ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 12ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1993. - ASSOCIATION BANANIERE CAMEROUNAISE "ASSOBACAM" ΚΑΙ COMPAGNIE FRUITIERE IMPORT ΚΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. - ΜΠΑΝΑΝΕΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ - ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ - ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. - ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-429/92 ΚΑΙ C-25/93.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1993 σελίδα I-03991



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Προσφυγή ακυρώσεως * Φυσικά ή νομικά πρόσωπα * Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά * Απόφαση της Επιτροπής επιτρέπουσα σε κράτος μέλος να λάβει μέτρα διασφαλίσεως * Παραγωγοί και εισαγωγείς του συγκεκριμένου προϊόντος * Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 173, εδ. 2 Τέταρτη Σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ, της 15ης Δεκεμβρίου 1989, άρθρα 177 και 178)

Περίληψη

Απόφαση της Επιτροπής που εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 177 και 178 της Τετάρτης Συμβάσεως ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ και η οποία απευθύνεται σε κράτος μέλος και του επιτρέπει να περιορίσει, επί ορισμένη χρονική περίοδο, τις εισαγωγές στο έδαφός του νωπών μπανανών καταγωγής ορισμένων τρίτων χωρών, οι οποίες είναι συμβαλλόμενα μέρη της ανωτέρω συμβάσεως, εμφανίζεται, έναντι των επιχειρηματιών που δρουν στον τομέα της παραγωγής και της εισαγωγής των εν λόγω προϊόντων, ως γενικό μέτρο το οποίο εφαρμόζεται σε αντικειμενικά προσδιορισμένες καταστάσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων προσδιοριζομένων κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο. Η απόφαση αυτή δεν θίγει τους ανωτέρω επιχειρηματίες λόγω ορισμένων ιδιοτήτων που προσιδιάζουν σ' αυτούς ή μιας πραγματικής καταστάσεως που τους διαφοροποιεί σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο και, ως εκ τούτου, τους εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη συνεπώς, δεν τους αφορά ατομικά υπό την έννοια του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης.

Διάδικοι

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-429/92 και C-25/93,

Association bananiere camerounaise Assobacam και Compagnie fruitiere Ιmport SA, εκπροσωπούμενες από τον D. Larcena, δικηγόρο Παρισιού, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Fernand Entringer, 34A, rue Philippe II,

προσφεύγουσες,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον E. Lasnet, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον N. Annecchino, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

υποστηριζομένης από τη

Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον P. Pouzoulet, υποδιευθυντή της Διευθύνσεως Νομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και την C. de Salins, σύμβουλο Εξωτερικών Υποθέσεων του αυτού υπουργείου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Γαλλίας, 9, boulevard du Prince Henri,

παρεμβαίνουσα,

που έχουν ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1992, για την παροχή αδείας στη Γαλλική Δημοκρατία να εφαρμόσει μέτρα διασφαλίσεως στις εισαγωγές μπανανών καταγωγής Δημοκρατίας του Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού (ΕΕ L 355, σ. 37),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, Κ. Ν. Κακούρη, G. C. Rodiguez Iglesias, M. Zuleeg, J. L. Murray, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliet, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, F. Grevisse, M. Diez de Velasco, P. J. G. Kapteyn και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: W. Van Gerven

γραμματέας: J.-G. Giraud

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Δεκεμβρίου 1992 και στις 29 Ιανουαρίου 1993, η Association bananiere camerounaise Assobacam , με έδρα την Douala (Καμερούν) και η Compagnie fruitiere Ιmport SA, με έδρα τη Μασσαλία (Γαλλία), ζήτησαν, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση της αποφάσεως 92/554/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1992, για την παροχή αδείας στη Γαλλική Δημοκρατία να εφαρμόσει μέτρα διασφαλίσεως στις εισαγωγές μπανανών καταγωγής Δημοκρατίας του Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού (ΕΕ L 355, σ. 37).

2 Σύμφωνα με τα άρθρα 177, παράγραφος 1, και 178, παράγραφος 3, της Τετάρτης Συμβάσεως ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 15 Δεκεμβρίου 1989 (ΕΕ 1991, L 229, σ. 1), η Κοινότητα μπορεί να λάβει, ή να εξουσιοδοτήσει τα κράτη μέλη να λάβουν ορισμένα μέτρα διασφαλίσεως, υποκείμενα σε ειδικούς όρους τόσον από πλευράς ουσίας όσο και από πλευράς τύπου.

3 Στις 29 Νοεμβρίου 1992, η Γαλλική Κυβέρνηση ζήτησε από την Επιτροπή την άδεια να λάβει τα μέτρα διασφαλίσεως που προβλέπονται από τις προαναφερθείσες διατάξεις, προκειμένου να περιορίσει τις εισαγωγές μπανανών καταγωγής Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού.

4 Με απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 1992, η Επιτροπή επέτρεψε στη Γαλλική Δημοκρατία να περιορίσει, κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 1992, τις εισαγωγές στο έδαφός της νωπών μπανανών που υπάγονται στη δασμολογική διάκριση ΣΟ ex-0803 00 10, καταγωγής Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού, στο επίπεδο των ποσοτήτων που είχαν εισαχθεί κατά τον ίδιο μήνα των τριών τελευταίων ετών.

5 Θεωρώντας την απόφαση αυτή παράνομη, η Association bananiere camerounaise, μέλη της οποίας είναι οι παραγωγοί μπανανών του Καμερούν, προσφεύγουσα στην υπόθεση C-429/92, και η Compagnie fruitiere Ιmport SA, προσφεύγουσα στην υπόθεση C-25/93, η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διάθεση της παραγωγής μπανανών των τριών παραγωγών του Καμερούν στη Γαλλία και την Ευρώπη (στο εξής: προσφεύγουσες), άσκησαν τις υπό κρίση προσφυγές.

6 Η Επιτροπή προέβαλε, σύμφωνα με το άρθρο 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ένσταση απαραδέκτου κατά των προσφυγών αυτών.

7 Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 1993, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου διέταξε τη συνεκδίκαση των υποθέσεων C-429/92 και 25/93 προς διευκόλυνση της έγγραφης και της προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

8 Με διάταξη της 25ης Μαρτίου 1993, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου επέτρεψε στη Γαλλική Δημοκρατία να παρέμβει προς υποστήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.

9 Η Επιτροπή αμφισβητεί το παραδεκτό των προσφυγών υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποτελεί μέτρο γενικής και αόριστης εφαρμογής, δεν αφορά ατομικά τις προσφεύγουσες υπό την έννοια του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης εξάλλου, η απόφαση δεν αφορά άμεσα τις προσφεύγουσες, καθόσον δεν επιβάλλει καμία υποχρέωση στη Γαλλική Δημοκρατία αλλά απλώς της παρέχει την άδεια να περιορίσει τις εισαγωγές μπανανών καταγωγής Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού, αφήνοντάς την ελεύθερη να κάνει ή όχι χρήση αυτής της εξουσιοδοτήσεως.

10 Αντιθέτως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η επίδικη απόφαση δεν αποτελεί μέτρο γενικής και αόριστης εφαρμογής. Το μέτρο αυτό θίγει αποκλειστικά και μόνο τους παραγωγούς μπανανών του Καμερούν και της Ακτής Ελεφαντοστού. Κατά τις προσφεύγουσες, όλοι οι παραγωγοί μπανανών του Καμερούν και της Ακτής Ελεφαντοστού, ήτοι ένας καθορισμένος κύκλος υποκειμένων δικαίου των οποίων ο αριθμός και η ταυτότητα μπορούν άριστα και εύκολα να προσδιοριστούν, θίγονται άμεσα και ατομικά από την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως ένα φάσμα ή μία σειρά ατομικών αποφάσεων.

11 Δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, σε περίπτωση υποβολής αιτήσεως σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, η διαδικασία επί της αιτήσεως συνεχίζεται προφορικά, εκτός αν το Δικαστήριο αποφασίσει άλλως.

12 Δεδομένου ότι η δικογραφία περιέχει όλα τα απαραίτητα προς έκδοση της σχετικής αποφάσεώς του στοιχεία, το Δικαστήριο αποφάσισε να αποφανθεί επί της αιτήσεως χωρίς να διεξαχθεί προφορική διαδικασία.

13 Δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, το παραδεκτό της προσφυγής ακυρώσεως αποφάσεως, η οποία ασκείται από ιδιώτη μη αποδέκτη της αποφάσεως, εξαρτάται από το αν η απόφαση αυτή αφορά τον προσφεύγοντα άμεσα και ατομικά.

14 Επειδή οι προσφεύγουσες δεν είναι οι αποδέκτες της επίδικης αποφάσεως, πρέπει να εξεταστεί αν αυτή τις αφορά άμεσα και ατομικά.

15 Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μια απόφαση που απευθύνεται σ' ένα πρόσωπο δεν μπορεί να αφορά ατομικά τρίτους παρά μόνον αν η απόφαση αυτή τους θίγει λόγω ορισμένων ιδιοτήτων που προσιδιάζουν σ' αυτούς ή μιας πραγματικής καταστάσεως που τους διαφοροποιεί σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο και, ως εκ τούτου, τους εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1989, 206/87, Lefebvre κατά Επιτροπής, Συλλογή 1989, σ. 275, και διάταξη της 15ης Μαρτίου 1989, 191/88, Co-Frutta κατά Επιτροπής, Συλλογή 1989, σ. 793).

16 Είναι δεδομένο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αντικείμενο την παροχή αδείας προς τη Γαλλική Δημοκρατία να περιορίσει, επί ορισμένη περίοδο, τις εισαγωγές νωπών μπανανών καταγωγής Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού. Εμφανίζεται, έναντι των εισαγωγέων, παραγωγών και εχόντων εγκαταστάσεις ωριμάνσεως μπανανών, ως γενικό μέτρο το οποίο εφαρμόζεται σε αντικειμενικά προσδιορισμένες καταστάσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων προσδιοριζομένων κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο.

17 Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες αποκλειστικά και μόνο λόγω της αντικειμενικής ιδιότητάς τους ως επιχειρηματιών που δρουν στον τομέα της παραγωγής και της εισαγωγής μπανανών προελεύσεως Καμερούν και Ακτής Ελεφαντοστού, όπως ακριβώς και κάθε άλλο επιχειρηματία που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση.

18 Υπό τις συνθήκες αυτές, οι προσφυγές πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

19 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, η Γαλλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσα, θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει:

1) Απορρίπτει τις προσφυγές ως απαράδεκτες.

2) Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.

3) Η Γαλλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσα, φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

Λουξεμβούργο, 12 Ιουλίου 1993.