Το παρόν  έγγραφο  αποτελεί  απλώς  βοήθημα  τεκμηρίωσης  και τα θεσμικά  όργανα  δεν αναλαμβάνουν  καμία  ευθύνη  για το 
περιεχόμενό  του 
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ  (ΕΕ) αριθ . 231/2012 ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
της 9ης Μαρτίου  2012  
σχετικά  με τη θέσπιση  προδιαγραφών  για τα πρόσθετα  τροφίμων  που αναφέρονται  στα 
παραρτήματα  ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού  (ΕΚ) αριθ . 1333/2008 του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  
και του Συμβουλίου  
(Κείμενο  που παρουσιάζει  ενδιαφέρον  για τον ΕΟΧ ) 
(EE L 83 της 22.3.2012, σ. 1) 
Τροποποιείται  από: 
Επίσημη  Εφημερίδα  
αριθ. σελίδα  ημερομηνία  
►M1 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 1050/2012 της Επιτροπής  της 8ης 
Νοεμβρίου  2012  L 310  45  9.11.2012  
►M2 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 25/2013 της Επιτροπής  της 16ης 
Ιανουαρίου  2013  L 13  1  17.1.2013  
►M3 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 497/2013 της Επιτροπής  της 29ης Μαΐου  2013  L 143  20  30.5.2013  
►M4 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 724/2013 της Επιτροπής  της 26ης Ιουλίου  2013  L 202  11  27.7.2013  
►M5 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 739/2013 της Επιτροπής  της 30ής Ιουλίου  2013  L 204  35  31.7.2013  
►M6 Κανονισμός  (EE) αριθ. 816/2013 της Επιτροπής  της 28ης 
Αυγούστου  2013  L 230  1  29.8.2013  
►M7 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 817/2013 της Επιτροπής  της 28ης 
Αυγούστου  2013  L 230  7  29.8.2013  
►M8 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 1274/2013 της Επιτροπής  της 6ης 
Δεκεμβρίου  2013  L 328  79  7.12.2013  
►M9 Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 264/2014 της Επιτροπής  της 14ης 
Μαρτίου  2014  L 76  22  15.3.2014  
►M10  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 298/2014 της Επιτροπής  της 21ης 
Μαρτίου  2014  L 89  36  25.3.2014  
►M11  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 497/2014 της Επιτροπής  της 14ης Μαΐου  2014  L 143  6  15.5.2014  
►M12  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 506/2014 της Επιτροπής  της 15ης Μαΐου  2014  L 145  35  16.5.2014  
►M13  Κανονισμος  (ΕΕ) αριθ. 685/2014 της Επιτροπης  της 20ης Ιουνίου  2014  L 182  23  21.6.2014  
►M14  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 923/2014 της Επιτροπής  της 25ης 
Αυγούστου  2014  L 252  11  26.8.2014  
►M15  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 957/2014 της Επιτροπής  της 10ης 
Σεπτεμβρίου  2014  L 270  1  11.9.2014  
►M16  Κανονισμός  (ΕΕ) αριθ. 966/2014 της Επιτροπής  της 12ης 
Σεπτεμβρίου  2014  L 272  1  13.9.2014  
►M17  Κανονισμός  (ΕΕ) 2015/463 της Επιτροπής  της 19ης Μαρτίου  2015  L 76  42  20.3.2015  2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 1
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ  (ΕΕ) αριθ . 231/2012 ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
της 9ης Μαρτίου  2012  
σχετικά  με τη θέσπιση  προδιαγραφών  για τα πρόσθετα  τροφίμων  
που αναφέρονται  στα παραρτήματα  ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού  (ΕΚ) 
αριθ . 1333/2008 του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συμβουλίου  
(Κείμενο  που παρουσιάζει  ενδιαφέρον  για τον ΕΟΧ ) 
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ , 
Έχοντας  υπόψη  τη Συνθήκη  για τη λειτουργία  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης , 
Έχοντας  υπόψη  τον κανονισμό  (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού  
Κοινοβουλίου  και του Συμβουλίου , της 16ης Δεκεμβρίου  2008, που 
αφορά  τα πρόσθετα  τροφίμων  ( 1 ), και ιδίως  το άρθρο  14 και το 
άρθρο  30 παράγραφος  4, και τον κανονισμό  (ΕΚ) αριθ. 1331/2008 
του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συμβουλίου , της 16ης Δεκεμ­  
βρίου  2008, για τη θέσπιση  ενιαίας  διαδικασίας  έγκρισης  για τα πρό­  
σθετα  τροφίμων , τα ένζυμα  τροφίμων  και τις αρωματικές  ύλες τροφί­  
μων ( 2 ), και ιδίως  το άρθρο  7 παράγραφος  5, 
Εκτιμώντας  τα ακόλουθα : 
(1) Πρέπει  να εγκριθούν  προδιαγραφές  όσον  αφορά  την προέλευση , 
τα κριτήρια  καθαρότητας  και οποιεσδήποτε  άλλες  απαραίτητες  
πληροφορίες  για τα πρόσθετα  τροφίμων  που περιλαμβάνονται  
στους  καταλόγους  της Ένωσης  των παραρτημάτων  ΙΙ και ΙΙΙ 
του κανονισμού  (ΕΚ) αριθ. 1333/2008.  
(2) Για τον σκοπό  αυτόν , οι προδιαγραφές  για τα πρόσθετα  τροφί­  
μων που θεσπίστηκαν  παλαιότερα  με την οδηγία  2008/128/ ΕΚ 
της Επιτροπής , της 22ας Δεκεμβρίου  2008, για τη θέσπιση  ειδι­  
κών κριτηρίων  καθαρότητας  για τις χρωστικές  ουσίες  που χρησι­  
μοποιούνται  στα τρόφιμα  ( 3 ), την οδηγία  2008/84/ ΕΚ της Επιτρο­  
πής, της 27ης Αυγούστου  2008, σχετικά  με τη θέσπιση  ειδικών  
κριτηρίων  καθαρότητας  για τα πρόσθετα  τροφίμων  πλην  των 
χρωστικών  και των γλυκαντικών  υλών  ( 4 ), και την οδηγία  
2008/60/ΕΚ της Επιτροπής , της 17ης Ιουνίου  2008, για τη 
θέσπιση  ειδικών  κριτηρίων  καθαρότητας  για τα γλυκαντικά  που 
χρησιμοποιούνται  στα τρόφιμα  ( 5 ), πρέπει  να επικαιροποιηθούν  
και να περιληφθούν  στον  παρόντα  κανονισμό . Κατά  συνέπεια , 
οι οδηγίες  αυτές  πρέπει  να καταργηθούν . 
(3) Είναι  αναγκαίο  να ληφθούν  υπόψη  οι προδιαγραφές  και οι ανα­  
λυτικές  τεχνικές  του Codex Alimentarius που έχει εκπονήσει  η 
κοινή  επιτροπή  εμπειρογνωμόνων  των FAO/ΠΟΥ  για τα πρό­  
σθετα  τροφίμων  (εφεξής  JECFA).  
(4) Η Ευρωπαϊκή  Αρχή  για την Ασφάλεια  των Τροφίμων  (εφεξής  «η 
Αρχή ») διατύπωσε  τη γνώμη  της σχετικά  με την ασφάλεια  του 
βασικού  μεθακρυλικού  συμπολυμερούς  ( 6 ) ως υλικού  επικάλυ­  
ψης. Στη συνέχεια  η χρήση  τού εν λόγω  πρόσθετου  τροφίμων  
εγκρίθηκε  σε συγκεκριμένες  περιπτώσεις  και του δόθηκε  ο αριθ­  
μός Ε 1205. Επομένως , για το εν λόγω  πρόσθετο  τροφίμων  πρέ­  
πει να εγκριθούν  προδιαγραφές . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 2  
( 1 ) ΕΕ L 354 της 31.12.2008, σ. 16. 
( 2 ) ΕΕ L 354 της 31.12.2008, σ. 1. 
( 3 ) ΕΕ L 6 της 10.1.2009, σ. 20. 
( 4 ) ΕΕ L 253 της 20.9.2008, σ. 1. 
( 5 ) ΕΕ L 158 της 18.6.2008, σ. 17. 
( 6 ) EFSA Ομάδα  για τα πρόσθετα  τροφίμων  και τις πηγές  θρεπτικών  συστατικών  
που προστίθενται  στα τρόφιμα  (ANS)· επιστημονική  γνώμη  σχετικά  με τη 
χρήση  του βασικού  μεθακρυλικού  συμπολυμερούς  ως πρόσθετου  τροφίμων  
κατόπιν  αιτήματος  της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής . Δελτίο  EFSA 2010 · 
8(2):1513.
 (5) Οι χρωστικές  τροφίμων  αιθυλεστέρας  του β-απο-8'-καροτενικού  
οξέος  (E 160 f) και καστανό  FK (E 154), καθώς  και το αργίλιο  
που περιέχει  τον φορέα  μπεντονίτη  (E 558) δεν χρησιμοποιούνται  
πλέον , σύμφωνα  με στοιχεία  που υπέβαλαν  οι παρασκευαστές  
τροφίμων . Επομένως , οι τρέχουσες  προδιαγραφές  για τα εν 
λόγω  πρόσθετα  τροφίμων  δεν πρέπει  να μεταφερθούν  στον  
παρόντα  κανονισμό . 
(6) Στις 10 Φεβρουαρίου  2010, η Αρχή  διατύπωσε  γνώμη  σχετικά  με 
την ασφάλεια  των εστέρων  λιπαρών  οξέων  με σακχαρόζη  (E 
473) που παρασκευάζονται  από βινυλεστέρες  λιπαρών  οξέων  ( 1 ). 
Οι τρέχουσες  προδιαγραφές  πρέπει  να προσαρμοστούν  ανάλογα , 
μειώνοντας  ιδίως  τα ανώτατα  όρια για τις προσμείξεις  που προ­  
καλούν  ανησυχίες  σχετικά  με την ασφάλεια . 
(7) Τα ειδικά  κριτήρια  καθαρότητας  που ισχύουν  αυτή  τη στιγμή  
πρέπει  να προσαρμοστούν  μειώνοντας  τα ανώτατα  όρια διαφό­  
ρων σχετικών  μεμονωμένων  βαρέων  μετάλλων , στις περιπτώσεις  
που αυτό  είναι  εφικτό  και στις περιπτώσεις  που τα όρια JECFA 
είναι  χαμηλότερα  από εκείνα  που ισχύουν  αυτή  τη στιγμή . Σύμ­  
φωνα  με την προσέγγιση  αυτή  πρέπει  να μειωθούν  τα ανώτατα  
όρια για τον επιμολυντή  4-μεθυλιμιδαζόλιο  στο εναμμώνιο  καρα­  
μελόχρωμα  (E 150 c), τη θειική  τέφρα  στο β-καροτένιο  [E 160 a 
(i)] και για τα άλατα  μαγνησίου  και αλκαλίων  στο ανθρακικό  
ασβέστιο  (E 170). Από την εν λόγω  προσέγγιση  πρέπει  να υπάρ­  
ξει παρέκκλιση  μόνο  όσον  αφορά  τα πρόσθετα  κιτρικό  ασβέστιο  
[E 331 (iii)] ( περιεκτικότητα  σε μόλυβδο ), καραγενάνη  (E 407) 
και τροποποιημένα  φύκη  Euchema (E 407 a) ( περιεκτικότητα  σε 
κάδμιο ), καθώς  οι παρασκευαστές  έχουν  δηλώσει  ότι η συμμόρ­  
φωση  με αυστηρότερες  διατάξεις  της Ένωσης , οι οποίες  να αντι­  
κατοπτρίζουν  τα όρια JECFA, δεν είναι  εφικτή  από τεχνική  άπο­  
ψη. Η συμβολή  στη συνολική  πρόσληψη  των δύο εν λόγω  επι­ 
μολυντών  (του μολύβδου  και του καδμίου ) στα τρία αυτά  μεμο­  
νωμένα  πρόσθετα  τροφίμων  δεν κρίνεται  αξιόλογη . Αντίθετα  για 
τα φωσφορικά  άλατα  (E 338 – E 341 και E 450 – E 452) πρέπει  
να θεσπιστούν  νέες κατά  πολύ  χαμηλότερες  τιμές , συγκριτικά  με 
εκείνες  που προτείνει  η JECFA, λόγω  νέων  εξελίξεων  στις δια­ 
δικασίες  παραγωγής , λαμβανομένων  υπόψη  των πρόσφατων  
συστάσεων  της Αρχής  σχετικά  με τη μείωση  της πρόσληψης  
αρσενικού , ιδίως  σε ανόργανη  μορφή  ( 2 ). Επιπλέον , πρέπει  να 
εισαχθεί  μια νέα διάταξη  σχετικά  με το αρσενικό  στο γλουταμι­  
νικό οξύ (E 620), για λόγους  ασφάλειας . Οι προσαρμογές  αυτές  
στο σύνολό  τους αποβαίνουν  προς  όφελος  των καταναλωτών , 
καθώς  τα ανώτατα  όρια για τα βαρέα  μέταλλα  γίνονται  αυστη­  
ρότερα  γενικά , αλλά  κυρίως  για τα πρόσθετα  τροφίμων . Στις 
προδιαγραφές  πρέπει  να περιληφθούν  λεπτομερή  στοιχεία  σχε­  
τικά με τη διαδικασία  παραγωγής  και τις πρώτες  ύλες των πρό­  
σθετων  τροφίμων , ώστε  να διευκολυνθεί  οποιαδήποτε  μελλοντική  
απόφαση  δυνάμει  του άρθρου  12 του κανονισμού  (ΕΚ) αριθ. 
1333/2008.  
(8) Οι προδιαγραφές  δεν πρέπει  να παραπέμπουν  σε οργανοληπτικές  
εξετάσεις  που συνδέονται  με τη γεύση , αφού  δεν είναι  δυνατόν  
να αναμένεται  από τις αρχές  ελέγχου  να διακινδυνεύσουν  να 
δοκιμάσουν  μια χημική  ουσία . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 3  
( 1 ) EFSA Ομάδα  για τα πρόσθετα  τροφίμων  και τις πηγές  θρεπτικών  συστατικών  
που προστίθενται  στα τρόφιμα  (ANS)· επιστημονική  γνώμη  σχετικά  με την 
ασφάλεια  των εστέρων  λιπαρών  οξέων  με σακχαρόζη  που παρασκευάζονται  
από βινυλεστέρες  λιπαρών  οξέων  και την επέκταση  της χρήσης  των εστέρων  
λιπαρών  οξέων  με σακχαρόζη  στις αρωματικές  ύλες, κατόπιν  αιτήματος  της 
Ευρωπαϊκής  Επιτροπής . Δελτίο  EFSA 2010 · 8(3):1512. 
( 2 ) EFSA Ομάδα  για τους επιμολυντές  στην  τροφική  αλυσίδα  (CONTAM) · επι­ 
στημονική  γνώμη  σχετικά  με το αρσενικό  στα τρόφιμα . Δελτίο  EFSA 2009 · 
7(10):1351.
 (9) Οι προδιαγραφές  δεν πρέπει  να παραπέμπουν  σε κατηγορίες , 
καθώς  δεν υπάρχει  προστιθέμενη  αξία σε μια τέτοιου  είδους  
παραπομπή . 
(10) Οι προδιαγραφές  δεν πρέπει  να αναφέρονται  στη γενική  παράμε­  
τρο «βαρέα  μέταλλα », καθώς  η παράμετρος  αυτή  δεν συνδέεται  
με την τοξικότητα  αλλά  περισσότερο  με μια γενική  αναλυτική  
μέθοδο . Οι παράμετροι  που συνδέονται  με μεμονωμένα  βαρέα  
μέταλλα  έχουν  σχέση  με την τοξικότητα  και περιλαμβάνονται  
στις προδιαγραφές . 
(11) Ορισμένα  πρόσθετα  τροφίμων  αναφέρονται  αυτή  τη στιγμή  με 
διάφορες  ονομασίες  [καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  (E 466), άλας  με 
νάτριο  της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης  με σταυροδεσμούς  (E 
468), ενζυμικά  υδρολυμένη  καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  (E 469) 
και κηρός  μελισσών , λευκός  και κίτρινος  (E 901)] σε διάφορες  
διατάξεις  της οδηγίας  95/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  
και του Συμβουλίου  ( 1 ). Επομένως , οι διατάξεις  που θα θεσπι­  
στούν  από τον παρόντα  κανονισμό  πρέπει  να αναφέρονται  στις 
διάφορες  αυτές  ονομασίες . 
(12) Οι τρέχουσες  διατάξεις  σχετικά  με τους πολυκυκλικούς  αρωμα­  
τικούς  υδρογονάνθρακες  (ΠΑΥ ) είναι  πολύ  γενικές  και δεν έχουν  
σχέση  με την ασφάλεια , επομένως  θα πρέπει  να αντικατασταθούν  
από ανώτατα  όρια για κάθε  έναν ΠΑΥ  που προκαλεί  ανησυχία  
για τα πρόσθετα  τροφίμων  φυτικός  άνθρακας  (E 153) και μικρο­  
κρυσταλλικός  κηρός  (E 905). Ανάλογα  ανώτατα  όρια πρέπει  να 
θεσπιστούν  για τη φορμαλδεΰδη  στην  καραγεννάνη  (E 407) και 
στα τροποποιημένα  φύκη  Eucheuma (E 407 a), για τα ειδικά  
μικροβιολογικά  κριτήρια  στο άγαρ  (E 406) και για την περιεκτι­  
κότητα  σε Salmonella  spp. στη μαννιτόλη  [E 421 (ii)] που παρά­  
γεται  με ζύμωση . 
(13) Πρέπει  να επιτραπεί  η χρήση  της προπανόλης -2 (ισοπροπανόλη , 
ισοπροπυλική  αλκοόλη ) για την παραγωγή  των προσθέτων  κουρ­  
κουμίνη  (E 100) και εκχύλισμα  πάπρικας  (E 160 c), σύμφωνα  με 
τις προδιαγραφές  της JECFA, καθώς  η συγκεκριμένη  αυτή  χρήση  
έχει κριθεί  ασφαλής  από την Αρχή  ( 2 ). Πρέπει  να επιτραπεί  η 
χρήση  της αιθανόλης , σε αντικατάσταση  της προπανόλης -2, για 
την παραγωγή  του κόμμεος  τζελάν  (E 418), στις περιπτώσεις  
κατά  τις οποίες  το τελικό  προϊόν  ανταποκρίνεται  σε όλες τις 
υπόλοιπες  προδιαγραφές , καθώς  η αιθανόλη  προκαλεί  μικρότερη  
ανησυχία  όσον  αφορά  την ασφάλεια . 
(14) Πρέπει  να καθοριστεί  το ποσοστό  της χρωμοφόρου  ομάδας  για 
το πρόσθετο  κοχενίλη , καρμινικό  οξύ, καρμίνες  (Ε 120), καθώς  
πρέπει  να εφαρμοστούν  ανώτατα  όρια στις ποσότητες  της ομάδας  
αυτής . 
(15) Το σύστημα  αρίθμησης  των υποκατηγοριών  των καροτενίων  (E 
160 a) πρέπει  να επικαιροποιηθεί  ώστε  να συμβαδίσει  με το 
σύστημα  αρίθμησης  του Codex Alimentarius.  
(16) Στις προδιαγραφές  πρέπει  επίσης  να περιληφθεί  και η στερεά  
μορφή  του γαλακτικού  οξέος  (Ε 270), καθώς  παράγεται  πλέον  
σε στερεά  μορφή  και δεν υπάρχει  καμία  ανησυχία  όσον  αφορά  
την ασφάλεια . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 4  
( 1 ) ΕΕ L 61 της 18.3.1995, σ. 1. 
( 2 ) EFSA Ομάδα  για τα πρόσθετα  τροφίμων  και τις πηγές  θρεπτικών  συστατικών  
που προστίθενται  στα τρόφιμα  (ANS)· επιστημονική  γνώμη  σχετικά  με την 
επαναξιολόγηση  της κουρκουμίνης  (Ε 100) ως πρόσθετου  τροφίμων . Δελτίο  
EFSA 2010 · 8(9):1679.
 (17) Η τρέχουσα  τιμή απώλειας  θερμοκρασίας  κατά  την ξήρανση  για 
το δισόξινο  κιτρικό  νάτριο  [E 331 (i)], επί άνυδρης  ουσίας , πρέ­  
πει να προσαρμοστεί  καθώς  στις συνθήκες  που προβλέπονται  
αυτή  τη στιγμή  η ουσία  διασπάται . Οι συνθήκες  ξήρανσης  για 
το κιτρικό  νάτριο  [E 331 (iii)] πρέπει  επίσης  να προσαρμοστούν  
ώστε  να βελτιωθεί  η αναπαραγωγιμότητα  της μεθόδου . 
(18) Η τρέχουσα  τιμή απορροφητικότητας  για την α-τοκοφερόλη  (E 
307) πρέπει  να διορθωθεί  και το σημείο  εξάχνωσης  για το σορ­  
βικό οξύ (Ε 200) πρέπει  να αντικατασταθεί  από «δοκιμή  διαλυ­  
τότητας » λόγω  του ότι δεν θεωρείται  σχετικό . Οι προδιαγραφές  
όσον  αφορά  τις πηγές  βακτηρίων  για την παραγωγή  της νισίνης  
(E 234) και της ναταμυκίνης  (E 235) πρέπει  να επικαιροποιηθούν  
σύμφωνα  με την τρέχουσα  ταξινομική  ονοματολογία . 
(19) Επειδή  πλέον  υπάρχουν  διαθέσιμες  νέες καινοτόμες  τεχνικές  
παραγωγής  που έχουν  ως αποτέλεσμα  πρόσθετα  τροφίμων  με 
λιγότερους  επιμολυντές , η παρουσία  αργιλίου  στα πρόσθετα  τρο­  
φίμων  πρέπει  να περιοριστεί . Για λόγους  μεγαλύτερης  ασφάλειας  
δικαίου  και αποφυγής  διακρίσεων  είναι  σκόπιμο  να δοθεί  στους  
παραγωγούς  προσθέτων  τροφίμων  μια μεταβατική  περίοδος  ώστε  
να προσαρμοστούν  σταδιακά  στους  εν λόγω  περιορισμούς . 
(20) Πρέπει  να θεσπιστούν  ανώτατα  όρια για το αργίλιο  στα πρόσθετα  
τροφίμων  κατά  περίπτωση  και ιδίως  για τα φωσφορικά  άλατα  
ασβεστίου  [Ε 341 (i)-(iii)] που χρησιμοποιούνται  στις τροφές  
για βρέφη  και παιδιά  μικρής  ηλικίας  ( 1 ), σύμφωνα  με τη σχετική  
γνωμοδότηση  της επιστημονικής  επιτροπής  τροφίμων  που διατυ­  
πώθηκε  στις 7 Ιουνίου  1996 (  2 ). Στο πλαίσιο  αυτό  πρέπει , επίσης , 
να θεσπιστεί  ανώτατο  όριο για το αργίλιο  στο κιτρικό  ασβέστιο  
(Ε 333).  
(21) Τα ανώτατα  όρια για το αργίλιο  στα φωσφορικά  άλατα  του ασβε­  
στίου  [E 341 (i)-(iii)], στο δισόξινο  πυροφωσφορικό  νάτριο  [E 
450 (i)] και στο δισόξινο  πυροφωσφορικό  ασβέστιο  [Ε 450 (vii)] 
πρέπει  να συμφωνούν  με τη γνώμη  της Αρχής  της 22ας Μαΐου  
2008 (  3 ). Τα τρέχοντα  όρια πρέπει  να μειωθούν  στις περιπτώσεις  
στις οποίες  είναι  τεχνικά  δυνατόν  και στις περιπτώσεις  στις 
οποίες  η συμβολή  στη συνολική  πρόσληψη  αργιλίου  είναι  σημα­  
ντική . Στο πλαίσιο  αυτό  οι λάκκες  αργιλίου  των μεμονωμένων  
χρωστικών  τροφίμων  πρέπει  να επιτρέπονται  μόνο  εάν είναι  απα­  
ραίτητο  από τεχνική  άποψη . 
(22) Οι διατάξεις  για τα ανώτατα  όρια του αργιλίου  στο όξινο  φωσφο­  
ρικό ασβέστιο  [E 341 (ii)], στο φωσφορικό  ασβέστιο  [Ε 341 (iii)] 
και στο δισόξινο  πυροφωσφορικό  ασβέστιο  [Ε 450 (vii)] δεν 
πρέπει  να προκαλέσουν  διαταραχή  στην  αγορά  λόγω  πιθανής  
έλλειψης  αποθεμάτων . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 5  
( 1 ) Όπως  καθορίζεται  στην  οδηγία  2006/125/ ΕΚ της Επιτροπής , της 5ης Δεκεμ­  
βρίου  2006, για τις μεταποιημένες  τροφές  με βάση  τα δημητριακά  και τις 
παιδικές  τροφές  για βρέφη  και παιδιά  μικρής  ηλικίας  (κωδικοποιημένη  έκδο­  
ση), ΕΕ L 339 της 6.12.2006, σ. 16. 
( 2 ) Γνώμη  σχετικά  με τα πρόσθετα  στα θρεπτικά  παρασκευάσματα  που χρησι­  
μοποιούνται  στις τροφές  για βρέφη , στις τροφές  δεύτερης  βρεφικής  ηλικίας  
και στις τροφές  απογαλακτισμού . Εκθέσεις  της επιστημονικής  επιτροπής  
τροφίμων  (40ή σειρά ), σ. 13-30 (1997). 
( 3 ) Επιστημονική  γνώμη  της ομάδας  για τα πρόσθετα  τροφίμων , τις αρωματικές  
ύλες, τα βοηθητικά  μέσα  επεξεργασίας  και τα υλικά  που έρχονται  σε επαφή  
με τρόφιμα , κατόπιν  αιτήματος  της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής  σχετικά  με την 
ασφάλεια  του αργιλίου  όσον  αφορά  την πρόσληψη  μέσω  της τροφής . Δελτίο  
EFSA (2008) 754, σ. 1-34.
 (23) Σύμφωνα  με τον κανονισμό  (ΕΕ) αριθ. 258/2010 της Επιτροπής , 
της 25ης Μαρτίου  2010, για την επιβολή  ειδικών  όρων  όσον  
αφορά  το εισαγόμενο  κόμμι  γκουάρ  που κατάγεται  ή αποστέλλε­  
ται από την Ινδία  λόγω  του κινδύνου  μόλυνσής  του από πεντα­  
χλωροφαινόλη  και διοξίνες  ( 1 ), πρέπει  να καθοριστούν  ανώτατα  
όρια για τον επιμολυντή  πενταχλωροφαινόλη  όσον  αφορά  το 
κόμμι  γκουάρ  (E 412).  
(24) Σύμφωνα  με την αιτιολογική  σκέψη  48 του κανονισμού  (ΕΚ) 
αριθ. 1881/2006 της Επιτροπής , της 19ης Δεκεμβρίου  2006, για 
καθορισμό  μέγιστων  επιτρεπτών  επιπέδων  για ορισμένες  ουσίες  
οι οποίες  επιμολύνουν  τα τρόφιμα  ( 2 ), τα κράτη  μέλη  καλούνται  
να εξετάσουν  και άλλα  τρόφιμα , από εκείνα  που περιλαμβάνο­  
νται στον  εν λόγω  κανονισμό , για την ύπαρξη  του επιμολυντή  3- 
χλωρο -προπανοδιόλη -1,2 (3-MCPD), προκειμένου  να εξεταστεί  η 
αναγκαιότητα  θέσπισης  ανώτατων  ορίων  για τη συγκεκριμένη  
ουσία . Οι γαλλικές  αρχές  υπέβαλαν  στοιχεία  σχετικά  με υψηλές  
συγκεντρώσεις  3-MCPD στο πρόσθετο  τροφίμων  γλυκερόλη  (Ε 
422) και το μέσο  επίπεδο  χρήσης  του εν λόγω  πρόσθετου  τρο­  
φίμων  σε διάφορες  κατηγορίες  τροφίμων . Πρέπει  να καθοριστούν  
ανώτατα  όρια για την 3-MCPD στο συγκεκριμένο  αυτό  πρόσθετο  
τροφίμων  ώστε  να αποφευχθεί  η επιμόλυνση  των τελικών  τροφί­  
μων σε υψηλότερο  από το επιτρεπτό  όριο, λαμβανομένου  υπόψη  
του παράγοντα  της αραίωσης . 
(25) Λόγω  της εξέλιξης  των αναλυτικών  μεθόδων  ορισμένες  από τις 
τρέχουσες  προδιαγραφές  πρέπει  να επικαιροποιηθούν . Η τρέ­ 
χουσα  τιμή ορίου  «δεν ανιχνεύεται » συνδέεται  με την εξέλιξη  
των αναλυτικών  μεθοδολογιών  και πρέπει  να αντικατασταθεί  
από συγκεκριμένο  αριθμό  για τα πρόσθετα  εστέρες  των μόνο - 
και διγλυκεριδίων  (E 472 a-f), πολυγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  
(E 475) και εστέρες  λιπαρών  οξέων  με προπανο -διόλη -1,2 (E 
477).  
(26) Πρέπει  να επικαιροποιηθούν  οι προδιαγραφές  για την παραγωγή  
των εστέρων  του κιτρικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια  λιπα­  
ρών οξέων  (E 472 c), επειδή  η χρήση  των αλκαλικών  βάσεων  
σήμερα  έχει αντικατασταθεί  από τη χρήση  των ηπιότερων  ενερ­  
γών αλάτων  τους. 
(27) Το τρέχον  κριτήριο  των «ελεύθερων  λιπαρών  οξέων » για τα 
πρόσθετα  εστέρες  του κιτρικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια  
λιπαρών  οξέων  (E 472 c) και εστέρες  του μονο - και διακετυλο­  
τρυγικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  (E 472 
e) δεν είναι  κατάλληλο . Πρέπει  να αντικατασταθεί  από το κριτή­  
ριο «βαθμός  οξύτητας », το οποίο  εκφράζει  καλύτερα  την ογκο­  
μετρική  εκτίμηση  των ομάδων  ελεύθερων  οξέων . Η πρόταση  
αυτή  συμβαδίζει  με την 71η έκθεση  για τα πρόσθετα  τροφίμων  
της JECFA (  3 ), στην  οποία  υιοθετήθηκε  η εν λόγω  αλλαγή  για 
τους εστέρες  του μονο - και διακετυλοτρυγικού  οξέος  με μονο - 
και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  (E 472 e).  
(28) Η τρέχουσα  λανθασμένη  περιγραφή  για το πρόσθετο  οξείδιο  του 
μαγνησίου  (E 530) πρέπει  να διορθωθεί , σύμφωνα  με τα στοιχεία  
που έχουν  υποβληθεί  από τους παραγωγούς , ώστε  να συμφωνεί  
με τον ευρωπαϊκό  φαρμακευτικό  κώδικα  (Pharmacopoeia Euro ­
pea) (  4 ). Η τρέχουσα  ανώτατη  τιμή για την αναγωγική  ύλη στο 
πρόσθετο  γλυκονικό  οξύ (E 574) πρέπει  επίσης  να επικαιροποι­  
ηθεί καθώς  το όριο αυτό  δεν είναι  τεχνικά  εφικτό . Η τρέχουσα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 6  
( 1 ) ΕΕ L 80 της 26.3.2010, σ. 28. 
( 2 ) ΕΕ L 364 της 20.12.2006, σ. 5. 
( 3 ) ΠΟΥ  Σειρά  τεχνικών  εκθέσεων , αριθ. 956, 2010. 
( 4 ) EP 7.0 τόμος  2, σ. 2415- 2416.
 μέθοδος  για την εκτίμηση  της περιεκτικότητας  σε νερό της ξυλι­  
τόλης  (E 967) που βασίζεται  στην  «απώλεια  κατά  την ξήρανση » 
πρέπει  να αντικατασταθεί  από άλλη  καταλληλότερη  μέθοδο . 
(29) Ορισμένες  από τις τρέχουσες  προδιαγραφές  για το πρόσθετο  καν­  
δελιλλικός  κηρός  (E 902) δεν πρέπει  να μεταφερθούν  στον  
παρόντα  κανονισμό  λόγω  του ότι είναι  λανθασμένες . Για το 
δισόξινο  πυροφωσφορικό  ασβέστιο  [Ε 450 (vii)] πρέπει  να διορ­  
θωθεί  η τρέχουσα  καταχώριση  που αφορά  την περιεκτικότητα  σε 
P 2 O 5 . 
(30) Στην  τρέχουσα  καταχώριση  «δοκιμασία » για την θαυματίνη  (E 
957) πρέπει  να διορθωθεί  ένας συντελεστής  υπολογισμού . Ο 
συντελεστής  αυτός  χρησιμοποιείται  στη μέθοδο  Kjeldhal για 
τον υπολογισμό  της συνολικής  περιεκτικότητας  της ουσίας  που 
βασίζεται  στη μέτρηση  του αζώτου . Ο συντελεστής  υπολογισμού  
πρέπει  να επικαιροποιηθεί  σύμφωνα  με την πρόσφατη  βιβλιογρα­  
φία σχετικά  με τη θαυματίνη  (E 957).  
(31) Η Αρχή  αξιολόγησε  την ασφάλεια  του πρόσθετου  γλυκοζίτες  
στεβιόλης  ως γλυκαντικού  και διατύπωσε  τη γνώμη  της στις 
10 Μαρτίου  2010 (  1 ). Στη συνέχεια  επετράπη  η χρήση  του πρό­  
σθετου  γλυκοζίτες  στεβιόλης , στο οποίο  δόθηκε  ο αριθμός  Ε 960, 
βάσει  σαφών  συνθηκών  χρήσης . Επομένως , πρέπει  να εγκριθούν  
προδιαγραφές  για το εν λόγω  πρόσθετο  τροφίμων . 
(32) Λόγω  ταξινομικής  αλλαγής , πρέπει  να επικαιροποιηθούν  οι τρέ­ 
χουσες  προδιαγραφές  για τις πρώτες  ύλες (ζυμομύκητες ) που 
χρησιμοποιούνται  στην  παρασκευή  της ερυθριτόλης  (Ε 968).  
(33) Οι τρέχουσες  προδιαγραφές  για το εκχύλισμα  κιλάιας  (E 999) 
που αφορούν  το πεδίο  τιμών  του pH πρέπει  να προσαρμοστούν  
ώστε  να συμβαδίζουν  με τη JECFA.  
(34) Ο συνδυασμός  κιτρικού  οξέος  και φωσφορικού  οξέος  [καθένα  
από τα οποία  επιτρέπεται  αυτή  τη στιγμή  για την παραγωγή  
του πρόσθετου  πολυδεξτρόζη  (E 1200)] πρέπει  να επιτραπεί , 
εφόσον  το τελικό  προϊόν  εξακολουθεί  να τηρεί  τις προδιαγραφές  
καθαρότητας , επειδή  έχει ως αποτέλεσμα  τον καλύτερο  έλεγχο  
της χημικής  κινητικής . Η τροποποίηση  αυτή  δεν προκαλεί  καμία  
ανησυχία  όσον  αφορά  την ασφάλεια . 
(35) Αντίθετα  από τα μικρά  μόρια , η μοριακή  μάζα  ενός πολυμερούς  
δεν είναι  μία μοναδική  τιμή. Ένα συγκεκριμένο  πολυμερές  μπο­  
ρεί να έχει κατανομή  μορίων  με διαφορετικές  μάζες . Η κατανομή  
μπορεί  να εξαρτάται  από τον τρόπο  με τον οποίο  παράγεται  το 
πολυμερές . Οι φυσικές  ιδιότητες  και η συμπεριφορά  των πολυ­  
μερών  συνδέονται  με τη μάζα  και την κατανομή  των μορίων  με 
μια ορισμένη  μάζα  στο μείγμα . Ένα σύνολο  μαθηματικών  μοντέ­  
λων περιγράφουν  το μείγμα  με διαφορετικούς  τρόπους  προκειμέ­  
νου να διευκρινίσουν  την κατανομή  των μορίων  σε αυτό . Από τα 
διάφορα  διαθέσιμα  μοντέλα  η επιστημονική  βιβλιογραφία  συνι­  
στά να χρησιμοποιείται  το μέσο  μοριακό  βάρος  κατά  βάρος  
(Mw) για την περιγραφή  των πολυμερών . Επομένως , οι προδια­  
γραφές  για την πολυβινυλοπυρρολιδόνη  (E 1201) πρέπει  να προ­  
σαρμοστούν  ανάλογα . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 7  
( 1 ) EFSA Ομάδα  για τα πρόσθετα  τροφίμων  και τις πηγές  θρεπτικών  συστατικών  
(ANS)· επιστημονική  γνώμη  σχετικά  με την ασφάλεια  των γλυκοζιτών  στε­ 
βιόλης  για τις προτεινόμενες  χρήσεις  ως πρόσθετου  τροφίμων . Δελτίο  EFSA 
(2010)· 8(4):1537.
 (36) Το κριτήριο  «πεδίο  τιμών  απόσταξης » που αναφέρεται  στις τρέ­ 
χουσες  προδιαγραφές  για την προπανοδιόλη -1,2 (E 1520) οδηγεί  
σε αντιφατικά  συμπεράσματα  σε σύγκριση  με τα αποτελέσματα  
της δοκιμασίας . Επομένως , το εν λόγω  κριτήριο  πρέπει  να διορ­  
θωθεί  και να μετονομαστεί  «δοκιμή  απόσταξης ». 
(37) Τα μέτρα  που προβλέπονται  στον  παρόντα  κανονισμό  είναι  σύμ­  
φωνα  με τη γνώμη  της μόνιμης  επιτροπής  για την τροφική  αλυ­  
σίδα και την υγεία  των ζώων , ενώ ούτε το Ευρωπαϊκό  Κοινο­  
βούλιο  ούτε το Συμβούλιο  αντιτάχθηκαν  σ’ αυτά , 
ΕΞΕΔΩΣΕ  ΤΟΝ  ΠΑΡΟΝΤΑ  ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
Άρθρο  1 
Προδιαγραφές  για πρόσθετα  τροφίμων  
Στο παράρτημα  του παρόντος  κανονισμού  καθορίζονται  προδιαγραφές  
για τα πρόσθετα  τροφίμων , συμπεριλαμβανομένων  των χρωστικών  
ουσιών  και των γλυκαντικών  που περιλαμβάνονται  στο παράρτημα  ΙΙ 
και ΙΙΙ του κανονισμού  (ΕΚ) αριθ. 1333/2008.  
Άρθρο  2 
Καταργήσεις  
Οι οδηγίες  2008/60/ ΕΚ, 2008/84/ ΕΚ και 2008/128/ ΕΚ καταργούνται  
από την 1η Δεκεμβρίου  2012.  
Άρθρο  3 
Μεταβατικά  μέτρα  
Τα τρόφιμα  που περιέχουν  πρόσθετα  τροφίμων  τα οποία  κυκλοφόρησαν  
νόμιμα  στην  αγορά  πριν από την 1η Δεκεμβρίου  2012, αλλά  δεν συμ­  
μορφώνονται  με τον παρόντα  κανονισμό , επιτρέπεται  να κυκλοφορούν  
έως ότου  εξαντληθούν  τα αποθέματά  τους. 
Άρθρο  4 
Έναρξη  ισχύος  
Ο παρών  κανονισμός  αρχίζει  να ισχύει  την εικοστή  ημέρα  από τη 
δημοσίευσή  του στην  Επίσημη  Εφημερίδα  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης . 
Εφαρμόζεται  από την 1η Δεκεμβρίου  2012.  
Ωστόσο , οι προδιαγραφές  που καθορίζονται  στο παράρτημα  για τα 
πρόσθετα  τροφίμων  γλυκοζίτες  στεβιόλης  (E 960) και βασικό  μεθακρυ­  
λικό συμπολυμερές  (Ε 1205) εφαρμόζονται  από την ημερομηνία  έναρ­  
ξης ισχύος  του παρόντος  κανονισμού . 
Ο παρών  κανονισμός  είναι  δεσμευτικός  ως προς  όλα τα μέρη  του και 
ισχύει  άμεσα  σε κάθε  κράτος  μέλος . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 8
 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  
Σημείωση : Δεν επιτρέπεται  η χρήση  αιθυλενοξειδίου  ως συντηρητικού  στα πρό­  
σθετα  τροφίμων  
Λάκκες  αργιλίου  προοριζόμενες  για χρήση  σε χρωστικές  ύλες, μόνο  όταν  
αυτό  αναφέρεται  ρητά  
Ορισμός : Οι λάκκες  αργιλίου  παρασκευάζονται  με χημική  αντίδραση  χρωστι­  
κών υλών , οι οποίες  πληρούν  τα κριτήρια  καθαρότητας  που καθο­  
ρίζονται  στις αντίστοιχες  μονογραφίες  προδιαγραφών , με οξείδιο  του 
αργιλίου  (αλουμίνα ) σε υδατικό  περιβάλλον . Η αλουμίνα  είναι  συνή­  
θως υλικό  που έχει παρασκευαστεί  πρόσφατα , χωρίς  να ξηρανθεί , με 
χημική  αντίδραση  θειικού  ή χλωριούχου  αργιλίου  με ανθρακικό  ή 
όξινο  ανθρακικό  νάτριο  ή ασβέστιο  ή αμμωνία . Μετά  το σχηματισμό  
της λάκκας , το προϊόν  διηθείται , εκπλύνεται  με νερό και ξηραίνεται . 
Το τελικό  προϊόν  ενδέχεται  να περιέχει  αλουμίνα  που δεν έχει αντι­  
δράσει . 
Ύλες  αδιάλυτες  σε HCl  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε ΝaΟΗ 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, μόνο  για το Ε 127 ερυθροσίνη  
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (σε ουδέτερο  περιβάλλον ) 
Ισχύουν  επίσης  τα ειδικά  κριτήρια  καθαρότητας  για την εκάστοτε  
χρωστική  ύλη. 
E 100 ΚΟΥΡΚΟΥΜΙΝΗ  
Συνώνυμα  Κίτρινο  CI natural 3 · κίτρινο  κουρκούμης·  διφεροϋλο -μεθάνιο  
Ορισμός  Η κουρκουμίνη  λαμβάνεται  με εκχύλιση  με διαλύτες  της κουρκού­  
μης, δηλαδή  του ριζώματος  στελεχών  του φυτού  Curcuma longa L. 
Για να ληφθεί  σκόνη  συμπυκνωμένης  κουρκουμίνης , το εκχύλισμα  
καθαρίζεται  με κρυστάλλωση . Το προϊόν  συνίσταται  κυρίως  από 
κουρκουμίνες , δηλαδή  τη χρωμοφόρο  ομάδα  [1,7-δις(4-υδροξυ -3- 
μεθοξυ -φαινυλ )επταδιενο -1,6-διόνη -3,5] και τα δύο διμεθοξυπαρά­  
γωγά  της σε διάφορες  αναλογίες . Ενδέχεται  επίσης  να περιέχει  
μικρές  ποσότητες  ελαίων  και ρητινών  που αποτελούν  φυσικά  
συστατικά  της κουρκούμης . 
Η κουρκουμίνη  χρησιμοποιείται , επίσης , με τη μορφή  λάκκας  αργι­  
λίου·  η περιεκτικότητα  σε αργίλιο  είναι  30 % κατ’ ανώτατο  όριο. 
Για την εκχύλιση  επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  μόνον  οι εξής 
διαλύτες : οξικός  αιθυλεστέρας , ακετόνη , διοξείδιο  του άνθρακα , 
διχλωρομεθάνιο , κ-βουτανόλη , μεθανόλη , αιθανόλη , εξάνιο , προπα­  
νόλη -2. 
Αριθ . Colour Index (CI)  75300  
Αριθ . EINECS  207-280-5  
Χημική  ονομασία  I 1,7- δις(4-υδροξυ -3-μεθοξυφαινυλ )επταδιενο -1,6-διόνη -3,5 
II 1-(4-Υδροξυ -φαινυλ )-7-(4-υδροξυ -3-μεθοξυ -φαινυλ )επταδιενο - 
1,6-διόνη -3,5 
III 1,7-Δις(4-υδροξυ -φαινυλ )επταδιενο -1,6-διόνη -3,5 
Χημικός  τύπος  I C  21 H 20 O 6 
II C  20 H 18 O 5 
III C  19 H 16 O 4 
Μοριακό  βάρος  I. 368,39  II. 338,39  III. 308,39  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  90 %  
E 1% 
1cm 1 607 σε μήκος  κύματος  περίπου  426 nm σε αιθανόλη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 9
 
Περιγραφή  Πορτοκαλοκίτρινη  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε αιθανόλη  στα 426 nm περίπου  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  179 °C—182 °C  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Οξικός  αιθυλεστέ­  
ρας 
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μόνοι  ή σε 
συνδυασμό  Ακετόνη  
κ-βουτανόλη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Εξάνιο  
Προπανόλη -2 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
Ε 101 (i) ΡΙΒΟΦΛΑΒΙΝΗ  
Συνώνυμα  Λακτοφλαβίνη  
Ορισμός  
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  201-507-1  
Χημική  ονομασία  7,8- Διμεθυλο -10-(D-ριβοζο -2,3,4,5-τετραϋδροξυ -πεντυλο )βεν­  
ζο(g)πτεριδινο -διόνη -2,4(3H, 10H) · 7,8-διμεθυλο -10-(1′-D-ριβι­  
τυλ)ισοαλλοξαζίνη  
Χημικός  τύπος  C  17 H 20 N 4 O 6 
Μοριακό  βάρος  376,37  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
E 1% 
1cm 328 σε μήκος  κύματος  περίπου  444 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Κίτρινη  έως πορτοκαλοκίτρινη  κρυσταλλική  σκόνη  με ελαφρά  
οσμή  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Ο λόγος  A 375 /A 267 κυμαίνεται  μεταξύ  
0,31 και 0,33  
σε υδατικό  διάλυμα  
Ο λόγος  A 444 /A 267 κυμαίνεται  μεταξύ  
0,36 και 0,39 9 
>> > > = 
>> > > ; 
Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 375 nm περίπου  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : μεταξύ  – 115° και – 140° σε διάλυμα  υδροξειδίου  του 
νατρίου  0,05 N  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 10
 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτοταγείς  αρωματικές  αμίνες  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M14  
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
▼B 
Ε 101 (ii) 5 ′-ΦΩΣΦΟΡΙΚΗ  ΡΙΒΟΦΛΑΒΙΝΗ  
Συνώνυμα  Άλας  με νάτριο  της 5′-φωσφορικής  ριβοφλαβίνης  
Ορισμός  Οι προδιαγραφές  αυτές  ισχύουν  για τα μείγματα  5′-φωσφορικής  
ριβοφλαβίνης  με μικρές  ποσότητες  ελεύθερης  ριβοφλαβίνης  και 
διφωσφορικής  ριβοφλαβίνης . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  204-988-6  
Χημική  ονομασία  Άλας  με νάτριο  του φωσφορικού  (2R,3R,4S)-5-(3 ′)10′-διυδρο -7′,8′- 
διμεθυλο -2′,4′-διοξο -10′-βενζο [g]πτεριδινυλο )-2,3,4-τριυδροξυ - 
πεντυλεστέρα·  άλας  με νάτριο  του 5′-φωσφορικού  εστέρα  της ριβο­  
φλαβίνης  
Χημικός  τύπος  Διένυδρη  ουσία : C 17 H 20 N 4 NaO  9 P · 2H  2 O 
Άνυδρη  ουσία : C 17 H 20 N 4 NaO  9 P 
Μοριακό  βάρος  514,36  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  95 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως C 17 H 20 N 4 NaO  9 P.2H  2 O 
E 1% 
1cm 250 σε μήκος  κύματος  περίπου  375 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Κίτρινη  έως πορτοκαλόχρωμη  κρυσταλλική  υγροσκοπική  σκόνη  με 
ελαφρά  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Ο λόγος  A 375 /A 267 κυμαίνεται  μεταξύ  
0,30 και 0,34  
σε υδατικό  διάλυμα  
Ο λόγος  A 444 /A 267 κυμαίνεται  μεταξύ  
0,35 και 0,40 9 
> > > > = 
> > > > ; 
Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 375 nm περίπου  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : μεταξύ  + 38° και + 42° σε διάλυμα  HCl 5M  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (100 °C, 5 ώρες  υπό κενό  υπεράνω  P 2 O 5 ) 
για τη διένυδρη  ουσία  
Θειική  τέφρα  25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ανόργανες  φωσφορικές  ενώσεις  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως PO  4 επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Ριβοφλαβίνη  (ελεύθερη ): 6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Διφωσφορική  ριβοφλαβίνη : 6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτοταγείς  αρωματικές  αμίνες  70 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 11
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M14  
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
▼B 
E 102 ΤΑΡΤΡΑΖΙΝΗ  
Συνώνυμα  Κίτρινο  CI food 4  
Ορισμός  Η ταρτραζίνη  παρασκευάζεται  από διαζωτωμένο  με υδροχλωρικό  
οξύ και νιτρώδες  νάτριο  4-αμινο -βενζολοσουλφονικό  οξύ. Ακολου­  
θεί σύζευξη  της διαζωνιακής  ένωσης  με 4,5-διυδρο -5-οξο-1-(4-σουλ­  
φοφαινυλο )-1H-πυραζολο -3-καρβοξυλικό  οξύ ή με τον μεθυλεστέρα , 
τον αιθυλεστέρα  ή ένα άλας  αυτού  του καρβοξυλικού  οξέος . Η 
χρωστική  που προκύπτει  καθαρίζεται  και απομονώνεται  ως άλας  
με νάτριο . Η ταρτραζίνη  συνίσταται  κυρίως  από 5-υδροξυ -1-(4- 
σουλφοφαινυλο )-4-(4-σουλφοφαινυλαζω )-H-πυραζολο -3-καρβοξυ­  
λικό νάτριο  και βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή 
θειικό  νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Η ταρτραζίνη  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  επί­ 
σης η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 19140  
Αριθ . EINECS  217-699-5  
Χημική  ονομασία  5- υδροξυ -1-(4-σουλφοφαινυλο )-4-(4-σουλφοφαινυλαζω )-H-πυραζο­  
λο-3-καρβοξυλικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  16 H 9 N 4 Na 3 O 9 S 2 
Μοριακό  βάρος  534,37  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 530 σε μήκος  κύματος  περίπου  426 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  ανοικτού  πορτοκαλί  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κίτρινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 426 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-υδραζινο -βενζολοσουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 4-αμινοβενζολο -1-σουλφονικό  οξύ 
5-οξο-1-(4-σουλφοφαινυλο )-2-πυρα­  
ζολινο -3-καρβοξυλικό  οξύ 
4,4′-διαζω -αμινο -δι(βενζολοσουλφο­  
νικό οξύ) 
Τετραϋδροξυ -ηλεκτρικό  οξύ 9 
> > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > ;
 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 12
 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 104 ΚΙΤΡΙΝΟ  ΚΙΝΟΛΙΝΗΣ  
Συνώνυμα  Κίτρινο  CI food 13  
Ορισμός  Το κίτρινο  κινολίνης  παρασκευάζεται  με σούλφωση  της 2-(2-κινο­  
λυλ)ινδανο -διόνης -1,3 ή μείγματος  περιέχοντος  περίπου  δύο τρίτα  2- 
(2-κινολυλ )ινδανοδιόνη -1,3 και ένα τρίτο  2-(2-(6-μεθυλο -κινολυλ )ιν­ 
δανοδιόνη -1,3. Το κίτρινο  κινολίνης  συνίσταται  κυρίως  από τα 
άλατα  με νάτριο  μείγματος  δισουλφονικών  (κυρίως ), μονοσουλφονι­  
κών και τρισουλφονικών  παραγώγων  των παραπάνω  ενώσεων  και 
από βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  
νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Το κίτρινο  κινολίνης  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπε­  
ται επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 47005  
Αριθ . EINECS  305-897-5  
Χημική  ονομασία  Άλατα  με νάτριο  των δισουλφονικών  παραγώγων  της 2-(2-κινο­  
λυλ)ινδανοδιόνης -1,3 (κύριο  συστατικό ) 
Χημικός  τύπος  C  18 H 9 N Na  2 O 8 S 2 (κύριο  συστατικό ) 
Μοριακό  βάρος  477,38 ( κύριο  συστατικό ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  70 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
Το κίτρινο  κινολίνης  πρέπει  να έχει την ακόλουθη  σύνθεση : 
Από το σύνολο  των περιεχομένων  χρωστικών  υλών : 
— τουλάχιστον  το 80 % πρέπει  να είναι  άλας  με νάτριο  του 
δισουλφονικού  παραγώγου  της 2-(2-κινολυλ )ινδανοδιόνης -1,3 
— το 15 % κατ’ ανώτατο  όριο πρέπει  να είναι  άλας  με νάτριο  του 
μονοσουλφονικού  παραγώγουτης  2-(2-κινολυλ )ινδανοδιόνης -1,3 
— το 7,0 % κατ’ ανώτατο  όριο πρέπει  να είναι  άλας  με νάτριο  του 
τρισουλφονικού  παραγώγουτης  2-(2-κινολυλ )ινδανοδιόνης -1,3 
E 1% 
1cm 865 (κύριο  συστατικό ) σε μήκος  κύματος  411 nm περίπου  σε 
υδατικό  διάλυμα  οξικού  οξέος  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  κίτρινου  χρώματος  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κίτρινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε υδατικό  διάλυμα  οξικού  οξέος  με pH 5 σε 
μήκος  κύματος  411 nm περίπου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 13
 
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
2-μεθυλο -κινολίνη  
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 2-μεθυλοκινολινοσουλφονικό  οξύ 
Φθαλικό  οξύ 
2,6-διμεθυλο -κινολίνη  
2,6-διμεθυλοκινολινοσουλφονικό  
οξύ 9 
>> > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > ;
 
2-(2-κινολυλ )ινδανοδιόνη -1,3 4 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 110 ΚΙΤΡΙΝΟ  SUNSET FCF 
Συνώνυμα  Κίτρινο  CI food 3 · κιτρινοπορτοκαλί  S 
Ορισμός  Το κίτρινο  Sunset FCF συνίσταται  κυρίως  από 2-υδροξυ -1-(4-σουλ­  
φοφαινυλαζω )ναφθαλινο -6-σουλφονικό  νάτριο  και βοηθητικές  χρω­  
στικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως τα κύρια  
άχρωμα  συστατικά . Το κίτρινο  sunset FCF παρασκευάζεται  από 
διαζωτωμένο  με υδροχλωρικό  οξύ και νιτρώδες  νάτριο  ή θειικό  
οξύ και νιτρώδες  νάτριο  4-αμινο -βενζολοσουλφονικό  οξύ. Η διαζω­  
νιακή  ένωση  υποβάλλεται  σε σύζευξη  με 6-υδροξυ -2-ναφθαλινο - 
σουλφονικό  οξύ. Η χρωστική  απομονώνεται  ως άλας  με νάτριο  
και ξηραίνεται . 
Το κίτρινο  Sunset FCF περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέ­  
πεται  επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 15985  
Αριθ . EINECS  220-491-7  
Χημική  ονομασία  2- υδροξυ -1-(4-σουλφοφαινυλαζωναφθαλινο -6-σουλφονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  16 H 10 N 2 Na 2 O 7 S 2 
Μοριακό  βάρος  452,37  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 555 σε μήκος  κύματος  485 nm περίπου  σε υδατικό  διάλυμα  με 
pH 7  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 14
 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  πορτοκαλοκόκκινου  χρώματος  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Πορτοκαλί  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό σε μήκος  κύματος  485 nm περίπου  
σε pH 7  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
1-(φαινυλαζω )ναφθαλινόλη -2 (Sudan I)  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-αμινοβενζολο -1-σουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 3-υδροξυ -ναφθαλινο -2,7-δισουλφο­  
νικό οξύ 
6-υδροξυ -ναφθαλινο -σουλφονικό  
οξύ 
7-υδροξυ -ναφθαλινο -1,3- δισουλφο­  
νικό οξύ 
4,4′-διαζω -αμινο -δι(βενζολοσουλφο­  
νικό οξύ) 
6,6′-οξυ-δι(ναφθαλινο -2- σουλφο­  
νικό οξύ) 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 120 ΚΟΧΕΝΙΛΗ , ΚΑΡΜΙΝΙΚΟ  ΟΞΥ , ΚΑΡΜΙΝΕΣ  
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI natural 4  
Ορισμός  Οι καρμίνες  και το καρμινικό  οξύ λαμβάνονται  από υδατικά , υδα­  
τικά-αλκοολικά  ή αλκοολικά  εκχυλίσματα  κοχενίλης , η οποία  συνί­  
σταται  σε αποξηραμένα  σώματα  θηλυκών  εντόμων  του είδους  Dac­
tylopius coccus Costa. 
Η χρωμοφόρος  ομάδα  είναι  το καρμινικό  οξύ. 
Το καρμινικό  οξύ σχηματίζει  λάκκες  αργιλίου  (καρμίνες ), στις 
οποίες  η γραμμομοριακή  αναλογία  αργιλίου /καρμινικού  οξέος  θεω­  
ρείται  ότι είναι  1:2. 
Τα προϊόντα  του εμπορίου  περιέχουν  τη χρωμοφόρο  ομάδα  συνδε­  
δεμένη  με κατιόντα  αμμωνίου , ασβεστίου , καλίου  ή νατρίου , μόνα  ή 
σε συνδυασμό , τα οποία  ενδέχεται  να απαντούν  σε περίσσεια . 
Τα προϊόντα  του εμπορίου  ενδέχεται  να περιέχουν  επίσης  πρωτεϊ­  
νικό υλικό  προερχόμενο  από το έντομο  και, ενδεχομένως , ελεύθερο  
καρμινικό  ιόν ή μικρή  ποσότητα  καταλοίπων  μη δεσμευμένων  
κατιόντων  αργιλίου . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 15
 
Αριθ . CI 75470  
Αριθ . EINECS  Κοχενίλη : 215-680-6, καρμινικό  οξύ: 215-023-3, καρμίνες : 215-724- 
4 
Χημική  ονομασία  7- β-D-γλυκοπυρανοζυλο -3,5,6,8-τετραϋδροξυ -1-μεθυλο -9,10-διοξο - 
ανθρακενο -2-καρβοξυλικό  οξύ· η καρμίνη  είναι  το εφυδατωμένο  
χηλικό  σύμπλοκο  του οξέος  αυτού  με αργίλιο  
Χημικός  τύπος  C  22 H 20 O 13 (καρμινικό  οξύ) 
Μοριακό  βάρος  492,39 ( καρμινικό  οξύ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε καρμινικό  οξύ τουλάχιστον  2,0 % προκειμένου  
για εκχυλίσματα  που περιέχουν  καρμινικό  οξύ και τουλάχιστον  50 % 
προκειμένου  για χηλικά  σύμπλοκα . 
Περιγραφή  Εύθρυπτο  στερεό  ή σκόνη  κόκκινου  έως βαθυκόκκινου  χρώματος . 
Το εκχύλισμα  κοχενίλης  είναι  συνήθως  βαθυκόκκινο  υγρό  αλλά  
μπορεί  επίσης  να έχει ξηρανθεί , λαμβάνοντας  τη μορφή  σκόνης . 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε υδατικό  διάλυμα  αμμωνίας  στα 518 nm 
περίπου  
Μέγιστο  απορρόφησης  σε διάλυμα  αραιού  υδροχλωρικού  οξέος  στα 
494 nm περίπου  για το καρμινικό  οξύ 
E 1% 
1cm 139 στην  κορυφή  του φάσματος  στα 494 nm περίπου  σε αραιό  
υδροχλωρικό  οξύ για το καρμινικό  οξύ 
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 122 ΑΖΩΡΟΥΜΠΙΝΗ , ΚΑΡΜΟΪΣΙΝΗ  
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI food 3  
Ορισμός  Η αζωρουμπίνη  συνίσταται  κυρίως  από 4-υδροξυ -3-(4-σουλφο -1- 
ναφθυλαζω )ναφθαλινο -1-σουλφονικό  νάτριο  και βοηθητικές  χρωστι­  
κές ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το κύριο  
άχρωμο  συστατικό . 
Η αζωρουμπίνη  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  
επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 14720  
Αριθ . EINECS  222-657-4  
Χημική  ονομασία  4- υδροξυ -3-(4-σουλφο -1-ναφθυλαζω )ναφθαλινο -1-σουλφονικό  
νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  20 H 12 N 2 Na 2 O 7 S 2 
Μοριακό  βάρος  502,44  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 510 σε μήκος  κύματος  περίπου  516 nm σε υδατικό  διάλυμα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 16
 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  κόκκινου  έως καστανού  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κόκκινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 516 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-αμινο -ναφθαλινο -1-σουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 4-υδροξυ -ναφθαλινο -1-σουλφονικό  
οξύ 9 
>> > = 
>> > ; 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 123 ΑΜΑΡΑΝΘΗ  
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI food 9  
Ορισμός  Η αμαράνθη  συνίσταται  κυρίως  από 2-υδροξυ -1-(4-σουλφο -1-ναφθυ­  
λαζω )ναφθαλινο -3,6-δισουλφονικό  νάτριο  και βοηθητικές  χρωστικές  
ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  
συστατικό . Η αμαράνθη  παρασκευάζεται  με σύζευξη  4-αμινο -1- 
ναφθαλινο -σουλφονικού  οξέος  με 3-υδροξυ -2,7-ναφθαλινοδισουλφο­  
νικό οξύ. 
Η αμαράνθη  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  επίσης  
η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 16185  
Αριθ . EINECS  213-022-2  
Χημική  ονομασία  2- υδροξυ -1-(4-σουλφο -1-ναφθυλαζω )ναφθαλινο -3,6-δισουλφονικό  
νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  20 H 11 N 2 Na 3 O 10 S 3 
Μοριακό  βάρος  604,48  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 440 σε μήκος  κύματος  περίπου  520 nm σε υδατικό  διάλυμα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 17
 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  καστανοκόκκινου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κόκκινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 520 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-αμινο -ναφθαλινο -1-σουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 3-υδροξυ -ναφθαλινο -2,7-δισουλφο­  
νικό οξύ 
6-υδροξυ -ναφθαλινο -2-σουλφονικό  
οξύ 
7-υδροξυ -ναφθαλινο -1,3- δισουλφο­  
νικό οξύ 
7-υδροξυ -ναφθαλινο -1,3,6-τρισουλ­  
φονικό  οξύ 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 124 ΠΟΝΣΩ  4R, ΕΡΥΘΡΟ  ΤΗΣ  ΚΟΧΕΝΙΛΗΣ  Α 
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI food 7 · νέα κοξίνη  
Ορισμός  Το πονσώ  4R συνίσταται  κυρίως  από 2-υδροξυ -1-(4-σουλφο -1- 
ναφθυλαζω )ναφθαλινο -6,8-δισουλφονικό  νάτριο  και βοηθητικές  
χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το 
κύριο  άχρωμο  συστατικό . Το πονσώ  4R παρασκευάζεται  με σύζευξη  
διαζωτωμένου  ναφθιονικού  οξέος  με οξύ G (2-ναφθολο -6,8-δισουλ­  
φονικό  οξύ) και μετατροπή  του προϊόντος  σύζευξης  σε άλας  με 
νάτριο . 
Το πονσώ  4R περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  
επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 16255  
Αριθ . EINECS  220-036-2  
Χημική  ονομασία  2- υδροξυ -1-(4-σουλφο -1-ναφθυλαζω )ναφθαλινο -6,8-δισουλφονικό  
νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  20 H 11 N 2 Na 3 O 10 S 3 
Μοριακό  βάρος  604,48  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 18
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  80 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 430 σε μήκος  κύματος  περίπου  505 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  κοκκινωπού  χρώματος  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κόκκινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 505 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-αμινο -ναφθαλινο -1-σουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 7-υδροξυ -ναφθαλινο -1,3- δισουλφο­  
νικό οξύ 
3-υδροξυ -ναφθαλινο -2,7- δισουλφο­  
νικό οξύ 
6-υδροξυ -ναφθαλινο -2-σουλφονικό  
οξύ 
7-υδροξυ -ναφθαλινο -1,3,6-τρισουλ­  
φονικό  οξύ 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 127 ΕΡΥΘΡΟΣΙΝΗ  
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI food 14  
Ορισμός  Η ερυθροσίνη  συνίσταται  κυρίως  από μονοένυδρο  2-(2,4,5,7- τετραϊ­  
ωδο-3-οξειδο -6-οξοξανθεν -9-υλο)βενζοϊκό  νάτριο  και βοηθητικές  
χρωστικές  ύλες, μαζί με νερό και χλωριούχο  ή/και θειικό  νάτριο  
ως τα κύρια  άχρωμα  συστατικά . Η ερυθροσίνη  παρασκευάζεται  με 
ιωδίωση  φλουορεσκεΐνης , που είναι  το προϊόν  συμπύκνωσης  ρεσορ­  
κινόλης  και φθαλικού  ανυδρίτη  
Η ερυθροσίνη  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  επί­ 
σης η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 45430  
Αριθ . EINECS  240-474-8  
Χημική  ονομασία  Μονοένυδρο  2-(2,4,5,7- τετραϊωδο -3-οξειδο -6-οξοξανθεν -9-υλο)βεν­  
ζοϊκό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  20 H 6 I 4 Na 2 O 5 H 2 O ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 19
 
Μοριακό  βάρος  897,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  87 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άνυδρο  άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 1 100 σε μήκος  κύματος  περίπου  526 nm σε υδατικό  διάλυμα  
με pH 7  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  κόκκινου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κόκκινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 526 nm περίπου  σε pH 7  
Καθαρότητα  
Ανόργανα  ιωδιούχα  άλατα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ιωδιούχο  νάτριο ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες (πλην  φλουο­  
ρεσκεΐνης ) 4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φλουορεσκεΐνη  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
Τριιωδο -ρεσορκινόλη  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
2-(2,4-διυδροξυ -3,5-διιωδοβενζοϋλο ) 
βενζοϊκό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο από διάλυμα  με pH 7-8  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 129 ΕΡΥΘΡΟ  ALLURA AC 
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI food 17  
Ορισμός  Το ερυθρό  allura AC συνίσταται  κυρίως  από 2-υδροξυ -1-(2-μεθοξυ - 
5-μεθυλο -4-σουλφοφαινυλαζω )ναφθαλινο -6-σουλφονικό  νάτριο  και 
βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  ή/και θειικό  νάτριο  
ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . Το ερυθρό  allura AC παρασκευά­  
ζεται  με σύζευξη  διαζωτωμένου  5-αμινο -4-μεθοξυ -2-τολουολοσουλ­  
φονικού  οξέος  με 6-υδροξυ -2-ναφθαλινοσουλφονικό  οξύ 
Το ερυθρό  allura AC περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέ­  
πεται  επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 16035  
Αριθ . EINECS  247-368-0  
Χημική  ονομασία  2- υδροξυ -1-(2-μεθοξυ -5-μεθυλο -4-σουλφοφαινυλαζω )ναφθαλινο -6- 
σουλφονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  18 H 14 N 2 Na 2 O 8 S 2 
Μοριακό  βάρος  496,42  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 20
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 540 σε μήκος  κύματος  περίπου  504 nm σε υδατικό  διάλυμα  με 
pH 7  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  βαθυκόκκινου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Κόκκινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 504 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
6-υδροξυ -2-ναφθαλινο -σουλφονικό  
νάτριο  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
4-αμινο -5-μεθοξυ -2-μεθυλο -βενζολο­  
σουλφονικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
6,6-οξυδις (2-ναφθαλινοσουλφονικό ) 
νάτριο  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο από διάλυμα  με pH 7  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 131 ΠΑΤΕΝΤ  ΜΠΛΕ  V 
Συνώνυμα  Μπλε  CI food 5  
Ορισμός  Το πάτεντ  μπλε  V συνίσταται  κυρίως  από την ένωση  με ασβέστιο  ή 
νάτριο  του εσωτερικού  άλατος  του υδροξειδίου  του [4-[α-(4-διαιθυ­  
λαμινοφαινυλ )-5-υδροξυ -2,4-δισουλφοφαινυλο -μεθυλιδενο )-2,5- 
κυκλοεξαδιεν -1-υλιδενο ]διαιθυλαμμωνίου  και από βοηθητικές  χρω­  
στικές  ύλες μαζί με χλωριούχο  νάτριο  και/ή θειικό  νάτριο  και/ή 
θειικό  ασβέστιο  ως τα κύρια  άχρωμα  συστατικά . 
Επιτρέπεται  επίσης  η χρήση  του άλατος  με κάλιο . 
Αριθ . CI 42051  
Αριθ . EINECS  222-573-8  
Χημική  ονομασία  Ένωση  με ασβέστιο  ή νάτριο  του εσωτερικού  άλατος  του υδροξει­  
δίου του [4-[α-(4-διαιθυλαμινοφαινυλ )-5-υδροξυ -2,4-δισουλφοφαινυ­  
λο-μεθυλιδενο )-2,5-κυκλοεξαδιεν -1-υλιδενο ]διαιθυλαμμωνίου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 21
 
Χημικός  τύπος  Ένωση  με ασβέστιο : C 27 H 31 N 2 O 7 S 2 Ca 1/2 
Ένωση  με νάτριο : C 27 H 31 N 2 O 7 S 2 Na 
Μοριακό  βάρος  Ένωση  με ασβέστιο : 579,72 
Ένωση  με νάτριο : 582,67  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 2 000 σε μήκος  κύματος  περίπου  638 nm σε υδατικό  διάλυμα  
με pH 5  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  βαθυκύανου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Μπλε  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 638 nm σε pH 5  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
3-υδροξυ -βενζαλδεΰδη  
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 3-υδροξυ -βενζοϊκό  οξύ 
3-υδροξυ -4-σουλφοβενζοϊκό  οξύ 
N,N-διαιθυλαμινο -βενζολοσουλφο­  
νικό οξύ 9 
> > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > ;
 
Λευκοένωση  4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο από διάλυμα  με pH 5  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 132 ΙΝΔΙΚΟΤΙΝΗ , ΙΝΔΙΚΟΚΑΡΜΙΝΗ  
Συνώνυμα  Μπλε  CI food 1  
Ορισμός  Η ινδικοτίνη  συνίσταται  κυρίως  από μείγμα  3,3′-διοξο -2,2′-διινδολυ­  
λιδενο -5,5′-δισουλφονικού  νατρίου  με 3,3′-διοξο -2,2′-διινδολυλιδε­  
νο-5,7′-δισουλφονικό  νάτριο  και από βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, 
μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστα­  
τικό. 
Η ινδικοτίνη  περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  επίσης  
η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Η ινδικοκαρμίνη  παράγεται  με σούλφωση  του ινδικού  (λουλάκι ), η 
οποία  επιτυγχάνεται  με τη θέρμανση  ινδικού  (ή πάστας  ινδικού ) 
παρουσία  θειικού  οξέος . Η χρωστική  απομονώνεται  και υποβάλλεται  
σε διαδικασίες  καθαρισμού . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 22
 
Αριθ . CI 73015  
Αριθ . EINECS  212-728-8  
Χημική  ονομασία  3,3 ′-διοξο -2,2′-διινδολυλιδενο -5,5′-δισουλφονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  16 H 8 N 2 Na 2 O 8 S 2 
Μοριακό  βάρος  466,36  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο . 
3,3′-διοξο -2,2′-διινδολυλιδενο -5,7′-δισουλφονικό  νάτριο : 18 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
E 1% 
1cm 480 σε μήκος  κύματος  περίπου  610 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  βαθυκύανου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Μπλε  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 610 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Εκτός  από 3,3′-διοξο -2,2′-διινδολυλιδενο -5,7′-δισουλφονικό  νάτριο : 
1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
Ισατινο -5-σουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 5-σουλφο -ανθρανιλικό  οξύ 
Ανθρανιλικό  οξύ 9 
> > > > = 
> > > > ; 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 133 ΛΑΜΠΡΟ  ΚΥΑΝΟ  FCF 
Συνώνυμα  Μπλε  CI food 2  
Ορισμός  Το λαμπρό  κυανό  FCF συνίσταται  κυρίως  από α-[[(4-N-αιθυλο -3- 
σουλφοβενζυλαμινο )φαινυλ ]-α-(4-N-αιθυλο -3-σουλφοβενζυλαμι­  
νο)κυκλοεξαδιεν -2,5-υλιδενο ]τολουολο -2-σουλφονικό  νάτριο  και τα 
ισομερή  του, καθώς  και από βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με 
χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Το λαμπρό  κυανό  FCF περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέ­  
πεται  επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 42090  
Αριθ . EINECS  223-339-8  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 23
 
Χημική  ονομασία  α-[[(4-N-αιθυλο -3-σουλφοβενζυλαμινο )φαινυλ ]-α-(4-N-αιθυλο -3- 
σουλφοβενζυλαμινο )κυκλοεξαδιεν -2,5-υλιδενο ]τολουολο -2-σουλφο­  
νικό νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  37 H 34 N 2 Na 2 O 9 S 3 
Μοριακό  βάρος  792,84  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  85 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 1 630 σε μήκος  κύματος  περίπου  630 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  κυανοκοκκινωπού  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Μπλε  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 630 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 6,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
Άθροισμα  2-, 3- και 4-φορμυλο -βεν­  
ζολο -σουφονικού  οξέος  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
3-[(αιθυλο )(4-σουλφοφαινυλ )αμινο ]- 
μεθυλο -βενζολο -σουλφονικό  οξύ 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Λευκοένωση  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε pH 7  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 140 (i) ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΕΣ  
Συνώνυμα  Πράσινο  CI natural 3 · μαγνησιοχλωροφύλλη·  μαγνησιοφαιοφυτίνη  
Ορισμός  Οι χλωροφύλλες  λαμβάνονται  με εκχύλιση  με διαλύτες  ποικιλιών  
βρωσίμων  φυτικών  υλών , αγρωστωδών , τριφυλλιού  και τσουκνίδας . 
Ακολουθεί  απομάκρυνση  του διαλύτη , κατά  την οποία  μπορεί  επί­ 
σης να απομακρυνθεί , πλήρως  ή μερικώς , το φυσικώς  συμπλοκο­  
ποιημένο  μαγνήσιο , οπότε  προκύπτουν  οι αντίστοιχες  φαιοφυτίνες . 
Οι κύριες  χρωστικές  ύλες είναι  οι φαιοφυτίνες  και οι μαγνησιοχλω­  
ροφύλλες . Το εκχύλισμα , από το οποίο  έχει απομακρυνθεί  ο δια­ 
λύτης , περιέχει  επίσης  άλλες  χρωστικές , όπως  καροτενοειδή , καθώς  
και έλαια , λίπη και κηρούς  προερχόμενα  από την πρώτη  ύλη. Μόνο  
οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την εκχύ­  
λιση: ακετόνη , μεθυλαιθυλκετόνη , διχλωρομεθάνιο , διοξείδιο  του 
άνθρακα , μεθανόλη , αιθανόλη , προπανόλη -2 και εξάνιο . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 24
 
Αριθ . CI 75810  
Αριθ . EINECS  Χλωροφύλλες : 215-800-7, χλωροφύλλη  α: 207-536-6, χλωροφύλλη  
β: 208-272-4  
Χημική  ονομασία  Οι κύριες  χρωμοφόρες  ενώσεις  είναι : 
(13 2 R, 17S,18S)-3-[8- αιθυλ -13 2 -μεθοξυκαρβονυλο -2,7,12,18- τετρα­  
μεθυλ -13′-οξο-3-βινυλο -13 1 ,13 2 ,17,18-τετραϋδρο -κυκλοπεντα (at)- 
πορφυριν -17-υλο]προπιονικό  φυτύλιο  (φαιοφυτίνη  α) ή με τη 
μορφή  συμπλόκου  με μαγνήσιο  (χλωροφύλλη  α) 
(13 2 R,17S,18S)-3-[8- αιθυλο -7-φορμυλο -13 2 -μεθοξυκαρβονυλο - 
2,12,18-τριμεθυλ -13′-οξο-3-βινυλο -13 1 ,13 2 ,17,18-τετραϋδρο -κυκλο­  
πεντα (at)-πορφυριν -17-υλο]προπιονικό  φυτύλιο  (φαιοφυτίνη  β) ή με 
τη μορφή  συμπλόκου  με μαγνήσιο  (χλωροφύλλη  β) 
Χημικός  τύπος  Χλωροφύλλη  α, σύμπλοκο  με μαγνήσιο : C 55 H 72 MgN  4 O 5 
Χλωροφύλλη  α: C 55 H 74 N 4 O 5 
Χλωροφύλλη  β, σύμπλοκο  με μαγνήσιο : C 55 H 70 MgN  4 O 6 
Χλωροφύλλη  β: C 55 H 72 N 4 O 6 
Μοριακό  βάρος  Χλωροφύλλη  α, σύμπλοκο  με μαγνήσιο : 893,51 
Χλωροφύλλη  α: 871,22 
Χλωροφύλλη  β, σύμπλοκο  με μαγνήσιο : 907,49 
Χλωροφύλλη  β: 885,20  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε συνδυασμό  ολικών  χλωροφυλλών  και των συμ­  
πλόκων  τους με μαγνήσιο  τουλάχιστον  10 %  
E 1% 
1cm 700 σε μήκος  κύματος  περίπου  409 nm σε χλωροφόρμιο  
Περιγραφή  Κηρώδες  στερεό , του οποίου  το χρώμα  ποικίλλει  από πράσινο  της 
ελιάς  έως βαθύ  πράσινο  ανάλογα  με την περιεκτικότητα  σε συμ­  
πλοκοποιημένο  μαγνήσιο . 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε χλωροφόρμιο  στα 409 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλκετόνη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 25
 
E 140 (ii) ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΙΝΕΣ  
Συνώνυμα  Πράσινο  CI natural 5 · χλωροφυλλινικό  νάτριο·  χλωροφυλλινικό  
κάλιο  
Ορισμός  Τα άλατα  των χλωροφυλλινών  με αλκάλια  λαμβάνονται  με σαπω­  
νοποίηση  εκχυλισμάτων  με διαλύτες  ποικιλιών  βρώσιμων  φυτικών  
υλών , αγρωστωδών , τριφυλλιού  και τσουκνίδας . Με τη σαπωνοποί­  
ηση απομακρύνονται  οι μεθυλεστερικές  και φυτολεστερικές  ομάδες  
ενώ είναι  δυνατόν  να διασπαστεί  μερικώς  ο κυκλοπεντενικός  
δακτύλιος . Οι όξινες  ομάδες  εξουδετερώνονται  προς  σχηματισμό  
των αλάτων  με κάλιο  και/ή νάτριο . 
Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την 
εκχύλιση : ακετόνη , μεθυλαιθυλκετόνη , διχλωρομεθάνιο , διοξείδιο  
του άνθρακα , μεθανόλη , αιθανόλη , προπανόλη -2 και εξάνιο . 
Αριθ . CI 75815  
Αριθ . EINECS  287-483-3  
Χημική  ονομασία  Οι κύριες  χρωμοφόρες  ενώσεις  σε μορφή  οξέος  είναι : 
— 3-Προπιονικό  10-καρβοξυλ -4-αιθυλο -1,3,5,8-τετραμεθυλ -9- 
οξο-2-βινυλοφορβιν -7-ύλιο (χλωροφυλλίνη  α) 
και 
— 3-Προπιονικό  10-καρβοξυλ -4-αιθυλο -3-φορμυλο -1,5,8-τριμε­  
θυλ-9-οξο-2-βινυλοφορβιν -7-ύλιο (χλωροφυλλίνη  β) 
Ανάλογα  με το βαθμό  υδρόλυσης , είναι  δυνατόν  να διασπαστεί  ο 
κυκλοπεντενικός  δακτύλιος , οπότε  ελευθερώνεται  και τρίτη  καρβο­  
ξυλομάδα . 
Είναι  επίσης  δυνατόν  να απαντούν  και σύμπλοκα  με μαγνήσιο . 
Χημικός  τύπος  Χλωροφυλλίνη  α (σε μορφή  οξέος ): C  34 H 34 N 4 O 5 
Χλωροφυλλίνη  β (σε μορφή  οξέος ): C  34 H 32 N 4 O 6 
Μοριακό  βάρος  Χλωροφυλλίνη  α: 578,68 
Χλωροφυλλίνη  β: 592,66 
Σε περίπτωση  διάσπασης  του κυκλοπεντενικού  δακτυλίου , κάθε  
μοριακό  βάρος  αυξάνεται  κατά  18 Dalton.  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χλωροφυλλίνες  τουλάχιστον  95 %, προσ­  
διοριζόμενη  σε δείγμα  που έχει ξηρανθεί  στους  100 °C περίπου , επί 
μια ώρα 
E 1% 
1cm 700 σε μήκος  κύματος  περίπου  405 nm σε υδατικό  διάλυμα  
με pH 9  
E 1% 
1cm 140 σε μήκος  κύματος  περίπου  653 nm σε υδατικό  διάλυμα  
με pH 9  
Περιγραφή  Βαθυπράσινη  έως κυανόμαυρη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε υδατικό  ρυθμιστικό  διάλυμα  φωσφορι­  
κών ιόντων  με pH 9 στα 405 nm περίπου  και στα 653 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μόνοι  ή 
σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλκετόνη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο 9 
> > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 26
 
E 141 (i) ΣΥΜΠΛΟΚΑ  ΤΩΝ  ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΩΝ  ΜΕ ΧΑΛΚΟ  
Συνώνυμα  Πράσινο  CI natural 3 · χαλκοχλωροφύλλη·  χαλκοφαιοφυτίνη  
Ορισμός  Οι χαλκοχλωροφύλλες  λαμβάνονται  με την προσθήκη  αλάτων  χαλ­  
κού στην  ουσία  που προκύπτει  από την εκχύλιση  με διαλύτες  ποι­ 
κιλιών  βρωσίμων  φυτικών  υλών , αγρωστωδών , τριφυλλιού  και 
τσουκνίδας . Το προϊόν , από το οποίο  έχει απομακρυνθεί  ο διαλύ­  
της, περιέχει  επίσης  άλλες  χρωστικές , όπως  καροτενοειδή , καθώς  
και λίπη και κηρούς  προερχόμενα  από την πρώτη  ύλη. Οι κύριες  
χρωστικές  ύλες είναι  οι χαλκοφαιοφυτίνες . Μόνο  οι κατωτέρω  δια­ 
λύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την εκχύλιση : ακετόνη , 
μεθυλαιθυλκετόνη , διχλωρομεθάνιο , διοξείδιο  του άνθρακα , μεθα­  
νόλη , αιθανόλη , προπανόλη -2 και εξάνιο . 
Αριθ . CI 75810  
Αριθ . EINECS  Χαλκοχλωροφύλλη  α: 239-830-5 · χαλκοχλωροφύλλη  β: 246-020-5  
Χημική  ονομασία  Σύμπλοκο  χαλκού  (II) με (13  2 R,17S,18S)-3-[8- αιθυλ -13 2 -μεθοξυ­  
καρβονυλο -2,7,12,18- τετραμεθυλ -13′-οξο-3-βινυλο -13 1 ,13 2 ,17,18- 
τετραϋδρο -κυκλοπενταν (at)-πορφυριν -17-υλο] προπιονικό  φυτύλιο  
(χαλκοχλωροφύλλη  α) 
Σύμπλοκο  χαλκού  (II) με (13  2 R,17S,18S)-3-[8- αιθυλο -7-φορμυλο - 
13 2 -μεθοξυκαρβονυλο -2,12,18-τριμεθυλ -13′-οξο-3-βινυλο - 
13 1 ,13 2 ,17,18-τετραϋδρο -κυκλοπενταν (at)-πορφυριν -17-υλο] προ­  
πιονικό  φυτύλιο  (χαλκοχλωροφύλλη  β) 
Χημικός  τύπος  Χαλκοχλωροφύλλη  α: C 55 H 72 Cu N  4 O 5 
Χαλκοχλωροφύλλη  β: C 55 H 70 Cu N  4 O 6 
Μοριακό  βάρος  Χαλκοχλωροφύλλη  α: 932,75 
Χαλκοχλωροφύλλη  β: 946,73  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χαλκοχλωροφύλλες  τουλάχιστον  10 %  
E 1% 
1cm 540 σε μήκος  κύματος  περίπου  422 nm σε χλωροφόρμιο  
E 1% 
1cm 300 σε μήκος  κύματος  περίπου  652 nm σε χλωροφόρμιο  
Περιγραφή  Κηρώδες  στερεό , του οποίου  το χρώμα  ποικίλλει  από κυανοπρά­  
σινο έως βαθύ  πράσινο  ανάλογα  με την πρώτη  ύλη 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε χλωροφόρμιο  στα 422 nm περίπου  και 
στα 652 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλκετόνη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 27
 
Ιόντα  χαλκού  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικός  χαλκός  8,0 % των ολικών  χαλκοφαιοφυτινών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 141 (ii) ΣΥΜΠΛΟΚΑ  ΤΩΝ  ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΙΝΩΝ  ΜΕ ΧΑΛΚΟ  
Συνώνυμα  Χαλκοχλωροφυλλινικό  νάτριο·  χαλκοχλωροφυλλινικό  κάλιο·  πρά­  
σινο CI natural 5  
Ορισμός  Τα άλατα  των χλωροφυλλινών  με αλκάλια  λαμβάνονται  με την 
προσθήκη  χαλκού  στο προϊόν  που προκύπτει  από τη σαπωνοποίηση  
εκχυλισμάτων  με διαλύτες  ποικιλιών  βρώσιμων  φυτικών  υλών , 
αγρωστωδών , τριφυλλιού  και τσουκνίδας . Με τη σαπωνοποίηση  
απομακρύνονται  οι μεθυλεστερικές  και φυτολεστερικές  ομάδες , 
ενώ είναι  δυνατόν  να διασπαστεί  μερικώς  ο κυκλοπεντενικός  
δακτύλιος . Μετά  την προσθήκη  του χαλκού  στις καθαρές  χλωρο­  
φυλλίνες , οι όξινες  ομάδες  εξουδετερώνονται  προς  σχηματισμό  των 
αλάτων  με κάλιο  και/ή νάτριο . 
Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την 
εκχύλιση : ακετόνη , μεθυλαιθυλκετόνη , διχλωρομεθάνιο , διοξείδιο  
του άνθρακα , μεθανόλη , αιθανόλη , προπανόλη -2 και εξάνιο . 
Αριθ . CI 75815  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Οι κύριες  χρωμοφόρες  ενώσεις  σε μορφή  οξέος  είναι  το σύμπλοκο  
χαλκού  με 3-προπιονικό  10-καρβοξυλο -4-αιθυλ -1,3,5,8-τετραμεθυλ - 
9-οξο-2-βινυλοφορβιν -7-ύλιο (χαλκοχλωροφυλλίνη  α) και το σύμ­  
πλοκο  χαλκού  με 3-προπιονικό  10-καρβοξυλ -4-αιθυλο -3-φορμυλο - 
1,5,8-τριμεθυλ -9-οξο-2-βινυλοφορβιν -7-ύλιο (χαλκοχλωροφυλλίνη  
β) 
Χημικός  τύπος  Χαλκοχλωροφυλλίνη  α (σε μορφή  οξέος ): C  34 H 32 Cu N  4 O 5 
Χαλκοχλωροφυλλίνη  β (σε μορφή  οξέος ): C  34 H 30 Cu N  4 O 6 
Μοριακό  βάρος  Χαλκοχλωροφυλλίνη  α: 640,20 
Χαλκοχλωροφυλλίνη  β: 654,18 
Σε περίπτωση  διάσπασης  του κυκλοπεντενικού  δακτυλίου , κάθε  
μοριακό  βάρος  αυξάνεται  κατά  18 Dalton.  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χαλκοκλωροφυλλίνες  τουλάχιστον  95 %, 
προσδιοριζόμενη  σε δείγμα  που έχει ξηρανθεί  στους  100 °C επί μία 
ώρα 
E 1% 
1cm 565 σε μήκος  κύματος  περίπου  405 nm σε υδατικό  ρυθμι­  
στικό  διάλυμα  φωσφορικών  ιόντων  με pH 7,5  
E 1% 
1cm 145 σε μήκος  κύματος  περίπου  630 nm σε υδατικό  ρυθμι­  
στικό  διάλυμα  φωσφορικών  ιόντων  με pH 7,5  
Περιγραφή  Βαθυπράσινη  έως κυανόμαυρη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε υδατικό  ρυθμιστικό  διάλυμα  φωσφορι­  
κών ιόντων  με pH 7,5 στα 405 nm περίπου  και στα 630 nm περί­  
που 
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλκετόνη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο 9 
> > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > ;
 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 28
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ιόντα  χαλκού  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικός  χαλκός  8,0 % των ολικών  χαλκοχλωροφυλλινών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 142 ΠΡΑΣΙΝΟ  S 
Συνώνυμα  Πράσινο  CI food 4 · λαμπρό  πράσινο  BS 
Ορισμός  Το πράσινο  S συνίσταται  κυρίως  από άλας  με νάτριο  του N-[4-[[4- 
(διμεθυλαμινο )φαινυλ ](2-υδροξυ -3,6-δισουλφο -ναφθαλινυλο )μεθυλε­  
νο]-2,5-κυκλοεξαδιεν -1-υλιδενο ]-N-μεθυλομεθαναμινίου  και βοηθη­  
τικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως 
το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Το πράσινο  S περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  
επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 44090  
Αριθ . EINECS  221-409-2  
Χημική  ονομασία  Άλας  με νάτριο  του N-[4-[[4-( διμεθυλαμινο )φαινυλ ](2-υδροξυ -3,6- 
δισουλφο -ναφθαλινυλο )μεθυλενο ]-2,5-κυκλοεξαδιεν -1-υλιδενο ]-N- 
μεθυλομεθαναμινίου  5-[4-διμεθυλ -αμινο -α-(4-διμεθυλιμινο -κυκλοε­  
ξαδιεν -2,5-υλιδενο )βενζυλ ]-6-υδροξυ -7-σουλφοναφθαλινο -2-σουλφο­  
νικό νάτριο  (εναλλακτική  χημική  ονομασία ) 
Χημικός  τύπος  C  27 H 25 N 2 NaO  7 S 2 
Μοριακό  βάρος  576,63  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  80 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 1 720 σε μήκος  κύματος  περίπου  632 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  βαθυκύανου  ή βαθυπράσινου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Μπλε  ή πράσινο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 632 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4,4′-δις(διμεθυλαμινο )-βενζυδρόλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
4,4′-δις(διμεθυλαμινο )-βενζοφαινόνη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
3-υδροξυ -ναφθαλινο -2,7- δισουλφο­  
νικό οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 29
 
Λευκοένωση  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 150a ΑΠΛΟ  ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ  
Συνώνυμα  Καυστικό  καραμελόχρωμα  
Ορισμός  Το απλό  καραμελόχρωμα  παρασκευάζεται  με ελεγχόμενη  θερμική  
κατεργασία  υδατανθράκων  (θρεπτικές  γλυκαντικές  ύλες του εμπορί­  
ου, κατάλληλες  για τρόφιμα , που είναι  τα μονομερή  γλυκόζη  και 
φρουκτόζη  και/ή τα πολυμερή  τους, π.χ. σιρόπια  γλυκόζης , σακχα­  
ρόζη  ή/και σιρόπια  ιμβερτοσακχάρου  και δεξτρόζη ). Για να υποβοη­  
θηθεί  η καραμελοποίηση , μπορούν  να χρησιμοποιούνται  οξέα , αλκά­  
λια και άλατα , εκτός  από ενώσεις  του αμμωνίου  και του θειώδους  
οξέος . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  232-435-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υγρά  ή στερεά  χρώματος  σκοτεινού  καστανού  έως μαύρου  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από κυττα­  
ρίνη DEAE  50 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από φωσφο­  
ρυλιωμένη  κυτταρίνη  50 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρωματική  ένταση  ( 1 ) 0,01—0,12  
Ολικό  άζωτο  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  θείο 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο  
_____________ 
( 1 ) Η χρωματική  ένταση  ορίζεται  ως η απορρόφηση  υδατικού  διαλύματος  στερεών  υλών  καραμελοχρώματος  με συγκέντρωση  0,1 % 
(w/v) στα 610 nm μέσα  σε κυψελίδα  του 1 cm.  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 30
 
E 150b ΚΑΥΣΤΙΚΟ  ΘΕΙΩΔΕΣ  ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το καυστικό  θειώδες  καραμελόχρωμα  παρασκευάζεται  με ελεγχό­  
μενη  θερμική  κατεργασία  υδατανθράκων  (θρεπτικές  γλυκαντικές  
ύλες του εμπορίου  κατάλληλες  για τρόφιμα , που είναι  τα μονομερή  
γλυκόζη  και φρουκτόζη  και/ή τα πολυμερή  τους, π.χ. σιρόπια  γλυ­  
κόζης , σακχαρόζη  και/ή σιρόπια  ιμβερτοσακχάρου  και δεξτρόζη ), με 
ή χωρίς  οξέα  ή αλκάλια , παρουσία  ενώσεων  του αμμωνίου  (υδρο­  
ξείδιο  του αμμωνίου , ανθρακικό  και όξινο  ανθρακικό  αμμώνιο  και 
φωσφορικό  αμμώνιο ). Δεν χρησιμοποιούνται  ενώσεις  του αμμωνίου . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  232-435-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υγρά  ή στερεά  χρώματος  σκοτεινού  καστανού  έως μαύρου  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από κυττα­  
ρίνη DEAE  Άνω του 50 %  
Χρωματική  ένταση  ( 1 ) 0,05—0,13  
Ολικό  άζωτο  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Διοξείδιο  του θείου  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Ολικό  θείο 0,3—3,5 % (  2 ) 
Θείο  δεσμευόμενο  από κυτταρίνη  DEAE  Άνω του 40 %  
Λόγος  απορρόφησης  της χρωστικής  ύλης  
που δεσμεύεται  από κυτταρίνη  DEAE  19—34  
Λόγος  απορρόφησης  (A  280/560  ) Μεγαλύτερος  από 50 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 150c ΕΝΑΜΜΩΝΙΟ  ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το εναμμώνιο  καραμελόχρωμα  παρασκευάζεται  με ελεγχόμενη  θερ­  
μική κατεργασία  υδατανθράκων  (θρεπτικές  γλυκαντικές  ύλες του 
εμπορίου  κατάλληλες  για τρόφιμα , που είναι  τα μονομερή  γλυκόζη  
και φρουκτόζη  και/ή τα πολυμερή  τους, π.χ. σιρόπια  γλυκόζης , σακ­  
χαρόζη  και/ή σιρόπια  ιμβερτοσακχάρου  και δεξτρόζη ), με ή χωρίς  
οξέα  ή αλκάλια , παρουσία  ενώσεων  του αμμωνίου  (υδροξείδιο  του 
αμμωνίου , ανθρακικό  και όξινο  ανθρακικό  αμμώνιο  και φωσφορικό  
αμμώνιο ). Δεν χρησιμοποιούνται  θειώδεις  ενώσεις . 
_____________  
( 1 ) Η χρωματική  ένταση  ορίζεται  ως η απορρόφηση  υδατικού  διαλύματος  στερεών  υλών  καραμελοχρώματος  με συγκέντρωση  0,1 % 
(w/v) στα 610 nm μέσα  σε κυψελίδα  του 1 cm. 
( 2 ) Εκφραζόμενη  σε ισοδύναμη  χρωστική  ύλη, δηλαδή  σε προϊόν  του οποίου  η χρωματική  ένταση  είναι  0,1 μονάδες  απορρόφησης . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 31
 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  232-435-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υγρά  ή στερεά  χρώματος  σκοτεινού  καστανού  έως μαύρου  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από κυττα­  
ρίνη DEAE  50 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από φωσφο­  
ρυλιωμένη  κυτταρίνη  Άνω του 50 %  
Χρωματική  ένταση  ( 1 ) 0,08—0,36  
Αμμωνιακό  άζωτο  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
4-μεθυλιμιδαζόλιο  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
2-ακετυλο -4-τετραϋδροξυ -βουτυλιμιδαζό­  
λιο 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Ολικό  θείο 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Ολικό  άζωτο  0,7—3,3 % (  2 ) 
Λόγος  απορρόφησης  της χρωστικής  ύλης  
που δεσμεύεται  από φωσφορυλιωμένη  
κυτταρίνη  13—35  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 150d ΕΝΑΜΜΩΝΙΟ  ΘΕΙΩΔΕΣ  ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το εναμμώνιο  θειώδες  καραμελόχρωμα  παρασκευάζεται  με ελεγχό­  
μενη  θερμική  κατεργασία  υδατανθράκων  (θρεπτικές  γλυκαντικές  
ύλες του εμπορίου  κατάλληλες  για τρόφιμα , που είναι  τα μονομερή  
γλυκόζη  και φρουκτόζη  και/ή τα πολυμερή  τους, π.χ. σιρόπια  γλυ­  
κόζης , σακχαρόζη  και/ή σιρόπια  ιμβερτοσακχάρου  και δεξτρόζη ), με 
ή χωρίς  οξέα  ή αλκάλια , παρουσία  ενώσεων  και του θειώδους  οξέος  
και του αμμωνίου  (θειώδες  οξύ, θειώδες  και όξινο  θειώδες  κάλιο , 
θειώδες  και όξινο  θειώδες  νάτριο , υδροξείδιο  του αμμωνίου , ανθρα­  
κικό και όξινο  ανθρακικό  αμμώνιο , φωσφορικό  αμμώνιο , θειικό  
αμμώνιο , θειώδες  και όξινο  θειώδες  αμμώνιο ). 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  232-435-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
_____________  
( 1 ) Η χρωματική  ένταση  ορίζεται  ως η απορρόφηση  υδατικού  διαλύματος  στερεών  υλών  καραμελοχρώματος  με συγκέντρωση  0,1 % 
(W/V) στα 610 nm μέσα  σε κυψελίδα  του 1 cm. 
( 2 ) Εκφραζόμενη  σε ισοδύναμη  χρωστική  ύλη, δηλαδή  σε προϊόν  του οποίου  η χρωματική  ένταση  είναι  0,1 μονάδες  απορρόφησης . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 32
 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υγρά  ή στερεά  χρώματος  σκοτεινού  καστανού  έως μαύρου  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Χρωστική  ύλη δεσμευόμενη  από κυττα­  
ρίνη DEAE  Άνω του 50 %  
Χρωματική  ένταση  ( 1 ) 0,10 - 0,60  
Αμμωνιακό  άζωτο  0,6 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Διοξείδιο  του θείου  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
4-μεθυλιμιδαζόλιο  250 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ( 2 ) 
Ολικό  άζωτο  0,3 - 1,7 % (  2 ) 
Ολικό  θείο 0,3 - 2,5 % (  2 ) 
Λόγος  αζώτου  προς  θείο του ιζήματος  
που λαμβάνεται  με αλκοόλη  0,7 - 2,7  
Λόγος  απορρόφησης  του ιζήματος  που 
λαμβάνεται  με αλκοόλη  ( 3 ) 8 – 14  
Λόγος  απορρόφησης  (A  280/560  ) 50 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M8 
E 151 ΛΑΜΒΡΟ  ΜΑΥΡΟ  PN 
▼B 
Συνώνυμα  Μαύρο  CI food 1  
▼M8 
Ορισμός  Το λαμπρό  μαύρο  ΡΝ αποτελείται  κυρίως  από 4-ακεταμιδο -5-υδρο­  
ξυ-6-[7-σουλφο -4-(4-σουλφοφαινυλαζω )-1-ναφθυλαζω ]ναφθαλινο - 
1,7-δισουλφονικό  νάτριο  και βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με 
χλωριούχο  και/ή θειικό  νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Το λαμπρό  μαύρο  ΡΝ περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . 
Επιτρέπεται  επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
▼B 
Αριθ . CI 28440  
Αριθ . EINECS  219-746-5  
Χημική  ονομασία  4- ακεταμιδο -5-υδροξυ -6-[7-σουλφο -4-(4-σουλφοφαινυλαζω )-1- 
ναφθυλαζω ]ναφθαλινο -1,7-δισουλφονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  28 H 17 N 5 Na 4 O 14 S 4 
Μοριακό  βάρος  867,69  
_____________  
( 1 ) Η χρωματική  ένταση  ορίζεται  ως η απορρόφηση  υδατικού  διαλύματος  στερεών  υλών  καραμελοχρώματος  με συγκέντρωση  0,1 % 
(W/V) στα 610 nm μέσα  σε κυψελίδα  του 1 cm. 
( 2 ) Εκφραζόμενη  σε ισοδύναμη  χρωστική  ύλη, δηλαδή  σε προϊόν  του οποίου  η χρωματική  ένταση  είναι  0,1 μονάδες  απορρόφησης . 
( 3 ) Ο λόγος  απορρόφησης  του ιζήματος  που λαμβάνεται  με αλκοόλη  ορίζεται  ως το πηλίκο  της απορρόφησης  του ιζήματος  στα 
280 nm διά της απορρόφησής  του στα 560 nm ( κυψελίδα  του 1 cm).  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 33
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  80 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 530 σε μήκος  κύματος  περίπου  570 nm σε υδατικό  διάλυμα  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  μαύρου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Μαύρο -υποκύανο  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό στα 570 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 4 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί της περιεκτικότητας  σε 
χρωστική ) 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-ακεταμιδο -5-υδροξυ -ναφθαλινο - 
1,7-δισουλφονικό  οξύ 
Συνολικά  0,8 % κατ’ ανώτατο  όριο 4-αμινο -5-υδροξυ -ναφθαλινο -1,7- 
δισουλφονικό  οξύ 
8-αμινο -ναφθαλινο -2-σουλφονικό  
οξύ- 
4,4′-διαζωαμινο -δι(βενζολοσουλφο­  
νικό) οξύ 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε ουδέτερο  περιβάλλον  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 153 ΦΥΤΙΚΟΣ  ΑΝΘΡΑΚΑΣ  
Συνώνυμα  Φυτικό  μαύρο  
Ορισμός  Ο φυτικός  ενεργός  άνθρακας  παράγεται  με απανθράκωση  φυτικών  
υλών , όπως  ξύλο , κατάλοιπα  κυτταρίνης , τύρφη  και φλοιός  κοκκο­  
καρύου  και άλλων  καρπών . Ο ενεργός  άνθρακας  που παράγεται  με 
τον τρόπο  αυτόν  αλέθεται  σε κυλινδρόμυλο  και ο υψηλής  δραστι­  
κότητας  κονιοποιημένος  άνθρακας  που προκύπτει  υποβάλλεται  σε 
κατεργασία  σε κυκλώνα . Η λεπτόκοκκη  σκόνη  που εξέρχεται  από 
τον κυκλώνα  καθαρίζεται  με έκπλυση  με υδροχλωρικό  οξύ, εξουδε­  
τερώνεται  και στη συνέχεια  ξηραίνεται . Το προϊόν  της διαδικασίας  
αυτής  είναι  γνωστό  παραδοσιακά  με την ονομασία  φυτικό  μαύρο . 
Προϊόντα  με μεγαλύτερη  χρωστική  ικανότητα  παράγονται  από τη 
λεπτόκοκκη  σκόνη  με περαιτέρω  κατεργασία  σε κυκλώνα  ή επι­ 
πλέον  άλεση , την οποία  ακολουθεί  έκπλυση  με οξύ, εξουδετέρωση  
και ξήρανση . Αποτελείται  κυρίως  από λεπτομερισμένο  άνθρακα  και 
μπορεί  να περιέχει  μικρές  ποσότητες  αζώτου , υδρογόνου  και οξυγό­  
νου. Μετά  την παρασκευή , το προϊόν  ενδέχεται  να απορροφήσει  
κάποιο  ποσοστό  υγρασίας . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 34
 
Αριθ . CI 77266  
Αριθ . EINECS  231-153-3  
Χημική  ονομασία  Άνθρακας  
Χημικός  τύπος  C  
Ατομικό  βάρος  12,01  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε άνθρακα  τουλάχιστον  95 %, υπολογιζόμενη  επί 
άνυδρης  και απαλλαγμένης  από τέφρα  ουσίας  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 3H)  
Περιγραφή  Μαύρη  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  στο νερό και στους  οργανικούς  διαλύτες  
Καύση  Όταν  πυρακτώνεται , καίεται  αργά  χωρίς  φλόγα  
Καθαρότητα  
Τέφρα  (ολική ) 4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (θερμοκρασία  ανάφλεξης : 625 °C)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Πολυκυκλικοί  αρωματικοί  υδρογονάν­  
θρακες  Βενζο [a]πυρένιο  σε συγκέντρωση  μικρότερη  των 50 μg/kg στο εκχύ­  
λισμα  που λαμβάνεται  με εκχύλιση  1 g προϊόντος  με 10 g καθαρού  
κυκλοεξανίου  σε συσκευή  συνεχούς  εκχύλισης . 
Ύλες  διαλυτές  σε αλκάλια  Το διήθημα  που λαμβάνεται  με βρασμό  2 g δείγματος  με 20 ml 
κανονικού  διαλύματος  υδροξειδίου  του νατρίου  και διήθηση , πρέπει  
να είναι  άχρωμο  
E 155 ΚΑΣΤΑΝΟ  HT 
Συνώνυμα  Καστανό  CI food 3, καστανό  της σοκολάτας  HT 
Ορισμός  Το καστανό  HT συνίσταται  κυρίως  από 4,4′-(2,4-διυδροξυ -5-υδρο­  
ξυμεθυλο -1,3-φαινυλενοδιαζω )-δι(ναφθαλινο -1-σουλφονικό ) νάτριο  
και βοηθητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με χλωριούχο  και/ή θειικό  
νάτριο  ως το κύριο  άχρωμο  συστατικό . 
Το καστανό  HT περιγράφεται  ως το άλας  με νάτριο . Επιτρέπεται  
επίσης  η χρήση  των αλάτων  με ασβέστιο  και κάλιο . 
Αριθ . CI 20285  
Αριθ . EINECS  224-924-0  
Χημική  ονομασία  4,4 ′-(2,4-διυδροξυ -5-υδροξυμεθυλο -1,3-φαινυλενοδιαζω )-δι(ναφθαλι­  
νο-1-σουλφονικό ) νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  27 H 18 N 4 Na 2 O 9 S 2 
Μοριακό  βάρος  652,57  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  70 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως άλας  με νάτριο  
E 1% 
1cm 403 σε μήκος  κύματος  περίπου  460 nm σε υδατικό  διάλυμα  με 
pH 7  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  καστανοκόκκινου  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Καστανό  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 35
 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό με pH 7 στα 460 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 10 % κατ' ανώτατο  όριο (μέθοδος  TLC)  
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
4-αμινο -ναφθαλινο -1-σουλφονικό  οξύ 0,7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  
αρωματικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενες  ως ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο σε διάλυμα  με pH 7  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 160a (i) Β-ΚΑΡΟΤΕΝΙΟ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 5  
Ορισμός  Οι προδιαγραφές  αυτές  ισχύουν  κατά  κύριο  λόγο  για όλα τα trans 
ισομερή  του β-καροτενίου , συνοδευόμενα  από μικρές  ποσότητες  
άλλων  καροτενοειδών . Τα αραιωμένα  και σταθεροποιημένα  παρα­  
σκευάσματα  είναι  δυνατόν  να περιέχουν  τα cis και trans ισομερή  σε 
διαφορετικές  αναλογίες . 
Αριθ . CI 40800  
Αριθ . EINECS  230-636-6  
Χημική  ονομασία  β-καροτένιο , β, β-καροτένιο  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 
Μοριακό  βάρος  536,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  96 % (εκ­ 
φραζόμενη  ως β-καροτένιο ) 
E 1% 
1cm 2 500 σε μήκος  κύματος  440 nm έως 457 nm περίπου  σε 
κυκλοεξάνιο  
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  χρώματος  κόκκινου  ή καστανο­  
κόκκινου  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστα  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 453 έως 456 nm  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Καροτενοειδή  εκτός  από β-καροτένιο : 3,0 % των ολικών  χρωστικών  
υλών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 36
 
E 160a (ii) ΦΥΤΙΚΑ  ΚΑΡΟΤΕΝΙΑ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 5  
Ορισμός  Φυτικά  καροτένια  λαμβάνονται  από ποικιλίες  εδώδιμων  φυτών , 
καρότα , φυτικά  έλαια , αγρωστώδη , τριφύλλι  (μηδική ) και τσου­  
κνίδα  με εκχύλιση  με διαλύτη . 
Η κύρια  χρωμοφόρος  ομάδα  αποτελείται  από καροτενοειδή , μεταξύ  
των οποίων  υπερισχύει  το β-καροτένιο . Ενδέχεται  να περιέχονται  
επίσης  α-καροτένιο , γ-καροτένιο  και άλλες  χρωστικές . Εκτός  από 
τις χρωστικές , το προϊόν  ενδέχεται  να περιέχει  έλαια , λίπη και 
κηρούς  που αποτελούν  φυσικά  συστατικά  της πρώτης  ύλης . 
Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την 
εκχύλιση : ακετόνη , μεθυλαιθυλκετόνη , μεθανόλη , αιθανόλη , προ­  
πανόλη -2, εξάνιο  ( 1 ), διχλωρομεθάνιο  και διοξείδιο  του άνθρακα . 
Αριθ . CI 75130  
Αριθ . EINECS  230-636-6  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  β-Καροτένιο : C 40 H 56 
Μοριακό  βάρος  β-Καροτένιο : 536,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε καροτένια  (υπολογιζόμενη  ως β-καροτένιο ) 5 % 
τουλάχιστον . Για προϊόντα  λαμβανόμενα  με εκχύλιση  φυτικών  
ελαίων : περιεκτικότητα  σε βρώσιμα  λίπη 0,2 % τουλάχιστον  
E 1% 
1cm 2 500 σε μήκος  κύματος  440 nm έως 457 nm περίπου  σε 
κυκλοεξάνιο  
Περιγραφή  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστα  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 440 nm έως 457 nm 
και στα 470 nm έως 486 nm  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλκετόνη  
Μεθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο  
Αιθανόλη 9 
> > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 160a (iii) Β-ΚΑΡΟΤΕΝΙΟ  από Blakeslea trispora 
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 5  
Ορισμός  Λαμβάνεται  με διαδικασία  ζύμωσης  με χρήση  μεικτής  καλλιέργειας  
των δύο συζεύξιμων  τύπων  (+) και (–) ποικιλιών  του μύκητα  Bla­
keslea trispora που αναπαράγονται  αμφιγονικά . Το β-καροτένιο  
εκχυλίζεται  από τη βιομάζα  με οξικό  αιθυλεστέρα  ή οξικό  ισοβου­  
τυλεστέρα  και προπανόλη -2 και κρυσταλλώνεται . Το κρυσταλλικό  
προϊόν  αποτελείται  κυρίως  από trans β-καροτένιο . Λόγω  της φυσι­  
κής διαδικασίας  περίπου  το 3 % του προϊόντος  αποτελείται  από 
μείγμα  καροτενοειδών , που είναι  χαρακτηριστικό  για το προϊόν . 
_____________  
( 1 ) Βενζόλιο  σε μέγιστη  συγκέντρωση  0,05 % v/v.  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 37
 
Αριθ . CI 40800  
Αριθ . EINECS  230-636-6  
Χημική  ονομασία  β-καροτένιο , β, β-καροτένιο  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 
Μοριακό  βάρος  536,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  96 % (εκ­ 
φραζόμενη  ως β-καροτένιο ) 
E 1% 
1cm 2 500 σε μήκος  κύματος  περίπου  440 nm έως 457 nm σε 
κυκλοεξάνιο  
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  χρώματος  κόκκινου , καστανο­  
κόκκινου  ή πορφυροϊώδους  (το χρώμα  διαφέρει  ανάλογα  με το 
διαλύτη  που χρησιμοποιήθηκε  για την εκχύλιση  και με τις συνθή­  
κες κρυστάλλωσης ) 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 453 έως 456 nm  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Οξικός  αιθυλεστέρας  0,8 % κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Αιθανόλη 9 
= 
; 
Οξικός  ισοβουτυλεστέρας : 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Προπανόλη -2: 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Καροτενοειδή  εκτός  από β-καροτένιο : 3,0 % των ολικών  χρωστι­  
κών υλών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Μύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 25 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
E 160a (iv) ΚΑΡΟΤΕΝΙΑ  ΑΠΟ  ΦΥΚΗ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 5  
▼M8 
Ορισμός  Μείγματα  καροτενίων  παράγονται  επίσης  από ποικιλίες  των φυκών  
Dunaliella salina . Το β-καροτένιο  λαμβάνεται  με εκχύλιση  με αιθέ­  
ριο έλαιο . Το παρασκεύασμα  είναι  εναιώρημα  20 ως 30 % σε βρώ­  
σιμο έλαιο . Η αναλογία  των ισομερών  trans και cis είναι  της τάξης  
του 50/50 ως 71/29. 
Η κύρια  χρωμοφόρος  ομάδα  αποτελείται  από καροτενοειδή , μεταξύ  
των οποίων  υπερισχύει  το β-καροτένιο . Ενδέχεται  να περιέχονται  
επίσης  α-καροτένιο , λουτεΐνη , ζεαξανθίνη  και β-κρυπτοξανθίνη . 
Εκτός  από τις χρωστικές , το προϊόν  ενδέχεται  να περιέχει  έλαια , 
λίπη και κηρούς  που αποτελούν  φυσικά  συστατικά  της πρώτης  ύλης . 
▼B 
Αριθ . CI 75130  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  β-καροτένιο : C 40 H 56 
Μοριακό  βάρος  β-καροτένιο : 536,88  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 38
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε καροτένια  (υπολογιζόμενη  ως β-καροτένιο ) 20 % 
τουλάχιστον . 
E 1% 
1cm 2 500 σε μήκος  κύματος  περίπου  440 nm έως 457 nm σε 
κυκλοεξάνιο  
Περιγραφή  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστα  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 440 nm έως 457 nm και 
στα 474 nm έως 486 nm  
Καθαρότητα  
Φυσικές  τοκοφερόλες  σε βρώσιμα  έλαια  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 160b ΑΝΝΑΤΟ , ΜΠΙΞΙΝΗ , ΝΟΡΜΠΙΞΙΝΗ  
I) ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ  ΜΠΙΞΙΝΗΣ  ΚΑΙ  ΝΟΡΜΠΙΞΙΝΗΣ  ΜΕ ΔΙΑΛΥΤΕΣ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI natural 4  
Ορισμός  Η μπιξίνη  παρασκευάζεται  με εκχύλιση  του εξωτερικού  περιβλή­  
ματος  των σπερμάτων  του δένδρου  ανάττο  (Bixa orellana  L.) με 
έναν ή περισσότερους  από τους διαλύτες : ακετόνη , μεθανόλη , εξά­  
νιο, διχλωρομεθάνιο  ή διοξείδιο  του άνθρακα , ακολουθούμενη  από 
απομάκρυνση  του διαλύτη . 
Η νορμπιξίνη  παρασκευάζεται  με υδρόλυση  του εκχυλίσματος  μπι­ 
ξίνης  με υδατικά  διαλύματα  αλκαλίων . 
Η μπιξίνη  και η νορμπιξίνη  ενδέχεται  να περιέχουν  και άλλες  ύλες 
που συνεκχυλίζονται  από τα σπέρματα  του δένδρου  ανάττο . 
Η σκόνη  μπιξίνης  περιέχει  πολλά  χρωμοφόρα  συστατικά , από τα 
οποία  το κυριότερο  αυτούσιο  είναι  η μπιξίνη  και τα οποία  απαν­  
τούν τόσο  σε cis όσο και σε trans μορφή , είναι  δε δυνατόν  να 
περιέχει  επίσης  προϊόντα  θερμικής  διάσπασης  της μπιξίνης . 
Η σκόνη  νορμπιξίνης  περιέχει  ως κύρια  χρωμοφόρο  ομάδα  το 
προϊόν  υδρόλυσης  της μπιξίνης  σε μορφή  αλάτων  με νάτριο  ή 
κάλιο , απαντούν  δε τόσο  τα cis όσο και τα trans ισομερή . 
Αριθ . CI 75120  
Αριθ . EINECS  Αννάτο : 215-735-4, εκχύλισμα  σπερμάτων  αννάτο : 289-561-2, μπι­ 
ξίνη: 230-248-7  
Χημική  ονομασία  
Μπιξίνη : Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος  
Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-trans-6,6 ′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος 8 
> > > > > > > > < 
> > > > > > > > :
 
Νορμπιξίνη : 9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 
9′-trans-6,6 ′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 8 
> > > > < 
> > > > : 
Χημικός  τύπος  Μπιξίνη : C  25 H 30 O 4 
Νορμπιξίνη : C  24 H 28 O 4 
Μοριακό  βάρος  Μπιξίνη : 394,51  
Νορμπιξίνη : 380,48  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 39
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  της σκόνης  μπιξίνης  σε ολικά  καροτενοειδή  του­  
λάχιστον  75 %, υπολογιζόμενη  ως μπιξίνη . 
Περιεκτικότητα  της σκόνης  νορμπιξίνης  σε ολικά  καροτενοειδή  
τουλάχιστον  25 %, υπολογιζόμενη  ως νορμπιξίνη . 
Μπιξίνη : E  1% 
1cm 2 870 σε μήκος  κύμα­  
τος περίπου  502 nm σε χλω­  
ροφόρμιο  
Νορμπιξίνη : E  1% 
1cm 2 870 σε μήκος  κύμα­  
τος περίπου  482 nm σε διά­ 
λυμα  KOH  
Περιγραφή  Σκόνη , εναιώρημα  ή διάλυμα  χρώματος  καστανοκόκκινου  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
χλωροφόρμιο  στα 502 nm 
περίπου  
Νορμπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
αραιό  διάλυμα  KOH στα 
482 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθανόλη  
Εξάνιο 9 
> > > > = 
> > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
II) ΑΛΚΑΛΙΚΑ  ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ  ΑΝΑΤΤΟ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI natural 4  
Ορισμός  Το υδατοδιαλυτό  ανάττο  παρασκευάζεται  με εκχύλιση  του εξωτε­  
ρικού  περιβλήματος  των σπερμάτων  του δένδρου  ανάττο  (Bixa 
orellana  L.) με υδατικά  διαλύματα  αλκαλίων  (υδροξείδιο  του 
νατρίου  ή του καλίου ). 
Το υδατοδιαλυτό  ανάττο  περιέχει  ως κύρια  χρωμοφόρο  ομάδα  
νορμπιξίνη , το προϊόν  υδρόλυσης  της μπιξίνης , σε μορφή  αλάτων  
με νάτριο  ή κάλιο , απαντούν  δε τόσο  τα cis όσο και τα trans 
ισομερή . 
Αριθ . CI 75120  
Αριθ . EINECS  Αννάτο : 215-735-4, εκχύλισμα  σπερμάτων  αννάτο : 289-561-2, μπι­ 
ξίνη: 230-248-7  
Χημική  ονομασία  
Μπιξίνη : Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος  
Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-trans-6,6 ′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος 8 
> > > > > > > < 
> > > > > > > :
 
Νορμπιξίνη : 9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 
9′-trans-6,6 ′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 8 
> > > < 
> > > : ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 40
 
Χημικός  τύπος  Μπιξίνη : C  25 H 30 O 4 
Νορμπιξίνη : C  24 H 28 O 4 
Μοριακό  βάρος  Μπιξίνη : 394,51  
Νορμπιξίνη : 380,48  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικά  καροτενοειδή  τουλάχιστον  0,1 %, εκφρα­  
ζόμενη  ως νορμπιξίνη  
Νορμπιξίνη : E  1% 
1cm 2 870 σε μήκος  κύμα­  
τος περίπου  482 nm σε διά­ 
λυμα  KOH  
Περιγραφή  Σκόνη , εναιώρημα  ή διάλυμα  χρώματος  καστανοκόκκινου  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
χλωροφόρμιο  στα 502 nm 
περίπου  
Νορμπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
αραιό  διάλυμα  KOH στα 
482 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
III) ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ  ΑΝΑΤΤΟ  ΣΕ ΕΛΑΙΟ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI natural 4  
Ορισμός  Τα εκχυλίσματα  ανάττο  σε έλαιο , σε μορφή  διαλύματος  ή εναι­  
ωρήματος , παρασκευάζονται  με εκχύλιση  του εξωτερικού  περιβλή­  
ματος  των σπερμάτων  του δένδρου  ανάττο  (Bixa orellana L.) με 
βρώσιμα  φυτικά  έλαια . Τα εκχυλίσματα  ανάττο  σε έλαιο  περιέχουν  
πολλά  χρωμοφόρα  συστατικά , από τα οποία  το κυριότερο  αυτούσιο  
είναι  η μπιξίνη  και τα οποία  απαντούν  τόσο  σε cis όσο και σε trans 
μορφή , είναι  δε δυνατόν  να περιέχουν  επίσης  προϊόντα  θερμικής  
διάσπασης  της μπιξίνης . 
Αριθ . CI 75120  
Αριθ . EINECS  Αννάτο : 215-735-4, εκχύλισμα  σπερμάτων  αννάτο : 289-561-2, μπι­ 
ξίνη: 230-248-7  
Χημική  ονομασία  
Μπιξίνη : Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος  
Όξινος  6′-μεθυλεστέρας  του 
9′-trans-6,6 ′-διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικού  οξέος 8 
> > > > > > > > < 
> > > > > > > > :
 
Νορμπιξίνη : 9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 
9′-trans-6,6 ′-Διαποκαροτενο - 
6,6′-δικαρβονικό  οξύ 8 
> > > > < 
> > > > :
 
Χημικός  τύπος  Μπιξίνη : C  25 H 30 O 4 
Νορμπιξίνη : C  24 H 28 O 4 
Μοριακό  βάρος  Μπιξίνη : 394,51  
Νορμπιξίνη : 380,48  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 41
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικά  καροτενοειδή  τουλάχιστον  0,1 %, εκφρα­  
ζόμενη  ως μπιξίνη . 
Μπιξίνη : E  1% 
1cm 2 870 σε μήκος  κύμα­  
τος περίπου  502 nm σε χλω­  
ροφόρμιο  
Περιγραφή  Σκόνη , εναιώρημα  ή διάλυμα  χρώματος  καστανοκόκκινου  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
χλωροφόρμιο  στα 502 nm 
περίπου  
Νορμπιξίνη : Μέγιστο  απορρόφησης  σε 
αραιό  διάλυμα  KOH στα 
482 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 160c ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ  ΠΑΠΡΙΚΑΣ , ΚΑΨΑΝΘΙΝΗ , ΚΑΨΟΡΟΥΜΠΙΝΗ  
Συνώνυμα  Ελαιορητίνη  πάπρικας  
Ορισμός  Το εκχύλισμα  πάπρικας  λαμβάνεται  με εκχύλιση  με διαλύτες  της 
πάπρικας , δηλαδή  του αλεσμένου  καρπού  — με ή χωρίς  σπέρματα  
— ποικιλιών  του φυτού  Capsicum annuum L., και περιέχει  τις 
κυριότερες  χρωμοφόρες  ομάδες  αυτού  του καρυκεύματος , που 
είναι  η καψανθίνη  και η καψορουμπίνη . Περιέχει  επίσης  μεγάλη  
ποικιλία  άλλων  χρωμοφόρων  ενώσεων . 
Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την 
εκχύλιση : μεθανόλη , αιθανόλη , ακετόνη , εξάνιο , διχλωρομεθάνιο , 
οξικός  αιθυλεστέρας , προπανόλη -2 και διοξείδιο  του άνθρακα . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  Καψανθίνη : 207-364-1, καψορουμπίνη : 207-425-2  
Χημική  ονομασία  Καψανθίνη : (3R, 3′S, 5′R)-3,3′-διυδροξυ -β,κ-καροτενόνη -6 
Καψορουμπίνη : (3S, 3′S, 5R, 5′R)-3,3′-διυδροξυ -κ,κ-καροτενοδιό­  
νη-6,6′ 
Χημικός  τύπος  Καψανθίνη : C  40 H 56 O 3 
Καψορουμπίνη : C  40 H 56 O 4 
Μοριακό  βάρος  Καψανθίνη : 584,85  
Καψορουμπίνη : 600,85  
Δοκιμασία  Εκχύλισμα  πάπρικας : περιεκτικότητα  σε καροτενοειδή  τουλάχιστον  
7,0 % 
Καψανθίνη /καψορουμπίνη : τουλάχιστον  30 % σε ολικά  καροτενο­  
ειδή 
E 1% 
1cm 2 100 σε μήκος  κύματος  περίπου  462 nm σε ακετόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 42
 
Περιγραφή  Βαθυκόκκινο  παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε ακετόνη  στα 462 nm περίπου  
Χρωματική  αντίδραση  Μια σταγόνα  δείγματος  σε 2-3 σταγόνες  χλωροφορμίου  παρέχει  με 
την προσθήκη  μιας σταγόνας  θειικού  οξέος  βαθυκύανη  χρώση  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Οξικός  αιθυλεστέρας  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Ακετόνη  
Εξάνιο  
Προπανόλη -2 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Καψαϊκίνη  250 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 160d ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ  
(i) ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ  ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ  
Συνώνυμα  Λυκοπένιο  από χημική  σύνθεση  
Ορισμός  Το συνθετικό  λυκοπένιο  είναι  μείγμα  γεωμετρικών  ισομερών  λυκο­  
πενίων  και παράγεται  με συμπύκνωση  Wittig των συνθετικών  ενδια­  
μέσων  προϊόντων  που χρησιμοποιούνται  συνήθως  για την παραγωγή  
άλλων  καροτενοειδών  τα οποία  χρησιμοποιούνται  στα τρόφιμα . Το 
συνθετικό  λυκοπένιο  αποτελείται  κατά  κύριο  λόγο  από όλο-trans- 
λυκοπένιο  και 5-cis-λυκοπένιο  καθώς  και από άλλα  ισομερή  σε 
ήσσονες  ποσότητες . Τα παρασκευάσματα  λυκοπενίου  του εμπορίου  
που προορίζονται  για χρήση  στα τρόφιμα  μορφοποιούνται  ως εναι­  
ωρήματα  σε βρώσιμα  έλαια  ή ως σκόνη  κολλοειδώς  διαλυτή  ή 
διαλυτή  στο νερό. 
Αριθ . CI 75125  
Αριθ . EINECS  207-949-1  
Χημική  ονομασία  ψ,ψ-καροτένιο , όλο-trans-λυκοπένιο , (όλο-E)-λυκοπένιο , (όλο-E)- 
2,6,10,14,19,23,27,31- οκταμεθυλο -τριανταδυοδεκατριένιο -2,6,8,10, 
12,14,16,18,20,22,24,26,30  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 
Μοριακό  βάρος  536,85  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικά  λυκοπένια  τουλάχιστον  96 % (70 % του­  
λάχιστον  σε όλο-trans-λυκοπένιο ) 
Η E 1% 
1cm στα 465 - 475 nm σε εξάνιο  (για 100 % καθαρό  όλο-trans- 
λυκοπένιο ) είναι  3 450.  
Περιγραφή  Κόκκινη  κρυσταλλική  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 43
 
Ταυτοποίηση  
Φασματ oφωτoμετρία  Διάλυμα  σε εξάνιο  παρουσιάζει  μέγιστο  απορρόφησης  στα 470 nm 
περίπου  
Δοκιμή  καροτενοειδών  Το διάλυμα  του δείγματος  σε ακετόνη  αποχρωματίζεται  ύστερα  από 
διαδοχικές  προσθήκες  διαλύματος  νιτρώδους  νατρίου  5 % και θει­ 
ικού οξέος  1Ν. 
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε χλωροφόρμιο . 
Ιδιότητες  του διαλύματος  1 % σε χλωρο­  
φόρμιο  Διαυγές  με έντονο  πορτοκαλοκόκκινο  χρώμα  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (40 °C, 4 ώρες  σε 20 mm Hg)  
Απο-12’-λυκοπενάλη  0,15 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξείδιο  της τριφαινυλοφωσφίνης  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Κατάλοιπα  διαλυτών  Μεθανόλη : 200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Εξάνιο , προπανόλη -2: 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο έκαστο . 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  στα παρα­  
σκευάσματα  του εμπορίου ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
(ii) ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ  ΑΠΟ  ΚΟΚΚΙΝΕΣ  ΤΟΜΑΤΕΣ  
Συνώνυμα  Φυσικό  κίτρινο  27 
Ορισμός  Το λυκοπένιο  παράγεται  με εκχύλιση  κόκκινης  τομάτας  (Lycoper ­
sicon esculentum L.) με διαλύτη , ακολουθούμενη  από απομά­  
κρυνση  του διαλύτη . Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να 
χρησιμοποιούνται : διοξείδιο  του άνθρακα , οξικός  αιθυλεστέρας , 
ακετόνη , προπανόλη -2, μεθανόλη , αιθανόλη  και εξάνιο . Η μείζων  
χρωμοφόρος  ομάδα  της τομάτας  είναι  το λυκοπένιο , ενώ μπορεί  να 
συνυπάρχουν  ήσσονες  ποσότητες  άλλων  καροτενοειδών  χρωστι­  
κών. Εκτός  από τις χρωστικές , το προϊόν  μπορεί  να περιέχει  έλαιο , 
λίπη, κηρούς  και αρτυματικές  ουσίες  που αποτελούν  φυσικά  συστα­  
τικά της τομάτας . 
Αριθ . CI 75125  
Αριθ . EINECS  207-949-1  
Χημική  ονομασία  Ψ,Ψ-καροτένιο , όλο-trans-λυκοπένιο , (όλο-E)-λυκοπένιο , (όλο-E)- 
2,6,10,14,19,23,27,31- οκταμεθυλοτριανταδυοδεκατριένιο -2,6,8,10, 
12,14,16,18,20,22,24,26,30  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 
Μοριακό  βάρος  536,85  
Δοκιμασία  E  1% 
1cm 3 450 στα 465 - 475 nm σε εξάνιο  (για 100 % καθαρό  όλο- 
trans-λυκοπένιο ) 
Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες 5 % τουλάχιστον  
Περιγραφή  Βαθυκόκκινο  παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Φασματ oφωτoμετρία  Μέγιστο  σε εξάνιο  στα 472 nm περίπου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 44
 
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Προπανόλη -2 
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Εξάνιο  
Ακετόνη  
Αιθανόλη  
Μεθανόλη  
Οξικός  αιθυλεστέρας 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Θειική  τέφρα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
(iii) ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ  ΑΠΟ  BLAKESLEA TRISPORA 
Συνώνυμα  Φυσικό  κίτρινο  27 
Ορισμός  Το λυκοπένιο  από Blakeslea trispora λαμβάνεται  με εκχύλιση  από τη 
βιομάζα  των μυκήτων , την οποία  ακολουθεί  καθαρισμός  με κρυ­  
στάλλωση  και διήθηση . Αποτελείται  κατά  κύριο  λόγο  από όλο- 
trans-λυκοπένιο . Μπορεί  να περιέχει  και ήσσονες  ποσότητες  
άλλων  καροτενοειδών . Η προπανόλη -2 και ο οξικός  ισοβουτυλεστέ­  
ρας είναι  οι μοναδικοί  διαλύτες  που χρησιμοποιούνται  για την παρα­  
σκευή  του. Τα παρασκευάσματα  λυκοπενίου  του εμπορίου  που προ­  
ορίζονται  για χρήση  στα τρόφιμα  μορφοποιούνται  ως εναιωρήματα  
σε βρώσιμα  έλαια  ή ως σκόνη  κολλοειδώς  διαλυτή  ή διαλυτή  στο 
νερό. 
Αριθ . CI 75125  
Αριθ . EINECS  207-949-1  
Χημική  ονομασία  Ψ,Ψ-καροτένιο , όλο-trans-λυκοπένιο , (όλο-E)-λυκοπένιο , (όλο-E)- 
2,6,10,14,19,23,27,31- οκταμεθυλοτριανταδυοδεκατριένιο -2,6,8,10, 
12,14,16,18,20,22,24,26,30  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 
Μοριακό  βάρος  536,85  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % σε ολικά  λυκοπένια  και τουλάχι­  
στον  90% σε όλο-trans-λυκοπένιο  επί των ολικών  χρωστικών  υλών  
E 1% 
1cm 3 450 στα 465 - 475 nm σε εξάνιο  (για 100 % καθαρό  όλο- 
trans-λυκοπένιο ) 
Περιγραφή  Κόκκινη  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Φασματ oφωτoμετρία  Διάλυμα  σε εξάνιο  παρουσιάζει  μέγιστο  απορρόφησης  στα 470 nm 
περίπου  
Δοκιμή  καροτενοειδών  Το διάλυμα  του δείγματος  σε ακετόνη  αποχρωματίζεται  ύστερα  από 
διαδοχικές  προσθήκες  διαλύματος  νιτρώδους  νατρίου  5 % και θει­ 
ικού οξέος  1Ν. 
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε χλωροφόρμιο . 
Ιδιότητες  του διαλύματος  1 % σε χλωρο­  
φόρμιο  Διαυγές  με έντονο  πορτοκαλοκόκκινο  χρώμα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 45
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (40 °C, 4 ώρες  σε 20 mm Hg)  
Άλλα  καροτενοειδή  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Κατάλοιπα  διαλυτών  Προπανόλη -2: 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξικός  ισοβουτυλεστέρας : 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Διχλωρομεθάνιο : 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  στα παρα­  
σκευάσματα  του εμπορίου ) 
Θειική  τέφρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 160e Β-ΑΠΟ -8′-ΚΑΡΟΤΕΝΑΛΗ  (C30) 
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 6  
Ορισμός  Οι προδιαγραφές  αυτές  ισχύουν  για το όλο-trans ισομερές  της β- 
απο-8′-καροτενάλης , που αποτελεί  την επικρατέστερη  μορφή  της, 
συνοδευόμενο  από μικρές  ποσότητες  άλλων  καροτενοειδών . Από 
β-απο-8′-καροτενάλη  που ανταποκρίνεται  σ’ αυτές  τις προδιαγραφές  
παρασκευάζονται  αραιωμένες  και σταθεροποιημένες  μορφές , που 
περιλαμβάνουν  διαλύματα  ή εναιωρήματα  β-απο-8′-καροτενάλης  σε 
βρώσιμα  λίπη ή έλαια , γαλακτώματα  και σκόνες  που σχηματίζουν  
κολλοειδή  υδατικά  διαλύματα . Τα εν λόγω  παρασκευάσματα  μπορεί  
να περιέχουν  τα cis και trans ισομερή  σε διαφορετικές  αναλογίες . 
Αριθ . CI 40820  
Αριθ . EINECS  214-171-6  
Χημική  ονομασία  β-Απο-8′-καροτενάλη , trans-β-Απο-8′-καροτεναλδεΰδη  
Χημικός  τύπος  C  30 H 40 O 
Μοριακό  βάρος  416,65  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  96 %  
E 1% 
1cm 2 640 σε μήκος  κύματος  460-462 nm σε κυκλοεξάνιο  
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  με μεταλλική  λάμψη  ή κρυσταλλική  σκόνη  χρώματος  
σκοτεινού  ιώδους  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 460-462 nm  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Καροτενοειδή  εκτός  από β-απο-8′-καροτενάλη : 
3,0 % των ολικών  χρωστικών  υλών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 161b ΛΟΥΤΕΪΝΗ  
Συνώνυμα  Μείγματα  καροτενοειδών , ξανθοφύλλες  
Ορισμός  Η λουτεΐνη  λαμβάνεται  με εκχύλιση  με διαλύτες  ποικιλιών  βρώσι­  
μων καρπών  και φυτών , αγρωστωδών , τριφυλλιού  (μηδικής ) και 
Tagetes erecta. Η κύρια  χρωμοφόρος  ομάδα  είναι  τα καροτενοειδή , 
μεταξύ  των οποίων  η λουτεΐνη  και οι εστέρες  της με λιπαρά  οξέα  
περιέχονται  στη μεγαλύτερη  αναλογία , ενώ σε διάφορες  ποσότητες  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 46
 
απαντούν  καροτένια . Η λουτεΐνη  ενδέχεται  να περιέχει  έλαια , λίπη 
και κηρούς  που αποτελούν  φυσικά  συστατικά  της φυτικής  πρώτης  
ύλης . 
Μόνο  οι κατωτέρω  διαλύτες  δύνανται  να χρησιμοποιούνται  για την 
εκχύλιση : μεθανόλη , αιθανόλη , προπανόλη -2, εξάνιο , ακετόνη , 
μεθυλαιθυλοκετόνη  και διοξείδιο  του άνθρακα . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  204-840-0  
Χημική  ονομασία  3,3 ′-διυδροξυ -δ-καροτένιο  
Χημικός  τύπος  C  40 H 56 O 2 
Μοριακό  βάρος  568,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  4,0 %, υπο­  
λογιζόμενη  ως λουτεΐνη  
E 1% 
1cm 2 550 σε μήκος  κύματος  περίπου  445 nm σε μείγμα  χλωρο­  
φορμίου /αιθανόλης  (10 + 90) ή μείγμα  εξανίου /αιθανόλης /ακετόνης  
(80 + 10 + 10)  
Περιγραφή  Σκοτεινόχρωμο  κιτρινοκάστανο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε μείγμα  χλωροφορμίου /αιθανόλης  (1:9) 
στα 445 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Ακετόνη  
50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, 
μόνοι  ή σε συνδυασμό  Μεθυλαιθυλοκετόνη  
Μεθανόλη  
Αιθανόλη  
Προπανόλη -2 
Εξάνιο 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 161g ΚΑΝΘΑΞΑΝΘΙΝΗ  
Συνώνυμα  Πορτοκαλί  CI food 8  
Ορισμός  Οι προδιαγραφές  αυτές  ισχύουν  για τα όλο-trans ισομερή  της καν­  
θαξανθίνης , που αποτελούν  την επικρατέστερη  μορφή  της, συνο­  
δευόμενα  από μικρές  ποσότητες  άλλων  καροτενοειδών . Από καν­  
θαξανθίνη  που ανταποκρίνεται  σ’ αυτές  τις προδιαγραφές  παρα­  
σκευάζονται  αραιωμένες  και σταθεροποιημένες  μορφές , που περι­  
λαμβάνουν  διαλύματα  ή εναιωρήματα  κανθαξανθίνης  σε βρώσιμα  
λίπη ή έλαια , γαλακτώματα  και σκόνες  που σχηματίζουν  κολλοειδή  
υδατικά  διαλύματα . Τα εν λόγω  παρασκευάσματα  μπορεί  να περιέ­  
χουν  τα cis και trans ισομερή  σε διαφορετικές  αναλογίες . 
Αριθ . CI 40850  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 47
 
Αριθ . EINECS  208-187-2  
Χημική  ονομασία  β-καροτενοδιόνη -4,4′, κανθαξανθίνη , 4,4′-διοξυ -β-καροτένιο  
Χημικός  τύπος  C  40 H 52 O 2 
Μοριακό  βάρος  564,86  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες τουλάχιστον  96 % (εκ­ 
φραζόμενη  ως κανθαξανθίνη ) 
E 1% 
1cm 2 200  σε μήκος  κύματος  περίπου  
485 nm σε χλωροφόρμιο  
468-472 nm σε κυκλοεξάνιο  
464-467 nm σε πετρελαϊκό  
αιθέρα 8 
> > > > > > > > < 
> > > > > > > > :
 
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  χρώματος  βαθυϊώδους  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε χλωροφόρμιο  στα 485 nm περίπου  
Μέγιστο  απορρόφησης  σε κυκλοεξάνιο  στα 468-472 nm 
Μέγιστο  απορρόφησης  σε πετρελαϊκό  αιθέρα  στα 464-467 nm  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες Καροτενοειδή  εκτός  από κανθαξανθίνη  5,0 % των ολικών  χρωστι­  
κών υλών  κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 162 ΕΡΥΘΡΑ  ΧΡΩΣΤΙΚΗ  ΤΗΣ  ΡΙΖΑΣ  ΤΩΝ  ΤΕΥΤΛΩΝ , ΒΕΤΑΝΙΝΗ  
Συνώνυμα  Ερυθρά  χρωστική  τεύτλων  
Ορισμός  Η ερυθρά  χρωστική  τεύτλων  λαμβάνεται  από τη ρίζα ποικιλιών  των 
ερυθρών  τεύτλων  (Beta vulgaris L. var. rubra) ως καθαρός  χυμός  με 
έκθλιψη  των τεύτλων  ή με υδατική  εκχύλιση  τεμαχισμένων  ριζών  
τεύτλων , ακολουθούμενη  από εμπλουτισμό  στη δραστική  ουσία . Ο 
χρωματισμός  συντίθεται  από πολλές  χρωστικές , που ανήκουν  όλες 
στην  ομάδα  των βεταλαϊνών . Η κύρια  χρωμοφόρος  ομάδα  είναι  οι 
βετακυανίνες  (κόκκινες ), από τις οποίες  η βετανίνη  περιέχεται  σε 
αναλογία  75-95 %, ενώ σε μικρές  ποσότητες  είναι  δυνατόν  να απαν­  
τούν η βεταξανθίνη  (κίτρινη ) και προϊόντα  διάσπασης  των βεταλαϊ­  
νών (ανοικτοκάστανα ). 
Εκτός  από τις χρωστικές , ο χυμός  ή το εκχύλισμα  περιέχει  σάκχαρα , 
άλατα  ή/και πρωτεΐνες  που αποτελούν  φυσικά  συστατικά  των ερυ­  
θρών  τεύτλων . Το διάλυμα  ενδέχεται  να έχει συμπυκνωθεί  και ορι­ 
σμένα  προϊόντα  υποβάλλονται  σε καθαρισμό  για την απομάκρυνση  
του μεγαλύτερου  μέρους  των σακχάρων , αλάτων  και πρωτεϊνών . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  231-628-5  
Χημική  ονομασία  S-(R ′,R′)-4-[2-[2- καρβοξυ -5(β-D-γλυκοπυρανοζυλοξυ )-2,3-διυδρο -6- 
υδροξυ -1Η-ινδολ -1-υλ]αιθενυλο ]-2,3-διυδρο -2,6-πυριδινο -δικαρβοξυ­  
λικό οξύ· 2-καρβοξυλικό  1-[2-(2,6- δικαρβοξυ -1,2,3,4-τετραϋδρο -4- 
πυριδυλιδεν )αιθυλιδενο ]-5(β-D-γλυκοπυρανοζυλοξυ )-6-υδροξυ -ινδό­  
λιο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 48
 
Χημικός  τύπος  Βετανίνη : C 24 H 26 N 2 O 13 
Μοριακό  βάρος  550,48  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ερυθρά  χρωστική  (εκφραζόμενη  ως βετανίνη ) 
τουλάχιστον  0,4 %  
E 1% 
1cm 1 120 σε μήκος  κύματος  περίπου  535 nm σε υδατικό  διάλυμα  
με pH 5  
Περιγραφή  Υγρό , πάστα , σκόνη  ή στερεό  κόκκινου  ή βαθυκόκκινου  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε νερό με pH 5 στα 535 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Νιτρικά  ιόντα  Κατ’ ανώτατο  όριο 2 g νιτρικών  ανιόντων  ανά g ερυθράς  χρωστικής  
(όπως  αυτή  υπολογίζεται  στη δοκιμασία ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 163 ΑΝΘΟΚΥΑΝΙΝΕΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Οι ανθοκυανίνες  λαμβάνονται  με διαβροχή  ή εκχύλιση  με νερό 
εμπλουτισμένο  με θειώδη  ιόντα , οξινισμένο  νερό, διοξείδιο  του 
άνθρακα , μεθανόλη  ή αιθανόλη , από ποικιλίες  βρώσιμων  οπωρο­  
κηπευτικών  και στη συνέχεια  συμπύκνωση  και/ή καθαρισμό , εάν 
χρειάζεται . Το προϊόν  που προκύπτει  μπορεί  να μετατραπεί  σε 
σκόνη  με βιομηχανική  διεργασία  ξήρανσης . Οι ανθοκυανίνες  περιέ­  
χουν  τα ίδια συστατικά  με την πρώτη  ύλη, συγκεκριμένα  ανθοκυα­  
νίνη, οργανικά  οξέα , ταννίνες , σάκχαρα , ανόργανα  άλατα  κ.λπ., 
αλλά  όχι κατ’ ανάγκην  στις ίδιες αναλογίες . Η φυσική  παρουσία  
αιθανόλης  είναι  πιθανή  λόγω  της διεργασίας  διαβροχής . Η χρωμο­  
φόρος  ομάδα  είναι  η ανθοκυανίνη . Τα προϊόντα  διατίθενται  στην  
αγορά  με βάση  τη χρωστική  ισχύ τους, όπως  προσδιορίζεται  με τη 
δοκιμασία . Η περιεκτικότητα  σε χρωστική  ύλη δεν εκφράζεται  σε 
ποσοτικές  μονάδες . 
Αριθ . CI 
Αριθ . EINECS  208-438-6 ( κυανιδίνη ), 205-125-6 ( παιωνιδίνη ), 208-437-0 ( δελφι­  
νιδίνη ), 211-403-8 ( μαλβιδίνη ), 205-127-7 ( πελαργονιδίνη ), 215- 
849-4 (πετουνιδίνη ) 
Χημική  ονομασία  3,3 ′,4′,5,7-Πενταϋδροξυ -φλαβυλοχλωρίδιο  (κυανιδίνη ) 
3,4′,5,7-Τετραϋδροξυ -3′-μεθοξυ -φλαβυλοχλωρίδιο  (παιωνιδίνη ) 
3,4′,5,7-Τετραϋδροξυ -3′,5′-διμεθοξυ -φλαβυλοχλωρίδιο  (μαλβιδίνη ) 
3,5,7-Τριυδροξυ -2-(3,4,5- τριυδροξυ -φαινυλο )-1-βενζοπυρρυλοχλω­  
ρίδιο  (δελφινιδίνη ) 
3,3′4′,5,7-Πενταϋδροξυ -5′-μεθοξυ -φλαβυλοχλωρίδιο  (πετουνιδίνη ) 
3,5,7-Τριυδροξυ -2-(4-υδροξυ -φαινυλο )-1-βενζοπυρρυλοχλωρίδιο  
(πελαργονιδίνη ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 49
 
Χημικός  τύπος  Κυανιδίνη : C 15 H 11 O 6 Cl 
Παιωνιδίνη : C 16 H 13 O 6 Cl 
Μαλβιδίνη : C 17 H 15 O 7 Cl 
Δελφινιδίνη : C 15 H 11 O 7 Cl 
Πετουνιδίνη : C 16 H 13 O 7 Cl 
Πελαργονιδίνη : C 15 H 11 O 5 Cl 
Μοριακό  βάρος  Κυανιδίνη : 322,6 
Παιωνιδίνη : 336,7 
Μαλβιδίνη : 366,7 
Δελφινιδίνη : 340,6 
Πετουνιδίνη : 352,7 
Πελαργονιδίνη : 306,7  
Δοκιμασία  E  1% 
1cm 300 για την καθαρή  χρωστική  σε μήκος  κύματος  515-535 nm 
σε pH 3,0  
Περιγραφή  Υγρό , σκόνη  ή πάστα  πορφυροκόκκινου  χρώματος  με ελαφρά  
χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε μεθανόλη  με πυκνό  HCl σε αναλογία  
0,01 % στα 
Κυανιδίνη : 535 nm 
Παιωνιδίνη : 532 nm 
Μαλβιδίνη : 542 nm 
Δελφινιδίνη : 546 nm 
Πετουνιδίνη : 543 nm 
Πελαργονιδίνη : 530 nm  
Καθαρότητα  
Κατάλοιπα  διαλυτών  Μεθανόλη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθανόλη  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  
όριο 
Διοξείδιο  του θείου  Κατ’ ανώτατο  όριο 1 000 mg/kg ανά εκατοστιαία  μονάδα  χρωστι­  
κής 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
E 170 ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Λευκό  CI Pigment 18 · κιμωλία  
Ορισμός  Το ανθρακικό  ασβέστιο  είναι  το προϊόν  που λαμβάνεται  από κονιο­  
ποιημένο  ασβεστόλιθο  ή με καταβύθιση  ιόντων  ασβεστίου  με ανθρα­  
κικά ιόντα . 
Αριθ . CI 77220  
Αριθ . EINECS  Ανθρακικό  ασβέστιο : 207-439-9 
Ασβεστόλιθος : 215-279-6  
Χημική  ονομασία  Ανθρακικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  CaCO  3 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 50
 
Μοριακό  βάρος  100,1  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  ή άμορφη  σκόνη , άοσμη  και άγευστη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό και στην  αλκοόλη . Διαλύεται  με ανα­  
βρασμό  σε αραιό  οξικό  οξύ, αραιό  υδροχλωρικό  οξύ και αραιό  
νιτρικό  οξύ, τα δε προκύπτοντα  διαλύματα  παρέχουν , μετά  από 
βρασμό , θετικά  αποτελέσματα  στις αναλύσεις  ασβεστίου . 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (200 °C, 4 ώρες ) 
Αδιάλυτες  σε οξέα  ουσίες  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άλατα  μαγνησίου  και αλκαλίων  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αντιμόνιο  (στοιχειακό ) 
100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μόνοι  ή σε συνδυασμό  Χαλκός  (στοιχειακός ) 
Χρώμιο  (στοιχειακό ) 
Ψευδάργυρος  (στοιχειακός ) 
Βάριο  (στοιχειακό ) 9 
> > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > ;
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 171 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΤΙΤΑΝΙΟΥ  
Συνώνυμα  Λευκό  CI Pigment 6  
Ορισμός  Το διοξείδιο  του τιτανίου  συνίσταται  κυρίως  από καθαρό  διοξείδιο  
του τιτανίου  με την κρυσταλλική  μορφή  του ανατασίου  και/ή του 
ρουτιλίου , το οποίο  μπορεί  να έχει επιστρωθεί  με μικρές  ποσότητες  
αλουμίνας  και/ή διοξειδίου  του πυριτίου  για τη βελτίωση  των τεχνι­  
κών ιδιοτήτων  του προϊόντος  
Οι ποιότητες  ανατασίου  του χρωστικού  διοξειδίου  του τιτανίου  είναι  
δυνατόν  να επιτευχθούν  μόνο  με τη διεργασία  θειικού  άλατος , η 
οποία  δημιουργεί  ως παραπροϊόν  μεγάλη  ποσότητα  θειικού  οξέος . 
Οι ποιότητες  ρουτιλίου  του διοξειδίου  του τιτανίου  επιτυγχάνονται  
συνήθως  με τη μέθοδο  χλωριούχου  άλατος . 
Ορισμένες  ποιότητες  ρουτιλίου  του διοξειδίου  του τιτανίου  παράγο­  
νται με τη χρήση  μαρμαρυγία  (γνωστού  και ως μεικτό  πυριτικό  άλας  
καλίου -αργιλίου ) ως προτύπου  για τον σχηματισμό  της βασικής  φολ­  
λιδωτής  δομής . Η επιφάνεια  του μαρμαρυγία  υποβάλλεται  σε ειδική , 
κατοχυρωμένη  με δίπλωμα  ευρεσιτεχνίας , διεργασία  με την οποία  
επικαλύπτεται  με διοξειδίο  του τιτανίου . 
Η φολλιδωτή  μορφή  ρουτιλίου  του διοξειδίου  του τιτανίου  παρα­  
σκευάζεται  με την υποβολή  του μαργαριτώδους  πιγμέντου  από μαρ­  
μαρυγία  που έχει επικαλυφθεί  με διοξείδιο  του τιτανίου  (ρουτίλιο ) 
σε εκχυλιστική  διάλυση  σε οξύ και στη συνέχεια  σε εκχυλιστική  
διάλυση  σε άλκαλι . Κατά  τη διάρκεια  της διεργασίας  αυτής  απομα­  
κρύνεται  το σύνολο  του μαρμαρυγία  και το προϊόν  της είναι  η 
φολλιδωτή  μορφή  ρουτιλίου  του διοξειδίου  του τιτανίου . 
Αριθ . CI 77891  
Αριθ . EINECS  236-675-5  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 51
 
Χημική  ονομασία  Διοξείδιο  του τιτανίου  
Χημικός  τύπος  TiO  2 
Μοριακό  βάρος  79,88  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί ουσίας  απαλλαγμένης  από 
αλουμίνα  και διοξείδιο  του πυριτίου  
Περιγραφή  Λευκή  έως ελαφρά  χρωματισμένη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό και στους  οργανικούς  διαλύτες . Διαλύεται  αργά  
σε υδροφθορικό  οξύ και σε θερμό  πυκνό  θειικό  οξύ. 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ουσίας  απαλλαγμένης  από πτητικές  
ύλες (800 °C)  
Οξείδιο  του αργιλίου  και/ή διοξείδιο  του 
πυριτίου  Συνολικά  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  διαλυτές  σε HCl 0,5 N  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ουσίας  απαλλαγμένης  από αλουμίνα  
και διοξείδιο  του πυριτίου  και, επιπλέον , για προϊόντα  που περιέχουν  
αλουμίνα  και/ή διοξείδιο  του πυριτίου  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο επί 
του προϊόντος  όπως  διατίθεται  στην  αγορά . 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από εκχύλιση  με HCl 0,5 Ν. 
Αντιμόνιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από εκχύλιση  με HCl 0,5 Ν. 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από εκχύλιση  με HCl 0,5 Ν. 
Μόλυβδος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από εκχύλιση  με HCl 0,5 Ν. 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από εκχύλιση  με HCl 0,5 Ν. 
E 172 ΟΞΕΙΔΙΑ  ΤΟΥ  ΣΙΔΗΡΟΥ  ΚΑΙ  ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΑ  ΤΟΥ  ΣΙΔΗΡΟΥ  
Συνώνυμα  Κίτρινο  του οξειδίου  του σιδήρου : Κίτρινο  CI Pigment 42 και 43 
Κόκκινο  του οξειδίου  του σιδήρου : Κόκκινο  CI Pigment 101 και 
102 
Μαύρο  του οξειδίου  του σιδήρου : Μαύρο  CI Pigment 11  
Ορισμός  Τα οξείδια  του σιδήρου  και τα υδροξείδια  του σιδήρου  παρασκευά­  
ζονται  συνθετικώς  και συνίστανται  κυρίως  από άνυδρα  και/ή ένυ­ 
δρα οξείδια  του σιδήρου . Η κλίμακα  των αποχρώσεων  περιλαμβά­  
νει αποχρώσεις  του κίτρινου , του κόκκινου , του καστανού  και του 
μαύρου . Τα οξείδια  του σιδήρου  καθαρότητας  κατάλληλης  για τρό­  
φιμα  διακρίνονται  από τις αντίστοιχες  ενώσεις  τεχνικής  καθαρότη­  
τας κατά  πρώτο  λόγω  των συγκριτικά  χαμηλών  επιπέδων  των προ­  
σμίξεων  άλλων  μετάλλων . Αυτό  επιτυγχάνεται  με επιλογή  και 
έλεγχο  της πηγής  σιδήρου  και/ή με το βαθμό  χημικού  καθαρισμού  
κατά  την παραγωγική  διεργασία . 
Αριθ . CI Κίτρινο  του οξειδίου  του σιδήρου : 77492  
Κόκκινο  του οξειδίου  του σιδήρου : 77491  
Μαύρο  του οξειδίου  του σιδήρου : 77499  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 52
 
Αριθ . EINECS  Κίτρινο  του οξειδίου  του σιδήρου : 257-098-5  
Κόκκινο  του οξειδίου  του σιδήρου : 215-168-2  
Μαύρο  του οξειδίου  του σιδήρου : 235-442-5  
Χημική  ονομασία  Κίτρινο  του οξειδίου  του σιδήρου : Ένυδρο  τριοξείδιο  του σιδήρου , 
ένυδρο  οξείδιο  του σιδήρου  (III)  
Κόκκινο  του οξειδίου  του σιδήρου : Άνυδρο  τριοξείδιο  του σιδήρου , 
άνυδρο  οξείδιο  του σιδήρου  (III)  
Μαύρο  του οξειδίου  του σιδήρου : Μείγμα  οξειδίου  και τριοξειδίου  
του σιδήρου , οξείδιο  του σιδήρου  (II, III)  
Χημικός  τύπος  Κίτρινο  του οξειδίου  του σιδήρου : FeO(OH) · H 2 O 
Κόκκινο  του οξειδίου  του σιδήρου : Fe  2 O 3 
Μαύρο  του οξειδίου  του σιδήρου : FeO.Fe  2 O 3 
Μοριακό  βάρος  88,85:  FeO(OH)  
159,70:  Fe  2 O 3 
231,55:  FeO.Fe  2 O 3 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  του κίτρινου  του οξειδίου  του σιδήρου  σε ολικό  
σίδηρο  τουλάχιστον  60 %, του κόκκινου  και του μαύρου  τουλάχι­  
στον  68 %, εκφραζόμενη  ως σίδηρος  
Περιγραφή  Σκόνη  χρώματος  κίτρινου , κόκκινου , καστανού  ή μαύρου  σε διά­ 
φορες  αποχρώσεις  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτα  στο νερό και στους  οργανικούς  διαλύτες . 
Διαλυτά  σε πυκνά  ανόργανα  οξέα  
Καθαρότητα  
Υδατοδιαλυτές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
μετά  από πλήρη  διάλυση  Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρώμιο  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χαλκός  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Νικέλιο  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ψευδάργυρος  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
E 173 ΑΡΓΙΛΙΟ  (ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ) 
Συνώνυμα  Μεταλλικό  χρώμα  CI Pigment Metal  
Ορισμός  Η σκόνη  αργιλίου  συνίσταται  από λεπτομερισμένα  σωματίδια  αργι­  
λίου. Η λειοτρίβηση  μπορεί  να γίνει παρουσία  ή όχι βρώσιμων  
φυτικών  ελαίων  και/ή λιπαρών  οξέων  ποιότητας  προσθέτων  των 
τροφίμων . Το προϊόν  είναι  απαλλαγμένο  από οποιαδήποτε  άλλη  
πρόσμιξη  πλην  των βρώσιμων  φυτικών  ελαίων  και/ή των λιπαρών  
οξέων  ποιότητας  προσθέτων  των τροφίμων . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 53
 
Αριθ . CI 77000  
Αριθ . EINECS  231-072-3  
Χημική  ονομασία  Αργίλιο  
Χημικός  τύπος  Al  
Ατομικό  βάρος  26,98  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 %, υπολογιζόμενη  ως Al επί ουσίας  
απαλλαγμένης  από έλαια  
Περιγραφή  Σκόνη  ή φυλλίδια  χρώματος  στιλπνού  γκρι 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό και στους  οργανικούς  διαλύτες . Διαλυτό  σε 
αραιό  υδροχλωρικό  οξύ. 
Δοκιμή  αργιλίου  Θετική  δοκιμή  με διάλυμα  δείγματος  σε αραιό  υδροχλωρικό  οξύ 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 174 ΑΡΓΥΡΟΣ  
Συνώνυμα  Argentum  
Ορισμός  
Αριθ . CI 77820  
Αριθ . EINECS  231-131-3  
Χημική  ονομασία  Άργυρος  
Χημικός  τύπος  Ag  
Ατομικό  βάρος  107,87  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Ag τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Αργυρόχρωμη  σκόνη  ή αργυρόχρωμα  φυλλίδια  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Ε 175 ΧΡΥΣΟΣ  
Συνώνυμα  Μεταλλικό  χρώμα  3· Aurum  
Ορισμός  
Αριθ . CI 77480  
Αριθ . EINECS  231-165-9  
Χημική  ονομασία  Χρυσός  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 54
 
Χημικός  τύπος  Au  
Ατομικό  βάρος  197,0  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Au τουλάχιστον  90 %  
Περιγραφή  Χρυσόχρωμη  σκόνη  ή χρυσόχρωμα  φυλλίδια  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Άργυρος  7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
μετά  από πλήρη  διάλυση  
Χαλκός  4 % κατ’ ανώτατο  όριο 9 
= 
; 
Ε 180 ΛΙΘΟΡΟΥΜΠΙΝΗ  ΒΚ 
Συνώνυμα  Κόκκινο  CI Pigment 57 · rubinpigment · καρμίνη  6B 
Ορισμός  Η λιθορουμπίνη  BK συνίσταται  κυρίως  από 3-υδροξυ -4-(4-μεθυλο - 
2-σουλφοφαινυλαζω )-2-ναφθαλινο -καρβοξυλικό  ασβέστιο  και βοη­  
θητικές  χρωστικές  ύλες, μαζί με νερό και χλωριούχο  και/ή θειικό  
ασβέστιο  ως τα κύρια  άχρωμα  συστατικά . 
Αριθ . CI 15850:1  
Αριθ . EINECS  226-109-5  
Χημική  ονομασία  3- υδροξυ -4-(4-μεθυλο -2-σουλφοφαινυλαζω )-2-ναφθαλινο -καρβοξυ­  
λικό ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  18 H 12 CaN  2 O 6 S 
Μοριακό  βάρος  424,45  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  χρωστικές  ύλες 90 % τουλάχιστον  
E 1% 
1cm 200 σε μήκος  κύματος  περίπου  442 nm σε διμεθυλοφορμαμί­  
διο 
Περιγραφή  Κόκκινη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε διμεθυλοφορμαμίδιο  στα 442 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Βοηθητικές  χρωστικές  ύλες 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  ενώσεις  πλην  χρωστικών  
υλών : 
2-αμινο -5-μεθυλο -βενζολοσουλφο­  
νικό ασβέστιο  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
3-υδροξυ -2-ναφθαλινο -καρβοξυλικό  
ασβέστιο  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη σουλφονωμένες  πρωτοταγείς  αρωμα­  
τικές  αμίνες  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενες  σε ανιλίνη ) 
Ύλες  εκχυλίσιμες  με αιθέρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο από διάλυμα  με pH 7  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 55
 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  οι λάκκες  αργιλίου  αυτής  της χρωστικής  
ύλης . 
Ε 200 ΣΟΡΒΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  203-768-7  
Χημική  ονομασία  Σορβικό  οξύ, trans, trans-2,4- Εξαδιενικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  6 H 8 O 2 
Μοριακό  βάρος  112,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμες  βελόνες  ή λευκή  ρέουσα  σκόνη , με ελαφρά  χαρακτηρι­  
στική  οσμή , της οποίας  το χρώμα  δεν μεταβάλλεται  μετά  από θέρ­  
μανση  στους  105 °C επί 90 λεπτά  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  133 °C έως 135 °C μετά  από ξήρανση  υπό κενό  επί 4 ώρες  σε 
ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  σορβικού  οξέος  σε προπανόλη -2 
(1:4 000 000) σε μήκος  κύματος  254 ± 2 nm  
Δοκιμή  ανίχνευσης  διπλών  δεσμών  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  στην  αιθανόλη . 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αλδεΰδες  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενο  σε φορμαλδεΰδη  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 202 ΣΟΡΒΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  246-376-1  
Χημική  ονομασία  Σορβικό  κάλιο·  (Ε, Ε)-2,4,-εξαδιενικό  κάλιο·  άλας  με κάλιο  του 
trans, trans-2,4- εξαδιενικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  6 H 7 O 2 K 
Μοριακό  βάρος  150,22  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 56
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη , της οποίας  το χρώμα  δεν μεταβάλλεται  
μετά  από θέρμανση  στους  105 °C επί 90 λεπτά  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του σορβικού  
οξέος  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του σορβικού  οξέος , το οποίο  απομο­  
νώνεται  με οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 133 °C έως 135 °C 
μετά  από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανίχνευσης  διπλών  δεσμών  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Οξύτητα  ή αλκαλικότητα  1,0 % περίπου  κατ’ ανώτατο  όριο (ως σορβικό  οξύ ή K 2 CO 3 ) 
Αλδεΰδες  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενο  σε φορμαλδεΰδη  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 203 ΣΟΡΒΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-321-6  
Χημική  ονομασία  Σορβικό  ασβέστιο·  άλας  με ασβέστιο  του trans, trans-2,4- εξαδιενικού  
οξέος  
Χημικός  τύπος  C  12 H 14 O 4 Ca 
Μοριακό  βάρος  262,32  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  λεπτόκοκκη  κρυσταλλική  σκόνη , της οποίας  το χρώμα  δεν 
μεταβάλλεται  μετά  από θέρμανση  στους  105 °C επί 90 λεπτά  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του σορβικού  
οξέος  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του σορβικού  οξέος , το οποίο  απομο­  
νώνεται  με οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 133 °C έως 135 °C 
μετά  από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανίχνευσης  διπλών  δεσμών  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με ξήρανση  υπό κενό  
επί 4 ώρες  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Αλδεΰδες  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενο  σε φορμαλδεΰδη  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 57
 
Ε 210 ΒΕΝΖΟΪΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-618-2  
Χημική  ονομασία  Βενζοϊκό  οξύ· βενζολοκαρβοξυλικό  οξύ· φαινυλοκαρβοξυλικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  7 H 6 O 2 
Μοριακό  βάρος  122,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  121,5 °C -123,5 °C  
Δοκιμή  εξάχνωσης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  βενζοϊκών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Περίπου  4 (υδατικό  διάλυμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (3 ώρες , υπεράνω  θειικού  οξέος ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  0,07 %, κατ’ ανώτατο  όριο ως χλωρίδιο , που αντιστοιχεί  σε 0,3 % 
ως χλωροβενζοϊκό  οξύ 
Εύκολα  οξειδούμενες  ουσίες  Προστίθενται  1,5 ml θειικού  οξέος  σε 100 ml νερού , το διάλυμα  
θερμαίνεται  μέχρι  βρασμού  και προστίθενται  σταγόνες  διαλύματος  
KMnO  4 0,1 N, μέχρις  ότου  το ροζ χρώμα  διατηρείται  επί 30 δευ­  
τερόλεπτα . Στο θερμό  διάλυμα  διαλύεται  1 g δείγματος , ζυγισμένο  
με ακρίβεια  mg, και ακολουθεί  ογκομέτρηση  με διάλυμα  KMnO  4 
0,1 N μέχρι  να εμφανιστεί  ροζ χρώμα  που να διατηρείται  επί 15 
δευτερόλεπτα . Δεν θα πρέπει  να καταναλώνονται  περισσότερα  από 
0,5 ml  
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Το ψυχρό  διάλυμα  0,5 g βενζοϊκού  οξέος  σε 5 ml θειικού  οξέος  
πυκνότητας  94,5 έως 95,5 % δεν πρέπει  να χρωματίζεται  εντονότερα  
από ένα υγρό  αναφοράς  που περιέχει  0,2 ml χλωριούχου  κοβαλτίου  
TSC (  1 ), 0,3 ml τριχλωριούχου  σιδήρου  TSC (  2 ), 0,1 ml θειικού  
χαλκού  TSC (  3 ) και 4,4 ml νερού  
Πολυκυκλικά  οξέα  Το πρώτο  ίζημα  που σχηματίζεται  με κλασματική  οξίνιση  εξουδετε­  
ρωμένου  διαλύματος  βενζοϊκού  οξέος , δεν πρέπει  να έχει διαφορε­  
τικό σημείο  τήξης  από του βενζοϊκού  οξέος  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο  
_____________ 
( 1 ) Χλωριούχο  κοβάλτιο  TSC: Διαλύονται  65 gr περίπου  χλωριούχου  κοβαλτίου  CoCl  2 ·6H 2 O σε κατάλληλη  ποσότητα  μείγματος  25 ml 
υδροχλωρικού  οξέος  και 975 ml νερού , ώστε  να ληφθεί  συνολικός  όγκος  1 000 ml. Φέρονται  5 ml ακριβώς  από αυτό  το διάλυμα  σε 
σφαιρική  φιάλη  που περιέχει  250 ml διαλύματος  ιωδίου , προστίθενται  5 ml υπεροξειδίου  του υδρογόνου  3 % και κατόπιν  15 ml 
διαλύματος  υδροξειδίου  του νατρίου  20 %. Το σύνολο  ζέεται  επί 10 λεπτά , αφήνεται  να ψυχθεί  και προστίθενται  2 g ιωδιούχου  
καλίου  και 20 ml θειικού  οξέος  25 %. Έπειτα  από πλήρη  διάλυση  του ιζήματος , το ιώδιο  που ελευθερώνεται  τιτλοδοτείται  με 
θειοθειικό  νάτριο  (0,1 N) παρουσία  αμύλου  TS. Ένα ml θειοθειικού  νατρίου  (0,1 N) αντιστοιχεί  σε 23,80 mg CoCl  2 ·6H 2 O. Ο 
τελικός  όγκος  του διαλύματος  διορθώνεται  με την προσθήκη  κατάλληλης  ποσότητας  από το μείγμα  υδροχλωρικού  οξέος  και νερού , 
για να ληφθεί  διάλυμα  με συγκέντρωση  59,5 mg CoCl  2 ·6H 2 O ανά ml. 
( 2 ) Τριχλωριούχος  σίδηρος  TSC: Διαλύονται  55 gr περίπου  τριχλωριούχου  σιδήρου  σε κατάλληλη  ποσότητα  μείγματος  25 ml υδρο­  
χλωρικού  οξέος  και 975 ml νερού , ώστε  να ληφθεί  συνολικός  όγκος  1 000 ml. Φέρονται  10,0 ml από αυτό  το διάλυμα  σε σφαιρική  
φιάλη  που περιέχει  250 ml διαλύματος  ιωδίου , προστίθενται  15 ml νερού  και 3 g ιωδιούχου  καλίου  και το μείγμα  αφήνεται  σε 
ηρεμία  επί 15 λεπτά . Αραιώνεται  σε 100 ml νερού  και κατόπιν  το ιώδιο  που ελευθερώνεται  τιτλοδοτείται  με θειοθειικό  νάτριο  
(0,1 N) παρουσία  αμύλου  TS. Ένα ml θειοθειικού  νατρίου  (0,1 N) αντιστοιχεί  σε 27,03 mg FeCl  3 ·6H 2 O. Ο τελικός  όγκος  του 
διαλύματος  διορθώνεται  με την προσθήκη  κατάλληλης  ποσότητας  από το μείγμα  υδροχλωρικού  οξέος  και νερού , για να ληφθεί  
διάλυμα  με συγκέντρωση  45,0 mg FeCl  3 ·6H 2 O ανά ml. 
( 3 ) Θειικός  χαλκός  TSC: Διαλύονται  65 gr περίπου  θειικού  χαλκού  CuSO  4 ·5H 2 O σε κατάλληλη  ποσότητα  μείγματος  25 ml υδρο­  
χλωρικού  οξέος  και 975 ml νερού  ώστε  να ληφθεί  συνολικός  όγκος  1 000 ml. Φέρονται  10 ml από αυτό  το διάλυμα  σε σφαιρική  
φιάλη  που περιέχει  250 ml διαλύματος  ιωδίου , προστίθενται  40 ml νερού , 4 ml οξικού  οξέος  και 3 g ιωδιούχου  καλίου . Το ιώδιο  
που ελευθερώνεται  τιτλοδοτείται  με θειοθειικό  νάτριο  (0,1 N) παρουσία  αμύλου  TS (*). Ένα ml θειοθειικού  νατρίου  (0,1 N) 
αντιστοιχεί  σε 24,97 mg CuSO  4 ·5H 2 O. Ο τελικός  όγκος  του διαλύματος  διορθώνεται  με την προσθήκη  κατάλληλης  ποσότητας  
από το μείγμα  υδροχλωρικού  οξέος  και νερού , για να ληφθεί  διάλυμα  με συγκέντρωση  62,4 mg CuSO  4 .5H  2 O ανά ml. 
(*) Άμυλο  TS: Λειοτριβούνται  0,5 g αμύλου  (άμυλο  πατάτας , αραβοσίτου  ή διαλυτό  άμυλο ) και αναμειγνύονται  με 5 ml νερού . Στον  
λαμβανόμενο  πολτό  προστίθεται  με συνεχή  ανάδευση  η κατάλληλη  ποσότητα  νερού , για να ληφθεί  συνολικός  όγκος  100 ml. Το 
σύνολο  ζέεται  επί μερικά  λεπτά , αφήνεται  να ψυχθεί  και διηθείται . Το άμυλο  πρέπει  να είναι  πρόσφατης  παρασκευής . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 58
 
Ε 211 ΒΕΝΖΟΪΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  208-534-8  
Χημική  ονομασία  Βενζοϊκό  νάτριο·  άλας  με νάτριο  του βενζολοκαρβοξυλικού  οξέος·  
άλας  με νάτριο  του φαινυλοκαρβοξυλικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  7 H 5 O 2 Na 
Μοριακό  βάρος  144,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 7 H 5 O 2 Na τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  
στους  105 °C επί 4 ώρες  
Περιγραφή  Λευκό , σχεδόν  άοσμο , κρυσταλλικό  στερεό  σε σκόνη  ή κόκκους  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊ­  
κού οξέος  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊκού  οξέος  που απομονώνε­  
ταιμε  οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 121,5 °C έως 123,5 °C 
μετά  από ξήρανση  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  βενζοϊκών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Εύκολα  οξειδούμενες  ουσίες  Προστίθενται  1,5 ml θειικού  οξέος  σε 100 ml νερού , το διάλυμα  
θερμαίνεται  μέχρι  βρασμού  και προστίθενται  σταγόνες  διαλύματος  
KMnO  4 0,1 N, μέχρις  ότου  το ροζ χρώμα  διατηρείται  επί 30 δευ­  
τερόλεπτα . Στο θερμό  διάλυμα  διαλύεται  1 g δείγματος , ζυγισμένο  
με ακρίβεια  mg, και ακολουθεί  ογκομέτρηση  με διάλυμα  KMnO  4 
0,1 N μέχρι  να εμφανιστεί  ροζ χρώμα  που να διατηρείται  επί 15 
δευτερόλεπτα . Δεν θα πρέπει  να καταναλώνονται  περισσότερα  από 
0,5 ml  
Πολυκυκλικά  οξέα  Το πρώτο  ίζημα  που σχηματίζεται  με κλασματική  οξίνιση  εξουδετε­  
ρωμένου  διαλύματος  βενζοϊκού  νατρίου , δεν πρέπει  να έχει διαφο­  
ρετικό  σημείο  τήξης  από του βενζοϊκού  οξέος  
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  0,06 % κατ’ ανώτατο  όριο ως χλωρίδιο , που αντιστοιχεί  σε 0,25 % 
ως χλωροβενζοϊκό  οξύ 
Οξύτητα  ή αλκαλικότητα  Για την εξουδετέρωση  1 g βενζοϊκού  νατρίου  παρουσία  φαινολο­  
φθαλεΐνης , δεν πρέπει  να απαιτούνται  περισσότερα  από 0,25 ml 
διαλύματος  NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 212 ΒΕΝΖΟΪΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  209-481-3  
Χημική  ονομασία  Βενζοϊκό  κάλιο·  άλας  με κάλιο  του βενζολοκαρβοξυλικού  οξέος·  
άλας  με κάλιο  του φαινυλοκαρβοξυλικού  οξέος  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 59
 
Χημικός  τύπος  C  7 H 5 KO  2 ·3H 2 O 
Μοριακό  βάρος  214,27  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 7 H 5 KO  2 τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  
στους  105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊ­  
κού οξέος  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊκού  οξέος  που απομονώνεται  
με οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 121,5 °C έως 123,5 °C μετά  
από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  βενζοϊκών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  26,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  0,06 % κατ’ ανώτατο  όριο ως χλωρίδιο , που αντιστοιχεί  σε 0,25 % 
ως χλωροβενζοϊκό  οξύ 
Εύκολα  οξειδούμενες  ουσίες  Προστίθενται  1,5 ml θειικού  οξέος  σε 100 ml νερού , το διάλυμα  
θερμαίνεται  μέχρι  βρασμού  και προστίθενται  σταγόνες  διαλύματος  
KMnO  4 0,1 N, μέχρις  ότου  το ροζ χρώμα  διατηρείται  επί 30 δευ­  
τερόλεπτα . Στο θερμό  διάλυμα  διαλύεται  1 g δείγματος , ζυγισμένο  
με ακρίβεια  mg, και ακολουθεί  ογκομέτρηση  με διάλυμα  KMnO  4 
0,1 N μέχρι  να εμφανιστεί  ροζ χρώμα  που να διατηρείται  επί 15 
δευτερόλεπτα . Δεν θα πρέπει  να καταναλώνονται  περισσότερα  από 
0,5 ml  
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Το ψυχρό  διάλυμα  0,5 g βενζοϊκού  οξέος  σε 5 ml θειικού  οξέος  
πυκνότητας  94,5-95,5 % δεν πρέπει  να χρωματίζεται  εντονότερα  από 
ένα υγρό  αναφοράς  που περιέχει  0,2 ml χλωριούχου  κοβαλτίου  TSC, 
0,3 ml τριχλωριούχου  σιδήρου  TSC, 0,1 ml θειικού  χαλκού  TSC και 
4,4 ml νερού  
Πολυκυκλικά  οξέα  Το πρώτο  ίζημα  που σχηματίζεται  με κλασματική  οξίνιση  εξουδετε­  
ρωμένου  διαλύματος  βενζοϊκού  καλίου , δεν πρέπει  να έχει διαφορε­  
τικό σημείο  τήξης  από του βενζοϊκού  οξέος  
Οξύτητα  ή αλκαλικότητα  Για την εξουδετέρωση  1 g βενζοϊκού  καλίου  παρουσία  φαινολοφθα­  
λεΐνης , δεν πρέπει  να απαιτούνται  περισσότερα  από 0,25 ml διαλύ­  
ματος  NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 213 ΒΕΝΖΟΪΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Βενζοϊκό  άλας  ασβεστίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  218-235-4  
Χημική  ονομασία  Βενζοϊκό  ασβέστιο·  διβενζοϊκό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : C  14 H 10 O 4 Ca 
Μονοένυδρο : C  14 H 10 O 4 Ca·Η 2 O 
Τριένυδρο : C  14 H 10 O 4 Ca·3H 2 O ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 60
 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 282,31  
Μονοένυδρο : 300,32  
Τριένυδρο : 336,36  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  στους  
105 °C  
Περιγραφή  Λευκοί  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊ­  
κού οξέος  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του βενζοϊκού  οξέος  που απομονώνεται  
με οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 121,5 °C έως 123,5 °C 
μετά  από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  βενζοϊκών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  17,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  0,06 % κατ’ ανώτατο  όριο ως χλωρίδιο , που αντιστοιχεί  σε 0,25 % 
ως χλωροβενζοϊκό  οξύ 
Εύκολα  οξειδούμενες  ουσίες  Προστίθενται  1,5 ml θειικού  οξέος  σε 100 ml νερού , το διάλυμα  
θερμαίνεται  μέχρι  βρασμού  και προστίθενται  σταγόνες  διαλύματος  
KMnO  4 0,1 N, μέχρις  ότου  το ροζ χρώμα  διατηρείται  επί 30 δευ­  
τερόλεπτα . Στο θερμό  διάλυμα  διαλύεται  1 g δείγματος , ζυγισμένο  
με ακρίβεια  mg, και ακολουθεί  ογκομέτρηση  με διάλυμα  KMnO  4 
0,1 N μέχρι  να εμφανιστεί  ροζ χρώμα  που να διατηρείται  επί 15 
δευτερόλεπτα . Δεν θα πρέπει  να καταναλώνονται  περισσότερα  από 
0,5 ml  
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Το ψυχρό  διάλυμα  0,5 g βενζοϊκού  οξέος  σε 5 ml θειικού  οξέος  
πυκνότητας  94,5-95,5 %, δεν πρέπει  να χρωματίζεται  εντονότερα  
από ένα υγρό  αναφοράς  που περιέχει  0,2 ml χλωριούχου  κοβαλτίου  
TSC, 0,3 ml τριχλωριούχου  σιδήρου  TSC, 0,1 ml θειικού  χαλκού  
TSC και 4,4 ml νερού  
Πολυκυκλικά  οξέα  Το πρώτο  ίζημα  που σχηματίζεται  με κλασματική  οξίνιση  εξουδε­  
τερωμένου  διαλύματος  βενζοϊκού  ασβεστίου , δεν πρέπει  να έχει 
διαφορετικό  σημείο  τήξης  από του βενζοϊκού  οξέος  
Οξύτητα  ή αλκαλικότητα  Για την εξουδετέρωση  1 g βενζοϊκού  ασβεστίου  παρουσία  φαινυ­  
λοφθαλεΐνης , δεν πρέπει  να απαιτούνται  περισσότερα  από 0,25 ml 
διαλύματος  NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 214 p-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ  ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  Ethylparaben · p-οξυβενζοϊκό  αιθύλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-399-4  
Χημική  ονομασία  p- Υδροξυβενζοϊκό  αιθύλιο·  p-υδροξυβενζοϊκός  αιθυλεστέρας  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 61
 
Χημικός  τύπος  C  9 H 10 O 3 
Μοριακό  βάρος  166,8  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % μετά  από ξήρανση  στους  80 °C 
επί 2 ώρες  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμοι , μικροί  άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  
σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  115 °C - 118 °C  
Δοκιμή  p-υδροξυβενζοϊκών  ιόντων  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του p-υδροξυβενζοϊκού  οξέος  που απο­  
μονώνεται  με οξίνιση  και χωρίς  ανακρυστάλλωση , 213 °C έως 
217 °C μετά  από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  οξέος  
Δοκιμή  αλκοόλης  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (80 °C, 2 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
p-Υδροξυβενζοϊκό  οξύ και σαλικυλικό  
οξύ 0,35 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  σε p-υδροξυβενζοϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 215 P-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ  ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ , ΑΛΑΣ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  252-487-6  
Χημική  ονομασία  Άλας  του p-υδροξυβενζοϊκού  αιθυλίου  με νάτριο·  νατριούχος  ένωση  
του p-υδροξυβενζοϊκού  αιθυλεστέρα  
Χημικός  τύπος  C  9 H 9 O 3 Na 
Μοριακό  βάρος  188,8  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε p-υδροξυβενζοϊκό  αιθυλεστέρα  τουλάχιστον  
83 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  υγροσκοπική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  115 °C έως 118 °C, μετά  από ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  
θειικού  οξέος  
Δοκιμή  p-υδροξυβενζοϊκών  ιόντων  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του p-υδροξυβενζοϊκού  οξέος  που παρέ­  
χει το δείγμα , 213 °C έως 217 °C  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 9,9 – 10,3 ( υδατικό  διάλυμα  0,1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ξήρανση  υπό κενό  σε ξηραντήρα  θειικού  
οξέος ) 
Θειική  τέφρα  37 έως 39 %  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 62
 
p-Υδροξυβενζοϊκό  οξύ και σαλικυλικό  
οξύ 0,35 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  σε p-υδροξυβενζοϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 218 p-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ  ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  p- Οξυβενζοϊκό  μεθύλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  243-171-5  
Χημική  ονομασία  p- Υδροξυβενζοϊκό  μεθύλιο·  p-υδροξυβενζοϊκός  μεθυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  C  8 H 8 O 3 
Μοριακό  βάρος  152,15  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  στους  80 °C 
επί 2 ώρες  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμοι , μικροί  άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  
σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  125 °C - 128 °C  
Δοκιμή  p-υδροξυβενζοϊκών  ιόντων  Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  του p-υδροξυβενζοϊκού  οξέος  που παρέ­  
χει το δείγμα , 213 °C έως 217 °C μετά  από ξήρανση  στους  80 °C 
επί 2 ώρες  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (80 °C, 2 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
p-Υδροξυβενζοϊκό  οξύ και σαλικυλικό  
οξύ 0,35 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένο  σε p-υδροξυβενζοϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 219 P-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ  ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ , ΑΛΑΣ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  του p-υδροξυβενζοϊκού  μεθυλίου  με νάτριο·  Νατριούχος  
ένωση  του p-υδροξυβενζοϊκού  μεθυλεστέρα  
Χημικός  τύπος  C  8 H 7 O 3 Na 
Μοριακό  βάρος  174,15  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  υγροσκοπική  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 63
 
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Το λευκό  ίζημα  που σχηματίζεται  με οξίνιση , με υδροχλωρικό  οξύ, 
υδατικού  διαλύματος  10 % (w/v) του παραγώγου  του p-υδροξυβεν­  
ζοϊκού  μεθυλεστέρα  με νάτριο  (με δείκτη  χαρτί  ηλιοτροπίου ) πρέπει , 
μετά  από έκπλυση  με νερό και ξήρανση  στους  80 °C επί 2 ώρες , να 
τήκεται  στους  125 °C έως 128 °C  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 9,7 – 10,3 ( διάλυμα  0,1 % σε νερό απαλλαγμένο  από διοξείδιο  του 
άνθρακα ) 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  40 % έως 44,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
p-Υδροξυβενζοϊκό  οξύ και σαλικυλικό  
οξύ 0,35 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  ως p-υδροξυβενζοϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 220 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΘΕΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-195-2  
Χημική  ονομασία  Διοξείδιο  του θείου·  ανυδρίτης  του θειώδους  οξέος  
Χημικός  τύπος  SO  2 
Μοριακό  βάρος  64,07  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άφλεκτο  αέριο  με δριμεία  αποπνικτική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ουσιών  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Μη πτητικό  κατάλοιπο  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τριοξείδιο  του θείου  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αέρια  που, υπό κανονικές  συνθήκες , δεν 
περιέχονται  στον  ατμοσφαιρικό  αέρα  Κανένα  ίχνος  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 64
 
Ε 221 ΘΕΙΩΔΕΣ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-821-4  
Χημική  ονομασία  Θειώδες  νάτριο  (άνυδρο  ή επταένυδρο ) 
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : Na  2 SO 3 
Επταένυδρο : Na  2 SO 3 7H 2 O 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 126,04  
Επταένυδρο : 252,16  
Δοκιμασία  Άνυδρο : Περιεκτικότητα  σε Na  2 SO 3 
τουλάχιστον  95 % και σε 
SO 2 τουλάχιστον  48 %  
Επταένυδρο : Περιεκτικότητα  σε Na  2 SO 3 
τουλάχιστον  48 % και σε 
SO 2 τουλάχιστον  24 %  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 8,5-11,5 ( άνυδρο : διάλυμα  10 %· επταένυδρο : διάλυμα  20 %)  
Καθαρότητα  
Θειοθειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 222 ΟΞΙΝΟ  ΘΕΙΩΔΕΣ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-921-4  
Χημική  ονομασία  Όξινο  θειώδες  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaHSO  3 σε μορφή  υδατικού  διαλύματος  
Μοριακό  βάρος  104,06  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε NaHSO  3 τουλάχιστον  32 % w/w  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο  έως κίτρινο  διάλυμα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 65
 
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 2,5-5,5 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
▼M3 
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
▼B 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 223 ΜΕΤΑΔΙΘΕΙΩΔΕΣ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Πυροθειώδες  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-673-0  
Χημική  ονομασία  Διθειώδες  νάτριο·  πενταοξοδιθειικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  2 S 2 O 5 
Μοριακό  βάρος  190,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Na  2 S 2 O 5 τουλάχιστον  95 % και σε SO  2 τουλάχι­  
στον  64 %  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 4,0 – 5,5 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Θειοθειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 224 ΜΕΤΑΔΙΘΕΙΩΔΕΣ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Πυροθειώδες  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  240-795-3  
Χημική  ονομασία  Διθειώδες  κάλιο·  πενταοξοδιθειικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  2 S 2 O 5 
Μοριακό  βάρος  222,33  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 66
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε K 2 S 2 O 5 τουλάχιστον  90 % και σε SO  2 τουλάχι­  
στον  51,8 %, ενώ το υπόλοιπο  είναι  σχεδόν  εξ ολοκλήρου  θειικό  
κάλιο  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Θειοθειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 226 ΘΕΙΩΔΕΣ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  218-235-4  
Χημική  ονομασία  Θειώδες  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  CaSO  3 ·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  156,17  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε CaSO  3 · 2H  2 O τουλάχιστον  95 % και σε SO  2 
τουλάχιστον  39 %  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M8 
E 227 ΟΞΙΝΟ  ΘΕΙΩΔΕΣ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
▼B 
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  237-423-7  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 67
 
Χημική  ονομασία  Όξινο  θειώδες  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Ca(HSO  3 ) 2 
Μοριακό  βάρος  202,22  
Δοκιμασία  6 έως 8 % (w/v) διοξειδίου  του θείου  και 2,5 έως 3,5 % (w/v) 
διοξειδίου  του ασβεστίου , που αντιστοιχούν  σε 10 έως 14 % (w/v) 
όξινου  θειώδους  ασβεστίου  [Ca(HSO  3 ) 2 ] 
Περιγραφή  Διαυγές  πρασινοκίτρινο  υδατικό  διάλυμα  με χαρακτηριστική  οσμή  
διοξειδίου  του θείου  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M8 
E 228 ΟΞΙΝΟ  ΘΕΙΩΔΕΣ  ΚΑΛΙΟ  
▼B 
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-870-1  
Χημική  ονομασία  Όξινο  θειώδες  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KHSO  3 σε μορφή  υδατικού  διαλύματος  
Μοριακό  βάρος  120,17  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  280 g KHSO  3 ανά λίτρο  (ή 150 g SO  2 
ανά λίτρο ) 
Περιγραφή  Διαυγές  άχρωμο  υδατικό  διάλυμα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  θειωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Σελήνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε SO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 68
 
Ε 234 ΝΙΣΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η νισίνη  συνίσταται  από πολλά  συγγενή  πολυπεπτίδια , τα οποία  
παράγονται  από στελέχη  του είδους  Lactococcus lactis, υποείδος  
lactis  
Αριθ . EINECS  215-807-5  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  C  143 H 230 N 42 O 37 S 7 
Μοριακό  βάρος  3 354,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  του συμπυκνώματος  νισίνης  τουλάχιστον  900 μονά­  
δες ανά mg σε μείγμα  στερεών  υπολειμμάτων  γάλακτος  χωρίς  λίπος  
και ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε χλωριούχο  νάτριο  50 %  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (102 °C έως 103 °C, μέχρι  σταθερού  
βάρους ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 235 ΝΑΤΑΜΥΚΙΝΗ  
Συνώνυμα  Πιμαρικίνη  
Ορισμός  Η ναταμυκίνη  είναι  μυκητοκτόνο  της ομάδας  των πολυενικών  
μακρολιδών  και παράγεται  από στελέχη  του είδους  Streptomyces 
natalensis και άλλων  σχετικών  ειδών  
Αριθ . EINECS  231-683-5  
Χημική  ονομασία  Στερεοϊσομερές  του 22-(3-αμινο -3,6-διδεσοξυ -β-D-μαννοπυρανοζυ­  
λοξυ )-1,3,26-τριυδροξυ -12-μεθυλ -10-οξο-6,11,28-τριοξατρικυ­  
κλο[22.3.1.0  5,7 ]εικοσιοκτα -8,14,16,18,20- πενταενο -25-καρβοξυλικού  
οξέος  
Χημικός  τύπος  C  33 H 47 O 13 N 
Μοριακό  βάρος  665,74  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  έως υπόλευκη  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Χρωματικές  αντιδράσεις  Μερικοί  κρύσταλλοι  ναταμυκίνης , όταν  προστεθούν  επάνω  σε πλάκα  
σταγονομετρικής  ανάλυσης  σε μία σταγόνα : 
πυκνού  υδροχλωρικού  οξέος , παρέχουν  μπλε  χρώση , 
πυκνού  φωσφορικού  οξέος , παρέχουν  πράσινη  χρώση , η οποία , 
μετά  από λίγα λεπτά , μετατρέπεται  σε ασθενή  κόκκινη  
Φασματομετρία  Το φάσμα  διαλύματος  0,0005 % w/v σε μεθανολικό  διάλυμα  οξικού  
οξέος  1 %, παρουσιάζει  μέγιστα  απορρόφησης  σε μήκη  κύματος  
περίπου  290 nm, 303 nm και 318 nm, μια μικρή  κορυφή  στα 280 nm 
περίπου  και ελάχιστα  απορρόφησης  στα 250 nm, 295,5 nm και 
311 nm περίπου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 69
 
pH 5,5 - 7,5 ( διάλυμα  1 % w/v σε μείγμα  20 μερών  διμεθυλοφορμαμι­  
δίου και 80 μερών  νερού  που έχει προηγουμένως  εξουδετερωθεί ) 
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 + 250° έως + 295° ( διάλυμα  1 % w/v σε παγόμορφο  οξικό  
οξύ στους  20 °C και υπολογισμός  επί ξηρού ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπό κενό  στους  60 °C, υπεράνω  P 2 O 5 , 
μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  100 αποικίες  ανά γραμμάριο  κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 239 ΕΞΑΜΕΘΥΛΕΝΟΤΕΤΡΑΜΙΝΗ  
Συνώνυμα  Εξαμίνη·  μεθεναμίνη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  202-905-8  
Χημική  ονομασία  1,3,5,7- Τετρααζω -τρικυκλο  [3.3.1.1  3,7 ]-δεκάνιο , εξαμεθυλενοτετρα­  
μίνη 
Χημικός  τύπος  C  6 H 12 N 4 
Μοριακό  βάρος  140,19  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμη  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  φορμαλδεΰδης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αμμωνίας  Δοκιμή  θετική  
Σημείο  εξάχνωσης  Περίπου  260 °C  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (στους  105 °C υπό κενό  υπεράνω  P 2 O 5 επί 
2 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  σε SO  4 
Ιόντα  χλωρίου  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  σε Cl 
Αμμωνιακά  άλατα  Δεν ανιχνεύονται  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 70
 
Ε 242 ΔΙΚΑΡΒΟΝΙΚΟΣ  ΔΙΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  DMDC · πυροκαρβονικό  διμεθύλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  224-859-8  
Χημική  ονομασία  Δικαρβονικό  διμεθύλιο·  Διμεθυλεστέρας  του πυροκαρβονικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 5 
Μοριακό  βάρος  134,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,8 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  υγρό , διασπώμενο  όταν  διαλυθεί  σε νερό. Είναι  διαβρωτικό  
για το δέρμα  και τους οφθαλμούς  και τοξικό  μέσω  της εισπνοής  και 
της κατάποσης  
Ταυτοποίηση  
Διάσπαση  Θετικές  δοκιμές  CO  2 και μεθανόλης  μετά  από αραίωση  
Σημείο  τήξης  17 °C  
Σημείο  βρασμού  172 °C με διάσπαση  
Πυκνότητα  στους  20 °C  1,25 g/cm  3 περίπου  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Μέγιστα  απορρόφησης  σε μήκη  κύματος  1 156 και 1 832 cm  –1 
Καθαρότητα  
Καρβονικό  διμεθύλιο  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  χλώριο  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M12  
E 243 ETHYL LAUROYL ARGINATE 
Συνώνυμα  Λαυρικός  αργινικός  αιθυλεστέρας·υδροχλωρικό  άλας  του Ν-α-λαυ­  
ροϋλο -L-αργινικού  αιθυλίου·  LAE· 
Ορισμός  Ο λαυρικός  αργινικός  αιθυλεστέρας  παρασκευάζεται  με εστεροποί­  
ηση της αργινίνης  με αιθανόλη , ακολουθούμενη  από αντίδραση  του 
εστέρα  με λαυροϋλοχλωρίδιο . Ο λαυρικός  αργινικός  αιθυλεστέρας  
που προκύπτει  ανακτάται  ως υδροχλωρικό  άλας , ύστερα  από διή­ 
θηση  και ξήρανση . 
ELINCS  434-630-6  
Χημική  ονομασία  Υδροχλωρικό  άλας  του Ν-α-δωδεκανοϋλο -L-αργινικού  αιθυλίου  
Χημικός  τύπος  C20H41N4O3Cl  
Μοριακό  βάρος  421,02  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  85 % και έως 95 % κατ' ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 71
 
Στοιχεία  αναγνώρισης  
Διαλυτότητα  Ευδιάλυτη  σε νερό, αιθανόλη , προπυλενογλυκόλη  και γλυκερίνη  
Καθαρότητα  
Να-λαυροϋλο -l-αργινίνη  3 % κατ' ανώτατο  όριο 
Λαυρικό  οξύ 5 % κατ' ανώτατο  όριο 
Λαυρικό  αιθύλιο  3 % κατ' ανώτατο  όριο 
L-αργινίνη·  HCl  1 % κατ' ανώτατο  όριο 
Αργινικό  αιθύλιο  2HCl  1 % κατ' ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
▼B 
Ε 249 ΝΙΤΡΩΔΕΣ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-832-4  
Χημική  ονομασία  Νιτρώδες  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KNO  2 
Μοριακό  βάρος  85,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί άνυδρης  ουσίας  ( 1 ) 
Περιγραφή  Λευκοί  ή ελαφρώς  κίτρινοι  ρευστοποιούμενοι  κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νιτρωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH 6,0 - 9,0 ( διάλυμα  5 %)  
_____________  
( 1 ) Επιτρέπεται  να πωλείται  μόνο  σε μείγμα  με μαγειρικό  αλάτι  ή υποκατάστατό  του. ▼M12  2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 72
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  3 % κατ’ ανώτατο  όριο [4 ώρες , υπεράνω  πυριτικής  πηκτής  (silica 
gel)]  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 250 ΝΙΤΡΩΔΕΣ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-555-9  
Χημική  ονομασία  Νιτρώδες  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaNO  2 
Μοριακό  βάρος  69,00  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97 % επί άνυδρης  ουσίας  ( 1 ) 
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή υποκίτρινοι  σβώλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νιτρωδών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο [4 ώρες , υπεράνω  πυριτικής  πηκτής  
(silica gel)]  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 251 ΝΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
(i) ΣΤΕΡΕΟ  ΝΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Νίτρο  της Χιλής·  νιτρική  σόδα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-554-3  
Χημική  ονομασία  Νιτρικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaNO  3 
Μοριακό  βάρος  85,00  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , κρυσταλλική , ελαφρώς  υγροσκοπική  σκόνη  
_____________  
( 1 ) Επιτρέπεται  να πωλείται  μόνο  σε μείγμα  με μαγειρικό  αλάτι  ή υποκατάστατό  του. ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 73
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 5,5 - 8,3 ( διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Νιτρώδη  ιόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένα  σε NaNO  2 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
(ii) ΥΓΡΟ  ΝΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το υγρό  νιτρικό  νάτριο  είναι  υδατικό  διάλυμα  νιτρικού  νατρίου  που 
προκύπτει  ως άμεσο  αποτέλεσμα  της χημικής  αντίδρασης  μεταξύ  
του υδροξειδίου  του νατρίου  και του νιτρικού  οξέος  σε στοιχει­  
ομετρικά  ποσά , χωρίς  να έπεται  κρυστάλλωση . Οι τυποποιημένες  
μορφές  που παρασκευάζονται  από υγρό  νιτρικό  νάτριο  που ανταπο­  
κρίνεται  στις παρούσες  προδιαγραφές  επιτρέπεται  να περιέχουν  
νιτρικό  οξύ σε περίσσεια , εάν δηλώνεται  ή επισημαίνεται  σαφώς . 
Αριθ . EINECS  231-554-3  
Χημική  ονομασία  Νιτρικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaNO  3 
Μοριακό  βάρος  85,00  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε NaNO  3 μεταξύ  33,5 % και 40,0 %  
Περιγραφή  Διαυγές  άχρωμο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 1,5 - 3,5  
Καθαρότητα  
Ελεύθερο  νιτρικό  οξύ 0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Νιτρώδη  ιόντα  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένα  σε NaNO  2 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οι προδιαγραφές  αυτές  αφορούν  υδατικό  διάλυμα  35 %  
Ε 252 ΝΙΤΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Νίτρο  της Χιλής·  νιτρική  σόδα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-818-8  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 74
 
Χημική  ονομασία  Νιτρικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KNO  3 
Μοριακό  βάρος  101,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή διαφανή  πρίσματα  με ψυχρή , αλμυρή  
και δριμεία  γεύση  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH 4,5 - 8,5 ( διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Νιτρώδη  ιόντα  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως KNO  2 ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 260 ΟΞΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-580-7  
Χημική  ονομασία  Οξικό  οξύ· Αιθανικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  2 H 4 O 2 
Μοριακό  βάρος  60,05  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,8 %  
Περιγραφή  Διαυγές  άχρωμο  υγρό  με χαρακτηριστική  δριμεία  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  βρασμού  118 °C σε πίεση  760 mm ( στήλης  υδραργύρου ) 
Ειδικό  βάρος  1049 περίπου  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Διάλυμα  σε αναλογία  1:3 παρέχει  θετικές  δοκιμές  οξικών  ιόντων  
Σημείο  πήξης  Τουλάχιστον  14,5 °C  
Καθαρότητα  
Μη πτητικό  κατάλοιπο  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Εύκολα  οξειδούμενες  ουσίες  Σε δοχείο  με γυάλινο  πώμα  αραιώνονται  2 ml δείγματος  με 10 ml 
νερού  και προστίθενται  0,1 ml διαλύματος  υπερμαγγανικού  καλίου  
0,1 N. Το ροζ χρώμα  δεν μετατρέπεται  σε καφέ επί  30 λεπτά . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 75
 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M2 
Ε 261 (i) ΟΞΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
▼B 
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-822-2  
Χημική  ονομασία  Οξικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  2 H 3 O 2 K 
Μοριακό  βάρος  98,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι , ρευστοποιούμενοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκό­  
νη, άοσμα  ή με ελαφρά  οσμή  ξιδιού  
Ταυτοποίηση  
pH 7,5 – 9,0 ( υδατικό  διάλυμα  5 %)  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (150 °C, 2 ώρες ) 
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M2 
Ε 261 (ii) ΔΙΟΞΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το διοξικό  κάλιο  είναι  μοριακή  ένωση  οξικού  καλίου  και οξικού  
οξέος  
Ευρωπαϊκός  κατάλογος  των χημικών  
ουσιών  που κυκλοφορούν  στο εμπόριο  
(EINECS)  224-217-7  
Χημική  ονομασία  Όξινο  διοξικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 7 KO  4 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 76
 
Μοριακό  βάρος  158,2  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  36-38 % σε ελεύθερο  οξικό  οξύ και 61-64 % σε 
οξικό  κάλιο  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  
Προσδιορισμός  
pH 4,5 – 5 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Δοκιμή  οξικών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 1 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼B 
Ε 262 (i) ΟΞΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΝΑΤΡΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-823-8  
Χημική  ονομασία  Οξικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  2 H 3 NaO  2 ·nH 2 O (n = 0 ή 3) 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 82,03  
Τριένυδρο : 136,08  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  (και των δύο μορφών , άνυδρης  και τριένυδρης ), 
τουλάχιστον  98,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άνυδρο : Λευκή , άοσμη , κοκκώδης  υγροσκο­  
πική σκόνη  
Τριένυδρο : Άχρωμοι  διαφανείς  κρύσταλλοι  ή 
κοκκώδης  κρυσταλλική  σκόνη , 
άοσμα  ή με ελαφρά  οσμή  ξιδιού . 
Σε επαφή  με θερμό  ξηρό  αέρα , 
αποσαθρώνεται  ▼M2 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 77
 
Ταυτοποίηση  
pH 8,0-9,5 ( υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 
ώρες ) 
Τριένυδρο : Μεταξύ  36 % και 42 % (120 °C, 4 
ώρες ) 
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 262 (ii) ΔΙΟΞΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το διοξικό  νάτριο  είναι  μοριακή  ένωση  οξικού  νατρίου  και οξικού  
οξέος  
Αριθ . EINECS  204-814-9  
Χημική  ονομασία  Όξινο  οξικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 7 NaO  4 ·nH 2 O (n = 0 ή 3) 
Μοριακό  βάρος  142,09 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  39-41 % σε ελεύθερο  οξικό  οξύ και 58-60 % σε 
οξικό  νάτριο  
Περιγραφή  Λευκό  υγροσκοπικό  κρυσταλλικό  στερεό , με οσμή  ξιδιού  
Ταυτοποίηση  
pH 4,5 – 5,0 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 263 ΟΞΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-540-9  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 78
 
Χημική  ονομασία  Οξικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : C  4 H 6 O 4 Ca 
Μονοένυδρο : C  4 H 6 O 4 Ca·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 158,17  
Μονοένυδρο : 176,18  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Το άνυδρο  οξικό  ασβέστιο  είναι  λευκό , υγροσκοπικό , ογκώδες  κρυ­  
σταλλικό  στερεό  με υπόπικρη  γεύση . Ενδέχεται  να αποπνέει  ελα­  
φρά οσμή  οξικού  οξέος . Το μονοένυδρο  άλας  μπορεί  να έχει τη 
μορφή  βελονών , κόκκων  ή σκόνης . 
Ταυτοποίηση  
pH 6,0 – 9,0 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Δοκιμή  οξικών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  11 % κατ’ ανώτατο  όριο (155 °C μέχρι  σταθερού  βάρους , για το 
μονοένυδρο  άλας ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μυρμηκικό  οξύ, μυρμηκικά  άλατα  και 
άλλες  οξειδούμενες  ουσίες  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ως μυρμηκικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 270 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Αποτελείται  από μείγμα  γαλακτικού  οξέος  (C  3 H 6 O 3 ) και λακτιδίου  
του γαλακτικού  οξέος  (C 6 H 10 O 5 ). Λαμβάνεται  ως προϊόν  της γαλα­  
κτικής  ζύμωσης  των σακχάρων  ή παρασκευάζεται  συνθετικώς . 
Το γαλακτικό  οξύ είναι  υγροσκοπικό  και, συμπυκνούμενο  με βρα­  
σμό, σχηματίζει  το λακτίδιο  του γαλακτικού  οξέος , το οποίο , με 
αραίωση  και θέρμανση , υδρολύεται  προς  γαλακτικό  οξύ. 
Αριθ . EINECS  200-018-0  
Χημική  ονομασία  Γαλακτικό  οξύ· 2-Υδροξυ -προπιονικό  οξύ· 1-Υδροξυ -αιθανο -1-καρ­  
βοξυλικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  3 H 6 O 3 
Μοριακό  βάρος  90,08  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  76 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  ή υποκίτρινο , σχεδόν  άοσμο  σιροπιώδες  υγρό  έως στερεό  
Ταυτοποίηση  
Δοκική  γαλακτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 79
 
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλώριο  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Σημείωση : Οι προδιαγραφές  αυτές  αφορούν  υδατικό  διάλυμα  80 %· προκειμένου  
για αραιότερα  υδατικά  διαλύματα , υπολογίζονται  αντίστοιχες  τιμές  ανάλογα  με 
την περιεκτικότητά  τους σε γαλακτικό  οξύ 
Ε 280 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-176-3  
Χημική  ονομασία  Προπιονικό  οξύ· Προπανικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  3 H 6 O 2 
Μοριακό  βάρος  74,08  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  ή ελαφρώς  υποκίτρινο , ελαιώδες  υγρό  με ελαφρώς  δριμεία  
οσμή  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  τήξης  - 22 °C  
Εύρος  θερμοκρασιών  απόσταξης  138,5 °C έως 142,5 °C  
Καθαρότητα  
Μη πτητικό  κατάλοιπο  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  στους  140 °C μέχρι  
σταθερού  βάρους  
Αλδεΰδες  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένες  σε φορμαλδεΰδη  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 281 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-290-4  
Χημική  ονομασία  Προπιονικό  νάτριο·  Προπανικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 5 O 2 Na 
Μοριακό  βάρος  96,06  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  στους  105 °C 
επί 2 ώρες ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 80
 
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  υγροσκοπική  σκόνη  ή λεπτόκοκκη  λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  προπιονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 7,5 – 10,5 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  4 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 282 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  223-795-8  
Χημική  ονομασία  Προπιονικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 10 O 4 Ca 
Μοριακό  βάρος  186,22  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  στους  105 °C 
επί 2 ώρες  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  προπιονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH 6,0 – 9,0 ( υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  4 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M16  
Φθόριο  20 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
▼B 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 283 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-323-5  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 81
 
Χημική  ονομασία  Προπιονικό  κάλιο·  Προπανικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 5 KO  2 
Μοριακό  βάρος  112,17  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  στους  105 °C 
επί 2 ώρες  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  προπιονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  4 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 284 ΒΟΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Βορακικό  οξύ· ορθοβορικό  οξύ· borofax  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-139-2  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  H  3 BO 3 
Μοριακό  βάρος  61,84  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Άχρωμοι , άοσμοι , διαφανείς  κρύσταλλοι  ή κόκκοι  ή σκόνη  λευκού  
χρώματος , ελαφρώς  λιπαρής  υφής . Η ουσία  απαντά  στη φύση  με τη 
μορφή  του ορυκτού  σασωλίνη  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  τήξης  Στους  171 °C περίπου  
Δοκιμή  καύσης  Καίεται  με ωραία  πράσινη  φλόγα  
pH 3,8 – 4,8 ( υδατικό  διάλυμα  3,3 %)  
Καθαρότητα  
Υπεροξείδια  Με την προσθήκη  διαλύματος  KI δεν εμφανίζεται  χρώση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 82
 
Ε 285 ΤΕΤΡΑΒΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  (ΒΟΡΑΚΑΣ ) 
Συνώνυμα  Βορικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-540-4  
Χημική  ονομασία  Τετραβορικό  νάτριο·  Βορικό  νάτριο·  Πυροβορικό  νάτριο·  Άνυδρο  
άλας  του τετραβορικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  Na  2 B 4 O 7 
Na 2 B 4 O 7 ·10H  2 O 
Μοριακό  βάρος  201,27  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκόνη  ή υαλώδεις  πλάκες  που γίνονται  αδιαφανείς  όταν  εκτεθούν  
στον  ατμοσφαιρικό  αέρα·  διαλύεται  αργά  στο νερό 
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  171 °C και 175 °C με διάσπαση  
Καθαρότητα  
Υπεροξείδια  Με την προσθήκη  διαλύματος  KI δεν εμφανίζεται  χρώση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 290 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΑΝΘΡΑΚΑ  
Συνώνυμα  Αέριο  ανθρακικό  οξύ· ξηρός  πάγος  (στερεά  μορφή )· ανυδρίτης  του 
ανθρακικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-696-9  
Χημική  ονομασία  Διοξείδιο  του άνθρακα  
Χημικός  τύπος  CO  2 
Μοριακό  βάρος  44,01  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % v/v επί του αερίου  
Περιγραφή  Στις συνήθεις  περιβαλλοντικές  συνθήκες , άχρωμο  αέριο  με ελαφρώς  
δριμεία  οσμή . Το διοξείδιο  του άνθρακα  του εμπορίου  μεταφέρεται  
και διακινείται  σε υγρή  μορφή  —σε κυλίνδρους  ή συστήματα  απο­  
θήκευσης  προϊόντων  χύμα  υπό πίεση — ή σε συμπιεσμένα  στερεά  
τεμάχια  «ξηρού  πάγου ». Οι στερεές  μορφές  (ξηρός  πάγος ) περιέχουν  
συνήθως  πρόσθετες  ουσίες , όπως  προπυλενογλυκόλη  ή ορυκτέλαια , 
ως συνδετικούς  παράγοντες  
Ταυτοποίηση  
Σχηματισμός  ιζήματος  Εάν ένα ρεύμα  δείγματος  διοχετευθεί  σε διάλυμα  υδροξειδίου  του 
βαρίου , σχηματίζεται  λευκό  ίζημα , το οποίο  διαλύεται  σε αραιό  
οξικό  οξύ με αναβρασμό  
Καθαρότητα  
Οξύτητα  Η διοχέτευση  915 ml του αερίου  σε 50 ml πρόσφατα  βρασμένου  
νερού  δεν πρέπει  να του προσδίδει  μεγαλύτερη  οξύτητα , έναντι  του 
δείκτη  πορτοκαλί  του μεθυλίου , από την οξύτητα  50 ml πρόσφατα  
βρασμένου  νερού , στα οποία  έχει προστεθεί  1 ml υδροχλωρικού  
οξέος  (0,01 N)  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 83
 
Αναγωγικές  ουσίες , φωσφίνη  και υδρό­  
θειο Η διοχέτευση  915 ml του αερίου  σε 25 ml αντιδραστηρίου  εναμμω­  
νίου νιτρικού  αργύρου , στο οποίο  έχουν  προστεθεί  3 ml αμμωνίας , 
δεν πρέπει  να θολώνει  ή να αμαυρώνει  αυτό  το διάλυμα  
Μονοξείδιο  του άνθρακα  10 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο 
Ορυκτέλαια  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 296 ΜΗΛΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Pomalous acid  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  230-022-8, 210-514-9, 202-601-5  
Χημική  ονομασία  Υδροξυβουτανοδικαρβονικό  οξύ· υδροξυηλεκτρικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 5 
Μοριακό  βάρος  134,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Κρυσταλλική  σκόνη  ή κόκκοι  λευκού  ή σχεδόν  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  127 °C - 132 °C  
Δοκιμή  μηλικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 297 ΦΟΥΜΑΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  203-743-0  
Χημική  ονομασία  trans- Βουτενοδικαρβονικό  οξύ· trans-1,2- αιθυλενο -δικαρβοξυλικό  
οξύ 
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 O 4 
Μοριακό  βάρος  116,07  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κρυσταλλική  σκόνη  ή κόκκοι  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  286 °C - 302 °C ( κλειστός  τριχοειδής  σωλήνας , ταχεία  θέρμανση ) 
Δοκιμή  ανίχνευσης  διπλών  δεσμών  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
pH 3,0 - 3,2 ( διάλυμα  0,05 % στους  25 °C)  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 84
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 300 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ  ΟΞΥ , L-ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  L-xylo-Ascorbic acid · L(+)-ασκορβικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-066-2  
Χημική  ονομασία  L- ασκορβικό  οξύ· Ασκορβικό  οξύ· 1,4-Λακτόνη  του 2,3-διδεϋδρο -L- 
θρεο -εξουρονικού  οξέος·  3-Κετο -L-γουλοφουρανολακτόνη  
Χημικός  τύπος  C  6 H 8 O 6 
Μοριακό  βάρος  176,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 6 H 8 O 6 τουλάχιστον  99 %, μετά  από ξήρανση  
σε ξηραντήρα  κενού  υπεράνω  θειικού  οξέος  για 24 ώρες  
Περιγραφή  Λευκή  έως ωχροκίτρινη , άοσμη  κρυσταλλική  σκόνη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  189 °C και 193 °C με διάσπαση  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασκορβικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
pH Μεταξύ  2,4 και 2,8 (υδατικό  διάλυμα  2 %)  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 μεταξύ  + 20,5° και + 21,5° ( υδατικό  διάλυμα  10 % w/v)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπό κενό  υπεράνω  θειικού  οξέος  επί 24 
ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 301 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  L- Ασκορβικό  νάτριο·  άλας  του L-ασκορβικού  οξέος  με νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-126-1  
Χημική  ονομασία  Ασκορβικό  νάτριο·  L-Ασκορβικό  νάτριο·  Άλας  με νάτριο  της ενολο - 
1,4-λακτόνης  του 2,3-διδεϋδρο -L-θρεο -εξουρονικού  οξέος·  Άλας  με 
νάτριο  της ενολο -3-κετο-L-γουλοφουρανολακτόνης  
Χημικός  τύπος  C  6 H 7 O 6 Na ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 85
 
Μοριακό  βάρος  198,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  του ασκορβικού  νατρίου  σε C 6 H 7 O 6 Na τουλάχιστον  
99 %, μετά  από ξήρανση  σε ξηραντήρα  κενού  υπεράνω  θειικού  
οξέος  για 24 ώρες  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή , άοσμη  κρυσταλλική  σκόνη  που, όταν  εκτε­  
θεί στο φως, αμαυρώνεται  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασκορβικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Μεταξύ  6,5 και 8,0 (υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 μεταξύ  + 103° και + 106° ( υδατικό  διάλυμα  10 % w/v)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπό κενό  υπεράνω  θειικού  οξέος  επί 24 
ώρες ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 302 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Διένυδρο  ασκορβικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  227-261-5  
Χημική  ονομασία  Διένυδρο  ασκορβικό  ασβέστιο·  διένυδρο  άλας  με ασβέστιο  της 1,4- 
λακτόνης  του 2,3-διδεϋδρο -L-θρεο -εξουρονικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  12 H 14 O 12 Ca·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  426,35  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί ουσίας  απαλλαγμένης  από 
πτητικές  ύλες 
Περιγραφή  Λευκή  έως ελαφρώς  φαιοκίτρινη , άοσμη  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασκορβικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH Μεταξύ  6,0 και 7,5 (υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 μεταξύ  + 95° και + 97° (υδατικό  διάλυμα  5 % w/v)  
Καθαρότητα  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Πτητικές  ύλες 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενες  με ξήρανση  σε θερμο­  
κρασία  περιβάλλοντος  για 24 ώρες  μέσα  σε ξηραντήρα  που περιέχει  
θειικό  οξύ ή πεντοξείδιο  του φωσφόρου  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 86
 
Ε 304 (i) ΠΑΛΜΙΤΙΚΟ  ΑΣΚΟΡΒΥΛΙΟ  
Συνώνυμα  Παλμιτικό  L-ασκορβύλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-305-4  
Χημική  ονομασία  Παλμιτικό  ασκορβύλιο·  παλμιτικό  L-ασκορβύλιο·  6-παλμιτική  1,4- 
λακτόνη  του 2,3-διδεϋδρο -L-θρεο -εξουρονικού  οξέος·  6-παλμιτοϋλο - 
3-κετο-L-γουλοφουρανολακτόνη  
Χημικός  τύπος  C  22 H 38 O 7 
Μοριακό  βάρος  414,55  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  ή λευκοκίτρινη  σκόνη  με οσμή  εσπεριδοειδών  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  107 °C και 117 °C  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 μεταξύ  + 21° και + 24° (μεθανολικό  διάλυμα  5 % w/v)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (σε κλίβανο  κενού , στους  56 °C - 60 °C, 
επί 1 ώρα) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 304 (ii) ΣΤΕΑΤΙΚΟ  ΑΣΚΟΡΒΥΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  246-944-9  
Χημική  ονομασία  Στεατικό  ασκορβύλιο·  στεατικό  L-ασκορβύλιο·  6-στεατική  1,4- 
λακτόνη  του 2,3-διδεϋδρο -L-θρεο -εξουρονικού  οξέος·  6-στεατοϋλο - 
3-κετο-L-γουλοφουρανολακτόνη  
Χημικός  τύπος  C  24 H 42 O 7 
Μοριακό  βάρος  442,6  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 %  
Περιγραφή  Λευκή  ή λευκοκίτρινη  σκόνη  με οσμή  εσπεριδοειδών  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  τήξης  116 °C περίπου  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (σε κλίβανο  κενού , στους  56 °C - 60 °C, 
επί 1 ώρα) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 87
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 306 ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ  ΠΛΟΥΣΙΟ  ΣΕ ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΕΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Προϊόν  λαμβανόμενο  με απόσταξη  με υδρατμούς  υπό κενό  προϊ­  
όντων  βρώσιμων  φυτικών  ελαίων , στα οποία  συμπεριλαμβάνονται  
τα συμπυκνώματα  τοκοφερολών  και τοκοτριενολών . 
Το προϊόν  περιέχει  τοκοφερόλες , όπως  d-α, d-β, d-γ, και d-δ τοκο­  
φερόλη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  430,71 (d- α-τοκοφερόλη ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικές  τοκοφερόλες  τουλάχιστον  34 %  
Περιγραφή  Καφεκόκκινο  έως κόκκινο , διαυγές  παχύρρευστο  έλαιο  με ασθενή  
χαρακτηριστική  οσμή  και γεύση . Ενδέχεται  να εμφανίζει  ελαφρό  
αποχωρισμό  κηρωδών  συστατικών  σε μικροκρυσταλλική  μορφή  
Ταυτοποίηση  
Με κατάλληλη  μέθοδο  χρωματογραφίας  
υγρού -αερίου  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 τουλάχιστον  + 20°  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό. Διαλυτό  σε αιθανόλη . Αναμείξιμο  με αιθέρα  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 307 α-ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΗ  
Συνώνυμα  dl- α-Τοκοφερόλη·  ρακεμικό  μείγμα  α-τοκοφερόλης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-466-0  
Χημική  ονομασία  DL-5,7,8- Τριμεθυλ o-τoκόλη·  DL-2,5,7,8- τετραμεθυλο -2-(4′,8′,12′- 
τριμεθυλο -δεκατριυλο )-χρωμανόλη -6 
Χημικός  τύπος  C  29 H 50 O 2 
Μοριακό  βάρος  430,71  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  96 %  
Περιγραφή  Υποκίτρινο  έως κεχριμπαρόχρωμο , σχεδόν  άοσμο , διαυγές  παχύρ­  
ρευστο  έλαιο  που, όταν  εκτεθεί  στον  αέρα  ή στο φως, οξειδώνεται  
και αμαυρώνεται  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη , αναμείξιμο  με 
αιθέρα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 88
 
Φασματ oφωτoμετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε απόλυτη  αιθανόλη  σε μήκος  κύματος  
292 nm περίπου  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 25 μεταξύ  0° ± 0,05° ( διάλυμα  σε χλωροφόρμιο  σε αναλογία  
1:10)  
Καθαρότητα  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 1,503 — 1,507  
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (292 nm) 71—76 
(0,01 g σε 200 ml απόλυτης  αιθανόλης ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 308 γ-ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΗ  
Συνώνυμα  dl- γ-Τοκοφερόλη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-523-4  
Χημική  ονομασία  2,7,8- Τριμεθυλο  2-(4′,8′,12′-τριμεθυλο -δεκατριυλο )-χρωμανόλη -6 
Χημικός  τύπος  C  28 H 48 O 2 
Μοριακό  βάρος  416,69  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97 %  
Περιγραφή  Διαυγές  παχύρρευστο  ωχροκίτρινο  έλαιο  που, όταν  εκτεθεί  στον  
αέρα  ή στο φως, οξειδώνεται  και αμαυρώνεται  
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε απόλυτη  αιθανόλη  σε μήκη  κύματος  
298 nm και 257 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (298 nm) μεταξύ  91 και 97 
E 1% 
1cm (257 nm) μεταξύ  5,0 και 8,0 
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 1,503—1,507  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 309 δ-ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-299-0  
Χημική  ονομασία  2,8- Διμεθυλο -2-(4′,8′,12′-τριμεθυλο -δεκατριυλο )-χρωμανόλη -6 
Χημικός  τύπος  C  27 H 46 O 2 
Μοριακό  βάρος  402,7  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97 %  
Περιγραφή  Διαυγές  παχύρρευστο  ωχροκίτρινο  ή πορτοκαλί  έλαιο  που, όταν  
εκτεθεί  στον  αέρα  ή στο φως, οξειδώνεται  και αμαυρώνεται  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 89
 
Ταυτοποίηση  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  σε απόλυτη  αιθανόλη  σε μήκη  κύματος  
298 nm και 257 nm περίπου  
Καθαρότητα  
Απορροφητικότητα  E 1% 
1cm σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (298 nm) μεταξύ  89 και 95 
E 1% 
1cm (257 nm) μεταξύ  3,0 και 6,0 
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 1,500—1,504  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 310 ΓΑΛΛΙΚΟΣ  ΠΡΟΠΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-498-2  
Χημική  ονομασία  Γαλλικό  προπύλιο·  Γαλλικός  προπυλεστέρας·  3,4,5-Τριυδροξυ -βεν­  
ζοϊκός  n-προπυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  C  10 H 12 O 5 
Μοριακό  βάρος  212,20  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκό  έως υπόλευκο , κρυσταλλικό , άοσμο  στερεό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό, εύκολα  διάλυτο  σε αιθανόλη , αιθέρα  και 
προπανοδιόλη -1,2 
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  146 °C και 150 °C μετά  από ξήρανση  στους  110 °C επί 
τέσσερις  ώρες  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5% κατ’ ανώτατο  όριο (110 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως γαλλικό  οξύ) 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως Cl) 
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (275 nm) τουλάχιστον  485 και 520 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 311 ΓΑΛΛΙΚΟΣ  ΟΚΤΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  213-853-0  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 90
 
Χημική  ονομασία  Γαλλικό  οκτύλιο·  Γαλλικός  οκτυλεστέρας·  3,4,5-Τριυδροξυ -βενζοϊ­  
κός n-οκτυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  C  15 H 22 O 5 
Μοριακό  βάρος  282,34  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % μετά  από ξήρανση  στους  90 °C 
επί 6 ώρες  
Περιγραφή  Λευκό  έως υπόλευκο , άοσμο  στερεό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη , αιθέρα  και προ­  
πανοδιόλη -1,2 
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  99 °C και 102 °C μετά  από ξήρανση  στους  90 °C επί έξι 
ώρες  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (90 °C, 6 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως γαλλικό  οξύ) 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως Cl) 
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (275 nm) τουλάχιστον  375 και 390 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 312 ΓΑΛΛΙΚΟΣ  ΔΩΔΕΚΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  Γαλλικός  λαυρυλεστέρας  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  214-620-6  
Χημική  ονομασία  Γαλλικό  δωδεκύλιο·  3,4,5-τριυδροξυ -βενζοϊκός  n-δωδεκυλ  (ή λαυ­  
ρυλ) εστέρας·  γαλλικός  δωδεκυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  C  19 H 30 O 5 
Μοριακό  βάρος  338,45  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % μετά  από ξήρανση  στους  90 °C 
επί έξι ώρες  
Περιγραφή  Λευκό  ή υπόλευκο  άοσμο  στερεό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  και αιθέρα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Μεταξύ  95 °C και 98 °C μετά  από ξήρανση  στους  90 °C επί έξι 
ώρες  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (90 °C, 6 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως γαλλικό  οξύ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 91
 
Χλωριούχες  οργανικές  ενώσεις  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως Cl) 
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (275 nm) τουλάχιστον  300 και 325 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 315 ΕΡΥΘΟΡΒΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Ισοασκορβικό  οξύ· D-αραβοασκορβικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-928-0  
Χημική  ονομασία  γ-λακτόνη  του D-ερυθρο -εξεν-2-ικού οξέος·  Ισοασκορβικό  οξύ· D- 
ισοασκορβικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  6 H 8 O 6 
Μοριακό  βάρος  176,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκό  έως υποκίτρινο  κρυσταλλικό  στερεό  που, όταν  εκτεθεί  στο 
φως, αμαυρώνεται  σταδιακά  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 164 °C έως 172 °C περίπου  με διάσπαση  
Δοκιμή  ασκορβικού  οξέος  /χρωματική  
αντίδραση  Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 25 υδατικού  διαλύματος  10 % (w/v) μεταξύ  - 16,5° και - 18,0°  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  υπό ελαττωμένη  πίεση  
με πυριτική  πηκτή  (silica gel) επί 3 ώρες  
Θειική  τέφρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξαλικά  ιόντα  Σε διάλυμα  1 g της ουσίας  σε 10 ml νερού  προστίθενται  2 σταγόνες  
παγόμορφου  οξικού  οξέος  και 5 ml διαλύματος  οξικού  ασβεστίου  
10 %. Το διάλυμα  πρέπει  να παραμένει  διαυγές  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 316 ΕΡΥΘΟΡΒΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Ισοασκορβικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  228-973-9  
Χημική  ονομασία  Ισοασκορβικό  νάτριο·  D-ισοασκορβικό  νάτριο·  άλας  με νάτριο  της 
1,4-λακτόνης  του 2,3-διδεϋδρο -D-ερυθρο -εξουρονικού  οξέος·  άλας  
με νάτριο  της ενολο -3-κετο-D-γουλοφουρανολακτόνης  
Χημικός  τύπος  C  6 H 7 O 6 Na·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  216,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 %, μετά  από ξήρανση  σε ξηραντήρα  
κενού  υπεράνω  θειικού  οξέος  επί 24 ώρες , εκφρασμένη  σε ένυδρο  
άλας  με 1 μόριο  H 2 O ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 92
 
Περιγραφή  Λευκό  κρυσταλλικό  στερεό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτό  σε αιθανόλη  
Δοκιμή  ασκορβικού  οξέος  /χρωματική  
αντίδραση  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH 5,5 έως 8,0 (υδατικό  διάλυμα  10 %)  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 25 υδατικού  διαλύματος  10 % (w/v) από + 95° έως + 98°  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπό κενό  υπεράνω  θειικού  οξέος  επί 24 
ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  Σε διάλυμα  1 g της ουσίας  σε 10 ml νερού  προστίθενται  2 σταγόνες  
παγόμορφου  οξικού  οξέος  και 5 ml διαλύματος  οξικού  ασβεστίου  
10 %. Το διάλυμα  πρέπει  να παραμένει  διαυγές . 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 319 ΤΡΙΤΟΤΑΓΗΣ  ΒΟΥΤΥΛ -ΥΔΡΟΚΙΝΟΝΗ  (TBHQ) 
Συνώνυμα  TBHQ  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  217-752-2  
Χημική  ονομασία  τριτ. βουτυλο -βενζολοδιόλη -1,4· 2-(1,1-διμεθυλαιθυλο )-βενζολοδιό­  
λη-1,4 
Χημικός  τύπος  C  10 H 14 O 2 
Μοριακό  βάρος  166,22  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % σε C 10 H 14 O 2 
Περιγραφή  Λευκό  κρυσταλλικό  στερεό  με χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό, διαλυτό  σε αιθανόλη  
Σημείο  τήξης  126,5 °C ή περισσότερο  
Φαινολικές  προσμίξεις  Διαλύονται  περίπου  5 mg του δείγματος  σε 10 ml μεθανόλης  και 
προστίθενται  10,5 ml διαλύματος  διμεθυλαμίνης  (αναλογία  1: 4). 
Εμφανίζεται  χρώμα  κόκκινο  έως ρόδινο  
Καθαρότητα  
τριτ. βουτυλο -p-βενζοκινόνη  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
2,5-δι-τριτ. βουτυλυδροκινόνη  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδροξυκινόνη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τολουόλιο  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 93
 
E 320 ΒΟΥΤΥΛ -ΥΔΡΟΞΥΑΝΙΣΟΛΗ  (BHA) 
Συνώνυμα  BHA  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  246-563-8  
Χημική  ονομασία  3- τριτ. βουτυλ -4-υδροξυανισόλη·  μείγμα  2-τριτ. βουτυλ -4-υδροξυα­  
νισόλης  και 3-τριτ. βουτυλ -4-υδροξυανισόλης  
Χημικός  τύπος  C  11 H 16 O 2 
Μοριακό  βάρος  180,25  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  98,5 % τουλάχιστον  σε C 11 H 16 O 2 και 85 % τουλά­  
χιστον  σε ισομερές  3-τριτ. βουτυλ -4-υδροξυανισόλης  
Περιγραφή  Φολιδωτό  ή κηρώδες  στερεό , λευκού  ή υποκίτρινου  χρώματος , με 
ελαφρώς  αρωματική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 48 °C έως 63 °C  
Χρωματική  αντίδραση  Θετική  δοκιμή  φαινολικών  ομάδων  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από πύρωση  στους  800 ± 25 °C  
Φαινολικές  προσμίξεις  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Απορροφητικότητα  E  1% 
1cm (290 nm) τουλάχιστον  190 και 210 κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1% 
1cm (228 nm) τουλάχιστον  326 και 345 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 321 ΒΟΥΤΥΛ -ΥΔΡΟΞΥΤΟΛΟΥΟΛΙΟ  (ΒΗΤ ) 
Συνώνυμα  BHT  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-881-4  
Χημική  ονομασία  2,6- Δι-τριτ. βουτυλο -p-κρεσόλη·  4-μεθυλο -2,6-δι-τριτ.βουτυλο -φαι­ 
νόλη  
Χημικός  τύπος  C  15 H 24 O 
Μοριακό  βάρος  220,36  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Λευκό  κρυσταλλικό  ή φολιδωτό  στερεό , άοσμο  ή με χαρακτηριστική  
ασθενή  αρωματική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  σε νερό και προπανοδιόλη -1,2 
Εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Σημείο  τήξης  70 °C  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 94
 
Φασματομετρία  Το φάσμα  απορρόφησης  στοιβάδας  πάχους  2 cm διαλύματος  της 
ουσίας  σε απόλυτη  αιθανόλη  σε αναλογία  1:100 000, σε μήκος  
κύματος  230 έως 320 nm, εμφανίζει  μία μόνο  κορυφή  στα 278 nm  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φαινολικές  προσμίξεις  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Απορροφητικότητα  σε αιθανόλη  E  1% 
1cm (278 nm) τουλάχιστον  81 και 88 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 322 ΛΕΚΙΘΙΝΕΣ  
Συνώνυμα  Φωσφατίδια·  φωσφολιπίδια  
Ορισμός  Οι λεκιθίνες  είναι  μείγματα  ή κλάσματα  φωσφατιδίων , που λαμβά­  
νονται  με φυσικές  μεθόδους  από ζωικές  ή φυτικές  τροφές , συμπε­  
ριλαμβανομένων  των προϊόντων  υδρόλυσης  που λαμβάνονται  με 
χρήση  κατάλληλων  αβλαβών  ενζύμων . Το τελικό  προϊόν  δεν πρέπει  
να παρουσιάζει  υπολειμματική  ενζυμική  δραστικότητα  
Οι λεκιθίνες  ενδέχεται  να έχουν  ελαφρώς  λευκανθεί  με υπεροξείδιο  
του υδρογόνου  σε υδατικό  περιβάλλον . Η οξείδωση  αυτή  δεν πρέπει  
να προκαλεί  χημική  μετατροπή  των λεκιθινικών  φωσφατιδίων  
Αριθ . EINECS  232-307-2  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Λεκιθίνες : περιεκτικότητα  τουλάχιστον  60,0 % σε ουσίες  αδιάλυτες  
σε ακετόνη  
Προϊόντα  υδρόλυσης  λεκιθινών : περιεκτικότητα  τουλάχιστον  56,0 % 
σε ουσίες  αδιάλυτες  σε ακετόνη  
Περιγραφή  Λεκιθίνες : καστανόχρωμο  υγρό  ή κολλώδες  ρευστό  ή σκόνη  
Προϊόντα  υδρόλυσης  λεκιθινών : παχύρρευστο  υγρό  ή πολτός , χρώ­  
ματος  ανοικτού  καστανού  έως καστανού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  χολίνης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφόρου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  προϊόντων  υδρόλυσης  λεκιθινών  Σε ποτήρι  βρασμού  των 800 ml, προστίθενται  500 ml νερού  
(30 °C—35 °C). Προστίθενται  κατόπιν  αργά  50 ml δείγματος  με 
συνεχή  ανάδευση . Το προϊόν  υδρόλυσης  λεκιθινών  σχηματίζει  ομοι­  
ογενές  γαλάκτωμα . Η μη υδρολυμένη  λεκιθίνη  σχηματίζει  διακριτή  
μάζα  50 g περίπου  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
Ύλες  αδιάλυτες  σε τολουόλιο  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 95
 
Βαθμός  οξύτητας  Λεκιθίνες : 35 mg υδροξειδίου  του καλίου  ανά gr κατ’ ανώτατο  όριο 
Προϊόντα  υδρόλυσης  λεκιθινών : 45 mg υδροξειδίου  του καλίου  ανά 
gr κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υπεροξειδίων  Ίσος ή μικρότερος  του 10 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 325 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-772-0  
Χημική  ονομασία  Γαλακτικό  νάτριο·  2-υδροξυ -προπιονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 5 NaO  3 
Μοριακό  βάρος  112,06 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  57 % και 66 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Άχρωμο  διαυγές  υγρό , άοσμο  ή με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκική  γαλακτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
▼M3 
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
▼B 
pH 6,5 έως 7,5 (υδατικό  διάλυμα  20 %)  
Καθαρότητα  
Οξύτητα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, μετά  από ξήρανση , εκφρασμένη  σε γαλα­  
κτικό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικές  ουσίες  Απουσία  αναγωγής  του φελιγγείου  υγρού  
Σημείωση : Οι προδιαγραφές  αυτές  αφορούν  υδατικό  διάλυμα  60 %  
Ε 326 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  213-631-3  
Χημική  ονομασία  Γαλακτικό  κάλιο·  2-υδροξυ -προπιονικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 5 O 3 K 
Μοριακό  βάρος  128,17 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  57 % και 66 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 96
 
Περιγραφή  Ελαφρώς  παχύρρευστο , σχεδόν  άχρωμο  διαυγές  υγρό , άοσμο  ή με 
ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Καύση  Καίεται  διάλυμα  γαλακτικού  καλίου  μέχρι  να αποτεφρωθεί . Η τέφρα  
είναι  αλκαλική  και, με προσθήκη  οξέος , αναβράζει  
Χρωματική  αντίδραση  5 ml διαλύματος  κατεχόλης  σε θειικό  οξύ, σε αναλογία  1:100, επι­ 
καλύπτονται  με 2 ml διαλύματος  γαλακτικού  καλίου . Η επιφάνεια  
επαφής  των δύο στοιβάδων  χρωματίζεται  βαθυκόκκινη  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκική  γαλακτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξύτητα  Σε 20 ml νερού  διαλύεται  1 g διαλύματος  γαλακτικού  καλίου , προ­  
στίθενται  3 σταγόνες  φαινολοφθαλεΐνης  TS και το διάλυμα  ογκομε­  
τρείται  με διάλυμα  υδροξειδίου  του νατρίου  0,1 N. Δεν θα πρέπει  να 
καταναλώνονται  περισσότερα  από 0,2 ml  
Αναγωγικές  ουσίες  Απουσία  αναγωγής  του φελιγγείου  υγρού  
Σημείωση : Οι προδιαγραφές  αυτές  αφορούν  υδατικό  διάλυμα  60 %  
Ε 327 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  212-406-7  
Χημική  ονομασία  Γαλακτικό  ασβέστιο·  Ένυδρο  γαλακτικό  ασβέστιο·  Άλας  με ασβέ­  
στιο του 2-υδροξυ -προπιονικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  (C  3 H 5 O 2 ) 2 Ca·nH 2 O (n = 0 - 5)  
Μοριακό  βάρος  218,22 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμο , λευκό  κρυσταλλικό  στερεό , σε μορφή  σκόνης  ή 
κόκκων  
Ταυτοποίηση  
Δοκική  γαλακτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό και πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 6,0 έως 8,0 (υδατικό  διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  άνυδρη  ουσία : 3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
ένυδρο  άλας  με 1 μόριο  H 2 O: 8,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 
ώρες ) 
ένυδρο  άλας  με 3 μόρια  H 2 O: 20,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 
ώρες ) 
ένυδρο  άλας  με 4,5 μόρια  H 2 O: 27,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 
4 ώρες ) 
Οξύτητα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηρού , εκφρασμένη  σε γαλακτικό  οξύ ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 97
 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικές  ουσίες  Απουσία  αναγωγής  του φελιγγείου  υγρού  
Ε 330 ΚΙΤΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το κιτρικό  οξύ παράγεται  από χυμό  λεμονιού  ή ανανά , με ζύμωση  
διαλυμάτων  υδατανθράκων  ή άλλων  κατάλληλων  μέσων  με χρήση  
μυκήτων  Candida spp. ή μη τοξινογόνων  στελεχών  Aspergillus niger  
Αριθ . EINECS  201-069-1  
Χημική  ονομασία  Κιτρικό  οξύ· 2-υδροξυ -1,2,3-προπανοτρικαρβοξυλικό  οξύ· β-υδροξυ - 
τρικαρβαλλυλικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  α) C  6 H 8 O 7 (άνυδρο ) 
β) C  6 H 8 O 7 ·Η 2 O (μονοένυδρο ) 
Μοριακό  βάρος  α) 192,13 ( άνυδρο ) 
β) 210,15 ( μονοένυδρο ) 
Δοκιμασία  Το κιτρικό  οξύ μπορεί  να είναι  άνυδρο  ή να περιέχει  ένα μόριο  
νερού . Περιεκτικότητα  σε C 6 H 8 O 7 τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Το κιτρικό  οξύ είναι  λευκό  ή άχρωμο , άοσμο , κρυσταλλικό  στερεό  
με έντονα  όξινη  γεύση . Η μονοένυδρη  ουσία  αφυδατώνεται  σε ξηρή  
ατμόσφαιρα  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό·  εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη·  διαλυτό  σε 
αιθέρα  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό Το άνυδρο  κιτρικό  οξύ περιέχει  νερό σε αναλογία  0,5 % κατ’ ανώ­  
τατο όριο, το μονοένυδρο  κιτρικό  οξύ περιέχει  νερό σε αναλογία  
8,8 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο έπειτα  από πύρωση  στους  800 ± 25 °C  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Σε υδατόλουτρο  θερμοκρασίας  90 °C, θερμαίνονται  1 g κονιοποι­  
ημένου  δείγματος  και 10 ml θειικού  οξέος  πυκνότητος  τουλάχιστον  
98 % επί 1 ώρα στο σκοτάδι . Το διάλυμα  πρέπει  απλώς  να χρωματι­  
στεί ωχροκάστανο  (υγρό  σύγκρισης  Matching Fluid K)  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 98
 
Ε 331 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΚΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Μονοβασικό  κιτρικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  242-734-6  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  κιτρικό  νάτριο·  Δισόξινο  άλας  με νάτριο  του 2-υδροξυ - 
1,2,3-προπανοτρικαρβοξυλικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  α) C  6 H 7 O 7 Na (άνυδρο ) 
β) C  6 H 7 O 7 Na·Η 2 O (μονοένυδρο ) 
Μοριακό  βάρος  α) 214,11 ( άνυδρο ) 
β) 232,23 ( μονοένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 3,5 έως 3,8 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  άνυδρο : 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (140 °C, 0,5 ώρες ) 
μονοένυδρο : 8,8 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 331 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΚΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Διβασικό  κιτρικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-623-3  
Χημική  ονομασία  Όξινο  κιτρικό  νάτριο·  Όξινο  άλας  με νάτριο  του 2-υδροξυ -1,2,3- 
προπανοτρικαρβοξυλνικού  οξέος·  Ένυδρο  όξινο  κιτρικό  άλας  
νατρίου  με 1,5 μόρια  H 2 O 
Χημικός  τύπος  C  6 H 6 O 7 Na 2 ·1,5H  2 O 
Μοριακό  βάρος  263,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 4,9 έως 5,2 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 99
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  13,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 331 (iii) ΚΙΤΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  κιτρικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-675-3  
Χημική  ονομασία  Κιτρικό  νάτριο·  Άλας  με νάτριο  του 2-υδροξυ -1,2,3-προπανοτρικαρ­  
βοξυλικού  οξέος·  Κιτρικό  άλας  νατρίου , άνυδρο , διένυδρο  ή πεντα­  
ένυδρο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : C 6 H 5 O 7 Na 3 
Ένυδρο : C 6 H 5 O 7 Na 3 ·nH 2 O (n = 2 ή 5) 
Μοριακό  βάρος  258,07 ( άνυδρο ) 
294,10 (ένυδρο  n = 2) 
348,16 (ένυδρο  n = 5)  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,5 έως 9,0 (υδατικό  διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 18 ώρες ) 
Διένυδρο : 10,0 έως 13,0 % (180 °C, 18 ώρες ) 
Πενταένυδρο : 30,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 332 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΚΙΤΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Μονοβασικό  κιτρικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  212-753-4  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  κιτρικό  κάλιο·  Δισόξινο  άλας  με κάλιο  του 2-υδροξυ -1,2,3- 
προπανοτρικαρβοξυλικού  οξέος·  Άνυδρο  δισόξινο  κιτρικό  άλας  
καλίου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 100
 
Χημικός  τύπος  C  6 H 7 O 7 K 
Μοριακό  βάρος  230,21  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , υγροσκοπική , κοκκώδης  σκόνη  ή διαφανείς  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 3,5 έως 3,8 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 332 (ii) ΚΙΤΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  κιτρικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  212-755-5  
Χημική  ονομασία  Κιτρικό  κάλιο·  Άλας  με κάλιο  του 2-υδροξυ -1,2,3-προπανοτρικαρ­  
βοξυλικού  οξέος·  Μονοένυδρο  κιτρικό  άλας  καλίου  
Χημικός  τύπος  C  6 H 5 O 7 K 3 ·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  324,42  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , υγροσκοπική , κοκκώδης  σκόνη  ή διαφανείς  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,5 έως 9,0 (υδατικό  διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  6,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 101
 
Ε 333 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΚΙΤΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Μονοβασικό  κιτρικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  κιτρικό  ασβέστιο·  Δισόξινο  άλας  με ασβέστιο  του 2-υδρο­  
ξυ-1,2,3-προπανοτρικαρβοξυλικού  οξέος·  Μονοένυδρο  δισόξινο  
κιτρικό  άλας  ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 7 O 7 ) 2 Ca·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  440,32  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  λεπτόκκοκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 3,2 έως 3,5 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  7,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  εάν προστίθεται  σε τροφές  για 
βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
Ανθρακικά  ιόντα  Κατά  τη διάλυση  1 g κιτρικού  ασβεστίου  σε 10 ml υδροχλωρικού  
οξέος  2 N, θα πρέπει  να εκλύονται  μόνον  λίγες  μεμονωμένες  φυσαλ­  
λίδες  
Ε 333 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΚΙΤΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Διβασικό  κιτρικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Όξινο  κιτρικό  ασβέστιο·  Όξινο  άλας  με ασβέστιο  του 2-υδροξυ - 
1,2,3-προπανοτρικαρβοξυλικού  οξέος·  Τριένυδρο  όξινο  κιτρικό  
άλας  ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 7 O 7 ) 2 Ca 2 ·3H 2 O 
Μοριακό  βάρος  530,42  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  λεπτόκκοκη  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 102
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  20,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180°C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  εάν προστίθεται  σε τροφές  για 
βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
Ανθρακικά  ιόντα  Κατά  τη διάλυση  1 g κιτρικού  ασβεστίου  σε 10 ml υδροχλωρικού  
οξέος  2 N, θα πρέπει  να εκλύονται  μόνον  λίγες  μεμονωμένες  φυσαλ­  
λίδες  
Ε 333 (iii) ΚΙΤΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  κιτρικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  212-391-7  
Χημική  ονομασία  Κιτρικό  ασβέστιο·  Άλας  με ασβέστιο  του 2-υδροξυ -1,2,3-προπανο­  
τρικαρβοξυλικού  οξέος·  Τετραένυδρο  κιτρικό  άλας  ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 6 O 7 ) 2 Ca 3 ·4H 2 O 
Μοριακό  βάρος  570,51  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  λεπτόκκοκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  14,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 103
 
Αργίλιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  εάν προστίθεται  σε τροφές  για 
βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
Ανθρακικά  ιόντα  Κατά  τη διάλυση  1 g κιτρικού  ασβεστίου  σε 10 ml υδροχλωρικού  
οξέος  2 N, θα πρέπει  να εκλύονται  μόνον  λίγες  μεμονωμένες  φυσαλ­  
λίδες  
Ε 334 L(+)- ΤΡΥΓΙΚΟ  ΟΞΥ , ΤΡΥΓΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-766-0  
Χημική  ονομασία  L- Τρυγικό  οξύ· L-2,3-διυδροξυ -βουτανοδικαρβονικό  οξύ· d-α, β- 
Δδιυδροξυ -ηλεκτρικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 6 
Μοριακό  βάρος  150,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμο  ή ημιδιαφανές  κρυσταλλικό  στερεό  ή λευκή  κρυσταλλική  
σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 168 °C έως 170 °C  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 μεταξύ  + 11,5° και + 13,5° ( υδατικό  διάλυμα  20 % w/v)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπεράνω  P 2 O 5 , 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (έπειτα  από πύρωση  στους  800 ± 
25 °C)  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση  
Ε 335 (i) ΟΞΙΝΟ  ΤΡΥΓΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  άλας  με νάτριο  του L-(+)-τρυγικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Όξινο  άλας  με νάτριο  του L-2,3-διυδροξυ -βουτανοδικαρβονικού  οξέ­ 
ος· ΈΜονοένυδρο  όξινο  L-(+)-τρυγικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 5 O 6 Na·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  194,05  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Διαφανείς  άχρωμοι  κρύσταλλοι  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 104
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 335 (ii) ΤΡΥΓΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  212-773-3  
Χημική  ονομασία  L- Τρυγικό  νάτριο·  (+)-Τρυγικό  νάτριο·  Άλας  με νάτριο  του (+)-2,3- 
διυδροξυ -βουτανοδικαρβονικού  οξέος·  ΈΔιένυδρο  L-(+)-τρυγικό  
νάτριο  με 2 μόρια  H 2 O 
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 O 6 Na 2 ·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  230,8  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Διαφανείς  άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  1 gr είναι  αδιάλυτο  σε 3 ml νερού . Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 7,0 έως 7,5 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  17,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (150 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 336 (i) ΟΞΙΝΟ  ΤΡΥΓΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Μονοβασικό  τρυγικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άνυδρο  όξινο  L-(+)-τρυγικό  κάλιο·  όξινο  άλας  με κάλιο  του L-2,3- 
διυδροξυ -βουτανοδικαρβονικού  οξέος  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 105
 
Χημικός  τύπος  C  4 H 5 O 6 K 
Μοριακό  βάρος  188,16  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  ή κοκκώδης  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Σημείο  τήξης  230 °C  
pH 3,4 (1 % υδατικό  διάλυμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 336 (ii) ΤΡΥΓΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  τρυγικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  213-067-8  
Χημική  ονομασία  Άλας  με κάλιο  του L-2,3-διυδροξυ -βουτανοδικαρβονικού  οξέος·  
Ένυδρο  L-(+)-τρυγικό  κάλιο  με 1/2 μόριο  H 2 O 
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 O 6 K 2 ·½H  2 O 
Μοριακό  βάρος  235,2  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  ή κοκκώδης  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 9,0 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (150 °C, 4 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 106
 
Ε 337 ΤΡΥΓΙΚΟ  ΚΑΛΙΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  L-(+)- Τρυγικό  καλιονάτριο·  άλας  του Rochelle · άλας  του Seignette  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-156-8  
Χημική  ονομασία  Διπλό  άλας  με κάλιο  και νάτριο  του L-2,3-διυδροξυ -βουτανοδικαρ­  
βονικού  οξέος·  L-(+)-τρυγικό  καλιονάτριο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 O 6 KNa·4H 2 O 
Μοριακό  βάρος  282,23  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  1 g είναι  διαλυτό  σε 1 ml νερού . Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  70 - 80 °C  
pH Από 6,5 έως 8,5 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  26,0 % κατ’ ανώτατο  όριο και τουλάχιστον  21,0 % (150 °C, 3 ώρες ) 
Οξαλικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε οξαλικό  οξύ, μετά  
από ξήρανση ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 338 ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Ορθοφωσφορικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-633-2  
Χημική  ονομασία  Φωσφορικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  H  3 PO 4 
Μοριακό  βάρος  98,00  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  67,0 % και 85,7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Το φωσφορικό  οξύ διατίθεται  στο εμπόριο  ως υδατικό  διάλυμα  σε 
διάφορες  συγκεντρώσεις . 
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο , παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 107
 
Καθαρότητα  
Πτητικά  οξέα  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως οξικό  οξύ) 
Ιόντα  χλωρίου  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε χλώριο ) 
Νιτρικά  ιόντα  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως NaNO  3 ) 
Θειικά  ιόντα  1 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως CaSO  4 ) 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Σημείωση : Οι προδιαγραφές  αυτές  αφορούν  υδατικό  διάλυμα  75 %  
E 339 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Δισόξινο  ορθοφωσφορικό  νάτριο·  μονοβασικό  φωσφορικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-449-2  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  φωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : NaH  2 PO 4 
Μονοένυδρο : NaH  2 PO 4 · H 2 O 
Διένυδρο : NaH  2 PO 4 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 119,98 
Μονοένυδρο : 138,00 
Διένυδρο : 156,01  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε NaH  2 PO 4 τουλάχιστον  97 %, ύστερα  από 
ξήρανση  στους  60 °C επί μία ώρα και, στη συνέχεια , στους  105 °C 
επί τέσσερις  ώρες  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 58,0 % έως 60,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκό , άοσμο , ελαφρώς  ρευστοποιούμενο  στερεό  σε μορφή  σκόνης , 
κρυστάλλων  ή κόκκων  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή τον αιθέρα  
pH Από 4,1 έως 5,0 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Το άνυδρο  άλας  παρουσιάζει  απώλεια  βάρους  2,0 %, κατ’ ανώτατο  
όριο, το μονοένυδρο  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο και το διένυδρο  
25 % κατ’ ανώτατο  όριο (60 °C, 1 ώρα και, στη συνέχεια , 105 °C, 
4 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 108
 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 339 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  ορθοφωσφορικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-448-7  
Χημική  ονομασία  Όξινο  φωσφορικό  νάτριο·  όξινο  ορθοφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : Na  2 HPO  4 
Ένυδρο : Na  2 HPO  4 · nH  2 O (n = 2,7 ή 12) 
Μοριακό  βάρος  141,98 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Na  2 HPO  4 τουλάχιστον  98 %, ύστερα  από 
ξήρανση  στους  40 °C επί τρεις  ώρες  και, στη συνέχεια , στους  105 °C 
επί πέντε  ώρες  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 49 % έως 51 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Το άνυδρο  όξινο  φωσφορικό  νάτριο  είναι  λευκή , υγροσκοπική  
άοσμη  σκόνη . Από τις διαθέσιμες  εφυδατωμένες  μορφές , το διένυ­  
δρο άλας  είναι  λευκό , κρυσταλλικό , άοσμο  στερεό , το επταένυδρο  
άλας  είναι  λευκό , άοσμο  στερεό  σε μορφή  αφυδατούμενων  στην  
ατμόσφαιρα  κρυστάλλων  ή κοκκώδους  σκόνης  και το δωδεκαένυδρο  
είναι  λευκό  αφυδατούμενο  στην  ατμόσφαιρα , άοσμο  στερεό  σε 
μορφή  σκόνης  ή κρυστάλλων  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 8,4 έως 9,6 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Το άνυδρο  άλας  παρουσιάζει  απώλεια  βάρους  5,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο, το διένυδρο  22,0 % κατ’ ανώτατο  όριο, το επταένυδρο  50 % 
κατ’ ανώτατο  όριο, το δωδεκαένυδρο  61,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
(40 °C, 3 ώρες  και, στη συνέχεια , 105 °C, 5 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 339 (iii) ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  φωσφορικό  νάτριο·  ορθοφωσφορικό  νάτριο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 109
 
Ορισμός  Το φωσφορικό  νάτριο  λαμβάνεται  από υδατικά  διαλύματα  και κρυ­  
σταλλώνεται  ως άνυδρο  άλας  και με 1/2, 1, 6, 8 ή 12 μόρια  H 2 O. Το 
δωδεκαένυδρο  άλας  κρυσταλλώνεται  πάντα  από υδατικά  διαλύματα  
με περίσσεια  υδροξειδίου  του νατρίου . Περιέχει  ¼ μορίου  NaOH  
Αριθ . EINECS  231-509-8  
Χημική  ονομασία  Φωσφορικό  νάτριο·  ορθοφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : Na  3 PO 4 
Ένυδρο : Na  3 PO 4 nH 2 O (n = 1/2, 1, 6, 8, ή 12) 
Μοριακό  βάρος  163,94 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  του άνυδρου  φωσφορικού  νατρίου  και των εφυδα­  
τωμένων  μορφών  του, με εξαίρεση  το δωδεκαένυδρο , σε Na  3 PO 4 
τουλάχιστον  97,0 %, υπολογιζόμενη  επί ξηράς  ουσίας . Περιεκτικό­  
τητα του δωδεκαένυδρου  άλατος  σε Na  3 PO 4 τουλάχιστον  92,0 %, 
επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 40,5 % έως 43,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι , κόκκοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 11,5 έως 12,5 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  Οι απώλειες  βάρους  ύστερα  από ξήρανση  στους  120 °C επί δύο 
ώρες  και, στη συνέχεια , πύρωση  στους  800 °C περίπου  επί 30 
λεπτά , είναι  για το άνυδρο  άλας  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο, για το 
μονοένυδρο  11,0 % κατ’ ανώτατο  όριο, για το δωδεκαένυδρο  από 
45,0 % έως 58,0 %  
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 340 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Δισόξινο  ορθοφωσφορικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-913-4  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  φωσφορικό  κάλιο·  δισόξινο  ορθοφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KH  2 PO 4 
Μοριακό  βάρος  136,09  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 110
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 % μετά  από ξήρανση  στους  
105 °C επί τέσσερις  ώρες  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 51,0 % έως 53,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή άοσμη , λευκή , κοκκώδης  ή κρυ­  
σταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 4,2 έως 4,8 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 340 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  ορθοφωσφορικό  κάλιο·  διβασικό  φωσφορικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-834-5  
Χημική  ονομασία  Όξινο  φωσφορικό  κάλιο·  όξινο  ορθοφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  2 HPO  4 
Μοριακό  βάρος  174,18  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % μετά  από ξήρανση  στους  105 °C 
επί τέσσερις  ώρες  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 40,3 % έως 41,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κοκκώδης  σκόνη , κρύσταλλοι  ή μάζες , άχρωμα  ή λευκά·  ρευστοποι­  
ούμενη  ουσία , υγροσκοπική  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 8,7 έως 9,4 (υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 111
 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 340 (iii) ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  φωσφορικό  κάλιο·  ορθοφωσφορικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-907-1  
Χημική  ονομασία  Φωσφορικό  κάλιο·  Ορθοφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : K 3 PO 4 
Ένυδρο : K 3 PO 4 · nH  2 O (n = 1 ή 3) 
Μοριακό  βάρος  212,27 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97 % επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 30,5 % έως 34,0 % επί πυρωμένης  
ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  ή λευκοί , άοσμοι , υγροσκοπικοί  κρύσταλλοι  ή κόκκοι . Στις 
διαθέσιμες  εφυδατωμένες  μορφές  περιλαμβάνονται  το μονοένυδρο  
και το τριένυδρο  άλας  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 11,5 έως 12,3 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  Άνυδρο : 3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο·  Ένυδρο : 23,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο (προσδιοριζόμενη  με ξήρανση  στους  105 °C επί μία ώρα και, 
στη συνέχεια , με πύρωση  στους  800 °C ± 25 °C περίπου  επί 30 
λεπτά ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 341 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Μονοβασικό  φωσφορικό  ασβέστιο·  δισόξινο  ορθοφωσφορικό  ασβέ­  
στιο 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-837-1  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 112
 
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  φωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : Ca(H  2 PO 4 ) 2 
Μονοένυδρο : Ca(H  2 PO 4 ) 2 · H 2 O 
Μοριακό  βάρος  234,05 ( άνυδρο ) 
252,08 (μονοένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 55,5 % έως 61,1 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κοκκώδης  σκόνη  ή λευκοί  ρευστοποιούμενοι  κρύσταλλοι  ή κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Περιεκτικότητα  σε CaO  Από 23,0 % έως 27,5 % ( άνυδρο ) 
Από 19,0 % έως 24,8 % ( μονοένυδρο ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 14 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Μονοένυδρο : 17,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  Άνυδρο : 17,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ύστερα  από πύρωση  στους  
800 °C ± 25 °C επί 30 λεπτά ) 
Μονοένυδρο : 25,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (προσδιοριζόμενη  με 
ξήρανση  στους  105 °C επί μία ώρα και, στη συνέχεια , με πύρωση  
στους  800 °C ± 25 °C περίπου  επί 30 λεπτά ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  70 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  εάν προστίθεται  σε τροφές  για 
βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
E 341 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Διβασικό  φωσφορικό  ασβέστιο·  όξινο  ορθοφωσφορικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-826-1  
Χημική  ονομασία  Όξινο  φωσφορικό  ασβέστιο·  όξινο  ορθοφωσφορικό  ασβέστιο·  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : CaHPO  4 
Διένυδρο : CaHPO  4 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  136,06 ( άνυδρο ) 
172,09 (διένυδρο ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 113
 
Δοκιμασία  Το όξινο  φωσφορικό  ασβέστιο  περιέχει  CaHPO  4 σε αναλογία  του­  
λάχιστον  98 % και κατ’ ανώτατο  όριο ίση με το ισοδύναμο  του 
102 % ύστερα  από ξήρανση  στους  200 °C επί τρεις  ώρες  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 50,0 % έως 52,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  ή κόκκοι , κοκκώδης  σκόνη  ή σκόνη , χρώματος  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  8,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (άνυδρο ) ή 26,5 % ( ένυδρο ) ύστερα  από 
πύρωση  στους  800 °C ± 25 °C επί 30 λεπτά  
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για την άνυδρη  μορφή  και 80 mg/kg 
κατ’ ανώτατο  όριο για την διένυδρη  μορφή  (μόνο  εάν προστίθεται  
σε τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
600 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για την άνυδρη  μορφή  και 500 mg/kg 
κατ’ ανώτατο  όριο για την διένυδρη  μορφή  (για όλες τις χρήσεις  
εκτός  από τις τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ). Εφαρμόζεται  έως 
την 31η Μαρτίου  2015. 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για την άνυδρη  μορφή  και 500 mg/kg 
κατ’ ανώτατο  όριο για την διένυδρη  μορφή  (για όλες τις χρήσεις  
εκτός  από τις τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ). Εφαρμόζεται  από 
την 1η Απριλίου  2015.  
E 341 (iii) ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  φωσφορικό  ασβέστιο·  ορθοφωσφορικό  ασβέστιο·  υδροξυ­  
φωσφορικό  ασβέστιο·  υδροξυαπατίτης  
Ορισμός  Το φωσφορικό  ασβέστιο  είναι  ένα μείγμα  φωσφορικών  αλάτων  του 
ασβεστίου , το οποίο  λαμβάνεται  με εξουδετέρωση  φωσφορικού  
οξέος  με υδροξείδιο  του ασβεστίου  και του οποίου  η κατά  προσέγ­  
γιση σύνθεση  είναι : 10CaΟ· ·3P 2 O 5 ·Η 2 O 
Αριθ . EINECS  235-330-6 ( υδροξυφωσφορικό  ασβέστιο ) 
231-840-8 ( ορθοφωσφορικό  ασβέστιο ) 
Χημική  ονομασία  Υδροξυφωσφορικό  ασβέστιο·  Φωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Ca  5 (PO  4 ) 3 ·ΟΗ ή Ca  3 (PO  4 ) 2 
Μοριακό  βάρος  502 ή 310  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  90 % επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 από 38,5 % έως 48,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη  σκόνη , σταθερή  στον  ατμοσφαιρικό  αέρα ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 114
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό. Αδιάλυτο  στην  αιθανόλη , διαλυτό  σε 
αραιό  υδροχλωρικό  και νιτρικό  οξύ 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο ύστερα  από πύρωση  στους  800 °C ± 25 °C 
επί 0,5 ώρες  
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  150 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (μόνο  εάν προστίθεται  σε τροφές  για 
βρέφη  και μικρά  παιδιά ) 
500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ). Εφαρμόζεται  έως την 31η 
Μαρτίου  2015 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (για όλες τις χρήσεις , εκτός  από τις 
τροφές  για βρέφη  και μικρά  παιδιά ). Εφαρμόζεται  από την 1η Απρι­  
λίου 2015.  
E 343 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  Φωσφορικό  μαγνήσιο , μονοβασικό·  δισόξινο  ορθοφωσφορικό  
μαγνήσιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  236-004-6  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  φωσφορικό  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  Mg(H  2 PO 4 ) 2 nH 2 O (όπου  n = 0 έως 4) 
Μοριακό  βάρος  218,30 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  51,0 % ύστερα  από πύρωση , υπολογιζόμενο  ως P 2 O 5 
επί πυρωμένης  ουσίας  (800 °C ± 25 °C επί 30 λεπτά ) 
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη , λίγο διαλυτή  στο νερό 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Περιεκτικότητα  σε MgO  21,5 % κατ’ ανώτατο  όριο ύστερα  από πύρωση  ή επί άνυδρης  
ουσίας  (105 °C, 4 ώρες ) 
Καθαρότητα  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 115
 
E 343 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  Φωσφορικό  μαγνήσιο , διβασικό·  όξινο  ορθοφωσφορικό  μαγνήσιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-823-5  
Χημική  ονομασία  Όξινο  φωσφορικό  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  MgHPO  4 · nH  2 O (όπου  n = 0 - 3)  
Μοριακό  βάρος  120,30 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  96 % ύστερα  από πύρωση  (800 °C ± 25 °C επί 30 
λεπτά  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη , λίγο διαλυτή  στο νερό 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Περιεκτικότητα  σε MgO  Τουλάχιστον  33,0 % επί άνυδρης  ουσίας  (105 °C, 4 ώρες ) 
Καθαρότητα  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 350 (i) ΜΗΛΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  νατρίου  του μηλικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  DL- μηλικό  νάτριο·  άλας  νατρίου  του υδροξυβουτανοδικαρβονικού  
οξέος  
Χημικός  τύπος  Ημιένυδρο : C 4 H 4 Na 2 O 5 ½ H  2 O 
Τριένυδρο : C 4 H 4 Na 2 O 5 3H 2 O 
Μοριακό  βάρος  Ημιένυδρο : 187,05 
Τριένυδρο : 232,10  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κρυσταλλική  σκόνη  ή σβώλοι  χρώματος  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  αζωχρώματος  Ναι 
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 116
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Ημιένυδρο : 7,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (130 °C, 4 ώρες ) 
Τριένυδρο : 20,5 % - 23,5 % (130 °C, 4 ώρες ) 
Αλκαλικότητα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ως Νa 2 CO 3 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 350 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΜΗΛΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  άλας  νατρίου  του DL-μηλικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Όξινο  DL-μηλικό  νάτριο·  όξινο  2-DL-υδροξυ -ηλεκτρικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 5 NaO  5 
Μοριακό  βάρος  156,07  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  αζωχρώματος  Ναι 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (110 °C, 3 ώρες ) 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 351 ΜΗΛΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  καλίου  του μηλικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  DL- μηλικό  κάλιο·  άλας  καλίου  του υδροξυβουτανοδικαρβονικού  
οξέος  
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 K 2 O 5 
Μοριακό  βάρος  210,27  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 117
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  59,5 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  ή σχεδόν  άχρωμο  υδατικό  διάλυμα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  αζωχρώματος  Ναι 
Καθαρότητα  
Αλκαλικότητα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ως K 2 CO 3 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 352 (i) ΜΗΛΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  ασβεστίου  του μηλικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  DL- μηλικό  ασβέστιο·  α-υδροξυηλεκτρικό  ασβέστιο·  άλας  ασβεστίου  
του υδροξυβουτανοδικαρβονικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  4 H 5 CaO  5 
Μοριακό  βάρος  172,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμές  μηλικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  αζωχρώματος  Ναι 
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (100 °C, 3 ώρες ) 
Αλκαλικότητα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο ως CaCO  3 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 118
 
E 352 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΜΗΛΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  άλας  ασβεστίου  του DL-μηλικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Όξινο  DL-μηλικό  ασβέστιο·  όξινο  2-DL-υδροξυ -ηλεκτρικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  (C  4 H 5 O 5 ) 2 Ca 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  1,2-δικαρβοξυλικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  αζωχρώματος  Ναι 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (110 °C, 3 ώρες ) 
Μηλεϊνικό  οξύ 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φουμαρικό  οξύ 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 353 ΜΕΤΑΤΡΥΓΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Διτρυγικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Μετατρυγικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 6 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Μορφή  κρυστάλλων  ή σκόνης  με λευκό  ή υποκίτρινο  χρώμα . Πολύ  
υγροσκοπικό  με ασθενή  οσμή  καραμέλας  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό και στην  αιθανόλη  
Δοκιμή  ταυτοποίησης  Σε δοκιμαστικό  σωλήνα  φέρεται  δείγμα  1 έως 10 mg της ουσίας  
αυτής  και προστίθενται  2 ml πυκνού  θειικού  οξέος  και 2 σταγόνες  
του αντιδραστηρίου  θειορεζορκίνη . Όταν  το σύνολο  θερμανθεί  
στους  150 °C, εμφανίζεται  έντονο  ιώδες  χρώμα  
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 119
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 354 ΤΡΥΓΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  L- Τρυγικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Διένυδρο  L(+)-2,3- διυδροξυβουτανοδικαρβονικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 CaO  6 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  224,18  
Δοκιμασία  98,0 % ή περισσότερο  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη  κρυσταλλική  σκόνη  με λευκό  ή υπόλευκο  χρώμα  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό. Διαλυτότητα  περίπου  0,01 g/100 ml νερού  
(20 °C). Μέτρια  διαλυτό  στην  αιθανόλη . Λίγο  διαλυτό  στον  διαιθυ­  
λαιθέρα . Διαλυτό  στα οξέα  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 + 7,0° έως + 7,4° (0,1 % σε διάλυμα  HCl 1N )  
pH Από 6,0 έως 9,0 (πηκτό  εναιώρημα  5 %)  
Καθαρότητα  
Θειικά  ιόντα  1 g/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως H 2 SO 4 ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 355 ΑΔΙΠΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-673-3  
Χημική  ονομασία  Εξανοδικαρβονικό  οξύ· 1,4-βουτανοδικαρβοξυλικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  6 H 10 O 4 
Μοριακό  βάρος  146,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,6 %  
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  151,5 - 154,0 °C  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό. Εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Νερό  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 120
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 356 ΑΔΙΠΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-293-5  
Χημική  ονομασία  Αδιπικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 8 Na 2 O 4 
Μοριακό  βάρος  190,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % ( επί άνυδρης  ουσίας ) 
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  151 °C - 152 °C ( για το αδιπικό  οξύ) 
Διαλυτότητα  Περίπου  50 g/100 ml νερού  (20 °C)  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 357 ΑΔΙΠΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  242-838-1  
Χημική  ονομασία  Αδιπικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 8 K 2 O 4 
Μοριακό  βάρος  222,32  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % ( επί άνυδρης  ουσίας ) 
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  151 °C - 152 °C ( για το αδιπικό  οξύ) 
Διαλυτότητα  Περίπου  60 g/100 ml νερού  (20 °C)  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Νερό  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 121
 
E 363 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  203-740-4  
Χημική  ονομασία  Βουτανοδικαρβονικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 4 
Μοριακό  βάρος  118,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμοι  ή λευκοί , άοσμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  185,0 °C - 190,0 °C  
Καθαρότητα  
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,025 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 °C, 15 min)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 380 ΚΙΤΡΙΚΟ  ΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  Ουδέτερο  κιτρικό  αμμώνιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  222-394-5  
Χημική  ονομασία  Τριαμμώνιο  άλας  του 2-υδροξυπροπανο -1,2,3-τρικαρβοξυλικού  οξέ­ 
ος 
Χημικός  τύπος  C  6 H 17 N 3 O 7 
Μοριακό  βάρος  243,22  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 %  
Περιγραφή  Λευκοί  έως υπόλευκοι  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  κιτρικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό 
Καθαρότητα  
Οξαλικά  ιόντα  0,04 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως οξαλικό  οξύ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 122
 
Ε 385 ΑΙΘΥΛΕΝΟΔΙΑΜΙΝΟΤΕΤΡΑΟΞΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  με ασβέστιο  και νάτριο  του EDΤΑ· βερσενικό  ασβεστιονάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-529-9  
Χημική  ονομασία  N,N ′-1,2-Αιθανοδιυλο -δις[N-(καρβοξυμεθυλο )-γλυκινικό ] [(4-)- Ο, 
Ο′,ON  N , O  N ]ασβεστιο -(2)-δινάτριο·  αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό  
ασβεστιονάτριο·  (αιθυλενοδινιτριλο )τετραοξικό  ασβεστιονάτριο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 12 O 8 CaN  2 Na 2 ·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  410,31  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  άοσμοι  κρυσταλλικοί  κόκκοι  ή λευκή  έως υπόλευκη  σκόνη , 
ελαφρώς  υγροσκοπικά  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Χηλική  συμπλοκοποίηση  μεταλλικών  
ιόντων  Ναι 
pH Από 6,5 έως 7,5 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 5-13 % ( μέθοδος  Karl Fischer)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 392 ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ  ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ  
Συνώνυμα  Εκχύλισμα  φύλλου  δενδρολίβανου  (αντιοξειδωτικό ) 
Ορισμός  Τα εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  περιέχουν  διάφορα  συστατικά  που 
αποδεδειγμένα  επιτελούν  αντιοξειδωτικές  λειτουργίες . Τα εν λόγω  
συστατικά  υπάγονται  ιδίως  στα φαινολικά  οξέα , τα φλαβονοειδή  και 
τα διτερπενοειδή . Εκτός  από τις αντιοξειδωτικές  ενώσεις , τα εκχυλί­  
σματα  μπορούν  επίσης  να περιέχουν  τριτερπένια  και ύλες εκχυλίσι­  
μες με οργανικό  διαλύτη  που εξειδικεύονται  στην  ακόλουθη  προδια­  
γραφή . 
Αριθ . EINECS  283-291-9  
Χημική  ονομασία  Εκχύλισμα  δενδρολίβανου  (Rosmarinus officinalis)  
Περιγραφή  Το αντιοξειδωτικό  εκχύλισμα  φύλλων  δενδρολίβανου  παρασκευάζε­  
ται με εκχύλιση  των φύλλων  του φυτού  Rosmarinus officinalis, με 
σύστημα  διαλύτη  εγκεκριμένο  για τρόφιμα . Είναι  δυνατόν  να ακο­  
λουθήσουν  απόσμηση  και αποχρωματισμός . Τα εκχυλίσματα  μπο­  
ρούν  να τυποποιηθούν . 
Ταυτοποίηση  
Αντιοξειδωτικές  ενώσεις  αναφοράς : φαι­ 
νολικά  διτερπένια  Καρνοσικό  οξύ (C 20 H 28 O 4 ) και καρνοσόλη  (C  20 H 26 O 4 ) 
(που συνιστούν  τουλάχιστον  το 90 % των συνολικών  φαινολικών  
διτερπενίων ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 123
 
Βασικές  πτητικές  ουσίες  αναφοράς  Βορνεόλη , οξικό  βορνύλιο , καμφορά , 1,8-κινεόλη , βερβενόνη  
Πυκνότητα  > 0,25 g/ml  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  < 5 %  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
1 – Εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  που παράγονται  από αποξηραμένα  φύλλα  
δενδρολίβανου  με εκχύλιση  με ακετόνη . 
Περιγραφή  Τα εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  παρασκευάζονται  από αποξηραμένα  
φύλλα  δενδρολίβανου  με εκχύλιση  με ακετόνη , διήθηση , καθαρισμό  
και εξάτμιση  του διαλύτη . Ακολουθεί  ξήρανση  και κοσκίνιση  ώστε  
να ληφθεί  λεπτόκοκκη  σκόνη  ή υγρό . 
Ταυτοποίηση  
Περιεκτικότητα  σε αντιοξειδωτικές  ενώ­  
σεις αναφοράς  ≥ 10 % w/w, ως σύνολο  καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης  
Λόγος  αντιοξειδωτικών /πτητικών  ουσιών  (Συνολικό  ποσοστό  % w/w καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης ) ≥ 15 
(% w/w βασικών  πτητικών  ουσιών  αναφοράς )* 
(* ως ποσοστό  των ολικών  πτητικών  ουσιών  στο εκχύλισμα , μετρού­  
μενο  με αεριοχρωματογραφία -φασματομετρία  μάζας  (GC-MSD))  
Καθαρότητα  
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Ακετόνη : 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
2 – Εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  που παρασκευάζονται  με εκχύλιση  αποξη­  
ραμένων  φύλλων  με υπερκρίσιμο  διοξείδιο  του άνθρακα . 
Περιγραφή  Τα εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  παράγονται  από αποξηραμένα  
φύλλα  δενδρολίβανου  με εκχύλιση  με υπερκρίσιμο  διοξείδιο  του 
άνθρακα  με μικρή  ποσότητα  αιθανόλης  ως μέσο  παράσυρσης . 
Ταυτοποίηση  
Περιεκτικότητα  σε αντιοξειδωτικές  ενώ­  
σεις αναφοράς  ≥ 13 % w/w, ως σύνολο  καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης  
Λόγος  αντιοξειδωτικών /πτητικών  ουσιών  (Συνολικό  ποσοστό  % w/w καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης ) ≥ 15 
(% w/w βασικών  πτητικών  ουσιών  αναφοράς )* 
(* ως ποσοστό  των ολικών  πτητικών  ουσιών  στο εκχύλισμα , μετρού­  
μενο  με αεριοχρωματογραφία -φασματομετρία  μάζας  (GC-MSD))  
Καθαρότητα  
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Αιθανόλη : 2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
3 – Εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  που παρασκευάζονται  από αποσμησμένο  
αιθανολικό  εκχύλισμα  δενδρολίβανου . 
Περιγραφή  Τα εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  παρασκευάζονται  από αποσμησμένο  
αιθανολικό  εκχύλισμα  δενδρολίβανου . Τα εκχυλίσματα  μπορούν  να 
υποβληθούν  σε περαιτέρω  καθαρισμό , π.χ. με κατεργασία  με ενεργό  
άνθρακα  και/ή μοριακή  απόσταξη . Τα εκχυλίσματα  μπορούν  να 
μετατραπούν  σε εναιώρημα  με τη χρήση  κατάλληλων  και εγκεκρι­  
μένων  φορέων  ή να ξηρανθούν  με ψεκασμό . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 124
 
Ταυτοποίηση  
Περιεκτικότητα  σε αντιοξειδωτικές  ενώ­  
σεις αναφοράς  ≥ 5 % w/w, ως σύνολο  καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης  
Λόγος  αντιοξειδωτικών /πτητικών  ουσιών  (Συνολικό  ποσοστό  % w/w καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης ) ≥ 15 
(% w/w βασικών  πτητικών  ουσιών  αναφοράς )* 
(* ως ποσοστό  των ολικών  πτητικών  ουσιών  στο εκχύλισμα , μετρού­  
μενο  με αεριοχρωματογραφία -φασματομετρία  μάζας  (GC-MSD))  
Καθαρότητα  
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Αιθανόλη : 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
4 – Εκχυλίσματα  δενδρολίβανου , αποσμησμένα  και αποχρωματισμένα  με 
εκχύλιση  δύο σταδίων  με εξάνιο  και αιθανόλη . 
Περιγραφή  Τα εκχυλίσματα  δενδρολίβανου  παρασκευάζονται  από αποσμησμένο  
αιθανολικό  εκχύλισμα  δενδρολίβανου  με εκχύλιση  με εξάνιο . Τα 
εκχυλίσματα  μπορούν  να υποβληθούν  σε περαιτέρω  καθαρισμό , 
π.χ. με κατεργασία  με ενεργό  άνθρακα  και/ή μοριακή  απόσταξη . 
Τα εκχυλίσματα  μπορούν  να μετατραπούν  σε εναιώρημα  με τη 
χρήση  κατάλληλων  και εγκεκριμένων  φορέων  ή να ξηρανθούν  με 
ψεκασμό . 
Ταυτοποίηση  
Περιεκτικότητα  αναφοράς  σε αντιοξειδω­  
τικές  ενώσεις  ≥ 5 % w/w, ως σύνολο  καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης  
Λόγος  αντιοξειδωτικών /πτητικών  ουσιών  (Συνολικό  ποσοστό  % w/w καρνοσικού  οξέος  και καρνοσόλης ) ≥ 15 
(% w/w βασικών  πτητικών  ουσιών  αναφοράς )* 
(* ως ποσοστό  των ολικών  πτητικών  ουσιών  στο εκχύλισμα , μετρού­  
μενο  με αεριοχρωματογραφία -φασματομετρία  μάζας  (GC-MSD))  
Καθαρότητα  
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Εξάνιο : 25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθανόλη : 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 400 ΑΛΓΙΝΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Γραμμική  γλυκουρονογλυκάνη , αποτελούμενη  κυρίως  από ομάδες  
D-μαννουρονικού  οξέος  ενωμένες  με δεσμούς  β-(1-4) και ομάδες  
L-γουλουρονικού  οξέος  ενωμένες  με δεσμούς  α-(1-4), σε μορφή  
δακτυλίου  πυρανόζης . Κολλοειδώς  διαλυτός  στο νερό υδατάνθρα­  
κας, λαμβανόμενος  από διάφορα  είδη φαιοφυκών  (Phaeophyceae) 
με εκχύλιση  με αραιά  διαλύματα  αλκαλίων  
Αριθ . EINECS  232-680-1  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 8 O 6 ) n 
Μοριακό  βάρος  10 000 - 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) 
Δοκιμασία  Το αλγινικό  οξύ παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  20 % και 
όχι άνω του 23 % διοξειδίου  του άνθρακα  (CO  2 ), που αντιστοιχεί  σε 
περιεκτικότητα  σε αλγινικό  οξύ (C  6 H 8 O 6 )n τουλάχιστον  91 % και 
όχι άνω του 104,5 % ( υπολογιζόμενη  με βάση  ισοδύναμο  βάρος  
200) 
Περιγραφή  Το αλγινικό  οξύ απαντά  σε νηματοειδή , κοκκοειδή , κοκκώδη  και 
κονιοποιημένη  μορφή . Έχει χρώμα  λευκό  έως κιτρινοκάστανο  και 
είναι  σχεδόν  άοσμο . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 125
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  σε νερό και οργανικούς  διαλύτες , δυσδιάλυτο  σε διαλύ­  
ματα  ανθρακικού  νατρίου , υδροξειδίου  του νατρίου  και φωσφορικού  
νατρίου  
Σταθμική  ανάλυση  με χλωριούχο  ασβέ­  
στιο Σε διάλυμα  του δείγματος  με συγκέντρωση  0,5 % σε διάλυμα  υδρο­  
ξειδίου  του νατρίου  1 Μ, προστίθεται  ποσότητα  διαλύματος  χλωρι­  
ούχου  ασβεστίου  2,5 % ίση με το ένα πέμπτο  του όγκου  του. Σχη­  
ματίζεται  ογκώδες  ζελατινώδες  ίζημα . Με τη δοκιμή  αυτή  διακρίνε­  
ται το αλγινικό  οξύ από το κόμμι  ακακίας , την καρβοξυμεθυλοκυτ­  
ταρίνη , το καρβοξυμεθυλ -άμυλο , την καραγενάνη , τη ζελατίνη , το 
κόμμι  γκάτι , το κόμμι  καράγια , το κόμμι  χαρουπιών , τη μεθυλοκυτ­  
ταρίνη  και το τραγακάνθινο  κόμμι  
Σταθμική  ανάλυση  με θειικό  αμμώνιο  Σε διάλυμα  του δείγματος  με συγκέντρωση  0,5 % σε διάλυμα  υδρο­  
ξειδίου  του νατρίου  1 Μ, προστίθεται  ποσότητα  κορεσμένου  διαλύ­  
ματος  θειικού  αμμωνίου  ίση με το μισό του όγκου  του. Δεν σχημα­  
τίζεται  ίζημα . Με τη δοκιμή  αυτή  διακρίνεται  το αλγινικό  οξύ από 
το άγαρ -άγαρ , την καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη , την καραγενάνη , τις 
αποεστεροποιημένες  πηκτινικές  ύλες, τη ζελατίνη , το κόμμι  χαρου­  
πιών , τη μεθυλοκυτταρίνη  και το άμυλο . 
Χρωματική  αντίδραση  Ποσότητα  0,01 g δείγματος  ανακινείται  με 0,15 ml διαλύματος  
υδροξειδίου  του νατρίου  0,1 Ν, μέχρι  να διαλυθεί  όσο το δυνατόν  
πληρέστερα , και κατόπιν  προστίθεται  1 ml διαλύματος  όξινου  θει­ 
ικού σιδήρου  (III). Μετά  από 5 λεπτά  το διάλυμα  χρωματίζεται  
κόκκινο  του κερασιού  και τελικά  βαθύ  πορφυρό . 
pH Από 2,0 έως 3,5 (εναιώρημα  3 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  8 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Ύλες  αδιάλυτες  σε υδροξείδιο  του 
νατρίου  (διάλυμα  1 Μ) 2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 401 ΑΛΓΙΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  του αλγινικού  οξέος  με νάτριο  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 7 NaO  6 ) n 
Μοριακό  βάρος  10 000 - 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 126
 
Δοκιμασία  Το αλγινικό  νάτριο  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  18 % 
και όχι άνω του 21 % διοξειδίου  του άνθρακα , που αντιστοιχεί  σε 
περιεκτικότητα  σε αλγινικό  νάτριο  τουλάχιστον  90,8 % και όχι άνω 
του 106,0 % ( υπολογιζόμενη  με βάση  ισοδύναμο  βάρος  222)  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμη , ινώδης  ή κοκκώδης  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως 
υποκίτρινου  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αλγινικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 402 ΑΛΓΙΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  του αλγινικού  οξέος  με κάλιο  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 7 KO  6 ) n 
Μοριακό  βάρος  10 000 - 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) 
Δοκιμασία  Το αλγινικό  κάλιο  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  16,5 % 
και όχι άνω του 19,5 % διοξειδίου  του άνθρακα , που αντιστοιχεί  σε 
περιεκτικότητα  σε αλγινικό  κάλιο  τουλάχιστον  89,2 % και όχι άνω 
του 105,5 % ( υπολογιζόμενη  με βάση  ισοδύναμο  βάρος  238)  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμη , ινώδης  ή κοκκώδης  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως 
υποκίτρινου  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αλγινικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 127
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000  αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 403 ΑΛΓΙΝΙΚΟ  ΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Αμμωνιακό  άλας  του αλγινικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 11 NO  6 ) n 
Μοριακό  βάρος  10 000 - 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) 
Δοκιμασία  Το αλγινικό  αμμώνιο  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  
18 % και όχι άνω του 21 % διοξειδίου  του άνθρακα , που αντιστοιχεί  
σε περιεκτικότητα  σε αλγινικό  αμμώνιο  τουλάχιστον  88,7 % και όχι 
άνω του 103,6 % ( υπολογιζόμενη  με βάση  ισοδύναμο  βάρος  217)  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμη , ινώδης  ή κοκκώδης  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως 
υποκίτρινου  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αλγινικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  7 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 128
 
Ε 404 ΑΛΓΙΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  ασβεστίου  του αλγινικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  του αλγινικού  οξέος  με ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 7 Ca 1/2 O 6 ) n 
Μοριακό  βάρος  10 000 - 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) 
Δοκιμασία  Το αλγινικό  ασβέστιο  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  
18 % και όχι άνω του 21 % διοξειδίου  του άνθρακα , που αντιστοιχεί  
σε περιεκτικότητα  σε αλγινικό  ασβέστιο  τουλάχιστον  89,6 % και όχι 
άνω του 104,5 % ( υπολογιζόμενη  με βάση  ισοδύναμο  βάρος  219)  
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμη , ινώδης  ή κοκκώδης  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως 
υποκίτρινου  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αλγινικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 405 ΑΛΓΙΝΙΚΗ  ΠΡΟΠΑΝΟΔΙΟΛΗ -1,2 
Συνώνυμα  Αλγινικό  υδροξυπροπύλιο·  εστέρας  του αλγινικού  οξέος  με προπα­  
νοδιόλη -1,2· αλγινική  προπυλενογλυκόλη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Εστέρας  του αλγινικού  οξέος  με προπανοδιόλη -1,2· η σύνθεσή  του 
ποικίλλει  ανάλογα  με το βαθμό  εστεροποίησης  και με την εκατο­  
στιαία  αναλογία  των ελεύθερων  και των εξουδετερωμένων  καρβο­  
ξυλίων  στο μόριο  
Χημικός  τύπος  (C  9 H 14 O 7 ) n (εστεροποιημένο ) 
Μοριακό  βάρος  10 000 – 600 000 ( συνήθης  μέσος  όρος ) 
Δοκιμασία  Το προϊόν  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  16 % και κατ’ 
ανώτατο  όριο 20 % διοξειδίου  του άνθρακα  (CO  2 ) 
Περιγραφή  Σχεδόν  άοσμη , ινώδης  ή κοκκώδης  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως 
υποκίτρινου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 129
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  προπανοδιόλης -1,2 Δοκιμή  θετική  (μετά  από υδρόλυση ) 
Δοκιμή  αλγινικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  (μετά  από υδρόλυση ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  20 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Συνολική  περιεκτικότητα  σε προπανοδιό­  
λη-1,2 Τουλάχιστον  15 % και κατ’ ανώτατο  όριο 45 %  
Περιεκτικότητα  σε ελεύθερη  προπανοδιό­  
λη-1,2 15 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Φορμαλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  500 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 406 ΑΓΑΡ  
Συνώνυμα  Γελόζη·  Ιαπωνικό  άγαρ·  Ιχθυόκολλα  Βεγγάλης , Κεϋλάνης , Κίνας  ή 
Ιαπωνίας·  Layor Carang  
Ορισμός  Το άγαρ  είναι  ένας κολλοειδώς  διαλυτός  στο νερό πολυσακχαρίτης , 
αποτελούμενος  κυρίως  από ομάδες  γαλακτόζης  με τακτική  εναλλαγή  
των ισομερών  μορφών  L και D. Οι εξόζες  αυτές  συνδέονται  στο 
συμπολυμερές  με εναλλασσόμενους  γλυκοζιτικούς  δεσμούς  α-1,3 
και β-1,4. Στο 10 % περίπου  των ομάδων  D-γαλακτοπυρανόζης , 
ένα από τα υδροξύλια  είναι  εστεροποιημέν  με θειικό  οξύ εξουδετε­  
ρωμένο  με ασβέστιο , μαγνήσιο , κάλιο  ή νάτριο . Λαμβάνεται  από 
ορισμένα  στελέχη  θαλασσίων  φυκών  των οικογενειών  Gelidiaceae 
(γελιδίτες ) και Gracilariaceae της Rhodophyceae ( ροδοφύκη ) 
Αριθ . EINECS  232-658-1  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Η συγκέντρωση  κατωφλίου  της πηκτής  θα πρέπει  να μην υπερβαίνει  
το 0,25 %  
Περιγραφή  Το άγαρ  είναι  άοσμο  ή έχει ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή . Το μη 
κονιοποιημένο  άγαρ  έχει συνήθως  μορφή  δεσμών  από λεπτές , μεμ­  
βρανώδεις  και συγκολλημένες  ταινίες  ή τεμαχίων , νιφάδων  ή κόκ­  
κων. Το χρώμα  του ποικίλλει  από ανοικτό  πορτοκαλοκίτρινο  έως 
φαιοκίτρινο  ή ωχροκίτρινο  ή είναι  άχρωμο . Όταν  είναι  υγρό , είναι  
σκληρό  ενώ ξηρό  είναι  εύθρυπτο . Το κονιοποιημένο  άγαρ  έχει 
χρώμα  λευκό  έως λευκοκίτρινο  ή ωχροκίτρινο . Εξεταζόμενο  μικρο­  
σκοπικώς  μέσα  σε νερό το κονιοποιημένο  άγαρ  εμφανίζεται  πιο 
διαφανές . Εξεταζόμενο  μέσα  σε διάλυμα  υδρίτη  της χλωράλης , το 
κονιοποιημένο  άγαρ  εμφανίζεται  πιο διαφανές  απ’ ότι μέσα  σε νερό, 
κάπως  κοκκώδες , γραμμωτό , γωνιώδες , ενδέχεται  δε να περιέχει  
κελύφη  διατόμων . Η ενεργός  συγκέντρωση  της πηκτής  επιτρέπεται  
να τυποποιείται  με την προσθήκη  δεξτρόζης  και μαλτοδεξτρινών  ή 
σακχαρόζης  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 130
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  σε κρύο  νερό·  διαλυτό  σε βραστό  νερό 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  22 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Τέφρα  6,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, επί άνυδρης  ουσίας , προσδιοριζόμενη  με 
πύρωση  στους  550 °C  
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  (αδιάλυτη  σε 
υδροχλωρικό  οξύ περίπου  3 Ν) 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, επί άνυδρης  ουσίας , προσδιοριζόμενη  με 
πύρωση  στους  550 °C  
Αδιάλυτες  ύλες (ύστερα  από ανάδευση  
επί 10 λεπτά  σε θερμό  νερό) 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  με την ακόλουθη  μέθοδο : σε διάλυμα  του δείγματος  
σε αναλογία  1:10 προστίθενται  μερικές  σταγόνες  διαλύματος  ιωδίου . 
Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  μπλε  χρώμα  
Ζελατίνη  και άλλες  πρωτεΐνες  Διαλύεται  περίπου  1 g άγαρ  σε 100 ml βραστού  νερού  και το 
διάλυμα  αφήνεται  να ψυχθεί  μέχρι  τους 50 °C περίπου . Σε 5 ml 
αυτού  του διαλύματος , προστίθενται  5 ml διαλύματος  τρινιτροφαι­  
νόλης  (1 g άνυδρης  τρινιτροφαινόλης  σε 100 ml θερμού  νερού ). Δεν 
πρέπει  να εμφανιστεί  θόλωμα  εντός  10 λεπτών  
Απορρόφηση  νερού  Σε ογκομετρικό  κύλινδρο  των 100 ml, φέρονται  5 g άγαρ  και ο 
όγκος  συμπληρώνεται  μέχρι  τη χαραγή  με νερό. Το σύνολο  αναμει­  
γνύεται  και αφήνεται  σε ηρεμία  24 ώρες  σε θερμοκρασία  25 °C 
περίπου . Το περιεχόμενο  του κυλίνδρου  χύνεται  επάνω  σε υγρό  
υαλοβάμβακα , κατά  τρόπον  ώστε  το νερό να εκρεύσει  σε ένα δεύ­  
τερο ογκομετρικό  κύλινδρο  των 100 ml. Δεν πρέπει  να συλλεγούν  
άνω των 75 ml νερού  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  300 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 5 g 
E 407 ΚΑΡΑΓΕΝΑΝΗ  
Συνώνυμα  Το προϊόν  κυκλοφορεί  στο εμπόριο  με διάφορα  ονόματα  όπως : 
Γελόζη  ιρλανδικού  βρύου·  ευχευμάνη  (από είδη του γένους  Eucheu­
ma)· ιριδοφυκάνη  (από είδη του γένους  Iridaea)· υπνεάνη  (από είδη 
του γένους  Hypnea) · φουρκελλαράνη  ή δανικό  άγαρ -άγαρ  (από το 
είδος  Furcellaria fastigiata) · καραγενάνη  (από είδη των γενών  Chon­
drus και Gigartina)  
Ορισμός  Η καραγενάνη  λαμβάνεται  με εκχύλιση  με νερό ή αραιά  υδατικά  
διαλύματα  αλκαλίων  από στελέχη  θαλασσίων  φυκών  των οικογε­  
νειών  Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaeceae και Furcellariaceae 
της ομοταξίας  Rhodophyceae ( ροδοφύκη ). 
Η καραγενάνη  αποτελείται  κυρίως  από τα άλατα  καλίου , νατρίου , 
μαγνησίου  και ασβεστίου  των θειικών  εστέρωνς  των πολυσακχαρι­  
τών της γαλακτόζης  και του 3,6-ανυδριτικού  παραγώγου  της. Οι 
εξόζες  αυτές  συνδέονται  στο συμπολυμερές  με εναλλασσόμενους  
γλυκοζιτικούς  δεσμούς  α-1,3 και β-1,4. ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 131
 
Οι κυρίαρχοι  πολυσακχαρίτες  στην  καραγενάνη  χαρακτηρίζονται  ως 
κ-, ι-, λ-, ανάλογα  με τον αριθμό  θειικών  ομάδων  ανά επαναλαμβα­  
νόμενη  δομική  μονάδα  (δηλ. 1,2,3 θειικά  ιόντα ). Μεταξύ  κ- και ι- 
υπάρχει  μια συνεχής  σειρά  ενδιάμεσων  συνθέσεων  που διαφέρουν  
όσον  αφορά  τον αριθμό  των θειικών  ιόντων  ανά επαναλαμβανόμενη  
δομική  μονάδα  μεταξύ  του 1 και του 2. 
Κατά  τη διάρκεια  της διεργασίας , δεν επιτρέπεται  να χρησιμοποι­  
ούνται  άλλα  οργανικά  αντιδραστήρια  καθίζησης  εκτός  από μεθανό­  
λη, αιθανόλη  και προπανόλη -2. 
Ο όρος  «καραγενάνη » χρησιμοποιείται  μόνο  για το πολυμερές  το 
οποίο  δεν έχει υποστεί  υδρόλυση  ή άλλη  χημική  διάσπαση . 
Το προϊόν  είναι  δυνατό  να περιέχει  κατ’ ανώτατο  όριο 5 mg/kg 
φορμαλδεΰδης  ως τυχαίας  πρόσμειξης . 
Αριθ . EINECS  232-524-2  
Χημική  ονομασία  Θειικοί  εστέρες  πολυγαλακτόζης  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υποκίτρινη  έως άχρωμη , πρακτικά  άοσμη , χονδρόκοκκη  έως λεπτό­  
κοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γαλακτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανυδριτικού  παράγωγου  γαλα­  
κτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  σε θερμό  νερό·  αδιάλυτο  στην  αλκοόλη  (διάλυμα  1,5 %)  
Καθαρότητα  
Υπολείμματα  διαλυτών  0,1 % μεθανόλης , αιθανόλης , προπανόλης -2 κατ’ ανώτατο  όριο, 
μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Ιξώδες  Τουλάχιστον  5 mPa.s ( διάλυμα  1,5 % στους  75 °C)  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Θειικά  ιόντα  Τουλάχιστον  15 % και κατ’ ανώτατο  όριο 40 % επί ξηράς  ουσίας  
(ως SO  4 ) 
Τέφρα  Τουλάχιστον  15 % και κατ’ ανώτατο  όριο 40 %, επί ξηράς  ουσίας , 
προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  550 °C  
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  (αδιάλυτη  σε υδροχλωρικό  
οξύ 10 %)  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  (αδιάλυτες  σε θειικό  οξύ 
1 % v/v)  
Καραγενάνη  χαμηλού  μοριακού  βάρους  
(κλάσμα  με μοριακό  βάρος  κάτω  των 
50 kDa)  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 132
 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  300 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 407a ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ  ΦΥΚΗ  EUCHEUMA 
Συνώνυμα  PES ( από τα αρχικά  των λέξεων  Processed Eucheuma seaweed/ τρο­  
ποποιημένα  φύκη  του γένους  Euchema). Τα PES που λαμβάνονται  
από το είδος  Euchema cottonii είναι  γενικά  γνωστά  ως κ-PES και 
εκείνα  που λαμβάνονται  από το είδος  Euchema spinosum ως ι-PES.  
Ορισμός  Τα τροποποιηποιημένα  φύκη  του γένους  Euchema λαμβάνονται  με 
κατεργασία  στελεχών  θαλασσίων  φυκών  των ειδών  Eucheuma cot ­
tonii και Eucheuma spinosum της τάξης  Rhodophyceae ( ροδοφύκη ) 
με υδατικά  διαλύματα  αλκαλίων  (ΚΟΗ ), ακολουθούμενη  από 
έκπλυση  με καθαρό  νερό για την απομάκρυνση  των ξένων  προσμεί­  
ξεων  και ξήρανση , οπότε  προκύπτει  το τελικό  προϊόν . Περαιτέρω  
καθαρισμός  επιτυγχάνεται  με έκπλυση  με αλκοόλη . Οι αλκοόλες  που 
επιτρέπονται  είναι  μόνο  η μεθανόλη , η αιθανόλη  και η προπανόλη -2. 
Το προϊόν  αποτελείται  κυρίως  από τα άλατα  καλίου , νατρίου  και 
ασβεστίου  των θειικών  εστέρων  των πολυσακχαριτών  της γαλακτό­  
ζης και του 3,6-ανυδριτικού  παραγώγου  της. Περιέχει  επίσης  κυττα­  
ρίνη φυκών  σε αναλογία  έως 15 %. Η έκφραση  «τροποποιημένα  
φύκη  Euchema» χρησιμοποιείται  μόνο  γι’ αυτά  που δεν έχουν  υπο­  
στεί υδρόλυση  ή άλλη  χημική  διάσπαση . Είναι  δυνατόν  να περιέχει  
το προϊόν  κατ’ ανώτατο  όριο 5 mg/kg φορμαλδεΰδης . 
Περιγραφή  Χρυσοκάστανη  έως υποκίτρινη , πρακτικά  άοσμη  χονδρόκοκκη  έως 
λεπτόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γαλακτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανυδριτικού  παράγωγου  γαλα­  
κτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Με νερό σχηματίζει  θολά  παχύρρευστα  εναιωρήματα . Αδιάλυτο  
στην  αιθανόλη  (διάλυμα  1,5 %)  
Καθαρότητα  
Υπολείμματα  διαλυτών  0,1 % μεθανόλης , αιθανόλης , προπανόλης -2 κατ’ ανώτατο  όριο, 
μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Ιξώδες  Τουλάχιστον  5 mPa.s ( διάλυμα  1,5 % στους  75 °C)  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Θειικά  ιόντα  Τουλάχιστον  15 % και κατ’ ανώτατο  όριο 40 % επί ξηράς  ουσίας  
(ως SO  4 ) 
Τέφρα  Τουλάχιστον  15 % και όχι άνω του 40 %, επί ξηράς  ουσίας , προσ­  
διοριζόμενη  με πύρωση  στους  550 °C  
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  (αδιάλυτη  σε υδροχλωρικό  
οξύ 10 %)  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  Τουλάχιστον  8 % και όχι άνω του 15 % επί ξηράς  ουσίας  (αδιάλυτες  
σε θειικό  οξύ 1 % v/v)  
Καραγενάνη  χαμηλού  μοριακού  βάρους  
(κλάσμα  με μοριακό  βάρος  κάτω  των 
50 kDa)  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 133
 
Κάδμιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  300 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Ε 410 ΚΟΜΜΙ  ΧΑΡΟΥΠΙΩΝ  
Συνώνυμα  Κόμμι  algaroba  
Ορισμός  Το κόμμι  χαρουπιών  είναι  το αλεσμένο  ενδοσπέρμιο  των σπερμάτων  
στελεχών  της χαρουπιάς , κοινή  ονομασία  του δέντρου  Cerationia 
siliqua (L.) Taub. ( οικογένεια  Leguminosae). Συνίσταται  κυρίως  
από ένα μακρομοριακό , κολλοειδώς  διαλυτό  στο νερό πολυσακχα­  
ρίτη, αποτελούμενο  από ομάδες  γαλακτοπυρανόζης  και μαννοπυρα­  
νόζης  συνδεδεμένες  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς , που περιγράφεται  
χημικώς  ως γαλακτομαννάνη  
Αριθ . EINECS  232-541-5  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  50 000 - 3 000 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γαλακτομαννάνη  τουλάχιστον  75 %  
Περιγραφή  Λευκή  έως λευκοκίτρινη , σχεδόν  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γαλακτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  μαννόζης  Δοκιμή  θετική  
Μιικροσκοπική  εξέταση  Σε γυάλινη  αντικειμενοφόρο  πλάκα , τοποθετείται  λίγο κονιοποι­  
ημένο  δείγμα  σε υδατικό  διάλυμα  που περιέχει  0,5 % ιωδίου  και 
1 % ιωδιούχου  καλίου  και εξετάζεται  στο μικροσκόπιο . Το κόμμι  
χαρουπιών  εμφανίζεται  με τη μορφή  επιμήκων  σωληνοειδών  κυττά­  
ρων, χωρισμένων  ή με μικρά  διάκενα  μεταξύ  τους. Το καστανό­  
χρωμο  περιεχόμενό  τους είναι  πολύ  λιγότερο  ομοιόμορφο  απ’ ότι 
στο κόμμι  γκουάρ . Το κόμμι  γκουάρ  εμφανίζεται  με τη μορφή  σχε­  
δόν όμοιων  ομάδων  σφαιρικών  έως απιοειδών  κυττάρων  με κίτρινο  
έως καστανόχρωμο  περιεχόμενο  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  σε θερμό  νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Τέφρα  1,2 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  
800 °C  
Πρωτεΐνες  (N × 6,25)  7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  με την ακόλουθη  μέθοδο : σε διάλυμα  του δείγματος  
σε αναλογία  1:10 προστίθενται  μερικές  σταγόνες  διαλύματος  ιωδίου . 
Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  μπλε  χρώμα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 134
 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθανόλη  και προπανόλη -2 1 % κατ’ ανώτατο  όριο, χωριστά  ή σε συνδυασμό  
Ε 412 ΚΟΜΜΙ  ΓΚΟΥΑΡ  
Συνώνυμα  Κόμμι  κυάμοψης·  άλευρο  γκουάρ  
Ορισμός  Το κόμμι  γκουάρ  είναι  το αλεσμένο  ενδοσπέρμιο  των σπερμάτων  
φυσικών  στελεχών  του γκουάρ , κοινή  ονομασία  του φυτού  Cyamop­
sis tetragonolobus (L.) Taub. ( οικογένεια  Leguminosae). Συνίσταται  
κυρίως  από ένα μακρομοριακό , κολλοειδώς  διαλυτό  στο νερό πολυ­  
σακχαρίτη , αποτελούμενο  από ομάδες  γαλακτοπυρανόζης  και μαν­  
νοπυρανόζης  συνδεδεμένες  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς , που περιγρά­  
φεται  χημικώς  ως γαλακτομαννάνη . Το κόμμι  μπορεί  να είναι  μερι­  
κώς υδρολυμένο  με θερμική  κατεργασία , κατεργασία  με ήπιο οξύ ή 
αλκαλική  οξείδωση  για ρύθμιση  του ιξώδους . 
Αριθ . EINECS  232-536-0  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  50 000 - 8 000 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γαλακτομαννάνη  τουλάχιστον  75 %  
Περιγραφή  Λευκή  έως λευκοκίτρινη , σχεδόν  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γαλακτόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  μαννόζης  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  σε κρύο  νερό 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Τέφρα  5,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  
800 °C  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτεΐνη  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (συντελεστής  Ν × 6,25)  
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  με την ακόλουθη  μέθοδο : σε διάλυμα  του δείγματος  
σε αναλογία  1:10 προστίθενται  μερικές  σταγόνες  διαλύματος  ιωδίου . 
(Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  μπλε  χρώμα ) 
Οργανικά  υπεροξείδια  0,7 meq ενεργού  οξυγόνου /kg δείγματος  κατ’ ανώτατο  όριο 
Φουρφουράλη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Πενταχλωροφαινόλη  0,01 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 413 ΤΡΑΓΑΝΚΑΝΘΙΝΟ  ΚΟΜΜΙ  
Συνώνυμα  Τραγακάνθη·  
Ορισμός  Το τραγακάνθινο  κόμμι  είναι  το αποξηραμένο  έκκριμμα  των βλα­  
στών  και των κλάδων  στελεχών  του φυτού  Astragalus gummifer 
Labillardiere και άλλων  ασιατικών  ειδών  του γένους  Astragalus ( οι­ 
κογένεια  Leguminosae). Συνίσταται  κυρίως  από μακρομοριακούς  
πολυσακχαρίτες  (γαλακτοαραβάνες  και όξινους  πολυσακχαρίτες ), 
οι οποίοι  κατά  την υδρόλυση  παρέχουν  γαλακτουρονικό  οξύ, γαλα­  
κτόζη , αραβινόζη , ξυλόζη  και φυκόζη . Ενδέχεται  επίσης  να περιέχει  
μικρές  ποσότητες  ραμνόζης  και γλυκόζης  (προερχόμενες  από την 
παρουσία  ιχνών  αμύλου  ή/και κυτταρίνης ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 135
 
Αριθ . EINECS  232-252-5  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  Κατά  προσέγγιση  800 000  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Το μη κονιοποιημένο  τραγακάνθινο  κόμμι  εμφανίζεται  με τη μορφή  
πεπλατυσμένων , φολιδωτών  θραυσμάτων , επίπεδων  ή καμπύλων , ή 
με τη μορφή  σπειροειδώς  περιελιγμένων  τεμαχίων  πάχους  0,5- 
2,5 mm και μήκους  έως 3 cm. Το χρώμα  του είναι  λευκό  έως 
ωχροκίτρινο  αλλά  ορισμένα  τεμάχια  μπορεί  να έχουν  ελαφρά  κόκ­  
κινη χροιά . Τα τεμάχια  παρουσιάζουν  κερατοειδή  υφή και είναι  
εύθρυπτα . Είναι  άοσμο  ενώ τα διαλύματά  του έχουν  ανούσια  κολ­  
λώδη  γεύση . Το κονιοποιημένο  τραγακάνθινο  κόμμι  έχει χρώμα  
λευκό  έως ωχροκίτρινο  ή καστανό  με ρόδινη  απόχρωση  (πολύ  ανοι­  
κτό χρυσοκάστανο ) 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  1 g δείγματος , αναμειγνυόμενο  με 50 ml νερού , διογκώνεται  σχη­  
ματίζοντας  ένα λείο, σκληρό , οπαλίζον  πήκτωμα·  δεν διαλύεται  σε 
αιθανόλη  και δεν διογκώνεται  σε υδατικό  διάλυμα  αιθανόλης  60 % 
(w/v).  
Καθαρότητα  
Δοκιμή  κόμμεος  καράγια  Αρνητική . Ζέεται  1 g με 20 ml νερού  μέχρι  να σχηματιστεί  πήκτω­  
μα. Προστίθενται  5 ml υδροχλωρικού  οξέος  και το μείγμα  ζέεται  εκ 
νέου για πέντε  λεπτά . Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  σταθερό  ρόδινο  ή 
κόκκινο  χρώμα . 
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  16 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Ολική  τέφρα  4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Ε 414 ΚΟΜΜΙ  ΑΚΑΚΙΑΣ  
Συνώνυμα  Αραβικό  κόμμι  
Ορισμός  Το κόμμι  ακακίας  είναι  το αποξηραμένο  έκκριμμα  των βλαστών  και 
των κλάδων  στελεχών  του φυτού  Acacia Senegal (L.) Willdenow ή 
συγγενών  ειδών  του γένους  Ακακία  (οικογένεια  Leguminosae). Συνί­  
σταται  κυρίως  από μακρομοριακούς  πολυσακχαρίτες  και τα άλατά  
τους με ασβέστιο , μαγνήσιο  και κάλιο , που κατά  την υδρόλυση  
παρέχουν  αραβινόζη , γαλακτόζη , ραμνόζη  και γλυκουρονικό  οξύ 
Αριθ . EINECS  232-519-5  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  Κατά  προσέγγιση  350 000  
Δοκιμασία  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 136
 
Περιγραφή  Το μη κονιοποιημένο  κόμμι  ακακίας  εμφανίζεται  με τη μορφή  λευ­  
κών ή λευκοκίτρινων  σφαιροειδών  δακρύων  διαφόρων  μεγεθών  ή 
γωνιωδών  θραυσμάτων , πολλές  φορές  αναμειγμένο  με σκοτεινό­  
χρωμα  θραύσματα . Διατίθεται  επίσης  σε μορφή  νιφάδων , κόκκων , 
σκόνης  ή αποξηραμένου  με ψεκασμό  υλικού , χρώματος  λευκού  έως 
λευκοκίτρινου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Ένα γραμμάριο  διαλύεται  σε 2 ml κρύου  νερού , σχηματίζοντας  
διάλυμα  που ρέει εύκολα  και παρέχει  όξινη  αντίδραση  με δείκτη  
χαρτί  ηλιοτροπίου·  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  17 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ), προκειμένου  για το 
κοκκώδες  προϊόν , και 10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ), 
προκειμένου  για το αποξηραμένο  με ψεκασμό  προϊόν  
Ολική  τέφρα  4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άμυλο  ή δεξτρίνη  Διάλυμα  του κόμμεος  σε αναλογία  1:50 υποβάλλεται  σε βρασμό  και 
στη συνέχεια  ψύχεται . Σε 5 ml αυτού  του διαλύματος  προστίθεται  1 
σταγόνα  διαλύματος  ιωδίου . Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  υποκύανο  ή 
υπέρυθρο  χρώμα  
Ταννίνες  Σε 10 ml διαλύματος  1:50 προστίθεται  περίπου  0,1 ml διαλύματος  
χλωριούχου  σιδήρου  (9 g FeCl  3 ·6H 2 O σε νερό μέχρι  συνολικού  
όγκου  100 ml). Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  υπόμαυρο  χρώμα  ούτε 
να σχηματιστεί  υπόμαυρο  ίζημα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Προϊόντα  υδρόλυσης  Απουσία  μαννόζης , ξυλόζης  και γαλακτουρονικού  οξέος  (χρωματο­  
γραφικός  προσδιορισμός ) 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Ε 415 ΞΑΝΘΑΝΙΚΟ  ΚΟΜΜΙ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το ξανθανικό  κόμμι  είναι  ένας μακρομοριακός  πολυσακχαρίτης , που 
λαμβάνεται  με ζύμωση  καθαρής  καλλιέργειας  υδατανθράκων  με στε­ 
λέχη του βακτηριδίου  Xanthomonas campestris, ακολουθούμενη  από 
καθαρισμό  με εκχύλιση  με αιθανόλη  ή προπανόλη -2, ξήρανση  και 
άλεση . Περιέχει  ως κύριες  δομικές  μονάδες  εξόζης  D-γλυκόζη  και 
D-μαννόζη  μαζί με D-γλυκουρονικό  οξύ και πυροσταφυλικό  οξύ και 
παρασκευάζεται  σε μορφή  αλάτων  με νάτριο , κάλιο  ή ασβέστιο . Το 
διαλύματά  του είναι  ουδέτερα  
Αριθ . EINECS  234-394-2  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  Κατά  προσέγγιση  1 000 000  
Δοκιμασία  Το προϊόν  παρέχει , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  4,2 % και κατ’ 
ανώτατο  όριο 5 % CO  2 , που αντιστοιχεί  σε περιεκτικότητα  σε ξαν­  
θανικό  κόμμι  91 % έως 108 %  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 137
 
Περιγραφή  Σκόνη  χρώματος  υπόλευκου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2,5 ώρες ) 
Ολική  τέφρα  16 % κατ’ ανώτατο  όριο, επί άνυδρης  ουσίας , προσδιοριζόμενη  με 
πύρωση  στους  650 °C μετά  από ξήρανση  στους  105 °C για τέσσερις  
ώρες  
Πυροσταφυλικό  οξύ Τουλάχιστον  1,5 %  
Άζωτο  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθανόλη  και προπανόλη -2 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  300 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Xanthomonas campestris  Απουσία  ζωντανών  κυττάρων  σε 1 g 
Ε 416 ΚΟΜΜΙ  ΚΑΡΑΓΙΑ  
Συνώνυμα  Katilo · kadaya· κόμμι  στερκουλίας·  sterculia · karaya· kullo· kuterra  
Ορισμός  Το κόμμι  καράγια  είναι  το αποξηραμένο  έκκριμμα  των βλαστών  και 
των κλάδων  των στελεχών  δέντρων : Sterculia urens Roxburgh και 
άλλων  ειδών  του γένους  Στερκουλία  (οικογένεια  Sterculiaceae) ή 
Cochlospermum gossypium A.P. de Candolle και άλλων  ειδών  του 
γένους  Κοχλιόσπερμο  (οικογένεια  Bixaceae). Συνίσταται  κυρίως  από 
μακρομοριακούς  ακετυλιωμένους  πολυσακχαρίτες , που με υδρόλυση  
παρέχουν  γαλακτόζη , ραμνόζη  και γαλακτουρονικό  οξύ, καθώς  και 
μικρές  ποσότητες  γλυκουρονικού  οξέος  
Αριθ . EINECS  232-539-4  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Το κόμμι  καράγια  εμφανίζεται  με τη μορφή  δακρύων  διαφόρων  
μεγεθών  και ασύμμετρων  θραυσμάτων  με χαρακτηριστική  ημικρυ­  
σταλλική  όψη. Το χρώμα  του είναι  ωχροκίτρινο  έως καστανό  με 
ρόδινη  απόχρωση  και η υφή του ημιδιαφανής  και κερατοειδής . Το 
κονιοποιημένο  κόμμι  καράγια  έχει χρώμα  υπόφαιο  έως καστανό  με 
ρόδινη  απόχρωση . Το κόμμι  αναδίδει  τη χαρακτηριστική  οσμή  του 
οξικού  οξέος  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Διόγκωση  σε διάλυμα  αιθανόλης  Το κόμμι  καράγια  διογκώνεται  σε διάλυμα  αιθανόλης  60 %, ιδιό­  
τητα που το διακρίνει  από άλλα  κόμμεα  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  20 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 138
 
Ολική  τέφρα  8 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πτητικά  οξέα  Τουλάχιστον  10 % (ως οξικό  οξύ) 
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Ε 417 ΚΟΜΜΙ  ΤΑΡΑ  
Ορισμός  Το κόμμι  τάρα  είναι  το αλεσμένο  ενδοσπέρμιο  των σπερμάτων  στε­ 
λεχών  του φυτού  Caesalpinia spinosa ( οικογένεια  Leguminosae). 
Συνίσταται  από μακρομοριακούς  πολυσακχαρίτες  αποτελούμενους  
κυρίως  από γαλακτομαννάνες . Το βασικό  συστατικό  είναι  μία ευθεία  
αλυσίδα  δομικών  μονάδων  (1-4)-β-D-μαννοπυρανόζης , συνδεδεμέ­  
νων με δεσμούς  (1-6) με D-γαλακτοπυρανόζη . Η αναλογία  μαννόζης  
προς  γαλακτόζη  στο κόμμι  τάρα  είναι  περίπου  3:1. (Η αντίστοιχη  
αναλογία  στο κόμμι  χαρουπιών  είναι  4:1, ενώ στο κόμμι  γκουάρ  
2:1) 
Αριθ . EINECS  254-409-6  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  έως λευκοκίτρινη , σχεδόν  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Σχηματισμός  πηκτής  Εάν σε υδατικό  διάλυμα  του δείγματος  προστεθεί  μικρή  ποσότητα  
βορικού  νατρίου , σχηματίζεται  πηκτή  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τέφρα  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτεΐνη  3,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (συντελεστής  Ν × 5,7)  
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 139
 
Ε 418 ΚΟΜΜΙ  ΤΖΕΛΑΝ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το κόμμι  τζελάν  είναι  ένας μακρομοριακός  πολυσακχαρίτης  που 
παρασκευάζεται  με ζύμωση  καθαρής  καλλιέργειας  υδατανθράκων  
με στελέχη  του βακτηριδίου  Pseudomonas elodea, ακολουθούμενη  
από καθαρισμό  με ισοπροπυλική  αλκοόλη  ή αιθανόλη , ξήρανση  και 
άλεση . Ο μακρομοριακός  πολυσακχαρίτης  συνίσταται  κυρίως  σε 
έναν τετρασακχαρίτη , αποτελούμενο  από μια ομάδα  ραμνόζης , μια 
ομάδα  γλυκουρονικού  οξέος  και δύο ομάδες  γλυκόζης  και εστερο­  
ποιημένο  με ακύλια  (γλυκερύλια  και ακετύλια ), ως επαναλαμβανό­  
μενη  εστερική  δομική  μονάδα  που συνδέεται  με Ο-γλυκοζιτικούς  
δεσμούς . Το γλυκουρονικό  οξύ έχει εξουδετερωθεί  προς  σχηματισμό  
μείγματος  των αλάτων  του με κάλιο , νάτριο , ασβέστιο  και μαγνήσιο  
Αριθ . EINECS  275-117-5  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  Κατά  προσέγγιση  500 000  
Δοκιμασία  Η ξηρά  ουσία  παρέχει  τουλάχιστον  3,3 % και κατ’ ανώτατο  όριο 
6,8 % CO  2 
Περιγραφή  Σκόνη  χρώματος  κρεμ  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλύεται  στο νερό, σχηματίζοντας  παχύρρευστο  διάλυμα  
Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  (105 °C, 2,5 ώρες ) 
Άζωτο  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Προπανόλη -2 750 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  10 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  400 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 10 g  
E 420 (i) ΣΟΡΒΙΤΟΛΗ  
Συνώνυμα  D- γλυκιτόλη·  D-σορβιτόλη  
Ορισμός  Η σορβιτόλη  παρασκευάζεται  με υδρογόνωση  D-γλυκόζης . Αποτε­  
λείται  κυρίως  από D-σορβιτόλη . Ανάλογα  με τα επίπεδα  της D- 
γλυκόζης , το μέρος  των προϊόντων  που δεν είναι  D-σορβιτόλη  απο­  
τελείται  από συγγενείς  ουσίες , όπως  η μαννιτόλη , η ιδιτόλη  και η 
μαλτιτόλη . 
Αριθ . EINECS  200-061-5  
Χημική  ονομασία  D- γλυκιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  6 H 14 O 6 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 140
 
Μοριακό  βάρος  182,2  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε ολικές  γλυκιτόλες  97 % και σε D-σορ­  
βιτόλη  91 % επί ξηρού  (οι γλυκιτόλες  είναι  ενώσεις  με συντακτικό  
τύπο  CH  2 OH-(CHOH)  n -CH  2 OH, όπου  «n» ακέραιος  αριθμός ). 
Περιγραφή  Λευκή  υγροσκοπική  σκόνη , κρυσταλλική  σκόνη , νιφάδες  ή κόκκοι . 
Όψη υδατικού  διαλύματος : Το διάλυμα  είναι  διαυγές . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό, λίγο διαλυτό  στην  αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  88 έως 102 °C  
Μονοβενζυλιδενοπαράγωγο  της σορβιτό­  
λης Σε 5 g του δείγματος  προστίθενται  7 ml μεθανόλης , 1 ml βενζαλ­  
δεΰδης  και 1 ml υδροχλωρικού  οξέος . Αναμειγνύονται  και ανακινού­  
νται σε μηχανικό  τάρακτρο  μέχρι  να εμφανιστούν  κρύσταλλοι . Ακο­  
λουθεί  διήθηση  με τη βοήθεια  αναρρόφησης  και οι κρύσταλλοι  δια­ 
λύονται  σε 20 ml βραστού  νερού  που περιέχει  1 g όξινου  ανθρακι­  
κού νατρίου . Το διάλυμα  διηθείται  ενώ ακόμη  είναι  θερμό  και το 
διήθημα  ψύχεται , διηθείται  με αναρρόφηση , εκπλύνεται  με 5 ml 
μείγματος  μεθανόλης  και νερού  (1:2) και ξηραίνεται  στον  αέρα . 
Οι λαμβανόμενοι  κρύσταλλοι  τήκονται  σε θερμοκρασία  μεταξύ  
173 °C και 179 °C.  
▼M4 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Ολικά  σάκχαρα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
▼B 
E 420 (ii) ΣΙΡΟΠΙ  ΣΟΡΒΙΤΟΛΗΣ  
Συνώνυμα  Σιρόπι  D-γλυκιτόλης  
Ορισμός  Σιρόπι  σορβιτόλης  που παρασκευάζεται  με υδρογόνωση  σιροπίου  
γλυκόζης  και αποτελείται  από D-σορβιτόλη , D-μαννιτόλη  και υδρο­  
γονωμένους  σακχαρίτες . 
Το μέρος  του προϊόντος  που δεν είναι  D-σορβιτόλη  αποτελείται  
κυρίως  από υδρογονωμένους  ολιγοσακχαρίτες  που σχηματίζονται  
με την υδρογόνωση  του σιροπίου  γλυκόζης  που χρησιμοποιείται  
ως πρώτη  ύλη (περίπτωση  στην  οποία  το σιρόπι  δεν κρυσταλλώνε­  
ται) ή μαννιτόλη . Είναι  δυνατόν  να περιέχονται  και μικρές  ποσότη­  
τες από γλυκιτόλες  με n ≤ 4 (οι γλυκιτόλες  είναι  ενώσεις  με συντα­  
κτικό  τύπο  CH  2 OH-(CHOH)  n -CH  2 OH, όπου  «n» ακέραιος  αριθμός ) 
Αριθ . EINECS  270-337-8  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε ολικά  στερεά  69 % και σε D-σορβιτόλη  
50 % επί άνυδρης  ουσίας  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 141
 
Περιγραφή  Διαυγές  άχρωμο  υδατικό  διάλυμα  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αναμείξιμο  με νερό, με γλυκερίνη  και με προπανοδιόλη -1,2 
Μονοβενζυλιδενοπαράγωγο  της σορβιτό­  
λης Σε 5 g του δείγματος  προστίθενται  7 ml μεθανόλης , 1 ml βενζαλ­  
δεΰδης  και 1 ml υδροχλωρικού  οξέος . Αναμειγνύονται  και ανακινού­  
νται σε μηχανικό  τάρακτρο  μέχρι  να εμφανιστούν  κρύσταλλοι . Ακο­  
λουθεί  διήθηση  με τη βοήθεια  αναρρόφησης  και στη συνέχεια  οι 
κρύσταλλοι  διαλύονται  σε 20 ml βραστού  νερού  που περιέχει  1 g 
όξινου  ανθρακικού  νατρίου . Το διάλυμα  διηθείται  ενώ είναι  ακόμη  
θερμό . Το διήθημα  ψύχεται , διηθείται  με αναρρόφηση , εκπλύνεται  
με 5 ml μείγματος  μεθανόλης  και νερού  (1:2) και ξηραίνεται  στον  
αέρα . Οι λαμβανόμενοι  κρύσταλλοι  τήκονται  σε θερμοκρασία  
μεταξύ  173 °C και 179 °C.  
▼M4 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό Το ανώτερο  31 % (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 10 μS/cm (στο προϊόν  αυτό  καθεαυτό ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
E 421 (i) ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ  ΜΕ ΥΔΡΟΓΟΝΩΣΗ  
▼B 
(i) ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ  
Συνώνυμα  D- μαννιτόλη  
▼M4 
Ορισμός  Παρασκευάζεται  με καταλυτική  υδρογόνωση  διαλυμάτων  υδαταν­  
θράκων  που περιέχουν  γλυκόζη  και/ή φρουκτόζη . 
Το προϊόν  περιέχει  τουλάχιστον  96 % μαννιτόλης . Το μέρος  του 
προϊόντος  που δεν είναι  μαννιτόλη  αποτελείται  κυρίως  από σορβι­  
τόλη  (2 % κατ’ ανώτατο  όριο), μαλτιτόλη  (2 % κατ’ ανώτατο  όριο) 
και ισομαλτιτόλη  (1,1 GPM ( διένυδρη  1-Ο-α-D-γλυκοπυρανοζυλο - 
D-μαννιτόλη ): 2 % κατ’ ανώτατο  όριο και 1,6 GPS (6- Ο-α-D-γλυ­  
κοπυρανοζυλο -D-σορβιτόλη ): 2 % κατ’ ανώτατο  όριο). Οι ξένες  
προσμείξεις  δεν πρέπει  να υπερβαίνουν  το 0,1 % μεμονωμένα . 
▼B 
Αριθ . EINECS  200-711-8  
Χημική  ονομασία  D- μαννιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  6 H 14 O 6 
Μοριακό  βάρος  182,2  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε D-μαννιτόλη  τουλάχιστον  96,0 % και κατ’ ανώ­  
τατο όριο 102 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτή  στην  αιθανόλη , πρακτικά  
αδιάλυτη  στον  αιθέρα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 164 °C έως 169 °C  
Φασματομετρία  απορρόφησης  υπέρυθρης  
ακτινοβολίας  Σύγκριση  με πρότυπο  αναφοράς , π.χ. EP ή USP  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : + 23° έως + 25° (διάλυμα  βορικού  άλατος ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 142
 
pH Από 5 έως 8. Προστίθεται  0,5 ml κορεσμένου  διαλύματος  χλωριού­  
χου καλίου  σε 10 ml διαλύματος  του δείγματος  με συγκέντρωση  
10 % (w/v) και στη συνέχεια  μετράται  το pH 
▼M4 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό Το ανώτερο  0,5 % (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη ) 
Ολικά  σάκχαρα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼B 
(ii) ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ  ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΜΕΝΗ  ΜΕ ΖΥΜΩΣΗ  
Συνώνυμα  D- μαννιτόλη  
Ορισμός  Παρασκευάζεται  με ασυνεχή  ζύμωση  σε αερόβιες  συνθήκες  με τη 
χρήση  συμβατικού  στελέχους  του ζυμομύκητα  Zygosaccharomyces 
rouxii. Το μέρος  του προϊόντος  που δεν είναι  μαννιτόλη  αποτελείται  
κυρίως  από σορβιτόλη , μαλτιτόλη  και ισομαλτιτόλη . 
Αριθ . EINECS  200-711-8  
Χημική  ονομασία  D- μαννιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  6 H 14 O 6 
Μοριακό  βάρος  182,2  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτή  στην  αιθανόλη , πρακτικά  
αδιάλυτη  στον  αιθέρα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 164 °C έως 169 °C  
Φασματομετρία  απορρόφησης  υπέρυθρης  
ακτινοβολίας  Σύγκριση  με πρότυπο  αναφοράς , π.χ. EP ή USP  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : + 23° έως + 25° (διάλυμα  βορικού  άλατος ) 
pH Μεταξύ  5 και 8 
Προστίθεται  0,5 ml κορεσμένου  διαλύματος  χλωριούχου  καλίου  σε 
10 ml διαλύματος  του δείγματος  με συγκέντρωση  10 % (w/v) και 
στη συνέχεια  μετράται  το pH 
▼M4 
Καθαρότητα  
Αραβιτόλη  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιεκτικότητα  σε νερό Το ανώτερο  0,5 % (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη ) 
Ολικά  σάκχαρα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 143
 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Αερόβια  μεσόφιλα  βακτήρια  1 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Κολοβακτηρίδια  Απουσία  σε 10 g  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 25 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 10 g  
Staphylococcus aureus  Απουσία  σε 10 g  
Pseudomonas aeruginosa  Απουσία  σε 10 g  
Ευρωτομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 422 ΓΛΥΚΕΡΟΛΗ  
Συνώνυμα  Γλυκερίνη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-289-5  
Χημική  ονομασία  Προπανοτριόλη -1,2,3· Γλυκερόλη  (γλυκερίνη )· Τριυδροξυ -προπάνιο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 8 O 3 
Μοριακό  βάρος  92,10  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γλυκερόλη  τουλάχιστον  98 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο  υγροσκοπικό  σιροπιώδες  υγρό  με αμυδρή  χαρα­  
κτηριστική  οσμή , που δεν είναι  ούτε δριμεία  ούτε δυσάρεστη  
Ταυτοποίηση  
Σχηματισμός  ακρολεΐνης  κατά  τη θέρ­  
μανση  Σε δοκιμαστικό  σωλήνα  θερμαίνονται  μερικές  σταγόνες  δείγματος  
με 0,5 g περίπου  οξίνου  θειικού  καλίου , οπότε  αναδίδονται  οι χαρα­  
κτηριστικοί  καυστικοί  ατμοί  της ακρολεΐνης  
Ειδικό  βάρος  (25°C /25 °C)  Τουλάχιστον  1,257  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 μεταξύ  1,471 και 1,474  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,01 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  
800 ± 25 °C  
Βουτανοτριόλες  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ενώσεις  ακρολεΐνης , γλυκόζης  και αμμω­  
νίου Μείγμα  5 ml γλυκερόλης  με 5 ml διαλύματος  υδροξειδίου  του 
καλίου  (1:10) θερμαίνεται  στους  60 °C επί πέντε  λεπτά . Το μείγμα  
δεν χρωματίζεται  κίτρινο  ούτε αναδίδει  οσμή  αμμωνίας  
Λιπαρά  οξέα  και εστέρες  λιπαρών  οξέων  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένα  σε βουτυρικό  οξύ 
Χλωριούχες  ενώσεις  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως χλώριο ) 
3-χλωρο -προπανοδιόλη -1,2 (3-MCPD)  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 144
 
E 423 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ  ΜΕ ΟΚΤΕΝΥΛΗΛΕΚΤΡΙΚΟ  ΟΞΥ  ΑΡΑΒΙΚΟ  
ΚΟΜΜΙ  
Συνώνυμα  Υγρογονοκτενυλοβουτανοδιικό  αραβικό  κόμμι , υδρογονοκτενυληλε­  
κτρικό  αραβικό  κόμμι  
Ορισμός  Το τροποποιημένο  με οκτενυληλεκτρικό  οξύ αραβικό  κόμμι  παρά­  
γεται  με εστεροποίηση  αραβικού  κόμμεος  (Acacia seyal ) ή από 
αραβικό  κόμμι  (Acacia senegal ) σε υδατικό  διάλυμα  με έως και 
3 % οκτενυληλεκτρικού  ανυδρίτη . Στη συνέχεια  ξηραίνεται  με 
ψεκασμό . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μέσο  μοριακό  βάρος  κατά  βάρος  Κλάσμα  i): 3,105 g/mol 
Κλάσμα  ii) 1,106 g/mol  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκόνη  ελεύθερης  ροής , με υπόλευκο  έως ανοιχτό  καστανό  χρώμα  
Ταυτότητα  
Ιξώδες  διάλυμα  συγκεντρώσεως  5 % 
στους  25 °C  30 mPa.s κατ’ ανώτατο  όριο 
Αντίδραση  καθίζησης  Σχηματίζει  κροκιδώδη  ιζήματα  σε διάλυμα  βασικού  οξικού  μολύ­  
βδου  (TS).  
Διαλυτότητα  Ουσία  εύκολα  διαλυτή  στο νερό·  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH υδατικού  διαλύματος  συγκεντρώσεως  
5 % 3,5 έως 6,5 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Βαθμός  εστεροποίησης  0,6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  τέφρα  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (530 °C)  
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Δοκιμή  για άμυλο  ή δεξτρίνη  Φέρεται  σε βρασμό  υδατικό  διάλυμα  του δείγματος  σε αναλογία  
1:50 και προστίθενται  περίπου  0,1 ml ιωδιούχου  TS. Δεν πρέπει  
να εμφανιστεί  γαλαζωπό  ή κοκκινωπό  χρώμα . 
Δοκιμή  για κόμμι  ταννίνης  Σε 10 ml υδατικού  διαλύματος  του δείγματος  1:50, προστίθεται  
περίπου  0,1 ml διαλύματος  τριχλωριούχου  σιδήρου . Δεν πρέπει  να 
εμφανιστεί  υπόμαυρο  χρώμα  ούτε να σχηματιστεί  υπόμαυρο  ίζημα . 
Κατάλοιπο  οκτενυληλεκτρικού  οξέος  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 25 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 1 g ▼M7 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 145
 
E 425 (i) ΚΟΜΜΙ  KONJAC 
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το κόμμι  Konjac είναι  υδατοδιαλυτό  υδροκολλοειδές  το οποίο  λαμ­  
βάνεται  από το άλευρο  Konjac με εκχύλιση  με νερό. Το άλευρο  
konjac είναι  το μη καθαρισμένο  ακατέργαστο  προϊόν  από τη ρίζα 
του πολυετούς  φυτού  Amorphophallus konjac. Το βασικό  συστατικό  
του κόμμεος  Konjac είναι  ο υδατοδιαλυτός  μακρομοριακός  πολυ­  
σακχαρίτης  γλυκομαννάνη , ο οποίος  αποτελείται  από δομικές  μονά­  
δες D-μαννόζης  και D-γλυκόζης  με γραμμομοριακή  αναλογία  1,6: 
1,0, συνδεδεμένες  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς  β(1-4). Μικρότερες  
πλευρικές  αλυσίδες  συνδέονται  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς  β(1-3), 
ενώ εμφανίζονται  τυχαία  ακετυλομάδες  σε αναλογία  1 ομάδα  ανά 
9 έως 19 δομικές  μονάδες  σακχάρου  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  Το κύριο  συστατικό , η γλυκομαννάνη , έχει μέσο  μοριακό  βάρος  
200 000 έως 2 000 000  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε υδατάνθρακες  75 %  
Περιγραφή  Σκόνη  λευκού  ή υπόλευκου  έως ανοικτού  χρυσοκάστανου  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Κολλοειδώς  διαλυτό  σε θερμό  ή κρύο  νερό, σχηματίζει  πολύ  παχύρ­  
ρευστο  διάλυμα  με pH μεταξύ  4,0 και 7,0 
Σχηματισμός  πηκτής  Προστίθενται  5 ml διαλύματος  βορικού  νατρίου  4 % σε διάλυμα  του 
δείγματος  με συγκέντρωση  1 % σε δοκιμαστικό  σωλήνα  και το 
σύνολο  ανακινείται  ζωηρά . Σχηματίζεται  πηκτή  
Σχηματισμός  θερμοσταθερής  πηκτής  Παρασκευάζεται  διάλυμα  του δείγματος  με συγκέντρωση  2 %, με 
θέρμανση  σε υδατόλουτρο  επί 30 λεπτά , υπό συνεχή  ανατάραξη , και 
στη συνέχεια  το διάλυμα  ψύχεται  σε θερμοκρασία  δωματίου . Για 
κάθε  g δείγματος  που χρησιμοποιήθηκε  για την παρασκευή  30 g 
του διαλύματος  2 %, προστίθεται  1 ml διαλύματος  ανθρακικού  
καλίου  10 % στο πλήρως  ενυδατωμένο  δείγμα  σε θερμοκρασία  
περιβάλλοντος . Το μείγμα  θερμαίνεται  σε υδατόλουτρο  στους  
85 °C και διατηρείται  στη θερμοκρασία  αυτή  επί 2 ώρες  χωρίς  
ανατάραξη . Στις συνθήκες  αυτές  σχηματίζεται  θερμοσταθερή  πηκτή  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 5 ώρες ) 
Άμυλο  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτεΐνη  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (συντελεστής  Ν × 5,7)  
Ιξώδες  (διάλυμα  1 %)  Τουλάχιστον  3 kgm  – 1 s – 1 στους  25 °C  
Υλες  διαλυτές  στον  αιθέρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  τέφρα  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 °C, 3 έως 4 ώρες ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 12,5 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
E 425 (ii) ΓΛΥΚΟΜΑΝΝΑΝΗ  KONJAC 
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η γλυκομαννάνη  Konjac είναι  υδατοδιαλυτό  υδροκολλοειδές  που 
λαμβάνεται  από το άλευρο  Konjac με έκπλυση  με αιθανόλη  που 
περιέχει  νερό. Το άλευρο  Konjac είναι  το μη καθαρισμένο  ακατέρ­  
γαστο  προϊόν  από τον κόνδυλο  του πολυετούς  φυτού  Amorpho ­
phallus konjac. Το βασικό  συστατικό  είναι  ο υδατοδιαλυτός  μακρο­  
μοριακός  πολυσακχαρίτης  γλυκομαννάνη , ο οποίος  αποτελείται  από 
δομικές  μονάδες  D-μαννόζης  και D-γλυκόζης  με γραμμομοριακή  
αναλογία  1,6: 1,0, συνδεδεμένες  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς  β(1-4), 
και με διακλάδωση  σε κάθε  50ή ή 60ή μονάδα  περίπου . Κάθε  19ος 
σακχαρίτης  περίπου  είναι  ακετυλιωμένος  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 146
 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  500 000 έως 2 000 000  
Δοκιμασία  Σύνολο  διαιτητικών  ινών: τουλάχιστον  95 % επί ξηρού  
Περιγραφή  Ρέουσα  και άοσμη  σκόνη , χρώματος  λευκού  έως ελαφρώς  υποκά­  
στανου , λεπτού  κοκκομετρικού  βαθμού  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Κολλοειδώς  διαλυτό  σε θερμό  ή κρύο  νερό, σχηματίζει  πολύ  παχύρ­  
ρευστο  διάλυμα  με pH μεταξύ  5,0 και 7,0. Η διαλυτότητα  αυξάνεται  
με θέρμανση  και μηχανική  ανατάραξη  
Σχηματισμός  θερμοσταθερής  πηκτής  Παρασκευάζεται  διάλυμα  του δείγματος  με συγκέντρωση  2 %, με 
θέρμανση  σε υδατόλουτρο  επί 30 λεπτά , υπό συνεχή  ανατάραξη , και 
στη συνέχεια  το διάλυμα  ψύχεται  σε θερμοκρασία  δωματίου . Για 
κάθε  g δείγματος  που χρησιμοποιήθηκε  για την παρασκευή  30 g 
του διαλύματος  2 %, προστίθεται  1 ml διαλύματος  ανθρακικού  
καλίου  10 % στο πλήρως  ενυδατωμένο  δείγμα  σε θερμοκρασία  
περιβάλλοντος . Το μείγμα  θερμαίνεται  σε υδατόλουτρο  στους  
85 °C και διατηρείται  στη θερμοκρασία  αυτή  επί 2 ώρες  χωρίς  
ανατάραξη . Στις συνθήκες  αυτές  σχηματίζεται  θερμοσταθερή  πηκτή  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Άμυλο  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ιξώδες  (διάλυμα  1 %)  Τουλάχιστον  20 kgm  – 1 s – 1 στους  25 °C  
Πρωτεΐνη  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (Ν x 5,7 ώρες ) 
Προσδιορισμός  αζώτου  με τη μέθοδο  Kjeldahl. Η εκατοστιαία  ανα­  
λογία  πρωτεΐνης  στο δείγμα  προκύπτει  από το γινόμενο  του ποσο­  
στού  αζώτου  που περιέχεται  στο δείγμα  επί 5,7 
Υλες  διαλυτές  στον  αιθέρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειώδη  ιόντα  (ως SΟ 2 ) 4 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υλες  διαλυτές  σε αλκοόλη  50 %.  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  τέφρα  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 °C, 3 έως 4 ώρες ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 12,5 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 5 g 
Ε 426 ΗΜΙΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  ΣΟΓΙΑΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η ημικυτταρίνη  σόγιας  είναι  εξευγενισμένος  υδατοδιαλυτός  πολυ­  
σακχαρίτης  που λαμβάνεται  από ίνες σόγιας  με εκχύλιση  με θερμό  
νερό. Δεν επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  άλλα  οργανικά  αντιδρα­  
στήρια  καθίζησης  εκτός  από αιθανόλη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Υδατοδιαλυτοί  πολυσακχαρίτες  σόγιας . Υδατοδιαλυτές  ίνες σόγιας  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε υδατάνθρακες  74 %  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 147
 
Περιγραφή  Ρέουσα  λευκή  ή λευκοκίτρινη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  σε θερμό  και κρύο  νερό χωρίς  σχηματισμό  πηκτής  
pH 5,5 ± 1,5 ( διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  7 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Πρωτεΐνη  14 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ιξώδες  200 mPa.s κατ’ ανώτατο  όριο (διάλυμα  10 %)  
Ολική  τέφρα  9,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (600 °C, 4 ώρες ) 
Αρσενικό  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθανόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  3 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 10 g  
E 427 ΚΟΜΜΙ  ΚΑΣΣΙΑΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το κόμμι  κασσίας  είναι  το κονιοποιημένο  καθαρό  ενδοσπέρμιο  των 
σπερμάτων  των φυτών  Cassia tora και Cassia obtusifoli ( οικογένεια  
Leguminosae) που περιέχει  λιγότερο  από 0,05 % Cassia occidentalis. 
Αποτελείται  κυρίως  από μακρομοριακούς  πολυσακχαρίτες  που συνί­  
στανται  κυρίως  σε ευθεία  αλυσίδα  δομικών  μονάδων  1,4-β-D-μαν­  
νοπυρανόζης , συνδεδεμένων  στις θέσεις  1,6 με μονάδες  α-D-γαλα­  
κτοπυρανόζης . Η αναλογία  μαννόζης  προς  γαλακτόζη  είναι  περίπου  
5:1. 
Κατά  την παρασκευή , αφαιρούνται  ο εξωτερικός  φλοιός  και το 
φύτρο  από τα σπέρματα  με θερμομηχανική  κατεργασία  και ακολου­  
θεί άλεση  και κοσκίνιση  του ενδοσπερμίου . Το κονιοποιημένο  ενδο­  
σπέρμιο  υποβάλλεται  σε περαιτέρω  καθαρισμό  με εκχύλιση  με προ­  
πανόλη -2. 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γαλακτομαννάνη  τουλάχιστον  75 %  
Περιγραφή  Ωχροκίτρινη  έως υπόλευκη  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  σε αιθανόλη . Διασπείρεται  καλά  σε κρύο  νερό, σχηματί­  
ζοντας  κολλοειδές  διάλυμα . 
Σχηματισμός  πηκτής  με βορικό  άλας  Σε υδατικό  κολλοειδές  διάλυμα  του δείγματος  προστίθεται  επαρκής  
ποσότητα  διαλύματος  βορικού  νατρίου  (TS) ώστε  να αυξηθεί  το pH 
άνω του 9, οπότε  σχηματίζεται  πηκτή . 
Σχηματισμός  πηκτής  με ξανθανικό  κόμμι  Ζυγίζονται  1,5 g του δείγματος  και 1,5 g ξανθανικού  κόμμεος  και 
αναμειγνύονται . Το εν λόγω  μείγμα  μεταφέρεται  (υπό ταχεία  ανά­  
δευση ) σε ποτήρι  βρασμού  των 400 ml που περιέχει  300 ml νερού  
σε θερμοκρασία  80 °C. Ακολουθεί  ανάδευση  μέχρι  την πλήρη  διά­ 
λυση  του μείγματος  και για επιπλέον  30 λεπτά  (κατά  τη διάρκεια  της 
ανάδευσης  η θερμοκρασία  διατηρείται  σε επίπεδο  άνω των 60 °C). 
Διακόπτεται  η ανάδευση  και το μείγμα  αφήνεται  να ψυχθεί  σε θερ­  
μοκρασία  δωματίου  για τουλάχιστον  2 ώρες . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 148
 
Όταν  η θερμοκρασία  πέσει  κάτω  απ’ τους 40 °C σχηματίζεται  μια 
σταθερή , παχύρρευστη  και ελαστική  πηκτή , η οποία  δεν σχηματίζε­  
ται με διάλυμα -μάρτυρα  κόμμεος  κασσίας  ή ξανθανικού  κόμμεος  
1 %, το οποίο  παρασκευάζεται  με τον ίδιο τρόπο . 
Ιξώδες  Λιγότερο  από 500 mPa.s (25 °C, 2 ώρες , διάλυμα  1 %) που αντι­  
στοιχεί  σε μέσο  μοριακό  βάρος  200 000-300 000 Da  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
pH 5,5-8 ( υδατικό  διάλυμα  1 %)  
Ακατέργαστες  λιπαρές  ουσίες  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πρωτεΐνη  7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  τέφρα  1,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (5 ώρες , 105 °C)  
Ολικές  ανθρακινόνες  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (όριο ανίχνευσης ) 
Υπολείμματα  διαλυτών  750 mg/kg προπανόλης -2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  5 000 αποικίες  ανά γραμμάριο  κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο  κατ’ ανώτατο  όριο 
Salmonella  spp Απουσία  σε 25 g  
Escherichia coli  Απουσία  σε 1 g 
Ε 431 ΣΤΕΑΤΙΚΟ  ΠΟΛΥΟΞΥΑΙΘΥΛΕΝΙΟ  (40) 
Συνώνυμα  Μονοστεατικό  πολυοξυαιθυλένιο  (40)  
Ορισμός  Μείγμα  μονο - και δι-εστέρων  του βρώσιμου  στεατικού  οξέος  του 
εμπορίου  με μεικτές  πολυοξυαιθυλενοδιόλες  (με μέσο  μήκος  πολυ­  
μερούς  περίπου  40 μονάδων  οξυαιθυλενίου ) μαζί με ελεύθερη  
πολυόλη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Νιφάδες  υπόλευκου  χρώματος  ή κηρώδες  στερεό  στους  25 °C, με 
ελαφρά  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  σε νερό, αιθανόλη , μεθανόλη  και οξικό  αιθυλεστέρα . Αδιά­  
λυτο  σε ορυκτέλαιο  
Πεδίο  τιμών  σημείου  πήξης  39 °C - 44 °C  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  1 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  25 και κατ’ ανώτατο  όριο 35 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  27 και κατ’ ανώτατο  όριο 40 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 149
 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 432 ΜΟΝΟΛΑΥΡΙΚΗ  ΠΟΛΥΟΞΥ -ΑΙΘΥΛΕΝΟ -ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  (POLY­
SORBATE 20) 
Συνώνυμα  Polysorbate 20 · μονολαυρική  πολυοξυαιθυλενο  (20) σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  μερικών  εστέρων  της σορβιτόλης  και των μονο - και δι- 
ανυδριτών  της με βρώσιμο  λαυρικό  οξύ του εμπορίου  και συμπυ­  
κνωμένο  με περίπου  20 γραμμομόρια  αιθυλενοξειδίου  ανά γραμμο­  
μόριο  σορβιτόλης  και ανυδριτών  της 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  70 % σε οξυαιθυλενικές  ομάδες , ισο­ 
δύναμη  με τουλάχιστον  97,3 % μονολαυρικής  πολυοξυαιθυλενο  (20) 
σορβιτάνης  επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Ελαιώδες  υγρό  στους  25 °C, χρώματος  κίτρινου  του λεμονιού  έως 
κίτρινου  του κεχριμπαριού , με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, στην  αιθανόλη , στη μεθανόλη , στον  οξικό  αιθυ­  
λεστέρα  και στο διοξάνιο . Αδιάλυτη  σε ορυκτέλαιο  και στον  πετρε­  
λαϊκό  αιθέρα  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  40 και έως 50 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  96 και έως 108 κατ’ ανώτατο  όριο 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 433 ΜΟΝΟΕΛΑΪΚΗ  ΠΟΛΥΟΞΥ -ΑΙΘΥΛΕΝΟ -ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  (POLY ­
SORBATE 80) 
Συνώνυμα  Polysorbate 80 · Μονοελαϊκή  πολυοξυαιθυλενο  (20) σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  μερικών  εστέρων  της σορβιτόλης  και των μονο - και δι-ανυ­  
δριτών  της με βρώσιμο  ελαϊκό  οξύ του εμπορίου  και συμπυκνωμένο  
με περίπου  20 γραμμομόρια  αιθυλενοξειδίου  ανά γραμμομόριο  σορ­  
βιτόλης  και ανυδριτών  της ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 150
 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  65 % σε οξυαιθυλενικές  ομάδες , ισο­ 
δύναμη  τουλάχιστον  με 96,5 % μονοελαϊκής  πολυοξυαιθυλενο  (20) 
σορβιτάνης  επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Ελαιώδες  υγρό  στους  25 °C, κίτρινου  του λεμονιού  έως κίτρινου  του 
κεχριμπαριού , με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, την αιθανόλη , τη μεθανόλη , τον οξικό  αιθυλε­  
στέρα  και το τολουόλιο . Αδιάλυτη  σε ορυκτέλαιο  και στον  πετρε­  
λαϊκό  αιθέρα  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  45 και κατ’ ανώτατο  όριο 55 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  65 και κατ’ ανώτατο  όριο 80 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 434 ΜΟΝΟΠΑΛΜΙΤΙΚΗ  ΠΟΛΥΟΞΥ -ΑΙΘΥΛΕΝΟ -ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  (PO­
LYSORBATE 40) 
Συνώνυμα  Polysorbate 40 · Μονοπαλμιτική  πολυοξυαιθυλενο  (20) σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  μερικών  εστέρων  της σορβιτόλης  και των μονο - και δι- 
ανυδριτών  της με βρώσιμο  παλμιτικό  οξύ του εμπορίου  και συμπυ­  
κνωμένο  με περίπου  20 γραμμομόρια  αιθυλενοξειδίου  ανά γραμμο­  
μόριο  σορβιτόλης  και ανυδριτών  της 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  66 % σε οξυαιθυλενικές  ομάδες , ισο­ 
δύναμη  τουλάχιστον  με 97 % μονοπαλμιτικής  πολυοξυαιθυλενο  (20) 
σορβιτάνης  επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κίτρινο  του λεμονιού  έως πορτοκαλόχρωμο  ελαιώδες  υγρό  ή ημιπή­  
κτωμα  στους  25 °C, με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, την αιθανόλη , τη μεθανόλη , τον οξικό  αιθυλε­  
στέρα  και την ακετόνη . Αδιάλυτη  σε ορυκτέλαιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 151
 
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  41 και 52 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  90 και 107 κατ’ ανώτατο  όριο 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 435 ΜΟΝΟΣΤΕΑΤΙΚΗ  ΠΟΛΥΟΞΥ -ΑΙΘΥΛΕΝΟ -ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  (POLY­
SORBATE 60) 
Συνώνυμα  Polysorbate 60 · Μονοστεατική  πολυοξυ -αιθυλενο  (20) σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  μερικών  εστέρων  της σορβιτόλης  και των μονο - και δι-ανυ­  
δριτών  της με βρώσιμο  στεατικό  οξύ του εμπορίου  και συμπυκνω­  
μένο  με περίπου  20 γραμμομόρια  αιθυλενοξειδίου  ανά γραμμομόριο  
σορβιτόλης  και ανυδριτών  της 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  65 % σε οξυαιθυλενικές  ομάδες , ισο­ 
δύναμη  τουλάχιστον  με 97 % μονοστεατικής  πολυοξυαιθυλενο  (20) 
σορβιτάνης  επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Κίτρινο  του λεμονιού  έως πορτοκαλόχρωμο  ελαιώδες  υγρό  ή ημιπή­  
κτωμα  στους  25 °C, με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, τον οξικό  αιθυλεστέρα  και το τολουόλιο . Αδιά­  
λυτη  σε ορυκτέλαιο  και φυτικά  έλαια  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  45 και κατ’ ανώτατο  όριο 55 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  81 και κατ’ ανώτατο  όριο 96 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 152
 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 436 ΤΡΙΣΤΕΑΤΙΚΗ  ΠΟΛΥΟΞΥ -ΑΙΘΥΛΕΝΟ -ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  (POLYSOR ­
BATE 65) 
Συνώνυμα  Polysorbate 65 · Τριστεατική  πολυοξυαιθυλενο  (20) σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  μερικών  εστέρων  της σορβιτόλης  και των μονο - και δι-ανυ­  
δριτών  της με βρώσιμο  στεατικό  οξύ του εμπορίου  και συμπυκνω­  
μένο  με περίπου  20 γραμμομόρια  αιθυλενοξειδίου  ανά γραμμομόριο  
σορβιτόλης  και ανυδριτών  της 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  46 % σε οξυαιθυλενικές  ομάδες , ισο­ 
δύναμη  τουλάχιστον  με 96 % τριστεατικής  πολυοξυαιθυλενο  (20) 
σορβιτάνης  σε άνυδρη  βάση  
Περιγραφή  Χρυσοκάστανο , κηρώδες  στερεό  στους  25 °C, με ελαφρά  χαρακτη­  
ριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Κολλοειδώς  διαλυτή  στο νερό. Διαλυτή  σε ορυκτέλαιο , φυτικά  
έλαια , πετρελαϊκό  αιθέρα , ακετόνη , αιθέρα , διοξάνιο , αιθανόλη  και 
μεθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  πήξης  29-33 °C  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  ενός μερικού  εστέρα  λιπαρού  οξέος  με 
πολυοξυαιθυλιωμένη  πολυόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 3 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  88 και κατ’ ανώτατο  όριο 98 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  40 και κατ’ ανώτατο  όριο 60 
1,4-διοξάνιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλες  (μονο - και δι-) 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 153
 
Ε 440 (i) ΠΗΚΤΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η πηκτίνη  συνίσταται  κυρίως  από τους μερικώς  εστεροποιημένους  
μεθυλεστέρες  του πολυγαλακτουρονικού  οξέος  και τα άλατά  τους με 
αμμώνιο , νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο . Λαμβάνεται  με εκχύλιση  σε 
υδατικό  περιβάλλον  κατάλληλων  βρώσιμων  φυτικών  υλών , συνήθως  
εσπεριδοειδών  ή μήλων . Δεν επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  άλλα  
οργανικά  αντιδραστήρια  καθίζησης  εκτός  από μεθανόλη , αιθανόλη  
και προπανόλη -2 
Αριθ . EINECS  232-553-0  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γαλακτουρονικό  οξύ τουλάχιστον  65 % επί άνυ­  
δρης  και απαλλαγμένης  από τέφρα  ουσίας , μετά  από έκπλυση  με 
οξύ και αλκοόλη  
Περιγραφή  Σκόνη  χρώματος  λευκού  ανοικτοκίτρινου , ανοικτού  φαιού  ή ανοι­  
κτού  καστανού  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλύεται  στο νερό σχηματίζοντας  κολλοειδές  οπαλίζον  διάλυμα . 
Αδιάλυτη  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (αδιάλυτη  σε υδροχλωρικό  οξύ περίπου  3Ν) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε άζωτο  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από έκπλυση  με οξύ και αιθανόλη  
Ολικές  αδιάλυτες  ύλες 3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπολείμματα  διαλυτών  1 % ελεύθερης  μεθανόλης , αιθανόλης , προπανόλης -2 κατ’ ανώτατο  
όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό , επί ουσίας  απαλλαγμένης  από 
πτητικές  ύλες 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 440 (ii) ΑΜΙΔΙΩΜΕΝΕΣ  ΠΗΚΤΙΝΙΚΕΣ  ΥΛΕΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Οι αμιδιωμένες  πηκτινικές  ύλες συνίστανται  κυρίως  από τους μερι­  
κώς εστεροποιημένους  μεθυλεστέρες  και τα αμίδια  του πολυγαλα­  
κτουρονικού  οξέος  καθώς  και από τα άλατά  τους με αμμώνιο , 
νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο . Λαμβάνονται  με εκχύλιση  σε υδατικό  
περιβάλλον  κατάλληλων  βρώσιμων  φυτικών  υλών , συνήθως  εσπερι­  
δοειδών  ή μήλων , ακολουθούμενη  από κατεργασία  με αμμωνία  σε 
αλκαλικό  περιβάλλον . Δεν επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  άλλα  
οργανικά  αντιδραστήρια  καθίζησης  εκτός  από μεθανόλη , αιθανόλη  
και προπανόλη -2 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 154
 
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε γαλακτουρονικό  οξύ τουλάχιστον  65 % επί άνυ­  
δρης  και απαλλαγμένης  από τέφρα  ουσίας , μετά  από έκπλυση  με 
οξύ και αλκοόλη  
Περιγραφή  Σκόνη  χρώματος  λευκού , ανοικτοκίτρινου , ανοικτού  φαιού  ή ανοι­  
κτού  καστανού  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλύονται  στο νερό σχηματίζοντας  κολλοειδές  οπαλίζον  διάλυμα . 
Αδιάλυτες  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (αδιάλυτη  σε υδροχλωρικό  οξύ περίπου  3Ν) 
Βαθμός  αμιδίωσης  25 % ολικών  καρβοξυλίων  κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπόλειμμα  διοξειδίου  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε άζωτο  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από έκπλυση  με οξύ και αιθανόλη  
Ολικές  αδιάλυτες  ύλες: 3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπολείμματα  διαλυτών  1 % μεθανόλης , αιθανόλης , προπανόλης -2 κατ’ ανώτατο  όριο, μεμο­  
νωμένα  ή σε συνδυασμό , επί ουσίας  απαλλαγμένης  από πτητικές  
ύλες 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 442 ΦΩΣΦΑΤΙΔΙΑ  ΤΟΥ  ΑΜΜΩΝΙΟΥ  
Συνώνυμα  Άλατα  φωσφατιδικών  οξέων  με αμμώνιο·  μείγμα  αλάτων  φωσφορυ­  
λιωμένων  γλυκεριδίων  με αμμώνιο  
Ορισμός  Μείγμα  ενώσεων  του αμμωνίου  με φωσφατιδικά  οξέα  που λαμβάνο­  
νται από βρώσιμα  λίπη και έλαια . Ο φωσφόρος  μπορεί  να είναι  
ενωμένος  με ένα, δύο ή τρία γλυκερίδια . Επιπλέον , δύο φωσφορικοί  
εστέρες  μπορεί  να είναι  συνδεδεμένοι  μεταξύ  τους ως φωσφατιδυ­  
λοφωσφατίδια  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε φωσφόρο  τουλάχιστον  3 % και έως 3,4 % κατ’ 
ανώτατο  όριο κατά  βάρος·  περιεκτικότητα  σε αμμώνιο  τουλάχιστον  
1,2 % και έως 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενο  ως Ν) 
▼M3 
Περιγραφή  Ημιστερεό  λιπαρής  υφής  έως ελαιώδες  υγρό 
▼B 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτά  σε λίπη. Αδιάλυτα  στο νερό. Μερικώς  διαλυτά  σε αιθανόλη  
και ακετόνη  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 155
 
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  σε πετρελαϊκό  αιθέρα  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 444 ΙΣΟΒΟΥΤΥΡΙΚΗ  ΟΞΙΚΗ  ΣΑΚΧΑΡΟΖΗ  
Συνώνυμα  SAIB  
Ορισμός  Η ισοβουτυρική  οξική  σακχαρόζη  είναι  μείγμα  των προϊόντων  αντί­  
δρασης  που σχηματίζονται  με εστεροποίηση  σακχαρόζης  ποιότητας  
για τρόφιμα  με ανυδρίτη  οξικού  οξέος  και ισοβουτυρικό  ανυδρίτη , 
ακολουθούμενη  από απόσταξη . Το μείγμα  περιέχει  όλους  τους δυνα­  
τούς συνδυασμούς  εστέρων , στους  οποίους  η γραμμομοριακή  ανα­  
λογία  της οξικής  προς  τη βουτυρική  ρίζα είναι  περίπου  2:6 
Αριθ . EINECS  204-771-6  
Χημική  ονομασία  Ισοβουτυρική  οξική  σακχαρόζη  
Χημικός  τύπος  C  40 H 62 O 19 
Μοριακό  βάρος  832-856 ( περίπου ), C  40 H 62 O 19 : 846,9  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 40 H 62 O 19 τουλάχιστον  98,8 % και έως 101,9 % 
κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Αχυρόχρωμο  υγρό , διαυγές  και χωρίς  ίζημα , με ευχάριστη  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  στο νερό. Διαλυτή  στους  περισσότερους  οργανικούς  δια­ 
λύτες  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 40 : 1,4492 - 1,4504  
Ειδικό  βάρος  [d]  25 D : 1,141 - 1,151  
Καθαρότητα  
Τριακετίνη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  0,2 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  524 και έως 540 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 445 ΕΣΤΕΡΕΣ  ΓΛΥΚΕΡΟΛΗΣ  ΜΕ ΚΟΛΟΦΩΝΙΟ  ΞΥΛΟΥ  
Συνώνυμα  Εστερικό  κόμμι  
Ορισμός  Πολύπλοκο  μείγμα  εστέρων  δι- και τριγλυκερίνης  με ρητινικά  οξέα  
προερχόμενα  από κολοφώνιο  ξύλου . Το κολοφώνιο  λαμβάνεται  από 
πρέμνα  γηρασμένων  πεύκων  με εκχύλιση  με διαλύτη , ακολουθού­  
μενη  από κατεργασία  καθαρισμού  υγρού -υγρού  με διαλύτη . Οι προ­  
διαγραφές  αυτές  δεν ισχύουν  για τα παράγωγα  των κομμεορητινών  
και του εκκρίμματος  ζωντανών  κωνοφόρων  δέντρων  ούτε για τις 
ουσίες  που λαμβάνονται  από ρητίνες  ταλελαίου , υποπροϊόντος  της 
επεξεργασίας  χαρτοπολτού  για χαρτί  κραφτ . Η σύσταση  του τελικού  
προϊόντος  είναι  90 % περίπου  ρητινικά  οξέα  και 10 % ουδέτερα  
συστατικά  (ουσίες  που δεν είναι  οξέα ). Το ποσοστό  των ρητινικών  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 156
 
οξέων  είναι  πολύπλοκο  μείγμα  ισομερών  διτερπενικών  μονοκαρβο­  
ξυλικών  οξέων  με τον εμπειρικό  μοριακό  τύπο  C 20 H 30 O 2 , κυρίως  
αβιετικό  οξύ. Η ουσία  υποβάλλεται  σε καθαρισμό  με απογύμνωση  
(stripping) με υδρατμούς  ή απόσταξη  με υδρατμούς  με αντιρροή  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκληρό , κίτρινο  έως ελαφρώς  κεχριμπαρόχρωμο  στερεό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτοι  στο νερό, διαλυτοί  σε ακετόνη  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  της ένωσης  
Καθαρότητα  
Ειδικό  βάρος  διαλύματος  [d]  20 25 τουλάχιστον  0,935, προσδιοριζόμενο  σε διάλυμα  σε d-λεμο­  
νένιο  περιεκτικότητας  50 % (καθαρότητα  97 %, σημείο  βρασμού  
175,5-176 °C, d  20 4 : 0,84)  
Πεδίο  τιμών  σημείου  μαλάκυνσης  κατά  
Ring and Ball  Από 82 °C έως 90 °C  
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  3 και έως 9 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  15 και έως 45 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Δοκιμή  απουσίας  ρητίνης  ταλελαίου  (δο­ 
κιμασία  θείου ) Όταν  θειούχες  οργανικές  ενώσεις  θερμαίνονται  παρουσία  μυρμηκι­  
κού νατρίου , το θείο μετατρέπεται  σε υδρόθειο , ευκόλως  ανιχνεύ­  
σιμο με χρήση  χάρτη  οξικού  μολύβδου . Θετικό  αποτέλεσμα  της 
δοκιμής  υποδηλώνει  ότι έχει χρησιμοποιηθεί  ρητίνη  ταλελαίου  αντί 
για κολοφώνιο  ξύλου  
E 450 (i) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Δισόξινο  διφωσφορικό  νάτριο·  όξινο  πυροφωσφορικό  άλας  νατρίου·  
δισόξινο  πυροφωσφορικό  άλας  νατρίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-835-0  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  διφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  2 H 2 P 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  221,94  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε δισόξινο  πυροφωσφορικό  νάτριο  τουλάχιστον  
95 % 
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  63,0 % και έως 64,5 % κατ’ 
ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 157
 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό 
pH Από 3,7 έως 5,0 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 450 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  πυροφωσφορικό  άλας  νατρίου  όξινο  διφωσφορικό  άλας  νατρί­  
ου 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  238-735-6  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  Μονοένυδρο : Na  3 HP 2 O 7 · H 2 O 
Άνυδρο : Na  3 HP 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  Μονοένυδρο : 261,95 
Άνυδρο : 243,93  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  57 % και έως 59 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  λευκού , σε άνυδρη  ή μονοένυδρη  μορφή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό 
pH Από 6,7 έως 7,5 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  4,5 % κατ’ ανώτατο  όριο στην  άνυδρη  μορφή  (450 – 550 °C). 
11,5 % κατ’ ανώτατο  όριο στη μονοένυδρη  μορφή  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) στην  άνυδρη  μορφή  
1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) στη μονοένυδρη  μορφή  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 158
 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 450 (iii) ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Πυροφωσφορικό  άλας  νατρίου·  διφωσφορικό  νάτριο·  πυροφωσφο­  
ρικό νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-767-1  
Χημική  ονομασία  Διφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Άνυδρο : Na  4 P 2 O 7 
Δεκαένυδρο : Na  4 P 2 O 7 · 10H  2 O 
Μοριακό  βάρος  Άνυδρο : 265,94 
Δεκαένυδρο : 446,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Na  4 P 2 O 7 τουλάχιστον  95 % επί πυρωμένης  
ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  52,5 % και έως 54,0 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  ή κοκκώδης  
σκόνη . Το δεκαένυδρο  άλας , ερχόμενο  σε επαφή  με ξηρό  αέρα , 
αφυδατώνεται  ελαφρώς  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 9,8 έως 10,8 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο για το άνυδρο  άλας , τουλάχιστον  38 % και 
έως 42 % κατ’ ανώτατο  όριο για το δεκαένυδρο  (105 °C επί 4 ώρες  
και, στη συνέχεια , 550°C επί 30 λεπτά ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 450 (v) ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Πυροφωσφορικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  230-785-7  
Χημική  ονομασία  Διφωσφορικό  κάλιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 159
 
Χημικός  τύπος  K  4 P 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  330,34 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % (800 °C επί 0,5 ώρες ) 
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  42,0 % και έως 43,7 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή , πολύ  υγροσκοπική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
pH Από 10,0 έως 10,8 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C επί 4 ώρες  και, στη συνέχεια , 
550 °C επί 30 λεπτά ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 450 (vi) ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Πυροφωσφορικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  232-221-5  
Χημική  ονομασία  Διφωσφορικό  ασβέστιο  
Πυροφωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Ca  2 P 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  254,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  96 % 
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  55 % και έως 56 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , άοσμη  σκόνη  χρώματος  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό. Διαλυτό  σε αραιό  υδροχλωρικό  και νιτρικό  οξύ 
pH Από 5,5 έως 7,0 (εναιώρημα  σε νερό 10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 °C ± 25 °C, 30 λεπτά ) 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 160
 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 450 (vii) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΠΥΡΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  πυροφωσφορικό  άλας  ασβεστίου·  δισόξινο  πυροφωσφορικό  
άλας  ασβεστίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  238-933-2  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  διφωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  CaH  2 P 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  215,97  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  90 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  61 % και έως 66 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  ή σκόνη  χρώματος  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  800 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο. Εφαρμόζεται  έως την 31η Μαρτίου  
2015. 
200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο. Εφαρμόζεται  από την 1η Απριλίου  
2015.  
▼M10  
E 450 (ix) ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΔΙΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  πυροφωσφορικό  μαγνήσιο , δισόξινο  πυροφωσφορικό  μονομα­  
γνήσιο , διφωσφορικό  μαγνήσιο , πυροφωσφορικό  μαγνήσιο  
Ορισμός  Το δισόξινο  διφωσφορικό  μαγνήσιο  είναι  το όξινο  άλας  του διφω­  
σφορικού  οξέος  με μαγνήσιο . Παρασκευάζεται  με τη βραδεία  προ­  
σθήκη  υδροξειδίου  του μαγνησίου  που βρίσκεται  σε διασπορά  σε 
νερό σε φωσφορικό  οξύ, έως ότου  επιτευχθεί  γραμμομοριακή  ανα­  
λογία  1:2 μεταξύ  Mg και P. Καθόλη  τη διάρκεια  της αντίδρασης , η 
θερμοκρασία  διατηρείται  κάτω  από τους 60 °C. Στο μείγμα  που 
προκύπτει  από την αντίδραση  προστίθεται  περίπου  0,1 % υπεροξεί­  
διο του υδρογόνου . Ακολουθεί  θέρμανση  και λειοτρίβηση  του ιζή­ 
ματος . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 161
 
Αριθ . EINECS  244-016-8  
Χημική  ονομασία  Δισόξινο  πυροφωσφορικό  μονομαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  MgH  2 P 2 O 7 
Μοριακό  βάρος  200,25  
Δοκιμή  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 όχι μικρότερη  από 68,0 % και όχι μεγαλύ­  
τερη από 70,5 % εκφρασμένη  ως P 2 O 5 
Περιεκτικότητα  σε Mg τουλάχιστον  18,0 % και έως 20,5 % κατ’ 
ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενη  σε MgO  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  σκόνη  
Description  Cristaux ou poudre de couleur blanche  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Ελαφρώς  διαλυτή  στο νερό, πρακτικά  αδιάλυτη  στην  αιθανόλη  
Μέγεθος  σωματιδίων : Το μέσο  μέγεθος  των σωματιδίων  θα κυμαίνεται  μεταξύ  10 και 
50 μm 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την πυράκτωση  Όχι περισσότερο  από 12 % (800 °C, 0,5 της ώρας ) 
Φθοριούχα  Όχι περισσότερο  από 20 mg/kg ( εκφρασμένα  ως φθόριο ) 
Αργίλιο  Όχι περισσότερο  από 50 mg/kg  
Αρσενικό  Όχι περισσότερο  από 1 mg/kg  
Κάδμιο  Όχι περισσότερο  από 1 mg/kg  
Μόλυβδος  Όχι περισσότερο  από 1 mg/kg  
▼B 
E 451 (i) ΤΡΙΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Τριπολυφωσφορικό  νάτριο·  τριπολυφωσφορικό  άλας  νατρίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-838-7  
Χημική  ονομασία  Τριφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  5 O 10 P 3 · nH  2 O (n = 0 ή 6) 
Μοριακό  βάρος  367,86  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  85,0 % ( άνυδρο ) ή 65,0 % ( εξαένυδρο ) 
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  56 % και έως 59 % κατ’ 
ανώτατο  όριο (άνυδρο ) ή τουλάχιστον  43 % και έως 45 % κατ’ 
ανώτατο  όριο (εξαένυδρο ) ▼M10  2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 162
 
Περιγραφή  Κόκκοι  ή σκόνη  χρώματος  λευκού , ελαφρώς  υγροσκοπικά  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 9,1 έως 10,2 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 0,7 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
Εξαένυδρο : 23,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (60 °C επί 1 ώρα και, στη 
συνέχεια , 105 °C επί 4 ώρες ) 
Ουσίες  αδιάλυτες  στο νερό 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ανώτερα  προϊόντα  πολυμερισμού  των 
φωσφορικών  ιόντων  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 451 (ii) ΤΡΙΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Τριπολυφωσφορικό  κάλιο·  τριφωσφορικό  κάλιο·  τριπολυφωσφορικό  
άλας  καλίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  237-574-9  
Χημική  ονομασία  Τριφωσφορικό  κάλιο·  τριπολυφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  5 O 10 P 3 
Μοριακό  βάρος  448,42  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  85 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  46,5 % και έως 48 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  λευκού , πολύ  υγροσκοπικά  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό 
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 9,2 έως 10,5 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C επί 4 ώρες  και, στη συνέχεια , 
550 °C επί 30 λεπτά ) 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 163
 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 452 (i) ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
(i) ΔΙΑΛΥΤΟ  ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Εξαμεταφωσφορικό  νάτριο·  τετραπολυφωσφορικό  νάτριο·  άλας  του 
Graham· πολυφωσφορικό  νάτριο , υαλώδες·  πολυμεταφωσφορικό  
νάτριο·  μεταφωσφορικό  νάτριο  
Ορισμός  Τα διαλυτά  πολυφωσφορικά  άλατα  του νατρίου  λαμβάνονται  με 
τήξη  του ορθοφωσφορικού  νατρίου , ακολουθούμενη  από ψύξη . Οι 
ενώσεις  αυτές  αποτελούν  χημική  τάξη , στην  οποία  ανήκουν  πολλές  
άμορφες  υδατοδιαλυτές  πολυφωσφορικές  ενώσεις  που αποτελούνται  
από ευθείες  αλυσίδες  μεταφωσφορικών  δομικών  μονάδων  (NaPO  3 ) x 
όπου  x ≥ 2, τερματιζόμενες  με ομάδες  Na  2 PO 4 . Οι ουσίες  αυτές  
ταυτοποιούνται  συνήθως  μέσω  της αναλογίας  Na  2 O/P  2 O 5 ή της 
περιεκτικότητας  τους σε P 2 O 5 . Η αναλογία  Na  2 O/P  2 O 5 κυμαίνεται  
από περίπου  1,3 στο τετραπολυφωσφορικό  νάτριο , όπου  x = περίπου  
4, έως περίπου  1,1 στο άλας  του Graham, το κοινώς  ονομαζόμενο  
εξαμεταφωσφορικό  νάτριο , όπου  x = 13 έως 18, και περίπου  1,0 στα 
πολυφωσφορικά  άλατα  νατρίου  μεγαλύτερου  μοριακού  βάρους , 
όπου  x = 20 έως 100 ή και περισσότερο . Το pH των διαλυμάτων  
τους κυμαίνεται  από 3,0 έως 9,0 
Αριθ . EINECS  272-808-3  
Χημική  ονομασία  Πολυφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Ετερογενή  μείγματα  αλάτων  νατρίου  γραμμικών  πολυμερών  συμπύ­  
κνωσης  του φωσφορικού  οξέος  με τον γενικό  τύπο  H (n + 2)  P n O (3n + 
1) , όπου  «n» είναι  τουλάχιστον  2 
Μοριακό  βάρος  (102)  n 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  60 % και έως 71 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμα  ή λευκά , διαφανή  φυλλίδια , κόκκοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό 
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 3,0 έως 9,0 (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
(ii) ΑΔΙΑΛΥΤΟ  ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Αδιάλυτο  μεταφωσφορικό  νάτριο·  άλας  του Maddrell · αδιάλυτο  
πολυφωσφορικό  νάτριο·  IMP  
Ορισμός  Το αδιάλυτο  μεταφωσφορικό  νάτριο  είναι  μακρομοριακό  πολυφω­  
σφορικό  νάτριο  που αποτελείται  από δύο μακρές  αλυσίδες  μεταφω­  
σφορικών  δομικών  μονάδων  (NaPO  3 ) x περιελιγμένες  προς  αντίθετες  
κατευθύνσεις  γύρω  από ένα κοινό  άξονα . Η αναλογία  Na  2 O/P  2 O 5 
είναι  περίπου  1,0. Το pH εναιωρήματος  σε νερό σε αναλογία  1:3 
είναι  περίπου  6,5 
Αριθ . EINECS  272-808-3  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 164
 
Χημική  ονομασία  Πολυφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Ετερογενή  μείγματα  αλάτων  νατρίου  γραμμικών  πολυμερών  συμπύ­  
κνωσης  του φωσφορικού  οξέος  με τον γενικό  τύπο  H (n + 2)  P n O (3n + 
1) , όπου  «n» είναι  τουλάχιστον  2 
Μοριακό  βάρος  (102)  n 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  68,7 % και έως 70,0 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, διαλυτό  σε ανόργανα  οξέα  και σε διαλύματα  
χλωριούχου  καλίου  και χλωριούχου  αμμωνίου  (όχι όμως  χλωριούχου  
νατρίου ) 
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH 6,5 περίπου  (εναιώρημα  σε νερό σε αναλογία  1:3)  
Καθαρότητα  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 452 (ii) ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Μεταφωσφορικό  κάλιο·  πολυμεταφωσφορικό  κάλιο·  άλας  Kurrοl 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  232-212-6  
Χημική  ονομασία  Πολυφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  (KPO  3 )n 
Ετερογενή  μείγματα  αλάτων  με κάλιο  γραμμικών  πολυμερών  συμπύ­  
κνωσης  του φωσφορικού  οξέος  με τον γενικό  τύπο  H (n + 2)  P n O (3n + 
1) , όπου  «n» είναι  τουλάχιστον  2 
Μοριακό  βάρος  (118)  n 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  53,5 % και έως 61,5 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη  λευκή  σκόνη  ή κρύσταλλοι  ή άχρωμα  υαλώδη  φυλλίδια  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  1 g διαλύεται  σε 100 ml διαλύματος  οξικού  νατρίου  σε αναλογία  
1:25 
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH 7,8 κατ’ ανώτατο  όριο (εναιώρημα  1%)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C επί 4 ώρες  και, στη συνέχεια , 
550 °C επί 30 λεπτά ) 
Κυκλοφωσφορικά  ιόντα  8 % κατ’ ανώτατο  όριο επί της περιεκτικότητας  σε P 2 O 5 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 165
 
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 452 (iii) ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Πολυφωσφορικό  νατριοασβέστιο , υαλώδες  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-782-9  
Χημική  ονομασία  Πολυφωσφορικό  νατριοασβέστιο  
Χημικός  τύπος  (NaPO  3 ) n CaO, όπου  n είναι  συνήθως  5 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  61 % και έως 69 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  υαλώδεις  κρύσταλλοι , σφαιρίδια  
Ταυτοποίηση  
pH Περίπου  5 έως 7 (εναιώρημα  1 % m/m)  
Περιεκτικότητα  σε CaO  7 % - 15 % m/m  
Καθαρότητα  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 452 (iv) ΠΟΛΥΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Μεταφωσφορικό  ασβέστιο·  πολυμεταφωσφορικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  236-769-6  
Χημική  ονομασία  Πολυφωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  (CaP  2 O 6 )n 
Ετερογενή  μείγματα  αλάτων  με ασβέστιο  γραμμικών  πολυμερών  
συμπύκνωσης  του φωσφορικού  οξέος  με τον γενικό  τύπο  H (n + 
2) P n O (n + 1)  , όπου  «n» είναι  τουλάχιστον  2 
Μοριακό  βάρος  (198)  n 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε P 2 O 5 τουλάχιστον  71 % και έως 73 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή άοσμη , λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Συνήθως  μέτρια  διαλυτό  στο νερό. Διαλυτό  σε όξινους  διαλύτες  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 166
 
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Περιεκτικότητα  σε CaO  27 έως 29,5 %  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C επί 4 ώρες  και, στη συνέχεια , 
550 °C επί 30 λεπτά ) 
Κυκλοφωσφορικά  ιόντα  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί της περιεκτικότητας  σε P 2 O 5 ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένη  σε φθόριο ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 459 Β-ΚΥΚΛΟΔΕΞΤΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η β-κυκλοδεξτρίνη  είναι  ένας μη ανάγων  κυκλικός  σακχαρίτης  που 
αποτελείται  από επτά α-1,4-D-γλυκοπυρανοζυλικές  μονάδες . Το 
προϊόν  προκύπτει  από τη δράση  του ενζύμου  κυκλογλυκοζυλοτραν­  
σφεράση  (CGTase), που λαμβάνεται  από τους βακίλλους  Bacillus 
circulans, Paenibacillus macerans ή ανασυνδυασμένος  Bacillus lich ­
eniformis, στέλεχος  SJ1608, σε μερικώς  υδρολυμένο  άμυλο  
Αριθ . EINECS  231-493-2  
Χημική  ονομασία  Κυκλοεπτααμυλόζη  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 10 O 5 ) 7 
Μοριακό  βάρος  1 135  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε (C  6 H 10 O 5 ) 7 τουλάχιστον  98,0 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Ουσιαστικά  άοσμο , λευκό  ή σχεδόν  λευκό  κρυσταλλικό  στερεό  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Διαυγές  και άχρωμο  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτή  στο νερό·  εύκολα  διαλυτή  σε θερμό  νερό·  λίγο 
διαλυτή  στην  αιθανόλη  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 25 : + 160  o έως + 164  o (διάλυμα  1 %)  
τιμή pH:  5,0-8,0 ( διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 14 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Άλλες  κυκλοδεξτρίνες  2 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Υπολείμματα  διαλυτών  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο τολουολίου  και 1 mg/kg κατ’ ανώτατο  
όριο τριχλωροαιθυλενίου  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M8 
E 460 (i) ΜΙΚΡΟΚΡΥΣΤΑΛΛΙΚΗ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗ , ΠΗΚΤΗ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ  
Συνώνυμα  
▼B 
Ορισμός  Η μικροκρυσταλλική  κυτταρίνη  είναι  καθαρισμένη  μερικώς  αποπο­  
λυμερισμένη  κυτταρίνη , η οποία  παρασκευάζεται  με κατεργασία  με 
ανόργανα  οξέα  α-κυτταρίνης  που λαμβάνεται  ως πολτός  από ινώδεις  
φυτικές  ύλες. Ο βαθμός  πολυμερισμού  δεν υπερβαίνει  κατά  κανόνα  
το 400  
Αριθ . EINECS  232-674-9  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 167
 
Χημική  ονομασία  Κυτταρίνη  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Μοριακό  βάρος  Περίπου  36 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε κυτταρίνη  τουλάχιστον  97 % επί άνυδρης  ουσίας  
Κοκκομετρικός  βαθμός  Τουλάχιστον  5 μm (μέγιστη  αναλογία  σωματιδίων  μεγέθους  κάτω  
των 5 μm: 10 %)  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , άοσμη  σκόνη , χρώματος  λευκού  ή σχεδόν  λευκού  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  σε νερό, αιθανόλη , αιθέρα  και αραιά  ανόργανα  οξέα . Λίγο  
διαλυτή  σε διάλυμα  υδροξειδίου  του νατρίου  
Χρωματική  αντίδραση  Σε 1 mg δείγματος  προστίθεται  1 ml φωσφορικού  οξέος  και το 
μείγμα  θερμαίνεται  σε υδατόλουτρο  επί 30 λεπτά . Προστίθενται  
4 ml διαλύματος  πυροκατεχόλης  σε φωσφορικό  οξύ σε αναλογία  
1:4 και το σύνολο  θερμαίνεται  επί 30 λεπτά , οπότε  χρωματίζεται  
κόκκινο  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Να προσδιοριστεί  
Δοκιμή  σχηματισμού  εναιωρήματος  Σε ηλεκτρικό  αναμεικτήρα  υψηλής  ταχύτητας  (12 000 rpm) αναμει­  
γνύονται  30 g δείγματος  με 270 ml νερού  επί 5 λεπτά . Το μείγμα  
που προκύπτει  είναι  είτε ένα λεπτόρρευστο  εναιώρημα  είτε ένα 
λασπώδες , άμορφο  εναιώρημα  που ρέει ελάχιστα  ή καθόλου , καθι­  
ζάνει  ελαφρώς  και περιέχει  πολλές  έγκλειστες  φυσαλλίδες  αέρα . 
Εφόσον  ληφθεί  λεπτόρρευστο  εναιώρημα , μεταγγίζονται  100 ml σε 
ογκομετρικό  κύλινδρο  των 100 ml και αφήνονται  σε ηρεμία  επί 1 
ώρα. Τα στερεά  συστατικά  καθιζάνουν  και εμφανίζεται  διαυγές  
υπερκείμενο  υγρό  
pH Το pH του υπερκείμενου  υγρού  κυμαίνεται  μεταξύ  5,0 και 7,5 (εναι­  
ώρημα  σε νερό 10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  7 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 0,24 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  
Σε 20 ml του κολλοειδούς  που έχει ληφθεί  κατά  τη δοκιμή  σχηματι­  
σμού  εναιωρήματος  (Ταυτοποίηση ), προστίθενται  μερικές  σταγόνες  
διαλύματος  ιωδίου  και αναμιγνύονται . Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  
ιωδοκυανό  ή κυανό  χρώμα  
Καρβοξύλια  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 460 (ii) ΚΟΝΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Ορισμός  Καθαρισμένη , μηχανικώς  διασπασμένη  κυτταρίνη , η οποία  παρα­  
σκευάζεται  με επεξεργασία  α-κυτταρίνης  που λαμβάνεται  ως πολτός  
από ινώδεις  φυτικές  ύλες 
Αριθ . EINECS  232-674-9  
Χημική  ονομασία  Κυτταρίνη·  γραμμικό  πολυμερές  σακχαριτών  γλυκόζης  με δεσμούς  
1:4 
Χημικός  τύπος  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Μοριακό  βάρος  (162)  n (όπου  n έχει κατά  κανόνα  την τιμή 1 000 και άνω) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  92 %  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 168
 
Κοκκομετρικός  βαθμός  Τουλάχιστον  5 μm (μέγιστη  αναλογία  σωματιδίων  μεγέθους  κάτω  
των 5 μm: 10 %)  
Περιγραφή  Άοσμη  σκόνη  λευκού  χρώματος  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  σε νερό, αιθανόλη , αιθέρα  και αραιά  ανόργανα  οξέα . Λίγο  
διαλυτή  σε διάλυμα  υδροξειδίου  του νατρίου  
Δοκιμή  σχηματισμού  εναιωρήματος  Σε ηλεκτρικό  αναμεικτήρα  υψηλής  ταχύτητας  (12 000 rpm) αναμει­  
γνύονται  30 g δείγματος  με 270 ml νερού  επί 5 λεπτά . Το μείγμα  
που προκύπτει  είναι  είτε ένα λεπτόρρευστο  εναιώρημα  είτε ένα 
λασπώδες , άμορφο  εναιώρημα  που ρέει ελάχιστα  ή καθόλου , καθι­  
ζάνει  ελαφρώς  και περιέχει  πολλές  έγκλειστες  φυσαλλίδες  αέρα . 
Εφόσον  ληφθεί  λεπτόρρευστο  εναιώρημα , μεταγγίζονται  100 ml σε 
ογκομετρικό  κύλινδρο  των 100 ml και αφήνονται  σε ηρεμία  επί 1 
ώρα. Τα στερεά  συστατικά  καθιζάνουν  και εμφανίζεται  διαυγές  
υπερκείμενο  υγρό  
pH Το pH του υπερκείμενου  υγρού  κυμαίνεται  μεταξύ  5,0 και 7,5 (εναι­  
ώρημα  σε νερό 10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  7 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Άμυλο  Δεν ανιχνεύεται  
Σε 20 ml του κολλοειδούς  που έχει ληφθεί  κατά  τη δοκιμή  σχηματι­  
σμού  εναιωρήματος  (Ταυτοποίηση ), προστίθενται  μερικές  σταγόνες  
διαλύματος  ιωδίου  και αναμειγνύονται . Δεν πρέπει  να εμφανιστεί  
ιωδοκυανό  ή κυανό  χρώμα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 461 ΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  Μεθυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Ορισμός  Η μεθυλοκυτταρίνη  είναι  κυτταρίνη  που λαμβάνεται  απευθείας  από 
ινώδεις  φυτικές  ύλες και αιθεροποιείται  εν μέρει  με μεθύλια  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Μεθυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), όπου  R 1 , R 2 , R 3 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  3 ή 
— CH  2 CH 3 
Μοριακό  βάρος  Από 20 000 περίπου  έως 380 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μεθοξύλια  (-OCH  3 ) τουλάχιστον  25 % και έως 
33 % κατ’ ανώτατο  όριο και σε υδροξυαιθοξύλια  (-OCH  2 CH 2 OH) 
5 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 169
 
Περιγραφή  Άοσμη  και άγευστη , κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική, χρώματος  λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  ή υπόφαιου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διογκώνεται  μέσα  στο νερό, σχηματίζοντας  ένα διαυγές  έως οπαλί­  
ζον, παχύρρευστο  κολλοειδές  διάλυμα . 
Αδιάλυτη  σε αιθανόλη , αιθέρα  και χλωροφόρμιο . 
Διαλυτή  σε παγόμορφο  οξικό  οξύ 
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 8,0 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 462 ΑΙΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  Αιθυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Ορισμός  Η αιθυλοκυτταρίνη  είναι  κυτταρίνη  που λαμβάνεται  απευθείας  από 
ινώδεις  φυτικές  ύλες και αιθεροποιείται  εν μέρει  με αιθύλια  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Αιθυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 ) όπου  R 1 και R 2 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  2 CH 3 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε αιθοξύλια  (-OC  2 H 5 ) τουλάχιστον  44 % και έως 
50 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  (που ισοδυναμεί  με 2,6 
αιθοξύλια  κατ’ ανώτατο  όριο ανά μονάδα  ανυδριτικού  παραγώγου  
της γλυκόζης ) 
Περιγραφή  Ελαφρώς  υγροσκοπική , λευκή  έως υπόλευκη , άοσμη  και άγευστη  
σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτη  στο νερό, σε γλυκερόλη  και σε προπανοδιόλη - 
1,2, αλλά  διαλυτή  σε διάφορες  αναλογίες  σε ορισμένους  οργανικούς  
διαλύτες  ανάλογα  με την περιεκτικότητα  σε αιθοξύλια . Η αιθυλο­  
κυτταρίνη  που περιέχει  αιθοξύλια  σε ποσοστό  μικρότερο  από 46- 
48 % είναι  εύκολα  διαλυτή  σε τετραϋδροφουράνιο , οξικό  μεθυλε­  
στέρα , χλωροφόρμιο  και σε μείγματα  αρωματικών  υδρογονανθρά­  
κων-αιθανόλης . Η αιθυλοκυτταρίνη  που περιέχει  αιθοξύλια  σε ποσο­  
στό 46-48 % και άνω είναι  εύκολα  διαλυτή  σε αιθανόλη , μεθανόλη , 
τολουόλιο , χλωροφόρμιο  και οξικό  αιθυλεστέρα  
Δοκιμή  σχηματισμού  μεμβράνης  Διαλύονται  5 g του δείγματος  σε 95 g μείγματος  τολουολίου  και 
αιθανόλης , αναλογίας  80:20 (w/w). Σχηματίζεται  διαυγές , σταθερό , 
ελαφρώς  κίτρινο  διάλυμα . Φέρονται  λίγα ml του διαλύματος  σε 
γυάλινη  πλάκα  και αφήνεται  ο διαλύτης  να εξατμιστεί . Σχηματίζεται  
μια πυκνή , σκληρή , συνεχής , διαφανής  μεμβράνη . Η μεμβράνη  είναι  
εύφλεκτη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 170
 
pH Ουδέτερο , προσδιοριζόμενο  με χαρτί  ηλιοτροπίου  (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 463 ΥΔΡΟΞΥΠΡΟΠΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  Υδροξυπροπυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Ορισμός  Η υδροξυπροπυλοκυτταρίνη  είναι  κυτταρίνη  που λαμβάνεται  απευ­  
θείας  από ινώδεις  φυτικές  ύλες και αιθεροποιείται  εν μέρει  με υδρο­  
ξυπροπύλια  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Υδροξυπροπυλαιθέρας  της κυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ) όπου  R 1 , R 2 , R 3 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  2 CHOHCH  3 
— CH  2 CHO(CH  2 CHOHCH  3 )CH  3 
— CH  2 CHO[CH  2 CHO(CH  2 CHOHCH  3 )CH  3 ]CH  3 
Μοριακό  βάρος  Από 30 000 περίπου  έως 1 000 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε υδροξυπροποξύλια  (-OCH  2 CHOHCH  3 ) 80,5 % 
κατ’ ανώτατο  όριο, που ισοδυναμεί  με 4,6 υδροξυπροπύλια  κατ’ 
ανώτατο  όριο ανά μονάδα  ανυδριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης , 
επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη  και άγευστη , κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική, χρώματος  λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  ή υπόφαιου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διογκώνεται  μέσα  στο νερό, σχηματίζοντας  ένα διαυγές  έως οπαλί­  
ζον, παχύρρευστο  κολλοειδές  διάλυμα . Διαλυτή  σε αιθανόλη . Αδιά­  
λυτη  σε αιθέρα  
Αεριοχρωματογραφία  Προσδιορισμός  των υποκαταστατών  με αέριο  χρωματογραφία  
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 8,0 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  800 ± 
25 °C  
Προπυλενοχλωρυδρίνες  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 171
 
Ε 464 ΥΔΡΟΞΥΠΡΟΠΥΛΟΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη  είναι  κυτταρίνη  που λαμβάνεται  
απευθείας  από ινώδεις  φυτικές  ύλες και αιθεροποιείται  εν μέρει  με 
μεθύλια , με ένα μικρό  ποσοστό  υποκατάστασης  από υδροξυπροπύ­  
λια 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  2- Υδροξυπροπυλαιθέρας  της μεθυλοκυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), όπου  R 1 , R 2 , R 3 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  3 
— CH  2 CHOHCH  3 
— CH  2 CHO (CH  2 CHOHCH  3 ) CH  3 
— CH  2 CHO[CH  2 CHO (CH  2 CHOHCH  3 ) CH  3 ]CH  3 
Μοριακό  βάρος  Από 13 000 περίπου  έως 200 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μεθοξύλια  (-OCH  3 ) τουλάχιστον  19 % και έως 
30 % κατ’ ανώτατο  όριο και σε υδροξυπροποξύλια  (-OCH  2 CHOH­
CH 3 ) 12 % κατ’ ανώτατο  όριο, επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη  και άγευστη , κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική, χρώματος  λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  ή υπόφαιου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διογκώνεται  μέσα  στο νερό, σχηματίζοντας  ένα διαυγές  έως οπαλί­  
ζον, παχύρρευστο  κολλοειδές  διάλυμα . Αδιάλυτη  σε αιθανόλη  
Αεριοχρωματογραφία  Προσδιορισμός  των υποκαταστατών  με αεριοχρωματογραφία  
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 8,0 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο για τα προϊόντα  με ιξώδες  50 mPa.s και 
άνω 
3 % κατ’ ανώτατο  όριο για τα προϊόντα  με ιξώδες  κάτω  των 50 
mPa.s  
Προπυλενοχλωρυδρίνες  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 465 ΑΙΘΥΛΟΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  Μεθυλαιθυλοκυτταρίνη  
Ορισμός  Η αιθυλομεθυλοκυτταρίνη  είναι  κυτταρίνη  που λαμβάνεται  απευ­  
θείας  από ινώδεις  φυτικές  ύλες και αιθεροποιείται  εν μέρει  με μεθύ­  
λια και αιθύλια  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Αιθυλ -μεθυλαιθέρας  της κυτταρίνης  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 172
 
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), όπου  R 1 , R 2 , R 3 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  3 
— CH  2 CH 3 
Μοριακό  βάρος  Από 30 000 περίπου  έως 40 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα , επί άνυδρης  ουσίας , σε μεθοξύλια  (-OCH  3 ) τουλά­  
χιστον  3,5 % και έως 6,5 % κατ’ ανώτατο  όριο και σε αιθοξύλια  
(-OCH  2 CH 3 ) τουλάχιστον  14,5 % και έως 19 % κατ’ ανώτατο  όριο 
και συνολική  περιεκτικότητα  σε αλκοξύλια  τουλάχιστον  13,2 % και 
έως 19,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένη  σε μεθοξύλια  
Περιγραφή  Άοσμη  και άγευστη , κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική, χρώματος  λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  ή υπόφαιου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διογκώνεται  μέσα  στο νερό, σχηματίζοντας  ένα διαυγές  έως οπαλί­  
ζον, παχύρρευστο  κολλοειδές  διάλυμα . Διαλυτή  σε αιθανόλη . Αδιά­  
λυτη  σε αιθέρα  
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 8,0 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο για την ινώδη  μορφή  και 10 % κατ’ 
ανώτατο  όριο για την κονιοποιημένη  μορφή  (105 °C, μέχρι  σταθε­  
ρού βάρους ) 
Θειική  τέφρα  0,6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M8 
Ε 466 ΑΛΑΣ  ΜΕ ΝΕΤΡΙΟ  ΤΗΣ  ΚΑΡΘΟΞΥΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ , 
ΚΟΜΜΙ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ  
Συνώνυμα  NaCMC · άλας  CMC με νάτριο  
Ορισμός  Το άλας  με νάτριο  της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης  είναι  μερικό  άλας  
με νάτριο  ενός καρβοξυμεθυλαιθέρα  της κυτταρίνης , η οποία  λαμ­  
βάνεται  απευθείας  από ινώδεις  φυτικές  ύλες 
▼B 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  με νάτριο  του καρβοξυμεθυλαιθέρα  της κυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκαταστημένου  ανυδρι­  
τικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον ακόλουθο  γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), όπου  R 1 , R 2 , R 3 μπορεί  να είναι : 
— H 
— CH  2 COONa 
— CH  2 COOH  
Μοριακό  βάρος  Άνω του 17 000 περίπου  (βαθμός  πολυμερισμού  κατά  προσέγγιση  
100) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη  και άγευστη , κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική, χρώματος  λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  ή υπόφαιου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 173
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Σχηματίζει  με νερό παχύρρευστο  κολλοειδές  διάλυμα . Αδιάλυτη  σε 
αιθανόλη  
Δοκιμή  σχηματισμού  αφρού  Διάλυμα  του δείγματος  με συγκέντρωση  0,1 % ανακινείται  ζωηρά . 
Δεν εμφανίζεται  καθόλου  στιβάδα  αφρού . (Με τη δοκιμή  αυτή  δια­ 
κρίνεται  το άλας  με νάτριο  της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης  από 
άλλους  αιθέρες  της κυτταρίνης ) 
Σχηματισμός  ιζήματος  Σε 5 ml διαλύματος  του δείγματος  με συγκέντρωση  0,5 %, προστί­  
θενται  5 ml διαλύματος  θειικού  χαλκού  ή θειικού  αργιλίου  5 %, 
οπότε  σχηματίζεται  ίζημα . (Με τη δοκιμή  αυτή  διακρίνεται  το 
άλας  με νάτριο  της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης  από άλλους  αιθέρες  
της κυτταρίνης , καθώς  και από τη ζελατίνη , το κόμμι  χαρουπιών  και 
το τραγακάνθινο  κόμμι ) 
Χρωματική  αντίδραση  Σε 50 ml νερού  προστίθενται  υπό ανάδευση  0,5 g κονιοποιημένου  
άλατος  με νάτριο  της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης , ώστε  να επιτευχθεί  
ομοιόμορφη  διασπορά . Η ανάδευση  συνεχίζεται  μέχρι  να ληφθεί  
διαυγές  διάλυμα , το οποίο  χρησιμοποιείται  για την ακόλουθη  δοκι­  
μή: 
Σε 1 mg δείγματος , που έχει προηγουμένως  αραιωθεί  με ίσο όγκο  
νερού  σε μικρό  δοκιμαστικό  σωλήνα , προστίθενται  5 σταγόνες  δια­ 
λύματος  ναφθόλης -1. Ο δοκιμαστικός  σωλήνας  κρατείται  υπό κλίση  
και εισάγονται  με προσοχή  κατά  μήκος  των τοιχωμάτων  του 2 ml 
θειικού  οξέος  ώστε  να σχηματίσει  κάτω  στιβάδα . Στη μεσεπιφάνεια  
αναπτύσσεται  μια κοκκινοπορφυρή  χρώση  
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 8,5 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Βαθμός  υποκατάστασης  Τουλάχιστον  0,2 και όχι περισσότερα  από 1,5 καρβοξυμεθύλια  
(-CH  2 COOH) ανά μονάδα  ανυδριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικές  γλυκολικές  ενώσεις  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο υπολογιζόμενες  ως γλυκολικό  νάτριο  επί 
άνυδρης  ουσίας  
Νάτριο  12,4 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
E 468 ΑΛΑΣ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  ΤΗΣ  ΚΑΡΒΟΞΥΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ  ΜΕ 
ΣΤΑΥΡΟΔΕΣΜΟΥΣ , ΚΟΜΜΙ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ  ΜΕ ΣΤΑΥΡΟΔΕΣΜΟΥΣ  
Συνώνυμα  Καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  με σταυροδεσμούς·  CMC με σταυροδε­  
σμούς·  άλας  με νάτριο  της CMC με σταυροδεσμούς  
Ορισμός  Η καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  με σταυροδεσμούς  είναι  το άλας  με 
νάτριο  εν μέρει  Ο-καρβοξυμεθυλιωμένης  κυτταρίνης  στην  οποία  
έχουν  δημιουργηθεί  σταυροδεσμοί  μέσω  θερμικής  κατεργασίας  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  με νάτριο  του φέροντος  σταυροδεσμούς  καρβοξυμεθυλαιθέρα  
της κυτταρίνης  
Χημικός  τύπος  Τα πολυμερή  που περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκατεστημένου  ανυ­  
δριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον γενικό  τύπο : 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ) όπου  R1, R2 και R3 μπορεί  να είναι  
κάποιο  από τα ακόλουθα : 
— H 
— CH  2 COONa 
— CH  2 COOH  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 174
 
Περιγραφή  Ελαφρώς  υγροσκοπική , λευκή  έως υπόλευκη , άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Σχηματισμός  ιζήματος  Ποσότητα  1 g ανακινείται  με 100 ml διαλύματος  που περιέχει  4 mg/ 
kg κυανού  του μεθυλενίου  και το σύνολο  αφήνεται  να καθιζήσει . Η 
προς  εξέταση  ουσία  απορροφά  το κυανό  του μεθυλενίου  και καθι­  
ζάνει  με τη μορφή  κυανής , ινώδους  μάζας  
Χρωματική  αντίδραση  Ποσότητα  1 g ανακινείται  με 50 ml νερού . 1 ml του μείγματος  
μεταφέρεται  σε δοκιμαστικό  σωλήνα , προστίθενται  1 ml νερού  και 
0,05 ml προσφάτως  παρασκευασμένου  διαλύματος  40 g/l α-ναφθό­  
λης σε μεθανόλη . Ο δοκιμαστικός  σωλήνας  κρατείται  υπό κλίση  και 
προστίθενται  προσεκτικά  2 ml θειικού  οξέος  κατά  μήκος  των τοι­ 
χωμάτων  του ώστε  να σχηματίσει  κάτω  στιβάδα . Στη μεσεπιφάνεια  
αναπτύσσεται  μια κοκκινοϊώδης  χρώση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Τουλάχιστον  5,0 και έως 7,0 κατ’ ανώτατο  όριο (διάλυμα  1 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  6 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 10 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  υποκατάστασης  Τουλάχιστον  0,2 και έως 1,5 κατ’ ανώτατο  όριο καρβοξυμεθύλια  
ανά μονάδα  ανυδριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης  
Περιεκτικότητα  σε νάτριο  12,4 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 469 ΕΝΖΥΜΙΚΑ  ΥΔΡΟΛΥΜΕΝΗ  ΚΑΡΒΟΞΥΜΕΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ , 
ΕΝΖΥΜΙΚΑ  ΥΔΡΟΛΥΜΕΝΟ  ΚΟΜΜΙ  ΚΥΤΤΑΡΙΝΗΣ  
Συνώνυμα  Άλας  με νάτριο  καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης , ενζυμικά  υδρολυμένης  
Ορισμός  Ενζυμικά  υδρολυμένη  καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  λαμβάνεται  από 
καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη  με ενζυμική  πέψη  με κυτταρινάση  παρα­  
γόμενη  από Trichoderma longibrachiatum ( πρώην  T. reesei)  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  με νάτριο  καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης , εν μέρει  ενζυμικά  υδρο­  
λυμένης  
Χημικός  τύπος  Άλατα  νατρίου  πολυμερών  που περιέχουν  δομικές  μονάδες  υποκατε­  
στημένου  ανυδριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης  με τον γενικό  τύπο : 
[C 6 H 7 O 2 (OH)  x (OCH  2 COONa)  y ] n 
όπου  n είναι  ο βαθμός  πολυμερισμού  
x = 1,50 έως 2,80 
y = 0,2 έως 1,50 
x + y = 3,0 
(y = βαθμός  υποκατάστασης ) 
Μοριακό  βάρος  178,14 όπου  y = 0,20 
282,18 όπου  y = 1,50 
Μακρομόρια : Τουλάχιστον  800 (n περίπου  4) 
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99,5 %, συμπεριλαμβανομένων  των μονο - και δισακ­  
χαριτών , επί ξηράς  ουσίας  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 175
 
Περιγραφή  Λευκή  ή ελαφρώς  υποκίτρινη  ή υπόφαιη , άοσμη , ελαφρώς  υγροσκο­  
πική κοκκώδης  ή ινώδης  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, αδιάλυτη  σε αιθανόλη  
Δοκιμή  σχηματισμού  αφρού  Διάλυμα  0,1 % του δείγματος  ανακινείται  ζωηρά . Δεν εμφανίζεται  
καθόλου  στιβάδα  αφρού . Η δοκιμή  αυτή  διακρίνει  το άλας  με νάτριο  
της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης , υδρολυμένης  ή μη, από άλλους  κυτ­  
ταρινικούς  αιθέρες  και από αλγινικά  και φυσικά  κόμμεα  
Σχηματισμός  ιζήματος  Σε 5 ml διαλύματος  του δείγματος  με συγκέντρωση  0,5 % προστί­  
θενται  5 ml διαλύματος  θειικού  χαλκού  ή αργιλίου  5 %. Εμφανίζεται  
ίζημα . Η δοκιμή  αυτή  διακρίνει  το άλας  με νάτριο  της καρβοξυμε­  
θυλοκυτταρίνης , υδρολυμένης  ή μη, από άλλους  κυτταρινικούς  αιθέ­  
ρες και από τη ζελατίνη , το κόμμι  χαρουπιών  και το τραγακάνθινο  
κόμμι  
Χρωματική  αντίδραση  Σε 50 ml νερού  προστίθενται  υπό ανάδευση  0,5 g του κονιοποι­  
ημένου  δείγματος  για να επιτευχθεί  ομοιόμορφη  διασπορά . Η ανά­  
δευση  συνεχίζεται  μέχρι  να ληφθεί  διαυγές  διάλυμα . 1 ml του δια­ 
λύματος  αραιώνεται  με 1 ml νερού  σε μικρό  δοκιμαστικό  σωλήνα . 
Προστίθενται  5 σταγόνες  ναφθόλης -1 TS. Ο σωλήνας  κρατείται  υπό 
κλίση  και εισάγονται  προσεκτικά  κατά  μήκος  των τοιχωμάτων  του 
2 ml θειικού  οξέος  ώστε  να σχηματίσει  κάτω  στιβάδα . Στη μεσεπι­  
φάνεια  αναπτύσσεται  μια κοκκινοπορφυρή  χρώση  
Ιξώδες  (στερεά  60 %)  Τουλάχιστον  2 500 kgm  -1 s -1 (25 °C) που αντιστοιχεί  σε μέσο  
μοριακό  βάρος  5 000 Da  
pH Τουλάχιστον  6,0 και έως 8,5 κατ’ ανώτατο  όριο (κολλοειδές  διά­ 
λυμα  1%)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  12 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Βαθμός  υποκατάστασης  Τουλάχιστον  0,2 και έως 1,5 κατ’ ανώτατο  όριο καρβοξυμεθύλια  
ανά μονάδα  ανυδριτικού  παραγώγου  της γλυκόζης  επί ξηράς  ουσίας  
Χλωριούχο  νάτριο  και γλυκολικό  νάτριο  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Υπολειμματική  ενζυμική  δραστικότητα  Δοκιμή  θετική . Δεν επέρχεται  καμία  αλλαγή  στο ιξώδες  του διαλύ­  
ματος  δοκιμής , πράγμα  που δείχνει  υδρόλυση  του άλατος  με νάτριο  
της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης  
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 470α ΑΛΑΤΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ , ΚΑΛΙΟ  ΚΑΙ  ΑΣΒΕ­  
ΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Άλατα  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο  λιπαρών  οξέων  που απαντούν  
στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα άλατα  αυτά  λαμβάνονται  είτε από 
βρώσιμα  λίπη και έλαια  είτε από αποσταγμένα  λιπαρά  οξέα  βρώσι­  
μων λιπών  και ελαίων . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί άνυδρης  ουσίας  (105 °C 
μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Περιγραφή  Ελαφρά  στερεά  σε μορφή  σκόνης  ή νιφάδων  ή ημιστερεά  προϊόντα , 
χρώματος  λευκού  ή υπόλευκου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 176
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Άλατα  με νάτριο  και κάλιο : διαλυτά  στο νερό και στην  αιθανόλη . 
Άλατα  με ασβέστιο : αδιάλυτα  σε νερό, αιθανόλη  και αιθέρα  
Δοκιμή  κατιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Νάτριο  Τουλάχιστον  9 % και έως 14 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένο  σε 
Na 2 O 
Κάλιο  Τουλάχιστον  13 % και έως 21,5 % κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένο  
σε K 2 O 
Ασβέστιο  Τουλάχιστον  8,5 % και έως 13 % κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένο  σε 
CaO 
Ασαπωνοποίητες  ύλες 2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  αλκάλια  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένα  σε NaOH  
Ύλες  αδιάλυτες  σε αλκοόλη  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μόνον  προκειμένου  για τα άλατα  με 
νάτριο  και κάλιο ) 
Ε 470b ΑΛΑΤΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  ΜΕ ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Άλατα  με μαγνήσιο  λιπαρών  οξέων  που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη 
και έλαια . Τα άλατα  αυτά  λαμβάνονται  είτε από βρώσιμα  λίπη και 
έλαια  είτε από αποσταγμένα  λιπαρά  οξέα  βρώσιμων  λιπών  και ελαί­  
ων 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί άνυδρης  ουσίας  (105 °C 
μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Περιγραφή  Ελαφρά  στερεά  σε μορφή  σκόνης  ή νιφάδων  ή ημιστερεά  προϊόντα , 
χρώματος  λευκού  ή υπόλευκου  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτα  στο νερό, μερικώς  διαλυτά  σε αιθανόλη  και αιθέρα  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Μαγνήσιο  Τουλάχιστον  6,5 % και έως 11 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένο  
σε MgO  
Ελεύθερα  αλκάλια  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο εκφρασμένα  σε MgO  
Ασαπωνοποίητες  ύλες 2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 177
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 471 ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Μονοστεατικό  γλυκερύλιο·  μονοπαλμιτικό  γλυκερύλιο·  μονοελαϊκό  
γλυκερύλιο  κ.λπ.· μονοστεατίνη , μονοπαλμιτίνη , μονοελαΐνη  κ.λπ. 
GMS (μονοστεατικό  γλυκερύλιο ) 
Ορισμός  Τα μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  συνίστανται  από μείγματα  
μονο -, δι- και τριεστέρων  της γλυκερόλης  (γλυκερίνης ) με λιπαρά  
οξέα  που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Ενδέχεται  να 
περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθερων  λιπαρών  οξέων  και γλυκε­  
ρόλης  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μονο - και διεστέρες : τουλάχιστον  70 %  
Περιγραφή  Τα προϊόντα  ποικίλλουν  από ελαιώδη  υγρά  χρώματος  ωχροκίτρινου  
έως ωχροκάστανου  έως σκληρά  κηρώδη  στερεά  χρώματος  λευκού  ή 
ελαφρώς  υπόλευκου . Τα στερεά  είναι  δυνατόν  να έχουν  τη μορφή  
νιφάδων , σκόνης  ή μικρών  σφαιριδίων  
Ταυτοποίηση  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  
λιπαρών  οξέων  με πολυόλες  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτα  στο νερό, διαλυτά  σε αιθανόλη  και τολουόλιο  στους  
50 °C  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Βαθμός  οξύτητας  6 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερη  γλυκερόλη  7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πολυγλυκερόλες  Μέγιστη  περιεκτικότητα  4 % σε διγλυκερόλη  και 1 % σε ανώτερες  
πολυγλυκερόλες , υπολογιζόμενη  και στις δύο περιπτώσεις  επί της 
περιεκτικότητας  σε ολική  γλυκερόλη  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  16 % και έως 33 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  800 ± 
25 °C  
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 178
 
Ε 472 a ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΟΞΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥΚΕ­  
ΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Εστέρες  του οξικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια·  ακετογλυκε­  
ρίδια·  ακετυλιωμένα  μονο - και διγλυκερίδια·  μεικτοί  εστέρες  γλυκε­  
ρόλης  με οξικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με οξικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  που 
απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  ενδέχεται  
να περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθερης  γλυκερόλης , ελεύθερων  
λιπαρών  οξέων , ελεύθερου  οξικού  οξέος  και ελεύθερων  γλυκεριδίων  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Διαυγή  ευκίνητα  υγρά  έως στερεά , των οποίων  το χρώμα  ποικίλλει  
από λευκό  έως ωχροκίτρινο  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οξικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτοι  στο νερό. Διαλυτοί  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του οξικού  και των 
λιπαρών  Λιγότερο  από 1% 
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  οξικό  οξύ Τουλάχιστον  9 % και έως 32 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  (και οξικό  οξύ) 3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  14 % και έως 31 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  800 ± 
25 °C  
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 472 b ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΓΑΛΑΚΤΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  
ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Εστέρες  του γαλακτικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια·  γαλακτο­  
γλυκερίδια·  μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  εστεροποιημένα  
με γαλακτικό  οξύ 
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με γαλακτικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  που 
απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  ενδέχεται  
να περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθερης  γλυκερόλης , ελεύθερων  
λιπαρών  οξέων , ελεύθερου  γαλακτικού  οξέος  και ελεύθερων  γλυκε­  
ριδίων  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 179
 
Περιγραφή  Διαυγή  ευκίνητα  υγρά  έως κηρώδη  στερεά , μεταβλητής  σύστασης , 
των οποίων  το χρώμα  ποικίλλει  από λευκό  έως ωχροκίτρινο  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γαλακτικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτοι  σε κρύο  νερό αλλά  κολλοειδώς  διαλυτοί  σε θερμό  νερό 
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του γαλακτικού  και των 
λιπαρών  Λιγότερο  από 1 %  
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  γαλακτικό  οξύ Τουλάχιστον  13 % και έως 45 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  (και γαλακτικό  
οξύ) 3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  13 % και έως 30 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 472 c ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΚΙΤΡΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥ­  
ΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Citrem · εστέρες  του κιτρικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια·  
κιτρογλυκερίδια·  μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  εστεροποι­  
ημένα  με κιτρικό  οξύ 
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με κιτρικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  που 
απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  είναι  
δυνατόν  να περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθερης  γλυκερόλης , 
ελεύθερων  λιπαρών  οξέων , ελεύθερου  κιτρικού  οξέος  και ελεύθερων  
γλυκεριδίων  και να έχουν  εξουδετερωθεί , πλήρως  ή εν μέρει , με 
άλατα  νατρίου , καλίου  ή ασβεστίου  που είναι  κατάλληλα  για τον 
σκοπό  αυτό  και έχουν  εγκριθεί  ως πρόσθετα  τροφίμων  σύμφωνα  με 
τον παρόντα  κανονισμό . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Υγρά  έως κηρώδη  στερεά  ή ημιστερεά , των οποίων  το χρώμα  ποι­ 
κίλλει  από υποκίτρινο  έως ανοικτό  καστανό  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 180
 
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  κιτρικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτοι  σε κρύο  νερό, κολλοειδώς  διαλυτοί  σε θερμό  νερό, δια­ 
λυτοί  σε λίπη και έλαια , αδιάλυτοι  σε κρύα  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του κιτρικού  και των 
λιπαρών  Λιγότερο  από 1 %  
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  8 % και έως 33 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  κιτρικό  οξύ Τουλάχιστον  13 % και έως 50 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  Μη εξουδετερωμένα  προϊόντα : 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 
25 °C) 
Μερικώς  ή πλήρως  εξουδετερωμένα  προϊόντα : 10 % κατ’ ανώτατο  
όριο (800 ± 25 °C)  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  130 κατ’ ανώτατο  όριο 
Τα κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  από άλατα  
λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η παρουσία  
αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6% (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  νάτριο ). 
Ε 472 d ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΤΡΥΓΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥ­  
ΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Εστέρες  του τρυγικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια·  μονο - και 
διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  εστεροποιημένα  με τρυγικό  οξύ 
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  της γλυκερόλης  με τρυγικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  
που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  ενδέ­  
χεται  να περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθερης  γλυκερόλης , ελεύ­  
θερων  λιπαρών  οξέων , ελεύθερου  τρυγικού  οξέος  και ελεύθερων  
γλυκεριδίων  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Κολλώδη  παχύρρευστα  υποκίτρινα  υγρά  έως σκληροί  κίτρινοι  κηροί  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  τρυγικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του τρυγικού  και των 
λιπαρών  Λιγότερο  από 1,0 %  
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  12 % και έως 29 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 181
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  τρυγικό  οξύ Τουλάχιστον  15 % και έως 50 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 472 e ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΑΚΕΤΥΛΟΤΡΥΓΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  
ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Εστέρες  του διακετυλοτρυγικού  οξέος  με μονο - και διγλυκερίδια·  
μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  εστεροποιημένα  με μονο - 
και διακετυλοτρυγικό  οξύ· μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με διακετυ­  
λοτρυγικό  οξύ και λιπαρά  οξέα  
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με μονο - και διακετυλοτρυγικό  οξύ 
(παράγωγα  του τρυγικού  οξέος ) και με λιπαρά  οξέα  που απαντούν  
στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  είναι  δυνατόν  να 
περιέχουν  σε μικρές  ποσότητες  ελεύθερη  γλυκερόλη , ελεύθερα  
λιπαρά  οξέα , ελεύθερο  τρυγικό  και οξικό  οξύ και τους συνδυασμούς  
στους  καθώς  και ελεύθερα  γλυκερίδια . Περιέχουν  επίσης  τρυγικούς  
και οξικούς  εστέρες  των λιπαρών  οξέων  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Ποικίλλουν  από κολλώδη  παχύρρευστα  υγρά  και λιποειδή  ημιστερεά  
έως κηρούς  κιτρίνου  χρώματος , όταν  δε έλθουν  σε επαφή  με υγρό  
αέρα , υδρολύονται  ελευθερώνοντας  οξικό  οξύ 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  τρυγικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οξικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του οξικού , του τρυγι­  
κού και των λιπαρών  Λιγότερο  από 1% 
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  11 % και έως 28 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, προσδιοριζόμενη  με πύρωση  στους  800 ± 
25 °C  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 182
 
Ολικό  τρυγικό  οξύ Τουλάχιστον  10 % και έως 40 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  οξικό  οξύ Τουλάχιστον  8 % και έως 32 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  40 και έως 130 κατ’ ανώτατο  όριο 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 472 f ΜΕΙΚΤΟΙ  ΕΣΤΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΟΞΙΚΟΥ  ΚΑΙ  ΤΡΥΓΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  
ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Μονο - και διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  εστεροποιημένα  με οξικό  
και τρυγικό  οξύ 
Ορισμός  Μεικτοί  εστέρες  γλυκερόλης  με οξικό  και τρυγικό  οξύ και με λιπαρά  
οξέα  που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Τα προϊόντα  αυτά  
είναι  δυνατόν  να περιέχουν  σε μικρές  ποσότητες  ελεύθερη  γλυκερό­  
λη, ελεύθερα  λιπαρά  οξέα , ελεύθερο  τρυγικό  και οξικό  οξύ καθώς  
και ελεύθερα  γλυκερίδια . Περιέχουν  ενδεχομένως  μονο - και διακε­  
τυλοτρυγικούς  εστέρες  μονο - και διγλυκεριδίων  λιπαρών  οξέων  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Κολλώδη  υγρά  έως στερεά , των οποίων  το χρώμα  ποικίλλει  από 
λευκό  έως ωχροκίτρινο  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  τρυγικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οξικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Άλλα  οξέα  πλην  του οξικού , του τρυγι­  
κού και των λιπαρών  Λιγότερο  από 1,0 %  
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολική  γλυκερόλη  Τουλάχιστον  12 % και έως 27 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  οξικό  οξύ Τουλάχιστον  10 % και έως 20 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  τρυγικό  οξύ Τουλάχιστον  20 % και έως 40 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 183
 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 473 ΕΣΤΕΡΕΣ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  ΜΕ ΣΑΚΧΑΡΟΖΗ  
Συνώνυμα  Εστεροσάκχαρα·  εστέρες  ζάχαρης  
Ορισμός  Πρόκειται  κυρίως  για μονο -, δι- και τριεστέρες  της σακχαρόζης  με 
λιπαρά  οξέα  που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Παρα­  
σκευάζονται  από σακχαρόζη  και μεθυλ -, αιθυλ - και βινυλεστέρες  
βρώσιμων  λιπαρών  οξέων  (συμπεριλαμβανομένου  του λαυρικού ) ή 
από σακχαρογλυκερίδια  με εκχύλιση . Για την παρασκευή  τους δεν 
επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  άλλοι  οργανικοί  διαλύτες  εκτός  
από διμεθυλοσουλφοξείδιο , διμεθυλοφορμαμίδιο , οξικό  αιθυλεστέρα , 
προπανόλη -2, 2-μεθυλοπροπανόλη -1, προπυλενογλυκόλη , μεθυλαι­  
θυλοκετόνη  και υπερκρίσιμο  διοξείδιο  του άνθρακα . Κατά  τη διαδι­  
κασία  παρασκευής  επιτρέπεται  να χρησιμοποιείται  p-μεθοξυφαινόλη  
ως σταθεροποιητής . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  80 %  
Περιγραφή  Στερεά  σε μορφή  σκληρής  πηκτής , μαλακών  μαζών  ή λευκής  έως 
ελαφρώς  λευκόφαιης  σκόνης  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  σακχαρόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτοί  στο νερό, διαλυτοί  στην  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Ελεύθερη  σακχαρόζη  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
p-Μεθοξυφαινόλη  100 μg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ακεταλδεΰδη  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθανόλη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Διμεθυλοσουλφοξείδιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Διμεθυλοφορμαμίδιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
2-Μεθυλοπροπανόλη -1 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξικός  αιθυλεστέρας  
350 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό Προπανόλη -2 
Προπυλενογλυκόλη  9 
> > > = 
> > > ; 
Μεθυλαιθυλκετόνη 10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 184
 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 474 ΣΑΚΧΑΡΟΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  
Συνώνυμα  Γλυκερίδια  ζάχαρης  
Ορισμός  Τα σακχαρογλυκερίδια  παράγονται  με αντίδραση  σακχαρόζης  με 
βρώσιμα  λίπη ή έλαια , οπότε  προκύπτουν  κυρίως  μείγματα  μονο -, 
δι- και τριεστέρων  της σακχαρόζης  με λιπαρά  οξέα  (συμπεριλαμβα­  
νομένου  του λαυρικού  οξέος ) μαζί με υπολείμματα  μονο -, δι- και 
τριγλυκεριδίων  από τα χρησιμοποιούμενα  λίπη ή έλαια . Για την 
παρασκευή  τους δεν επιτρέπεται  να χρησιμοποιούνται  άλλοι  οργανι­  
κοί διαλύτες  εκτός  από κυκλοεξάνιο , διμεθυλοφορμαμίδιο , οξικό  
αιθυλεστέρα , 2-μεθυλοπροπανόλη -1 και προπανόλη -2 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε εστέρες  λιπαρών  οξέων  με σακχαρόζη  τουλάχι­  
στον  40 % και έως 60 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Στερεά  σε μορφή  μαλακών  μαζών  σκληρής  πηκτής  ή λευκής  έως 
υπόλευκης  σκόνης  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  σακχαρόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτα  στο νερό, διαλυτά  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Ελεύθερη  σακχαρόζη  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθανόλη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Διμεθυλοφορμαμίδιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
2-Μεθυλοπροπανόλη -1 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Κυκλοεξάνιο 9 
= 
; 
Οξικός  αιθυλεστέρας  
350 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο, μεμονωμένα  ή σε συνδυασμό  
Προπανόλη -2 9 
= 
; 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 185
 
Ε 475 ΠΟΛΥΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  Εστέρες  πολυγλυκερολών  με λιπαρά  οξέα·  εστέρες  πολυγλυκερινών  
με εστέρες  λιπαρών  οξέων  
Ορισμός  Τα πολυγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  παράγονται  με εστεροποίηση  
πολυγλυκερολών  με βρώσιμα  λίπη και έλαια  ή με λιπαρά  οξέα  
που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Η πολυγλυκερολική  
ρίζα είναι  κατά  κύριο  λόγο  δι-, τρι- και τετραγλυκερόλη , ενώ η 
περιεκτικότητα  σε επταγλυκερόλη  ή ανώτερες  πολυγλυκερόλες  δεν 
υπερβαίνει  το 10 %  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Συνολική  περιεκτικότητα  σε εστέρες  λιπαρών  οξέων  τουλάχιστον  
90 %  
Περιγραφή  Ελαιώδη  έως πολύ  παχύρρευστα  ανοικτοκίτρινα  έως κεχριμπαρό­  
χρωμα  υγρά , εύπλαστα  ή μαλακά  στερεά  χρώματος  ανοικτού  χρυ­  
σοκάστανου  έως μεσαίου  καστανού  και σκληρά  κηρώδη  στερεά  
χρώματος  ανοικτού  χρυσοκάστανου  έως καστανού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πολυγλυκερολών  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Οι εστέρες  αυτοί  ποικίλλουν  από πολύ  υδρόφιλες  έως πολύ  λιπόφι­  
λες ουσίες  αλλά  ως τάξη  συμπεριφέρονται  ως κολλοειδώς  διαλυτοί  
στο νερό και διαλυτοί  σε οργανικούς  διαλύτες  και έλαια  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Άλλα  οξέα  πλην  των λιπαρών  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  6 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Γλυκερόλη  και πολυγλυκερόλες  ολικές  Τουλάχιστον  18 % και έως 60 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Γλυκερόλη  και πολυγλυκερόλες  ελεύθε­  
ρες 7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 476 ΠΟΛΥΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΤΟΥ  ΠΟΛΥΡΙΚΙΝΕΛΑΪΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ  
Συνώνυμα  Γλυκερίδια  συμπυκνωμένων  λιπαρών  οξέων  καστορέλαιου  (ρικινέ­  
λαιο, κικινέλαιο )· πολυγλυκερίδια  πολυσυμπυκνωμένων  λιπαρών  
οξέων  καστορέλαιου·  πολυγλυκερίδια  διεστεροποιημένου  ρικινελαϊ­  
κού (κικινελαϊκού ) οξέος·  PGPR  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 186
 
Ορισμός  Τα πολυγλυκερίδια  του πολυρικινελαϊκού  οξέος  παρασκευάζονται  με 
εστεροποίηση  πολυγλυκερολών  με συμπυκνωμένα  λιπαρά  οξέα  
καστορέλαιου  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Διαυγές , πολύ  παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτα  σε νερό και αιθανόλη , διαλυτά  σε αιθέρα , υδρογονάνθρα­  
κες και αλογονωμένους  υδρογονάνθρακες  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πολυγλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ρικινελαϊκού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 65 από 1,4630 έως 1,4665  
Καθαρότητα  
Πολυγλυκερόλες  Η πολυγλυκερολική  ρίζα αποτελείται  τουλάχιστον  κατά  75 % από 
δι-, τρι- και τετραγλυκερόλες  και δεν περιέχει  επταγλυκερόλη  ή 
ανώτερες  πολυγλυκερόλες  σε αναλογία  μεγαλύτερη  από 10 %  
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  80 και έως 100 κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  6 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 477 ΕΣΤΕΡΕΣ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  ΜΕ ΠΡΟΠΑΝΟΔΙΟΛΗ -1,2 
Συνώνυμα  Εστέρες  λιπαρών  οξέων  με προπυλενογλυκόλη  
Ορισμός  Συνίστανται  από μείγματα  μονο - και διεστέρων  της προπανοδιόλης - 
1,2 με λιπαρά  οξέα  που απαντούν  στα βρώσιμα  λίπη και έλαια . Η 
αλκοολική  ρίζα είναι  αποκλειστικά  προπανοδιόλη -1,2 με το διμερές  
της και με ίχνη του τριμερούς . Δεν περιέχουν  άλλα  οργανικά  οξέα  
εκτός  από βρώσιμα  λιπαρά  οξέα  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Συνολική  περιεκτικότητα  σε εστέρες  λιπαρών  οξέων  τουλάχιστον  
85 %  
Περιγραφή  Διαυγή  υγρά  ή κηρώδη  λευκά  στερεά , άμορφα  ή σε μορφή  νιφάδων  
ή σφαιριδίων , με ευχάριστη  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  προπυλενογλυκόλης  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 187
 
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Άλλα  οξέα  πλην  των λιπαρών  Λιγότερο  από 1 %  
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  6 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Ολική  προπανοδιόλη -1,2 Τουλάχιστον  11 % και έως 31 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερη  προπανοδιόλη -1,2 5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Διμερές  και τριμερές  της προπυλενογλυ­  
κόλης  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Τα παραπάνω  κριτήρια  καθαρότητας  ισχύουν  για το πρόσθετο  απαλλαγμένο  
από άλατα  λιπαρών  οξέων  με νάτριο , κάλιο  και ασβέστιο , αν και επιτρέπεται  η 
παρουσία  αυτών  των ουσιών  σε μέγιστη  αναλογία  6 % (εκφρασμένη  σε ελαϊκό  
νάτριο ). 
Ε 479 b ΘΕΡΜΙΚΩΣ  ΟΞΕΙΔΩΜΕΝΟ  ΣΟΓΙΕΛΑΙΟ  ΠΟΥ  ΕΧΕΙ  ΑΝΤΙΔΡΑ­  
ΣΕΙ ΜΕ ΜΟΝΟ - ΚΑΙ  ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ  ΛΙΠΑΡΩΝ  ΟΞΕΩΝ  
Συνώνυμα  TOSOM  
Ορισμός  Το θερμικώς  οξειδωμένο  σογιέλαιο  που έχει αντιδράσει  με μονο - και 
διγλυκερίδια  λιπαρών  οξέων  είναι  ένα πολύπλοκο  μείγμα  εστέρων  
της γλυκερόλης  με λιπαρά  οξέα  βρώσιμων  λιπών  και λιπαρά  οξέα  
θερμικώς  οξειδωμένου  σογιελαίου . Παρασκευάζεται  με αλληλεπί­  
δραση  και απόσμηση  υπό κενό  στους  130 °C μείγματος  αποτελού­  
μενου  από θερμικώς  οξειδωμένο  σογιέλαιο  σε αναλογία  10 % και 
μονο - και διγλυκερίδια  βρώσιμων  λιπαρών  οξέων  σε αναλογία  90 %. 
Το χρησιμοποιούμενο  σογιέλαιο  πρέπει  να έχει ληφθεί  αποκλειστικά  
από σπέρματα  φυτών  σόγιας  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Ωχροκίτρινη  έως ανοικτοκάστανη  ουσία  με κηρώδη  ή στερεά  
σύσταση  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό. Διαλυτό  σε θερμά  έλαια  ή λίπη 
Καθαρότητα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  55 — 65 °C  
Ελεύθερα  λιπαρά  οξέα  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενα  ως ελαϊκό  οξύ 
Ελεύθερη  γλυκερόλη  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικά  λιπαρά  οξέα  83 — 90 %  
Ολική  γλυκερόλη  16 — 22 %  
Μεθυλεστέρες  λιπαρών  οξέων  που δεν 
σχηματίζουν  προϊόντα  προσθήκης  με 
ουρία  9 % επί των ολικών  μεθυλεστέρων  λιπαρών  οξέων  κατ’ ανώτατο  
όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 188
 
Λιπαρά  οξέα  αδιάλυτα  σε πετρελαϊκό  
αιθέρα  2 % επί των ολικών  λιπαρών  οξέων  κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υπεροξειδίων  3 κατ’ ανώτατο  όριο 
Εποξείδια  Περιεκτικότητα  σε οξυγόνο  αιθυλενοξειδίου  0,03 % κατ’ ανώτατο  
όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 481 ΣΤΕΑΤΟΫΛΟ -2-ΓΑΛΑΚΤΥΛΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Στεατοϋλογαλακτυλικό  νάτριο·  στεατοϋλογαλακτικό  νάτριο  
Ορισμός  Μείγμα  αλάτων  με νάτριο  του στεατοϋλογαλακτυλικού  οξέος  και 
των πολυμερών  του με μικρές  ποσότητες  αλάτων  άλλων  συγγενών  
οξέων  με νάτριο , παρασκευαζόμενο  με αντίδραση  στεατικού  οξέος  
με γαλακτικό  οξύ. Το προϊόν  είναι  δυνατόν  να περιέχει  και άλλα  
βρώσιμα  λιπαρά  οξέα , ελεύθερα  ή εστεροποιημένα , προερχόμενα  
από το χρησιμοποιούμενο  στεατικό  οξύ 
Αριθ . EINECS  246-929-7  
Χημική  ονομασία  Δι-2-στεατοϋλο -γαλακτικό  νάτριο  
Δι(2-στεατοϋλοξυ )προπιονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  21 H 39 O 4 Na· C 19 H 35 O 4 Na (κύρια  συστατικά ) 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκόνη  ή εύθρυπτο  στερεό , λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  χρώμα­  
τος, με χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γαλακτικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό. Διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Νάτριο  Τουλάχιστον  2,5 % και έως 5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  90 και έως 190 κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  60 και έως 130 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  γαλακτικό  οξύ Τουλάχιστον  15 % και έως 40 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 482 ΣΤΕΑΤΟΫΛΟ -2-ΓΑΛΑΚΤΥΛΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Στεατοϋλο -γαλακτικό  ασβέστιο  
Ορισμός  Μείγμα  αλάτων  με ασβέστιο  του στεατοϋλογαλακτυλικού  οξέος  και 
των πολυμερών  του με μικρές  ποσότητες  αλάτων  άλλων  συγγενών  
οξέων  με ασβέστιο , παρασκευαζόμενο  με αντίδραση  στεατικού  
οξέος  με γαλακτικό  οξύ. Το προϊόν  είναι  δυνατόν  να περιέχει  και 
άλλα  βρώσιμα  λιπαρά  οξέα , ελεύθερα  ή εστεροποιημένα , προερχό­  
μενα  από το χρησιμοποιούμενο  στεατικό  οξύ ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 189
 
Αριθ . EINECS  227-335-7  
Χημική  ονομασία  Δι-2-στεατοϋλο -γαλακτικό  ασβέστιο  
Δι(2-στεατοϋλοξυ )προπιονικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  42 H 78 O 8 Ca· C 38 H 70 O 8 Ca, C  40 H 74 O 8 Ca (κύρια  συστατικά ) 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκόνη  ή εύθρυπτο  στερεό , λευκού  ή ελαφρώς  υποκίτρινου  χρώμα­  
τος, με χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  λιπαρών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γαλακτικού  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  σε θερμό  νερό 
Καθαρότητα  
Ασβέστιο  Τουλάχιστον  1 % και έως 5,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  125 και έως 190 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  γαλακτικό  οξύ Τουλάχιστον  15 % και έως 40 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  50 και έως 130 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 483 ΤΡΥΓΙΚΟ  ΣΤΕΑΤΥΛΙΟ  
Συνώνυμα  Τρυγικός  στεατυλοπαλμιτυλεστέρας  
Ορισμός  Προϊόν  εστεροποίησης  του τρυγικού  οξέος  με στεατυλική  αλκοόλη  
του εμπορίου , αποτελούμενη  βασικά  από στεατυλική  και παλμιτυ­  
λική αλκοόλη . Το προϊόν  συνίσταται  κυρίως  από το διεστέρα  με 
μικρές  ποσότητες  μονοεστέρα  και πρώτων  υλών  που δεν έχουν  αντι­  
δράσει  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Τρυγικό  διστεατύλιο  
Τρυγικό  διπαλμιτύλιο  
Τρυγικό  στεατυλοπαλμιτύλιο  
Χημικός  τύπος  C  40 H 78 O 6 (Τρυγικό  διστεατύλιο ) 
C 36 H 70 O 6 (Τρυγικό  διπαλμιτύλιο ) 
C 38 H 74 O 6 (Τρυγικό  στεατυλοπαλμιτύλιο ) 
Μοριακό  βάρος  655 ( Τρυγικό  διστεατύλιο ) 
599 (Τρυγικό  διπαλμιτύλιο ) 
627 (Τρυγικό  στεατυλοπαλμιτύλιο ) 
Δοκιμασία  Συνολική  περιεκτικότητα  σε εστέρες  τουλάχιστον  90 %, που αντι­  
στοιχεί  σε αριθμό  σαπωνοποίησης  τουλάχιστον  163 και έως 180 
κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λιπαρό  στερεό  (σε θερμοκρασία  25 °C) χρώματος  υπόλευκου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 190
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  τρυγικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 67 °C έως 77 °C. Μετά  από σαπωνοποίηση  οι κορεσμένες  
λιπαρές  αλκοόλες  με μακρά  αλυσίδα  ατόμων  άνθρακα  τήκονται  σε 
θερμοκρασία  49 °C έως 55 °C  
Καθαρότητα  
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  200 και έως 220 κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  5,6 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ολικό  τρυγικό  οξύ Τουλάχιστον  18 % και έως 35 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 ± 25 °C)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ασαπωνοποίητες  ύλες Τουλάχιστον  77 % και έως 83 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  ιωδίου  4 κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Wijs)  
Ε 491 ΜΟΝΟΣΤΕΑΤΙΚΗ  ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Μείγμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  της σορβιτόλης  και 
των ανυδριτικών  παραγώγων  της με βρώσιμο  στεατικό  οξύ του 
εμπορίου  
Αριθ . EINECS  215-664-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μείγμα  εστέρων  σορβιτόλης , σορβιτάνης  και ισο­ 
σορβιδίου  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Ελαφρά  σφαιρίδια  ή νιφάδες  ή σκληρό  κηρώδες  στερεό  χρώματος  
υπόλευκου  έως χρυσοκάστανου  με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  σε θερμοκρασίες  μεγαλύτερες  από το σημείο  τήξης  της σε 
τολουόλιο , διοξάνιο , τετραχλωράνθρακα , αιθέρα , μεθανόλη , αιθα­  
νόλη  και ανιλίνη , αδιάλυτη  σε πετρελαϊκό  αιθέρα  και ακετόνη·  αδιά­  
λυτη  σε κρύο  νερό αλλά  κολλοειδώς  διαλυτή  σε θερμό  νερό. Σχη­  
ματίζει  θολά  διαλύματα  σε θερμοκρασίες  άνω των 50 °C σε ορυ­  
κτέλαια  και οξικό  αιθυλεστέρα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  πήξης  50 — 52 °C  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  
λιπαρών  οξέων  με πολυόλες  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  10 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  147 και έως 157 κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 191
 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  235 και έως 260 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 492 ΤΡΙΣΤΕΑΤΙΚΗ  ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Μείγμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  της σορβιτόλης  και 
των ανυδριτικών  παραγώγων  της με βρώσιμο  στεατικό  οξύ του 
εμπορίου  
Αριθ . EINECS  247-891-4  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μείγμα  εστέρων  σορβιτόλης , σορβιτάνης  και ισο­ 
σορβιδίου  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Ελαφρά  σφαιρίδια  ή νιφάδες  ή σκληρό  κηρώδες  στερεό  χρώματος  
υπόλευκου  έως χρυσοκάστανου  με ελαφρά  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτή  σε τολουόλιο , αιθέρα , τετραχλωράνθρακα  και οξικό  
αιθυλεστέρα , κολλοειδώς  διαλυτή  σε πετρελαϊκό  αιθέρα , ορυκτέ­  
λαια, φυτικά  έλαια , ακετόνη  και διοξάνιο , αδιάλυτη  σε νερό, μεθα­  
νόλη  και αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  πήξης  47 — 50 °C  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  
λιπαρών  οξέων  με πολυόλες  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  15 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  176 και έως 188 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  66 και έως 80 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 493 ΜΟΝΟΛΑΥΡΙΚΗ  ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Μείγμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  της σορβιτόλης  και 
των ανυδριτικών  παραγώγων  της με βρώσιμο  λαυρικό  οξύ του εμπό­  
ριου 
Αριθ . EINECS  215-663-3  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 192
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μείγμα  εστέρων  σορβιτόλης , σορβιτάνης  και ισο­ 
σορβιδίου  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Κεχριμπαρόχρωμο , ελαιώδες  παχύρρευστο  υγρό , ελαφρά  σφαιρίδια  
ή νιφάδες  ή σκληρό  κηρώδες  στερεό  χρώματος  υπόλευκου  έως χρυ­  
σοκάστανου  με ελαφρά  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Κολλοειδώς  διαλυτή  σε θερμό  και κρύο  νερό 
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  
λιπαρών  οξέων  με πολυόλες  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  7 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  155 και έως 170 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  330 και έως 358 κατ’ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 494 ΜΟΝΟΕΛΑΪΚΗ  ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Μείγμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  της σορβιτόλης  και 
των ανυδριτικών  παραγώγων  της με βρώσιμο  ελαϊκό  οξύ του εμπο­  
ρίου. Το βασικό  συστατικό  είναι  η μονοελαϊκή  1,4-σορβιτάνη . 
Μεταξύ  των υπολοίπων  συστατικών  συγκαταλέγονται  το μονοελαϊκό  
ισοσορβίδιο  και η διελαϊκή  και τριελαϊκή  σορβιτάνη . 
Αριθ . EINECS  215-665-4  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μείγμα  εστέρων  σορβιτόλης , σορβιτάνης  και ισο­ 
σορβιδίου  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Κεχριμπαρόχρωμο  παχύρρευστο  υγρό , ελαφρά  σφαιρίδια  ή νιφάδες  
ή σκληρό  κηρώδες  στερεό  χρώματος  υπόλευκου  έως χρυσοκάστανου  
με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  σε θερμοκρασίες  μεγαλύτερες  από το σημείο  τήξης  της σε 
αιθανόλη , αιθέρα , οξικό  αιθυλεστέρα , ανιλίνη , τολουόλιο , διοξάνιο , 
πετρελαϊκό  αιθέρα  και τετραχλωράνθρακα . Αδιάλυτη  σε κρύο  νερό, 
κολλοειδώς  διαλυτή  σε θερμό  νερό 
Αριθμός  ιωδίου  Ο αριθμός  ιωδίου  του υπολείμματος  ελαϊκού  οξέος  που λαμβάνεται  
με σαπωνοποίηση  της εξεταζόμενης  μονοελαϊκής  σορβιτάνης  κυμαί­  
νεται  από 80 έως 100  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 193
 
Βαθμός  οξύτητας  8 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  145 και έως 160 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  193 και έως 210 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 495 ΜΟΝΟΠΑΛΜΙΤΙΚΗ  ΣΟΡΒΙΤΑΝΗ  
Συνώνυμα  Παλμιτική  σορβιτάνη  
Ορισμός  Μείγμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  της σορβιτόλης  και 
των ανυδριτικών  παραγώγων  της με βρώσιμο  παλμιτικό  οξύ του 
εμπορίου  
Αριθ . EINECS  247-568-8  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε μείγμα  εστέρων  σορβιτόλης , σορβιτάνης  και ισο­ 
σορβιδίου  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Ελαφρά  σφαιρίδια  ή νιφάδες  ή σκληρό  κηρώδες  στερεό  χρώματος  
υπόλευκου  έως χρυσοκάστανου  με ελαφρά  χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  σε θερμοκρασίες  μεγαλύτερες  από το σημείο  τήξης  της σε 
αιθανόλη , μεθανόλη , αιθέρα , οξικό  μεθυλεστέρα , ανιλίνη , τολουό­  
λιο, διοξάνιο , πετρελαϊκό  αιθέρα  και τετραχλωράνθρακα . Αδιάλυτη  
σε κρύο  νερό αλλά  κολλοειδώς  διαλυτή  σε θερμό  νερό 
Πεδίο  τιμών  σημείου  πήξης  45 °C — 47 °C  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  των προϊόντων  μερικής  εστεροποίησης  
λιπαρών  οξέων  με πολυόλες  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  7,5 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  140 και έως 150 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  υδροξυλίου  Τουλάχιστον  270 και έως 305 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M5 
E 499 ΠΛΟΥΣΙΕΣ  ΣΕ ΣΤΙΓΜΑΣΤΕΡΟΛΗ  ΦΥΤΟΣΤΕΡΟΛΕΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Οι πλούσιες  σε στιγμαστερόλη  φυτοστερόλες  παράγονται  από σόγια  
και είναι  απλό  μείγμα  καθορισμένης  χημικής  σύστασης  που περιέχει  
τουλάχιστον  95 % φυτοστερόλες  (στιγμαστερόλη , β-σιτοστερόλη , 
καμπεστερόλη  και βρασικαστερόλη ), από τις οποίες  η στιγμαστε­  
ρόλη  αντιπροσωπεύει  τουλάχιστον  το 85 % των πλούσιων  σε στιγ­  
μαστερόλη  φυτοστερολών . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 194
 
Ευρωπαϊκός  κατάλογος  των χημικών  
ουσιών  που κυκλοφορούν  στο εμπόριο  
(Einecs)  
Χημική  ονομασία  
Στιγμαστερόλη  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5- αιθυλο -6-μεθυλ -επτ-3-εν-2-υλο)- 
10,13-διμεθυλο -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17- δωδεκαϋδρο -1H- 
κυκλοπεντα [a]φαινανθρεν -3-όλη 
β-σιτοστερόλη  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(2S,5S)-5- αιθυλο -6-μεθυλεπταν -2- 
υλο]-10,13-διμεθυλο -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17- δωδεκαϋδρο -1H- 
κυκλοπεντα [a]φαινανθρεν -3-όλη 
Καμπεστερόλη  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5,6- διμεθυλεπταν -2-υλο)-10,13- 
διμεθυλο -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17- δωδεκαϋδρο -1H-κυκλοπεν­  
τα[a]φαινανθρεν -3-όλη 
Βρασικαστερόλη  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(E,2R,5R)-5,6- διμεθυλεπτα -3-εν-2- 
υλο]-10,13-διμεθυλο -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17- δωδεκαϋδρο -1H- 
κυκλοπεντα [a]φαινανθρεν -3-όλη 
Χημικός  τύπος  
Στιγμαστερόλη  C  29 H 48 O 
β-σιτοστερόλη  C  29 H 50 O 
Καμπεστερόλη  C  28 H 48 O 
Βρασικαστερόλη  C  28 H 46 O 
Μοριακό  βάρος  
Στιγμαστερόλη  412,6 g/mol  
β-σιτοστερόλη  414,7 g/mol  
Καμπεστερόλη  400,6 g/mol  
Βρασικαστερόλη  398,6 g/mol  
Δοκιμασία  (προϊόντα  που περιέχουν  
μόνον  ελεύθερες  στερόλες  και στανόλες ) Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί συνόλου  ελεύθερων  στερο­  
λών/στανολών  στο άνυδρο  προϊόν . 
Περιγραφή  Σκόνες , χάπια  ή παστίλιες , λευκά  έως υπόλευκα , ελεύθερης  ροής·  
άχρωμα  έως ανοιχτοκίτρινα  υγρά  
Αριθ . ταυτοποίησης  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό. Οι φυτοστερόλες  και φυτοστανόλες  
είναι  διαλυτές  σε ακετόνη  και οξικό  αιθυλεστέρα . 
Περιεκτικότητα  σε στιγμαστερόλη  85 % και άνω (β/β) 
Άλλες  φυστοστερόλες /στανόλες : είναι  
ξεχωριστά  είτε σε συνδυασμό  συμπερι­  
λαμβανομένων  των: βρασικαστερόλης , 
καμπεστανόλης , καμπεστερόλης , Δ-7- 
καμπεστερόλης , χοληστερόλης , κλερο­  
στερόλης , σιτοστανόλης  και β-σιτοστερό­  
λης. 15 % κατ’ ανώτατο  όριο (w/w)  
Καθαρότητα  
Ολική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Αιθανόλη : 5 000 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθανόλη : 50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιεκτικότητα  σε νερό 4 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Συνολικός  αριθμός  μικροοργανισμών  1 000 CFU/g κατ’ ανώτατο  όριο 
Ζυμομύκητες  100 CFU/g κατ’ ανώτατο  όριο 
Ευρωτομύκητες  100 CFU/g κατ’ ανώτατο  όριο ▼M5 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 195
 
Escherichia coli  10 CFU/g κατ’ ανώτατο  όριο 
Salmonella  spp.  Απουσία  σε 25 g  
▼B 
E 500 (i) ΑΝΘΡΑΚΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΝΑΤΡΙΟΥ  
Συνώνυμα  Σόδα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  207-838-8  
Χημική  ονομασία  Ανθρακικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  2 CO 3 · nH  2 O (n = 0, 1 ή 10) 
Μοριακό  βάρος  106,00 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Νa 2 CO 3 τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή , κοκκώδης  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Η άνυδρη  μορφή  είναι  υγροσκοπική , η δεκαένυδρη  παρουσιάζει  
αποσάθρωση  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτά  στο νερό. Αδιάλυτα  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2 % ( άνυδρο ), 15 % ( μονοένυδρο ) ή 55 %-65 % ( δεκαένυδρο ) κατ’ 
ανώτατο  όριο (70 °C με βαθμιαία  αύξηση  στους  300 °C μέχρι  
σταθερού  βάρους ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 500 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Διττανθρακικό  νάτριο·  όξινο  ανθρακικό  νάτριο·  διττανθρακική  σόδα·  
σόδα  ζαχαροπλαστικής  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-633-8  
Χημική  ονομασία  Όξινο  ανθρακικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaHCO  3 
Μοριακό  βάρος  84,01  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμη  ή λευκή  κρυσταλλική  μάζα  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 8,0 έως 8,6 (διάλυμα  1 %)  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο [4 ώρες , υπεράνω  πυριτικής  πηκτής  
(silica gel)]  
Αμμωνιακά  άλατα  Μετά  από θέρμανση  δεν ανιχνεύεται  οσμή  αμμωνίας  ▼M5 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 196
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 500 (iii) ΣΕΣΚΙΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  208-580-9  
Χημική  ονομασία  Διπλό  άλας  ουδέτερου  και όξινου  ανθρακικού  νατρίου  
Χημικός  τύπος  Na  2 CO 3 · NaHCO  3 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  226,03  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  από 35,0 % έως 38,6 % σε ΝaHCO  3 και από 46,4 % 
έως 50,0 % σε Νa 2 CO 3 
Περιγραφή  Λευκές  νιφάδες , κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό 
Καθαρότητα  
Χλωριούχο  νάτριο  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 501 (i) ΑΝΘΡΑΚΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΚΑΛΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  209-529-3  
Χημική  ονομασία  Ανθρακικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  2 CO 3 · nH  2 O (n = 0 ή 1,5)  
Μοριακό  βάρος  138,21 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , πολύ  υγροσκοπική  σκόνη  
Η ένυδρη  μορφή  απαντά  ως μικροί , λευκοί , ημιδιαφανείς  κρύσταλ­  
λοι ή κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτά  στο νερό. Αδιάλυτα  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  5 % ( άνυδρο ) ή 18 % (ένυδρο ) κατ’ ανώτατο  όριο (180 °C, 4 ώρες ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 197
 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 501 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Διττανθρακικό  κάλιο·  όξινο  ανθρακικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-059-0  
Χημική  ονομασία  Όξινο  ανθρακικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KHCO  3 
Μοριακό  βάρος  100,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και έως 101,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο σε KHCO  3 επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο [4 ώρες , υπεράνω  πυριτικής  πηκτής  
(silica gel)]  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 503 (i) ΑΝΘΡΑΚΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΑΜΜΩΝΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Τα ανθρακικά  άλατα  του αμμωνίου  αποτελούνται  από καρβαμιδικό  
αμμώνιο , ανθρακικό  αμμώνιο  και όξινο  ανθρακικό  αμμώνιο  σε ποι­ 
κίλες  αναλογίες  
Αριθ . EINECS  233-786-0  
Χημική  ονομασία  Ανθρακικό  αμμώνιο  
Χημικός  τύπος  CH  6 N 2 O 2 , CH  8 N 2 O 3 και CH  5 NO  3 
Μοριακό  βάρος  Καρβαμιδικό  αμμώνιο  78,06· ανθρακικό  αμμώνιο  98,73· όξινο  
ανθρακικό  αμμώνιο  79,06  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ΝΗ  3 τουλάχιστον  30,0 % και έως 34,0 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  ή σκληρές , λευκές  ή ημιδιαφανείς  μάζες  ή κρύσταλ­  
λοι. Εκτιθέμενο  στον  αέρα  καθίσταται  αδιαφανές  και μετατρέπεται  
τελικά  σε λευκούς  πορώδεις  σβώλους  ή σκόνη  (διττανθρακικού  
αμμωνίου ) λόγω  απώλειας  αμμωνίας  και διοξειδίου  του άνθρακα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Περίπου  8,6 (διάλυμα  5 %)  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 198
 
Καθαρότητα  
Μη πτητικές  ύλες 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 503 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  Διττανθρακικό  αμμώνιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  213-911-5  
Χημική  ονομασία  Όξινο  ανθρακικό  αμμώνιο  
Χημικός  τύπος  CH  5 NO  3 
Μοριακό  βάρος  79,06  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Περίπου  8,0 (διάλυμα  5 %)  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Μη πτητικές  ύλες 500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 504(i) ΑΝΘΡΑΚΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ  
Συνώνυμα  Υδρομαγνησίτης  
Ορισμός  Τα ανθρακικά  άλατα  του μαγνησίου  είναι  βασικό  ένυδρο  ή μονοέ­  
νυδρο  ανθρακικό  μαγνήσιο  ή συνδυασμός  των δύο 
Αριθ . EINECS  208-915-9  
Χημική  ονομασία  Ανθρακικό  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  MgCO  3 · nH  2 O 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Mg τουλάχιστον  24 % και έως 26,4 % κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Άοσμη , ελαφρά , λευκή  εύθρυπτη  μάζα  ή ογκώδης  λευκή  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 199
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτα  στο νερό ή στην  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ασβέστιο  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  4 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 504 (ii) ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ  ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ  
Συνώνυμα  Όξινο  ανθρακικό  μαγνήσιο·  ένυδρο  βασικό  ανθρακικό  μαγνήσιο·  
υδροξείδιο  του ανθρακικού  μαγνησίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  235-192-7  
Χημική  ονομασία  Ένυδρο  υδροξείδιο  του ανθρακικού  μαγνησίου  
Χημικός  τύπος  4MgCO  3 Mg(OH)  2 · 5H  2 O 
Μοριακό  βάρος  485  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε Mg τουλάχιστον  40,0 % και έως 45,0 % κατ’ 
ανώτατο  όριο, υπολογιζόμενη  σε MgO  
Περιγραφή  Ελαφρά , λευκή  εύθρυπτη  μάζα  ή ογκώδης  λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ανθρακικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ασβέστιο  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 507 ΥΔΡΟΧΛΩΡΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Υδροχλώριο·  σπίρτο  του άλατος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-595-7  
Χημική  ονομασία  Υδροχλωρικό  οξύ ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 200
 
Χημικός  τύπος  HCl  
Μοριακό  βάρος  36,46  
Δοκιμασία  Το υδροχλωρικό  οξύ διατίθεται  στο εμπόριο  σε ποικίλες  συγκεντρώ­  
σεις. Το πυκνό  υδροχλωρικό  οξύ περιέχει  τουλάχιστον  35,0 % HCl  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο  ή ελαφρά  υποκίτρινο , διαβρωτικό  υγρό  με δριμεία  
οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  χλωριόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό και σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Ολικές  οργανικές  ενώσεις  Ολικές  οργανικές  ενώσεις  (που δεν περιέχουν  φθόριο ): 5 mg/kg κατ’ 
ανώτατο  όριο 
Βενζόλιο : 0,05 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθοριωμένες  ενώσεις  (ολικές ): 25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μη πτητικές  ύλες 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικές  ουσίες  70 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως SO  2 ) 
Οξειδωτικές  ουσίες  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως Cl 2 ) 
Θειικά  ιόντα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 508 ΧΛΩΡΙΟΥΧΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Συλβίνης·  συλβίτης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-211-8  
Χημική  ονομασία  Χλωριούχο  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KCl  
Μοριακό  βάρος  74,56  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  επιμήκεις , πολυγωνικοί  ή κυβοειδείς  κρύσταλλοι  ή λευκή  
κοκκώδης  σκόνη , άοσμα  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  χλωριόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Δοκιμή  νατρίου  Αρνητική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 201
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 509 ΧΛΩΡΙΟΥΧΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-140-8  
Χημική  ονομασία  Χλωριούχο  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  CaCl  2 · nH  2 O (n = 0,2 ή 6) 
Μοριακό  βάρος  110,99 ( άνυδρο ), 147,02 ( διένυδρο ), 219,08 ( εξαένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  93,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , υγροσκοπική  σκόνη  ή ρευστοποιούμενοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  χλωριόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό και σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Άλατα  μαγνησίου  και αλκαλίων  5 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  (υπολογιζόμενα  ως θειικά  
άλατα ) 
Φθόριο  40 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 511 ΧΛΩΡΙΟΥΧΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  232-094-6  
Χημική  ονομασία  Χλωριούχο  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  MgCl  2 · 6H  2 O 
Μοριακό  βάρος  203,30  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμες , άοσμες , πολύ  υγροσκοπικές  νιφάδες  ή κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  χλωριόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Αμμώνιο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 202
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 512 ΧΛΩΡΙΟΥΧΟΣ  ΚΑΣΣΙΤΕΡΟΣ  (ΙΙ) 
Συνώνυμα  Χλωριούχος  κασσίστερος·  διχλωριούχος  κασσίτερος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-868-0  
Χημική  ονομασία  Διένυδρος  χλωριούχος  κασσίτερος  (ΙΙ) 
Χημικός  τύπος  SnCl  2 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  225,63  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  
Μπορεί  να έχει ελαφρά  οσμή  υδροχλωρικού  οξέος  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  κασσίτερου  (II) Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  χλωριόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Νερό : διαλυτός  σε ποσότητα  νερού  μικρότερη  από το βάρος  του, με 
περίσσεια  όμως  νερού  σχηματίζει  αδιάλυτο  βασικό  άλας  
Αιθανόλη : διαλυτός  
Καθαρότητα  
Θειικά  ιόντα  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 513 ΘΕΙΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Έλαιο  βιτριολίου·  θειικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-639-5  
Χημική  ονομασία  Θειικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  H  2 SO 4 
Μοριακό  βάρος  98,07  
Δοκιμασία  Το θειικό  οξύ διατίθεται  στο εμπόριο  σε ποικίλες  συγκεντρώσεις . Η 
πυκνή  μορφή  περιέχει  τουλάχιστον  96,0 %  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο  ή ελαφρώς  καστανόχρωμο , πολύ  διαβρωτικό  ελαι­  
ώδες  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξέος  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Αναμείξιμο  με νερό με παραγωγή  μεγάλης  ποσότητας  θερμότητας , 
καθώς  και με αιθανόλη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 203
 
Καθαρότητα  
Τέφρα  0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικές  ύλες 40 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως SO  2 ) 
Νιτρικά  ιόντα  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί του Η 2 SO 4 ) 
Χλωριόντα  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 514 (i) ΘΕΙΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΝΑΤΡΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Θειϊκό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  2 SO 4 · nH  2 O (n = 0 ή 10) 
Μοριακό  βάρος  142,04 ( άνυδρο ) 
322,04 (δεκαένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λεπτόκοκκη , λευκή , κρυσταλλική  σκόνη  
Το δεκαένυδρο  εμφανίζει  αποσάθρωση  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Ουδέτερο  ή ελαφρώς  αλκαλικό , προσδιοριζόμενο  με χαρτί  ηλιοτρο­  
πίου (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (άνυδρο ) ή 57 % κατ’ ανώτατο  όριο 
(δεκαένυδρο ) στους  130 °C  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 514 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΘΕΙΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  θειικό  άλας  νατρίου·  nitre cake  
Ορισμός  
Χημική  ονομασία  Όξινο  θειικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  NaHSO  4 
Μοριακό  βάρος  120,06  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 204
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95,2 %  
Περιγραφή  Λευκοί , άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Τα διαλύματα  είναι  ισχυρώς  όξινα  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,8 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 515 (i) ΘΕΙΙΚΑ  ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΚΑΛΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Θειϊκό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  2 SO 4 
Μοριακό  βάρος  174,25  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 5,5 έως 8,5 (διάλυμα  5 %)  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 515 (ii) ΟΞΙΝΟ  ΘΕΙΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Όξινο  θειικό  άλας  καλίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Όξινο  θειικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  KHSO  4 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 205
 
Μοριακό  βάρος  136,17  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Λευκοί  ρευστοποιούμενοι  κρύσταλλοι , τεμάχια  ή κόκκοι  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  τήξης  197 °C  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 516 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Γύψος·  σεληνίτης·  ανυδρίτης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-900-3  
Χημική  ονομασία  Θειικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  CaSO  4 · nH  2 O (n = 0 ή 2) 
Μοριακό  βάρος  136,14 ( άνυδρο ), 172,18 ( διένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , λευκή  έως ελαφρά  κιτρινόλευκη  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (250 °C, μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Διένυδρο : 23 % κατ’ ανώτατο  όριο (250 °C, μέχρι  σταθερού  
βάρους ) 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 517 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-984-1  
Χημική  ονομασία  Θειικό  αμμώνιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 206
 
Χημικός  τύπος  (NH  4 ) 2 SO 4 
Μοριακό  βάρος  132,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και 100,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη , στιλπνές  πλάκες  ή κρυσταλλικά  θραύσματα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 520 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟ  
Συνώνυμα  Στυπτηρία  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Θειικό  αργίλιο  
Χημικός  τύπος  Al  2 (SO  4 ) 3 
Μοριακό  βάρος  342,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη , στιλπνές  πλάκες  ή κρυσταλλικά  θραύσματα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH 2,9 ή μεγαλύτερο  (διάλυμα  5 %)  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  5 % κατ’ ανώτατο  όριο (500 °C, 3 ώρες ) 
Αλκάλια  και αλκαλικές  γαίες  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 521 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Στυπτηρία  σόδας·  στυπτηρία  νατρίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-277-3  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 207
 
Χημική  ονομασία  Θειικό  αργιλιονάτριο  
Χημικός  τύπος  AlNa(SO  4 ) 2 · nH  2 O (n = 0 ή 12) 
Μοριακό  βάρος  242,09 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα , επί άνυδρης  ουσίας , τουλάχιστον  96,5 % ( άνυδρο ) 
και 99,5 % ( δωδεκαένυδρο ) 
Περιγραφή  Διαφανείς  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Το δωδεκαένυδρο  είναι  εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Η άνυδρη  μορφή  
είναι  δυσδιάλυτη  στο νερό. Και οι δύο μορφές  είναι  αδιάλυτες  σε 
αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρη  μορφή : 10,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (220 °C, 16 ώρες ) 
Δωδεκαένυδρο : 47,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (50 °C - 55 °C, επί 1 
ώρα και, στη συνέχεια , 200 °C επί 16 ώρες ) 
Αμμωνιακά  άλατα  Μετά  από θέρμανση  δεν ανιχνεύεται  οσμή  αμμωνίας  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 522 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Στυπτηρία  καλίου·  στυπτηρία  ποτάσας  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-141-3  
Χημική  ονομασία  Δωδεκαένυδρο  θειϊκό  αργιλιοκάλιο  
Χημικός  τύπος  AlK(SO  4 ) 2 · 12 H  2 O 
Μοριακό  βάρος  474,38  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Μεγάλοι , διαφανείς  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 3,0 έως 4,0 (διάλυμα  10 %)  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Αμμωνιακά  άλατα  Μετά  από θέρμανση  δεν ανιχνεύεται  οσμή  αμμωνίας  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 208
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 523 ΘΕΙΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  Στυπτηρία  αμμωνίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  232-055-3  
Χημική  ονομασία  Εναμμώνιο  θειικό  αργίλιο  
Χημικός  τύπος  AlNH  4 (SO  4 ) 2 · 12 H  2 O 
Μοριακό  βάρος  453,32  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 %  
Περιγραφή  Μεγάλοι , άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  θειικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  σε νερό, διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Αλκάλια  και αλκαλικές  γαίες  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 524 ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΝΑΤΡΙΟΥ  
Συνώνυμα  Καυστική  σόδα·  αλισίβα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-185-5  
Χημική  ονομασία  Υδροξείδιο  του νατρίου  
Χημικός  τύπος  NaOH  
Μοριακό  βάρος  40,0  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  των στερεών  μορφών  τουλάχιστον  98,0 % σε ολικά  
αλκάλια  (ως ΝaOH). Περιεκτικότητα  των διαλυμάτων  κατ’ αναλο­  
γία, με βάση  τη δηλούμενη  ή την αναγραφόμενη  στην  ετικέτα  εκα­  
τοστιαία  αναλογία  ΝaOH  
Περιγραφή  Λευκά  ή σχεδόν  λευκά  σφαιρίδια , νιφάδες , ραβδία , συντηγμένες  
μάζες  ή άλλες  μορφές . Τα διαλύματα  είναι  διαυγή  ή ελαφρώς  
θολά , άχρωμα  ή ελαφρώς  έγχρωμα , ισχυρώς  καυστικά  και υγροσκο­  
πικά και όταν  εκτίθενται  στον  αέρα , απορροφούν  διοξείδιο  του 
άνθρακα , σχηματίζοντας  ανθρακικό  νάτριο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 209
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Ισχυρώς  αλκαλικό  (διάλυμα  1 %)  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό. Εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Αδιάλυτες  στο νερό και οργανικές  ύλες Διάλυμα  5 % είναι  τελείως  διαυγές  και άχρωμο  έως ελαφρώς  έγχρω­  
μο 
Ανθρακικά  ιόντα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως Νa 2 CO 3 ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 525 ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΚΑΛΙΟΥ  
Συνώνυμα  Καυστική  ποτάσσα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-181-3  
Χημική  ονομασία  Υδροξείδιο  του καλίου  
Χημικός  τύπος  KOH  
Μοριακό  βάρος  56,11  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  85,0 % σε αλκάλια , εκφρασμένη  σε 
KOH  
Περιγραφή  Λευκά  ή σχεδόν  λευκά  σφαιρίδια , νιφάδες , ραβδία , συντηγμένες  
μάζες  ή άλλες  μορφές  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Ισχυρώς  αλκαλικό  (διάλυμα  1 %)  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό. Εύκολα  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό Διάλυμα  5 % είναι  τελείως  διαυγές  και άχρωμο  
Ανθρακικά  ιόντα  3,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως K 2 CO 3 ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 526 ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ  
Συνώνυμα  Σβησμένη  άσβεστος·  εφυδατωμένη  άσβεστος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-137-3  
Χημική  ονομασία  Υδροξείδιο  του ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  Ca(OH)  2 
Μοριακό  βάρος  74,09  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 210
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  92,0 %  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αλκαλίων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη . Διαλυτό  σε γλυκε­  
ρόλη  
Καθαρότητα  
Τέφρα  αδιάλυτη  σε οξέα  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άλατα  μαγνησίου  και αλκαλίων  2,7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βάριο  300 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 527 ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΑΜΜΩΝΙΟΥ  
Συνώνυμα  Υγρή  αμμωνία·  ισχυρό  αμμωνιακό  διάλυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Υδροξείδιο  του αμμωνίου  
Χημικός  τύπος  NH  4 OH 
Μοριακό  βάρος  35,05  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  27 % σε ΝΗ  3 
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο  διάλυμα , με εξαιρετικά  δριμεία , χαρακτηριστική  
οσμή  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίας  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Μη πτητικές  ύλες 0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 528 ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Υδροξείδιο  του μαγνησίου  
Χημικός  τύπος  Mg(OH)  2 
Μοριακό  βάρος  58,32  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη , λευκή  ογκώδης  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 211
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αλκαλίων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό και στην  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  33 % κατ’ ανώτατο  όριο (800 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Οξείδιο  του ασβεστίου  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 529 ΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ  
Συνώνυμα  Άσβεστος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-138-9  
Χημική  ονομασία  Οξείδιο  του ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  CaO  
Μοριακό  βάρος  56,08  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95,0 % επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμες , σκληρές , λευκές  ή λευκόφαιες  μάζες  κόκκων  ή λευκή  έως 
υπόφαιη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αλκαλίων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Αντίδραση  με το νερό Κατά  τη διαβροχή  του δείγματος  με νερό παράγεται  θερμότητα  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη . Διαλυτό  σε γλυκε­  
ρόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  10,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (περίπου  800 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Ύλες  αδιάλυτες  σε οξέα  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βάριο  300 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Άλατα  μαγνησίου  και αλκαλίων  3,6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 530 ΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-171-9  
Χημική  ονομασία  Οξείδιο  του μαγνησίου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 212
 
Χημικός  τύπος  MgO  
Μοριακό  βάρος  40,31  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 % επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Πολύ  ογκώδης , λευκή  σκόνη  γνωστή  ως ελαφρύ  οξείδιο  του μαγνη­  
σίου ή σχετικά  πυκνή  λευκή  σκόνη  γνωστή  ως βαρύ  οξείδιο  του 
μαγνησίου . 5 g ελαφρού  οξειδίου  του μαγνησίου  καταλαμβάνουν  
όγκο  τουλάχιστον  33 ml, ενώ 5 g βαρέος  οξειδίου  του μαγνησίου  
καταλαμβάνουν  όγκο  20 ml κατ’ ανώτατο  όριο 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αλκαλίων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πρακτικά  αδιάλυτο  στο νερό. Αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (περίπου  800 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Οξείδιο  του ασβεστίου  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 535 ΣΙΔΗΡΟΚΥΑΝΙΟΥΧΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Πρωσσικό  κίτρινο  της σόδας·  σιδηροεξακυανιούχο  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  237-081-9  
Χημική  ονομασία  Σιδηροκυανιούχο  νάτριο  
Χημικός  τύπος  Na  4 Fe(CN)  6 · 10 H  2 O 
Μοριακό  βάρος  484,1  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Κίτρινοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  σιδηροκυανιούχων  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Ελεύθερη  υγρασία  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,03 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  κυανιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Σιδηρικυανιούχα  ιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 536 ΣΙΔΗΡΟΚΥΑΝΙΟΥΧΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Πρωσσικό  κίτρινο  της ποτάσσας·  σιδηροεξακυανιούχο  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  237-722-2  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 213
 
Χημική  ονομασία  Σιδηροκυανιούχο  κάλιο  
Χημικός  τύπος  K  4 Fe(CN)  6 · 3 H  2 O 
Μοριακό  βάρος  422,4  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Κρύσταλλοι  χρώματος  κίτρινου  του λεμονιού  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  σιδηροκυανιούχων  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Ελεύθερη  υγρασία  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,03 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  κυανιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Σιδηρικυανιούχα  ιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 538 ΣΙΔΗΡΟΚΥΑΝΙΟΥΧΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Πρωσσικό  κίτρινο  της ασβέστου·  σιδηροεξακυανιούχο  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-476-7  
Χημική  ονομασία  Σιδηροκυανιούχο  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  Ca  2 Fe(CN)  6 · 12H  2 O 
Μοριακό  βάρος  508,3  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Κίτρινοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  σιδηροκυανιούχων  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Ελεύθερη  υγρασία  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,03 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  κυανιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Σιδηρικυανιούχα  ιόντα  Δεν ανιχνεύονται  
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 541 ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  SALP  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  232-090-4  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 214
 
Χημική  ονομασία  Τετραένυδρο  όξινο  φωσφορικό  τριαργιλιονάτριο  (A)· όξινο  φωσφο­  
ρικό διαργιλιοτρινάτριο  (B) 
Χημικός  τύπος  NaAl  3 H 14 (PO  4 ) 8 · 4H  2 O (A) 
Na 3 Al 2 H 15 (PO  4 ) 8 (B) 
Μοριακό  βάρος  949,88 (A) 
897,82 (B)  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95,0 % ( και οι δύο μορφές ) 
Περιγραφή  Λευκή  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  φωσφορικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Όξινο , προσδιοριζόμενο  με χαρτί  ηλιοτροπίου  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό. Διαλυτό  σε υδροχλωρικό  οξύ 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  19,5 % - 21,0 % (A) (750 °C - 800 °C, 2 ώρες ) 
15 % - 16 % (B) (750 °C - 800 °C, 2 ώρες ) 
Φθόριο  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  4 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 551 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΠΥΡΙΤΙΟΥ  
Συνώνυμα  Πυριτία·  διοξείδιο  του πυριτίου  
Ορισμός  Το διοξείδιο  του πυριτίου  είναι  μια άμορφη  ουσία  που παράγεται  
συνθετικά , είτε με διεργασία  υδρόλυσης  σε φάση  ατμών , η οποία  
παρέχει  καπνοπυριτία , είτε με υγρή  διεργασία , η οποία  παρέχει  πυρι­  
τικό ίζημα , πυριτική  πηκτή  (silica gel) ή ένυδρη  πυριτία . Η καπνο­  
πυριτία  παράγεται  σε άνυδρη  ουσιαστικά  κατάσταση , ενώ τα προϊ­  
όντα  της υγρής  διεργασίας  λαμβάνονται  ως υδρίτες  ή περιέχουν  
επιφανειακώς  προσροφημένο  νερό 
Αριθ . EINECS  231-545-4  
Χημική  ονομασία  Διοξείδιο  του πυριτίου  
Χημικός  τύπος  (SiO  2 ) n 
Μοριακό  βάρος  60,08 (SiO  2 ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  έπειτα  από πύρωση  τουλάχιστον  99,0 % ( καπνοπυ­  
ριτία ) ή 94,0 % ( ένυδρες  μορφές ) 
Περιγραφή  Λευκή , χνοώδης  σκόνη  ή κόκκοι . Υγροσκοπικά  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  πυριτίας  Θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (καπνοπυριτία , 105 °C, 2 ώρες ) 
8,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (πυριτικό  ίζημα  και πυριτική  πηκτή , 
105 °C, 2 ώρες ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 215
 
70 % κατ’ ανώτατο  όριο (ένυδρη  πυριτία , 105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  (1 000 °C, καπνοπυρι­  
τία) 
8,5 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  (1 000 °C, ένυδρες  
μορφές ) 
Διαλυτά  ιονιζόμενα  άλατα  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως Na  2 SO 4 ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 552 ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το πυριτικό  ασβέστιο  είναι  ένυδρο  ή άνυδρο  πυριτικό  άλας  με ποι­ 
κίλες  αναλογίες  CaO και SiO  2 . Το προϊόν  πρέπει  να είναι  απαλλαγ­  
μένο  από αμίαντο . 
Αριθ . EINECS  215-710-8  
Χημική  ονομασία  Πυριτικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  επί άνυδρης  ουσίας : 
— ως SiO  2 , τουλάχιστον  50 % και έως 95 % κατ’ ανώτατο  όριο 
— ως CaO, τουλάχιστον  3 % και έως 35 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Λευκή  έως υπόλευκη  ρέουσα  σκόνη  της οποίας  η όψη δεν μεταβάλ­  
λεται  μετά  την απορρόφηση  σχετικά  μεγάλων  ποσοτήτων  νερού  ή 
άλλων  υγρών  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Σχηματισμός  πηκτής  Σχηματίζει  πηκτή  με ανόργανα  οξέα  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  Τουλάχιστον  5 % και έως 14 % κατ’ ανώτατο  όριο (1 000 °C, μέχρι  
σταθερού  βάρους ) 
Νάτριο  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 553a (i) ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το πυριτικό  μαγνήσιο  είναι  μια σύνθετη  ένωση  με γραμμομοριακή  
αναλογία  οξειδίου  του μαγνησίου  προς  διοξείδιο  του πυριτίου  περί­  
που 2:5 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 216
 
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  15 % σε MgO και τουλάχιστον  67 % 
σε SiO  2 επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Πολύ  λεπτόκοκκη , λευκή , άοσμη  σκόνη , χωρίς  αδρομερείς  κόκκους  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 10,8 (πηκτό  εναιώρημα  10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο μετά  από ξήρανση  (1 000 °C, 20 min)  
Υδατοδιαλυτά  άλατα  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  αλκάλια  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως ΝaOH)  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 553a (ii) ΤΡΙΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  239-076-7  
Χημική  ονομασία  Τριπυριτικό  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  Mg  2 Si 3 O 8 · xH  2 O (σύνθεση  κατά  προσέγγιση ) 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  29,0 % σε MgO και τουλάχιστον  
65,0 % σε SiO  2 και τα δύο επί πυρωμένης  ουσίας  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , λευκή  σκόνη , χωρίς  αδρομερείς  κόκκους  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 6,3 έως 9,5 (πηκτό  εναιώρημα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  Τουλάχιστον  17 % και έως 34 % κατ’ ανώτατο  όριο (1 000 °C)  
Υδατοδιαλυτά  άλατα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερα  αλκάλια  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως ΝaOH)  
Φθόριο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 217
 
Ε 553b ΤΑΛΚΗΣ  
Συνώνυμα  Στεατίτης  
Ορισμός  Φυσική  μορφή  του ένυδρου  ορθοπυριτικού  μαγνησίου  που περιέχει  
διάφορες  αναλογίες  συναφών  ορυκτών , όπως  α-χαλαζία , ασβεστίτη , 
χλωρίτη , δολομίτη , μαγνησίτη  και φλογοπίτη . Το προϊόν  πρέπει  να 
είναι  απαλλαγμένο  από αμίαντο . 
Αριθ . EINECS  238-877-9  
Χημική  ονομασία  Μεταπυριτικό  υδροξείδιο  του μαγνησίου  
Χημικός  τύπος  Mg  3 (Si 4 O 10 )(OH)  2 
Μοριακό  βάρος  379,22  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Ελαφρά , ομοιογενής , λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη , λιπαρή  στην  
αφή 
Ταυτοποίηση  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Χαρακτηριστικές  κορυφές  στα 3 677, 1 018 και 669 cm  -1 
Περίθλαση  ακτίνων  Χ Κορυφές  στα 9,34/4,66/3,12 Å  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτος  στο νερό και στην  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
Ύλες  διαλυτές  σε οξέα  6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  διαλυτός  σε οξέα  Δεν ανιχνεύεται  
Αρσενικό  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 554 ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Αργιλοπυριτικό  νάτριο·  μεικτό  πυριτικό  άλας  νατρίου -αργιλίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Πυριτικό  αργιλιονάτριο  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  επί άνυδρης  ουσίας : 
— ως SiO  2 , τουλάχιστον  66,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 88,0 % 
— ως Al  2 O 3 , τουλάχιστον  5,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 15,0 %  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη  λευκή  άμορφη  σκόνη  ή σφαιρίδια  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 6,5 έως 11,5 (πηκτό  εναιώρημα  5 %)  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 218
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  Τουλάχιστον  5,0 % και έως 11,0 % κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  
ουσίας  (1 000 °C, μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Νάτριο  Τουλάχιστον  5 % και έως 8,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως Na  2 O) επί 
άνυδρης  ουσίας  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 555 ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Μαρμαρυγίας  
Ορισμός  Ο φυσικός  μαρμαρυγίας  αποτελείται  κυρίως  από πυριτικό  αργιλιο­  
κάλιο  (μοσχοβίτης ) 
Αριθ . EINECS  310-127-6  
Χημική  ονομασία  Πυριτικό  αργιλιοκάλιο  
Χημικός  τύπος  KAl  2 [AlSi  3 O 10 ](OH)  2 
Μοριακό  βάρος  398  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 %  
Περιγραφή  Κρυσταλλικά  πλακίδια  ή σκόνη  ανοικτού  φαιού  έως λευκού  χρώμα­  
τος 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, στα αραιά  οξέα  και αλκάλια  και στους  οργανι­  
κούς  διαλύτες  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Αντιμόνιο  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ψευδάργυρος  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Βάριο  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρώμιο  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Χαλκός  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Νικέλιο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M3 
Ε 556 ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΑΣΒΕΣΤΙΟ  ( 1 ) 
▼B 
Συνώνυμα  Αργιλοπυριτικό  ασβέστιο·  μεικτό  πυριτικό  άλας  αργιλίου -ασβεστίου  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Πυριτικό  αργιλιασβέστιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 219  
( 1 ) Περίοδος  εφαρμογής : έως τις 31 Ιανουαρίου  2014.
 Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  επί άνυδρης  ουσίας : 
— ως SiO  2 , τουλάχιστον  44,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 50,0 % 
— ως Al  2 O 3 , τουλάχιστον  3,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 5,0 % 
— ως CaO, τουλάχιστον  32,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 38,0 %  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , λευκή , ρέουσα  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  Τουλάχιστον  14,0 % και έως 18,0 κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  
ουσίας  (1 000 °C, μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Φθόριο  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M3 
E 559 ΠΥΡΙΤΙΚΟ  ΑΡΓΙΛΙΟ  (ΚΑΟΛΙΝΗΣ ) ( 1 ) 
▼B 
Συνώνυμα  Καολίνης , βαρύς  ή ελαφρύς  
Ορισμός  Το ένυδρο  πυριτικό  αργίλιο  (καολίνης ) είναι  καθαρμένη  λευκή  
εύπλαστη  άργιλος  η οποία  συνίσταται  από καολινίτη , πυριτικό  
αργιλιοκάλιο , άστριο  και χαλαζία . Η επεξεργασία  δεν πρέπει  να 
περιλαμβάνει  πύρωση . Η ακατέργαστη  καολινιτική  άργιλος  που 
χρησιμοποιείται  για την παραγωγή  πυριτικού  αργιλίου  πρέπει  να 
μην περιέχει  διοξίνη  σε επίπεδα  επικίνδυνα  για την υγεία  ή ακα­  
τάλληλα  για κατανάλωση  από τον άνθρωπο . Το προϊόν  πρέπει  να 
είναι  απαλλαγμένο  από αμίαντο  
Αριθ . EINECS  215-286-4 ( καολινίτης ) 
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  Al  2 Si 2 O 5 (OH)  4 (καολινίτης ) 
Μοριακό  βάρος  264  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  90 % (άθροισμα  πυριτίας  και αλουμί­  
νας, μετά  την καύση ) 
Πυριτία  (SiO  2 ) Από 45 % έως 55 %  
Αλουμίνα  (Al  2 O 3 ) Από 30 % έως 39 %  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , λευκή  ή λευκόφαιη , λιπαρή  σκόνη . Ο καολίνης  συνί­  
σταται  από χαλαρά  συσσωματώματα  τυχαία  προσανατολισμένων  
σωρών  από νιφάδες  καολινίτη  ή από μεμονωμένες  εξαγωνικές  
νιφάδες  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξειδίου  του αργιλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  πυριτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Περίθλαση  ακτινών  Χ: Χαρακτηριστικές  κορυφές  στα 7,18/3,58/2,38/1,78 Å  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Κορυφές  στα 3 700 και 3 620 cm  – 1 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 220  
( 1 ) Περίοδος  εφαρμογής : έως τις 31 Ιανουαρίου  2014.
 Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την καύση  Από 10 % έως 14 % (1 000 °C, μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  διαλυτές  σε οξέα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Σίδηρος  5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξείδιο  του καλίου  (K  2 O) 5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άνθρακας  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 570 ΛΙΠΑΡΑ  ΟΞΕΑ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Λιπαρά  οξέα  με ευθεία  αλυσίδα , καπρυλικό  οξύ (C  8 ), καπρικό  οξύ 
(C 10 ), λαυρικό  οξύ (C 12 ), μυριστικό  οξύ (C 14 ), παλμιτικό  οξύ (C 16 ), 
στεατικό  οξύ (C 18 ), ελαϊκό  οξύ (C 18:1 ) 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  οκτανικό  οξύ (C 8 )· δεκανικό  οξύ (C 10 )· δωδεκανικό  οξύ (C 12 )· δεκα­  
τετρανικό  οξύ (C  14 )· δεκαεξανικό  οξύ (C  16 )· δεκαοκτανικό  οξύ 
(C 18 )· 9-δεκαοκτενικό  οξύ (C 18:1 ) 
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98 % με χρωματογραφία  
Περιγραφή  Άχρωμο  υγρό  ή λευκό  στερεό  λαμβανόμενο  από έλαια  και λίπη 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ταυτοποίησης  Τα επιμέρους  λιπαρά  οξέα  μπορούν  να ταυτοποιηθούν  από τον 
βαθμό  οξύτητας , τον αριθμό  ιωδίου  και με αεριοχρωματογραφία  
Καθαρότητα  
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ασαπωνοποίητες  ύλες 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 574 ΓΛΥΚΟΝΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  D- γλυκονικό  οξύ· δεξτρονικό  οξύ 
Ορισμός  Το γλυκονικό  οξύ είναι  υδατικό  διάλυμα  γλυκονικού  οξέος  και γλυ­  
κονο -δ-λακτόνης  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Γλυκονικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  6 H 12 O 7 (γλυκονικό  οξύ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 221
 
Μοριακό  βάρος  196,2  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  49,0 % ( ως γλυκονικό  οξύ) 
Περιγραφή  Άχρωμο  έως ανοικτό  κίτρινο , διαυγές  σιροπιώδες  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  σχηματισμού  φαινυλυδραζινικού  
παραγώγου  Θετική . Η σχηματιζόμενη  ένωση  τήκεται  σε θερμοκρασία  μεταξύ  
196 °C και 202 °C με διάσπαση  
Καθαρότητα  
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο στους  550 °C +/- 20 °C έως ότου  εξαφα­  
νιστούν  τα οργανικά  κατάλοιπα  (μαύρες  κηλίδες ) 
Αναγωγικές  ύλες 2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως D-γλυκόζη ) 
Χλωριόντα  350 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  240 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειώδη  ιόντα  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 575 ΓΛΥΚΟΝΟ -δ-ΛΑΚΤΟΝΗ  
Συνώνυμα  Γλυκονολακτόνη·  GDL· δ-λακτόνη  D-γλυκονικού  οξέος·  δ-γλυκονο­  
λακτόνη  
Ορισμός  Η γλυκονο -δ-λακτόνη  είναι  ο κυκλικός  1,5-ενδομοριακός  εστέρας  
του D-γλυκονικού  οξέος . Σε υδατικό  περιβάλλον  υδρολύεται  προς  
μείγμα  ισορροπίας  D-γλυκονικού  οξέος  (55 % - 66 %) και των 
λακτονών  δ και γ 
Αριθ . EINECS  202-016-5  
Χημική  ονομασία  D- γλυκονο -1,5-λακτόνη  
Χημικός  τύπος  C  6 H 10 O 6 
Μοριακό  βάρος  178,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λεπτόκοκκη , λευκή , σχεδόν  άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αντίδρασης  γλυκονικού  οξέος  με 
φαινυλυδραζίνη  Θετική . Η σχηματιζόμενη  ένωση  τήκεται  σε θερμοκρασία  μεταξύ  
196 °C και 202 °C με διάσπαση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό. Μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αναγωγικές  ουσίες  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως D-γλυκόζη ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 576 ΓΛΥΚΟΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  του D-γλυκονικού  οξέος  με νάτριο  
Ορισμός  Παρασκευάζεται  με ζύμωση  ή χημική  καταλυτική  οξείδωση  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 222
 
Αριθ . EINECS  208-407-7  
Χημική  ονομασία  D- γλυκονικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 11 NaO  7 (άνυδρο ) 
Μοριακό  βάρος  218,14  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Λευκή  έως χρυσοκάστανη , κοκκώδης  έως λεπτόκοκκη  κρυσταλλική  
σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλυκονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό. Μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  
pH Από 6,5 έως 7,5 (διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Αναγωγικές  ύλες 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως D-γλυκόζη ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 577 ΓΛΥΚΟΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  του D-γλυκονικού  οξέος  με κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-074-2  
Χημική  ονομασία  D- Γλυκονικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 11 KO  7 (άνυδρο ) 
C 6 H 11 KO  7 · H 2 O (μονοένυδρο ) 
Μοριακό  βάρος  234,25 ( άνυδρο ) 
252,26 (μονοένυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % και έως 103,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη , ρέουσα  λευκή  έως λευκοκίτρινη , κρυσταλλική  σκόνη  ή κόκ­  
κοι 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλυκονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,3 (διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  Άνυδρο : 3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες , υπό κενό ) 
Μονοένυδρο : τουλάχιστον  6 % και έως 7,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
(105 °C, 4 ώρες , υπό κενό ) 
Αναγωγικές  ουσίες  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως D-γλυκόζη ) 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 578 ΓΛΥΚΟΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Άλας  του D-γλυκονικού  οξέος  με ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-075-8  
Χημική  ονομασία  D- γλυκονικό  ασβέστιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 223
 
Χημικός  τύπος  C  12 H 22 CaO  14 (άνυδρο ) 
C 12 H 22 CaO  14 · H 2 O (μονοένυδρο ) 
Μοριακό  βάρος  430,38 ( άνυδρο ) 
448,39 (μονοένυδρο ) 
Δοκιμασία  άνυδρο : περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % και έως 102 % κατ’ 
ανώτατο  όριο επί ξηράς  ουσίας  
μονοένυδρο : τουλάχιστον  98 % και έως 102 % κατ’ ανώτατο  όριο 
στην  «ως έχει» μορφή  
Περιγραφή  Άοσμοι , λευκοί  κρυσταλλικοί  κόκκοι  ή σκόνη , σταθεροί  στον  αέρα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλυκονικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Διαλυτότητα  Διαλυτ ó στο νερό, αδιάλυτ o σε αιθανόλη  
pH Από 6,0 έως 8,0 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 16 ώρες ) (άνυδρο ) 
2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 16 ώρες ) (μονοένυδρο ) 
Αναγωγικές  ουσίες  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως D-γλυκόζη ) 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 579 ΓΛΥΚΟΝΙΚΟΣ  ΣΙΔΗΡΟΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  206-076-3  
Χημική  ονομασία  Διένυδρος  D-γλυκονικός  υποσίδηρος·  διένυδρος  γλυκονικός  σίδηρος  
(II) 
Χημικός  τύπος  C  12 H 22 FeO  14 ·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  482,17  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Σκόνη  ή κόκκοι  χρώματος  ωχροκιτρινοπράσινου  έως φαιοκίτρινου , 
που ενδεχομένως  αναδίδουν  ελαφρά  οσμή  καμένης  ζάχαρης  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτός  στο νερό με ήπια θέρμανση . Πρακτικά  αδιάλυτος  σε αιθα­  
νόλη  
Δοκιμή  ιόντων  δισθενούς  σιδήρου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αντίδρασης  γλυκονικού  οξέος  με 
φαινυλυδραζίνη  Θετική  
pH Από 4 έως 5,5 (διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  10 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 16 ώρες ) 
Οξαλικό  οξύ Δεν ανιχνεύεται  
Σίδηρος  (III)  2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 224
 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικές  ουσίες  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενη  σε γλυκόζη  
Ε 585 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟΣ  ΣΙΔΗΡΟΣ  
Συνώνυμα  Γαλακτικός  σίδηρος  (II)· 2-υδροξυπροπανικός  σίδηρος  
(II)· άλας  του 2-υδροξυπροπανικού  οξέος  με σίδηρο  (2 +)  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  227-608-0  
Χημική  ονομασία  2- Υδροξυπροπανικός  σίδηρος (ΙΙ) 
Χημικός  τύπος  C  6 H 10 FeO  6 · nH  2 O (n = 2 ή 3) 
Μοριακό  βάρος  270,02 ( διένυδρος ) 
288,03 (τριένυδρος ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  96 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοπράσινοι  κρύσταλλοι  ή ανοικτοπράσινη  σκόνη  με χαρακτηρι­  
στική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτός  σε νερό. Πρακτικά  αδιάλυτος  σε αιθανόλη  
Δοκιμή  ιόντων  δισθενούς  σιδήρου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γαλακτικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 4 έως 6 (διάλυμα  2 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  18 % κατ’ ανώτατο  όριο (100 °C, υπό κενό , πίεση  περίπου  700 mm 
Hg) 
Σίδηρος  (III)  0,6 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 586 4-ΕΞΥΛΟΡΕΣΟΡΚΙΝΟΛΗ  
Συνώνυμα  4- εξυλοβενζολοδιόλη -1,3· εξυλορεσορκινόλη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-257-4  
Χημική  ονομασία  4- εξυλορεσορκινόλη  
Χημικός  τύπος  C  12 H 18 O 2 
Μοριακό  βάρος  197,24  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98 % επί ξηράς  ουσίας  (4 ώρες  σε θερμοκρασία  δωμα­  
τίου) 
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 225
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτή  σε αιθέρα  και ακετόνη·  πολύ  λίγο διαλυτή  σε νερό. 
Δοκιμή  νιτρικού  οξέος  Σε 1 ml κορεσμένου  διαλύματος  του δείγματος , προστίθεται  1 ml 
νιτρικού  οξέος . Εμφανίζεται  ανοικτό  κόκκινο  χρώμα  
Δοκιμή  βρωμίου  Σε 1 ml κορεσμένου  διαλύματος  του δείγματος , προστίθεται  1 ml 
βρωμιούχου  νερού  (αντιδραστήριο  βρωμ íου TS). Το σχηματιζόμενο  
κίτρινο , κροκυδώδες  ίζημα  διαλύεται  και προκύπτει  κίτρινο  διάλυμα  
Καθαρότητα  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  62 °C έως 67 °C  
Οξύτητα  0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ρεσορκινόλη  και άλλες  φαινόλες  Ανακινείται  περίπου  1 g του δείγματος  με 50 ml νερού  για λίγα 
λεπτά , το διάλυμα  διηθείται  και στο διήθημα  προστίθενται  3 σταγό­  
νες διαλύματος  τριχλωριούχου  σιδήρου  (TS). Δεν εμφανίζεται  κόκ­  
κινο ή κυανό  χρώμα  
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 620 ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  L- γλουταμινικό  οξύ· L-α-αμινογλουταρικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-293-7  
Χημική  ονομασία  L- γλουταμινικό  οξύ· L-2-αμινοπεντανοδικαρβονικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  5 H 9 NO  4 
Μοριακό  βάρος  147,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και έως 101,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 31,5° έως + 32,2° 
[διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  200 mm]  
pH Από 3,0 έως 3,5 (κορεσμένο  διάλυμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (80 °C, 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  2,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 226
 
Ε 621 ΟΞΙΝΟ  ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Γλουταμινικό  νάτριο·  MSG  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-538-1  
Χημική  ονομασία  Μονοένυδρο  όξινο  L-γλουταμινικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  5 H 8 NaNO  4 · H 2 O 
Μοριακό  βάρος  187,13  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και έως 101,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Λευκοί , πρακτικά  άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 24,8° έως + 25,3° 
[διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  200 mm]  
pH Από 6,7 έως 7,2 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (98 °C, 5 ώρες ) 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 622 ΟΞΙΝΟ  ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Γλουταμινικό  κάλιο·  MPG  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  243-094-0  
Χημική  ονομασία  Μονοένυδρο  όξινο  L-γλουταμινικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  5 H 8 KNO  4 · H 2 O 
Μοριακό  βάρος  203,24  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και έως 101,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Λευκοί , πρακτικά  άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 227
 
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 22,5° έως + 24,0° 
[διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  200 mm]  
pH Από 6,7 έως 7,3 (διάλυμα  2 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (80 °C, 5 ώρες ) 
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 623 ΟΞΙΝΟ  ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Γλουταμινικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  242-905-5  
Χημική  ονομασία  δι-L-γλουταμινικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 16 CaN  2 O 8 · nH  2 O (n = 0, 1, 2 ή 4) 
Μοριακό  βάρος  332,32 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 % και έως 102,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Λευκοί , πρακτικά  άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 27,4° έως + 29,2° ( για το διγλουταμινικό  ασβέστιο  με 
n = 4) [διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  
200 mm]  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 19,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (για το διγλουταμινικό  ασβέστιο  με n = 
4) (Karl Fischer)  
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 624 ΟΞΙΝΟ  ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΑΜΜΩΝΙΟ  
Συνώνυμα  Γλουταμινικό  αμμώνιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-447-1  
Χημική  ονομασία  Μονοένυδρο  όξινο  L-γλουταμινικό  μονοαμμώνιο  
Χημικός  τύπος  C  5 H 12 N 2 O 4 · H 2 O 
Μοριακό  βάρος  182,18  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % και κατ’ ανώτατο  όριο 101,0 % 
επί άνυδρης  ουσίας  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 228
 
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Λευκοί , πρακτικά  άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμμωνίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 25,4° έως + 26,4° 
[διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  200 mm]  
pH Από 6,0 έως 7,0 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (50 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 625 ΟΞΙΝΟ  ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΙΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΟ  
Συνώνυμα  Γλουταμινικό  μαγνήσιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  242-413-0  
Χημική  ονομασία  Τετραένυδρο  δι-L-γλουταμινικό  μαγνήσιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 16 MgN  2 O 8 · 4H  2 O 
Μοριακό  βάρος  388,62  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95,0 % και έως 105,0 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  σε νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  στην  αιθανόλη  ή στον  
αιθέρα  
Περιγραφή  Άοσμοι , λευκοί  ή υπόλευκοι  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  μαγνησίου  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλουταμινικού  οξέος  (με χρωμα­  
τογραφία  λεπτής  στιβάδας ) Δοκιμή  θετική  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 από + 23,8° έως + 24,4° 
[διάλυμα  10 % (επί άνυδρης  ουσίας ) σε HCl 2N, σωλήνας  200 mm]  
pH Από 6,4 έως 7,5 (διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 24 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Χλωριόντα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Πυρρολιδονοκαρβοξυλικό  οξύ 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 626 ΓΟΥΑΝΙΛΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  5'- γουανιλικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-598-8  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 229
 
Χημική  ονομασία  Γουανοσινο -5'-μονοφωσφορικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  10 H 14 N 5 O 8 P 
Μοριακό  βάρος  363,22  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτό  στο νερό, πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 1,5 έως 2,5 (διάλυμα  0,25 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
256 nm  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 627 ΓΟΥΑΝΙΛΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Γουανιλικό  νάτριο·  5'-γουανιλικό  νάτριο  
Ορισμός  
▼M3 
Αριθ . Einecs  226-914-1  
▼B 
Χημική  ονομασία  Γουανοσινο -5'-μονοφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 12 N 5 Na 2 O 8 P · nH  2 O (n = ca. 7)  
Μοριακό  βάρος  407,19 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  στην  αιθανόλη , πρακτικά  αδιά­  
λυτο  στον  αιθέρα  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,5 (διάλυμα  5 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01 N στα 
256 nm  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  25 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 230
 
Ε 628 ΓΟΥΑΝΙΛΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Γουανιλικό  κάλιο·  5'-γουανιλικό  κάλιο  
Ορισμός  
▼M3 
Αριθ . Einecs  221-849-5  
▼B 
Χημική  ονομασία  Γουανοσινο -5'-μονοφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 12 K 2 N 5 O 8 P 
Μοριακό  βάρος  439,40  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,5 (διάλυμα  5 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
256 nm  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  5 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 629 ΓΟΥΑΝΙΛΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  5'- γουανιλικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Γουανοσινο -5'-μονοφωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 12 CaN  5 O 8 P · nH  2 O 
Μοριακό  βάρος  401,20 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτό  στο νερό 
Περιγραφή  Άοσμοι , λευκοί  ή υπόλευκοι  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,0 (διάλυμα  0,05 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
256 nm  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 231
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  23,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 630 ΙΝΟΣΙΝΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  5'- Ινοσινικό  οξύ 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-045-1  
Χημική  ονομασία  Ινοσινο -5'-μονοφωσφορικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  10 H 13 N 4 O 8 P 
Μοριακό  βάρος  348,21  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, λίγο διαλυτό  στην  αιθανόλη  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 1,0 έως 2,0 (διάλυμα  5 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
250 nm  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  3,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 631 ΙΝΟΣΙΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Ινοσινικό  νάτριο·  5'-ινοσινικό  νάτριο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  225-146-4  
Χημική  ονομασία  Ινοσινο -5'-μονοφωσφορικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 11 N 4 Na 2 O 8 P · H 2 O 
Μοριακό  βάρος  392,17 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  στην  αιθανόλη , πρακτικά  αδιά­  
λυτο  στον  αιθέρα  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 232
 
pH Από 7,0 έως 8,5 
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
250 nm  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 28,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 632 ΙΝΟΣΙΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Ινοσινικό  κάλιο·  5'-ινοσινικό  κάλιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  243-652-3  
Χημική  ονομασία  Ινοσινο -5'-μονοφωσφορικό  κάλιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 11 K 2 N 4 O 8 P 
Μοριακό  βάρος  424,39  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,5 (διάλυμα  5 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
250 nm  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 10,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 633 ΙΝΟΣΙΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  5'- ινοσινικό  ασβέστιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Ινοσινο -5'-μονοφωσφορικό  ασβέστιο  
Χημικός  τύπος  C  10 H 11 CaN  4 O 8 P · nH  2 O 
Μοριακό  βάρος  386,19 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτό  στο νερό·  
Περιγραφή  Άοσμοι , άχρωμοι  ή λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 233
 
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,0 (διάλυμα  0,05 %)  
Φασματομετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  διαλύματος  20 mg/l σε HCl 0,01N στα 
250 nm  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 23,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 634 ΑΛΑΤΑ  ΜΕ ΑΣΒΕΣΤΙΟ  ΤΩΝ  5′-ΡΙΒΟΝΟΥΚΛΕΟΤΙΔΙΩΝ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Τα άλατα  με ασβέστιο  των 5'-ριβονουκλεοτιδίων  είναι  κυρίως  
μείγμα  ινοσινο -5'-μονοφωσφορικού  ασβεστίου  και γουανοσινο -5'- 
μονοφωσφορικού  ασβεστίου  
Χημικός  τύπος  C  10 H 11 N 4 CaO  8 P · nH  2 O 
C 10 H 12 N 5 CaO  8 P · nH  2 O 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  στα δύο κύρια  συστατικά  τουλάχιστον  97 % και σε 
κάθε  συστατικό  χωριστά  τουλάχιστον  47,0 % και έως 53 % κατ’ 
ανώτατο  όριο, σε όλες τις περιπτώσεις  επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτά  στο νερό 
Περιγραφή  Άοσμοι , λευκοί  ή σχεδόν  λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ασβεστίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,0 (διάλυμα  0,05 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 23,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 635 ΑΛΑΤΑ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  ΤΩΝ  5'-ΡΙΒΟΝΟΥΚΛΕΟΤΙΔΙΩΝ  
Συνώνυμα  Νατριούχα  5'-ριβονουκλεοτίδια  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Τα άλατα  με νάτριο  των 5'-ριβονουκλεοτιδίων  είναι  κυρίως  μείγμα  
ινοσινο -5'-μονοφωσφορικού  νατρίου  και γουανοσινο -5'-μονοφωσφο­  
ρικού  νατρίου  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 234
 
Χημικός  τύπος  C  10 H 11 N 4 O 8 P · nH  2 O 
C 10 H 12 N 5 Na 2 O 8 P · nH  2 O 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  στα δύο κύρια  συστατικά  τουλάχιστον  97 % και σε 
κάθε  συστατικό  χωριστά  τουλάχιστον  47,0 % και έως 53 % κατ’ 
ανώτατο  όριο, σε όλες τις περιπτώσεις  επί άνυδρης  ουσίας  
Διαλυτότητα  Διαλυτά  στο νερό, μέτρια  διαλυτά  στην  αιθανόλη , πρακτικά  αδιά­  
λυτα  στον  αιθέρα  
Περιγραφή  Άοσμοι , λευκοί  ή σχεδόν  λευκοί  κρύσταλλοι  ή σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  ριβόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οργανοφωσφορικών  ενώσεων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 7,0 έως 8,5 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 26,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (Karl Fischer)  
Άλλα  νουκλεοτίδια  Δεν ανιχνεύονται  με χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 640 ΓΛΥΚΙΝΗ  ΚΑΙ  ΤΑ ΑΛΑΤΑ  ΤΗΣ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  
(i) ΓΛΥΚΙΝΗ  
Συνώνυμα  Αμινοξικό  οξύ· γλυκόκολλα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-272-2  
Χημική  ονομασία  Αμινοξικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  2 H 5 NO  2 
Μοριακό  βάρος  75,07  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμινοξέων  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
(ii) ΓΛΥΚΙΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  227-842-3  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 235
 
Χημική  ονομασία  Γλυκινικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  2 H 5 NO  2 Na 
Μοριακό  βάρος  98  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  αμινοξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  νατρίου  Δοκιμή  θετική  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 650 ΟΞΙΚΟΣ  ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ  
Συνώνυμα  Διένυδρο  άλας  του οξικού  οξέος  με ψευδάργυρο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Διένυδρος  οξικός  ψευδάργυρος  
Χημικός  τύπος  C  4 H 6 O 4 Zn · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  219,51  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % και έως 102 % κατ’ ανώτατο  
όριο σε C 4 H 6 O 4 Zn · 2H  2 O 
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι  ή λεπτόκοκκη , υπόλευκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  ψευδαργύρου  Δοκιμή  θετική  
pH Από 6,0 έως 8,0 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριόντα  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αλκάλια  και αλκαλικές  γαίες  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οργανικές  πτητικές  προσμείξεις  Δοκιμή  θετική  
Σίδηρος  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  20 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 236
 
E 900 ΔΙΜΕΘΥΛΟΠΟΛΥΣΙΛΟΞΑΝΙΟ  
Συνώνυμα  Πολυδιμεθυλοσιλοξάνιο·  έλαιο  σιλικόνης·  διμεθυλοσιλικόνη  
Ορισμός  Το διμεθυλοπολυσιλοξάνιο  είναι  μείγμα  πλήρως  μεθυλιωμένων  
γραμμικών  πολυμερών  σιλοξανίων  που περιέχουν  επαναλαμβανόμε­  
νες δομικές  μονάδες  με χημικό  τύπο  (CH  3 ) 2 SiO και είναι  σταθερο­  
ποιημένα  με ακραίες  (καταληκτικές ) προστατευτικές  τριμεθυλοσιλο­  
ξυομάδες  με τον τύπο  (CH  3 ) 3 SiO 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Διμεθυλοσιλοξάνια  και διμεθυλοσιλικόνες  
Χημικός  τύπος  (CH  3 ) 3 -Si-[O-Si(CH  3 ) 2 ] n -O-Si(CH  3 ) 3 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ολικό  πυρίτιο  τουλάχιστον  37,3 % και έως 38,5 % 
κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο , παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Ειδικό  βάρος  (25 °C /25 °C)  Από 0,964 έως 0,977  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 25 από 1 400 έως 1 405  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  ενός υγρού  υμενίου  του δείγ­  
ματος , τοποθετημένου  μεταξύ  δύο πλακών  χλωριούχου  νατρίου , 
εμφανίζει  σχετικά  μέγιστα  στα ίδια μήκη  κύματος  με εκείνα  ανάλο­  
γου παρασκευάσματος  προτύπου  διμεθυλοπολυσιλοξανίου  αναφοράς  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (150 °C, 4 ώρες ) 
Ιξώδες  Τουλάχιστον  1,00 · 10 – 4 m 2 s – 1 στους  25 °C  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 901 ΚΗΡΟΣ  ΜΕΛΙΣΣΩΝ , ΛΕΥΚΟΣ  ΚΑΙ  ΚΙΤΡΙΝΟΣ  
Συνώνυμα  Λευκός  κηρός·  κίτρινος  κηρός  
Ορισμός  Ο κίτρινος  κηρός  μελισσών  είναι  κηρός  που λαμβάνεται  με τήξη , με 
θερμό  νερό, των τοιχωμάτων  κηρηθρών  κατασκευασμένων  από 
μέλισσες  του είδους  Αpis mellifera L. και απομάκρυνση  των 
ξένων  υλών  
Ο λευκός  κηρός  λαμβάνεται  με λεύκανση  του κίτρινου  κηρού  μελισ­  
σών 
Αριθ . EINECS  232-383-7  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκοκίτρινα  (λευκή  μορφή ) ή υποκίτρινα  έως καστανόφαια  (κί­ 
τρινη  μορφή ) τεμάχια  ή πλάκες  με λεπτόκοκκα  και μη κρυσταλλικά  
θραύσματα , που έχουν  ευχάριστη  οσμή  μελιού  
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 62 °C έως 65 °C  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 237
 
Ειδικό  βάρος  0,96 περίπου  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτος  στο νερό, μέτρια  διαλυτός  σε αλκοόλη , πολύ  διαλυτός  σε 
χλωροφόρμιο  και αιθέρα  
Καθαρότητα  
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  17 και έως 24 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  87-104  
Αριθμός  υπεροξειδίων  5 κατ’ ανώτατο  όριο 
Γλυκερόλη  και άλλες  πολυόλες  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως γλυκερόλη ) 
Κηριζίνη , παραφίνες  και ορισμένοι  άλλοι  
κηροί  Φέρονται  3,0 g δείγματος  σε σφαιρική  φιάλη  των 100 ml, προστίθε­  
νται 30 ml διαλύματος  υδροξειδίου  του καλίου  4 % w/v σε απαλ­  
λαγμένη  από αλδεΰδες  αιθανόλη  και το μείγμα  υποβάλλεται  σε ήπιο 
βρασμό  με κάθετο  ψυκτήρα  επί 2 ώρες . Αφαιρείται  ο ψυκτήρας  και 
εισάγεται  αμέσως  θερμόμετρο . Η φιάλη  τοποθετείται  σε υδατόλου­  
τρο θερμοκρασίας  80 °C και αφήνεται  να ψυχθεί  με συνεχή  περιδί­  
νηση . Δεν σχηματίζεται  ίζημα  μέχρις  ότου  η θερμοκρασία  φθάσει  
τους 65 °C, παρόλο  που το διάλυμα  μπορεί  να είναι  οπαλίζον . 
Λίπη , ιαπωνικός  κηρός , κολοφώνιο  και 
σάπωνες  Υποβάλλεται  σε βρασμό  1 g δείγματος  με 35 ml διαλύματος  υδρο­  
ξειδίου  του νατρίου  1:7, επί 30 min, ενώ ο όγκος  διατηρείται  στα­  
θερός  με την προσθήκη  νερού  κατά  διαστήματα , και έπειτα  το 
μείγμα  ψύχεται . Ο κηρός  αποχωρίζεται  και το υγρό  παραμένει  διαυ­  
γές. Το ψυχρό  μείγμα  διηθείται  και προστίθεται  υδροχλωρικό  οξύ 
για την οξίνιση  του διηθήματος . Δεν σχηματίζεται  ίζημα . 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 902 ΚΑΝΔΕΛΙΛΛΙΚΟΣ  ΚΗΡΟΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Ο κανδελιλλικός  κηρός  είναι  καθαρμένος  κηρός  που λαμβάνεται  από 
τα φύλλα  του φυτού  καντελίλλα  (Euphorbia antisyphilitica)  
Αριθ . EINECS  232-347-0  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σκληρός , κιτρινοκάστανος , αδιαφανής  έως ημιδιαφανής  κηρός  
Ταυτοποίηση  
Ειδικό  βάρος  0,98 περίπου  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 68,5 °C έως 72,5 °C  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτος  σε νερό, διαλυτός  σε αιθανόλη  και τολουόλιο  
Καθαρότητα  
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  12 και έως 22 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  43 και έως 65 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 238
 
E 903 ΚΑΡΝΑΟΥΒΙΚΟΣ  ΚΗΡΟΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Ο καρναουβικός  κηρός  είναι  καθαρμένος  κηρός  που λαμβάνεται  από 
τους οφθαλμούς  και τα φύλλα  της κοπερνικίας  (Copernicia cerifera)  
Αριθ . EINECS  232-399-4  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Ανοικτοκάστανη  προς  ωχροκίτρινη  σκόνη  ή νιφάδες  ή σκληρό  και 
εύθρυπτο  στερεό  με ρητινώδη  θραύσματα  
Ταυτοποίηση  
Ειδικό  βάρος  0,997 περίπου  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Από 82 °C έως 86 °C  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτος  στο νερό, εν μέρει  διαλυτός  σε ζέουσα  αιθανόλη , διαλυ­  
τός σε χλωροφόρμιο  και διαιθυλαιθέρα  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Βαθμός  οξύτητας  Τουλάχιστον  2 και έως 7 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Τουλάχιστον  71 και έως 88 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ασαπωνοποίητες  ύλες Τουλάχιστον  50 % και έως 55 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 904 ΣΕΛΑΚ  
Συνώνυμα  Λευκασμένη  γομολάκα·  λευκή  γομολάκα  
Ορισμός  Το σέλακ  είναι  η καθαρμένη  και λευκασμένη  λάκκα  – το ρητινώδες  
έκκριμα  – του εντόμου  Laccifer (Tachardia) lacca Kerr ( οικογένεια  
Coccidae)  
Αριθ . EINECS  232-549-9  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκασμένο  σέλακ  — Υπόλευκη , άμορφη , κοκκώδης  ρητίνη  
Λευκασμένο  σέλακ  χωρίς  κηρó — Ανοικτοκίτρινη , άμορφη , κοκκώ­  
δης ρητίνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό, εύκολα  διαλυτό  (αν και με πολύ  αργό  ρυθμό ) σε 
αλκοόλη , λίγο διαλυτό  σε ακετόνη  
Βαθμός  οξύτητας  Από 60 έως 89 ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 239
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  6,0 % κατ’ ανώτατο  όριο [40 °C, υπεράνω  πυριτικής  πηκτής  (silica 
gel), 15 ώρες ,] 
Κολοφώνιο  Απουσία  
Κηρός  Λευκασμένο  σέλακ : 5,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Λευκασμένο  σέλακ  χωρίς  κηρό : 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 905 ΜΙΚΡΟΚΡΥΣΤΑΛΛΙΚΟΣ  ΚΗΡΟΣ  
Συνώνυμα  Κηρός  πετρελαίου·  κηρός  υδρογονανθράκων  · κηρός  Fischer-Trop ­
sch· συνθετικός  κηρός·  συνθετική  παραφίνη  
Ορισμός  Εξευγενισμένα  μείγματα  στερεών , κορεσμένων  υδρογονανθράκων , 
που λαμβάνονται  από πετρέλαιο  ή συνθετικές  πρώτες  ύλες 
Περιγραφή  Λευκός  έως κεχριμπαρόχρωμος , άοσμος  κηρός  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτος  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτός  στην  αιθανόλη  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 100 1,434-1,448 
Εναλλακτικά  [n]  D 120 1,426-1,440  
Καθαρότητα  
Μοριακό  βάρος  Τουλάχιστον  500 (μέσο ) 
Ιξώδες  Τουλάχιστον  1,1 × 10  – 5 m 2 s – 1 στους  100 °C 
Εναλλακτικά : Τουλάχιστον  0,8 × 10  – 5 m 2 s – 1 στους  120 °C, εάν το 
προϊόν  είναι  στερεό  στους  100 °C  
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  ατόμων  άνθρακα  στο σημείο  
απόσταξης  του 5 %  5 % μέγιστο  ποσοστό  μορίων  με αριθμό  ατόμων  άνθρακα  μικρότερο  
των 25 
Χρώμα  Δοκιμή  θετική  
Θείο  0,4 % κ.β. κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Πολυκυκλικές  αρωματικές  ενώσεις  Βενζο [a]πυρένιο , 50 μg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 907 ΥΔΡΟΓΟΝΩΜΕΝΟ  ΠΟΛΥ -1-ΔΕΚΕΝΙΟ  
Συνώνυμα  Υδρογονωμένο  πολυδεκένιο -1· υδρογονωμένη  πολυ -α-ολεφίνη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  C  10n H 20n+2  όπου  n = 3 - 6  
Μοριακό  βάρος  560 ( μέσο ) 
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98,5 % υδρογονωμένου  πολυ -1-δεκενίου , με την ακό­  
λουθη  κατανομή  ολιγομερών : 
C 30 : 13 – 37 % 
C 40 : 35 – 70 % 
C 50 : 9 – 25 % 
C 60 : 1 – 7 %  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 240
 
Περιγραφή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτο  στο νερό·  λίγο διαλυτό  στην  αιθανόλη·  διαλυτό  στο 
τολουόλιο  
Καύση  Καίγεται  με ζωηρή  φλόγα , αναδίδοντας  τη χαρακτηριστική  οσμή  της 
παραφίνης  
Ιξώδες  Από 5,7 × 10  – 6 έως 6,1 × 10  – 6 m 2 s – 1 στους  100 °C  
Καθαρότητα  
Ενώσεις  με αριθμό  ατόμων  άνθρακα  
μικρότερο  από 30 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Το χρώμα  δοκιμαστικού  σωλήνα  που περιέχει  θειικό  οξύ και 5 g 
δείγματος  υδρογονωμένου  πολυ -1-δεκενίου , ύστερα  από ανακίνηση  
επί 10 λεπτά  σε υδατόλουτρο  θερμοκρασίας  βρασμού , είναι  έως 
αμυδρά  αχυροκίτρινο . 
Νικέλιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M15  __________  
▼B 
Ε 914 ΚΗΡΟΣ  ΟΞΕΙΔΩΜΕΝΩΝ  ΠΟΛΥΑΙΘΥΛΕΝΙΩΝ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Πολικά  προϊόντα  αντίδρασης  από ήπια οξείδωση  πολυαιθυλενίου  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Οξειδωμένο  πολυαιθυλένιο  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Σχεδόν  λευκές  νιφάδες , σκόνη , κόκκοι  ή σφαιρίδια  
Ταυτοποίηση  
Πυκνότητα  Από 0,92 έως 1,05 (20 °C)  
Σημείο  στάξης  Μεγαλύτερο  των 95 °C  
Καθαρότητα  
Βαθμός  οξύτητας  70 κατ’ ανώτατο  όριο 
Ιξώδες  Τουλάχιστον  8,1 · 10 – 5 m 2 s – 1 στους  120 °C  
Άλλοι  τύποι  κηρών  Δεν ανιχνεύονται  (με θερμιδομετρία  διαφορικής  σάρωσης  και/ή 
φασματοσκοπία  υπερύθρου ) 
Οξυγόνο  9,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χρώμιο  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 241
 
E 920 L- ΚΥΣΤΕΪΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Υδροχλωρική  ή μονοένυδρη  υδροχλωρική  L-κυστεΐνη . Δεν επιτρέ­  
πεται  να χρησιμοποιούνται  ανθρώπινα  μαλλιά  ως πρώτη  ύλη για την 
παραγωγή  αυτής  της ουσίας  
Αριθ . EINECS  200-157-7 ( άνυδρο ) 
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  C  3 H 7 NO  2 S · HCl · nH  2 O (όπου  n = 0 ή 1) 
Μοριακό  βάρος  157,62 ( άνυδρο ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 % και έως 101,5 % κατ’ ανώτατο  
όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  σκόνη  ή άχρωμοι  κρύσταλλοι  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτή  στο νερό και σε αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  Η άνυδρη  μορφή  τήκεται  στους  175 °C περίπου  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : από + 5,0° έως + 8,0° ή 
[α] D 25 : από + 4,9° έως 7,9°  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  από 8,0 % έως 12,0 % 
2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (άνυδρη  μορφή ) 
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αμμωνιακά  ιόντα  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 927b ΚΑΡΒΑΜΙΔΙΟ  
Συνώνυμα  Ουρία  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-315-5  
Χημική  ονομασία  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 242
 
Χημικός  τύπος  CH  4 N 2 O 
Μοριακό  βάρος  60,06  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμη  έως λευκή , πρισματική , κρυσταλλική  σκόνη  ή μικρά , λευκά  
σφαιρίδια  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό 
Διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθίζηση  με νιτρικό  οξύ Η δοκιμή  κρίνεται  θετική , εάν σχηματιστεί  λευκό  κρυσταλλικό  ίζη­ 
μα 
Χρωματική  αντίδραση  Η δοκιμή  κρίνεται  θετική , εάν εμφανιστεί  ερυθροϊώδης  χρώση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  132 °C έως 135 °C  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ύλες  αδιάλυτες  σε αιθανόνη  0,04 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αλκαλικότητα  Δοκιμή  θετική  
Αμμωνιακά  ιόντα  500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Διουρία  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 938 ΑΡΓΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-147-0  
Χημική  ονομασία  Αργό  
Χημικός  τύπος  Ar  
Ατομικό  βάρος  40  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο , άφλεκτο  αέριο  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθάνιο  και άλλοι  υδρογονάνθρακες  100 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενοι  ως μεθάνιο ) 
E 939 ΗΛΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-168-5  
Χημική  ονομασία  Ήλιο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 243
 
Χημικός  τύπος  He  
Ατομικό  βάρος  4  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο , άφλεκτο  αέριο  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθάνιο  και άλλοι  υδρογονάνθρακες  100 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενοι  ως μεθάνιο ) 
E 941 ΑΖΩΤΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-783-9  
Χημική  ονομασία  Άζωτο  
Χημικός  τύπος  N  2 
Μοριακό  βάρος  28  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο , άφλεκτο  αέριο  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μονοξείδιο  του άνθρακα  10 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθάνιο  και άλλοι  υδρογονάνθρακες  100 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενοι  ως μεθάνιο ) 
Διοξείδιο  και μείγμα  οξειδίων  του αζώ­  
του 10 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξυγόνο  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
E 942 ΥΠΟΞΕΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΑΖΩΤΟΥ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  233-032-0  
Χημική  ονομασία  Υποξείδιο  του αζώτου  
Χημικός  τύπος  N  2 O 
Μοριακό  βάρος  44  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άφλεκτο  αέριο , με σχετικά  ευχάριστη  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μονοξείδιο  του άνθρακα  30 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο 
Διοξείδιο  και μείγμα  οξειδίων  του αζώ­  
του 10 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 244
 
E 943a ΒΟΥΤΑΝΙΟ  
Συνώνυμα  n- Βουτάνιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Βουτάνιο  
Χημικός  τύπος  CH  3 CH 2 CH 2 CH 3 
Μοριακό  βάρος  58,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  96 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  αέριο  ή υγρό  με ήπια, χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Τάση  ατμών  108,935 kPa στους  20 °C  
Καθαρότητα  
Μεθάνιο  0,15 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθάνιο  0,5 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Προπάνιο  1,5 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Ισοβουτάνιο  3,0 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Βουταδιένιο -1,3 0,1 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Υγρασία  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο 
E 943b ΙΣΟΒΟΥΤΑΝΙΟ  
Συνώνυμα  2- μεθυλοπροπάνιο  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  2- μεθυλοπροπάνιο  
Χημικός  τύπος  (CH  3 ) 2 CH CH  3 
Μοριακό  βάρος  58,12  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  94 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  αέριο  ή υγρό  με ήπια, χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Τάση  ατμών  205,465 kPa στους  20 °C  
Καθαρότητα  
Μεθάνιο  0,15 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθάνιο  0,5 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Προπάνιο  2,0 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
n-Βουτάνιο  4,0 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Βουταδιένιο -1,3 0,1 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Υγρασία  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 245
 
E 944 ΠΡΟΠΑΝΙΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Προπάνιο  
Χημικός  τύπος  CH  3 CH 2 CH 3 
Μοριακό  βάρος  44,09  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 %  
Περιγραφή  Άχρωμο  αέριο  ή υγρό  με ήπια, χαρακτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Τάση  ατμών  732,910 kPa στους  20 °C  
Καθαρότητα  
Μεθάνιο  0,15 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθάνιο  1,5 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Ισοβουτάνιο  2,0 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
n-Βουτάνιο  1,0 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Βουταδιένιο -1,3 0,1 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Υγρασία  0,005 % κατ’ ανώτατο  όριο 
E 948 ΟΞΥΓΟΝΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  231-956-9  
Χημική  ονομασία  Οξυγόνο  
Χημικός  τύπος  O  2 
Μοριακό  βάρος  32  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο , άφλεκτο  αέριο  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθάνιο  και άλλοι  υδρογονάνθρακες  100 μl/l κατ’ ανώτατο  όριο (υπολογιζόμενοι  ως μεθάνιο ) 
E 949 ΥΔΡΟΓΟΝΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  215-605-7  
Χημική  ονομασία  Υδρογόνο  
Χημικός  τύπος  H  2 
Μοριακό  βάρος  2  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 246
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,9 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο , εξαιρετικά  εύφλεκτο  αέριο  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,005 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξυγόνο  0,001 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Άζωτο  0,07 % v/v κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 950 ΑΚΕΣΟΥΛΦΑΜΗ  Κ 
Συνώνυμα  Ακεσουλφάμη  (άλας  με Κ)· άλας  με κάλιο  του 2,2-διοξειδίου  της 
3,4-διυδρο -6-μεθυλ -1,2,3-οξαθειαζινόνης -4 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  259-715-3  
Χημική  ονομασία  άλας  με κάλιο  του 6-μεθυλ -1,2,3-οξαθειαζιν -4(3H)-ονο-2,2-διοξειδί­  
ου 
Χημικός  τύπος  C  4 H 4 KNO  4 S 
Μοριακό  βάρος  201,24  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 4 H 4 KNO  4 S τουλάχιστον  99 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμη , λευκή  κρυσταλλική  σκόνη , 200 φορές  περίπου  γλυκύτερη  
από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτή  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτή  στην  αιθανόλη  
Απορρόφηση  υπεριώδους  Μέγιστο  απορρόφησης  227 ± 2 nm για διάλυμα  10 mg σε 1 000 ml 
νερού  
Δοκιμή  καλίου  Δοκιμή  θετική  (υποβάλλεται  σε δοκιμή  το υπόλειμμα  της πύρωσης  
2 g δείγματος ) 
Δοκιμή  καθίζησης  Σε διάλυμα  0,2 g δείγματος  σε μείγμα  2 ml οξικού  οξέος  και 2 ml 
νερού  προστίθενται  λίγες  σταγόνες  διαλύματος  κοβαλτινιτρώδους  
νατρίου  10 %. Σχηματίζεται  κίτρινο  ίζημα  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Οργανικές  προσμείξεις  Δοκιμή  θετική  για 20 mg/kg συστατικών  ενεργών  στο υπεριώδες  
Φθόριο  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 951 ΑΣΠΑΡΤΑΜΗ  
Συνώνυμα  Μεθυλεστέρας  της ασπαρτυλοφαινυλαλανίνης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  245-261-3  
Χημική  ονομασία  1- μεθυλεστέρας  της N-(L-α-ασπαρτυλο )-L-φαινυλαλανίνης , 3-αμινο - 
Ν-(α-καρβομεθοξυ -φαιναιθυλο )ηλεκτραμικός  Ν-μεθυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  C  14 H 18 N 2 O 5 
Μοριακό  βάρος  294,31  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 247
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 14 H 18 N 2 O 5 τουλάχιστον  98 % και έως 102 % 
κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  με γλυκειά  γεύση , 200 φορές  
περίπου  γλυκύτερη  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτή  στο νερό και στην  αιθανόλη  
pH Από 4,5 έως 6,0 (διάλυμα  1:125)  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 : + 14,5° έως + 16,5° 
Προσδιορίζεται  σε διάλυμα  4:100 σε μυρμηκικό  οξύ 15Ν εντός  30 
λεπτών  από την παρασκευή  του διαλύματος  του δείγματος  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  4,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Διαπερατότητα  Η διαπερατότητα  διαλύματος  1 % σε υδροχλωρικό  οξύ 2Ν, προσ­  
διοριζόμενη  σε κυψελίδα  1 cm στα 430 nm με κατάλληλο  φασμα­  
τοφωτόμετρο  και με υδροχλωρικό  οξύ 2Ν ως διάλυμα  αναφοράς , 
είναι  τουλάχιστον  0,95, ισοδύναμη  με απορρόφηση  0,022 περίπου  
κατ’ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί ξηρού ) 
5-βενζυλο -3,6-διοξο -2-πιπεραζινοξικό  
οξύ 1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί ξηρού ) 
E 952 ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ  ΟΞΥ  ΚΑΙ  ΤΑ ΑΛΑΤΑ  ΤΟΥ  ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ  ΚΑΙ  
ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
(i) ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ  ΟΞΥ  
Συνώνυμα  Κυκλοεξυλοσουλφαμικό  οξύ· ένωση  του κυκλαμικού  οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  202-898-1  
Χημική  ονομασία  Κυκλοεξανοσουλφαμικό  οξύ· κυκλοεξυλαμινοσουλφονικό  οξύ 
Χημικός  τύπος  C  6 H 13 NO  3 S 
Μοριακό  βάρος  179,24  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  του κυκλοεξυλοσουλφαμικού  οξέος  σε C 6 H 13 NO  3 S 
τουλάχιστον  98 % και έως το ισοδύναμο  του 102 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Πρακτικά  άχρωμη , λευκή  κρυσταλλική  σκόνη . 40 φορές  περίπου  
γλυκύτερη  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτά  στο νερό και σε αιθανόλη  
Δοκιμή  καθίζησης  Διάλυμα  2 % οξινίζεται  με υδροχλωρικό  οξύ, προστίθεται  1 ml ενός 
κατά  προσέγγιση  γραμμομοριακού  υδατικού  διαλύματος  χλωριούχου  
βαρίου  και εφόσον  εμφανιστεί  θόλωμα  ή σχηματιστεί  ίζημα , το 
διάλυμα  διηθείται . Στο διαυγές  διάλυμα  προστίθεται  1 ml διαλύμα­  
τος νιτρώδους  νατρίου  10 %. Σχηματίζεται  λευκό  ίζημα . 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  σε σελήνιο  επί ξηρού ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 248
 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Κυκλοεξυλαμίνη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Δικυκλοεξυλαμίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ανιλίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
(ii) ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Ένωση  του κυκλαμικού  οξέος·  άλας  με νάτριο  του κυκλαμικού  οξέ­ 
ος 
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-348-9  
Χημική  ονομασία  Κυκλοεξανοσουλφαμικό  νάτριο·  κυκλοεξυλοσουλφαμικό  νάτριο  
Χημικός  τύπος  C  6 H 12 NNaO  3 S και η διένυδρη  μορφή  C 6 H 12 NNaO  3 S·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  201,22 για την άνυδρη  μορφή  
237,22 για την ένυδρη  μορφή  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98 % και έως 102 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  
ουσίας  
Διένυδρη  μορφή : τουλάχιστον  84 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Άοσμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη  λευκού  χρώματος , 30 
φορές  περίπου  γλυκύτερο  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  σε νερό, πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
15,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) για τη διένυδρη  μορφή  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  σε σελήνιο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Κυκλοεξυλαμίνη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Δικυκλοεξυλαμίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ανιλίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
(iii) ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Ένωση  του κυκλαμικού  οξέος·  άλας  με ασβέστιο  του κυκλαμικού  
οξέος  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  205-349-4  
Χημική  ονομασία  Κυκλοεξανοσουλφαμικό  ασβέστιο·  κυκλοεξυλοσουλφαμικό  ασβέ­  
στιο 
Χημικός  τύπος  C  12 H 24 CaN  2 O 6 S 2 · 2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  432,57  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98 % και έως 101 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  
ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί , άχρωμοι  κρύσταλλοι  ή κρυσταλλική  σκόνη , 30 φορές  περί­  
που γλυκύτερο  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 249
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 1 ώρα) 
8,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (140 °C, 4 ώρες ) για τη διένυδρη  μορφή  
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  σε σελήνιο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Κυκλοεξυλαμίνη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Δικυκλοεξυλαμίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ανιλίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
E 953 ISOMALT ( ΙΣΟΜΑΛΤΙΤΟΛΗ ) 
Συνώνυμα  Υδρογονωμένη  ισομαλτουλόζη  
Ορισμός  Παρασκευάζεται  με ενζυμική  μετατροπή  σακχαρόζης  με μη βιώσιμα  
κύτταρα  του βακτηρίου  Protaminobacter rubrum, την οποία  ακολου­  
θεί καταλυτική  υδρογόνωση  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Η ισομαλτιτόλη  είναι  μείγμα  υδρογονωμένων  μονο - και δισακχαρι­  
τών με βασικά  συστατικά  τους δισακχαρίτες : 
6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-σορβιτόλη  (1,6-GPS) και 
διένυδρη  1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-μαννιτόλη  (1,1-GPM)  
Χημικός  τύπος  6-O- α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-σορβιτόλη : C 12 H 24 O 11 
διένυδρη  1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-μαννιτόλη : C 12 H 24 O 11 .2H  2 O 
Μοριακό  βάρος  6-O- α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-σορβιτόλη : 344,3 
διένυδρη  1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-μαννιτόλη : 380,3  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε υδρογονωμένους  μονο - και δισακχαρίτες  τουλά­  
χιστον  98 % και σε μείγμα  6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-σορβιτό­  
λης και διένυδρης  1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλο -D-μαννιτόλης  τουλά­  
χιστον  86 %, προσδιοριζόμενη  επί άνυδρης  ουσίας . 
▼M4 
Περιγραφή  Άοσμη , λευκή , ελαφρώς  υγροσκοπική , κρυσταλλική  μάζα  ή υδατικό  
διάλυμα  με ελάχιστη  συγκέντρωση  60 %  
▼B 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  στο νερό, πολύ  λίγο διαλυτή  στην  αιθανόλη . 
Δοκιμή  HPLC  Από τη σύγκριση  με κατάλληλη  πρότυπη  ισομαλτιτόλη  αναφοράς  
προκύπτει  ότι οι 2 κύριες  κορυφές  στο χρωματογράφημα  του δια­ 
λύματος  δοκιμής  είναι  παρόμοιες  ως προς  τον χρόνο  κατακράτησης  
με τις 2 κύριες  κορυφές  του χρωματογραφήματος  του διαλύματος  
αναφοράς . 
▼M4 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 7 % κατ’ ανώτατο  όριο για στέρεο  προϊόν  (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
D-μαννιτόλη  3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
D-σορβιτόλη  6 % κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 250
 
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
▼B 
E 954 ΣΑΚΧΑΡΙΝΕΣ  
(i) ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-321-0  
Χημική  ονομασία  3- οξο-2,3-διυδροβενζο (d)ισοθειαζολο -1,1-διοξείδιο  
Χημικός  τύπος  C  7 H 5 NO  3 S 
Μοριακό  βάρος  183,18  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 7 H 5 NO  3 S τουλάχιστον  99 % και έως 101 % 
κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη , άοσμα  ή με ελα­  
φρά αρωματική  οσμή , 300 έως 500 φορές  περίπου  γλυκύτερη  από 
τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Λίγο  διαλυτή  στο νερό, διαλυτή  σε αλκαλικά  διαλύματα , μέτρια  
διαλυτή  στην  αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  226 έως 230 °C  
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Βενζοϊκό  και σαλικυλικό  οξύ Σε 10 ml διαλύματος  1:20, το οποίο  έχει προηγουμένως  οξινιστεί  με 
5 σταγόνες  οξικού  οξέος , προστίθενται  3 σταγόνες  ενός κατά  προ­  
σέγγιση  γραμμομοριακού  υδατικού  διαλύματος  χλωριούχου  σιδήρου  
(ΙΙΙ). Δεν εμφανίζεται  ίζημα  ή ιώδης  χρώση  
o-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-Σουλφοναμίδιο  του βενζοϊκού  οξέος  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Απουσία  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
(ii) ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ  ΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  Σακχαρίνη·  άλας  με νάτριο  της σακχαρίνης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  204-886-1  
Χημική  ονομασία  o- Βενζοσουλφιμιδικό  νάτριο·  άλας  με νάτριο  του 2,3-διυδρο -3-οξο­  
βενζισοσουλφοναζολίου·  οξοβενζισοσουλφοναζόλιο·  διένυδρο  άλας  
με νάτριο  του 1,2-βενζισοθειαζολιν -3-ονο-1,1-διοξειδίου  ▼M4 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 251
 
Χημικός  τύπος  C  7 H 4 NNaO  3 S·2H 2 O 
Μοριακό  βάρος  241,19  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 7 H 4 NNaO  3 S τουλάχιστον  99 % και έως 101 % 
κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική , αποσαθρούμενη  σκόνη , 
άοσμα  ή με ελαφρά  οσμή , 300 έως 500 φορές  περίπου  γλυκύτερο  
από τη σακχαρόζη  σε αραιά  διαλύματα . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Βενζοϊκό  και σαλικυλικό  οξύ Σε 10 ml διαλύματος  1:20, το οποίο  έχει προηγουμένως  οξινιστεί  με 
5 σταγόνες  οξικού  οξέος , προστίθενται  3 σταγόνες  ενός κατά  προ­  
σέγγιση  γραμμομοριακού  υδατικού  διαλύματος  χλωριούχου  σιδή­  
ρου(ΙΙΙ). Δεν εμφανίζεται  ίζημα  ή ιώδης  χρώση  
o-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-σουλφοναμίδιο  του βενζοϊκού  οξέος  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Απουσία  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
(iii) ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ  ΑΣΒΕΣΤΙΟ  
Συνώνυμα  Σακχαρίνη·  άλας  με ασβέστιο  της σακχαρίνης  
Ορισμός  
Χημική  ονομασία  o- Βενζοσουλφιμιδικό  ασβέστιο·  άλας  με ασβέστιο  του 2,3-διυδρο -3- 
οξοβενζισοσουλφοναζολίου·  ένυδρο  (7:2) άλας  με ασβέστιο  του 1,2- 
βενζισοθειαζολιν -3-ονο-1,1-διοξειδίου  
Αριθ . EINECS  229-349-9  
Χημικός  τύπος  C  14 H 8 CaN  2 O 6 S 2 ·3½H  2 O 
Μοριακό  βάρος  467,48  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 14 H 8 CaN  2 O 6 S 2 τουλάχιστον  95 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη , άοσμα  ή με ελα­  
φρά οσμή , 300 έως 500 φορές  περίπου  γλυκύτερο  από τη σακχα­  
ρόζη  σε αραιά  διαλύματα . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  13,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Βενζοϊκό  και σαλικυλικό  οξύ Σε 10 ml διαλύματος  1:20, το οποίο  έχει προηγουμένως  οξινιστεί  με 
5 σταγόνες  οξικού  οξέος , προστίθενται  3 σταγόνες  ενός κατά  προ­  
σέγγιση  γραμμομοριακού  υδατικού  διαλύματος  χλωριούχου  σιδήρου  
(ΙΙΙ). Δεν εμφανίζεται  ίζημα  ή ιώδης  χρώση  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 252
 
o-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφραζόμενη  επί ξηρού  
p-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφραζόμενη  επί ξηρού  
p-Σουλφοναμίδιο  του βενζοϊκού  οξέος  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφραζόμενη  επί ξηρού  
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Απουσία  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
(iv) ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ  ΚΑΛΙΟ  
Συνώνυμα  Σακχαρίνη·  άλας  με κάλιο  της σακχαρίνης  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  o- Βενζοσουλφιμιδικό  κάλιο·  άλας  με κάλιο  του 2,3-διυδρο -3-οξο­  
βενζισοσουλφοναζολίου·  μονοένυδρο  άλας  με κάλιο  του 1,2-βενζι­  
σοθειαζολιν -3-ονο-1,1-διοξειδίου  
Χημικός  τύπος  C  7 H 4 KNO  3 S·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  239,77  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 7 H 4 KNO  3 S τουλάχιστον  99 % και έως 101 % 
κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκοί  κρύσταλλοι  ή λευκή  κρυσταλλική  σκόνη , άοσμη  ή με ελα­  
φρά οσμή  και με εντόνως  γλυκιά  γεύση , ακόμη  και σε πολύ  αραιά  
διαλύματα , 300 έως 500 φορές  περίπου  γλυκύτερο  από τη σακχα­  
ρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό, μέτρια  διαλυτό  σε αιθανόλη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  8 % κατ’ ανώτατο  όριο (120 °C, 4 ώρες ) 
Βενζοϊκό  και σαλικυλικό  οξύ Σε 10 ml διαλύματος  1 προς  20, το οποίο  έχει προηγουμένως  οξινι­  
στεί με 5 σταγόνες  οξικού  οξέος , προστίθενται  3 σταγόνες  ενός κατά  
προσέγγιση  γραμμομοριακού  υδατικού  διαλύματος  χλωριούχου  σιδή­  
ρου (ΙΙΙ). Δεν εμφανίζεται  ίζημα  ή ιώδης  χρώση  
o-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-Τολουολοσουλφοναμίδιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
p-Σουλφοναμίδιο  του βενζοϊκού  οξέος  25 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Ουσίες  που απανθρακώνονται  εύκολα  Απουσία  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Σελήνιο  30 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
E 955 ΣΟΥΚΡΑΛΟΖΗ  
Συνώνυμα  4,1',6'- Τριχλωρογαλακτοσακχαρόζη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  259-952-2  
Χημική  ονομασία  1,6- διχλωρο -1,6-διδεσοξυ -β-D-φρουκτοφουρανοζυλο -4-χλωρο -4- 
δεσοξυ -α-D-γαλακτοπυρανοζίτης  
Χημικός  τύπος  C  12 H 19 Cl 3 O 8 
Μοριακό  βάρος  397,64  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 253
 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε C 12 H 19 Cl 3 O 8 τουλάχιστον  98 % και έως 102 % 
κατ’ ανώτατο  όριο επί άνυδρης  ουσίας . 
Περιγραφή  Λευκή  έως υπόλευκη , πρακτικά  άοσμη  κρυσταλλική  σκόνη . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτή  στο νερό, τη μεθανόλη  και την αιθανόλη  
Λίγο  διαλυτή  στον  οξικό  αιθυλεστέρα  
Φάσμα  απορρόφησης  υπερύθρου  Το φάσμα  υπερύθρου  κολλοειδούς  διαλύματος  του δείγματος  σε 
βρωμιούχο  κάλιο  εμφανίζει  σχετικά  μέγιστα  στα ίδια περίπου  
μήκη  κύματος  με εκείνα  του φάσματος  αναφοράς  που λαμβάνεται  
με τη χρήση  πρότυπης  σουκραλόζης  αναφοράς . 
Χρωματογραφία  λεπτής  στιβάδας  Η κύρια  κηλίδα  που αντιστοιχεί  στο διάλυμα  δοκιμής  έχει την ίδια 
τιμή Rf με εκείνη  της κύριας  κηλίδας  του πρότυπου  διαλύματος  A 
που χρησιμοποιείται  στη δοκιμή  άλλων  χλωριωμένων  δισακχαριτών . 
Αυτό  το πρότυπο  διάλυμα  παρασκευάζεται  με τη διάλυση  1,0 g 
πρότυπης  σουκραλόζης  αναφοράς  σε 10 ml μεθανόλης . 
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 + 84,0° έως + 87,5° υπολογιζόμενη  επί άνυδρης  ουσίας  
(υδατικό  διάλυμα  10 % w/v)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,7 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άλλοι  χλωριωμένοι  δισακχαρίτες  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Χλωριωμένοι  μονοσακχαρίτες  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Τριφαινυλοφωσφινοξείδιο  150 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μεθανόλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ε 957 ΘΑΥΜΑΤΙΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  258-822-2  
Χημική  ονομασία  Η θαυματίνη  λαμβάνεται  με υδατική  εκχύλιση  (pH 2,5 έως 4,0) των 
επισπέρμιων  του καρπού  στελεχών  του φυτού  Thaumatococcus 
daniellii (Benth) και αποτελείται  ουσιαστικά  από τις πρωτεΐνες  θαυ­  
ματίνη  I και θαυματίνη  II μαζί με μικρότερες  ποσότητες  φυτικών  
συστατικών  που προέρχονται  από την πρώτη  ύλη 
Χημικός  τύπος  Πολυπεπτίδιο  με 207 αμινοξέα  
Μοριακό  βάρος  Θαυματίνη  I 22209 
Θαυματίνη  II 22293  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε άζωτο  15,1 % επί ξηράς  ουσίας , ισο­ 
δύναμη  με περιεκτικότητα  σε πρωτεΐνες  τουλάχιστον  93 % (Ν × 6,2)  
Περιγραφή  Άοσμη  σκόνη  υπόλευκου  χρώματος ,. 2 000 έως 3 000 φορές  περί­  
που γλυκύτερη  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτή  στο νερό, αδιάλυτη  σε ακετόνη  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  9 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C μέχρι  σταθερού  βάρους ) 
Υδατάνθρακες  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Θειική  τέφρα  2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Αργίλιο  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 254
 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Ολικός  αριθμός  αεροβίων  μικροβίων  1 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 1 g 
Ε 959 ΝΕΟΕΣΠΕΡΙΔΙΝΗ  DC 
Συνώνυμα  Διυδροχαλκόνη  νεοεσπεριδίνης·  NHDC· διυδροχαλκονο -4′-β-νεοε­  
σπεριδοζίτης  εσπερετίνης·  νεοεσπεριδίνη  DC 
Ορισμός  Λαμβάνεται  με καταλυτική  υδρογόνωση  της νεοεσπεριδίνης  
Αριθ . EINECS  243-978-6  
Χημική  ονομασία  Διυδροχαλκόνη  2-Ο-α-L-ραμνοπυρανοζυλο -4′-β-D-γλυκοπυρανοζυλ - 
εσπερετίνης  
Χημικός  τύπος  C  28 H 36 O 15 
Μοριακό  βάρος  612,6  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  96 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Υπόλευκη , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  1 000 έως 1 800 φορές  περί­  
που γλυκύτερη  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτή  σε θερμό  νερό, πολύ  λίγο διαλυτή  σε κρύο  νερό, 
πρακτικά  αδιάλυτη  σε αιθέρα  και βενζόλιο  
Μέγιστο  απορρόφησης  υπεριώδους  282 έως 283 nm για διάλυμα  2 mg σε 100 ml μεθανόλης  
Δοκιμή  Neu  Διαλύονται  περίπου  10 mg νεοεσπεριδίνης  DC σε 1 ml μεθανόλης  
και προστίθεται  1 ml μεθανολικού  διαλύματος  βορικού  2-αμιναιθυ­  
λοδιφαινυλίου . Εμφανίζεται  έντονη  κίτρινη  χρώση  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  11 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο εκφραζόμενη  επί ξηρού  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
E 960 ΓΛΥΚΟΖΙΤΕΣ  ΣΤΕΒΙΟΛΗΣ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η διαδικασία  παρασκευής  περιλαμβάνει  δύο κύρια  στάδια : το 
πρώτο  στάδιο  συνίσταται  σε υδατική  εκχύλιση  των φύλλων  του 
φυτού  Stevia rebaudiana Bertoni και αρχικό  καθαρισμό  του εκχυλί­  
σματος  με χρωματογραφία  ιονανταλλαγής  για να παραχθεί  το 
αρχικό  εκχύλισμα  γλυκοζιτών  στεβιόλης , ενώ κατά  το δεύτερο  
στάδιο , οι γλυκοζίτες  της στεβιόλης  ανακρυσταλλώνονται  από 
μεθανόλη  ή υδατικό  διάλυμα  αιθανόλης  με αποτέλεσμα  το τελικό  
προϊόν  που αποτελείται  κυρίως  (τουλάχιστον  κατά  75 %) από στε­ 
βιοζίτη  και/ή ρεβαουδιοζίτη  A. 
Το πρόσθετο  μπορεί  να περιέχει  υπολείμματα  των ιονανταλλακτι­  
κών ρητινών  που χρησιμοποιήθηκαν  κατά  τη διεργασία  παρα­  
σκευής . Σε μικρές  ποσότητες  (0,10 έως 0,37 % w/w) έχουν  εντοπι­  
στεί και πολλοί  άλλοι  συγγενείς  γλυκοζίτες  στεβιόλης , οι οποίοι  
παράγονται  κατά  τη διεργασία  παρασκευής , αλλά  δεν αποτελούν  
φυσικά  συστατικά  του φυτού  Stevia rebaudiana.  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 255
 
Χημική  ονομασία  Στεβιοζίτης : 13-[(2-O- β-D-γλυκοπυρανοζυλο -β-D-γλυκοπυρανο­  
ζυλ)οξυ]καουρ -16-εν-18-ικός β-D- γλυκοπυρανοζυλεστέρας  
Ρεβαουδιοζίτης  Α: 13-[(2-O- β-D-γλυκοπυρανοζυλο -3-O-β-D-γλυκο­  
πυρανοζυλο -β-D-γλυκοπυρανοζυλ )οξυ]καουρ -16-εν-18-ικός β-D- 
γλυκοπυρανοζυλεστέρας  
Χημικός  τύπος  Κοινή  ονομασία  Χημικός  τύπος  Συντελεστής  μετα­  
τροπής  
Στεβιόλη  C  20 H 30 O 3 1,00 
Στεβιοζίτης  C  38 H 60 O 18 0,40 
Ρεβαουδιοζίτης  A C  44 H 70 O 23 0,33 
Ρεβαουδιοζίτης  C C  44 H 70 O 22 0,34 
Δουλκοζίτης  A C  38 H 60 O 17 0,40 
Ρουβουσοζίτης  C  32 H 50 O 13 0,50 
Στεβιολοβιοζίτης  C  32 H 50 O 13 0,50 
Ρεβαουδιοζίτης  B C  38 H 60 O 18 0,40 
Ρεβαουδιοζίτης  D C  50 H 80 O 28 0,29 
Ρεβαουδιοζίτης  E C  44 H 70 O 23 0,33 
Ρεβαουδιοζίτης  F C  43 H 68 O 22 0,34 
Μοριακό  βάρος  και αριθ. CAS  Κοινή  ονομασία  Αριθ . CAS  Μοριακό  βάρος  
Στεβιοζίτης  57817-89-7  804,87  
Ρεβαουδιοζίτης  Α 58543-16-1  967,01  
Δοκιμασία : Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  95 % σε στεβιοζίτη , ρεβαουδιοζίτες  
A, B, C, D, E και F, στεβιολοβιοζίτη , ρουβουσοζίτη  και δουλκο­  
ζίτη επί ξηράς  ουσίας . 
Περιγραφή  Λευκή  έως υποκίτρινη  σκόνη , 200 έως 300 φορές  περίπου  γλυκύ­  
τεροι  από τη σακχαρόζη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτοί  έως λίγο διαλυτοί  στο νερό 
Στεβιοζίτης  και ρεβαουδιοζίτης  A Η κύρια  κορυφή  του χρωματογραφήματος  που λαμβάνεται  σύμ­  
φωνα  με τη διαδικασία  της μεθόδου  δοκιμασίας  αντιστοιχεί  είτε 
στον  στεβιοζίτη  είτε στον  ρεβαουδιοζίτη  A 
pH Από 4,5 έως 7,0 (διάλυμα  1:100)  
Καθαρότητα  
Ολική  τέφρα  1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  6 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 2 ώρες ) 
Υπολειμματικοί  διαλύτες  200 mg/kg μεθανόλης  κατ’ ανώτατο  όριο 
5 000 mg/kg αιθανόλης  κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 961 ΝΕΟΤΑΜΗ  
Συνώνυμα  1- μεθυλεστέρας  της N-[N-(3,3- διμεθυλοβουτυλ )-L-α-ασπαρτυλο ]-L- 
φαινυλαλανίνης·  
μεθυλεστέρας  της N-(3,3-διμεθυλοβουτυλ )-L-ασπαρτυλο -L-φαινυλα­  
λανίνης . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 256
 
Ορισμός  Η νεοτάμη  παρασκευάζεται  με αντίδραση  της ασπαρτάμης  με 3,3- 
διμεθυλοβουτυραλδεΰδη  σε μεθανόλη  παρουσία  υδρογόνου  υπό 
πίεση  και με καταλύτη  παλλάδιο /άνθρακα . Ακολουθεί  απομόνωση  
και καθαρισμός  της ουσίας  με διήθηση , στην  οποία  μπορεί  να χρη­  
σιμοποιηθεί  γη διατόμων . Μετά  την απομάκρυνση  του διαλύτη  με 
απόσταξη , ακολουθεί  έκπλυση  της νεοτάμης  με νερό, απομόνωση  με 
φυγοκέντρηση  και, τέλος , ξήρανση  υπό κενό  
Αριθ . CAS  165450-17-9  
Χημική  ονομασία  1- μεθυλεστέρας  της N-[N-(3,3- διμεθυλοβουτυλ )-L-α-ασπαρτυλο ]-L- 
φαινυλαλανίνης  
Χημικός  τύπος  C  20 H 30 N 2 O 5 
Μοριακό  βάρος  378,47  
Περιγραφή  Λευκή  έως υπόλευκη  σκόνη  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  97,0 % επί ξηράς  ουσίας  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  4,75 % (w/w) στους  60 °C στο νερό, διαλυτή  σε αιθανόλη  και οξικό  
αιθυλεστέρα  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer, μέγεθος  δείγματος  
25 ± 5 mg)  
pH 5,0 – 7,0 ( υδατικό  διάλυμα  0,5 %)  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  81 °C έως 84 °C  
N-[(3,3-διμεθυλοβουτυλ )-L-α-ασπαρτυ­  
λο]-L-φαινυλαλανίνη  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 962 ΑΛΑΣ  ΑΣΠΑΡΤΑΜΗΣ -ΑΚΕΣΟΥΛΦΑΜΗΣ  
Συνώνυμα  Ασπαρτάμη - ακεσουλφάμη·  άλας  ασπαρτάμης - ακεσουλφάμης  
Ορισμός  Το άλας  παρασκευάζεται  με θέρμανση  διαλύματος  ασπαρτάμης  και 
ακεσουλφάμης  Κ σε αναλογία  περίπου  2:1 (w/w) με όξινο  pH μέχρι  
να επιτευχθεί  κρυστάλλωση . Το κάλιο  και η υγρασία  απομακρύνο­  
νται. Το προϊόν  είναι  πιο σταθερό  από την αμιγή  ασπαρτάμη . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Άλας  του L-φαινυλαλανυλο -2-μεθυλ -L-α-ασπαρτικού  οξέος  με 6- 
μεθυλ -1,2,3-οξαθειαζιν -4(3H)-ονο-2,2-διοξείδιο  
Χημικός  τύπος  C  18 H 23 O 9 N 3 S 
Μοριακό  βάρος  457,46  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  63,0 % έως 66,0 % σε ασπαρτάμη  (επί ξηράς  
ουσίας ) και 34,0 % έως 37,0 % σε ακεσουλφάμη  (όξινη  μορφή  
επί ξηράς  ουσίας ) 
Περιγραφή  Λευκή , άοσμη , κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Μέτρια  διαλυτό  στο νερό·  λίγο διαλυτό  σε αιθανόλη  
Διαπερατότητα  Η διαπερατότητα  διαλύματος  1 % σε νερό, προσδιοριζόμενη  σε 
κυψελίδα  του 1 cm στα 430 nm, με κατάλληλο  φασματοφωτόμετρο  
και με νερό ως διάλυμα  αναφοράς , είναι  τουλάχιστον  0,95, ισοδύ­  
ναμη  με απορρόφηση  0,022 περίπου  κατ’ ανώτατο  όριο. 
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 + 14,5° έως + 16,5° 
Προσδιορίζεται  σε συγκέντρωση  6,2 g σε 100ml μυρμηκικού  οξέος  
(15N) εντός  30 λεπτών  από την παρασκευή  του διαλύματος . Η 
υπολογιζόμενη  ειδική  στροφική  ικανότητα  διορθώνεται  με διαίρεση  
διά 0,646 για να ληφθεί  υπόψη  η περιεκτικότητα  σε ασπαρτάμη  του 
άλατος  ασπαρτάμης -ακεσουλφάμης  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 257
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 4 ώρες ) 
5-βενζυλο -3,6-διοξο -2-πιπεραζινοξικό  
οξύ 0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M1 
E 964 ΣΙΡΟΠΙ  ΠΟΛΥΓΛΥΣΙΤΟΛΗΣ  
Συνώνυμα  Υδρογονωμένη  υδρόλυση  αμύλου , υδρογονωμένο  σιρόπι  γλυκόζης  
και πολυγλυσιτόλης . 
Ορισμός  Μείγμα  που αποτελείται  κυρίως  από μαλτιτόλη  και σορβιτόλη  και 
μικρότερες  ποσότητες  υδρογονωμένων  ολιγο - και πολυσακχαριτών  
και μαλτριιτόλη . Παρασκευάζεται  με την καταλυτική  υδρογόνωση  
μείγματος  προϊόντων  υδρόλυσης  αμύλου  το οποίο  αποτελείται  από 
γλυκόζη , μαλτόζη  και πολυμερή  γλυκόζης  υψηλότερου  μοριακού  
βάρους , παρόμοια  με τη διαδικασία  καταλυτικής  υδρογόνωσης  που 
χρησιμοποιείται  για την παρασκευή  σιροπιού  μαλτιτόλης . Από το 
σιρόπι  που προκύπτει  απομακρύνονται  τα άλατα  με ανταλλαγή  
ιόντων  και ακολουθεί  συμπύκνωση  στο επιθυμητό  επίπεδο . 
Einecs  
Χημική  ονομασία  Σορβιτόλη : D-γλυκιτόλη  
Μαλτιτόλη : (α)-D-γλυκοπυρανοζυλο -1,4-D-γλυκιτόλη  
Χημικός  τύπος  Σορβιτόλη : C 6 H 14 O 6 
Μαλτιτόλη : C 12 H 24 O 11 
Μοριακό  βάρος  Σορβιτόλη : 182,2  
Μαλτιτόλη : 344,3  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 % υδρογονωμένους  σακχαρίτες  σε άνυδρη  βάση , 
τουλάχιστον  50 % πολυόλες  υψηλού  μοριακού  βάρους , τουλάχιστον  
50 % μαλτιτόλη  και τουλάχιστον  20 % σορβιτόλη  σε άνυδρη  βάση . 
Περιγραφή  Άχρωμο , άοσμο  και διαυγές  παχύρευστο  υγρό  
Στοιχεία  αναγνώρισης  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό και λίγο διαλυτό  στην  αιθανόλη  
Δοκιμή  μαλτιτόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  σορβιτόλης  Σε 5 g του δείγματος  προστίθενται  7 ml μεθανόλης , 1 ml βενζαλ­  
δεΰδης  και 1 ml υδροχλωρικού  οξέος . Αναμειγνύονται  και ανακινού­  
νται σε μηχανικό  τάρακτρο  μέχρι  να εμφανιστούν  κρύσταλλοι . Οι 
κρύσταλλοι  διηθούνται  και διαλύονται  σε 20 ml ζέοντος  ύδατος  που 
περιέχει  1 g διττανθρακικού  νατρίου . Οι κρύσταλλοι  διηθούνται , 
εκπλύνονται  με 5 ml μείγματος  νερού  και μεθανόλης  (1 προς  2) 
και ξηραίνονται  στον  αέρα . Οι κρύσταλλοι  του μονοβενζυλιδενο - 
παράγωγου  της σορβιτόλης  που λαμβάνονται  κατ’ αυτό  τον τρόπο  
τήκονται  σε θερμοκρασία  173 - 179 °C.  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 31 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Χλωριόντα  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Θειικά  ιόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος : 1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 258
 
Ε 965 (i) ΜΑΛΤΙΤΟΛΕΣ  
Συνώνυμα  D- Μαλτιτόλη·  υδρογονωμένη  μαλτόζη  
Ορισμός  Οι μαλτιτόλες  παρασκευάζονται  με υδρογόνωση  D-μαλτόζης . Απο­  
τελούνται  κυρίως  από D-μαλτιτόλη . Μπορεί  να περιέχουν  μικρές  
ποσότητες  σορβιτόλης  και συγγενών  πολυαλκοολών . 
Αριθ . EINECS  209-567-0  
Χημική  ονομασία  ( α)-D-γλυκοπυρανοζυλο -1,4-D-γλυκιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  12 H 24 O 11 
Μοριακό  βάρος  344,3  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98 % σε D-μαλτιτόλη  C 12 H 24 O 11 επί 
άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  κρυσταλλική  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτές  στο νερό, λίγο διαλυτές  στην  αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  148 έως 151 °C  
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 + 105,5° έως + 108,5° ( διάλυμα  5 % w/v)  
▼M4 
Καθαρότητα  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Το διάλυμα  είναι  διαυγές  και άχρωμο  
Περιεκτικότητα  σε νερό 1 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
▼B 
Ε 965 (ii) ΣΙΡΟΠΙ  ΜΑΛΤΙΤΟΛΗΣ  
Συνώνυμα  Υδρογονωμένο  σιρόπι  γλυκόζης  υψηλής  περιεκτικότητας  σε μαλτό­  
ζη· υδρογονωμένο  σιρόπι  γλυκόζης·  υγρή  μαλτιτόλη  
Ορισμός  Μείγμα  αποτελούμενο  κυρίως  από μαλτιτόλη  με σορβιτόλη  και 
υδρογονωμένους  ολιγο - και πολυσακχαρίτες . Παρασκευάζεται  με 
καταλυτική  υδρογόνωση  σιροπίου  γλυκόζης  υψηλής  περιεκτικότητας  
σε μαλτόζη  ή με υδρογόνωση  των επιμέρους  συστατικών  του και 
ανάμειξη . Το προϊόν  διατίθεται  στο εμπόριο  τόσο  υπό μορφή  σιρο­  
πίου όσο και ως στερεό  προϊόν . 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε ολικούς  υδρογονωμένους  σακχαρίτες  
99 % επί άνυδρης  ουσίας  και σε μαλτιτόλη  50 % επί άνυδρης  
ουσίας  
Περιγραφή  Άχρωμα  και άοσμα , διαυγή  παχύρρευστα  υγρά  ή λευκές  κρυσταλλι­  
κές μάζες  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 259
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτό  στο νερό, λίγο διαλυτό  στην  αιθανόλη  
Δοκιμή  HPLC  Από τη σύγκριση  με κατάλληλη  πρότυπη  μαλτιτόλη  αναφοράς  προ­  
κύπτει  ότι η κύρια  κορυφή  στο χρωματογράφημα  του διαλύματος  
δοκιμής  είναι  παρόμοια  ως προς  τον χρόνο  κατακράτησης  με την 
κύρια  κορυφή  του χρωματογραφήματος  του διαλύματος  αναφοράς  
(ISO 10504:1998).  
▼M4 
Καθαρότητα  
Όψη υδατικού  διαλύματος  Το διάλυμα  είναι  διαυγές  και άχρωμο  
Περιεκτικότητα  σε νερό 31 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 10 μS/cm (στο προϊόν  αυτό  καθεαυτό ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼B 
Ε 966 ΛΑΚΤΙΤΟΛΗ  
Συνώνυμα  Λακτίτης·  λακτοζιτόλη·  λακτοβιοσίτης  
Ορισμός  Η λακτιτόλη  παρασκευάζεται  με καταλυτική  υδρογόνωση  της 
λακτόζης  
Αριθ . EINECS  209-566-5  
Χημική  ονομασία  4-O- β-D-γαλακτοπυρανοζυλο -D-γλυκιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  12 H 24 O 11 
Μοριακό  βάρος  344,3  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  95 % επί ξηρού  
Περιγραφή  Κρυσταλλική  σκόνη  ή άχρωμο  διάλυμα . Τα κρυσταλλικά  προϊόντα  
συναντώνται  σε άνυδρη , μονοένυδρη  και διένυδρη  μορφή . Ως κατα­  
λύτης  χρησιμοποιείται  νικέλιο . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτή  στο νερό 
Ειδική  στροφική  ικανότητα  [ α] D 20 = + 13° έως + 16° υπολογιζόμενη  επί άνυδρης  ουσίας  (υδα­  
τικό διάλυμα  10 % w/v)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό Κρυσταλλικά  προϊόντα·  10,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl 
Fischer)  
Άλλες  πολυόλες  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Χλωριόντα  100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Θειικά  ιόντα  200 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενη  επί ξηρού ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 260
 
Ε 967 ΞΥΛΙΤΟΛΗ  
Συνώνυμα  Ξυλιτόλη  
Ορισμός  Η ξυλιτόλη  αποτελείται  κυρίως  από D-ξυλιτόλη . Το μέρος  που δεν 
είναι  D-ξυλιτόλη  αποτελείται  από συγγενείς  ουσίες , όπως  η L-αρα­  
βινιτόλη , η γαλακτιτόλη , η μαννιτόλη , η σορβιτόλη  
Αριθ . EINECS  201-788-0  
Χημική  ονομασία  D- ξυλιτόλη  
Χημικός  τύπος  C  5 H 12 O 5 
Μοριακό  βάρος  152,2  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε ξυλιτόλη  τουλάχιστον  98,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή , κρυσταλλική  σκόνη , πρακτικά  άοσμη . 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Πολύ  διαλυτή  στο νερό, μέτρια  διαλυτή  στην  αιθανόλη  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  92 έως 96 °C  
pH 5 έως 7 (υδατικό  διάλυμα  10 % w/v)  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Σύγκριση  με πρότυπο  αναφοράς , όπως  π.χ. EP ή USP  
▼M4 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό Το ανώτερο  1 % (μέθοδος  Karl Fischer)  
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικά  σάκχαρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφρασμένα  σε γλυκόζη  επί ξηρού ) 
Άλλες  πολυαλκοόλες  1 % κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενες  επί ξηρού ) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (εκφραζόμενο  επί ξηρού ) 
▼B 
E 968 ΕΡΥΘΡΙΤΟΛΗ  
Συνώνυμα  Μεσο -ερυθριτόλη·  τετραϋδροξυβουτάνιο·  ερυθρίτης  
Ορισμός  Λαμβάνεται  με ζύμωση  πηγής  υδατανθράκων  με τη βοήθεια  ασφα­  
λών, οσμόφιλων  ζυμομυκήτων , κατάλληλων  για τρόφιμα , όπως  ο 
Moniliella pollinis ή ο Moniliella megachilensis, ακολουθούμενη  
από καθαρισμό  και ξήρανση  
Αριθ . EINECS  205-737-3  
Χημική  ονομασία  Βουτανοτετρόλη -1,2,3,4  
Χημικός  τύπος  C  4 H 10 O 4 
Μοριακό  βάρος  122,12  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  99 % μετά  από ξήρανση  
Περιγραφή  Λευκοί , άοσμοι , μη υγροσκοπικοί , θερμοσταθεροί  κρύσταλλοι , με 
γλυκύτητα  που ανέρχεται  στο 60 – 80 % περίπου  της γλυκύτητας  
της σακχαρόζης . ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 261
 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτή  στο νερό, λίγο διαλυτή  στην  αιθανόλη , αδιάλυτη  
στον  διαιθυλαιθέρα . 
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  119-123 °C  
▼M4 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (70 °C, 6 ώρες , σε ξηραντήρα  κενού ) 
Αγωγιμότητα  Όχι περισσότερο  από 20 μS/cm (σε διάλυμα  20 % ξηρής  ύλης ) σε 
θερμοκρασία  20 °C  
Αναγωγικές  ουσίες  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφρασμένες  σε D-γλυκόζη  
Ριβιτόλη  και γλυκερόλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
▼M11  
E 969 ΑΝΤΒΑΝΤΑΜΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η χημική  σύνθεση  της αντβαντάμης  (ANS9801) περιλαμβάνει  τρία 
στάδια·  παραγωγή  του κύριου  ενδιάμεσου  προϊόντος , 3-υδροξυ - 4- 
μεθοξυκινναμωμαλδεΰδη  (ΗΜCΑ), ακολουθούμενη  από υδρογό­  
νωση  για το σχηματισμό  3-(3-υδροξυ -4-μεθοξυφαινυλο )προπιοναλ­  
δεΰδης  (ΗΜΡΑ ). Στο τελευταίο  στάδιο , το μεθανολικό  διάλυμα  
ΗΜΡΑ  (διήθημα ) συνδυάζεται  με ασπαρτάμη  για να δώσει  την 
ιμίνη  η οποία , με εκλεκτική  υδρογόνωση , δίνει  την αντβαντάμη . Η 
ουσία  αφήνεται  να κρυσταλλωθεί  και οι ακατέργαστοι  κρύσταλλοι  
εκπλένονται . Το προϊόν  επανακρυσταλλώνεται  και οι κρύσταλλοι  
διαχωρίζονται , εκπλένονται  και ξηραίνονται . 
Αριθ . CAS  714229-20-6  
Χημική  ονομασία  1- μεθυλεστέρας  της N-[N-[3-(3- υδροξυ -4-μεθοξυφαινυλο )προπυλο ]- 
α-ασπαρτυλο ]-L-φαινυλαλανίνης , ένυδρος  (IUPAC) · 
L-φαινυλαλανίνη , N-[3- (3- υδροξυ -4-μεθοξυφαινυλο )προπυλο ]-L-α- 
ασπαρτυλο -, 2-μεθυλεστέρας , ένυδρος  (CA)  
Μοριακός  τύπος  C24 Η30N2O7·Η 2 O 
Μοριακό  βάρος  476,52 g/mol ( μονοένυδρη  μορφή ) 
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  97,0 % και όχι μεγαλύτερη  από 
102,0 % στην  άνυδρη  μορφή  
Περιγραφή  Λευκή  έως κίτρινη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Σημείο  τήξης  101,5 °C  
Καθαρότητα  
N-[N-[3-(3- υδροξυ -4-μεθοξυφαινυ­  
λο)προπυλο -α-ασπαρτυλο ]-L-φαινυλαλα­  
νίνη (ANS9801- οξύ) 1,0 % κατ' ανώτατο  όριο 
Σύνολο  άλλων  σχετικών  ουσιών  1,5 % κατ' ανώτατο  όριο 
Υπολειμματικοί  διαλύτες  Οξικός  ισοπροπυλεστέρας : 2 000 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Οξικός  μεθυλεστέρας : 500 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Μεθανόλη : 500 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
2-Προπανόλη : 500 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 262
 
Περιεκτικότητα  σε νερό 5,0 % κατ' ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  0,2 % κατ' ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  2 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Παλλάδιο  5,3 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Λευκόχρυσος  1,7 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
▼B 
E 999 ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ  ΚΙΛΑΪΑΣ  
Συνώνυμα  Εκχύλισμα  φλοιού  κουιλαΐας·  εκχύλισμα  φλοιού  του Παναμά·  εκχύ­  
λισμα  κουιλαΐας·  εκχύλισμα  φλοιού  Murillo· εκχύλισμα  φλοιού  της 
Κίνας  
Ορισμός  Το εκχύλισμα  κιλάιας  λαμβάνεται  με υδατική  εκχύλιση  από το δέν­ 
τρο Quillaia saponaria Molina ή άλλα  είδη του γένους  Quillaia της 
οικογένειας  Rosaceae. Περιέχει  ορισμένες  τριτερπενοειδείς  σαπωνί­  
νες που αποτελούνται  από γλυκοζίτες  κιλαϊκού  οξέος . Ενυπάρχουν  
επίσης  και ορισμένα  σάκχαρα , μεταξύ  των οποίων  γλυκόζη , γαλα­  
κτόζη , αραβινόζης , ξυλόζη  και ραμνόζη , παράλληλα  με ταννίνη , 
οξαλικό  ασβέστιο  και άλλα  συστατικά  σε ήσσονες  ποσότητες  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Το εκχύλισμα  κιλάιας  σε μορφή  σκόνης  έχει χρώμα  ανοικτό  
καστανό  με ρόδινη  χροιά . Διατίθεται  επίσης  σε μορφή  υδατικού  
διαλύματος  
Ταυτοποίηση  
pH Από 3,7 έως 5,5 (διάλυμα  4 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 6 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer) ( μόνο  για τη σκόνη ) 
Αρσενικό  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1103 ΙΜΒΕΡΤΑΣΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Η ιμβερτάση  παράγεται  από τον μύκητα  Saccharomyces cerevisiae  
Αριθ . EINECS  232-615-7  
Αριθ . επιτροπής  ενζύμων : EC 3.2.1.26  
Συστηματική  ονομασία  Φρουκτοϋδρολάση  β-D-φρουκτοφουρανοζίτη  ▼M11  2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 263
 
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  
Ταυτοποίηση  
Καθαρότητα  
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Ολικός  αριθμός  βακτηριδίων  50 000 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Salmonella spp . Απουσία  σε 25 g  
Κολοβακτηρίδια  30 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Escherichia coli  Απουσία  σε 25 g  
Ε 1105 ΛΥΣΟΖΥΜΗ  
Συνώνυμα  Υδροχλωρική  λυσοζύμη·  μουραμιδάση  
Ορισμός  Η λυσοζύμη  είναι  γραμμικό  πολυπεπτίδιο , αποτελούμενο  από 129 
αμινοξέα , που λαμβάνεται  από το λεύκωμα  του αυγού  της κότας . Η 
ενζυμική  δράση  της οφείλεται  στην  ικανότητά  της να υδρολύει  τους 
δεσμούς  β(1-4) μεταξύ  του N-ακετυλομουραμικού  οξέος  και της N- 
ακετυλογλυκοζαμίνης  στην  εξωτερική  μεμβράνη  των κυττάρων  των 
βακτηριδίων , ιδίως  των θετικών  κατά  Gram. Συνήθως  λαμβάνεται  
ως υδροχλωρική  λυσοζύμη  
Αριθ . EINECS  232-620-4  
Αριθ . επιτροπής  ενζύμων : EC 3.2.1.17  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  14 000 περίπου  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  950 mg/g επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  άοσμη  σκόνη  με ελαφρώς  γλυκειά  γεύση  
Ταυτοποίηση  
Ισοηλεκτρικό  σημείο  10,7  
pH Από 3,0 έως 3,6 (υδατικό  διάλυμα  2 %)  
Φασματ oφωτoμετρία  Μέγιστο  απορρόφησης  υδατικού  διαλύματος  (25 mg/100 ml) στα 
281 nm, ελάχιστο  απορρόφησης  στα 252 nm  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 6 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer) ( μόνο  για τη σκόνη ) 
Υπόλειμμα  κατά  την πύρωση  1,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Άζωτο  Τουλάχιστον  16,8 % και έως 17,8 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 264
 
Μόλυβδος  5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Ολικός  αριθμός  βακτηριδίων  5 × 10  4 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Salmonella spp . Απουσία  σε 25 g  
Staphylococcus aureus  Απουσία  σε 1 g 
Escherichia coli  Απουσία  σε 1 g 
E 1200 ΠΟΛΥΔΕΞΤΡΟΖΗ  
Συνώνυμα  Τροποποιημένες  πολυδεξτρόζες  
Ορισμός  Τυχαίας  σύνδεσης  πολυμερή  γλυκόζης  με ορισμένες  ακραίες  (κατα­  
ληκτικές ) ομάδες  σορβιτόλης  και με μόρια  κιτρικού  ή φωσφορικού  
οξέος  συνδεδεμένα  στα πολυμερή  με μονο - ή διεστερικούς  δεσμούς . 
Λαμβάνονται  με τήξη  και συμπύκνωση  των συστατικών  και συνί­  
στανται  από 90 περίπου  μέρη  D-γλυκόζης , 10 μέρη  σορβιτόλης  και 
1 μέρος  κιτρικού  οξέος  και/ή 0,1 μέρος  φωσφορικού  οξέος . Στα 
πολυμερή  επικρατεί  ο γλυκοζιτικός  δεσμός  1,6, συναντώνται  όμως  
και άλλοι  δεσμοί . Τα προϊόντα  περιέχουν  μικρές  ποσότητες  ελεύθε­  
ρης γλυκόζης , σορβιτόλης , λεβογλυκοζάνης  (1,6-ανυδριτικό  παρά­  
γωγο  της-D-γλυκόζης ) και κιτρικού  οξέος  και μπορούν  να εξουδε­  
τερωθούν  με οποιαδήποτε  βάση  καθαρότητας  κατάλληλης  για τρό­  
φιμα  ή/και να αποχρωματιστούν  και να απιονιστούν  για περαιτέρω  
καθαρισμό . Τα προϊόντα  μπορούν  επίσης  να υδρογονωθούν  μερικώς  
με καταλύτη  νικελίου  Raney για αναγωγή  της υπολειμματικής  γλυ­  
κόζης . Η πολυδεξτρόζη  Ν είναι  εξουδετερωμένη  πολυδεξτρόζη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  90 % σε πολυμερές  επί άνυδρης  και 
απαλλαγμένης  από τέφρα  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκό  έως ανοικτό  χρυσοκάστανο  στερεό . Οι πολυδεξτρόζες  δια­ 
λύονται  στο νερό παρέχοντας  διαυγή , άχρωμα  έως αχυροκίτρινα  
διαλύματα  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  σακχαρόζης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  αναγωγικών  σακχάρων  Δοκιμή  θετική  
pH Από 2,5 έως 7,0 για την πολυδεξτρόζη  (διάλυμα  10 %) 
Από 5,0 έως 6,0 για την πολυδεξτρόζη  N (διάλυμα  10 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (πολυδεξτρόζη ) 
2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (πολυδεξτρόζη  Ν) 
Νικέλιο  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τις υδρογονωμένες  πολυδεξτρόζες  
1,6-ανυδριτικό  παράγωγο  της D-γλυκό­  
ζης 4,0 % κατ’ ανώτατο  όριο επί ξηράς  και απαλλαγμένης  από τέφρα  
ουσίας  
Γλυκόζη  και σορβιτόλη  6,0 % κατ’ ανώτατο  όριο συνολικά  επί ξηράς  και απαλλαγμένης  από 
τέφρα  ουσίας·  η γλυκόζη  και η σορβιτόλη  προσδιορίζονται  χωριστά  
Όριο  μοριακού  βάρους  Δοκιμή  αρνητική  για τα πολυμερή  με μοριακό  βάρος  μεγαλύτερο  
από 22 000  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 265
 
5-υδροξυμεθυλοφουρφου -ράλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο (πολυδεξτρόζη ) 
0,05 % κατ’ ανώτατο  όριο (πολυδεξτρόζη  N) 
Μόλυβδος  0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1201 ΠΟΛΥΒΙΝΥΛΟΠΥΡΡΟΛΙΔΟΝΗ  
Συνώνυμα  Ποβιδόνη·  PVΡ· διαλυτή  πολυβινυλοπυρρολιδόνη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Πολυβινυλοπυρρολιδόνη , πολυ [1-(2-οξο-1-πυρρολιδινυλ )αιθυλένιο ] 
Χημικός  τύπος  (C  6 H 9 NO)  n 
Κατά  βάρος  μέσο  μοριακό  βάρος  Τουλάχιστον  25 000  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε άζωτο  (Ν) τουλάχιστον  11,5 % και κατ’ ανώτατο  
όριο 12,8 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό και στην  αιθανόλη . Αδιάλυτη  στον  αιθέρα  
pH Από 3,0 έως 7,0 (διάλυμα  5 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 5 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Ολική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αλδεΰδες  500 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (ως ακεταλδεΰδη ) 
Ελεύθερη  N-βινυλοπυρρολιδόνη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδραζίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1202 ΠΟΛΥΒΙΝΥΛΟΠΟΛΥΠΥΡΡΟΛΙΔΟΝΗ  
Συνώνυμα  Κροσποβιδόνη·  πολυβιδόνη  με σταυροδεσμούς·  αδιάλυτη  πολυβινυ­  
λοπυρρολιδόνη  
Ορισμός  Η πολυβινυλοπολυπυρρολιδόνη  είναι  πολυ [1-(2-οξο-1-πυρρολιδι­  
νυλ)αιθυλένιο ], με τυχαίους  σταυροδεσμούς . Παράγεται  με πολυμε­  
ρισμό  της N-βινυλο -2-πυρρολιδόνης  παρουσία  είτε καυστικού  κατα­  
λύτη  είτε N, Ν'-διβινυλ -ιμιδαζολιδόνης . Λόγω  του ότι είναι  αδιάλυτη  
σε όλους  τους κοινούς  διαλύτες , το εύρος  τιμών  του μοριακού  
βάρους  δεν είναι  δυνατόν  να προσδιοριστεί  αναλυτικά  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Πολυβινυλοπυρρολιδόνη·  πολυ [1-(2-οξο-1-πυρρολιδινυλ )αιθυλένιο ] 
Χημικός  τύπος  (C  6 H 9 NO)  n 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε άζωτο  (Ν) τουλάχιστον  11 % και κατ’ ανώτατο  
όριο 12,8 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  υγροσκοπική  σκόνη  με ελαφρά , μη δυσάρεστη  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Αδιάλυτη  στο νερό, στην  αιθανόλη  και στον  αιθέρα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 266
 
pH Από 5,0 έως 8,0 (εναιώρημα  σε νερό 1 %)  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 6 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδατοδιαλυτές  ύλες 1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερη  N-βινυλοπυρρολιδόνη  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερη  N,Ν'-διβινυλ -ιμιδαζολιδόνη  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1203 ΠΟΛΥΒΙΝΥΛΙΚΗ  ΑΛΚΟΟΛΗ  
Συνώνυμα  Πολυμερές  βινυλικής  αλκοόλης , PVOH  
Ορισμός  Η πολυβινυλική  αλκοόλη  είναι  συνθετική  ρητίνη  που παρασκευάζε­  
ται με πολυμερισμό  του οξικού  βινυλίου  και μερική  υδρόλυση  του 
εστέρα  παρουσία  αλκαλικού  καταλύτη . Τα φυσικά  χαρακτηριστικά  
του προϊόντος  εξαρτώνται  από τον βαθμό  πολυμερισμού  και τον 
βαθμό  υδρόλυσης . 
Χημική  ονομασία  Ομοπολυμερές  βινυλικής  αλκοόλης  
Χημικός  τύπος  (C  2 H 3 OR)  n όπου  R = H ή COCH  3 
Περιγραφή  Άοσμη , άγευστη , ημιδιαφανής , λευκή  ή υπόλευκη  κοκκώδης  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
▼M17  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό·  πρακτικά  αδιάλυτη  ή αδιάλυτη  στην  αιθανόλη  
(≥ 99,8 %)  
▼B 
Αντίδραση  καθίζησης  Διαλύονται  0,25 g του δείγματος  σε 5 ml νερού  με θέρμανση . Το 
διάλυμα  αφήνεται  να ψυχθεί  σε θερμοκρασία  δωματίου . Με την 
προσθήκη  10 ml αιθανόλης  στο διάλυμα  αυτό  σχηματίζεται  λευκό  
θόλωμα  ή κροκυδώδες  ίζημα . 
Χρωματική  αντίδραση  Διαλύονται  0,01 g του δείγματος  σε 100 ml νερού  με θέρμανση . Το 
διάλυμα  αφήνεται  να ψυχθεί  σε θερμοκρασία  δωματίου . Με την 
προσθήκη , σε 5 ml του διαλύματος , μιας σταγόνας  ιωδιούχου  δια­ 
λύματος  ελέγχου  (TS) και λίγων  σταγόνων  διαλύματος  βορικού  
οξέος  εμφανίζεται  κυανό  χρώμα  
Διαλύονται  0,5 g του δείγματος  σε 10 ml νερού  με θέρμανση . Το 
διάλυμα  αφήνεται  να ψυχθεί  σε θερμοκρασία  δωματίου . Με την 
προσθήκη  μιας σταγόνας  ιωδιούχου  διαλύματος  ελέγχου  (TS) σε 
5 ml διαλύματος  εμφανίζεται  βαθυκόκκινο  έως κυανό  χρώμα . 
Ιξώδες  4,8 έως 5,8 mPa.s ( διάλυμα  4 % στους  20 °C) που ισοδυναμεί  με 
μέσο  μοριακό  βάρος  26 000-30 000 Da  
Καθαρότητα  
Ύλες  αδιάλυτες  στο νερό 0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Αριθμός  σαπωνοποίησης  Από 125 έως 153 mg KOH/g  
Βαθμός  υδρόλυσης  86,5 έως 89,0 %  
Βαθμός  οξύτητας  3,0 κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπολείμματα  διαλυτών  1,0 % μεθανόλης , 1,0 % οξικού  μεθυλεστέρα  κατ’ ανώτατο  όριο 
pH 5,0 έως 6,5 (διάλυμα  4 %)  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  5,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 ώρες ) 
Απώλεια  κατά  την καύση  1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2,0 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 267
 
E 1204 ΠΟΥΛΟΥΛΑΝΗ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Γραμμική , ουδέτερη  γλυκάνη  που αποτελείται  κυρίως  από δομικές  
μονάδες  μαλτοτριόζης  που συνδέονται  με γλυκοζιτικούς  δεσμούς  
1,6. Παράγεται  με ζύμωση  από υδρολυμένο  άμυλο  κατάλληλο  για 
τρόφιμα , με τη χρήση  μη τοξινογόνου  στελέχους  του Aureobasidium 
pullulans. Μετά  την ολοκλήρωση  της ζύμωσης , απομακρύνονται  με 
μικροδιήθηση  τα κύτταρα  του μύκητα , το διήθημα  αποστειρώνεται  
με θέρμανση , ενώ οι χρωστικές  και οι άλλες  προσμείξεις  απομακρύ­  
νονται  με προσρόφηση  και χρωματογραφία  ιονανταλλαγής  
Αριθ . EINECS  232-945-1  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  Ελάχιστη  περιεκτικότητα  σε γλυκάνη  90 % επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Λευκή  ή υπόλευκη  άοσμη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, πρακτικά  αδιάλυτη  στην  αιθανόλη  
pH 5,0 έως 7,0 (διάλυμα  10 %)  
Καθίζηση  με πολυαιθυλενογλυκόλη  600  Προστίθενται  2 ml πολυαιθυλενογλυκόλης  600 σε 10 ml υδατικού  
διαλύματος  πουλουλάνης  2 %. Σχηματίζεται  λευκό  ίζημα  
Αποπολυμερισμός  με πουλουλανάση  Σε δύο δοκιμαστικούς  σωλήνες  φέρονται  10 ml διαλύματος  πουλου­  
λάνης  10 %. Στον  ένα σωλήνα  προστίθενται  0,1 ml διαλύματος  
πουλουλανάσης  με δραστικότητα  10 μονάδες /g και στον  άλλο  0,1 ml 
νερού . Μετά  από επώαση  στους  25 °C περίπου  επί 20 λεπτά , το 
ιξώδες  του διαλύματος  που υπέστη  κατεργασία  με πουλουλανάση  
είναι  εμφανώς  χαμηλότερο  από το ιξώδες  του διαλύματος  που δεν 
υπέστη  κατεργασία  
Ιξώδες  100 έως 180 mm  2 /s (υδατικό  διάλυμα  10 % w/w στους  30 °C)  
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  6 % κατ' ανώτατο  όριο (90 °C, πίεση  50 mm Hg κατ’ ανώτατο  όριο, 
6 ώρες ) 
Μονο -, δι- και ολιγοσακχαρίτες  10 % κατ’ ανώτατο  όριο, εκφραζόμενη  σε γλυκόζη  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μικροβιολογικά  κριτήρια  
Ζυμομύκητες  και ευρωτομύκητες  100 αποικίες  ανά γραμμάριο , κατ’ ανώτατο  όριο 
Κολοβακτηρίδια  Απουσία  σε 25 g  
Salmonella spp.  Απουσία  σε 25 g  
E 1205 ΒΑΣΙΚΟ  ΜΕΘΑΚΡΥΛΙΚΟ  ΣΥΜΠΟΛΥΜΕΡΕΣ  
Συνώνυμα  Βασικό  βουτυλιωμένο  μεθακρυλικό  συμπολυμερές·  αμινομεθακρυ­  
λικό συμπολυμερές·  συμπολυμερές  Ε μεθακρυλικού  αμιναλκυλί­  
ου·πολυμερές  μεθακρυλικού  βουτυλίου , μεθακρυλικού  διμεθυλαμι­  
νοαιθυλίου , μεθακρυλικού  μεθυλίου·  πολυμερές  μεθακρυλικού  βου­  
τυλίου , μεθακρυλικού  μεθυλίου , μεθακρυλικού  διμεθυλαμινοαιθυλί­  
ου 
Ορισμός  Το βασικό  μεθακρυλικό  συμπολυμερές  παρασκευάζεται  με θερμικά  
ελεγχόμενο  πολυμερισμό  διαλύματος  των μονομερών  μεθακρυλικό  
μεθύλιο , μεθακρυλικό  βουτύλιο  και μεθακρυλικό  διμεθυλαμινοαιθύ­  
λιο σε προπανόλη -2, με χρήση  δότη  ελευθέρων  ριζών  ως συστήμα­  
τος εκκινητή . Ως παράγοντας  τροποποίησης  της αλυσίδας  χρησιμο­  
ποιείται  μία αλκυλομερκαπτάνη . Το στερεό  πολυμερές  αλέθεται  
(πρώτο  στάδιο  άλεσης ) και υποβάλλεται  σε διέλαση  και κοκκοποί­  
ηση υπό κενό  ώστε  να απομακρυνθούν  τα υπολειμματικά  πτητικά  
συστατικά . Οι κόκκοι  που προκύπτουν  διατίθενται  με τη μορφή  αυτή  
στο εμπόριο  ή υποβάλλονται  σε δεύτερο  στάδιο  άλεσης  (μικροκο­  
νιοποίηση ). ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 268
 
Χημική  ονομασία  Πολυ [(μεθακρυλικό  βουτύλιο )-co-(μεθακρυλικό  2-διμεθυλαμινοαιθύ­  
λιο)-co-(μεθακρυλικό  μεθύλιο )] 1:2:1  
Χημικός  τύπος  Poly[(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 (CH  2 ) 2 N(CH  3 ) 2 )-co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )- 
co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 (CH  2 ) 3 CH 3 )] 
Κατά  βάρος  μέσο  μοριακό  βάρος  υπολο­  
γιζόμενο  με χρωματογραφία  διαπέρασης  
πηκτής  47 000 g/mol περίπου  
Κοκκομετρικός  βαθμός  σκόνης  (όταν  
χρησιμοποιείται  για τον σχηματισμό  μεμ­  
βράνης ) < 50 μm τουλάχιστον  50 % 
< 0,1 μm 5,1 – 5,5 %  
Δοκιμασία : 
(σύμφωνα  με την Ph. Eur. 2.2.20 « ποτεν­  
σιομετρική  τιτλοδότηση ») Περιεκτικότητα  20,8 % - 25,5 % σε διμεθυλαμινοαιθυλομάδες  
(DMAE) επί ξηράς  ουσίας  
Περιγραφή  Οι κόκκοι  είναι  άχρωμοι  ή έχουν  κίτρινη  χροιά , ενώ η σκόνη  είναι  
λευκή  
Ταυτοποίηση  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Να προσδιοριστεί  
Ιξώδες  διαλύματος  12,5 % σε μείγμα  
προπανόλης -2 και ακετόνης  60:40 (w/w)  3 – 6 mPa.s  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 1,380 – 1,385  
Διαλυτότητα  1 g διαλύεται  σε 7 g μεθανόλης , αιθανόλης , προπανόλης -2, διχλω­  
ρομεθανίου , υδατικού  διαλύματος  υδροχλωρικού  οξέος  1N. 
Αδιάλυτο  σε πετρελαϊκό  αιθέρα . 
▼M6 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  2,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (105 °C, 3 h)  
Αριθμός  αλκαλίου  162-198 mg KOH/g ξηρής  ουσίας  
Θειική  τέφρα  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Υπολειμματικά  μονομερή  Μεθακρυλικό  βουτύλιο  < 1 000 mg/kg 
Μεθακρυλικό  μεθύλιο  < 1 000 mg/kg 
Μεθακρυλικό  διμεθυλαμινοαιθύλιο  < 1 000 mg/kg  
Υπολείμματα  διαλυτών  Προπανόλη -2 < 0,5 % 
Βουτανόλη  < 0,5 % 
Μεθανόλη  < 0,1 %  
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1206 ΟΥΔΕΤΕΡΟ  ΜΕΘΑΚΡΥΛΙΚΟ  ΠΟΛΥΜΕΡΕΣ  
Συνώνυμα  Πολυμερές  ακρυλικού  αιθυλίου  μεθακρυλικού  μεθυλίου·  πολυμερές  
ακρυλικού  αιθυλίου , μεθακρυλικού  μεθυλίου·  ακρυλικό  αιθύλιο , 
πολυμερές  με μεθακρυλικό  μεθύλιο·  πολυμερές  μεθακρυλικού  μεθυ­  
λίου, ακρυλικού  αιθυλίου·  μεθακρυλικό  μεθύλιο , πολυμερές  με 
ακρυλικό  αιθύλιο  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 269
 
Ορισμός  Το ουδέτερο  μεθακρυλικό  πολυμερές  είναι  ένα πλήρως  πολυμερι­  
σμένο  πολυμερές  μεθακρυλικού  μεθυλίου  και ακρυλικού  αιθυλίου . 
Παράγεται  με τη μέθοδο  πολυμερισμού  σε γαλάκτωμα . Παρασκευά­  
ζεται  μέσω  εκκινούμενου  με οξειδοαναγωγή  πολυμερισμού  των 
μονομερών  ακρυλικό  αιθύλιο  και μεθακρυλικό  μεθύλιο  με χρήση  
δότη  ελεύθερων  ριζών  ως συστήματος  εκκινητή  οξειδοαναγωγής  
που σταθεροποιείται  με μονοστεατυλαιθέρα  της πολυαιθυλενογλυκό­  
λης και βινυλικό  οξύ/υδροξείδιο  του νατρίου . Τα υπολειμματικά  
μονομερή  απομακρύνονται  με απόσταξη  υδρατμών . 
Αριθ . CAS  9010-88-2  
Χημική  ονομασία  Πολυ (ακρυλικό  αιθύλιο -co-μεθακρυλικό  μεθύλιο ) 2:1  
Χημικός  τύπος  Πολυ [(CH  2 :CHCO  2 CH 2 CH 3 )-co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )] 
Μέσο  μοριακό  βάρος  600 000 g/mol περίπου  
Δοκιμασία  / Υπόλειμμα  εξάτμισης  28,5–31,5 % 
Διασπορά  1 g ξηραίνεται  στον  κλίβανο  επί 3 ώρες  στους  110 °C.  
Περιγραφή  Λευκή -γαλακτόχρους  διασπορά  (η εμπορική  μορφή  είναι  30 % δια­ 
σπορά  της ξηράς  ύλης  στο νερό) χαμηλού  ιξώδους  με ελαφρά  χαρα­  
κτηριστική  οσμή . 
Ταυτοποίηση  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  της ένωσης  
Ιξώδες  Μέγ. 50 mPa.s, 30 rpm/20 °C ( ιξωδομετρία  Brookfield)  
Τιμή  pH 5,5–8,6  
Σχετική  πυκνότητα  (στους  20 °C)  1,037-1,047  
Διαλυτότητα  Η διασπορά  είναι  αναμείξιμη  με νερό σε οποιαδήποτε  αναλογία . Το 
πολυμερές  και η διασπορά  είναι  ευδιάλυτα  σε ακετόνη , αιθανόλη  και 
ισοπροπυλική  αλκοόλη . Δεν είναι  διαλυτά  όταν  αναμειγνύονται  με 
1 N υδροξειδίου  του νατρίου  σε αναλογία  1:2.  
Καθαρότητα  
Θειική  τέφρα  0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υπολειμματικά  μονομερή  Σύνολο  μονομερών  (άθροισμα  μεθακρυλικού  μεθυλίου  και ακρυλι­  
κού αιθυλεστέρα ): 100 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υπολειμματικός  γαλακτωματοποιητής  Μονοστεατυλαιθέρας  της πολυαιθυλενογλυκόλης  (macrogol stearyl 
ether 20) σε ποσοστό  0,7 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υπολείμματα  διαλυτών  Αιθανόλη  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Μεθανόλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Αρσενικό  0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Μόλυβδος  0,9 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υδράργυρος  0,03 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Κάδμιο  0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
E 1207 ΑΝΙΟΝΙΚΟ  ΜΕΘΑΚΡΥΛΙΚΟ  ΠΟΛΥΜΕΡΕΣ  
Συνώνυμα  Πολυμερές  ακρυλικού  μεθυλίου , μεθακρυλικού  μεθυλίου , μεθακρυ­  
λικού  οξέος·  μεθακρυλικό  οξύ, πολυμερές  με ακρυλικό  μεθύλιο  και 
μεθακρυλικό  μεθύλιο  ▼M6 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 270
 
Ορισμός  Το ανιονικό  μεθακρυλικό  πολυμερές  είναι  ένα πλήρως  πολυμερι­  
σμένο  πολυμερές  μεθακρυλικού  οξέος , μεθακρυλικού  μεθυλεστέρα  
και ακρυλικού  μεθυλίου . Παρασκευάζεται  σε υδατώδες  μέσο  με 
πολυμερισμό  σε γαλάκτωμα  μεθακρυλικού  μεθυλίου , ακρυλικού  
μεθυλίου  και μεθακρυλικού  οξέος  με χρήση  δότη  ελεύθερων  ριζών  
ως συστήματος  εκκινητή  που σταθεροποιείται  με λαυρυλοθειικό  
νάτριο  και μονοελαϊκή  πολυοξυαιθυλενοσορβιτάνη  (polysorbate 
80). Τα υπολειμματικά  μονομερή  απομακρύνονται  με απόσταξη  
υδρατμών . 
Αριθ . CAS  26936-24-3  
Χημική  ονομασία  Πολυ (ακρυλικό  μεθύλιο -co-μεθακρυλικό  μεθύλιο -co-μεθακρυλικό  
οξύ) 7:3:1  
Χημικός  τύπος  Πολυ [(CH  2 :CHCO  2 CH 3 )-co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )-co- 
(CH  2 :C(CH  3 )COOH)]  
Μέσο  μοριακό  βάρος  280 000 g/mol περίπου  
Δοκιμασία  / Υπόλειμμα  εξάτμισης  28,5–31,5 % 
1 g της διασποράς  ξηραίνεται  στον  κλίβανο  επί 5 ώρες  στους  
110 °C. 
9,2–12,3 % μονάδων  μεθακρυλικού  οξέος  στην  ξηρή  ύλη. 
Περιγραφή  Λευκή -γαλακτόχρους  διασπορά  (η εμπορική  μορφή  είναι  30 % δια­ 
σπορά  της ξηράς  ύλης  στο νερό) χαμηλού  ιξώδους  με ελαφρά  χαρα­  
κτηριστική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Το χαρακτηριστικό  φάσμα  της ένωσης  
Ιξώδες  Μέγ. 20 mPa.s, 30 rpm/20 °C ( ιξωδομετρία  Brookfield)  
Τιμή  pH 2,0–3,5  
Σχετική  πυκνότητα  (στους  20 °C)  1,058-1,068  
Διαλυτότητα  Η διασπορά  είναι  αναμείξιμη  με νερό σε οποιαδήποτε  αναλογία . Το 
πολυμερές  και η διασπορά  είναι  ευδιάλυτα  σε ακετόνη , αιθανόλη  και 
ισοπροπυλική  αλκοόλη . Είναι  διαλυτά  όταν  αναμειγνύονται  με 1 N 
υδροξειδίου  του νατρίου  σε αναλογία  1:2. Διαλυτά  πάνω  από pH 
7,0. 
Καθαρότητα  
Βαθμός  οξύτητας  60–80 mg KOH/g ξηρής  ουσίας  
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υπολειμματικά  μονομερή  Σύνολο  μονομερών  (άθροισμα  μεθακρυλικού  οξέος , μεθακρυλικού  
μεθυλίου  και ακρυλικού  αιθυλεστέρα ): 100 mg/kg κατ’ ανώτατο  
όριο στη διασπορά  
Υπολειμματικοί  γαλακτωματοποιητές  Λαυρυλοθειικό  νάτριο  σε ποσοστό  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο στην  
ξηρή  ύλη 
Polysorbate 80 σε ποσοστό  1,2 % κατ’ ανώτατο  όριο στην  ξηρή  ύλη 
Υπολείμματα  διαλυτών  Μεθανόλη  0,1 % κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Αρσενικό  0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Μόλυβδος  0,9 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Υδράργυρος  0,03 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  
Κάδμιο  0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο στη διασπορά  ▼M6 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 271
 
E 1208 ΣΥΜΠΟΛΥΜΕΡΕΣ  ΠΟΛΥΒΙΝΥΛΟΠΥΡΡΟΛΙΔΟΝΗΣ -ΟΞΙΚΟΥ  
ΒΙΝΥΛΙΟΥ  
Συνώνυμα  Συμπολυβιδόνη·  συμποδινόνη·  συμπολυμερές  1-βινυλο -2-πυρρολιδι­  
νόνης -οξικού  βινυλίου·  2-πυρρολιδινόνη , 1-αιθενυλο -, πολυμερές  με 
οξικό  αιθενύλιο  
Ορισμός  Παράγεται  με συμπολυμερισμό  ελεύθερων  ριζών  N-βινυλο -2-πυρρο­  
λιδινόνης  και οξικού  βινυλίου  σε διάλυμα  προπαν -2-όλης , παρουσία  
εκκινητών  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Οξικού  οξέος , αιθελυνεστέρας , πολυμερές  με 1-αιθενυλο -2-πυρρολι­  
δινόνη -0 
Χημικός  τύπος  (C  6 H 9 NO)  n .(C 4 H 6 O 2 ) m 
Μοριακό  βάρος  μέσου  ιξώδους  Μεταξύ  26 000 και 46 000 g/mol  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  σε άζωτο  7,0-8,0 %  
Περιγραφή  Η φυσική  κατάσταση  περιγράφεται  ως λευκή  έως λευκοκίτρινη  
σκόνη  ή νιφάδες  με μέσο  μέγεθος  σωματιδίων  50-130 μm 
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Ευδιάλυτο  σε νερό, αιθανόλη , χλωριούχο  αιθυλένιο  και αιθέρα  
Φασματοσκοπία  απορρόφησης  υπερύ­  
θρου  Να προσδιοριστεί  
Ευρωπαϊκή  δοκιμή  χρωμάτων  (χρώμα  
ΒΥ) Ελάχιστο  ΒΥ5 
Τιμή  Κ ( 1 ) (1 % στερεά  σε υδατικό  διά­ 
λυμα ) 25,2-30,8  
τιμή pH 3,0-7,0 (10 % υδατικό  διάλυμα ) 
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  συμπολυμερούς  σε οξικό  
βινύλιο  42,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Ελεύθερο  οξικό  βινύλιο  Έως 5 mg/kg  
Ολική  τέφρα  Έως 0,1 %  
Αλδεΰδες  Έως 2 000 mg/kg ( ως ακεταλδεΰδη ) 
Ελεύθερη  N-βινυλοπυρρολιδόνη  Έως 5 mg/kg  
Υδραζίνη  Έως 0,8 mg/kg  
Συγκέντρωση  υπεροξειδίων  Έως 400 mg/kg  
Προπαν -2-όλη Έως 150 mg/kg  
Αρσενικό  Έως 3 mg/kg  
Μόλυβδος  Έως 2 mg/kg  
Υδράργυρος  Έως 1 mg/kg  
Κάδμιο  Έως 1 mg/kg  
_____________ 
( 1 ) Τιμή  Κ: Αδιάστατος  δείκτης , που υπολογίζεται  από τις μετρήσεις  κινηματικού  ιξώδους  των αραιών  διαλυμάτων  και χρησιμοποιείται  
για να δηλώσει  τον πιθανό  βαθμό  πολυμερισμού  ή το μοριακό  μέγεθος  ενός πολυμερούς . ▼M9 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 272
 
E 1209  ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟ  ΣΥΜΠΟΛΥΜΕΡΕΣ  ΠΟΛΥΒΙΝΥΛΙΚΗΣ  
ΑΛΚΟΟΛΗΣ -ΠΟΛΥΑΙΘΥΛΕΝΟΓΛΥΚΟΛΗΣ  
Συνώνυμα  Εμβολιασμένο  συμπολυμερές  macrogol- πολυ (βινυλικής  αλκοόλης )· 
πολυ (αιθανο -1,2-διόλη -εμβολιασμένη -αιθανόλη )· αιθενόλη , πολυμε­  
ρές με οξιράνιο , εμβολιασμένο·  οξιράνιο , πολυμερές  με αιθανόλη , 
εμβολιασμένο·  εμβολιασμένο  συμπολυμερές  οξειδίου  του αιθυλενί­  
ου-βινυλικής  αλκοόλης  
Ορισμός  Το εμβολιασμένο  συμπολυμερές  πολυβινυλικής  αλκοόλης -πολυαιθυ­  
λενογλυκόλης  είναι  ένα συνθετικό  συμπολυμερές  που αποτελείται  
από περίπου  75 % μονάδες  PVA και 25 % μονάδες  PEG.  
Αριθμός  CAS  96734-39-3  
Χημική  ονομασία  Εμβολιασμένο  συμπολυμερές  πολυβινυλικής  αλκοόλης -πολυαιθυλε­  
νογλυκόλης  
Χημικός  τύπος  
Μέσο  μοριακό  βάρος  κατά  βάρος  40 000 έως 50 000 g/mol  
Περιγραφή  Λευκή  έως αχνοκίτρινη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Εύκολα  διαλυτό  στο νερό και σε αραιωμένα  οξέα  και αραιά  διαλύ­  
ματα  αλκαλικών  υδροξειδίων·  πρακτικά  αδιάλυτο  σε αιθανόλη , 
οξικό  οξύ, ακετόνη  και χλωροφόρμιο  
Υπέρυθρο  φάσμα  Πρέπει  να συμμορφώνεται  
Τιμή  pH 5,0 — 8,0  
Καθαρότητα  
Αριθμός  σαπωνοποίησης  10 έως 75 mg KOH/g  
Δυναμικό  ιξώδες  50 έως 250 mPa ·s 
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  5 % κατ' ανώτατο  όριο 
Θειική  τέφρα  2 % κατ' ανώτατο  όριο 
Οξικό  βινύλιο  20 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Οξικό  οξύ/ολικά  οξικά  1,5 % κατ' ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλη  50 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Διαιθυλενογλυκόλη  50 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
1,4-διοξάνιο  10 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Υδράργυρος  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
Κάδμιο  1 mg/kg κατ' ανώτατο  όριο 
▼B 
E 1404 ΟΞΕΙΔΩΜΕΝΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το οξειδωμένο  άμυλο  είναι  άμυλο  κατεργασμένο  με υποχλωριώδες  
νάτριο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  ▼M13  2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 273
 
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Καρβοξύλια  1,1 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1410 ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το δισόξινο  φωσφορικό  άμυλο  είναι  άμυλο  εστεροποιημένο  με 
ορθοφωσφορικό  οξύ ή ορθοφωσφορικό  νάτριο  ή κάλιο  ή με τριπο­  
λυφωσφορικό  νάτριο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 274
 
Υπολειμματικά  φωσφορικά  ιόντα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άμυλο  σίτου  ή πατάτας  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άλλα  άμυλα  (επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1412 ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το όξινο  φωσφορικό  άμυλο  είναι  άμυλο  συνδεδεμένο  με σταυροδε­  
σμούς  με τριμεταφωσφορικό  νάτριο  ή οξυχλωριούχο  φωσφόρο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Υπολειμματικά  φωσφορικά  ιόντα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άμυλο  σίτου  ή πατάτας  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άλλα  άμυλα  (επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 275
 
E 1413 ΦΩΣΦΟΡΥΛΙΩΜΕΝΟ  ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το φωσφορυλιωμένο  όξινο  φωσφορικό  άμυλο  είναι  άμυλο  που έχει 
υποβληθεί  σε συνδυασμό  κατεργασιών , όπως  περιγράφεται  για το 
δισόξινο  και το όξινο  φωσφορικό  άμυλο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Υπολειματικά  φωσφορικά  ιόντα  0,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άμυλο  σίτου  ή πατάτας  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
0,4 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άλλα  άμυλα  (επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1414 ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ  ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το ακετυλιωμένο  όξινο  φωσφορικό  άμυλο  είναι  άμυλο  συνδεδεμένο  
με σταυροδεσμούς  με τριμεταφωσφορικό  νάτριο  ή οξυχλωριούχο  
φωσφόρο  και εστεροποιημένο  με οξικό  ανυδρίτη  ή οξικό  βινυλεστέ­  
ρα 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 276
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Ακετυλομάδες  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υπολειμματικά  φωσφορικά  ιόντα  0,14 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άμυλο  σίτου  ή πατάτας  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
0,04 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άλλα  άμυλα  (επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Οξικός  βινυλεστέρας  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1420 ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  Οξικό  άμυλο  
Ορισμός  Το ακετυλιωμένο  άμυλο  είναι  άμυλο  εστεροποιημένο  με οξικό  ανυ­  
δρίτη  ή οξικό  βινυλεστέρα  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Ακετυλομάδες  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Οξικός  βινυλεστέρας  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 277
 
E 1422 ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ  ΟΞΙΝΟ  ΑΔΙΠΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το ακετυλιωμένο  όξινο  αδιπικό  άμυλο  είναι  άμυλο  συνδεδεμένο  με 
σταυροδεσμούς  με αδιπικό  ανυδρίτη  και εστεροποιημένο  με οξικό  
ανυδρίτη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Ακετυλομάδες  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αδιπικές  ομάδες  0,135 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1440 ΥΔΡΟΞΥΠΡΟΠΥΛΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το υδροξυπροπυλάμυλο  είναι  άμυλο  αιθεροποιημένο  με προπυλενο­  
ξείδιο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 278
 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Υδροξυπροπυλομάδες  7,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Προπυλενοχλωρυδρίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1442 ΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ  ΥΔΡΟΞΥΠΡΟΠΥΛΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το όξινο  φωσφορικό  υδροξυπροπυλάμυλο  είναι  άμυλο  συνδεδεμένο  
με σταυροδεσμούς  με τριμεταφωσφορικό  νάτριο  ή οξυχλωριούχο  
φωσφόρο  και αιθεροποιημένο  με προπυλενοξείδιο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Υδροξυπροπυλομάδες  7,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υπολειμματικά  φωσφορικά  ιόντα  0,14 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άμυλο  σίτου  ή πατάτας  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
0,04 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως P) για άλλα  άμυλα  (επί άνυδρης  
ουσίας ) 
Προπυλενοχλωρυδρίνη  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 279
 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1450 ΟΚΤΕΝΥΛΗΛΕΚΤΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟΝΑΤΡΙΟ  
Συνώνυμα  SSOS  
Ορισμός  Το οκτενυληλεκτρικό  αμυλονάτριο  είναι  άμυλο  εστεροποιημένο  με 
οκτενυληλεκτρικό  ανυδρίτη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθύ  κυανούν  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Οκτενυληλεκτρυλομάδες  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υπόλειμμα  οκτενυληλεκτρικού  οξέος  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1451 ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ  ΟΞΕΙΔΩΜΕΝΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το ακετυλιωμένο  οξειδωμένο  άμυλο  είναι  άμυλο  κατεργασμένο  με 
υποχλωριώδες  νάτριο  και, στη συνέχεια , εστεροποιημένο  με οξικό  
ανυδρίτη  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 280
 
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  15,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  σιτηρών  
21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άμυλο  πατάτας  
18,0 % κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  άμυλα  
Καρβοξύλια  1,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Ακετυλομάδες  2,5 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1452 ΑΡΓΙΛΙΟΥΧΟ  ΟΚΤΕΝΥΛΗΛΕΚΤΡΙΚΟ  ΑΜΥΛΟ  
Συνώνυμα  
Ορισμός  Το αργιλιούχο  οκτενυληλεκτρικό  άμυλο  είναι  άμυλο  εστεροποιημένο  
με οκτενυληλεκτρικό  ανυδρίτη  και κατεργασμένο  με θειικό  αργίλιο  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  
Χημικός  τύπος  
Μοριακό  βάρος  
Δοκιμασία  
Περιγραφή  Λευκή  ή σχεδόν  λευκή  σκόνη  ή κόκκοι  ή (εάν έχει προζελατινοποι­  
ηθεί) νιφάδες  ή άμορφη  ή χονδρόκοκκη  σκόνη  
Ταυτοποίηση  
Παρατήρηση  με μικροσκόπιο  Δοκιμή  θετική  (εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί ) 
Χρώση  με ιώδιο  Δοκιμή  θετική  (βαθυκύανο  έως ανοικτό  κόκκινο  χρώμα ) 
Καθαρότητα  
Απώλεια  κατά  την ξήρανση  21,0 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οκτενυληλεκτρυλομάδες  3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υπόλειμμα  οκτενυληλεκτρικού  οξέος  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Διοξείδιο  του θείου  50 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για τροποποιημένα  άμυλα  σιτηρών  (επί 
άνυδρης  ουσίας ) 
10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο για άλλα  τροποποιημένα  άμυλα , εκτός  
αν άλλως  καθορίζεται  (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Αρσενικό  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) 
Υδράργυρος  0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αργίλιο  0,3 % κατ’ ανώτατο  όριο (επί άνυδρης  ουσίας ) ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 281
 
E 1505 ΚΙΤΡΙΚΟΣ  ΤΡΙΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ  
Συνώνυμα  Κιτρικός  αιθυλεστέρας  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  201-070-7  
Χημική  ονομασία  2- υδροξυπροπανο -1,2,3-τρικαρβοξυλικό  τριαιθύλιο  
Χημικός  τύπος  C  12 H 20 O 7 
Μοριακό  βάρος  276,29  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,0 %  
Περιγραφή  Άοσμο , πρακτικά  άχρωμο , ελαιώδες  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Ειδικό  βάρος  (25 °C/25 °C)  1,135-1,139  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 : 1,439-1,441  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,25 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Οξύτητα  0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως κιτρικό  οξύ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1517 ΔΙΑΚΕΤΙΝΗ  (ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΟΞΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ ) 
Συνώνυμα  Διακετίνη  
Ορισμός  Η διακετίνη  αποτελείται  κυρίως  από ένα μείγμα  οξικών  1,2- και 1,3- 
διεστέρων  της γλυκερόλης  και μικρές  ποσότητες  μονο - και τρι-εστέ­  
ρων 
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Διγλυκερίδιο  του οξικού  οξέος·  Οξικός  διεστέρας  της προπανοτριό­  
λης-1,2,3  
Χημικός  τύπος  C  7 H 12 O 5 
Μοριακό  βάρος  176,17  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  94,0 %  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο , υγροσκοπικό , σχετικά  παχύρρευστο  υγρό  με ελα­  
φρά οσμή  λίπους  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό. Αναμείξιμη  με αιθανόλη  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  οξικών  ιόντων  Δοκιμή  θετική  
Ειδικό  βάρος  (20 °C/20 °C)  1,175-1,195  
Πεδίο  τιμών  σημείου  βρασμού  Από 259 έως 261 °C  
Καθαρότητα  
Ολική  τέφρα  0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Οξύτητα  0,4 % ( ως οξικό  οξύ) κατ’ ανώτατο  όριο 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 282
 
E 1518 ΤΡΙΑΚΕΤΙΝΗ  (ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΟ  ΤΟΥ  ΟΞΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ ) 
Συνώνυμα  Τριακετίνη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  203-051-9  
Χημική  ονομασία  Τριγλυκερίδιο  του οξικού  οξέος  
Χημικός  τύπος  C  9 H 14 O 6 
Μοριακό  βάρος  218,21  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  98,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , κάπως  ελαιώδες  υγρό  με ελαφρά  οσμή  λίπους  
Ταυτοποίηση  
Δοκιμή  οξικών  οξέων  Δοκιμή  θετική  
Δοκιμή  γλυκερόλης  Δοκιμή  θετική  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 25 από 1,429 έως 1,431  
Ειδικό  βάρος  (25 °C/25 °C)  Από 1,154 έως 1,158  
Πεδίο  τιμών  σημείου  βρασμού  Από 258° έως 270 °C  
Καθαρότητα  
Περιεκτικότητα  σε νερό 0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Θειική  τέφρα  0,02 % κατ’ ανώτατο  όριο (ως κιτρικό  οξύ) 
Αρσενικό  3 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1519 ΒΕΝΖΥΛΙΚΗ  ΑΛΚΟΟΛΗ  
Συνώνυμα  Φαινυλοκαρβινόλη·  φαινυλομεθυλική  αλκοόλη·  βενζολομεθανόλη·  
α-υδροξυτολουόλιο·  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  
Χημική  ονομασία  Βενζυλική  αλκοόλη·  φαινυλομεθανόλη  
Χημικός  τύπος  C  7 H 8 O 
Μοριακό  βάρος  108,14  
Δοκιμασία  Τουλάχιστον  98,0 %  
Περιγραφή  Άχρωμο , διαυγές  υγρό  με ελαφρά  αρωματική  οσμή  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, στην  αιθανόλη  και στον  αιθέρα  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 1,538 - 1,541  
Ειδικό  βάρος  (25 °C/25 °C)  1,042 - 1,047  
Δοκιμή  υπεροξειδίων  Δοκιμή  θετική  
Εύρος  θερμοκρασιών  απόσταξης  Τουλάχιστον  το 95 % v/v του προϊόντος  αποστάζει  στους  202 °C 
έως 208 °C  
Καθαρότητα  
Βαθμός  οξύτητας  0,5 κατ’ ανώτατο  όριο 
Αλδεΰδες  0,2 % v/v ( ως βενζαλδεΰδη ) κατ’ ανώτατο  όριο 
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 283
 
E 1520 ΠΡΟΠΑΝΟΔΙΟΛΗ -1, 2 (ΠΡΟΠΥΛΕΝΟΓΛΥΚΟΛΗ ) 
Συνώνυμα  Προπυλενογλυκόλη  
Ορισμός  
Αριθ . EINECS  200-338-0  
Χημική  ονομασία  1,2- διυδροξυπροπάνιο  
Χημικός  τύπος  C  3 H 8 O 2 
Μοριακό  βάρος  76,10  
Δοκιμασία  Περιεκτικότητα  τουλάχιστον  99,5 % επί άνυδρης  ουσίας  
Περιγραφή  Διαυγές , άχρωμο , υγροσκοπικό , παχύρρευστο  υγρό  
Ταυτοποίηση  
Διαλυτότητα  Διαλυτή  στο νερό, στην  αιθανόλη  και στην  ακετόνη  
Ειδικό  βάρος  (20 °C/20 °C)  1,035 - 1,040  
Δείκτης  διάθλασης  [n]  D 20 : 1,431 - 1,433  
Καθαρότητα  
Δοκιμή  απόσταξης  Το 99,5 % του προϊόντος  αποστάζει  στους  185 °C έως 189 °C. Το 
υπόλοιπο  0,5 % αποτελείται  κυρίως  από διμερή  και ίχνη τριμερών  
της προπυλενογλυκόλης . 
Θειική  τέφρα  0,07 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιεκτικότητα  σε νερό 1,0 % κατ’ ανώτατο  όριο (μέθοδος  Karl Fischer)  
Μόλυβδος  2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
E 1521 ΠΟΛΥΑΙΘΥΛΕΝΟΓΛΥΚΟΛΕΣ  
Συνώνυμα  PEG · μακρογόλη·  πολυαιθυλενοξείδιο·  
Ορισμός  Πολυμερή  προσθήκης  αιθυλενοξειδίου  και νερού  που συνήθως  
χαρακτηρίζονται  από έναν αριθμό  που αντιστοιχεί  χονδρικά  στο 
μοριακό  τους βάρους . 
Χημική  ονομασία  α-υδρο -ω-υδροξυπολυ (οξυαιθανοδιόλη -1,2)  
Χημικός  τύπος  (C  2 H 4 O) n H 2 O (n = αριθμός  μονάδων  αιθυλενοξειδίου  που αντιστοι­  
χεί σε μοριακό  βάρος  6 000, περίπου  140)  
Μέσο  μοριακό  βάρος  380 έως 9 000 Da  
Δοκιμασία  PEG 400: Τουλάχιστον  95 % και έως 105 % κατ’ ανώτατο  όριο 
PEG 3000: Τουλάχιστον  90 % και έως 110 % κατ’ ανώτατο  όριο 
PEG 3350: Τουλάχιστον  90 % και έως 110 % κατ’ ανώτατο  όριο 
PEG 4000: Τουλάχιστον  90 % και έως 110 % κατ’ ανώτατο  όριο 
PEG 6000: Τουλάχιστον  90 % και έως 110 % κατ’ ανώτατο  όριο 
PEG 8000: Τουλάχιστον  87,5 % και 112,5 % κατ’ ανώτατο  όριο 
Περιγραφή  Η PEG 400 είναι  διαυγές , παχύρρευστο , άχρωμο  ή σχεδόν  άχρωμο  
υγροσκοπικό  υγρό  
Οι PEG 3000, PEG 3350, PEG 4000, PEG 6000 και PEG 8000 είναι  
λευκά  ή σχεδόν  λευκά  στερεά  με κηρώδη  ή παραφινώδη  όψη ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 284
 
Ταυτοποίηση  
Πεδίο  τιμών  σημείου  τήξης  PEG 400: 4-8 °C 
PEG 3000: 50-56 °C 
PEG 3350: 53-57 °C 
PEG 4000: 53-59 °C 
PEG 6000: 55-61 °C 
PEG 8000: 55-62 °C  
Ιξώδες  PEG 400: 105 έως 130 mPa.s στους  20 °C 
PEG 3000: 75 έως 100 mPa.s στους  20 °C 
PEG 3350: 83 έως 120 mPa.s στους  20 °C 
PEG 4000: 110 έως 170 mPa.s στους  20 °C 
PEG 6000: 200 έως 270 mPa.s στους  20 °C 
PEG 8000: 260 έως 510 mPa.s στους  20 °C 
Για τις πολυαιθυλενογλυκόλες  με μέσο  μοριακό  βάρος  μεγαλύτερο  
από 400, το ιξώδες  προσδιορίζεται  σε διάλυμα  50 % m/m της εξε­ 
ταζόμενης  ουσίας  σε νερό 
Διαλυτότητα  PEG 400: αναμίξιμη  με νερό, πολύ  διαλυτή  στην  ακετόνη , την 
αλκοόλη  και το μεθυλενοχλωρίδιο , πρακτικά  αδιάλυτη  στα λιπαρά  
έλαια  και τα ορυκτέλαια  
PEG 3000 και PEG 3350: πολύ  διαλυτές  στο νερό και το μεθυλενο­  
χλωρίδιο , πολύ  λίγο διαλυτές  στην  αλκοόλη , πρακτικά  αδιάλυτες  
στα λιπαρά  έλαια  και τα ορυκτέλαια  
PEG 4000, PEG 6000 και PEG 8000: πολύ  διαλυτές  στο νερό και το 
μεθυλενοχλωρίδιο , πρακτικά  αδιάλυτες  στην  αλκοόλη , στα λιπαρά  
έλαια  και τα ορυκτέλαια . 
Καθαρότητα  
Αριθμός  υδροξυλίου  PEG 400: 264-300 
PEG 3000: 34-42 
PEG 3350: 30-38 
PEG 4000: 25-32 
PEG 6000: 16-22 
PEG 8000: 12-16  
Θειική  τέφρα  0,2 % κατ’ ανώτατο  όριο 
1,4-διοξάνιο  10 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενοξείδιο  0,2 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο 
Αιθυλενογλυκόλη  και διαιθυλενογλυκόλη  Μέγιστη  συνολική  περιεκτικότητα  0,25 % w/w, μεμονωμένα  ή σε 
συνδυασμό  
Μόλυβδος  1 mg/kg κατ’ ανώτατο  όριο ▼B 2012R0231 — EL — 09.04.2015 — 011.001 — 285