1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 28ης Μαρτίου 1983
για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρµόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές
εισαγωγές ορισµένων µεταφορικών µέσων
(83/182/ΕΟΚ)
(ΕΕL 105της 23.4.1983, σ. 59)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►A1Πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας L 302 23 15.11.1985
►A2Πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουη-
δίαςC 241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση 95 /1/ΕΚ, Ευρατόµ, ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου)L 1 1 1.1.1995
∆ιορθώνεται από:
►C1∆ιορθωτικό ΕΕ L 168της 28.6.1985, σ. 51 (83 /182/ΕΟΚ)
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 28ης Μαρτίου 1983
για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρµόζονται στο εσωτερικό της
Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισµένων µεταφορικών
µέσων
(83/182/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:
ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των κατοίκων της Κοινότητας στο
εσωτερικό της δυσχεραίνεται από τα φορολογικά καθεστώταπου εφαρµόζονται στις προσωρινές εισαγωγές ορισµένων µετα-φορικών µέσων ιδιωτικής ή επαγγελµατικής χρήσης ·
ότι η κατάργηση των εµποδίων που προκύπτουν από τα φορο-
λογικά αυτά καθεστώτα είναι ιδιαίτερα αναγκαία για τησύσταση οικονοµικής αγοράς που να έχει ανάλογα χαρακτηρι-στικά µε τα χαρακτηριστικά µιας εσωτερικής αγοράς ·
ότι πρέπει να είναι δυνατόν, σε ορισµένες περιπτώσεις, να καθο-
ρίζεται µε βεβαιότητα η ιδιότητα του κατοίκου ενός Κράτουςµέλους·
ότι κρίθηκε σκόπιµο να περιοριστεί σε ένα πρώτο στάδιο το
πεδίο εφαρµογής της παρούσας οδηγίας, για ορισµένα µετα-
φορικά µέσα, σε εκείνα που έχουν αποκτηθεί ή εισαχθεί µετους γενικούς όρους φορολογίας που ισχύουν στην εσωτερικήαγορά ενός Κράτους µέλους,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρµογής
1.Τα Κράτη µέλη χορηγούν ατέλεια, υπό τους όρους που
καθορίζονται παρακάτω, κατά την προσωρινή εισαγωγή από έναΚράτρος µέλος οδικών οχηµάτων µε κινητήρα —και των
οχηµάτων που ρυµουλκούνται από αυτά —τροχόσπιτων, σκαφών
αναψυχής, ιδιωτικών αεροπλάνων, ποδηλάτων και αλόγων ιππα-
σίας:
—από τους φόρους κύκλου εργασιών, τους ειδικούς φόρους
κατανάλωσης και όλους τους άλλους φόρους κατανάλωσης,
—από τους φόρους που αναφέρονται στο παράρτηµα.
2.Η ατέλεια που αναφέρέται στην παράγραφο 1 εφαρµόζεται
επίσης στα συνήθη ανταλλακτικά, εξαρτήµατα και εξοπλισµούς
που εισάγονται µαζί µε τα µεταφορικά µέσα.
3.Εξαιρούνται από την ατέλεια που αναφέρεται στην
παράγραφο 1 τα οχήµατα δηµοσίας χρήσεως.1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. C 267της 21. 11. 1975, σ. 8 .
(2)ΕΕ αριθ. C5 3της 8. 3. 1976, σ. 37 .
(3)ΕΕ αριθ. C 131της 12. 6. 1976, σ. 50 .
▼B
4.α) Στο πεδίο εφαρµογής της παρούσας οδηγίας δεν εµπίπτουν
οι προσωρινές εισαγωγές επιβατικών οχηµάτων, τροχό-σπιτων, σκαφών αναψυχής, ιδιωτικών αεροπλάνων και
ποδηλάτων ιδιωτικής χρήσεως, τα οποία δεν έχουν αποκτ-
ηθεί ή εισαχθεί µε τους γενικούς όρους φορολογίας πουισχύουν στην εσωτερική αγορά ενός Κράτους µέλους ή /
και δικαιούνται λόγω της εξαγωγής, είτε απαλλαγής απότο φόρο κύκλου εργασιών, από τους ειδικούς φόρους
κατανάλωσης και οποιονδήποτε άλλο φόρο κατανάλωσης
είτε επιστροφής των φόρων αυτών.
Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας, θεωρούνται ότι
πληρούν τις γενικές προϋποθέσεις φορολογίας, που
ισχύουν στην εσωτερική αγορά ενός Κράτους µέλους, ταµεταφορικά µέσα που έχουν αποκτηθεί σύµφωνα µε τουςόρους που προβλέπει το άρθρο 15 σηµείο 10 της οδηγίας77/388/ΕΟΚ(
1)·ωστόσο, τα Κράτη µέλη µπορούν να θεωρή-
σουν ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές τα
µεταφορικά µέσα που έχουν αποκτηθεί υπό τους όρους πουπροβλέπονται στην τρίτη περίπτωση του εν λόγω σηµείου10.
β) Το Συµβούλιο, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, θα
θεσπίσει µε οµοφωνία, πριν από τις 31 ∆εκεµβρίου 1985,τους κοινοτικούς κανόνες σχετικά µε την παροχή ατέλειαςγια τα µεταφορικά µέσα που αναφέρονται στο σηµείο α)πρώτο εδάφιο, λαµβάνοντας υπόψη την ανάγκη αποφυγής
διπλής φορολογίας αφενός και εξασφάλισης της κανονικής
και πλήρους φορολογίας των µεταφορικών µέσων ιδιωτικήςχρήσης αφετέρου.
Άρθρο 2
Ορισµοί
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:
α)«όχηµα δηµοσίας χρήσεως »,κάθε οδικό όχηµα το οποίο,
σύµφωνα µε τον τύπο κατασκευής του και τον εξοπλισµό του,είναι κατάλληλο και προορίζεται για µεταφορές µε ή χωρίς
κόµιστρο:
►
C1—περισσοτέρων των εννέα ατόµων, ◄στα οποία περι-
λαµβάνεται και ο οδηγός,
—εµπορευµάτων,
καθώς και κάθε άλλο οδικό όχηµα ειδικής χρήσεως εκτός από
την καθαυτό µεταφορά,
β)«επιβατικό όχηµα »,κάθε οδικό όχηµα, συµπεριλαµβανοµένου,
ενδεχοµένως, και του οχήµατος που ρυµουλκείται από αυτό,εκτός από τα οχήµατα που αναφέρονται στο σηµείο α),
γ)«επαγγελµατική χρήση »ενός µεταφορικού µέσου, η χρησιµο-
ποίηση του µεταφορικού αυτού µέσου για την άµεση άσκησηαµειβόµενης δραστηριότητας ή δραστηριότητας που έχεικερδοσκοπικό σκοπό,
δ)«ιδιωτική χρήση »,κάθε χρήση εκτός από την επαγγελµατική.
Άρθρο 3
Προσωρινήεισαγωγήορισµένωνµεταφορικώνµέσωνγιαιδιωτική
χρήση
Η ατέλεια από τους φόρους που αναφέρονται στο άρθρο 1 χορη-
γείται για συνεχές ή όχι χρονικό διάστηµα που δεν υπερβαίνειτους 6 µήνες ανά δωδεκάµηνο κατά την προσωρινή εισαγωγή1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 3
(1)ΕΕ αριθ. L 145της 13. 6. 1977 σ. 1 .
▼B
επιβατικών οχηµάτων, τροχόσπιτων, σκαφών αναψυχής, ιδιω-
τικών αεροπλάνων και ποδηλάτων, υπό τους ακόλουθους όρους:
α) ο ιδιώτης που εισάγει τα αγαθά αυτά πρέπει:
αα) να έχει τη συνήθη κατοικία του σε Κράτος µέλος άλλο
από το Κράτος της προσωρινής εισαγωγής,
ββ) να χρησιµοποιεί αυτά τα µεταφορικά µέσα για ιδιωτική
του χρήση,
β) τα µεταφορικά µέσα δεν επιτρέπεται να µεταβιβάζονται ούτε
να εκµισθώνονται µέσα στο Κράτος µέλος όπου εισάγονται
προσωρινά, αλλά ούτε και να αποτελέσουν αντικείµενο
χρησιδανείου προς κάτοικο αυτού του Κράτους µέλους.Πάντως, τα επιβατικά οχήµατα που ανήκουν σε επιχείρισηενοικίασης, η καταστατική έδρα της οποίας βρίσκεται στηνΚοινότητα, µπορούν να εκµισθωθούν εκ νέου σε µη κάτοικοπροκειµένου να επανεξαχθούν, εάν αυτά βρίσκονται στη
χώρα εις εκτέλεση συµβάσεως µισθώσεως η οποία έληξε στη
χώρα αυτή. Μπορούν, επίσης, να επιστραφούν, από υπάλληλοτης επιχείρισης ενοικίασης, στο Κράτος µέλος όπου εκµι-σθώθηκαν αρχικά ακόµη και αν ο υπάλληλος αυτός κατοικείστο Κράτος µέλος στο οποίο έγινε η προσωρινή εισαγωγή.
Άρθρο 4
Προσωρινή εισαγωγή επιβατικών οχηµάτων για επαγγελµατική
χρήση
1.Η ατέλεια από τους φόρους που αναφέρονται στο άρθρο 1
χορηγείται κατά την προσωρινή εισαγωγή επιβατικού οχήµατος
σε περίπτωση επαγγελµατικής χρήσης, υπό τους ακόλουθουςόρους:
α) ο ιδιώτης που εισάγει το επιβατικό όχηµα:
αα) πρέπει να έχει τη συνήθη κατοικία του σε Κράτος µέλος
άλλο από το Κράτος της προσωρινής εισαγωγής,
ββ) δεν µπορεί να χρησιµοποιεί το όχηµα στο εσωτερικό του
Κράτους µέλους προσωρινής εισαγωγής για την εκτέλεσηµεταφορών προσώπων µε κόµιστρο ή άλλα υλικά οφέληούτε για βιοµηχανικές και εµπορικές µεταφορές εµπο-ρευµάτων µε ή χωρίς κόµιστρο,
β) το επιβατικό όχηµα δεν µπορεί να µεταβιβάζεται, να µισθώ-
νεται ή να αποτελεί αντικείµενο χρησιδανείου στο Κράτος
µέλος της προσωρινής εισαγωγής,
γ) το επιβατικό όχηµα πρέπει να έχει αποκτηθεί ή εισαχθεί µε
τους γενικούς όρους φορολογίας που ισχύουν στην εσωτερικήαγορά του Κράτους µέλους της συνήθους κατοικίας τουχρήστη και δεν πρέπει να απολαύει, λόγω της εξαγωγής,
καµιάς απαλλαγής ούτε επιστροφής φόρων κύκλου εργασιών,
ειδικών ή άλλων φόρων κατανάλωσης.
Ο όρος αυτός θεωρείται ότι πληρούται όταν το όχηµα αυτό
είναι εφοδιασµένο µε πινακίδα αριθµού κυκλοφορίας κανο-νικής σειράς του Κράτους µέλους εκδόσεως της άδειαςκυκλοφορίας, µε την εξαίρεση κάθε προσωρινής πινακίδας.
Εντούτοις, όταν πρόκειται για επιβατικά οχήµατα για τα οποία
έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας σε Κράτους µέλος, στο οποίο ηχορήγηση των πινακίδων αριθµού κυκλοφορίας κανονικής σειράςδεν εξαρτάται από την τήρηση των γενικών όρων φορολογίας τηςεσωτερικής αγοράς, οι χρήστες πρέπει να αποδεικνύουν µε οποι-ονδήποτε τρόπο ότι έχουν πληρωθεί οι φόροι κατανάλωσης.1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 4
▼B
2.Η ατέλεια που προβλέπεται στην παράγραφο 1 χορηγείται
για ένα συνεχές ή όχι χρονικό διάστηµα:
—7µηνών ανά δωδεκάµηνο κατά την εισαγωγή επιβατικού
οχήµατος από τους εµπορικούς διαµεσολαβητές οι οποίοιαναφέρονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 64 /224/ΕΟΚ(
1),
—6µηνών ανά δωδεκάµηνο σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Άρθρο 5
Ιδιαίτερες περιπτώσεις προσωρινής εισαγωγής επιβατικών
οχηµάτων
1.Η ατέλεια από τους φόρους που αναφέρονται στο άρθρο 1
χορηγείται για την προσωρινή εισαγωγή επιβατικών οχηµάτωνστις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) κατά τη χρησιµοποίηση ενός επιβατικού οχήµατος, η άδεια
κυκλοφορίας του οποίου έχει εκδοθεί στη χώρα της συνήθουςκατοικίας του χρήστη, για τη διαδροµή που διανύει τακτικάστο έδαφος ενός άλλου Κράτους µέλους για να πάει από την
κατοικία του στον τόπο εργασίας της επιχείρησης και να
επιστρέψει. Η ατέλεια αυτή δεν υπόκειται σε κανέναν περιο-ρισµό όσον αφορά τη διάρκειά της,
β) κατά τη χρησιµοποίηση από φοιτητή ενός επιβατικού
οχήµατος, η άδεια κυκλοφορίας του οποίου έχει εκδοθεί στο
Κράτος µέλος της συνήθους κατοικίας του, στο έδαφος του
Κράτους µέλους στο οποίο ο φοιτητής διαµένει αποκλειστικάκαι µόνο για τις σπουδές του.
2.Η χορήγηση των ατελειών που προβλέπονται στην
παράγραφο 1 υπόκειται µόνο στην τήρηση των όρων που αναφέ-ρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σηµεία α), β) και γ).
Άρθρο 6
Ατέλεια κατά την προσωρινή εισαγωγή αλόγων ιππασίας στα
πλαίσια του ιππικού τουρισµού
Η ατέλεια από τους φόρους που αναφέρονται στο άρθρο 1 χορη-
γείται για 3 µήνες σε κάθε Κράτος µέλος κατά την προσωρινήεισαγωγή αλόγων ιππασίας, υπό τους ακόλουθους όρους:
α) τα άλογα ιππασίας πρέπει να εισέρχονται στο έδαφος του
Κράτους µέλους της προσωρινής εισαγωγής εν όψει ή /και
κατά τη διάρκεια περιπάτων που κάνουν οι αναβάτες τους. Τα
Κράτη µέλη µπορούν να εξαιρούν από την ατέλεια τιςεισαγωγές αλόγων που µεταφέρονται πάνω σε µεταφορικάµέσα και οι οποίες εκτελούνται από τους κατοίκους τους,
β) η ατέλεια πρέπει να ζητηθεί το αργότερο κατά την είσοδο στο
έδαφος του Κράτους µέλους της προσωρινής εισαγωγής. Ότανζητείται πριν από την προσωρινή εισαγωγή, ο αναβάτηςµπορεί να απαλλάσσεται από την υποχρέωση να εισέλθει στοέδαφος του Κράτους µέλους εισαγωγής από συνοριακόσταθµό,
γ) τα άλογα ιππασίας δεν µπορούν να αποτελούν αντικείµενο
µισθώσεως ή χρησιδανείου ούτε να µεταβιβάζονται σε τρίτουςστο Κράτος µέλος της προσωρινής εισαγωγής ούτε να χρησι-µοποιούνται για άλλους σκοπούς εκτός από τον περίπατο.
Άρθρο 7
Γενικοί κανόνες για τον καθορισµό της κατοικίας
1.Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας, ως «συνήθης
κατοικία »νοείται ο τόπος στον οποίο ένα άτοµο διαµένει
συνήθως, δηλαδή τουλάχιστον 185 ηµέρες ανά ηµερολογιακόέτος λόγω προσωπικών και επαγγελµατικών δεσµών ή, στην1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 5
(1)ΕΕ αριθ. 56 της 4. 4. 1964, σ. 869 /64.
▼B
περίπτωση ατόµου χωρίς επαγγελµατικούς δεσµούς, λόγω
προσωπικών δεσµών από τους οποίους προκύπτουν στενοί δεσµοίµεταξύ αυτού του ατόµου και του τόπου στον οποίο κατοικεί.
Εντούτοις, η συνήθης κατοικία ατόµου, του οποίου οι επαγγελµα-
τικοί δεσµοί βρίσκοινται σε τόπο άλλον από τον τόπο τωνπροσωπικών του δεσµών και το οποίο για το λόγο αυτό υποχρεώ-νεται να διαµένει διαδοχικά σε διάφορους τόπους που βρίσκονται
σε δύο ή περισσότερα Κράτη µέλη, θεωρείται ότι βρίσκεται
στον τόπο των προσωπικών του δεσµών, µε την προϋποθέση ότιεπιστρέφει τακτικά στον τόπο αυτό. Ο τελευταίος αυτός όρος δεναπαιτείται όταν το άτοµο διαµένει σε ένα Κράτος µέλος για τηνεκτέλεση αποστολής µε καθορισµένη διάρκεια. Η φοίτηση σεπανεπιστήµιο ή άλλη σχολή δεν συνεπάγεται τη µεταφορά της
συνήθους κατοικίας.
2.Οι ιδιώτες αποδεικνύουν µε οποιονδήποτε τρόπο τον τόπο
της συνήθους κατοικίας τους, ιδίως µε το δελτίο ταυτότητάςτους ή µε οποιοδήποτε άλλο έγκυρο έγγραφο.
3.Στην περίπτωση που οι αρµόδιες αρχές του Κράτους µέλους
εισαγωγής αµφιβάλλουν για το κύρος της δήλωσης σχετικά µε τησυνήθη κατοικία, που γίνεται σύµφωνα µε την παράγραφο 2, ή µεσκοπό ορισµένους ειδικούς ελέγχους, οι αρχές αυτές µπορούν ναζητούν κάθε συµπληρωµατικό πληροφοριακό ή αποδεικτικό στοι-
χείο.
Άρθρο 8
Συµπληρωµατιοί κανόνες για τον καθορισµό της κατοικίας σε
περίπτωση επαγγελµατικής χρήσης ενός επιβατικού οχήµατος
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες παρά τις συµπληρωµα-
τικές πληροφορίες, που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3και που χορηγούνται στις αρµόδιες αρχές του Κράτους µέλουςεισαγωγής, εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές αµφιβολίες, ηπροσωρινή εισαγωγή επιβατικού οχήµατος για επαγγελµατική
χρήση µπορεί να υπόκειται στην καταβολή εγγύησης.
Εντούτοις, όταν ο χρήστης του οχήµατος αποδείξει ότι έχει τη
συνήθη κατοικία του σε άλλο Κράτος µέλος, οι αρχές τουΚράτους µέλους της προσωρινής εισαγωγής οφείλουν ναεπιστρέψουν την εγγύηση σε διάστηµα δύο µηνών από την
προσκόµιση της απόδειξης αυτής.
Άρθρο 9
Ειδικά καθεστώτα
1.Τα Κράτη µέλη έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή /και να
προβλέπουν ευνοϊκότερες διατάξεις από αυτές που προβλέπονταιστην παρούσα οδηγία. Έχουν, ιδίως, τη δυνατότητα να επιτρέ-πουν, µετά από αίτηση του εισαγωγέα, την προσωρινή εισαγωγήγια µεγαλύτερη χρονική περίοδο από αυτές που αναφέρονται στοάρθρο 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Στην τελευταία αυτή
περίπτωση, τα Κράτη µέλη έχουν τη δυνατότητα να εισπράττουν
τους φόρους που απαριθµούνται στο παράρτηµα για τις χρονικέςπεριόδους που υπερβαίνουν αυτές που προβλέπονται στηνπαρούσα οδηγία. Τα Κράτη µέλη µπορούν, επίσης, να επιτρέ-πουν την εκ νέου µίσθωση, σε κάτοικο του Κράτους µέλους
εισαγωγής, των επιβατικών οχηµάτων που αναφέρονται στο
άρθρο 3 σηµείο β) δεύτερη περίοδος, προκειµένου να επανεξα-χθούν.
2.Σε καµιά περίπτωση δεν µπορούν τα Κράτη µέλη να εφαρ-
µόζουν, δυνάµει της παρούσας οδηγίας, φορολογικές ατέλειες
στο εσωτερικό της Κοινότητας που να είναι λιγότερο ευνοϊκές
από τις ατέλειες που θα χορηγούσαν για τα µεταφορικά µέσαπροελεύσεως τρίτης χώρας.
3.Το Βασίλειο της ∆ανίας µπορεί να διατηρήσει τους
ισχύοντες στη χώρα αυτή κανόνες σχετικά µε τη συνήθη1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 6
▼B
κατοικία, σύµφωνα µε τους οποίους κάθε άτοµο, συµπεριλαµβα-
νοµένων των φοιτητών και την περίπτωση του άρθρου 5παράγραφος 1 σηµείο β) της παρούσας οδηγίας, θεωρείται ότι
έχει τη συνήθη κατοικία του στη ∆ανία αν διαµένει στη χώρα
αυτή επί ένα έτος ή 365 ηµέρες σε χρονική περίοδο 24 µηνών.
Εντούτοις, για να αποφευχθεί κάθε διπλή επιβολή φόρου:
—όταν η εφαρµογή των κανόνων αυτών οδηγεί στο συµπέρασµα
ότι ένα άτοµο έχει δύο κατοικίες, η συνήθης κατοικία του
ατόµου αυτού βρίσκεται στον τόπο στον οποίο διαµένουν ο /η
σύζυγός του και τα τέκνα του,
—στις παρόµοιες περιπτώσεις, το Βασίλειο της ∆ανίας συνεν-
νοείται µε το άλλο ενδιαφερόµενο Κράτος µέλος ώστε νακαθοριστεί ποιά από τις δύο κατοικίες πρέπει να ληφθείυπόψη για την επιβολή του φόρου.
Πριν από την παρέλευση τριών ετών, το Συµβούλιο θα επανε-
ξετάσει µε βάση έκθεση της Επιτροπής την παρέκκλιση του
αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο και θα θεσπίσει, ενδεχο-
µένως, µετά από πρόταση της Επιτροπής και βάσει του άρθρου99 της συνθήκης, τα αναγκαία µέτρα που θα εξασφαλίσουν τηνκατάργησή της.
4.Τα Κράτη µέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις
που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τη στιγµή που εκπληρώνουντις υποχρεώσεις οι οποίες προβλέπ oνται στο άρθρο 10. Στη συνέ-
χεια, η Επιτροπή ανακοινώνει τις διατάξεις αυτές στα άλλα
Κράτη µέλη.
Άρθρο 10
Τελικές διατάξεις
1.Τα Κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές, κανονι-
στικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για νασυµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο µέχρι την1η Ιανουαρίου 1984. Ενηµερώνουν σχετικά την Επιτροπήαµέσως.
2.Όταν η εφαρµογή της παρούσας οδηγίας παρουσιάζει στην
πράξη δυσκολίες, οι αρµόδιες αρχές των ενδιαφερόµενων
Κρατών µελών λαµβάνουν µε κοινή συµφωνία τις αναγκαίεςαποφάσεις λαµβάνοντας ιδίως υπόψη τις συµβάσεις και τις κονο-τικές οδηγίες για αµοιβαία συνδροµή.
3.Τα Κράτη µέλη φροντίζουν να γνωστοποιούν στην
Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού
δικαίου που θεσπίζουν στον τοµέα που διέπεται από την παρούσα
οδηγία.
4.Κάθε δύο χρόνια η Επιτροπή, µετά από διαβουλεύσεις µε τα
Κράτη µέλη, υποβάλλει έκθεση στο Συµβούλιο και στο Ευρω-παϊκό Κοινοβούλιο σχετικά µε την εφαρµογή της παρούσαςοδηγίας στα Κράτη µέλη, ιδίως όσον αφορά την έννοια της«συνήθους κατοικίας »και προτείνει τις απαραίτητες κοινοτικές
διατάξεις προκειµένου να εγκαθιδρυθεί τελικά ενιαίο σύστηµα
σε όλα τα Κράτη µέλη.
Άρθρο 11
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 7
▼A2
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Κατάλογος φόρων αναφερόµενος στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 1 (1)
ΒΕΛΓΙΟ
— Taxe de circulation sur les véhicules automobiles (Arrêté royal du 23
novembre 1965 portant codification des dispositions légales relatives aux
taxes assimilées aux impôts sur les revenus - Moniteur belge du 18 janvier
1966)
— Verkeersbelasting op de autovoertuigen (Koninklijk Besluit van 23
november 1965 houdende codificatie van de wettelijke bepalingen betref-
fende de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen - Belgisch
Staatsblad van 18 januari 1966)
∆ΑΝΙΑ
— Vægtafgift af motorkøretøjer (Lovbekendtgørelse nr. 163 af 31. marts 1993)
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
— Kraftfahrzeugsteuer (Kraftfahrzeugsteuergesetz — 1979)
— Kraftfahrzeugsteuer (Durchführungsverordnung — 1979)
ΕΛΛΑ∆Α
—Τέλη κυκλοφορίας (Ν 2367 /53όπως ισχύει σήµερα)
ΙΣΠΑΝΙΑ
— Tributos Locales sobre circulación de vehículos automóviles (establecido en
base a la Ley 41/1979,de 19 de noviembre, de Bases de Régimen Local y al
Real Decreto 3250/1976, de 30 de diciembre)
ΓΑΛΛΙΑ
— Taxe différentielle sur les véhicules à moteur (Loi no77 — 1467 du 30
décembre 1977)
— Taxe sur les véhicules d'une puissance fiscale supérieure à 16 CV immatri-
culés dans la catégoriedes voitures particulières (Loi de finances 1979 -
Article1007 du codegénéral de s impôts)
ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
— Motor vehicle excise duties (Finance (Excise duties) (Vehicles) Act 1952 as
amended, and Section 94, Finance Act 1973 as amended)
ΙΤΑΛΙΑ
— Tassa sulla circolazione degli autoveicoli (TU delle leggi sulle tasse automo-
bilistiche approvato con DPR N. 39 del 5 febbraio 1993 e successive
modificazioni)
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
— Taxe sur les véhicules automoteurs (Loi allemande du 23 mars 1935 (Kraft-
fahrzeugsteuergesetz) maintenue en vigueur par l'arrêté grand-ducal du 26
octobre 1944, modifiée par la loi du 4 août 1975 et les règlements grand-
ducaux du 15 septembre 1975 et du 31 octobre 1975 et du 31 octobre 1975)
ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
— Motorrijtuigenbelasting (wet op de motorrijtuigenbelasting 21 juli 1966, Stb
332 — wet van 18 december 1969/Stb 548)
ΑΥΣΤΡΙΑ
— Kraftfahrzeugsteuer (BGBl. Nr. 449/1992)
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
— Imposto sobre veículos (Decreto-Lei no143/78, de12 deJunho)
— Imposto de compensação (Decreto-Lei no354-A/82, de9 deSe te mbro)1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 8
▼A2
ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
— Moottoriajoneuvovero — motorfordonsskatt(Laki moottoriajoneuvoverosta —
Lag om skatt på motorfordon 722/66)
ΣΟΥΗ∆ΙΑ
— Fordonsskatt (Fordonsskattelagen 1988:327)
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
— Vehicle excise duty (Vehicles (Excise) Act 1971)1983L0182 — EL — 01.01.1995 — 002.001 — 9