1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ►M3Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης ∆εκεµβρίου 1977
σχετικά µε την αµοιβαία συνδροµή των αρµοδίων αρχών των κρατών µελών στον τοµέα των
άµεσων φόρων, ορισµένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων
(77/799/ ΕΟΚ)◄
(ΕΕL 336 της 27.12.1977,σ. 15)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1 Οδηγία 79 /1070/ ΕΟΚ του Συµβουλίου της 6ης ∆εκεµβρίου 1979 L 331 8 27.12.1979
►M2 Οδηγία 92/12/ ΕΟΚ του Συµβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 L 76 1 23.3.1992
►M3 Οδηγία 2003 /93/ΕΚ του Συµβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003 L 264 23 15.10.2003
Τροποποιείται από:
►A1 Πράξη προσχώρησης της Ελλάδας L 291 17 19.11.1979
►A2 Πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας L 302 23 15.11.1985
►A3 Πράξη προσχώρησης της Αυστρίας,της Φινλανδίας και της Σουη-
δίαςC 241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση 95 /1/ΕΚ,Ευρατόµ,ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου)L 1 1 1.1.1995
∆ιορθώνεται από:
►C1 ∆ιορθωτικό ΕΕ L 346 της 2.12.1981,σ. 24 (79)
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 19ης ∆εκεµβρίου 1977
σχετικά µε την αµοιβαία συνδροµή των αρµοδίων αρχών των
κρατών µελών στον τοµέα των άµεσων φόρων, ορισµένων ειδικών
φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων
(77/799/ ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος,και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Συνελεύσεως (
1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:
ότι η πρακτική της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής πέραν των
συνόρων των Κρατών µελών οδηγεί σε απώλεια εσόδων για τον
προϋπολογισµό και σε παραβιάσεις της αρχής της φορολογικήςδικαιοσύνης και ενδέχεται να προκαλέσει στρεβλώσεις στηνκίνηση των κεφαλαίων και στούς όρους του ανταγωνισµού,καιότι κατά συνέπεια επηρεάζει την λειτουργία της κοινής αγοράς ·
ότι το Συµβούλιο,για τους λόγους αυτούς,εξέδωσε στις 10
Φεβρουαρίου 1975 ψήφισµα περί των µέτρων που πρέπει να
λάβει η Κοινότητα για την καταπολέµηση της διεθνούς φοροδια-
φυγής και φοροαποφυγής (
3)·
ότι,λαµβανοµένου υπόψη του διεθνούς χαρακτήρος του προβλή-
µατος αυτού,τα εθνικά µέτρα των οποίων οι συνέπειες δενεκτείνονται πέραν των συνόρων ενός Κράτους είναι ανεπαρκή,και ότι η συνεργασία µεταξύ ∆ιοικήσεων,βάσει διµερών συµφω-
νιών,είναι επίσης ανίσχυρη να αντιµετωπίσει τις νέες µορφές
φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής που αποκτούν ολοένα καιπερισσότερο πολυεθνικό χαρακτήρα ·
ότι,ως εκ τούτου,πρέπει να ενισχυθεί η συνεργασία µεταξύ
φορολογικών υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητοςσύµφωνα µε κοινές αρχές και κοινούς κανόνες ·
ότι τα Κράτη µέλη οφείλουν να ανταλλάσσουν,κατόπιν αιτή-
σεως,πληροφορίες για συγκεκριµένες περιπτώσεις και ότι τοΚράτος,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,οφείλει να
ενεργήσει τις αναγκαίες έρευνες για να εξασφαλίσει τις πληρο-
φορίες αυτές ·
ότι τα Κράτη µέλη οφείλουν να ανταλλάσσουν,ακόµα και χωρίς
να τους ζητηθεί,κάθε πληροφορία που φαίνεται χρήσιµη για τονορθό προσδιορισµό των φόρων εισοδήµατος και περιουσίας,καιειδικότερα στις περιπτώσεις όπου εµφανίζεται µία εικονική
µεταφορά κερδών µεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστηµένων σε
διαφορετικά Κράτη µέλη ή όταν τέτοιες δοσοληψίες µεταξύεπιχειρήσεων εγκατεστηµένων σε δύο Κράτη µέλη πραγµατο-ποιούνται µέσω τρίτης χώρας,έτσι ώστε να εξασφαλίζονταιφορολογικά πλεονεκτήµατα ή ακόµα όταν για οποιονδήποτελόγο ο φόρος απεφεύχθη ή δύναται να αποφευχθεί ·1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. Α 293 της 13. 12. 1976,σ. 34 .
(2)ΕΕ αριθ. Α 56 της 7. 3. 1977,σ. 66 .
(3)ΕΕ αριθ. Α 35 της 14. 2. 1975,σ. 1 .▼M3
▼B
▼B
ότι ενδείκνυται να επιτρέπεται η παρουσία εκπροσώπων της
φορολογικής αρχής ενός Κράτους µέλους στην επικράτεια ενόςάλλου Κράτους µέλους,όταν τα δύο Κράτη το επιθυµούν ·
ότι πρέπει να εξασφαλισθεί η µη κοινολόγηση των πληροφοριών
που διαβιβάζονται στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής σε
πρόσωπα µη εξουσιοδοτηµένα,ώστε να γίνονται σεβαστά ταθεµελιώδη δικαιώµατα των πολιτών και των επιχειρήσεων ·ότι,
ως εκ τούτου,είναι αναγκαίο,εκτός εάν υπάρχει εξουσιοδότησητου Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες,τα Κράτη
µέλη που τις λαµβάνουν,να τις χρησιµοποιούν µόνο για φορολο-
γικούς σκοπούς ή µε την πρόθεση διευκολύνσεως τωνδικαστικών διώξεων κατά προσώπων που παραβαίνουν την φορο-λογική νοµοθεσία των Κρατών αυτών ·ότι είναι επίσης αναγκαίο
τα Κράτη αυτά να δίνουν στις πληροφορίες αυτές τον ίδιο εµπι-στευτικό χαρακτήρα που είχαν στο Κράτος από το οποίο
προέρχονται,εάν το τελευταίο αυτό Κράτος το απαιτήσει ·
ότι ένα Κράτος µέλος που καλείται να προβεί σε έρευνες ή να
διαβιβάσει πληροφορίες,πρέπει να έχει το δικαίωµα να αρνείται,όταν η νοµοθεσία του ή η διοικητική του πρακτική δεν επιτρέπειστην φορολογική του διοίκηση να ενεργεί τις έρευνες αυτές ούτενα συλλέγει ή να χρησιµοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικέςτης ανάγκες,ή όταν η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα
ήταν αντίθετη προς την δηµόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινο-
λόγηση ενός εµπορικού,βιοµηχανικού ή επαγγελµατικούαπορρήτου ή µιας εµπορικής µεθόδου,ή ακόµα όταν το Κράτοςµέλος,για το οποίο προορίζονται οι πληροφορίες,δεν είναι σεθέση να προβεί για πραγµατικούς ή νοµικούς λόγους,στην
παροχή παροµοίων πληροφοριών ·
ότι είναι αναγκαία η συνεργασία µεταξύ των Κρατών µελών και
της Επιτροπής,για την κατά τρόπο µόνιµο µελέτη των διαδικα-σιών συνεργασίας και της ανταλλαγής εµπειριών στους τοµείςπου αναφέρονται ανωτέρω,και ιδίως στον τοµέα της εικονικήςµεταφοράς κερδών εντός οµάδων επιχειρήσεων,προς τον σκοπότης βελτιώσεως των διαδικασιών αυτών και της επεξεργασίας
καταλλήλων κοινοτικών ρυθµίσεων,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Γενικές διατάξεις
1. Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών ανταλλάσσουν,
σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία,κάθε πληροφορία που ενδέ-
χεται να τους επιτρέψει τον ορθό προσδιορισµό των φόρωνεισοδήµατος και περιουσίας καθώς και κάθε πληροφορία σχετικάµε τη βεβαίωση των ακόλουθων έµµεσων φόρων:
—φόρων επί των ασφαλίστρων που αναφέρονται στο άρθρο 3
έκτη περίπτωση της οδηγίας 76 /308/ ΕΟΚ του Συµβουλίου,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των ορυκτελαίων,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί του οινοπνεύµατος και των
αλκοολούχων ποτών,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιηµένων
καπνών.
2. Θεωρούνται ως φόροι εισοδήµατος και περιουσίας,οποι-
οδήποτε και αν είναι το σύστηµα εισπράξεως,οι φόροι πουεπιβάλλονται επί του συνολικού εισοδήµατος,επί της συνολικήςπεριουσίας ή επί στοιχείων του εισοδήµατος ή της περιουσίας,περιλαµβανοµένων των φόρων επί των κερδών που προέρχονταιαπό την εκποίηση κινητών ή ακινήτων περιουσιακών αγαθών,1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 3
▼M2
▼M3
▼M2
▼B
▼B
των φόρων επί του ποσού των ηµεροµισθίων που καταβάλλονται
από τις επιχειρήσεις,καθώς και των φόρων επί της υπεραξίας.
3. Οι ισχύοντες σήµερα φόροι που αναφέρονται στην
παράγραφο 2,είναι οι εξής:
στοΒέλγιο:
Impôt des personnes physiques — Personenbelasting
Impôt des sociétés — Vennootschapsbelasting
Impôt des personnes morales — Rechtspersonenbelasting
Impôt des non-résidents — Belasting der niet-verblijfhouders
στη∆ανία:
Indkomstskat til staten
Selskabsskat
Den kommunale indkomstskat
Den amtskommunale indkomstskat
Folkepensionsbidragene
Sømandsskat
Den særlige indkomstskat
Kirkeskat
Formueskat til staten
Bidrag til dagpengefonden
στηΓερµανία:
Einkommensteuer
Körperschaftsteuer
Vermögensteuer
Gewerbesteuer
Grundsteuer
στηνΕλλάδα:
Φόρος εισοδήµατος φυσικών προσώπων
Φόρος εισοδήµατος νοµικών προσώπων
Φόρος ακινήτου περιουσίας
στηνΙσπανία:
Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas
Impuesto sobre Sociedades
Impuesto Extraordinario sobre el Patrimonio de las Personas Físicas
στηΓαλλία:
Impôt sur le revenu
Impôt sur les sociétés
Taxe professionnelle
Taxe foncière sur les propriétés bâties
Taxe foncière sur les propriétés non bâties
στηνΙρλανδία:
Incometax
Corporation tax
Capital gains tax
Wealth tax
στηνΙταλία:
Imposta sul reddito delle persone fisiche
Imposta sul reddito delle persone giuridiche1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 4
▼A3
▼A3
Imposta localesui re dditi
στοΛουξεµβούργο:
Impôt sur le revenu des personnes physiques
Impôt sur le revenu des collectivitésImpôt commercial communal
Impôt sur la fortune
Impôt foncier
στιςΚάτωΧώρες:
Inkomstenbelasting
VennootschapsbelastingVermogensbelasting
στηνΑυστρία:
Einkommensteuer
KörperschaftsteuerGrundsteuer
Bodenwertabgabe
Abgabe von land- und forstwirtschaftlichen Betrieben
στηνΠορτογαλία:
Contribuição predial
Imposto sobrea indústria agrícolaContribuição industrialImposto decapitais
Imposto profissional
Imposto complementarImposto demais-valiasImposto sobre o rendimento do petróleoOs adicionais devidos sobre os impostos precedentes
στηΦινλανδία:
Valtion tuloverot — de statliga inkomstskatterna
Yhteisöjen tulovero — inkomstskatten för samfund
Kunnallisvero — kommunalskatten
Kirkollisvero — kyrkoskattenKansaneläkevakuutusmaksu — folkpensionsförsäkringspremienSairausvakuutusmaksu — sjukförsäkringspremienKorkotulon lähdevero — källskatten på ränteinkomstRajoitetusti verovelvollisen lähdevero — källskatten för begränsat
skattskyldig
Valtion varallisuusvero — den statliga förmögenhetsskattenKiinteistövero — fastighetsskatten
στηΣουηδία:
Den statliga inkomstskatten
SjömansskattenKupongskatten
Den särskilda inkomstskatten för utomlands bosatta
Den särskilda inkomstskatten för utomlands bosatta artister m.fl.Den statliga fastighetsskattenDen kommunala inkomstskattenFörmögenhetsskatten1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 5
▼A3
στοΗνωµένοΒασίλειο:
Incometax
Corporation taxCapital gains taxPetroleum revenue tax
Development land tax.
4. Η παράγραφος 1 εφαρµόζεται επίσης επί των φόρων ίδιας ή
παρόµοιας φύσεως,που θα ήτο δυνατό να επιβληθούν µεταγενέ-στερα επιπροσθέτως,ή σε αντικατάσταση των φόρων που
αναφέρονται στην παράγραφο 3. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών
µελών ανακοινώνουν µεταξύ τους και στην Επιτροπή τιςηµεροµηνίες ενάρξεως της ισχύος των φόρων αυτών.
5. The expression «competent authority» means:
στοΒέλγιο:
DeMiniste r van financiën ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
LeMinistrede s finance s ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στη∆ανία:
Skatteministeren ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στηΓερµανία:
Der Bundesminister der Finanzen ή εξουσιοδοτηµένος αντι-
πρόσωπος
στηνΕλλάδα:
Το Υπουργείο Οικονοµικών ή εξουσιοδοτηµένος αντι-
πρόσωπος
στηνΙσπανία:
El Ministro deEconomía y Hacie nda ή εξουσιοδοτηµένος αντι-
πρόσωπος
στηΓαλλία:
Leministredel'économie ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στηνΙρλανδία:
The Revenue Commissioners ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στηνΙταλία:
Il ministro dell'economia e delle finanze ή εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπος
στοΛουξεµβούργο:
Leministredefinance ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στιςΚάτωΧώρες:
Deministe r van financiën ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στηνΑυστρία:
Der Bundesminister für Finanzen ή εξουσιοδοτηµένος αντι-
πρόσωπος
στηνΠορτογαλία:
O Ministro das Finanças ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
στηΦινλανδία:
Valtiovarainministeriö ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος
Finansministeriet ή εξουσιοδοτηµένος αντιπρόσωπος1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 6
▼B
▼A3
▼M3
▼A3
▼A3
στηΣουηδία:
Ministern med ansvar för skattefrågor ή εξουσιοδοτηµένος αντι-
πρόσωπος
στοΗνωµένοΒασίλειο:
Οι εισπράκτορες τελωνείων ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπος
για τις απαιτούµενες πληροφορίες όσον αφορά τους φόρους
ασφαλίστρων και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης
Οι φορολογικοί εισπράκτορες ή εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπος για όλες τις λοιπές πληροφορίες.
Άρθρο 2
Ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως
1. Η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους δύναται να ζητήσει
από την αρµόδια αρχή ενός άλλου Κράτους µέλους να της
γνωστοποιήσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 1,για µία συγκεκριµένη περίπτωση. Η αρµόδιααρχή του Κράτους,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,δενείναι υποχρεωµένη να δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην αίτησηαυτή,αν φανεί ότι η αρµόδια αρχή του Κράτους που κάνει τηναίτηση δεν εξήντλησε τα συνήθη ίδια µέσα πληροφορήσεώς
της,τα οποία θα µπορούσε να χρησιµοποιήσει ανάλογα µε τις
περιστάσεις για να λάβει τις αιτούµενες πληροφορίες,χωρίς ναθέσει σε κίνδυνο την επίτευξη του επιδιωκοµένου αποτελέ-σµατος.
2. Προκειµένου να γνωστοποιηθούν οι πληροφορίες που
αναφέρονται στην παράγραφο 1,η αρµόδια αρχή του Κράτουςµέλους,από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες,προβαίνει,εάνσυντρέχει λόγος,στις αναγκαίες έρευνες για να λάβει τις πληρο-φορίες αυτές.
Άρθρο 3
Αυτόµατη ανταλλαγή πληροφοριών
Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών ανταλλάσσουν τις πληρο-
φορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1,χωρίς
προηγούµενη αίτηση και κατά κανονικό τρόπο,για κατηγορίες
περιπτώσεων που καθορίζουν στο πλαίσιο της διαδικασίαςδιαβουλεύσεως που αναφέρεται στο άρθρο 9.
Άρθρο 4
Αυθόρµητη ανταλλαγή πληροφοριών
1. Η αρµόδια αρχή κάθε Κράτους µέλους γνωστοποιεί στην
αρµόδια αρχή κάθε άλλου ενδιαφεροµένου Κράτους µέλους,χωρίς προηγούµενη αίτηση τις προβλεπόµενες στο άρθρο 1
παράγραφος 1 πληροφορίες,των οποίων έχει γνώση,όταν:
α) η αρµοδία αρχή ενός Κράτους µέλους έχει λόγους να
υποθέτει ότι στο άλλο Κράτος µέλος υφίσταται διαφυγήφόρων·
β) ένας φορολογούµενος επιτυγχάνει σε ένα Κράτος µέλος
µείωση ή απαλλαγή φόρου,η οποία συνεπάγεται γι 'αυτόν
αύξηση φόρου ή υπαγωγή του σε φόρο στο άλλο Κράτος
µέλος·
γ) εργασίες µεταξύ φορολογουµένου ενός Κράτους µέλους και
φορολογουµένου ενός άλλου Κράτους µέλους,στις οποίες
µεσολαβεί µία µόνιµη εγκατάσταση των φορολογουµένωναυτών ή ένας ή περισσότεροι τρίτοι,ευρισκόµενοι σε µία ήπερισσότερες άλλες χώρες,είναι τέτοιας φύσεως που συνεπά-γονται µείωση φόρου στο ένα ή στο άλλο Κράτος µέλος ή καιστα δύο ·1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 7
▼M3
▼B
▼B
δ) η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους έχει λόγους να
υποθέτει,ότι υφίσταται µείωση φόρου,η οποία προκύπτειαπό εικονικές µεταφορές κερδών εντός οµάδων επιχειρήσεων ·
ε) κατόπιν πληροφοριών που έχουν παρασχεθεί σε Κράτος
µέλος από την αρµόδια αρχή του άλλου Κράτους µέλους,έχουν προκύψει στοιχεία χρήσιµα για τον προσδιορισµό τουφόρου σ 'αυτό το άλλο Κράτος µέλος.
2. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται,στο
πλαίσιο της διαδικασίας διαβουλεύσεως που προβλέπεται στοάρθρο 9,να επεκτείνουν την ανταλλαγή πληροφοριών η οποίαπροβλέπεται στην παράγραφο 1 σε περιπτώσεις άλλες από τιςαναφερόµενες σε αυτήν.
3. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται,σε κάθε
άλλη περίπτωση,να γνωστοποιούν οι µεν προς τις δε,χωρίς
προηγούµενη αίτηση,τις πληροφορίες,οι οποίες αναφέρονται
στο άρθρο 1 παράγραφος 1,και των οποίων έχουν γνώση.
Άρθρο 5
Προθεσµία διαβιβάσεως των πληροφοριών
Η αρµόδια αρχή του Κράτους µέλους που καλείται να παράσχει
πληροφορίες,δυνάµει των προηγουµένων άρθρων,τις διαβιβάζειτο ταχύτερο δυνατόν. Εάν η παροχή των πληροφοριώνπροσκρούει σε εµπόδια ή εάν η αρµόδια αρχή αρνηθεί να τις
παράσχει,τότε ενηµερώνει σχετικά χωρίς καθυστέρηση την
αρχή που ζητεί τις πληροφορίες,µνηµονεύοντας την φύση τωνεµποδίων ή τους λόγους της αρνήσεώς της.
Άρθρο 6
Συνεργασία εκπροσώπων του ενδιαφεροµένου Κράτους
Για την εφαρµογή των ανωτέρω διατάξεων,η αρµόδια αρχή του
Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες και η αρµόδιααρχή του Κράτους,για το οποίο προορίζονται οι πληροφορίες,δύνανται να συµφωνήσουν στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβου-
λεύσεως που αναφέρεται στο άρθρο 9,να επιτρέψουν την
παρουσία στο πρώτο Κράτος µέλος εκπροσώπων της φορολο-γικής αρχής του άλλου Κράτους µέλους. Οι λεπτοµέρειεςεφαρµογής της διατάξεως αυτής καθορίζονται στο πλαίσιο τηςίδιας αυτής διαδικασίας.
Άρθρο 7
∆ιατάξεις περί απορρήτου
1. Κάθε πληροφορία που περιέρχεται σε γνώση ενός κράτους
µέλους κατ 'εφαρµογή της παρούσας οδηγίας τηρείται απόρρητη
στο κράτος αυτό κατά τον ίδιο τρόπο που τηρούνται απόρρητεςκαι οι πληροφορίες που συλλέγονται κατ 'εφαρµογή της εσωτε-
ρικής του νοµοθεσίας. Σε κάθε περίπτωση,οι πληροφορίεςαυτές:
—δεν είναι προσιτές παρά µόνο στα πρόσωπα τα οποία αφορά
άµεσα ο προσδιορισµός του φόρου ή ο διοικητικός έλεγχοςτου προσδιορισµού του φόρου,
—δεν αποκαλύπτονται παρά επ 'ευκαιρία δικαστικής ή διοικη-
τικής διαδικασίας που επισύρει την επιβολή κυρώσεων,ότανοι διαδικασίες αυτές συνδέονται µε τον προσδιορισµό ή τον
έλεγχο του προσδιορισµού του φόρου,µόνο δε στα πρόσωπα
που µετέχουν άµεσα στις διαδικασίες αυτές ·είναι,εντούτοις,
δυνατό να αποκαλύπτονται οι πληροφορίες αυτές κατά τηδιάρκεια δηµόσιων ακροάσεων ή σε δικαστικές αποφάσεις,αν δεν αντιτίθεται σε αυτό η αρµόδια αρχή του κράτουςµέλους που παρέχει τις πληροφορίες,
—σε καµία περίπτωση δεν χρησιµοποιούνται κατ 'άλλον τρόπο
αλλά µόνο για σκοπούς φορολογικούς ή σκοπούς δικαστικής1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 8
▼M3
▼M3
ή διοικητικής διαδικασίας που επισύρει την επιβολή κυρώ-
σεων,όταν οι διαδικασίες αυτές συνδέονται µε τονπροσδιορισµό ή τον έλεγχο του προσδιορισµού του φόρου.
Επιπλέον,τα κράτη µέλη είναι δυνατόν να παρέχουν τις αναφε-
ρόµενες στο πρώτο εδάφιο πληροφορίες προκειµένου ναχρησιµοποιούνται για τον προσδιορισµό άλλων εισφορών,
δασµών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας
76/308/ ΕΟΚ(
1).
2. Η παράγραφος 1 δεν επιβάλλει σε ένα Κράτος µέλος,του
οποίου η νοµοθεσία ή η διοικητική πρακτική ορίζει,για εσωτε-ρικούς λόγους,αυστηρότερους περιορισµούς από τουςπεριεχόµενους στην εν λόγω παράγραφο,την παροχή των πληρο-
φοριών,αν το ενδιαφερόµενο Κράτος δεν αναλαµβάνει την
υποχρέωση να σεβασθεί τους αυστηρότερους αυτούς περιορι-σµούς.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 η αρµόδια αρχή του
Κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες,δύναται να
επιτρέψει στο Κράτος που τις εζήτησε να τις χρησιµοποιήσειγια άλλους σκοπούς,όταν κατά την νοµοθεσία του Κράτους πουπαρέχει τις πληροφορίες,η χρησιµοποίηση τους είναι δυνατήστο Κράτος αυτό για παρόµοιους σκοπούς στις ίδιες περιστάσεις.
4. Όταν η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους θεωρεί ότι οι
πληροφορίες,τις οποίες έλαβε από την αρµόδια αρχή ενόςάλλου Κράτους µέλους,δύνανται να φανούν χρήσιµες στηναρµόδια αρχή ενός τρίτου Κράτους µέλους,δύναται να τιςδιαβιβάσει στην τελευταία αυτή µε την συγκατάθεση της αρµό-
διας αρχής που τις παρέσχε.
Άρθρο 8
Όρια της ανταλλαγής πληροφοριών
1. Η παρούσα οδηγία δεν επιβάλλει την υποχρέωση της
διεξαγωγής ερευνών ή της διαβιβάσεως πληροφοριών,όταν ηνοµοθεσία ή η διοικητική πρακτική του Κράτους µέλους,τοοποίο θα έπρεπε να παράσχει τις πληροφορίες,δεν παρέχουν
στην αρµόδια αυτή αρχή την δυνατότητα ούτε να ενεργεί τις
έρευνες αυτές ούτε να συλλέγει ή να χρησιµοποιεί τις πληροφο-ρίες αυτές,για τις ίδιες ανάγκες του εν λόγω Κράτους.
2. Η άρνηση διαβιβάσεως πληροφοριών είναι δυνατή σε
περίπτωση που θα οδηγούσε στην κοινολόγηση ενός εµπορικού,
βιοµηχανικού ή επαγγελµατικού απορρήτου ή µιας εµπορικήςµεθόδου ή µιας πληροφορίας,της οποίας η κοινολόγηση θαήταν αντίθετη προς την δηµοσία τάξη.
3. Η αρµόδια αρχή ενός Κράτους µέλους δύναται να αρνηθεί
την διαβίβαση πληροφοριών,όταν το ενδιαφερόµενο Κράτοςδεν είναι σε θέση,για πραγµατικούς ή νοµικούς λόγους,ναπαράσχει παρόµοιες πληροφορίες.
Άρθρο 9
∆ιαβουλεύσεις
1. Προς τον σκοπό εφαρµογής της παρούσης οδηγίας πραγµα-
τοποιούνται διαβουλεύσεις,αν υπάρχει λόγος,στο πλαίσιο
επιτροπής,µεταξύ:
—των αρµοδίων αρχών των ενδιαφεροµένων Κρατών µελών,
αιτήσει µιας εξ αυτών,στην περίπτωση διµερών θεµάτων,
—των αρµοδίων αρχών του συνόλου των Κρατών µελών και της
Επιτροπής,αιτήσει µιας των αρχών αυτών ή της Επιτροπής,όταν δεν πρόκειται αποκλειστικά για διµερή θέµατα.1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 9
(1)ΕΕL7 3 της 19.3.1976,σ. 18 .▼B
▼B
2. Οι αρµόδιες αρχές των Κρατών µελών δύνανται να
επικοινωνούν απ 'ευθείας µεταξύ τους. Οι αρµόδιες αρχές των
Κρατών µελών δύνανται,κατόπιν κοινής συµφωνίας,να επιτρέ-
πουν σε αρχές που αυτές ορίζουν να έρχονται σε επαφή απ '
ευθείας για συγκεκριµένες περιπτώσεις ή για κατηγοριες περι-πτώσεων.
3. Όταν οι αρµόδιες αρχές συµφωνούν επί διµερών θεµάτων
στους τοµείς που αποτελούν αντικείµενο της παρούσης οδηγίας,πλην της ρυθµίσεως µεµονωµένων περιπτώσεων,ενηµερωνουν
σχετικά την Επιτροπή το ταχύτερο δυνατόν. Η Επιτροπή ενηµε-
ρώνει µε την σειρά της,για τα θεµατα αυτά τις αρµόδιες αρχέςτων άλλων Κρατών µελών.
Άρθρο 10
Ανταλλαγή εµπειριών
Τα Κράτη µέλη από κοινού µε την Επιτροπή παρακολουθούν
συνεχώς την εξέλιξη της συνεργασίας που προβλέπεται από τηνπαρούσα οδηγία και ανταλλάσσουν τις εµπειρίες των,ιδίως στοθέµα των τιµών µεταφοράς εντός οµάδων επιχειρήσεων,µε
σκοπό την βελτίωση της συνεργασίας αυτής και την επεξερ-
γασία,αν συντρέχει λόγος,ρυθµίσεων στους τοµείς αυτούς.
Άρθρο 11
Ισχύς ευρυτέρων υποχρεώσεων συνδροµής
Οι ανωτέρω διατάξεις δεν θίγουν την εκτέλεση ευρυτέρων υπο-
χρεώσεων,σχετικά µε την ανταλλαγή πληροφοριών,πουπροκύπτουν από άλλες νοµικές πράξεις.
Άρθρο 12
Τελικές διατάξεις
1. Τα Κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές,κανονι-
στικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για νασυµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1ηΙανουαρίου 1979 και τις γνωστοποιούν αµέσως στην Επιτροπή.
2. Τα Κράτη µέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο
των σπουδαιοτέρων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που εκδίδουν
µεταγενέστερα στον τοµέα που διέπεται από την παρούσαοδηγία.
Άρθρο 13
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1977L0799 — EL — 15.10.2003 — 006.001 — 10