο γαλλικό κείμενο έκφραση είναι «susceptible d’affecter», το γερμανικό κείμενο χρησιμοποιεί τη φράση «beeinträchtigen könnte», το ολλανδικό κείμενο αναφέρει ένα σχέδιο που «gevolgen kan heben», ενώ το ισπανικό χρησιμοποιεί την έκφραση «pueda afectar». Όλα αυτά τα κείμενα παρέχουν την ένδειξη ότι το κριτήριο είναι λιγότερο αυστηρό και ότι το ζήτημα είναι απλώς αν το σχέδιο είναι ικανό να επηρεάζει τον τόπο. Αυτή η έννοια πρέπει να προσδοθεί στην αγγλική έκφραση «likely to» ( 19 ).
20.

Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν η ένωση, η ομοσπονδιακή αρχή ανταγωνισμού, η Donau Chemie AG και η Donauchem GmbH, η Brenntag CEE GmbH, η Ask Chemicals GmbH και η ASK Chemicals Austria GmbH ( 10 ), η DC Druck Chemie Süd GmbH & Co KG, η Αυστριακή, η Βελγική, η Γερμανική, η Ισπανική και η Ιταλική Κυβέρνηση, η Επιτροπή, καθώς και η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ. Άπαντες πλην της Ιταλικής Κυβερνήσεως παρέστησαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 4ης Οκτωβρίου 2012, στην οποία μετέσχε και η Γαλλική Δημοκρατία.
34.

Επιπροσθέτως, είναι σαφές ότι η ίση πρόσβαση όλων των δανειστών και οφειλετών της Ένωσης στην εν λόγω διαδικασία δύναται να επιτευχθεί μόνον εφόσον εξασφαλίζεται η δυνατότητα ex ante και in abstracto γνώσεως των εφαρμοστέων κανόνων, χωρίς να απαιτείται σε μία εκάστη των περιπτώσεων η in concreto εξακρίβωση, κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως περί της διαταγής πληρωμής, της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως που εφαρμόζει το επιλαμβανόμενο δικαστήριο.
55.

Ως εκ τούτου, όπως επισήμανε η Επιτροπή με τις γραπτές παρατηρήσεις της, τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά διαφέρουν πλήρως από τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως A.T. που αφορούσε την ανταλλαγή μετοχών, επί της οποίας αποφάνθηκε το Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή, η επίμαχη γερμανική ρύθμιση είχε ως αποτέλεσμα οι εδρεύουσες στη Γερμανία εισφέρουσες εταιρίες να μην έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε ανταλλαγή μετοχών υπό το καθεστώς της φορολογικής ουδετερότητας. Και τούτο διότι βάσει της επίμαχης γερμανικής ρυθμίσεως, η εισφέρουσα εταιρία μπορούσε να κάνει χρήση της λογιστικής αξίας των μετοχών που έλαβε μόνον αν η λήπτρια εταιρία σε άλλο κράτος μέλος έκανε, επίσης, χρήση της λογιστικής αξίας της συμμετοχής που έλαβε. Στην υπόθεση A.T., η λήπτρια (γαλλική) εταιρία δεν είχε αποτιμήσει τη συμμετοχή στη λογιστική αξία της, αλλά στην αγοραία αξία της. Βάσει των εν λόγω πραγματικών περιστατικών, η φορολογική ουδετερότητα στη Γερμανία εξαρτιόταν σαφώς από «πρόσθετες προϋποθέσεις» ( 20 ) που είχαν ως βάση την αμοιβαιότητα, τις οποίες δεν προβλέπει η οδηγία 90/434. Για τους ανωτέρω λόγους, οι λογιστικές υποχρεώσεις που επιβάλλουν η ιταλική νομοθεσία και η νομοθεσία της Ένωσης δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συγκριθούν με τη γερμανική νομοθεσία που αποτέλεσε αντικείμενο της υποθέσεως A.T.
20.

Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι ο ΟΠΑΠ έχει επεκτείνει τις δραστηριότητες του στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα, όπως εκτίθεται στην αιτιολογημένη γνώμη της 28ης Φεβρουαρίου 2008, την οποία απηύθυνε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς την Ελληνική Δημοκρατία, ο ΟΠΑΠ είχε ήδη εγκαταστήσει 206 πρακτορεία στην Κύπρο στις 31 Μαρτίου 2005, κατόπιν συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Ο ΟΠΑΠ συνέστησε εταιρία με την επωνυμία ΟΠΑΠ Κύπρου Ltd το 2003 και μια εταιρία με την επωνυμία ΟΠΑΠ International Ltd το 2004, κατέχει το 90 % του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας ΟΠΑΠ Glory Ltd και το 20 % της εταιρίας Glory Technology Ltd από το 2003, συνέστησε δε εταιρία με την επωνυμία ΟΠΑΠ Παροχής Υπηρεσιών AE στην Ελλάδα το 2004.
32.

Το παράρτημα ΙΙ του νόμου του 1996 περί μεταναστών ορίζει ότι το Refugee Appeals Tribunal απαρτίζεται από έναν πρόεδρο και από τακτικά μέλη τα οποία ο Minister for Justice, Equality and Law Reform, με τη σύμφωνη γνώμη του Minister for Finance, κρίνουν αναγκαία για την ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεων του Refugee Appeals Tribunal, έκαστο των οποίων οφείλει να έχει τουλάχιστον πενταετή εμπειρία ως barrister ή ως solicitor προ του διορισμού του. Τα μέλη του Refugee Appeals Tribunal διορίζονται από τον Minister for Justice, Equality and Law Reform. Τα τακτικά μέλη διορίζονται για τριετή θητεία, σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζει ο Minister for Justice, Equality and Law Reform όταν προβαίνει στον διορισμό τους, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παραρτήματος αυτού. Ο πρόεδρος του Refugee Appeals Tribunal ασκεί τα καθήκοντά του δυνάμει έγγραφης συμβάσεως υπηρεσιών, η οποία προβλέπει τους όρους που μπορεί να καθορίζει κατά καιρούς ο Minister for Justice, Equality and Law Reform, με τη σύμφωνη γνώμη του Minister for Finance. Τα τακτικά μέλη λαμβάνουν αμοιβή, αποζημιώσεις και επιστροφές δαπανών τις οποίες δύναται να καθορίζει κατά καιρούς ο Minister for Justice, Equality and Law Reform, με τη σύμφωνη γνώμη του Minister for Finance.
5.

Μετά τη λήξη της θεωρήσεως εισόδου που του είχε χορηγηθεί από τις ιρλανδικές αρχές, ο M. υπέβαλε στις 21 Μαΐου 2008 ενώπιον του Office of the Refugee Applications Commissionner (Γραφείο Επιτρόπου για την Εξέταση Αιτήσεων Ασύλου) ( 4 ) αίτηση για τη χορήγηση ασύλου. Μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του, ο M. υπέβαλε στις 31 Δεκεμβρίου 2008 αίτηση για επικουρική προστασία η οποία επίσης απορρίφθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010. Ο Minister for Justice, Equality and Law Reform θεώρησε ότι, επειδή υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία των ισχυρισμών του, δεν ήταν δυνατό να καταδειχθεί ότι κινδύνευε να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, ώστε να δικαιολογείται η παροχή επικουρικής προστασίας.
5.

Η οδηγία 96/9 μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη του Ηνωμένου Βασιλείου με τον νόμο Copyright Design and Patents Act 1988 (νόμο του 1988 σχετικά με το δικαίωμα του δημιουργού, τα δικαιώματα επί των σχεδίων και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας) ο οποίος τέθηκε σε ισχύ με την Copyright and Rights in Database Regulations 1997 (SI 1997/3032) (κανονιστική πράξη του 1997 σχετικά με το δικαίωμα του δημιουργού και τα δικαιώματα επί των βάσεων δεδομένων). Το περιεχόμενο του βρετανικού νόμου είναι πανομοιότυπο με της οδηγίας.
23.

Στον El-Yassini χορηγήθηκε, μετά τη σύναψη γάμου με Βρετανίδα υπήκοο, το 1991, άδεια διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο με διάρκεια ισχύος δώδεκα μηνών. Μετά τον γάμο του, άσκησε μισθωτή δραστηριότητα. Ο El-Yassini, μετά τη διάζευξη από τη σύζυγό του, ζήτησε, το 1992, παράταση ισχύος της αδείας παραμονής του στο Ηνωμένο Βασίλειο στηριζόμενος στο άρθρο 40, πρώτο εδάφιο, της Συμφωνίας ΕΟΚ-Μαρόκου, το οποίο προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει στους εργαζομένους μαροκινής υπηκοότητας, οι οποίοι απασχολούνται στην επικράτειά του, καθεστώς που χαρακτηρίζεται από την απουσία κάθε διακρίσεως βασιζομένης στην ιθαγένεια σε σχέση με τους ιδίους του υπηκόους, όσον αφορά τους όρους εργασίας και αμοιβής. Η αίτηση του El-Yassini απορρίφθηκε από τον Secretary of State for the Home Department με την αιτιολογία, κυρίως, ότι η έκφραση «όσον αφορά τους όρους εργασίας και αμοιβής» που χρησιμοποιείται στη διάταξη αυτή δεν αφορά το δικαίωμα παραμονής Μαροκινού εργαζομένου εντός του κράτους μέλους υποδοχής και ότι, επομένως, δεν μπορεί να νοηθεί ως παρέχουσα σ’ αυτόν το δικαίωμα να συνεχίζει να εργάζεται εντός του κράτους αυτού μετά τη λήξη της ισχύος της άδειάς του διαμονής.
26.

Έτσι, συμφωνώ με την άποψη της Wendel και της Επιτροπής ότι, προκειμένου να αποφανθεί επί της προϋποθέσεως της ανεξαρτησίας, το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε αντιθέτως να έχει βασιστεί στα κριτήρια που προβλέπονται στη χρονολογούμενη από το 2001 ανακοίνωση της Επιτροπής για τα διορθωτικά μέτρα ( 12 ) και στο από 2003 έγγραφο της Επιτροπής Best Practice Guidelines: Model Texts for Divestiture Commitments and the Trustee Mandate [Κατευθυντήριες γραμμές βέλτιστων πρακτικών: Υποδείγματα δεσμεύσεων εκποιήσεως και εντολής εντολοδόχου] ( 13 ). Ειδικότερα, η ανεξαρτησία του εντολοδόχου από την επιχείρηση στόχο, δηλαδή την Editis, δεν απαιτείται ούτε από τις Best Practice Guidelines for divestiture commitments in merger cases [Κατευθυντήριες γραμμές βέλτιστων πρακτικών για τις δεσμεύσεις εκποιήσεως σε υποθέσεις συγχωνεύσεων] (βλ. σημείο 40) ούτε από τα υποδείγματα –ήτοι το Standard Model for Divestiture Commitments και το Standard Model for Trustee Mandates (βλ. σημεία 17 και 20 αντιστοίχως). Τέλος, το Standard Model for Trustee Mandates, που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή, δέχεται ρητώς ότι ο εντολοδόχος μπορεί να είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της επιχειρήσεως στόχου όταν αυτό είναι απαραίτητο για την άσκηση των καθηκόντων του. Από τις Best Practice Guidelines συνάγεται ακόμη σαφώς ότι το ίδιο πρόσωπο μπορεί να είναι εποπτεύων εντολοδόχος και εντολοδόχος εκποιήσεως (βλ. σημείο 35) και πράγματι αυτό μπορεί να είναι συχνά εύλογο, ιδίως λόγω των γνώσεων που ήδη έχει ο εποπτεύων εντολοδόχος.
11.

Οι εταιρίες-διάδικοι της υπό κρίση διαφοράς, ήτοι η Alliance One International Inc. (AOI) —πρώην Standard Commercial Corp. (SCC) ( 6 )—, η Standard Commercial Tobacco Company Inc. (SCTC) και η Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd (TCLT), έχουν ως θυγατρική ή υποθυγατρική την WWTE. Όλες αποτελούν τμήμα του λεγόμενου ομίλου Standard.
48.

Η British Sugar plc (στο εξής: British Sugar), παραγωγός προϊόντων ζάχαρης, ζητεί την έντοκη επιστροφή του ποσού των εισφορών στην παραγωγή που υποστηρίζει ότι της επέβαλε αχρεωστήτως η αρμόδια εθνική υπηρεσία κατά τη διάρκεια των περιόδων εμπορίας 2002/03 έως 2005/06. Βάσει της αποφάσεως Jülich I, υπολογίζει το ποσό αυτό σε 12531000 περίπου, προ τόκων. Διατείνεται, πρώτον, ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πάσχει από την ίδια θεμελιώδη πλημμέλεια που διέπει τους κανονισμούς 1762/2003, 1775/2004 και 1686/2005. Η μέθοδος υπολογισμού, ιδίως όσον αφορά τον «μέσο όρο ζημιών ανά τόνο» στηρίζεται σε υποθετικές ζημίες που αντανακλούν επιστροφές λόγω εξαγωγής οι οποίες ήταν πλασματικώς διαθέσιμες, αλλά ουδέποτε καταβλήθηκαν στην πραγματικότητα. Έχει, συνεπώς, διογκωθεί η «συνολική ζημία». Δεύτερον, ο προσβαλλόμενος κανονισμός είναι ανίσχυρος στο μέτρο που απαιτεί η πληρωμή των επιστροφών σε άλλο νόμισμα πλην του ευρώ να γίνεται βάσει της συναλλαγματικής ισοτιμίας που ισχύει κατά τον χρόνο του αρχικού υπολογισμού της αχρεωστήτως επιβληθείσας εισφοράς αντί της ημερομηνίας επιστροφής της. Για τον λόγο αυτό άσκησε προσφυγή ενώπιον του High Court of Justice of England and Wales.
3.

Ειδικότερα, από τα στοιχεία που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι ο Secretary of the US Army αποφάσισε να κλείσει τη στρατιωτική βάση έως το τέλος Σεπτεμβρίου του 2006 και ο Secretary of Defence ενέκρινε την απόφαση αυτή το αργότερο στις 13 Μαρτίου 2006. Η εν λόγω απόφαση κοινοποιήθηκε ατύπως στις βρετανικές στρατιωτικές αρχές τον Απρίλιο του 2006 και δημοσιοποιήθηκε από τα μέσα ενημερώσεως στις 21 Απριλίου 2006. Στις 24 Απριλίου 2006, ο Διοικητής της βάσεως κάλεσε το προσωπικό σε συνάντηση προκειμένου, αφενός, να εξηγήσει την απόφαση περί κλεισίματος της βάσεως και, αφετέρου, να δικαιολογήσει τον τρόπο δημοσιοποιήσεως της ειδήσεως αυτής.
1.

Είναι σύνηθες να ζητείται από το Δικαστήριο να διευκρινίσει πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται οι σύνθετες συναλλαγές από απόψεως φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), πρόκειται δε για ιδιαιτέρως δύσκολο έργο στην περίπτωση των σύγχρονων τεχνολογιών. Η υπό κρίση διαφορά στο First-tier Tribunal, Tax Chamber, μεταξύ της Lebara Ltd (στο εξής: Lebara) και του United Kingdom’s Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (στο εξής: HMRC) αφορά το δυσεπίλυτο ζήτημα του προσδιορισμού του υπόχρεου καταβολής του ΦΠΑ στο πλαίσιο αλυσιδωτής παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.
13.

Το 2009 η ADSITS Balkan and Sea Properties (στο εξής: Balkan and Sea), εταιρία επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, αγόρασε από την εταιρία Ravda tur EOOD διάφορα ακίνητα στην πόλη Ravda αντί συνολικού τιμήματος 21318852 βουλγαρικών λέβα (BGN) ( 11 ). Η πωλήτρια εταιρία ήταν εταιρία περιορισμένης ευθύνης με ένα μόνο εταίρο, η οποία ήταν συνδεδεμένη με την Balkan and Sea, υπό την έννοια της παραγράφου 1, σημείο 3, των συμπληρωματικών διατάξεων του DOPK. Ο ΦΠΑ επιβλήθηκε επί του τιμήματος ( 12 ) και η Balkan and Sea ζήτησε την έκπτωση του φόρου αυτού από τον ΦΠΑ που όφειλε για τις εκροές της.
1.

Με την αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν, οι Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd et Risen Footwear (HK) Co. Ltd (στο εξής, από κοινού: Brosmann Footwear κ.λπ.) ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 4ης Μαρτίου 2010, Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) ( 2 ), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1472/2006 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, προελεύσεως Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ ( 3 ) (στο εξής: οριστικός κανονισμός).
89.

Συναφώς, σημειώνω καταρχάς ότι μολονότι, όπως υπογράμμισε το Ηνωμένο Βασίλειο, η STPCD προβλέπει ότι προαξιολόγηση των προσόντων υποψηφίου σε θέση ET ή AST πρέπει να πραγματοποιείται καταρχήν από τον κύριο καθηγητή («head teacher»), η πράξη αυτή προβλέπει ωστόσο μια περίπτωση υποψηφιοτήτων υποβαλλομένων από εκπαιδευτικούς που δεν εργάζονται σε επιδοτούμενο σχολείο («unattached teachers»), την προαξιολόγηση των οποίων αναλαμβάνει άτομο με ευθύνη εποπτείας και καθοδηγήσεως του υποψηφίου («a person with management responsibility for the applicant») ( 17 ). Επομένως, εφαρμοζόμενη στην περίπτωση των εκπαιδευτικών που είναι τοποθετημένοι στα ευρωπαϊκά σχολεία, η διάταξη αυτή μπορεί ενδεχομένως να παράσχει τη δυνατότητα σε υπεύθυνο του οικείου ευρωπαϊκού σχολείου, σε συνεργασία με τον αρμόδιο επιθεωρητή του εν λόγω σχολείου και με το Υπουργείο Παιδείας του Ηνωμένου Βασιλείου με το οποίο οι εν λόγω εκπαιδευτικοί έχουν συνάψει σχετική σύμβαση, να αναλάβει το πρώτο αυτό στάδιο της αξιολογήσεως των ικανοτήτων που απαιτούνται για τις θέσεις αυτές.