1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ 92 /12/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 1992
σχετικά µε το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων
που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης
(ΕΕL7 6της 23.3.1992, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 92 /108/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 14ης ∆εκεµβρίου 1992 L 390 124 31.12.1992
►M2Οδηγία 94 /74/ΕΚ του Συµβουλίου της 22ας ∆εκεµβρίου 1994 L 365 46 31.12.1994
►M3Οδηγία 96 /99/ΕΚ του Συµβουλίου της 30ής ∆εκεµβρίου 1996 L 8 12 11.1.1997
►M4Οδηγία 2000 /44/ΕΚ του Συµβουλίου της 30ής Ιουνίου 2000 L 161 82 1.7.2000
►M5Οδηγία 2000 /47/ΕΚ του Συµβουλίου της 20ής Ιουλίου 2000 L 193 73 29.7.2000
►M6Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 807 /2003του Συµβουλίου της 14ης Απρι-
λίου 2003L 122 36 16.5.2003
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ 92 /12/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 1992
σχετικά µε το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και
τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους
κατανάλωσης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:
ότι η εγκαθίδρυση και η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς
προϋποθέτουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εµπορευµάτων,περιλαµβανοµένων και εκείνων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης ·ότι πρέπει να προσδιορισθεί το έδαφος επί του
οποίου έχει εφαρµογή η παρούσα οδηγία, καθώς και οι οδηγίεςπου αφορούν τους συντελεστές και τη διάρθρωση των ειδικώνφόρων κατανάλωσης, στους οποίους υπόκεινται ορισµέναπροϊόντα ·
ότι πρέπει να προσδιορισθεί η έννοια των προϊόντων που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης ·ότι µόνο τα εµπορεύ-
µατα τα οποία αντιµετωπίζονται σαν τέτοια σε όλα τα κράτη
µέλη µπορούν να αποτελέσουν αντικείµενο κοινοτικών διατά-
ξεων·ότι τα προϊόντα αυτά µπορούν να αποτελούν αντικείµενο
άλλων εµµέσων φορολογιών µε ειδικούς στόχους ·ότι η
διατήρηση ή η καθιέρωση άλλων µορφών έµµεσης φορολογίαςδεν πρέπει να οδηγεί σε διατυπώσεις που συνδέονται µε τηδιέλευση µιας µεθορίου ·
ότι, προκειµένου να διασφαλισθεί η εγκαθίδρυση και η
λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, το απαιτητό των ειδικώνφόρων κατανάλωσης πρέπει να είναι ίδιο σε όλα τα κράτη µέλη ·
ότισεκάθεπαράδοση,κατοχήενόψειπαράδοσηςήδιάθεσηγια
τις ανάγκες ενός επαγγελµατία που ασκεί οικονοµική δραστη-ριότητα κατά τρόπο ανεξάρτητο ή για τις ανάγκες ενός
οργανισµού δηµοσίου δικαίου η οποία πραγµατοποιείται σε
κράτος µέλος άλλο από εκείνο στο οποίο πραγµατοποιείται ηκατανάλωση, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης καθίσταταιαπαιτητός σ 'αυτό το κράτος µέλος ·
ότι τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης τα
οποία αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και µετα-φέρονται από τους ίδιους πρέπει να φορολογούνται στο κράτοςµέλος στο οποίο αποκτώνται ·
ότιπροκειµένουναεξασφαλισθείότιταπροϊόνταπουυπόκεινται
σε ειδικό φόρο κατανάλωσης δεν κατέχονται για προσωπικούςαλλά για εµπορικούς σκοπούς, τα κράτη µέλη πρέπει να λάβουν
υπόψη ορισµένα κριτήρια ·
ότιτα προϊόντα πουυπόκεινται σεειδικόφόρο κατανάλωσης και
έχουν αγοραστεί από πρόσωπα που δεν έχουν την ιδιότητα του
εγκεκριµένου αποθηκευτή, του εγγεγραµµένου επαγγελµατία ή
τουµηεγγεγραµµένουεπαγγελµατίακαιταοποίααποστέλλονταιή µεταφέρονται απευθείας ή µέσω του πωλητή για ίδιο λογα-1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. C 322της 21. 12. 90, σ. 1 .και
ΕΕ αριθ. C4 5της 20. 8. 1992, σ. 10 .
(2)ΕΕ αριθ. C 183της 15. 7. 1991, σ. 131 .
(3)ΕΕ αριθ. C 169της 18. 3. 1991, σ. 25 .
▼B
ριασµότου,πρέπειναυπόκεινταιστονειδικόφόροκατανάλωσης
του κράτους µέλους προορισµού ·
ότι, προκειµένου να διασφαλισθεί µακροπρόθεσµα η είσπραξη
της φορολογικής οφειλής, πρέπει να υπάρχει δυνατότηταεποπτείας, κατά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας, τόσοστιςµονάδεςπαραγωγήςόσοκαικατοχής ·ότιηπραγµατοποίηση
των ελέγχων αυτών πρέπει να εξασφαλίζεται µε ένα καθεστώς
αποταµίευσης, που υπόκειται σε έγκριση εκ µέρους των αρµό-διων αρχών ·
ότι η διέλευση από το έδαφος ενός κράτους µέλους σε άλλο δεν
µπορεί να αποτελέσει λόγο ελέγχου που ενδέχεται να παρακω-
λύσει την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας ·ότι,
εντούτοις, το απαιτητό του φόρου επιβάλλει από τη φύση του ναείναι γνωστές οι κινήσεις των προϊόντων που υπόκεινται σεειδικό φόρο κατανάλωσης ·ότι πρέπει, συνεπώς, να προβλεφθεί
ένα συνοδευτικό έγγραφο για τα προϊόντα αυτά ·
ότι πρέπει να καθοριστούν οι υποχρεώσεις προς τις οποίες
πρέπει να συµµορφώνονται οι εγκεκριµένοι αποθηκευτές καθώςκαι οι επαγγελµατίες που δεν έχουν την ιδιότητα του εγκεκρι-
µένου αποθηκευτή ·
ότιπρέπεινακαθιερωθείµιαδιαδικασίαγιατηνκυκλοφορίατων
προϊόντων αυτών που βρίσκονται υπό καθεστώς αναστολής,
προκειµένου να διασφαλισθεί η είσπραξη του φόρου µε τους
συντελεστές που ορίζονται από τα κράτη µέλη ·
ότι για το σκοπό αυτό πρέπει, κατά πρώτον, να υπάρχει δυνα-
τότητα εύκολης εξακρίβωσης της ταυτότητας κάθε αποστολής ·
ότι πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άµεσης γνώσης της
κατάστασης στην οποία βρίσκεται σε σχέση µε τη φορολογικήοφειλή της οποίας αποτελεί τη βάση ·ότι είναι, συνεπώς, ανα-
γκαίο να προβλεφθεί ένα συνοδευτικό έγγραφο το οποίο ναανταποκρίνεται στις ανάγκες αυτές και το οποίο µπορεί να είναι
διοικητικό ή εµπορικό ·ότι το χρησιµοποιούµενο εµπορικό
έγγραφο πρέπει να περιέχαι τα απαραίτητα στοιχεία που αναφέ-ρονται στο διοικητικό έγγραφο ·
ότι πρέπει να επεξηγηθεί η διαδικασία µε την οποία οι φορολο-
γικές αρχές των κρατών µελών ενηµερώνονται από τους
επαγγελµατίες για τις παραδόσεις που αποστέλλονται ή παρα-λαµβάνονται µε αυτό το συνοδευτικό έγγραφο ·
ότι,επιπλέον,δενυπάρχειλόγοςναχρησιµοποιείταιτοσυνοδευ-
τικό έγγραφο εφόσον τα προϊόντα που υπόκεινται στο φόροκυκλοφορούν υπό κοινοτικό τελωνειακό καθεστώς άλλο από τοκαθεστώς της ελεύθερης κυκλοφορίας ή τίθενται σε ελεύθερηζώνη ή σε ελεύθερη αποθήκη ·
ότι ενδείκνυται, επίσης, στα πλαίσια των εθνικών διατάξεων, η
είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε περίπτωσηπαράβασης ή παρατυπίας πρέπει να πραγµατοποιείται από τοκράτος µέλος στο έδαφος του οποίου διαπράχθηκε η παράβαση
ή παρατυπία, ή από το κράτος µέλος όπου διαπιστώθηκε, ή, σε
περίπτωση µη εµφάνισης στο κράτος µέλος προορισµού, από τοκράτος µέλος αναχώρησης ·
ότι, τέλος, τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέψουν ότι τα
προϊόντα που διατίθενται στην κατανάλωση φέρουν φορολογικά
(επι)σήµατα ή εθνικά σήµατα αναγνώρισης ·ότι η χρήση των
σηµάτων αυτών δεν µπορεί να δηµιουργήσει κανένα εµπόδιοστις ενδοκοινοτικές συναλλαγές ·
ότι σε περίπτωση καταβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης
στο κράτος µέλος όπου έγινε η διάθεση στην κατανάλωσηπρέπει να υπάρχει δυνατότητα επιστροφής του φόρου αυτούόταν τα προϊόντα δεν προορίζονται να καταναλωθούν σε αυτό τοκράτος µέλος ·1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 3
▼B
ότι πρέπει να προβλεφθούν απαλλαγές που προκύπτουν από
συµφωνίες που έχουν συνάψει τα κράτη µέλη µε άλλα κράτη ήδιεθνείς οργανισµούς ·
ότι λόγω της κατάργησης της αρχής της φορολογίας κατά την
εισαγωγή στις σχέσεις µεταξύ των κρατών µελών, οι διατάξεις
σχετικά µε τις απαλλαγές ή τις ατέλειες κατά την εισαγωγήκαθίστανται άνευ αντικειµένου για τις σχέσεις µε τα κράτηµέλη και ότι, συνεπώς, είναι σκόπιµο να καταργηθούν οι ενλόγω διατάξεις και να προσαρµοστούν αναλόγως οι σχετικές
οδηγίες·
ότι πρέπει να συσταθεί επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης
που να εξετάζει τις κοινοτικές διατάξεις που είναι αναγκαίες
για την εφαρµογή των διατάξεων σε θέµατα ειδικών φόρωνκατανάλωσης ·
ότι, σύµφωνα µε όσα ορίζει το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανο-
νισµού για την κατάργηση των ελέγχων και των διατυπώσεωνπου εφαρµόζονται στις παραδιδόµενες αποσκευές και τις χειρα-ποσκευές προσώπων που πραγµατοποιούν ενδοκοινοτικές
πτήσεις καθώς και στις αποσκευές προσώπων που πραγµατο-
ποιούν ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι, ο κανονισµός αυτόςεφαρµόζεται χωρίς να θίγονται οι έλεγχοι οι συνδεόµενοι µε τιςαπαγορεύσεις ή τους περιορισµούς που επιβάλλουν τα κράτηµέλη, εφόσον αυτοί συµβιβάζονται προς τις τρεις συνθήκες για
την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ·ότι, από την άποψη
αυτή, οι αναγκαίοι έλεγχοι για την τήρηση των ποσοτικώνπεριορισµών που αναφέρονται στο άρθρο 26 πρέπει ναθεωρούνται ως έλεγχοι κατά την προαναφερόµενη έννοια και,εποµένως, σύµφωνοι µε την κοινοτική νοµοθεσία ·
ότι πρέπει να αξιοποιηθεί µια χρονική περίοδος ώστε να
ληφθούν τα αναγκαία µέτρα για την αντιµετώπιση τόσο των
κοινωνικών επιπτώσεων στους σχετικούς τοµείς όσο και των
περιφερειακών δυσχερειών, ιδίως στις µεθοριακές περιοχές, οιοποίες θα µπορούσαν να ανακύψουν από την κατάργηση τηςφορολογίας κατά την εισαγωγή και των απαλλαγών κατά τηνεξαγωγή για τις συναλλαγές µεταξύ κρατών µελών ·ότι, για το
σκοπό αυτό, πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη µέλη να απαλλάσ-
σουν,γιατηνπερίοδοµέχριτις30Ιουνίου1999,ταπροϊόνταπου
παραδίδονται εντός των προβλεπόµενων προθεσµιών από κατα-στήµατα αφορολόγητων ειδών και τούτο στα πλαίσια τωναεροπορικών ή θαλάσσιων µεταφορών ταξιδιωτών µεταξύ τωνκρατών µελών ·
ότι οι µικροί οινοπαραγωγοί πρέπει να µπορούν να απαλλάσ-
σονται από ορισµένες υποχρεώσεις που συνδέονται µε το γενικό
καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης ·
ότι, τέλος, πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 77 /799/ΕΟΚ του
Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµβρίου 1977 περί της αµοιβαίαςσυνδροµής των αρµοδίων αρχών των κρατών µελών στον τοµέατων άµεσων φόρων και του φόρου προστιθεµένης αξίας (
1),ώστε
οι διατάξεις αυτής της οδηγίας να επεκταθούν στους ειδικούςφόρους κατανάλωσης,1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 4
(1)ΕΕ αριθ. L 336της 27. 12. 1977, σ 15 .Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 79 /1070/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 331της 27. 12.
1979. σ. 8 ).
▼B
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
1.Η παρούσα οδηγία καθορίζει το καθεστώς των προϊόντων
που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και άλλους
έµµεσους φόρους που επιβάλλονται άµεσα ή έµµεσα στηνκατανάλωση προϊόντων, εκτός του ΦΠΑ και των φόρων πουεπιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
2.Οι ειδικές διατάξεις που αφορούν τους συντελεστές και τις
διαρθρώσεις των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρουςκατανάλωσης περιλαµβάνονται στις ειδικές οδηγίες.
Άρθρο 2
1.Η παρούσα οδηγία, καθώς και οι οδηγίες που αναφέρονται
στο άρθρο 1 παράγραφος 2, εφαρµόζονται στο έδαφος τηςΚοινότητας όπως ορίζεται, για κάθε κράτος µέλος, στη συνθήκη
για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας και
ιδιαίτερα στο άρθρο 227, µε τις εξαιρέσεις των ακόλουθωνεθνικών εδαφών:
—για την Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας: τη νήσο
Ελιγολάνδη και το έδαφος του Busingen,
—για την Ιταλική ∆ηµοκρατία: το Livigno,τοCampione d'Italia
και τα ιταλικά ύδατα της λίµνης του Λουγκάνο,
—για το Βασίλειο της Ισπανίας: τη Θέουτα και Μελίλια.
2.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η παρούσα οδηγία
καθώς και οι οδηγίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος2 δεν εφαρµόζονται στις Κανάριες Νήσους. Το Βασίλειο τηςΙσπανίας µπορεί πάντως να γνωστοποιήσει µε δήλωσή του ότι οιοδηγίες αυτές εφαρµόζονται και σ 'αυτά τα εδάφη για όλα τα
προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 ή για ένα
µέρους τους, µε έναρξη εφαρµογής την πρώτη ηµέρα τουδεύτερου µήνα µετά την κατάθεση της δήλωσης.
3.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η παρούσα οδηγία
καθώς και οι οδηγίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος
2 δεν εφαρµόζονται στα υπερπόντια διαµερίσµατα της Γαλλικής∆ηµοκρατίας.
Εντούτοις, η Γαλλική ∆ηµοκρατία µπορεί δια δηλώσεως να
γνωστοποιήσει ότι οι οδηγίες αυτές θα εφαρµόζονται στα ενλόγωεδάφη,µετηνεπιφύλαξητηςλήψεωςµέτρωνπροσαρµογήςλόγω της άκρως περιφερειακής τους θέσης, από την πρώτηηµέρα του δευτέρου µήνα µετά την κατάθεση της δήλωσης.
4.Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα µέτρα που απαιτούνται
προκειµένου να εξασφαλισθεί ότι οι συναλλαγές εµπορευµάτωνπου ενεργούνται από ή προς:
—το πριγκιπάτο του Μονακό έχουν τη µεταχείριση που
επιφυλάσσεται στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς
τη Γαλλική ∆ηµοκρατία,
—τοJungholzκαιMittelberg(Kleines Walsertal) έχουντηµεταχεί-
ριση που επιφυλάσσεται στις µετακινήσεις εµπορευµάτωναπό ή προς την Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας,
—τη νήσο του Μαν έχουν τη µεταχείριση που επιφυλάσσεται
στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς το ΗνωµένοΒασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας,
—τον Άγιο Μαρίνο έχουν τη µεταχείριση που επιφυλλάσσεται
στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς την Ιταλική
∆ηµοκρατία.
5.Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν τη
διατήρηση, στην Ελλάδα, του ειδικού καθεστώτος του Αγίου1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 5
▼B
Όρους, όπως είναι κατοχυρωµένο από το άρθρο 105 του Ελλη-
νικού Συντάγµατος.
6.Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διατάξεις που προβλέπονται
στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 δεν δικαιολογούνται πλέον, ιδίωςόσον αφορά την ουδετερότητα του ανταγωνισµού, υποβάλλει στο
Συµβούλιο τις κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 3
1.Η παρούσα οδηγία εφαρµόζεται, σε κοινοτικό επίπεδο, στα
ακόλουθα προϊόντα όπως ορίζονται στις σχετικές οδηγίες:
—τα ορυκτέλαια,
—το οινόπνευµα και τα αλκοολούχα ποτά,
—τα βιοµηχανοποιηµένα καπνά.
2.Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 µπορούν
ναυπόκεινταισεάλλουςέµµεσουςφόρουςπουεξυπηρετούνειδι-
κούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι αυτές οι φορολογικές
επιβαρύνσεις τηρούν τους κανόνες φορολόγησης που ισχύουνγια τις ανάγκες των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ,για τον καθορισµό της φορολογικής βάσης, τον υπολογισµό, τοαπαιτητό και τον έλεγχο του φόρου.
3.Τακράτηµέληδιατηρούντηδυνατότηταναθεσπίσουνήνα
διατηρήσουν φορολογικές επιβαρύνσεις σε προϊόντα άλλα απόεκείνα που περιλαµβάνονται στην παράγραφο 1, υπό τον όρο
όµως ότι αυτές οι επιβαρύνσεις δεν συνεπάγονται, κατά τις
συναλλαγές µεταξύ κρατών µελών, διατυπώσεις που σχετίζονταιµε τη διάβαση συνόρου.
Με την προϋπόθεση της τήρησης του ίδιου όρου, τα κράτη µέλη
διατηρούν επίσης τη δυνατότητα να εφαρµόζουν φόρους στιςπαροχές υπηρεσιών που δεν έχουν χαρακτήρα φόρου επί τουκύκλου εργασιών, περιλαµβανοµένων εκείνων που σχετίζονταιµε τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης.
Άρθρο 4
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:α)εγκεκριµένος αποθηκευτής :το φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που
έχει λάβει άδεια από τις αρµόδιες αρχές ενός κράτους µέλουςναπαράγει,ναµεταποιεί,νακατέχει,ναπαραλαµβάνεικαινααποστέλλεικατάτηνάσκησητουεπαγγέλµατόςτου,προϊόνταπου υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπό
αναστολή επιβολής των φόρων αυτών εφόσον βρίσκονται σε
φορολογική αποθήκη ·
β)φορολογική αποθήκη :κάθε τόπος όπου παράγονται, µετα-
ποιούνται, κατέχονται, παραλαµβάνονται, ή αποστέλλονταιαπό τον εγκεκριµένο αποθηκευτή κατά την άσκηση του επαγ-γέλµατός του, υπό αναστολή της επιβολής των ειδικών φόρων
κατανάλωσης, εµπορεύµατα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης υπό ορισµένους όρους που καθορίζονται απότις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους όπου βρίσκεται η ενλόγω αποθήκη ·
γ)καθεστώς αναστολής :φορολογικό καθεστώς που εφαρµόζεται
στην παραγωγή, µεταποίηση, κατοχή και κυκλοφορία των
προϊόντων που τελούν υπό αναστολή της επιβολής ειδικών
φόρων κατανάλωσης ·
δ)εγγεγραµµένος επαγγελµατίας :το φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που
δεν έχει την ιδιότητα του εγκεκριµένου αποθηκευτή, έχειόµως άδεια από τις αρµόδιες αρχές κράτους µέλους να παρα-
λαµβάνει κατά την άσκηση του επαγγέλµατός του προϊόντα
που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, τελούν υπόαναστολή και προέρχονται από άλλο κράτος µέλος. Ωστόσο,ο εγγεγραµµένος επαγγελµατίας δεν δύναται ούτε να κατέχειούτε να αποστέλλει προϊόντα υπό αναστολή της επιβολήςειδικών φόρων κατανάλωσης ·1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 6
▼B
ε)µη εγγεγραµµένος επαγγελµατίας :το φυσικό ή νοµικό πρόσωπο
που δεν έχει την ιδιότητα του εγκεκριµένου αποθηκευτή,έχει όµως την ικανότητα κατά την άσκηση του επαγγέλµατός
του να παραλαµβάνει περιστασιακά προϊόντα που υπόκεινται
σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, τελούν υπό αναστολή όσοναφορά αυτόν το φόρο και προέρχονται από άλλο κράτοςµέλος. Ο επαγγελµατίας αυτός δεν δύναται ούτε να κατέχειούτε να αποστέλλει προϊόντα υπό αναστολή της επιβολής
ειδικών φόρων κατανάλωσης. Ο µη εγγεγραµµένος επαγγελ-
µατίας οφείλει, προτού αποσταλούν τα εµπορεύµατα, ναεγγυάται την καταβολή των ειδικών φόρων κατανάλωσης στιςφορολογικές αρχές του κράτους µέλους προορισµού.
Άρθρο 5
1.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης κατά την παραγωγήτους στο έδαφος της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, ήκατά την εισαγωγή τους στο έδαφος αυτό.
Ως«εισαγωγή προϊόντος υποκειµένου σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης »νοείται: η είσοδος του προϊόντος αυτού στο
εσωτερικό της Κοινότητας, συµπεριλαµβανοµένης της εισόδουοσάκις προέρχεται από έδαφος που αναφέρεται στις εξαιρέσειςτωνπαραγράφων1,2και3τουάρθρου2ήαπότιςΑγγλονορµαν-δικές Νήσους.
Εάν όµως το προϊόν έχει τεθεί υπό κοινοτικό τελωνειακό καθε-
στώς κατά την είσοδό του στο εσωτερικό της Κοινότητας, ηεισαγωγή του λογίζεται ότι γίνεται τη στιγµή που εξέρχεταιαπό αυτό το καθεστώς.
2.Με την επιφύλαξη των εθνικών και κοινοτικών διατάξεων
όσον αφορά τα τελωνειακά καθεστώτα, όταν τα προϊόντα που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης:
—προέρχονται από, ή προορίζονται για τρίτες χώρες ή εδάφη
που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφοι 1, 2 και 3 ή τις
Αγγλονορµανδικές Νήσους και διατελούν υπό ένα από τααναφερόµενα στο άρθρο 84 παράγραφος 1 στοιχείο α) τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2913 /92 (
1)καθεστώτα αναστολής ή
βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη,
ή
—αποστέλλονται από ένα κράτος µέλος προς ένα άλλο
διαµέσου των χωρών της ΕΖΕΣ ή µεταξύ κράτους µέλους καιχώρας της ΕΖΕΣυπό το καθεστώς της κοινοτικής εσωτερικήςδιαµετακόµισης, ή διαµέσου µιας ή περισσοτέρων τρίτωνχωρών εκτός ΕΖΕΣ, υπό την κάλυψη δελτίου TIRή δελτίου
ΑΤΑ.
Θεωρείταιότιτελούνυπόκαθεστώςαναστολήςτηςεπιβολήςτων
ειδικών φόρων κατανάλωσης.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 7
(1)ΕΕ αριθ. L 302της 19. 10. 1992, σ. 1 .▼M1
▼M2
▼M1
▼M2
▼M1
▼M2
Στις περιπτώσεις όπου χρησιµοποιείται ένα ενιαίο διοικητικό
έγγραφο:
—το τετραγωνίδιο 33 του ενιαίου διοικητικού εγγράφου
συµπληρώνεται µε τον οικείο κωδικό αριθµό ΣΟ,
—το τετραγωνίδιο 44 του ενιαίου διοικητικού εγγράφου αναφέ-
ρεται σαφώς ότι πρόκειται για αποστολή προϊόντωνυποκείµενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης,
—ο αποστολέας των εµπορευµάτων κρατά αντίγραφο του
«αντιγράφου »του ενιαίου διοικητικού εγγράφου,
—ο παραλήπτης διαβιβάζει στον αποστολέα αντίγραφο του
«αντιγράφου »του ενιαίου διοικητικού εγγράφου µε τις
δέουσες σηµειώσεις.
3.Οι ενδεχόµενες συµπληρωµατικές ενδείξεις που
επιβάλλεται να αναφέρονται τα έγγραφα µεταφοράς ή σταεµπορικά έγγραφα που επέχουν ισχύ παραστατικών διαµετακό-
µισης, καθώς και οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την
προσαρµογή της διαδικασίας εκκαθάρισης όταν αγαθά πουυπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης κυκλοφορούν υπότην κάλυψη µιας απλοποιηµένης διαδικασίας κοινοτικής εσωτε-ρικής διαµετακόµισης ορίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που
προβλέπεται στο άρθρο 24.
Άρθρο 6
1.Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός κατά
τη θέση των προϊόντων σε ανάλωση ή κατά τη διαπίστωση των
ελλειµµάτων που οφείλουν να φορολογηθούν σύµφωνα µε το
άρθρο 14 παράγραφος 3.
Θεωρείται ως θέση σε ανάλωση προϊόντων που υπόκεινται σε
ειδικό φόρο κατανάλωσης:
α) κάθε έξοδος, ακόµη και αντικανονική, από καθεστώς
αναστολής ·
β) κάθε κατασκευή, έστω και αντικανονική, τέτοιων προϊόντων
εκτός καθεστώτος αναστολής ·
γ) κάθε εισαγωγή, ακόµη και αντικανονική, τέτοιων προϊόντων,
εφόσον δεν τίθενται υπό καθεστώς αναστολής.
2.Οι όροι υπό τους οποίους ο ειδικός φόρος κατανάλωσης
καθίσταται απαιτητός καθώς και ο συντελεστής του ειδικού
φόρου κατανάλωσης είναι αυτοί που ισχύουν τη στιγµή κατάτην οποία ο φόρος καθίσταται απαιτητός στο κράτος µέλος όπουτοπροϊόνδιατίθεταιστηνκατανάλωσηήόπουδιαπιστώνονταιταελλείµµατα. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης εισπράττεται
σύµφωνα µε τον τρόπο που θεσπίζει κάθε κράτος µέλος, µε την
προϋπόθεση ότι τα κράτη µέλη εφαρµόζουν τις ίδιες διαδικασίεςείσπραξης και στα εθνικά προϊόντα και στα προϊόνταπροέλευσης άλλων κρατών µελών.
Άρθρο 7
1.Σε περίπτωση κατά την οποία προϊόντα που υπόκεινται σε
ειδικούς φόρους κατανάλωσης και έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση
σ'ένα κράτος µέλος, βρίσκονται στην κατοχή προσώπου για
εµπορικούς σκοπούς στο εσωτερικό άλλου κράτους µέλους, οιειδικοί φόροι κατανάλωσης εισπράττονται στο κράτος µέλοςστο οποίο βρίσκονται τα προϊόντα αυτά.
2.Για τον σκοπό αυτόν, µε την επιφύλαξη του άρθρου 6, όταν
τα προϊόντα που έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση, όπως αυτήορίζεται στο άρθρο 6, σε κράτος µέλος, παραδίδονται, ►
M1ή
προορίζονται να παραδοθούν στο εσωτερικό άλλου κράτουςµέλους◄ή διατίθενται στο εσωτερικό άλλου κράτους µέλους,
για τις ανάγκες επαγγελµατία που ασκεί ανεξάρτητη οικονοµική1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 8
▼M1
▼M2
▼B
▼B
δραστηριότητα ή οργανισµού δηµοσίου δικαίου, ο ειδικός φόρος
κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός στο άλλο άλλο αυτό κράτοςµέλος.
3.Οι ειδικός φόρος κατανάλωσης οφείλεται, κατά περίπτωση,
από το πρόσωπο που πραγµατοποιεί την παράδοση, που κατέχει
ταπροϊόνταπουπροορίζονταιναπαραδοθούν,ήαπότοπρόσωποστο οποίο διατίθενται τα προϊόντα στο εσωτερικό κράτουςµέλους άλλου από εκείνο όπου είχαν ήδη τεθεί σε ανάλωση, ήαπό τον επαγγελµατία ή τον οργανισµό δηµοσίου δικαίου.
4.Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κυκλοφο-
ρούν µεταξύ των διαφόρων κρατών µελών υπό την κάλυψη
συνοδευτικού εγγράφου στο οποίο αναγράφονται τα κύρια στοι-χεία του εγγράφου που προβλέπει το άρθρο 18 παράγραφος 1. Οτύπος και το περιεχόµενο του εγγράφου αυτού καθορίζονταισύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 24 της παρούσας οδηγίας.
5.Το πρόσωπο, ο επαγγελµατίας ή ο οργανισµός δηµοσίου
δικαίου που αναφέρονται στην παράγραφο 3 οφείλει να συµµορ-
φώνεται προς τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α) να καταθέτει πριν από την αποστολή των εµπορευµάτων,
δήλωση στις φορολογικές αρχές του κράτους µέλους προορι-σµού και να εγγυάται την καταβολή των ειδικών φόρωνκατανάλωσης ·
β) νακαταβάλλειτουςειδικούςφόρουςκατανάλωσηςστοκράτος
µέλος προορισµού σύµφωνα µε τις προβλεπόµενες από αυτό
το κράτος µέλος διαδικασίες ·
γ) να δέχεται πρόθυµα κάθε έλεγχο που διενεργεί το κράτος
µέλος προορισµού για να εξακριβώσει ότι πραγµατοποιήθηκεηπαραλαβήτωνεµπορευµάτωνκαιότικαταβλήθηκανοιοφει-
λόµενοι ειδικοί φόροι κατανάλωσης.
6.Οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης που είχαν καταβληθεί στο
πρώτο κράτος µέλος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1,επιστρέφονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 22παράγραφος 3.
7.Εάν προϊόντα, που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους
κατανάλωσης και τα οποία διατίθενται ήδη στην κατανάλωση σε
ένα κράτος µέλος, παραδίδονται για άλλο τόπο προορισµού στο
ίδιο κράτος µέλος, διαµέσου του εδάφους ενός άλλου κράτουςµέλους χρησιµοποιώντας κατάλληλο δροµολόγιο, πρέπει ναχρησιµοποιείται το συνοδευτικό έγγραφο που αναφέρεται στηνπαράγραφο 4.
8.Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 7:
α) ο αποστολέας οφείλει να υποβάλει, πριν την αποστολή των
εµπορευµάτων, δήλωση στις φορολογικές αρχές του τόπου
αναχώρησης στις οποίες έχει ανατεθεί ο έλεγχος όσον
αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ·
β) ο παραλήπτης οφείλει να βεβαιώνει την παραλαβή των εµπο-
ρευµάτων σύµφωνα µε τους όρους που προβλέπονται από τις
φορολογικές αρχές του τόπου προορισµού στις οποίες έχει
ανατεθεί ο έλεγχος όσον αφορά τους ειδικούς φόρουςκατανάλωσης ·
γ) ο αποστολέας και ο παραλήπτης υποχρεούνται να υποβάλ-
λονται σε κάθε έλεγχο που επιτρέπει στις φορολογικές
αρχέςτωνχωρώντουςναδιαπιστώνουντηνπραγµατικήπαρα-
λαβή των εµπορευµάτων.
9.Όταν µεταφέρονται συχνά και τακτικά εµπορεύµατα υποκεί-
µενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης υπό τις αναφερόµενες στηνπαράγραφο 7 προϋποθέσεις, τα κράτη µέλη µπορούν να επιτρέ-πουν µε διµερείς συµβάσεις απλουστευµένη διαδικασία που νααποκλίνει από τα οριζόµενα στις παραγράφους 7 και 8.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 9
▼M2
▼B
Άρθρο 8
Για τα προϊόντα που αποκτούν ιδιώτες για δική τους ανάγκη και
τα οποία µεταφέρουν αυτοπροσώπως, η βασική αρχή που διέπειτην εσωτερική αγορά ορίζει ότι οι ειδικοί φόροι κατανάλωσηςεισπράττονται στο κράτος µέλος όπου τα προϊόντα αυτάαποκτώνται.
Άρθρο 9
1.Με την επιφύλαξη των άρθρων 6, 7 και 8, ο ειδικός φόρος
κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός όταν τα προϊόντα που έχουν
τεθεί σε ανάλωση σε ένα κράτος µέλος βρίσκονται στην κατοχή
κάποιου για εµπορικούς σκοπούς σε άλλο κράτος µέλος.
Σε αυτήν την περίπτωση, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης οφεί-
λεται στο κράτος µέλος όπου βρίσκονται τα προϊόντα και
καθίσταται απαιτητός από το πρόσωπο που τα έχει στην κατοχήτου.
2.Για να αποδείξουν ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στο
άρθρο 8 προορίζονται για εµπορικούς σκοπούς, τα κράτη µέλη
πρέπει, µεταξύ άλλων, να λάβουν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
—την εµπορική ιδιότητα του κατόχου και τους λόγους κατοχής
των προϊόντων,
—τον τόπο όπου βρίσκονται τα προϊόντα ή, ανάλογα µε την
περίπτωση, το χρησιµοποιούµενο τρόπο µεταφοράς,
—κάθε έγγραφο σχετικό µε τα προϊόντα,
—το είδος αυτών των προϊόντων,
—την ποσότητα αυτών των προϊόντων.
Για την εφαρµογή του πρώτου εδαφίου πέµπτη περίπτωση, τα
κράτη µέλη µπορούν, απλώς και µόνο σαν αποδεικτικό στοιχείο,να ορίσουν ενδεικτικά ποσοτικά επίπεδα, τα οποία δεν µπορούννα είναι κατώτερα από:
α)Προϊόντα καπνού
τσιγάρα 800τεµάχια
πουράκια (πούρα βάρους όχι πάνω από 3 g/
τεµάχιο)400τεµάχια
πούρα 200τεµάχια
καπνός για κάπνισµα 1,0 kg
β)Αλκοολούχα ποτά
οινοπνευµατώδη ποτά 10 l
ενδιάµεσα προϊόντα 20 l
οίνοι (εκ των οποίων το πολύ 60 lαφρώδεις) 90 l
µπίρες 110 l.
Η Ιρλανδία επιτρέπεται να εφαρµόσει έως τις 30 Ιουνίου 1997,
ενδεικτικά επίπεδα όχι κατώτερα των 45 λίτρων για τους οίνους(εκ των οποίων το πολύ 30 λίτρα για τους αφρώδεις οίνους) και55 λίτρων για τις µπίρες.
3.Τα κράτη µέλη µπορούν επίσης να προβλέπουν ότι ο
ειδικός φόρος κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός κατά τηναπόκτηση ορυκτελαίων τα οποία έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωσησε άλλο κράτος µέλος, εάν η µεταφορά αυτών των προϊόντων
γίνεται µε ανορθόδοξους τρόπους από ιδιώτες ή για λογαριασµό
τους. Ως ανορθόδοξες µεταφορές πρέπει να θεωρούνται οι µετα-φορές καυσίµων κινητήρων όταν τα καύσιµα δεν µεταφέρονταιστη δεξαµενή των οχηµάτων ή σε κατάλληλο εφεδρικό δοχείοκαθώς και η µεταφορά υγρών καυσίµων θέρµανσης όταν δενγίνεται µε βυτιοφόρα επαγγελµατιών.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 10
▼B
Άρθρο 10
1.Για τα υποκείµενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα
τα οποία αγοράζονται από άτοµα που δεν έχουν την ιδιότητατου εγκεκριµένου αποθηκευτή, ή του εγγεγραµµένου ή µη εγγε-γραµµένου επαγγελµατία, και αποστέλλονται ή µεταφέρονται
άµεσα ή έµµεσα από τον πωλητή ή για δικό του λογαριασµό, οι
ειδικοί φόροι κατανάλωσης επιβάλλονται στο κράτος µέλοςπροορισµού. Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου ως κράτοςµέλος προορισµού νοείται το κράτος µέλος άφιξης τηςαποστολής ή µεταφοράς.
2.Για τον σκοπό αυτόν, η παράδοση προϊόντων υποκειµένων
σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, τα οποία έχουν ήδη τεθεί σεανάλωση σε ένα κράτος µέλος, συνεπεία της οποίας τα προϊόντα
αυτά αποστέλλονται ή µεταφέρονται προς άτοµα εκ των αναφε-
ροµένων στην παράγραφο 1 που είναι εγκατεστηµένα σε άλλοκράτος µέλος και αποστέλλονται ή µεταφέρονται άµεσα ήέµµεσα από τον πωλητή ή για δικό του λογαριασµό, έχει σαναποτέλεσµαότιοειδικόςφόροςκατανάλωσηςεπίτωνπροϊόντωναυτών καθίσταται απαιτητός στο κράτος µέλος προορισµού.
3.Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης του κράτους µέλους προορι-
σµού είναι απαιτητός από τον πωλητή, τη στιγµή που
πραγµατοποιείται η πώληση. Πάντως, τα κράτη µέλη έχουν τη
δυνατότητα να θεσπίσουν διατάξεις σύµφωνα µε τις οποίες οειδικός φόρος κατανάλωσης οφείλεται από φορολογικόεκπρόσωπο που δεν είναι ο τελικός παραλήπτης των προϊόντων.Ο φορολογικός αυτός εκπρόσωπος πρέπει να είναι εγκατεστη-µένος στο κράτος µέλος προορισµού και εγκεκριµένος από τις
φορολογικές αρχές αυτού του κράτους.
Το κράτος µέλος στο οποίο είναι εγκατεστηµένος ο πωλητής
πρέπει να εξακριβώνει ότι ο πωλητής συµµορφώνεται προς τις
ακόλουθες υποχρεώσεις:
—να εγγυάται την καταβολή των ειδικών φόρων κατανάλωσης,
υπό τους όρους που προβλέπει το κράτος µέλος προορισµού,πριν από την αποστολή των προϊόντων και να εξασφαλίζειτην καταβολή τους µετά την άφιξη των προϊόντων,
—να τηρεί λογιστικά στοιχεία σχετικά µε τις παραδόσεις των
προϊόντων.
4.Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι
καταβληθέντες στο πρώτο κράτος µέλος ειδικοί φόροικατανάλωσης επιστρέφονται σύµφωνα µε τις διαδικασίες τουάρθρου 22 παράγραφος 4.
5.Τα κράτη µέλη δύνανται, εφόσον δεν θίγεται το κοινοτικό
δίκαιο, να καθορίσουν ειδικές λεπτοµέρειες εφαρµογής τηςπαρούσας διάταξης για τα υποκείµενα σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης προϊόντα για τη διανοµή των οποίων υπάρχουν
ειδικές εθνικές ρυθµίσεις συµβατές προς τη συνθήκη.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
Παραγωγή, µεταποίηση και κατοχή
Άρθρο 11
1.Κάθεκράτοςµέλοςθεσπίζειτιςδικέςτουρυθµίσειςσχετικά
µε την παραγωγή, µεταποίηση και κατοχή των προϊόντων πουυπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, µε την επιφύλαξητων διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
2.Η παραγωγή, η µεταποίηση και η κατοχή προϊόντων που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, εφόσον ο φόρος αυτόςδεν έχει καταβληθεί, πραγµατοποιούνται µέσα σε φορολογικέςαποθήκες.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 11
▼B
Άρθρο 12
Η σύσταση και η λειτουργία φορολογικών αποθηκών
προϋποθέτει την άδεια των αρµόδιων αρχών των κρατών µελών.
Άρθρο 13
Ο εγκεκριµένος αποθηκευτής υποχρεούται:
α) να παρέχει ενδεχόµενη εγγύηση όσον αφορά την παραγωγή,
τη µεταποίηση και την κατοχή, καθώς και υποχρεωτικήεγγύηση όσον αφορά την κυκλοφορία, µε την επιφύλαξη τουάρθρου15παράγραφος3,οιπροϋποθέσειςτωνοποίωνκαθορί-
ζονται από τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους στο οποίο
έχει λάβει άδεια η φορολογική αποθήκη ·
β) να συµµορφώνεται µε τις υποχρεώσεις που έχει ορίσει το
κράτος µέλοςστο έδαφος του οποίουβρίσκεται η φορολογικήαποθήκη ·
γ) να τηρεί λογιστικά βιβλία των αποθεµάτων και των κινήσεων
των προϊόντων ανά αποθήκη ·
δ) να επιδεικνύει τα προϊόντα σε κάθε ζήτηση ·
ε) να δέχεται πρόθυµα οποιονδήποτε έλεγχο ή απογραφή.
Οι υποχρεώσεις αυτές πρέπει να τηρούν την αρχή της µη
διάκρισης µεταξύ των εθνικών και των ενδοκοινοτικών συναλ-λαγών.
Άρθρο 14
1.Ο εγκεκριµένος αποθηκευτής απολαύει ατέλειας για τις
απώλειες που επέρχονται στα πλαίσια του καθεστώτοςαναστολής, εφόσον οφείλονται σε τυχαία περιστατικά ή σεανωτέρα βία και έχουν επαληθευφθεί από τις αρχές κράτουςµέλους. Απολαύει επίσης, στα πλαίσια του καθεστώτος
αναστολής, ατέλειας για τις απώλειες (φύρες) που είναι εγγενείς
στη φύση των προϊόντων κατά τη διαδικασία παραγωγής, µετα-ποίησης, αποθήκευσης και µεταφοράς. Κάθε κράτος µέλοςκαθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγούνται αυτές οιατέλειες.Οιατέλειεςαυτέςεφαρµόζονταιεπίσηςστουςεπαγγελ-
µατίες που αναφέρονται στο άρθρο 16 κατά τη µεταφορά των
προϊόντων υπό καθεστώς αναστολής του εδικού φόρουκατανάλωσης.
2.Οι αναφερόµενες στην παράγραφο 1 απώλειες οι οποίες
λαµβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια ενδοκοινοτικής µεταφοράς
των προϊόντων υπό καθεστώς αναστολής του ειδικού φόρου
κατανάλωσης πρέπει να επαληθεύονται σύµφωνα µε τουςκανόνες του κράτους µέλους προορισµού.
3.Με την επιφύλαξη του άρθρου 20, σε περίπτωση άλλων
ελλειµµάτων εκτός από τις απώλειες που αναφέρονται στην
παράγραφο 1 και σε περίπτωση απωλειών για τις οποίες δεν
αναγνωρίζονται οι ατέλειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1,οι φόροι εισπράττονται σύµφωνα µε τους συντελεστές πουισχύουν στο συγκεκριµένο κράτος µέλος τη στιγµή πουσηµειώθηκαν οι δεόντως επαληθευµένες από τις αρµόδιες αρχές
απώλειες ή, κατά περίπτωση, τη στιγµή της διαπίστωσης των
ελλειµµάτων.
4.Τα αναφερόµενα στην παράγραφο 3 ελλείµµατα και
απώλειες που δενεξαιρούνται δυνάµει της παραγράφου 1πρέπει,σε όλες τις περιπτώσεις, να σηµειώνονται από τις αρµόδιεςαρχές στο οπίσθιο µέρος του αντίτυπου επιστροφής στοναποστολέα του συνοδευτικού εγγράφου αναστολής που αναφέ-ρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 12
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
Εν προκειµένω, ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία:
—σε περίπτωση απωλειών ή ελλειµµάτων που σηµειώθηκαν
κατά την ενδοκοινοτική µεταφορά προϊόντων που υπόκεινταισε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούσαν υπό καθεστώςαναστολής, οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους στο οποίο
διαπιστώνονται αυτές τις απώλειες και ελλείµµατα προβαί-
νουν στη σχετική σηµείωση στο αντίτυπο επιστροφής τουσυνοδευτικού εγγράφου,
—κατάτηνάφιξητωνπροϊόντωνστοκράτοςµέλοςπροορισµού,
οι αρµόδιες αρχές αυτού του κράτους µέλους σηµειώνουν εάν
παρέχουν περιορισµένη ατέλεια ή καµία ατέλεια για τις
απώλειες ή τα ελλείµµατα που διαπιστώθηκαν.
Στις περιπτώσεις που αναφέρονται ανωτέρω καθορίζουν τη βάση
υπολογισµού των οφειλόµενων ειδικών φόρων κατανάλωσηςσύµφωνα µε τις διατάξεις της παραγράφου 3. Οι αρµόδιες αρχές
του κράτους µέλους προορισµού οφείλουν να αποστέλλουν αντί-
γραφο του αντίτυπου επιστροφής του συνοδευτικού εγγράφουστις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους όπου διαπιστώθηκαν οιαπώλειες.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
Κυκλοφορία
Άρθρο 15
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 2 του άρθρου
16, του άρθρου 19 παράγραφος 4 και του άρθρου 23 παράγραφος1α, η υπό καθεστώς αποστολής κυκλοφορία των προϊόντων πουυπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης πρέπει να πραγµατο-
ποιείται µεταξύ φορολογικών αποθηκών.
Το πρώτο εδάφιο εφαρµόζεται επίσης στην ενδοκοινοτική
κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόροκατανάλωσης µε µηδενικό συντελεστή τα οποία δεν έχουνδιατεθεί στην κατανάλωση.
2.Οι αποθηκευτές που έχουν εγκριθεί από τις αρµόδιες αρχές
κράτους µέλους, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 13,
θεωρούνται εγκεκριµένοι για τις συναλλαγές και της εθνικήςκαι της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας.
3.Οι κίνδυνοι της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας καλύπτονται
από την παροχή εγγύησης εκ µέρους του εγκεκριµένου αποθη-κευτή, όπως προβλέπεται από το άρθρο 13 ή, κατά περίπτωση,εγγύησης εις ολόκληρο από τον αποστολέα και το µεταφορέα.
Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών µπορούν να επιτρέπουν
στο µεταφορέα ή τον ιδιοκτήτη των προϊόντων να παρέχουνεγγύηση αντ 'αυτής που συνιστά ο εγκεκριµένος αποθηκευτής
αποστολέας. Τα κράτη µέλη δύνανται, κατά περίπτωση, να απαι-τούν εγγύηση από τον παραλήπτη.
Όταν µεταφέρονται εντός της Κοινότητας, διά θαλάσσης ή µέσω
πετρελαιαγωγών, πετρελαιοειδή υποκείµενα σε ειδικούς φόρουςκατανάλωσης, τα κράτη µέλη µπορούν να απαλλάσσουν τουςεγκεκριµένους αποθηκευτές αποστολείς από την υποχρέωσηπαροχής της εγγύησης που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο.
Οι λεπτοµέρειες της εγγύησης καθορίζονται από τα κράτη µέλη.
Η εγγύηση πρέπει να ισχύει για ολόκληρη της Κοινότητα.
4.Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 20, η ευθύνη
του εγκεκριµένου αποθηκευτή ο οποίος προέβη στην αποστολήκαι, ενδεχοµένως,του µεταφορέααίρεται µόνον µε την απόδειξητης παραλαβής των προϊόντων από τον παραλήπτη, και ιδίως µε1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 13
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼B
▼B
το συνοδευτικό έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 18 υπό τους
όρους που καθορίζονται στο άρθρο 19.
5.Ο εγκεκριµένος αποθηκευτής αποστολέας ή ο αντι-
πρόσωπός του δύναται να τροποποιήσει το περιεχόµενο τωντετραγωνιδίων 4, 7, 7α, 13, 14 ή /και 17 του διοικητικού συνοδευ-
τικού εγγράφου για να δηλώσει έναν νέο παραλήπτη ο οποίοςπρέπει να είναι εγκεκριµένος αποθηκευτής ή φόρου υποκείµενος
φορέας ή ένα νέο τόπο παράδοσης. Οι αρµόδιες αρχές τους
κράτους µέλους αποστολής πρέπει να ενηµερωθούν αµέσως καιο νέος παραλήπτης ή ο νέος τόπος παράδοσης πρέπει νααναγραφεί αµέσως στο οπίσθιο µέρος του διοικητικού συνοδευ-τικού εγγράφου.
6.Κατά την ενδοκοινοτική µεταφορά πετρελαιοειδών διά
θαλάσσης ή εσωτερικής πλωτής οδού, ο εγκεκριµένος αποθη-
κευτής αποστολέας µπορεί να µη συµπληρώνει τα τετραγωνίδια4, 7, 7α, 13 και 17 του συνοδευτικού εγγράφου εάν, κατά τηναποστολή των προϊόντων, ο παραλήπτης δεν είναι οριστικάγνωστός, µε την επιφύλαξη:
—οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους αναχώρησης έχουν
επιτρέψει εκ των προτέρων στον αποστολέα να µη συµπλη-ρώσει αυτά τα τετραγωνίδια,
—οι αρχές αυτές ενηµερώνονται για το όνοµα και τη διεύθυνση
του παραλήπτη καθώς και για τον αριθµό φορολογικούµητρώου του και τη χώρα προορισµού µόλις γίνουν γνωστά,
το αργότερο δε όταν τα προϊόντα φτάσουν στον τελικό τους
προορισµό.
Άρθρο 15α
1.Το αργότερο κατά την 1η Απριλίου 1993, η αρµόδια αρχή
κάθε κράτους µέλους τηρεί ηλεκτρονική τράπεζα δεδοµένων ηοποία περιλαµβάνει µητρώο των εγκεκριµένων αποθηκευτών ή
τωνεγγεγραµµένωνεπαγγελµατιώνγιατουςσκοπούςτωνειδικών
φόρων κατανάλωσης, καθώς και µητρώο των χώρων που είναιεγκεκριµένοι ως φορολογικές αποθήκες.
2.Τα µητρώα θα περιλαµβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α) τον ατοµικό αριθµό του προσώπου ή του χώρου τον οποίο
έχουν χορηγήσει οι αρµόδιες αρχές ·
β) το όνοµα και τη διεύθυνση του προσώπου ή του χώρου ·
γ) την κατηγορία των προϊόντων που επιτρέπεται να αποθηκευ-
τούν ή παραληφθούν από το εν λόγω πρόσωπο ή να
αποθηκευτούν στον εν λόγω χώρο ·
δ) τη διεύθυνση της αρχής που είναι αρµόδια για περαιτέρω
πληροφορίες ·
ε) την ηµεροµηνία χορήγησης και, ενδεχοµένως, την
ηµεροµηνία λήξης της ισχύος του ατοµικού αριθµού.
3.Τα δεδοµένα στα οποία αναφέρονται οι παράγραφοι 1 και 2
ανακοινώνονται στην αρµόδια αρχή κάθε κράτους µέλους. Σεπεριπτώσεις όπου τα δεδοµένα της παραγράφου 2 στοιχείο ε)
δεν ανακοινώνονται αυτόµατα, γνωστοποιούνται κατόπιν ειδικής
αιτήσεως οιουδήποτε κράτους µέλους. Τα δεδοµένα αυτά χρησι-µοποιούνται αποκλειστικά για την εξακρίβωση του κατά πόσοντα πρόσωπα και οι χώροι είναι εγκεκριµένα ή εγγεγραµµένα.
4.Η αρµόδια αρχή κάθε κράτους µέλους εξασφαλίζει ότι τα
πρόσωπα τα οποία ασχολούνται µε την ενδοκοινοτική διακίνηση
προϊόντων υπαγόµενων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης
µπορούν να ζητούν την επιβεβαίωση των πληροφοριών πουδιαθέτει η αρµόδια αρχή σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντοςάρθρου.
5.Οι πληροφορίες που διαβιβάζονται υπό οιαδήποτε µορφή
κατ'εφαρµογή του παρόντος άρθρου έχουν εµπιστευτικό χαρα-1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 14
▼M2
▼M1
▼M1
κτήρα. Καλύπτονται από το επαγγελµατικό απόρρητο και
απολαύουν της προστασίας που παρέχεται σε ανάλογης φύσεωςπληροφορίες από το εθνικό δίκαιο του κράτους µέλους που τις
συγκεντρώνει.
6.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 5, η αρµόδια αρχή
του κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες επιτρέπει τηχρησιµοποίησή τους για άλλους σκοπούς στο κράτος µέλος τηςαιτούσας αρχής, όταν η νοµοθεσία του κράτους µέλους από το
οποίο ζητήθηκαν οι πληροφορίες επιτρέπει τη χρησιµοποίησή
τους για ανάλογους σκοπούς.
Άρθρο 15β
1.Σε ό,τι αφορά τους δειγµατοληπτικούς ελέγχους που
προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφος 6, οι αρµόδιες αρχέςενός κράτους µέλους µπορούν να ζητούν συµπληρωµατικέςπληροφορίες επιπλέον εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 15ααπό τις αρµόδιες αρχές άλλου κράτους µέλους. Αυτή η ανταλ-
λαγή πληροφοριών διέπεται από τις διατάξεις περί προστασίας
των δεδοµένων της οδηγίας 77 /799/ΕΟΚ(
1).
2.Όταν γίνεται ανταλλαγή πληροφοριών δυνάµει της
παραγράφου 1 και οι νοµοθετικές και κανονιστικές διατάξειςενός κράτους µέλους προβλέπουν να ζητείται η γνώµη τωνπροσώπων που αφορά αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών, οι διατά-
ξεις αυτές µπορούν να εξακολουθούν να εφαρµόζονται.
3.Η ανταλλαγή πληροφοριών που είναι αναγκαία για την
πραγµατοποίηση των δειγµατοληπτικών ελέγχων, κατά τηνέννοια της παραγράφου 1, πραγµατοποιείται µε τη βοήθεια ενόςενιαίου εγγράφου ελέγχου. Ο τύπος και το περιεχόµενο του
εγράφου αυτού καθορίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία του
άρθρου 24.
Άρθρο 16
1.Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1, ο παρα-
λήπτης µπορεί να είναι και επαγγελµατίας χωρίς την ιδιότητατουεγκεκριµένουαποθηκευτή.Οενλόγωεπαγγελµατίαςµπορεί,κατά την άσκηση του επαγγέλµατός του, να παραλαµβάνει υπόκαθεστώς αναστολής του φόρου, προϊόντα που υπόκεινται σε
ειδικό φόρο κατανάλωσης και προέρχονται από άλλα κράτη
µέλη, δεν µπορεί ωστόσο ούτε να κατέχει, ούτε να αποστέλλειαυτά τα προϊόντα υπό καθεστώς αναστολής του ειδικού φόρουκατανάλωσης.
Τα κράτη µέλη µπορούν, στα πλαίσια των αρχών του κοινοτικού
δικαίου, να καθορίζουν ειδικές διαδικασίες εφαρµογής της
παρούσας διατάξης για τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό
φόρο κατανάλωσης και αποτελούν αντικείµενο ειδικής εθνικήςρύθµισης διανοµής, συµβατής µε τη συνθήκη.
2.Ο επαγγελµατίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 µπορεί
να ζητήσει, πριν από την παραλαβή των εµπορευµάτων, να
εγγραφεί στα µητρώα των φορολογικών αρχών του κράτους
µέλους του.
Ο εγγεγραµµένος επαγγελµατίας πρέπει να συµµορφώνεται προς
τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α) να εγγυάται την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης
υπό τους όρους που καθορίζονται από τις φορολογικές αρχέςτου κράτους µέλους του µε την επιφύλαξη του άρθρου 15παράγραφος 4, το οποίο καθορίζει την ευθύνη του εγκεκρι-µένου αποθηκευτή που προέβη στην αποστολή και,ενδεχοµένως, του µεταφορέα ·1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 15
(1)ΕΕ αριθ. L 336της 27. 12. 1977, σ. 15 .▼M2
▼B
▼B
β) να τηρεί λογιστική κατάσταση των παραδόσεων προϊόντων ·
γ) να επιδεικνύει τα προϊόντα σε κάθε ζήτηση ·
δ) να δέχεται πρόθυµα οποιονδήποτε έλεγχο ή απογραφή.
Γιατονεπαγγελµατίααυτόν,οιειδικοίφόροικατανάλωσηςκαθί-
στανται απαιτητοί κατά την παραλαβή των εµπορευµάτων και
εξοφλούνται σύµφωνα µε τις διαδικασίες που καθορίζει κάθε
κράτος µέλος.
3.Εάν ο επαγγελµατίας που αναφέρεται στην ανωτέρω
παράγραφο 1 δεν είναι εγγεγραµµένος στα µητρώα των φορολο-
γικών αρχών του κράτους µέλους του, πρέπει να συµµορφώνεται
προς τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α) να υποβάλλει, πριν από την αποστολή των εµπορευµάτων,
δήλωση στις φορολογικές αρχές της χώρας προορισµού και
να εγγυάται την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης,
µε την επιφύλαξη του άρθρου 15 παράγραφος 4, το οποίοκαθορίζει την ευθύνη του εγκεκριµένου αποθηκευτή πουπροβαίνει στην αποστολή και, ενδεχοµένως, του µεταφορέα ·
β) να καταβάλλει τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης της χώρας
προορισµού κατά την παραλαβή των εµπορευµάτων σύµφωναµε τις διαδικασίες που προβλέπονται από το κράτος µέλος
προορισµού ·
γ) να δέχεται οποιονδήποτε έλεγχο που επιτρέπει στις υπηρε-
σίες του κράτους µέλους προορισµού να βεβαιώνονται για
την πραγµατική παραλαβή των εµπορευµάτων και τηνπληρωµή των οφειλόµενων ειδικών φόρων κατανάλωσης.
4.Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, εφαρµόζονται
οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά µε την κυκλοφορία
των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης καιτελούν υπό καθεστώς αναστολής του φόρου.
Άρθρο 17
Ο εγκεκριµένος αποθηκευτής αποστολέας µπορεί να ορίζει
φορολογικό εκπρόσωπο. Ο εν λόγω εκπρόσωπος πρέπει να είναιεγκατεστηµένοςστοκράτοςµέλοςπροορισµούκαιναείναιεγκε-κριµένος από τις φορολογικές αρχές του εν λόγω κράτους. Στηθέση του παραλήπτη, ο οποίος δεν έχει την ιδιότητα του εγκε-
κριµένου αποθηκευτή, ο φορολογικός εκπρόσωπος οφείλει να
συµµορφώνεται προς τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α) να εγγυάται την καταβολή των ειδικών φόρων κατανάλωσης
υπό τους όρους που προβλέπουν οι φορολογικές αρχές του
κράτους µέλους προορισµού, επιφυλασσοµένου του άρθρου
15 παράγραφος 4 το οποίο ρυθµίζει την ευθύνη του εγκεκρι-µένου αποθηκευτή αποστολέα και, ενδεχοµένως, τουµεταφορέα ·
β) να πληρώνει τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης της χώρας
προορισµού κατά την παραλαβή των εµπορευµάτων σύµφωναµετιςδιαδικασίεςπουισχύουνστοκράτοςµέλοςπροορισµού ·
γ) να τηρεί λογιστικά βιβλία αποθήκης για τις παραδόσεις των
προϊόντωνκαινααναφέρειστιςφορολογικέςαρχέςτηςχώρας
προορισµού τον τόπο στον οποίο γίνεται η παράδοση των
εµπορευµάτων.
Άρθρο 18
1.Ανεξαρτήτως της τυχόν χρησιµοποίησης µηχανοργανω-
µένων διαδικασιών, κάθε προϊόν που υπόκειται σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης και κυκλοφορεί υπό καθεστώς αναστολής µεταξύ
των κρατών µελών, συµπεριλαµβανοµένων και των προϊόντωνπου διακινούνται διά θαλάσσης ή αεροπορικώς απ 'ευθείας από
ένα κοινοτικό λιµάνι ή αεροδρόµιο σε άλλο, συνοδεύονται απόέγγραφο που συντάσσει ο αποστολέας. Το έγγραφο αυτό µπορείνα είναι είτεδιοικητικό είτε εµπορικό. Η µορφήκαι το περιεχό-1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 16
▼M1
▼M1
µενότουκαθώςκαιηδιαδικασίαπουθαπρέπειναεαρµοστείεάν
η χρησιµοποίησή του είναι εξ αντικειµένου απρόσφορη,ορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 24.
2.Προκειµένου να εξακριβώνεται η ταυτότητα των εµπο-
ρευµάτων και να µπορεί να γίνεται ο έλεγχός τους, πρέπει να
γίνεται καταµέτρηση των δεµάτων και περιγραφή των προϊόντων
µέσωτουεγγράφουπουαναφέρεταιστηνπαράγραφο1και,ενδε-χοµένως, σφράγιση του χώρου από τον αποστολέα, εφόσον τοδεδοµένο µεταφορικό µέσο αναγνωρίζεται ως κατάλληλο γιασφράγιση από το κράτος µέλος αναχώρησης, ή µε σφράγισηκαθενός κιβωτίου από τον αποστολέα.
3.Στις περιπτώσεις που ο αποστολέας δεν είναι εγκεκριµένος
αποθηκευτής ή εγγεγραµµένος επαγγελµατίας και, παρά τις
διατάξεις του άρθρου 17, το έγγραφο που αναφέρεται στην
παράγραφο 1 πρέπει να συνοδεύεται από έγγραφο που ναβεβαιώνει τη πληρωµή στο κράτος µέλος προορισµού ή τηντήρηση όλων των διατυπώσεων που εξασφαλίζουν την είσπραξητων ειδικών φόρων κατανάλωσης σύµφωνα µε τους όρους που
καθορίζουν οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους προορισµού.
Το προαναφερόµενο έγγραφο πρέπει να αναφέρει:
—τηδιεύθυνσητουαρµόδιουγραφείουτωνφορολογικώναρχών
της χώρας προορισµού,
—τηνηµεροµηνίακαιτοναριθµότουδιπλοτύπουτηςπληρωµής
ή της αποδοχής της εγγύησης πληρωµής από αυτό το
γραφείο.
4.Η παράγραφος 1 δεν εφαρµόζεται εφόσον τα προϊόντα που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης κυκλοφορούν υπό τις
προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.
5.Μετηνεπιφύλαξητωνδιατάξεωντουάρθρου3παράγραφος
1, τα κράτη µέλη µπορούν να διατηρήσουν τις ρυθµίσεις τουςσχετικά µε την κυκλοφορία και την αποθήκευση των πρώτωνυλών που χρησιµοποιούνται στην κατασκευή και την επεξερ-γασία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόροκατανάλωσης.
6.Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρµόζονται και στα
προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και
κυκλοφορούν υπό καθεστώς αναστολής µεταξύ δύο φορολογικών
αποθηκών που βρίσκονται στο ίδιο κράτος µέλος µέσω τουεδάφους ενός άλλου κράτους µέλους.
Άρθρο 19
1.Οι φορολογικές αρχές των κρατών µελών ενηµερώνονται
από τους ενδιαφεροµένους για τα εµπορεύµατα που αποστέλ-
λονται και παραλαµβάνονται µέσω του εγγράφου που
αναφέρεται στο άρθρο 18 ή µε αναφορά σ 'αυτό. Το έγγραφο
αυτό συντάσσεται σε τέσσερα αντίτυπα:
—ένα αντίτυπο για τον αποστολέα,
—ένα αντίτυπο για τον παραλήπτη,
—ένα αντίτυπο που πρέπει να επιστραφεί στον αποστολέα για
την εκκαθάριση,
—ένα αντίτυπο για τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους
προορισµού.
Οι αρµόδιες αρχές κάθε κράτους µέλους προέλευσης µπορούν να
προβλέπουν τη χρησιµοποίηση συµπληρωµατικού αντιγράφουτου εγγράφου που θα αποστέλλεται στις αρµόδιες αρχές τουκράτους µέλους προέλευσης.
Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους αναχώρησης και προορι-
σµού µπορούν να προβλέπουν ότι οι πληροφορίες που1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 17
▼B
▼M2
▼B
▼M2
▼M2
περιλαµβάνονται στο έντυπο που απευθύνεται σ 'αυτές διαβιβά-
ζονται µε ηλεκτρονικά µέσα.
Το κράτος µέλος προορισµού µπορεί να προβλέπει ότι το αντί-
τυπο που πρέπει να επιστραφεί στον αποστολέα για τηνεκκαθάριση πρέπει να έχει επικυρωθεί ή θεωρηθεί από τις δικέςτου αρµόδιες αρχές. Τα κράτη µέλη που εφαρµόζουν αυτή τηδιάταξη πρέπει να ενηµερώσουν σχετικά την Επιτροπή, η οποίαεν συνεχεία πληροφορεί τα άλλα κράτη µέλη.
Η διαδικασία που θα εφαρµοστεί σχετικά µε το αντίτυπο που
προορίζεται για τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους προορι-σµού θα αποφασιστεί σύµφωνα µε τη διαδικασία που
προβλέπεται στο άρθρο 24.
2.Σε περίπτωση που τα υποκείµενα σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης προϊόντα κυκλοφορούν υπό καθεστώς αναστολήςµε προορισµό εγκεκριµένο αποθηκευτή ή εγγεγραµµένο ή και
µη εγγεγραµµένο επαγγελµατία, επιστρέφεται από τον παρα-
λήπτη στον αποστολέα ένα αντίτυπο του διοικητικούσυνοδευτικού εγγράφου ή αντίγραφο του εµπορικού εγγράφουµε τη δέουσα θεώρηση για εκκαθάριση το αργότερο µέσα στοπρώτο δεκαπενθήµερο του επόµενου µετά την παραλαβή µηνός.
Παρά τις ανωτέρω διατάξεις, τα κράτη µέλη αναχώρησης
µπορούν να προβλέπουν ότι πρέπει να αποστέλλεται αµελλητίστον αποστολέα µε τηλαντιγραφέα (τέλεφαξ) ένα αντίγραφο τουεντύπου επιστροφής, ώστε να µπορεί να αποδεσµεύεται γρήγοραη παρασχεθείσα εγγύηση. Αυτό δεν επηρεάζει την υποχρέωσηεπιστροφής του πρωτοτύπου που προβλέπεται στην πρώτη
φράση.
Όταν προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
κυκλοφορούν συχνά και τακτικά µεταξύ δύο κρατών µελών υπόκαθεστώς αναστολής, οι αρµόδιες αρχές αυτών των κρατών
µπορούν µε κοινή συµφωνία να επιτρέπουν να απλοποιείται η
διαδικασία εκκαθάρισης του συνοδευτικού εγγράφου µε τηµορφή συνοπτικού πιστοποιητικού ή αυτοµατοποιηµένηςβεβαίωσης.
Το αντίτυπο που επιστρέφεται στον αποστολέα µετά την παρα-
λαβή πρέπει να περιλαµβάνει τα ακόλουθα στοιχεία που
απαιτούνται για την εκκαθάριση:
α) τη διεύθυνση της φορολογικής αρχής στην οποία υπάγεται ο
παραλήπτης ·
β) την ηµεροµηνία και τον τόπο παραλαβής των εµπορευµάτων ·
γ) την περιγραφή των εµπορευµάτων που παραλήφθηκαν προκει-
µένου να επαληθευθεί άν είναι σύµφωνα µε τα στοιχεία που
αναγράφονταιστοέγγραφο.Σεπερίπτωσηπουείναισύµφωνα,αναγράφεται η ένδειξη «αποστολή καλώς »·
δ) τον αριθµό αναφοράς ή τον αριθµό µητρώου που χορηγούν
ενδεχοµένως οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους προορι-σµού που χρησιµοποιούν τέτοια αρίθµηση, ή /και τη θεώρηση
των αρµοδίων αρχών του κράτους µέλους προορισµού εάν
αυτότοκράτοςµέλοςπροβλέπειότιτοαντίγραφοπουπροορί-
ζεται για επιστροφή πρέπει να επικυρωθεί ή να θεωρηθεί απότις δικές του αρχές ·
ε) την υπογραφή του παραλήπτη ή του εξουσιοδοτηµένου να
υπογράφει υπευθύνου.
3.Το καθεστώς αναστολής όπως ορίζεται στο άρθρο 4 στοι-
χείο γ) αίρεται µε την υπαγωγή των προϊόντων που υπόκεινταισε ειδικό φόρο κατανάλωσης σε µια από τις καταστάσεις πουαναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και, σύµφωνα µε τηνπαράγραφο αυτή, µετά την παραλαβή από τον αποστολέα τουεπιστρεπτέου αντιτύπου του διοικητικού συνοδευτικού εγγράφου1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 18
▼B
▼M2
▼B
▼B
ή αντιγράφου του εµπορικού εγγράφου, δεόντως συµπληρωµένων
µε την ένδειξη της υπαγωγής αυτής.
4.Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
και αποστέλλονται από εγκεκριµένο αποθηκευτή εγκατεστηµένο
σε ένα κράτος µέλος, µε το σκοπό της εξαγωγής τους διαµέσουενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών µελών, επιτρέπεται νακυκλοφορούν υπό το καθεστώς αναστολής, όπως τούτο ορίζεταιστο άρθρο 4 στοιχείο γ). Η εκκαθάριση του εν λόγω καθεστώτοςδιενεργείται µε βάση την πιστοποίηση που συντάσσει το τελω-
νείο εξόδου της Κοινότητας ότι τα προϊόντα εγκατέλειψαν
πράγµατι τον κοινοτικό χώρο. Το εν λόγω τελωνείο οφείλει ναεπιστρέφειστοναποστολέατοθεωρηµένοαντίτυποτουσυνοδευ-τικού εγγράφου που προορίζεται γι 'αυτόν.
5.Σε περίπτωση µη διενέργειας της εκκαθάρισης, ο αποστο-
λέας υποχρεούται να ενηµερώσει σχετικά τις φορολογικές
αρχέςτουκράτουςµέλουςτουεντόςπροθεσµίαςπουκαθορίζεται
από τις εν λόγω αρχές. Η προθεσµία αυτή δεν µπορεί, ωστόσο,να υπερβαίνει τους τρεις µήνες από την ηµεροµηνία αποστολήςτων εµπορευµάτων.
6.Τα κράτη µέλη συνεργάζονται για την εισαγωγή δειγµα-
τοληπτικών ελέγχων που διενεργούνται, ενδεχοµένως, µεµηχανοργανωµένες διαδικασίες.
Άρθρο 20
1.Εφόσον στη διάρκεια της κυκλοφορίας, διαπραχθεί παρα-
τυπία ή παράβαση η οποία καθιστά απαιτητό τον ειδικό φόροκατανάλωσης, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης οφείλεται στο
κράτος µέλος όπου διαπράχθηκε η παρατυπία ή η παράβαση,
και η οφειλή βαρύνει το φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που έχειεγγυηθεί την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης σύφωναµε το άρθρο 15 παράγραφος 3, µε την επιφύλαξη της άσκησηςτης ποινικής διώξεως.
Εφόσον η είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης γίνεται σε
άλλο κράτος µέλος από το κράτος προέλευσης, το κράτος µέλος
που προβαίνει στη είσπραξη ενηµερώνει τις αρµόδιες αρχές του
κράτους προέλευσης.
2.Εφόσον στη διάρκεια της κυκλοφορίας, διαπιστώνεται
παράβαση ή παρατυπία χωρίς να είναι δυνατόν να προσδιοριστείο τόπος όπου διαπράχθηκε, θεωρείται ότι διαπράχθηκε στοκράτος µέλος όπου διαπιστώθηκε.
3.Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 2, όταν τα
υποκείµενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα δεν φτάσουνστον προορισµό τους, αλλά δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί
οτόποςόπουδιαπράχθηκεηπαρατυπίαήηπαράβαση,θεωρείται
ότι διαπράχθηκε στο κράτος µέλος προέλευσης, το οποίο καιπροβαίνει στην είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης µετον συντελεστή που ίσχυε την ηµεροµηνία αποστολής τωνπροϊόντων, εφόσον, εντός προθεσµίας τεσσάρων µηνών από την
ηµεροµηνία αποστολής, δεν προσκοµιστεί απόδειξη ενώπιον
των αρµόδιων αρχών, για τη νοµιµότητα της ενέργειας ή για τοντόπο όπου διαπράχθηκε πράγµατι η παράβαση ή η παρατυπία.►
M1Τα κράτη µέλη µεριµνούν για την αντιµετώπιση των
πάσης φύσεως παραβάσεων και την επιβολή αποτελεσµατικώνκυρώσεων. ◄
4.Αν, πριν από την λήξη τριετούς προθεσµίας από την
ηµεροµηνία σύνταξης του συνοδευτικού εγγράφου, συµβεί να
προσδιοριστεί το κράτος µέλος όπου διαπράχθηκε πράγµατι ηπαράβαση ή η παρατυπία, το κράτος µέλος αυτό προβαίνει στηνείσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης µε το συντελεστή πουίσχυε την ηµεροµηνία αποστολής των εµπορευµάτων. Στηνπερίπτωση αυτή, µόλις προσκοµισθεί η απόδειξη της εν λόγω1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 19
▼M2
▼B
▼B
είσπραξης, επιστρέφεται ο αρχικά εισπραχθείς ειδικός φόρος
κατανάλωσης.
Άρθρο 21
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1, τα κράτη
µέλη µπορούν να προβλέπουν ότι τα προϊόντα που πρόκειται ναδιατεθούν στην κατανάλωση στο εδαφός τους φέρουν φορο-
λογικά σήµατα ή εθνικά αναγνωριστικά σήµατα που
χρησιµοποιούνται για φορολογικούς σκοπούς.
2.Κάθε κράτος µέλος που προβλέπει τη χρησιµοποίηση
εθνικών αναγνωριστικών σηµάτων ή φορολογικών επισηµάτων
κατά την έννοια της παραγράφου 1, υποχρεούται να τα θέτει
στη διάθεση των εγκεκριµένων αποθηκευτών των άλλων κρατώνµελών.Εντούτοις,κάθεκράτοςµέλοςµπορείναπροβλέπειότιταφορολογικά επισήµατα τίθενται στη διάθεση φορολογικού αντι-προσώπου εγκεκριµένου από τις φορολογικές αρχές αυτού τουκράτους µέλους.
Με τηνεπιφύλαξη τωνδιατάξεων που θεσπίζουν προκειµένου να
εξασφαλίζεται η ορθή εφαρµογή του παρόντος άρθρου και
προκειµένου να προλαµβάνεται οποιαδήποτε φοροδιαφυγή,φοροαποφυγή και κατάχρηση, τα κράτη µέλη φροντίζουν ώστεαυτά τα σήµατα να µη δηµιουργούν εµπόδια στην ελεύθερηκυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο
κατανάλωσης.
3.Τα κατά την έννοια της παραγράφου 1, φορολογικά επισή-
µατα ή αναγνωριστικά σήµατα, ισχύουν µόνο στο κράτος µέλοςπου τα χορήγησε.
Τα κράτη µέλη µπορούν πάντως να προβαίνουν σε αµοιβαία
αναγνώριση αυτών των (επι)σηµάτων.
4.Στην Ιρλανδία, η κατοχή, µεταφορά και χρησιµοποίηση
ορυκτελαίων σε χώρους άλλους από τις κανονικές δεξαµενέςκαυσίµων των οχηµάτων που επιτρέπονται να χρησιµοποιούν
καύσιµα µειωµένου συντελεστή, επιτρέπεται µόνον εφόσον
συµµορφούνται προς τις απαιτήσεις της χώρας αυτής στον τοµέατου έλεγχου και των (επι)σηµάτων.
5.Η ενδοκοινοτική κυκλοφορία των προϊόντων που φέρουν
εθνικό αναγνωριστικό σήµα ή φορολογικό επίσηµα κατά την
έννοια της παραγράφου 1 ενός κράτους µέλους και προορίζονταιγια πώληση εντός του κράτους µέλους αυτού, πραγµατοποιείταιστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, µε την κάλυψη του συνοδευ-τικούεγγράφουπουπροβλέπεταιστοάρθρο18παράγραφοι1και3 ή, ενδεχοµένως, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 5
παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ IV
Επιστροφή
Άρθρο 22
1.Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
και διατίθενται στην κατανάλωση µπορούν, στις ενδεδειγµένες
περιπτώσεις και κατόπιν αιτήσεως επαγγελµατία στα πλαίσιατηςάσκησηςτουεπαγγέλµατοςτου,νααποτελέσουναντικείµενοεπιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης από τις φορολο-γικές αρχές του κράτους µέλους όπου διατίθενται σεκατανάλωση, εφόσον δεν πρόκειται να καταναλωθούν σ 'αυτό το
κράτος µέλος.
Εντούτοις, τα κράτη µέλη µπορούν να µην ανταποκριθούν σε
αυτή την αίτηση επιστροφής εφόσον δεν πληροί τα κριτήριακανονικότητας που θεσπίζουν.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 20
▼M2
▼B
▼B
2.Για την εφαρµογή της παραγράφου 1 εφαρµόζονται οι
ακόλουθες διατάξεις:
α) ο αποστολέας πρέπει να έχει καταθέσει πριν από την
αποστολή των εµπορευµάτων αίτηση επιστροφής στις αρµό-
διες αρχές του κράτους µέλους του και να αποδεικνύει ότι
έχουν εξοφληθεί οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης. Ωστόσο, οιαρµόδιες αρχές δεν µπορούν να αρνηθούν την επιστροφήαπλώς και µόνον επειδή δεν υπεβλήθη το έγγραφο που έχεικαταρτιστεί από τις ίδιες αυτές αρχές και βεβαιώνει την
αρχική πληρωµή ·
β) η κυκλοφορία των εµπορευµάτων που αναφέρεται στο στοι-
χείο α) πραγµατοποιείται ►
M1σύµφωνα µε τις διατάξεις του
Τίτλου ΙΙΙ ◄·
γ) ο αποστολέας υποβάλει στις αρµόδιες αρχές του κράτους
µέλουςτουτοεπιστρεπτέοαντίτυποτουεγγράφου πουαναφέ-ρεται στο ανωτέρω στοιχείο β), δεόντως συµπληρωµένο απότον παραλήπτη, και το οποίο πρέπει να συνοδεύεται απόέγγραφο που να πιστοποιεί την ανάληψη της υποχρέωσηςκαταβολής των φόρων κατανάλωσης στο κράτος µέλος
κατανάλωσης, ή να συνοδεύεται από ειδική ένδειξη µε τις
ακόλουθες πληροφορίες:
—τη διεύθυνση της αρµόδιας φορολογικής αρχής του
κράτους µέλους προορισµού,
—την ηµεροµηνία αποδοχής της δήλωσης από αυτό το
γραφείο καθώς και τον αριθµό αναφοράς ή τον αριθµόδιπλοτύπου της πληρωµής ·
δ) τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φορό κατανάλωσης και
διατίθενται στην κατανάλωση σε κράτος µέλος και, ως εκτούτου, φέρουν φορολογικό επίσηµα ή αναγνωριστικό σήµααυτού του κράτους µέλους, µπορούν να αποτελέσουν αντικεί-
µενο επιστροφής του οφειλόµενου ειδικού φόρου
κατανάλωσης από τις φορολογικές αρχές του κράτους µέλουςπου έχει χορηγήσει αυτά τα φορολογικά επισήµατα ή τααναγνωριστικά σήµατα, εφόσον η καταστροφή αυτών τωνσηµάτων διαπιστωθεί από τις φορολογικές αρχές του κράτουςµέλους που τα έχει χορηγίσει.
3.Στιςπεριπτώσειςπουαναφέρειτο άρθρο7,τοκράτοςµέλος
προέλευσης οφείλει να επιστρέψει τον εισπραχθέντα ειδικό
φόρο κατανάλωσης υπό τη µία και µόνη προϋπόθεση ότι ο ενλόγω φόροςεξοφλήθηκε στοκράτος µέλοςπροορισµού σύµφωναµε τη διαδικασία του άρθρου 7 παράγραφος 5.
Πάντως, τα κράτη µέλη µπορούν να µην ικανοποιήσουν την
αίτησηεπιστροφήςεάνδενανταποκρίνεταιστακριτήριακανονι-κότητας που αυτά ορίζουν.
4.Στις περιπτώσεις που αναφέρει το άρθρο 10, το κράτος
µέλος προέλευσης οφείλει, κατόπιν αιτήσεως του πωλητή, να
επιστρέψει τον εισπραχθέντα ειδικό φόρο κατανάλωσης εφόσονο πωλητής έχει ακολουθήσει τις διαδικασίες του άρθρου 10παράγραφος 3.
Πάντως, τα κράτη µέλη µπορούν να µην ικανοποιήσουν την
αίτησηεπιστροφήςεάνδενανταποκρίνεταιστακριτήριακανονι-κότητας που αυτά ορίζουν.
Στις περιπτώσεις που ο πωλητής είναι εγκεκριµένος αποθη-
κευτής, τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέπουν απλούστερη
διαδικασία επιστροφής.
5.Οι φορολογικές αρχές κάθε κράτους µέλους καθορίζουν τις
διαδικασίες και τις µεθόδους ελέγχου που εφαρµόζονται στιςεπιστροφές που γίνονται στην επικράτειά τους. Τα κράτη µέληφροντίζουν ώστε η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσηςνα µην υπερβαίνει το ποσό που έχει πράγµατι καταβληθεί.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 21
▼B
ΤΙΤΛΟΣ V
Απαλλαγές
Άρθρο 23
1.Τα προϊοντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
απαλλάσσονται από την καταβολή του φόρου εφόσον προορί-ζονται:
—για παράδοση στα πλαίσια διπλωµατικών ή προεξενικών
σχέσεων,
—για διεθνείς οργανισµούς που αναγνωρίζονται από τις αρχές
της χώρας υποδοχής και για τα µέλη των οργανισµών αυτών,εντός των ορίων και σύµφωνα µε τις προϋποθέσεις που καθο-ρίζονται από τις διεθνείς συµβάσεις για την ίδρυσή τους ήαπό τις συµφωνίες για την έδρα τους,
—για τις δυνάµεις κάθε κράτους που συµµετέχει στο Βορειοα-
τλαντικό Σύµφωνο εκτός από τις δυνάµεις του κράτους
µέλους εντός του οποίου είναι απαιτητός ο ειδικός φόρος
κατανάλωσης, και από τις ένοπλες δυνάµεις που αναφέρονταιστο άρθρο 1 της απόφασης 90 /640/ΕΟΚ(
1),εφόσον προορί-
ζονται για χρήση από τις δυνάµεις αυτές ή από το πολιτικόπροσωπικό που τις συνοδεύει ή για τον εφοδιασµό των
λεσχών ή των κυλικείων τους,
—να καταναλωθούν στα πλαίσια συµφωνίας που συνάπτεται µε
τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισµούς εφόσον αυτή ησυµφωνία γίνεται δεκτή ή επιτρέπεται να υπαχθεί σε καθε-στώς απαλλαγής από τον ΦΠΑ.
Οι προαναφερόµενες απαλλαγές εφαρµόζονται κάτω από τις
προϋποθέσειςκαιµέσασταόριαπουκαθορίζονταιαπότοκράτος
µέλος υποδοχής, µέχρις ότου θεσπιστεί ενιαία φορολογική
ρύθµιση. Το δικαίωµα της απαλλαγής µπορεί να χορηγείταισύµφωνα µε διαδικασία επιστροφής των ειδικών φόρωνκατανάλωσης.
1α. Οι ένοπλες δυνάµεις και οργανισµοί που αναφέρονται
στην παράγραφο 1 επιτρέπεται να παραλαµβάνουν προϊόντα απόάλλακράτηµέληυπόκαθεστώςαναστολήςτηςεπιβολήςειδικώνφόρων κατανάλωσης µε την κάλυψη του συνοδευτικού εγγράφουπουαναφέρεταιστοάρθρο18τηςπαρούσαςοδηγίας,υπότονόρο
ότι το εν λόγω έγγραφο συνοδεύεται από πιστοποιητικό απαλ-
λαγής. Η µορφή και το περιεχόµενο του πιστοποιητικούαπαλλαγής καθορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 24.
2.Το Συµβούλιο, αποφασίζοντας µε οµοφωνία µετά από
πρόταση της Επιτροπής, µπορεί να επιτρέψει σε οποιοδήποτε
κράτος µέλος να συνάψει µε τρίτη χώρα ή µε διεθνή οργανισµόσυµφωνία που µπορεί να περιλαµβάνει διατάξεις απαλλαγής απότον ειδικό φόρο κατανάλωσης.
Το κράτος που επιθυµεί να συνάψει τέτοια συµφωνία υποβάλλει
το θέµα στην Επιτροπή και παρέχει όλα τα χρήσιµα στοιχεία
αξιολόγησης.ΗΕπιτροπήενηµερώνειταάλλακράτηµέληεντόςπροθεσµίας ενός µηνός. Η απόφαση του Συµβουλίου θεωρείταιδεδοµένη εάν, εντός προθεσµιας δύο µηνών από τη στιγµή τηςενηµερώσεως αυτής, η υπόθεση δεν έχει συζητηθεί ενώπιον τουΣυµβουλίου.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 22
(1)ΕΕ αριθ. L 349της 13. 12. 1990, σ. 19 .▼M2
▼B
▼B
3.Οι σχετικές µε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης διατά-
ξεις των παρακάτω οδηγιών παύουν να παράγουν αποτελέσµαταστις 31 ∆εκεµβρίου 1992:
—οδηγία 74 /651/ΕΟΚ(
1),
—οδηγία 83 /188/ΕΟΚ(2),
—οδηγία 68 /297/ΕΟΚ(3).
4.Οι σχετικές µε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης διατά-
ξεις της οδηγίας 69 /169/ΕΟΚ(4)παύουν να παράγουν
αποτελέσµατα όσον αφορά τις σχέσεις µεταξύ κρατών µελών.
5.Μέχρι την έκδοση από το Συµβούλιο, που θα αποφασίσει
οµόφωνα και µετά από πρότασης της Επιτροπής, των κοινοτικώνδιατάξεων σχετικά µε τον ανεφοδιασµό των πλοίων και αερο-σκαφών, τα κράτη µέλη µπορούν να διατηρούν σε ισχύ τιςεθνικές διατάξεις τους στον τοµέα αυτόν.
ΤΙΤΛΟΣ VI
Επιτροπή ειδικών φόρων καταναλώσεως
Άρθρο 24
1.Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή, αποκαλούµενη
«Επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης ».
2.Τα µέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρµογή των
άρθρων 5, 7, 15β, 18, 19 και 23 θεσπίζονται µε τη διαδικασία
που προβλέπεται στην παράγραφο 3.
3.Όταν γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρµόζονται τα
άρθρα5και 7 της απόφασης 1999 /468/ΕΚ(5).
Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5παράγραφος 6της
απόφασης 1999 /468/ΕΚ, ορίζεται σε τρεις µήνες.
4.Εκτός από τα µέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2,η
επιτροπή εξετάζει τα θέµατα που θέτει ο πρόεδρος, είτε µε δική
του πρωτοβουλία είτε ύστερα από αίτηση αντιπροσώπου κράτουςµέλους, και τα οποία αφορούν την εφαρµογή των σχετικών µετους ειδικούς φόρους κατανάλωσης κοινοτικών διατάξεων.
5.Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισµό της.
Άρθρο 25
Τα κράτη µέλη και η Επιτροπή εξετάζουν και αξιολογούν την
εφαρµογή των κοινοτικών διατάξεων των σχετικών µε τους ειδι-κούς φόρους κατανάλωσης.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 23
(1)ΕΕ αριθ. L 354της 30. 12. 1974, σ. 6 .Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 88 /663/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 382της 31. 12.
1988, σ. 40 ).
(2)ΕΕ αριθ. L 105της 23. 4. 1983, σ. 64 .Οδηγία που τροποποιήθηκε από
την οδηγία 89 /604/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 348της 29. 11. 1989, σ. 28 ).
(3)ΕΕ αριθ. L 175της 25. 7. 1968, σ. 15 .Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 85 /347/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 183της 16. 7.
1985, σ. 22 ).
(4)ΕΕαριθ. L 135της4.6.1969,σ.6 .Οδηγίαπουτροποποιήθηκετελευ-
ταίααπότηνοδηγία91 /191/ΕΟΚ(ΕΕαριθ. L9 4της16.4.1991,σ.24 ).
(5) EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23.▼M6
▼B
▼B
ΤΙΤΛΟΣ VII
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 26
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, η ∆ανία και η Φινλανδία,
επιτρέπεται να εφαρµόζουν, έως τις 31 ∆εκεµβρίου 2003, τοειδικό καθεστώς που ορίζεται στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο της
παρούσας παραγράφου σε ορισµένα οινοπνευµατώδη ποτά και
προϊόντα καπνού τα οποία τα εισάγουν στην επικράτειά τουςιδιώτες για προσωπική τους χρήση.
Από την 1η Ιανουαρίου 1997, η ∆ανία και η Φινλανδία επιτρέ-
πεται να συνεχίσουν την εφαρµογή των περιορισµών πουεφάρµοζαν έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1996 όσον αφορά την
ποσότητα αγαθών τα οποία µπορούν να εισαχθούν στην
επικράτειά τους χωρίς να απαιτείται η καταβολή επιπλέονειδικών φόρων κατανάλωσης. Τα προαναφερθέντα κράτη µέληκαταργούν προοδευτικά τους περιορισµούς αυτούς. ►
M5Η
Φινλανδία θα αυξήσει τους ποσοτικούς περιορισµούς για τη
µπίρα σε τουλάχιστον 24 λίτρα από την έναρξη ισχύος της
φινλανδικής νοµοθεσίας για την εφαρµογή του άρθρου 5παράγραφος 9 της οδηγίας 69 /169/ΕΟΚ, σε τουλάχιστον 32 λίτρα
απότην1ηΙανουαρίου2001καισετουλάχιστον64λίτρααπότην1η Ιανουαρίου 2003. ◄
Όταν τα αγαθά αυτάεισάγονται από πρόσωπα που διαµένουν σην
επικράτειά τους, η ∆ανία και η Φινλανδία επιτρέπεται να περιο-
ρίζουν την ατελή εισαγωγή σε άτοµα που διέµειναν εκτός τηςεπικράτειάςτουςγιαχρονικόδιάστηµαµεγαλύτεροτων24ωρών.
2.Πριν από τις 30 Ιουνίου 2000, η Επιτροπή διαβιβάζει
έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συµβούλιο σχετικά
µε την εφαρµογή της παραγράφου 1.
3.Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, επιτρέπεται στη Σουηδία
να εφαρµόζει τους περιορισµούς που αναφέρονται στο
παράρτηµα, στα αλκοολούχα ποτά και τα προϊόντα καπνού.
Ηάδειααφοράτηνποσότητααλκοολούχωνποτώνκαιπροϊόντων
καπνούταοποίαµπορούνναεισαχθούνστοέδαφοςτηςΣουηδίαςαπό ιδιώτες για προσωπική τους χρήση, χωρίς την καταβολήεπιπλέον ειδικών φόρων κατανάλωσης.
Εφαρµόζεται µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 2003.
4.Η ∆ανία, η Φινλανδία και η Σουηδία δύνανται να εισπράτ-
τουν ειδικούς φόρους κατανάλωσης και να προβαίνουν στουςαναγκαίους ελέγχους όσον αφορά τα προϊόντα που καλύπτονται
από το άρθρο αυτό.
Άρθρο 26α
Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης,
τα οποία τελούν πριν την 1η Ιανουρίου 1993 υπό καθεστώς
αναστολής διαφορετικό από το οριζόµενο στο άρθρο 5
παράγραφος 2 και στο άρθρο 18 παράγραφος 1, και για τα οποίαδεν έχει γίνει εκκαθάριση του καθεστώτος αυτού, θεωρείται ότιβρίσκονται υπό καθεστώς αναστολής της επιβολής των ειδικώνφόρων κατανάλωσης µετά την ηµεροµηνία αυτή.
Όταν η αναφερόµενη στο πρώτο εδάφιο κατάσταση συνεπάγεται
καθεστώς αναστολής εσωτερικής κοινοτικής διαµετακόµισης, οιδιατάξεις που ίσχυαν τη στιγµή κατά την οποία τα προϊόντατέθηκανυπότοκαθεστώςαυτόεφαρµόζονταικαθόλητηδιάρκειατης παραµονής των προϊόντων στο εν λόγω καθεστώς. Ηδιάρκεια προσδιορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις αυτές.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 24
▼M3
▼M4
▼M3
▼M1
▼M1
Όταν η εν λόγω κατάσταση συνεπάγεται εθνικό καθεστώς
αναστολής, τα κράτη µέλη προσδιορίζουν τους όρους και τιςδιατυπώσεις που θ 'απαιτούνται µετά την 1η Ιανουαρίου 1993 για
την εκκαθάριση αυτού του καθεστώτος αναστολής.
Άρθρο 27
Πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, το Συµβούλιο, αποφασίζοντας
οµόφωνακαιβασιζόµενοσεέκθεσητηςΕπιτροπής,επανεξετάζειτις διατάξεις των άρθρων 7 έως 10 και, ύστερα από πρόταση τηςΕπιτροπής και αφού ζητήσει τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινο-
βουλίου, θεσπίζει ενδεχοµένως τις αναγκαίες τροποποιήσεις.
Άρθρο 28
Κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου που λήγει στις 30
Ιουνίου 1999, εφαρµόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:
1.Τα κράτη µέλη µπορούν να απαλλάσσουν από το φόρο τα
προϊόντα που διατίθενται από πρατήρια και τα οποία µεταφέ-ρονται στις προσωπικές αποσκευές των ταξιδιωτών πουµεταβαίνουν σε άλλο κράτος µέλος µε ενδοκοινοτικό πλου ή
πτήση.
Κατά την έννοια της παρούσας διάταξης, νοούνται ως:
α)πρατήριο :κάθε κατάστηµα που βρίσκεται µέσα στο χώρο
ενός αερολιµένα ή λιµένα και το οποίο ανταποκρίνεταιστις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις αρµόδιεςδηµόσιες αρχές, κατ 'εφαρµογήν ιδίως του σηµείου 3 του
παρόντος άρθρου ·
β)ταξιδιώτης που µεταβαίνει σε άλλο κράτος µέλος :κάθε ταξι-
διώτης κάτοχος αεροπορικού ή εισιτηρίου θαλάσσιας
διαδροµής στο οποίο ως άµεσος προορισµός αναφέρεται
αερολιµένας ή λιµένας άλλου κράτους µέλους ·
γ)ενδοκοινοτικός θαλάσσιος πλους ή ενδοκοινοτική πτήση :κάθε
µεταφορά, αεροπορική ή δια θαλάσσης, που αρχίζει στοεσωτερικό ενός κράτους µέλους και της οποίας ο πραγµα-τικός τόπος προορισµού βρίσκεται στο εσωτερικό άλλουκράτους µέλους.
Εξοµοιώνονται προς τα προϊόντα που διατίθενται στα
πρατήρια, τα προϊόντα που διατίθενται µέσα στα αεροσκάφηήσταπλοίακατάτηδιάρκειαενδοκοινοτικήςµεταφοράςταξι-
διωτών.
Η παρούσα απαλλαγή ισχύει επίσης για τα προϊόντα που
διατίθενται σε πρατήρια που βρίσκονται εντός ενός από τους
δύο σταθµούς της σήραγγας της Μάγχης, για τους ταξιδιώτεςκατόχους εισιτηρίου που ισχύει για τη µεταφορά µεταξύ τωνδύο αυτών σταθµών.
2.Το ευεργέτηµα της απαλλαγής που προβλέπεται στο σηµείο 1
ισχύει µόνο για τα προϊόντα των οποίων οι ποσότητες δενυπερβαίνουν, κατ 'άτοµο και κατά ταξίδι, τα όρια που προβλέ-
πονται από τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις για τις
µετακινήσεις ταξιδιωτών µεταξύ τρίτων χωρών και της
Κοινότητας.
3.Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα για να εξασφα-
λίσουν την ορθή και απρόσκοπτη εφαρµογή των απαλλαγώνπου προβλέπονται στον παρόν άρθρο και για να αποτρέψουνοποιαδήποτε απάτη, φοροδιαφυγή και κατάχρηση.
Άρθρο 29
1.Τα κράτη µέλη µπορούν να απαλλάσσουν τους µικρούς
οινοπαραγωγούς από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στουςτίτλους ΙΙ και ΙΙΙ καθώς και από τις άλλες υποχρεώσεις τιςσχετικές µε την κυκλοφορία και τον έλεγχο. Όταν οι µικροπα-ραγωγοί αυτοί διενεργούν ενδοκοινοτικές πράξεις, ενηµερώνουν1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 25
▼B
▼B
τιςαρµόδιεςαρχέςτουςκαιτηρούντιςυποχρεώσειςπουορίζειο
κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 986 /89της Επιτροπής (1),ιδίως όσον
αφορά το βιβλίο εξόδου και το συνοδευτικό έγγραφο.
Ως µικροί οινοπαραγωγοί νοούνται αυτοί που παράγουν κατά
µέσο όρο κάτω των 1 000 hlοίνου το χρόνο.
2.Οι φορολογικές αρχές του κράτους µέλους προορισµού
ενηµερώνονται από τον παραλήπτη σχετικά µε τις πραγµατοποι-ηθείσες παραλαβές οίνου, µε το έγγραφο που αναφέρεται στοσηµείο 1 ανωτέρω ή µε παραποµπή σε αυτό.
3.Τα κράτη µέλη λαµβάνουν διµερώς τα αναγκαία µέτρα για
την εισαγωγή δειγµατοληπτικών ελέγχων οι οποίοι θα διενερ-γούνται ενδεχοµένως µε µηχανοργανωµένες διαδικασίες.
Άρθρο 30
Η οδηγία 77 /799/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:
1.ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο:
«Οδηγία του Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµβρίου 1977 σχετικά
µε την αµοιβαία συνδροµή των αρµόδιων αρχών των κρατών
µελών στον τοµέα της άµεσης και της έµµεσης φορολογίας »·
2.στο άρθρο 1:
α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
«1.Οιαρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών ανταλλάσσουν,
σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία, κάθε πληροφορία πουενδέχεται να τους επιτρέψει τον ορθό προσδιορισµό τωνφόρων εισοδήµατος και περιουσίας καθώς και κάθε πληρο-
φορία σχετικά µε τη βεβαίωση των ακόλουθων έµµεσων
φόρων:
—φόρων επί της προστιθέµενης αξίας,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των ορυκτελαίων,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί του οινοπνεύµατος και
των αλκοολούχων ποτών,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιη-
µένων καπνών »·
β) η παράγραφος 5 αντικαθίσταται ως εξής, όσον αφορά τη
∆ανία, την Ελλάδα το Ηνωµένο Βασίλειο και την Πορτο-γαλία:
«Στη ∆ανία:
— Skatteministeren, ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπός του. »
«Στην Ελλάδα:
—Υπουργός Οικονοµικών ή εξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπός του. »
«Στο Ηνωµένο Βασίλειο:
— The Commissioners of Customs and Excise ή εξουσιοδοτη-
µένος εκπρόσωπός τους, για τις πληροφορίες πουαπαιτούνται για τους σκοπούς του φόρου προστιθέµενης
αξίας και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης,
— The Commissioners of Inland Revenue ήεξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπός του για κάθε άλλη πληροφορία. »
«Στην Πορτογαλία:
— O Ministro das Finanças ή εξουσιοδοτηµένος εκπρόσωπός
του.»1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 26
(1)ΕΕ αριθ. L 106της 18. 4. 1989, σ. 1 .Κανονισµός που τροποποιήθηκε
τελευταία από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 592 /91 (ΕΕ αριθ. L6 6της
13. 3. 1991, σ. 13 ).
▼M1
Άρθρο 30α
Η οδηγία 76 /308/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:
1.Ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο:
«Οδηγία του Συµβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976 περί της
αµοιβαίας συνδροµής για την είσπραξη απαιτήσεων πουπροκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν µέρος τουσυστήµατος χρηµατοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού ΓεωργικούΤαµείου Προσανατολισµού και Εγγυήσεων καθώς και απόγεωργικές εισφορές και τελωνειακούς δασµούς και από το
φόρο προστιθέµενης αξίας και ορισµένους ειδικούς φόρους
κατανάλωσης. »,
2.στο άρθρο 2:
α) το στοιχείο «ε)»γίνεται«στ)»,
β) το ακόλουθο στοιχείο «ε)»προστίθεται µετά το στοιχείο
«δ)»:
«ε) τους ακόλουθους ειδικούς φόρους κατανάλωσης:
—ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιη-
µένων καπνών,
—ειδικό φόρο κατανάλωσης επί του οινοπνεύµατος
και των αλκοολούχων ποτών,
—ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών ».
Άρθρο 31
1.Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νοµοθετικές,
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συµµορφωθούνπρος την παρούσα οδηγία την 1η Ιανουαρίου 1993.
Ωστόσο, όσον αφορά το άρθρο 9 παράγραφος 3, το Βασίλειο της
∆ανίας εξουσιοδοτείται να θέσει σε ισχύ τις νοµοθετικές, κανο-νιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συµµορφωθεί µε τη
διάταξη αυτή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 1993.
Κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη µέλη, οι διατάξεις αυτές
περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται απόπαρόµοιααναφοράκατάτηνεπίσηµηδηµοσίευσήτους.Οτρόποςαυτής της αναφοράς ορίζεται από τα κράτη µέλη.
2.Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις βασικές
διατάξεις εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν προκειµένου νασυµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 32
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 27
▼B
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Άρθρο 26 παράγραφος 3
Ποσότητααλκοολούχωνποτώνκαιπροϊόντωνκαπνούταοποίαµπορούννα
εισαχθούν στο έδαφος της Σουηδίας από ιδιώτες για προσωπική τους
χρήση χωρίς την καταβολή επιπλέον ειδικών φόρων κατανάλωσης
Αλκοολούχα ποτά
Από την
1η Ιουλίου
2000Από την
1η Ιανουα-
ρίου 2001Από την
1η Ιανουα-
ρίου 2002Απότην1η
Ιανουαρίου
2003
Οινοπευµατώδη 1l 1l 2l 5l
Ενδιάµεσα προϊόντα 3l 3l 3l 3l
Οίνοι (στους οποίους
περιλαµβάνονται οι
αφρώδεις οίνοι)20 l 26 l 26 l 52 l
Μπίρα 24 l 32 l 32 l 64 l
Προϊόντα καπνού
Από την 1η Ιουλίου 2000
Τσιγάρα ή 400τεµάχια
πουράκια ή 200τεµάχια
πούρα ή 100τεµάχια
καπνός για κάπνισµα 550 g1992L0012 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 28