ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 6ης Μαρτίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 93/38/ΕΟΚ - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-311/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-02939



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, η Επιτροπή κατηγορεί τη Γαλλική Δημοκρατία ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και τηλεπικοινωνιών (1), ιδίως δε από το άρθρο 45 της οδηγίας αυτής, καθόσον δεν θέσπισε τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Επικουρικώς, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή γι' αυτά τα μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις.

2 Το άρθρο 45 της προαναφερθείσας οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίσουν όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία πριν από την 1η Ιουλίου 1994 (2) και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

3 Η καθής δεν αμφισβητεί ότι δεν μετέφερε, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, την οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη. Παρατηρεί απλώς ότι το σχετικό σχέδιο νόμου έχει συμπεριληφθεί στα θέματα συζητήσεως της κοινοβουλευτικής συνόδου 1996/97.

4 Συνεπώς, δεδομένου ότι είναι σαφές ότι η επίμαχη οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών προθεσμιών, παρέλκει πλέον η εξέταση του επικουρικού αιτήματος της Επιτροπής.

5 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και τηλεπικοινωνιών, στο εσωτερικό δίκαιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και ιδίως από το άρθρο 45 αυτής. Επιπλέον, προτείνω στο Δικαστήριο να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 199, σ. 84.

(2) - Αντιθέτως, για την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 45, παράγραφος 2, της οδηγίας, άλλες προθεσμίες.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 6ης Μαρτίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 93/36/ΕΟΚ - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-312/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-02947



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, η Επιτροπή κατηγορεί τη Γαλλική Δημοκρατία ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (1), ιδίως δε από το άρθρο 34 της οδηγίας αυτής, καθόσον δεν θέσπισε τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Επικουρικώς, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή γι' αυτά τα μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις.

2 Το άρθρο 34 της προαναφερθείσας οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίσουν όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία πριν από τις 14 Ιουνίου 1994 και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

3 Η καθής δεν αμφισβητεί ότι δεν μετέφερε, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, την οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη. Παρατηρεί απλώς ότι το σχετικό σχέδιο νόμου έχει συμπεριληφθεί στα θέματα συζητήσεως της κοινοβουλευτικής συνόδου 1996/97.

4 Συνεπώς, δεδομένου ότι είναι σαφές ότι η επίμαχη οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών προθεσμιών, παρέλκει πλέον η εξέταση του επικουρικού αιτήματος της Επιτροπής.

5 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, στο εσωτερικό δίκαιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και ιδίως από το άρθρο 34 αυτής. Επιπλέον, προτείνω στο Δικαστήριο να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 199, σ. 1.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 24/04/1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. - Υπόθεση C-329/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-03749



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στην υπό κρίση υπόθεση η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, ότι η Ελλάδα, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας και, επικουρικώς, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Η οδηγία 92/43 θεσπίζει μια σειρά από μέτρα για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση φυσικών οικοτόπων και κοινοτικού ενδιαφέροντος ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας.

3 Το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας ορίζει ότι:

«Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός δύο ετών από την κοινοποίησή της. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.»

4 Η Ελλάδα δεν αμφισβήτησε ότι παρέλειψε να εφαρμόσει την οδηγία, αλλά αναφέρθηκε σε ορισμένες τεχνικές δυσχέρειες. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται τέτοιες δυσχέρειες σε υποθέσεις αυτού του είδους.

5 Επομένως, η Επιτροπή βασίμως ζητεί την αναγνώριση της παραβάσεως.

Πρόταση

6 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο:

«1) Να αναγνωρίσει ότι η Ελλάδα, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·

2) να καταδικάσει την Ελλάδα στα δικαστικά έξοδα.»

(1) - ΕΕ 1992, L 206, σ. 7.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 16ης Ιανουαρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/659/ΕΟΚ - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-135/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-01061



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης, προσφυγή με την οποία επιδιώκει να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 91/659/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος) (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.

2 Το άρθρο 2 της οδηγίας ορίζει:

«1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και εκδίδουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία και ενημερώνουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή, εφαρμόζουν δε τις ανωτέρω διατάξεις μετά την 1η Ιουλίου 1993.

(...)

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, το αργότερο δεκαοκτώ μήνες μετά την ημερομηνία της έκδοσης, το κείμενο των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.»

3 Το Βέλγιο δεν αμφισβήτησε ότι παρέλειψε να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία. Με το υπόμνημά του αντικρούσεως παρατηρεί ότι τα αναγκαία μέτρα βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας.

4 Επομένως, πρέπει να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της Επιτροπής.

Πρόταση

Συνεπώς, θεωρώ ότι το Δικαστήριο οφείλει:

1) να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 91/659/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (αμίαντος), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·

2) να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ 1991, L 363, σ. 36.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 18ης Φεβρουαρίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο - Ιατροτεχνολογικά προϊόντα. - Υπόθεση C-294/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-01781



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως η Επιτροπή αιτιάται το Βασίλειο το Βελγίου ότι παρέλειψε να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϋόντων (1).

2 Κατά το άρθρο 22, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να θεσπίσουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο μέχρι την 1η Ιουλίου 1994 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.

3 Το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί ότι η εν λόγω οδηγία δεν μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη του εμπροθέσμως. Περιορίζεται να σημειώσει ότι τελούν υπό κατάρτιση οι απαιτούμενες για τη μεταφορά νομοθετικές διατάξεις.

4 Προτείνω, κατά συνέπεια, να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη επειδή δεν έλαβε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϋόντων. Επίσης, προτείνω να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 169, σ. 1.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer της 20ης Μαρτίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 94/15/ΕΟΚ - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. - Υπόθεση C-357/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-02963



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την υπό κρίση προσφυγή, η οποία ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2 Κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, η Επιτροπή απηύθυνε στη Βελγική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως (στις 9 Αυγούστου 1994) και αιτιολογημένη γνώμη (στις 4 Μαρτίου 1996), καλώντας τη να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία. Η εν λόγω κυβέρνηση δεν απάντησε σε κανένα από τα δύο αυτά έγγραφα και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου στις 30 Οκτωβρίου 1996.

3 Με τις παρατηρήσεις που υπέβαλε στο Δικαστήριο, η Βελγική Κυβέρνηση δεν αρνείται την παράβαση που της προσάπτεται, αναγνωρίζοντας ότι δεν μετέφερε την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο εντός της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 2 της οδηγίας και η οποία έληξε στις 30 Ιουνίου 1994. Διαβεβαιώνει, ωστόσο, ότι προτίθεται να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη το συντομότερο δυνατόν.

4 Δεδομένου ότι η παράβαση την οποία η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο του Βελγίου είναι πρόδηλη, η προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή.

5 Εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα της προσφεύγουσας, το καθού πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 69 του Κανονισμού Διαδικασίας.

Πρόταση

6 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να κάνει δεκτή την προσφυγή της Επιτροπής, ήτοι:

1) να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ·

2) να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 103, σ. 20.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Fennelly της 5ης Δεκεμβρίου 1996. - Myrianne Coen κατά Βελγικού Δημοσίου. - Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Conseil d'Etat - Βέλγιο. - Έκτακτος υπάλληλος - Διαδικασία προσλήψεως - Πρόσκληση προς υποβολή υποψηφιοτήτων απευθυνόμενη στα κράτη μέλη - Προσφυγή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. - Υπόθεση C-246/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-00403



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Ανέπτυξα τις πρώτες μου προτάσεις επί της υποθέσεως αυτής στις 28 Μαρτίου 1996. Με διάταξη της 2ας Οκτωβρίου 1996, ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος διέταξε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Κανονισμού Διαδικασίας, κατόπιν του αδόκητου θανάτου, την 1η Ιουνίου 1996, του εισηγητή δικαστή F. A. Schockweiler.

2 Kανείς από εκείνους που δικαιούνται, σύμφωνα με το άρθρο 20 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να υποβάλουν προφορικές παρατηρήσεις κατά το στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν θέλησε να το πράξει, οπότε δεν διεξήχθη νέα επ' ακροατηρίου συζήτηση. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν έχω τίποτα να προσθέσω στις προτάσεις μου της 28ης Μαρτίου 1996.
5.

Στις 29 Δεκεμβρίου 1992 εκδόθηκε υπέρ της Reisebüro Broede (στο εξής: Broede), τη δανείστρια της κύριας δίκης, η οποία είναι ταξιδιωτικό πρακτορείο χωρίς νομική προσωπικότητα, με έδρα την Κολωνία, προσωρινώς εκτελεστή απόφαση κατά του οφειλέτη της κύριας δίκης, ονόματι Gerd Sandker (στο εξής: οφειλέτης). Στις 8 Μαΐου 1994, προς εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως, η Broede ανέθεσε την υπόθεση στην INC Consulting SARL (στο εξής: INC) και την εξουσιοδότησε να λάβει όλα τα προσήκοντα αναγκαία μέτρα εισπράξεως μέχρι την πλήρη ικανοποίηση της απαιτήσεως. Η INC είναι εταιρία με έδρα το Verneuil-en-Halatte, στη Γαλλία ( 7 ). Συμφωνά με τη διάταξη περί παραπομπής, η δραστηριότητα της INC συνίσταται στην είσπραξη απαιτήσεων και στην παροχή συμβουλών προς επιχειρήσεις και η εταιρία αυτή έχει εξουσιοδοτήσει πλήρως, τουλάχιστον για την παρούσα υπόθεση, τη διαχειρίστρια της Margarita Ramthun να προβεί στην αναγκαστική εκτέλεση και να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για λογαριασμό της Broede. Η Ramthun ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο (και συνεχίζει να είναι) κάτοικος Overath, στη Γερμανία. Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η Ramthun πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι, ενώ η INC παρέχει υπηρεσίες εισπράξεως απαιτήσεων στη Γερμανία μόνο στην Broede, παρέχει τις υπηρεσίες αυτές στη Γαλλία ( 8 ) τόσο σε Γάλλους όσο και σε αλλοδαπούς πελάτες.
8.

Αυτό το μέρος της αποφάσεως της 15ης Δεκεμβρίου 1993, περί της εξαιρέσεως, δηλαδή, του Lappel Bank από την χαρακτηρισθείσα ως ΖΕΠ περιοχή, η οποία περιλαμβάνει 4681 εκτάρια, στην οποία θα αναφέρομαι κατωτέρω ως «προσβαλλόμενη απόφαση», προσέβαλε ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων η Royal Society for the Protection of Birds (στο εξής: RSPB). Το κεντρικό ζήτημα στην παρούσα υπόθεση είναι αν ο υπουργός, ο οποίος, ομολογουμένως, έλαβε υπόψη οικονομικής φύσεως επιταγές, είχε το δικαίωμα αυτό. Η προσφυγή ακυρώσεως απορρίφθηκε από το Divisional Court, Queen's Bench Division, στις 8 Ιουλίου 1994· η έφεση κατά της αποφάσεως αυτής απορρίφθηκε από το Court of Appeal στις 18 Αυγούστου 1994. To House of Lords, στο οποίο υποβλήθηκε αίτηση αναιρέσεως, υπέβαλε στο Δικαστήριο, με διάταξη της 9ης Φεβρουαρίου 1995, τα ακόλουθα ερωτήματα: «1) Δύναται ένα κράτος μέλος να λαμβάνει υπόψη τις επιταγές του άρθρου 2 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, κατά την κατάταξη μιας περιοχής ως ζώνης ειδικής προστασίας ή/και κατά την οριοθέτηση μιας τέτοιας ζώνης κατ' εφαρμογήν του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και/ή 2, της οδηγίας αυτής; 2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται παρ' όλ' αυτά ένα κράτος μέλος να λαμβάνει υπόψη, στο πλαίσιο της διαδικασίας χαρακτηρισμού, ορισμένες από τις επιταγές του άρθρου 2, στο μέτρο που οι εν λόγω επιταγές: α) ανάγονται σε ένα γενικό συμφέρον το οποίο υπερτερεί του γενικού συμφέροντος που υπηρετεί ο οικολογικός σκοπός της οδηγίας [σύμφωνα με το κριτήριο που έχει καθιερώσει το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ιδίως με την απόφαση στην υπόθεση 57/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας (“αναχώματα του Ley-bucht”), σχετικά με δυνατότητα παρεκκλίσεως από τις επιταγές του άρθρου 4, παράγραφος 4] ή β) ανάγονται σε επιτακτικούς λόγους σημαντικού δημοσίου συμφέροντος, όπως αυτοί που μπορούν να λαμβάνονται υπόψη βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικο-τόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας;»
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Lenz της 11ης Ιουνίου 1996. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/157/ΕΟΚ. - Υπόθεση C-303/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα I-03859



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

1 Με την υπό κρίση προσφυγή λόγω παραβάσεως, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Δημοκρατία ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (1), καθόσον δεν θέσπισε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη ή, τουλάχιστον, παρέλειψε να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή.

2 Το άρθρο 11 της οδηγίας 91/157 ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την οδηγία πριν από τις 18 Σεπτεμβρίου 1992 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με τα ληφθέντα μέτρα.

3 Η καθής δεν αρνείται την παράβαση που της προσάπτεται. Συναφώς, αναφέρει απλώς ότι τα αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη μέτρα βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας.

4 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορώ παρά να προτείνω στο Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, καθόσον δεν θέσπισε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την εν λόγω οδηγία. Προτείνω, εξάλλου, να καταδικαστεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 78, σ. 38.
37.

Ας σημειωθεί ότι ο γενικός εισαγγελέας Mayras διατύπωσε παρόμοια άποψη με αυτήν που υποστηρίζω, στην υπόθεση Denilauler ( 17 ), η οποία αφορούσε την εφαρμογή της Συμβάσεως σε μια διάταξη εκδοθείσα χωρίς κλήτευση του αντιδίκου. Ο γενικός εισαγγελέας εξέτασε το ζήτημα αν έχει εφαρμογή το άρθρο 27, σημείο 2, σε μια δίκη που καταλήγει στην έκδοση τέτοιας διατάξεως και παρατήρησε: «Εντούτοις δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι όροι που χρησιμοποιούνται στο [άρθρο 27] δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά στις δίκες που διεξάγονται ερήμην, με την stricto sensu έννοια που έχει ο όρος σε ορισμένες εθνικές νομοθεσίες. Δεν νομίζω ότι επιτρέπεται να ερμηνευτεί το άρθρο 27, σημείο 2, ως αναφερόμενο μόνο σε συγκεκριμένες διαδικασίες ορισμένων εσωτερικών δικαίων. Αυτή η ερμηνεία θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, υπερβολικά στενή και θα παραγνώριζε την αυτονομία της Συμβάσεως, οργάνου του διεθνούς δικαίου, έναντι των ποικίλων διαδικασιών των εθνικών δικαίων των συμβαλλομένων κρατών. Αυτό επιβεβαιώνεται από το αγγλικό κείμενο του άρθρου 27, σημείο 2, το οποίο χρησιμοποιώντας την έκφραση απόφαση που εκδόθηκε “in default of appearance”, φροντίζει να επιλέξει έναν όρο που να μη θυμίζει ορισμένες εθνικές διαδικασίες και μόνον αυτές. Δεν αμφισβητείται ότι, κατά τη συνήθη έννοια των λέξεων, κάθε απόφαση που εκδίδεται χωρίς ακρόαση του εναγομένου αποτελεί απόφαση “in default of his appearance”. Ο αγγλικός όρος αναφέρεται μόνο στην απουσία του εναγομένου κατά τη διαδικασία, όποια και αν είναι η αιτία της» ( 18 ).
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα La Pergola της 4ης Ιουλίου 1996. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 90/219/ΕΟΚ και 90/220/ΕΟΚ - Γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί. - Υπόθεση C-312/95.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα I-05143



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

++++

1 Με προσφυγή που άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 1995, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός των ταχθεισών προθεσμιών τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (1), και προς την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.

2 Συναφώς, αρκεί να παρατηρηθεί ότι η Κυβέρνηση του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί την παράβαση που της καταλογίζεται. Με τις παρατηρήσεις της, περιορίστηκε να αναφέρει ότι οι οδηγίες αυτές βρίσκονται στο στάδιο της μεταφοράς τους στο εσωτερικό δίκαιο, γεγονός το οποίο, ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου (3), δεν εξαλείφει την παράβαση του κράτους μέλους.

Πρόταση

3 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

(1) - ΕΕ L 117, σ. 1.

(2) - ΕΕ L 117, σ. 15.

(3) - Βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 6ης Απριλίου 1995, C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1995, σ. Ι-1015.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Cosmas της 16ης Ιανουαρίου 1997. - Intelligente Systemen, Database toepassingen, Elektronische diensten BV (IDE) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση σχετική με την κατάρτιση συστήματος λογισμικού - Αγωγή περί αποπληρωμής του οφειλομένου ποσού και καταβολής αποζημιώσεως - Ανταγωγή με αίτημα την επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών. - Υπόθεση C-114/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-00803



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Δημοσιεύσαμε, αρχικά, τις προτάσεις μας στην παρούσα υπόθεση στις 28 Μαρτίου 1996. Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1996, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) διέταξε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, συνεπεία του πρόωρου θανάτου, την 1η Ιουνίου 1996, του εισηγητού δικαστού, κ. F. A. Schockweiler.

2 Κανείς από τους νομιμοποιούμενους να παρουσιάσουν προφορικές παρατηρήσεις σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας δεν εκδήλωσε σχετικό ενδιαφέρον, και γι' αυτό το λόγο δεν ορίσθηκε νέα προφορική διαδικασία.

3 Με τα δεδομένα αυτά, δεν έχουμε να προσθέσουμε τίποτε στις προτάσεις μας της 28ης Μαρτίου 1996.