ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 4ΗΣ ΜΑΪΟΥ 1995. - SA DES SUCRERIES DE FONTAINE-LE-DUN-BOLBEC-AUFFAY (SAFBA) ΚΑΤΑ MINISTRE DU BUDGET. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ: COUR ADMINISTRATIVE D'APPEL DE NANTES - ΓΑΛΛΙΑ. - ΚΟΙΝΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΓΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΗΣ - ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ - ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-19/94.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995 σελίδα I-01051



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Γεωργία * Κοινή οργάνωση των αγορών * Ζάχαρη * Αντιστάθμιση των εξόδων αποθεματοποιήσεως * Συνεισφορά επιβαλλομένη στους παραγωγούς * Γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή * Διάθεση της ζάχαρης

(Κανονισμοί του Συμβουλίου 3330/74, άρθρο 8 PAR 1, εδ. 1, σημ. α', όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1396/78, 1358/77, άρθρο 6 PAR 4, και 1785/81, άρθρο 8 PAR 2, εδ. 3, σημ. α')

Περίληψη

Το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, σημείο α', του κανονισμού 3330/74, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1396/78, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, σημείο α', του οποίου η διατύπωση είναι πανομοιότυπη, του κανονισμού 1785/81, που έχει αντικαταστήσει τον κανονισμό 3330/74, καθώς και το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1358/77, περί καθορισμού γενικών αρχών αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης, έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς αποθεματοποιήσεως πληρούνται μόνον κατά το χρονικό σημείο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο και όχι ήδη κατά τον χρόνο της παραγωγής.

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-19/94,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση του cour administrative d' appel de Nantes (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ

SA des sucreries de Fontaine-le-Dun * Bolbec * Auffay (SAFBA)

και

Ministre du Budget,

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 177, σ. 4), του κανονισμού (ΕΟΚ) 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, περί καθορισμού γενικών αρχών αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 750/68 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/018, σ. 161), και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1998/78 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του συστήματος αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/022, σ. 152),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn, πρόεδρο τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη (εισηγητή) και J. L. Murray, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer

γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,

λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:

* η SA des sucreries de Fontaine-le-Dun * Bolbec * Auffay (SAFBA), εκπροσωπουμένη από τον P. Rousselin, πρόεδρο-γενικό διευθυντή της,

* η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπουμένη από τη C. de Salins, υποδιευθύντρια στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον J.-L. Falconi, γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων της ιδίας διευθύνσεως,

* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους E. de March, νομικό σύμβουλο, και G. Berscheid, μέλος της Νομικής της υπηρεσίας,

έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,

αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις της SA des sucreries de Fontaine-le-Dun * Bolbec * Auffay (SAFBA), εκπροσωπουμένης από τον O. Laurent, δικηγόρο Παρισίων, της Γαλλικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπουμένης από τον J.-L. Falconi, και της Επιτροπής, εκπροσωπουμένης από τον M. G. Berscheid, κατά τη συνεδρίαση της 12ης Ιανουαρίου 1995,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 21ης Φεβρουαρίου 1995,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Ιανουαρίου 1994, το cour administrative d' appel de Nantes (Γαλλία) υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 177, σ. 4), του κανονισμού (ΕΟΚ) 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, περί καθορισμού γενικών κανόνων αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 750/68 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/018, σ. 161), και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1998/78 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του συστήματος αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/022, σ. 152).

2 Το ζήτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της SA des sucreries de Fontaine-le-Dun * Bolbec * Auffay (στο εξής: SAFBA), με έδρα στο Fontaine-le-Dun (Seine-Maritime, Γαλλία), και του ministre du Budget (Υπουργού Οικονομικών), σχετικής με τη νομιμότητα των αναπροσδιορισμών εισοδήματος με τους οποίους οι γαλλικές φορολογικές αρχές επέβαλαν στη SAFBA πρόσθετο φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων.

3 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η νομιμότητα των επιβληθέντων αναπροσδιορισμών είναι συνυφασμένη με το ζήτημα αν τα ποσά που μια επιχείρηση παραγωγής σακχάρεως οφείλει να καταβάλλει ως συνεισφορά αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης εκπίπτουν, ως απαιτήσεις τρίτων, από τη βάση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ως προς τη χρήση κατά τη διάρκεια της οποίας παρήχθη η ζάχαρη ή μόνον ως προς τη χρήση κατά τη διάρκεια της οποίας διατέθηκε στο εμπόριο η παραχθείσα ζάχαρη.

4 Η παραγωγή ζάχαρης είναι εποχιακή δραστηριότητα και οι παραγόμενες ποσότητες κατά τη διάρκεια μιας χρήσεως δεν μπορούν, συνήθως, να διατίθενται κατά την ίδια χρήση, οπότε καθίσταται αναγκαία η αποθεματοποίησή της. Η συνεισφορά αποθεματοποιήσεως προβλέπεται από την κοινοτική νομοθεσία περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης. Η νομοθεσία αυτή έθεσε σε εφαρμογή ένα σύστημα αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως. Δυνάμει αυτού, τα κράτη μέλη επιστρέφουν κατ' αποκοπήν, υπό μορφή πριμοδοτήσεων, τα έξοδα αποθεματοποιήσεως, όσον αφορά ορισμένες ποιότητες ζάχαρης. Η χρηματοδότηση των πριμοδοτήσεων αυτών εξασφαλίζεται με τη συνεισφορά αποθεματοποιήσεως, την οποία εισπράττουν τα κράτη μέλη από τους ζαχαροβιομηχάνους.

5 Η SAFBA έχει ως δραστηριότητα την παραγωγή ζάχαρης από τεύτλα. Στο τέλος κάθε φορολογικής χρήσεως κατά την περίοδο 1981 έως 1983, εξέπιπτε από το φορολογητέο εισόδημά της τη συνεισφορά αποθεματοποιήσεως που όφειλε στον γαλλικό φορέα που είναι επιφορτισμένος με τη διαχείριση του συστήματος αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως, σε συνάρτηση με τις ποσότητες ζάχαρης που παρήγαγε κατά τη διάρκεια της χρήσεως αυτής.

6 Κατόπιν λογιστικού ελέγχου, διενεργηθέντος το 1984 και αφορώντος τις χρήσεις που έκλεισαν στις 30 Ιουνίου των ετών 1981, 1982 και 1983, η φορολογική αρχή επέβαλε στη SAFBA πρόσθετο φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων, με το αιτιολογικό ότι η τελευταία κακώς είχε εκπέσει τα ποσά που όφειλε ως συνεισφορά αποθεματοποιήσεως από το εισόδημα της χρήσεως κατά τη διάρκεια της οποίας παρήχθη η ζάχαρη.

7 Κατά τη φορολογική αρχή, τα ποσά αυτά εκπίπτουν από το εισόδημα της χρήσεως κατά τη διάρκεια της οποίας η ζάχαρη διατέθηκε στο εμπόριο, διότι ο γενεσιουργός λόγος της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς δεν είναι η παραγωγή αλλά η διάθεση της ζάχαρης στο εμπόριο. Τα ποσά της συνεισφοράς αποκτούσαν τον χαρακτήρα καταρχήν βεβαίων χρεών, όπως απαιτεί η νομολογία του Conseil d' Etat, μόνον κατά την ημέρα της διαθέσεως.

8 Η SAFBA άσκησε, ενώπιον του tribunal administratif de Rouen, προσφυγή με την οποία ζήτησε να απαλλαγεί από τον πρόσθετο φόρο εισοδήματος που της επιβλήθηκε. Με απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 1991, το δικαστήριο αυτό απέρριψε το αίτημά της. Η SAFBA άσκησε τότε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του cour administrative d' appel de Nantes.

9 Εκτιμώντας ότι για την επίλυση της διαφοράς ήταν αναγκαία η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, το cour administrative d' appel de Nantes αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

"Ποιος είναι ο γενεσιουργός λόγος της συνεισφοράς που προβλέπουν οι διατάξεις των προμνησθέντων νομοθετικών κειμένων;"

10 Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι τα "προμνησθέντα κείμενα" είναι: α') το άρθρο 8, παράγραφος 2, του προμνησθέντος κανονισμού 1785/81 β') η δεκάτη αιτιολογική σκέψη του προμνησθέντος κανονισμού 1358/77 και γ') το άρθρο 12 του προδιαληφθέντος κανονισμού 1998/78.

11 Εκ προοιμίου, πρέπει να τονιστεί ότι "o γενεσιουργός λόγος" της υποχρεώσεως προς καταβολή συνεισφοράς αποθεματοποιήσεως, στον οποίο αναφέρεται το εθνικό δικαστήριο, δεν είναι έννοια προβλεπομένη από τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, αλλά έννοια του γαλλικού φορολογικού δικαίου. Δεν απόκειται όμως στο Δικαστήριο να αποφανθεί επί του περιεχομένου εννοίας του εθνικού δικαίου. Αντιθέτως, στο πλαίσιο της συνεργασίας με τα εθνικά δικαστήρια, το Δικαστήριο πρέπει να ερμηνεύσει τις σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου προκειμένου να αποσαφηνίσει από ποιο χρονικό σημείο πληρούνται οι απαιτούμενες από τις διατάξεις αυτές προϋποθέσεις για τη γέννηση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς. Απόκειται κατόπιν στο εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει, βάσει αυτής της ερμηνείας του Δικαστηρίου, το εθνικό φορολογικό δίκαιο.

Η κοινοτική νομοθεσία

12 Κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης (φορολογικές χρήσεις 1981 έως 1983) ίσχυσαν διαδοχικώς οι ακόλουθες δύο ρυθμίσεις.

13 Μέχρι τις 30 Ιουνίου 1981, η κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της ζάχαρης διείπετο από τον βασικό κανονισμό (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/011, σ. 134).

14 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών [βλ. άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1396/78 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1978, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 "περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης" (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/021, σ. 191)], είχε ως εξής:

"Τα κράτη μέλη, ανάλογα με την περίπτωση, εισπράττουν μία συνεισφορά:

α) από κάθε ζαχαροβιομήχανο ανάλογα με την περίπτωση:

* ανά μονάδα βάρους παραγομένης ζάχαρης,

* ανά μονάδα βάρους σιροπίων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο και παράγονται πριν από τη ζάχαρη σε στερεά κατάσταση και διατίθενται στη φυσική τους κατάσταση

(...)"

15 Κατ' εφαρμογήν του κανονισμού 3330/74 εκδόθηκε ο προμνησθείς κανονισμός 1358/77.

16 Το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:

"Το κράτος μέλος εισπράττει τη συνεισφορά από κάθε ζαχαροβιομήχανο για τις ποσότητες λευκής ή ακατέργαστης ζάχαρης και σιροπίων (...) που παράγονται και διατίθενται στο πλαίσιο της μεγίστης ποσοστώσεώς του. Εν τούτοις, η συνεισφορά δεν εισπράττεται, όταν η λευκή ή ακατέργαστη ζάχαρη αγοράζεται από έναν οργανισμό παρεμβάσεως."

17 Ως προς την αιτιολόγηση της διατάξεως αυτής, η δεκάτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αναφέρει:

"(...) ότι αποτελεσματικός έλεγχος της παρασκευής δύναται να ασκείται κατά τη στιγμή της διαθέσεως της ζάχαρης ότι ενδείκνυται να καταβληθεί η συνεισφορά στο στάδιο που η ζάχαρη βρίσκεται στο βιομήχανο, κατά τη στιγμή της διαθέσεως".

18 Ο προμνησθείς κανονισμός 1998/78 της Επιτροπής εκδόθηκε επίσης κατ' εφαρμογήν του βασικού κανονισμού 3330/74 του Συμβουλίου.

19 Το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1998/78 προβλέπει:

"Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, εδάφιο τρίτο, υπό α), του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74, η συνεισφορά οφείλεται τη στιγμή της διαθέσεώς των."

20 Κατά το δεύτερο εδάφιο της διατάξεως αυτής, ως "διάθεση" θεωρείται η έξοδος της ζάχαρης από το εργοστάσιο ή από την εγκεκριμένη αποθήκη του βιομηχάνου, η μεταβίβαση των δικαιωμάτων κυριότητας επί της ζαχάρεως χωρίς αυτή να εξέλθει από την εγκεκριμένη αποθήκη του βιομηχάνου καθώς και διάφορες μεταποιήσεις της ζάχαρης και η μετουσίωσή της.

21 Από 1ης Ιουλίου 1981, ο βασικός κανονισμός 3330/74 αντικαταστάθηκε από τον προμνησθέντα βασικό κανονισμό 1785/81.

22 Το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού αυτού έχει περιεχόμενο ακριβώς όμοιο με εκείνο του άρθρου 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του παλαιού βασικού κανονισμού 3330/74, όπως τροποποιήθηκε με τον προμνησθέντα κανονισμό 1396/78 (βλ. ανωτέρω σκέψη 14).

23 Επιπλέον, δυνάμει του άρθρου 49, παράγραφος 4, του νέου βασικού κανονισμού 1758/81, οι παραπομπές και οι αναφορές, ιδίως στον κανονισμό 3330/74, που περιέχονται στις πράξεις που έχουν εκδοθεί σε εκτέλεση του τελευταίου κανονισμού, θεωρούνται ότι γίνονται στον κανονισμό 1758/81. Επομένως, οι προμνησθέντες κανονισμοί 1358/77 και 1998/78 διατηρήθηκαν σε ισχύ.

Επί του προδικαστικού ερωτήματος

24 Ενόψει των προεκτεθέντων, με το υποβληθέν ερώτημα το εθνικό δικαστήριο θέλει να πληροφορηθεί αν το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 3330/74, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1396/78, το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 1758/81 και το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1358/77 έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς αποθεματοποιήσεως πληρούνται μόνον κατά τον χρόνο διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο.

25 Η SAFBA παρατηρεί ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ του γενεσιουργού λόγου της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς και του απαιτητού της συνεισφοράς.

26 Κατά τη SAFBA, από το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 3330/74, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1396/78, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 1758/81 προκύπτει ότι ο γενεσιουργός λόγος της υποχρεώσεως προς καταβολή συνεισφοράς συνίσταται στην παραγωγή της ζάχαρης.

27 Το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1998/78 αφορά αντιθέτως, κατά τη SAFBA, το απαιτητό της συνεισφοράς το οποίο, για λόγους πρακτικούς αναγομένους στην αποτελεσματικότητα του ελέγχου, είναι συνυφασμένο με τη διάθεση της ζάχαρης στο εμπόριο. Η δεκάτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1358/77 επιβεβαιώνει, κατά τη SAFBA, την άποψη αυτή.

28 Η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή φρονούν αντιθέτως ότι οι προμνησθείσες διατάξεις των κανονισμών 3330/74 και 1785/81 έχουν ως αντικείμενο μόνον τον καθορισμό των υποχρέων στην καταβολή συνεισφοράς προσώπων και της βάσεως της συνεισφοράς. Ο γενεσιουργός λόγος της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς προσδιορίζεται στο άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1358/77 και επομένως συνίσταται στη διάθεση της ζάχαρης στο εμπόριο.

29 Συναφώς, διαπιστώνεται ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 3330/74 και το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 1785/81 ορίζουν ως υποχρέους προς καταβολή συνεισφοράς τους ζαχαροβιομηχάνους. Επομένως, η παραγωγή της ζάχαρης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς.

30 Εντούτοις, η ρύθμιση δεν αρκείται στην προϋπόθεση αυτή. Συγκεκριμένα, ο προσδιορισμός του ύψους της συνεισφοράς είναι επίσης απαραίτητος για την περιγραφή του ακριβούς περιεχομένου της υποχρεώσεως η οποία, διαφορετικά, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως γεγεννημένη.

31 Επομένως, το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1358/77 επιβάλλει μια δεύτερη προϋπόθεση. Η διάταξη αυτή καθιστά υποχρεωτική την είσπραξη συνεισφοράς επί των ποσοτήτων ζάχαρης που παράγονται και "διατίθενται". Η δεκάτη αιτιολογική σκέψη του ίδιου κανονισμού επεξηγεί ότι ενδείκνυται να καταβληθεί η συνεισφορά στο στάδιο που η ζάχαρη βρίσκεται στην επιχείρηση παραγωγής κατά τον χρόνο της διαθέσεώς της στο εμπόριο, διότι, σ' αυτό το χρονικό σημείο, μπορεί να διενεργηθεί αποτελεσματικός έλεγχος της παρασκευής.

32 Επομένως, κατά τον χρόνο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς.

33 Με αφετηρία ακριβώς τη διαπίστωση αυτή, το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 1998/78, αφενός, ορίζει ότι, ως προς τα υποκείμενα σε συνεισφορά προϊόντα, αυτή οφείλεται από τη στιγμή της διαθέσεώς τους (πρώτο εδάφιο) και, αφετέρου, ορίζει τι πρέπει να θεωρείται ως "διάθεση" (δεύτερο εδάφιο).

34 Για τον ίδιο λόγο, το σημείο Ι του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΟΚ) 3016/78 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1978, περί καθορισμού ορισμένων λεπτομερειών για την εφαρμογή τιμών συναλλάγματος στους τομείς της ζάχαρης και της ισογλυκόζης (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/023, σ. 105), ο οποίος εκδόθηκε σε εκτέλεση ιδίως του κανονισμού 3330/74 του Συμβουλίου, καθορίζει ως τιμή συναλλάγματος για τη μετατροπή της συνεισφοράς αποθεματοποιήσεως στα εθνικά νομίσματα την αντιπροσωπευτική τιμή που ισχύει την ημέρα της διαθέσεως της ποσότητας αυτής.

35 Τέλος, όπως αναφέρει ο γενικός εισαγγελέας στην παράγραφο 10 των προτάσεών του, οι χρηματικές ροές στο πλαίσιο της παραγωγής και της διαθέσεως της ζάχαρης είναι στοιχείο που επίσης συνηγορεί υπέρ της ως άνω ερμηνείας. Συγκεκριμένα, η παραγωγή της ζάχαρης δεν επιβαρύνεται με πρόσθετα έξοδα, αλλά μειώνονται οι δαπάνες αποθεματοποιήσεως με την κατ' αποκοπήν επιστροφή των σχετικών εξόδων. Η επιστροφή αυτή χρηματοδοτείται μέσω της συνεισφοράς η οποία εισπράττεται μεν από τον ζαχαροβιομήχανο κατά τη διάθεση της ζάχαρης στο εμπόριο, όπως κατά την πώληση σε αγοραστή, αλλά τελικώς, μέσω του γενικού μηχανισμού των τιμών, επιβαρύνει τον καταναλωτή. Υπ' αυτές τις συνθήκες, είναι εύλογο να συνδέεται η γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς με τη διάθεση στο εμπόριο και όχι μόνον με την παραγωγή της ζάχαρης.

36 Ενόψει των προεκτεθέντων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 3330/74, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1396/78, το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού 1785/81 και το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1358/77 έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς αποθεματοποιήσεως πληρούνται κατά το χρονικό σημείο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

37 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993 το cour administrative d' appel de Nantes, αποφαίνεται:

To άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1396/78 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1978, το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1758/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, και το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, περί καθορισμού γενικών κανόνων αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 750/68, έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς πληρούνται κατά το χρονικό σημείο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο.