1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Ιουλίου 1985
για την προσέγγιση των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών
µελών σε θέµατα ευθύνης λόγω ελαττωµατικών προϊόντων
(85/374/ΕΟΚ)
(ΕΕ L210 της 7.8.1985, σ. 29)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 1999/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµ-
βουλίου της 10ης Μαΐου 1999 L141 20 4.6.1999
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 2
▼B
Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Ιουλίου 1985
για την προσέγγιση των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικη-
τικών διατάξεων των κρατών µελών σε θέµατα ευθύνης λόγω
ελαττωµατικών προϊόντων
(85/374/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητας, και ιδιαίτερα το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:ότι η προσέ γγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών σε θέµατα
ευθύνης του παραγωγού για ζηµίες, που προκαλούνται λόγω τουελαττωµατικού χαρακτήρος τωνπροϊόντων του, είναι απαραίτητη,δεδοµένου ότι οι διαφορές στις επιµέρους νοµοθεσίες ενδέχεταινα νοθεύσουν τον ανταγωνισµό, να επηρεάσουν την ελεύθερηκυκλοφορία εµπορευµάτων εντός της κοινής αγοράς και να προ-καλέσουν διαφορές στο επίπεδο π ροστασίας του καταναλωτήαπό
τις ζηµίες, στην υγεία και στην περιουσία του, λόγω ενός ελαττω-µατικού προϊόντος·
ότι µόνο η καθιέρωση της ευθύνης άνευ πταίσµατος που παραγω-
γού επιτρέπει τη σωστή επίλυση του προβλήµατος του δικαίουκαταλογισµού τωνεγγενών στη σύγχρονη τεχνική παραγωγή κιν-δύνων, που χαρακτηρίζει µια εποχή αυξανοµένου τεχνικού πολι-τισµού, όπως η δική µας·
ότι η ευθύνη θα πρέπει να καλύπτει µόνο τα κινητά αγαθά που
αποτελούν αντικείµενο βιοµηχανικής παραγωγής· ότι θα πρέπει,κατά συνέπεια, να εξαιρεθούν της ευθύνης αυτής τα προϊόντα τηςγεωργίας και του κυνηγίου, εκτός εάν έχουν υποστεί µεταποίησηβιοµηχανικού χαρακτήρα που θα µπ ορούσε να τα καταστήσει
ελαττώµατικά· ότι η προβλεπόµενη από την παρούσα οδηγίαευθύνη πρέπει, επίσης, να καλύπτει τα κινητά αγαθά που χρησι-µοποιούνται κατά την ανέγερση ακινήτων ή ενσωµατώνονται σεαυτά·
ότι η προστασία του καταναλωτή απαιτεί τη γένεση ευθύνης
όλων των συµµετεχόντων στην παραγωγική διαδικασία σεπερίπτωση που το τελικό προϊόν, ένα συστατικό αυτού ή η χορη-γηθείσα πρώτη ύλη, παρουσιάζει ελάττωµα· ότι, για τον ίδιολόγο, θα πρέπει να γεννάται ευθύνη του π ροσώπου που εισάγει
προϊόντα στην Κοινότητα καθώς και οποιουδήποτε εµφανίζεταιως παραγωγός, θέτοντας την επωνυµία, το σήµα ή κάθε άλλοδιακριτικό του σηµείο ή διαθέτει ένα προϊόν του οποίου οπαραγωγός είναι αδύνατο να εντοπιστεί·
ότι, όταν περισσότερα του ενός πρόσωπα ε υθύνονται για την ίδια
ζηµία, η προστασία του καταναλωτήεπιβάλλει να δύναται ο ζηµι-ωθείς να απαιτήσει την ολική επανόρθωση της ζηµίας απόκαθένα των ανωτέρω π ροσώπων, αδιακρίτως·
(1)ΕΕ αριθ. C241 της 14. 10. 1976, σ. 9, και ΕΕ αριθ. C271 της 26.
10. 1979, σ. 3.
(2)ΕΕ αριθ. C127 της 21. 5. 1979, σ. 61.
(3)ΕΕ αριθ. C114 της 7. 5. α1979, σ. 15.
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 3
▼B
ότι, για να προστατευθεί η σωµατική ακεραιότητα και τα αγαθά
του καταναλωτή, ο καθορισµός της ελαττωµατικότητας ενόςπροϊόντος πρέπει να γίνεται σε συνάρτηση όχι µε την ακαταλλη-λότητά του προς χρήση, αλλά µε την έλλειψη της ασφάλειαςεκείνης την οποία το ευρύ κοινό δικαιούται να αναµένει· ότι ηασφάλεια αυτή εκτιµάται, αφού αποκλεισθεί κάθε καταχρηστικήχρήση του προϊόντος που µπορεί να θεωρηθεί ως παράλογη υπότις συγκεκριµένες περιστάσεις·
ότι η δίκαιη κατανοµή των κινδύνων µεταξύ του ζηµιωθέντος και
του παραγωγού προϋποθέτει τη δυνατότητα του τελευταίου αυτούνα απαλλαγεί από την ευθύνη, εφ όσον αποδείξει την ύπαρξη
ορισµένων απαλλακτικών στοιχείων·
ότι η προστασία του καταναλωτήαπαιτεί να µην θίγεται η ευθύνη
του παραγωγού από τις πράξεις ή παραλείψεις άλλων π ροσώπων,
που συνέβαλαν στην πρόκληση της ζηµίας· ότι η ύπαρξη συντρέ-χοντος πταίσµατος πρέπει, οπωσδήποτε, να ληφθεί υπόψη για τηµείωση ή τον αποκλεισµό της ευθύνης αυτής·
ότι η προστασία του καταναλωτή απαιτεί την επανόρθωση των
ζηµιών, λόγω θανάτου ή σωµατικών βλαβών, καθώς και την επα-νόρθωση των υλικών ζηµιών· ότι η τελευταία αυτή θα πρέπει,όµως, να περιορίζεται σε αντικείµενα ιδιωτικής χρήσης ή κατα-νάλωσης, ενώ θα πρέπει να προβλεφθεί ένα εκπιπτόµενο σταθερόποσό για να αποφευχθεί η υπερβολική αύξηση των δικαστικώνδιαφορών· ότι η οδηγία δεν θίγει την επανόρθωση του pretium
dolorisή άλλων ηθικών βλαβών, που ενδεχοµένως προβλέπονται
από το εφαρµοστέο στη συγκεκριµένη περίπτωση δίκαιο·
ότι η καθιέρωση ενιαίας προθεσµίας παραγραφής για την αγωγή
επανόρθωσης της προκληθείσας ζηµίας είναι προς το συµφέροντόσο του ζηµιωθέντος, όσο και του παραγωγού·
ότι τα προϊόντα φθείρονται µε την πάροδο του χρόνου, ενώ θεσπί-
ζονται αυστηρότερες προδιαγραφές ασφάλειας και π ροοδεύουν οι
επιστηµονικές και τεχνικές γνώσεις· ότι, κατά συνέπεια, θα ήτανάδικο να καθίσταται ο παραγωγός υπεύθυνος, χωρίς χρονικόπεριορισµό για τα ελαττώµατα του προϊόντος του· ότι η ευθύνητου θα πρέπει, ως εκ τούτου, να παύει µετά εύλογο χρονικόδιάστηµα, χωρίς βεβαίως να θίγονται οι εκκρεµούσες αγωγές·
ότι, για να εξασφαλιστεί η αποτελεσµατική π ροστασία τωνκατα-
ναλωτών, δεν θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα παρέκκλισης,µέσω συµβατικής ρήτρας, από την ευθύνη του παραγωγού έναντιτου ζηµιωθέντος·
ότι, ανάλογα µε τα νοµικά συστήµατα των κρατών µελών, ο ζηµι-
ωθείς µπορεί να έχει δικαίωµα επανόρθωσης, βάσει συµβατικήςευθύνης ή εξωσυµβατικής ευθύνης µε νοµική βάση άλλη από τηνπροβλεπόµενη στην παρούσα οδηγία· ότι οι διατάξεις αυτές στοµέτρο που επιδιώκουν, επίσης, την αποτελεσµατική π ροστασία
των καταναλωτών, δεν θα πρέπει να θίγονται από την παρούσαοδηγία· ότι, εφ όσον η αποτελεσµ ατική προστασία των κατα-
ναλωτώνστον τοµέα των φαρµακευτικών προϊόντων εξασφαλίζε-ται ήδη, επίσης, σε ένα κράτος µέλος µε ειδικό καθεστώςευθύνης, θα πρέπει, επίσης, να παραµείνει δυνατή η έγερσηαγωγών, βάσει του καθεστώτος αυτού·
ότι, εφόσον η ε υθύνη λόγω ζηµιών πυρηνικής ενέργειας ρυθµίζε-
ται ήδη σε όλα τα κράτη µέλη µε επαρκείς ειδικές διατάξεις,είναι δυνατή η εξαίρεση τωνανωτέρω ζηµιώναπό το πεδίο εφαρ-µογής της οδηγίας·
ότι η εξαίρεση των πρώτων υλών γεωργίας και των προϊόντων
κυνηγίου από το πεδίο εφαρµογής της οδηγίας µπορεί να θεωρ-ηθεί σε ορισµένα κράτη µέλη, λαµβανοµένων υπόψη τωναπαιτή-σεων της προστασίας των καταναλωτών, ως αδικαιολόγητοςπεριορισµός της προστασίας αυτής· ότι ένα κράτος µέλος θαπρέπει, κατά συνέπεια, να έχει τη δυνατότητα να επεκτείνει τηνευθύνη και στα προϊόντα αυτά·
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 4
▼B
ότι, για παρόµοιους λόγους, η δυνατότητα που παρέχεται στονπαραγωγό να απαλλαγεί από την ευθύνη, αποδεικνύοντας ότι τοεπίπεδο επιστηµονικών και τεχνικών γνώσεων τη στιγµή πουέθεσε το προϊόν σε κυκλοφορία δεν επέτρεπε να διαπιστωθεί ηύπαρξη του ελαττώµατος, θα µπ ορούσε να θεωρηθεί σε ορισµένα
κράτη µέλη ως αδικαιολόγητος περιορισµός της π ροστασίας των
καταναλωτών· ότι θα πρέπει, συνεπώς, να δύναται ένα κράτοςµέλος να διατηρήσει στη νοµοθεσία του ή να καταστήσει µε νέανοµοθεσία απαράδεκτη την απαλλακτική αυτή απόδειξη· ότι, σεπερίπτωση νέας νοµοθεσίας, η π ροσφυγή στην παρέκκλιση αυτή
θα πρέπει οπωσδήποτε να υποβληθεί στην κοινοτική διαδικασίαstandstill, για να επαυξηθεί, ει δυνατόν, κατά τρόπο ενιαίο το
επίπεδο π ροστασίας στην Κοινότητα·
ότι, λόγω των νοµικών παραδόσεων των περισσότερων κρατών
µελών, δεν θα ήταν σκόπιµο να καθοριστεί ένα ανώτατο οικονο-µικό όριο ευθύνης άνευ πταίσµατος του παραγωγού· ότι, εφ όσον
όµως οι παραδόσεις αυτές διαφέρουν µεταξύ τους, φαίνεταιδυνατό να επιτραπεί σε ένα κράτος µέλος να παρεκκλίνει από τηναρχή της απεριόριστης ευθύνης, προβλέποντας ένα όριο συνο-λικής ευθύνης του παραγωγού για το θάνατο ή τις σωµατικέςβλάβες που προκαλούνται από αντικείµενα πανοµοιότυπα και µετο ίδιο ελάττωµα, υπό την προϋπόθεση ότι το όριο αυτό θα είναιαρκετά υψηλό, ώστε να διασφαλίζεται η επαρκής π ροστασία των
καταναλωτών και η ορθή λειτουργία της κοινής αγοράς·
ότι η εναρµόνιση ωςαποτέλεσµα της παρούσας οδηγίας δεν είναι
δυνατόν, στην παρούσα φάση, να είναι καθολική, αλλά ανοίγειαπλώς το δρόµο προς µια γενικότερη εναρµόνιση· ότι θα πρέπει,συνεπώς, να υποβάλλονται από την Επιτροπή στο Συµβούλιο σετακτικά διαστήµατα εκθέσεις περί της εφαρµογής της οδηγίας,συνοδευόµενες, ενδεχοµένως, από κατάλληλες προτάσεις·
ότι, µε την προοπτική αυτή, έχει µεγάλη σηµασία η επανεξέταση
των διατάξεων της παρούσας οδηγίας που αφ ορούν τις παρεχόµε-
νες στα κράτη µέλη δυνατότητες παρεκκλίσεων, µετά βεβαίωςτην πάροδο αρκετού χρονικού διαστήµατος που θα επιτρέψει τηναποκόµιση πρακτικής εµπειρίας, όσον αφορά τις ε πιπτώσεις των
παρεκκλίσεων αυτών στην π ροστασία των καταναλωτών και τη
λειτουργία της κοινής αγοράς,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Ο παραγωγός ευθύνεται για κάθε ζηµία που οφείλεται σε
ελάττωµα του προϊόντος του.
▼M1
Άρθρο 2
Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας, ο όρος «προϊόν» περι-
λαµβάνει κάθε κινητό, ακόµη και ενσωµατωµένο σε άλλο κινητόή ακίνητο. Ο όρος «προϊόν» περ ιλαµβάνει και τον ηλεκτρισµό.
▼
B
Άρθρο 3
1. Ως «παραγωγός» θεωρείται ο κατασκευαστής ενός τελικού
προϊόντος, ο παραγωγός κάθε πρώτης ύλη ς ή ο κατασκευαστής
ενός συστατικού καθώς και κάθε π ρόσωπο του εµ φανίζεται ως
παραγωγός του προϊόντος, επιθέτοντας σε αυτό την επωνυµία, τοσήµα ή κάθε άλλο διακριτικό του σηµείο.
2. Με την επιφύλαξη της ευθύνης του παραγωγού, οποιοσδή-
ποτε εισάγει στην Κοινότητα ένα προϊόν για πώληση, µίσθωση,leasingή οποιαδήποτε άλλη µορφή διανοµής στα πλαίσια της
εµπορικής του δραστηριότητας, θεωρείται ως παραγωγός τουκατά την έννοια της παρούσας οδηγίας και υπέχει ευθύνηπαραγωγού.
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 5
▼B
3. Εάν είναι αδύνατο να π ροσδιοριστεί η ταυτότητα του
παραγωγού, κάθε προµηθευτής του προϊόντος θα θεωρείται ωςπαραγωγός του, εκτός αν ενηµερώσει τον ζηµιωθέντα, εντόςεύλογης προθεσµίας, σχετικά µε την ταυτότητα του παραγωγού ήεκείνου που του προµήθευσε το προϊόν. Το ίδιο ισχύει, ότανπρόκειται για εισαγόµενο προϊόν, εάν η ταυτότητα του εισαγω-γέα, όπως την αναφέρει η παράγραφος 2, δεν αναγράφεται στοπροϊόν, ακόµα και εάν αναφέρεται η επωνυµία του παραγωγού.
Άρθρο 4
Ο ζηµιωθείς υποχρεούται να αποδείξει τη ζηµία, το ελάττωµα
καθώςκαι την αιτιώδησυνάφεια, µεταξύ ελαττώµατος και ζηµίας.
Άρθρο 5
Εάν, βάσει τωνδιατάξεων της παρούσας οδηγίας, δύο ή περι σσό-
τερα πρόσωπα ε υθύνονται για την ίδια ζηµία, τα π ρόσωπααυτά
ευθύνονται εις ολόκληρον, µε την επιφύλαξη των διατάξεων τουεθνικού δικαίου, όσον αφορά τη δικαστική επιδίωξη των δικαιω-
µάτων.
Άρθρο 6
1. Ένα προϊόν θεωρείται ελαττωµατικό, εάν δεν παρέχει την
ασφάλεια που δικαιούται κανείς να αναµένει, λαµβανοµένωνυπόψη όλων των περιστάσεων, συµπεριλαµβανοµένων:
α) της εξωτερικής εµφάνισης του προϊόντος·β) της ευλόγως αναµενόµενης χρησιµοποίησης του προϊόντος·
γ) του χρόνου κατά τον οποίο το προϊόν ετέθη σε κυκλοφορία.
2. Ένα προϊόν δεν υπορεί να θεωρηθεί ωςελαττωµατικό απλώς
και µόνο, επειδή, ακολούθως, τέθηκε σε κυκλοφορία ένα άλλοτελειότερο.
Άρθρο 7
Ο παραγωγός δεν ευθύνεται, σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία,
εάν αποδείξει:
α) ότι δεν έθεσε το προϊόν σε κυκλοφορία·β) ότι, λαµβανοµένων υπόψη τωνπεριστάσεων, είναι πιθανόν το
ελάττωµα που προκάλεσε τη ζηµία να µην υπήρχε, όταν οπαραγωγός έθεσε το προϊόν σε κυκλοφορία ή να εµφα-νίστηκε αργότερα·
γ) ότι ούτε κατασκεύασε το προϊόν, αποβλέποντας στην
πώληση ή σε οποιαδήποτε άλλη µορφή διανοµής µε οικονο-µικό σκοπό, ούτε το κατασκεύασε ή το διένειµε στα πλαίσιατης επαγγελµατικής του δραστηριότητας·
δ) ότι το ελάττωµα οφείλεται στο ότι το προϊόν κατα-
σκευάστηκε, σύµφωνα µε αναγκαστικούς κανόνες δικαίουπου θεσπίστηκαν από δηµόσια αρχή·
ε) ότι, όταν έθεσε το προϊόν σε κυκλοφορία, το επίπεδο επιστη-
µονικών και τεχνικών γνώσεων δεν επέτρεπε να διαπιστωθείη ύπαρξη του ελαττώµατος·
στ) εάν πρόκειται για κατασκευαστή συστατικού, ότι το
ελάττωµα µπορεί να αποδοθεί στη σχεδίαση του προϊόντοςστο οποίο το συστατικό έχει ενσωµατωθεί ή στις οδηγίες πουπαρέσχε ο κατασκευαστής του προϊόντος.
Άρθρο 8
1. Υπό την επιφύλαξη τωνδιατάξεων του εθνικού δικαίου σχε-
τικά µε τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωµάτων, η ευθύνη τουπαραγωγού δεν µειώνεται, εάν η ζηµία οφείλεται τόσο σεελάττωµα του προϊόντος, όσο και σε πράξη ή παράλειψη τρίτου.
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 6
▼B
2. Η ευθύνη του παραγωγού δύναται να µειωθεί ή να αρθεί,λαµβανοµένων υπόψη όλων τωνπεριστάσεων, όταν η ζηµία οφεί-λεται τόσο σε ελάττωµα του προϊόντος, όσο και σε υπαιτιότητατου ζηµιωθέντος προσώπου για τις πράξεις του οποίου ε υθύνεται
ο ζηµιωθείς.
Άρθρο 9
«Ζηµία», κατά την έννοια του άρθρου 1, σηµαίνει:
α) ζηµία λόγω θανάτου ή σωµατικών βλαβών·β) ζηµία ή καταστροφή, ύψους πέραν ενός εκπιπτόµενου π οσού
500 ECU, κάθε περιουσιακού στοιχείου, εκτός από το ίδιο το
ελαττωµατικό προϊόν, µε την προϋπόθεση ότι το περιουσιακόαυτό στοιχείο:
i) είναι από εκείνα που συνήθως π ροορίζονται για ιδιωτική
χρήση ή κατανάλωση, και
ii) χρησιµοποιήθηκε από τον ζηµιωθέντα, κυρίως, για ιδιω-
τική χρήση ή κατανάλωση.
Το άρθρο αυτό δεν θίγει τις εθνικές διατάξεις περί τωνµη υλικών
ζηµιών.
Άρθρο 10
1. Τα κράτη µέλη θα λάβουν νοµοθετικά µέτρα, ώστε η αγωγή
περί επανόρθωσης της ζηµίας, βάσει της παρούσας οδηγίας, ναπαραγράφεται µετά πάροδο τριών ετών, από την ηµέρα που οενάγων διαπίστωσε ή όφειλε να είχε διαπιστώσει τη ζηµία, τοελάττωµα και την ταυτότητα του παραγωγού.
2. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις της νοµοθεσίας
των κρατών µελών, περί αναστολής ή διακοπής της παραγραφής.
Άρθρο 11
Τα κράτη µέλη θα λάβουν νοµοθετικά µέτρα, ώστε τα δικαιώµατα
που η οδηγία αυτή παρέχει στον ζηµιωθέντα, να παραγράφονταιµετά πάροδο δέκα ετών, από την ηµεροµηνία κατά την οποία οπαραγωγός έθεσε σε κυκλοφορία το συγκεκριµένο προϊόν πουπροξένησε τη ζηµία, εκτός εάν, στο µεταξύ, ο ζηµιωθείςστράφηκε δικαστικά κατά του παραγωγού.
Άρθρο 12
Η ευθύνη του παραγωγού, βάσει της παρούσας οδηγίας, δεν δύνα-
ται να περιοριστεί ή να αποκλειστεί έναντι του ζηµιωθέντος µερήτρα περιορισµού ή απαλλαγής από την ευθύνη.
Άρθρο 13
Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώµατα, που ενδέχεται να
έχει ο ζηµιωθείς, βάσει του δικαίου περί συµβατικής ή εξωσυµ-βατικής ευθύνης, ή βάσει ειδικού καθεστώτος ευθύνης που τυχόνισχύει, κατά τη στιγµή κοινοποίησης της οδηγίας.
Άρθρο 14
Η παρούσα οδηγία δεν εφαρµόζεται σε περίπτωση ζηµίας οφειλό-
µενης σε πυρηνικά ατυχήµατα, καλυπτόµενα από διεθνείς συµβά-σεις που έχουν επικυρωθεί από τα κράτη µέλη.
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 7
▼B
Άρθρο 15
1. Τα κράτη µέλη δύνανται:
▼M1
▼B
β) κατά παρέκκλιση από το άρθρο 7 στοιχείο ε), να διατηρήσουν
στη νοµοθεσία τους ή, µε την επιφύλαξη της διαδικασίας πουπροβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ναθεσπίσουν διάταξη σύµφωνα µε την οποία ο παραγωγός θαευθύνεται ακόµα και εάν αποδείξει ότι οι επιστηµονικές καιτεχνικές γνώσεις, τη στιγµή που έθεσε το προϊόν σε κυκλοφο-ρία, δεν επέτρεπαν να διαπιστωθεί η ύπαρξη του ελαττώµατος.
2. Το κράτος µέλος, που επιθυµεί να θεσπίσει το µέτρο που
προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), ανακοινώνει στηνΕπιτροπή το κείµενο του σχεδιαζόµενου µέτρου· η Επιτροπή ενη-µερώνει σχετικά τα άλλα κράτη µέλη.
Το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος αναβάλλει την εφαρµογή του
σχεδιαζόµενου µέτρου για διάστηµα εννέα µηνών, από την ενη-µέρωση της Επιτροπής και, υπό τον όρο, ότι η Επιτροπή δεν έχει
εν τω µεταξύ υποβάλει στο Συµβούλιο πρόταση τροποποίησηςτης παρούσας οδηγίας για το εν λόγω θέµα. Εάν ωστ όσο, ηΕπι-
τροπή, εντός τριών µηνών αφότου λάβει την προαναφερθείσαενηµέρωση, δεν ανακοινώσει στο ενδιαφερόµενο κράτος µέλοςτην πρόθεσή της να υποβάλει παρόµοια πρόταση στο Συµβούλιο,το κράτος µέλος µπορεί να λάβει αµέσως το σχεδιαζόµενο µέτρο.
Εάν η Επιτροπή υποβάλει στο Συµβούλιο τέτοια πρόταση τροπο-
ποίησης της παρούσας οδγηίας, µέσα στο προαναφερόµενοδιάστηµα των εννέα µηνών, το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος ανα-βάλλει την εφαρµογή του σχεδιαζόµενου µέτρου για ένα νέοδιάστηµα 18 µηνών από την υποβολή της εν λόγω πρότασης.
3. ∆έκα χρόνια µετά την ηµεροµηνία κοινοποίησης της παρού-
σας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συµβούλιο έκθεση, σχε-τικά µε τις επιπτώσεις που είχε για την π ροστασία των κατα-
ναλωτών και τη λειτουργία της κοινής αγοράς, η εφαρµογή εκµέρους των δικαστηρίων του άρθρου 7 στοιχείο ε) και της παρα-γράφου 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου. Το Συµβούλιο, βάσειτης έκθεσης αυτής µετά από πρόταση της Επιτροπής και υπό τουςόρους του άρθρου 100 της σ υνθήκης, αποφασίζει εάν θα καταργή-
σει το στοιχείο ε) του άρθρου 7.
Άρθρο 16
1. Τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέψουν ότι η ο λική ευθύνη
του παραγωγού για αποζηµιώσεις, λόγω θανάτου ή σωµατικώνβλαβών οφειλόµενων σε πανοµοιότυπα αντικείµενα µε το ίδιοελάττωµα, περιορίζεται σε ποσό όχι κατώτερο των 70 εκατοµµυ-ρίων ECU.
2. ∆έκα χρόνια µετά την ηµεροµηνία κοινοποίησης της οδη-
γίας, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συµβούλιο έκθεση, σχετικά µετις επιπτώσεις που είχε για την π ροστασία των καταναλωτώνκαι
τη λειτουργία της κοινής αγοράς η εφαρµογή του περιορισµούτου ύψους της ευθύνης από τα κράτη µέλη που έκαναν χρήση τηςευχέρειας της παραγράφου 1. Με βάση αυτή την έκθεση, τοΣυµβούλιο, υπό τους όρους του άρθρου 100 της σ υνθήκης και
µετά από πρόταση της Επιτροπής, αποφασίζει αν θα καταργήσειτην παράγραφο 1.
Άρθρο 17
Η παρούσα οδηγία δεν εφαρµόζεται για προϊόντα που τέθηκαν σε
κυκλοφορία, πριν από την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος τωνδιατά-ξεων που προβλέπει το άρθρο 19.
1985L0374 — EL — 04.06.1999 — 001.001 — 8
▼B
Άρθρο 18
1. Η έννοια του ECUστην παρούσα οδηγία έχει ληφθεί από
τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3180/78(1), όπως τροποποιήθηκε από
τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2626/84(2). Η ισοτιµία σε εθνικό
νόµισµα είναι αρχικά αυτή που ισχύει κατά την ηµέρα έκδοσηςτης παρούσας οδηγίας.
2. Το Συµβούλιο προτάσει της Επιτροπής, εξετάζει κάθε πέντε
έτη, και, ενδεχοµένως, αναθεωρεί τα ποσά της παρούσας οδηγίας,ανάλογα µε την εξέλιξη της οικονοµικής και νοµισµατικής κατά-στασης στην Κοινότητα.
Άρθρο 19
1. Τα κράτη µέλη θεσπίζουν τις απαραίτητες νοµοθετικές,
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συµµόρφωση προςτην παρούσα οδηγία το αργότερο εντός τριετίας από την κοινο-ποίησή της και ενηµερώνουν σχετικά την Επιτροπή (
3).
2. Η διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 15 παράγραφος 2
εφαρµόζεται από την ηµεροµηνία κοινοποίησης της οδηγίας.
Άρθρο 20
Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείµενα των
κυριότερων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν γιαθέµατα που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής της παρούσας οδη-γίας.
Άρθρο 21
Η Επιτροπή υποβάλλει κάθε πέντε χρόνια στο Συµβούλιο, αφενός
µεν, έκθεση σχετικά µε την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας,αφετέρου δε, ενδεχοµένως, τις κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 22
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.
(1)ΕΕ αριθ. L379 της 30. 12. 1978, σ. 1.
(2)ΕΕ αριθ. L247 της 16. 9. 1984, σ. 1.
(3)Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη µέλη στις 30 Ιουλίου
1985.