ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1993. - ASOCIACION ESPANOLA DE FABRICANTES DE MARGARINA ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ - ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-107/93 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1993 σελίδα I-04177



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Ασφαλιστικά μέτρα * Προϋποθέσεις παραδεκτού * Απόρριψη της προσφυγής της κυρίας δίκης ως απαράδεκτης

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρα 185 και 186 Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 PAR 1)

Περίληψη

Η απόρριψη ως απαράδεκτης της κύριας προσφυγής, από την οποία εξαρτάται η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, καθιστά και την αίτηση αυτή απαράδεκτη.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-107/93 R,

Asociacion Espanola de Fabricantes de Margarina (AEFMA), σωματείο ισπανικού δικαίου, με έδρα τη Μαδρίτη, εκπροσωπούμενο από τον Diego Lopez Garrido, δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την δικηγόρο Silvia Lopez, 26, rue du Cure,

αιτούν,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον Francisco Santaolalla Gadea, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicola Annecchino, μέλος της Nομικής Yπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg

καθής,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα την αναστολή της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 3830/92 της Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για την κατάργηση των δασμών και των σταθερών στοιχείων που έχουν καθοριστεί στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας των Δέκα και της Ισπανίας και για την εφαρμογή από την Ισπανία του κοινοτικού δασμολογίου στις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, από 1ης Ιανουαρίου 1993 (ΕΕ L 387, σ. 46), κατά το μέτρο που ο κανονισμός αυτός αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 15.17 του Kοινού Δασμολογίου,

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Μαρτίου 1993, η Asociacion Espanola de Fabricantes de Margarina (AEFMA) άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3830/92 της Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για την κατάργηση των δασμών και των σταθερών στοιχείων που έχουν καθοριστεί στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας των Δέκα και της Ισπανίας και για την εφαρμογή από την Ισπανία του κοινοτικού δασμολογίου στις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, από 1ης Ιανουαρίου 1993 (ΕΕ L 387, σ. 46), κατά το μέτρο που ο κανονισμός αυτός αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 15.17 του Kοινού Δασμολογίου.

2 Με χωριστό δικόγραφο το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Μαρτίου 1993, το προσφεύγον σωματείο υπέβαλε, επιπλέον, δυνάμει των άρθρων 185 και 186 της Συνθήκης ΕΟΚ, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με αίτημα την αναστολή της εφαρμογής του προπαρατεθέντος κανονισμού κατά το μέτρο που αφορά τη δασμολογική κλάση 15.17.

3 Η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων στις 30 Απριλίου 1993.

4 Πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 83, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, η αίτηση αναστολής εκτελέσεως πράξεως ενός οργάνου ή η αίτηση για άλλα προσωρινά μέτρα είναι παραδεκτή μόνο αν εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή, με την οποία ο αιτών προσβάλλει την πράξη της οποίας ζητείται η αναστολή εκτελέσεως, ή υπόθεση την οποία αφορούν τα προσωρινά μέτρα. Συνεπώς, η αίτηση αναστολής ή άλλων προσωρινών μέτρων δεν μπορεί να γίνει δεκτή αν είναι απαράδεκτη η προσφυγή της κύριας δίκης από την οποία εξαρτάται η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

5 Εν προκειμένω, το Δικαστήριο, με διάταξη της 12ης Ιουλίου 1993, απέρριψε την κύρια προσφυγή ως απαράδεκτη.

6 Συνεπώς, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων είναι επίσης απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

7 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα. Επειδή το αιτούν ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ως απαράδεκτη.

2) Καταδικάζει το αιτούν στα δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβούργο, 16 Ιουλίου 1993.