C 349/14

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Appeal Tribunal (Northern Ireland) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CG κατά The Department for Communities in Northern Ireland

(Υπόθεση C-709/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ιθαγένεια της Ένωσης - Υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος δεν ασκεί οικονομική δραστηριότητα και ο οποίος διαμένει εντός άλλου κράτους μέλους βάσει του εθνικού δικαίου - Άρθρο 18, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Άρθρο 7 - Προϋποθέσεις κτήσεως δικαιώματος διαμονής άνω των τριών μηνών - Άρθρο 24 - Κοινωνικές παροχές - Έννοια - Ίση μεταχείριση - Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας - Μεταβατική περίοδος - Εθνική διάταξη η οποία αποκλείει από το ευεργέτημα κοινωνικής παροχής τους πολίτες της Ένωσης που διαθέτουν δικαίωμα διαμονής ορισμένου χρόνου βάσει του εθνικού δικαίου - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 1, 7 και 24)

(2021/C 349/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Appeal Tribunal (Northern Ireland)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

CG

κατά

The Department for Communities in Northern Ireland

Διατακτικό

Το άρθρο 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους υποδοχής που αποκλείει από το ευεργέτημα κοινωνικών παροχών τους οικονομικώς ανενεργούς πολίτες της Ένωσης οι οποίοι δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους και στους οποίους το εν λόγω κράτος παρέσχε δικαίωμα προσωρινής διαμονής, μολονότι διασφαλίζεται η χορήγηση των παροχών αυτών στους υπηκόους του οικείου κράτους μέλους που τελούν στην ίδια κατάσταση.

Ωστόσο, καθόσον πολίτης της Ένωσης διαμένει νομίμως, βάσει του εθνικού δικαίου, εντός κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια, οι αρμόδιες για τη χορήγηση κοινωνικών παροχών εθνικές αρχές οφείλουν να ελέγχουν αν ενδεχόμενη απόρριψη αιτήσεως για τη χορήγηση τέτοιων παροχών βάσει της ρυθμίσεως αυτής εκθέτει τον πολίτη της Ένωσης, καθώς και τα τέκνα που αυτός συντηρεί, σε συγκεκριμένο και ενεστώτα κίνδυνο προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, όπως κατοχυρώνονται με τα άρθρα 1, 7 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε περίπτωση κατά την οποία ο εν λόγω πολίτης δεν διαθέτει κανέναν πόρο προς κάλυψη των αναγκών του, καθώς και εκείνων των τέκνων του, και είναι απομονωμένος, οι αρχές αυτές πρέπει βεβαιώνονται ότι, σε περίπτωση απορρίψεως της αιτήσεως για τη χορήγηση κοινωνικών παροχών, ο ίδιος πολίτης δύναται, πάντως, να διαβιοί μαζί με τα τέκνα του υπό αξιοπρεπείς συνθήκες. Στο πλαίσιο της εξετάσεως αυτής, οι εν λόγω αρχές δύνανται να λαμβάνουν υπόψη των σύνολο των μέσων κοινωνικής πρόνοιας τα οποία προβλέπει το εθνικό δίκαιο και των οποίων μπορούν πράγματι να απολαύουν ο ενδιαφερόμενος πολίτης και τα τέκνα του.

(1) ΕΕ C 110 της 29.3.2021.