ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 27ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1987. - CLAUS DIEZLER ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ. - ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ - ΕΚΛΟΓΕΣ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 146 ΚΑΙ 431/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 04283



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

1 . Υπάλληλοι - Προσφυγή - Διαφορές περί τις εκλογές της επιτροπής προσωπικού - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Δικονομικό πλαίσιο - Προσφυγή κατ' αποφάσεων της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που υποχρεούται να ελέγχει τις εκλογές - Απαραίτητη η προηγούμενη υποβολή διοικητικής ενστάσεως - 'Εννομο συμφέρον - Ιδιότητα του εκλογέως

( Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 179 κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91 )

2 . Υπάλληλοι - Εκπροσώπηση - Επιτροπή προσωπικού - Εκλογές - Επιλογή του εκλογικού συστήματος από τη γενική συνέλευση των υπαλλήλων - Διάστημα που πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ του καθορισμού του εκλογικού συστήματος και της λήξης της θητείας της επιτροπής προσωπικού - Δικαιολογητικός λόγος - Δεσμευτικός χαρακτήρας - Εκλογικός κανονισμός που υιοθετείται εντός του χρονικού αυτού διαστήματος - Ακύρωση

( Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης, άρθρο 9, και παράρτημα ΙΙ, άρθρο 1 )

Περίληψη

1 . Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο επί διαφορών που αφορούν την εκλογή των επιτροπών προσωπικού, βάσει των διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως περί προσφυγών των υπαλλήλων, που έχουν θεσπιστεί δυνάμει του άρθρου 179 της Συνθήκης ΕΟΚ . Αυτός ο ένδικος έλεγχος ασκείται στο πλαίσιο προσφυγών που στρέφονται κατά του ενδιαφερομένου οργάνου και αφορούν τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής κατά την άσκηση του ελέγχου της αρμοδιότητάς της . Το παραδεκτό των προσφυγών αυτών εξαρτάται από την προηγούμενη υποβολή διοικητικής ενστάσεως .

'Εννομο συμφέρον έχει κάθε εκλογέας . Συγκεκριμένα κάθε εκλογέας έχει συμφέρον στην εκλογή των αντιπροσώπων της οργανώσεώς του υπό τους όρους και βάσει ενός εκλογικού συστήματος που συνάδει προς τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως που διέπουν τη σχετική εκλογική διαδικασία .

2 . Η διάταξη που προβλέπει ότι η γενική συνέλευση των υπαλλήλων που θα καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους εκλέγονται τα μέλη της επιτροπής προσωπικού συγκαλείται το αργότερο ένα μήνα πριν από τη λήξη της θητείας της απερχόμενης επιτροπής αποβλέπει στο να μπορέσει να καθορίσει το εκλογικό σύστημα η συνέλευση που συγκαλείται τουλάχιστον ένα μήνα προ των εκλογών, που κατά κανόνα συμπίπτουν με τη λήξη της θητείας της επιτροπής ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις για ψύχραιμη σκέψη που θα επιτρέψει την επιλογή του εκλογικού συστήματος κατά τον αντικειμενικότερο δυνατό τρόπο, χωρίς την πρόθεση επηρεασμού του αποτελέσματος των επερχόμενων εκλογών . Επομένως η προθεσμία αυτή του ενός μηνός αποτελεί δεσμευτικό κανόνα, ο δε κανονισμός περί εκλογών που υιοθέτησε η γενική συνέλευση του προσωπικού η οποία συνεκλήθη κατά παράβαση του κανόνα αυτού πάσχει από έλλειψη νομιμότητας που συνεπάγεται την ακυρότητά του . Αυτή η έλλειψη νομιμότητας δεν απαλείφεται με μετάθεση της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών, λαμβανομένης υπόψη της σκοπιμότητας της εν λόγω προθεσμίας .

Διάδικοι

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 146 και 431/85,

Claus Diezler, Richard Deasy, Steen Finc-Jensen, Helmut Moellers και Luigi Ricci, υπάλληλοι της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, εκπροσωπούμενοι και επικουρούμενοι από τον Marcel Slusny, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο E . Arendt, centre Louvigny, 34 B IV, rue Philippe-II,

προσφεύγοντες,

κατά

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Detlef Bruggemann, μέλος της διευθύνσεως προσωπικού, κάτοικο Βρυξελλών, επικουρούμενο από τον Alex Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου, που είναι και αντίκλητός της στο Λουξεμβούργο, 22, Cote d' Eich,

καθής,

Fabrizio Grillenzoni, Claude Maindiaux, Raymond Muller, Francis Patterson και Charles Potier, επικουρούμενοι και εκπροσωπούμενοι από τον Jean-Noel Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, διεύθυνση γραφείου rue Langeveld 51, boite postale 16, 1180 Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicolas Decker, δικηγόρο παρ' Εφέταις Λουξεμβούργου, 16, avenue Marie-Therese, boite postale 335,

παρεμβαίνοντες,

που έχουν ως αντικείμενο δύο προσφυγές με τις οποίες ζητείται η ακύρωση της από 19 Απριλίου 1985 πράξης της γενικής συνέλευσης του προσωπικού της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής περί εκλογικού συστήματος για την εκλογή της επιτροπής προσωπικού καθώς και των μεταγενεστέρων πράξεων εφαρμογής της,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )

συγκείμενο από τους G . C . Rodriguez Iglesias, πρόεδρο τμήματος, T . Koopmans και Κ . Κακούρη, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : Sir Gordon Slynn

γραμματέας : S . Hackspiel, υπάλληλος διοικήσεως

έχοντας υπόψη την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 22ας Ιανουαρίου 1987,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1987,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Μαΐου 1985 ο Claus Diezler και τέσσερις άλλοι υπάλληλοι της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ( στο εξής : ΟΚΕ ) άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν την ακύρωση :

α ) του κανονισμού ή κειμένου που υιοθέτησε η συνέλευση του προσωπικού της ΟΚΕ στις 19 Απριλίου 1985, που αφορά το εκλογικό σύστημα για τις εκλογές της επιτροπής προσωπικού

β ) όλων των κατ' εφαρμογή του εν λόγω κειμένου μεταγενεστέρων πράξεων και συγκεκριμένα των εκλογών της επιτροπής προσωπικού που ορίστηκαν για τις 10 Ιουνίου 1985 καθώς και όλων των διορισμών προσώπων σε διάφορα όργανα στους οποίους προέβη η επιτροπή προσωπικού

γ ) επικουρικώς, την από 24 Απριλίου 1985 απόρριψη της διοικητικής ενστάσεως του τετάρτου των προσφευγόντων H . Moellers .

2 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Δεκεμβρίου 1985 οι ίδιοι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν από το Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση περί νέου εκλογικού συστήματος που έλαβε η συνέλευση του προσωπικού της ΟΚΕ στις 19 Απριλίου 1985 και τις κατ' εφαρμογή αυτής μεταγενέστερες πράξεις καθώς και την απόρριψη από την ΟΚΕ της διοικητικής ενστάσεώς τους που πρωτοκολλήθηκε στις 18 Ιουλίου 1985 και να κρίνει ότι η ΟΚΕ οφείλει να λάβει όλα τα πρόσφορα μέτρα ώστε να μην αναπτύξουν κανένα έννομο αποτέλεσμα οι πράξεις κατά των οποίων στρέφεται η προσφυγή ακυρώσεως .

3 Με Διάταξη του Δικαστηρίου της 26ης Σεπτεμβρίου 1985 έγινε τύποις δεκτή, στην υπόθεση 146/85 η παρέμβαση του Grillenzoni και τεσσάρων άλλων υπαλλήλων της ΟΚΕ υπέρ των αιτημάτων της ΟΚΕ και, με Διάταξη της 25ης Ιουνίου 1986 η παρέμβαση των ίδιων υπαλλήλων στην υπόθεση 431/85 υπέρ των αιτημάτων της ΟΚΕ .

4 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται το ιστορικό της διαφοράς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

Επί του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση 146/85

Ως προς τη φύση των προσβαλλομένων πράξεων

5 'Οπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1976 ( De Dapper κατά Κοινοβουλίου, 54/75, Rec . 1976, σ . 1381 ), το Δικαστήριο είναι αρμόδιο επί διαφορών που αφορούν την εκλογή των επιτροπών προσωπικού, βάσει των διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως περί προσφυγών των υπαλλήλων, που έχουν θεσπιστεί δυνάμει του άρθρου 179 της Συνθήκης ΕΟΚ . Αυτός ο ένδικος έλεγχος ασκείται στο πλαίσιο προσφυγών που στρέφονται κατά του ενδιαφερομένου οργάνου και αφορούν τις πράξεις ή παραλείψεις της ΑΔΑ κατά την άσκηση του ελέγχου της αρμοδιότητάς της .

6 Κατά συνέπεια, εν προκειμένω, η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο εφόσον σκοπεί την ακύρωση της απόφασης με την οποία ο πρόεδρος της ΟΚΕ αρνήθηκε να παρέμβει ως ΑΔΑ όπως του ζήτησε ο H . Moellers, καθώς και την ακύρωση της από 19 Απριλίου 1985 απόφασης της γενικής συνέλευσης του προσωπικού περί εκλογικού συστήματος για τις εκλογές της επιτροπής προσωπικού στην οποία αναφέρεται η αίτηση που απέρριψε ο πρόεδρος της ΟΚΕ υπό την ιδιότητά του ως ΑΔΑ .

Ως προς την προηγούμενη υποβολή διοικητικής ενστάσεως

7 'Οπως έκρινε το Δικαστήριο με την προαναφερθείσα απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1976, η προηγούμενη υποβολή διοικητικής ενστάσεως είναι απαραίτητη στις διαφορές που αφορούν το διορισμό των επιτροπών προσωπικού των κοινοτικών οργάνων . Οι προσφεύγοντες, πλην του H . Moellers, δεν υπέβαλαν διοικητική ένσταση στην ΑΔΑ πριν ασκήσουν την υπό κρίση προσφυγή . Κατά συνέπεια η προσφυγή πρέπει να κριθεί απαράδεκτη όσον αφορά τους λοιπούς προσφεύγοντες πλην του H . Moellers, λόγω μη προηγουμένης υποβολής διοικητικής ενστάσεως .

8 'Οσον αφορά τον H . Moellers, πρέπει να σημειωθεί ότι η από 22 Απριλίου 1985 επιστολή την οποία απηύθυνε στον πρόεδρο της ΟΚΕ αποτελεί διοικητική ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Συγκεκριμένα με την επιστολή αυτή ζητήθηκε από την ΑΔΑ να θεραπεύσει την παράλειψή της να ελέγξει την απόφαση της γενικής συνέλευσης του προσωπικού, της 19ης Απριλίου 1985, περί θεσπίσεως νέου εκλογικού συστήματος . Εξάλλου, η επιστολή αυτή αναφέρει μεν ότι απευθύνεται στον πρόεδρο της ΟΚΕ "στο όνομα ... της συνδικαλιστικής οργάνωσης", πρόεδρος της οποίας ήταν ο Moellers, πλην όμως από ολόκληρο το περιεχόμενό της προκύπτει ότι ο Moellers την υπέβαλε και για δικό του λογαριασμό . Επομένως η προσφυγή πρέπει να κριθεί παραδεκτή στην περίπτωση του H . Moellers .

Ως προς το έννομο συμφέρον

9 Σχετικώς πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε εκλογέας έχει συμφέρον στην εκλογή των αντιπροσώπων της οργανώσεώς του υπό τους όρους και βάσει ενός εκλογικού συστήματος που συνάδει προς τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως που διέπουν τη σχετική εκλογική διαδικασία . Κατά συνέπεια ο H . Moellers δικαιολογεί, απλώς και μόνο ως εκλογεύς, έννομο συμφέρον επαρκές ώστε να είναι παραδεκτή η προσφυγή του .

10 Βάσει των προαναφερθέντων, η προσφυγή κρίνεται παραδεκτή στην περίπτωση του H . Moellers και απορρίπτεται στην περίπτωση των λοιπών προσφευγόντων λόγω μη προηγουμένης υποβολής διοικητικής ενστάσεως .

Επί του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση 431/85

11 Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να διαχωριστεί η περίπτωση του H . Moellers από την περίπτωση των λοιπών προσφευγόντων .

12 Δεδομένου ότι η προσφυγή των τελευταίων στην υπόθεση 146/85 κρίθηκε απαράδεκτη δεν υπάρχει έναντι αυτών εκκρεμοδικία σ' αυτή την υπόθεση . Επομένως η ένσταση απαραδέκτου που υπέβαλε η ΟΚΕ και οι παρεμβαίνοντες λόγω εκκρεμοδικίας πρέπει να απορριφθεί .

13 Αντιστρόφως, δεδομένου ότι η προσφυγή του H . Moellers στην υπόθεση 146/85 κρίθηκε παραδεκτή, πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα αν πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις της εκκρεμοδικίας στην περίπτωσή του .

14 Πρέπει να σημειωθεί ότι ο H . Moellers, με τις προσφυγές του στις υποθέσεις 146 και 431/85 ζητεί στην ουσία την ακύρωση των ίδιων πράξεων, δηλαδή της από 19 Απριλίου 1985 απόφασης της γενικής συνέλευσης του προσωπικού και των επιγενομένων πράξεων . Το γεγονός ότι με την προσφυγή στην υπόθεση 146/85 ζητείται επίσης η ακύρωση της απορρίψεως της από 22 Απριλίου 1985 διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος και με την προσφυγή στην υπόθεση 431/85 η ακύρωση της απορρίψεως της από 18 Ιουλίου 1985 διοικητικής ενστάσεώς του δεν αρκεί για να διαφοροποιήσει τα αιτήματα των δύο προσφυγών . Πράγματι το ουσιαστικό αντικείμενο μιας προσφυγής είναι η αρχική πράξη ή παράλειψη, η δε υποβολή διοικητικής ενστάσεως αποτελεί απλώς μία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις του παραδεκτού της προσφυγής κατά της εν λόγω πράξεως ή παραλείψεως .

15 Πρέπει εξάλλου να σημειωθεί ότι ο προσφεύγων στην υπόθεση 431/85 ζητεί μεν, εκτός της ακυρώσεως, να κριθεί ότι η ΟΚΕ οφείλει να λάβει όλα τα πρόσφορα μέτρα προκειμένου να μην αναπτύξει κανένα αποτέλεσμα η απόφαση περί εκλογικού συστήματος της 19ης Απριλίου 1985 και οι επιγενόμενες πράξεις, πλην όμως αυτό δεν αρκεί για να διαφοροποιήσει τα αιτήματα αυτά από τα αιτήματα της προσφυγής στην υπόθεση 146/85 . Πράγματι το κεφάλαιο αυτό των πρόσθετων αιτημάτων του προσφεύγοντος αποτελεί στην πραγματικότητα αναφορά στο άρθρο 176 της Συνθήκης ΕΟΚ που επιβάλλει στην αρχή, η πράξη της οποίας ακυρώνεται, την υποχρέωση να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου χωρίς να απαιτείται να διατυπώσει ειδικό αίτημα ο προσφεύγων .

16 Βάσει των προαναφερθέντων πρέπει να διαπιστωθεί ότι οι δύο διαφορές έχουν το ίδιο αντικείμενο . Δεδομένου εξάλλου ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο προσφεύγων με τις δύο προσφυγές είναι στην ουσία πανομοιότυποι, πρέπει να κριθεί απαράδεκτη λόγω εκκρεμοδικίας η προσφυγή του H . Moellers στην υπόθεση 431/85 .

Επί της ουσίας

17 Ο πρώτος ισχυρισμός των προσφευγόντων στις δύο προσφυγές είναι η παράβαση του άρθρου 5 της απόφασης 1896/75Α που εξέδωσε στις 28 Ιουλίου 1975 το γραφείο της ΟΚΕ, σχετικά με τη σύνθεση και τον τρόπο λειτουργίας της επιτροπής προσωπικού, το οποίο άρθρο ορίζει στην πρώτη παράγραφο ότι "τα μέλη της επιτροπής προσωπικού εκλέγονται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζει η γενική συνέλευση των μονίμων υπαλλήλων της ΟΚΕ" η οποία "συγκαλείται το αργότερο ένα μήνα πριν από τη λήξη της θητείας της απερχομένης επιτροπής ..." και στη δεύτερη παράγραφο ότι "η θητεία των μελών της επιτροπής του προσωπικού λήγει δύο έτη μετά την ημερομηνία της εκλογής τους ".

18 Πρέπει να σημειωθεί σχετικώς ότι η διάταξη αυτή που τάσσει προθεσμία ενός μηνός αναφέρεται μεν κατά το γράμμα στο τέλος της θητείας της υπάρχουσας επιτροπής προσωπικού, στην πραγματικότητα όμως αναφέρεται κυρίως στην ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών για τη νέα επιτροπή προσωπικού που, καταρχήν, διεξάγονται στο τέλος της θητείας της απερχόμενης επιτροπής προσωπικού .

19 Πράγματι, σκοπός της διάταξης αυτής είναι να μπορέσει να καθορίσει το εκλογικό σύστημα για τις εκλογές της επιτροπής του προσωπικού η συνέλευση του προσωπικού που συγκαλείται τουλάχιστον ένα μήνα προ των εκλογών, ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις για ψύχραιμη σκέψη που θα επιτρέψει την επιλογή του εκλογικού συστήματος κατά τον αντικειμενικότερο δυνατό τρόπο, χωρίς την πρόθεση επηρεασμού του αποτελέσματος των επερχομένων εκλογών η προοπτική, όμως, της πολύ προσεχούς διεξαγωγής των εκλογών εγκυμονεί τον κίνδυνο να επηρεαστεί η επιλογή του εκλογικού συστήματος από θεωρήσεις που αφορούν τις εκλογές και όχι τα πλεονεκτήματα κάθε εκλογικού συστήματος καθαυτού .

20 Επομένως η προθεσμία που επιβάλλει το άρθρο 5, πρώτη παράγραφος, της απόφασης 1896/75 Α όχι μόνο δεν έχει απλώς ενδεικτική αξία αλλά αποτελεί δεσμευτικό κανόνα, ο δε κανονισμός περί εκλογών που υιοθέτησε η γενική συνέλευση του προσωπικού, η οποία συνεκλήθη κατά παράβαση του κανόνα αυτού, πάσχει από έλλειψη νομιμότητας που συνεπάγεται την ακυρότητά του . Αυτή η έλλειψη νομιμότητας δεν απαλείφεται με την εκ των υστέρων μετάθεση της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών λαμβανομένης υπόψη της σκοπιμότητας της εν λόγω προθεσμίας κατά τα προεκτεθέντα .

21 Βάσει των προηγουμένων σκέψεων πρέπει να ακυρωθεί η από 19 Απριλίου 1985 απόφαση της γενικής συνέλευσης του προσωπικού περί νέου εκλογικού συστήματος για τις εκλογές της επιτροπής του προσωπικού της ΟΚΕ ενώ παρέλκει η εξέταση των άλλων ισχυρισμών των προσφευγόντων .

22 Η γενική συνέλευση της 19ης Απριλίου 1985 όρισε επίσης το εκλογικό γραφείο για τις σχεδιαζόμενες εκλογές . Ο διορισμός αυτός αποτελεί απόφαση ανεξάρτητη του καθορισμού των κανόνων περί εκλογικού συστήματος και δεν αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

23 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού αυτού, όταν πρόκειται για προσφυγές κατά την έννοια του άρθρου 95, παράγραφος 3, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν . Οι προσφεύγοντες και η ΟΚΕ νικήθηκαν αντιστοίχως σε κάθε μία από τις προσφυγές στις υποθέσεις 146 και 431/85 . Πρέπει λοιπόν να καταδικαστεί η ΟΚΕ στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος H . Moellers στην υπόθεση 146/85 και στα δικαστικά έξοδα των άλλων προσφευγόντων C . Diezler, R . Deasy, S . Finc-Jensen και L . Ricci στην υπόθεση 431/85 .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )

αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή των προσφευγόντων στην υπόθεση 146/85 πλην της προσφυγής του H . Moellers .

2 ) Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή του H . Moellers στην υπόθεση 431/85 .

3 ) Ακυρώνει την απόφαση της γενικής συνελεύσεως του προσωπικού της Κοινωνικής και Οικονομικής Επιτροπής της 19ης Απριλίου 1985, περί εκλογικού συστήματος για τις εκλογές της επιτροπής προσωπικού του οργάνου αυτού, καθώς και τις αποφάσεις του προέδρου της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής περί απορρίψεως των ενστάσεων του H . Moellers της 22ας Απριλίου και των λοιπών προσφευγόντων της 18ης Ιουλίου 1985 .

4)Καταδικάζει την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του H . Moellers στην υπόθεση 146/85 και στα δικαστικά έξοδα των C . Diezler, R . Deasy, S . Finc-Jensen και L . Ricci, στην υπόθεση 431/85 .

5 ) Κατά τα λοιπά, κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα .