EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 312/23

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 19 Οκτωβρίου 2009 — Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S υπό εκκαθάριση και Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S κατά Merck & Co Inc, Merck Sharp & Dohme BV και Merck Sharp & Dohme

(Υπόθεση C-400/09)

2009/C 312/38

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Højesteret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S υπό εκκαθάριση και Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S

Αναιρεσίβλητες: Merck & Co Inc, Merck Sharp & Dohme BV και Merck Sharp & Dohme

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Έχουν οι αποφάσεις επί των υποθέσεων C-232/94, MPA Pharma GmbH (1) κατά Rhone-Poulenc Pharma GmbH, και C-427/93, Bristol-Myers Squibb κ.λπ. κατά Paranova A/S (2) την έννοια ότι παράλληλος εισαγωγέας, ο οποίος είναι κάτοχος άδειας εμπορίας παραλλήλως εισαγομένου φαρμάκου και κατέχει πληροφορίες γι’ αυτό και ο οποίος δίνει οδηγίες σε μια ανεξάρτητη επιχείρηση για την αγορά και την ανασυσκευασία φαρμάκου, για τη συγκεκριμένη μορφή συσκευασίας του φαρμάκου και για τις σχετικές με το φάρμακο ενέργειες, προσβάλλει τα δικαιώματα του δικαιούχου του σήματος, παρουσιαζόμενος ο ίδιος –αντί της ανεξάρτητης επιχειρήσεως που είναι κάτοχος της άδειας ανασυσκευασίας, έχει εισαγάγει το φάρμακο και έχει όντως προβεί στην ανασυσκευασία, περιλαμβανομένης της (εκ νέου) επιθέσεως του σήματος του δικαιούχου του σήματος– ως ανασυσκευαστής επί της εξωτερικής συσκευασίας του παραλλήλως εισαγομένου φαρμάκου;

2) Επηρεάζεται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα στην περίπτωση κατά την οποία γίνει δεκτό ότι ο κάτοχος της άδειας εμπορίας παρουσιάζεται ο ίδιος ως ανασυσκευαστής αντί αυτού που κατόπιν παραγγελίας προέβη όντως στην ανασυσκευασία δεν δημιουργεί κίνδυνο παραπλανήσεως συνιστάμενο στο ότι ο καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο δικαιούχος του σήματος ευθύνεται για την ανασυσκευασία.

3) Επηρεάζεται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα αν γίνει δεκτό ότι ο κίνδυνος παραπλανήσεως, ως προς το αν ο δικαιούχος του σήματος ευθύνεται για την ανασυσκευασία, αποκλείεται, όταν ως ανασυσκευαστής αναφέρεται αυτός που όντως προέβη στην ανασυσκευασία.

4) Εξαρτάται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα μόνον από την ύπαρξη κινδύνου παραπλανήσεως ως προς το αν ευθύνεται ο δικαιούχος του σήματος για την ανασυσκευασία ή εξαρτάται και από άλλα στοιχεία σχετικά με τον δικαιούχο του σήματος, παραδείγματος χάριν α) το ότι αυτός που διενεργεί την εισαγωγή και προβαίνει όντως στην ανασυσκευασία, θέτοντας (εκ νέου) το σήμα του δικαιούχου του σήματος επί της εξωτερικής συσκευασίας του φαρμάκου, προσβάλλει ενδεχομένως κατ’ αυτόν τον τρόπο αυτοτελώς το σήμα του δικαιούχου του σήματος και β) ότι μπορεί να οφείλεται σε περιστάσεις για τις οποίες ευθύνεται αυτός που έχει προβεί όντως στην ανασυσκευασία το ότι η ανασυσκευασία επηρεάζει την αρχική κατάσταση του φαρμάκου ή το ότι η παρουσίαση της ανασυσκευασίας μπορεί να θεωρηθεί ότι βλάπτει τη φήμη του δικαιούχου του σήματος (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση C-427/93 Bristol-Myers Squibb κ.λπ. κατά Paranova A/S.

5) Επηρεάζεται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα από το ότι ο κάτοχος της άδειας εμπορίας, ο οποίος παρουσιάστηκε ο ίδιος ως ανασυσκευαστής, κατά το χρονικό σημείο της ενημερώσεως του δικαιούχου του σήματος πριν από τη σχεδιαζόμενη πώληση του ανασυσκευασμένου παραλλήλως εισαχθέντος φαρμάκου ανήκει στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων, όπως ο πραγματικός ανασυσκευαστής (αδελφή εταιρεία).

(1) ΕΕ 1996, σ. 3671.

(2) ΕΕ 1996, σ. 3457.