1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 4154 /87ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της 22ας ∆εκεµβρίου 1987
για τον καθορισµό των µεθόδων ανάλυσης και άλλων διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα που είναι
απαραίτητες για την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 3033 /80του Συµβουλίου περί καθο-
ρισµού του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρµόζονται σε ορισµένα εµπορεύµατα που
προέρχονται από τη µεταποίηση γεωργικών προϊόντων
(ΕΕL 392 της 31.12.1987,σ. 19)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1 Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 203/98 της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου
1998L21 6 28.1.1998
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 4154 /87ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της 22ας ∆εκεµβρίου 1987
για τον καθορισµό των µεθόδων ανάλυσης και άλλων διατάξεων
τεχνικού χαρακτήρα που είναι απαραίτητες για την εφαρµογή τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 3033 /80του Συµβουλίου περί καθορισµού
του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρµόζονται σε ορισµένα εµπο-
ρεύµατα που προέρχονται από τη µεταποίηση γεωργικών
προϊόντων
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας,
τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2658 /87του Συµβουλίου της 23ης
Ιουλίου 1987 για τη δασµολογική και στατιστική ονοµατολογίακαι το κοινό δασµολόγιο (
1),όπως τροποποιήθηκε από τον κανο-
νισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3985 /87(2),και ιδίως το άρθρο 9,
Εκτιµώντας:
ότι ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1061 /69της Επιτροπής (3),όπως
τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1822 /
86(4)έχει καθορίσει τις µεθόδους ανάλυσης για την εφαρµογή
του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1059 /69του Συµβουλίου (5)·ότι ο
κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1059 /69έχει καταργηθεί και αντικατα-
σταθεί από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3033 /80 του
Συµβουλίου (6),όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανο-
νισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3743 /87(7)·
ότι οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.
3033/80,σε ό,τι αφορά τις εισαγωγές, έχουν καθοριστεί µε τον
κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3034 /80του Συµβουλίου της 11ης Νοεµ-
βρίου 1980 περί καθορισµού των ποσοτήτων των προϊόντωνβάσεως που θεωρούνται ότι έχουν χρησιµοποιηθεί στην παρα-
σκευή εµπορευµάτων τα οποία υπάγονται στον κανονισµό
(ΕΟΚ) αριθ. 3033 /80περί τροποποιήσεως του κανονισµού (ΕΟΚ)
αριθ. 950 /80περί κοινού δασµολογίου (
8),όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 4091 /87(9)·
ότι,προκειµένου να ληφθούν υπόψη οι επιστηµονικές και
τεχνικές εξελίξεις των µεθόδων ανάλυσης και να συνεχιστεί ναεξασφαλίζεται µια οµοιόµορφη αντιµετώπιση κατά την εισαγωγή
µέσα στην Κοινότητα των εµπορευµάτων στα οποία εφαρµόζεται
ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3033 /80,πρέπει να καταργηθεί και να
αντικατασταθεί ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1061 /69·
ότι τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι
σύµφωνα µε τη γνώµη της Επιτροπής Ονοµατολογίας του Κοινού∆ασµολογίου,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισµός καθορίζει τις µεθόδους ανάλυσης που είναι
αναγκαίες για την εφαρµογή των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 3033 /
80 (όσον αφορά τις εισαγωγές) και (ΕΟΚ) αριθ. 3034 /80ή,αντί1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. L 256 της 7. 9. 1987,σ. 1 .
(2)ΕΕ αριθ. L 376 της 31. 12. 1987,σ. 1 .
(3)ΕΕ αριθ. L 141 της 12. 6. 1969,σ. 24 .
(4)ΕΕ αριθ. L 158 της 13. 6. 1986,σ. 1 .
(5)ΕΕ αριθ. L 141 της 12. 6. 1969,σ. 1 .
(6)ΕΕ αριθ. L 323 της 29. 11. 1980,σ. 1 .
(7)ΕΕ αριθ. L 352 της 15. 12. 1987,σ. 29 .
(8)ΕΕ αριθ. L 323 της 29. 11. 1980,σ. 7 .
(9)ΕΕ αριθ. L 382 της 31. 12. 1987,σ. 27 .
▼B
µεθόδου ανάλυσης,τη φύση των απαιτούµενων αναλυτικών εργα-
σιών ή την αρχή της µεθόδου που πρέπει να εφαρµοστεί.
Άρθρο 2
Σύµφωνα µε τους ορισµούς που περιλαµβάνονται στο παράρτηµα
ΙΙΙ του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 3034 /80σχετικά µε άµυλο /
γλυκόζη και σακχαρόζη /ιµβερτοποιηµένο σάκχαρο /ισογλυκόζη
και για την εφαρµογή των παραρτηµάτων ΙΙ και ΙΙΙ του κανονι-σµού αυτού,οι ακόλουθοι τύποι και οι ακόλουθες διαδικασίεςκαι µεθόδοι πρέπει να χρησιµοποιούνται:
1.Περιεκτικότητα σε άµυλο /γλυκόζη:
(εκφρασµένη ως ξηρό άµυλο 100 %επί του εµπορεύµατος ως
έχει)
α)(Z − F) × 0,9
όταν η περιεκτικότητα σε γλυκόζη υπερβαίνει ή είναι ίση
µε την περιεκτικότητα σε φρουκτόζη ·
β)(Z − G) × 0,9
όταν η περιεκτικότητα σε γλυκόζη είναι µικρότερη από την
περιεκτικότητα σε φρουκτόζη,
όπου:
Z= περιεκτικότητα σε γλυκόζη προσδιορισµένη µε τη
µέθοδο που περιγράφεται στο παράρτηµα Ι του
παρόντος κανονισµού,
F= περιεκτικότητα σε φρουκτόζη προσδιορισµένη µε
HPLC ( υγρή χρωµατογραφία υψηλής απόδοσης),
G= περιεκτικότητα σε γλυκόζη προσδιορισµένη µε
HPLC.
Στην περίπτωση του στοιχείου α),όταν δηλώνεται η
παρουσία προϊόντος υδρόλυσης της λακτόζης ή /και ανευρί-
σκονται ποσότητες λακτόζης και γαλακτόζης,µιαπεριεκτικότητα σε γλυκόζη ισοδύναµη µε την περιεκτι-κότητα σε γαλακτόζη (προσδιορισµένη µε HPLC)
αφαιρείται από την περιεκτικότητα σε γλυκόζη ( Z)πριν
διεξαχθεί οποιοσδήποτε άλλος υπολογισµός.
2.Περιεκτικότητα σε σακχαρόζη /ιµβερτοσάκχαρο /ισογλυκόζη:
(εκφρασµένη σε σακχαρόζη επί του εµπορεύµατος ως έχει)
α)S + (2F) × 0,95
όταν η περιεκτικότητα σε γλυκόζη υπερβαίνει ή είναι ίση
µε την περιεκτικότητα σε φρουκτόζη ·
β)S + (G + F) × 0,95
όταν η περιεκτικότητα σε γλυκόζη είναι µικρότερη από την
περιεκτικότητα σε φρουκτόζη,
όπου:
S= περιεκτικότητα σε σακχαρόζη προσδιορισµένη µε
HPLC,
F= περιεκτικότητα σε φρουκτόζη προσδιορισµένη µε
HPLC,
G= περιεκτικότητα σε γλυκόζη προσδιορισµένη µε
HPLC.
Όταν δηλώνεται η παρουσία προϊόντος υδρόλυσης της
λακτόζης ή /και ανευρίσκονται ποσότητες λακτόζης και
γαλακτόζης,µια περιεκτικότητα σε γλυκόζη ισοδύναµη µετην περιεκτικότητα σε γαλακτόζη (προσδιορισµένη µεHPLC) αφαιρείται από τη περιεκτικότητα σε γλυκόζη ( G)
πριν διεξαχθεί οποιοσδήποτε άλλος υπολογισµός.
3.Περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες γάλακτος:
α) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του στοιχείου β) που
ακολουθεί,η κατά βάρος περιεκτικότητα του εµπορεύµατος1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 3
▼M1
▼M1
ως έχει σε λιπαρές ύλες γάλακτος προσδιορίζεται µε εκχύ-
λιση µε πετρελαϊκό αιθέρα µετά από υδρόλυση µευδροχλωρικό οξύ.
β) Όταν δηλώνεται ότι στη σύνθεση του εµπορεύµατος περι-
λαµβάνονται και άλλες λιπαρές ύλες εκτός εκείνων τουγάλακτος,εφαρµόζεται η ακόλουθη διαδικασία:
—η κατά βάρος περιεκτικότητα ( %)του εµπορεύµατος ως
έχει σε λιπαρή ύλη (ολική) προσδιορίζεται µε τοντρόπο που αναφέρεται στο στοιχείο α) ανωτέρω,
—για τον προσδιορισµό των λιπαρών ουσιών που προέρ-
χονται από το γάλα εφαρµόζεται µία µέθοδος η οποίαπεριλαµβάνει υδρόλυση µε υδροχλωρικό οξύ,εκχύλιση
µε πετρελαϊκό αιθέρα και στη συνέχεια αέριο χρωµατο-
γραφία των µεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων. Εφόσονδιαπιστωθεί η παρουσία λιπαρών ουσιών προερχόµενωναπό το γάλα,η εκατοστιαία αναλογία τους υπολογίζεταιπολλαπλασιάζοντας το ποσοστό του βουτυρικού µεθυλε-
στέρα επί 25,και το αποτέλεσµα αυτό επί τη συνολική
κατά βάρος περιεκτικότητα σε εκατοστιαία αναλογίατης λιπαρής ουσίας του εµπορεύµατος και διαιρώνταςτο νέο αποτέλεσµα διά του εκατό.
4.Περιεκτικότητα σε προωτεΐνες γάλακτος:
α) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του στοιχείου β) που
ακολουθεί,η περιεκτικότητα του εµπορεύµατος ως έχει σε
πρωτεΐνες γάλακτος υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας τηνπεριεκτικότητα σε άζωτο (προσδιορισµένη µε τη µέθοδοKjeldahl) επί τον συντελεστή 6,38.
β) Όταν δηλώνεται ότι στη σύνθεση του εµπορεύµατος περι-
λαµβάνονται και άλλες πρωτεΐνες εκτός εκείνων τουγάλακτος:
—η περιεκτικότητα σε ολικό άζωτο προσδιορίζεται µε τη
µέθοδοKjeldahl,
—η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες γάλακτος υπολογίζεται
µε τον τρόπο που αναφέρεται στο στοιχείο α) ανωτέρω,αφαιρώντας από την περιεκτικότητα σε ολικό άζωτο τηνπεριεκτικότητα σε άζωτο που αντιστοιχεί στιςπρωτεΐνες που δεν προέρχονται από το γάλα.
Άρθρο 3
Για την εφαρµογή του παραρτήµατος Ι του κανονισµού (ΕΟΚ)
αριθ. 3034 /80χρησιµοποιούνται οι ακόλουθες µέθοδοι ή /και
διαδικασίες:
1.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις04031051 έως04031059 και04031091 έως04031099
και04039071 έως04039079 και04039091 έως04039099
της συνδυασµένης ονοµατολογίας,οι λιπαρές ύλες που προέρ-
χονται από το γάλα προσδιορίζονται µε τη µέθοδο που
περιγράφεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3.
2.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις17041011 έως17041099 και19052010 έως19052090
της συνδυασµένης ονοµατολογίας,η σακχαρόζη,συµπεριλαµ-
βανοµένου και του ιµβερτοσακχάρου που υπολογίζεται ωςσακχαρόζη,προσδιορίζεται µε µια µέθοδο HPLC ( σαν ιµβερτο-
ποιηµένο σάκχαρο νοείται το αριθµητικό άθροισµα ίσωνποσοτήτων γλυκόζης και φρουκτόζης πολλαπλασιασµένο επί
0,95).
3.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις18061010 έως18061090 της συνδυασµένης
ονοµατολογίας,η σακχαρόζη /το ιµβερτοσάκχαρο /η ισογλυ-
κόζη προσδιορίζονται βάσει των τύπων,µεθόδων και
διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο 2 σηµείο 2.
4.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις35052010 έως35052090 της συνδυασµένης1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 4
▼B
▼B
ονοµατολογίας,τα άµυλα κάθε είδους,οι δεξτρίνες ή τα άλλα
τροποποιηµένα άµυλα κάθε είδους προσδιορίζονται µε τηµέθοδο που αναφέρεται στο παράρτηµα ΙΙ.
5.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις38091010 έως38091090 της συνδυασµένης
ονοµατολογίας,οι αµυλώδεις ύλες προσδιορίζονται µε τηµέθοδο που αναφέρεται στο παράρτηµα ΙΙ.
6.Για την κατάταξη των προϊόντων που υπάγονται στις διακρί-
σεις19019011 και19019019 της συνδυασµένης
ονοµατολογίας,η διάκριση µεταξύ αυτών γίνεται βάσει τουπροσδιορισµού του ξηρού εκχυλίσµατος ο οποίος πραγµατο-
ποιείται µε ξήρανση σε θερµοκρασία 103 ± 2ºC µέχρι
σταθερού βάρους.
7.Για την κατάταξη των προϊόντων στις διακρίσεις 19021910
και19021990 της συνδυασµένης ονοµατολογίας,η παρουσία
αλεύρων και αµύλων µαλακού σιταριού στα ζυµαρικά προσδιο-
ρίζεται µε τη µέθοδο που αναφέρεται στο παράρτηµα ΙΙΙ τουπαρόντος κανονισµού.
8.Η περιεκτικότητα σε µαννίτη και D-γλυκιτόλη (σορβίτη) στα
εµπορεύµατα που υπάγονται στις διακρίσεις 29054411 έως
29054499 και38236011 έως38236099 της συνδυασµένης
ονοµατολογίας προσδιορίζεται µε µέθοδο που βασίζεται στηνυγρή χρωµατογραφία υψηλής απόδοσης ( HPLC).
Άρθρο 4
1. Συντάσσεται δελτίο ανάλυσης.
2. Στο δελτίο της ανάλυσης πρέπει να αναφέρονται συγκεκρι-
µένα:
—όλα τα στοιχεία που αφορούν την ταυτοποίηση του δείγµατος,
—η µέθοδος που χρησιµοποιήθηκε και τα ακριβή στοιχεία
αναφοράς του νοµικού κειµένου που την περιλαµβάνει ή,κατά περίπτωση,η αναφορά σε µια λεπτοµερή µέθοδο στηνοποία να περιλαµβάνεται η φύση των απαιτούµενων αναλυ-
τικών εργασιών ή η αρχή µιας εφαρµοστέας µεθόδου όπως
αυτές υποδεικνύονται στον παρόντα κανονισµό,
—τα στοιχεία που ενδέχεται να έχουν επηρεάσει τα αποτελέ-
σµατα,
—τα αποτελέσµατα της ανάλυσης,εκφρασµένα όπως απαιτείται
από τη µέθοδο που χρησιµοποιήθηκε και όπως ορίζεται γιατις ανάγκες των τελωνειακών υπηρεσιών ή των υπηρεσιώνδιαχείρισης που ζήτησαν τη διεξαγωγή της ανάλυσης.
Άρθρο 5
Ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1061 /69καταργείται.
Άρθρο 6
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1988.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 5
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΜΥΛΑ,
ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΑΠΟΙΚΟ∆ΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΛΥΚΟΖΗ
1.Θέµα και πεδίο εφαρµογής
α) Η µέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισµό της κατά βάρος περιε-
κτικότητας σε άµυλα και προϊόντα αποικοδόµησής τους,
περιλαµβανοµένης και της γλυκόζης (στο εξής αναφερόµενα ως
«άµυλο»).
β) Η περιεκτικότητα σε άµυλο,όπως ορίζεται στο στοιχείο α)
είναι ίση µε την τιµή Eόπως αυτή υπολογίζεται στο σηµείο 6
της παρούσας µεθόδου.
2.Αρχή
Το δείγµα υδρολύεται µε υδροξείδιο του νατρίου και κατόπιν το
άµυλο αποικοδοµείται σε µονάδες γλυκόζης µε τη βοήθεια αµυλο-
γλυκοσιαδάζης. Ο προσδιορισµός της γλυκόζης γίνεται µε
ενζυµατική οδό.
3.Αντιδραστήρια
Χρησιµοποιείται δισαπεσταγµένο νερό.
3.1. ∆ιάλυµα υδροξειδίου του νατρίου 0,5 N (0,5 mol/l).
3.2. Οξικό οξύ (παγόµορφο) 96 %τουλάχιστον.
3.3. ∆ιάλυµα αµυλογλυκοσιδάζης:
Αµέσως πριν τη χρήση,διαλύστε περίπου 10 mgαµυλογλυκο-
σιδάζη (EC 3.2.1.3) (6 U/mg) µέσα σε 1 mlνερού(1).
3.4. Ρυθµιστικό διάλυµα τριαθανολαµίνης:
14,0 g υδροχλωρικής τριαθανολαµίνης [χλωρίδιο του αµµωνίου του
τρις (2-υδροξυαιθυλίου)] και 0,25 gθειικού µαγνησίου ( MgSO47H2O)
διαλύονται σε 80 mlνερού. Προστίθενται περίπου 5 mlδιαλύµατος
υδροξειδίου του νατρίου 5 NaOH (c =5 mol/l) και τοpHρυθµίζεται
στα 7,6 µε τη βοήθεια διαλύµατος υδροξειδίου του νατρίου 1 Ν
(1mol/l). Προστίθεται νερό µέχρις ότου ληφθεί τελικός όγκος
100ml.Το ρυθµιστικό αυτό διάλυµα διατηρείται επί τέσσερις
τουλάχιστον εβδοµάδες στους 4 ºC.
3.5. ∆ιάλυµα NADP (Nicotinamide Adenine Dinicleotide phosphate άλας
δινατρίου):
60 mg NADP διαλύονται σε 6 mlνερού. Το διάλυµα αυτό διατη-
ρείται επί τέσσερις τουλάχιστον εβδοµάδες στους 4 ºC.
3.6. ∆ιάλυµαATP (Adenosine-5 ′-Triphosphate άλας δινατρίου):
300 mg ATP kai 300 mg όξινου ανθρακικού νατρίου ( NaHCO3·)
διαλύονται σε 6 mlνερού. Το διάλυµα αυτό διατηρείται επί
τέσσερις τουλάχιστον εβδοµάδες στους 4 ºC.
3.7. Εναιώρηµα HK/G6P-DH (Hexokinase — EC 2.7.1.1) καιG6 P-DH
(Glycose-6-Phosphate déhydrogénase (EC 1.1.1.49):
Σχηµατίστε εναιώρηµα ως εξής: 280 UH K και 140U G6P-DH
προστίθενται σε 1 mlδιαλύµατος θειικού αµµωνίου,( c =3,2 mol/l).
Το εναιώρηµα που σχηµατίζεται διατηρείται επί ένα τουλάχιστον
έτος στους 4 ºC.
4.Εξοπλισµός
4.1. Μαγνητικός αναδευτήρας µε υδατόλουτρο στους 60 ºC.
4.2. Μαγνητικές ράβδοι.
4.3. Φασµατοφωτόµετρο υπεριώδους,µε κυψελίδες 1 cm.
4.4. Σιφώνια για ενζυµατική ανάλυση.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 6
(1)ΌπουUείναι η διεθνής µονάδα ενζυµατικής δράσης.
▼B
5.Τρόπος εργασίας
5.1.∆ιάσπαση µε υδροξείδιο του νατρίου και ενζυµατική υδρόλυση του
«αµύλου »
5.1.1. Ανάλογα µε την αναµενόµενη,περιεκτικότητα σε «άµυλο»,επιλέ-
γονται οι ακόλουθες ποσότητες. (Η περιεκτικότητα σε «άµυλο»
δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 0,4 gανά ζυγισµένη ποσότητα):
Αναµενόµενη περιε-
κτικότητα του
προϊόντος σε «άµυλο»
(g/100 g)Ζυγισθείσα κατά
προσέγγιση ποσότητα
σεg
(p)Όγκος της ογκοµε-
τρικής φιάλης ( ml)Συντελεστής ( f)
αραίωσης µέχρι
1l
> 70 0,35-0,4 500 2
20-70 έως 0,5 500 2
5-20 έως 1 250 4
<5 έως 2 200 5
5.1.2. Το δείγµα ζυγίζεται µε ακρίβεια µέχρι 0,1 mgσε ποτήρι.
5.1.3. Προστίθενται 50 mlδιαλύµατος υδροξειδίου του νατρίου ( c=0,5mol/
l) (3.1) και αναδεύεται συνεχώς επί 30 λεπτά στο υδατόλουτρο του
µαγνητικού αναδευτήρα που διατηρείται στους 60 ºC (4.1).
5.1.4. ΤοpHρυθµίζεται στα 4,6 -4,8µε λίγαmlπυκνού οξικού οξέος (3.2).
5.1.5. Το ποτήρι τοποθετείται στο υδατόλουτρο του µαγνητικού αναδευ-
τήρα στους 60 ºC (4.1), 1,0 ml διαλύµατος ενζύµου (3.3) το οποίο
αφήνεται να δράσει επί 30 λεπτά υπό ανάδευση.
5.1.6. Αφού ψυχθεί,το περιεχόµενο του σωλήνα µεταγγίζεται στην ενδε-
δειγµένη ογκοµετρική φιάλη και προστίθεται δισαπεσταγµένο νερό
µέχρι τη χαραγή.
5.1.7. Αν είναι αναγκαίο ακολουθεί διήθηση µε πτυχωτό ηθµό (βλέπε
παρατήρηση 1).
5.2.Προσδιορισµός της γλυκόζης
5.2.1. Το διάλυµα της δοκιµασίας πρέπει να περιέχει 100 έως 1000 mg
γλυκόζης ανά λίτρο,πράγµα που αντιστοιχεί σε ∆Ε340µέχρι 1,0.
Το διάλυµα της δοκιµασίας,αραιωµένο µε νερό σε µια αναλογία
1+ 30, δεν θα πρέπει να παρουσιάζει απορρόφηση µεγαλύτερη
από 0,4 (µετρούµενη έναντι του αέρα).
5.2.2. Το ρυθµιστικό διάλυµα (3.4) φέρεται σε θερµοκρασία περιβάλ-
λοντος (20 ºC).
5.2.3. Η θερµοκρασία των αντιδραστηρίων και του δείγµατος πρέπει να
είναι µεταξύ 20 έως 25 ºC.
5.2.4. Μετράται η απορρόφηση στα 340 nmέναντι του αέρα (στην οπτική
διαδροµή αναφοράς δεν τοποθετείται κυψελίδα).
5.2.5. Για την εκτέλεση της δοκιµασίας λαµβάνονται οι κατωτέρω
ποσότητες και ακολουθείται η εξής διαδικασία:
Εισάγονται στις κυψελίδεςΤυφλός προσδιορισµός
(ml)∆οκιµασία
(ml)
Ρυθµιστικό διάλυµα (3.4) 1,00 1,00
NADP (3.5) 0,10 0,10ATP (3.6) 0,10 0,10∆ιάλυµα της δοκιµασίας
(5.1.6 ή 5.1.7)— 0,10
∆ισαπεσταγµένο νέρο 2,00 1,90
Ανάµειξη,µέτρηση της απορρόφησης (Ε
1)των διαλυµάτων µετά από τρία λεπτά
περίπου. Προκαλείται αντίδραση µε την προσθήκη:
HK/G6P.DH (3.7) 0,02 0,021987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 7
▼B
Εισάγονται στις κυψελίδεςΤυφλός προσδιορισµός
(ml)∆οκιµασία
(ml)
Ανάµειξη,αναµονή µέχρι το τέλος της αντίδρασης (περίπου 15 λεπτά) και µέτρηση
της απορρόφησης των διαλυµάτων (Ε2).Εάν η αντίδραση δεν έχει τελειώσει µετά 15
λεπτά,συνεχίστε την ανάγνωση των απορροφήσεων κάθε πέντε λεπτά µέχρις ότου η
αύξηση της απορρόφησης να είναι σταθερή επί πέντε λεπτά,και ακολούθως αναγά-
γετε την απορρόφηση στη στιγµή της προσθήκης του αντιδραστηρίου 3.7 (βλέπε
παρατήρηση 2).
5.2.6. Για τον τυφλό προσδιορισµό υπολογίζεται η διαφορά απορρόφησης
Ε2−E1.Η διαφορά απορρόφησης που αντιστοιχεί στον τυφλό
προσδιορισµό αφαιρείται από τη διαφορά απορρόφησης της κανο-
νικής δοκιµασίας ( =∆Ε):
∆Ε=∆Ετυφλού προσδιορισµού−∆Εκανονικής δοκιµασίας
Από το αποτέλεσµα της αφαίρεσης αυτής προκύπτει η περιεκτι-
κότητα του διαλύµατος της δοκιµασίας σε γλυκόζη:
Γλυκόζη σε g/lτου διαλύµατος δοκιµασίας
Gl¼3;22/C2180 ;16
6;3/C21/C20;1/C21000/C2∆Ε340¼0;921/C2∆Ε340
(3,22 = όγκος του προς µέτρηση διαλύµατος ( ml), 1 = διαδροµή
φωτός µέσα στην κυψελίδα ( cm),
0,1 = όγκος του διαλύµατος του δείγµατος ( ml), 180,16 = µοριακό
βάρος της γλυκόζης ( g/mol)
5.2.7. Εάν η µέτρηση της απορρόφησης στα 340 nmδεν είναι δυνατή,η
µέτρηση µπορεί να γίνει στο µήκος κύµατος 365 nmή 334nm.Σε
αυτή την περίπτωση ο αριθµός 6,3 του τύπου Glανωτέρω πρέπει να
αντικατασταθεί µε τον αριθµό 3,5 ή 6,18 αντιστοίχως.
6.Υπολογισµός και έκφραση των αποτελεσµάτων
α) περιεκτικότητα σε «άµυλο» (E) (g/100 g):
E¼100/C20;9/C2GlðÞ
p/C2f
β) περιεκτικότητα σε γλυκόζη ( Z) (g/100 g):
Z¼100/C2Gl
p/C2f
όπου:
Gl = γλυκόζη σε ( g/l) (5.2.6),
f= συντελεστής αραίωσης (5.1.1),
p= ζυγισθείσα ποσότητα δείγµατος ( g),
0,9 = συντελεστής µετατροπής της γλυκόζης σε άµυλο.
Παρατηρήσεις
1.Σε περίπτωση που διαπιστώνεται ότι το διάλυµα δεν µπορεί να διηθ-
ηθεί σύµφωνα µε το σηµείο 5.1.7,ο χηµικός παίρνει τα κατάλληλα
µέτρα.
2.Σε περίπτωση που διαπιστώνεται αδρανοποίηση των ενζύµων,
συνιστάται να εφαρµοστεί η µέθοδος «γνωστής περιεκτικότητας
προσθηκών »χρησιµοποιώντας καθαρό άµυλο.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 8
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΜΥΛΑ ΚΑΘΕ
ΕΙ∆ΟΥΣ, ∆ΕΞΤΡΙΝΗ Ή ΑΛΛΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΑΜΥΛΑ ΚΑΘΕ
ΕΙ∆ΟΥΣ, ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ∆ΙΑΚΡΙ-
ΣΕΩΝ 3505 20 10 ΕΩΣ 3505 20 90 ΤΗΣ ΣΥΝ∆ΥΑΣΜΕΝΗΣ
ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΜΥΛΩ∆ΕΙΣ ΥΛΕΣ ΠΟΥ
ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ∆ΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 3809 10 10
ΕΩΣ 3809 10 90ΤΗΣ ΣΥΝ∆ΥΑΣΜΕΝΗΣ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ
Ι.Αρχή
Με όξινη υδρόλυση,το άµυλο µετατρέπεται σε ανάγοντα σάκχαρα,
τα οποία µετρούνται ογκοµετρικά µε το υγρό του Fehling.
II.Όργανα και αντιδραστήρια
1.Φιάλη των 250 περίπου χιλιοστών του λίτρου.
2.Φιάλη ογκοµετρική των 200 περίπου χιλιοστών του λίτρου.
3.Προχοΐδα βαθµολογηµένη των 25 περίπου χιλιοστών του λίτρου.
4.Υδροχλωρικό οξύ πυκνότητας 1,19.
5.∆ιάλυµα καυστικού καλίου.
6.Άνθρακας για αποχρωµατισµό.
7.Υγρό του Fehling.
8.∆ιάλυµα κυανού του µεθυλενίου 1 %.
ΙΙΙ.Τρόπος εργασίας
Μέσα σε φιάλη των 250 περίπου χιλιοστών του λίτρου εισάγεται
ποσότητα δείγµατος που αντιστοιχεί σε ποσότητα αµύλου 1 γραµµα-
ρίου. Προστίθενται 100 χιλιοστά του λίτρου απεσταγµένου νερού και
2 χιλιοστά του λίτρου υδροχλωρικού οξέος. Βράζεται µε ψυκτήρα επί
τρεις ώρες.
Το περιεχόµενο της φιάλης,καθώς και το προϊόν της έκπλυσής της,
τοποθετείται µέσα σε ογκοµετρική φιάλη 200 χιλιοστών του λίτρου
και προστίθεται το διάλυµα καυστικού καλίου µέχρις αντιδράσεως
ελαφρά όξινης. Συµπληρώνεται ο όγκος έως τα 200 χιλιοστά του
λίτρου µε απεσταγµένο νερό και διηθείται το σύνολο πάνω από
άνθρακα αποχρωµατισµού.
Στη συνέχεια,φέρεται το διάλυµα µέσα σε βαθµολογηµένη προχοΐδα
και πραγµατοποιείται αναγωγή 10 χιλιοστών του λίτρου υγρού του
Fehling σύµφωνα µε την ακόλουθη µέθοδο:
Μέσα σε φιάλη µε επίπεδο πυθµένα των 250 περίπου χιλιοστών του
λίτρου τίθενται 10 περίπου χιλιοστά του λίτρου υγρού του Fehling (5
χιλιοστά του λίτρου διαλύµατος Α και 5 χιλιοστά του λίτρου διαλύ-
µατος Β). Ανακινείται µέχρις ότου επιτευχθεί διαυγές διάλυµα και,
στη συνέχεια,προστίθενται 40 χιλιοστά του λίτρου απεσταγµένου
νερού καθώς και µικρή ποσότητα χαλαζία ή κίσηρης.
Τίθεται η φιάλη πάνω σε πλάκα από αµίαντο σχήµατος τετραγώνου,
η οποία έχει διατηρηθεί στο µέσο της µε άνοιγµα κυκλικό,διαµέ-
τρου 6 εκατοστοµέτρων περίπου και στηρίζεται πάνω σε µεταλλικό
πλέγµα. Η φιάλη θερµαίνεται µε τρόπο ώστε το υγρό να αρχίζει να
βράζει ύστερα από δύο λεπτά περίπου.
Στο υγρό που βράζει προστίθενται µε τη βοήθεια προχοϊδας,διαδο-
χικές ποσότητες του διαλύµατος σακχάρων,µέχρις ότου το κυανό
χρώµα του υγρού του Fehling µόλις διακρίνεται. Προστίθενται τότε,
σαν δείκτης,δύο ή τρεις σταγόνες διαλύµατος κυανού του µεθυλενίου
και,στη συνέχεια,συµπληρώνεται η ογκοµέτρηση προσθέτοντας,
σταγόνα σταγόνα,νέα ποσότητα του διαλύµατος σακχάρων,µέχρις
ότου εξαφανιστεί το κυανό χρώµα του δείκτη.
Για µεγαλύτερη ακρίβεια,επαναλαµβάνεται η ογκοµέτρηση µε τις
ίδιες συνθήκες,προσθέτοντας,όµως,µονοµιάς το σύνολο σχεδόν
του διαλύµατος σακχάρων που απαιτείται για την αναγωγή του υγρού
τουFehling. Σε αυτή τη δεύτερη ογκοµέτρηση,η αναγωγή του υγρού
τουFehling πρέπει να γίνει µέσα σε χρονικό διάστηµα τριών λεπτών.
Συνεχίζεται ο βρασµός επί δύο λεπτά ακριβώς. Κατά τη διάρκεια του
τρίτου λεπτού ογκοµετρούµε σταγόνα σταγόνα,µέχρις ότου εξαφανι-
στεί το κυανό χρώµα του δείκτη.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 9
▼B
Το ποσοστό κατά βάρος σε άµυλο του δείγµατος προσδιορίζεται µε
τον ακόλουθο τύπο:
´αµυλο%¼T/C2200/C2100
n/C2p/C20;95
όπου:
T= εκφράζει την ποσότητα σε γραµµάρια της άνυδρης
δεξτρόζης που αντιστοιχεί σε 10 χιλιοστά τουλίτρου υγρού
τουFehling (5 χιλιοστά του λίτρου διαλύµατος Α και 5
χιλιοστά του λίτρου διαλύµατος Β). Ο τίτλος αυτός ισούται
µε 0,04945 γραµµάρια άνυδρης δεξτρόζης, όταν το διάλυµα
Α περιέχει 17,636 γραµµάρια χαλκού ανά λίτρο,
n= εκφράζει τον αριθµό χιλιοστών του λίτρου του διαλύµατος
σακχάρων που χρησιµοποιήθηκε για την ογκοµέτρηση,
p= εκφράζει το βάρος της ποσότητας του δείγµατος που χρησι-
µοποιήθηκε στον προσδιορισµό,
0,95 = εκφράζει το συντελεστή µετατροπής της άνυδρης δεξτρόζης
σε άµυλο.
IV.Παρασκευή του υγρού του Fehling
∆ιάλυµα Α: ∆ιαλύονται µέσα σε ογκοµετρική φιάλη,µε τη
βοήθεια απεσταγµένου νερού,69, 278 γραµµάρια
θειϊκού κρυσταλλικού χαλκού αναλυτικής καθα-
ρότητας ( CuSO4 · 5 H2O), απαλλαγµένου από σίδηρο,
και φέρεται το διάλυµα στον όγκο ενός λίτρου µε τη
βοήθεια απεσταγµένου νερού. Ο ακριβής τίτλος του
διαλύµατος αυτού πρέπει να επαληθευθεί µε ποσοτικό
προσδιορισµό του χαλκού.
∆ιάλυµα Β: ∆ιαλύονται,µέσα σε ογκοµετρική φιάλη,µε τη
βοήθεια απεσταγµένου νερού,100 γραµµάρια υδροξει-
δίου του νατρίου και 346 γραµµάρια διπλού τρυγικού
άλατος νατρίου και καλίου (άλατος του Seignette) και
φέρεται το διάλυµα στον όγκο ενός λίτρου µε τη
βοήθεια απεσταγµένου νερού.
Τα δυό διαλύµατα Α και Β πρέπει να αναµειχθούν σε ίσους όγκους
αµέσως πριν από τη χρήσή τους. 10 χιλιοστά του λίτρου υγρού του
Fehling (5 χιλιοστά του λίτρου διαλύµατος Α και 5 χιλιοστά του
λίτρου διαλύµατος Β) ανάγονται πλήρως,αν η εργασία γίνει µε τις
συνθήκες που αναφέρονται στο σηµείο ΙΙΙ,µε 0, 04945 γραµµάρια
άνυδρης δεξτρόζης.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 10
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΑΛΕΥΡΌΥ Ή ΣΙΜΙΓ∆ΑΛΙΌΥ ΑΠΌ
ΜΑΛΑΚΌ ΣΙΤΑΡΙ ΣΤΑ ΖΥΜΑΡΙΚΑ
(Σύµφωνα µε τη µέθοδο Young καιGilles, όπως τροποποιήθηκε από τους
Bernaerts καιGruner)
I.Αρχή
Παρασκευάζεται εκχύλισµα από το δείγµα των ζυµαρικών που είναι
για ανάλυση χρησιµοποιώντας ένα µη πολικό διαλύτη.
Αυτό το εκχύλισµα υποβάλλεται σε χρωµατογραφία σε λεπτή
στιβάδα κολλοειδούς πήγµατος διοξειδίου του πυριτίου,µε τρόπο
ώστε να διαχωριστούν οι υπάρχουσες στερόλες σε διάφορα κλάσµατα
υπό µορφή ταινιών.
Ανάλογα µε τον αριθµό των εντόνων ταινιών που αποκαλύπτονται,
είναι δυνατό να προσδιοριστεί αν το εξεταζόµενο προϊόν έχει παρα-
σκευαστεί είτε αποκλειστικά από σκληρό ή µαλακό σιτάρι,είτε από
µείγµα αυτών των δύο προϊόντων. Επίσης,είναι δυνατό να προσδιορι-
στεί αν έχουν προστεθεί αυγά σ 'αυτές τις πρώτες ύλες.
II.Όργανα και αντιδραστήρια
1.Οµοιογενοποιητική ή αλεστική συσκευή,µε την οποία επιτυγχά-
νεται άλεσµα,το προϊόν του οποίου περνάει µέσα από
τυποποιηµένο κόσκινο µε άνοιγµα δροχίδων 0,200 χιλιοστόµετρα.
2.Κόσκινο τυποποιηµένο µε άνοιγµα δροχίδων 0,200 χιλιοστό-
µετρα.
3.Συµπυκνωτής υπό ελαττωµένη πίεση µε υδρόλουτρο.
4.Πλάκα από γυαλί,φύλλο από αλουµίνιο ή άλλη κατάλληλη βάση
διαστάσεων 20 εκατοστόµετρα ×2 0 εκατοστόµετρα,καλυµµένη
από λεπτή στιβάδα κολλοειδούς πήγµατος διοξειδίου του πυρι-
τίου. Αν παρασκευάσουµε οι ίδιοι τη λεπτή στιβάδα,θα
χρησιµοποιήσουµε κολλοειδές πήγµα διοξειδίου του πυριτίου,
αναµειγµένο κατά 13 %µε γύψο και θα την αποθέσουµε στην
γυάλινη πλάκα σε στρώµα πάχους 0,25 χιλιοστοµέτρων, µε
κατάλληλη συσκευή και σύµφωνα µε τις οδηγίες των κατασκευα-
στών.
5.Μικροσιφώνιο που επιτρέπει τη µέτρηση 20 µικρολίτρων.
6.Θάλαµος µε σκέπασµα κατάλληλος για την εµφάνιση χρωµατο-
γραφηµάτων.
7.∆ιάταξη ραντισµού.
8.Πετρελαϊκός αιθέρας µε σηµείο βρασµού που περιλαµβάνεται
µεταξύ 40 και 60 ºC,επαναπεσταγµένος πριν από τη χρήση.
9.Άνυδρος αιθυλικός αιθέρας,αναλυτικής καθαρότητας.
10.Τετραχλωράνθρακας για χρωµατογραφίες επαναπεσταγµένος πριν
από τη χρήση.
11.Φωσφοροµολυβδαινικό οξύ αναλυτικής καθαρότητας.
12.Αιθυλική αλκοόλη 94 º.
III.Μέθοδος εργασίας
Αλέθεται µια εικοσάδα γραµµαρίων του δείγµατος για ανάλυση,µε
τρόπο ώστε να περάσουν στο σύνολό τους µέσα από το κόσκινο.
Εισάγεται η αλεσµένη ποσότητα µέσα σε φιάλη Erlenmeyer και καλύ-
πτεται µε 150 χιλιοστά του λίτρου πετρελαϊκού αιθέρα. Εκτίθεται σε
θερµοκρασία περιβάλλοντος µέχρι την επόµενη ηµέρα και ανακι-
νείται από καιρό σε καιρό.
Στη συνέχεια διηθείται µε χωνί Buchner, εφοδιασµένο µε στρώση
βοηθητικού διήθησης,ή µέσα από πτυχωτό φίλτρο. Μεταγγίζεται
λίγο λίγο το διαυγές διάλυµα που λαµβάνεται µέσα σε προζυγισµένη
φιάλη των 100 χιλιοστών του λίτρου. Το διαλυτικό υγρό µε ελαττω-
µένη πίεση εξατµίζεται,και θερµαίνεται η φιάλη σε υδρόλουτρο
στους 40ºέως 50ºC.Μετά την εξάτµιση του διαλυτικού υγρού,
εξακολουθεί η θέρµανση µε ελαττωµένη πίεση επί 10 λεπτά. Μετά
την ψύξη της φιάλης,προσδιορίζεται το βάρος του εκχυλίσµατος.
∆ιαλύεται το εκχύλισµα µέσα σε αιθυλικό αιθέρα σε αναλογία ενός1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 11
▼B
χιλιοστού του λίτρου αιθυλικού αιθέρα προς 60 χιλιοστά του γραµµα-
ρίου εκχυλίσµατος.
Ενεργοποιούνται οι λεπτές στιβάδες,σε θερµοκρασία 130 ºCεπί
τρεις ώρες. Αφήνονται να ψυχθούν σε ξηραντήρα που περιέχει
κολλοειδές πήγµα διοξειδίου του πυριτίου. Οι πλάκες που δεν χρησι-
µοποιούνται αµέσως διατηρούνται µέσα στον ίδιο ξηραντήρα.
Τίθενται σε στιβάδα,κατά προτίµηση πρόσφατα ενεργοποιηµένη,20
µικρόλιτρα του διαυγούς διαλύµατος υπό µορφή ταινίας σταθερού
πλάτους 3 εκατοστοµέτρων που πραγµατοποιείται από αλληλοεπικα-
λυπτόµενα σταγονίδια. Αφήνεται το διαλυτικό υγρό να εξατµιστεί.
Εµφανίζεται το χρωµατογράφηµα σε θερµοκρασία περιβάλλοντος µε
τον τετραχλωράνθρακα,χρησιµοποιώντας χρωµατογραφικό θάλαµο
επικαλυµµένο στα τοιχώµατά του µε διηθητικό χαρτί εµποτισµένο
µε διαλυτικό υγρό. Μετά µία ώρα περίπου,το διαλυτικό υγρό έχει
φθάσει σε ύψος 18 εκατοστοµέτρων. Αφαιρείται η πλάκα και
εκτίθεται για να εξατµιστεί το διαλυτικό υγρό στον αέρα. Εµφανί-
ζεται για δεύτερη φορά το χρωµατογράφηµα,µε τρόπο ώστε να
διαχωριστούν καλλίτερα οι ταινίες. Εκτίθεται εκ νέου η πλάκα για
να εξατµιστεί το διαλυτικό υγρό στον αέρα.
Ραντίζεται η λεπτή στιβάδα κολλοειδούς πήγµατος διοξειδίου του
πυριτίου µε διάλυµα 20 %φωσφοροµολυβδαινικού οξέος σε αιθυλική
αλκοόλη. Το χρώµα της στιβάδας πρέπει να είναι οµοιόµορφα
κίτρινο. Εµφανίζονται οι ταινίες,θέτοντας τη ραντισµένη πλάκα επί
πέντε λεπτά σε 110 ºC.
IV.Αξιολόγηση του χρωµατογραφήµατος
Αν το χρωµατογράφηµα παρουσιάσει µία µόνο έντονη κύρια ταινία
που έχει Rf 0,4-0,5 περίπου,το σιτάρι που χρησιµοποιήθηκε για την
παρασκευή του ζυµαρικού είναι σκληρό σιτάρι. Αν,αντίθετα,εµφανι-
στούν δύο κύριες ταινίες ίσης έντασης,η πρώτη ύλη που
χρησιµοποιήθηκε είναι σιτάρι µαλακό. Τα µείγµατα σκληρού και
µαλακού σιταριού µπορούν να αξιολογηθούν εκτιµώντας τη σχετική
ένταση των δύο ταινιών.
Αν διαπιστωθεί η ύπαρξη τριών ταινιών (δύο ταινιών στο ύψος των
κυρίων ταινιών µαλακού σιταριού και µιας ενδιάµεσης ταινίας),
υπάρχει προσθήκη αυγών στο ζυµαρικό. Σ 'αυτή την περίπτωση,η
πρώτη ύλη που χρησιµοποιήθηκε είναι σιτάρι σκληρό,εξόσον η
ανώτερη ταινία είναι λιγότερο έντονη από την ενδιάµεση ταινία.
Αντίθετα,αν η ανώτερη ταινία είναι εντονότερη από την ενδιάµεση
ταινία; η πρώτη ύλη που χρησιµοποιήθηκε είναι σιτάρι µαλακό.1987R4154 — EL — 18.02.1998 — 001.001 — 12