Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 6ης Φεβρουαρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Οδηγία 92/42/ΕΟΚ σχετικά με τις προδιαγραφές αποδόσεως για τους νέους λέβητες ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-205/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-00795



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Παράβαση - Αιτιολογία - Δεν επιτρέπεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Περίληψη

Ένα κράτος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-205/96,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, και Jean-Francis Pasquier, εθνικό δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους ο οποίος έχει τεθεί στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τη Raymonde Foucart, γενικό διευθυντή της νομικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τις απαιτήσεις [προδιαγραφές] αποδόσεως για τους νέους λέβητες ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα (ΕΕ L 167, σ. 17), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: N. Fenelly

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 5ης Δεκεμβρίου 1996,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τις προδιαγραφές αποδόσεως για τους νέους λέβητες ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα (ΕΕ L 167, σ. 17, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη έπρεπε να θεσπίσουν, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την οδηγία. Έπρεπε να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή και να θέσουν σε εφαρμογή αυτές τις διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο από την 1η Ιανουαρίου 1994.

3 Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε ανακοίνωση των μέτρων τα οποία έλαβε το Βασίλειο του Βελγίου για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και δεν διέθετε κανένα άλλο στοιχείο από το οποίο να συνάγεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου έχει εκπληρώσει την υποχρέωση να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, με έγγραφο της 3ης Δεκεμβρίου 1993, όχλησε τη Βελγική Κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 169, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης.

4 Με έγγραφο της 23ης Φεβρουαρίου 1994, οι βελγικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι τα αναγκαία για τη συμμόρφωση με την οδηγία μέτρα βρίσκονται στο στάδιο της καταρτίσεώς τους, λόγω όμως του βελγικού θεσμικού συστήματος δεν τηρήθηκε η καθοριζόμενη από την οδηγία προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

5 Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε ανακοίνωση για τη θέσπιση μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, με έγγραφο της 28ης Ιουνίου 1995, απηύθυνε στο Βασίλειο του Βελγίου αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας το να λάβει τα αναγκαία για τη συμμόρφωση με την οδηγία μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών.

6 Με έγγραφο της 11ης Μαρτίου 1996, οι βελγικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι είχαν ολοκληρωθεί τα σχέδια του βασιλικού και του υπουργικού διατάγματος για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, δεν είχαν όμως ακόμα εκδοθεί τα σχετικά διατάγματα λόγω δυσχερειών οφειλομένων στο βελγικό θεσμικό σύστημα.

7 Επειδή δεν έλαβε καμία άλλη ανακοίνωση εκ μέρους των βελγικών αρχών, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή, προς στήριξη της οποίας υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνονται ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

8 Στο υπόμνημα αντικρούσεως, το Βασίλειο του Βελγίου υπενθυμίζει ότι τα κείμενα των σχεδίων του βασιλικού διατάγματος και της υπουργικής αποφάσεως για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο είναι έτοιμα, η δε καθυστέρηση της εφαρμογής τους οφείλεται στην πολυπλοκότητα των εφαρμοστέων σχετικών θεσμικών κανόνων. Δηλαδή, ορισμένα θέματα της οδηγίας εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Περιφερειών, ενώ άλλα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Ομοσπονδιακού Κράτους.

9 Επισημαίνεται, πρώτον, ότι η Βελγική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι δεν έχουν ακόμη ληφθεί τα αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο μέτρα.

10 Επισημαίνεται, δεύτερον, ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία (βλ., π.χ., την απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 1996, C-262/95, Επιτροπή κατά Γερμανίας, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 17).

11 Υπό τις συνθήκες αυτές, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.

12 Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Επειδή το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε και η Επιτροπή υπέβαλε τέτοιο αίτημα, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τις προδιαγραφές αποδόσεως για τους νέους λέβητες ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.