ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Λέξεις κλειδιά

Περίληψη

Λέξεις κλειδιά Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Παροχή υπηρεσιών — Προσδιορισμός του παρόχου και του αποδέκτη — Δυνατότητα να μην ληφθούν υπόψη οι συμβατικοί όροι στην περίπτωση που ένα σχήμα έχει καθαρώς τεχνητό χαρακτήρα και αποκλειστικό σκοπό την απόσπαση φορολογικού πλεονεκτήματος — Εκτίμηση από το εθνικό δικαστήριο (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 2, σημείο 1, και 6 § 1) Περίληψη Οι συμβατικοί όροι, μολονότι αποτελούν στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, δεν ασκούν καθοριστική επιρροή για τον προσδιορισμό του παρόχου και του αποδέκτη στο πλαίσιο «παροχής υπηρεσιών» κατά την έννοια των άρθρων 2, σημείο 1, και 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών. Μπορούν να μη λαμβάνονται υπόψη ιδίως όταν δεν αντικατοπτρίζουν την οικονομική και εμπορική πραγματικότητα, αλλά συνιστούν ένα καθαρώς τεχνητό σχήμα, χωρίς οικονομική υπόσταση, με σκοπό και μόνο την απόσπαση φορολογικού πλεονεκτήματος, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει. (βλ. σκέψη 52 και διατακτ.)

Υπόθεση C-653/11

Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

κατά

Paul Newey

[αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρα 2, σημείο 1, και 6, παράγραφος 1 — Έννοια του όρου “παροχή υπηρεσιών” — Παροχή διαφημιστικών υπηρεσιών και υπηρεσιών μεσιτείας δανείων — Απαλλαγές — Οικονομική και εμπορική πραγματικότητα των συναλλαγών — Καταχρηστική πρακτική — Συναλλαγές που έχουν οργανωθεί με αποκλειστικό σκοπό την απόσπαση φορολογικού πλεονεκτήματος»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2013

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Παροχή υπηρεσιών – Προσδιορισμός του παρόχου και του αποδέκτη – Δυνατότητα να μην ληφθούν υπόψη οι συμβατικοί όροι στην περίπτωση που ένα σχήμα έχει καθαρώς τεχνητό χαρακτήρα και αποκλειστικό σκοπό την απόσπαση φορολογικού πλεονεκτήματος – Εκτίμηση από το εθνικό δικαστήριο

(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 2, σημείο 1, και 6 § 1)

Οι συμβατικοί όροι, μολονότι αποτελούν στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, δεν ασκούν καθοριστική επιρροή για τον προσδιορισμό του παρόχου και του αποδέκτη στο πλαίσιο «παροχής υπηρεσιών» κατά την έννοια των άρθρων 2, σημείο 1, και 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών. Μπορούν να μη λαμβάνονται υπόψη ιδίως όταν δεν αντικατοπτρίζουν την οικονομική και εμπορική πραγματικότητα, αλλά συνιστούν ένα καθαρώς τεχνητό σχήμα, χωρίς οικονομική υπόσταση, με σκοπό και μόνο την απόσπαση φορολογικού πλεονεκτήματος, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει.

(βλ. σκέψη 52 και διατακτ.)
Υπόθεση C-648/11

The Queen, κατόπιν αιτήσεως των MA κ.λπ.

κατά

Secretary of State for the Home Department

[αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Κανονισμός (EΚ) 343/2003 — Προσδιορισμός υπεύθυνου κράτους μέλους — Ασυνόδευτος ανήλικος — Αιτήσεις ασύλου που κατατέθηκαν διαδοχικώς σε δύο κράτη μέλη — Δεν υπάρχει μέλος της οικογένειας του ανηλίκου στο έδαφος κράτους μέλους — Άρθρο 6, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 343/2003 — Μεταφορά ανηλίκου στο κράτος μέλος στο οποίο κατατέθηκε η πρώτη αίτηση — Συμβατό — Μείζον συμφέρον του παιδιού — Άρθρο 24, παράγραφος 2, του Χάρτη»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 2013

Προδικαστικά ερωτήματα – Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου – Όρια – Ερωτήματα προδήλως αλυσιτελή, ερωτήματα υποθετικά υποβαλλόμενα εντός πλαισίου αποκλείοντος τη δυνατότητα να δοθεί χρήσιμη απάντηση και ερωτήματα μη έχοντα σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης – Περιεχόμενο – Λυσιτέλεια των υποβληθέντων ερωτημάτων για τη λύση της ενώπιόν του υποθέσεως – Εμπίπτει (Άρθρο 267 ΣΛΕΕ) Έλεγχοι στα σύνορα, άσυλο και μετανάστευση – Πολιτική ασύλου – Κριτήρια και μηχανισμοί καθορισμού του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεως ασύλου – Κανονισμός 343/2003 – Ασυνόδευτος ανήλικος – Αιτήσεις ασύλου υποβληθείσες διαδοχικώς σε δύο κράτη μέλη – Συνεκτίμηση του υπέρτατου συμφέροντος του τέκνου – Ευθύνη του κράτους μέλους για τη φυσική παρουσία του ανηλίκου κατά την υποβολή της αιτήσεώς του (Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 24· κανονισμός 343/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 6, εδ. 2)
Υπόθεση C-310/11

Grattan plc

κατά

The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

[αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Φορολογία — ΦΠΑ — Δεύτερη οδηγία 67/228/ΕΟΚ — Άρθρο 8, στοιχείο αʹ — Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ — Παράδοση αγαθών — Βάση επιβολής του φόρου — Προμήθεια καταβληθείσα από εταιρία πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας στον αντιπρόσωπό της — Αγορές εκ μέρους τρίτων πελατών — Μείωση της τιμής μετά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου — Άμεσο αποτέλεσμα»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2012

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας – Οδηγίες 67/228 και 77/388 – Δεν επιδιώκουν παρόμοιους βαθμούς εναρμονίσεως (Οδηγίες του Συμβουλίου 67/228 και 77/388) Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας – Βάση επιβολής του φόρου – Παράδοση αγαθών – Προμήθεια καταβληθείσα από εταιρία πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας στον αντιπρόσωπό της, για ήδη πραγματοποιηθείσες παραδόσεις αγαθών – Δυνατότητα, δυνάμει της οδηγίας 67/228, εκ των υστέρων μειώσεως της βάσεως επιβολής του φόρου – Δεν υφίσταται (Οδηγία 67/228 του Συμβουλίου, άρθρο 8, στοιχείο αʹ)

Βλ. το κείμενο της αποφάσεως. (βλ. σκέψη 33) To άρθρο 8, στοιχείο αʹ, της δεύτερης οδηγίας 67/228, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, έχει την έννοια ότι δεν παρέχει σε έναν υποκείμενο στον φόρο το δικαίωμα να θεωρήσει εκ των υστέρων τη βάση επιβολής του φόρου μιας παραδόσεως αγαθών ως μειωθείσα εφόσον, μετά το χρονικό σημείο κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε η εν λόγω παράδοση αγαθών, ένας αντιπρόσωπος έλαβε από τον προμηθευτή πίστωση την οποία επέλεξε να λάβει είτε ως πληρωμή εις χρήμα είτε ως πίστωση έναντι των οφειλομένων στον προμηθευτή ποσών για τις ήδη πραγματοποιηθείσες παραδόσεις αγαθών. (βλ. σκέψη 37 και διατακτ.)

Υπόθεση C-310/11

Grattan plc

κατά

The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

[αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Φορολογία — ΦΠΑ — Δεύτερη οδηγία 67/228/ΕΟΚ — Άρθρο 8, στοιχείο αʹ — Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ — Παράδοση αγαθών — Βάση επιβολής του φόρου — Προμήθεια καταβληθείσα από εταιρία πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας στον αντιπρόσωπό της — Αγορές εκ μέρους τρίτων πελατών — Μείωση της τιμής μετά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου — Άμεσο αποτέλεσμα»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2012

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Οδηγίες 67/228 και 77/388 — Δεν επιδιώκουν παρόμοιους βαθμούς εναρμονίσεως (Οδηγίες του Συμβουλίου 67/228 και 77/388) Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Βάση επιβολής του φόρου — Παράδοση αγαθών — Προμήθεια καταβληθείσα από εταιρία πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας στον αντιπρόσωπό της, για ήδη πραγματοποιηθείσες παραδόσεις αγαθών — Δυνατότητα, δυνάμει της οδηγίας 67/228, εκ των υστέρων μειώσεως της βάσεως επιβολής του φόρου — Δεν υφίσταται (Οδηγία 67/228 του Συμβουλίου, άρθρο 8, στοιχείο αʹ)
Υπόθεση C-225/11

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

κατά

Able UK Ltd

[αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)

για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Απαλλαγές — Άρθρο 151, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ — Διάλυση παλαιών πλοίων του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ, η οποία πραγματοποιείται στο έδαφος κράτους μέλους»

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φόροι κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Απαλλαγές – Υπηρεσίες που παρέχονται εντός κράτους μέλους μετέχοντος στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο – Περιεχόμενο

(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 151 § 1, στοιχείο γʹ)

Το άρθρο 151, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι μια παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται εντός κράτους μέλους μετέχοντος στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο και συνίσταται στη διάλυση παλαιών πλοίων του πολεμικού ναυτικού ενός άλλου κράτους, επίσης μέρους του ίδιου Συμφώνου, απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ δυνάμει της διατάξεως αυτής μόνον όταν:

— η εν λόγω παροχή προορίζεται είτε για τμήμα των ενόπλων δυνάμεων του άλλου αυτού κράτους οι οποίες υπηρετούν τον κοινό αμυντικό σκοπό είτε για το πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει και

— η ίδια αυτή παροχή προορίζεται είτε για τμήμα των ως άνω ενόπλων δυνάμεων οι οποίες σταθμεύουν ή βρίσκονται προσωρινά στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους είτε για το πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει.

(βλ. σκέψη 30 και διατακτ.)

Υπόθεση C-225/11

The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

κατά

Able UK Ltd

[αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)

για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Απαλλαγές — Άρθρο 151, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ — Διάλυση παλαιών πλοίων του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ, η οποία πραγματοποιείται στο έδαφος κράτους μέλους»

Περίληψη της αποφάσεως

Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Απαλλαγές — Υπηρεσίες που παρέχονται εντός κράτους μέλους μετέχοντος στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο — Περιεχόμενο

(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 151 § 1, στοιχείο γʹ)

Το άρθρο 151, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι μια παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται εντός κράτους μέλους μετέχοντος στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο και συνίσταται στη διάλυση παλαιών πλοίων του πολεμικού ναυτικού ενός άλλου κράτους, επίσης μέρους του ίδιου Συμφώνου, απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ δυνάμει της διατάξεως αυτής μόνον όταν:

— η εν λόγω παροχή προορίζεται είτε για τμήμα των ενόπλων δυνάμεων του άλλου αυτού κράτους οι οποίες υπηρετούν τον κοινό αμυντικό σκοπό είτε για το πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει και

— η ίδια αυτή παροχή προορίζεται είτε για τμήμα των ως άνω ενόπλων δυνάμεων οι οποίες σταθμεύουν ή βρίσκονται προσωρινά στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους είτε για το πολιτικό προσωπικό που τις συνοδεύει.

(βλ. σκέψη 30 και διατακτ.)
15

Υπό τις συνθήκες αυτές το Haparanda tingsrätt αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: «1) Κατά το σουηδικό δίκαιο, η δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να μην εφαρμόζει εθνικές διατάξεις για τις οποίες υπάρχει υπόνοια ότι παραβιάζουν την αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου Πρωτοκόλλου αριθ. 7 της [ΕΣΔΑ], και συνεπώς υπόνοια ότι παραβαίνουν επίσης το άρθρο 50 του [Χάρτη] εξαρτάται από την ύπαρξη σαφούς περί τούτου ερείσματος στην ΕΣΔΑ ή στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είναι μια τέτοια προϋπόθεση της εθνικής νομοθεσίας για τη μη εφαρμογή εθνικών διατάξεων σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα προς τις γενικές αρχές του, μεταξύ άλλων της υπεροχής και του άμεσου αποτελέσματος του δικαίου της Ένωσης; 2) Εμπίπτει το παραδεκτό της ποινικής δίωξης για φορολογικό αδίκημα στην αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου Πρωτοκόλλου αριθ. 7 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 50 του Χάρτη, όταν συγκεκριμένη χρηματική κύρωση (επιβολή προσαύξησης φόρου) έχει προηγουμένως επιβληθεί στον κατηγορούμενο στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας για την ίδια πράξη παροχής ψευδών στοιχείων; 3) Επηρεάζεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα από το γεγονός ότι πρέπει να υπάρχει συντονισμός των εν λόγω κυρώσεων κατά τρόπον ώστε τα ποινικά δικαστήρια να δύνανται να μειώσουν την ποινή στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, για τον λόγο ότι έχει επιβληθεί επίσης προσαύξηση φόρου λόγω της ίδιας πράξης παροχής ψευδών στοιχείων; 4) Υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να επιτρέπεται, εντός του πεδίου εφαρμογής της αρχής ne bis in idem […], να αποφασισθεί η επιβολή πρόσθετων κυρώσεων στο πλαίσιο νέας διαδικασίας που αφορά την ίδια πράξη, η οποία έχει εξεταστεί και έχει οδηγήσει σε απόφαση περί επιβολής κυρώσεων στον αυτουργό. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, πληρούνται οι βάσει της αρχής ne bis in idem προϋποθέσεις για την επιβολή πλειόνων κυρώσεων σε χωριστές διαδικασίες, όταν κατά τη μεταγενέστερη διαδικασία διενεργείται νέα και αυτοτελής σε σχέση με την προγενέστερη διαδικασία εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως; 5) Το σουηδικό σύστημα της επιβολής προσαυξήσεως φόρου και της εξετάσεως της ποινικής ευθύνης για φορολογικό αδίκημα σε χωριστές διαδικασίες αιτιολογείται από μια σειρά λόγων γενικού συμφέροντος […]. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, είναι ένα σύστημα όπως το σουηδικό σύμφωνο προς την αρχή ne bis in idem, σε περίπτωση που θα μπορούσε να θεσπιστεί ένα σύστημα το οποίο δεν θα ενέπιπτε στην αρχή ne bis in idem, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποκλειστεί ούτε η επιβολή προσαυξήσεως φόρου ούτε η καταδίκη για φορολογικό αδίκημα, με μεταφορά, στις περιπτώσεις που στοιχειοθετείται η ευθύνη για φορολογικό αδίκημα, της αρμοδιότητας επιβολής προσαυξήσεως φόρου από τη Skatteverket, καθώς και, κατά περίπτωση, από τα διοικητικά δικαστήρια στα ποινικά δικαστήρια, συνδέοντάς τη με την εξέταση της κατηγορίας για φορολογικό αδίκημα;»
1

Με την αίτησή της η Ιταλική Δημοκρατία ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, T-166/07 και T-285/07, Ιταλία κατά Επιτροπής (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές που είχε ασκήσει με αίτημα την ακύρωση των προκηρύξεων των γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/94/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων για την κάλυψη θέσεων υπαλλήλων διοικήσεως (AD 5) στον τομέα της πληροφόρησης, της επικοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΕΕ 2007, C 45 A, σ. 3), EPSO/AST/37/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων για την κάλυψη θέσεων βοηθών υπαλλήλων (AST 3) στον τομέα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης (ΕΕ 2007, C 45 A, σ. 15), και EPSO/AD/95/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων 20 υπαλλήλων διοικήσεως (A 5) στον τομέα της πληροφόρησης (βιβλιοθήκη/τεκμηρίωση) (ΕΕ 2007, C 103 A, σ. 7) (στο εξής: επίδικες προκηρύξεις).
111

Ειδικότερα, από τη δικογραφία προκύπτει ότι: — το σχέδιο που εκπονήθηκε για την εκκαθάριση της CMD και εγκρίθηκε με την από 22 Ιουνίου 2010 διάταξη του Juzgado de lo Mercantil no 2 de Bilbao προέβλεπε κατά βάση ότι τα στοιχεία του ενεργητικού της εταιρίας αυτής θα πωλούνταν στο σύνολό τους στους πιστωτές της, οι οποίοι ήταν κατ’ ουσίαν οι πρώην υπάλληλοί της, κατόπιν μερικού συμψηφισμού των απαιτήσεών τους και διευκρινιζομένου ότι η απαίτηση που αφορούσε την επιστροφή των επίμαχων παράνομων ενισχύσεων δεν περιλαμβανόταν τότε στις αναγγελθείσες απαιτήσεις· — λίγο πριν την έγκριση του ως άνω σχεδίου συστάθηκε από πρώην υπαλλήλους της CMD η Euskomenaje, της οποίας η δραστηριότητα είναι κατ’ ουσίαν ίδια με εκείνη που ασκούσε η CMD· — το σχέδιο που εκπονήθηκε για την εκκαθάριση της CMD εξυπηρετούσε «σαφώς τον σκοπό της διασφαλίσεως της απρόσκοπτης συνεχίσεως της δραστηριότητας από μια νεοσυσταθείσα εταιρία η οποία δεν θα αναλάμβανε την ευθύνη για τα χρέη της CMD», όπως αναφερόταν στην από 17 Φεβρουαρίου 2011 επιστολή της Βασκικής Κυβερνήσεως προς τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Euskomenaje· — η Euskomenaje διαχειρίζεται τη βιομηχανική ιδιοκτησία της Magefesa, περιλαμβανομένου και του σήματος Magefesa, η οποία της μεταβιβάστηκε απευθείας, ήτοι χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού και άνευ οποιουδήποτε αντιτίμου, όπως προκύπτει ιδίως από τις επιστολές που η Αυτόνομη Κοινότητα της Χώρας των Βάσκων απηύθυνε στο Juzgado de Primera Instancia no 10 de Bilbao στις 3 Δεκεμβρίου 2010 και στις 10 Μαρτίου 2011· — οι αντιρρήσεις της Αυτόνομης Κοινότητας της Χώρας των Βάσκων σε σχέση με την ως άνω μεταβίβαση ουδέν αποτέλεσμα είχαν στην πράξη· — μολονότι το Audiencia Provincial de Bizkaia ακύρωσε με την από 16 Ιανουαρίου 2012 διάταξή του επί της εφέσεως την οποία άσκησε η Αυτόνομη Κοινότητα της Χώρας των Βάσκων, αφότου η Επιτροπή είχε ασκήσει προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπό κρίση υπόθεση, το σχέδιο που είχε εκπονηθεί για την εκκαθάριση της CMD, οι σύνδικοι πτωχεύσεως της εταιρίας αυτής είχαν εν τω μεταξύ επιτρέψει την προσωρινή μεταβίβαση των στοιχείων του ενεργητικού της στην Euskomenaje μέχρι την περάτωση της διαδικασίας εκκαθαρίσεως της CMD, και μάλιστα άνευ οποιουδήποτε αντιτίμου, άνευ δημοσιότητας, άνευ εκχωρήσεως τίτλων ιδιοκτησίας και «σε αντίθεση προς τις στοιχειώδεις αρχές που διέπουν τη διεξαγωγή μιας πτωχευτικής διαδικασίας», όπως επισημαίνεται ιδίως στην επιστολή για την οποία έγινε λόγος ανωτέρω, υπό την τρίτη παύλα· — παρά την έκδοση της διατάξεως της 12ης Ιανουαρίου 2011, με την οποία κρίθηκε ότι η δραστηριότητα της CMD έπρεπε να παύσει και οι εγκαταστάσεις της να κλείσουν, η Euskomenaje εξακολουθεί να παράγει προϊόντα οικοκυρικής στις εγκαταστάσεις της CMD, χρησιμοποιώντας τα ακίνητά της, τον εξοπλισμό της και τη βιομηχανική της ιδιοκτησία, όπως προκύπτει από το αίτημα που η Αυτόνομη Κοινότητα της Χώρας των Βάσκων υπέβαλε στις 3 Μαρτίου 2011 ενώπιον του Juzgado de lo Mercantil no 2 de Bilbao, ζητώντας ακριβώς να τεθεί τέρμα στη δραστηριότητα την οποία εξακολουθούσε να ασκεί η Euskomenaje στις εγκαταστάσεις της CMD.
1

Με την αίτηση αναιρέσεως, η Brookfield New Zealand Ltd (στο εξής: Brookfield) και η Elaris SNC (στο εξής: Elaris) ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, T-135/08, Schniga κατά ΚΓΦΠ - Elaris και Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer) (Συλλογή 2010, σ. II-5089, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση του τμήματος προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) της 21ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με τη χορήγηση κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για τη φυτική ποικιλία Gala Schnitzer (υποθέσεις A 003/2007 και A 004/2007, στο εξής: επίδικη απόφαση).
1

Με την αίτησή τους αναιρέσεως (C-628/10 P), η Alliance One International Inc. (στο εξής: AOI), πρώην Standard Commercial Corp. (στο εξής: SCC), και η Standard Commercial Tobacco Co. Inc. (στο εξής SCTC) ζητούν να αναιρεθεί, αφενός, η απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 27 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05, Alliance One International κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2010, σ. ΙΙ-5329, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή τους ακυρώσεως κατά της απόφασης C(2004) 4030 της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81, παράγραφος 1, [ΕΚ] (Υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ισπανία) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), και, αφετέρου, να ακυρωθεί η τελευταία αυτή απόφαση, στο μέτρο που τις αφορά, καθώς και να μειωθεί το πρόστιμο που τους επιβλήθηκε με την απόφαση αυτή.
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Trade Agency Ltd (στο εξής: Trade Agency) και της Seramico Investments Ltd (στο εξής: Seramico) σχετικά με την αναγνώριση και εκτέλεση στη Λετονία, βάσει του κανονισμού 44/2001, αποφάσεως εκδοθείσας ερήμην από το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ηνωμένο Βασίλειο).
2

Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν στο πλαίσιο ενδίκων διαφορών μεταξύ, πρώτον, της Zuckerfabrik Jülich AG (στο εξής: Jülich) και του Hauptzollamt Aachen, δεύτερον, της British Sugar plc (στο εξής: British Sugar) και του Rural Payments Agency, an Executive Agency of the Department for Environment, Food & Rural Affairs (στο εξής: Rural Payments Agency), και, τρίτον, της Tereos – Union de coopératives agricoles à capital variable (στο εξής: Tereos) και των directeur général des douanes et droits indirects και receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (Γαλλία), αντιστοίχως, με αντικείμενο τα ποσά των εισφορών που καταβλήθηκαν για το σύνολο των περιόδων εμπορίας 2002/2003 έως 2005/2006 ή για ορισμένες εξ αυτών.
13

Κατόπιν λογιστικού ελέγχου που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 2006 και αφορούσε τη λειτουργία της ανωτέρω στρατιωτικής βάσεως, συντάχθηκε στις 13 Μαρτίου 2006 έκθεση, από την οποία προέκυπτε η λήψη αποφάσεως περί κλεισίματος της εν λόγω βάσεως. Η απόφαση αυτή, η οποία ελήφθη στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Secretary of the US Army και εγκρίθηκε ακολούθως από τον Secretary of Defense (Υπουργό Άμυνας), προέβλεπε την παύση της λειτουργίας της στρατιωτικής βάσεως RSA στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2006.
29

Υπό τις συνθήκες αυτές, το The Person Appointed by the Lord Chancellor under Section 76 of the Trade Marks Act 1994, on Appeal from the Registrar of Trade Marks αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: «Στο πλαίσιο της οδηγίας 2008/95 […]: 1) Είναι απαραίτητο να προσδιορίζονται με σαφήνεια και ακρίβεια τα διάφορα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που καλύπτονται από αίτηση καταχωρίσεως σήματος και, εάν ναι, σε ποιο βαθμό; 2) Επιτρέπεται η χρήση των γενικών όρων των τίτλων κλάσεων της [ταξινομήσεως της Νίκαιας] με σκοπό τον προσδιορισμό των διαφόρων προϊόντων ή υπηρεσιών που καλύπτονται από αίτηση καταχωρίσεως σήματος; 3) Απαιτείται ή επιτρέπεται να ερμηνεύεται τέτοια χρήση των γενικών όρων των τίτλων κλάσεων της προαναφερθείσας [...] ταξινομήσεως [...] σύμφωνα με την ανακοίνωση 4/03 [...];»
61

Ως προς τη Γερμανική Κυβέρνηση, αυτή υπογραμμίζει ότι, κατά το γράμμα του, το άρθρο 11, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/126 δεν αφορά ούτε την ενδεχόμενη μη τήρηση της προϋποθέσεως περί κανονικής διαμονής στο έδαφος του κράτους μέλους που χορηγεί την άδεια κυκλοφορίας ούτε την εκπνοή ενδεχόμενης περιόδου κατά την οποία απαγορεύεται η κτήση νέας άδειας. Παρότι στη γαλλική («à une personne dont le permis de conduire fait l’objet, sur son territoire, d’une restriction, d’une suspension ou d’un retrait») και στην αγγλική απόδοση της διατάξεως αυτής («to a person whose driving licence is restricted, suspended or withdrawn in the former State’s territory») χρησιμοποιείται ενεστώτας, το γράμμα αυτής επιτρέπει απολύτως την εφαρμογή της σε πρόσωπο η άδεια οδηγήσεως του οποίου αφαιρέθηκε βάσει του γερμανικού δικαίου και ως προς το οποίο έληξε η περίοδος κατά την οποία απαγορευόταν προσωρινώς η έκδοση νέας άδειας. Σε περίπτωση που η γερμανική άδεια οδηγήσεως δεν επιστράφηκε ακόμα στο εν λόγω πρόσωπο, το τελευταίο εξακολουθεί να αποτελεί «αντικείμενο αφαιρέσεως».
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Lebara Ltd (στο εξής: Lebara) και των Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (στο εξής: Commissioners) με αντικείμενο την πράξη επιβολής φόρου που εξέδωσαν οι δεύτεροι σχετικά με τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) που υποτίθεται ότι όφειλε η Lebara λόγω των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών που παρέσχε τον Μάρτιο του 2005.