3.2.

Καταρχάς προκύπτει από το άρθρο 108, παράγραφοι 2 y, 4 y και 5, και τα άρθρα 111, 112 και 113 ότι τα σχέδια (τα οποία πρέπει να διακριθούν από τα μέτρα εκτελέσεως τους) προετοιμάζονται από τα κράτη ΑΚΕ, στη συνέχεια το κράτος ΑΚΕ σε στενή συνεργασία με την Κοινότητα εξετάζουν τα σχέδια και τέλος μόνη η Κοινότητα ευθύνεται για την προετοιμασία και τη λήψη αποφάσεων χρηματοδοτήσεως των σχεδίων και προγραμμάτων δράσεως (άρθρα 108, παράγραφος 5, και 113). Η σύμβαση χρηματοδοτήσεως που εξετάζεται εν προκειμένω, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 115 της Σύμβασης του Λομέ, επισυνάπτεται ως παράρτημα Ι στο δικόγραφο της ένστασης της Επιτροπής. Από το παράρτημα 1 της εν λόγω σύμβασης χρηματοδοτήσεως προκύπτει μεταξύ άλλων ότι οι διαγωνισμοί πρέπει να διενεργούνται σύμφωνα με τους Γενικούς Όρους που περιέχονται στο παράρτημα 3 της σύμβασης χρηματοδοτήσεως. Μεταξύ των γενικών αυτών όρων περιλαμβάνεται ρήτρα περί απαγορεύσεως των διακρίσεων κατά τη διαδικασία υποβολής προσφορών (άρθρο VI) και διατάξεις για την επίλυση των διαφορών (άρθρο XV). Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει καταρχάς ότι σε περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος επικαλείται ζημία, το ενδιαφερόμενο κράτος ΑΚΕ δεν θα μπορεί να ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (ETA) να αναλάβει το χρηματικό βάρος για την επίλυση ενδεχόμενης διαφοράς παρά μόνο αν η Επιτροπή έχει προηγουμένως συμφωνήσει σχετικά. Όσον αφορά το ζήτημα αυτό, παραπέμπω στο παρόμοιο ζήτημα που έχω εξετάσει στις προτάσεις μου της 10ης Απριλίου 1984 στην υπόθεση Murri (υπόθεση 33/82). Εντούτοις η εν λόγω διάταξη έχει έμμεση σημασία στην εξεταζόμενη υπόθεση στο μέτρο που εν προκειμένω τίθεται ρητά το ζήτημα της προηγούμενης έγκρισης εκ μέρους της Επιτροπής. Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο για την επίλυση της διαφοράς η προσφεύγουσα έχει στη διάθεση της ενδεχομένως άλλα ένδικα μέσα, αμεσότερη σημασία έχει η ακόλουθη διάταξη του άρθρου XV των γενικών όρων: «Για την εφαρμογή του άρθρου 132 και του παραρτήματος XIII της Δεύτερης Σύμβασης του Λομέ, στις συμβάσεις δημοσίων έργων που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο, το κράτος ΑΚΕ καταχωρίζει ρήτρα με την ακόλουθη διατύπωση: “προσωρινά και μέχρις ότου αρχίσουν να ισχύουν οι ειδικές διατάξεις περί διαιτησίας στις συμβάσεις δημοσίων έργων, οι οποίες χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως, κάθε διαφορά θα επιλύεται οριστικά σύμφωνα με τον κανονισμό συμφιλιώσεως και διαιτησίας του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου”». Όπως θα διαπιστωθεί και στη συνέχεια, το άρθρο 132 της Σύμβασης έχει μια παρόμοια ασάφεια κατά πόσο αφορά τις διαφορές που ανακύπτουν κατά τη διαδικασία του διαγωνισμού ή μόνο τις διαφορές που αφορούν την εκτέλεση συμβάσεως η οποία συνήφθη στη συνέχεια. Αντίθετα, ως προς το σημείο αυτό είναι απολύτως σαφείς οι όροι του διαγωνισμού για το εν λόγω σχέδιο (παράρτημα 4 της προσφυγής). Το άρθρο XXIV των όρων περί του διαγωνισμού, αναφερόμενο στο άρθρο 24 των Γενικών Όρων, ορίζει με σαφήνεια ότι η διαδικασία διαιτησίας μπορεί να έχει εφαρμογή μόνο στις διαφορές που ανακύπτουν κατά την εκτέλεση της σύμβασης («where disagreement arises in the course of performance of the contract») και όχι επομένως επί των διαφορών που ανακύπτουν κατά τη διαδικασία του διαγωνισμού που προηγείται της σύμβασης. Βάσει και μόνο τον άρθρον αντον, καθίσταται επομένως σαφές ότι η εναλλακτική λύση στην οποία αναφέρθηκε η Επιτροπή, όηλαόή η διαιτησία, στην πραγματικότητα δεν προσφέρεται για την προσφεύγουσα.