1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1696 /71ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 26ης Ιουλίου 1971
περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου
(ΕΕL 175της 4.8.1971, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1170 /77του Συµβουλίου της 17ης Μαΐου
1977 L 137 7 3.6.1977
►M2Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 235 /79του Συµβουλίου της 5ης Φεβρουα-
ρίου 1979 L 34 4 9.2.1979
►M3Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3332 /85του Συµβουλίου της 26ης
Νοεµβρίου 1985 L 318 1 29.11.1985
►M4Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3768 /85του Συµβουλίου της 20ής
∆εκεµβρίου 1985 L 362 8 31.12.1985
►M5Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3800 /85του Συµβουλίου της 20ής
∆εκεµβρίου 1985 L 367 32 31.12.1985
►M6Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3998 /87της Επιτροπής της 23ης ∆εκεµ-
βρίου 1987 L 377 40 31.12.1987
►M7Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3808 /89του Συµβουλίου της 12ης
∆εκεµβρίου 1989 L 371 1 20.12.1989
►M8Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2780 /90του Συµβουλίου της 24ης
Σεπτεµβρίου 1990 L 265 1 28.9.1990
►M9Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3577 /90του Συµβουλίου της 4ης ∆εκεµ-
βρίου 1990 L 353 23 17.12.1990
►M10Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3124 /92του Συµβουλίου της 26ης
Οκτωβρίου 1992 L 313 1 30.10.1992
►M11Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 3290 /94του Συµβουλίου της 22ας ∆εκεµ-
βρίου 1994 L 349 105 31.12.1994
►M12Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1554 /97του Συµβουλίου της 22ας Ιουλίου
1997 L 208 1 2.8.1997
►M13Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συµβουλίου της 17ης Μαΐου
1999 L 160 80 26.6.1999
►M14Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 191 /2000του Συµβουλίου της 24ης
Ιανουαρίου 2000 L 23 4 28.1.2000
►M15Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1514 /2001του Συµβουλίου της 23ης Ιουλίου
2001 L 201 8 26.7.2001
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη προσχώρησης της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωµένου
Βασιλείου (*) L 73 14 27.3.1972
(*)Η παρούσα πράξη δεν έχει δηµοσιευτεί στην ελληνική γλώσσα.
1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 2
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση του Συµβουλίου της 1ης
Ιανουαρίου 1973) (*) L 2 1 1.1.1973
►A2Πράξη προσχώρησης της Ελλάδας (*) L 291 17 19.11.1979
►A3Πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της
Σουηδίας C241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση 95 /1/ΕΚ, Ευρατόµ, ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου) L 1 1 1.1.1995
∆ιορθώνεται από:
►C1∆ιορθωτικό ΕΕ L 230της 21.8.1997, σ. 19 (1554 /97)
Σηµείωση: Αυτή η κωδικοποιηµένη έκδοση περιέχει αναφορές στην ευρωπαϊκή λογιστική µονάδα ή/και στο Ecu,ο ι
οποίες, από την 1η Ιανουαρίου 1999, πρέπει να θεωρούνται ως αναφορές στο ευρώ —κανονισµός (ΕΟΚ)
αριθ. 3308/80 του Συµβουλίου (ΕΕ L 345της 20.12.1980, σ. 1) και κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του
Συµβουλίου (ΕΕ L 162της 19.6.1997, σ. 1) ·διορθωτικό στην ΕΕ L 313της 21.11.1998, σ. 29.
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1696 /71ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 26ης Ιουλίου 1971
περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 42, 43, 113, και 235,
την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Συνελεύσεως (
1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Εκτιµώντας:ότι η λειτουργία και η ανάπτυξη της κοινής αγοράς πρέπει να
συνοδεύεται από τη δηµιουργία κοινής γεωργικής πολιτικής και
ότι αυτή πρέπει, ιδίως, να δηµιουργεί κοινή οργάνωση αγορών
που να µπορεί να λάβει διάφορες µορφές ανάλογα µε τα προϊόντα ·
ότι η κοινοτική παραγωγή του λυκίσκου παρουσιάζει ιδιαίτερο
ενδιαφέρον στην οικονοµία ορισµένων περιοχών της Κοινότητος ·
ότι για ορισµένους παραγωγούς των περιοχών αυτών η παραγωγήαντιπροσωπεύει βασικό µέρος των εισοδηµάτων τους ·
ότι όπως οι χυµοί και τα φυτικά εκχυλίσµατα του λυκίσκου δεν
αναφέρονται στο παράρτηµα IIτης συνθήκης, τα προϊόντα αυτά
εξαιρούνται από την εφαρµογή των γεωργικών διατάξεων αυτήςτης συνθήκης, ενώ ο λυκίσκος υπάγεται ·ότι όµως, επειδή τα
προϊόντα αυτά υποκαθιστούν κατά ένα µεγάλο µέρος τα µεν τα δε,η κατάσταση αυτή µπορεί να καταστήσει επισφαλή τα αποτελέ-
σµατα της κοινής γεωργικής πολιτικής, που ακολουθείται στον
τοµέα του λυκίσκου ·ότι, για το λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να
επεκταθούν στους χυµούς και στα φυτικά εκχυλίσµατα τουλυκίσκου, βάσει του άρθρου 113, τα µέτρα που αφορούν τιςσυναλλαγές µε τις τρίτες χώρες και, βάσει του άρθρου 235, οικανόνες εµπορίας που θεσπίσθηκαν για το λυκίσκο ·
ότι οι διεθνείς συναλλαγές παρουσιάζουν εκ παραδόσεως µεγάλο
ενδιαφέρον για τους παραγωγούς και αυτούς που χρησιµοποιούν
το λυκίσκο στην Κοινότητα ·ότι, βασικά, η αξιοποίηση της
κοινοτικής παραγωγής γινόταν µέχρι τώρα βάσει της ανταγωνι-στικότητός της στή διεθνή αγορά και τηςελεύθερης ποιοτικής καιποσοτικής προσαρµογής της παραγωγής στις αγορές ·ότι πρέπει,
κατά συνέπεια, η κοινή οργάνωση αγοράς να µην επιφέρει
βασικές τροποποιήσεις στην κατάσταση αυτή συµβάλλουσαταυτοχρόνως µε κατάλληλα µέτρα στην ποιοτική βελτίωση τωνπροϊόντων και στην προστασία των παραγωγών από µία πιθανήυποβάθµιση του σηµερινού τους βιοτικού επιπέδου ·
ότι πρέπει να ακολουθείται σε κοινοτικό επίπεδο πολιτική
ποιότητος µε την εφαρµογή διατάξεων σχετικών µε την πιστο-
ποίηση της ενδείξεως προελεύσεως, οι οποίες να συνοδεύονται
από κανόνες που να απαγορεύουν κατ 'αρχήν την εµπορία των
προϊόντων για τα οποία δεν έχει χορηγηθεί το πιστοποιητικό ή,για τα εισαγόµενα προϊόντα, που δεν ανταποκρίνονται στααντίστοιχα ελάχιστα ποιοτικά χαρακτηριστικά ·ότι επί πλέον
ενδείκνυται να προβλεφθεί ο καθορισµός ενός ποιοτικού υποδεί-
γµατος που να αποτελεί βάση αναφοράς στις εµπορικέςσυναλλαγές και να εξασφαλίζει ικανοποιητική διαφάνεια τηςαγοράς·
ότι είναι αναγκαίο να υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για την
κατάσταση και τις προοπτικές εξελίξεως της αγοράς στηνΚοινότητα ·ότι, για το σκοπό αυτό, το γεγονός ότι ένα µεγάλο1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 3
(1)ΕΕ αριθ. Α 66 της 1.7.1971, σ. 28 .
▼B
µέρος της παραγωγής διατίθεται στα πλαίσια συµβάσεων που
συνάπτονται πριν από τη συγκοµιδή και µάλιστα για πολλά έτηµπορεί να διευκολύνει την πρόβλεψη της αναπτύξεως της αγοράς ·
ότι πρέπει γι 'αυτό να προβλεφθεί η καταχώρηση του συνόλου των
συµβάσεων παραδόσεως του λυκίσκου που παράγεται στηνΚοινότητα ·ότι πρέπει, εν τούτοις, οι πληροφορίες αυτές να
καλύπτονται µε στατιστικό απόρρητο, για να παρέχεται στουςενδιαφεροµένους η εξασφάλιση ότι δεν θα χρησιµοποιούνται για
άλλους σκοπούς και µε τον τρόπο αυτό να επιτυγχάνονται
ενδείξεις απόλυτα αντικειµενικές ·
ότι, για να εξασφαλισθεί ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο στο
γεωργικό πληθυσµό και για να σταθεροποιηθούν οι αγορές και ναεξασφαλισθούν λογικές τιµές κατά την παράδοση στους κατα-ναλωτές, πρέπει να προωθηθεί η συγκέντρωση της προσφοράς καιη από κοινού προσαρµογή, από τους γεωργούς, της παραγωγήςστις απαιτήσεις της αγοράς ·
ότι, για το σκοπό αυτό, η ένωση των γεωργών σε οργανισµούς,
που προβλέπουν την υποχρέωση να συµµορφώνονται τα µέλη τους
σε κοινές αρχές, ευνοεί την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39
της συνθήκης ·ότι οι στόχοι αυτοί είναι δυνατό να πραγµατοποι-
ηθούν ιδίως, όχι µόνο µε την ένωση των γεωργών σε οµάδεςπαραγωγών, αλλά επί πλέον µε τη δηµιουργία ενώσεων τωνοµάδων αυτών ·
ότι, προς αποφυγή κάθε διακρίσεως µεταξύ των παραγωγών καθώς
και για την εξασφάλιση της ενότητος και της αποτελεσµατι-κότητος της αναληφθείσης ενεργείας, πρέπει να προσδιορισθούν
για το σύνολο της Κοινότητος οι όροι τους οποίους πρέπει να
πληρούν οι οµάδες των παραγωγών και οι ενώσεις των οµάδωντους για να αναγνωρίζονται από τα Κράτη µέλη ·ότι, για να
επιτευχθεί η αποτελεσµατική συγκέντρωση της προσφοράς, είναιιδίως αναγκαίο, αφ 'ενός, να αποδεικνύεται ότι οι οµάδες και οι
ενώσεις των οµάδων έχουν επαρκή οικονοµική επιφάνεια και αφ '
ετέρου το σύνολο της παραγωγής των παραγωγών ή των οµάδων
µελών να διατίθεται στην αγορά από την οµάδα ή από την ένωση,είτε απ'ευθείας, είτε από τους παραγωγούς σύµφωνα µε κοινούς
κανόνες·
ότι πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις, ικανές να διευκολύνουν τη
σύσταση και τη λειτουργία των οµάδων αυτών ·ότι για το σκοπό
αυτό πρέπει να επιτρέπεται στα Κράτη µέλη να τους χορηγούνενισχύσεις για τµήµα των οποίων η Κοινότητα θα εξασφαλίζει τη
χρηµατοδότηση ·ότι πρέπει, εν τούτοις, να περιορίζεται το ποσό
των ενισχύσεων αυτών και να τους προσδίδεται χαρακτήραςµεταβατικός και βαθµιαίος µε σκοπό την προοδευτική αύξηση τηςοικονοµικής ευθύνης των παραγωγών ·
ότι οι φυτείες λυκίσκου της Κοινότητος, σε ορισµένες περιπτώ-
σεις, έχουν ανάγκη προσαρµογής τόσο ως προς τις παραγόµενεςποικιλίες όσο και ως προς τις δυνατότητες της ορθολογικήςοργανώσεως των εργασιών καλλιέργειας και συγκοµιδής ·ότι
πρέπει να διευκολυνθεί για ένα χρονικό διάστηµα η µετατροπή
της ποικιλίας τους και η αναδιάρθρωσή τους, µε τη χορήγησηειδικών ενισχύσεων στις οµάδες παραγωγών που αναλαµβάνουνδραστηριότητες αυτού του είδους ·
ότι, για να εξασφαλίζεται ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο στους
παραγωγούς, πρέπει να προβλέπεται καθεστώς ενισχύσεως ·ότι,
για να διαπιστωθεί αν υπάρχει λόγος για την ενίσχυση αυτή, ηΕπιτροπή πρέπει να υποβάλλει ετήσια µία έκθεση στο Συµβούλιο
µετά το τέλος της συγκοµιδής ·ότι η ενίσχυση µπορεί να
χορηγείται αν η εξέταση της εκθέσεως αυτής αποδεικνύει ότι ηµέση απόδοση ανά εκτάριο ήταν ανεπαρκής, λαµβάνοντας υπόψητην κατάσταση και την προβλεπόµενη τάση της αγοράς ·
ότι τα σχεδιαζόµενα µέτρα πρέπει να επιτρέπουν την πρόβλεψη
καθεστώτος εισαγωγής που να συνεπάγεται µόνο την εφαρµογήτου Κοινού ∆ασµολογίου ·ότι αυτό εφαρµόζεται αυτοδικαίως
δυνάµει της συνθήκης από την 1η Ιανουαρίου 1970 ·1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 4
▼B
ότι το σύνολο των µέτρων αυτών επιτρέπει τη µη εφαρµογή
οιουδήποτε ποσοτικού περιορισµού, στα εξωτερικά σύνορα τηςΚοινότητος ·ότι ο µηχανισµός αυτός είναι δυνατό κατ 'εξαίρεση
να αποδειχθεί ανεπαρκής ·ότι, για να µη µένει σε αυτές τις
περιπτώσεις η κοινοτική αγορά απροστάτευτη στις διαταραχέςπου είναι δυνατό να προκύψουν, ενώ θα έχουν καταργηθεί ταεµπόδια κατά την εισαγωγή που υπήρχαν προηγουµένως, πρέπεινα επιτρέπεται στην Κοινότητα να λαµβάνει ταχέως όλα τα
αναγκαία µέτρα ·
ότι στο εσωτερικό εµπόριο της Κοινότητος, η είσπραξη κάθε
δασµού ή φορολογικής επιβαρύνσεως ισοδυνάµου αποτελέσµατοςκαι η εφαρµογή κάθε ποσοτικού περιορισµού ή κάθε µέτρου
ισοδυνάµου αποτελέσµατος απαγορεύονται αυτοδικαίως από 1ης
Ιανουαρίου 1970, βάσει των διατάξεων της συνθήκης ·ότι, τέλος,
ελλείψει ελάχιστης τιµής την 31η ∆εκεµβρίου 1969, η προσφυγήστο άρθρο 44 της συνθήκης αποκλείεται αυτοδικαίως από 1ηςΙανουαρίου 1970 ·
ότι η αποτελεσµατικότητα του συνόλου των µέτρων που διέπουν
την κοινή οργάνωση αγοράς του λυκίσκου κινδυνεύει από τηχορήγηση ορισµένων ενισχύσεων από τα Κράτη µέλη ·ότι πρέπει
οι διατάξεις της συνθήκης, που επιτρέπουν την εκτίµηση των
ενισχύσεων που είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά, να
εφαρµόζονται στον τοµέα του λυκίσκου ·ότι πρέπει, εν τούτοις, να
προβλέπεται ένα µεταβατικό καθεστώς για τις εθνικές ενισχύσειςπου χορηγούνται για πολυετείς συµβάσεις πριν από την έναρξηισχύος της κοινής οργανώσεως αγοράς ·
ότι πρέπει να προβλέπεται η οικονοµική υπευθυνότητα της
Κοινότητος για τα έξοδα στα οποία υποβάλλονται τα Κράτηµέλη λόγω υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρµογή τουπαρόντος κανονισµού, σύµφωνα µε τις κανονιστικές διατάξεις για
τη χρηµατοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής ·
ότι η µετάβαση από το ισχύον καθεστώς στα Κράτη µέλη σε
εκείνο που καθιερώνει ο παρών κανονισµός πρέπει να γίνει κάτωαπό τις καλύτερες συνθήκες ·ότι είναι αναγκαίο, για το σκοπό
αυτό, να ληφθούν µεταβατικά µέτρα ·
ότι η κοινή οργάνωση αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου πρέπει να
λαµβάνει υπόψη, παράλληλα και µε κατάλληλο τρόπο, τουςστόχους που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110της συνθήκης ·
ότι, για τη διευκόλυνση της εφαρµογής των σχεδιαζοµένων
διατάξεων, πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία που να καθιερώνειστενή συνεργασία µεταξύ των Κρατών µελών και της Επιτροπής
στους κόλπους επιτροπής διαχειρίσεως,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1.Στον τοµέα του λυκίσκου συνιστάται κοινή οργάνωση
αγοράς που διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:
Κωδικός ΣΟ Περιγραφή εµπορευµάτων
1210 Κώνοι λυκίσκου νωποί ή αποξεραµένοι, έστω και
σπασµένοι, αλεσµένοι ή µε µορφή σβόλων. Λουπουλίνη
2.Οι κανόνες οι σχετικοί µε την εµπορία και τις ανταλλαγές µε
τις τρίτες χώρες εφαρµόζονται, επιπλέον, στα ακόλουθα προϊόντα:
Κωδικός ΣΟ Περιγραφή εµπορευµάτων
1302 1300 Χυµοί και εκχυλίσµατα φυτικά λυκίσκου1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 5
▼M6
▼B
3.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοούνται ως:
α) λυκίσκος: τα ξηρά άνθη, ονοµαζόµενα και κώνοι του (θηλυκού)
φυτού του αναρριχώµενου λυκίσκου (humulus lupulus) ·τα άνθη
αυτά, χρώµατος πρασινοκίτρινου, σχήµατος ωοειδούς φέρουν
µίσχο και η µεγαλύτερη διάστασή τους κυµαίνεται γενικά από2-5εκατοστά ·
β) σκόνη λυκίσκου: το προϊόν που προέρχεται από το άλεσµα του
λυκίσκου και που περιέχει όλα τα φυσικά συστατικά ·
γ) σκόνη λυκίσκου µε υψηλή περιεκτικότητα σε λουπουλίνη: το
προϊόν που λαµβάνεται από το άλεσµα του λυκίσκου µετά τηµηχανική αποµάκρυνση ενός µέρους των φύλλων, των µίσχων,των βρακτείων και των σπονδύλων ·
δ) εκχύλισµα λυκίσκου: το συµπυκνωµένο προϊόν που λαµβάνεται
από την επενέργεια διαλυτικού στο λυκίσκο ή τη σκόνηλυκίσκου ·
ε) προϊόντα ανάµικτα λυκίσκου: η ανάµιξη δύο ή περισσοτέρων
από τα προϊόντα που αναφέρονται ανωτέρω.
4.Κατά την έννοια του άρθρου 12 παράγραφος 5 νοείται ως:
α) λυκίσκος πρώτου σταδίου προετοιµασίας, ο λυκίσκος που έχει
υποβληθεί στην επεξεργασία της πρώτης ξηράνσεως µόνο καιείναι συσκευασµένος και έτοιµος να διατεθεί στην αγορά,
β) εκτάσεις πλήρους παραγωγής, οι εκτάσεις που έχουν φυτευθεί
µε λυκίσκο από το τρίτο έτος παραγωγής.
ΤΙΤΛΟΣ I
Εµπορία
Άρθρο 2
1.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, συγκοµισθέντα
εντός της Κοινότητος ή παρασκευαζόµενα από λυκίσκο συγκοµι-σθέντα εντός της Κοινότητος ή εισαγόµενα από τρίτες χώρες,υποβάλλονται σε διαδικασία εγγράφου πιστοποιήσεως.
2.Το πιστοποιητικό δύναται να χορηγείται µόνο για τα
προϊόντα που παρουσιάζουν τα ελάχιστα ποιοτικά χαρακτηρι-στικά που ισχύουν σε καθορισµένο στάδιο της εµπορίας.►
M10Στην περίπτωση των προϊόντων που αναφέρονται στο
άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχεία β) έως ε), το πιστοποιητικό είναιδυνατόν να εκδίδεται µόνον εφόσον η περιεκτικότητα των
προϊόντων αυτών σε α -οξέα δεν είναι κατώτερη από την
αντίστοιχη περιεκτικότητα του λυκίσκου από τον οποίο προέρ-χονται.◄
3.Το πιστοποιητικό πρέπει να αναφέρει τουλάχιστον:
α) τον ή τους τόπους παραγωγής λυκίσκου ·
β) το ή τα έτη συγκοµιδής ·
γ) την ή τις ποικιλίες.
4.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδική
πλειοψηφία, θεσπίζει για κάθε προϊόν τους γενικούς κανόνεςεφαρµογής του παρόντος άρθρου και την ηµεροµηνία εφαρµογήςτου.
5.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 6
▼M10
▼B
▼M1
▼B
▼M1
▼B
Άρθρο 3
1.Κατά το µέτρο που τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο
1 υπόκεινται σε διαδικασία πιστοποιήσεως ►M1 ◄,
µπορούν να τίθενται σε εµπορία ή να εξάγονται µόνο αν έχειχορηγηθεί το πιστοποιητικό.
2.∆ύνανται να αποφασίζονται µέτρα παρεκκλίσεως της
προβλεποµένης στην παράγραφο 1 διατάξεως, σύµφωνα µε τηδιαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20:
α) για την ικανοποίηση των εµπορικών απαιτήσεων ορισµένων
τρίτων χωρών ·ή
β) για τα προϊόντα που προορίζονται για ιδιαίτερες χρήσεις.
Τα µέτρα που προβλέπονται στο προηγούµενο εδάφιο πρέπει:
—να µήν επηρεάζουν την κανονική διάθεση των προϊόντων για
τα οποία έχει χορηγηθεί το πιστοποιητικό
►
M1 ◄·
—και να διασφαλίζουν την αποφυγή κάθε συγχύσεως µε τα
προϊόντα αυτά.
Άρθρο 5
1.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, προελεύσεως
τρίτων χωρών, δύνανται να εισάγονται µόνο εφ 'όσον παρουσιά-
ζουν ποιοτικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισοδύναµα µε τα
ελάχιστα όρια εµπορίας που έχουν αποφασισθεί για τα ίδια
προϊόντα που συγκοµίζονται στην Κοινότητα ή που παρασκευά-ζονται από προϊόντα αυτού του είδους.
2.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, συνοδευόµενα
από βεβαίωση που χορηγείται από τις αρχές των χωρών
καταγωγής και αναγνωρίζεται ως ισοδύναµος του πιστοποιητικούπου προβλέπεται στο άρθρο 2, θεωρούνται ότι έχουν ταχαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Το ισοδύ-ναµο των βεβαιώσεων αυτών διαπιστούται ►
M2 ◄
κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
3.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ II
Συµβάσεις παραδόσεως
Άρθρο 6
1.Κάθε σύµβαση για την παράδοση λυκίσκου που έχει
παραχθεί στην Κοινότητα, που συνήφθη µεταξύ ενός παραγωγούή ενωµένων παραγωγών αφ 'ενός, και ενός αγοραστού αφ 'ετέρου,
καταχωρείται από τους οργανισµούς που ορίζονται για το σκοπό
αυτό από κάθε Κράτος µέλος παραγωγό.
2.Οι συµβάσεις για την παράδοση καθορισµένων ποσοτήτων
σε τιµές συµφωνηµένες για περίοδο που καλύπτει µία ή
περισσότερες συγκοµιδές και που συνάπτονται πριν από την 1ηΑυγούστου του έτους της πρώτης συγκοµιδής ονοµάζονται «εκ
των προτέρων συναπτόµενες συµβάσεις »που αποτελούν αντικεί-
µενο ξεχωριστής καταχωρίσεως.
3.Τα Κράτη µέλη ανακοινώνουν περιοδικά στην Επιτροπή τις
στατιστικές πληροφορίες που αφορούν τις καταχωρήσεις τωνσυµβάσεων.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 7
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
4.Τα στοιχεία που αποτελούν το αντικείµενο της καταχωρί-
σεως µπορούν να χρησιµοποιηθούν µόνο για την εφαρµογή τουπαρόντος κανονισµού.
5.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου αποφασί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ III
Οµάδες παραγωγών
Άρθρο 7
1.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοείται ως
«οµάδα παραγωγών »,οµάδα που αποτελείται αποκλειστικά ή,
όταν η εθνική νοµοθεσία το επιτρέπει, κατά κύριο λόγο απόπαραγωγούς λυκίσκου και η οποία συστήνεται µε την πρωτο-βουλία των παραγωγών αυτών, µε σκοπό ιδίως:
α) να επιτυγχάνει τη συγκέντρωση της προσφοράς και να
συµβάλλει στη σταθεροποίηση της αγοράς, διαθέτοντας στο
εµπόριο το σύνολο της παραγωγής των µελών της ή, κατά
περίπτωση, αγοράζοντας εκ νέου το λυκίσκο σε τιµή υψηλό-τερη απ'ό,τι προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο
β)·
β) να προσαρµόσει από κοινού την παραγωγή αυτή στις απαιτή-
σεις της αγοράς και να τη βελτιώσει, ιδίως µε τη µετατροπή
των ποικιλιών, την αναδιάρθρωση των φυτειών, την προώθησητης έρευνας στον τοµέα της παραγωγής, της εµπορίας, καθώςκαι στον τοµέα της ολοκληρωµένης προστασίας ·
γ) να προωθήσει την ορθολογική οργάνωση και τη µηχανο-
ποίηση των εργασιών καλλιέργειας και συγκοµιδής µε σκοπό
τη βελτίωση της απόδοσης της παραγωγής και την προστασία
του περιβάλλοντος ·
δ) να αποφασίζει ποιες ποικιλίες λυκίσκου µπορούν να παράγουν
τα µέλη της και να θεσπίζει κοινούς κανόνες παραγωγής ·
ε) να διαχειρίζεται το καθεστώς ενίσχυσης το οποίο προβλέπεται
στο άρθρο 12, χορηγώντας σε κάθε παραγωγό µέλος της
οµάδας το µερίδιό του της ενίσχυσης ανάλογα µε τιςκαλλιεργούµενες εκτάσεις, µε την επιφύλαξη της εφαρµογήςτων διατάξεων που προβλέπονται στην παράγραφο 5 του ενλόγω άρθρου,
και έχει αναγνωρισθεί από κάθε Κράτος Μέλος δυνάµει της
παραγράφου 3.
1α►
M12Οι οµάδες παραγωγών µπορούν να χρησιµοποιούν
µέχρι το 20 %της ενίσχυσης για να λαµβάνουν µέτρα που
επιτρέπουν την επίτευξη των στόχων οι οποίοι αναφέρονται στηνπαράγραφο 1 στοιχεία α) έως δ). ◄
2.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοείται ως
«ένωση»,ένωση αναγνωρισµένων οµάδων παραγωγών που
επιδιώκει τους ίδιους στόχους στις οµάδες αυτές και η οποίαέχει αναγνωρισθεί από Κράτος Μέλος δυνάµει της παραγράφου 3.
3.Τα Κράτη Μέλη αναγνωρίζουν τις οµάδες των παραγωγών
και τις ενώσεις τους που ζητούν την αναγνώριση και τηρούν τιςακόλουθες γενικές προϋποθέσεις:
α) εφαρµόζουν κοινούς κανόνες παραγωγής και διαθέσεως στην
αγορά (πρώτο στάδιο της εµπορίας) ·1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 8
▼M1
▼M12
▼M1
▼M3
▼M1
▼M12
β) συµπεριλαµβάνουν στο καταστατικό τους την υποχρέωση για
τους παραγωγούς, µέλη των οµάδων, και για τις αναγνωρι-σµένες οµάδες παραγωγών, µελών της ένωσης:
—να συµµορφώνονται προς τους κοινούς κανόνες παραγωγής
και τις αποφάσεις σχετικά µε τις ποικιλίες που πρέπει ναπαράγονται,
—να διαθέτουν στην αγορά το σύνολο της παραγωγής τους
µέσω της οµάδας ή της ένωσης.
Η υποχρέωση αυτή δεν εφαρµόζεται στα προϊόντα για τα
οποία οι παραγωγοί είχαν συνάψει συµβάσεις πώλησης πριννα αποκτήσουν την ιδιότητα του µέλους, εφόσον οι οµάδες
είχαν ενηµερωθεί σχετικά µε αυτές τις συµβάσεις και τις
είχαν εγκρίνει.
Ωστόσο, εάν το επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών και µε τους
όρους που αυτή καθορίζει, οι παραγωγοί οι οποίοι µετέχουν
στην οργάνωση µπορούν:
—να υποκαθιστούν την υποχρεωτική διάθεση στο εµπόριο
του συνόλου της παραγωγής από την οµάδα παραγωγών µε
διάθεση το εµπόριο βασιζόµενη σε κοινούς κανόνες που
καθορίζονται στα καταστατικά τους, οι οποίοι εγγυώνταιότι η οµάδα παραγωγών έχει δικαίωµα ελέγχου τουεπιπέδου των τιµών πώλησης, οι οποίες και υπόκεινταιστην έγκρισή της, ενώ η µη αποδοχή τους υποχρεώνει την
οµάδα να αναλάβει αυτό το λυκίσκο σε υψηλότερη τιµή,
—να διαθέτουν στο εµπόριο, µέσω µιας άλλης οργάνωσης
παραγωγών που καθορίζεται από τη δική τους οργάνωση,
τα προϊόντα τα οποία, λόγω των χαρακτηριστικών τους,δεν εµπίπτουν a prioriσε εµπορικές δραστηριότητες της
οργάνωσής τους ·
γ) να δικαιολογούν επαρκή οικονοµική δραστηριότητα ·
δ) να αποκλείουν για το σύνολο του πεδίου δραστηριότητός τους
κάθε διάκριση µεταξύ των παραγωγών ή οµάδων τηςΚοινότητος ιδίως ως προς την ιθαγένειά τους ή τον τόποεγκαταστάσεώς τους ·
ε) να εξασφαλίζουν, χωρίς διάκριση, το δικαίωµα προσχωρή-
σεως στην οµάδα, σ 'όλους τους παραγωγούς που
αναλαµβάνουν την υποχρέωση τηρήσεως του καταστατικού ·
στ) να περιλαµβάνουν στα καταστατικά τους διατάξεις που
αποβλέπουν να εξασφαλίζουν στα µέλη της οµάδος ή τηςενώσεως, που επιθυµούν να παραιτηθούν από την ιδιότητάτους ως µέλη, τη δυνατότητα να το πράξουν µετά περίοδοτριών ετών από την προσχώρησή τους και µε την προϋπόθεση
της γνωστοποιήσεως στην οµάδα ή την ένωση ένα έτος
τουλάχιστον πριν από την αποχώρησή τους.
Οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται µε την επιφύλαξη νοµοθε-
τικών και κανονιστικών εθνικών διατάξεων που έχουν ως
στόχο να προστατεύουν, σε καθορισµένες περιπτώσεις, την
οµάδα ή την ένωση ή τους πιστωτές τους, έναντι τωνοικονοµικών συνεπειών που θα ήταν δυνατό να προκύψουναπό την αποχώρηση µέλους ή να εµποδίσουν την αποχώρησήτου κατά τη διάρκεια του οικονοµικού έτους ·
ζ) να έχουν νοµική προσωπικότητα και επαρκή ικανότητα
δικαίου, κατά τις διατάξεις της εθνικής νοµοθεσίας, ώστε ναείναι υποκείµενα δικαιωµάτων και υποχρεώσεων ·
η) να περιλαµβάνουν στα καταστατικά τους την υποχρέωση να
τηρούν χωριστά λογαριασµούς για τις δραστηριότητες πουαποτελούν το αντικείµενο της αναγνωρίσεως ·
θ) να µήν κατέχουν δεσπόζουσα θέση εντός της Κοινότητος.
4.Το Κράτος Μέλος, στο έδαφος του οποίου η οµάδα των
παραγωγών ή η ένωση έχει την καταστατική της έδρα είναιαρµόδιο για την αναγνώριση των οµάδων παραγωγών και τωνενώσεών τους.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 9
▼M1
▼M1
5.Οιλεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρουκαι ιδίως η
διαχείριση του καθεστώτος ενισχύσεως που αναφέρεται στηνπαράγραφο 1 περίπτωση ε), καθώς και ο ορισµός της διαθέσεως
στην αγορά κατά την έννοια της παραγράφου 3 περίπτωση α), και
οι λεπτοµέρειες που αφορούν τις διατάξεις που προβλέπονταιστην παράγραφο 3 περίπτωση ζ), καθορίζονται κατά τη διαδικασίαπου προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ IV
Ενίσχυση στους παραγωγούς
Άρθρο 12
1.Καθιερώνεται καθεστώς ενισχύσεως για το λυκίσκο που
παράγεται εντός της Κοινότητος.
2.∆ύναται να χορηγείται στους παραγωγούς ενίσχυση που θα
επιτρέπει την πραγµατοποίηση δικαίου εισοδήµατος.
3.α) Στις περιοχές της Κοινότητας στις οποίες οι αναγνωρι-
σµένες οµάδες παραγωγών είναι σε θέση να εξασφαλίζουν
στα µέλη τους εύλογο εισόδηµα και να πραγµατοποιούνορθολογική διαχείριση της προσφοράς, η ενίσχυση χορη-γείται σ'αυτές και µόνο τις οµάδες παραγωγών.
β) Στην ιδιαίτερη περίπτωση που ο παραγωγός είναι εγκα-
τεστηµένος σε άλλο κράτος µέλος, εκτός από το κράτος
µέλος της οµάδας της οποίας είναι µέλος, η ενίσχυσηκαταβάλλεται εξ ολοκλήρου απευθείας σ 'αυτόν τον
παραγωγό από τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλουςόπου είναι εγκατεστηµένος.
γ) Στις άλλες περιοχές, η ενίσχυση χορηγείται οµοίως στους
µεµονωµένους παραγωγούς.
4.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής που βασίζεται σε
ανακοινώσεις των Κρατών Μελών εγκρίνει εγκαίρως µε ειδικήπλειοψηφία τον κατάλογο των περιοχών που αναφέρονται στην
παράγραφο 3 εδάφιο πρώτο.
5.►
M15α) Το ποσό της εν λόγω ενίσχυσης ανά εκτάριο είναι
ενιαίο για όλες τις οµάδες ποικιλιών. Καθορίζεται σε 480ευρώ ανά εκτάριο από τη συγκοµιδή 1996 και για περίοδοοκτώ ετών. ◄
β) Σε περίπτωση που η ενίσχυση χορηγείται σε αναγνωρι-
σµένη οµάδα παραγωγών σύµφωνα µε την παράγραφο 3
πρώτο εδάφιο, η εν λόγω οµάδα έχει τη δυνατότητα νααποφασίζει σχετικά µε το εάν θα καταβάλλει αυτή τηνενίσχυση εξ ολοκλήρου κατ 'έτος στα µέλη της, ανάλογα µε
τις καλλιεργούµενες εκτάσεις τους, ή κατά ένα µόνο τµήµα
της, που θα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 80 %,ανάλογα
µε το αν υπάρχουν ακόµη αιτήσεις τις οποίες πρέπει ναικανοποιήσει στον τοµέα της µετατροπής των ποικιλιών, ή,ενδεχοµένως, άλλοι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν,σύµφωνα µε το άρθρο 7 παράγραφος 1 ►
C1στοιχεία α) έως
δ)◄.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 10
▼M14
▼M12
▼M14
▼B
▼M14
▼M1
▼M12
▼M1
▼M12
▼M12
γ) Σε περίπτωση που η ενίσχυση χορηγείται σε µία αναγνωρι-
σµένη οµάδα παραγωγών εφόσον η οργάνωση αυτή δενδιαθέτει στο εµπόριο το σύνολο της παραγωγής των µελών
της, η οµάδα παρακρατεί υποχρεωτικά κατ 'έτος το 20 %της
ενίσχυσης στους παραγωγούς για την επίτευξη των στόχωνπου αναφέρονται στο στοιχείο β).
δ) Η παρακράτηση της ενίσχυσης γίνεται σωρευτικά για
περίοδο που περιορίζεται σε τρία έτη στο τέλος τηςπεριόδου αυτής, όλη η ενίσχυση που θα έχει παρακρατηθείπρέπει να έχει διατεθεί.
ε) Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοι-
χείο β) του άρθρου αυτού, ο ενδιαφερόµενος παραγωγόςπρέπει να καταβάλει στην οµάδα παραγωγών της οποίαςείναι µέλος ένα ποσό το οποίο ισούται µε την κράτηση ηοποία γίνεται σύµφωνα µε τα ανωτέρω στοιχεία β) ή γ).
6.Σε περίπτωση που από την κατάσταση της αγοράς προκύψει
ότι υπάρχει κίνδυνος δηµιουργίας διαρθρωτικών πλεονασµάτων ήδιαταραχής της διάρθρωσης του εφοδιασµού της κοινοτικήςαγοράς του λυκίσκου, το Συµβούλιο, αποφασίζοντας ύστερα απόπρόταση της Επιτροπής, σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέ-
πεται στο άρθρο 37, παράγραφος 2 της συνθήκης, µπορεί να
αναπροσαρµόσει το ύψος της ενίσχυσης η οποία καθορίζεταιστην παράγραφο 5:
α) είτε περιορίζοντας τη χορήγηση της ενίσχυσης σ 'ένα µέρος
της καλλιεργούµενης έκτασης που έχει καταγραφεί για τοαντίστοιχο έτος, και, εν ανάγκη, διαφοροποιώντας την,
β) είτε αποκλείοντας από το ευεργέτηµα της ενίσχυσης τις
εκτάσεις που βρίσκονται στο πρώτο ή /και στο δεύτερο έτος
παραγωγής.
8.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
Άρθρο 13
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 12 παράγραφος 6 η ενίσχυση
χορηγείται για τις εκτάσεις που έχουν καταχωρηθεί, στις οποίες
έχει πραγµατοποιηθεί ή συγκοµιδή.
Τα Κράτη Μέλη ορίζουν τους οργανισµούς που είναι αρµόδιοι να
προβαίνουν για κάθε παραγωγό στην καταχώρηση των εκτάσεωνπου προορίζονται για την καλλιέργεια του λυκίσκου και είναιεπιφορτισµένοι µε τον έλεγχο και την ενηµέρωση της εν λόγωκαταχωρήσεως.
2.Γιά την εφαρµογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τα
Κράτη µέλη µπορούν να θεωρούν µιά αναγνωρισµένη οµάδαπαραγωγών ως ένα µόνο παραγωγό.
3.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, σύµφωνα µε τη
διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43παράγραφος 2 της συνθήκης, θεσπίζει τους γενικούς κανόνεςεφαρµογής του παρόντος άρθρου.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 11
▼M15
▼M12
▼M14
▼M12
▼M1
▼M12
▼B
▼M1
▼B
▼B
4.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ V
Καθεστώς των συναλλαγών µε τις τρίτες χώρες
Άρθρο 14
Εφόσον ο παρών κανονισµός δεν ορίζει το αντίθετο, οι δασµολο-
γικοί συντελεστές του κοινού δασµολογίου εφαρµόζονται για τα
προϊόντα του άρθρου 1.
Άρθρο 15
1.Οι γενικοί κανόνες για την ερµηνεία της συνδυασµένης
ονοµατολογίας και οι ειδικοί κανόνες για την εφαρµογή της
ισχύουν για την ταξινόµηση των προϊόντων που υπάγονται στονπαρόντα κανονισµό.
2.Εφόσον ο παρών κανονισµός ή διατάξεις που θεσπίζονται
κατ'εφαρµογήν του δεν ορίζουν το αντίθετο, απαγορεύονται κατά
τις συναλλαγές µε τις τρίτες χώρες:
—η είσπραξη κάθε φορολογικής επιβάρυνσης ισοδυνάµου µε
δασµούς αποτελέσµατος,
—η εφαρµογή κάθε ποσοτικού περιορισµού ή µέτρου
ισοδυνάµου αποτελέσµατος.
Άρθρο 15α
1.Εάν στην Κοινότητα η αγορά ενός ή περισσότερων από τα
προϊόντα του άρθρου 1, υφίσταται ή απειλείται να υποστεί,
εξαιτίας των εισαγωγών ή των εξαγωγών, σοβαρές διαταραχές πουθα µπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 39της συνθήκης, τότε είναι δυνατόν να εφαρµοσθούν κατά τιςσυναλλαγές µε τις τρίτες χώρες, τα ενδεικνυόµενα µέτρα µέχρις
ότου εκλείψει η διαταραχή ή η απειλή διαταραχής.
Το Συµβούλιο, αποφασίζοντας µετά από πρόταση της Επιτροπής
σύµφωνα µε τη διαδικασία ψηφοφορίας του άρθρου 43
παράγραφος 2 της συνθήκης, θεσπίζει τους γενικούς κανόνεςεφαρµογής της παρούσας παραγράφου.
2.Εάν προκύψει η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο
1, η Επιτροπή, µετά από αίτηση ενός κράτους µέλους ή µε δικήτης πρωτοβουλία, αποφασίζει για τη λήψη των αναγκαίων µέτρων
τα οποία κοινοποιεί στα κράτη µέλη και τα οποία τίθενται άµεσα
σε εφαρµογή. Εάν κάποιο κράτος µέλος υποβάλει στην Επιτροπήσχετική αίτηση, η Επιτροπή λαµβάνει τη σχετική απόφαση εντόςπροθεσµίας τριών εργασίµων ηµερών από την παραλαβή τηςαίτησης.
3.Κάθε κράτος µέλος δύναται να φέρει ενώπιον του Συµβου-
λίου το µέτρο που έλαβε η Επιτροπή µέσα σε προθεσµία τριών
εργασίµων ηµερών από την ηµέρα της κοινοποίησής του. Το
Συµβούλιο συνέρχεται πάραυτα. Μπορεί να τροποποιήσει ή ναακυρώσει το εν λόγω µέτρο µε ειδική πλειοψηφία.
4.Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρµόζονται στο πλαίσιο
της τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις συµφωνίεςοι οποίες συνάπτονται σύµφωνα µε το άρθρο; 228 παράγραφος 2της συνθήκης.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 12
▼M11
▼B
ΤΙΤΛΟΣ VI
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 16
Με την επιφύλαξη αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονι-
σµού, στην παραγωγή και στο εµπόριο των προϊόντων που
αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 εφαρµόζονται τα άρθρα
92, 93 και 94 της συνθήκης.
Άρθρο 16α
Σε περίπτωση κατά την οποία προκύπτει κίνδυνος δηµιουργίας
πλεονασµάτων διαταραχής στη διάρθρωση του εφοδιασµού της
αγοράς, το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδικήπλειοψηφία, δύναται να λάβει τα κατάλληλα µέτρα για ναπροληφθεί η έλλειψη ισορροπίας της αγοράς. Τα µέτρα αυτάδύνανται ιδίως να επηρεάζουν:
—το παραγωγικό δυναµικό,
—τον όγκο της προσφοράς,
—τους όρους εµπορίας.
Άρθρο 17
1.Οι κανονιστικές διατάξεις οι οποίες αφορούν τη χρηµατο-
δότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, εφαρµόζονται στηναγορά των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1παράγραφος 1
από την ηµεροµηνία κατά την οποία τίθενται σε εφαρµογή οιρυθµίσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό.
3.Τα κράτη µέλη καταβάλλουν την ενίσχυση που αναφέρεται
στο άρθρο 12στους παραγωγούς µεταξύ της 16ης Οκτωβρίου και
της 31ης ∆εκεµβρίου της περιόδου εµπορίας, για την οποία έχειυποβληθεί η αίτηση ενίσχυσης.
4.Η Επιτροπή θεσπίζει, σύµφωνα µε τη διαδικασία που
αναφέρεται στο άρθρο 20,τις λεπτοµέρειες εφαρµογής του
παρόντος άρθρου.
Άρθρο 18
Τα κράτη µέλη και η Επιτροπή ανακοινώνουν σε αµοιβαία βάση
τα στοιχεία που απαιτούνται για την εφαρµογή του παρόντοςκανονισµού. Οι λεπτοµέρειες της ανακοίνωσης, της αξιολόγησηςκαι της διάδοσης αυτών των στοιχείων θεσπίζονται σύµφωνα µε
τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
Με βάση αυτά τα στοιχεία, η Επιτροπή αναλαµβάνει την
υποχρέωση να πραγµατοποιήσει αξιολόγηση του τοµέα, για τοΣυµβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πριν από την ►
M1531η
∆εκεµβρίου 2003 ◄·η αξιολόγηση αυτή µπορεί να συνοδεύεται,
εάν απαιτείται, από προτάσεις.
Άρθρο 20
1.Η Επιτροπή επικουρείται από µια επιτροπή διαχείρισης
λυκίσκου (στο εξής καλούµενη «η επιτροπή »).1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 13
▼M12
▼M1
▼M13
▼M14
▼M13
▼M12
▼M15
▼M15
2.Σε περίπτωση αναφοράς στο παρόν άρθρο, εφαρµόζονται τα
άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999 /468/ΕΚ.
Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της
απόφασης 1999 /468/ΕΚ είναι ένας µήνας.
3.Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισµό της.
Άρθρο 21
Η επιτροπή µπορεί να εξετάσει κάθε άλλο θέµα που υποβάλλεται
από τον πρόεδρό της, είτε µε δική του πρωτοβουλία είτε µετά απόαίτηση του αντιπροσώπου Κράτους µέλους.
Άρθρο 22
Ο παρών κανονισµός πρέπει να εφαρµόζεται έτσι ώστε να
λαµβάνονται υπόψη, παράλληλα και µε κατάλληλο τρόπο, οιστόχοι που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110της συνθήκης.
Άρθρο 23
Στην περίπτωση κατά την οποία θα εκρίνοντο αναγκαία µετα-
βατικά µέτρα προς διευκόλυνση της µεταβάσεως στο καθεστώς,
όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1170 /77,
ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία η εφαρµογή του τροπο-ποιουµένου καθεστώτος κατά την προβλεπόµενη ηµεροµηνία θαπροσέκρουε σε αισθητές δυσκολίες, τα µέτρα αυτά θεσπίζονταικατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20. Εφαρµόζονταιµέχρι την 31η ∆εκεµβρίου 1980το αργότερο.
Μέχρι την ηµεροµηνία αυτή, επιτρέπεται στο Ηνωµένο Βασίλειο
να καταβάλλει στους παραγωγούς το ποσό της ενισχύσεως στην
παραγωγή µέσω του οργανισµού τον οποίο ορίζει.
Άρθρο 24
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ηµέρα από τη
δηµοσίευσή του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων .
Οι διατάξεις των άρθρων 11, 12 και 13 εφαρµόζονται για πρώτη
φορά για την εσοδεία του 1971.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε Κράτος µέλος.1971R1696 — EL — 01.01.2001 — 018.001 — 14
▼B
▼M1
▼B