1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 23ης Ιουλίου 1990
σχετικά µε το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις µητρικές και τις θυγατρικές
εταιρείες διαφορετικών κρατών µελών
(90/435/ΕΟΚ)
(ΕΕL225 της 20.8.1990, σ. 6)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►A1Πράξη προσχώρησης της Αυστρ ίας, της Φινλανδίας και της Σουη-
δίας C241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόσ τηκε από την απόφαση 95/1/ΕΚ, Ευρατόµ, ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου) L1 1 1.1.1995
1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 2
▼B
Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 23ης Ιουλίου 1990
σχετικά µε το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις
µητρικέςκαιτιςθυγατρικέςεταιρείεςδιαφορετικώνκρατώνµελών
(90/435/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τις διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικο-
νοµικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:ότι οι συνενώσεις εταιρειών που ευρίσκονται σε διαφορετικά
κράτη µέλη µπορεί να είναι αναγκαίες για να δηµιουργηθούνστην Κοινότητα συνθήκες ανάλογες µε τις επικρατούσες σε µιαεσωτερική αγορά και να εξασφαλισθεί έτσι η δηµιουργία καιοµαλή λειτουργία της κοινής αγοράς· ότι οι πράξεις αυτές δενπρέπει να εµποδίζονται από ειδικούς περιορισµούς, µειονεκτή-µατα ή στρεβλώσεις που να απορρέουν από τις φορολο γικές δια-
τάξεις των κρατών µελών· ότι, κατά συνέπεια, γι’ αυτές τιςσυνενώσεις εταιρειών επιβάλλεται να θεσπισθούν φ ορολογικοί
κανόνες ουδέτεροι ως προς τον ανταγωνισµό, ώστε να µπορέσουνοι επιχειρήσεις να π ροσαρµοσθούν στις απαιτήσεις της κοινής
αγοράς, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και να ενισχύ-σουν την ανταγωνιστική τους θέση διεθνώς·
ότι συνενώσεις τέτοιου είδους µπορούν να ο δηγήσουν στη
δηµιουργία οµίλων µητρικών και θυγατρικών εταιρειών·
ότι οι ισχύουσες φορολο γικές διατάξεις που διέπουν τις σχέσεις
µεταξύ µητρικών και θυγατρικών εταιρειών που ευρίσκονται σεδιαφορετικά κράτη µέλη διαφέρουν αισθητά από ένα κράτοςµέλος σε άλλο και είναι, γενικά, λιγότερο ευνοϊκές από τις εφαρ-µοζόµενες στις σχέσεις µεταξύ µητρικών και θυγατρικών εται-ρειών ευρισκοµένων στο ίδιο κράτος µέλος· ότι, συνεπεία τουγεγονότος αυτού, η συνεργασία µεταξύ εταιρειών που ευρίσκο-νται σε διαφορετικά κράτη µέλη τίθεται σε µειονεκτική θέση σεσύγκριση µε τη συνεργασία εταιρειών του ιδίου κράτους µέλους·ότι πρέπει να εξαλειφθεί αυτή η δυσµενής µεταχείριση µε τηθέσπιση ενός κοινού καθεστώτος και να διευκολυνθούν έτσι οισυνενώσεις εταιρειών σε κοινοτική κλίµακα·
ότι όταν µια µητρική εταιρεία, ως εταίρος της θυγατρικής της,
λαµβάνει διανεµηθέντα κέρδη, το κράτος µέλος της µητρικήςεταιρείας πρέπει:
—ή να µην φορολογήσει τα κέρδη αυτά,
—ή να τα φορολογήσει, ε πιτρέποντας όµως παράλληλα στη
µητρική εταιρεία να εκπέσει, από το ποσό του φ όρουτης, το
τµήµα του φόρου της θυγατρικής εταιρείας που αναλογεί στα
κέρδη αυτά·
ότι πρέπει επίσης, προκειµένου να εξασφαλισθεί η φ ορολογική
ουδετερότητα, να απαλλά σσονται από παρακράτηση στην πηγή
τα διανεµηθέντα κέρδη µιας θυγατρικής εταιρείας προς τηµητρική της, εκτός από ορισµένες ειδικές περιπτώσεις· ότι επι-
(1)ΕΕ αριθ. C39 της 22. 3. 1969, σ. 7, και τροποποίηση η οποία διαβι-
βάσθηκε στις 5 Ιουλίου 1985.
(2)ΕΕ αριθ. C51 της 29. 4. 1970, σ. 6.
(3)ΕΕ αριθ. C100 της 1. 8. 1969, σ. 7.
1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 3
▼B
βάλλεται, ωστ όσο, να ε πιτραπεί στην Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία
της Γερµανίας και στην Ελληνική ∆ηµοκρατία, λόγω της ιδιαιτε-ρότητας του οικείου συστήµατος φ όρου επί των ε ταιρειών, και
στην Πορτογαλική ∆ηµοκρατία για δηµοσιονοµικούς λόγους, νασυνεχίσουν να εισπράττουν π ροσωρινά παρακρ άτηση στην πηγή,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1. Κάθε κράτος µέλος εφαρµόζει την παρούσα οδηγία:
—στις διανοµές κερδών οι οποίες πραγµατοποιούνται προς εται-
ρείες αυτού του κράτους και προέρχονται από θυγατρικές τουςεταιρείες άλλων κρατών µελών,
—στις διανοµές κερδών που πραγµατοποιούνται από τις εται-
ρείες αυτού του κράτους προς εταιρείες άλλων κρατών µελών,των οποίων είναι θυγατρικές.
2. Η παρούσα οδηγία δεν εµποδίζει την εφαρµογή εθνικών
διατάξεων ή διατάξεων διεθνών συµβάσεων που είναι αναγκαίεςγια να αποφεύγονται φ ορολογικές απάτες και καταχρήσεις.
Άρθρο 2
Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας, µε τον όρο «εταιρεία
κράτους µέλους» νοείται κάθε εταιρεία:
α) η οποία έχει περιβληθεί έναν από τους νοµικούς τύπους τους
απαριθµούµενους στο παράρτηµα·
β) η οποία, βάσει της φορολο γικής νοµοθεσίας ενός κράτους
µέλους, θεωρείται ότι έχει φ ορολογική κατοικία στο κράτος
αυτό και η οποία δεν θεωρείται ότι έχει φ ορολογική κατοικία
εκτός Κοινότητας, δυνάµει συµβάσεως µε τρίτο κράτος σχε-τικής µε τη διπλή φ ορολογία·
γ) η οποία, επιπλέον, υπόκειται σε έναν από τους παρακάτω
φόρους χωρίς δυνατότητα επιλογής και χωρίς να απαλλάσσε-
ται η ίδια:
— impôt des sociétés /vennootschapsbelasting στο Βέλγιο,
— selskabsskat στη ∆ανία,
— Korperschaftsteuer στη Γερµανία,
—φόρο εισοδήµατος νοµικών προσώπων κερδοσκο πικού
χαρακτήρα στην Ελλάδα,
— impuesto sobre sociedades στην Ισπανία,
— impôt sur les sociétés στη Γαλλία,
— corporation tax στην Ιρλανδία,
— imposta sul reddito delle persone giuridiche στην Ιταλία,
— impôt sur le revenu des collectivités στο Λουξεµβούργο,
— vennootschapsbelasting στις Κάτω Χώρες,
— imposto sobre o rendimento das pessoas colectivas στην Πορ-
τογαλία,
— corporation tax στο Ηνωµένο Βασίλειο,
▼
A1
— Korperschaftsteuer στην Αυστρία,
— yhteisojen tulovero /inkomstskatten for samfund στη Φινλανδία,
— statlig inkomstskatt στη Σουηδία,
▼B
ή σε οποιοδήποτε άλλο φόρο που ενδεχοµένως θα αντικα-
ταστήσει έναν από τους φόρους αυτούς.
Άρθρο 3
1. Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας:
α) η ιδιότης της µητρικής εταιρείας αναγνωρίζεται τουλάχιστον
σε κάθε εταιρεία ενός κράτους µέλους η οποία συγκεντρώνειτις προϋποθέσεις του άρθρου 2 και συµµετέχει κατά 25 %
1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 4
▼B
τουλάχιστον στο κεφάλαιο µιας εταιρείας άλλου κράτους
µέλους που συγκεντρώνει τις ίδιες προϋποθέσεις·
β) ως θυγατρική εταιρεία νοείται η εταιρεία στο κεφάλαιο της
οποίας υφίσταται η κατά το στοιχείο α) συµµετοχή.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη µέλη
έχουν τη δυνατότητα:
—να αντικαθιστούν, µε διµερή συµφωνία, το κριτήριο της συµ-
µετοχής στο κεφάλαιο µε το κριτήριο της κατοχής δικαιω-µάτων ψήφου,
—να µην εφαρµόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας στις
εταιρείες τους που δεν διατηρούν επί δύο τουλάχιστον συνεχήέτη τη συµµετοχή την απαιτούµενη για το χαρακτηρισµό τουςως µητρικών εταιρειών ή στις εταιρείες τους στις οποίες εται-ρεία άλλου κράτους µέλους δεν διατηρεί επί δύο τουλάχιστονσυνεχή έτη συµµετοχή αυτού του είδους.
Άρθρο 4
1. ’Οταν µητρική εταιρεία, υπό την ιδιότητά της ως εταίρου
της θυγατρικής εταιρείας της, λαµβάνει κέρδη διανεµόµενα γιαλόγους άλλους από την εκκαθάριση της θυγατρικής εταιρείας, τοκράτος στο οποίο βρίσκεται η µητρική εταιρεία,
—είτε δεν φορολογεί τα κέρδη αυτά,
—είτε τα φορολογεί, ε πιτρέποντας όµως παράλληλα στην εται-
ρεία αυτή να εκπέσει από το ποσό του φ όρου της το τµήµα του
φόρου της θυγατρικής εταιρείας που αναλογεί στα κέρδη αυτά
και, ενδεχοµένως, το ποσό της παρακράτησης στην πηγή πουεισπράττει το κράτος µέλος όπου είναι εγκατεστηµένη ηθυγατρική εταιρεία κατ’ εφαρµογή των διατάξεων παρέκ-κλισης του άρθρου 5, µέχρι του π οσού του αντιστοιχούντος
εθνικού φ όρου.
2. Τα κράτη µέλη διατηρούν πάντως την ευχέρεια να προβλέ-
ψουν ότι τα βάρη που απορρέουν από τη συµµετοχή και οι µειώ-σεις αξίας που απ ορρέουν από τη διανοµή των κερδών της θυγα-
τρικής εταιρείας δεν εκπίπτονται από τα φ ορολογητέα κέρδη της
µητρικής εταιρείας. Εάν, στην περίπτωση αυτή, τα έξοδα διαχεί-ρισης που έχουν σχέση µε τη συµµετοχή οριστούν σε ποσό κατ’αποκοπήν, το ποσό αυτό δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 5 %των κερδών που διανέµει η θυγατρική εταιρεία.
3. Η παράγραφος 1 ισχύει µέχρις ότου τεθεί πράγµατι σε εφαρ-
µογή ένα κοινό σύστηµα φορολόγησης των ε ταιρειών.
Το Συµβούλιο θεσπίζει σε εύθετο χρόνο τις διατάξεις που θα
ισχύσουν από την ηµεροµηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιοκαι εφεξής.
Άρθρο 5
1. Τα κέρδη τα οποία η θυγατρική εταιρεία καταβάλλει κατά
τη διανοµή στη µητρική εταιρεία απαλλά σσονται από την παρα-
κράτηση του φ όρου στην πηγή, εφόσον η µητρική ε ταιρεία συµ-
µετέχει κατά 25 % τουλάχιστον στο κεφάλαιο της θυγατρικής.
2. Κατά παρέκκλιση από τήν παράγραφο 1, η Ελληνική ∆ηµο-
κρατία µπορεί να παρακρατεί στην πηγή το φόρο επί των διανε-µοµένων κερδών τα οποία καταβάλλονται σε µητρικές εταιρείεςάλλων κρατών µελών, επί όσο διάστηµα η χώρα αυτή δεν επιβάλ-λει φόρο εταιρειών επί των διανεµοµένων κερδών. Πάντως, τούψος της παρακράτησης αυτής δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει ταοριζόµενα από τις διµερείς συµβάσεις αποφυγής της διπλής φ ορο-
λογίας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Οµοσπονδιακή
∆ηµοκρατία της Γερµανίας δικαιούται, επί όσο χρονικό διάστηµαφορολογεί τα διανεµόµενα κέρδη µε συντελεστή κατώτερο κατά
11 τουλάχιστον µονάδες από το συντελεστή που ισχύει για τα µηδιανεµόµενα κέρδη και το αργότερο µέχρι τα µέσα του 1996, ναεπιβάλλει ως αντισταθµιστικό φόρο παρακράτηση στην πηγή
1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 5
▼B
ύψους 5 % επί των διανεµόµενων κερδών από τις θυγατρικέςεταιρείες της.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Πορτογαλική
∆ηµοκρατία µπορεί να επιβάλλει παρακράτηση στην πηγή επίτων διανεµόµενων κερδών που καταβάλλουν θυγατρικές εταιρείεςτης σε µητρικές εταιρείες άλλων κρατών µελών, το βραδύτεροµέχρι το τέλος του ογδόου έτους από την ηµεροµηνία θέσεως σεεφαρµογή της παρούσας οδηγίας.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων των υφιστάµενων διµερών συµ-
βάσεων µεταξύ της Πορτογαλίας και άλλου κράτους µέλους, οσυντελεστής της εν λόγω παρακράτησης δεν µπορεί να υπερβαί-νει το 15 % κατά την πρώτη πενταετία της περιόδου που αναφέ-ρεται στην παράγραφο 4 και το 10 % κατά την τελευταία τριετία.
Πριν από το τέλος του ογδόου έτους, το Συµβούλιο αποφασίζει
οµόφωνα, µετά από σχετική πρόταση της Επιτροπής, για τυχόνπαράταση της ισχύος των διατάξεων της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 6
Το κράτος µέλος του οποίου το δίκαιο διέπει τη µητρική εταιρεία
δεν δικαιούται να παρακρατεί στην πηγή φόρο επί των κερδών ταοποία η µητρική εταιρεία δέχεται από τη θυγατρική της.
Άρθρο 7
1. Ο όρος «παρακράτηση στην πηγή» όπως χρησιµοποιείται
στην παρούσα οδηγία δεν περιλαµβάνει την προκαταβολή ( pré-
comte) του φόρου επί των ε ταιρειών στο κράτος µέλος στο οποίο
ευρίσκεται η θυγατρική, η οποία προκαταβολή πραγµατοποιείταισε συνδυασµό µε τη διανοµή κερδών στη µητρική εταιρεία.
2. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρµογή των εθνικών ή
συµβατικών διατάξεων που σκοπό έχουν να εξαλείψουν ή ναελαφρύνουν τη διπλή φ ορολογία των µερισµ άτων, και ιδίως τις
διατάξεις σχετικά µε την πληρωµή τυχόν πιστώσεων φ όρου στους
δικαιούχους µερισµάτων.
Άρθρο 8
1. Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές, κανονιστι-
κές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συµµορφ-ωθούν προς την παρούσα οδηγία πριν την 1η Ιανουαρίου 1992.Ενηµερώνουν αµέσως την Επιτροπή σχετικά.
2. Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείµενο
των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στοντοµέα που διέπει η παρούσα οδηγία.
Άρθρο 9
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.
1990L0435 — EL — 01.01.1995 — 001.001 — 6
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Πίνακας των εταιρειών που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο α)
α) Οι εταιρείες του βελγικού δικαίου που αποκαλούνται « société ano -
nyme/naamloze vennootschap », «société en commandite par actions /com-
manditaire vennootschap op aandelen », «société privée à responsabilité
limitée/besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid », καθώς και
τα νοµικά πρόσωπα δηµοσίου δικαίου τα οποία λειτουργούν υπό
καθεστώς ιδιωτικού δικαίου·
β) οι εταιρείες του δανικού δικαίου που αποκαλούνται « aktieselskab » και
«anpartsselskab »·
γ) οι εταιρείες του γερµανικού δικαίου που αποκαλούνται « Aktienge-
sellschaft», «Kommanditgesellschaft auf Aktien », «Gesellschaft mit besch -
ränkter Haftung » και «bergrechtliche Gewerkschaft »·
δ) η «ανώνυµη εταιρεία» του ελληνικού δικαίου·ε) οι εταιρείες του ισπανικού δικαίου που αποκαλούνται « sociedad anó -
nima», «sociedad comanditaria por acciones », «sociedad de responsabilidad
limitada», καθώς και τα νοµικά π ρόσωπα δηµοσίου δικαίου που λει-
τουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου-
στ) οι εταιρείες του γαλλικού δικαίου που αποκαλούνται « société ano -
nyme», «société en commandite par actions », «société à responsabilité
limitée», καθώςκαι δηµόσιοι οργανισµοί και επιχειρήσεις βιοµηχανι-
κού και εµπορικού χαρακτήρα·
ζ) οι εταιρείες του ιρλανδικού δικαίου που αποκαλούνται « public compa -
nies limited by shares or by guarantee », «private companies limited by
shares or by guarantee », τα νοµικά πρόσωπα που ε ίναι εγγεγραµµένα
υπό το καθεστώς των « Industrial and Provident Societies Acts »ήο ι
«building societies » που είναι εγγεγραµµένες υπό το καθεστώς των
«Building Societies Acts »·
η) οι εταιρείες του ιταλικού δικαίου που αποκαλούνται « società per
azioni», «società in accomandita per azioni », «società a responsabilità limi -
tata», καθώςκαι οι δηµόσιοι και ιδιωτικοί φορείς που ασκούν εµπορι-
κές και βιοµηχανικές δραστηριότητες·
θ) οι εταιρείες του δικαίου του Λουξεµβούργου που αποκαλούνται
«société anonyme », «société en commandite par actions » και «société à
responsabilité limitée »·
ι) οι εταιρείες του ολλανδικού δικαίου που αποκαλούνται « naamloze
vennootschap » και «besloten vennootschap met beperkte aansprakelijk -
heid»·
ια) οι εµπορικές ή οι αστικές υπό εµπορική µορφή εταιρείες, καθώς και
οι συνεταιρισµοί και οι δηµόσιες επιχειρήσεις, που έχουν συσταθείβάσει του πορτογαλικού δικαίου·
ιβ) οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του Ηνωµένου
Βασιλείου·
▼
A1
ιγ) εταιρείες του αυστριακού δικαίου που αποκαλούνται « Aktiengesellsc -
haft», «Gesellschaft mit beschrankter Haftung »·
ιδ) εταιρείες του φινλανδικού δικαίου που αποκαλούνται « osakeyhtio /
aktiebolag », «osuuskunta /andelslag», «saastopankki /sparbank» και «vakuu-
tusyhtio/forsakringsbolag »·
ιε) εταιρείες του σουηδικού δικαίου που αποκαλούνται « aktiebolag »,
«bankaktiebolag », «forsakringsaktiebolag ».