β)

Αν και η ίδια η Συνθήκη δεν παρέχει άλλες διευκρινίσεις ως προς το τι θα πρέπει να θεωρείται «κεφάλαιο», διαθέτουμε ευτυχώς ένα κείμενο αναμφισβήτητης εγκυρότητας. Το κείμενο αυτό περιλαμβάνεται στην πρώτη οδηγία που θεσπίστηκε από το Συμβούλιο στις 11 Μαΐου 1960, και η οποία συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με δεύτερη οδηγία της 18ης Δεκεμβρίου 1962, τα μόνα γενικά μέτρα που έχει θεσπίσει μέχρι σήμερα το Συμβούλιο των Υπουργών, εκτός από την οδηγία της 21ης Μαρτίου 1972 περί της ρυθμίσεως των διεθνών χρηματοδοτικών ροών και της εξουδετερώσεως των ανεπιθυμήτων επιπτώσεών τους επί της εσωτερικής ρευστότητας. Αν και τα κείμενα αυτα αφορούν κατα κύριο λόγο τη συγκεκριμενοποίηση της αρχής που εκφράζεται στο άρθρο 67 ως προς τους συναλλαγματικούς περιορισμούς με το εξωτερικό, νομίζω ότι οι ορισμοί που περιέχουν, ισχύουν επίσης και γενικότερα όσον αφορά τα «κεφάλαια». Η οδηγία της 11ης Μαΐου 1960 δεν περιλαμβάνει υποχρεώσεις σε βάρος των κρατών μελών, ικανές να δημιουργήσουν δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους ιδιώτες, όσον αφορά τις κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στους καταλόγους Α, Β και Γ του παραρτήματος I της οδηγίας. Οι κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στον κατάλογο Δ του παραρτήματος I αποτελούν το αντικείμενο των άρθρων 4 μέχρι 7. Το άρθρο 4 ορίζει: «Η Νομισματική Επιτροπή προβαίνει τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος σε εξέταση των περιορισμών οι οποίοι εφαρμόζονται στις κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στους καταλόγους του παραρτήματος I της παρούσης οδηγίας· υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή επί των περιορισμών που θα ήτον δυνατό να καταργηθούν» Το άρθρο 5, παράγραφος 1, διευκρινίζει ιδίως ότι: «1 .Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας δεν περιορίζουν το δικαίωμα των κρατών μελών να εξακριβώνουν τη φύση και την αυθεντικότητα των συναλλαγών ή των μεταφορών συναλλάγματος, ή να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εμποδίσουν τις παραβάσεις των νόμων και των εν γένει ρυθμίσεών τους.» Το άρθρο 6 ουσιαστικά επαναλαμβάνει απλώς τις διατάξεις του άρθρου 71 της Συνθήκης. Τέλος το άρθρο 7 προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι τα κράτη μέλη «γνωστοποιούν (στην Επιτροπή), το αργότερο κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος (της) (…) κάθε τροποποίηση που επιφέρεται στις διατάξεις οι οποίες διέπουν τις κινήσεις κεφαλαίων και απαριθμούνται στον κατάλογο Δ του παραρτήματος I (…)» Αυτό έκανε το Ηνωμένο Βασίλειο, γνωστοποιώντας στην Επιτροπή, στις 15 Απριλίου 1975, τους περιορισμούς εισαγωγής χρυσών νομισμάτων που τέθηκαν σε ισχύ την επομένη καθώς και, στις 15 Ιουλίου 1974, τους περιορισμούς εξαγωγής αργυρών νομισμάτων που ίσχυσαν από την ίδια ημερομηνία. Προς στήριξη των περιορισμών εισαγωγής χρυσών νομισμάτων, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επικαλέστηκε σοβαρές δυσχέρειες στο ισοζύγιο πληρωμών της. Όσον αφορά τους περιορισμούς εξαγωγής αργυρών νομισμάτων, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου απέβλεπε στην παρεμπόδιση της ανάτηξης των νομισμάτων αυτών στο εξωτερικό προς εξαγωγή του καθαρού μετάλλου, περιορισμός ο οποίος ίσχυε ήδη στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον οποίο είχε εξαιρεθεί μόνο το Βασιλικό Νόμισμα, δεδομένου ότι η ανάτηξή του δεν μπορούσε παρά να βλάψει τους φορολογούμενους του Ηνωμένου Βασιλείου. Από όσο γνωρίζω, η Επιτροπή δεν έχει κινήσει, κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, καμιά διαδικασία για παράβαση ως προς το θέμα αυτό. Οι κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στον κατάλογο Δ αφορούν ιδίως την «υλική εισαγωγή και εξαγωγή αξιών». Η έκφραση αυτή επεξηγείται στο παράρτημα II, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αδηγίας (άρθρο 10), καλύπτει δε, μαζί με Γους «τίτλους» (που δεν περιλαμβάνονται στην κατηγορία IV), «κάθε είδους μέσα πληρωμής» και τον «χρυσό» που χρησιμεύουν σε βραχυπρόθεσμες συναλλαγές ιδιαιτέρως μεταβλητού χαρακτήρα. Έτσι, μολονότι οι κατηγορίες κεφαλαίων που υπάγονται στο άρθρο 67, παράγραφος 1, καλύπτουν πρωτίστως τα άυλα και υλικά περιουσιακά στοιχεία, δεν αποκλείεται, υπό το φως της οδηγίας, το άρθρο αυτό να αφορά επίσης και τα «νομισματικά» κεφάλαια που καθορίζονται στον κατάλογο Δ. Στο επίπεδο αυτό της ορολογίας θα προσθέσω ότι ο αγγλικός όρος «Assets», στον οποίο αντιστοιχεί στην ονοματολογία που προσαρτάται στην οδηγία, ο γαλλικός όρος «Valeurs», αποδίδεται στα γαλλικά, σε άλλα κοινοτικά κείμενα, με τους όρους «Capital» ή «Capitaux». Αναφέρω τις εκφράσεις «Capitaux d'exploitation» (Working assets), «Revenus des capitaux mobiliers» (Income from capital assets), «Transfert de capital à l'interieur et à l'exterieur» (Transfer of assets at home and abroad), «Formation de capital fixe» (Gross fixed asset formation).