EL
ΣυλλογήτηςΝομολογίας
ECLI:EU:F:2010 :115 1ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ Υ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (δεύτερο τμήμα)
της 30ής Σεπτεμβρίου 2010
Υπόθεση F-36/05
Gudrun Sc hulze
κατά
Ευρωπαϊκ ής Ε πιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Διορισμός — Υποψήφιοι π εριληφθέντες σε ε φεδρικό πίνακα 
προσλήψεων προ της ενάρξεως ισχύος του νέου ΚΥΚ — Μεταβατικοί κανόνες περί κατατάξεως σε 
βαθμό κατά την πρόσληψη — Κατάταξη σε κ λιμάκιο — Άρθρο 32 το υ ΚΥΚ — Άρθρα 2, 5 κ αι 12 
του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ — Διάκριση λόγω ηλικίας — Ίση αμοιβή για ερ γασία ίσης αξίας — 
Αρχή της χρηστής διοικήσεως — Καθήκον αρωγής»
Αντικείμενο:Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυ νάμει των άρθρων 236 Ε Κ και 152 Ε Α με την οποία η 
G. Schulze ζητεί την α κύρωση, αφενός, της αποφάσεως της Ε πιτροπής της 
8ης Φεβρουαρίου 2005 , περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεώς της και, αφετέρου, 
της αποφάσεως της Επιτροπής της 11ης Οκτωβρίου 2004 , περί κατατάξεώς της στον 
βαθμό A*6, κλιμάκιο 2· επικουρικώς, η G . Schulze ζητεί να υ ποχρεωθεί η Ε πιτροπή να 
της καταβάλει αποζημίωση.
Απόφαση: H π ροσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικαστικά έξοδά 
του.
Περίληψη
1. Υπάλληλοι — Ιδιότητα μονίμου υπαλλήλου — Προϋποθέσεις κτήσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 3)
2. Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διορισμός σε βαθμό — Καθιέρωση νέας διαρθρώσεως σταδιοδρομιών με 
τον κα νονισμό 723 /2004 — Μεταβατικές διατάξεις περί κατατάξεως σε βαθμό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 7 § 1, 27 , εδ . 1, κα ι 29 § 1· 
παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3· κανονισμός 723 /2004 τ ου Σ υμβουλίου)
3. Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διορισμός σε βαθμό — Καθιέρωση νέας διαρθρώσεως σταδιοδρομιών με 
τον κα νονισμό 723 /2004 — Μεταβατικές διατάξεις περί κατατάξεως σε βαθμό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3· κα νονισμός 
723/2004 τ ου Σ υμβουλίου)
4. Υπάλληλοι — Τοποθέτηση — Αντιστοιχία μεταξύ βαθμού κα ι θέσεως εργασίας — Καθορισμός του 
επιπέδου θ έσεως προς πλήρωση
(Κανονισμός Υ πηρεσιακής Κ αταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 5 § 4, 7 § 1, κα ι 62, εδ . 1· 
παράρτημα I· κανονισμός 723 /2004 τ ου Σ υμβουλίου)
2 ECLI:EU:F:2010 :115ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-36/05
SCHULZEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
5. Υπάλληλοι — Αρχές — Καθήκον αρωγής που υπέχει η Δ ιοίκηση — Αρχή τ ης χρηστής διοικήσεως — 
Όρια
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 12 § 3)
1. Από το ά ρθρο 3 το υ Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο ε ξής: ΚΥΚ) 
προκύπτει ότι ο δ ιορισμός υπαλλήλου επέρχε ται υποχρεωτικώς με μονομερή πράξη της αρμόδιας για 
τους διορισμούς αρχή, η ο ποία ορίζει την ημερομηνία από της οποίας αρχίζει να ι σχύει ο δ ιορισμός, 
καθώς και τη θέση στην οποία το ποθετείται ο υ πάλληλος. Επομένως, μόνον εφόσον έχε ι εκδοθεί 
αντίστοιχη ατομική απόφαση, δύναται ο ε πιτυχών γενικού διαγωνισμού να δ ιεκδικήσει την ιδιότητα 
του υπαλλήλου και, κατά συνέπεια, να α ξιώσει την ευνοϊκή για το ν ίδιο υπαγωγή στο κ αθεστώς το υ 
ΚΥΚ.
(βλ. σκέψη 48)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 11 Ιουλίου 2007 , T-58/05, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007 , σ. II-2523 , σκέψεις 54 
και 55
2. Η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως δεν δύ ναται να π αρεμβάλλει εμπόδια στην ελευθερία το υ νομοθέτη 
της Ένωσης να ε πιφέρει ανά π άσα στιγμή στις διατάξεις το υ ΚΥΚ τι ς τροποποιήσεις που κρίνει 
σύμφωνες με το σ υμφέρον της υπηρεσίας, έστω και εάν π ρόκειται για τροποποιήσεις οι ο ποίες 
καθιστούν τις διατάξεις το υ ΚΥΚ δυ σμενέστερες των προϊσχυουσών, διότι, σε αν τίθετη περίπτωση, 
ελλοχεύει ο κ ίνδυνος πλήρους νομοθετικής παραλύσεως.
Συνεπώς, στο π λαίσιο της ανα θεωρήσεως το υ ΚΥΚ, συννόμως ο ν ομοθέτης, αφενός, όρισε ότι οι 
επιτυχόντες σε δ ιαγωνισμούς για το υς οποίους προβλεπόταν π ρόσληψη στον βαθμό A 7 ή Α 6 προ της 
1ης Μαΐου 2004 θ α προσλαμβάνονται στο ε ξής στον βαθμό A*6 κ αι, αφετέρου, μείωσε, επ’ ευκαιρία 
της εν λόγω νομοθετικής παρεμβάσεως, τις αποδοχές που αν τιστοιχούν στους εν λόγω βαθμούς.
Ενεργώντας κατ’ αυτόν το ν τρόπο, ο ν ομοθέτης δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και, 
ειδικότερα, την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας, καθώς είναι πρόδηλο ότι ο 
περιλαμβανόμενος στο ά ρθρο 12, παράγραφος 3, το υ π αραρτήματος XIII το υ Κ ΥΚ π ίνακας 
αντιστοιχίας των βαθμών και οι μ ηνιαίες βασικές αποδοχές ουδόλως λαμβάνουν υπόψη την ηλικία των 
επιτυχόντων.
Επιπροσθέτως, κατ’ εφαρμογήν το υ κανόνα π ου απορρέε ι από τα άρθρα 7, παράγραφος 1, 27, πρώτο 
εδάφιο, και 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, βάσει του οποίου το ε πίπεδο των θέσεων καθορίζεται σε 
συνάρτηση με τη φύση το υς, τη σπουδαιότητά το υς και το ε ύρος των καθηκόντων που αν τιστοιχούν σε 
αυτές, αν εξαρτήτως των προσόντων των ενδιαφερομένων, ο π εριλαμβανόμενος στο ά ρθρο 12, 
παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ πίνακας αν τιστοιχίας των βαθμών διακρίνει τον 
βασικό βαθμό A*5 από το ν υψ ηλότερο βαθμό A*6, προκειμένου να λ αμβάνεται υπόψη η ε μπειρία που 
απαιτείται για τις θέσεις αυτού το υ επιπέδου.
ECLI:EU:F:2010 :115 3ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-36/05
SCHULZEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Συνεπώς, δεν μπορεί να γί νει δεκτό ότι το ά ρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ 
δεν επιτρέπει τη συνεκτίμηση της επαγγελματικής πείρας· τουναντίον, το ε ν λόγω άρθρο επιβάλλει 
στην αρμόδια για το υς διορισμούς αρχή την υποχρέωση να λ αμβάνει υπόψη την εν λόγω παράμετρο 
προς το σ υμφέρον της υπηρεσίας, κατά το ν καθορισμό, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, του επιπέδου 
των προς πλήρωση θέσεων.
(βλ. σκέψεις 58 έ ως 62)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 22 Δεκεμβρίου 2008 , C-443/07 P, Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2008 , σ. I-10945 , 
σκέψη 83
ΓΔΕΕ: 30 Σεπτεμβρίου 1998 , T-121/97, Ryan κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1998 , σ. II-3885 , σκέψεις 98 
και 104· 29 Νοεμβρίου 2006 , T-135/05, Campoli κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 2006 , σ. I-A-2-297 
και II-A-2-1527 , σκέψη 105· προπαρατεθείσα απόφαση Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 86, 89 
και 113
ΔΔΔ ΕΕ: 19 Ιουνίου 2007 , F-54/06, Davis κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. I-A-1-165 κ αι II-A-1-911, 
σκέψη 81
3. Το δικαίωμα που έχουν μισθωτοί α πασχολούμενοι στον ίδιο ερ γοδότη και παρέχοντες εργασία ίσης 
αξίας να λ αμβάνουν την ίδια αμοιβή αποτελεί ειδική έκφανση της γενικής αρχής της ισότητας η 
τήρηση της οποίας αποτελεί αποστολή το υ Δικαστηρίου Δημόσιας Διοικήσεως. Το δικαίωμα αυτό 
κατοχυρώνεται, εξάλλου, με το ά ρθρο 7 το υ Διεθνούς Συμφώνου για τα οι κονομικά, κοινωνικά και 
μορφωτικά δικαιώματα και με τη σύμβαση 111 τ ης Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας.
Εντούτοις, η α ρχή της ίσης μεταχειρίσεως δεν απαγορεύει τη διαφορετική αν τιμετώπιση παρόμοιων 
καταστάσεων εάν η δ ιαφοροποίηση αυτή δικαιολογείται από αν τικειμενικά και καθοριστικής σημασίας 
στοιχεία, τα οποία υπόκεινται στον έλεγχο το υ δικαστή.
Στο π λαίσιο τ ης ανα θεωρήσεως το υ Κ ΥΚ, η τ ροποποίηση, μεταξύ ά λλων, με το ά ρθρο 12, 
παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ, της αν τιστοιχίας μεταξύ των βαθμών και των 
θέσεων ερ γασίας ήταν σ ύννομη, αφού η ε ισαγωγή εξαιρέσε ως από ορισμένους κανόνες του ΚΥΚ των 
οποίων η ε φαρμογή επηρεάζεται κατ’ ανά γκην από τη μεταβολή το υ ισχύοντος καθεστώτος αποτελεί 
συμφυές χαρακτηριστικό μιας μεταβατικής διατάξεως.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η ν ομική κατάσταση όσων διορίσθηκαν ω ς μόνιμοι υ πάλληλοι μ ετά την 
έναρξη ισχύος του ανα θεωρημένου ΚΥΚ δεν δύ νανται να θ εωρηθεί παρόμοια εκείνης των υπαλλήλων 
οι οποίοι π ροσελήφθησαν π ρο της 1ης Μαΐου 2004 κ αι των οποίων ο δ ιορισμός διέπεται από το ν 
παλαιό Κ ΥΚ.
Επιπροσθέτως, όσον αφορά την τροποποίηση της διαρθρώσεως των βαθμών, ο ν ομοθέτης δεν 
παραβίασε τ ην αρχή της ίσης αμοιβής για ερ γασία ίσης αξίας καθιερώνοντας για το υς υπαλλήλους 
που προσελήφθησαν μ ετά την εν λόγω ανα θεώρηση αμοιβή συναρτώμενη με το ν βαθμό στον οποίο 
κατετάγησαν κ ατ’ εφαρμογήν το υ άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ, η 
οποία είναι χαμηλότερη εκείνης που αν τιστοιχούσε σ τους παλαιούς βαθμούς στους οποίους είχαν 
καταταγεί οι π ροσληφθέντες προ της 1ης Μαΐου 2004 υ πάλληλοι.
4 ECLI:EU:F:2010 :115ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-36/05
SCHULZEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Συνεπώς, το γ εγονός ότι β οηθοί ή υ πάλληλοι διοικήσεως οι ο ποίοι π ροσελήφθησαν π ρο της 1ης Μαΐου 
2004 α μείβονται καλύτερα από αυτούς που διορίσθηκαν ω ς υπάλληλοι μετά την εν λόγω ημερομηνία 
δεν παραβιάζει την αρχή της ίσης αμοιβής για ερ γασία ίσης αξίας.
(βλ. σκέψεις 74 έ ως 79)
Παραπομπή:
ΔΕΕ: 26 Ιουνίου 2001 , C-381/99, Brunnhofer, Συλλογή 2001 , σ. I-4961 , σκέψη 28· προπαρατεθείσα απόφαση 
Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 77 έως 79 κ αι 105
ΓΔΕΕ: προπαρατεθείσα απόφαση Centeno M ediavilla κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 75, 80, 114 , 126 κ αι 129
4. Από το ά ρθρο 7, παράγραφος 1, σε σ υνδυασμό με το ά ρθρο 62, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ, κατά το 
οποίο ο υ πάλληλος δικαιούται αποδοχών αν τίστοιχων προς τον βαθμό και το κ λιμάκιο το υ, προκύπτει 
ότι, μετά το ν καθορισμό το υ βαθμού και, επομένως, του μισθολογικού κλιμακίου το υ υπαλλήλου, η 
τοποθέτηση αυτού σε θ έση που δεν αν τιστοιχεί στον συγκεκριμένο βαθμό είναι αν επίτρεπτη. Εν 
ολίγοις, ο β αθμός και, κατ’ επέκταση, η μ εταχείριση της οποίας δικαιούται να α πολαύει υπάλληλος 
καθορίζει τα καθήκοντα που δύ νανται να το υ ανα τεθούν. Συνεπώς, η α ρχή της αν τιστοιχίας βαθμού 
και θέσεως εργασίας παρέχε ι σε κ άθε υπάλληλο το δ ικαίωμα να α ρνηθεί τοποθέτηση σε θ έση που δεν 
αντιστοιχεί στον βαθμό το υ και, συνεπώς, να α ρνηθεί την εκτέλεση καθηκόντων που δεν αν τιστοιχούν 
στις αποδοχές του.
Τούτο δ εν ανα ιρείται από το γ εγονός ότι το ά ρθρο 5, παράγραφος 4, του ΚΥΚ και το π αράρτημα I 
αυτού, όπως τροποποιήθηκε με το ν κανονισμό 723 /2004 , για την τροποποίηση το υ [Κ]ανονισμού 
[Υ]πηρεσιακής [Κ]ατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που 
εφαρμόζεται στο λ οιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών, δεν προβλέπουν καθορισμένη αν τιστοιχία 
μεταξύ συγκεκριμένων καθηκόντων και βαθμών. Ειδικότερα, οι ε ν λόγω διατάξεις δεν τροποποιούν 
την απορρέουσα από το ά ρθρο 7, παράγραφος 1, του ΚΥΚ αρχή, κατά την οποία ο β αθμός θέσεως 
προς πλήρωση πρέπει να κ αθορίζεται κατόπιν συνεκτιμήσεως της σπουδαιότητας των καθηκόντων 
που αν τιστοιχούν σε α υτήν και του συμφέροντος της υπηρεσίας και μόνον αυτού. Από τις διατάξεις 
αυτές προκύπτει απλώς ότι μ ε την ανα κοίνωση κενής θέσεως η α ρμόδια για το υς διορισμούς αρχή δεν 
υποχρεούται να κ αθορίσει τον ακριβή βαθμό της προς πλήρωση θέσεως. Κατά την άσκηση της ευρείας 
εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, η ε ν λόγω αρχή υποχρεούται, ωστόσο, να μ εριμνά ώ στε, αφενός, οι 
διάφοροι β αθμοί γι α το υς οποίους γίνεται μνεία στην ανα κοίνωση κενής θέσεως να αν τανακλούν 
επαρκώς τα αν τίστοιχα καθήκοντα και, αφετέρου, ο δ ιορισμός σε σ υγκεκριμένο εκ των βαθμών αυτών 
να π ραγματοποιείται βάσει αν τικειμενικών κριτηρίων με γνώμονα, ιδίως, τη σπουδαιότητα των 
καθηκόντων που πρόκειται να ανα τεθούν στον υπάλληλο.
(βλ. σκέψεις 80 κ αι 81)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 7 Μαΐου 1991 , T-18/90, Jon gen κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991 , σ. II-187, σκέψη 27· 8 Ιουλίου 2008 , 
T-56/07 P, Επιτροπή κατά Ο ικονομίδη, Συλλογή Υ π.Υπ. 2008 , σ. I-Β-1-31 κ αι II-Β-1-213, σκέψεις 82 έ ως 86· 
18 Ιουνίου 2009 , T-572/08 P, Επιτροπή κατά Traore, Συλλογή Υπ.Υπ. 2009 , σ. I-Β-1-39 κ αι II-Β-1-223, σκέψεις 38, 
40 κ αι 41
5. Η δεσμευτική ισχύς της αρχής της χρηστής διοικήσεως δεν υπερισχύει εκείνης κανονισμού. Το αυτό 
ισχύει και για το κ αθήκον αρωγής της Διοικήσεως έναντι των υπαλλήλων της, καθήκον το ο ποίο 
αντανακλά τ ην ισορροπία τ ων δ ικαιωμάτων κ αι των α μοιβαίων υ ποχρεώσεων π ου ο Κ ΥΚ 
δημιούργησε σ τις σχέσε ις μεταξύ της Διοικήσεως και των λειτουργών του δημοσίου τομέα και το ο ποίο 
πρέπει, συνεπώς, να α σκείται πάντα εντός των ορίων που επιβάλλουν οι ι σχύοντες κανόνες.
ECLI:EU:F:2010 :115 5ΠΕΡΙΛΗΨΗ—ΥΠΟΘΕΣΗF-36/05
SCHULZEκατάΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Συνεπώς, λόγω της θέσεως που η α ρχή της χρηστής διοικήσεως και το κ αθήκον αρωγής κατέχουν στην 
ιεραρχία των κανόνων, υπάλληλος που διορίσθηκε κατά το δ ιάστημα μεταξύ 1ης Μαΐου 2004 κ αι 
30ής Απριλίου 2006 δ εν δύ ναται να π ροβεί σε ε πίκληση αυτών προκειμένου να ε πιτύχει αποτέλεσμα 
διαφορετικό εκείνου π ου π ροκύπτει από την εφαρμογή το υ ά ρθρου 12, παράγραφος 3, το υ 
παραρτήματος XIII το υ ΚΥΚ, η δ ιάταξη το υ οποίου δεσμεύει το ό ργανο κατά την άσκηση της 
αρμοδιότητάς του.
(βλ. σκέψεις 86 κ αι 87)
Παραπομπή:
ΓΔΕΕ: 27 Μαρτίου 1990 , T-123/89, Ch omel κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990 , σ. II-131, σκέψη 32· 7 Ιουνίου 1993 , 
T-65/92, Arauxo-Dumay κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993 , σ. II-597, σκέψη 37· 22 Ιουνίου 1994 , T-97/92 κ αι 
T-111/92, Rijnoudt και Hocken κατά Ε πιτροπής, Συλλογή Υ π.Υπ. 1994 , σ. I-A-159 κ αι II-511, σκέψη 104· 
προπαρατεθείσα απόφαση Campoli κατά Επιτροπής, σκέψη 149
ΔΔΔ ΕΕ: 23 Ιανουαρίου 2007 , F-43/05, Chassagne κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007 , σ. I-Α-1-27 κ αι II-Α-1-139, 
σκέψη 111