2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1347 /2000ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 29ης Μαΐου 2000
περίτηςδιεθνούςδικαιοδοσίας,αναγνώρισηςκαιεκτέλεσηςαποφάσεωνσεγαµικέςδιαφορέςκαι
διαφορές γονικής µέριµνας έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων
(ΕΕL 160της 30.6.2000, σ. 19)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1185 /2002της Επιτροπής της 1ης Ιουλίου
2002L173 3 3.7.2002
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1347 /2000ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 29ης Μαΐου 2000
περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης
αποφάσεων σε γαµικές διαφορές και διαφορές γονικής µέριµνας
έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και
ιδίως το άρθρο 61 στοιχείο γ) και το άρθρο 67παράγραφος 1,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
(1)Τα κράτη µέλη έθεσαν ως στόχο τη διατήρηση και την
ανάπτυξη της Ένωσης ως χώρου ελευθερίας, ασφάλειας
και δικαιοσύνης µέσα στον οποίο εξασφαλίζεται ηελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Για να δηµιουργήσεισταδιακά έναν τέτοιο χώρο, η Κοινότητα θεσπίζει, µεταξύάλλων, µέτρα στον τοµέα της δικαστικής συνεργασίας σεαστικές υποθέσεις, αναγκαία για την καλή λειτουργία της
εσωτερικής αγοράς.
(2)Η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτεί τη
βελτίωση και απλούστευση της ελεύθερης κυκλοφορίας
των δικαστικών αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις.
(3)Το θέµα αυτό υπάγεται τώρα στο άρθρο 65 της συνθήκης.
(4)Οι διαφορές ορισµένων εθνικών κανόνων δικαιοδοσίας και
εκτέλεσης δυσχεραίνουν την ελεύθερη κυκλοφορία τωνπροσώπων, καθώς και την καλή λειτουργία της εσωτερικήςαγοράς. Συντρέχουν, συνεπώς, λόγοι για τη θέσπιση διατά-ξεων που επιτρέπουν την ενοποίηση των κανόνων
σύγκρουσης δικαιοδοσίας σε γαµικές διαφορές και
διαφορές γονικής µέριµνας, µε σκοπό την απλούστευσητων διατυπώσεων για την ταχεία και αυτόµατη αναγνώρισητων αποφάσεων και την εκτέλεσή τους.
(5)Σύµφωνα µε τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλο-γικότητας όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5της συνθήκης,
οι στόχοι του παρόντος κανονισµού είναι αδύνατον ναεπιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη µέλη και δύνανταισυνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο.
Ο παρών κανονισµός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για
την επίτευξη των σκοπών αυτών.
(6)Το Συµβούλιο, µε την πράξη της 28ης Μαΐου 1998 (4),
κατάρτισε το κείµενο µιας σύµβασης σχετικά µε τη διεθνή
δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων
σε γαµικές διαφορές και συνέστησε την αποδοχή της απότα κράτη µέλη σύµφωνα µε τους αντίστοιχους συνταγµατι-κούς κανόνες εκάστου. Πρέπει να εξασφαλιστεί µιασυνέχεια στα αποτελέσµατα των διαπραγµατεύσεωνσύναψης της σύµβασης. Το ουσιαστικό περιεχόµενο της2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 2
(1) EE C 247 της 31.8.1999, σ. 1 .
(2)Γνώµη που διατυπώθηκε στις 17 Νοεµβρίου 1999 (δεν έχει ακόµα
δηµοσιευθεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα).
(3) EE C 368 της 20.12.1999, σ. 23 .
(4) EEC221 της 16.7.1998, σ. 1 .Την ηµέρα κατά την οποία καταρτίσθηκε
η σύµβαση, το Συµβούλιο σηµείωσε την εισηγητική έκθεση της
σύµβασης, όπως την συνέταξε η καθηγήτρια κα Alegría Borrás. Η
εισηγητική έκθεση βρίσκεται στη σελίδα 27 της προαναφερόµενης
Επίσηµης Εφηµερίδας.
▼B
σύµβασης περιλαµβάνεται σε µεγάλη έκταση στον παρόντα
κανονισµό, ο οποίος όµως περιλαµβάνει ορισµένες νέεςδιατάξεις που δεν υπάρχουν στη σύµβαση, ώστε να µην
υπάρχουν ανακολουθίες µε ορισµένες διατάξεις του προτει-
νόµενου κανονισµού για τη διεθνή δικαιοδοσία, τηναναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές καιεµπορικές υποθέσεις.
(7)Για να επιτευχθεί ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίαςτων δικαστικών αποφάσεων σε γαµικές διαφορές καιδιαφορές γονικής µέριµνας στο πλαίσιο της Κοινότητας,είναι αναγκαίο και ενδεδειγµένο να πραγµατοποιείται ηδιασυνοριακή αναγνώριση των δικαιοδοσιών και των
αποφάσεων σχετικά µε τη λύση του συζυγικού δεσµού και
τη γονική µέριµνα επί των κοινών τέκνων των συζύγων, µεµια δεσµευτική κοινοτική πράξη αµέσου ισχύος.
(8)Ο παρών κανονισµός πρέπει να προβλέπει συνεκτικά καιοµοιόµορφα µέτρα, που να επιτρέπουν µια όσο το δυνατόνευρύτερη κυκλοφορία των προσώπων. Είναι ως εκ τούτουαναγκαίο να εφαρµόζεται επίσης έναντι υπηκόων τρίτωνκρατών οι οποίοι συνδέονται µε επαρκώς ισχυρούς δεσµούςµε το έδαφος ενός κράτους µέλους, σύµφωνα µε τα
κριτήρια διεθνούς δικαιοδοσίας που προβλέπει ο κανονι-
σµός.
(9)Το πεδίο του παρόντος κανονισµού πρέπει να περιλαµβάνει
τις αστικές διαδικασίες καθώς και άλλες, µη δικαστικές,
διαδικασίες που ισχύουν για θέµατα γάµου σε ορισµένακράτη µέλη, µε εξαίρεση τις διαδικασίες καθαρά θρησκευ-τικού χαρακτήρα. Για το λόγο αυτό, το κείµενο πρέπει ναδιευκρινίζει ότι ο όρος «δικαστήρια »περιλαµβάνει τις
δικαστικές ή µη αρχές που έχουν διεθνή δικαιοδοσία σε
θέµατα γάµου.
(10)Ο παρών κανονισµός πρέπει να περιορίζεται στις αγωγές
που αφορούν το διαζύγιο, το δικαστικό χωρισµό ή την
ακύρωση του γάµου. Η αναγνώριση αποφάσεων διαζυγίου
ή ακύρωσης αφορά µόνον τη λύση του γαµήλιου δεσµού.Ο παρών κανονισµός δεν θίγει θέµατα όπως η υπαιτιότητατων συζύγων, οι περιουσιακές συνέπειες του γάµου, ηυποχρέωση διατροφής και άλλα συναφή θέµατα.
(11)Ο παρών κανονισµός καλύπτει τη γονική µέριµνα επί τωνκοινών τέκνων των συζύγων επί θεµάτων στενά συνδεδε-µένων µε την αγωγή διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού ήακύρωσης του γάµου.
(12)Τα επιλεγέντα στον παρόντα κανονισµό κριτήρια προσδιο-ρισµού της δικαιοδοσίας βασίζονται στην αρχή ότι πρέπεινα υπάρχει ένας πραγµατικός σύνδεσµος µεταξύ του ενδια-φερόµενου διαδίκου και του κράτους µέλους που ασκεί τη
δικαιοδοσία. Η απόφαση να συµπεριληφθούν ορισµένα
κριτήρια οφείλεται στο γεγονός ότι αυτά υφίστανται σεδιάφορες εσωτερικές έννοµες τάξεις και ότι γίνονταιδεκτά από τα άλλα κράτη µέλη.
(13)Ένας από τους κινδύνους που πρέπει να ληφθούν υπόψηστο πλαίσιο της προστασίας των κοινών τέκνων σεκαταστάσεις συζυγικής κρίσης είναι το ενδεχόµενο έναςτων γονέων να µεταφέρει το τέκνο σε άλλη χώρα. Πρέπει,ως εκ τούτου, να προστατεύονται τα βασικά συµφέροντα
των τέκνων, ιδίως σύµφωνα µε τη σύµβαση της Χάγης της
25ης Οκτωβρίου 1980 περί των αστικών θεµάτων σχετικάµε τη διεθνή απαγωγή παιδιών. Συνεπώς, η νόµιµη συνήθηςδιαµονή διατηρείται ως κριτήριο δικαιοδοσίας όταν, λόγωτης παράνοµης µετακίνησης του τέκνου ή µη επιστροφής
του, υπάρχει εκ των πραγµάτων µεταβολή της συνήθους
διαµονής.
(14)Ο παρών κανονισµός δεν εµποδίζει τα δικαστήρια κράτουςµέλους να διατάξουν ασφαλιστικά µέτρα, σε επείγουσες2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 3
▼B
περιπτώσεις, σχετικά µε πρόσωπα ή περιουσιακά στοιχεία
ευρισκόµενα σε αυτό το κράτος.
(15)Ο όρος«απόφαση»αφορά µόνο τις αποφάσεις, που
κατέληξαν σε διαζύγιο, δικαστικό χωρισµό ή ακύρωση τουγάµου. Τα δηµόσια έγγραφα που έχουν συνταχθεί και είναι
εκτελεστά σε ένα κράτος µέλος εξοµοιούνται µε τέτοιες
αποφάσεις.
(16)Η αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων που εκδί-
δονται από τα δικαστήρια των κρατών µελών πρέπει να
βασίζεται στην αρχή της αµοιβαίας εµπιστοσύνης. Οιλόγοι µη αναγνώρισης περιορίζονται στο ελάχιστο ανα-γκαίο. Η διαδικασία µη αναγνώρισης πρέπει ωστόσο ναπεριλαµβάνει διατάξεις ώστε να εξασφαλίζεται ο σεβασµός
της δηµόσιας τάξης του κράτους µέλους αναγνώρισης,
καθώς και των δικαιωµάτων της υπεράσπισης και τωνενδιαφεροµένων, περιλαµβανοµένων των ατοµικώνδικαιωµάτων των εµπλεκόµενων τέκνων, και ώστε νααποφεύγεται η αναγνώριση ασυµβίβαστων αποφάσεων.
(17)Το κράτος αναγνώρισης δεν πρέπει να ερευνά ούτε τηνδικαιοδοσία του κράτους προέλευσης ούτε την ουσία τηςαπόφασης.
(18)∆εν πρέπει να απαιτείται καµία διαδικασία για τηνενηµέρωση, σε ένα κράτος µέλος, των στοιχείων τωνληξιαρχικών βιβλίων, µετά από σχετική τελεσίδικη
απόφαση εκδοθείσα σε άλλο κράτος µέλος.
(19)Οι διατάξεις της συµφωνίας που συνήφθη το 1931 από τα
σκανδιναβικά κράτη πρέπει να µπορούν να εφαρµοσθούν
µέσα στα όρια που θέτει ο παρών κανονισµός.
(20)Η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία συνήψαν διεθνείς
συνθήκες ( concordats)πριν από την υπαγωγή στη συνθήκη
των θεµάτων που καλύπτει ο κανονισµός. Πρέπει να
αποφευχθεί η παραβίαση από αυτά τα κράτη µέλη τωνδιεθνών τους υποχρεώσεων έναντι της Αγίας Έδρας.
(21)Τα κράτη µέλη παραµένουν ελεύθερα να καθορίζουνµεταξύ τους τις πρακτικές λεπτοµέρειες εφαρµογής τουκανονισµού επί όσο διάστηµα δεν έχουν ληφθεί σχετικάκοινοτικά µέτρα.
(22)Τα παραρτήµατα σχετικά µε τα δικαστήρια και τα ένδικαµέσα που απαριθµούνται στα παραρτήµατα Ι έως ΙΙΙ τροπο-ποιούνται από την Επιτροπή βάσει των τροποποιήσεων πουαποστέλλει το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος. Τροποποιή-
σεις των παραρτηµάτων IVκαιVεγκρίνονται δυνάµει της
απόφασης 1999 /468/ΕΚ του Συµβουλίου, της 28ης Ιουνίου
1999, για τον καθορισµό των όρων άσκησης των εκτελε-στικών αρµοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (
1).
(23)Το αργότερο πέντε έτη µετά την έναρξη ισχύος του
παρόντος κανονισµού, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τηνεφαρµογή του µε σκοπό να προτείνει, εφόσον συντρέχειλόγος, τις αναγκαίες τροποποιήσεις.
(24)Το Ηνωµένο Βασίλειο και η Ιρλανδία ανακοίνωσαν,σύµφωνα µε το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου σχετικά µε τηθέση του Ηνωµένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας το οποίο
προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και
στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,ότι επιθυµούν να συµµετάσχουν στη θέσπιση και εφαρµογήτου παρόντος κανονισµού.
(25)Σύµφωνα µε τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου σχετικά µετη θέση της ∆ανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκηγια την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τηνίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτό το κράτος δεν2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 4
(1) EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23 .
▼B
συµµετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισµού και ως
εκ τούτου ο παρών κανονισµός δεν το δεσµεύει ούτε ισχύειέναντι αυτού,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο1
1.Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται:
α) στις αστικές διαδικασίες που αφορούν το διαζύγιο, το δικα-
στικό χωρισµό και την ακύρωση του γάµου των συζύγων ·
β) στις αστικές διαδικασίες που αφορούν τη γονική µέριµνα επί
των κοινών τέκνων των συζύγων συνεπεία των αναφερόµενωνστο στοιχείο α) διαδικασιών που αφορούν τις γαµικέςσχέσεις.
2.Εξοµοιώνονται προς τις ενώπιον δικαστηρίου διαδικασίες οι
λοιπές διαδικασίες που αναγνωρίζονται επισήµως σε ένα κράτος
µέλος. Ο όρος «δικαστήρια »συµπεριλαµβάνει κάθε αρµόδια επί
του θέµατος αρχή των κρατών µελών.
3.Στον παρόντα κανονισµό ο όρος «κράτος µέλος »περι-
λαµβάνει όλα τα κράτη µέλη πλην της ∆ανίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
∆ΙΕΘΝΗΣ ∆ΙΚΑΙΟ∆ΟΣΙΑ
Τµήµα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο2
∆ιαζύγιο, δικαστικός χωρισµός και ακύρωση του γάµου
1.∆ιεθνή δικαιοδοσία σε θέµατα διαζυγίου, δικαστικού χωρι-
σµού και ακύρωσης του γάµου των συζύγων έχουν ταδικαστήρια του κράτους µέλους:
α) στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται:
—η συνήθης διαµονή των συζύγων
ή
—η τελευταία συνήθης διαµονή των συζύγων στο µέτρο που
ένας των συζύγων έχει ακόµα αυτή τη διαµονή
ή
—η συνήθης διαµονή του εναγοµένου
ή
—σε περίπτωση κοινής αιτήσεως, η συνήθης διαµονή του
ενός ή του άλλου των συζύγων
ή
—η συνήθης διαµονή του ενάγοντος εάν είχε αυτή τη
διαµονή επί τουλάχιστον ένα χρόνο αµέσως πριν τηναγωγή
ή
—η συνήθης διαµονή του ενάγοντος εάν είχε αυτή τη
διαµονή επί τουλάχιστον έξι µήνες αµέσως πριν από τηνκατάθεση της αγωγής και εάν είναι είτε υπήκοος του ενλόγω κράτους µέλους ή στην περίπτωση του Ηνωµένου
Βασιλείου και της Ιρλανδίας έχει εκεί «domicile»·
β) της ιθαγένειας των δύο συζύγων ή, στην περίπτωση του
Ηνωµένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, του «domicile» των
δύο συζύγων.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 5
▼B
2.Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού ο όρος «domi-
cile»νοείται όπως στην έννοµη τάξη του Ηνωµένου Βασιλείου
και της Ιρλανδίας.
Άρθρο3
Γονική µέριµνα
1.Τα δικαστήρια κράτους µέλους που ασκούν δικαιοδοσία
δυνάµει του άρθρου 2επί αγωγής διαζυγίου, δικαστικού χωρι-
σµού ή ακύρωσης ενός γάµου έχουν διεθνή δικαιοδοσία επίθεµάτων που αφορούν τη γονική µέριµνα επί του κοινού τέκνου
των συζύγων, εφόσον αυτό έχει συνήθη διαµονή στο ίδιο αυτό
κράτος µέλος.
2.Όταν το τέκνο δεν έχει συνήθη διαµονή στο κράτος µέλος
που αναφέρεται στην παράγραφο 1,τα δικαστήρια του εν λόγω
κράτους έχουν διεθνή δικαιοδοσία επί του θέµατος αυτού,εφόσον το τέκνο έχει συνήθη διαµονή σε ένα από τα κράτηµέλη και:
α) τουλάχιστον ένας εκ των συζύγων έχει τη γονική µέριµνα επί
του τέκνου
και
β) η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων έχει γίνει δεκτή από
τους συζύγους και συνάδει προς τα µείζονα συµφέροντα τουτέκνου.
3.Η διεθνής δικαιοδοσία που απονέµεται από τις παραγράφους
1 και 2 παύει:
α) µόλις καταστεί τελεσίδικη η απόφαση που δέχεται ή απορρί-
πτει την αγωγή διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού ή ακύρωσης
του γάµου
ή
β) στις περιπτώσεις όπου κατά την ηµεροµηνία που αναφέρεται
στο στοιχείο α) εκκρεµεί δίκη σχετική µε τη γονική µέριµνα,µόλις καταστεί τελεσίδικη η απόφαση επί της εν λόγω δίκης
ή
γ) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β)
µόλις περατωθεί η δίκη για άλλο λόγο.
Άρθρο4
Απαγωγή παιδιών
Τα αρµόδια, κατά την έννοια του άρθρου 3, δικαστήρια, ασκούν
τη διεθνή δικαιοδοσία τους σύµφωνα µε τη σύµβαση της Χάγηςτης 25ης Οκτωβρίου 1980 περί των αστικών θεµάτων σχετικά µετη διεθνή απαγωγή παιδιών, και ιδίως σύµφωνα µε τα άρθρα 3 και16 της σύµβασης αυτής.
Άρθρο5
Ανταγωγή
Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεµεί η κύρια αγωγή
βάσει των άρθρων 2 έως 4 είναι αρµόδιο και για την ανταγωγή,στο µέτρο που αυτή εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του παρόντοςκανονισµού.
Άρθρο6
Μετατροπή του δικαστικού χωρισµού σε διαζύγιο
Με την επιφύλαξη του άρθρου 2, το δικαστήριο του κράτους
µέλους το οποίο εξέδωσε απόφαση επί του δικαστικού χωρισµούείναι εξίσου αρµόδιο για να µετατρέψει την απόφαση αυτή σεδιαζύγιο, εφόσον το προβλέπει το δίκαιο του οικείου κράτουςµέλους.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 6
▼B
Άρθρο7
Αποκλειστική δικαιοδοσία βάσει των άρθρων 2 έως 6
Σύζυγος που:
α) έχει τη συνήθη διαµονή του στο έδαφος κράτους µέλους
ή
β) έχει την ιθαγένεια κράτους µέλους, ή στην περίπτωση του
Ηνωµένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας έχει «domicile» στο
έδαφος ενός από τα δύο αυτά κράτη µέλη,
µπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος µέλος µόνον δυνάµει των
άρθρων 2 έως 6.
Άρθρο8
Επικουρικές δικαιοδοτικές βάσεις
1.Εφόσον ουδέν δικαστήριο ενός κράτους µέλους έχει συνήθη
διεθνή δικαιοδοσία βάσει των άρθρων 2έως 6, η διεθνής δικαιο-
δοσία ρυθµίζεται, σε κάθε κράτος µέλος, από το δίκαιο του
κράτους αυτού.
2.Κάθε υπήκοος κράτους µέλους που έχει συνήθη διαµονή
στο έδαφος άλλου κράτους µέλους µπορεί να επικαλείται, όπωςοι ηµεδαποί, τους κανόνες δικαιοδοσίας που εφαρµόζονται στο
εν λόγω κράτος κατά εναγοµένου που δεν έχει συνήθη διαµονή
ούτε είναι υπήκοος άλλου κράτους µέλους ή στην περίπτωσητου Ηνωµένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας δεν έχει «domicile»
στο έδαφος ενός από τα δύο αυτά κράτη µέλη.
Τµήµα 2
Έρευνα της διεθνούς δικαιοδοσίας και του παραδεκτού
Άρθρο9
Έρευνα της διεθνούς δικαιοδοσίας
∆ικαστήριο κράτους µέλους διαπιστώνει αυτεπαγγέλτως την
έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του εφόσον καλείται να κρίνειδιαφορά για την οποία δεν έχει δικαιοδοσία βάσει του παρόντοςκανονισµού και για την οποία δικαστήριο άλλου κράτους µέλουςέχει διεθνή δικαιοδοσία δυνάµει του παρόντος κανονισµού.
Άρθρο10
Έρευνα του παραδεκτού
1.Όταν εναγόµενος που έχει τη συνήθη διαµονή του σε ένα
κράτος άλλο από το κράτος µέλος στο οποίο ασκήθηκε η αγωγήδεν παρίσταται, το δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία
υποχρεούται να αναστείλει τη διαδικασία µέχρις ότου εξακριβ-
ωθεί ότι ο εναγόµενος αυτός ήταν σε θέση να παραλάβει τοεισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναµο έγγραφο εντόςτης αναγκαίας για την άµυνά του προθεσµίας ή ότι καταβλήθηκεκάθε επιµέλεια για το σκοπό αυτό.
2.Το άρθρο 19του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1348 /2000του
Συµβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, για την επίδοση και κοινο-ποίηση στα κράτη µέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σεαστικές ή εµπορικές υποθέσεις (
1)εφαρµόζεται αντί των διατά-
ξεων της παραγράφου 1,εάν το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο ή
άλλο ισοδύναµο έγγραφο έπρεπε να διαβιβαστεί από το ένα
κράτος µέλος στο άλλο δυνάµει του ανωτέρω κανονισµού.
3.Όταν δεν εφαρµόζονται οι διατάξεις του κανονισµού (ΕΚ)
αριθ. 1348/2000,εφαρµόζεται το άρθρο 15της σύµβασης της
Χάγης της 15ης Νοεµβρίου 1965 σχετικά µε την επίδοση και2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 7
(1)Βλέπε σ. 37 της παρούσας Επίσηµης Εφηµερίδας.
▼B
την κοινοποίηση στο εξωτερικό δικαστικών και εξωδίκων
πράξεων ή ισοδυνάµων εγγράφων σε αστικές και εµπορικέςυποθέσεις, εάν το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο έπρεπε να
διαβιβαστεί στην αλλοδαπή κατ 'εφαρµογή της συµβάσεως αυτής.
Τµήµα 3
Εκκρεµοδικία και συναφείς αγωγές
Άρθρο11
1.Αν έχουν ασκηθεί αγωγές µε το ίδιο αντικείµενο και την
ίδια αιτία µεταξύ των αυτών διαδίκων ενώπιον δικαστηρίωνδιαφόρων κρατών µελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου πουεπελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπαγγέλτως τη διαδικασία τουµέχρι να διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίουπου επελήφθη πρώτο.
2.Αν έχουν ασκηθεί αγωγές διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού
και ακύρωσης του γάµου των συζύγων, οι οποίες δεν έχουν το
ίδιο αντικείµενο ούτε την ίδια αιτία µεταξύ των ίδιων διαδίκων
ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων κρατών µελών, το δικαστήριοπου επιλαµβάνεται µεταγενέστερα αναστέλλει αυτεπαγγέλτως τηδιαδικασία έως ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία τουδικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.
3.Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου
που επελήφθη πρώτο, κάθε δικαστήριο που επιλαµβάνεται µετα-
γενέστερα οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς
δικαιοδοσίας του υπέρ αυτού του δικαστηρίου.
Στην περίπτωση αυτή, ο διάδικος που άσκησε τη σχετική αγωγή
ενώπιον του δικαστηρίου που επιλαµβάνεται µεταγενέστεραµπορεί να ασκήσει την αγωγή ενώπιον του δικαστηρίου πουεπελήφθη πρώτο.
4.Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ένα δικαστήριο
λογίζεται ως επιληφθέν:
α) από της καταθέσεως στο δικαστήριο του εισαγωγικού
εγγράφου της δίκης ή άλλου ισοδύναµου εγγράφου, εφόσον οενάγων δεν παρέλειψε στη συνέχεια να λάβει τα απαιτούµεναµέτρα για την πραγµατοποίηση της επίδοσης στον εναγόµενο
ή
β) εάν το έγγραφο πρέπει να επιδοθεί προτού κατατεθεί στο
δικαστήριο, µόλις παραληφθεί από την αρχή που είναιυπεύθυνη για την επίδοση, εφόσον ο ενάγων δεν παρέλειψεστη συνέχεια να λάβει τα απαιτούµενα µέτρα για τηνκατάθεση του εγγράφου στο δικαστήριο.
Τµήµα 4
Ασφαλιστικά µέτρα
Άρθρο12
Σε επείγουσες περιπτώσεις, οι διατάξεις του παρόντος κανονι-
σµού δεν εµποδίζουν τα αρµόδια δικαστήρια κράτους µέλους να
λαµβάνουν ασφαλιστικά µέτρα σχετικά µε πρόσωπα ή αγαθάπου ευρίσκονται στο κράτος αυτό, τα οποία προβλέπονται απότο δίκαιο αυτού του κράτους µέλους, έστω και αν το δικαστήριοάλλου κράτους µέλους έχει, σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό,διεθνή δικαιοδοσία για την ουσία της υποθέσεως.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 8
▼B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Άρθρο13
Έννοια της «απόφασης »
1.Ως«απόφαση»,κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού,
νοείται κάθε απόφαση διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού ήακύρωσης γάµου εκδιδόµενη από δικαστήριο κράτους µέλους,
καθώς και κάθε απόφαση που αφορά τη γονική µέριµνα των
συζύγων και λαµβάνεται επ 'ευκαιρία των ανωτέρω διαδικασιών
γαµικών διαφορών, ασχέτως ονοµασίας της, όπως διαταγή, ήδιάταξη ή απόφαση.
2.Το παρόν κεφάλαιο εφαρµόζεται επίσης για τον καθορισµό
του ποσού των εξόδων και δαπανών σε δίκες που διεξάγονταιβάσει του παρόντος κανονισµού και για την εκτέλεση διαταγώνή εντολών πληρωµής των εν λόγω εξόδων και δαπανών.
3.Για τους σκοπούς της εφαρµογής του παρόντος κανονισµού,
τα δηµόσια έγγραφα που έχουν εκδοθεί και είναι εκτελεστά σε
κράτος µέλος καθώς και οι συµβιβασµοί που καταρτίζονται
ενώπιον δικαστηρίου κατά τη διάρκεια δίκης και είναι εκτελε-στοί στο κράτος µέλος όπου συνήφθησαν, αναγνωρίζονται καικαθίστανται εκτελεστοί( -ά) υπό τους ίδιους όρους όπως και οι
αποφάσεις που αναφέρονται στη παράγραφο 1.
Τµήµα 1
Αναγνώριση
Άρθρο14
Αναγνώριση αποφάσεων
1.Οι αποφάσεις που εκδίδονται σε ένα κράτος µέλος αναγνω-
ρίζονται στα υπόλοιπα κράτη µέλη χωρίς να απαιτείται κάποιαιδιαίτερη διαδικασία.
2.Ειδικότερα, και µε την επιφύλαξη της παραγράφου 3,οποι-
οδήποτε κράτος µέλος µπορεί να επιφέρει τροποποιήσεις χωρίςιδιαίτερη διαδικασία στα ληξιαρχικά βιβλία του βάσει αποφά-
σεως διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού ή ακύρωσης γάµου που
εκδίδεται σε άλλο κράτος µέλος και δεν επιδέχεται περαιτέρωενδίκων µέσων κατά το δίκαιο του εν λόγω κράτους µέλους.
3.Οποιοσδήποτε ενδιαφερόµενος µπορεί, σύµφωνα µε τις
διαδικασίες που προβλέπουν τα τµήµατα 2και 3 του παρόντος
κεφαλαίου, να ζητήσει την έκδοση απόφασης για την αναγνώ-ριση ή µη αναγνώριση της απόφασης.
4.Εάν η επίκληση της αναγνωρίσεως γίνεται παρεµπιπτόντως
ενώπιον δικαστηρίου κράτους µέλους, το δικαστήριο αυτό έχειδιεθνή δικαιοδοσία να κρίνει σχετικά.
Άρθρο15
Λόγοι µη αναγνώρισης
1.Αποφάσεις που αφορούν διαζύγιο, δικαστικό χωρισµό ή
ακύρωση γάµου δεν αναγνωρίζονται:
α) αν η αναγνώριση αντίκειται προδήλως ση δηµόσια τάξη του
κράτους µέλους αναγνωρίσεως ·
β) αν το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναµο
έγγραφο δεν έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερηµοδική-σαντα εναγόµενο έγκαιρα και κατά τρόπον ώστε να µπορείνα αµυνθεί, εκτός εάν βεβαιωθεί ότι ο εναγόµενος έχει δεχθείτην απόφαση κατά τρόπο µη επιδεχόµενο αµφισβήτηση ·2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 9
▼B
γ) αν η απόφαση είναι ασυµβίβαστη µε απόφαση που έχει
εκδοθεί µεταξύ των ίδιων διαδίκων στο κράτος µέλος αναγνω-ρίσεως·
δ) αν η απόφαση είναι ασυµβίβαστη µε απόφαση που έχει
εκδοθεί προγενέστερα µεταξύ των ίδιων διαδίκων σε άλλο
κράτος µέλος ή σε τρίτο κράτος, εφόσον η προγενέστερη
απόφαση συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται γιατην αναγνώρισή της στο κράτος µέλος αναγνωρίσεως.
2.Απόφαση σχετική µε τη γονική µέριµνα των συζύγων που
έχει εκδοθεί στα πλαίσια δίκης περί γαµικών διαφορών, όπως
αναφέρεται στο άρθρο 13,δεν αναγνωρίζεται:
α) αν η αναγνώριση αντίκειται προδήλως στη δηµόσια τάξη του
κράτους µέλους αναγνωρίσεως, λαµβάνοµτας υπόψη τα
µείζονα συµφέροντα του τέκνου ·
β) αν έχει εκδοθεί, εκτός περιπτώσεων κατεπείγοντος, χωρίς να
δοθεί στο τέκνο η ευκαιρία να ακουσθεί, κατά παράβαση
θεµελιωδών δικονοµικών αρχών του κράτους µέλους αναγνω-ρίσεως·
γ) αν το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναµο
έγγραφο δεν έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερηµοδική-σαντα διάδικο έγκαιρα και κατά τρόπον ώστε να µπορεί νααµυνθεί, εκτός εάν βεβαιωθεί ότι ο διάδικος έχει δεχθεί τηναπόφαση κατά τρόπο µη επιδεχόµενο αµφισβήτηση ·
δ) κατόπιν αιτήµατος προσώπου που ισχυρίζεται ότι η απόφαση
παραβιάζει τη γονική µέριµνά του, εάν η απόφαση έχει
εκδοθεί χωρίς να δοθεί στο πρόσωπο αυτό η ευκαιρία να
ακουσθεί·
ε) αν η απόφαση είναι ασυµβίβαστη µε µεταγενέστερη
απόφαση σχετική µε τη γονική µέριµνα που έχει εκδοθείστο κράτος µέλος αναγνωρίσεως
ή
στ) αν η απόφαση είναι ασυµβίβαστη µε µεταγενέστερη
απόφαση σχετική µε τη γονική µέριµνα που έχει εκδοθεί σε
άλλο κράτος µέλος ή στην τρίτη χώρα συνήθους διαµονήςτου τέκνου, εφόσον η µεταγενέστερη απόφαση συγκεντρώνειτις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αναγνώρισή τηςστο κράτος αναγνωρίσεως.
Άρθρο16
∆ικαστήριο κράτους µέλους δύναται, βάσει συµφωνίας αναγνώ-
ρισης και εκτέλεσης αποφάσεων, να µην αναγνωρίσει απόφασηεκδοθείσα σε άλλο κράτος µέλος αν, στις περιπτώσεις του
άρθρου8,η απόφαση είχε ως µόνη βάση κριτήρια διεθνούς
δικαιοδοσίας διαφορετικά των προβλεποµένων στα άρθρα 2έως
7.
Άρθρο17
Απαγόρευση έρευνας της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου
προέλευσης
Η δικαιοδοσία του δικαστηρίου του κράτους µέλους προέλευσης
δεν ερευνάται. Το κριτήριο της δηµόσιας τάξης του άρθρου 15
παράγραφος 1στοιχείο α) και παράγραφος 2στοιχείο α) δεν
εφαρµόζεται στους κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας των άρθρων 2
έως 8.
Άρθρο18
∆ιαφορές του εφαρµοστέου δικαίου
Αποφάσεις που αφορούν διαζύγιο, δικαστικό χωρισµό ή ακύρωση
γάµου δεν µπορούν να µην αναγνωρισθούν επειδή η νοµοθεσίατου κράτους µέλους αναγνωρίσεως δεν επιτρέπει διαζύγιο, δικα-στικό χωρισµό ή ακύρωση γάµου βάσει των ίδιων γεγονότων.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 10
▼B
Άρθρο19
Μη αναθεώρηση επί της ουσίας
Η επί της ουσίας αναθεώρηση αποφάσεως αποκλείεται.
Άρθρο20
Αναστολή διαδικασίας
1.Το δικαστήριο κράτους µέλους, από το οποίο ζητείται
αναγνώριση αποφάσεως που εκδόθηκε σε άλλο κράτος µέλος,
µπορεί να αναστείλει τη διαδικασία, αν η απόφαση αυτή έχει
προσβληθεί µε τακτικό ένδικο µέσο.
2.∆ικαστήριο κράτους µέλους από το οποίο ζητείται αναγνώ-
ριση αποφάσεως που εκδόθηκε στην Ιρλανδία ή στο ΗνωµένοΒασίλειο µπορεί να αναστείλει τη διαδικασία εάν στο κράτοςπροέλευσης η εκτέλεση έχει ανασταλεί λόγω ασκήσεωςπροσφυγής.
Τµήµα2
Εκτέλεση
Άρθρο21
Εκτελεστές αποφάσεις
1.Απόφαση που εκδόθηκε σε κράτος µέλος για την άσκηση
της γονικής µέριµνας επί κοινού τέκνου των διαδίκων, η οποία
είναι εκτελεστή σ 'αυτό το κράτος µέλος και έχει επιδοθεί, εκτε-
λείται σε άλλο κράτος µέλος αφού κηρυχθεί εκεί εκτελεστή µεαίτηση κάθε ενδιαφερόµενου.
2.Πάντως, στο Ηνωµένο Βασίλειο µια τέτοια απόφαση εκτε-
λείται στην Αγγλία και στην Ουαλία, στην Σκωτία ή στηνΒόρειο Ιρλανδία αφού προηγουµένως η απόφαση αυτή εγγραφεί
προς εκτέλεση, στο αντίστοιχο τµήµα του Ηνωµένου Βασιλείου,
µε αίτηση κάθε ενδιαφεροµένου.
Άρθρο22
Κατά τόπον αρµόδια δικαστήρια
1.Η αίτηση για την κήρυξη εκτελεστότητας υποβάλλεται στο
δικαστήριο που προβλέπεται στον κατάλογο του παραρτήµατος Ι.
2.Η κατά τόπον αρµοδιότητα καθορίζεται από τη συνήθη
διαµονή του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση ή
από τη συνήθη διαµονή του τέκνου το οποίο αφορά η αίτηση.
Εάν ουδείς από τους τόπους που µνηµονεύονται στο πρώτο
εδάφιο δεν µπορεί να βρεθεί στο κράτος µέλος εκτελέσεως, το
κατά τόπον αρµόδιο δικαστήριο καθορίζεται από τον τόπο εκτε-λέσεως.
3.Σε σχέση µε διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 14
παράγραφος 3,το κατά τόπον αρµόδιο δικαστήριο καθορίζεται
από το εσωτερικό δίκαιο του κράτους µέλους στο οποίο κινείταιη διαδικασία αναγνώρισης ή µη αναγνώρισης.
Άρθρο23
∆ιαδικασία εκτέλεσης
1.Η αίτηση υποβάλλεται κατά το δίκαιο του κράτους µέλους
εκτελέσεως.
2.Ο αιτών οφείλει να προβεί σε εκλογή κατοικίας στην περι-
φέρεια του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται. Αν πάντως τοδίκαιο του κράτους µέλους εκτελέσεως δεν προβλέπει τηνεκλογή κατοικίας, ο αιτών διορίζει αντίκλητο.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 11
▼B
3.Στην αίτηση επισυνάπτονται τα έγγραφα που αναφέρονται
στα άρθρα 32και 33.
Άρθρο24
Απόφαση του δικαστηρίου
1.Το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση αποφασίζει
αµελλητί. Ο διάδικος, κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, δεν
έχει στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δικαίωµα υποβολήςπαρατηρήσεων.
2.Η αίτηση µπορεί να απορριφθεί µόνο για έναν από τους
λόγους που προβλέπονται στα άρθρα 15, 16 και 17.
3.Η επί της ουσίας αναθεώρηση αποφάσεως αποκλείεται.
Άρθρο25
Επίδοση ή κοινοποίηση της απόφασης
Η απόφαση επί της αιτήσεως επιδίδεται ή κοινοποιείται
αµελλητί στον αιτούντα, επιµελεία του γραµµατέα του δικαστη-ρίου, όπως προβλέπει το δίκαιο του κράτους µέλους εκτελέσεως.
Άρθρο26
Προσφυγή κατά της αποφάσεως εκτελέσεως
1.Προσφυγή κατά της κηρύξεως της εκτελεστότητας µπορεί
να ασκηθεί και από τους δύο διαδίκους.
2.Η προσφυγή ασκείται σε δικαστήριο που περιλαµβάνεται
στον κατάλογο του παραρτήµατος ΙΙ.
3.Η προσφυγή εκδικάζεται σύµφωνα µε τους κανόνες που
διέπουν τη διαδικασία της αµφισβητούµενης δικαιοδοσίας.
4.Εάν η προσφυγή ασκείται από τον αιτούντα την κήρυξη
εκτελεστότητας, ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεσηθα κληθεί να εµφανιστεί ενώπιον του δικαστηρίου της
προσφυγής. Εάν ο εν λόγω διάδικος δεν εµφανιστεί, εφαρµό-
ζονται οι διατάξεις του άρθρου 10.
5.Η προσφυγή κατά της κήρυξης εκτελεστότητας ασκείται
εντός µηνός από την επίδοσή της. Εάν ο διάδικος κατά του
οποίου ζητείται η εκτέλεση έχει τη συνήθη διαµονή του σε
κράτος µέλος άλλο από εκείνο στο οποίο κηρύχθηκε η εκτελε-στότητα, η προθεσµία για την άσκηση της προσφυγής είναι δύοµήνες από την ηµέρα που του έγινε η επίδοση προσωπικά, ήστην κατοικία του. Η προθεσµία αυτή δεν παρεκτείνεται λόγωαποστάσεως.
Άρθρο27
∆ικαστήριο προσφυγής και ένδικα µέσα
Κατά της αποφάσεως επί της προσφυγής µπορούν να ασκηθούν
µόνον οι αναφερόµενες στο παράρτηµα ΙΙΙ διαδικασίες.
Άρθρο28
Αναστολή της διαδικασίας
1.Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκείται η προσφυγή
σύµφωνα µε τα άρθρα 26 ή 27, µπορεί, µε αίτηση του διαδίκουκατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, να αναστείλει τη διαδι-κασία αν έχει ασκηθεί στο κράτος µέλος προελεύσεως τακτικόένδικο µέσο ή αν η προθεσµία για την άσκησή του τρέχει. Στην
τελευταία περίπτωση το δικαστήριο µπορεί να τάξει προθεσµία
για την άσκηση του ένδικου αυτού µέσου.
2.Εάν η απόφαση έχει εκδοθεί στην Ιρλανδία ή στο Ηνωµένο
Βασίλειο, κάθε µορφή ένδικου µέσου διαθεσίµου στο κράτος2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 12
▼B
µέλος προελεύσεως θωρείται ως τακτικό ένδικο µέσο για τους
σκοπούς της παραγράφου 1.
Άρθρο29
Μερική εκτέλεση
1.Αν η απόφαση έκρινε επί πολλών αξιώσεων και δεν µπορεί
να κηρυχθεί εκτελεστή στο σύνολό της, το δικαστήριο την
κηρύσσει εκτελεστή ως προς µία ή περισσότερες από τις αξιώ-σεις.
2.Ο αιτών µπορεί να ζητήσει µερική εκτέλεση της αποφά-
σεως.
Άρθρο30
∆ικαστική αρωγή
Ο αιτών στον οποίο έχει παρασχεθεί στο κράτος µέλος προελεύ-
σεως εν όλω ή εν µέρει δικαστική αρωγή ή απαλλαγή από έξοδα
και δαπάνες, απολαύει, στο πλαίσιο της διαδικασίας των άρθρων22 έως 25, της ευµενέστερης µεταχείρισης ή της ευρύτερηςαπαλλαγής από έξοδα και δαπάνες, που προβλέπει το δίκαιο τουκράτους µέλους εκτελέσεως.
Άρθρο31
Εγγυοδοσία ή κατάθεση χρηµατικού ποσού
Σε διάδικο που ζητεί σε κράτος µέλος την εκτέλεση αποφάσεως
η οποία έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος µέλος, καµία εγγύηση ή
κατάθεση χρηµατικού ποσού, ανεξάρτητα από την ονοµασία της,δεν µπορεί να επιβληθεί µε την αιτιολογία ότι:
α) δεν έχει συνήθη διαµονή στο κράτος εκτελέσεως
ή
β) είναι αλλοδαπός ή, όταν η αναγνώριση ζητείται στο Ηνωµένο
Βασίλειο ή στην Ιρλανδία, δεν έχει «domicile» εκεί.
Τµήµα 3
Κοινές διατάξεις
Άρθρο32
Έγγραφα
1.Ο διάδικος που επικαλείται ή αµφισβητεί την αναγνώριση ή
ζητεί την κήρυξη της εκτελεστότητας, οφείλει να προσκοµίσει:
α) αντίγραφο της αποφάσεως, το οποίο να συγκεντρώνει τις
αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητας
και
β) τη βεβαίωση που αναφέρεται στο άρθρο 33.
2.Επιπλέον, ο διάδικος που επικαλείται ή αµφισβητεί την
αναγνώριση ή ζητεί την κήρυξη της εκτελεστότητας, εφόσονπρόκειται για απόφαση ερήµην, οφείλει να προσκοµίσει:
α) το πρωτότυπο ή κυρωµένο αντίγραφο του εγγράφου που
αποδεικνύει ότι το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλοισοδύναµο έγγραφο έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερηµο-δικήσαντα διάδικο
ή
β) οποιοδήποτε έγγραφο στο οποίο να δηλώνεται ότι ο εναγό-
µενος έχει αποδεχθεί την απόφαση κατά τρόπο µηεπιδεχόµενο αµφισβήτηση.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 13
▼B
Άρθρο33
Άλλα έγγραφα
Το αρµόδιο δικαστήριο ή η αρµόδια αρχή κράτους µέλους στο
οποίο εξεδόθη απόφαση εκδίδουν, κατόπιν αιτήσεως του ενδια-φεροµένου διαδίκου, βεβαίωση χρησιµοποιώντας το υπόδειγµαεντύπου που περιλαµβάνεται στο παράρτηµα IV (αποφάσεις επί
γαµικών διαφορών) ή στο παράρτηµα V(αποφάσεις επί γονικής
µέριµνας).
Άρθρο34
Απουσία εγγράφων
1.Αν δεν προσάγονται τα έγγραφα που µνηµονεύονται στο
άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή παράγραφος 2,το δικα-
στήριο µπορεί είτε να ορίσει προθεσµία προσαγωγής τους είτε
να δεχθεί ισοδύναµα έγγραφα είτε, εφόσον κρίνει ότι έχει
επαρκώς ενηµερωθεί, να απαλλάξει τον αιτούντα από το βάροςαυτό.
2.Το δικαστήριο µπορεί να ζητήσει την προσαγωγή µεταφρά-
σεως των εγγράφων. Η µετάφραση επικυρώνεται από πρόσωποπου έχει αυτή την εξουσία σε ένα από τα κράτη µέλη.
Άρθρο35
Επικύρωση ή άλλη ανάλογη διατύπωση
Καµιά επικύρωση ή άλλη ανάλογη διατύπωση δεν απαιτείται για
τα έγγραφα που µνηµονεύονται στα άρθρα 32και 33 και στο
άρθρο 34 παράγραφος 2, καθώς και, εφόσον συντρέχειπερίπτωση, για το έγγραφο διορισµού αντικλήτου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΓΕΝΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο36
Σχέση µε άλλες συµβάσεις
1.Με την επιφύλαξη των άρθρων 38 και 42 και της
παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, ο παρών κανονισµός αντι-καθιστά, µεταξύ των κρατών µελών που είναι συµβαλλόµενα
µέρη του, τις κατά την έναρξη ισχύος του υφιστάµενες συµβά-
σεις, συναφθείσες µεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών µελώνκαι αφορώσες θέµατα τα οποία διέπονται από τον παρόντα κανο-νισµό.
2.α) Η Σουηδία και η Φινλανδία δύνανται να δηλώσουν ότι
ισχύει, εν όλω ή εν µέρει, στις µεταξύ των σχέσεις ησύµβαση της 6ης Φεβρουαρίου 1931 µεταξύ ∆ανίας,Φινλανδίας, Ισλανδίας, Νορβηγίας και Σουηδίας, η οποία
περιέχει διατάξεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου σχετικά µε
το γάµο, την υιοθεσία και την επιµέλεια, καθώς και τοτελικό πρωτόκολλο αυτής, αντί των κανόνων του παρόντοςκανονισµού. Οι δηλώσεις αυτές δηµοσιεύονται στηνΕπίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως
παράρτηµα του κανονισµού. Αυτά τα κράτη µέλη µπορούν
να δηλώσουν ανά πάσα στιγµή ότι τις ανακαλούν εν όλω ήεν µέρει(
1).
β) Η αρχή της µη εισαγωγής διακρίσεων λόγω ιθαγενείας
µεταξύ των πολιτών της Ένωσης τηρείται.
γ) Τα κριτήρια αρµοδιότητας σε κάθε συµφωνία που θα συνα-
φθεί µεταξύ των αναφεροµένων στο στοιχείο α) κρατώνµελών και θα αφορά θέµατα ρυθµιζόµενα στον παρόντα2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 14
(1)Ουδέν κράτος µέλος δεν προέβη στη δήλωση αυτή κατά την έκδοση
του κανονισµού.
▼B
κανονισµό, ευθυγραµµίζονται µε τα προβλεπόµενα στον
παρόντα κανονισµό.
δ) Οι αποφάσεις που εκδίδονται σε ένα από τα σκανδιναβικά
κράτη που έχει προβεί στη δήλωση του στοιχείου α), στα
πλαίσια δωσιδικίας που αντιστοιχεί σε περίπτωση πουπροβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙ, αναγνωρίζονται και εκτε-λούνται στα υπόλοιπα κράτη µέλη σύµφωνα µε τουςκανόνες που προβλέπονται στον τίτλο ΙΙΙ.
3.Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α) αντίγραφο των συµφωνιών που αναφέρονται στην παράγραφο
2 στοιχεία α) και γ), καθώς και των οµοιόµορφων νόµων πουτις θέτουν σε ισχύ ·
β) κάθε καταγγελία ή τροποποίηση των ανωτέρω συµφωνιών ή
οµοιόµορφων νόµων.
Άρθρο37
Σχέση µε ορισµένες πολυµερείς συµβάσεις
Στις σχέσεις µεταξύ των κρατών µελών που είναι συµβαλλόµενα
µέρη του, ο παρών κανονισµός υπερισχύει των ακόλουθων
συµβάσεων, στο βαθµό που αφορούν θέµατα διεπόµενα απόαυτόν:
—σύµβαση της Χάγης, της 5ης Οκτωβρίου 1961, σχετικά µε την
αρµοδιότητα των αρχών και το εφαρµοστέο δίκαιο όσοναφορά την προστασία των ανηλίκων,
—σύµβαση του Λουξεµβούργου, της 8ης Σεπτεµβρίου 1967, για
την αναγνώριση αποφάσεων που αφορούν το κύρος γάµων,
—σύµβαση της Χάγης, της 1ης Ιουνίου 1970, για την αναγνώ-
ριση αποφάσεων διαζυγίου και δικαστικού χωρισµού,
—ευρωπαϊκή σύµβαση, της 20ής Μαΐου 1980, για την αναγνώ-
ριση και εκτέλεση αποφάσεων σε θέµατα επιµέλειας των
τέκνων και για την αποκατάσταση της επιµέλειάς τους,
—σύµβαση της Χάγης, της 19ης Οκτωβρίου 1996, σχετικά µε
την αρµοδιότητα, το εφαρµοστέο δίκαιο, την αναγνώριση,την εκτέλεση και τη συνεργασία σε θέµατα γονικής ευθύνης
και µέτρων προστασίας των παιδιών εφόσον το παιδί έχει τη
συνήθη διαµονή του σε κράτος µέλος.
Άρθρο38
Έκταση των αποτελεσµάτων
1.Οι συµφωνίες και οι συµβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο
36 παράγραφος 1και στο άρθρο 37συνεχίζουν να παράγουν
αποτελέσµατα στα θέµατα στα οποία ο παρών κανονισµός δενεφαρµόζεται.
2.Συνεχίζουν να παράγουν αποτελέσµατα ως προς τις αποφά-
σεις που εκδόθηκαν και τα έγγραφα που συντάχθηκαν πριν απότην έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισµού.
Άρθρο39
Συµφωνίες µεταξύ κρατών µελών
1.∆ύο ή περισσότερα κράτη µέλη µπορούν να συνάπτουν
µεταξύ τους συµβάσεις ή συµφωνίες µε στόχο τη διεύρυνση του
παρόντος κανονισµού ή τη διευκόλυνση της εφαρµογής του.
Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α) αντίγραφο των σχεδίων συµφωνιών
και
β) τυχόν καταγγελία ή τροποποίηση των εν λόγω συµφωνιών.
2.Αυτές οι συµβάσεις ή συµφωνίες ουδέποτε µπορούν να
παρεκκλίνουν από τα κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 15
▼B
Άρθρο40
Συνθήκες µε την Αγία Έδρα
1.Ο παρών κανονισµός δεν θίγει τη διεθνή συνθήκη
(concordat)µεταξύ της Αγίας Έδρας και της Πορτογαλίας, η
οποία υπογράφηκε στην Πόλη του Βατικανού στις 7 Μαΐου 1940.
2.Κάθε απόφαση σχετικά µε την ελαττωµατικότητα γάµου η
οποία εκδόθηκε κατ 'εφαρµογή της συνθήκης που αναφέρεται
στην προηγούµενη παράγραφο, αναγνωρίζεται στα κράτη µέληυπό τους όρους του κεφαλαίου ΙΙΙ.
3.Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρµόζονται επίσης
στις ακόλουθες διεθνείς συνθήκες ( concordats)µε την Αγία Έδρα:
α) συνθήκη του Λατερανού ( Concordato lateranense), της
11ης Φεβρουαρίου 1929, µεταξύ της Ιταλίας και της ΑγίαςΈδρας, όπως τροποποιήθηκε από τη συµφωνία και τοπρόσθετο πρωτόκολλό της που υπογράφηκε στη Ρώµη στις
18 Φεβρουαρίου 1984 ·
β) συµφωνία µεταξύ της Αγίας Έδρας και της Ισπανίας περί
νοµικών υποθέσεων, της 3ης Ιανουαρίου 1979.
4.Η αναγνώριση των αποφάσεων που προβλέπονται στην
παράγραφο 2 µπορεί να υπόκειται στην Ιταλία και στην Ισπανίαστις ίδιες διαδικασίες και στους ίδιους ελέγχους που ισχύουν γιατις αποφάσεις των εκκλησιαστικών δικαστηρίων, οι οποίες εκδί-δονται σύµφωνα µε τις διεθνείς συνθήκες που συνάπτονται µε
την Αγία Έδρα και αναφέρονται στη παράγραφο 3.
5.Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α) αντίγραφο των συνθηκών που αναφέρονται στις παραγράφους
1 και 3·
β) τυχόν καταγγελία ή τροποποίηση των εν λόγω συνθηκών.
Άρθρο41
Κράτη µέλη µε δύο ή περισσότερα συστήµατα δικαίου
Όσον αφορά κράτος µέλος στο οποίο δύο ή περισσότερα συστή-
µατα δικαίου ή σύνολα κανόνων, αφορώντα τα θέµατα πουδιέπονται από τον παρόντα κανονισµό, ισχύουν σε διαφορετικέςεδαφικές ενότητες:
α) κάθε αναφορά στη συνήθη διαµονή στο οικείο κράτος µέλος
αφορά τη συνήθη διαµονή σε µια εδαφική ενότητα ·
β) κάθε αναφορά στην ιθαγένεια ή, για το Ηνωµένο Βασίλειο,
στο«domicile» αφορά την εδαφική ενότητα που ορίζεται από
το δίκαιο του οικείου κράτους ·
γ) κάθε αναφορά στην αρχή κράτους µέλους, που έχει επιληφθεί
αιτήσεως διαζυγίου, δικαστικού χωρισµού ή ακύρωσης γάµου,αναφέρεται στην αρχή της εδαφικής ενότητας που έχειεπιληφθεί αυτής της αίτησης ·
δ) κάθε αναφορά στους κανόνες του κράτους µέλους αναγνώ-
ρισης ή εκτέλεσης, αφορά τους κανόνες της εδαφικήςενότητας στην οποία γίνεται επίκληση της δικαστικής αρµο-διότητας, της αναγνώρισης ή της εκτέλεσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο42
1.Οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού εφαρµόζονται µόνο
στις αγωγές που ασκούνται, στα δηµόσια έγγραφα που εκδίδονταικαι στους δικαστικούς συµβιβασµούς που καταρτίζονται ενώπιονδικαστηρίου κατά τη διάρκεια δίκης, µετά την έναρξη της ισχύοςτου.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 16
▼B
2.Αποφάσεις που εκδίδονται µετά την έναρξη ισχύος του
παρόντος κανονισµού κατόπιν αγωγής που έχει ασκηθεί πριναπό την ηµεροµηνία αυτή, αναγνωρίζονται και εκτελούνται
σύµφωνα µε τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙΙ, αν η διεθνής δικαιο-
δοσία βασίστηκε σε κανόνες σύµφωνους µε τις διατάξεις τουκεφαλαίου ΙΙ του παρόντος κανονισµού ή µε τις διατάξειςσύµβασης η οποία, κατά την ηµεροµηνία ασκήσεως της αγωγής,ίσχυε µεταξύ του κράτους µέλους προελεύσεως και του κράτους
µέλους αναγνωρίσεως ή εκτελέσεως.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο43
Επανεξέταση
Το αργότερο την 1η Μαρτίου 2006, και εν συνεχεία ανά
πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,στο Συµβούλιο και στην Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπήέκθεση σχετικά µε την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού, καιιδίως των άρθρων 36 και 39και του άρθρου 40 παράγραφος 2. Η
έκθεση αυτή συνοδεύεται ενδεχοµένως από προτάσεις προσαρ-
µογής.
Άρθρο44
Τροποποίηση των καταλόγων των δικαστηρίων και των ενδίκων
µέσων
1.Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείµενα που
τροποποιούν τους καταλόγους των δικαστηρίων και των ενδίκωνµέσων που παρατίθενται στα παραρτήµατα Ι έως ΙΙΙ. Η Επιτροπήπροσαρµόζει τα παραρτήµατα αναλόγως.
2.Η αναπροσαρµογή ή οι τεχνικές τροποποιήσεις των
εντύπων που παρατίθενται στα παραρτήµατα IVκαιVαποφασί-
ζονται µε τη συµβουλευτική διαδικασία του άρθρου 45παράγραφος 2.
Άρθρο45
1.Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.
2.Όταν γίνεται παραποµπή σ 'αυτή την παράγραφο εφαρµό-
ζονται τα άρθρα 3και 7 της απόφασης 1999 /468/ΕΚ.
3.Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισµό.
Άρθρο46
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισµός θα τεθεί σε ισχύ την 1η Μαρτίου 2001.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα στα κράτη µέλη, σύµφωνα µε τη συνθήκη γιατην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 17
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
Τα κατά τόπον αρµόδια δικαστήρια ή αρχές, στις οποίες υποβάλλονται οι
αιτήσεις του άρθρου 22είναι:
—στο Βέλγιο στο «tribunal de Première Instance»/«rechtbank van eerste
aanleg»/«erstinstanzliches Gericht»,
—στη Γερµανία:
—στην περιφέρεια του «Kammergericht» :(Berlin), στο«Familiengericht
Pankow/Weissensee» ,
—στις περιφέρειες των λοιπών «Oberlandesgerichte» :στο«Familienge-
richt»της έδρας του οικείου «Oberlandesgericht» ,
—στην Ελλάδα, στο Μονοµελές Πρωτοδικείο,
—στην Ισπανία, στο «Juzgado de Primera Instancia» ,
—στη Γαλλία, στον πρόεδρο του «tribunal de Grande Instance» ,
—στην Ιρλανδία, στο «High Court» ,
—στην Ιταλία, στο «Corte d'appello» ,
—στο Λουξεµβούργο, στον πρόεδρο του «Tribunal d'Arrondissement» ,
—στις Κάτω Χώρες, «voorzieningenrechter van de rechtbank» ,
—στην Αυστρία, στο «Bezirksgericht» ,
—στην Πορτογαλία, στο «Tribunal de Comarca» ή στο «Tribunal de
família»,
—στη Φινλανδία, στο «käräjäoikeus»/«tingsrätt»,
—στη Σουηδία, στο «Svea hovrätt» ,
—στο Ηνωµένο Βασίλειο:
α) στην Αγγλία και Ουαλία, στο «High Court of Justice» ,
β) στη Σκωτία, στο «Court of Session» ,
γ) στη Βόρειο Ιρλανδία, στο «High Court of Justice» ,
δ) στο Γιβραλτάρ, στο «Supreme Court» .2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 18
▼M1
▼B
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
Η προσφυγή που προβλέπεται στο άρθρο 26ασκείται στα ακόλουθα δικα-
στήρια:
—στο Βέλγιο:
α) ο αιτών την κήρυξη εκτελεστότητας µπορεί να προσφύγει στο
«cour d'appel» ή στο«hof van beroep»
β) ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση µπορεί να
προσφύγει στο «tribunal de première instance»/«rechtbank van eerste
aanleg»/«erstinstanzliches Gericht»,
—στη Γερµανία, στο «Oberlandesgericht» ,
—στην Ελλάδα, στο «Εφετείο»,
—στην Ισπανία, στο «Audiencia Provincial» ,
—στη Γαλλία, στο «Cour d'Αppel»,
—στην Ιρλανδία, στο «High Court» ,
—στην Ιταλία, στο «Corte d'appello» ,
—στο Λουξεµβούργο, στο «Cour d'appel» ,
—στις Κάτω Χώρες:
α) αν ο αιτών ή ο εναγόµενος που εµφανίστηκε στο δικαστήριο
ασκήσει την προσφυγή, στο «gerechtshof» ,
β) αν ο εναγόµενος στον οποίο επετράπη να µην εµφανισθεί ασκήσει
προσφυγή, στο «arrondissementsrechtbank» ,
—στην Αυστρία, στο «Bezirksgericht» ,
—στην Πορτογαλία, στο «Tribunal de Relação» ,
—στη Φινλανδία, στο «hovioikeus»/«hovrätt»,
—στη Σουηδία, στο «Svea hovrätt» ,
—στο Ηνωµένο Βασίλειο:
α) στην Αγγλία και Ουαλία, στο «High Court of Justice» ,
β) στη Σκωτία, στο «Court of Session» ,
γ) στη Βόρειο Ιρλανδία, στο «High Court of Justice» ,
δ) στο Γιβραλτάρ, στο «Court ofΑppeal».2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 19
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
Οι προσφυγές που προβλέπονται στο άρθρο 27µπορούν να ασκηθούν
µόνο µε:
—στο Βέλγιο, την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το
Λουξεµβούργο και τις Κάτω Χώρες, αναίρεση,
—στη Γερµανία, «Rechtsbeschwerde» ,
—στην Ιρλανδία, «προσφυγή επί νοµικού ζητήµατος »στο«Supreme
Court»,
—στην Αυστρία, «Revisionsrekurs» ,
—στην Πορτογαλία, «Recurso restrito à matéria de direito» ,
—στη Φινλανδία, προσφυγή στο «korkein oikeus»/«högsta domstolen»,
—στη Σουηδία, προσφυγή στο «Högsta domstolen» ,
—στο Ηνωµένο Βασίλειο, µία µόνον περαιτέρω προσφυγή επί νοµικού
ζητήµατος.2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 20
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 21
▼B
2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 22
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 23
▼B
2000R1347 — EL — 10.07.2002 — 001.001 — 24