ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 17ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1992. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΟΟΕΙΔΩΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΥ ΓΕΝΟΥΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-236/91.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-05933



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Πράξεις των οργάνων * Οδηγίες * Εκτέλεση από τα κράτη μέλη * Ανεπάρκεια απλής διοικητικής πρακτικής

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 189, εδ. 3)

Περίληψη

Απλή διοικητική πρακτική που από τη φύση της μπορεί να τροποποιηθεί κατά βούληση από τη διοίκηση και που στερείται της προσήκουσας δημοσιότητας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά έγκυρη εκτέλεση της υποχρεώσεως που υπέχουν τα κράτη μέλη από οδηγία δυνάμει του άρθρου 189 της Συνθήκης.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-236/91,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Christopher Docksey, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιρλανδίας, εκπροσωπούμενης από τον Louis J. Dockery, chief state solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d' Arlon,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 87/328/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1987, για την αποδοχή στην αναπαραγωγή βοοειδών αναπαραγωγής καθαρόαιμου γένους (ΕΕ L 167, σ. 54), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, ιδίως το άρθρο 6 αυτής, καθώς και από τη Συνθήκη ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, G. C. Rodriguez Iglesias και M. Zuleeg, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliet, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, F. Grevisse και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann

γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Οκτωβρίου 1992,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 1991, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 87/328/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1987, για την αποδοχή στην αναπαραγωγή βοοειδών αναπαραγωγής καθαρόαιμου γένους (ΕΕ L 167, σ. 54, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, ιδίως το άρθρο 6 αυτής, καθώς και από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2 Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας, "τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1989. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά".

3 Η Επιτροπή προβάλλει ότι λόγω του δεσμευτικού χαρακτήρα των οδηγιών η Ιρλανδία ήταν υποχρεωμένη να θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας 87/328 στην εσωτερική της νομοθεσία.

4 Η Ιρλανδία αναγνωρίζει ότι δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί οι αναγκαίες νομοθετικές διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας. 'Ομως, υποστηρίζει ότι, εν αναμονή της θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων, τηρούνται στην πράξη οι κανόνες που προβλέπονται από την οδηγία.

5 Η επιχειρηματολογία της Ιρλανδίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

6 Πράγματι, πρέπει να υπομνηστεί ότι, όπως δέχεται το Δικαστήριο κατά πάγια νομολογία σχετικά με την εφαρμογή των οδηγιών, απλή διοικητική πρακτική που από τη φύση της μπορεί να τροποποιηθεί κατά βούληση από τη διοίκηση και που στερείται της προσήκουσας δημοσιότητας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά έγκυρη εκτέλεση των υποχρεώσεων που πηγάζουν από τη Συνθήκη (απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 1986, 168/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1986, σ. 2945, σκέψη 13).

7 Κατά συνέπεια, η Ιρλανδία, η οποία δεν αμφισβητεί ότι υποχρεούται να θεσπίσει τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό της δίκαιο, δεν μπορεί να απαλλαγεί, έστω και προσωρινώς, από την υποχρέωση αυτή, προβάλλοντας την ύπαρξη ορισμένης διοικητικής πρακτικής η οποία φέρεται ως συνάδουσα προς τους κανόνες που καθορίζει η οδηγία.

8 Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να διαπιστωθεί η ύπαρξη παραβάσεως κατά το αίτημα της Επιτροπής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Ιρλανδία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 87/328/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1987, για την αποδοχή στην αναπαραγωγή βοοειδών αναπαραγωγής καθαρόαιμου γένους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, ιδίως το άρθρο 6 αυτής, καθώς και από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.