ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Ιουλίου 2019 οι Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Khazar Sea Shipping Lines Co., Rahbaran Omid Darya Ship Management Co., Irinvestship Ltd and IRISL Europe GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 8 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-434/15, Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση C-506/19 P)

(2019/C 319/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Khazar Sea Shipping Lines Co., Rahbaran Omid Darya Ship Management Co., Irinvestship Ltd and IRISL Europe GmbH (εκπρόσωποι: M. Taher, Solicitor, R. Blakeley, Barrister)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·

— να κρίνει ότι το Συμβούλιο διέπραξε κατάφωρη παραβίαση κανόνα δικαίου ο οποίος απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες, λόγω της εγγραφής τους στους σχετικούς καταλόγους·

— να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να διαταχθούν αποδείξεις βάσει της αγωγής και στη συνέχεια να κριθούν τα ζητήματα της αιτιώδους συνάφειας και του ύψους της ζημίας· και

— να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα στα οποία έχουν υποβληθεί οι αναιρεσείουσες τόσο στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης όσο και στο πλαίσιο της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πέντε νομικά σφάλματα εξαιτίας των οποίων η απόφαση θα πρέπει να αναιρεθεί:

1. εσφαλμένη εφαρμογή του συμπεράσματος ότι το Συμβούλιο δεν είχε διακριτική ευχέρεια·

2. εσφαλμένη εφαρμογή του σκεπτικού της ακυρωτικής απόφασης που αφορούσε την IRISL [2013] όσον αφορά το κριτήριο περί κατάφωρης παράβασης·

3. δεν υφίσταται νομικό έρεισμα για τη διάκριση μεταξύ «απουσίας αποδείξεων» και «ανεπαρκών αποδείξεων», διάκριση η οποία εν πάση περιπτώσει δεν τυγχάνει εφαρμογής·

4. νομικό σφάλμα συνιστάμενο στο ότι το Γενικό Δικαστήριο στηρίχθηκε σε αποδεικτικά στοιχεία που δεν είχαν προσκομισθεί ενώπιόν του και
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 30 Ιουλίου 2019 — R (κατόπιν αναιρέσεως της Association of Independent Meat Suppliers κ.λπ.) κατά The Food Standards Agency

(Υπόθεση C-579/19)

(2019/C 328/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: R (κατόπιν αναιρέσεως της Association of Independent Meat Suppliers κ.λπ.)

Αναιρεσίβλητη: The Food Standards Agency

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Αντίκειται στους κανονισμούς (ΕΚ) 854[/2004] (1) και 882[/2004] (2) διαδικασία κατά την οποία βάσει του άρθρου 9 του Food Safety Act 1990 (νόμου περί ασφάλειας των τροφίμων του 1990) ο Justice of the Peace (ειρηνοδίκης) αποφασίζει επί της ουσίας, έχοντας λάβει υπόψη τις εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης κάθε πλευράς, εάν ένα σφάγιο πληροί τις απαιτήσεις ασφάλειας των τροφίμων;

2) Θεμελιώνει ο κανονισμός (ΕΚ) 882[/2004] δικαίωμα προσφυγής κατά της απόφασης του Official Veterinarian (εκπροσώπου της κτηνιατρικής υπηρεσίας) βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 854[/2004], ότι ένα σφάγιο είναι ακατάλληλο για κατανάλωση από τον άνθρωπο και, σε καταφατική περίπτωση, τι ισχύει όσον αφορά την επανεξέταση της ουσίας της απόφασης του Official Veterinarian σε περίπτωση ασκήσεως προσφυγής σε μια τέτοια περίπτωση;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 854/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τον καθορισμό ειδικών διατάξεων για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων στα προϊόντα ζωικής προέλευσης που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (ΕΕ 2004, L 139, σ. 206).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (ΕΕ 2004, L 165, σ. 1).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Ιουνίου 2019 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs κατά Wellcome Trust Ltd

(Υπόθεση C-459/19)

(2019/C 280/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Εφεσίβλητη: Wellcome Trust Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112 (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο το οποίο ασκεί μη οικονομική δραστηριότητα που συνίσταται στην αγορά και πώληση μετοχών και άλλων τίτλων στο πλαίσιο διαχείρισης των περιουσιακών στοιχείων φιλανθρωπικού trust, λαμβάνει, αποκλειστικά για τους σκοπούς της δραστηριότητας αυτής, παροχές υπηρεσιών διαχείρισης επενδύσεων από πρόσωπο εγκατεστημένο εκτός της Ένωσης, πρέπει να θεωρηθεί ως πρόσωπο «υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί υπό την ιδιότητα αυτή»;

2) Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση και τα άρθρα 46 έως 49 της οδηγίας δεν έχουν εφαρμογή, έχει το άρθρο 45 της οδηγίας εφαρμογή επί των εν λόγω παροχών ή ούτε το άρθρο 44 ούτε το άρθρο 45 της οδηγίας έχουν εφαρμογή επί των παροχών αυτών;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1).
C 280/30

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 17 Ιουνίου 2019 — Friends of the Irish Environment Limited κατά Commissioner for Environmental Information

(Υπόθεση C-470/19)

(2019/C 280/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Friends of the Irish Environment Limited

Καθού: Commissioner for Environmental Information

Πρώτη παρεμβαίνουσα: The Courts Service of Ireland

Προδικαστικό ερώτημα

Ασκείται υπό «δικαστική ιδιότητα», κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ο έλεγχος της πρόσβασης στη δικογραφία ένδικης διαφοράς επί της οποίας έχει εκδοθεί οριστική απόφαση, έχει εκπνεύσει η προθεσμία άσκησης ενδίκων μέσων και δεν εκκρεμεί κανένα ένδικο μέσο ή άλλη αίτηση, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται, υπό ειδικές περιστάσεις, η δυνατότητα υποβολής περαιτέρω αιτήσεων;

(1) ΕΕ 2003, L 41, σ. 26.
4.

Δυνάμει των ανωτέρω, η Associazione προσέβαλε τη διάταξη λόγω παραβάσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, η οποία αντλείται από την παράλειψη εξετάσεως του αντικειμένου της δίκης που προσδιορίζεται με το εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής. Επισημάνθηκε, συναφώς, ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του ότι ο άμεσος αντίκτυπος του κανονισμού επί της Associazione, και ως εκ τούτου, επί των μελών της, συνίσταται στην ενδεχόμενη καρκινογόνο δράση της δραστικής ουσίας «γλυφοσάτη» [πρβλ. ανάλυση της Agenzia internazionale per la ricerca sul cancro (ιταλικού οργανισμού ερευνών για τον καρκίνο) που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου 2015, η οποία αποκλίνει από τον προσβαλλόμενο κανονισμό 2017/2324) η έγκριση του οποίου αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών, και αυτό κατά το μέτρο που η έγκριση από εθνικούς φορείς του φυτοπροστατευτικού προϊόντος δεν συνεπάγεται την πραγματοποίηση καμίας εκτιμήσεως όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη» που εγκρίθηκε ήδη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα το ιταλικό κράτος να μην έχει την εξουσία να εγκρίνει/να απαγορεύσει τη διάθεση στην αγορά των φυτοπροστατευτικών προϊόντων όσον αφορά τη δραστική ουσία «γλυφοσάτη». Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τις προϋποθέσεις του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ, χωρίς να λάβει υπόψη τα όσα προβλήθηκαν στο πλαίσιο της δίκης, ήτοι το γεγονός ότι τα υπολείμματα της γλυφοσάτης μπορούν να καταλήξουν στα υπόγεια ύδατα, στα τρόφιμα (ζυμαρικά) και στο έδαφος, με την επακόλουθη ζημία που προκαλεί η διάθεση της εν λόγω ουσίας στην αγορά επί του εδάφους, καθώς και στους πολίτες των κρατών μελών και στα συμφέροντα τα οποία προασπίζεται η Associazione και μέσω αυτής, τα μέλη της. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει αξιολογήσει τον αντίκτυπο στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 263 όσον αφορά το εν λόγω στοιχείο και τα άρθρα του καταστατικού της GranoSalus, καθώς και την ιδιαίτερη θέση στην οποία βρίσκονται τα μέλη της, κάτι που δεν έπραξε κατά την έκδοση της διατάξεως.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 27 Μαΐου 2019 — The Software Incubator Ltd κατά Computer Associates (UK) Ltd

(Υπόθεση C-410/19)

(2019/C 255/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: The Software Incubator Ltd

Αναιρεσίβλητη: Computer Associates (UK) Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Αποτελεί ένα αντίγραφο λογισμικού υπολογιστή, το οποίο παρέχεται σε πελάτες του αντιπροσωπευόμενου ηλεκτρονικά και όχι σε υλικό μέσο, «εμπόρευμα» κατά την έννοια του εν λόγω όρου, όπως αυτός περιλαμβάνεται στον ορισμό του εμπορικού αντιπροσώπου στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) (1) (στο εξής: οδηγία);

2) Αποτελεί η προμήθεια λογισμικού υπολογιστή σε πελάτες του αντιπροσωπευόμενου, μέσω της χορήγησης στον πελάτη διαρκούς άδειας χρήσης αντιγράφου του λογισμικού, «πώληση εμπορευμάτων» κατά την έννοια του εν λόγω όρου, όπως αυτός περιλαμβάνεται στον ορισμό του εμπορικού αντιπροσώπου στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας;

(1) EE 1986, L 382, σ. 17.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 3 Απριλίου 2019 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά WR

(Υπόθεση C-279/19)

(2019/C 230/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Αναιρεσίβλητος: WR

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι υπόχρεο στην καταβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης κατά το άρθρο 33, παράγραφος 3, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ (1) ένα πρόσωπο το οποίο έχει υπό τη φυσική εξουσία του προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, κατά τη χρονική στιγμή που ο συγκεκριμένος φόρος καθίσταται απαιτητός σε ένα δεύτερο κράτος μέλος, στην περίπτωση που το πρόσωπο αυτό: α) δεν αντλεί ούτε νομικό ούτε οικονομικό όφελος από τα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα· β) μεταφέρει, έναντι αμοιβής, από ένα πρώτο κράτος μέλος σε ένα δεύτερο κράτος μέλος τα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα για λογαριασμό τρίτων· και γ) γνώριζε μεν ότι τα ευρισκόμενα στην εξουσία του προϊόντα υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, αλλά δεν γνώριζε, ούτε όφειλε να γνωρίζει, ότι ο φόρος αυτός είχε καταστεί απαιτητός είτε κατά την είσοδό του σε ένα δεύτερο κράτος μέλος είτε σε προγενέστερο χρόνο;

2) Διαφοροποιείται η απάντηση που θα δοθεί στο πρώτο ερώτημα εάν υποτεθεί ότι το πρόσωπο αυτό δεν γνωρίζει ότι τα προϊόντα που έχει στην εξουσία του υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης;

(1) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ 2009, L 9, σ. 12).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 26 Μαρτίου 2019 — Secretary of State for the Home Department κατά OA

(Υπόθεση C-255/19)

(2019/C 206/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Secretary of State for the Home Department

Εφεσίβλητος: OA

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει η «προστασία εκ μέρους της χώρας της ιθαγένειας» κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, στοιχείο ε', και του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας για την αναγνώριση (1) να νοείται ως κρατική προστασία;

2) Κατά την κρίση ως προς το αν υπάρχει βάσιμος φόβος δίωξης κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας για την αναγνώριση και ως προς το αν υπάρχει διαθέσιμη προστασία εναντίον μιας τέτοιας δίωξης, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας για την αναγνώριση, πρέπει να εφαρμόζεται σε αμφότερα τα ζητήματα το «κριτήριο της προστασίας» ή η «έρευνα της προστασίας» και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, διέπεται σε κάθε περίπτωση το κριτήριο αυτό ή η έρευνα αυτή από τις ίδιες προϋποθέσεις;

3) Μη λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας παροχής προστασίας εκ μέρους μη κρατικών φορέων σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και θεωρουμένου ότι η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, πρέπει η αποτελεσματικότητα ή η διαθεσιμότητα της προστασίας να εκτιμάται μόνον υπό το πρίσμα των προστατευτικών πράξεων/λειτουργιών που διενεργούν/επιτελούν κρατικοί φορείς ή μπορούν να λαμβάνονται υπόψη οι προστατευτικές πράξεις/λειτουργίες που διενεργούν/επιτελούν ιδιωτικοί φορείς (κοινωνία των πολιτών) όπως οι οικογένειες και/ή οι φυλές;

4) Είναι (όπως υπονοείται στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα) τα κριτήρια που διέπουν την «έρευνα της προστασίας», που πρέπει να διενεργείται όταν τίθεται ζήτημα παύσης του καθεστώτος πρόσφυγα, στο πλαίσιο του άρθρου 11, παράγραφος 1, στοιχείο ε', τα ίδια με αυτά που πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο του άρθρου 7;

(1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE 2004, L 304, σ. 12).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Μαρτίου 2019 — United Biscuits (Pensions Trustees) Limited, United Biscuits Pension Investments Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Υπόθεση C-235/19)

(2019/C 172/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσες: United Biscuits (Pensions Trustees) Limited, United Biscuits Pension Investments Limited

Εφεσίβλητοι: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Προδικαστικό ερώτημα

Αποτελούν οι υπηρεσίες διαχειρίσεως κεφαλαίων συνταξιοδοτικών ταμείων, όπως εκείνες που παρέχονταν στους trustees από (α) ασφαλιστές και/ή (β) μη ασφαλιστές, «ασφαλιστικές εργασίες» κατά την έννοια του άρθρου 135, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας περί ΦΠΑ (1) (πρώην άρθρου 13, Β, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας);

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1).
C 172/22

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 20 Μαρτίου 2019 — Eli Lilly and Company κατά Genentech Inc.

(Υπόθεση C-239/19)

(2019/C 172/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Eli Lilly and Company

Εναγομένη: Genentech Inc.

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθεται ο κανονισμός 469/2009 (1) στη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας στον δικαιούχο κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας για προϊόν για το οποίο έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας στην αγορά την οποία κατέχει τρίτος, χωρίς τη συναίνεση του τελευταίου;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ 2009, L 152, σ. 1).
—

Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-630/15 κατά το μέρος που απέρριψε τους προβληθέντες από τις αναιρεσείουσες λόγους ακυρώσεως με τους οποίους προβαλλόταν ότι τα μέτρα που χορηγήθηκαν στην A/S Femern Landanlæg συνιστούν ενίσχυση, ότι το κόστος των συνδέσεων με την ενδοχώρα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση περί συμβατότητας της ενίσχυσης που χορηγήθηκε στη Femern A/S, ότι τα μέτρα που χορηγήθηκαν στη Femern A/S δεν έχουν χαρακτήρα κινήτρου, ότι η ανάλυση βάσει αντιπαραδειγμάτων δεν ήταν σύννομη. Επίσης, να αναιρέσει την ως άνω απόφαση κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα μέτρα που χορηγήθηκαν στη Femern A/S δεν προκαλούν αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού και ότι οι νέοι λόγοι ακυρώσεως που προέβαλαν οι αναιρεσείουσες ήταν απαράδεκτοι.
C 148/12

Αναίρεση που άσκησε στις 4 Ιανουαρίου 2019 το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο πενταμελές τμήμα) στις 24 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-447/16, Pirelli Tyre κατά EUIPO

(Υπόθεση C-6/19 P)

(2019/C 148/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Ivanauskas)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Pirelli Tyre SpA, The Yokohama Rubber Co. Ltd

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

— να καταδικάσει την Pirelli Tyre SpA στα δικαστικά έξοδα του Γραφείου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Γραφείο προβάλλει ως μόνο λόγο ακυρώσεως την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94 (1)

— Το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον έκρινε ότι, προκειμένου να εμπίπτει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού αριθ. 40/94, σήμα που απεικονίζει μέρος προϊόντος πρέπει να αντιπροσωπεύει, ποσοτικά και ποιοτικά, σημαντικό μέρος του προϊόντος αυτού, το Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε τους όρους αυτού του λόγου απαραδέκτου·

— Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι μία μόνη αυλάκωση που αναπαρίσταται στο επίμαχο σημείο δεν είναι ικανή για την επίτευξη τεχνικού αποτελέσματος για τους σκοπούς του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94, επειδή σε πέλμα ελαστικού εμφανίζεται σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία. Πρώτον, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94 απαιτεί να εξετάζεται το τεχνικό αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται με το χαρακτηριστικό ενός προϊόντος το οποίο αναπαρίσταται στο επίμαχο σημείο, και όχι το τεχνικό αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται από το συνολικό προϊόν. Δεύτερον, για τους σκοπούς του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94, είναι άνευ σημασίας εάν μία και μόνη αυλάκωση που αναπαρίσταται στο επίμαχο σημείο συνδυάζεται με άλλα στοιχεία του πέλματος του ελαστικού εφόσον παράγει μόνη της ένα τεχνικό αποτέλεσμα και συμβάλλει στη λειτουργία του εν λόγω πέλματος·

— Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα εκτίμησε ότι η καταχώριση μίας μόνης αυλάκωσης αναπαριστάμενης στο επίμαχο σημείο δεν θα μπορούσε να εμποδίσει τους ανταγωνιστές της Pirelli από το να παράγουν και να διαθέτουν στην αγορά ελαστικά που ενσωματώνουν την ίδια ή παρόμοια αυλάκωση. Μολονότι πέλμα ελαστικού αποτελείται από τον συνδυασμό και την αλληλεπίδραση διαφόρων στοιχείων, τουλάχιστον ένα μέρος του κοινού είναι σε θέση να εντοπίζει διάφορους τύπους αυλακώσεων που εμφανίζονται στο πέλμα του ελαστικού.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).
α)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κρίνοντας ότι οι κρατικές εγγυήσεις και τα κρατικά δάνεια που χορηγήθηκαν στην A/S Femern Landanlæg δεν μπορούν να επηρεάσουν τον ανταγωνισμό μολονότι το έργο της μόνιμης ζεύξης (που εκτελείται από τη Femern A/S) και το έργο των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την ενδοχώρα στη Δανία (που εκτελείται από τη Femern Landanlæg) συνιστούν από κοινού ένα ολοκληρωμένο έργο και οι κρατικές ενισχύσεις και τα κρατικά δάνεια που χορηγήθηκαν στη Femern A/S είχε ήδη γίνει δεκτό ότι στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό.
C 164/29

Αναίρεση που άσκησαν στις 28 Φεβρουαρίου 2019 οι Teva UK Ltd, Teva Pharmaceuticals Europe BV, Teva Pharmaceutical Industries Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-679/14, Teva UK Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-198/19 P)

(2019/C 164/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Teva UK Ltd, Teva Pharmaceuticals Europe BV, Teva Pharmaceutical Industries Ltd (εκπρόσωποι: D. Tayar, avocat, A. Richard, avocate)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: European Generic medicines Association AISBL (EGA), Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

— να κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·

— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-679/14·

— να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου για να αποφανθεί εκ νέου, εκτός αν το Δικαστήριο εκτιμά ότι έχει διαφωτιστεί επαρκώς για να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής COMP/AT.39612 (1)«Perindopril (Servier)», της 9ης Ιουλίου 2014, καθόσον η απόφαση αυτή διαπιστώνει ότι οι Teva UK limited, Teva Pharmaceuticals Europe B.V. και Teva Pharmaceutical Industries Limited παρέβησαν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, και να ακυρώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις Teva UK limited, Teva Pharmaceuticals Europe B.V. και Teva Pharmaceutical Industries Limited, και

— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες ενώπιον του Δικαστηρίου και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τρεις λόγους:

1. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στο κριτήριο που εφάρμοσε για να κρίνει κατά πόσον η Teva ήταν δυνητικός ανταγωνιστής της Servier.

2. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η συμφωνία ήταν περιοριστική του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου δυνάμει του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

3. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας το άρθρο 101, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

(1) Περίληψη της απόφασης της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει των άρθρων 101 και 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Υπόθεση AT.39612 — Perindopril (Servier)] [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 4955 τελικό] (ΕΕ 2016, C 393, σ. 7).