ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Την ίδια ημέρα η OLAF δημοσίευσε ένα δελτίο Τύπου με το οποίο ανακοίνωσε, ομοίως, την έναρξη της εθνικής ποινικής έρευνας κατά του αναιρεσείοντος. Στο δελτίο αυτό, η OLAF ανέφερε ονομαστικώς τον αναιρεσείοντα, υπογραμμίζοντας τη σημασία των προηγούμενων ερευνών της για την έναρξη της ποινικής διαδικασίας από τις εθνικές αρχές:

«The Romanian National Anticorruption Directorate (DNA) has accused Liviu Dragnea, the leader of the Romanian Social Democrat Party (PSD), of fraud with European Union (EU) funds, of creating an organised criminal group, and of misusing his position for personal gain. […]

The contribution of the European Anti-Fraud Office (OLAF) to this outcome has been emphasised by the DNA. The DNA has explained that their case comes as a result of two investigations conducted by the OLAF into projects financed by the European Regional Development Fund for road construction in Romania, which were concluded in May and September 2016.

[…]» ( 5 )
62.

Όπως επισημαίνεται στην απόφαση περί παραπομπής, το ιστορικό θέσπισης της οδηγίας αυτής αποτελεί επίσης επιχείρημα κατά της εφαρμογής της οδηγίας 2016/343 με τέτοιον τρόπο ώστε να περιορίζεται η διακριτική ευχέρεια του κράτους μέλους εκτέλεσης όταν εφαρμόζει το άρθρο 4α της απόφασης‑πλαισίου 2002/584. Όπως παραθέτει το αιτούν δικαστήριο στην απόφαση περί παραπομπής, από τα πρακτικά της συνεδρίασης της συντονιστικής επιτροπής στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις (βλ. έγγραφο 12955/14 του Συμβουλίου, της 9ης Σεπτεμβρίου 2014, σ. 2 επ.) προκύπτει ότι η Επιτροπή τάχθηκε υπέρ της εναρμόνισης των απαιτήσεων της οδηγίας 2016/343 και του δικαίου της έκδοσης, με τη μορφή του άρθρου 4α της απόφασης-πλαισίου 2002/584, για τον λόγο ότι, παρά τους διαφορετικούς ρυθμιζόμενους τομείς στους οποίους εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες, πρόκειται, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, για τις ελάχιστες απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληρούν οι εθνικές ποινικές διαδικασίες στο έδαφος της Ένωσης και, ως εκ τούτου, οι ρυθμίσεις αυτές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους: «According to the Commission, the rules that apply in case of the absence of a person at his or her trial are intrinsically linked to the right of that person to be present at the trial. This right and the criteria to judge suspects or accused persons in their absence would be two sides of the same coin» (σ. 3).
23.

Στις 26 Νοεμβρίου 2019 η μητέρα υπέβαλε αίτηση ενώπιον του Family Court de Chelmsford (δικαστηρίου οικογενειακών διαφορών Chelmsford, Ηνωμένο Βασίλειο), ζητώντας την έκδοση διάταξης επί συγκεκριμένου ζητήματος («specific issue order») με σκοπό την «άδεια μεταβολής της δικαιοδοσίας σε υποθέσεις που αφορούν το παιδί» («permission to change jurisdiction of the child»). Από τη διάταξη που εκδόθηκε επί της αίτησης αυτής προκύπτει ότι το επιληφθέν δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη τη συνήθη διαμονή του παιδιού, έκρινε ότι είχε διεθνή δικαιοδοσία.
25.

Όσον αφορά τον πρώτο έως και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ αρχάς, ότι η αιτιολογία ήταν ανεπαρκής όσον αφορά τις αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών, με συνέπεια οι αποφάσεις αυτές να μην μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την έκδοση των επίμαχων πράξεων και, στη συνέχεια, προέβη στην εξέταση της προσφυγής περιορίζοντας την εκτίμησή του στις πράξεις αυτές μόνον κατά το μέτρο που αυτές στηρίζονται στην απόφαση του Secretary of State for the Home Department του 2001 ( 18 ). To Γενικό Δικαστήριο, αφού εξέτασε τους ως άνω λόγους ακυρώσεως, τους απέρριψε ως αβάσιμους, κατά το μέρος που οι εν λόγω πράξεις στηρίζονται στην τελευταία αυτή απόφαση ( 19 ).
75.

Το δεύτερο προηγούμενο, ήτοι η έκθεση του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου «HP-SSST», αφορούσε υπόθεση στην οποία για το ομοειδές προϊόν, όπως ορίστηκε από τις αρμόδιες για την έρευνα αντιντάμπινγκ κινεζικές αρχές, εντοπίστηκαν τρία τμήματα της αγοράς (βαθμός A, βαθμός B και βαθμός C). Στην υπόθεση αυτή, οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και οι εθνικές πωλήσεις επικεντρώνονταν σε διαφορετικά τμήματα της αγοράς: οι εθνικές πωλήσεις επικεντρώνονταν στο σχετικό με τον βαθμό A τμήμα, στο οποίο υπήρχε αμελητέα (1,45 %) ποσότητα εισαγωγών· αντιθέτως, οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ επικεντρώνονταν στα σχετικά με τους βαθμούς B και C τμήματα της αγοράς. Επίσης, οι τιμές των προϊόντων που περιλαμβάνονταν στους βαθμούς B και C ήταν διπλάσιες και τριπλάσιες, αντιστοίχως, των τιμών που προϊόντων που περιλαμβάνονταν στον βαθμό A. Στο πλαίσιο αυτό, οι κινεζικές αρχές είχαν διαπιστώσει την ύπαρξη υποτιμολόγησης στα τμήματα που αντιστοιχούσαν στους βαθμούς B και C, στα οποία επικεντρώνονταν οι εισαγωγές, πλην όμως δεν είχαν διαπιστώσει καμία υποτιμολόγηση στο σχετικό με τον βαθμό A τμήμα, στο οποίο επικεντρωνόταν η εθνική παραγωγή ( 44 ). Επομένως, οι εν λόγω αρχές δεν είχαν διαπιστώσει υποτιμολόγηση στο επίπεδο του ομοειδούς προϊόντος, αλλά είχαν περιοριστεί να διαπιστώσουν την υποτιμολόγηση μόνο σε σχέση με τους βαθμούς B και C ( 45 ).
1.

Όπως αναφέρεται στη γνωστή φράση από το Παιχνίδι του Στέμματος («Game of Thrones»), «ό,τι είναι νεκρό δεν μπορεί να πεθάνει» («what is dead may never die»). Κατ’ επέκταση, με την εξαίρεση ίσως των Λευκών Περιπατητών, ό,τι είναι νεκρό δεν μπορεί ούτε να σκοτωθεί. Είναι όμως δυνατόν κάτι το οποίο ουδέποτε έζησε (ή μάλλον ουδέποτε ίσχυσε ως δεσμευτική πράξη του δικαίου της Ένωσης) να ακυρωθεί (ή μάλλον να κηρυχθεί ανίσχυρο) από το Δικαστήριο στο πλαίσιο προδικαστικής παραπομπής; Εναλλακτικώς, μπορεί το Δικαστήριο να προβεί σε (δεσμευτική) ερμηνεία μη δεσμευτικής πράξεως της Ένωσης;
10.

Το άρθρο 353/A του Büntető Törvénykönyvről szóló 2012. évi C. törvény (νόμου C του 2012 περί θεσπίσεως του ποινικού κώδικα, στο εξής: ποινικός κώδικας ( 9 )), το οποίο φέρει τον τίτλο «Διευκόλυνση της παράνομης μετανάστευσης» και προστέθηκε με το άρθρο 11, παράγραφος 1, του νόμου VI του 2018, προβλέπει τα εξής: «1. Όποιος ασκεί δραστηριότητες οργάνωσης οι οποίες αποσκοπούν a) είτε στη διευκόλυνση της κίνησης διαδικασίας ασύλου στην Ουγγαρία από πρόσωπο που δεν υφίσταται διώξεις ούτε έχει βάσιμο φόβο άμεσων διώξεων στη χώρα της ιθαγένειάς του, στη χώρα της συνήθους διαμονής του ή σε άλλη χώρα μέσω της οποίας αφίχθη, λόγω της φυλής, της εθνικότητας, της ένταξής του σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή των θρησκευτικών ή πολιτικών του πεποιθήσεων, b) είτε στην παροχή συνδρομής για την απόκτηση άδειας διαμονής από πρόσωπο που εισέρχεται ή διαμένει παρανόμως στην Ουγγαρία, τίθεται υπό περιορισμό, εκτός αν έχει διαπράξει σοβαρότερο ποινικό αδίκημα. 2. Όποιος παρέχει υλικούς πόρους για την τέλεση του ποινικού αδικήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή ασκεί κατ’ εξακολούθηση τέτοιες δραστηριότητες οργάνωσης τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους. 3. Όποιος διαπράττει το ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 a) για να αποκομίσει οικονομικό όφελος, b) παρέχοντας συνδρομή σε περισσότερα πρόσωπα ή c) σε απόσταση μικρότερη των οκτώ χιλιομέτρων από τα σύνορα ή τη συνοριακή γραμμή η οποία αντιστοιχεί στα εξωτερικά σύνορα κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) [ ( 10 )], τιμωρείται με την ποινή που προβλέπεται στην παράγραφο 2. 4. Η κύρωση η οποία επιβάλλεται στον αυτουργό του ποινικού αδικήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να μειωθεί χωρίς περιορισμό ή, στις περιπτώσεις που χρήζουν ειδικής μεταχείρισης, μπορεί να αρθεί εάν ο αυτουργός αποκαλύψει τις περιστάσεις υπό τις οποίες διαπράχθηκε το ποινικό αδίκημα το αργότερο κατά τον χρόνο απαγγελίας κατηγορίας εις βάρος του. 5. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου και στο πλαίσιο ενός εκ των σκοπών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι δραστηριότητες οργάνωσης περιλαμβάνουν ειδικότερα: a) την επιτήρηση των συνόρων ή των συνοριακών γραμμών που αντιστοιχούν στα εξωτερικά σύνορα της Ουγγαρίας κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κώδικα συνόρων του Σένγκεν, b) την κατάρτιση ή τη διάθεση ενημερωτικών εγγράφων ή την ανάθεση σε τρίτον της εκτέλεσης των συγκεκριμένων πράξεων και c) τη σύσταση ή την εκμετάλλευση δικτύου.»
35.

Ομοίως, σε περίπτωση ελέγχου, ενδέχεται να προκύψουν ανακολουθίες, όπως φαίνεται να συνέβη στην υπόθεση της κύριας δίκης, μεταξύ των στοιχείων των τελευταίων είκοσι οκτώ ημερών που αφορούν το όχημα και των στοιχείων που αφορούν τον οδηγό, ιδίως στην περίπτωση που έχει γίνει χρήση της θέσεως out of scope. Στο βαθμό που τέτοιου είδους ανακολουθίες θα μπορούσαν ενίοτε να αποκρύψουν τη μη τήρηση των διαφόρων χρονικών περιόδων που προβλέπονται στο κεφάλαιο II του κανονισμού 561/2006, υπό το πρόσχημα της χρησιμοποίησης του οχήματος κατά μικτό τρόπο, στο πλαίσιο της οποίας είναι δυνατόν να τεθεί ο ταχογράφος σε θέση out of scope και να μην είναι υποχρεωτική η καταγραφή των σχετικών στοιχείων, είναι προς το συμφέρον του οδηγού (και, εν προκειμένω, του υπευθύνου της επιχειρήσεως) να καταγράφονται τα στοιχεία αυτά προκειμένου να είναι σε θέση να δικαιολογήσει τυχόν ανακολουθίες επιδεικνύοντας τα αποδεικτικά έγγραφα σχετικά με τη χρήση του οχήματος. Επομένως, με την προτεινόμενη ερμηνεία του άρθρου 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 561/2006, είναι δυνατή η ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου του οδηγού και του υπευθύνου της επιχειρήσεως.
16.

Στις 23 Φεβρουαρίου 2018, η ΕΚΤ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ABLV Bank και η ABLV Luxembourg θεωρούνταν ότι βρίσκονταν σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης (failing or likely to fail) κατά την έννοια του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού ΕΜΕ. Η εκτίμηση όσον αφορά την ABLV Bank και την ABLV Luxembourg κοινοποιήθηκε στο ΕΣΕ την ίδια ημέρα.
42.

Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, πρέπει, κατ’ αρχάς, να εξεταστεί κατά πόσον ένα μέτρο όπως αυτό που έλαβε η εισαγγελία του Μονάχου το 2009 εις βάρος του προσφεύγοντος και με τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου δικαστηρίου δύναται, per se, να ενεργοποιήσει την εφαρμογή της αρχής ne bis in idem (υπό αʹ). Ακολούθως, εφόσον γίνει δεκτό ότι η ενεργοποίηση της αρχής ne bis in idem ήταν όντως έγκυρη, θα εξετάσω αν η αρχή αυτή μπορεί να αποτελέσει φραγμό για την έκδοση σε τρίτο κράτος, απαγορεύοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη λήψη περιοριστικών μέτρων προς τούτο (υπό βʹ). Τέλος, θα εστιάσω στην πραγματική περίπτωση της υπό κρίση υποθέσεως στην οποία, κατά τα φαινόμενα, δεν έχει ακόμη αποδειχθεί η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem σε συγκεκριμένη κατάσταση (υπό γʹ και δʹ).
87.

Στις 2 Μαρτίου 2007 υποβλήθηκε αίτηση για το Phymatolithon calcareum ή το Lithothamnium corallioide στη National Organic Standards Board (NOSB) (Εθνική Υπηρεσία Βιολογικών Προτύπων, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) ( 25 ). Έχοντας την υποχρέωση να αιτιολογήσει ότι το προϊόν ήταν «ευρέως γνωστό ως ασφαλές» («generally recognized as safe»), η Marigot προσκόμισε, ως παράρτημα 2 της αιτήσεώς της, το από 21 Απριλίου 2000 έγγραφο της αρμόδιας υπηρεσίας της US Food and Drug Administration (Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), η οποία είχε προβεί, για τις ανάγκες της διαδικασίας, σε αλλαγή της ονομασίας του προϊόντος και το χαρακτήρισε «ασβέστιο από θαλάσσια φύκια» λόγω της συνθέσεώς του, εκτιμώντας ότι η χρησιμοποιούμενη έκφραση «ασβεστοποιημένα θαλάσσια φύκια» δεν περιέγραφε επαρκώς την επίμαχη ουσία, καθώς έδινε την εντύπωση, ανακριβώς, ότι η χαρακτηριστική ιδιότητα της ουσίας είναι περισσότερο το φύκι παρά το ασβέστιο ( 26 ).
17.

Εντούτοις, η αγωγή του απορρίφθηκε από το High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division (ανώτερο δικαστήριο της Βόρειας Ιρλανδίας, τμήμα αστικών, εμπορικών και διοικητικών διαφορών), με την αιτιολογία ότι ο κανονισμός 4/2009 δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη η οποία να περιορίζει το χρονικό πεδίο εφαρμογής του στις αποφάσεις περί διατροφής που εκδόθηκαν από πολωνικά δικαστήρια μόνο μετά την προσχώρηση της Πολωνίας στην Ένωση. Επιπροσθέτως, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το άρθρο 75, παράγραφος 2, του κανονισμού 4/2009 δεν έχει εφαρμογή, εντούτοις, στα υπό εξέταση ζητήματα έχει εφαρμογή το κεφάλαιο VII του κανονισμού 4/2009, δυνάμει του άρθρου 75, παράγραφος 3, καθόσον η Πολωνία αποτελεί συμβαλλόμενο κράτος στο Πρωτόκολλο της Χάγης. Κατόπιν τούτων, το High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division (ανώτερο δικαστήριο της Βόρειας Ιρλανδίας, τμήμα αστικών, εμπορικών και διοικητικών διαφορών) έκρινε ότι οι αποφάσεις του πολωνικού δικαστηρίου καταχωρίσθηκαν και εκτελέστηκαν νομοτύπως δυνάμει του εν λόγω κεφαλαίου. Ακολούθως, ο TFK άσκησε έφεση κατά της συγκεκριμένης αποφάσεως ενώπιον του Court of Appeal in Northern Ireland (εφετείου της Βόρειας Ιρλανδίας, στο εξής: αιτούν δικαστήριο).
107.

Ως εκ τούτου, τέτοιες συνιστώσες, στο μέτρο που συνιστούν στοιχεία του φορολογικού καθεστώτος, δεν μπορούν βεβαίως να αγνοηθούν κατά την ανάλυση του επίμαχου φορολογικού καθεστώτος. Ωστόσο, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την ex ante ανάλυση του εν λόγω καθεστώτος όσον αφορά την ύπαρξη του πλεονεκτήματος. Η επίδραση των εν λόγω παραγόντων είναι, αντιθέτως, κρίσιμη προκειμένου να προσδιοριστεί η ποσοτικοποίηση της ενίσχυσης, και, ως εκ τούτου, η ενδεχόμενη υλοποίησή της in concreto, η οποία, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 80 των παρουσών προτάσεων, διακρίνεται από την ex ante ανάλυση όσον αφορά τη διαπίστωση περί ύπαρξης του πλεονεκτήματος ( 68 ).
41.

Με το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως, η ST υποστηρίζει, αφενός, ότι το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα, στις σκέψεις 151 και 152 της αποφάσεως ST, ότι οι τιθέμενες με την απόφαση Bronner προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται όταν υπάρχει ex ante κανονιστική υποχρέωση παροχής προσβάσεως. Για το εν λόγω συμπέρασμα δεν ελήφθη υπόψη το γεγονός ότι ο ex post έλεγχος βάσει του άρθρου 102 ΣΛΕΕ διαφέρει ουσιωδώς από τους ex ante ρυθμιστικούς ελέγχους που διενεργούνται από τη σλοβακική ρυθμιστική αρχή στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ( 9 ).
41.

Επί των προδικαστικών ερωτημάτων του Grondwettelijk Hof (Συνταγματικού Δικαστηρίου) υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις το Centraal Israëlitisch Consistorie van België κ.λπ., η Executief van de Moslims van België κ.λπ., η Coördinatie Comité van Joodse Organisaties van België. Section belge du Congrès juif mondial et Congrès juif européen vzw, ο LI, η Vlaamse Regering (Φλαμανδική Κυβέρνηση), η Waalse Regering (Κυβέρνηση της Βαλλονίας), η Global Action in the Interest of Animals vzw (GAIA), η Δανική, η Φινλανδική και η Σουηδική Κυβέρνηση, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
76.

Δεύτερον, το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Παρισιού επισήμαναν ότι, πράγματι, ο τρόπος με τον οποίο χορηγείται η απαλλαγή δεν είναι αυτοματοποιημένος και ότι όλες οι αιτήσεις απαλλαγής υπόκεινται σε in concreto εξέταση. Επισημαίνω ότι όλοι οι μετέχοντες στην προδικαστική διαδικασία συμφώνησαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι, στην πραγματικότητα, πρέπει όντως να λαμβάνει χώρα αυτή η in concreto εξέταση. Εντούτοις, υπήρξε διάσταση απόψεων ως προς το τι ακριβώς πρέπει να εξετάζεται in concreto, πράγμα το οποίο θα αναλυθεί στη συνέχεια σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση.
12.

Για την εξασφάλιση της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, εφαρμοζόταν η ακόλουθη διαδικασία: α) η Bakati Plus συμπλήρωνε το έντυπο αίτησης επιστροφής του ΦΠΑ, στο οποίο εν συνεχεία το τελωνείο εξόδου των αγαθών έθετε τη θεώρηση και τη σφραγίδα του· β) το τελωνείο παρέδιδε στην Bakati Plus δεύτερο αντίγραφο του εντύπου· γ) η Bakati Plus επέστρεφε τον φόρο στους αγοραστές, σύμφωνα με τον νόμο περί ΦΠΑ· και δ) στην εκκαθάριση του ΦΠΑ, η Bakati Plus ζητούσε την έκπτωση του επιστραφέντος ποσού.
14.

Ο legge regionale n. 14, norme per il sostegno all’acquisto dei carburanti per autotrazione ai privati cittadini residenti in Regione e di promozione per la mobilità individuale ecologica e il suo sviluppo (περιφερειακός νόμος 14, περί καθορισμού των κανόνων για τη στήριξη της αγοράς καυσίμων κινήσεως από τους κατοίκους της περιφέρειας και την προώθηση και ανάπτυξη της οικολογικής κινητικότητας σε ατομικό επίπεδο) ( 4 ), της 11ης Αυγούστου 2010, όπως τροποποιήθηκε (στο εξής: περιφερειακός νόμος 14/2010), προβλέπει, στο άρθρο 1, το οποίο φέρει τον τίτλο «Σκοποί», τα εξής: «1. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η σοβαρή συγκυριακή κρίση, η περιφέρεια Friuli Venezia Giulia προβλέπει με τον παρόντα νόμο έκτακτα πρόσθετα μέτρα με σκοπό τη στήριξη των οδικών μετακινήσεων και τον περιορισμό της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Ειδικότερα: a) ορίζει μέτρα στήριξης της αγοράς καυσίμων όσον αφορά την ιδιωτική οδική κινητικότητα· b) ορίζει κίνητρα για τη χρήση κινητήρων που λειτουργούν εν μέρει ή αποκλειστικώς χωρίς καύσιμα όσον αφορά τις οδικές μετακινήσεις· c) υποστηρίζει την έρευνα και την ανάπτυξη τεχνολογιών για την κατασκευή κινητήρων που λειτουργούν εν μέρει ή αποκλειστικώς χωρίς καύσιμα· d) προωθεί την επέκταση του δικτύου διανομής καυσίμων με μικρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.»
48.

Το γεγονός ότι, σε δύο διαφορετικά χωρία της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, παραπέμποντας στις χειρόγραφες σημειώσεις της Campine, το Γενικό Δικαστήριο χρησιμοποίησε διαφορετική ορολογία, επισημαίνοντας, αφενός, ότι οι εν λόγω σημειώσεις «περιείχαν διάφορες πληροφορίες που αποδείκνυαν ότι επρόκειτο για τα πρακτικά μιας αντίθετης προς τους κανόνες του ανταγωνισμού συνάντησης» («they contain information that established that this was a record of anticompetitive discussions») (σκέψη 93) και, αφετέρου, ότι «από το περιεχόμενο και το νόημα αυτών των σημειώσεων ήταν δυνατό να αποδειχθεί ότι οι διάφορες επιχειρήσεις που αναφέρονταν και οι εκπρόσωποί τους είχαν συμμετάσχει, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, σε αντίθετη προς τους κανόνες του ανταγωνισμού συνάντηση» («it was possible to establish from the content and meaning of the handwritten notes that the various undertakings referred to and their representatives had participated, on 23 September 2009, in an anticompetitive meeting») (σκέψη 95) ( 19 ), δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τα όσα διαπιστώθηκαν ανωτέρω.
13.

Με διάταξη της 29ης Μαΐου 2019, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Ιουνίου 2019, το Østre Landsret (εφετείο ανατολικής περιφέρειας, Δανία) υπέβαλε στο Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: «1. Έχει το εθνικό δικαστήριο την υποχρέωση να επιβάλει στον αποδέκτη ενισχύσεως την καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2008, CELF και ministre de la Culture et de la Communication, C‑199/06, EU:C:2008:79) ακόμη και σε περίπτωση όπως αυτή της υπό κρίση υποθέσεως, στην οποία η παράνομη κρατική ενίσχυση χορηγήθηκε ως αποζημίωση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας, την οποία η Επιτροπή έκρινε εκ των υστέρων συμβατή με την εσωτερική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και η οποία εγκρίθηκε βάσει εκτιμήσεως της συνολικής οικονομικής καταστάσεως της επιχειρήσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένης της κεφαλαιοποιήσεώς της; 2. Έχει το εθνικό δικαστήριο την υποχρέωση να επιβάλει στον αποδέκτη ενισχύσεως την καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2008, CELF και ministre de la Culture et de la Communication, C‑199/06, EU:C:2008:79) και για τα ποσά που, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, μεταβιβάστηκαν από τον αποδέκτη της ενισχύσεως σε συνδεδεμένες με αυτόν επιχειρήσεις βάσει υποχρεώσεως δημοσίου δικαίου, αλλά χαρακτηρίστηκαν, με απόφαση της Επιτροπής που κατέστη απρόσβλητη, ως ευνοϊκή μεταχείριση του αποδέκτη της ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ; 3. Έχει το εθνικό δικαστήριο την υποχρέωση να επιβάλει στον αποδέκτη ενισχύσεως την καταβολή τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας (βλ. απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2008, CELF και ministre de la Culture et de la Communication, C‑199/06, EU:C:2008:79) και για τις κρατικές ενισχύσεις που, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, χορηγήθηκαν στον αποδέκτη τους από μια ελεγχόμενη από το Δημόσιο επιχείρηση, όταν μέρος των πόρων της τελευταίας προέρχεται από την εμπορία των υπηρεσιών που παρέχει ο αποδέκτης της ενισχύσεως;»
7.

Το άρθρο 51, παράγραφος 1, του Estatuto de los Trabajadores (εργατικού κώδικα, στο εξής: ΕΤ) προβλέπει: «Για τους σκοπούς του παρόντος νόμου, ως “ομαδική απόλυση” νοείται η λύση συμβάσεων εργασίας για οικονομικούς ή τεχνικούς λόγους ή για λόγους σχετικούς με την οργάνωση ή την παραγωγή, όταν, εντός περιόδου 90 ημερών, αφορά τουλάχιστον: a) 10 εργαζομένους, σε επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 100 εργαζομένους· b) το 10 % του αριθμού των εργαζομένων, σε επιχειρήσεις που απασχολούν από 100 έως 300 εργαζομένους· c) 30 εργαζομένους, σε επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 300 εργαζομένους. […] Για τον υπολογισμό του αριθμού των λύσεων συμβάσεων εργασίας στον οποίο αναφέρεται το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, λαμβάνονται υπόψη επίσης όσες συμβάσεις λύθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς με πρωτοβουλία του εργοδότη για άλλους λόγους που δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο του εργαζομένου και είναι διαφορετικοί από τους λόγους που προβλέπει το άρθρο 49, παράγραφος 1, στοιχείο c, του παρόντος νόμου, υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των λύσεων αυτών είναι τουλάχιστον πέντε. Όταν, σε διαδοχικές περιόδους ενενήντα ημερών και με σκοπό την καταστρατήγηση των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η επιχείρηση προβαίνει, δυνάμει του άρθρου 52, στοιχείο c, του παρόντος νόμου, σε λύσεις συμβάσεων που δεν υπερβαίνουν τα ως άνω κατώτατα όρια, χωρίς να συντρέχουν νέοι λόγοι που δικαιολογούν τέτοια ενέργεια, οι νέες αυτές λύσεις θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκαν κατά καταστρατήγηση του νόμου και θα κηρύσσονται άκυρες και ανίσχυρες.
68.

Πράγματι, το Δικαστήριο έκρινε πρόσφατα στη σκέψη 30 της αποφάσεως της 3ης Ιουλίου 2019, The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge (C‑316/18, EU:C:2019:559), ότι «[δ]ραστηριότητα η οποία συνίσταται στην τοποθέτηση των ποσών των δωρεών και χορηγιών, καθώς και τα σχετικά με τη δραστηριότητα αυτή έξοδα πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης, όσον αφορά τον ΦΠΑ, με τη μη οικονομική δραστηριότητα την οποία συνιστούν η είσπραξή τους και τα τυχόν έξοδα που συνδέονται με αυτήν. Ειδικότερα, για το πανεπιστήμιο του Cambridge, όπως και για έναν ιδιώτη επενδυτή, μια τέτοια δραστηριότητα χρηματοοικονομικής τοποθέτησης δεν συνιστά μόνο μέσο που παρέχει τη δυνατότητα παραγωγής εσόδων από τις δωρεές και χορηγίες που συγκεντρώνονται με τον τρόπο αυτό, αλλά και δραστηριότητα ευθέως συνδεόμενη με την είσπραξη αυτών και, ως εκ τούτου, αποτελεί απλώς την άμεση επέκταση της εν λόγω μη οικονομικής δραστηριότητας. Συνεπώς, ούτε η έκπτωση του καταβληθέντος ΦΠΑ εισροών με τον οποίον επιβαρύνονται τα έξοδα που συνδέονται με την εν λόγω τοποθέτηση είναι δυνατή».
3.

Κατά την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, συναφείς είναι οι ακόλουθες διατάξεις του Planning and Development Act 2000 (No. 30 of 2000) (νόμου 30 του 2000 περί χωροταξικού σχεδιασμού και ανάπτυξης, στο εξής: PDA 2000).
1.

Η υπό κρίση διαφορά ενώπιον του Court of Appeal [England & Wales (Civil Division)] [εφετείου (Αγγλία και Ουαλία) (πολιτικό τμήμα), Ηνωμένο Βασίλειο] μεταξύ των εμπιστευματοδόχων (trustees) του επαγγελματικού συνταξιοδοτικού προγράμματος της εταιρίας United Biscuits (UK) Ltd και των Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (φορολογικής και τελωνειακής αρχής του Ηνωμένου Βασιλείου) αφορά τον χαρακτηρισμό της παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως επενδύσεων στο πλαίσιο της λειτουργίας του συνταξιοδοτικού προγράμματος της εν λόγω εταιρίας, ειδικότερα από πλευράς των συνεπειών του για τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ).
3.

Η εταιρία BlackRock Investment Management (UK) Ltd (στο εξής: BlackRock) διαχειρίζεται τόσο ΑΚ όσο και άλλα κεφάλαια. Προς τούτο, χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες της BlackRock Financial Management Inc (στο εξής: BFMI), εταιρίας εγκατεστημένης στις ΗΠΑ και μέλος του ίδιου ομίλου με την BlackRock. Η BFMI διαχειρίζεται μια πλατφόρμα λογισμικού με την ονομασία Aladdin (στο εξής: Aladdin) η οποία παρέχει ευρύ φάσμα υπηρεσιών διαχείρισης επενδύσεων, όπως η ανάλυση των αγορών, ο έλεγχος των αποδόσεων, η εκτίμηση των κινδύνων, ο έλεγχος της τήρησης της νομοθεσίας και η διενέργεια των οικονομικών πράξεων. Δεδομένου ότι η BFMI είναι εταιρία αμερικανικού δικαίου, η BlackRock υποχρεούται, στο πλαίσιο του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης ( 3 ), να καταβάλλει η ίδια τον ΦΠΑ για τις υπηρεσίες που παρέχονται από την BFMI.