ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 28ης Ιουνίου 2000. - Cho Yang Shipping Co. Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Καταßολή προστίμου - Τραπεζική εγγύηση - Επείγον - Στάθμιση των συμφερόντων. - Υπόθεση T-191/98 R II.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-02551



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - «Fumus boni juris» - Επείγον - Σωρευτικός χαρακτήρας - Στάθμιση όλων των εμπλεκομένων συμφερόντων

(Άρθρο 242 ΕΚ και 243 ΕΚ· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

2 Ασφαλιστικά μέτρα - Αρμοδιότητα του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή - Όρια - Αίτημα προς το Πρωτοδικείο να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων μέχρι δημοσιεύσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου επί της αιτήσεως αναιρέσεως - Απαράδεκτο

(Άρθρο 242 ΕΚ και 243 ΕΚ· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104)

3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Αναστολή εκτελέσεως της υποχρεώσεως συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως ως προϋπόθεση για τη μη άμεση είσπραξη προστίμου - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Εξαιρετικές περιστάσεις

(Άρθρο 242 ΕΚ· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)

Περίληψη

1 Το άρθρο 104, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου προβλέπει ότι οι αιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως, καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris), τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές και επομένως μια αίτηση αναστολής εκτελέσεως είναι απορριπτέα εφόσον δεν πληρούται μία από αυτές. Ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής προβαίνει επίσης, ενδεχομένως, στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων.

(βλ. σκέψεις 22-23)

2 Είναι προδήλως απαράδεκτο το υποβαλλόμενο στο πλαίσιο της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων αίτημα περί λήψεως προσωρινών μέτρων μέχρις ότου το δικαστήριο εκδώσει οριστική απόφαση επί αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως του Πρωτοδικείου. Πράγματι, ο δικάζων κατά τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων δικαστής δεν είναι αρμόδιος να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων που θα ισχύουν μέχρι της δημοσιεύσεως αποφάσεως του Δικαστηρίου επί αναιρέσεως που θα μπορούσε να ασκηθεί κατά αποφάσεως του Πρωτοδικείου που περατώνει την κύρια δίκη.

(βλ. σκέψη 41)

3 Εκτός και αν καταστεί άνευ περιεχομένου η αρχή του άρθρου 242 ΕΚ ότι οι προσφυγές δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα, δεν μπορεί να γίνει δεκτή αίτηση αναστολής εκτελέσεως με την οποία ζητείται η απαλλαγή από την υποχρέωση συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως ως προϋπόθεση για τη μη άμεση είσπραξη του προστίμου που επιβλήθηκε σε μια επιχείρηση παρά μόνον αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις.

(βλ. σκέψη 42)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 25ης Ιουλίου 2000. - RJB Mining plc κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Συνθήκη ΕΚΑX - Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις στη λειτουργία επιχειρήσεων - Όροι εγκρίσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Συνέχιση της διαδικασίας μετά την έκδοση παρεμπίπτουσας αποφάσεως - Προσφυγή προδήλως και παντελώς στερούμενη νομικής ßάσεως. - Υπόθεση T-110/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-02971



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης - Προϋποθέσεις - Ανάπτυξη προβληθέντος λόγου - Όρια

(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 48 § 2, εδ. 1)

2 Πράξεις των οργάνων - Αιτιολόγηση - Υποχρέωση - Περιεχόμενο - Απόφαση ΕΚΑΞ

(Συνθήκη ΕΚΑΞ, άρθρο 15, εδ. 1)

3 Διαδικασία - Προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης - Ανεπαρκής αιτιολογία - Λόγος δυνάμενος να προβληθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας

Περίληψη

1 Λόγος ακυρώσεως ο οποίος αποτελεί ανάπτυξη λόγου που προεβλήθη προηγουμένως, αμέσως ή εμμέσως, με το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο και συνδέεται στενά με αυτόν είναι παραδεκτός. Αντιθέτως, η κατά τη διάρκεια της δίκης προβολή νέου λόγου απαγορεύεται, εκτός αν ο λόγος αυτός στηρίζεται σε νομικά και πραγματικά στοιχεία που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία, όπως προβλέπει το άρθρο 48, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας. Συναφώς, δεν αρκεί ένας λόγος ακυρώσεως να στηρίζεται σε ορισμένα στοιχεία μνεία των οποίων έγινε προς στήριξη άλλου λόγου, προκειμένου να αποτελεί ανάπτυξη του λόγου ακυρώσεως αυτού. Τέλος, μια απόφαση με την οποία απλώς επιβεβαιώθηκε μια νομική κατάσταση που ο προσφεύγων γνώριζε, κατ' αρχήν, κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως νέο στοιχείο επιτρέπον την προβολή νέου λόγου ακυρώσεως. (βλ. σκέψεις 24, 34, 36)

2 Το άρθρο 15, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚΑΞ ορίζει ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής πρέπει να αιτιολογούνται. Από την αιτιολογία πρέπει να διαφαίνεται κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική του θεσμικού οργάνου που εξέδωσε την πράξη, ώστε να καθίσταται δυνατό στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν το ληφθέν μέτρο για να προασπίσουν τα δικαιώματά τους και στον κοινοτικό δικαστή να ασκεί τον έλεγχό του. Εντούτοις, δεν απαιτείται η αιτιολογία να προσδιορίζει όλα τα κρίσιμα πραγματικά και νομικά στοιχεία, κατά το μέτρο που η αιτιολογία πρέπει να εκτιμάται όχι μόνο βάσει του κειμένου της πράξεως, αλλά και του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, καθώς και του συνόλου των κανόνων δικαίου που διέπουν τον οικείο τομέα. (βλ. σκέψη 44)

3 Οι λόγοι ακυρώσεως που αντλούνται από την έλλειψη ή ανεπάρκεια αιτιολογίας είναι δημοσίας τάξεως και οι διάδικοι μπορούν να τους επικαλούνται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Συνεπώς, η προσφεύγουσα δεν απώλεσε το δικαίωμα να επικρίνει μια ανεπάρκεια αιτιολογίας για τον λόγο και μόνον ότι δεν την επικαλέστηκε με το δικόγραφο της προσφυγής της. (βλ. σκέψη 46)
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 31ης Οκτωβρίου 1998. - Anthony Goldstein κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Παραδεκτό. - Υπόθεση T-100/98 R.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα 0000



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Εξωσυμβατική ευθύνη - Προϋποθέσεις - Δημοσίευση από την Επιτροπή, για σκοπούς πληροφορήσεως, ενημερωτικού δελτίου (factsheet) περί της αναγνωρίσεως των διπλωμάτων και των προσόντων των ιατρών - Πταίσμα της Επιτροπής - Δεν υφίσταται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 215, εδ. 2)

Περίληψη

Προδήλως στερείται παντελώς νομικής βάσεως η αγωγή την οποία ασκεί υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος έχει δίπλωμα ιατρικής και πιστοποιητικό ειδικεύσεως τα οποία απέκτησε εντός του εν λόγω κράτους μέλους και με την οποία ζητεί αποζημίωση για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη κατόπιν της δημοσιεύσεως από την Επιτροπή ενός ενημερωτικού δελτίου (factsheet) περί της αναγνωρίσεως των διπλωμάτων και των προσόντων των γενικών και ειδικών ιατρών και το οποίο δεν αποδίδει, κατά τον ενάγοντα, ικανοποιητικώς τους κανόνες που ισχύουν στο εν λόγω κράτος μέλος για τους ειδικευμένους ιατρούς.

Δεν μπορεί να προσαφθεί πταίσμα στην Επιτροπή, εφόσον το ενημερωτικό δελτίο περιλαμβάνει, για τα πρόσωπα που επιθυμούν την αναγνώριση του διπλώματός τους ή των προσόντων τους, γενική συνοπτική έκθεση του εφαρμοστέου κοινοτικού δικαίου, κατάλογο των εν ισχύι κοινοτικών και εθνικών νομοθετικών πράξεων και κατάλογο χρήσιμων διευθύνσεων, ενώ περιελήφθη προειδοποίηση ότι τα στοιχεία για το κοινοτικό δίκαιο παρέχονται μόνο για σκοπούς πληροφορήσεως.

Επιπλέον, στο μέτρο που το ενημερωτικό δελτίο δεν μπορεί, λόγω της φύσεώς του και του περιεχομένου του, να επηρεάσει τους κανόνες που έχουν εφαρμογή στους ειδικούς ιατρούς που έχουν εκπαιδευτεί και είναι εγκατεστημένοι εντός κράτους μέλους, ο ενάγων δεν μπορεί να επικαλεστεί προσωπική ζημία οφειλομένη σε πληροφοριακά στοιχεία που δημοσίευσε η Επιτροπή.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 8ης Δεκεμßρίου 1998. - Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB), Francesco Coccia και Vincenzo Di Giovine κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Κανονισμός (ΕΚ) 2613/97 - Διάταξη περί καταργήσεως των εθνικών ενισχύσεων στους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων από της περιόδου εμπορίας 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο της προσφυγής. - Υπόθεση T-38/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04191



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός προβλέπων την κατάργηση της ενισχύσεως προσαρμογής στους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων - Προσφυγή παραγωγών και μιας ενώσεως παραγωγών - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 2613/97 του Συμβουλίου, άρθρο 2)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η εκ μέρους ορισμένων παραγωγών ζαχαροτεύτλων ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως κατά του άρθρου 2 του κανονισμού 2613/97, ο οποίος καταργεί κάθε εθνική ενίσχυση προσαρμογής προς τους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων από την περίοδο εμπορίας 2001/2002.

Πράγματι, η διάταξη αυτή εισάγει μέτρο γενικής ισχύος, που εφαρμόζεται σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενη κατάσταση και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων που καθορίζονται κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο, δηλαδή έναντι των κρατών μελών και των παραγωγών ζαχαροτεύτλων και, έστω και αν είναι ικανό να θίξει την κατάσταση των προσφευγόντων, αυτό οφείλεται στην αντικειμενική τους ιδιότητα ως επιχειρηματιών που ασκούν δραστηριότητα στον τομέα των ζαχαρότευτλων, όπως οποιοσδήποτε άλλος επιχειρηματίας που ασκεί την ίδια δραστηριότητα εντός της Κοινότητας.

Συναφώς, δεν έχει επίπτωση το γεγονός ότι τα αποτελέσματα της εν λόγω διατάξεως μπορεί να γίνουν πολύ περισσότερο αισθητά στην περιοχή όπου οι προσφεύγοντες ασκούν δραστηριότητα, αφού το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη διάταξη μπορεί να έχει διαφορετικά συγκεκριμένα αποτελέσματα για τα διάφορα υποκείμενα δικαίου στα οποία έχει εφαρμογή δεν μπορεί να τη στερήσει του κανονιστικού της χαρακτήρα και, εν πάση περιπτώσει, οι προσφεύγοντες βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όπως και όλοι οι άλλοι παραγωγοί τεύτλων που ασκούν δραστηριότητα στην ίδια περιοχή.

Είναι επίσης απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που ασκεί κατά της ίδιας διατάξεως εθνική ένωση η οποία υπερασπίζεται τα συμφέροντα των παραγωγών τεύτλων, δεδομένου ότι αυτή δεν εξατομικεύεται με βάση κάποιο από τα ασκούντα επιρροή σχετικά κριτήρια. Συγκεκριμένα, πρώτον, η κανονιστική ρύθμιση περί κοινής οργανώσεως αγορών στον τομέα της ζάχαρης δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα διαδικαστικού χαρακτήρα στις ενώσεις. Δεύτερον οι παραγωγοί τεύτλων των οποίων τα συμφέροντα εκπροσωπεί η εν λόγω ένωση βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη κάθε άλλου επιχειρηματία που θα μπορούσε να εισέλθει στην ίδια αγορά. Τρίτον, αφενός, ο κανονισμός 2613/97, εφόσον δεν αφορά ατομικά τα μέλη της ενώσεως, δεν θίγει τα ίδια συμφέροντα αυτής και, αφετέρου, η ένωση δεν διαδραμάτισε ρόλο διαπραγματευτή στο πλαίσιο της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση του εν λόγω κανονισμού.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 8ης Δεκεμßρίου 1998. - Sadam Zuccherifici Divisione della SECI Spa, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise Spa και Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Κανονισμός (ΕΚ) 2613/97 - Διάταξη περί καταργήσεως των εθνικών ενισχύσεων στους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων από της περιόδου εμπορίας 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο της προσφυγής.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04207



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός προβλέπων την κατάργηση της ενισχύσεως προσαρμογής στους παραγωγούς ζαχαρότευτλων - Προσφυγή παραγωγών και μιας ενώσεως παραγωγών ζάχαρης και ζαχαρότευτλων - Απαράδεκτο της προσφυγής

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4· κανονισμός 2613/97 του Συμβουλίου, άρθρο 2)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η εκ μέρους ορισμένων παραγωγών ζαχαροτεύτλων ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως κατά του άρθρου 2 του κανονισμού 2613/97, ο οποίος καταργεί κάθε εθνική ενίσχυση προσαρμογής προς τους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων από την περίοδο εμπορίας 2001/2002.

Πράγματι, η διάταξη αυτή εισάγει μέτρο γενικής ισχύος που εφαρμόζεται σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενη κατάσταση και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων που καθορίζονται κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο, δηλαδή έναντι των κρατών μελών και των παραγωγών ζαχαροτεύτλων, και, έστω και αν είναι ικανό να θίξει την κατάσταση των προσφευγόντων, αυτό οφείλεται στην αντικειμενική τους ιδιότητα ως επιχειρηματιών που ασκούν δραστηριότητα στον τομέα των ζαχαροτεύτλων, όπως οποιοσδήποτε άλλος επιχειρηματίας που ασκεί την ίδια δραστηριότητα εντός της Κοινότητας.

Συναφώς, δεν έχει επίπτωση το γεγονός ότι τα αποτελέσματα της εν λόγω διατάξεως μπορεί να γίνουν πολύ περισσότερο αισθητά στην περιοχή όπου οι προσφεύγοντες ασκούν δραστηριότητα, αφού το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη διάταξη μπορεί να έχει διαφορετικά συγκεκριμένα αποτελέσματα για τα διάφορα υποκείμενα δικαίου στα οποία έχει εφαρμογή δεν μπορεί να τη στερήσει του κανονιστικού της χαρακτήρα και, εν πάση περιπτώσει, οι προσφεύγοντες βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όπως και όλοι οι άλλοι παραγωγοί τεύτλων που ασκούν δραστηριότητα στην ίδια περιοχή.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 1998. - Scottish Soft Fruit Growers Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Κοινή γεωργική πολιτική - Σμέουρα προοριζόμενα για μεταποίηση - Κατ' αποκοπήν ενίσχυση στις οργανώσεις παραγωγών - Ανάκτηση των καταβληθέντων ποσών - Πράξη μη υποκείμενη σε προσφυγή - Έννομα αποτελέσματα - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-22/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-04219



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις υποκείμενες σε προσφυγή - Έννοια - Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - Έγγραφο της Επιτροπής με το οποίο απορρίπτεται αίτηση τροποποιήσεως κανονιστικής διατάξεως προσδιορίζουσας τις ποσότητες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση κοινοτικής ενισχύσεως - Αποκλείεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· κανονισμός 1991/92 του Συμβουλίου· κανονισμός 2252/92 της Επιτροπής)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που έχει ασκηθεί από οργάνωση παραγωγών σμέουρων προοριζομένων για μεταποίηση, αναγνωρισμένη σύμφωνα με τον κανονισμό 1991/92, κατά του εγγράφου της Επιτροπής με το οποίο το εν λόγω κοινοτικό όργανο αρνήθηκε να κάνει δεκτή την αίτηση εθνικής αρχής με την οποία είχε ζητηθεί, κατ' ουσίαν, η τροποποίηση του άρθρου 6 του κανονισμού 2252/92, που προσδιορίζει τις διατιθέμενες στο εμπόριο ποσότητες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση κατ' αποκοπήν ενισχύσεως στις αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών.

Πράγματι, αποτελούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέσουν το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, μόνο τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να θίγουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, τροποποιώντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση. Τούτο δεν συμβαίνει όσον αφορά το εν λόγω έγγραφο, εφόσον η υποχρέωση επιστροφής που υπέχει η προσφεύγουσα οργάνωση λόγω της εισπράξεως προκαταβολής υψηλότερης του οριστικού ποσού της ενισχύσεως που υπολογίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού 2252/92 απορρέει ήδη από την εφαρμογή της ισχύουσας ρυθμίσεως. Συναφώς, από το γεγονός ότι η αρμόδια εθνική αρχή δεν προέβη, εκ λόγω επιεικείας, στην πραγματική ανάκτηση του οφειλομένου ποσού, εν αναμονή λήψεως θέσεως από την Επιτροπή, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η νομική κατάσταση της προσφεύγουσας σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό εξηρτάτο από τη συνέχεια που το κοινοτικό όργανο θα επεφύλασσε στο αίτημα περί τροποποιήσεως της επίμαχης ρυθμίσεως.

Εξάλλου, η προσφυγή ενός φυσικού ή νομικού προσώπου κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να προβεί στην αναδρομική διόρθωση μιας πράξεως είναι απαράδεκτη όταν η ζητούμενη διόρθωση θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί υπό τη μορφή κανονισμού γενικής ισχύος, όπως ακριβώς είναι η περίπτωση της τροποιήσεως του εν λόγω άρθρου 6 που προβλέπει τη χορήγηση της ενισχύσεως βάσει μιας αντικειμενικής καταστάσεως.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 1999. - Alce κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Απαράδεκτο. - Υπόθεση T-120/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01395



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικώς - Κανονισμός σχετικά με την κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία - Προσφυγή παραγωγού γαλακτικών ζυμεγερτών - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο· Κανονισμός της Επιτροπής 1160/98)

Περίληψη

Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που έχει ασκήσει παραγωγός γαλακτικών ζυμεγερτών κατά του κανονισμού 1160/98 που κατατάσσει τα προϋόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τέτοιων ζυμεγερτών στη δασμολογική κλάση 0404 90 21 της συνδυασμένης ονοματολογίας.

Πράγματι, ο κανονισμός αυτός παρουσιάζεται ως μέτρο γενικού περιεχομένου ισχύον επί μιας αντικειμενικώς προσδιορισμένης καταστάσεως και συνεπαγόμενο έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων θεωρουμένων κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο και, ιδίως, των εισαγωγέων των προϋόντων που περιγράφει και, έστω και αν μπορεί να επηρεάζει την κατάσταση της προσφεύγουσας, τούτο οφείλεται στην εξ αντικειμένου ιδιότητά της ως επιχειρήσεως εισάγουσας τα μνημονευόμενα στον κανονισμό προϋόντα, όπως ακριβώς και οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που ασκεί την ίδια δραστηριότητα εντός της Ευρωπαϋκής Κοινότητας.

Συναφώς, ουδεμία ασκεί επιρροή το γεγονός ότι η προσφεύγουσα είναι ο πρώτος Ιταλός παραγωγός γαλακτικών γαλακτικών ζυμεγερτών. Πράγματι, ένα τέτοιο γεγονός δεν μπορεί να την εξατομικεύει σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο επιχειρηματία, από πλευράς του προσβαλλομένου κανονισμού, αντικείμενο του οποίου είναι, γενικώς, η δασμολόγηση των εν λόγω προϋόντων λόγω της εισαγωγής τους από τρίτες χώρες σ' όλα, αδιακρίτως τα κράτη μέλη.
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 1999. - Asia Motor France SA, Jean-Michel Cesbron, Monin automobiles SA και Europe auto services (EAS) SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. - Ανταγωνισμός - Υποχρεώσεις σχετικά με την εξέταση των καταγγελιών - Νόμιμος χαρακτήρας των λόγων απορρίψεως - Περιληπτική έκθεση των ισχυρισμών - Μερικώς παραδεκτό. - Υπόθεση T-154/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01703



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

1 Διαδικασία - Εισαγωγικό της δίκης έγγραφο - Τυπικές προϋποθέσεις - Συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων λόγων - Ενσωμάτωση των υποβληθεισών παρατηρήσεων κατά τη διοικητική διαδικασία - Παραδεκτό

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 19, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 44 § 1, στοιχ. γγ]

2 Διαδικασία - Εισαγωγικό της δίκης έγγραφο - Έκθεση των λόγων ακυρώσεως - Ορολογία - Υποχρέωση χρησιμοποιήσεως της ορολογίας του Κανονισμού Διαδικασίας - Δεν υφίσταται

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 19, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 44 § 1, στοιχ. γγ]

Περίληψη

1 Δυνάμει του άρθρου 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γγ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να μνημονεύει το αντικείμενο της διαφοράς και να περιέχει συνοπτική έκθεση των ισχυρισμών των οποίων γίνεται επίκληση. Ανεξαρτήτως οποιουδήποτε ζητήματος ορολογίας, η μνεία αυτή πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής ώστε να καθίσταται δυνατό στον καθού να προετοιμάσει την άμυνά του και στο Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί της προσφυγής, ενδεχομένως χωρίς άλλα στοιχεία. Για τη διασφάλιση της ασφάλειας του δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλεται, για το παραδεκτό μιας προσφυγής, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά περιστατικά επί των οποίων αυτή στηρίζεται να προκύπτουν, τουλάχιστον συνοπτικώς, αλλά κατά τρόπο λογικό και κατανοητό από το κείμενο του δικογράφου. Μολονότι το κύριο μέρος του δικογράφου της προσφυγής μπορεί να θεμελιωθεί και να συμπληρωθεί, όσον αφορά συγκεκριμένα σημεία, από αναφορές σε αποσπάσματα συνημμένων σ' αυτό εγγράφων, γενική αναφορά σε άλλα έγγραφα, έστω και συνημμένα στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την έλλειψη ουσιωδών στοιχείων νομικής επιχειρηματολογίας τα οποία, δυνάμει των προμνημονευθεισών διατάξεων, πρέπει να περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της προσφυγής.

Στο πλαίσιο αυτό, η ενσωμάτωση στον κορμό του δικογράφου της προσφυγής του πλήρους περιεχομένου των παρατηρήσεων που υπέβαλε ο προσφεύγων κατά τη διοικητική διαδικασία που προηγήθηκε της προσφυγής με ρητή μνεία του ότι οι παρατηρήσεις αυτές συνιστούν τη βάση της προσφυγής δεν μπορεί να εξομοιωθεί ούτε προς απλή αναφορά σε παράρτημα ούτε προς την απλή αναπαραγωγή παραρτήματος.

2 Η μνεία των λόγων της προσφυγής δεν συνδέεται προς την ορολογία και την απαρίθμηση του Κανονισμού Διαδικασίας. Η προβολή των λόγων αυτών, με αναφορά μάλλον στην ουσία τους παρά στον νομικό τους χαρακτηρισμό, μπορεί να αρκεί, όπως είναι επόμενο, ώστε οι εν λόγω λόγοι να συνάγονται από το δικόγραφο της προσφυγής με αρκετή σαφήνεια.
Διάταξη του προέδρου του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου της 3ης Ιουνίου 1999. - Armement coopératif artisanal vendéen κ.λπ. κατά Συμßουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. - Παρέμßαση - Τοπικοί και περιφερειακοί φορείς - Συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς. - Υπόθεση T-138/98.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα II-01797



Περίληψη



Λέξεις κλειδιά

Διαδικασία - Παρέμβαση - Ενδιαφερόμενα πρόσωπα - Διαφορά αφορώσα την ακύρωση κανονισμού για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων - Επιχειρηματίες - Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως - Παραδεκτό - Προϋποθέσεις

[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 37, εδ. 2, και άρθρο 46, εδ. 1]

Περίληψη

Η έννοια του συμφέροντος στην επίλυση της διαφοράς, κατά το άρθρο 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, πρέπει να νοείται ως άμεσο και ενεστώς για την ευδοκίμηση των αιτημάτων. Ο κοινοτικός δικαστής εξετάζει, ιδίως, αν ο παρεμβαίνων θίγεται ευθέως από την προσβαλλομένη πράξη και αν είναι βέβαιον ότι έχει συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς.

Στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως που βάλλει κατά κανονισμού απαγορεύοντος τη χρησιμοποίηση, από τα πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους, παρασυρομένων διχτύων για την αλιεία ορισμένων ειδών ιχθύων, οι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος επιχειρηματίες, που ασκούν τις αλιευτικές δραστηριότητές τους χρησιμοποιώντας την τεχνική στην οποία αναφέρεται ο εν λόγω κανονισμός, έχουν ένα τέτοιο συμφέρον στο μέτρο που αυτός θα μπορούσε να τα εμποδίσει να συνεχίσουν μέρος της αλιευτικής δραστηριότητάς τους και να βλάψει τα εισοδήματά τους.

Ένας οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως έχει επίσης ένα τέτοιο συμφέρον εφόσον αποδεικνύεται, κατά τρόπο μη αμφισβητούμενο, ότι η οικονομική και κοινωνική δομή του εξαρτάται ουσιωδώς από τη δραστηριότητα που θίγει ο προσβαλλόμενος κανονισμός, η δε διατήρηση του εν λόγω κανονισμού θα μπορούσε να απαιτήσει πρόγραμμα συνολικής αναπροσαρμογής.

Αντιθέτως, είναι απαράδεκτη η αίτηση παρεμβάσεως οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως του οποίου το συμφέρον στηρίζεται στον κίνδυνο μειώσεως των θέσεων απασχολήσεως και των δραστηριοτήτων των επιχειρηματιών που είναι εγκατεστημένοι σε τόπο ευρισκόμενο στο έδαφός του, ο οποίος εκπροσωπείται από άλλον παρεμβαίνοντα, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι η οικονομική και κοινωνική δομή του εξαρτάται ουσιωδώς από τις δραστηριότητες αυτές. Πράγματι, το γενικό συμφέρον, που μπορεί να έχει ένας τέτοιος οργανισμός, να επιτύχει ευνοϋκό αποτέλεσμα για την οικονομική άνθηση των επιχειρήσεων αυτών και, συνεπώς, σε επίπεδο απασχολήσεως στη γεωγραφική περιοχή όπου αυτές ασκούν τις δραστηριότητές τους δεν μπορεί, από μόνο του, να δικαιολογήσει παρέμβαση στη διαφορά, δεδομένου ότι ένα τέτοιο συμφέρον έχει έμμεσο και απομακρυσμένο χαρακτήρα. Επιπλέον, δεν συνιστά άμεσο συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς το υποτιθέμενο συμφέρον άλλου παρεμβαίνοντος.