ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ

CLAUS GULMANN

της 13ης Μαΐου 1993 ( *1 )

Κύριε Πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1. Η υπό κρίση υπόθεση αφορά διαφορά μεταξύ μιας γερμανικής επιχειρήσεως — στο εξής: Jepsen Stahl — και της διοικήσεως των γερμανικών τελωνείων σχετικά με την κατάταξη μιας παρτίδας προϊόντων χάλυβα εισαχθείσας από την Πολωνία στη Γερμανία, το 1989, από την Jepsen Stahl. Το ζήτημα που ανεφύη εν προκειμένω είναι κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί σημαντική, ως κριτήριο δασμολογικής κατατάξεως, η μέθοδος κατασκευής η οποία δεν εμφανίζεται υπό μορφή αντικειμενικού χαρακτηριστικού των εν λόγω προϊόντων. Κατά την επίδικη εν προκειμένω δασμολογική κλάση, πρέπει να πρόκειται για πλατέα προϊόντα έλασης από χάλυβα «που έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες» και το αποφασιστικό ερώτημα είναι εάν πρέπει να απαιτείται τα προϊόντα αυτά να παρουσιάζονται αντικειμενικά ως να «έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες», πράγμα το οποίο συμβαίνει όταν όλες οι ελαθείσες επιφάνειες έχουν αιχμηρές ακμές, ή εάν αρκεί, για την κατάταξη στην κλάση αυτή, να αποδεικνύει ο εισαγωγέας ότι τα προϊόντα πράγματι «έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες», παρόλο που παρουσιάζουν, αντικειμενικά, ελαφρώς στρογγυλεμένες ακμές.

2. Την τελευταία αυτή άποψη υποστηρίζει η Jepsen, η οποία φρονεί συνεπώς ότι τα προϊόντα τα οποία εισήγαγε εν προκειμένω πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 72112100 του κοινού δασμολογίου ( 1 ), η οποία καλύπτει τα «7211 πλατέα προϊόντα έλασης, από σίδηρο ή από όχι σε κράμα χάλυβες, με πλάτος κατώτερο των 600 mm...: — που έχουν απλώς ελαθεί σε θερμή κατάσταση, με πάχος κατώτερο των 3 mm...: — άλλα, που έχουν απλώς ελαθεί σε θερμή κατάσταση: 7211 21 00 — — που έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες ή σε κλειστές αυλακώσεις, με πλάτος που υπερβαίνει τα 150 mm και με πάχος 4 mm ή περισσότερο...» Η διοίκηση των γερμανικών τελωνείων δεν συμφωνεί επί του σημείου αυτού. Διαπίστωσε ότι επρόκειτο για προϊόντα «πλάτους κάτω των 500 mm, με στρογγυλεμένες ακμές, που δεν έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες», για τον λόγο δε αυτόν, κατά τη διοίκηση των τελωνείων, τα προϊόντα υπή-γοντο στην κλάση 72112290, η οποία έχει την εξής διατύπωση: «721122 — άλλα, με πάχος 4,75 mm ή περισσότερο. 72112290 — με πλάτος που δεν υπερβαίνει τα 500 mm.» Η διοίκηση των τελωνείων ισχυρίζεται ότι, κατ' αρχήν, η κατάταξη των προϊόντων πρέπει να διενεργείται βάσει των αντικειμενικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων τους τα οποία είναι εμφανή πατά την εξέταση και ότι η μέθοδος κατασκευής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο κατατάξεως, παρά μόνον εάν προβλέπεται σαφώς στο κοινό δασμολόγιο και εάν η εν λόγω μέθοδος κατασκευής διακρίνεται στη μορφή του ίδιου του προϊόντος. Υπό τις συνθήκες αυτές, η διοίκηση των τελωνείων υποστήριξε ότι μόνο τα προϊόντα που έχουν αιχμηρές ακμές αποτελούν προϊόντα χάλυβα που έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες και επομένως υπάγονται στη δασμολογική κλάση 7211 21 00.

3. Στο πλαίσιο αυτό το Finanzgericht Düsseldorf υπέβαλε το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα: «Έχει την έννοια η διάκριση 72112100 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως διατυπώνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 3174/88, ότι το χαρακτηριστικό γνώρισμα “που έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες” αφορά μόνο τη μέθοδο κατασκευής του προϊόντος ή απαιτείται περαιτέρω η έλαση στις τέσσερις επιφάνειες να έχει ως αποτέλεσμα μία διακρινόμενη στο προϊόν παραμόρφωση, ήτοι την εμφάνιση αιχμηρών ακμών σε όλες τις ελαθείσες επιφάνειες;»

4. Το αιτούν δικαστήριο φρονεί ότι τα εν λόγω προϊόντα πληρούν εν πάση περιπτώσει τις προϋποθέσεις για να καταταγούν στην κλάση 7211. Την άποψη αυτή στηρίζει στο γεγονός ότι τα προϊόντα κατασκευάζονται σε κοινό ελασματουργείο και επισημαίνει ότι από τις επεξηγηματικές σημειώσεις του εναρμονισμένου συστήματος περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων — στο εξής: επεξηγηματικές σημειώσεις του ΕΣ — προκύπτει ότι η κλάση 7211 καλύπτει τα «προϊόντα (...) που έχουν ελαθεί σε θερμή κατάσταση στις τέσσερις επιφάνειες, σε κλειστές αυλακώσεις ή σε κοινό ελασματουργείο» ( 2 ). Το αιτούν δικαστήριο εκθέτει συναφώς ότι σε περίπτωση κατασκευής σε κοινό ελασματουργείο το υλικό υφίσταται πράγματι έλαση στις τέσσερις επιφάνειες. Σε αντίθεση με την έλαση σε κλειστές αυλακώσεις, όπου το υλικό υφίσταται επεξεργασία ταυτοχρόνως σε όλες τις πλευρές, στο κοινό ελασματουργείο η επεξεργασία του υλικού σε κάθε περίπτωση και καθ' όλη τη διάρκεια γίνεται από ένα ζεύγος κυλίνδρων σε αντι-κρυστή διάταξη. Καθώς τα ζεύγη αυτά μπορούν να τεθούν σε λειτουργία μόνο εναλλακτικά, η πίεση που ασκείται στις μορφοποιούμενες επιφάνειες κατά τη διάρκεια του κύκλου της διαδικασίας ελάσεως έχει αναγκαστικά ως αποτέλεσμα την εμφάνιση, στις υπόλοιπες επιφάνειες, αυτού που αποκαλείται τραχείες άκρες ελάσεως. Όταν διακόπτεται η λειτουργία των καθέτων κυλίνδρων κατά τους τελευταίους κύκλους ελάσεως, — πράγμα το οποίο συμβαίνει πάντοτε — οι μεγάλες κάθετες πλευρές του κατεργασμένου προϊόντος παρουσιάζουν αναγκαστικά τις εν λόγω καμπύλες προεξοχές, οι οποίες είναι εξογκώματα προερχόμενα από τη σύνθλιψη και οφειλόμενα στην οριζόντια έλαση, και τα οποία διαπιστώθηκαν από το τελωνείο. Αυτά τα εξογκώματα που προέρχονται από τη σύνθλιψη δίνουν την εντύπωση ότι το προϊόν δεν έχει ελαθεί στις μεγάλες κάθετες πλευρές ( 3 ). Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται εάν η έννοια «που έχουν ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες» αφορά μόνον τη μέθοδο κατασκευής ή εάν επιβάλλει ορισμένες απαιτήσεις σχετικές με τις αντικειμενικές ιδιότητες του τελικού προϊόντος. Το αιτούν δικαστήριο φρονεί ότι το κείμενο του κοινού δασμολογίου συνηγορεί υπέρ του πρώτου σκέλους της διαζεύξεως, διότι βασίζεται κυρίως στη μέθοδο κατασκευής η οποία χρησιμοποιήθηκε, εν προκειμένω στην έλαση στις τέσσερις επιφάνειες. Αντιθέτως, δεν φρονεί ότι οι ανωτέρω παρατεθείσες επεξηγηματικές σημειώσεις του ΕΣ περιλαμβάνουν πρόσθετα στοιχεία ως προς το εάν πρέπει να γίνεται αναφορά μόνον στη μέθοδο κατασκευής, δεδομένου ότι οι σημειώσεις περιορίζονται στη διαπίστωση ότι η κλάση 7211 περιλαμβάνει και τα προϊόντα που κατασκευάζονται σε κοινό ελασματουργείο και δεν επιλύει το πρόβλημα σε ποιά διάκριση της συνδυασμένης ονοματολογίας πρέπει να καταταγούν τα προϊόντα αυτά. Το αιτούν δικαστήριο τονίζει, εξάλλου, ότι το καθοριστικό κριτήριο κατατάξεως έγκειται κανονικά στις αντικειμενικές ιδιότητες των προϊόντων και ότι πρέπει να δίδεται η μέγιστη σημασία στην τήρηση του κριτηρίου αυτού για να εξυπηρετείται η γρήγορη και ακριβής κατάταξη εκ μέρους των τελωνειακών αρχών. Το αιτούν δικαστήριο φρονεί, συνεπώς, ότι βάσιμοι λόγοι συνηγορούν υπέρ μιας ερμηνείας υπό την έννοια ότι η έλαση στις τέσσερις επιφάνειες πρέπει να διακρίνεται στη μορφή του ίδιου του προϊόντος, μολονότι η ερμηνεία αυτή δεν απορρέει με βεβαιότητα από το κείμενο του κοινού δασμολογίου.

Μπορεί η μέθοδος κατασκευής να είναι καθοριστική για την δασμολογική κατάταξη;

5. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η δασμολογική κατάταξη στηρίζεται στα αντικειμενικά χαρακτηριστικά και στις ιδιότητες των εμπορευμάτων κατά τον χρόνο που ελέγχονται προκειμένου να εκτελωνιστούν, διότι με το κριτήριο αυτό λαμβάνεται υπόψη η εξυπηρέτηση τόσο της ασφαλείας δικαίου όσο και της διευκολύνσεως των τελωνειακών ελέγχων. Για το λόγο αυτό, δεν παρουσιάζει συνήθως ενδιαφέρον η ακριβής εκτίμηση του τρόπου με τον οποίο έχει κατασκευαστεί το εμπόρευμα ( 4 ). Ωστόσο, το Δικαστήριο έκανε επανειλημμένως δεκτό ότι η μέθοδος κατασκευής μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο δασμολογικής κατατάξεως. Η μέθοδος κατασκευής δεν είναι εν τούτοις καθοριστική παρά μόνον οσάκις το ορίζει σαφώς η δασμολογική κλάση ( 5 ). Επομένως, το πρώτο ερώτημα έγκειται στο εάν, όπως υποστηρίξουν η Jepsen Stahl και η Επιτροπή, η διάκριση 72112100 του κοινού δασμολογίου μνημονεύει ρητώς τη μέθοδο κατασκευής ως κριτήριο κατατάξεως. Κατά τη γνώμη μου, στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση. Η εν λόγω κλάση καλύπτει ορισμένα προϊόντα που έχουν «ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες ή σε κλειστές αυλακώσεις». Η διατύπωση αυτή πρέπει να νοηθεί ως σημαίνουσα τα προϊόντα που κατασκευάζονται σε κοινό ελασματουργείο ή σε κλειστές αυλακώσεις. Η κλάση, συνεπώς, αναφέρεται στη μέθοδο κατασκευής ( 6 ). Κατά τη γνώμη μου, αυτό επιβεβαιώνεται από τις παρατεθείσες ανωτέρω επεξηγηματικές σημειώσεις, όπου διαπιστώνεται ρητώς ότι η κλάση 7211 περιλαμβάνει προϊόντα κατασκευασμένα «σε κλειστές αυλακώσεις ή σε κοινό ελασμα-τουργείο». Η διευκρίνιση αυτή ισχύει και για την κλάση 7211 21 00.

6. Μια τέτοια διαπίστωση αρκεί κατ' αρχήν για να δοθεί απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα. Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα προλεχθέντα, η κατασκευή σε κοινό ελασματουργείο συνεπάγεται αναγκαστικά κάποια καμπυλότητα των μεγάλων καθέτων πλευρών των προϊόντων, πρέπει να αποκλειστεί η ερμηνεία της δασμολογική κλάσεως υπό την έννοια ότι καλύπτει, όπως διατείνεται η διοίκηση των γερμανικών τελωνείων, μόνο προϊόντα των οποίων όλες οι επιφάνειες παρουσιάζουν αιχμηρές ακμές.

7. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν αντιβαίνει προς τις άλλες επεξηγηματικές σημειώσεις του ΕΣ. Η μοναδική μνεία στις παρατεθείσες στην υποσημείωση 2 επεξηγηματικές σημειώσεις είναι ότι τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς πρέπει να έχουν «πιο αιχμηρές ακμές απ' ό,τι οι λαμαρίνες και οι φαρδιές ταινίες». Συνεπώς, δεν απαιτούνται «αιχμηρές ακμές», αλλά μόνο «πιο αιχμηρές ακμές» από αυτές που μπορούν να παρατηρηθούν στις λαμαρίνες και στις φαρδιές ταινίες.

8. Κατά τη γνώμη μου, για την κατάταξη δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη ο παρατιθέμενος από τη διοίκηση των γερμανικών τελωνείων Ευρωκανόνας. Βεβαίως, είναι ακριβές ότι ο Ευρωκανόνας 91-81 επιβάλλει σε προϊόντα όπως τα επίδικα να πληρούν προϋποθέσεις οι οποίες δεν πληρούνται από τα πράγματι εισαχθέντα προϊόντα. Ωστόσο, ορθώς, κατά τη γνώμη μου, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω Ευρωκανόνας δεν μπορεί να είναι καθοριστικός για την ερμηνεία της δασμολογικής κλάσεως 7211. Πρόκειται για κανόνα που εκδόθηκε τον Νοέμβριο 1981 «από την επιτροπή συντονισμού της ονοματολογίας των σιδηρουργικών προϊόντων της επιτροπής ΕΚ», που καθορίζει ποιοτικές προϋποθέσεις βασιζόμενες στις σύγχρονες μεθόδους παραγωγής που χρησιμοποιούνται στα κράτη μέλη της Κοινότητας, και ο οποίος δεν είχε ως σκοπό να τροποποιήσει το περιεχόμενο της δασμολογικής κλάσεως 7211.

9. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η κατάταξη βάσει μόνης της μεθόδου κατασκευής μπορεί να αποκλείεται «εάν τα χαρακτηριστικά του προϊόντος επιτρέπουν να εξαχθεί σαφώς το συμπέρασμα ότι η εν λόγω μέθοδος κατασκευής δεν ήταν σύμφωνη προς τους συνήθεις ελάχιστους κανόνες που ισχύουν στο εμπόριο». Επομένως, τα επίμαχα προϊόντα δεν μπορούν να καταταγούν στη διάκριση 72112100, «εάν τα εισαχθέντα προϊόντα χάλυβος παρουσιάζουν αντικειμενικά χαρακτηριστικά και ποιότητες που αποκλείουν τον χαρακτηρισμό τους, κατά την έννοια των βιομηχανικών κανόνων που εφαρμόζονται στα κοινά ελασματουργεία, ως ελαθέντων στις τέσσερις επιφάνειες». Η Επιτροπή όμως επισημαίνει επίσης, και μάλιστα ορθώς, ότι η κατασκευή σε κοινό ελασματουργείο συνεπάγεται ακριβώς στην πράξη και κατά τρόπο χαρακτηριστικό ότι τα προϊόντα έχουν λιγότερο ή περισσσότερο στρογγυλεμένες κάθετες επιφάνειες.

10. Αληθεύει, βεβαίως, ότι το να αποδίδεται σημασία στη μέθοδο κατασκευής κατά την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου δημιουργεί προβλήματα αποδείξεως. Δεδομένων των αντικειμενικών ιδιοτήτων τους, τα προϊόντα που κατασκευάζονται σε κοινό ελασματουργείο δεν φαίνονται κατ' ανάγκην ως ελαθέντα στις τέσσερις επιφάνειες. Είναι, επομένως, αναγκαίο να αποδειχθεί, για τα προϊόντα αυτά, ότι έχουν πράγματι ελαθεί στις τέσσερις επιφάνειες και αυτό προϋποθέτει την απόδειξη ότι τα προϊόντα κατασκευάστηκαν σε κοινό ελασματουργείο. Ωστόσο, από τα διαθέσιμα πληροφοριακά στοιχεία προκύπτει ότι εν προκειμένω δεν υφίσταται συγκεκριμένο πρόβλημα αποδείξεως.

11. Υπό τις συνθήκες αυτές, η γνώμη μου είναι ότι αρκεί, για την κατάταξη στην διάκριση 72112200, να μπορεί ο εισαγωγέας να αποδεικνύει ότι τα επίμαχα προϊόντα έχουν πραγματικά κατασκευαστεί με έλαση στις τέσσερις επιφάνειες, ανεξαρτήτως εάν αυτή η μέθοδος κατασκευής εμφανίζεται ή όχι υπό τη μορφή αντικειμενικού χαρακτηριστικού των οικείων προϊόντων, στο μέτρο που οι ακμές τους είναι ελαφρώς στρογγυλεμένες και όχι αιχμηρές.

Συμπέρασμα

12. Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την εξής απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα: Η διάκριση 72112100 του κοινού δασμολογίου πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι καλύπτει προϊόντα χάλυβα τα οποία κατασκευάστηκαν με έλαση στις τέσσερις επιφάνειες, ανεξαρτήτως εάν αυτή η μέθοδος κατασκευής εμφανίζεται ή όχι υπό τη μορφή αιχμηρών ακμών τις οποίες παρουσιάζουν όλες οι ελαθείσες επιφάνειες.

( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η δανική.

( 1 ) Βλ. το παράρτημα 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3174/88 τη; Επιτροπή;, τη; 21η; Σεπτεμβρίου 1988, που τροποποιεί το παράρτημα 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 298, ο. 1).

( 2 ) Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο των επεξηγηματικών σημειώσεων του ΕΣ που αφορούν την κλάση 7211 έχουν ως εξής:

«η παρούσα κλάση περιλαμβάνει το ίδιο είδος προϊόντων με αυτά που αναφέρονται στους αριθ. 72.08 και 72.09, με τη διαφορά ωστόσο ότι έχουν πλάτος κατώτερο των 600 mm. Οι διατάξεις των αριθ. 72.08 και 72.09, εξαιρουμένων αυτών που αφορούν το πλάτος, εφαρμόζονται mutatis mutandis στα προϊόντα της παρούσας κλάσεως (...)»

Το δέκατο και ενδέκατο εδάφιο των επεξηγηματικών σημειώσεων του ΕΣ που αφορούν την κλάση 72.08 έχουν ως εξής:

«Κατά την έννοια της παρούσας κλάσεως τα μεγάλα πλατέα είναι προϊόντα μη περιτυλιγμένα με ορθογώνια, τομή που έχουν ελαθεί σε θερμή κατάσταση στις τέσσερις επιφάνειες σε κλειοτές αυλακώσεις ή σε κοινό ελασματουργείο, πάχους 4 mm ή περισσότερο και πλάτους 600 mm έως και 1250 mm. Εκ του γεγονότος αυτού, τα μεγάλα πλατέα έχουν πιο κανονικές επιφάνειες και πιο αιχμηρές ακμές απ' ό,τι οι λαμαρίνες και οι φαρδιές ταινίες. Δεν υφίστανται ποτέ επανέλαση, αλλά χρησιμοποιούνται απευθείας στην κατασκευή μεταλλικών κατασκευών, χωρίς άλλη τελική κατεργασία των πλευρικών επιφανειών.»

( 3 ) Βλ. την διάταξη περί παραπομπής, σ. 8.

( 4 ) Απόφαση της 25ης Μαίου 1989, 40/88, Weber (Συλλογή 1989, σ. 1495, σκέψη 13) καθώς και τις αποφάσεις που παραθέτει ο γενικός εισαγγελέας Tesauro στις προταθείς του στην (δια υπόθεση (Συλλογή 1989, σ. 1403, σημείο 3).

( 5 ) Βλ. την απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 1989, 40/88. Weber (Συλλογή 1989, σ. 1395, σκέψεις 14 και 15) και την απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 1976, 38/76, Luna (Συλλογή τόμος 1976, σ. 763).

( 6 ) Η διοίκηση των γερμανικών τελωνείων επικαλέστηκε στις γραπτές παρατηρήσεις της το γεγονός ότι προκύπτει με μεγαλύτερη ακρίβεια από το αγγλικό κείμενο ότι η δασμολογική κλάση αποδίδει σημασία στις αντικειμενικές ιδιότητες του τελικοί προϊόντος. Το αγγλικό κείμενο έχει ως εξής: «... other, nol further worked Ihan hot-rolled: —rolled on four faces or in a closed box pass,...». Δυσκολεύομαι να διακρίνω πώς είναι δυνατόν να προκύψει από το αγγλικό κείμενο αποτέλεσμα διαφορετικό από αυτό το οποίο εξέθεσα.