2.3.2.

Προστασία των επικίνδυνων σημείων 2.3.2.1. Εφικτή απόσταση προς τα πάνω Η απόσταση ασφαλείας προς τα πάνω είναι 2 500 mm (βλέπε σχήμα 1) για άτομα σε ορθία στάση. Σχήμα 1 2.3.2.2. Εφικτή απόσταση προς τα κάτω και πάνω από ακμή Η απόσταση ασφαλείας πάνω από ακμή προκύπτει από: a = απόσταση από την επιφάνεια του εδάφους μέχρι το επικίνδυνο τμήμα b = ύψος της ακμής ή της προστατευτικής διάταξης c = οριζόντια απόσταση μεταξύ επικινδύνου τμήματος και ακμής (βλέπε σχήμα 2). Σχήμα 2 Για την εφικτή απόσταση προς τα κάτω και πάνω από ακμή, πρέπει να τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας που αναφέρονται στον πίνακα 1.



(mm) a: Απόσταση επικινδύνου τμήματος από το έδαφος Διαφορά ύψους ακμής και διάταξης προστασίας b 2 400 2 200 2 000 1 800 1 600 1 400 1 200 1 000 Οριζόντια απόσταση c από το επικίνδυνο τμήμα 2 400 — 100 100 100 100 100 100 100 2 200 — 250 350 400 500 500 600 600 2 000 — — 350 500 600 700 900 1 100 1 800 — — — 600 900 900 1 000 1 100 1 600 — — — 500 900 900 1 000 1 300 1 400 — — — 100 800 900 1 000 1 300 1 200 — — — — 500 900 1 000 1 400 1 000 — — — — 300 900 1 000 1 400 800 — — — — — 600 900 1 300 600 — — — — — — 500 1 200 400 — — — — — — 300 1 200 200 — — — — — — 200 1 100 2.3.2.3. Εφικτή απόσταση γύρω Οι αποστάσεις ασφαλείας που αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα 2 πρέπει τουλάχιστον να τηρούνται αν το σχετικό μέρος του σώματος δεν πρέπει να φθάσει ένα επικίνδυνο τμήμα. Για την τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας, γίνεται δεκτό ότι η κυρία άρθρωση του αντίστοιχου μέρους του σώματος στηρίζεται σταθερά πάνω στην ακμή. Οι αποστάσεις ασφαλείας θεωρούνται ότι έχουν τηρηθεί μόνον εφόσον διαπιστώνεται ότι το μέρος αυτό του σώματος δεν μπορεί να προχωρήσει ή να διεισδύσει βαθύτερα. 2.3.2.4. Διείσδυση και προσέγγιση Αν υπάρχει δυνατότητα διείσδυσης στο εσωτερικό ή διά μέσου ενός ανοίγματος μέχρι τα επικίνδυνα τμήματα, πρέπει τουλάχιστον να τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας που αναφέρονται στους πίνακες 3 και 4. Δεν θεωρούνται παράγοντες κινδύνου τα κινητά τμήματα που βρίσκονται απέναντι σε άλλα κινητά τμήματα ή δίπλα σε ακίνητα τμήματα εφόσον η μεταξύ τους απόσταση δεν υπερβαίνει τα 8 mm. a είναι η μικρότερη διάσταση του ανοίγματος b είναι η απόσταση ασφαλείας από το σημείο κινδύνου a είναι το άνοιγμα/διάμετρος ή μήκος της πλευράς b είναι η απόσταση ασφαλείας από το σημείο κινδύνου 2.3.2.5. Αποστάσεις ασφαλείας στα σημεία σύνθλιψης Ένα σημείο σύνθλιψης δεν θεωρείται ως επικίνδυνο για το αναφερόμενο μέρος του σώματος, αν οι αποστάσεις ασφαλείας δεν είναι κατώτερες των αναφερομένων στον πίνακα 5 και εφόσον εξασφαλίζεται ότι το παρακείμενο και ευρύτερο μέρος του σώματος δεν μπορεί να διεισδύσει σε αυτό. 2.3.2.6. Όργανα χειρισμού Το διάστημα μεταξύ δύο ποδομοχλών και τα ανοίγματα από τα οποία διέρχονται τα όργανα χειρισμού δεν θεωρούνται ως σημεία σύνθλιψης ή διάτμησης. 2.3.2.7. Οπίσθια ζεύξη τριών σημείων 2.3.2.7.1. Πίσω από ένα επίπεδο που διέρχεται διά του μέσου επιπέδου των σημείων άρθρωσης των ανυψωτικών ράβδων της ζεύξης τριών σημείων, πρέπει να τηρείται ένα ελάχιστο περιθώριο ασφαλείας 25 mm μεταξύ των κινητών τμημάτων, για κάθε θέση της διαδρομής της ανυψωτικής διάταξης — χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα άνω και κάτω ακρότατα σημεία 0,1 n — όπως και απόσταση 25 mm ή ελάχιστη γωνία 30o για τα τμήματα που δημιουργούν διάτμηση και που προκαλούν γωνιακή μεταβολή (βλέπε σχήμα 3). Η διαδρομή n′ μειούμενη κατά 0,1 n προς τα πάνω και προς τα κάτω ορίζεται ως εξής (βλέπε σχήμα 4). ►M2 Όταν οι κάτω βραχίονες τίθενται σε κίνηση απευθείας από τον ανυψωτικό μηχανισμό, το επίπεδο αναφοράς ορίζεται από κατακόρυφο εγκάρσιο επίπεδο συμμετρίας των εν λόγω βραχιόνων, ◄ ▼M2 Σχήμα 3 Όπου: A = ανυψωτικός βραχίονας B = κάτω βραχίονας C = ανυψωτική ράβδος D = πλαίσιο του ελκυστήρα E = επίπεδο διερχόμενο από τον άξονα που συνδέει τα σημεία αρθρώσεως των ανυψωτικών ράβδων F = ζώνη απελευθερώσεως ▼B Σχήμα 4 2.3.2.7.2. Για τη διαδρομή η που διανύει η υδραυλική ανυψωτική διάταξη η κάτω θέση Α του σημείου έλξης του κάτω βραχίονα ορίζεται από τη διάσταση «14» σύμφωνα με το πρότυπο ISO 730, μέρος 1 και η άνω θέση Β ορίζεται από τη μέγιστη υδραυλική διαδρομή. Η διαδρομή n′ αντιστοιχεί στη διαδρομή n μειωμένη κατά 0,1 n προς τα άνω και προς τα κάτω και αποτελεί την κατακόρυφη απόσταση μεταξύ των σημείων Α′ και Β′. 2.3.2.7.3. Γύρω από το περίγραμμα των ανυψωτικών ράβδων πρέπει επίσης να διατηρείται στο εσωτερικό της διαδρομής n′, ένα ελάχιστο περιθώριο ασφαλείας 25 mm σε σχέση με τα παρακείμενα τμήματα. 2.3.2.7.4. Αν για την έλξη τριών σημείων χρησιμοποιούνται διατάξεις ζεύξης που δεν χρειάζονται την παρουσία χειριστή μεταξύ του ελκυστήρα και του μεταφερομένου εργαλείου (π.χ. σε περίπτωση ταχέος σύνδεσμου) δεν εφαρμόζονται οι προδιαγραφές του σημείου 2.3.2.7.3. 2.3.2.7.5. Στο εγχειρίδιο χρήσης πρέπει να επισημαίνονται τα επικίνδυνα τμήματα που βρίσκονται μπρος από το επίπεδο που ορίζεται στην πρώτη φράση του σημείου 2.3.2.7.1. 2.3.2.8. Εμπρόσθια έλξη τριών σημείων 2.3.2.8.1. Σε κάθε θέση της διαδρομής n την οποία διανύει η διάταξη υδραυλικής ανύψωσης — εξαιρουμένης της άνω και κάτω ακραίας περιοχής 0,1 n — πρέπει να διατηρείται ανάμεσα στα κινούμενα τμήματα απόσταση ασφαλείας τουλάχιστον 25 mm. Εάν πρόκειται για διατεμνόμενα τμήματα με μεταβλητή γωνία πρέπει να διατηρείται ελαχίστη γωνία 30o ή απόσταση ασφαλείας 25 mm. Η διαδρομή n′ μειωμένη προς τα άνω και κάτω κατά 0,1 n, ορίζεται ως εξής (βλέπε επίσης εικόνα 4). 2.3.2.8.2. Για τη διαδρομή n που διανύει η υδραυλική διάταξη ανύψωσης, η μεν κατώτερη ακραία θέση Α του σημείου ζεύξης του κάτω βραχίονα ορίζεται από τη διάσταση «14», σύμφωνα με το πρότυπο ISO 8759 μέρος 2, η δε ανώτερη ακραία θέση Β ορίζεται από τη μεγίστη υδραυλική διαδρομή. Η διαδρομή n′ ισούται με τη διαδρομή n μειωμένη κατά 0,1 n προς τα άνω και προς τα κάτω και αποτελεί την κατακόρυφη απόσταση μεταξύ των σημείων Α′ και Β′. 2.3.2.8.3. Εάν για τους κάτω βραχίονες της εμπρόσθιας έλξης τριών σημείων χρησιμοποιούνται ζευκτικές διατάξεις που δεν απαιτούν την παρουσία χειριστή μεταξύ του ελκυστήρα και του φερόμενου εργαλείου (π.χ. σε περίπτωση ταχέος συνδέσμου σύζευξης), οι απαιτήσεις που επιβάλλει το σημείο 2.3.2.8.1 δεν ισχύουν σε κύκλο ακτίνας 250 mm γύρω από τα σημεία συναρμογής των κάτω βραχιόνων στον ελκυστήρα. Γύρω όμως από το περίγραμμα των ανυψωτικών βραχιόνων ή ανυψωτικών κυλίνδρων πρέπει να διατηρείται οπωσδήποτε στο εσωτερικό της οριζόμενης διαδρομής n′, απόσταση ασφαλείας τουλάχιστον 25 mm από τα παρακείμενα τμήματα. 2.3.2.9. Κάθισμα οδηγού και περιβάλλον Σε καθιστή θέση, κάθε σημείο σύνθλιψης ή διάτμησης πρέπει να βρίσκεται εκτός της ακτίνας των χεριών ή των ποδιών του οδηγού. Η προϋπόθεση αυτή θεωρείται ότι πληρούται εφόσον τηρούνται οι παρακάτω όροι: 2.3.2.9.1. Με το κάθισμα του οδηγού να βρίσκεται στη μεσαία θέση ρύθμισης τόσο κατά τη διαμήκη όσο και κατά την κατακόρυφη έννοια, το όριο της εφικτής απόστασης από τον οδηγό διαιρείται σε ζώνη Α και σε ζώνη Β. Το κέντρο των σφαιρικών αυτών ζωνών βρίσκεται 60 mm εμπορός και 580 mm άνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος (βλέπε σχήμα 5). Η ζώνη Α αποτελείται από σφαίρα ακτίνας 550 mm, ενώ η ζώνη Β κείται ανάμεσα σε αυτή τη σφαίρα και σε σφαίρα ακτίνας 1 000 mm. Σχήμα 5 2.3.2.9.2. Κοντά στα σημεία σύνθλιψης και διάτμησης πρέπει να τηρείται περιθώριο ασφαλείας 120 mm στη ζώνη Α και 25 mm στη ζώνη Β, ή στην περίπτωση μερών σε διάτμηση που προκαλούν γωνιακή μεταβολή, να τηρείται γωνία τουλάχιστον 30o. 2.3.2.9.3. Στη ζώνη Α πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον τα σημεία σύνθλιψης και διάτμησης που δημιουργούνται από μέρη που κινούνται από εξωτερική πηγή ενέργειας. 2.3.2.9.4. Αν ένα επικίνδυνο τμήμα οφείλεται στην παρουσία κατασκευαστικών στοιχείων κοντά στο κάθισμα, πρέπει να υπάρχει περιθώριο ασφαλείας τουλάχιστον 25 mm μεταξύ του κατασκευαστικού στοιχείου και του καθίσματος. Δεν υπάρχει επικίνδυνο τμήμα μεταξύ του ερεισινώτου του καθίσματος και των παρακείμενων κατασκευαστικών στοιχείων, που βρίσκονται πίσω από το ερεισίνωτο του καθίσματος, αν τα παρακείμενα κατασκευαστικά στοιχεία είναι λεία, ενώ το ερεισίνωτο του καθίσματος είναι στρογγυλεμένο στην παρακείμενη ζώνη και δεν εμφανίζει οξείες ακμές. 2.3.2.10. Θέση συνοδού (αν προβλέπεται) 2.3.2.10.1. Αν υπάρχουν τμήματα που δημιουργούν κίνδυνο για τα πόδια πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις προστασίας σε ημισφαιρική ακτίνα 800 mm από το πρόσθιο άκρο του μαξιλαριού του καθίσματος και προς τα κάτω. 2.3.2.10.2. Στο εσωτερικό μιας σφαίρας της οποίας το κέντρο βρίσκεται σε απόσταση 670 mm άνωθεν του κέντρου του πρόσθιου άκρου του καθίσματος του συνοδού, πρέπει να προστατεύονται όλα τα επικίνδυνα τμήματα που βρίσκονται στο εσωτερικό των ζωνών Α και Β όπως αναφέρεται στο σημείο 2.3.2.9 (βλέπε σχήμα 6). Σχήμα 6 2.3.2.11. Ελκυστήρες με μικρό μετατρόχιο κατά την έννοια του άρθρου 1, δεύτερη περίπτωση της οδηγίας 87/402/ΕΟΚ 2.3.2.11.1. Δεν εφαρμόζονται οι προδιαγραφές του σημείου 2.3.2.9 στη ζώνη που βρίσκεται κάτωθεν ενός επιπέδου με κλίση 45o προς τα πίσω, εγκαρσίου προς την κατεύθυνση πορείας, και διερχομένου από σημείο ευρισκόμενο σε απόσταση 240 mm πίσω από το σημείο αναφοράς του καθίσματος (βλέπε σχήμα 7). Αν υπάρχουν επικίνδυνα σημεία σε αυτήν τη ζώνη πρέπει να τοποθετηθούν στον ελκυστήρα προειδοποιητικές ενδείξεις. Σχήμα 7 2.3.2.11.2. Όσον αφορά την πρόσβαση στο κάθισμα του οδηγού, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1 και 2 του τμήματος II του παραρτήματος I της οδηγίας 80/720/ΕΟΚ. 2.3.2.11.3. Όσον αφορά τα συστήματα χειρισμού, εφαρμόζεται το τμήμα I.6 του παραρτήματος I της οδηγίας 80/720/ΕΟΚ. 2.3.2.11.4. Εμπρός από ένα επίπεδο αναφοράς κάθετο προς το διαμήκη άξονα του οχήματος και διερχόμενο από το μέσο της ελεύθερης θέσης των ποδοπλήκτρων (συμπλέκτη ή/και πέδης), πρέπει να εξασφαλίζεται προστασία από τα υπέρθερμα τμήματα της εξάτμισης μέχρι απόσταση 300 mm στο άνω μέρος (700 mm πάνω από το επίπεδο επαφής του ελαστικού με το έδαφος) και μέχρι 150 mm στο κάτω μέρος (βλέπε σχήμα 8). Πλευρικά, το τμήμα που πρέπει να προστατεύεται ορίζεται από την εξωτερική επιφάνεια του ελκυστήρα και του συστήματος της εξάτμισης. Τα υπέρθερμα τμήματα της εξάτμισης που διέρχονται κάτω από τον αναβαθμό ανόδου του ελκυστήρα, πρέπει, στην κάθετη προέκτασή τους, να είναι καλυμμένα ή να διαθέτουν άλλη θερμική προστασία. Σχήμα 8 2.3.2.12. Διατάξη και επισήμανση των εύκαμπτων σωλήνων του υδραυλικού συστήματος 2.3.2.12.1. Οι εύκαμπτοι σωλήνες του υδραυλικού συστήματος πρέπει να είναι τοποθετημένοι με τρόπο ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος μηχανικής και θερμικής ζημιάς. 2.3.2.12.2. Οι εύκαμπτοι σωλήνες του υδραυλικού συστήματος πρέπει να αναγνωρίζονται σαφώς και να διαθέτουν ανεξίτηλη και ευκρινή επισήμανση με τα εξής στοιχεία: — το σήμα του κατασκευαστή του σωλήνα, — την ημερομηνία κατασκευής (έτος και μήνας), — την ανώτατη επιτρεπόμενη δυναμική υπερπίεση λειτουργίας. 2.3.2.12.3. Οι εύκαμπτοι σωλήνες του υδραυλικού συστήματος που βρίσκονται κοντά στη θέση του οδηγού ή του συνοδού πρέπει να είναι τοποθετημένοι και να ασφαλίζονται με τρόπο ώστε να μην προκαλείται κίνδυνος για κανέναν σε περίπτωση βλάβης. 2.3.2.13. Διεύθυνση και ταλαντευόμενος άξονας Τα τμήματα που μετακινούνται σε σχέση τα μεν προς τα δε ή σε σχέση με σταθερά τμήματα πρέπει να προστατεύονται αν βρίσκονται στο εσωτερικό της ζώνης που ορίζεται στα σημεία 2.3.2.9 έως 2.3.2.10. Όταν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με αρθρωτό σύστημα διεύθυνσης πρέπει, στην περιοχή συνάρθρωσης, να τοποθετούνται, και στις δύο πλευρές του οχήματος, ανεξίτηλες ή αμετακίνητες και ευκρινείς προειδοποιητικές ενδείξεις με εικόνες ή κείμενο, ότι η παρομονή στη μη προστατευόμενη περιοχή συνάρθρωσης απαγορεύεται. Ανάλογες ενδείξεις πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις οδηγίες χρήσης του οχήματος. 2.3.2.14. Ακάλυπτοι άξονες μετάδοσης τοποθετημένοι στον ελκυστήρα Οι ακάλυπτοι άξονες μετάδοσης (π.χ. για την κίνηση των 4 κινητηρίων τροχών) που μπορούν να περιστραφούν μόνον όταν ο ελκυστήρας βρίσκεται εν κινήσει πρέπει να προστατεύονται εφόσον βρίσκονται στο εσωτερικό της ζώνης που ορίζεται στα σημεία 2.3.2.9 και 2.3.2.10. 2.3.2.15. Ελεύθερες ζώνες γύρω από τους κινητήριους τροχούς 2.3.2.15.1. Οι ελεύθερες ζώνες των προφυλακτήρων των τροχών πρέπει να πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις. 2.3.2.15.2. Ως «ελεύθερη ζώνη» νοείται ο χώρος που πρέπει να παραμένει ελεύθερος γύρω από το ελαστικό του κινητήριου τροχού σε σχέση με τα παρακείμενα τμήματα του οχήματος. Η ελεύθερη ζώνη των κινητήριων τροχών, όταν χρησιμοποιούνται τα μεγαλύτερα ελαστικά, πρέπει να αντιστοιχεί στις διαστάσεις που αναφέρονται στο σχήμα 9 και στον πίνακα 6: Σχήμα 9



Κανονικό μετατρόχιο Μικρό μετατρόχιο a mm h mm a mm h mm ►M2 40 ◄ 60 15 30 Επιτρέπεται να υπάρχει ελεύθερη ζώνη μικρότερη από εκείνη που εμφανίζεται στο σχήμα 9 και στον πίνακα 6, επιπλέον των ζωνών που αναφέρονται στα σημεία 2.3.2.9 και 2.3.2.10, καθώς και στην περίπτωση των ελκυστήρων με μικρό μετατρόχιο, στο σημείο 2.3.2.11.1 στην περίπτωση που οι προφυλακτήρες των τροχών χρησιμεύουν και για την απόξεση της κολλημένης λάσπης. ▼M3 2.3.2.16. Θερμές επιφάνειες Οι θερμές επιφάνειες με τις οποίες είναι δυνατόν να έλθει σε επαφή ο χειριστής κατά τη διάρκεια της κανονικής λειτουργίας του ελκυστήρα πρέπει να καλύπτονται ή να μονώνονται. Η απαίτηση αυτή ισχύει για τις θερμές επιφάνειες που βρίσκονται κοντά στα σκαλοπάτια, τα κιγκλιδώματα, τις χειρολαβές και τα ενσωματωμένα (σταθερά) εξαρτήματα του ελκυστήρα που χρησιμοποιούνται ως μέσα πρόσβασης στο θάλαμο οδήγησης και τα οποία μπορούν να αγγιχτούν ακούσια. 2.3.2.17. Κάλυψη των ακροδεκτών των συσσωρευτών Οι μη γειωμένοι ακροδέκτες πρέπει να προστατεύονται από ακούσιο βραχυκύκλωμα. ▼B