2009L0138 — EL — 01.07.2013 — 003.001

Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα

►B ΟΔΗΓΊΑ 2009/138/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ L 335, 17.12.2009, p.1)

Τροποποιείται από:









▼B

ΟΔΗΓΊΑ 2009/138/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ,

της 25ης Νοεμβρίου 2009,

σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II)

(αναδιατύπωση)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)







ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2 και το άρθρο 55, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ( 1 ), αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης ( 2 ), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Πρόκειται να γίνουν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στην πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής ( 3 ), στην οδηγία 78/473/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1978, περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στον τομέα της κοινοτικής συνασφαλίσεως ( 4 ), στην οδηγία 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας ( 5 ), στη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ( 6 ), στην οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλισης ζωής (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) ( 7 ), στην οδηγία 98/78/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ενός ασφαλιστικού ομίλου ( 8 ), στην οδηγία 2001/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της19ης Μαρτίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ( 9 ), στην οδηγία 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής ( 10 ), και στην οδηγία 2005/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με τις αντασφαλίσεις ( 11 ) Χάριν σαφήνειας, οι εν λόγω οδηγίες θα πρέπει να αναδιατυπωθούν. (2) Για να διευκολυνθεί η ανάληψη και η άσκηση ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων, είναι ανάγκη να καταργηθούν οι σημαντικότερες διαφορές μεταξύ των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους κανόνες στους οποίους υπόκεινται οι ασφαλιστικές και οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις. Θα πρέπει, συνεπώς, να προβλεφθεί ένα νομικό πλαίσιο για την άσκηση ασφαλιστικών δραστηριοτήτων από τις ασφαλιστικές και τις αντασφαλιστικές επιχειρήσεις σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, το οποίο θα διευκολύνει την κάλυψη κινδύνων και υποχρεώσεων που ευρίσκονται στην Κοινότητα από ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα. (3) Χάριν της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να θεσπισθούν συντονισμένοι κανόνες σχετικά με την εποπτεία των ασφαλιστικών ομίλων ενώ, για την προστασία των πιστωτών, θα πρέπει να θεσπισθούν κανόνες σχετικά με τις διαδικασίες εξυγίανσης και εκκαθάρισης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. (4) Ενδείκνυται να εξαιρεθούν από το καθεστώς το οποίο θεσπίζει η παρούσα οδηγία ορισμένες επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες ασφάλισης, λόγω του μεγέθους, του νομικού καθεστώτος ή της φύσης τους – επειδή συνδέονται στενά με δημόσια συστήματα ασφάλισης – ή των συγκεκριμένων υπηρεσιών που παρέχουν. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν ορισμένοι οργανισμοί σε πολλά κράτη μέλη, η δραστηριότητα των οποίων καλύπτει έναν πολύ συγκεκριμένο τομέα και περιορίζεται εκ του νόμου σε ορισμένη περιοχή ή σε συγκεκριμένα πρόσωπα. (5) Οι πολύ μικρές ασφαλιστικές εταιρείες που πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου ακαθάριστων εσόδων από ασφάλιστρα κάτω των 5 εκατ. EUR, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο, όλες οι εταιρείες ασφάλισης και αντασφάλισης που διαθέτουν ήδη άδεια λειτουργίας στο πλαίσιο των ισχυουσών οδηγιών θα πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν άδεια λειτουργίας όταν τεθεί σε εφαρμογή η παρούσα οδηγία. Οι επιχειρήσεις οι οποίες εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσα οδηγίας θα πρέπει να μπορούν να κάνουν χρήση των βασικών ελευθεριών που προβλέπει η συνθήκη. Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν τη δυνατότητα να ζητούν έγκριση με βάση την παρούσα οδηγία προκειμένου να επωφεληθούν από την ενιαία άδεια που προβλέπεται σε αυτήν. (6) Θα πρέπει να είναι δυνατόν τα κράτη μέλη να μπορούν να απαιτούν την καταχώρηση των επιχειρήσεων που εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στον τομέα της ασφάλισης ή της αντασφάλισης και εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να υποβάλλουν τις επιχειρήσεις αυτές σε προληπτική και νομική εποπτεία. (7) Η οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής ( 12 ), η έβδομη οδηγία 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, βασιζόμενη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 περίπτωση ζ) της συνθήκης για τους ενοποιημένους λογαριασμούς ( 13 ), η δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων ( 14 ), η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων ( 15 ) και η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων ( 16 ) θεσπίζουν γενικούς κανόνες στους τομείς των λογαριασμών, της ευθύνης από ασφάλιση αυτοκινήτων οχημάτων, των χρηματοπιστωτικών μέσων και των πιστωτικών ιδρυμάτων και προβλέπουν ορισμούς εννοιών στους τομείς αυτούς. Ορισμένοι από τους ορισμούς που εκτίθενται στις εν λόγω οδηγίες, ενδείκνυται να εφαρμοσθούν για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. (8) H ανάληψη δραστηριότητας ασφάλισης ή αντασφάλισης θα πρέπει να υπόκειται σε προηγούμενη άδεια. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να θεσπισθούν οι όροι και η διαδικασία χορήγησης ή τυχόν άρνησης της άδειας αυτής. (9) Οι οδηγίες που καταργούνται από την παρούσα οδηγία δεν καθορίζουν κανόνες όσον αφορά την έκταση των δραστηριοτήτων αντασφάλισης που μπορούν να επιτραπούν σε μια ασφαλιστική επιχείρηση. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν σχετικά με την επιβολή τέτοιων κανόνων. (10) Όταν στην παρούσα οδηγία γίνεται αναφορά σε ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να καλύπτονται επίσης και οι ενσωματωμένες ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, εκτός εάν γίνεται ειδική πρόβλεψη για τις εν λόγω επιχειρήσεις. (11) Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία αποτελεί ουσιώδες μέσο για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να επιτραπεί στις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος καταγωγής τους να ασκούν σε όλη την Κοινότητα ορισμένες ή όλες τις δραστηριότητές τους είτε ιδρύοντας υποκαταστήματα είτε υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών. Συνεπώς, ενδείκνυται να επιτευχθεί η αναγκαία και επαρκής εναρμόνιση για την αμοιβαία αναγνώριση των αδειών και των συστημάτων εποπτείας, ούτως ώστε να επιτραπεί η χορήγηση ενιαίας άδειας με ισχύ σε όλη την Κοινότητα και η εφαρμογή της αρχής της εποπτείας στο κράτος μέλος καταγωγής. (12) Η οδηγία 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (τέταρτη οδηγία ασφάλισης αυτοκινήτων) ( 17 ) θεσπίζει κανόνες σχετικά με το διορισμό αντιπροσώπων για το διακανονισμό των ζημιών. Οι κανόνες αυτοί ενδείκνυται να εφαρμόζονται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. (13) Οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να περιορίζουν το αντικείμενό τους στις αντασφαλιστικές και συναφείς δραστηριότητες. Η απαίτηση αυτή είναι δυνατόν να επιτρέπει σε μια αντασφαλιστική επιχείρηση να ασκεί δραστηριότητες, όπως η παροχή στατιστικών ή αναλογιστικών συμβουλών, η ανάλυση κινδύνων ή η έρευνα για τους πελάτες της. Είναι επίσης δυνατόν να ασκεί δραστηριότητες εταιρείας χαρτοφυλακίου, καθώς και δραστηριότητες στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 8 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων ( 18 ). Εν πάση περιπτώσει, η απαίτηση αυτή δεν επιτρέπει την άσκηση μη συναφών τραπεζικών και χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων. (14) Απαραίτητη προϋπόθεση για την προστασία των αντισυμβαλλομένων είναι να υπόκεινται οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις σε αποτελεσματικές απαιτήσεις φερεγγυότητας που να συνεπάγονται την αποτελεσματική κατανομή του κεφαλαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενόψει των εξελίξεων της αγοράς, το ισχύον καθεστώς δεν είναι πλέον κατάλληλο. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να θεσπισθεί ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο. (15) Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες εξελίξεις όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνου στο πλαίσιο της Διεθνούς Ένωσης Ασφαλιστικών Εποπτών, του Συμβουλίου για τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης και της Διεθνούς Αναλογιστικής Ένωσης, καθώς και σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις σε άλλους χρηματοπιστωτικούς τομείς, θα πρέπει να υιοθετηθεί μια προσέγγιση βασισμένη στον κίνδυνο, η οποία θα παρέχει κίνητρα για την κατάλληλη μέτρηση και διαχείριση των κινδύνων από τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις. Θα πρέπει να αυξηθεί η εναρμόνιση και να θεσπισθούν ειδικοί κανόνες για την αποτίμηση του ενεργητικού και των υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών προβλέψεων. (16) Ο κύριος στόχος της ρύθμισης και της εποπτείας του ασφαλιστικού και αντασφαλιστικού κλάδου είναι η κατάλληλη προστασία των αντισυμβαλλομένων και των δικαιούχων. Ο όρος «δικαιούχος» καλύπτει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει κάποιο δικαίωμα στο πλαίσιο ασφαλιστικής σύμβασης. Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και η παγίωση δίκαιων και σταθερών αγορών αποτελούν περαιτέρω στόχους της ρύθμισης και της εποπτείας του ασφαλιστικού και αντασφαλιστικού κλάδου, οι οποίοι θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, χωρίς όμως να υπονομεύουν τον κύριο στόχο. (17) Το νέο καθεστώς φερεγγυότητας της παρούσας οδηγίας αναμένεται να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερη προστασία των αντισυμβαλλομένων. Θα επιβάλει στα κράτη μέλη να μεριμνήσουν για την ύπαρξη αρχών εποπτείας οι οποίες θα διαθέτουν τα μέσα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Τούτο περιλαμβάνει όλους τους απαιτούμενους πόρους, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων. (18) Οι εποπτικές αρχές των κρατών μελών θα πρέπει, συνεπώς, να διαθέτουν όλα τα μέσα εποπτείας που είναι αναγκαία για να εξασφαλίζεται η ομαλή άσκηση των δραστηριοτήτων των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων στο σύνολο της Κοινότητας, υπό καθεστώς δικαιώματος εγκατάστασης ή ελευθερίας παροχής υπηρεσιών. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της εποπτείας, όλες οι ενέργειες των αρμόδιων αρχών θα πρέπει να είναι ανάλογες με τη φύση, την έκταση και την πολυπλοκότητα των κινδύνων που είναι σύμφυτοι με τις ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από τη σημασία της συγκεκριμένης επιχείρησης για τη συνολική χρηματοπιστωτική σταθερότητα της αγοράς. (19) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να είναι υπερβολικά επαχθής για τις μικρομεσαίες ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Ένα από τα μέσα επίτευξης αυτού του στόχου είναι η σωστή εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Η αρχή αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται τόσο στις απαιτήσεις για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις όσο και στην άσκηση των εποπτικών εξουσιών. (20) Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να είναι επαχθής για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ειδικεύονται στην παροχή ασφαλειών ειδικού τύπου ή υπηρεσιών σε συγκεκριμένες ομάδες πελατών, και θα πρέπει να αναγνωρίζει ότι αυτού του είδους η εξειδίκευση μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για την ουσιαστική και αποτελεσματική διαχείριση κινδύνου. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, καθώς και για την ορθή εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται ρητά στις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν δικά τους δεδομένα για τον ακριβή καθορισμό των παραμέτρων των ενοτήτων που αφορούν τον αναλαμβανόμενο κίνδυνο στην τυποποιημένη μέθοδο για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας. (21) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τον ειδικό χαρακτήρα των ενσωματωμένων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. Δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις καλύπτουν μόνο κινδύνους που συνδέονται με τον βιομηχανικό ή εμπορικό όμιλο στον οποίο ανήκουν, θα πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες προσεγγίσεις σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που να αντικατοπτρίζουν τον χαρακτήρα, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους. (22) Η εποπτεία της αντασφαλιστικής δραστηριότητας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αντασφαλιστικού τομέα, κυρίως τον διεθνή χαρακτήρα του και το γεγονός ότι οι αντισυμβαλλόμενοι είναι και οι ίδιοι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις. (23) Οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν από τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την άσκηση εποπτείας, συμπεριλαμβανομένων, οσάκις ενδείκνυται, των πληροφοριών που δημοσιοποιούν οι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις στις οικονομικές εκθέσεις τους, καταλόγων και άλλων νομικών ή κανονιστικών απαιτήσεων. (24) Οι εποπτικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής θα πρέπει να είναι υπεύθυνες για την εποπτεία της οικονομικής ευρωστίας των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να προβαίνουν σε τακτικές αξιολογήσεις και εκτιμήσεις. (25) Οι αρχές εποπτείας θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις που έχουν στη διαχείριση κινδύνου και στοιχείων ενεργητικού οι προαιρετικοί κώδικες συμπεριφοράς και διαφάνειας τους οποίους τηρούν τα σχετικά ιδρύματα που πραγματοποιούν συναλλαγές με μη ρυθμιζόμενα ή εναλλακτικά επενδυτικά μέσα. (26) Το σημείο εκκίνησης για την καταλληλότητα των ποσοτικών απαιτήσεων είναι η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας. Συνεπώς, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να επιβάλλουν κεφαλαιακή προσαύξηση της απαίτησης κεφαλαίου φερεγγυότητας μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις που απαριθμούνται στην παρούσα οδηγία, κατόπιν της διαδικασίας εποπτικής αξιολόγησης. Ο τυποποιημένος μαθηματικός τύπος για την απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας έχει ορισθεί έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει το προφίλ κινδύνου των περισσότερων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. Εντούτοις, σε ορισμένες περιπτώσεις, η τυποποιημένη προσέγγιση δεν αντικατοπτρίζει ικανοποιητικά το πολύ συγκεκριμένο προφίλ κινδύνου μιας επιχείρησης. (27) Η επιβολή κεφαλαιακής προσαύξησης έχει εξαιρετικό χαρακτήρα υπό την έννοια ότι θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως ύστατο μέτρο, όταν τα άλλα μέτρα εποπτείας αποδεικνύονται αναποτελεσματικά ή ακατάλληλα. Επιπλέον, ο όρος «εξαιρετικό» θα πρέπει να γίνεται αντιληπτός στο πλαίσιο της ιδιαίτερης περίπτωσης κάθε επιχείρησης μάλλον παρά σε συνάρτηση με τον αριθμό των κεφαλαιακών προσαυξήσεων που επιβάλλονται σε μια συγκεκριμένη αγορά. (28) Η κεφαλαιακή προσαύξηση θα πρέπει να διατηρείται μέχρι να εκλείψουν οι συνθήκες που την επέβαλαν. Σε περίπτωση σημαντικών ελλείψεων του πλήρους ή τμηματικού εσωτερικού μοντέλου ή σημαντικών αστοχιών διακυβέρνησης, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η οικεία επιχείρηση καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διορθώσει τις ελλείψεις που οδήγησαν στην επιβολή κεφαλαιακής προσαύξησης. Εντούτοις, στις περιπτώσεις που η τυποποιημένη προσέγγιση δεν αντικατοπτρίζει ικανοποιητικά το πολύ συγκεκριμένο προφίλ κινδύνου μιας επιχείρησης, η κεφαλαιακή προσαύξηση μπορεί να παραμένει και για τα επόμενα έτη. (29) Ορισμένοι κίνδυνοι μπορούν να αντιμετωπισθούν κατάλληλα μόνο μέσω απαιτήσεων σχετικών με τη διακυβέρνηση και όχι μέσω των ποσοτικών απαιτήσεων τις οποίες αντικατοπτρίζει η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας. Συνεπώς, απαιτείται αποτελεσματικό σύστημα διακυβέρνησης για τη χρηστή διαχείριση της ασφαλιστικής επιχείρησης και για το σύστημα εποπτείας. (30) Το σύστημα διακυβέρνησης περιλαμβάνει αρμοδιότητες διαχείρισης κινδύνου, συμμόρφωσης, εσωτερικού λογιστικού ελέγχου και αναλογιστικής. (31) Αρμοδιότητα είναι η διοικητική ικανότητα ανάληψης ειδικών καθηκόντων διακυβέρνησης. Ο προσδιορισμός ειδικών καθηκόντων δεν εμποδίζει την επιχείρηση να αποφασίζει ελεύθερα τον τρόπο οργάνωσης αυτής της αρμοδιότητας στην πράξη, εκτός εάν ορίζεται άλλως στην παρούσα οδηγία. Τούτο δεν θα πρέπει να συνεπάγεται επαχθείς απαιτήσεις, διότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ο χαρακτήρας, η πολυπλοκότητα και η κλίμακα των εργασιών της επιχείρησης. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να μπορούν, συνεπώς, να αναλαμβάνονται από προσωπικό των ιδίων των επιχειρήσεων ή να βασίζονται στην παροχή συμβουλών από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες ή να ανατίθενται σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες εντός των ορίων που προσδιορίζει η παρούσα οδηγία. (32) Επιπλέον, με εξαίρεση την αρμοδιότητα εσωτερικού λογιστικού ελέγχου, σε μικρότερες και λιγότερο πολύπλοκες επιχειρήσεις, ένα άτομο ή μια οργανωτική μονάδα μπορούν να αναλαμβάνουν περισσότερες από μία αρμοδιότητες. (33) Οι αρμοδιότητες που περιλαμβάνονται στο σύστημα διακυβέρνησης θεωρούνται βασικές και είναι, επομένως, σημαντικές και αποφασιστικές. (34) Όλα τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν βασικές αρμοδιότητες θα πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις ικανότητας και ήθους. Ωστόσο, μόνο όσοι διαθέτουν καίριες θέσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε απαιτήσεις κοινοποίησης προς την αρχή εποπτείας. (35) Για την εκτίμηση του απαιτούμενου επιπέδου επάρκειας, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη ως πρόσθετοι παράγοντες τα επαγγελματικά προσόντα και η επαγγελματική πείρα των διοικητικών στελεχών ή όσων έχουν άλλες βασικές αρμοδιότητες. (36) Όλες οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να ακολουθούν, ως αναπόσπαστο μέρος της επιχειρηματικής στρατηγικής τους, πρακτική τακτικής αξιολόγησης των συνολικών αναγκών τους από άποψη φερεγγυότητας ενόψει του ειδικού προφίλ κινδύνου τους (αξιολόγηση ιδίου κινδύνου και φερεγγυότητας). Η συγκεκριμένη αξιολόγηση δεν απαιτεί την ανάπτυξη εσωτερικού προτύπου ούτε εξυπηρετεί στον υπολογισμό κεφαλαιακής απαίτησης άλλης από τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας και τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις. Τα αποτελέσματα κάθε αξιολόγησης θα πρέπει να γνωστοποιούνται στην αρχή εποπτείας στο πλαίσιο των πληροφοριών που παρέχονται για τους σκοπούς της εποπτείας. (37) Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική εποπτεία των αρμοδιοτήτων ή δραστηριοτήτων που ανατίθενται υπεργολαβικώς, είναι ουσιώδες οι αρχές εποπτείας για την άσκηση εποπτείας της αναθέτουσας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης να έχουν πρόσβαση σε όλα τα συναφή στοιχεία τα οποία διαθέτει ο υπεργολάβος, ανεξαρτήτως του αν ο υπεργολάβος είναι ρυθμιζόμενη ή μη ρυθμιζόμενη οντότητα, καθώς και δικαίωμα διενέργειας επιτόπιων ελέγχων. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις της αγοράς και να εξασφαλισθεί ότι συνεχίζουν να πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπεργολαβική ανάθεση, οι αρχές εποπτείας θα πρέπει να ενημερώνονται πριν από την υπεργολαβική ανάθεση αρμοδιοτήτων ή δραστηριοτήτων αποφασιστικής σημασίας. Οι απαιτήσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις εργασίες του Κοινού φόρουμ και είναι σύμφωνες με τους ισχύοντες κανόνες και πρακτικές του τραπεζικού κλάδου, καθώς και με την οδηγία 2004/39/ΕΚ και την εφαρμογή της στα πιστωτικά ιδρύματα. (38) Προκειμένου να εξασφαλισθεί η διαφάνεια, οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να δημοσιοποιούν, ήτοι να θέτουν στη διάθεση του κοινού είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή, δωρεάν, τουλάχιστον κατ’ έτος, ουσιώδεις πληροφορίες όσον αφορά τη φερεγγυότητα και τη χρηματοπιστωτική κατάστασή τους. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιούν συμπληρωματικές πληροφορίες σε εθελοντική βάση. (39) Θα πρέπει να προβλεφθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρχών εποπτείας και των αρχών ή οργάνων που, ως εκ των καθηκόντων τους, συμβάλλουν στην ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι όροι υπό τους οποίους θα επιτρέπονται οι ως άνω ανταλλαγές πληροφοριών. Περαιτέρω, οσάκις προβλέπεται ότι οι πληροφορίες δεν αποκαλύπτονται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρχών εποπτείας, οι αρχές αυτές μπορούν, εφόσον ενδείκνυται, να εξαρτούν τη συγκατάθεσή τους από την τήρηση αυστηρών όρων. (40) Είναι απαραίτητο να προωθηθεί η εποπτική σύγκλιση, όσον αφορά όχι μόνον τα εποπτικά εργαλεία, αλλά και τις εποπτικές πρακτικές. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (CEIOPS), η οποία συστήθηκε με την απόφαση 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής ( 19 ), θα πρέπει να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στο ζήτημα αυτό και να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή όσον αφορά την πρόοδο που σημειώνεται. (41) Ο στόχος των πληροφοριών και της έκθεσης που υποβάλλει η CEIOPS σε σχέση με τις κεφαλαιακές προσαυξήσεις δεν είναι να εμποδίζεται η χρήση τους που επιτρέπεται με βάση την παρούσα οδηγία, αλλά να επιτευχθεί ακόμη υψηλότερος βαθμός εποπτικής σύγκλισης μεταξύ των αρχών εποπτείας των διαφόρων κρατών μελών, όσον αφορά τη χρήση κεφαλαιακών προσαυξήσεων. (42) Προκειμένου να περιορισθεί η διοικητική επιβάρυνση και να αποφευχθεί η αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων, οι εποπτικές αρχές και οι εθνικές στατιστικές αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν πληροφορίες. (43) Για την ενίσχυση της εποπτείας των ασφαλιστικών και των αντασφαλιστικών επιχειρήσεων και την προστασία των αντισυμβαλλομένων τους, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι οι ελεγκτές, κατά την έννοια της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών ( 20 ), θα πρέπει να ενημερώνουν ταχέως τις αρμόδιες αρχές για γεγονότα τα οποία είναι ικανά να επηρεάσουν σοβαρά την οικονομική κατάσταση ή τη διοικητική οργάνωση ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης. (44) Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που εφαρμόζουν τη σώρευση ασφάλισης κλάδου ζωής και ζημιών θα πρέπει να υιοθετούν ξεχωριστή διαχείριση για κάθε μια από τις δραστηριότητές τους, ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα των αντισυμβαλλομένων στον κλάδο ζωής. Οι επιχειρήσεις αυτές θα πρέπει ιδίως να υπόκεινται στις ίδιες κεφαλαιακές απαιτήσεις, οι οποίες ισχύουν για αντίστοιχο ασφαλιστικό όμιλο αποτελούμενο από επιχείρηση κλάδου ζωής και επιχείρηση κλάδου ζημιών, λαμβανομένης υπόψη της αυξημένης μεταβιβασιμότητας κεφαλαίων στην περίπτωση πολυκλαδικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων. (45) Η εκτίμηση της χρηματοοικονομικής κατάστασης των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων θα πρέπει να βασίζεται σε υγιείς οικονομικές αρχές και να χρησιμοποιεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις πληροφορίες που παρέχουν οι χρηματαγορές, καθώς και τα γενικά διαθέσιμα στοιχεία για τους ασφαλιστικούς τεχνικούς κινδύνους. Ειδικότερα, οι απαιτήσεις φερεγγυότητας θα πρέπει να βασίζονται σε οικονομική εκτίμηση ολόκληρου του ισολογισμού. (46) Οι κανόνες αξιολόγησης για τους σκοπούς της εποπτείας θα πρέπει, κατά το δυνατόν, να είναι συμβατοί με τις διεθνείς εξελίξεις όσον αφορά τους λογαριασμούς, ούτως ώστε να περιορίζεται η διοικητική επιβάρυνση των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. (47) Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις θα πρέπει να καλύπτονται με στοιχεία ιδίων κεφαλαίων, ανεξαρτήτως αν αυτά ευρίσκονται εντός ή εκτός ισολογισμού. Δεδομένου ότι όλοι οι χρηματοπιστωτικοί πόροι δεν επιτρέπουν πλήρη απορρόφηση ζημιών σε περίπτωση εκκαθάρισης ή διαρκών προβλημάτων, τα στοιχεία ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να ταξινομούνται βάσει κριτηρίων ποιότητας σε τρεις κατηγορίες, και το επιλέξιμο ποσό ιδίων κεφαλαίων για την κάλυψη των κεφαλαιακών απαιτήσεων να περιορίζεται ανάλογα. Τα όρια των στοιχείων ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο για τον προσδιορισμό της διαβάθμισης των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων από άποψη φερεγγυότητας και δεν θα πρέπει να περιορίζουν περαιτέρω την ελευθερία των επιχειρήσεων αυτών όσον αφορά τη διαχείριση των εσωτερικών κεφαλαίων τους. (48) Γενικά, τα στοιχεία ενεργητικού που δεν υπόκεινται σε προβλέψιμες υποχρεώσεις μπορούν να χρησιμοποιούνται για την απορρόφηση ζημιών λόγω δυσμενών επιχειρηματικών διακυμάνσεων, τόσο στην περίπτωση διαρκών προβλημάτων όσο και σε περίπτωση εκκαθάρισης. Συνεπώς, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων όπου τα στοιχεία ενεργητικού υπερβαίνουν τα στοιχεία παθητικού, όπως υπολογίζονται με βάση τις αρχές που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει το πλεόνασμα να θεωρείται κεφάλαιο υψηλής ποιότητας (κατηγορία 1). (49) Δεν είναι όλα τα στοιχεία ενεργητικού μιας επιχείρησης ελεύθερα περιορισμών. Σε ορισμένα κράτη μέλη, συγκεκριμένα προϊόντα προέρχονται από κεφάλαια κλειστής διάρθρωσης που παρέχουν σε μια κατηγορία αντισυμβαλλομένων μεγαλύτερα δικαιώματα στα στοιχεία ενεργητικού του δικού τους «κεφαλαίου». Μολονότι αυτά τα στοιχεία ενεργητικού περιλαμβάνονται στον υπολογισμό του πλεονάσματος των στοιχείων ενεργητικού έναντι του παθητικού για σκοπούς ιδίων κεφαλαίων, δεν μπορούν στην πράξη να διατίθενται για την αντιμετώπιση κινδύνων εκτός του κεφαλαίου κλειστής διάρθρωσης. Για λόγους συνέπειας προς την οικονομική προσέγγιση, η εκτίμηση των ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να προσαρμόζεται ώστε να αντικατοπτρίζει τη διαφορετική φύση των στοιχείων ενεργητικού που αποτελούν μέρος διευθέτησης κλειστής διάρθρωσης. Κατά παρόμοιο τρόπο, ο υπολογισμός των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τη μείωση της συγκέντρωσης/διαφοροποίησης σε σχέση με τα ανωτέρω κεφάλαια κλειστής διάρθρωσης. (50) Αποτελεί συνήθη πρακτική σε ορισμένα κράτη μέλη, οι ασφαλιστικές εταιρείες να πωλούν προϊόντα ασφάλισης ζωής στο πλαίσιο των οποίων οι αντισυμβαλλόμενοι και οι δικαιούχοι συνεισφέρουν στο κεφάλαιο ανάληψης κινδύνων της εταιρείας σε αντάλλαγμα για το σύνολο ή μέρος της απόδοσης των εισφορών. Αυτά τα συσσωρευμένα κέρδη αποτελούν πλεονάζοντα κεφάλαια τα οποία αποτελούν ιδιοκτησία της νομικής οντότητας στην οποία δημιουργούνται. (51) Τα πλεονάζοντα κεφάλαια θα πρέπει να εκτιμώνται σύμφωνα με την οικονομική προσέγγιση που ορίζεται στην παρούσα οδηγία. Εν προκειμένω, δεν θα πρέπει να αρκεί απλή παραπομπή στην εκτίμηση των πλεοναζόντων κεφαλαίων που περιλαμβάνεται στους προβλεπόμενους εκ του νόμου ετήσιους λογαριασμούς. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις σχετικά με τα ίδια κεφάλαια, τα πλεονάζοντα κεφάλαια θα πρέπει να υπόκεινται στα κριτήρια που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία όσον αφορά την ταξινόμηση σε κατηγορίες. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι μόνο τα πλεονάζοντα κεφάλαια που πληρούν τις απαιτήσεις για ταξινόμηση στην κατηγορία 1 θα πρέπει να θεωρούνται κεφάλαια της κατηγορίας 1. (52) Αλληλασφαλιστικές ενώσεις ή ενώσεις αλληλασφαλιστικής μορφής με μεταβλητές εισφορές μπορούν να καλούν τα μέλη τους να καταβάλλουν συμπληρωματικές εισφορές (συμπληρωματικές αξιώσεις από τα μέλη) προκειμένου να αυξάνουν τους χρηματοοικονομικούς πόρους που διατηρούν για την απορρόφηση ζημιών. Αυτές οι συμπληρωματικές αξιώσεις από τα μέλη μπορούν να αντιπροσωπεύουν σημαντική πηγή χρηματοδότησης για τις αλληλασφαλιστικές ενώσεις ή της ενώσεις αλληλασφαλιστικής μορφής, και στις περιπτώσεις όπου οι συγκεκριμένες ενώσεις αντιμετωπίζουν δυσμενείς επιχειρηματικές διακυμάνσεις. Συνεπώς, οι εισφορές αυτές θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως συμπληρωματικά στοιχεία ιδίων κεφαλαίων και να αντιμετωπίζονται ανάλογα για σκοπούς φερεγγυότητας. Ειδικότερα, στην περίπτωση αλληλασφαλιστικών ή παρόμοιων ενώσεων πλοιοκτητών με κυμαινόμενες εισφορές, οι οποίες ασφαλίζουν αποκλειστικά θαλάσσιους κινδύνους, η προβολή αξιώσεων για την καταβολή συμπληρωματικών εισφορών από τα μέλη αποτελεί εδώ και καιρό καθιερωμένη πρακτική, υποκείμενη σε ειδικές ρυθμίσεις ανάκτησης, το δε εγκεκριμένο ποσό των αξιώσεων από τα συγκεκριμένα μέλη θα πρέπει να θεωρείται κεφάλαιο καλής ποιότητας (κατηγορία 2). Κατά παρόμοιο τρόπο, στην περίπτωση άλλων αλληλασφαλιστικών ή παρόμοιων ενώσεων όπου οι αξιώσεις για συμπληρωματικές εισφορές από τα μέλη είναι ανάλογης ποιότητας, το εγκεκριμένο ποσό των αξιώσεων από τα συγκεκριμένα μέλη θα πρέπει επίσης να θεωρείται κεφάλαιο καλής ποιότητας (κατηγορία 2). (53) Για να μπορούν οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους έναντι των αντισυμβαλλομένων και των δικαιούχων τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να απαιτούν από αυτές να συνιστούν επαρκείς τεχνικές προβλέψεις. Οι αρχές και οι αναλογιστικές και στατιστικές μέθοδοι που εφαρμόζονται για τον υπολογισμό αυτών των τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει να είναι εναρμονισμένος σε ολόκληρη την Κοινότητα, ώστε να επιτυγχάνεται μεγαλύτερη συγκρισιμότητα και διαφάνεια. (54) Ο υπολογισμός των τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει να είναι σύμφωνος με την αποτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και των υποχρεώσεων, με τις εξελίξεις της αγοράς και με τις διεθνείς εξελίξεις όσον αφορά τους λογαριασμούς και την εποπτεία. (55) Η αξία των τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει, επομένως, να αντιπροσωπεύει το ποσό που θα πρέπει να καταβάλει μια επιχείρηση ασφαλίσεων ή αντασφαλίσεων όταν μεταβιβάζει τα συμβατικά της δικαιώματα και υποχρεώσεις της σε άλλη επιχείρηση. Συνεπώς, η αξία των τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει να ισοδυναμεί με το ποσό το οποίο θα αναμενόταν να απαιτήσει μια άλλη ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση (επιχείρηση αναφοράς) προκειμένου να αναλάβει και να ικανοποιήσει τις αντίστοιχες ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές υποχρεώσεις Το ύψος των τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τα χαρακτηριστικά του οικείου ασφαλιστικού χαρτοφυλακίου. Συνεπώς, οι πληροφορίες που αφορούν τη συγκεκριμένη επιχείρηση μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των τεχνικών προβλέψεων μόνο στο βαθμό κατά τον οποίο επιτρέπουν στις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να αντικατοπτρίζουν πιστότερα τα χαρακτηριστικά του οικείου ασφαλιστικού χαρτοφυλακίου, όπως στην περίπτωση των πληροφοριών σχετικά τη διαχείριση απαιτήσεων και δαπανών. (56) Οι παραδοχές σχετικά με την επιχείρηση αναφοράς για την ανάληψη και την ικανοποίηση των αντίστοιχων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών υποχρεώσεων θα πρέπει να είναι εναρμονισμένες σε ολόκληρη την Κοινότητα. Ειδικότερα, οι παραδοχές σχετικά με την επιχείρηση αναφοράς που καθορίζουν το αν και σε ποιο βαθμό η διαφοροποίηση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του περιθωρίου κινδύνου θα πρέπει να αναλύονται στο πλαίσιο της αξιολόγησης αντικτύπου των μέτρων εφαρμογής και να εναρμονίζονται σε κοινοτικό επίπεδο. (57) Για τον υπολογισμό των τεχνικών προβλέψεων, θα πρέπει να είναι δυνατόν να εφαρμόζονται εύλογες παρεμβολές και παρεκβολές από άμεσα παρατηρήσιμες αξίες της αγοράς. (58) Είναι απαραίτητο η αναμενόμενη παρούσα αξία των ασφαλιστικών υποχρεώσεων να υπολογίζεται βάσει τρεχουσών και αξιόπιστων πληροφοριών και ρεαλιστικών βάσεων υπολογισμού, λαμβανομένων υπόψη των χρηματοπιστωτικών εγγυήσεων και δικαιωμάτων προαιρέσεως των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών συμβάσεων, προκειμένου να επιτυγχάνεται η οικονομική αποτίμηση των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών υποχρεώσεων. Θα πρέπει να απαιτείται η χρησιμοποίηση αποτελεσματικών και εναρμονισμένων αναλογιστικών μεθόδων. (59) Θα πρέπει να προβλέπονται απλουστευμένες προσεγγίσεις για τον υπολογισμό των τεχνικών προβλέψεων, αντίστοιχες προς την ειδική κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. (60) Το καθεστώς εποπτείας θα πρέπει να περιλαμβάνει μια απαίτηση ευαισθησίας κινδύνου, η οποία θα βασίζεται σε μελλοντικό υπολογισμό, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ακριβής και έγκαιρη παρέμβαση των αρμόδιων αρχών (απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας) και ένα ελάχιστο επίπεδο ασφάλειας κάτω από το οποίο δεν θα πρέπει να μειώνονται οι χρηματοπιστωτικοί πόροι (ελάχιστη κεφαλαιακή απαίτηση). Και οι δύο αυτές κεφαλαιακές απαιτήσεις θα πρέπει να εναρμονισθούν σε όλη την Κοινότητα, προκειμένου να επιτευχθεί ομοιόμορφο επίπεδο προστασίας των αντισυμβαλλομένων. Για την καλή λειτουργία της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να υπάρχει επαρκής βαθμίδα παρέμβασης μεταξύ των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων και των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας. (61) Για τον μετριασμό της ενδεχόμενης εμφάνισης ανεπιθύμητων προκυκλικών φαινομένων του χρηματοπιστωτικού συστήματος και για να μην υποχρεούνται αδικαιολόγητα οι ασφαλιστικές και οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να αντλούν πρόσθετα κεφάλαια ή να πωλούν τις επενδύσεις τους ως αποτέλεσμα πρόσκαιρων δυσμενών διακυμάνσεων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, η ενότητα «κίνδυνος αγοράς» του τυποποιημένου μαθηματικού τύπου για τον υπολογισμό της απαίτησης περιθωρίου φερεγγυότητας θα πρέπει να περιλαμβάνει μηχανισμό συμμετρικής προσαρμογής για τις μεταβολές στο επίπεδο των τιμών μετοχών. Επιπλέον, σε περίπτωση ασυνήθιστης πτώσης στις χρηματιστικές αγορές και οσάκις αυτός ο συμμετρικός μηχανισμός προσαρμογής δεν επαρκεί να επιτρέψει στις επιχειρήσεις ασφάλισης και αντασφάλισης να συμμορφωθούν προς την απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητάς τους, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί η δυνατότητα των εποπτικών αρχών να παρατείνουν το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο οι επιχειρήσεις ασφάλισης και αντασφάλισης απαιτείται να επαναφέρουν ένα επίπεδο επιλέξιμων ιδίων κεφαλαίων που να καλύπτει την απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας. (62) Η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας θα πρέπει να αντικατοπτρίζει ένα επίπεδο επιλέξιμων ίδιων κεφαλαίων που να επιτρέπει στις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να απορροφούν σημαντικές ζημίες και να παρέχει την εύλογη βεβαιότητα στους αντισυμβαλλομένους και τους δικαιούχους ότι οι πληρωμές θα γίνονται εμπρόθεσμα. (63) Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι επιχειρήσεις ασφάλισης και αντασφάλισης διαθέτουν επιλέξιμα ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας σε διαρκή βάση, λαμβανομένων υπόψη τυχόν μεταβολών στο προφίλ κινδύνου τους, οι επιχειρήσεις αυτές θα πρέπει να υπολογίζουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας τουλάχιστον κάθε χρόνο, να τις παρακολουθούν σε διαρκή βάση και να τις επανυπολογίζουν όποτε μεταβάλλεται σημαντικά το προφίλ κινδύνου. (64) Προκειμένου να προωθηθεί η χρηστή διαχείριση κινδύνου και να ευθυγραμμισθούν οι ρυθμιστικές κεφαλαιακές απαιτήσεις με τις πρακτικές της βιομηχανίας, η απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας θα πρέπει να ορισθεί ως το οικονομικό κεφάλαιο το οποίο πρέπει να διαθέτουν οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις ώστε να εξασφαλισθεί ότι η πτώχευση θα επέρχεται το πολύ μια φορά στις 200 περιπτώσεις ή, εναλλακτικά, ότι οι επιχειρήσεις αυτές θα εξακολουθήσουν να είναι σε θέση, με πιθανότητα τουλάχιστον 99,5 %, να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους προς τους αντισυμβαλλομένους και τους δικαιούχους για τους επόμενους 12 μήνες. Το οικονομικό αυτό κεφάλαιο θα πρέπει να υπολογίζεται βάσει του πραγματικού προφίλ κινδύνου των εν λόγω επιχειρήσεων, λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεων πιθανών τεχνικών μείωσης του κινδύνου, καθώς και των επιπτώσεων της διαφοροποίησης. (65) Θα πρέπει να προβλεφθεί η κατάρτιση ενός τυποποιημένου μαθηματικού τύπου για τον υπολογισμό της απαίτησης περιθωρίου φερεγγυότητας, η οποία θα επιτρέπει σε όλες τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να εκτιμούν το οικονομικό κεφάλαιό τους. Η δομή του τυποποιημένου μαθηματικού τύπου θα πρέπει να ακολουθεί σπονδυλωτή προσέγγιση, πράγμα που σημαίνει ότι, σε πρώτη φάση, θα πρέπει να εκτιμάται η μεμονωμένη έκθεση σε κάθε κατηγορία κινδύνου και, σε δεύτερη φάση, τα αποτελέσματα αυτά να αθροίζονται. Οσάκις η χρησιμοποίηση παραμέτρων που αφορούν αποκλειστικά τη συγκεκριμένη επιχείρηση επιτρέπει την πιστότερη απεικόνιση του πραγματικού προφίλ ασφαλιστικού κινδύνου, τούτο θα πρέπει να επιτρέπεται, υπό την προϋπόθεση ότι οι παράμετροι αυτές λαμβάνονται με χρησιμοποίηση τυποποιημένης μεθόδου. (66) Θα πρέπει να προβλεφθούν απλουστευμένες προσεγγίσεις για τον υπολογισμό της απαίτησης κεφαλαίου φερεγγυότητας σύμφωνα με τον τυποποιημένο μαθηματικό τύπο, αντίστοιχες προς την ειδική κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. (67) Κατ’ αρχήν, η νέα, βασισμένη στον κίνδυνο, προσέγγιση δεν περιλαμβάνει την έννοια των ποσοτικών επενδυτικών ορίων και των κριτηρίων επιλεξιμότητας των στοιχείων ενεργητικού. Εντούτοις, θα πρέπει να επιτρέπεται η θέσπιση ποσοτικών επενδυτικών ορίων και των κριτηρίων επιλεξιμότητας των στοιχείων ενεργητικού προκειμένου να αντιμετωπίζονται κίνδυνοι που δεν καλύπτονται επαρκώς από τμήματα του τυποποιημένου μαθηματικού τύπου. (68) Σύμφωνα με την προσέγγιση με γνώμονα τον κίνδυνο, όσον αφορά την απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας, θα πρέπει να επιτρέπεται, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η χρησιμοποίηση τμηματικών ή πλήρων εσωτερικών μοντέλων για τον υπολογισμό της απαίτησης αυτής, αντί του τυποποιημένου μαθηματικού τύπου. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των αντισυμβαλλομένων και των δικαιούχων, τα εσωτερικά αυτά μοντέλα θα πρέπει να υπόκεινται σε προηγούμενη έγκριση των εποπτικών αρχών βάσει εναρμονισμών διαδικασιών και προδιαγραφών. (69) Αν το ποσό των επιλέξιμων βασικών ιδίων κεφαλαίων μειωθεί κάτω της ελάχιστης κεφαλαιακής απαίτησης, η άδεια των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων θα πρέπει να ανακαλείται, εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσουν το ποσό των βασικών ιδίων κεφαλαίων στο επίπεδο της ελάχιστης κεφαλαιακής απαίτησης εντός σύντομου χρονικού διαστήματος. (70) Οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις θα πρέπει να διασφαλίζουν ένα ελάχιστο επίπεδο κάτω από το οποίο δεν θα πρέπει να πέφτει το ύψος των χρηματοοικονομικών πόρων. Είναι αναγκαίο, ο υπολογισμός του επιπέδου να γίνεται με έναν απλό τύπο στον οποίο να προβλέπεται κατώτατο και ανώτατο όριο με βάση τις βασιζόμενες στον κίνδυνο κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας, προκειμένου να είναι δυνατή η κλιμάκωση της εποπτικής παρέμβασης, και τούτο να βασίζεται σε δεδομένα υποκείμενα σε λογιστικό έλεγχο. (71) Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να διαθέτουν στοιχεία ενεργητικού ποιότητας τέτοιας που να καλύπτει τις συνολικές χρηματοπιστωτικές ανάγκες τους. Η διαχείριση των επενδύσεων των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων θα πρέπει να είναι σύμφωνη με την «αρχή της συνετής διαχείρισης». (72) Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να απαιτούν από τις ασφαλιστικές και τις αντασφαλιστικές επιχειρήσεις να επενδύουν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε συγκεκριμένες κατηγορίες ενεργητικού, δεδομένου ότι αυτού του είδους οι απαιτήσεις ενδέχεται να μην συμβιβάζονται με τα μέτρα ελευθέρωσης των κινήσεων κεφαλαίων που προβλέπει στο άρθρο 56 της συνθήκης. (73) Είναι αναγκαίο να απαγορευθούν διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να απαιτούν την ενεχυρίαση περιουσιακών στοιχείων για την κάλυψη των τεχνικών προβλέψεων ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης, όποια μορφή κι αν έχουν αυτές οι απαιτήσεις, όταν ο ασφαλιστής αντασφαλίζεται από ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση που έχει λάβει άδεια δυνάμει της παρούσας οδηγίας, ή από επιχείρηση τρίτης χώρας, το καθεστώς εποπτείας της οποίας θεωρείται ισοδύναμο. (74) Το νομικό πλαίσιο δεν έχει προβλέψει ακόμη λεπτομερή κριτήρια για την προληπτική αξιολόγηση προτεινόμενης απόκτησης συμμετοχής, ούτε διαδικασία για την εφαρμογή τους. Απαιτείται η διευκρίνιση των κριτηρίων και της διαδικασίας προληπτικής αξιολόγησης για την παροχή της αναγκαίας ασφάλειας δικαίου, σαφήνειας και προβλεψιμότητας όσον αφορά τη διαδικασία αξιολόγησης, καθώς και τα αποτελέσματά της. Τα εν λόγω κριτήρια και διαδικασίες έχουν εισαχθεί με τις διατάξεις της οδηγίας 2007/44/ΕΚ. Όσον αφορά την ασφάλιση και την αντασφάλιση, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει, ως εκ τούτου, να κωδικοποιηθούν και να ενσωματωθούν στην παρούσα οδηγία. (75) Η επίτευξη της μέγιστης δυνατής εναρμόνισης των εν λόγω διαδικασιών και προληπτικών αξιολογήσεων σε ολόκληρη την Κοινότητα είναι, συνεπώς, πολύ σημαντική. Ωστόσο, οι διατάξεις για τις ειδικές συμμετοχές δεν θα πρέπει να εμποδίζουν τα κράτη μέλη να επιβάλλουν την ενημέρωση των αρμοδίων αρχών για αποκτήσεις συμμετοχών κάτω των ελάχιστων ορίων, εφόσον το κράτος μέλος δεν επιβάλλει, για τον σκοπό αυτό, περισσότερα του ενός πρόσθετα όρια κάτω του 10 %. Ούτε θα πρέπει να εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές να παρέχουν γενικές κατευθύνσεις για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες θα πρέπει να θεωρείται ότι οι συμμετοχές αυτές οδηγούν σε σημαντική επιρροή. (76) Ενόψει της αυξημένης κινητικότητας των πολιτών της Ένωσης, η ασφάλιση αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων παρέχεται όλο και περισσότερο σε διασυνοριακή βάση. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνεχιζόμενη ομαλή λειτουργία του συστήματος πράσινης κάρτας και των συμφωνιών μεταξύ των εθνικών γραφείων ασφαλίσεως αυτοκινήτων, ενδείκνυται να μπορούν τα κράτη μέλη να απαιτούν από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που παρέχουν ασφάλιση αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων στο έδαφός τους μέσω παροχής υπηρεσιών να ενταχθούν και να συμμετάσχουν στη χρηματοδότηση του εθνικού γραφείου, καθώς και του εγγυητικού ταμείου που δημιουργείται σε κάθε κράτος μέλος. Το κράτος μέλος παροχής της υπηρεσίας θα πρέπει να απαιτεί από τις επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες ασφάλισης αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων να διορίζουν αντιπρόσωπο στο έδαφός του, ο οποίος θα συγκεντρώνει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με αποζημιώσεις και θα εκπροσωπεί την ασφαλιστική επιχείρηση. (77) Στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, η δυνατότητα πρόσβασης στο ευρύτερο δυνατό φάσμα ασφαλιστικών προϊόντων στην Κοινότητα αποβαίνει προς το συμφέρον των αντισυμβαλλομένων. Εναπόκειται στο κράτος μέλος της υποχρέωσης ή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος να μεριμνά, ώστε να μην υπάρχει στο έδαφός του κανένα εμπόδιο για την εμπορία όλων των ασφαλιστικών προϊόντων που προσφέρονται στην Κοινότητα, ενόσω η εμπορία των προϊόντων αυτών δεν αντιβαίνει στις διατάξεις περί προστασίας του γενικού συμφέροντος που ισχύουν στο εν λόγω κράτος μέλος και στο μέτρο που το γενικό συμφέρον δεν διασφαλίζεται από τους κανόνες του κράτους μέλους καταγωγής. (78) Θα πρέπει να προβλεφθεί ένα καθεστώς κυρώσεων που θα επιβάλλεται στην περίπτωση κατά την οποία, στο κράτος μέλος της υποχρέωσης ή στο κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται ο κίνδυνος, μια ασφαλιστική επιχείρηση δεν συμμορφώνεται προς διατάξεις για την προστασία του κοινού συμφέροντος. (79) Σε μια εσωτερική αγορά στον τομέα των ασφαλίσεων, οι καταναλωτές διαθέτουν μεγαλύτερο πεδίο επιλογής και μεγαλύτερη ποικιλία συμβάσεων. Για να επωφεληθούν πλήρως από την ποικιλομορφία και τον αυξημένο ανταγωνισμό, θα πρέπει να ενημερώνονται επαρκώς πριν από τη σύναψη της σύμβασης και καθ’ όλη τη διάρκειά της, προκειμένου να είναι δυνατή η επιλογή του καταλληλότερου για τις ανάγκες τους προϊόντος. (80) Μια ασφαλιστική επιχείρηση που προτείνει συμβάσεις βοήθειας θα πρέπει να διαθέτει τα μέσα που να της επιτρέπουν να παρέχει, μέσα σε εύλογες προθεσμίες, τις παροχές εις είδος που προσφέρει. Θα πρέπει να θεσπισθούν ειδικές διατάξεις σχετικά με τον υπολογισμό της απαίτησης κεφαλαίου φερεγγυότητας, καθώς και του κατώτατου επιπέδου της ελάχιστης κεφαλαιακής απαίτησης που θα πρέπει να διαθέτει η προαναφερόμενη επιχείρηση. (81) Η αποτελεσματική άσκηση της κοινοτικής συνασφάλισης για δραστηριότητες οι οποίες, από τη φύση ή τη σπουδαιότητά τους, μπορούν να καλύπτονται από τη διεθνή συνασφάλιση θα πρέπει να διευκολύνεται με ένα ελάχιστο συντονισμού ώστε να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και οι ανισότητες μεταχειρίσεως. Στο πλαίσιο αυτό, η εκτίμηση των αποζημιώσεων και ο καθορισμός του ελάχιστου ύψους του τεχνικών προβλέψεων θα πρέπει να γίνεται από τον κύριο ασφαλιστή. Επίσης, θα πρέπει να προβλεφθεί ιδιαίτερη συνεργασία στον τομέα της κοινοτικής συνασφάλισης μεταξύ των αρχών εποπτείας των κρατών μελών καθώς και μεταξύ των αρχών αυτών και της Επιτροπής. (82) Για την προστασία των ασφαλισμένων, θα πρέπει να εναρμονισθούν οι εθνικές νομοθεσίες που αφορούν την ασφάλιση νομικής προστασίας. Θα πρέπει, κατά το δυνατόν, να αποτρέπεται κάθε κίνδυνος σύγκρουσης συμφερόντων, ιδίως εκ του γεγονότος ότι ο ασφαλιστής καλύπτει κάποιον άλλο ασφαλισμένο ή καλύπτει τον ασφαλισμένο κατά κινδύνων νομικής προστασίας και κάθε άλλου κλάδου και, στην περίπτωση που ανακύπτει παρόμοια σύγκρουση, θα πρέπει να εμποδίζεται ή να επιλύεται στο μέτρο του δυνατού. Προς τον σκοπό αυτό, το κατάλληλο επίπεδο προστασίας των αντισυμβαλλομένων μπορεί να επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους. Ανεξάρτητα από την εναλλακτική λύση που γίνεται δεκτή, τα συμφέροντα των ασφαλισμένων θα πρέπει να διασφαλίζονται με ισοδύναμο τρόπο. (83) Οι διενέξεις περί νομικής προστασίας μεταξύ της ασφαλιστικής επιχείρησης που παρέχει ασφάλιση νομικής προστασίας και των ασφαλισμένων θα πρέπει να επιλύονται με τον δικαιότερο και ταχύτερο τρόπο. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να προβλέπεται στα ασφαλιστήρια συμβόλαια νομικής προστασίας η προσφυγή σε διαιτησία ή σε άλλη διαδικασία που παρέχει αντίστοιχες εγγυήσεις. (84) Σε ορισμένα κράτη μέλη, η ιδιωτική ή η προαιρετική ασφάλιση ασθενείας αντικαθιστά, εν μέρει ή πλήρως, την κάλυψη ασθενείας που παρέχεται από τα καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης. Η ιδιόμορφη φύση αυτής της ασφάλισης ασθενείας τη διακρίνει από άλλους κλάδους ασφάλισης ζημιών και από την ασφάλιση ζωής, στο μέτρο που είναι απαραίτητο να εξασφαλισθεί ότι οι αντισυμβαλλόμενοι διαθέτουν ουσιαστική πρόσβαση σε ιδιωτική ή προαιρετική ασφάλιση ασθενείας ανεξάρτητα από την ηλικία ή το προφίλ κινδύνου τους. Η φύση και οι κοινωνικές συνέπειες των ασφαλιστικών συμβάσεων ασθενείας δικαιολογούν την απαίτηση, από τις αρχές εποπτείας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος, της συστηματικής κοινοποίησης των γενικών και ειδικών όρων των συμβάσεων, προκειμένου να επαληθεύουν ότι οι συμβάσεις αυτές αντικαθιστούν εν μέρει ή πλήρως την κάλυψη που παρέχει το καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης. Η επαλήθευση αυτή δεν θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την εμπορία των προϊόντων. (85) Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει, προς τον σκοπό αυτό, ειδικές νομικές διατάξεις. Προς το γενικό συμφέρον, θα πρέπει να είναι δυνατό να θεσπίζονται ή να διατηρούνται νομικές διατάξεις στο μέτρο που δεν περιορίζουν υπερβολικά το δικαίωμα εγκατάστασης ή την ελευθερία παροχής υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Η φύση των εν λόγω διατάξεων μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την υφισταμένη κατάσταση σε κάθε κράτος μέλος. Ο στόχος της προστασίας του γενικού συμφέροντος μπορεί επίσης να επιτυγχάνεται απαιτώντας από τις επιχειρήσεις, που προσφέρουν ιδιωτική ή προαιρετική ασφάλιση ασθενείας, να προτείνουν διάφορα υποδείγματα συμβάσεων, με κάλυψη ευθυγραμμισμένη προς αυτή των νομικών καθεστώτων κοινωνικής ασφάλισης και με ασφάλιστρα ισόποσα ή κατώτερα από το ανώτατο ορισθέν ποσό, και να συμμετέχουν σε συστήματα αντιστάθμισης των ζημιών. Θα μπορούσε επίσης να απαιτείται η τεχνική βάση της ιδιωτικής ή προαιρετικής ασφάλισης ασθενείας να είναι ανάλογη προς αυτή της ασφάλειας ζωής. (86) Τα κράτη μέλη υποδοχής θα πρέπει να μπορούν να απαιτούν από κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που εφαρμόζει στο έδαφός τους, με δική της ευθύνη, την υποχρεωτική ασφάλιση κατά των εργατικών ατυχημάτων, την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προβλέπονται στην εθνική τους νομοθεσία σχετικά με την ασφάλιση αυτή. Εντούτοις, η απαίτηση αυτή δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται όσον αφορά τις διατάξεις τις σχετικές με τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, που υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους μέλους καταγωγής. (87) Ορισμένα κράτη μέλη δεν υποβάλλουν τις ασφαλιστικές πράξεις σε κανενός είδους έμμεση φορολογία, ενώ τα περισσότερα κράτη μέλη επιβάλλουν στις πράξεις αυτές ειδικές φορολογικές επιβαρύνσεις και άλλες μορφές εισφορών, συμπεριλαμβανομένων των προσαυξήσεων που προορίζονται για τους οργανισμούς αντιστάθμισης. Υπάρχουν αισθητές διαφορές ως προς τη διάρθρωση και τους συντελεστές αυτών των φορολογικών επιβαρύνσεων και εισφορών, μεταξύ των κρατών μελών που τις επιβάλλουν. Θα πρέπει να αποφεύγονται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οφειλόμενες στις υπάρχουσες διαφορές στον τομέα των ασφαλιστικών υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών. Εν αναμονή της εναρμόνισης, η εφαρμογή του φορολογικού καθεστώτος και άλλων μορφών εισφορών που προβλέπονται στο κράτος μέλος στο οποίο εντοπίζεται ο κίνδυνος ή αναλαμβάνεται η υποχρέωση μπορεί να επιτρέψει την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, εναπόκειται δε στα κράτη μέλη να προβαίνουν σε ρυθμίσεις που να εξασφαλίζουν την είσπραξη των εν λόγω φορολογικών επιβαρύνσεων και εισφορών. (88) Τα κράτη μέλη τα οποία δεν υπόκεινται στην εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται στις συμβατικές υποχρεώσεις (Ρώμη Ι) ( 21 ), θα πρέπει, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, να εφαρμόζουν τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού προκειμένου να προσδιορίσουν το εφαρμοστέο δίκαιο για τις ασφαλιστικές συμβάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού. (89) Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς πτυχές της αντασφάλισης, θα πρέπει να θεσπισθεί διάταξη που να επιτρέπει τη σύναψη διεθνών συμφωνιών με τρίτες χώρες, και με σκοπό τον προσδιορισμό των μέσων εποπτείας των οντοτήτων αντασφάλισης που δραστηριοποιούνται στην επικράτεια καθενός από τα συμβαλλόμενα μέρη. Επίσης, θα πρέπει να προβλεφθεί ευέλικτη διαδικασία με την οποία να διαπιστώνεται η ισοδυναμία των εποπτικών ελέγχων έναντι των τρίτων χωρών σε κοινοτική βάση, έτσι ώστε να βελτιωθεί η απελευθέρωση των αντασφαλιστικών υπηρεσιών στις τρίτες χώρες, είτε μέσω του δικαιώματος εγκατάστασης είτε μέσω της ελευθερίας διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών. (90) Λόγω της ιδιομορφίας των δραστηριοτήτων αντασφάλισης πεπερασμένου κινδύνου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που συνάπτουν συμβάσεις αντασφάλισης πεπερασμένου κινδύνου ή ασκούν δραστηριότητες αντασφάλισης πεπερασμένου κινδύνου είναι σε θέση να προσδιορίζουν, να υπολογίζουν και να ελέγχουν ικανοποιητικά τους κινδύνους που απορρέουν από τις εν λόγω συμβάσεις ή δραστηριότητες. (91) Θα πρέπει να θεσπισθούν κατάλληλοι κανόνες σχετικά με τους Φορείς Ειδικού Σκοπού οι οποίοι αναλαμβάνουν κινδύνους από ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις χωρίς να είναι οι ίδιοι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις. Τα ανακτήσιμα ποσά από Φορέα Ειδικού Σκοπού θα πρέπει να θεωρούνται ποσά που μπορούν να εκπίπτουν βάσει συμβάσεων αντασφάλισης ή αντεκχώρησης. (92) Οι Φορείς Ειδικού Σκοπού που έχουν λάβει άδεια πριν από τις 31 Οκτωβρίου 2012 θα πρέπει να υπόκεινται στο δίκαιο του κράτους μέλους που τους χορήγησε την άδεια. Ωστόσο, προκειμένου να αποφεύγεται η καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας, οιαδήποτε νέα δραστηριότητα τέτοιου Φορέα Ειδικού Σκοπού μετά τις 31 Οκτωβρίου 2012 θα πρέπει να υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. (93) Δεδομένου του διαρκώς αυξανόμενου διασυνοριακού χαρακτήρα του ασφαλιστικού τομέα, θα πρέπει να μειωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι αποκλίσεις μεταξύ των καθεστώτων των κρατών μελών για τους Φορείς Ειδικού Σκοπού που υπόκεινται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, λαμβανομένων υπόψη των εκάστοτε διαρθρώσεων εποπτείας. (94) Θα πρέπει να συνεχισθεί το έργο που αφορά τους Φορείς Ειδικού Σκοπού, και στο πλαίσιο αυτό να λαμβάνεται υπόψη το έργο που έχει επιτελεσθεί σε άλλους οικονομικούς τομείς. (95) Τα μέτρα για την άσκηση εποπτείας ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ομίλου θα πρέπει να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές που ασκούν εποπτεία επί μιας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης να προβαίνουν σε πιο τεκμηριωμένη εκτίμηση της χρηματοοικονομικής κατάστασής της. (96) Αυτή η εποπτεία σε επίπεδο ομίλου θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει, κατά το δυνατόν, τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας. Εντούτοις, η παρούσα οδηγία ουδόλως θα πρέπει να συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ασκούν εποπτεία επί των επιχειρήσεων αυτών σε ατομική βάση. (97) Επειδή η εξατομικευμένη εποπτεία των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων παραμένει βασική αρχή της εποπτείας στον ασφαλιστικό τομέα, είναι απαραίτητο να ορισθεί ποιες επιχειρήσεις υπάγονται στο πεδίο της εποπτείας σε επίπεδο ομίλου. (98) Με την επιφύλαξη του κοινοτικού και του διεθνούς δικαίου, οι επιχειρήσεις, ιδίως οι ενώσεις αλληλασφάλισης ή αλληλασφαλιστικού τύπου, θα πρέπει να συσπειρωθούν με τη δημιουργία συγκεντρωτικών φορέων ή ομάδων, όχι με δεσμούς κεφαλαίου αλλά με την ανάπτυξη επίσημων ισχυρών και μακρόπνοων σχέσεων με συμβατική ή άλλη εμπράγματη αναγνώριση που να εγγυάται την οικονομική αλληλεγγύη μεταξύ των επιχειρήσεων αυτών. Όταν ασκείται δεσπόζουσα επιρροή μέσω κεντρικού συντονισμού, οι επιχειρήσεις αυτές θα πρέπει να υπόκεινται σε εποπτεία σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται για τους ομίλους με κεφαλαιακούς δεσμούς, ώστε να προστατεύονται επαρκώς οι αντισυμβαλλόμενοι και να εξασφαλίζονται ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των ομίλων. (99) Η εποπτεία σε επίπεδο ομίλου θα πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να ασκείται στο επίπεδο της τελευταίας μητρικής επιχείρησης που έχει την έδρα της στην Κοινότητα. Εντούτοις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να ασκούν εποπτεία σε επίπεδο ομίλου σε περιορισμένο αριθμό κατώτερων επιπέδων, εφόσον το κρίνουν απαραίτητο. (100) Είναι απαραίτητο να υπολογίζεται η κατάσταση προσαρμοσμένης φερεγγυότητας των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων που ανήκουν σε ασφαλιστικό όμιλο. (101) Οι ενοποιημένες κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας για έναν όμιλο θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη συνολική διαφοροποίηση των κινδύνων που υπάρχει στο σύνολο των επιχειρήσεων ασφάλισης και αντασφάλισης του ομίλου, ούτως ώστε να αντικατοπτρίζονται δεόντως οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται ο όμιλος. (102) Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που ανήκουν σε όμιλο θα πρέπει να μπορούν να ζητούν την έγκριση εσωτερικού μοντέλου που θα χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της φερεγγυότητας, τόσο σε επίπεδο ομίλου όσο και μεμονωμένα. (103) Μολονότι ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας προβλέπουν ρητά διαμεσολαβητικό ή συμβουλευτικό ρόλο της CEIOPS, τούτο δεν θα πρέπει να αποκλείει την ανάληψη διαμεσολαβητικού ή συμβουλευτικού ρόλου εκ μέρους της CEIOPS και στο πλαίσιο άλλων διατάξεων. (104) Η παρούσα οδηγία αντικατοπτρίζει ένα καινοτόμο μοντέλο εποπτείας στο πλαίσιο του οποίου ανατίθεται βασικός ρόλος σε έναν επόπτη ομίλου, ενώ παράλληλα αναγνωρίζεται και διατηρείται ο σημαντικός ρόλος του μεμονωμένου επόπτη. Οι εξουσίες και οι ευθύνες των εποπτών συμβαδίζουν με την υποχρέωση λογοδοσίας τους. (105) Θα πρέπει όλοι οι αντισυμβαλλόμενοι και οι δικαιούχοι να αντιμετωπίζονται ισότιμα, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή τον τόπο διαμονής τους. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι όλα τα μέτρα που λαμβάνει μια αρχή εποπτείας με βάση την εντολή της σε εθνικό επίπεδο δεν θεωρούνται αντίθετα προςτα συμφέροντα του οικείου κράτους μέλους ή των αντισυμβαλλομένων και των δικαιούχων στο οικείο κράτος μέλος. Σε όλες τις περιπτώσεις διακανονισμού απαιτήσεων και εκκαθαρίσεων, τα στοιχεία ενεργητικού θα πρέπει να διανέμονται σε ισότιμη βάση σε όλους τους ενδιαφερομένους αντισυμβαλλόμενους, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή τον τόπο διαμονήςτους. (106) Είναι απαραίτητο να εξασφαλισθεί ότι τα ίδια κεφάλαια στο εσωτερικό του ομίλου είναι ικανοποιητικά κατανεμημένα και διατίθενται για την προστασία των αντισυμβαλλομένων και των δικαιούχων, εφόσον απαιτείται. Προς τον σκοπό αυτό, οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο ομίλου θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή ίδια κεφάλαια που να καλύπτουν την απαίτηση κεφαλαίου φερεγγυότητας. (107) Όλες οι εποπτικές αρχές που συμμετέχουν στην εποπτεία ομίλων θα πρέπει να μπορούν να κατανοούν τις λαμβανόμενες αποφάσεις, ιδίως όταν οι αποφάσεις αυτές λαμβάνονται από τον επόπτη ομίλου. Μόλις καθίστανται διαθέσιμες σε μία από τις εποπτικές αρχές, οι σχετικές πληροφορίες θα πρέπει, επομένως, να διαβιβάζονται στις άλλες εποπτικές αρχές, ούτως ώστε όλες οι εποπτικές αρχές να είναι σε θέση να σχηματίζουν άποψη βάσει των ίδιων πληροφοριών. Σε περίπτωση που οι ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία, θα πρέπει να ζητείται η ειδική γνώμη της CEIOPS για την επίλυση του ζητήματος. (108) Η φερεγγυότητα μιας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης η οποία είναι θυγατρική ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης τρίτης χώρας μπορεί να επηρεασθεί από τους χρηματοοικονομικούς πόρους του ομίλου στον οποίο ανήκει και από την κατανομή των πόρων αυτών στο εσωτερικό του ομίλου. Συνεπώς, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν τα μέσα για την άσκηση εποπτείας σε επίπεδο ομίλου και για τη λήψη των κατάλληλων μέτρων στο επίπεδο της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης οσάκις η φερεγγυότητά της υπονομεύεται ή ενδέχεται να υπονομευθεί. (109) Οι συγκεντρώσεις κινδύνου και οι συναλλαγές στο εσωτερικό του ομίλου μπορούν να επηρεάσουν τη χρηματοοικονομική κατάσταση των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. Συνεπώς, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ασκούν εποπτεία επί συγκεντρώσεων κινδύνου και συναλλαγών στο εσωτερικό του ομίλου, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των σχέσεων μεταξύ τόσο ρυθμιζόμενων όσο και μη ρυθμιζόμενων οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένων ασφαλιστικών εταιρειών χαρτοφυλακίου και ασφαλιστικών εταιρειών μεικτής δραστηριότητας, και να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα στο επίπεδο της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης οσάκις η φερεγγυότητά της υπονομεύεται ή ενδέχεται να υπονομευθεί (110) Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο ομίλου θα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλα συστήματα διακυβέρνησης, τα οποία θα υπόκεινται στην εποπτεία των αρμόδιων αρχών. (111) Οι οικείες αρχές εποπτείας θα πρέπει να διορίζουν επόπτη ομίλου για όλες τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που υπόκεινται σε εποπτεία σε επίπεδο ομίλου. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του επόπτη ομίλου θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις ενδεδειγμένες εξουσίες συντονισμού και λήψης αποφάσεων. Οι οικείες αρχές εποπτείας των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο θα πρέπει να προβαίνουν σε διευθετήσεις συντονισμού των ενεργειών τους. (112) Δεδομένου ότι αυξάνονται διαρκώς οι αρμοδιότητες του επόπτη ομίλου, θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι θα είναι αδύνατη η αυθαίρετη παράκαμψη των κριτηρίων επιλογής επόπτη ομίλου. Ιδιαίτερα, σε περιπτώσεις όπου για τον ορισμό επόπτη ομίλου θα λαμβάνονται υπόψη η διάρθρωση του ομίλου και η σχετική σημασία των δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης σε διάφορες αγορές, οι εσωτερικές συναλλαγές και η αντασφάλιση του ομίλου δεν θα πρέπει να υπολογίζονται διπλά στην αξιολόγηση της σχετικής σημασίας τους σε μια αγορά. (113) Οι εποπτικές αρχές όλων των κρατών μελών στα οποία εδρεύουν επιχειρήσεις του ομίλου θα πρέπει να συμμετέχουν στην εποπτεία σε επίπεδο ομίλου ως Σώμα εποπτικών αρχών (το «Σώμα»). Θα πρέπει να έχουν όλες πρόσβαση στις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στις άλλες αρχές εποπτείας του Σώματος και να συμμετέχουν δυναμικά στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Θα πρέπει να προβλεφθεί συνεργασία μεταξύ των αρχών που είναι υπεύθυνες για την άσκηση εποπτείας των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, καθώς και μεταξύ των αρχών αυτών και των αρχών που είναι υπεύθυνες για την άσκηση εποπτείας των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε άλλους χρηματοπιστωτικούς κλάδους. (114) Οι δραστηριότητες του Σώματος θα πρέπει να είναι ανάλογες της φύσης, της κλίμακας και της πολυπλοκότητας των εγγενών κινδύνων της επιχειρηματικής δραστηριότητας όλων των επιχειρήσεων που απαρτίζουν τον όμιλο και της διασυνοριακής διάστασης. Το Σώμα θα πρέπει να δημιουργείται προκειμένου να διασφαλισθεί ότι εφαρμόζονται ουσιαστικά, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, η συνεργασία, η ανταλλαγή πληροφοριών και οι διαδικασίες διαβούλευσης μεταξύ των εποπτικών αρχών στο πλαίσιο του Σώματος. Οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιούν το Σώμα προκειμένου να προωθούν τη σύγκλιση των αντίστοιχων αποφάσεών τους και να συνεργάζονται στενά για τη διεκπεραίωση των εποπτικών δραστηριοτήτων τους στο πλαίσιο του ομίλου με εναρμονισμένα κριτήρια. (115) Η παρούσα οδηγία προβλέπει συμβουλευτικό ρόλο για την CEIOPS. Οι συμβουλές της CEIOPS προς την αρχή εποπτείας ομίλου δεν θα πρέπει να είναι δεσμευτικές για την αρχή αυτή κατά τη λήψη της απόφασής της. Κατά τη λήψη των αποφάσεών της, η αρχή εποπτείας ομίλου θα πρέπει να λαμβάνει πλήρως υπόψη τις συμβουλές αυτές και να αιτιολογεί οποιαδήποτε σημαντική απόκλιση της απόφασής της από αυτές. (116) Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που ανήκουν σε όμιλο επικεφαλής του οποίου είναι επιχείρηση που έχει την έδρα της εκτός της Κοινότητας θα πρέπει να υπόκεινται σε ισοδύναμες και κατάλληλες ρυθμίσεις εποπτείας σε επίπεδο ομίλου. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί διαφάνεια των κανόνων και ανταλλαγή πληροφοριών με τις αρχές τρίτων χωρών κάθε φορά που αυτό είναι απαραίτητο. Προκειμένου να διασφαλίζεται η εναρμονισμένη προσέγγιση στον προσδιορισμό και την αξιολόγηση της ισοδυναμίας της εποπτείας της ασφάλισης και αντασφάλισης τρίτων χωρών, θα πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα της Επιτροπής να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις σχετικά με την ισοδυναμία καθεστώτων φερεγγυότητας τρίτων χωρών. Για τις τρίτες χώρες για τις οποίες δεν έχει λάβει απόφαση η Επιτροπή, η αξιολόγηση της ισοδυναμίας θα πρέπει να γίνεται από τον επόπτη ομίλου μετά από διαβούλευση με τις λοιπές αρμόδιες αρχές εποπτείας. (117) Εφόσον η εθνική νομοθεσία που αφορά τα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης δεν έχει εναρμονισθεί, είναι σκόπιμο να εξασφαλισθεί, στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, η αμοιβαία αναγνώριση των μέτρων εξυγίανσης των κρατών μελών καθώς και της νομοθεσίας που αφορά την εκκαθάριση ασφαλιστικών επιχειρήσεων, καθώς επίσης και η αναγκαία συνεργασία, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ενότητας, της καθολικότητας, του συντονισμού, της δημοσιότητας των εν λόγω μέτρων και της ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας των ασφαλιστικών πιστωτών (118) Θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι τα μέτρα εξυγίανσης που λαμβάνονται από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση της οικονομικής ευρωστίας μιας ασφαλιστικής επιχείρησης και την αποφυγή, κατά το δυνατόν, της διαδικασίας εκκαθάρισης, επιφέρουν πλήρη αποτελέσματα σε όλη την Κοινότητα, χωρίς, εντούτοις, να θίγονται τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης έναντι τρίτων χωρών. (119) Θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των αρχών που είναι αρμόδιες για τα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης και των αρχών εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. (120) Ο ορισμός του «υποκαταστήματος» για λόγους αφερεγγυότητας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη, σύμφωνα με τις υφιστάμενες αρχές περί αφερεγγυότητας, την ενιαία νομική προσωπικότητα της ασφαλιστικής επιχείρησης. Εντούτοις, το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής θα πρέπει να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονται κατά την εκκαθάριση της εν λόγω ασφαλιστικής επιχείρησης, το ενεργητικό και το παθητικό των ανεξαρτήτων προσώπων τα οποία τυγχάνουν μονίμως εξουσιοδοτημένα να ενεργούν ως αντιπρόσωποι της ασφαλιστικής επιχείρησης. (121) Θα πρέπει να θεσπισθούν οι προϋποθέσεις υπαγωγής στο πεδίο της παρούσας οδηγίας των εκκαθαριστικών διαδικασιών οι οποίες, παρόλο που δεν βασίζονται σε αφερεγγυότητα, συνεπάγονται την προνομιακή μεταχείριση των απαιτήσεων εξ ασφαλίσεως. Οι απαιτήσεις των εργαζομένων μιας ασφαλιστικής επιχείρησης που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση θα πρέπει να μπορούν να υποκαθίστανται από εθνικό σύστημα εγγύησης αποδοχών. Αυτές οι υποκατασταθείσες απαιτήσεις θα πρέπει να μπορούν να επωφελούνται από τη μεταχείριση που προβλέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής (lex concursus). (122) Η λήψη μέτρων εξυγίανσης δεν εμποδίζει την έναρξη διαδικασιών εκκαθάρισης. Οι διαδικασίες εκκαθάρισης θα πρέπει, συνεπώς, να μπορούν να κινούνται είτε εν ανυπαρξία είτε μετά τη λήψη μέτρων εξυγίανσης και μπορούν να τερματίζονται με συμβιβασμό ή άλλα ανάλογα μέτρα, στα οποία περιλαμβάνονται τα μέτρα εξυγίανσης. (123) Μόνον οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής θα πρέπει να εξουσιοδοτούνται να λαμβάνουν αποφάσεις για τις διαδικασίες εκκαθάρισης που αφορούν ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Οι αποφάσεις θα πρέπει να παράγουν αποτελέσματα σε όλη την Κοινότητα και να αναγνωρίζονται από όλα τα κράτη μέλη. Οι αποφάσεις θα πρέπει να δημοσιεύονται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες στο κράτος μέλος καταγωγής διαδικασίες, καθώς και στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πληροφορίες θα πρέπει επίσης να τίθενται στη διάθεση των γνωστών πιστωτών οι οποίοι διαμένουν στην Κοινότητα, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αναγγέλλουν απαιτήσεις ή να υποβάλλουν παρατηρήσεις. (124) Κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης ασφαλιστικής επιχείρησης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο του ενεργητικού και του παθητικού της. (125) Όλες οι προϋποθέσεις της έναρξης, διεξαγωγής και περάτωσης της εκκαθαριστικής διαδικασίας θα πρέπει να διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής. (126) Προκειμένου να εξασφαλισθεί η συντονισμένη δράση των κρατών μελών, οι αρχές εποπτείας του κράτους μέλους καταγωγής και οι αρχές εποπτείας όλων των άλλων κρατών μελών θα πρέπει να ενημερώνονται επειγόντως για την έναρξη της εκκαθαριστικής διαδικασίας. (127) Κατά τις διαδικασίες εκκαθάρισης, έχει υψίστη σημασία να δίδεται στους ασφαλισμένους, στους αντισυμβαλλομένους, στους δικαιούχους και σε κάθε ζημιωθέντα δικαίωμα άσκησης ευθείας αγωγής κατά της ασφαλιστικής επιχείρησης όσον αφορά απαίτηση εξ ασφαλιστικών πράξεων. Η προστασία αυτή δεν θα πρέπει να καλύπτει απαιτήσεις οι οποίες δεν προκύπτουν από υποχρεώσεις βάσει ασφαλιστηρίων συμβολαίων ή ασφαλιστικών πράξεων αλλά από αστική ευθύνη αντιπροσώπου κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων, για τις οποίες σύμφωνα με το δίκαιο που διέπει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ή την ασφαλιστική πράξη, ο συγκεκριμένος αντιπρόσωπος δεν είναι υπεύθυνος δυνάμει του εν λόγω ασφαλιστηρίου ή της εν λόγω ασφαλιστικής πράξης. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό ο στόχος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι ασφαλιστικοί πιστωτές να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης επιλέγοντας μεταξύ ισοδυνάμων μεθόδων, καμία από τις οποίες δεν θα πρέπει να εμποδίζει ένα κράτος μέλος να ορίζει σειρά κατάταξης μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών ασφαλιστικών απαιτήσεων. Περαιτέρω, θα πρέπει να εξασφαλίζεται η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ της προστασίας των ασφαλιστικών πιστωτών και άλλων προνομιακών πιστωτών που προστατεύονται από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους. (128) Η έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης θα πρέπει να συνεπάγεται την ανάκληση της άδειας λειτουργίας που έχει χορηγηθεί στην ασφαλιστική επιχείρηση, εκτός αν αυτή η άδεια έχει ήδη ανακληθεί προηγουμένως. (129) Οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα, κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης, να αναγγέλλουν απαιτήσεις ή να υποβάλλουν γραπτές παρατηρήσεις. Οι απαιτήσεις πιστωτών που διαμένουν σε διαφορετικά κράτη μέλη από το κράτος μέλος καταγωγής θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, όπως και οι ισοδύναμες απαιτήσεις που προβάλλονται στο κράτος μέλος καταγωγής, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή τόπου διαμονής. (130) Προκειμένου να προστατεύεται η εύλογη εμπιστοσύνη και η ασφάλεια ορισμένων συναλλαγών σε κράτη μέλη διαφορετικά από το κράτος μέλος καταγωγής, είναι απαραίτητο να καθορισθεί το δίκαιο που διέπει τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης όσον αφορά την εκκρεμοδικία και τις επιμέρους πράξεις εκτέλεσης που προκύπτουν από την εκκρεμοδικία. (131) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή ( 22 ). (132) Ειδικότερα, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να θεσπίζει μέτρα σχετικά με την προσαρμογή των παραρτημάτων και μέτρα που να διευκρινίζουν ειδικότερα τις εποπτικές εξουσίες και ενέργειες που θα πρέπει να υλοποιηθούν και να θέτουν λεπτομερέστερες απαιτήσεις σε τομείς, όπως το σύστημα διακυβέρνησης, η κοινολόγηση πληροφοριών, τα κριτήρια αξιολόγησης σχετικά με την απόκτηση ειδικών συμμετοχών, ο υπολογισμός των τεχνικών προβλέψεων και των κεφαλαιακών απαιτήσεων, οι επενδυτικοί κανόνες και η εποπτεία σε επίπεδο ομίλου. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να θεσπίζει μέτρα εφαρμογής με τα οποία να εκχωρείται σε τρίτες χώρες καθεστώς ισοδυναμίας προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Δεδομένου ότι τα εν λόγω μέτρα είναι γενικής εμβέλειας και έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, μεταξύ άλλων, με τη συμπλήρωσή της με νέα μη ουσιώδη στοιχεία, θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ. (133) Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, και μπορούν, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών. (134) Η οδηγία 64/225/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της αντασφαλίσεως και της αντεκχωρήσεως ( 23 ), η οδηγία 73/240/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως στον τομέα της πρωτασφαλίσεως εκτός από την ασφάλιση ζωής ( 24 ), η οδηγία 76/580/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1976, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ «περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν των ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής» ( 25 ) και η οδηγία 84/641/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 1984, για την τροποποίηση, όσον αφορά ιδίως την τουριστική βοήθεια, της πρώτης οδηγίας (73/239/ΕΟΚ) περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφάλισης, εκτός της ασφάλισης ζωής, και την άσκηση αυτής ( 26 ) έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου και θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθούν. (135) Η υποχρέωση ενσωμάτωσης της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιορισθεί στις διατάξεις που αντιπροσωπεύουν ουσιώδη μεταβολή σε σχέση με τις προγενέστερες οδηγίες. Η υποχρέωση ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται προβλέπεται από τις προϋπάρχουσες οδηγίες. (136) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα VI, μέρος B. (137) Η Επιτροπή θα επανεξετάσει την επάρκεια των υφισταμένων καθεστώτων εγγυήσεων στον ασφαλιστικό τομέα και θα υποβάλει κατάλληλη νομοθετική πρόταση. (138) Το άρθρο 17, παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών ( 27 ) περιέχει αναφορές στις υπάρχουσες νομοθετικές διατάξεις για τα περιθώρια φερεγγυότητας. Οι αναφορές αυτές θα πρέπει να παραμείνουν, προκειμένου να διατηρηθεί η υπάρχουσα κατάσταση. Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την οδηγία 2003/41/ΕΚ, βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας, το συντομότερο δυνατόν. Η Επιτροπή θα πρέπει, με την υποστήριξη της CEIOPS, να αναπτύξει ένα κατάλληλο σύστημα κανόνων φερεγγυότητας για τα ιδρύματα συνταξιοδοτικών παροχών, λαμβάνοντας πλήρως υπόψη τις βασικές διαφορές μεταξύ ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, και, δεν θα πρέπει, συνεπώς, να προδικάζει ότι η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα επιβάλλεται στα ιδρύματα αυτά. (139) Η Επιτροπή θα πρέπει, το συντομότερο δυνατόν, αλλά όχι αργότερα από το τέλος του 2010, να υποβάλει πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας 2002/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση ( 28 ), λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες της παρούσας οδηγίας για τους αντισυμβαλλομένους. (140) Το μοντέλο ρύθμισης και εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα της ΕΕ έχει απόλυτη ανάγκη από περαιτέρω ευρεία μεταρρύθμιση, την οποία θα πρέπει να δρομολογήσει σύντομα η Επιτροπή, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα συμπεράσματα της ομάδας ειδικών υπό την προεδρία του Jacques de Larosière, της 25ης Φεβρουαρίου 2009. Η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει τα νομοθετικά μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που παρατηρούνται σε σχέση με τις διατάξεις για τον συντονισμό και τη συνεργασία στο πλαίσιο της εποπτείας. (141) Είναι αναγκαίο να ζητείται η συμβουλή της CEIOPS σχετικά με τον καλύτερο τρόπο για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που αφορούν την ενισχυμένη εποπτεία ομίλου και τη διαχείριση κεφαλαίου στο πλαίσιο ομίλων επιχειρήσεων ασφάλισης ή αντασφάλισης. Η CEIOPS θα πρέπει να καλείται να παρέχει συμβουλές που να βοηθούν την Επιτροπή να αναπτύσσει τις προτάσεις της υπό συνθήκες που αντιστοιχούν σε υψηλό επίπεδο προστασίας των αντισυμβαλλομένων (και των δικαιούχων) και διασφαλίζουν την οικονομική σταθερότητα. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να κληθεί η CEIOPS να συμβουλεύει την Επιτροπή σχετικά με τη δομή και τις αρχές που θα μπορούν να διέπουν τις πιθανές μελλοντικές τροποποιήσεις της παρούσας οδηγίας, οι οποίες ενδέχεται να χρειάζονται προκειμένου να τεθούν σε ισχύ οι αλλαγές που ενδεχομένως θα προταθούν. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση ακολουθούμενη από σχετικές προτάσεις σχετικά με εναλλακτικά καθεστώτα προληπτικής εποπτείας των επιχειρήσεων ασφάλισης και αντασφάλισης που ανήκουν σε ομίλους, για τη βελτίωση της αποδοτικότητας στη διαχείριση κεφαλαίων στο πλαίσιο του ομίλου, αν κρίνει ότι υπάρχει επαρκές βοηθητικό ρυθμιστικό πλαίσιο για τη θέσπιση τέτοιου καθεστώτος. Ειδικότερα, είναι επιθυμητό, το βοηθητικό καθεστώς ομίλου να λειτουργεί σε υγιείς βάσεις, στηριζόμενο στην ύπαρξη εναρμονισμένων και επαρκώς χρηματοδοτούμενων καθεστώτων εγγυήσεων ασφάλισης, εναρμονισμένου και νομικά δεσμευτικού πλαισίου μεταξύ αρμόδιων αρχών, κεντρικών τραπεζών και υπουργείων οικονομικών, για τη διαχείριση και αντιμετώπιση κρίσεων και τον καταμερισμό των φορολογικών βαρών, που να ευθυγραμμίζει τις αρμοδιότητες εποπτείας και τις φορολογικές ευθύνες, νομικά δεσμευτικού πλαισίου για τη διαμεσολάβηση σε διαφορές στον τομέα της εποπτείας, εναρμονισμένου πλαισίου έγκαιρης επέμβασης, εναρμονισμένου πλαισίου για τη μεταφορά στοιχείων ενεργητικού, και διαδικασιών αφερεγγυότητας και εκκαθάρισης που να εξαλείφουν τα εμπόδια που θέτει η εθνική εμπορική ή εταιρική νομοθεσία στη μεταφορά στοιχείων ενεργητικού. Στην έκθεσή της, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τη χρονική διακύμανση της διαφοροποίησης και τον κίνδυνο που συνεπάγεται η συμμετοχή σε όμιλο, τις πρακτικές όσον αφορά την κεντρική διαχείριση κινδύνου σε ομίλους, τη λειτουργία εσωτερικών μοντέλων στον όμιλο, καθώς και την εποπτεία των συναλλαγών και της συγκέντρωσης του κινδύνου στο εσωτερικό του ομίλου. (142) Σύμφωνα με την παράγραφο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας ( 29 ), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση, και προς όφελος της Κοινότητας, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία των οδηγιών με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιούν, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:







ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΙΤΛΟΣ I ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΠΡΩΤΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Αντικειμενο, πεδιο εφαρμογης και ορισμοι ΤΜΗΜΑ 1 Αντικειμενο και πεδιο εφαρμογης ΤΜΗΜΑ 2 Εξαιρεσεις απο το πεδιο εφαρμογης Ενότητα 1 Γενικές διατάξεις Ενότητα 2 Ασφάλιση ζημιών Ενότητα 3 Ασφάλιση ζωής Ενότητα 4 Αντασφάλιση ΤΜΗΜΑ 3 Ορισμοι ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Αναληψη δραστηριοτητων ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Εποπτικες αρχες και γενικοι κανονες ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Οροι ασκησης των δραστηριοτητων ΤΜΗΜΑ 1 Ευθυνη του διοικητικου ή διαχειριστικου οργανου ΤΜΗΜΑ 2 Συστημα διακυβερνησης ΤΜΗΜΑ 3 Δημοσιοποιηση ΤΜΗΜΑ 4 Ειδικη συμμετοχη ΤΜΗΜΑ 5 Επαγγελματικο απορρητο, ανταλλαγη πληροφοριων και προωθηση της συγκλησης των εποπτικων πρακτικων ΤΜΗΜΑ 6 Καθηκοντα ελεγκτων ΚΕΦΑΛΑΙΟ V Ασκηση των δραστηριοτητων ασφαλισης ζωης και ζημιων ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI Κανονες για την αποτιμηση των στοιχειων του ενεργητικου και του παθητικου, των τεχνικων προβλεψεων, των ιδιων κεφαλαιων, των κεφαλαιακων απαιτησεων φερεγγυοτητας, των ελαχιστων κεφαλαιακων απαιτησεων και επενδυτικοι κανονες ΤΜΗΜΑ 1 Αποτιμηση στοιχεων του ενεργητικου και του παθητικου ΤΜΗΜΑ 2 Κανονες σχετικοι με τις τεχνικες προβλεψεις ΤΜΗΜΑ 3 Ιδια κεφαλαια Ενότητα 1 Προσδιορισμος των ιδιων κεφαλαιων Ενότητα 2 Ταξινομηση των ιδιων κεφαλαιων Ενότητα 3 Επιλεξιμοτητα των ιδιων κεφαλαιων ΤΜΗΜΑ 4 Κεφαλαιακες απαιτησεις φερεγγυοτητας Ενότητα 1 Γενικες διαταξεις για τις κεφαλαιακες απαιτησεις φερεγγυοτητας με τη χρησιμοποιηση της τυποποιημενης μεθοδου ή εσωτερικου υποδειγματος Ενότητα 2 Κεφαλαιακες απαιτησεις φερεγγυοτητας - τυποποιημενη μεθοδος Ενότητα 3 Κεφαλαιακες απαιτησεις φερεγγυοτητας - πληρη και μερικα εσωτερικα υποδειγματα ΤΜΗΜΑ 5 Ελαχιστες κεφαλαιακες απαιτησεις ΤΜΗΜΑ 6 Επενδυσεις ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII Ασφαλιστικες και αντασφαλιστικες επιχειρησεις σε οικονομικη δυσχερεια ή σε παρανομη κατασταση ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII Δικαιωμα εγκαταστασης και ελευθερια παροχης υπηρεσιων ΤΜΗΜΑ 1 Εγκατασταση ασφαλιστικων επιχειρησεων ΤΜΗΜΑ 2 Ελευθερια παροχης υπηρεσιων απο ασφαλιστικες επιχειρησεις Ενότητα 1 Γενικες διαταξεις Ενότητα 2 Αστικη ευθυνη αυτοκινητου ΤΜΗΜΑ 3 Αρμοδιοτητες των εποπτικων αρχων του κρατους μελους καταγωγης Ενότητα 1 Ασφαλιση Ενότητα 2 Αντασφαλιση ΤΜΗΜΑ 4 Στατιστικα στοιχεια ΤΜΗΜΑ 5 Μεταχειριση των συμβασεων υποκαταστηματων σε διαδικασιες εκκαθαρισης ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX Υποκαταστηματα που ειναι εγκατεστημενα στο εσωτερικο της κοινοτητας και υπαγονται στις ασφαλιστικες ή αντασφαλιστικες επιχειρησεις η εδρα των οποιων ευρισκεται εκτος της κοινοτητας ΤΜΗΜΑ 1 Αναληψη δραστηριοτητων ΤΜΗΜΑ 2 Αντασφαλιση ΚΕΦΑΛΑΙΟ X Θυγατρικες ασφαλιστικων και αντασφαλιστικων επιχειρησεων που διεπονται απο το δικαιο τριτης χωρας και αποκτηση συμμετοχης απο τις επιχειρησεις αυτες ΤΙΤΛΟΣ II ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Εφαρμοστεο δικαιο και οροι συμβολαιων πρωτασφαλισης ΤΜΗΜΑ 1 Εφαρμοστεο δικαιο ΤΜΗΜΑ 2 Υποχρεωτικη ασφαλιση ΤΜΗΜΑ 3 Διαταξεις γενικου συμφεροντος ΤΜΗΜΑ 4 Οροι ασφαλιστηριων συμβολαιων και τιμολογια ΤΜΗΜΑ 5 Πληροφοριες προς τους αντισυμβαλλομενους Ενότητα 1 Ασφαλιση ζημιων Ενότητα 2 Ασφαλιση ζωης ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Ειδικες διαταξεις για την ασφαλιση ζημιων ΤΜΗΜΑ 1 Γενικες διαταξεις ΤΜΗΜΑ 2 Κοινοτικη συνασφαλιση ΤΜΗΜΑ 3 Βοηθεια ΤΜΗΜΑ 4 Ασφαλιση νομικης προστασιας ΤΜΗΜΑ 5 Ασφαλιση ασθενειας ΤΜΗΜΑ 6 Ασφαλιση εργατικων ατυχηματων ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Ειδικες διαταξεις για την ασφαλιση ζωης ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Ειδικοι κανονες για την αντασφαλιση ΤΙΤΛΟΣ III ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΜΙΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Εποπτεια ομιλου: ορισμοι, περιπτωσεις εφαρμογης, πεδιο εφαρμογης και επιπεδα ΤΜΗΜΑ 1 Ορισμοι ΤΜΗΜΑ 2 Περιπτωσεις εφαρμογης και πεδιο εφαρμογης ΤΜΗΜΑ 3 Επιπεδα ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Χρηματοοικονομικη θεση ΤΜΗΜΑ 1 Φερεγγυοτητα του ομιλου Ενότητα 1 Γενικες διαταξεις Ενότητα 2 Επιλογή της μεθόδου υπολογισμού και γενικές αρχές Ενότητα 3 Εφαρμογη των μεθοδων υπολογισμου Ενότητα 4 Μεθοδοι υπολογισμου Ενότητα 5 Εποπτεια φερεγγυοτητας ομιλου ασφαλιστικων και αντασφαλιστικων επιχειρησεων που ειναι θυγατρικες ασφαλιστικης εταιρειας χαρτοφυλακιου Ενότητα 6 Εποπτεια φερεγγυοτητας ομιλου για ομιλους με κεντρικη διαχειριση κινδυνου ΤΜΗΜΑ 2 Συγκεντρωση κινδυνων και συναλλαγες εντος του ομιλου ΤΜΗΜΑ 3 Διαχειριση κινδυνου και εσωτερικος ελεγχος ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Μετρα για τη διευκολυνση της εποπτειας του ομιλου ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Τριτες χωρες ΚΕΦΑΛΑΙΟ V Ασφαλιστικες εταιρειες χαρτοφυλακιου μικτης δραστηριοτητας ΤΙΤΛΟΣ IV ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Πεδιο εφαραμογης και ορισμοι ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Μετρα εξυγιανσης ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Διαδικασια εκκαθαρισης ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Κοινες διαταξεις ΤΙΤΛΟΣ V ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΙΤΛΟΣ VI ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Μεταβατικες διαταξεις ΤΜΗΜΑ 1 Ασφαλιση ΤΜΗΜΑ 2 Αντασφαλιση ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Τελικες διαταξεις ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΚΛΑΔΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΖΗΜΙΩΝ A. Ταξινόμηση των κινδύνων κατά κλάδους B. Ονομασία της άδειας λειτουργίας που παρέχεται ταυτοχρόνως για περισσότερους κλάδους ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΚΛΑΔΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΖΩΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΝΟΜΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ A. Μορφή επιχειρήσεων ασφάλισης ζημιών B. Μορφή επιχειρήσεων ασφάλισης ζωής C. Μορφή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ (SCR) 1. Υπολογισμός των βασικών κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας 2. Υπολογισμός της ενότητας «αναλαμβανόμενος κίνδυνος στον κλάδο ζημιών» 3. Υπολογισμός της ενότητας «αναλαμβανόμενος κίνδυνος στον κλάδο ζωής» 4. Υπολογισμός της ενότητας «κίνδυνος αγοράς» ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΟΜΑΔΕΣ ΚΛΑΔΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΖΗΜΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 159 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI Μέρος A Καταργούμενες οδηγίες, με κατάλογο τω διαδοχικών τους τροποποιήσεων (κατά το άρθρο 310) Μέρος B Κατάλογος προθεσμιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο (κατά το άρθρο 310) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ







ΤΙΤΛΟΣ I

ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΠΡΩΤΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗΣ







ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Αντικειμενο, πεδιο εφαρμογης και ορισμοι







Τμημα 1

Αντικειμενο και πεδιο εφαρμογης

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες σχετικά με τα εξής:

(1) την ανάληψη και την άσκηση, εντός της Κοινότητας, των μη μισθωτών δραστηριοτήτων πρωτασφαλίσεως και αντασφαλίσεως·

(2) την εποπτεία ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών ομίλων·

(3) την εξυγίανση και την εκκαθάριση των επιχειρήσεων πρωτασφάλισης.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται για επιχειρήσεις πρωτασφάλισης ζωής και ζημιών, που είναι εγκατεστημένες στο έδαφος κράτους μέλους ή που επιθυμούν να εγκατασταθούν σ’ αυτό.

Εφαρμόζεται επίσης για επιχειρήσεις αντασφάλισης που ασκούν μόνον αντασφαλιστικές δραστηριότητες και που είναι εγκατεστημένες στο έδαφος κράτους μέλους ή που επιθυμούν να εγκατασταθούν σ’ αυτό, με την εξαίρεση του τίτλου IV.

2. Όσον αφορά την ασφάλιση ζημιών, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε δραστηριότητες ασφάλισης ζημιών των κατηγοριών που καθορίζονται στο μέρος Α του παραρτήματος Ι. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο, η ασφάλιση ζημιών περιλαμβάνει τη δραστηριότητα που συνίσταται στην παροχή βοήθειας στα πρόσωπα τα οποία περιέρχονται σε δυσχερή θέση κατά τη διάρκεια μετακινήσεων ή απουσίας από την κατοικία ή από τη συνήθη διαμονή τους. Συνίσταται στην ανάληψη, έναντι προηγούμενης καταβολής ασφαλίστρου, της υποχρέωσης άμεσης παροχής βοήθειας στον δικαιούχο σύμβασης βοήθειας, όταν αυτός περιέρχεται σε δυσχερή θέση λόγω τυχαίου γεγονότος, στις περιπτώσεις και με τους όρους που προβλέπει η σύμβαση.

Η βοήθεια είναι δυνατόν να συνίσταται σε παροχές εις χρήμα ή εις είδος. Η παροχή εις είδος είναι δυνατόν να συνίσταται και στη χρησιμοποίηση του προσωπικού και του εξοπλισμού που ανήκουν σ’ αυτόν που παρέχει τη βοήθεια.

Η δραστηριότητα βοήθειας δεν καλύπτει τις υπηρεσίες συντήρησης ή διατήρησης, την εξυπηρέτηση μετά την πώληση, ούτε την απλή ένδειξη ή παροχή βοήθειας, ως μεσολάβηση.

3. Όσον αφορά την ασφάλιση ζωής, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

α) στις ακόλουθες δραστηριότητες ασφάλισης ζωής, εφόσον απορρέουν από μια σύμβαση: (i) του κλάδου ζωής, που περιλαμβάνει την ασφάλιση επιβιώσεως, την ασφάλιση θανάτου, τη μεικτή ασφάλιση, την ασφάλιση ζωής με επιστροφή ασφαλίστρων, την ασφάλιση γάμου, την ασφάλιση γεννήσεως· (ii) της ασφάλισης προσόδου· (iii) των πρόσθετων ασφαλίσεων που συνάπτονται συμπληρωματικώς προς ασφαλίσεις ζωής, ιδίως των ασφαλίσεων σωματικών βλαβών, περιλαμβανομένης και της ανικανότητας για επαγγελματική εργασία, των ασφαλίσεων θανάτου συνεπεία ατυχήματος, των ασφαλίσεων αναπηρίας συνεπεία ατυχήματος ή ασθενείας· (iv) των τύπων της «permanent health insurance» (διαρκούς ασφάλισης ασθενείας), μη ακυρώσιμης, που ασκούνται σήμερα στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο·

β) στις ακόλουθες εργασίες, εφόσον απορρέουν από μια σύμβαση, υπόκεινται δε στον έλεγχο των αρμοδίων για την εποπτεία των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων αρχών: i) τις εργασίες οι οποίες συνεπάγονται τη δημιουργία ενώσεων, στις οποίες συμμετέχουν τα μέλη με σκοπό την από κοινού κεφαλαιοποίηση των εισφορών τους και τη διανομή του δημιουργούμενου κεφαλαίου, είτε μεταξύ των επιζώντων είτε μεταξύ των ελκόντων δικαίωμα από τους αποθανόντες (τοντίνες)· ii) τις εργασίες κεφαλαιοποιήσεως που βασίζονται στην τεχνική των αναλογιστικών υπολογισμών και περικλείουν, έναντι εφάπαξ ή περιοδικών εισφορών καθορισμένων εκ των προτέρων, την ανάληψη υποχρεώσεων για ορισμένο χρονικό διάστημα και για ορισμένο ποσό· iii) τις εργασίες διαχειρίσεως συλλογικών κεφαλαίων συνταξιοδοτήσεως, που περιλαμβάνουν τη διαχείριση των τοποθετημένων κεφαλαίων, και ιδίως των στοιχείων του ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν τα αποθεματικά οργανισμών, οι οποίοι καταβάλλουν παροχές σε περίπτωση θανάτου, σε περίπτωση επιβιώσεως ή σε περίπτωση διακοπής ή μειώσεως δραστηριοτήτων· iv) τις εργασίες που προβλέπονται στο σημείο iii), όταν συνοδεύονται από εγγύηση ασφαλίσεως που καλύπτει είτε τη διατήρηση του κεφαλαίου είτε την εξυπηρέτησή του με έναν ελάχιστο τόκο· v) τις εργασίες που διενεργούνται από επιχειρήσεις ασφάλισης ζωής, όπως αυτές που προβλέπονται στο κεφάλαιο 1, τίτλος 4 του βιβλίου IV του γαλλικού ασφαλιστικού κώδικα·

γ) στις εργασίες που εξαρτώνται από τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής και καθορίζονται ή προβλέπονται από τη νομοθεσία των κοινωνικών ασφαλίσεων, εφόσον ασκούνται ή διευθύνονται, σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους, από επιχειρήσεις ασφάλισης ζωής με δικό τους κίνδυνο.







Τμημα 2

Εξαιρεσεις απο το πεδιο εφαρμογης







Ενοτητα 1

Γενικες διαταξεις

Άρθρο 3

Συστήματα υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης

Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχείο γ), η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις ασφαλίσεις που περιλαμβάνονται σε σύστημα υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης.

Άρθρο 4

Εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής λόγω μεγέθους

1. Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 3 και των άρθρων 5 έως 10, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) τα ακαθάριστα ετήσια έσοδα από ασφάλιστρα της επιχείρησης δεν υπερβαίνουν τα 5 εκατ. EUR·

β) οι συνολικές τεχνικές προβλέψεις της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλιστικές συμβάσεις και Φορείς Ειδικού Σκοπού, όπως αναφέρεται στο άρθρο 75, δεν υπερβαίνουν τα 25 εκατ. EUR·

γ) αν οι επιχειρήσεις ανήκουν σε όμιλο, οι συνολικές τεχνικές προβλέψεις του ομίλου, συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλιστικές συμβάσεις και Φορείς Ειδικού Σκοπού, όπως αναφέρεται στο άρθρο 75, δεν υπερβαίνουν τα 25 εκατ. EUR·

δ) οι δραστηριότητες της επιχείρησης δεν περιλαμβάνουν ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές δραστηριότητες που να καλύπτουν κινδύνους ασφάλισης αστικής ευθύνης, πιστώσεων και εγγυήσεων, εκτός εάν συνιστούν συμπληρωματικούς κινδύνους κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1· και

ε) στην επιχειρηματική δραστηριότητα της επιχείρησης δεν περιλαμβάνονται οι αντασφαλιστικές εργασίες για ποσά πάνω από 0,5 εκατ. EUR των ακαθάριστων ετήσιων εσόδων από ασφάλιστρα ή 2,5 εκατ. EUR των τεχνικών τους προβλέψεων, συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλιστικές συμβάσεις και Φορείς Ειδικού Σκοπού, ή πάνω από 10 % των ακαθάριστων εσόδων τους από ασφάλιστρα ή πάνω από το 10 % των τεχνικών προβλέψεών τους, συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλιστικές συμβάσεις και Φορείς Ειδικού Σκοπού.

2. Εάν οποιαδήποτε από τα ποσά που καθορίζονται στην παράγραφο 1 υπερκαλυφθεί επί τρία συνεχή έτη, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται από το τέταρτο έτος.

3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ζητούν άδεια λειτουργίας για την ανάληψη δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης των οποίων τα ετήσια ακαθάριστα έσοδα από ασφάλιστρα ή οι ακαθάριστες τεχνικές προβλέψεις συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλιστικές συμβάσεις και Φορείς Ειδικού Σκοπού, αναμένεται να υπερβούν τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 1 εντός των επόμενων 5 ετών.

4. Η παρούσα οδηγία παύει να έχει εφαρμογή στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις για τις οποίες η αρχή εποπτείας έχει επαληθεύσει ότι πληρούνται όλες ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) οιοδήποτε από τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν υπερκαλύπτονται επί τα τρία τουλάχιστον τελευταία συνεχή έτη· και

β) οιοδήποτε από τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν αναμένεται να υπερκαλυφθεί εντός των επόμενων πέντε ετών.

Ενόσω η ενδιαφερόμενη ασφαλιστική επιχείρηση ασκεί δραστηριότητες σύμφωνα με τα άρθρα 143 έως 147, η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται.

5. Οι παράγραφοι 1 και 4 δεν εμποδίζουν μια επιχείρηση να υποβάλει αίτηση για άδεια ή να συνεχίσει να έχει άδεια βάσει της παρούσας οδηγίας.







Ενοτητα 2

Ασφαλιση ζημιων

Άρθρο 5

Δραστηριότητες

Όσον αφορά την ασφάλιση ζημιών, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες εργασίες:

(1) τις εργασίες κεφαλαιοποιήσεως, όπως ορίζονται από το δίκαιο κάθε κράτους μέλους·

(2) τις εργασίες των ιδρυμάτων προνοίας και αλληλοβοηθείας, οι παροχές των οποίων ποικίλλουν ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους και στους οποίους η εισφορά των μελών καθορίζεται με βάση σταθερού ποσοστού·

(3) τις εργασίες που πραγματοποιούνται από οργανισμό ο οποίος δεν έχει νομική προσωπικότητα και που έχουν ως αντικείμενο την αλληλασφάλιση των μελών του, άνευ πληρωμής ασφαλίστρων και άνευ δημιουργίας τεχνικών προβλέψεων· ή

(4) τις εργασίες ασφαλίσεως εξαγωγικών πιστώσεων για τον λογαριασμό ή με την εγγύηση του κράτους ή όταν το κράτος είναι ο ασφαλιστής.

Άρθρο 6

Βοήθεια

1. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για τη δραστηριότητα βοήθειας, η οποία πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) η βοήθεια παρέχεται σε περίπτωση ατυχήματος ή βλάβης οδικού οχήματος, όταν το ατύχημα ή η βλάβη συμβαίνει στο έδαφος του κράτους μέλους του παρέχοντος την κάλυψη·

β) η υποχρέωση για βοήθεια περιορίζεται στις εξής εργασίες: (i) την επιτόπου επισκευή, για την οποία ο παρέχων την κάλυψη χρησιμοποιεί, στις περισσότερες περιπτώσεις, δικό του προσωπικό και υλικό· (ii) τη μεταφορά του οχήματος μέχρι τον πλησιέστερο ή καταλληλότερο τόπο διενέργειας της επισκευής, ενδεχομένως δε και τη μεταφορά, κατά κανόνα με το ίδιο μέσο βοήθειας, του οδηγού και των επιβατών, μέχρι τον πλησιέστερο τόπο απ’ όπου θα μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους με άλλα μέσα· και (iii) εφόσον προβλέπεται από το κράτος μέλος καταγωγής του παρέχοντος την κάλυψη, μεταφορά του οχήματος, ενδεχομένως μαζί με τον οδηγό και τους επιβάτες, μέχρι την κατοικία τους, το σημείο εκκίνησης ή τον αρχικό τους προορισμό, στο εσωτερικό του ίδιου κράτους μέλους· και

γ) η βοήθεια δεν παρέχεται από επιχείρηση που υπάγεται στην παρούσα οδηγία.

2. Όσον αφορά τις περιπτώσεις της παραγράφου 1 στοιχείου β) σημεία i) και ii), η προϋπόθεση ότι το ατύχημα ή η βλάβη συνέβη στο έδαφος του κράτους μέλους του παρέχοντος την κάλυψη δεν ισχύει, εφόσον ο δικαιούχος είναι μέλος του οργανισμού που παρέχει την κάλυψη, και η επισκευή ή η μεταφορά του οχήματος πραγματοποιείται μετά από απλή επίδειξη της ταυτότητας μέλους, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση, από ανάλογο οργανισμό του συγκεκριμένου κράτους βάσει συμφωνίας αμοιβαιότητας, ή, στην περίπτωση της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, εφόσον οι εργασίες βοήθειας πραγματοποιούνται από έναν και τον αυτό οργανισμό που λειτουργεί και στα δύο αυτά κράτη.

3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) σημείο iii), εάν το ατύχημα ή η βλάβη συνέβη στο έδαφος της Ιρλανδίας ή, όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, στο έδαφος της Βόρειας Ιρλανδίας και το όχημα, συνοδευόμενο ενδεχομένως από τον οδηγό και τους επιβάτες, μεταφέρεται μέχρι την κατοικία τους, το σημείο εκκίνησης ή τον αρχικό προορισμό τους στο εντός εκατέρου των εδαφών αυτών.

4. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για τις εργασίες βοήθειας που πραγματοποιούνται από τη Λέσχη Αυτοκινήτου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, όταν το ατύχημα ή η βλάβη οδικού οχήματος συνέβη εκτός του εδάφους του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, και η βοήθεια συνίσταται στη μεταφορά του οχήματος αυτού, συνοδευόμενου, ενδεχομένως, από τον οδηγό και τους επιβάτες μέχρι την κατοικία τους.

Άρθρο 7

Επιχειρήσεις αλληλασφάλισης

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται ούτε για τις επιχειρήσεις αλληλασφαλίσεως που ασκούν δραστηριότητες ασφάλισης ζημιών και που έχουν συνάψει με άλλες επιχειρήσεις αλληλασφαλίσεως συμφωνία για συνολική αντασφάλιση των ασφαλιστικών συμβάσεων που συνάπτουν, ή την υποκατάσταση της εκδοχέως επιχειρήσεως στην εκχωρούσα επιχείρηση για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τις εν λόγω συμβάσεις. Στην περίπτωση αυτή, ο αντασφαλιστής υπόκειται στους κανόνες της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 8

Οργανισμοί

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για τους ακόλουθους οργανισμούς που ασκούν δραστηριότητες ασφάλισης ζημιών, εκτός εάν τροποποιηθούν τα καταστατικά τους ή το εφαρμοστέο δίκαιο ως προς την αρμοδιότητα:

(1) στη Δανία, Falcks Danmark·

(2) στη Γερμανία, για τους κάτωθι ημικρατικούς οργανισμούς: α) Postbeamtenkrankenkasse, β) Krankenversorgung der Bundesbahnbeamten;

(3) στην Ιρλανδία, Voluntary Health Insurance Board·

(4) στην Ισπανία, Consorcio de Compensación de Seguros·







Ενοτητα 3

Ασφαλιση ζωης

Άρθρο 9

Εργασίες και δραστηριότητες

Όσον αφορά την ασφάλιση ζωής, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες εργασίες και δραστηριότητες:

(1) στις εργασίες των ιδρυμάτων προνοίας και αλληλοβοηθείας, οι παροχές των οποίων ποικίλλουν ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους, και στους οποίους η εισφορά των μελών καθορίζεται με σταθερό ποσοστό·

(2) στις εργασίες που διενεργούνται από άλλους οργανισμούς, εκτός των επιχειρήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2, σκοπός των οποίων είναι η καταβολή παροχών σε εργαζομένους, μισθωτούς ή μη, που ανήκουν σε μια επιχείρηση ή σε ένα όμιλο επιχειρήσεων ή σε ένα επάγγελμα ή σε ομάδα επαγγελμάτων, σε περίπτωση θανάτου, σε περίπτωση επιβιώσεως ή σε περίπτωση διακοπής ή μειώσεως των δραστηριοτήτων, είτε οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις εργασίες αυτές καλύπτονται εξ ολοκλήρου και ανά πάσα στιγμή από τις μαθηματικές προβλέψεις είτε όχι·

(3) στις δραστηριότητες του κλάδου συντάξεων των επιχειρήσεων ασφάλισης συντάξεων, οι οποίες επιβάλλονται από τον Νόμο περί συντάξεων υπαλλήλων και από άλλη σχετική φινλανδική νομοθεσία, εφόσον: α) οι εταιρείες ασφάλισης σύνταξης, οι οποίες ήδη σύμφωνα με τη φινλανδική νομοθεσία υποχρεούνται να έχουν χωριστά λογιστικά και διαχειριστικά συστήματα για τις δραστηριότητες τους στον κλάδο των συντάξεων, συστήσουν, από την 1η Ιανουαρίου 1995, ξεχωριστές νομικές οντότητες που ασκούν τις δραστηριότητες αυτές· και β) οι φινλανδικές αρχές επιτρέψουν άνευ διακρίσεων σε όλους τους υπηκόους και εταιρείες των κρατών μελών να διενεργούν σύμφωνα με τη φινλανδική νομοθεσία τις δραστηριότητες που ορίζονται στο άρθρο 2, όσον αφορά την εξαίρεση αυτή, είτε μέσω ιδιοκτησίας ή συμμετοχής σε υπάρχουσα ασφαλιστική εταιρεία ή όμιλο, είτε μέσω σύστασης ή συμμετοχής νέων ασφαλιστικών εταιρειών ή ομίλων, συμπεριλαμβανομένων και των εταιρειών ασφάλισης σύνταξης.

Άρθρο 10

Οργανισμοί, επιχειρήσεις και ιδρύματα

Όσον αφορά την ασφάλιση ζωής, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στους ακόλουθους οργανισμούς, επιχειρήσεις και ιδρύματα:

1) στους οργανισμούς που εγγυώνται αποκλειστικά την καταβολή παροχών σε περίπτωση θανάτου, εφόσον το ύψος αυτών των παροχών δεν υπερβαίνει τη μέση αξία των εξόδων κηδείας για κάθε θάνατο ή εφόσον αυτές οι παροχές καταβάλλονται σε είδος·

2) στις «Versorgungsverband deutscher Wirtschaftsorganisationen» στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκτός αν τροποποιηθεί το καταστατικό τους ως προς το πεδίο της αρμοδιότητάς της·

3) στις «Consorcio de Compensación de Seguros» στην Ισπανία, εκτός αν τροποποιηθεί το καταστατικό τους ως προς το πεδίο δραστηριότητας ή του δυναμικού τους.







Ενοτητα 4

Αντασφαλιση

Άρθρο 11

Αντασφάλιση

Όσον αφορά την αντασφάλιση, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες αντασφάλισης που ασκούνται από, ή τις οποίες εγγυάται πλήρως, κυβέρνηση κράτους μέλους όταν αυτή ενεργεί, για λόγους ουσιώδους δημοσίου συμφέροντος, με την ιδιότητα του αντασφαλιστή τελευταίου βαθμού, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων όπου ο ρόλος αυτός απαιτείται από τις συνθήκες της αγοράς, λόγω των οποίων καθίσταται ανέφικτη η απόκτηση επαρκούς κάλυψης από επιχειρήσεις της αγοράς.

Άρθρο 12

Αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που παύουν να λειτουργούν

1. Οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες έως τις 10 Δεκεμβρίου 2007 έχουν παύσει να συνάπτουν νέες συμβάσεις αντασφάλισης και ασχολούνται αποκλειστικά με τη διαχείριση του υφιστάμενου χαρτοφυλακίου τους, με σκοπό την παύση των δραστηριοτήτων τους, δεν υπάγονται στην παρούσα οδηγία.

2. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο των σχετικών αντασφαλιστικών επιχειρήσεων και γνωστοποιούν τον κατάλογο αυτόν σε όλα τα άλλα κράτη μέλη.







Τμημα 3

Ορισμοι

Άρθρο 13

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

1) «ασφαλιστική επιχείρηση»: η επιχείρηση πρωτασφάλισης ζωής ή ζημιών που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 14·

2) «εξαρτημένη ασφαλιστική επιχείρηση»: η ασφαλιστική επιχείρηση η οποία ανήκει είτε σε χρηματοπιστωτική επιχείρηση εκτός των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων ή του ομίλου ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων υπό την έννοια του στοιχείου (γ) της παραγράφου 1 του άρθρου 212, ή σε μη χρηματοπιστωτική επιχείρηση, σκοπός της οποίας είναι η παροχή ασφαλιστικής κάλυψης αποκλειστικά για τους κινδύνους της επιχείρησης ή των επιχειρήσεων στις οποίες ανήκει ή των επιχειρήσεων του ομίλου του οποίου είναι μέλος η εξαρτημένη ασφαλιστική επιχείρηση·

3) «ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας»: η επιχείρηση η οποία, αν είχε την εταιρική της έδρα εντός της Κοινότητας, θα χρειαζόταν άδεια ασφαλιστικής επιχείρησης σύμφωνα με το άρθρο 14·

4) «αντασφαλιστική επιχείρηση»: η επιχείρηση η οποία έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 14 για την άσκηση δραστηριοτήτων αντασφάλισης·

5) «εξαρτημένη αντασφαλιστική επιχείρηση»: η αντασφαλιστική επιχείρηση η οποία ανήκει είτε σε χρηματοπιστωτική επιχείρηση εκτός των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων ή του ομίλου ασ