EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :22 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 15ης Απριλίου 2010
Υπόθεση F-2/07
José Carlos Matos Martins
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Συμβασιούχοι υπάλληλοι — Πρόσκληση για εκδήλωση ενδιαφέροντος — 
Διαδικασία επιλογής — Δοκιμασίες προεπιλογής — Πρόσβαση στα έγγραφα»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ κ αι 152 E A, με την οποία ο 
J. C. Matos Martins ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής 
Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), της 27ης Φεβρουαρίου 2006 , σχε τικά με τα 
αποτελέσματα των δοκιμασιών κατανοήσεως κειμένου και αριθμητικών υπολογισμών, 
στο π λαίσιο της προσκλήσεως για εκδήλωση ενδιαφέροντος που προκήρυξε η E PSO εξ 
ονόματος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και, ειδικότερα, της Επιτροπής των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό τη 
δημιουργία βάσεως δεδομένων υποψηφίων συμβασιούχων υπαλλήλων προς εκτέλεση 
διαφόρων καθηκόντων στα εν λόγω θεσμικά όργανα.
Απόφαση: Η π ροσφυγή α πορρίπτεται. Ο π ροσφεύγων φ έρει τα δ ικαστικά έ ξοδά το υ, 
εξαιρουμένων των εξόδων διαμονής και μετακινήσεως, στα οποία υποβλήθηκε ενόψει 
της εξετάσεως των εγγράφων από το ν δικηγόρο το υ στις 30 Μαρτίου, την 1η Απριλίου 
και στις 21 Ιουλίου 2009 , στα γραφεία της Γραμματείας το υ Δικαστηρίου Δημόσιας 
Διοίκησης. H Ε πιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα ως άν ω έξοδα στα 
οποία υποβλήθηκε ο π ροσφεύγων.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Διαγωνισμός — Διαγωνισμός βάσει τίτλων κα ι εξετάσεων — Περιεχόμενο των 
εξετάσεων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παράρτημα III)
2. Υπάλληλοι — Διαγωνισμός — Διαγωνισμός βάσει τίτλων κα ι εξετάσεων — Τρόπος διεξαγωγής κα ι 
περιεχόμενο των εξετάσεων — Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παράρτημα III)
2 ECLI:EU:F:2010 :22ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-2/07
MATOSMARTINSκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
1. H ε ξεταστική επιτροπή δ ιαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον α φορά τι ς διαδικαστικές 
λεπτομέρειες και το ανα λυτικό περιεχόμενο των εξετάσεων στο π λαίσιο διαγωνισμού ή δ ιαδικασίας 
επιλογής. Ο κ οινοτικός δικαστής δύναται να ε λέγξει το ε ν λόγω περιεχόμενο μόνον αν α υτό εξέρχε ται 
του πλαισίου που μνημονεύεται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή β ρίσκεται σε δυ σαναλογία με το υς 
σκοπούς των εξετάσεων του διαγωνισμού ή τ ης διαδικασίας επιλογής.
Η α ρχή αυτή εφαρμόζεται και στο π λαίσιο εξετάσεων που συνίστανται σε ερ ωτήσεις πολλαπλής 
επιλογής, οπότε ο δ ικαστής δεν δικαιούται να υ ποκαταστήσει με τη δική το υ διόρθωση αυτήν της 
εξεταστικής επιτροπής το υ διαγωνισμού και, ιδίως, να υ ποκαταστήσει την εκτίμηση σχε τικά με το ν 
βαθμό δυ σκολίας των εξετάσεων. Συγκεκριμένα, ο μ εγάλος βαθμός δυ σκολίας μιας ερ ωτήσεως δεν 
αποτελεί ένδειξη περί της ακαταλληλότητας της ερ ωτήσεως αυτής. Η ε ξεταστική επιτροπή έχε ι την 
ευχέρε ια να ε πιλέγει ερωτήσεις διαφόρων βαθμών δυ σκολίας, προς επίτευξη το υ κύ ριου σκοπού ενός 
διαγωνισμού, δηλαδή της προσλήψεως των ικανότερων υπαλλήλων. Ομοίως, η ε ξεταστική επιτροπή 
διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά το αν υ πάρχουν παρατυπίες ή σ φάλματα κατά τη 
διεξαγωγή γενικού διαγωνισμού μ ε μεγάλη σ υμμετοχή, ιδίως όσον αφορά τη δ ιατύπωση των 
ερωτήσεων πολλαπλών επιλογών. Συνεπώς, ο δ ικαστής πρέπει να π ροβαίνει σε π εριορισμένο μόνον 
έλεγχο όσον αφορά τη σαφήνεια των ερωτημάτων.
Αντιθέτως, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας που έχε ι η α ρχή της ίσης μεταχειρίσεως στο π λαίσιο των 
διαδικασιών ενός διαγωνισμού, εναπόκειται στην εξεταστική επιτροπή να μ εριμνά ώ στε οι ε ξετάσεις 
να π αρουσιάζουν ουσιαστικά το ν ίδιο βαθμό δυ σκολίας για όλους τους υποψηφίους.
Οι προαναφερθείσες αρχές έχ ουν εφαρμογή στο π λαίσιο ε ξετάσεων τι ς οποίες διοργανώνει η 
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού με σκοπό την πρόσληψη συμβασιούχων υπαλλήλων.
(βλ. σκέψεις 161 κ αι 170 έ ως 172 )
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 1 Οκτωβρίου 1981 , 268/80, Guglielmi κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1981 , σ. 2295 , σκέψη 8· 8 Μαρτίου 1988 , 
64/86, 71/86 έ ως 73 /86 κ αι 78/86, Sergio κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988 , σ. 1399 , σκέψη 22· 24 Μαρτίου 
1988 , 228/86, Goossens κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988 , σ. 1819 , σκέψη 14
ΓΔΕΕ: 16 Οκτωβρίου 1990 , T-132/89, Gallone κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1990 , σ. II-549, σκέψη 27· 27 Ιουνίου 
1991 , T-156/89, Valverde Mordt κατά Δικαστηρίου, Συλλογή 1991 , σ. II-407, σκέψεις 121 κ αι 123· 11 Ιουλίου 1996 , 
T-170/95, Carrer κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996 , σ. I-A-363 κ αι II-1071 , σκέψη 37· 17 Δεκεμβρίου 1997 , 
T-217/95, Passera κ ατά Επιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 1997 , σ. I-A-413 κ αι II-1109 , σκέψη 45· 25 Μαΐου 2000 , 
T-173/99, Elkaïm και Mazuel κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000 , σ. I-A-101 κ αι II-433, σκέψη 35· 14 Ιουλίου 
2000 , T-146/99, Teixeira N eves κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000 , σ. I-A-159 κ αι II-731, σκέψη 37· 2 Μαΐου 
2001 , T-167/99 κ αι T-174/99, Giulietti κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2001 , σ. I-A-93 κ αι II-441, σκέψη 61· 
9 Νοεμβρίου 2004 , T-285/02 κ αι T-395/02, Ve ga Rodríguez κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004 , σ. I-A-333 
και II-1527 , σκέψεις 35 κ αι 36· 13 Ιουλίου 2005 , T-5/04, Scano κ ατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-205 
και II-931, σκέψη 45· 8 Δεκεμβρίου 2005 , T-92/04, Moren Abat κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-399 
και II-1817 , σκέψεις 44 κ αι 45
2. Η τ υχαία επιλογή, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, των ερ ωτήσεων πολλαπλών επιλογών που 
τέθηκαν σ τους υποψηφίους διαγωνισμού ή δ ιαδικασίας επιλογής αποσκοπεί στην εξασφάλιση της ίσης 
μεταχειρίσεως των υποψηφίων και, παράλληλα, καθιστά δυ νατή τη διενέργεια των εξετάσεων επί 
περισσότερες ημέρες, πράγμα που είναι προς το σ υμφέρον των υποψηφίων. Βεβαίως, δεν αποκλείεται 
μια ερ ώτηση που έχε ι τεθεί σε υ ποψήφιο να ε ίναι, μεμονωμένα, δυσκολότερη από άλλη ερ ώτηση, του 
ίδιου επιπέδου, που έχε ι τεθεί σε ά λλον υποψήφιο. Ωστόσο, η δ ιαφορά αυτή αν τισταθμίζεται από το ν 
μεγάλο αριθμό των ερωτήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι οι ε πιλεγείσες ερωτήσεις πρέπει συνολικά να 
έχουν ως επί το π λείστον τον ίδιο βαθμό δυ σκολίας για όλους τους υποψηφίους.
ECLI:EU:F:2010 :22 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-2/07
MATOSMARTINSκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Το γεγονός ότι έ νας υποψήφιος φρονεί ότι το υ τέθηκαν δύ σκολες ή π ολύ δύ σκολες ερ ωτήσεις δεν 
αρκεί από μόνο το υ ώστε να γί νει δεκτό ότι ο ρισμένοι υποψήφιοι ε υνοήθηκαν αν τικανονικά σε σχέσ η 
με αυτόν στο π λαίσιο της διαδικασίας επιλογής. Συγκεκριμένα, ο σ υλλογισμός που στηρίζεται σε 
γενικές και αφηρημένες θέσεις δεν σ υνιστά α πόδειξη κ αι δεν α ποτελεί καν έ νδειξη άν ισης 
μεταχειρίσεως. Συναφώς, ο χρ όνος το ν οποίον αφιέρωσαν οι υ ποψήφιοι γι α να α παντήσουν σε μ ια 
ερώτηση και ο ο ποίος διαφέρει από υποψήφιο σε υ ποψήφιο αποτελεί υποκειμενικό στοιχείο, το ο ποίο 
απλώς επισημαίνει την ύπαρξη διαφορών μεταξύ των υποψηφίων που μετείχαν σ τον διαγωνισμό.
(βλ. σκέψεις 178 έ ως 180 )
Παραπομπή:
ΔΕΕ: Goossens κ.λπ. κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 15
ΓΔΕΕ: Giulietti κ.λπ. κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 59