Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Léger της 29ης Μαΐου 1997. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 5 της Συνθήκης ΕΚ και 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Παράλειψη λήψεως των αναγκαίων μέτρων για να καταστεί δυνατή η μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των υπαλλήλων στο κοινοτικό σύστημα. - Υπόθεση C-52/96.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-04637



Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα

1 Με την παρούσα προσφυγή, που ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία εθνικά μέτρα για να διασφαλίσει στους υπαλλήλους των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τις μεταφορές των δικαιωμάτων τους επί συντάξεως αρχαιότητας προς το κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων (1) και από το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή ζητεί επιπλέον να καταδικαστεί η Ισπανική Κυβέρνηση στα δικαστικά έξοδα.

2 Η παράγραφος 2 του άρθρου 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ (2) ορίζει τα εξής:

«Ο υπάλληλος που εισέρχεται στην υπηρεσία των Κοινοτήτων:

- μετά τη λήξη των καθηκόντων του σε διοίκηση, σε εθνικό ή διεθνή οργανισμό

ή

- μετά την άσκηση μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας,

έχει την ευχέρεια, κατά τον χρόνο της μονιμοποίησής του, να ενεργήσει ώστε να καταβληθεί στις Κοινότητες είτε το ασφαλιστικό στατιστικό ισοδύναμο είτε το κατ' αποκοπήν ποσό της εξαγοράς των δικαιωμάτων σύνταξης αρχαιότητας που έχει αποκτήσει βάσει των προαναφερομένων δραστηριοτήτων.

Σε παρόμοια περίπτωση, το όργανο στο οποίο υπηρετεί ο υπάλληλος καθορίζει, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό μονιμοποιήσεως, τον αριθμό των συνταξίμων ετών που συνυπολογίζει σύμφωνα με το καθεστώς που τον διέπει, δυνάμει του χρόνου προϋπηρεσίας βάσει του ποσού του στατιστικού ισοδυνάμου ή του κατ' αποκοπήν ποσού της εξαγοράς.»

3 Ο ΚΥΚ «είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος» (3). Επομένως, τέθηκε σε ισχύ στην Ισπανία από 1ης Ιανουαρίου 1986 (4). Λόγω του τεχνικού χαρακτήρα του θέματος, η εκπλήρωση της υποχρεώσεως που περιέχεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ προϋποθέτει, βάσει του άρθρου 5 της Συνθήκης, τη λήψη εκ μέρους των κρατών μελών ειδικών μέτρων εφαρμογής (5).

4 Το Βασίλειο της Ισπανίας έλαβε ορισμένα μέτρα προκειμένου να θέσει σε εφαρμογή την επίδικη διάταξη εντός της εσωτερικής έννομης τάξεώς του. Στο πλαίσιο των μέτρων αυτών θέσπισε το τροποποιημένο κείμενο του νόμου περί των συνταξιούχων του Δημοσίου, που δημοσιεύθηκε στις 27 Μαου 1987 (6).

5 Αναγνωρίζοντας ότι ο νόμος αυτός δεν αρκούσε για να διασφαλιστεί η λειτουργία του εν λόγω συστήματος, η Ισπανική Κυβέρνηση διαβίβασε, ήδη από το 1989, διάφορα σχέδια βασιλικού διατάγματος περιέχοντα σχετικά λεπτομερειακά μέτρα.

6 Η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι τα μέτρα αυτά δεν είχαν υπερβεί το στάδιο του απλού σχεδίου, απηύθυνε στο Βασίλειο της Ισπανίας, στις 27 Οκτωβρίου 1992, έγγραφο οχλήσεως βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης.

7 Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία επίσημη απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή απέστειλε στις 13 Δεκεμβρίου 1993 αιτιολογημένη γνώμη αφορώσα την έλλειψη των εθνικών μέτρων που είναι αναγκαία για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.

8 Οι ισπανικές αρχές δεν έδωσαν καμία επίσημη απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη, παρά τις διάφορες ανταλλαγές ή επαφές που είχαν με την Επιτροπή, οι οποίες αφορούσαν το περιεχόμενο των τροποποιήσεων που έπρεπε να επιφέρουν για να διασφαλίσουν το συμβατό της εσωτερικής τους νομοθεσίας προς το κοινοτικό δίκαιο.

9 Στις 21 Φεβρουαρίου 1996, η Επιτροπή, διαπιστώνοντας τη μη έκδοση του βασιλικού διατάγματος που θα καθιστούσε ενεργό, εντός της εθνικής έννομης τάξεως, το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, άσκησε την παρούσα προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου.

10 Το Βασίλειο της Ισπανίας φρονεί ότι, δεδομένης της πολυπλοκότητας του θέματος και των υφισταμένων πρακτικών δυσχερειών, οι ισπανικές αρχές έλαβαν όλα τα προσήκοντα μέτρα, σε διαρκή επαφή με την Επιτροπή, προκειμένου να λύσουν, εντός των πλέον συντόμων προθεσμιών, τα προβλήματα που προκλήθηκαν σχετικώς και να εκπληρώσουν, κατά συνέπεια, την υποχρέωση που περιέχεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Ωστόσο, δέχεται ότι, παρά τις ενέργειες αυτές, δεν έλαβε τα γενικά ή ειδικά προσήκοντα μέτρα, βάσει του άρθρου 5 της Συνθήκης, για τη θέση σε εφαρμογή της επίδικης διατάξεως από την 1η Ιανουαρίου 1986 (7).

11 Επιβάλλεται επομένως η διαπίστωση ότι η Ισπανική Κυβέρνηση παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, καθώς και από το άρθρο 5 της Συνθήκης.

12 Επιπλέον, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται διατάξεις, πρακτικές ή ισχύουσες καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξεώς τους για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από κοινοτικό κανονισμό (8).

13 Πρέπει συνεπώς να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής.

Πρόταση

14 Επομένως, προτείνω να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανόνα αυτό, καθώς και από το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ. Προτείνω επιπλέον να καταδικαστεί το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

(1) - Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΞ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του Kαθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/001, σ. 10), τροποποιηθείς με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΞ) 571/92 του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 1992, για την τροποποίηση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 62, σ. 1, στο εξής: ΚΥΚ).

(2) - Στο εξής επίσης: επίδικη διάταξη.

(3) - Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 1981, 137/80, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1981, σ. 2393, σκέψη 7).

(4) - Κατόπιν της προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας στις Ευρωπαϋκές Κοινότητες.

(5) - Προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψη 9.

(6) - Βλ. σ. 3 της γαλλικής μεταφράσεως της προσφυγής.

(7) - Υπόμνημα αντικρούσεως.

(8) - Προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψη 17.