Προσωρινό κείμενο

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο πενταμελές τμήμα)

της 15ης Ιουνίου 2022 ( )

«Ανταγωνισμός – Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης – Αγορά συνόλων τσιπ LTE – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας ΕΟΧ – Πληρωμές βάσει αποκλειστικότητας – Δικαιώματα άμυνας – Άρθρο 19 και άρθρο 27, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 – Εκτοπισμός ανταγωνιστών από την αγορά»

Στην υπόθεση T‑235/18,

Qualcomm Inc., με έδρα το Σαν Ντιέγκο, Καλιφόρνια (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους Μ. Pinto de Lemos Fermiano Rato, Μ. Davilla και Μ. English, δικηγόρους,

προσφεύγουσα,

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τους N. Khan, A. Dawes και C. Urraca Caviedes,

καθής,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο πενταμελές τμήμα),

συγκείμενο από τους A. Μαρκουλλή (εισηγήτρια), πρόεδρο, S. Frimodt Nielsen, J. Schwarcz, Κ. Ηλιόπουλο και R. Norkus, δικαστές,

γραμματέας: C. Kristensen, προϊσταμένη μονάδας,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,

κατόπιν των συνεδριάσεων της 4ης, 5ης και 6ης Μαΐου 2021,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

1 Με την ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ προσφυγή, η προσφεύγουσα, Qualcomm Inc., ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2018) 240 final της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2018, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 102 ΣΛΕΕ και του άρθρου 54 της [Σ]υμφωνίας ΕΟΧ [υπόθεση AT.40220 – Qualcomm (πληρωμές βάσει αποκλειστικότητας)], με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα καταχράστηκε τη δεσπόζουσα θέση της από τις 25 Φεβρουαρίου 2011 έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2016 (στο εξής: επίμαχο χρονικό διάστημα) και της επέβαλε πρόστιμο ύψους 997 439 000 ευρώ (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).

I. Ιστορικό της διαφοράς

Α. Ως προς την προσφεύγουσα

2 Η προσφεύγουσα είναι αμερικανική εταιρία που ιδρύθηκε το 1985 και δραστηριοποιείται στον τομέα των κυψελωτών και ασύρματων τεχνολογιών. Αναπτύσσει και προμηθεύει σύνολα τσιπ (chipsets) και λογισμικό που χρησιμοποιούνται στις επικοινωνίες φωνής και δεδομένων. Τα σύνολα τσιπ της προσφεύγουσας πωλούνται, και το λογισμικό του συστήματός της διατίθεται με άδεια χρήσης, σε εταιρίες οι οποίες τα χρησιμοποιούν στον εξοπλισμό κινητών τηλεφώνων, ταμπλετών, φορητών υπολογιστών, μονάδων δεδομένων και άλλων ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης. Η προσφεύγουσα προμηθεύει, μεταξύ άλλων, σύνολα τσιπ βασικής ζώνης (baseband chipsets, στο εξής: σύνολα τσιπ).

3 Τα σύνολα τσιπ παρέχουν τη δυνατότητα σε έξυπνα τηλέφωνα (smartphones) και ταμπλέτες (tablets) να συνδέονται σε κυψελωτά δίκτυα τηλεπικοινωνιών και καθιστούν δυνατή τη μετάδοση τόσο ομιλίας όσο και δεδομένων. Κάθε σύνολο τσιπ συνδυάζει τρία στοιχεία, ήτοι έναν επεξεργαστή βασικής ζώνης, ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα ραδιοσυχνοτήτων και ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα τροφοδοσίας, τα οποία συνήθως περιέχονται σε ξεχωριστά τσιπ ή, σπανιότερα, στο ίδιο τσιπ. Εκτός από τον επεξεργαστή βασικής ζώνης, ορισμένες συσκευές απαιτούν έναν επεξεργαστή εφαρμογής, ο οποίος μπορεί να είναι ενσωματωμένος στο ίδιο τσιπ με τον επεξεργαστή βασικής ζώνης ή να περιέχεται σε ξεχωριστό τσιπ. Συνεπώς, ένα σύνολο τσιπ μπορεί να είναι είτε «ενσωματωμένο» είτε «αυτόνομο» (επίσης γνωστό ως «λεπτό» σύνολο τσιπ), ανάλογα με το εάν ενσωματώνει ή όχι επεξεργαστή εφαρμογής. Τα σύνολα τσιπ μπορεί να είναι συμβατά με ένα ή περισσότερα πρότυπα κυψελωτών επικοινωνιών, όπως τα πρότυπα GSM (Global System for Mobile Communications), UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) ή LTE (Long Term Evolution). Τα σύνολα τσιπ πωλούνται σε κατασκευαστές αρχικού εξοπλισμού (original equipment manufacturers, στο εξής: OEM), όπως η Apple Inc. (Apple), η HTC Corporation (HTC), η Huawei Technologies Co. Ltd (Huawei), η LG Corp. (LG), η Samsung Group (Samsung) και η ZTE Corporation (ZTE), οι οποίοι τα ενσωματώνουν στις συσκευές τους.

4 Η υπό κρίση υπόθεση αφορά, ειδικότερα, την προμήθεια από την προσφεύγουσα στην Apple, κατά τo χρονικό διάστημα από το 2011 έως το 2016, συνόλων τσιπ συμβατών με το πρότυπο LTE καθώς και με τα πρότυπα UMTS και GSM (στο εξής: σύνολα τσιπ LTE).

Β. Ως προς τη διοικητική διαδικασία

1. Η διαδικασία όσον αφορά την προσφεύγουσα

5 Τον Αύγουστο του 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε έρευνα σχετικά με συμφωνίες που αφορούσαν την αγορά και τη χρήση συνόλων τσιπ της προσφεύγουσας.

6 Κατά το χρονικό διάστημα από τις 13 Οκτωβρίου 2014 έως τις 14 Ιανουαρίου 2015, η Επιτροπή απηύθυνε στην προσφεύγουσα αιτήσεις παροχής πληροφοριών βάσει του άρθρου 18, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [101 και 102 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).

7 Στις 16 Ιουλίου 2015 η Επιτροπή κίνησε διαδικασία κατά της προσφεύγουσας με σκοπό την έκδοση αποφάσεως κατ’ εφαρμογήν του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού 1/2003.

8 Στις 8 Δεκεμβρίου 2015 η Επιτροπή απέστειλε στην προσφεύγουσα ανακοίνωση αιτιάσεων, στην οποία η προσφεύγουσα απάντησε στις 27 Ιουνίου 2016. Στις 27 Ιουλίου 2016 η προσφεύγουσα συμπλήρωσε την απάντηση αυτή.

9 Κατά το χρονικό διάστημα από τις 22 Νοεμβρίου 2016 έως τις 5 Μαΐου 2017 η Επιτροπή απέστειλε στην προσφεύγουσα νέες αιτήσεις παροχής πληροφοριών.

10 Στις 10 Φεβρουαρίου 2017 η Επιτροπή απέστειλε στην προσφεύγουσα έκθεση των πραγματικών περιστατικών, στην οποία η προσφεύγουσα απάντησε στις 13 Μαρτίου 2017.

11 Στις 29 Μαΐου 2017 η προσφεύγουσα υπέβαλε συμπληρωματικές παρατηρήσεις επί των αποδεικτικών στοιχείων του φακέλου μετά την αποστολή της ανακοινώσεως αιτιάσεων.

12 Κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, η προσφεύγουσα έγινε πολλές φορές δεκτή από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, σε ορισμένες δε από τις συναντήσεις αυτές ήταν παρούσα η ομάδα του επικεφαλής οικονομολόγου.

13 Στις 24 Ιανουαρίου 2018 η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

2. Οι άλλες επιχειρήσεις και τα ενδιαφερόμενα μέρη

14 Προτού η Επιτροπή ξεκινήσει την έρευνα που αναφέρεται στη σκέψη 5 ανωτέρω, πραγματοποίησε συνάντηση με έναν τρίτο πληροφοριοδότη ο οποίος ζήτησε να διατηρηθεί η ανωνυμία του (στο εξής: τρίτος πληροφοριοδότης), συνάντηση η οποία οργανώθηκε κατόπιν αιτήματος του τελευταίου.

15 Κατά το χρονικό διάστημα από τις 12 Αυγούστου 2014 έως τις 23 Ιουλίου 2015, η Επιτροπή απέστειλε αιτήσεις παροχής πληροφοριών σε ορισμένους πελάτες και ανταγωνιστές της προσφεύγουσας.

16 Πριν από την αποστολή της ανακοινώσεως αιτιάσεων στην προσφεύγουσα, η Επιτροπή πραγματοποίησε συναντήσεις και τηλεφωνικές διασκέψεις με ορισμένα τρίτα μέρη.

17 H Apple και η Nvidia έγιναν δεκτές στη διαδικασία από την Επιτροπή ως ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων [101 και 102 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2004, L 123, σ. 18). Η Apple είναι επιχείρηση-πελάτης της προσφεύγουσας η οποία προμηθεύεται σύνολα τσιπ, συμπεριλαμβανομένων των συνόλων τσιπ LTE. Η Nvidia είναι επιχείρηση ανταγωνίστρια της προσφεύγουσας η οποία προμηθεύει ορισμένους τύπους συνόλων τσιπ.

18 Στις 15 Μαρτίου 2016 η Επιτροπή χορήγησε στην Apple μη εμπιστευτικό κείμενο της ανακοινώσεως αιτιάσεων. Στις 2 Μαΐου 2016 η Apple διαβίβασε την άποψή της επί της ανακοινώσεως αιτιάσεων.

19 Στις 31 Μαρτίου 2016 η Επιτροπή χορήγησε στην Nvidia μη εμπιστευτικό κείμενο της ανακοινώσεως αιτιάσεων. Στις 31 Μαΐου 2016 η Nvidia διαβίβασε την άποψή της επί της ανακοινώσεως αιτιάσεων.

20 Στις 19 Οκτωβρίου 2016 η Επιτροπή χορήγησε στην Apple ένα μη εμπιστευτικό κείμενο της απαντήσεως της προσφεύγουσας στην ανακοίνωση αιτιάσεων. Στις 21 Νοεμβρίου 2016 η Apple διαβίβασε την άποψή της επί της απαντήσεως στην ανακοίνωση αιτιάσεων.

21 Κατά το χρονικό διάστημα από τις 22 Νοεμβρίου 2016 έως τις 5 Μαΐου 2017 η Επιτροπή απέστειλε αιτήσεις παροχής πληροφοριών στην Apple και σε ανταγωνιστές της προσφεύγουσας.

3. Η πρόσβαση στον φάκελο

22 Στις 21 Δεκεμβρίου 2015, μετά την κοινοποίηση της ανακοινώσεως αιτιάσεων, η Επιτροπή παρέσχε στην προσφεύγουσα πρόσβαση (σε CD-ROM) στον φάκελο της υποθέσεως. Κατόπιν αιτημάτων της προσφεύγουσας, η Επιτροπή της χορήγησε μη εμπιστευτικές εκδοχές ορισμένων άλλων εγγράφων τα οποία η Επιτροπή δεν της είχε ακόμη διαβιβάσει καθώς και λιγότερο αναδιατυπωμένες μη εμπιστευτικές εκδοχές ορισμένων εγγράφων τα οποία η Επιτροπή της είχε ήδη διαβιβάσει.

23 Στις 23 και 24 Μαΐου 2016 ο σύμβουλος ακροάσεων μερίμνησε για την παροχή προσβάσεως στους εξωτερικούς συμβούλους της προσφεύγουσας σε μια πρώτη αίθουσα δεδομένων σε σχέση με ορισμένα έγγραφα. Την 1η Ιουνίου 2016 ο σύμβουλος ακροάσεων μερίμνησε για την παροχή προσβάσεως στους εξωτερικούς συμβούλους της προσφεύγουσας και σε μια δεύτερη αίθουσα δεδομένων σε σχέση με ορισμένα άλλα έγγραφα. Στις 28 και 30 Ιουνίου 2016 παρασχέθηκε στους εξωτερικούς συμβούλους της προσφεύγουσας πρόσβαση σε μια τρίτη αίθουσα δεδομένων, προκειμένου να μπορέσουν να διατυπώσουν εμπιστευτικές επί της ουσίας παρατηρήσεις επί των εγγράφων που τους είχαν διατεθεί στην πρώτη και στη δεύτερη αίθουσα δεδομένων.

24 Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, μετά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών, η Επιτροπή χορήγησε στην προσφεύγουσα περαιτέρω πρόσβαση στον φάκελο της υπόθεσης (σε CD-ROM) όσον αφορά τα έγγραφα που συγκεντρώθηκαν μετά την κοινοποίηση της ανακοινώσεως αιτιάσεων. Στις 17 Φεβρουαρίου 2017 ο σύμβουλος ακροάσεων μερίμνησε για την παροχή προσβάσεως στους εξωτερικούς συμβούλους της προσφεύγουσας σε μια τέταρτη αίθουσα δεδομένων σε σχέση με ορισμένα από αυτά τα έγγραφα.

25 Στις 25 Ιανουαρίου 2018, μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα ζήτησε από την Επιτροπή να της διαβιβάσει τον κατάλογο των συναντήσεων ή/και ακροάσεων που είχε διοργανώσει με τρίτα μέρη σε σχέση με το αντικείμενο της έρευνας. Στις 2 Μαρτίου 2018 η Επιτροπή απάντησε ότι είχαν λάβει χώρα ορισμένες συναντήσεις και τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη και διαβίβασε τις σχετικές σημειώσεις.

3. Επί της προσβαλλομένης αποφάσεως

26 Η προσβαλλόμενη απόφαση διαιρείται σε δεκατέσσερα τμήματα, τα οποία αφορούν, αντιστοίχως, την εισαγωγή (τμήμα 1), τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις (τμήμα 2), τη διαδικασία (τμήμα 3), τις διαδικαστικές αιτιάσεις της προσφεύγουσας (τμήμα 4), τα πρότυπα (τμήμα 5), την τεχνολογία και τα σχετικά προϊόντα (τμήμα 6), τις δραστηριότητες της προσφεύγουσας σχετικά με τα σύνολα τσιπ (τμήμα 7), τις συμφωνίες της προσφεύγουσας με την Apple (τμήμα 8), τον ορισμό της αγοράς (τμήμα 9), τη δεσπόζουσα θέση (τμήμα 10), την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης (τμήμα 11), τη δικαιοδοσία (τμήμα 12), τις επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών (τμήμα 13) και τα διορθωτικά μέτρα και τα πρόστιμα (τμήμα 14).

1. Οι συμφωνίες μεταξύ της προσφεύγουσας και της Apple

27 Στο τμήμα 8 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή επισήμανε ότι, στις 25 Φεβρουαρίου 2011, η προσφεύγουσα είχε συνάψει συμφωνία με την Apple (στο εξής: μεταβατική συμφωνία) σχετικά με την παράδοση συνόλων τσιπ και ότι η συμφωνία αυτή τροποποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2013 με τη σύναψη μεταγενέστερης συμφωνίας (στο εξής: πρώτη τροποποίηση της μεταβατικής συμφωνίας), η οποία τέθηκε σε ισχύ αναδρομικώς από την 1η Ιανουαρίου 2013 (στο εξής, από κοινού: επίμαχες συμφωνίες).

28 Η Επιτροπή διευκρίνισε ότι οι επίμαχες συμφωνίες προέβλεπαν την παροχή πληρωμών υπό τη μορφή κινήτρων από την προσφεύγουσα στην Apple υπό τον όρο να καλύψει η Apple από την προσφεύγουσα όλες τις ανάγκες της σε σύνολα τσιπ LTE (στο εξής: επίμαχες πληρωμές). Επί του τελευταίου αυτού σημείου, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι, για τους σκοπούς της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα σύνολα τσιπ LTE περιλαμβάνουν τα σύνολα τσιπ τα οποία είναι σύμφωνα με το πρότυπο LTE, καθώς και με τα πρότυπα GSM και UMTS.

29 Η Επιτροπή ανέφερε ότι, από το 2011 έως το 2015, η Apple προμηθευόταν σύνολα τσιπ LTE αποκλειστικά από την προσφεύγουσα και ότι η προσφεύγουσα είχε καταβάλει στην Apple από 2 έως 3 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (USD).

30 Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι, μολονότι οι επίμαχες συμφωνίες επρόκειτο να λήξουν στις 31 Δεκεμβρίου 2016, για τους σκοπούς της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι επίμαχες συμφωνίες καταγγέλθηκαν μετά τη θέση σε κυκλοφορία από την Apple, στις 16 Σεπτεμβρίου 2016, συσκευών iPhone 7 που ενσωμάτωναν σύνολα τσιπ LTE της Intel.

2. Ο ορισμός της αγοράς

31 Στο τμήμα 9 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σχετική αγορά προϊόντων ήταν η αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ LTE και ότι η αγορά αυτή είναι παγκόσμιας κλίμακας (στο εξής: σχετική αγορά). Ειδικότερα, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η σχετική αγορά περιλάμβανε τόσο τα αυτόνομα όσο και τα ενσωματωμένα σύνολα τσιπ LTE, αλλά απέκλειε την ιδιοπαραγωγή αυτών των συνόλων τσιπ. Συναφώς, η Επιτροπή έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι τα σύνολα τσιπ LTE δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα συμβατά με το πρότυπο GSM σύνολα τσιπ ούτε τα συμβατά με το πρότυπο UMTS σύνολα τσιπ (στο εξής: σύνολα τσιπ UMTS).

3. Η δεσπόζουσα θέση

32 Στο τμήμα 10 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα κατείχε δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2011 έως την 31η Δεκεμβρίου 2016. Προς τούτο, η Επιτροπή ανέφερε ότι η προσφεύγουσα διέθετε μεγάλα μερίδια στη σχετική αγορά από το 2010, ότι η εν λόγω αγορά χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ορισμένων φραγμών στην είσοδο και στην επέκταση και ότι η εμπορική ισχύς των πελατών της προσφεύγουσας που αγοράζουν σύνολα τσιπ δεν είναι ικανή να επηρεάσει τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας.

4. Η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης

33 Στο τμήμα 11 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα, με τις επίμαχες πληρωμές, καταχράστηκε τη δεσπόζουσα θέση της στη σχετική αγορά. Προς τούτο, η Επιτροπή ανέφερε ότι οι επίμαχες πληρωμές συνιστούσαν πληρωμές βάσει αποκλειστικότητας, ότι οι πληρωμές αυτές είχαν δυνητικά αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματα, ότι η ανάλυση κρίσιμου περιθωρίου που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν ασκούσε επιρροή στο συμπέρασμα της Επιτροπής και ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι οι επίμαχες πληρωμές αντισταθμίζονταν ή υπερκαλύπτονταν από πλεονεκτήματα σε σχέση με την αποδοτικότητα τα οποία ωφελούσαν επίσης τον καταναλωτή.

34 Η Επιτροπή ανέφερε ότι η κατάχρηση εκ μέρους της προσφεύγουσας έλαβε χώρα κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα.

5. Το πρόστιμο

35 Η Επιτροπή έκρινε ότι έπρεπε να επιβληθεί πρόστιμο στην προσφεύγουσα και, κατόπιν υπολογισμού, συμπέρανε ότι το πρόστιμο έπρεπε να καθοριστεί σε 997 439 000 ευρώ.

6. Το διατακτικό

36 Το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως έχει ως εξής:

«Άρθρο 1

Η Qualcomm Inc. παρέβη το άρθρο 102 της Συνθήκης [για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης] και το άρθρο 54 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, παρέχοντας πληρωμές στην Apple Inc. υπό τον όρο να καλύψει η Apple από την Qualcomm όλες τις ανάγκες της σε σύνολα τσιπ βασικής ζώνης (baseband chipsets) τα οποία είναι σύμφωνα με το πρότυπο ‟Long-Term Evolution”, καθώς και με τα πρότυπα ‟Global System for Mobile Communications” και ‟Universal Mobile Telecommunications System”.

Η παράβαση διήρκεσε από τις 25 Φεβρουαρίου 2011 έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2016.

Άρθρο 2

Για την παράβαση που αναφέρεται στο άρθρο 1, επιβάλλεται στην Qualcomm Inc. πρόστιμο ύψους 997 439 000 ευρώ.

[…]

Άρθρο 3

Η Qualcomm Inc. οφείλει να απέχει από την επανάληψη της πρακτικής που αναφέρεται στο άρθρο 1, καθώς και από κάθε πράξη ή συμπεριφορά που θα είχε ίδιο ή ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Qualcomm Inc. […]».

II. Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων

1. Κύρια διαδικαστικά στοιχεία

1. Έγγραφη διαδικασία

37 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 6 Απριλίου 2018, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.

38 Στις 5 Ιουνίου 2018 η Επιτροπή ζήτησε παράταση της προθεσμίας για την κατάθεση του υπομνήματος αντικρούσεως λόγω της εκτάσεως της προσφυγής και του αριθμού των συνημμένων εγγράφων. Η ζητηθείσα παράταση της χορηγήθηκε.

39 Στις 14 Σεπτεμβρίου 2018 η Επιτροπή κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου το υπόμνημα αντικρούσεως.

40 Στις 5 Οκτωβρίου 2018 η προσφεύγουσα ζήτησε παράταση της προθεσμίας για την υποβολή του υπομνήματος απαντήσεώς της λόγω της εκτάσεως του υπομνήματος αντικρούσεως και του αριθμού των συνημμένων εγγράφων. Η ζητηθείσα παράταση της χορηγήθηκε.

41 Στις 4 Ιανουαρίου 2019 η προσφεύγουσα κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου το υπόμνημα απαντήσεώς της.

42 Στις 12 Φεβρουαρίου 2019 η Επιτροπή ζήτησε παράταση της προθεσμίας για την υποβολή του υπομνήματος ανταπαντήσεώς της λόγω της εκτάσεως του υπομνήματος απαντήσεως και του αριθμού των συνημμένων εγγράφων. Η ζητηθείσα παράταση της χορηγήθηκε.

43 Στις 8 Μαΐου 2019 η Επιτροπή κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου υπόμνημα ανταπαντήσεως.

44 Η έγγραφη διαδικασία περατώθηκε στις 20 Μαΐου 2019.

45 Στις 7 Ιουνίου 2019 η προσφεύγουσα ζήτησε να διατυπώσει προφορικές παρατηρήσεις στο πλαίσιο διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

2. Αίτηση παρεμβάσεως της Apple

46 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιουλίου 2018, η Apple ζήτησε να παρέμβει στην παρούσα διαδικασία προς υποστήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.

47 Η εν λόγω αίτηση παρεμβάσεως επιδόθηκε στους κύριους διαδίκους σύμφωνα με το άρθρο 144, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

48 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν είχε παρατηρήσεις επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Apple.

49 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, η προσφεύγουσα ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση παρεμβάσεως και να καταδικάσει την Apple στα δικαστικά έξοδα.

50 Στις 16 Νοεμβρίου και στις 14 Δεκεμβρίου 2018 και στις 13 Φεβρουαρίου 2019, η προσφεύγουσα και η Επιτροπή ζήτησαν την εμπιστευτική μεταχείριση έναντι της Apple ορισμένων στοιχείων που περιέχονταν στα διαδικαστικά έγγραφα, σε περίπτωση που η αίτηση παρεμβάσεως γινόταν δεκτή.

51 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 17 Απριλίου 2019, η Apple γνωστοποίησε στο Γενικό Δικαστήριο ότι, σύμφωνα με το άρθρο 144, παράγραφος 8, του Κανονισμού Διαδικασίας, αποσύρει την αίτησή της παρεμβάσεως στην υπό κρίση υπόθεση.

52 Στις 5 Ιουνίου 2019 η πρόεδρος του έβδομου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου διέταξε τη διαγραφή της Apple ως παρεμβαίνουσας στην υπό κρίση υπόθεση και την καταδίκη των διαδίκων στα δικαστικά τους έξοδα όσον αφορά την εν λόγω αίτηση παρεμβάσεως.

3. Το αίτημα για λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας ή για διεξαγωγή αποδείξεων

53 Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιανουαρίου 2019, η προσφεύγουσα ζήτησε τη λήψη μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας ή τη διεξαγωγή αποδείξεων προκειμένου να της χορηγηθούν, αφενός, οι πλήρεις, δηλαδή «μη αναδιατυπωμένες», εκδοχές ορισμένων εγγράφων τρίτων μερών και, αφετέρου, τα δύο έγγραφα με τις «εμπιστευτικές επί της ουσίας παρατηρήσεις» που είχαν περιληφθεί στην τρίτη αίθουσα δεδομένων της 28ης Ιουνίου 2016.

4. Πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία προσκομισθέντα μετά την περάτωση της έγγραφης διαδικασίας

54 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 28 Μαΐου 2019, ήτοι μετά την περάτωση της έγγραφης διαδικασίας, η Επιτροπή προσκόμισε, βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρόσθετο αποδεικτικό στοιχείο συνιστάμενο στη διαβίβαση της αποφάσεως της 21ης Μαΐου 2019, εκτάσεως 233 σελίδων, του United States District Court for the Northern District of California (Περιφερειακού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου για τη Βόρεια Περιφέρεια της Καλιφόρνιας, Ηνωμένες Πολιτείες, στο εξής: District Court) στην υπόθεση Federal Trade Commission κατά Qualcomm Incorporated.

55 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Ιουνίου 2019, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί του πρόσθετου αποδεικτικού στοιχείου που προσκομίστηκε από την Επιτροπή.

56 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 26 Ιουλίου 2019, η προσφεύγουσα προσκόμισε, βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία συνιστάμενα σε υπόμνημα 62 σελίδων συνοδευόμενο από μεγάλο αριθμό εγγράφων από ένδικες διαδικασίες που είχαν διεξαχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες (στο εξής: πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019).

57 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 14 Αυγούστου 2019, λόγω του μεγάλου αριθμού εγγράφων που επισυνάπτονταν στα προσκομιζόμενα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019, η Επιτροπή ζήτησε παράταση της προθεσμίας για την υποβολή σχετικών παρατηρήσεων. Η ζητηθείσα παράταση της χορηγήθηκε.

58 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 30 Οκτωβρίου 2019, η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019, με υπόμνημα 63 σελίδων μετά παραρτημάτων, αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, το παραδεκτό της προσκομίσεως των στοιχείων αυτών.

59 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 20 Μαΐου 2020, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί των παρατηρήσεων της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 2019. Στις 3 Ιουνίου 2020, η πρόεδρος του έκτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να μη συμπεριληφθεί το συγκεκριμένο δικόγραφο στη δικογραφία, ενημερώνοντας συγχρόνως την προσφεύγουσα ότι θα είχε τη δυνατότητα να προβάλει τα επιχειρήματά της συναφώς στο πλαίσιο της προφορικής διαδικασίας.

60 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 25 Αυγούστου 2020, η προσφεύγουσα προσκόμισε, βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρόσθετο αποδεικτικό στοιχείο συνιστάμενο στη διαβίβαση της αποφάσεως της 11ης Αυγούστου 2020, εκτάσεως 56 σελίδων, του United States Court of Appeals for the Ninth Circuit (Ομοσπονδιακού εφετείου της 9ης περιφέρειας, Ηνωμένες Πολιτείες) στην υπόθεση Federal Trade Commission κατά Qualcomm Incorporated, με την οποία ανετράπη η απόφαση του District Court που μνημονεύεται στη σκέψη 54 ανωτέρω.

61 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 11 Σεπτεμβρίου 2020, η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί του πρόσθετου αποδεικτικού στοιχείου που προσκόμισε η προσφεύγουσα στις 25 Αυγούστου 2020.

62 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Νοεμβρίου 2020, η προσφεύγουσα προσκόμισε, βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρόσθετο αποδεικτικό στοιχείο συνιστάμενο στη διαβίβαση της από 28 Οκτωβρίου 2020 δισέλιδης διατάξεως του United States Court of Appeals for the Ninth Circuit (Ομοσπονδιακού εφετείου της 9ης περιφέρειας) στην υπόθεση Federal Trade Commission κατά Qualcomm Incorporated, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα επανεξετάσεως της αποφάσεως που μνημονεύεται στη σκέψη 60 ανωτέρω.

63 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 20 Νοεμβρίου 2020, η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί του πρόσθετου αποδεικτικού στοιχείου που προσκομίστηκε από την προσφεύγουσα στις 9 Νοεμβρίου 2020.

5. Αιτήματα για μη δημοσιοποίηση ορισμένων στοιχείων

64 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 31 Μαΐου 2019, η προσφεύγουσα ζήτησε, σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κανονισμού Διαδικασίας, τη μη δημοσιοποίηση ορισμένων στοιχείων σε σχέση με τα διαδικαστικά έγγραφα και τα οικεία παραρτήματά τους, τα οποία είχαν κατατεθεί μέχρι την ημερομηνία της αιτήσεως αυτής καθώς και μετά την ημερομηνία αυτή.

65 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 6 Αυγούστου 2019, η προσφεύγουσα ζήτησε, σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κανονισμού Διαδικασίας, τη μη δημοσιοποίηση ορισμένων στοιχείων σε σχέση με τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019.

66 Κατόπιν προτάσεως της εισηγήτριας δικαστή, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα), στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που προβλέπονται στο άρθρο 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, έθεσε στις 28 Μαΐου 2020 ερωτήσεις στην προσφεύγουσα προς γραπτή απάντηση, ζητώντας της να προσδιορίσει επακριβώς τα στοιχεία τα οποία περιέχονται σε ορισμένα διαδικαστικά έγγραφα και στην προσβαλλόμενη απόφαση και τα οποία αφορούν οι αιτήσεις για τη μη δημοσιοποίηση ορισμένων στοιχείων, σύμφωνα με το σημείο 75 των διατάξεων για τη ρύθμιση πρακτικών ζητημάτων σχετικών με την εκτέλεση του Κανονισμού Διαδικασίας.

67 Στις 15 Ιουνίου 2020 η προσφεύγουσα ζήτησε παράταση της προθεσμίας προκειμένου να απαντήσει στις ερωτήσεις που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο στις 28 Μαΐου 2020. Η ζητηθείσα παράταση της χορηγήθηκε.

68 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 8 Ιουνίου 2020, η Επιτροπή διαβίβασε στο Γενικό Δικαστήριο αντίγραφο του μη εμπιστευτικού κειμένου της προσβαλλομένης αποφάσεως η οποία δημοσιεύθηκε την ίδια ημέρα στον διαδικτυακό της τόπο. Στις 16 Ιουνίου 2020, η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να συμπεριληφθεί το συγκεκριμένο δικόγραφο στη δικογραφία.

69 Στις 10 Σεπτεμβρίου 2020 η προσφεύγουσα ζήτησε περαιτέρω παράταση της προθεσμίας προκειμένου να απαντήσει στις ερωτήσεις που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο στις 28 Μαΐου 2020. Της χορηγήθηκε μια τελευταία παράταση.

70 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 30 Οκτωβρίου 2020, η προσφεύγουσα απάντησε στο μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας.

6. Τοποθέτηση της εισηγήτριας δικαστή στο έκτο τμήμα

71 Κατόπιν μεταβολής της συνθέσεως των τμημάτων του Γενικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας, η εισηγήτρια δικαστής τοποθετήθηκε στο έκτο τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου, στο οποίο ανατέθηκε, ως εκ τούτου, η εκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως.

7. Παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον πενταμελούς τμήματος

72 Κατόπιν προτάσεως του έκτου τμήματος, το Γενικό Δικαστήριο αποφάσισε, στις 11 Ιουνίου 2020, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 28 του Κανονισμού Διαδικασίας, να παραπέμψει την υπόθεση ενώπιον πενταμελούς τμήματος.

8. Μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας και διεξαγωγή αποδείξεων

73 Κατόπιν προτάσεως της εισηγήτριας δικαστή, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα), στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας του άρθρου 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, έθεσε στις 8 Οκτωβρίου 2020 στην προσφεύγουσα και στην Επιτροπή ερωτήσεις προς γραπτή απάντηση, ζήτησε δε από την Επιτροπή να προσκομίσει ορισμένα έγγραφα.

74 Στις 12 Οκτωβρίου 2020 η Επιτροπή ζήτησε παράταση της προθεσμίας προκειμένου να απαντήσει στις ερωτήσεις και τα αιτήματα που είχε υποβάλει το Γενικό Δικαστήριο στις 8 Οκτωβρίου 2020. Η παράταση χορηγήθηκε στην Επιτροπή, η ίδια δε προθεσμία ορίστηκε και για την προσφεύγουσα.

75 Στις 19 και στις 20 Νοεμβρίου 2020 η Επιτροπή και η προσφεύγουσα απάντησαν στα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας.

76 Κατόπιν προτάσεως της εισηγήτριας δικαστή, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα), με διάταξη της 12ης Οκτωβρίου 2020 και στο πλαίσιο της διεξαγωγής αποδείξεων που προβλέπεται στο άρθρο 91, στοιχείο βʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, διέταξε την Επιτροπή να προσκομίσει ορισμένες πληροφορίες και ορισμένα έγγραφα.

77 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 19 Νοεμβρίου 2020 (στο εξής: δικόγραφο της 19ης Νοεμβρίου 2020), η Επιτροπή συμμορφώθηκε προς την ως άνω διάταξη.

78 Σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο, με μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας της 10ης Δεκεμβρίου 2020, κάλεσε τους εκπροσώπους της προσφεύγουσας να αναλάβουν προσήκουσα δέσμευση όσον αφορά την εμπιστευτική μεταχείριση του δικογράφου της 19ης Νοεμβρίου 2020 στο στάδιο αυτό της διαδικασίας.

79 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Δεκεμβρίου 2020, οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας απάντησαν στο μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας της 10ης Δεκεμβρίου 2020 διαβιβάζοντας υπογεγραμμένη δέσμευση εμπιστευτικότητας.

80 Με απόφαση της 8ης Ιανουαρίου 2021, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) έκρινε ότι το δικόγραφο της 19ης Νοεμβρίου 2020 ήταν κρίσιμο για την επίλυση της διαφοράς σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

81 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 26 Ιανουαρίου 2021, οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας οι οποίοι είχαν αναλάβει τη δέσμευση εμπιστευτικότητας υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί του δικογράφου της 19ης Νοεμβρίου 2020.

82 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 21 Ιανουαρίου 2021, το οποίο συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία της υπό κρίση υποθέσεως με απόφαση της προέδρου του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου, της 3ης Φεβρουαρίου 2021, οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας οι οποίοι είχαν αναλάβει τη δέσμευση εμπιστευτικότητας ζήτησαν την άρση της δεσμεύσεως αυτής και τη διαβίβαση του δικογράφου της 19ης Νοεμβρίου 2020 στην προσφεύγουσα. Η Επιτροπή κλήθηκε να υποβάλει συναφώς τις παρατηρήσεις της.

83 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού δικαστηρίου στις 22 Φεβρουαρίου 2021, η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί του δικογράφου που κατέθεσαν στις 21 Ιανουαρίου 2021 οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας οι οποίοι είχαν αναλάβει τη δέσμευση εμπιστευτικότητας.

84 Λαμβανομένων υπόψη των παρατηρήσεων που υπέβαλαν η Επιτροπή και οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας οι οποίοι είχαν αναλάβει τη δέσμευση εμπιστευτικότητας, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα), με διάταξη της 20ής Απριλίου 2021 και στο πλαίσιο της διεξαγωγής αποδείξεων του άρθρου 91, στοιχείο βʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, διέταξε την Επιτροπή να προσκομίσει μη εμπιστευτική εκδοχή του δικογράφου της 19ης Νοεμβρίου 2020.

85 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 26 Απριλίου 2021, η Επιτροπή συμμορφώθηκε προς την ως άνω διάταξη.

86 Η μη εμπιστευτική εκδοχή του δικογράφου της 19ης Νοεμβρίου 2020 επιδόθηκε στην προσφεύγουσα, με την επισήμανση ότι μπορούσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επ’ αυτής κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και, ενδεχομένως, εγγράφως κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

87 Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 6ης Μαΐου 2021, στο πλαίσιο της κεκλεισμένων των θυρών συνεδριάσεως σχετικά με το δικόγραφο της 19ης Νοεμβρίου 2020, το οποίο προσκομίστηκε κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 103 του Κανονισμού Διαδικασίας και για το οποίο είχαν αναλάβει υπογεγραμμένη δέσμευση εμπιστευτικότητας οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας, το Γενικό Δικαστήριο, κατόπιν των ανταλλαγών απόψεων που πραγματοποιήθηκαν επ’ αυτού κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, απηύθυνε στην Επιτροπή το ερώτημα εάν μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο άρσεως έναντι της προσφεύγουσας του απορρήτου ορισμένων στοιχείων τα οποία περιέχονταν στο εν λόγω δικόγραφο και παρέμεναν εμπιστευτικά έναντι αυτής. Καθότι η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε μια τέτοια αίτηση παροχής πληροφοριών κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, της χορηγήθηκε προθεσμία δύο εβδομάδων προκειμένου να απαντήσει εγγράφως.

88 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 7 Μαΐου 2021, η Επιτροπή, ανέφερε κατ’ ουσίαν ότι, στο στάδιο εκείνο, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει στην εν λόγω αίτηση παροχής πληροφοριών και ζήτησε να της επιτραπεί να απαντήσει στην εν λόγω αίτηση στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων σύμφωνα με το άρθρο 92, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας. Η Επιτροπή ζήτησε επίσης να της επιτραπεί να ακούσει την ηχητική εγγραφή σχετικά με το όσα ειπώθηκαν ως προς το θέμα αυτό κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας.

89 Ο πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου επέτρεψε στην Επιτροπή να αποκτήσει πρόσβαση σε μέρος της ηχητικής εγγραφής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

90 Αφότου η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί της αιτήσεως της Επιτροπής για τη διεξαγωγή αποδείξεων, το Γενικό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογήν, αφενός, του άρθρου 24, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, του άρθρου 91, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 92, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2021 διέταξε την Επιτροπή να δηλώσει, εντός προθεσμίας καθορισθείσας από τη Γραμματεία, αν αίρει έναντι της προσφεύγουσας τον εμπιστευτικό χαρακτήρα ορισμένων στοιχείων που περιέχονταν στο δικόγραφο της 19ης Νοεμβρίου 2020.

91 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 11 Ιουνίου 2021, η Επιτροπή συμμορφώθηκε προς την προμνησθείσα διάταξη, υποστηρίζοντας ότι δεν δικαιολογείται η έναντι της προσφεύγουσας άρση του εμπιστευτικού χαρακτήρα των επίμαχων στοιχείων που περιέχονταν στο δικόγραφο της 19ης Νοεμβρίου 2020.

92 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 20 Ιουλίου 2021, οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας που είχαν αναλάβει τη δέσμευση εμπιστευτικότητας υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί της από 11 Ιουνίου 2021 απαντήσεως της Επιτροπής.

9. Προφορική διαδικασία

93 Στις 18 Νοεμβρίου 2020, με απόφαση της προέδρου του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου, οι διάδικοι κλήθηκαν σε επ’ ακροατηρίου συζήτηση η οποία προγραμματίστηκε για τις 2, 3 και 4 Φεβρουαρίου 2021.

94 Σύμφωνα με το άρθρο 109 του Κανονισμού Διαδικασίας, ενόψει του αιτήματος της προσφεύγουσας για την κεκλεισμένων των θυρών διεξαγωγή οποιασδήποτε συζητήσεως η οποία ενδέχεται να αφορά ορισμένα από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν ως πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019, το Γενικό Δικαστήριο αποφάσισε τη διεξαγωγή μέρους της συζητήσεως κεκλεισμένων των θυρών.

95 Με επιστολή που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 10 Δεκεμβρίου 2020, η οποία συμπληρώθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020, η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτημα αναβολής της συζητήσεως λόγω, αφενός, της υγειονομικής καταστάσεως και, αφετέρου, της αιτήσεως που είχε υποβάλει στις Ηνωμένες Πολιτείες για την άρση του εμπιστευτικού χαρακτήρα ορισμένων από τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019.

96 Με επιστολή που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή, αφενός, ανέφερε ότι μπορούσε να δικαιολογηθεί η διεξαγωγή μέρους της συζητήσεως κεκλεισμένων των θυρών όσον αφορά ορισμένα από τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 και, αφετέρου, διατύπωσε παρατηρήσεις σχετικά με την οργάνωση της συζητήσεως.

97 Με επιστολή που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 18 Δεκεμβρίου 2020, η προσφεύγουσα, αφενός, ζήτησε τη διεξαγωγή της συζητήσεως κεκλεισμένων των θυρών όσον αφορά ορισμένα από τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 και, αφετέρου, επισήμανε το ενδεχόμενο το αίτημα αυτό να καταστεί περιττό ανάλογα με την έκβαση της αίτησης για την άρση του εμπιστευτικού χαρακτήρα που είχε υποβληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

98 Στις 22 Δεκεμβρίου 2020 η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε την αναβολή της συζητήσεως.

99 Στις 29 Ιανουαρίου 2021, με απόφαση της προέδρου του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου, οι διάδικοι κλήθηκαν σε επ’ ακροατηρίου συζήτηση για τις 4, 5 και 6 Μαΐου 2021.

100 Στις 22 Μαρτίου 2021 η Επιτροπή υπέβαλε προτάσεις όσον αφορά τη διοργάνωση της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

101 Στις 26 Μαρτίου 2021 η προσφεύγουσα υπέβαλε δεύτερη αίτηση αναβολής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

102 Στις 29 Μαρτίου 2021 η προσφεύγουσα υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με τις προτάσεις της Επιτροπής για τη διοργάνωση της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

103 Στις 31 Μαρτίου 2021 η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να απορρίψει τη δεύτερη αίτηση αναβολής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

104 Στις 9 Απριλίου 2021 το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε να καλέσει τους διαδίκους σε άτυπη συνάντηση σχετικά με την οργάνωση της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

105 Στις 14 Απριλίου 2021 η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτημα για τη συμμετοχή των υπαλλήλων της στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση μέσω τηλεδιάσκεψης.

106 Η άτυπη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.

107 Στις 16 Απριλίου 2021, αφενός, η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να αρνηθεί τη μέσω τηλεδιασκέψεως συμμετοχή των υπαλλήλων της προσφεύγουσας στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση και, αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε τη διεξαγωγή μέρους της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως κεκλεισμένων των θυρών.

108 Στις 16 Απριλίου 2021 η προσφεύγουσα υπέβαλε τρίτη αίτηση αναβολής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

109 Στις 19 Απριλίου 2021 η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να απορρίψει την τρίτη αίτηση αναβολής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

110 Στις 21 Απριλίου 2021 η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτημα για τη χρήση τεχνικών μέσων κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.

111 Στις 22 Απριλίου 2021 η πρόεδρος του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε να επιτρέψει τη χρήση τεχνικών μέσων κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.

112 Με επιστολή της 28ης Απριλίου 2021, η οποία συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία της υπό κρίση υποθέσεως με απόφαση της προέδρου του έκτου πενταμελούς τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου, της 29ης Απριλίου 2021, η Επιτροπή κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου επιστολή η οποία αφορά την έκταση της κεκλεισμένων των θυρών συνεδριάσεως και αντανακλά την κοινή θέση των διαδίκων.

113 Με επιστολή της 3ης Μαΐου 2021, η προσφεύγουσα επιβεβαίωσε την κοινή θέση των διαδίκων σχετικά με την έκταση της κεκλεισμένων των θυρών συνεδριάσεως και παρέσχε στο Γενικό Δικαστήριο κατάλογο των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019, των οποίων ο εμπιστευτικός χαρακτήρας είχε αρθεί εν όλω ή εν μέρει.

114 Η επ’ ακροατηρίου συζήτηση διεξήχθη στις 4, 5 και 6 Μαΐου 2021.

115 Η προφορική διαδικασία περατώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2021.

Β. Αιτήματα των διαδίκων

116 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

– επικουρικώς, να ακυρώσει ή να μειώσει ουσιωδώς το επιβληθέν πρόστιμο·

– να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

117 Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

– να απορρίψει την προσφυγή·

– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

III. Σκεπτικό

118 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως:

– με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλα διαδικαστικά σφάλματα·

– με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στερείται αιτιολογίας και παραμορφώνει τα αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας·

– με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο καθώς και πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τα αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματα·

– με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς προϊόντων και τη διαπίστωση δεσπόζουσας θέσης·

– με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο καθώς και πλάνη εκτιμήσεως και στερείται αιτιολογίας ως προς τη διάρκεια της προβαλλόμενης παραβιάσεως·

– με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2) και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας·

– με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την αρμοδιότητα της Επιτροπής και τις επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.

119 Για λόγους ορθής απονομής της δικαιοσύνης, πρέπει να εξεταστούν ο πρώτος και ο τρίτος λόγος ακυρώσεως της προσφυγής.

120 Προκαταρκτικώς, προσήκει η εξέταση του παραδεκτού των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019, το οποίο αμφισβητεί η Επιτροπή.

Α. Σχετικά με το παραδεκτό των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019

121 Προκαταρκτικώς, πρέπει να σημειωθεί ότι τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 συνίστανται, αφενός, κατά την πλειονότητά τους, σε ένα σύνολο εγγράφων που παρασχέθηκαν από την Apple στην προσφεύγουσα κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 2019, ως αποτέλεσμα ένδικης διαδικασίας που κινήθηκε στις 20 Αυγούστου 2018 από την προσφεύγουσα κατά της Apple ενώπιον του District Court σύμφωνα με το άρθρο 1782 του τίτλου 28 του Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο επιγράφεται «Συνδρομή προς αλλοδαπά και διεθνή δικαστήρια και προς διαδίκους ενώπιον των δικαστηρίων αυτών» (στο εξής: διαδικασία του 1782), και, αφετέρου, ένα μικρότερο μέρος τους συνίσταται σε ένα σύνολο εγγράφων προερχομένων από την ένδικη διαδικασία την οποία κίνησε η Federal Trade Commission (Ομοσπονδιακή υπηρεσία ανταγωνισμού, Ηνωμένες Πολιτείες) κατά της προσφεύγουσας ενώπιον του District Court και η οποία οδήγησε, κατόπιν δημόσιας δίκης που άρχισε στις 4 Ιανουαρίου 2019, στην έκδοση της αποφάσεως της 21ης Μαΐου 2019 που μνημονεύεται στη σκέψη 54 ανωτέρω (στο εξής: διαδικασία FTC). Επιπλέον, τα εν λόγω πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία περιλαμβάνουν, σε περιορισμένο βαθμό, και ορισμένα άρθρα στον Τύπο.

122 Επίσης προκαταρκτικώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, πριν από τη διεξαγωγή της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, η προσφεύγουσα διαβίβασε στο Γενικό Δικαστήριο κατάλογο των εγγράφων που είχαν προσκομιστεί ως πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 τα οποία προέρχονταν από τη διαδικασία του 1782 και για τα οποία είχε γίνει ολική ή μερική άρση του εμπιστευτικού τους χαρακτήρα (βλ. σκέψη 113 ανωτέρω) και ότι, κατά τη διάρκεια της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως που διεξήχθη δημόσια, η προσφεύγουσα αναφέρθηκε σε ορισμένα από τα έγγραφα αυτά καθώς και στην ύπαρξη της διαδικασίας του 1782.

123 Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι ούτε η ίδια ούτε οι Ευρωπαίοι δικηγόροι της είχαν στη διάθεσή τους τα έγγραφα αυτά κατά τον χρόνο καταθέσεως της προσφυγής ή του υπομνήματος απαντήσεως και ότι το υπόμνημα για την προσκόμιση των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019 κατατέθηκε από την ίδια το συντομότερο δυνατόν. Αφενός, όσον αφορά τα έγγραφα της διαδικασίας του 1782, η προσφεύγουσα αναφέρει ότι, κατόπιν διατάξεως εκδοθείσας τον Φεβρουάριο του 2019, η Apple της διαβίβασε 2 300 έγγραφα κατά το χρονικό διάστημα από τις 23 Φεβρουαρίου έως τις 24 Ιουνίου 2019 σε εννέα ξεχωριστές αποστολές και ότι οι δικηγόροι της εξέτασαν τα έγγραφα αυτά και προσδιόρισαν εκείνα που έπρεπε να προσκομιστούν στο Γενικό Δικαστήριο. Αφετέρου, όσον αφορά τα έγγραφα από τη διαδικασία FTC, η προσφεύγουσα εξηγεί ότι δυνάμει διατάξεως ασφαλιστικών μέτρων (protective order) απαγορεύθηκε στους Αμερικανούς δικηγόρους της να διαβιβάσουν τα εν λόγω έγγραφα στους Ευρωπαίους δικηγόρους της.

124 Η Επιτροπή αντιτείνει ότι τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 προσκομίζονται απαραδέκτως. Πρώτον, ισχυρίζεται ότι ορισμένα έγγραφα προϋπήρχαν της προσφυγής, όπως ορισμένα άρθρα του Τύπου, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ της προσφεύγουσας και της Apple καθώς και παρουσιάσεις της προσφεύγουσας. Δεύτερον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η προσφεύγουσα δεν διευκρίνισε, αφενός, γιατί δεν υπέβαλε αίτημα ενώπιον του District Court για την κοινοποίηση των εγγράφων πριν από τις 20 Αυγούστου 2018 και, ιδίως, πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή αμέσως μετά και, αφετέρου, γιατί δεν ενημέρωσε με το υπόμνημα απαντήσεώς της το Γενικό Δικαστήριο για το συγκεκριμένο αίτημα ή για την εξέλιξή του. Τρίτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα δεν παρέσχε καμία εξήγηση ως προς τους λόγους για τους οποίους δεν ζήτησε νωρίτερα την άδεια της Apple να κάνει χρήση των αποδεικτικών στοιχείων από τη διαδικασία FTC, και ιδίως πριν από την ακροαματική διαδικασία που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2019. Τέταρτον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το άρθρο 92, παράγραφος 7, του Κανονισμού Διαδικασίας αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται ως απάντηση σε μέτρα διεξαγωγής αποδείξεων και δεν παρέχει το δικαίωμα σε κύριο διάδικο να υποβάλει, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση, πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία. Πέμπτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα απλώς αναφέρεται σε ορισμένα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να παρέχει καμία επεξήγηση των ζητημάτων που θίγονται ή να αποδεικνύει πώς τα στοιχεία αυτά τεκμηριώνουν τα επιχειρήματά της.

125 Κατά πρώτον, υπενθυμίζεται ότι, προς στήριξη του παραδεκτού της προσκομίσεως των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019, η προσφεύγουσα, αφενός, επικαλείται το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας και, αφετέρου, αναφέρει ότι τα εν λόγω στοιχεία προσκομίζονται υπό το πρίσμα του άρθρου 92, παράγραφος 7, του Κανονισμού Διαδικασίας.

126 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι μεν προϋποθέσεις της πρώτης διατάξεως δεν πληρούνται, η δε δεύτερη διάταξη κατ’ ουσίαν προβάλλεται αλυσιτελώς.

127 Αφενός, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, «[κ]ατ’ εξαίρεση, οι κύριοι διάδικοι μπορούν επίσης να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία ή να προτείνουν αποδεικτικά μέσα πριν από την περάτωση της προφορικής διαδικασίας ή πριν από την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να αποφανθεί επί της διαφοράς χωρίς διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας, εφόσον δικαιολογήσουν την καθυστέρηση αυτή». Ειδικότερα, η δυνατότητα αυτή αποτελεί εξαίρεση από τον γενικό κανόνα που περιέχεται στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα αποδεικτικά στοιχεία προσκομίζονται και τα αποδεικτικά μέσα προτείνονται στο πλαίσιο της πρώτης ανταλλαγής υπομνημάτων.

128 Από το γράμμα της προμνησθείσας διατάξεως προκύπτει ότι, για να γίνει χρήση της δυνατότητας αυτής, η καθυστέρηση προσκόμισης των αποδεικτικών στοιχείων πρέπει να δικαιολογείται από εξαιρετικές περιστάσεις (πρβλ. απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2019, HX κατά Συμβουλίου, C‑540/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:707, σκέψη 67).

129 Συνακόλουθα, το Γενικό Δικαστήριο επιτρέπει την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων μετά το υπόμνημα ανταπαντήσεως μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δηλαδή εάν το πρόσωπο που προσκομίζει τα αποδεικτικά στοιχεία δεν ήταν σε θέση, πριν από την περάτωση της έγγραφης διαδικασίας, να αποκτήσει στην κατοχή του τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία (βλ. απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου 2019, Achemos Grupė και Achema κατά Επιτροπής, T‑417/16 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:597, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Ο εξαιρετικός χαρακτήρας της προσκομίσεως αυτής συνεπάγεται ότι η προσκόμιση τέτοιων αποδεικτικών στοιχείων νωρίτερα ήταν αδύνατη ή δεν μπορούσε ευλόγως να απαιτηθεί (πρβλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, TestBioTech κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑177/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:736, σκέψη 251).

130 Επιπλέον, πρέπει να υπομνησθεί συναφώς ότι η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας διαφέρει από εκείνη που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, η οποία επιτρέπει στους κύριους διαδίκους, προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας τους, να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία με τα υπομνήματα απαντήσεως και ανταπαντήσεως, εφόσον δικαιολογήσουν την καθυστέρηση αυτή, ενώ η τελευταία εξαίρεση δεν απαιτεί να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις.

131 Αφετέρου, πρέπει να επισημανθεί ότι, όσον αφορά τη διεξαγωγή αποδείξεων, σύμφωνα με το άρθρο 92, παράγραφος 7, του Κανονισμού Διαδικασίας, «[α]νταπόδειξη και συμπλήρωση των αποδείξεων είναι δυνατή».

132 Στην επίδικη περίπτωση, η προσφεύγουσα δεν βασίζεται στην τελευταία αυτή διάταξη αυτή καθεαυτήν αλλά την επικαλείται στον βαθμό που έχει κριθεί από τη νομολογία ότι το άρθρο 85 του Κανονισμού Διαδικασίας πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του άρθρου 92, παράγραφος 7, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο προβλέπει ότι η ανταπόδειξη και η συμπλήρωση των αποδείξεων είναι δυνατή [αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 2017, Biogena Naturprodukte κατά EUIPO (ZUM wohl), T‑236/16, EU:T:2017:416, σκέψη 17, και της 9ης Σεπτεμβρίου 2020, Ελλάδα κατά Επιτροπής, T‑46/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:396, σκέψη 30].

133 Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από το υπόμνημα με το οποίο προσκομίστηκαν τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019, τα στοιχεία αυτά προσκομίστηκαν προς στήριξη του πρώτου, του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου λόγου ακυρώσεως της προσφυγής. Μολονότι η προσφεύγουσα επισημαίνει, σε γενικές γραμμές, ότι τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία προσκομίζονται για να ενισχύσουν τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν προς υποστήριξη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν με την προσφυγή και με το υπόμνημα απαντήσεως και προς αντίκρουση των επιχειρημάτων της Επιτροπής που διατυπώθηκαν στην προσβαλλόμενη απόφαση και στα υπομνήματα αντικρούσεως και ανταπαντήσεως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία δεν είναι, ειδικότερα, ούτε αντίθετα αποδεικτικά στοιχεία προς αντίκρουση των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η Επιτροπή ούτε αποδεικτικά στοιχεία προς ενίσχυση προηγουμένως προταθέντων αποδεικτικών μέσων, αλλά νέα αποδεικτικά στοιχεία προς υποστήριξη ορισμένων λόγων ακυρώσεως της προσφυγής.

134 Ως εκ τούτου, πρέπει να εξεταστεί εάν, εν προκειμένω, η προσκόμιση των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019 δικαιολογείται από εξαιρετικές περιστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.

135 Συναφώς, κατά δεύτερον, πρέπει να εξεταστούν οι αιτιάσεις της Επιτροπής οι οποίες σκοπούν να αποδείξουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.

136 Πρώτον, όσον αφορά τα έγγραφα της διαδικασίας του 1782, πρέπει να σημειωθεί προκαταρκτικώς ότι τα εν λόγω έγγραφα αποτελούν μέρος ενός συνόλου εγγράφων που διαβίβασε η Apple στην προσφεύγουσα κατά το χρονικό διάστημα από τις 23 Φεβρουαρίου έως τις 24 Ιουνίου 2019 μετά την περάτωση της διαδικασίας του 1782. Κατ’ άλλη διατύπωση, δεν αμφισβητείται ότι η προσφεύγουσα έλαβε τα εν λόγω έγγραφα, μέσω διαφόρων αποστολών, μετά την κατάθεση του υπομνήματος απαντήσεως με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 2019. Επιβάλλεται, επομένως, η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν είχε στη διάθεσή της τα εν λόγω έγγραφα όταν υπέβαλε τα κύρια υπομνήματά της και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να τα προσκομίσει στο πλαίσιο των υπομνημάτων αυτών, αλλά ότι μπόρεσε να τα αποκτήσει μόνο μετά την περάτωση της διαδικασίας του 1782.

137 Αφενός, η Επιτροπή αντιλέγει, ωστόσο, ότι η προσφεύγουσα δεν εξήγησε γιατί δεν κίνησε νωρίτερα τη διαδικασία του 1782 κατά της Apple ενώπιον του District Court.

138 Πλην όμως, η αντιλογία της Επιτροπής είναι αλυσιτελής όσον αφορά την εκτίμηση της συνδρομής εξαιρετικών περιστάσεων, κατά την έννοια του άρθρου 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας. Πράγματι, το ερώτημα που τίθεται εν προκειμένω είναι εάν τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία ήταν διαθέσιμα ή όχι κατά το στάδιο της ασκήσεως της προσφυγής ή της καταθέσεως του υπομνήματος απαντήσεως (πρβλ. απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Haeberlen κατά ENISA, T‑632/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:957, σκέψεις 184 και 185), και όχι αν η προσφεύγουσα θα μπορούσε, κατ’ εικασίαν, να είχε λάβει μέτρα τα οποία, υποθετικά, θα της παρείχαν τη δυνατότητα να αποκτήσει τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία νωρίτερα.

139 Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η εν λόγω αιτίαση ερείδεται σε εσφαλμένες παραδοχές.

140 Συγκεκριμένα, η διαδικασία του 1782 που κίνησε η προσφεύγουσα κατά της Apple ενώπιον του District Court αποσκοπούσε στη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων για την αντίκρουση ορισμένων από τις διαπιστώσεις της Επιτροπής στην προσβαλλόμενη απόφαση ενόψει της παρούσας ένδικης διαδικασίας. Επομένως, η προσφεύγουσα δεν ήταν σε θέση να κινήσει τη διαδικασία του 1782 πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και, εξάλλου, ακόμη και αν αυτό ήταν δυνατό, δεν είχε καμία υποχρέωση να το πράξει ως προληπτικό και υποθετικό μέτρο για την περίπτωση ενδεχόμενης δικαστικής αντιδικίας πριν ακόμη εκδοθεί η απόφαση αυτή.

141 Συνεπώς, δεν μπορεί να καταλογιστεί στην προσφεύγουσα ότι δεν κίνησε την εν λόγω διαδικασία πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

142 Περαιτέρω, στο μέτρο που η Επιτροπή επικαλείται το γεγονός ότι η προσφεύγουσα θα μπορούσε να είχε κινήσει την εν λόγω διαδικασία «κατά τις ημέρες και εβδομάδες που ακολούθησαν την έκδοση της αποφάσεως της 24ης Ιανουαρίου 2018», πρέπει να παρατηρηθεί ότι το επιχείρημα αυτό είναι επίσης υποθετικό και, επιπλέον, ισοδυναμεί με την επιβολή στην προσφεύγουσα μιας υποχρεώσεως η οποία είναι παράλογη ή και αδύνατο να τηρηθεί. Αντιθέτως, δικαιολογείται το γεγονός ότι η προσφεύγουσα, μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προετοίμασε και άσκησε πρώτα την υπό κρίση προσφυγή στις 6 Απριλίου 2018 και στη συνέχεια, δεδομένου του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως και της εν λόγω προσφυγής, κίνησε τη διαδικασία του 1782 προκειμένου να αποκτήσει περαιτέρω πιθανά αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη της προσφυγής της. Η προσέγγιση της Επιτροπής παραβλέπει επίσης τον αναπόφευκτο χρόνο που απαιτείται για τον συντονισμό μεταξύ της προσφεύγουσας, των Ευρωπαίων εκπροσώπων της και των Αμερικανών εκπροσώπων της προκειμένου να τεθεί σε κίνηση η ένδικη διαδικασία του 1782 στις Ηνωμένες Πολιτείες για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Επιπλέον, δεδομένου ότι, μετά το πέρας της διαδικασίας του 1782, η προσφεύγουσα έλαβε τα έγγραφα από την Apple εντός χρονικού διαστήματος έξι έως δέκα μηνών από την έναρξη της εν λόγω διαδικασίας, ακόμη και αν υποτεθεί, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, ότι θα ήταν δυνατόν να κινηθεί η εν λόγω διαδικασία κατά το στάδιο της προετοιμασίας της προσφυγής της (μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2018), η προσφεύγουσα κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είχε λάβει όλα τα έγγραφα εγκαίρως ώστε να τα εξετάσει και να τα προσκομίσει με την προσφυγή της στις 6 Απριλίου 2018 ή με το υπόμνημα απαντήσεώς της στις 4 Ιανουαρίου 2019.

143 Αφετέρου, η Επιτροπή αντιλέγει ότι η προσφεύγουσα δεν ενημέρωσε το Γενικό Δικαστήριο για την ύπαρξη και την εξέλιξη της αιτήσεως που είχε υποβάλει ενώπιον του District Court, ιδίως με το υπόμνημα απαντήσεως. Η αιτίαση αυτή της Επιτροπής προβάλλεται, ωστόσο, επίσης αλυσιτελώς, δεδομένου ότι το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας ουδόλως απαιτεί την προηγούμενη ενημέρωση του Γενικού Δικαστηρίου.

144 Δεύτερον, όσον αφορά το σύνολο των εγγράφων που προέρχονται από τη διαδικασία FTC, πρέπει προκαταρκτικώς να σημειωθεί ότι τα έγγραφα αυτά αποτελούν μέρος του φακέλου της διαδικασίας FTC ενώπιον του District Court και ότι, πριν από την έναρξη της δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του εν λόγω District Court τον Ιανουάριο του 2019, η γνώση και η χρήση των εν λόγω εγγράφων περιορίστηκαν με διάταξη ασφαλιστικών μέτρων (protective order) της 24ης Οκτωβρίου 2017.

145 Τα στοιχεία αυτά δεν αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων, όπως δεν αμφισβητείται μεταξύ τους και το γεγονός ότι, κατά την ημερομηνία υποβολής του υπομνήματος απαντήσεως στις 4 Ιανουαρίου 2019, η προσφεύγουσα δεν είχε ελεύθερη πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα διότι, αφενός, καθόσον η γνώση και η χρήση τους περιορίζονταν σε περιορισμένο αριθμό Αμερικανών δικηγόρων και in-house δικηγόρων της προσφεύγουσας, τα πρόσωπα αυτά δεν μπορούσαν να τα διαβιβάσουν στους Ευρωπαίους δικηγόρους της προσφεύγουσας ή να τα χρησιμοποιήσουν για τους σκοπούς της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή για τους σκοπούς της παρούσας ένδικης διαδικασίας, και, αφετέρου, η δημόσια ακροαματική διαδικασία ενώπιον του District Court που δημοσιοποίησε τα εν λόγω έγγραφα διεξήχθη από τις 4 έως τις 29 Ιανουαρίου 2019.

146 Η Επιτροπή, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα, βάσει ορισμένων διατάξεων της διατάξεως ασφαλιστικών μέτρων της 24ης Οκτωβρίου 2017, θα μπορούσε, χωρίς να περιμένει την έναρξη της δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας που θα διεξαγόταν τον Ιανουάριο του 2019, να είχε ζητήσει νωρίτερα από την Apple άδεια για τη χρήση των εν λόγω εγγράφων στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.

147 Ούτε η αιτίαση αυτή της Επιτροπής μπορεί όμως να γίνει δεκτή, δεδομένου ότι στηρίζεται σε αμιγώς υποθετική βάση, η οποία δεν δύναται να αποτελέσει βάση για τον δικαστικό έλεγχο από το Γενικό Δικαστήριο. Όπως επισημαίνει η ίδια η Επιτροπή, ακόμη και αν οι Αμερικανοί δικηγόροι της προσφεύγουσας και οι in‑house δικηγόροι που είχαν πρόσβαση στα έγγραφα αυτά ήταν σε θέση να εκτιμήσουν την κρισιμότητά τους για την παρούσα δίκη, οποιαδήποτε χρήση για τον σκοπό αυτό απαιτούσε την προηγούμενη συναίνεση της Apple. Ουδόλως αποδείχθηκε ότι, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, θα συνέβαινε οποιοδήποτε από τα δύο αυτά ενδεχόμενα.

148 Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 138 ανωτέρω, το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία ήταν ή όχι διαθέσιμα κατά το στάδιο της ασκήσεως της προσφυγής ή της καταθέσεως του υπομνήματος απαντήσεως. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που αναφέρονται στη σκέψη 145 ανωτέρω, αυτό δεν ίσχυε εν προκειμένω, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα κατέθεσε το υπόμνημα απαντήσεώς της στις 4 Ιανουαρίου 2019, δηλαδή την ίδια ημέρα κατά την οποία έληξε η παραταθείσα προθεσμία για την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου, και δεδομένου ότι η δημόσια ακροαματική διαδικασία της διαδικασίας FTC, στο πλαίσιο της οποίας δημοσιοποιήθηκαν τα επίμαχα έγγραφα, ξεκίνησε επίσης στις 4 Ιανουαρίου 2019. Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να προσκομίσει τα εν λόγω έγγραφα κατά τον χρόνο υποβολής του υπομνήματος απαντήσεώς της.

149 Εξάλλου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, η προσφεύγουσα καθυστέρησε αδικαιολόγητα να προσκομίσει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου τα έγγραφα της διαδικασίας FTC. Συγκεκριμένα, καθόσον, τον Ιανουάριο του 2019, η διαδικασία του 1782 εξακολουθούσε να είναι εκκρεμής και η προσφεύγουσα έλαβε τα έγγραφα της εν λόγω διαδικασίας κατά το χρονικό διάστημα από το τέλος Φεβρουαρίου έως το τέλος Ιουνίου του 2019, δικαιολογείτο να εξετάσει στο σύνολό τους και στη συνέχεια να προσκομίσει από κοινού τον Ιούλιο του 2019 τα σχετικά έγγραφα από αμφότερες τις διαδικασίες.

150 Τρίτον, όσον αφορά τα έγγραφα στα οποία αναφέρεται η Επιτροπή και τα οποία είχε στη διάθεσή της η προσφεύγουσα πριν από την κατάθεση της υπό κρίση προσφυγής, αν και προέρχονταν από τη διαδικασία του 1782 ή τη διαδικασία FTC, ήτοι ορισμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ αυτής και της Apple και ορισμένες παρουσιάσεις της προσφεύγουσας, πρέπει να σημειωθεί ότι, ομολογουμένως, η προσφεύγουσα είχε στη διάθεσή της τα έγγραφα αυτά ως μεμονωμένα έγγραφα. Ωστόσο, τα εν λόγω έγγραφα αποτελούν μέρος είτε του συνόλου των εγγράφων που απέστειλε η Apple στην προσφεύγουσα μετά την περάτωση της διαδικασίας του 1782 είτε του συνόλου των εγγράφων που αποτελούν τον φάκελο της υποθέσεως στη διαδικασία FTC στο πλαίσιο της δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας τον Ιανουάριο του 2019, οπότε δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη μεμονωμένως έναντι των λοιπών εγγράφων που αποτελούν τα εν λόγω σύνολα εγγράφων. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα και οι δικηγόροι της δεν μπορούσαν κατ’ ανάγκην να αξιολογήσουν τη σημασία τους για την υπό κρίση υπόθεση ανεξάρτητα από τα λοιπά έγγραφα που απαρτίζουν τα εν λόγω σύνολα εγγράφων. Κατ’ άλλη διατύπωση, λαμβανομένης υπόψη της προελεύσεώς τους, τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 δεν μπορούν να τμηματοποιηθούν κατά τρόπο τεχνητό, αλλά, στο βαθμό που προέρχονται είτε από τη διαδικασία του 1782 είτε από τη διαδικασία FTC, το παραδεκτό τους πρέπει να εκτιμηθεί λαμβανομένων υπόψη των εγγράφων ως συνόλου.

151 Τέταρτον, το ίδιο ισχύει και για τα τρία άρθρα στον Τύπο που περιλαμβάνονται στα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 τα οποία είχαν δημοσιευθεί πριν από την κατάθεση της προσφυγής, καθόσον η όψιμη προσκόμισή τους δικαιολογείται από την προσκόμιση άλλων πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων στην τεκμηρίωση των οποίων αποβλέπουν μέσω υποσημειώσεων στο υπόμνημα με το οποίο προσκομίστηκαν τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία.

152 Πέμπτον, όσον αφορά τον γενικότερο ισχυρισμό της Επιτροπής ότι η προσφεύγουσα, στο υπόμνημα με το οποίο προσκόμισε τα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019, περιορίζεται στην απλή αναφορά των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων χωρίς να παρέχει οποιεσδήποτε επεξηγήσεις, το γεγονός αυτό προβάλλεται αλυσιτελώς όσον αφορά την εκτίμηση που απαιτεί το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, αλλά συνδέεται, κατά περίπτωση, με τη δυνατότητα κατανόησης των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων στο πλαίσιο της επί της ουσίας εξετάσεως των λόγων της προσφυγής.

153 Υπό το πρίσμα του συνόλου των προηγουμένων σκέψεων, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η προσκόμιση, στο σύνολό τους, των πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων της 26ης Ιουλίου 2019 μετά την περάτωση της έγγραφης διαδικασίας δικαιολογείται από εξαιρετικές περιστάσεις και ότι τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία πρέπει, επομένως, να γίνουν δεκτά σύμφωνα με το άρθρο 85, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.

Β. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως περί πρόδηλων διαδικαστικών σφαλμάτων

154 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως περιλαμβάνει τέσσερα σκέλη. Με το πρώτο σκέλος προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον η προσφεύγουσα φέρεται να στερήθηκε της δυνατότητας να διατυπώσει παρατηρήσεις επί σημαντικών πτυχών της προσβαλλομένης αποφάσεως. Με το δεύτερο σκέλος προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η Επιτροπή φέρεται να μη διεξήγαγε ενδελεχή, αντικειμενική και επιμελή έρευνα. Με το τρίτο σκέλος προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον η Επιτροπή φέρεται να παρέλειψε να γνωστοποιήσει στην προσφεύγουσα αποδεικτικά στοιχεία κρίσιμα για την άμυνά της. Με το τέταρτο σκέλος προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών από την Επιτροπή φέρεται να ήταν ανακριβής, μεροληπτική και ελλιπής.

155 Ενδείκνυται η εξέταση του πρώτου και το τρίτου σκέλους, με τα οποία προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις

156 Τα δικαιώματα άμυνας είναι θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των γενικών αρχών του δικαίου, την τήρηση των οποίων διασφαλίζει το Γενικό Δικαστήριο και το Δικαστήριο (πρβλ. απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2011, Solvay κατά Επιτροπής, C‑109/10 P, EU:C:2011:686, σκέψη 52).

157 Ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας συνιστά γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης η οποία έχει εφαρμογή όταν η Διοίκηση προτίθεται να εκδώσει βλαπτική πράξη εις βάρος ενός προσώπου (απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2019, Επιτροπή κατά United Parcel Service, C‑265/17 P, EU:C:2019:23, σκέψη 28).

158 Η γενική αυτή αρχή του δικαίου της Ένωσης κατοχυρώνεται στο άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχεία αʹ και βʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απόφαση της 25ης Μαρτίου 2021, Deutsche Telekom κατά Επιτροπής, C‑152/19 P, EU:C:2021:238, σκέψη 105).

159 Στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού, ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας συνεπάγεται την παροχή στον λήπτη αποφάσεως, με την οποία βεβαιώνεται ότι αυτός παρέβη τους κανόνες του ανταγωνισμού, της δυνατότητας, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, να καταστήσει λυσιτελώς γνωστή την άποψή του σχετικά με το υποστατό και τον κρίσιμο χαρακτήρα των πραγματικών περιστατικών και περιστάσεων των οποίων γίνεται συναφώς επίκληση καθώς και σχετικά με τα έγγραφα που έλαβε υπόψη η Επιτροπή για να στηρίξει την εκτίμησή της ότι συντρέχει μια τέτοια παράβαση (αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 2011, C‑109/10 P, Solvay κατά Επιτροπής, EU:C:2011:686, σκέψη 53, και της 25ης Μαρτίου 2021, Deutsche Telekom κατά Επιτροπής, C‑152/19 P, EU:C:2021:238, σκέψη 106).

160 Κατά πάγια νομολογία, προσβάλλονται τα δικαιώματα άμυνας οσάκις υφίσταται το ενδεχόμενο, λόγω διαδικαστικής παρατυπίας εκ μέρους της Επιτροπής, η κινηθείσα από αυτή διοικητική διαδικασία να καταλήξει πιθανώς σε διαφορετικό αποτέλεσμα. Η κινούσα δίκη επιχείρηση αποδεικνύει ότι έλαβε χώρα παρόμοια προσβολή εφόσον αποδεικνύει επαρκώς όχι ότι η απόφαση της Επιτροπής θα είχε διαφορετικό περιεχόμενο, αλλ’ ότι θα μπορούσε να υποστηρίξει καλύτερα την άμυνά της ελλείψει της διαδικαστικής παρατυπίας (αποφάσεις της 2ας Οκτωβρίου 2003, Thyssen Stahl κατά Επιτροπής, C‑194/99 P, EU:C:2003:527, σκέψη 31, και της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Deutsche Telekom κατά Επιτροπής, T‑827/14, EU:T:2018:930, σκέψη 129).

161 Η εκτίμηση αυτή πρέπει να γίνεται σε συνάρτηση με τις πραγματικές και νομικές περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως (απόφαση της 18ης Ιουνίου 2020, Επιτροπή κατά QR, C‑831/18 P, EU:C:2020:481, σκέψη 107).

2. Επί του τρίτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, με το οποίο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, όσον αφορά την έλλειψη σημειώσεων και πληροφοριών σχετικά με συναντήσεις και τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη

162 Το τρίτο σκέλος βασίζεται σε δύο αιτιάσεις. Με την πρώτη αιτίαση προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν παρείχε στην προσφεύγουσα επαρκή πρόσβαση στον φάκελο της υποθέσεως. Με τη δεύτερη αιτίαση προβάλλεται ότι από τον φάκελο της υποθέσεως ελλείπουν σημειώσεις και πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο των συναντήσεων και των τηλεφωνικών διασκέψεων που είχε η Επιτροπή με τρίτα μέρη.

163 Είναι σκόπιμο να εξεταστεί η δεύτερη αιτίαση.

164 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υποχρεούται να τηρεί σημειώσεις για τις επίσημες ή ανεπίσημες συναντήσεις της με τρίτα μέρη και ότι οφείλει να κοινοποιεί τις σημειώσεις αυτές στα υπό έρευνα μέρη. Εν προκειμένω, η Επιτροπή δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα σημειώσεις για τις συναντήσεις της με τρίτα μέρη. Μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, και κατόπιν αιτήσεως της προσφεύγουσας, η Επιτροπή ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι είχαν πραγματοποιηθεί συναντήσεις και τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη και της διαβίβασε ορισμένες άνευ νοήματος σημειώσεις. Πληρέστερες σημειώσεις θα συνέδραμαν την προσφεύγουσα στην άμυνά της από πολλές απόψεις. Περαιτέρω, η Επιτροπή αρνήθηκε να δηλώσει εάν είχε συναντηθεί με συγκεκριμένο τρίτο μέρος κατά τη διάρκεια της έρευνας, αν και θα ήταν κρίσιμο για την άμυνα της προσφεύγουσας να γνωρίζει κατά πόσον είχαν πραγματοποιηθεί οι συναντήσεις αυτές και ποια θέματα είχαν εξετασθεί.

165 Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι ο κανονισμός 1/2003 δεν προβαίνει σε διάκριση μεταξύ των ακροάσεων και των άλλων τύπων συναντήσεων ή τηλεφωνικών διασκέψεων. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης ή μιας τηλεφωνικής διασκέψεως να καθορίζει τι θα ήταν απαλλακτικό των κατηγοριών και τι όχι, αλλά εναπόκειται στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση να αποφασίσει κατά πόσον συγκεκριμένα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης θα μπορούσαν να είναι κρίσιμα για τους σκοπούς της άμυνάς της. Εν προκειμένω, οι σημειώσεις τις οποίες διαβίβασε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα δεν ήταν ενδεδειγμένες διότι δεν περιλάμβαναν καμία χρήσιμη πληροφορία σχετικά με το περιεχόμενο των συζητήσεων ή τη φύση των πληροφοριών που είχαν παρασχεθεί σε σχέση με τα αναφερόμενα θέματα, αλλά μόνον πανομοιότυπες και αόριστες διατυπώσεις. Η προσφεύγουσα αρνείται ότι είχε τη δυνατότητα να προσδιορίσει τις πληροφορίες που είχαν ανταλλαγεί κατά την επίμαχη συνάντηση και τις επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις επί τη βάσει των απαντήσεων που παρείχαν τα τρίτα μέρη στις αιτήσεις παροχής πληροφοριών, καθόσον οι σημειώσεις δεν περιείχαν αναφορές στις εν λόγω απαντήσεις, και αντιστρόφως. Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι δεν εναπόκειται στην Επιτροπή η διαπίστωση του κατά πόσον ένα τρίτο μέρος έχει παράσχει ή όχι απαλλακτικά στοιχεία, καθόσον η Επιτροπή υπέχει την υποχρέωση να τηρεί σημειώσεις και να τις κοινοποιεί.

166 Πρώτον, η Επιτροπή, αφού αναφέρει ότι είχαν ληφθεί ενδεδειγμένες σημειώσεις των συναντήσεων και των τηλεφωνικών διασκέψεων με τρίτα μέρη, αντιτείνει ότι δεν υπέχει καμία γενική υποχρέωση να κρατά σημειώσεις κατά τις συναντήσεις και τις τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη, καθώς οι υποχρεώσεις της είναι πιο περιορισμένες. Η Επιτροπή υποστηρίζει, αφενός, ότι υποχρεούται μεν να τηρεί «πλήρεις σημειώσεις» των συναντήσεων ή των τηλεφωνικών διασκέψεων που συνιστούν «ακροάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003, σκοπός των οποίων είναι η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με μια έρευνα, πλην όμως η προσφεύγουσα δεν υποστήριξε εν προκειμένω ότι οι συναντήσεις ή οι τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη συνιστούσαν «ακροάσεις». Αφετέρου, η Επιτροπή υποχρεούται να τηρεί «συνοπτικές σημειώσεις» των συναντήσεων ή τηλεφωνικών διασκέψεων σκοπός των οποίων είναι η συλλογή πληροφοριών σχετικά με μια έρευνα μόνον όταν τρίτα μέρη παρέχουν επιβαρυντικά στοιχεία τα οποία η Επιτροπή προτίθεται να χρησιμοποιήσει ή απαλλακτικά στοιχεία τα οποία η επιχείρηση θα μπορούσε να επικαλεστεί. Δεύτερον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι τηρήθηκαν δεόντως «συνοπτικές σημειώσεις» για τις εν λόγω συναντήσεις και τηλεφωνικές διασκέψεις. Αναφέρει ότι, εν προκειμένω, μετά από αίτημα της προσφεύγουσας, διαπίστωσε ότι είχε παραλείψει εκ παραδρομής να παράσχει στην προσφεύγουσα τις σημειώσεις μιας συναντήσεως και τριών τηλεφωνικών διασκέψεων με τρίτα μέρη, αλλά ότι στη συνέχεια της διαβίβασε τις σημειώσεις αυτές, μνημονεύοντας τις επιχειρήσεις, τον χρόνο και τα θέματα που εξετάσθηκαν. Ομοίως, η Επιτροπή αναφέρει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στηρίζεται σε κανένα επιβαρυντικό στοιχείο το οποίο είχε παρασχεθεί από τα συγκεκριμένα τρίτα μέρη κατά τη διάρκεια των εν λόγω συναντήσεων και τηλεφωνικών διασκέψεων. Τρίτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε γιατί θα ήταν κρίσιμο για την άμυνά της να γνωρίζει αν είχε συναντηθεί με συγκεκριμένο τρίτο μέρος, στο μέτρο που η απόφαση βασίζεται σε στοιχεία που είχαν παρασχεθεί από την Apple και θα ήταν δύσκολο να υποτεθεί ότι η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το εν λόγω τρίτο μέρος ενδέχεται να είχε παράσχει απαλλακτικά στοιχεία.

167 Η Επιτροπή προσθέτει ότι η προσφεύγουσα δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι το τρίτο μέρος με το οποίο είχε πραγματοποιηθεί συνάντηση δεν προσκόμισε κανένα απαλλακτικό στοιχείο και ότι τα τρίτα μέρη με τα οποία η Επιτροπή είχε τηλεφωνικές διασκέψεις ανέφεραν ότι δεν είχαν εξετασθεί θέματα τα οποία δεν περιλαμβάνονταν στις πληροφορίες που είχαν παρασχεθεί με τις απαντήσεις τους στις αιτήσεις παροχής πληροφοριών. Κατά την Επιτροπή, είναι εύλογο ορισμένες από τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν κατά τη διάρκεια των εν λόγω τηλεφωνικών διασκέψεων να περιέχονταν ήδη στις απαντήσεις επί των αιτήσεων παροχής πληροφοριών, όπως είναι επίσης εύλογο οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στη συνέχεια στις απαντήσεις επί των αιτήσεων παροχής πληροφοριών να αντικατοπτρίζουν το περιεχόμενο των τηλεφωνικών διασκέψεων, όπερ είναι λογικό. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το επιχείρημα της προσφεύγουσας σύμφωνα με το οποίο η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις συνιστούν «ακροάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003 προβάλλεται εκπροθέσμως και απαραδέκτως. Επιπλέον, η Επιτροπή αναφέρει ότι η προσφεύγουσα δεν επεξηγεί γιατί οι πληροφορίες σχετικά με τις συναντήσεις με τρίτα μέρα είναι σημαντικές.

168 Κατ’ αρχάς, δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα καμία πληροφορία σχετικά με την ύπαρξη ή το περιεχόμενο των συναντήσεων και των τηλεφωνικών διασκέψεων που είχε πραγματοποιήσει με τρίτα μέρη.

169 Ωστόσο, η Επιτροπή παρέσχε στην προσφεύγουσα ορισμένες πληροφορίες όσον αφορά επτά συναντήσεις ή τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Συγκεκριμένα, οι πληροφορίες σχετικά με τέσσερις από αυτές είχαν παρασχεθεί, κατόπιν αιτήματος της προσφεύγουσας, πριν από την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής, ενώ οι πληροφορίες σχετικά με τις άλλες τρεις παρασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της παρούσας δίκης, είτε ως απάντηση στα επιχειρήματα της προσφεύγουσας τα οποία βασίζονταν στα πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία της 26ης Ιουλίου 2019 είτε ως απάντηση στα μέτρα διεξαγωγής αποδείξεων που διέταξε το Γενικό Δικαστήριο στις 12 Οκτωβρίου 2020.

170 Επομένως, πρέπει να εξεταστεί εάν, υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.

α) Οι συναντήσεις και οι τηλεφωνικές διασκέψεις με τρίτα μέρη για τις οποίες διαβιβάστηκαν πληροφορίες στην προσφεύγουσα πριν από την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής

1) Συνοπτική έκθεση του ιστορικού

171 Από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση συνάγεται ότι, μετά την επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα ζήτησε από την Επιτροπή στις 25 Ιανουαρίου 2018 να την ενημερώσει για τυχόν συναντήσεις ή ακροάσεις που είχε πραγματοποιήσει με τρίτα μέρη και για τις οποίες δεν είχε ενημερωθεί. Στις 2 Μαρτίου 2018 η Επιτροπή ενημέρωσε την προσφεύγουσα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ότι είχε ελέγξει εάν είχε εκ παραδρομής παραλείψει να την ενημερώσει για «οποιεσδήποτε συναντήσεις ή [οποιεσδήποτε] ακροάσεις» που είχαν τυχόν λάβει χώρα «στο πλαίσιο της υποθέσεως AT.40220». Συναφώς, η Επιτροπή επισήμανε στην προσφεύγουσα ότι είχε εκ παραδρομής παραλείψει να την ενημερώσει για τη διεξαγωγή μιας συναντήσεως και τριών τηλεφωνικών διασκέψεων με τρίτα μέρη. Με το ίδιο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η Επιτροπή διαβίβασε στην προσφεύγουσα έγγραφα που περιείχαν τις σημειώσεις της για την εν λόγω συνάντηση και τις εν λόγω τηλεφωνικές διασκέψεις, καθώς και μια παρουσίαση που φέρεται να έγινε κατά την προμνησθείσα συνάντηση.

172 Πιο συγκεκριμένα, η Επιτροπή αναφέρθηκε σε μία συνάντηση με [εμπιστευτικό] ( ) στις [εμπιστευτικό], μία τηλεφωνική διάσκεψη με [εμπιστευτικό] στις [εμπιστευτικό] και δύο τηλεφωνικές διασκέψεις στις [εμπιστευτικό], η μια με [εμπιστευτικό] και η άλλη με [εμπιστευτικό].

173 Συναφώς, πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις πραγματοποιήθηκαν πριν από την κοινοποίηση της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και μετά την αποστολή των πρώτων αιτήσεων παροχής πληροφοριών που μνημονεύονται στις σκέψεις 6 και 15 ανωτέρω. Εξάλλου, δεν αμφισβητείται ότι η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις πραγματοποιήθηκαν, όπως δήλωσε η Επιτροπή, «στο πλαίσιο της υποθέσεως AT.40220». Αφετέρου, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, τα συγκεκριμένα τρίτα μέρη είναι δύο ανταγωνιστές και δύο πελάτες της προσφεύγουσας, οι οποίοι είχαν επίσης απαντήσει σε ορισμένες από τις εν λόγω αιτήσεις παροχής πληροφοριών.

174 [εμπιστευτικό] είναι ανταγωνιστής της προσφεύγουσας. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο εν λόγω ανταγωνιστής [εμπιστευτικό]. Επιπλέον, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, [εμπιστευτικό].

175 [εμπιστευτικό] είναι ανταγωνιστής της προσφεύγουσας. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι, μαζί με [εμπιστευτικό], ένας από [εμπιστευτικό] ανταγωνιστές που [εμπιστευτικό].

176 Εξάλλου, [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό] είναι [εμπιστευτικό].

177 [εμπιστευτικό] είναι ΟΕΜ που προμηθεύεται σύνολα τσιπ LTE και [εμπιστευτικό].

178 [εμπιστευτικό] είναι ΟΕΜ που προμηθεύεται σύνολα τσιπ LTE [εμπιστευτικό].

2) Επί της υπάρξεως διαδικαστικής παρατυπίας

179 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση που υπέχει να τηρήσει σημειώσεις της επίμαχης συναντήσεως και των επίμαχων τηλεφωνικών διασκέψεων και να τις διαβιβάσει σ’ αυτήν. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι οι σημειώσεις που της διαβίβασε η Επιτροπή μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι ενδεδειγμένες και στερούνται οποιουδήποτε νοήματος.

180 Η Επιτροπή ισχυρίζεται, κατ’ αρχάς, ότι η προσφεύγουσα δεν υποστηρίζει στην προσφυγή της ότι η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις συνιστούν «ακροάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003 και ότι, συνεπώς, το επιχείρημα της προσφεύγουσας περί παραβάσεως της διατάξεως αυτής το οποίο αναπτύχθηκε με το υπόμνημα απαντήσεως είναι απαράδεκτο. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις δεν συνιστούσαν «ακροάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003, καθόσον δεν αποσκοπούσαν στη συλλογή πληροφοριών σχετικών με το αντικείμενο της έρευνας. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να κρατήσει πλήρεις σημειώσεις για την επίμαχη συνάντηση και τις επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις, αλλά μόνο συνοπτικές σημειώσεις, στον βαθμό που τα τρίτα μέρη είχαν παράσχει επιβαρυντικά στοιχεία τα οποία η Επιτροπή σκόπευε να χρησιμοποιήσει ή είχαν παράσχει απαλλακτικά στοιχεία τα οποία η επιχείρηση μπορούσε να επικαλεστεί.

181 Όσον αφορά το παραδεκτό του επιχειρήματος της προσφεύγουσας, είναι αληθές ότι η προσφεύγουσα δεν επικαλέστηκε ρητώς στην προσφυγή της το άρθρο 19 του κανονισμού 1/2003. Ωστόσο, υποστήριξε ρητώς ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση που υπέχει να τηρεί σημειώσεις ή να τηρεί ενδεδειγμένες σημειώσεις της επίμαχης συναντήσεως και των επίμαχων τηλεφωνικών διασκέψεων και επικαλέστηκε προς τούτο τη σκέψη 91 της αποφάσεως της 6ης Σεπτεμβρίου 2017, Intel κατά Επιτροπής (C‑413/14 P, EU:C:2017:632), η οποία αφορά συγκεκριμένα τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 19 του κανονισμού 1/2003. Ως εκ τούτου, το επιχείρημα που προέβαλε η προσφεύγουσα με την προσφυγή αποσκοπούσε σαφώς στο να υποστηρίξει ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη διάταξη αυτή και τη σχετική νομολογία. Συνεπώς, η ένσταση περί απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί.

182 Όσον αφορά την ουσία του επιχειρήματος της προσφεύγουσας, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 αποτελεί τη νομική βάση δυνάμει της οποίας δύναται η Επιτροπή να διενεργεί ακροάσεις με φυσικά ή νομικά πρόσωπα στο πλαίσιο έρευνας (απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2017, Intel κατά Επιτροπής, C‑413/14 P, EU:C:2017:632, σκέψη 86).

183 Από τη διατύπωση του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 συνάγεται ότι η διάταξη αυτή ισχύει για κάθε ακρόαση που αποσκοπεί στη συλλογή στοιχείων σχετικών με το αντικείμενο της έρευνας. Δεν προκύπτει ούτε από το γράμμα ούτε από τον σκοπό της διατάξεως αυτής κάποιο στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο νομοθέτης θέλησε να εξαιρέσει ορισμένες ακροάσεις από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως (απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2017, Intel κατά Επιτροπής, C‑413/14 P, EU:C:2017:632, σκέψεις 84 και 87).

184 Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τον κανονισμό 1/2003, η προμνησθείσα νομική βάση αναφέρεται στο απλό γεγονός της ακροάσεως ενός φυσικού ή νομικού προσώπου με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών {βλ. πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 [ΕΚ] και με την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1017/68, (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74, (ΕΟΚ) αριθ. 4056/86 και (ΕΟΚ) αριθ. 3975/87 [COM(2000) 582 τελικό, ΕΕ 2000, C 365 E, σ. 284]}.

185 Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι οι ακροάσεις που διεξαγάγει η Επιτροπή με τρίτα μέρη μπορεί να έχουν τη μορφή συναντήσεων ή τηλεφωνικών διασκέψεων δεν είναι ικανό να τις εξαιρέσει από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003, εφόσον σκοπός τους είναι η συλλογή πληροφοριών σχετικών με το αντικείμενο ορισμένης έρευνας.

186 Εν προκειμένω, αντίθετα με όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, από ένα πλήθος συγκλινόντων στοιχείων αποδεικνύεται ότι σκοπός της επίμαχης συναντήσεως και των επίμαχων τηλεφωνικών διασκέψεων ήταν η συλλογή πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

187 Αφενός, από τυπικής απόψεως, η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις διεξήχθησαν μετά την έναρξη της έρευνας από την Επιτροπή τον Αύγουστο του 2014 και, ειδικότερα, μετά την αποστολή των πρώτων αιτήσεων παροχής πληροφοριών που μνημονεύονται στις σκέψεις 6 και 15 ανωτέρω. Εξάλλου, σε όλες τις σημειώσεις που συνέταξε η Επιτροπή γίνεται μνεία στη διοικητική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι στην «AT.40220». Περαιτέρω, η ίδια μνεία γίνεται και στην ανταλλαγείσα επικοινωνία που είχε η Επιτροπή με την προσφεύγουσα όταν της διαβίβασε τις εν λόγω σημειώσεις (βλ. σκέψη 171 ανωτέρω) όπου γίνεται ρητή αναφορά σε «συναντήσεις ή ακροάσεις που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο της υποθέσεως AT.40220».

188 Αφετέρου, από ουσιαστικής απόψεως, όλες αυτές οι σημειώσεις καταδεικνύουν ότι η επίμαχη συνάντηση και οι επίμαχες τηλεφωνικές διασκέψεις αφορούσαν την αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ, τη θέση της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή ή ορισμένες εμπορικές πρακτικές της προσφεύγουσας στη συγκεκριμένη αγορά. Ειδικότερα, στις σημειώσεις από τη συνάντηση με [εμπιστευτικό] στις [εμπιστευτικό] αναφέρεται ότι αφορούσαν την αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ και τη θέση της προσφεύγουσας στη εν λόγω αγορά· στις σημειώσεις από την τηλεφωνική διάσκεψη με [εμπιστευτικό] στις [εμπιστευτικό] αναφέρεται ότι αφορούσαν ορισμένες επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας στον τομέα των συνόλων τσιπ και ότι δεν παρασχέθηκαν συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής διασκέψεως· στις σημειώσεις από την τηλεφωνική διάσκεψη με [εμπιστευτικό] στις [εμπιστευτικό] αναφέρεται ότι αφορούσαν την αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ και ορισμένες επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας· και στις σημειώσεις από την τηλεφωνική διάσκεψη με [εμπιστευτικό] στις [εμπιστευτικό] αναφέρεται ότι επικεντρώνονταν στην αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ.

189 Καθόσον η συνάντηση με [εμπιστευτικό] και οι τηλεφωνικές διασκέψεις με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό] διεξήχθησαν με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας, όσον αφορά τη σχετική αγορά, τη θέση της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή ή τις εμπορικές πρακτικές της προσφεύγουσας στη συγκεκριμένη αγορά, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003.

190 Οσάκις δε η Επιτροπή διεξαγάγει ακρόαση σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού 1/2003, με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο ορισμένης έρευνας, υπέχει την υποχρέωση να καταγράφει με όποιον τρόπο επιλέξει κάθε τέτοια ακρόαση. Για τον σκοπό αυτό, δεν αρκεί να συντάξει η Επιτροπή μια συνοπτική παράθεση των θεμάτων που εξετάστηκαν κατά την ακρόαση. Η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να παράσχει ενδείξεις για το περιεχόμενο των συζητήσεων που διεξήχθησαν κατά την ακρόαση, ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που προσκομίστηκαν κατά την ακρόαση σχετικά με τα θέματα που εξετάστηκαν (πρβλ. απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2017, Intel κατά Επιτροπής, C‑413/14 P, EU:C:2017:632, σκέψεις 91 και 92).

191 Εν προκειμένω, οι σημειώσεις που διαβίβασε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως περιορίζονται στο να αναφέρουν, εκτός από την ημερομηνία και τα ονόματα των συμμετεχόντων, μια πολύ γενική ένδειξη –περιοριζόμενη κατ’ ουσίαν σε δύο ή τρεις γραμμές– σχετικά με τα θέματα που εξετάσθηκαν, ήτοι την αγορά των συνόλων τσιπ, τη θέση της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή ή τις εμπορικές πρακτικές της προσφεύγουσας στη συγκεκριμένη αγορά. Αντιθέτως, στις σημειώσεις αυτές δεν υπήρχε καμία ένδειξη του περιεχομένου των συζητήσεων που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που παρασχέθηκαν σχετικά με τα ζητήματα που συζητήθηκαν, όπως απαιτεί η μνημονευόμενη στη σκέψη 190 ανωτέρω νομολογία.

192 Εξάλλου, το γεγονός ότι οι σημειώσεις αυτές ήταν ελλιπείς καταδεικνύεται σαφώς από δύο πραγματικά περιστατικά που ανέδειξε η προσφεύγουσα.

193 Αφενός, στις σημειώσεις για την τηλεφωνική διάσκεψη με [εμπιστευτικό] αναφέρεται ότι το εν λόγω τρίτο μέρος παρέσχε τις «απόψεις» του σχετικά με «ορισμένες επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας στον τομέα των συνόλων τσιπ» και ότι δεν παρασχέθηκαν «συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία». Όπως ορθώς επισημαίνει η προσφεύγουσα, οι σημειώσεις αυτές εγείρουν ερωτήματα ως προς το περιεχόμενο των συζητήσεων που διεξήχθησαν μεταξύ της Επιτροπής και του τρίτου μέρους, ως προς τις πληροφορίες που το τελευταίο παρείχε και ως προς την απουσία «αποδεικτικών στοιχείων» –και μάλιστα «συγκεκριμένων»– σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Συνεπώς, από τις σημειώσεις αυτές δεν καθίσταται δυνατή η κατανόηση των πληροφοριών τις οποίες [εμπιστευτικό] διαβίβασε στην Επιτροπή χωρίς να προσκομίσει συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία με αποτέλεσμα η προσφεύγουσα να μην είναι σε θέση να γνωρίζει ποια στοιχεία συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της εν λόγω τηλεφωνικής διασκέψεως και, ιδίως, το ενδεχόμενο το εν λόγω τρίτο μέρος, δηλαδή [εμπιστευτικό], να ανέφερε επιβαρυντικά ή ακόμη και απαλλακτικά στοιχεία, χωρίς να παράσχει κανένα συγκεκριμένο αποδεικτικό στοιχείο.

194 Αφετέρου, στις σημειώσεις σχετικά με τη συνάντηση με [εμπιστευτικό] γίνεται μνεία ότι η επίμαχη συνάντηση αφορούσε την αγορά των συνόλων τσιπ και τη θέση της προσφεύγουσας στη συγκεκριμένη αγορά. Ωστόσο, πέραν του γεγονότος ότι από μια τέτοια περιγραφή δεν καθίσταται δυνατή η κατανόηση των πληροφοριών που φέρεται να διαβίβασε συναφώς [εμπιστευτικό] στην Επιτροπή, είναι σαφές ότι οι εν λόγω σημειώσεις δεν αναφέρουν ότι, κατά τη συνάντηση αυτή, το εν λόγω τρίτο μέρος πραγματοποίησε προφορική παρουσίαση, ούτε κατά μείζονα λόγο το περιεχόμενο της παρουσιάσεως αυτής. Ωστόσο, αντίγραφο της εν λόγω παρουσιάσεως διαβιβάστηκε στην προσφεύγουσα από την Επιτροπή μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, στις 2 Μαρτίου 2018, σε απάντηση του από 25 Ιανουαρίου 2018 αιτήματος της προσφεύγουσας. Από την εν λόγω δεκασέλιδη παρουσίαση προκύπτει σαφώς ότι αφορούσε συγκεκριμένα την έρευνα που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως (όπως προκύπτει από το εξώφυλλο της εν λόγω παρουσιάσεως, στο οποίο παρατίθεται η ονομασία και ο αριθμός της εν λόγω διαδικασίας), ότι μία σελίδα ήταν αφιερωμένη στη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των συνόλων τσιπ και ότι πέντε σελίδες ήταν αφιερωμένες σε [εμπιστευτικό]. Η έλλειψη, στις σημειώσεις που συνέταξε η Επιτροπή, οποιασδήποτε αναφοράς στην εν λόγω παρουσίαση ή στο περιεχόμενό της καταδεικνύει την αποσπασματικότητά τους.

195 Εξάλλου, πέραν του ότι οι εν λόγω σημειώσεις ήταν ελλιπείς, από τα προσκομισθέντα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση αποδεικτικά στοιχεία συνάγεται ότι οι σημειώσεις αυτές είχαν μεν συνταχθεί από την Επιτροπή κατά τις ημερομηνίες των τηλεφωνικών διασκέψεων ή λίγο μετά την ημερομηνία της συναντήσεως, αντιστοίχως, πλην όμως προκύπτει επίσης ότι δεν ήταν πλήρεις κατά τις ημερομηνίες αυτές και ότι συμπληρώθηκαν ή οριστικοποιήθηκαν μεταγενέστερα, μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ειδικότερα, η Επιτροπή, κατόπιν αιτήματος της προσφεύγουσας στις 25 Ιανουαρίου 2018, επομένως περίπου τρία έτη μετά την ημερομηνία διεξαγωγής των εν λόγω ακροάσεων, αφενός, επικοινώνησε με [εμπιστευτικό] για να λάβει ένα αντίγραφο της παρουσιάσεως στην οποία είχε προβεί το εν λόγω τρίτο μέρος κατά τη συνάντηση και, αφετέρου, επικοινώνησε με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό] για να επιβεβαιώσει το περιεχόμενο των σημειώσεων που είχε ετοιμάσει για τις τηλεφωνικές διασκέψεις, ο/η δε [εμπιστευτικό] πρότεινε μάλιστα και τροποποιήσεις στις σημειώσεις, οι οποίες έγιναν δεκτές από την Επιτροπή. Εξάλλου, από τα προσκομισθέντα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει επίσης ότι η διευκρίνιση ότι «δεν προσκομίστηκαν συγκεκριμένα στοιχεία κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής διασκέψεως» δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό κείμενο των σημειώσεων και προστέθηκε μετά την προμνησθείσα επικοινωνία μεταξύ της Επιτροπής και [εμπιστευτικό].

196 Επομένως, κατά παράβαση του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003, η Επιτροπή δεν προέβη σε δέουσα καταγραφή των ακροάσεων που διεξήγαγε με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό].

197 Περαιτέρω, καθόσον η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή παρέλειψε να της διαβιβάσει σημειώσεις για τις επίμαχες ακροάσεις, πρέπει, αφενός, να σημειωθεί ότι, όπως διευκρίνισε η Επιτροπή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, οι σημειώσεις για τη συνάντηση με [εμπιστευτικό] είχαν περιληφθεί στον φάκελο της υποθέσεως στις [εμπιστευτικό] ως μη προσβάσιμο έγγραφο, δηλαδή ως εσωτερικό έγγραφο της Επιτροπής, και χωρίς να περιλαμβάνεται αντίγραφο της παρουσιάσεως που είχε πραγματοποιήσει [εμπιστευτικό] κατά την εν λόγω συνάντηση. Αφετέρου, οι σημειώσεις για τις τηλεφωνικές διασκέψεις με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό] δεν είχαν περιληφθεί στον φάκελο της υποθέσεως.

198 Ανεξαρτήτως των λόγων που οδήγησαν σε αυτό, δεν αμφισβητείται, επομένως, ότι η προσφεύγουσα δεν είχε λάβει καμία ενημέρωση σχετικά με την ύπαρξη και το περιεχόμενο των ακροάσεων αυτών κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ούτε γίνεται μνεία των επίμαχων ακροάσεων στην περιγραφή της διοικητικής διαδικασίας που διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

199 Συναφώς, αρκεί να σημειωθεί ότι, καίτοι βεβαίως επιτρέπεται να αποκλεισθούν από τη διοικητική διαδικασία τα στοιχεία που δεν έχουν καμία σχέση με τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που περιέχονται στην ανακοίνωση αιτιάσεων και τα οποία δεν έχουν, κατά συνέπεια, καμία σημασία για την έρευνα, δεν μπορεί εντούτοις να εναπόκειται μόνο στην Επιτροπή να καθορίζει τα στοιχεία που είναι κρίσιμα για την άμυνα της οικείας επιχειρήσεως (αποφάσεις της 7ης Ιανουαρίου 2004, Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑204/00 P, C‑205/00 P, C‑211/00 P, C‑213/00 P, C‑217/00 P και C‑219/00 P, EU:C:2004:6, σκέψη 126, και της 16ης Ιουνίου 2011, FMC Foret κατά Επιτροπής, T‑191/06, EU:T:2011:277, σκέψη 306). Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι οι καταγραφές ακροάσεων οι οποίες διεξήχθησαν με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας και οι οποίες εμπίπτουν, ως εκ τούτου, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003, όπως οι επίμαχες ακροάσεις, δεν πρέπει να παραλείπονται από τον φάκελο της υποθέσεως.

200 Μολονότι η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η παράλειψή της να διαβιβάσει στην προσφεύγουσα τις πληροφορίες ή τις σημειώσεις αυτές οφειλόταν σε απλή «αβλεψία» και ότι διαβίβασε τις εν λόγω πληροφορίες ευθύς μόλις έλαβε γνώση αυτών κατόπιν της αιτήσεως της προσφεύγουσας της 25ης Ιανουαρίου 2018, οι περιστάσεις αυτές, μεταγενέστερες της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν είναι ικανές να θεραπεύσουν τη διαδικαστική παρατυπία στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή. Πρώτον, οι σημειώσεις τις οποίες διαβίβασε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα, λόγω της μη πληρότητάς τους, δεν αποκαθιστούν την παράλειψη καταγραφής κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003, καθόσον δεν μνημονεύουν τα πληροφοριακά στοιχεία που συνελέγησαν κατά τη διεξαγωγή των επίμαχων ακροάσεων. Πρέπει, δεύτερον, να υπομνησθεί ότι το γεγονός ότι μια επιχείρηση πληροφορείται καθυστερημένα, κατόπιν της εκδόσεως μιας αποφάσεως, ορισμένα στοιχεία που θα έπρεπε να έχουν συμπεριληφθεί στον φάκελο της υποθέσεως δεν αποκαθιστά την επιχείρηση αυτή στην κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν εάν είχε μπορέσει να στηριχθεί στα ίδια στοιχεία για να υποβάλει γραπτώς και προφορικώς τις παρατηρήσεις της ενώπιον της Επιτροπής (πρβλ. απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2011, Solvay κατά Επιτροπής, C‑109/10 P, EU:C:2011:686, σκέψη 56).

201 Από όλα τα ανωτέρω συνάγεται ότι, όσον αφορά τη συνάντηση με [εμπιστευτικό] και τις τηλεφωνικές διασκέψεις με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό], η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις περί καταγραφής που υπέχει βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού 1/2003 καθώς και, κατά συνέπεια, περί συμπερίληψης των αρχείων καταγραφής των επίμαχων ακροάσεων στον φάκελο της υποθέσεως.

3) Επί της προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας

202 Όσον αφορά τις συνέπειες που πρέπει να εξαχθούν από τη διαπίστωση στη σκέψη 201 ανωτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στις σκέψεις 160 και 161 ανωτέρω, πρέπει να εξετασθεί κατά πόσον, υπό το πρίσμα των ειδικών πραγματικών και νομικών περιστάσεων της υπό κρίση υποθέσεως, αποδείχθηκε επαρκώς από την προσφεύγουσα ότι θα ήταν σε θέση να οργανώσει αποτελεσματικότερα την άμυνά της εάν δεν υπήρχαν οι εν λόγω διαδικαστικές παρατυπίες.

203 Πρέπει κατ’ αρχάς να σημειωθεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ταυτότητα των εμπλεκομένων τρίτων μερών, το περιεχόμενο των σημειώσεων που συνέταξε η Επιτροπή και το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα επισήμανε ότι τα εν λόγω τρίτα μέρη θα μπορούσαν να είχαν παράσχει πληροφορίες που θα μπορούσαν να τη συνδράμουν στην άμυνά της, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς, τον συσχετισμό δυνάμεων στην αγορά αυτή και τη δεσπόζουσα θέση, το αποτέλεσμα περί εκτοπισμού των ανταγωνιστών από την αγορά και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας. Προς τούτο, η προσφεύγουσα υπέβαλε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ένα παράρτημα στην προσφυγή της (παράρτημα A.9.7), με το οποίο αποσκοπούσε στην αποσαφήνιση των ζητημάτων που ενδεχομένως είχαν εξετασθεί κατά τις εν λόγω ακροάσεις και του τρόπου με τον οποίο το υλικό αυτό θα μπορούσε να την είχε συνδράμει στην άμυνά της. Η Επιτροπή, ενώ αρχικά αμφισβήτησε το παραδεκτό του εν λόγω παραρτήματος, αρνήθηκε το περιεχόμενό του σε παράρτημα αντίκρουσης (παράρτημα B.5). Εν συνεχεία, τα μέρη εξακολούθησαν την ανταλλαγή απόψεων επί του θέματος αυτού σε παράρτημα του υπομνήματος απαντήσεως (παράρτημα C.12) και σε παράρτημα του υπομνήματος ανταπαντήσεως (παράρτημα D.9).

204 Πρώτον, πρέπει να υπομνησθεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσάπτει στην προσφεύγουσα ότι, μέσω των πληρωμών βάσει αποκλειστικότητας, μείωσε τα κίνητρα της Apple να στραφεί προς τους ανταγωνιστές της στην αγορά συνόλων τσιπ LTE (τμήματα 11.4.1 και 11.4.2 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Επί του τελευταίου σημείου, στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή μνημονεύει ρητώς [εμπιστευτικό] και μνημονεύει επίσης και [εμπιστευτικό].

205 Ούτως, τα τρίτα μέρη που μετείχαν στις επίμαχες ακροάσεις που διεξήγαγε η Επιτροπή ήταν δύο από τους ανταγωνιστές της προσφεύγουσας οι οποίοι φέρονται να εκτοπίστηκαν από την αγορά λόγω της συμπεριφοράς της τελευταίας ([εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό]) και δύο OEM που προμηθεύονται ομάδες τσιπ LTE, δηλαδή ανταγωνιστές του πελάτη της προσφεύγουσας ο οποίος είχε λάβει τις επίμαχες πληρωμές ([εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό]).

206 Δεύτερον, αφενός, δεν αμφισβητείται ότι η προσφεύγουσα –όπως και το Γενικό Δικαστήριο– δεν διαθέτει καμία ακριβή ένδειξη σε σχέση με τις πληροφορίες που συνέλεξε η Επιτροπή κατά τις επίμαχες ακροάσεις, μολονότι οι ακροάσεις αυτές αφορούσαν το αντικείμενο της έρευνας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, και ότι, όπως μόλις επισημάνθηκε, στα εν λόγω τρίτα μέρη περιλαμβάνονταν οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας οι οποίοι φέρονται να εκτοπίστηκαν από την αγορά λόγω της συμπεριφοράς της προσφεύγουσας, μεταξύ των οποίων, ιδίως [εμπιστευτικό], δηλαδή [εμπιστευτικό].

207 Κανένα από τα έγγραφα της δικογραφίας που αφορούν τις επίμαχες ακροάσεις δεν καθιστά δυνατό να αποκατασταθούν με βεβαιότητα οι ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας που παρείχαν τα εν λόγω τρίτα μέρη κατά τη διάρκεια των επίμαχων ακροάσεων και τον βαθμό στον οποίο το περιεχόμενό τους θα μπορούσε να αποτελέσει απαλλακτικό, επιβαρυντικό ή ακόμη και ουδέτερο αποδεικτικό υλικό.

208 Συναφώς, όσον αφορά τις τηλεφωνικές διασκέψεις με τους [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό], θα ήταν εικασία να ισχυριστεί κανείς, όπως πράττει η Επιτροπή, ότι οι πληροφορίες που παρείχαν τα εν λόγω τρίτα μέρη ήταν παρεμφερείς με εκείνες που είχαν παράσχει στις απαντήσεις τους σε ορισμένες αιτήσεις παροχής πληροφοριών και ότι οι πληροφορίες αυτές δεν περιλάμβαναν, επομένως, κανένα δυνητικό απαλλακτικό υλικό. Πρώτον, στις σημειώσεις για τις επίμαχες ακροάσεις δεν περιλαμβάνεται καμία αναφορά σε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, συμπεριλαμβανομένων των απαντήσεων που δόθηκαν σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών. Συνεπώς, το περιεχόμενό τους δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί από άλλες πηγές του φακέλου της υποθέσεως. Ακολούθως, το γεγονός ότι τα εν λόγω τρίτα μέρη, περίπου τρία έτη μετά τη διεξαγωγή των επίμαχων ακροάσεων και μετά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, επιβεβαίωσαν στην Επιτροπή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κατόπιν αιτήματός της και προκειμένου να απαντήσει στο αίτημα της προσφεύγουσας της 25ης Ιανουαρίου 2018, ότι το περιεχόμενο των επίμαχων ακροάσεων «αντανακλάται» στις απαντήσεις τους σε ορισμένες αιτήσεις παροχής πληροφοριών, δεν επιτρέπει την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος ως προς το περιεχόμενο των συζητήσεων αυτών, ιδίως ως προς την ακριβή φύση των πληροφοριών που είχαν παρασχεθεί επί των θεμάτων που εξετάστηκαν.

209 Όσον αφορά τη συνάντηση με [εμπιστευτικό], αντίθετα με όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η παρουσίαση την οποία πραγματοποίησε το εν λόγω τρίτο μέρος κατά την επίμαχη συνάντηση δεν αποκλείει σε καμία περίπτωση να έχουν συζητηθεί άλλα θέματα πέραν εκείνων που αναφέρονται στην εν λόγω παρουσίαση, δεδομένου ότι η εν λόγω παρουσίαση δεν μνημονεύεται στις σημειώσεις της συναντήσεως, μόνο δε μία σελίδα της παρουσιάσεως αυτής πραγματεύεται τα θέματα που αναφέρονται στις εν λόγω σημειώσεις. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η παρουσίαση [εμπιστευτικού] θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά εξαντλητική απεικόνιση του περιεχομένου της εν λόγω συναντήσεως και ότι καθιστά δυνατό να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το εν λόγω τρίτο μέρος να έχει παράσχει κρίσιμα για την άμυνα της προσφεύγουσας στοιχεία, τούτο δεν θα επηρέαζε τις διαπιστώσεις που έγιναν όσον αφορά τις ακροάσεις με [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό].

210 Αφετέρου, ωστόσο, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων που μνημονεύονται στις σκέψεις 204 και 205 ανωτέρω, πλείονα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν από την προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση συνιστούν αρχή απόδειξης προς θεμελίωση του επιχειρήματός της ότι οι πληροφορίες που ενδεχομένως αντάλλαξαν η Επιτροπή και οι [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό], [εμπιστευτικό] και [εμπιστευτικό] κατά τις επίμαχες ακροάσεις θα μπορούσαν να της είχαν παράσχει τη δυνατότητα να οργανώσει αποτελεσματικότερα την άμυνά της.

211 Κατ’ αρχάς, όπως προκύπτει από τις σημειώσεις και την παρουσίαση που προσκομίστηκαν από την προσφεύγουσα, δεν αμφισβητείται ότι οι επίμαχες ακροάσεις στο σύνολό τους αφορούσαν, στο πλαίσιο της έρευνας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, την αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ, τη θέση της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή ή τις επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας στη συγκεκριμένη αγορά. Ειδικότερα, στις σημειώσεις για δύο από τις επίμαχες ακροάσεις, και συγκεκριμένα για την ακρόαση με [εμπιστευτικό] και την ακρόαση με [εμπιστευτικό], αναφέρεται ρητώς ότι οι επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας συζητήθηκαν μεταξύ της Επιτροπής και των εν λόγω τρίτων μερών. Μολονότι στις σημειώσεις για τις άλλες δύο ακροάσεις δεν γίνεται μνεία στις επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας, δεν φαίνεται αληθοφανές, κατά την ακρόαση με [εμπιστευτικό] την ίδια ημέρα με την ακρόαση με [εμπιστευτικό], να μην επεδίωξε η Επιτροπή να λάβει πληροφορίες σχετικά με τις υπό έρευνα επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας και από έναν από τους ανταγωνιστές που φέρεται να είχε εκτοπιστεί από την αγορά. Εξάλλου, όπως προκύπτει από την παρουσίαση που διαβίβασε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα, η συνάντηση με [εμπιστευτικό] αφορούσε επίσης τις επιχειρηματικές πρακτικές της προσφεύγουσας στην αγορά εμπορίας συνόλων τσιπ. Ακόμη και αν το εν λόγω τρίτο μέρος είχε παράσχει πληροφορίες σχετικά με [εμπιστευτικό], δεν φαίνεται επίσης αληθοφανές να μην επεδίωξε η Επιτροπή να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με τις υπό έρευνα πρακτικές της προσφεύγουσας.

212 Κατά συνέπεια, υπό αυτές τις συνθήκες, όπως ισχυρίζεται και η προσφεύγουσα, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι πληροφορίες που συνέλεξε η Επιτροπή από τα εν λόγω τρίτα μέρη κατά τις επίμαχες ακροάσεις, και ιδίως από τους ανταγωνιστές που φέρονται να εκτοπίστηκαν από την αγορά, θα μπορούσαν να είναι κρίσιμες για την άμυνά της.

213 Εν συνεχεία, για λόγους πληρότητας, πρέπει να σημειωθεί ότι η προσφεύγουσα, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως και τις ειδικές περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, στους πίνακες τ