Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Léger της 20ης Μαρτίου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/156/EΟΚ. - Υπόθεση C-107/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-03193



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Απριλίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με αίτημα να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ, καθώς και μη ανακοινώνοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ανωτέρω οδηγία καθώς και από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΚ.

2 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία, το αργότερο την 1η Απριλίου 1993 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

3 Στις 9 Αυγούστου 1993, μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς εκ μέρους της Ισπανικής Κυβερνήσεως και μη διαθέτοντας άλλα πληροφοριακά στοιχεία που θα της επέτρεπαν να θεωρήσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας είχε εκτελέσει την υποχρέωση να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, η Επιτροπή ζήτησε από την ανωτέρω κυβέρνηση, με το έγγραφο SG(93) D/13629, να της ανακοινώσει το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίστηκαν στον τομέα που διέπει η οδηγία.

4 Ελλείψει νέας ανακοινώσεως, η Επιτροπή, στις 19 Ιουλίου 1994, απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κάλεσε την Ισπανική Κυβέρνηση να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών.

5 Η Επιτροπή αναφέρει ότι, κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής, εξακολουθούσε να μην έχει πληροφορηθεί την ψήφιση νόμου περί μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

6 Το Βασίλειο της Ισπανίας διευκρινίζει ότι η ψήφιση του κειμένου που έφερε τον τίτλο «Anteproyecto de Ley Bαsica de Residuos» (προσχέδιο βασικού νόμου περί αποβλήτων) καθυστέρησε συνεπεία της διαλύσεως της Ισπανικής Βουλής και της προκηρύξεως των τελευταίων γενικών εκλογών που διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 1996.

7 Το Βασίλειο της Ισπανίας προσθέτει ότι ελπίζει ότι θα ανακινηθεί ταχέως η διαδικασία ψηφίσεως του νόμου και ότι αυτός θα εγκριθεί οριστικώς μόλις η κοινοβουλευτική δραστηριότητα επανεύρει τον συνηθισμένο της ρυθμό εργασίας.

8 Πρέπει να τονιστεί, πρώτον, ότι το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αμφισβητεί ότι δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.

9 Δεύτερον, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι οι υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη πρέπει να εκτελούνται τηρουμένων των προθεσμιών που τάσσουν οι οδηγίες, χωρίς τα κράτη μέλη να μπορούν να επικαλούνται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής τους έννομης τάξεως για να δικαιολογούν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που τάσσει μια οδηγία (2).

10 Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής και, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικαστεί ο ηττηθείς διάδικος στα δικαστικά έξοδα.

Πρόταση

11 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο:

1) να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·

2) να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

(1) - ΕΕ L 78, σ. 32, στο εξής: οδηγία.

(2) - Βλ., ιδίως, τις αποφάσεις της 6ης Ιουλίου 1995, C-259/94, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1995, σ. Ι-1947, σκέψη 5), και της 6ης Φεβρουαρίου 1997, C-205/96, Επιτροπή κατά Βελγίου (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 10).