ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 24ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 1987. - TAMARA VON NEUHOFF VON DER LEY, ΣΥΖΥΓΟΣ URHAUSEN ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΜΟΝΙΜΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ - ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 61/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02853



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Υπάλληλοι - Αποδοχές - Επίδομα αποδημίας - Σκοπός - 'Εννοια αποδημίας

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα VΙΙ, άρθρο 4, παράγραφος 1 )

Περίληψη

Το επίδομα αποδημίας έχει ως σκοπό να αντισταθμίσει τις ιδιαίτερες επιβαρύνσεις και μειονεκτήματα που απορρέουν από την ανάληψη καθηκόντων στις Κοινότητες για τους υπαλλήλους που είναι για το λόγο αυτό υποχρεωμένοι να μεταφέρουν την κατοικία τους στη χώρα διορισμού τους . Εξάλλου, η έννοια της αποδημίας εξαρτάται από την κατάσταση του συγκεκριμένου υπαλλήλου, δηλαδή από το βαθμό εντάξεώς του στο νέο κοινωνικό του χώρο, που αποδεικνύεται για παράδειγμα από τη συνήθη διαμονή του ή από την άσκηση κύριας επαγγελματικής δραστηριότητας .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 61/85,

Tamara von Neuhoff von der Ley, σύζυγος Urhausen, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Victor Biel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με αντίκλητο τον ίδιο δικηγόρο, 18 Α, rue des Glacis, Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Δημήτριο Γκουλούση, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο τη χορήγηση επιδόματος αποδημίας κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, και των άλλων οικονομικών πλεονεκτημάτων που εξαρτώνται από την αλλαγή κατοικίας,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )

συγκείμενο από τους T . F . O' Higgins, πρόεδρο τμήματος, O . Due και K . Bahlmann, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini

γραμματέας : B . Pastor, υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 18ης Μαρτίου 1987,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του την ίδια ημέρα,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Μαρτίου 1985, η Tamara von Neuhoff von der Ley, γερμανικής ιθαγένειας, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τις 16 Απριλίου 1984, που υπηρετεί στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί ουσιαστικά τη χορήγηση του επιδόματος αποδημίας κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .

2 Δυνάμει της διατάξεως αυτής, το επίδομα αποδημίας χορηγείται "στον υπάλληλο ο οποίος δεν είναι και δεν υπήρξε ποτέ υπήκοος του κράτους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται ο τόπος όπου υπηρετεί ο ενδιαφερόμενος και ο οποίος δεν είχε μόνιμη διαμονή ή δεν άσκησε κατά συνήθη τρόπο, επί πέντε έτη λήγοντα έξι μήνες πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του", εν προκειμένω κατά την περίοδο από 16 Νοεμβρίου 1978 μέχρι 16 Νοεμβρίου 1983, "την κύρια επαγγελματική δραστηριότητά του στο ευρωπαϊκό έδαφος του εν λόγω κράτους ".

3 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα κατοικούσε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου μαζί με τη μητέρα της, μετά το διαζύγιο των γονέων της το 1965 . Από το Σεπτέμβριο του 1975 μέχρι τον Ιούλιο του 1980 σπούδασε μετάφραση και διερμηνεία στο Innsbruck, στην Αυστρία . Το Σεπτέμβριο του 1980 παντρεύτηκε με λουξεμβουργέζο υπήκοο και, από την ημερομηνία αυτή μέχρι το Φεβρουάριο του 1981, δίδαξε σε σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Λουξεμβούργο το Νοέμβριο του 1980 ενεγράφη στον κατάλογο των δικαστικών πραγματογνωμόνων του Λουξεμβούργου . Από το Φεβρουάριο του 1981 εργάστηκε ως μεταφράστρια στο Λουξεμβούργο, αρχικά ως υπότροφος της Επιτροπής, εν συνεχεία στο τμήμα ορολογίας ως "ελεύθερη συνεργάτις", μέχρι την πρόσληψή της ως υπαλλήλου στις 16 Απριλίου 1984 .

4 Κατά την περίοδο αυτή, η προσφεύγουσα αναφέρει ως διεύθυνση, στη σύμβαση παροχής υπηρεσιών που υπέγραψε με την Επιτροπή, την πόλη του Λουξεμβούργου . Στο έντυπο της υποψηφιότητάς της για μια θέση στην Επιτροπή στο Λουξεμβούργο ανέφερε ως διεύθυνση αλληλογραφίας την πόλη του Λουξεμβούργου και ως τόπο μόνιμης διαμονής την ιδιόκτητη κατοικία της στο Μόναχο καθώς και τη διεύθυνσή της στο Λουξεμβούργο . Εξάλλου, η προσφεύγουσα ήταν εγγεγραμμένη στα μητρώα κατοίκων του Λουξεμβούργου χωρίς διακοπή μέχρι την ημερομηνία προσλήψεώς της από την Επιτροπή .

5 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά και η επιχειρηματολογία των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

6 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, διότι δεν της χορήγησε το επίδομα αποδημίας .

7 Ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να γίνει δεκτός . Πράγματι, το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως κρίνει ότι το επίδομα αποδημίας έχει ως σκοπό να αντισταθμίσει τις ιδιαίτερες επιβαρύνσεις και μειονεκτήματα που απορρέουν από την ανάληψη καθηκόντων στις Κοινότητες για τους υπαλλήλους που είναι για το λόγο αυτό υποχρεωμένοι να μεταφέρουν την κατοικία τους στη χώρα διορισμού τους ( βλέπε απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1986, Richter κατά Επιτροπής, 330/85, Συλλογή σσ . 3439 και 3445 ). Εξάλλου, αποτελεί επίσης πάγια νομολογία ότι η έννοια της αποδημίας εξαρτάται επίσης από την κατάσταση του συγκεκριμένου υπαλλήλου, δηλαδή από το βαθμό εντάξεώς του στο νέο κοινωνικό του χώρο, που αποδεικνύεται για παράδειγμα από τη συνήθη διαμονή του ή από την άσκηση κύριας επαγγελματικής δραστηριότητας ( βλέπε απόφαση της 2ας Μαΐου 1985, De Angelis κατά Επιτροπής, 246/83, Συλλογή σσ . 1253 και 1259 ). Επομένως, η προσφεύγουσα μπορεί να απαιτήσει το εν λόγω επίδομα μόνο αν δεν είχε τη συνήθη διαμονή της και δεν άσκησε κατά συνήθη τρόπο την κύρια επαγγελματική της δραστηριότητα στο έδαφος του Λουξεμβούργου κατά την περίοδο μεταξύ 16 Νοεμβρίου 1978 και 16 Νοεμβρίου 1983 .

8 Εν προκειμένω όμως, αρκεί η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα άσκησε την κύρια επαγγελματική της δραστηριότητα από το Σεπτέμβριο του 1980 στο Λουξεμβούργο, αρχικά ως εκπαιδευτικός, εν συνεχεία στην Επιτροπή ως υπότροφος μεταφράστρια και τελικά στο τμήμα ορολογίας ως "ελεύθερη συνεργάτις" μέχρι τον Απρίλιο του 1984 . Από τις ίδιες τις δηλώσεις της προσφεύγουσας προκύπτει ότι δεν άσκησε άλλη επαγγελματική δραστηριότητα κατά την περίοδο αυτή . Επιπλέον, προκύπτει από τη δικογραφία ότι η προσφεύγουσα όχι μόνο μίσθωσε διαμέρισμα στο Λουξεμβούργο κατά την εν λόγω περίοδο, αλλά στο έντυπο υποψηφιότητάς της ανέφερε το Λουξεμβούργο τόσο ως μόνιμη κατοικία της όσο και ως διεύθυνση αλληλογραφίας . Εξάλλου, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί ότι κατά την εν λόγω περίοδο ήταν παρούσα στο Λουξεμβούργο .

9 Υπό τις περιστάσεις αυτές, το γεγονός ότι η προσφεύγουσα σπούδασε στο Innsbruck από το Νοέμβριο του 1978 μέχρι τον Ιούλιο του 1980 και κατά την περίοδο αναφοράς είχε κατοικία στη Γερμανία δεν αρκεί ώστε να θεωρηθεί ότι κατά την εν λόγω περίοδο είχε τη συνήθη διαμονή της εκτός Λουξεμβούργου .

10 Η προσφυγή πρέπει κατά συνέπεια να απορριφθεί .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, αν υπάρχει σχετικό αίτημα . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )

αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει την προσφυγή .

2 ) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα .