ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 22/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 14ης Νοεμβρίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Toufik Lounes κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-165/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρο 21 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Δικαιούχοι - Διπλή ιθαγένεια - Πολίτης της Ένωσης που απέκτησε την ιθαγένεια του κράτους μέλους υποδοχής, διατηρώντας παράλληλα την αρχική του ιθαγένεια - Δικαίωμα διαμονής, εντός αυτού του κράτους μέλους, υπηκόου τρίτου κράτους, μέλους της οικογένειας του πολίτη της Ένωσης))

(2018/C 022/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Toufik Lounes

κατά

Secretary of State for the Home Department

Διατακτικό

Η οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκανε χρήση του δικαιώματός του ελεύθερης κυκλοφορίας, μεταβαίνοντας και διαμένοντας σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, ή του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, στη συνέχεια δε απέκτησε την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους, διατηρώντας παράλληλα και την αρχική του ιθαγένεια, και μετά από κάποια χρόνια συνήψε γάμο με υπήκοο τρίτου κράτους με τον οποίο εξακολουθεί να διαμένει στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, ο υπήκοος αυτός δεν έχει δευτερογενές δικαίωμα διαμονής στο οικείο κράτος μέλος βάσει των διατάξεων της εν λόγω οδηγίας. Μπορεί, εντούτοις, να έχει το εν λόγω δικαίωμα διαμονής δυνάμει του άρθρου 21, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, υπό προϋποθέσεις οι οποίες δεν πρέπει να είναι αυστηρότερες από τις προβλεπόμενες στην οδηγία 2004/38 για την παροχή του δικαιώματος αυτού σε υπήκοο τρίτου κράτους, ο οποίος είναι μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης που άσκησε το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας, εγκαθιστάμενος σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια.

(1) ΕΕ C 191 της 30.5.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 32/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2017 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — C. King κατά The Sash Window Workshop Ltd, Richard Dollar

(Υπόθεση C-214/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Άρθρο 7 - Αποζημίωση έναντι μη ληφθείσας ετήσιας άδειας, η οποία καταβάλλεται κατά τη λήξη της εργασιακής σχέσης - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που υποχρεώνει τον εργαζόμενο να λαμβάνει την ετήσια άδειά του χωρίς να έχουν καθοριστεί οι αποδοχές που αντιστοιχούν στην άδεια αυτή))

(2018/C 032/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

C. King

κατά

The Sash Window Workshop Ltd, Richard Dollar

Διατακτικό

1) Το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, καθώς και το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ένδικης διαφοράς μεταξύ εργαζομένου και του εργοδότη του σχετικά με το εάν ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα σε ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών σύμφωνα με την πρώτη από τις διατάξεις αυτές, αντιτίθενται στο να υποχρεώνεται ο εργαζόμενος να λαμβάνει την άδειά του χωρίς να γνωρίζει εκ των προτέρων εάν δικαιούται τις αντίστοιχες αποδοχές.

2) Το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88 αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές σύμφωνα με τις οποίες ο εργαζόμενος δεν μπορεί να σωρεύσει και, ενδεχομένως, να μεταφέρει έως τη λήξη της σχέσης εργασίας δικαιώματα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών τα οποία δεν έχει ασκήσει επί πλείονες συναπτές περιόδους αναφοράς, εξαιτίας της άρνησης του εργοδότη να καταβάλει τις αντίστοιχες αποδοχές.

(1) ΕΕ C 222 της 20.6.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 52/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Avon Cosmetics Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-305/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Άρθρο 11, A, σημείο 1, στοιχείο αʹ - Βάση επιβολής του φόρου - Άρθρο 17 - Δικαίωμα εκπτώσεως - Άρθρο 27 - Ειδικά μέτρα παρέκκλισης - Απόφαση 89/534/ΕΟΚ - Σύστημα εμπορίας που βασίζεται στην παράδοση αγαθών μέσω προσώπων που δεν υπόκεινται στον φόρο - Φορολόγηση της κανονικής αξίας του αγαθού κατά το τελευταίο στάδιο της εμπορίας - Συνεκτίμηση των δαπανών που βαρύνουν τα εν λόγω πρόσωπα])

(2018/C 052/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Avon Cosmetics Ltd

κατά

The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Διατακτικό

1) Τα άρθρα 17 και 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2004/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 11, A, σημείο 1, στοιχείο αʹ, της έκτης οδηγίας, όπως το επίδικο στην κύρια δίκη, το οποίο επιτράπηκε με την απόφαση 89/534/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Μαΐου 1989, με την οποία επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόσει, ως προς ορισμένες παραδόσεις σε μικροπωλητές που δεν υπόκεινται σε φόρο, ένα μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 11, [A, σημείο 1, στοιχείο αʹ,] της έκτης οδηγίας, δυνάμει του άρθρου 27 της ως άνω οδηγίας, και κατά το οποίο η βάση επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) όσον αφορά εταιρία απευθείας πωλήσεων είναι η κανονική αξία των πωλούμενων αγαθών στο στάδιο της τελικής κατανάλωσης, όταν τα εν λόγω αγαθά διατίθενται στο εμπόριο μέσω μη υποκείμενων στον ΦΠΑ μεταπωλητών, έστω και αν το ως άνω μέτρο παρέκκλισης δεν συνεκτιμά, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, τον καταβληθέντα ΦΠΑ εισροών για τα προϊόντα επιδείξεως τα οποία αγόρασαν οι ως άνω μεταπωλητές από την εν λόγω εταιρία.

2) Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της αποφάσεως 89/534.

3) Το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας 77/388, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2004/7, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αξιώνει από το κράτος μέλος το οποίο ζητεί την άδεια να παρεκκλίνει από το άρθρο 11, A, σημείο 1, στοιχείο αʹ, της ως άνω οδηγίας να ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το γεγονός ότι μη υποκείμενοι στον φόρο μεταπωλητές βαρύνονται με τον ΦΠΑ επί αγορών προϊόντων επιδείξεως τα οποία αγοράζουν από εταιρία απευθείας πωλήσεων και τα οποία χρησιμοποιούν για τους σκοπούς της οικονομικής τους δραστηριότητας, προκειμένου να συνεκτιμηθεί, με κάποιον τρόπο, ο ως άνω καταβληθείς φόρος εισροών στο πλαίσιο της λεπτομερούς ρυθμίσεως του μέτρου παρέκκλισης.

(1) ΕΕ C 270 της 25.7.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 52/10

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Merck Sharp & Dohme Corporation κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

(Υπόθεση C-567/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία - Δίκαιο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Άρθρο 3, στοιχείο β' - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Άρθρο 10, παράγραφος 3 - Χορήγηση πιστοποιητικού ή απόρριψη της αιτήσεως χορηγήσεως πιστοποιητικού - Οδηγία 2001/83/ΕΚ - Άρθρο 28, παράγραφος 4 - Αποκεντρωμένη διαδικασία])

(2018/C 052/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Merck Sharp & Dohme Corporation

κατά

Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

Διατακτικό

1) Το άρθρο 3, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, έχει την έννοια ότι ανακοίνωση περί περατώσεως διαδικασίας εκδοθείσα από το κράτος μέλος αναφοράς, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 28, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όπως τροποποιήθηκε, αναφορικά με τη φαρμακοεπαγρύπνηση, με την οδηγία 2010/84/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2010, πριν από τη λήξη της ισχύος του κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας που διαλαμβάνεται στο άρθρο 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 469/2009, δεν είναι δυνατόν να εξομοιωθεί προς άδεια κυκλοφορίας στην αγορά κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χορηγηθεί συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας βάσει της ανακοινώσεως αυτής.

2) Το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 469/2009 έχει την έννοια ότι το γεγονός ότι δεν έχει χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας στην αγορά, από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως για τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας εντός του κράτους μέλους αυτού δεν συνιστά παρατυπία που είναι δυνατόν να θεραπευτεί δυνάμει της εν λόγω διατάξεως.

(1) ΕΕ C 22 της 23.1.2017.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 5/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2017 — SolarWorld AG κατά Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)

(Υπόθεση C-205/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Επιδοτήσεις - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1239/2013 - Άρθρο 2 - Εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους (κυψελών) καταγωγής ή προελεύσεως Κίνας - Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός - Απαλλαγή των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο αποδεκτής αναλήψεως υποχρεώσεως - Δυνατότητα διαχωρισμού])

(2018/C 005/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: SolarWorld (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και M. J. Beck, solicitor), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Marcos Fraile, επικουρούμενη από την N. Tuominen, Avocată), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Demeneix, J.-F. Brakeland και T. Maxian Rusche), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και A. Scalini, avocats, F. Di Gianni, avvocato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2) Καταδικάζει τη SolarWorld AG στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1) ΕΕ C 232 της 27.06.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 5/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2017 — SolarWorld AG κατά Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)

(Υπόθεση C-204/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1238/2013 - Άρθρο 3 - Εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους (κυψελών) καταγωγής ή προελεύσεως Κίνας - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ - Απαλλαγή των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο αποδεκτής αναλήψεως υποχρεώσεως - Δυνατότητα διαχωρισμού])

(2018/C 005/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: SolarWorld AG (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και M. J. Beck, solicitor), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Marcos Fraile, επικουρούμενη από τη N. Tuominen, Avocată), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Demeneix, T. Maxian Rusche και J.-F. Brakeland), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και A. Scalini, avocats, F. Di Gianni, avvocato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2) Καταδικάζει τη SolarWorld AG στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1) ΕΕ C 232 της 27.6.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 424/13

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Air Berlin plc κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-573/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Έμμεσοι φόροι - Συγκεντρώσεις κεφαλαίων - Επιβολή φόρου 1,5 % επί της μεταβιβάσεως, προς υπηρεσία φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών (clearance service), νεοεκδοθεισών μετοχών ή μετοχών προοριζόμενων να εισαχθούν στο χρηματιστήριο κράτους μέλους])

(2017/C 424/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Air Berlin plc

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Διατακτικό

1) Τα άρθρα 10 και 11 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των έμμεσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε φορολόγηση πράξεως μεταβιβάσεως μετοχών όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, με την οποία η υπό νομική έννοια κυριότητα του συνόλου των μετοχών μιας εταιρίας μεταβιβάζεται σε υπηρεσία φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών με μόνο σκοπό την εισαγωγή των μετοχών της σε χρηματιστήριο, χωρίς μεταβολή στην εν τοις πράγματι κυριότητα των μετοχών αυτών.

2) Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2008/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, περί των έμμεσων φόρων των επιβαλλόμενων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε φορολόγηση πράξεως μεταβιβάσεως μετοχών όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, με την οποία η υπό νομική έννοια κυριότητα νεοεκδοθεισών μετοχών κατά την αύξηση κεφαλαίου μεταβιβάζεται σε υπηρεσία φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών με μόνο σκοπό την προσφορά αυτών των νέων μετοχών προς αγορά.

3) Η απάντηση στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα δεν διαφέρει όταν νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, επιτρέπει στον παρέχοντα υπηρεσία φυλάξεως και διαχειρίσεως κινητών αξιών, κατόπιν εγκρίσεως της φορολογικής αρχής, να επιλέξει τη μη καταβολή τέλους χαρτοσήμου κατά την αρχική μεταβίβαση μετοχών στην υπηρεσία φυλάξεως και διαχειρίσεως, αλλά αντιθέτως την επιβολή πρόσθετου τέλους επί του τέλους χαρτοσήμου σε κάθε μεταγενέστερη πώληση μετοχών.

(1) ΕΕ C 22 της 23.01.2017.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 437/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The English Bridge Union Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-90/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Απαλλαγές παροχών υπηρεσιών στενά συνδεόμενων με τον αθλητισμό - Έννοια του «αθλητισμού» - Δραστηριότητα χαρακτηριζόμενη από ορισμένο σωματικό στοιχείο - Αγωνιστικό μπριτζ])

(2017/C 437/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The English Bridge Union Limited

κατά

Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Διατακτικό

Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι μια δραστηριότητα όπως το αγωνιστικό μπριτζ, η οποία χαρακτηρίζεται από αμελητέο σωματικό στοιχείο, δεν εμπίπτει στην έννοια του «αθλήματος» κατά τη διάταξη αυτή.

(1) ΕΕ C 145 της 25.04.2016.
EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 402/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs κατά Mercedes-Benz Financial Services UK Ltd

(Υπόθεση C-164/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ - Παράδοση αγαθών - Αυτοκίνητα οχήματα - Σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως με προαίρεση αγοράς])

(2017/C 402/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

κατά

Mercedes-Benz Financial Services UK Ltd

Διατακτικό

Η έκφραση «σύμβαση, η οποία προβλέπει την εκμίσθωση αγαθού για ορισμένη περίοδο ή την πώληση αγαθού με δόσεις, με τον όρο της παρακράτησης της κυριότητας[, όπου η κυριότητα μεταβιβάζεται, κατά κανόνα,] το αργότερο [κατά] την αποπληρωμή του τιμήματος», που χρησιμοποιείται στο άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται σε τυποποιημένη σύμβαση μισθώσεως με προαίρεση αγοράς όταν από τους οικονομικούς όρους της συμβάσεως μπορεί να συναχθεί ότι η άσκηση του δικαιώματος προαιρέσεως αποτελεί για τον μισθωτή τη μόνη οικονομικώς εύλογη επιλογή σε περίπτωση πλήρους εκτελέσεως της συμβάσεως, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.

(1) ΕΕ C 191 της 30.5.2016.
Υπόθεση C-262/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Shields & Sons Partnership κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs (Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 296, παράγραφος 2 — Άρθρο 299 — Κοινό κατ’ αποκοπήν καθεστώς αγροτών — Εξαίρεση από το κοινό καθεστώς — Προϋποθέσεις — Έννοια του όρου «κατηγορία αγροτών»)

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Shields & Sons Partnership κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-262/16) ( 1 )

«(Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 296, παράγραφος 2 — Άρθρο 299 — Κοινό κατ’ αποκοπήν καθεστώς αγροτών — Εξαίρεση από το κοινό καθεστώς — Προϋποθέσεις — Έννοια του όρου «κατηγορία αγροτών»)»

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Shields & Sons Partnership

κατά

The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Διατακτικό

1) Το άρθρο 296, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι προβλέπει εξαντλητικά τις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν έναν αγρότη από το κοινό κατ’ αποκοπήν καθεστώς.

2) Το άρθρο 296, παράγραφος 2, της οδηγίας ΦΠΑ έχει την έννοια ότι οι αγρότες ως προς τους οποίους διαπιστώθηκε ότι το ποσό το οποίο εισπράττουν λόγω της υπαγωγής τους στο κοινό κατ’ αποκοπήν καθεστώς είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το ποσό το οποίο θα εισέπρατταν αν είχαν υπαχθεί στο κανονικό καθεστώς ή στο απλουστευμένο καθεστώς του φόρου προστιθέμενης αξίας δεν είναι δυνατό να συνιστούν κατηγορία αγροτών υπό την έννοια της εν λόγω διατάξεως.

( 1 ) ΕΕ C 260 της 18.7.2016.
3)

Καταδικάζει το Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και η Bruichladdich Distillery Co. Ltd σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
2)

Καταδικάζει τους Salvatore Aniello Pappalardo, Pescatori La Tonnara Soc. coop., Fedemar Srl, Testa Giuseppe & C. Snc, Pescatori San Pietro Apostolo Srl, Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo & C. και Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. στα δικαστικά έξοδα.