3.

Προκειμένου να διασαφηνίσω τον χρησιμοποιούμενο μηχανισμό, θα εκθέσω διεξοδικά τα πραγματικά περιστατικά της απλούστερης από τις δύο υποθέσεις, δηλαδή της υποθέσεως C-351/93. Η υπόθεση αυτή αφορά την εισαγωγή μιας μοναδικής παρτίδας 1500 κιβωτίων, το καθένα από τα οποία περιείχε 12,5 χιλιόγραμμα (kg) σταφίδας «sultanas — special clean», δηλαδή συνολικού καθαρού βάρους 18750 kg, που είχαν αποσταλεί από την Τουρκία στο Ρόττερνταμ με το πλοίο Karaman. Στον φάκελο της δικογραφίας που μας διαβιβάστηκε από το εθνικό δικαστήριο βρίσκουμε τα ακόλουθα έγγραφα: — 11 Ιανουαρίου 1989: πρόταση ή βεβαίωση πωλήσεως από την εταιρία Stolp International BV (στο εξής: Stolp), με έδρα το Bunschoten, προς την εταιρία Verkade Kon. BV, με έδρα το Zaandam. Η σύμβαση αφορά 1500 κιβώτια, στην τιμή των 2,15 ολλανδικών φιορινίων (HFL) ανά χιλιόγραμμο· — 12 Ιανουαρίου 1989: βεβαίωση αγοράς πολλών παρτίδων σταφίδας, την οποία απηύθυνε η Stolp στην Izmir Fig Packers, εταιρία εδρεύουσα στη Σμύρνη της Τουρκίας το συμφωνηθέν τίμημα ανέρχεται σε 1050 δολάρια ΗΠΑ (US$) (είναι δηλαδή χαμηλότερο από την ελάχιστη τιμή εισαγωγής), οι δε όροι είναι «free declared, duty paid, FOT Rotterdam» (έχουν καταβληθεί όλα τα τέλη, free on truck, Ρόττερνταμ)· — 17 Ιανουαρίου 1989: τιμολόγιο πωλήσεως της Izmir Fig Packers προς τη Stolp, σχετικά με 1500 κιβώτια σταφίδας ευρισκόμενα επί του πλοίου Karaman, αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των 1050 US$ ανά τόνο (που είναι χαμηλότερο από την ελάχιστη τιμή εισαγωγής), υπό τους όρους «ex terminal Rotterdam»· — 17 Ιανουαρίου 1989, δηλαδή με την ίδια ημερομηνία, τιμολόγιο πωλήσεως της ίδιας ποσότητας και ποιότητας σταφίδας (πάντοτε επί του πλοίου Karaman) εκδοθέν από τον Alpaslan Besikcioglu (από τη Σμύρνη της Τουρκίας) προς μία εταιρία Fitmay Ltd, με έδρα το Λονδίνο το συμφωνηθέν τίμημα ανέρχεται σε 1200 US$ ανά τόνο, είναι δηλαδή υψηλότερο από την ελάχιστη τιμή εισαγωγής, ενώ οι όροι είναι «CF Rotterdam» (cost and freight Ρόττερνταμ)· — 25 Ιανουαρίου 1989: τιμολόγιο της Fitmay προς την Izmir Fig Packers σχετικά με 18750 kg τουρκικής σουλτανίνας, αντί τιμήματος 1212 US$ ανά τόνο, ενώ οι όροι είναι «CF Rotterdam»· — 15 Φεβρουαρίου 1989: διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία 1500 κιβωτίων σταφίδας ευρισκομένων επί του Karaman, υποβληθείσα στο όνομα της Fitmay από τον εκτελωνιστή Van der Linde, εγκατεστημένο στο Ρόττερνταμ η αναγραφόμενη τιμή εισαγωγής ανέρχεται σε 2544 HFL ανά τόνο· — 15 Φεβρουαρίου 1989, δηλαδή με την ίδια ημερομηνία, τιμολόγιο πωλήσεως 1500 κιβωτίων, «ex Karaman», από τη Stolp στη Verkade, αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των 2,15 HFL ανά χιλιόγραμμο, δηλαδή 2150 HFL ανά τόνο· — 21 Φεβρουαρίου 1989: περατώθηκε ο φορολογικός έλεγχος και απαιτήθηκε από τον εκτελωνιστή Van der Linde η καταβολή εξισωτικής εισφοράς. Με λίγα λόγια, ο Alpaslan Besikcioglu (από τη Σμύρνη) πωλεί, σε τιμή υψηλότερη από την ελάχιστη τιμή, στη Fitmay (στο Λονδίνο), η οποία διεκπεραιώνει τις διατυπώσεις εισαγωγής και μεταπωλεί στην Izmir Fig Packers (στη Σμύρνη). Η εταιρία αυτή πωλεί, σε τιμή χαμηλότερη από την τιμή εισαγωγής, στη Stolp (στις Κάτω Χώρες), η οποία μεταπωλεί στη Verkade. Από την έρευνα που διεξήγαγε η Υπηρεσία Πατάξεως της Φοροδιαφυγής προκύπτει ότι ο Alpaslan Besikcioglu ελέγχει κατά 99 % την εταιρία Izmir Fig Packers, το δε υπόλοιπο 1 % ανήκει σε κάποιον ονόματι Kemal Besikcioglu. Η έδρα της επιχειρήσεως του Alpaslan Besikcioglu και εκείνη της εταιρίας Izmir Fig Packers βρίσκονται στην ίδια διεύθυνση, στη Σμύρνη. Σε τακτά χρονικά διαστήματα ο Alpaslan Besikcioglu εμβάζει ποσά στον τραπεζικό λογαριασμό της Izmir Fig Packers στο Λονδίνο για την κάλυψη του ελλείμματος που της προξενεί η μεταπώληση επί ζημία (στην προκείμενη υπόθεση, η Izmir Fig Packers αγόρασε από τη Fitmay αντί 1212 US$ ανά τόνο και μεταπώλησε στη Stolp αντί 1050 US$). Κατά τη διάρκεια μιας ακροάσεως, ο Τούρκος υπήκοος που έχει την κυριότητα και τη διεύθυνση της εταιρίας Fitmay εξέθεσε ότι είχε δεχθεί να αναλάβει τις διατυπώσεις εισαγωγής της σταφίδας στην Κοινότητα, με την παρεμβολή του εκτελωνιστή Van der Linde, αντί αμοιβής που ανερχόταν στο 1 % του καθαρού κόστους του εμπορεύματος. Με απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 1989, ο Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen te Rotterdam (επιθεωρητής τελών εισαγωγής και εμμέσων φόρων του Ρόττερνταμ) προσδιόρισε το ποσό της εξισωτικής εισφοράς που όφειλε ο εκτελωνιστής Van der Linde σε 8329,80 HFL. Όταν κλήθηκε από το College van Beroep voor het Bedrijfsleven va αιτιολογήσει τον υπολογισμό του, ο εν λόγω επιθεωρητής εξήγησε (επιστολή της 23ης Μαρτίου 1989 του επιθεωρητή προς τον πρόεδρο του δικαστηρίου) ότι είχε λάβει ως αφετηρία του υπολογισμού του το τίμημα που είχε συμφωνηθεί μεταξύ της Izmir Fig Packers και της Stolp, κατόπιν μετατροπής του σε φιορίνια με βάση τις τιμές συναλλάγματος της 15ης Φεβρουαρίου 1989. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι όροι της πωλήσεως «ex terminal Ρόττερνταμ», αφαίρεσε από το τίμημα τα έξοδα εκφορτώσεως, τα οποία υπολόγισε κατ' αποκοπή σε ορισμένο ποσό ανά εμπορευματοκιβώτιο. Το υπόλοιπο ποσό, κατόπιν μετατροπής του σε ECU, του παρέχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την εξισωτική εισφορά που οφείλεται ανά τόνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3519/88 ( 1 ), ο οποίος προέβλεπε τους συντελεστές που ίσχυαν κατά τον χρόνο της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία. Ο επιθεωρητής προβαίνει, επομένως, σε ένα πολύπλοκο υπολογισμό που του επιτρέπει να προσδιορίσει την τιμή εισαγωγής πριν από την επιβολή της εξισωτικής εισφοράς.