ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 17ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1981. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 171/80.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 00465



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση τών οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογία — Απαράδεκτο

( Συνθήκη ΕΟΚ άρθρο 169 )

Περίληψη

Ένα Κράτος μέλος δέν μπορεί νά επικαλεστεί διατάξεις , τήν ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής έννομης τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τή μή εκπλήρωση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 171/80

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπούμενη από τόν Alberto Prozzillo , μέ αντίκλητο τόν Mario Cervino , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , εκπροσωπούμενης από τόν Arnaldo Squillante , επικουρούμενο από τόν Pier Giorgio Ferri , avvocato dello Stato , μέ τόπο επιδόσεων τήν πρεσβεία τής Ιταλίας στό Λουξεμβούργο ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/769 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως τών νομοθετικών , κανονιστικών καί διοικητικών διατάξεων τών Κρατών μελών πού αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στήν αγορά καί χρήσεως μερικών επικίνδυνων ουσιών καί παρασκευασμάτων ( GU L 262 , σ . 201 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 262 , τόμ . 13/004 , σ . 178 ),

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 28 Ιουλίου 1980 , η Επιτροπή άσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή ενώπιον τού Δικαστηρίου μέ τήν οποία ζητά νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , παραλείποντας νά θεσπίσει μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/769 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως τών νομοθετικών , κανονιστικών καί διοικητικών διατάξεων τών Κρατών μελών πού αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στήν αγορά καί χρήσεως μερικών επικίνδυνων ουσιών καί παρασκευασμάτων ( GU L 262 , σ . 201 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 262 , τόμ . 13/004 , σ . 178 ), παρέβη υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τής συνθήκης .

2 Δυνάμει τού άρθρου 3 τής οδηγίας 76/769 τού Συμβουλίου , τά Κράτη μέλη όφειλαν νά θέσουν σέ ισχύ τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή τους μέ τήν οδηγία αυτή μέσα σέ δεκαοκτώ μήνες από τήν κοινοποίησή της . Η προθεσμία αυτή έληξε εν προκειμένω στίς 2 Φεβρουαρίου 1978 .

3 Η ιταλική κυβέρνηση δέν αμφισβητεί οτι δέν εκπλήρωσε τήν υποχρέωσή της αυτή , προβάλλει ομως οτι η «επιταχυνόμενη διαδικασία τής ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως δημιουργεί έναντι τών Κρατών μελών , πρός τά οποία απευθύνονται οι οδηγίες κατά τήν έννοια τού άρθρου 189 τής συνθήκης , ενα σημαντικό αριθμό υποχρεώσεων προσαρμογής τών εσωτερικών συστημάτων , η πραγματοποίηση τής οποίας μπορεί νά αποδειχτεί , οσον αφορά τήν κίνηση τών διαδικασιών θεσπίσεως νομικών κανόνων , κατά τό μάλλον ή ηττον δύσκολη ανάλογα μέ τίς αρχές πού διέπουν στό πλαίσιο τών συστημάτων αυτών τή δημιουργία τών κανόνων καί ανάλογα μέ τό ειδος τής καινοτομίας πού απαιτείται από τή νομική ρύθμιση τού σχετικού ζητήματος» . Προσθέτει οτι «οι κοινοτικές οδηγίες , λόγω τής επιδράσεώς τους σέ σχέσεις πού διέπονται από τό νόμο , απαιτούν τήν προσφυγή στή νομοθετική διαδικασία , οι προθεσμίες τής οποίας εξαρτώνται από τίς απαιτήσεις καί τά περιστατικά πού προσιδιάζουν στήν κοινοβουλευτική οδό» . Προκειμένου νά επιταχύνει τήν προσαρμογή τής εσωτερικής έννομης τάξεως στίς κοινοτικές οδηγίες , η ιταλική κυβέρνηση πήρε τήν πρωτοβουλία νά ζητήσει από τό κοινοβούλιο τή νομοθετική εξουσιοδότηση πού προβλέπεται στό άρθρο 76 τού Συντάγματος , ωστε νά θεσπίσει μέ διατάγματα , πού θά έχουν ισχύ καί χαρακτήρα νόμου , τούς αναγκαίους κανόνες γιά τήν εφαρμογή ενός συνόλου κοινοτικών οδηγιών , μεταξύ τών οποίων ειναι καί η επίδικη . Η εξουσιοδότηση εγκρίθηκε από τή Γερουσία στίς 16 Ιουλίου 1980 , μέ τήν ψήφιση τού κατάλληλου νομοσχεδίου , πού έχει υποβληθεί τώρα γιά συζήτηση στή Βουλή .

4 Οι περιστάσεις αυτές δέν ειναι ικανές νά εξαφανίσουν τήν παράβαση πού προσάπτεται στήν Ιταλική Δημοκρτία . Σύμφωνα μέ πάγια νομολογία , ενα Κράτος μέλος δέν μπορεί νά επικαλεστεί διατάξεις , τήν ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής έννομης τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τή μή εκπλήρωση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

5 Πρέπει επομένως νά αναγνωριστεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/769 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιουλίου 1976 , παρέβη υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

6 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .

7 Επειδή η καθ’ ης ηττήθηκε , πρέπει νά καταδικαστεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας μέσα στήν προθεσμία πού ειχε ταχθεί τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τή συμμόρφωσή της μέ τήν οδηγία 76/769 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως τών νομοθετικών , κανονιστικών καί διοικητικών διατάξεων τών Κρατών μελών πού αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στήν αγορά καί χρήσεως μερικών επικίνδυνων ουσιών καί παρασκευασμάτων ( GU L 262 , σ . 201 , ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 262 , τόμ . 13/004 , σ . 178 ), παρέβη υποχρέωση πού τής επιβάλλεται δυνάμει τής συνθήκης .

2)Καταδικάζει τήν καθ’ ης στά δικαστικά έξοδα .