Υπόθεση C‑494/12

Dixons Retail plc

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

[αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Παράδοση αγαθών — Έννοια — Δόλια χρήση τραπεζικής κάρτας»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Νοεμβρίου 2013

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Παράδοση αγαθών – Έννοια – Πράξεις μεταφοράς υλικού αγαθού σε αγοραστή με δόλια χρησιμοποίηση τραπεζικής κάρτας ως μέσου πληρωμής – Περιλαμβάνονται (Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρα 2, σημείο 1, και 5 § 1, και 2006/112, άρθρα 2 § 1, στοιχείο αʹ, και 14 § 1) Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Βάση επιβολής του φόρου – Παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών – Έννοια – Πράξεις πωλήσεως μεταξύ προμηθευτή και αγοραστή που πληρώνει με τραπεζική κάρτα – Πληρωμή πραγματοποιούμενη από τρίτο, εκδότη της κάρτας, για λογαριασμό του αγοραστή, δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με τον προμηθευτή – Πληρωμή αποτελούσα την αντιπαροχή – Περιλαμβάνεται (Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρο 11, A § 1, στοιχείο αʹ, και 2006/112, άρθρο 73)

Τα άρθρα 2, σημείο 1, και 5, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, καθώς και 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι η υλική μεταβίβαση αγαθού σε αγοραστή ο οποίος χρησιμοποιεί δολίως τραπεζική κάρτα ως μέσο πληρωμής αποτελεί παράδοση αγαθών, στο πλαίσιο συμβάσεως συναφθείσας μεταξύ τρίτου και του προμηθευτή του αγαθού αυτού, με την οποία ο ως άνω τρίτος ανέλαβε την υποχρέωση να εξοφλήσει στον προμηθευτή, παρακρατώντας σχετική προμήθεια, τα αγαθά τα οποία αυτός πωλεί σε αγοραστές που χρησιμοποιούν μια τέτοια κάρτα ως μέσο πληρωμής. Πράγματι, η έννοια της παραδόσεως αγαθού δεν αναφέρεται στη μεταβίβαση της κυριότητας υπό τις μορφές που προβλέπονται στο εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, αλλά περιλαμβάνει κάθε πράξη μεταβιβάσεως ενσώματου αγαθού από συμβαλλόμενο ο οποίος εξουσιοδοτεί τον αντισυμβαλλόμενό του να διαθέτει στην πράξη το εν λόγω αγαθό ως κύριος. Η εν λόγω έννοια έχει αντικειμενικό χαρακτήρα και εφαρμόζεται ανεξαρτήτως των σκοπών και των αποτελεσμάτων των οικείων πράξεων, η δε φορολογική αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να διεξάγει ελέγχους με σκοπό τη διαπίστωση της προθέσεως του υποκειμένου στον φόρο ή ακόμη να λαμβάνει υπόψη την πρόθεση άλλου συναλλασσόμενου ο οποίος παρεμβαίνει στην ίδια αλυσίδα παραδόσεων. Έτσι, η δόλια χρήση τραπεζικής κάρτας ως μέσου πληρωμής επ’ ευκαιρία των εν λόγω πράξεων δεν επηρεάζει τη δυνατότητα χαρακτηρισμού τους ως παραδόσεων αγαθών, διότι η χρήση αυτή δεν συναρτάται με τα αντικειμενικά κριτήρια στα οποία στηρίζεται η έννοια αυτή, αλλά με την πρόθεση του ατόμου που μετέσχε, ως αγοραστής, στις επίμαχες πράξεις, καθώς και με τον τρόπο με τον οποίο συγκεκριμενοποιήθηκε η πρόθεση αυτή. Εξάλλου, μια τέτοια κατάσταση πρέπει να διακρίνεται από εκείνη της κλοπής εμπορευμάτων, που δεν εμπίπτει στην έννοια της παραδόσεως αγαθών, διότι αυτή δεν έχει ως αποτέλεσμα την παροχή στον δράστη της κλοπής της δυνατότητας να διαθέτει τα εμπορεύματα υπό τους ίδιους όρους όπως και ο κύριος. (βλ. σκέψεις 17, 20, 21, 26, 28, 29, 38 και διατακτ.) Τα άρθρα 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, καθώς και 73 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι, στο πλαίσιο υλικής μεταβιβάσεως αγαθού σε αγοραστή ο οποίος χρησιμοποιεί δολίως τραπεζική κάρτα ως μέσο πληρωμής, μεταβιβάσεως που συνιστά παράδοση αγαθού, αποτελεί αντιπαροχή η πληρωμή που πραγματοποιείται από τρίτον, κατ’ εφαρμογή συμβάσεως συναφθείσας μεταξύ του τρίτου και του προμηθευτή του αγαθού αυτού, με την οποία ο ως άνω τρίτος ανέλαβε την υποχρέωση να εξοφλήσει στον προμηθευτή τα αγαθά τα οποία αυτός πωλεί σε αγοραστές που χρησιμοποιούν μια τέτοια κάρτα ως μέσο πληρωμής. Πράγματι, όταν ο αγοραστής καταβάλλει το τίμημα του εμπορεύματος μέσω πιστωτικής κάρτας πραγματοποιούνται δύο συναλλαγές: αφενός, η πώληση του εμπορεύματος από τον προμηθευτή, ο οποίος συνυπολογίζει στην απαιτουμένη συνολική τιμή και τον φόρο προστιθεμένης αξίας που θα καταβληθεί από τον αγοραστή ως τελικό καταναλωτή και θα εισπραχθεί από τον προμηθευτή για λογαριασμό του Δημοσίου, και, αφετέρου, η παροχή υπηρεσιών στον προμηθευτή εκ μέρους του εκδότη της κάρτας. Συναφώς, η έκτη οδηγία και η οδηγία 2006/112 δεν απαιτούν, προκειμένου να χωρήσει παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, την απευθείας καταβολή από τον αποδέκτη της αντιπαροχής για την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών. Πράγματι, κατά τα άρθρα 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της έκτης οδηγίας και 73 της οδηγίας 2006/112, η καταβολή της αντιπαροχής για παράδοση αγαθών μπορεί να πραγματοποιείται όχι μόνον από τον αγοραστή, αλλά και από τρίτον, εν προκειμένω από τον εκδότη της κάρτας. (βλ. σκέψεις 34, 35, 38 και διατακτ.)

Υπόθεση C‑494/12

Dixons Retail plc

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

[αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Παράδοση αγαθών — Έννοια — Δόλια χρήση τραπεζικής κάρτας»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Νοεμβρίου 2013

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Παράδοση αγαθών — Έννοια — Πράξεις μεταφοράς υλικού αγαθού σε αγοραστή με δόλια χρησιμοποίηση τραπεζικής κάρτας ως μέσου πληρωμής — Περιλαμβάνονται (Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρα 2, σημείο 1, και 5 § 1, και 2006/112, άρθρα 2 § 1, στοιχείο αʹ, και 14 § 1) Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Βάση επιβολής του φόρου — Παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών — Έννοια — Πράξεις πωλήσεως μεταξύ προμηθευτή και αγοραστή που πληρώνει με τραπεζική κάρτα — Πληρωμή πραγματοποιούμενη από τρίτο, εκδότη της κάρτας, για λογαριασμό του αγοραστή, δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με τον προμηθευτή — Πληρωμή αποτελούσα την αντιπαροχή — Περιλαμβάνεται (Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρο 11, A § 1, στοιχείο αʹ, και 2006/112, άρθρο 73)