Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Νοεμβρίου 2002. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 97/55/ΕΚ - Συγκριτική διαφήμιση - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-392/01.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-11111



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1. Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Εξέταση του βασίμου της προσφυγής από το Δικαστήριο - Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Κατάσταση κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη

(Άρθρο 226 ΕΚ)

2. Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Παράβαση - Δικαιολόγηση αντλούμενη από την εσωτερική έννομη τάξη - Δεν επιτρέπεται

(Άρθρο 226 ΕΚ)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-392/01,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Ι. Martínez del Peral, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπούμενου από την L. Fraguas Gadea, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση, προκειμένου να συμπεριληφθεί η συγκριτική διαφήμιση (ΕΕ L 290, σ. 18), ή, εν πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),

συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές,

γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 10ης Οκτωβρίου 2002,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση, προκειμένου να συμπεριληφθεί η συγκριτική διαφήμιση (ΕΕ L 290, σ. 18), ή, εν πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

Το νομικό πλαίσιο

2 Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/55, τα κράτη μέλη όφειλαν να έχουν θέσει σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς την εν λόγω οδηγία το αργότερο 30 μήνες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ενημερώνοντας περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.

3 Δεδομένου ότι η οδηγία 97/55 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Οκτωβρίου 1998, η ταχθείσα για τη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο προθεσμία έληξε, όπως είναι επομένο, στις 23 Απριλίου 2000.

Η προ της ασκήσεως της ένδικης προσφυγής διαδικασία

4 Στις 8 Αυγούστου 2000 η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει κάποια γνωστοποίηση σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 97/55, απηύθυνε στο Βασίλειο της Ισπανίας, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 226 ΕΚ διαδικασία, έγγραφο οχλήσεως καλώντας το να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών, υπολογιζόμενης από της λήψεως του εν λόγω εγγράφου.

5 Δεδομένου ότι η προθεσμία αυτή εξέπνευσε χωρίς να έχει λάβει καμιά απάντηση, η Επιτροπή απηύθυνε στο Βασίλειο της Ισπανίας, με έγγραφο της 9ης Μαρτίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη καλώντας το να λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 97/55 εντός προθεσμίας δύο μηνών υπολογιζομένης από της κοινοποιήσεως της γνώμης αυτής.

6 Με έγγραφο της 25ης Ιουνίου 2001, οι ισπανικές αρχές απήντησαν στην αιτιολογημένη γνώμη δηλώνοντας ότι συνεχίζονταν οι εργασίες για τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 97/55.

7 Μη έχοντας λάβει καμιά άλλη πληροφορία που να της επιτρέπει να συναγάγει ότι είχε θεσπιστεί το οριστικό κείμενο των διατάξεων μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 97/55, η Επιτροπή αποφάσισε την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής.

Επί της παραβάσεως

8 Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αρνείται την προσαπτόμενη σ' αυτό παράβαση. Περιορίζεται στο να ισχυρίζεται ότι τα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 97/55 στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκονται ήδη καθ' οδόν. Η κυβέρνηση ενέκρινε σχετικό νομοσχέδιο το οποίο και υπέβαλε, στη συνέχεια, στο Κοινοβούλιο, πράγμα που αποτελεί την πρώτη φάση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας θεσπίσεως των μέτρων μεταφοράς μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

9 Συναφώς, αρκεί να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται βάσει της καταστάσεως του κράτους μέλους όπως αυτή εμφανίζεται μετά το πέρας της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση 6ης Δεκεμβρίου 2001, C-148/00, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-9823, σκέψη 7) και ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής εννόμου τάξεώς του προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη θέση σε εφαρμογή μιας οδηγίας εντός της ταχθείσας προθεσμίας (βλ., υπό την έννοια αυτή, την απόφαση της 8ης Μαρτίου 2001, C-276/98, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-1699, σκέψη 20).

10 Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας 97/55 στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή κρίνεται βάσιμη.

11 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

12 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει ζητήσει την καταδίκη του Βασιλείου της Ισπανίας και το τελευταίο ηττήθηκε, πρέπει αυτό να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση, προκειμένου να συμπεριληφθεί η συγκριτική διαφήμιση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.