Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer της 14ης Ιουλίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. - Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 92/29/ΕΚ. - Υπόθεση C-410/97.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-06813



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την προσφυγή που άσκησε, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

2 Κατά την προηγηθείσα διοικητική διαδικασία, η Επιτροπή είχε απευθύνει στις αρχές του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου στις 16 Μαου 1995 προειδοποιητική επιστολή με την οποία τις κάλεσε να θεσπίσουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 92/29, η οποία έπρεπε να έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994. Με έγγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου 1996 οι αρχές του Λουξεμβούργου απάντησαν στην Επιτροπή ότι είχαν εκπονήσει ένα προσχέδιο κανονισμού το οποίο απεστάλη στο Conseil d'Ιtat για γνωμοδότηση.

3 Στη συνέχεια και δεδομένου ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου δεν επικοινώνησαν με την Επιτροπή, η τελευταία απηύθυνε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, στις 16 Δεκεμβρίου 1996, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία κάλεσε τη χώρα αυτή να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 92/29. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου απάντησε στις 23 Ιανουαρίου 1997 ότι ήδη τροποποιεί την οικεία σχετική νομοθεσία.

4 Δεδομένου ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν απέδειξε ότι προσάρμοσε τη νομοθεσία του προς την οδηγία 92/29 μετά την αλληλογραφία αυτή, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή λόγω παραβάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου στις 21 Οκτωβρίου 1997.

5 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου παραδέχθηκε την παράβαση που της προσάπτεται και αναγνώρισε ότι δεν προσάρμοσε το οικείο εσωτερικό δίκαιο προς την οδηγία εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Επισήμανε πάντως ότι τον Μάρτιο του 1998 απέστειλε ένα νομοσχέδιο στο Κοινοβούλιο διότι το Conseil d'Ιtat είχε εκδόσει τον Ιούλιο του 1997 αρνητική γνωμοδότηση επί του σχεδίου κανονισμού που του είχε υποβληθεί.

6 Δεδομένου ότι η παράβαση που η Επιτροπή προσάπτει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου είναι προφανής, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή έστω και αν το μέγεθος του στόλου του Λουξεμβούργου δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι η καταγγελομένη παράβαση είναι ιδιαίτερα σοβαρή.

7 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας και δεδομένου ότι η προσφεύγουσα υπέβαλε σχετικό αίτημα, το καθού πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Πρόταση

8 Για τον λόγο αυτό προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή της Επιτροπής και να:

1) αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και

2) καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 113, σ. 19.