ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 25ης Μαρτίου 1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 1/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02797



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο του Βελγίου ότι δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή, στο σύνολο του εθνικού εδάφους, της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες .

2 . Το διάταγμα της 24ης Ιανουαρίου 1984 και αρκετές υπουργικές αποφάσεις της 22ας Μαρτίου 1984 και της 27ης Μαρτίου 1985 που επακολούθησαν διασφαλίζουν κατά το ουσιώδες ( όπως επιβεβαίωσε και ο εκπρόσωπος της Επιτροπής κατά την προφορική διαδικασία ) την εφαρμογή της προαναφερόμενης οδηγίας στην περιφέρεια της Φλάνδρας .

3 . Ο εκπρόσωπος της βελγικής κυβερνήσεως αναγνώρισε αντιθέτως ότι, όσον αφορά τις περιφέρειες της Βαλλονίας και των Βρυξελλών, τα κείμενα που αφορούν την εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπει η οδηγία 80/68/ΕΟΚ βρίσκονται ακόμη σε επεξεργασία στα διάφορα αρμόδια όργανα .

4 . Το καθού η προσφυγή κράτος ανέφερε ότι, μετά τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις της 8ης Αυγούστου 1980, με τις οποίες μεταβιβάστηκε στις περιφέρειες ευρεία αρμοδιότητα στον τομέα του περιβάλλοντος, η κεντρική εξουσία δεν διαθέτει πλέον την αναγκαία και επαρκή αρμοδιότητα για την εφαρμογή της οδηγίας, ενώ η εγκατάσταση των νέων θεσμικών οργάνων και περιφερειακών διοικήσεων δεν ήταν δυνατό να γίνει παρά μόνο σταδιακά, με αποτέλεσμα να μη λειτουργήσουν αμέσως .

5 . Επομένως, δεν αμφισβητείται καθόλου ότι η εφαρμογή της οδηγίας αυτής στο Βέλγιο προσέκρουσε σε δυσχέρειες εξαιρετικής φύσεως . Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή άφησε να παρέλθουν τέσσερα επιπλέον έτη μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία η οδηγία έπρεπε να είχε εφαρμοστεί ( 18 Δεκεμβρίου 1981 ) και της ημερομηνίας κατά την οποία κατέθεσε την προσφυγή της ( 3 Ιανουαρίου 1986 ). Στο μεταξύ, μία από τις περιφέρειες του Βασιλείου του Βελγίου έθεσε σε εφαρμογή την οδηγία .

6 . Καθόσον με αφορά, δεν μπορώ παρά να υπενθυμίσω την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, κατά την οποία "ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αντιτάξει τις διατάξεις, τη διοικητική πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις κοινοτικές οδηγίες" ( 1 ).

7 . Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο :

- να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ

- να καταδικάσει το καθού η προσφυγή κράτος στα δικαστικά έξοδα .

(*) Μετάφραση από τα γαλλικά .

( 1 ) Βλέπε, τελευταία, την απόφαση της 10ης Μαρτίου 1987, υπόθεση 386/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή σσ . 1061 και 1067, σκέψη 7, και τις προγενέστερες πολυάριθμες αποφάσεις .
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mischo της 25ης Μαρτίου 1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ. - ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΒΙΟΔΙΑΣΠΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΤΑΣΙΕΝΕΡΓΩΝ ΟΥΣΙΩΝ - ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 134/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02415



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Δεδομένου ότι από την επ' ακροατηρίου συζήτηση δεν προέκυψε κανένα νέο στοιχείο, η δε υπόθεση είναι σαφής, θα μου επιτρέψει το Δικαστήριο να είμαι εξαιρετικά σύντομος .

2 . Είναι δεδομένο και αναμφισβήτητο ότι το Βασίλειο του Βελγίου δεν έχει ακόμη θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των δύο επίδικων οδηγιών περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών και ανιονικών τασιενεργών ουσιών, καίτοι η ταχθείσα για την εκτέλεσή τους προθεσμία έχει λήξει από τις 8 Οκτωβρίου 1983 .

3 . 'Οσο κατανοητοί και αν είναι οι προβαλλόμενοι από τη βελγική κυβέρνηση λόγοι της καθυστέρησης αυτής, είμαι υποχρεωμένος να υπενθυμίσω την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία "τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής τους έννομης τάξης για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από οδηγίες" ( πρβλ . την πρόσφατη απόφαση της 12ης Μαρτίου 1987, υπόθεση 9/86, Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψη 5 ).

4 . Κατά συνέπεια, προτείνω να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής, δηλαδή να αναγνωριστεί η προβαλλόμενη παράβαση και να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα .

(*) Μετάφραση από τα γαλλικά .
ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ LENZ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑΝ ΤΗΝ 1Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 83/183/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ - ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΤΕΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ, ΑΠΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 124/86. - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 83/181/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ - ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΟ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΑΓΑΘΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 125/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 04661



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Οι προτάσεις μου επί των δύο διαδικασιών που αφορούν παράβαση της Συνθήκης, και απασχόλησαν αμέσως προηγουμένως το Δικαστήριο, θα είναι εξαιρετικά σύντομες .

2 . Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η προσφεύγουσα, ζητεί κατ' ουσία να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, η καθής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Συνθήκης ΕΟΚ, επειδή δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απαραίτητες νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με τις οδηγίες 83/181/ΕΟΚ και 83/183/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983 ( 1 ), καθώς και να καταδικαστεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .

3 . Η καθής δεν αμφισβήτησε τις παραβάσεις της Συνθήκης που της προσάπτονται ούτε διατύπωσε ρητά αιτήματα αναφέρθηκε απλώς στο ότι ένα μέρος των διατάξεων της οδηγίας - αν και με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικές προθεσμίες - εφαρμόζεται ήδη στην εσωτερική της έννομη τάξη . Περαιτέρω, αναφέρθηκε στις - μέχρι τώρα μη στεφθείσες από επιτυχία - προσπάθειες που κατέβαλε για να μεταφέρει πριν από τη σημερινή προφορική διαδικασία την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο .

4 . Δυνάμει του άρθρου 93 της οδηγίας 83/181/ΕΟΚ και του άρθρου 12 της οδηγίας 83/183/ΕΟΚ τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να θεσπίσουν μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1984 ή την 1η Ιουλίου 1984 τις αναγκαίες νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις για την εφαρμογή των δύο αυτών οδηγιών . Η καθής αναμφισβήτητα δεν συμμορφώθηκε με αυτή την υποχρέωση .

5 . Για το λόγο αυτό, προτείνω στο Δικαστήριο να κάνει δεκτές τις δύο προσφυγές και να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα .

(*) Metaevqarg ape ta ceqlamijae .

( 1 ) Odgcia 83/181/EOK tou uulboukiou, tgs 28gs Maqtiou 1983, cia tom jahoqirle tou pediou evaqlocoes tou aeqhqou 14, paqaecqavos 1, rtoiweio d ), tgs odgcias 77/388/EOK cia tgm apakkacoe ape to veqo pqortihelamgs anias oqirlamym oqirtijem eiracycem acahem ( EE 1983, L 105, r . 38)A odgcia 83/183/EOK tou uulboukiou, tgs 28gs Maqtiou 1983, rwetijae le tis voqokocijas atakeies pou evaqlefomtai rtis oqirtijas eiracycas, ape jqaetos lakos, pqorypijem eidem pou amoejoum re idietes ( EE 1983, L 105, r . 64 ).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 7/04/1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 82/76/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕ ΠΛΗΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕΙΩΜΕΝΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ ΙΑΤΡΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 49/86.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1987 σελίδα 02995



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Στις προτάσεις μου για την προσφυγή λόγω παραλείψεως, που μόλις προηγουμένως εξέτασε το Δικαστήριο, θα είμαι σύντομος .

2 . Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφεύγουσα, ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, καθής, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική της έννομη τάξη των διατάξεων της οδηγίας 82/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982 ( 1 ), ως προς την εκπαίδευση των ειδικών ιατρών βάσει πλήρους και βάσει μειωμένου ωραρίου, παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, και να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα . Η καθής δεν αμφισβήτησε την παράβαση που της προσάπτεται ούτε και υπέβαλε ρητώς αιτήματα . Απλώς ισχυρίστηκε ότι ορισμένες διατάξεις της οδηγίας, οι οποίες πάντως δεν είναι αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, εφαρμόζονται ήδη στην εσωτερική της έννομη τάξη .

3 . Κατά το άρθρο 16 της οδηγίας 82/76/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη είχαν την υποχρέωση να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1982 . Δεν αμφισβητείται ότι η καθής δεν εκπλήρωσε την υποχρέωση αυτή .

4 . Ως εκ τούτου, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει βάσιμη την προσφυγή και να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα .

(*) Μετάφραση από τα γερμανικά .

( 1 ) Οδηγία του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 75/362/ΕΟΚ περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής, και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και της οδηγίας 75/363/ΕΟΚ περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών .
21.

Η δήλωση του πρώην γενικού διευθυντή έρευνας και τεκμηρίωσης που επικαλείται κυρίως η προσφεύγουσα, ότι δηλαδή η επίδικη θέση της γενικής διεύθυνσης έρευνας και τεκμηρίωσης προοριζόταν απλώς για την τακτοποίηση της θέσης του Fumagalli, δεν προσθέτει τίποτε περισσότερο. Συγκεκριμένα, η σημασία της όχι μόνο μειώθηκε σημαντικά με το έγγραφο της 8ης Ιουλίου 1985 (που προσκομίστηκε κατά την προφορική διαδικασία ) με το οποίο δίνεται η βεβαίωση « that the Appointing Authority will consider carefully all the applications for the post and decide in accordance with the normal rules how the post should be filled » ( ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή θα εξετάσει προσεκτικά όλες τις αιτήσεις για τη θέση και θα αποφασίσει για την πλήρωσή της σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες ). Σημαντικό είναι επίσης ότι ο συντάκτης του εγγράφου αυτού και που προέβη και στην επίδικη δήλωση δεν διευθύνει πλέον τη γενική διεύθυνση έρευνας και τεκμηρίωσης από 1ης Ιανουαρίου 1985 και δεν είχε καμιά ανάμειξη στην εξέλιξη της διαδικασίας ( ούτε πρόταση ούτε διορισμό υποψηφίου ).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Vilaça της 21ης Οκτωβρίου 1987. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 429/85.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1988 σελίδα 00843



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

1 . Η άποψή μου στην παρούσα υπόθεση είναι πολύ απλή, αφού δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την άποψη της Επιτροπής, η οποία δεν αμφισβητείται κατ' ουσία από την Ιταλική Δημοκρατία .

2 . Εν προκειμένω αρκεί να αναφερθεί η απόφασή σας της 14ης Οκτωβρίου 1987 στην υπόθεση 278/85, στην οποία κρίνατε βάσιμη μια ταυτόσημη αιτίαση που είχε διατυπωθεί κατά του Βασιλείου της Δανίας .

3 . Το γεγονός που επικαλείται η Ιταλική Δημοκρατία, ότι δηλαδή η διοικητική της πρακτική κατά την εφαρμογή της επίμαχης εθνικής νομοθεσίας είναι σύμφωνη προς την οδηγία 79/831, δεν αίρει, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, την παράβαση που προκύπτει από το γεγονός ότι διατηρείται σε ισχύ μια διάταξη αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο .

4 . Εν τούτοις η ιταλική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη εκδώσει τις νομοθετικές διατάξεις που είχε προαναγγείλει και με τις οποίες θα μετέφερε πλήρως και ορθώς το τμήμα αυτό της οδηγίας στο ιταλικό δίκαιο .

5 . Σας προτείνω επομένως να αναγνωρίσετε ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 79/831/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 1979, η οποία τροποποίησε για έκτη φορά την οδηγία 67/548/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί ταξινομήσεως, συσκευασίας και επισημάνσεως των επικινδύνων ουσιών, επειδή επεξέτεινε και στον εισαγωγέα την εξαίρεση από την υποχρέωση κοινοποιήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας . Η Ιταλική Δημοκρατία πρέπει επομένως να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .

(*) Μετάφραση από τα πορτογαλικά .
19.

Το καθού αντίθετα αντιτάσσεται έντονα στο ότι το άρθρο 10, παράγραφος 2, θεμελιώνει απόλυτη υποχρέωση των κρατών μελών. Κατά τη γνώμη του, τα κράτη μέλη στα οποία αναφέρεται το άρθρο 10, παράγραφος 2, καλούνται απλώς και μόνο — βάσει του άρθρου 5 της Συνθήκης ΕΟΚ - να συνεργαστούν με την προσφεύγουσα, υποχρεούνται δηλαδή, εφόσον είναι πεπεισμένα για την ορθότητα της ενέργειας της προσφεύγουσας, να κάνουν ό,τι τους είναι δυνατό προκειμένου να ανταποκριθούν θετικά ( « use their best endeavours to respond affirmatively » ). Προς στήριξη αυτής της απόψεως (η οποία επομένως δεν σημαίνει απόλυτη ελευθερία των κρατών μελών να συμμορφωθούν ή όχι προς το αίτημα της προσφεύγουσας ) το καθού αναφέρεται τώρα ιδίως στο ρήμα που χρησιμοποιείται στο άρθρο 10, παράγραφος 2, για την ενέργεια της προσφεύγουσας, το οποίο σε καμιά από τις γλωσσικές διατυπώσεις δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν επαρκώς δεσμευτικό σε συνάρτηση ακριβώς με οικονομικές υποχρεώσεις. Το καθού θεωρεί ότι η εκδοχή του επιβεβαιώνεται, αφενός, από τη σύγκριση με τη διατύπωση του άρθρου 175, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, αφετέρου, από τη διαπίστωση ότι η αντίστοιχη διάταξη που ρυθμίζει την εσπευσμένη εγγραφή μελλοντικών πόρων του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 2/71 «περί εφαρμογής της αποφάσεως της 21ης Απριλίου 1970 περί της αντικαταστάσεως των χρηματικών συνεισφορών των κρατών μελών από ιδίους πόρους των Κοινοτήτων » είναι διατυπωμένη κατά τρόπο σαφώς δεσμευτικό, όπως δεσμευτικά είναι διατυπωμένες και οι άλλες παράγραφοι του άρθρου 10 του κανονισμού 2891/77 που καθορίζουν σαφείς υποχρεώσεις.
1.

Ο Segers, ολλανδικής ιθαγένειας, διευθύνει από το 1980 εμπορική επιχείρηση υπό την επωνυμία « Free Promotion International » — η έδρα της οποίας βρίσκεται στις Κάτω Χώρες. Ο Segers, επιθυμώντας να επεκτείνει τις δραστηριότητες του, ιδίως σε πράξεις μεσιτείας στη χρηματαγορά, αποφάσισε να μετατρέψει την επιχείρηση του σε εταιρία περιορισμένης ευθύνης. Κρίνοντας ότι τόσο οι προβλεπόμενες στις Κάτω Χώρες για τη μετατροπή αυτή νόμιμες προθεσμίες ήταν πολύ μεγάλες όσο και ότι η ένδειξη « Ltd » ήταν ελκυστικότερη από την αντίστοιχη της ολλανδική « BV », προέβη στις ακόλουθες ενέργειες: — σύστησε στο Ηνωμένο Βασίλειο « Private Company Limited by Shares », υπό την εταιρική επωνυμία « Sienderose Ltd », — μετέτρεψε την ολλανδική επιχείρηση σε θυγατρική της βρετανικής εταιρίας υπό την εταιρική επωνυμία « Free Promotion International Company Ltd », η οποία και ασκεί, στην πραγματικότητα, όλες τις δραστηριότητες της Sienderose. Ο Segers, ύστερα από τις ενέργειες αυτές και προκειμένου να υπαχθεί στις ευεργετικές διατάξεις όσον αφορά τις παροχές ασφαλίσεως υγείας που προβλέπει η ολλανδική νομοθεσία περί του συστήματος ασφαλίσεως υγείας ( Ziektewet), υπέβαλε αίτηση εγγραφής του στον επαγγελματικό σύλλογο των απασχολουμένων στον τραπεζικό τομέα, στις ασφαλίσεις, στο χονδρικό εμπόριο και στα ελευθέρια επαγγέλματα, που ήταν και ο αρμόδιος σχετικά φορέας (εφεξής: ο Σύλλογος). Ο τελευταίος απέρριψε την αίτηση του με την αιτιολογία ότι ο Segers δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως μισθωτός στην επιχείρηση του, εφόσον η εργασιακή του σχέση δεν απεκάλυπτε καμία σχέση εξαρτήσεως. Μετά την απόρριψη της προσφυγής του από το αρμόδιο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ο Segers προσέβαλε τη σχετική απόφαση ενώπιον του Centrale Raad van Beroep, η Διάταξη περί παραπομπής του οποίου διευκρινίζει το υποβληθέν στο Δικαστήριο πρόβλημα ερμηνείας.
3.

Με απόφαση της 29ης Ιουλίου 1983 ( 2 ) η καθής επέβαλε στην προσφεύγουσα AKZO Chemie UK Ltd έως ότου εκδοθεί οριστική απόφαση, επαπειλώντας την επιβολή προστίμου, τα εξής: — να μην πωλεί, μεταξύ άλλων, υπεροξείδιο του βενζολίου σε αλευρόμυλους στο Ηνωμένο Βασίλειο σε τιμές κατώτερες από τις τιμές που καθορίζει η καθής ή τις τιμές που η AKZO Chemie UK Ltd προσφέρει σε άλλους παρόμοιους αγοραστές· — να μην εξασφαλίζει στις αναφερθείσες επιχειρήσεις, με την παροχή πιστώσεων ή όρων παραδόσεως, συνθήκες οι οποίες άμεσα ή έμμεσα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα η πραγματική τιμή παραδόσεως του αναφερθέντος προϊόντος να είναι κατώτερη από την τιμή που καθορίζει η καθής· — από τις 15 Αυγούστου 1983 να διαβιβάζει κάθε μήνα στην καθής αντίγραφο όλων των προσφορών, παραγγελιών, τιμολογίων, λογιστικών εγγραφών και άλλων ανάλογων εγγράφων σχετικά με κάθε προσφορά προς πώληση ή πώληση ενός των αναφερθέντων προϊόντων σε πωλητές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων αυτών, η καθής επέτρεψε στην προσφεύγουσα AKZO Chemie UK Ltd να πωλεί τα αναφερθέντα προϊόντα και σε χαμηλότερες τιμές, αν αυτό είναι κατά την καλή πίστη αναγκαίο προκειμένου να πωλεί και αυτή στην αποδεδειγμένα χαμηλότερη τιμή ενός άλλου πωλητή.
1.

Οι προσφεύγοντες, υπάλληλοι όλοι της Επιτροπής, φρονούν ότι η κατάταξη της θέσης τους στην κατηγορία D δεν αντιστοιχεί στα έργα που πράγματι επιτελούν, τα οποία εμπίπτουν στην κατηγορία C, σύμφωνα με τον « πίνακα περιγραφής των πρότυπων θέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 5 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως », πίνακα ο οποίος δημοσιεύτηκε στο δελτίο αριθ. 373 των « Διοικητικών Πληροφοριών » της Επιτροπής της 9ης Ιουλίου 1982. Απευθύνθηκαν, κατά συνέπεια, στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, για να της ζητήσουν « να προβεί, ως προς αυτούς, στην ανακατάταξη (... ) της θέσης την οποία κατέχουν στην Επιτροπή », προσθέτοντας ότι «η πράξη διορισμού, με την οποία κατατάχτηκαν στην κατηγορία D, αντιβαίνει στον πίνακα περιγραφής των πρότυπων θέσεων της Επιτροπής » της 9ης Ιουλίου 1982, που ήταν δεσμευτικός γι' αυτή. Ενώ οι θέσεις της κατηγορίας D περιλαμβάνουν, κατά τον πίνακα αυτό, « χειρωνακτικές εργασίες ή υπηρεσίες που απαιτούν γνώσεις στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, που συμπληρώνονται ενδεχομένως από τεχνικές γνώσεις », αυτοί στην πραγματικότητα ασκούν έργα « τεχνικού χαρακτήρα ( που απαιτούν ) επαγγελματική κατάρτιση και επαγγελματικά προσόντα που πιστοποιούνται καταρχήν από πιστοποιητικό επαγγελματικής επάρκειας ή που έχουν κτηθεί με την πρακτική άσκηση της τέχνης ». Σύμφωνα με αυτή την περιγραφή, τα καθήκοντα αυτά εμπίπτουν, κατά τον προαναφερθέντα πίνακα, στην κατηγορία C Μετά την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, με την οποία απορρίφθηκε ρητά η αξίωση αυτή, οι προσφεύγοντες υπέβαλαν « διοικητική ένσταση », με την οποία εκθέτουν τόσο το αίτημά τους — για την ανακατάταξη τους στην κατηγορία C — όσο και τη βάση του, δηλαδή τη διάσταση μεταξύ της πράξης διορισμού, με την οποία κατατάχτηκαν ως D, και του πίνακα της 9ης Ιουλίου 1982, για να καταλήξουν ότι « πρέπει, κατά συνέπεια, να καταταγούν στην κατηγορία C και όχι στην κατηγορία D ». Η Επιτροπή δεν έδωσε συνέχεια σ' αυτή τη « διοικητική ένσταση ». Επικαλούμενοι τις διατάξεις του άρθρου 91, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, οι προσφεύγοντες άσκησαν, κατά συνέπεια, ενώπιόν σας, την υπό κρίση προσφυγή, με την οποία ζητούν από το Δικαστήριο — να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική απόφαση επί της « αιτήσεως » τους, καθώς και τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση της « διοικητικής τους ένστασης » — «να αποφανθεί» ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, « να τοποθετεί έναν υπάλληλο σε θέση που πράγματι αντιστοιχεί, στο σύνολό της, σε θέση της κατηγορίας του (ή του κλάδου του) που αντιστοιχεί στο βαθμό του, όπως ορίζεται στις « Διοικητικές Πληροφορίες» αριθ. 373 της 9ης Ιουλίου 1982» — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
β )

Η Επιτροπή τις παρατηρήσεις της τις σχετικές με τις διαταράξεις που προκλήθηκαν στις εξαγωγές ( Interference with the pattern of exports ) από το Ηνωμένο Βασίλειο προς άλλες χώρες της Κοινότητας ή προς τρίτες χώρες τις ανέπτυξε στο πλαίσιο του ισχυρισμού περί παρακωλύσεως της ομαλής λειτουργίας της κοινής οργάνωσης αγοράς. Υπ' αυτή την έννοια δεν συνιστούν νέο ισχυρισμό, αλλά πρόσθετο επιχείρημα, το οποίο προέβαλε η Επιτροπή προς στήριξη του γενικότερου αυτού ισχυρισμού, τον οποίο είχε ήδη αναπτύξει κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής φάση.
2.

Το Caisse de compensation de l'Organisation autonome nationale de l'industrie et du commerce ( Organic ) είναι φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως. Μεταξύ των καθηκόντων του περιλαμβάνεται η είσπραξη ασφαλιστικής εισφοράς αλληλεγγύης και αλληλοβοηθητικού τέλους (contribution sociale de solidarité et taxe d'entraide), με την οποία βαρύνονται οι εμπορικές εταιρίες, με την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρέσεων. Οι λεπτομέρειες του υπολογισμού και της είσπραξης των επιβαρύνσεων αυτών καθορίζονται από τους νόμους 70-13 της 3ης Ιανουαρίου 1970 και 72-657 της 13ης Ιουλίου 1972. Η προδικαστική παραπομπή ανέκυψε από το γεγονός ότι η SA Rousseau Wilmot, γαλλική επιχείρηση υπό εκκαθάριση, παρέλειψε να καταβάλει τις εν λόγω εισφορές για τα έτη 1981 και 1982. To Organic την ενήγαγε και, κατά τη διάρκεια της δίκης, οι διάδικοι συζήτησαν περί του ζητήματος αν η γαλλική νομοθεσία συμβιβάζεται με τους κανόνες της οδηγίας. Κατά την άποψη της οφειλέτριας επιχείρησης, οι εισφορές είναι φορολογικού χαρακτήρα, διότι εισπράττονται με βάση συντελεστή (0,1 c/o) που αναφέρεται στο σύνολο του κύκλου εργασιών που πραγματοποίησαν οι εταιρίες κατά τη διάρκεια του προηγηθέντος έτους: επομένως, αντιβαίνουν προς την ενιαία ρύθμιση που έχει εισαχθεί με την οδηγία και συγκεκριμένα με το άρθρο 33 αυτής. Αντιθέτως, ο δανειστής φορέας ισχυρίστηκε ότι, εφόσον προορίζονται για τη χρηματοδότηση των συστημάτων ασφαλίσεως γήρατος και ασθενείας των εμπόρων και των ανεξαρτήτων βιοτεχνών, οι επιβαρύνσεις αυτές έχουν χαρακτήρα εισφοράς κοινωνικής ασφαλίσεως: εκφεύγουν, επομένως, της σφαίρας εφαρμογής της οδηγίας, η οποία επιδιώκει κατ' ουσία φορολογικούς σκοπούς. Κατά την κατ' έφεση συζήτηση, αυτή η διαφορά απόψεων ώθησε το Cour να αναβάλει τη δίκη και να σας υποβάλει το ακόλουθο ερώτημα: « Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει την έννοια ότι καθιστά ανεφάρμοστη την κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους, η οποία επιβάλλει στις εταιρίες, δημόσιες επιχειρήσεις και εθνικές εταιρίες “ ασφαλιστική εισφορά αλληλεγγύης και αλληλοβοηθητικό τέλος” υπέρ του συστήματος ασφαλίσεως ασθένειας-μητρότητας των αυτοτελώς απασχολουμένων σε μη αγροτικά επαγγέλματα και των συστημάτων ασφαλίσεως γήρατος των εμπόρων και ανεξαρτήτων βιοτεχνών, όταν αυτή η ασφαλιστική εισφορά και το αλληλοβοηθητικό τέλος έχουν ως βάση υπολογισμού το συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών άνευ φόρου των υπόχρεων εταιριών και επιχειρήσεων; »