ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΡΙΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 28ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1988. - MARIE-JEANNE VANHAEREN ΚΑΤΑ RIJKSDIENST VOOR ARBEIDSVOORZIENING, ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ. - ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ARBEIDSRECHTBANK TONGEREN (ΒΕΛΓΙΟ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ. - ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ - ΑΡΘΡΟ 69 ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 1408/71. - ΥΠΟΘΕΣΗ 192/87.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1988 σελίδα 02411



Περίληψη

Διάδικοι

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

++++

Κοινωνική ασφάλιση διακινούμενων εργαζομένων - 'Ανεργος - 'Ανεργος που μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος - Κατάληψη θέσεως - Συνέπεια - Αλλαγή του αρμοδίου κράτους κατά την έννοια του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 - Μη εφαρμογή στον ενδιαφερόμενο των διατάξεων που αφορούν το δικαίωμα παροχών σε περίπτωση επιστροφής ενός ανέργου ( Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρο 69, παράγραφος 2 και 4 )

Περίληψη

'Οταν ένας άνεργος, αφού εγκατέλειψε ένα κράτος μέλος στο οποίο του είχε αναγνωριστεί το δικαίωμα παροχών ανεργίας, βρει απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος αυτό είναι, έναντι του ενδιαφερομένου, το κράτος της τελευταίας απασχολήσεως και καθίσταται, εν συνεχεία, το αρμόδιο κράτος κατά την έννοια του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 . Από αυτό συνάγεται ότι στο πρώτο κράτος μέλος οι παράγραφοι 2 και 4 του εν λόγω άρθρου, σχετικά με το δικαίωμα παροχών του ανέργου που επιστρέφει στο αρμόδιο κράτος αφού αναζήτησε απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος, δεν εφαρμόζονται πλέον στον ενδιαφερόμενο σε περίπτωση επιστροφής του .

Διάδικοι

Στην υπόθεση 192/87,

που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ

Marie-Jeanne Vanhaeren

και

Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, Βρυξέλλες,

η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (( έκδοση κωδικοποιηθείσα με τον κανονισμό 2001/83 του Συμβουλίου, της 22ας Αυγούστου 1983 ( ΕΕ L 230, σ . 6 ) )),

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )

συγκείμενο από τους J . C . Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, U . Everling και Y . Galmot, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : J . Mischo

γραμματέας : H . A . Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν :

- ο φορέας απασχολήσεως, εκπροσωπούμενος από τον A . Binon, επιθεωρητή υπό την ιδιότητα του προϊσταμένου-διευθυντή,

- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Δ . Γκουλούση, νομικό σύμβουλο, επικουρούμενο από τον F . Herbert, δικηγόρο Βρυξελλών,

έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 9ης Μαρτίου 1988,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου 1988,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με απόφαση της 10ης Μαρτίου 1987, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Ιουνίου 1987, το Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren ( δικαστήριο εργατικών διαφορών της Tongres ) υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ,

προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως κωδικοποιήθηκε ο εν λόγω κανονισμός με τον κανονισμό 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 ( ΕΕ L 230, σ . 6 ) ( στο εξής : κανονισμός 1408/71 ).

2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Vanhaeren και του Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening ( στο εξής : φορέας απασχολήσεως ) κατόπιν της αρνήσεως αυτού να χορηγήσει στην ενδιαφερομένη το ευεργέτημα των παροχών ανεργίας στο Βέλγιο .

3 Η Vanhaeren κατέστη άνεργος στο Βέλγιο όπου εισέπραξε παροχές ανεργίας μέχρι τις 27 Ιουλίου 1983 . Κατά την ημερομηνία αυτή εγκαταστάθηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου εισέπραξε παροχές ανεργίας σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 1408/71, δηλαδή κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών από την αναχώρησή της από το Βέλγιο .

4 Αφού απασχολήθηκε ως μισθωτή στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Vanhaeren επέστρεψε στο Βέλγιο στις 13 Μαΐου 1986 και ζήτησε να της χορηγηθούν εκεί εκ νέου παροχές ανεργίας .

5 Ο φορέας απασχολήσεως αρνήθηκε να χορηγήσει στην ενδιαφερομένη το ευεργέτημα των εν λόγω παροχών βάσει του άρθρου 69, παράγραφος 4, του κανονισμού 1408/71, κατά το οποίο, "αν το αρμόδιο κράτος είναι το Βέλγιο, ο άνεργος που επιστρέφει εκεί, μετά τη λήξη της προθεσμίας των τριών μηνών που προβλέπεται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ ), ανακτά το δικαίωμα παροχών του κράτους αυτού μόνον αφού απασχοληθεί εκεί επί τρεις τουλάχιστον μήνες ".

6 Το Δικαστήριο εργατικών υποθέσεων της Tongres, στο οποίο προσέφυγε κατόπιν αυτού η Vanhaeren, αποφάσισε να ζητήσει από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως "επί του ερωτήματος αν το άρθρο 69 μπορεί να εφαρμοστεί" σε περίπτωση όπως η προεκτιθέμενη .

7 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, οι εφαρμόσιμες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου . Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

8 Από τα στοιχεία της διαφοράς της κύριας δίκης προκύπτει ότι το ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο αφορά κατ' ουσίαν το αν στο κράτος μέλος, στο οποίο έχει αναγνωριστεί σε άνεργο το δικαίωμα παροχών ανεργίας, εξακολουθούν να εφαρμόζονται στον εν λόγω άνεργο οι παράγραφοι 2 και 4 του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71, όταν αυτός επιστρέψει στο εν λόγω κράτος αφού απασχολήθηκε σε άλλο κράτος μέλος .

9 Τόσο από την επικεφαλίδα του τμήματος 2 του κεφαλαίου 6 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού 1408/71, όσο και από το περιεχόμενο των παραγράφων 2 και 4 του άρθρου 69 προκύπτει ότι οι τελευταίες αυτές διατάξεις ορίζουν τα δικαιώματα του διακινούμενου ανέργου, ο οποίος επιστρέφει στο αρμόδιο κράτος αφού έχει αναζητήσει εργασία σε άλλο κράτος μέλος . Η απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα εξαρτάται, επομένως, από το αν το κράτος μέλος, στο οποίο ο απωλέσας την εργασία του εργαζόμενος επανέρχεται, αφού απασχολήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, πρέπει να θεωρηθεί ως "το αρμόδιο κράτος" κατά την έννοια του άρθρου 69 .

10 Από το γενικό κανόνα του άρθρου 13 του τίτλου ΙΙ του κανονισμού 1408/71 προκύπτει σχετικά ότι το αρμόδιο για τις κοινωνικές παροχές κράτος είναι το κράτος απασχολήσεως .

11 'Οπως ήδη έχει κρίνει το Δικαστήριο με την απόφαση της 7ης Μαρτίου 1985 ( Cochet, 145/84, Συλλογή σ . 801 ), ο γενικός αυτός κανόνας διευκρινίζεται από τις ειδικές διατάξεις αυτού του ίδιου κανονισμού που αφορούν τις παροχές ανεργίας, από τις οποίες προκύπτει ότι "το αρμόδιο κράτος" για τα εν λόγω θέματα είναι το κράτος της τελευταίας απασχολήσεως .

12 Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι, εφόσον ο άνεργος έχει βρει απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος αυτό είναι το κράτος της τελευταίας απασχολήσεως και καθίσταται, εν συνεχεία, το αρμόδιο κράτος κατά την έννοια του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 .

13 Επομένως, στο εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί ως απάντηση ότι, στο κράτος μέλος στο οποίο έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα παροχών ανεργίας σε άνεργο, οι παράγραφοι 2 και 4 του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 δεν εφαρμόζονται στον εν λόγω άνεργο, όταν αυτός επιστρέψει στο κράτος αυτό, αφού απασχολήθηκε σε άλλο κράτος μέλος .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

14 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα ),

κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε το Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren ( δικαστήριο εργατικών υποθέσεων της Tongres ) με απόφαση της 10ης Μαρτίου 1987, αποφαίνεται :

Στο κράτος μέλος στο οποίο έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα παροχών ανεργίας σε άνεργο, οι παράγραφοι 2 και 4 του άρθρου 69 του κανονισμού 1408/71 δεν

εφαρμόζονται στον εν λόγω άνεργο, όταν αυτός επιστρέψει στο κράτος αυτό, αφού απασχολήθηκε σε άλλο κράτος μέλος .