ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/28

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 27 Ιουνίου 2013 — Public Relations Consultants Association Ltd κατά The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ.

(Υπόθεση C-360/13)

2013/C 260/50

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Public Relations Consultants Association Ltd

Αναιρεσίβλητη: The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ.

Προδικαστικά ερωτήματα

Στην περίπτωση που:

i) ένας τελικός χρήστης βλέπει μια ιστοσελίδα χωρίς να τη τηλεφορτώνει, να την τυπώνει ή να δημιουργεί αντίγραφο αυτής κατ’ άλλον τρόπο·

ii) αντίγραφα της ιστοσελίδας αυτής δημιουργούνται αυτομάτως στην οθόνη και στην «κρυφή μνήμη» του σκληρού δίσκου του τελικού χρήστη·

iii) η δημιουργία των αντιγράφων αυτών είναι απαραίτητη για τις τεχνικές διαδικασίες τις οποίες προϋποθέτει η ομαλή και αποτελεσματική αναζήτηση στο Διαδίκτυο·

iv) το αντίγραφο που δημιουργήθηκε στην οθόνη παραμένει στην οθόνη μέχρι ο τελικός χρήστης να απομακρυνθεί από την οικεία ιστοσελίδα, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή·

v) το αποθηκευθέν στην κρυφή μνήμη αντίγραφο παραμένει στην κρυφή μνήμη μέχρι να αντικατασταθεί από άλλο υλικό, καθώς ο τελικός χρήστης βλέπει περαιτέρω ιστοσελίδες, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή, και

vi) τα αντίγραφα διατηρούνται μόνον κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων διαδικασιών που συνδέονται με τη χρήση του Διαδικτύου κατά τα στοιχεία (iv) και (v) ανωτέρω·

Είναι τα αντίγραφα αυτά (i) προσωρινά, (ii) μεταβατικά ή παρεπόμενα και (iii) αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα της τεχνολογικής μεθόδου, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1);

(1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10)
1β)

Πρέπει ή όχι η APAAN να θεωρηθεί ως (μια από τις) “stoffen (…) die zodanig zijn vermengd dat genoemde stoffen niet gemakkelijk of met economisch rendabele middelen kunnen worden gebruikt of geëxtraheerd” ή ως “substance that is compounded in such a way that it cannot be easily used or extracted by readily applicable or economically viable means” ή ως “une autre préparation contenant des substances classifiées qui sont composées de manière telle que ces substances ne peuvent pas être facilement utilisées, ni extraites par des moyens aisés à mettre en oeuvre ou économiquement viables”; Από το παράρτημα 3 προκύπτει ότι, κατά την αστυνομία, πρόκειται για μια σε μικρό βαθμό περίπλοκη, ίσως μάλιστα απλή, διαδικασία μετατροπής.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 260/26

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Leiria (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Modelo Continente Hipermercados S.A. κατά Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

(Υπόθεση C-343/13)

2013/C 260/45

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal do Trabalho de Leiria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Modelo Continente Hipermercados S.A.

Καθής: Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της οδηγίας [2011/35/ΕΕ (1) και του άρθρου της 19], συνεπάγεται η συγχώνευση των εταιρειών μεταβίβαση στην απορροφώσα εταιρεία της ευθύνης λόγω διοικητικών παραβάσεων που διέπραξε η απορροφώμενη εταιρεία πριν την καταχώριση της συγχωνεύσεως στο μητρώο εταιρειών;

2) Είναι δυνατό να θεωρηθεί ως οφειλή έναντι τρίτου (εν προκειμένω, του Δημοσίου δυνάμει της νομοθεσίας περί διοικητικών παραβάσεων) διοικητική κύρωση που επιβάλλεται λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, προς τον σκοπό εφαρμογής της οδηγίας, και, ως εκ τούτου, αναδέχεται η απορροφώσα εταιρεία τη σχετική οφειλή (πρόστιμο) λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, πιστωτής της οποίας είναι το Δημόσιο;

3) Αντιβαίνει στην προπαρατεθείσα κοινοτική οδηγία η ερμηνεία του άρθρου 112 του Código das Sociedades Comerciais (CSC) υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγεται την περάτωση της διαδικασίας επιβολής διοικητικής κυρώσεως λόγω παραβάσεως που τελέσθηκε πριν τη συγχώνευση ούτε την εξαφάνιση του αντίστοιχου προστίμου, συνιστώντας κατά τον τρόπο αυτό διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως αντίθετης προς τις αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, του άρθρου 19 της οδηγίας;

4) Προσκρούει η προγενέστερη ερμηνεία στην αρχή κατά την οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί διοικητική παράβαση ελλείψει (περιορισμένης) αντικειμενικής ή υποκειμενικής ευθύνης της απορροφώσας εταιρείας;

(1) Οδηγία 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών (ΕΕ L 110, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 252/22

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) στις 25 Ιουνίου 2013 — Antonio Gramsci Shipping Corp. κ.λπ. κατά Aivars Lembergs

(Υπόθεση C-350/13)

2013/C 252/36

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākās tiesas Senāts

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσες: Antonio Gramsci Shipping Corp., Apollo Holdings Corp., Arctic Seal Shipping Co. Ltd, Atlantic Leader Shipping Co. Ltd, Cape Wind Trading Co.Ltd, Clipstone Navigation SA, Dawnlight Shipping Co. Ltd, Dzons Rids Shipping Co., Faroship Navigation Co. Ltd, Gaida Shipping Co., Gevostar Shipping Co. Ltd, Hose Marti Shipping Co., Imanta Shipping Co. Ltd, Kemeri Navigation Co., Klements Gotvalds Shipping Co., Latgale Shipping Co. Ltd, Limetree Shipping Co. Ltd, Majori Shipping Co. Ltd, Noella Marītime Co. Ltd, Razna Shipping Co., Sagewood Trading Inc., Samburga Shipping Co. Ltd, Saturn Trading Co., Taganroga Shipping Co., Talava Shipping Co. Ltd, Tangent Shipping Co. Ltd, Viktorio Shipping Co., Wilcox Holding Ltd, Zemgale Shipping Co. Ltd, Zoja Shipping Co. Ltd

Εφεσίβλητο: Aivars Lembergs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει το άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι (1) την έννοια ότι στο πλαίσιο διαδικασίας αναγνωρίσεως αλλοδαπής δικαστικής αποφάσεως, η ενδεχόμενη προσβολή των δικαιωμάτων προσώπων που δεν εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας υποθέσεως μπορεί να δικαιολογήσει την εφαρμογή της ρήτρας της δημόσιας τάξεως, την οποία προβλέπει το εν λόγω άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι, και τη μη αναγνώριση της εν λόγω αλλοδαπής αποφάσεως, στον βαθμό που θίγει πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στη δίκη της κύριας υποθέσεως;

2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 47 του Χάρτη την έννοια ότι η αρχή της δίκαιης δίκης, την οποία κατοχυρώνει ο Χάρτης, επιτρέπει, οσάκις διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα, να επιβάλλονται περιορισμοί σε εμπράγματα δικαιώματα προσώπου που δεν ήταν διάδικος στην εν λόγω δίκη, έστω και αν προβλέπεται ότι οποιοσδήποτε θίγεται από την απόφαση με την οποία διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα έχει δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να ζητήσει από το δικαστήριο να μεταρρυθμίσει ή να ανακαλέσει την επίμαχη δικαστική απόφαση, και να επαφίεται στους αιτούντες το ασφαλιστικό μέτρο η κοινοποίηση της αποφάσεως στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 189/12

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 30 Απριλίου 2013 — Ewaen Fred Ogieriakhi κατά Minister for Justice and Equality, Ιρλανδίας, Attorney General, An Post

(Υπόθεση C-244/13)

2013/C 189/24

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland.

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Ewaen Fred Ogieriakhi

Εναγόμενοι: Minister for Justice and Equality, Ιρλανδία, Attorney General, An Post

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Θεωρείται ότι ο σύζυγος πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δεν ήταν υπήκοος του κράτους μέλους, «διαμένει νομίμως με τον πολίτη της Ένωσης στο κράτος μέλος υποδοχής για συνεχές χρονικό διάστημα πέντε ετών», κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), σε περίπτωση που το ζεύγος σύναψε γάμο τον Μάιο του 1999, απονεμήθηκε δικαίωμα διαμονής τον Οκτώβριο του 1999 και το αργότερο στις αρχές του 2002 οι σύζυγοι αποφάσισαν να χωρίσουν, ενώ από τα τέλη του 2002 συμβιώνουν με διαφορετικούς συντρόφους;

2) Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική και έχοντας υπόψη ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας που προβάλλει δικαίωμα διαμονής, βάσει του άρθρου 16, παράγραφος 2, λόγω συνεχούς πενταετούς διαμονής πριν τον Απρίλιο του Απριλίου 2006, πρέπει επίσης να αποδείξει ότι η διαμονή του πληρούσε, μεταξύ άλλων, τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 (2), παραβιάζονται οι προϋποθέσεις αυτές εάν, κατά τη διάρκεια της εν λόγω πενταετούς διαμονής, ο πολίτης της Ένωσης εγκαταλείψει την οικογενειακή οικία και εν συνεχεία ο υπήκοος της τρίτης χώρας συγκατοικήσει με άλλο πρόσωπο σε νέα οικογενειακή οικία, την οποία δεν έχει παραχωρήσει ο (πρώην) σύζυγος, πολίτης της Ένωσης;

3) Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική και η απάντηση στο δεύτερο αρνητική, και προκειμένου να διαπιστωθεί αν το κράτος μέλος έχει εσφαλμένως μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη ή έχει εσφαλμένως εφαρμόσει το άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας του 2004, αποτελεί το γεγονός ότι το εθνικό δικαστήριο που εκδικάζει αγωγή αποζημιώσεως λόγω παραβάσεως της νομοθεσίας της Ένωσης έκρινε αναγκαία την υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως επί του ουσιώδους ζητήματος του δικαιώματος μόνιμης διαμονής του ενάγοντος στοιχείο που το εν λόγω δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του αν συντρέχει κατάφωρη παράβαση της νομοθεσίας της Ένωσης;

(1) 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (EE 2004 L 158, σ. 77).

(2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ 1968 L 257, σ. 2)
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 189/8

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Απριλίου 2013 — Glaxosmithline Biologicals SA, Glaxosmithkline Biologicals, Niederlassung der Smithkline Beecham Pharma GmbH & Co. KG κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

(Υπόθεση C-210/13)

2013/C 189/15

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσες: Glaxosmithline Biologicals SA, Glaxosmithkline Biologicals, Niederlassung der Smithkline Beecham Pharma GmbH & Co. KG

Εφεσίβλητος: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι ένα ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα, το οποίο δεν έχει μόνο του καμία θεραπευτική δράση, αλλά ενισχύει τη θεραπευτική δράση ενός αντιγόνου, «δραστική ουσία» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ (1), όταν περιέχεται σε εμβόλιο μαζί με το αντιγόνο αυτό;

2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί εντούτοις η σύνθεση που περιλαμβάνει ένα τέτοιο συμπλήρωμα με ορισμένο αντιγόνο να θεωρηθεί ως «σύνθεση δραστικών ουσιών», κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ;

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 189/6

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) στις 17 Απριλίου 2013 — Sean Ambrose McCarthy, Helena Patricia McCarthy Rodriguez, Natasha Caley McCarthy Rodriguez κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-202/13)

2013/C 189/12

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Sean Ambrose McCarthy, Helena Patricia McCarthy Rodriguez, Natasha Caley McCarthy Rodriguez

Καθής: Secretary of State for the Home Department

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Επιτρέπει το άρθρο 35 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών («η οδηγία»), σε κράτος μέλος να θεσπίσει μέτρο γενικής εφαρμογής με το οποίο αρνείται να αναγνωρίσει, τερματίζει ή ανακαλεί το δικαίωμα που παρέχει το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας, το οποίο απαλλάσσει τα μέλη της οικογενείας που δεν είναι πολίτες ΕΕ και έχουν δελτίο διαμονής εκδοθέν σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας («κάτοχοι δελτίου διαμονής») της υποχρεώσεως κατοχής θεωρήσεως εισόδου;

2) Παρέχει το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 20, για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 26 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δυνατότητα να απαιτεί από τους κατόχους δελτίου διαμονής να διαθέτουν θεώρηση εισόδου η οποία πρέπει να τους έχει χορηγηθεί πριν από την άφιξή τους στα σύνορα;

3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο δεύτερο ερώτημα, μπορεί να δικαιολογηθεί η στάση του Ηνωμένου Βασιλείου έναντι των κατόχων δελτίου διαμονής στην παρούσα υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη των προσκομισθέντων στοιχείων που συνοψίζονται στην απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 141/16

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Μαρτίου 2013 — Raytek GmbH, Fluke Europe BV κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-134/13)

2013/C 141/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Raytek GmbH, Fluke Europe BV.

Καθών: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs.

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι έγκυρος ο κανονισμός (ΕΕ) 314/2011 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2011, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (1), καθόσον κατατάσσει τις υπέρυθρες θερμικές συσκευές λήψεως εικόνων στον κωδικό 9025 19 20 της ΣΟ;

(1) ΕΕ L 86, σ. 57.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/7

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Δεκεμβρίου 2012 — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs κατά GMAC UK PLC

(Υπόθεση C-589/12)

2013/C 71/12

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Εφεσίβλητη: GMAC UK PLC

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε ποιο βαθμό δικαιούται υποκείμενος στον φόρο, όσον αφορά δύο συναλλαγές που αφορούν τα ίδια αγαθά, να επικαλεσθεί τόσο (i) το άμεσο αποτέλεσμα διατάξεως της οδηγίας 77/388 (1) του Συμβουλίου (έκτη οδηγία ΦΠΑ) για τη μία συναλλαγή, όσο και (ii) τις διατάξεις του εθνικού δικαίου για την άλλη συναλλαγή, όταν τούτο καταλήγει, ως προς τη φορολογική μεταχείριση των δύο συναλλαγών, σε συνολικό αποτέλεσμα το οποίο δεν παράγουν ούτε επιδιώκουν το εθνικό δίκαιο και η έκτη οδηγία ΦΠΑ αν εφαρμοστούν μεμονωμένα στις δύο αυτές συναλλαγές;

2) Εάν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι ότι υπάρχουν περιστάσεις υπό τις οποίες ο υποκείμενος στον φόρο δεν έχει τέτοιο δικαίωμα (ή ότι το έχει σε ορισμένο βαθμό), ποιες είναι οι περιστάσεις αυτές και, ειδικότερα, ποια είναι η σχέση μεταξύ των δύο συναλλαγών από την οποία προκύπτουν οι περιστάσεις αυτές;

3) Διαφοροποιούνται οι απαντήσεις στα ερωτήματα 1 και 2 ανάλογα με το αν ο τρόπος που το εθνικό δίκαιο αντιμετωπίζει τη μία συναλλαγή συνάδει ή όχι με την έκτη οδηγία ΦΠΑ;

(1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
α)

Συμβιβάζεται ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιτροπής παρακολούθησης την οποία συνέστησαν από κοινού δύο κράτη μέλη, όπως είναι ο οδηγός προγράμματος που εκδόθηκε από την επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος Εσθονίας-Λεττονίας 2007-2013, ο οποίος προβλέπει ότι οι αποφάσεις της επιτροπής παρακολούθησης δεν δύνανται να προσβληθούν ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου (άρθρο 6.6, παράγραφος 4, του οδηγού προγράμματος: «The decisions of the Monitoring Committee are not appealable at any place of jurisdiction.»), με το άρθρο 63, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (1) του Συμβουλίου [της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999] σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/3

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 19 Νοεμβρίου 2012 — T.C. Briels κ.λπ. κατά Minister van Infrastructuur en Milieu

(Υπόθεση C-521/12)

2013/C 55/04

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: T.C. Briels, M. Briels-Loermans, R.L.P. Buchholtz, Stichting A2-Platform Boxtel ex officio κ.λπ., H.W.G. Cox, G.P.A. Damman, P.A.M. Goevaers κ.λπ., J.H. van Haaren και L.S.P. Dijkman, R.A.H.M. Janssen, M.M. van Lanschot, J.E.A.M. Lelijveld κ.λπ., A. Mes κ.λπ., A.J.J. Michels, VOF Isphording κ.λπ., M. Peijnenborg και S. Peijnenborg-van Oers, G. Oude Elferink, W. Punte και P.M. Punte-Cammaert, Stichting Reinier van Arkel, E. de Ridder, W.C.M.A.J.G. van Rijckevorsel και M. van Rijckevorsel-van Asch van Wijck, Vereniging tot Behoud van het Groene Hart van Brabant και Stichting Boom et Bosch, Stichting Overlast A2 Vught ex officio, Streekraad Het Groene Woud και De Meijerij, A.C.M.W. Teulings και Stichting Bleijendijk, M. Tilman, Vereniging van Eigenaars Appartementengebouw De Heun I κ.λπ., M.C.T. Veroude, E.J.A.M. Widlak, Van Roosmalen Sales BV κ.λπ., M.A.A. van Kessel, Bricorama BV κ.λπ.

Καθού: Minister van Infrastructuur en Milieu.

Έτεροι διάδικοι: Burgemeester en wethouders van Best, Burgemeester en wethouders van Boxtel

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Πρέπει η έκφραση «δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου περί του οποίου πρόκειται» η οποία περιέχεται στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν παραβλάπτεται η ακεραιότητα του περί ου πρόκειται τόπου στην περίπτωση που το σχέδιο έχει συνέπειες για την υπάρχουσα έκταση ενός προστατευόμενου τύπου οικοτόπων στον περί ου πρόκειται τόπο, αν στο πλαίσιο του σχεδίου θα δημιουργηθεί ίση ή μεγαλύτερη έκταση του εν λόγω τύπου οικοτόπων;

2) Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι η έκφραση «δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου περί του οποίου πρόκειται» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παραβλάπτεται η ακεραιότητα της περιοχής Natura 2000, πρέπει στην περίπτωση αυτή η δημιουργία νέας εκτάσεως ενός τύπου οικοτόπων να θεωρηθεί αντισταθμιστικό μέτρο του άρθρου 6, παράγραφος 4, της οδηγίας;

(1) ΕΕ L 206, σ. 7.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 26/32

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Jessy Saint Prix κατά Secretary of State for Work and Pensions

(Υπόθεση C-507/12)

2013/C 26/59

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Jessy Saint Prix

Αναιρεσίβλητος: Secretary of State for Work and Pensions

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει το παρεχόμενο σε κάθε «μισθωτό», βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας περί ιθαγένειας (1), δικαίωμα διαμονής την έννοια ότι ισχύει μόνο για όσους (i) τελούν σε υφιστάμενη σχέση εργασίας, (ii) (τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις) αναζητούν εργασία, ή (iii) καλύπτονται από τις περιπτώσεις του άρθρου 7, παράγραφος 3, ή έχει το εν λόγω άρθρο την έννοια ότι δεν αποκλείεται η αναγνώριση ως δικαιούχων και άλλων προσώπων που παραμένουν «μισθωτοί» υπό την έννοια αυτή;

2) (i) Εάν ισχύει η δεύτερη περίπτωση, παρέχεται το εν λόγω δικαίωμα και σε γυναίκα η οποία έπαυσε ευλόγως να εργάζεται ή να αναζητεί εργασία, λόγω φυσικών περιορισμών συνδεομένων με την προχωρημένη εγκυμοσύνη της (και τον επακόλουθο τοκετό); (ii) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, δικαιούται η γυναίκα αυτή να επωφεληθεί από την εθνική ρύθμιση που ορίζει πότε είναι εύλογη η παύση της εργασίας ή της αναζητήσεως εργασίας;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 26/25

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Dixons Retail Plc κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-494/12)

2013/C 26/48

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Dixons Retail Plc

Καθής: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχει το άρθρο 14, παράγραφος 1, [της οδηγίας 2006/112/ΕΕ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006] (1) την έννοια ότι εφαρμόζεται όταν η υλική μεταβίβαση αγαθού επιτυγχάνεται δι’ εξαπατήσεως συνισταμένης στο ότι η εκ μέρους του αποκτώντος το αγαθό πληρωμή χωρεί μέσω πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας εν γνώσει του ιδίου ότι δεν νομιμοποιείται να την χρησιμοποιεί;

2) Όταν η υλική μεταβίβαση αγαθού επιτυγχάνεται δι’ απατηλής χρήσεως κάρτας, χωρεί ή όχι «μεταβίβαση του δικαιώματος να διαθέτει κάποιος, ως κύριος, ενσώματο αγαθό» κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1;

3) Έχει το άρθρο 73 την έννοια ότι εφαρμόζεται όταν ο μεταβιβάζων αγαθό επιτυγχάνει την είσπραξη του τιμήματος βάσει συμφωνίας με τρίτον ο οποίος ανέλαβε να προβεί στην αφορώσα τη συγκεκριμένη συναλλαγή πληρωμή μέσω κάρτας, παρά το ότι ο αποκτών το αγαθό γνωρίζει ότι δεν νομιμοποιείται να κάνει χρήση της κάρτας;

4) Στην περίπτωση πληρωμής από τρίτον σε εκτέλεση συμφωνίας μεταξύ αυτού και του μεταβιβάζοντος το αγαθό, κατόπιν χρησιμοποιήσεως για την πληρωμή στον μεταβιβάζοντα κάρτας την οποία ο αποκτών το αγαθό δεν νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί, συνιστά η εκ μέρους του τρίτου πληρωμή «αντιπαροχή για την παράδοση» κατά την έννοια του άρθρου 73;

(1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).