C 399/26

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 28 Αυγούστου 2019 – Azienda Agricola Ambrosi Nicola Giuseppe κ.λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

(Υπόθεση C-640/19)

(2019/C 399/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Azienda Agricola Ambrosi Nicola Giuseppe, Azienda Agricola Castagna Giovanni, Soc. Azienda Agricola Castellani Enio, Nereo e Giuliano Ss, Azienda Agricola De Fanti Maria Teresa, Azienda Agricola Giacomazzi Vilmare, Soc. Azienda Agricola Iseo di Lunardi Giampaolo e Silvano Ss, Soc. Azienda Agricola Mastrolat di Mastrotto Franco e Luca Ss, Azienda Agricola Righetti Michele e Damiano, Azienda Agricola Scandola Stefano e Gianni, Azienda Agricola Tadiello Roberto, Azienda Agricola Turazza Mario, Azienda Agricola Zuin Tiziano, 2 B Società Agricola Srl ed Altri, Azienda Agricola Fracasso Claudio, Azienda Agricola Pozzan Mirko

Καθών: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχουν ο κανονισμός 856/1984 (1), άρθρα 1, 2 και 3, ο κανονισμός 3950/1992 (2), άρθρο 1 και άρθρο 2, παράγραφος 1, ο κανονισμός 1788/2003 (3), άρθρο 1, παράγραφος 1, και άρθρο 5, και ο κανονισμός 1234/2007 (4), άρθρα 55, 64 και 65, και τα σχετικά παραρτήματα, καθόσον αφορούν την προστασία της ισορροπίας ζήτησης και προσφοράς γαλακτοκομικών προϊόντων στην αγορά της ΕΕ, την έννοια ότι εξαιρούν από τον υπολογισμό των «ποσοστώσεων γάλακτος» την παραγωγή που προορίζεται για εξαγωγή σε χώρες εκτός της ΕΕ τυριών ΠΟΠ, σε συμφωνία προς τους σκοπούς προστασίας που καθορίζονται για τα προϊόντα αυτά στον κανονισμό 2081/1992 (5), άρθρο 13, όπως επιβεβαιώθηκε με τον κανονισμό 510/2006 (6) και τον κανονισμό 1151/2012 (7), άρθρα 4 και 13, κατ’ εφαρμογήν των αρχών που προβλέπονται στα άρθρα 32 (πρώην 27), 39 (πρώην 33), 40 (πρώην 34), 41 (πρώην 35) ΣΛΕΕ;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, αντιβαίνει στις ρυθμίσεις αυτές, ερμηνευόμενες κατ’ αυτόν τον τρόπο, η συνεκτίμηση των ποσοστώσεων γάλακτος που προορίζεται για την παραγωγή τυριών ΠΟΠ προς εξαγωγή εκτός της ΕΕ στις ατομικές ποσότητες αναφοράς, όπως προκύπτει από το άρθρο 2 του Decreto-legge 28 marzo 2003, n. 49, convertito con modifiche in legge 30 maggio 2003, n. 119 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 49, της 28ης Μαρτίου 2003, νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, νόμου 119, της 30ής Μαΐου 2003) και το άρθρο 2 του legge 26 novembre 1992, n. 468 (νόμου 468, της 26ης Νοεμβρίου 1992), στο μέτρο που παραπέμπει στο προμνησθέν άρθρο 2 του Decreto-legge 49/2003 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 49/2003); Επικουρικώς, στην περίπτωση που κριθεί ότι η ερμηνεία αυτή δεν είναι ορθή,

3) Προσκρούουν ο κανονισμός 856/1984, άρθρα 1, 2 και 3, ο κανονισμός 3950/1992, άρθρο 1 και άρθρο 2, παράγραφος 1, ο κανονισμός 1788/2003, άρθρο 1, παράγραφος 1, και άρθρο 5, και ο κανονισμός 1234/2007, άρθρα 55, 64 και 65, και τα σχετικά παραρτήματα [σε συνδυασμό με τους ιταλικούς εθνικούς κανόνες περί μεταφοράς στην έννομη τάξη του άρθρου 2 του Decreto-legge 28 marzo 2003, n. 49, convertito con modifiche in legge 30 maggio 2003, n. 119 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 49, της 28ης Μαρτίου 2003, νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, νόμου 119, της 30ής Μαΐου 2003) και του άρθρου 2 του legge 26 novembre 1992, n. 468 (νόμου 468, της 26ης Νοεμβρίου 1992), στο μέτρο που παραπέμπει στο προμνησθέν άρθρο 2 του Decreto-legge 49/2003 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 49/2003)], οι οποίοι περιλαμβάνουν στον υπολογισμό της ποσότητας που έχει χορηγηθεί στα κράτη μέλη, και δεν το εξαιρούν, το γάλα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τυριών ΠΟΠ που εξάγονται σε τρίτες χώρες ή προορίζονται για την αγορά τρίτων χωρών, καθόσον αφορούν την εν λόγω εξαγωγή, στους σκοπούς προστασίας του κανονισμού 2081/1992, ο οποίος προστατεύει την παραγωγή ΠΟΠ, με ιδιαίτερη παραπομπή στο άρθρο 13, όπως επιβεβαιώθηκε με τον κανονισμό 510/2006 και τον κανονισμό 1151/2012, καθώς και με παραπομπή στους σκοπούς προστασίας του άρθρου 4 του κανονισμού αυτού, και προσκρούουν επίσης στα άρθρα 32 (πρώην 27), 39 (πρώην 33), 40 (πρώην 34), 41 (πρώην 35) ΣΛΕΕ και στις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων, καθώς και της ελευθερίας άσκησης οικονομικής δραστηριότητας με σκοπό τις εξαγωγές εκτός ΕΕ;

(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 περί κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ 1984, L 90, σ. 10).

(2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ 1992, L 405, σ. 1).

(3) Κανονισμός (ΕΚ) 1778/2003 της Επιτροπής, της 10ης Οκτωβρίου 2003, για αναστολή των αγορών βουτύρου σε ορισμένα κράτη μέλη (ΕΕ 2003, L 270, σ. 123).

(4) Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟ) (ΕΕ 2007, L 299, σ. 1).

(5) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ 1992, L 208, σ. 1).

(6) Κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ 2006, L 93, σ. 12).

(7) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ 2012, L 343, σ. 1).