ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 30ης Σεπτεμβρίου 1997. - Instituto Europeu de Formação Profissional Ldª κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-151/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01541



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Κοινωνική πολιτική - Ευρωπαϋκό Κοινωνικό Ταμείο - Ξρηματοδοτική συνδρομή για δραστηριότητες επαγγελματικής καταρτίσεως - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας συνδρομής - Υποκατάσταση των κρατών μελών στα δικαιώματα της Κοινότητας προβλεπόμενη από το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 2950/83 - Αντικείμενο

(Κανονισμός 2950/83 του Συμβουλίου, άρθρο 6 §§ 1 και 2)

2 Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία - αΕναρξη - Πράξη η οποία ούτε δημοσιεύθηκε ούτε κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα - Ακριβής γνώση του περιεχομένου και της αιτιολογίας - Υποχρέωση του γνωρίζοντος την ύπαρξη πράξεως να ζητήσει το πλήρες κείμενο της πράξεως εντός ευλόγου προθεσμίας

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 5)

Περίληψη

3 Μολονότι κάθε εθνική αρχή αρμόδια στον τομέα της χρηματοδοτήσεως ενεργειών του Ευρωπαϋκού Κοινωνικού Ταμείου έχει τη δυνατότητα να προτείνει - σε αίτηση πληρωμής του υπολοίπου σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού 2950/83, για την εφαρμογή της απόφασης 83/516 σχετικά με την αποστολή του Ταμείου - τη μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής που χορήγησε το τελευταίο, ωστόσο, η Επιτροπή είναι εκείνη που αποφαίνεται επί των αιτήσεως πληρωμής του υπολοίπου και αυτή, και μόνον αυτή, έχει την εξουσία να μειώνει χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του προαναφερόμενου κανονισμού. Επομένως, η Επιτροπή αναλαμβάνει έναντι του δικαιούχου τη νομική ευθύνη της αποφάσεως με την οποία μειώνεται η συνδρομή, ανεξαρτήτως του αν η μείωση αυτή προτάθηκε ή όχι από την οικεία εθνική αρχή.

Επιπλέον, η υποκατάσταση για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού ουδόλως αφορά την εξουσία που παρέχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, μειώσεως της συνδρομής του Ευρωπαϋκού Κοινωνικού Ταμείου, αλλά μόνον τα δικαιώματα της Κοινότητας προς αναζήτηση των αχρεωστήτως προκαταβληθέντων ποσών, οπότε η υποκατάσταση αυτή προϋποθέτει κατ' ανάγκη προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής περί μειώσεως της συνδρομής.

4 Ελλείψει δημοσιεύσεως ή κοινοποιήσεως μιας πράξεως, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως της πράξεως αυτής δεν αρχίζει παρά από τη στιγμή κατά την οποία ο τρίτος ενδιαφερόμενος έλαβε ακριβή γνώση του περιεχομένου και της αιτιολογίας της οικείας πράξεως, υπό την προϋπόθεση πάντως ότι θα ζητήσει εντός εύλογης προθεσμίας, που υπολογίζεται αφότου έλαβε γνώση της υπάρξεως της πράξεως, το πλήρες κείμενο της συγκεκριμένης πράξεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 1998. - Anthony Goldstein κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσωρινά μέτρα ζητηθέντα από την Επιτροπή - Αρμοδιότητες της Επιτροπής - Βεβαιωτική πράξη - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-235/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00523



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά αποφάσεως βεβαιωτικής μη προσβληθείσας εμπροθέσμως - Απαράδεκτο - Έννοια της βεβαιωτικής αποφάσεως - Πανομοιότυπη απόφαση που ελήφθη κατόπιν επανεξετάσεως της καταστάσεως - Αποκλείεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

2 Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - Έννοια - Πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα - Διοικητική διαδικασία εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού - Απορριπτική απόφαση επί αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 85, 86 και 173, εδ. 4· κανονισμός 17, άρθρο 3 § 1)

Περίληψη

3 Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως αμιγώς βεβαιωτικής προγενέστερης αποφάσεως μη εμπροθέσμως προσβληθείσας είναι απαράδεκτη. Μια απόφαση είναι αμιγώς βεβαιωτική προγενέστερης αποφάσεως εάν δεν περιέχει κανένα νέο στοιχείο σε σχέση με την προγενέστερη πράξη και δεν προηγήθηκε της εκδόσεώς της επανεξέταση της καταστάσεως του αποδέκτη της προγενέστερης πράξεως.

4 Συνιστούν πράξεις δεκτικές προσφυγής ακυρώσεως μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα δυνάμενα να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος μεταβάλλοντας ιδιαζόντως τη νομική του κατάσταση.

Για να μπορεί μια απόφαση απορριπτική αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 να συνιστά πράξη δυνάμενη να προσβληθεί, πρέπει η Επιτροπή να έχει αρμοδιότητα να διατάξει τέτοια μέτρα.

Συναφώς, η Επιτροπή είναι προφανώς αναρμόδια, στο πλαίσιο της ασκήσεως των αρμοδιοτήτων που της παρέχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17, να απευθύνει εντολές σε εθνικά δικαστήρια, προκειμένου να λάβει αφηρημένα, ακόμη και υπό την ιδιότητά της ως «φύλακα των Συνθηκών», μέτρα που τα αφορούν ή ακόμη για να κρίνει το κύρος των αποφάσεών τους. Περαιτέρω, η άρνηση λήψεως αυτών των μέτρων δεν επηρεάζει τη νομική σφαίρα του αιτούντος, οπότε η διατήρηση ή η ακύρωση της αποφάσεως αυτής ουδόλως μπορεί να θίξει τα συμφέροντά του.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 10ης Ιουνίου 1998. - Cementir - Cementerie del Tirreno SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Απαράδεκτο - Επιβεβαιωτική πράξη - Εκκρεμοδικία. - Υπόθεση T-116/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02261



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - ςΕγγραφο της Επιτροπής απορρίπτον αίτηση μειώσεως του ύψους προστίμου επιβληθέντος με απόφαση εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού και διευκρινίζον τους λόγους που δικαιολογούν το ύψος αυτό - Επιβεβαιωτική απόφαση - Δεν περιλαμβάνεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173)

Περίληψη

Μια επιχείρηση που άσκησε προσφυγή κατά αποφάσεως με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο για παράβαση των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού δεν μπορεί να προσβάλει έγγραφο με το οποίο η Επιτροπή απορρίπτει την αίτησή της περί μειώσεως του ύψους του προστίμου αυτού και διευκρινίζει τους λόγους που δικαιολογούν το εν λόγω ύψος. Συγκεκριμένα, ένα τέτοιο έγγραφο αποτελεί απόφαση αμιγώς επιβεβαιωτική της αποφάσεως περί επιβολής του προστίμου και δεν μεταβάλλει τη νομική κατάσταση της επιχειρήσεως που προκύπτει από την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Ιουλίου 1998. - LPN - Liga para Protecção da Natureza και GEOTA - Grupo de Estudos do Ordenamento do Território e do Ambiente κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-155/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-02751



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμίες - Έναρξη - Πράξη μη κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα - Υποχρέωση του ενδιαφερομένου να ζητήσει το πλήρες κείμενο της πράξεως εντός εύλογης προθεσμίας από τότε που έλαβε γνώση της υπάρξεώς της

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 5)

Περίληψη

Όταν εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 173 της Συνθήκης, ο γνωρίζων την ύπαρξη πράξεως που τον αφορά, αλλά δεν του έχει κοινοποιηθεί, και της οποίας αξιώνει την ακύρωση, έχει την υποχρέωση να ζητήσει το πλήρες κείμενό της εντός εύλογης προθεσμίας. Πρέπει να θεωρηθεί ως υποβληθείσα μετά την παρέλευση κάθε εύλογης προθεσμίας η αίτηση που υποβάλλει ο ενδιαφερόμενος μετά την παρέλευση περισσότερων από τέσσερις μηνών από τότε που έλαβε γνώση της υπάρξεως της πράξεως, πράγμα που σημαίνει ότι η προσφυγή που ασκεί στη συνέχεια είναι προδήλως εκπρόθεσμη.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 1998. - Industria del Frio Auxiliar Conservera SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Υγειονομικός έλεγχος - Μέτρα διασφαλίσεως - Απόφαση 95/119/ΕΚ - Αρχής της ασφαλείας δικαίου - Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αιτιολογία - Κατάχρηση εξουσίας. - Υπόθεση T-136/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-03301



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - Έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - Έννοια - Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη - Έξοδα μετακινήσεως και διαμονής άλλων προσώπων, πέραν των δικηγόρων των διαδίκων - Αμοιβή οικονομολόγου - Προϋποθέσεις αποδόσεως

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

Περίληψη

O κοινοτικός δικαστής δεν είναι αρμόδιος να καθορίζει τις αμοιβές που οφείλουν οι διάδικοι στους δικηγόρους τους, αλλά το ποσό μέχρι του οποίου μπορούν να αναζητηθούν οι αμοιβές αυτές από τον διάδικο ο οποίος καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα. Ελλείψει κοινοτικών διατάξεων περί τιμών, ο κοινοτικός δικαστής οφείλει να εκτιμά ελεύθερα τα στοιχεία της υποθέσεως, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από πλευράς κοινοτικού δικαίου, καθώς και τις δυσκολίες της υποθέσεως, τον όγκο της εργασίας που κλήθηκαν να επιτελέσουν οι εκπρόσωποι ή σύμβουλοι στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας και τα οικονομικά συμφέροντα που αντιπροσώπευε η διαφορά για τους διαδίκους.

Τα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής στα οποία υποβλήθηκαν άλλα πρόσωπα, πέραν του δικηγόρου του προσφεύγοντος, δεν μπορούν να αναζητηθούν παρά μόνον εάν η παρουσία των προσώπων αυτών ήταν απαραίτητη για τη διεξαγωγή της διαδικασίας. Όσον αφορά την αμοιβή οικονομολόγου που προσέλαβε ο προσφεύγων, η αμοιβή του δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στα αναγκαία έξοδα παρά μόνον εάν η παρέμβαση του οικονομολόγου ήταν απαραίτητη.

Δεδομένου ότι, κατά τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν, ο κοινοτικός δικαστής λαμβάνει υπόψη όλες τις περιστάσεις της υποθέσεως μέχρι το χρονικό σημείο της εκδόσεως της αποφάσεως, δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί χωριστά για τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι στο πλαίσιο της διαδικασίας καθορισμού των δικαστικών εξόδων.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 22ας Μαρτίου 1999. - Sinochem National Chemicals Import & Export Corporation κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων. - Υπόθεση T-97/95 (92).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-00743



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - Αντικείμενο

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

2 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

3 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - Ανακτήσιμα έξοδα - Παρεμβαίνων

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

Περίληψη

1 Στο πλαίσιο διαδικασίας καθορισμού των δικαστικών εξόδων, ο κοινοτικός δικαστής δεν είναι αρμόδιος να καθορίσει τις αμοιβές που οφείλουν οι διάδικοι στους δικηγόρους τους αλλά το ποσό μέχρι το οποίο μπορούν να αναζητηθούν αυτές οι αμοιβές από τον διάδικο ο οποίος καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα.

2 Δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιέχει διατάξεις περί τιμών, ο κοινοτικός δικαστής οφείλει να εκτιμήσει ελευθέρως τα στοιχεία της υποθέσεως, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από πλευράς κοινοτικού δικαίου καθώς και τις δυσκολίες της υπόθεσης, την έκταση της εργασίας που κλήθηκαν να επιτελέσουν οι εκπρόσωποι ή οι σύμβουλοι στο πλαίσιο της ενώπιον του κοινοτικού ένδικου οργάνου διαδικασίας καθώς και τα οικονομικά συμφέροντα που αντιπροσωπεύει η διαφορά για τους διαδίκους. Προς τούτο δεν υποχρεούται να λάβει υπόψη ούτε τον εθνικό πίνακα δικηγορικών αμοιβών ούτε ενδεχόμενη σχετική συμφωνία μεταξύ του διαδίκου και των εκπροσώπων ή συμβουλών του.

3 Στο πλαίσιο αιτήσεως καθορισμού των δικαστικών εξόδων υποβληθείσας από παρεμβαίνοντα, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι δεδομένου ότι η παρέμβαση εξαρτάται, ως εκ της φύσεώς της, από την κύρια προσφυγή, δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζει, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων, τόσες όσες και η κύρια προσφυγή δυσχέρειες.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2000. - Industrie des poudres sphériques κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Δικαστικά έξοδα παρεμßαίνοντος - Αμοιßές δικηγόρου - Έξοδα μετακινήσεως και διαμονής. - Υπόθεση T-2/95 (92).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-00463



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - αΕξοδα - Καθορισμός - Αντικείμενο

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 91, στοιχ. ββ, και άρθρο 92 § 1)

2 Διαδικασία - αΕξοδα - Καθορισμός - Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 91, στοιχ. ββ, και άρθρο 92 § 1)

3 Διαδικασία - αΕξοδα - Καθορισμός - ςΕξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - Παρεμβαίνων διάδικος

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 91, στοιχ. ββ, και άρθρο 92 § 1)

Περίληψη

1 Στο πλαίσιο διαδικασίας καθορισμού των δικαστικών εξόδων, ο κοινοτικός δικαστής δεν είναι αρμόδιος να καθορίσει τις αμοιβές που οφείλουν οι διάδικοι στους δικηγόρους τους, αλλά το ποσό μέχρι το οποίο μπορούν να αναζητηθούν οι αμοιβές αυτές από τον διάδικο ο οποίος καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα.

(βλ. σκέψη 21)

2 Επειδή το κοινοτικό δίκαιο δεν προβλέπει διατάξεις περί τελών, ο κοινοτικός δικαστής οφείλει να εκτιμήσει ελευθέρως τα δεδομένα της υποθέσεως, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από πλευράς κοινοτικού δικαίου καθώς και τις δυσκολίες της υποθέσεως, την έκταση της εργασίας που κλήθηκαν να εκτελέσουν οι εκπρόσωποι ή οι σύμβουλοι στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας και τα οικονομικά συμφέροντα που αντιπροσώπευσε η διαφορά για τους διαδίκους, προς τούτο δε δεν υποχρεούται να λάβει υπόψη ούτε τον εθνικό κατάλογο δικηγορικών αμοιβών ούτε ενδεχόμενη σχετική συμφωνία μεταξύ του διαδίκου και των εκπροσώπων ή συμβούλων του.

(βλ. σκέψη 22)

3 Στο πλαίσιο αιτήσεως καθορισμού των δικαστικών εξόδων που υπέβαλε παρεμβαίνων διάδικος, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι, δεδομένου ότι η παρέμβαση εξαρτάται, ως εκ της φύσεώς της, από την κύρια προσφυγή, δεν είναι δυνατόν να εμφανίζει τόσες δυσχέρειες όσες και η κύρια προσφυγή, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων. νΕτσι, κατ' αρχήν, οι αμοιβές του δικηγόρου της παρεμβαίνουσας δεν μπορεί να είναι υψηλότερες από εκείνες του κυρίου διαδίκου.

υΟταν κύριος διάδικος είναι θεσμικό όργανο, την άμυνα του οποίου αναλαμβάνουν μέλη της Νομικής Υπηρεσίας του, επικουρούμενα από δικηγόρο, και το αξιούμενο από το εν λόγω θεσμικό όργανο ποσό των εξόδων περιλαμβάνει αποκλειστικά τις αμοιβές του δικηγόρου, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ώρες εργασίας που αφιέρωσαν στην υπόθεση οι εκπρόσωποι του οργάνου, το ποσό αυτό δεν είναι αρκούντως αντιπροσωπευτικό του όγκου εργασίας ούτε των δυσχερειών που απηχούσε για το όργανο η υπόθεση. Επομένως, δεν μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τους σκοπούς υπολογισμού του ύψους μέχρι του οποίου οι αμοιβές των δικηγόρων του παρεμβαίνοντος διαδίκου πρέπει να θεωρηθούν έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν.

(βλ. σκέψεις 23,25)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 1996. - Sveriges Betodlares Centralförening και Sven Åke Henrikson κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κοινή γεωργική πολιτική - Ζαχαρότευτλα - Κανονισμός (ΕΚ) 1734/95 - Ειδική γεωργική ισοτιμία - Έλλειψη ισοτιμίας για τη Σουηδία - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-197/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01283



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός καθορίζων ειδική γεωργική ισοτιμία στον τομέα της ζάχαρης - Έλλειψη καθορισμού για ένα κράτος μέλος - Προσφυγή ασκηθείσα από παραγωγό και ένωση παραγωγών του κράτους αυτού - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 1734/95 της Επιτροπής)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που ασκείται από τευτλοπαραγωγό κατά του κανονισμού 1734/95, για τον καθορισμό για την περίοδο εμπορίας 1994/95, της ειδικής γεωργικής ισοτιμίας των [κατωτάτων] τιμών των ζαχαροτεύτλων καθώς και των εισφορών στην παραγωγή και της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης, καθόσον δεν καθορίζει ισοτιμία εφαρμοζόμενη στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο εν λόγω παραγωγός.

Συγκεκριμένα, ο κανονισμός αυτός αποτελεί, εκ της φύσεώς του, μέτρο γενικής ισχύος, του οποίου η εφαρμογή πραγματοποιείται βάσει αντικειμενικής καταστάσεως και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων που προσδιορίζονται κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο. Μια πράξη δεν χάνει την κανονιστική της φύση όταν το όργανο που εξέδωσε την πράξη μπορούσε, θεωρητικά, να γνωρίζει κατά τον χρόνο της εκδόσεώς της τον αριθμό και την ταυτότητα των εμπλεκομένων επιχειρηματιών, εφόσον δεν αμφισβητείται ότι η εφαρμογή της πράξεως πραγματοποιείται βάσει αντικειμενικής νομικής ή πραγματικής καταστάσεως, καθοριζομένης από την πράξη αυτή σε σχέση με τον σκοπό της. Ο κανονιστικός χαρακτήρας μιας πράξεως που ενεργεί αντικειμενικά δεν αναιρείται ούτε από το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της πράξεως αυτής ενδέχεται να είναι διαφορετικά ανάλογα με τις διάφορες κατηγορίες επιχειρηματικών.

Περαιτέρω, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο κανονισμός αυτός αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα, καθόσον αυτός δεν θίγεται λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως που τον χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο και τον εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς εκείνον του αποδέκτη, δεδομένου ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν τον αφορά παρά υπό την αντικειμενική ιδιότητα του παραγωγού στον τομέα της ζάχαρης, όπως αφορά και κάθε άλλο παραγωγό στον τομέα αυτό.

Είναι ομοίως απαράδεκτη η προσφυγή που ασκείται κατά του ίδιου αυτού κανονισμού από ένωση τευτλοπαραγωγών, καθόσον η ένωση αυτή δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή όταν τα μέλη της δεν νομιμοποιούνται ατομικώς προς τούτο, δεδομένου ότι η προάσπιση γενικών και συλλογικών συμφερόντων μιας κατηγορίας πολιτών δεν αρκεί για την εν λόγω νομιμοποίηση.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 1997. - British Coal Corporation κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παρέμβαση - Απόρρητου. - Υπόθεση T-367/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-00469



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Μέτρα προδικασίας - Αίτηση προσκομίσεως εγγράφου - Απορρίπτεται - Έγγραφο που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο της διαφοράς

[Οργανισμός (ΕΚΑΞ) του Δικαστηρίου, άρθρο 23· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 64, § 3, στοιχ. δδ, και 65, στοιχ. ββ]

Περίληψη

Το συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, που απαιτείται να έχει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο για να μπορεί να παρέμβει δυνάμει του άρθρου 34 του πρωτοκόλλου περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου ΕΚΑΞ, το οποίο έχει εφαρμογή στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου του 46, δεν μπορεί να συνίσταται σε έμμεσο συμφέρον λόγω της ομοιότητας των καταστάσεων, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται, αντιθέτως, ως προς το ίδιο το αντικείμενο της διαφοράς, όπως περιγράφεται από τα αιτήματα των διαδίκων.

Συνεπώς, όταν καταγγελία υποβληθείσα ενώπιον της Επιτροπής στρέφεται, αφενός, κατά παραγωγού άνθρακα, για τον λόγο ότι τα τέλη που αυτός εισέπραξε συνιστούν παράβαση των άρθρων 4, στοιχείο δδ, 65 και 66, παράγραφος 7, της Συνθήκης ΕΚΑΞ και, αφετέρου, κατά αγοραστή άνθρακα, για τον λόγο ότι, εφαρμόζοντας τιμές που εισάγουν διακρίσεις, παρέβη το άρθρο 63 της Συνθήκης ΕΚΑΞ και τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ, εφόσον οι κατά τον τρόπο αυτό προσαπτόμενες πρακτικές δεν είναι μόνο διαφορετικές, αλλά υπάγονται και σε διαφορετικά νομικά πλαίσια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τα νομικά πρόσωπα που διαδέχθηκαν τον αγοραστή άνθρακα στα δικαιώματά του έχουν άμεσο και ενεστώς συμφέρον να παρέμβουν στο πλαίσιο προσφυγής ασκηθείσας από τον παραγωγό, η οποία έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της σιωπηρής αρνήσεως της Επιτροπής να απορρίψει την καταγγελία.

Αντιθέτως, ο καταγγέλλων έχει άμεσο και ενεστώς συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς και δικαιούται συνεπώς να παρέμβει, εφόσον η προσφυγή αποσκοπεί στην ακύρωση αποφάσεως ευνοϋκής γι' αυτόν.
71

Έτσι, τα πρακτικά της «συναντήσεως σε στενό κύκλο» της 21ης Μαρτίου 1989, τα οποία συνέταξε η Eurofer, εκθέτουν τα εξής, υπό τον τίτλο «Results of the surveillance system»: «M. von Hülsen gave information on the introduction of a statistical information system concerning monthly bookings and deliveries inside Eurofer. The result of the first inquiry for the months of January and February was given, showing an overall good situation (...)» (βλ. δικόγραφο της προσφυγής της υποθέσεως British Steel, παράρτημα 3, έγγραφο 24). [«Ο von Hülsen, [γενικός διευθυντής της Eurofer], παρέσχε πληροφορίες ως προς την καθιέρωση ενός συστήματος στατιστικών πληροφοριών σχετικών με τις μηνιαίες παραγγελίες και παραδόσεις στο πλαίσιο της Eurofer. Τα αποτελέσματα της πρώτης έρευνας, για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο, γνωστοποιήθηκαν και εμφαίνουν μια καλή γενική κατάσταση (...)».]
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 1997. - Detlef Nölle κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων. - Υπόθεση T-167/94 (92).



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-02379



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - ςΕξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι - ιΕξοδα μετακινήσεως και διαμονής και αμοιβής των εκπροσώπων, συμβούλων ή δικηγόρων των κοινοτικών οργάνων - Προϋποθέσεις αποδόσεως

[Κανονισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 17, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 91, στοιχ. ββ]

2 Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Καθορισμός - ςΕξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν - νΕννοια - Στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρα 91, στοιχ. ββ, και 92 § 1)

Περίληψη

3 ιΟταν, στο πλαίσιο διαφοράς ενώπιον του Πρωτοδικείου, ένα θεσμικό όργανο κάνει χρήση της ευχέρειας που του παρέχει το άρθρο 17, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, που έχει εφαρμογή στις διαδικασίες ενώπιον του Πρωτοδικείου δυνάμει του άρθρου 46 του εν λόγω οργανισμού, να ζητήσει τη συνδρομή δικηγόρου, η αμοιβή του δικηγόρου εμπίπτει στην έννοια των «αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης», υπό την έννοια του άρθρου 91, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.

Επομένως, όσον αφορά την απόδοση των εξόδων μετακινήσεως του εκπροσώπου του Συμβουλίου ενόψει της προφορικής διαδικασίας, το γεγονός ότι ο δικηγόρος του Συμβουλίου ήταν παρών κατά τη συνεδρίαση, ουδόλως εμπόδιζε την παρουσία και του εκπροσώπου, δεδομένου ότι αυτή ανταποκρινόταν στις ανάγκες της κατάλληλης νομικής εκπροσωπήσεως του οργάνου. Συνεπώς, τα εν λόγω έξοδα μετακινήσεως εμπίπτουν στην έννοια των «αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης».

4 Ελλείψει κοινοτικών διατάξεων περί τιμολογήσεως, ο κοινοτικός δικαστής οφείλει, όταν προβαίνει στον καθορισμό των δικαστικών εξόδων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, να εκτιμήσει ελεύθερα τα στοιχεία της υποθέσεως λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από τη σκοπιά του κοινοτικού δικαίου καθώς και τις δυσχέρειες της υποθέσεως, το μέγεθος της εργασίας που χρειάστηκε να επιτελέσουν οι εκπρόσωποι ή οι σύμβουλοι για την ένδικη διαδικασία και τα οικονομικά συμφέροντα που αντιπροσωπεύει η δίκη για τους διαδίκους, χωρίς να λαμβάνει υπόψη εθνικό τιμολόγιο περί καθορισμού των αμοιβών των δικηγόρων ή ενδεχόμενη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ του ενδιαφερομένου και των εκπροσώπων ή συμβούλων του.