Αρθρο 65

1. Απαγορεύονται όλες οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, όλές οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και κάθε εναρμονισμένη πρακτική που τείνουν εντός της κοινής αγοράς, άμεσα ή έμμεσα, να παρεμποδίζουν, να περιορίζουν ή να νοθεύουν την κανονική λειτουργία του ανταγωνισμού, και ιδιαίτερα:

α) να καθορίζουν ή προσδιορίζουν τις τιμές·

β) να περιορίζουν ή να ελέγχουν την παραγωγή, την τεχνολογική ανάπτυξη ή τις επενδύσεις·

γ) να κατανέμουν τις αγορές, τα προϊόντα, τους πελάτες ή τις πηγές εφοδιασμού.

2. Η Ανωτάτη Αρχή επιτρέπει για συγκεκριμένα προϊόντα συμφωνίες εξειδικεύσεως ή τις συμφωνίες από κοινού αγοράς ή πωλήσεως αν διαπιστώσει ότι:

α) η εξειδίκευση αυτή ή οι από κοινού αυτές αγορές ή πωλήσεις συνβάλλουν σε μια σημαντική βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής των εν λόγω προϊόντων·

β) η εν λόγω συμφωνία είναι ουσιώδης για την επίτευξη των αποτελεσμάτων αυτών χωρίς να είναι πιο περιοριστική από ό,τι απαιτεί το αντικείμενό της· και

γ) δεν είναι ικανή να δώσει στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να προσδιορίζουν τις τιμές, να ελέγχουν ή περιορίζουν την παραγωγή ή τη διάθεση στις αγορές σημαντικού μέρους των εν λόγω προϊόντων εντός της κοινής αγοράς, ούτε να απαλλάσουν τα προϊόντα αυτά από τον πραγματικό ανταγωνισμό άλλων επιχειρήσεων εντός της κοινής αγοράς,

Αν η Ανωτάτη Αρχή διαπιστώσει ότι ορισμένες συμφωνίες είναι απόλυτα ανάλογες, ως προς τη φύση τους και τα αποτελέσματά τους, με τις συμφωνίες που αναφέρονται ανωτέρω, λαμβανομένης id_yr υπόψη της εφαρμογής της παρούσης παραγράφου στις επιχειρήσεις διανομής, τις επιτρέπει επίσης εφ’ όσον διαπιστώνει ότι πληρούν τους αυτούς όρους.

Οι άδειες δύνανται να χορηγούνται υπό ορισμένες προϋποθέσεις και για περιορισμένο χρόνο. Στην περίπτωση αυτή, η Ανωτάτη Αρχή ανανεώνει την άδεια μία ή περισσότερες φορές αν διαπιστώσει ότι, κατά το χρόνο της ανανεώσεως, οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) μέχρι γ) ανωτέρω εξακολουθούν να πληρούνται.

Η Ανωτάτη Αρχή ανακαλεί την άδεια ή τροποποιεί τους όρους της, αν διαπιστώσει ότι λόγω μεταβολής των συνθηκών η συμφωνία δεν ανταποκρίνεται πλέον προς τις ανωτέρω προϋποθέσεις, ή ότι οι πραγματικές συνέπειες της συμφωνίας αυτής ή της εφαρμογής της είναι αντίθετες προς τις απαιτούμενες για την εφαρμογή της προϋποθέσεις.

Οι αποφάσεις περί χορηγήσεως, ανανεώσεως, τροποποιήσεως, αρνήσεως, ή ανακλήσεως αδείας καθώς και οι αιτιολογίες τους πρέπει να δημοσιεύονται, χωρίς να εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή οι περιορισμοί οι επιβαλλόμενοι από την δεύτερη παράγραφο του άρθρου 47.

3. Η Ανωτάτη Αρχή δύναται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47, να λαμβάνει κάθε αναγκαία πληροφορία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, είτε με ειδική αίτηση που απευθύνει στους ενδιαφερομένους, είτε με κανονισμό που καθορίζει τη φύση των συμφωνιών, αποφάσεων ή πρακτικών που πρέπει να της γνωστοποιηθούν.

4. Οι δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου απαγορευμένες συμφωνίες ή αποφάσεις είναι αυτοδικαίως άκυρες και δεν δύναται να γίνει επίκλησή τους ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου των Κρατών μελών.

Η Ανωτάτη Αρχή έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, με την επιφύλαξη των προσφυγών ενώπιον του Δικαστηρίου, να αποφαίνεται αν οι εν λόγω συμφωνίες ή αποφάσεις συμβιβάζονται με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

5. Η Ανωτάτη Αρχή δύναται να επιβάλλει στις επιχειρήσεις που συνάπτουν αυτοδικαίως άκυρη συμφωνία ή εφαρμόζουν ή επιχειρούν να εφαρμόσουν μέσω διαιτησίας, ποινικής ρήτρας, εμπορικού αποκλεισμού ή με κάθε άλλο μέσο μία αυτοδικαίως άκυρη συμφωνία ή απόφαση, ή συμφωνία, ή έγκριση για την οποία δεν εχορηγήθη ή ανεκλήθη, ή επιτυγχάνουν μία άδεια μέσω ενσυνειδήτως ψευδών ή απατηλών πληροφοριών, ή επιδίδονται σε πρακτική αντίθετη προς τις διατάξεις της παραγράφου 1, πρόστιμα και χρηματικές ποινές μέχρι του διπλασίου του πραγματοποιηθέντος κύκλου εργασιών επί των προϊόντων τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της αντίθετης προς τις διατάξεις του παρόντος άρθρου συμφωνίας, αποφάσεως ή πρακτικής. Αν όμως αντικείμενο της συμφωνίας, αποφάσεως ή πρακτικής είναι ο περιορισμός της παραγωγής, της τεχνικής αναπτύξεως ή των επενδύσεων, το ανώτατο αυτό όριο δύναται να αυξηθεί μέχρι 10 τοις εκατό του ετησίου κύκλου εργασιών των εν λόγω επιχειρήσεων, εφ’ όσον πρόκειται για πρόστιμο, και μέχρι 20 τοις εκατό του ημερησίου κύκλου εργασιών εφ’ όσον πρόκειται για χρηματικές ποινές.