47

Υπό τις συνθήκες αυτές, το Vilniaus apygardos administracinis teismas (περιφερειακό διοικητικό δικαστήριο του Βίλνιους) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: «1) Όσον αφορά την εκτίμηση, σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 73/2009 σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 121, του επιπέδου των άμεσων ενισχύσεων στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] και στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ: α) Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 73/2009, εφαρμοζόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, και με το άρθρο 121, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, το 2012, το επίπεδο των άμεσων ενισχύσεων στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ που υπερβαίνουν τις 5000 ευρώ είναι 90 %; β) Αν δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο αʹ, μήπως αυτό σημαίνει ότι, το 2012, το επίπεδο των άμεσων ενισχύσεων στα νέα κράτη μέλη και στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ δεν εξισώθηκε, βάσει του περιεχομένου και των σκοπών του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 121 του κανονισμού 73/2009; γ) Αντιβαίνουν το άρθρο 10, παράγραφος 1, in fine, του κανονισμού 73/2009 (“λαμβανομένων υπόψη των τυχόν μειώσεων που εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1”), καθώς και το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV2 της Επιτροπής, τα οποία προβλέπουν διαφορετικές βάσεις ενόψει της συγκρίσεως των άμεσων ενισχύσεων —στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ το επίπεδο των άμεσων ενισχύσεων εκτιμάται χωρίς την εφαρμογή διαφοροποιήσεως (90 % σύμφωνα με το άρθρο 121), ενώ στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ εφαρμόζεται διαφοροποίηση (100 % μείον 10 % σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ)—, προς την Πράξη Προσχωρήσεως του 2003 και τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων προς τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της χρηστής διοικήσεως, του θεμιτού ανταγωνισμού και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, καθώς και προς τους σκοπούς της ΚΓΠ, οι οποίοι διατυπώνονται στο άρθρο 39 ΣΛΕΕ; 2) Όσον αφορά την ασυμβατότητα του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, in fine, του κανονισμού 73/2009, καθώς και των πράξεων του δικαίου της Ένωσης που εκδόθηκαν βάσει των εν λόγω άρθρων, με την Πράξη Προσχωρήσεως [του 2003] και τις αρχές του δικαίου της Ένωσης: α) Αντιβαίνουν το άρθρο 10, παράγραφος 1, in fine, του κανονισμού 73/2009 (“λαμβανομένων υπόψη των τυχόν μειώσεων που εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1”) και το άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, in fine, του ίδιου κανονισμού (“λαμβανομένης υπόψη, από το 2012 και μετά, της εφαρμογής του άρθρου 7 σε συνδυασμό με το άρθρο 10”), καθώς επίσης το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV2 της Επιτροπής και η εκτελεστική απόφαση C(2012) 4391 τελικό, που εκδόθηκαν βάσει των εν λόγω άρθρων, προς την Πράξη Προσχωρήσεως του 2003, η οποία δεν προβλέπει διαφοροποίηση των άμεσων ενισχύσεων ούτε μείωση των [ΣΕΑΕ] στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά ούτε και έτος από το οποίο τεκμαίρεται ότι εξισώθηκαν οι άμεσες ενισχύσεις στα νέα κράτη μέλη και στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ; β) Αντιβαίνουν το άρθρο 10, παράγραφος 1, και το άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009, καθώς επίσης το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV2 της Επιτροπής και η εκτελεστική απόφαση C(2012) 4391 τελικό, καθόσον, σύμφωνα με το περιεχόμενο και τους σκοπούς τους, η διαφοροποίηση των άμεσων ενισχύσεων και η μείωση των [ΣΕΑΕ] εφαρμόζονται για το 2012 στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, τα οποία λαμβάνουν σημαντικά μικρότερη άμεση στήριξη από ό,τι τα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ, προς τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων προς τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του θεμιτού ανταγωνισμού και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, καθώς και προς τους σκοπούς της ΚΓΠ, οι οποίοι διατυπώνονται στο άρθρο 39 ΣΛΕΕ, και ειδικότερα προς τον σκοπό της αυξήσεως της γεωργικής παραγωγικότητας; γ) Αντίκειται η τροποποίηση του άρθρου 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009 (“λαμβανομένης υπόψη, από το 2012 και μετά, της εφαρμογής του άρθρου 7 σε συνδυασμό με το άρθρο 10”), η οποία επήλθε με τη δημοσίευση διορθωτικού (ΕΕ 2010, L 43, σ. 7) (με το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε διόρθωση τεχνικής φύσεως, αλλά τροποποιήθηκε επί της ουσίας το περιεχόμενο της διατάξεως —καθώς ορίστηκε ότι τεκμαίρεται για το 2012 εξίσωση των άμεσων ενισχύσεων στα νέα και στα παλαιά κράτη μέλη της ΕΕ), προς τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων προς τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοικήσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων; δ) Έχει η λέξη “dydis” [“ύψος”] που χρησιμοποιείται στο άρθρο 1γ, όπως αυτό παρατίθεται στο σημείο 27, στοιχείο βʹ, του κεφαλαίου 6.Α (“Γεωργία”) του παραρτήματος II της Πράξεως Προσχωρήσεως του 2003, την ίδια έννοια με τη λέξη “lygis” [“ύψος”] που χρησιμοποιείται στο άρθρο 132, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 73/2009; 3) Αντιβαίνουν η εκτελεστική απόφαση C(2012) 4391 τελικό και το έγγραφο εργασίας DS/2011/14/REV2 της Επιτροπής, τα οποία δεν δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένα (εκδόθηκαν αποκλειστικά βάσει της τεκμαιρόμενης εξισώσεως του επιπέδου των άμεσων ενισχύσεων στα νέα κράτη μέλη και στα [κράτη μέλη πλην των νέων κρατών μελών] της ΕΕ για το 2012), προς την Πράξη Προσχωρήσεως του 2003 και τις αρχές του δικαίου της Ένωσης, και μεταξύ άλλων προς τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως; Αν η απάντηση είναι καταφατική, πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 4, της ανωτέρω εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής να ακυρωθεί ως αντιβαίνον προς τον κανονισμό 73/2099 και την Πράξη Προσχωρήσεως του 2003;»