Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 30ης Απριλίου 1999. - Emesa Sugar (Free Zone) NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Αποφάσεις 91/482/ΕΟΚ και 97/803/ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 2553/97 - Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Fumus boni juris - Επείγον - Στάθμιση των συμφερόντων. - Υπόθεση T-44/98 R II.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01427



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Σύνδεση υπερποντίων χωρών και εδαφών - Εφαρμογή από το Συμβούλιο - Συνυπολογισμός των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων και των αρχών της Συνθήκης - Περιεχόμενο - Συμβιβασμός μεταξύ του σκοπού της αναπτύξεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών και της κοινής γεωργικής πολιτικής - Μέτρο περιορίζον τις συναλλαγές μεταξύ των χωρών αυτών και της Κοινότητας - Επιτρέπεται - Προϋποθέσεις

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 132 και 136, εδ. 2· απόφαση 91/482 του Συμβουλίου, άρθρα 108β και 109)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Έννοια - Κίνδυνος πτωχεύσεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 85 και 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 185 και 186)

Περίληψη

1 Η σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών (ΥΞΕ) πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο μιας δυναμικής και προοδευτικής διαδικασίας η οποία μπορεί να απαιτήσει τη θέσπιση διαφόρων διατάξεων με σκοπό την επίτευξη του συνόλου των σκοπών που εκτίθενται στο άρθρο 132 της Συνθήκης, λαμβανομένων υπόψη των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί με τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου. Προς τούτο, το άρθρο 136 της Συνθήκης παρέχει την αρμοδιότητα στο Συμβούλιο να λαμβάνει αποφάσεις στο πλαίσιο της συνδέσεως των ΥΞΕ βάσει των αρχών της Συνθήκης.

Τα επιτευχθέντα με τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου αποτελέσματα πρέπει να εκτιμώνται στο σύνολό τους, δηλαδή λαμβανομένων υπόψη όλων των πτυχών που συνδέονται με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη του συνόλου των ΥΞΕ. Επομένως, δεν μπορεί να προσαφθεί στο Συμβούλιο ότι δεν εξετίμησε δεόντως ένα επιτευχθέν αποτέλεσμα, όπως είναι το καθεστώς της ελεύθερης προσβάσεως της ζάχαρης καταγωγής ΥΞΕ στην κοινοτική αγορά, ανεξάρτητα από άλλα αποτελέσματα.

Η υποχρέωση του Συμβουλίου να θεσπίζει τις σχετικές διατάξεις στο πλαίσιο των αρχών της Συνθήκης σημαίνει ότι το Συμβούλιο πρέπει να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις αρχές που περιλαμβάνονται στο τέταρτο μέρος της Συνθήκης, αλλά και όλες τις άλλες αρχές της Συνθήκης αυτής, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την κοινή γεωργική πολιτική. Η υποχρέωση αυτή σημαίνει ότι το Συμβούλιο μπορεί, ενδεχομένως, να θεσπίζει τις αναγκαίες διατάξεις ώστε ο σκοπός της αναπτύξεως των ΥΞΕ να μην έρχεται σε αντίθεση με τον σκοπό της κοινής γεωργικής πολιτικής. Δεδομένου ότι η προαγωγή της αναπτύξεως των ΥΞΕ δεν συνεπάγεται υποχρέωση να ευνοούνται οι ΥΞΕ, ο συμβιβασμός μεταξύ του σκοπού της αναπτύξεως των ΥΞΕ και εκείνου της κοινής γεωργικής πολιτικής μπορεί να δικαιολογήσει την εκ μέρους του Συμβουλίου λήψη μέτρου περιορίζοντος τις συναλλαγές μεταξύ των ΥΞΕ και της Κοινότητας. Εντούτοις, ένα τέτοιο μέτρο, είτε είναι συγκυριακού χαρακτήρα και αφορά μια συγκεκριμένη περίπτωση, υπό την έννοια του άρθρου 109 της αποφάσεως 91/482, σχετικά με τη σύνδεση των ΥΞΕ με την Κοινότητα, είτε είναι διαρθρωτικού και μόνιμου χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 108β της εν λόγω αποφάσεως, πρέπει εν πάση περιπτώσει να είναι αναγκαίο και ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.

2 Ο επείγων χαρακτήρας μιας αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως και λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη που υφίσταται για την έκδοση προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας σε βάρος των συμφερόντων του αιτούντος. Στον διάδικο αυτό εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί ζημία που θα έχει σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Η ύπαρξη κινδύνου επελεύσεως μιας τέτοιας ζημίας πρέπει να γίνεται δεκτή σε περίπτωση που οι επίμαχες πράξεις έχουν υποχρεώσει τον αιτούντα να διακόψει εντελώς τις δραστηριότητές του και σε περίπτωση που αυτός ευρίσκεται σε οικονομική κατάσταση από την οποία προκύπτουν κίνδυνοι για την ύπαρξή του, εφόσον υφίσταται το πραγματικό ενδεχόμενο να κηρυχθεί σε πτώχευση.

3 Ο κρίνων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής οφείλει να προβαίνει στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων. Η σύγκριση στην οποία προβαίνει στο πλαίσιο αυτό τον οδηγεί να εξετάζει αν σε περίπτωση ενδεχόμενης ακυρώσεως της επίδικης πράξεως στη δίκη επί της ουσίας θα είναι δυνατή η ανατροπή της καταστάσεως που θα έχει δημιουργηθεί από την άμεση εκτέλεσή της και, αντιστρόφως, αν η αναστολή εκτελέσεως της εν λόγω πράξεως μπορεί να παρεμποδίσει την πλήρη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της σε περίπτωση που θα απορριφθεί η κύρια προσφυγή.