Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Vilaça της 17ης Μαρτίου 1987. - PROCUREUR DE LA REPUBLIQUE ΚΑΤΑ DANIELE GOFETTE ΚΑΙ ALFRED GILLIARD. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ TRIBUNAL DE GRANDE INSTANCE DE CHARLEVILLE-MEZIERES - ΓΑΛΛΙΑ. - ΑΡΘΡΑ 30 ΚΑΙ 36 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΟΚ - ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 406/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02525



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, το Tribunal de grande instance της Charleville-Mezieres ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της ερμηνείας του άρθρου 30 της Συνθήκης για να κρίνει αν η εν λόγω διάταξη απαγορεύει τη θέσπιση σε κράτος μέλος με τη νομοθετική ή κανονιστική οδό ή με τη διοικητική πρακτική, για τα εισαγόμενα από άλλο κράτος μέλος οχήματα όπου ήδη έγιναν δεκτά ή εγκρίθηκαν, συστήματος που επιβάλλει νέα έγκριση, καλούμενη ατομική, με την ευκαιρία της οποίας το όχημα πρέπει να υποβληθεί σε εργαστηριακές δοκιμές, εκτός αν προσκομιστεί βεβαίωση εκδιδόμενη από τον κατασκευαστή ή από τους αντιπροσώπους που έχουν δηλωθεί στο έδαφος του κράτους εισαγωγής και που είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν τα πιστοποιητικά πιστότητας προς τον αντίστοιχο τύπο, διευκρινίζοντας ότι το εισαχθέν όχημα είναι σύμφωνο με εγκριθέντα τύπο .

Ι - 2 . Το υποβληθέν ερώτημα ανέκυψε κατά τη διάρκεια ποινικής δίκης που κινήθηκε στη Γαλλία λόγω διαπράξεως διαφόρων παραβάσεων τιμωρούμενων από τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας .

3 . Ο ένας από τους κατηγορούμενους σ' αυτή τη δίκη, ο γάλλος υπήκοος Alfred Gilliard, κάτοικος Γαλλίας, είχε αγοράσει στο Βέλγιο, στις 5 Μαρτίου 1984, όχημα ευκαιρίας τύπου Lada, καταχωρισμένου σε αυτή τη χώρα από τις 25 Απριλίου 1980 .

4 . Αυτός ο τύπος οχήματος είχε εγκριθεί από το βελγικό Υπουργείο Συγκοινωνιών, στις 20 Απριλίου 1979, το δε εν λόγω όχημα συνοδευόταν από βεβαίωση εκδοθείσα από τον αντιπρόσωπο της μάρκας που βεβαίωνε τη συμφωνία του προς τον εγκεκριμένο τύπο .

5 . Στις 6 Μαρτίου 1984, τα γαλλικά τελωνεία εξέδωσαν πιστοποιητικό πιστότητας προοριζόμενο να επισυναφθεί στην αίτηση καταχωρίσεως στη Γαλλία, κατά το οποίο το εν λόγω όχημα συγκέντρωνε τους απαιτούμενους από τις ρυθμίσεις περί τελωνείων και συναλλάγματος όρους για να μπορέσει να καταχωρισθεί σε συνήθη σειρά .

6 . 'Ετσι, όταν ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε αίτηση εγκρίσεως στην υπηρεσία του Charleville-Mezieres, η τελευταία τον παρεκάλεσε, μέσω πρότυπου εντύπου, να της προσκομίσει διάφορα έγγραφα μεταξύ των οποίων "βεβαίωση εκδιδόμενη από το γάλλο κατασκευαστή ή τους αντιπροσώπους που έχουν δηλωθεί στη Γαλλία και είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν τα πιστοποιητικά πιστότητας προς τον αντίστοιχο τύπο, προσδιορίζοντας ότι το παρουσιασθέν όχημα είναι σύμφωνο προς τον εγκριθέντα τύπο ".

7 . Ο Gilliard απευθύνθηκε τότε στην εταιρία Lada Γαλλίας η οποία του επισήμανε, με επιστολή της 27ης Μαρτίου 1984, ότι δεν της ήταν δυνατό να βεβαιώσει το σύμφωνο οχήματος που δεν είχε εισαχθεί με τη φροντίδα της, δεδομένου ότι αυτό το όχημα της ήταν τελείως άγνωστο . Για να του "παράσχει υπηρεσία" δεχόταν εντούτοις να ελέγξει το όχημα, ώστε να επαληθεύσει όλα τα σημεία που υπάγονται σε γαλλική έγκριση ή ρύθμιση ωστόσο, δεδομένου ότι ο έλεγχος θα απαιτούσε πλέον των δέκα ωρών εργασίας, το συνολικό ποσό της παροχής υπηρεσιών θα ανερχόταν σε 1 874,58 γαλλικά φράγκα, μη περιλαμβανομένης της τιμής των αναγκαίων ανταλλακτικών .

8 . Κατόπιν αυτού, ο ενδιαφερόμενος Alfred Gilliard, αποφάσισε να θέσει το όχημα σε κυκλοφορία στη Γαλλία με τη βοήθεια πλαστών πινακίδων και χωρίς τις απαιτούμενες εγκρίσεις ή έγγραφα, ιδίως δε την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου .

9 . Στις 6 Μαΐου 1984, η γαλλική χωροφυλακή του συνέταξε πρακτικό για διάφορες παραβάσεις τιμωρούμενες από τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας γι' αυτές τις παραβάσεις εμφανίστηκε ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου της Charleville-Mezieres, καθώς και ο Daniel Goffette, κατηγορούμενος για συνέργεια επειδή του προμήθευσε τις πλαστές πινακίδες .

10 . Οι κατηγορούμενοι δεν αμφισβήτησαν τα πραγματικά περιστατικά, αλλά ο Alfred Gilliard επικαλέστηκε για την υπεράσπισή του το ασυμβίβαστο μεταξύ αυτού που του ζητήθηκε και των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα του άρθρου 30 της Συνθήκης . Γι' αυτό το λόγο, το Tribunal de grande instance υπέβαλε στο Δικαστήριο το παρόν προδικαστικό ερώτημα επί του οποίου η Επιτροπή και η γαλλική κυβέρνηση κατέθεσαν γραπτές παρατηρήσεις .

ΙΙ - 11 . α ) Για την καλύτερη κατανόηση των προβλημάτων που εγείρει το προδικαστικό ερώτημα, πρέπει να συνοψιστεί η εθνική κανονιστική ρύθμιση και πρακτική περί των όρων υπό τους οποίους τα εισαγόμενα οχήματα μπορούν να καταχωριστούν στη Γαλλία και να εξεταστεί το παρόν στάδιο της κοινοτικής νομοθεσίας σ' αυτό τον τομέα .

12 . β ) Η γαλλική κανονιστική ρύθμιση που είχε εφαρμογή κατά την εποχή των πραγματικών περιστατικών τα οποία προκάλεσαν τη δίκη, απαρτιζόταν από το διάταγμα 54-724 της 10ης Ιουλίου 1954, που μεταγενέστερα κωδικοποιήθηκε στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, και από την υπουργική απόφαση της 19ης Ιουλίου του ιδίου έτους, περί αποδοχής των αυτοκινήτων οχημάτων, η οποία τροποποιήθηκε πολλές φορές και είχε θεσπιστεί κατ' εφαρμογή του προαναφερθέντος διατάγματος .

13 . Η υπουργική απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 1984 περί καταχωρίσεως των οχημάτων τροποποίησε μεταγενέστερα αυτή την κανονιστική ρύθμιση .

14 . 'Οπως προκύπτει από το σύνολο των αναφερθεισών διατάξεων, ένα όχημα δεν μπορεί να καταχωρισθεί στη Γαλλία παρά μόνο αν προηγουμένως έχει αποτελέσει αντικείμενο εγκρίσεως επιτρέπουσας να βεβαιωθεί ότι είναι σύμφωνο με την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση .

15 . Προς το σκοπό αυτό, υφίστανται δύο τρόποι εγκρίσεως .

16 . Η έγκριση που καλείται "ανά τύπο" και εφαρμόζεται στα καινουργή οχήματα σειράς : ο κατασκευαστής ή ο αντιπρόσωπος που έχει δηλωθεί στη Γαλλία υποβάλλει αίτηση σχετική με ορισμένο τύπο οχήματος που πρέπει να κατασκευάζεται κατά σειρά . Η αρμόδια υπηρεσία εκδίδει "πρακτικό εγκρίσεως" αφού εξακριβώσει ότι ο εν λόγω τύπος οχήματος είναι σύμφωνος με τις απαιτήσεις της γαλλικής κανονιστικής ρύθμισης . Κατόπιν αυτού, ο κατασκευαστής ή ο αντιπρόσωπός του που έχει δηλωθεί στη Γαλλία παραδίδει στον αγοραστή του οχήματος το οποίο ανήκει στον εν λόγω τύπο το πρακτικό εγκρίσεως και "πιστοποιητικό πιστότητας" προς τον εγκριθέντα τύπο .

17 . Η έγκριση που καλείται "ατομική" και απαιτείται για τα οχήματα των οποίων ζητείται η καταχώριση για πρώτη φορά στη Γαλλία, σε συνήθη σειρά, χωρίς να μπορεί να προσκομιστεί πιστοποιητικό πιστότητας προς εγκριθέντα τύπο . Αυτό αφορά ορισμένες κατηγορίες καινουργών οχημάτων, τα οχήματα που αποτέλεσαν το αντικείμενο σημαντικής μεταποιήσεως και τα μεταχειρισμένα οχήματα που δεν έχουν άδεια κυκλοφορίας .

18 . Σ' αυτό τον τύπο εγκρίσεως, η αρμόδια υπηρεσία βεβαιώνει ότι ένα συγκεκριμένο εισαχθέν όχημα ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της γαλλικής κανονιστικής ρύθμισης .

19 . Για παρόμοιες περιπτώσεις, η εγκύκλιος 74-121 της 19ης Ιουλίου 1974 καθόρισε τους όρους εφαρμογής της υπουργικής απόφασης της 19ης Ιουλίου 1954, ιδίως όσον αφορά τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που ανταποκρίνονται σε τύπο ο οποίος ήδη έχει εγκριθεί στη Γαλλία, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση .

20 . Αυτή η εγκύκλιος ορίζει ότι "παρόλον ότι δεν μπορεί να βεβαιωθεί η πιστότητα των εν λόγω οχημάτων, δεν θα γίνει καμία τεχνική δοκιμή a priori, εκτός αυτών που αφορούν τη γενική κατάσταση και την καλή λειτουργία των εξαρτημάτων που ενδιαφέρουν την ασφάλεια εντούτοις, μπορούν να απαιτηθούν δοκιμές σχετικές με το θόρυβο και τη μόλυνση του περιβάλλοντος και μπορούν να ζητηθούν δικαιολογητικά αν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την πιστότητα του οχήματος προς το πρωτότυπο επί ορισμένου σημείου ".

21 . Ούτε η γαλλική κανονιστική ρύθμιση ούτε οι διοικητικές διατάξεις που ανέφερα προβλέπουν την προσκόμιση βεβαιώσεως όπως η βεβαίωση που ζήτησε η αρμόδια υπηρεσία από τον Alfred Gilliard, κατηγορούμενο στην κύρια δίκη .

22 . Εντούτοις, δυνάμει γενικευμένης διοικητικής πρακτικής, ζητείται από τους ιδιώτες η αναφερθείσα "βεβαίωση πιστότητας", που εκδίδεται από τον κατασκευαστή ή τον αντιπρόσωπό του που έχει δηλωθεί στη Γαλλία, και η οποία προσδιορίζει την ταυτότητα του οικείου οχήματος, την πιστότητά του προς εγκριθέντα τύπο ή τις διαφορές σε σχέση με αυτό τον τύπο .

23 . Για να αποφευχθούν "υπερβολικά εμπόδια για τους ιδιώτες που εισάγουν όχημα προερχόμενο από άλλο κράτος μέλος", η διεύθυνση ασφαλείας και οδικής κυκλοφορίας του Υπουργείου Συγκοινωνιών απεύθυνε στις 6 Φεβρουαρίου 1985 στο Επιμελητήριο των Εισαγωγέων Αυτοκινήτων έγγραφο, υπενθυμίζοντάς τους ότι έχουν "την υποχρέωση να εκδίδουν σε κάθε πρόσωπο που το ζητεί" βεβαίωση πιστότητας, διευκρινίζοντας ότι αυτό το έγγραφο "πρέπει να εκδίδεται χωρίς να προσκομίζεται το όχημα, χωρίς αδικαιολόγητη αίτηση πληροφοριών, αμελλητί, και σε τιμή σύμφωνη προς τη γαλλική κανονιστική ρύθμιση και την κοινοτική νομολογία που έχουν εφαρμογή σ' αυτό τον τομέα ".

24 . γ ) Ως προς την ισχύουσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, αυτή αποβλέπει στο να εξαφανιστούν τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων βάσει των οδηγιών εναρμονίσεως των εθνικών νομοθεσιών .

25 . Η οδηγία-πλαίσιο σ' αυτό τον τομέα είναι η οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 ( 1 ) που προβλέπει τη δυνατότητα για τους κατασκευαστές ή τους πληρεξούσιούς τους να αποκτούν σε κράτος μέλος, για τα καινουργή οχήματα ορισμένου τύπου, "έγκριση ΕΟΚ" που θα ισχύει σε όλη την Κοινότητα .

26 . Αυτό δεν θα συμβεί ωστόσο παρά μόνο όταν όλα τα στοιχεία και τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο "δελτίο εγκρίσεως ΕΟΚ" που αποτελεί παράρτημα της οδηγίας, αποτελέσουν το αντικείμενο εναρμονίσεως με ειδικές οδηγίες, πράγμα το οποίο δεν έχει ακόμα επιτευχθεί .

27 . Περισσότερες από πενήντα ειδικές οδηγίες θεσπίστηκαν εν τω μεταξύ για να διευκολύνουν τη χορήγηση της εθνικής εγκρίσεως στα διάφορα κράτη .

28 . Η εναρμόνιση που επιδιώκουν η οδηγία πλαίσιο και οι ειδικές οδηγίες είναι "προαιρετική", τα δε κράτη μέλη διατηρούν έτσι την ευχέρεια να θεσπίσουν, παράλληλα προς τις εναρμονισμένες διατάξεις, άλλες τεχνικές προδιαγραφές για την έγκριση ορισμένου τύπου οχήματος .

29 . Η Επιτροπή, δεδομένου ότι της υποβλήθηκαν πολλές καταγγελίες και επειδή ευαισθητοποιήθηκε από τα πιθανά εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία, απεύθυνε στις 20 Σεπτεμβρίου 1984 στα κράτη μέλη ανακοίνωση αφορούσα "τις λεπτομέρειες εγκρίσεως και καταχωρίσεως των εισαγόμενων από άλλο κράτος μέλος οχημάτων και το συμβιβαστό τους με το κοινοτικό δίκαιο ".

30 . 'Οσον αφορά τα αυτοκίνητα ευκαιρίας, η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των τεχνικών προδιαγραφών οχήματος που εισάγεται κατά την εποχή της κατασκευής του, και αφετέρου, της φυσικής του κατάστασης, κατά την εποχή της υποβολής της αιτήσεως καταχωρήσεως, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσο οι απαιτήσεις του κράτους μέλους εισαγωγής συμβιβάζονται με τις διατάξεις των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ και με τις ήδη θεσπισθείσες οδηγίες σ' αυτόν τον τομέα .

31 . ΙV . Λαμβάνοντας υπόψη τις προηγούμενες σκέψεις και τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, προτείνω να εξεταστεί το τεθέν πρόβλημα κατά τρόπο που να παράσχει στον επιληφθέντα δικαστή χρήσιμες πληροφορίες για την επίλυση του προδικαστικού ερωτήματος .

32 . α ) Τονίζω εξαρχής ότι δεν αμφισβητείται ότι η επιβαλλόμενη, με οποιοδήποτε τρόπο ,σε ιδιώτη υποχρέωση να υποβάλει εισαγόμενο όχημα, που έχει ήδη καταχωρηθεί σε άλλο κράτος μέλος, σε έλεγχο πραγματοποιούμενο από τον κατασκευαστή ή τον αντιπρόσωπό του στο κράτος μέλος εισαγωγής για την εξακρίβωση της συμφωνίας του οχήματος με την κανονιστική ρύθμιση αυτού του κράτους, πρέπει να θεωρείται ως μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό, που καταρχήν απαγορεύεται από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ .

33 . 'Αλλωστε αυτό το συμπέρασμα επιβάλλεται υπό το φώς της νομολογίας του Δικαστηρίου.(2 )

34 . Αυτό σημαίνει ότι ένα τέτοιο μέτρο δεν θα μπορέσει να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, παρά μόνο αν δικαιολογείται από έναν από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 36 της Συνθήκης ΕΟΚ, δηλαδή τη "δημοσία ασφάλεια ".

35 . β ) Δεν μπορεί να κριθεί εδώ συγκεκριμένα αν οι εν λόγω εθνικές διατάξεις συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο .

36 . Στο πλαίσιο υποβολής προδικαστικού ερωτήματος κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης, ο ρόλος του Δικαστηρίου συνίσταται στο να παράσχει στον εθνικό δικαστή όλα τα στοιχεία για την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου που θα του επιτρέψουν να το εφαρμόσει ορθώς προς επίλυση της διαφοράς που του υποβλήθηκε και να κρίνει ο ίδιος αν οι εθνικοί κανόνες συμβιβάζονται με τους κοινοτικούς κανόνες των οποίων έγινε επίκληση.(3 )

37 . γ ) Επαναλαμβάνω τη διάκριση που κάνει η Επιτροπή μεταξύ των δύο τύπων ελέγχων στους οποίους τα μεταχειρισμένα οχήματα που ήδη έχουν καταχωρηθεί σε άλλο κράτος μέλος μπορούν να υποβληθούν κατά την εισαγωγή τους .

38 . Μπορεί, πρώτον, να πρόκειται περί ελέγχου της φυσικής κατάστασης του οχήματος κατά την εισαγωγή . Πράγματι, τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν την πραγματοποίηση δοκιμών ικανών να εξασφαλίσουν ότι η φυσική κατάσταση του οχήματος που πρέπει να εισαχθεί μπορεί να προσφέρει ισοδύναμη προστασία, επί του πεδίου της δημόσιας ασφαλείας και του περιβάλλοντος, προς αυτήν που απαιτείται σε ανάλογες περιστάσεις για τα καταχωρημένα στο κράτος μέλος εισαγωγής οχήματα . Αυτοί οι έλεγχοι δικαιολογούνται από το άρθρο 36 της Συνθήκης, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου(4 ), εφόσον είναι πράγματι αναγκαίοι και δεν αποτελούν απλή επανάληψη των δοκιμών που ενδεχομένως ήδη πραγματοποιήθηκαν στο άλλο κράτος μέλος, των οποίων τα αποτελέσματα είναι στη διάθεση του κράτους εισαγωγής .

39 . Αυτό όμως που ουσιαστικά αμφισβητείται στη διαφορά στην κύρια δίκη και στο ερώτημα που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο, είναι ο δεύτερος τύπος ελέγχου που αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές του οχήματος κατά την εποχή της κατασκευής του .

40 . Επ' αυτού του σημείου, το πρόβλημα δεν διαφέρει βασικά όσον αφορά τόσο τα καινουργή όσο και τα μεταχειρισμένα οχήματα .

41 . 'Οπως υπενθύμισε η Επιτροπή, οι τεχνικές κανονιστικές ρυθμίσεις που έχουν εφαρμογή στα οχήματα με κινητήρα, αποβλέπουν κυρίως στην προστασία της οδικής ασφαλείας και/ή του περιβάλλοντος .

42 . Γι' αυτό το λόγο, στα περισσότερα κράτη μέλη η καταχώρηση ενός οχήματος εξαρτάται από την προσκόμιση της απόδειξης ότι είναι σύμφωνο προς αυτές τις τεχνικές κανονιστικές ρυθμίσεις ή προδιαγραφές .

43 . Στην περίπτωση που οι προδιαγραφές του εισαγομένου οχήματος ανταποκρίνονται σε χαμηλότερο επίπεδο ασφαλείας, από αυτό που απαιτείται από τη νομοθεσία της χώρας εισαγωγής ή από τις κοινοτικές οδηγίες, το εν λόγω όχημα δεν θα μπορέσει να καταχωρηθεί παρά μόνο μετά την πραγματοποίηση των αναγκαίων προσαρμογών .

44 . Εντούτοις, παρόλον ότι τα μέτρα ελέγχου δεν μπορούν να αμφισβητηθούν καταρχήν - λόγω των στόχων που επιδιώκουν -, ο τρόπος ασκήσεως αυτού του ελέγχου μπορεί ενδεχομένως να συνιστά συγκεκαλυμμένο περιορισμό στο ενδοκοινοτικό εμπόριο, κατά την έννοια της τελευταίας φράσης του άρθρου 36(5 ).

45 . Υφίστανται, πράγματι, διάφοροι τρόποι προσκομίσεως της αποδείξεως της συμφωνίας με τις τεχνικές προδιαγραφές του κράτους εισαγωγής .

46 . 'Ενας απ' αυτούς συνίσταται ακριβώς στην προσκόμιση βεβαιώσεως πιστότητας που εκδίδουν οι ίδιες οι διοικητικές υπηρεσίες του κράτους εισαγωγής ή ο κατασκευαστής ή ο αντιπρόσωπός του που έχει δηλωθεί σ' αυτή τη χώρα, και η οποία βεβαίωση, κατατάσσει το όχημα σε σχέση με την τεχνική κανονιστική ρύθμιση προς την οποία είχε συμμορφωθεί κατά την έξοδό του από το εργοστάσιο και προσδιορίζει τις διαφορές σε σχέση με τις ισχύουσες στη χώρα εισαγωγής τεχνικές προδιαγραφές .

47 . Ο σκοπός αυτής της "βεβαιώσεως πιστότητας" είναι, επομένως, διαφορετικός από το σκοπό του "πιστοποιητικού πιστότητας" που επιτρέπει απλώς την εξασφάλιση της πιστότητας των καινουργών οχημάτων προς εγκεκριμένο τύπο .

48 . Για πρακτικούς λόγους, οι εθνικές αρχές προτιμούν γενικά να αναθέτουν την έκδοση των πιστοποιητικών και βεβαιώσεων πιστότητας στον κατασκευαστή ή στον δηλωθέντα αντιπρόσωπό του, εφόσον αυτοί γνωρίζουν καλύτερα το όχημα και τις τεχνικές του προδιαγραφές .

49 . Αυτή η ανάθεση δεν τις απαλλάσσει ωστόσο από το να βεβαιωθούν ότι το πιστοποιητικό ή η βεβαίωση εκδόθηκαν υπό συνθήκες σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο .

50 . Ειδικότερα, οι επιταγές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων αντιτίθενται στο να πραγματοποιείται η διατύπωση αυτή υπό όρους, τιμών ή προθεσμίας ιδίως, που καθιστούν την εισαγωγή αδύνατη, εξαιρετικά δύσκολη ή υπερβολικά δαπανηρή . Το Δικαστήριο τάχθηκε ήδη με αυτή την άποψη, για παράδειγμα στην προαναφερθείσα απόφαση Biologische Producten κρίνοντας ότι οι έλεγχοι δεν πρέπει ούτε να υπερβαίνουν το αναγκαίο όριο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού ούτε να συνεπάγονται για τον εισαγωγέα υπερβολικές υποχρεώσεις ή περιττές δαπάνες .

51 . Το σύστημα της αναθέσεως του ελέγχου στον κατασκευαστή ή στους δηλωμένους αντιπροσώπους του επιτρέπει εξάλλου να υφίστανται αμφιβολίες από την άποψη των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης .

52 . Η Επιτροπή ασφαλώς δέχτηκε ήδη, στο πλαίσιο της πολιτικής του ανταγωνισμού, ότι οι συμφωνίες αποκλειστικής διανομής στον τομέα των αυτοκινήτων οχημάτων συμβιβάζονται με το άρθρο 85, παράγραφος 3, εφόσον αυτές οι συμφωνίες δεν συνεπάγονται την παρεμπόδιση των "παραλλήλων εισαγωγών"(6 ).

53 . Αυτό ωστόσο δεν εμποδίζει, στο πλαίσιο των εθνικών συστημάτων εξουσιοδοτήσεως όπως αυτό που ισχύει στη Γαλλία, οι εξουσιοδοτημένοι επιχειρηματίες να κατέχουν δεσπόζουσα θέση, κατά την έννοια του άρθρου 86, όσον αφορά την έκδοση των "πιστοποιητικών" και "βεβαιώσεων πιστότητας ".

54 . Γι' αυτό το λόγο η άρνηση αφενός αυτών των επιχειρηματιών να εκδώσουν "πιστοποιητικό" ή "βεβαίωση πιστότητας" και αφετέρου η έκδοση αυτών των εγγράφων υπό όρους, ως προς τις τιμές και την προθεσμία, αδικαιολόγητους, μπορούν να συνιστούν κολάσιμη συμπεριφορά τόσο επί εθνικού όσο και επί κοινοτικού πεδίου λόγω κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης .

55 . Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά το άρθρο 30, μπορεί να προσαφθεί παραβίαση της Συνθήκης στα κράτη μέλη όταν επιτρέπουν ή διευκολύνουν την καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης από τους κατασκευαστές ή τους δηλωθέντες αντιπροσώπους, των οποίων οι πράξεις ή οι παραλείψεις συνεπάγονται περιοριστικό αποτέλεσμα στις εισαγωγές(7 ).

56 . Είναι αναμφισβήτητο, όπως η Γαλλική Κυβέρνηση και η ίδια η Επιτροπή τόνισαν στην επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι, στο σύνολό τους, οι γάλλοι επιχειρηματίες εκδίδουν τα πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις πιστότητας που τους ζητούνται τηρώντας, στις περισσότερες περιπτώσεις, τις απαιτήσεις της ελεύθερης κυκλοφορίας .

57 . Είναι ωστόσο βέβαιο ότι στην προκειμένη περίπτωση ζητήθηκε ( με διφορούμενη άλλωστε διατύπωση ) με πρότυπο έντυπο της γαλλικής διοίκησης και χωρίς την ελάχιστη εμφανή εναλλακτική λύση, να προσκομιστεί από τον εισαγωγέα του εν λόγω οχήματος έγγραφο εκδιδόμενο από τον κατασκευαστή ή τον αντιπρόσωπό του, ο οποίος διατύπωσε προς το σκοπό αυτό δυσανάλογες απαιτήσεις .

58 . Και το προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε ο εθνικός δικαστής αφορά μια τέτοια κατάσταση - ή απλώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο .

59 . Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, πρέπει, στην περίπτωση που το κράτος εισαγωγής δεν διαθέτει μέσα για να εξασφαλίσει κατά αποτελεσματικό τρόπο ότι ο κατασκευαστής ή ο αντιπρόσωπός του θα τηρήσουν πιστά τους όρους του κοινοτικού δικαίου, να γίνουν δεκτοί άλλοι τρόποι για να εξασφαλιστεί η πιστότητα του οχήματος προς τις τεχνικές του προδιαγραφές .

60 . Η Γαλλική Κυβέρνηση επισημαίνει ότι αυτό το ρόλο μπορούν να ασκήσουν τα "δελτία μερικής εγκρίσεως" που προβλέπει η οδηγία 70/156/ΕΟΚ της 6ης Φεβρουαρίου 1970 .

61 . Αυτή η εισήγηση μου θέτει το ερώτημα σε ποιό μέτρο η μερική εναρμόνιση που ήδη πραγματοποιήθηκε σ' αυτό τον τομέα, έχει επίπτωση στην περίπτωση εισαγωγής μεταχειρισμένων οχημάτων που είναι ήδη καταχωρημένα σε άλλο κράτος μέλος .

62 . 'Ομως, οι εκπρόσωποι της Επιτροπής επέστησαν, στην επ' ακροατηρίου συζήτηση, την προσοχή μας επί του γεγονότος ότι το σύστημα δελτίων μερικής εγκρίσεως είναι όχι μόνον ανεπαρκές - εφόσον οι οδηγίες εφαρμογής της οδηγίας 70/165 δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί - αλλά και υπερβολικά επιβαρυντικό - διότι συνεπάγεται σημαντική αύξηση της γραφειοκρατίας και σημαντική καθυστέρηση - αλλά επίσης είναι και ανεφάρμοστο στην περίπτωση εισαγωγής μεταχειρισμένων οχημάτων που υπάγονται στη διαδικασία της "ατομικής εγκρίσεως ".

63 . Προκύπτει, πράγματι, από την οδηγία και τις επεξηγήσεις που δόθηκαν στην επ' ακροαητρίου συζήτηση ότι ένας ατομικός εισαγωγέας δεν μπορεί να αποκτήσει τα δελτία μερικής εγκρίσεως προκειμένου να προβεί στην καταχώρηση οχήματος που είχε ήδη εγκριθεί και καταχωρηθεί προηγουμένως σε άλλο κράτος μέλος .

64 . Αυτά τα δελτία δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην περίπτωση που ένας κατασκευαστής, αφού επιτύχει την έγκριση νέου τύπου οχήματος σε δεδομένο κράτος μέλος, ζητεί την έγκρισή του σε άλλο κράτος μέλος .

65 . Αρκεί σ' αυτή την περίπτωση, για την έγκριση των στοιχείων του οχήματος που είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις των οδηγιών εναρμονίσεως, ο κατασκευαστής να προσκομίσει τα δελτία μερικής εγκρίσεως που αφορούν αυτά τα στοιχεία, η δε σχετική έγκριση δεν μπορεί να μη δοθεί στο δεύτερο κράτος μέλος .

66 . Απομένει, επομένως, να προβλεφθεί, ως εναλλακτική λύση απαραίτητη στο πλαίσιο της ορθής εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων, η δυνατότητα της απευθείας εγκρίσεως ή καταχωρήσεως στις διοικητικές υπηρεσίες του κράτους μέλους εισαγωγής, βάσει της προσκομίσεως των εγγράφων που έχουν εκδοθεί από το κράτος μέλος εξαγωγής . Πρόκειται κυρίως περί του πιστοποιητικού καταχωρήσεως και του πιστοποιητικού πιστότητας προς εγκεκριμένο τύπο στο κράτος μέλος εξαγωγής, το οποίο παραπέμπει στο πρακτικό εγκρίσεως, το οποίο φαίνεται να είναι ευχερώς διαθέσιμο και αναφέρεται, για κάθε συστατικό στοιχείο του οχήματος, στην έγκριση ΕΟΚ ή στην έγκριση από εθνικής πλευράς .

67 . Οι υπηρεσίες του κράτους μέλους εισαγωγής θα ελέγξουν, επομένως, τις διαφορές σε σχέση με τις ισχύουσες τεχνικές προδιαγραφές στο έδαφός του, και θα μπορέσουν ταυτόχρονα να προβούν, ενδεχομένως, στον έλεγχο της φυσικής κατάστασης του οχήματος .

68 . Η νομολογία του Δικαστηρίου συμφωνεί με το συμπέρασμά μου, εφόσον αυτή οδηγείται από τη μέριμνα να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να δέχονται τα έγγραφα και τους ελέγχους που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος εξαγωγής, στο μέτρο που ικανοποιούν τις απαιτήσεις του κράτους μέλους εισαγωγής(8 ).

69 . V . Λαμβάνοντας υπόψη τα προεκτεθέντα, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο υποβληθέν από τον εθνικό δικαστή προδικαστικό ερώτημα, ως εξής :

70 . "Οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν αντιτίθενται στη θέσπιση από κράτος μέλος, με τη νομοθετική ή κανονιστική οδό ή με τη διοικητική πρακτική, συστήματος που επιβάλλει, για τα οχήματα που εισάγονται από άλλο κράτος μέλος στο οποίο έχουν ήδη εγκριθεί, νέα έγκριση καλούμενη "ατομική" , που περιλαμβάνει την προσκόμιση βεβαιώσεως εκδιδόμενης από τον κατασκευαστή ή από τους αντιπροσώπους του, οι οποίοι έχουν δηλωθεί στη χώρα εισαγωγής, διευκρινίζοντας ότι το εισαγόμενο όχημα είναι σύμφωνο προς εγκριθέντα τύπο ή προς τις ισχύουσες τεχνικές προδιαγραφές στο έδαφός του, υπό τον όρο

71 . - η εν λόγω βεβαίωση να εκδίδεται υπό λογικούς όρους από απόψεως τιμής και προθεσμίας

72 . - να γίνεται ρητώς δεκτό ότι ο εισαγωγέας έχει τη δυνατότητα να προσκομίζει έγγραφα εκδιδόμενα στο κράτος μέλος εξαγωγής, στο μέτρο που περιέχουν τα αναγκαία στοιχεία για τη νέα έγκριση

73 . - να μην απαιτούνται εργαστηριακές δοκιμές ή άλλοι παρόμοιοι έλεγχοι, εφόσον έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στο κράτος εξαγωγής και τα αποτελέσματά τους είναι ή μπορούν ευχερώς να τεθούν στη διάθεση των αρχών του κράτους μέλους εισαγωγής ".

(*) Μετάφραση από τα πορτογαλικά .

( 1)κδ 0 3/001, σ.4 επ .

( 2 ) βλ . για παράδειγμα, την απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 1978 στην υπόθεση 82/77 van Tiggele, Recueil 1978, σ . 25 απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 1978 στην υπόθεση 13/78 Eggers, Recueil 1978, σ.1935 απόφαση της 13ης Μαρτίου 1979 στην υπόθεση 119/78 Peureux, Recueil 1979, σ.975 .

( 3 ) Βλ ., για παράδειγμα, την απόφαση της 26ης Ιανουαρίου 1977 στην υπόθεση 49/76 Gesellschaft fuer Uberseehandel, Recueil 1977, σ.41 απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 1977 στην υπόθεση 38/77, Enka, Recueil 1977, σ.2203 απόφαση της 29ης Ιουνίου 1978 στην υπόθεση 154/77, Dechmann, Recueil 1978, σ . 1573 απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1981 στην υπόθεση 272/80, Biologische Producten, Συλλογή 1981, σ.3277,ειδικότερα στη σ.3290,σκέψη 9 .

( 4 ) Απόφαση Biologische Producten, όπ.αναφ ., σσ.3291-3293 .

( 5 ) Απόφαση Biologische Producten, όπ.προαν.σκέψη 13

( 6 ) Βλ . τον κανονισμό 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, ΕΕΕΚ L 15 της 18ης Ιανουαρίου 1985, σ.16

( 7 ) Βλ . την απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 1977 στην υπόθεση 13/77, Inno κατά ATAB, Recueil 1977, σ.2115, ειδικότερα σσ.2143-2146 .

( 8 ) Βλ . την απόφαση της 20ής Μαΐου 1976 στην υπόθεση 104/75 de Peijper, Recueil 1976, σ.613, ειδικότερα σ.637 .