ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΡΙΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 21ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1985. - CELESTRI & C. S.P.A. ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ TRIBUNALE CIVILE E PENALE ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ. - ΕΚΑΧ - ΤΙΜΕΣ ΒΑΣΕΩΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΑΣΜΩΝ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ - ΑΚΥΡΩΣΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 172/84.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1985 σελίδα 00963



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Προδικαστικά ερωτήματα — Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου — Όρια

( Συνθήκη EKAX , άρθρο 41 )

Περίληψη

Μολονότι το άρθρο 41 της Συνθήκης EKAX , το οποίο βασίζεται σε σαφή διαχωρισμό των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαιοδοτικών οργάνων και του Δικαστηρίου , δεν επιτρέπει στο τελευταίο ούτε να εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς ούτε να ελέγχει τις σκέψεις του υποβληθέντος προδικαστικού ερωτήματος , παρέχει πάντως αρμοδιότητα στο Δικαστήριο να τοποθετεί την πράξη , το κύρος της οποίας αμφισβητείται , στο όλο σύστημα του κοινοτικού δικαίου και να εξετάζει τα στοιχεία ερμηνείας που του προσφέρει το δίκαιο αυτό , προκειμένου να μπορέσει να δώσει στο εθνικό δικαιοδοτικό όργανο πρόσφορη απάντηση για την επίλυση της διαφοράς στην κύρια δίκη .

Όταν από την εξέταση αυτή προκύπτει ότι η διάταξη κοινοτικού δικαίου , επί της οποίας του ζητείται να αποφανθεί , δεν είναι η ενδεδειγμένη για την επίλυση της διαφοράς στην κύρια δίκη , το Δικαστήριο προβαίνει στη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 172/84 ,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunale του Μιλάνου προς το Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή του άρθρου 41 της Συνθήκης EKAX , με την οποία ζητείται , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ

Celestri & C . SpA

και

Ministero delle finanze ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ισχύ της τιμής βάσεως των επιψευδαργυρωμένων λαμαρινών από χάλυβα που υπάγονται στη διάκριση 73.13 B IV γ 2 του Κοινού Δασμολογίου , όπως καθορίστηκε από την « ανακοίνωση της Επιτροπής περί τροποποιήσεως των τιμών βάσεως ορισμένων προϊόντων σιδήρου και χάλυβα » ( EE L 372 της 29.12.1981 , σ . 1 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με Διάταξη της 15ης Μαρτίου 1984 , που περιήλθε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Ιουλίου 1984 , το Tribunale civile e penale του Μιλάνου υπέβαλε στο Δικαστήριο , δυνάμει του άρθρου 41 της Συνθήκης EKAX , προδικαστικό ερώτημα ως προς την ισχύ της τιμής βάσεως για τις επιψευδαργυρωμένες λαμαρίνες από χάλυβα που καθόρισε η Επιτροπή με την ανακοίνωσή της της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , περί τροποποιήσεως των τιμών βάσεως ορισμένων προϊόντων σιδήρου και χάλυβα ( EE L 372 της 29 . 12 . 1981 , σ . 1 ), για τον υπολογισμό των δασμών αντιντάμπινγκ που έπρεπε να επιβληθούν επί των εισαγωγών των εν λόγω προϊόντων από τρίτες χώρες .

2 H διαφορά στην κύρια δίκη ανέκυψε μεταξύ της εταιρίας Celestri , η οποία είχε εισαγάγει στην Ιταλία επιψευδαργυρωμένες λαμαρίνες από χάλυβα , καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας , τον Ιανουάριο του 1982 , και της ιταλικής amministrazione delle finanze dello Stato , η οποία τον Αύγουστο του 1982 απήτησε το ποσό των 86 942 000 λιρετών ως δασμούς αντιντάμπινγκ και παρεπόμενα ποσά .

3 Αφού κατέβαλε το εν λόγω ποσό , η εταιρία Celestri άσκησε ενώπιον του Tribunale του Μιλάνου αγωγή με αίτημα την επιστροφή του ποσού ως αχρεωστήτως καταβληθέντος . Υποστήριξε κυρίως ότι η παραπάνω ανακοίνωση της Επιτροπής αποτελεί απόφαση ανίσχυρη λόγω παραβάσεως νόμου και καταχρήσεως εξουσίας , επειδή η τιμή βάσεως καθορίστηκε σε επίπεδο ανώτερο της τιμής που τηρούσαν οι παραγωγοί των χωρών της Κοινότητας , γεγονός που αντίκειται στα κριτήρια , τα οποία καθορίζουν οι συστάσεις 1006/78/EKAX της 18ης Μα ΐου 1978 ( GU L 131 , σ . 8 ), και 3018/79/EKAX , της 21ης Δεκεμβρίου 1979 ( GU L 339 , σ . 15 ), με τις οποίες θεσπίστηκαν προστατευτικοί κανόνες από την πρακτική ντάμπινγκ για τα προϊόντα EKAX .

4 Υπενθυμίζεται ότι με την παραπάνω σύσταση 1006/78/EKAX της Επιτροπής , επιβλήθηκε δασμός αντιντάμπινγκ επί ορισμένων επιψευδαργυρωμένων λαμαρινών από χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας . Το άρθρο 1 , παράγραφος 2 , της εν λόγω συστάσεως όριζε ότι « το ποσό του εν λόγω δασμού ισούται με τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής ( τιμής βάσεως και επιπρόσθετων εξόδων ) τιμής που συμφωνήθηκε ελεύθερο στα σύνορα μετά τον εκτελωνισμό και της πλέον πρόσφατης πραγματικής ( τιμής βάσεως και επιπρόσθετων εξόδων ) τιμής που δημοσίευσε η Επιτροπή για το εν λόγω προϊόν κατά την κυκλοφορία του στην Κοινότητα » .

5 Όπως προκύπτει από τη δικογραφία , επειδή η εισαγωγή εν προκειμένω διενεργήθηκε τον Ιανουάριο του 1982 , η amministrazione delle finanze έλαβε υπόψη , δυνάμει της εν λόγω διατάξεως , την πλέον πρόσφατη σε σχέση με την εισαγωγή πραγματική τιμή , δηλαδή την τιμή που καθόρισε η Επιτροπή με την παραπάνω ανακοίνωσή της που δημοσιεύτηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1981 και της οποίας το κύρος αμφισβητεί η ενάγουσα στην κύρια δίκη .

6 Για να μπορέσει να αποφανθεί επί του λόγου αυτού , το Tribunale του Μιλάνου , ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως και υπέβαλε στο Δικαστήριο με Διάταξη της 15ης Μαρτίου 1984 το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα ως προς

« ... το κύρος της ανακοίνωσης της Επιτροπής περί τροποποιήσεως των τιμών βάσεως ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα που δημοσιεύτηκε στην EE L 372 της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , σ . 1 , όσον αφορά αποκλειστικά την τιμή βάσεως του προϊόντος ‛‛ λαμαρίνες επιψευδαργυρωμένες κατ’ άλλο τρόπο : 1 . Που παραδίδονται σε ρόλους : ποιότητας 1 , Fe 00GZ , πάχους από 0,50 μέχρι λιγότερο από 1,25 mm , της διάκρισης 73.13.B IV γ 2 του Κοινού Δασμολογίου’’ » .

7 Με τις παρατηρήσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου πάντως η εταιρία Celestri υποστήριξε κυρίως ότι το ερώτημα αυτό δεν ήταν σχετικό , δεδομένου ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής της 29ης Δεκεμβρίου 1981 δεν είχε εφαρμογή στην προκειμένη υπόθεση . Επ’ αυτού , υποστηρίζει ότι η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 1 , παράγραφος 2 , της σύστασης 1006/78/EKAX αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 της σύστασης 3140/78/EKAX , της 29ης Δεκεμβρίου 1978 ( GU L 372 , σ . 1 ), σύμφωνα με το οποίο « το ποσό των δασμών αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τη σύσταση ... 1006/78/EKAX ... ισούται στο εξής με τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής ( τιμής βάσεως και επιπρόσθετων εξόδων ) τιμής που συμφωνήθηκε ελεύθερο στα σύνορα μετά τον εκτελωνισμό και της πραγματικής τιμής ( τιμής βάσεως και επιπρόσθετων εξόδων ) που είχε δημοσιεύσει η Επιτροπή στις 30 Δεκεμβρίου 1978 ... » , και ότι , κατά συνέπεια , οι ισχύουσες κατά το χρόνο της εισαγωγής τιμές ήταν εκείνες που είχαν θεσπιστεί με την τελευταία αυτή ανακοίνωση . Από τα παραπάνω προκύπτει ότι δεν θα έπρεπε να απαιτείται η καταβολή οιουδήποτε δασμού αντιντάμπινγκ , εφόσον η δηλωμένη στο τελωνείο τιμή που συμφωνήθηκε για τα εισαγόμενα προϊόντα ήταν ανώτερη από την τιμή βάσεως που δημοσιεύτηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1978 .

8 Με τις παρατηρήσεις της η Επιτροπή τονίζει ότι , δυνάμει του άρθρου 1 της σύστασης 3140/78 , η τιμή βάσεως που ίσχυε στην προκειμένη περίπτωση ήταν εκείνη που είχε δημοσιευτεί στις 30 Δεκεμβρίου 1978 με την ανακοίνωση της Επιτροπής που έφερε την ίδια ημερομηνία ( GU L 372 , σ . 2 ).

9 Επικουρικά , τόσο η εταιρία Celestri όσο και η Επιτροπή εξετάζουν την ισχύ των τιμών που καθορίστηκαν με την ανακοίνωση της Επιτροπής , της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , που αποτελεί αντικείμενο του προδικαστικού ερωτήματος· η πρώτη υποστηρίζει ότι είναι ανίσχυρες , ενώ η δεύτερη τάσσεται με την αντίθετη άποψη .

10 H Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει πρώτον , ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί , στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 41 της Συνθήκης EKAX , να εξετάσει το ζήτημα αν τα ερωτήματα που του υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο για την επίλυση των διαφορών στην κύρια δίκη είναι ουσιώδη . Στην προκειμένη δηλαδή περίπτωση , το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να εξετάσει παρά μόνο το κύρος της επίδικης ανακοίνωσης , της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , που αποτελεί αντικείμενο του υποβληθέντος ερωτήματος· επ’ αυτού τα στρεφόμενα κατά του κύρους της επίδικης ανακοίνωσης επιχειρήματα είναι τελείως αναπόδεικτα ή στερούνται και οποιασδήποτε βάσεως .

11 Ως προς το άρθρο 1 της προαναφερθείσας σύστασης 3140/78 , η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει κατά δεύτερο λόγο ότι τα επιχειρήματα της Επιτροπής και της εταιρίας Celestri , που στηρίζονται στο γράμμα της επίδικης διάταξης , δεν λαμβάνουν υπόψη το σκοπό και τη λειτουργία του συστήματος των δασμών αντιντάμπινγκ . Κατά την ιταλική κυβέρνηση , η θεμελιώδης αρχή του εν λόγω συστήματος συνίσταται στο να ανάγεται πάντοτε η τιμή εξαγωγής στην τελευταία τιμή που ισχύει στην Κοινότητα . H αποδοχή της αντίθετης άποψης καταλήγει στην παροχή πλεονεκτήματος υπέρ των προϊόντων μόνο μιας τρίτης χώρας , και συγκεκριμένα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας , η οποία δεν είχε συνάψει συμφωνία με την Κοινότητα για τις τιμές εξαγωγής των προϊόντων της , και οδηγεί σε διάκριση εις βάρος των άλλων τρίτων χωρών που συνήψαν παρόμοιες συμφωνίες . Για τους λόγους αυτούς , η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το νόημα του άρθρου 1 της σύστασης 3140/78 συνίσταται στη συγκέντρωση όλων των υφιστάμενων δασμών αντιντάμπινγκ και στην ενοποίηση του συστήματος υπολογισμού τους με σημείο αναφοράς την τελευταία τιμή βάσεως που είχε τότε θεσπιστεί , δηλαδή στις 30 Δεκεμβρίου 1978 , όχι όμως στο ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη μεταγενέστερες διαδοχικές τροποποιήσεις των τιμών βάσεως .

12 Πρέπει να τονιστεί καταρχάς ότι , μολονότι το άρθρο 41 της Συνθήκης EKAX , το οποίο βασίζεται σε σαφή διαχωρισμό των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαιοδο τικών οργάνων και του Δικαστηρίου , δεν επιτρέπει στο τελευταίο ούτε να εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς ούτε να ελέγχει τις σκέψεις του υποβληθέντος προδικαστικού ερωτήματος , παρέχει πάντως αρμοδιότητα στο Δικαστήριο να τοποθετεί την πράξη , το κύρος της οποίας αμφισβητείται , στο όλο σύστημα του κοινοτικού δικαίου και να εξετάζει τα στοιχεία ερμηνείας που του προσφέρει το δίκαιο αυτό , προκειμένου να μπορέσει να δώσει στο εθνικό δικαιοδοτικό όργανο πρόσφορη απάντηση για την επίλυση της διαφοράς στην κύρια δίκη .

13 Στη συνέχεια , πρέπει να γίνει δεκτό , όπως ορθά παρατηρούν τόσο η εταιρία Celestri όσο και η Επιτροπή , ότι το άρθρο 1 , παράγραφος 2 , του κανονισμού 1006/78/EKAX αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 της προαναφερθείσας σύστασης 3140/78/EKAX , το οποίο όρισε ότι η τιμή βάσεως που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ως προς τον υπολογισμό των δασμών αντιντάμπινγκ είναι εφεξής η τιμή που δημοσιεύτηκε από την Επιτροπή στις 30 Δεκεμβρίου 1978 . H ερμηνεία αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η σύσταση 874/83/EKAX , της 12ης Απριλίου 1983 ( EE L 96 , σ . 10 ), που επακολούθησε , επανέφερε την αρχική διατύπωση του άρθρου 1 , παράγραφος 2 , της σύστασης 1006/78/EKAX κατά το χρονικό σημείο που ο κοινοτικός νομοθέτης έκρινε πρόσφορο .

14 H προτεινόμενη από την ιταλική κυβέρνηση ερμηνεία , σύμφωνα με την οποία το άρθρο 1 της σύστασης 3140/78/EKAX έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει να λαμβάνονται υπόψη μεταγενέστερες τροποποιήσεις των τιμών βάσεως , δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στο ίδιο το κείμενο του άρθρου ούτε σε κανένα άλλο στοιχείο . Συνεπώς , δεν πρέπει να γίνει δεκτή .

15 Βάσει των ανωτέρω , το ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο , πρέπει να νοηθεί υπό την έννοια ότι το κύρος της ανακοίνωσης της 29ης Δεκεμβρίου 1981 αμφισβητείται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η ανακοίνωση αυτή ίσχυε κατά το χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης .

16 Στο εθνικό δικαστήριο πρέπει , επομένως , να δοθεί η απάντηση ότι δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί το Δικαστήριο ως προς το κύρος της ανακοινώσεως της Επιτροπής , της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , περί τροποποιήσεως των τιμών βάσεως ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα ( EE L 372 , σ . 1 ), δεδομένου ότι η ανακοίνωση αυτή δεν ίσχυε για τις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 1982 , εφόσον τότε ίσχυε η ανακοίνωση της Επιτροπής της 30ής Δεκεμβρίου 1978 ( GU L 372 , σ . 2 ).

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

17 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο , δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )

κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε το Tribunale του Μιλάνου , με Διάταξη της 15ης Μαρτίου 1984 , αποφαίνεται :

Δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί το Δικαστήριο ως προς το κύρος της ανακοίνωσης της Επιτροπής , της 29ης Δεκεμβρίου 1981 , περί τροποποιήσεως των τιμών βάσεως ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα ( EE L 372 , σ . 1 ), δεδομένου ότι η ανακοίνωση αυτή δεν ίσχυε για τις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 1982 . Δυνάμει του άρθρου 1 , παράγραφος 2 , της σύστασης 3140/78/EKAX της Επιτροπής , της 29ης Δεκεμβρίου 1978 ( GU L 372 , σ . 1 ), εκείνη που ίσχυε ήταν η ανακοίνωση της Επιτροπής , της 30ής Δεκεμβρίου 1978 ( GU L 372 , σ . 2 ).