Απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2002. - Tetra Laval BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός. - Υπόθεση T-5/02.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002 σελίδα II-04381



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Διοικητική διαδικασία - Πρόσβαση στον φάκελο - Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας - Παράβαση - Προϋπόθεση

(Kανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου)

2. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Διοικητική διαδικασία - Πρόσβαση στον φάκελο - Λεπτομέρειες εφαρμογής - Εξουσία της Επιτροπής να κρίνει αυτεπαγγέλτως τον κίνδυνο δημοσιοποιήσεως εμπιστευτικών πληροφοριών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως κάθε περιορισμού του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο - Περιεχόμενο

(Άρθρο 287 ΕΚ· κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου· κανονισμός 447/98 της Επιτροπής, άρθρο 17 §§ 1 και 2)

3. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εξέταση από την Επιτροπή - Εκτιμήσεις οικονομικής φύσεως - Διακριτική εξουσία εκτιμήσεως - Δικαστικός έλεγχος - Όρια

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2)

4. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Συγκεντρώσεις μη δημιουργούσες ή ενισχύουσες δεσπόζουσα θέση

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 2 και 3)

5. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Συγκέντρωση εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων - Έννοια - Εκτίμηση βάσει των εφαρμοστέων σε άλλα είδη συγκεντρώσεως κριτηρίων - Λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως, μέσω παραγώγου προωθήσεως, στην αγορά αναφοράς από μία επιχείρηση που αποτελεί μέρος της πράξεως συγκεντρώσεως - Επιτρέπεται - Δυνατότητα της Επιτροπής να βασιστεί σε προβλέψιμη συμπεριφορά της προερχομένης από τη συγκέντρωση οντότητας - Προϋποθέσεις - Υποβολή ενδελεχούς αναλύσεως στηριζομένης σε αδιάσειστα στοιχεία

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 2 και 3)

6. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Συγκέντρωση εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων - Λαμβάνεται υπόψη η προβλέψιμη συμπεριφορά της προερχομένης από τη συγκέντρωση οντότητας που δύναται να αποτελέσει καθαυτή κατάχρηση υφισταμένης δεσπόζουσας θέσεως - Επιτρέπεται - Υποχρέωση της Επιτροπής να εκτιμά τη δυνατότητα αυτή ενόψει των κινδύνων που είναι εγγενείς στην υιοθέτηση τέτοιας συμπεριφοράς και των συναφών δεσμεύσεων των κοινοποιούντων μερών

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 2 και 3)

7. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως, μέσω παραγώγου προωθήσεως, στην αγορά αναφοράς από μία επιχείρηση που αποτελεί μέρος της πράξεως συγκεντρώσεως - Λαμβάνεται υπόψη η παράγωγος προώθηση μεταξύ των αγορών των δύο προϊόντων που αποτελούν τεχνικά υποκατάστατα - Επιτρέπεται - Προϋπόθεση

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 2 και 3)

8. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Λαμβάνεται υπόψη η εξάλειψη ή η σημαντική μείωση δυνητικού αλλά αυξανόμενου ανταγωνισμού ενισχύοντος δεσπόζουσα θέση - Επιτρέπεται - Υποχρέωση της Επιτροπής να βασιστεί σε αδιάσειστες αποδείξεις της προβαλλομένης ενισχύσεως

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 2 και 3)

9. Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Εκτίμηση του συμβατού προς την κοινή αγορά - Λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως, μέσω παραγώγου προωθήσεως, στην αγορά αναφοράς από μία επιχείρηση που αποτελεί μέρος της πράξεως συγκεντρώσεως - Λαμβάνεται υπόψη το αποτέλεσμα επί των αγορών αναφοράς της μειώσεως του προερχομένου από τις γειτνιάζουσες αγορές δυνητικού ανταγωνισμού - Επιτρέπεται

(Κανονισμός 4064/89 του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 1, 2 και 3)

Περίληψη

1. Οι διέπουσες το δικαίωμα προσβάσεως στον φάκελο της Επιτροπής γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου μπορούν να εφαρμοστούν στις διαδικασίες που προβλέπει ο κανονισμός 4064/89, του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, ακόμη και όταν η εφαρμογή των αρχών αυτών μπορεί λογικά να εξαρτάται από την επιτακτική ανάγκη της ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του εν λόγω κανονισμού. Οι αρχές αυτές σκοπό έχουν την κατοχύρωση της αποτελεσματικής ασκήσεως των δικαιωμάτων του αμυνομένου και η προσβολή των αρχών αυτών κατά τη διαδικασία που προηγείται της εκδόσεως της αποφάσεως ενδέχεται, κατ' αρχήν, να επισύρει ακύρωση αυτής της αποφάσεως οσάκις έχουν θιγεί τα δικαιώματα άμυνας της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως.

Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας στοιχειοθετείται όταν η παράλειψη ανακοινώσεως εγγράφων που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής μπόρεσε να επηρεάσει, σε βάρος της προσφεύγουσας, την εξέλιξη της διαδικασίας και το περιεχόμενο της αποφάσεως.

( βλ. σκέψεις 89-91 )

2. Όσον αφορά τις απαντήσεις που έδωσαν τρίτοι στις αιτήσεις για παροχή πληροφοριών εκ μέρους της Επιτροπής, το γεγονός και μόνον ότι το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98, σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις ακροάσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, επιβάλλει σε κάθε τρίτο που ζητεί την τήρηση του απορρήτου να επισημαίνει σαφώς τα στοιχεία της απαντήσεώς του που κρίνει εμπιστευτικά δεν εμποδίζει την Επιτροπή, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου και του σκοπού του άρθρου 287 ΕΚ, να εκτιμά αυτεπαγγέλτως αν υπάρχει κίνδυνος να δημοσιοποιηθούν τα επαγγελματικά απόρρητα ορισμένων τρίτων που εμπλέκονται στη διαδικασία, ή άλλων εμπιστευτικών πληροφοριών, σε περίπτωση που επιτραπεί πλήρης πρόσβαση στις απαντήσεις άλλων τρίτων οι οποίοι δεν ζήτησαν την τήρηση απορρήτου.

Πάντως, εναπόκειται στην Επιτροπή, ενώπιον αιτήσεως κοινοποιούντος μέρους για πρόσβαση στον φάκελο, να δικαιολογεί, τουλάχιστον μέχρι το στάδιο διαβουλεύσεως της συμβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89, κάθε περιορισμό του δικαιώματος αυτού προσβάσεως, εφόσον κάθε παρέκκλιση του δικαιώματος αυτού στον φάκελο πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικώς, ιδιαίτερα όταν η Επιτροπή προτίθεται να απαγορεύσει την επίδικη κοινοποιηθείσα συγκέντρωση.

Συναφώς, η επιτακτική ανάγκη της ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του κανονισμού 4064/89 δεν μπορεί καθαυτή να δικαιολογήσει άρνηση προσβάσεως στις απαντήσεις που δόθηκαν στο πλαίσιο έρευνας αγοράς πραγματοποιηθείσας ως προς τις αναληφθείσες από κοινοποιούν μέρος δεσμεύσεις. Μολονότι η Επιτροπή δεν διαθέτει τον αναγκαίο χρόνο για να ζητήσει από τους συντάκτες των απαντήσεων στην έρευνα ένα μη εμπιστευτικό κείμενό τους, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98, ήταν παρ' όλ' αυτά υποχρεωμένη να επισημάνει στο κοινοποιούν μέρος τους λόγους για τους οποίους η φύση και το περιεχόμενο των φόβων για αντίποινα ή άλλα βλαβερά ή μη επιθυμητά αποτελέσματα, τους οποίους εξέφρασαν οι εν λόγω συντάκτες, οι οποίοι ζήτησαν απλώς την τήρηση του απορρήτου χωρίς να προσκομίσουν μη εμπιστευτικό κείμενο των απαντήσεών τους, επαρκούν για να δικαιολογήσουν άρνηση της προσβάσεως στις απαντήσεις αυτές περιλαμβανομένου και του μη εμπιστευτικού κειμένου τους. Μολονότι οι συντομότατες προθεσμίες στη δεύτερη φάση της σχετικής με συγκέντρωση διαδικασίας μπορούν, για πρακτικούς λόγους, και κυρίως όταν έχουν κατατεθεί πολυάριθμες αιτήσεις τηρήσεως απορρήτου, να δικαιολογήσουν την προετοιμασία μη εμπιστευτικών περιλήψεων, η Επιτροπή υποχρεούται να δικαιολογήσει τη γενική άρνηση της προσβάσεως στις απαντήσεις αυτές. Η υποχρέωση αυτή ισχύει κατά μείζονα λόγο για τις απαντήσεις που έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή χωρίς καμία αίτηση, τουλάχιστον τυπική, περί τηρήσεως του απορρήτου.

( βλ. σκέψεις 101-102, 105 )

3. Οι ουσιαστικοί κανόνες του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, και ιδίως το άρθρο 2, παρέχουν στην Επιτροπή κάποια εξουσία εκτιμήσεως, ιδίως όσον αφορά ζητήματα οικονομικής φύσεως. Κατά συνέπεια, ο εκ μέρους του κοινοτικού δικαστή έλεγχος της ασκήσεως τέτοιας εξουσίας, που είναι ουσιώδης για τον καθορισμό των κανόνων στον τομέα των συγκεντρώσεων, πρέπει να ασκείται λαμβανομένου υπόψη του περιθωρίου εκτιμήσεως, το οποίο στηρίζεται στους οικονομικής φύσεως κανόνες που απαρτίζουν το καθεστώς των συγκεντρώσεων.

( βλ. σκέψη 119 )

4. Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, πρέπει να κριθεί ότι δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά οι πράξεις συγκεντρώσεως που δημιουργούν ή ενισχύουν δεσπόζουσα θέση με συνέπεια να εμποδίζεται ουσιωδώς ο πραγματικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε ένα ουσιώδες μέρος της. Αντιθέτως, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να κηρύσσει συμβατή με την κοινή αγορά κάθε κοινοποιηθείσα πράξη συγκεντρώσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού, εφόσον δεν πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις που προβλέπει η εν λόγω διάταξη. Αν δεν δημιουργείται ή ενισχύεται δεσπόζουσα θέση, πρέπει συνεπώς η πράξη να επιτραπεί χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν τα αποτελέσματα της πράξεως επί του πραγματικού ανταγωνισμού.

( βλ. σκέψη 120 )

5. Συγκεντρώσεις εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, δηλαδή πραγματοποιούμενες μεταξύ επιχειρήσεων οι οποίες δεν έχουν, κατ' ουσίαν, προϋφιστάμενη ανταγωνιστική σχέση, είτε ως άμεσες ανταγωνίστριες, είτε ως προμηθευτές και πελάτες, δεν συνεπάγονται αληθείς οριζόντιες επικαλύψεις μεταξύ των δραστηριοτήτων των μερών της συγκεντρώσεως ούτε κάθετες σχέσεις μεταξύ των μερών αυτών υπό αυστηρή έννοια. Συνεπώς, δεν μπορεί να υποτεθεί, με συνέπεια να πρέπει να απαγορευτούν, ότι τέτοιου είδους συγκεντρώσεις παράγουν αντίθετα προς τον ανταγωνισμό αποτελέσματα. Οι συγκεντρώσεις αυτές μπορεί να απαγορευτούν, όπως κάθε άλλη συγκέντρωση, μόνον αν πληρούνται τα δύο κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.

Συναφώς, μολονότι, a priori, συγκέντρωση μεταξύ επιχειρήσεων που δρουν σε διακεκριμένες αγορές δεν μπορεί συνήθως να συνεπιφέρει, μετά την πραγματοποίησή της, τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως λόγω της σωρεύσεως μεριδίων αγοράς που κατέχουν τα μέρη που μετέχουν στη συγχώνευση εφόσον τα ουσιώδη στοιχεία των σχετικών θέσεων των ανταγωνιστών σε μία δεδομένη αγορά ανευρίσκονται γενικώς στην ίδια την αγορά, μπορεί οι συνθήκες ανταγωνισμού σε μια αγορά να επηρεαστούν από εξωτερικούς παράγοντες της αγοράς αυτής. Περί αυτού πρόκειται υπό συνθήκες όπου οι επίδικες αγορές είναι γειτνιάζουσες και ένα από τα μέρη της πράξεως συγκεντρώσεως κατέχει ήδη δεσπόζουσα θέση σε μία από αυτές τις αγορές, αν τα μέσα και οι δυνατότητες που συγκεντρώνονται με την πράξη αυτή δημιουργούν άμεσα συνθήκες που επιτρέπουν στη νέα οντότητα, μέσω παραγώγου προωθήσεως, να σφετεριστεί, σ' ένα σχετικά εγγύς μέλλον, δεσπόζουσα θέση στην άλλη αγορά.

Αν η Επιτροπή μπορεί να συναγάγει, στο πλαίσιο μακροπρόθεσμης αναλύσεως των αποτελεσμάτων πράξεως συγκεντρώσεως εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, ότι, κατά πάσα πιθανότητα, θα δημιουργηθεί ή ενισχυθεί δεσπόζουσα θέση σε σχετικά εγγύς μέλλον και θα έχει ως συνέπεια να εμποδιστεί ουσιωδώς ο πραγματικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά, πρέπει να την απαγορεύσει.

Εν τούτοις, στην υποθετική περίπτωση που η δημιουργία ή ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως στη δεύτερη αγορά δεν προκύπτει άμεσα από τη συγκέντρωση αλλά θα παραχθεί μόνο μετά από ορισμένο χρόνο και θα προκύψει από τη συμπεριφορά που θα υιοθετήσει η νέα οντότητα στην πρώτη αγορά όπου κατέχει ήδη δεσπόζουσα θέση, δηλαδή όταν δεν δημιουργεί ή ενισχύει τη δεσπόζουσα θέση η δομή που προκύπτει από την πράξη συγκεντρώσεως, αλλά η μελλοντική επίδικη συμπεριφορά της νέας οντότητας, εναπόκειται στην Επιτροπή, αν σκοπεί να απαγορεύσει τη συγκέντρωση, να προβεί σε ιδιαίτερα προσεκτική εξέταση των περιστάσεων που αποδεικνύονται σημαντικές προκειμένου να εκτιμηθεί το αντίθετο προς τον ανταγωνισμό αποτέλεσμα της σχεδιαζομένης παραγώγου προωθήσεως επί του ανταγωνισμού εντός της αγοράς αναφοράς και να παράσχει αδιάσειστες αποδείξεις για τη στήριξη της αναλύσεως αυτής.

( βλ. σκέψεις 142-155 )

6. Μολονότι ο κανονισμός 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, προβλέπει την απαγόρευση των πράξεων συγκεντρώσεως που δημιουργούν ή ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, οι οποίες θα έχουν ουσιώδη αντίθετα προς τον ανταγωνισμό αποτελέσματα, οι προϋποθέσεις αυτές δεν προϋποθέτουν την ύπαρξη καταχρηστικής συμπεριφοράς και, συνεπώς, παράνομης συμπεριφοράς της προερχομένης από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητας, ως αποτέλεσμα της συγκεντρώσεως αυτής. Αν λοιπόν υποτεθεί ότι τα μέρη πράξεως συγκεντρώσεως με συσπειρωτικές συνέπειες δεν θα τηρήσουν το κοινοτικό δίκαιο, η δυνατότητα αυτή δεν μπορεί να αποκλειστεί από την Επιτροπή όταν ασκεί τον έλεγχό της επί των συγκεντρώσεων. Συνεπώς, όταν η Επιτροπή, αναλύοντας τα αποτελέσματα της συγκεντρώσεως αυτής, βασίζεται στην προβλέψιμη συμπεριφορά που μπορεί να αποτελέσει καθαυτή καταχρήσεις υφισταμένης δεσπόζουσας θέσεως, στην Επιτροπή απόκειται να εκτιμήσει αν, παρά την απαγόρευση της συμπεριφοράς αυτής, είναι πιθανό ότι η προερχόμενη από την πράξη οντότητα θα έχει τέτοια συμπεριφορά ή αν, αντιθέτως, ο παράνομος χαρακτήρας της συμπεριφοράς και/ή ο κίνδυνος αποκαλύψεως της συμπεριφοράς αυτής καθιστά ελάχιστα πιθανή τη στρατηγική αυτή. Στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, μολονότι είναι πρόσφορο να λαμβάνονται υπόψη οι παροτρύνσεις για την υιοθέτηση αντιθέτων προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορών, που μπορεί να συνεπάγεται η δημιουργηθείσα από τη συγκέντρωση κατάσταση, η Επιτροπή υποχρεούται επίσης να εξετάζει σε ποιο μέτρο οι εν λόγω παροτρύνσεις θα μειωθούν, αν όχι εξαλειφθούν, λόγω του μη σύννομου χαρακτήρα της εν λόγω συμπεριφοράς, της πιθανότητας αποκαλύψεώς της, της διώξεώς της από τις αρμόδιες αρχές, τόσο σε κοινοτικό επίπεδο όσο και σε εθνικό, και των οικονομικών κυρώσεων που μπορεί να προκύψουν. Το γεγονός ότι το κοινοποιούν μέρος προτείνει δεσμεύσεις σχετικά με τη μέλλουσα συμπεριφορά της είναι επίσης ένα στοιχείο το οποίο η Επιτροπή πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη για να εκτιμήσει αν είναι πιθανό η νέα οντότητα να συμπεριφερθεί κατά τρόπο που θα καθιστά δυνατή τη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως σε μία ή περισσότερες από τις επίδικες αγορές.

( βλ. σκέψεις 159, 161 )

7. Δεν αποκλείεται ότι παράγωγος προώθηση μπορεί να ασκηθεί από μια αγορά σε άλλη όταν εμπόρευμα εμπίπτον στην πρώτη αγορά και εμπόρευμα εμπίπτον στην άλλη αγορά είναι μόνον τεχνικά υποκατάστατα. Αυτή η παράγωγος προώθηση μπορεί να ασκείται όταν τα επίδικα προϊόντα είναι αυτά που ένας πελάτης φρονεί ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει συγχρόνως για τους ίδιους σκοπούς.

( βλ. σκέψη 196 )

8. Όταν η Επιτροπή στηρίζεται στην εξάλειψη ή τη σημαντική μείωση του δυνητικού ανταγωνισμού, και μάλιστα ανταγωνισμού που πρόκειται να αυξηθεί, για να δικαιολογήσει την απαγόρευση της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως, τα στοιχεία που θεωρούνται ότι συνιστούν ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως πρέπει να στηρίζονται σε αδιάσειστες αποδείξεις. Το γεγονός και μόνον ότι η συγχωνεύσασα επιχείρηση κατέχει ήδη σαφέστατη δεσπόζουσα θέση στην οικεία αγορά, μολονότι συνιστά σημαντικό στοιχείο, δεν αρκεί καθαυτό για να δικαιολογήσει το συμπέρασμα ότι η μείωση του δυνητικού ανταγωνισμού που θα αντιμετωπίσει η επιχείρηση αυτή συνιστά ενίσχυση της θέσεώς της.

( βλ. σκέψη 312 )

9. Λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, που επιβάλλονται στην Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτιμήσεως πράξεως συγκεντρώσεως, η Επιτροπή δεν υποπίπτει σε καμία πλάνη εξετάζοντας τη σημασία της μειώσεως του δυνητικού ανταγωνισμού από τις γειτνιάζουσες αγορές στις αγορές αναφοράς.

( βλ. σκέψη 323 )

Διάδικοι

Στην υπόθεση T-5/02,

Tetra Laval BV, με έδρα το Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους A. Vandencastele, D. Waelbroeck, A. Weitbrecht και S. Völcker, δικηγόρους,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους A. Whelan και P. Hellström, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C (2001) 3345 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 2001, που κηρύσσει συγκέντρωση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και τη συμφωνία ΕΟΧ (υπόθεση COMP/Μ.2416 - Tetra Laval/Sidel),

ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

(πρώτο τμήμα),

συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, J. Pirrung και N. J. Forwood, δικαστές,

γραμματέας: D. Christensen, διοικητική υπάλληλος,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 3ης και 4ης Ιουλίου 2002,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

Νομικό πλαίσιο

1 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων [ΕΕ L 395, σ. 1, όπως διορθώθηκε, ΕΕ 1990, L 257, σ. 13, και όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1310/97 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, ΕΕ L 180, σ. 1, στο εξής: κανονισμός], προβλέπει ένα σύστημα με το οποίο η Επιτροπή ελέγχει τις πράξεις συγκεντρώσεως που έχουν «κοινοτική διάσταση» υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού.

2 Το άρθρο 2 του κανονισμού ορίζει:

«1. Προκειμένου να εξακριβωθεί αν οι συγκεντρώσεις επιχειρήσεων οι εμπίπτουσες στον παρόντα κανονισμό συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, γίνεται σχετική εκτίμηση σε συνάρτηση με τις διατάξεις που ακολουθούν.

Κατά την εκτίμηση αυτή, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη:

α) την ανάγκη διατήρησης και ανάπτυξης ουσιαστικού ανταγωνισμού μέσα στην κοινή αγορά με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τη διάρθρωση όλων των σχετικών αγορών και τον πραγματικό ή δυνητικό ανταγωνισμό εκ μέρους κοινοτικών και μη επιχειρήσεων·

β) τη θέση των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων στην αγορά και τη χρηματική και οικονομική δύναμή τους, τις δυνατότητες επιλογής των προμηθευτών και των χρηστών, την πρόσβασή τους στις πηγές εφοδιασμού ή στις αγορές διάθεσης των προϊόντων, την ύπαρξη νομικών ή πραγματικών εμποδίων κατά την είσοδο, την εξέλιξη της προσφοράς και της ζήτησης των οικείων αγαθών και υπηρεσιών, τα συμφέροντα των ενδιάμεσων και τελικών καταναλωτών καθώς και την εξέλιξη της τεχνικής και οικονομικής προόδου, εφόσον η εξέλιξη αυτή είναι προς το συμφέρον των καταναλωτών και δεν αποτελεί εμπόδιο για τον ανταγωνισμό.

2. Οι συγκεντρώσεις που δεν δημιουργούν ούτε ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, με αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε μεγάλο βαθμό ο ουσιαστικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, πρέπει να κηρύσσονται συμβατές με την κοινή αγορά.

3. Οι συγκεντρώσεις που δημιουργούν ή ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, με αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε σημαντικό βαθμό ο ουσιαστικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, πρέπει να κηρύσσονται ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά.

[...]»

3 Το άρθρο 4 του κανονισμού απαιτεί ότι το μέρος ή τα μέρη που αποκτούν τον έλεγχο, ή τον από κοινού έλεγχο, άλλης επιχειρήσεως κοινοποιούν την πράξη συγκεντρώσεως στην Επιτροπή μέσα σε μία εβδομάδα μετά την οριστικοποίηση της πράξεως αυτής, ενώ η Επιτροπή υποχρεούται, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, να εξετάσει την κοινοποίηση αυτή «μόλις τη λάβει». Το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, του κανονισμού, σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού, ορίζει ότι η Επιτροπή κινεί διαδικασία ως προς την κοινοποιηθείσα πράξη συγκεντρώσεως εντός ενός μηνός ή, το αργότερο, εντός έξι εβδομάδων αν διαπιστωθεί ότι η πράξη αυτή εμπίπτει στον κανονισμό «και προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς το συμβατό της με την κοινή αγορά».

4 Όταν έχει κινηθεί διαδικασία κατόπιν κοινοποιήσεως, οι εξουσίες λήψεως αποφάσεως της Επιτροπής καθορίζονται στο άρθρο 8 του κανονισμού. Δυνάμει της παραγράφου 3 της διατάξεως αυτής, «[ό]ταν η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μια συγκέντρωση πληροί το κριτήριο του άρθρου 2, παράγραφος 3, εκδίδει απόφαση με την οποία η εν λόγω συγκέντρωση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά». Το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού ορίζει ότι οι αποφάσεις αυτές «πρέπει να λαμβάνονται το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κίνησης της διαδικασίας».

5 Μολονότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού ορίζει ότι πράξη συγκεντρώσεως δεν πραγματοποιείται ούτε πριν από την κοινοποίησή της ούτε προτού κριθεί συμβατή με την κοινή αγορά, η πραγματοποίηση δημόσιας προσφοράς που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού, δεν παρακωλύεται «υπό τον όρο ότι ο αποκτών δεν ασκεί τα δικαιώματα ψήφου που συνδέονται με τους συγκεκριμένους τίτλους, ή τα ασκεί μόνον για να διατηρήσει την πλήρη αξία της επένδυσής του και βάσει παρεκκλίσεως, η οποία παρέχεται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4».

6 Το άρθρο 18 του κανονισμού σχετικά με την ακρόαση των ενδιαφερομένων και των τρίτων ορίζει:

«1. Πριν λάβει τις αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7, παράγραφοι 2 και 4, στο άρθρο 8, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, και παράγραφοι 3, 4 και 5, καθώς και στα άρθρα 14 και 15, η Επιτροπή παρέχει στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων την ευκαιρία να εκφράσουν, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας έως τη γνωμοδότηση της συμβουλευτικής επιτροπής, την άποψή τους επί των κατ' αυτών αιτιάσεων που έχουν ληφθεί υπόψη.

[...]

3. Η Επιτροπή βασίζει τις αποφάσεις της μόνο στις αιτιάσεις επί των οποίων οι ενδιαφερόμενοι μπόρεσαν να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Τα δικαιώματα αμύνης των ενδιαφερομένων διασφαλίζονται πλήρως κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας. Η πρόσβαση στο φάκελο είναι ελεύθερη τουλάχιστον για τα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη, χωρίς να αγνοείται το έννομο συμφέρον των επιχειρήσεων να τηρείται το επαγγελματικό τους απόρρητο.

[...]»

7 Το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 447/98 της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 1998, σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις ακροάσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 4064/89 του Συμβουλίου (ΕΕ L 61, σ. 1), ορίζει:

«Η Επιτροπή, αφού απευθύνει στα κοινοποιούντα μέρη τις αιτιάσεις της, τους επιτρέπει, μετά από σχετική αίτηση, την πρόσβαση στο σχετικό φάκελο, προκειμένου να τους επιτρέψει να ασκήσουν τα δικαιώματά τους υπεράσπισης.

Η Επιτροπή επιτρέπει επίσης, μετά από σχετική αίτηση, στα λοιπά εμπλεκόμενα μέρη, τα οποία έχουν ενημερωθεί για τις αιτιάσεις της, την πρόσβαση στο σχετικό φάκελο, καθόσον αυτό είναι αναγκαίο για την προετοιμασία των παρατηρήσεων τους.»

8 Το άρθρο 17 του κανονισμού 447/98, με τίτλο «Εμπιστευτικές πληροφορίες», ορίζει:

«1. Δεν επιτρέπεται η ανακοίνωση ή η πρόσβαση σε πληροφορίες, περιλαμβανομένων των εγγράφων, εφόσον αποτελούν επαγγελματικό απόρρητο προσώπου ή επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων των κοινοποιούντων μερών, λοιπών εμπλεκομένων μερών ή τρίτων, ή σε άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες, η αποκάλυψη των οποίων δεν κρίνεται από την Επιτροπή απαραίτητη για τους σκοπούς της διαδικασίας, ή σε πληροφορίες που περιέχονται σε εσωτερικά έγγραφα των αρχών.

2. Κάθε μέρος που γνωστοποιεί τις απόψεις του βάσει των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου προσδιορίζει σαφώς τα στοιχεία που θεωρεί εμπιστευτικά, αναφέροντας τους λόγους, και υποβάλλει χωριστά ένα μη εμπιστευτικό κείμενο των εγγράφων αυτών εντός της προθεσμίας που τάσσει η Επιτροπή.»

Ιστορικό της διαφοράς

9 Στις 27 Μαρτίου 2001, η Tetra Laval SA, ιδιωτική εταιρία γαλλικού δικαίου, την οποία κατέχει πλήρως η Tetra Laval BV, εταιρία χρηματοδοτήσεως ανήκουσα στον όμιλο Tetra Laval (στο εξής: Tetra ή προσφεύγουσα), ανήγγειλε για λογαριασμό της τελευταίας αυτής εταιρίας δημόσια προσφορά αγοράς για όλες τις κυκλοφορούσες μετοχές της Sidel SA, επιχειρήσεως εισηγμένης στο χρηματιστήριο στη Γαλλία. Η εταιρία Tetra Laval SA απέκτησε την ίδια ημέρα το 9,75 % σχεδόν του κεφαλαίου της Sidel από την Azeo (5,56 %) και από τη διοίκηση της Sidel (4,19 %).

10 Η προσφορά αγοράς έγινε τοις μετρητοίς στην τιμή των 50 ευρώ ανά μετοχή και, σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο, ήταν απόλυτη. Η αποδοχή της προσφοράς έγινε δεκτή ομόφωνα από το διοικητικό συμβούλιο της Sidel και η προσφορά αυτή εγκρίθηκε επίσης από τους πλειοψηφούντες μετόχους της εταιρίας αυτής. Το κοινό πληροφοριακό σημείωμα της Tetra Laval SA και της Sidel («joint offer document») έλαβε τη θεώρηση της επιτροπής χρηματιστηριακών αγορών, με ημερομηνία 11 Απριλίου 2001. Κατόπιν δημοσιεύσεως της 14ης Απριλίου 2001, η προσφορά άρχισε επισήμως να ισχύει για την περίοδο από 17 Απριλίου μέχρι 22 Μα_ου 2001. Η προσφορά αυτή προέβλεπε, σε περίπτωση που εστέφετο με επιτυχία, ότι οι μετοχές της Tetra SA θα εισάγονταν εκ νέου στο χρηματιστήριο για την εβδομάδα από 11 Ιουνίου 2001, με την επιφύλαξη των προβλεπομένων στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού περιορισμών.

11 Κατόπιν της προσφοράς αυτής, η Tetra απέκτησε το 81,3 % σχεδόν των κυκλοφορουσών μετοχών της Sidel. Μετά το πέρας της προσφοράς αυτής, η προσφεύγουσα απέκτησε ορισμένες πρόσθετες μετοχές, οπότε - επί του παρόντος - κατέχει το 95,20 % σχεδόν των μετοχών και το 95,93 % των δικαιωμάτων ψήφου της Sidel.

12 Η Tetra περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επιχείρηση Tetra Pak που ασκεί κυρίως δραστηριότητα στον τομέα των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά για τα ρευστά είδη διατροφής, τομέα στον οποίο η Tetra Pak είναι η προεξέχουσα επιχείρηση παγκοσμίως. Η Tetra ασκεί επίσης πιο περιορισμένες δραστηριότητες στον τομέα των συσκευασιών από πλαστικά υλικά, κυρίως ως «μετατροπέας» (δραστηριότητα που συνίσταται στην κατασκευή και προμήθεια κενών συσκευασιών σε παραγωγούς που πραγματοποιούν οι ίδιοι την πλήρωση), ειδικότερα στον τομέα των συσκευασιών από πλαστικό πολυεστέρα υψηλής πυκνότητας (στο εξής: PEHD).

13 Η Sidel ασκεί δραστηριότητες συλλήψεως και παραγωγής εξοπλισμών και συστημάτων συσκευασίας, μεταξύ άλλων, των μηχανών μορφοποιήσεως με φύσημα-τάνυση που αποκαλούνται «Stretch Blow Moulding» (στο εξής: μηχανές SBM) που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή φιαλών από πλαστικό πολυαιθυλενοτερεφθαλικό εστέρα (στο εξής: PET). Η Sidel κατέχει κορυφαία θέση παγκοσμίως στην παραγωγή και προμήθεια μηχανών SBM. Ασκεί επίσης δραστηριότητες στην τεχνική της επεξεργασίας μη διαπερατότητας, που αποσκοπεί στο να καθιστά τον ΡΕΤ συμβατό με τα προϊόντα που είναι ευαίσθητα στο φυσικό αέριο και στο φως, και στον τομέα των μηχανών πληρώσεως φιαλών από ΡΕΤ καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, από PEHD.

14 Στις 18 Μα_ου 2001, η Επιτροπή έλαβε κοινοποίηση των συναλλαγών κατόπιν των οποίων η Tetra απέκτησε τη συμμετοχή της στην Sidel.

15 Οι διάδικοι συνομολογούν ότι οι συναλλαγές (στο εξής: συγκέντρωση ή κοινοποιηθείσα πράξη) συνιστούν κτήση υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β_, του κανονισμού και η συγκέντρωση αυτή έχει κοινοτική διάσταση υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού.

16 Στις 5 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή, αφού έκρινε ότι η συγκέντρωση δημιουργούσε σοβαρές αμφιβολίες ως προς το συμβατό της με την κοινή αγορά και τη συμφωνία για τον Οικονομικό Ευρωπαϊκό Χώρο (ΕΟΧ), αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία εμπεριστατωμένης εξετάσεως του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ_, του κανονισμού.

17 Στις 7 Σεπτεμβρίου 2001, η Επιτροπή διαβίβασε στην Tetra και στην Sidel ανακοίνωση αιτιάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού, όπου εξέθετε τους λόγους για τους οποίους έκρινε, εκ πρώτης όψεως, ότι πρέπει να απαγορευτεί η κοινοποιηθείσα πράξη. Η προσφεύγουσα απάντησε στην εν λόγω ανακοίνωση στις 21 Σεπτεμβρίου 2001.

18 Συμπληρωματική ανακοίνωση αιτιάσεων, σχετικά - μεταξύ άλλων - με τις δραστηριότητες της Tetra στον τομέα του PEHD, απεστάλη στην Tetra και στη Sidel στις 24 Σεπτεμβρίου 2001, στην οποία η προσφεύγουσα απάντησε την 1η Οκτωβρίου 2001.

19 Στις 25 Σεπτεμβρίου 2001, η προσφεύγουσα πρότεινε την ανάληψη διαφόρων δεσμεύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού, για να επανορθώσει τα προβλήματα ανταγωνισμού που αναφέρονταν στην πρώτη ανακοίνωση αιτιάσεων.

20 Στις 26 Σεπτεμβρίου 2001, έλαβε χώρα ακρόαση ενώπιον του υπευθύνου ακροάσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 14, 15 και 16 του κανονισμού 447/98.

21 Στις 9 Οκτωβρίου 2001, η προσφεύγουσα υπέβαλε μια νέα σειρά σταθερών δεσμεύσεων (στο εξής: δεσμεύσεις) που αντικαθιστούν τις δεσμεύσεις της 25ης Σεπτεμβρίου 2001.

22 Στις 11 Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή, εν αναμονή απαντήσεως για τις 17 Οκτωβρίου, πραγματοποίησε συγκεκριμένη έρευνα αγοράς ως προς τις δεσμεύσεις αυτές αποστέλλοντας 51 ερωτηματολόγια στους διάφορους συμμετέχοντες του επιδίκου οικονομικού τομέα (πελάτες, μετατροπείς και ανταγωνιστές). Η Επιτροπή έλαβε 34 απαντήσεις (στο εξής: απαντήσεις στην έρευνα) και, κρίνοντας γενικώς τις απαντήσεις αυτές εμπιστευτικές, η Επιτροπή κατάρτισε δύο μη εμπιστευτικές περιλήψεις, αντιστοιχούσες, αφενός, στις απαντήσεις πελατών και μετατροπέων και, αφετέρου, στις απαντήσεις των ανταγωνιστών, τις οποίες κοινοποίησε στην προσφεύγουσα.

23 Το σχέδιο της τελικής αποφάσεως της Επιτροπής, που αφορά επίσης τις δεσμεύσεις, συζητήθηκε και εγκρίθηκε από τη συμβουλευτική επιτροπή σε θέματα συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων κατά τη συνεδρίαση της 19ης Οκτωβρίου 2001.

24 Με απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 2001 [C(2001) 3345 τελικό (υπόθεση COMP/Μ.2416 - Tetra Laval/Sidel), στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση], η Επιτροπή έκρινε την κοινοποιηθείσα πράξη ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία του ΕΟΧ, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού.

25 Η προσβαλλομένη απόφαση κοινοποιήθηκε στην Tetra στις 6 Νοεμβρίου 2001.

26 Η Επιτροπή, ενόψει των συμπερασμάτων στα οποία κατέληξε με την προσβαλλομένη απόφαση και κατόπιν χωριστής διοικητικής διαδικασίας που κινήθηκε μετά τη διαβίβαση κοινοποιήσεως αιτιάσεων στην Tetra στις 19 Νοεμβρίου 2001, εξέδωσε, στις 30 Ιανουαρίου 2002, απόφαση εκθέτουσα τα μέτρα που είναι αναγκαία προκειμένου να αποκατασταθεί ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (απόφαση COMP/Μ.2416 - Tetra Laval/Sidel).

Η προσβαλλομένη απόφαση

27 Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή, για τους σκοπούς της αναλύσεως του συμβατού της κοινοποιηθείσας πράξεως με την κοινή αγορά, αφενός, περιγράφει τον τομέα της συσκευασίας των ρευστών ειδών διατροφής, κατόπιν εξετάζει τις αγορές των επιμάχων προϊόντων και τη γεωγραφική επίδικη αγορά και, αφετέρου, πραγματοποιεί την από απόψεως ανταγωνισμού εκτίμηση της κοινοποιηθείσας πράξεως. Αφού πραγματοποιήσει την ανάλυσή της, η Επιτροπή προβαίνει σε εκτίμηση του περιεχομένου των δεσμεύσεων ενόψει της προηγουμένης εκτιμήσεως της συγκεντρώσεως από απόψεως ανταγωνισμού.

Τομέας της συσκευασίας των ρευστών ειδών διατροφής

28 Η Επιτροπή θεωρεί ότι «η [κοινοποιηθείσα] πράξη έχει κατ' ουσίαν ανταγωνιστικές επιπτώσεις στον [βιομηχανικό] τομέα της συσκευασίας των ρευστών ειδών διατροφής», ήτοι, κατ' ουσίαν, στα γαλακτοκομικά υγρά προϊόντα (στο εξής: PLL), στους φρουτοχυμούς και στο νέκταρ φρούτων (στο εξής: χυμοί), στα μη αεριούχα ποτά με άρωμα φρούτων (στο εξής: BPF), καθώς και τα αφεψήματα τσαγιού ή καφέ (για τα τέσσερα αυτά προϊόντα, λαμβανόμενα υπόψη από κοινού, στο εξής: ευαίσθητα προϊόντα) και, ειδικότερα στα τμήματα του τομέα αυτού όπου οι διάδικοι ασκούν κύρια δραστηριότητα ήτοι «το πλαστικό, συγκεκριμένα τη συσκευασία σε ΡΕΤ, και τα χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 12). Η Επιτροπή περιγράφει τον PET ως επιτρέπων την κατασκευή διαφανών φιαλών. Για τα ευαίσθητα στο οξυγόνο και το φως προϊόντα, ο PET πρέπει να βελτιωθεί μέσω μιας τεχνικής που αποκαλείται «επεξεργασία μη διαπερατότητας». Μια αλυσίδα συσκευασίας PET προϋποθέτει τρία στάδια, δηλαδή την παραγωγή «προδιαμορφωμάτων», που είναι πλαστικοί σωλήνες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή φιαλών, την παραγωγή αυτών καθαυτών των φιαλών μέσω μηχανών SBM (βλ. σκέψη 13 ανωτέρω) και, τέλος, την πλήρωση των φιαλών (αιτιολογική σκέψη 20). Η Επιτροπή περιγράφει στη συνέχεια τον PEHD ως παρουσιάζων «θαμπή» όψη. Η αλυσίδα συσκευασίας PEHD είναι ανάλογη με αυτήν του ΡΕΤ, αλλά απαιτεί μηχανές εξωθήσεως με φύσημα-τάνυση με διέλαση (extrusion blow moulding machines, στο εξής: μηχανές ΕΒΜ) (αιτιολογική σκέψη 26). Αντίθετα προς τη συσκευασία από πλαστικό, η συσκευασία σε χάρτινα κουτιά χαρακτηρίζεται με την ενσωμάτωση της παραγωγής, της πληρώσεως και του κλεισίματος των συσκευασιών (αιτιολογική σκέψη 28).

29 Η Επιτροπή προβαίνει σε διάφορες διακρίσεις, συγκεκριμένα μεταξύ των προϊόντων που έχουν συσκευαστεί με και χωρίς αποστείρωση, σύμφωνα με την προηγούμενη πρακτική της στον τομέα αυτό, μεταξύ των ιδίων των συσκευασιών και των μηχανών συσκευασίας και μεταξύ της συσκευασίας από τους παραγωγούς των ρευστών ειδών διατροφής, στις δικές τους εγκαταστάσεις, και της συσκευασίας από τους μετατροπείς (βλ. σκέψη 12 ανωτέρω). Η τελευταία αυτή διάκριση αποδυναμώνεται πάντως, σύμφωνα με την Επιτροπή, από την ύπαρξη συμφωνιών «hole-through-the-wall» («άμεσης γειτνιάσεως», στο εξής: συμφωνίες HTW), δυνάμει των οποίων ένας μετατροπέας παράγει φιάλες σε εγκαταστάσεις που γειτνιάζουν άμεσα με τις εγκαταστάσεις ενός τέτοιου παραγωγού και τις μεταφέρει στις εγκαταστάσεις του παραγωγού αυτού προκειμένου να γίνει η πλήρωσή τους απ' αυτόν τον παραγωγό.

Αγορές των επιμάχων προϊόντων

30 Επειδή η «[κοινοποιηθείσα] πράξη έχει κυρίως ανταγωνιστικές συνέπειες στον [βιομηχανικό] τομέα της συσκευασίας των ρευστών ειδών διατροφής», η Επιτροπή επικέντρωσε την ανάλυσή της στα τμήματα του τομέα αυτού όπου οι διάδικοι ασκούν κύρια δραστηριότητα, δηλαδή «το πλαστικό, ιδιαίτερα τη συσκευασία σε ΡΕΤ, και τα χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 12). Η Επιτροπή θεωρεί ότι «η κατάτμηση αναλόγως της τελικής χρησιμοποιήσεως συνιστά πρόσφορο μέσο αναλύσεως για τη μελέτη της αγοράς των εξοπλισμών συσκευασίας ρευστών ειδών διατροφής» (αιτιολογική σκέψη 44). Η Επιτροπή δέχεται ότι «τα συστήματα συσκευασίας που χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά, παραδείγματος χάρη το γυαλί και τα μεταλλικά κουτιά, συνιστούν διαφορετικές αγορές προϊόντων ενόψει των κανόνων του ανταγωνισμού και, συνεπώς, τα συστήματα συσκευασίας σε ΡΕΤ ανήκουν σε διαφορετική αγορά προϊόντων» (αιτιολογική σκέψη 53). Βασικώς, η Επιτροπή αρνείται να θεωρήσει ότι «τα χάρτινα κουτιά και ο ΡΕΤ δεν έχουν κοινά τμήματα προϊόντων [ή] δεν μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο αυτών υλικών» (αιτιολογική σκέψη 53). Συνεπώς, η Επιτροπή προβαίνει στην εξέταση «της αλληλεπιδράσεως των δύο αυτών υλικών και της μελλοντικής αναπτύξεως του ΡΕΤ στα τμήματα τελικής χρησιμοποιήσεως όπου χρησιμοποιούνται παραδοσιακά τα χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 53).

31 Όσον αφορά τη συσκευασία σε χάρτινα κουτιά, η Επιτροπή θεωρεί ότι, επειδή είναι αδιαφανή, «προσφέρονται συνεπώς για τη συσκευασία προϊόντων που είναι ευαίσθητα στο οξυγόνο και το φως, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα αεριούχα ποτά». Όσον αφορά τις συσκευασίες σε ΡΕΤ, ο ΡΕΤ «είναι διαφανής και είναι κατάλληλος για τα αεριούχα ποτά, μέχρι του παρόντος όμως ήταν λιγότερο ενδεδειγμένος για τα ευαίσθητα στο οξυγόνο και το φως προϊόντα» (αιτιολογική σκέψη 55). Η Επιτροπή τονίζει ότι «ο ΡΕΤ είναι υλικό που προσφέρεται για τη συσκευασία όλων των προϊόντων τα οποία, μέχρι σήμερα, συσκευάζονται σε χάρτινα κουτιά», δηλαδή των ευαίσθητων προϊόντων, και συνάγει συναφώς ότι «ο ΡΕΤ μπορεί συνεπώς να συνιστά ανταγωνιστικό υλικό αντικαταστάσεως για όλα τα συσκευαζόμενα σε χάρτινα κουτιά προϊόντα» (αιτιολογική σκέψη 57, η υπογράμμιση υπάρχει στο πρωτότυπο). Παρ' όλ' αυτά, τα προϊόντα αυτά διακρίνονται μεταξύ τους, εφόσον «τα ίδια χαρακτηριστικά του προϊόντος συνεπάγονται την επιλογή ελαφρώς διαφορετικών συσκευασιών (οι χυμοί έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε οξέα, ενώ τα PLL ελάχιστη, τα BPF και το παγωμένο τσάι δεν απαιτούν τόσο υψηλή επεξεργασία μη διαπερατότητας του οξυγόνου, όπως οι χυμοί)» (αιτιολογική σκέψη 58).

32 Όσον αφορά τον ΡΕΤ και την προβλεπόμενη αύξηση του υλικού αυτού για τα ευαίσθητα προϊόντα, η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό της Tetra ότι «η χρησιμοποίηση [του ΡΕΤ] είναι πολύ περιορισμένη και δεν θα έχει σημαντική αύξηση στο μέλλον» (αιτιολογικές σκέψεις 59 έως 148). Η Επιτροπή διευκρινίζει συναφώς ότι «το τμήμα που γνώρισε την ταχύτερη ανάπτυξη ΡΕΤ είναι το τμήμα των νερών και των αεριούχων ποτών, κυρίως λόγω της μεταβάσεως της συσκευασίας από γυαλί στο υλικό αυτό», και ότι «οι καταναλωτές και οι παραγωγοί εκτιμούν τον ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 55, υποσημείωση 22). Η Επιτροπή διαπιστώνει «είναι στο εξής δυνατό να συσκευάζεται και να τίθεται σε εμπορία σε ΡΕΤ το νωπό γάλα, το αρωματισμένο γάλα, το παγωμένο τσάι, οι φρέσκοι χυμοί, οι χυμοί μακράς διάρκειας (που έχουν εμφιαλωθεί εν θερμώ), τα ποτά με άρωμα φρούτων και τα ισότονα ποτά» και ότι υφίστανται μόνο δύο τμήματα ως προς τα οποία η χρησιμοποίηση του ΡΕΤ θέτει πάντοτε τεχνικά προβλήματα, δηλαδή «οι ασηπτικοί χυμοί και το ασηπτικό μη αρωματισμένο γάλα (UHT)» (αιτιολογική σκέψη 61). Η Επιτροπή, παραπέμποντας στα αριθμητικά στοιχεία που προσκόμισε για λογαριασμό της Tetra το γραφείο ερευνών Canadian, παρατηρεί ότι, μολονότι η χρησιμοποίηση του ΡΕΤ δεν είναι ιδιαίτερα ενδεικτική στην παρούσα στιγμή για τα PLL και τους χυμούς (δηλαδή 0,5 % στα δύο αυτά τμήματα το 2000), «η κατάσταση [...] είναι πολύ διαφορετική για τα τμήματα των BPF και των αφεψημάτων τσαγιού ή καφέ, που δεν απαιτούν τις ίδιες ιδιότητες μη διαπερατότητας όπως τα PLL και οι χυμοί», τμήματα επί των οποίων ο ΡΕΤ «έχει ήδη κατακτήσει πολύ σημαντικά μερίδια αγοράς» (αιτιολογική σκέψη 69) (δηλαδή 20 % για τα BPF και 25 % για τα αφεψήματα τσαγιού ή καφέ κατά τη διάρκεια του έτους 2000).

33 Για τη χρονική περίοδο από το 2000 μέχρι το 2005, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα, αφού χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τη δική της μελέτη αγοράς, τη μελέτη της Canadean και «ανεξάρτητες μελέτες» (αιτιολογική σκέψη 104), δηλαδή τις μελέτες της PCI, Warrick και Pictet, «ότι υφίστανται ήδη σημαντικές επικαλύψεις μεταξύ του ΡΕΤ και των χάρτινων κουτιών στα τμήματα των BPF και των αφεψημάτων τσαγιού ή καφέ», και ότι ο «ΡΕΤ θα εξακολουθήσει να αποκτά μερίδια αγοράς σε αυτά τα τμήματα σε βάρος των χάρτινων κουτιών», σε τέτοιο βαθμό ώστε, «σύμφωνα με συνετή εκτίμηση του 30 % του ΡΕΤ σε καθένα από τα τμήματα αυτά μέχρι το 2005, το υλικό αυτό θα χρησιμεύσει ως συσκευασία για 800 εκατομμύρια λίτρα αφεψημάτων τσαγιού ή καφέ (περιλαμβανομένων των ισοτόνων ποτών) και για 1 δισεκατομμύριο λίτρα BPF» (αιτιολογική σκέψη 144). Η Επιτροπή προσθέτει ότι «οι βελτιώσεις στην τεχνική της επεξεργασίας μη διαπερατότητας και στην ασηπτική πλήρωση ΡΕΤ πρέπει να ενισχύσουν τη θέση του υλικού στα τέσσερα τμήματα [ευαίσθητων] προϊόντων», και ότι «ο ΡΕΤ θα γνωρίσει σημαντική αύξηση στα τμήματα PLL και χυμών κατά τη διάρκεια των πέντε επομένων ετών» (αιτιολογική σκέψη 146). Σύμφωνα με την Επιτροπή, «είναι ρεαλιστική θεώρηση ότι, μέχρι το 2005, ο ΡΕΤ θα φθάσει τουλάχιστον σε ποσοστό 10 έως 15 % για το νωπό γάλα και 25 % για τα αρωματισμένα ποτά με βάση το γάλα και άλλα», αλλά ότι «η χρησιμοποίηση του ΡΕΤ για το γάλα UHT (που αντιπροσωπεύει περίπου το 50 % του συνόλου της αγοράς γάλακτος στον ΕΟΧ) είναι αβέβαιη» (αιτιολογική σκέψη 147). Η Επιτροπή, τονίζοντας τη «δυνητική σημασία» του ΡΕΤ, «τουλάχιστον στις αγορές των κοίλων τμημάτων μηχανών και στις αγορές υψηλής ποιότητας γάλακτος υπό ασηπτική συσκευασία, όπως οι ατομικές μερίδες», θεωρεί ότι, «αν ο ΡΕΤ φθάσει το 15 % τουλάχιστον στο νωπό γάλα, 25 % στα άλλα ποτά με βάση το γάλα και 1 % μόνο στο γάλα UHT μέχρι το 2005, το υλικό αυτό θα χρησιμοποιηθεί ως συσκευασία για 3 δισεκατομμύρια σχεδόν λίτρα ετησίως (πράγμα το οποίο αντιστοιχεί περίπου στο 9 % του συνόλου της ευρωπαϊκής αγοράς των [PLL])» (αιτιολογική σκέψη 147). Όσον αφορά τους χυμούς, σύμφωνα με την Επιτροπή, «είναι εύλογο να υποτεθεί ότι ο ΡΕΤ θα φθάσει το 20 % τουλάχιστον του συνόλου της αγοράς χυμών στον ΕΟΧ μέχρι το 2005», ακόμη και αν η ανάπτυξη αυτή αποτελεί κυρίως τη συνέπεια «σημαντικής μεταβάσεως από το γυαλί στον ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 148).

34 Όσον αφορά τον ανταγωνισμό μεταξύ ΡΕΤ και χάρτινων κουτιών στους τομείς όπου δημιουργούνται επικαλύψεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι «τα συστήματα συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και τα συστήματα συσκευασίας σε ΡΕΤ (και, ως εκ τούτου, οι εξοπλισμοί συσκευασιών για τα δύο υλικά) συνιστούν διακεκριμένες αγορές προϊόντων» (αιτιολογική σκέψη 163). Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι «μολονότι η δυνατότητα υποκαταστάσεως των δύο συστημάτων δεν έχει επί του παρόντος τον αποτελεσματικό και άμεσο χαρακτήρα που απαιτείται για τους σκοπούς καθορισμού της αγοράς (με άλλα λόγια, τα δύο συστήματα υποκαθίστανται ελάχιστα το ένα με το άλλο), η κατάσταση αυτή μπορεί να μεταβληθεί στο μέλλον όταν βελτιωθεί η επεξεργασία μη διαπερατότητας του ΡΕΤ και συγκλίνει το κόστος των δύο υλικών» (αιτιολογική σκέψη 163). Η σύγκλιση μπορεί μάλιστα να είναι τέτοια ώστε τα δύο συστήματα μπορεί, στο μέλλον, «να αποτελέσουν μια ενιαία αγορά προϊόντων ως προς τους κανόνες ανταγωνισμού» (αιτιολογική σκέψη 163).

35 Στη συνέχεια, η Επιτροπή εξετάζει τα τμήματα που αφορούν τους «συγκεκριμένους εξοπλισμούς κάθε συστήματος» για να μάθει «αν υφίστανται διακεκριμένες αγορές προϊόντων» για καθένα από τα συστήματα αυτά (αιτιολογική σκέψη 164).

36 Όσον αφορά τα συστήματα συσκευασίας σε ΡΕΤ, η Επιτροπή θεωρεί ότι, προκειμένου για τις μηχανές SBM, εφόσον τα ευαίσθητα προϊόντα έχουν ίδια χαρακτηριστικά και υφίσταται δυνατότητα δυσμενούς διακρίσεως μέσω των τιμών, «υφίστανται διακεκριμένες επίδικες αγορές για κάθε χωριστή ομάδα πελατών ανάλογα με την τελική χρησιμοποίηση, ειδικότερα στα τέσσερα τμήματα των "ευαίσθητων" ποτών: PLL, χυμούς, BPF και αφεψήματα τσαγιού ή καφέ» (αιτιολογική σκέψη 188). Όσον αφορά τις διάφορες τεχνικές της επεξεργασίας μη διαπερατότητας, η Επιτροπή θεωρεί ότι εμπίπτουν σε αναδυόμενη αγορά, αλλ' ορισμένες τεχνικές μπορεί, κατά την άποψη της Επιτροπής, να αποτελέσουν στο μέλλον διακεκριμένη αγορά (αιτιολογικές σκέψεις 198 και 199). Υφίστανται επίσης δύο διακεκριμένες αγορές για τις μηχανές ασηπτικής και μη ασηπτικής πληρώσεως ΡΕΤ (αιτιολογική σκέψη 204), ενώ τα προδιαμορφώματα ΡΕΤ συνιστούν ακόμη άλλη διακεκριμένη αγορά (αιτιολογική σκέψη 206).

37 Όσον αφορά τα συστήματα συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά, η Επιτροπή διαπιστώνει την ύπαρξη συμφωνίας επί του γεγονότος ότι «υφίστανται τέσσερις διακεκριμένες αγορές προϊόντων [...]: οι μηχανές ασηπτικής συσκευσίας σε χάρτινα κουτιά, τα ασηπτικά χάρτινα κουτιά, οι μηχανές μη ασηπτικής συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και τα μη ασηπτικά χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 209).

Επί της οικείας γεωγραφικής αγοράς

38 Η κρίσιμη για την υπόθεση γεωγραφική αγορά καθορίζεται ως η αγορά του ΕΟΧ «δεδομένου ότι οι προμηθευτές [εξοπλισμός συσκευασίας σε ΡΕΤ] δρουν στο σύνολο του εδάφους του ΕΟΧ και μπορούν να παρέχουν και πράγματι παρέχουν τους εξοπλισμούς τους σε διασυνοριακή βάση» (αιτιολογικές σκέψεις 210 και 211).

Επί της εκτιμήσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως από ανταγωνιστικής απόψεως

39 Η εκτίμηση από απόψεως ανταγωνισμού της συγκεντρώσεως περιλαμβάνεται σε λεπτομερή ανάλυση (αιτιολογικές σκέψεις 213 έως 408) η οποία, κατ' ουσίαν, έχει ως εξής:

«213 Η έρευνα και ανάλυση που πραγματοποίησε η Επιτροπή κατέδειξαν ότι η πράξη μπορεί να ενισχύσει τη δεσπόζουσα θέση της Tetra στην αγορά των μηχανών ασηπτικής συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και την αγορά των ασηπτικών χάρτινων κουτιών και να δημιουργήσει δεσπόζουσα θέση στην αγορά των εξοπλισμών συσκευασίας σε ΡΕΤ, και συγκεκριμένα, των μηχανών SBM (υψηλής και χαμηλής αποδόσεως) στα τμήματα των τελικών "ευαίσθητων" προϊόντων (PLL, χυμοί, BPF και αφεψήματα τσαγιού ή καφέ).

214 Η μελλοντική δεσπόζουσα θέση της νέας οντότητας σε δύο γειτνιάζουσες αγορές, καθώς και η σημαίνουσα θέση της σε τρίτη αγορά (μηχανές EBM και μηχανές πληρώσεως PEHD) μπορούν να ενισχύσουν τη θέση της στις δύο αγορές, να δημιουργήσουν εμπόδια στην είσοδο στην αγορά, να μειώσουν στο ελάχιστο τη σημασία των υφισταμένων ανταγωνιστών και να οδηγήσουν σε μονοπωλιακή δομή του συνόλου της αγοράς της ασηπτικής και μη ασηπτικής συσκευασίας των "ευαίσθητων" προϊόντων στον ΕΟΧ.»

40 Για να δικαιολογήσει την ανάλυσή της, η Επιτροπή διαπιστώνει, πρώτον, ότι, όσον αφορά την αγορά των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά, ελάχιστα πράγματα άλλαξαν από την απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 1994, Τ-83/81, Tetra Pak κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-755), που εκδόθηκε κατόπιν αναιρετικής αποφάσεως του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 1996, C-333/94 P, Tetra Pak κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ. Ι-5951, στο εξής: αποφάσεις Tetra Pak ΙΙ). Έτσι, η Επιτροπή κρίνει ότι η Tetra κατέχει, το 2000 στον ΕΟΧ, δεσπόζουσα θέση στην αγορά των μηχανών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και των ασηπτικών χάρτινων κουτιών με μερίδιο αγοράς 80 % (αιτιολογικές σκέψεις 219 και 223) και «κορυφαία» θέση στην αγορά των μηχανών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και των μη ασηπτικών χάρτινων κουτιών με μερίδιο αγοράς από [50 έως 60 %] (αιτιολογικές σκέψεις 229 και 231). Δεύτερον, ενώ αναγνωρίζει ότι η Sidel δεν είναι δεσπόζουσα στην αγορά των μηχανών SBM, η Επιτροπή θεωρεί ότι κατέχει «προεξέχουσα» θέση, εφόσον είναι «η μόνη επιχείρηση που μπορεί να παρέχει πλήρη κλίμακα μηχανών SBM, από τη χαμηλότερη ως την υψηλότερη απόδοση, χρησιμοποιώντας πάντοτε την πλέον εξελιγμένη περιστρεφόμενη τεχνική» (αιτιολογική σκέψη 248). Σημειώνοντας ότι η «σημασία αποτελεσματικής διαχειρίσεως των πράξεων πληρώσεως σε συνδυασμό με το φύσημα-τάνυση για τη διασφάλιση καθαρών ή απόλυτα καθαρών διαδικασιών συσκευασίας επαληθεύεται ιδιαίτερα στις περιπτώσεις των "ευαίσθητων" προϊόντων, όπως το γάλα και οι φρουτοχυμοί» (αιτιολογική σκέψη 249), η Επιτροπή παρατηρεί ότι η Sidel κατασκευάζει μηχανές ασηπτικής και μη ασηπτικής πληρώσεως (αιτιολογική σκέψη 250) και διαθέτει «συνδυασμένη» καινοτόμο τεχνολογία που της επιτρέπει την ενσωμάτωση σε μία μόνο μηχανή των πράξεων φυσήματος, πληρώσεως και πλυσίματος (αιτιολογική σκέψη 254). Συνεπώς, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Sidel έχει «προεξέχουσα θέση στην αγορά των μηχανών SBM» και «δυνατή θέση» για τους άλλους εξοπλισμούς συσκευασίας σε ΡΕΤ, ειδικότερα για τις «μηχανές ασηπτικής πληρώσεως, τους βοηθητικούς εξοπλισμούς και τις συναφείς υπηρεσίες» (αιτιολογική σκέψη 259).

41 Όσον αφορά τη δημιουργία της δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά του ΡΕΤ και την ενίσχυση της θέσεως της Tetra στις αγορές χάρτινων κουτιών, η προσβαλλομένη απόφαση αναφέρει, πρώτον, τα οριζόντια και κάθετα αποτελέσματα της συγκεντρώσεως, δεύτερον, τα αποτελέσματα παραγώγου προωθήσεως («leveraging») από τις αγορές των χάρτινων κουτιών στην αγορά του ΡΕΤ, τρίτον, τα αποτελέσματα της εξαλείψεως των προερχομένων από την αγορά του ΡΕΤ ανταγωνιστικών πιέσεων επί των αγορών χάρτινων κουτιών και, τέλος, τέταρτον, τα συνολικά αποτελέσματα επί των αγορών χάρτινων κουτιών και του ΡΕΤ.

42 Πρώτον, όσον αφορά τα οριζόντια αποτελέσματα, η Επιτροπή θεωρεί ότι, δεδομένου ότι οι διάδικοι ασκούν και οι δύο δραστηριότητες σε τρεις διακεκριμένες αγορές προϊόντων: «μηχανές SBM (χαμηλής αποδόσεως), της τεχνικής της επεξεργασίας μη διαπερατότητας και των μηχανών ασηπτικής πληρώσεως ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 263), η κοινοποιηθείσα πράξη ενισχύει τη θέση της νέας οντότητας στις τρεις αυτές αγορές. Μολονότι δέχεται ότι η εν λόγω θέση της δεν συνιστά δεσπόζουσα θέση, η Επιτροπή εμμένει επί του γεγονότος ότι αναμένεται η επίτευξη «ενός επιπέδου δεσπόζουσας θέσεως» «λόγω του γεγονότος χρησιμοποιήσεως ως μοχλού της δεσπόζουσας θέσεως της οντότητας που προήλθε από την πράξη στον τομέα των εξοπλισμών ασηπτικής συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και στον τομέα των ασηπτικών χάρτινων κουτιών» (αιτιολογική σκέψη 263).

43 Δεύτερον, σύμφωνα με την Επιτροπή, τα «σημαντικά κάθετα αποτελέσματα» που απορρέουν από την «κάθετη ενσωμάτωση της νέας οντότητας σε τρία συστήματα συσκευασίας (χάρτινα κουτιά, ΡΕΤ και PEHD)» μπορούν να «συνεπιφέρουν τον κάθετο αποκλεισμό των ανεξαρτήτων μετατροπέων» (αιτιολογική σκέψη 291). Ο αποκλεισμός αυτός προκύπτει από τη δομή που δημιουργήθηκε λόγω της συγκεντρώσεως σύμφωνα με την οποία (αιτιολογική σκέψη 292):

«i) η προελθούσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα είναι η μόνη κάθετα ενσωματωμένη εταιρία συσκευασίας ρευστών ειδών διατροφής σε χάρτινα κουτιά (μηχανές συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και κυλίνδρων χάρτινων κουτιών), PEHD (μηχανές ΕΒΜ και φιάλες PEHD) και ΡΕΤ (μηχανές SBM, τεχνική επεξεργασίας μη διαπερατότητας, μηχανές ασηπτικής πληρώσεως, προδιαμορφώματα και φιάλες)· ii) η διττή φύση της οντότητας που προήλθε από την πράξη συγκεντρώσεως ως προμηθευτή και ανταγωνιστή των μετατροπέων μπορεί να βρίσκεται στην αφετηρία της συγκρούσεως των κυκλωμάτων (channel conflict) στην αγορά. Η προελθούσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δυνατή θέση της ως προμηθευτή μηχανών SBM στους μετατροπείς, οι οποίοι εξαρτώνται σε ορισμένο βαθμό από την Sidel, για να αυξήσει τις δαπάνες τους και να τους θέσει στο περιθώριο της αγοράς ως προμηθευτές προδιαμορφωμάτων και έτοιμων προς λειτουργία εγκαταστάσεων. Η Tetra/Sidel μπορεί να έχει τη δυνατότητα να προσφέρει από κοινού τις μηχανές SBM και τα προδιαμορφώματα βασιζόμενη, παραδείγματος χάρη, στην επιτυχία της εμπορικής στρατηγικής της Tetra στον τομέα των χάρτινων κουτιών: μπορεί να προσφέρει τις μηχανές SBM σε λιγότερο υψηλή τιμή και να ανακτά το κόστος δεσμεύοντας τον πελάτη με μακροχρόνια σύμβαση προμήθειας τυποποιημένων προδιαμορφωμάτων και προδιαμορφωμάτων επεξεργασίας μη διαπερατότητας. Η προελθούσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα μπορεί επίσης να προσφέρει έτοιμες προς λειτουργία εγκαταστάσεις στους πελάτες της χωρίς να προσφεύγει στους μετατροπείς».

44 Στη συνέχεια, τονίζεται το περιεχόμενο της κάθετης ενσωματώσεως της Tetra στις αγορές των χάρτινων κουτιών όπου έχει ως «εμπορική πολιτική να προσφέρει στους πελάτες της συνδυασμένες λύσεις με τη μορφή μηχανών και χάρτινων κουτιών (κυλίνδρων ή τεμαχίων)» (αιτιολογική σκέψη 296), αφενός, στην αγορά του PEHD, όπου παράγει φιάλες σε PEHD με μηχανές ΕΒΜ, χάρη στην ένωση με την Graham Engineering Corporation, και τις προμηθεύει στους πελάτες ως μετατροπέας μέσω των συμφωνιών HTW, και, αφετέρου, στην αγορά του ΡΕΤ. Ως προς την τελευταία αυτή αγορά, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η Tetra είναι «ο τρίτος μεγαλύτερος ανεξάρτητος προμηθευτής προδιαμορφωμάτων στον κόσμο, με μερίδιο αγοράς 10 %», ότι η Tetra προβλέπει «να παράγει περιορισμένο αριθμό τελειωμένων φιαλών ΡΕΤ, βελτιωμένων μέσω της τεχνολογίας της επεξεργασίας μη διαπερατότητας Glaskin, κατοχυρωμένης με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας», και ότι, από το 1999, «είναι παρούσα στην αγορά των συστημάτων κλεισίματος των πλαστικών φιαλών μέσω της θυγατρικής της Novembal» με «μερίδιο αγοράς στον ΕΟΧ από [10 έως 20 %] το 2000» (αιτιολογική σκέψη 298). Η ενσωμάτωση αυτή τη διακρίνει από την Sidel η οποία «δεν είναι κάθετα ενσωματωμένη εταιρία» (αιτιολογική σκέψη 293). Παρ' όλ' αυτά, η προελθούσα από τη συγκέντρωση οντότητα «μπορεί να προκαλέσει σύγκρουση κυκλωμάτων στην αγορά δεδομένου ότι η νέα αυτή οντότητα είναι συγχρόνως προμηθευτής και ανταγωνιστής των μετατροπέων» (αιτιολογική σκέψη 301) και μπορεί να έχει «τη δυνατότητα να θέσει στο περιθώριο τους μετατροπείς προσφέροντας από κοινού τις μηχανές SBM και τα προδιαμορφώματα καθώς και ετοιμοπαράδοτες εγκαταστάσεις» (αιτιολογική σκέψη 312). Είναι επίσης δυνατό η Tetra να μπορεί «να παραγκωνίσει τους μετατροπείς από τις δραστηριότητες αυτές αρνούμενη να τους προμηθεύσει μηχανές SBM ή επιβαρύνοντας τις δαπάνες τους και ευνοώντας τις δικές της συδυασμένες δραστηριότητες» (αιτιολογική σκέψη 318). Ως προς την απόφαση της Tetra να εξέλθει από την αγορά των προδιαμορφωμάτων, η Επιτροπή δηλώνει ότι «δεν κρίνει ότι τα κάθετα αυτά προβλήματα καταλήγουν καθεαυτά στη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως για τους εξοπλισμούς ΡΕΤ ή τα προδιαμορφώματα» (αιτιολογική σκέψη 324).

45 Η Επιτροπή εκθέτει κατόπιν λεπτομερώς (αιτιολογικές σκέψεις 325 έως 389) τους λόγους που αποτελούν τη βάση του προβληματισμού της ως προς τον τρόπο με τον οποίο η νέα οντότητα εκμεταλλεύεται τη δεσπόζουσα θέση της στις αγορές χάρτινων κουτιών «με παράγωγο προώθηση» προς την αγορά των εξοπλισμών συσκευασίας σε ΡΕΤ, προκειμένου «να δεσπόζει ούτως την αγορά αυτή και για τα τελικά "ευαίσθητα" προϊόντα» (αιτιολογική σκέψη 328). Σύμφωνα με την Επιτροπή, αρκεί η Tetra/Sidel να έχει αυτή τη δυνατότητα ώστε να μη συμβιβάζεται με την κοινή αγορά η πράξη συγκεντρώσεως. Έτσι, οι προβληματισμοί της Επιτροπής δεν απορρέουν από τη θέση που κατέχει επί του παρόντος η Sidel στην αγορά μηχανών SBM αλλά από τη «δεσπόζουσα θέση της Tetra στην αγορά των χάρτινων κουτιών» (αιτιολογική σκέψη 328, η υπογράμμιση υπάρχει στο πρωτότυπο). Η Επιτροπή, αναφερόμενη μεταξύ άλλων στους στενούς δεσμούς των δύο αγορών εξοπλισμών παραγωγής συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά και συσκευασιών σε ΡΕΤ, διαπιστώνει ότι η συγκέντρωση «δημιουργεί δομή αγοράς εξαιρετικά ευνοϊκή για την εμφάνιση αντιθέτων προς τον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων, λόγω του ότι η συγχωνευθείσα οντότητα θα κατέχει συγχρόνως δεσπόζουσα θέση και θέση επικεφαλής στις [εν λόγω] αντίστοιχες αγορές» (αιτιολογική σκέψη 330).

46 Η ανάλυση της Επιτροπής «διαρθρώνεται γύρω από τέσσερα σημεία» (αιτιολογική σκέψη 331). Πρώτον, οι αγορές για τα συστήματα συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και ΡΕΤ «ανήκουν σε άμεσα γειτνιάζουσες αγορές προϊόντων με κοινή πελατεία». Δεύτερον, λαμβανομένης υπόψη της μελλοντικής αναπτύξεως του ΡΕΤ στα νέα τμήματα αγορών ευαίσθητων προϊόντων, η συγκέντρωση δίνει στη νέα οντότητα τη δυνατότητα να αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στην αγορά του ΡΕΤ μέσω της εκμεταλλεύσεως της υφιστάμενης δεσπόζουσας θέσεως που κατέχει η Tetra στις αγορές χάρτινων κουτιών. Τρίτον, η συγκέντρωση ενισχύει τη δεσπόζουσα θέση της Tetra στις αγορές χάρτινων κουτιών. Τέταρτον, ο συνδυασμός των δύο δεσποζουσών θέσεων ενισχύει τη θέση της νέας οντότητας στον τομέα των συσκευασιών για ευαίσθητα προϊόντα, και κυρίως στον τομέα των ασηπτικών συσκευασιών, ενισχύοντας έτσι τις δύο δεσπόζουσες θέσεις.

47 Το γεγονός ότι η κοινοποιηθείσα πράξη έχει για την Tetra στρατηγική σημασία, ότι η Tetra έχει τη δυνατότητα και θα ενθαρρυνθεί να ασκήσει επιρροή, ότι οι άλλοι ανταγωνιστές της νέας οντότητας δεν έχουν τη δυνατότητα να την αντιμετωπίσουν ισότιμα σε διάφορα επίπεδα και, τέλος, ότι η Tetra μπορεί να εισαγάγει δυσμενή διάκριση μέσω των τιμών εκτίθεται από την Επιτροπή ως δικαιολογία της αναλύσεώς της.

48 Όσον αφορά τη δυνατότητα και την παρότρυνση παραγώγου προωθήσεως, η Επιτροπή καταλήγει ότι «η δομή της αγοράς που θα προκύψει από τη συγκέντρωση ευνοεί πολύ συγκεκριμένα την παράγωγο προώθηση» (αιτιολογική σκέψη 359):

«α) Υφίσταται κοινή πελατεία, η ζήτηση της οποίας αφορά συγχρόνως τα συστήματα συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και ΡΕΤ για τη συσκευσία "ευαίσθητων" υγρών.

β) Η Tetra έχει ιδιαίτερα δυνατή δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ασηπτικών συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά, με πλέον του [80 έως 90 %] της αγοράς και εξαρτώμενη πελατεία.

γ) Η Tetra/Sidel εκκινεί με δυνατή θέση επικεφαλής στην αγορά των συστημάτων συσκευασίας σε ΡΕΤ, ιδίως των μηχανών SBM, με μερίδιο αγοράς της τάξεως του [60 έως 70 %].

δ) Η Tetra/Sidel έχει τη δυνατότητα να στοχεύει επιλεκτικά πελάτες ή ομάδες συγκεκριμένων πελατών, καθόσον η δομή της αγοράς επιτρέπει δυσμενείς διακρίσεις μέσω των τιμών.

ε) Η Tetra/Sidel θα παρακινηθεί εντόνως, στο οικονομικό πεδίο, να ασκήσει παράγωγο προώθηση. Επειδή, από τεχνικής απόψεως, τα χάρτινα κουτιά και ο ΡΕΤ υποκαθίστανται, όταν ένας πελάτης μεταβεί στον ΡΕΤ, απόλλυται ως πελάτης από την αγορά των χάρτινων κουτιών, είτε διότι έχει εν μέρει παραιτηθεί των χάρτινων κουτιών, είτε διότι δεν μετέβη στα χάρτινα κουτιά για ένα μέρος της παραγωγής του, που προηγουμένως συσκευαζόταν σε άλλα υλικά συσκευασίας. Το γεγονός αυτός δημιουργεί πρόσθετη παρότρυνση για την άγρα πελατών για τον ΡΕΤ, προκειμένου να αντισταθμιστεί αυτή η απώλεια. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιώντας την υφιστάμενη θέση που κατέχει στην αγορά χάρτινων κουτιών, η Tetra/Sidel όχι μόνον ενισχύει το μερίδιό της αγοράς για τον ΡΕΤ, αλλά αντισταθμίζει τις ενδεχόμενες ζημίες στην αγορά χάρτινων κουτιών.

στ) Οι ανταγωνιστές της Tetra/Sidel τόσο στην αγορά των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά όσο και στην αγορά των εξοπλισμών ΡΕΤ είναι πολύ μικρότερες επιχειρήσεις, καθόσον ο σημαντικότερος ανταγωνιστής δεν κατέχει πλέον του [10 έως 20 %] της αγοράς των μηχανών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά ή μηχανών SBM.»

49 Οι τρόποι ασκήσεως της παραγώγου προωθήσεως βασίζονται στην υφιστάμενη δεσπόζουσα θέση της Tetra στις αγορές ασηπτικών χάρτινων κουτιών (αιτιολογική σκέψη 364):

«Χρησιμοποιώντας με διαφόρους τρόπους [τη θέση αυτή], η Tetra/Sidel έχει τη δυνατότητα να συνδέει τις πωλήσεις εξοπλισμών και καταναλώσιμων προϊόντων για τις συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά με τις πωλήσεις εξοπλισμών συσκευασίας σε ΡΕΤ και ενδεχομένως επίσης προδιαμορφωμάτων (ιδίως των προδιαμορφωμάτων που έχουν υποστεί επεξεργασία με την τεχνολογία "μη διαπερατότητας"). Η Tetra/Sidel μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει πιέσεις ή μέτρα παρακινήσεως (όπως τιμές αποκλεισμού ή πόλεμο τιμών και εκπτώσεις για τακτικούς πελάτες) προκειμένου οι πελάτες χάρτινων κουτιών να αγοράσουν εξοπλισμούς ΡΕΤ και, ενδεχομένως, προδιαμορφώματα από την Tetra/Sidel και όχι από τους ανταγωνιστές της ή από μετατροπείς.»

50 Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι «πολυάριθμοι πελάτες που θα συνεχίσουν να χρειάζονται συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά για ένα μέρος της παραγωγής τους μπορεί να υποχρεωθούν ή να παρακινηθούν να αγοράζουν συγχρόνως τους εξοπλισμούς τους σε χάρτινα κουτιά και σε ΡΕΤ από έναν μόνον προμηθευτή» και ότι «πελάτες που έχουν μακρόχρονες συμφωνίες με την Tetra για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά θα είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι» (αιτιολογική σκέψη 365) έναντι τέτοιων πιέσεων.

51 Λόγω της ασκήσεως της παραγώγου προωθήσεως, οι ανταγωνιστές της Tetra/Sidel μπορεί να αποκλειστούν από την αγορά των μηχανών SBM για τα ευαίσθητα προϊόντα για τους ακόλουθους λόγους (αιτιολογική σκέψη 369):

«α) δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ότι οι ανταγωνιστές μπορούν να εξοκολουθήσουν να πωλούν επί των τμημάτων αγοράς όπου δεν υπάρχουν συνδεόμενες πωλήσεις (παραδείγματος χάρη το νερό ή τα αεριούχα μη αλκοολούχα ποτά), λόγω της δυνατότητας δημιουργίας δυσμενούς διακρίσεως μέσω των τιμών και να στοχεύουν τις ομάδες των συγκεκριμένων πελατών, γεγονός το οποίο καταλήγει σε κατάτμηση των επιδίκων αγορών ανάλογα με το είδος της χρησιμοποιήσεως των προϊόντων· β) τα τμήματα των "ευαίσθητων" προϊόντων περιλαμβάνουν πολύ σύνθετα υγρά, τα οποία απαιτούν πολύ ειδικές αλυσίδες ΡΕΤ, που χρησιμοποιούν μεταξύ άλλων τις τεχνολογίες "μη διαπερατότητας" και την ασηπτική πλήρωση των μηχανών, ή ακόμη ασηπτικές μηχανές SBM [που συνδυάζουν τις ενέργειες εμφυσήσεως, πληρώσεως και κλεισίματος]. Οι ανταγωνιστές δεν έχουν επαρκείς λόγους να επενδύουν και να ανταγωνίζονται σ' αυτούς τους τομείς υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμών ΡΕΤ [... και] να αποκλεισθούν έτσι από τις αποκαλούμενες αγορές ΡΕΤ της "νέας εποχής"».

52 Περαιτέρω, οι ανταγωνιστές αυτοί μπορούν επίσης να αποκλειστούν «από το υπόλοιπο της αγοράς μηχανών SBM» (αιτιολογική σκέψη 370).

53 Σύμφωνα με την Επιτροπή, το αποτέλεσμα αυτό είναι τοσούτω μάλλον πιθανόν δεδομένης της αδυναμίας της θέσεως των ανταγωνιστών της νέας οντότητας και της απουσίας αγοραστικής δυνάμεως μεταξύ των πελατών της οντότητας αυτής. Προκειμένου ιδίως για τη θέση των εν λόγω ανταγωνιστών, «κεφαλαιώδες» σημείο για την Επιτροπή, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, μολονότι οι τρεις ανταγωνιστές της Sidel στην αγορά μηχανών SBM υψηλής αποδόσεως μπορούν να προσαρμοστούν με τις προσφορές της Sidel, εντούτοις «οι ανταγωνιστές αυτοί δεν θα διαθέτουν τη δεσπόζουσα θέση της νέας οντότητας στην αγορά των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 372). Η Επιτροπή διευκρινίζει:

«Ο όμιλος SIG, ο μόνος εκ των τριών ανταγωνιστών που έχει δραστηριότητες στην αγορά τόσο χάρτινων κουτιών όσο και ΡΕΤ, δεν κατέχει πλέον του [10 έως 20 %] της αγοράς των μηχανών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και μηχανών SBM. Η SIG δεν διαθέτει την πλήρη σειρά εξοπλισμών ΡΕΤ που θα διαθέτει η νέα οντότητα και δεν κατέχει περαιτέρω ένα στοιχείο, την τεχνολογία "μη διαπερατότητας", που είναι ουσιώδες σε κάθε διείσδυση στα νέα τμήματα προϊόντων ΡΕΤ. Κανείς άλλος προμηθευτής εξοπλισμών συσκευασιών δεν θα έχει τη δυνατότητα να προτείνει συγχρόνως εξοπλισμούς χάρτινων κουτιών και εξοπλισμούς ΡΕΤ.»

54 Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτών «ότι ενώνοντας τη δεσπόζουσα εταιρία της αγοράς συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά Tetra, και την εταιρία επικεφαλής της αγοράς των εξοπλισμών συσκευασιών σε ΡΕΤ, τη Sidel, το σχέδιο συγκεντρώσεως συνεπάγεται τη δημιουργία δομής αγοράς που θα δώσει στη νέα οντότητα τα κίνητρα και τα απαραίτητα εργαλεία για να μετατρέψει την επικεφαλής θέση που κατέχει στην αγορά εξοπλισμών συσκευασιών σε ΡΕΤ, ειδικότερα των μηχανών SBM (υψηλής και χαμηλής αποδόσεως) που χρησιμοποιούνται για τα "ευαίσθητα" προϊόντα, σε δεσπόζουσα θέση», πράγμα το οποίο συνεπάγεται «αντίθετα προς τον ανταγωνισμό αποτελέσματα στο σύνολο της αγοράς μηχανών SBM» (αιτιολογική σκέψη 389).

55 Ως προς τα προβαλλόμενα αποτελέσματα επί των αγορών χάρτινων κουτιών, η Επιτροπή θεωρεί ότι η συγκέντρωση «θα καταλήξει στη δημιουργία δομής αγοράς που θα επιτρέψει στην Tetra να ενισχύσει την υφιστάμενη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά εξαλείφοντας μια πηγή σημαντικών ανταγωνιστικών πιέσεων», πράγμα το οποίο θα έχει «σοβαρές αρνητικές συνέπεις στον τομέα των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά» (αιτιολογικές σκέψεις 390 και 391). Συναφώς, η Επιτροπή προβάλλει την ανάγκη να επαγρυπνεί ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως που είναι ήδη εξαιρετικά δυνατή, όπως εν προκειμένω.

56 Σύμφωνα με την Επιτροπή, χωρίς τη συγκέντρωση, οι εταιρίες που ασκούν δραστηριότητες στον τομέα του ΡΕΤ, συγκεκριμένα η Sidel και οι μετατροπείς, θα επιδιώξουν εμπορικές στρατηγικές με σκοπό να αυξήσουν τη χρησιμοποίηση του ΡΕΤ σε βάρος των χάρτινων κουτιών. Η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα της Tetra ότι η Sidel μπορεί να επηρεάσει μόνον την τιμή των μηχανών SBM, που αποτελεί ένα πολύ μικρό μέρος του συνολικού κόστους της συσκευασίας, για τον λόγο ότι αυτό που είναι σημαντικό είναι η δυνατότητα της Tetra να επηρεάσει τις τιμές τόσο των μηχανών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά όσο και των προϊόντων που συσκευάζονται σε χάρτινα κουτιά.

57 Αν δεν γίνει η συγκέντρωση, «οι εταιρίες [που δρουν στο] ΡΕΤ θα έχουν πιθανώς έντονο ανταγωνισμό, προκειμένου να αποκτήσουν μερίδια αγοράς χάρτινων κουτιών» (αιτιολογική σκέψη 398). Είναι αναμενόμενο ότι «η Tetra υπερασπίζεται επιμόνως τη θέση της, προσπαθώντας να βελτιώσει τις λύσεις που προτείνει για τη συσκευασία σε χάρτινα κουτιά, με την καινοτομία, βελτίωση των τεχνολογιών, νέους τύπους και κλεισίματα για τις συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μείωση των τιμών των χάρτινων κουτιών», όπως έπραξε, στο παρελθόν, όταν παρήγε «νέες συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά που είναι ευκολότερες στη χρήση, όπως η συσκευασία σε χάρτινα κουτιά "gable top" με βιδωτό καπάκι» (αιτιολογική σκέψη 398). Η συγκέντρωση όχι μόνο θα εξαλείψει την ανάγκη της Tetra να ασκεί τέτοιο ανταγωνισμό αλλά, επιπλέον, θα της επιτρέψει «να ελέγχει, σε μεγάλο βαθμό, τη μετάβαση από τα χάρτινα κουτιά στον ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 399). Έτσι, η Tetra θα μπορεί, αφενός, να διατηρήσει «τις τιμές της των συσκευασιών σε χάρτινα κουτιά στο παρόν υψηλό επίπεδο για τους πελάτες, ή το μέρος της παραγωγής ορισμένων πελατών, που δεν θα μπορέσουν να μεταβούν πλήρως ή μερικώς στον ΡΕΤ, λόγω των προτιμήσεων των καταναλωτών, των δαπανών της μεταβάσεως αυτής και της υπάρξεως μακροχρονίων συμβάσεων» διατηρώντας, αφετέρου, τόσο για τους πελάτες που επιθυμούν να μεταβούν στον ΡΕΤ «τη δυνατότητα να επηρεάσει τις επιλογές τους για τις μηχανές συσκευασιών, παραδείγματος χάρη καθορίζοντας τη στιγμή της μεταβάσεως ή προτείνοντας κατάλληλες ανά περίπτωση λύσεις, πράγμα το οποίο της επιτρέπει να αυξήσει το μερίδιό της αγοράς για τους εξοπλισμούς ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 399). Έτσι, η Tetra μπορεί να σφετεριστεί «το μεγάλο πλεονέκτημα που κατέχει τώρα ο κύριος ανταγωνιστής της, ο όμιλος SIG, που είναι η μοναδική άλλη εταιρία στον κόσμο η οποία παράγει και πωλεί συγχρόνως εξοπλισμούς συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και εξοπλισμούς συσκευασίας σε ΡΕΤ» (αιτιολογική σκέψη 400).

58 Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί ότι «το γεγονός ότι η νέα οντότητα [κατέχει] δεσπόζουσα θέση σε δύο άμεσα γειτνιάζουσες αγορές (εξοπλισμούς συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και σε ΡΕΤ) και σημαντική παρουσία σε τρίτη αγορά (PEHD) της επιτρέπει να έχει ιδιαίτερα έντονη παρουσία στους τομείς της συσκευασίας των οικείων τελικών προϊόντων ([PLL, χυμοί, [BPF], αφεψήματα τσαγιού ή καφέ)» (αιτιολογική σκέψη 404). Τούτο ενισχύει επίσης την ήδη «πολύ δυνατή» θέση (αιτιολογική σκέψη 407) της Tetra στον τομέα της συσκευασίας για τα ευαίσθητα προϊόντα και τονίζει τα εμπόδια διεισδύσεως για τους ανταγωνιστές της Tetra/Sidel, πράγμα το οποίο επιτρέπει στην Tetra/Sidel να «θέσει στο περιθώριο [τους εν λόγω] ανταγωνιστές και [... να] ενισχύσει τη δεσπόζουσα θέση στις εν λόγω αγορές εξοπλισμών συσκευασίας σε χάρτινα κουτιά και εξοπλισμών συσκευασίας σε ΡΕΤ, συγκεκριμένα των μηχανών SBM που χρησιμοποιούνται για τα "ευαίσθητα" προϊόντα» (αιτιολογική σκέψη 408).

Επί της αναλήψεως δεσμεύσεων

59 Όσον αφορά τις αναλήψεις δεσμεύσεων, που εκτίθενται σε παράρτημα της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρατίθενται συνοπτικά από την Επιτροπή ως περιλαμβάνουσες (αιτιολογική σκέψη 410): «α) την εκχώρηση των δραστηριοτήτων της Tetra στον τομέα των μηχανών SBM· β) την εκχώρηση των δραστηριοτήτων της Tetra στον τομέα των προδιαμορφωμάτων ΡΕΤ· γ) τη διατήρηση της Sidel ως εταιρίας διακεκριμένης από τις εταιρίες Tetra Pak και τη διατήρηση των διορθωτικών μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί δυνάμει του άρθρου 182 της Συνθήκης· δ) τη χορήγηση άδειας σχετικά με τις μηχανές SBM της Sidel που προορίζονται για πελάτες που συσκευάζουν "ευαίσθητα" προϊόντα και για μετατροπείς». Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δεσμεύσεις αυτές «δεν αρκούν για να εξαλείψουν τα κύρια προβλήματα ανταγωνισμού που έχουν προκύψει στις αγορές εξοπλισμών συσκευασίας σε ΡΕΤ και τις συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά» (αιτιολογική σκέψη 424). Οι προταθείσες εκχωρήσεις των δραστηριοτήτων της Tetra στον τομέα μηχανών SBM και στον τομέα των προδιαμορφωμάτων ΡΕΤ έχουν μόνον «ελάχιστα αποτελέσματα στη θέση της νέας οντότητας», ενώ η άδεια, ενόψει, μεταξύ άλλων, των δραστηριοτήτων της Sidel στον τομέα των μηχανών SBM για ευαίσθητα προϊόντα, όχι μόνον είναι ανεπαρκής για την εξάλειψη των εν λόγω προβλημάτων αλλά και δεν αποτελεί «βιώσιμη λύση» (αιτιολογική σκέψη 424). Η εν λόγω άδεια «μπορεί μάλιστα στην πραγματικότητα να εισάγει σύνθετους μηχανισμούς στην αγορά, που θα κατέληγαν σε τεχνητή ομαλοποίησή της» (αιτιολογική σκέψη 424). Όσον αφορά τις δύο δεσμεύσεις για υιοθέτηση συμπεριφοράς σχετικά με τον διαχωρισμό των δραστηριοτήτων της Sidel και της Tetra και τη μη παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ «θεωρούνται ανεπαρκείς για την επίλυση των προβλημάτων που απορρέουν από τη δομή που θα έχει η αγορά μετά τη συγκέντρωση» (αιτιολογική σκέψη 424).

60 Επειδή οι δεσμεύσεις αυτές είναι «συνολικώς ανεπαρκείς για να επιλύσουν τα προκληθέντα προβλήματα ανταγωνισμού», η Επιτροπή θεωρεί ότι «δεν μπορούν συνεπώς να αποτελέσουν τη βάση αποφάσεως χορηγήσεως αδείας» (αιτιολογική σκέψη 451).

61 Συνεπώς, το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως ορίζει:

«Η κοινοποιηθείσα στην Επιτροπή συγκέντρωση εκ μέρους της Tetra Laval BV [...] στις 18 Μα_ου 2000, που της παρέχει τη δυνατότητα να αποκτήσει τον αποκλειστικό έλεγχο της επιχειρήσεως Sidel SA, κρίνεται ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και με τη λειτουργία της Συμφωνίας ΕΟΧ.»

Διαδικασία

62 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 15 Ιανουαρίου 2002, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.

63 Η προσφεύγουσα άσκησε επίσης, με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε την ίδια ημέρα, αίτηση για εκδίκαση της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 76α του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Η Επιτροπή, με τις παρατηρήσεις της σχετικά με την εν λόγω αίτηση, τις οποίες κατέθεσε στις 5 Φεβρουαρίου 2002, έκρινε ότι η αίτηση αυτή ήταν δικαιολογημένη.

64 Στις 6 Φεβρουαρίου 2002, το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου, στο οποίο ανατέθηκε η απόφαση, αποφάσισε να αποφανθεί σύμφωνα με την ταχεία διαδικασία.

65 Η Επιτροπή κατέθεσε το υπόμνημά της αντικρούσεως στις 12 Μαρτίου 2002.

66 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 19 Μαρτίου 2002, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή, που πρωτοκολλήθηκε υπ' αριθ. Τ-80/02, ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως της 30ής Ιανουαρίου 2002 (βλ. σκέψη 26 ανωτέρω) και τη συνεκδίκαση της παρούσας προσφυγής με την προσφυγή στην υπόθεση Τ-80/02. Η Tetra ζήτησε επίσης, με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε την ίδια ημέρα, την εκδίκαση της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία στην υπόθεση Τ-80/02, πράγμα το οποίο η Επιτροπή ενέκρινε με τις από 3 Απριλίου 2002 παρατηρήσεις της σχετικά με την αίτηση αυτή. Η υπόθεση αυτή ανατέθηκε επίσης στο πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου.

67 Βάσει των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας του άρθρου 64, παράγραφος 3, στοιχείο ε_, του Κανονισμού Διαδικασίας, οι διάδικοι κλήθηκαν, στις 19 Μαρτίου 2002, να λάβουν μέρος σε άτυπη συνεδρίαση στις 4 Απριλίου 2002 ενώπιον του εισηγητή δικαστή.

68 Κατά την εν λόγω άτυπη συνεδρίαση, η προσφεύγουσα δέχθηκε να θεωρηθεί ότι αποσύρει την αίτησή της σχετικά με τη συνεκδίκαση της παρούσας υποθέσεως με την υπόθεση Τ-80/02 αν οι προφορικές διαδικασίες στις δύο αυτές υποθέσεις λάβουν χώρα διαδοχικά και αν οι αποφάσεις, κατ' εφαρμογήν της εκδικάσεως των υποθέσεων με ταχεία διαδικασία, εκδοθούν την ίδια ημερομηνία. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, επετράπη στους διαδίκους να καταθέσουν τις αγορεύσεις τους το αργότερο μία εβδομάδα πριν από τις προφορικές διαδικασίες σχετικά με τις δύο αυτές υποθέσεις.

69 Στις 18 Απριλίου 2002, το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου έκανε δεκτή την αίτηση για εκδίκαση της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία στην υπόθεση Τ-80/02 και καθόρισε τις διαδοχικές ημερομηνίες της 26ης και 27ης Ιουνίου 2002 για τη διεξαγωγή των επ' ακροατηρίου συζητήσεων στις δύο υποθέσεις.

70 Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου αποφάσισε, κατά τη διάσκεψη της 10ης Ιουνίου 2002, να κινήσει την προφορική διαδικασία και, στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, κάλεσε τους διαδίκους να απαντήσουν, κατά προτίμηση πριν από την επ' ακροατηρίου συζήτηση, εντός της ταχθείσας για την κατάθεση των αγορεύσεων προθεσμίας ή, σε αντίθετη περίπτωση, κατά τη διάρκεια της επ' ακροατηρίου συζητήσεως, σε σειρά γραπτών ερωτήσεων που κοινοποιήθηκαν με έγγραφο της 11ης Ιουνίου 2002 (στο εξής: γραπτές ερωτήσεις). Ζητήθηκε επίσης από την Επιτροπή να προσκομίσει ένα έγγραφο.

71 Στις 19 Ιουνίου 2002, οι διάδικοι κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου τις αγορεύσεις τους. Στις αγορεύσεις της προσφεύγουσας περιλαμβανόταν αίτηση εμπιστευτικής μεταχειρίσεως ορισμένων πληροφοριών που περιλαμβάνονταν σε ορισμένα από τα έγγραφα που είχαν κατατεθεί στον φάκελο της υποθέσεως· στις δε αγορεύσεις της Επιτροπής δεν αμφισβητείται ο εμπιστευτικός τους χαρακτήρας. Την ίδια ημέρα, οι διάδικοι απάντησαν στις γραπτές ερωτήσεις και η Επιτροπή κατέθεσε το ζητηθέν έγγραφο.

72 Κατόπιν κωλύματος ενός εκ των δικαστών του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου, ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου διόρισε, στις 24 Ιουνίου 2002, τον δικαστή Μ. Pirrung, βάσει του άρθρου 32, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τη συμπλήρωση του τμήματος και μετέθεσε τις δύο προβλεφθείσες επ' ακροατηρίου συζητήσεις στις 3 και 4 Ιουλίου 2002.

73 Με έγγραφο της 24ης Ιουνίου 2002, η προσφεύγουσα συμπλήρωσε την αίτησή της περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως για ορισμένες πληροφορίες που περιλαμβάνονταν στον φάκελο της υποθέσεως.

74 Την ίδια ημέρα, η προσφεύγουσα ζήτησε, με χωριστό έγγραφο, να περιληφθεί στον φάκελο της υποθέσεως ένα έγγραφο, αντίγραφο του οποίου είχε ήδη η Επιτροπή. Πρόκειται για την «έκθεση διαχειρίσεως του διοικητικού συμβουλίου» της Sidel για το οικονομικό έτος 2001 (στο εξής: έκθεση διαχειρίσεως της Sidel). Η εν λόγω αίτηση έγινε δεκτή με απόφαση της 26ης Ιουνίου 2002 του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου.

75 Κατόπιν συμπληρωματικής εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου αποφάσισε, κατά τη διάσκεψη της 27ης Ιουνίου 2002, να ζητήσει από την Επιτροπή την προσκόμιση διαφόρων εγγράφων, συγκεκριμένα τις μελέτες Canadean, PCI, Warrick και Pictet, και να απαντήσει σε δύο συμπληρωματικές γραπτές ερωτήσεις (στο εξής: συμπληρωματικές γραπτές ερωτήσεις).

76 Την 1η Ιουλίου 2002, η Επιτροπή κατέθεσε τις απαντήσεις της στις συμπληρωματικές γραπτές ερωτήσεις και προσκόμισε τα ζητηθέντα έγγραφα. Επειδή τα έγγραφα αυτά, πλην των απαντήσεων στην έρευνα, θεωρούνταν ως εμπιστευτικά από την Επιτροπή, κατατέθηκαν όλα στον φάκελο.

77 Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στα ερωτήματα που έθεσε το Πρωτοδικείου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση που διεξήχθη στις 3 και 4 Ιουλίου 2002.

78 Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, το Πρωτοδικείο αποφάσισε να επιτρέψει στην προσφεύγουσα την πρόσβαση σε ένα μη εμπιστευτικό κείμενο ορισμένων απαντήσεων στην έρευνα. Δεν κοινοποιήθηκαν πέντε απαντήσεις στην έρευνα, για τις οποίες προέκυπτε, κατόπιν εξακριβώσεως από το Πρωτοδικείο, είτε ότι δεν συνιστούσαν απαντήσεις στα τεθέντα ερωτήματα (τέσσερα έγγραφα), είτε ότι η μία εξ αυτών είχε σαφώς πλήρως εμπιστευτικό χαρακτήρα (ένα έγγραφο). Το εν λόγω κείμενο των απαντήσεων στην έρευνα, καταρτισθέν από το Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, περιελήφθη στον φάκελο και δόθηκε αντίγραφο στην προσφεύγουσα. Κατόπιν αιτήσεως της προσφεύγουσας, το Πρωτοδικείο τής χορήγησε μία εβδομάδα για την κατάθεση ενδεχομένων γραπτών παρατηρήσεων επ' αυτού του κειμένου των απαντήσεων στην έρευνα. Με έγγραφο της 8ης Ιουλίου 2002, η προσφεύγουσα παραιτήθηκε του δικαιώματος αυτού, διατηρώντας πάντως το επί της ουσίας επιχείρημά της σχετικά με τα έγγραφα αυτά.

Αιτήματα των διαδίκων

79 Εφόσον πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, που θεσπίστηκαν κατά την άτυπη συνεδρίαση, για την τροποποίηση των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ζητεί στο εξής από το Πρωτοδικείο:

- να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·

- να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

80 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:

- να απορρίψει την προσφυγή·

- να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Επί της ουσίας

81 Η προσφεύγουσα προβάλλει κυρίως πέντε λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της. Κατά την άτυπη συνεδρίαση της 4ης Απριλίου 2002, η προσφεύγουσα τόνισε ότι, όπως εξέθεσε στα γραπτά υπομνήματά της, αμφισβητεί την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον η απόφαση αυτή αφορά τη συγκέντρωση όπως τροποποιήθηκε με τις αναλήψεις δεσμεύσεων (στο εξής: τροποποιηθείσα συγκέντρωση). Συναφώς, η προσφεύγουσα ζήτησε από το Πρωτοδικείο να επικεντρώσει την εξέτασή του επί της καταστάσεως που προκύπτει από τις αναλήψεις δεσμεύσεων της προσφεύγουσας.

82 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος είναι δικονομικής φύσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε, πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δικαίωμά της προσβάσεως στον φάκελο της υποθέσεως. Επί της ουσίας, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να επιτρέψει την τροποποιηθείσα συγκέντρωση, εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού. Οι τρεις λόγοι ακυρώσεως που προβάλλονται προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού αντλούνται από την προβαλλομένη έλλειψη ουσιωδώς αντιθέτων προς τον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων της τροποποιηθείσας συγκεντρώσεως, τόσο, πρώτον, οριζοντίων και καθέτων, όσο, δεύτερον, συσπειρωτικών, καθώς και, τρίτον, από την προβαλλομένη μη πρόσφορη εκτίμηση της Επιτροπής όσον αφορά τις αναλήψεις δεσμεύσεων. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε ανεπαρκώς την προσβαλλομένη απόφαση.

Ι - Επί του λόγου που αντλείται από την προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο

Α - Επιχειρήματα των διαδίκων

83 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν της επέτρεψε πλήρη πρόσβαση στον φάκελο καθόσον πολλά έγγραφα, επί των οποίων στηρίζεται ως επί το πλείστον η Επιτροπή στην προσβαλλομένη απόφαση για να συναγάγει συμπεράσματα σε βάρος της Tetra, δεν της κοινοποιήθηκαν ποτέ. Πρόκειται, αφενός, για την έκθεση της 10ης Σεπτεμβρίου 2001 ενός εξωτερικού οικονομικού πραγματογνώμονα της Επιτροπής, του καθηγητή Ivaldi (στο εξής: έκθεση Ivaldi), σχετικά με την οικονομετρική ανάλυση των χρησιμοποιηθέντων από την Sidel στο παρελθόν περιθωρίων πωλήσεως (στο εξής: οικονομετρική ανάλυση), του οποίου κοινοποιήθηκε η περίληψη μόνο μιας σελίδας και, αφετέρου, των απαντήσεων στην έρευνα για τις οποίες έλαβε μόνο δύο περιλήψεις. Παρά την αίτηση της Tetra της 19ης Οκτωβρίου 2001 με σκοπό να της χορηγηθεί πλήρης πρόσβαση στα τελευταία αυτά έγγραφα, και όχι σε μη πρόσφορες περιλήψεις, ο υπεύθυνος ακροάσεων επιβεβαίωσε, στις 25 Οκτωβρίου 2001, την άρνηση της προσβάσεως που αποφάσισε η Επιτροπή. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εν λόγω άρνηση δεν συμβιβάζεται ούτε με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τους κανόνες εσωτερικής διαδικασίας για την επεξεργασία των αιτήσεων προσβάσεως στον φάκελο σε περιπτώσεις εφαρμογής των άρθρων [81] και [82] της Συνθήκης ΕΚ, των άρθρων 65 και 66 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και του κανονισμού 4064/89 (ΕΕ 1997, C 23, σ. 3, στο εξής: ανακοίνωση σχετικά με την πρόσβαση στον φάκελο), ούτε με τη νομολογία (απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 1983, 107/82, AEG κατά Επιτροπής, Συλλογή 1983, σ. 3151, σκέψεις 23 επ., και απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Ιουνίου 1995, Τ-30/91, Solvay κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1775, σκέψεις 58 επ.).

84 Η προσφεύγουσα τονίζει επίσης ότι η Επιτροπή, ενόψει της σημασίας που προσέδωσε η Επιτροπή, με την προσβαλλομένη απόφαση (κυρίως στις αιτιολογικές σκέψεις 346 επ.), στην οικονομετρική ανάλυση, έπρεπε να βασιστεί συναφώς σε άλλα έγγραφα και όχι μόνο στην έκθεση Ivaldi, όπως η έκθεση αυτή είχε κοινοποιηθεί στην προσφεύγουσα μέσω της περιλήψεως στην οποία είχε πρόσβαση.

85 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα είχε πρόσβαση στα στοιχεία του φακέλου, των οποίων γίνεται μνεία και επί των οποίων η Επιτροπή στηρίχθηκε στην προσβαλλομένη απόφαση. Η Επιτροπή, παραπέμποντας στο άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 447/98 και στην απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Απριλίου 1999, Τ-221/95, Endemol κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-1299, σκέψη 65), υποστηρίζει ότι το δικαίωμα προσβάσεως στον φάκελο δικαιολογείται μόνον καθόσον επιτρέπει στην ενδιαφερομένη επιχείρηση, ως προς τις αιτιάσεις της Επιτροπής και λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή, να υποβάλει τις παρατηρήσεις της ως προς το βάσιμο των αιτιάσεων αυτών. Εν προκειμένω, η Tetra είχε τη δυνατότητα υποβολής τέτοιων παρατηρήσεων.

86 Πρώτον, όσον αφορά την έκθεση Ivaldi, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, η προσφεύγουσα δεν υπέβαλε αιτιάσεις ως προς την πρόσβαση στον φάκελο όσον αφορά την οικονομετρική ανάλυση και συνεπώς δεν μπορεί στο εξής να ισχυρίζεται ότι προσεβλήθησαν τα δικαιώματά της άμυνας. Η συντομία της αναλύσεως αυτής που περιλαμβάνεται στην εν λόγω έκθεση εξηγείται από το γεγονός ότι πρόκειται για απάντηση και διόρθωση στην προηγουμένως υποβληθείσα από την Tetra ανάλυση. Η Tetra μπορούσε (και οι πραγματογνώμονές της θα το είχαν πράξει κατά την προφορική διαδικασία της 26ης Σεπτεμβρίου 2001 ενώπιον της Επιτροπής) να υποβάλει παρατηρήσεις ως προς την έκθεση αυτή. Περαιτέρω, η έκθεση αυτή συνιστά απλώς συμπληρωματικό στοιχείο της έρευνας της αγοράς που πραγματοποίησε η Επιτροπή. Έτσι, ακόμη και αν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας είναι βάσιμοι, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, τούτο δεν πρέπει να καταλήξει στην ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως διότι η εν λόγω έκθεση δεν επηρέασε το περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής.

87 Δεύτερον, όσον αφορά τις απαντήσεις στην έρευνα, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι οι απαντήσεις αυτές είναι επίσης δευτερεύουσας σημασίας καθόσον η Επιτροπή στηρίχθηκε κυρίως στη δική της ανάλυση όσον αφορά την ανεπάρκεια των δεσμεύσεων. Αφενός, η Επιτροπή υποχρεούνταν να αρνηθεί την πρόσβαση στις απαντήσεις αυτές για λόγους προστασίας του απορρήτου (απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Απριλίου 1995, C-310/93 P, BPB Industries και British Gypsum κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. Ι-865, σκέψη 26). Αφετέρου, ακόμη και αν το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98 επιτρέπει σε διάδικο που υποβάλει παρατηρήσεις να προσκομίσει ένα μη εμπιστευτικό κείμενο της απαντήσεώς του, η Επιτροπή είχε εν πάση περιπτώσει το δικαίωμα, όπως επιβεβαιώθηκε με την προαναφερθείσα απόφαση Endemol κατά Επιτροπής, να προετοιμάσει αντικειμενικές και μη εμπιστευτικές περιλήψεις και να περιορίσει την πρόσβαση της προσφεύγουσας στις περιλήψεις αυτές.

88 Περαιτέρω, η Επιτροπή συζήτησε τις απαντήσεις αυτές με την προσφεύγουσα κατά τη συνάντηση της 18ης Οκτωβρίου 2001, κατά την οποία η προσφεύγουσα είχε πρόσβαση στις περιλήψεις αυτές. Η εν λόγω πρόσβαση καθώς και η εξέταση και η επιβεβαίωση από τον υπεύθυνο ακροάσεων ότι οι επίδικες περιλήψεις ήσαν αντικειμενικές διασφάλισαν την πλήρη τήρηση των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν απλώς την αρχική ανάλυση της Επιτροπής, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η προσβαλλομένη απόφαση θα ήταν διαφορετική ακόμη και αν είχε χορηγηθεί η ζητηθείσα πρόσβαση. Η φερομένη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας δεν μπορεί συνεπώς να δικαιολογήσει ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Β - Εκτίμηση του Πρωτοδικείου

1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

89 Προκαταρκτικώς, διαπιστώνεται ότι σκοπός της προσβάσεως στον φάκελο είναι ιδίως να παρέχεται στους αποδέκτες ανακοινώσεως των αιτιάσεων η δυνατότητα να λαμβάνουν γνώση των αποδεικτικών στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής, ώστε να μπορέσουν, βάσει των στοιχείων αυτών, να λάβουν λυσιτελώς θέση επί των συμπερασμάτων στα οποία έχει καταλήξει με την ανακοίνωση των αιτιάσεών της η Επιτροπή (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 13ης Φεβρουαρίου 1979, 85/76, Hoffmann-La Roche κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1979/Ι, σ. 215, σκέψεις 9 και 11· προαναφερθείσα απόφαση ΒΡΒ Industries και British Gypsum κατά Επιτροπής, σκέψη 21, και της 8ης Ιουλίου 1999, C-51/92 P, Hercules Chemicals κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. Ι-4235, σκέψη 75). Οι διέπουσες το δικαίωμα προσβάσεως στον φάκελο της Επιτροπής γενικές αρχές κοινοτικού δικαίου σκοπό έχουν την κατοχύρωση της αποτελεσματικής ασκήσεως των δικαιωμάτων του αμυνομένου και, σε περίπτωση αποφάσεως που αφορά παραβάσεις των ισχυουσών επί επιχειρήσεων κανόνων ανταγωνισμού και επιβάλλει πρόστιμα ή χρηματικές ποινές, η προσβολή των γενικών αυτών αρχών κοινοτικού δικαίου κατά τη διαδικασία που προηγείται της εκδόσεως της αποφάσεως ενδέχεται, κατ' αρχήν, να επισύρει ακύρωση αυτής της αποφάσεως οσάκις έχουν θιγεί τα δικαιώματα άμυνας της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως (προαναφερθείσα απόφαση Hercules Chemicals κατά Επιτροπής, σκέψεις 76 και 77).

90 Πρέπει επίσης να υπομνηστεί ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, αρκεί να αποδειχθεί ότι η παράλειψη ανακοινώσεως των επίμαχων εγγράφων μπόρεσε να επηρεάσει, σε βάρος της προσφεύγουσας, την εξέλιξη της διαδικασίας και το περιεχόμενο της αποφάσεως (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 29ης Ιουνίου 1995, Τ-36/91, ICI κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1847, σκέψη 78· της 20ής Απριλίου 1999, Τ-305/94 έως Τ-307/94, Τ-313/94 έως Τ-316/94, Τ-318/94, Τ-325/94, Τ-328/94, Τ-329/94 και Τ-335/94, Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-931, σκέψη 1021, και προαναφερθείσα απόφαση Endemol κατά Επιτροπής, σκέψη 87).

91 Το Πρωτοδικείο επιβεβαίωσε ήδη ότι οι αρχές αυτές μπορούν να εφαρμοστούν στις διαδικασίες που προβλέπει ο κανονισμός, ακόμη και όταν η εφαρμογή των αρχών αυτών μπορεί λογικά να εξαρτάται από την επιτακτική ανάγκη της ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία αυτού του κανονισμού (προαναφερθείσα απόφαση Endemol κατά Επιτροπής, σκέψη 69).

92 Συνεπώς, εν προκειμένω, πρόκειται να εξακριβωθεί αν τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας επηρεάστηκαν από τις συνθήκες υπό τις οποίες η προσφεύγουσα είχε πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα του διοικητικού φακέλου της Επιτροπής.

2. Επί του πρώτου σκέλους του λόγου ακυρώσεως, σχετικά με την έκθεση Ivaldi

93 Πρώτον, μολονότι μπορεί να προβληθεί το επιχείρημα της Επιτροπής σχετικά με το εκπρόθεσμο της προβολής της αιτιάσεως που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υποθέσεως, να γίνει δεκτό. Πράγματι, η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας σχετικά με τον προδήλως πολύ περιορισμένο ρόλο του καθηγητή Ivaldi, κατά την ακρόαση ενώπιον του υπευθύνου ακροάσεων, και δεν απάντησε στη συνέχεια στο υπόμνημα των οικονομολόγων που προσκόμισε η Tetra κατά την ακρόαση αυτή. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, μπορεί ευλόγως να συναχθεί ότι η προσφεύγουσα δεν εκτίμησε, πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, τη σημασία που προσέδιδε η Επιτροπή στην οικονομετρική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε με την εν λόγω έκθεση.

94 Δεύτερον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα είχε επαρκή πρόσβαση στην έκθεση Ivaldi, γεγονός το οποίο η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε σοβαρά. Πράγματι, πρέπει να γίνει δεκτή η εξήγηση της Επιτροπής ότι η συντομία της εκθέσεως αυτής απορρέει από το γεγονός ότι πρόκειται για απάντηση σε ανάλυση που υπέβαλε η ίδια η προσφεύγουσα. Επομένως, η ύπαρξη και μόνον άλλων εγγράφων σχετικά με την οικονομετρική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε με την προσβαλλομένη απόφαση και στα οποία η Tetra δεν είχε πρόσβαση μπορεί να αποδείξει τη μη πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής.

95 Συναφώς, από τη νομολογία προκύπτει ότι τεκμαίρεται η ανυπαρξία εγγράφου στο οποίο ζητήθηκε πρόσβαση, όταν το οικείο όργανο ισχυρίζεται ότι το έγγραφο δεν υπάρχει. Πρόκειται, όμως, για μαχητό τεκμήριο που ο προσφεύγων μπορεί να ανατρέψει με κάθε μέσο, βάσει λυσιτελών και αλληλοσυμπληρούμενων ενδείξεων [βλ., υπό την έννοια αυτή, την απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2000, T-123/99, JT's Corporation κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-3269, σκέψη 58, και της 25ης Ιουνίου 2002, Τ-311/00, British American Tobacco (Investements) κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-2781, σκέψη 35]. Εν προκειμένω, επιβάλλεται τουλάχιστον η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν κατόρθωσε να ανατρέψει το εν λόγω τεκμήριο.

96 Πράγματι, προς στήριξη του ισχυρισμού της, η προσφεύγουσα προβάλλει κυρίως τις λεπτομέρειες της οικονομετρικής αναλύσεως, που πραγματοποιήθηκε στην προσβαλλομένη απόφαση. Πάντως, από τον φάκελο της υποθέσεως και ιδίως από τα παραρτήματα των υπομνημάτων των διαδίκων σχετικά με την ακρίβεια των υφισταμένων αντικρουμένων οικονομετρικών αναλύσεων, προκύπτει ότι η ανάλυση της Επιτροπής βασίζεται ως επί το πλείστον στις πληροφορίες που της προσκόμισε η προσφεύγουσα. Οι μοναδικές άλλες πληροφορίες που έλαβε υπόψη η Επιτροπή, για τη διατύπωση των μεταβλητών που χρησιμοποίησε στην ανάλυσή της, βρίσκουν το έρεισμά τους σε ορισμένες επικρίσεις που διατύπωσε ο καθηγητής Ivaldi στην έκθεσή του κατά των μεταβλητών που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση της Tetra. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από τον ίδιο τον τίτλο της εκθέσεως Ivaldi καθόσον αποκαλείται, στον ενικό αριθμό, «Note to the File/Internal» («Σημείωμα στον φάκελο/εσωτερικό»).

97 Το συμπέρασμα αυτό δεν αμφισβητείται από το επιχείρημα της προσφεύγουσας που στηρίζεται στην ανακοίνωση σχετικά με την πρόσβαση στον φάκελο. Πράγματι, προκύπτει σαφώς ότι η αρωγή, υπό τη μορφή συμβουλών, που παρείχε ο καθηγητής Ivaldi δεν μπορεί να αποτελεί «μελέτη» που έπρεπε να καταστεί προσιτή δυνάμει του σημείου Ι Β, τέταρτο εδάφιο, της ανακοινώσεως. Εξάλλου, ο πρόσφορος χαρακτήρας της αναλύσεως που έγινε στην εν λόγω έκθεση δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μέσω του λόγου που αντλείται από την προβαλλομένη προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο. Επομένως, η Επιτροπή, επικουρούμενη από τον καθηγητή Ivaldi στη μελέτη των οικονομετρικών αναλύσεων που υπέβαλε η προσφεύγουσα, δεν παρέβη τις αναληφθείσες με την εν λόγω ανακοίνωση υποχρεώσεις.

3. Επί του δευτέρου σκέλους του λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τις απαντήσεις στην έρευνα

98 Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του λόγου ακυρώσεως σχετικά με τις απαντήσεις στην έρευνα, από τη νομολογία προκύπτει ότι, όσον αφορά τις απαντήσεις τρίτων στις αιτήσεις πληροφοριών εκ μέρους της Επιτροπής, η Επιτροπή υποχρεούται να λάβει υπόψη ότι υπάρχει κίνδυνος επιχείρηση που κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά να λάβει ανταποδοτικά μέτρα κατά ανταγωνιστικών επιχειρήσεων, προμηθευτών ή πελατών που συνεργάστηκαν στην έρευνα της Επιτροπής (προαναφερθείσες αποφάσεις BPB Industries και British Gypsum κατά Επιτροπής, σκέψη 26, και Endemol κατά Επιτροπής, σκέψη 66). Ενώπιον του κινδύνου αυτού, οι τρίτοι που προσκομίζουν στην Επιτροπή, κατά τη διάρκεια των ερευνών που πραγματοποιεί η Επιτροπή, έγγραφα που θεωρούν ότι η προσκόμισή τους μπορεί να προκαλέσει αντίποινα εναντίον τους δικαιούνται να αναμένουν ότι θα τηρηθεί η αίτησή τους περί τηρήσεως του απορρήτου.

99 Όταν ορισμένοι τρίτοι ζητήσουν να μη δημοσιευθεί η ταυτότητά τους, μπορεί να χρειαστεί να μην αποκαλύψει η Επιτροπή την ταυτότητα και άλλων προσώπων που εμπλέκονται μεν στη διαδικασία αλλά δεν ζήτησαν να τηρηθεί το απόρρητο πριν απαντήσουν στα ερωτηματολόγια της Επιτροπής (προαναφερθείσα απόφαση Endemol κατά Επιτροπής, σκέψη 70).

100 Δεν αποκλείεται αυτή η απαίτηση τηρήσεως του απορρήτου να δικαιολογεί επίσης την προετοιμασία των μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεων όλων των εν λόγω απαντήσεων (βλ., συναφώς, την προαναφερθείσα απόφαση Endemol κατά Επιτροπής, σκέψεις 71 και 72).

101 Με άλλα λόγια, το γεγονός και μόνον ότι το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98 επιβάλλει σε κάθε τρίτο που ζητεί την τήρηση του απορρήτου να επισημαίνει σαφώς τα στοιχεία της απαντήσεώς του που κρίνει εμπιστευτικά δεν εμποδίζει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98 και του σκοπού του άρθρου 287 ΕΚ, να εκτιμά αυτεπαγγέλτως αν υπάρχει κίνδυνος να δημοσιοποιηθούν τα επαγγελματικά απόρρητα ορισμένων τρίτων που εμπλέκονται στη διαδικασία, ή άλλων εμπιστευτικών πληροφοριών, σε περίπτωση που επιτραπεί πλήρης πρόσβαση στις απαντήσεις άλλων τρίτων οι οποίοι δεν ζήτησαν την τήρηση απορρήτου.

102 Πάντως, εναπόκειται στην Επιτροπή, ενώπιον αιτήσεως κοινοποιούντος μέρους (δηλαδή «ενδιαφερομένου» υπό την έννοια του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού) για πρόσβαση στον φάκελο, να δικαιολογεί, τουλάχιστον μέχρι το στάδιο διαβουλεύσεως της συμβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, κάθε περιορισμό του δικαιώματος αυτού προσβάσεως, εφόσον κάθε παρέκκλιση του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικώς, ιδιαίτερα όταν η Επιτροπή προτίθεται να απαγορεύσει την επίδικη κοινοποιηθείσα συγκέντρωση.

103 Όσον αφορά τις απαντήσεις στην έρευνα, υπενθυμίζεται ότι η Tetra είχε πρόσβαση μόνο σε δύο μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις από το σύνολο των απαντήσεων της έρευνας που προετοίμασε η Επιτροπή και όχι στις ίδιες τις απαντήσεις, ενδεχομένως σε ένα μη εμπιστευτικό κείμενο των απαντήσεων (βλ. σκέψη 22 ανωτέρω). Συναφώς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι έλαβε αιτήσεις τηρήσεως απορρήτου εκ μέρους πολλών συγγραφέων των απαντήσεων αυτών, σε ορισμένες περιπτώσεις λόγω του ομολογημένου φόβου τους για ανταποδοτικά μέτρα. Εντούτοις, μετά την εξακρίβωση στην οποία προέβη το Πρωτοδικείο βάσει του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, προέκυψε ότι η Επιτροπή δεν υπενθύμισε στους 51 αποδέκτες των ερωτηματολογίων σχετικά με την έρευνα, τουλάχιστον στις τηλεομοιοτυπίες του εξωφύλλου των εν λόγω ερωτηματολογίων, την απορρέουσα από το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98 υποχρέωση να προσδιορίσουν σαφώς όλα τα στοιχεία των απαντήσεών τους που θεωρούν εμπιστευτικά. Παρά την παράλειψη αυτή, έξι απαντήσεις στην έρευνα, επί συνόλου 30 χρησίμων απαντήσεων από τις 34 ληφθείσες απαντήσεις, περιλαμβάνουν ρητή αίτηση τηρήσεως απορρήτου. Ένας από τους συγγραφείς των απαντήσεων αυτών παρείχε στην Επιτροπή ένα μη εμπιστευτικού χαρακτήρα κείμενο της απαντήσεώς του, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98.

104 Συνεπώς, πρέπει να εξακριβωθεί αν δικαιολογείται η απόφαση της Επιτροπής με την οποία αρνήθηκε την πρόσβαση της προσφεύγουσας στις απαντήσεις της έρευνας, καθώς και σε ένα μη εμπιστευτικού χαρακτήρα κείμενο των απαντήσεων αυτών, και περιόρισε την πρόσβαση αυτή σε δύο μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις του συνόλου των απαντήσεων αυτών.

105 Επισημαίνεται ότι η επιτακτική ανάγκη της ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του κανονισμού δεν μπορεί καθαυτή να δικαιολογήσει άρνηση όπως την επίδικη εν προκειμένω άρνηση. Μολονότι η Επιτροπή δεν διέθετε τον αναγκαίο χρόνο για να ζητήσει από τους συγγραφείς των απαντήσεων στην έρευνα ένα μη εμπιστευτικό κείμενο των απαντήσεων αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 447/98, ήταν παρ' όλ' αυτά υποχρεωμένη να επισημάνει στην προσφεύγουσα τους λόγους για τους οποίους η φύση και το περιεχόμενο των φόβων για αντίποινα ή άλλα βλαβερά ή μη επιθυμητά αποτελέσματα, τους οποίους εξέφρασαν οι συγγραφείς των απαντήσεων στην έρευνα, οι οποίοι ζήτησαν απλώς την τήρηση του απορρήτου χωρίς να προσκομίσουν μη εμπιστευτικό κείμενο των απαντήσεών τους, επαρκούν για να δικαιολογήσουν άρνηση της προσβάσεως στις απαντήσεις αυτές περιλαμβανομένου και του μη εμπιστευτικού κειμένου τους. Μολονότι οι πολύ σύντομες προθεσμίες στη δεύτερη φάση της σχετικής με συγκέντρωση διαδικασίας μπορούν, για πρακτικούς λόγους, και κυρίως όταν έχουν κατατεθεί πολυάριθμες αιτήσεις τηρήσεως απορρήτου, να δικαιολογήσουν την προετοιμασία μη εμπιστευτικών περιλήψεων, η Επιτροπή υποχρεούται να δικαιολογήσει τη γενική άρνηση της προσβάσεως στις απαντήσεις σε έρευνα της αγοράς που έχει αναληφθεί ως προς τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ένας ενδιαφερόμενος. Η υποχρέωση αυτή ισχύει κατά μείζονα λόγο για τις απαντήσεις που έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή χωρίς καμία αίτηση, τουλάχιστον τυπική, περί τηρήσεως του απορρήτου.

106 Συναφώς, από την απάντηση του υπευθύνου ακροάσεων της 25ης Οκτωβρίου 2001 στην αίτηση προσβάσεως στον φάκελο, κατατεθείσα στις 19 Οκτωβρίου 2001 από την προσφεύγουσα, προκύπτει ότι η λήψη θέσεως της Επιτροπής επί της προσβάσεως στον φάκελο είναι εν προκειμένω γενικής φύσεως. Η Επιτροπή θεώρησε ότι η προσκόμιση των περιλήψεων των απαντήσεων στην έρευνα, των οποίων τον ακριβή και λεπτομερή χαρακτήρα επιβεβαιώνει ο υπεύθυνος ακροάσεων, συνιστά πρόσφορη πρόσβαση στον φάκελο όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας της Tetra.

107 Πρώτον, διαπιστώνεται ότι, ιδίως λόγω του γεγονότος ότι ορισμένοι συγγραφείς απαντήσεων στην έρευνα εξέφρασαν τους φόβους τους ως προς τα ανταποδοτικά μέτρα που μπορεί να λάβει η προσφεύγουσα σε περίπτωση μη τηρήσεως του απορρήτου της απαντήσεώς τους, πρέπει να τηρηθεί το απόρρητο για το σύνολο των απαντήσεων αυτών.

108 Εφόσον το Πρωτοδικείο μπόρεσε το ίδιο να διαπιστώσει ότι ήταν απολύτως δυνατή η πρόσβαση σε ένα μη εμπιστευτικό κείμενο τουλάχιστον τριάντα απαντήσεων στην έρευνα, το οποίο μπορούσε να προετοιμασθεί με απόκρυψη των εμπιστευτικών στοιχείων, πρέπει να εξεταστεί, δεύτερον, αν η χορηγηθείσα πρόσβαση μόνο στις περιλήψεις παραβίασε πράγματι, εν προκειμένω, τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.

109 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι, στην προσβαλλομένη απόφαση, ανέφερε αποκλειστικώς τις απαντήσεις στην έρευνα προς στήριξη του συμπεράσματος στο οποίο είχε ήδη καταλήξει, όσον αφορά τις δεσμεύσεις, για άλλους ανεξάρτητους λόγους, ενισχύεται σε ορισμένο βαθμό από τη διατύπωση της προσβαλλομένης αποφάσεως (ιδίως τις αιτιολογικές σκέψεις 424 και 425). Παρ' όλ' αυτά είναι αληθές ότι τουλάχιστον μία αρνητική διαπίστωση για την προσφεύγουσα, όσον αφορά τις δεσμεύσεις, εμφανίστηκε ως «επιβεβαιωθείσα από την ανάλυση της αγοράς» (αιτιολογική σκέψη 428).

110 Πρέπει να σημειωθεί ότι, σε υπόμνημα της 18ης Οκτωβρίου 2001 και σε τυπική καταγγελία που κατέθεσε η Tetra στις 19 Οκτωβρίου 2001 ενώπιον του υπευθύνου ακροάσεων, η Tetra κατήγγειλε ορισμένες ανεπάρκειες και ανακρίβειες των σχετικών με την έρευνα ερωτηματολογίων, στα οποία είχε πρόσβαση, ειδικότερα όσον αφορά την έκθεση της προταθείσας από την Tetra δεσμεύσεως, όσον αφορά την άδεια σχετικά με τις μηχανές SBM της Sidel. Στην από 25 Οκτωβρίου 2001 απάντησή του, ο υπεύθυνος ακροάσεων επισήμανε ότι η έρευνα της Επιτροπής διεξήχθη αντικειμενικώς και τα ερωτηματολόγια δεν οδηγούν σε πλάνη. Ο υπεύθυνος ακροάσεως επισήμανε επίσης ότι, εφόσον το μη εμπιστευτικό κείμενο των δεσμεύσεων είχε επισυναφθεί στα ερωτηματολόγια, η Επιτροπή δικαίως ανέμενε ότι οι παραλήπτες των ερωτηματολογίων θα διαβάσουν το εν λόγω κείμενο.

111 Κατ' αρχάς, επισημαίνεται ότι η καταγγελία και το υπόμνημα επισυνάπτονται και αναφέρονται σε υποσημείωση του δικογράφου της προσφυγής. Επομένως, η εγερθείσα από την Επιτροπή ένσταση κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ως προς τον νέο χαρακτήρα, και συνεπώς, το σύμφωνα με την Επιτροπή απαράδεκτο των παρατηρήσεων που ανέπτυξε η προσφεύγουσα στην αγόρευσή της όσον αφορά ιδίως την προβαλλόμενη ανακρίβεια του πέμπτου ερωτήματος του ερωτηματολογίου που απεστάλη στους πελάτες, δεν είναι βάσιμη.

112 Καθόσον η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα ερωτηματολόγια, ζητώντας από τους παραλήπτες να εκφράσουν την άποψή τους ως προς το ζήτημα αν οι δεσμεύσεις «μειώνουν ουσιωδώς» τη θέση της προσφεύγουσας στις συσκευασίες σε χάρτινα κουτιά και «εξαλείφουν πράγματι» τη δυνατή θέση της οντότητας που προήλθε από τη συγκέντρωση επί της αγοράς της συσκευασίας των ευαίσθητων ρευστών ειδών διατροφής, μπορεί να οδηγήσουν σε πλάνη τους παραλήπτες των ερωτηματολογίων όσον αφορά τα κριτήρια που θεσπίζονται με το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού, η επιχειρηματολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Αρκεί συναφώς η διαπίστωση ότι, ακόμη κι αν ορισμένοι από τους παραλήπτες αυτούς μπόρεσαν να διατυπώσουν τις απαντήσεις τους στηριζόμενοι σε άλλα κριτήρια από αυτά που θεσπίζονται με το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού, η πρόσβαση στις εν λόγω απαντήσεις δεν ήταν αναγκαία ώστε να μπορέσει η προσφεύγουσα να υπενθυμίσει στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας τη σημασία των κριτηρίων αυτών.

113 Τούτο είναι τοσούτω μάλλον αληθές εφόσον η Tetra είχε πράγματι πρόσβαση από την αρχή, όπως η ίδια αναγνώρισε στο υπόμνημα της 18ης Οκτωβρίου 2001, στα ερωτηματολόγια που απεστάλησαν στους πελάτες και στους μετατροπείς. Μολονότι η Επιτροπή υποχρεούνταν να της επιτρέψει την πρόσβαση και στο ερωτηματολόγιο που απέστειλε στους ανταγωνιστές της, η προσφεύγουσα αναγνώρισε παρ' όλ' αυτά κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι είχε μεταγενέστερα πρόσβαση στο ερωτηματολόγιο αυτό, δι' άλλων μέσων. Εν πάση περιπτώσει, όπως αναγνώρισε και η Tetra κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, οι ισχυρισμοί της δεν αφορούν στην πραγματικότητα το τελευταίο αυτό ερωτηματολόγιο. Συνεπώς, προκύπτει σαφώς ότι η Tetra μπορούσε, βάσει της προσβάσεώς της στα ερωτηματολόγια και χάρη στις περιλήψεις των απαντήσεων στην έρευνα που προετοίμασε η Επιτροπή, να υπενθυμίσει στην καταγγελία της προς τον υπεύθυνο ακροάσεων την υποχρέωση της Επιτροπής να εφαρμόσει μόνον τα κριτήρια που θεσπίζονται με το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού.

114 Όσον αφορά τον προβαλλόμενο απατηλό χαρακτήρα της εκθέσεως της δεσμεύσεως της Tetra σχετικά με την άδεια στα ερωτηματολόγια που απεστάλησαν στους πελάτες και στους μετατροπείς, από την απλή ανάγνωση των ερωτηματολογίων αυτών προκύπτει ότι ένας μέσος προσεκτικός παραλήπτης δεν μπορεί να οδηγηθεί σε πλάνη. Μολονότι τα τεθέντα ερωτήματα περιελάμβαναν ορισμένες λεπτομέρειες σχετικά με την άδεια οι οποίες, σε ακραία περίπτωση, θα μπορούσαν ενδεχομένως να εξαπατήσουν έναν παραλήπτη που δεν θα μεριμνούσε να τις μελετήσει ενόψει του μη εμπιστευτικού κειμένου των δεσμεύσεων, το οποίο έχει αποσταλεί ως παράρτημα, παρατηρείται ότι Επιτροπή δικαίως υπέθεσε ότι έγινε τέτοιου είδους μελέτη. Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι, καθόσον ένας παραλήπτης κρίνει διφορούμενες τις λεπτομέρειες αυτές, μια απλή επαλήθευση της σχετικής με την άδεια δεσμεύσεως δεν αρκεί για να διαφωτίσει το ακριβές περιεχόμενο της δεσμεύσεως αυτής.

115 Εν πάση περιπτώσει, από το εμπιστευτικό κείμενο των απαντήσεων στην έρευνα που παρείχαν οι πελάτες και οι μετατροπείς δεν προκύπτει ότι οδηγήθηκαν σε πλάνη ή σε σύγχυση κατά τη διατύπωση των απαντήσεών τους. Περαιτέρω, από τις περιλήψεις των απαντήσεων που έδωσε στην Tetra η Επιτροπή, αφού μελετηθούν ενόψει του εν λόγω κειμένου των απαντήσεων, δεν προκύπτει ότι παραλείφθησαν πληροφορίες ή λεπτομέρειες που μπορούσαν να είναι χρήσιμες στην προσφεύγουσα προκειμένου να αποδειχθεί ότι δημιουργήθηκ