Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Tizzano της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Απόβλητα - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ, 91/689/ΕΟΚ και 94/62/ΕΚ - Σχέδια διαχειρίσεως των αποβλήτων. - Υπόθεση C-35/00.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα I-00953



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1. Με την υπό κρίση προσφυγή που ασκήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2000 βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει και/ή να της κοινοποιήσει όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάρτιση των σχεδίων διαχείρισης των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 7 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 377, σ. 20), και 14 της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 365, σ. 10).

2. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αμφισβητεί την παράβαση που του προσάπτει η Επιτροπή, αλλά δηλώνει ότι οι αρμόδιες αρχές ήδη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο.

3. Ωστόσο, όπως προκύπτει, κατά την εκπνοή της προθεσμίας που έταξε η Επιτροπή με την αιτιολογημένη γνώμη της 23ης Απριλίου 1999, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, αυτό αρκεί για να κριθεί βάσιμη η προσφυγή της Επιτροπής.

4. Εξάλλου, οι διάδικοι συμφώνησαν ότι είναι σκόπιμο να παραλειφθεί από την παρούσα διαδικασία το ζήτημα της εφαρμογής της οδηγίας 94/62 στο Γιβραλτάρ διότι αποτελεί αντικείμενο χωριστής διαδικασίας.

5. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττώμενος διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα αν υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε τέτοιο αίτημα και βάσει όσων προανέφερα σχετικά με την έκβαση της προσφυγής φρονώ ότι το αίτημά της πρέπει να γίνει δεκτό.

6. Βάσει των προεκτεθέντων προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι:

«1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και/ή να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή των άρθρων 7 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα, και 14 της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.

2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.»