β) ή, αντιθέτως, άπαξ διαπιστωθεί με οποιονδήποτε τρόπο η ικανότητα για την άσκηση συγκεκριμένων καθηκόντων, οι 
περιοδικές αξιολογήσεις της ορθής ασκήσεώς τους, για την παροχή ανώτερων μισθολογικών κλιμακίων και βαθμίδων, με 
περαιτέρω διαγωνισμό για τη μετάβαση σε άλλη κατηγορία προσωπικού, μπορούν να αποτελέσουν κατάλληλο μέσο για να 
αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ της θέσεως των εργαζομένων που μονιμοποιήθηκαν με κατ’ εξαίρεση διαδικασία και 
εκείνης των εργαζομένων που προσλήφθηκαν με δημόσιο διαγωνισμό, χωρίς να πρέπει να πραγματοποιηθεί μηδενισμός της 
αρχαιότητας και των μισθολογικών κλιμακίων εις βάρος των πρώτων (και μάλιστα ελλείψει οποιουδήποτε σημαντικού 
πλεονεκτήματος υπέρ των δεύτερων στο σύστημα προαγωγών που εφαρμόζεται στην AEEG, όπως περιγράφηκε ανωτέρω), 
με αποτέλεσμα να μη συντρέχουν εν προκειμένω αντικειμενικοί λόγοι παρεκκλίσεως από την οδηγία 1999/70/ΕΚ, 
τηρουμένων των απαιτήσεων αντικειμενικότητας και διαφάνειας, όσον αφορά τις επίμαχες συνθήκες εργασίας, στο 
συγκεκριμένο πλαίσιο αναφοράς;
3) Πρέπει, σε κάθε περίπτωση —όπως φαίνεται να μπορεί να συναχθεί από τις σκέψεις 47 και 54 της διατάξεως της 7ης Μαρτίου 
2013— να γίνει δεκτός ο δυσανάλογος και γενεσιουργός δυσμενών διακρίσεων χαρακτήρας του πλήρους μηδενισμού της 
αρχαιότητας (με συνέπεια την αναγκαστική μη εφαρμογή της προαναφερθείσας εθνικής ρυθμίσεως [...]) —χωρίς όμως να 
τίθενται κατά μέρος οι επιταγές σχετικά με την προστασία των επιτυχόντων διαγωνισμού, με την επιφύλαξη ότι αφήνεται στη 
συνετή κρίση της διοικητικής αρχής να επιλέξει τα μέτρα που θα εφαρμόσει (με τη μορφή «bonus», δηλαδή προτεραιότητας των 
εν λόγω επιτυχόντων διαγωνισμού ως προς την επιλογή για την πρόσβαση στις ανώτερες βαθμίδες, ή με άλλα μέσα που 
εμπίπτουν στη διακριτική ευχέρεια των εθνικών αρχών για την οργάνωση των οικείων δημοσίων φορέων);
(1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που 
συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 3 Απριλίου 
2014 — Minister van Buitenlandse Zaken κατά Κ και Α
(Υπόθεση C-153/14)
(2014/C 194/17)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Raad van State
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείων: Minist er van Buitenlandse Zake n
Αναιρεσίβλητες: Κ και Α
Προδικαστικά ερωτήματα
1) α. Έχει ο όρος «μέτρα ενσωμάτωσης» –ο οποίος περιέχεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του 
Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (ΕΕ L 251, σ. 12, και 
διορθωτικό ΕΕ L 71)– την έννοια ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να απαιτήσουν από μέλος της 
οικογένειας του συντηρούντος να αποδείξει ότι διαθέτει γνώσεις της επίσημης γλώσσας του εν λόγω κράτους μέλους σε 
επίπεδο που αντιστοιχεί στο επίπεδο Α1 του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Αναφοράς, καθώς και στοιχειώδεις γνώσεις όσον αφορά 
την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους, πριν οι αρχές αυτές χορηγήσουν στο μέλος αυτό άδεια εισόδου και διαμονής;
β. Έχει για την απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα σημασία, επίσης με γνώμονα το κριτήριο αναλογικότητας, όπως αυτό ορίζεται 
στο Πράσινο Βιβλίο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2011 (1), σχετικά με το δικαίωμα για οικογενειακή 
επανένωση, το γεγονός ότι η εθνική νομοθεσία, στην οποία περιλαμβάνεται η προαναφερθείσα στο ερώτημα 1.α. απαίτηση, 
ορίζει ότι, επιφυλασσομένης της περιπτώσεως κατά την οποία το μέλος της οικογένειας αποδείξει ότι, λόγω πνευματικής ή 
σωματικής αναπηρίας, επί μονίμου βάσεως αδυνατεί να υποβληθεί στην εξέταση κοινωνικής ενσωματώσεως, η αίτηση να 
επιτραπεί η είσοδος και διαμονή δεν απορρίπτεται μόνον αν συντρέχει συνδυασμός πολύ ειδικών ατομικών περιστάσεων ο 
οποίος δικαιολογεί την άποψη ότι το μέλος της οικογένειας επί μονίμου βάσεως αδυνατεί να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις 
ενσωματώσεως;
2) Αντιβαίνει προς τον σκοπό της οδηγίας 2003/86/ΕΚ και ειδικότερα στο άρθρο της 7, παράγραφος 2, λαμβανομένου υπόψη 
του κριτηρίου αναλογικότητας, όπως αυτό ορίζεται στο προαναφερθέν Πράσινο Βιβλίο, το γεγονός ότι το κόστος συμμετοχής 
στην εξέταση με την οποία εξετάζεται αν το μέλος της οικογένειας πληροί τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις ενσωματώσεως 
ανέρχεται στο ποσό των 350 ευρώ για κάθε φορά υποβολής στην εξέταση και ότι το εφάπαξ κόστος του φακέλου 
προετοιμασίας για την εξέταση ανέρχεται στο ποσό των 110 ευρώ;
(1) COM(2011) 735 τελικό.C 194/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.6.2014