Αρθρο 59

1. Αν η Ανωτάτη Αρχή κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Κοινότης ευρίσκεται ενώπιον σοβαρής ελλείψεως ορισμένων ή όλων των προϊόντων που υπάγονται στην αρμοδιότητά της και ότι τα μέσα δράσεως που προβλέπονται στο άρθρο 57 δεν επαρκούν για την αντιμετώπισή της, οφείλει να φέρει το σχετικό με την κατάσταση αυτή θέμα ενώπιον του Συμβουλίου και να του προτείνει τα αναγκαία μέτρα, εκτός αν το Συμβούλιο ομοφώνως αποφασίσει άλλως.

Ελλείψει πρωτοβουλίας της Ανωτάτης Αρχής δύναται ένα Κράτος μέλος να φέρει το θέμα ενώπιον του Συμβουλίου, το οποίο με ομόφωνη απόφαση δύναται να αναγνωρίσει την ύπαρξη της εν λόγω καταστάσεως.

2. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομοφώνως προτάσει της Ανωτάτης Αρχής και σε συνεννόηση μαζί της, αφ’ ενός μεν περί των προτεραιοτήτων καταναλώσεως, αφ’ ετέρου δε περί της κατανομής των πόρων της Κοινότητος σε άνθρακα και χάλυβα μεταξύ των βιομηχανιών που υπάγονται στην αρμοδιότητά της, περί της εξαγωγής και περί των άλλων τομέων καταναλώσεως.

Ανάλογα με τις κατ’ αυτό τον τρόπο αποφασισθείσες προτεραιότητες καταναλώσεως, η Ανωτάτη Αρχή καταρτίζει, κατόπιν sumemmo^seyr με τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, τα προγράμματα παραγωγής τα οποία οι επιχειρήσεις οφείλουν να εκτελούν.

3. Ελλείψει ομοφώνου αποφάσεως του Συμβουλίου επί των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, η Ανωτάτη Αρχή προβαίνει η ίδια στην κατανομή των πόρων της Κοινότητος μεταξύ των Κρατών μελών βάσει της καταναλώσεως και των εξαγωγών, ανεξάρτητα τόπου παραγωγής.

Εντός κάθε Κράτους μέλους η κατανομή των ποσοτήτων που έχουν διατεθεί από την Ανωτάτη Αρχή γίνεται υπό την ευθύνη της κυβερνήσεως, χωρίς να θίγονται οι προβλεφθείσες παραδόσεις σε άλλα Κράτη μέλη και με την επιφύλαξη των συνεννοήσεων με την Ανωτάτη Αρχή, όσον αφορά τα μερίδια που διατίθενται στην εξαγωγή και στη λειτουργία των βιομηχανιών του άνθρακος και του χάλυβος.

Αν το μερίδιο που διατίθεται από μία κυβέρνηση για την εξαγωγή μειωθεί σε σχέση προς την ποσότητα που λαμβάνεται ως βάση για τον υπολογισμό της συνολικής κατανομής που έγινε υπέρ του εν λόγω Κράτους μέλους, η Ανωτάτη Αρχή κατά τις επόμενες κατανομές, εφ’ όσον είναι ανάγκη, ανακατανέμει τις κατ’ αυτό τον τρόπο αποδεσμευθείσες ποσότητες για την κατανάλωση.

Αν μία σχετική μείωση της μερίδος που διατίθεται από μία κυβέρνηση για την λειτουργία των βιομηχανιών του άνθρακος και του χάλυβος έχει ως συνέπεια τη μείωση μιας παραγωγής της Κοινότητος, η κατανομή των αντιστοίχων προϊόντων υπέρ του εν λόγω Κράτους μέλους κατά τις επόμενες κατανομές μειώνεται μέχρι του ποσού της μειώσεως της παραγωγής που του καταλογίζεται.

4. Σε όλες τις περιπτώσεις η Ανωτάτη Αρχή έχει την ευθύνη για την κατανομή επί ευλόγου βάσεως των ποσοτήτων που έχουν παραχωρηθεί στις βιομηχανίες της αρμοδιότητός της, βάσει μελετών διεξαγομένων σε συνεργασία με τις επιχειρήσεις και τις ενώσεις επιχειρήσεων.

5. Στην περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου η επιβολή, στο σύνολο των Κρατών μελών, περιορισμών στις εξαγωγές προς τρίτες χώρες δύναται να αποφασισθεί από την Ανωτάτη Αρχή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 57, κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή και μετά σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου, ή, ελλείψει πρωτοβουλίας εκ μέρους της Ανωτάτης Αρχής, από το Συμβούλιο ομοφώνως προτάσει μίας κυβερνήσεως.

6. Η Ανωτάτη Αρχή δύναται, κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή και το Συμβούλιο, να θέτει τέρμα στο καθεστώς που εισάγεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Δεν δύναται όμως να αγνοεί μία αρνητική γνώμη του Συμβουλίου, αν η γνώμη αυτή ελήφθη ομοφώνως.

Ελλείψει πρωτοβουλίας της Ανωτάτης Αρχής, το Συμβούλιο δύναται ομοφώνως να θέσει τέρμα στο καθεστώς αυτό.

7. Η Ανωτάτη Αρχή δύναται να επιβάλει στις επιχειρήσεις που παραβιάζουν τις αποφάσεις τις λαμβανόμενες κατ’ εφαρμογή του παρόντος άρθρου πρόστιμα, το ποσό των οποίων δεν δύναται να υπερβεί το διπλάσιο της αξίας των ορισθεισών ποσοτήτων προς παραγωγή ή διάθεση οι οποίες δεν εξετελέσθησαν ή παρεξέκλιναν από την κοινονική χρήση τους.