Πρωτόκολλο περί ορισμένων διατάξεων που αφορούν τη Γαλλία

ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ρυθμίσουν, σύμφωνα με τους γενικούς στόχους της συνθήκης, μερικά ειδικά προβλήματα που υφίστανται σήμερα,

ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακολούθων διατάξεων που προσαρτώνται στη συνθήκη αυτή:

Ι - Φορολογικές επιβαρύνσεις και ενισχύσεις

1. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο προβαίνουν κάθε έτος σε εξέταση του καθεστώτος ενισχύσεων κατά την εξαγωγή και των ειδικών φορολογικών επιβαρύνσεων κατά την εισαγωγή που εφαρμόζεται στη ζώνη φράγκου.

Κατά την εξέταση αυτή, η Γαλλική Κυβέρνηση καθιστά γνωστά τα μέτρα που προτίθεται να λάβει για τη μείωση και την εφαρμογή κατά ορθολογικό τρόπο των επιπέδων των ενισχύσεων και των φορολογικών επιβαρύνσεων.

Γνωστοποιεί επίσης στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή τη δημιουργία νέων φορολογικών επιβαρύνσεων την οποία σχεδιάζει εν όψει περαιτέρω ελευθερώσεων και τη διαρρύθμιση των ενισχύσεων και των φορολογικών επιβαρύνσεων στην οποία προτίθεται να προβεί εντός του ορίου του ισχύοντος κατά την 1η Ιανουαρίου 1957 ανωτάτου φορολογικού συντελεστού. Τα διάφορα αυτά μέτρα δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο των οργάνων αυτών.

2. Το Συμβούλιο δύναται, με ειδική πλειοψηφία προτάσει της Επιτροπής αν κρίνει ότι η έλλειψη ομοιομορφίας παραβλάπτει ορισμένους βιομηχανικούς τομείς των λοιπών Κράτων μελών, να ζητήσει από τη Γαλλική Κυβέρνηση να λάβει ορισμένα μέτρα για την ομοιομορφία των φορολογικών επιβαρύνσεων και ενισχύσεων στις κατηγορίες των πρώτων υλών, των ημικατειργασμένων και των τελικών προϊόντων. Σε περίπτωση που η Γαλλική Κυβέρνηση δεν λαμβάνει τα μέτρα αυτά, το Συμβούλιο επίσης με ειδική πλειοψηφία επιτρέπει στα λοιπά Κράτη μέλη μέτρα διασφαλίσεως, των οποίων καθορίζει τους όρους και τον τρόπο εφαρμογής.

3. Σε περίπτωση που το ισοζύγιο τρεχουσών πληρωμών της ζώνης φράγκου παραμένει εξισορροπημένο πέραν του έτους και που τα νομισματικά αποθέματα της φθάνουν σ’επίπεδο θεωρούμενο ικανοποιητικό, ιδίως ως προς τον όγκο του εξωτερικού της εμπορίου, το Συμβούλιο δύναται με ειδική πλειοψηφία προτάσει της Επιτροπής, να αποφασίσει ότι η Γαλλική Κυβέρνηση πρέπει να καταργήσει το σύστημα των φορολογικών επιβαρύνσεων και ενισχύσεων.

Σε περίπτωση που η Επιτροπή και η Γαλλική Κυβέρνηση δε συμφωνούν περί του αν το επίπεδο των νομισματικών αποθεμάτων της ζώνης φράγκου δύναται να θεωρηθεί ικανοποιητικό, προσφεύγουν στην κρίση μιας προσωπικότητος ή ενός οργανισμού που επιλέγουν με κοινή συμφωνία ως διαιτητή. Σε περίπτωση διαφωνίας, ο διαιτητής αυτός ορίζεται από τον πρόεδρο του Δικαστηρίου.

Η κατάργηση που αποφασίζεται κατά τα ανωτέρω πρέπει να διαρρυθμισθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μη διαταράσσεται η ισορροπία του ισοζυγίου πληρωμών και δύναται ιδίως να πραγματοποιηθεί προοδευτικώς. Από της καταργήσεως αυτής οι διατάξεις της συνθήκης εφαρμόζονται καθ’ολοκληρία.

Ο όρος «ισοζύγιο τρεχουσών πληρωμών» έχει την έννοια που του δίδουν οι διεθνείς οργανισμοί και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δηλαδή περιλαμβάνει το εμπορικό ισοζύγιο και τις άδηλες συναλλαγές που έχουν χαρακτήρα εσόδων ή παροχής υπηρεσιών.

ΙΙ - Αμοιβή υπερωριών

1. Τα Κράτη μέλη θεωρούν ότι η δημιουργία της κοινής αγοράς, συνεπάγεται στο τέλος του πρώτου σταδίου, μία κατάσταση κατά την οποία η βάση πέραν της οποίας υπολογίζεται η υπερωριακή αμοιβή και το μέσο ποσοστό αυξήσεως για τις ώρες αυτές εργασίας στη βιομηχανία θα αντιστοιχούν προς τις ισχύουσες στη Γαλλία, σύμφωνα με τον μέσο όρο του έτους 1956.

2. Αν δεν πραγματοποιηθεί η ανωτέρω κατάσταση, στο τέλος του πρώτου σταδίου, η Επιτροπή οφείλει να επιτρέψει στη Γαλλία να λάβει για τους βιομηχανικούς τομείς που θίγονται από την ανισότητα στον τρόπο αμοιβής των υπερωριών, μέτρα διασφαλίσεως των οποίων καθορίζει τους όρους και τον τρόπο εφαρμογής, εκτός αν κατά τη διάρκεια του σταδίου αυτού, η μέση αύξηση του επιπέδου των μισθών στους ίδιους τομείς των λοιπών Κρατών μελών υπερβαίνει σε σχέση προς το μέσο όρο του έτους 1956, εκείνη που επήλθε στη Γαλλία, κατά ποσοστό που ορίζει η Επιτροπή με την έγκριση του Συμβουλίου αποφαινομένου με ειδική πλειοψηφία.

Έγινε στη Ρώμη, στις είκοσι πέντε Μαρτίου χίλια εννιακόσια πενήντα επτά.

P. H. SPAAK

J. Ch. SNOY ET D'OPPUERS

ADENAUER

HALLSTEIN

PINEAU

M. FAURE

Antonio SEGNI

Gaetano MARTINO

BECH

Lambert SCHAUS

J. LUNS

J. LINTHORST HOMAN