02004R0882 — EL — 01.01.2018 — 016.001

Το κείμενο αυτό αποτελεί απλώς εργαλείο τεκμηρίωσης και δεν έχει καμία νομική ισχύ. Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης δεν φέρουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενό του. Τα αυθεντικά κείμενα των σχετικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των προοιμίων τους, είναι εκείνα που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι διαθέσιμα στο EUR-Lex. Αυτά τα επίσημα κείμενα είναι άμεσα προσβάσιμα μέσω των συνδέσμων που περιέχονται στο παρόν έγγραφο

Τροποποιείται από:





Διορθώνεται από:









▼B

▼C1

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 882/2004 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 29ης Απριλίου 2004

για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων







ΤΙΤΛΟΣ I

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει γενικούς κανόνες για τη διεξαγωγή επισήμων ελέγχων για να εξακριβώνεται η συμμόρφωση προς τους κανόνες που έχουν ως στόχο, ιδίως:

α) την πρόληψη, την εξάλειψη ή τη μείωση σε αποδεκτό επίπεδο, των κινδύνων για τον άνθρωπο και τα ζώα, είτε άμεσα είτε μέσω του περιβάλλοντος,

και

β) τη διασφάλιση θεμιτών πρακτικών κατά το εμπόριο ζωοτροφών και τροφίμων και την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένης της επισήμανσης των ζωοτροφών και των τροφίμων και άλλων μορφών ενημέρωσης των καταναλωτών.

2. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για τους επισήμους ελέγχους που διενεργούνται για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες για τις κοινές οργανώσεις των αγορών γεωργικών προϊόντων.

3. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις ειδικές κοινοτικές διατάξεις που αφορούν τους επισήμους ελέγχους.

4. Η διεξαγωγή επισήμων ελέγχων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό δεν θίγει την πρωταρχική νομική ευθύνη των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων για την εξασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων και ζωοτροφών, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002, και οποιαδήποτε αστική ή ποινική ευθύνη προκύπτει από την αθέτηση των υποχρεώσεών τους.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί των άρθρων 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002.

Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:

1. «επίσημος έλεγχος»: κάθε μορφή ελέγχου που πραγματοποιεί η αρμόδια αρχή ή η Κοινότητα για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες περί υγείας και καλής διαβίωσης των ζώων·

2. «επαλήθευση»: ο έλεγχος, μέσω εξέτασης και διερεύνησης αντικειμενικών στοιχείων, του κατά πόσον έχουν τηρηθεί συγκεκριμένες απαιτήσεις·

3. «νομοθεσία περί ζωοτροφών»: οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που διέπουν τις ζωοτροφές γενικά και την ασφάλεια των ζωοτροφών ειδικότερα, τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο· ο ορισμός καλύπτει όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής των ζωοτροφών, καθώς και τη χρήση των ζωοτροφών·

4. «αρμόδια αρχή»: η κεντρική αρχή κράτους μέλους, η οποία είναι αρμόδια για την οργάνωση επισήμων ελέγχων, ή οποιαδήποτε άλλη αρχή στην οποία έχει μεταβιβαστεί αυτή η αρμοδιότητα· ο ορισμός περιλαμβάνει επίσης, όπου ενδείκνυται, την αντίστοιχη αρχή τρίτης χώρας·

5. «φορέας ελέγχου»: ανεξάρτητος τρίτος στον οποίον η αρμόδια αρχή έχει αναθέσει ορισμένα καθήκοντα ελέγχου·

6. «εξέταση»: η συστηματική και ανεξάρτητη εξέταση κατά την οποία προσδιορίζεται κατά πόσον οι δραστηριότητες και τα σχετικά αποτελέσματα συμμορφώνονται προς τις προγραμματισμένες ρυθμίσεις και κατά πόσον οι ρυθμίσεις αυτές εφαρμόζονται όντως και είναι κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων·

7. «επιθεώρηση»: η εξέταση κάθε σημείου που αφορά τις ζωοτροφές, τα τρόφιμα, την υγεία και τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων ώστε να διασφαλίζεται ότι τα σημεία αυτά πληρούν τις νομικές απαιτήσεις της νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων και ανταποκρίνονται στους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

8. «παρακολούθηση»: η διενέργεια σχεδιασμένης αλληλουχίας παρατηρήσεων ή μετρήσεων με σκοπό να συναχθεί μια συνολική εικόνα σχετικά με τα επίπεδα συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

9. «επιτήρηση»: προσεκτική παρατήρηση μίας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων, υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων, ή των δραστηριοτήτων τους·

10. «μη συμμόρφωση»: μη συμμόρφωση προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων και προς τους κανόνες για την προστασία της υγείας και της καλής διαβίωσης των ζώων·

11. «δειγματοληψία προς ανάλυση»: λήψη ζωοτροφών ή τροφίμων ή οιασδήποτε άλλης ουσίας (και από το περιβάλλον) σχετικής με την παραγωγή, τη μεταποίηση και τη διανομή ζωοτροφών ή τροφίμων ή με την υγεία των ζώων, με σκοπό να επαληθευθεί, μέσω ανάλυσης, η συμμόρφωση προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων ή τους κανόνες για την προστασία της υγείας των ζώων·

12. «επίσημη πιστοποίηση»: η διαδικασία με την οποία η αρμόδια αρχή ή οι φορείς ελέγχου, οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να ενεργούν με την ιδιότητα αυτήν, παρέχουν γραπτή, ηλεκτρονική ή ισοδύναμη εγγύηση όσον αφορά τη συμμόρφωση·

13. «επίσημη κράτηση»: η διαδικασία με την οποία η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι δεν διακινούνται ούτε παραποιούνται ζωοτροφές ή τρόφιμα για τα οποία εκκρεμεί απόφαση σχετικά με τον προορισμό τους· ο ορισμός περιλαμβάνει την αποθήκευση από υπεύθυνους επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων σύμφωνα με τις εντολές της αρμόδιας αρχής·

14. «ισοδυναμία»: η ικανότητα διαφορετικών συστημάτων ή μέτρων να επιτυγχάνουν τους ίδιους στόχους· και ως ισοδύναμα νοούνται διαφορετικά συστήματα ή μέτρα, ικανά να επιτυγχάνουν τους ίδιους στόχους·

15. «εισαγωγή»: η θέση ζωοτροφών ή τροφίμων σε ελεύθερη κυκλοφορία ή η πρόθεση για θέση ζωοτροφών ή τροφίμων σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την έννοια του άρθρου 79 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 σε ένα από τα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα Ι·

16. «είσοδος»: η εισαγωγή όπως ορίζεται στο σημείο 15 ανωτέρω, και η υπαγωγή προϊόντων στα τελωνειακά καθεστώτα που αναφέρονται στα στοιχεία β) έως ζ) του άρθρου 4 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, καθώς και η είσοδός τους σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη·

17. «έλεγχος εγγράφων»: η εξέταση εμπορικών εγγράφων και, ενδεχομένως, εγγράφων που απαιτούνται δυνάμει της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων, τα οποία συνοδεύουν το φορτίο·

18. «έλεγχος ταυτότητας»: μακροσκοπική εξέταση, για να εξασφαλιστεί ότι τα πιστοποιητικά ή άλλα έγγραφα που συνοδεύουν το φορτίο αντιστοιχούν προς την επισήμανση και το περιεχόμενο του φορτίου·

19. «φυσικός έλεγχος»: έλεγχος της ίδιας της ζωοτροφής ή του ίδιου του τροφίμου, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει έλεγχο των μεταφορικών μέσων, της συσκευασίας, της επισήμανσης και της θερμοκρασίας, καθώς και δειγματοληψία για ανάλυση και εργαστηριακή εξέταση και κάθε άλλον έλεγχο που απαιτείται για να επιβεβαιωθεί η συμμόρφωση προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων·

20. «σχέδιο ελέγχου»: περιγραφή που πραγματοποιεί η αρμόδια αρχή και περιέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη δομή και την οργάνωση των οικείων συστημάτων επίσημου ελέγχου.







ΤΙΤΛΟΣ II

ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ







ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΓΕΝΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

Άρθρο 3

Γενικές υποχρεώσεις όσον αφορά την οργάνωση των επισήμων ελέγχων

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πραγματοποιούνται επίσημοι έλεγχοι τακτικά και βάσει των κινδύνων και με την κατάλληλη συχνότητα για την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού, λαμβάνοντας υπόψη:

α) εντοπισθέντες κινδύνους που συνδέονται με ζώα, ζωοτροφές ή τρόφιμα, με επιχειρήσεις ζωοτροφών ή τροφίμων, με τη χρήση ζωοτροφών ή τροφίμων ή με οποιαδήποτε διαδικασία, υλικό, ουσία, δραστηριότητα ή ενέργεια που μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια των ζωοτροφών ή των τροφίμων, την υγεία των ζώων ή την καλή διαβίωση των ζώων·

β) τις παλαιότερες επιδόσεις των υπευθύνων επιχειρήσεων τροφίμων όσον αφορά τη συμμόρφωση προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων ή προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

γ) την αξιοπιστία τυχόν ιδίων ελέγχων που έχουν ήδη διενεργηθεί

και

δ) οιεσδήποτε πληροφορίες για τυχόν μη συμμόρφωση.

2. Οι επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται αιφνιδιαστικά, εκτός από περιπτώσεις όπως οι εξετάσεις, στις οποίες απαιτείται προειδοποίηση του υπεύθυνου της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων. Οι επίσημοι έλεγχοι μπορούν να διενεργούνται και κατά περίπτωση.

3. Οι επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται σε οιοδήποτε από τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής ζωοτροφών ή τροφίμων και ζώων και ζωικών προϊόντων, περιλαμβάνουν δε ελέγχους σε επιχειρήσεις ζωοτροφών και τροφίμων, σχετικά με τη χρήση ζωοτροφών ή τροφίμων, την αποθήκευση ζωοτροφών και τροφίμων, για κάθε διαδικασία, υλικό, ουσία, δραστηριότητα ή ενέργεια, καθώς και μεταφορά, σχετική με ζωοτροφές ή τρόφιμα και σε ζώντα ζώα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού.

4. Επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται εξίσου επιμελώς στις εξαγωγές εκτός της Κοινότητας και στις εισόδους από τρίτες χώρες στα εδάφη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I.

5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι τα προϊόντα που προορίζονται για αποστολή σε άλλο κράτος μέλος ελέγχονται με την ίδια επιμέλεια όπως εκείνα που προορίζονται για τη διάθεση στην αγορά της επικράτειάς τους.

6. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού μπορεί να ελέγχει τη συμμόρφωση των ζωοτροφών και των τροφίμων προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων με αμερόληπτους ελέγχους. Στο μέτρο που είναι απολύτως αναγκαίο για την οργάνωση των επισήμων ελέγχων, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων, στους οποίους παραδίδονται προϊόντα από άλλο κράτος μέλος, να αναφέρουν την άφιξη των προϊόντων αυτών.

7. Εάν, κατά τη διάρκεια ελέγχου που διενεργείται στον τόπο προορισμού ή κατά την αποθήκευση ή τη μεταφορά, ένα κράτος διαπιστώνει μη συμμόρφωση, λαμβάνει τα δέοντα μέτρα τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν επαναποστολή στο κράτος μέλος προέλευσης.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 4

Ορισμός των αρμόδιων αρχών και κριτήρια λειτουργίας

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι υπεύθυνες για τους σκοπούς και τους επισήμους ελέγχους του παρόντος κανονισμού.

2. Οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν:

α) για την αποτελεσματικότητα και την καταλληλότητα των επισήμων ελέγχων των ζώντων ζώων, των ζωοτροφών και των τροφίμων σε όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής, καθώς και της χρήσης των ζωοτροφών·

β) ώστε το προσωπικό που διενεργεί τους επισήμους ελέγχους να μην επηρεάζεται από συγκρούσεις συμφερόντων·

γ) ώστε να διαθέτουν ή να έχουν πρόσβαση σε επαρκή δυναμικότητα εργαστηρίων για τις δοκιμές και σε επαρκή αριθμό κατάλληλα ειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού ώστε οι επίσημοι έλεγχοι και τα καθήκοντα ελέγχου να διεξάγονται σωστά και ουσιαστικά·

δ) ώστε να διαθέτουν κατάλληλα και ορθά συντηρούμενες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, ώστε να εξασφαλίζεται ότι το προσωπικό μπορεί να διεξάγει αποτελεσματικά και ουσιαστικά τους επισήμους ελέγχους·

ε) ώστε να διαθέτουν τη νομική εξουσία να διεξάγουν επισήμους ελέγχους και να λαμβάνουν τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό·

στ) ώστε να διαθέτουν σχέδια έκτακτης ανάγκης και να είναι έτοιμες να τα θέσουν σε εφαρμογή σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης·

ζ) ώστε οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων να υποβάλλονται υποχρεωτικά σε κάθε επιθεώρηση που διενεργείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και να επικουρούν το προσωπικό της αρμόδιας αρχής στην εκπλήρωση των καθηκόντων τους.

3. Όταν κράτος μέλος μεταβιβάζει την αρμοδιότητα διεξαγωγής επισήμων ελέγχων σε αρχή ή αρχές διαφορετικές από την κεντρική αρμόδια αρχή, ιδίως δε σε αρχές περιφερειακού ή τοπικού επιπέδου, πρέπει να υπάρχει ουσιαστικός συντονισμός μεταξύ όλων των αρμόδιων αρχών που συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία, καθώς και, όταν ενδείκνυται, στον τομέα της περιβαλλοντικής και υγειονομικής προστασίας.

4. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν την αμεροληψία, την ποιότητα και τη συνοχή των επισήμων ελέγχων σε όλα τα επίπεδα στα οποία λειτουργούν. Τα κριτήρια που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 πρέπει να τηρούνται στο ακέραιο από κάθε αρχή στην οποία μεταβιβάζεται η αρμοδιότητα της διενέργειας επισήμων ελέγχων.

5. Όταν, στο πλαίσιο μιας αρμόδιας αρχής, για την πραγματοποίηση των επισήμων ελέγχων είναι αρμόδιες περισσότερες από μία μονάδες, πρέπει να υπάρχει αποτελεσματικός συντονισμός και συνεργασία μεταξύ των διαφόρων μονάδων.

6. Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν εσωτερικές εξετάσεις ή μπορούν να αναθέτουν τη διενέργεια εξωτερικών εξετάσεων, και λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα βάσει των αποτελεσμάτων τους ώστε να διασφαλίζεται ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι του παρόντος κανονισμού. Οι εξετάσεις αυτές υπόκεινται σε ανεξάρτητη εξέταση και διεξάγονται κατά τρόπο διαφανή.

7. Λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου μπορούν να εγκρίνονται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.

Άρθρο 5

Ανάθεση συγκεκριμένων καθηκόντων σχετικών με τους επισήμους ελέγχους

1. Η αρμόδια αρχή μπορεί να αναθέτει συγκεκριμένα καθήκοντα σχετικά με τους επισήμους ελέγχους σε έναν ή περισσότερους φορείς ελέγχου σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 4.

Κατάλογος των καθηκόντων που επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται να ανατίθενται μπορεί να καταρτίζεται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.

Ωστόσο, δεν ανατίθενται καθήκοντα για τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 54.

2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να αναθέτει συγκεκριμένα καθήκοντα ελέγχου σε συγκεκριμένο φορέα ελέγχου μόνον εάν:

α) υπάρχει ακριβής περιγραφή των καθηκόντων τα οποία επιτρέπεται να εκτελεί ο φορέας ελέγχου και των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μπορεί να τα εκτελεί·

β) υπάρχει απόδειξη ότι ο φορέας ελέγχου:

i) διαθέτει την πείρα, τον εξοπλισμό και την υποδομή που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται·

ii) διαθέτει επαρκές προσωπικό με κατάλληλα προσόντα και πείρα

και

iii) είναι αμερόληπτος και ανεπηρέαστος από ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά την άσκηση των καθηκόντων που του ανατίθενται·

γ) ο φορέας ελέγχου εργάζεται και διαπιστεύεται σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 45004 «Γενικά κριτήρια για τη λειτουργία διαφόρων ειδών φορέων επιθεώρησης» ή/και με άλλο πρότυπο εφόσον αυτό είναι καταλληλότερο για τα καθήκοντα που του ανατίθενται·

δ) τα εργαστήρια λειτουργούν σύμφωνα με τα πρότυπα που προβλέπονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2·

ε) ο φορέας ελέγχου κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργεί σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς και όποτε το ζητά η αρμόδια αρχή. Εάν από τα αποτελέσματα των ελέγχων προκύπτει μη συμμόρφωση ή πιθανότητα μη συμμόρφωσης, ο φορέας ελέγχου ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή·

στ) υπάρχει αποτελεσματικός και ουσιαστικός συντονισμός μεταξύ της αναθέτουσας αρμόδιας αρχής και του φορέα ελέγχου.

3. Οι αρμόδιες αρχές που αναθέτουν συγκεκριμένα καθήκοντα σε φορείς ελέγχου οργανώνουν εξετάσεις ή επιθεωρήσεις των φορέων ελέγχου, όπως απαιτείται. Εάν από μια εξέταση ή επιθεώρηση προκύψει ότι οι φορείς αυτοί δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί, η αναθέτουσα αρμόδια αρχή μπορεί να ανακαλεί την ανάθεση, την ανακαλεί δε αμελλητί εάν ο φορέας ελέγχου δεν λάβει εγκαίρως τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.

4. Κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να αναθέσει ένα συγκεκριμένο καθήκον ελέγχου σε φορέα ελέγχου ειδοποιεί την Επιτροπή. Αυτή η ειδοποίηση παρέχει λεπτομερή περιγραφή:

α) της αρμόδιας αρχής που αναθέτει το καθήκον·

β) του καθήκοντος που θα αναθέσει

και

γ) του φορέα ελέγχου στον οποίο θα αναθέσει το καθήκον.

Άρθρο 6

Προσωπικό που διεξάγει επισήμους ελέγχους

Η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι το σύνολο του προσωπικού της που διεξάγει επισήμους ελέγχους:

α) λαμβάνει, στον τομέα της αρμοδιότητάς του, κατάλληλη κατάρτιση η οποία του παρέχει τη δυνατότητα να εκτελεί σωστά τα καθήκοντά του και να διεξάγει τους ελέγχους κατά τρόπο συνεπή. Η κατάρτιση αυτή καλύπτει, όπως ενδείκνυται, τους τομείς που αναφέρονται στο παράρτημα II κεφάλαιο Ι·

β) τηρείται ενήμερο των εξελίξεων στον τομέα της αρμοδιότητάς του και λαμβάνει τακτικά πρόσθετη κατάρτιση αναλόγως των απαιτήσεων

και

γ) διαθέτει ικανότητες για διεπιστημονική συνεργασία.

Άρθρο 7

Διαφάνεια και εμπιστευτικότητα

1. Οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε να εκτελούν τις δραστηριότητές τους με υψηλό επίπεδο διαφάνειας. Για το σκοπό αυτόν, οι σχετικές πληροφορίες που κατέχουν πρέπει να δημοσιοποιούνται το συντομότερο δυνατόν.

Κατά κανόνα, το κοινό έχει πρόσβαση:

α) στις πληροφορίες για τις ελεγκτικές δραστηριότητες των αρμόδιων αρχών και την αποτελεσματικότητά τους

και

β) στις πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002.

2. Η αρμόδια αρχή μεριμνά για την υποχρέωση των μελών του οικείου προσωπικού διεξαγωγής των ελέγχων να μην αποκαλύπτουν τις πληροφορίες που αποκτούν κατά την διεξαγωγή των επισήμων ελεγκτικών τους καθηκόντων και οι οποίες, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, εμπίπτουν ως εκ της φύσεώς τους στο επαγγελματικό απόρρητο. Η προστασία του επαγγελματικού απορρήτου δεν κωλύει την από μέρους των αρμόδιων αρχών διάδοση πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β). Δεν θίγονται οι κανόνες της οδηγίας 95/46/ΕΚ για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών ( 1 ).

3. Οι πληροφορίες που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο περιλαμβάνουν συγκεκριμένα:

— τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των τυχόν ανακρίσεων ή εκκρεμών δικαστικών διαδικασιών,

— τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα,

— τα έγγραφα που καλύπτονται από εξαίρεση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής ( 2 ),

— τις πληροφορίες που προστατεύονται από εθνική και κοινοτική νομοθεσία σχετικά ιδίως με το επαγγελματικό απόρρητο, τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των διαβουλεύσεων, τις διεθνείς σχέσεις και την εθνική άμυνα.

Άρθρο 8

Διαδικασίες ελέγχου και επαλήθευσης

1. Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν επισήμους ελέγχους σύμφωνα με τεκμηριωμένες διαδικασίες. Οι διαδικασίες αυτές περιλαμβάνουν πληροφορίες και οδηγίες για το προσωπικό που διεξάγει τους επισήμους ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των τομέων που αναφέρονται στο παράρτημα II κεφάλαιο II.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν νομικές διαδικασίες που επιτρέπουν στο προσωπικό των αρμόδιων αρχών να έχει πρόσβαση στα κτίρια και την τεκμηρίωση των υπεύθυνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, ώστε να είναι σε θέση να εκπληρώνει τα καθήκοντά του δεόντως.

3. Οι αρμόδιες αρχές θεσπίζουν διαδικασίες προκειμένου:

α) για να επαληθεύουν την αποτελεσματικότητα των επισήμων ελέγχων που διεξάγουν

και

β) για να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα όταν απαιτείται και ότι οι τεκμηριωμένες διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ενημερώνονται δεόντως.

4. Η Επιτροπή μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τους επισήμους ελέγχους με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 2.

Οι κατευθυντήριες γραμμές μπορούν, ειδικότερα, να περιλαμβάνουν συστάσεις για τους επισήμους ελέγχους σχετικά με:

α) την εφαρμογή των αρχών HACCΡ·

β) τα συστήματα διαχείρισης που χρησιμοποιούν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων για να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων·

γ) τη μικροβιολογική, φυσική και χημική ασφάλεια των ζωοτροφών και των τροφίμων.

Άρθρο 9

Εκθέσεις

1. Η αρμόδια αρχή συντάσσει εκθέσεις για τους επισήμους ελέγχους που έχει πραγματοποιήσει.

2. Οι εκθέσεις αυτές περιλαμβάνουν περιγραφή του σκοπού των επισήμων ελέγχων, των μεθόδων ελέγχου που εφαρμόστηκαν, τα αποτελέσματα των επισήμων ελέγχων και, ανάλογα με την περίπτωση, τα μέτρα που πρέπει να λάβει ο υπεύθυνος της επιχείρησης.

3. Η αρμόδια αρχή παρέχει αντίγραφο της έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στον ενδιαφερόμενο υπεύθυνο επιχείρησης τουλάχιστον σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Άρθρο 10

Δραστηριότητες, μέθοδοι και τεχνικές ελέγχου

1. Οι εργασίες που σχετίζονται με τους επισήμους ελέγχους διεξάγονται, κατά κανόνα, με τη χρήση κατάλληλων μεθόδων και τεχνικών ελέγχου, όπως η παρακολούθηση, η επιτήρηση, η εξακρίβωση, η εξέταση, η επιθεώρηση, η δειγματοληψία και η ανάλυση.

2. Οι επίσημοι έλεγχοι ζωοτροφών και τροφίμων περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) εξέταση των τυχόν συστημάτων ελέγχου που εφαρμόζουν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, καθώς και των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί·

β) επιθεώρηση:

i) των εγκαταστάσεων των πρωτογενών παραγωγών, των επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του περιβάλλοντος χώρου τους, των κτιρίων, των γραφείων, του εξοπλισμού, των εγκαταστάσεων και των μηχανημάτων, των μεταφορών και των ζωοτροφών και τροφίμων·

ii) των πρώτων υλών, των συστατικών, των τεχνολογικών βοηθητικών ουσιών και άλλων προϊόντων που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή και την παραγωγή ζωοτροφών και τροφίμων·

iii) των ημικατεργασμένων προϊόντων·

iv) των υλικών και των αντικειμένων που προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμα·

v) των προϊόντων και των διαδικασιών καθαρισμού και συντήρησης, και των φυτοφαρμάκων·

vi) της επισήμανσης, της παρουσίασης και της διαφήμισης·

γ) ελέγχους για τις συνθήκες υγιεινής στις επιχειρήσεις ζωοτροφών και τροφίμων·

δ) αξιολόγηση των διαδικασιών σχετικά με τις ορθές παρασκευαστικές πρακτικές (ΟΠΠ), τις ορθές πρακτικές υγιεινής (ΟΠΥ), τις ορθές πρακτικές εκτροφής και το σύστημα HACCP, λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση των εγχειριδίων που καταρτίζονται σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία·

ε) εξέταση γραπτού υλικού και άλλων αρχείων που μπορεί να είναι σχετικά με την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων·

στ) συνεντεύξεις με υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων και το προσωπικό τους·

ζ) ανάγνωση των τιμών που έχουν καταγράψει τα όργανα μέτρησης των επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων·

η) ελέγχους που πραγματοποιεί η αρμόδια αρχή με δικά της όργανα για την εξακρίβωση των μετρήσεων που έχουν πραγματοποιήσει οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων·

θ) κάθε άλλη δραστηριότητα που απαιτείται για να εξασφαλίζεται η επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ

Άρθρο 11

Μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης

1. Οι μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο επισήμων ελέγχων πρέπει να είναι σύμφωνες με τους οικείους κοινοτικούς κανόνες, ή

α) ελλείψει αυτών, με διεθνώς αναγνωρισμένους κανόνες ή πρωτόκολλα, ιδίως δε με εκείνους που έχει αποδεχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), ή με εκείνους που περιέχονται στην εθνική νομοθεσία,

ή

β) ελλείψει αυτών, με άλλες μεθόδους που είναι κατάλληλες για τον επιδιωκόμενο σκοπό ή που έχουν αναπτυχθεί σύμφωνα με επιστημονικά πρωτόκολλα.

2. Όταν δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 1, η επικύρωση των μεθόδων ανάλυσης μπορεί να γίνεται από ένα και μόνον εργαστήριο σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτό πρωτόκολλο.

3. Εφόσον είναι δυνατόν, οι μέθοδοι ανάλυσης χαρακτηρίζονται με τα κατάλληλα κριτήρια που ορίζονται στο παράρτημα III.

►M7

Η Επιτροπή θεσπίζει τα ακόλουθα μέτρα εφαρμογής:

◄

α) οι μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων επιβεβαίωσης ή αναφοράς που πρέπει να χρησιμοποιούνται στην περίπτωση διαφωνίας·

β) τα κριτήρια επιδόσεων, οι παράμετροι ανάλυσης, η αβεβαιότητα των μετρήσεων και οι διαδικασίες επικύρωσης των μεθόδων που μνημονεύονται στο στοιχείο α)

και

γ) κανόνες για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων.

▼M7

Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπλήρωσής του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

5. Οι αρμόδιες αρχές θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες για να εξασφαλίζουν το δικαίωμα των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, τα προϊόντα των οποίων υποβάλλονται σε δειγματοληψία και ανάλυση, να ζητούν συμπληρωματική γνώμη εμπειρογνώμονα με την επιφύλαξη της υποχρέωσης των αρμόδιων αρχών να λαμβάνουν αμέσως μέτρα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

6. Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων μπορούν να λαμβάνουν ικανό αριθμό δειγμάτων για να λαμβάνουν συμπληρωματική γνώμη εμπειρογνώμονα, εκτός εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, αν πρόκειται για ιδιαίτερα ευπαθή προϊόντα ή όταν η ποσότητα διαθέσιμου υποστρώματος είναι πολύ μικρή.

7. Ο χειρισμός και η επισήμανση των δειγμάτων πρέπει να εξασφαλίζουν τόσο τη νομική όσο και την αναλυτική εγκυρότητά τους.

Άρθρο 12

Επίσημα εργαστήρια

1. Η αρμόδια αρχή ορίζει τα εργαστήρια τα οποία επιτρέπεται να πραγματοποιούν την ανάλυση των δειγμάτων που λαμβάνονται κατά τους επισήμους ελέγχους.

2. Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ορίζουν μόνον εργαστήρια τα οποία λειτουργούν και αξιολογούνται και διαπιστεύονται σύμφωνα με τα ακόλουθα ευρωπαϊκά πρότυπα:

α) EN ISO/IEC 17025 σχετικά με τις «Γενικές απαιτήσεις για την ικανότητα εργαστηρίων δοκιμών και βαθμονόμησης»,

▼M6

β) EN ISO/IEC 17011 σχετικά με τις «Γενικές απαιτήσεις για τους φορείς διαπίστευσης που πραγματοποιούν διαπίστευση οργανισμών αξιολόγησης της συμμόρφωσης»,

▼M6 —————

▼C1

λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια για τις διάφορες μεθόδους δοκιμών που ορίζονται στην κοινοτική νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων.

3. Η διαπίστευση και η αξιολόγηση των εργαστηρίων που σημειώνονται στην παράγραφο 2 είναι δυνατόν να αφορούν μεμονωμένες δοκιμές ή ομάδες δοκιμών.

4. Η αρμόδια αρχή μπορεί να ακυρώνει τον ορισμό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 όταν δεν τηρούνται πλέον οι όροι που αναφέρονται στην παράγραφο 2.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ

Άρθρο 13

Σχέδια έκτακτης ανάγκης για τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα

1. Για την εφαρμογή του γενικού σχεδίου για τη διαχείριση κρίσεων που αναφέρεται στο άρθρο 55 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002, τα κράτη μέλη καταρτίζουν επιχειρησιακά σχέδια έκτακτης ανάγκης ορίζοντας μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς καθυστέρηση όταν διαπιστώνεται ότι οι ζωοτροφές ή τα τρόφιμα θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο ανθρώπους ή ζώα είτε άμεσα είτε μέσω του περιβάλλοντος.

2. Τα εν λόγω σχέδια έκτακτης ανάγκης προσδιορίζουν:

α) τις διοικητικές αρχές που πρέπει να συμμετέχουν·

β) τις εξουσίες και τις αρμοδιότητές τους

και

γ) τους διαύλους και τις διαδικασίες για την κοινοποίηση πληροφοριών μεταξύ των ενδιαφερομένων.

3. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν αυτά τα σχέδια έκτακτης ανάγκης ανάλογα με την περίπτωση, ιδίως βάσει μεταβολών στην οργάνωση της αρμόδιας αρχής και της πείρας τους, συμπεριλαμβανομένης της πείρας από ασκήσεις προσομοίωσης.

4. Όταν απαιτείται, είναι δυνατόν να εγκρίνονται μέτρα εφαρμογής με τη διαδικασία του άρθρου 62, παράγραφος 3. Με τα μέτρα αυτά θεσπίζονται εναρμονισμένοι κανόνες για σχέδια έκτακτης ανάγκης στο βαθμό που απαιτείται για να διασφαλίζεται ότι τα σχέδια αυτά είναι συμβατά με το γενικό σχέδιο για τη διαχείριση κρίσεων που αναφέρεται στο άρθρο 55 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002. Τα μέτρα αυτά προσδιορίζουν επίσης το ρόλο των ενδιαφερομένων όσον αφορά την εκπόνηση και τη λειτουργία σχεδίων έκτακτης ανάγκης.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΠΟ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ

Άρθρο 14

Επίσημοι έλεγχοι στις ζωοτροφές και τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης

1. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει τις απαιτήσεις περί κτηνιατρικών ελέγχων σε ζωοτροφές και τρόφιμα ζωικής προέλευσης που προβλέπονται στην οδηγία 97/78/EK. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή που ορίζεται σύμφωνα με την οδηγία 97/78/ΕΚ διενεργεί, επιπροσθέτως, επισήμους ελέγχους για να επαληθεύει τη συμμόρφωση προς πτυχές της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων τις οποίες δεν καλύπτει η εν λόγω οδηγία, εφόσον συντρέχει λόγος, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών που αναφέρονται στον τίτλο VI, κεφάλαιο II του παρόντος κανονισμού.

2. Οι γενικοί κανόνες των άρθρων 18 έως 25 του παρόντος κανονισμού ισχύουν και για τους επισήμους ελέγχους σε όλες τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων των ζωοτροφών και των τροφίμων ζωικής προέλευσης.

3. Η επίτευξη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων κατά τους ελέγχους προϊόντων τα οποία:

α) υπόκεινται σε ένα από τα τελωνειακά καθεστώτα που αναφέρονται στα στοιχεία β) έως ζ) του άρθρου 4 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92,

ή

β) πρόκειται να διακινηθούν σε ελεύθερες ζώνες ή ελεύθερες αποθήκες, κατά το άρθρο 4 παράγραφος 15 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92,

δεν αίρει την υποχρέωση των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων να εξασφαλίζουν ότι οι ζωοτροφές και τα τρόφιμα τηρούν τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων από τη στιγμή που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, ούτε εμποδίζει τη διενέργεια άλλων επισήμων ελέγχων στις συγκεκριμένες ζωοτροφές ή τρόφιμα.

Άρθρο 15

Επίσημοι έλεγχοι σε ζωοτροφές και σε τρόφιμα μη ζωικής προέλευσης

1. Η αρμόδια αρχή προβαίνει σε τακτικούς επισήμους ελέγχους των ζωοτροφών και των τροφίμων μη ζωικής προέλευσης που δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 97/78/ΕΚ, που εισάγονται στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Η αρμόδια αρχή οργανώνει τους ελέγχους αυτούς με βάση το πολυετές εθνικό σχέδιο ελέγχου που καταρτίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 41 έως 43 και συνεκτιμώντας τους πιθανούς κινδύνους. Οι έλεγχοι καλύπτουν όλες τις πτυχές της νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων.

2. Οι έλεγχοι αυτοί διεξάγονται σε κατάλληλο τόπο, συμπεριλαμβανομένων του σημείου εισόδου των προϊόντων σε ένα από τα εδάφη του παραρτήματος I, του σημείου διάθεσης για ελεύθερη κυκλοφορία, των αποθηκών, των εγκαταστάσεων του εισάγοντος υπεύθυνου επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, ή άλλων σημείων της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων.

3. Οι έλεγχοι αυτοί μπορούν επίσης να διεξάγονται σε προϊόντα τα οποία:

α) υπόκεινται σε ένα από τα τελωνειακά καθεστώτα που αναφέρονται στα στοιχεία β) έως ζ) του άρθρου 4 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92,

ή

β) πρόκειται να εισέλθουν σε ελεύθερες ζώνες ή σε ελεύθερες αποθήκες όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 15 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.

4. Η επίτευξη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων κατά τους ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεν αίρει την υποχρέωση των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων να τηρούν τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων από τη στιγμή της διάθεσης για ελεύθερη κυκλοφορία ούτε εμποδίζει τη διεξαγωγή άλλων επισήμων ελέγχων στις συγκεκριμένες ζωοτροφές ή τρόφιμα.

5. Με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3 καταρτίζεται και ενημερώνεται κατάλογος ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης που, με βάση γνωστούς ή πρωτοεμφανιζόμενους κινδύνους, πρέπει να υπάγονται σε αυξημένο επίπεδο επισήμων ελέγχων στο σημείο εισόδου τους στα εδάφη του παραρτήματος I. Η συχνότητα και η φύση των ελέγχων αυτών καθορίζονται με την ίδια διαδικασία. Ταυτόχρονα, τα τέλη για τους ελέγχους αυτούς μπορούν να καθορίζονται με την ίδια διαδικασία.

Άρθρο 16

Τύποι ελέγχων σε ζωοτροφές και τρόφιμα μη ζωικής προέλευσης

1. Οι επίσημοι έλεγχοι που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1, περιλαμβάνουν τουλάχιστον συστηματικό έλεγχο εγγράφων, τυχαίο έλεγχο ταυτότητας και, ανάλογα με την περίπτωση, φυσικό έλεγχο.

2. Οι φυσικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται με συχνότητα η οποία εξαρτάται από:

α) τους κινδύνους που συνδέονται με διάφορα είδη ζωοτροφών και τροφίμων·

β) το ιστορικό της συμμόρφωσης της τρίτης χώρας προς τις απαιτήσεις για το συγκεκριμένο προϊόν και τον προσδιορισμό της καταγωγής και των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων που εισάγουν και εξάγουν το προϊόν·

γ) τους ελέγχους που έχει διενεργήσει η επιχείρηση ζωοτροφών ή τροφίμων που εισάγει το προϊόν·

δ) τις εγγυήσεις που έχει χορηγήσει η αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας καταγωγής.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φυσικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται υπό κατάλληλες συνθήκες και σε τόπο με πρόσβαση σε κατάλληλες εγκαταστάσεις ελέγχου, που επιτρέπει την ορθή διεξαγωγή των ερευνών, τη λήψη αριθμού δειγμάτων ανάλογου προς τη διαχείριση του κινδύνου, και την υγιεινή διακίνηση των ζωοτροφών και των τροφίμων. Η μεταχείριση των δειγμάτων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εξασφαλίζεται τόσο η νομική όσο και η αναλυτική εγκυρότητά τους. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο εξοπλισμός και η μεθοδολογία είναι κατάλληλα για τη μέτρηση των οριακών τιμών που ορίζει η κοινοτική ή η εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 17

Σημεία εισόδου και προηγούμενη κοινοποίηση

1. Για την οργάνωση των επισήμων ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 5 τα κράτη μέλη:

— ορίζουν ειδικά σημεία εισόδου στην επικράτειά τους που έχουν πρόσβαση στις κατάλληλες εγκαταστάσεις ελέγχου για τα διάφορα είδη ζωοτροφών και τροφίμων — και

— απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων που είναι αρμόδιοι για τα φορτία να τους διαβιβάζουν εκ των προτέρων πληροφορίες σχετικά με την άφιξη και τη φύση τους.

Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τους ίδιους κανόνες για άλλες ζωοτροφές και τρόφιμα μη ζωικής προέλευσης.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τυχόν μέτρα τα οποία λαμβάνουν σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα μέτρα αυτά σχεδιάζονται κατά τρόπον ώστε να αποφεύγεται η περιττή διακοπή του εμπορίου.

Άρθρο 18

Ενέργειες σε περίπτωση υπόνοιας

Σε περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες μη συμμόρφωσης ή σε περίπτωση αμφιβολιών ως προς την ταυτότητα ή τον πραγματικό προορισμό του φορτίου, ή ως προς την αντιστοιχία μεταξύ του φορτίου και των πιστοποιημένων εγγυήσεων, η αρμόδια αρχή διεξάγει επισήμους ελέγχους για να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει τις υποψίες ή τις αμφιβολίες. Η αρμόδια αρχή θέτει το εν λόγω φορτίο υπό επίσημη κράτηση μέχρις ότου λάβει τα αποτελέσματα των προαναφερόμενων επισήμων ελέγχων.

Άρθρο 19

Ενέργειες ύστερα από τη διενέργεια επισήμων ελέγχων σε ζωοτροφές και σε τρόφιμα από τρίτες χώρες

1. Η αρμόδια αρχή θέτει υπό επίσημη κράτηση τις ζωοτροφές ή τρόφιμα από τρίτες χώρες τα οποία δεν συμμορφώνονται προς τη νομοθεσία περί τροφίμων ή ζωοτροφών και, αφού ακούσει την άποψη των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών ή τροφίμων που είναι αρμόδιοι για τα φορτία, λαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα όσον αφορά τις εν λόγω ζωοτροφές ή τρόφιμα:

α) διατάσσει την καταστροφή των εν λόγω ζωοτροφών ή τροφίμων, την υποβολή τους σε ειδική μεταχείριση σύμφωνα με το άρθρο 20 ή την επαναποστολή τους εκτός της Κοινότητας σύμφωνα με το άρθρο 21· είναι επίσης δυνατόν να λαμβάνονται και άλλα μέτρα, όπως η χρήση των ζωοτροφών ή των τροφίμων για άλλους σκοπούς πλην εκείνων για τους οποίους προορίζονταν αρχικά·

β) εάν οι ζωοτροφές ή τα τρόφιμα έχουν ήδη διατεθεί στην αγορά, παρακολουθεί ή, εάν απαιτείται, διατάσσει την ανάκληση ή την απόσυρσή τους πριν λάβει ένα από τα προαναφερόμενα μέτρα·

γ) ελέγχει ότι οι ζωοτροφές και τα τρόφιμα δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου ή των ζώων είτε άμεσα είτε μέσω του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια εφαρμογής των μέτρων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) ή μέχρις ότου εφαρμοστούν τα μέτρα αυτά.

2. Ωστόσο, εάν:

α) από τους επισήμους ελέγχους που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 15 προκύπτει ότι ένα φορτίο είναι βλαβερό για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων ή δεν είναι ασφαλές, η αρμόδια αρχή θέτει το εν λόγω φορτίο υπό επίσημη κράτηση μέχρι την καταστροφή του ή λαμβάνει οιοδήποτε άλλο ενδεδειγμένο μέτρο το οποίο απαιτείται για την προστασία της υγείας των ανθρώπων και των ζώων·

β) ζωοτροφές ή τρόφιμα μη ζωικής προέλευσης, για τα οποία έχει ορισθεί αυξημένο επίπεδο ελέγχων σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5, δεν προσκομίζονται για επισήμους ελέγχους, ή δεν προσκομίζονται σύμφωνα με τυχόν ειδικές απαιτήσεις που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 17, η αρμόδια αρχή διατάσσει την ανάκλησή τους και τη θέση τους αμελλητί υπό επίσημη κράτηση και, στη συνέχεια, είτε την καταστροφή τους είτε την επαναποστολή τους σύμφωνα με το άρθρο 21.

3. Όταν δεν επιτρέπει την είσοδο ζωοτροφών ή τροφίμων, η αρμόδια αρχή κοινοποιεί στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη τα ευρήματά της και την ταυτότητα των συγκεκριμένων προϊόντων με τη διαδικασία του άρθρου 50 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και κοινοποιεί τις αποφάσεις της στις τελωνειακές υπηρεσίες μαζί με πληροφορίες σχετικά με τον τελικό προορισμό του φορτίου.

4. Οι αποφάσεις για τα φορτία υπόκεινται στο δικαίωμα προσφυγής που αναφέρεται στο άρθρο 54 παράγραφος 3.

Άρθρο 20

Ειδική μεταχείριση

1. Η ειδική μεταχείριση που προβλέπεται στο άρθρο 19 μπορεί να περιλαμβάνει:

α) μεταχείριση ή μεταποίηση με σκοπό την ευθυγράμμιση των ζωοτροφών ή των τροφίμων προς τις απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου ή τρίτης χώρας στην οποία θα επαναποσταλούν, συμπεριλαμβανομένης της απολύμανσης, ανάλογα με την περίπτωση, αποκλειομένης όμως της αραίωσης·

β) τη μεταποίηση με οποιονδήποτε άλλο κατάλληλο τρόπο για σκοπούς άλλους από την κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα.

▼M7

2. Η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι η ειδική μεταχείριση διεξάγεται σε εγκαταστάσεις υπό τον έλεγχό της, ή υπό τον έλεγχο άλλου κράτους μέλους και σύμφωνα με όρους που καθορίζονται από την Επιτροπή. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπλήρωσής του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62, παράγραφος 4. Ελλείψει τέτοιων όρων, η ειδική μεταχείριση διεξάγεται σύμφωνα με τις εθνικές ρυθμίσεις.

▼C1

Άρθρο 21

Επαναποστολή φορτίων

1. Η αρμόδια αρχή επιτρέπει την επαναποστολή φορτίων μόνον εφόσον:

α) ο προορισμός έχει συμφωνηθεί με τον υπεύθυνο της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων που είναι αρμόδιος για το φορτίο

και

β) ο υπεύθυνος της επιχείρησης ζωοτροφών και τροφίμων έχει ενημερώσει προηγουμένως την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας καταγωγής, ή της τρίτης χώρας προορισμού εάν πρόκειται για άλλη χώρα, σχετικά με τους λόγους και τις συνθήκες που εμποδίζουν τη διάθεση των συγκεκριμένων ζωοτροφών ή τροφίμων στην αγορά της Κοινότητας

και

γ) εφόσον η τρίτη χώρα προορισμού δεν είναι η τρίτη χώρα καταγωγής, η αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας προορισμού έχει δηλώσει στην αρμόδια αρχή ότι είναι έτοιμη να δεχθεί το φορτίο.

2. Με την επιφύλαξη των εθνικών κανόνων που εφαρμόζονται όσον αφορά τις προθεσμίες για την αίτηση συμπληρωματικής γνώμης εμπειρογνώμονα και όταν τα αποτελέσματα των επισήμων ελέγχων δεν το αποκλείουν, η επαναποστολή πραγματοποιείται, κατά κανόνα, εντός 60 το πολύ ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία η αρμόδια αρχή αποφάσισε για τον προορισμό του φορτίου εκτός εάν έχει κινηθεί νομική διαδικασία. Εάν, μετά την πάροδο των 60 ημερών, η επαναποστολή δεν πραγματοποιηθεί, το φορτίο καταστρέφεται, εκτός αν η καθυστέρηση αιτιολογείται δεόντως.

3. Εν αναμονή της επαναποστολής των φορτίων ή της επιβεβαίωσης των λόγων απόρριψής τους, η αρμόδια αρχή θέτει τα φορτία υπό επίσημη κράτηση.

4. Η αρμόδια αρχή ειδοποιεί την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη με τη διαδικασία του άρθρου 50 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και κοινοποιεί τις αποφάσεις της στις τελωνειακές υπηρεσίες. Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται σύμφωνα με τον τίτλο IV, ώστε να λαμβάνουν οιαδήποτε περαιτέρω αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εκ νέου εισόδου των απορριφθέντων φορτίων στην Κοινότητα.

Άρθρο 22

Δαπάνες

Ο υπεύθυνος της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων, ο οποίος είναι αρμόδιος για τα φορτία, ή ο εκπρόσωπός του βαρύνονται με τις δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται οι αρμόδιες αρχές για τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 18, 19, 20 και 21.

Άρθρο 23

Έγκριση των ελέγχων τρίτων χωρών πριν από την εξαγωγή

1. Οι ειδικοί έλεγχοι που διενεργούνται από τρίτες χώρες στις ζωοτροφές και τα τρόφιμα αμέσως πριν από την εξαγωγή τους προς την Κοινότητα με σκοπό να εξακριβωθεί ότι τα εξαγόμενα προϊόντα πληρούν τις κοινοτικές απαιτήσεις μπορούν να εγκρίνονται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3. Η έγκριση μπορεί να ισχύει μόνο για ζωοτροφές και τρόφιμα με προέλευση από τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα και μπορεί να παρέχεται για ένα ή για περισσότερα προϊόντα.

2. Σε περίπτωση χορήγησης της εν λόγω έγκρισης, η συχνότητα των ελέγχων εισαγωγής ζωοτροφών ή τροφίμων μπορεί να μειώνεται ανάλογα. Ωστόσο, τα κράτη μέλη πραγματοποιούν επισήμους ελέγχους σε ζωοτροφές και τρόφιμα που εισάγονται σύμφωνα με την έγκριση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι έλεγχοι της τρίτης χώρας πριν από την εξαγωγή εξακολουθούν να είναι ουσιαστικοί.

3. Η έγκριση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 χορηγείται σε τρίτη χώρα μόνον εάν:

α) κοινοτική εξέταση έχει καταδείξει ότι οι ζωοτροφές ή τα τρόφιμα που εξάγονται προς την Κοινότητα πληρούν τις κοινοτικές απαιτήσεις ή ισοδύναμες απαιτήσεις·

β) οι έλεγχοι που διενεργούνται στην τρίτη χώρα πριν από την αποστολή κρίνονται επαρκώς ουσιαστικοί και αποτελεσματικοί ώστε να αντικαταστήσουν ή να μειώσουν τους ελέγχους των εγγράφων, της ταυτότητας και τους φυσικούς ελέγχους που επιβάλλει η κοινοτική νομοθεσία.

4. Η έγκριση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προσδιορίζει την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας υπό την ευθύνη της οποίας διενεργούνται οι έλεγχοι πριν από την εξαγωγή και, ανάλογα με την περίπτωση, τον φορέα ελέγχου στον οποίο η αρμόδια αρχή ενδέχεται να έχει αναθέσει ορισμένα καθήκοντα. Η εν λόγω ανάθεση καθηκόντων μπορεί να εγκρίνεται μόνον εφόσον πληροί τα κριτήρια του άρθρου 5 ή ισοδύναμους όρους.

5. Η αρμόδια αρχή και οιοσδήποτε φορέας ελέγχου ορίζεται στην έγκριση είναι υπεύθυνοι για τις επαφές με την Κοινότητα.

6. Η αρμόδια αρχή ή ο φορέας ελέγχου της τρίτης χώρας διασφαλίζουν την επίσημη πιστοποίηση κάθε φορτίου που ελέγχεται πριν από την είσοδό του σε ένα από τα εδάφη του παραρτήματος I. Στην έγκριση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καθορίζεται υπόδειγμα αυτών των πιστοποιητικών.

7. Με την επιφύλαξη του άρθρου 50 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002, σε περίπτωση που, κατά τους επισήμους ελέγχους των εισαγωγών που υπόκεινται στη διαδικασία της παραγράφου 3, διαπιστωθεί σοβαρή μη συμμόρφωση, τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους υπευθύνους επιχειρήσεων με τη διαδικασία του τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, αυξάνουν τον αριθμό των φορτίων που ελέγχονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και, όπου κρίνεται απαραίτητο για να καταστεί δυνατή η ορθή αναλυτική εξέταση της κατάστασης, κρατούν επαρκή αριθμό δειγμάτων υπό τις κατάλληλες συνθήκες αποθήκευσης.

8. Εάν διαπιστωθεί ότι, σε σημαντικό αριθμό φορτίων, τα προϊόντα δεν ανταποκρίνονται στις πληροφορίες που παρέχουν τα πιστοποιητικά που έχουν εκδώσει η αρμόδια αρχή ή ο φορέας ελέγχου της τρίτης χώρας, δεν ισχύει πλέον η μειωμένη συχνότητα της παραγράφου 2.

Άρθρο 24

Αρμόδιες αρχές και τελωνειακές υπηρεσίες

1. Οι αρμόδιες αρχές και οι τελωνειακές υπηρεσίες συνεργάζονται στενά για την οργάνωση των επισήμων ελέγχων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο.

2. Όσον αφορά τα φορτία ζωοτροφών και τροφίμων ζωικής προέλευσης, καθώς και ζωοτροφών και τροφίμων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 5, οι τελωνειακές υπηρεσίες δεν επιτρέπουν την είσοδο ή τη διακίνησή τους σε ελεύθερες ζώνες ή ελεύθερες αποθήκες χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας αρχής.

3. Σε περίπτωση δειγματοληψίας, η αρμόδια αρχή πληροφορεί τις τελωνειακές υπηρεσίες και τους ενδιαφερόμενους υπευθύνους επιχειρήσεων και επισημαίνει εάν τα προϊόντα μπορούν να αποδεσμευθούν πριν την εξαγωγή των αποτελεσμάτων από την ανάλυση των δειγμάτων, υπό τον όρον ότι έχει εξασφαλιστεί η ιχνηλασιμότητα του φορτίου.

4. Σε περίπτωση αποδέσμευσης των προϊόντων για ελεύθερη κυκλοφορία, οι αρμόδιες αρχές και οι τελωνειακές υπηρεσίες συνεργάζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 2 έως 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 339/93.

Άρθρο 25

Μέτρα εφαρμογής

1. Τα μέτρα που απαιτούνται για να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή επισήμων ελέγχων σχετικά με την είσοδο ζωοτροφών και τροφίμων θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 62, παράγραφος 3.

2. Συγκεκριμένα, μπορούν να θεσπίζονται λεπτομερείς κανόνες για:

α) τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα που εισάγονται ή υπάγονται σε ένα από τα τελωνειακά καθεστώτα που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 16 στοιχεία β) έως ζ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 ή πρόκειται να διακινηθούν σε ελεύθερες ζώνες ή σε ελεύθερες αποθήκες, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 15 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·

β) τα τρόφιμα που προορίζονται για την τροφοδοσία του πληρώματος και των επιβατών διεθνών μεταφορικών μέσων·

γ) τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα που παραγγέλλονται εξ αποστάσεως (για παράδειγμα, ταχυδρομικώς, τηλεφωνικώς ή μέσω του διαδικτύου) και παραδίδονται στον καταναλωτή·

δ) τις ζωοτροφές που προορίζονται για ζώα συντροφιάς ή άλογα και τα τρόφιμα που μεταφέρουν το πλήρωμα και οι επιβάτες διεθνών μεταφορικών μέσων·

ε) τους ειδικούς όρους ή εξαιρέσεις σχετικά με ορισμένα εδάφη που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι φυσικοί περιορισμοί που χαρακτηρίζουν τα εν λόγω εδάφη·

στ) τη διασφάλιση της συνοχής των αποφάσεων των αρμόδιων αρχών σχετικά με ζωοτροφές και τρόφιμα από τρίτες χώρες στο πλαίσιο του άρθρου 19·

ζ) τα φορτία κοινοτικής καταγωγής που επιστρέφονται από τρίτη χώρα·

η) τα έγγραφα που πρέπει να συνοδεύουν τα φορτία όταν έχουν ληφθεί δείγματα.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ

Άρθρο 26

Γενική αρχή

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι επαρκείς οικονομικοί πόροι είναι διαθέσιμοι για την παροχή του απαραίτητου προσωπικού και άλλων πόρων για τη διεξαγωγή των επισήμων ελέγχων, με όλα τα μέσα που κρίνονται ενδεδειγμένα, συμπεριλαμβανομένης της γενικής φορολόγησης ή της καθιέρωσης τελών ή επιβαρύνσεων.

Άρθρο 27

Τέλη ή επιβαρύνσεις

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τέλη ή επιβαρύνσεις για την κάλυψη του κόστους των επισήμων ελέγχων.

2. Ωστόσο, όσον αφορά τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα IV τμήμα Α και στο παράρτημα V τμήμα Α, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την είσπραξη τέλους.

3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 6, τα τέλη που εισπράττονται για τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα IV τμήμα Α και στο παράρτημα V τμήμα Α, δεν πρέπει να είναι χαμηλότερα από τα κατώτατα επίπεδα που ορίζονται στο παράρτημα IV τμήμα Β και στο παράρτημα V τμήμα Β. Ωστόσο, για μεταβατική περίοδο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2008, όσον αφορά τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα IV τμήμα Α, τα κράτη μέλη μπορούν να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν τα επίπεδα τελών που εφαρμόζονται επί του παρόντος σύμφωνα με την οδηγία 85/73/ΕΟΚ.

▼M7

Τα επίπεδα του παραρτήματος IV τμήμα Β και του παραρτήματος V τμήμα Β ενημερώνονται τουλάχιστον ανά διετία από την Επιτροπή ιδίως για να λαμβάνεται υπόψη ο πληθωρισμός. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

4. Τα τέλη που εισπράττονται για τους σκοπούς των επισήμων ελέγχων σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2:

α) δεν πρέπει να είναι υψηλότερα από τις δαπάνες των οικείων αρμόδιων αρχών για τα στοιχεία που σημειώνονται στο παράρτημα VI

και

β) μπορούν να καθορίζονται κατ’ αποκοπή βάσει των δαπανών των αρμόδιων αρχών κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου ή, ανάλογα με την περίπτωση, στο επίπεδο που ορίζεται στο παράρτημα IV τμήμα Β ή στο παράρτημα V τμήμα Β.

5. Κατά τον καθορισμό των τελών, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα:

α) τον τύπο της συγκεκριμένης επιχείρησης και τους σχετικούς παράγοντες κινδύνου·

β) τα συμφέροντα των επιχειρήσεων με χαμηλή παραγωγή·

γ) τις παραδοσιακές μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή, τη μεταποίηση και τη διανομή τροφίμων·

δ) τις ανάγκες των επιχειρήσεων που ευρίσκονται σε περιοχές με ιδιαίτερους γεωγραφικούς περιορισμούς.

6. Όταν, βάσει των συστημάτων αυτοελέγχου και ιχνηλασιμότητας που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις καθώς και του επιπέδου συμμόρφωσης που διαπιστώνεται κατά τους επισήμους ελέγχους, για ορισμένους τύπους δραστηριοτήτων, οι επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται με μειωμένη συχνότητα ή για να ληφθούν υπόψη τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 5 στοιχεία β) έως δ), τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν το τέλος των επισήμων ελέγχων σε επίπεδο χαμηλότερο από τα κατώτατα επίπεδα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο β), υπό τον όρο ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση στην οποία διευκρινίζει:

α) τον τύπο της συγκεκριμένης δραστηριότητας·

β) τους ελέγχους που διενεργούνται στη συγκεκριμένη επιχείρηση

και

γ) τη μέθοδο υπολογισμού της μείωσης του τέλους.

7. Όταν η αρμόδια αρχή διενεργεί ταυτόχρονα πολλούς επισήμους ελέγχους σε μια εγκατάσταση, θεωρεί τους ελέγχους αυτούς ενιαία δραστηριότητα και χρεώνει ενιαίο τέλος.

8. Τα τέλη για τους ελέγχους κατά την εισαγωγή καταβάλλονται από τον υπεύθυνο επιχείρησης ή από τον αντιπρόσωπό του στην αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για τους ελέγχους κατά την εισαγωγή.

9. Τα τέλη δεν επιστρέφονται αμέσως ή εμμέσως, εκτός εάν έχουν εισπραχθεί αχρεωστήτως.

10. Με την επιφύλαξη του κόστους για τις δαπάνες που προβλέπονται στο άρθρο 28, τα κράτη μέλη δεν εισπράττουν άλλα τέλη πλην εκείνων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

11. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ή άλλες οικείες επιχειρήσεις ή οι αντιπρόσωποί τους λαμβάνουν απόδειξη για τα τέλη που καταβάλλουν.

12. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τη μέθοδο υπολογισμού των τελών και την κοινοποιούν στην Επιτροπή. Η Επιτροπή εξετάζει εάν τα τέλη είναι σύμφωνα προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 28

Δαπάνες λόγω πρόσθετων επισήμων ελέγχων

Εφόσον η διαπίστωση μη συμμόρφωσης οδηγεί στη διενέργεια επισήμων ελέγχων που υπερβαίνουν τις συνήθεις δραστηριότητες ελέγχου της αρμόδιας αρχής, η αρμόδια αρχή χρεώνει τις δαπάνες που προκύπτουν από τους πρόσθετους επισήμους ελέγχους στους υπευθύνους επιχειρήσεων οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη μη συμμόρφωση, ή μπορεί να χρεώνει τον υπεύθυνο επιχείρησης ο οποίος είναι ιδιοκτήτης των προϊόντων ή τα φυλάσσει κατά τη στιγμή της διεξαγωγής των πρόσθετων επισήμων ελέγχων. Οι συνήθεις δραστηριότητες ελέγχου είναι οι συνήθεις δραστηριότητες ελέγχου που απαιτούνται από την κοινοτική ή την εθνική νομοθεσία και ειδικότερα εκείνες που περιγράφονται στο σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 41. Στις δραστηριότητες που υπερβαίνουν τις συνήθεις δραστηριότητες ελέγχου περιλαμβάνονται η δειγματοληψία και η ανάλυση δειγμάτων καθώς και άλλοι έλεγχοι που απαιτούνται για να εξακριβωθεί η έκταση ενός προβλήματος, για να ελεγχθεί αν αναλήφθηκε διορθωτική δράση, ή για να ανιχνευθεί ή/και να επιβεβαιωθεί η μη συμμόρφωση.

Άρθρο 29

Επίπεδο δαπανών

Κατά τον καθορισμό του επιπέδου των δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 28, λαμβάνονται υπόψη οι αρχές που προβλέπονται στο άρθρο 27.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 30

Επίσημη πιστοποίηση

►M7

Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων που αφορούν την επίσημη πιστοποίηση οι οποίες επιβάλλονται για λόγους υγείας ή καλής διαβίωσης των ζώων, μπορούν να επιβάλλονται οι ακόλουθες απαιτήσεις από την Επιτροπή:

◄

α) τις περιστάσεις στις οποίες απαιτείται επίσημη πιστοποίηση·

β) τα υποδείγματα πιστοποιητικών·

γ) τα προσόντα των υπαλλήλων πιστοποίησης·

δ) τις αρχές που πρέπει να τηρούνται ώστε να εξασφαλίζεται η εγκυρότητα της πιστοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής πιστοποίησης·

ε) τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται σε περίπτωση απόσυρσης των πιστοποιητικών και σχετικά με τα πιστοποιητικά αντικατάστασης

στ) τα φορτία που χωρίζονται σε μικρότερες παρτίδες ή που αναμιγνύονται με άλλα·

ζ) τα έγγραφα που πρέπει να συνοδεύουν τα προϊόντα μετά τη διεξαγωγή των επισήμων ελέγχων.

▼M7

Τα μέτρα κατά το στοιχείο α), που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπλήρωσής του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

Τα μέτρα στα οποία αναφέρονται τα στοιχεία β) έως ζ) εγκρίνονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 3.

▼C1

2. Όταν απαιτείται επίσημη πιστοποίηση, εξασφαλίζεται ότι:

α) υφίσταται σύνδεσμος μεταξύ του πιστοποιητικού και του φορτίου·

β) οι πληροφορίες που περιέχονται στο πιστοποιητικό είναι ακριβείς και αυθεντικές.

3. Σε ένα και μόνο υπόδειγμα πιστοποιητικού θα συνδυάζονται, ενδεχομένως, απαιτήσεις σχετικά με την επίσημη πιστοποίηση ζωοτροφών και τροφίμων και άλλες απαιτήσεις για επίσημη πιστοποίηση.

Άρθρο 31

Καταχώριση/έγκριση των εγκαταστάσεων των επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων

1.

α) Οι αρμόδιες αρχές προσδιορίζουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων κατά την υποβολή αίτησης για την καταχώριση των εγκαταστάσεών τους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004, την οδηγία 95/69/ΕΚ, ή τον μελλοντικό κανονισμό για την υγιεινή των ζωοτροφών.

β) Οι αρμόδιες αρχές καταρτίζουν και ενημερώνουν κατάλογο των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων που έχουν καταχωριστεί. Στις περιπτώσεις που τέτοιοι κατάλογοι υφίστανται ήδη για άλλους σκοπούς, μπορούν να χρησιμοποιούνται και για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.

2.

α) Οι αρμόδιες αρχές θεσπίζουν διαδικασίες τις οποίες πρέπει να ακολουθούν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων κατά την υποβολή αίτησης για την έγκριση των εγκαταστάσεών τους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 854/2004, την οδηγία 95/69/ΕΚ ή τον μελλοντικό κανονισμό περί υγιεινής των ζωοτροφών.

β) Όταν παραλαμβάνει αίτηση έγκρισης από υπεύθυνο επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων, η αρμόδια αρχή διενεργεί επίσκεψη επιτόπου.

γ) Η αρμόδια αρχή εγκρίνει εγκατάσταση για τις συγκεκριμένες δραστηριότητες μόνον εφόσον ο υπεύθυνος της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων έχει αποδείξει ότι αυτή πληροί τις σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων.

δ) Η αρμόδια αρχή δύναται να χορηγεί έγκριση υπό όρους εφόσον προκύπτει ότι η εγκατάσταση πληροί όλες τις απαιτήσεις υποδομής και εξοπλισμού. Η αρμόδια αρχή χορηγεί πλήρη έγκριση μόνον εφόσον, από νέο επίσημο έλεγχο της εγκατάστασης που πραγματοποιείται εντός τριών μηνών από την χορήγηση της υπό όρους έγκρισης, προκύπτει ότι η εγκατάσταση πληροί τις άλλες σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων. Σε περίπτωση που έχει μεν σημειωθεί σαφής πρόοδος, αλλά η εγκατάσταση εξακολουθεί να μην πληροί όλες τις σχετικές απαιτήσεις, η αρμόδια αρχή δύναται να παρατείνει την υπό όρους έγκριση. Ωστόσο, η υπό όρους έγκριση δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες συνολικά.

ε) Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει την έγκριση των εγκαταστάσεων κατά την διενέργεια επισήμων ελέγχων. Εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει σοβαρές ελλείψεις ή εάν η παραγωγή σε μια εγκατάσταση πρέπει να διακόπτεται επανειλημμένα, ο δε υπεύθυνος της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων δεν είναι σε θέση να παράσχει επαρκή εχέγγυα όσον αφορά την μελλοντική παραγωγή, η αρμόδια αρχή κινεί διαδικασίες για την αφαίρεση της έγκρισης από την εγκατάσταση. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή δύναται να αναστείλει την έγκριση εγκατάστασης εάν ο υπεύθυνος της επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων μπορεί να εγγυηθεί ότι θα καλύψει τις ελλείψεις σε εύλογο χρονικό διάστημα.

στ) Οι αρμόδιες αρχές τηρούν ενημερωμένους καταλόγους εγκεκριμένων εγκαταστάσεων και τους καθιστούν προσιτούς σε άλλα κράτη μέλη και στο κοινό κατά τρόπο που μπορεί να οριστεί με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.







ΤΙΤΛΟΣ III

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

Άρθρο 32

Κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς

1. Τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς για τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα που αναφέρονται στο παράρτημα VII είναι αρμόδια για:

α) την παροχή λεπτομερειών στα εθνικά εργαστήρια αναφοράς σχετικά με αναλυτικές μεθόδους, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων αναφοράς·

β) το συντονισμό της εφαρμογής, από τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς, των μεθόδων που αναφέρονται στο στοιχείο α), οργανώνοντας ιδίως συγκριτικές δοκιμές και εξασφαλίζοντας τη δέουσα συνέχεια στις συγκριτικές αυτές δοκιμές σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτά πρωτόκολλα, όταν υπάρχουν·

γ) το συντονισμό, στο πεδίο της αρμοδιότητάς τους, των πρακτικών ρυθμίσεων που απαιτούνται για την εφαρμογή νέων αναλυτικών μεθόδων και την ενημέρωση των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς σχετικά με τις προόδους στον τομέα αυτόν·

δ) τη διοργάνωση προγραμμάτων βασικής και προχωρημένης κατάρτισης για το προσωπικό των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς και για εμπειρογνώμονες από αναπτυσσόμενες χώρες·

ε) την παροχή επιστημονικής και τεχνικής συνδρομής στην Επιτροπή, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου τα κράτη μέλη αμφισβητούν τα αποτελέσματα των αναλύσεων·

στ) τη συνεργασία με εργαστήρια που είναι υπεύθυνα για την ανάλυση ζωοτροφών και τροφίμων σε τρίτες χώρες.

2. Τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς στον τομέα της υγείας των ζώων είναι αρμόδια για:

α) το συντονισμό των μεθόδων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη για τη διάγνωση νόσων·

β) την ενεργό σύμπραξη στον εντοπισμό των εστιών νόσων που εκδηλώνονται στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας απομονώματα παθογόνων προς επιβεβαίωση της διάγνωσης, χαρακτηρισμό και επιζωοτικές μελέτες·

γ) τη διευκόλυνση της εκπαίδευσης ή της μετεκπαίδευσης εμπειρογνωμόνων στο πεδίο της εργαστηριακής διάγνωσης με σκοπό την εναρμόνιση των διαγνωστικών μεθόδων σε ολόκληρη την Κοινότητα·

δ) τη συνεργασία, όσον αφορά τις μεθόδους διάγνωση των νόσων των ζώων που υπάγονται στην αρμοδιότητά τους, με τα αρμόδια εργαστήρια τρίτων χωρών όπου είναι διαδεδομένες οι νόσοι αυτές·

ε) τη διοργάνωση προγραμμάτων βασικής και προχωρημένης κατάρτισης για το προσωπικό των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς και για εμπειρογνώμονες από αναπτυσσόμενες χώρες.

3. Το άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζεται στα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς.

4. Τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) να διαθέτουν προσωπικό με τα κατάλληλα προσόντα και τη δέουσα κατάρτιση στις διαγνωστικές και αναλυτικές τεχνικές που εφαρμόζονται στον τομέα της αρμοδιότητάς τους·

β) να διαθέτουν τον εξοπλισμό και τα προϊόντα που χρειάζονται για να εκτελούν τα καθήκοντα που τους ανατίθενται·

γ) να διαθέτουν κατάλληλη διοικητική υποδομή·

δ) να εξασφαλίζουν ότι το προσωπικό τους σέβεται τον εμπιστευτικό χαρακτήρα ορισμένων θεμάτων, αποτελεσμάτων ή ανακοινώσεων·

ε) να διαθέτουν επαρκείς γνώσεις των διεθνών προτύπων και πρακτικών·

στ) να διαθέτουν, εάν χρειάζεται, ενημερωμένο κατάλογο των διαθέσιμων ουσιών και αντιδραστηρίων αναφοράς καθώς και ενημερωμένο κατάλογο των κατασκευαστών και προμηθευτών των εν λόγω ουσιών και αντιδραστηρίων·

ζ) να λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές και κοινοτικές ερευνητικές δραστηριότητες·

η) να διαθέτουν εκπαιδευμένο προσωπικό το οποίο είναι διαθέσιμο για καταστάσεις επείγουσας ανάγκης που ανακύπτουν εντός της Κοινότητας.

▼M7

5. Η Επιτροπή μπορεί να περιλαμβάνει στο παράρτημα VII και άλλα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς σχετικά με τους τομείς στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 1. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4. Το παράρτημα VII μπορεί να επικαιροποιείται με την ίδια διαδικασία.

6. Πρόσθετες αρμοδιότητες και καθήκοντα των κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς μπορούν να ορίζονται από την Επιτροπή. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά συμπληρώσεώς του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

7. Τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς μπορούν να λαμβάνουν κοινοτική χρηματοδοτική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 28 της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα ( 3 ).

8. Τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς είναι δυνατόν να υπόκεινται σε κοινοτικούς ελέγχους προκειμένου να εξακριβώνεται η συμμόρφωσή τους προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Εάν από τους ελέγχους αυτούς προκύψει ότι ένα εργαστήριο δεν συμμορφώνεται προς αυτές τις απαιτήσεις ή τα καθήκοντα για τα οποία έχει οριστεί, είναι δυνατόν να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.

9. Οι παράγραφοι 1 έως 7 ισχύουν με την επιφύλαξη ειδικότερων κανόνων, και ιδίως του κεφαλαίου VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 999/2001 και του άρθρου 14 της οδηγίας 96/23/ΕΚ.

Άρθρο 33

Εθνικά εργαστήρια αναφοράς

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, για κάθε κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 32, να ορίζονται ένα ή περισσότερα εθνικά εργαστήρια αναφοράς. Ένα κράτος μέλος μπορεί να ορίζει εργαστήριο που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος ή σε μέλος της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) και περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν το ίδιο εργαστήριο.

2. Τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς:

α) συνεργάζονται με τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς στον τομέα αρμοδιότητάς τους·

β) συντονίζουν, στον τομέα αρμοδιότητάς τους, τις δραστηριότητες των επισήμων εργαστηρίων που έχουν την ευθύνη ανάλυσης των δειγμάτων σύμφωνα με το άρθρο 11·

γ) οργανώνουν συγκριτικές δοκιμές, όταν χρειάζεται, μεταξύ των επισήμων εθνικών εργαστηρίων και εξασφαλίζουν ότι δίνεται κατάλληλη συνέχεια στις συγκριτικές αυτές δοκιμές·

δ) διασφαλίζουν την κοινοποίηση των πληροφοριών που παρέχει το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς στην αρμόδια αρχή και στα επίσημα εθνικά εργαστήρια·

ε) παρέχουν επιστημονική και τεχνική συνδρομή στην αρμόδια αρχή για την εφαρμογή συντονισμένων σχεδίων ελέγχου που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 53·

στ) είναι υπεύθυνα για την εκτέλεση άλλων ειδικών καθηκόντων που προβλέπονται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3, με την επιφύλαξη των υφιστάμενων πρόσθετων εθνικών καθηκόντων.

3. Το άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζεται στα εθνικά εργαστήρια αναφοράς.

4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, στα αρμόδια κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς και στα άλλα κράτη μέλη το όνομα και τη διεύθυνση κάθε εθνικού εργαστηρίου αναφοράς.

5. Τα κράτη μέλη, τα οποία διαθέτουν περισσότερα από ένα εθνικά εργαστήρια αναφοράς ανά κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς, πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω εργαστήρια συνεργάζονται στενά, κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματικός συντονισμός μεταξύ τους, με άλλα εθνικά εργαστήρια και με το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς.

▼M7

6. Πρόσθετες αρμοδιότητες και καθήκοντα των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς μπορούν να ορίζονται από την Επιτροπή. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά συμπληρώσεώς του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

7. Οι παράγραφοι 1 έως 5 ισχύουν με την επιφύλαξη ειδικότερων κανόνων, και ιδίως του κεφαλαίου VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 999/2001 και του άρθρου 14 της οδηγίας 96/23/ΕΚ.







ΤΙΤΛΟΣ IV

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Άρθρο 34

Γενικές αρχές

1. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, βάσει των αποτελεσμάτων των επισήμων ελέγχων ζωοτροφών και τροφίμων, απαιτείται δράση από περισσότερα του ενός κράτη μέλη, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών παρέχουν αμοιβαία διοικητική συνδρομή.

2. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν διοικητική συνδρομή εφόσον τους ζητηθεί ή αυθόρμητα, εφόσον το απαιτεί η πορεία των ερευνών. Η διοικητική συνδρομή μπορεί να περιλαμβάνει, ανάλογα με την περίπτωση, τη συμμετοχή σε επιτόπιους ελέγχους τους οποίους διεξάγει η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους.

3. Τα άρθρα 35 έως 40 δεν θίγουν τους εθνικούς κανόνες που ισχύουν για τη δημοσιοποίηση εγγράφων που αποτελούν αντικείμενο δικαστικών διαδικασιών ή σχετίζονται με δικαστικές διαδικασίες, ούτε τους κανόνες που αποσκοπούν στην προστασία των εμπορικών συμφερόντων φυσικών ή νομικών προσώπων.

Άρθρο 35

Φορείς-σύνδεσμοι

1. Κάθε κράτος μέλος διορίζει έναν ή περισσότερους φορείς-συνδέσμους για να συνεργάζονται κατάλληλα με τους φορείς-συνδέσμους των άλλων κρατών μελών. Ο ρόλος των φορέων–συνδέσμων είναι να επικουρούν και να συντονίζουν την επικοινωνία μεταξύ αρμόδιων αρχών και, ιδίως, τη διαβίβαση και την παραλαβή αιτήσεων συνδρομής.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη μέλη όλες τις πληροφορίες σχετικά με το φορέα που ορίζουν ως σύνδεσμο και με κάθε αλλαγή στις πληροφορίες αυτές.

3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, ο ορισμός των φορέων-συνδέσμων δεν αποκλείει τις άμεσες επαφές, την ανταλλαγή πληροφοριών ή τη συνεργασία μεταξύ των υπαλλήλων των αρμόδιων αρχών σε διάφορα κράτη μέλη.

4. Οι αρμόδιες αρχές, στις οποίες εφαρμόζεται η οδηγία 89/608/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1989, για την αμοιβαία συνδρομή μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και τη συνεργασία των αρχών αυτών με την Επιτροπή, με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της κτηνιατρικής και ζωοτεχνικής νομοθεσίας ( 4 ), συνεργάζονται, ανάλογα με την περίπτωση, με τις αρχές που λειτουργούν δυνάμει του παρόντος τίτλου.

Άρθρο 36

Συνδρομή κατόπιν αιτήσεως

1. Η αρμόδια αρχή στην οποία υποβάλλεται αιτιολογημένη αίτηση διασφαλίζει ότι η αιτούσα αρμόδια αρχή λαμβάνει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και έγγραφα που θα της επιτρέψουν να εξακριβώσει τη συμμόρφωση προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων στον τομέα δικαιοδοσίας της. Για το σκοπό αυτό, η αρμόδια αρχή στην οποία απευθύνεται η αίτηση μεριμνά για τη διενέργεια τυχόν διοικητικών ερευνών οι οποίες απαιτούνται για τη συλλογή των εν λόγω πληροφοριών και εγγράφων.

2. Οι πληροφορίες και τα έγγραφα που παρέχονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 διαβιβάζονται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Μπορούν να διαβιβάζονται πρωτότυπα ή αντίγραφα των εγγράφων.

3. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση, είναι δυνατόν, κατά τη διεξαγωγή διοικητικών ερευνών, να παρίστανται υπάλληλοι που έχει ορίσει η αιτούσα αρχή.

Οι έρευνες αυτές διεξάγονται πάντοτε από υπαλλήλους της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση.

Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής δεν επιτρέπεται, με δική τους πρωτοβουλία, να ασκούν τις ερευνητικές εξουσίες που ανατίθενται σε υπαλλήλους της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση. Ωστόσο, οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής έχουν πρόσβαση στους ίδιους χώρους και στα ίδια έγγραφα όπως και οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση με μεσολάβησή τους και με μοναδικό σκοπό τη διεξαγωγή της διοικητικής έρευνας.

4. Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής που είναι παρόντες σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 3 οφείλουν, ανά πάσα στιγμή, να είναι σε θέση να επιδείξουν γραπτή εξουσιοδότηση που δηλώνει την ταυτότητά τους και την επίσημη ιδιότητά τους.

Άρθρο 37

Συνδρομή χωρίς αίτηση

1. Όταν η αρμόδια αρχή διαπιστώνει περιπτώσεις μη συμμόρφωσης και εάν η εν λόγω έλλειψη συμμόρφωσης έχει συνέπειες για άλλο ή άλλα κράτη μέλη, η αρχή αυτή διαβιβάζει τις σχετικές πληροφορίες στο άλλο ή στα άλλα κράτη μέλη χωρίς προηγούμενη αίτηση και χωρίς καθυστέρηση.

2. Τα κράτη μέλη που λαμβάνουν τις εν λόγω πληροφορίες ερευνούν το θέμα και ενημερώνουν το κράτος μέλος που έδωσε την πληροφορία σχετικά με τα αποτελέσματα της έρευνας και, ενδεχομένως, με τα τυχόν μέτρα που λαμβάνονται.

Άρθρο 38

Συνδρομή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης

1. Εάν, κατά τη διεξαγωγή επίσημου ελέγχου στον τόπο προορισμού των προϊόντων ή κατά τη μεταφορά τους, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού διαπιστώσει ότι τα προϊόντα δεν τηρούν τις απαιτήσεις της νομοθεσίας περί ζωοτροφών ή τροφίμων σε βαθμό ώστε να δημιουργούν κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων ή να παραβιάζουν σοβαρά τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων, επικοινωνεί αμελλητί με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποστολής.

2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποστολής ερευνά το ζήτημα, λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο και γνωστοποιεί στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού τη φύση των ερευνών και των επισήμων ελέγχων που διενήργησε, τις αποφάσεις που έλαβε και τους λόγους που επέβαλαν τις αποφάσεις αυτές.

3. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού έχει λόγους να πιστεύει ότι τα μέτρα αυτά είναι ανεπαρκή, οι αρμόδιες αρχές των δύο κρατών μελών αναζητούν από κοινού τρόπους και μέσα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, από κοινού επιτόπια επιθεώρηση η οποία διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφοι 3 και 4. Σε περίπτωση που δεν μπορέσουν να συμφωνήσουν σχετικά με τα ενδεδειγμένα μέτρα ενημερώνουν την Επιτροπή.

Άρθρο 39

Σχέσεις με τρίτες χώρες

1. Όταν αρμόδια αρχή λαμβάνει πληροφορίες από τρίτη χώρα οι οποίες επισημαίνουν μη συμμόρφωση ή/και κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων, η εν λόγω αρχή διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών εφόσον κρίνει ότι ενδέχεται να τις ενδιαφέρουν ή εφόσον της το ζητήσουν. Η αρμόδια αρχή κοινοποιεί επίσης τις πληροφορίες αυτές στην Επιτροπή όταν παρουσιάζουν ενδιαφέρον σε κοινοτικό επίπεδο.

2. Εάν η τρίτη χώρα έχει αναλάβει νομική δέσμευση να παρέχει τη συνδρομή που απαιτείται για τη συγκέντρωση στοιχείων σχετικών με τον παράτυπο χαρακτήρα των συναλλαγών που αντίκεινται ή φαίνεται να αντίκεινται προς την οικεία νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων, οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού είναι δυνατόν να κοινοποιούνται στην εν λόγω τρίτη χώρα, με τη συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών που παρείχαν τις πληροφορίες και σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία για την κοινοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτες χώρες.

Άρθρο 40

Συντονισμένη συνδρομή και συνέχεια από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή συντονίζει αμελλητί τις ενέργειες που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη όταν, από πληροφορίες που λαμβάνει από κράτη μέλη ή από άλλες πηγές, ενημερώνεται για δραστηριότητες που αντίκεινται ή που φαίνεται ότι αντίκεινται προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων και έχουν ιδιαίτερη σημασία σε κοινοτικό επίπεδο, ιδίως δε εάν:

α) οι δραστηριότητες αυτές έχουν, ή θα μπορούσαν να έχουν, προεκτάσεις σε πολλά κράτη μέλη·

β) υπάρχουν ενδείξεις για τη διεξαγωγή παρεμφερών δραστηριοτήτων σε πολλά κράτη μέλη,

ή

γ) τα κράτη μέλη είναι ανίκανα να συμφωνήσουν σχετικά με την κατάλληλη δράση για την αντιμετώπιση της μη συμμόρφωσης.

2. Στις περιπτώσεις που, από τους επισήμους ελέγχους στον τόπο προορισμού, προκύπτει κατ' επανάληψη μη συμμόρφωση ή άλλοι κίνδυνοι για τον άνθρωπο, τα φυτά ή τα ζώα από ζωοτροφές ή τρόφιμα, είτε άμεσα είτε μέσω του περιβάλλοντος, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.

3. Η Επιτροπή μπορεί:

α) σε συνεργασία με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, να αποστέλλει ομάδα επιθεώρησης για τη διενέργεια επιτόπιου επίσημου ελέγχου·

β) να ζητά από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποστολής να εντείνει τους σχετικούς επισήμους ελέγχους και να την ενημερώσει σχετικά με την αναληφθείσα δράση και τα ληφθέντα μέτρα.

4. Σε περίπτωση που τα μέτρα που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 λαμβάνονται για να αντιμετωπισθεί κατ’ επανάληψη μη συμμόρφωση εκ μέρους επιχείρησης ζωοτροφών ή τροφίμων, η αρμόδια αρχή καταλογίζει τις τυχόν δαπάνες που προκύπτουν από την εφαρμογή των μέτρων αυτών στην εν λόγω επιχείρηση.







ΤΙΤΛΟΣ V

ΣΧΕΔΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

Άρθρο 41

Πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου

Για να διασφαλισθεί η ουσιαστική εφαρμογή του άρθρου 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002, των κανόνων για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων και του άρθρου 45 του παρόντος κανονισμού, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει ολοκληρωμένο πολυετές εθνικό σχέδιο ελέγχου.

Άρθρο 42

Αρχές για την κατάρτιση πολυετών εθνικών σχεδίων ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη:

α) θέτουν σε εφαρμογή το σχέδιο που αναφέρεται στο άρθρο 41 για πρώτη φορά το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2007 και

β) το προσαρμόζουν τακτικά, αναλόγως των εξελίξεων

και

γ) κοινοποιούν στην Επιτροπή την πιο πρόσφατη εκδοχή του σχεδίου, εφόσον ζητηθεί.

2. Κάθε πολυετές εθνικό σχέδιο ελέγχου περιέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη δομή και την οργάνωση των συστημάτων ελέγχου ζωοτροφών και τροφίμων και υγείας και συνθηκών διαβίωσης των ζώων στα κράτη μέλη, και συγκεκριμένα σχετικά με:

α) τους στρατηγικούς στόχους του σχεδίου και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί αντανακλώνται στην ιεράρχηση των ελέγχων και την κατανομή των πόρων·

β) την κατάταξη σε κατηγορίες, ανάλογα με τους κινδύνους, των σχετικών δραστηριοτήτων·

γ) τον καθορισμό των αρμόδιων αρχών και των καθηκόντων τους σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, καθώς και των πόρων που διατίθενται στις εν λόγω αρχές·

δ) τη γενική οργάνωση και διαχείριση των επισήμων ελέγχων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των επισήμων ελέγχων σε επιμέρους εγκαταστάσεις·

ε) τα συστήματα ελέγχου που εφαρμόζονται σε διάφορους τομείς και το συντονισμό μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών των αρμόδιων αρχών που είναι υπεύθυνες για τους επισήμους ελέγχους σε αυτούς τους τομείς·

στ) ανάλογα με την περίπτωση, την ανάθεση καθηκόντων σε φορείς ελέγχου·

ζ) τις μεθόδους για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα κριτήρια λειτουργίας που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2·

η) την κατάρτιση του προσωπικού που διενεργεί τους επισήμους ελέγχους που αναφέρεται στο άρθρο 6·

θ) τις τεκμηριωμένες διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9·

ι) την οργάνωση και την εφαρμογή σχεδίων έκτακτης ανάγκης για επείγουσες περιπτώσεις ζωικών ή τροφιμογενών νόσων, περιστατικά μόλυνσης ζωοτροφών και τροφίμων και άλλους κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου·

ια) την οργάνωση της συνεργασίας και της αμοιβαίας συνδρομής.

3. Τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου μπορούν να αναπροσαρμόζονται κατά την περίοδο εφαρμογής τους. Οι τροποποιήσεις μπορούν να γίνονται λαμβάνοντας υπόψη ή προκειμένου να ληφθούν υπόψη παράγοντες, όπως:

α) η ύπαρξη νέας νομοθεσίας·

β) η εμφάνιση νέων νόσων ή άλλων κινδύνων για την υγεία·

γ) σημαντικές αλλαγές στη δομή, τη διαχείριση ή τη λειτουργία των αρμόδιων εθνικών αρχών·

δ) τα αποτελέσματα επισήμων ελέγχων των κρατών μελών·

ε) τα αποτελέσματα κοινοτικών ελέγχων που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 45·

στ) τυχόν τροποποιήσεις των κατευθυντήριων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 43·

ζ) επιστημονικά πορίσματα·

η) τα αποτελέσματα εξετάσεων που πραγματοποιήθηκαν από τρίτη χώρα σε κράτος μέλος.

Άρθρο 43

Κατευθυντήριες γραμμές για τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου

1. Τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου που αναφέρονται στο άρθρο 41 λαμβάνουν υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 2. Ειδικότερα, οι κατευθυντήριες γραμμές:

α) προωθούν συνεκτική, συνολική και ολοκληρωμένη προσέγγιση όσον αφορά τους επισήμους ελέγχους για την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων, καθώς και της νομοθεσίας περί υγείας και συνθηκών διαβίωσης των ζώων, και καλύπτουν όλους τους τομείς και όλα τα στάδια της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής και της εισόδου·

β) προσδιορίζουν προτεραιότητες βάσει του κινδύνου και κριτήρια για την κατηγοριοποίηση, ανάλογα με τους κινδύνους, των σχετικών δραστηριοτήτων και τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες ελέγχου·

γ) καθορίζουν άλλες προτεραιότητες και τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες ελέγχου·

δ) εντοπίζουν τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διάθεσης των ζωοτροφών και των τροφίμων, καθώς και τη χρήση ζωοτροφών, που παρέχουν τις πιο αξιόπιστες και αντιπροσωπευτικές πληροφορίες όσον αφορά την τήρηση της νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων·

ε) ενθαρρύνουν την υιοθέτηση βέλτιστων πρακτικών σε όλα τα επίπεδα του συστήματος ελέγχου·

στ) ενθαρρύνουν την ανάπτυξη ουσιαστικών ελέγχων των συστημάτων ιχνηλασιμότητας·

ζ) παρέχουν συμβουλές σχετικά με την ανάπτυξη συστημάτων για την καταγραφή των επιδόσεων και των αποτελεσμάτων των δράσεων ελέγχου·

η) αντανακλούν τα πρότυπα και τις συστάσεις των συναφών διεθνών φορέων σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία επισήμων υπηρεσιών·

θ) θεσπίζουν κριτήρια για τη διενέργεια των εξετάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 6·

ι) καθορίζουν τη δομή των ετήσιων εκθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 44 και τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνουν·

ια) υποδεικνύουν τους κύριους δείκτες επιδόσεων που πρέπει να εφαρμόζονται για την αξιολόγηση των πολυετών εθνικών σχεδίων ελέγχου.

2. Εφόσον απαιτείται, οι κατευθυντήριες γραμμές προσαρμόζονται υπό το φως της ανάλυσης των ετήσιων εκθέσεων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 44, ή των κοινοτικών ελέγχων που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 45.

Άρθρο 44

Ετήσιες εκθέσεις

1. Ένα έτος μετά την έναρξη εφαρμογής των πολυετών εθνικών σχεδίων ελέγχου και εν συνεχεία ετησίως, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση η οποία περιλαμβάνει:

α) τυχόν τροποποιήσεις οι οποίες έχουν επέλθει στα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι παράγοντες που αναφέρονται στο άρθρο 42 παράγραφος 3·

β) τα αποτελέσματα των ελέγχων και των εξετάσεων που διεξήχθησαν κατά το προηγούμενο έτος δυνάμει των διατάξεων του πολυετούς εθνικού σχεδίου ελέγχου·

γ) το είδος και τον αριθμό των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης που εντοπίσθηκαν·

δ) δράσεις για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή των πολυετών εθνικών σχεδίων ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της δράσης επιβολής και των αποτελεσμάτων της.

2. Προκειμένου να προαχθεί η συνεκτική παρουσίαση της έκθεσης αυτής και ιδίως των αποτελεσμάτων των επισήμων ελέγχων, οι κατά την παράγραφο 1 πληροφορίες λαμβάνουν υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 2.

3. Τα κράτη μέλη καθιστούν οριστικές τις εκθέσεις τους και τις αποστέλλουν στην Επιτροπή εντός έξι μηνών από το τέλος του έτους στο οποίο αναφέρεται η έκθεση.

4. Υπό το φως των εκθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, του αποτελέσματος των κοινοτικών ελέγχων που διεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 45, καθώς και οιασδήποτε άλλης σχετικής πληροφορίας, η Επιτροπή συντάσσει κάθε χρόνο έκθεση σχετικά με τη συνολική λειτουργία των επισήμων ελέγχων στα κράτη μέλη. Η έκθεση περιέχει ανάλογα με την περίπτωση, συστάσεις σχετικά με:

α) βελτιώσεις που είναι δυνατόν να γίνουν στα συστήματα επισήμων ελέγχων και εξετάσεων στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων της εμβέλειας, της διαχείρισης και της εφαρμογής τους·

β) ειδικές ενέργειες ελέγχου όσον αφορά τομείς ή δραστηριότητες που είτε καλύπτονται είτε όχι από τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου·

γ) συντονισμένα σχέδια για την αντιμετώπιση θεμάτων ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

5. Τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου και οι σχετικές κατευθυντήριες γραμμές προσαρμόζονται, εφόσον συντρέχει λόγος, βάσει των συμπερασμάτων και των συστάσεων που περιέχει η έκθεση της Επιτροπής.

6. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και τη δημοσιοποιεί.







ΤΙΤΛΟΣ VI

ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ







ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ

Άρθρο 45

Κοινοτικοί έλεγχοι σε κράτη μέλη

1. Εμπειρογνώμονες της Επιτροπής διεξάγουν γενικές και ειδικές εξετάσεις στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή μπορεί να διορίζει εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη οι οποίοι επικουρούν τους δικούς της εμπειρογνώμονες. Οι γενικές και οι ειδικές εξετάσεις διοργανώνονται σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Οι εξετάσεις διενεργούνται τακτικά. Κύριος στόχος τους είναι να εξακριβώνεται ότι, γενικά, οι επίσημοι έλεγχοι διεξάγονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τα πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου που αναφέρονται στο άρθρο 41 και με την κοινοτική νομοθεσία. Για τον σκοπό αυτόν και για να διευκολυνθεί η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα των εξετάσεων, η Επιτροπή, πριν από τη διενέργεια τέτοιων εξετάσεων, δύνανται να ζητά από τα κράτη μέλη να παράσχουν, το συντομότερο δυνατόν, ενημερωμένα αντίγραφα των εθνικών σχεδίων ελέγχου.

2. Ειδικές εξετάσεις και επιθεωρήσεις σε έναν ή περισσότερους ειδικούς τομείς μπορούν να συμπληρώνουν τις γενικές εξετάσεις. Οι ειδικές εξετάσεις και επιθεωρήσεις χρησιμεύουν ιδίως ώστε:

α) να εξακριβώνεται η εφαρμογή του πολυετούς εθνικού σχεδίου ελέγχου, της νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων και της νομοθεσίας για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων· σε αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται, ανάλογα με την περίπτωση, επιτόπιες επιθεωρήσεις επισήμων υπηρεσιών και εγκαταστάσεων που συνδέονται με τον εξεταζόμενο τομέα·

β) να εξακριβώνεται η λειτουργία και η οργάνωση των αρμόδιων αρχών·

γ) να διερευνώνται σημαντικά ή επαναλαμβανόμενα προβλήματα στα κράτη μέλη·

δ) να διερευνώνται καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, αναδυόμενα προβλήματα ή νέες εξελίξεις στα κράτη μέλη.

3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση για τα πορίσματα κάθε διενεργούμενου ελέγχου. Η έκθεσή της περιέχει, όταν κρίνεται απαραίτητο, συστάσεις προς τα κράτη μέλη σχετικά με τη βελτίωση της συμμόρφωσης με τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και με τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις εκθέσεις της. Στην περίπτωση εκθέσεων σχετικά με ελέγχους που διενεργούνται σε ένα κράτος μέλος, η Επιτροπή κοινοποιεί στην ενδιαφερόμενη αρμόδια αρχή σχέδιο έκθεσης προς σχολιασμό, λαμβάνει τα σχόλια αυτά υπόψη κατά τη σύνταξη της τελικής έκθεσης και δημοσιεύει τα σχόλια της αρμόδιας αρχής μαζί με την τελική έκθεση.

4. Η Επιτροπή καταρτίζει ετήσιο πρόγραμμα ελέγχου, το διαβιβάζει εκ των προτέρων στα κράτη μέλη και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματά του. Η Επιτροπή μπορεί να τροποποιεί το πρόγραμμα προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με την ασφάλεια των ζωοτροφών και των τροφίμων, την κατάσταση της υγείας και των συνθηκών διαβίωσης των ζώων και της υγείας των φυτών.

5. Τα κράτη μέλη:

α) αναλαμβάνουν κατάλληλη δράση ώστε να δίνεται συνέχεια στις συστάσεις που προκύπτουν από τους κοινοτικούς ελέγχους·

β) παρέχουν την απαιτούμενη συνδρομή, όλα τα έγγραφα και την λοιπή τεχνική υποστήριξη που ζητούν οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής προκειμένου να μπορέσουν να διεξαγάγουν αποτελεσματικά τους ελέγχους·

γ) εξασφαλίζουν ότι οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής διαθέτουν πρόσβαση σε όλες τις εγκαταστάσεις ή τμήματα εγκαταστάσεων και τις πληροφορίες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα συστήματα πληροφορικής, σχετικές με την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

6. Λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τους κοινοτικούς ελέγχους στα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζονται ή να τροποποιούνται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.

Άρθρο 46

Κοινοτικοί έλεγχοι σε τρίτες χώρες

1. Εμπειρογνώμονες της Επιτροπής μπορούν να διεξάγουν επισήμους ελέγχους σε τρίτες χώρες προκειμένου να επαληθεύουν, με βάση τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 47 παράγραφος 1, τη συμμόρφωση ή την ισοδυναμία της νομοθεσίας και των συστημάτων των τρίτων χωρών με την κοινοτική νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και με την κοινοτική νομοθεσία για την υγεία των ζώων. Η Επιτροπή μπορεί να διορίζει εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη οι οποίοι επικουρούν τους δικούς της εμπειρογνώμονες. Οι εν λόγω επίσημοι έλεγχοι αφορούν ιδίως:

α) τη νομοθεσία της τρίτης χώρας·

β) την οργάνωση των αρμόδιων αρχών της τρίτης χώρας, τις εξουσίες και την ανεξαρτησία τους, την εποπτεία στην οποία υπόκεινται και τη δυνατότητα που τους παρέχεται για την ουσιαστική επιβολή της εφαρμοστέας νομοθεσίας·

γ) την κατάρτιση του προσωπικού για την πραγματοποίηση επισήμων ελέγχων·

δ) τους πόρους, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων διάγνωσης, που διαθέτουν οι αρμόδιες αρχές·

ε) την ύπαρξη και τη λειτουργία τεκμηριωμένων διαδικασιών και συστημάτων ελέγχου βάσει προτεραιοτήτων·

στ) ανάλογα με την περίπτωση, την κατάσταση όσον αφορά την υγεία των ζώων, τις ζωονόσους και την υγεία των φυτών, καθώς και τις διαδικασίες κοινοποίησης στην Επιτροπή και σε αρμόδιους διεθνείς φορείς εκδηλώσεων νόσων των ζώων και των φυτών·

ζ) την έκταση και τη διεξαγωγή επισήμων ελέγχων στις εισαγωγές ζώων, φυτών και των προϊόντων τους·

η) τις εγγυήσεις τις οποίες μπορεί να παράσχει η τρίτη χώρα όσον αφορά την τήρηση των κοινοτικών απαιτήσεων ή την ισοδυναμία προς αυτές.

2. Για τη διευκόλυνση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των ελέγχων σε τρίτη χώρα, η Επιτροπή μπορεί, πριν από τη διεξαγωγή των ελέγχων αυτών, να ζητά από τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα να παράσχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 47, παράγραφος 1 και, ανάλογα με την περίπτωση, τα γραπτά αρχεία σχετικά με την εφαρμογή αυτών των ελέγχων.

3. Η συχνότητα των κοινοτικών ελέγχων σε τρίτες χώρες καθορίζεται με βάση:

α) αξιολόγηση κινδύνου των προϊόντων που εξάγονται στην Κοινότητα·

β) τις διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας·

γ) τον όγκο και τη φύση των εισαγωγών από τη συγκεκριμένη χώρα·

δ) τα αποτελέσματα των ελέγχων που έχουν ήδη διεξαγάγει οι υπηρεσίες της Επιτροπής ή άλλοι φορείς επιθεώρησης·

ε) τα αποτελέσματα των ελέγχων στις εισαγωγές και άλλων τυχόν ελέγχων που έχουν διεξαγάγει οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών·

στ) τις πληροφορίες που λαμβάνονται από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων ή άλλους συναφείς φορείς·

ζ) τις πληροφορίες που παρέχονται από διεθνώς αναγνωρισμένους φορείς, όπως η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), η Επιτροπή του Codex Alimentarius και ο Διεθνής Οργανισμός Υγείας των Ζώων (ΟΙΕ), ή από άλλες πηγές·

η) τις ενδείξεις για εμφάνιση νόσων ή την παρουσία άλλων συνθηκών οι οποίες ενδέχεται να εγκυμονούν υγειονομικούς κινδύνους για ζώντα ζώα, ζώντα φυτά ή ζωοτροφές ή τρόφιμα που εισάγονται από τρίτη χώρα·

θ) την ανάγκη να διερευνώνται ή να αντιμετωπίζονται καταστάσεις έκτακτης ανάγκης σε επιμέρους τρίτες χώρες.

▼M7

Τα κριτήρια για τον καθορισμό του κινδύνου με σκοπό την αξιολόγηση κινδύνου κατά το στοιχείο α) αποφασίζονται από την Επιτροπή. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπλήρωσής του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

4. Η διαδικασία και λεπτομερείς κανόνες για ελέγχους σε τρίτες χώρες μπορούν να καθορισθούν ή τροποποιηθούν με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.

Αυτές περιλαμβάνουν, συγκεκριμένα, διαδικασίες και λεπτομερείς κανόνες σχετικά με:

α) ελέγχους σε τρίτες χώρες στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας·

β) ελέγχους σε άλλες τρίτες χώρες.

Με την ίδια διαδικασία, οι επιβαρύνσεις για τους προαναφερόμενους ελέγχους μπορούν να καθορίζονται σε αμοιβαία βάση.

5. Εάν, κατά τη διάρκεια κοινοτικού ελέγχου, εντοπιστεί σοβαρός κίνδυνος για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων, η Επιτροπή λαμβάνει αμέσως τα απαιτούμενα έκτακτα μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 ή με διατάξεις διασφάλισης προβλεπόμενες από την κοινοτική νομοθεσία.

6. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση για τα πορίσματα κάθε διενεργούμενου κοινοτικού ελέγχου. Ανάλογα με την περίπτωση, στην έκθεση περιλαμβάνονται συστάσεις. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις εκθέσεις της.

7. Η Επιτροπή διαβιβάζει εκ των προτέρων στα κράτη μέλη το πρόγραμμά της για ελέγχους σε τρίτες χώρες και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα. Μπορεί να τροποποιεί το πρόγραμμα προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη εξελίξεις σχετικά με την ασφάλεια των ζωοτροφών και των τροφίμων και την κατάσταση της υγείας των ζώων και των φυτών.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΟΡΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ

Άρθρο 47

Γενικοί όροι εισαγωγής

1. Η Επιτροπή είναι αρμόδια να ζητά από τις τρίτες χώρες που προτίθενται να εξαγάγουν προϊόντα στην Κοινότητα να παρέχουν τις ακόλουθες ακριβείς και ενημερωμένες πληροφορίες σχετικά με τη γενική οργάνωση και διαχείριση των συστημάτων υγειονομικών ελέγχων:

α) κάθε υγειονομικό ή φυτοϋγειονομικό κανονισμό που εγκρίνεται ή προτείνεται εντός της επικράτειάς της·

β) κάθε διαδικασία ελέγχου και επιθεώρησης, κάθε μέθοδο παραγωγής και καραντίνας, κάθε διαδικασία σχετική με την ανοχή στα φυτοφάρμακα και την έγκριση προσθέτων τροφίμων που εφαρμόζεται στην επικράτειά της·

γ) τις διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου, τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, καθώς και τον καθορισμό του κατάλληλου επιπέδου υγειονομικής ή φυτοϋγειονομικής προστασίας·

δ) ανάλογα με την περίπτωση, τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που διατυπώθηκαν ύστερα από τους ελέγχους που αναφέρονται στο άρθρο 46.

2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι ανάλογες προς τη φύση των προϊόντων και μπορούν να λαμβάνουν υπόψη την ειδική κατάσταση και τη δομή της τρίτης χώρας και τη φύση των προϊόντων που εξάγονται στην Κοινότητα. Το πεδίο εφαρμογής τους καλύπτει τουλάχιστον τα προϊόντα που προορίζονται να εξαχθούν στην Κοινότητα.

3. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 μπορούν επίσης να αφορούν:

α) αποτελέσματα των εθνικών ελέγχων που διενεργούνται σε προϊόντα που προορίζονται να εξαχθούν στην Κοινότητα·

β) σημαντικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στη δομή και τη λειτουργία των σχετικών συστημάτων ελέγχου, ιδίως με σκοπό τη συμμόρφωση προς τις κοινοτικές απαιτήσεις ή συστάσεις.

4. Όταν τρίτη χώρα δεν παρέχει τις πληροφορίες αυτές ή όταν οι πληροφορίες αυτές είναι ανεπαρκείς, είναι δυνατόν να καθορίζονται ειδικοί όροι εισαγωγής με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3, κατά περίπτωση και επί αυστηρώς προσωρινής βάσεως ύστερα από διαβουλεύσεις με την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα.

5. Οι κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίον συντάσσονται και υποβάλλονται στην Επιτροπή οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, καθώς και τα μεταβατικά μέτρα που παρέχουν στις τρίτες χώρες χρόνο για να προετοιμάσουν τις πληροφορίες αυτές καταρτίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 2.

Άρθρο 48

Ειδικοί όροι εισαγωγής

▼M7

1. Στο μέτρο που οι όροι και οι λεπτομερείς διαδικασίες που πρέπει να τηρούνται κατά την εισαγωγή προϊόντων από τρίτες χώρες ή περιφέρειες τρίτων χωρών δεν προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία, ιδίως δε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 854/2004, καθορίζονται, εφόσον απαιτείται, από την Επιτροπή. Τα μέτρα αυτά, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπλήρωσής του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 62 παράγραφος 4.

▼C1

2. Στους όρους και τις λεπτομερείς διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

α) η κατάρτιση καταλόγου τρίτων χωρών από τις οποίες επιτρέπεται να εισάγονται συγκεκριμένα προϊόντα σε ένα από τα εδάφη του παραρτήματος Ι·

β) η κατάρτιση υποδειγμάτων των πιστοποιητικών που συνοδεύουν τα φορτία·

γ) ειδικοί όροι εισαγωγής, ανάλογα με το είδος του προϊόντος ή του ζώου και τους πιθανούς κινδύνους που συνδέονται με αυτό.

3. Οι τρίτες χώρες εγγράφονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2 μόνον εάν οι αρμόδιες αρχές τους παρέχουν κατάλληλες εγγυήσεις όσον αφορά τη συμμόρφωση ή την ισοδυναμία με την κοινοτική νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και τους κανόνες για την υγεία των ζώων.

4. Κατά την κατάρτιση ή την ενημέρωση καταλόγων, λαμβάνονται, ιδίως, υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια:

α) η νομοθεσία της τρίτης χώρας στον συγκεκριμένο τομέα·

β) η δομή και η οργάνωση της αρμόδιας αρχής της τρίτης χώρας και των οικείων υπηρεσιών ελέγχου, καθώς και οι εξουσίες που διαθέτει/διαθέτουν και οι εγγυήσεις που είναι δυνατόν να παρέχονται όσον αφορά την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας·

γ) η ύπαρξη κατάλληλων επισήμων ελέγχων·

δ) η κανονικότητα και η ταχύτητα της πληροφόρησης που παρέχεται από την τρίτη χώρα σχετικά με την παρουσία κινδύνων στις ζωοτροφές και στα τρόφιμα, και στα ζώντα ζώα·

ε) οι εγγυήσεις που παρέχει η τρίτη χώρα ότι:

i) οι όροι που εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις από τις οποίες επιτρέπεται να εισάγονται ζωοτροφές και τρόφιμα στην Κοινότητα συμμορφώνονται ή είναι ισοδύναμοι με τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων·

ii) καταρτίζεται και ενημερώνεται κατάλογος των εγκαταστάσεων αυτών·

iii) ο κατάλογος των εγκαταστάσεων και οι ενημερωμένες εκδοχές του διαβιβάζονται χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή·

iv) οι εγκαταστάσεις υπόκεινται σε τακτικούς και ουσιαστικούς ελέγχους από την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας.

5. Κατά την έγκριση των ειδικών όρων εισαγωγής που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της παραγράφου 2, λαμβάνονται υπόψη οι πληροφορίες που έχουν κοινοποιήσει οι ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και, εφόσον απαιτείται, τα αποτελέσματα των κοινοτικών ελέγχων που διεξήχθησαν σε αυτές τις τρίτες χώρες. Οι ειδικοί όροι εισαγωγής είναι δυνατόν να καθορίζονται για ένα μόνο προϊόν ή για ομάδα προϊόντων, μπορούν δε να ισχύουν για μία μόνον τρίτη χώρα, για περιφέρειες τρίτης χώρας ή για ομάδα τρίτων χωρών.

Άρθρο 49

Ισοδυναμία

1. Κατόπιν εφαρμογής συμφωνίας ισοδυναμίας ή κατόπιν ικανοποιητικής εξέτασης, μπορεί να λαμβάνεται απόφαση, με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3, με την οποία να αναγνωρίζεται ότι τα μέτρα που εφαρμόζουν τρίτες χώρες ή περιφέρειες τρίτων χωρών σε συγκεκριμένους τομείς παρέχουν ισοδύναμες εγγυήσεις με εκείνα που εφαρμόζονται στην Κοινότητα, εάν οι τρίτες χώρες παρέχουν αντικειμενικές αποδείξεις περί αυτού.

2. Στην απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αναφέρονται οι όροι που διέπουν τις εισαγωγές από την εν λόγω τρίτη χώρα ή περιφέρεια τρίτης χώρας.

Στους όρους αυτούς είναι δυνατόν να συγκαταλέγονται:

α) η φύση και το περιεχόμενο των πιστοποιητικών που πρέπει να συνοδεύουν τα προϊόντα·

β) ειδικές απαιτήσεις που εφαρμόζονται στις εισαγωγές προϊόντων στην Κοινότητα·

γ) εφόσον απαιτείται, οι διαδικασίες για την κατάρτιση και την τροποποίηση των καταλόγων περιφερειών ή εγκαταστάσεων από τις οποίες επιτρέπονται οι εισαγωγές.

3. Η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ανακαλείται με την ίδια διαδικασία και χωρίς καθυστέρηση στην περίπτωση που παύει να ισχύει οποιοσδήποτε από τους όρους αναγνώρισης της ισοδυναμίας που έχουν καθοριστεί κατά το χρόνο της έγκρισής της.

Άρθρο 50

Υποστήριξη για τις αναπτυσσόμενες χώρες

1. Με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3, είναι δυνατόν να θεσπίζονται τα ακόλουθα μέτρα και να διατηρούνται για όσο διάστημα παράγουν εμφανή αποτελέσματα, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ικανότητα συμμόρφωσης των αναπτυσσόμενων χωρών με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού:

α) σταδιακή καθιέρωση των απαιτήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 47 και 48 για τα προϊόντα που εξάγονται στην Κοινότητα. Η πρόοδος όσον αφορά την τήρηση των απαιτήσεων αυτών παρακολουθείται και λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της ανάγκης για συγκεκριμένες εξαιρέσεις, περιορισμένης διάρκειας, από όλες τις απαιτήσεις ή από μέρος τους. Κατά τη σταδιακή καθιέρωση, λαμβάνεται επίσης υπόψη η πρόοδος όσον αφορά τη δημιουργία της θεσμικής ικανότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 2·

β) συνδρομή για την παροχή των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 47, εάν απαιτείται, από εμπειρογνώμονες της Κοινότητας·

γ) προώθηση κοινών σχεδίων μεταξύ αναπτυσσόμενων χωρών και κρατών μελών·

δ) εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών για την παροχή συνδρομής προς αναπτυσσόμενες χώρες κατά την οργάνωση επισήμων ελέγχων στα προϊόντα που εξάγουν στην Κοινότητα·

ε) αποστολή κοινοτικών εμπειρογνωμόνων σε αναπτυσσόμενες χώρες για την παροχή συνδρομής στην οργάνωση επισήμων ελέγχων·

στ) συμμετοχή του ελεγκτικού προσωπικού των αναπτυσσόμενων χωρών στα μαθήματα κατάρτισης του άρθρου 51.

2. Στο πλαίσιο της πολιτικής της Κοινότητας στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, η Επιτροπή προάγει την υποστήριξη των αναπτυσσομένων χωρών σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των ζωοτροφών και των τροφίμων εν γένει και την τήρηση των προδιαγραφών για τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα ειδικότερα, ούτως ώστε να αποκτήσουν τη θεσμική ικανότητα που απαιτείται για την πλήρωση των προδιαγραφών εισαγωγής για τις οποίες γίνεται λόγος στα άρθρα 5, 12, 47 και 48.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Άρθρο 51

Κατάρτιση του ελεγκτικού προσωπικού

1. Η Επιτροπή μπορεί να οργανώνει μαθήματα κατάρτισης για το προσωπικό των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για τη διενέργεια των επισήμων ελέγχων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό. Τα εν λόγω μαθήματα κατάρτισης αποσκοπούν στην ανάπτυξη εναρμονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τους επισήμους ελέγχους στα κράτη μέλη. Ειδικότερα, είναι δυνατό να περιλαμβάνουν κατάρτιση σχετικά με τα ακόλουθα:

α) την κοινοτική νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων, καθώς και τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

β) τις μεθόδους και τις τεχνικές ελέγχου, όπως η εξέταση συστημάτων τα οποία καταρτίζουν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων για να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και με τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

γ) τους ελέγχους που πρέπει να διενεργούνται στα προϊόντα που εισάγονται στην Κοινότητα·

δ) τις μεθόδους και τις τεχνικές παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας ζωοτροφών και τροφίμων.

2. Στα μαθήματα κατάρτισης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να συμμετέχουν άτομα από τρίτες χώρες, ιδίως δε από αναπτυσσόμενες χώρες.

3. Λεπτομερείς κανόνες για τη διοργάνωση των μαθημάτων κατάρτισης είναι δυνατόν να θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 3.







ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΑΛΛΕΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Άρθρο 52

Έλεγχοι τρίτων χωρών στα κράτη μέλη

1. Εμπειρογνώμονες της Επιτροπής δύνανται, κατόπιν αιτήματος και σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, να επικουρούν τα κράτη μέλη κατά τη διενέργεια ελέγχων που διεξάγουν τρίτες χώρες.

2. Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη, στο έδαφος των οποίων πρόκειται να διενεργηθεί έλεγχος από τρίτη χώρα, ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με το σχεδιασμό και το αντικείμενο του ελέγχου, τα συναφή έγγραφα και κάθε άλλη πληροφορία που θα επιτρέψει στην Επιτροπή να συμμετάσχει αποτελεσματικά στον έλεγχο.

3. Η συνδρομή της Επιτροπής συμβάλλει κυρίως:

α) στη διασαφήνιση της κοινοτικής νομοθεσίας περί ζωοτροφών και τροφίμων και των κανόνων για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

β) στην παροχή πληροφοριών και στοιχείων διαθέσιμων σε κοινοτικό επίπεδο, που μπορεί να είναι χρήσιμα για τον έλεγχο που διενεργεί η τρίτη χώρα·

γ) στην εξασφάλιση της ομοιομορφίας όσον αφορά τους ελέγχους που διενεργούν τρίτες χώρες.

Άρθρο 53

Συντονισμένα σχέδια ελέγχου

Η Επιτροπή μπορεί να συνιστά συντονισμένα σχέδια με τη διαδικασία του άρθρου 62 παράγραφος 2. Τα σχέδια αυτά:

α) οργανώνονται ετησίως βάσει προγράμματος,

και

β) εφόσον κρίνεται αναγκαίο, οργανώνονται σε κατά περίπτωση βάση, ιδίως με σκοπό να διαγνωσθεί η συχνότητα των κινδύνων στις ζωοτροφές, τα τρόφιμα ή τα ζώα.







ΤΙΤΛΟΣ VII

ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ







ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ

Άρθρο 54

Ενέργειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης

1. Εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει μη συμμόρφωση λαμβάνει μέτρα, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι ο υπεύθυνος θα διορθώσει την κατάσταση. Όταν αποφασίζει το χαρακτήρα των ληπτέων μέτρων, η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη της τη φύση της μη συμμόρφωσης και το ιστορικό του υπευθύνου όσον αφορά τη μη συμμόρφωση.

2. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, τα ακόλουθα μέτρα:

α) την επιβολή διαδικασιών εξυγίανσης ή κάθε άλλου μέτρου που κρίνεται αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των ζωοτροφών ή των τροφίμων ή η συμμόρφωση με τη νομοθεσία περί ζωοτροφών ή τροφίμων και τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων·

β) τον περιορισμό ή την απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά, της εισαγωγής ή της εξαγωγής ζωοτροφών, τροφίμων ή ζώων·

γ) την παρακολούθηση και, εφόσον απαιτείται, την εντολή ανάκλησης, απόσυρσης ή/και καταστροφής των ζωοτροφών και των τροφίμων·

δ) την έγκριση της χρήσης των ζωοτροφών και των τροφίμων για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους προορίζονταν αρχικά·

ε) την αναστολή λειτουργίας ή το κλείσιμο όλης ή μέρους της συγκεκριμένης επιχείρησης για το δέον χρονικό διάστημα·

στ) την αναστολή ή ανάκληση της έγκρισης της εγκατάστασης·

ζ) τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 19 για τα φορτία από τρίτες χώρες·

η) κάθε άλλο μέτρο που κρίνει κατάλληλο η αρμόδια αρχή.

3. Η αρμόδια αρχή παρέχει στον ενδιαφερόμενο υπεύθυνο επιχείρησης, ή σε εκπρόσωπο:

α) γραπτή κοινοποίηση της απόφασής της για τα μέτρα που θα ληφθούν σύμφωνα με την παράγραφο 1, μαζί με το αιτιολογικό της απόφασης

και

β) πληροφορίες σχετικά με το δικαίωμα προσφυγής κατά των αποφάσεων αυτών, καθώς και σχετικά με την εφαρμοστέα διαδικασία και τις προθεσμίες.

4. Εφόσον απαιτείται, η αρμόδια αρχή ενημερώνει και την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποστολής για την απόφασή της.

5. Όλες οι δαπάνες που προκύπτουν δυνάμει του παρόντος άρθρου βαρύνουν τον υπεύθυνο της επιχείρησης τροφίμων και ζωοτροφών.

Άρθρο 55

Κυρώσεις

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης της νομοθεσίας περί τροφίμων και ζωοτροφών και ά