EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 59/3

Αναίρεση που άσκησαν στις 14 Νοεμβρίου 2015 οι National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-577/12, NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-595/15 P)

(2016/C 059/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες:

National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO), Karoon Oil & Gas Production Co., Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO), National Iranian Drilling Co. (NIDC), South Zagros Oil & Gas Production Co., Maroun Oil & Gas Co., Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC), Gachsaran Oil & Gas Co., Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC),West Oil & Gas Production Co., East Oil & Gas Production Co. (EOGPC), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC), Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση:

Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 το έβδομο τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-577/12·

— να δεχθεί τα αιτήματα που οι αναιρεσείουσες υπέβαλαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

— να καταδικάσει τον αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των διαδικασιών.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο στη σκέψη 44 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, κρίνοντας ότι ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012 (1), αναφερόμενος στο άρθρο 46, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 (2), πρέπει να θεωρηθεί ότι ορίζει σαφώς ότι η νομική του βάση συνίσταται σε αυτό το άρθρο 46, παράγραφος 2.

2. Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο στις σκέψεις 55 έως 57 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, που συνοψίζονται στην απόφανση ότι «από το άρθρο 215, παράγραφος 2, δεν προκύπτει ότι τα ατομικά περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται κατά φυσικών ή νομικών προσώπων, ομάδων ή μη κρατικών οντοτήτων πρέπει να θεσπίζονται κατά τη διαδικασία του άρθρου 215, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ». Αφενός, το άρθρο 215, παράγραφος 1, που είναι η μοναδική διάταξη της ΣΛΕΕ που αφορά τα περιοριστικά μέτρα, ορίζει σαφώς ότι η διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζεται για τέτοιου είδους μέτρα είναι αυτή που προβλέπει και δεν προβλέπει καμία άλλη διαδικασία· αφετέρου, το άρθρο 291 ΣΛΕΕ είναι ασύμβατο προς το άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ· επικουρικώς, το άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μπορεί να παράσχει στο Συμβούλιο νομικό έρεισμα συμπληρωματικό σε σχέση με αυτό που συνιστά το άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για τη θέσπιση περιοριστικών μέτρων· τέλος και επικουρικώς, ακόμη και αν υποτεθεί ότι θα κριθεί ότι το άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ δύναται να παράσχει στο Συμβούλιο νομικό έρεισμα συμπληρωματικό σε σχέση με αυτό που συνιστά το άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για τη θέσπιση περιοριστικών μέτρων, η χρησιμοποίηση αυτού του νομικού ερείσματος θα εξακολουθεί να είναι εν προκειμένω παράνομη.

3. Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς για την περίπτωση που θα κριθεί ότι η χρησιμοποίηση του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για να στηριχθεί η θέσπιση ατομικών περιοριστικών μέτρων, είναι νομικώς δυνατή στο πλαίσιο μιας πολιτικής θεσπίσεως περιοριστικών μέτρων αρχικώς στηριζόμενων στο άρθρο 215 ΣΛΕΕ, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας, κατ’ ουσίαν, στις σκέψεις 75 έως 83 της αποφάσεώς του, ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης «αιτιολόγησε δεόντως», όπως προβλέπει το άρθρο 291, παράγραφος 2, τη χρησιμοποίηση αυτής της κατά παρέκκλιση διαδικασίας, που ήταν η μόνη διαθέσιμη εν προκειμένω. Αφενός, η απαιτούμενη αιτιολόγηση πρέπει να είναι ρητή· αφετέρου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι μια σιωπηρή αιτιολογία θα μπορούσε να θωρηθεί ότι ικανοποιεί την απαίτηση αυτή, τούτο δεν συμβαίνει εν προκειμένω, το δε Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τα οικεία νομοθετήματα.

4. Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς για την περίπτωση που θα κριθεί ότι η χρησιμοποίηση του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για να στηριχθεί η θέσπιση ατομικών περιοριστικών μέτρων, είναι νομικώς δυνατή στο πλαίσιο μιας πολιτικής θεσπίσεως περιοριστικών μέτρων στηριζόμενων στο άρθρο 215 ΣΛΕΕ, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας, στη σκέψη 87 της αποφάσεώς του, ότι το άρθρο 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012, «παρέχει στο Συμβούλιο την αρμοδιότητα εκτελέσεως των διατάξεων του άρθρου 23, παράγραφοι 2 και 3, του εν λόγω κανονισμού», πράγμα που θεωρήθηκε ότι αρκούσε για την εκπλήρωση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά την αναφορά της νομικής βάσεως, η οποία είναι το άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό λόγω νομικώς εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012.

5. Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς για την περίπτωση που θα κριθεί ότι η χρησιμοποίηση του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για να στηριχθεί η θέσπιση ατομικών περιοριστικών μέτρων, είναι νομικώς δυνατή στο πλαίσιο μιας πολιτικής θεσπίσεως περιοριστικών μέτρων στηριζόμενων στο άρθρο 215 ΣΛΕΕ, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε, στις σκέψεις 86 έως 88 της αποφάσεώς του, εκτιμώντας ότι η υποχρέωση αιτιολογήσεως των νομικών πράξεων της Ένωσης δεν υποχρέωνε το Συμβούλιο να αναφέρει ρητώς ότι ο κανονισμός 267/2012 στηριζόταν στο άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, όσον αφορά τη νομική βάση του άρθρου 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012.

6. Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας, στις σκέψεις 108 και 110, ότι η τήρηση, από περιοριστικά μέτρα θεσπιζόμενα από την Ένωση, των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προβλεψιμότητας του εφαρμοστέου δικαίου, από τις οποίες προκύπτει ότι τα εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι σαφή και ακριβή, εξακριβώνεται βάσει των νομολογιακών κανόνων ομοιόμορφης ερμηνείας των πράξεων της Ένωσης, που ορίζουν ότι οι πράξεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται υπό το φώς των αποδόσεων στις λοιπές επίσημες γλώσσες.

7. Με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο, στη σκέψη 134 της αποφάσεώς του, κρίνοντας ότι το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 267/2012 (το επίδικο κριτήριο) είναι σύμφωνο προς τις αρχές του κράτους δικαίου και γενικότερα το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι δεν είναι «ούτε αυθαίρετο ούτε εφαρμόζεται κατά διακριτική ευχέρεια» και, στη σκέψη 140 της αποφάσεώς του, ότι «το επίδικο κριτήριο περιορίζει την εξουσία εκτιμήσεως του Συμβουλίου, θεσπίζοντας αντικειμενικά κριτήρια, και διασφαλίζει τον βαθμό προβλεψιμότητας που επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης». Συναφώς, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο πλανήθηκε περί το δίκαιο ερμηνεύοντας το επίδικο κριτήριο αναφερόμενο στην απόφαση της 13ης Μαρτίου 2012 Melli Bank κατά Συμβουλίου (C-380/09 P).

8. Με τον όγδοο λόγο αναιρέσεως, επικουρικώς, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι το νόημα που πρέπει να δοθεί στον όρο «ένωση» είναι αυτό που της δίδει το Γενικό Δικαστήριο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο όρος αυτός εφαρμόστηκε εσφαλμένα στη συγκεκριμένη περίπτωση.

(1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 282, σ. 16).

(2) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).