1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ αριθ. 11
περίκαταργήσεωςτωνδιακρίσεωνστοντοµέατωντιµώνκαιόρωνµεταφοράςκατ’εφαρµογήτου
άρθρου 79 παράγραφος 3 της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητος
(ΕΕ P52 της 16.8.1960, σ. 1121)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός(ΕΟΚ) αριθ. 3626/84 του Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµ-
βρίου 1984 L335 4 22.12.1984
Σηµείωση: Αυτή η κωδικοποιηµένη έκδοση περιέχει αναφορές στην ευρωπαϊκή λογιστική µονάδα ή/και στο Ecu,ο ι
οποίες, από την 1η Ιανουαρίου 1999, πρέπει να θεωρούνται ως αναφορές στο ευρώ —κανονισµός (ΕΟΚ)
αριθ. 3308/80 του Συµβουλίου (ΕΕ L345 της 20.12.1980, σ. 1) και κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του
Συµβουλίου (ΕΕ L162 της 19.6.1997, σ. 1)· διορθωτικό στηνΕΕ L313 της 21.11.1998, σ. 29.
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 2
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ αριθ. 11
περίκαταργήσεωςτωνδιακρίσεωνστοντοµέατωντιµώνκαίόρων
µεταφοράς κατ’ εφαρµογή του άρθρου 79 παράγραφος 3 τηςσυνθήκηςπερίιδρύσεωςτηςΕυρωπαϊκήςΟικονοµικήςΚοινότητος
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗ-
ΤΟΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητος, και ιδίως το άρθρο 79,
τηνπρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Εκτιµώντας:ότι σύµφωνα µε το άρθρο 79 παράγραφος 3, το Συµβούλιο πρέπει
να θεσπίσει κανόνες για την κατάργηση των ειδών διακρίσεωςπου αναφέρονται στο άρθρο 79 παράγραφος 1 της συνθήκης σχε-τικά µε τις µεταφορές εντός της Κοινότητος·
ότι για να εξασφαλισθεί αυτή η κατάργηση, είναι αναγκαίο να
απαγορευθούν τα είδη τωνδιακρίσεων που αναφέρονται ανωτέρω,περιλαµβανοµένου και του καθορισµού τιµών και όρων µεταφο-ράς βάσει τιµολογίου ή µε οποιονδήποτε άλλο τρόπο, η εφαρ-µογή τωνοποίωνθα αποτελούσε διάκριση·
ότι για ν α καταστεί δυν ατός ο έλεγχος τωντιµώνκαι τωνόρων
µεταφοράς που ισχύουν καθώς και ο εντοπισµός των διακρίσεων,οι µεταφορείς και οι πράκτορες που ασχολούνται µε τη µεταφοράεµπορευµάτων πρέπει να υποχρεωθούν να παρέχουν τις ανα-γκαίες πληροφορίες, να συντά σσουνέγγραφο µε ταφοράς που να
επιτρέπει τονέλεγχο αυτώντωνπληροφοριώνκαι ν α υφίσταν ταιεπιθεωρήσεις·
ότι για τηνεξασφάλιση της εφαρµογής τωνδιατάξεωναυτών
πρέπει να καθιερωθεί σύστηµα επιβολής κυρώσεων, που θα υπό-κεινται στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού ∆ικαστηρίου, το οποίο θαέχει πλήρη δικαιοδοσία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 172 τηςσυνθήκης,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού εφαρµόζονται σε όλες τις
σιδηροδροµικές, οδικές και εσωτερικές πλωτές µεταφορές εµπο-ρευµάτων εντός της Κοινότητος, εξαιρουµένων των εµπορευ-µάτωνπου καθορίζονται στα Παραρτήµατα Ι και ΙΙΙ της συνθήκηςπερί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Άνθρακος και Χάλυ-βος.
Άρθρο 2
1. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού εφαρµόζονται σε
όλες τις µεταφορές εµπορευµάτωνπου αποστέλλον ται από ή προςένα σηµείο εντός της επικρατείας Κράτους µέλους, συµπεριλαµ-βανοµένης της µεταφοράς των εµπορευµάτων αυτών µεταξύΚρατών µελών αφενός και µιας τρίτης χώρας ή µιας ενώσεωςχωρώναφετέρου.
2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού εφαρµόζονται µόνο
σε εκείνα τα τµήµατα της διαδροµής που διανύονται στο εσωτε-ρικό της Κοινότητος.
3. Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται επίσης σε εκείνα τα
τµήµατα της διαδροµής όπου η µεταφορά εκτελείται σιδηροδρο-µικώς,οδικώς και δια πλωτώνοδών, στηνπερίπτωση που σε άλλα
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 3
▼B
τµήµατα της διαδροµής τα εµπορεύµατα µεταφέρονται µε άλλους
τρόπους µεταφοράς.
Άρθρο 3
’Οτανµεταφορά που διέπεται από µία µοναδική σύµβαση εκτελεί-
ται από διαδοχικούς µεταφορείς, καθένας από αυτούς τους µετα-φορείς υπόκειται στις διατάξεις του παρόντος κανονισµού για τοτµήµα της µεταφοράς το οποίο εκτελεί.
Άρθρο 4
1. Για τις µεταφορές που εκτελούνται εντός της Κοινότητος
απαγορεύονται όλες οι διακρίσεις που γίνονται από τους µεταφο-ρείς υπό µορφή χρεώσεως διαφορετικώντιµώνή επιβολής διαφο-ρετικώνόρωνγια τη µεταφορά τωνιδίωνεµπορευµάτων , στιςίδιες σχέσεις µεταφοράς στα εδάφη της χώρας προελεύσεως ήτης χώρας προορισµού αυτώντωνεµπορευµάτων .
Αυτή η απαγόρευση δενισχύει για τις συµβάσεις ιδιωτικού
δικαίου.
2. Απαγορεύεται επίσης ο καθορισµός τιµώνκαι όρωνµεταφο-
ράς βάσει τιµολογίου ή µε κάθε άλλοντρόπο, η εφαρµογή τωνοποίων θα αποτελούσε διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου1.
3. Οι απαγορεύσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο αρχί-
ζουνν α ισχύουντην1η Ιουλίου 1961.
Άρθρο 5
1. Οι Κυβερνήσεις γνωστοποιούν στην Επιτροπή, προ της 1ης
Ιουλίου 1961, κάθε τιµολόγιο, σύµβαση ή άλλου είδους συµφωνίαγια τις τιµές και τους όρους µε ταφοράς που τίθενται σε ισχύ στη
χώρα τους, δια τωνοποίωντα κόµιστρα και οι όροι µε ταφοράς για
τα ίδια εµπορεύµατα και για τις αυτές σχέσεις µεταφοράς διαφο-ροποιούνται ανάλογα µε τη χώρα προελεύσεως ή τη χώρα προο-ρισµού αυτώντωνεµπορευµάτων . Επίσης θα γν ωστοποιείταιαµέσως στηνΕπιτροπή κάθε παρόµοιο µέτρο που θα ληφθεί µετα-γενέστερα.
2. Οι επιχειρήσεις µεταφορών πρέπει να παρέχουν στις αντί-
στοιχες κυβερνήσεις, προ της 1ης Ιανουαρίου 1961, όλες τις ανα-γκαίες πληροφορίες σχετικά µε τα τιµολόγια, τις συµβάσεις ήάλλου είδους συµφωνίες για τις τιµές και τους όρους µε ταφοράς
που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο και να γνωστοποιούναµέσως σ’ αυτές κάθε παρόµοιο µέτρο που θα καθιερωθεί µαταγε-νέστερα.
3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν για όλες τις
µεταφορές εµπορευµάτωντα οποία αποστέλλον ται από ή προςένα σηµείο της επικρατείας Κράτους µέλους.
Άρθρο 6
1. Για κάθε αποστολή εµπορευµάτων εντός της Κοινότητος
συντάσσεται έγγραφο µεταφοράς, στο οποίο θα αναφέρονται:
—το όνοµα και η διεύθυνση του αποστολέα,
—η φύση και το βάρος τωνεµπορευµάτων ,
—ο τόπος και η ηµεροµηνία παραλαβής των εµπορευµάτων προς
µεταφορά,
—ο τόπος παραδόσεως τωνεµπορευµάτων ,
—το δροµολόγιο που θα ακολουθηθεί ή η απόσταση που θα
διανυθεί, αν τα στοιχεία αυτά δικαιολογούν κόµιστρο διαφο-ρετικό από εκείνο που κατά κανόνα ισχύει,
—τα σηµεία διελεύσεως των συνόρων, όπου είναι αναγκαίο.
2. Το έγγραφο µεταφοράς συντάσσεται εις διπλούν και αριθ-
µείται. Το ένα αντίτυπο συνοδεύει τα εµπορεύµατα· το άλλοδιατηρείται από τονµεταφορέα επί δύο έτη από τηνηµεροµην ίατης εκτελέσεως της µεταφοράς και ταξινοµείται κατ’ αριθµητική
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 4
▼B
σειρά. Στο τελευταίο αυτό αντίτυπο αναφέρονται τα πλήρη και
τελικά έξοδα µεταφοράς µε οπ oιονδήποτε τρόπο και αν έχουν
γίνει, κάθε άλλη επιβάρυνση ή έκπτωση και όλοι οι άλλοι παρά-γοντες οι οποίοι επηρεάζουν τα κόµιστρα και τους όρους µε ταφο-
ράς.
3. Αντα ήδη χρησιµοποιούµεν α έγγραφα περιέχουνόλες τις
ενδείξεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1, και σε συνδυασµόµε το σύστηµα καταγραφής και λογιστικής του µεταφορέα καθι-στούνδυν ατόντονπλήρη έλεγχο τωνκοµίστρωνκαι τωνόρωνµεταφοράς κατά τρόπο που να είναι δυνατή η κατάργηση ή ηαποφυγή των διακρίσεων που αναφέρονται στο άρθρο 79 παρά-γραφος 1 της συνθήκης, οι µεταφορείς απαλλά σσονται από την
υποχρέωση να καθιερώσουν νέα έγγραφα.
4. Ο µεταφορέας είναι υπεύθυνος για την κανονική σύνταξη
τωνεγγράφωνµεταφοράς.
Άρθρο 7
1. Οι διαταξεις του άρθρου 6 τίθενται σε ισχύ από την 1η
Ιουλίου 1961.
2. Η Επιτροπή δύναται εν τούτοις, προ της ηµεροµηνίας αυτής
και µέσω κανονισµού που εκδίδεται κατόπιν διαβουλεύσεως µε τοΣυµβούλιο, να αναλάβει την έναρξη ισχύος αυτών των διατάξεωνγια ορισµένες κατηγορίες µεταφορών οι οποίες θα καθορισθούνµεταγενέστερα, µέχρι την 1η Ιανουαρίου 1964 το αργότερο.
Άρθρο 8
Οι διατάξεις του άρθρου 6 δενεφαρµόζον ται:
α) σε µεταφορές εµπορευµάτων, που αποστέλλονται από συγκε-
κριµένο απ oστολέα προς συγκεκριµένο παραλήπτη, όταν το
συνολικό βάρος της αποστολής δεν υπερβαίνει τους 5 τόννους.
β) σε µεταφορές εµπορευµάτωνεν τός Κράτους µέλους ότανη
συνολική απόσταση της διαδροµής δεν υπερβαίνει τα 100 km.
γ) σε µεταφορές εµπορευµάτωνµεταξύ Κρατώνµελώνότανη
απόσταση της διαδροµής δενυπερβαίν ει τα 30 km.
Άρθρο 9
Οι διατάξεις του άρθρου 6 δενεφαρµόζον ται στις µεταφορές
εµπορευµάτων που εκτελούνται από επιχείρηση για τις ανάγκεςτης µε τηνπροϋπόθεση ότι:
▼
M1
—οι µεταφορές πρέπει να εκτελούνται µε µεταφορικά µέσα που
αν ήκουνή έχουναγοραστεί επί πιστώσει ή έχουνµισθωθείαπό τηνεπιχείρηση, υπό τονόρο ότι στηντελευταίαπερίπτωση πληρούντις προϋποθέσεις του άρθρου 2 της οδη-γίας 84/647/ΕΟΚ(
1).
▼B
—η µεταφορά είναι απλώς βοηθητική της κυρίας δραστηριότη-
τος της επιχειρήσεως.
—τα µεταφερόµενα εµπορεύµατα ανήκουν στην επιχείρηση ή
έχουνπωληθεί, αγορασθεί, δοθεί ή ληφθεί µε δαν εισµό, δοθείή ληφθεί επί µισθώσει, παραχθεί, µεταποιηθεί ή επισκευασθείαπό τηνεπιχείρηση.
—σκοπός της διαδροµής είναι η µεταφορά των εµπορευµάτων
από ή προς την επιχείρηση ή η µετακίνησή τους εντός τηςεπιχειρήσεως ή εκτός αυτής για τις ίδιες της τις ανάγκες.
(1)ΕΕ αριθ. L335 της 22. 12. 1984, σ. 72.
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 5
▼B
Άρθρο 10
Ανµέχρι την1η Ιουλίου 1963 δενθεσπισθούν , βάσει του άρθρου
74 της συνθήκης και κατ’ εφαρµογή του άρθρου 75 αυτής, κανόνεςπου αφορούντη δηµοσίευση τωντιµώνκαι τωνόρωνµεταφοράς,
πρέπει να ληφθούν αποφάσεις σχετικά µε τη φύση, τη µορφή καιτηνέκταση αυτής της δηµοσιεύσεως, µαζί µε κάθε άλλο π ρόσ-
φορο µέτρο, εντός των ορίων και κατά τα προβλεπόµενα στοάρθρο 79 παράγραφοι 1 και 3 της συνθήκης, αφού ληφθεί υπόψηότι οι αποφάσεις και τα µέτρα αυτά πρέπει σε κάθε περίπτωση ναεντάσσονται στην κοινή πο λιτική µεταφορών.
Άρθρο 11
1. Με τηνεπιφύλαξη τωνδιατάξεωντου άρθρου 5 του παρό-
ντος κανονισµού, οι Κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις, κατόπιναιτήσεως της Επιτροπής, παρέχουνσ’ αυτήνόλες τις αν αγκαίεςσυµπληρωµατικές πληροφορίες που αφ ορούντα τιµολόγια, τις
συµβάσεις ή άλλες συµφωνίες για τις τιµές και τους όρους µετα-
φοράς.
2. Η Επιτροπή δύναται να ορίσει προθεσµία ενός µηνός τουλά-
χιστονγια τηνπαροχή αυτώντωνπληροφοριών .
3. Ανη Επιτροπή ζητήσει από επιχείρηση τηνπαροχή πληρο-
φοριών, τότε γνωστοποιεί αµέσως αυτό στην κυβέρνηση τουΚράτους µέλους στο οποίο ευρίσκεται η έδρα της επιχειρήσεως,αποστέλλοντας προς αυτήν αντίγραφο της αιτήσεως για τηνπαροχή πληροφοριών.
4. Άρνηση παροχής πληροφοριών είναι δυνατή, αν οι πληρο-
φορίες αυτές έχουν σαν συνέπεια την αποκάλυψη γεγονότων πουκατά τηνεκτίµηση του Κράτους µέλους αν τίκειται στα ουσιώδησυµφέροντα της ασφαλείας του.
Άρθρο 12
1. Οι µεταφορείς οι οποίοι επιβάλλουνγια τα ίδια εµπορεύ-
µατα και τις αυτές σχέσεις µεταφοράς κόµιστρα και όρους µετα-
φοράς διαφορετικούς, ανάλογα µε τη χώρα προελεύσεως ή π ροο-
ρισµού των µεταφεροµένων προϊόντων, πρέπει, αν τους τοζητήσει η Επιτροπή, να αποδείξουν ότι η ενέργεια αυτή δεναποτελεί παράβαση των διατάξεων του παρόντος κανονισµού.
2. ∆εν αποτελεί παράβαση των διατάξεων του παρόντος κανο-
νισµού η χρέωση διαφορετικών κοµίστρων και η επιβολή διαφο-ρετικώνόρωνµεταφοράς, αναυτό είν αι αποκλειστικά αποτέλε-σµα του ανταγωνισµού µεταξύ µεταφορέων ή οφείλεται σε συνθή-κες λειτουργίας, τεχνικές ή οικονοµικές, οι οποίες π ροσιδιάζουν
στηνενλόγω σχέση µεταφοράς.
Άρθρο 13
1. Οι αποστολείς και οι άλλοι πράκτορες µεταφοράς εµπορευ-
µάτων,υποχρεώνονται, αν τους το ζητήσει η Κυβέρνησή τους ή ηΕπιτροπή, να παρέχουν κάθε πληροφορία που αφορά τις παρεχό-µενες υπηρεσίες καθώς και τα κόµιστρα και τούς όρους µε ταφο-
ράς που ισχύουν.
2. Στην ίδια υποχρέωση υπόκεινται επίσης και εκείνοι που
παρέχουναπευθείας βοηθητικές υπηρεσίες µεταφοράς, ότανηαµοιβή τους και η αµοιβή των µεταφορέων περιλαµβάνονται σεµια συνολική τιµή.
3. Οι διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφοι 2, 3 και 4 ισχύουν
επίσης για τις αιτήσεις που γίνονται, σύµφωνα µε το παρόνάρθρο, για τηνπαροχή πληροφοριών .
Άρθρο 14
1. Τα Κράτη µέλη είναι υπεύθυνα να ελέγχουν τη συµµόρφωση
προς τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους µεταφορείς βάσειτων άρθρων 5 παράγραφοι 2, 6 και 11 του παρόντος κανονισµού
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 6
▼B
και προς τηνυποχρέωση παροχής πληροφοριών , όπως προβλέπε-
ται στο άρθρο 13.
Για το σκοπό αυτόν τα Κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία
µέτρα προ της 1ης Ιουλίου 1961, κατόπινδιαβουλεύσεωνµε τηνΕπιτρ oπή.
2. Η Επιτροπή δύναται, κατά το µέτρο που είναι αναγκαίο για
την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού, να αποστέλλει υπαλλή-λους της ή ειδικούς ελεγκτές µε σκοπό υποχρεώσεις που επιβάλ-λονται στις επιχειρήσεις από τα άρθρα 5, 6, 11 και 13 του παρό-ντος κανονισµού.
Για τονσκοπό αυτόνοι εξουσιοδοτηµέν οι εκπ ρόσωποι της Επι-
τροπής έχουντα ακόλουθα δικαιώµατα και εξουσίες:
α) να ελέγχουν τα λογιστικά βιβλία και τα άλλα επαγγελµατικά
έγγραφα της επιχειρήσεως·
β) να λαµβάνουν επί τόπου αντίγραφα και αποσπάσµατα των
λογιστικώνβιβλίωνκαι τωνεγγράφων ·
γ) να έχουν πρόσβαση στο σύνολο των εγκαταστάσεων, χώρων
και οχηµάτωντης επιχειρήσεως·
δ) να ζητούν επεξηγήσεις για όλα τα θέµατα που αφ ορούντα
λογιστικά βιβλία και τα έγγραφα της επιχειρήσεως.
Οι εξουσιοδοτηµένοι αντιπ ρόσωποι της Επιτροπής ασκούντα
δικαιώµατα αυτά επί τη επιδείξει γραπτής αδείας, η οποίαβεβαιώνει ότι είναι εξουσιοδοτηµένοι να εκτελούν κάθε ανα-γκαία επιθεώρηση, σύµφωνα µε το παρόν άρθρο. Πρέπει επίσηςνα είναι εφοδιασµένοι µε έγγραφη εντολή στην οποία θα αναφέ-ρεται η επιχείρηση στηνοποία θα γίν ει ο έλεγχος καθώς και οσκοπός του ελέγχου. Λεπτοµέρειες της έγγραφης εντολής καθώςκαι του καθεστώτος τωνπ ροσώπωνπου θα διε ξάγουντονέλεγχο
γνωστοποιούνται προηγουµένως στο ενδιαφερόµενο Κράτοςµέλος.
Υπάλληλοι αυτού του Κράτους δύνανται µετά από αίτηση του
ίδιου του Κράτους ή της Επιτροπής να βοηθούν τους εκπ ροσώ-
πους της Επιτροπής στηνεκτέλεση τωνκαθηκόν τωντους.
Σε περίπτωση κατά την οποία επιχείρηση αρνείται να υποστεί
τον έλεγχο που προβλέπεται στον παρόντα κανονισµό, το ενδια-φερόµενο Κράτος µέλος θα παρέχει την αναγκαία βοήθεια καιυποστήριξη στους εξουσιοδοτηµένους αντιπ ροσώπους της Επι-
τροπής να διεξάγουν τους ελέγχους όπως αναφέρεται ανωτέρω.Για το σκοπό αυτόν τα Κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαίαµέτρα προ της 1ης Ιουλίου 1961 κατόπινδιαβουλεύσεωνµε τηνΕπιτροπή.
3. ’Ολα τα πρόσωπα που λαµβάνουν µέρος στη διεξαγωγή του
ελέγχου που προβλέπεται στο παρόν άρθρο υποχρεούνται νατηρούντο επαγγελµατικό απ όρρητο, σύµφωνα µε το άρθρο 214
της συνθήκης.
Άρθρο 15
1. Με την επιφύλαξη των µέτρων που λαµβάνονται κατ’ εφαρ-
µογή του άρθρου 79 παράγραφος 4 της συνθήκης, η Επιτροπή καιτα Κράτη µέλη µεριµνούν ώστε όλες οι πληροφορίες που τουςεγνωστοποιήθησαν βάσει των άρθρων 5, 11, 13 και 14 να παραµέ-νουν εµπιστευτικές.
2. Εκτός αν υπάρχει οµόφωνη αντίθετη απόφαση του Συµβου-
λίου, οι πληροφορίες οι οποίες ελήφθησανκατ’ αυτό τοντρόποείναι δυνατό να χρησιµοποιηθούν µόνο για την εφαρµογή τουπαρόντος κανονισµού.
Άρθρο 16
Τα Κράτη µέλη καθορίζουν, κατόπιν διαβουλεύσεων µε την Επι-
τροπή, και εντός της προθεσµίας που προβλέπεται από το άρθρο14 παράγραφος 1, τις κατάλληλες κυρώσεις που επιβάλλονται:
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 7
▼B
α) στους µεταφορείς οι οποίοι παρέλειψανν α συµµορφωθούνµε
τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφοι 2 και 6·
β) στις επιχειρήσεις οι οποίες, ενώ τους είχε ζητηθεί να το
πράξουν, δεν έδωσαν στην Κυβέρνησή τους, εντός τηςταχθείσης προθεσµίας, τις πληροφορίες που προβλέπονταιστα άρθρα 11 και 13·
γ) στις επιχειρήσεις οι οποίες έδωσανστηνΚυβέρν ησή τους εκ
προθέσεως εσφαλµένες πληροφορίες.
Άρθρο 17
1. Στηνπερίπτωση που η προαν αφερθείσα επιχείρηση δεν
παρέχει εντός της ταχθείσης προθεσµίας τις πληροφορίες πουζήτησε η Επιτροπή βάσει τωνάρθρων11 ή 13 ή της παρέχει εκπροθέσεως εσφαλµένες πληροφορίες, η Επιτροπή δύναται,σύµφωνα µε το άρθρο 79 παράγραφος 3 δεύτερη υποπαράγραφοςτης συνθήκης, να αποφασίσει την επιβολή χρηµατικώς ποινής,όχι ανώτερης των 500 λογιστικών µονάδων, και να καθορίσει νέαπροθεσµία για τηνπαροχή τωνπληροφοριώνπου εζητήθησαν . Σεπερίπτωση που η επιχείρηση δενπαρέχει τις πληροφορίες αυτέςεντός της νέας προθεσµίας η επιβολή της χρηµατικής ποινήςδύναται να επαναληφθεί.
2. Οι ανωτέρω κυρώσεις δύνανται εν τούτοις να επιβληθούν
µόνο αν η αίτηση για λήψη πληροφοριών παρουσιάζεται υπόµορφή αποφάσεως στην οποία αναφέρονται ρητά οι κυρώσεις πουπροβλέπονται στο παρόν άρθρο.
Άρθρο 18
1. Η Επιτροπή, ανδιαπιστώσει τηνύπαρξη διακρίσεως κατά
την έννοια του άρθρου 79 παράγραφος 1 της συνθήκης, δύναται,για κάθε περίπτωση διακρίσεως και αφού λάβει απόφαση, όπωςπροβλέπεται στο άρθρο 79 παράγραφος 4 της συνθήκης, να επι-βάλλει στον υπεύθυνο µεταφορέα χρηµατική ποινή, η οποία δενθα υπερβαίνει το εικοσαπλάσιο του κοµίστρου που εισεπράχθη ήεζητήθη.
2. Σε περίπτωση που διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 79
παράγραφος 1 της συνθήκης, εξακολουθεί να υφίσταται, παρά τηναπόφαση της Επιτροπής που απαιτεί τηνκατάργησή της, η Επι-τροπή δύναται να επιβάλει στον υπεύθυνο µεταφορέα, για κάθεπερίπτωση διακρίσεως και σύµφωνα µε το άρθρο 79 παράγραφος4 της συνθήκης, χρηµατική ποινή που δεν θα υπερβαίνει τις10 000 λογιστικές µονάδες.
3. Πρινεπιβληθεί χρηµατική ποιν ή, βάσει του άρθρου 17 του
παρόντος κανονισµού, η Επιτροπή συµβουλεύεται όλα τα ενδια-φερόµενα Κράτη µέλη, τα οποία εφοδιάζονται µε αντίγραφα όλωντωνεγγράφωνκαι τωνστοιχείωνπου συγκεν τρώθηκανστα πλαί-σια της έρευνας που διεξήχθη από την Επιτροπή, κατ’ εφαρµογήτου άρθρου 79 παράγραφος 4 της συνθήκης. Κάθε Κράτος µέλοςτο οποίο συµβουλεύεται η Επιτροπή δύναται να ζητά τη γνώµηενός ανεξάρτητου εθνικού φορέως και απαντά εντός προθεσµίας 2µηνών.
Άρθρο 19
Οι αποφάσεις που λαµβάνονται βάσει των άρθρων 17 και 18 δεν
έχουνποιν ικό χαρακτήρα.
Άρθρο 20
Πρινληφθεί οποιαδήποτε απόφαση κατ’εφαρµογή τωνάρθρων17
και 18, το µέτρο που προτείνεται κοινοποιείται στην ενδιαφερό-µενη επιχείρηση.
Η Επιτροπή διαβιβάζει, για ενηµέρωση, στα ενδιαφερόµενα
Κράτη µέλη αν τίγραφα τωναποφάσεωνπου ελήφθησανβάσειτωνάρθρων17 και 18.
1960R0011 — EL — 01.07.1986 — 001.001 — 8
▼B
Άρθρο 21
Για τους σκοπούς των προηγουµένων άρθρων, σαν λογιστική
µονάδα θεωρείται εκείνη που χρησιµοποιείται για την κατάρτισητου προϋπολογισµού της Κοινότητος, όπως προβλέπεται σταάρθρα 207 και 209 της συνθήκης.
Άρθρο 22
’Ολες οι επιχειρήσεις, είτε δηµοσίου είτε ιδιωτικού δικαίου,
είναι υπεύθυνες για τις πράξεις των υπαλλήλων τους, σε ό,τιαφορά την εφαρµογή των διατάξεων του παρόντος κανονισµού. Ηπαρούσα διάταξη ισχύει επίσης όσοναφορά τις κυρώσεις που
προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό.
Άρθρο 23
Οι αποφάσεις για την επιβολή κυρώσεων που λαµβάνονται από
τηνΕπιτροπή βάσει τωνάρθρων17 και 18 εκτελούν ται µε τοντρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 192 της συνθήκης. Τα χρηµα-τικά ποσά που εισπράττονται κατά την εκτέλεση των ανωτέρωαποφάσεων καταβάλλονται στην Ευρωπαϊκή Οικονοµική Κοι-νότητα και εµφανίζονται σαν έσοδα στον προϋπολογισµό της.
Άρθρο 24
Το Κράτος µέλος το οποίο βάσει του άρθρου 79 παράγραφος 4
της συνθήκης υποβάλλει αίτηση για την εξέταση περιπτώσεωςτην οποία θεωρεί ότι αποτελεί διάκριση οφείλει να αναφέρειστηναίτηση τους λόγους στους οποίους τη στηρίζει.
Άρθρο 25
1. Η Επιτροπή προ της εκδόσεως αποφάσεως ή επιβολής
κυρώσεως δυνάµει του άρθρου 18 του παρόντος κανονισµούακούει τις εξηγήσεις του ενδιαφεροµένου π ροσώπου ή του
πληρεξουσίου του.
Η Επιτροπή δύναται να εξουσιοδοτήσει έναν από τους υπαλλή-
λους της να ακούσει αυτές τις εξηγήσεις.
2. Σύµφωνα µε το άρθρο 172 της συνθήκης το ∆ικαστήριο της
Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητος έχει πλήρη δικαιοδοσία σεότι αφορά τις κυρώσεις που επιβάλλονται βάσει των άρθρων 17και 18.
Η Επιτροπή δεν δύναται να προβεί στην εκτέλεση αποφάσεως
περί επιβολής της κυρώσεως πρινεκπν εύσει η προθεσµία τηςενδίκου π ροσφυγής.
Άρθρο 26
Η Επιτροπή λαµβάνει τα αναγκαία µέτρα για την εφαρµογή του
παρόντος κανονισµού.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε Κράτος µέλος