EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :11 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (τρίτο τ μήμα)
της 24ης Φεβρουαρίου 2010
Υπόθεση F-89/08
P
κατά
Ευρωπαϊκ ού Κοινοβουλίου
«Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υ πάλληλοι — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο — Απόλυση — 
Απώλεια εμπιστοσύνης»
Αντικείμενο:Προσφυγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ κ αι 152 EA, με την οποία η 
προσφεύγουσα ζητεί, πρώτον, την ακύρωση της από 15 Απριλίου 2008 α ποφάσεως του 
Κοινοβουλίου, με την οποία καταγγέλλεται η σ ύμβαση ερ γασίας της ως έκτακτης 
υπαλλήλου, δεύτερον, την επανένταξή της με ανα δρομική ισχύ, τρίτον, την καταβολή 
του από 15 Ιουλίου 2008 μ ισθού της, τέταρτον, την καταβολή αποζημιώσεως λόγω 
ηθικής βλάβης και λόγω βλάβης στη σταδιοδρομία που ισχυρίζεται ότι υ πέστη εξαιτίας 
της αποφάσεως απολύσεώς της και, πέμπτον, την καταδίκη το υ Κοινοβουλίου στα 
δικαστικά έξοδα.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά το υ.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι του ά ρθρου 2, στοιχείο γʹ, του Κ αθεστώτος 
που ε φαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού — Έκτακτος υπάλληλος τοποθετημένος σε πολιτική 
ομάδα του Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού, άρθρο 2, στοιχείο γʹ)
2. Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι του ά ρθρου 2, στοιχείο γʹ, του Κ αθεστώτος 
που ε φαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού — Έκτακτος υπάλληλος απασχολούμενος σε πολιτική 
ομάδα του Ε υρωπαϊκού Κ οινοβουλίου
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού, άρθρο 2, στοιχείο γʹ)
3. Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Απόφαση περί απολύσεως — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — 
Περιεχόμενο
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 25, εδ. 2, και άρθρο 90, § 2· Καθεστώς 
που εφαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού, άρθρο 2, στοιχείο γʹ)
4. Προσφυγή ακ υρώσεως — Λόγοι — Κατάχρηση εξουσίας — Έννοια
5. Υπάλληλοι — Καθήκον αρωγής που υπέχει η δ ιοίκηση — Περιεχόμενο — Όρια
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λ οιπού Πρ οσωπικού, άρθρο 2, στοιχείο γʹ)
2 ECLI:EU:F:2010 :11ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-89/08
PκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
6. Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αντικείμενο — Διαταγή απευθυνόμενη στη διοίκηση — Απαράδεκτο
(Άρθρο 233 ΕΚ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 91)
1. Ο σε βασμός των δικαιωμάτων άμυνας σε κ άθε διαδικασία κινούμενη εναντίον ενός προσώπου και 
ικανή να κ αταλήξει σε β λαπτική γι’ αυτό π ράξη συνιστά θεμελιώδη αρχή το υ κοινοτικού δικαίου και 
πρέπει να δ ιασφαλίζεται ακόμη και εν απουσία οποιασδήποτε κανονιστικής ρυθμίσεως σχε τικής με τη 
συγκεκριμένη διαδικασία. Δυνάμει της αρχής αυτής, ο ε νδιαφερόμενος πρέπει να ε ίναι σε θ έση, πριν 
την έκδοση αποφάσεως που το ν αφορά, να κ αταστήσει λυσι τελώς γνωστή την άποψή το υ επί του 
υποστατού και της λυσιτέλειας των πραγματικών περιστατικών, των αιτιάσεων και των περιστάσεων 
βάσει των οποίων εκδόθηκε η α πόφαση αυτή.
Εντούτοις, σε π ερίπτωση εκδόσεως αποφάσεως για το ν τερματισμό της αποσπάσεως ενός υπαλλήλου 
σε π ολιτική ομάδα το υ Κ οινοβουλίου, δεν μπορεί να π ροβληθεί λυσιτελώς λόγος ακυρώσεως 
αντλούμενος από π ροσβολή δικαιωμάτων άμυνας. Πράγματι, λαμβανομένης υπόψη της ειδικής 
φύσεως των καθηκόντων που ασκούνται στο π λαίσιο μ ιας πολιτικής ομάδας και της ανά γκης 
διασφαλίσεως, εντός ενός τέτοιου πολιτικού περιβάλλοντος, σχέσε ων αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ 
της ομάδας αυτής και των υπαλλήλων που έχουν αποσπαστεί σε α υτή, η υ ποχρέωση ακροάσεως του 
ενδιαφερομένου πριν την έκδοση αποφάσεως με την οποία τίθεται τέρμα στα καθήκοντά το υ δεν 
επιβάλλεται σε α υτήν την περίπτωση.
Η εξαίρεση αυτή εφαρμόζεται κάθε φορά που προκύπτει ζήτημα ανά γκης διατηρήσεως των «σχέσε ων 
εμπιστοσύνης», δηλαδή σε ό λους το υς έκτακτους υπαλλήλους που προσελήφθησαν δυ νάμει το υ 
άρθρου 2, στοιχείο γʹ, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού — ας σημειωθεί 
ότι η α μοιβαία εμπιστοσύνη αποτελεί σημαντικό στοιχείο των συμβάσεων ερ γασίας των εκτάκτων 
υπαλλήλων στους οποίους εφαρμόζεται η δ ιάταξη αυτή—, εφόσον έληξε η σ ύμβαση ερ γασίας το υς 
λόγω κλονισμού της σχέσε ως εμπιστοσύνης. Επομένως, η έ κδοση αποφάσεως με την οποία λύεται, 
λόγω κ λονισμού της σχέσε ως εμπιστοσύνης, σύμβαση σ υναφθείσα σ ύμφωνα μ ε το ά ρθρο 2, 
στοιχείο γʹ, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Π ροσωπικού, δεν προϋποθέτει την 
προηγούμενη ακρόαση το υ ενδιαφερομένου.
(βλ. σκέψεις 29 έως 33)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 15 Ιουλίου 1970 , 44/69, Buchler κατά Επιτροπής, Συλλογή τό μος 1969 -1971 , σ. 457, σκέψη 9· 10 Ιουλίου 1986 , 
234/84, Βέλγιο κ ατά Επιτροπής, Συλλογή 1986 , σ. 2263 , σκέψη 27· 3 Οκτωβρίου 2000 , C-458/98 P, Industrie des 
poudres sphériques κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2000 , σ. I-8147 , σκέψη 99· 5 Οκτωβρίου 2000 , C-288/96, Γερμανία 
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000 , σ. I-8237 , σκέψη 99· 29 Απριλίου 2004 , C-111/02 P, Κοινοβούλιο κατά Reynolds, 
Συλλογή 2004 , σ. I-5475 , σκέψεις 50 έ ως 60· 9 Νοεμβρίου 2006 , C-344/05 P, Επιτροπή κατά De Bry, Συλλογή 2006 , 
σ. I-10915 , σκέψη 37
ΓΔΕΕ: 28 Ιανουαρίου 1992 , T-45/90, Speybrouck κ ατά Κ οινοβουλίου, Συλλογή 1992 , σ. II-33, σκέψη 94· 
17 Οκτωβρίου 2006 , T-406/04, Bonnet κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-213 κ αι II-A-2-1097 , 
σκέψη 79
2. Στο π λαίσιο των διατάξεων το υ άρθρου 4 της αποφάσεως το υ προεδρείου το υ Κοινοβουλίου της 
3ης Μαΐου 2004 , σχε τικά με τη μεταβίβαση των εξουσιών της αρμόδιας για το υς διορισμούς αρχής 
και της αρχής σύναψης συμβάσεων απασχόλησης, όπως τροποποιήθηκε με την από 26 Οκτωβρίου 
2004 α πόφαση το υ προεδρείου σχε τικά με μη εγγεγραμμένα μ έλη, ο Γ ενικός Γραμματέας το υ 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ασκεί τις εξουσίες της αρχής σύναψης συμβάσεως απασχόλησης για το υς 
έκτακτους υπαλλήλους που ανα φέρονται στο ά ρθρο 2, στοιχείο γʹ, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται 
επί του Λοιπού Προσωπικού, οι ο ποίοι π ροσλαμβάνονται προκειμένου να α σκήσουν τα καθήκοντά 
τους στην υπηρεσία των βουλευτών αυτών. Συνεπώς, ο Γ ενικός Γραμματέας το υ Κοινοβουλίου είναι 
αρμόδιος για την έκδοση αποφάσεως απολύσεως ενός έκτακτου υπαλλήλου ασκούντος καθήκοντα
ECLI:EU:F:2010 :11 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-89/08
PκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 στην υπηρεσία μ η εγγεγραμμένων μελών. Εντούτοις, οι π ολιτικές ομάδες διαθέτουν διακριτική 
ευχέρε ια τό σο ως προς την επιλογή των συνεργατών που επιθυμούν να π ροσλάβουν για την άσκηση 
προσωρινών καθηκόντων στην ομάδα όσο και για το ν τερματισμό της σχέσε ώς τους εργασίας.
Σε ό,τι αφορά τα μη εγγεγραμμένα μ έλη, τα οποία είναι βουλευτές που δεν έχ ουν τη δυ νατότητα 
δημιουργίας πολιτικής ομάδας, ένας διοικητικός υπάλληλος, ο «συντονιστής των μη εγγεγραμμένων 
μελών», ανα λαμβάνει το κ αθήκον της διατηρήσεως το υ συνδέσμου μεταξύ των μη εγγεγραμμένων 
μελών, καθώς και μεταξύ των μη εγγεγραμμένων μελών και των άλλων πολι τικών ομάδων ή τ ων 
διοικητικών υπηρεσιών το υ Κοινοβουλίου. Ο σ υντονιστής αυτός διαχειρίζεται επίσης το υς κοινούς 
πόρους που τίθενται στη διάθεση των μη εγγεγραμμένων μελών και οφείλει να δ ιασφαλίζει, κατ’ αυτό 
τον τρόπο, την εφαρμογή το υ Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού που αφορά 
τους έκτακτους υπαλλήλους οι ο ποίοι α πασχολούνται στα εν λόγω μέλη.
Οι εν λόγω έκτακτοι υ πάλληλοι α σκούν κυ ρίως τα καθήκοντά το υς στην υπηρεσία ενός μόνο 
βουλευτή, ο ο ποίος είναι ο ά μεσα διοικητικός υπεύθυνός το υς. Αυτός υπογράφει, μεταξύ άλλων, τις 
εντολές αποστολών το υς. Επομένως, σε π ερίπτωση που στην πράξη και προκειμένου να δ ιασφαλιστεί 
η καθημερινή διοικητική λειτουργία της «ομάδας» των μη εγγεγραμμένων μελών ένας έκτακτος 
υπάλληλος εκτελεί κατ’ ανά γκη καθήκοντα που αφορούν άλλα μη εγγεγραμμένα μ έλη πέραν το υ 
άμεσα διοικητικού υπεύθυνού το υ, ο τ ελευταίος παραμένει το π ρόσωπο με το ο ποίο π ρέπει να 
διατηρείται η σχέσ η εμπιστοσύνης. Συνεπώς, σε π ερίπτωση που προκύψει κλονισμός της σχέσε ως 
εμπιστοσύνης μεταξύ το υ άμεσα διοικητικού υπεύθυνου ενός υπαλλήλου και του υπαλλήλου αυτού, ο 
συντονιστής των μη εγγεγραμμένων μελών διαβιβάζει στον Γενικό Γραμματέα το υ Κοινοβουλίου 
αίτηση απολύσεως και, βάσει αυτής της αι τήσεως, ο Γ ενικός Γραμματέας το υ Κοινοβουλίου εκδίδει 
απόφαση περί απολύσεως. Καθόσον η α πόφαση αυτή στηρίζεται στην απώλεια εμπιστοσύνης το υ 
άμεσα δ ιοικητικού υ πεύθυνου, δεν μ πορεί να α κυρωθεί γι α το ν μ όνο λ όγο ότι η α πώλεια 
εμπιστοσύνης αφορά μόνον ένα μ η εγγεγραμμένο μέλος.
(βλ. σκέψεις 39 έως 43, 45 κ αι 46)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: Κοινοβούλιο κατά Reynolds, προπαρατεθείσα, σκέψη 50
3. Κανένας επιτακτικός λόγος δεν επιβάλλει το ν αποκλεισμό των εκτάκτων υπαλλήλων από την 
προστασία κατά των αδικαιολόγητων απολύσεων, ιδίως ότ αν υ πηρετούν με σύμβαση αορίστου 
χρόνου ή ότ αν, υπηρετούντες μ ε σ ύμβαση ο ρισμένου χρ όνου, απολύονται πριν α πό τ ην 
προβλεπόμενη λήξη της. Για να ε ξασφαλιστεί όμως επαρκής προστασία, πρέπει να π αρέχε ται στους 
ενδιαφερομένους η δυ νατότητα να δ ιαπιστώνουν εάν τ α έννομα συμφέροντά το υς έγιναν ή ό χι 
σεβαστά και να ε κτιμούν τη σκοπιμότητα π ροσφυγής στη δικαιοσύνη, στην οποία π ρέπει να 
παρέχε ται η δυ νατότητα να α σκεί το ν έλεγχό της, το ύτο δ ε συνεπάγεται ότι η α ρχή έχε ι την 
υποχρέωση αιτιολογήσεως.
Όταν ε κδίδεται απόφαση περί απολύσεως λόγω απώλειας της εμπιστοσύνης, ο ε νδιαφερόμενος δεν 
διαθέτει τις διαδικαστικές εγγυήσεις, όπως το δ ικαίωμα ακροάσεως κατά τη διάρκεια της διοικητικής 
διαδικασίας. Επομένως, η υ ποχρέωση αιτιολογήσεως και η τ ήρησή της εκ μέρους της διοικήσεως 
αποτελούν τη μ οναδική εγγύηση π ου το υ επιτρέπει, το υλάχιστον κατόπιν της εκδόσεως της 
βλαπτικής για αυτόν αποφάσεως, να α σκήσει επωφελώς τα ένδικα βοηθήματα που έχε ι στη διάθεσή 
του για να α μφισβητήσει τη νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως.
Εντούτοις, ο κ λονισμός της σχέσε ως εμπιστοσύνης, ήτοι μ ιας προσωπικής σχέσε ως, δεν στηρίζεται 
απαραιτήτως σε αν τικειμενικά στοιχεία. Συνεπώς, η α πλή διαπίστωση της υπάρξεως κλονισμού της 
σχέσε ως εμπιστοσύνης μπορεί να ε ίναι αρκετή γι α να δ ικαιολογήσει την έκδοση αποφάσεως περί 
απολύσεως. Ως εκ το ύτου, εάν μ ια απόφαση περί απολύσεως στηρίζεται αποκλειστικά σε μ ια τέτοια
4 ECLI:EU:F:2010 :11ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-89/08
PκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 διαπίστωση, περιορίζεται και η α παίτηση ακρίβειας στην παρουσίαση των πραγματικών περιστατικών 
που αποκαλύπτουν ή δ ικαιολογούν αυτόν το ν κλονισμό της σχέσε ως εμπιστοσύνης στο α ιτιολογικό 
της αποφάσεως.
Επισημαίνεται, εντούτοις, ότι η α ιτιολογία αποφάσεως περί απολύσεως που στηρίζεται σε α πώλεια της 
εμπιστοσύνης, κυρίως όσον αφορά το υς έκτακτους υπαλλήλους οι ο ποίοι έχ ουν το ποθετηθεί στην 
υπηρεσία μη εγγεγραμμένων μελών το υ Κοινοβουλίου, πρέπει απαραιτήτως να π εριλαμβάνει επαρκείς 
διευκρινίσεις όσον αφορά το π ρόσωπο ως προς το ο ποίο κ λονίστηκε η σχέσ η εμπιστοσύνης. Πράγματι, 
ο εν λόγω υπάλληλος μπορεί με αυτόν το ν τρόπο να δ ιασφαλίσει ότι η α πόφαση αφορά το ν άμεσα 
διοικητικό υπεύθυνό το υ, ήτοι το μ η εγγεγραμμένο μέλος με το ο ποίο π ρέπει να υ φίσταται σχέσ η 
εμπιστοσύνης.
Σε περίπτωση αν επαρκώς αιτιολογημένης αποφάσεως, δεν εναπόκειται στον έκτακτο υ πάλληλο να 
ενημερώνεται ο ί διος για το α ιτιολογικό της αποφάσεως. Επομένως, όταν μ ια απόφαση δεν έχε ι 
αιτιολογηθεί επαρκώς, η δ ιοίκηση δεν μπορεί να π ροβάλει τον ισχυρισμό ότι οι α ιτιολογικοί λόγοι τ ης 
αποφάσεως περιλαμβάνονταν σ τον ατομικό φάκελο το υ οικείου υπαλλήλου προκειμένου να ζ ητήσει 
από το ν δικαστή να α πορρίψει, στο σ τάδιο τ ης ένδικης διαδικασίας, το ν στηριζόμενο στην εν 
προκειμένω αν επαρκή α ιτιολόγηση λ όγο α κυρώσεως. Εντούτοις, εφόσον π ροκύπτει από το 
περιεχόμενο της ενστάσεως που υπέβαλε ο υ πάλληλος δυ νάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του 
Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων ότι ο ί διος ενημερώθηκε για το α ιτιολογικό 
μιας αποφάσεως συμβουλευόμενος το ν ατομικό το υ φάκελο, θα ήταν δυ σανάλογη η α κύρωση αυτής 
της αποφάσεως για το ν λόγο ότι το θ εσμικό όργανο δεν εξέθεσε ρ ητώς το υς λόγους κατά την 
απόρριψη της εν λόγω ενστάσεως, καίτοι η π αράλειψή το υ αυτή είναι επικριτέα.
(βλ. σκέψεις 69 έως 74, 77 κ αι 81 έως 83)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 8 Δεκεμβρίου 2005 , T-237/00, Reynolds κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005 , σ. I-A-385 κ αι II-1731 , 
σκέψη 95· 8 Σεπτεμβρίου 2009 , T-404/06 P, ETF κατά Landgren, Συλλογή 2009 , σ. II-2841
ΔΔΔ ΕΕ: 26 Οκτωβρίου 2006 , F-1/05, Landgren κατά ETF, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-1-123 κ αι II-A-1-459, 
σκέψεις 73 κ αι 74
4. Μια πράξη έχε ι εκδοθεί κατά κατάχρηση εξουσίας μόνον εφόσον προκύπτει, βάσει αντικειμενικών, 
κρισίμων και συγκλινουσών ενδείξεων, ότι ε κδόθηκε με αποκλειστικό ή, τουλάχιστον, πρωταρχικό 
σκοπό άλλον από αυτούς που η ί δια ανα φέρει ή π ρος καταστρατήγηση της διαδικασίας που ειδικώς 
προβλέπεται από τη Συνθήκη.
(βλ. σκέψη 87)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 21 Ιουνίου 1958 , 8/57, Groupeme nt des hauts fourneaux et aciéries belges κατά Ανωτάτης Αρχ ής, Συλλογή 
τόμος 1954 -1964 , σ. 271· 10 Μαρτίου 2005 , C-342/03, Ισπανία κατά Σ υμβουλίου, Συλλογή 2005 , σ. I-1975 , 
σκέψη 64· 7 Σεπτεμβρίου 2006 , C-310/04, Ισπανία κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2006 , σ. I-7285 , σκέψη 69
5. Η έ ννοια το υ καθήκοντος αρωγής που έχε ι η δ ιοίκηση α πηχεί την ισορροπία α μοιβαίων 
δικαιωμάτων και υποχρεώσεων π ου π ροβλέπει ο Κ ανονισμός Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως των 
υπαλλήλων στο π λαίσιο τ ων σχέσε ων μεταξύ της δημόσιας αρχής και των υπαλλήλων αυτής. Η 
ισορροπία αυτή έχε ι κυ ρίως ως συνέπεια, οσάκις λαμβάνει απόφαση σχε τικά με την κατάσταση 
υπαλλήλου, η δ ιοίκηση να λ αμβάνει υπόψη το σ ύνολο των στοιχείων τα οποία είναι ικανά να 
επηρεάσουν την απόφασή της και, ενεργώντας κατά το ν τρόπο αυτό, να λ αμβάνει υπόψη το 
συμφέρον όχι μόνο της υπηρεσίας αλλά κ αι το υ οι κείου υπαλλήλου. Εντούτοις, η α μοιβαία 
εμπιστοσύνη αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο των συμβάσεων ερ γασίας των εκτάκτων υπαλλήλων που
ECLI:EU:F:2010 :11 5ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-89/08
PκατάΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 προβλέπονται στο ά ρθρο 2, στοιχείο γʹ, το υ Κ αθεστώτος που εφαρμόζεται επί το υ Λ οιπού 
Προσωπικού. Επομένως, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, οι ε νδεχόμενοι περιορισμοί που τίθενται 
στη συμπεριφορά της διοικήσεως, τα τυχόν όρια της δράσεως της διοικήσεως, τα οποία απορρέουν 
από το κ αθήκον αρωγής, δεν εμποδίζουν, εφόσον υπάρχει κλονισμός της σχέσε ως εμπιστοσύνης, την 
έκδοση αποφάσεως περί απολύσεως που στηρίζεται σε α υτόν τον λόγο.
(βλ. σκέψεις 112 κ αι 113)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 28 Μαΐου 1980 , 33/79 κ αι 75/79, Kuhner κατά Επιτροπής, Συλλογή τό μος 1980 /ΙΙ, σ. 221, σκέψη 22· 29 Ιουνίου 
1994 , C-298/93 P, Klinke κ ατά Δικαστηρίου, Συλλογή 1994 , σ. I-3009 , σκέψη 38
ΓΔΕΕ: Speybrouck κατά Κ οινοβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 94· Bonnet κατά Δ ικαστηρίου, προπαρατεθείσα, 
σκέψη 47
6. Στο π λαίσιο π ροσφυγής ασκηθείσας δυ νάμει το υ άρθρου 91 το υ Κ ανονισμού Υ πηρεσιακής 
Καταστάσεως των υπαλλήλων, δεν εναπόκειται στον κοινοτικό δικαστή να α πευθύνει διαταγές στα 
θεσμικά όργανα τ ης Ένωσης. Πράγματι, αφενός, είναι παντελώς ανα ρμόδιος να α πευθύνει διαταγές 
στα εν λόγω θεσμικά όργανα κ αι, αφετέρου, σε π ερίπτωση ακυρώσεως πράξεως το ε νδιαφερόμενο 
θεσμικό όργανο πρέπει να λ άβει τα μέτρα που συνεπάγεται η ε κτέλεση της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 120)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 27 Ιουνίου 2002 , T-373/00, T-27/01, T-56/01 κ αι Τ-69/01, Tralli κατά ΕΚΤ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002 , σ. I-A-97 
και II-453, σκέψη 42 κ αι εκεί παρατιθέμενη νομολογία