Υπόθεση T-156/11

Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Ντάμπινγκ — Εισαγωγές σανίδων σιδερώματος καταγωγής Κίνας — Κίνηση διαδικασίας κατά μίας και μόνον εταιρίας — Καθεστώς επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς — Τρίμηνη προθεσμία του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 — Βάρος αποδείξεως — Προσδιορισμός της ζημίας»

Περίληψη — Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα)

της 18ης Σεπτεμβρίου 2012

Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Κίνηση της διαδικασίας έρευνας – Εμπλεκόμενες εταιρίες – Δυνατότητα κινήσεως διαδικασίας αντιντάμπινγκ κατά ενός και μόνον παραγωγού (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994, άρθρο VI.1· συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, «κώδικας αντιντάμπινγκ του 1994», άρθρα 1, 5.2, σημείο ii, 6.1.3, 6.7, 6.10 και 9.2· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 5 §§ 1, 2, 7 και 9, 9 §§ 3 έως 6, και 17) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Επανεξέταση των στοιχείων που δικαιολόγησαν την επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ – Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για την εξαίρεση εξαγωγέα από το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αντιντάμπινγκ που εκδόθηκαν κατόπιν αρχικής έρευνας και για την απαγόρευση επανεξετάσεων – Κίνηση, από τα θεσμικά όργανα, νέας διαδικασίας κατά του εξαγωγέα αυτού – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις (Συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, άρθρο 5.8· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 5) Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Μέθοδοι – Ερμηvεία υπό το πρίσμα διεθvώv συμφωvιώv πoυ έχει συvάψει η Κoιvότητα – Ερμηνεία του κανονισμού 1225/2009 υπό το πρίσμα του κώδικα αντιντάμπινγκ της ΓΣΔΕ του 1994 (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994, άρθρο VI.1· συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου «κώδικας αντιντάμπινγκ του 1994»· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περάτωση της διαδικασίας – Περιθώριο ντάμπινγκ χαμηλότερο από 2 % – Κίνηση νέας έρευνας – Περιθώριο εκτιμήσεως των θεσμικών οργάνων (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 9 § 3) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Κίνηση νέας έρευνας – Διαδικασία επανεξετάσεως – Ανάλυση στην οποία πρέπει να προβαίνουν τα θεσμικά όργανα – Περιεχόμενο (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 3 § 1 και 11 § 3) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καθορισμός των δασμών αντιντάμπινγκ – Διάρκεια εφαρμογής – Εξουσία εκτιμήσεως του Συμβουλίου (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 11 §§ 1 και 2) Προσφυγή ακυρώσεως – Λόγοι – Κατάχρηση εξουσίας – Έννοια (Άρθρο 263 ΣΛΕΕ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Πλειονότητα παραγόντων – Εξουσία εκτιμήσεως των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια – Μη εξέταση όλων των παραγόντων και δεικτών που σχετίζονται με την κατάσταση κλάδου παραγωγής της Ένωσης – Συνυπολογισμός αποκλειστικώς των παραγόντων που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως – Δεν υφίσταται (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 5) Δικαστική διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων λόγων – Αφηρημένη επίκληση – Απαράδεκτο (Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 21· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 44 § 1) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Διαδικασία αξιολογήσεως των συνθηκών βάσει των οποίων ένας παραγωγός μπορεί να τύχει του καθεστώτος επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς – Μη τήρηση εκ μέρους της Επιτροπής της προθεσμίας των τριών μηνών που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού – Συνέπειες (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχείο γʹ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τις χώρες με οικονομία της αγοράς – Εφαρμογή μόνον στους παραγωγούς που πληρούν τις σωρευτικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχείο γʹ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τις χώρες με οικονομία της αγοράς – Εξουσία εκτιμήσεως των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια – Βάρος αποδείξεως που φέρουν οι παραγωγοί (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχεία βʹ και γʹ)

Καίτοι οι διαδικασίες αντιντάμπινγκ αφορούν καταρχήν όλες τις εισαγωγές ορισμένης κατηγορίας προϊόντων από τρίτη χώρα και όχι τις εισαγωγές των προϊόντων ορισμένων επιχειρήσεων, από το γράμμα των άρθρων 5, παράγραφοι 1, 2, 7 και 9, και 17 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 1225/2009 δεν συνάγεται ότι η κίνηση διαδικασίας αντιντάμπινγκ κατά ενός και μόνον παραγωγού δεν είναι σε καμία περίπτωση δυνατή. Επιπλέον, το άρθρο 5, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού δεν έχει την έννοια ότι απαγορεύει στα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης, σε περίπτωση που αυτά έχουν εγκύρως επιληφθεί καταγγελίας περιλαμβάνουσας αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το ντάμπινγκ, τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών που υποτίθεται ότι αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της υποτιθέμενης ζημίας, να κινήσουν διαδικασία κατά ενός και μόνον παραγωγού, οσάκις διαπιστώθηκε, στο πλαίσιο προηγούμενης έρευνας, ότι ο εν λόγω παραγωγός διέθετε μηδενικό ή ελάχιστο περιθώριο ντάμπινγκ και ότι τα μέτρα αντιντάμπινγκ ισχύουν κατά του συνόλου των λοιπών παραγωγών του ίδιου προϊόντος περί του οποίου πρόκειται. Ομοίως, το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009, στο μέτρο που ορίζει ότι δασμός αντιντάμπινγκ επιβάλλεται όταν από τα πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά έχουν διαπιστωθεί τελικώς, προκύπτει ότι υπάρχει ντάμπινγκ και ότι εξ αυτού προκαλείται ζημία, καθώς και ότι το συμφέρον της Κοινότητας επιβάλλει παρέμβαση, δεν θεσπίζει καμία προϋπόθεση όσον αφορά τον αριθμό των εταιριών ως προς τις οποίες πρέπει να πραγματοποιηθεί τέτοια διαπίστωση και να επιβληθεί δασμός αντιντάμπινγκ. Όσον αφορά την υποχρέωση που επιβάλλει το άρθρο 9, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του εν λόγω κανονισμού και η οποία σκοπεί στο να διασφαλιστεί ότι ο κανονισμός με τον οποίον επιβάλλεται ο δασμός προσδιορίζει το ύψος του δασμού που επιβάλλεται για κάθε προμηθευτή ή, αν αυτό είναι πρακτικώς ανέφικτο, για την οικεία προμηθεύτρια χώρα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο όρος «κάθε προμηθευτής» έχει την έννοια ότι αναφέρεται σε κάθε προμηθευτή τον οποίον αφορά η διαδικασία αντιντάμπινγκ. Επομένως, η διάταξη αυτή δεν απαιτεί οι δασμοί να επιβάλλονται στο σύνολο των προμηθευτών της οικείας τρίτης χώρας. Η ερμηνεία αυτή βρίσκει επίσης έρεισμα στο γράμμα του άρθρου 9.2 της συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (συμφωνίας αντιντάμπινγκ), το οποίο ρητώς αναφέρει ότι οι αρχές κατονομάζουν αυτόν ή αυτούς που προμηθεύουν το συγκεκριμένο προϊόν. Εξάλλου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι από το άρθρο VI.1 της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΔΣΕ) ή από το άρθρο 1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ προκύπτει ότι η έναρξη διαδικασίας κατά ενός και μόνον παραγωγού δεν είναι σε καμία περίπτωση δυνατή. Το άρθρο VI.1 της ΓΔΣΕ δεν αφορά την έναρξη των διαδικασιών ούτε τον αριθμό των παραγωγών τους οποίους θα μπορούσαν να αφορούν τέτοιες διαδικασίες. Το άρθρο 5.2, σημείο ii, και τα άρθρα 6.1.3, 6.7, 6.10 και 9.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ δεν περιέχουν περιορισμό όσον αφορά τον αριθμό παραγωγών κατά των οποίων μπορεί να κινηθεί διαδικασία. (βλ. σκέψεις 65, 68, 74, 76-77, 92-93) Έκθεση του δευτεροβάθμιου οργάνου επιλύσεως διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, με την οποία διαπιστώνεται, στη διάρκεια αρχικής έρευνας, ότι εξαγωγέας δεν είχε περιθώριο ντάμπινγκ πάνω από το ελάχιστο επίπεδο και ότι ο εξαγωγέας αυτός πρέπει, επομένως, να εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής των οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ και δεν μπορεί να υποβληθεί σε επανεξέταση, δεν εμποδίζει τα θεσμικά όργανα της Ένωσης να κινήσουν νέα διαδικασία κατά του εξαγωγέα αυτού, στην περίπτωση που αυτά εγκύρως επιληφθούν καταγγελίας περιλαμβάνουσας αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το ντάμπινγκ, τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών που υποτίθεται ότι αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της υποτιθέμενης ζημίας. Ο οικείος παραγωγός, στο μέτρο που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αντιντάμπινγκ και οι εξαγωγές του απαλλάσσονται από δασμούς, δεν μπορεί να υποβληθεί σε κάποιας μορφής επανεξέταση, δεδομένου ότι αυτή αφορά καταβληθέντες δασμούς ή την ανάγκη διατηρήσεως δασμών και, επομένως, δεν μπορεί να καταλάβει τους παραγωγούς των οποίων το περιθώριο είναι ελάχιστο. (βλ. σκέψεις 80, 82-83) Οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται, στο μέτρο του δυνατού, υπό το φως του διεθνούς δικαίου, ιδίως όταν οι διατάξεις αυτές αποβλέπουν ακριβώς στο να θέσουν σε εφαρμογή διεθνή συμφωνία συναφθείσα από την Κοινότητα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 1225/2009, ο οποίος εκδόθηκε για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994. Η υπεροχή των συναπτομένων από την Κοινότητα διεθνών συμφωνιών έναντι των διατάξεων του παραγώγου δικαίου της Ένωσης απαιτεί η ερμηνεία των τελευταίων να συνάδει, στο μέτρο του δυνατού, προς τις εν λόγω συμφωνίες. (βλ. σκέψεις 108-109) Το άρθρο 9, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 1225/2009 προβλέπει απλώς δυνατότητα, και όχι υποχρέωση, των θεσμικών οργάνων να προβούν σε επανεξέταση στην περίπτωση που έχει διαπιστωθεί ότι ένας εξαγωγέας έχει ελάχιστο περιθώριο ντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, από το γράμμα της εν λόγω διατάξεως προκύπτει ότι οι διαδικασίες κατά κάθε επιμέρους εξαγωγέα για τον οποίο διαπιστώθηκε, κατά την έρευνα, ότι έχει ελάχιστο περιθώριο ντάμπινγκ περατούνται αμέσως, αλλά γίνεται δεκτό ότι η περάτωση αφορά μόνον την έρευνα και ότι κάθε επιμέρους εξαγωγέας δεν παύει να συμπεριλαμβάνεται στο αντικείμενο της όλης διαδικασίας, ενώ ως προς αυτόν είναι δυνατόν να διεξαχθεί και νέα έρευνα στο πλαίσιο τυχόν μεταγενέστερης εξέτασης. Συναφώς από τη χρήση του ρήματος «είναι δυνατόν» προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα, στο πλαίσιο επανεξέτασης, έχουν δυνατότητα, και όχι υποχρέωση, να διεξαγάγουν νέα έρευνα ως προς κάποιον παραγωγό του οποίου το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν ελάχιστο. Επομένως, η διάταξη αυτή παρέχει στα θεσμικά όργανα ένα περιθώριο εκτιμήσεως ως προς το αν θα αποφασίσουν, στο πλαίσιο επανεξετάσεως, τη διεξαγωγή νέας έρευνας για κάθε επιμέρους εξαγωγέα του οποίου το περιθώριο ντάμπινγκ είναι κατώτερο του 2 %. (βλ. σκέψεις 110-112) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψεις 119-123) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψεις 125-126) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψη 130) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψεις 134-143, 148) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψη 153) Κατ’ αρχήν, κάθε απόφαση περί του καθεστώτος επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 1225/2009, πρέπει να λαμβάνεται εντός τριμήνου από την έναρξη της έρευνας και να παραμένει σε ισχύ καθόλη τη διάρκεια της έρευνας αυτής. Εντούτοις δεν αμφισβητείται ότι, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του δικαίου της Ένωσης και σύμφωνα με την ερμηνεία της εν λόγω διατάξεως από τον δικαστή της Ένωσης, αφενός, η έκδοση αποφάσεως μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής δεν συνεπάγεται, εξ αυτού και μόνον του λόγου, την ακύρωση του κανονισμού περί επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ και, αφετέρου, μια τέτοια απόφαση θα μπορούσε να τροποποιηθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι είναι εσφαλμένη. Η υπέρβαση της τρίμηνης προθεσμίας συνεπάγεται μια τέτοια ακύρωση μόνον αν ο προσφεύγων αποδείξει ότι, ελλείψει της υπερβάσεως αυτής, το Συμβούλιο μπορεί να είχε εκδώσει διαφορετικό κανονισμό ευνοϊκότερο για τα συμφέροντά του απ’ ό,τι ο προσβαλλόμενος κανονισμός. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο δεν έκρινε ότι η ratio legis του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού δικαιολογούσε την ακύρωση, έναντι κάποιας επιχειρήσεως, κανονισμού περί επιβολής οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ κάθε φορά που η Επιτροπή ήταν σε θέση να γνωρίζει το αποτέλεσμα που θα μπορούσε να έχει η απόφασή της περί του καθεστώτος επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς επί του υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ της οικείας επιχειρήσεως λόγω του γεγονότος και μόνον ότι είχε τη γνώση αυτή κατά τον χρόνο λήψεως αποφάσεως περί του εν λόγω καθεστώτος. Δεν υφίσταται άμεση σχέση μεταξύ της τρίμηνης προθεσμίας και της τυχόν γνώσεως από την Επιτροπή του αποτελέσματος που θα μπορούσε να έχει απόφαση περί του καθεστώτος επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς επί του περιθωρίου ντάμπινγκ κάποιας επιχειρήσεως. Εξάλλου, ο βασικός κανονισμός δεν επιβάλλει η απόφαση περί του καθεστώτος επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς να ληφθεί σε χρονικό σημείο κατά το οποίο η Επιτροπή δεν είχε γνώση των στοιχείων τα οποία θα της επέτρεπαν να γνωρίζει ποιο αποτέλεσμα επί του περιθωρίου ντάμπινγκ κάποιας επιχειρήσεως θα μπορούσε να έχει η απόφαση περί του καθεστώτος αυτού. Συναφώς, δεν αποκλείεται, ακόμη και σε περίπτωση που δεν υφίσταται υπέρβαση της προθεσμίας αυτής κατά την έκδοση της αποφάσεως περί του καθεστώτος επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς, η Επιτροπή να λάβει τέτοια απόφαση, παρά το γεγονός ότι είχε ήδη στη διάθεσή της τα στοιχεία που της επέτρεπαν να προβλέψει το αποτέλεσμα της αποφάσεώς της επί του περιθωρίου ντάμπινγκ της οικείας επιχειρήσεως. (βλ. σκέψεις 160, 165, 167) Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψη 177) Στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής και, ειδικότερα, των μέτρων εμπορικής άμυνας, τα όργανα της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως λόγω της πολυπλοκότητας των οικονομικών, πολιτικών και νομικών καταστάσεων που πρέπει να εξετάσουν. Ο δικαστικός έλεγχος μιας τέτοιας εκτιμήσεως πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση της τηρήσεως των διαδικαστικών κανόνων, της ουσιαστικής ακρίβειας των ληφθέντων υπόψη για την πραγματοποίηση της αμφισβητουμένης επιλογής γεγονότων, την απουσία πρόδηλης πλάνης κατά την εκτίμηση των γεγονότων αυτών ή στην ανυπαρξία καταχρήσεως της εξουσίας. Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά τις νομικής και πολιτικής φύσεως πραγματικές καταστάσεις σε συγκεκριμένη χώρα, τις οποίες τα κοινοτικά όργανα οφείλουν να εκτιμήσουν προκειμένου να καθορίσουν αν ένας εξαγωγέας ενεργεί υπό συνθήκες αγοράς χωρίς σημαντική κρατική επέμβαση και αν, κατά συνέπεια, μπορεί να επωφεληθεί του καθεστώτος που αναγνωρίζεται σε επιχειρήσεις που λειτουργούν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Πάντως, μολονότι, στον τομέα των μέτρων εμπορικής άμυνας και, ειδικότερα, των μέτρων αντιντάμπινγκ, ο δικαστής της Ένωσης δεν μπορεί να παρεμβαίνει στην επιφυλασσόμενη στις αρχές της Ένωσης εκτίμηση, παρ’ όλ’ αυτά, οφείλει να διαπιστώνει ότι τα θεσμικά όργανα έλαβαν υπόψη όλες τις ασκούσες επιρροή περιστάσεις και εκτίμησαν τα στοιχεία του φακέλου με την απαιτούμενη επιμέλεια. Εξάλλου, από το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 1225/2009 προκύπτει ότι το βάρος αποδείξεως φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί στο καθεστώς που αναγνωρίζεται στις επιχειρήσεις που λειτουργούν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού, ο ισχυρισμός κατά το στοιχείο βʹ υποβάλλεται γραπτώς και πρέπει να δίδει επαρκείς αποδείξεις ότι ο παραγωγός λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα της Ένωσης να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, στα εν λόγω όργανα εναπόκειται να εκτιμήσουν αν τα προσκομισθέντα από τον παραγωγό στοιχεία επαρκούν προς απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού, ενώ στον δικαστή της Ένωσης εναπόκειται να εξετάσει αν τα εν λόγω όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση αυτή. (βλ. σκέψεις 182-185)

Υπόθεση T-156/11

Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Ντάμπινγκ — Εισαγωγές σανίδων σιδερώματος καταγωγής Κίνας — Κίνηση διαδικασίας κατά μίας και μόνον εταιρίας — Καθεστώς επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς — Τρίμηνη προθεσμία του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 — Βάρος αποδείξεως — Προσδιορισμός της ζημίας»

Περίληψη — Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα)της 18ης Σεπτεμβρίου 2012

Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Κίνηση της διαδικασίας έρευνας – Εμπλεκόμενες εταιρίες – Δυνατότητα κινήσεως διαδικασίας αντιντάμπινγκ κατά ενός και μόνον παραγωγού (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994, άρθρο VI.1· συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, «κώδικας αντιντάμπινγκ του 1994», άρθρα 1, 5.2, σημείο ii, 6.1.3, 6.7, 6.10 και 9.2· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 5 §§ 1, 2, 7 και 9, 9 §§ 3 έως 6, και 17) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Επανεξέταση των στοιχείων που δικαιολόγησαν την επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ – Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για την εξαίρεση εξαγωγέα από το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αντιντάμπινγκ που εκδόθηκαν κατόπιν αρχικής έρευνας και για την απαγόρευση επανεξετάσεων – Κίνηση, από τα θεσμικά όργανα, νέας διαδικασίας κατά του εξαγωγέα αυτού – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις (Συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, άρθρο 5.8· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 5) Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Μέθοδοι – Ερμηvεία υπό το πρίσμα διεθvώv συμφωvιώv πoυ έχει συvάψει η Κoιvότητα – Ερμηνεία του κανονισμού 1225/2009 υπό το πρίσμα του κώδικα αντιντάμπινγκ της ΓΣΔΕ του 1994 (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994, άρθρο VI.1· συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου «κώδικας αντιντάμπινγκ του 1994»· κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περάτωση της διαδικασίας – Περιθώριο ντάμπινγκ χαμηλότερο από 2 % – Κίνηση νέας έρευνας – Περιθώριο εκτιμήσεως των θεσμικών οργάνων (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 9 § 3) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Κίνηση νέας έρευνας – Διαδικασία επανεξετάσεως – Ανάλυση στην οποία πρέπει να προβαίνουν τα θεσμικά όργανα – Περιεχόμενο (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 3 § 1 και 11 § 3) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καθορισμός των δασμών αντιντάμπινγκ – Διάρκεια εφαρμογής – Εξουσία εκτιμήσεως του Συμβουλίου (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 11 §§ 1 και 2) Προσφυγή ακυρώσεως – Λόγοι – Κατάχρηση εξουσίας – Έννοια (Άρθρο 263 ΣΛΕΕ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Ζημία – Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Πλειονότητα παραγόντων – Εξουσία εκτιμήσεως των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια – Μη εξέταση όλων των παραγόντων και δεικτών που σχετίζονται με την κατάσταση κλάδου παραγωγής της Ένωσης – Συνυπολογισμός αποκλειστικώς των παραγόντων που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως – Δεν υφίσταται (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 5) Δικαστική διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων λόγων – Αφηρημένη επίκληση – Απαράδεκτο (Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 21· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 44 § 1) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Διαδικασία αξιολογήσεως των συνθηκών βάσει των οποίων ένας παραγωγός μπορεί να τύχει του καθεστώτος επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς – Μη τήρηση εκ μέρους της Επιτροπής της προθεσμίας των τριών μηνών που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού – Συνέπειες (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχείο γʹ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τις χώρες με οικονομία της αγοράς – Εφαρμογή μόνον στους παραγωγούς που πληρούν τις σωρευτικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχείο γʹ) Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Περιθώριο ντάμπινγκ – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Εισαγωγές προερχόμενες από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς, όπως αυτές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1225/2009 – Εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τις χώρες με οικονομία της αγοράς – Εξουσία εκτιμήσεως των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια – Βάρος αποδείξεως που φέρουν οι παραγωγοί (Κανονισμός 1225/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 7, στοιχεία βʹ και γʹ)