1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1251 /1999ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 17ης Μαΐου 1999
για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισµένων αροτραίων καλλιεργειών
(ΕΕ L 160της 26.6.1999, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ)αριθ.2704 /1999τουΣυµβουλίουτης14ης∆εκεµ-
βρίου 1999L 327 12 21.12.1999
►M2Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1672 /2000του Συµβουλίου της 27ης
Ιουλίου 2000L 193 13 29.7.2000
►M3Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1038 /2001του Συµβουλίου της 22ας Μαΐου
2001L 145 16 31.5.2001
►M4Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1782 /2003του Συµβουλίου της 29ης
Σεπτεµβρίου 2003L 270 1 21.10.2003
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής ∆ηµοκρατίας,
της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της∆ηµοκρατίας της Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας καιτηςΣλοβακικής∆ηµοκρατίαςκαιτωνπροσαρµογώντωνΣυνθηκών
επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή ΈνωσηL 236 33 23.9.2003
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1251 /1999ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 17ης Μαΐου 1999
για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισµένων
αροτραίων καλλιεργειών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και
ιδίως τα άρθρα 36και 37,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
τη γνώµη της Επιτροπής των Περιφερειών (4),
τη γνώµη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (5),
Εκτιµώντας:
(1)ότι η κοινή γεωργική πολιτική αποσκοπεί στην επίτευξη
των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 33της συνθήκης,
λαµβάνοντας υπόψη την κατάσταση στην αγορά ·
(2)ότι, για τη διασφάλιση της καλύτερης εξισορρόπησης της
αγοράς, θεσπίστηκε νέο καθεστώς στήριξης µε τον κανο-νισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92του Συµβουλίου, της 30ής
Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των
παραγωγών ορισµένων αροτραίων καλλιεργειών (
6)·
(3)ότι,µετάτηµεταρρύθµισητηςκοινήςγεωργικήςπολιτικής
του 1992, έχει επέλθει σηµαντική βελτίωση στην ισορ-
ροπία των αγορών ·
(4)ότι η προσωρινή παύση καλλιέργειας που θεσπίστηκε το
1992, υπό το καθεστώς στήριξης των παραγωγών
ορισµένων αροτραίων καλλιεργειών, πέραν της µείωσης
των τιµών παρέµβασης συνέβαλε στο να τηρηθεί ηπαραγωγή υπό έλεγχο, ενώ η αύξηση της ανταγωνιστι-κότητας των τιµών επέτρεψε τη διάθεση σηµαντικώνπρόσθετων ποσοτήτων σιτηρών στην εγχώρια αγορά,
κυρίως για ζωοτροφές ·
(5)ότι πρέπει να συνεχισθεί η στήριξη βάσει του καθεστώτος
που θεσπίστηκε το 1992, λαµβάνοντας εντούτοις υπόψη τιςεξελίξεις στην αγορά και την κτηθείσα εµπειρία από την
εφαρµογή του ισχύοντος καθεστώτος ·
(6)ότι τα κράτη µέλη µπορούν, υπό ορισµένες προϋποθέσεις,
νακαταστήσουντοχόρτοενσίρωσηςεπιλέξιµογιαενισχύ-σεις δυνάµει του παρόντος καθεστώτος ·
(7)ότι η µεταρρύθµιση του καθεστώτος πρέπει να λάβει
υπόψη τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας ·
(8)ότι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη της ισορροπίας
της αγοράς είναι να προσεγγίσουν οι κοινοτικές τιµέςσιτηρών τις τιµές της παγκόσµιας αγοράς και να προβλε-φθεί η χορήγηση ενισχύσεων βάσει της έκτασης,ανεξαρτήτως καλλιέργειας ·1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 2
(1)ΕΕ C 170της 4.6.1998, σ. 4 .
(2)Γνώµη που διατυπώθηκε στις 6 Μαΐου 1999 (δεν έχει ακόµα δηµο-
σιευθεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα).
(3)ΕΕ C 284της 14.9.1998, σ. 55 .
(4)ΕΕ C9 3της 6.4.1999, σ. 1 .
(5)ΕΕ C 401της 22.12.1998, σ. 3 .
(6)ΕΕ L 181της 1.7.1992, σ. 12 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1624/98 (ΕΕ L 210της 28.7.1998,
σ. 3 ).
▼B
(9)ότι οι ενισχύσεις βάσει της έκτασης πρέπει να αναθεω-
ρούνται εάν οι συνθήκες της αγοράς διαφέρουν από τις
επί του παρόντος προβλεπόµενες ·
(10)ότι η επιλέξιµη έκταση θα πρέπει να περιορισθεί στις
εκτάσεις που προορίζονται για αροτραίες καλλιέργειες ήστιςεκτάσειςγιατιςοποίεςχορηγήθηκανκρατικέςενισχύ-
σεις για προσωρινή παύση καλλιέργειας στο παρελθόν ·
(11)ότι όταν το άθροισµα των εκτάσεων, για το οποίο υποβάλ-
λονται αιτήσεις ενισχύσεων δυνάµει του καθεστώτος,υπερβαίνει τη βασική έκταση, πρέπει να προβλέπεται
µείωση της ανά εκµετάλλευση επιλέξιµης έκτασης για να
εξασφαλίζεται η ισορροπία της αγοράς ·
(12)ότι τα κράτη µέλη µπορούν να εφαρµόζουν µία ή περισσό-
τερες εθνικές βασικές εκτάσεις ·ότι θεωρείται ορθό τα
κράτηµέληπουεπιλέγουντη δυνατότητααυτή ναµπορούν
να υποδιαιρούν κάθε εθνική βασική έκταση σε βασικές
υποεκτάσεις ·ότι, σε περίπτωση που γίνεται υπέρβαση της
εθνικής βασικής έκτασης, θα πρέπει να επιτρέπεται στοενδιαφεροµένο κράτος µέλος να συγκεντρώνει την εφαρ-µογή των µέτρων συνολικά ή εν µέρει στις εκτάσεις στιςοποίες διαπιστώνεται αυτή η υπέρβαση ·
(13)ότι οι ενισχύσεις βάσει της έκτασης πρέπει να αντικατοπ-
τρίζουν τα ειδικά διαρθρωτικά χαρακτηριστικά πουεπηρεάζουν τις αποδόσεις ·ότι η κατάρτιση σχεδίου διαί-
ρεσης σε περιφέρειες, βασιζόµενου σε αντικειµενικά
κριτήρια,πρέπεινααποτελέσειµέληµατωνκρατώνµελών ·
ότι τα σχέδια αυτά πρέπει να αντιστοιχούν στις µέσεςαποδόσεις στην κάθε περιφέρεια για µια δεδοµένηπερίοδο, λαµβανοµένων υπόψη ενδεχοµένων διαρθρωτικώνδιαφορών µεταξύ των περιφερειών παραγωγής ·ότι πρέπει
να προβλεφθεί ειδική διαδικασία εξέτασης των σχεδίων
αυτών σε κοινοτικό επίπεδο ·
(14)ότι πρέπει να επιτρέπεται η διαφοροποίηση µεταξύ
αρδευοµένων και µη αρδευοµένων εκτάσεων, υπό τηνπροϋπόθεση ότι θεσπίζεται χωριστή βασική έκταση για
αρδευόµενες καλλιέργειες και δεν αυξάνεται η συνολική
βασική έκταση ·
(15)ότι ο αραβόσιτος έχει διαφορετική απόδοση που τον
διακρίνει από άλλα σιτηρά και, συνεπώς, ενδέχεται ναδικαιολογεί χωριστή αντιµετώπιση ·
(16)ότι, για τον υπολογισµό της ενίσχυσης βάσει της έκτασης,
πρέπειναπολλαπλασιάζεταιέναβασικόποσόανάτόνοεπίτη µέση απόδοση σε σιτηρά η οποία προσδιορίζεται γιατην συγκεκριµένη περιφέρεια ·ότι όταν καθορίζονται
διαφορετικές αποδόσεις για τον αραβόσιτο και τα άλλα
σιτηρά, θα πρέπει επίσης να καθορίζονται και χωριστές
βασικές εκτάσεις για τον αραβόσιτο ·
(17)ότι πρέπει να καθοριστεί ενιαίο βασικό ποσό για τις
αροτραίες καλλιέργειες ·ότι πρέπει να αυξηθούν τα βασικά
ποσά ανά τόνο, ώστε να ληφθεί υπόψη η σταδιακή µείωση
των τιµών παρέµβασης για τα σιτηρά ·ότι πρέπει να
θεσπιθεί ειδική ενίσχυση για τις πρωτεϊνούχες καλλιέρ-γειες για να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τουςέναντι των σιτηρών ·
(18)ότι,στηνπερίπτωσηµιαςτελικήµείωσηςτωντιµώνπαρέµ-
βασης, το βασικό ποσό αυξάνεται µε εφαρµογή του ίδιουαντισταθµιστικούποσοστούµεεκείνοπουχρησιµοποιείταιγια τις περιόδους εµπορίας 2000 /2001και 2001 /2002·
(19)ότι πρέπει να θεσπισθεί ειδικό καθεστώς για τον σκληρό
σίτο για να εξασφαλισθεί επαρκές επίπεδο παραγωγής γιατηντροφοδοσίατωνβιοµηχανιών,διατηρώνταςταυτόχροναυπό έλεγχο τις δηµοσιονοµικές δαπάνες ·ότι ο στόχος
αυτός πρέπει να επιτευχθεί εισάγοντας συµπληρωµατικήενίσχυση, η οποία σε κάθε εµπλεκόµενο κράτος µέλος1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 3
▼B
περιορίζεται σε µια µέγιστη έκταση για τον σκληρό σίτο ·
ότι η οποιαδήποτε υπέρβαση των εκτάσεων αυτών πρέπεινα οδηγεί σε προσαρµογή επί των αιτήσεων που έχουν
υποβληθεί ·
(20)ότι,επιπλέον,σεµερικάκράτηµέλη,ηπαραγωγήσκληρού
σίτου έχει καθιερωθεί και σε περιφέρειες εκτός των παρα-
δοσιακών περιοχών ·ότι είναι επιθυµητό να διασφαλισθεί
ένα ορισµένο επίπεδο παραγωγής, στις περιφέρειες αυτέςµέσω της χορήγησης ειδικής ενίσχυσης ·
(21)ότι, για να τύχουν ενισχύσεων βάσει της έκτασης, οι
παραγωγοί πρέπει να προβούν σε προσωρινή παύση τηςκαλλιέργειας ενός προκαθορισµένου ποσοστού τωναρόσιµων γαιών τους ·ότι οι εκτάσεις στις οποίες εφαρµό-
ζεταιηπροσωρινήπαύσηκαλλιέργειαςδύνανταιεπίσηςνα
χρησιµοποιηθούν για την παραγωγή άλλων προϊόντων
πλην προϊόντων διατροφής, υπό τον όρο να δύνανται ναεφαρµοσθούν αποτελεσµατικά συστήµατα ελέγχου ·
(22)ότι,σύµφωναµετηνκατάστασηπουεπικρατείστηναγορά,
η υποχρέωση για προσωρινή παύση καλλιέργειας θαπρέπει να µειωθεί στο 10 %της έκτασης για την περίοδο
2000 -2006·ότι το ποσοστό αυτό πρέπει να επανεξετάζεται
ώστε να λαµβάνονται υπόψη οι εξελίξεις της παραγωγής
και της αγοράς ·
(23)ότι η υποχρέωση για την προσωρινή παύση της καλλιέρ-
γειας γαιών θα πρέπει να τυγχάνει εύλογης αντιστάθµισης ·
ότι η αντιστάθµιση θα πρέπει να είναι ισοδύναµη προς την
ενίσχυση βάσει της έκτασης για τα σιτηρά ·
(24)ότι δεν πρέπει να επιβάλλεται υποχρέωση παύσης της
καλλιέργειας γαιών σε µικροπαραγωγούς των οποίων οι
αιτήσεις για ενίσχυση βάσει της έκτασης δεν υπερβαίνουνέναορισµένοεπίπεδο ·ότιπρέπεινακαθορισθείτοεπίπεδο
αυτό ·
(25)ότι για την εθελοντική προσωρινή παύση καλλιέργειας θα
πρέπει να χορηγούνται στους παραγωγούς ενισχύσειςυποχρεωτικής παύσης καλλιέργειας για εκτάσεις πουαποσύρονται επιπροσθέτως ·ότι τα κράτη µέλη θα πρέπει
να ορίσουν ανώτατο όριο έκτασης ·
(26)ότι οι ενισχύσεις βάσει της έκτασης πρέπει να καταβάλ-
λονται µία φορά το χρόνο για µία συγκεκριµένη έκταση ·
ότι δεν είναι επιλέξιµες για την ενίσχυση εκτάσεις οι
οποίες, αµέσως πριν τεθεί σε ισχύ το καθεστώς που θεσπί-ζεται από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1765/92,δεν
εκαλλιεργούντο ·ότι, για να ληφθούν υπόψη ορισµένες
ειδικές καταστάσεις, υπό τις οποίες η παρούσα διάταξηείναι υπέρ το δέον περιοριστική, είναι απαραίτητο να
επιτραπούν ορισµένες παρεκκλίσεις, υπό τη διαχείριση
των κρατών µελών ·
(27)ότι είναι απαραίτητο να καθορισθούν ορισµένες προϋποθέ-
σειςσχετικάµετηνυποβολήαιτήσεωνγιαενίσχυσηβάσει
τηςέκτασης και ναδιευκρινιστείη ηµεροµηνία καταβολήςτων εν λόγω πληρωµών στους παραγωγούς ·
(28)ότι οι ηµεροµηνίες καταβολής των ενισχύσεων πρέπει να
καθορίζονται ώστε να εξασφαλίζεται η οµαλή κατανοµήτων πωλήσεων των προϊόντων αροτραίων καλλιεργειώνκατά τη διάρκεια της περιόδου εµπορίας ·
(29)ότι οι ηµεροµηνίες σποράς πρέπει να προσαρµόζονται στις
φυσικές συνθήκες που επικρατούν στις διάφορες περιοχέςπαραγωγής ·
(30)ότι είναι απαραίτητο να προβλεφθούν µεταβατικές διατά-
ξεις για την κατάργηση των ειδικών ενισχύσεων γιαελαιοσπόρους από την περίοδο εµπορίας 2002 /2003και
εξής ·ότι ορισµένες από τις υφιστάµενες διατάξεις στον1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 4
▼B
τοµέα αυτόν πρέπει να διατηρηθούν, λαµβανοµένων υπόψη
των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας ·
(31)ότιοιδαπάνεςστιςοποίεςπροβαίνουντακράτηµέληλόγω
των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρµογή τουπαρόντος κανονισµού, πρέπει να χρηµατοδοτηθούν απότην Κοινότητα σύµφωνα µε τα άρθρα 1και 2 του κανονι-
σµού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συµβουλίου, της 17ης
Μαΐου 1999, για τη χρηµατοδότηση της κοινής γεωργικής
πολιτικής (
1)
(32)ότι είναι απαραίτητο να προβλεφθούν µέτρα µεταβατικού
χαρακτήρα και να παρασχεθεί δυνατότητα στην Επιτροπή
να εγκρίνει, εφόσον παραστεί ανάγκη, συµπληρωµατικά
µεταβατικά µέτρα ·
(33)ότι οι προσαρµογές του καθεστώτος στήριξης των
παραγωγών ορισµένων αροτραίων καλλιεργειών πρέπει να
αρχίσουν να εφαρµόζονται από την περίοδο εµπορίας
2000 /2001και µετά ·
(34)ότι, ενόψει των επερχοµένων προσαρµογών στο ισχύον
καθεστώς στήριξης και των προηγουµένων τροποποιήσεώντου, πρέπει, για λόγους σαφήνειας, να αντικατασταθεί ο
κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92από νέο κανονισµό,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1.Ο παρών κανονισµός θεσπίζει καθεστώς ενισχύσεων βάσει
της έκτασης για τους παραγωγούς αροτραίων καλλιεργειών.
2.Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού:
—η περίοδος εµπορίας καλύπτει την περίοδο από 1ης Ιουλίου
έως 30 Ιουνίου,
—ως «αροτραίες καλλιέργειες »νοούνται οι καλλιέργειες που
απαριθµούνται στο παράρτηµα I.
3.Σε περίπτωση που ο αραβόσιτος δεν είναι παραδοσιακή
καλλιέργεια, τα κράτη µέλη δύνανται να καταστήσουν το χόρτοενσίρωσης επιλέξιµο για τις ενισχύσεις βάσει της έκτασηςαροτραίας καλλιέργειας υπό τις αυτές συνθήκες που ισχύουν καιγια τις αροτραίες καλλιέργειες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Άρθρο 2
1.Οι κοινοτικοί παραγωγοί αροτραίων καλλιεργειών δύνανται
να ζητήσουντηχορήγηση ενίσχυσης βάσειτης έκτασης, υπό τις
προϋποθέσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισµό.
2.Ηενίσχυσηβάσειτηςέκτασηςκαθορίζεταιανάεκτάριοκαι
διαµορφώνεται ανάλογα µε την περιφέρεια. Η ενίσχυση βάσει
της έκτασης χορηγείται για εκτάσεις αροτραίων καλλιεργειών ήγια εκτάσεις υπό το καθεστώς προσωρινής παύσης καλλιέργειαςσύµφωνα µε το άρθρο 6,οι οποίες δεν υπερβαίνουν την περιφε-
ρειακή βασική έκταση. Τούτο υπολογίζεται ως ο µέσος όρος
εκταρίων µιας περιφέρειας που, κατά το 1989, 1990 και 1991,
χρησιµοποιήθηκαν για αροτραίες καλλιέργειες και, ενδεχο-µένως, που είχαν τεθεί σε αγρανάπαυση σύµφωνα µε ένακαθεστώς κρατικών ενισχύσεων. Ως περιφέρεια υπό την έννοιααυτή νοείται ένα κράτος µέλος ή µια περιφέρεια ενός κράτουςµέλους, κατ 'επιλογή του συγκεκριµένου κράτους µέλους.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 5
(1)Βλέπε σ. 103της παρούσας Επίσηµης Εφηµερίδας.
▼A1
Για την Τσεχική ∆ηµοκρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη
Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία,τη Σλοβενία και τη Σλοβακία, οι περιφερειακές βασικές
εκτάσεις ορίζονται ως ο µέσος αριθµός εκταρίων σε µία περιοχή
η οποία προορίζεται για αροτραίες καλλιέργειες κατά τηδιάρκεια τριών συνεχόµενων ετών εντός της περιόδου 1997 -
2001.Το σύνολο των περιφερειακών βασικών εκτάσεων για
κάθε ένα από τα εν λόγω κράτη µέλη δεν υπερβαίνει τις βασικές
εκτάσεις που αναφέρονται στο Παράρτηµα VI.
3.Οιπαραγωγοίπουυποβάλλουναίτησηγιατηχορήγησηενί-
σχυσης βάσει της έκτασης, υποχρεούνται να προβούν σεπροσωρινή παύση της καλλιέργειας τµήµατος των γαιών της
εκµετάλλευσής τους έναντι αντιστάθµισης.
4.Όταντοάθροισµατωνεκτάσεωνγιατοοποίουποβάλλονται
αιτήσεις ενισχύσεων δυνάµει του καθεστώτος αροτραίων
καλλιεργειών, συµπεριλαµβανοµένης της προσωρινής παύσης
καλλιέργειαςγαιώνπουπροβλέπεταισεαυτότοκαθεστώς,υπερ-βαίνειτηβασικήέκταση,ηανάεκµετάλλευσηεπιλέξιµηέκτασηµειώνεται αναλογικά για όλες τις ενισχύσεις που χορηγούνταιδυνάµει του παρόντος κεφαλαίου στην εν λόγω περιφέρεια κατάτη διάρκεια της συγκεκριµένης περιόδου εµπορίας.
Όταν για µια έκταση δεν έχει ζητηθεί ενίσχυση δυνάµει του
παρόντος κανονισµού αλλά χρησιµοποιείται για να δικαιολογ-ηθεί αίτηση ενίσχυσης δυνάµει του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1254/
1999του Συµβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώ-
σεως αγοράς στον τοµέα του βοείου κρέατος (
1),η έκταση αυτή
λαµβάνεται υπόψη για τον υπολογισµό των εκτάσεων για τιςοποίες έχει υποβληθεί αίτηση ενίσχυσης.
5.Σε περίπτωση που κράτος µέλος καθιστά τον χόρτο
ενσίρωσης επιλέξιµο για ενισχύσεις βάσει της έκτασηςαροτραίας καλλιέργειας, καθορίζεται χωριστή βασική έκταση.Εάν η βασική έκταση για αροτραία καλλιέργεια ή χόρτοενσίρωσης δεν καλυφθεί εντός δεδοµένης περιόδου εµπορίας, το
υπόλοιπο των εκταρίων διατίθεται για την ίδια περίοδο εµπορίας
στην αντίστοιχη βασική έκταση.
6.Σε περίπτωση που ένα κράτος µέλος επιλέγει τον καθο-
ρισµό µιας ή περισσοτέρων εθνικών βασικών εκτάσεων, δύναται
να υποδιαιρεί καθε εθνική βασική έκταση σε υποεκτάσειςσύµφωνα µε αντικειµενικά κριτήρια που καθορίζει.
Χάριν εφαρµογής της παρούσας παραγράφου, οι βασικές
εκτάσεις «Secano»και «Regadío»θεωρούνται εθνικές βασικές
εκτάσεις.
Σε περίπτωση υπέρβασης εθνικής βασικής έκτασης, το ενδιαφε-
ρόµενο κράτος µέλος δύναται, σύµφωνα µε αντικειµενικάκριτήρια, να συγκεντρώσει το µέτρο που εφαρµόζεται δυνάµειτης παραγράφου 4,είτε συνολικά είτε εν µέρει, στις βασικές
υποεκτάσεις στις οποίες διαπιστώθηκε η υπέρβαση.
Τα κράτη µέλη που αποφάσισαν να κάνουν χρήση των δυνατο-
τήτων που προβλέπονται στην προκείµενη παράγραφο,κοινοποιούν έως τις 15 Σεπτεµβρίου στους παραγωγούς και στηνΕπιτροπή τις επιλογές τους και τους λεπτοµερείς κανόνες εφαρ-
µογής τους.
Άρθρο 3
1.Για τον καθορισµό των µέσων αποδόσεων που χρησιµο-
ποιούνται για τον υπολογισµό της ενίσχυσης βάσει τηςέκτασης, το κάθε κράτος µέλος καταρτίζει σχέδιο περιφερειο-ποίησης, προσδιορίζοντας τα σχετικά αντικειµενικά κριτήριαγια τον καθορισµό των διακεκριµένων περιφερειών παραγωγής1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 6
(1)Βλέπε σ. 21της παρούσας Επίσηµης Εφηµερίδας.▼B
▼B
βάσει των οποίων καταλήγει σε διαφορετικές οµοιογενείς
περιοχές.
Με βάση τα ανωτέρω, κατά τη σύνταξη των σχεδίων διαίρεσης
σε περιφέρειες, τα κράτη µέλη θα λάβουν δεόντως υπόψη τις
ειδικές καταστάσεις. ∆ύνανται ιδίως να προσαρµόσουν τις µέσες
αποδόσεις προς τις οποιεσδήποτε διαρθρωτικές διαφορές µεταξύτων περιφερειών παραγωγής.
2.Τα κράτη µέλη δύνανται επίσης να εφαρµόζουν στα σχέδια
περιφερειοποίησής τους διαφορετικό ποσοστό απόδοσης για τοναραβόσιτο απ 'ό,τι για τα λοιπά σιτηρά.
α) Στις περιπτώσεις που η απόδοση του αραβοσίτου υπερβαίνει
αυτή των λοιπών δηµητριακών, καθορίζεται χωριστά για τοναραβόσιτο µια βασική έκταση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2
παράγραφος 2,η οποία καλύπτει µία ή περισσότερες περιφέ-
ρειες παραγωγής αραβοσίτου κατ 'επιλογή του κράτους
µέλους.
Τα κράτη µέλη δύναται επίσης να ορίζουν, στις εν λόγω περι-
φέρειες, χωριστές βασικές εκτάσεις για τις αροτραίεςκαλλιέργειες πλην των καλλιεργειών αραβοσίτου. Στην
περίπτωση αυτή, εάν η βασική έκταση καλλιέργειας αραβο-
σίτου δεν καλυφθεί κατά τη διάρκεια µιας περιόδουεµπορίας, το υπόλοιπο των εκταρίων διατίθεται για την ίδιααυτή περίοδο εµπορίας στις αντίστοιχες βασικές εκτάσειςαροτραίων καλλιεργειών, πλην καλλιεργειών αραβοσίτου.
β) Σε περίπτωση κατά την οποία η απόδοση αραβοσίτου είναι
ίση ή µικρότερη από την απόδοση των λοιπών σιτηρών,µπορεί ωσαύτως να οριστεί χωριστά βασική έκταση για τοναραβόσιτο, σύµφωνα µε το στοιχείο α). Στην περίπτωση αυτήκαι εφόσον το κράτος µέλος επιλέξει να καθορίσει βασικήέκταση για «άλλες αροτραίες καλλιέργειες πλην αραβο-
σίτου »:
—εάν η βασική έκταση καλλιέργειας «αραβοσίτου »δεν
καλυφθεί κατά τη διάρκεια µιας περιόδου εµπορίας, τουπόλοιπο των εκταρίων διατίθεται για την ίδια αυτήπερίοδο εµπορίας στη σχετική βασική έκταση καλλιέρ-
γειας άλλων σιτηρών,
—εάν η βασική έκταση που καλλιεργείται µε «άλλες
αροτραίες καλλιέργειες πλην αραβοσίτου »δεν καλυφθεί
κατά τη διάρκεια µιας περιόδου εµπορίας, το υπόλοιπο
των εκταρίων διατίθεται για την ίδια αυτή περίοδο εµπο-ρίας στην σχετική βασική έκταση καλλιέργειας«αραβοσίτου ».
Σε περίπτωση υπέρβασης των εν λόγω βασικών εκτάσεων, εφαρ-
µόζεται το άρθρο 2παράγραφος 4.
3.Τα κράτη µέλη, κατά τη σύνταξη των σχεδίων περιφερειο-
ποίησης, δύνανται να καθορίσουν διαφορετικές αποδόσεις γιααρδευόµενες και µη αρδευόµενες εκτάσεις. Στην περίπτωσηαυτή, τα κράτη µέλη θεσπίζουν χωριστή βασική έκταση για τις
εκτάσεις των αρδευοµένων καλλιεργειών.
Η αρδευόµενη βασική έκταση πρέπει να ισούται προς τη µέση
αρδευόµενη έκταση από το 1989 έως το 1991 η οποία εκαλλιερ-
γείτο για τη συγκοµιδή αροτραίων καλλιεργειών,συµπεριλαµβανοµένων των αυξήσεων που επήλθαν δυνάµει τουάρθρου 3παράγραφος 1τέταρτο εδάφιο τελευταία πρόταση του
κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92.Ωστόσο, η βασική αρδευόµενη
έκταση για την Πορτογαλία αυξάνεται µέχρι τα 60 000εκτάρια,
για εκείνες τις εκτάσεις για τις οποίες τεκµηριώνεται ότι οιαρδευτικές επενδύσεις άρχισαν µετά την 1η Αυγούστου 1992. Ηαύξηση αυτή µπορεί να προστεθεί, εν µέρει ή πλήρως, στηναρδευόµενη βασική έκταση αραβοσίτου, που προβλέπεται στοάρθρο 3παράγραφος 2.
Η θέσπιση αρδευόµενης βασικής έκτασης δεν πρέπει να
οδηγήσει σε αύξηση της συνολογική βασικής έκτασης του εν1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 7
▼B
λόγω κράτους µέλους. Σε περίπτωση υπέρβασης της βασικής
αρδευόµενης έκτασης, εφαρµόζεται το άρθρο 2παράγραφος 4.
Εάν η βασική αρδευόµενη έκταση δεν επιτευχθεί εντός µιας
δεδοµένης περιόδου εµπορίας, τα υπόλοιπα εκτάρια κατανέ-µονται, για την ίδια περίοδο εµπορίας, στην αντίστοιχη µηαρδευόµενη βασική έκταση.
4.Το σχέδιο διαίρεσης σε περιφέρειες εξασφαλίζει σε κάθε
περίπτωσητηντήρησητηςµέσηςαπόδοσηςτουενλόγωκράτους
µέλους που έχει καθοριστεί για την οικεία περίοδο, σύµφωνα µε
τα κριτήρια της παραγράφου 5.
5.Για κάθε περιφέρεια παραγωγής, το κράτος µέλος παρέχει
λεπτοµερή στοιχεία των εκτάσεων και των αποδόσεων τωναροτραίων καλλιεργειών που παρήχθησαν στην εν λόγω περιφέ-
ρεια κατά τη διάρκεια της πενταετούς περιόδου από 1986 /87έως
1990 /91.Οι µέσες αποδόσεις των σιτηρών πρέπει να υπολογί-
ζονται χωριστά για κάθε περιφέρεια εξαιρώντας, για τηνπερίοδο αυτή, το έτος µε την ανώτατη και το έτος µε την κατώ-τατη απόδοση.
Ωστόσο, αυτή η υποχρέωση εκπληρώνεται στην περίπτωση:
—των σιτηρών της Πορτογαλίας, µε την παροχή στοιχείων που
προέρχονται από την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ)αριθ. 3653/90του Συµβουλίου, της 11ης ∆εκεµβρίου 1990,
περί των µεταβατικών διατάξεων για την κοινή οργάνωση
της αγοράς σιτηρών και ρυζιού στην Πορτογαλία (
1),
—των πέντε νέων γερµανικών Länder,µε τον µέσο όρο
απόδοσης που εφαρµόζεται στα άλλα γερµανικά Länder,
—της Ιταλίας και Ισπανίας, µε καθορισµό της απόδοσης
αναφοράς σε 3,9 τόνους ανά εκτάριο και 2,9 τόνους ανάεκτάριο, αντιστοίχως,
—της Τσεχικής ∆ηµοκρατίας, της Κύπρου, της Εσθονίας, της
Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, τηςΠολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας, µε τον καθο-ρισµό τον αποδόσεων αναφοράς στα επίπεδα πουαναφέρονται στο Παράρτηµα VI.
Εάν ένα κράτος µέλος αποφασίσει να αντιµετωπίσει:
—τον αραβόσιτο χωριστά από τα λοιπά σιτηρά, η µέση
απόδοση των σιτηρών, η οποία δεν πρέπει να τροποποιηθεί,κατανέµεται µεταξύ του αραβοσίτου και των λοιπών σιτηρών,
—χωριστάτιςαρδευόµενεςαπότηςµηαρδευόµενεςεκτάσεις,η
αντίστοιχηµέσηαπόδοση,ηοποίαδενπρέπειναµεταβληθεί,
κατανέµεται ανάµεσα στα δύο είδη εκτάσεων.
6.Τα κράτη µέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τα σχέδια περι-
φερειοποίησης, µέχρι την 1η Αυγούστου 1999, µαζί µε όλα τααπαραίτητα δικαιολογητικά. Για την εκπλήρωση της εν λόγωυποχρέωσης τα κράτη µέλη δύνανται να αναφέρονται στα σχέδια
περιφερειοποίησης που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή σύµφωνα
µε τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92.
Η Επιτροπή εξετάζει τα σχέδια περιφερειοποίησης που
υποβλήθηκαν απότα κράτηµέληκαιβεβαιούται ότικάθεσχέδιοβασίζεται σε αντικειµενικά κριτήρια και συµφωνεί µε τα διαθέ-
σιµα ιστορικά στοιχεία. Η Επιτροπή δύναται να απορρίψει τα
σχέδια που δεν συµβιβάζονται µε τα προαναφερθέντα κριτήρια,και ειδικότερα µε τη µέση απόδοση στο συγκεκριµένο κράτοςµέλος. Στην περίπτωση αυτή, τα σχέδια αναπροσαρµόζονται απότο ενδιαφερόµενο κράτος µέλος, µετά από διαβούλευση µε τηνΕπιτροπή.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 8
(1)ΕΕ L 362της 27.12.1990, σ. 28 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε από
τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1664/95της Επιτροπής (ΕΕ L 158της
8.7.1995, σ. 13 ).▼A1
▼B
▼B
Το σχέδιο περιφερειοποίησης δύναται να αναθεωρηθεί από το
ενδιαφερόµενο κράτος µέλος µετά από αίτηση της Επιτροπής ήµε την πρωτοβουλία του συγκεκριµένου κράτους µέλους,
σύµφωνα µε την ίδια διαδικασία που περιγράφεται στο παρόν
άρθρο.
7.Στην περίπτωση που ένα κράτος µέλος, κατ 'εφαρµογή της
παραγράφου 1,προβείσεκαθορισµότωνπεριφερειώνπαραγωγής
η οριοθέτηση τωνοποίων δεν αντιστοιχεί σε εκείνητων περιφε-ρειακών βασικών εκτάσεων, διαβιβάζει στην Επιτροπή κατάλογοµε όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης, καθώς και τις αντίστοιχες
αποδόσεις. Εάν από τα στοιχεία αυτά, όσον αφορά ένα κράτος
µέλος, διαπιστωθεί υπέρβαση της µέσης απόδοσης που προκύ-πτει από το σχέδιο περιφερειοποίησης που εφαρµόστηκε για το1993, ή, στην περίπτωση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και τηςΣουηδίας, της µέσης απόδοσης που προκύπτει από το σχέδιο
διαίρεσης σε περιφέρειες που εφαρµόστηκε για το 1995 ►
A1ή,
στην περίπτωση της Κύπρου, της Τσεχικής ∆ηµοκρατίας, τηςΕσθονίας,τηςΟυγγαρίας,τηςΙταλίας,τηςΛετονίας,τηςΛιθουα-νίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας, της Σλοβενίαςκαι της Ισπανίας, της απόδοσης που καθορίζεται στο άρθρο 3,παράγραφος 5 ◄,όλες οι καταβλητέες πληρωµές στο εν λόγω
κράτος µέλος για την επόµενη περίοδο µειώνονταικατ 'αναλογία
προς τη διαπιστωθείσα υπέρβαση. Ωστόσο, η εν λόγω διάταξηδεν εφαρµόζεται όταν η ποσότητα για την οποία υποβλήθηκαναιτήσεις, εκφραζόµενη σε τόνους σιτηρών, δεν υπερβαίνει τηνποσότητα που προκύπτει από το γινόµενο του συνόλου των
βασικών εκτάσεων του κράτους µέλους επί την προαναφερόµενη
µέση απόδοση.
Τα κράτη µέλη δύνανται να ελέγξουν αν έχει σηµειωθεί υπέρ-
βαση της µέσης απόδοσης στο επίπεδο εκάστης βασικήςέκτασης. Σε µια τέτοια περίπτωση, οι διατάξεις της παρούσαςπαραγράφου πρέπει να εφαρµοστούν στις πληρωµές πουκαταβάλλονται για κάθε σχετική βασική έκταση.
Άρθρο 4
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 10,η ενίσχυση βάσει της
έκτασης υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας το βασικό ποσό ανάτόνο επί τη µέση απόδοση των σιτηρών που καθορίζεται στοσχέδιο περιφερειοποίησης για τη συγκεκριµένη περιοχή.
2.Ο υπολογισµός που αναφέρεται στην παράγραφο 1 γίνεται
χρησιµοποιώντας τη µέση απόδοση σιτηρών. Ωστόσο, όταν ο
αραβόσιτος αντιµετωπίζεται χωριστά, χρησιµοποιείται ηαπόδοση «αραβοσίτου »για τον αραβόσιτο και η απόδοση
«σιτηρών πλην αραβοσίτου »για τα σιτηρά, τους ελαιούχους
σπόρους, το λιναρόσπορο, καθώς και για το λίνο και τηνκάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών.
3.Το βασικό ποσό καθορίζεται ως εξής:
για τις πρωτεϊνούχες καλλιέργειες:
— 63,00 EUR/ τόνοαπότηνπερίοδοεµπορίας2004 /2005καιεξής ·
για τα σιτηρά, τον χόρτο ενσίρωσης και την υποχρεωτική παύση
καλλιέργειας:
— 58,67ευρώ ανά τόνο για την περίοδο εµπορίας 2000 /2001,
— 63,00ευρώ ανά τόνο από την περίοδο εµπορίας 2001 /2002·
►
M2για το λιναρόσπορο, καθώς και το λίνο και την κάνναβη
που προορίζονται για την παραγωγή ινών ◄:
— 88,26ευρώ ανά τόνο για την περίοδο εµπορίας 2000 /2001,
— 75,63ευρώ ανά τόνο για την περίοδο εµπορίας 2001 /2002,1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 9
▼M2
▼B
▼M4
▼B
▼B
— 63,00ευρώ ανά τόνο από την περίοδο εµπορίας 2002 /2003·
για τους ελαιούχους σπόρους:
— 63,00ευρώ ανά τόνο από την περίοδο εµπορίας 2002 /2003.
Το ποσό των 63 ευρώ ανά τόνο δύναται να αυξηθεί από την
περίοδο εµπορίας 2002 /2003,αναλόγως της τελικής µείωσης της
τιµής παρέµβασης για τα σιτηρά που προβλέπεται στο άρθρο 3
παράγραφος 4του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92.
Το ποσοστό αύξησης των ενισχύσεων βάσει έκτασης θα αντι-
στοιχεί στην αναλογία µείωσης της τιµής παρέµβασης που
εφαρµόζεται κατά τη διάρκεια των περιόδων εµπορίας 2000 /2001
και 2001 /2002.
4.Στη Φινλανδία και στη Σουηδία βορείως του 62ου παραλ-
λήλου και σε µερικές παρακείµενες περιοχές µε ανάλογο κλίµαπου καθιστά τη γεωργία ιδιαίτερα δύσκολη για τα σιτηρά, τουςελαιούχους σπόρους, τον λιναρόσπορο, καθώς και το λίνο και
την κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών, εφαρµό-
ζεταισυµπληρωµατικόποσότηςενίσχυσηςβάσειέκτασηςύψους►
M4 24 EURανάτόνο ◄,πολλαπλασιαζόµενοεπίτηναπόδοση
που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό των ενισχύσεων στηνέκταση.
Άρθρο 5
Καταβάλλεται συµπληρωµατική ενίσχυση βάσει της έκτασης,
ύψους 313 EURανά εκτάριο για την περίοδο εµπορίας 2004 /
2005,για την έκταση που καλλιεργείται µε σκληρό σίτο στις
παραδοσιακές ζώνες παραγωγής που αναφέρονται στον κατάλογο
του παραρτήµατος ΙΙ, εντός του ορίου που καθορίζεται στο
παράρτηµα III.
Στην περίπτωση κατά την οποία το άθροισµα των εκτάσεων για
τις οποίες ζητείται συµπληρωµατική ενίσχυση είναι, κατά τηδιάρκεια µιας περιόδου, µεγαλύτερο από το προαναφερόµενοόριο, η ανά παραγωγό έκταση, για την οποία µπορεί να καταβλ-ηθεί η συµπληρωµατική ενίσχυση, µειώνεται κατ 'αναλογία.
Ωστόσο, τηρουµένων των ορίων που καθορίζονται ανά κράτος
µέλοςστοπαράρτηµα III,τακράτηµέληµπορούννακατανείµουν
τιςεκτάσειςπουπροσδιορίζονταιστοενλόγωπαράρτηµαµεταξύτων περιφερειών παραγωγής, όπως ορίζονται στο παράρτηµα II,
ή, κατά περίπτωση, στο επίπεδο της περιφέρειας παραγωγής
που προβλέπεται στο άρθρο 3,ανάλογα µε την έκταση της
καλλιέργειας σκληρού σίτου κατά τη διάρκεια της περιόδου1993 έως 1997. Στην περίπτωση αυτή, εάν το άθροισµα τωνεκτάσεων για τις οποίες ζητείται σε µια περιφέρεια παραγωγήςσυµπληρωµατική ενίσχυση βάσει της έκτασης είναι, κατά τη
διάρκεια µιας περιόδου, µεγαλύτερο από το αντίστοιχο περιφε-
ρειακό όριο, η ανά παραγωγό έκταση της σχετικής περιφέρειαςπαραγωγής, για την οποία µπορεί να καταβληθεί η συµπληρωµα-τικήενίσχυσηβάσειτηςέκτασης,µειώνεταικατ 'αναλογία.Ηεν
λόγωµείωσηπραγµατοποιείταιµόλιςδιενεργηθείστοεσωτερικόενός κράτους µέλους η αναδιανοµή εκτάσεων από περιφέρειες
πουδενέφθασαντοπεριφερειακότουςόριοπροςτιςπεριφέρειες
εκείνες που το υπερέβησαν.
Στις περιοχές µε παραδοσιακή παραγωγή σκληρού σίτου, πλην
των περιοχών που αναφέρονται στο παράρτηµα II,χορηγείται
ειδική ενίσχυση ύψους 93 EURανά εκτάριο, για την περίοδο
εµπορίας 2004 /2005,εντός του ορίου του αριθµού εκταρίων που
προσδιορίζεται στο παράρτηµα IV.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 10
▼M2
▼B
▼M4
▼B
▼M4
▼M2
Άρθρο 5α
1.Για το λίνο και την κάνναβη που προορίζονται για την
παραγωγή ινών, η ενίσχυση στην έκταση εξαρτάται, κατάπερίπτωση, από τη σύναψη µιας από τις συµβάσεις ή από τηνκατάθεση της ανάληψης δέσµευσης που προβλέπονται στηνπαράγραφο 1 του άρθρου 2 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1673 /2000.
Για την κάνναβη που προορίζεται για την παραγωγή ινών, η
ενίσχυση στην έκταση εξαρτάται επίσης από τη χρησιµοποίησηποικιλιών η περιεκτικότητα των οποίων σε τετραϋδροκανναβι-
νόλη δεν είναι ανώτερη από 0,2 %.
2.Τα κράτη µέλη θεσπίζουν ένα σύστηµα ελέγχου της περιε-
κτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη στο 30 %τουλάχιστον των
εκτάσεων καλλιέργειας κάνναβης προοριζόµενης για την
παραγωγή ινών, για τις οποίες εκτάσεις υποβάλλεται αίτηση ενί-σχυσης. Ωστόσο, στην περίπτωση που το κράτος µέλος θεσπίσεισύστηµα εκ των προτέρων χορηγήσεως αδείας για την εν λόγωκαλλιέργεια, το ελάχιστο ποσοστό είναι 20 %.
Άρθρο 6
1.Η υποχρέωση για προσωρινή παύση καλλιέργειας για κάθε
παραγωγό που ζητά ενίσχυση βάσει της έκτασης καθορίζεται
κατ 'αναλογία προς την έκτασή του που χρησιµοποιείται για τις
συγκεκριµένες αροτραίες καλλιέργειες, για την οποία έχειυποβληθεί αίτηση και η οποία έχει τεθεί σε προσωρινή παύσηκαλλιέργειας σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό.
Το βασικό ποσοστό υποχρεωτικής παύσης καλλιέργειας καθορί-
ζεται σε 10 %από την περίοδο εµπορίας 2000 /2001έως την
περίοδο εµπορίας 2006 /2007.
2.Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα κατάλληλα περιβαλλοντικά
µέτρα αναλόγως µε την ειδική κατάσταση των γαιών στις οποίεςεφαρµόζεται η προσωρινή παύση καλλιέργειας.
3.Η έκταση υπό καθεστώς προσωρινής παύσης καλλιέργειας
είναι δυνατόν να χρησιµοποιηθεί:
—γιατηνπαραγωγήυλώνπουπροορίζονταιγιατηνπαρασκευή,
στο κοινοτικό έδαφος, προϊόντων που δεν προορίζονταιάµεσα για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα, υπό τηνπροϋπόθεση ότι εφαρµόζονται αποτελεσµατικά συστήµαταελέγχου,
—για καλλιέργεια ψυχανθώνχορτονοµήςσε γεωργικήεκµετάλ-
λευση, για ολόκληρη την παραγωγή της η οποία διεξάγεταισύµφωναµετιςυποχρεώσειςπουπροβλέπονταιαπότονκανο-νισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2092 /91.
Επιτρέπεται στα κράτη µέλη να καταβάλλουν εθνική ενίσχυση
µέχρι 50 %των δαπανών που σχετίζονται µε την καλλιέργεια
πολυετών φυτών για την παραγωγή βιοµάζας σε εκτάσεις οιοποίες υπόκεινται στο καθεστώς παύσης καλλιέργειας.
Αν η ποσότητα των υποπροϊόντων για κατανάλωση από τον
άνθρωπο ή τα ζώα που αναµένεται να προκύψει ως αποτέλεσµατηςκαλλιέργειαςελαιούχωνσπόρωνστιςεκτάσειςυπόκαθεστώςπροσωρινήςπαύσηςκαλλιέργειαςτουπρώτουεδαφίου,βάσειτωνπροβλεποµένων ποσοτήτων από τα συµβόλαια των παραγωγών,
υπερβαίνει το 1 εκατοµµύριο µετρικούς τόνους ετησίως εκφρα-
σµένους σε ισοδύναµο αλεύρου σόγιας, το ύψος τηςπροβλεπόµενης ποσότητας σύµφωνα µε κάθε συµβόλαιο, πουµπορεί να χρησιµοποιηθεί για κατανάλωση από τον άνθρωπο ήτα ζώα µειώνεται, ώστε να περιοριστεί η ποσότητα αυτή στο 1εκατοµµύριο µετρικούς τόνους.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 11
▼B
▼M3
▼B
▼M1
▼B
4.Όπου καθορίζονται διαφορετικές αποδόσεις για αρδευό-
µενες και µη αρδευόµενες εκτάσεις, εφαρµόζεται η ενίσχυσηγια την υποχρεωτική παύση καλλιέργειας µη αρδευοµένων
εκτάσεων. Στην περίπτωση της Πορτογαλίας, για την αντιστάθ-
µιση λαµβάνεται υπόψη η δυνάµει του κανονισµού (ΕΟΚ)αριθ. 3653/90χορηγούµενη ενίσχυση.
5.Οι παραγωγοί δύνανται να εισπράττουν την αντιστάθµιση
που προβλέπεται για την εθελοντική προσωρινή παύση καλλιέρ-γειας γαιών που υπερβαίνει την υποχρέωσή τους. Τα κράτηµέληεπιτρέπουνστουςγεωργούςναπαύουντηνκαλλιέργειαστο10 %
τουλάχιστον της έκτασης που χρησιµοποιείται για αροτραίεςκαλλιέργειες, για την οποία έχει υποβληθεί αίτηση ενίσχυσης,
και η οποία τίθεται σε προσωρινή παύση καλλιέργειας σύµφωνα
µε τον παρόντα κανονισµό. Τα κράτη µέλη µπορούν να ορίζουνυψηλότερα ποσοστά µε τα οποία λαµβάνονται υπόψη ειδικέςκαταστάσεις και εξασφαλίζεται επαρκής κάλυψη της γεωργικήςγης.
6.Η αντιστάθµιση για την προσωρινή παύση καλλιέργειας
δύναται να χορηγείται σε πολυετή βάση για περίοδο που δενυπερβαίνει τα πέντε έτη.
7.Παραγωγοί που υποβάλλουν αίτηση ενίσχυσης για έκταση
που δεν υπερβαίνει αυτή που απαιτείται για την παραγωγή 92
τόνων σιτηρών, βάσει των αποδόσεων που έχουν καθοριστεί γιατην περιφέρειά τους, δεν υπόκεινται σε υποχρέωση γιαπροσωρινή παύσηκαλλιέργειας. Στους παραγωγούςαυτούς εφαρ-
µόζονται οι παράγραφοι 5και 6.
8.Με την επιφύλαξη του άρθρου 7,οι εκτάσεις:
—που έχουν τεθεί υπό καθεστώς παύσης καλλιεργείας βάσει
γεωργοπεριβαλλοντικών µέτρων σύµφωνα µε τα άρθρα 22
έως 24 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999του Συµβουλίου,
της 17ης Μαΐου 1999, για την στήριξη της αγροτικής
ανάπτυξηςαπότοΕυρωπαϊκόΓεωργικόΤαµείοΠροσανατολι-σµού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίησηορισµένων κανονισµών (
1)που δεν χρησιµοποιούνται ούτε ως
γεωργικές εκτάσεις ούτε για κάποιο κερδοσκοπικό σκοπό
πέραν των επιτρεποµένων για τις άλλες αποσυρόµενες
εκτάσεις δυνάµει του παρόντος κανονισµού, ή
—που δασώνονται δυνάµει µέτρων αναδάσωσης [άρθρο 31του
κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999],
δύνανται, κατόπιν αιτήσεως που υπεβλήθη µετά τις 28 Ιουνίου
1995,µέχριςενόςορίουανάεκµετάλλευσηδυναµένουναορισθείαπό το οικείο κράτος µέλος, να καταλογισθούν στις αποσυρό-µενες για τους σκοπούς της υποχρεωτικής απόσυρσης κατά τηνπαράγραφο 1.Το όριο αυτό θα τεθεί µόνο στο βαθµό που είναι
αναγκαίος για να αποφευχθεί το ενδεχόµενο να συγκεντρωθεί
σε µικρό αριθµό εκµεταλλεύσεων ένα δυσανάλογο τµήµα τουδιαθέσιµου για το συγκεκριµένο καθεστώς προϋπολογισµού.
Ωστόσο, στις περιοχές αυτές, η πληρωµή βάσει έκτασης κατά το
άρθρο 4δεν χορηγείται και η ενίσχυση, βάσει του άρθρου 24
παράγραφος 1δεύτερο εδάφιο του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1257/
1999,περιορίζεται σε ποσό το πολύ ίσο µε την πληρωµή βάσει
έκτασης για παύση καλλιεργείας προβλεποµένη στο άρθρο 4
παράγραφος 3.
Τα κράτη µέλη µπορούν να µην εφαρµόσουν το καθεστώς της
παραγράφου αυτής επί νέων αιτήσεων σε περιοχές µε συνεχήκίνδυνο σηµαντικής υπέρβασης της περιφερειακής βασικήςέκτασης.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 12
(1)Βλέπε σ. 80της παρούσας Επίσηµης Εφηµερίδας.
▼B
Άρθρο 7
Αιτήσεις ενίσχυσης δεν είναι δυνατόν να υποβάλλονται για
εκτάσεις που, στις 31 ∆εκεµβρίου 1991, εχρησιµοποιούντο για
µόνιµη βοσκή, µόνιµες καλλιέργειες, δενδροφυτείες ή για
σκοπούς µη γεωργικούς. Ωστόσο, οι αιτήσεις ενίσχυσης γιαεκτάσεις αφιερωµένες στην καλλιέργεια λίνου ή κάνναβηςπροορισµένωνγιαπαραγωγήινώνκαιενδεχοµένωςστηνσχετικήυποχρεωτική προσωρινή παύση καλλιέργειας, είναι δυνατόν ναυποβληθούν για εκτάσεις για τις οποίες χορηγήθηκε ενίσχυση
στα πλαίσια του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1308 /70του Συµβου-
λίου, της 29ης Ιουνίου 1970, περί κοινής οργανώσεως αγοράςστον τοµέα του λίνου και της κάνναβης (
1),τουλάχιστον για µια
από τις περιόδους εµπορίας 1998 /99έως το 2000 /01.
Για τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την
Πολωνία καιτηΣλοβενία, δενείναιδυνατήηυποβολήαιτήσεων
γιαενισχύσειςγιαεκτάσειςοιοποίες,µέχριτην31η∆εκεµβρίου
2000,εχρησιµοποιούντογιαµόνιµηβοσκή,µόνιµεςκαλλιέργειεςή δενδροφυτείες, ή εχρησιµοποιούντο για µη γεωργικούςσκοπούς.ΓιατηΣλοβακία,δενείναιδυνατήηυποβολήαιτήσεωνγιαενισχύσειςγιαεκτάσειςοιοποίες,µέχριτην31η∆εκεµβρίου2001,εχρησιµοποιούντογιαµόνιµηβοσκή,µόνιµεςκαλλιέργειες
ή δενδροφυτείες, ή εχρησιµοποιούντο για µη γεωργικούς
σκοπούς. Για την Εσθονία, η υποβολή αιτήσεων για ενισχύσειςγια εκτάσεις οι οποίες, την 1η Οκτωβρίου 2000, εχρησιµο-ποιούντο για µόνιµη βοσκή, µόνιµες καλλιέργειες ήδενδροφυτείες η εχρησιµοποιούντο για µη γεωργικούς σκοπούς,
δενείναι δυνατή. ΓιατηνΤσεχική∆ηµοκρατία, ηυποβολήαιτή-
σεων για ενισχύσεις για εκτάσεις οι οποίες, στις 30 Νοεµβρίου2002,εχρησιµοποιούντογιαµόνιµηβοσκή,µόνιµεςκαλλιέργειεςή δενδροφυτείες ή εχρησιµοποιούντο για µη γεωργικούςσκοπούς, δεν είναι δυνατή. Για την Κύπρο, η υποβολή αιτήσεωνγια ενισχύσεις για εκτάσεις οι οποίες την 1η ∆εκεµβρίου 2002,
εχρησιµοποιούντο για µόνιµη βοσκή, µόνιµες καλλιέργειες ή
δενδροφυτείες ή εχρησιµοποιούντο για µη γεωργικούς σκοπούς,δεν είναι δυνατή.
Τα κράτη µέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από το πρώτο εδάφιο,
υπό όρους που πρόκειται να καθοριστούν, ώστε να λαµβάνονταιυπόψη ορισµένες ειδικές καταστάσεις, ιδίως όσον αφορά τις
εκτάσεις που εντάσσονται σε πρόγραµµα αναδιάρθρωσης ή τις
εκτάσεις στις οποίες υπάρχουν πολυετείς αροτραίες καλλιέρ-γειες οι οποίες εναλλάσσονται συνήθως µε τις καλλιέργειες πουαναφέρονται στο παράρτηµα I.Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη
µέλη λαµβάνουν µέτρα ώστε η εφαρµογή των εν λόγω παρεκκλί-σεων να µην οδηγήσει σε σηµαντική αύξηση της συνολογικής
επιλέξιµης γεωργικής έκτασης. Τα µέτρα αυτά δύνανται, ιδίως,
να προβλέπουν ως αντισταθµιστικό µέτρο τη δυνατότητα ναθεωρούνται µη επιλέξιµες, εκτάσεις που στο παρελθόν ήτανεπιλέξιµες.
Τα κράτη µέλη δύνανται επίσης να παρεκκλίνουν από τις διατά-
ξεις του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, προκειµένου να
λάβουν υπόψη ορισµένες ειδικές καταστάσεις που συνδέονται
µε κάποια µορφή δηµόσιας παρέµβασης, εφόσον η παρέµβασηαυτή προτρέπει τον γεωργό να καλλιεργήσει γαίες που εθεω-ρούντο προηγουµένως ως µη επιλέξιµες, ώστε να συνεχίσει τηνκανονική αγροτική του δραστηριότητα και, εφόσον η εν λόγωπαρέµβαση προβλέπει ότι γαίες οι οποίες ήταν αρχικά επιλέ-1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 13
(1)ΕΕ L 146της 4.7.1970, σ. 1 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2702 /1999 (ΕΕ L 327της
14.12.1999, σ. 7 ).▼M2
▼A1
▼B
▼A1
▼A1
ξιµες δεν είναι πλέον επιλέξιµες, ώστε η συνολική επιφάνεια
των επιλέξιµων γαιών να µην αυξάνεται σηµαντικά.
Εξάλλου, τα κράτη µέλη µπορούν, για ορισµένες περιπτώσεις
που δεν καλύπτονται από τα δύο προηγούµενα εδάφια, να παρεκ-κλίνουν από τις διατάξεις του πρώτου και του δεύτερου εδαφίουεφόσον προσκοµίσουν, σε σχέδιο που υποβάλλεται στηνΕπιτροπή, αποδεικτικά στοιχεία βάσει των οποίων η συνολικήεπιφάνεια των επιλέξιµων γαιών παραµένει αµετάβλητη.
Άρθρο 8
1.Οι πληρωµές πραγµατοποιούνται στο µεταξύ 16ης Νοεµ-
βρίου και 31ης Ιανουαρίου, διάστηµα που έπεται της
συγκοµιδής. Ωστόσο, όταν ισχύει το άρθρο 6παράγραφος 3,οι
ενισχύσεις βάσει της έκτασης υπό προσωρινή παύση καλλιέρ-γειας καταβάλλονται µεταξύ 16ης Νοεµβρίου και 31ης Μαρτίου.
2.Για να έχει το δικαίωµα να εισπράξει την ενίσχυση βάσει
της έκτασης, ένας παραγωγός θα πρέπει να έχει ολοκληρώσειτη σπορά το αργότερο µέχρι τις 31 Μαΐου πριν από την εν λόγω
συγκοµιδή, και να έχει υποβάλει αίτηση µέχρι τις 15 Μαΐου το
αργότερο.
3.Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα απαραίτητα µέτρα για να
υπενθυµίσουν στους αιτούντες το γεγονός ότι θα πρέπει νατηρείται η ισχύουσα νοµοθεσία σχετικά µε το περιβάλλον.
Άρθρο 9
Οι λεπτοµέρειες σχετικά µε την εφαρµογή του παρόντος κεφα-
λαίου θεσπίζονται βάσει της διαδικασίας του άρθρου 23του
κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92του Συµβουλίου, της 30ής
Ιουνίου 1992, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα τωνσιτηρών (
1),και ιδίως αυτές που:
—αφορούν τη θέσπιση και τη διαχείριση των βασικών
εκτάσεων,
—αφορούν την κατάρτιση των περιφερειακών σχεδίων
παραγωγής,
—αφορούν τον χόρτο ενσίρωσης,
—αφορούν τη χορήγηση ενίσχυσης βάσει της έκτασης,
—αφορούν την ελάχιστη επιλέξιµη για ενίσχυση έκταση ·οι εν
λόγωλεπτοµέρειεςεφαρµογήςλαµβάνουνιδιαίτεραυπόψητις
απαιτήσεις ελέγχου και την επιδιωκοµένη αποτελεσµατι-κότητα του εν λόγω καθεστώτος,
—καθορίζουν τις απαιτήσεις επιλεξιµότητας για την καταβολή
συµπληρωµατικής ενίσχυσης βάσει της έκτασης για τονσκληρό σίτο που αναφέρεται στο άρθρο 5και τις απαιτήσεις
επιλεξιµότητας για την ειδική ενίσχυση που αναφέρεται στο
άρθροαυτό,καιιδίωςτονπροσδιορισµότωνεπιλέξιµωνπερι-φερειών,
—αφορούν, για το λίνο και την κάνναβη που προορίζονται για
την παραγωγή ινών, τιςλεπτοµέρειες που αφορούν τιςσυµβά-
σεις και τις αναλήψεις δεσµεύσεων που αναφέρονται στηνπαράγραφο 1 του άρθρου 5α,
—αφορούν, για την κάνναβη που προορίζεται για την παραγωγή
ινών,ταειδικάµέτραελέγχου,καθώςκαιτιςµεθόδουςπουθαχρησιµοποιηθούν για το ποσοτικό προσδιορισµό της τετραϋ-δροκανναβινόλης,1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 14
(1)ΕΕ L 181της 1.7.1992, σ. 21 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 923/96της Επιτροπής (ΕΕ L 126
της 24.5.1996, σ. 37 ).▼B
▼M2
▼M3
—αφορούν την προσωρινή παύση καλλιέργειας, και ειδικώς
αυτέςπουαφορούντοάρθρο6παράγραφος3οιπροϋποθέσειςαυτές καθορίζουν τα ψυχανθή χορτονοµής που δύνανται να
καλλιεργούνται σε εκτάσεις υπό προσωρινή παύση καλλιέρ-
γειας και, όσον αφορά την πρώτη περίπτωση του πρώτουεδαφίου της εν λόγω παραγράφου, µπορεί να προβλέπουν τηνκαλλιέργεια προϊόντων χωρίς την καταβολή ενισχύσεων,
—αφορούν τις προϋποθέσεις για την εφαρµογή του άρθρου 7·οι
προϋποθέσεις αυτές διασαφηνίζουν υπό ποιες συνθήκες δενεφαρµόζονται οι διατάξεις του άρθρου 7και την υποχρέωση
των κρατών µελών να υποβάλλουν τις προβλεπόµενες ενέρ-
γειες στην Επιτροπή για έγκριση,
—αφορούντησυµµόρφωσηπροςτοµνηµόνιοσυµφωνίαςµεταξύ
της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας και των Ηνωµένων
Πολιτειών της Αµερικής στα πλαίσια της ΓΣ∆Ε για τουςελαιούχους σπόρους, που εγκρίθηκε µε την απόφαση 93 /355/
ΕΟΚ (
1).
Σύµφωνα µε την ίδια διαδικασία, η Επιτροπή δύναται:
—είτε να εξαρτήσει τη χορήγηση των ενισχύσεων από τη
χρησιµοποίηση:
i)ειδικών σπόρων προς σπορά ·
ii)πιστοποιηµένων σπόρων, στην περίπτωση του σκληρού
σίτου, καθώς και του λίνου και της κάνναβης που προορί-ζονται για την παραγωγή ινών ·
iii)ορισµένων ποικιλιών, στην περίπτωση των ελαιούχων
σπόρων, του σκληρού σίτου, των λιναρόσπορων καθώςκαι του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για τηνπαραγωγή ινών,
—είτε να προβλέψει τη δυνατότητα για τα κράτη µέλη να εξαρ-
τήσουν τη χορήγηση ενισχύσεων από παρόµοιεςπροϋποθέσεις,
—να επιτρέπει οι ηµεροµηνίες που αναφέρονται στο άρθρο 8
παράγραφος 2να είναι διαφορετικές για ορισµένες ζώνες
όπου οι έκτακτες κλιµατολογικές συνθήκες καθιστούν
ανεφάρµοστες τις κανονικές ηµεροµηνίες,
—να επιτρέπει στα κράτη µέλη, ανάλογα µε τη δηµοσιονοµική
κατάσταση και κατά παρέκκλιση του άρθρου 8παράγραφος 1,
τις πληρωµές προ της 16ης Νοεµβρίου, σε ορισµένες περιφέ-ρειες, µέχρι 50 %των βάσει των εκτάσεων ενισχύσεων και
των αντισταθµίσεων για την προσωρινή παύση καλλιέργειας,σε έτη κατά τα οποία οι έκτακτες κλιµατολογικές συνθήκεςεπέφεραν µείωση των αποδόσεων σε βαθµό ώστε οι
παραγωγοί να αντιµετωπίζουν σοβαρές οικονοµικές δυσχέ-
ρειες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Άρθρο 10
1.Γιατιςπεριόδουςεµπορίας2000 /2001και 2001 /2002οιενισ-
χύσεις βάσει έκτασης για τους ελαιούχους σπόρουςυπολογίζονται µε πολλαπλασιασµό των ακόλουθων ποσών επί τοµέσοόροαπόδοσηςσιτηρώνπουκαθορίζεταιστοσχέδιοπεριφε-ρειοποίησης της συγκεκριµένης περιοχής:
— 81,74ευρώ ανά τόνο για την περίοδο εµπορίας 2000 /2001,
— 72,37ευρώ ανά τόνο για την περίοδο εµπορίας 2001 /2002.
Ωστόσο, τα κράτη µέλη µπορούν να συνεχίσουν να καθορίζουν
τις πληρωµές για ελαιούχους σπόρους βάσει των περιφερειακών1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 15
(1)ΕΕ L 147της 18.6.1993, σ. 25 .▼B
▼M2
▼B
▼B
ιστορικών αποδόσεων ελαιούχων σπόρων. Στην περίπτωση αυτή
η απόδοση πολλαπλασιάζεται επί 1,95.
2.Για τις περιόδους εµπορίας 2000 /2001και 2001 /2002,για τις
πληρωµές βάσει εκτάσεων καλλιέργειας ελαιούχων σπόρων
καθορίζεται µέγιστη εγγυηµένη έκταση 5 482 000εκταρίων,
µειωµένη κατά το ποσοστό της υποχρεωτικής παύσης καλλιέρ-γειας που εφαρµόζεται για τη συγκεκριµένη περίοδο εµπορίας,ή κατά 10 %εάν το εν λόγω ποσοστό είναι µικρότερο του 10 %.
Εάν µετά την εφαρµογή του άρθρου 2προκύπτει υπέρβαση της
µέγιστης εγγυηµένης περιοχής, η Επιτροπή µειώνει τα ποσάπερί των οποίων η παράγραφος 1σύµφωνα µε τις διατάξεις των
παραγράφων 3και 4.
3.Εάν η έκταση των ελαιούχων σπόρων που έχει ήδη καθορι-
στεί ως επιλέξιµη για τις ειδικές αντισταθµιστικές ενισχύσεις
των ελαιούχων σπόρων καθ 'οιαδήποτε περίοδο υπερβεί τις µέγι-
στες εγγυηµένες εκτάσεις, η Επιτροπή µειώνει, κατά 1 %για
κάθε ποσοστιαία µονάδα υπέρβασης της µέγιστης εγγυηµένηςέκτασης, το βασικό ποσό για το έτος αυτό. Σε περίπτωση πουσηµειωθεί υπέρβαση της µέγιστης εγγυηµένης έκτασης κατάπερισσότερο από ένα ποσοστιαίο όριο, εφαρµόζονται ειδικοί
κανόνες. Μέχρι το ποσοστιαίο όριο, η µείωση του ποσού είναι
ενιαία σε όλα τα κράτη µέλη. Πέραν του ποσοστιαίου ορίου,πραγµατοποιούνται κατάλληλες πρόσθετες µειώσεις σε εκείνατα κράτη µέλη τα οποία έχουν υπερβεί τις περιλαµβανόµενεςστο παράρτηµα Vεθνικές εκτάσεις αναφοράς, µειωµένες κατά
το ποσοστό που αναφέρεται στην παράγραφο 4.Ωστόσο, σε ό,τι
αφορά τη Γερµανία η ενδεδειγµένη πρόσθετη µείωση δύναται ναδιαµορφώνεται κατόπιν αιτήσεώς της, εν όλω ή εν µέρει,ανάλογα µε την περιφερειακή βασική έκταση ·σε περίπτωση
χρήσης αυτής της δυνατότητας, η Γερµανία ανακοινώνει χωρίςκαθυστέρησηστηνΕπιτροπήταστοιχείαπουχρησιµοποιήθηκαν
για τον υπολογισµό των εφαρµοζοµένων µειώσεων.
Η Επιτροπή καθορίζει, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 23
του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92,το µέγεθος και την κατα-
νοµή των καταλλήλων µειώσεων που πρέπει να εφαρµοστούν,και ειδικότερα εξασφαλίζει ότι η σταθµισµένη µέση µείωση για
την Κοινότητα στο σύνολό της ισούται µε το ποσοστό υπέρ-
βασης της µέγιστης εγγυηµένης έκτασης.
4.Το ποσοστιαίο όριο που προβλέπεται στην παράγραφο 3
ανέρχεται σε 0 %.
5.Εάν η πληρωµή βάσει έκτασης ελαιούχων σπόρων µειωθεί
σύµφωνα µε τις διατάξεις των παραγράφων 3και 4, η Επιτροπή
µειώνει τα συναφή βασικά ποσά για την επόµενη περίοδο εµπο-
ρίας κατά το ίδιο ποσοστό, εκτός εάν δεν σηµειωθεί υπέρβασητης µέγιστης εγγυηµένης έκτασης κατά το έτος αυτό, οπόταν ηΕπιτροπή δύναται να ορίσει ότι η µείωση αυτή δεν εφαρµόζεται.
6.Εάν σηµειωθεί υπέρβαση της µέγιστης εγγυηµένης έκτασης
γιατηνΚοινότητακατάτηνπερίοδοεµπορίας2000 /2001,τοαντί-
στοιχο βασικό ποσό της περιόδου εµπορίας 2000 /2001µειώνεται
απότηνΕπιτροπήκατάτοποσοστόπουισχύεικαιγιαταπεριφε-ρειακά ποσά αναφοράς της περιόδου εµπορίας 1999 /2000.
7.Παρά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, τα κράτη µέλη
στα οποία κατά την επόµενη περίοδο εµπορίας υπάρχει σοβαρόενδεχόµενο σηµαντικής υπέρβασης της εθνικής έκτασης
αναφοράς που έχει καθοριστεί στο παράρτηµα V,δύνανται να
περιορίζουν την έκταση για την οποία ένας µεµονωµένοςπαραγωγός δικαιούται να λάβει τις ενισχύσεις βάσει έκτασηςελαιούχων σπόρων περί των οποίων το παρόν άρθρο. Το όριοαυτό υπολογίζεται ως ποσοστό της αρδευόµενης έκτασης, είτε
του κράτους µέλους είτε της βασικής περιφερειακής έκτασης
και εφαρµόζεται στην επιλέξιµη αρδευόµενη έκταση τουπαραγωγού. Το όριο αυτό δύναται να διαφοροποιείται µεταξύβασικών περιφερειακών εκτάσεων ή βασικών υποεκτάσεων επίτη βάσει αντικειµενικών κριτηρίων. Τα κράτη µέλη ανακοινώ-νουν το όριο αυτό το αργότερο έως την 1η Αυγούστου του έτους1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 16
▼B
εµπορίας που προηγείται του έτους δυνάµει του οποίου ζητείται
η πληρωµή βάσει έκτασης, ή µέχρι µια προγενέστερηηµεροµηνία στην περίπτωση κράτους µέλους ή περιοχών αυτού,
όπου οι σπορές για το εν λόγω έτος εµπορίας γίνονται πριν από
την 1η Αυγούστου.
8.Η µείωση από την υπέρβαση της µέγιστης εγγυηµένης
έκτασηςπουεφαρµόζεταιβάσειτουπαρόντοςάρθρουδενµπορείνα οδηγήσει σε ποσό κάτω των:
— 58,67ευρώ ανά τόνο για το έτος εµπορίας 2000 /2001,
— 63,00ευρώ ανά τόνο για το έτος εµπορίας 2001 /2002.
9.Οι παραγωγοί ηλιανθόσπορου ζαχαροπλαστικής που έχει
σπαρεί για να συγκοµισθεί εξαιρούνται της ενίσχυσης δυνάµει
του παρόντος άρθρου.
10.Εντόςδύο ετώναπό την εφαρµογή του παρόντοςάρθρου, η
Επιτροπή υποβάλλει προς το Συµβούλιο έκθεση για την εξέλιξητης αγοράς ελαιούχων σπόρων. Σε περίπτωση που η επιδείνωσητων δυνατοτήτων παραγωγής το καταστήσει αναγκαίο, η εν λόγω
έκθεση συνοδεύεται από συναφείς προτάσεις.
Άρθρο 11
Τα ποσά των ενισχύσεων βάσει της έκτασης και η αντιστάθµιση
για την υποχρέωση παύσης καλλιέργειας καθώς και το ποσοστό
της έκτασης που τίθεται υπό καθεστώς προσωρινής παύσηςκαλλιέργειας, τα οποία καθορίζονται στον παρόντα κανονισµό,δύνανται να τροποποιηθούν ανάλογα µε την εξέλιξη τηςπαραγωγής, της παραγωγικότητας και των αγορών σύµφωνα µετη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 37παράγραφος 2της
συνθήκης.
Άρθρο 12
Στην περίπτωση που απαιτούνται ειδικά µέτρα για να διευκολυ-
νθεί η µετάβαση από το ισχύον καθεστώς στο καθεστώς πουθεσπίζεταιµετονπαρόντακανονισµό,ταµέτρααυτάθεσπίζονταισύµφωνα µε τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 23του
κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92.
Άρθρο 13
Τα µέτρα που καθορίζονται στον παρόντα κανονισµό θεωρούνται
ως παρέµβαση προοριζόµενη να σταθεροποιήσει τις γεωργικέςαγορές κατά την έννοια του άρθρου 1παράγραφος 2στοιχείο β)
του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999.
Άρθρο 14
Οικανονισµοί(ΕΟΚ)αριθ. 1765/92και(ΕΚ)αριθ. 1872/94καταρ-
γούνται.
Άρθρο 15
1.Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την έβδοµη ηµέρα
από τη δηµοσίευσή του στην ΕπίσηµηΕφηµερίδατωνΕυρωπαϊκών
Κοινοτήτων .
2.Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται από την περίοδο εµπο-
ρίας 2000 /2001.
3.Οι κανονισµοί (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92και (ΕΚ) αριθ. 1872/94
εξακολουθούν να ισχύουν προκειµένου για τις περιόδους εµπο-ρίας 1998 /99και 1999 /2000.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 17
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
Κωδικός ΣΟ Περιγραφή εµπορευµάτων
I.ΣΙΤΗΡΑ
1001 10 00 Σιτάρι σκληρό
1001 90 Άλλα σιτάρια και σµιγάδι εκτός
από το σκληρό σιτάρι
1002 00 00 Σίκαλη
1003 00 Κριθάρι
1004 00 00 Βρώµη
1005 Αραβόσιτος
1007 00 Σόργο σε κόκκους
1008 Φαγόπυρο το εδώδιµο (µαύρο
σιτάρι), κεχρί και κεχρί το µακρό ·
άλλα σιτηρά
0709 90 60 Γλυκό καλαµπόκι
II.ΕΛΑΙΟΥΧΟΙ ΣΠΟΡΟΙ
1201 00 Κουκιά σόγιας
ex 1205 00 Σπέρµατα αγριογογγύλης
ex 1206 00 10 Σπέρµατα ηλιοτρόπιου
III.ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΠΡΩΤΕΪ-
ΝΟΥΧΩΝ
0713 10 Μπιζέλια
0713 50 Κουκιά και λαθούρια
ex 1209 29 50 Γλυκά λούπινα
IV.ΛΙΝΟΣ
ex 1204 00 Σπόροι λίνου
(Linnum usitatissimum L.)
ex 5301 10 10 Λινάριακατέργαστοήµουσκεµένο
που προορίζεται για την παραγωγή
ινών
(Linnum usitatissimum L.)
V.ΚΑΝΝΑΒΗ
ex 5302 10 00 Κάνναβη ακατέργαστο ή µουσκε-
µένο που προορίζεται για την
παραγωγή των ινών
(Cannabis sativa L.)1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 18
▼M2
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
ΠΑΡΑ∆ΟΣΙΑΚΕΣ ΖΩΝΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΚΛΗΡΟΥ ΣΙΤΟΥ
ΕΛΛΑ∆Α
ΝοµοίτωνακόλουθωνπεριφερειώνΚεντρική Ελλάδα
Πελοπόννησος
Νησιά του Ιονίου
ΘεσσαλίαΜακεδονία
Νησιά του Αιγαίου
Θράκη
ΙΣΠΑΝΙΑ
Επαρχίες
Almería
Badajoz
Burgos
Cádiz
Córdoba
Granada
Huelva
Jaén
Málaga
Navarra
Salamanca
Seville
Toledo
Zamora
Zaragoza
ΑΥΣΤΡΙΑ
Pannonia
ΓΑΛΛΙΑΠεριφέρειες
Midi-Pyrénées
Provence-Alpes-Côte d'Azur
Languedoc-Roussillon
∆ιαµερίσµατα (*)
Ardèche
Drôme
ΙΤΑΛΙΑΠεριοχές
Abruzzo
Basilicata1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 19
(*)Κάθε ένα από τα διαµερίσµατα αυτά µπορεί να συνδέεται µε µια από τις
προαναφερόµενες περιφέρειες.
▼B
Calabria
CampaniaLatiumMarches
Molise
UmbriaApulia
Sardimia
SicilyTuscany
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ∆ιοικητικέςπεριοχές
Santarèm
LisbonSetúbalPortalegre
Évora
BejaFaro
ΚΥΠΡΟΣ
ΟΥΓΓΑΡΙΑ1999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 20
▼A1
▼A1
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
ΜΕΓΙΣΤΕΣ ΕΓΓΥΗΜΕΝΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗ
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΣΚΛΗΡΟ ΣΙΤΟ
(σεεκτάρια)
Ελλάδα 617 000
Ισπανία 594 000
Γαλλία 208 000
Ιταλία 1 646 000
Κύπρος 6 183
Αυστρία 7 000
Πορτογαλία 118 000
Ουγγαρία 2 5001999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 21
▼A1
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
ΜΕΓΙΣΤΕΣ ΕΓΓΥΗΜΕΝΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗΝ
ΕΙ∆ΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΛΗΡΟ ΣΙΤΟ
(σεεκτάρια)
Γερµανία 10 000
Ισπανία 4 000
Γαλλία 50 000
Ιταλία 4 000
Ουγγαρία 4 305
Σλοβακία 4 717
Ηνωµένο Βασίλειο 5 0001999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 22
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
(σε1 000εκτάρια)
ΧώραΓια τις περιόδους εµπορίας 2000 /2001
και 2001 /2002
Βέλγιο 6
∆ανία 236
Γερµανία 929
Ελλάδα 26
Ισπανία 1 168
Γαλλία 1 730
Ιρλανδία 5
Ιταλία 542
Λουξεµβούργο 2
Κάτω Χώρες 7
Αυστρία 147
Πορτογαλία 93
Φινλανδία 70
Σουηδία 137
Ηνωµένο Βασίλειο 3851999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 23
▼A1
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
Εθνικές εκτάσεις βάσης και αποδόσεις αναφοράς στην Τσεχική ∆ηµο-
κρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την
Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία
έκταση βάσης
(εκτάρια)απόδοση αναφοράς
(τόν. ανά εκτάριο)
Τσεχική ∆ηµοκρατία 2 253 598 4,20
Εσθονία 362 827 2,40
Κύπρος 79 004 2,30
Λετονία 443 580 2,50
Λιθουανία 1 146 633 2,70
Ουγγαρία 3 487 792 4,73
Μάλτα 4 565 2,02
Πολωνία 9 454 671 3,00
Σλοβενία 125 171 5,27
Σλοβακία 1 003 453 4,061999R1251 — EL — 01.07.2004 — 004.001 — 24