Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. - Υπόθεση C-329/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-03749



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-329/96,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Μαρία Κοντού Durande, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της υπηρεσίας αυτής, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ελληνικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από την Εύη Σκανδάλου, νομικό συνεργάτη ΑΑ στην ειδική νομική υπηρεσία Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενη από τη Νανά Δαφνίου, νομικό συνεργάτη ΒΒ στη ίδια υπηρεσία, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της Πρεσβείας της Ελλάδος, 117, Val Sainte-Croix,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και, επικουρικώς, μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία αυτή,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevσn, C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward και P. Jann, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 24ης Απριλίου 1997,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Οκτωβρίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και, επικουρικώς, μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7, στο εξής: οδηγία), παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία αυτή.

2 Σύμφωνα με το άρθρο 23 της οδηγίας, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την οδηγία εντός δύο ετών από την κοινοποίησή της και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Δεδομένου ότι η οδηγία κοινοποιήθηκε στις ελληνικές αρχές στις 5 Ιουνίου 1992, η προβλεπόμενη για την εφαρμογή της οδηγίας προθεσμία έληξε στις 5 Ιουνίου 1994.

3 Η Επιτροπή, έχοντας διαπιστώσει τη λήξη της προθεσμίας αυτής και μη έχοντας λάβει καμία κοινοποίηση σχετική με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη, κίνησε τη διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως κατ' εφαρμογήν του άρθρου 169 της Συνθήκης. Με έγγραφο της 9ης Αυγούστου 1994, η Επιτροπή έταξε προθεσμία δύο μηνών στην Ελληνική Κυβέρνηση προκειμένου να της γνωστοποιήσει τις παρατηρήσεις της.

4 Δεδομένου ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν απάντησε στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή της απηύθυνε, στις 21 Ιουνίου 1995, αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία την κάλεσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την γνώμη αυτή εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

5 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει από την Ελληνική Δημοκρατία καμία κοινοποίηση οποιουδήποτε μέτρου μεταφοράς, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.

6 Η Ελληνική Κυβέρνηση, με το υπόμνημα αντικρούσεως, δεν αμφισβήτησε ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Περιορίστηκε να αναφέρει ότι η καθυστέρηση της μεταφοράς της οδηγίας οφείλεται σε νομοτεχνικές δυσχέρειες.

7 Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.

8 Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα. Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 της οδηγίας αυτής.

2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.