ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 84/78
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
JEAN-PIERRE WARNER
της 31ης Ιανουαρίου 1979 <appnote>*</appnote>
ΚύριεΠρόεδρε,
Κύριοιδικαστές,
Τανομισματικά εξισωτικά ποσά για το
σκληρό σιτάρι καιταπαράγωγα προϊόντα
του καταργήθηκαν από τις 12Αυγούστου
1974 μετον κανονισμό (ΕΟΚ) 2119/74 της
Επιτροπής. Ολόγος τηςκαταργήσεως τους,
όπως αναφέρεται στοπροοίμιο τουκανονι­
σμού, ήταν ότι«οιτιμές στην αγορά του
σκληρού σιταριού είναι σημαντικά υψηλό­
τερες από την τιμή κατωφλίου» έτσι ώστε
«τα νομισματικά μέτρα» που αναφέρονται
στο άρθρο 1του κανονισμού (ΕΟΚ) 974/71
του Συμβουλίου «να μηνείναι σεθέση να
διαταράξουν τοεμπόριο τουσκληρού σιτα­
ριού».
Τέτοια νομισματικά εξισωτικά ποσά επα­
νεισήχθησαν από τις2Ιανουαρίου 1978 με
τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2604/77 της Επιτρο­
πής, που εκδόθηκε στις 25Νοεμβρίου 1977
και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερί­
δατην επόμενη μέρα (JO L302, της
26.11.1977). Στομεταξύ, όπως είναι γνωστό,
οιτιμές τουσκληρού σιταριού στην παγκό­
σμια αγορά είχαν πέσει κάτω από τις
κοινοτικές τιμές.
Κατά τοπροοίμιο του κανονισμού 2604/77,
οιλόγοι της επανεισαγωγής των νομισμα­
τικών εξισωτικών ποσών ήταν οιεξής:«Ημηύπαρξη νομισματικών εξισωτικών
ποσών δημιούργησε κατά τους τελευταίους
μήνες δυσκολίες όσον αφορά τόσο τοσκλη­
ρόσιτάρι όσο καιταπαράγωγα προϊόντα
του· ...διαπιστώθηκαν εκτροπές του εμπο­
ρίου στην περίπτωση του σκληρού σιτα­
ριού και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού
στην περίπτωση ορισμένων απόταενλόγω
προϊόντα·... ηκατάσταση αυτή επιδεινώνε­
ταιπεραιτέρω λόγω τηςμεγάλης μειώσεως
των διαθεσίμων ποσοτήτων σκληρού σιτα­
ριού εγχώριας παραγωγής καιτηςαυξημέ­
νηςανάγκης εισαγωγών απότρίτες χώρες...
είναι απαραίτητη ηθεραπεία των προ­
βλημάτων αυτών μετην εισαγωγή των εν
λόγω ποσών όσον αφορά τοσκληρό σιτάρι
καιταπαράγωγα προϊόντα του.»
Θα παρατηρήσετε, κύριοι δικαστές, δύο
πράγματα όσον αφορά τιςαιτιολογικές αυ­
τέςσκέψεις. Τοπρώτο είναι ότιστην περί­
πτωση τουίδιου τουσκληρού σιταριού κά­
νουν λόγο για «εκτροπές του εμπορίου»,
ενώστην περίπτωση των παράγωγων προϊό­
ντων κάνουν λόγο για «στρεβλώσεις του
ανταγωνισμού». Τοδεύτερο είναι ότιαυτές
οιεκτροπές καιοιστρεβλώσεις δεν ανα­
φέρονται απλώς ωςαπειλούμενες ήπιθα­
νολογούμενες, αλλά ως«διαπιστωθείσες».
Μεάλλα λόγια, ηΕπιτροπή, κατά τηνεπα­
νεισαγωγή των νομισματικών εξισωτικών
ποσών, στηρίχθηκε, όπως δηλώνει, όχισε
πρόβλεψη ήφόβο, αλλά σεπραγματικά
συμβάντα.
*Γλώσσα τουπρωτοτύπου: ηαγγλική.
912

TOMADINI ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO
Ολόγος της καθυστερήσεως της εφαρ­
μογής του κανονισμού από τις 26Νοεμ­
βρίου 1977 μέχρι τις 2Ιανουαρίου 1978
ήταν, κατά τοπροοίμιό του, ότι:
«Ηεισαγωγή των νέων εξισωτικών ποσών
επιβάλλει την ύπαρξη μεταβατικής πε­
ριόδου, ηοποία θαεπιτρέψει στο εμπόριο
ναπροσαρμοστεί σ'αυτά, λαμβανομένης
υπόψη, ωστόσο, τηςσημασίας των μέτρων
που προβλέπει οπαρών κανονισμός γιατην
καλή λειτουργία των αγορών καιτηνπαρε­
μπόδιση τηςκερδοσκοπίας.»
Ταπαράγωγα προϊόντα επί των οποίων
εφαρμόζεται οκανονισμός είναι, πρώτον,
τασιμιγδάλια σκληρού σιταριού τηςκλά­
σεως 11.02 Α1ατου κοινού δασμολογίου
και, δεύτερον, ταζυμαρικά τηςδασμολογι­
κήςκλάσεως 19.03.
Τασιμιγδάλια σκληρού σιταριού είναι
προϊόν πρώτης μεταποιήσεως τουσκληρού
σιταριού καιαποτελούν αναμφίβολα γεωρ­
γικό προϊόν κατά τονορισμό τουάρθρου 38
τηςΣυνθήκης περιλαμβάνονται δεμεταξύ
των προϊόντων που απαριθμούνται στο πα­
ράρτημα II.
Ταζυμαρικά, αντίθετα, είναι προϊόν περαι­
τέρω μεταποιήσεως καιδεναποτελούν γε­
ωργικό προϊόν σύμφωνα μετον ανωτέρω
ορισμό. Περιλαμβάνονται σταπροϊόντα επί
των οποίων εφαρμόζεται οκανονισμός
(ΕΟΚ) 1059/69 τουΣυμβουλίου, οοποίος εκ­
δόθηκε, μεταξύ άλλων, βάσει του άρθρου
235τηςΣυνθήκης, και οοποίος καθορίζει
«τοκαθεστώς συναλλαγών που εφαρμόζε­
ταισεορισμένα εμπορεύματα προερχόμενα
από τημεταποίηση γεωργικών προϊόντων».
Συνέπεια του κανονισμού αυτού, όσον
αφορά τηνπαρούσα υπόθεση, είναι ότιτα
ζυμαρικά, κατά την εισαγωγή τους στην
Κοινότητα, υποβάλλονται σεεπιβάρυνσηπου αποτελείται από ένα δασμό κατ' αξία
και, επιπλέον, ένα«μεταβλητό στοιχείο», το
οποίο προορίζεται νακαλύπτει τοποσό της
εισφοράς λόγω εισαγωγής που θαείχε κα­
ταβληθεί γιατην ποσότητα σκληρού σιτα­
ριού «που θεωρείται ότιέχει υπεισέλθει»
στην παρασκευή τους (βλ. άρθρο 5).Ο
κανονισμός αναφέρεται επίσης στην κα­
ταβολή επιστροφών γιαταγεωργικά προϊό­
ντα που μεταποιούνται σεπροϊόντα που
εξάγονται σετρίτες χώρες (βλ. άρθρο 9).
Φαίνεται ότι, κατά μέσο όρο, 167κιλά
σκληρό σιτάρι δίνουν 107κιλά σιμιγδάλι
σκληρού σιταριού τοοποίο, μετησειρά
του, δίνει 100κιλά ζυμαρικά.
Θαγνωρίζετε, κύριοι δικαστές, ότικατά το
άρθρο 1,παράγραφος 2,του κανονισμού
974/71 (EEειδ. έκδ. 03/006, σ.192), τανομι­
σματικά εξισωτικά ποσά μπορούν ναεφαρ­
μοστούν:
«α)στα προϊόντα γιαταοποία προβλέπο­
νται μέτρα παρεμβάσεως, στοπλαίσιο
τηςκοινής οργανώσεως των γεωργικών
αγορών
β)στα προϊόντα των οποίων ητιμή εξαρ­
τάται από τηντιμή των προϊόντων που
αναφέρονται στην περίπτωση ακαιτα
οποία υπάγονται στην κοινή οργάνωση
των αγορών ήαποτελούν αντικείμενο
ειδικής ρυθμίσεως βάσει του άρθρου
235τηςΣυνθήκης.»
Γιατοσκληρό σιτάρι προβλέπονται, βεβαί­
ως,μέτρα παρεμβάσεως, έτσι δετόσο τα
σιμιγδάλια σκληρού σιταριού όσο και τα
ζυμαρικά υπάγονται στην περίπτωση β.
ΤοΔεκέμβριο του 1977 ηΕπιτροπή εξέδωσε
δύο κανονισμούς μεταβατικού χαρακτήρα
οιοποίοι περιόριζαν την εφαρμογή του
913

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 84/78
κανονισμού 2604/77. Πρώτον, οκανονισμός
(ΕΟΚ) 2792/77 προσέθεσε στον κανονισμό
2604/77 διάταξη ηοποία εξαιρούσε από την
εφαρμογή των νομισματικών εξισωτικών
ποσών, κατόπιν γραπτής αιτήσεως του εν­
διαφερομένου, τις συναλλαγές για τις
οποίες είχε εκδοθεί πιστοποιητικό που κα­
θόριζε εκτων προτέρων την επιστροφή λό­
γωεξαγωγής και την εισφορά λόγω εισα­
γωγής, εφόσον τοπιστοποιητικό είχε ζητη­
θείπριν από τις26Νοεμβρίου 1977. Δεδο­
μένου ότιοιεμπορικές ανταλλαγές μεταξύ
των κρατών μελών δενυπόκεινται σεεπι­
στροφή ήεισφορά, ηδιάταξη αυτή δενμπο­
ρούσε ναεφαρμοστεί παρά μόνο επίτων
εξαγωγών ήεισαγωγών από τρίτες χώρες.
Δεύτερον, οκανονισμός (ΕΟΚ) 2917/77 όρι­
σεότι, κατά τοδιάστημα από 2Ιανουαρίου
έως 28Φεβρουαρίου 1978, τανομισματικά
εξισωτικά ποσά δεν έπρεπε ναχορηγού­
νται, όσον αφορά τοσκληρό σιτάρι ήτοσι-
μιγδάλι σκληρού σιταριού, επί εξαγωγών
από κράτη μέλη μευπερτιμημένο νόμισμα
ήεπίεισαγωγών από τέτοιο κράτος σεκρά­
τος μέλος μευποτιμημένο νόμισμα, εκτός
ανπληρούνταν ορισμένες προϋποθέσεις.
Ημία από τιςπαρούσες δύο υποθέσεις, η
υπόθεση 12/78, αφορά προσφυγή τηςΙταλι­
κής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής βά­
σειτου άρθρου 173της Συνθήκης, μετην
οποία ζητείται ηακύρωση του κανονισμού
2604/77, μεσυνέπεια την ακύρωση καιτων
κανονισμών 2792/77 και 2917/77. ΗΙταλική
Δημοκρατία υποστηρίζει:
1)ότιδενυπήρξαν πράγματι εκτροπές του
εμπορίου όσον αφορά τοσκληρό σιτάρι
ή,ενπάση περιπτώσει, δεν υπήρξαν
εκτροπές τόσο σημαντικές ώστε ναδι­
καιολογούν την επιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών
2)ότικατά την παράγραφο 3του άρθρου 1
του κανονισμού 974/71 [ηοποία προ­
στέθηκε μετονκανονισμό (ΕΟΚ) 2746/72
του Συμβουλίου], νομισματικά εξισωτι-κάποσά μπορούν ναεπιβάλλονται μόνο
όταν ηεφαρμογή των νομισματικών μέ­
τρων που αναφέρονται στο άρθρο 1,πα­
ράγραφος 1,του κανονισμού αυτού θα
προκαλούσε «διαταραχές στο εμπόριο
γεωργικών προϊόντων», επομένως οκα­
νονισμός 2604/77 εκδόθηκε κατά κατά­
χρηση εξουσίας, κατά τομέτρο που στη­
ρίζεται στη δήθεν ύπαρξη διαταραχών
του εμπορίου των ζυμαρικών και
3)ότιοπραγματικός σκοπός τηςεπιβολής
νομισματικών εξισωτικών ποσών από
τον κανονισμό αυτό ήταν ηπαρεμβολή
εμποδίων στην ανταγωνιστικότητα της
ιταλικής βιομηχανίας ζυμαρικών έναντι
των βιομηχανιών ζυμαρικών των άλλων
κρατών μελών, σκοπός οοποίος δεν δι­
καιολογούσε τηνεπιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών, έτσι ώστε ηέκδοση
του κανονισμού συνιστά κατάχρηση
εξουσίας.
Ηάλλη υπόθεση, 84/78, ήχθη ενώπιον του
Δικαστηρίου μεαίτηση της Pretura di
Trento γιατην έκδοση προδικαστικής απο­
φάσεως. Ηπροσφεύγουσα τηςενώπιον της
Pretura δίκης είναι μίαιταλική εταιρία πα­
ραγωγής ζυμαρικών, ηAngelo Tomadini
S.n.c. (στο εξής Tomadini), ηοποία, σεεκτέ­
λεση συμβάσεως της 23ης Απριλίου 1977
περί προμηθείας 10000 τόννων διαφόρων
ζυμαρικών σεΓερμανό πελάτη κατά τοδιά­
στημα από Ιούνιο 1977 έως Ιούνιο 1978, σε
τιμές που καθορίζονταν μετησύμβαση, ει­
σήγαγε, στις 21Ιανουαρίου 1978, από την
Ιταλία στη Γερμανία ένα φορτίο ζυμαρικών
για τοοποίο της ζητήθηκε νακαταβάλει
νομισματικό εξισωτικό ποσό ύψους 85,20
λιρών Ιταλίας ανά κιλό. Καθής στην ενώ­
πιον της Pretura δίκη είναι ηAmmini­
strazione delle Finanze dello Stato, από την
οποία ηπροσφεύγουσα ζητεί επιστροφή
του ποσού αυτού. Υπέρ τηςTomadini άσκη­
σεπαρέμβαση ηUnione Industriali Pastai
Italiani (ή«UNIPI»), ένωση ιταλών παραγω­
γών ζυμαρικών.
914

TOMADINI ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO
Ταερωτήματα που υπέβαλε ηPretura στο
Δικαστήριο είναι ταεξής:
«1. Έχει οκανονισμός (ΕΟΚ) 974/71 του
Συμβουλίου (όπως τροποποιήθηκε) την
έννοια ότιτακοινοτικά όργανα μπο­
ρούν μετά από περίοδο τριών ετών —
κατά τηνοποία δενέχουν εισαγάγει εξι­
σωτικά ποσά γιαένα βασικό γεωργικό
προϊόν (σκληρό σιτάρι) —ναθεσπίσουν
ειδικά νομισματικά εξισωτικά ποσά για
ταπαράγωγα προϊόντα του προαναφερ­
θέντος βασικού προϊόντος (ζυμαρικά),
ακόμα καιανκατά τατρία αυτά έτηκαι
κατά μείζονα λόγο κατά τοτελευταίο
έτος (1977) δενεπήλθε καμιά διαταραχή
στην αγορά τουενλόγω βασικού γεωρ­
γικού προϊόντος (σκληρού σιταριού);
2.Σεπερίπτωση αρνητικής απαντήσεως
στο ανωτέρω ερώτημα 1,πρέπει οκανο­
νισμός 2604/77 τηςΕπιτροπής ναθεωρεί­
ταιάκυρος, τουλάχιστον κατά τομέτρο
πουεισάγει νομισματικά εξισωτικά πο­
σάγιατιςεξαγωγές ζυμαρικών;
3.Σεπερίπτωση καταφατικής απαντήσεως
στοανωτέρω ερώτημα 1,μπορεί ναθεω­
ρηθεί ότιοκανονισμός 2604/77, σεσυν­
δυασμό προς τους κανονισμούς (ΕΟΚ)
2792/77 και2917/77, εφαρμόζεται επίτης
εξαγωγής ζυμαρικών από την Ιταλία
προς άλλα κράτη μέλη και προς τρίτες
χώρες μετά τις2Ιανουαρίου 1978, που
γίνονται σεεκτέλεση συμβάσεων οιο­
ποίες συνήφθησαν προ της 25ης Νοεμ­
βρίου 1977, ημερομηνίας εκδόσεως του
κανονισμού 2604/77, σεπερίοδο κατά
την οποία δενήταν δυνατό ναπροβλε­
φθεί ηεισαγωγή εξισωτικού ποσού στον
ενλόγω τομέα;»
Επομένως, τοΔικαστήριο έχει, νομίζω, να
εξετάσει τρία βασικά ζητήματα:1)Ήταν έγκυρη ηεπιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών γιατοσκληρό σιτάρι
και τασιμιγδάλια σκληρού σιταριού;
(Τασιμιγδάλια σκληρού σιταριού ανα­
φέρθηκαν στους ισχυρισμούς των μερών
παρεμπιπτόντως μόνο, δεδομένης δετης
φύσεως των ισχυρισμών αυτών μπορεί,
νομίζω, ναθεωρηθεί ωςδεδομένο ότι, αν
ήταν έγκυρη ηεπιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών γιατοσκληρό σιτά­
ρι,θαήταν έγκυρη καιηεπιβολή τους
γιατασιμιγδάλια σκληρού σιταριού.)
2)Ήταν έγκυρη ηεπιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών γιαταζυμαρικά;
3)Εάν ναι, έπρεπε μεταβατικές διατάξεις,
εκτός των περιεχομένων στον κανονι­
σμό 2792/77 καιστον κανονισμό 2917/77,
ναεφαρμοστούν σεσυναλλαγές που
έγιναν σεεκτέλεση συμβάσεων οιο­
ποίες συνήφθησαν προ της 26ης Νοεμ­
βρίου 1977;
Κατά τηνέρευνα του πρώτου καιτου δευ­
τέρου ερωτήματος, νομίζω ότιπρέπει να
ληφθούν υπόψη ορισμένες αρχές που έχει
διατυπώσει τοΔικαστήριο.
Πρώτον, ηΣυνθήκη δενεξουσιοδοτεί το
Συμβούλιο ναπροβλέπει τηνεπιβολή φορο­
λογικών επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτε­
λέσματος προς δασμούς επίτωνενδοκοινο­
τικών εμπορικών ανταλλαγών βλ.υποθέ­
σεις 80/77 και 81/77, Commissionaires Réunis
κατά Receveur des Douanes, ECR 1978,
σ.927, όπου (σκέψη 37τηςαποφάσεως) το
Δικαστήριο έκρινε ότιηεφαρμογή νομι­
σματικών εξισωτικών ποσών επίτων εμπο­
ρικών ανταλλαγών μεταξύ των κρατών με­
λών δικαιολογείται μόνο από την ανάγκη
ναεμποδιστούν οιδιαταραχές στοεμπόριο
των γεωργικών προϊόντων, τιςοποίες προ­
καλεί ηεπίδραση των μεταβολών των τι­
μών συναλλάγματος επίτων οργανώσεων
915

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 84/78
των αγορών των προϊόντων αυτών πουστη­
ρίζονται σεκοινές τιμές. Ηαπόφαση αυτή
απηχεί φυσικά πολυάριθμες προηγούμενες
αποφάσεις τουΔικαστηρίου ωςπρος τοότι
οσκοπός των νομισματικών εξισωτικών
ποσών είναι ναεμποδίσει τιςδιακυμάνσεις
των τιμών συναλλάγματος ναεπηρεάσουν
τιςγεωργικές τιμές κατά τρόπο ώστε να
διαταράξουν τηλειτουργία των κοινών
οργανώσεων των αγορών. Σεορισμένες από
τις προηγούμενες αυτές αποφάσεις (τις
οποίες ανέφερα στις προτάσεις μουεπίτης
υποθέσεως 29/77, τρίτη υπόθεση Roquette,
ECR 1977, σ.1850), προσδιορίστηκαν δύο
τρόποι κατά τους οποίους οιδιακυμάνσεις
των τιμών συναλλάγματος μπορούν να
προκαλέσουν τέτοιες διαταραχές. Οένας
συνίσταται στην απευθείας διαταραχή των
μέτρων παρεμβάσεως, όπως ηεκμέρους
κράτους μέλους μεανατιμημένο νόμισμα
πώληση στον οργανισμό παρεμβάσεως
προϊόντων που αποκτήθηκαν σεκράτος μέ­
λοςμευποτιμημένο νόμισμα. Οάλλος συ­
νίσταται στη διαταραχή του εμπορίου με­
ταξύ τηςΚοινότητας καιτωντρίτων χωρών,
ιδίως μετημεταστροφή των εισαγωγών
προς τακράτη μέλη μευποτιμημένο νόμι­
σμα προς επίτευξη χαμηλότερων εισφορών
και την εκτροπή των εξαγωγών προς τα
κράτη μέλη μευπερτιμημένο νόμισμα προς
επίτευξη υψηλότερων επιστροφών.
Δεύτερον, ηΕπιτροπή και ηεπιτροπή δια­
χειρίσεως έχουν ευρεία διακριτική εξουσία
όταν αποφασίζουν ανείναι απαραίτητη η
θέσπιση νομισματικών εξισωτικών ποσών
γιαναεμποδίσουν τιςδιαταραχές σεσυ­
γκεκριμένο τομέα. Δεδομένου ότιηάσκη­
σηαυτής τηςδιακριτικής εξουσίας προϋ­
ποθέτει τηνεκτίμηση μιας περίπλοκης οι­
κονομικής καταστάσεως, τοΔικαστήριο,
κατά τον έλεγχο της νομιμότητάς της,
«πρέπει ναπεριορίζεται στην εξέταση μή­
πως ασκήθηκε κατά προφανή πλάνη ήκα­
τάκατάχρηση εξουσίας ήμήπως ηενλόγω
αρχή υπερέβη προδήλως ταάκρα όρια της
διακριτικής τηςεξουσίας» (βλ. σκέψη 4της
αποφάσεως επί της υποθέσεως 136/77,
Racke κατά ΗΖΑ Mainz, ECR 1978, σ.1245,καισκέψη 5τηςπρόσφατης αποφάσεως επί
της υποθέσεως 98/78, επίσης Racke κατά
ΗΖΑ Mainz, οιοποίες ακολουθούν παλαιό­
τερη νομολογία).
Υπό τοφως των αρχών αυτών, δενμπορεί,
κατά τηγνώμη μου, ναγίνει δεκτό ότιη
επιβολή νομισματικών εξισωτικών ποσών
γιατοσκληρό σιτάρι καιγιατασιμιγδάλια
σκληρού σιταριού κατά τοχειμώνα 1977/78
ήταν παράνομη. ΗΕπιτροπή είχε ενώπιόν
τηςαποδείξεις καιγιαταδύο είδη διατα­
ραχών του εμπορίου ταοποία ανέφερα ως
χαρακτηριστικές περιπτώσεις που δικαιο­
λογούν τηνεπιβολή νομισματικών εξισωτι­
κών ποσών. Είχε αποδείξεις ότιείχε πωλη­
θεί ιταλικό σκληρό σιτάρι στο βελγικό
οργανισμό παρεμβάσεως· καιείχε αποδεί­
ξεις ότιφορτία σκληρού σιταριού από τη
Βόρειο Αμερική, μεπροορισμό τοΒέλγιο, τη
Γερμανία καιτηνΟλλανδία, εκφορτώθηκαν
στην Αγγλία, εκτελωνίσθηκαν ώστε ναμπο­
ρούν νατεθούν σ'ελεύθερη κυκλοφορία
εκεί, κατόπιν δεφορτώθηκαν καιπάλι προ­
κειμένου νασταλούν στον πραγματικό
τους προορισμό.
Εκμέρους τηςΙταλικής Κυβερνήσεως υπο­
στηρίχθηκε ότιοιπωλήσεις στο βελγικό
οργανισμό παρεμβάσεως ήταν μόνο 3500
τόνοι ενώοιπωλήσεις που έγιναν κατά την
ίδια περίοδο στογαλλικό καιστον ιταλικό
οργανισμό παρεμβάσεως ήταν πολύ μεγα­
λύτερες, οφείλονταν δεενδεχομένως σεπε­
ριστάσεις άλλες εκτός της επιθυμίας να
επιτευχθεί ηυψηλότερη βελγική τιμή πα­
ρεμβάσεως. Μπορεί ναέχουν έτσι ταπράγ­
ματα, ηΕπιτροπή όμως δικαιούνταν, κατά
τηγνώμη μου, νατιςθεωρήσει ωςένδειξη.
ΗΙταλική Κυβέρνηση επιχείρησε επίσης να
υποτιμήσει τησημασία των εκτροπών του
εμπορίου σιταριού της Βορείου Αμερικής
προς την Αγγλία. Όπως προκύπτει όμως
από τιςενώπιον του Δικαστηρίου προσα­
χθείσες αποδείξεις, οιεκτροπές αυτές ήταν
916

TOMADINI ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO
ουσιαστικές καιεπρόκειτο ενδεχομένως να
αυξηθούν. Ήταν, πράγματι, τόσο σοβαρές,
ώστε προσήλκυσαν την προσοχή τόσο της
υποεπιτροπής ελέγχου τηςεπιτροπής προϋ­
πολογισμού τουΕυρωπαϊκού Κοινοβουλίου
(βλ.παράρτημα IVτουυπομνήματος αντα­
παντήσεως στην υπόθεση 12/78) όσο και
τουΕλεγκτικού Συνεδρίου (βλ.ετήσια έκ­
θεση του 1977, σ.2.35 έως 2.37, όπου εκτι­
μάται ότιτοκέρδος που πραγματοποίησαν
οιενλόγω επιχειρήσεις μεέξοδα τωνκοι­
νοτικών ταμείων ανέρχεται σεέναεκατομ­
μύριο λίρες στερλίνες). ΗΙταλική Κυβέρνη­
σηυποστήριξε ότιηκατάσταση θαμπο­
ρούσε ναείχε αντιμετωπιστεί όχιμετην
επιβολή νομισματικών εξισωτικών ποσών
αλλά μετην πρόβλεψη αυστηρότερων τε­
λωνειακών διατυπώσεων. Ηάποψη, ω­
στόσο, που διατυπώνει ηΙταλική Κυβέρνη­
σηεπίτουσημείου αυτού μου φαίνεται ότι
λησμονεί ότιάπαξ ετέθησαν ταεμπορεύ­
ματα σεελεύθερη κυκλοφορία σεοποιο­
δήποτε κράτος μέλος κυκλοφορούν ελεύθε­
ραμέσα σεολόκληρη τηνΚοινότητα.
Στουπόμνημά τηςεπίτηςυποθέσεως 12/78
καιστις παρατηρήσεις της επίτης υποθέ­
σεως 84/78, ηΕπιτροπή προέβαλε έναν τρίτο
λόγο που δικαιολογούσε την επιβολή νομι­
σματικών εξισωτικών ποσών στο σκληρό
σιτάρι, ότιδηλαδή ηδιαφορά μεταξύ της
αντιπροσωπευτικής ή«πράσινης» τιμής
τηςλίρας καιτηςπραγματικής αξίας της
είχε γίνει τέτοια ώστε ητιμή του σκληρού
σιταριού στην παγκόσμια αγορά ναγίνει
μεγαλύτερη απότηντιμή κατωφλίου τουσε
λίρες, μεαποτέλεσμα ναδημιουργούνται
εμπόδια γιατιςεισαγωγές σκληρού σιτα­
ριού στην Ιταλία. Ομολογώ ότιμου είναι
δύσκολο νατοκαταλάβω ενόψει όσων συ­
νέβαιναν τότε στην Αγγλία. Αμφιβάλλω,
εξάλλου, αντανομισματικά εξισωτικά πο­
σάμπορούν νομίμως ναχρησιμοποιηθούν
προς εξουδετέρωση της υπερβολικής δια­
φοράς μεταξύ της αντιπροσωπευτικής τι­
μής ενός νομίσματος καιτηςπραγματικής
τουαξίας. Νομίζω ότιηθεραπεία του προ­
βλήματος αυτού θαήταν ημεταβολή της
αντιπροσωπευτικής τιμής εκμέρους τουΣυμβουλίου. Αφού, όμως, υπήρχαν, κατά τη
γνώμη μου, πολλοί άλλοι λόγοι που δι­
καιολογούσαν την επιβολή νομισματικών
εξισωτικών ποσών στο σκληρό σιτάρι δεν
χρειάζεται ναεπεκταθώ περαιτέρω επίτου
σημείου αυτού.
Τοζήτημα ανήταν έγκυρη ηεπιβολή νομι­
σματικών εξισωτικών ποσών σταζυμαρικά
είναι, κατά τηγνώμη μου, δυσκολότερο.
Σεπολλές αποφάσεις του Δικαστηρίου
υπάρχουν χωρίς αμφιβολία στοιχεία υπέρ
της απόψεως που υποστηρίζει ηΙταλική
Κυβέρνηση, ότιδηλαδή, δυνάμει του άρ­
θρου 1,παράγραφος 3,του κανονισμού
974/71, δεν μπορούν ναεπιβληθούν νομι­
σματικά εξισωτικά ποσά σ'ένα προϊόν πα­
ράμόνο εάνυπάρχει φόβος ότιχωρίς αυτά
θαυπάρξουν διαταραχές στο εμπόριο των
γεωργικών προϊόντων. Αφετέρου, ηάποψη
αυτή θακαθιστούσε ουσιαστικά άνευ απο­
τελέσματος τηναναφορά τουάρθρου 1,πα­
ράγραφος 2,υποπαράγραφος β,του κανο­
νισμού στα προϊόντα που αποτελούν αντι­
κείμενο ειδικής ρυθμίσεως βάσει του άρ­
θρου 235,διότι είναι δύσκολο ναφανταστεί
κανείς περιπτώσεις κατά τιςοποίες ηεφαρ­
μογή νομισματικών εξισωτικών ποσών στο
εμπόριο ενός τέτοιου προϊόντος θαμπορού­
σεναείναι απαραίτητη προκειμένου να
αποφευχθούν διαταραχές στο εμπόριο των
γεωργικών προϊόντων από ταοποία παρά­
γεται, πολύ λιγότερο δεδιαταραχές στο
εμπόριο άλλων γεωργικών προϊόντων.
Τοάρθρο 1,παράγραφος 3,εάνερμηνευθεί
γραμματικά, σημαίνει απλώς ότι μόνον
όταν τανομισματικά μέτρα του άρθρου 1,
παράγραφος 1,υποπαράγραφος 1,του κα­
νονισμού επιφέρουν διαταραχές στο εμπό­
ριοτων γεωργικών προϊόντων μπορούν να
επιβληθούν νομισματικά εξισωτικά ποσά
στα προϊόντα που αναφέρει τοάρθρο 1,πα­
ράγραφος 2,συμπεριλαμβανομένων των
917

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 84/78
προϊόντων πουαποτελούν αντικείμενο ειδι­
κής ρυθμίσεως βάσει τουάρθρου 235. Επο­
μένως, υπ'αυτή την ερμηνεία, ηδιάταξη
αυτή δεναποκλείει τηδυνατότητα επιβο­
λής νομισματικών εξισωτικών ποσών στα
προϊόντα ταοποία στο εξής θαονομάζω
χάριν συντομίας, «προϊόντα του άρθρου
235», όχιπρος τοσκοπό αποφυγής διατα­
ραχών στο εμπόριο των γεωργικών προϊό­
ντων, αλλά προς τοσκοπό αποφυγής διατα­
ραχών στοεμπόριο αυτού τουίδιου προϊό­
ντος σεπεριπτώσεις κατά τιςοποίες έχουν
επιβληθεί νομισματικά εξισωτικά ποσά σε
γεωργικά προϊόντα σχετικά μετοπροϊόν
αυτό. Χρησιμοποιώ στο σημείο αυτό την
ευρεία διατύπωση «σχετικά μεαυτό», διότι
έχω επίγνωση τουγεγονότος ότιυπάρχουν
περιπτώσεις κατά τιςοποίες ηεπιβολή νο­
μισματικών εξισωτικών ποσών σεπαράγω­
γοπροϊόν μπορεί νααποδοθεί όχιστην
επιβολή τους στα προϊόντα από ταοποία
παράγεται, αλλά στα προϊόντα ταοποία το
ανταγωνίζονται.
Δεν μπορώ ναβρώ πειστικό λόγο πουναδι­
καιολογεί εγκατάλειψη της γραμματικής
ερμηνείας του άρθρου 1,παράγραφος 3.
Αντίθετα, ηλογική και ησυνοχή του συ­
στήματος διατηρούνται εάν, γιαπαράδειγ­
μα,στην περίπτωση κατά την οποία οιει­
σφορές καιοιεπιστροφές που εφαρμόζο­
νται στις εμπορικές ανταλλαγές μετρίτες
χώρες όσον αφορά ορισμένα γεωργικά
προϊόντα επηρεάζονται από τανομισματι­
κάεξισωτικά ποσά, τομεταβλητό στοιχείο
τοοποίο πλήττει τιςεισαγωγές προϊόντος
από τρίτες χώρες πουμεταποιείται στις χώ­
ρεςαυτές και ηεπιστροφή που οφείλεται
λόγω εξαγωγής τουπροϊόντος αυτού σετρί­
τες χώρες μπορούν ναεπηρεαστούν κατά
παρεμφερή τρόπο. Αυτό δενσημαίνει, φυσι­
κά,ότικάθε φορά που επιβάλλονται νομι­
σματικά εξισωτικά ποσά σεένα γεωργικό
προϊόν μπορούν αυτομάτως ναεπιβληθούν
καιστα σχετικά μεαυτό παράγωγα προϊό­
ντα.Τοερώτημα, έτσι, είναι: πότε μπορούν να
επιβάλλονται νομισματικά εξισωτικά ποσά
σ'έναπροϊόν τουάρθρου 235;Ακριβέστερα,
πρόκειται γιατοζήτημα ανήταν σύννομοι
οιλόγοι γιατους οποίους ηΕπιτροπή όρισε
ότιεφαρμόζονται στα ζυμαρικά κατά το
χειμώνα του 1977/78.
Κατόπιν αναλύσεως των υπομνημάτων της
Επιτροπής στην υπόθεση 12/78 καιτων γρα­
πτών της παρατηρήσεων στην υπόθεση
84/78, όπως συμπληρώθηκαν μετιςπροφο­
ρικές παρατηρήσεις που αναπτύχθηκαν για
λογαριασμό τηςκατά τηνεπ'ακροατηρίου
συζήτηση των δύο αυτών υποθέσεων, μου
φαίνεται ότιοιλόγοι αυτοί είναι οιεξής:
1)ησταθερή υποτίμηση τηςλίρας έθεσε
τους ιταλούς παραγωγούς ζυμαρικών σε
πλεονεκτική θέση, έναντι τωνανταγωνι­
στών τους στα άλλα κράτη μέλη, πράγ­
μαγια τοοποίο διαμαρτυρήθηκαν οι
κυβερνήσεις, καθώς καιοιενώσεις πα­
ραγωγών ζυμαρικών ορισμένων από τα
κράτη αυτά,
2)ηπλεονεκτική αυτή κατάσταση επιτει­
νόταν λόγω των πωλήσεων, εκμέρους
τουιταλικού οργανισμού παρεμβάσεως,
του «ΑΙΜΑ», σκληρού σιταριού εισαγο­
μένου από τρίτες χώρες σετιμές κάτω
τηςκοινοτικής ενδεικτικής τιμής,
3)ορισμένες κυβερνήσεις κρατών μελών
εκτός τηςΙταλίας καιενώσεις παραγω­
γών ζυμαρικών αυτών των κρατών με­
λών είχαν διαμαρτυρηθεί γιατογεγονός
ότιτανομισματικά εξισωτικά ποσά ε­
φαρμόζονταν στομαλακό σιτάρι, αλλά
όχιστα ζυμαρικά που παράγονταν απ'
αυτό.
Νομίζω ότιείναι σκόπιμο ναπαρατηρηθεί
καταρχάς ότιόλοι αυτοί οιλόγοι αφορούν
τοενδοκοινοτικό εμπόριο. Κανένας απ'αυ-
918

TOMADINI ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO
τούς δεναναφέρεται στο εμπόριο τηςΚοι­
νότητας μετρίτες χώρες, εκτός ίσως κατά
τομέτρο πουοιπωλήσεις τουΑΙΜΑ επηρέ­
ασαν τιςεισαγωγές σκληρού σιταριού. Κα­
νένας απ' αυτούς τους λόγους δεν αφο­
ρούσε, εξάλλου, ταμέτρα παρεμβάσεως ή
κανένα από τους άλλους μηχανισμούς της
κοινής οργανώσεως των αγορών.
Ουπ'αριθμόν 1λόγος φαίνεται εκπρώτης
όψεως σύμφωνος προς τον κανονισμό
974/71 κατά τοότισυνδέεται προς την υπο­
τίμηση του νομίσματος ενός κράτους μέ­
λους. Ανόμως αποτελούσε αποχρώντα λό­
γογιατην επιβολή νομισματικών εξισωτι­
κών ποσών, θαμπορούσε ναγίνει επίκλησή
τουαντοΣυμβούλιο θέσπιζε τιςαπαραίτη­
τεςρυθμίσεις όσον αφορά ταβιομηχανικά
προϊόντα που δενπαράγονται από γεωργι­
κές πρώτες ύλες. Ηαναγνώρισή του ως
λόγου που δικαιολογεί την επιβολή νομι­
σματικών εξισωτικών ποσών θασήμαινε
αποδοχή του ότιηΣυνθήκη επέτρεψε την
επιβολή τους σεοποιοδήποτε προϊόν κρά­
τους μέλους απλώς καιμόνο λόγω τουότιη
αξία του νομίσματος του κράτους μέλους
αυτού μειώθηκε και επομένως έκανε τα
προϊόντα του ανταγωνιστικότερα. Είναι,
όμως, φανερό ότιτογεγονός ότιηαξία του
νομίσματος ενός κράτους μέλους έχει μει­
ωθεί δενείναι λόγος γιατονοποίο ένακοι­
νοτικό όργανο μπορεί ναεπιτρέψει ήνα
προβλέψει τηνεπιβολή φορολογικών επιβα­
ρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος προς
δασμούς ήοποιοδήποτε άλλο εμπόδιο στο
εμπόριο μεταξύ αυτού τουκράτους καιτων
άλλων κρατών μελών. Όπως παρατήρησα,
τανομισματικά εξισωτικά ποσά μπορούν
ναεφαρμόζονται μόνον εάν και κατά το
μέτρο που είναι απαραίτητα γιατην προ­
στασία τηςλειτουργίας τηςκοινής οργα­
νώσεως των αγορών των γεωργικών προϊό­
ντων καιγιαλόγους που συνδέονται προς
αυτήν.
Όσον αφορά τον υπ'αριθμόν 2λόγο, δεν
είναι βέβαια άγνωστο στο Δικαστήριο τοζήτημα των φερομένων πωλήσεων εισαγο­
μένου σκληρού σιταριού καιμαλακού σι­
ταριού εκμέρους τουAIMA, βλ.,γιαπαρά­
δειγμα, υπόθεση 60/75, Russo κατά ΑΙΜΑ,
ECR 1976, σ.46,και υπόθεση 92/76, Bene­
detti κατά Munari, ECR 1977, σ.163, όπου
κρίθηκε ότι«ηδραστηριότητα κράτους μέ­
λους ηοποία συνίσταται στην αγορά σιτα­
ριού από τηνπαγκόσμια αγορά και, ενσυ­
νεχεία, στη μεταπώλησή του στην κοινοτι­
κήαγορά σετιμή χαμηλότερη από την εν­
δεικτική τιμή είναι ασυμβίβαστη προς την
κοινή οργάνωση των αγορών». Ανγίνει δε­
κτό, υπέρ τηςΕπιτροπής, ότιηΙταλική Κυ­
βέρνηση ευθύνεται σχετικά μεπαράβαση
τουκοινοτικού δικαίου δενμπορεί, κατά τη
γνώμη μου, όσο διασταλτικά καιανερμη­
νευτεί τοδίκαιο αυτό, ναθεωρηθεί ότι η
Επιτροπή δικαιολογείται νααπαντήσει
στην ενέργεια αυτή μετην επιβολή νομι­
σματικών εξισωτικών ποσών σταζυμαρικά.
Ηορθή λύση του προβλήματος βρίσκεται
στο άρθρο 169τηςΣυνθήκης.
Ουπ'αριθμόν 3λόγος σκιαγραφήθηκε μόνο
από την Επιτροπή, ηοποία δενπροχώρησε
μέχρι τουσημείου ναπειότιθαήταν ανε­
πιεικές ναεφαρμοστούν νομισματικά εξι­
σωτικά ποσά στο μαλακό σιτάρι και στο
σκληρό σιτάρι χωρίς ναεφαρμοστούν και
στα ζυμαρικά.
Μπορεί, φυσικά, κανείς ναφανταστεί περι­
πτώσεις κατά τιςοποίες θαμπορούσε να
θεωρηθεί ανεπιεικής ηχορήγηση νομισμα­
τικών εξισωτικών ποσών στους μεταποιη­
τέςγιατιςεισαγωγές πρώτων υλών χωρίς
επιβολή νομισματικών εξισωτικών ποσών
στις εξαγωγές των προϊόντων τους. ΤοΔι­
καστήριο ζήτησε από την Επιτροπή περαι­
τέρω πληροφορίες από τιςοποίες προκύ­
πτει ότι,βάσει των στοιχείων γιατο1977,
τοεισαχθέν σκληρό σιτάρι επίτου οποίου
θαμπορούσαν ναχορηγηθούν νομισματικά
εξισωτικά ποσά χρησιμοποιήθηκε γιατην
παραγωγή ιταλικών ζυμαρικών σεποσοστό
μόνον 20%. Ακόμη λιγότερες πληροφορίες
919

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER —ΥΠΟΘΕΣΗ 84/78
έχουμε σχετικά μετηνέκταση στην οποία
τοεισαχθέν μαλακό σιτάρι χρησιμοποιήθη­
κεστη βιομηχανία ιταλικών ζυμαρικών, αν
και από ταστοιχεία που υπέβαλε στο Δι­
καστήριο ηΕπιτροπή φαίνεται ότικατά το
1977 ηΙταλία παρήγαγε 4245 000τόνους
μαλακού σιταριού καιεισήγαγε (καθαρά)
1483 000 περίπου τόνους κυρίως από τη
Γαλλία.
Έρχομαι τώρα σ'έναν ισχυρισμό που προ­
τάθηκε εκμέρους της Επιτροπής, οοποίος
στηρίζεται στις σκέψεις 13και 14τηςαπο­
φάσεως του Δικαστηρίου επί τηςτρίτης
υποθέσεως Roquette (ECR 1977, σ.1842), ό­
που τοΔικαστήριο δέχτηκε ταεξής:
«Οι δυνατότητες διαταραχών του εμπορίου
των γεωργικών προϊόντων είναι τόσο πο­
λυάριθμες καιτόσο διαφορετικές ώστε θα
ήταν δύσκολο, ανόχιαδύνατο, γιατηνΕπι­
τροπή νααπαριθμήσει όλες αυτές τιςδυνα­
τότητες σ'έναν κανονισμό.
Κατά συνέπεια, ηΕπιτροπή μπορεί ναδια­
πιστώσει την ύπαρξη κινδύνου διαταραχών
μόνο βάσει αισθητής μειώσεως τηςτιμής
συναλλάγματος ενός νομίσματος.»
Δεν πρέπει, ωστόσο, ναλησμονείται, ότι
στην περίπτωση αυτή, όπως και σεπολλές
προηγούμενες υποθέσεις, τοΔικαστήριο εί­
χεενώπιόν του την περίπτωση κατά την
οποία, ύστερα από ένα «νομισματικό συμ­
βάν» (στην τρίτη υπόθεση Roquette επρό­
κειτο γιατην απόσυρση τουγαλλικού φρά­
γκου από τον«όφι» τοΜάρτιο του 1976), η
Επιτροπή έπρεπε νααποφασίσει ταχέως
σχετικά μετην εφαρμογή νομισματικών
εξισωτικών ποσών σεολόκληρο τοφάσμα
των προϊόντων στα οποία μπορούν ναε­
φαρμοστούν. Σετέτοια περίπτωση, ηταχύ­
τητα μετην οποία πρέπει ναενεργήσει η
Επιτροπή και οτεράστιος αριθμός των εν
λόγω προϊόντων επιβάλλουν σφαιρική καιαφηρημένη εκμέρους της προσέγγιση.
Αντίθετα, ενπροκειμένω ηΕπιτροπή είχε ν'
αντιμετωπίσει τοζήτημα ανέπρεπε ναεπι­
βληθούν νομισματικά εξισωτικά ποσά σε
μικρή κλίμακα συγκεκριμένων προϊόντων
βάσει διαπιστωθέντων γεγονότων σχετικών
μεαυτά, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε συ­
γκεκριμένο νομισματικό συμβάν και με
σχετική άνεση χρόνου. Σετέτοια περίπτω­
σηηΕπιτροπή πρέπει, κατά τηγνώμη μου,
ναβεβαιώνεται (και, αντης ζητηθεί, να
πείσει σχετικά τοΔικαστήριο) ότιταγεγο­
νότα αυτά είναι τέτοιου είδους ώστε ναδι­
καιολογούν την εφαρμογή νομισματικών
εξισωτικών ποσών σεκάθε ένα από τα
προϊόντα αυτά.
Κατά συνέπεια, καταλήγω στο συμπέρα­
σμα ότικανένας από τους λόγους γιατους
οποίους ηΕπιτροπή, κατά ταλεγόμενά της,
έκρινε σκόπιμο ναεπιβάλει νομισματικά
εξισωτικά ποσά στα ζυμαρικά δενήταν λό­
γοςσύμφωνος προς τοσκοπό γιατονοποίο
επιτρέπεται ηεπιβολή νομισματικών εξισω­
τικών ποσών. Μετησχετική ενέργειά της,
έτσι, ηΕπιτροπή υπερέβη, κατά τηγνώμη
μου, τηνεξουσία της. Κατά την ορολογία
που χρησιμοποιεί τοΔικαστήριο στις απο­
φάσεις του επίτων υποθέσεων Racke και
επί προηγουμένων υποθέσεων, πρόκειται
είτε για κατάχρηση εξουσίας ήγια περί­
πτωση κατά τηνοποία ηΕπιτροπή υπερέβη
σαφώς ταάκρα όρια της διακριτικής ευ­
χέρειας της—ανάλογα μετονορισμό που
προτιμά κανείς ναδώσει σεκαθεμιά από
τιςέννοιες αυτές. Προσωπικά είμαι υπέρ
της απόψεως ότιπρόκειται για περίπτωση
κατά τηνοποία ηΕπιτροπή υπερέβη σαφώς
ταάκρα όρια της διακριτικής της ευχέ­
ρειας.
Ανείναι ορθή ηάποψή μου ότι οκανονι­
σμός 2604/77, ενώείναι έγκυρος κατά τομέ­
τρο που προβλέπει την εφαρμογή νομισμα­
τικών εξισωτικών ποσών στο σκληρό σιτά­
ρικαι στα σιμιγδάλια σκληρού σιταριού,
είναι άκυρος κατά τομέτρο που επεκτείνει
920

TOMADINI ΚΑΤΑ AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO
την εφαρμογή αυτή στα ζυμαρικά, στο
τρίτο ερώτημα που υποβλήθηκε στο Δικα­
στήριο, ωςπρος τοανηΕπιτροπή έπρεπε
ναθεσπίσει πρόσθετες μεταβατικές διατά­
ξεις, δεν χρειάζεται ναδοθεί απάντηση,
καθόσον υποβλήθηκε μόνο στην υπόθεση84/78 και μόνο σεσχέση μεταζυμαρικά.
Δεν νομίζω, επομένως, ότιείναι σωστό να
σπαταλήσω τοχρόνο σας μετην εξέτασή
του, παρόλο που συζητήθηκε εκτενέστατα.
Δενείναι, νομίζω, ερώτημα που μπορεί να
εξετασθεί μεσυντομία.
Ανσυμμεριστείτε την άποψή μου, θαπρέπει, νομίζω, κατά συνέπεια, νααπο­
φανθείτε ότισεκαθεμιά από τιςυποθέσεις αυτές οκανονισμός 2604/77 είναι
άκυρος κατά τομέτρο που προβλέπει τηνεφαρμογή νομισματικών εξισωτικών
ποσών στα προϊόντα τηςκλάσεως 19.03 τουκοινού δασμολογίου, αλλ' ότι,κατά
ταλοιπά, από τηνεξέταση των υποβληθέντων ερωτημάτων δενπροέκυψε κανέ­
ναστοιχείο ικανό ναεπηρεάσει τοκύρος του κανονισμού αυτού, καθώς και
των κανονισμών 2792/77 και 2917/77.
921