Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 1995. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 91/67/ΕΟΚ, 91/628/ΕΟΚ και 92/35/ΕΟΚ - Παράλειψη μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. - Υπόθεση C-17/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995 σελίδα I-04895



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

1. Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Εκτέλεση των οδηγιών * Μη αμφισβητηθείσα παράβαση

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

2. Διαδικασία * Δικαστικά έξοδα * Παραίτηση από τη δίκη δικαιολογούμενη από τη στάση του αντιδίκου

(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 69 PAR 5)

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-17/95,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Gerard Rozet, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από την Edwige Belliard, αναπληρώτρια διευθύντρια στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον Jean-Louis Falconi, γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων στην ίδια διεύθυνση, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Γαλλίας, 9, boulevard du Prince Henri,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, επειδή δεν θέσπισε και δεν ανακοίνωσε εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 1991, σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας (ΕΕ L 46, σ. 1), προς την οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 340, σ. 17), και προς την οδηγία 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλους των ίππων (ΕΕ L 157, σ. 19),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (εισηγητή), P. Jann και L. Sevon, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 9ης Νοεμβρίου 1995,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Ιανουαρίου 1995, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, επειδή δεν θέσπισε και δεν ανακοίνωσε εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 1991, σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας (ΕΕ L 46, σ. 1), προς την οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 340, σ. 17), και προς την οδηγία 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλους των ίππων (ΕΕ L 157, σ. 19).

2 Από το άρθρο 29, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/67, το άρθρο 21, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/628 και το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/35 προκύπτει ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται, αφενός, να θεσπίσουν τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή τους προς τις οδηγίες αυτές μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 (όσον αφορά την οδηγία 92/35) και μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1993 (όσον αφορά τις οδηγίες 91/67 και 91/628) και, αφετέρου, όσον αφορά τις οδηγίες 91/628 και 92/35, να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή συναφώς.

3 Με το υπόμνημα αντικρούσεως η Γαλλική Κυβέρνηση ανέφερε ότι η μεταφορά της οδηγίας 91/67 στο γαλλικό δίκαιο είχε επιτευχθεί με την έκδοση της κυβερνητικής αποφάσεως 95-100, της 26ης Ιανουαρίου 1995, περί των όρων υγειονομικού ελέγχου της υδατοκαλλιέργειας ζωντανών θαλάσσιων μαλακοστράκων και μαλακίων, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Journal officiel de la Republique francaise (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας) της 2ας Φεβρουαρίου 1995, σ. 1775.

4 Με έγγραφο της 15ης Μαΐου 1995, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη θέσπιση του μέτρου αυτού και, αφού διαπίστωσε ότι η οδηγία 91/67 είχε μεταφερθεί προσηκόντως στη γαλλική έννομη τάξη, δήλωσε ότι παραιτείται από το αίτημά της ως προς την ανωτέρω οδηγία, αλλ' ενέμεινε επί της προσφυγής, όσον αφορά τις οδηγίες 91/628 και 92/35.

5 Η Γαλλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί ότι οι οδηγίες 91/628 και 92/35 δεν έχουν μεταφερθεί εμπροθέσμως στη γαλλική νομοθεσία, ισχυρίζεται πάντως ότι εκπονούνται ήδη οι κανονιστικές αποφάσεις περί μεταφοράς τους.

6 Δεδομένου ότι η μεταφορά των οδηγιών 91/628 και 92/35 δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προθεσμίας που προβλέπουν οι οδηγίες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής περί υπάρξεως παραβάσεως του κράτους μέλους είναι βάσιμος.

7 Κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες 91/628 και 92/35, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 21, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/628 και από το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/35.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

8 Κατά την παράγραφο 5 του ίδιου αυτού άρθρου, ο παραιτούμενος διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εκτός αν η παραίτηση αυτή δικαιολογείται από τη στάση του αντιδίκου.

9 Η Επιτροπή παραιτήθηκε από ορισμένες αιτιάσεις που είχε διατυπώσει με το δικόγραφο της προσφυγής της, επειδή η Γαλλική Δημοκρατία θέσπισε μετά από την άσκηση της προσφυγής τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 91/67 στην εσωτερική έννομη τάξη της.

10 Κατά συνέπεια, η μερική παραίτηση της Επιτροπής δικαιολογείται από τη στάση της Γαλλικής Δημοκρατίας, η οποία εξάλλου ηττήθηκε ως προς τους λοιπούς ισχυρισμούς της.

11 Συνεπώς στα δικαστικά έξοδα πρέπει να καταδικαστεί η Γαλλική Δημοκρατία.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της

* προς την οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ,

και

* προς την οδηγία 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1992, για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλους των ίππων,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 21, παράγραφος 1, της προαναφερθείσας οδηγίας 91/628 και από το άρθρο 20, παράγραφος 1, της προαναφερθείσας οδηγίας 92/35.

2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.