ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 27ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992. - ΒΕΛΓΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΤΑ SUIKER EXPORT NV. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ: RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG ANTWERPEN - ΒΕΛΓΙΟ. - ΖΑΧΑΡΗ - ΚΟΙΝΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ - ΕΙΣΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/91.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1992 σελίδα I-05473



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγοράς - Ζάχαρη - Εισφορές λόγω εισαγωγής - Επιβολή επί εμπορευμάτων κοινοτικής καταγωγής που εκλάπησαν, ενόσω ήσαν αποθηκευμένα υπό τελωνεικό έλεγχο, πριν από την εξαγωγή τους προς τρίτες χώρες - Δεν επιτρέπεται

(Κανονισμός 3330/74 του Συμβουλίου, άρθρο 15)

Περίληψη

Το άρθρο 15 του κανονισμού 3330/74, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, έχει την έννοια ότι δεν οφείλεται εισφορά λόγω εισαγωγής για τα κοινοτικής καταγωγής προϊόντα που εκλάπησαν ενώ είχαν τεθεί, πριν εξαχθούν προς τρίτες χώρες, υπό το καθεστώς των εμπορευμάτων Τ1 (υπό καθεστώς δηλαδή εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως), με σκοπό τη

χορήγηση επιστροφών λόγω εξαγωγής, εφόσον οι επιστροφές που χορηγήθηκαν για την εν λόγω εξαγωγή έχουν ήδη αποδοθεί.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-284/91,

η οποία έχει ως αντικείμενο αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ

Belgische Staat

και

Suiker Export NV,

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),

συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, πρόεδρο τμήματος, R. Joliet και D. A. O. Edward, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann

γραμματέας: J.-G. Giraud

λαμβάνοντας υπόψη τις έγγραφες παρατηρήσεις που κατέθεσαν:

- η Suiker Export, εκπροσωπούμενη από τους J. Steenbergen και S. Peten, δικηγόρους Βρυξελλών,

- το Belgische Staat (Βελγικό Δημόσιο), εκπροσωπούμενο από τον E. Vervaeke, δικηγόρο Αμβέρσας,

- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την B. Rodriguez Galindo, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της, και την L. Tan, δημόσια υπάλληλο των Κάτω Χωρών που έχει αποσπαστεί στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής στο πλαίσιο των ανταλλαγών μεταξύ εθνικών δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων των Κοινοτήτων,

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 8ης Οκτωβρίου 1992,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με Διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 1991, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Νοεμβρίου 1991, το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, το εξής προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/011, σ. 134):

"'Εχει το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, την έννοια ότι οφείλεται εισφορά λόγω εισαγωγής ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία δεν αμφισβητείται ότι τα συγκεκριμένα εμπορεύματα είναι εγχώριας καταγωγής και εκλάπησαν ενώ είχαν τεθεί, πριν εξαχθούν προς τρίτη χώρα, υπό το καθεστώς των εμπορευμάτων Τ1, ενόψει της χορηγήσεως επιστροφών λόγω εξαγωγής, εφόσον μάλιστα ο επιχειρηματίας από τον οποίο ζητείται η καταβολή εισφοράς λόγω εισαγωγής έχει ήδη αποδώσει τις επιστροφές λόγω εξαγωγής που είχε λάβει προηγουμένως;"

2 Στην έκθεση του εισηγητή δικαστή αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η εξέλιξη της διαδικασίας και οι έγγραφες παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο.

3 Για τους λόγους που εκτίθενται στις προτάσεις που ανέπτυξε ο γενικός εισαγγελέας Claus Gulmann στις 8 Οκτωβρίου 1992, πρέπει στο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 15 του κανονισμού 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, έχει την έννοια ότι δεν οφείλεται εισφορά λόγω εισαγωγής για τα εγχώριας καταγωγής προϊόντα που εκλάπησαν ενώ είχαν τεθεί, πριν εξαχθούν προς τρίτες χώρες, υπό το καθεστώς των εμπορευμάτων Τ1, ενόψει της χορηγήσεως επιστροφών λόγω εξαγωγής, εφόσον οι επιστροφές που χορηγήθηκαν για την εν λόγω εξαγωγή έχουν ήδη αποδοθεί.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

4 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),

κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε, με Διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 1991, το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, αποφαίνεται:

Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, έχει την έννοια ότι δεν οφείλεται εισφορά λόγω εισαγωγής για τα εγχώριας καταγωγής προϊόντα που εκλάπησαν ενώ είχαν τεθεί, πριν εξαχθούν προς τρίτες χώρες, υπό το καθεστώς των εμπορευμάτων Τ1, ενόψει της χορηγήσεως επιστροφών λόγω εξαγωγής, εφόσον οι επιστροφές που χορηγήθηκαν για την εν λόγω εξαγωγή έχουν ήδη αποδοθεί.