ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 198/16

Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2021 η Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-173/20, Henry Cotton's Brand Management κατά EUIPO — Industries Sportswear

(Υπόθεση C-744/21 P)

(2022/C 198/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl, C. Eckhartt, P. Böhner, δικηγόροι)

Λοιποί διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Industries Sportswear Co. Srl

Με διάταξη της 31ης Μαρτίου 2022 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
C 198/15

Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2021 η Marina Yachting Brand Management Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-169/20, Marina Yachting Brand Management κατά EUIPO — Industries Sportswear

(Υπόθεση C-743/21 P)

(2022/C 198/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Marina Yachting Brand Management Co. Ltd (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl, C. Eckhartt, P. Böhner, δικηγόροι)

Λοιποί διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Industries Sportswear Co. Srl

Με διάταξη της 31ης Μαρτίου 2022 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Marina Yachting Brand Management Co. Ltd φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
C 213/17

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona (Ισπανία) στις 6 Αυγούστου 2021 — F C C και M A B κατά Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A.

(Υπόθεση C-484/21)

(2022/C 213/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: F C C και M A B

Εναγομένη: Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93 (1), το γεγονός ότι η παραγραφή της αξιώσεως προς επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν βάσει καταχρηστικής ρήτρας, όπως η ρήτρα περί εξόδων, αρχίζει πριν από το χρονικό σημείο κατά το οποίο η εν λόγω ρήτρα κηρύσσεται άκυρη λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα της;

2) Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι η εν λόγω προθεσμία παραγραφής αρχίζει κατά την ημερομηνία κατά την οποία δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δημιουργούν δεσμευτικό νομολογιακό προηγούμενο, όπως το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), διαπιστώνει με απόφασή του τον καταχρηστικό χαρακτήρα ορισμένης ρήτρας, ανεξαρτήτως του αν ο οικείος καταναλωτής έχει λάβει γνώση του περιεχομένου της αποφάσεως;

3) Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι, σε σύμβαση μακροχρόνιας διάρκειας, η προθεσμία παραγραφής της αξιώσεως επιστροφής εξόδων που καταβλήθηκαν για τη σύσταση υποθήκης αρχίζει κατά το χρονικό σημείο καταβολής των εξόδων αυτών, λαμβανομένου υπόψη ότι η καταχρηστική ρήτρα εξάντλησε τα αποτελέσματά της κατά το εν λόγω χρονικό σημείο και δεν υφίσταται κίνδυνος εκ νέου εφαρμογής της;

(1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουνίου 2021 το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 24 Μαρτίου 2021 στην υπόθεση T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO

(Υπόθεση C-345/21 P)

(2022/C 24/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (εκπρόσωποι: S. Malynicz, BL, S. Baran, Barrister, V. Marsland, Solicitor)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 23ης Νοεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
γ.

Μεταγενέστερη αίτηση 1) Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, και του άρθρου 20, παράγραφος 1, του κανονισμού Δουβλίνο III την έννοια ότι δεν αποκλείουν την εφαρμογή των ρυθμίσεων του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ και των κανόνων της διαδικασίας αναδοχής κατά την έννοια του κεφαλαίου VI, τμήμα ΙΙ, του ιδίου κανονισμού, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αιτούντες είχαν ήδη υποβάλει στο αιτούν κράτος μέλος αίτηση ασύλου που αρχικά απορρίφθηκε από το τελευταίο ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 38 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (7), στο μεταξύ, ωστόσο, –όπως, για παράδειγμα, κατόπιν της de facto διευθέτησης όσον αφορά τη «δήλωση ΕΕ-Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016» (πρβλ. EN P-000604/2021, Answer given by Ms Johansson on behalf of the European Commission, της 1ης Ιουνίου 2021)– διεξάγεται παραδεκτά στο αιτούν κράτος μέλος η διαδικασία εξέτασης μεταγενέστερης αίτησης; 2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα γ.1: Έχουν στην αμέσως ανωτέρω περίπτωση οι διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, και του άρθρου 20, παράγραφος 1, του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ την έννοια ότι δεν αποκλείουν την εφαρμογή των ρυθμίσεων του κεφαλαίου III του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ και τη διεξαγωγή της διαδικασίας για την αναδοχή κατά το κεφάλαιο VI, τμήμα ΙΙ, του ιδίου κανονισμού, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πληρούνται τα κριτήρια προσδιορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους με βάση τη διασφάλιση της οικογενειακής ενότητας (άρθρα 8 έως 11 και 16 του κανονισμού Δουβλίνο III); 3) Χωρεί εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 2, του κανονισμού Δουβλίνο III ακόμη και όταν οι αιτούντες έχουν ήδη υποβάλει στο αιτούν κράτος μέλος αίτηση ασύλου που αρχικά απορρίφθηκε από το τελευταίο ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 38 της οδηγίας 2013/32, στο μεταξύ ωστόσο, –όπως για παράδειγμα κατόπιν της de facto διευθέτησης όσον αφορά τη «δήλωση ΕΕ-Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016» (πρβλ. EN P-000604/2021, Answer given by Ms Johansson on behalf of the European Commission, της 1ης Ιουνίου 2021)– διεξάγεται παραδεκτά στο αιτούν κράτος μέλος η διαδικασία εξέτασης μεταγενέστερης αίτησης; 4) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα γ.3: Παρέχει το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ στους αιτούντες άσυλο δικαίωμα δυνάμενο να ασκηθεί εντός του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση; Υπάρχουν για τον σκοπό αυτόν επιταγές του δικαίου της Ένωσης που οριοθετούν τη διακριτική ευχέρεια των εθνικών αρχών –όπως, επί παραδείγματι, η διασφάλιση της οικογενειακής ενότητας και η προστασία του μείζονος συμφέροντος του παιδιού– ή διέπεται η εν λόγω ευχέρεια αποκλειστικά από το εθνικό δίκαιο;
C 462/30

Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Σεπτεμβρίου 2021 οι Irish Wind Farmers’ Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 7 Ιουλίου 2021 στην υπόθεση T-680/19, Irish Wind Farmers’ Association κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-578/21 P)

(2021/C 462/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Irish Wind Farmers’ Association Clg, Carrons Windfarm Ltd, Foyle Windfarm Ltd, Greenoge Windfarm Ltd (εκπρόσωποι: M. Segura Catalán, abogada, και M. Clayton, avocate)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλονται δύο λόγοι.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες φρονούν ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 108 ΣΛΕΕ και το άρθρο 4 του κανονισμού 2015/1589 (1), καθόσον έκρινε ότι για την αξιολόγηση του σχετικού μέτρου ενισχύσεως δεν απαιτούνταν να κινήσει η Επιτροπή την επίσημη διαδικασία έρευνας, λόγω της απουσίας σοβαρών δυσχερειών όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της ως κρατικής ενισχύσεως και τη συμβατότητά της με την εσωτερική αγορά.

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως περιλαμβάνει έξι σκέλη.

Πρώτο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το εύρος της υποχρεώσεως της Επιτροπής να εξετάσει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία σε περίπτωση παρανόμως χορηγηθείσας ενισχύσεως.

Δεύτερο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι προέβη σε διαφορετική μεταχείριση των πληροφοριών που υπέβαλαν τα κράτη μέλη και οι αναιρεσείοντες.

Τρίτο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την αξιολόγηση της διάρκειας της προκαταρκτικής εξετάσεως.

Τέταρτο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι μετακύλησε στους αναιρεσείοντες το βάρος αποδείξεως.

Πέμπτο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν έλαβε υπόψη τη σημασία εν προκειμένω του συστήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Έκτο σκέλος: Το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε σε εσφαλμένο συμπέρασμα από την τεχνική φύση της μεθόδου για την εκτίμηση της καθαρής αξίας ενεργητικού των εγκαταστάσεων ηλεκτροπαραγωγής από ορυκτά καύσιμα.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες διατείνονται ότι το Γενικό Δικαστήριο αλλοίωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προέβαλαν οι αναιρεσείοντες.

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).
C 401/6

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ιρλανδία) στις 11 Αυγούστου 2021 — K.M. κατά The Director of Public Prosecutions

(Υπόθεση C-493/21)

(2021/C 401/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: K.M.

Εφεσίβλητος: The Director of Public Prosecutions

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Απαιτούν οι διατάξεις των άρθρων 89 και/ή 90 του κανονισμού (1) και οι απαιτήσεις αναλογικότητας δυνάμει του Χάρτη και του δικαίου της Ένωσης να έχει το δικαστήριο επιβολής της ποινής τη διακριτική ευχέρεια να προσαρμόζει, διαμορφώνει ή μετριάζει την έκταση της διαταγής κατασχέσεως των αλιευμάτων και των αλιευτικών εργαλείων, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των περιστάσεων που αναφέρονται στα άρθρα 89 και 90 του κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009;

2) Λαμβανομένων υπόψη των πιθανών επιπτώσεων που έχει στα μέσα διαβίωσης του πλοιάρχου αλιευτικού σκάφους η αυτοδίκαιη υποχρεωτική κατάσχεση του συνόλου των αλιευμάτων και αλιευτικών εργαλείων, μπορεί μια διάταξη εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 28, παράγραφος 5, στοιχείο b (2), η οποία δεν επιτρέπει στον εθνικό δικαστή να εξετάσει τυχόν επιπτώσεις που θα έχει στο δικαίωμα να καλύψει τις ανάγκες του πρόσωπο το οποίο καταδικάσθηκε για την τέλεση αδικήματος κακουργηματικού χαρακτήρα κατά παράβαση του εν λόγω άρθρου και του κανονισμού (πέραν της εξετάσεως του ζητήματος ποιο πρόστιμο θα ήταν κατάλληλο), να θεωρηθεί συμβατή με τις διατάξεις του κανονισμού, του Χάρτη και του δικαίου της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του θεμελιώδους δικαιώματος του πλοιάρχου να ασκεί το επάγγελμά του;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 (ΕΕ 2009, L 343, σ. 1).

(2) του νόμου περί θαλάσσιας αλιείας και θαλάσσιας δικαιοδοσίας του 2006 (Sea Fisheries and Maritime Jurisdiction Act 2006).
C 422/8

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ιρλανδία) στις 10 Αυγούστου 2021 — GV κατά Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs and Social Protection, Ιρλανδίας, Attorney General

(Υπόθεση C-488/21)

(2021/C 422/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα-εφεσίβλητη: GV

Καθών-εκκαλούντες: Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs and Social Protection, Ιρλανδία, Attorney General

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Εξαρτάται το παράγωγο δικαίωμα διαμονής απευθείας ανιόντος ενός εργαζόμενου πολίτη της Ένωσης, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), από τη διατήρηση της εξάρτησης του ανιόντος αυτού από τον εργαζόμενο;

2) Απαγορεύει η οδηγία 2004/38/ΕΚ σε κράτος μέλος υποδοχής να περιορίζει την πρόσβαση σε επίδομα κοινωνικής πρόνοιας σε μέλος της οικογένειας εργαζόμενου πολίτη της Ένωσης το οποίο έχει παράγωγο δικαίωμα διαμονής απορρέον από τη σχέση εξάρτησης του μέλους αυτού από τον εν λόγω εργαζόμενο, όταν η πρόσβαση στο επίδομα αυτό θα σήμαινε ότι το εν λόγω μέλος της οικογένειας δεν εξαρτάται πλέον από τον εργαζόμενο;

3) Απαγορεύει η οδηγία 2004/38/ΕΚ σε κράτος μέλος υποδοχής να περιορίζει την πρόσβαση σε επίδομα κοινωνικής πρόνοιας προς μέλος της οικογένειας εργαζόμενου πολίτη της Ένωσης, το οποίο έχει παράγωγο δικαίωμα διαμονής απορρέον από τη σχέση εξάρτησης του μέλους αυτού από τον εν λόγω εργαζόμενο, για τον λόγο ότι η καταβολή του επιδόματος θα έχει ως συνέπεια το εν λόγω μέλος της οικογένειας να καταστεί υπέρμετρο βάρος για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του κράτους;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).
C 382/19

Αναίρεση που άσκησαν στις 15 Ιουλίου 2021 οι ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 5 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, ITD και Danske Fragtmænd κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-442/21 P)

(2021/C 382/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S (εκπρόσωποι: L. Sandberg-Mørch, advokat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Jørgen Jensen Distribution A/S, Dansk Distribution A/S, Βασίλειο της Δανίας

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, καθόσον με αυτήν απορρίφθηκαν τα επιχειρήματα τους ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η αποζημίωση για την υποχρέωση καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας (ΚΥ) αποτελεί συμβατή ενίσχυση· ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η εγγύηση του Δημοσίου ήταν υφιστάμενη ενίσχυση, και ότι Επιτροπή αντιμετώπισε επίσης σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον εσφαλμένο καταμερισμό του κόστους·

— να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1. Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον αποκλεισμό από το καθαρό αποφευχθέν κόστος των άυλων οφελών (τα οποία συνίστανται στη φήμη της επιχείρησης και τη γενικευμένη παρουσία της) τα οποία η Post Danmark αποκόμισε λόγω της ΚΥ.

2. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες, όταν εκτίμησε ότι η ενίσχυση ήταν συμβατή με το πλαίσιο ΥΓΟΣ για την εκπλήρωση της υποχρέωσης ΚΥ, αλλά εν συνεχεία επέτρεψε την ενίσχυση για το κόστος της απόλυσης εργαζομένων στο πλαίσιο της μετεξέλιξης/αναδιάρθρωσης της Post Danmark.
Αναίρεση που άσκησε στις 30 Μαρτίου 2021 το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 20 Ιανουαρίου 2021 στην υπόθεση T-328/17 RENV, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)

(Υπόθεση C-201/21 P)

(2021/C 263/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (εκπρόσωποι: S. Malynicz QC, S. Baran, Barrister, V. Marsland, Solicitor)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), M. J. Dairies EOOD

Με διάταξη της 21ης Μαΐου 2021, η Αντιπρόεδρος του Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και έκρινε ότι το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
C 242/8

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 23 Μαρτίου 2021 — absoluts -bikes and more- GmbH & Co. KG κατά the-trading-company GmbH

(Υπόθεση C-179/21)

(2021/C 242/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: absoluts -bikes and more- GmbH & Co. KG

Αναιρεσίβλητη: the-trading-company GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Δημιουργεί η ύπαρξη απλώς και μόνον της εγγύησης του κατασκευαστή την υποχρέωση ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2011/83/ΕΕ (1);

2) Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Δημιουργείται από την αναφορά και μόνον της εγγύησης του κατασκευαστή στην προσφορά του εμπόρου υποχρέωση ενημέρωσης κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2011/83 ή δημιουργείται η υποχρέωση αυτή στην περίπτωση που η αναφορά της εγγύησης γίνεται ευχερώς αντιληπτή από τον καταναλωτή; Υφίσταται υποχρέωση ενημέρωσης ακόμη και όταν ο καταναλωτής μπορεί να αντιληφθεί ευχερώς ότι τίθενται στη διάθεσή του από τον έμπορο μόνον οι πληροφορίες που παρέχει ο κατασκευαστής σχετικά με την εγγύηση;

3) Πρέπει οι πληροφορίες που απαιτούνται, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2011/83, σχετικά με την ύπαρξη και τους όρους της εγγύησης του κατασκευαστή να περιλαμβάνουν τα ίδια στοιχεία με την εγγύηση του άρθρου 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (2), ή αρκούν λιγότερα στοιχεία;

(1) Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ 2011, L 304, σ. 64).

(2) ΕΕ 1999, L 171, σ. 12.
C 242/11

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Obvodní soud pro Prahu 1 (Τσεχική Δημοκρατία) στις 26 Μαρτίου 2021 — Správa železnic, státní organizace κατά České dráhy a.s., PKP CARGO INTERNATIONAL, a.s., PDV RAILWAY a.s., KŽC Doprava, s.r.o.

(Υπόθεση C-221/21)

(2021/C 242/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Obvodní soud pro Prahu 1

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Správa železnic, státní organizace

Καθών: České dráhy a.s., PKP CARGO INTERNATIONAL, a.s., PDV RAILWAY a.s., KŽC Doprava, s.r.o.

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πληροί μια εθνική ρύθμιση όπως το πέμπτο τμήμα του zákon č. 99/1963 Sb., občanský soudní řád (νόμου 99/1963, κώδικας πολιτικής δικονομίας), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: ΚΠολΔ), τις απαιτήσεις της δικαστικής επανεξέτασης απόφασης ρυθμιστικού φορέα σύμφωνα με το άρθρο 56, παράγραφος 10, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (στο εξής: οδηγία 2012/34);

2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 56, παράγραφος 10, της οδηγίας 2012/34 την έννοια ότι η δικαστική επανεξέταση της απόφασης ρυθμιστικού φορέα μπορεί να περατωθεί με δικαστικό συμβιβασμό σύμφωνα με το άρθρο 99 του ΚΠολΔ;

3) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, επιτρέπουν οι κατά το άρθρο 55, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/34 απαιτήσεις σχετικά με τον ορισμό ενός μοναδικού ρυθμιστικού φορέα για τον σιδηροδρομικό τομέα, οι κατά το άρθρο 56, παράγραφοι 2, 6, 11 και 12, της οδηγίας 2012/34 αρμοδιότητες του ρυθμιστικού φορέα, καθώς και η κατά το άρθρο 57, παράγραφος 2, της οδηγίας 2012/34 συνεργασία μεταξύ των ρυθμιστικών φορέων την αντικατάσταση των αποφάσεων που εκδίδουν οι ρυθμιστικοί φορείς επί της ουσίας της υπόθεσης από αποφάσεις τακτικών δικαστηρίων μη σχετιζόμενες με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν διαπιστωθεί από τον ρυθμιστικό φορέα;

(1) ΕΕ 2012, L 343, σ. 32.
C 182/27

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München (Γερμανία) στις 28 Ιανουαρίου 2021 — Phoenix Contact GmbH & Co. KG κατά HARTING Deutschland GmbH & Co. KG και Harting Electric GmbH & Co. KG

(Υπόθεση C-44/21)

(2021/C 182/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Phoenix Contact GmbH & Co. KG

Καθών: HARTING Deutschland GmbH & Co. KG, Harting Electric GmbH & Co. KG

Προδικαστικό ερώτημα

Συνάδει προς το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ (1) νομολογία κατά την οποία, στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, τα αρμόδια σε τελευταίο βαθμό Oberlandesgerichte (εφετεία, Γερμανία) αρνούνται, κατ’ αρχήν, να διατάξουν προσωρινά μέτρα λόγω προσβολής των δικαιωμάτων από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εφόσον δεν έχει προηγηθεί διαδικασία ενστάσεως ή κηρύξεως της ακυρότητας σε πρώτο βαθμό όσον αφορά το επίμαχο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας;

(1) Οδηγία 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (ΕΕ 2004, L 157, σ. 45).