4.

Κατά συνέπεια, ενδείκνυται να εξεταστούν κατ' αρχήν τα μερίδια αγοράς που διαθέτει η προσφεύγουσα όσον αφορά τις επιμέρους βιταμίνες. Ως προς αυτό όλοι συμφωνούν ότι οι αγορές των βιταμινών πρέπει να εξεταστούν χωριστά, διότι κάθε βιταμίνη απαιτεί ιδιαίτερες εγκαταστάσεις παραγωγής και η μία βιταμίνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει την άλλη. Στη διαδικασία, αφού η Επιτροπή γνωστοποίησε τους αριθμούς πωλήσεων των ανταγωνιστών της προσφεύγουσας, μπόρεσε να επιτευχθεί συμφωνία και ως προς ορισμένα δεδομένα, όπως προκύπτει από την κοινή θέση των διαδίκων επί του ερωτηματολογίου του Δικαστηρίου. Στο μέτρο που εξακολουθούν να υπάρχουν σημεία διαφωνίας, θα τα εξετάσω όταν πραγματευθώ τις επιμέρους αγορές βιταμινών. α) Θα είμαι σχετικά σύντομος όσον αφορά τη βιταμίνη Α. Επ' αυτού η προσφεύγουσα δηλώνει, ότι ο αριθμός που αναφέρει η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση — 47 % μερίδιο αγοράς στην Κοινότητα — πρέπει να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικός για τα έτη 1970-1974. Η προσφεύγουσα όμως υποστηρίζει — και αυτό αναφέρεται σε όλες τις προς εξέταση βιταμίνες — ότι η Επιτροπή έπρεπε να λάβει υπόψη της ότι σε μερικότερες αγορές παρατηρούνται εν μέρει σημαντικές διακυμάνσεις — η προσφεύγουσα ανέφερε αριθμούς για τη Δανία και το Βέλγιο καθώς και για τα έτη 1971-1974. Δύσκολα όμως — και αυτό ισχύει εξίσου για όλες τις βιταμίνες — μπορεί κανείς να θεωρήσει το σημείο αυτό καθοριστικό, και μάλιστα όχι μόνον εκεί όπου — όπως για τις βιταμίνες Β3 και Β6 — παρατηρείται μόνον αύξηση του μεριδίου αγοράς στις αναφερθείσες περιοχές. Κατ' αρχήν δεν έχουν διευκρινιστεί οι αιτίες των διακυμάνσεων δεν μπορεί προπαντός να αποκλειστεί ότι ανάγονται σε ορισμένη στρατηγική αγοράς. Ακόμη όμως και αν δεχτεί κανείς, ότι οι διακυμάνσεις αποτελούν έκφραση ανταγωνισμού στην αγορά, έχει σημασία η διαπίστωση της αποφάσεως για τις μπανάνες που μόλις ανέφερα, ότι και αυτή η ύπαρξη ανταγωνισμού σε μερικότερες αγορές δεν αποκλείει την ύπαρξη δεσποζούσης θέσεως, όταν φαίνεται — και ένδειξη γι' αυτό αποτελεί η σταθεροποίηση του μεριδίου αγοράς, σε σχέση με το σύνολο της Κοινής Αγοράς — ότι η εν λόγω επιχείρηση μπορούσε επιτυχώς να αντισταθεί στις προσπάθειες ενδεχομένων ανταγωνιστών. Επομένως, όσον αφορά τη βιταμίνη Α καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι υπάρχει μερίδιο αγοράς μεγέθους σημαντικού κατά το άρθρο 86, το οποίο πρέπει να αξιολογηθεί ως ένδειξη για την ύπαρξη δεσποζούσης θέσεως. β) Κανένα σχεδόν πρόβλημα δεν παρουσιάζει η κατάσταση όσον αφορά τη βιταμίνη Β2. Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην κοινή θέση των διαδίκων, τα μερίδια αγοράς της προσφεύγουσας μεταξύ 1972 και 1974 κυμαίνονταν — αν λάβει κανείς ως αφετηρία τις πωληθείσες ποσότητες — μεταξύ 74,8 και 84,5 % και — αν τεθεί ως βάση η αξία των ποσοτήτων που παραδόθηκαν — μεταξύ 80,6 και 87 %. Αντίθετα για το έτος 1971 η προσφεύγουσα θεωρεί ορθό ένα ποσοστό περίπου 70 % κατά ανώτατο όριο. Μπορούμε πολύ καλά να στηριχτούμε στα στοιχεία αυτά, των οποίων το μέγεθος είναι οπωσδήποτε επίσης αρκετό. Δεν υπάρχουν πράγματι αντιρρήσεις που να ευσταθούν κατά των αριθμών που αναφέρθηκαν. Αυτό ισχύει κατ' αρχήν για την αναφορά της προσφεύγουσας στο δήθεν κατώτερο μερίδιο της Roche στην παγκόσμια αγορά. Με αυτό μόνο δεν αποδεικνύεται βέβαια ότι — όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα — οι αριθμοί που κατ' αρχήν προσκομίζει η Επιτροπή είναι υπερβολικοί. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά την αναφορά της προσφεύγουσας σε εργοστάσια ζυμώσεων που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους, τα οποία όπως φαίνεται βρίσκονται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και των οποίων η επαναδραστηριοποίηση είναι πιθανή σε περίπτωση ανόδου των τιμών. Διότι κατά τον υπολογισμό των μεριδίων αγοράς είναι αυτονόητο ότι σημασία έχει μόνο τι συμβαίνει στην αγορά, και όχι ο δυνατός ανταγωνισμός. Αυτός θα εξεταστεί για πρώτη φορά σε άλλη ευκαιρία. γ) Πανομοιότυπη είναι η εικόνα όσον αφορά τη βιταμίνη Β6. Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην κοινή θέση των διαδίκων, τα ποσοστά συμμετοχής της προσφεύγουσας στην αγορά για τα έτη 1972-1974, υπολογιζόμενα βάσει των ποσοτήτων που πωλήθησαν, κυμαίνονταν μεταξύ 84,2 και 88,4 %. Και αυτοί οι αριθμοί αρκούν, διότι η προσφεύγουσα για να υποστηρίξει την άποψή της, ότι καθοριστικές είναι χαμηλότερες τιμές, μπόρεσε να αναφερθεί μόνο στις δικές της απόψεις για το μέγεθος του μεριδίου της στην παγκόσμια αγορά. Για το προηγούμενο χρονικό διάστημα — γι' αυτό δεν ανέφερε αριθμούς η Επιτροπή — μπορεί αντίθετα να θεωρηθεί ότι, όπως συνήγαγε κατ' εκτίμηση η προσφεύγουσα, το ποσοστό της ήταν περίπου 68 %. Ακόμη και αν αυτό γίνει δεκτό ως βάση, παραμένει πάντοτε, ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι αξιολογήσεις που προκύπτουν από τη νομολογία του Δικαστηρίου και την εθνική πρακτική, ένα πολύ υψηλό ποσοστό, το οποίο είναι οπωσδήποτε καθοριστικό για την κυριαρχία της αγοράς κατά την έννοια του άρθρου 86. δ) Όσον αφορά τη βιταμίνη Η (βιοτίνη) οι διάδικοι συμφωνούν ότι η προσφεύγουσα μέχρι το 1970 είχε μονοπώλιο 100 % και ότι το μερίδιό της αγοράς μειώθηκε μέχρι το έτος 1974 σε 93 %. Εδώ αμφισβητείται μόνο — αν εξαιρέσει κανείς σκέψεις που θα διατυπωθούν αργότερα για τη σημασία της φάσεως.της αγοράς — το εάν έχει σημασία το γεγονός ότι το προϊς ν αυτό, όπως ισχυρίστηκε η προσφεύγουσα, μπορεί να αντικατασταθεί από άλλα προϊς ντα στη βιομηχανία ζυμώσεων. Επ' αυτού — το πρόβλημα της δυνατότητας αντικαταστάσεως θα εξεταστεί και πάλι αργότερα λεπτομερώς όσον αφορά τις βιταμίνες C και Ε — θεωρώ δικαιολογημένη την ένσταση της Επιτροπής, ότι τα στοιχεία της προσφεύγουσας είναι πολύ αόριστα και μάλιστα ότι δεν είναι αναντίρρητα αποδεδειγμένα όσον αφορά την έκταση της δυνατότητας αντικαταστάσεως, την οποία αμφισβητεί η Επιτροπή. Τέλος, δεν χρειάζεται ευρύτερη διερεύνηση του ζητήματος αυτού τώρα, απλώς και μόνο διότι ακόμη και αν γίνονταν δεκτοί οι αριθμοί που αναφέρει η προσφεύγουσα — αυτή ισχυρίζεται ότι το μερίδιό της αγοράς θα μειωνόταν κατ' αυτό τον τρόπο περίπου κατά 15 % — θα παρέμενε πάντα ένα εξαιρετικά υψηλό μερίδιο αγοράς, καθ' όλα εφάμιλλο προς τα μέχρι τώρα αναφερθέντα στοιχεία και συνεπώς σημαντικό για τους σκοπούς του άρθρου 86. ε) Όσον αφορά τη βιταμίνη C ο υπολογισμός των μεριδίων αγοράς δεν δημιουργεί προβλήματα, στο μέτρο που και οι δύο διάδικοι δέχονται ως αφετηρία ότι η προσφεύγουσα — αν λάβει κανείς υπόψη του μόνο τη βιταμίνη αυτή — είχε από το 1972 έως το 1974 μερίδιο το οποίο, υπολογιζόμενο κατά ποσότητες, κυμαινόταν μεταξύ 63 και 64,4 % ή, με βάση την αξία των πωλήσεων, μεταξύ 64,8 και 66,2 %. Για τα έτη 1970 και 1971 τα μερίδια της προσφεύγουσας ήταν, σύμφωνα με τις δηλώσεις της, κατώτερα κατά 1-2 %, πράγμα που όμως προφανώς δεν αλλάζει τίποτα όσον αφορά το μέγεθός τους που είναι καθοριστικό. Προβλήματα όμως δημιουργεί εδώ — όπως ήδη υπαινίχθηκα — το πώς πρέπει να εκτιμηθεί ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας περί ανταγωνισμού υποκαταστάτων προϊς ντων. Επ' αυτού προβάλλει ότι η βιταμίνη C χρησιμοποιείται σε σημαντικό ποσοστό — η προσφεύγουσα δέχεται ότι πρόκειται για το 30 % περίπου των πωλήσεων της (δεν μπορεί να αναφέρει ακριβείς αριθμούς)— για τεχνολογικούς σκοπούς, δηλαδή όχι λόγω των βιολογικών-θρεπτικών αλλά λόγω των χημικών και φυσικών ιδιοτήτων της, και μάλιστα ιδίως ως «αντιοξειδωτικό». Ως προς αυτή τη λειτουργία μπορεί να αντικατασταθεί από άλλα προϊς ντα. Αν όμως αυτά συνυπολογιστούν στην οικεία αγορά — και ως προς αυτό ακόμη η προσφεύγουσα αναγκάζεται να καταφύγει σε εκτιμήσεις — τότε το μερίδιό της μειώνεται, όσον αφορά το έτος 1974, σε 46-47 %. Όσον αφορά αυτό το ειδικό πρόβλημα, μπορεί κατ' αρχήν να μείνει ανοικτό, εάν πράγματι η προσφεύγουσα, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, ξεκινά από υπερβολικούς αριθμούς και θα χρειαζόταν ήδη γι' αυτό διόρθωση των υπολογισμών της. Η Επιτροπή αναφέρεται, ως γνωστό, στο κιτρικό οξύ, ένα υποκατάστατο, το οποίο κατέχει υψηλό μερίδιο στους υπολογισμούς της προσφεύγουσας (60 %). Ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω επ' αυτού μόνον ότι σύμφωνα με τις τότε ήδη ισχύουσες κοινοτικές οδηγίες 70/357 και 70/524, το κιτρικό οξύ δεν θεωρείται μεν ως αντιοξειδωτικό, θα μπορούσε όμως να ληφθεί υπόψη εν προκειμένω διότι σύμφωνα με την οδηγία 70/357 ενισχύει την αντιοξειδωτική δράση άλλων υλών και μπορεί έτσι μερικώς να αντικαταστήσει τη βιταμίνη C. Εκτός αυτού πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η προσφεύγουσα κατά τους υπολογισμούς της έλαβε υπόψη μόνο το 1/4 περίπου από το σύνολο των ποσοτήτων κιτρικού οξέος που φθάνει στην αγορά. Σημασία έχει τι νόημα δίνεται στην έννοια «δυνατότητα αντικαταστάσεως» στο δίκαιο του ανταγωνισμού. Ως προς αυτό έχει, πιστεύω, δίκιο η Επιτροπή όταν αναγνωρίζει τη δυνατότητα αντικαταστάσεως μόνο σε περιπτώσεις που, από την πλευρά του αγοραστού και της χρήσεως του εμπορεύματος μπορεί να γίνει λόγος για ικανοποίηση των ίδιων αναγκών από άλλο προϊς ν. Επ' αυτού μπορεί να γίνει παραπομπή στη νομολογία του αμερικανικού Supreme Court και στην έννοια που αποδίδει στην «reasonable interchangeability» ανάλογα ισχύουν και σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο του ανταγωνισμού, όπως προκύπτει από την απόφαση του Bundesgerichtschof της 3ης Ιουλίου 1976 που ήδη αναφέρθηκε και τα όσα εκεί αναπτύσσονται περί λειτουργικής δυνατότητας αντικαταστάσεως από την πλευρά των καταναλωτών. Κατά τη γνώμη μου πάντως είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν μπορεί να γίνει λόγος για τέτοιου είδους δυνατότητα αντικαταστάσεως όσον αφορά τη βιταμίνη C και άλλα αντιοξειδωτικό. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μερική μόνο δυνατότητα αντικαταστάσεως, διότι για τους αγοραστές βιταμινών, οι οποίοι σκοπεύουν σε βιολογική-θρεπτική χρησιμοποίηση, δεν υπάρχει φυσικά θέμα αντικαταστάσεως με άλλα αντιοξειδωτικά. Σ' ένα τέτοιο πραγματικό — εδώ μπορεί κανείς να σκεφτεί και την έννοια της περιορισμένης δυνατότητας αντικαταστάσεως που χρησιμοποιείται στην απόφαση για τις μπανάνες — δεν φαίνεται πράγματι υποστηρίξιμο να οριοθετηθεί η αγορά έτσι όπως θεωρεί ορθό η προσφεύγουσα, και έπειτα, δηλαδή αφού συνυπολογιστούν τα καθαρά αντιοξειδωτικά, να καθοριστεί το μερίδιό της. Αυτό που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς, είναι να μην υπολογίσει το ποσοστό βιταμίνης C, το οποίο προορίζεται για τεχνολογική χρησιμοποίηση — και αυτό παρόλο που η χρησιμοποίηση δεν ελέγχεται ακριβώς και ο σκοπός της χρησιμοποιήσεως μπορεί να αλλάζει κατά βούληση. Ακόμη όμως και αν γίνει αυτό, δύσκολα προκύπτει μεταβολή του μεριδίου αγοράς κατά την έννοια που υποστηρίζει η προσφεύγουσα. Θα πρέπει πράγματι — ως προς αυτό συμφωνώ με την Επιτροπή — να γίνει δεκτό ότι και οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας προορίζουν ανάλογο τμήμα των πωλήσεών τους για τέτοιους σκοπούς χρησιμοποιήσεως — η διευκρίνιση του σημείου αυτού είναι προφανώς πολύ δύσκολη. Σ' αυτό συνηγορεί επίσης και η απάντηση της προσφεύγουσας στο παράρτημα 3 στην κοινή θέση επί του ερωτηματολογίου του Δικαστηρίου, όπου σημειώνεται ότι η αναφερόμενη σχέση (το 30 % των πωλήσεων προορίζεται για τεχνολογική χρησιμοποίηση) είναι αντιπροσωπευτική για το σύνολο των πωλήσεων βιταμίνης C στην Κοινότητα. Τέλος μπορεί ακόμη να παρατηρηθεί ότι, ακόμη και αν γίνουν δεκτές οι θέσεις της προσφεύγουσας για το πρόβλημα της δυνατότητας αντικαταστάσεως και θεωρηθούν ορθές όλες οι εκτιμήσεις της, και πάλι παραμένει ένα μερίδιο αγοράς, το οποίο, σε σχέση με τα μεγέθη που αναφέρονται στην απόφαση για τις μπανάνες, μπορεί να χαρακτηριστεί καθοριστικό για το άρθρο 86. Θα γεννιόταν τότε μόνο το ερώτημα — το οποίο θα εξεταστεί οπωσδήποτε στη συνέχεια — αν οι πρόσθετες έρευνες στις οποίες προέβη η Επιτροπή είναι αρκετές για να γίνει λόγος για δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή και αν οι πρόσθετες εκτιμήσεις που προβάλλει η προσφεύγουσα μπορούν να κλονίσουν μια τέτοια προσωρινή κρίση. στ) Όσον αφορά τη βιταμίνη Ε, όπου τίθεται το ίδιο πρόβλημα, τα μερίδια αγοράς της προσφεύγουσας, χωρίς να υπολογιστεί ο ανταγωνισμός υποκαταστάτων προϊς ντων, κυμαίνονταν σύμφωνα με τα μη αμφισβητούμενα στοιχεία της Επιτροπής κατά τα έτη 1972-1974 από 50 έως 60 % — με βάση τις πωληθείσες ποσότητες — και από 54 έως 64 % — αν τεθεί ως βάση η αξία των πωλήσεων. Για τα έτη 1970 και 1971, σύμφωνα με τα στοιχεία της προσφεύγουσας, τα μερίδια ήταν περίπου 7 βαθμούς κατώτερα απ' ό, τι το 1972· έτσι το μερίδιο ανέρχεται με υπολογισμό των ποσοτήτων σε 43 % και με υπολογισμό της αξίας σε 47 %. Αν ακολουθήσει κανείς ως προς αυτό την άποψη της προσφεύγουσας για τη δυνατότητα αντικαταστάσεως με άλλα προϊς ντα και θεωρήσει σωστούς τους σχετικούς υπολογισμούς — 60 % των πωλήσεων προορίζονται για τεχνολογική χρησιμοποίηση — τα μερίδια αγοράς για το 1973 και το 1974 δεν θα απομακρύνονταν βέβαια από το μέγεθος που ήδη επανειλημμένα αναφέρθηκε, υπό την προϋπόθεση ότι συμφωνούν οι ποσότητες στις οποίες αναφέρεται η προσφεύγουσα, διότι έπειτα από μία μείωση περίπου 14 %, σαν αυτή που η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι επήλθε, θα έμεναν και πάλι ποσοστά μεταξύ 40 και 44 % για το 1974 και μεταξύ 46-50 % για το 1973. Αυτό όμως δεν θα συνέβαινε για το προηγούμενο χρονικό διάστημα, διότι για το έτος 1972 θα προέκυπταν ποσοστά μόνο 36-40 % και για τα προηγούμενα έτη ποσοστά 29-33 %. Εντούτοις ισχύουν και εδώ όσα αναπτύχθηκαν για τη δυνατότητα αντικαταστάσεως σχετικά με τη βιταμίνη C. Ήδη δεν φαίνεται πειστικό το συμπέρασμα που συνάγει η προσφεύγουσα, σύμφωνα με το οποίο, επειδή η αναγκαία κατά το δίκαιο περί ζωοτροφών περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε καλύπτεται ήδη από το φυσικό περιεχόμενο των σύγχρονων ζωοτροφών, θα έπρεπε να γίνει δεκτό ότι το πολύ 20 % της προστιθέμενης βιταμίνης Ε εξυπηρετεί βιολογικούς-θρεπτικούς σκοπούς, δηλαδή το 80 % χρησιμοποιείται λόγω της αντιοξειδωτικής δράσεως, η οποία μπορεί να επιτευχθεί και με τη χρησιμοποίηση άλλων υλών. Εκτός αυτού δικαιολογημένα μπόρεσε η Επιτροπή να παραπέμψει σε δημοσιεύσεις της προσφεύγουσας, σύμφωνα με τις οποίες παρουσιάζει πλεονεκτήματα για τους πελάτες να χρησιμοποιούν βιταμίνη Ε αντί άλλων αντιοξειδωτικών, διότι η βιταμίνη Ε διαθέτει και άλλες ιδιότητες, οι οποίες ευνοούν τη χρησιμοποίηση της για την κτηνοτροφία. Αν όμως θεωρηθεί — όπως για τη βιταμίνη C — έστω επιτρεπτό να μην υπολογιστούν οι πωλήσεις βιταμίνης Ε για τεχνολογική χρησιμοποίηση, ούτε εδώ θα άλλαζε ριζικά η εικόνα των μεριδίων αγοράς που παρουσίασε η Επιτροπή. Πράγματι, και για τη βιταμίνη Ε ισχύει — όπως προκύπτει και από τη θέση της προσφεύγουσας που ήδη αναφέρθηκε — ότι ένα ανάλογο μερίδιο των πωλήσεων των ανταγωνιστών της προσφεύγουσας προορίζεται ομοίως για τεχνολογική χρησιμοποίηση. Έτσι και για τη βιταμίνη Ε καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα, κατά τη διάρκεια όλου του χρονικού διαστήματος που ενδιαφέρει εδώ, διέθετε μερίδια αγοράς μεγέθους που ασφαλώς είναι κρίσιμο για το άρθρο 86. ζ) Όσον αφορά την αγορά βιταμίνης Β3, σύμφωνα με τα δεδομένα που περιέχονται στην κοινή θέση των διαδίκων, προκύπτουν μεγέθη σημαντικά για το άρθρο 86 μόνο για το έτος 1974, κατά το οποίο το μερίδιο της προσφεύγουσας ανέρχεται σε 41,2 % με υπολογισμό των ποσοτήτων και σε 51 % με υπολογισμό της αξίας. Για τα προηγούμενα έτη αντίθετα οι αριθμοί είναι χαμηλότεροι: 23,4-34,9 % για το έτος 1973 και 18,9-28,9 % για το έτος 1972· εκτός αυτού, τα ποσοστά της προσφεύγουσας μειώθηκαν και πάλι κατά 6 βαθμούς στα έτη 1970 και 1971. Άλλωστε, αντίθετα απ' ό, τι ισχύει για τις υπόλοιπες βιταμίνες, τα μερίδια που υπολογίζονται βάσει της αξίας των πωλήσεων είναι σημαντικά ανώτερα από αυτά που έχουν ως βάση τις ποσότητες. Από τα δεδομένα αυτά συνάγεται το συμπέρασμα ότι μπορεί να γίνει λόγος για ένδειξη περί δεσποζούσης θέσεως στην αγορά μόνο για το έτος 1974, ακόμη δε και αυτό φαίνεται αμφίβολο, αν παραμείνει κανείς στον υπολογισμό των ποσοτήτων και αν αυτός μάλιστα χρειάζεται διόρθωση, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα. Όσον αφορά αυτό το επίδικο σημείο, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο υπολογισμός βάσει της αξίας είναι πιο αξιόπιστος, διότι οι βιταμίνες πωλούνται σε διαφορετική συμπύκνωση, και γι' αυτό, όπως δείχνουν ακριβώς οι εισαγωγές από την Ελβετία, υπάρχουν πολύ σημαντικές διαφορές τιμών. Η προσφεύγουσα αντίθετα υποστηρίζει ως καθοριστικό τον υπολογισμό βάσει των ποσοτήτων, διότι ο υπολογισμός βάσει της αξίας διαστρεβλώνει την εικόνα, διότι θέτει ως βάση για τις πωλήσεις της την τελική τιμή πωλήσεως, ενώ για τις εισαγωγές τίθεται ως βάση η αδασμολόγητη τιμή εισαγωγής, που είναι κατά 30 % κατώτερη της τελικής τιμής πωλήσεως. Εκτός αυτού, όσον αφορά τους υπολογισμούς ποσοτήτων στους οποίους προέβη η Επιτροπή, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εσφαλμένα δεν ελήφθη υπόψη ότι ένα μέρος των εισαγωγών δεν μπορεί να καταλογιστεί σ' αυτήν και ότι, όσον αφορά παραδόσεις που έγιναν από την Ελβετία, πρόκειται εν μέρει για εμπορεύματα που διακινήθηκαν στο εσωτερικό της συμπράξεως χωρίς να φθάσουν στην αγορά. Κατά την άποψή μου, πρέπει κατ' αρχήν να προτιμηθεί ο υπολογισμός βάσει των ποσοτήτων. Νομίζω ότι προσφέρει καλύτερη δυνατότητα συγκρίσεως — η μετατροπή και ο υπολογισμός εμπορευμάτων με διαφορετικό βαθμό συμπυκνώσεως δεν πρέπει να δημιουργεί υπερβολικές δυσκολίες — και αυτή τη γνώμη φαίνεται ότι ακολούθησε κατ' αρχήν και το Bundesgerichtshof, όπως προκύπτει από τις δύο αποφάσεις που αναφέρθηκαν. Αμφιβάλλω μόνο για το αν πράγματι οι υπολογισμοί ποσοτήτων της Επιτροπής πρέπει να διορθωθούν σε σημαντική έκταση. Η μόνη αφορμή γι' αυτό είναι ότι υποτίθεται πως καταλογίστηκαν άδικα στην προσφεύγουσα δέκα τόννοι από τις εισαγωγές από την Ελβετία. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, ότι η Επιτροπή άδικα επίσης υπολόγισε 23 τόνους καθαρά εσωτερικών μεταφορών της Roche, παραπέμπω στο παράρτημα 1 της κοινής θέσεως των διαδίκων επί του ερωτηματολογίου του Δικαστηρίου, από το οποίο προκύπτει ότι οι εισαγωγές από την Ελβετία καταλογίστηκαν στη Roche και συνεπώς δεν υπολογίστηκαν περαιτέρω υπό τον τίτλο «εισαγωγές», ο οποίος έχει σημασία για τον υπολογισμό του μεριδίου αγοράς. Τέλος, δεν χρειάζεται εμβάθυνση στο σημείο αυτό, το οποίο παρέμεινε εριζόμενο και στην προφορική διαδικασία, όπως μπορεί να μείνει ανοιχτό και το ζήτημα αν αρκεί για τη διόρθωση του αριθμού εισαγωγών η μείωση των εμπορευμάτων περιεκτικότητας 45 % που επιτεύχθηκε με το πα ράρτημα 2 της κοινής θέσεως των διαδίκων και θεωρήθηκε απαραίτητη για τη μετατροπή τους σε εμπορεύματα περιεκτικότητας 100 %. Ακόμη και αν δεχτεί κανείς ότι ο υπολογισμός βάσει των ποσοτήτων αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη δεσποζούσης θέσεως, σχετικά με το έτος 1974, αυτό δεν θα έπρεπε να έχει σημασία για την προκειμένη περίπτωση απλώς και μόνο διότι οι συμβάσεις προμηθείας, όπως ελέχθη, συνήφθησαν το αργότερο το έτος 1973, δηλαδή σε χρονικό σημείο κατά το οποίο η προσφεύγουσα δεν είχε ακόμη δεσπόζουσα θέση στην αγορά βιταμίνης Β 3 και διότι η προσφεύγουσα αμέσως μετά την πρώτη επίσκεψη υπαλλήλων της Επιτροπής το φθινόπωρο 1974 έκανε ό, τι μπορούσε για τη λύση των συμβάσεων. Από την άποψη αυτή μπορεί πράγματι να λεχθεί ότι εσφαλμένα ελήφθη υπόψη η αγορά βιταμίνης Β 3 από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την εφαρμογή του άρθρου 86.