ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

Οι Arch Chemicals, Inc., Arch Timber Protection Ltd, Rhodia UK Ltd, Sumitomo Chemical (UK) plc και Troy Chemical Co. BV φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιλαμβανομένων, όσον αφορά τη Sumitomo Chemical (UK) plc, και των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
9

Εκτός από τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, δύο εμπορικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί αναπτύσσουν δραστηριότητα στο σύνολο της δανικής αγοράς υπηρεσιών τηλοψίας: αφενός, ο όμιλος που αποτελείται από τις εταιρίες SBS TV A/S και SBS Danish Television Ltd (στο εξής, αντιστοίχως, SBS A/S και SBS Ltd και, από κοινού, SBS), αφετέρου, η εταιρία Viasat Broadcasting UK Ltd (στο εξής Viasat).
8

Η νομοθετική εξουσία κατανέμεται μεταξύ του House of Assembly και του Κυβερνήτη. Το House of Assembly αποτελείται από τον Speaker, τον Attorney General, τον Financial and Development Secretary και από δεκαπέντε εκλεγμένα μέλη. Οι εκλογές για το House of Assembly διεξάγονται, κατ’ αρχήν, κάθε τέσσερα έτη.
3

Επιπλέον, δυνάμει των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφοι 69 και 70, του legge no 549 (su) misure di razionalizzazione della finanza pubblica (νόμου αριθ. 549 περί των μέτρων εξορθολογισμού των δημοσίων οικονομικών, της 28ης Δεκεμβρίου 1995, τακτικό συμπλήρωμα στην GURI αριθ. 302, της 29ης Δεκεμβρίου 1995, στο εξής: νόμος 549/95) και του decreto-legge no 331 (su) armonizzazione delle disposizioni in materia di imposte sugli oli minerali, sull’alcole, sulle bevande alcoliche, sui tabacchi lavorati e in materia di IVA con quelle recate da direttive CEE e modificazioni conseguenti a detta armonizzazione, nonché disposizioni concernenti la disciplina dei centri autorizzati di assistenza fiscale, le procedure dei rimborsi di imposta, l’esclusione dall’ILOR dei redditi di impresa fino all’ammontare corrispondente al contributo diretto lavorativo, l’istituzione per il 1993 di un’imposta erariale straordinaria su taluni beni ed altre disposizioni tributarie (νομοθετικού διατάγματος αριθ. 331, περί εναρμονίσεως των φορολογικών διατάξεων σε διαφόρους τομείς, της 30ής Αυγούστου 1993, GURI αριθ. 203, της 30ής Αυγούστου 1993, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 331/9), θεσπίσθηκαν τα ακόλουθα μέτρα υπέρ των εταιριών του νόμου 142/90: — η απαλλαγή από όλους τους φόρους μεταβιβάσεως στοιχείων του ενεργητικού κατά τη μετατροπή ειδικών και δημοτικών επιχειρήσεων σε επιχειρήσεις του νόμου 142/90 (στο εξής: απαλλαγή από τους φόρους μεταβιβάσεως), — η πλήρης απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών, δηλαδή από τον φόρο επί του κέρδους των νομικών προσώπων και από τον τοπικό φόρο εισοδήματος, επί τρία έτη και το αργότερο μέχρι το οικονομικό έτος 1999 (στο εξής: τριετής απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών).
140

Εξάλλου, από την κατά το ΕΔΔΑ πάγια ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ προκύπτει ότι η αρχή της νομιμότητας των εγκλημάτων και των ποινών (nullum crimen, nulla poena sine lege) την οποία κατοχυρώνει το άρθρο αυτό επιτάσσει, μεταξύ άλλων, να μην ερμηνεύεται ο ποινικός νόμος διασταλτικώς σε βάρος του κατηγορουμένου, ιδίως κατ’ αναλογία. Συνεπώς, ο νόμος πρέπει να προσδιορίζει σαφώς την παράβαση, προϋπόθεση που πληρούται οσάκις ο διάδικος μπορεί να γνωρίζει, βάσει του γράμματος της οικείας διατάξεως και, εν ανάγκη, με τη βοήθεια της ερμηνείας της από τα δικαστήρια, ποιες πράξεις ή παραλείψεις επισύρουν την ποινική ευθύνη του. Συναφώς, το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι η έννοια του δικαίου στο άρθρο 7 της ΕΣΔΑ αντιστοιχεί στην έννοια του νόμου σε άλλα άρθρα της ΕΣΔΑ και ότι περιλαμβάνει, αφενός, το δίκαιο βάσει τόσο της νομοθεσίας όσο και της νομολογίας και, αφετέρου, ποιοτικά στοιχεία, ιδίως δε την προσβασιμότητα και την προβλεψιμότητα (βλ. ΕΔΔΑ, απόφαση Κοκκινάκης κατά Ελλάδας της 25ης Μαΐου 1993, σειρά Α αριθ. 260-Α, § 40, 41 και 52· απόφαση S.W. κατά Ηνωμένου Βασιλείου, ανωτέρω σκέψη 104, § 35· απόφαση Cantoni κατά Γαλλίας της , Recueil des arrêts et décisions, 1996-V, σ. 1627, § 29· απόφαση Baskaya και Okçuoglu κατά Τουρκίας της , Recueil des arrêts et décisions, 1999-IV, σ. 308, § 36· απόφαση Coëme κατά Βελγίου της , Recueil des arrêts et décisions, 2000-VII, σ. 1, § 145· απόφαση E.K. κατά Τουρκίας της , προσφυγή 28496/95, § 51· βλ., επίσης, απόφαση Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, ανωτέρω σκέψη 113, σκέψη 216).
396

Επισημαίνεται ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής, η Microsoft περιορίζεται στον ισχυρισμό ότι οι οργανισμοί δεν επιλέγουν τα λειτουργικά συστήματα για διακομιστές βάσει εκτιμήσεων περί της διαλειτουργικότητάς τους με τα λειτουργικά συστήματα Windows, παραπέμποντας γενικώς σε ορισμένα έγγραφα του παραρτήματος του εν λόγω δικογράφου [παράρτημα A.12.1 του δικογράφου της προσφυγής (Matthews, «The Commission’s Case on Microsoft’s Interoperability: An Examination of the Survey Evidence») και παράρτημα A.22 του δικογράφου της προσφυγής (Evans, Nichols και Padilla, «The Commission Has Failed to Address Major Flaws in the Design, Conduct, and Analyses of Its Article 11 Inquiries»)]. Για τους λόγους που εκτέθηκαν με τις ανωτέρω σκέψεις 94 έως 99, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να λάβει υπόψη αυτά τα παραρτήματα.
95

Στο πλαίσιο της γραμματικής ερμηνείας, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι τα κείμενα του κοινοτικού δικαίου συντάσσονται σε περισσότερες γλώσσες και ότι οι διάφορες γλωσσικές αποδόσεις είναι εξίσου αυθεντικές· η ερμηνεία μιας διατάξεως κοινοτικού δικαίου συνεπάγεται επομένως σύγκριση των γλωσσικών αποδόσεων (απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 1982, 283/81, Cilfit, Συλλογή 1982, σ. 3415, σκέψη 18). Η φράση «που πρόκειται […] να διατεθούν [que l’on souhaite […] allouer]» της γαλλικής αποδόσεως απαντά επίσης στην ισπανική και στην πορτογαλική απόδοση, δηλαδή αντιστοίχως «que se prevé asignar» et «que se pretende de atribuir», όλες δε οι αποδόσεις αυτές εκφράζουν τον ίδιο υποκειμενικό χαρακτήρα, ο οποίος συνεπάγεται ορισμένο βαθμό αυτόνομης βουλήσεως, που έχει η ατομική χορήγηση των δικαιωμάτων εκπομπής στις διάφορες εγκαταστάσεις. Ο χαρακτήρας αυτός αμβλύνεται και καθίσταται απλή πρόθεση στην αγγλική («intended to be allocated»), δανική («hensigten»), φινλανδική («aiotaan myöntää») και σουηδική απόδοση («som avses»), στις οποίες η έκφραση αυτή απαντά με ελαφρώς παραλλαγμένη σημασία, δηλαδή ότι «το κράτος μέλος θα σκόπευε να διαθέσει». Επίσης, στη γερμανική («zugeteilt werden sollen») και ολλανδική απόδοση («bestemd om te worden toegewezen»), που σημαίνουν «που προορίζονται να διατεθούν», η ατομική χορήγηση των δικαιωμάτων εκπομπής στις διάφορες εγκαταστάσεις εμφανίζεται να έχει περισσότερο ουδέτερο και αντικειμενικό χαρακτήρα. Αυτός ο ουδέτερος και αντικειμενικός χαρακτήρας επιτείνεται κατά τι στην ελληνική («που πρόκειται να διατεθούν») και την ιταλική απόδοση («saranno assegnate»), οι οποίες εμφανίζουν την ατομική χορήγηση των δικαιωμάτων εκπομπής απλώς ως μελλοντικό γεγονός («που πρόκειται να διατεθούν»).
114

Επισημαίνεται επίσης ότι, κατά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η «ιδιωτική ζωή» είναι ευρεία έννοια, που δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξαντλητικού ορισμού. Το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ προστατεύει επίσης το δικαίωμα στην ταυτότητα και την προσωπική εξέλιξη, καθώς και το δικαίωμα κάθε ατόμου να συνάπτει και να αναπτύσσει σχέσεις με τους συμπολίτες του και τον εξωτερικό κόσμο. Κανένας λόγος αρχής δεν δικαιολογεί τον αποκλεισμό των επαγγελματικών ή εμπορικών δραστηριοτήτων από την έννοια της «ιδιωτικής ζωής» (βλ. Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αποφάσεις Niemitz κατά Γερμανίας της 16ης Δεκεμβρίου 1992, σειρά A αριθ. 251-B, § 29, Amann κατά Ελβετίας της 16ης Φεβρουαρίου 2000, Recueil des arrêts et décisions, 2000-II, § 65, και Rotaru κατά Ρουμανίας της 4ης Μαΐου 2000, Recueil des arrêts et décisions, 2000-V, § 43). Υφίσταται, επομένως, ζώνη αλληλεπιδράσεως μεταξύ ατόμων, η οποία, ακόμη και σε δημόσιο πλαίσιο, μπορεί να εμπίπτει στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής» (βλ. Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, απόφαση Peck κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 28ης Ιανουαρίου 2003, Recueil des arrêts et décisions, 2003-I, § 57, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Οκτωβρίου 2003 (υπόθεση R 642/2000-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Sun Microsystems, Inc. και της Sunplus Technology Co. Ltd.
Λέξεις κλειδιά

Αντικείμενο της υπόθεσης

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή κατά παραλείψεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Εντολή προς θεσμικό όργανο – Δεν επιτρέπεται – Αίτημα διαπιστώσεως παράνομης παραλείψεως – Παραδεκτό (Άρθρο 232, εδ. 2, ΕΚ) (βλ. σκέψη 40)

2. Προσφυγή κατά παραλείψεως – Υποχρέωση της Επιτροπής να ενεργήσει – Εύλογες προθεσμίες για να ανταποκριθεί σε μια πρόσκληση προς ενέργεια – Παράνομο διατάξεων του δικαίου της Ένωσης – Υποχρέωση της Επιτροπής να τις τροποποιήσει – Δεν υφίσταται – Δεν απορρέει τέτοια υποχρέωση από καμία διάταξη ή γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης (Άρθρα 211 ΕΚ και 232 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 57, 59-60, 65-67)

3. Προσφυγή ακυρώσεως – Προσφυγή στρεφόμενη κατ’ αποφάσεως με την οποία προβάλλεται άρνηση ανακλήσεως ή τροποποιήσεως προγενέστερης πράξεως – Παραδεκτό το οποίο εκτιμάται σε σχέση με τη δυνατότητα προσβολής της επίμαχης πράξεως (Άρθρο 230 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 79, 86)

Αντικείμενο της υπόθεσης

Αντικείμενο

Αφενός, προσφυγή κατά παραλείψεως με κύριο αίτημα να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής καθόσον παρανόμως δεν τροποποίησε ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2000, για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα βιοκτόνα (ΕΕ L 228, σ. 6), και του κανονισμού (ΕΚ) 2032/2003 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη δεύτερη φάση του δεκαετούς προγράμματος εργασίας που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8 και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2000 (ΕΕ L 307, σ. 1), και με επικουρικό αίτημα την ακύρωση του από 20 Ιουλίου 2004 εγγράφου της Επιτροπής περί απορρίψεως των αιτημάτων που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως με κύριο αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία φέρεται ότι υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες από την παράλειψη της Επιτροπής να ενεργήσει και με επικουρικό αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που προκάλεσε το έγγραφο της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 2004.

Διατακτικό

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει τις προσφυγές-αγωγές.

2) Οι Arch Chemicals, Inc., Arch Timber Protection Ltd, Rhodia UK Ltd, Sumitomo Chemical (UK) plc και Troy Chemical Co. BV φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Υπόθεση T-194/04

The Bavarian Lager Co. Ltd

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (EΚ) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως — Απόφαση απορρίπτουσα την αίτηση προσβάσεως στα έγγραφα — Προστασία των φυσικών προσώπων από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων — Κανονισμός (EΚ) 45/2001 — Έννοια της ιδιωτικής ζωής»

Απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 8ης Νοεμβρίου 2007 II - 4532

Περίληψη της αποφάσεως

Προσφυγή ακυρώσεως – Αρμοδιότητα του κοινοτικού δικαστή (Άρθρο 230 EΚ) Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξεις δεκτικές προσφυγής (Συνθήκη EΚ, άρθρο 169 (νυν άρθρο 226 EΚ)) Προσέγγιση των νομοθεσιών – Προστασία των φυσικών προσώπων από πλευράς επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων – Επεξεργασία των δεδομένων αυτών από κοινοτικά όργανα και οργανισμούς – Κανονισμός 45/2001 (Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρο 5, στοιχεία α΄, β΄, και 1049/2001) Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Κοινοτικά όργανα – Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 (Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρο 8, στοιχείο β΄, και 1049/2001, άρθρα 2 και 6 § 1) Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Κοινοτικά όργανα – Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 (Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρο 8, στοιχείο β΄, και 1049/2001, άρθρο 4 § 1, στοιχείο β΄) Προσέγγιση των νομοθεσιών – Προστασία των φυσικών προσώπων από πλευράς επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων – Επεξεργασία των δεδομένων αυτών από κοινοτικά όργανα και οργανισμούς – Κανονισμός 45/2001 (Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρα 5, στοιχείο β΄, και 18, στοιχείο β΄, και 1049/2001, άρθρο 4 § 1, στοιχείο β΄) Προσέγγιση των νομοθεσιών – Προστασία των φυσικών προσώπων από πλευράς επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων – Επεξεργασία των δεδομένων αυτών από κοινοτικά όργανα και οργανισμούς – Κανονισμός 45/2001 (Άρθρο 6 § 2 ΕE· κανονισμός 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου) Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Κοινοτικά όργανα – Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 (Άρθρο 6 § 2 ΕE· κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρο 10, και 1049/2001, άρθρο 4 § 1, στοιχείο β΄· οδηγία 95/46 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου) Προσέγγιση των νομοθεσιών – Προστασία των φυσικών προσώπων από πλευράς επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων – Επεξεργασία των δεδομένων αυτών από κοινοτικά όργανα και οργανισμούς – Κανονισμός 45/2001 (Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169 (νυν άρθρο 226 EΚ)· κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 45/2001, άρθρο 2, στοιχείο α΄, και 1049/2001, άρθρο 4 § 1, στοιχείο β΄) Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Κοινοτικά όργανα – Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 (Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, τρίτη περίπτωση) Ευρωπαϊκές Κοινότητες – Κοινοτικά όργανα – Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 (Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
Απόφαση του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Νοεμβρίου 2007 — Sunplus Technology κατά ΓΕΕΑ — Sun Microsystems (SUNPLUS)

(Υπόθεση T-38/04)

«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος SUNPLUS — Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα SUN — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των προϊόντων — Ομοιότητα των σημείων»

Κοινοτικό σήμα — Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες (Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο β΄) (βλ. σκέψεις 43-44)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Οκτωβρίου 2003 (υπόθεση R 642/2000-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Sun Microsystems, Inc. και της Sunplus Technology Co. Ltd.

Στοιχεία σχετικά με την υπόθεση

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Sunplus Technology Co. Ltd Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα SUNPLUS για ορισμένα προϊόντα της κλάσεως 9 — Αίτηση αριθ. 214346 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Sun Microsystems, Inc. Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Εθνικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα SUN για προϊόντα της κλάσεως 9 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Διατακτικό

Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή.
310

Τρίτον, από μια σύγκριση με άλλες πρόσφατες αποφάσεις προκύπτει ότι η Επιτροπή παρεξέκλινε, εν προκειμένω, από τις αρχές της σχετικά με τον καθορισμό των προστίμων ανά κατηγορίες. Η Hoechst παραπέμπει συναφώς στην Απόφαση 2006/460/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ κατά των SGL Carbon AG, Le Carbone-Lorraine SA, Ibiden Co., Ltd, Tokai Carbon Co., Ltd, Toyo Tanso Co., Ltd, GrafTech International, Ltd, NSCC Techno Carbon Co., Ltd, Nippon Steel Chemical Co., Ltd, Intech EDM BV και Intech EDM AG (υπόθεση C.37.667 — Ειδικός γραφίτης), που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουνίου 2005, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-71/03, σκέψη 118 ανωτέρω. Με την απόφασή της αυτή η Επιτροπή είχε καθορίσει, μεταξύ άλλων, πρόστιμα με αρχικό ποσό 20 εκατομμύρια ευρώ για επιχείρηση η οποία είχε μερίδιο αγοράς περιλαμβανόμενο μεταξύ 30 και 40 % και 14 εκατομμύρια ευρώ για μια άλλη επιχείρηση με μερίδιο αγοράς περιλαμβανόμενο μεταξύ 21 και 27 %. Εξάλλου, με την ίδια απόφαση, λόγω άλλης συμπράξεως αφορώσας ειδικό γραφίτη εξελάσεως, οι δύο επιχειρήσεις στις οποίες επιβλήθηκε κύρωση, με μερίδιο αγοράς περιλαμβανόμενο μεταξύ 25 και 35 %, υποχρεώθηκαν να καταβάλουν πρόστιμα αρχικού ποσού 15 εκατομμυρίων ευρώ η καθεμία. Η Hoechst επικαλείται ως απόδειξη το μη εμπιστευτικό κείμενο της αποφάσεως αυτής της Επιτροπής (μετά από τη δημοσίευσή της), καθώς και τη μαρτυρία ενός υπαλλήλου της Επιτροπής. Λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές αυτές, η Hoechst εκτιμά ότι το βασικό ποσό που προσδιορίστηκε για την ίδια στην υπό κρίση υπόθεση έπρεπε να είναι σαφώς χαμηλότερο (24,75 ή 29,7 εκατομμύρια ευρώ ανάλογα με το αν το αρχικό ποσό είναι 14 ή 15 εκατομμύρια ευρώ, αν όλα τα λοιπά στοιχεία παραμείνουν αμετάβλητα).
84

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φρονεί ότι είναι αντίθετο προς την ασφάλεια δικαίου το να μη δέχεται η Επιτροπή εκ των υστέρων την ερμηνεία της αρμόδιας εθνικής αρχής, η οποία προκύπτει από την προσήκουσα ex ante προοπτική και στηρίζεται στους κανόνες δικαίου περί ενισχύσεων που ίσχυαν κατά τον χρόνο της χορηγήσεως της ενισχύσεως. Στο πλαίσιο αυτό, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ισχυρίζεται ότι ήταν λογικό, στο πλαίσιο της ex ante προοπτικής του Μαΐου του 1994, να χαρακτηρίσει την προσφεύγουσα νεοσυσταθείσα επιχείρηση, η οποία δεν ενέπιπτε στις κατευθυντήριες γραμμές περί των ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση του 1994 και η οποία, επομένως, δεν είχε λάβει ενίσχυση για την αναδιάρθρωση υπό τη μορφή επενδυτικής επιχορήγησης. Επιπλέον, σύμφωνα με το σημείο 18, στοιχείο ι’, του παραρτήματος της ανακοινώσεως της Επιτροπής του 1979, που επιγράφεται «Λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής των αρχών συντονισμού των καθεστώτων περιφερειακών ενισχύσεων» (JO 1979, C 31), «μια επένδυση σταθερού κεφαλαίου που πραγματοποιείται υπό τη μορφή εξαγοράς μιας εγκαταστάσεως η οποία έκλεισε ή η οποία θα είχε κλείσει χωρίς την εξαγορά αυτή μπορεί επίσης να θεωρηθεί αρχική επένδυση». Τέλος, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα απέκτησε τα περιουσιακά στοιχεία σε αγοραία τιμή, οι κατευθυντήριες γραμμές περί των ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση του 1994 δεν αποκλείουν τον χαρακτηρισμό «περιφερειακή ενίσχυση» όσον αφορά την επίδικη επενδυτική επιχορήγηση που χορηγήθηκε για την αγορά των περιουσιακών αυτών στοιχείων.
3

Σε άλλες περιοχές πωλήσεων, η Nintendo είχε ορίσει ανεξάρτητους αποκλειστικούς διανομείς. Έτσι, η The Games Ltd, μια εμπορική υπηρεσία της John Menzies Distribution Ltd, θυγατρικής ελεγχόμενης κατά 100% από την John Menzies plc, κατέστη τον Αύγουστο του 1995 ο αποκλειστικός διανομέας της Nintendo για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ιδιότητα που διατήρησε τουλάχιστον μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997.
3

Σε άλλες περιοχές πωλήσεων, η Nintendo είχε ορίσει ανεξάρτητους αποκλειστικούς διανομείς. Έτσι, η The Games Ltd, μια εμπορική υπηρεσία της John Menzies Distribution Ltd, θυγατρικής κατά 100% της John Menzies plc, κατέστη τον Αύγουστο του 1995 ο αποκλειστικός διανομέας της Nintendo για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ιδιότητα που διατήρησε τουλάχιστον μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997.
4

Επιπλέον, δυνάμει των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφοι 69 και 70, του legge no 549 (su) misure di razionalizzazione della finanza pubblica (νόμου αριθ. 549 περί των μέτρων εξορθολογισμού των δημοσίων οικονομικών, της 28ης Δεκεμβρίου 1995, τακτικό συμπλήρωμα στην GURI αριθ. 302, της 29ης Δεκεμβρίου 1995, στο εξής: νόμος 549/95) και του decreto-legge no 331 (su) armonizzazione delle disposizioni in materia di imposte sugli oli minerali, sull’alcole, sulle bevande alcoliche, sui tabacchi lavorati e in materia di IVA con quelle recate da direttive CEE e modificazioni conseguenti a detta armonizzazione, nonché disposizioni concernenti la disciplina dei centri autorizzati di assistenza fiscale, le procedure dei rimborsi di imposta, l’esclusione dall’ILOR dei redditi di impresa fino all’ammontare corrispondente al contributo diretto lavorativo, l’istituzione per il 1993 di un’imposta erariale straordinaria su taluni beni ed altre disposizioni tributarie (νομοθετικού διατάγματος αριθ. 331, περί εναρμονίσεως των φορολογικών διατάξεων σε διαφόρους τομείς, της 30ής Αυγούστου 1993, GURI αριθ. 203, της 30ής Αυγούστου 1993, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 331/9), θεσπίσθηκαν τα ακόλουθα μέτρα υπέρ των εταιριών του νόμου 142/90: — η απαλλαγή από όλους τους φόρους μεταβιβάσεως στοιχείων του ενεργητικού κατά τη μετατροπή ειδικών και δημοτικών επιχειρήσεων σε επιχειρήσεις του νόμου 142/90 (στο εξής: απαλλαγή από τους φόρους μεταβιβάσεως), — η πλήρης απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών, δηλαδή από τον φόρο επί του κέρδους των νομικών προσώπων και από τον τοπικό φόρο εισοδήματος, επί τρία έτη και το αργότερο μέχρι το οικονομικό έτος 1999 (στο εξής: τριετής απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος εταιριών).
84

Εξάλλου, η προσφυγή σ’ αυτή τη διαδικασία του σφραγισμένου φακέλου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με την καθιερωμένη στη σκέψη 31 της αποφάσεως AM & S απαίτηση η Επιτροπή, στην περίπτωση διαφοράς με την ενδιαφερόμενη επιχείρηση ως προς τον εμπιστευτικό χαρακτήρα ενός εγγράφου, να εκδώσει απόφαση διατάσσουσα την προσκόμιση του εγγράφου αυτού. Συγκεκριμένα, μια τέτοια απαίτηση εξηγείται από το ειδικό πλαίσιο της υποθέσεως που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως AM & S, ειδικότερα το γεγονός ότι η αρχική απόφαση με την οποία διατάχθηκε ο έλεγχος στα καταστήματα της εν λόγω επιχειρήσεως δεν ήταν τυπική απόφαση βάσει του άρθρου 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 17 (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Warner στην υπόθεση AM & S, προπαρατεθείσες, Συλλογή 1982, σ. 1624), και, συνεπώς, η εν λόγω επιχείρηση είχε το δικαίωμα να αρνηθεί, όπως όντως έπραξε, να προσκομίσει τα έγγραφα που ζήτησε η Επιτροπή.
22

Τον Νοέμβριο του 2002, οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή δύο εκθέσεις που κατάρτισε η Deloitte & Touche: την «Report on the Limited Review of Olympic Airways’ Performance as Compared to its 2002 Financial Plan (july 2002)» («Έκθεση σχετικά με την περιορισμένη αναθεώρηση των επιδόσεων της [ΟΑ] σε σύγκριση με το οικονομικό πρόγραμμα του 2002 (Ιούλιος 2002)» και την έκθεση για την ΟΑ με τίτλο «Restructuring and Privatisation (november 5th, 2002») [Αναδιάρθρωση και ιδιωτικοποίηση (5 Νοεμβρίου 2002)].
31

Ο τρόπος υπολογισμού των πληρωμών RES, οι οποίες πρέπει να πραγματοποιούνται κατόπιν εκδόσεως σχετικής αποφάσεως, ορίζεται στο παράρτημα II του RES και εξηγείται λεπτομερώς στον Guide to the Risk Equalisation Scheme, 2003 as prescribed in Statutory Instrument No. 261 of 2003, July 2003 (οδηγό της HIA για το RES του 2003, στο εξής: οδηγός για το RES).
48

Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 12 Δεκεμβρίου 2003, η εταιρία Arcor AG & Co. KG (στο εξής: παρεμβαίνουσα I), αφενός, και οι εταιρίες CityKom Münster GmbH Telekommunikationsservice, που μετονομάστηκε σε Tropolys NRW GmbH και, στη συνέχεια, σε Versatel NRW GmbH, EWE TEL GmbH, HanseNet Telekommunikation GmbH, ISIS Multimedia Net GmbH & Co. KG, νυν Arcor AG & Co. KG, KomTel Gesellschaft für Kommunikations- und Informationsdienste mbH, νυν Versatel Nord-Deutschland GmbH, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, TeleBeL Gesellschaft für Telekommunikation Bergisches Land mbH, που μετονομάστηκε σε Tropolys NRW GmbH και, στη συνέχεια, σε Versatel NRW GmbH, tesion Telekommunikation GmbH και, στη συνέχεια, σε Versatel Süd-Deutschland GmbH, Versatel Deutschland GmbH & Co. KG και, στη συνέχεια, σε Versatel West-Deutschland GmbH (στο εξής συλλήβδην: παρεμβαίνουσα ΙΙ), αφετέρου, ζήτησαν να παρέμβουν υπέρ της Επιτροπής.
Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 (υπόθεση R 191/2002-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG και Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd.