ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 9ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΟΥΚΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΙΣΟΤΗΣ ΑΜΟΙΒΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 58/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 02175



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση τών οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Δέν επιτρέπεται

( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του , γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 58/81 ,

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένη από τόν νομικό της σύμβουλο , Jean Amphoux , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg , Λουξεμβούργο ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΟΥΚΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ , εκπροσωπουμένου από τόν Pierre Neyens , διευθυντή τού γραφείου τού Υπουργού Δημοσίας Διοικήσεως , επικουρούμενο από τόν Paul Beghin , δικηγόρο Λουξεμβούργου ,

καθ’ ου ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωρισθεί οτι τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου , μή θεσπίζοντας εντός τής προθεσμίας πού προβλέπει τό άρθρο 8 , παρά γραφος 1 , τής οδηγίας 75/117/ΕΟΚ , τής 10ης Φεβρουαρίου 1975 , περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών πού αφορούν τήν εφαρμογή τής αρχής τής ισότητος τών αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών καί γυναικών , τά αναγκαία μέτρα πρός κατάργηση τών διακρίσεων ως πρός τούς ορους χορηγήσεως τού επιδόματος αρχηγού οικογενείας στούς δημοσίους υπαλλήλους , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατετέθη στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 16 Μαρτίου 1981 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί νά αναγνωρισθεί οτι τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου , μή θεσπίζοντας εντός τής προθεσμίας τού άρθρου 8 , παράγραφος 1 , τής οδηγίας 75/117/ΕΟΚ , τής 10ης Φεβρουαρίου 1975 , περί προσεγγίσεως τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών πού αφορούν τήν εφαρμογή τής αρχής τής ισότητος τών αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών καί γυναικών , ( ΕΕ ειδ . έκδ . 05/002 , σ . 42 ) τά αναγκαία μέτρα πρός κατάργηση τών διακρίσεων ως πρός τούς ορους χορηγήσεως τού επιδόματος αρχηγού οικογενείας στούς δημοσίους υπαλλήλους , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ .

2 Δυνάμει τού άρθρου 8 τής οδηγίας , τά Κράτη μέλη ώφειλαν νά θέσουν σέ ισχύ τά αναγκαία μέτρα γιά τήν συμμόρφωσή τους πρός αυτήν εντός προθεσμίας ενός έτους από τής κοινοποιήσεώς της , η προθεσμία αυτή έληξε στίς 12 Φεβρουαρίου 1976 .

3 Τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου δέν αμφισβήτησε τήν προβαλλομένη παράβαση , αλλά περιωρίσθη νά εκθέσει οτι η καθυστέρηση πού εσημειώθη σχετικά μέ τήν λήψη τών αναγκαίων μέτρων συμμορφώσεως πρός τήν εν λόγω οδηγία απέρρεε , αφ’ ενός μέν , από τήν ανάγκη θεσπίσεως νομοθετικής πράξεως , αφ’ ετέρου δέ , από τό οτι η εφαρμογή τής οδηγίας προϋπέθετε μελέτη τών συνεπειών της εξ επόψεως προϋπολογισμού . Επί πλέον , απαιτούσε τροποποίηση τών διατάξεων περί μερικής απασχολήσεως , γεγονός πού συνεπάγεται διαπραγματεύσεις μέ τούς εκπροσώπους τών δημοσίων υπαλλήλων .

4 Κατά παγία νομολογία τού Δικαστηρίου , ενα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

5 Πρέπει λοιπόν νά αναγνωρισθεί οτι τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου , μή θεσπίζοντας εντός τής προθεσμίας πού προβλέπει τό άρθρο 8 , παράγραφος 1 , τής οδηγίας 75/117 , τής 10ης Φεβρουαρίου 1975 , τά αναγκαία μέτρα γιά τήν κατάργηση τών διακρίσεων ως πρός τούς ορους χορηγήσεως τού επιδόματος αρχηγού οικογενείας στούς δημοσίους υπαλλήλους , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

6 Κατά τό άρθρο 69 , παράγραφος 2 , τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα , εφ’ οσον υπήρχε σχετικό αίτημα .

7 Επειδή τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Παραλείποντας νά λάβει , εντός τής προθεσμίας τού άρθρου 8 , παράγραφος 1 , τής οδηγίας 75/117 , τής 10ης Φεβρουαρίου 1975 , τά αναγκαία μέτρα γιά τήν κατάργηση τών διακρίσεων , ως πρός τούς ορους χορηγήσεως τού επιδόματος αρχηγού οικογενείας στούς δημοσίους υπαλλήλους , τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τής συνθήκης ΕΟΚ .

2)Καταδικάζει τό Μέγα Δουκάτο τού Λουξεμβούργου στά δικαστικά έξοδα .