ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 51/17

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Δεκεμβρίου 2007 (αίτηση του Consiglio di Stato — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Ente tabacchi italiani — ETI SpA, Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. Philip Morris International Management SA και Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA και Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA

(Υπόθεση C-280/06) (1)

(Ανταγωνισμός - Επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση διαδοχής επιχειρήσεων - Αρχή της προσωπικής ευθύνης - Επιχειρήσεις εξαρτώμενες από την ίδια δημόσια αρχή - Εθνικό δίκαιο που χαρακτηρίζει ως πηγή ερμηνείας το κοινοτικό δίκαιο ανταγωνισμού - Προδικαστικά ερωτήματα - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

(2008/C 51/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

κατά

Ente tabacchi italiani — ETI SpA, Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc., Philip Morris International Management SA

και

Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc., Philip Morris International Management SA

κατά

Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA

και

Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA

κατά

Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA

Αντικείμενο της υποθέσεως

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία του άρθρου 81 ΕΚ — Σύμπραξη αφορώσα την τιμή πωλήσεως τσιγάρων η οποία αντιβαίνει στην εθνική αντιμονοπωλιακή νομοθεσία — Απόδοση σε νομικό πρόσωπο που ανέλαβε τη διαχείριση επιχειρήσεως της ευθύνης για παραβάσεις που διέπραξε η επιχείρηση προ της επελθούσας διαδοχής στη διαχείρισή της

Διατακτικό της αποφάσεως

Τα άρθρα 81 επ. ΕΚ έχουν την έννοια ότι, στην περίπτωση επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την ίδια δημόσια αρχή, οσάκις μία συμπεριφορά που συνιστά ενιαία παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού εφαρμόσθηκε από μία επιχείρηση και ακολούθως συνεχίστηκε έως το τέλος της από άλλη επιχείρηση που διαδέχθηκε την πρώτη, η οποία δεν έπαυσε να υφίσταται, στην εν λόγω δεύτερη επιχείρηση μπορεί να επιβληθεί κύρωση για το σύνολο της παραβάσεως αν αποδεικνύεται ότι οι δύο αυτές επιχειρήσεις ήσαν υπό την εποπτεία της εν λόγω αρχής.

(1) ΕΕ C 224 της 16.9.2006.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 64/10

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2008 (αίτηση του Court of Appeal, Ηνωμένο Βασίλειο, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — The Queen, Ezgi Payir, Burhan Akyuz, Birol Ozturk κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-294/06) (1)

(Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση - Εργαζόμενος ενταγμένος στη νόμιμη αγορά εργασίας - Άδεια εισόδου υπό την ιδιότητα του σπουδαστή ή του απασχολούμενου ως au pair - Συνέπειες για το δικαίωμα παραμονής)

(2008/C 64/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The Queen, Ezgi Payir, Burhan Akyuz, Birol Ozturk

κατά

Secretary of State for the Home Department

Αντικείμενο της υποθέσεως

Προδικαστική — Court of Appeal — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ/Τουρκίας — Έννοια του εργαζομένου που είναι ενταγμένος στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους — Τούρκος υπήκοος που απασχολείται ως aupair και έλαβε προς τούτο άδεια διετούς διαμονής — Τούρκοι υπήκοοι που έχουν άδεια διαμονής προκειμένου να παρακολουθήσουν κύκλο επαγγελματικής κατάρτισης και άδεια εργασίας που τους επιτρέπει να εργάζονται μέχρι 20 ώρες την εβδομάδα κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους

Διατακτικό της αποφάσεως

Το Δικαστήριο αποφαίνεται:

Το γεγονός ότι Τούρκος υπήκοος έλαβε άδεια εισόδου στο έδαφος κράτους μέλους υπό την ιδιότητα του au pair ή του σπουδαστή δεν μπορεί να του στερήσει την ιδιότητα του «εργαζομένου» και να έχει ως αποτέλεσμα να μη μπορεί να θεωρηθεί ενταγμένος στη «νόμιμη αγορά εργασίας» αυτού του κράτους μέλους, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως. Κατά συνέπεια, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να εμποδίσει τον εν λόγω υπήκοο να επικαλεστεί την ως άνω διάταξη για να επιτύχει την ανανέωση της άδειας εργασίας του και την αναγνώριση του συνακόλουθου δικαιώματος παραμονής.

(1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 51/18

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société Pipeline Méditerranée et Rhône (SPMR) κατά Administration des douanes et droits indirects, Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières (DNRED)

(Υπόθεση C-314/06) (1)

(Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Ειδικοί φόροι καταναλώσεως - Πετρελαιοειδή - Απώλειες - Φοροαπαλλαγή - Ανωτέρα βία)

(2008/C 51/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Société Pipeline Méditerranée et Rhône (SPMR)

κατά

Administration des douanes et droits indirects, Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières (DNRED)

Αντικείμενο της υποθέσεως

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1) — Απαλλαγή από φόρους προβλεπόμενη, στο πλαίσιο του καθεστώτος αναστολής, για απώλειες οφειλόμενες σε περιπτώσεις τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας καθώς και για τις απώλειες που είναι εγγενείς προς τη φύση των προϊόντων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής και μεταποιήσεως, εναποθηκεύσεως και μεταφοράς — Δυνατότητα εφαρμογής της απαλλαγής αυτής στην απώλεια πετρελαϊκών προϊόντων που οφείλεται σε διαρροές και, στη συνέχεια, σε έκρηξη πετρελαιαγωγού τον οποίο εκμεταλλεύεται ο εγκεκριμένος αποθηκευτής

Διατακτικό της αποφάσεως

1) Ο όρος «ανωτέρα βία» υπό την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 94/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, καλύπτει ξένες προς τον εγκεκριμένο αποθηκευτή, μη φυσιολογικές και απρόβλεπτες περιστάσεις, οι συνέπειες των οποίων δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν παρά την εκ μέρους του επίδειξη της δέουσας επιμελείας. Η προϋπόθεση ότι οι περιστάσεις πρέπει να είναι ξένες προς τον εγκεκριμένο αποθηκευτή δεν περιορίζεται σε περιστάσεις εξωτερικές ως προς αυτόν σε σχέση με το υλικό ή τα φυσικά χαρακτηριστικά του οικείου προϊόντος, αλλά καλύπτει επίσης περιστάσεις που διαφεύγουν αντικειμενικά από τον έλεγχο του εγκεκριμένου αποθηκευτή ή βρίσκονται εκτός της σφαίρας ευθύνης του.

2) Οι απώλειες μέρους προϊόντων που διέρρευσαν από πετρελαιαγωγό οι οποίες οφείλονται στην υγρή φύση των προϊόντων αυτών και στα χαρακτηριστικά του εδάφους στο οποίο διαχύθηκαν, πράγμα το οποίο εμπόδισε την ανάκτησή τους, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως «απώλειες εγγενείς προς τη φύση των προϊόντων» υπό την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 92/12, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 94/74.

(1) ΕΕ C 224 της 16.9.2006.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως

(Υπόθεση C-91/05) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 47 ΕΕ - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Απόφαση 2004/833/ΚΕΠΠΑ - Εφαρμογή της κοινής δράσεως 2002/589/ΚΕΠΠΑ - Καταπολέμηση της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού - Αρμοδιότητα της Κοινότητας - Πολιτική συνεργασίας για την ανάπτυξη)

(2008/C 171/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P.J. Kuijper, J. Enegren και M. Petite)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: R. Passos, K. Lindahl και D. Gauci)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J.-C. Piris, R. Gosalbo Bono, S. Marquardt και E. Finnegan)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: A. Jacobsen και C. Thorning καθώς και L. Lander Madsen), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues καθώς και E. Belliard και C. Jurgensen), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. de Grave καθώς και C. Wissels και H. G. Sevenster), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: A. Falk), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: R. Caudwell και E. Jenkinson, καθώς και A. Dashwood, barrister)

Αντικείμενο της υποθέσεως

Ακύρωση της αποφάσεως 2004/833/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της κοινής δράσης 2002/589/ΚΕΠΠΑ ενόψει της συμβολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ECOWAS στα πλαίσια του μορατόριουμ για τα όπλα και τον ελαφρύ οπλισμό (ΕΕ L 359, σ. 65) και διαπίστωση του παράνομου χαρακτήρα της κοινής δράσεως του Συμβουλίου 2002/589/ΚΕΠΠΑ, της 12ης Ιουλίου 2002, για τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην καταπολέμηση της αποσταθεροποιητικής συσσώρευσης και διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού και για την κατάργηση της κοινής δράσης 1999/34/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 191, σ. 1)

Διατακτικό της αποφάσεως

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Ακυρώνει την απόφαση 2004/833/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της κοινής δράσης 2002/589/ΚΕΠΠΑ ενόψει της συμβολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ECOWAS στα πλαίσια του μορατόριουμ για τα όπλα και τον ελαφρύ οπλισμό.

2) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

3) Το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

(1) ΕΕ C 82 της 14.4.2007.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg (Κάτω Χώρες) στις 11 Αυγούστου 2022 — SN και λοιποί κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Υπόθεση C-540/22)

(2022/C 463/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: SN, AS, RA, AA, OK, SD, IS, YZ, VK, VM, SP, OZ, OK, MM, PS, OP, ST, OO, ST, OS, AB, AT, PM, IY, SO, HY, VK, VL, DT, DM, DK, OK, MK, VM, VM, AY, PD, SS, OH, AZ, RS, VD, AI, OK

Προσφεύγοντες: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Περιλαμβάνει το δικαίωμα ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που κατοχυρώνεται από τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ το παράγωγο δικαίωμα διαμονής εντός κράτους μέλους για τους εργαζομένους υπηκόους τρίτων χωρών που απασχολούνται στο κράτος μέλος αυτό από επιχείρηση παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος;

2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως: Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΣΛΕΕ στην απαίτηση, πέραν της απλής υποχρεώσεως δηλώσεως του τόπου διαμονής που βαρύνει την παρέχουσα υπηρεσίες επιχείρηση, να ζητείται άδεια διαμονής για κάθε εργαζόμενο όταν η διάρκεια της παρεχόμενης υπηρεσίας υπερβαίνει τους τρεις μήνες;
Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2022 η the airscreen company GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 7 Μαρτίου 2022 στην υπόθεση T-382/21, the airscreen company GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-320/22 P)

(2022/C 424/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: the airscreen company GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: O. Spieker, D. Mienert, J. Selbmann, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Moviescreens Rental GmbH

Με διάταξη της 28ης Σεπτεμβρίου 2022, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
—

να ακυρώσει την απόφαση SRB/EES/2017/08 του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης της 7ης Ιουνίου 2017, concerning the adoption of a resolution scheme in respect of Banco Popular Español, S.A. [περί έγκρισης καθεστώτος εξυγίανσης για την Banco Popular Español, S.A.]
—

να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχεία r έως s, και το άρθρο 1, παράγραφος 4, στοιχεία r έως s, της προσβαλλόμενης απόφασης και να μειώσει περαιτέρω το επιβληθέν στις αναιρεσείουσες πρόστιμο κατά ποσοστό 15 %, κατ’ εφαρμογήν της ίδιας μεθοδολογίας με αυτήν η οποία χρησιμοποιήθηκε από το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να μειωθούν τα αντίστοιχα πρόστιμα στις υποθέσεις Cathay Pacific Airways Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (T-343/17, EU:T:2022:184) και Japan Airlines Co. Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (T-340/17, EU:T:2022:181)·
Αναίρεση που άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2022 η Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 8 Δεκεμβρίου 2021, στην υπόθεση T-595/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER)

(Υπόθεση C-121/22 P)

(2022/C 294/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (εκπρόσωποι: V. Marsland, Solicitor, και C. Milbradt, Rechtsanwältin)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Fontana Food AB

Με διάταξη της 15ης Ιουνίου 2022 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση για την έγκριση της εξετάσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και έκρινε ότι η Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 16 Μαΐου 2022 — Friends of the Irish Environment CLG κατά Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ιρλανδία και the Attorney General

(Υπόθεση C-330/22)

(2022/C 284/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Friends of the Irish Environment CLG

Καθών: The Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ιρλανδία και the Attorney General

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Είναι αναγκαία η υποβολή της παρούσας αίτησης προδικαστικής αποφάσεως, σε περίπτωση που ο κανονισμός του 2020 (1) έχει αντικατασταθεί και/ή έχει λήξει η ισχύς των εθνικών μέτρων μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο;

2) Είναι το παράρτημα ΙΑ του κανονισμού 2020/123/ΕΕ του Συμβουλίου ανίσχυρο, λαμβανομένων υπόψη των σκοπών και των στόχων του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 (2) (στο εξής: κανονισμός ΚΑΠ), και συγκεκριμένα του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού ΚΑΠ, συμπεριλαμβανομένου του επιδιωκόμενου από το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, σκοπού και των αρχών της χρηστής διακυβέρνησης που καθορίζονται στο άρθρο 3, στοιχεία γ' και δ', του κανονισμού ΚΑΠ (καθώς και του βαθμού κατά τον οποίο εφαρμόζεται σε αποθέματα για τα οποία απαιτείται προληπτική προσέγγιση), σε συνδυασμό με τα άρθρα 9, 10, 15 και 16 του κανονισμού ΚΑΠ και τις αιτιολογικές σκέψεις του, καθώς και με τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 8 και 10 του κανονισμού 2019/472 (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα που αλιεύονται στα Δυτικά Ύδατα (στο εξής: κανονισμός για τα Δυτικά Ύδατα), στο μέτρο που τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) που καθορίζονται από τον κανονισμό του 2020 δεν συνάδουν με τις γνωμοδοτήσεις για τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ) τις οποίες έχει εκδώσει το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) για ορισμένα είδη και οι οποίες προβλέπουν μηδενικά αλιεύματα;

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2020/123 του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2020, σχετικά με τον καθορισμό για το 2020 για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα και για τα ενωσιακά αλιευτικά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα (ΕΕ 2020, L 25, σ. 1).

(2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 354, σ. 22).

(3) ΕΕ 2019, L 83, σ. 1
C 237/40

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 8 Απριλίου 2022 — Z.K. και M.S. κατά The Minister for Justice and Equality

(Υπόθεση C-248/22)

(2022/C 237/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Z.K. και M.S.

Καθής: The Minister for Justice and Equality

Προδικαστικό ερώτημα

Απαγορεύει η οδηγία 2004/38/ΕΚ (1) την ταυτόχρονη αναγνώριση παράγωγων δικαιωμάτων διαμονής τόσο στον/στην εν διαστάσει σύζυγο πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασκεί νόμιμα το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας ως εργαζόμενος/εργαζόμενη δυνάμει της οδηγίας αυτής όσο και στον/στην σύντροφο με τον/την οποίο/οποία ο εν λόγω πολίτης διατηρεί, de facto, σταθερή σχέση;

(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 8 Φεβρουαρίου 2022 — Right to Know CLG κατά An Taoiseach

(Υπόθεση C-84/22)

(2022/C 191/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Right to Know CLG

Καθού: An Taoiseach

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Σε περίπτωση αίτησης πρόσβασης σε περιβαλλοντικές πληροφορίες που περιέχονται σε πρακτικά επίσημων συνεδριάσεων εκτελεστικού οργάνου της κυβέρνησης κράτους μέλους, στις οποίες μέλη της κυβέρνησης οφείλουν να μετέχουν και να ενεργούν ως συλλογική αρχή, πρέπει τα πρακτικά αυτά να χαρακτηριστούν ως «εσωτερικές επικοινωνίες» ή ως «διαδικασίες» δημόσιας αρχής κατά την έννοια που έχουν οι όροι αυτοί στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, και στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, αντιστοίχως, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου;

2) Εκτείνεται η αρχή του δεδικασμένου (όπως αναλύθηκε στην απόφαση Köbler, C-224/01 (2), και σε μεταγενέστερη νομολογία) πέραν του διατακτικού της προγενέστερης απόφασης, ούτως ώστε να καλύπτει, επιπλέον, πραγματικές και νομικές διαπιστώσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στην προγενέστερη απόφαση; Με άλλα λόγια, περιορίζεται η αρχή του δεδικασμένου στην απαγόρευση κίνησης διαδικασιών με το ίδιο αντικείμενο (cause of action estoppel) ή συνιστά επίσης νομικό κώλυμα και για την επανεξέταση πραγματικών και νομικών ζητημάτων (issue estoppel);

3) Στο πλαίσιο εκκρεμών διαδικασιών μεταξύ διαδίκων σχετικά με προβαλλόμενη έλλειψη συμφωνίας προς την οδηγία 2003/4/ΕΚ όσον αφορά συγκεκριμένη αίτηση παροχής περιβαλλοντικών πληροφοριών, όπου ο προσφεύγων/αιτών πέτυχε την ακύρωση διοικητικής απόφασης, γενομένων δεκτών ορισμένων αιτιάσεων που βασίζονται στο δίκαιο της Ένωσης και απορριπτομένων κάποιων άλλων, αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης και, ιδίως, στην αρχή της αποτελεσματικότητας, εθνικός κανόνας περί δεδικασμένου, ως νομικού κωλύματος για την επανεξέταση πραγματικών και νομικών ζητημάτων (issue estoppel), σύμφωνα με τον οποίο ο εθνικός δικαστής που επιλαμβάνεται νέας προσφυγής βάλλουσας κατά περαιτέρω διοικητικής απόφασης επί της ίδιας αίτησης παροχής πληροφοριών υποχρεούται να απαγορεύσει στον εν λόγω προσφεύγοντα/αιτούντα να προσβάλει τη δεύτερη αυτή απόφαση για λόγους στηριζόμενους στο δίκαιο της Ένωσης, οι οποίοι είχαν απορριφθεί με την προγενέστερη απόφαση, αλλά δεν είχαν προσβληθεί με ένδικο μέσο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες;

4) Επηρεάζεται η απάντηση στο ως άνω τρίτο ερώτημα από το γεγονός ότι: i) δεν υποβλήθηκε αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο και ii) η σχετική νομολογία του Δικαστηρίου δεν περιήλθε σε γνώση του εθνικού δικαστηρίου εκ μέρους κάποιου από τους διαδίκους;

(1) ΕΕ 2003, L 41, σ. 26.

(2) Απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 (EU:C:2003:513)
C 165/27

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 10 Ιανουαρίου 2022 — Caxamar — Comércio e Indústria de Bacalhau SA κατά Autoridade Tributária e Aduaneira

(Υπόθεση C-23/22)

(2022/C 165/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Caxamar — Comércio e Indústria de Bacalhau SA

Καθής: Autoridade Tributária e Aduaneira

Προδικαστικό ερώτημα

Μπορεί, κατ' ορθή ερμηνεία των κατευθυντήριων γραμμών για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα 2014-2020, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) 651/2014 (1) της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2014, και ιδίως με τα άρθρα 1 και 2, σημείο 11, του κανονισμού (ΕΕ) 1379/2013 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, καθώς και με τις διατάξεις του παραρτήματος I της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, και με το άρθρο 22, παράγραφος 1, του Código Fiscal do Investimento (κώδικα φορολογίας επενδύσεων), ο οποίος εγκρίθηκε με το Decreto-Lei n.o 162/2014 (προεδρικό διάταγμα 162/2014), της 31ης Οκτωβρίου, καθώς και σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 της Portaria n.o 282/2014 (υπουργικής απόφασης 282/2014), της 30ής Δεκεμβρίου, δεν αποτελεί δραστηριότητα μεταποίησης γεωργικών προϊόντων για τους σκοπούς των προβλεπόμενων φορολογικών ενισχύσεων η δραστηριότητα μεταποίησης των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας όσον αφορά τον «παστό βακαλάο», τον «κατεψυγμένο βακαλάο» και τον «αφαλατωμένο βακαλάο», η οποία αντιστοιχεί στον κωδικό CAE 10204Rev3;

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 651/2014 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2014, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την εσωτερική αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης (ΕΕ 2014, L 187, σ. 1).

(2) Κανονισμός (ΕΕ) 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 354, σ. 1).