1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ(ΕΟΚ) αριθ. 1017/68 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης Ιουλίου 1968
περί εφαρµογής των κανόνων ανταγωνισµού στους τοµείς των σιδηροδροµικών, οδικών και
εσωτερικών πλωτών µεταφορών
(ΕΕL175 της 23.7.1968, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►A1Πράξη προσχώρησης της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωµένου
Βασιλείου (*) L73 14 27.3.1972
►A2Πράξη προσχώρησης της Ελλ άδας L291 17 19.11.1979
►A3Πράξη προσχώρησης της Αυστρ ίας, της Φινλανδίας και της Σουη-
δίας C241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόσ τηκε από την απόφαση 95/1/ΕΚ, Ευρατόµ, ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου) L1 1 1.1.1995
Σηµείωση: Αυτή η κωδικοποιηµένη έκδοση περιέχει αναφορές στην ευρωπαϊκή λογιστική µονάδα ή/και στο Ecu,ο ι
οποίες, από την 1η Ιανουαρίου 1999, πρέπει να θεωρούνται ως αναφορές στο ευρώ —κανονισµός (ΕΟΚ)
αριθ. 3308/80 του Συµβουλίου (ΕΕ L345 της 20.12.1980, σ. 1) και κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του
Συµβουλίου (ΕΕ L162 της 19.6.1997, σ. 1)· διορθωτικό στην ΕΕ L313 της 21.11.1998, σ. 29.
(*)Η παρούσα πράξη δεν έχει δηµοσιευτεί στην ελληνική γλώσσα.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 2
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ(ΕΟΚ) αριθ. 1017/68 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης Ιουλίου 1968
περί εφαρµογής των κανόνων ανταγωνισµού στους τοµείς των
σιδηροδροµικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών µεταφορών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητος, και ιδίως τα άρθρα 75 και 87,
την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Συνελεύσεως (
1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:ότι, δυνάµει του κανονισµού αριθ. 141 του Συµβουλίου περί µη
εφαρµογής του κανονισµού αριθ. 17 του Συµβουλίου στον τοµέατωνµεταφορών (
3), ο κανονισµός αριθ. 17(4) δέν εφαρµόζεται στις
συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές στον τοµέατων µεταφορών που έχουν ως αποτέλεσµα τον καθορισµό τιµώνκαι όρων µεταφοράς, τον περιορισµό ή τον έλεγχο της προσφο-ράς µεταφορών ή την κατανοµή τωναγορών µεταφορών, ούτε καιστις περιπτώσεις δεσπόζουσας θέσεως εντός της αγοράς µετα-φορών, κατά την έννοια του άρθρου 86 της συνθήκης·
ότι όσον αφορά τις σ ιδηροδροµικές, οδικές και εσωτερικές
πλωτές µεταφορές η εξαίρεση αυτή ισχύει µέχρι τις 30 Ιουνίου1968 δυνάµει του κανονισµού αριθ. 1002/67/ΕΟΚ(
5)·
ότι η θέσπιση κανόνων ανταγωνισµού για τις σιδηροδροµικές,
οδικές και εσωτερικές πλωτές µεταφορές αποτελεί ένα από ταστοιχεία της κοινής πολιτικής των µεταφορών, καθώς και τηςγενικής οικονοµικής πολιτικής·
ότι κατά τη θέσπιση κανόνων ανταγωνισµού για τους τοµείς
αυτούς πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η ιδιοµορφία των µετα-φορών·
ότι δεδοµένου ότι οι κανόνες ανταγωνισµού για τις µεταφορές
παρεκκλίνουν από τους γενικούς κανόνες ανταγωνισµού είναιαναγκαίο να παρέχεται η δυνατότης στις επιχειρήσεις να γνωρί-ζουν ποια ρύθµιση εφαρµόζεται σε κάθε περίπτωση·
ότι η καθιέρωση ενός συστήµατος κανόνων ανταγωνισµού για τις
µεταφορές καθιστά ευκταίο να υπαχθούν σ’ αυτό κατά το ίδιοµέτρο η από κοινού χρηµατοδότηση ή απόκτηση µεταφορικούυλικού ή εξοπλισµού για την από κοινού εκµετάλλευση εκµέρους ορισµένων οµίλων επιχειρήσεων, καθώς και οι δραστη-ριότητες επιχειρήσεων που παρέχουν βοηθητικές υπηρεσίες πουσυνδέονται µε τις σιδηροδροµικές, οδικές και τις εσωτερικέςπλωτές µεταφορές·
ότι για να µήν επηρεασθεί το εµπόριο µεταξύ τωνΚρατών µελών
και να µη νοθευθεί ο ανταγωνισµός στο εσωτερικό της κοινήςαγοράς πρέπει να απαγορευθούν κατ’ αρχήν, για τους ανωτέρωτρεις τρόπους µεταφοράς, οι συµφωνίες µεταξύ επιχειρήσεων, οιαποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και οι εναρµονισµένες πρακτι-κές µεταξύ των επιχειρήσεων, καθώς και η καταχρηστική εκµε-
(1)ΕΕ αριθ. 205 της 11. 12. 1964, σ. 3505/64.
(2)ΕΕ αριθ. 103 της 12. 6. 1965, σ. 1792/65.
(3)ΕΕ αριθ. 124 της 28. 11. 1962, σ. 2751/62.
(4)ΕΕ αριθ. 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62.
(5)ΕΕ αριθ. 306 της 16. 12. 1967, σ. 1.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 3
▼B
τάλλευση δεσπόζουσας θέσεως µέσα στην κοινή αγορά που θαµπορούσαν να ο δηγήσουν σε τέτοια αποτελέσµατα·
ότι ορισµένοι τύποι συµφωνιών, αποφάσεων και εναρµονισµένων
πρακτικών στον τοµέα των µεταφορών που έχουν σάν µόνο αντι-κείµενο και αποτέλεσµα την εφαρµογή τεχνικών βελτιώσεων, ήτην επίτευξη τεχνικής συνεργασίας, δύνανται να εξαιρούνται απότην απαγόρευση των συµπράξεων, δεδοµένου ότι συµβάλλουνστή βελτίωση της παραγωγικότητος· ότι βάσει της εµπειρίας πουθα αποκτηθεί από την εφαρµογή αυτού του κανονισµού το Συµ-βούλιο δύναται να οδηγηθεί στην τροποποίηση, µετά από πρό-ταση της Επιτροπής, του καταλόγου των συµφωνιών αυτού τουτύπου·
ότι για να ευνοηθεί η βελτίωση της σε ορισµένες περιπτώσεις
υπερβολικά διάσπαρτης δοµής του επαγγέλµατος στους τοµείςτων οδικών και εσωτερικών πλωτών µεταφορών, πρέπει οµοίωςνα εξαιρούνται από την απαγόρευση των συµπράξεων οι συµφω-νίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές που αποβλέπουνστή δηµιουργία και λειτουργία οµίλων επιχειρήσεων στους δύοαυτούς τοµείς µεταφοράς που έχουν σάν αντικείµενο την άσκησηµεταφορικών δραστηριοτήτων, περιλαµβανοµένης και της απόκοινού χρηµατοδοτήσεως ή αποκτήσεως µεταφορικού υλικού ήπροµηθειών για από κοινού εκµετάλλευση· ότι αυτή η εξαίρεσηγενικού χαρακτήρος δύναται να παραχωρείται µόνο υπό τον όροότι η συνολική µεταφορική ικανότης ενός οµίλου επιχειρήσεωνδέν υπερβαίνει ορισµένο ανώτατοόριο και ότι η ατοµική µεταφο-ρική ικανότης των επιχειρήσεων που ανήκουν στον όµιλο δένυπερβαίνει ορισµένα όρια καθορισµένα έτσι ώστε καµία από τιςεπιχειρήσεις αυτές να δύναται να κατέχει δεσπόζουσα θέση µέσαστον όµιλο· ότι η Επιτροπή πρέπει πάντωςνα έχει τη δυνατότητανα επεµβαίνει, αν σε συγκεκριµένη περίπτωση τέτοιες συµφωνίεςθα είχαν αποτελέσµατα ασυµβίβαστα µε τις προϋποθέσεις πουπροβλέπονται για να δύναται να θεωρείται νόµιµη µιά σύµπραξηκαι θα αποτελούσαν κατάχρηση της εξαιρέσεως· ότι το γεγονόςπάντωςότι ένας όµιλος διαθέτει συνολική µεταφορική ικανότηταανώτερη από το καθορισµένο ανώτατο όριο, ή δέν δύναται ναεπωφεληθεί από τη γενικού χαρακτήρος εξαίρεση λόγω της ατο-µικής µεταφορικής ικανότητος των επιχειρήσεων που ανήκουνστον όµιλο, δέν εµποδίζει αυτό τον όµιλο επιχειρήσεων να εφαρ-µόζει µιά νόµιµη συµφωνία, απόφαση ή εναρµονισµένη πρακτικήκατά το µέτρο που ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που απαι-τούνται για το σκοπό αυτόν από τον παρόντα κανονισµό·
ότι, όταν µιά συµφωνία, απόφαση ή εναρµονισµένη πρακτική
συµβάλλει στο να βελτιωθεί η ποιότητα τωνµεταφορικών υπηρε-σιών, ή στο να προωθηθεί στις αγορές που υφίστανται σοβαρέςπεριοδικές διακυµάνσεις της π ροσφοράς και της ζητήσεως, µεγα-
λύτερη συνέχεια και σταθερότητα στην ικανοποίηση τωνµεταφο-ρικών αναγκών,ή στο να αυξηθεί η παραγωγικότης τωνεπιχειρή-σεων ή στο να προαχθεί περι σσότερο η τεχνολο γική ή οικονο-
µική ανάπτυξη, πρέπει να είναι δυνατόν να κηρύσσεται ανεφάρ-µοστη η απαγόρευση, πάντοτε όµως υπό την προϋπόθεση ότι ησυµφωνία, απόφαση ή εναρµονισµένη πρακτική λαµβάνειευλόγως υπόψη της τα συµφέροντα των χρησιµοποιούντων τιςµεταφορές, δέν επιβάλλει στις ενδιαφερόµενες επιχειρήσειςπεριορισµούς που δέν είναι απαραίτητοι για την επίτευξη τωνπροαναφερθέντων στόχων και δέν παρέχει στις επιχειρήσειςαυτές τη δυνατότητα να καταργήσουν τον ανταγωνισµό σε σηµα-ντικό τµήµα της σχετικής αγοράς µεταφορών, λαµβανοµένουοµοίως υπόψη του ανταγωνισµού τωνεναλλακτικών τρόπων µετα-φοράς·
ότι, µέχρις ότου το Συµβούλιο στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής
των µεταφορών λάβει τα κατάλληλα µέτρα για την εξασφάλισητης σταθερότητος στην αγορά µεταφορών και υπό την προϋ-πόθεση ότι θα διαπιστώσει κατάσταση κρίσεως, συντρέχει λόγοςνα επιτρέπονται στην εν λόγω αγορά οι συµφωνίες που είναιαναγκαίες για να µειωθούν οι διαταραχές που απ ορρέουν από τη
δοµή της αγοράς µεταφορών·
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 4
▼B
ότι πρέπει στον τοµέα των σιδηροδροµικών, οδικών και εσωτε-
ρικών πλωτώνµεταφορών, τα Κράτη µέλη να µη θεσπίζουν ούτενα διατηρούν εν ισχύ µέτρα αντίθετα προς τον παρόντα κανονι-σµό σχετικά µε τις δηµόσιες επιχειρήσεις και τις επιχειρήσειςστις οποίες χορηγούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώµατα· ότιείναι επίσης σκόπιµο οι επιχειρήσεις που είναι επιφορτισµένεςµε τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονοµικού συµφέροντοςνα υπάγονται στις διατάξεις του κανονισµού κατά το µέτρο που ηεφαρµογή τους δέν εµποδίζει, νοµικά ή πραγµατικά, τηνεκπλήρωση της ειδικής αποστολής που τους έχει ανατεθεί, υπότην προϋπόθεση όµως ότι δέν θα επηρεάζεται εκ τούτου η ανά-πτυξη των συναλλαγών σε σηµείο που να θίγεται το συµφέροντης Κοινότητος· ότι η Επιτροπή πρέπει να έχει τη δυνατότητα ναελέγχει την εφαρµογή τωναρχών αυτών,και προς το σκοπό αυτόνα απευθύνει τις κατάλληλες οδηγίες ή αποφάσεις στα Κράτηµέλη·
ότι πρέπει να καθορισθούν οι τρόποι εφαρµογής των βασικών
κανόνων που τίθενται από τον παρόντα κανονισµό, έτσι ώστεαφενός να εξασφαλίζουν την αποτελεσµατική επίβλεψη απλου-στεύοντας κατά το µέτρο του δυνατού το διοικητικό και αφετέρουνα ανταποκρίνονται στις ανάγκες τωνεπιχειρήσεων για ασφάλειαδικαίου·
ότι κατά πρώτο λόγο εναπόκειται στις επιχειρήσεις να εκτιµή-
σουν αν στις συµφωνίες, αποφάσεις ή εναρµονισµένες πρακτικέςτους πρωταρχικός στόχος είναι ο περιορισµός του ανταγωνισµούή τα οικονοµικά οφέλη που δικαιολογούν αυτόν τον περιορισµό,και εποµένως να κρίνουν µε δική τους ευθύνη τον νόµιµο ήπαράνοµο χαρακτήρα αυτών των συµφωνιών, αποφάσεων ή εναρ-µονισµένων πρακτικών·
ότι πρέπει εποµένως να επιτραπεί στις επιχειρήσεις να συνά-
πτουν και να εφαρµόζουν συµφωνίες χωρίς να είναι υποχρεωµέ-νες να τις κοινοποιούν, εκθέτοντας αυτές κατ’ αυτόν τον τρόποστον κίνδυνο αναδροµικής ακυρότητος στην περίπτωση που οισυµφωνίες αυτές θα εξετάζονταν από την Επιτροπή µετά απόκαταγγελία ή µε αυτεπάγγελτη επέµβασή της, µε την επιφύλαξηεντούτοις της δυνατότητος να κηρύ σσονται οι συµφωνίες αυτές
νόµιµες αναδροµικά στην περίπτωση που θα υποβάλλονταν σεµιά τέτοια εκ των υστέρων εξέταση·
ότι πάντως οι επιχειρήσεις δύνανται σε ορισµένες περιπτώσεις
να επιθυµούν τη συνδροµή των αρµοδίων αρχών για να βεβαι-ωθούν ότι οι συµφωνίες, αποφάσεις ή εναρµονισµένες πρακτικέςτους είναι σύµφωνες µε τις ισχύουσες διατάξεις· ότι πρέπει γι’αυτόν το σκοπό να τεθεί στή διάθεση των επιχειρήσεων διαδικα-σία βασιζόµενη στην υποβολή αιτήσεων στην Επιτροπή,περίληψη των οποίων θα δηµοσιεύεται στην Επίσηµη Εφηµερίδα
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ώστε οι ενδιαφερόµενοι τρίτοι να
δύνανται να γνωστοποιούν τις παρατηρήσεις τους για κάθε συγκε-κριµένη συµφωνία· ότι ελλείψει π ροσφυγών εκ µέρους των
Κρατών µελών ή ενδιαφεροµένων τρίτων, και αν η Επιτροπή δένγνωστοποιεί εντός ορισµένης προθεσµίας στις επιχειρήσεις πουυπέβαλαν την αίτηση ότι υπάρχουν σοβαρές αµφιβολίες ως προςτη νοµιµότητα της εν λόγω συµφωνίας, πρέπει η συµφωνία ναθεωρείται ότι εξαιρείται από την απαγόρευση για την προηγου-µένη περίοδο και για την περίοδο των τριών εποµένων ετών·
ότι λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρος των συµφωνιών που είναι
αναγκαίες για να µειωθούν οι διαταραχές που οφείλονται στήδιάρθρωση της αγοράς µεταφορών, σε περίπτωση που το Συµβού-λιο διαπιστώσει ότι υπάρχει κρίση, πρέπει οι επιχειρήσεις πουεπιθυµούν να τους επιτραπεί η σύναψη τέτοιων συµφωνιών ναυποβληθούν στην υποχρέωση κοινοποιήσεώς τους στην Επι-τροπή· ότι πρέπει η έγκριση της Επιτροπής να αρχίζει να ισχύειαπό την ηµεροµηνία χορηγήσεώς της· ότι η ισχύς µιας τέτοιαςεγκρίσεως πρέπει να µήν υπερβαίνει τα τρία έτη από τη στιγµήπου το Συµβούλιο διεπίστωσε ότι υπάρχει κρίση, και η ανανέωσητης αποφάσεως να εξαρτάται από την εκ νέου διαπίστωση από τοΣυµβούλιο ότι υπάρχει κρίση· ότι πάντως η έγκριση πρέπει ναπαύει να ισχύει το αργότερο έξι µήνες αφότου το Συµβούλιο
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 5
▼B
θέσει σε εφαρµογή τα κατάλληλα µέτρα για την εξασφάλιση της
σταθερότητος της αγοράς µεταφορών την οποία αφορά η συµφω-νία·
ότι για να εξασφαλισθεί ενιαία εφαρµογή στην κοινή αγορά των
κανόνων ανταγωνισµού για τις µεταφορές, είναι αναγκαίο νακαθορισθούν οι κανόνες σύµφωνα µε τους οποίους η Επιτροπή θαδύναται σε στενή και συνεχή επαφή µε τις αρµόδιες αρχές τωνΚρατών µελών να λαµβάνει τα αναγκαία µέτρα για την εφαρµογήαυτών των κανόνων ανταγωνισµού·
ότι για το σκοπό αυτόν η Επιτροπή πρέπει να έχει τη συνδροµή
τωναρµοδίων αρχών τωνΚρατών µελών και επιπλέον να έχει τηνεξουσία, σε όλη την έκταση της κοινής αγοράς, να ζητά πληρο-φορίες και να προβαίνει σε ελέγχους που είναι αναγκαίοι για ναδιαπιστωθούν οι συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρα-κτικές που απαγορεύονται από τον παρόντα κανονισµό, καθώςκαιη καταχρηστική εκµετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως που επίσηςαπαγορεύεται από τον παρόντα κανονισµό·
ότι αν κατά την εφαρµογή του κανονισµού σε συγκεκριµένη
περίπτωση τίθενται κατά τη γνώµη Κράτους µέλους θέµατααρχής περί της κοινής πολιτικής των µεταφορών, είναι σκόπιµονα δύναται το Συµβούλιο να εξετάζει αυτά τα θέµατα αρχής· ότιπρέπει να είναι δυνατόν να υποβάλλονται στο Συµβούλιο όλα ταθέµατα γενικού χαρακτήρος που τίθενται από την εφαρµογή τηςπολιτικής ανταγωνισµού στον τοµέα των µεταφορών· ότι πρέπεινα προβλεφθεί διαδικασία που να διασφαλίζει ότι η απόφαση γιατην εφαρµογή του κανονισµού σε συγκεκριµένη περίπτωση θαλαµβάνεται από την Επιτροπή µόνο αφού εξετασθούν από τοΣυµβούλιο τα θέµατα αρχής και αφού ληφθούν υπόψη οικατευθύνσεις που θα τεθούν από αυτό·
ότι η Επιτροπή, για να εκπληρώσει την αποστολή της η οποία
συνίσταται στή µέριµνα της εφαρµογής των διατάξεων του παρό-ντος κανονισµού, πρέπει να δύναται να απευθύνει στις επιχειρή-σεις ή στις ενώσεις επιχειρήσεων συστάσεις και αποφάσεις οιοποίες θα αποβλέπουν στην παύση των παραβάσεων των διατά-ξεων του κανονισµού που απαγορεύει ορισµένες συµφωνίες, απο-φάσεις ή πρακτικές·
ότι πρέπει η τήρηση τωναπαγορεύσεων που ορίζει ο κανονισµός
και η εκπλήρωση των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται στιςεπιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων κατ’ εφαρµογή του κανο-νισµού αυτού να δύνανται να εξασφαλισθούν µε την επιβολήπροστίµων και χρηµατικών ποινών·
ότι πρέπει να εξασφαλισθεί το δικαίωµα ακροάσεως ενώπιον της
Επιτροπής των ενδιαφεροµένων επιχειρήσεων, η δυνατότης υπο-βολής εκ τωνπροτέρων τωνπαρατηρήσεων τρίτων τωνοποίων τασυµφέρονται δυνατόν να θιγούν από µιά απόφαση, καθώς και ηευρεία δηµοσιότης των αποφάσεων·
ότι πρέπει να χορηγηθεί στο ∆ικαστήριο, κατ’ εφαρµογή του
άρθρου 172 της συνθήκης, πλήρης δικαιοδοσία σχετικά µε τιςαποφάσεις µε τις οποίες επιβάλλονται π ρόστιµα ή χρηµατικές
ποινές·
ότι συντρέχει λόγος να αναβληθεί για έξι µήνες η έναρξη ισχύος
της απαγορεύσεως που επιβάλλεται από τον κανονισµό σχετικάµε τις συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές πουισχύουν κατά την ηµεροµηνία της δηµοσιεύσεως του παρόντοςκανονισµού στην ΕπίσηµηΕφηµερίδατων ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων,
ώστε να διευκολυνθεί η π ροσαρµογή των ε πιχειρήσεων στις δια-
τάξεις του·
ότι θα πρέπει, µετά από συζητήσεις µε τα τρίτα Κράτη που έχουν
υπογράψει την αναθεωρηµένη σύµβαση για τη ναυσιπλοΐα στοΡήνο και σε εύλογη προθεσµία από τη λήξη των συζητήσεωναυτών, το σύνολο του κανονισµού να υποστεί τις π ροσαρµογές
που θα απεδεικνύοντο αναγκαίες λαµβανοµένων υπόψη των υπο-
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 6
▼B
χρεώσεων που απορρέουν από την αναθεωρηµένη σύµβαση για
τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο·
ότι πρέπει να γίνουν στον κανονισµό οι αναγκαίες τροποποιήσεις
µε βάση την εµπερία που θα αποκτηθεί σε διάστηµα τριών ετών·ότι πρέπει ιδίως να εξετασθεί αν, λαµβανοµένης υπόψη της τότεαναπτύξεως της κοινής πολιτικής τωνµεταφορών, πρέπει να επε-κταθεί η εφαρµογή του κανονισµού στις συµφωνίες, αποφάσειςκαι εναρµονισµένες πρακτικές καθώς και στην καταχρηστικήεκµετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως που δέν επηρεάζουν τοεµπόριο µεταξύ Κρατών µελών,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Βασική αρχή
Στον τοµέα τωνσιδηροδροµικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών
µεταφορών οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού εφαρµόζονταιστις συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές πουέχουν ως αντικείµενο ή ως αποτέλεσµα τον καθορισµό τιµών καιόρων µεταφοράς, τον περιορισµό ή τον έλεγχο της προσφοράςµεταφορών, την κατανοµή τωναγορών µεταφορών, την εφαρµογήτεχνικών βελτιώσεων ή την τεχνική συνεργασία, την από κοινούχρηµατοδότηση ή απόκτηση µεταφορικού υλικού ή εξοπλισµούπου συνδέεται άµεσα µε την παροχή µεταφορικών υπηρεσιώνκατά το µέτρο που είναι αναγκαία για την από κοινού εκµετάλ-λευση εκ µέρους οµίλου επιχειρήσεων οδικών ή εσωτερικώνπλωτών µεταφορών, όπως ορίζεται στο άρθρο 4, καθώς και στιςπεριπτώσεις δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά µεταφορών. Οιδια-τάξεις αυτές εφαρµόζονται εξίσου στις δραστηριότητες των επι-χειρήσεων που παρέχουν βοηθητικές µεταφορικές υπηρεσίες καιπου έχουν το ίδιο αντικείµενο ή τα ίδια αποτελέσµατα µε αυτάπου προβλέπονται ανωτέρω.
Άρθρο 2
Απαγόρευση συµπράξεων
Με την επιφύλαξη τωνδιατάξεων που προβλέπονται στα άρθρα 3
έως 6, είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά και απαγορεύο-νται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση προηγουµένης αποφά-σεως για το σκοπό αυτό, όλες οι συµφωνίες µεταξύ επιχειρή-σεων, όλες οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και κάθε εναρ-µονισµένη πρακτική που δύνανται να επηρεάσουν το εµπόριοµεταξύ Κρατών µελών και που έχουν ως αντικείµενο ή αποτέλε-σµα την παρεµπόδιση, τον περιορισµό ή τη νόθευση του ανταγω-νισµού εντός της κοινής αγοράς, και ιδίως εκείνες οι οποίεςσυνίστανται:
α) στον άµεσο ή έµµεσο καθορισµό τιµώνκαι όρων µεταφοράς ή
άλλων όρων συναλλαγής.
β) στον περιορισµό ή στον έλεγχο της προσφοράς υπηρεσιών
µεταφορών, των αγορών της τεχνολογικής αναπτύξεως ή τωνεπενδύσεων.
γ) στην κατανοµή των αγορών µεταφορών.δ) στην εφαρµογή ανίσων όρων επί ισοδυνάµων παροχών έναντι
των εµπορικώς συναλλα σσοµένων µε αποτέλεσµα να περιέχο-
νται αυτοί σε µειονεκτική θέση κατά τον ανταγωνισµό.
ε) στην εξάρτηση της συνάψεως συµβάσεων από την αποδοχή εκ
µέρους των συναλλα σσοµένων π ροσθέτων παροχών που εκ
φύσεως ή σύµφωνα µε τις εµπορικές συνήθειες δεν έχουνσχέση µε την παροχή µεταφορικών υπηρεσιών.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 7
▼B
Άρθρο 3
Νόµιµη εξαίρεση για τις τεχνικές συµφωνίες
1. Η απαγόρευση του άρθρου 2 δεν εφαρµόζεται στις συµφω-
νίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές που έχουν ωςµόνο αντικείµενο και αποτέλεσµα την εφαρµογή τεχνικών βελ-τιώσεων ή την τεχνική συνεργασία µέσω:
α) της οµοιόµορφης εφαρµογής κανόνων και τύπων για το
υλικό, τον µεταφορικό εξοπλισµό, τα µεταφορικά µέσα καιτις µόνιµες εγκαταστάσεις.
β) της από κοινού ανταλλαγής ή χρησιµοποιήσεως για την
εκµετάλλευση των µεταφορών, του προσω πικού, του υλικού,
των µεταφορικών µέσων και των µονίµων εγκαταστάσεων.
γ) της οργανώσεως και της εκτελέσεως διαδοχικών, συµπληρω-
µατικών, εναλλακτικών ή συνδυασµένων µεταφορών καθώςκαι µέσω του καθορισµού και της εφαρµογής συνολικώντιµών και όρων για τις µεταφορές αυτές, συµπεριλαµβανο-µένων και των τιµών ανταγωνισµού.
δ) της εκτελέσεως των µεταφορών µε ένα µόνο τρόπο µεταφο-
ράς, µε τα ορθολογικότερα δροµολόγια από απόψεως εκµε-ταλλεύσεως.
ε) του συντονισµού των ωραρίων των µεταφορών σε διαδοχικά
δροµολόγια.
στ) της συγκεντρώσεως µεµονωµένων αποστολών.
ζ) της θεσπίσεως οµοιοµόρφων κανόνων σχετικά µε τη δοµή
και τους όρους εφαρµογής των τιµολογίων µεταφοράς, εφό-
σον οι κανόνες αυτοί δεν καθορίζουν τις τιµές και τους όρους
µεταφοράς.
2. Η Επιτροπή θα υποβάλλει, κατά τις περιστάσεις, στο Συµ-
βούλιο προτάσεις για επέκταση ή τον περιορισµό του καταλόγουτης παραγράφου 1.
Άρθρο 4
Εξαίρεση για τους οµίλους µικροµεσαίων επιχειρήσεων
1. Οι συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές
που αναφέρονται στο άρθρο 2 εξαιρούνται από την απαγόρευσητου άρθρου αυτού όταν έχουν ως αντικείµενο:
—τη σύσταση και λειτουργία οµίλων επιχειρήσεων οδικών ή
εσωτερικών πλωτώνµεταφορών για την άσκηση µεταφορικώνδραστηριοτήτων,
—την από κοινού χρηµατοδότηση ή απόκτηση µεταφορικού υλι-
κού ή προµηθειών που συνδέονται άµεσα µε την παροχή µετα-φορικών υπηρεσιών, εφ όσον είναι απαραίτητες για την από
κοινού εκµετάλλευση των µεταφορών από τους οµίλουςαυτούς,
και εφόσον η συνολική µε ταφορική ικανότης του οµίλου δεν
υπερβαίνει:
—τους 10000 τόννους για τις οδικές µεταφορές,
—τους 500000 τόννους για τις εσωτερικές πλωτές µεταφορές.
Η ατοµική ικανότης κάθε επιχειρήσεως που ανήκει στην οµάδα
δεν δύναται να υπερβαίνει τους 1000 τόννους για τις οδικές µετα-φορές ή τους 50000 τόννους για τις εσωτερικές πλωτές µεταφο-ρές.
2. Αν η εφαρµογή των συµφωνιών, αποφάσεων ή εναρµονι-
σµένων πρακτικών που προβλέπονται στην παράγραφο 1 επιφέρεισε ορισµένες περιπτώσεις αποτελέσµατα ασυµβίβαστα µε τιςπροϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 και που συνιστούνκατάχρηση της εξαιρέσεως του άρθρου 2, οι επιχειρήσεις και οιενώσεις επιχειρήσεων δύναται να υποχρεωθούν να θέσουν τέρµασ’ αυτά τα αποτελέσµατα.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 8
▼B
Άρθρο 5
Μη εφαρµογή της απαγορεύσεως
Η απαγόρευση του άρθρου 2 δύναται να κηρυχθεί ανεφάρµοστη
µε αναδροµική ισχύ:
—για κάθε συµφωνία ή κατηγορία συµφωνιών µεταξύ επιχειρή-
σεων,
—για κάθε απόφαση ή κατηγορία αποφάσεων ενώσεων επι-
χειρήσεων,
—για κάθε εναρµονισµένη πρακτική ή κατηγορία εναρµονι-
σµένων πρακτικών,
η οποία συµβάλλει:
—στη βελτίωση της ποιότητος των µεταφορικών υπηρεσιών, ή
—στην προαγωγή, στις αγορές που υφίστανται σοβαρές περιοδι-
κές διακυµάνσεις της π ροσφοράς και της ζητήσεως, µεγαλύ-
τερης συνεχείας και σταθερότητος στην ικανοποίηση τωνµεταφορικών αναγκών, ή
—στην αύξηση της παραγωγικότητος των επιχειρήσεων, ή
—στην προώθηση της τεχνικής ή οικονοµικής π ροόδου, λ αµβά-
νοντας ευλόγως υπόψη τα συµφέροντα των χρησιµοποιούντωντις µεταφορές, και η οποία:
α) δεν επιβάλλει στις ενδιαφερόµενες επιχειρήσεις µετα-
φορών περιορισµούς µη απαραίτητους για την επίτευξητων στόχων αυτών, και
β) δεν παρέχει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να καταργή-
σουν τον ανταγωνισµό σε σηµαντικό τµήµα της σχετικήςαγοράς µεταφορών.
Άρθρο 6
Συµφωνίεςπουαποβλέπουνστηµείωσητωνδιαταραχώνπουαπορ-
ρέουν από τη δοµή της αγοράς µεταφορών
1. Μέχρις ότου το Συµβούλιο, στο πλαίσιο της κοινής πολι-
τικής επί των µεταφορών, λάβει τα κατάλληλα µέτρα για ναεξασφαλίσει τη σταθερότητα στην αγορά µεταφορών, η απαγό-ρευση του άρθρου 2 δύναται να κηρυχθεί ανεφάρµοστη για τιςσυµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές που δύνα-νται να µειώσουν τις διαταραχές της εν λόγω αγοράς.
2. Απόφαση περί µη εφαρµογής της απαγορεύσεως του άρθρου
2, λαµβανόµενη σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 14, δύνα-ται να εκδοθεί µόνο αφού το Συµβούλιο, αποφασίζοντας είτε µεειδική πλειοψηφία είτε οµόφωνα όταν Κράτος µέλος κρίνει ότιπληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 75παράγραφος 3 της συνθήκης, διαπιστώσει, βάσει εκθέσεως τηςΕπιτροπής, ότι υπάρχει κρίση σε ολόκληρη ή σε µέρος της αγο-ράς µεταφορών.
3. Με την επιφύλαξη τωνδιατάξεων της παραγράφου 2, η από-
φαση περί µη εφαρµογής της απαγορεύσεως του άρθρου 2 εκδίδε-ται µόνο όταν:
α) οι συµφωνίες, αποφάσεις ή εναρµονισµένες πρακτικές δεν επι-
βάλλουν στις ενδιαφερόµενες επιχειρήσεις περιορισµούς πουδεν είναι απαραίτητοι για τη µείωση των διαταραχών και
β) δεν παρέχουν στις επιχειρήσεις αυτές τη δυνατότητα να
καταργήσουν τον ανταγωνισµό σε σηµαντικό τµήµα της σχε-τικής αγοράς µεταφορών.
Άρθρο 7
Ακυρότης των συµφωνιών και αποφάσεων
Οισυµφωνίες ή αποφάσεις που απαγορεύονται δυνάµει τωνπροη-
γουµένων διατάξεων είναι αυτοδικαίως άκυρες.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 9
▼B
Άρθρο 8
Απαγόρευσητηςκαταχρηστικήςεκµεταλλεύσεωςτηςδεσπόζουσας
θέσεως
Είναι ασυµβίβαστη µε την κοινή αγορά, και απαγορεύεται κατά
το µέτρο που δύναται να επηρεάσει το εµπόριο µεταξύ τωνΚρατών µελών, η καταχρηστική εκµετάλλευση από µία ή περισ-σότερες επιχειρήσεις της δεσπόζουσας θέσεώς τους µέσα στηνκοινή αγορά ή σε σηµαντικό τµήµα της.
Η καταχρηστική αυτή πρακτική δύναται να συνίσταται ιδίως:
α) στην άµεση ή έµµεση επιβολή µε δικαίωντιµώνή όρων µετα-
φοράς.
β) στον περιορισµό της προσφοράς υπηρεσιών µεταφοράς, των
αγορών ή της τεχνολογικής αναπτύξεως επί ζηµία των κατα-ναλωτών.
γ) στην εφαρµογή ανίσων όρων επί ισοδυνάµων παροχών έναντι
τωνεµπορικώς συναλλα σσοµένων, µε αποτέλεσµα να περιέχο-
νται αυτοί σε µειονεκτική θέση κατά τον ανταγωνισµό.
δ) στην εξάρτηση της συνάψεως συµβάσεων από την αποδοχή εκ
µέρους των συναλλα σσοµένων π ροσθέτων παροχών που εκ
φύσεως ή σύµφωνα µε τις εµπορικές συνήθειες δεν έχουνσχέση µε την παροχή µεταφορικών υπηρεσιών.
Άρθρο 9
∆ηµόσιες επιχειρήσεις
1. Στον τοµέα τωνµεταφορών τα Κράτη, όσον αφορά τις δηµό-
σιες επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις στις οποίες χορηγούνειδικά ή αποκλειστικά δικαιώµατα, δεν λαµβάνουν ούτε διατη-ρούν µέτρα αντίθετα προς τις διατάξεις των προηγουµένωνάρθρων.
2. Οιεπιχειρήσεις που είναι επιφορτισµένες µε τη διαχείρηση
υπηρεσιών γενικού οικονοµικού συµφέροντος υπάγονται στις δια-τάξεις των ανωτέρω άρθρων, κατά το µέτρο που η εφαρµογή τωνκανόνων αυτών δεν εµποδίζει νοµικά ή πραγµατικά τηνεκπλήρωση της ειδικής αποστολής που τους έχει ανατεθεί. Ηανάπτυξη των συναλλαγών δεν πρέπει να επηρεάζεται σε σηµείοπου να θίγεται το συµφέρον της Κοινότητος.
3. Η Επιτροπή ελέγχει την εφαρµογή τωνδιατάξεων του παρό-
ντος άρθρου και απευθύνει, όταν είναι αναγκαίο, τις κατάλληλεςοδηγίες ή αποφάσεις στα Κράτη µέλη.
Άρθρο 10
∆ιαδικασίες αυτεπάγγελτες ή κατόπιν καταγγελίας
Η Επιτροπή κινεί τις διαδικασίες για την παύση παραβάσεως των
διατάξεων του άρθρου 2 ή του άρθρου 8, καθώςκαι τη διαδικασίαγια την εφαρµογή του άρθρου 4 παράγραφος 2, κατόπιν καταγγε-λίας ή αυταπαγγέλτως.
Νοµιµοποιούνται να προβούν σε καταγγελία:
α) τα Κράτη µέλη.β) τα πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που ε πικαλούνται έννοµο
συµφέρον.
Άρθρο 11
Αποτελέσµατα των αυταπαγγέλτων ή κατόπιν καταγγελίας διαδι-
κασιών
1. Αν η Επιτροπή διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 2 ή του
άρθρου 8, δύναται να υποχρεώσει µε απόφασή της τις ενδιαφερό-µενες επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων να παύσουν τη δια-πιστωθείσα παράβαση.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 10
▼B
Με την επιφύλαξη των λοιπών διατάξεων του παρόντος κανονι-
σµού, η Επιτροπή δύναται πριν λάβει την απόφαση που αναφέρε-ται στο προηγούµενο εδάφιο να απευθύνει στις ενδιαφερόµενεςεπιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων συστάσεις για την παύσητης παραβάσεως.
2. Η παράγραφος 1 εφαρµόζεται επίσης στην περίπτωση του
άρθρου 4 παράγραφος 2.
3. Αν η Επιτροπή καταλήξει στο συµπέρασµα, βάσει τωνστοι-
χείων που γνωρίζει, ότι δεν συντρέχει λόγος να επέµβει σε µιασυµφωνία, απόφαση ή πρακτική βάσει του άρθρου 2, του άρθρου4 παράγραφος 2 ή του άρθρου 8, εκδίδει απόφαση που απορίπτειτην καταγγελία σαν αβάσιµη, αν η διαδικασία είχε κινηθεί κατό-πιν καταγγελίας.
4. Αν η Επιτροπή καταλήξει στο συµπέρασµα µετά από διαδι-
κασία που κινήθηκε κατόπιν καταγγελίας ή αυταπαγγέλτως ότισυµφωνία, απόφαση ή εναρµονισµένη πρακτική πληροί τουςόρους του άρθρου 2 και του άρθρου 5, ε κδίδει απόφαση περί
εφαρµογής του άρθρου 5. Η απόφαση ορίζει την ηµεροµηνία απότην οποία αρχίζει να ισχύει. Αυτή η ηµεροµηνία δύναται να είναιπρογενέστερη της ηµεροµηνίας της αποφάσεως.
Άρθρο 12
Εφαρµογή του άρθρου 5 —∆ιαδικασία αντιρρήσεων
1. Οι επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων που επιθυµούν
να επικαλεσθούν τις διατάξεις του άρθρου 5 για τις συµφωνίες,αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές που αναφέρονται στοάρθρο 2 και στις οποίες συµµετέχουν δύνανται να υποβάλλουναίτηση στην Επιτροπή.
2. Η Επιτροπή, αν κάνει την αίτηση αποδεκτή, από την στιγµή
που κατέχει όλα τα στοιχεία της υποθέσεως και µε την επιφύ-λαξη ότι καµία διαδικασία δεν έχει κινηθεί κατά της συµφωνίας,αποφάσεως ή εναρµονισµένης πρακτικής κατ’ εφαρµογή του άρθ-ρου 10, δηµοσιεύει στην ΕπίσηµηΕφηµερίδατων ΕυρωπαϊκώνΚοι-
νοτήτωνόσο το δυνατόν συντοµότερα το βασικό περιεχόµενο της
αιτήσεως και καλεί όλους τους ενδιαφεροµένους τρίτους να υπο-βάλουν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή εντός προθεσµίας30 ηµερών. Κατά τη δηµοσίευση πρέπει να λαµβάνεται υπόψη τοέννοµο συµφέρον των επιχειρήσεων προς διαφύλαξη των επι-χειρηµατικών τους απ ορρήτων.
3. Αν η Επιτροπή δεν ανακοινώνει στις επιχειρήσεις που υπέ-
βαλαν την αίτηση εντός προθεσµίας 90 ηµερών από της δηµο-σιεύσεως στην Επίσηµη Εφηµερίδατων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
ότι υπάρχουν σοβαρές αµφιβολίες ως προς την δυνατότητα εφαρ-µογής του άρθρου 5, η συµφωνία, απόφαση ή εναρµονισµένηπρακτική όπως περιγράφεται στην αίτηση θεωρείται ότι εξαιρεί-ται από την απαγόρευση τόσο για το παρελθόν διάστηµα εφαρ-µογής της όσο και για διάστηµα τριών κατ’ ανώτατο όριο ετώναπό της δηµοσιεύσεως της αιτήσεως στην ΕπίσηµηΕφηµερίδατων
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
Αν η Επιτροπή διαπιστώσει, µετά τη λήξη της προθεσµίας των90
ηµερών, αλλά προ της λήξεως της προθεσµίας των τριών ετών,ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρµογής του άρθρου 5,εκδίδει απόφαση περί εφαρµογής της απαγορεύσεως του άρθρου2. Η απόφαση αυτή δύναται να έχει αναδροµική ισχύ, αν οιενδιαφερόµενοι έδωσαν ανακριβή στοιχεία ή αν κάνουνκατάχρηση της εξαιρέσεως των διατάξεων του άρθρου 2.
4. Αν εντός της προθεσµίας των 90 ηµερών η Επιτροπή έχει
απευθύνει στις επιχειρήσεις που υπέβαλαν αίτηση την ανα-κοίνωση που προβλέπεται στην παράγραφο 3 εδάφιο πρώτο, εξε-τάζει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 και του άρθ-ρου 5.
Αν διαπιστώσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 και
του άρθρου 5, εκδίδει απόφαση περί εφαρµογής του άρθρου 5. Ηαπόφαση ορίζει την ηµεροµηνία ενάρξεως της ισχύος της. Η
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 11
▼B
ηµεροµηνία αυτή δύναται να είναι προγενέστερη της ηµεροµη-
νίας εκδόσεως της αποφάσεως.
Άρθρο 13
∆ιάρκεια ισχύος και ανάκληση των αποφάσεων εφαρµογής του
άρθρου 5
1. Η απόφαση εφαρµογής του άρθρου 5, που λαµβάνεται
σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 4 ή τουάρθρου 12 παράγραφος 4 εδάφιο δεύτερο, πρέπει να ορίζει τηχρονική περίοδο κατά την οποία εφαρµόζεται· η περίοδος αυτήδεν είναι, κατά γενικό κανόνα, κατώτερη των έξι ετών. Η από-φαση δύναται να συνοδεύεται από όρους και υποχρεώσεις.
2. Η απόφαση δύναται να ανανεώνεται αν οι προϋποθέσεις
εφαρµογής του άρθρου 5 εξακολουθούν να πληρούνται.
3. Η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει την
απόφασή της ή να απαγορεύει συγκεκριµένες ενέργειες στουςενδιαφεροµένους:
α) αν η πραγµατική κατάσταση µεταβάλλεται ως προς ένα στοι-
χείο ουσιώδους σηµασίας για την απόφαση.
β) αν οι ενδιαφερόµενοι παραβαίνουν υποχρέωση που επιβάλλει
η απόφαση.
γ) αν η απόφαση βασίζεται σε ανακριβή στοιχεία ή αν προεκλ-
ήθη δια δόλου· ή
δ) αν οι ενδιαφερόµενοι κάνουν κατάχρηση της χορηγηθείσας µε
την απόφαση απαλλαγής από την εφαρµογή τωνδιατάξεων τουάρθρου 2.
Στις περιπτώσεις που προβλέπονται υπό β), γ) και δ) ανωτέρω η
ανάκληση της αποφάσεως δύναται να έχει αναδροµική ισχύ.
Άρθρο 14
Απόφαση εφαρµογής του άρθρου 6
1. Οι συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτικές
που αναφέρονται στο άρθρο 2, για τις οποίες οι ενδιαφερόµενοιεπιθυµούν να επικαλεσθούν τις διατάξεις του άρθρου 6, πρέπει νακοινοποιηθούν στην Επιτροπή.
2. Η απόφαση της Επιτροπής για την εφαρµογή του άρθρου 6
ισχύει µόνο από της ηµεροµηνίας εκδόσεώς της. Πρέπει να ορί-ζει για ποια χρονική περίοδο εφαρµόζεται. Η ισχύς της δεν δύνα-ται να υπερβαίνει τα τρία έτη από της διαπιστώσεως της κρίσεωςαπό το Συµβούλιο σύµφωνα µε τις προϋποθέσεις που προβλέπο-νται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.
3. Η απόφαση δύναται να ανανεώνεται από την Επιτροπή αν το
Συµβούλιο διαπιστώσει εκ νέου την κατάσταση κρίσεως σύµφωναµε τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος2 και αν οι λοιπές προϋποθέσεις εφαρµογής του άρθρου 6 εξακο-λουθούν να πληρούνται.
4. Η απόφαση δύναται να επιβάλλει όρους και υποχρεώσεις.
5. Η απόφαση της Επιτροπής παύει να ισχύει το αργότερο έξι
µήνες µετά την εφαρµογή των µέτρων που αναφέρονται στοάρθρο 6 παράγραφος 1.
6. Οι διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 3 εφαρµόζονται εν
προκειµένω.
Άρθρο 15
Αρµοδιότητες
Με την επιφύλαξη του ελέγχου της αποφάσεως από το ∆ικαστή-
ριο η Επιτροπή έχει αποκλειστική αρµοδιότητα:
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 12
▼B
—να επιβάλλει υποχρεώσεις κατ’ εφαρµογή του άρθρου 4 παρά-
γραφος 2
—να εκδίδει αποφάσεις κατ’ εφαρµογή των άρθρων 5 και 6.
Οιαρχές τωνΚρατών µελών παραµένουν αρµόδιες για να αποφα-
σίζουν αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 ή του άρθ-ρου 8 µέχρις ότου η Επιτροπή κινήσει διαδικασία για την έκδοσηαποφάσεως επί της σχετικής υποθέσεως ή απευθύνει την ανα-κοίνωση που προβλέπεται το άρθρο 12 παράγραφος 3 εδάφιοπρώτο.
Άρθρο 16
Σχέσεις µε τις αρχές των Κρατών µελών
1. Η Επιτροπή διευθύνει τις διαδικασίες που προβλέπονται
στον παρόντα κανονισµό σε στενή συνεχή επαφή µε τις αρµόδιεςαρχές των Κρατών µελών, οι οποίες έχουν αρµοδιότητα να δια-τυπώνουν κάθε είδους παρατηρήσεις σχετικά µε τις διαδικασίεςαυτές.
2. Η Επιτροπή διαβιβάζει αµελλητί στις αρµόδιες αρχές των
Κρατών µελών αντίγραφο των καταγγελιών και των αιτήσεων,καθώςκαι τα σπουδαιότερα έγγραφα τα οποία της απευθύνονται ήπου απευθύνει στο πλαίσιο αυτών των διαδικασιών.
3. Μία Συµβουλευτική Επιτροπή επί Συµπράξεων και ∆εσπο-
ζουσών Θέσεων στον Τοµέα των Μεταφορών εκφέρει γνώµη προτης εκδόσεως αποφάσεως η οποία εκδίδεται κατά τη διαδικασίατου άρθρου 10 καθώςκαι προ της εκδόσεως αποφάσεως που εκδί-δει κατ’ εφαρµογή του άρθρου 12 παράγραφος 3 εδάφιο δεύτεροκαι παράγραφος 4 εδάφιο δεύτερο και του άρθρου 14 παράγραφοι2 και 3. Η γνώµητης Συµβουλευτικής Επιτροπής ζητείται οµοίωςπρο της εκδόσεως των διατάξεων εφαρµογής που προβλέπονταιστο άρθρο 29.
4. Η Συµβουλευτική Επιτροπή αποτελείται από υπαλλήλους
αρµοδίους για τον τοµέα των µεταφορών και για θέµατα συµπρά-ξεων και δεσποζουσών θέσεων. Κάθε Κράτος µέλος ορίζει δύουπαλλήλους που το εκπ ροσωπούν και οι οποίοι δύνανται να αντι-
κατασταθούν σε περίπτωση κωλύµατος από άλλον υπάλληλο.
5. Οι διαβουλεύσεις λαµβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια κοινής
συνεδριάσεως κατόπιν π ροσκλήσεως της Επιτροπής και το ενω-
ρίτερο 14 ηµέρες µετά την αποστολή της π ροσκλήσεως. Στην
πρόσκληση επισ υνάπτονται συνοπτική έκθεση της υποθέσεως,
στην οποία αναφέρονται τα σηµαντικότερα στοιχεία, καθώς καιπροσχέδιο αποφάσεως για κάθε υπό εξέταση περίπτωση.
6. Η Συµβουλευτική Επιτροπή δύναται να εκφέρει γνώµη
ακόµη και εν απουσία µελών της ή εκπροσώπων τους. Το αποτέ-λεσµα τωνδιαβουλεύσεων καταχωρείται στα πρακτικά που επισυ-νάπτονται στο σχέδιο αποφάσεως και δεν δίδεται στη δηµο-σιότητα.
Άρθρο 17
ΕξέτασηαπότοΣυµβούλιοθεµάτωναρχήςπουαφορούντηνκοινή
πολιτική των µεταφορών και συνδέονται µε συγκεκριµένες
περιπτώσεις
1. Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση για την οποία είναι υποχρεω-
τικές οι διαβουλεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 16 µόνο µετάτην πάροδο προθεσµίας 20 ηµερών από την ηµεροµηνία που διε-τύπωσε γνώµη η Συµβουλευτική Επιτροπή.
2. Προ της λήξεως της προθεσµίας που αναφέρεται στην παρά-
γραφο 1 κάθε Κράτος µέλος δύναται να ζητήσει τη σύγκληση τουΣυµβουλίου για να εξετάσει µαζί µε την Επιτροπή θέµατα αρχήςπου αφορούν την κοινή πολ ιτική τωνµεταφορών, τα οποία θεωρεί
ότι συνδέονται µε τη συγκεκριµένη περίπτωση η οποία θα αποτε-λέσει το αντικείµενο της αποφάσεως.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 13
▼B
Το Συµβούλιο συνέρχεται εντός 30 ηµερών από της ηµεροµηνίαςυποβολής της αιτήσεως εκ µέρους του ενδιαφεροµένου Κράτουςµέλους για την εξέταση αποκλειστικώς αυτών των θεµάτωναρχής.
Η Επιτροπή εκδίδει την απόφασή της µόνο µετά τη σύνοδο του
Συµβουλίου.
3. Το Συµβούλιο δύναται επιπλέον ανά πάσα στιγµή, µετά από
αίτηση Κράτους µέλους ή της Επιτροπής, να εξετάσει θέµαταγενικού χαρακτήρος που προκύπτουν από την εφαρµογή της πολι-τικής του ανταγωνισµού στον τοµέα των µεταφορών.
4. Σε όλες τις περιπτώσεις όπου το Συµβούλιο καλείται να
συνέλθει για να εξετάσει θέµατα αρχής, κατ’ εφαρµογή της παρα-γράφου 2, ή θέµατα γενικού χαρακτήρος κατ’ εφαρµογή της παρα-γράφου 3, η Επιτροπή, στο πλαίσιο του παρόντος κανονισµού,λαµβάνει υπόψη της τις κατευθύνσεις που εδόθησαν από το Συµ-βούλιο.
Άρθρο 18
Έρευνες κατά τοµείς µεταφορών
1. Αν από την εξέλιξη των µεταφορών, τις διακυµάνσεις, την
ακαµψία τωντιµώνµεταφοράς ή άλλες περιστάσεις προκύπτει ότιο ανταγωνισµός στον τοµέα των µεταφορών στο εσωτερικό τηςκοινής αγοράς περιορίζεται ή νοθεύεται σε µία συγκεκριµένηγεωγραφική περιοχή, ή σε µία ή περι σσότερες σχέσεις µε ταφο-
ράς για τις µεταφορές επιβατών ή εµπορευµάτων µιας ή περι σσο-
τέρων συγκεκριµένων κατηγοριών, η Επιτροπή δύναται να απο-φασίσει τη διεξαγωγή γενικής έρευνας σ’ αυτό τον τοµέα και, στοπλαίσιο αυτής της έρευνας, να ζητήσει από τις επιχειρήσειςµεταφορών του εν λόγω τοµέα τις πληροφορίες και τα στοιχείατεκµηριώσεως που είναι απαραίτητα για την εφαρµογή τωναρχών που αναφέρονται στα άρθρα 2 έως 8.
2. ’Οταν η Επιτροπή διεξάγει τις έρευνες που προβλέπονται
στην παράγραφο 1, ζητά οµοίως από τις επιχειρήσεις και τουςοµίλους επιχειρήσεων από το µέγεθος των οποίων συνάγεται ότικατέχουν δεσπόζουσα θέση στην κοινή αγορά ή σ’ ένα σηµαντικότµήµα της, να δηλώσουν τα στοιχεία τα σχετικά µε τη δοµή τουςκαι τη συµπεριφορά τους, τα οποία είναι απαραίτητα για ναεκτιµηθεί η κατάσταση τωνεπιχειρήσεων αυτώνσε σχέση µε τιςδιατάξεις του άρθρου 8.
3. Οι διατάξεις του άρθρου 16 παράγραφος 2 έως 6 και των
άρθρων 17, 19, 20 και 21 εφαρµόζονται εν προκειµένω.
Άρθρο 19
Αίτηση πληροφοριών
1. Κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται
από τον παρόντα κανονισµό η Επιτροπή δύναται να συγκεντρώνειόλες τις αναγκαίες πληροφορίες από τις κυβερνήσεις και τιςαρµόδιες αρχές των Κρατών µελών καθώς και από τις επιχειρή-σεις και ενώσεις επιχειρήσεων.
2. ’Οταν η Επιτροπή απευθύνει αίτηση παροχής πληροφοριών
προς µία επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων, διαβιβάζει συγχ-ρόνως αντίγραφο αυτής της αιτήσεως στην αρµόδια αρχή τουΚράτους µέλους στην επικράτεια του οποίου ευρίσκεται η έδρατης επιχειρήσεως ή ενώσεως επιχειρήσεων.
3. Στην αίτησή της η Επιτροπή αναφέρει τη νοµική βάση και
το σκοπό της αιτήσεώς της, καθώς και τις κυρώσεις που προβλέ-πονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 περίπτωση β) σε περίπτωσηπαροχής ανακριβών πληροφοριών.
4. Τις αιτούµενες πληροφορίες υποχρεούνται να παράσχουν οι
ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων ή οι εκπ ρόσωποί τους και, στην
περίπτωση νοµικών π ροσώπων, ε ταιριών ή ενώσεων χωρίς
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 14
▼B
νοµική προσωπικότητα, τα π ρόσωπα τα οποία τις εκπροσωπούν
σύµφωνα µε το νόµο ή το καταστατικό.
5. Αν µία επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων δεν παρέχει τις
αιτούµενες πληροφορίες εντός της ταχθείσης από την Επιτροπήπροθεσµίας, ή τις παρέχει ελλιπείς, η Επιτροπή τις ζητεί µεσχετική απόφαση. Η απόφαση καθορίζει ακριβώς τις αιτούµενεςπληροφορίες, ορίζει εύλογη προθεσµία εντός της οποίας οιπληροφορίες πρέπει να παρασχεθούν και αναφέρει τις κυρώσειςοι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 περίπτωσηβ) και στο άρθρο 23 παράγραφος 1 περίπτωση γ) καθώς και τοδικαίωµα π ροσφυγής στο ∆ικαστήριο κατά της αποφάσεως.
6. Η Επιτροπή κοινοποιεί συγχρόνως αντίγραφο της αποφά-
σεώς της στην αρµόδια αρχή του Κράτους µέλους στην επικρά-τεια του οποίου ευρίσκεται η έδρα της επιχειρήσεως ή της ενώ-σεως επιχειρήσεων.
Άρθρο 20
Έλεγχος από τις αρχές των Κρατών µελών
1. Κατόπιν αιτήσεως της επιτροπής οι αρµόδιες αρχές των
Κρατών µελών διεξάγουν τους ελέγχους τους οποίους η Επιτροπήκρίνει ενδεδειγµένους σύµφωνα µε το άρθρο 21 παράγραφος 1,και τους οποίους διατάσσει µε σχετική απόφαση κατ’ εφαρµογήτου άρθρου 21 παράγραφος 3. Οι υπάλληλοι των αρµοδίων αρχώντων Κρατών µελών οι επιφορτισµένοι µε την διεξαγωγή ελέγχουασκούν τα καθήκοντά τους επιδεικνύοντας την έγγραφη εντολήελέγχου της αρµόδιας αρχής του Κράτους µέλους στην επικρά-τεια του οποίου πρέπει να πραγµατοποιηθεί ο έλεγχος. Στηνεντολή ελέγχου ορίζεται το αντικείµενο και ο σκοπός του ελέγ-χου.
2. Υπάλληλοι της Επιτροπής δύνανται, κατόπιν αιτήσεως της
Επιτροπής ή της αρµόδιας αρχής του Κράτους µέλους στην επι-κράτεια του οποίου πρέπει να πραγµατοποιηθεί ο έλεγχος, νασυνδράµουν τους υπαλλήλους της αρχής αυτής κατά τηνεκπλήρωση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 21
Ελεγκτικές εξουσίες της Επιτροπής
1. Η Επιτροπή δύναται κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων
που της ανατίθενται από τον παρόντα κανονισµό να διεξάγειόλους τους απαραίτητους ελέγχους στις επιχειρήσεις και ενώσειςεπιχειρήσεων.
Για το σκοπό αυτόν τα εντεταλµένα από την Επιτροπή µέλη του
προσωπικού έχουν την εξουσία:
α) να ελέγχουν τα βιβλία και άλλα επαγγελµατικά έγγραφα.β) να λαµβάνουν αντίγραφα ή αποσπάσµατα των βιβλίων και
επαγγελµατικών εγγράφων.
γ) να ζητούν επί τόπου προφορικές διευκρινήσεις.δ) να εισέρχονται σε όλους τους χώρους, γήπεδα και µεταφορικά
µέσα των επιχειρήσεων.
2. Οι εντεταλµένοι από την Επιτροπή για τον έλεγχο υπάλλη-
λοι ασκούν την εξουσία τους επιδεικνύοντας έγγραφη εντολήελέγχου, στην οποία ορίζεται το αντικείµενο και ο σκοπός τουελέγχου καθώς και οι κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 22παράγραφος 1 περίπτωση γ), σε περίπτωση που τα βιβλία ή άλλααιτηθέντα επαγγελµατικά έγγραφα επιδειχθούν κατά τρόπονελλιπή. Η Επιτροπή γνωστοποιεί, σε εύλογο χρόνο προ του ελέγ-χου, στην αρµόδια αρχή του Κράτους µέλους στην επικράτεια τουοποίου θα διενεργηθεί ο έλεγχος την εντολή ελέγχου και τηνταυτότητα των εντεταλµένων υπαλλήλων της.
3. Οι επιχειρήσεις και ενώσει;ς επιχειρήσεων υποχρεούνται
να δεχθούν τους ελέγχους τους οποίους διέταξε µε απόφαση τηςη Επιτροπή. Η απόφαση αναφέρει το αντικείµενο και το σκοπό
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 15
▼B
του ελέγχου, ορίζει το χρόνο ενάρξεως του ελέγχου και αναφέρειτις κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1περίπτωση γ) και στο άρθρο 23 παράγραφος 1 περίπτωση δ)καθώςκαι το δικαίωµαπ ροσφυγής στο ∆ικαστήριο κατά της απο-
φάσεως.
4. Η Επιτροπή εκδίδει τις αποφάσεις οι οποίες αναφέρονται
στην παράγραφο 3 αφού προηγουµένως συµβουλευθεί την αρµό-δια αρχή του Κράτους µέλους στην επικράτεια του οποίου πρέπεινα διενεργηθεί έλεγχος.
5. Οιυπάλληλοι της αρµόδιας αρχής του Κράτους µέλους στην
επικράτεια του οποίου πρόκειται να διενεργηθεί ο έλεγχος δύνα-νται, κατόπιν αιτήσεως της αρχής αυτής ή της Επιτροπής, ναπαράσχουν τη συνδροµή τους στα µέλη του προσω πικού της Επι-
τροπής κατά την εκπλήρωση του έργου τους.
6. ’Οταν µία επιχείρηση αντιτίθεται στη διενέργεια ελέγχου ο
οποίος διετάχθη δυνάµει του παρόντος άρθρου, το ενδιαφερόµενοΚράτος µέλος παρέχει στους εντεταλµένους από την Επιτροπήυπαλλήλους την απαραίτητη συνδροµή για να δυνηθούν να διε-νεργήσουν τον έλεγχο. Προς το σκοπό αυτόν τα Κράτη µέληλαµβάνουν τα απαραίτητα µέτρα προ της 1ης Ιανουαρίου 1970 καικατόπιν διαβουλεύσεως µε την Επιτροπή. ►
A1New Member Sta -
tes shall,after consultingthe Commission ,take the necessary measures
to this end within six months from the date of accession .◄►A2Για
το σκοπό αυτό, η Ελληνική ∆ηµοκρατία λαµβάνει τα αναγκαίαµέτρα προ της λήξεως της προθεσµίας των έξι µηνών από τηπροσχήρηση και κατόπιν διαβουλεύσεως µε την Επιτροπή. ◄
Άρθρο 22
Πρόστιµα
1. Η Επιτροπή δύναται µε απόφασή της να επιβάλλει στις
επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων π ρόστιµα ύψους εκατό
µέχρι και πέντε χιλιάδωνΕυρωπαϊκώνλογιστικών µονάδων, ότανεκ προθέσεως ή εξ αµελείας:
α) παρέχουν ανακριβή ή πλαστά στοιχεία κατά την υποβολή
αιτήσεως σύµφωνα µε το άρθρο 12 ή κοινοποιήσεως σύµφωναµε το άρθρο 14.
β) παρέχουν ανακριβείς πληροφορίες σε απάντηση αιτήσεως που
εγένετο σύµφωνα µε το άρθρο 18 ή το άρθρο 19 παράγραφοι 3ή5ήδ ε νπ α ρ έ χ ο υ νπ λη ρ ο φ ο ρ ί ε ςε ν τ ό ςτ η ς καθορισθείσας µε
απόφαση, κατά το άρθρο 19 παράγραφος 5, προθεσµίας.
γ) επιδεικνύουν κατά τρόπο ελλιπή κατά τη διενέργεια του ελέγ-
χου κατά το άρθρο 20 ή 21 τα βιβλία ή άλλα αιτηθέντα επαγ-γελµατικά έγγραφα, ή δεν δέχονται να υποβληθούν σε έλεγχοδιατεταγµένο µε απόφαση που έχει ληφθεί δυνάµει του άρθρου21 παράγραφος 3.
2. Η Επιτροπή δύναται µε απόφαση να επιβάλλει στις επι-
χειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων π ρόστιµο ύψους χιλίωνΕυρω-
παϊκών λογιστικών µονάδων το λιγότερο και ενός εκατοµµυρίουλογιστικών µονάδων το ανώτερο, µε δυνατότητα να ανέλθει τοποσό αυτό σε δέκα τοις εκατό του π οσού που αντιστοιχεί στον
κύκλο εργασιών της προηγουµένης εταιρικής χρήσεως κάθε µιαςαπό τις επιχειρήσεις που συµµετείχαν στην παράβαση, όταναυτές εκ προθέσεως ή εξ αµελείας:
α) διαπράττουν παράβαση των διατάξεων του άρθρου 2 ή του
άρθρου 8 ή δεν εκπληρώνουν την υποχρέωση που τους επιβάλ-λεται κατ’ εφαρµογή του άρθρου 4 παράγραφος 2
β) παραβαίνουν υποχρέωση που τους επιβάλλεται δυνάµει του
άρθρου 13 παράγραφος 1 ή του άρθρου 14 παράγραφος 4.
Κατά τον καθορισµό του ύψους του προστίµου λαµβάνεται υπόψη
εκτός της σοβαρότητος της παραβάσεως και η διάρκειά της.
3. Οι διατάξεις του άρθρου 16 παράγραφοι 3 έως 6 και του
άρθρου 17 εφαρµόζονται εν προκειµένω.
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 16
▼B
4. Οι αποφάσεις που λαµβάνονται δυνάµει των παραγράφων 1
και 2 δεν έχουν ποινικό χαρακτήρα.
Άρθρο 23
Χρηµατικές ποινές
1. Η Επιτροπή δύναται µε απόφασή της να επιβάλλει στις
επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων χρηµατικές ποινές ύψουςπενήντα µέχρι χιλίων Ευρωπαϊκών λογιστικών µονάδων ανάηµέρα καθυστερήσεως από την ηµεροµηνία που ορίζει στην από-φασή της, για να τις υποχρεώσει:
α) να θέσουν τέρµα στην παράβαση των διατάξεων του άρθρου 2
ή του άρθρου 8 της οποίας διέταξε την παύση κατ’ εφαρµογήτου άρθρου 11 ή να συµµορφωθούν σε υποχρέωση που τουςεπιβάλλεται κατ’ εφαρµογή του άρθρου 4 παράγραφος 2
β) να παύσουν κάθε απαγορευµένη ενέργεια δυνάµει του άρθρου
13 παράγραφος 3
γ) να παράσχουν µε τρόπο πλήρη και ακριβή κάθε πληροφορία
πο;υ έχει ζητήσει µε απόφασή της κατ’ εφαρµογή του άρθρου19 παράγραφος 5
δ) να υποβληθούν σε έλεγχο που έχει διαταχθεί µε απόφαση που
εξέδωσε κατ’ εφαρµογή του άρθρου 21 παράγραφος 3.
2. ’Οταν οι επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων εκπληρώ-
σουν την υποχρέωση για την παράλειψη της οποίας τους υπεβλ-ήθη χρηµατική ποινή, η Επιτροπή δύναται να καθορίσει το ορι-στικό ποσό αυτής σε ύψος κατώτερο εκείνου το οποίο θα επεβάλ-λετο µε την αρχική απόφαση.
3. Οι διατάξεις του άρθρου 16 παράγραφος 3 έως 6 και του
άρθρου 17 εφαρµόζονται εν προκειµένω.
Άρθρο 24
Έλεγχος του δικαστηρίου
Το ∆ικαστήριο αποφαίνεται κατά πλήρη δικαιοδοσία κατά το
άρθρο 172 της συνθήκης επί των π ροσφυγών που ασκούνται ενα-
ντίον των αποφάσεων της Επιτροπής οι οποίες ορίζουν π ρόστιµο
ή χρηµατική ποινή. Το ∆ικαστήριο δύναται να άρει, να µειώσει ήνα αυξήσει το π ρόστιµο ή τη χρηµατική ποινή που επεβλήθη.
Άρθρο 25
Λογιστική µονάδα
Για την εφαρµογή των άρθρων 22 έως 24 η λογιστική µονάδα
είναι η προβλεπόµενη για την κατάρτιση του προϋπολογισµούτης Κοινότητος δυνάµει των άρθρων 207 και 209 της συνθήκης.
Άρθρο 26
Ακρόαση των ενδιαφεροµένων και των τρίτων
1. Πριν λάβει τις αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11,
στο άρθρο 12 παράγραφος 3 εδάφιο δεύτερο και παράγραφος 4,στο άρθρο 13 παράγραφος 3, στο άρθρο 14 παράγραφοι 2 και 3 καιστα άρθρα 22 και 23, η Επιτροπή παρέχει στις ενδιαφερόµενεςεπιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων την ευκαιρία νακαταστήσουν γνωστή την άποψή τους επί του αντικειµένου τωνκατηγοριών που ελήφθησαν υπόψη από την Επιτροπή.
2. Κατά το µέτρο που η Επιτροπή ή οι αρµόδιες αρχές των
Κρατών µελών κρίνουν αναγκαίο δύνανται επίσης να ακούσουνκαι άλλα πρόσωπα φυσικά ή νο µικά. Αν τα φυσικά ή νοµικά
πρόσωπα υποβάλλουν αίτηση ακροάσεως, η αίτηση γίνεται δεκτή
εφόσονπιθανολογείται εύλογο συµφέρον.
3. ’Οταν η Επιτροπή προτίθεται να εκδώσει απόφαση περί
εφαρµογής του άρθρου 5 ή του άρθρου 6, δηµοσιεύει το ουσιώδεςπεριεχόµενο της σχετικής συµφωνίας, αποφάσεως ή πρακτικής
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 17
▼B
καλώντας συγχρόνως τους ενδιαφεροµένους να της υποβάλλουν
τις παρατηρήσεις τους εντός της προθεσµίας που ορίζει και πουδεν δύναται να είναι µικρότερη από ένα µήνα. Η δηµοσίευσηπρέπει να λαµβάνει υπόψη το έννοµο συµφέρον των επιχειρή-σεων προς διαφύλαξη των επιχειρηµατικών τους απ ορρήτων.
Άρθρο 27
Επαγγελµατικό απόρρητο
1. Οι πληροφορίες οι οποίες συνελέγησαν κατ’ εφαρµογή των
άρθρων 18, 19, 20 και 21 δύνανται να χρησιµοποιηθούν µόνο γιατο σκοπό για το οποίο εζητήθησαν.
2. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 26 και 28, η
Επιτροπή και οι αρµόδιες αρχές τωνΚρατών µελών καθώςκαι οιυπάλληλοι και το λοιπό π ροσωπικό τους υποχρεούνται να µην
κάνουν χρήση τωνπληροφοριών τις οποίες, συνέλεξαν κατ’ εφαρ-µογή του παρόντος κανονισµού και οι οποίες λόγω της φύσεώςτους καλύπτονται από το επαγγελµατικό απ όρρητο.
3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν εµποδίζουν τη
δηµοσίευση γενικών πληροφοριών ή µελετών που δεν περιέχουνατοµικά στοιχεία επιχειρήσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων.
Άρθρο 28
∆ηµοσίευση των αποφάσεων
1. Η Επιτροπή δηµοσιεύει τις αποφάσεις τις οποίες εκδίδει
κατ’ εφαρµογή του άρθρου 11, του άρθρου 12 παράγραφος 3 εδά-φιο δεύτερο και παράγραφος 4, του άρθρου 13 παράγραφος 3 καιτου άρθρου 14 παράγραφοι 2 και 3.
2. Η δηµοσίευση περιλαµβάνει τα ονόµατα των µερών και τα
ουσιώδη µέρη της αποφάσεως, λαµβάνεται δε κατ’ αυτήν υπόψητο νόµιµο συµφέρον των επιχειρήσεων προς διαφύλαξη των επι-χειρηµατικών τους απ ορρήτων.
Άρθρο 29
∆ιατάξεις εφαρµογής
Η Επιτροπή έχει την εξουσία να εκδίδει διατάξεις εφαρµογής
που αφορούν τη µορφή, το περιεχόµενο και άλλες λεπτοµέρειεςκαταγγελιών που προβλέπονται στο άρθρο 10, των αιτήσεων πουπροβλέπονται στο άρθρο 12, των κοινοποιήσεων που προβλέπο-νται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 και τωνακροάσεων που προβλέ-πονται στο άρθρο 26 παράγραφοι 1 και 2.
Άρθρο 30
Έναρξη ισχύος, υφιστάµενες περιοριστικές συµφωνίες
1. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουλίου 1968.2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 1, η διά-
ταξη του άρθρου 8 αρχίζει να ισχύει από την εποµένη της δηµο-σιεύσεως του παρόντος κανονισµού στην ΕπίσηµηΕφηµερίδατων
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
3. Η απαγόρευση του άρθρου 2 εφαρµόζεται από 1ης Ιανουα-
ρίου 1969 στις συµφωνίες, αποφάσεις και εναρµονισµένες πρακτι-κές που αναφέρονται στο άρθρο 2 και που ίσχυαν κατά την ηµε-ροµηνία ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισµού ή που έλαβανχώρα στο διάστηµα µεταξύ της ηµεροµηνίας ενάρξεως ισχύος καιτης ηµεροµηνίας δηµοσιεύσεως του κανονισµού στην Επίσηµη
Εφηµερίδατων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
▼
A3
Η απαγόρευση του άρθρου 85 παράγραφος 1 της Συνθήκηςδεν θαεφαρµόζεται επί συµφωνιών, αποφάσεων και εναρµονισµένωνπρακτικών που προΰπήρχαν της ηµεροµηνίας π ροσχ ώρησης της
Αυστρίας, της Φινλαδίας και της Σουηδίας οι οποίες, ωςσυνέπεια
1968R1017 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 18
▼A3
της προσχ ώρησης, ε µπίπτουν στο άρθρο 85 παράγραφος 1, εάν
εντός έξι µηνών από την ηµεροµηνία π ροσχ ώρησης, τροποποι-
ηθούν και πληρούν τους όρους των άρθρων 4 και 5 του παρόντοςκανονισµού. Το εδάφιο αυτό δεν εφαρµόζεται επί συµφωνιών,αποφάσεων και εναρµονισµένων πρακτικών που κατά την ηµε-ροµηνία π ροσχ ώρησης ε µπίπτουν ήδη στο άρθρο 53 παράγραφος
1 της Συµφωνίας ΕΟ x.
▼
B
4. Η διάταξη της παραγράφου 3 δεν δύναται να αντιταχθεί σεεπιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων που θα διέκοπταν τηνεφαρµογή των συµφωνιών, των αποφάσεων ή των εναρµονι-σµένων πρακτικών προ της ηµέρας που έπεται της δηµοσιεύσεωςτου παρόντος κανονισµού στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρω-
παϊκών Κοινοτήτων .
Άρθρο 31
Αναθεώρηση του κανονισµού
1. Τό Συµβούλιο µετά από συζητήσεις µε τα τρίτα Κράτη που
υπέγραψαν την αναθεωρηµένη σύµβαση για τη ναυσιπλοΐα στοΡήνο και εντός προθεσµίας έξι µηνών από τη λήξη αυτών τωνσυζητήσεων, µετά από πρόταση της Επιτροπής, θα προβεί στιςπροσαρµογές του συνόλου του παρόντος κανονισµού που εφαίνο-
ντο αναγκαίες λαµβανοµένων υπόψη τωνυποχρεώσεων που απορ-ρέουν από την αναθεωρηµένη σύµβαση για τη ναυσιπλοΐα στοΡήνο.
2. Η Επιτροπή διαβιβάζει στο Συµβούλιο προ της 1ης Ιανουα-
ρίου 1971 γενική έκθεση επί της εφαρµογής του παρόντος κανο-νισµού και προ της 1ης Ιουλίου 1971 πρόταση κανονισµού που θαεπέφερε τις αναγκαίες τροποποιήσεις στον παρόντα κανονισµό.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε Κράτος µέλος.