ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιανουαρίου 2022 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zipvit Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Υπόθεση C-156/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 168 - Δικαίωμα εκπτώσεως - Παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών η οποία εσφαλμένα απαλλάχθηκε από τον ΦΠΑ - ΦΠΑ ο οποίος, για τον σκοπό ασκήσεως του δικαιώματος εκπτώσεως, θεωρείται ότι περιλαμβάνεται στην εμπορική αξία της παροχής - Δεν εμπίπτει - Έννοια του «οφειλόμενου ή καταβληθέντος» ΦΠΑ)

(2022/C 109/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Zipvit Ltd

κατά

The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Διατακτικό

Το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως οφειλόμενος ή καταβληθείς, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η έκπτωσή του από τον υποκείμενο στον φόρο, σε περίπτωση που, αφενός, ο υποκείμενος στον φόρο και το πρόσωπο που του παρέσχε τις υπηρεσίες κακώς θεώρησαν, βάσει εσφαλμένης ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης από τις εθνικές αρχές, ότι η παροχή των επίμαχων υπηρεσιών απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ, με συνέπεια τη μη αναγραφή του στα εκδοθέντα τιμολόγια, η δε μεταξύ τους συναφθείσα σύμβαση προβλέπει ότι, αν τυχόν οφείλεται τέτοιος φόρος, το κόστος του θα βαρύνει τον λήπτη της παροχής, και, αφετέρου, δεν ελήφθη εγκαίρως κανένα μέτρο για την είσπραξη του ΦΠΑ, με αποτέλεσμα να έχει παραγραφεί κάθε αξίωση του παρέχοντος τις υπηρεσίες και της φορολογικής και τελωνειακής αρχής για είσπραξη του μη καταβληθέντος ΦΠΑ.

(1) ΕΕ C 215 της 29.6.2020.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2021 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (business and property courts, insolvency and companies list) (Ηνωμένο Βασίλειο)] για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — BJ, ενεργών υπό την ιδιότητα του συνδίκου πτωχεύσεως του M, OV, ενεργών υπό την ιδιότητα του συνδίκου πτωχεύσεως του M, κατά της M, MH, ILA, του M

(Υπόθεση C-168/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρο 21 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Ίση μεταχείριση - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Άρθρο 24, παράγραφος 1 - Νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας η οποία εξαρτά τον καταρχήν πλήρη και αυτοδίκαιο αποχωρισμό από την πτωχευτική περιουσία συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απορρέουν από ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα από την προϋπόθεση το εν λόγω συνταξιοδοτικό πρόγραμμα να έχει λάβει φορολογική έγκριση - Επιβολή της εν λόγω προϋποθέσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας πολίτη της Ένωσης ο οποίος έκανε χρήση του δικαιώματός του ελεύθερης κυκλοφορίας προκειμένου να ασκήσει, σε μόνιμη βάση, μη μισθωτή δραστηριότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο - Συνταξιοδοτικά δικαιώματα τα οποία ο εν λόγω πολίτης της Ένωσης αντλεί από συνταξιοδοτικό πρόγραμμα που έχει συσταθεί και λάβει φορολογική έγκριση στο κράτος μέλος καταγωγής του - Αποκλεισμός των εν λόγω συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων από το ευεργέτημα του αποχωρισμού από την πτωχευτική περιουσία - Εφαρμογή επί των εν λόγω συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων ενός συστήματος αποχωρισμού από την πτωχευτική περιουσία το οποίο είναι σαφώς δυσμενέστερο για τον πτωχεύσαντα)

(2022/C 11/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

BJ, ενεργών υπό την ιδιότητα του συνδίκου πτωχεύσεως του M, OV, ενεργών υπό την ιδιότητα του συνδίκου πτωχεύσεως του M

κατά

της M, MH, ILA, του M

Διατακτικό

Το άρθρο 49 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε διάταξη του δικαίου κράτους μέλους η οποία εξαρτά τον καταρχήν πλήρη και αυτοδίκαιο αποχωρισμό από την πτωχευτική περιουσία συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απορρέουν από συνταξιοδοτικό πρόγραμμα από την προϋπόθεση το εν λόγω πρόγραμμα να είχε λάβει, κατά το χρονικό σημείο της πτωχεύσεως, φορολογική έγκριση στο εν λόγω κράτος μέλος, οσάκις η προϋπόθεση αυτή επιβάλλεται σε περίπτωση κατά την οποία πολίτης της Ένωσης, ο οποίος, πριν από την πτώχευσή του, είχε ασκήσει το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας διά της εγκαταστάσεώς του, σε μόνιμη βάση, στο εν λόγω κράτος μέλος με σκοπό την άσκηση σε αυτό ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας, αντλεί συνταξιοδοτικά δικαιώματα από συνταξιοδοτικό πρόγραμμα το οποίο έχει συσταθεί και εγκριθεί φορολογικώς στο κράτος μέλος καταγωγής του, εκτός εάν ο περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως που συνεπάγεται η εθνική αυτή διάταξη δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος, είναι κατάλληλος για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρο.

(1) ΕΕ C 262 της 10.8.2020.
C 278/21

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Μαΐου 2021 [αίτηση του Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Analisi G. Caracciolo srl κατά Regione Siciliana — Assessorato regionale della salute — Dipartimento regionale per la pianificazione, Regione Sicilia — Assessorato della salute — Dipartimento per le attività sanitarie e osservatorio, Accredia — Ente Italiano di Accreditamento, Azienda sanitaria provinciale di Palermo

(Υπόθεση C-142/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Κανονισμός (ΕΚ) 765/2008 - Απαιτήσεις διαπίστευσης και απαιτήσεις εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων - Ένας και μόνος εθνικός οργανισμός διαπίστευσης - Χορήγηση του πιστοποιητικού διαπίστευσης στους οργανισμούς αξιολόγησης της συμμόρφωσης - Οργανισμός διαπίστευσης που εδρεύει σε τρίτο κράτος - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Άρθρο 102 ΣΛΕΕ - Άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κύρος)

(2021/C 278/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Analisi G. Caracciolo srl

κατά

Regione Siciliana — Assessorato regionale della salute — Dipartimento regionale per la pianificazione, Regione Sicilia — Assessorato della salute — Dipartimento per le attività sanitarie e osservatorio, Accredia — Ente Italiano di Accreditamento, Azienda sanitaria provinciale di Palermo

παρισταμένης της: Perry Johnson Laboratory Accreditation Inc.

Διατακτικό

1) Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 5, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 339/93 του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στην ερμηνεία εθνικής νομοθεσίας υπό την έννοια ότι η δραστηριότητα διαπίστευσης είναι δυνατόν να ασκείται από άλλους οργανισμούς πέραν του ενός και μόνου, κατά την έννοια του κανονισμού, εθνικού οργανισμού διαπίστευσης, οι οποίοι έχουν την έδρα τους σε τρίτο κράτος, οσάκις οι οργανισμοί αυτοί εγγυώνται την τήρηση των διεθνών προτύπων και αποδεικνύουν, μεταξύ άλλων μέσω συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης, ότι έχουν χαρακτηρισμό ισοδύναμο προς τον εν λόγω ένα και μόνο οργανισμό διαπίστευσης.

2) Από την εξέταση του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος των διατάξεων του κεφαλαίου II του κανονισμού 765/2008 υπό το πρίσμα των άρθρων 56 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και των άρθρων 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(1) ΕΕ C 209 της 22.6.2020.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Μαΐου 2021 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Renesola UK Ltd κατά Τhe Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-209/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Εκτίμηση του κύρους - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1357/2013 - Προσδιορισμός της χώρας καταγωγής ηλιακών συστοιχιών οι οποίες συναρμολογούνται σε τρίτη χώρα από ηλιακές κυψέλες που κατασκευάζονται σε άλλη τρίτη χώρα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 24 - Καταγωγή των εμπορευμάτων στην παραγωγή των οποίων μεσολάβησαν περισσότερες τρίτες χώρες - Έννοια της «τελευταίας μεταποιήσεως ή ουσιαστικής επεξεργασίας»)

(2021/C 278/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Renesola UK Ltd

κατά

Τhe Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Διατακτικό

Από την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1357/2013 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.

(1) ΕΕ C 262 της 10.08.2020.
C 119/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2022 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd, ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Válcovny trub Chomutov a.s., Vallourec Deutschland GmbH

(Υπόθεση C-891/19 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/804 - Εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση καταγωγής Κίνας - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 - Άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3 και 6, και άρθρο 17 - Προσδιορισμός της ζημίας - Εξέταση της επίδρασης των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών των ομοειδών προϊόντων που πωλούνται στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ανάλυση της υποτιμολόγησης - Εφαρμογή της στηριζόμενης στους αριθμούς ελέγχου του προϊόντος (ΑΕΠ) μεθόδου - Υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να λαμβάνει υπόψη τα διάφορα τμήματα της αγοράς που σχετίζονται με το υπό εξέταση προϊόν καθώς και το σύνολο των πωλήσεων ομοειδών προϊόντων των παραγωγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιλαμβάνονται στο δείγμα)

(2022/C 119/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς T. Maxian Rusche και N. Kuplewatzky, στη συνέχεια T. Maxian Rusche και A. Demeneix και τέλος T. Maxian Rusche και K. Blanck)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd (εκπρόσωποι: E. Vermulst και J. Cornelis, advocaten), ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Válcovny trub Chomutov a.s., Vallourec Deutschland GmbH (εκπρόσωπος: G. Berrisch, Rechtsanwalt)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1. Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 24ης Σεπτεμβρίου 2019, Hubei Xinyegang Special Tube κατά Επιτροπής (T-500/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:691).

2. Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 45 της 10.2.2020.
C 119/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2022 — Ρουμανία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-899/19 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Θεσμικό δίκαιο - Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών - Κανονισμός (ΕE) 211/2011 - Άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β' - Καταχώριση ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών - Προϋπόθεση κατά την οποία η εν λόγω πρόταση δεν πρέπει να βρίσκεται καταφανώς εκτός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βάσει των οποίων αυτή δύναται να υποβάλει πρόταση για την έκδοση νομικής πράξεως της Ένωσης για την εφαρμογή των Συνθηκών - Απόφαση (ΕE) 2017/652 - Πρωτοβουλία πολιτών με τίτλο «Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe» - Μερική καταχώριση - Άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ - Αρχή της κατ’ απονομήν αρμοδιότητας - Άρθρο 296 ΣΛΕΕ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της κατ’ αντιμωλίαν διεξαγωγής της δίκης)

(2022/C 119/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: E. Gane, L. Liţu, M. Chicu και L.-E. Baţagoi)

Λοιποί διάδικοι στην κατ’ αναίρεση δίκη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς I. Martínez del Peral, H. Stancu και H. Krämer, στη συνέχεια I. Martínez del Peral και H. Stancu), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér και K. Szíjjártó)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2. Η Ρουμανία φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3. Η Ουγγαρία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

(1) ΕΕ C 54 της 17.2.2020.
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2021 [αίτηση του Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stichting Cartel Compensation, Equilib Netherlands BV κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV κ.λπ.

(Υπόθεση C-819/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 81, 84 και 85 ΕΚ - Άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμπράξεις - Συμπεριφορές επιχειρήσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών μεταξύ του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) και τρίτων χωρών που έλαβαν χώρα υπό το καθεστώς των άρθρων 84 και 85 ΕΚ - Αγωγή αποζημίωσης - Αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων να εφαρμόζουν το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ)

(2022/C 11/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Amsterdam

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Stichting Cartel Compensation, Equilib Netherlands BV

κατά

Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Martinair Holland NV, Deutsche Lufthansa AG, Lufthansa Cargo AG, British Airways plc, Air France SA, Singapore Airlines Ltd, Singapore Airlines Cargo Pte Ltd, Swiss International Air Lines AG, Air Canada, Cathay Pacific Airways Ltd, Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden, SAS AB, SAS Cargo Group A/S

Διατακτικό

Τα άρθρα 81, 84 και 85 ΕΚ καθώς και το άρθρο 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, έχουν την έννοια ότι ένα εθνικό δικαστήριο είναι αρμόδιο να εφαρμόσει το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο στο πλαίσιο διαφοράς ιδιωτικού δικαίου που αφορά αγωγή αποζημίωσης της οποίας επιλήφθηκε μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 [ΕΚ], στις συμπεριφορές επιχειρήσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας, πλην της Ελβετίας, οι οποίες έλαβαν χώρα πριν από την 1η Μαΐου 2004, στις συμπεριφορές επιχειρήσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κράτους μέλους και της Ελβετίας οι οποίες έλαβαν χώρα πριν από την 1η Ιουνίου 2002 και στις συμπεριφορές επιχειρήσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών μεταξύ χώρας του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου που δεν είναι κράτος μέλος και τρίτης χώρας οι οποίες έλαβαν χώρα πριν από τις 19 Μαΐου 2005, ακόμη και όταν δεν έχει εκδοθεί καμία απόφαση σχετική με τις συμπεριφορές αυτές δυνάμει του άρθρου 84 ΕΚ ή του άρθρου 85 ΕΚ, στο μέτρο που οι εν λόγω συμπεριφορές μπορούσαν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και το εμπόριο μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο αντίστοιχα.

(1) ΕΕ C 95 της 23.3.2020.
C 431/14

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Tempus Energy Ltd, Tempus Energy Technology Ltd, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-57/19 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενίσχυσης - Άρθρο 108, παράγραφοι 2 και 3, ΣΛΕΕ - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4 - Έννοια της φράσης «αμφιβολίες κατά πόσον το κοινοποιηθέν μέτρο συμβιβάζεται με την κοινή αγορά» - Απόφαση για τη μη διατύπωση αντιρρήσεων - Μη κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας - Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας (2014 2020) - Κώδικας βέλτιστων πρακτικών για τη διεξαγωγή διαδικασιών που αφορούν τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων - Επαφές «προ της κοινοποίησης» - Διαδικαστικά δικαιώματα των ενδιαφερόμενων μερών - Αγορά επάρκειας ηλεκτρικής ισχύος στο Ηνωμένο Βασίλειο)

(2021/C 431/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και P. Němečková)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Tempus Energy Ltd, Tempus Energy Technology Ltd (εκπρόσωποι: J. Derenne και Δ. Βαλλινδάς, δικηγόροι, και C. Ziegler, Rechtsanwalt), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Shibli, S. McCrory και Z. Lavery, και εν συνεχεία F. Shibli και S. McCrory, McCrory, με τη συνδρομή του G. Facenna, QC, και της D. Mackersie, barrister)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 15ης Νοεμβρίου 2018, Tempus Energy και Tempus Energy Technology κατά Επιτροπής (T-793/14, EU:T:2018:790).

2) Απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση T-793/14.

3) Η Tempus Energy Ltd και η Tempus Energy Technology Ltd φέρουν, πέραν των δικών τους δικαστικών εξόδων, και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο των διαδικασιών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενώπιον του Δικαστηρίου.

4) Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

(1) ΕΕ C 148 της 29.4.2019
3)

Η FVE Holýšov I s. r. o., η FVE Stříbro s. r. o., η FVE Úsilné s. r. o., η FVE Mozolov s. r. o., η FVE Osečná s. r. o., η Solarpark Rybníček s. r. o., η FVE Kněžmost s. r. o., η Hutira FVE — Omice a.s., η Exit 90 SPV s. r. o., η Onyx Energy s. r. o., η Onyx Energy projekt II s. r. o., η Photon SPV 1 s. r. o., η Photon SPV 3 s. r. o., η Photon SPV 4 s. r. o., η Photon SPV 6 s. r. o., η Photon SPV 8 s. r. o., η Photon SPV 10 s. r. o., η Photon SPV 11 s. r. o., η Antaris GmbH, η M. Michael Göde, η NGL Business Europe Ltd, η NIG NV, η GIHG Ltd, η Radiance Energy Holding Sàrl, η ICW Europe Investments Ltd, η Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, η Voltaic Network GmbH και η WA Investments-Europa Nova Ltd καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα που αφορούν την κύρια αναίρεση.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2021 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Software Incubator Ltd κατά Computer Associates (UK) Ltd

(Υπόθεση C-410/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) - Οδηγία 86/653/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Έννοια του «εμπορικού αντιπροσώπου» - Ηλεκτρονική παροχή λογισμικού ηλεκτρονικού υπολογιστή σε πελάτες - Παραχώρηση διαρκούς άδειας χρήσης - Έννοιες της «πώλησης» και των «εμπορευμάτων»)

(2021/C 471/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Software Incubator Ltd

κατά

Computer Associates (UK) Ltd

Διατακτικό

Η έννοια της «πώλησης εμπορευμάτων», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για το συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες), καλύπτει και την ηλεκτρονική παροχή σε πελάτη, έναντι καταβολής τιμήματος, λογισμικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, στην περίπτωση που αυτή συνοδεύεται από την παραχώρηση διαρκούς άδειας χρήσης του λογισμικού.

(1) ΕΕ C 255 της 29.7.2019.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2021 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen κατόπιν αιτήσεως των Association of Independent Meat Suppliers, Cleveland Meat Company Ltd κατά The Food Standards Agency

(Υπόθεση C-579/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία της υγείας - Κανονισμός (ΕΚ) 854/2004 - Άρθρο 5, σημείο 2 - Κανονισμός (ΕΚ) 882/2004 - Άρθρο 54, παράγραφος 3 - Κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης - Επιθεώρηση του σφαγίου και των εντοσθίων μετά τη σφαγή - Επίσημος κτηνίατρος - Σήμανση καταλληλότητας - Άρνηση - Κρέας που έχει χαρακτηριστεί ακατάλληλο για κατανάλωση από τον άνθρωπο - Δικαίωμα προσφυγής κατά απόφασης του επίσημου κτηνιάτρου - Αποτελεσματική δικαστική προστασία - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης)

(2021/C 431/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Association of Independent Meat Suppliers, Cleveland Meat Company Ltd

κατά

The Food Standards Agency

Διατακτικό

1) Ο κανονισμός (ΕΚ) 854/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον καθορισμό ειδικών διατάξεων για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων στα προϊόντα ζωικής προέλευσης που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, και ο κανονισμός 882/2004 έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, όταν ο επίσημος κτηνίατρος αρνείται να επιθέσει σε σφάγιο σήμα καταλληλότητας και ο ιδιοκτήτης του σφαγίου δεν συμφωνεί με την απόφαση αυτή, ο επίσημος κτηνίατρος πρέπει να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου προκειμένου το τελευταίο να αποφανθεί επί της ουσίας, και βάσει των τεχνικών εκθέσεων των πραγματογνωμόνων που έχει ορίσει κάθε διάδικος, αν το σφάγιο πληροί ή όχι τις απαιτήσεις ασφάλειας των τροφίμων, χωρίς να μπορεί επισήμως να ακυρώσει τις αποφάσεις του επίσημου κτηνιάτρου ή να διατάξει την άρση των αποτελεσμάτων των αποφάσεων αυτών.

2) Το άρθρο 54 του κανονισμού 882/2004, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 43 αυτού και υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία η απόφαση που λαμβάνει ο επίσημος κτηνίατρος, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 2, του κανονισμού 854/2004, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 882/2004, να μην επιθέσει σήμα καταλληλότητας σε σφάγιο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο περιορισμένου μόνο δικαστικού ελέγχου, στο πλαίσιο του οποίου το επιληφθέν δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση για οποιονδήποτε λόγο έλλειψης νομιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες ο επίσημος κτηνίατρος έχει ενεργήσει κατά κατάχρηση εξουσίας, δεν έχει προβεί στην ορθή νομική υπαγωγή ή έχει εκδώσει απόφαση στερούμενη βάσης ή μη στηριζόμενη σε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία.

(1) EE C 328 της 30.9.2019.