Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Vilaça της 2ας Ιουλίου 1987. - ERWIN CONRADI, HANNJORG HERETH ΚΑΙ SOCIETE METRO ΚΑΤΑ DIRECTION DE LA CONCURRENCE ET DES PRIX DES HAUTS DE SEINE ΚΑΙ MINISTERE PUBLIC. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ COUR D'APPEL ΤΩΝ ΒΕΡΣΑΛΛΙΩΝ. - ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΟΝΔΡΕΜΠΟΡΙΟΥ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 198/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 04469



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Ι - Το Cour d' appel των Βερσαλλιών ζητεί από το Δικαστήριο να απαντήσει σε έξι ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 64/223 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, η οποία εκδόθηκε κατά τη μεταβατική περίοδο με σκοπό την κατάργηση των περιορισμών της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών για τις δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο .

2 . Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ορίζει το χονδρικό εμπόριο ως εξής :

"2 ) Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας ασκεί δραστηριότητα χονδρικού εμπορίου κάθε φυσικό πρόσωπο ή εταιρία που κατά σύνηθες επάγγελμα αγοράζει εμπορεύματα επ' ονόματί του και για λογαριασμό του και τα μεταπωλεί είτε σε άλλους χονδρεμπόρους ή λιανοπωλητές είτε σε μεταποιητές είτε σε καταναλωτές επαγγελματίες ή μονάδες ευρείας καταναλώσεως .

Τα εμπορεύματα μπορούν να μεταπωληθούν είτε στην αυτή κατάσταση είτε κατόπιν μεταποιήσεως, επεξεργασίας ή συσκευασίας όπως συνήθως γίνεται στο χονδρικό εμπόριο ."

3 . ΙΙ - Κατόπιν μηνύσεως της Direction de la concurrence et des prix des Hauts-de-Seine οι E . Conradi και H . Hereth, διαχειριστές δύο εταιριών του ομίλου Metro, ο οποίος ειδικεύεται στο χονδρικό εμπόριο που διενεργείται κατά το σύστημα cash and carry, καθώς και οι εν λόγω εταιρίες καταδικάστηκαν από το Tribunal correctionnel της Nanterre για παράβαση ορισμένων διατάξεων του γαλλικού δικαίου που διέπει το λιανικό εμπόριο . Το δικαστήριο αυτό έκρινε ότι η δραστηριότητα των εταιριών αυτών δεν περιοριζόταν στο χονδρικό εμπόριο, αλλά αποτελούσε από πολλές απόψεις και δραστηριότητα λιανικού εμπορίου .

4 . Κατόπιν της ασκήσεως εφέσεως από τους κατηγορουμένους, το Cour d' appel των Βερσαλλιών έκρινε επιβεβλημένο να εξακριβώσει αν οι δραστηριότητες των εταιριών Metro μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως χονδρικό εμπόριο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 64/223 και υπέβαλε στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης, τα ερωτήματα που παρατίθενται στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση .

5 . ΙΙΙ - Στις έγγραφες παρατηρήσεις της η Επιτροπή αμφισβητεί τη δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 64/223 στην προκειμένη υπόθεση . Κατά την Επιτροπή, ο σκοπός του ορισμού του χονδρικού εμπορίου στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας είναι απλώς ο καθορισμός του καθ' ύλην πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, η οποία αφορά την υλοποίηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών .

6 . Στο σημείο αυτό η Επιτροπή τονίζει ότι η Γαλλική Δημοκρατία ( όπως και άλλα κράτη μέλη ) έχει θεσπίσει διάφορα μέτρα που ήταν αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας 64/223 στο γαλλικό δίκαιο και έχει καταργήσει διάφορους περιορισμούς του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα του χονδρικού εμπορίου, περιορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 3 . Εξάλλου, οι διατάξεις των άρθρων 52 και 59 της Συνθήκης έχουν απευθείας εφαρμογή από το τέλος της μεταβατικής περιόδου ( 1 ), τα αποτελέσματά τους δε ή το πεδίο εφαρμογής τους δεν περιορίζονται από διατάξεις σαν τις διατάξεις της επίμαχης οδηγίας .

7 . Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι εκ πρώτης όψεως και παρά τις προσπάθειες των δικηγόρων των διαδίκων δεν έχει αποδειχτεί καθόλου ότι στην κύρια δίκη ανακύπτει πρόβλημα ελευθερίας εγκαταστάσεως ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών .

8 . Αντικείμενο της κύριας δίκης είναι το ζήτημα αν η δραστηριότητα ορισμένων εταιριών εμπίπτει στο χονδρικό ή το λιανικό εμπόριο, προκειμένου να καθοριστεί σε ποια γαλλική ρύθμιση υπόκεινται οι εταιρίες αυτές , και ιδίως όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών και τη διαφήμιση σε σχέση με τον ΦΠΑ .

9 . Νομίζω ότι το παραπέμπον δικαστήριο ήθελε κατ' ουσία, υποβάλλοντας τα ερωτήματα στο Δικαστήριο, να εξακριβώσει αν στο κοινοτικό δίκαιο υφίστανται στοιχεία για την ερμηνεία της έννοιας του χονδρικού εμπορίου που θα του έδιναν τη δυνατότητα να κρίνει αν οι κατηγορούμενοι εμπίπτουν στη γαλλική ρύθμιση περί λιανικού εμπορίου .

10 . Κατά την άποψή μου, πρόκειται κυρίως για πρόβλημα του εσωτερικού δικαίου που δεν επιλύεται από το κοινοτικό δίκαιο ( στο οποίο δεν υπάρχει γενική ρύθμιση του χονδρικού εμπορίου ) και που πρέπει κατά συνέπεια να ρυθμιστεί καταρχήν βάσει του εσωτερικού δικαίου .

11 . Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 64/223, με την απόφαση Metro του 1977 ( 2 ), στο πλαίσιο διαφοράς στην οποία διάδικοι ήσαν οι ίδιες εταιρίες . Το Δικαστήριο δέχτηκε μεν ότι είναι αναγκαίο να γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων χονδρικού και εμπόρων λιανικού εμπορίου, ώστε ο ανταγωνισμός να μην υφίσταται στρεβλώσεις, έκρινε όμως ότι η οδηγία δεν καθιστά δυνατή την επίλυση των προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 85 της Συνθήκης σχετικά με τον ανταγωνισμό . Θα ήθελα να παραθέσω κατά λέξη τη σκέψη 30 της απόφασης Metro : "... η οδηγία αυτή δίνει τον ορισμό του χονδρεμπόρου με σκοπό την εφαρμογή των κανόνων της Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, αλλά δεν πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι αποβλέπει στη ρύθμιση των προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 85 σχετικά με τον ανταγωνισμό ".

12 . Είναι σαφές επομένως ότι το Δικαστήριο δέχεται ότι η οδηγία του 1964, η οποία εκδόθηκε κατ' εφαρμογή των άρθρων 54, παράγραφοι 2 και 3, και 63, παράγραφοι 2 και 3, της Συνθήκης, δεν δίνει κανένα γενικό ορισμό του χονδρικού εμπορίου, δεδομένου ότι αφορά μόνο την εφαρμογή των κανόνων της Συνθήκης σχετικά με τις θεμελιώδεις αυτές ελευθερίες .

13 . Η ελευθερία εγκαταστάσεως καλύπτει εξάλλου τόσο το χονδρικό όσο και το λιανικό εμπόριο . Η άσκηση κάθε μιας από τις δραστηριότητες αυτές υπόκειται σε διαφορετικούς κανόνες, οι οποίοι ποικίλλουν ανάλογα με το κράτος μέλος, δεδομένου ότι δεν υπάρχει εναρμόνιση των νομοθεσιών στον τομέα αυτό .

14 . 'Ετσι, όπως ακριβώς δεν χρησιμεύει για την επίλυση των προβλημάτων ανταγωνισμού του άρθρου 85 - τα οποία μπορεί αναμφίβολα να προκαλέσει η ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των δύο αυτών μορφών εμπορίου - πρέπει επίσης να θεωρηθεί ( a fortiori ) ότι η οδηγία δεν χρησιμεύει στην πράξη για την οριοθέτηση του πεδίου καθεμιάς από τις μορφές του εμπορίου, προκειμένου να υπαχθούν στις διάφορες εσωτερικές ρυθμίσεις, είτε οι ρυθμίσεις αυτές είναι φορολογικές είτε αφορούν την προστασία των καταναλωτών ή απαγορεύουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό .

15 . Μήπως τότε έχει χάσει κάθε σημασία η κοινοτική έννοια του χονδρικού εμπορίου όπως ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας;

16 . Νομίζω ότι η έννοια αυτή ανακτά τη σημασία της εάν, και μόνο εάν, οι έννοιες που χρησιμοποιεί η εσωτερική νομοθεσία είναι ικανές να έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ελευθερίας των κοινοτικών επιχειρήσεων να εγκαθίστανται υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με τις εθνικές επιχειρήσεις .

17 . Εν προκειμένω ούτε από τις γραπτές παρατηρήσεις ούτε από όσα αναπτύχθηκαν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει σαφώς ότι οι εταιρίες που καταδικάστηκαν από το εθνικό δικαστήριο είχαν υποστεί διάκριση σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη γαλλική εταιρία που ασκούσε τις ίδιες δραστηριότητες .

18 . Οι εταιρίες Metro ήσαν ήδη εγκατεστημένες στη Γαλλία κατά το χρόνο των επίδικων περιστατικών και δεν τίθεται εν προκειμένω κανένα ζήτημα σχετικά με εμπόδια που τυχόν συνάντησαν οι εταιρίες αυτές λόγω της γαλλικής νομοθεσίας ή της εφαρμογής της από τη γαλλική διοίκηση .

19 . Η νομοθεσία αυτή ανάγεται εξάλλου στο 1945 και επομένως είναι κατά πολύ προγενέστερη της εγκαταστάσεως των εν λόγω εταιριών ( η πρώτη εγκατάσταση έλαβε χώρα το 1971 ), άρα δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η έκδοση της νομοθεσίας αυτής απέβλεπε στη δημιουργία διακρίσεων εις βάρος των κατηγορουμένων στην κύρια δίκη .

20 . Η ποινική δίκη που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου έχει ως αντικείμενο την πρωτότυπη και ειδική μορφή του εμπορίου που ασκείται από τις εφεσείουσες εταιρίες, οι οποίες, κατά τις γαλλικές αρχές, εμπίπτουν στην εθνική ρύθμιση περί λιανικού εμπορίου .

21 . Οι εταιρίες Metro ήταν οι πρώτες ( και μάλιστα, κατά τους δικηγόρους τους, οι μόνες στην κοινοτική αγορά ) που εφάρμοσαν αυτό το είδος των συναλλαγών, το οποίο χαρακτηρίζεται ως "χονδρικό εμπόριο με αυτοεξυπηρέτηση", αφορά τους επαγγελματίες διαφόρων οικονομικών κλάδων και πολλών και διαφορετικών δραστηριοτήτων χάρη στην έκδοση ενός "δελτίου πελάτη" και περιλαμβάνει και την πώληση ορισμένου αριθμού προϊόντων με το κομμάτι ή σε μικρές ποσότητες - κάθε δε γαλλική επιχείρηση που θέλει να ασκήσει τον ίδιο τύπο δραστηριοτήτων θα υπόκειται στην ίδια ρύθμιση .

22 . Είναι βέβαιο ότι η έλλειψη εναρμονίσεως των εθνικών νομοθεσιών στον τομέα αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην υλοποίηση, στο εσωτερικό της κοινής αγοράς, της αρχής της ελευθερίας της εγκαταστάσεως .

23 . Η χρήση όμως των αρχών που θέτει η οδηγία 64/223 ως γενικού μέσου για την εναρμόνιση των νομοθεσιών βαίνει σαφώς πέραν των στόχων της οδηγίας .

24 . Εξάλλου, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου ( 3 ), η ελευθερία εγκαταστάσεως περιλαμβάνει, δυνάμει του άρθρου 52, παράγραφος 2, την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζει η νομοθεσία της χώρας εγκαταστάσεως για τους δικούς της υπηκόους επομένως, εφόσον δεν έχουν εναρμονιστεί οι νομοθεσίες, η εφαρμογή των διατάξεων της χώρας εγκαταστάσεως που να μην οδηγεί σε διακρίσεις είναι νόμιμη από την άποψη του άρθρου 52 . Ειδικότερα, επιτρέπεται στα κράτη μέλη να κάνουν σαφή διάκριση μεταξύ χονδρικού εμπορίου και λιανικού εμπορίου προκειμένου να αποφευχθεί η νόθευση του ανταγωνισμού που θα προκαλούνταν "αν οι χονδρέμποροι, των οποίων οι οικονομικές επιβαρύνσεις είναι εν γένει αναλογικά ελαφρότερες λόγω ακριβώς του σταδίου της εμπορίας στο οποίο δρουν, ανταγωνίζονταν τους λιανοπωλητές κατά το στάδιο της λιανικής πωλήσεως, ιδίως δε κατά τον εφοδιασμό των ιδιωτών καταναλωτών" ( υπόθεση Metro, σκέψη 29, σ . 1909 και 1910 ).

25 . Η κατάσταση όμως θα μπορούσε να είναι διαφορετική αν, λόγω της εφαρμογής - η οποία ενδεχομένως δεν θα οδηγούσε σε διακρίσεις - μιας εθνικής ρυθμίσεως ασυμβίβαστης με τον ορισμό του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας, οι ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες υπέκειντο για την ανάληψη ή την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε προϋποθέσεις που για τους αλλοδαπούς θα ήταν πολύ δύσκολο ή και αδύνατο να συγκεντρώνουν . Θα υπήρχε τότε ένας συγκαλυμμένος περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως, ο οποίος θα ήταν απαράδεκτος όχι τόσο βάσει μιας ευρείας ερμηνείας του άρθρου 52 της Συνθήκης ( την οποία δεν φαίνεται να δέχεται το Δικαστήριο ) όσο λόγω της υπάρξεως στην περίπτωση αυτή οδηγίας της οποίας θα είχαν παραβιαστεί οι διατάξεις .

26 . Από την άποψη αυτή οι κατηγορούμενες εταιρίες προσπάθησαν να πείσουν το Δικαστήριο ότι μόνο μια υπερεθνική εταιρία θα είχε την οικονομική δυνατότητα να πραγματοποιεί στη Γαλλία αυτό το είδος των συναλλαγών, το οποίο επομένως βρίσκεται πέραν των δυνατοτήτων των καθαρά γαλλικών εταιριών .

27 . Ο ισχυρισμός πάντως αυτός δεν φαίνεται να στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία που να τον καθιστούν αρκετά πειστικό .

28 . Μπορεί υποθετικά να γίνει δεκτό ότι η εφαρμογή στο είδος αυτό εμπορίου της γαλλικής ρυθμίσεως περί λιανικού εμπορίου θα αποτελούσε σοβαρή απειλή για την επιβίωσή του : εφόσον πρόκειται για επιλογή του εθνικού νομοθέτη, θα πρέπει να αφορά χωρίς διάκριση τόσο τους ημεδαπούς όσο και τους κοινοτικούς επιχειρηματίες .

29 . Εντούτοις όμως, δεν μπορεί θεωρητικά να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να συμβεί το αντίθετο, αν υιοθετηθεί ορισμός του χονδρικού εμπορίου ασυμβίβαστος με τον ορισμό του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας : πιστεύω ότι το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να εξεταστεί στις απαντήσεις που θα δοθούν στο παραπέμπον δικαστήριο .

30 . Από την άποψη αυτή είναι αναγκαίο να δοθούν στο εθνικό δικαστήριο τα κριτήρια ερμηνείας των εννοιών οι οποίες περιέχονται στην προαναφερθείσα διάταξη της οδηγίας και θα μπορούσαν να έχουν αποφασιστική σημασία για την έκβαση της κύριας δίκης και συνέπειες επί της υλοποιήσεως της ελευθερίας εγκαταστάσεως . Κατ' αυτό τον τρόπο θα μπορούσαμε να δώσουμε λύση στις ανησυχίες που εκφράζει έμμεσα το εθνικό δικαστήριο με το δεύτερο και τέταρτο ερώτημα .

31 . Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει δεκτό ότι, όπως υποστηρίζουν και οι κατηγορούμενες γαλλικές εταιρίες με τις παρατηρήσεις τους, ο ορισμός του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας, προβλέποντας τη μεταπώληση σε "καταναλωτές επαγγελματίες ή μονάδες ευρείας καταναλώσεως", αναφέρεται στην ιδιότητα των αγοραστών και όχι στον αριθμό τους ή στη φύση ή την ποιότητα των εμπορευμάτων που είναι αντικείμενο της αγοραπωλησίας .

32 . Ο ορισμός όμως αυτός δεν έχει σημασία παρά μόνο στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας, δηλαδή στον τομέα της υλοποιήσεως της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών .

33 . Κατά συνέπεια, η εθνική νομοθεσία που προβλέπει διαφορετικό ορισμό του χονδρικού εμπορίου προς το σκοπό της εφαρμογής διαφορετικών κανόνων από αυτούς που προβλέπονται για το λιανικό εμπόριο δεν πρέπει να θεωρείται ασυμβίβαστη με την οδηγία, παρά μόνο εφόσον δημιουργούνται έμμεσα προσκόμματα στην εγκατάσταση των κοινοτικών επιχειρήσεων υπό συνθήκες που οδηγούν σε διακρίσεις σε σχέση με τις εθνικές επιχειρήσεις .

34 . Εξάλλου, η οδηγία δεν παρέχει κριτήρια για τη διάκριση μεταξύ των επαγγελματιών πελατών και των μη επαγγελματιών ή των μονάδων ευρείας καταναλώσεως και όσων δεν έχουν την ιδιότητα αυτή και επομένως η διάκριση αυτή ( η οποία εμπεριέχεται σε λανθάνουσα κατάσταση στο τρίτο ερώτημα του παραπέμποντος δικαστηρίου ) ανήκει στην αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη .

35 . Εφόσον δεν υφίσταται εναρμόνιση, τα ζητήματα στα οποία αναφέρεται το πέμπτο και έκτο ερώτημα εξέρχονται επίσης του πλαισίου του κοινοτικού δικαίου και συνεπώς και των στόχων του άρθρου 177 της Συνθήκης .

36 . ΙV - Πιστεύω ότι η απάντηση που θα δοθεί στα ερωτήματα που υπέβαλε το Cour d' appel των Βερσαλλιών, στο πλαίσιο της διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, πρέπει να διευκρινίζει τη φύση του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 64/223 με τον τρόπο που εξέθεσα μόλις παραπάνω .

37 . Προτείνω επομένως στο Δικαστήριο να απαντήσει στα ερωτήματα του παραπέμποντος δικαστηρίου ως εξής :

"1 ) Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 64/223 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, ορίζει το χονδρικό εμπόριο ενόψει της εφαρμογής των κανόνων της Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών , η δε ερμηνεία του δεν μπορεί να χρησιμεύσει για τη ρύθμιση καθαρά εσωτερικών καταστάσεων στις οποίες δεν τίθεται κανένα ζήτημα από την άποψη των δύο αυτών θεμελιωδών ελευθεριών που διακηρύσσονται στα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης, τα οποία αναγνωρίζεται ότι παράγουν άμεσα αποτελέσματα από το τέλος της μεταβατικής περιόδου .

2 ) Ο χαρακτηρισμός των δραστηριοτήτων των εταιριών ως δραστηριοτήτων χονδρικού εμπορίου ή λιανικού εμπορίου, προκειμένου να εφαρμοστούν οι ανάλογες εθνικές διατάξεις, αποτελεί ζήτημα που εναπόκειται καταρχήν στα εθνικά δικαστήρια να επιλύουν σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών .

3 ) Εντός του πεδίου εφαρμογής του, το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι ο ορισμός του χονδρικού εμπορίου, αναφερόμενος στη μεταπώληση σε "καταναλωτές επαγγελματίες ή μονάδες ευρείας καταναλώσεως", στηρίζεται στην ιδιότητα των αγοραστών και όχι στον αριθμό τους ή στη φύση ή την ποσότητα των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της αγοραπωλησίας . Κατά συνέπεια, η εθνική νομοθεσία που προβλέπει διαφορετικό ορισμό του χονδρικού εμπορίου προς το σκοπό της εφαρμογής διαφορετικών κανόνων από αυτούς που προβλέπονται για το λιανικό εμπόριο δεν πρέπει να θεωρείται ασυμβίβαστη με την οδηγία, παρά μόνο εφόσον δημιουργούνται έμμεσα προσκόμματα στην εγκατάσταση των επιχειρήσεων από τα άλλα κράτη μέλη υπό συνθήκες που οδηγούν σε διακρίσεις εις βάρος τους ".

(*) Metaevqarg ape ta poqtocakijae .

( 1 ) Bkape cia to dijaiyla ecjatartaereys tgm apevarg pou ejdehgje rtis 21 Ioumiou 1974 rtgm upeherg 2/74, Reyners, Rec . 1974, σ . 631 και επ ., και για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών την απόφαση που εκδόθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1974 στην υπόθεση 33/74, Van Binsbergen, Rec . 1974, σ . 1299 και επ .

( 2 ) Βλέπε απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1977, στην υπόθεση 26/76, Metro κατά Επιτροπής, Rec . 1977, σ . 1875, ιδίως σ . 1910 .

( 3 ) Βλέπε τελευταία την απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 1987 στην υπόθεση 221/85, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1987, σ . 719, σκέψεις 9 και επ . βλέπε επίσης την απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 1984 στην υπόθεση 182/83, Fearon κατά Irish Land Commission, Συλλογή 1984, σ . 3677, 3685 και επ . απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1986 στην υπόθεση 270/83, Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας, Συλλογή 1986, σ . 273 .