1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ∆ΕΥΤΕΡΗ Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 8ης Νοεµβρίου 1990
για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά µε την
πρωτασφάλιση ζωής και τη θέσπιση διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγµα-τική άσκηση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών καθώς και για την τροποίηση της οδηγίας
79/267/ΕΟΚ
(90/619/ ΕΟΚ)
(ΕΕL 330 της 29.11.1990,σ. 50)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1 Οδηγία92/96/ ΕOΚ του Συµβουλίου της 10ης Νοεµβρίου 1992 L 360 1 9.12.1992
►M2 Οδηγία 2002 /65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου της 23ης Σεπτεµβρίου 2002L 271 16 9.10.2002
▼B
∆ΕΥΤΕΡΗ Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 8ης Νοεµβρίου 1990
για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικη-
τικών διατάξεων σχετικά µε την πρωτασφάλιση ζωής και τηθέσπισηδιατάξεωνπουσκοπόέχουνναδιευκολύνουντηνπραγµα-τική άσκηση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών καθώς και
για την τροποίηση της οδηγίας 79 /267/ΕΟΚ
(90/619/ ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας,και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2 και το άρθρο66,
την πρόταση της Επιτροπής (
1),
Σε συνεργασία µε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής
Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:
ότι είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί η εσωτερική αγορά των ασφα-
λίσεων ζωής και των εργασιών που αναφέρονται στην πρώτηοδηγία 79 /267/ ΕΟΚ του Συµβουλίου της 5ης Μαρτίου 1979 περί
συντονισµού των νοµοθετικών,κανονιστικών και διοικητικώνδιατάξεων που αφορούν την ανάληψη της δραστηριότητας
πρωτασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής (
4),στο εξής ονοµα-
ζόµενη«πρώτη οδηγία »,όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την
πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ·ότι,για
την επίτευξη του στόχου αυτού,είναι σκόπιµο να διευκολυνθούνοι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στηνΚοινότητα,να παρέχουν υπηρεσίες εντός των κρατών µελών και
να δοθεί έτσι η δυνατότητα στους αντισυµβαλλόµενους του
ασφαλιστή να αποτείνονται όχι µόνον σε επιχειρήσεις εγκα-τεστηµένες στη χώρα τους,αλλά επίσης σε επιχειρήσεις πουέχουν την εταιρική έδρα τους εντός της Κοινότητας και είναιεγκατεστηµένες σε άλλα κράτη µέλη ·
ότι κατ'εφαρµογή της συνθήκης,µετά τη λήξη της µεταβατικής
περιόδου και για θέµατα παροχής υπηρεσιών,απαγορεύεται κάθεµεταχείρηση που δηµιουργεί διακρίσεις βασιζόµενες στογεγονός ότι µια επιχείρηση δεν είναι εγκατεστηµένη στο κράτοςµέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η παροχή ·ότι η απαγόρευση
αυτή εφαρµόζεται στις παροχές υπηρεσιών που πραγµατο-
ποιούνται από κάθε εγκατάσταση εντός της Κοινότητας,είτε
πρόκειται για την έδρα µιας επιχείρησης,είτε για πρακτορείο ήυποκατάστηµα ·
ότι,για πρακτικούς λόγους,η παροχή υπηρεσιών πρέπει να
οριστεί λαµβανοµένης υπόψη αφενός,της εγκατάστασης της
ασφαλιστικής επιχείρησης και,αφετέρου,του τόπου ανάληψης
της ασφαλιστικής υποχρέωσης ·ότι πρέπει,ως εκ τούτου,να
δοθεί επίσης ο ορισµός της ασφαλιστικής υποχρέωσης ·ότι,
επιπλέον,πρέπει να οριοθετηθεί η δραστηριότητα που ασκείταιµέσω εγκαταστάσεων σε σχέση µε εκείνη που ασκείται ωςελεύθερη παροχή υπηρεσιών ·1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. 38 της 15. 2. 1989,σ. 7 και
ΕΕ αριθ. C7 2 της 22. 3. 1990,σ. 5 .
(2)ΕΕ αριθ. C 175 της 16. 7. 1990,σ. 1990 ,σ. 107 και απόφαση της 24ης
Οκτωβρίου 1990 (δεν έχει δηµοσιευθεί ακόµη στην Επίσηµη Εφηµε-
ρίδα).
(3)ΕΕ αριθ. C 298 της 27. 11. 1989,σ. 2 .
(4)ΕΕ αριθ. L6 3 της 13. 3. 1979,σ. 1 .
▼B
ότι πρέπει να συµπληρωθεί η πρώτη οδηγία του Συµβουλίου,
ιδιαίτερα προκειµένου να διευκρινιστούν οι εξουσίες και ταµέσα ελέγχου των αρχών εποπτείας ·ότι πρέπει επίσης να
προβλεφθούν ειδικές διατάξεις σχετικά µε την ανάληψη,την
άσκηση και τον έλεγχο της δραστηριότητας που αναπτύσσεταιυπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ·
ότι στους αντισυµβαλλοµένους οι οποίοι,συνοµολογώντας
οικειοθελώς ασφαλιστική υποχρέωση σε άλλη χώρα,τίθενταιέτσι υπό την προστασία του νοµικού συστήµατος αυτής τηςάλλης χώρας και δεν έχουν ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας στοκράτος ανάληψης της ασφαλιστικής υποχρέωσης,πρέπει ναπαρέχεται πλήρης ελευθερία να προσφεύγουν στην όσο το
δυνατόν ευρύτερη αγορά ασφαλίσεων ζωής και των πράξεων που
αναφέρονται στην πρώτη οδηγία ·ότι,αφετέρου,πρέπει να εξασ-
φαλίζεται στους άλλους αντισυµβαλλοµένους επαρκής βαθµόςπροστασίας ·
ότι για ορισµένες πράξεις που αφορούν τα συλλογικά ταµεία
συνταξιοδότησης,το πλήθος και η πολυπλοκότητα των διαφόρωνσυστηµάτων και οι στενές τους σχέσεις µε τα καθεστώτα κοινω-νικής ασφάλισης,χρήζουν προσεκτικής µελέτης ·ότι πρέπει,ως
εκ τούτου,να εξαιρρεθούν από το πεδίο εφαρµογής των διατά-
ξεων της παρούσας οδηγίας που αφορούν ειδικά την ελεύθερη
παροχή υπηρεσιών ·ότι θα αποτελέσουν αντικείµενο άλλης
οδηγίας·
ότι εξακολουθούν να διαφέρουν οι ισχύουσες στα κράτη µέλη
διατάξεις,όσον αφορά το δίκαιο των συµβάσεων που έχουνσχέση µε τις δραστηριότητες οι οποίες αναφέρονται στην πρώτηοδηγία·ότι είναι δυνατόν να παραχωρηθεί,σε ορισµένες περι-
πτώσεις και σύµφωνα µε τους κανόνες που λαµβάνουν υπόψητους τις ειδικές περιστάσεις,η ελευθερία επιλογής ως εφαρµο-
στέου επί της συµβάσεως δικαίου,ενός δικαίου άλλου αντί του
δικαίου του κράτους συνοµολόγησης της ασφαλιστικής υποχ-ρέωσης·
ότι πρέπει να ενισχυθούν οι διατάξεις της πρώτης οδηγίας οι
σχετικές µε τη µεταβίβαση του χαρτοφυλακίου,και να συµπληρ-ωθούν µε διατάξεις που θα αφορούν ειδικά την περίπτωση κατάτην οποία το χαρτοφυλάκιο ασφαλιστικών συµβάσεων που συνή-φθηκαν υπό το καθεστώς παροχής υπηρεσιών µεταβιβάζεται σεάλλη επιχείρηση ·
ότι,στο παρόν στάδιο συντονισµού,πρέπει να παρασχεθεί στα
κράτη µέλη η ευχέρεια να περιορίζουν,µε γνώµονα τηνπροστασία των αντισυµβαλλοµένων του ασφαλιστή,την ταυτόχ-ρονη άσκηση της δραστηριότητας µέσω εγκατάστασης ·ότι ο
περιορισµός αυτός δεν επιτρέπεται στις περιπτώσεις ασφαλίσεως
στις οποίες οι αντισυµβαλλοµενοι δεν έχουν ανάγκη τέτοιαςπροστασίας ·
ότι η πρόσβαση στην άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
πρέπει να υποβληθεί σε διαδικασίες οι οποίες να διασφαλίζουντην εκ µέρους της ασφαλιστικής επιχείρησης τήρηση των διατά-ξεων που αφορούν τόσο τις οικονοµικές εγγυήσεις όσο και τουςόρους ασφάλισης και τους πίνακες ασφαλίστρων ·ότι οι διαδικα-
σίες αυτές µπορούν να απλουστευθούν στο µέτρο που η
δραστηριότητα η ασκούµενη ως παροχή υπηρεσιών αφορά αντι-
συµβαλλόµενους οι οποίοι,λόγω των χαρακτηριστικών τηςασφαλιστικής υποχρεώσεως που προτίθενται να αναλάβουν,δενέχουν ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας στο κράτος της ασφαλι-στικής υποχρέωσης ·
ότι για τις συµβάσεις ασφαλίσεως που συνήφθησαν υπό καθε-
στώς της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ενδείκνυται να δοθείστον συµβαλλόµενο η δυνατότητα καταγγελίας της συµβάσεωςεντός προθεσµίας 14 έως 30 ηµερών ·1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 3
▼B
ότι µε την πρώτη οδηγία υιοθετήθηκε η αρχή σύµφωνα µε την
οποία απαγορεύεται η σώρευση των δραστηριοτήτων τις οποίεςρυθµίζει η οδηγία 73 /239/ ΕΟΚ(
1)(επιλεγόµενη πρώτη οδηγία
συντονισµού των ασφαλίσεων ζηµιών),όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 88 /357/ ΕΟΚ(2),τις οποίες ρυθµίζει η
πρώτη οδηγία ·ότι µολονότι επέτρεψε τη διατήρηση των υφιστα-
µένων πολυκλαδικών επιχειρήσεων,η πρώτη οδηγία διευκρίνισεσυνάµα ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν δικαιούνται να ιδρύουν
πρακτορεία ή υποκαταστήµατα για την ασφάλιση ζωής ·ότι
οµοίως πρέπει να απαγορευθεί η εκ µέρους των επιχειρήσεωναυτών ανάληψη των ασφαλιστικών υποχρεώσεων που αναφέ-ρονται στην πρώτη οδηγία,υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών ·
ότι ο ειδικός χαρακτήρας των υποχρεώσεων που αναλήφθηκανγια τις ασφαλίσεις υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
δικαιολογεί εντούτοις,τουλαχιστον υπό µεταβατική έννοια που
αρχίζει από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας στα κράτηµέλη,την υιοθέτηση µιας ορισµένης ευελιξίας στην εφαρµογήτης προαναφερθείσης αρχής ·
ότι οι διατάξεις τις παρούσας οδηγίας δεν εµποδίζουν µια πολυ-
κλαδική επιχειρηση να διαιρεθεί σε δύο επιχειρήσεις εκ τωνοποίων η µία ασχολείται µε την ασφάλιση ζωής και η άλλη µετις λοιπές ασφαλίσεις και ότι για να γίνει αυτή η διάσπαση υπότις καλύτερες δυνατές συνθήκες πρέπει να επιτραπεί στα κράτη
µέλη να προβλέπουν,στα πλαίσια του κοινοτικού δικαίου περί
ανταγωνισµού,ένα κατάλληλο φορολογικό καθεστώς κυρίως ωςπρος την υπεραξία που µια τέτοια διάσπαση θα µπορούσε ναπροκαλέσει ·
ότι επιβάλλεται να προβλεφθεί ιδιαίτερη συνεργασία,στον
τοµέα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών,µεταξύ των αρµοδίωναρχών ελέγχου των κρατών µελών,καθώς και µεταξύ των αρχώναυτών και της Επιτροπής ·ότι πρέπει επίσης να προβλεφθεί ένα
καθεστώς κυρώσεων,που θα επιβάλλονται όταν η επιχείρηση
που παρέχει της υπηρεσίες δεν συµµορφώνεται µε τις διατάξεις
του κράτους µέλους της παροχής ·
ότι,εν αναµονή µεταγενέστερου συντονισµού,τα τεχνικά αποθε-
µατικά περιλαµβανοµένων και των µαθηµατικών αποθεµάτων θα
πρέπει να υπόκεινται στους κανόνες και τον έλεγχο του κράτουςµέλους της παροχής,εφόσον η δραστηριότητα παροχής υπηρε-σιών ως προς τις οποίες το κράτος αποδέκτης της παροχήςεπιθυµεί να παράσχει ιδιαίτερη προστασία στους αντισυµβαλλό-µενους·ότι,αντίθετα,τα τεχνικά αποθεµατικά περιλαµβανοµένων
και των µαθηµατικών αποθεµάτων εξακολουθούν να υπόκεινται
στους κανόνες και τον έλεγχο του κράτους µέλους όπου είναιεγκατεστηµένη η επιχείρηση,ότν δεν είναι βάσιµη η εν λόγωµέριµνα για την προστασία του ασφαλιζόµενου ·
ότι πολλά κράτη µέλη δεν υποβάλλουν στις συµβλασεις
ασφάλησης ζωής και τις λοιπές εργασίες στις οποίες αναφέρεταιη πρώτη οδηγία,καµίας µορφής έµµεση φορολογία,ενώ άλλαεπιβάλλουν έµµεσους φόρους ·ότι,στα κράτη µέλη στα οποία
εισπράττονται οι φόροι αυτοί,διαφέρουν αισθητά ως προς τη
διόρθωση και το συντελεστή τους ·ότι,θα πρέπει να αποφεχθεί
η πρόκληση στρεβλώσεων του ανταγωνισµού για τις επιχειρή-σεις των διαφόρων κρατών µελών,λόγω των δισφορών αυτών ·
ότι ενόψει µεταγενέστερης εναρµόνισισης η εφαρµογή τουφορολογικού καθεστώτος που προβλέπεται από το κράτος µέλοςστο οποίο συνοµολογείται η ασφαλιστική υποχρέωση µπορεί να
άρει µια τέτοια δυσχέρεια και ότι εναπόκειται στα κράτη µέλη
να ορίσουν τις λεπτοµέρειες µε τις οποίες θα εξασφαλιστεί ηείσπραξη αυτών των φόρων ·
ότι η πρώτη οδηγία προβλέπει ρητά ειδικούς κανόνες για το
θέµα της παροχής άδειας σε πρακτορεία ή υποκαταστήµατα εται-ρειών,των οποίων η έδρα ευρίσκεται εκτος της Κοινοτητας ·1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 4
(1)ΕΕ αριθ. L 228 της 16. 8. 1973,σ. 3 .
(2)ΕΕ αριθ. L 172 της 4. 7. 1988,σ. 1 .
▼B
ότι πρέπει να προβλεφθεί µια ελαστική διαδικασία µε την οποία
θα διαπιστώνεται αν υπάρχει αµοιβαιότητα µε τις τρίτες χώρεςσε κοινοτική κλίµακα ·ότι σκοπός της διαδικασίας αυτής δεν
είναι το κλείσιµο των χρηµαταγορών της Κοινότητας,αλλά η
προώθηση της φιλελευθεροποίησης των χρηµαταγορών εν γένεισε άλλες τρίτες χώρες,δεδοµένου ότι η Κοινότητα σκοπεύει ναδιατηρήση τις χρηµαταγορές της ανοιχτές στον υπόλοιπο κόσµο ·
ότι,προς το σκοπό αυτό,η παρούσα οδηγία θεσπίζει διαδικασίες
διαπραγµατεύσεων µε τρίτες χώρες ή,σαν ύστατο µέσο,τη δυνα-
τότητα λήψεως µέτρων συνισταµένων σε αναστολή τηςχορήγησης νέων αδειών λειτουργίας ή σε περιορισµό των νέωναδειών λειτουργίας ·
ότι,σύµφωνα µε τους όρους του άρθρου 8 της συνθήκης,ενδεί-
κνυται να ληφθεί υπόψη η προσπάθεια την οποία πρέπει να
καταβάλλουν ορισµένες οικονοµίες που παρουσιάζουν διαφορές
ανάπτυξης ·ότι θα πρέπει να χορηγηθεί σ 'ορισµένα κράτη µέλη
ένα µεταβατικό καθεστώς που θα επιτρέπει τη βαθµιαία εφαρ-µογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας στην ελεύθερηπαροχή υπηρεσιών ·
ότι,λαµβανοµένων υπόψη των υπαρχουσών διαφορών των
εθνικών νοµοθεσιών,θα πρέπει να χορηγηθεί επίσης στα κράτη
µέλη που θέλουν ένα µεταβατικό καθεστώς που τους επιτρέπει ναποσαρµόσουν τη νοµοθεσία της,πριν να εφαρµόσουν στο σύνολότους,όσον αφορά τα συµβόλαια οµαδικών ασφαλίσεων που είναισυνυφασµένα µε µια σύµβαση εργασίας ή την παρέµβαση τωνµεσιτών,τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας τις σχετικές µε τις
περιπτώσεις όπου ο συµβαλλόµενος παίρνει την πρωτοβουλία να
συνάψει ασφάλιση υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ·
ότι είναι πράγµατι εξαιρετικά αναγκαίο να δοθεί στα κράτη µέλη
µια επαρκής προθεσµία που θα τους επέτρεπε να θεσπίζουνκατάλληλες διατάξεις ώστε να διασφαλίζεται η επαγγελµατικήεπάρκεια και η ανεξαρτησία των διαµεσολαβητών ασφαλίσεων ·
ότι λαµβανοµένου υπόψη του συνεχώς µεγαλύτερου ρόλου που
οι διαµεσολαβητές καλούνται να παίζουν,όταν συµβουλεύουντους ασφαλιζόµενους,εξαιτίας της αυξανόµενης προσφοράςλόγω της ύπαρξης ελευθερίας παροχής υπηρεσιών,τόσο η επαγ-γελµατική τους κατάρτιση όσο και η ανεξαρτησία τουςαποβαίνουν ένα σηµαντικό στοιχείο προστασίας του κατα-
ναλωτή,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ I
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
Αντικείµενο της παρούσας οδηγίας είναι:α) η συµπλήρωση της οδηγίας 79 /267/ ΕΟΚ·
β) ο καθορισµός των διατάξεων που αφορούν ειδικά την
ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τις δραστηριότητες πουαναφέρονται στην εν λόγω οδηγία και εξειδικεύονται στοντίτλοIIIτης παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας,νοούνται ως:α) πρώτη οδηγία: η οδηγία 79 /267/ ΕΟΚ·
β) επιχείρηση:
—για την εφαρµογή των τίτλων IκαιII,κάθε επιχείρηση
που έχει λάβει τη διοικητική άδεια,σύµφωνα µε τοάρθρο 6 ή το άρθρο 27 της πρώτης οδηγίας,1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 5
▼B
—για την εφαρµογή των τίτλων IIIκαιIV,κάθε επιχείρηση
που έχει λάβει τη διοικητική άδεια,σύµφωνα µε το άρθρο6 της εν λόγω οδηγίας ·
γ) εγκατάσταση:
η εταιρική έδρα,ένα πρακτορείο ή υποκατάστηµα
επιχείρησης,λαµβανοµένου υπόψη του άρθρου 3 ·
δ) ασφαλιστική υποχρέωση:
υποχρέωση η οποία συγκεκριµενοποιείται σε µία από τις
µορφές ασφαλίσεων ή ένα από τα είδη εργασιών που αναφέ-ρονται στο άρθρο 1 της πρώτης οδηγίας ·
ε) κράτος µέλος της ασφαλιστικής υποχρέωσης:
το κράτος µέλος στο οποίο ο αντισυµβαλλόµενος έχει τη
συνήθη διαµονή του,ή,εάν πρόκειται για νοµικό πρόσωπο,το κράτος µέλος στο οποίο ευρίσκεται η εγκατάσταση τουνοµικού προσώπου στο οποίο αναφέρεται η σύµβαση ·
στ) κράτος µέλος της εγκατάστασης:
κράτος µέλος στο οποίο ευρίσκεται η εγκατάσταση που
αναλαµβάνει την ασφαλιστική υποχρεώση ·
ζ) κράτος µέλος της παροχής υπηρεσιών:
το κράτος µέλος της ασφαλιστικής υποχρέωσης,εφόσον
αυτή αναλαµβάνεται από εγκατάσταση ευρισκόµενη σε άλλοκράτος µέλος ·
η) µητρική επιχείρηση: µητρική επιχείρηση κατά την έννοια
του άρθρου 1 της οδηγίας 83 /349/ ΕΟΚ(
1)·
θ) θυγατρική: µία θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια των
άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 83 /349/ ΕΟΚ. Η θυγατρική µιας
θυγατρικής επιχείρησης θεωρείται θυγατρική και της
µητρικής επιχείρησης που είναι επικεφαλής του οµίλου.
Άρθρο 3
Για την εφαρµογή της πρώτης οδηγίας καθώς και της παρούσας
οδηγίας,εξοµοιώνεται µε πρακτορείο ή υποκατάστηµα κάθεµόνιµη παρουσία αυτή δεν έχει λάβει τη µορφή υποκαταστή-
µατος ή πρακτορείου,αλλά ασκείται µέσω απλού γραφείου
διευθυνοµένου από το ίδιο το προσωπικό της επιχείρησης,ήαπό πρόσωπο ανεξάρτητο,εντεταλµένο όµως να ενεργεί επίµονίµου βάσεως αντί της επιχείρησης,όπως θα έπραττε έναπρακτορείο,
ΤΙΤΛΟΣ II
∆ιατάξεις συµπληρωµατικές της πρώτης οδηγίας
Άρθρο 4
1. Εφαρµοστέο δίκαιο στις ασφαλιστικές συµβάσεις τις
σχετικές µε τις δραστηριότητες που αναφέρονται στην πρώτηοδηγία,είναι το δίκαιο του κράτους µέλους της ασφαλιστικής
υποχρέωσης. Πάντως,εφόσον το δίκαιο αυτού του κράτους το
επιτρέπει,τα συµβαλλόµενα µέρη δικαιούνται να επιλέξουν τοδίκαιο άλλης χώρας.
2. Όταν ο αντισυµβαλλόµενος είναι φυσικό πρόσωπο και έχει
τη συνήθη διαµονή του σε κράτος µέλος εκτός του κράτους τουοποίου είναι υπήκοος,τα συµβαλλόµενα µέρη δικαιούνται να
επιλέξουν το δίκαιο του κράτους µέλους του οποίου είναι
υπήκοος.
3. Όταν ένα κράτος µέλος περιλαµβάνει περισσότερες της
µιας εδαφικές ενότητες,σε καθεµία από τις οποίες ισχύουν ιδιαί-τεροι κανόνες που διέπουν τις ενοχές εκ συµβάσεων,κάθε1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 6
(1)ΕΕ αριθ. L 193 της 18. 7. 1983,σ. 1 .
▼B
εδαφική ενότητα λογίζεται,για τον προσδιορισµό του εφαρµο-
στέου δυνάµει της παρούσας οδηγίας δικαίου,ως χώρα.
Το κράτος µέλος,στο οποίο οι διάφορες εδαφικές ενότητες
έχουν δικούς τους κανόνες που διέπουν τις ενοχές εκ συµβάσεωνδεν υποχρεούται να εφαρµόζει τις διατάξεις της παρούσας
οδηγίας στις ανακύπτουσες συγκρούσεις µεταξύ των δικαίων των
εδαφικών αυτών ενοτήτων.
4. Με το παρόν άρθρο δεν θίγεται η εφαρµογή των οικείων
κανόνων αναγκαστικού δικαίου της χώρας του δικάζοντος δικα-στού,ανεξάρτητα από το εφαρµοστέο στη σύµβαση δίκαιο.
Εφόσον προβλέπεται από το δίκαιο κράτους µέλους,είναι
δυνατόν να ισχύουν οι διατάξεις δηµοσίας τάξεως του δικαίουτου κράτους µέλους της ασφαλιστικής υποχρέωσης,εάν και στοβαθµό που σύµφωνα µε το δίκαιο αυτού του κράτους µέλους,οι
διατάξεις αυτές τυγχάνουν εφαρµογής,ανεξάρτητα από το δίκαιο
που διέπει τη σύµβαση.
5. Με την επιφύλαξη των προηγουµένων παραγράφων,τα
κράτη µέλη εφαρµόζουν στις ασφαλιστικές συµβάσεις στιςοποίες αναφέρεται η παρούσα οδηγία,τους δικούς τους γενικούςκανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου για τις ενοχές εκ συµβά-σεων.
Άρθρο 5
Το άρθρο 23 της πρώτης οδηγίας συµπληρώνεται µε την
ακόλουθη παράγραφο:
«3. Κάθε κράτος µέλος λαµβάνει όλα τα πρόσφορα µέτρα
ώστε οι αρµόδιες για τον έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρή-σεων αρχές να διαθέτουν τα αναγκαία µέσα και εξουσίες γιατην εποπτεία των δραστηριοτήτων των ασφαλιστικών επιχει-ρήσεων που είναι εγκατεστηµένες στην επικράτειά του,
περιλαµβανοµένων των δραστηριοτήτων εκείνων που
ασκούνται εκτός των ορίων της,σύµφωνα µε τις οδηγίες τουΣυµβουλίου που αφορούν τις δραστηριότητες αυτές καιενόψει της εφαρµογής τους.
Οι παραπάνω εξουσίες και µέσα πρέπει ιδίως να παρέχουν
στις ελεγκτικές αρχές τη δυνατότητα:
—να ενηµερώνονται λεπτοµερώς για την κατάσταση της
επιχείρησης και επί του συνόλου των δραστηριοτήτωντης,συγκεκριµένα:
—συλλέγοντας πληροφορίες ή απαιτώντας την υποβολή
εγγράφων σχετικών µε την ασφαλιστική δραστη-
ριότητα,
—προβαίνοντας σε επιτόπιους ελέγχους στα γραφεία της
επιχείρησης,
—να λαµβάνουν,ως προς την επιχείρηση,όλα τα κατάλληλα
και αναγκαία µέτρα ώστε,αφενός µεν,οι δραστηριότητέςνα είναι σύµφωνες µε τις νοµοθετικές,κανονιστικές καιδιοικητικές διατάξεις που υποχρεούται να τηρεί στα
διάφορα κράτη µέλη,και κυρίως µε το πρόγραµµα δραστη-
ριοτήτων,εφόσον αυτό παραµένει υποχρεωτικό,αφετέρουδε,να αποφεύγεται ή να εξαλείφεται κάθε ανωµαλία πουθα έθιγε τα συµφέροντα των ασφαλισµένων,
—να φροντίζουν ώστε να εφαρµόζονται τα µέτρα που απαι-
τούνται από τις ελεγκτικές αρχές,εν ανάγκη µέσωαναγκαστικής εκτέλεσης,και,αν απαιτείται,µέσωπροσφυγής στη δικαιοσύνη.
Τα κράτη µέλη µπορούν επίσης να ορίσουν ότι οι ελεγκτικές
αρχές θα έχουν τη δυνατότητα να λαµβάνουν κάθε πληρο-φορία σχετική µε τις ασφαλιστικές συµβάσεις που κατέχουν
οι ασφαλιστικοί πράκτορες. »1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 7
▼B
Άρθρο 6
1. Το άρθρο 25 της πρώτης οδηγίας καταργείται.
Άρθρο 7
Το άρθρο 22 παράγραφος 2 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται
από το ακόλουθο κείµενο:
«2. Η ιταλική δηµοκρατία λαµβάνει όλα τα µέτρα ώστε η
υποχρέωση των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστηµένες στοέδαφός της να εκχωρούν µέρος των ασφαλίσεών τους στο“Instituto nazionale di assicurazioni” ( Εθνικό ίδρυµα ασφαλί-
σεων),να εξαλειφθεί το αργότερο στις 20 Νοεµβρίου 1994. »
Άρθρο 8
1. Η επικεφαλίδα του τίτλου IIIτης πρώτης οδηγίας αντικαθί-
σταται από τα ακόλουθα:
«ΤΙΤΛΟΣ III A
Κανόνες που ισχύουν επί των πρακτορείων ή υποκα-
ταστηµάτων που είναι εγκατεστηµένα στο εσωτερικό τηςΚοινότητας και ανήκουν σε επιχειρήσεις των οποίων η έδραβρίσκεται εκτός Κοινότητας. »
2. Μετά το άρθρο 32 της πρώτης οδηγίας προστίθεται η
ακόλουθη επιγραφή:
«ΤΙΤΛΟΣ III B
Κανόνες που ισχύουν επί των θυγατρικών ή των αποκτήσεων
µεριδίων συµµετοχής µιας µητρικής επιχείρησης που διέπεται
από το δίκαιο τρίτης χώρας. »
Άρθρο 9
Στον τίτλο IIIΒ της πρώτης οδηγίας προστίθενται τα ακόλουθα
άρθρα:
«Άρθρο 32α
Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών ενηµερώνουν την
Επιτροπή:
α) για κάθε άδεια λειτουργίας µιας άµεσα ή έµµεσα θυγα-
τρικής µιας ή περισσοτέρων µητρικών επιχειρήσεων πουδιέπονται από τη νοµοθεσία τρίτης χώρας. Η Επιτροπήενηµερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στοάρθρο 32β παράγραφος 6 ·
β) οσάκις µια τέτοια µητρική επιχείρηση αποκτά συµµετοχή
σε ασφαλιστική επιχείρηση της Κοινότητας,η οποία,µετον τρόπο αυτό,καθίσταται θυγατρική της,η Επιτροπή
ενηµερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στο
άρθρο 32β παράγραφος 6.
Όταν χορηγείται άδεια λειτουργίας σε µια επιχείρηση άµεσα
ή έµµεσα θυγατρική µιας ή περισσοτέρων µητρικών επιχει-ρήσεων που διέπονται από το δίκαιο τρίτης χώρας,πρέπεινα προσδιορίζεται,στη γνωστοποίηση την οποία αποστέλ-λουν οι αρµόδιες αρχές στην Επιτροπή,η δοµή του οµίλουεπιχειρήσεων.1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 8
▼M1
▼B
▼B
Άρθρο 32β
1. Τα κράτη µέλη ενηµερώνουν την Επιτροπή σχετικά µε
τις γενικής φύσεως δυσκολίες που συναντούν οι ασφαλι-
στικές τους επιχειρήσεις κατά την εγκατάστασή τους ή τηνάσκηση των δραστηριοτήτων σε τρίτη χώρα.
2. Η Επιτροπή συντάσσει αρχικά,το αργότερο έξι µήνες
πριν την ηµεροµηνία που αναφέρεται στο άρθρο 30 δεύτερο
εδάφιο της οδηγίας 90 /619/ ΕΟΚ(
1)και κατόπιν περιοδικά,
έκθεση στην οποία εξετάζεται η µεταχείριση,κατά τηνέννοια των παραγράφων 3 και 4,των ασφαλιστικών επιχειρή-σεων της Κοινότητας στις τρίτες χώρες,όσον αφορά τηνεγκατάσταση και την άσκηση ασφαλιστικών δραστηριο-τήτων,καθώς και την απόκτηση συµµετοχών σε
ασφαλιστικές επιχειρήσεις τρίτων χωρών. Η Επιτροπή
διαβιβάζει τις εκθέσεις αυτές στο Συµβούλιο συνοδευόµενες,ενδεχοµένως,από κατάλληλες προτάσεις.
3. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει,είτε βάσει των εκθέσεων
που αναφέρονται στην παράγραφο 2 είτε βάσει άλλων πληρο-
φοριών,ότι µια τρίτη χώρα δεν παρέχει στις ασφαλιστικές
επιχειρήσεις της Κοινότητας πραγµατική πρόσβαση στηναγορά,συγκρίσιµη µε εκείνη που παρέχεται από τηνΚοινότητα στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις της τρίτης αυτήςχώρας,η Επιτροπή µπορεί να υποβάλει προτάσεις στοΣυµβούλιο ζητώντας να της δοθεί η πρέπουσα εντολή διαπρα-
γµατεύσεων ώστε να επιτύχει ανάλογες δυνατότητες
ανταγωνισµού για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις τηςΚοινότητας. Το Συµβούλιο αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία.
4. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει,είτε βάσει των εκθέσεων
που αναφέρονται στην παράγραφο 2,είτε βάσει άλλων
πληροφοριών,ότι στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις της
Κοινότητας σε τρίτη χώρα δεν παρέχεται η εθνική µεταχεί-ριση η οποία τους προσφέρει τις ίδιες δυνατότητεςανταγωνισµού όπως και στις εθνικές ασφαλιστικές επιχειρή-σεις και ότι δεν πληρούνται οι συνθήκες πραγµατικής
πρόσβασης στην αγορά,µπορεί νά αρχίσει διαπραγµατεύσεις
για να εξοµαλύνει την κατάσταση.
Όταν συντρέχουν οι περιστάσεις του πρώτου εδαφίου,µπορεί
επίσης να αποφασιστεί,ανά πάσα στιγµή και παράλληλα µετη διεξαγωγή διαπραγµατεύσεων,σύµφωνα µε τη διαδικασίατου άρθρου 32β παράγραφος 6,ότι οι αρµόδιες αρχές των
κρατών µελών οφείλουν να περιορίζουν ή να αναστέλλουν
τις αποφάσεις τους:
—σχετικά µε τις αιτήσεις για χορήγηση άδειας λειτουργίας
που έχουν ήδη κατατεθεί κατά τη στιγµή της απόφασης ήµεταγενέστερα
και
—σχετικά µε τις κτήσεις συµµετοχής των άµεσα ή έµµεσα
µητρικών επιχειρήσεων που διέπονται από το δίκαιο τηςεν λόγω τρίτης χώρας.
Η διάρκεια ισχύος των µέτρων αυτών δεν υπερβαίνει τους
τρεις µήνες.
Πριν από τη λήξη της τρίµηνης αυτής προθεσµίας και
ανάλογα µε τα αποτελέσµατα των διαπραγµατεύσεων,τοΣυµβούλιο µπορεί να αποφασίσει µε ειδική πλειοψηφία,κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής,ότι τα µέτρα θα εξακο-
λουθήσουν να εφαρµόζονται.
Ο εν λόγω περιορισµός ή αναστολή δεν εφαρµόζονται όσον
αφορά τη δηµιουργία θυγατρικών από ασφαλιστικές επιχειρή-σεις ή τις θυγατρικές τους που έχουν λάβει τη δέουσα άδειαλειτουργίας στην Κοινότητα,ούτε όσον αφορά την απόκτησησυµµετοχής από τέτοια επιχείρηση ή θυγατρική σε ασφαλι-στική επιχείρηση της Κοινότητας.1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 9
▼B
5. Όταν η Επιτροπή προβεί σε µια από τις διαπιστώσεις
που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4,τα κράτη µέλητην ενηµερώνουν,κατόπιν αιτήσεώς της:
α) για κάθε αίτηση χορήγησης άδειας λειτουργίας µιας
άµεσα ή έµµεσα θυγατρικής επιχείρησης της οποίας ή οιµητρικές επιχειρήσεις διέπονται από τη νοµοθεσία της ενλόγω τρίτης χώρας ·
β) για κάθε σχέδιο απόκτησης συµµετοχής εκ µέρους µιας
τέτοιας επιχείρησης σε ασφαλιστική επιχείρηση τηςΚοινότητας,έτσι ώστε η τελευταία να καταστεί θυγατρική
της πρώτης.
Αυτή η υποχρέωση ενηµέρωσης παύει να υπάρχει µόλις
συναφθεί συµφωνία µε την τρίτη χώρα που αναφέρεται στις
παραγράφους 3 και 4,ή όταν παύσουν να εφαρµόζονται τα
µέτρα της παραγράφου 4,δεύτερο και τρίτο εδάφιο.
6. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή αποτελούµενη
από αντιπροσώπους των κρατών µελών,υπό την Προεδρίατου αντιπροσώπου της Επιτροπής.
Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή
σχέδιο των ληπτέων µέτρων. Η επιτροπή γνωµοδοτεί για το
σχέδιο αυτό εντός προθεσµίας την οποία ορίζει ο πρόεδρος
αναλόγως του επείγοντος του θέµατος. Η γνώµη διατυπώνεταιµε την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2της συνθήκης,για την έκδοση των αποφάσεων που τοΣυµβούλιο καλείται να λάβει µετά από πρόταση τηςΕπιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή,οι ψήφοι
των αντιπροσώπων των κρατών µελών σταθµίζονται όπως
ορίζει το άρθρο αυτό. Ο πρόεδρος δεν λαµβάνει µέρος στηνψηφοφορία.
Όταν η γνώµη της επιτροπής είναι σύµφωνη,η Επιτροπή των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προβαίνει στη λήψη των προτεινό-
µενων µέτρων.
Όταν η γνώµη της επιτροπής για τα προτεινόµενα µέτρα δεν
είναι σύµφωνη ή ελλείψει γνωµοδοσίας,η Επιτροπήυποβάλλει στο Συµβούλιο,αµελλητί πρόταση σχετική µε ταµέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συµβούλιο αποφασίζει µε
ειδική πλειοψηφία.
Εάν,το Συµβούλιο δεν αποφασίσει εντός της προθεσµίας που
θα καθορίζεται σε κάθε πράξη που εκδίδει το ίδιο δυνάµει τηςπαρούσας παραγράφου,προθεσµία η οποία σε καµίαπερίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τους τρεις µήνες από
την ηµεροµηνία υποβολής της πρότασης,τα προτεινόµενα
µέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή,εκτός εάν έχει ληφθείαπόφαση από το Συµβούλιο µε απλή πλειοψηφία κατά των ενλόγω µέτρων.
7. Τα µέτρα που λαµβάνονται βάσει του παρόντος άρθρου
πρέπει να είναι σύµφωνα µε τις υποχρεώσεις που έχει
αναλάβει η Κοινότητα βάσει διεθνών συµφωνιών,είτεδιµερών είτε πολυµερών,οι οποίες διέπουν την ανάληψηδραστηριότητας ασφαλιστικής επιχείρησης και την άσκησήτης.
(
1)ΕΕ αριθ. L 330 της 29. 11. 1990,σ. 50 .»1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 10
▼B
ΤΙΤΛΟΣ III
Ειδικές διατάξεις περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
Άρθρο 11
Κάθε επιχείρηση που προτίθεται να ασκήσει για πρώτη φορά τις
δραστηριότητές της υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρε-
σιών,σε ένα ή περισσότερα κράτη µέλη,υποχρεούται ναενηµερώσει προηγουµένως τις αρµόδιες αρχές του κράτουςµέλους καταγωγής,δηλώνοντας τη φύση των ασφαλιστικών υπο-χρεώσεων που προτίθεται να καλύπτει.
Άρθρο 14
1. Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής ανακοι-
νώνουν,εντός προθεσµίας ενός µηνός από την κοινοποίηση πουπροβλέπεται στο άρθρο 11,στο κράτος µέλος ή στα κράτη µέληστο έδαφος των οποίων η επιχείρηση προτίθεται να ασκήσειδραστηριότητες υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών:
α) µια βεβαίωση στην οποία αναφέρεται ότι η επιχείρηση
διαθέτει το ελάχιστο περιθώριο φερεγγυότητας,το οποίο
υπολογίζεται σύµφωνα µε τα άρθρα 19 και 20 της οδηγίας 79 /
267/ΕΟΚ·
β) τους κλάδους στους οποίους η ενδιαφερόµενη επιχείρηση
έχει λάβει άδεια να ασκεί δραστηριότητες ·
γ) τη φύση των ασφαλιστικών υποχρεώσεων που η επιχείρηση
προτίθεται να καλύψει στο κράτος µέλος παροχής υπηρεσιών.
Οι εν λόγω αρµόδιες αρχές ενηµερώνουν συγχρόνως την ενδια-
φερόµενη επιχείρηση σχετικά.
2. Εάν οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής δεν
ανακοινώσουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην
παράγραφο 1 εντός της προβλεπόµενης προθεσµίας,πρέπει ναγνωστοποιήσουν,εντός της ιδίας προθεσµίας,τους λόγους αυτήςτης άρνησης,στην επιχείρηση. Κατά της αρνήσεως αυτής,πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άσκησης ένδικων µέσων στοκράτος µέλος καταγωγής.
3. Η επιχείρηση µπορεί να αρχίσει τις δραστηριότητές της
από την ηµεροµηνία κατά την οποία ενηµερώνεται σχετικά µε
την ανακοίνωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 πρώτοεδάφιο.
Άρθρο 15
1. Κάθε κράτος µέλος ορίζει ότι ο αντισυµβαλλόµενος µιας
σύµβασης ατοµικής ασφαλίσεως ζωής διαθέτει προθεσµία καταγ-
γελίας 30 ηµερολογιακών ηµερών από τη στιγµή που
πληροφορήθηκε τη σύναψη της σύµβασης προκειµένου νααποποιηθεί τα αποτελέσµατα που απορρέουν από τη σύµβασηαυτή.
Η κοινοποίηση υπαναχώρησης του αντισυµβαλλόµενου συνεπά-
γεται την εφεξής απαλλαγή του από όλες τις υποχρεώσεις που
απορρέουν από τη σύµβαση αυτή.
Οι λοιπές έννοµες συνέπειες και οι όροι της υπαναχώρησης
ρυθµίζονται σύµφωνα µε το δίκαιο που διέπει τη σύµβαση,όπωςαυτό οριζεται στο άρθρο 4,ιδίως όσον αφορά τον προσδιορισµότου τρόπου µε τον οποίο ο αντισυµβαλλόµενος πληροφορείται τησύναψη της σύµβασης.1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 11
▼M1
▼B
▼M2
▼B
▼M1
2. Τα κράτη µέλη µπορούν να µην εφαρµόζουν την παράγραφο
1 στις συµβάσεις µε διάρκεια ίση ή κατώτερη των έξι µηνώνκαθώς και όταν,λόγω της ιδιότητας του αντισυµβαλλόµενου ή
των περιστάσεων υπό τις οποίες συνήφθη η σύµβαση,ο αντισυµ-
βαλλόµενος δεν χρειάζεται την ειδική αυτή προστασία. Τακράτη µέλη προσδιορίζουν στη νοµοθεσία τους σε ποιές περι-πτώσεις δεν εφαρµόζεται η παράγραφος 1.
Άρθρο 17
Κάθε τροποποίηση που η επιχείρηση προτίθεται να επιφέρει στα
στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 11,υπόκειται στη διαδι-
κασία που προβλέπεται στα άρθρα 11 και 14.
ΤΙΤΛΟΣ IV
Μεταβατικές διατάξεις
Άρθρο 27
1. Όσον αφορά τις οµαδικές ασφαλιστήριες συµβάσεις,οι
οποίες συνάπτονται δυνάµει της συµβάσεως εργασίας ή της επαγ-
γελµατικής δραστηριότητας του ασφαλιζοµένου,τα κράτη µέλη
µπορούν να περιορίσουν µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1994 τις υποχ-ρεώσεις τις οποίες έχουν,ως κράτη µέλη παροχής τωνυπηρεσιών,σε αυτές που αναλαµβάνονται σύµφωνα µε όσα ορίζειτο άρθρο 12.
2. Τα κράτη µέλη µπορούν,για µια µέγιστη περίοδο τριών
ετών από την ηµεροµηνία που αναφέρεται στο άρθρο 30 δεύτεροεδάφιο,να θεωρούν ότι ο αντισυµβαλλόµενος θεωρείται πως
έλαβε πρωτοβουλία µόνο στην περίπτωση του άρθρου 13
παράγραφος 1.
ΤΙΤΛΟΣ V
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 28
Η Επιτροπή και οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών συνεργά-
ζονται στενά για να διευκολύνουν τον έλεγχο,στο εσωτερικότης Κοινότητας,των ασφαλίσεων και των εργασιών που αναφέ-ρονται στην πρώτη οδηγία.
Κάθε κράτος µέλος ενηµερώνει την Επιτροπή σχετικά µε τις
σηµαντικότερες δυσχέρειες οι οποίες προκύπτουν κατά τηνεφαρµογή της παρούσας οδηγίας,και µεταξύ άλλων για εκείνες
που παρουσιάζονται όταν ένα κράτος µέλος διαπιστώνει αφύσικη
µετατόπιση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην πρώτηοδηγία εις βάρος των επιχειρήσεων που είναι εγκαταστηµένεςστην επικράτειά του και προς όφελος πρακτορείων ή υποκα-ταστηµάτων ευρισκοµένων σε γειτονικές προς αυτήν περιοχές.
Η Επιτροπή και οι αρµόδιες αρχές των ενδιαφεροµένων κρατών
µελών εξετάζουν τις δυσχέρειες αυτές το ταχύτερο δυνατό µεσκοπό την εξεύρεση πρόσφορης λύσης.
Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συµβούλιο τις κατά περίπτωση ενδε-
δειγµένες προτάσεις.1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 12
▼B
▼M1
▼B
▼B
Άρθρο 29
Η Επιτροπή διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο
Συµβούλιο,σε τακτά διαστήµατα και για πρώτη φορά στις 20
Νοεµβρίου 1995,έκθεση σχετικά µε την εξέλιξη της αγοράς
των ασφαλίσεων και των εργασιών που πραγµατοποιούνται υπότο καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Άρθρο 30
Τα κράτη µέλη τροποποιούν τις εθνικές διατάξεις τους σύµφωνα
µε την παρούσα οδηγία εντός προθεσµίας εικοσιτεσσάρων µηνώναπό της κοινοποιήσεώς της (
1),ενηµερώνουν δε αµέσως σχετικά
την Επιτροπή.
Οι διατάξεις που τροποποιούνται σύµφωνα µε το πρώτο εδάφιο
πρέπει να εφαρµόζονται εντός προθεσµίας 30 µηνών από της
κοινοποιήσεως της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 31
Από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας,τα κράτη µέλη
κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεωννοµοθετικής,κανονιστικής ή διοικητικής φύσεως,τις οποίεςθεσπίζουν στον καλυπτόµενο από την παρούσα οδηγία τοµέα.
Άρθρο 32
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 13
(1)Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη µέλη στις 20 Νοεµβρίου
1990.
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
A.∆ήλωση που υπογράφει ο αντισυµβαλλόµενος δυνάµει του άρθρου 13
παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση
«∆ηλώνω ότι επιθυµώ να µου παράσχει (όνοµα του πράκτορα) πληρο-
φορίες για τα ασφαλιστήρια συµβόλαια που προτείνουν επιχειρήσεις
εγκατεστηµένες σε κράτη µέλη εκτός (κράτος µέλος της συνήθους
διαµονής του αντισυµβαλλοµένου). Γνωρίζω ότι οι επιχειρήσεις αυτές
υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους όπου είναι εγκατεστηµένες και
όχι στον έλεγχο του (κράτος µέλος της συνήθους διαµονής του αντι-συµβαλλοµένου). »
B.∆ήλωση που υπογράφεται από τον αντισυµβαλλόµενο δυνάµει του άρθρου 13
παράγραφος 2
«Σηµειώνω ότι (όνοµα του ασφαλιστή) είναι εγκατεστηµένος σε
(κράτος µέλος εγκατάστασης του ασφαλιστή) και γνωρίζω ότι την
εποπτεία του ασφαλιστή αυτού ασκούν οι ελεγκτικές αρχές (κράτος
µέλος εγκατάστασης του ασφαλιστή) και όχι (κράτος µέλος της
συνήθους διαµονής του αντισυµβαλλοµένου). »1990L0619 — EL — 09.10.2002 — 002.001 — 14