ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 26 Φεβρουαρίου 2019 — Pfizer Consumer Healthcare Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-182/19)

(2019/C 172/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Pfizer Consumer Healthcare Ltd

Καθών: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι ανίσχυρος ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/1140 (1) της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2016, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων προϊόντων στη συνδυασμένη ονοματολογία, στον βαθμό που κατατάσσει στον κωδικό ΣΟ 3824, και ειδικότερα στον κωδικό 38249096, προϊόντα τα οποία:

i) αποτελούνται από υλικό τύπου επιδέσμου, που περιέχει «θερμικές κυψέλες», στις οποίες περιλαμβάνονται χημικές ουσίες,

ii) λειτουργούν κατά τρόπο παρόμοιο με τα έμπλαστρα, μολονότι εξασφαλίζουν ορισμένα πρόσθετα οφέλη,

iii) ανακουφίζουν, μέσω εξώθερμης χημικής αντιδράσεως, από τον πόνο, μειώνουν την ακαμψία και επιταχύνουν την επούλωση των ιστών (όπως πιστοποιείται από αλλεπάλληλες κλινικές μελέτες),

iv) διατίθενται στο εμπόριο υπό μορφή ή συσκευασία κατάλληλη για λιανική πώληση και

v) διαφημίζονται και προωθούνται ρητώς ως κατάλληλα για ιατρικούς σκοπούς και για την επίτευξη των αποτελεσμάτων που προαναφέρονται στο σημείο iii, με βάση τις χημικές ουσίες από τις οποίες αποτελείται το υλικό ή το συστατικό που τους προσδίδει τον ουσιώδη χαρακτήρα τους, και όχι βάσει της υπαγωγής τους στην κλάση 3005 (σύμφωνα με τη διατύπωση των αντιστοίχων κλάσεων, των σημειώσεων των τμημάτων ή των κεφαλαίων, και των επεξηγηματικών σημειώσεων δυνάμει του γενικού κανόνα ερμηνείας 1, κατ’ εφαρμογή του γενικού κανόνα ερμηνείας 3, στοιχείο α', ο οποίος επιβάλλει να πραγματοποιείται η κατάταξη σύμφωνα με την περισσότερο εξειδικευμένη περιγραφή ή με άλλο τρόπο);

(1) EE 2016, L 189, σ. 1.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 15 Μαρτίου 2019 — Blackrock Investment Management (UK) Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-231/19)

(2019/C 172/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Blackrock Investment Management (UK) Limited

Εφεσίβλητοι: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικό ερώτημα

Κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 135, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, όταν τρίτος πάροχος υπηρεσιών προβαίνει σε μια ενιαία παροχή υπηρεσιών διαχείρισης κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου προς έναν διαχειριστή κεφαλαίων, ο οποίος τη χρησιμοποιεί τόσο για τη διαχείριση αμοιβαίων κεφαλαίων (ΑΚ) όσο και για τη διαχείριση άλλων κεφαλαίων που δεν αποτελούν αμοιβαία κεφάλαια (άλλα κεφάλαια):

α) πρέπει η εν λόγω ενιαία παροχή να υπόκειται σε ενιαίο φορολογικό συντελεστή, και εάν ναι, πώς πρέπει να καθοριστεί αυτός ο ενιαίος συντελεστής; ή

β) πρέπει η αντιπαροχή για την εν λόγω ενιαία παροχή να κατανέμεται βάσει της χρήσης για την οποία προορίζονται οι υπηρεσίες διαχείρισης (για παράδειγμα ανάλογα με το ύψος των υπό διαχείριση κεφαλαίων στα ΑΚ και στα άλλα κεφάλαια), ώστε μέρος της ενιαίας παροχής να αντιμετωπίζεται ως απαλλασσόμενο και μέρος της ως υποκείμενο στον φόρο;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1).
C 131/27

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 8 Φεβρουαρίου 2019 — Viasat UK Ltd, Viasat Inc. κατά Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)

(Υπόθεση C-100/19)

(2019/C 131/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour d’appel de Bruxelles

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Viasat UK Ltd, Viasat Inc.

Καθού: Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)

Παρεμβαίνουσες: Inmarsat Ventures Ltd c.o., Eutelsat SA

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχουν το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο ii, το άρθρο 7, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 1, της αποφάσεως 626/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 2008, για την επιλογή και αδειοδότηση συστημάτων που παρέχουν κινητές δορυφορικές υπηρεσίες (MSS) (1), την έννοια ότι, σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι ο φορέας εκμεταλλεύσεως, ο οποίος επελέγη σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙ της ανωτέρω αποφάσεως, δεν παρείχε κινητές δορυφορικές υπηρεσίες μέσω κινητού δορυφορικού συστήματος κατά την καταληκτική ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο ii, της εν λόγω αποφάσεως, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της ίδιας αποφάσεως, οφείλουν να αρνούνται να χορηγήσουν στον συγκεκριμένο φορέα άδειες για την ανάπτυξη συμπληρωματικών επίγειων σκελών, για τον λόγο ότι ο εν λόγω φορέας δεν τήρησε τη δέσμευση που ανέλαβε κατά την υποβολή της αιτήσεως αδειοδοτήσεως;

2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν οι ανωτέρω διατάξεις την έννοια ότι, στο ίδιο πλαίσιο, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της ιδίας αποφάσεως, μπορούν να αρνηθούν να χορηγήσουν άδειες στον συγκεκριμένο φορέα εκμεταλλεύσεως για την ανάπτυξη συμπληρωματικών επίγειων σκελών, με την αιτιολογία ότι ο εν λόγω φορέας δεν τηρούσε τη δέσμευση καλύψεως στις 13 Ιουνίου 2016;

(1) EE L 172, σ. 15.
C 148/11

Αναίρεση που άσκησε στις 28 Δεκεμβρίου 2018 η Mamas and Papas Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 23 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-672/17, Mamas and Papas κατά EUIPO

(Υπόθεση C-825/18 P)

(2019/C 148/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Mamas and Papas Ltd (εκπρόσωποι: S. Malynicz QC, B. Whitehead, J. Dainty, Solicitors)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-672/17, Mamas and Papas Ltd κατά EUIPO·

— να αποφανθεί ως προς το ζήτημα της προγενέστερης διαθέσεως στο κοινό·

— να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τους λοιπούς λόγους που προβλήθηκαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, αλλά ως προς τους οποίους αυτό δεν αποφάνθηκε·

— να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά τους έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την εξουσία, που χορηγείται στο EUIPO δυνάμει του άρθρου 63, παράγραφος 1, του ΚΚΣΥ (1), εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών που σχετίζονται με τη διάθεση στο κοινό του προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος. Όταν ο δικαιούχος του σχεδίου ή υποδείγματος δηλώνει ρητά ότι έλαβε χώρα προγενέστερη διάθεση, το EUIPO δεν μπορεί να καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα ως προς το ζήτημα αυτό.

Δεύτερον, και εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με την προγενέστερη διάθεση, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία και προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, η δε απόφασή του περιέχει ουσιαστικές ανακρίβειες όσον αφορά τις διαπιστώσεις στις οποίες αυτό προέβη με βάση τα προσκομισθέντα ενώπιόν του έγγραφα, γεγονός το οποίο προκύπτει σαφώς από τη δικογραφία της υποθέσεως.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).
Αναίρεση που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 2018 το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-328/17, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO

(Υπόθεση C-766/18 P)

(2019/C 82/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (εκπρόσωποι: S. Malynicz QC, S. Baran, Barrister, V. Marsland, Solicitor)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, M. J. Dairies EOOD

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

— να κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως κατά της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-328/17, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), EU:T:2018:594, και να δεχθεί την ασκηθείσα από το νυν αναιρεσείον προσφυγή ακυρώσεως·

— να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά τους έξοδα και στα έξοδα του αναιρεσείοντος.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον, κατά παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, δεν χορήγησε στο συλλογικό σήμα HALLOUMI το κατάλληλο καθεστώς και την κατάλληλη προστασία που απαιτεί ο κανονισμός αυτός για τέτοια συλλογικά σήματα·

2. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον, κατά παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 74 του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, εφάρμοσε παντελώς αμετάβλητη προσέγγιση στην εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του συλλογικού σήματος HALLOUMI·

3. Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε και εφάρμοσε εσφαλμένως τα αποτελέσματα της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-673/15 P έως C-676/15 P, The Tea Board κατά EUIPO («Tea Board»), και της αιτιολογημένης διάταξής του στην υπόθεση C-392/12 P, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus Named Halloumi κατά ΓΕΕΑ («HELLIM»), και δεν εκτέλεσε ορθώς την απόφαση στην υπόθεση C-196/11 P, Formula One Licensing κατά ΓΕΕΑ, EU:C:2012:314 («F1»)· και
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2018 — Amoena Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-677/18)

(2019/C 25/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Amoena Ltd

Καθών: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Υπέπεσαν η ΕΤΚ (1) και/ή η Επιτροπή σε πρόδηλο σφάλμα κατατάσσοντας τους ΣΜ (2): α) στο κεφάλαιο 62 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (3) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη δασμολογική κλάση 6212, στην οποία υπάγονται συγκεκριμένα οι «στηθόδεσμοι», και στον κωδικό ΣΟ 6212 10 90 αντί για το β) κεφάλαιο 90, τη δασμολογική κλάση 9021 και τον κωδικό ΣΟ 9021 10 10, ως εξαρτήματα ειδών και συσκευών προθέσεως κατά την έννοια της σημειώσεως 2, στοιχείο β', του κεφαλαίου 90 της ΣΟ;

2) Περιορίζει παρανόμως ο ΕΚΕ (4) το πεδίο εφαρμογής της κατατάξεως των εξαρτημάτων ειδών και συσκευών προθέσεως στη δασμολογική κλάση 9021 κατά την έννοια της σημειώσεως 2, στοιχείο β', του κεφαλαίου 90 της ΣΟ, με αποτέλεσμα να έχει εκδοθεί καθ’ υπέρβαση των εξουσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

3) Παραβιάζει ο ΕΚΕ την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, υπό περιστάσεις κατά τις οποίες: α) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να σέβεται τις αποφάσεις των εθνικών δικαστηρίων, αλλά πρέπει επίσης να μεριμνά για την ομοιόμορφη (και ορθή) εφαρμογή του τελωνειακού κώδικα και της ΣΟ· β) το United Kingdom Supreme Court (Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου) έκρινε ομοφώνως ότι οι ΣΜ πρέπει να καταταγούν ορθώς στο κεφάλαιο 90 της ΣΟ, στη δασμολογική κλάση 9021· και γ) η απόφαση του Supreme Court (Ανώτατου Δικαστηρίου) τέθηκε υπόψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία την υπέβαλε σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, συνοδευόμενη από συνοπτική ανάλυση του σκεπτικού του Supreme Court (Ανώτατου Δικαστηρίου);

(1) Customs Code Committee (Επιτροπή του τελωνειακού κώδικα).

(2) Στηθόδεσμοι μαστεκτομής.

(3) Συνδυασμένη Ονοματολογία.

(4) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/1167 της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2017, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΕΕ 2017, L 170, σ. 50).
C 25/27

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) στις 7 Νοεμβρίου 2018 — SY κατά Associated Newspapers Ltd

(Υπόθεση C-687/18)

(2019/C 25/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων-εκκαλών: SY

Εναγόμενη-εφεσίβλητη: Associated Newspapers Ltd

Προδικαστικό ερώτημα

Μπορούν να θεωρηθούν συμβατές με τα άρθρα 9, 22 και 23 της οδηγίας 95/46/ΕΚ (1) και με τα άρθρα 7, 8 και 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης διατάξεις του εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 32, παράγραφοι 4 και 5, του Data Protection Act 1998 (νόμου περί προστασίας των δεδομένων του 1998) (DPA), οι οποίες προβλέπουν ότι, όταν ένας υπεύθυνος επεξεργασίας ισχυρίζεται ότι τα προσωπικά δεδομένα με τα οποία σχετίζεται δικαστική διαδικασία κατά του εν λόγω υπευθύνου επεξεργασίας υποβάλλονται σε επεξεργασία (i) μόνο για δημοσιογραφικούς, καλλιτεχνικούς ή λογοτεχνικούς σκοπούς και (ii) με σκοπό τη δημοσίευση δημοσιογραφικού, λογοτεχνικού ή καλλιτεχνικού υλικού το οποίο δεν έχει προηγουμένως δημοσιευθεί από τον υπεύθυνο επεξεργασίας, αυτή η διαδικασία πρέπει να ανασταλεί κατά το μέτρο που αφορά αδημοσίευτα προσωπικά δεδομένα έως ότου (α) αποφανθεί ο Information Commissioner ότι οι προϋποθέσεις (i) ή (ii) δεν πληρούνται, (β) αποσύρει ο υπεύθυνος επεξεργασίας τον ισχυρισμό του ή (γ) δημοσιευθούν τα προσωπικά δεδομένα;

(1) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 1995, L 281, σ. 31).
C 16/31

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 7 Νοεμβρίου 2018 — Minister for Justice and Equality κατά ND

(Υπόθεση C-685/18)

(2019/C 16/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Minister for Justice and Equality

Καθού: ND

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Τα κριτήρια βάσει των οποίων μπορεί να καθοριστεί αν μια εισαγγελία που ορίζεται ως δικαστική αρχή εκδόσεως κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου του 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (1), είναι δικαστική αρχή υπό την αυτοτελή έννοια του όρου στο πλαίσιο του εν λόγω άρθρου 6, παράγραφος 1, είναι ότι (1) η εισαγγελία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική εξουσία και (2) θεωρείται, βάσει της δικής της έννομης τάξεως, ότι απονέμει δικαιοσύνη ή μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης;

2) Αν όχι, ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων ένα εθνικό δικαστήριο πρέπει να κρίνει αν μια εισαγγελία η οποία ορίζεται ως δικαστική αρχή εκδόσεως κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου, είναι δικαστική αρχή κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1;

3) Αν στα κριτήρια αυτά περιλαμβάνεται η απαίτηση η εισαγγελία να απονέμει δικαιοσύνη ή να μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης, πρέπει η συνδρομή της απαίτησης αυτής να εξετάζεται βάσει του ρόλου που έχει η εν λόγω εισαγγελία στη δική της έννομη τάξη ή μήπως πρέπει να κρίνεται βάσει συγκεκριμένων αντικειμενικών κριτηρίων; Αν απαιτούνται αντικειμενικά κριτήρια, ποια είναι τα κριτήρια αυτά;

4) Είναι η γενική εισαγγελία της Δημοκρατίας της Λιθουανίας δικαστική αρχή κατά την αυτοτελή έννοια του όρου αυτού στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου του 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών;

(1) Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1).
3)

[3)] Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, με αποτέλεσμα να μπορεί το κράτος μέλος να εφαρμόζει άλλες απαιτήσεις πέραν της προβλεπομένης στο άρθρο 10, παράγραφος 2 (ήτοι «για τη συντήρησή του υπεύθυνος να είναι ο πρόσφυγας»), σημαίνει τούτο ότι το κράτος μέλος δύναται να επιβάλει, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, οποιαδήποτε απαίτηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ορίζονται στο άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, σε σχέση με άλλα μέλη της οικογένειας, ή μπορεί να εφαρμόζει αποκλειστικά την απαίτηση του άρθρου 4, παράγραφος 3, της οδηγίας; Στην περίπτωση αυτή, ποια πραγματική κατάσταση προϋποθέτει η απαίτηση «objectively unable to provide for their own needs on account of their state of health» (ήτοι «[να μην] μπορούν αντικειμενικά να καλύψουν τις ανάγκες τους λόγω της κατάστασης της υγείας τους») του άρθρου 4, παράγραφος 3, της οδηγίας; Έχει την έννοια ότι το μέλος της οικογένειας δεν μπορεί να [καλύψει] «τις δικές του ανάγκες» ή την έννοια ότι «δεν είναι ικανό» να φροντίσει «τον εαυτό του», ή πρέπει να ερμηνεύεται με άλλο τρόπο, ανάλογα με την περίπτωση;
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Session, Edinburgh (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 3 Οκτωβρίου 2018 — Andy Wightman κ.λπ. κατά Secretary of State for Exiting the European Union

(Υπόθεση C-621/18)

(2018/C 445/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Session, Edinburgh

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: Andy Wightman, Ross Greer, Alyn Smith, David Martin, Catherine Stihler, Jolyon Maugham, Joanna Cherry

Καθού: Secretary of State for Exiting the European Union

Παρεμβαίνοντες: Chris Leslie, Tom Brake

Προδικαστικό ερώτημα

Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 50 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα κράτος μέλος έχει γνωστοποιήσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την πρόθεσή του να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέπει το δίκαιο της Ένωσης τη μονομερή ανάκληση της γνωστοποίησης αυτής από το εν λόγω κράτος μέλος; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ποιες είναι οι προϋποθέσεις και ποιες οι συνέπειες όσον αφορά την παραμονή του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
C 445/6

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 η The Goldman Sachs Group Inc. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2018 στην υπόθεση T-419/14, The Goldman Sachs Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-595/18 P)

(2018/C 445/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: The Goldman Sachs Group Inc. (εκπρόσωποι: A. Mangiaracina, avvocatessa, J. Koponen, advokat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Prysmian SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Srl

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

— να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει (π.χ. από τον Μάιο του 2007 ή τον Νοέμβριο του 2007 και εφεξής, οπότε η GS Group και οι συνδεόμενες με αυτήν εταιρίες κατείχαν μόνον περίπου το 45 % και 26 % των μετοχών της Prysmian, αντίστοιχα), τα άρθρα 1, 2, 3 και 4 της αποφάσεως C(2014) 2139 (1) της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2014, κατά το μέτρο που αφορούν την αναιρεσείουσα· και/ή

— να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της αποφάσεως C(2014) 2139 της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2014· και

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής δίκης.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (2), καθόσον καταλόγισε στην αναιρεσείουσα ευθύνη για παράβαση διαπραχθείσα από την Prysmian από τις 29 Ιουλίου 2005 έως τις 3 Μαΐου 2007 (το χρονικό διάστημα πριν από την Αρχική Δημόσια προσφορά, ΑΔΠ).

Δεύτερος λόγος: Η αναιρεσείουσα δεν ασκούσε αποφασιστική επιρροή, υπό την έννοια που απαιτείται από τη νομολογία, μεταξύ 3ης Μαΐου 2007 και 28ης Ιανουαρίου 2009 (το χρονικό διάστημα μετά την ΑΔΠ).

Τρίτος λόγος: Αίτημα με το οποίο ζητείται από το Δικαστήριο να επωφεληθεί και η αναιρεσείουσα από την όποια μείωση προστίμου αποφασιστεί υπέρ της Prysmian.

(1) Απόφαση C(2014) 2139 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας [ΕΟΧ] (Υπόθεση AT.39610 — Ηλεκτρικά καλώδια).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
Υπόθεση C-316/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Μαΐου 2018 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Μαΐου 2018 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge

(Υπόθεση C-316/18)

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Εφεσίβλητοι: The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ απαλλασσόμενων και μη υποκείμενων στον φόρο πράξεων προκειμένου να προσδιοριστεί κατά πόσον παρέχεται δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβλήθηκε για τις εν λόγω πράξεις;

2) Όταν αμοιβές διαχειρίσεως καταβάλλονται μόνον ως προς μη φορολογητέα επενδυτική δραστηριότητα, είναι δυνατόν να θεμελιωθεί η ύπαρξη αναγκαίου συνδέσμου μεταξύ αυτών των εξόδων και των οικονομικών δραστηριοτήτων που χρηματοδοτούνται από τα έσοδα που παράγονται από τις ως άνω επενδύσεις, ώστε να επιτραπεί η έκπτωση του ΦΠΑ με γνώμονα τη φύση και την έκταση οικονομικής δραστηριότητας συντελούμενης σε μεταγενέστερο στάδιο, η οποία επάγεται δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ; Σε ποιον βαθμό είναι σκόπιμο να εξεταστεί ο σκοπός υπέρ του οποίου θα χρησιμοποιηθούν τα παραγόμενα από τις επενδύσεις έσοδα;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 190/8

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Μαρτίου 2018 — Safeway Ltd κατά Andrew Richard Newton, Safeway Pension Trustees Ltd

(Υπόθεση C-171/18)

(2018/C 190/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Safeway Ltd

Εφεσίβλητοι: Andrew Richard Newton, Safeway Pension Trustees Ltd

Προδικαστικό ερώτημα

Εάν οι κανόνες που διέπουν ένα συνταξιοδοτικό σύστημα παρέχουν, δυνάμει του εθνικού δικαίου, την εξουσία τροποποιήσεως του σχετικού με το εν λόγω σύστημα εγγράφου εμπιστεύματος («trust deed»), με σκοπό την αναδρομική μείωση του ύψους των θεμελιωμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών για το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της ημερομηνίας εκδόσεως γραπτής ανακοινώσεως περί των σκοπούμενων τροποποιήσεων του εν λόγω συστήματος και της ημερομηνίας κατά την οποία τροποποιήθηκε πράγματι το έγγραφο εμπιστεύματος, έχει το άρθρο 157 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ήτοι το πρώην, και κατά τον κρίσιμο για την επίμαχη διαφορά χρόνο, άρθρο 119 της Συνθήκης της Ρώμης) την έννοια ότι απαιτεί τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών να αντιμετωπίζονται ως δικαιώματα επί των οποίων δεν χωρεί παρέκκλιση κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, υπό την έννοια ότι τα συνταξιοδοτικά αυτά δικαιώματα προστατεύονται από την με αναδρομική ισχύ μείωσή τους μέσω της εξουσίας τροποποιήσεως που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο;