INDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ΚΑΤΑRIVA
ΑΠΟΦΑΣΗ TOYΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της22αςΝοεμβρίου 1977*
Στηνυπόθεση 43/77,
πουέχειωςαντικείμενο αίτησητουRECHTBANK VANEERSTE AANLEG τηςδι­
καστικής περιφέρειας τηςΑμβέρσας (πρωτοβάθμιο δικαστήριο) προςτοΔικα­
στήριο,κατ'εφαρμογή τουπρωτοκόλλου της3ηςΙουνίου 1961γιατηνερμηνεία
απότοΔικαστήριο τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτων τηςΣυμβάσεως της27ης
Σεπτεμβρίου 1968γιατηδιεθνήδικαιοδοσία καιτηνεκτέλεση αποφάσεων σε
αστικές καιεμπορικές υποθέσεις, μετηνοποίαζητείται, στοπλαίσιο της
διαφοράς πουεκκρεμεί ενώπιον τουαιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Industrial Diamond Supplies, εταιρίας περιορισμένης ευθύνης μεέδρατην
Αμβέρσα,
και
LuigiRiva,εμπορικού αντιπροσώπου μεέδρατοΤορίνο,
ηέκδοση προδικαστικής αποφάσεως ωςπροςτηνερμηνεία τωνάρθρων 30και
38τηςΣυμβάσεως της27ηςΣεπτεμβρίου 1968,
ΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο απότουςΗ.Kutscher, πρόεδρο, Μ.SØrensen καιG.Bosco,προέδρους
τμήματος, Α.Μ.Dormer, J.Mertens deWilmars, P.Pescatore, A.J.Mackenzie
Stuart,A.O'Keeffe καιA.Touffait, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: Η.Mayras
γραμματέας: Α.VanHoutte
*Γλώσσα διαδικασίας: ηολλανδική.
693

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ22.11.1977 —ΥΠΟΘΕΣΗ 43/77
γενικός εισαγγελέας: G.REISCHL
γραμματέας: Α.VANHOUTTE
εκδίδειτηνακόλουθη
Απόφαση
(τομέροςπουπεριέχει ταπεριστατικά παραλείπεται)
Σκεπτικό
1Μεαπόφαση της7ηςΑπριλίου 1977,πουπεριήλθε στοΔικαστήριο στις18του
ίδιουμήνα,τοRECHTBANK VANEERSTE AANLEG (πρωτοβάθμιο δικαστήριο)
τηςΑμβέρσας, υπέβαλε στοΔικαστήριο, δυνάμει τουάρθρου 2,παράγραφος 3
καιτοάρθρο 3,παράγραφος 2τουπρωτοκόλλου της3ηςΙουνίου 1971,δύοερω­
τήματα ωςπροςτηνερμηνεία τηςφράσεως «τακτικό ένδικομέσο»πουχρη­
σιμοποιείται σταάρθρα 30και38τηςΣυμβάσεως γιατηδιεθνήδικαιοδοσία
καιτηνεκτέλεση αποφάσεων σεαστικές καιεμπορικές υποθέσεις, της27ης
Σεπτεμβρίου 1968(καλούμενη στοεξής:ηΣύμβαση).
2Απότοφάκελο τηςυποθέσεως προκύπτει ότιηεταιρία INDUSTRIAL
DIAMONDS SUPPLIES, εναγουσα στηνκύριαδίκη,μεέδρατηνΑμβέρσα, υπο­
χρεώθηκε απότοTRIBUNALE CIVILE ΕPENALE(δικαστήριο αστικών καιποι­
νικώνυποθέσεων) τουΤορίνου νακαταβάλει στονLUIGIRIVA,εναγόμενο στην
κύριαδίκη,εμπορικό αντιπρόσωπο κατοικούντα στοΤορίνο, τοποσότων
53052980λιρετών, γιαπρομήθειες οφειλόμενες απότηνενάγουσα εταιρία στον
εναγόμενο στοπλαίσιο υφιστάμενων μεταξύ τωνδιαδίκων εμπορικών σχέσεων,
πλέοντόκωνκαιδικαστικών εξόδων.
3Ηαπόφαση, πουεκδόθηκε στις23Σεπτεμβρίου 1976απότοΔικαστήριο τουΤο­
ρίνου,κατόπιν εφέσεως επίαποφάσεως τουPRETORE τηςίδιαςπόλης,είναιεπί
τουπαρόντος εκτελεστή.
4Στις25Νοεμβρίου 1976,οRIVAπέτυχε, απότοδικαστήριο τηςΑμβέρσας, από­
φασηεπιτρέπουσα τηνεκτέλεση στοΒέλγιοτηςαποφάσεως τουΔικαστηρίου
τουΤορίνου, σύμφωνα μετιςδιατάξεις τωνάρθρων 31επ.τηςΣυμβάσεως.
5Στις15Δεκεμβρίου 1976,ηINDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES προσέφυγε, ενώ­
πιοντουδικαστηρίου τηςΑμβέρσας, κατάτηςεπιτρέπουσας τηνεκτέλεση
αποφάσεως δυνάμει τωνάρθρων 36και37τηςΣυμβάσεως.
694

INDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ΚΑΤΑRIVA
6Στις27Δεκεμβρίου 1976,ηINDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES άσκησε αναίρεση
ενώπιον τουCORTE SUPREMA DICASSAZIONE (Ιταλικού Ακυρωτικού) κατά
τηςαποφάσεως πουεκδόθηκε επίεφέσεως απότοδικαστήριο τουΤορίνου.
7Δεναμφισβητείται ότιηάσκηση τουενλόγωενδίκου μέσουδενέχειωςαποτέ­
λεσματηναναστολή τηςεκτελεστότητας τηςαποφάσεως πουεξέδωσε τοδικα­
στήριοτουΤορίνου.
8Δεναμφισβητείται επίσηςότιηINDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES δενζήτησε
στηνΙταλίατηναναστολή τηςεκτελέσεως.
9ΗINDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ζήτησε απότοδικαστήριο τηςΑμβέρσας,
κυρίως, νααναστείλει τηδιαδικασία περίτηςεκτελέσεως τηςαποφάσεως του
δικαστηρίου τουΤορίνου μέχριςεκδόσεως οριστικής αποφάσεως μεταξύ των
διαδίκων στηνΙταλία.
10Προκειμένου νααποφανθεί επίτουαιτήματος αυτού, τοδικαστήριο της
Αμβέρσας υπέβαλε στοΔικαστήριο ταδύοακόλουθα ερωτήματα ωςπροςτην
ερμηνεία τωνάρθρων 30και38τηςΣυμβάσεως:
«1)Ποια είναιτα"τακτικά" ένδικαμέσαπουαναφέρονται σταάρθρα30και38
τηςΣυμβάσεως της27ηςΣεπτεμβρίου 1968ή,μεάλλαλόγια,σεποιες
αποφάσεις εφαρμόζονται ταάρθρα 30και38τηςΣυμβάσεως ή
2)Πρέπει ηφύσητουενδίκου μέσουπουασκήθηκε κατ'αποφάσεως εντόςτου
κράτους όπουαυτήεκδόθηκε ναπροσδιοριστεί αποκλειστικά κατάτοδί­
καιοτουκράτους αυτού;»
11Μεταερωτήματα αυτάερωτάται στηνουσίαανηφράση«τακτικό ένδικο
μέσο», πουχρησιμοποιείται σταάρθρα 30και38τηςΣυμβάσεως, πρέπει να
νοηθεί ωςπαραπομπή στοεθνικόδίκαιοήωςαυτοτελής έννοια, τηςοποίας η
ερμηνεία πρέπεινααναζητηθεί στοπλαίσιο τηςίδιαςτηςΣυμβάσεως.
12Στηδεύτερη περίπτωση, μεταερωτήματα τουδικαστηρίου ερωτάται ποιαείναι
ηέννοιατηςεκφράσεως αυτήςστοπλαίσιο τηςΣυμβάσεως.
13Κατάτηδιάρκεια τηςδιαδικασίας διατυπώθηκε ηγνώμηότιτοάρθρο30της
Συμβάσεως, πουαφοράτηναναγνώριση καιόχιτηνεκτέλεση αποφάσεων, δεν
695

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ22.11.1977 —ΥΠΟΘΕΣΗ 43/77
έχεισχέσημετηνυπόκρίσηδιαφορά καιότιηζητηθείσα ερμηνεία αφοράμόνο
τηνέννοιατηςεκφράσεως «τακτικό ένδικομέσο»στοπλαίσιο τουάρθρου 38,
πουαφοράτηνεκτέλεση.
14Δενυπάρχει ανάγκη ναεξεταστεί τοερώτημα αυτό,πολύπερισσότερο διότιο
σύνδεσμος τωνδιατάξεων πουαποτελούν τοντίτλοIIIτηςΣυμβάσεως απαιτεί
ομοιότητα ερμηνείας τηςενλόγωφράσεως σταδύοαναφερόμενα άρθρα.
Οχαρακτήρας τηςεκφράσεως «τακτικό ένδικομέσο»ωςπαραπομπή στοεθνικό
δίκαιοήωςαυτοτελής έννοια
15Κατάτοάρθρο 30τηςΣυμβάσεως, «τοδικαστήριο συμβαλλόμενου κράτους,
ενώπιον τουοποίουζητείται ηαναγνώριση αποφάσεως πουεκδόθηκε σεάλλο
συμβαλλόμενο κράτος, μπορείνααναστείλει τηδιαδικασία, ανηαπόφαση αυ­
τήέχειπροσβληθεί μετακτικό ένδικομέσο».
16Κατάτοάρθρο 38,πρώτηπαράγραφος, «τοδικαστήριο στοοποίοασκείται η
προσφυγή μπορεί, μεαίτηση τουπροσφεύγοντος μέρους, νααναστείλει τηδια­
δικασία, ανκατάτηςαλλοδαπής αποφάσεως έχειασκηθεί στοκράτος προελεύ­
σεωςτακτικό ένδικομέσοήανηπροθεσμία γιατηνάσκησή τουδενέχειακόμη
εκπνεύσει -στηντελευταία περίπτωση τοδικαστήριο μπορείνατάξειπροθεσμία
γιατηνάσκηση τουένδικου αυτούμέσου».
17ΚατάτηνINDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES, κάθεένδικομέσο,θεωρούμενο ως
τακτικό ένδικομέσοστοσυμβαλλόμενο κράτος εντόςτουοποίου εκδόθηκε η
απόφαση τηςοποίαςζητείται ηαναγνώριση ήηεκτέλεση, πρέπειναχαρακτη­
ρίζεται ως«τακτικό ένδικομέσο»κατάτηνέννοιατωνπροαναφερθεισών δια­
τάξεων.
18ΚατάτοδίκαιοτηςΙταλικής Δημοκρατίας πουείναιτοκράτος προελεύσεως της
ενλόγωαποφάσεως, δενχωρείαμφιβολία ότιηαναίρεση πρέπειπράγματι να
θεωρηθεί ωςτακτικό ένδικομέσο.
19Ηάποψηαυτήυποστηρίζεται απότηνΚυβέρνηση τουΗνωμένου Βασιλείου και
τηνΕπιτροπή, οιοποίεςσυμφωνούν στοότιηφύσηενόςενδίκου μέσουπρέπει
ναπροδιορίζεται, απόπλευράς διατάξεων τωνάρθρων 30και38,μεπαραπομπή
στοεθνικόδίκαιοτουσυμβαλλόμενου κράτους όπουεκδόθηκε ηαρχική από­
φαση.
696

INDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ΚΑΤΑRIVA
20ΟRIVA,χωρίςνααμφισβητεί τογεγονός ότιστηνΙταλίαηαναίρεση θεωρείται
ωςτακτικό ένδικομέσο,φρονείότι,ενπάσηπεριπτώσει, μιααπόφαση πουείναι
εκτελεστή στηνΙταλία πρέπει ναθεωρείται επίσης εκτελεστή στοΒέλγιο,
εφόσον ηεκτελεστότητά τηςδενέχειανασταλεί στοκράτος προελεύσεως.
21Τέλος,πρέπεινασημειωθεί ότιηΚυβέρνηση τηςΟμοσπονδιακής Δημοκρατίας
τηςΓερμανίας διατύπωσε τηγνώμηότιηέκφραση «τακτικό ένδικομέσο»στα
άρθρα 30και38πρέπειναερμηνευτεί στοπλαίσιο τηςίδιαςτηςΣυμβάσεως,
ασχέτως τουχαρακτηρισμού τωνένδικων μέσωνστονοποίοπροβαίνει τοεθνι­
κόδίκαιοτουκράτους προελεύσεως.
22Όπωςπροκύπτει απόσύγκριση τωννομικών εννοιών τωνδιαφόρων κρατών με­
λώντηςΚοινότητας, καίτοισεμερικάκράτηηδιάκριση μεταξύ«τακτικών» και
«εκτάκτων» ενδίκων μέσωνβασίζεται στονίδιοτονόμο,σεάλλανομικά συ­
στήματα πρόκειται γιακατάταξη πουγίνεταικυρίως ήμάλλον αμιγώς απότους
συγγραφείς, ενώσεμιατρίτηομάδακρατών ηδιάκριση αυτήείναιεντελώς
άγνωστη.
23Αποδείχτηκε επιπλέον ότι,στανομικάσυστήματα όπουγίνεται δεκτήηδιάκρι­
σημεταξύ τακτικών καιεκτάκτων ενδίκων μέσων απότηνομοθεσία ήτους
συγγραφείς, οχαρακτηρισμός τωνδιαφόρων ενδίκων μέσων,ενόψειτηςδιατά­
ξεωςαυτής,δίδειαφορμή σεποικίλλουσες κατατάξεις.
24Προκύπτει επομένως ότιμιαερμηνεία τηςέννοιας του«τακτικού ενδίκου μέ­
σου»μεπαραπομπή στοεθνικόνομικόσύστημα —είτεπρόκειται γιατονομικό
σύστημα τουκράτους προελεύσεως είτεγιατοτουκράτους αναγνωρίσεως ή
εκτελέσεως —συνεπάγεται, σεορισμένες περιπτώσεις, τηναδυναμία χαρακτη­
ρισμού ενόςσυγκεκριμένου ένδικου μέσουμετοναπαιτούμενο βαθμόβεβαιό­
τηταςενόψειτωνάρθρων 30και38τηςΣυμβάσεως.
25Επιπλέον, παραπομπή σεσυγκεκριμένο εθνικόνομικό σύστημα συνεπάγεται
τηνυποχρέωση, γιατοδικαστή πουκαλείται νααποφανθεί δυνάμει τωνάρ­
θρων30και38τηςΣυμβάσεως, ναπροβείενδεχομένως σεαντιφατικούς χαρα­
κτηρισμούς ενδίκων μέσωντουίδιουτύπου, αναλόγως τουαναυτάανήκουν
στηνέννομητάξητουενόςήτουάλλουτωνσυμβαλλομένων κρατών.
26Ηεφαρμογή αυτούτουκριτηρίου ερμηνείας θαείχεεπομένως ωςαποτέλεσμα
τηδημιουργία μιαςακόμημεγαλύτερης νομικής ανασφάλειας, ενώτοάρθρο 38
επιβάλλει στοδικαστήριο απότοοποίοζητείται ηεκτέλεση τηςαποφάσεως να
λαμβάνει υπόψηόχιμόνοταένδικαμέσαπουέχουνασκηθεί αλλάκαιταδυνά­
μεναναασκηθούν εντόςκαθορισμένων προθεσμιών.
697

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ22.11.1977 —ΥΠΟΘΕΣΗ 43/77
27Απότιςσκέψεις αυτέςέπεταιότιηερμηνεία τηςέννοιας του«τακτικού ενδίκου
μέσου» μπορεί νααναζητηθεί λυσιτελώς μόνοστοπλαίσιο τηςίδιαςτης
Συμβάσεως.
28Επομένως, στοεθνικόδικαστήριο προσήκει ηαπάντηση ότιηέκφραση «τακτι­
κόένδικομέσο»,κατάτηνέννοιατωνάρθρων 30και38τηςΣυμβάσεως, πρέπει
ναπροσδιοριστεί αποκλειστικά εντόςτουπλαισίου τουσυστήματος τηςίδιας
τηςΣυμβάσεως καιόχισύμφωνα μετοδίκαιοείτετουκράτους προελεύσεως
τηςαποφάσεως είτετουκράτους όπουζητείται ηαναγνώριση ήηεκτέλεση.
Ωςπροςτηνέννοια τηςεκφράσεως «τακτικό ένδικομέσο»στοπλαίσιο της
Συμβάσεως
29Ηέννοια τηςεκφράσεως «τακτικό ένδικομέσο»μπορείνασυναχθεί απότην
ίδιατηνοικονομία τωνάρθρων 30και38καιτηλειτουργία τουςστοσύστημα
τηςΣυμβάσεως.
30Μολονότι ηΣύμβαση, στοσύνολό της,σκοπόέχειναεξασφαλίζει τηνταχεία
εκτέλεση τωναποφάσεων μεελάχιστες διατυπώσεις, όταναυτέςείναιεκτελε­
στέςστοκράτος προελεύσεως, ταάρθρα 30και38αποσκοπούν ειδικάστονα
εμποδίζεται ηυποχρεωτική αναγνώριση ήεκτέλεση τωναποφάσεων σεάλλα
συμβαλλόμενα κράτηότανυπάρχει δυνατότητα ακυρώσεως ήτροποποιήσεώς
τουςστοκράτος προελεύσεως.
31Προςτούτο,ταάρθρα30και38επιφυλάσσουν στοδικαστήριο πουεπιλαμβάνε­
ται,αντίστοιχα, αιτήσεως αναγνωρίσεως ήενδίκου μέσουκατάαποφάσεως επι­
τρέπουσας τηνεκτέλεση, ιδίωςτηδυνατότητα νααναστέλλουν τηδιαδικασία
όταν,στοκράτος προελεύσεως, έχειπροσβληθεί ηαπόφαση ήμπορείναπροσ­
βληθείεντόςκαθορισμένων προθεσμιών.
32Σύμφωνα μετηΣύμβαση, τοδικαστήριο απότοοποίοζητείται ηαναγνώριση ή
ήεκτέλεση δενυποχρεούται νααναστείλει τηδιαδικασία, αλλ'απλώςκαιμόνο
έχειτηνπροςτούτοδιακριτική ευχέρεια.
33Τογεγονός αυτόπροϋποθέτει μιααρκετά ευρείαερμηνεία τηςεννοίας του«τα­
κτικού ενδίκου μέσου», ώστεναμπορεί τοδικαστήριο αυτόναεπιφυλάσσει
τηναπόφασή τουκάθεφοράπουμπορείναανακύψει εύλογηαμφιβολία όσον
αφοράτηντύχητηςαποφάσεως στοκράτοςπροελεύσεως.
698

INDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ΚΑΤΑ RIVA
34Μετηνεφαρμογή μόνοτουκριτηρίου αυτού,μπορείνακριθείηέκβαση αιτήσε­
ωςαναγνωρίσεως ήεκτελέσεως βάσειαποφάσεως ηοποίααποτελεί στοκράτος
προελεύσεως, επίτουπαρόντος, αντικείμενο ενδίκου μέσουδυναμένου ναοδη­
γήσειστηνακύρωση ήτηντροποποίηση τηςενλόγωαποφάσεως.
35Έναδικαστήριο μπορείναυποχρεωθεί ναπροβείσεμιαπιοδυσχερή εκτίμηση
κάθεφοράπουεπιλαμβάνεται αιτήσεως αναστολής υποβαλλόμενης δυνάμει
τουάρθρου 38τηςΣυμβάσεως, καθόνχρόνο,στοκράτος προελεύσεως, δεν
έχουνακόμηεκπνεύσει οιπροθεσμίες ασκήσεως ενδίκων μέσων.
36Στηνπερίπτωση αυτή,πέραντουκριτηρίου πουβασίζεται στοδυνατόαποτέλε­
σμαενόςενδίκου μέσου,πρέπειναλαμβάνονται επίσης υπόψηόλατακρίσιμα
στοιχεία πουαπορρέουν απότηφύσηκαιτουςτρόπους εφαρμογής τωνενδίκων
μέσωνγιαταοποίαπρόκειται.
37Θεωρούμενη στηνπροοπτική αυτή,ηέκφραση «τακτικό ένδικομέσο»πρέπεινα
νοηθεί ωςσημαίνουσα κάθεένδικομέσοτοοποίοαποτελεί τμήματηςκανονι­
κήςπορείας μιαςένδικης διαφοράς καιτοοποίο,αυτόκαθαυτό, αποτελεί μια
διαδικαστική εξέλιξη τηνοποίακάθεδιάδικος πρέπειευλόγως νααναμένει.
38Πρέπειναθεωρηθεί ότισυνιστά τέτοιαεξέλιξη κάθεένδικομέσοσυνδεόμενο
απότονόμομεσυγκεκριμένη προθεσμία, ηοποίααρχίζει νατρέχειδυνάμει της
ίδιαςτηςαπόφασης τηςοποίαςζητείται ηεκτέλεση.
39Κατάσυνέπεια, δενείναιδυνατό ναθεωρηθούν ως«τακτικά ένδικαιδίωςμέ­
σα»,κατάτηνέννοιατωνάρθρων 30και38τηςΣυμβάσεως, ιδίωςταένδικαμέ­
σαπουεξαρτώνται είτεαπόγεγονότα ταοποίαείναιαπρόβλεπτα κατάτηστιγ­
μήτηςαρχικής απόφασης είτεαπόενέργειες προσώπων ασχέτων προςτηνένδι­
κηδιαφορά, ταοποίαδενδεσμεύονται απότηνπροθεσμία ασκήσεως ενδίκου
μέσουπουαρχίζει νατρέχειαπότηνημερομηνία τηςαρχικής απόφασης.
40Εναπόκειται στοδικαστήριο πουεπιλαμβάνεται αιτήσεως δυνάμει τουάρθρου
36,σεημερομηνία κατάτηνοποία,στοκράτος προελεύσεως, δενέχουνακόμα
εκπνεύσει οιπροθεσμίες ασκήσεως ενδίκων μέσων, ναασκήσει τησχετική
εξουσία εκτιμήσεώς του.
41Αυτήηελευθερία εκτιμήσεως είναισιωπηρή εντόςτουμηχανισμού τουάρθρου
38,τοοποίοπαρέχει στοδικαστήριο, απότοοποίοζητείται ηαναγνώριση εκτε­
λεστότητας τηςαποφάσεως, τηνεξουσία ναφτάσει στοδιάδικο πουαντιτίθε­
699

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ22.11.1977 —ΥΠΟΘΕΣΗ 43/77
ταιστηνεκτέλεση —μολονότι αυτόςδενέχειακόμαεπωφεληθεί τηςδυνατότη­
ταςασκήσεως ενδίκου μέσουστοκράτος προελεύσεως —προθεσμία προς
άσκηση τουενδίκου τουμέσου.
42Επομένως, προσήκει ηαπάντηση ότι,κατάτηνέννοιατωνάρθρων 30και38της
Συμβάσεως, συνιστά «τακτικό ένδικομέσο»,ασκούμενο ήδυνάμενο ναασκη­
θείκατ'αλλοδαπής αποφάσεως, κάθεένδικομέσοπουμπορείναεπιφέρει την
ακύρωση ήτηντροποποίηση τηςαποφάσεως πουαποτελεί τοαντικείμενο της
διαδικασίας αναγνωρίσεως ήεκτελέσεως κατάτηΣύμβαση καιτουοποίου η
άσκηση συνδέεται, στοκράτοςπροελεύσεως, μεπροθεσμία πουπροσδιορίζεται
απότονόμοκαιαρχίζει νατρέχειδυνάμει τηςίδιαςαυτήςαπόφασης.
Γιατουςλόγους αυτούς,
ΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επίτωνερωτημάτων πουτουυπέβαλε τοRECHTBANK VANEERSTE
AANLEG τηςδικαστικής περιφέρειας τηςΑμβέρσας μεαπόφαση της7ης
Απριλίου 1977,αποφαίνεται:
1)Ηέκφραση «τακτικό ένδικομέσο»,κατάτηνέννοιατωνάρθρων 30και38
τηςΣυμβάσεως της27ηςΣεπτεμβρίου 1968,γιατηδιεθνήδικαιοδοσία και
τηνεκτέλεση αποφάσεων σεαστικές καιεμπορικές υποθέσεις, πρέπεινα
προσδιοριστεί αποκλειστικά εντόςτουπλαισίου τουσυστήματος τηςίδιας
τηςΣυμβάσεως καιόχισύμφωνα μετοδίκαιοείτετουκράτους προελεύσεως
τηςαποφάσεως είτετουκράτους όπουζητείται ηαναγνώριση ήηεκτέλεση.
2)Κατάτηνέννοιατωνάρθρων 30και38τηςΣυμβάσεως, συνιστά «τακτικό έν­
δικομέσο»,ασκούμενο ήδυνάμενο ναασκηθεί κατ'αλλοδαπής αποφάσεως,
κάθεένδικομέσοπουμπορείναεπιφέρει τηνακύρωση ήτηντροποποίηση
τηςαποφάσεως πουαποτελεί τοαντικείμενο τηςδιαδικασίας αναγνωρίσεως
ήεκτελέσεως κατάτηΣύμβαση καιτουοποίου ηάσκηση συνδέεται, στο
κράτος προελεύσεως, μεπροθεσμία πουπροσδιορίζεται απότονόμοκαιαρ­
χίζεινατρέχειδυνάμει τηςίδιαςαυτήςαπόφασης.
Κρίθηκε απότοΔικαστήριο στοΛουξεμβούργο στις22Νοεμβρίου 1977.
700

INDUSTRIAL DIAMOND SUPPLIES ΚΑΤΑRIVA
Kutscher SØrensen Bosco Dormer Mertens deWilmars
Pescatore Mackenzie Stuart O'Keeffe Touffait
Δημοσιεύτηκε σεδημόσια συνεδρίαση στοΛουξεμβούργο στις22Νοεμβρίου
1977.
Ογραμματέας
Α.VanHoutteΟΠρόεδρος
Α.Kutscher
701