Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 2ας Απριλίου 1998. - Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt-Unternehmen και Hapag Lloyd Fluggesellschaft mbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπής χαρακτηρίζουσα ένα εθνικό μέτρο ενισχύσεως ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά - Προσωρινά μέτρα - Αίτημα χορηγήσεως προσωρινής αδείας για την ενίσχυση - Επείγον - Στάθμιση των συμφερόντων. - Υπόθεση T-86/96 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00641



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Επείγον - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Λήψη υπόψη της πρόδηλης ελλείψεως νομιμότητας της προσβαλλομένης πράξεως - Προβαλλόμενες αιτιάσεις που δεν αποκλείουν την ουσιαστική νομιμότητα της πράξεως - Αποκλείεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία - Βάρος αποδείξεως

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Αίτηση επιδιώκουσα να διαταχθεί η Επιτροπή να επιτρέψει προσωρινώς κρατική ενίσχυση - Απορρίπτεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 92, 93 και 186)

Περίληψη

1 Ο επείγων χαρακτήρας αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την ανάγκη να εκδοθεί προσωρινή απόφαση, προκειμένου να αποτραπεί η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου. Ο αρμόδιος για τη λήψη των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν μπορεί να μετριάσει τις συνδεόμενες με το κριτήριο αυτό απαιτήσεις λόγω του ότι η έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλομένης πράξεως είναι πρόδηλη, εφόσον, δεδομένου ότι πρόκειται για απόφαση της Επιτροπής δηλούσα το ασύμβατο κρατικής ενισχύσεως προς την κοινή αγορά, όλες οι αιτιάσεις που αναπτύσσονται στην αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προς στήριξη του fumus boni juris της κύριας προσφυγής στηρίζονται σε «ελαττώματα της αιτιολογίας» τα οποία, εκ φύσεως, δεν επιτρέπουν να αποκλεισθεί ότι η προσβαλλομένη απόφαση ουσιαστικά ευσταθεί από πλευράς του άρθρου 92 της Συνθήκης.

2 Στον διάδικο που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου απόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει το πέρας της κύριας διαδικασίας χωρίς να υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.

Συναφώς, η απειλή μιας τέτοιας ζημίας πρέπει να θίγει ίδια συμφέροντα του διαδίκου που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου ή, προκειμένου για ένωση επιχειρήσεων, τουλάχιστον, τα συμφέροντα που αυτή καλείται να προασπίζει.

Για να μπορέσει να εκτιμήσει αν η ζημία την οποία προβάλλει ο διάδικος που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου έχει σοβαρό και ανεπανόρθωτο χαρακτήρα, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένες ενδείξεις επιτρέπουσες να εκτιμήσει τις ακριβείς συνέπειες που, πιθανώς, θα προκύψουν από την έλλειψη των ζητουμένων μέτρων.

3 Στο πλαίσιο του συστήματος ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων που καθιερώνουν τα άρθρα 92 και 93 της Συνθήκης, το άρθρο 93, παράγραφος 3, τελευταία φράση, εξασφαλίζει την προστασία του ανταγωνισμού εμποδίζοντας την καταβολή μιας τέτοιας ενισχύσεως προτού η Επιτροπή να έχει βεβαιωθεί ότι αυτή συμβιβάζεται με την κοινή αγορά. Η εξέταση αυτή προϋποθέτει ότι η Επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, την οποία, συνεπώς, ο αρμόδιος για τη λήψη των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν μπορεί να αντικαταστήσει. Επομένως, εφόσον η Επιτροπή έκρινε, στο πλαίσιο της εξουσίας αυτής, μια ενίσχυση ασύμβατη προς την κοινή αγορά, ο αρμόδιος για τη λήψη των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν μπορεί, μη υπαρχόντων επαρκών στοιχείων που να αποδεικνύουν την ύπαρξη απειλής σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας, να παρεκκλίνει από την προστασία του ανταγωνισμού όπως αυτή προβλέπεται από τα άρθρα 92 και 93 της Συνθήκης διατάσσοντας την Επιτροπή να επιτρέψει προσωρινώς την ενίσχυση.