Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Φεβρουαρίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά της οδηγίας 94/2/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο. - Υπόθεση C-139/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-00605



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Παράβαση - Δικαιολογία αντλούμενη από την καθυστέρηση που σημειώθηκε στη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο προγενέστερης συναφούς οδηγίας - Δεν επιτρέπεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Περίληψη

Εφόσον ένα κράτος μέλος δεν προέβη στη μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η προσφυγή λόγω παραβάσεως που ασκείται συναφώς πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη. Η παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την καθυστέρηση που σημειώθηκε στην εφαρμογή προγενέστερης οδηγίας, συναφούς με την επίμαχη, η οποία έπρεπε επίσης να έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο πριν από την εκπνοή της εν λόγω προθεσμίας.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-139/97,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επικουρούμενο από τον Massimo Merola, δικηγόρο Ρώμης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από τον καθηγητή Umberto Leanza, προϋστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον Danilo Del Gaizo, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιταλίας, 5, rue Marie-Adιlaοde,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1994, περί εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας για τα οικιακά ηλεκτρικά ψυγεία και τους καταψύκτες καθώς και τους συνδυασμούς αυτών (ΕΕ L 45, σ. 1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann (εισηγητή) και L. Sevσn, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: S. Alber

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου 1997,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Απριλίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1994, περί εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας για τα οικιακά ηλεκτρικά ψυγεία και τους καταψύκτες καθώς και τους συνδυασμούς αυτών (ΕΕ L 45, σ. 1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2 Κατά το άρθρο 4 της οδηγίας 94/2, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ και να δημοσιεύσουν τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς αυτήν το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994 καθώς και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

3 Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν της κοινοποιήθηκαν μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 94/2 στην ιταλική έννομη τάξη και ότι δεν διέθετε καμία άλλη πληροφορία που θα της επέτρεπε να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις της, κίνησε τη διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως που προβλέπει το άρθρο 169 της Συνθήκης.

4 Στις 16 Μαου 1996, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως, καλώντας την να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

5 Με έγγραφο της 13ης Ιουλίου 1995, οι ιταλικές αρχές απάντησαν ότι καταρτιζόταν μια εκτελεστική κανονιστική απόφαση με σκοπό την ταχεία μεταφορά της οδηγίας 94/2 στο εσωτερικό δίκαιο.

6 Ωστόσο, μη έχοντας λάβει καμία πληροφορία σχετικά με τα εν λόγω μέτρα μεταφοράς, η Επιτροπή, με έγγραφο της 8ης Μαου 1996, απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη καλώντας την να λάβει τα αναγκαία για τη συμμόρφωσή της μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

7 Με έγγραφο της 21ης Ιουνίου 1996, η Ιταλική Κυβέρνηση γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι το σχέδιο κανονιστικής αποφάσεως για την εφαρμογή της οδηγίας 94/2 εξεταζόταν από το Υπουργικό Συμβούλιο.

8 Επειδή δεν έλαβε καμία ανακοίνωση σχετική με την τελική έγκριση του σχεδίου αυτού, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

9 Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία 94/2 δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Η εν λόγω κυβέρνηση δηλώνει απλώς ότι θα ελάμβανε τα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας αυτής στο εσωτερικό δίκαιο στο εγγύς μέλλον. Επιπλέον, παρατηρεί ότι, στο μέτρο που η οδηγία 94/2 αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων των οικιακών συσκευών με την επισήμανση και την παροχή ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με τα προϋόντα (ΕΕ L 297, σ. 16), η οποία δεν έχει ακόμη τυπικώς μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο, δεν μπορεί να προβεί στην εφαρμογή της οδηγίας 94/2 παρά μόνον αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 92/75, δεδομένου ότι το σχέδιο κανονιστικής αποφάσεως βρίσκεται στο Συμβούλιο Επικρατείας προς εξέταση.

10 Συναφώς, παρατηρείται ότι η οδηγία 92/75 έπρεπε να έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1993, ήτοι πριν από την εκπνοή της ταχθείσας για τη μεταφορά της οδηγίας 94/2 προθεσμίας. Κατά συνέπεια, η Ιταλική Δημοκρατία δεν νομιμοποιείται να προβάλει ως δικαιολογία της μη μεταφοράς της δεύτερης αυτής οδηγίας την καθυστέρηση που σημειώθηκε στην εφαρμογή της οδηγίας 92/75 (βλ. απόφαση της 23ης Μαρτίου 1994 στην υπόθεση C-268/93, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1994, σ. Ι-947, σκέψη 5).

11 Δεδομένου ότι δεν πραγματοποιήθηκε η πλήρης μεταφορά της οδηγίας 94/2 εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή είναι βάσιμη.

12 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/2, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1994, περί εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας για τα οικιακά ηλεκτρικά ψυγεία και τους καταψύκτες καθώς και τους συνδυασμούς αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.