ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 7ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1985. - PROCURATORE DELLA REPUBBLICA ΚΑΤΑ TIZIANO MIGLIORINI ΚΑΙ TIBOR TIBURZIO FISCHL. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ CORTE SUPREMA DI CASSAZIONE - ΙΤΑΛΙΑ. - ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 199/84.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1985 σελίδα 03317



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

1 . Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Προϊόντα που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία — Προϊόντα που εισάγονται στα πλαίσια κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως — Εμπίπτουν

( Συνθήκη EOK , άρθρο 9 , παράγραφος 2 )

2 . Κοινό Δασμολόγιο — Κοινοτικές δασμολογικές ποσοστώσεις — Κατεψυγμένο βόειο κρέας — Κατανομή σε εθνικά μερίδια — Επανεξαγωγή σε άλλο κράτος μέλος — Εθνικά περιοριστικά μέτρα — Δεν επιτρέπονται

( Κανονισμός 3225/82 του Συμβουλίου )

Περίληψη

1 . H εξάλειψη των εμποδίων διαθέσεως στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί θεμελιώδη αρχή της κοινής αγοράς που ισχύει για το σύνολο των εμπορευμάτων , συμπεριλαμβανομένων και αυτών που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία , και συνεπώς κάθε εξαίρεση , που πρέπει άλλωστε να ερμηνεύεται στενά , πρέπει να προβλέπεται σαφώς από κοινοτική διάταξη . Ελλείψει τέτοιας διατάξεως , εμπορεύματα που εισήχθησαν στα πλαίσια κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως κατανεμημένης μεταξύ διαφόρων κρατών μελών και τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της κοινής αγοράς .

2 . O κανονισμός 3225/82 , περί ανοίγματος , κατανομής και τρόπου διαχειρίσεως κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως για το κατεψυγμένο βόειο κρέας , σκοπό έχει να εξασφαλίσει τη διενέργεια της κατανομής της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως ανάλογα με τις ανάγκες των κρατών μελών , ερμηνεύεται δε υπό την έννοια ότι η ποσόστωση πρέπει να κατανέμεται δίκαια μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών κάθε κράτους μέλους , αλλά δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα που σκοπό έχουν να εμποδίσουν , να περιορίσουν ή να επηρεάσουν την επανεξαγωγή του εμπορεύματος που εισήχθη κανονικά στα πλαίσια της εν λόγω ποσοστώσεως και επομένως τελεί σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 199/84 ,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Corte suprema di cassazione της Ρώμης προς το Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK , με την οποία ζητείται , στο πλαίσιο της εκκρεμούσας ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ποινικής διώξεως του

Procuratore della Repubblica

κατά

1 ) Tiziano Migliorini ,

2 ) Tibor Tiburzio Fischl ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του κανονισμού 3225/82 του Συμβουλίου , της 23ης Νοεμβρίου 1982 , περί ανοίγματος , κατανομής και τρόπου διαχειρίσεως κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως για το κατεψυγμένο βόειο κρέας της διακρίσεως 02.01 A II β ) του κοινού δασμολογίου ( έτος 1983 ) ( EE L 340 , σ . 4 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με Διάταξη της 13ης Ιουλίου 1984 , η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Αυγούστου 1984 , το Corte suprema di cassazione υπέβαλε , δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK , προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 3225/82 του Συμβουλίου , της 23ης Νοεμβρίου 1982 , περί ανοίγματος , κατανομής και τρόπου διαχειρίσεως κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως για το κατεψυγμένο βόειο κρέας της διακρίσεως 02.01 A II β ) του κοινού δασμολογίου ( έτος 1983 ) ( EE L 340 , σ . 4 ), για να κρίνει αν συμβιβάζεται με την εν λόγω κοινοτική ρύθμιση η εξαγωγή σε άλλο κράτος μέλος κατεψυγμένου βοείου κρέατος προερχόμενου από τρίτη χώρα .

2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στα πλαίσια ποινικής διώξεως που ασκήθηκε από τον Procuratore della Repubblica κατά του T . Migliorini , υπαλλήλου των γενικών αποθηκών της Βερόνα ( Ιταλία ), ως μεσεγγυούχου εμπορεύματος , και του T . Fischl , διαχειριστή της εταιρίας Soicarni SpA με έδρα το Μιλάνο ( εφεξής : οι κατηγορούμενοι ), διότι εξήγαγαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατεψυγμένο βόειο κρέας που είχε εισαχθεί από την Τσεχοσλοβακία και αποτελούσε μέρος του τμήματος της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως που είχε χορηγηθεί στην Ιταλία για το 1983 . H εν λόγω κοινοτική δασμολογική ποσόστωση ανοίχθηκε σύμφωνα με την υποχρέωση που ανέλαβε η Κοινότητα το 1962 στα πλαίσια της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου ( GATT ).

3 Το άρθρο 1 του ανωτέρω κανονισμού ορίζει ότι ανοίγεται κοινοτική δασμολογική ποσόστωση κατεψυγμένου βοείου κρέατος συνολικής ποσότητας 50 000 τόνων για το 1983 , καθορίζει δε το ύψος του επιβαλλόμενου δασμού του κοινού δασμολογίου σε 20 % . Αντίθετα , δεν προβλέπεται καμία εισφορά στα πλαίσια της κοινής οργανώσεως αγοράς . Το άρθρο 2 διευκρινίζει ότι η εν λόγω ποσόστωση υποδιαιρείται σε δύο τμήματα , από τα οποία αντίστοιχα 9 658 και 4 757 τόνοι χορηγούνται στην Ιταλία . Σύμφωνα με το άρθρο 3 , τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε πρόσφορο μέτρο για να εξασφαλίσουν σε όλους τους ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους την ελεύθερη πρόσβαση στα μερίδια που τους έχουν χορηγηθεί . Σύμφωνα με τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του ίδιου κανονισμού , η κατανομή της ποσοστώσεως μεταξύ των κρατών μελών πρέπει να διενεργηθεί ανάλογα με τις ανάγκες τους , « για να επιτευχθεί δίκαιη κατανομή μεταξύ των κρατών μελών » .

4 Κατά την εισαγωγή του εν λόγω εμπορεύματος στην Ιταλία , όλες οι επιβαρύνσεις σε περίπτωση εισαγωγής από τρίτη χώρα καταβλήθηκαν από την επιχείρηση που διενήργησε την εισαγωγή . Εντούτοις , οι ιταλικές τελωνειακές αρχές , εκτιμώντας ότι οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν παράνομα το εμπόρευμα για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνον για τον οποίο είχε διευκολυνθεί η εισαγωγή , δεδομένου ότι το εμπόρευμα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μόνο για τις ανάγκες της Ιταλίας και συνεπώς να μην εξαχθεί , προέβησαν στην κατάσχεσή του . Το μέτρο αυτό επικυρώθηκε μεταγενέστερα από τον Procuratore della Repubblica της Βερόνα , ο οποίος έκρινε ότι η εξαγωγή στοιχειοθετούσε το αδίκημα της λαθρεμπορίας . Μετά την άρση της κατασχέσεως από το Tribunale της Βερόνα , ο Procuratore della Repubblica άσκησε αναίρεση· διέταξε επίσης νέα κατάσχεση του κρέατος , αναφερόμενος τη φορά αυτή στο αδίκημα της διακεκριμένης απάτης εις βάρος του ιταλικού κράτους και της Κοινότητας ( άρθρο 640 , παράγραφος 1 , του ιταλικού ποινικού κώδικα ). Οι κατηγορούμενοι , μετά την επικύρωση της δεύτερης κατασχέσεως από το Tribunale της Βερόνα , άσκησαν επίσης αναίρεση ενώπιον του Corte suprema di cassazione .

5 Το Corte suprema di cassazione διαπιστώνει ότι είναι ουσιώδες για την απόφασή του να καθοριστεί η ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στον ανωτέρω κανονισμό 3225/82 , στο μέτρο που η δίκαιη κατανομή της δασμολογικής ποσοστώσεως μεταξύ των κρατών μελών διενεργείται ανάλογα με τις ανάγκες τους , η δε επιλογή του συστήματος διαχειρίσεως του αντίστοιχου τμήματος εμπίπτει στην αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους , έτσι ώστε να εξασφαλίζεται κατανομή πρόσφορη από οικονομική άποψη ( τέταρτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού ). Κατά την άποψη του εθνικού δικαστηρίου , στην πραγματικότητα πρόκειται καταρχάς για τον καθορισμό του περιεχομένου της κατανομής που διενεργείται ανάλογα με τις ανάγκες της οικείας χώρας και , ιδίως , για τη διευκρίνιση αν στόχος του κανονισμού ήταν να προσδιοριστεί η χρήση του κρέατος για την αντιμετώπιση των αναγκών της εσωτερικής καταναλώσεως του προϊόντος ή να γίνει αναφορά σε οποιαδήποτε οικονομική χρήση του . Δεύτερον , το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι εφόσον ελλείπει ρητή κανονιστική απαγόρευση εξαγωγής του εισαχθέντος εμπορεύματος , πρέπει να καθοριστεί αν η απαγόρευση αυτή μπορεί να συναχθεί από το ίδιο το σύστημα της δίκαιης κατανομής της ποσοστώσεως μεταξύ των κρατών μελών .

6 Για τους λόγους αυτούς , το εθνικό δικαστήριο έκρινε αναγκαίο να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα :

« O κανονισμός 3225 του 1982 , προβαίνοντας στην κατανομή της δασμολογικής ποσοστώσεως μεταξύ των κρατών μελών αναλόγως των αναγκών που προσδιορίζονται βάσει των κριτηρίων που αυτός καθορίζει , εννοεί ότι το κρέας που εισάγεται από τρίτη χώρα προορίζεται για την κατανάλωση και το εμπόριο μόνον εντός του εδάφους της χώρας εισαγωγής , χωρίς τη δυνατότητα επανεξαγωγής του σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας ; »

7 Με το ερώτημα αυτό ερωτάται κατ’ ουσία αν ο κανονισμός 3225/82 , λαμβανομένου υπόψη ότι αποσκοπεί να εξασφαλίσει την κατανομή της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως ανάλογα με τις ανάγκες των κρατών μελών και αφήνει σε κάθε κράτος μέλος την επιλογή του συστήματος διαχειρίσεως του τμήματος που του αναλογεί , έτσι ώστε να εξασφαλίζεται κατανομή πρόσφορη από οικονομική άποψη , πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα που σκοπό έχουν να παρεμποδίσουν , να περιορίσουν ή να επηρεάσουν την εξαγωγή του εμπορεύματος που εισήχθη κανονικά στα πλαίσια της εν λόγω δασμολογικής ποσοστώσεως .

8 Οι κατηγορούμενοι προβάλλουν ότι η απουσία ενδείξεως ως προς το σκοπό της κατανομής της ποσοστώσεως στον κανονισμό 3225/82 δείχνει ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός όσον αφορά τον προορισμό του κρέατος . Αναφέρονται στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού για να συναγάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά στις ανάγκες των κρατών μελών αποτελεί απλώς τεχνικό κριτήριο της κατανομής της ποσοστώσεως . Από τις αρχές που διατυπώνονται στα άρθρα 39 και 40 της Συνθήκης προκύπτει , κατά την άποψη των κατηγορουμένων , ότι ο εθνικός νομοθέτης δεν πρέπει να παρεμβαίνει κατά τρόπο που μπορεί να επηρεάσει την ελεύθερη διαμόρφωση της τιμής της αγοράς . Τέλος , η απαγόρευση εξαγωγής συνιστά προφανή παραβίαση και άρνηση της κοινοτικής φιλοσοφίας .

9 H ιταλική κυβέρνηση θεωρεί ότι η εθνική ρύθμιση αποσκοπεί στην αποφυγή όλων των ανισοτήτων όσον αφορά την πρόσβαση ή τον εφοδιασμό από τα αποθέματα κρέατος που εισάγονται στην Κοινότητα με απαλλαγή από την εισφορά . Κατά την εισαγωγή κρέατος που πραγματοποιείται αποκλειστικά για να επιτευχθεί η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους , με την πρόθεση να αποσταλεί το κρέας απευθείας για οποιαδήποτε χρήση εκτός του κράτους αυτού , δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι το κρέας προορίζεται να καλύψει τις ανάγκες της χώρας όπου πραγματοποιήθηκε η εισαγωγή αλλά μάλλον τις ανάγκες της χώρας στο οικονομικό κύκλωμα της οποίας εισάγεται κατά τρόπο άμεσο και πραγματικό μετά την εξαγωγή του . Τέτοια συμπεριφορά δημιουργεί επίσης τις ανωτέρω ανισότητες . H ιταλική κυβέρνηση αναφέρεται στο άρθρο 3 , παράγραφος 1 , του εν λόγω κανονισμού , σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 44 , παράγραφος 1 , στοιχείο α ), του κανονισμού 3183/80 της Επιτροπής , της 3ης Δεκεμβρίου 1980 , περί κοινών τρόπων εφαρμογής του καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής , εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα ( EE ειδ . έκδ . 11/022 , σ . 66 ), για να αποκλείσει την ιδέα ότι ένας επιχειρηματίας είναι ελεύθερος να χρησιμοποιήσει το πιστοποιητικό εισαγωγής για να πραγματοποιήσει εισαγωγή που προορίζεται τελικά για ένα οποιοδήποτε κράτος μέλος της Κοινότητας διαφορετικό από εκείνο στο μερίδιο του οποίου υπολογίστηκε το φορτίο του εμπορεύματος . Το τελευταίο από τα ανωτέρω άρθρα προβλέπει πράγματι ότι το πιστοποιητικό εισαγωγής ισχύει μόνο στο κράτος μέλος της εκδόσεως . H ιταλική κυβέρνηση συνάγει από τις ανωτέρω σκέψεις το συμπέρασμα ότι η σχέση μεταξύ εθνικού μεριδίου της ποσοστώσεως και αναγκών κάθε κράτους μέλους εντάσσεται αναπόσπαστα στο πνεύμα και τον κοινοτικό σκοπό της ποσοστώσεως και συνεπάγεται ότι τα διάφορα εθνικά μερίδια προορισμό έχουν να καλύψουν τις εσωτερικές ανάγκες κάθε κράτους μέλους .

10 Τέλος , η ιταλική κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι η εφαρμογή του κανονισμού 3225/82 δεν μπορεί ποτέ να έχει ως αποτέλεσμα την απαγόρευση της επανεξαγωγής του οικείου εμπορεύματος . Έχει επίπτωση μόνο στη διατήρηση του δικαιώματος δασμολογικής απαλλαγής όταν αποδεικνύεται ότι η εξαγωγή δεν ανταποκρίνεται στον προορισμό που καθορίζεται στην κοινοτική ρύθμιση .

11 H βελγική κυβέρνηση αναφέρεται επίσης στο άρθρο 44 , παράγραφος 1 , στοιχείο α ), του κανονισμού 3183/80 , αλλά διαπιστώνει ότι , όπως και ο κανονισμός 3225/82 , δεν προβλέπει κανένα περιορισμό επανεξαγωγής . Συμφωνώντας με τις παρατηρήσεις της Επιτροπής σε προγενέστερη υπόθεση ( απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 1980 , Grosoli , 35/79 , Racc . σ . 177 ), ερμηνεύει τον όρο « ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες » υπό την έννοια ότι περιλαμβάνει « όλα τα εγκατεστημένα στο έδαφος κράτους μέλους φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προβαίνουν απευθείας ή μέσω τρίτου στον εκτελωνισμό κατεψυγμένου βοείου κρέατος με σκοπό τη διάθεσή του προς κατανάλωση στο εν λόγω έδαφος » . Με τον όρο « διάθεση προς κατανάλωση » εννοείται προφανώς κάτι περισσότερο από την απλή θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία . Κατά συνέπεια , όλες οι λοιπές επιβαρύνσεις που ισχύουν για τα εμπορεύματα αυτά πρέπει να καταβληθούν . Κατόπιν αυτού , δεν υπάρχει έρεισμα που επιτρέπει την απαγόρευση της ενδοκοινοτικής εξαγωγής σε άλλα κράτη μέλη . Τέλος , τα κράτη μέλη δεν έχουν το δικαίωμα να προσθέτουν προϋπόθεση ή απαγορευτική ρήτρα που δεν προβλέπεται ρητά στον κανονισμό 3225/82 .

12 Κατά την άποψη της Επιτροπής , το εμπόρευμα που εισάγεται σε κράτος μέλος στα πλαίσια κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως που χορηγείται βάσει της GATT και κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με τα καθορισμένα κριτήρια μπορεί να επανεξαχθεί σε άλλο κράτος μέλος . H Επιτροπή συνάγει από τη νομολογία του Δικαστηρίου ότι , αφενός , ελλείψει ρητών κοινοτικών διατάξεων , τα κράτη μέλη στα οποία χορηγείται η ποσόστωση δεν μπορούν να ρυθμίσουν τον προορισμό του κρέατος που εισάγεται υπό το εν λόγω καθεστώς . Αφετέρου , η έννοια « ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες » έχει ευρύ περιεχόμενο που δεν περιορίζεται στους « εισαγωγείς » . H κατανομή της ποσότητας της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί απλώς πραγματιστική μέθοδο διαχειρίσεως , που επιτρέπει στους επιχειρηματίες να επωφελούνται των δασμολογικών πλεονεκτημάτων μέσω των εθνικών διοικήσεων .

13 Υπό γενικότερο πρίσμα , η Επιτροπή θεωρεί ότι η απαγόρευση επανεξαγωγής του κρέατος σε άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προβλέπεται ρητά σε κοινοτικό κανονισμό , διότι είναι αντίθετη προς την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και ειδικότερα προς το άρθρο 34 της Συνθήκης , που εφαρμόζεται όχι μόνο στα προϊόντα κοινοτικής καταγωγής αλλά επίσης στα προϊόντα προελεύσεως τρίτων χωρών που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας .

14 Για να δοθεί απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα , πρέπει να υπομνησθεί καταρχάς ότι το Δικαστήριο είχε ήδη επανειλημμένα την ευκαιρία να τονίσει ότι η εξάλειψη των εμποδίων διαθέσεως στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί θεμελιώδη αρχή της κοινής αγοράς που ισχύει για το σύνολο των προϊόντων και εμπορευμάτων και συνεπώς κάθε εξαίρεση , που πρέπει άλλωστε να ερμηνεύεται στενά , πρέπει να προβλέπεται σαφώς ( βλέπε απόφαση της 20ής Απριλίου 1978 , Commissionnaires reunis , 80 και 81/77 , Racc . σ . 927 , καθώς και τις εκεί αναφερόμενες παραπομπές ).

15 Όσον αφορά ειδικότερα τις ανοιγόμενες στα πλαίσια της GATT κοινοτικές δασμολογικές ποσοστώσεις , τις οποίες διαπραγματεύεται η Κοινότητα δυνάμει της αρμοδιότητας που της απονέμει η Συνθήκη επί θεμάτων εμπορικής δασμολογικής πολιτικής , πρέπει να διαπιστωθεί ότι ο κανονισμός 3225/82 του Συμβουλίου , όπως και οι προγενέστεροι κανονισμοί , χαρακτηρίζει ρητά την εν λόγω ποσόστωση ως « κοινοτική » . Τον ίδιο επομένως χαρακτήρα έχουν και τα μερίδια των ποσοστώσεων που χορηγούνται στα κράτη μέλη .

16 Στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του ανωτέρω κανονισμού εκτίθεται αφενός « ότι ένα σύστημα χρησιμοποιήσεως της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως , βασιζόμενο σε μια κατανομή μεταξύ των κρατών μελών , φαίνεται πως ανταποκρίνεται στον κοινοτικό χαρακτήρα της εν λόγω ποσοστώσεως ... » . Αφετέρου , από την ίδια αιτιολογική σκέψη προκύπτει ότι η κατανομή που διενεργείται ανάλογα με τις ανάγκες των κρατών μελών έχει ως μόνο σκοπό την επίτευξη δίκαιης κατανομής μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών των κρατών μελών , ιδίως όσον αφορά την ίση και συνεχή πρόσβαση όλων των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών της Κοινότητας στην εν λόγω ποσόστωση , ανεξάρτητα από το χαρακτήρα ή τον προσανατολισμό των δραστηριοτήτων τους .

17 Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υπομνησθεί επίσης η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου , κατά την οποία , αφενός , η διαχείριση των μεριδίων που εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών τα οποία προβαίνουν στην κατανομή τους σύμφωνα με τις διοικητικές διατάξεις τους δεν επιτρέπει σε αυτά να λαμβάνουν μέτρα με τα οποία αποσκοπείται η ρύθμιση του προορισμού των ποσοτήτων που τους έχουν χορηγηθεί και , αφετέρου , δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει το πλαίσιο των τεχνικών και διαδικαστικών κανόνων που προορίζονται να εξασφαλίσουν την τήρηση των συνολικών ορίων της ποσοστώσεως και την ίση μεταχείριση των ενδιαφερομένων ( αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 1973 , Grosoli , 131/73 , Racc . σ . 1555 , και της 30ής Οκτωβρίου 1982 , Norddeutsches Vieh- und Fleischkontor , 213 μέχρι 215/83 , Συλλογή σ . 3583 ). Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι μόνο οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στο οικείο κράτος μέλος έχουν δικαίωμα εισαγωγής του εμπορεύματος στα πλαίσια της ποσοστώσεως βάσει του πιστοποιητικού εισαγωγής , το οποίο επομένως ισχύει μόνο στο κράτος μέλος εκδόσεως ( άρθρο 44 , παράγραφος 1 , του κανονισμού 3183/80 ). Αυτός όμως ο κατά τόπο περιορισμός της ισχύος του πιστοποιητικού δεν επηρεάζει καθόλου το ενδοκοινοτικό εμπόριο του εμπορεύματος .

18 Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία να κρίνει ότι η κατανομή συνολικής δασμολογικής ποσοστώσεως σε εθνικά μερίδια συμβιβάζεται με τη Συνθήκη μόνο υπό τη ρητή προϋπόθεση ότι δεν θίγει την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που αποτελούν το αντικείμενο της ποσοστώσεως , μετά τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία στο έδαφος κράτους μέλους ( απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 1983 στην υπόθεση 218/82 , Επιτροπή κατά Συμβουλίου , Συλλογή σ . 4063 ).

19 Όσον αφορά την άποψη της ιταλικής κυβερνήσεως ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν μπορεί βέβαια να έχει ως αποτέλεσμα την απαγόρευση της επανεξαγωγής αλλά επιτρέπει την επιβολή δασμών όταν το εμπόρευμα δεν παραμένει εντός του κράτους μέλους στα πλαίσια του μεριδίου του οποίου εισήχθη στην Κοινότητα , πρέπει να διαπιστωθεί ότι κάθε διάταξη ή μέτρο κράτους μέλους που έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζει τον κοινοτικό χαρακτήρα ποσοστώσεως θίγει έναν από τους κύριους στόχους της κοινής αγοράς , δηλαδή την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων . Σύμφωνα με το άρθρο 9 , παράγραφος 2 , της Συνθήκης , η εξάλειψη των περιορισμών στα πλαίσια του ενδοκοινοτικού εμπορίου ισχύει επίσης για τα προϊόντα προελεύσεως τρίτων χωρών που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους .

20 Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι στο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 3225/82 σκοπό έχει να εξασφαλίσει τη διενέργεια της κατανομής της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως ανάλογα με τις ανάγκες των κρατών μελών , ερμηνεύεται δε υπό την έννοια ότι η κοινοτική δασμολογική ποσόστωση πρέπει να κατανέμεται δίκαια μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών κάθε κράτους μέλους , αλλά δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα που σκοπό έχουν να εμποδίσουν , να περιορίσουν ή να επηρεάσουν την επανεξαγωγή του εμπορεύματος που εισήχθη κανονικά στα πλαίσια της εν λόγω ποσοστώσεως και , επομένως , τελεί σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

21 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι κυβερνήσεις της Ιταλικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου του Βελγίου καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο , δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε κατά την ποινική διαδικασία ενώπιον του Corte di cassazione της Ρώμης , σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα ),

κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε το Corte suprema di cassazione με Διάταξη της 13ης Ιουλίου 1984 , αποφαίνεται :

O κανονισμός 3225/82 σκοπό έχει να εξασφαλίσει τη διενέργεια της κατανομής της κοινοτικής δασμολογικής ποσοστώσεως ανάλογα με τις ανάγκες των κρατών μελών , ερμηνεύεται δε υπό την έννοια ότι η κοινοτική δασμολογική ποσόστωση πρέπει να κατανέμεται δίκαια μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών κάθε κράτους μέλους , αλλά δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα που σκοπό έχουν να εμποδίσουν , να περιορίσουν ή να επηρεάσουν την επανεξαγωγή του εμπορεύματος που εισήχθη κανονικά στα πλαίσια της εν λόγω ποσοστώσεως και επομένως τελεί σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους .