1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ►M2Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης ∆εκεµβρίου 1977
σχετικά µε την αµοιβαία συνδοµή των αρµόδιων αρχών των κρατών µελών στον τοµέα της
άµεσης και της έµµεσης φορολογίας
(77/799/ ΕΟΚ)◄
(ΕΕL 336 της 27.12.1977,σ. 15)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1 Οδηγία 79 /1070/ ΕΟΚ του Συµβουλίου της 6ης ∆εκεµβρίου 1979 L 331 8 27.12.1979
►M2 Οδηγία 92/12/ ΕΟΚ του Συµβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 L 76 1 23.3.1992
Τροποποιείται από:
►A1 Πράξη προσχώρησης της Ελλάδας L 291 17 19.11.1979
►A2 Πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας L 302 23 15.11.1985
∆ιορθώνεται από:
►C1 ∆ιορθωτικό ΕΕ L 346 της 2.12.1981,σ. 24 (79)
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης ∆εκεµβρίου 1977
σχετικά µε την αµοιβαία συνδοµή των αρµόδιων αρχών των
κρατώνµελώνστοντοµέατηςάµεσηςκαιτηςέµµεσηςφορολογίας
(77/799/ ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος,και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Συνελεύσεως (
1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:ότι η πρακτική της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής πέραν των
συνόρων των Κρατών µελών οδηγεί σε απώλεια εσόδων για τον
προϋπολογισµό και σε παραβιάσεις της αρχής της φορολογικής
δικαιοσύνης και ενδέχεται να προκαλέσει στρεβλώσεις στηνκίνηση των κεφαλαίων και στούς όρους του ανταγωνισµού,καιότι κατά συνέπεια επηρεάζει την λειτουργία της κοινής αγοράς ·
ότι το Συµβούλιο,για τους λόγους αυτούς,εξέδωσε στις 10
Φεβρουαρίου 1975 ψήφισµα περί των µέτρων που πρέπει ναλάβει η Κοινότητα για την καταπολέµηση της διεθνούς φοροδια-
φυγής και φοροαποφυγής (
3)·
ότι,λαµβανοµένου υπόψη του διεθνούς χαρακτήρος του προβλή-
µατος αυτού,τα εθνικά µέτρα των οποίων οι συνέπειες δεν
εκτείνονται πέραν των συνόρων ενός Κράτους είναι ανεπαρκή,και ότι η συνεργασία µεταξύ ∆ιοικήσεων,βάσει διµερών συµφω-νιών,είναι επίσης ανίσχυρη να αντιµετωπίσει τις νέες µορφέςφοροδιαφυγής και φοροαποφυγής που αποκτούν ολοένα και
περισσότερο πολυεθνικό χαρακτήρα ·
ότι,ως εκ τούτου,πρέπει να ενισχυθεί η συνεργασία µεταξύ
φορολογικών υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητοςσύµφωνα µε κοινές αρχές και κοινούς κανόνες ·
ότι τα Κράτη µέλη οφείλουν να ανταλλάσσουν,κατόπιν αιτή-
σεως,πληροφορίες για συγκεκριµένες περιπτώσεις και ότι τοΚράτος,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,οφείλει ναενεργήσει τις αναγκαίες έρευνες για να εξασφαλίσει τις πληρο-
φορίες αυτές ·
ότι τα Κράτη µέλη οφείλουν να ανταλλάσσουν,ακόµα και χωρίς
να τους ζητηθεί,κάθε πληροφορία που φαίνεται χρήσιµη για τον
ορθό προσδιορισµό των φόρων εισοδήµατος και περιουσίας,καιειδικότερα στις περιπτώσεις όπου εµφανίζεται µία εικονικήµεταφορά κερδών µεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστηµένων σεδιαφορετικά Κράτη µέλη ή όταν τέτοιες δοσοληψίες µεταξύ
επιχειρήσεων εγκατεστηµένων σε δύο Κράτη µέλη πραγµατο-
ποιούνται µέσω τρίτης χώρας,έτσι ώστε να εξασφαλίζονταιφορολογικά πλεονεκτήµατα ή ακόµα όταν για οποιονδήποτελόγο ο φόρος απεφεύχθη ή δύναται να αποφευχθεί ·
ότι ενδείκνυται να επιτρέπεται η παρουσία εκπροσώπων της
φορολογικής αρχής ενός Κράτους µέλους στην επικράτεια ενόςάλλου Κράτους µέλους,όταν τα δύο Κράτη το επιθυµούν ·1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. Α 293 της 13. 12. 1976,σ. 34 .
(2)ΕΕ αριθ. Α 56 της 7. 3. 1977,σ. 66 .
(3)ΕΕ αριθ. Α 35 της 14. 2. 1975,σ. 1 .▼M2
▼B
▼B
ότι πρέπει να εξασφαλισθεί η µη κοινολόγηση των πληροφοριών
που διαβιβάζονται στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής σεπρόσωπα µη εξουσιοδοτηµένα,ώστε να γίνονται σεβαστά τα
θεµελιώδη δικαιώµατα των πολιτών και των επιχειρήσεων ·ότι,
ως εκ τούτου,είναι αναγκαίο,εκτός εάν υπάρχει εξουσιοδότησητου Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες,τα Κράτηµέλη που τις λαµβάνουν,να τις χρησιµοποιούν µόνο για φορολο-γικούς σκοπούς ή µε την πρόθεση διευκολύνσεως των
δικαστικών διώξεων κατά προσώπων που παραβαίνουν την φορο-
λογική νοµοθεσία των Κρατών αυτών ·ότι είναι επίσης αναγκαίο
τα Κράτη αυτά να δίνουν στις πληροφορίες αυτές τον ίδιο εµπι-στευτικό χαρακτήρα που είχαν στο Κράτος από το οποίοπροέρχονται,εάν το τελευταίο αυτό Κράτος το απαιτήσει ·
ότι ένα Κράτος µέλος που καλείται να προβεί σε έρευνες ή να
διαβιβάσει πληροφορίες,πρέπει να έχει το δικαίωµα να αρνείται,όταν η νοµοθεσία του ή η διοικητική του πρακτική δεν επιτρέπειστην φορολογική του διοίκηση να ενεργεί τις έρευνες αυτές ούτενα συλλέγει ή να χρησιµοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικές
της ανάγκες,ή όταν η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα
ήταν αντίθετη προς την δηµόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινο-λόγηση ενός εµπορικού,βιοµηχανικού ή επαγγελµατικούαπορρήτου ή µιας εµπορικής µεθόδου,ή ακόµα όταν το Κράτοςµέλος,για το οποίο προορίζονται οι πληροφορίες,δεν είναι σε
θέση να προβεί για πραγµατικούς ή νοµικούς λόγους,στην
παροχή παροµοίων πληροφοριών ·
ότι είναι αναγκαία η συνεργασία µεταξύ των Κρατών µελών και
της Επιτροπής,για την κατά τρόπο µόνιµο µελέτη των διαδικα-
σιών συνεργασίας και της ανταλλαγής εµπειριών στους τοµείς
που αναφέρονται ανωτέρω,και ιδίως στον τοµέα της εικονικήςµεταφοράς κερδών εντός οµάδων επιχειρήσεων,προς τον σκοπότης βελτιώσεως των διαδικασιών αυτών και της επεξεργασίαςκαταλλήλων κοινοτικών ρυθµίσεων,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Γενικές διατάξεις
1. Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών ανταλλάσσουν,
σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία,κάθε πληροφορία που ενδέ-χεται να τους επιτρέψει τον ορθό προσδιορισµό των φόρωνεισοδήµατος και περιουσίας καθώς και κάθε πληροφορία σχετικάµε τη βεβαίωση των ακόλουθων έµµεσων φόρων:
—φόρων επί της προστιθέµενης αξίας,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των ορυκτελαίων,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί του οινοπνεύµατος και των
αλκοολούχων ποτών,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιηµένων
καπνών.
2. Θεωρούνται ως φόροι εισοδήµατος και περιουσίας,οποι-
οδήποτε και αν είναι το σύστηµα εισπράξεως,οι φόροι που
επιβάλλονται επί του συνολικού εισοδήµατος,επί της συνολικής
περιουσίας ή επί στοιχείων του εισοδήµατος ή της περιουσίας,περιλαµβανοµένων των φόρων επί των κερδών που προέρχονταιαπό την εκποίηση κινητών ή ακινήτων περιουσιακών αγαθών,των φόρων επί του ποσού των ηµεροµισθίων που καταβάλλονταιαπό τις επιχειρήσεις,καθώς και των φόρων επί της υπεραξίας.
3. Οι ισχύοντες σήµερα φόροι που αναφέρονται στην
παράγραφο 2,είναι ιδίως οι εξής:
στο Βέλγιο:
impôt des personnes physiques/Personenbelasting,1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 3
▼M2
▼B
▼B
impôt des sociétés/Vennootschapsbelasting,
impôt des personnes morales/Rechtspersonenbelasting,
impôt des non-résidents/Belasting der niet-verblijfhouders,
στην ∆ανία:
Indkomstskatten til staten,
Selsskabsskat,Den kommunale indkomstskat,
Den amtskommunale indkomstskat,
Folkepensionsbidragene,
Sømandsskatten,
Den særlige indkomstskat,Kirkeskatten,
Formueskatten til staten,
Bidrag til dagpengefonden,
στην Γερµανία:
Einkommensteuer,Körperschaftsteuer,
Vermögensteuer,
Gewerbesteuer,
Grundsteuer,
στην Γαλλία:
impôt sur le revenu,
impôt sur les sociétés,
taxe professionnelle,
taxe foncière sur les propriétés bâties,
taxe foncière sur les propriétés non bâties,
στην Ιρλανδία:
Incometax,Corporation tax,
Capital gains tax,
Wealth tax,
στην Ιταλία:
Imposta sul reddito delle persone fisiche,Imposta sul reddito delle persone giuridiche,
Imposta localesui re dditi,
στο Λουξεµβούργο:
impôt sur le revenu des personnes physiques,
impôt sur le revenu des collectivités,impôt commercial communal,
impôt sur la fortune,
impôt foncier µ
στην Ολλανδία:
Inkomstenbelasting,Vennootschapsbelasting,
Vermogensbelasting µ
στο Ηνωµένο Βασίλειο:
Incometax,
Corporation tax,
Capital gains tax,1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 4
▼B
Petroleum revenue tax,
Development land tax,
στην Ελλάδα:
Φόρος εισοδήµατος φυσικών προσώπων,
Φόρος εισοδήµατος νοµικών προσώπων,
Φόρος ακινήτου περιουσίας,
στην Ισπανία:
Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas,Impuesto sobre Sociedades,Impuesto Extraordinario sobre el Patrimonio de las Personas Físicas,
στην Πορτογαλία:
Contribuição predial,Imposto sobrea indústria agrícola,
Contribuição industrial,
Imposto decapitais,Imposto profissional,Imposto complementar,Imposto demais-valias,Imposto sobre o rendimento do petróleo,Os adicionais devidos sobre os impostos precedentes.
4. Η παράγραφος 1 εφαρµόζεται επίσης επί των φόρων ίδιας ή
παρόµοιας φύσεως,που θα ήτο δυνατό να επιβληθούν µεταγενέ-στερα επιπροσθέτως,ή σε αντικατάσταση των φόρων που
αναφέρονται στην παράγραφο 3. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών
µελών ανακοινώνουν µεταξύ τους και στην Επιτροπή τιςηµεροµηνίες ενάρξεως της ισχύος των φόρων αυτών.
5. Με την έκφραση «αρµοδία αρχή »νοούνται:
στο Βέλγιο:
le ministre des finances
ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
Deministe r van financiënή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στη ∆ανία:
Skatteministeren, ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπός του,
στην Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας:
Der Bundesminister der Finanzenή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στην Γαλλία:
leministredel'économieή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στην Ιρλανδία:
The Revenue Commissionersή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στην Ιταλία:
Il ministro per le finanze1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 5
▼A1
▼C1
▼A1
▼A2
▼B
▼M2
▼B
▼B
ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στο Λουξεµβούργο:
le ministre des financesή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στην Ολλανδία:
Deministe r van financiënή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος,
στο Ηνωµένο Βασίλειο:
— TheCommissione rs of Customs and Excise ή εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπός τους,για τις πληροφορίες που απαιτούνται για
τους σκοπούς του φόρου προστιθέµενης αξίας και τους ειδι-κούς φόρους κατανάλωσης,
— The Commissioners of Inland Revenue ή εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπός του για κάθε άλλη πληροφορία,
στην Ελλάδα:
Υπουργός Οικονοµικών ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπός του,
στην Ισπανία:
El Ministro deEconomía y Hacie nda ή ένας εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπος,
στην Πορτογαλία:
O Ministro das Finanças ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπός του.
Άρθρο 2
Ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως
1. Η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους δύναται να ζητήσει
από την αρµόδια αρχή ενός άλλου Κράτους µέλους να τηςγνωστοποιήσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 1,για µία συγκεκριµένη περίπτωση. Η αρµόδια
αρχή του Κράτους,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,δενείναι υποχρεωµένη να δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην αίτησηαυτή,αν φανεί ότι η αρµόδια αρχή του Κράτους που κάνει τηναίτηση δεν εξήντλησε τα συνήθη ίδια µέσα πληροφορήσεώςτης,τα οποία θα µπορούσε να χρησιµοποιήσει ανάλογα µε τις
περιστάσεις για να λάβει τις αιτούµενες πληροφορίες,χωρίς να
θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη του επιδιωκοµένου αποτελέ-σµατος.
2. Προκειµένου να γνωστοποιηθούν οι πληροφορίες που
αναφέρονται στην παράγραφο 1,η αρµόδια αρχή του Κράτους
µέλους,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,προβαίνει,εάνσυντρέχει λόγος,στις αναγκαίες έρευνες για να λάβει τις πληρο-φορίες αυτές.
Άρθρο 3
Αυτόµατη ανταλλαγή πληροφοριών
Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών ανταλλάσσουν τις πληρο-
φορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1,χωρίς
προηγούµενη αίτηση και κατά κανονικό τρόπο,για κατηγορίεςπεριπτώσεων που καθορίζουν στο πλαίσιο της διαδικασίαςδιαβουλεύσεως που αναφέρεται στο άρθρο 9.
Άρθρο 4
Αυθόρµητη ανταλλαγή πληροφοριών
1. Η αρµόδια αρχή κάθε Κράτους µέλους γνωστοποιεί στην
αρµόδια αρχή κάθε άλλου ενδιαφεροµένου Κράτους µέλους,1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 6
▼M2
▼A2
▼M2
▼B
▼B
χωρίς προηγούµενη αίτηση τις προβλεπόµενες στο άρθρο 1
παράγραφος 1 πληροφορίες,των οποίων έχει γνώση,όταν:
α) η αρµοδία αρχή ενός Κράτους µέλους έχει λόγους να
υποθέτει ότι στο άλλο Κράτος µέλος υφίσταται διαφυγήφόρων·
β) ένας φορολογούµενος επιτυγχάνει σε ένα Κράτος µέλος
µείωση ή απαλλαγή φόρου,η οποία συνεπάγεται γι 'αυτόν
αύξηση φόρου ή υπαγωγή του σε φόρο στο άλλο Κράτος
µέλος·
γ) εργασίες µεταξύ φορολογουµένου ενός Κράτους µέλους και
φορολογουµένου ενός άλλου Κράτους µέλους,στις οποίεςµεσολαβεί µία µόνιµη εγκατάσταση των φορολογουµένωναυτών ή ένας ή περισσότεροι τρίτοι,ευρισκόµενοι σε µία ήπερισσότερες άλλες χώρες,είναι τέτοιας φύσεως που συνεπά-
γονται µείωση φόρου στο ένα ή στο άλλο Κράτος µέλος ή και
στα δύο ·
δ) η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους έχει λόγους να
υποθέτει,ότι υφίσταται µείωση φόρου,η οποία προκύπτειαπό εικονικές µεταφορές κερδών εντός οµάδων επιχειρήσεων ·
ε) κατόπιν πληροφοριών που έχουν παρασχεθεί σε Κράτος
µέλος από την αρµόδια αρχή του άλλου Κράτους µέλους,έχουν προκύψει στοιχεία χρήσιµα για τον προσδιορισµό του
φόρου σ 'αυτό το άλλο Κράτος µέλος.
2. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται,στο
πλαίσιο της διαδικασίας διαβουλεύσεως που προβλέπεται στο
άρθρο 9,να επεκτείνουν την ανταλλαγή πληροφοριών η οποία
προβλέπεται στην παράγραφο 1 σε περιπτώσεις άλλες από τιςαναφερόµενες σε αυτήν.
3. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται,σε κάθε
άλλη περίπτωση,να γνωστοποιούν οι µεν προς τις δε,χωρίς
προηγούµενη αίτηση,τις πληροφορίες,οι οποίες αναφέρονταιστο άρθρο 1 παράγραφος 1,και των οποίων έχουν γνώση.
Άρθρο 5
Προθεσµία διαβιβάσεως των πληροφοριών
Η αρµόδια αρχή του Κράτους µέλους που καλείται να παράσχει
πληροφορίες,δυνάµει των προηγουµένων άρθρων,τις διαβιβάζειτο ταχύτερο δυνατόν. Εάν η παροχή των πληροφοριώνπροσκρούει σε εµπόδια ή εάν η αρµόδια αρχή αρνηθεί να τιςπαράσχει,τότε ενηµερώνει σχετικά χωρίς καθυστέρηση τηναρχή που ζητεί τις πληροφορίες,µνηµονεύοντας την φύση των
εµποδίων ή τους λόγους της αρνήσεώς της.
Άρθρο 6
Συνεργασία εκπροσώπων του ενδιαφεροµένου Κράτους
Για την εφαρµογή των ανωτέρω διατάξεων,η αρµόδια αρχή του
Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες και η αρµόδιααρχή του Κράτους,για το οποίο προορίζονται οι πληροφορίες,
δύνανται να συµφωνήσουν στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβου-
λεύσεως που αναφέρεται στο άρθρο 9,να επιτρέψουν τηνπαρουσία στο πρώτο Κράτος µέλος εκπροσώπων της φορολο-γικής αρχής του άλλου Κράτους µέλους. Οι λεπτοµέρειεςεφαρµογής της διατάξεως αυτής καθορίζονται στο πλαίσιο της
ίδιας αυτής διαδικασίας.
Άρθρο 7
∆ιατάξεις περί απορρήτου
1. Κάθε πληροφορία που περιέρχεται σε γνώση ενός Κράτους
µέλους κατ 'εφαρµογή της παρούσης οδηγίας,τηρείται απόρρητη
στο Κράτος αυτό κατά τον ίδιο τρόπο που τηρούνται απόρρητες1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 7
▼B
και οι πληροφορίες που συλλέγονται κατ 'εφαρµογή της εσωτε-
ρικής του νοµοθεσίας.
Εν πάση περιπτώσει οι πληροφορίες αυτές:
—δεν είναι προσιτές παρά µόνο στα πρόσωπα τα οποία αφορά
αµέσως ο προσδιορισµός του φόρου ή ο διοικητικός έλεγχοςτου προσδιορισµού του φόρου,
—δεν αποκαλύπτονται εξ άλλου παρά επ 'ευκαιρία δικαστικής
διαδικασίας,ή διαδικασίας που επισύρει την επιβολή διοικη-
τικών κυρώσεων,όταν οι διαδικασίες,αυτές συνδέονται µε
τον προσδιορισµό ή τον έλεγχο του προσδιορισµού τουφόρου,µόνο δε στα πρόσωπα που µετέχουν άµεσα στις διαδι-κασίες αυτές ·είναι εν τούτοις δυνατό να αποκαλυφθούν οι
πληροφορίες αυτές κατά την διάρκεια δηµοσίων ακροάσεωνή σε δικαστικές αποφάσεις,αν δεν αντιτίθεται σε αυτό η
αρµόδια αρχή του Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφο-
ρίες,
—σε καµµία περίπτωση δεν χρησιµοποιούνται κατ 'άλλον τρόπο
αλλά µόνο για σκοπούς φορολογικούς ή σκοπούς δικαστικήςδιαδικασίας,ή διαδικασίας που επισύρει την επιβολή διοικη-
τικών κυρώσεων,όταν οι διαδικασίες αυτές συνδέονται µε τον
προσδιορισµό ή τον έλεγχο του προσδιορισµού του φόρου.
2. Η παράγραφος 1 δεν επιβάλλει σε ένα Κράτος µέλος,του
οποίου η νοµοθεσία ή η διοικητική πρακτική ορίζει,για εσωτε-
ρικούς λόγους,αυστηρότερους περιορισµούς από τους
περιεχόµενους στην εν λόγω παράγραφο,την παροχή των πληρο-φοριών,αν το ενδιαφερόµενο Κράτος δεν αναλαµβάνει τηνυποχρέωση να σεβασθεί τους αυστηρότερους αυτούς περιορι-σµούς.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 η αρµόδια αρχή του
Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες,δύναται ναεπιτρέψει στο Κράτος που τις εζήτησε να τις χρησιµοποιήσειγια άλλους σκοπούς,όταν κατά την νοµοθεσία του Κράτους πουπαρέχει τις πληροφορίες,η χρησιµοποίηση τους είναι δυνατή
στο Κράτος αυτό για παρόµοιους σκοπούς στις ίδιες περιστάσεις.
4. Όταν η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους θεωρεί ότι οι
πληροφορίες,τις οποίες έλαβε από την αρµόδια αρχή ενόςάλλου Κράτους µέλους,δύνανται να φανούν χρήσιµες στην
αρµόδια αρχή ενός τρίτου Κράτους µέλους,δύναται να τις
διαβιβάσει στην τελευταία αυτή µε την συγκατάθεση της αρµό-διας αρχής που τις παρέσχε.
Άρθρο 8
Όρια της ανταλλαγής πληροφοριών
1. Η παρούσα οδηγία δεν επιβάλλει την υποχρέωση της
διεξαγωγής ερευνών ή της διαβιβάσεως πληροφοριών,όταν η
νοµοθεσία ή η διοικητική πρακτική του Κράτους µέλους,το
οποίο θα έπρεπε να παράσχει τις πληροφορίες,δεν παρέχουνστην αρµόδια αυτή αρχή την δυνατότητα ούτε να ενεργεί τιςέρευνες αυτές ούτε να συλλέγει ή να χρησιµοποιεί τις πληροφο-ρίες αυτές,για τις ίδιες ανάγκες του εν λόγω Κράτους.
2. Η άρνηση διαβιβάσεως πληροφοριών είναι δυνατή σε
περίπτωση που θα οδηγούσε στην κοινολόγηση ενός εµπορικού,βιοµηχανικού ή επαγγελµατικού απορρήτου ή µιας εµπορικήςµεθόδου ή µιας πληροφορίας,της οποίας η κοινολόγηση θαήταν αντίθετη προς την δηµοσία τάξη.
3. Η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους δύναται να αρνηθεί
την διαβίβαση πληροφοριών,όταν το ενδιαφερόµενο Κράτοςδεν είναι σε θέση,για πραγµατικούς ή νοµικούς λόγους,ναπαράσχει παρόµοιες πληροφορίες.1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 8
▼B
Άρθρο 9
∆ιαβουλεύσεις
1. Προς τον σκοπό εφαρµογής της παρούσης οδηγίας πραγµα-
τοποιούνται διαβουλεύσεις,αν υπάρχει λόγος,στο πλαίσιο
επιτροπής,µεταξύ:
—των αρµοδίων αρχών των ενδιαφεροµένων Κρατών µελών,
αιτήσει µιας εξ αυτών,στην περίπτωση διµερών θεµάτων,
—των αρµοδίων αρχών του συνόλου των Κρατών µελών και της
Επιτροπής,αιτήσει µιας των αρχών αυτών ή της Επιτροπής,όταν δεν πρόκειται αποκλειστικά για διµερή θέµατα.
2. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται να
επικοινωνούν απ 'ευθείας µεταξύ τους. Οι αρµόδιες αρχές των
Κρατών µελών δύνανται,κατόπιν κοινής συµφωνίας,να επιτρέ-
πουν σε αρχές που αυτές ορίζουν να έρχονται σε επαφή απ '
ευθείας για συγκεκριµένες περιπτώσεις ή για κατηγοριες περι-πτώσεων.
3. Όταν οι αρµόδιες αρχές συµφωνούν επί διµερών θεµάτων
στους τοµείς που αποτελούν αντικείµενο της παρούσης οδηγίας,
πλην της ρυθµίσεως µεµονωµένων περιπτώσεων,ενηµερωνουν
σχετικά την Επιτροπή το ταχύτερο δυνατόν. Η Επιτροπή ενηµε-ρώνει µε την σειρά της,για τα θεµατα αυτά τις αρµόδιες αρχέςτων άλλων Κρατών µελών.
Άρθρο 10
Ανταλλαγή εµπειριών
Τα Κράτη µέλη από κοινού µε την Επιτροπή παρακολουθούν
συνεχώς την εξέλιξη της συνεργασίας που προβλέπεται από τηνπαρούσα οδηγία και ανταλλάσσουν τις εµπειρίες των,ιδίως στο
θέµα των τιµών µεταφοράς εντός οµάδων επιχειρήσεων,µε
σκοπό την βελτίωση της συνεργασίας αυτής και την επεξερ-γασία,αν συντρέχει λόγος,ρυθµίσεων στους τοµείς αυτούς.
Άρθρο 11
Ισχύς ευρυτέρων υποχρεώσεων συνδροµής
Οι ανωτέρω διατάξεις δεν θίγουν την εκτέλεση ευρυτέρων υπο-
χρεώσεων,σχετικά µε την ανταλλαγή πληροφοριών,πουπροκύπτουν από άλλες νοµικές πράξεις.
Άρθρο 12
Τελικές διατάξεις
1. Τα Κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές,κανονι-
στικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για νασυµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η
Ιανουαρίου 1979 και τις γνωστοποιούν αµέσως στην Επιτροπή.
2. Τα Κράτη µέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο
των σπουδαιοτέρων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που εκδίδουνµεταγενέστερα στον τοµέα που διέπεται από την παρούσαοδηγία.
Άρθρο 13
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1977L0799 — EL — 06.03.1992 — 004.001 — 9