EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2011 :180 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Τησ Ευρωπαϊκησ Ενωσησ
(δεύτερο τμήμα)
της 10ης Νοεμβρίου 2011
Υπόθεση F-18/09
Mohamed M er h zaoui
κατά
Συμβουλίου της Ε υρωπαϊκ ής Έ νωσης
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Προαγωγή — Κατάταξη σε β αθμό — Τοπικοί υπάλληλοι που 
διορίζονται μόνιμοι υπάλληλοι — Άρθρο 10 το υ παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ — Άρθρο 3 το υ 
παραρτήματος του ΚΛΠ — Περίοδος προαγωγών 2008 — Συγκριτική εξέταση των προσόντων μεταξύ 
υπαλλήλων της σταδιοδρομίας AS T — Διαδικασία βάσει των εκθέσεων βαθμολογίας 2005 /2006 — 
Κριτήριο το υ επιπέδου των ασκουμένων καθηκόντων»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ κ αι 152 EA, με την οποία ο 
M. Merhzaoui ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση των αποφάσεων το υ Συμβουλίου περί 
διορισμού το υ στη σταδιοδρομία της ομάδας καθηκόντων των βοηθών AS T 1 έως 
AST 7 και περί μη προαγωγής το υ στον βαθμό AS T 2 κατά την περίοδο προαγωγών 
2008 .
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Ο π ροσφεύγων φέρει τα δικαστικά έξοδά το υ καθώς και τα 
δικαστικά έξοδα το υ Συμβουλίου.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Καθεστώς που ε φαρμόζεται επί του λο ιπού π ροσωπικού — Τοπικοί υπάλληλοι — 
Εφαρμογή του π αραρτήματος XIII του Κ ΥΚ
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 10 § 3· Καθεστώς που 
εφαρμόζεται επί του λο ιπού π ροσωπικού, παράρτημα, άρθρο 1 § 1· κα νονισμός 723 /2004 τ ου 
Συμβουλίου)
2. Διαδικασία — Προβολή ν έων ισχυρισμών κα τά τη διάρκεια της δίκης — Προϋποθέσεις — 
Νέο στοιχείο — Έννοια
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας Διοίκησης, άρθρο 43 § 1)
3. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Λόγοι — Ανεπαρκής αιτιολογία — Αυτεπάγγελτη διαπίστωση
4. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων — Εξουσία εκτιμήσεως της 
διοικήσεως — Στοιχεία που μ πορούν να λη φθούν υπόψη — Επίπεδο των ασκουμένων κα θηκόντων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)
2 ECLI:EU:F:2011 :180ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-18/09
MERHZAOUIκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
5. Υπάλληλοι — Πράξεις τ ης δ ιοικήσεως — Τεκμήριο ν ομιμότητας — Αμφισβήτηση — 
Βάρος αποδείξεως
6. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Έννομο συμφέρον — Ανάγκη υ πάρξεως ατομικών λόγων
7. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική ε ξέταση των προσόντων — Εξουσία εκτιμήσεως της 
διοικήσεως — Στοιχεία που μ πορούν να λη φθούν υπόψη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)
8. Υπάλληλοι — Προαγωγή — Ένσταση μη προαχθέντος υποψηφίου — Απορριπτική α πόφαση — 
Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Περιεχόμενο
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 25 κα ι 45)
1. Το άρθρο 10, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ εφαρμόζεται στους το πικούς 
υπαλλήλους, διότι κ ατά το ά ρθρο 1, παράγραφος 1, το υ παραρτήματος το υ Κ αθεστώτος που 
εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, οι δ ιατάξεις του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ εφαρμόζονται 
κατ’ ανα λογία σ το λ οιπό π ροσωπικό π ου τ ελεί εν ε νεργεία σ τις 30 Απριλίου 2004 , 
συμπεριλαμβανομένων συνεπώς των τοπικών υπαλλήλων.
(βλ. σκέψη 35)
2. Κατά το ά ρθρο 43, παράγραφος 1, το υ Κ ανονισμού Δ ιαδικασίας το υ Δ ικαστηρίου Δ ημόσιας 
Διοίκησης, απαγορεύεται, μετά την πρώτη αν ταλλαγή υπομνημάτων, η π ροβολή νέων ισχυρισμών, 
εκτός αν σ τηρίζονται σε σ τοιχεία που αν έκυψαν κ ατά τη διαδικασία. Συναφώς, απόφαση το υ δικαστή 
της Ένωσης η ο ποία δεν είχε α κόμη εκδοθεί κατά το ν χρ όνο ασκήσεως της προσφυγής από το ν 
προσφεύγοντα, αλλά από την οποία προκύπτει απλώς η π ροϋφιστάμενη νομική κατάσταση, δεν 
μπορεί να θ εωρηθεί νέο στοιχείο.
(βλ. σκέψη 36)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 20 Μαΐου 2003 , T-80/01, Diehl-Leistner κατά Επιτροπής, σκέψη 38
3. Ο λόγος που στηρίζεται στην έλλειψη αιτιολογίας αποτελεί λόγο δ ημοσίας τάξεως το ν οποίο ο 
δικαστής της Ένωσης οφείλει, σε κ άθε περίπτωση, να ε ξετάζει αυτεπαγγέλτως. Κατά συνέπεια, αιτίαση 
αντλούμενη από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως δεν μπορεί να ε ίναι απαράδεκτη 
επειδή έχε ι ανεπαρκώς ανα πτυχθεί στο δ ικόγραφο της προσφυγής.
(βλ. σκέψη 47)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 20 Φεβρουαρίου 1997 , C-166/95 P, Επιτροπή κατά Daffix, σκέψη 24
ΓΔΕΕ: 3 Οκτωβρίου 2006 , T-171/05, Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, σκέψη 31
4. Η λ έξη «ενδεχομένως», που περιέχεται στο ά ρθρο 45 το υ ΚΥΚ, σημαίνει ότι , στο μ έτρο που 
τεκμαίρεται καταρχήν ότι οι υ πάλληλοι π ου έχ ουν το ν ίδιο β αθμό ασκούν καθήκοντα ισοδύναμου 
επιπέδου, ότ αν α υτό δ εν συμβαίνει, το σ τοιχείο α υτό π ρέπει να λ αμβάνεται υπόψη κατά τη 
διαδικασία προαγωγών και ότι , κατά συνέπεια, η δ ιοίκηση οφείλει, όταν π ροβαίνει στη συγκριτική 
εξέταση των π ροσόντων των π ροαγώγιμων υπαλλήλων, να λ αμβάνει υπόψη το ε πίπεδο των 
ασκουμένων από προαγώγιμο υπάλληλο καθηκόντων εφόσον αυτά υπερβαίνουν τα καθήκοντα που 
ανατίθενται κατά κανόνα σε υ πάλληλο το υ βαθμού το υ.
ECLI:EU:F:2011 :180 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-18/09
MERHZAOUIκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
(βλ. σκέψη 59)
5. Αφενός, υπέρ τ ων διοικητικών πράξεων ισχύει τεκμήριο ν ομιμότητας και, αφετέρου, το β άρος 
αποδείξεως φ έρει, καταρχήν, ο α μφισβητών τη νομιμότητα δ ιάδικος, οπότε εναπόκειται στον 
προσφεύγοντα να π ροσκομίσει το υλάχιστον ε νδείξεις α ρκούντως σ αφείς, αν τικειμενικές κ αι 
συγκλίνουσες, σχε τικά με το υ ποστατό ή τ ην πιθανολόγηση των πραγματικών περιστατικών που 
προβάλλονται προς στήριξη των ισχυρισμών το υ. Κατά συνέπεια, υπάλληλος που δεν διαθέτει ούτε 
αποδείξεις ούτε, τουλάχιστον, δέσμη ενδείξεων οφείλει να α ποδεχθεί το τ εκμήριο νομιμότητας των 
αποφάσεων περί προαγωγής και δεν μπορεί να α παιτήσει από το Δ ικαστήριο Δ Δ να λ άβει το ί διο 
γνώση όλων των εκθέσεων βαθμολογίας των λοιπών υποψηφίων για προαγωγή και να ε ξετάσει το 
επίπεδο των α σκουμένων α πό το υς υποψήφιους γι α π ροαγωγή κ αθηκόντων π ροκειμένου να 
αποφανθεί κατά πόσον η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή υπέπεσε σε π ρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως 
αποφασίζοντας τη μη προαγωγή το υ.
(βλ. σκέψη 61)
Παραπομπή:
ΔΔΔ ΕΕ: 4 Φεβρουαρίου 2010 , F-15/08, Wiame κ ατά Επιτροπής, σκέψη 21
6. Ένας υπάλληλος δεν νομιμοποιείται μεν να α σκήσει προσφυγή υπέρ το υ νόμου ή τ ων θεσμικών 
οργάνων και δεν μπορεί να ε πικαλεστεί, προς στήριξη προσφυγής ακυρώσεως, παρά μόνο λόγους 
ατομικούς, πλην όμως αρκεί η π ροβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας να έχε ι επηρεάσει τη νομική 
κατάστασή το υ προκειμένου η α ιτίαση που αν τλεί από την έλλειψη νομιμότητας να θ εωρηθεί ως 
ατομικός λόγος.
(βλ. σκέψη 63)
Παραπομπή:
ΔΔΔ ΕΕ: 23 Ιανουαρίου 2007 , F-43/05, Ch assagne κατά Επιτροπής, σκέψη 100
7. Η έ κθεση β αθμολογίας σ υνιστά μ εν α παραίτητο σ τοιχείο ε κτιμήσεως κάθε φ ορά π ου η 
σταδιοδρομία το υ υπαλλήλου λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να λ ηφθεί απόφαση σχε τικά με την 
προαγωγή το υ, το ά ρθρο 43 το υ ΚΥΚ επιβάλλει όμως τη σύνταξη εκθέσεως βαθμολογίας μόνον ανά 
διετία. Εφόσον ο Κ ΥΚ δ εν π ροβλέπει ότι η π ερίοδος προαγωγών π ρέπει να έχε ι την ίδια 
περιοδικότητα με την περίοδο βαθμολογίας, δεν αποκλείει τη λήψη αποφάσεως περί προαγωγής 
χωρίς η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή να έχε ι στη διάθεσή της πρόσφατη έκθεση βαθμολογίας.
Λαμβανομένου όμως υπόψη ότι ο ύτε ο Κ ΥΚ ούτε οι εσ ωτερικοί κ ανόνες το υ θεσμικού οργάνου 
επιβάλλουν το ν συγχρονισμό μεταξύ των περιόδων βαθμολογίας και προαγωγών και ότι η δ ιοίκηση 
διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρε ια γι α την οργάνωση της διαδικασίας προαγωγών, ακόμη και αν 
είναι ευκταίο να π ροσπαθεί η δ ιοίκηση να έχε ι στη διάθεσή της τις πλέον πρόσφατες εκθέσεις 
βαθμολογίας προκειμένου να α ποφασίσει σχε τικά με τις προαγωγές, η μ η λήψη υπόψη, κατ’ εξαίρεση, 
των εν λόγω εκθέσεων δεν συνιστά έλλειψη νομιμότητας, ιδίως ότ αν ό λοι οι π ροαγώγιμοι υπάλληλοι 
έτυχαν τ ης αυτής μεταχειρίσεως.
Αυτό ισχύει κατά μείζονα λ όγο ότ αν α υτή η α πουσία εκθέσεως βαθμολογίας οφείλεται στην κανονική 
διεξαγωγή της διαδικασίας βαθμολογήσεως. Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι ο δ ιορισμός υπαλλήλου 
μπορεί να λ άβει χώρα, ανά λογα με τις ανά γκες της υπηρεσίας, αν εξαρτήτως της ημερομηνίας
4 ECLI:EU:F:2011 :180ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-18/09
MERHZAOUIκατάΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 ενάρξεως της περιόδου αξιολογήσεως στο π λαίσιο της περιόδου βαθμολογίας, είναι ανα πόφευκτο να 
αξιολογούνται οι ν εοδιορισθέντες υπάλληλοι βάσει περιόδου συντομότερης από αυτή που αποτελεί τη 
βάση της αξιολογήσεως των συναδέλφων τους.
( βλ. σκέψεις 64 έ ως 67)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 17 Δεκεμβρίου 1992 , C-68/91, Moritz κατά Επιτροπής, σκέψη 16
ΓΔΕΕ: 15 Νοεμβρίου 2001 , T-194/99, Sebastiani κατά Επιτροπής, σκέψεις 45, 46 κ αι 49
8. Η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή δεν υποχρεούται μεν να ανα φέρει στις αποφάσεις περί μη 
προαγωγής την αιτιολογία των εν λόγω αποφάσεων, πλην όμως οφείλει να α ιτιολογεί την απόφασή 
της περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως μη προαχθέντος υποψηφίου.
Πράγματι, η έ κταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως πρέπει να ε κτιμάται με γνώμονα τ α πραγματικά 
περιστατικά της συγκεκριμένης υποθέσεως, ιδίως το π εριεχόμενο της πράξεως, τη φ ύση των 
προβληθέντων λόγων και το σ υμφέρον που έχε ι ενδεχομένως ο α ποδέκτης στην παροχή εξηγήσεων. 
Συνεπώς, όταν π ρόκειται για αιτιολογία αποφάσεως εκδοθείσας στο π λαίσιο διαδικασίας που αφορά 
μεγάλο αριθμό προσώπων, όπως είναι η δ ιαδικασία προαγωγών, δεν μπορεί να α παιτηθεί από την 
αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή να α ιτιολογεί την απόφασή της περί απορρίψεως της διοικητικής 
ενστάσεως πέραν τ ων αιτιάσεων των οποίων γίνεται επίκληση στην εν λόγω ένσταση, εξηγώντας, 
μεταξύ άλλων, για ποιους λόγους έκαστος προαγώγιμος υπάλληλος είχε π ροσόντα αν ώτερα αυτών του 
ενισταμένου.
( βλ. σκέψεις 71 κ αι 75)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 26 Ιανουαρίου 1995 , T-60/94, Pierrat κατά Δικαστηρίου, σκέψεις 31 κ αι 32· 11 Ιουνίου 1996 , T-118/95, 
Anacoreta Correia κατά Επιτροπής, σκέψη 82· 27 Απριλίου 1999 , T-283/97, Thinus κατά Επιτροπής, σκέψη 73· 
25 Οκτωβρίου 2005 , T-83/03, Salazar B rier κατά Επιτροπής, σκέψη 78· 23 Νοεμβρίου 2006 , T-422/04, Lavagnoli 
κατά Επιτροπής, σκέψη 69
ΔΔΔ ΕΕ: 8 Οκτωβρίου 2008 , F-81/07, Barbin κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 27