ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο πανομοιότυπου ή παρόμοιου προγενέστερου σήματος καταχωρισθέντος για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες – Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα – Λεκτικά σήματα WELLMONDE και WELL AND WELL (Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 36, 40, 43, 45, 46, 49, 51, 56-60)
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Σεπτεμβρίου 2022 – Peace United κατά EUIPO – 1906 Collins (MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN)

(Υπόθεση T‑699/21) ( 1 )

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως – Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN – Κήρυξη της εκπτώσεως – Απουσία ουσιαστικής χρήσεως του σήματος – Άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕE) 2017/1001 – Απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως – Κατάχρηση δικαιώματος»

1. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Αίτηση για την κήρυξη εκπτώσεως – Παραδεκτό – Προϋποθέσεις – Έννομο συμφέρον (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 63 § 1, στοιχείο αʹ) (βλ. σκέψη 24)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Λόγοι εκπτώσεως – Απουσία ουσιαστικής χρήσεως του σήματος – Απόδειξη της χρήσεως – Ουσιαστική χρήση – Έννοια – Κριτήρια εκτιμήσεως – Υποχρέωση προσκομίσεως συγκεκριμένων και αντικειμενικών αποδεικτικών στοιχείων (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 18 § 1 και 58 § 1, στοιχείο αʹ) (βλ. σκέψεις 32-34, 36, 37)

3. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Λόγοι εκπτώσεως – Απουσία ουσιαστικής χρήσεως του σήματος – Απόδειξη της χρήσεως – Ουσιαστική χρήση – Έννοια – Καθορισμός του ποσοτικού κατωτάτου ορίου της ελάχιστης χρήσεως – Δεν εμπίπτει (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 18 § 1 και 58 § 1, στοιχείο αʹ) (βλ. σκέψη 35)

4. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Παραίτηση, έκπτωση και ακυρότητα – Λόγοι εκπτώσεως – Απουσία ουσιαστικής χρήσεως του σήματος – Λεκτικό σήμα MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 18 § 1 και 58 § 1, στοιχείο αʹ) (βλ. σκέψεις 39, 44, 46, 47)

5. Προσφυγή ακυρώσεως – Λόγοι – Λόγοι και αιτιάσεις μη δυνάμενοι να οδηγήσουν στην ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως – Αλυσιτελείς λόγοι (Άρθρο 263 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψη 45)

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή

2) Καταδικάζει την Peace United Ltd στα δικαστικά έξοδα.

( 1 ) ΕΕ C 37 της 24.1.2022.
81

Προκαταρκτικώς, πρέπει, πρώτον, να σημειωθεί ότι η εν λόγω μελέτη φέρει τον τίτλο «Chronic inhalation exposure of wistar rats and two different strains of mice to diesel engine exhaust, carbon black and titanium dioxide» (Χρόνια έκθεση, διά της εισπνοής, αρουραίων wistar και δύο διαφορετικών στελεχών ποντικών σε καυσαέρια κινητήρων ντίζελ, αιθάλη και διοξείδιο του τιτανίου) και είχε ως αντικείμενο την έκθεση, διά της εισπνοής, αρουραίων και ποντικών σε καυσαέρια κινητήρων ντίζελ, αιθάλη και διοξείδιο του τιτανίου.
81

Από την ίδια διάταξη προκύπτει ότι το κρίσιμο χρονικό σημείο για την εκτίμηση της ύπαρξης κακής πίστης του καταθέτη είναι το χρονικό σημείο της κατάθεσης της αίτησης καταχώρισης από τον ενδιαφερόμενο (απόφαση της 11ης Ιουνίου 2009, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli, C‑529/07, EU:C:2009:361, σκέψη 35). Εντούτοις, η χρήση του αμφισβητούμενου σήματος μπορεί να αποτελέσει στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον χαρακτηρισμό της πρόθεσης που οδήγησε στην κατάθεση της αίτησης καταχώρισης και στη χρήση του μετά την ημερομηνία της αίτησης αυτής [πρβλ. αποφάσεις της 1ης Φεβρουαρίου 2012, Carrols κατά ΓΕΕΑ – Gambettola (Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL), T‑291/09, EU:T:2012:39, σκέψη 76, της 8ης Μαΐου 2014, Simca Europe κατά ΓΕΕΑ – PSA Peugeot Citroën (Simca), T‑327/12, EU:T:2014:240, σκέψη 48, και της 23ης Μαΐου 2019, Holzer y Cia κατά EUIPO – Annco (ANN TAYLOR και AT ANN TAYLOR), T‑3/18 και T‑4/18, EU:T:2019:357, σκέψη 126].
2)

Καταδικάζει τη Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture Co. Ltd και τη Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
1

Με την προσφυγή της δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα VeriGraft AB ζητεί να διαπιστωθεί, πρώτον, ότι οι απορριφθείσες από τον Εκτελεστικό Οργανισμό για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις (EASME) δαπάνες υπεργολαβίας συνιστούν επιλέξιμες δαπάνες βάσει της συμφωνίας επιχορήγησης του έργου «Εξατομικευμένες φλέβες που παρασκευάζονται διά της μηχανικής ιστών ως πρώτη θεραπεία για ασθενείς με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια – P-TEV» (Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency – P-TEV) (στο εξής: έργο P-TEV), υπ’ αριθ. 778620 (στο εξής: συμφωνία επιχορήγησης), δεύτερον, ότι το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3242004635 που εξέδωσε ο EASME για το ποσό των 106928,74 ευρώ στερείται έννομης βάσης και, τρίτον, ότι η ανάκτηση του ποσού των 109230,19 ευρώ, κατατεθειμένου στο Ταμείο Εγγυήσεων που δημιουργήθηκε με τη συμφωνία επιχορήγησης, στερείται επίσης έννομης βάσης.
7

Την 31η Ιουλίου 2019 η EFSA διαβίβασε στην Επιτροπή δήλωση με τίτλο «Statement on the available outcomes of the human health assessment in the context of the pesticides peer review of the active substance chlorpyrifos» («Δήλωση σχετικά με τα διαθέσιμα αποτελέσματα της εκτίμησης του κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία στο πλαίσιο της εξέτασης, από ομότιμους εμπειρογνώμονες στον τομέα των φυτοφαρμάκων, της δραστικής ουσίας chlorpyrifos») [EFSA Journal 2019· 17(5):5809] (στο εξής: δήλωση της EFSA της 31ης Ιουλίου 2019 σχετικά με την ουσία chlorpyrifos), στην οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης που ισχύουν για την ανθρώπινη υγεία και προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 1107/2009.
110

Διαπιστώνεται εκ προοιμίου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ένωση και κατέστη τρίτο κράτος την 1η Φεβρουαρίου 2020 (απόφαση της 15ης Ιουλίου 2021, The Department for Communities in Northern Ireland,C‑709/20, EU:C:2021:602, σκέψη 47).
136

Όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 19 του ΚΥΚ όπως οριοθετείται στην πρώτη περίοδο του εν λόγω άρθρου, επισημαίνεται ότι η έκφραση «faire état en justice» («αποκαλύπτει ενώπιον δικαστικής αρχής») η οποία περιέχεται στη διάταξη αυτή έχει, ομολογουμένως, αποδοθεί με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες γλώσσες. Στην απόδοση του άρθρου αυτού στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται η γενική έκφραση «disclos[e] in any legal proceeding» (αποκαλύπτει στο πλαίσιο οποιασδήποτε νομικής διαδικασίας), ενώ στην ισπανική, την ιταλική και τη γερμανική απόδοση χρησιμοποιούνται, αντιστοίχως, οι ειδικότερες εκφράσεις «revelar en un procedimiento judicial» (αποκαλύπτει στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας), «deporre in giudizio» (καταθέτει ως μάρτυρας) και «vor Gericht Vorbringen» (παρουσιάζει ή […] καταθέτει ενώπιον δικαστηρίου).
175

Εν προκειμένω, ο αδελφός του προσφεύγοντος, Samer Foz, ο οποίος είναι καταχωρισμένος στους επίμαχους καταλόγους, κατέχει προνομιακή θέση στη συριακή οικονομία. Υπό την έννοια αυτή, από τις πληροφορίες που προέρχονται από τους ιστοτόπους του Atlantic Council και του The Syria Report προκύπτει ότι ο Samer Foz είναι ένας από τους πλέον ισχυρούς επιχειρηματίες της Συρίας. Περιγράφεται ως «νέος Rami Makhlouf» στους ιστοτόπους του Brookings Institution και του The Syria Report. Εξάλλου, το άρθρο του ιστότοπου The Times προσθέτει ότι οι επιχειρήσεις του Samer Foz συνεχίζουν να λειτουργούν παρά τις ευρωπαϊκές κυρώσεις δέσμευσης κεφαλαίων που του επιβλήθηκαν τον Ιανουάριο του 2019.
77

Πρώτον, για τον λόγο που επισημαίνεται στη σκέψη 74 ανωτέρω, η προσφεύγουσα ατελέσφορα επικαλείται τα πορίσματα της επιτροπής συμμόρφωσης με τη Σύμβαση του Århus της 17ης Μαρτίου 2017, με τίτλο «Findings and Recommendations of the Compliance Committee with Regard to Communication ACCC/C/2008/32 (Part II) Concerning Compliance by the European Union» [Πορίσματα και συστάσεις της επιτροπής συμμόρφωσης όσον αφορά την ανακοίνωση ACCC/C/2008/32 (Μέρος ΙΙ) σχετικά με την τήρηση των διατάξεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση], σύμφωνα με τις οποίες η προσέγγιση της Επιτροπής αντίκειται στις υποχρεώσεις σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα που απορρέουν από τη Σύμβαση του Århus.
56

Όσον αφορά, ειδικότερα, τη διευρυμένη μορφή του αστικού αδικήματος της απατηλής χρήσεως διακριτικού σημείου, η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την απόφαση Taittinger, από την οποία προκύπτει ότι μπορεί να υπάρξει παραπλανητική παρουσίαση ακόμη και στην περίπτωση διαφορετικών προϊόντων [απόφαση Taittinger, σελίδες 641, 665 και 667· βλ., επίσης, απόφαση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) [εφετείου (Αγγλία και Ουαλία) (πολιτικό τμήμα)], Diageo North America Inc κατά Intercontinental Brands (ICB) Ltd (2010) EWCA Civ 920, σκέψεις 9 και 15]. Συγκεκριμένα, με την απόφαση Taittinger, το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) [εφετείο (Αγγλία και Ουαλία) (πολιτικό τμήμα)] έκρινε ότι ήταν πιθανό ένα μη αμελητέο τμήμα του κοινού να πιστέψει ότι το επίμαχο προϊόν, με την ονομασία «Elderflower Champagne», δεν ήταν σαμπάνια, αλλά είχε κατά κάποιον τρόπο σχέση με σαμπάνια. Το τμήμα του κοινού που θα αντιλαμβανόταν ότι πρόκειται για μη οινοπνευματώδες ποτό θα μπορούσε ενδεχομένως να πιστέψει ότι οι παραγωγοί σαμπάνιας είχαν δημιουργήσει μια μη αλκοολούχα σαμπάνια κατ’ αντιστοιχία προς τον μη αλκοολούχο οίνο ή τον μη αλκοολούχο ζύθο.
1

Ο loi 2000-108, du 10 février 2000, relative à la modernisation et au développement du service public de l’électricité (νόμος 2000-108, της 10ης Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της δημόσιας υπηρεσίας ηλεκτρισμού) (JORF της 11ης Φεβρουαρίου 2000, σ. 2143), αποσκοπεί στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη γαλλική επικράτεια. Προς τούτο, ο εν λόγω νόμος θέσπισε υποχρέωση αγοράς, η οποία περιλαμβάνεται πλέον στα άρθρα L.314-1 επ. του code de l’énergie (ενεργειακού κώδικα) και κατά την οποία η Électricité de France (EDF) (γαλλική επιχείρηση ηλεκτρισμού) και οι μη εθνικοποιημένες επιχειρήσεις διανομής που διαλαμβάνονται στο άρθρο 23 του loi no 46-628, du 8 avril 1946, sur la nationalisation de l’électricité et du gaz (νόμου 46-628, της 8ης Απριλίου 1946, για την εθνικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου) υποχρεούνται, όταν το ζητούν οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί, να συνάψουν σύμβαση για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της φωτοβολταϊκής ενέργειας, για περίοδο 20 ετών σε τιμή που καθορίζεται με υπουργική απόφαση περί καθορισμού των τιμολογίων. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, το κόστος που βάρυνε, λόγω της υποχρέωσης αγοράς, την EDF και τις μη εθνικοποιημένες επιχειρήσεις διανομής που διαλαμβάνονται στο άρθρο 23 του νόμου 46-628 αποτέλεσε αντικείμενο, δυνάμει του décret no 2004-90, du 28 janvier 2004, relatif à la compensation de charges de service public d’électricité (διατάγματος 2004‑90, της 28ης Ιανουαρίου 2004, σχετικά με την αντιστάθμιση των επιβαρύνσεων της δημόσιας υπηρεσίας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας), μηχανισμού πλήρους αντιστάθμισης χρηματοδοτούμενου από εισφορά υπέρ της δημόσιας υπηρεσίας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας εισπραττόμενη από τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας. Από 1ης Ιανουαρίου 2016, το κόστος αυτό αντισταθμίζεται από λογαριασμό ειδικού σκοπού για την ενεργειακή μετάβαση, ο οποίος χρηματοδοτείται από φόρους επί της κατανάλωσης ενεργειακών προϊόντων.
30

Δεύτερον, στην παράγραφο 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι η ενίσχυση που αποτελεί το αντικείμενο της αποφάσεως Lufthansa μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την DLH προκειμένου να υποστηρίξει τις άλλες εταιρίες του ομίλου Lufthansa που δεν αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσχέρειες στις 31 Δεκεμβρίου 2019, περιλαμβανομένης της AUA. Επιπλέον, στην παράγραφο 85 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή εξήγησε ότι, όταν εξέτασε την αναλογικότητα της ενισχύσεως που αποτελεί το αντικείμενο της αποφάσεως Lufthansa, έλαβε υπόψη, σύμφωνα με το σημείο 54 της ανακοινώσεως της 19ης Μαρτίου 2020, με τίτλο «Προσωρινό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η οικονομία κατά τη διάρκεια της τρέχουσας έξαρσης της νόσου COVID‑19» (ΕΕ 2020, C 91 I, σ. 1), που τροποποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2020 (ΕΕ 2020, C 112 I, σ. 1), στις 13 Μαΐου 2020 (ΕΕ 2020, C 164, σ. 3) και στις 29 Ιουνίου 2020 (ΕΕ 2020, C 218, σ. 3) (στο εξής: προσωρινό πλαίσιο), συμπληρωματικά μέτρα που είχαν ληφθεί ή σχεδιάζονταν στο πλαίσιο της πανδημίας COVID‑19 υπέρ των εταιριών του ομίλου Lufthansa. Συναφώς, στην ίδια παράγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι στην απόφαση Lufthansa είχε συναγάγει ότι το σύνολο των μέτρων ενισχύσεως που μνημονεύονται στη σκέψη 8 ανωτέρω, περιλαμβανομένου του επίμαχου μέτρου καθώς και εκείνου που είχε χορηγηθεί υπέρ της AUA στο πλαίσιο του αυστριακού καθεστώτος ενισχύσεως, περιοριζόταν στο ελάχιστο αναγκαίο όριο προς αποκατάσταση της κεφαλαιακής διάρθρωσης του ομίλου Lufthansa και προς εξασφάλιση της βιωσιμότητάς του.
96

Επιπλέον, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το τμήμα ανακοπών είχε διαπιστώσει ότι ο προορισμός των λογισμικών ήταν πολύ διαφορετικός. Συγκεκριμένα, το τελευταίο ανέφερε ότι, μολονότι οι ειδικοί προορισμοί τους δεν είναι οι ίδιοι (their specific purpose of use is not the same), χρησιμοποιούνταν όλα, εν γένει, για επεξεργασία δεδομένων (data processing) και, επιπλέον, ότι η μέθοδος χρήσης τους (μέσω υπολογιστή) ήταν η ίδια. Επομένως, από τις αποφάσεις αυτές προκύπτει επίσης αλληλοεπικάλυψη των προορισμών των λογισμικών, καθόσον όλα τα λογισμικά καθιστούν δυνατή την επεξεργασία δεδομένων. [παραλειπόμενα]
56

Ως εκ τούτου, κακώς το τμήμα προσφυγών απέκλεισε a priori ότι το κριτήριο που αφορά την εμπορική πρακτική μπορεί να ασκεί επιρροή στο πλαίσιο της εκ μέρους του εξετάσεως της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων προϊόντων. Στο μέτρο που, λόγω της πλάνης του, το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε συγκεκριμένα τη σημασία και εν συνεχεία, ενδεχομένως, τον αντίκτυπο του κριτηρίου αυτού ως προς την εκτίμηση περί ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων προϊόντων, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί το ίδιο επί του ζητήματος αυτού [αποφάσεις της 5ης Ιουλίου 2011, Edwin κατά ΓΕΕΑ, C-263/09 P, EU:C:2011:452, σκέψη 72, της 12ης Ιουλίου 2018, Lotte κατά EUIPO – Nestlé Unternehmungen Deutschland (Απεικόνιση κοάλα), T-41/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:438, σκέψεις 54 και 55, και της 5ης Δεκεμβρίου 2019, Idea Groupe κατά EUIPO – The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there), T-29/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:841, σκέψη 91].
6

Στις 31 Ιουλίου 2020, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2020) 5414 τελικό σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.57659 (2020/N) – Ισπανία COVID‑19 – Ταμείο ανακεφαλαιοποίησης (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), με την οποία διαπίστωσε ότι το επίμαχο μέτρο συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και ότι ήταν συμβατό με την εσωτερική αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο βʹ, ΣΛΕΕ, και με την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2020, με τίτλο «Προσωρινό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η οικονομία κατά τη διάρκεια της τρέχουσας έξαρσης της νόσου COVID-19» (ΕΕ 2020, C 91 I, σ. 1), η οποία τροποποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2020 (ΕΕ 2020, C 112 I, σ. 1), στις 13 Μαΐου 2020 (ΕΕ 2020, C 164, σ. 3) και στις 29 Ιουνίου 2020 (ΕΕ 2020, C 218, σ. 3) (στο εξής: προσωρινό πλαίσιο), και, ως εκ τούτου, δεν προέβαλε αντιρρήσεις για το εν λόγω μέτρο.
4

Στις 13 Ιουλίου 2020, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2020) 4871 τελικό, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.57116 (2020/N) – Κάτω Χώρες – COVID‑19: Εγγύηση του Δημοσίου και κρατικό δάνειο υπέρ της KLM (ΕΕ 2020, C 355, σ. 1, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), με την οποία έκρινε ότι το επίμαχο μέτρο ενίσχυσης, αφενός, συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και, αφετέρου, ήταν συμβατό με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο βʹ, ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή αξιολόγησε το επίμαχο μέτρο ενίσχυσης υπό το πρίσμα της από 19 Μαρτίου 2020 ανακοίνωσής της με τίτλο «Προσωρινό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η οικονομία κατά τη διάρκεια της τρέχουσας έξαρσης της νόσου COVID-19» (ΕΕ 2020, C 91 I, σ. 1), η οποία τροποποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2020 (ΕΕ 2020, C 112 I, σ. 1), στις 13 Μαΐου 2020 (ΕΕ 2020, C 164, σ. 3) και στις 29 Ιουνίου 2020 (ΕΕ 2020, C 218, σ. 3) (στο εξής: προσωρινό πλαίσιο).
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2021

– Société des produits Nestlé κατά EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

(Υπόθεση T‑616/20)

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect – Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ONE – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] – Απόφαση ληφθείσα κατόπιν ακυρώσεως προγενέστερης αποφάσεως από το Γενικό Δικαστήριο – Άρθρο 72, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Δεδικασμένο»

1. Προσφυγή ακυρώσεως – Ακυρωτική απόφαση – Αποτελέσματα – Υποχρέωση λήψεως μέτρων εκτελέσεως – Περιεχόμενο – Συνεκτίμηση τόσο του σκεπτικού όσο και του διατακτικού της αποφάσεως (Άρθρο 266 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 72 § 6) (βλ. σκέψεις 36, 37)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία προσφυγής – Προσφυγή ενώπιον του δικαστή της Ένωσης – Δυνατότητα του Γενικού Δικαστηρίου να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση – Όρια (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 72) (βλ. σκέψη 48)

3. Ένδικη διαδικασία – Δεδικασμένο – Περιεχόμενο (βλ. σκέψη 51)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Ιουλίου 2020 (υπόθεση R 424/2020-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Société des produits Nestlé και Amigüitos pets & life.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 29ης Ιουλίου 2020 (υπόθεση R 424/2020-5).

2) Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Société des produits Nestlé SA για τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα)

της 20ής Ιανουαρίου 2021 –

Oatly κατά EUIPO (IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS)

(Υπόθεση T-253/20)

«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Διακριτικός χαρακτήρας – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»

1. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Έννοια – Κριτήρια εκτιμήσεως (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 20-22)

2. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Σήματα αποτελούμενα από διαφημιστικά συνθήματα – Διακριτικός χαρακτήρας – Εφαρμογή ειδικών κριτηρίων εκτιμήσεως – Δεν επιτρέπεται (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 23, 24)

3. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Σήματα αποτελούμενα από διαφημιστικά συνθήματα – Διακριτικός χαρακτήρας – Κριτήρια εκτιμήσεως (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο βʹ) (βλ. σκέψεις 25-28)

4. Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Λεκτικό σήμα IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS (Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχείο β ʹ) (βλ. σκέψεις 33-35, 44-49)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Φεβρουαρίου 2020 (υπόθεση R 2446/2019‑5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 7ης Φεβρουαρίου 2020 (υπόθεση R 2446/2019‑5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
40

Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το κείμενο του άρθρου 9, παράγραφος 12, του κανονισμού 2015/1222 στην αγγλική γλώσσα, το οποίο προβλέπει ότι ο ACER έχει αρμοδιότητα να αποφασίζει σχετικά με τις προτάσεις των ΔΣΜ «[w]here the competent regulatory authorities have not been able to reach an agreement» ([ό]ταν δεν κατέστη δυνατό οι αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές να καταλήξουν σε συμφωνία), μπορεί να δώσει βάση στην άποψη ότι η αρμοδιότητα του ACER περιορίζεται στις πτυχές του ρυθμιστικού ζητήματος για τις οποίες οι ΕΡΑ δεν ήταν σε θέση να καταλήξουν σε συμφωνία.
77

Τούτο φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την αιτιολογική σκέψη 113 του προσβαλλόμενου εκτελεστικού κανονισμού, ο οποίος προβλέπει τα εξής: «Όσον αφορά την [απόφαση της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234)], το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ως σφάλμα το γεγονός ότι η Επιτροπή αφαίρεσε τα έξοδα πώλησης των συνδεδεμένων εισαγωγέων της Jindal Saw στην Ένωση από τις πωλήσεις στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη, ενώ τα έξοδα πώλησης των συνδεδεμένων οντοτήτων πώλησης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής δεν αφαιρέθηκαν από τις τιμές πώλησης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο έκρινε ότι η σύγκριση των δύο τιμών δεν έγινε με συμμετρικό τρόπο στο ίδιο στάδιο εμπορίας.»
85

Η θεμελιώδης αυτή παραδοχή ισχύει επίσης στις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής, των εθνικών αρχών ανταγωνισμού και των εθνικών δικαστηρίων στο πλαίσιο της εφαρμογής των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ. Πράγματι, τόσο οι κανόνες που διέπουν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, τους οποίους αφορούσε η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η μνημονευθείσα στη σκέψη 76 ανωτέρω απόφαση [βλ. αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Minister for Justice and Equality (Πλημμέλειες του δικαστικού συστήματος), C‑216/18 PPU, EU:C:2018:586, σκέψεις 35 και 36, και της 25ης Ιουλίου 2018, Generalstaatsanwaltschaft (Συνθήκες κρατήσεως στην Ουγγαρία), C‑220/18 PPU, EU:C:2018:589, σκέψη 104], όσο και οι κανόνες που διέπουν το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανταγωνισμού και τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών δικαστηρίων για την εφαρμογή των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ, τους οποίους αφορά η υπό κρίση υπόθεση (βλ., μεταξύ άλλων, αιτιολογικές σκέψεις 15, 21 και 28, άρθρα 11, παράγραφος 1, και 15 του κανονισμού 1/2003, καθώς και παράγραφο 2, in fine, της ανακοινώσεως σχετικά με τη συνεργασία στο πλαίσιο του δικτύου των αρχών ανταγωνισμού), καθιερώνουν σύστημα στενής συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων αρχών βασιζόμενο στις αρχές της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της καλόπιστης συνεργασίας.