1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 412 /97ΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της 3ης Μαρτίου 1997
σχετικά µε λεπτοµέρειες εφαρµογής του κανονισµού 2200 /96του Συµβουλίου όσον αφορά την
αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών
(ΕΕL6 2της 4.3.1997, σ. 16)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1119 /97της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου
1997 L 163 11 20.6.1997
►M2Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1493 /97της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου
1997 L 202 32 30.7.1997
►M3Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1120 /2001της Επιτροπής της 7ης Ιουνίου
2001 L 153 10 8.6.2001
Σηµείωση: Αυτήη κωδικοποιηµένη έκδοση περιέχει αναφορές στην ευρωπαϊκήλογιστικήµονάδα ή /και στο Ecu,ο ι
οποίες, από την 1η Ιανουαρίου 1999, πρέπει να θεωρούνται ως αναφορές στο ευρώ —κανονισµός (ΕΟΚ)
αριθ. 3308/80 του Συµβουλίου (ΕΕ L 345της 20.12.1980, σ. 1) και κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του
Συµβουλίου (ΕΕ L 162της 19.6.1997, σ. 1) ·διορθωτικό στην ΕΕ L 313της 21.11.1998, σ. 29.
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 412 /97ΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της 3ης Μαρτίου 1997
σχετικά µε λεπτοµέρειες εφαρµογής του κανονισµού 2200 /96του
Συµβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων
παραγωγών
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2200 /96του Συµβουλίου, της 28ης
Οκτωβρίου1996,γιατηνκοινήοργάνωσητωναγορώνστοντοµέατων οπωροκηπευτικών (
1),και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2
στοιχείο α) και το άρθρο 48,
Εκτιµώντας:ότι είναι αναγκαίο να καθοριστεί ένας ελάχιστος αριθµός
παραγωγών και ένας ελάχιστος όγκος εµπορεύσιµης παραγωγής,βάσει µιας πραγµατικής προσέγγισης και λαµβάνοντας υπόψη τηδιαρθρωτική, οικονοµική και διοικητική πραγµατικότητα στα
κράτη µέλη ·ότι πρέπει επίσης να υπάρξει διαφοροποίηση των
ελάχιστων αυτών όρων µεταξύ ορισµένων κατηγοριών οργανώ-σεων παραγωγών προκειµένου να ληφθούν υπόψη διαφορετικέςκαταστάσειςπαραγωγήςκαθώςκαιηκτηθείσαπείρα ·ότι,επίσης,
πρέπει να επιτραπεί στα κράτη µέλη να καθορίσουν ελάχιστουςόρους σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που προβλέπονται στον
παρόντα κανονισµό ·
ότι πρέπει να εκφραστεί ο ελάχιστος όγκος εµπορεύσιµης
παραγωγής σε Ε cu,προκειµένου να καταστεί ο όγκος αυτός
αντιπροσωπευτικότερος ·ότι είναι, ωστόσο, αναγκαίο να
επιτραπεί στα κράτη µέλη να εκφράσουν τον ελάχιστο όγκο σεποσοστό της παραγωγής µιας οικονοµικής περιφέρειας στηνοποία είναι εγκατεστηµένοι οι παραγωγοί, προκειµένου ναληφθούν υπόψη ειδικές καταστάσεις ·
ότι, προκειµένου να εξασφαλιστεί ότι οι οργανώσεις παραγωγών
αντιπροσωπεύουν πράγµατι έναν ελάχιστο αριθµό παραγωγών,
φαίνεται αναγκαίο για τα κράτη µέλη να λάβουν µέτρα προκει-
µένου να αποτρέψουν την καταχρηστικήκυριαρχία στο θέµα τηςδιαχείρισης και λειτουργίας της οργάνωσης εκ µέρους µιαςµειοψηφίας των µελών, τα οποία κατέχουν ενδεχοµένως τοµεγαλύτερο µέρος του όγκου της παραγωγής της εν λόγω
οργάνωσης παραγωγών ·
ότι οι κύριες και ουσιαστικές δραστηριότητες µιας οργάνωσης
παραγωγών πρέπει να συνδέονται µε την παραγωγήτων µελών
της·ότι, εντούτοις, άλλες δραστηριότητες της οργάνωσης
παραγωγών, εµπορικές ήόχι, πρέπει να επιτρέπονται, εντόςορισµένωνορίων,µετηνεπιφύλαξητηςδυνατότηταςγιατακράτηµέλη να θεσπίσουν αυστηρότερα όρια ·
ότι, λαµβανοµένης υπόψη της φύσεως των προϊόντων, της
παραγωγής τους και της εµπορίας τους, οι εκµεταλλεύσεις τωνµελών των οργανώσεων παραγωγών µπορούν να βρίσκονται σε
κράτη µέλη διαφορετικά από εκείνο στο οποίο βρίσκεται η έδρα
της οργάνωσης παραγωγών ·
ότι το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 3 του
κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96προβλέπει τις διάφορες κατηγο-
ρίες των οργανώσεων παραγωγών ·ότι κάθε οργάνωση
παραγωγών, για την οποία υποβάλλεται αίτηση αναγνώρισης,πρέπει να ανήκει σε µία από τις προβλεπόµενες κατηγορίεςοργάνωσης παραγωγών ·1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. L 297της 21. 11. 1996, σ. 1 .
▼B
ότι,προκειµένουναδιευκολυνθείησυγκέντρωσητηςπροσφοράς,
πρέπει να ενθαρρυνθεί η συγχώνευση των υφιστάµενων οργανώ-σεων παραγωγών µε τη δηµιουργία νέων ·ότι, σχετικά µε το θέµα
αυτό, τα κεκτηµένα δικαιώµατα που αναφέρονται στο άρθρο 53
του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96,ισχύουν για τις νέες
οργανώσεις παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώνευσητων οργανώσεων που έχουν ήδη αναγνωρισθεί βάσει τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1035 /72του Συµβουλίου (
1),όπως τροπο-
ποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1363 /95της
Επιτροπής (2)·
ότι, προκειµένου να υποστηριχθεί η υλοποίηση των στόχων της
κοινής οργάνωσης αγορών και προκειµένου να εξασφαλισθεί ηυλοποίηση, κατά βιώσιµο και αποτελεσµατικό τρόπο, τωνενεργειών των οργανώσεων παραγωγών, είναι αναγκαίο να
υφίσταται η µεγαλύτερη δυνατήσταθερότητα στο πλαίσιο της
οργάνωσηςπαραγωγών ·ότιπρέπει,κατάσυνέπεια,ναπροβλεφθεί
µία ελάχιστη περίοδος προσχώρησης σε µία οργάνωσηπαραγωγών, κυρίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις που συνδέονταιµε την υλοποίηση ενός επιχειρησιακού προγράµµατος, όπωςπροβλέπεται από το άρθρο 15 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96·
ότι η ελάχιστη περίοδος προσχώρησης πρέπει να προβλεφθεί
εντόςορισµένωνορίων,µετηνεπιφύλαξητηςδυνατότηταςγιατακράτη µέλη να θεσπίσουν αυστηρότερα όρια ·
ότι, µε σκοπό την εξασφάλιση ορθής διαχείρισης της κοινής
οργάνωσης αγορών, το κράτος µέλος πρέπει να πληροφορεί
τακτικάτηνΕπιτροπήσχετικάµετηνκατάστασηκαιτηνεξέλιξη
του τοµέα ·ότι πρέπει να καθοριστούν οι λεπτοµέρειες της
διαβίβασης των εν λόγω πληροφοριών ·
ότι η αναγνώριση των οργανώσεων των παραγωγών εσπερι-
δοειδών εντάσσεται στον παρόντα κανονισµό βάσει ορισµένωνειδικών όρων ·ότι κατά συνέπεια πρέπει να καταργηθεί ο
κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2602 /90της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεµ-
βρίου 1990, περί λεπτοµερειών εφαρµογής σχετικά µε τιςοργανώσεις παραγωγών στον τοµέα των εσπεριδοειδών (
3)·
ότι η επιτροπήδιαχείρισης νωπών οπωροκηπευτικών δεν
διατύπωσε γνώµη στην προθεσµία που όρισε ο πρόεδρός της,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1.Με τον παρόντα κανονισµό θεσπίζονται οι λεπτοµέρειες
εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96όσον αφορά τους
όρους αναγνώρισης των οργανώσεων παραγωγών σύµφωνα µε τοάρθρο 11 του εν λόγω κανονισµού.
2.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, µε τον όρο:
α)«παραγωγός »,νοείται κάθε φυσικό ήνοµικό πρόσωπο, µέλος
οργάνωσης παραγωγών που διαθέτει την παραγωγήτου στηνοργάνωση µε σκοπό τη διάθεσήτης στο εµπόριο υπό τους
όρους που προβλέπονται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2200 /96·
β)«παραγωγήπου έχει διατεθεί στο εµπόριο »,νοείται η
παραγωγήτων µελών µιας οργάνωσης παραγωγών που
διατέθηκε υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 11
παράγραφος1στοιχείογ)σηµείο3 τουκανονισµού(ΕΚ)αριθ.2200 /96,για την κατηγορία των προϊόντων για την οποία έχει
ζητηθεί η αναγνώριση, η οποία µετράται στο στάδιο «έξοδος
από την οργάνωση παραγωγών »,ήενδεχοµένως, στο στάδιο
«συσκευασθέν ήπαρασκευασθέν µη µεταποιηθέν προϊόν »·1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 3
(1)ΕΕ αριθ. L 118της 20. 5. 1972, σ. 1 .
(2)ΕΕ αριθ. L 132της 16. 6. 1995, σ. 8 .
(3)ΕΕ αριθ. L 245της 8. 9. 1990, σ. 13 .
▼B
γ)«εµπορεύσιµη παραγωγή »,νοείται η παραγωγήπου έχει
διατεθεί στο εµπόριο, προσαυξηµένη κατά τις αποσύρσεις.
Άρθρο 2
1.Ο ελάχιστος αριθµός παραγωγών και ο ελάχιστος όγκος
εµπορεύσιµης παραγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 11
παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96,
καθορίζονται στα παραρτήµατα IκαιIIτου παρόντος κανονισµού.
Στην περίπτωση που µία οργάνωση παραγωγών συστήνεται, εν
όλωήενµέρει,απόµέληταοποίαείναιµετησειράτους,νοµικάπρόσωπα που αποτελούνται αποκλειστικά από παραγωγούς, ο
ελάχιστος αριθµός των παραγωγών που αναφέρεται στο πρώτο
εδάφιο υπολογίζεται βάσει του αριθµού των παραγωγών πουσυµµετέχουν σε κάθε νοµικό πρόσωπ o.
2.Τα κράτη µέλη µπορούν να αντικαταστήσουν τον όγκο της
παραγωγής που αναφέρεται στο παράρτηµα Iµε ένα ποσοστό
εµπορεύσιµης παραγωγής µιας οργάνωσης παραγωγών σε σχέση
µε τη συνολικήµέση παραγωγήτης οικονοµική ς περιφέρειαςστην οποία είναι εγκατεστηµένοι οι παραγωγοί της οργάνωσης.Το ποσοστό αυτό δεν µπορεί να είναι κατώτερο από 15 %.Στην
περίπτωση αυτή, ο ελάχιστος αριθµός παραγωγών ανέρχεται σε20,γιατιςοργανώσειςπαραγωγώνπουαναφέρονται στοάρθρο11
παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµεία i)έως iv)του κανονισµού (ΕΚ)
αριθ. 2200 /96και σε 5 για τις οργανώσεις παραγωγών που
αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σηµεία vi)και vii)
και στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου.
Τα κράτη µέλη καθορίζουν τις οικονοµικές περιφέρειες λαµβά-
νοντας υπόψη τους ισχύοντες όρους παραγωγής και εµπορίας. Τακράτη µέλη κοινοποιούν τις περιφέρειες αυτές στην Επιτροπή.
3.Για την εφαρµογήτων παραγράφων 1 και 2, ο όγκος που
πρέπει να λαµβάνεται υπόψη είναι ο µέσος όγκος της εµπορεύ-σιµης παραγωγής του συνόλου των παραγωγών µελών κατά τηδιάρκεια των τριών περιόδων εµπορίας που προηγούνται τηςαναγνώρισης.
4.Τακράτηµέληµπορούννακαθορίσουντονελάχιστοαριθµό
των παραγωγών και τον ελάχιστο όγκο εµπορεύσιµης παραγωγήςσε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που προβλέπονται στιςπαραγράφους 1 και 2. Πληροφορούν σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 3
Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα προκειµένου να
αποτρέψουνοποιαδήποτεκατάχρησηεξουσίαςήεπιρροήςενόςή
περισσοτέρων παραγωγών αναφορικά µε τη διαχείριση και τη
λειτουργία της οµάδας παραγωγών. Κοινοποιούν τα µέτρα αυτάστην Επιτροπήπριν την 1η Ιουλίου 1997.
Άρθρο 4
Ο κύκλος εργασιών µιας οργάνωσης παραγωγών που προκύπτει
από την πώληση, ενδεχοµένως µετά από µεταποίηση, τηςπαραγωγής των µελών της, δεν µπορεί να είναι κατώτερος απότον κύκλο εργασιών που προκύπτει από άλλες δραστηριότητες
της οµάδας. Οι δραστηριότητες που συνδέονται µε την παραγωγή
άλλων γεωργικών προϊόντων και, ενδεχοµένως, την αξιοποίησήτους, δεν λαµβάνονται υπόψη.
Άρθρο 5
Στην περίπτωση διεθνικών οργανώσεων παραγωγών, εφαρµό-
ζονται οι κανόνες που προβλέπονται κατ 'εφαρµογήτου
παρόντος κανονισµού στο κράτος µέλος στο οποίο βρίσκεται ηέδρα της οργάνωσης.1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 4
▼M2
▼B
▼B
Ηέδρατηςοργάνωσηςπρέπειναείναιεγκατεστηµένησεκράτος
µέλος στο οποίο η οργάνωση αυτήδιαθέτει σηµαντικές εγκα-ταστάσεις εκµετάλλευσης ήσηµαντικό αριθµό µελών.
Άρθρο 6
Οι αιτήσεις αναγνώρισης που υποβάλλονται από τις οργανώσεις
παραγωγών, αναφέρουν την ένδειξη της κατηγορίας προϊόντων
µεταξύ εκείνων που εµφαίνονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1στοιχείο α) ήπαράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96,
δυνάµει της οποίας ζητείται η αναγνώριση.
Άρθρο 7
Οι νέες οργανώσεις παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώ-
νευση οργανώσεων που έχουν αναγνωριστεί βάσει τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1035 /72,διατηρούν τα κεκτηµένα
δικαιώµατα που αναφέρονται στο άρθρο 53 του κανονισµού (ΕΚ)
αριθ. 2200 /96.Εάν δεν µπορούν να αποκτήσουν την αναγνώρισή
τους δυνάµει του άρθρου 11 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96,
πρέπειναθεωρούνταιωςοργανώσειςπαραγωγώνκατάτηνέννοιατου άρθρου 13 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισµού.
Άρθρο 8
1.Η ελάχιστη διάρκεια προσχώρησης ενός παραγωγού δεν
µπορεί ναείναι κατώτερηαπό ένα έτος.Εντούτοις,σε περίπτωσηυποβολής επιχειρησιακού προγράµµατος, σύµφωνα µε τον κανο-
νισµό (ΕΚ) αριθ. 2200 /96,κανένα µέλος δεν µπορεί να
απαλλάσσεται των υποχρεώσεων του που απορρέουν από τοπρόγραµµα αυτό κατά τη διάρκεια της εφαρµογής του, χωρίςέγκριση η οποία χορηγείται από την οργάνωση παραγωγών.
2.Η παραίτηση από την ιδιότητα του µέλους πρέπει να
ανακοινώνεται, εγγράφως, στην οργάνωση παραγωγών, το αργό-
τερο στις 31 Μαΐου, και παράγει αποτελέσµατα από την 1η
Ιανουαρίου του επόµενου έτους. Το καταστατικό της οργάνωσηςπαραγωγών µπορεί να προβλέπει µεγαλύτερη προθεσµία προει-δοποίησης όσον αφορά την παραίτηση.
Άρθρο 9α
Μεταβατικά για το 1997, τα κράτη µέλη, ενεργώντας προς το
συµφέρον των ενδιαφεροµένων οργανώσεων παραγωγών, σε
περιπτώσεις δεόντως αιτιολογηµένες, δύνανται να παρατείνουνκατά δύο µήνες την προθεσµία που αναφέρεται στο άρθρο 12παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2200 /96.
Άρθρο 10
Ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2602 /90καταργείται.
Άρθρο 11
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την έβδοµη ηµέρα από τη
δηµοσίευσήτου στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων .
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 5
▼M3
▼M1
▼B
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΕΣΠΕ-
ΡΙ∆ΟΕΙ∆ΩΝ
Κράτη µέλη ήειδικές περιφέ-
ρειεςΟργανώσεις παραγωγών Άρθρο
11 παράγραφος 1 στοιχείο α)
σηµεία i)έως iv)Οργανώσεις παραγωγών Άρθρο
11 παράγραφος 1 στοιχείο α)
σηµεία vi)και vii),και άρθρο 11
παράγραφος 3
Ελάχιστος
αριθµός
παραγωγώνΕλάχιστος
όγκος (σε
εκατοµµύρια
Εcu)Ελάχιστος
αριθµός
παραγωγώνΕλάχιστος
όγκος (σε
εκατοµµύρια
Εcu)
Βέλγιο, Γερµανία, Ισπανία
(εκτός Βαλεαρίδων και
Καναρίων Νήσων), Γαλλία,
Ελλάδα (1),Ιταλία, Κάτω
Χώρες, Αυστρία, Ηνωµένο
Βασίλειο (εκτός Βορείου
Ιρλανδίας)40 1,5 5 0,25
ή15 2,5
ή5 3
∆ανία, Ιρλανδία, Βόρειος
Ιρλανδία, Ελλάδα (2),Βαλεα-
ρίδες και Κανάριοι Νήσοι,
Πορτογαλία, (εκτός Μαδέρας
και Αζορών)15 0,5
ή5 1
Φινλανδία, Σουηδία, Ελλάδα
[νοµοί εκτός εκείνων των
υποσηµειώσεων (1)και(2)]10 0,25
ή5 0,5
Ελλάδα (νησιά), Λουξεµ-
βούργο, Μαδέρα και Αζόρες5 0,1 5 0,1
(1)Νοµοί: Ηµαθίας, Πέλλης, Άρτας, Αργολίδας, Κορινθίας, Βοιωτίας, Σερρών, Καβάλας.
(2)Νοµοί: Λάρισας, Μαγνησίας, Καρδίτσας, Έβρου, Θεσσαλονίκης, Πρέβεζας, Κιλκίς, Πιερίας,
Λακωνίας, Καστοριάς.1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 6
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΕΣΠΕΡΙ∆ΟΕΙ∆ΩΝ
Κράτη µέληΟργάνωσηπαραγωγώνΆρθρο11παράγραφος1στοιχείοα)
σηµείο v)
Ελάχιστος αριθµός
παραγωγώνΕλάχιστος όγκος (σε
τόνους)
ΕΛΛΑ∆Α
Περιφέρειες νοµών (1) 100 5 000
Περιφέρειες νοµών (2) 50 1 500
Λοιπές 20 100
ΙΣΠΑΝΙΑ
Όλες οι περιφέρειες 25 2 500
Βαλεαρίδες νήσοι 25 1 200
ΓΑΛΛΙΑ 20 2 000
ΙΤΑΛΙΑ
Σικελία και Καλαβρία 100 10 000
Λοιπές περιφέρειες 100 5 000
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 10 1 000
Λοιπά κράτη µέλη 10 100
(1)Νοµοί: Πειραιά, Χανίων, Πρέβεζας, Άρτας, Αχαΐας, Αρκαδίας, Αργολίδας.
(2)Νοµοί: Κορινθίας, Μεσσηνίας, Αιτωλοακαρνανίας, Ηλείας, Λακωνίας, Θεσπρωτίας, Ζακύνθου, Χίου.1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 7
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
▼B1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 8
▼B1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 9
▼B1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 10
▼B1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 11
▼B1997R0412 — EL — 11.06.2001 — 003.001 — 12