EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 343/28

Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Ιουνίου οι Salvatore Aniello Pappalardo, Pescatori La Tonnara Soc. coop., Fedemar Srl, Testa Giuseppe & C. s.n.c, Pescatori San Pietro Apostolo Srl, Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo & C., Valentino Pesca s.a.s., di Camplone Arnaldo & C. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 27 Απριλίου 2016, στην υπόθεση T-316/13, Pappalardo κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-350/16 P)

(2016/C 343/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Salvatore Aniello Pappalardo, Pescatori La Tonnara Soc. coop., Fedemar Srl, Testa Giuseppe & C. s.n.c, Pescatori San Pietro Apostolo Srl, Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo & C., Valentino Pesca s.a.s., di Camplone Arnaldo & C (εκπρόσωποι: V. Cannizzaro και L. Caroli, avvocati)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

— Κυρίως, να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 27 Απριλίου 2016 επί της υποθέσεως T-316/13 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί σύμφωνα με τις αρχές δικαίου που έχει διατυπώσει το Δικαστήριο.

— Επικουρικώς, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι τα στοιχεία της υποθέσεως καθιστούν δυνατό το ενδεχόμενο αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να αποφανθεί επί της ουσίας όσον αφορά το αίτημα που υπέβαλαν πρωτοδίκως οι νυν αναιρεσείοντες με το εισαγωγικό δικόγραφο της αγωγής τους ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ειδικότερα δε: 1. να διαπιστώσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά τη ζημία που προκάλεσε στους νυν αναιρεσείοντες η έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45o Δ, και στη Μεσόγειο, ο οποίος κηρύχθηκε ανίσχυρος με την απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Μαρτίου 2011, που εκδόθηκε επί της υποθέσεως AJD Tuna, C-221/09 (EU:C:2011:153), και 2. κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποκαταστήσει τις ζημίες που υπέστησαν οι νυν αναιρεσείοντες.

— να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της υποθέσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

I. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ως στερούμενη εν προκειμένω σημασίας τη διάταξη που το ίδιο εξέδωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 επί της υποθέσεως T-305/08, όσον αφορά τον καθορισμό του περιεχομένου της κηρύξεως του κανονισμού 530/2008 ως ανίσχυρου με την απόφαση AJD Tuna. Για να κρίνει ότι παρέλκει η απόφανση επί της υποθέσεως T-305/08, το Γενικό Δικαστήριο, στη διάταξή του της 14ης Φεβρουαρίου 2012, ερμήνευσε την απόφαση AJD Tuna ως δεχόμενη καθ’ όλα τα αιτήματα του προσφεύγοντος στην υπόθεση εκείνη, με αποτέλεσμα να κηρυχθεί ανίσχυρο το άρθρο 1 του κανονισμού 530/2008. Ο καθορισμός του περιεχομένου της κηρύξεως της διατάξεως ως ανίσχυρης αποτελούσε, επομένως, το αντικείμενο του διατακτικού της διατάξεως της 14ης Φεβρουαρίου 2012. Ως εκ τούτου, στην απόφαση κατά της οποίας ασκήθηκε η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε να εφαρμόσει την κήρυξη του κανονισμού 530/2008 ως ανίσχυρου, με την απόφαση AJD Tuna, βάσει του περιεχομένου που καθορίσθηκε με τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2012, επί της υποθέσεως T-305/08.