3.

Η Επιτροπή αναφέρει ότι η άρνηση υπαγωγής του Tither στις ευεργετικές διατάξεις του συστήματος MIRAS ουδεμία σχέση έχει με την ιθαγένειά του. Πράγματι, η αίτηση του προσφεύγοντος απορρίφθηκε αποκλειστικά και μόνο επειδή αυτός ετύγχανε ειδικής απαλλαγής ή εξαιρέσεως από τον φόρο. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι αυτή η ειδική απαλλαγή ή εξαίρεση απορρέει όχι από την ιθαγένεια του Tither αλλά από την κατάσταση στην οποία αυτός βρίσκεται ως υπάλληλος των Κοινοτήτων, επί του οποίου τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του άρθρου 13 του πρωτοκόλλου. Δεδομένου ότι η ιθαγένεια δεν αποτέλεσε το κριτήριο για τη μη υπαγωγή του στο σύστημα MIRAS, το τελευταίο δεν αντίκειται, αυτό καθαυτό, στο άρθρο 7 της Συνθήκης. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι από την προαναφερθείσα απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Φεβρουαρίου 1988 προκύπτει ότι, εφόσον συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις μιας εθνικής νομοθεσίας, δεν είναι δυνατή η άρνηση παροχής ενός φορολογικού πλεονεκτήματος για τον λόγο ότι εφαρμόζονται στον ενδιαφερόμενο οι διατάξεις του άρθρου 13 του πρωτοκόλλου. Το εν λόγω κοινοτικό όργανο φρονεί ότι, οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, αρνούμενες να υπαγάγουν τον Tither στις ευεργετικές διατάξεις του συστήματος MIRAS λόγω της ειδικής απαλλαγής της οποίας αυτός τυγχάνει, επέβαλαν στον προσφεύγοντα πρόσθετη επιβάρυνση απλώς και μόνο επειδή εφαρμόζεται επ' αυτού το άρθρο 13. Επομένως, κατ' αυτήν, το ισχύον στο Ηνωμένο Βασίλειο σύστημα δεν είναι σύμφωνο προς το κοινοτικό δίκαιο. Κατά την Επιτροπή, ληφθέντος υπόψη του ασυμβιβάστου του συστήματος MIRAS με το άρθρο 13 του πρωτοκόλλου, δεν τίθεται ζήτημα άρθρου 5 της Συνθήκης. Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί ότι, εφόσον διαπιστώθηκε το ασυμβίβαστο με το άρθρο 13, παρέλκει η εξέταση άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου. Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο, έστω και αν το τελευταίο συγκρούεται με το εθνικό δίκαιο. To Office of the Special Commissioners of Income Tax δεσμεύεται από τη νομολογία αυτή, οπότε οφείλει να εφαρμόσει το κοινοτικό δίκαιο όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει να δοθεί στα υποβληθέντα από το Office of the Special Commissioners of Income Tax ερωτήματα η εξής απάντηση: « Όταν ένα κράτος μέλος επιδοτεί τους τόκους που καταβάλλονται από ιδιώτη για δάνειο προοριζόμενο για την απόκτηση ή τη βελτίωση της κύριας κατοικίας του, η οποία κείται σ' αυτό το κράτος, εφόσον το φορολογητέο του εντός του ίδιου κράτους εισόδημα υπολείπεται του ύψους των καταβολών αυτών, αλλά δεν επιδοτεί τέτοιες καταβολές, στο πλαίσιο της ίδιας κατάστασης, όταν ο ενδιαφερόμενος ή η σύζυγος του λαμβάνει μισθό που δεν φορολογείται σ' αυτό το κράτος λόγω ειδικής απαλλαγής ή εξαιρέσεως: 1) το άρθρο 13 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει σ' ένα κράτος μέλος να αρνηθεί την επιδότηση τέτοιων καταβολών τόκων από ιδιώτη ο οποίος είναι υπήκοος του κράτους αυτού και λαμβάνει μισθό απαλλασσόμενο δυνάμει του εν λόγω άρθρου 13 από τον φόρο που εισπράττεται σ' αυτό το κράτος και του οποίου το φορολογητέο εντός του ίδιου αυτού κράτους εισόδημα υπολείπεται του ύψους των καταβολών αυτών· 2) ο ενδιαφερόμενος μπορεί, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, να επικαλεστεί απευθείας την υποχρέωση αυτή ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους, αν αυτή δεν έχει μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους. »