ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 8ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1992. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΟΚ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΤΑΧΘΕΙΣΑΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-270/91.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-04421



Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-270/91,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Eugenio de March, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από τον καθηγητή Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο της Υπηρεσίας Διπλωματικών Διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιταλίας, 5, rue Marie-Adelaide,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1989, για την τροποποίηση για δεύτερη φορά των παραρτημάτων της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια (ΕΕ 1989, L 133, σ. 33), καθώς και από την οδηγία 89/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989, για την τροποποίηση της οδηγίας

64/432/ΕΟΚ, όσον αφορά τις διοικητικές περιφέρειες και την παύση των ορολογικών εξετάσεων για βρουκέλλωση ορισμένων τύπων χοίρου (ΕΕ 1989, L 153, σ. 29), ή μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της συναφώς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, F. Grevisse και P. J. G. Kapteyn, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, Κ. Ν. Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, M. Diez de Velasco, M. Zuleeg και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. Darmon

γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Μαΐου 1992,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Οκτωβρίου 1991, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/321/ΕΟΚ της Επιτροπής,

της 27ης Απριλίου 1989, για την τροποποίηση για δεύτερη φορά των παραρτημάτων της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια (ΕΕ 1989, L 133, σ. 33), καθώς και από την οδηγία 89/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ, όσον αφορά τις διοικητικές περιφέρειες και την παύση των ορολογικών εξετάσεων για βρουκέλλωση ορισμένων τύπων χοίρου (ΕΕ 1989, L 153, σ. 29), ή μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της συναφώς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2 Κατά το άρθρο 2 τόσο της οδηγίας 89/321 όσο και της οδηγίας 89/360, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς τις εν λόγω οδηγίες το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου και 1η Οκτωβρίου 1989 αντίστοιχα και να ενημερώσουν πάραυτα την Επιτροπή.

3 Διαπιστώνοντας ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν προέβη εντός της ταχθείσας προθεσμίας στην απαιτούμενη κοινοποίηση σχετικά με τη μεταφορά των δύο προαναφερθεισών οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη της, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως του άρθρου 169 της Συνθήκης. Το έγγραφο οχλήσεως της 26ης Ιουνίου 1990 και η αιτιολογημένη γνώμη της 18ης Μαρτίου 1991 που η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Δημοκρατία έμειναν αναπάντητα.

4 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον καθόσον

απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.

5 H Επιτροπή υποστηρίζει ότι λόγω του υποχρεωτικού χαρακτήρα των οδηγιών τα κράτη μέλη οφείλουν να συμμορφώνονται προς αυτές εντός των τασσομένων προθεσμιών. Η Επιτροπή προσθέτει ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα κράτος μέλος έχει συμμορφωθεί προς όλες τις υποχρεώσεις που υπέχει από οδηγία μόνον όταν όλες οι διατάξεις της αποτελέσουν ρητώς μέρος της εθνικής τους νομοθεσίας.

6 Η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει ότι οι επίδικες οδηγίες δεν μεταφέρθηκαν πλήρως στην εσωτερική έννομη τάξη της, χωρίς, πάντως, να παράσχει άλλες διευκρινίσεις. Υπογραμμίζει ότι εκκρεμεί η διαδικασία ψηφίσεως διαταγμάτων τα οποία θα μπορούσαν να τερματίσουν τη σχετική παράβαση.

7 Υπό τις περιστάσεις αυτές, αναγνωρίζεται ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 89/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1989, για την τροποποίηση για δεύτερη φορά των παραρτημάτων της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια, καθώς και προς την οδηγία 89/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ, όσον αφορά τις διοικητικές περιφέρειες και την παύση των ορολογικών εξετάσεων για βρουκέλλωση ορισμένων τύπων χοίρου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

8 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

αποφασίζει:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 89/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1989, για την τροποποίηση για δεύτερη φορά των παραρτημάτων της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια, καθώς και προς την οδηγία 89/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ, όσον αφορά τις διοικητικές περιφέρειες και την παύση των ορολογικών εξετάσεων για βρουκέλλωση ορισμένων τύπων χοίρου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.