ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9

Το άρθρο 4 της a Magyar Méhészeti Nemzeti Program alapján a 2016- 2019 közötti végrehajtási időszakokban a központi költségvetés, valamint az Európai Mezőgazdasági Garancia Alap társfinanszírozásában megvalósuló támogatások igénybevételének szabályairól szóló 4/2017. (I. 23.) FM rendelet (κανονιστικής αποφάσεως 4/2017 του Υπουργού Γεωργίας και Αγροτικής Αναπτύξεως, σχετικά με τους κανόνες χρήσεως των ενισχύσεων, επί τη βάσει του ουγγρικού εθνικού προγράμματος για τον τομέα της μελισσοκομίας, που χορηγούνται με τη συγχρηματοδότηση του κεντρικού προϋπολογισμό και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων για τις περιόδους υλοποιήσεως 2016-2019), της 23ης Ιανουαρίου 2017 (Magyar Közlöny 2017/8.), ορίζει τα εξής: «[…] 10) Στην περίπτωση των μέτρων του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο a, σημείο ae, στοιχείο b, σημεία ba και bb, και στοιχείο c, σημείο cb, και των ενισχύσεων για την απόκτηση συσκευών ταυτοποίησης με ραδιοσυχνότητες στο πλαίσιο του μέτρου του στοιχείου c, σημείο ca καθώς και στην περίπτωση των ενισχύσεων για την ανασύσταση του μελισσοκομικού κεφαλαίου με το κατάλληλο αναπαραγωγικό υλικό τόσο από κτηνιατρικής όσο και από γενετικής απόψεως, στο πλαίσιο του μέτρου του στοιχείου e, το δικαίωμα λήψεως των ενισχύσεων εξαρτάται από τον αριθμό των αποικιών μελισσών a) που έχει καθορισθεί κατά τη διάρκεια του φθινοπωρινού κτηνιατρικού ελέγχου των μελισσών για την αντίστοιχη περίοδο υλοποιήσεως, b) που έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της a tartási helyek, a tenyészetek és az ezekkel kapcsolatos egyes adatok országos nyilvántartási rendszeréről szóló 119/2007. (X. 18.) FVM rendelet [κανονιστικής αποφάσεως 119/2007 του Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικής Αναπτύξεως, της 18ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με το εθνικό μητρώο τόπων και κέντρων εκτροφής και συναφών στοιχείων] και έχει καταγραφεί στο σύστημα κτηνοτροφικών πληροφοριών (TIR) σύμφωνα με τα οριζόμενα στην απόφαση 119/2007 FVM, βάσει των δηλώσεων που υπεβλήθησαν και παρελήφθησαν από την αρμόδια διοικητική υπηρεσία της οικείας περιφέρειας εντός τριάντα ημερών από τη θέση σε ισχύ της παρούσης αποφάσεως όσον αφορά την πρώτη περίοδο υλοποιήσεως, έως και την 15η Νοεμβρίου 2017 όσον αφορά τη δεύτερη περίοδο υλοποιήσεως και έως και την 15η Νοεμβρίου 2018 όσον αφορά την τρίτη περίοδο υλοποιήσεως, και, c) που εξακολουθεί να έχει στην κατοχή του ο αιτούμενος την ενίσχυση κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεώς του».
3

Η αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού 715/2007 έχει ως εξής: «Η απεριόριστη πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής του οχήματος, μέσω τυποποιημένου μορφοτύπου, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιείται για την ανάκτηση τεχνικών πληροφοριών και ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός στην αγορά για την επιδιόρθωση οχημάτων και τις υπηρεσίες ενημέρωσης για τη συντήρηση, είναι αναγκαία για να βελτιωθεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, ιδίως όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, την ελευθερία εγκατάστασης και την ελευθερία παροχής υπηρεσιών. Μεγάλο ποσοστό των πληροφοριών αυτών συνδέεται με τα ενσωματωμένα συστήματα διάγνωσης (OBD) και τη διάδρασή τους με άλλα συστήματα οχημάτων. Ενδείκνυται να καθορισθούν τεχνικές προδιαγραφές που θα πρέπει να τηρούν οι δικτυακοί τόποι των κατασκευαστών, παράλληλα με στοχοθετημένα μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η λογική πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ). Τα κοινά πρότυπα που θεσπίζονται με συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών, όπως το μορφότυπο OASIS [Organization for the Advancement of Structured Information Standards (Οργανισμός για την Προώθηση των Δομημένων Συστημάτων Πληροφοριών)], μπορούν να διευκολύνουν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κατασκευαστών και παρόχων υπηρεσιών. Είναι, ως εκ τούτου, πρόσφορο να ζητηθεί καταρχάς η χρησιμοποίηση των τεχνικών προδιαγραφών του μορφότυπου OASIS και να κληθεί η Επιτροπή να απαιτήσει από το CEN/ISO [Comité européen de normalisation/International Organization for Standardization (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης/Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης] να αναπτύξει περαιτέρω αυτό το μορφότυπο σε ένα πρότυπο με σκοπό να αντικαταστήσει το μορφότυπο OASIS εν ευθέτω χρόνω.»
32

Με έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2003, η C. E. Franzen ζήτησε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 24 του BUB 1999, να παύσει ο αποκλεισμός της από την κοινωνικοασφαλιστική κάλυψη. Με απόφαση της 15ης Μαρτίου 2004, το SVB απέρριψε το αίτημα αυτό για τον λόγο ότι η C. E. Franzen δεν ήταν ασφαλισμένη ούτε βάσει του δικαίου της Ένωσης ούτε βάσει των διατάξεων του ολλανδικού δικαίου. Πάντως, το SVB παρατηρεί ότι, όταν κοινοποίησε την απόφαση αυτή, πρότεινε στη C. E. Franzen να ζητήσει από τον γερμανικό αρμόδιο φορέα να την υπαγάγει αποκλειστικώς στην ολλανδική νομοθεσία κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 17 του κανονισμού 1408/71. Η C. E. Franzen δεν ανταποκρίθηκε στην πρόταση αυτή.
15

Στις 8 Ιουνίου 2015, το First-tier Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [πρωτοδικείο διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου), Ηνωμένο Βασίλειο] απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Ε. Bajratari κατά της απόφασης του Home Office (Υπουργείου Εσωτερικών). Στις 6 Οκτωβρίου 2016, το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [εφετείο διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου), Ηνωμένο Βασίλειο] απέρριψε το ένδικο μέσο της Ε. Bajratari. Η τελευταία υπέβαλε, κατόπιν αυτού, στο Court of Appeal in Northern Ireland (εφετείο Βόρειας Ιρλανδίας, Ηνωμένο Βασίλειο) αίτηση άδειας να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της απόφασης του Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) [εφετείου διοικητικών διαφορών (τμήμα μετανάστευσης και ασύλου)].
19

Η ιρλανδική νομοθεσία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2004/38 περιέχεται στη European Communities (Free Movement of Persons) Regulations 2015 [κανονιστική απόφαση του 2015 σχετικά με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων)], που αντικατέστησε, από 1ης Φεβρουαρίου 2016, τη European Communities (Free Movement of Persons) (no 2) Regulations 2006 [κανονιστική απόφαση του 2006 σχετικά με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων) (αριθ. 2)], της 18ης Δεκεμβρίου 2006 (στο εξής: κανονιστική απόφαση του 2006).
9

Το άρθρο 9 του νόμου 119/2003, το οποίο αφορά την επιστροφή της καθ’ υπέρβαση καταβληθείσας εισφοράς, ορίζει τα εξής: «1. Κατά τη λήξη κάθε χρονικής περιόδου, η AGEA: a) καταχωρεί λογιστικά τις παραδόσεις γάλακτος που πραγματοποιήθηκαν και τη συνολική εισφορά που καταβλήθηκε από τους αγοραστές σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5· b) προβαίνει στον υπολογισμό της πρόσθετης εθνικής εισφοράς που οφείλεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την πλεονασματική παραγωγή που παραδόθηκε· c) υπολογίζει το ποσό της εισφοράς που καταβλήθηκε καθ’ υπέρβαση. […] 3. Το ποσό που προβλέπεται στην παράγραφο 1, στοιχείο c, μειωμένο κατά το ποσό της παραγράφου 2, κατανέμεται μεταξύ των παραγωγών-δικαιούχων ποσοστώσεως που έχουν καταβάλει την εισφορά, σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια και κατά προτεραιότητα: a) μεταξύ των παραγωγών για τους οποίους έχει εισπραχθεί αδικαιολογήτως ή δεν οφείλεται πλέον το σύνολο ή τμήμα της εισφοράς που τους επιβλήθηκε· b) μεταξύ των παραγωγών που είναι ιδιοκτήτες εκμεταλλεύσεων οι οποίες βρίσκονται στις ορεινές περιοχές […] c) μεταξύ των παραγωγών που είναι ιδιοκτήτες εκμεταλλεύσεων οι οποίες βρίσκονται στις μειονεκτικές περιοχές […] c bis) μεταξύ των παραγωγών στους οποίους, κατ’ εφαρμογή απόφασης της αρμόδιας υγειονομικής αρχής, απαγορεύθηκε η μετακίνηση ζώων σε περιοχές που επλήγησαν από εκτεταμένες μολυσματικές ασθένειες, για διάστημα τουλάχιστον ενενήντα ημερών εντός μιας περιόδου εμπορίας και αναγκάσθηκαν, για τον λόγο αυτό, να παραγάγουν μεγαλύτερη ποσότητα, κατ’ ανώτατο όριο 20 %, της χορηγηθείσας ποσότητας αναφοράς. […] 4. Όταν οι εν λόγω επιστροφές δεν εξαντλούν το διαθέσιμο ποσό που προβλέπεται στην παράγραφο 3, το χρηματικό υπόλοιπο κατανέμεται μεταξύ των παραγωγών-δικαιούχων ποσοστώσεως που έχουν καταβάλει την εισφορά, εξαιρουμένων αυτών που έχουν υπερβεί το 100 % της ατομικής τους ποσότητας αναφοράς, σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια και κατά προτεραιότητα […]».
25

Ενδεχόμενη συγκριτική ανάλυση των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 δεν καθιστά δυνατό τον καθορισμό του ακριβούς περιεχομένου της έννοιας της μειώσεως του συνολικού κόστους της μειώσεως, την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή. Πράγματι, αφενός, η απόδοση του κειμένου της διατάξεως στην ολλανδική, την πολωνική και τη ρουμανική γλώσσα υποδηλώνουν μείωση των εξόδων σχετιζόμενη με το εναπομένον χρονικό διάστημα ισχύος της συμβάσεως («een verlaging van de totale kredietkosten, bestaande uit de interesten en de kosten gedurende de resterende duur van de overeenkomst», «obniżki całkowitego kosztu kredytu, na którą składają się odsetki i koszty przypadające na pozostały okres obowiązywania umowy» και «o reducere a costului total al creditului, care constă în dobânda și în costurile aferente duratei restante a contractului»). Αφετέρου, οι αποδόσεις του κειμένου της εν λόγω διατάξεως στη γερμανική και την αγγλική γλώσσα χαρακτηρίζονται σαφώς από αμφισημία, προκαλώντας την υπόνοια ότι τα σχετικά με το χρονικό διάστημα αυτό έξοδα αποτελούν ένδειξη για τον υπολογισμό της μειώσεως («das Recht auf Ermäßigung der Gesamtkosten des Kredits, die sich nach den Zinsen und den Kosten für die verbleibende Laufzeit des Vertrags richtet» και «reduction consisting of the interest and the costs for the remaining duration of the contract»). Η απόδοση της ιδίας διατάξεως στην ιταλική γλώσσα παραπέμπει, όπως και η απόδοση στα γαλλικά, στους τόκους και τα έξοδα που οφείλονται («dovuti» και «dus») για το εναπομένον χρονικό διάστημα ισχύος της συμβάσεως. Τέλος, η απόδοση του κειμένου του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 στην ισπανική γλώσσα επιτάσσει μείωση η οποία περιλαμβάνει τα έξοδα που αντιστοιχούν στο εναπομένον χρονικό διάστημα ισχύος της συμβάσεως («una reducción del coste total del crédito, que comprende los intereses y costes correspondientes a la duración del contrato que quede por transcurrir»).
40

Ειδικότερα, στην έκθεση ελέγχου που συνέταξε η Επιτροπή για το έτος 2018 [Final report of an audit carried out in Italy from 28 May 2018 to 1 June 2018 in order to evaluate the situation and official controls for Xylella fastidiosa (τελική έκθεση του ελέγχου που διενεργήθηκε στην Ιταλία μεταξύ 28ης Μαΐου 2018 και 1ης Ιουνίου 2018, με σκοπό την εκτίμηση της κατάστασης και των επίσημων ελέγχων για το Xylella fastidiosa), ΓΔ Υγείας 2018-6485, σ. 23-24] (στο εξής: έκθεση ελέγχου του 2018) επισημαίνεται ρητώς ότι ποσοστό άνω του 90 % των θετικών κρουσμάτων μόλυνσης που είχαν εντοπιστεί κατά την παρακολούθηση για το έτος 2016, η οποία περατώθηκε τον Μάιο του 2017, ανακαλύφθηκαν σε μικρή απόσταση από τα φυτά που είχαν καταγραφεί ως μολυσμένα κατά τη διάρκεια του 2015 και των οποίων η εκρίζωση πραγματοποιήθηκε με σημαντικές καθυστερήσεις.
26

Συναφώς, επιβάλλεται η επισήμανση ότι εναπόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί της διαφοράς και το οποίο φέρει την ευθύνη της εκδοθησομένης δικαστικής αποφάσεως να αξιολογήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα προδικαστικής αποφάσεως για την έκδοση της δικής του αποφάσεως όσο και το λυσιτελές των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο. Συνεπώς, όταν τα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, το Δικαστήριο οφείλει, κατ’ αρχήν, να απαντήσει. Το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να αποφανθεί επί προδικαστικού ερωτήματος που έχει υποβάλει εθνικό δικαστήριο μόνον όταν είναι πρόδηλο ότι η ζητούμενη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ουδεμία σχέση έχει με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως ή, ακόμη, όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά ή νομικά στοιχεία που είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί (απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2018, Minister for Justice and Equality και Commissioner of An Garda Síochána, C‑378/17, EU:C:2018:979, σκέψεις 26 και 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (φορολογικής και τελωνειακής διοίκησης, Ηνωμένο Βασίλειο) (στο εξής: φορολογική διοίκηση) και των The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge (στο εξής: πανεπιστήμιο του Cambridge) σχετικά με την άρνηση της εν λόγω διοίκησης να χορηγήσει στο πανεπιστήμιο του Cambridge έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) που βαρύνει τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη στο πλαίσιο επενδυτικών δραστηριοτήτων οι οποίες δεν εμπίπτουν μεν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ, πλην όμως τα έσοδα που παρήχθησαν από αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη του κόστους του συνόλου των δραστηριοτήτων του εν λόγω πανεπιστημίου.
2

Όπως προκύπτει από το ιστορικό της διαφοράς που εκτίθεται στις σκέψεις 1 έως 21 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, η Icap plc (στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της οποίας υπεισήλθε η NEX International Limited), η Icap Management Services Ltd και η Icap New Zealand Ltd (στο εξής, από κοινού: Icap) αποτελούν μέρος μιας επιχείρησης φωνητικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών διαμεσολάβησης μεταξύ διαπραγματευτών, η οποία παρέχει επίσης μεταδιαπραγματευτικές υπηρεσίες.
23

Στις 9 Ιουλίου 2015, η Κυβέρνηση της Région de Bruxelles-Capitale ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση το προσχέδιο αποφάσεως χαρακτηρισμού του τόπου Natura 2000 – BE 1000001 «La Forêt de Soignes avec lisières et domaines boisés avoisinants et la Vallée de la Woluwe – complexe Forêt de Soignes-Vallée de la Woluwe». Από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση σχετικά με το εν λόγω προσχέδιο αποφάσεως. Υποβλήθηκαν 202 ενστάσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη της CFE.
18

Το άρθρο 62 του Lei no 50/2012 aprova o regime jurídico da actividade empresarial local e das participações locais e revoga as Leis no s 53-F/2006, de 29 de dezembro, e 55/2011, de 15 de novembro (νόμου 50/2012, περί εγκρίσεως του νομικού καθεστώτος των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και εταιρικών συμμετοχών των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως, και καταργήσεως των νόμων 53-F/2006, της 29ης Δεκεμβρίου, και 55/2001, της 15ης Νοεμβρίου), της 31ης Αυγούστου 2012 (Diário da República, σειρά 1, αριθ. 169, της 31ης Αυγούστου 2012), ως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης, προβλέπει σχετικά με τη λύση των επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως τα εξής: «1. Υπό την επιφύλαξη της διατάξεως του άρθρου 35 του κώδικα εμπορικών εταιριών, λαμβάνεται υποχρεωτικώς απόφαση περί λύσεως των επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως, εντός έξι μηνών, εφόσον έχει ανακύψει κάποια από τις κατωτέρω καταστάσεις: […] 5. Υπό την επιφύλαξη της επομένης παραγράφου, στο προσωπικό που όντως παρέχει υπηρεσίες σε επιχειρήσεις των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως εμπίπτουσες σε κάποια από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 περιπτώσεις και δεν εντάσσεται στο πεδίο εφαρμογής των προβλεπομένων από τον νόμο 12‑A/2008, της 27ης Φεβρουαρίου 2008, μέσων κινητικότητας, εφαρμόζεται το καθεστώς της συμβάσεως εργασίας. 6. Οι υπό εκκαθάριση επιχειρήσεις των τοπικών αυτοδιοικήσεων μπορούν να μεταβιβάζουν στους μετέχοντες στην εταιρική σύνθεσή τους δημοσίους φορείς εργαζομένους οι οποίοι έχουν προσληφθεί με σύμβαση εργασίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 58 του νόμου 12-A/2008, της 27ης Φεβρουαρίου 2008, μόνον κατά το μέτρο κατά το οποίο οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν προσληφθεί για τις δραστηριότητες που αποτελούν το αντικείμενο της απορροφήσεως ή επαναφοράς και κρίνονται απαραίτητοι για την πραγματοποίησή τους. […] 11. Τα οριζόμενα στις παραγράφους 6 έως 10 έχουν εφαρμογή μόνο σε εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου συναφθείσα τουλάχιστον ένα έτος πριν από την ημερομηνία της αποφάσεως περί λύσεως της επιχειρήσεως της τοπικής αυτοδιοικήσεως, και στους οποίους, σε περίπτωση συστάσεως σχέσεως εργασίας δημοσίου δικαίου αορίστου χρόνου, δεν καταβάλλεται κανενός είδους αποζημίωση λόγω καταργήσεως της προηγούμενης θέσεως εργασίας. […]»
1

Με την αίτηση αναιρέσεως, η Ευρωπαϊκή κοινή επιχείρηση για τον ITER και την ανάπτυξη της πυρηνικής σύντηξης (στο εξής: Fusion for Energy) ζητεί την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Ιανουαρίου 2018, Galocha κατά Κοινής επιχείρησης Fusion for Energy (T‑561/16, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2018:29), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε, μεταξύ άλλων, τους πίνακες επιτυχόντων της διαδικασίας επιλογής F4E/CA/ST/FGIV/2015/001, καθώς και τις αποφάσεις της Fusion for Energy για την πρόσληψη επιτυχόντων που περιλαμβάνονταν στους εν λόγω πίνακες.
11

Μετά την παράδοση του αντισκήνου στην κατοικία του, ο C. Fülla διαπίστωσε την έλλειψη συμμόρφωσής του προς τους όρους της σύμβασης και ζήτησε κατά συνέπεια από την Toolport να προβεί, στην κατοικία του, σε αποκατάσταση της εν λόγω συμμόρφωσης. Δεν επέστρεψε ούτε προσφέρθηκε να επιστρέψει το αντίσκηνο στην Toolport. Η δε Toolport απέρριψε τα παράπονα του C. Fülla περί έλλειψης συμμόρφωσης του εν λόγω αντισκήνου, κρίνοντάς τα αβάσιμα. Ταυτοχρόνως, δεν ενημέρωσε τον C. Fülla ότι ήταν αναγκαία η μεταφορά του αντισκήνου μέχρι την έδρα εκμεταλλεύσεώς της ούτε προσφέρθηκε να προκαταβάλει τα μεταφορικά έξοδα.
12

Το άρθρο 3 του décret no 2000-815, du 25 août 2000, relatif à l’aménagement et à la réduction du temps de travail dans la fonction publique de l’État et dans la magistrature (διατάγματος 2000-815, της 25ης Αυγούστου 2000, σχετικά με την οργάνωση και τη μείωση του χρόνου εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων και των δικαστικών λειτουργών, JORF της 29ης Αυγούστου 2000, σ. 13301), όπως τροποποιήθηκε με το décret no 2011-184 du 15 février 2011 (διάταγμα 2011-184, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, JORF της 17ης Φεβρουαρίου 2011, σ. 2963), ορίζει τα εξής: «I.– Για την οργάνωση της εργασίας τηρούνται οι εξής ελάχιστες εγγυήσεις. Ο πραγματικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών, δεν υπερβαίνει τις σαράντα οκτώ ώρες εντός της ίδιας εβδομάδας ούτε τις σαράντα τέσσερις ώρες κατά μέσο όρο για οποιαδήποτε περίοδο δώδεκα συναπτών εβδομάδων, η δε εβδομαδιαία ανάπαυση, που κατ’ αρχήν περιλαμβάνει την Κυριακή, διαρκεί τουλάχιστον τριάντα πέντε ώρες. […] ΙΙ.– Παρέκκλιση από τους κανόνες του σημείου I επιτρέπεται, εφόσον συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις, μόνο στις εξής περιπτώσεις: a) Όταν τούτο παγίως επιβάλλεται από το ίδιο το αντικείμενο της συγκεκριμένης δημόσιας υπηρεσίας, για την προστασία, μεταξύ άλλων, προσώπων και αγαθών, κατόπιν διατάγματος, υποκείμενου στη διαδικασία του Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας) και εκδιδόμενου κατόπιν γνωμοδοτήσεως της επιτροπής υγιεινής και ασφάλειας –εφόσον κρίνεται απαραίτητο–, της τεχνικής επιτροπής του υπουργείου και του Conseil supérieur de la fonction publique (Ανώτατου Συμβουλίου Δημόσιας Διοίκησης, Γαλλία), το οποίο καθορίζει τις αντισταθμιστικές παροχές που χορηγούνται στις οικείες κατηγορίες υπαλλήλων· […]».
2

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ των ενώσεων για την προστασία του περιβάλλοντος Verdi Ambiente e Società (VAS) – Aps Onlus και Movimento Legge Rifiuti Zero per l’Economia Circolare Aps, αφενός, και των Presidenza del Consiglio dei Ministri (Προεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, Ιταλία) κ.λπ., αφετέρου, σχετικά με προσφυγή έχουσα ως αίτημα την ακύρωση της decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri – Individuazione della capacità complessiva di trattamento degli impianti di incenerimento di rifiuti urbani e assimilabili in esercizio o autorizzati a livello nazionale, nonché individuazione del fabbisogno residuo da coprire mediante la realizzazione di impianti di incenerimento con recupero di rifiuti urbani e assimilati (αποφάσεως του Πρωθυπουργού για τον προσδιορισμό της συνολικής δυναμικότητας επεξεργασίας των εγκαταστάσεων αποτέφρωσης των αστικών και παρομοίων αποβλήτων οι οποίες λειτουργούν ή έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε εθνικό επίπεδο, καθώς και για τον προσδιορισμό των λοιπών αναγκών προς κάλυψη μέσω της κατασκευής εγκαταστάσεων αποτέφρωσης με ανάκτηση των αστικών και παρομοίων αποβλήτων), της 10ης Αυγούστου 2016 (GURI αριθ. 233, της 5ης Οκτωβρίου 2016, στο εξής: απόφαση της 10ης Αυγούστου 2016).
13

Στην αγγλική απόδοσή της, η ίδια επεξηγηματική σημείωση ορίζει τα εξής: «Beer is an alcoholic beverage obtained by fermenting a liquor (wort) prepared from malted cereals (most commonly barley or wheat), water and (usually) hops. Certain quantities of non-malted cereals (e.g., maize (corn) or rice) may also be used for the preparation of the liquor (wort). The addition of hops imparts a bitter and aromatic flavour and improves the keeping qualities. Cherries or other flavouring substances are sometimes added during fermentation. Sugar (particularly glucose), colouring matter, carbon dioxide and other substances may also be added. According to the fermenting process employed, the products may be bottom fermentation beer, obtained at a low temperature with bottom yeasts, or top fermentation beer, obtained at a higher temperature with top yeasts. Beer may be pale or dark, sweet or bitter, mild or strong. It may be put up in barrels, bottles or in airtight tins and may be marketed as ale, stout, etc. This heading also covers concentrated beer prepared by vacuum-condensing beer of low alcoholic strength (but with a high content of malt extract) to between one fifth and one sixth of its original volume. The heading does not cover: (a) Certain beverages which, although they are sometimes described as beers, do not contain alcohol (e.g., beverages prepared from water and caramelised sugar) (heading 22.02). (b) Beverages called non-alcoholic beer consisting of beer made from malt, the alcoholic strength of which by volume has been reduced to 0.5 % vol or less (heading 22.02). (c) Medicaments of heading 30.03 or 30.04.»
21

Το Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (εφετείο Στοκχόλμης, τμήμα ευρεσιτεχνίας και εμπορικών διαφορών) διερωτάται αν ένα εικονιστικό σήμα, όπως το MANHATTAN, το οποίο συνίσταται στη δισδιάστατη αναπαράσταση ενός δισδιάστατου προϊόντος, όπως είναι ένα ύφασμα, μπορεί να εκληφθεί ως σχήμα κατά την έννοια της διάταξης αυτής. Υπογραμμίζει συναφώς ότι από το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο iii, του κανονισμού 207/2009 προκύπτει σαφώς ότι ο λόγος ακυρότητας που προβλέπει η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή σε τρισδιάστατα σήματα και σε δισδιάστατα σήματα που αναπαριστούν τρισδιάστατα σχήματα, όπως είναι, για παράδειγμα, η απεικόνιση γλυπτού ή βάζου, κατά τα όσα έκρινε το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ με τα σημεία 110 έως 115 της απόφασης της 6ης Απριλίου 2017, Norwegian Board of Appeal for Industrial Property Rights – appeal from the municipality of Oslo (E-05/16), ή το Δικαστήριο με την απόφαση της 18ης Ιουνίου 2002, Philips (C-299/99, EU:C:2002:377).
–

το AIRE Centre, εκπροσωπούμενο από τον A. O’Neill, QC, τον D. Chirico και την C. Robinson, barristers, τους A. Lidbetter και M. Evans, καθώς και από τις L. Nassif, C. Hall, C. Iacono, A. Thornton, M. Παπαδούλη και A. Tidona, solicitors, τον L. Van den Hende, advocaat, καθώς και από την N. Mole, SC,