ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 72/24

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Bank Kargoshaei κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-8/11)

2011/C 72/41

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Bank Kargoshaei, Bank Melli Iran Investment Company, Bank Melli Iran Printing and Publishing Company, Cement Investment & Development Co., Mazandaran Cement Company, Melli Agrochemical Company, Shomal Cement Co. (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: L. Defalque και S. Woog, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (1) και την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (2), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου·

— να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010 (3) και το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου είναι παράνομα και δεν έχουν εφαρμογή έναντι των προσφευγουσών·

— να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες επικαλούνται λόγους ακυρώσεως ταυτόσημους με τους προβληθέντες στην υπόθεση T-7/11, Bank Melli Iran κατά Συμβουλίου.

(1) ΕΕ L 281, σ. 81

(2) ΕΕ L 281, σ. 1

(3) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39)
4)

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε ορισμένες πλάνες κατά την εκ μέρους της εξέταση της προβαλλομένης παραβάσεως της Singapore Airlines Cargo PTE Ltd, δεδομένου ότι: — η Επιτροπή υπέπεσε σε διάφορες πλάνες περί το δίκαιο και πλάνες εκτιμήσεως καθόσον ανέλυσε και έλαβε υπόψη τις προ της 1ης Μαΐου 2004 επαφές, τις επαφές που αφορούσαν τα υποβληθέντα από πράκτορες διαμετακομίσεως αιτήματα για καταβολή προμηθειών, τις επαφές που αφορούσαν το πρόσθετο τέλος για την ασφάλεια, τις επαφές που αφορούσαν το πρόσθετο τέλος για τα καύσιμα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις επαφές που αφορούσαν το πρόσθετο τέλος για τα καύσιμα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης· — η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνες περί το δίκαιο και πλάνες εκτιμήσεως καθόσον χρησιμοποίησε τις επαφές που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο της επονομαζόμενης Συμμαχίας WOW [συμμαχίας ορισμένων αεροπορικών εταιριών μεταφοράς εμπορευμάτων] προκειμένου να αποδείξει τη συμμετοχή της Singapore Airlines Cargo PTE Ltd στην προβαλλόμενη παράβαση· και — η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η Singapore Airlines Cargo PTE Ltd είχε γνώση ή όφειλε να έχει γνώση της προβαλλομένης παραβάσεως ή των συστατικών στοιχείων της εν λόγω παραβάσεως.
ii)

δεύτερο σημείωμα τιτλοφορούμενο The Titlos transaction and possible existence of similar transactions impacting on the euro area government debt or deficit levels (SEC/GovC/X/10/88b).
—

την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 6154 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, περί μειώσεως της ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια έργου: — «Línea de Alta Velocidad Madrid-Zaragoza-Barcelona-Frontera francesa. Tramo Lleida-Martorell (Plataforma). Subtramo IX-A» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.005), — «Línea de Alta Velocidad Madrid-Zaragoza-Barcelona-Frontera francesa. Tramo Lleida-Martorell (Plataforma). Subtramo X-B (Avinyonet del Penedés-Sant Sadurní d’Anoia)» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.008), — «Línea de Alta Velocidad Madrid-Zaragoza-Barcelona-Frontera francesa. Tramo Lleida-Martorell (Plataforma). Subtramos XI-A y XI-B (Sant Sadurní d’Anoia-Gelida)» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.009) και — «Línea de Alta Velocidad Madrid-Zaragoza-Barcelona-Frontera francesa. Tramo Lleida-Martorell (Plataforma). Subtramo IX-C» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.010)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 13/30

Προσφυγή της 1ης Νοεμβρίου 2010 — Fruit of the Loom κατά ΓΕΕΑ

(Υπόθεση T-514/10)

()

2011/C 13/58

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister και V. G. Marsland, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Blueshore Management SA (Cernusco Sul Naviglio, Ιταλία).

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Αυγούστου 2010 στη υπόθεση R 1686/2008-4 και

— να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «FRUIT» για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25 — υπ’ αριθ. 745216 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερική έκπτωση του δικαιούχου από το δικαίωμα επί του κοινοτικού σήματος

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη του (i) τη μορφή και τη σημασία της λέξεως «FRUIT» στα σήματα για τα οποία ο δικαιούχος προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία της χρήσεως, (ii) τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο δικαιούχος διαθέτει τα προϊόντα του στην αγορά με την επωνυμία «FRUIT», χρησιμοποιώντας συχνά το σήμα αυτό προφορικά κατά τη σύναψη συμφωνιών και κατά τις συναλλαγές με τους πελάτες του και, (iii) τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο δικαιούχος χρησιμοποιεί το σήμα «FRUIT» στον διαδικτυακό τόπο μέσω του οποίου διαθέτει τα προϊόντα του.
C 288/57

Προσφυγή της 27ης Αυγούστου 2010 — Vtesse Networks κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-362/10)

()

(2010/C 288/106)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Vtesse Networks Ltd (Hertford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: H. Mercer QC, Barrister)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·

— να ακυρώσει την παράγραφο 72 της απόφασης της Επιτροπής C(2010) 3204 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων N 461/2009 (ΕΕ C 162, σ. 1)· και

— να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 3204 της Επιτροπής, στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης N 461/2009 (ΕΕ C 162, σ. 1) με την οποία αποφασίζεται ότι το κρατικό μέτρο «Cornwall & Isles of Scilly Next Generation Broadband», που συνιστά ενίσχυση από το European Regional Development Fund για στήριξη της ανάπτυξης εργασιών δικτύου ευρείας ζώνης τελευταίας γενεάς στην περιοχή Κορνουάλης και Νήσους Scilly, συμβιβάζεται με το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ.

Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:

Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, συγκεκριμένα διαπιστώνοντας ότι: α) εφαρμόστηκε διαδικασία υποβολής προσφορών ανοιχτή, αμερόληπτη και στα πλαίσια ανταγωνισμού ενώ θα έπρεπε να διαπιστώσει ότι η διαδικασία δεν πραγματοποιήθηκε υπό συνθήκες ανταγωνισμού· β) η υπάρχουσα υποδομή ήταν διαθέσιμη σε όλους τους προσφεύγοντες που θα το ζητούσαν τη στιγμή που ο επιτυχών επιχειρηματίας ομολόγησε δημόσια ότι δεν χρησιμοποιούσε υποδομή ενσωματωμένη στα προϊόντα και διαθέσιμη στους προσφέροντες που θα το ζητούσαν· γ) το συνολικό αποτέλεσμα επί του ανταγωνισμού υπήρξε θετικό τη στιγμή που ο ανταγωνισμός ήρθη από τις πράξεις του επιτυχόντος επιχειρηματία.

Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν εφαρμόζει ή παραβιάζει το άρθρο 102 ΣΛΕΕ και έτσι η αξιολόγηση στην απόφαση της Επιτροπής C(2010) 3204 της επιπτώσεως του μέτρου επί του ανταγωνισμού είναι ανίσχυρη και συνεπώς η απόφαση αυτή παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, οι δε παραβάσεις του άρθρου 102 ΣΛΕΕ είναι οι ακόλουθες: α) παράνομη δεσμοποίηση σε σχέση με την υπάρχουσα υποδομή, ανενεργών ινών με ενεργά ηλεκτρονικά στοιχεία· β) άρνηση προσβάσεως των διαγωνιζομένων σε ίνες και/ή αγωγούς· γ) καταχρηστική συμπίεση περιθωρίου μέσω δεσμοποιήσεως ινών με ενεργά ηλεκτρονικά στοιχεία για την κατασκευή προϊόντων που δεν δίνουν τη δυνατότητα στην προσφεύγουσα ή άλλους ανταγωνιστές να διαγωνιστεί στη διαδικασία υποβολής προσφορών.
—

ως κύριο αίτημα, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2010 στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας, καθόσον (i) με το άρθρο 1 αυτής καταδικάζει τις εταιρίες AMWF, AM Fontaine και AM Verderio επειδή μετέσχαν σε μια ενιαία και διαρκή παράβαση ή/και σε μια εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα του προεντεταμένου χάλυβα κατά παράβαση των άρθρων 101 ΣΛΕΕ και 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, αντιστοίχως από την 1η Ιανουαρίου 1984 μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου 2002, από τις 20 Δεκεμβρίου 1984 μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου 2002 και από τις 3 Απριλίου 1995 μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου 2002· (ii) τους επιβάλλει κατά συνέπεια, με το άρθρο 2, πρόστιμα 276,48 εκατομμυρίων ευρώ όσον αφορά την AMWF, εκ των οποίων 268,8 εκατομμύρια από κοινού και εις ολόκληρον με την AM Fontaine και εκ των οποίων 72 εκατομμύρια ευρώ, από κοινού και εις ολόκληρον με την AM Verderio· (iii) τις υποχρεώνει, με το άρθρο 3, να παύσουν αμέσως την παράβαση αυτή, αν δεν το έχουν ήδη πράξει, και να απόσχουν πλέον από κάθε πράξη ή συμπεριφορά περιγραφόμενη στο σημείο (i), καθώς και από κάθε πράξη ή συμπεριφορά με όμοιο αντικείμενο ή αποτέλεσμα, και (iv) με το άρθρο 4, τις κατονομάζει ως αποδέκτες·
—

να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης της Επιτροπής της 28ης Οκτωβρίου 2009 (κρατική ενίσχυση αριθ. C 45/2007, ex NN 51/2007, ex CP 9/2007) σχετικά με τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας σε περίπτωση αποκτήσεως σημαντικής συμμετοχής στο κεφάλαιο αλλοδαπής επιχείρησης, στο μέτρο που κρίνει ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του τροποποιημένου κειμένου του νόμου περί φορολογίας εταιριών (TRLIS) ενέχει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης·
Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2010 — Seven κατά ΓΕΕΑ — Seven for all mankind (SEVEN FOR ALL MANKIND)

(Υπόθεση T-176/10)

(2010/C 161/80)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Seven SpA (Leinì, Ιταλία) (εκπρόσωπος: L. Trevisan, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Seven for all mankind LLC

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 28ης Ιανουαρίου 2010

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, πέραν των ιδίων εξόδων του, και στα έξοδα της SEVEN SPA στο πλαίσιο τόσο της παρούσας διαδικασίας όσον και της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Εταιρία SEVEN FOR ALL MANKIND LLC

Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «SEVEN FOR ALL MANKIND» (αίτηση αριθ. 4 443 222), για προϊόντα των κλάσεων 14 και 18.

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Δύο κοινοτικά εικονιστικά σήματα (αριθ. 591 206 και 3 489 234, για προϊόντα των κλάσεων 16, 18 και 25) και ένα διεθνές σήμα (731 954, για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 22, 25 και 28), τα οποία περιλαμβάνουν το λεκτικό στοιχείο «SEVEN».

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Λόγοι ακυρώσεως: Πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 για το κοινοτικό σήμα (1).

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 113/66

Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2010 — Rütgers Germany κ.λπ. κατά ECHA

(Υπόθεση T-96/10)

2010/C 113/98

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Rütgers Germany GmbH (Castrop-Rauxel, Γερμανία), Rütgers Belgium NV (Zelzate, Βέλγιο), Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Τσεχία), Koppers Denmark A/S (Nyborg, Δανία), Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, R. Cana, lawyers και P. Sellar, Solicitor)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕCHA)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

— να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη πράξη, κατά το μέτρο που αφορά το έλαιο (πάστα) ανθρακενίου, και

— να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως του ECHA (ED/68/2009) να χαρακτηρίσει το έλαιο (πάστα) αναθρακενίου (αριθμός CAS 90640-81-6) («έλαιο (πάστα) ανθρακενίου») ως ουσία που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχεία δ' και ε', του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (1) (REACH), κατά την έννοια του άρθρου 59 του κανονισμού αυτού.

Βάσει της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία περιήλθε σε γνώση των προσφευγουσών μέσω ενός δελτίου τύπου του ΕΟΧΠ, το έλαιο (πάστα) ανθρακενίου περιελήφθη στον κατάλογο των 14 χημικών ουσιών που είναι υποψήφιες προς ενδεχόμενη εγγραφή στο Παράρτημα ΧΙV του κανονισμού REACH ως ουσίες που προκαλούν μεγάλη ανησυχία (ΟΠΜΑ). Στην αιτιολογία της προσβαλλομένης πράξεως αναφέρεται ότι το έλαιο (πάστα) ανθρακενίου χαρακτηρίζεται ως τέτοια ουσία διότι πρόκειται για καρκινογόνο, μεταλλαξιογόνο ουσία, η οποία είναι επίσης ανθεκτική και άκρως βιοσυσσωρεύσιμη (αΑαΒ) σύμφωνα με τα κριτήρια που θέτει το Παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού REACH.

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη πράξη αντιβαίνει στους εφαρμοστέους βάσει του κανονισμού REACH κανόνες που διέπουν τον χαρακτηρισμό των ΟΠΜΑ και προβάλλουν προς στήριξη των αιτημάτων τους τέσσερις λόγους ακυρώσεως, τους ίδιους όπως και στην υπόθεση Τ-94/10, Rütgers Germany κ.λπ. κατά ECHA.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ 2006 L 396, σ. 1)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 113/65

Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2010 — Cindu Chemicals κ.λπ. κατά ECHA

(Υπόθεση T-95/10)

2010/C 113/97

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Κάτω Χώρες), Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Τσεχική Δημοκρατία), Koppers Denmark A/S (Nyborg, Δανία), Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, R. Cana, δικηγόροι, και P. Sellar, Solicitor)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,

— να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλομένη πράξη, κατά το μέτρο που αφορά το έλαιο ανθρακενίου χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο,

— να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA) (ED/68/2009) περί χαρακτηρισμού του ελαίου ανθρακενίου χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο (αριθμός CAS 90640-82-7) [έλαιο ανθρακενίου (χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο)] ως ουσίας που ανταποκρίνεται στα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχεία δ' και ε', του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (1) (REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 REACH.

Βάσει της προσβαλλομένης αποφάσεως, της οποίας έλαβαν γνώση οι προσφεύγουσες μέσω του ανακοινωθέντος Τύπου του ECHA, το έλαιο ανθρακενίου (χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο) περιελήφθη στον κατάλογο των 14 χημικών ουσιών που είναι υποψήφιες προς ενδεχόμενη εγγραφή στο παράρτημα XIV του REACH, ως ουσίες οι οποίες προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία (στο εξής: ΟΠΜΑ). Οι λόγοι που εκτίθενται στην προσβαλλομένη απόφαση για τον χαρακτηρισμό του ελαίου ανθρακενίου χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο ως ΟΠΜΑ είναι ότι η ουσία είναι καρκινογόνος, μεταλλαξιογόνος και άκρως βιοσυσσωρεύσιμη (αΑαΒ) σύμφωνα με τα κριτήρια που εκτίθενται στο παράρτημα XIII του REACH.

Οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι η προσβαλλομένη πράξη έχει εκδοθεί κατά παράβαση των εφαρμοστέων κανόνων που έχουν θεσπισθεί για τον χαρακτηρισμό των ΟΠΜΑ βάσει του REACH και προβάλλουν τέσσερις λόγους προς στήριξη της προσφυγής τους, οι οποίοι ταυτίζονται προς τους προβληθέντες στην υπόθεση T-94/10, Rütgers Germany κ.λπ. κατά ECHA.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ 2006, L 396, σ. 1)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 100/56

Προσφυγή της 5ης Φεβρουαρίου 2010 — The Footwear Co. Ltd κατά ΓΕΕΑ — Reno Schuhcentrum (swiss cross FOOTWEAR)

(Υπόθεση T-49/10)

2010/C 100/82

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: The Footwear Co. Ltd (Chai Wan, Χονγκ Κόνγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: G. Gris και C. Loidl, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Reno Schuhcentrum GmbH (Thaleischweiler-Fröschen, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 4ης Δεκεμβρίου 2009 στην υπόθεση R 1705/2008-4·

— να απορρίψει πλήρως την ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του προς καταχώριση σήματος για τα προϊόντα των κλάσεων 25 και 28·

— να αναθέσει στο Γραφείο Εναρμονίσεως να καταχωρίσει το προς καταχώριση σήμα·

— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων που ανέκυψαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών και του τμήματος προσφυγών.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «swiss cross FOOTWEAR» για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 686 549)

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Reno Schuhcentrum GmbH

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα «criss cross» αριθ. 30 229 875 για προϊόντα των κλάσεων 14, 18, 25 και 28

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1), διότι μεταξύ των αντικειμένων σημάτων δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 80/33

Αγωγή της 8ης Ιανουαρίου 2010 — Επιτροπή κατά Earthscan

(Υπόθεση T-5/10)

2010/C 80/55

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A.-M. Rouchaud-Joët και S. Petrova, επικουρούμενοι από τους P. Hermant και G. van de Walle de Ghelcke, δικηγόρους)

Εναγομένη: Earthscan Ltd (Kent, Ηνωμένο Βασίλειο)

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

— να υποχρεώσει την εναγομένη να επιστρέψει στην Επιτροπή το ποσό των 44 903,22 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε αρχικό ποσό ύψους 45 835,44 ευρώ, εκ των οποίων 6 486,09 ευρώ είχαν ήδη καταβληθεί, συν τόκοι ύψους 5 556,87 ευρώ μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2009·

— να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει τόκους υπερημερίας ύψους 3,84 ευρώ ημερησίως από 1ης Οκτωβρίου 2009 και μέχρι πλήρους αποπληρωμής της οφειλής·

— να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα αγωγή, θεμέλιο της οποίας αποτελεί ρήτρα περί διαιτησίας, η ενάγουσα ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη να επιστρέψει μέρος της προκαταβολής που είχε εισπράξει, συν τόκους υπερημερίας, λόγω της αθετήσεως της συμβάσεως αριθ. 4.1030/Z/01-035/2001, την οποία είχε συνάψει η ενάγουσα με εννέα αντισυμβαλλομένους μεταξύ των οποίων και η εναγομένη, με αντικείμενο τη σύνταξη, τη δημοσίευση και τη διάδοση ενός οδηγού ανανεώσιμης ενέργειας (σχέδιο «Guide for Renewable Energy installations to promote biomass, photovoltaics and solar thermal in the EU» [οδηγός για εγκαταστάσεις ανανεώσιμης ενέργειας με σκοπό την προβολή της βιομάζας και των φωτοβολταϊκών και ηλιοθερμικών συστημάτων εντός της ΕΕ]) στα πλαίσια του προγράμματος ALTENER (1).

Η ενάγουσα προβάλλει ένα και μόνον ισχυρισμό.

Δεδομένου ότι η εναγομένη δεν υλοποίησε τις ανειλημμένες συμβατικώς υποχρεώσεις για τις φάσεις 6 και 7 (σχεδιασμός εμφανίσεως, στοιχειοθεσία, εκτύπωση και διάδοση), η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγομένη αθέτησε τις συμβατικές υποχρεώσεις της μη επιστρέφοντας το αναλογούν στην ίδια ποσό που προεισέπραξε εκ περισσού κατ’ εφαρμογήν της συμβάσεως. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγομένη πρέπει να υποχρεωθεί για τον λόγο αυτόν να επιστρέψει το εκ περισσού εισπραχθέν ποσόν, προσαυξημένο με τόκους υπερημερίας, όπως αυτοί υπολογίζονται με τη σύμβαση.

(1) Απόφαση 646/2000/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Κοινότητα (Altener) (1998-2002) (ΕΕ L 79, σ. 1).