ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 12ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. - ΜΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 77/91/ΕΟΚ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 136/81.



Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 03547



Περίληψη

Διάδικοι

Αντικείμενο της υπόθεσης

Σκεπτικό της απόφασης

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Διατακτικό



Λέξεις κλειδιά

Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση τών οδηγιών — Μή τήρηση τών προθεσμιών εφαρμογής — Αιτιολόγηση τής παραβάσεως — Ανεπίτρεπτο

( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρο 169 )

Περίληψη

Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

Επειδή οι κυβερνήσεις τών κρατών μελών μετέχουν στό νομοπαρασκευαστικό έργο γιά τήν θέσπιση τών οδηγιών , οφείλουν νά ειναι σέ θέση νά επεξεργασθούν , εντός τής ταχθείσης γιά τήν εφαρμογή τους προθεσμίας , τό σχέδιο τών απαραιτήτων πρός τούτο νομοθετικών διατάξεων .

Διάδικοι

Στήν υπόθεση 136/81 ,

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ , εκπροσωπουμένη από τόν νομικό της σύμβουλο Antonino Abate , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

προσφεύγουσα ,

κατά

ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , εκπροσωπουμένης από τόν Arnaldo Squillante , πρόεδρο τμήματος τού Συμβουλίου τής Επικρατείας , προϊστάμενο τής υπηρεσίας διπλω ματικών διαφορών , επικουρούμενο από τόν Pier Giorgio Ferri , avvocato dello Stato , μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τήν προεσβεία τής Ιταλίας ,

καθ’ ης ,

Αντικείμενο της υπόθεσης

πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας εντός τών ταχθεισών προθεσμιών τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωσή της πρός τήν δεύτερη οδηγία , 77/91 , τού Συμβουλίου , τής 13ης Δεκεμβρίου 1976 , περί συντονισμού τών εγγυήσεων πού απαιτούνται στά Κράτη μέλη εκ μέρους τών εταιριών , κατά τήν έννοια τού άρθρου 58 , δεύτερη παράγραφος , τής συνθήκης , γιά τήν προστασία τών συμφερόντων τών εταίρων καί τών τρίτων , μέ σκοπό νά καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες οσον αφορά τήν σύσταση τής ανωνύμου εταιρίας καί τή διατήρηση καί τίς μεταβολές τού κεφαλαίου της , παρέβη υποχρέωση πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 5 Ιουνίου 1981 , η Επιτροπή ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή , μέ τήν οποία ζητεί νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , παραλείποντας νά θεσπίσει εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες εσωτερικές διατάξεις γιά τήν συμμόρφωσή της πρός τήν δεύτερη οδηγία , 77/91 , τού Συμβουλίου , τής 13ης Δεκεμβρίου 1976 , περί συντονισμού τών εγγυήσεων πού απαιτούνται στά κράτη μέλη εκ μέρους τών εταιριών , κατά τήν έννοια τού άρθρου 58 , δεύτερη παράγραφος , τής συνθήκης , γιά τήν προστασία τών συμφερόντων τών εταίρων καί τών τρίτων , μέ σκοπό νά καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες οσον αφορά τήν σύσταση τής ανωνύμου εταιρίας καί τή διατήρηση καί τίς μεταβολές τού κεφαλαίου της ( ΕΕ ειδ . έκδ . 06/001 , σ . 230 ), παρέβη υποχρέωση πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

2 Κατά τό άρθρο 43 τής οδηγίας , τά κράτη μέλη υπεχρεούντο νά θέσουν σέ ισχύ τίς αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές καί διοικητικές διατάξεις εντός προθεσμίας δύο ετών από τής κοινοποιήσεως τής οδηγίας . Δεδομένου οτι η εν λόγω οδηγία εκοινοποιήθη στήν Ιταλική Δημοκρατία στίς 16 Δεκεμβρίου 1976 , η σχετική προθεσμία έληξε στίς 16 Δεκεμβρίου 1978 .

3 Η ιταλική κυβέρνηση δέν αμφισβητεί οτι δέν εξεπλήρωσε τήν υποχρέωση αυτή . Εξηγεί οτι ειχε μεριμνήσει , ωστε νά κινηθεί η απαραίτητη νομοθετική διαδικασία , καταθέτοντας στό Κοινοβούλιο σχετικό σχέδιο νόμου , αλλά οτι , παρά τίς επανειλημμένες παρεμβάσεις της , η ψήφιση τού σχεδίου νόμου , τό οποίο έχει ήδη εγκρίνει η Γερουσία , εκκρεμεί ακόμη ενώπιον τής Βουλής . Κατ’ ουδένα τρόπο δύναται νά αμφισβητηθεί η σταθερή πρόθεση γιά τήν μεταφορά τής οδηγίας στό εσωτερικό δίκαιο , η δέ σημειωθείσα καθυστέρηση οφείλεται στίς συμφυείς πρός τήν νομοθετική διαδικασία δυσχέρειες .

4 Οι περιστάσεις αυτές δέν ειναι ικανές νά εξαλείψουν τήν παράβαση πού προσάπτεται στήν Ιταλική Δημοκρατία . Κατά παγία νομολογία , ενα κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις , τήν ακολουθουμένη πρακτική ή καταστάσεις τής εσωτερικής εννόμου τάξεώς του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τών υποχρεώσεων πού απορρέουν από τίς κοινοτικές οδηγίες .

5 Πρέπει νά υπογραμμισθεί περαιτέρω οτι οι κυβερνήσεις τών κρατών μελών συμμετέχουν στίς εργασίες προπαρασκευής τών οδηγιών καί οφείλουν συνεπώς νά ειναι σέ θέση νά εκπονήσουν εντός τής τασσομένης προθεσμίας τό σχέδιο τών αναγκαίων γιά τήν εφαρμογή τους νομοθετικών διατάξεων . Όπως προκύπτει ομως από τίς παρασχεθείσες κατά τήν διάρκεια τής δίκης πληροφορίες , στό ιταλικό Κοινοβούλιο δέν ειχε ακόμη υποβληθεί κανένα σχέδιο νόμου κατά τήν λήξη τής προθεσμίας πρός εκτέλεση τής οδηγίας .

6 Πρέπει νά αναγνωρισθεί οτι η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωσή της πρός τήν οδηγία 77/91 τού Συμβουλίου , τής 13ης Δεκεμβρίου 1976 , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί τών δικαστικών εξόδων

7 Κατά τό άρθρο 69 , παράγραφος 2 , τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Επειδή η καθ’ ης ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .

Διατακτικό

Διά ταύτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

κρίνει καί αποφασίζει :

1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία , μή θεσπίζοντας εντός τής ταχθείσης προθεσμίας τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωσή της πρός τήν δεύτερη οδηγία , 77/91 , τού Συμβουλίου , τής 13ης Δεκεμβρίου 1976 , περί συντονισμού τών εγγυήσεων πού απαιτούνται στά κράτη μέλη εκ μέρους τών εταιριών , κατά τήν έννοια τού άρθρου 58 , δεύτερη παράγραφος , τής συνθήκης , γιά τήν προστασία τών συμφερόντων τών εταίρων καί τών τρίτων , μέ σκοπό νά καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες οσον αφορά τήν σύσταση τής ανωνύμου εταιρίας καί τή διατήρηση καί τίς μεταβολές τού κεφαλαίου της , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ .

2)Καταδικάζει τήν Ιταλική Δημοκρατία στά δικαστικά έξοδα .