1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1408/71 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 14ης Ιουνίου 1971
περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς
και στα µέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (8) (9) (10) (11)
(Κωδικοποιηµένη έκδοση —ΕΕ αριθ. L28 της 30. 1. 1997, σ. 1 (*))(ΕΕL149 της 5.7.1971, σ. 2)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1290/97 του Συµβουλίου της 27ης Ιουνίου
1997 L176 1 4.7.1997
►M2Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1223/98 του Συµβουλίου της 4ης Ιουνίου
1998 L168 1 13.6.1998
►M3Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1606/98 του Συµβουλίου της 29ης Ιουνίου
1998 L209 1 25.7.1998
►M4Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 307/1999 του Συµβουλίου της 8ης Φεβρουα-
ρίου 1999 L38 1 12.2.1999
►M5Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1399/1999 του Συµβουλίου της 29ης Απρι-
λίου 1999 L164 1 30.6.1999
(*)Βλ. προσάρ τηµα.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 2
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1408/71 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 14ης Ιουνίου 1971
περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους
µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη των οικογενειών
τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (8) (9) (10) (11)
(Κωδικοποιηµένη έκδοση —ΕΕ αριθ. L28 της 30. 1. 1997, σ.
1 (*))
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και
ιδίως τα άρθρα 51 και 235,
την πρόταση της Επιτροπήςτη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Εκτιµώντας:ότι οι κανόνες συντονισµού των εθνικών νοµοθεσιών περί κοινω-
νικής ασφάλισης εντά σσονται στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλο-
φορίας των προσώπων και οφείλουν να σ υµβάλλουν στη βελ-
τίωση του επιπέδου ζωής τους και των συνθηκών απασχόλησήςτους·
ότι η ελεύθερη κυκλοφορία τωνπ ροσώπων, που αποτελεί µια από
τις θεµελιώδεις αρχές της Κοινότητας, δεν περιορίζεται µόνοστους µισθωτούς στα πλαίσια της ελεύθερης κυκλοφορίας αλλάαφορά και τους µη µισθωτούς, στα πλαίσια του δικαιώµατος εγκα-τάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών·
ότι εξαιτίας των σηµαντικών διαφορών που υφίστανται µεταξύ
των εθνικών νοµοθεσιών ως προς το π ροσωπικό πεδίο εφαρµογής
τους, είναι προτιµότερο να τεθεί η αρχή, βάσει της οποίας οκανονισµός ισχύει για όλα τα π ρόσωπα που ε ίναι ασφαλισµένα
στο πλαίσιο των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης πουδηµιουργήθηκαν υπέρ των µισθωτών και µη µισθωτών ή λόγωάσκησης έµµισθης ή µη δραστηριότητας·
ότι πρέπει να τηρούνται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των
εθνικών νοµοθεσιών κοινωνικής ασφάλισης και να εκπονηθείµόνον ένα σύστηµα συντονισµού·
ότι πρέπει, στα πλαίσια αυτού του συντονισµού, να υπάρξει
εγγύηση, στο εσωτερικό της Κοινότητας, για ίση µεταχείρισητων εργαζοµένων που είναι πολίτες κρατών µελών καθώς και τωνπροσώπων που έλκουν απ’ αυτούς δικαιώµατα και των επιζώντων
αυτών έναντι διαφόρων εθνικών νοµοθεσιών·
ότι οι κανόνες συντονισµού πρέπει να εξασφαλίζουν στους εργα-
ζοµένους, οι οποίοι διακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας,καθώςκαι στους εξ αυτώνδικαιούχους τα κεκτηµένα και κτώµεναδικαιώµατα και πλεονεκτήµατα·
ότι οι στόχοι αυτοί πρέπει να επιτευχθούν, ιδίως µε το συνυπολο-
γισµό όλων των περιόδων που λαµβάνονται υπόψη από τις διάφο-ρες εθνικές νοµοθεσίες για τη γένεση και τη διατήρηση τουδικαιώµατος παροχών, καθώς επίσης και για τον υπολογισµό τουύψους αυτών,αλλά και µε την καταβολή τωνπαροχών στις διάφο-ρες κατηγορίες π ροσώπων που καλύπτονται από τον παρόντα
κανονισµό, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους εντός τηςΚοινότητας·
ότι πρέπει οι µισθωτοί και µη µισθωτοί εργαζόµενοι οι οποίοι
διακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας να υπάγονται στοκαθεστώς κοινωνικής ασφάλισης ενός µόνον κράτους µέλους,έτσι ώστε να αποφεύγονται οι σωρεύσεις εφαρµοστέων εθνικών
(*)Βλ. προσάρ τηµα.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 3
▼B
νοµοθεσιών και οι επιπλοκές που µπορεί να προκύψουν από
αυτές·
ότι οι περιπτώσεις που άτοµο υπάγεται ταυτόχρονα στη νοµοθε-
σία δύο κρατών µελών, κατ’ εξαίρεση του γενικού κανόνα, πρέπεινα είναι όσο το δυνατό περιορισµένες και σε αριθµό και σεέκταση·
ότι για να διασφαλιστεί καλύτερα η ισότητα µεταχείρισης όλων
των εργαζοµένων που απασχολούνται στο έδαφος ενός κράτουςµέλους, πρέπει να καθορίζεται ως εφαρµοστέα νοµοθεσία, κατάγενικό κανόνα, η νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος τουοποίου ο ενδιαφερόµενος ασκεί την έµµισθη ή µη δραστηριότητάτου·
ότι πρέπει να γίνεται απόκλιση από το γενικό κανόνα σε ειδικές
περιπτώσεις που αιτιολογούν άλλο κριτήριο σύνδεσης·
ότι ορισµένες παροχές που προβλέπονται από τις εθνικές νοµοθε-
σίες ενδέχεται να εµπίπτουν συγχρόνως τόσο στην κοινωνικήασφάλιση όσο και στην κοινωνική πρόνοια, λόγω της κατηγορίαςτων ατόµων στα οποία αναφέρονται, των στόχων και του τρόπουεφαρµογής τους και ότι πρέπει να συµπεριληφθεί στον κανονισµόαυτό ένα σύστηµα συντονισµού το οποίο θα λαµβάνει υπόψη τουτα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των εν λόγω παροχών, ώστε ναπροστατεύονται τα συµφέροντα των διακινούµενων εργαζοµένωνσύµφωνα µε τις διατάξεις της συνθήκης·
ότι οι παροχές αυτές θα πρέπει να χορηγούνται, όσον αφορά τα
άτοµα που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής του παρόντος κανονι-σµού, µόνο σύµφωνα µε τη νοµοθεσία της χώρας στην οποίακατοικεί το ενδιαφερόµενο άτοµο ή τα µέλη της οικογένειάς του,µε συνυπολογισµό, εφ όσον είναι απαραίτητο, των περιόδων δια-
µονής σε οποιοδήποτε άλλο κράτος µέλος και χωρίς διακρίσειςλόγω ιθαγένειας·
ότι πρέπει να προβλέπονται ειδικοί κανόνες, κυρίως όσον αφορά
την ασθένεια και την ανεργία, για τους διαµεθοριακούς και επο-χιακούς εργαζοµένους, λαµβανοµένης υπόψη της ιδιαιτερότηταςτης κατάστασής τους·
ότι όσον αφορά τις παροχές ασθενέιας και µητρότητας, πρέπει να
εξασφαλίζεται π ροστασία για τη ρύθµιση της κατάστασης των
ατόµων που κατοικούν ή διαµένουν σε κράτος µέλος άλλο από τοαρµόδιο κράτος·
ότι η ειδική κατάσταση των αιτούντων ή των δικαιούχων συντά-
ξεων ή προσόδων και των µελών των οικογενειών τους απαιτεί
διατάξεις όσον αφορά την ασ φάλιση ασθένειας π ροσαρµοσµένες
σ’ αυτή την κατάσταση·
ότι πρέπει, όσον αφορά τις παροχές αναπηρίας, να εκπονηθεί
σύστηµα συντονισµού το οποίο να σέβεται τις ιδιαιτερότητες τωνεθνικών νοµοθεσιών· ότι είναι εποµένως απαραίτητο να γίνεταιδιάκριση µεταξύ, αφενός, των νοµοθεσιών σύµφωνα µε τις οποίεςτο ποσό των παροχών αναπηρίας είναι ανεξάρτητο από τη διάρ-κεια των περιόδων ασφάλισης και, αφετέρου, των νοµοθεσιώνσύµφωνα µε τις οποίες αυτό το ποσό εξαρτάται από την εν λόγωδιάρκεια·
ότι οι διαφορές µεταξύ των καθεστώτων των κρατών µελών απαι-
τούν την κατάρτιση κανόνων συντονισµού εφαρµοστέων σεπερίπτωση επιδείνωσης µιας αναπηρίας·
ότι πρέπει να εκπονηθεί σύστηµα ρευστοποίησης των παροχών
γήρατος και επιζώντος, εφ όσον ο µισθωτός ή µη µισθωτός εργα-
ζόµενος υπαγόταν στη νοµοθεσία ενός ή περι σσοτέρων κρατών
µελών·
ότι συντρέχει λόγος να προβλεφθεί ένα ποσό σύνταξης που θα
υπολογίζεται σύµφωνα µε τη µέθοδο συνυπολογισµού και αναλο-γικού επιµερισµού και θα διασφαλίζεται από το κοινοτικό δίκαιο,όταν η εφαρµογή της εθνικής νοµοθεσίας, συµπεριλαµβανοµένων
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 4
▼B
των ρητρών της µείωσης, αναστολής ή κατάργησης, αποδεικνύε-ται δυσµενέστερη από αυτή τη µέθοδο·
ότι, για να προστατεύονται οι διακινούµενοι εργαζόµενοι και οι
επιζώντες τους κατά την υπερβολικά αυστηρή εφαρµογή τωνεθνικών ρητρών µείωσης, αναστολής ή κατάργησης, είναι απα-ραίτητη η π ροσθήκη διατάξεων οι οποίες θα θέτουν αυστηρούς
όρους για την εφαρµογή αυτών των ρητρών·
ότι, όσον αφορά τις παροχές λόγω ερ γατικών ατυχηµάτων και
επαγγελµατικών ασθενειών, πρέπει, για να εξασφαλιστείκατάλληλη π ροστασία, να ρυθµιστεί µε κανονισµό η κατάσταση
των ατόµων που κατοικούν ή διαµένουν σε κράτος µέλος άλλοαπό το αρµόδιο κράτος·
ότι πρέπει να προβλεφθούν ειδικές διατάξεις για τα επιδόµατα
λόγω θανάτου·
ότι, για να καταστεί δυνατή η κινητικότητα του εργατικού δυνα-
µικού υπό καλύτερους όρους, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί
στο εξής πληρέστερος συντονισµός µεταξύ των συστηµάτωνασφάλισης και πρόνοιας των ανέργων όλων των κρατών µελών·
ότι, υπό το πνεύµα αυτό, προς διευκόλυνση της αναζήτησης εργα-
σίας στα διάφορα κράτη µέλη, ενδείκνυται να χορηγούνται γιαπεριορισµένο χρονικό διάστηµα στον εργαζόµενο που έχει µείνειχωρίς εργασία οι παροχές ανεργίας που προβλέπονται από τηνοµοθεσία του κράτους µέλους, στην οποία υπάγονται τελευταία·
ότι, για τον καθορισµό της νοµοθεσίας της εφαρµοστέας στις
οικογενειακές παροχές, το κριτήριο της απασχόλησης εξασφαλί-ζει την ίση µεταχείριση όλων των εργαζοµένων που υπόκεινταιστην ίδια νοµοθεσία·
ότι για να αποφεύγονται αδικαιολόγητες σωρεύσεις παροχών,
πρέπει να προβλεφθούν κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωσησώρευσης δικαιωµάτων για οικογενειακές παροχές δυνάµει τηςνοµοθεσίας του αρµόδιου κράτους και δυνάµει της νοµοθεσίαςτης χώρας κατοικίας των µελών της οικογένειας·
ότι λόγω της ειδικής και διαφ οροποιηµένης φύσης τους στις
νοµοθεσίες των κρατών µελών, πρέπει να θεσπιστούν ειδικοίκανόνες για το συντονισµό των εθνικών καθεστώτων που προβλέ-πουν παροχές για παιδιά που συντηρούνται από δικαιούχουςσυντάξεων ή π ροσόδων και για ορ φανά·
ότι είναι απαραίτητο να συσταθεί διοικητική επιτροπή αποτελού-
µενη από ένα κυβερνητικό εκπ ρόσωπο κάθε κράτους µέλους,
επιφορτισµένη, κυρίως, να ασχολείται µε κάθε θέµα διοικητικό ήερµηνείας που απ ορρέει από τις διατάξεις του παρόντος κανονι-
σµού και να προωθεί τη συνεργασία µεταξύ των κρατών µελών·
ότι είναι επιθυµητό να επιτραπεί, στο πλαίσιο µιας συµβουλευ-
τικής επιτροπής, η συµµετοχή τωνεκπ ροσώπων των ερ γαζοµένων
και των εργοδοτών στην εξέταση των προβληµάτων τα οποία θαχειρίζεται η διοικητική επιτροπή·
ότι είναι απαραίτητο να προβλεφθούν ιδιαίτερες διατάξεις που να
ανταποκρίνονται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των εθνικώννοµοθεσιών για τη διευκόλυνση της εφαρµογής των κανόνωνσυντονισµού,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΓΕΝΙΚΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1 (10) (15)
Ορισµοί
Για την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού:
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 5
▼B
α) ως«µισθωστός» (SIC!"µισθωτός" ) και«µηµισθωτός» νοείται,
αντίστοιχα, κάθε π ρόσωπο:
▼M3
i) το οποίο είναι ασφαλισµένο δυνάµει υποχρεωτικής ή
προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως κατά ενός ήπερισσοτέρων κινδύνων που καλύπτονται από τους κλά-
δους συστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως που εφαρµόζε-ται στους µισθωτούς ή µη µισθωτούς ή από ειδικόσύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλους,
▼
B
ii) το οποίο είναι ασφαλισµένο υποχρεωτικά κατά ενός ή
περισσοτέρων κινδύνωνπου αντιστοιχούν στους κλάδους
στους οποίους εφαρµόζεται ο παρών κανονισµός, στοπλαίσιο συστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως που καλύ-πτει όλους τους κατοίκους ή το σύνολο του ενεργούπληθυσµού:
—όταν οι τρόποι διαχειρίσεως ή χρηµατοδοτήσεως του
συστήµατος αυτού επιτρέπουν το χαρακτηρισµό τουως µισθωτού ή µη µισθωτού ή
—ελλείψει τέτοιων κριτηρίων, όταν το π ρόσωπο ε ίναι
ασφαλισµένο δυνάµει υποχρεωτικής ή προαιρετικήςσυνεχίσεως της ασφαλίσεως κατά άλλου κινδύνουκαθοριζόµενου στο παράρτηµα Ι, στο πλαίσιο συστή-µατος δηµιουργηθέντος προς όφελος των µισθωτών ήµη µισθωτών ή ενός συστήµατος αναφερόµενου στοσηµείο ιιι) ή, ελλείψει τέτοιου συστήµατος, στοενδιαφερόµενο κράτος µέλος, όταν το π ρόσωπο αυτό
ανταποκρίνεται στον ορισµό του παραρτήµατος Ι·
iii) το οποίο είναι ασφαλισµένο υποχρεωτικά κατά περι σσο-
τέρων κινδύνων που αντιστοιχούν στους κλάδους στουςοποίους εφαρµόζεται ο παρών κανονισµός, στο πλαίσιοενός συστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως οργανωµένουκατά τρόπο ενιαίο υπέρ του συνόλου του αγροτικούπληθυσµού, σύµφωνα µε τα κριτήρια που καθορίζονταιστο παράρτηµα Ι·
iv) το οποίο είναι ασφαλισµένο προαιρετικά κατά ενός ή
περισσοτέρων κινδύνωνπου αντιστοιχούν στους κλάδους
στους οποίους εφαρµόζεται ο παρών κανονισµός, στοπλαίσιο συστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως κράτουςµέλους δηµιουργηθέντος προς όφελος των µισθωτών ήµη µισθωτών ή όλων των κατοίκων ή ορισµένων κατηγο-ριών κατοίκων:
—αν τούτο ασκεί µισθωτή ή µη µισθωτή δραστηριότητα
ή
—αν τούτο είχε προηγουµένως ασφαλισθεί υποχρεω-
τικά κατά του ίδιου κινδύνου, στο πλαίσιο συστήµα-τος δηµιουργηθέντος προς όφελος τωνµισθωτώνή µηµισθωτών του ίδιου κράτους µέλους·
β) ως«µεθοριακός εργαζόµενος» νοείται κάθε εργαζόµενος,
µισθωτός ή µη, ο οποίος ασκεί την επαγγελµατική τουδραστηριότητα στο έδαφος ενός κράτους µέλους και κατοι-κεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλους όπου επιστρέφει,καταρχήν, κάθε ηµέρα ή τουλάχιστον µια φορά την εβδο-µάδα· πάντωςο µεθοριακός εργαζόµενος, που αποσπάται απότην επιχείρηση στην οποία κανονικά υπάγεται ή που παρέ-χει υπηρεσίες στο έδφος ( SIC! έδαφος) του ίδιου κράτους
µέλους ή άλλου κράτους µέλους, διατηρεί την ιδιότητα τουµεθοριακού εργαζοµένου επί χρονικό διάστηµα που δενυπερβαίνει τους τέσσερις µήνες, ακόµη και άν, κατά τηδιάρκεια του χρονικού αυτού διαστήµατος, δεν δύναται ναεπιστρέφει κάθε ηµέρα ή τουλάχιστον µια φορά την εβδο-µάδα στον τόπο της κατοικίας του·
γ) ως«εποχιακά εργαζόµενος» νοείται κάθε µισθωτός ο οποίος
µεταβαίνει στο έδαφος κράτους µέλους άλλου απ’ εκείνοόπου κατοικεί, για να εκτελέσει, για λογαριασµό επιχειρή-σεως ή εργοδότη του κράτους αυτού, εργασία εποχιακούχαρακτήρα, η διάρκεια της οποίας δεν δύναται σε καµία
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 6
▼B
περίπτωση να υπερβαίνει τους οκτώ µήνες, εφ όσονδιαµένει
προσωρινά στο έ δαφος του κράτους αυτού κατά τη διάρκεια
της εργασίας του· ως εργασία εποχιακού χαρακτήρα πρέπεινα νοείται η εργασία που εξαρτάται από την διαδοχή τωνεποχών και επαναλαµβανεται αυτόµατα κάθε έτος·
▼
M4
γα) Ως«σπουδαστής» νοείται κάθε π ρόσωπο που δεν ε ίναι µισθω-
τός ή αυτοαπασχολούµενος ή µέλος της οικογένειάς του ήεπιζών υπό την έννοια του παρόντος κανονισµού, το οποίοσπουδάζει ή παρακολουθεί µαθήµατα επαγγελµατικήςκατάρτισης που οδηγούν σε τίτλο ο οποίος αναγνωρίζεταιεπίσηµα από τις αρχές κράτους µέλους και είναι ασφαλι-σµένο στο πλαίσιο γενικού συστήµατος κοινωνικής ασφαλί-σεως ή ειδικού συστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως πουισχύει για τους σπουδαστές·
▼
B
δ) ο όρος «πρόσφυγας» έχει την έννοια η οποία του αποδίδεται
στο άρθρο 1 της συµβάσεως περί της νοµικής καταστάσεωςτων απάτριδων που υπεγράφη στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου1951·
ε) ο όρος «άπατρις» έχει την έννοια η οποία του αποδίδεται στο
άρθρο 1 της συµβάσεως περί της νοµικής καταστάσεως τωναπάτριδων που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 28 Σεπτεµ-
βρίου 1954·
στ) ι) ως«µέλοςτηςοικογένειας» νοείται κάθε π ρόσωπο που ορί-
ζεται ή αναγνωρίζεται ως µέλος της οικογένειας ή πουορίζεται ως µέλος του νοικοκυριού από τη νοµοθεσία,δυνάµει της οποίας καταβάλλονται οι παροχές ή, στιςπεριπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 22 παράγρα-φος 1 στοιχείο α) και το άρθρο 31, από τη νοµοθεσία τουκράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί· πάντως,αν οι νοµοθεσίες αυτές θεωρούν ως µέλος της οικογέ-νειας ή του νοικοκυριού µόνο το πρόσωπο που ζει υπό τηστέγη του ►
M4µισθωτού ή µη µισθωτού ή σπουδα-
στού,◄ο όροςαυτός θεωρείται ότι πληρούται όταν η
συντήρηση του εν λόγω π ροσώπου, βαρύνει κυρίως τον
εργαζόµενο µισθωτό ή µη. ►M1Αν η νοµοθεσία ενός
κράτους µέλους δεν επιτρέπει τη διάκριση τωνµελών τηςοικογένειας από τα άλλα π ρόσωπα στα οποία εφαρµόζε-
ται◄,►
M1ο όρος «µέλος της οικογένε ιας» έχει την
έννοια που του αποδίδεται στο παράρτηµα Ι ◄·
ii) πάντως, αν πρόκειται για παροχές υπέρ µειονεκτούντων
ατόµων χορηγούµενες σύµφωνα µε τη νοµοθεσία ενόςκράτους µέλους σε όλους τους υπηκόους του οι οποίοιπληρούν τους απαιτούµενους όρους, ως «µέλος της οικο-
γένειας» νοείται τουλάχιστον ο σύζυγος, τα ανήλικατέκνα και τα ενήλικα συντηρούµενα τέκνα του►
M4µισθωτού ή µη µισθωτού ή σπουδαστού ◄εργαζό-
µενου·
ζ) ως«επιζών» νοείται κάθε π ρόσωπο που ορίζεται ή αναγνωρί-
ζεται ως επιζών από την νοµοθεσία, δυνάµει της οποίαςχορηγούνται οι παροχές· πάντως, αν η νοµοθεσία αυτή θεω-ρεί ως επιζών µόνο το π ρόσωπο το οποίο ζούσε υπό τη
στέγη του αποθανόντος, ο όροςαυτός θεωρείται ότι εκπλη-
ρούται όταν η συντήρηση του εν λόγω π ροσώπου εβάρυνε
κυρίως τον αποθανόντα·
η) ως«κατοικία» νοείται η συνήθης διαµονή·
θ) ως«διαµονή» νοείται η π ροσωρινή διαµονή·
ι) ο όρος «νοµοθεσία» προσδιορίζει, για κάθε κράτος µέλος,
τους υφιστάµενους ή µελλοντικούς νόµους, τις κανονιστικέςπράξεις, κανονισµούς και κάθε άλλο µέτρο εφαρµογής, πουαφορούν τους κλάδους και τα συστήµατα κοινωνικής ασφα-
λίσεως που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 ήτις ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά που προβλέπονταιστην παράγραφο 2α του άρθρου 4.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 7
▼B
Ο όροςαυτος αποκλείει τις υπάρχουσες ή µελλοντικές συµ-
βατικές διατάξεις, ανεξαρτήτως του αν αυτές απετέλεσαναντικείµενο αποφάσεων των δηµόσιων αρχών που τις καθι-στούν υποχρεωτικές ή που επεκτείνουν το πεδίο εφαρµογήςτους. Όσον αφορά πάντως τις συµβατικές διατάξεις:
i) που χρησιµεύουν για την συµπλήρωση υποχρεώσεως
ασφαλίσεως που απ ορρέει από τους νόµους ή τους κανο-
νισµούς οι οποίοι αναφέρονται στο προηγούµενο εδάφιοή
ii) που δηµιουργούν σύστηµα, η διαχείρηση του οποίου
εξασφαλίζεται από τον ίδιο φορέα που διαχειρίζεται τασυστήµατα που εθεσπίσθηκαν από τους αναφερόµενουςστο προηγούµενο εδάφιο νόµους ή κανονισµούς,
ο περιορισµός αυτός δύναται να αρθεί οποτεδήποτε µε
δήλωση του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους, που αναφέρειτα συστήµατα επί τωνοποίων εφαρµόζεται ο παρών κανονι-σµός. Η δήλωση αυτή κοινοποιείται και δηµοσιεύεταισύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 97.
Οι διατάξεις του προηγούµενου εδαφίου δεν δύνανται να
έχουν ως συνέπεια την εξαίρεση από το πεδίο εφαρµογήςτου παρόντας κανονισµού συστηµάτων, επί τωνοποίων είχεεφαρµογή ο κανονισµός αριθ. 3.
Ο όρος «νοµοθεσία» αποκλείει, επίσης, τις διατάξεις που
διέπουν ειδικά συστήµατα για µη µισθωτούς των οποίων ηδηµιουργία εναπόκειται στην πρωτοβουλία των ενδιαφερο-µένων ή τα οποία εφαρµόζονται µόνο σε ένα τµήµα τουεδάφους του εν λόγω κράτους µέλους, ανεξάρτητα από τοαν ή όχι οι αρχές αποφάσισαν να τις καταστήσουν υποχ-ρεωτικές ή να επεκτείνουν το πεδίο εφαρµογής τους. Τα ενλόγω ειδικά συστήµατα αναφέρονται στο παράρτηµα ΙΙ·
▼
M3
ια) (SIC! ι)α) ως «ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλή-
λους» νοείται κάθε σύστηµα κοινωνικής ασφαλίσεως τοοποίο διαφέρει από το γενικό σύστηµα κοινωνικής ασφαλί-σεως που εφαρµόζεται στους µισθωτούς των οικείων κρατώνµελών και στο οποίο υπάγονται άµεσα όλες, ή ορισµένες,κατηγορίες δηµοσίων υπαλλήλωνή τωνεξοµοιουµένων προςαυτούς,
▼
B
ια) ως«σύµβασηκοινωνικήςασφαλίσεως» νοείται κάθε διµερής ή
πολυµερής πράξη που δεσµεύει ή θα δεσµεύσει αποκλει-στικά δύο ή περι σσότερα κράτη µέλη, ως και κάθε πολυ-
µερής πράξη που δεσµεύει ή θα δεσµεύσει δύο τουλάχιστονκράτη µέλη και ένα ή περισσότερα άλλα κράτη στον τοµέα
της κοινωνικής ασφαλίσεως, για το σύνολο ή µέρος τωνκλάδων και συστηµάτων που προβλέπονται στο άρθρο 4παράγραφοι 1 και 2, καθώς και τις συµφωνίες, οποιασδήποτεφύσεως, που συνήφθησαν στο πλαίσιο των πράξεων αυτών·
ιβ) ως«αρµόδια αρχή» νοείται, για κάθε κράτος µέλος, ο υπουρ-
γός, οι υπουργοί ή άλλη αντίστοιχη αρχή, αρµόδια για τασυστήµατα κοινωνικής ασφαλίσεως στο σύνολο ή σεοποιοδήποτε τµήµα της επικράτειας του κράτους αυτού·
ιγ) ως«διοικητική επιτροπή» νοείται η επιτροπή του άρθρου 80·
ιδ) ως«φορέας» νοείται, για κάθε κράτος µέλος, ο οργανισµός ή
η αρχή που επιφορτίζεται µε την εφαρµογή του συνόλου ήµέρους της νοµοθεσίας·
ιε) ως«αρµόδιος φορέας» νοείται:
i) ο φορέας, στον οποίο ο ενδιαφερόµενος υπάγεται κατά
το χρόνο της αιτήσεως παροχών
ή
ii) ο φορέας από τον οποίο ο ενδιαφερόµενος δικαιούται
παροχές ή θα δικαιούτο παροχές, αν ο ίδιος ή αν το ή ταµέλη της οικογένειάς του κατοικούσαν στο έδαφος τουκράτους µέλους, στο οποίο ευρίσκετο ο φορέας αυτός
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 8
▼B
ή
iii) ο φορέας που ορίζεται από την αρµόδια αρχή του ενδια-
φεροµένου κράτους µέλους
ή
iv) αν πρόκειται περί συστήµατος σχετικού µε τις υποχρεώ-
σεις του εργοδότη για τις παροχές που προβλέπονταιαπό το άρθρο 4 παράγραφος 1, είτε ο εγροδότης είτε οασφαλιστής που τον υποκαθιστά, είτε ελλείψει αυτών, οοργανισµός ή η αρχή που ορίζεται από την αρµόδιααρχή του ενδιαφεροµένου κράτους µέλους·
ιστ) ως«φορέας του τόπου κατοικίας» και«φορέας του τόπου δια-
µονής»νοούνται, αντίστοιχα, ο φορέας που έχει επιφορτι-
σθεί µε την καταβολή τωνπαροχών στον τόπο όπου κατοικείο ενδιαφερόµενος και ο φορέας που έχει επιφορτισθεί µετην καταβολή των παροχών στον τόπο όπου διαµένει οενδιαφερόµενος, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζει οφορέας αυτός, ή, ελλείψει τέτοιου φορέα, ο φορέας πουορίζεται από την αρµόδια αρχή του ενδιαφερόµενου κράτουςµέλους·
ιζ) ως«αρµόδιοκράτος» νοείται το κράτος µέλος στο έδαφος του
οποίου ευρίσκεται ο αρµόδιος φορέας·
ιη) ως«περίοδοι ασφαλίσεως» νοούνται οι περίοδοι εισφορών,
απασχολήσεως ή µη µισθωτής δραστηριότητας που καθορί-ζονται ή αναγνωρίζονται ως περίοδοι ασφαλίσεως από τηνοµοθεσία υπό την οποία πραγµατοποιήθησαν ή θεωρούνταιότι πραγµατοποιήθησαν, καθώς και κάθε εξοµοιούµενη προςαυτές περίοδος, κατά το µέτρο που αναγνωρίζεται από τηννοµοθεσία αυτή ως ισοδύναµη προς περίοδο ασφαλίσεως·►
M3περίοδοι που έχουν συµπληρωθεί δυνάµει ειδικού
συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους, νοούνταιεπίσης ως περίοδοι ασφαλίσεως· ◄
ιθ) ως«περίοδοι απασχολήσεως» ή«περίοδοι µη µισθωτής δραστη-
ριότητας» νοούνται οι περίοδοι που καθορίζονται ή αναγνω-
ρίζονται ως τέτοιες από τη νοµοθεσία υπό την οποία πραγ-µατοποιήθηκαν, ως και κάθε εξοµοιούµενη πρός αυτέςπερίοδος, κατά το µέτρο που αναγνωρίζονται από τη νοµοθε-σία αυτή ωςισοδύναµες προς τις περιόδους απασχολήσεως ήπρος τις περιόδους µη µισθωτής δραστηριότητας·►
M3περίοδοι που έχουν συµπληρωθεί δυνάµει ειδικού
συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους, νοούνταιεπίσης ως περίοδοι απασχολήσεως· ◄
ιθα) οόρος«περίοδοι διαµονής» προσδιορίζει τις περιόδους που
καθορίζονται ή αναγνωρίζονται ως τοιαύται από τη νοµοθε-σία υπό την οποία πραγµατοποιήθησαν ή θεωρούνται ότιεπαναπραγµατοποιήθηκαν·
κ) ως«παροχή» και«σύνταξη» νοείται κάθε παροχή και
σύνταξη, περιλαµβανοµένων και όλων των τµηµάτων τουςπου βαρύνουν το ∆ηµόσιο Ταµείο, οι π ροσαυξήσεις αναπρο-
σαρµογής ή τα συµπληρωµατικά επιδόµατα υπό την επιφύ-λαξη τωνδιατάξεων του τίλου ΙΙΙ, επίσης οι εφάπαξ παροχέςοι οποίες δύνανται να υποκαταστήσουν τις συντάξεις, καθώςκαι οι καταβολές που πραγµατοποιούνται λόγω επιστροφήςεισφορών·
κα)i)ω ς«οικογενειακήπαροχή» , νοείται κάθε παροχή σε είδος ή
σε χρήµα προοριζόµενη να αντισταθµίσει τα οικογε-
νειακά βάρη στο πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 4παράγραφος 1 στοιχείο η), µε εξαίρεση τα ειδικά επιδό-µατα τοκετού ή υιοθεσίας που αναφέρονται στοπαράρτηµα ΙΙ·
ii)ω ς«οικογενειακόεπίδοµα» νοείται η περιοδική παροχή εις
χρήµα που χορηγείται αποκλειστικά ανάλογα µε τοναριθµό και, ενδεχοµένως, την ηλικία τωνµελών της οικο-γένειας·
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 9
▼B
κβ) ως«επίδοµα θανάτου» νοείται κάθε ποσό που καταβάλλεται,
εφάπαξ σε περίπτωση θανάτου, µε εξαίρεση των εφάπαξπαροχών που προβλέπονται στο στοιχείο κ).
▼
M4
Άρθρο 2
Καλυπτόµενα πρόσωπα
1. Ο παρών κανονισµός ισχύει για µισθωτούς ή µη µισθωτούς
και για σπουδαστές, που υπάγονται ή υπήχθησαν στη νοµοθεσίαενός ή περισσότερων από τα κράτη µέλη και ε ίναι υπήκοοι ενός
από τα κράτη µέλη ή απάτριδες ή π ρόσφυγες που κατοικούν στο
έδαφος κράτους µέλους, καθώς και για τα µέλη της οικογένειάςτους και για τους επιζώντες τους.
2. Ο παρών κανονισµός ισχύει για τους επιζώντες των
µισθωτών ή µη µισθωτών και των σπουδαστών οι οποίοι είχανυπαχθεί στη νοµοθεσία ενός ή περι σσότερων από τα κράτη µέλη,
ανεξαρτήτως ιθαγενείας όταν οι επιζώντες αυτοί είναι υπήκοοιενός από τα κράτη µέλη, ή απάτριδες, ή π ρόσφυγες και κατοικούν
στο έδαφος κράτους µέλους.
▼
B
Άρθρο 3
Ισότητα µεταχειρίσεως
1. Τα πρόσωπα που κατοικούν στο έδαφος ενός από τα κράτη
µέλη, και για τα οποία ισχύουν οι διατάξεις του παρόντος κανονι-σµού, υπόκεινται στις υποχρεώσεις και απολαύουν των δικαιω-µάτων που απ ορρέουν από τη νοµοθεσία κάθε κράτους µέλους
υπό τους ίδιους όρους µε τους υπηκόους του, υπό την επιφύλαξη
ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισµού.
2. Οιδιατάξεις της παράγραφου 1 ισχύουν ωςπρος το δικαίωµα
εκλογής µελών τωνοργάνων τωνφορέων κοινωνικής ασφαλίσεωςή συµµετοχής κατά την υπόδειξή τους, αλλά δεν θίγουν τις διατά-ξεις της νοµοθεσιάς των κρατών µελών όσον αφορά την εκλογι-µότητα ή τους τρόπους υποδείξεως των ενδιαφεροµένων σταόργανα αυτά.
3. Το πεδίο εφαρµογής των συµβάσεων κοινωνικής ασφαλί-
σεως, που εξακολουθούν να εφαρµόζονται σύµφωνα µε το άρθρο 7παράγραφος 2 στοιχείο γ), καθώς και των συµβάσεων που συνή-φθησαν δυνάµει του άρθρου 8 παράγραφος 1, επεκτείνεται σε όλατα πρόσωπα επί των οποίων ισχύει ο παρών κανονισµός, εκτός αν
προβλέπεται άλλως στο παράρτηµα ΙΙΙ.
Άρθρο 4 (10)
Πεδίο εφαρµογής καθ’ ύλη
1. Ο παρών κανονισµός ισχύει για όλες τις νοµοθεσίες που
αφορούν τους ακόλουθους κλάδους κοινωνικής ασφαλίσεως:
α) παροχές ασθενείας και µητρότητας·β) παροχές αναπηρίας, περιλαµβανοµένων εκείνων που π ροορί-
ζονται για τη διατήρηση ή βελτίωση της ικανότητας βιοπορι-σµού·
γ) παροχές γήρατος·δ) παροχές επιζώντων·ε) παροχές εργατικών ατυχηµάτων και επαγγελµατικών ασθε-
νειών·
στ) επιδόµατα λόγω θανάτου·ζ) παροχές ανεργίας·η) οικογενειακές παροχές.
2. Ο παρών κανονισµός ισχύει για τα γενικά και ειδικά συστή-
µατα κοινωνικής ασφαλίσεως, µε ή χωρίς συνεισφορά, καθώς καιγια συστήµατα σχετικά µε τις υποχρεώσεις του εργοδότη ή του
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 10
▼B
πλοιοκτήτη εν σχέσει προς τις παροχές που προβλέπονται στηνπαράγραφο 1.
2α. Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται στις ειδικές παροχές
χωρίς συνεισφορά οι οποίες εµπίπτουν σε νοµοθεσία ή καθεστώςεκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή που εξαιρού-νται δυνάµει της παράγραφου 4, όταν οι παροχές αυτές π ροορίζο-
νται:
α) είτε για να καλύψουν συµπληρωµατικά, εναλλακτικά ή επικου-
ρικά την επέλευση οιουδήποτε κινδύνου που εµπίπτει στουςκλάδους κοινωνικής ασφάλισης που αναφέρονται στα στοιχείαα) έως η) της παράγραφου 1·
β) είτε µόνον για να εξασφαλίσουν την ειδική π ροστασία των
µειονεκτούντων ατόµων.
2β. Ο παρών κανονισµός δεν εφαρµόζεται στις διατάξεις της
νοµοθεσίας κράτους µέλους σχετικά µε τις ειδικές παροχές χωρίςσυνεισφορά, που αναφέρονται στο τµήµα ΙΙΙ του παραρτήµατοςΙΙ, των οποίων η εφαρµογή περιορίζεται σε ένα µέρος του εδά-φους του.
3. Οι διατάξεις του τίτλου ΙΙΙ δεν θίγουν πάντως τις διατάξεις
της νοµοθεσίας των κρατών µελών που αφορούν τις υποχρεώσειςτου πλοιοκτήτη.
4. Ο παρών κανονισµός δεν ισχύει για την κοινωνική και
ιατρική πρόνοια, ούτε για τα συστήµατα παροχών υπέρ θυµάτωντου πολέµου ή των συνεπειών του ►
M3 ◄.
Άρθρο 5 (10)
∆ηλώσειςτωνκρατώνµελώνσχετικέςµετοπεδίοεφαρµογήςτουπαρόντος
κανονισµού
Τα κράτη µέλη αναφέρουν στις δηλώσεις που κοινοποιούνται και
δηµοσιεύονται σύµφωνα µε το άρθρο 97, τις νοµοθεσίες και τασυστήµατα που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2,τις ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά που προβλέπονται στοάρθρο 4 παράγραφος 2α, τις ελάχιστες παροχές που αναφέρονταιστο άρθρο 50 καθώςκαι τις παροχές που προβλέπονται στα άρθρα77 και 78.
Άρθρο 6
Συµβάσεις κοινωνικής ασφαλίσεως που αντικαθίστανται από τον παρόντα
κανονισµό
Στο πλαίσιο του π ροσωπικού και του καθ’ ύλη πεδίου εφαρµογής
του ο παρών κανονισµός αντικαθιστά, υπό την επιφύλαξη τωνδιατάξεων των άρθρων 7, 8 και του άρθρου 46 παράγραφος 4,οποιαδήποτε σύµβαση κοινωνικής ασφαλίσεως που συνδέει:
α) είτε αποκλειστικά δύο ή περι σσότερα κράτη µέλη·
β) είτε δύο τουλάχιστον κράτη µέλη και ένα ή περι σσότερα άλλα
κράτη, εφ όσον πρόκε ιται για περιπτώσεις στη ρύθµιση των
οποίων δεν καλείται να παρέµβει φορέας ενός από τα τελευ-ταία αυτά κράτη.
Άρθρο 7 (7)
∆ιεθνείς διατάξεις που δεν θίγει ο παρών κανονισµός
1. Ο παρών κανονισµός δεν θίγει τις υποχρεώσεις που απορ-
ρέουν:
α) από οποιαδήποτε σύµβαση, η οποία εγκρίθηκε από τη ∆ιεθνή
Συνδιάσκεψη Εργασίας και η οποία, µετά την επικύρωση απόένα ή περισσότερα κράτη µέλη τέ θηκε σε ισχύ·
β) από τις Ευρωπαϊκές Π ροσωρινές Σ υµφωνίες περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 11ης ∆εκεµβρίου 1953 που συνήφθησανµεταξύ των κρατών µελών του Συµβουλίου της Ευρώπης.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 11
▼B
2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 6, εξακο-λουθούν να ισχύουν:
α) οι διατάξεις των συµφωνιών της 27ης Ιουλίου 1950 και της
30ής Νοεµβρίου 1979 όσον αφορά την κοινω νική ασφάλιση
των λεµβούχων του Ρήνου·
β) οι διατάξεις της ευρωπαϊκής συµβάσεως της 9ης Ιουλίου 1956
περί της κινωνικής ασφαλίσεως των εργαζοµένων στις διεθ-νείς µεταφορές·
γ) οι διατάξεις των συµβάσεων κοινωνικής ασφαλίσεως που ανα-
φέρονται στο παράρτηµα ΙΙΙ.
Άρθρο 8
Σύναψη συµβάσεων µεταξύ κρατών µελών
1. ∆ύο ή περισσότερα κράτη µελη δύνανται, εφ όσον παρίστα-
ται ανάγκη, να συνάψουν µεταξύ τους συµβάσεις µε βάση τιςαρχές και το πνεύµα του παρόντος κανονισµού.
2. Κάθε κράτος µέλος κοινοποιεί, σύµφωνα µε τις διατάξεις
του άρθρου 97 παράγραφος 1, κάθε σύµβαση που συνήψε µε άλλοκράτος µέλος δυνάµει των διατάξεων της παραγράφου 1.
Άρθρο 9
Υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση ή προαιρετική συνέχιση ασφαλί-
σεως
1. Οι διατάξεις της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους, κατά τις
οποίες η υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση ή στην προαιρε-τική συνέχιση της ασφαλίσεως εξαρτάται από την κατοικία στοέδαφος του κράτους αυτού, δεν ισχύουν για τα π ρόσωπα τα οποία
κατοικούν στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, εφ όσον είχαν υπα-
χθεί στη νοµοθεσία του πρώτου κράτους σε οποιαδήποτε στιγµήτης προηγούµενης επαγγελµατικής τους σταδιοδροµίας, υπό τηνιδιότητα µισθωτών ή µη µισθωτών.
2. Αν η νοµοθεσία ενός κράτους µέλους εξαρτά την υπαγωγή
στην προαιρετική ασφάλιση ή την προαιρετική συνέχιση τηςασφαλίσεως από τη συµπλήρωση περιόδων ασφαλίσεως, λαµβά-νονται υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται, οι περίοδοι ασφαλί-σεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσίαάλλου κράτους µέλους, σαν να επρόκειτο για περιόδους ασφαλί-σεως που πραγµατοποιήθησαν υπό τη νοµοθεσία του πρώτου κρά-τους.
Άρθρο 9α (7)
Παράταση της περιόδου αναφοράς
Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά την αναγνώριση του
δικαιώµατος παροχών από τη συµπλήρωση ελάχιστης περιόδουασφάλισης κατά τη διάρκεια καθορισµένης περιόδου πριν απότην επέλευση του ασφαλιζόµενου γεγονότος (περίοδος αναφοράς)και ορίζει ότι οι περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων χορη-γήθηκαν παροχές δυνάµει της νοµοθεσίας αυτού του κράτουςµέλους ή οι περίοδοι που αφιερώθηκαν στην εκπαίδευση παιδιώνστο έδαφος αυτού του κράτους µέλους παρατείνουν την εν λόγωπερίοδο αναφοράς, οι περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίωνχορηγήθηκαν, δυνάµει της νοµοθεσίας ενός άλλου κράτουςµέλους, συντάξεις αναπηρίας ή γήρατος ή παροχές λόγω ασθέ-νειας, ανεργίας ή εργατικών ατυχηµάτων (εξαιρέσει των συντά-ξεων) και οι περίοδοι που αφιερώθηκαν στην εκπαίδευση παιδιώνστο έδαφος ενός άλλου κράτους µέλους, παρατείνουν επίσης τηνεν λόγω περίοδο αναφοράς.
Άρθρο 10
Άρση της ρήτρας κατοικίας —Επίπτωση της υποχρεωτικής ασφαλίσεως
στην απόδοση των εισφορών
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 12
▼B
1. Εκτός αν ο παρών κανονισµός προβλέπει άλλως, οι ειςχρήµα παροχές αναπηρίας, γήρατος ή επιζώντων, οι συντάξειςεργατικών ατυχηµάτωνή επαγγελµατικής ασθένειας και τα επιδό-µατα θανάτου που αποκτώνται δυνάµει της νοµοθεσίας ενός ήπερισσοτέρων κρατών µελών δεν δύνανται να υποστούν καµία
µείωση, τροποποίηση, αναστολή, κατάργηση, κατάσχεση επειδήο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος κράτους µέλους άλλου απόεκείνο, όπου ευρίσκεται ο φορέας οφειλέτης.
Το πρώτο εδάφιο έχει, επίσης, εφαρµογή επί παροχών εφάπαξ
που χορηγούνται σε περίπτωση νέου γάµου του επιζώντος συζύ-γου, ο οποίος είχε δικαίωµα συντάξεως επιζώντος.
2. Αν η νοµοθεσία ενός κράτους µέλους εξαρτά την απόδοση
εισφορών από τον όρο, ότι ο ε νδιαφερόµενος έπαυσε να υπάγεται
στην υποχρεωτική ασφάλιση, ο όροςαυτός δεν θεωρέται ότι
εκπληρούται επί όσο χρόνο ο ενδιαφερόµενος υπάγεται►
M4 ◄στην υποχρωτική ( SIC! υποχρεωτική) ασφά-
λιση δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους.
Άρθρο 10α (10)
Ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά
1. Παρά τις διατάξεις του άρθρου 10 και του τίτλου ΙΙΙ, τα
άτοµα στα οποία εφαρµόζεται ο παρών κανονισµός λαµβάνουν τιςειδικές εις χρήµα παροχές χωρίς συνεισφορά της παραγράφου 2ατου άρθρου 4 αποκλειστικά στο έδαφος και σύµφωνα µε τηνοµοθεσία του κράτους µέλους, όπου κατοικούν, εφ όσοναυτές
περιλαµβάνονται στο παράρτηµα ΙΙα. Οι παροχές αυτές βαρύνουντο φορέα του τόπου κατοικίας από τον οποίο και καταβάλλονται.
2. Ο φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου εξαρτά
το δικαίωµα των παροχών της παραγράφου 1 από τη συµπλήρωσηπεριόδων αποσχόλησης, µη µισθωτής επαγγελµατικής δραστη-ριότητας ή κατοικίας, λαµβάνει υπόψη, εφ όσοναπαιτείται, τις
περιόδους απασχόλησης, µη µισθωτής επαγγελµατικής δραστη-ριότητας ή κατοικίας στο έδαφος οποιουδήποτε άλλου κράτουςµέλους, σαν να επρόκειτο για περιόδους που έχουν πραγµατοποι-ηθεί στο έδαφος του πρώτου κράτους µέλους.
3. Όταν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά το δικαίωµα
παροχής προβλεπόµενης στην παράγραφο 1, αλλά χορηγούµενηςσυµπληρωµατικά, από τη λήψη παροχής που εµπίπτει σε ένα απότα στοιχεία α) έως η) της παραγράφου 1 του άρθρου 4, ενώ δενοφείλεται τέτοια παροχή δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής, οποιαδή-ποτε αντίστοιχη παροχή δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους θεωρείται, για τη χορήγηση της συµπληρωµατικήςπαροχής, ως παροχή καταβαλλόµενη δυνάµει της νοµοθεσίας τουπρώτου κράτους µέλους.
4. Όταν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση
παροχών προβλεπόµενων στην παράγραφο 1, οι οποίες προορίζο-νται για µιεονεκτούντα άτοµα ή αναπήρους, από τον όρο ότι ηανικανότητα ή αναπηρία πρέπει να διαγνωσθεί για πρώτη φοράστο έδαφος αυτού του κράτους µέλους, ο όροςαυτός θεωρείται
ότι πληρούται όταν η διάγνωση αυτή γίνεται για πρώτη φορά στοέδαφος άλλου κράτους µέλους.
Άρθρο 11
Αναπροσαρµογή των παροχών
Οι κανόνες αναπ ροσαρµογής που προβλέπο νται από τη νοµοθε-
σία ενός κράτους µέλους ισχύουν για παροχές που οφείλονται,αφού ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του παρόντος κανονισµού,δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 13
▼B
Άρθρο 12 (9) (11)
Απαράδεκτο σωρεύσεως των παροχών
1. Ο παρών κανονισµός δεν δύναται να παρέχει ή να διατηρεί
δικαίωµα λήψεως περι σσότερων παροχών της ίδιας φύσεως που
αφορούν την ίδια περίοδο υποχρεωτικής ασφαλίσεως. Η διάταξη
αυτή δεν ισχύει επί παροχών αναπηρίας, γήρατος, θανάτου(συντάξεις) ή επαγγελµατικής ασθένειας που καταβάλλονται απότους φορείς δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών, σ ύµφωνα µε τις
διατάξεις του άρθρου 41, του άρθρου 43 παράγραφοι 2 και 3, τωνάρθρων 46, 50 και 51 ή του άρθρου 60 παράγραφος 1 στοιχείο β).
2. Οι ρήτρες µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως που προ-
βλέπονται από τη νοµοθεσία κράτους µέλους σε περίπτωσησωρεύσεως µιας παροχής µε άλλες παροχές κοινωνικής ασφά-λισης ή µε άλλα εισοδήµατα πάσης φύσεως, εφαρµόζονται ειςβάρος του δικαιούχου, εφ όσον δεν ορίζεται άλλως στον παρόντα
κανονισµό, ακόµα και αν πρόκειται περί παροχών που αποκτήθη-καν δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους ή περί εισ-οδηµάτων που αποκτήθηκαν στο έδαφος άλλου κράτους µέλους.
3. Οι διατάξεις περί µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως που
προβλέπονται από τη νοµοθεσία κράτους µέλους, σε περίπτωσηκατά την οποία ο δικαιούχος παροχών αναπηρίας ή πρόωρωνπαροχών γήρατος ασκεί επαγγελµατική δραστηριότητα, εφαρµό-ζονται σε βάρος του δικαιούχου αυτού, ακόµη και αν ασκεί τηδραστηριότητά του στο έδαφος άλλου κράτους µέλους.
4. Η σύνταξη αναπηρίας που οφείλεται δυνάµει της ολλαν-
δικής νοµοθεσίας σε περίπτωση κατά την οποία ο ολλανδικόςφορέας οφείλει, σύµφωνα µε το άρθρο 57 παράγραφος 5 ή τοάρθρο 60 παράγραφος 2 στοιχείο β), να αναλάβει µέρος τουβάρους παροχής επαγγελµατικής ασθένειας που έχει χορηγηθείδυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους, µειούνται κατά τοποσό που οφείλεται στο φορέα του άλλου κράτους µέλους πουείναι επιφορτισµένος µε την καταβολή της παροχής επαγγελµα-τικής ασθένειας.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΑΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
Άρθρο 13 (9)
Γενικοί κανόνες
▼M3
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 14γ και 14στ, τα π ρόσωπα
για τα οποία ισχύει ο παρών κανονισµός υπόκεινται στη νοµοθε-σία ενός µόνου κράτους µέλους. Η νοµοθεσία αυτή π ροσδιορίζε-
ται σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος τίτλου.
▼
B
2. Με την επιφύλαξη των άρθρων 14 έως 17:
α) το πρόσωπο που ασκεί µισθωτή δραστηριό τητα στο έδαφος
κράτους µέλους υπόκειται στη νοµοθεσία του κράτους αυτού,ακόµη και αν κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλους ήαν η επιχείρηση ή ο εργοδότης που το απασχολεί έχει τηνέδρα της ή την κατοικία του στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους·
β) το πρόσωπο που ασκεί µη µισθωτή δραστηριό τητα στο έδα-
φος κράτους µέλους υπόκειται στη νοµοθεσία του κράτουςαυτού, ακόµη και αν κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους·
γ) το πρόσωπο που ασκεί ε παγγελµατική δραστηριότητα σε
πλοίο υπό σηµαία ενός κράτους µέλους υπόκειται στηνοµοθεσία του κράτους αυτού·
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 14
▼B
δ) οι δηµόσιοι υπάλληλοι και οι προς αυτούς εξοµοιούµενοι
υπόκεινται στη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο οποίουπάγεται η υπηρεσία που τους απασχολεί·
ε) το πρόσωπο που καλείται ή επανακαλείται για την εκτέλεση
στρατιωτικής θητείας ή πολιτικής υπηρεσίας σε ένα κράτοςµέλος υπόκειται στη νοµοθεσία του κράτους αυτού. Αν ηυπαγωγή στη νοµοθεσία αυτή εξαρτάται από την πραγµατο-ποίηση ασφαλιστικών περιόδων προ της κατατάξεώς του στοστρατό ή στην πολιτική υπηρεσία ή µετά την απόλυσή τουαπό το στρατό ή την πολιτική υπηρεσία, οι περίοδοι ασφαλί-σεως που πραγµατοποιήθηκαν δυνάµει της νοµοθεσίας κάθεάλλου κράτους µέλους θεωρούνται, κατά το αναγκαίο µέτρο,ως περίοδοι ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό τηνοµοθεσία του πρώτου κράτους µέλους. Ο µισθωτός ή µηµισθωτός, που καλείται ή επανακαλείται να εκτελέσει στρα-τιωτική θητεία ή πολιτική υπηρεσία, διατηρεί την ιδιότητατου µισθωτού ή µη µισθωτού·
στ) το άτοµο στο οποίο η νοµοθεσία κράτους µέλους παύει να
έχει εφαρµογή, χωρίς η νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους νακαταστεί εφαρµοστέα κι αυτό σύµφωνα µε έναν από τουςκανόνες που αναφέρονται στα προηγούµενα στοιχεία ή µεµια από τις εξαιρέσεις ή ειδικούς κανόνες που αναφέρονταιστα άρθρα 14 έως 17, υπόκειται στη νοµοθεσία κράτουςµέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί, σύµφωνα µε τιςδιατάξεις αυτής και µόνο της νοµοθεσίας.
Άρθρο 14
Ειδικοίκανόνεςπουισχύουνγιαταπρόσωπαπουασκούνµισθωτήδραστη-
ριότητα εκτός από τους ναυτικούς
Ο κανόνας του άρθρου 13 παράγραφος 2 στοικείο α) ισχύει, µε
την επιφύλαξη των ακόλουθων εξαιρέσεων και ειδικών περιπτώ-σεων:
1. α) το πρόσωπο που ασκεί µισθωτή δραστηριό τητα στο έδαφος
ενός κράτους µέλους σε επιχείρηση, στην οποία κανονικάυπάγεται και η οποία τον αποσπά στο έδαφος άλλου κρά-τους µέλους προς εκτέλεση εργασίας για λογαριασµό της,εξακολουθεί να υπόκειται στη νοµοθεσία του πρώτου κρά-τους µέλους, υπό τον όρο ότι η προβλεπόµενη διάρκεια τηςεργασίας αυτής δεν υπερβαίνει τους δώδεκα µήνες και ότιδεν αποστέλλεται σε αντικατάσταση άλλου π ροσώπου του
οποίου έληξε η περίοδος αποσπάσεως·
β) αν η διάρκεια της προς εκτέλεση εργασίας παρατείνεται
λόγω απρόβλεπτων συνθηκών πέραν της διάρκειας που προ-βλέφθηκε αρχικά και υπερβαίνει τους δώδεκα µήνες, εξα-κολουθεί να ισχύει η νοµοθεσία του πρώτου κράτουςµέλους µέχρι τέλους της εργασίας αυτής, υπό τον όρο ότι ηαρµόδια αρχή του κράτους µέλους, στο έδαφος του οποίουείναι αποσπασµένος ο ενδιαφερόµενος, ή ο οργανισµός πουορίζεται από την αρχή αυτή, θα έχει παράσχει τη συναί-νεσή του· η συναίνεση αυτή πρέπει να ζητηθεί πριν λήξει ηαρχική περίοδος των δώδεκα µηνών. Η συναίνεση αυτήπάντως δεν δύναται να δοθεί για περίοδο υπερβαίνουσατους δώδεκα µήνες·
2. Το πρόσωπο που ασκεί κανονικά µισθωτή δραστηριότητα στο
έδαφος δύο ή περι σσότερων κρατών µελών υπόκε ιται στη
νοµοθεσία η οποία προσδιορίζεται ως εξής:
α) το πρόσωπο που ε ίναι µέλος του π ροσωπικού που ταξιδεύει
διά ξηράς, θαλάσσης ή αέρος, µιας επιχειρήσεως η οποίαδιενεργεί, για λογαρισµό δικό της ή τρίτων διεθνείς σιδη-ροδροµικές, οδικές, αεροπορικές ή πλωτές µεταφορές επι-βατών ή εµπορευµάτων, έχει δε την έδρα στο έδαφος κρά-τους µέλους, υπόκειται στη νοµοθεσία του τελευταίουαυτού κράτους. Πάντως:
i) το πρόσωπο που απασχολείται σε υποκαταστήµατα ή
µόνιµη αντιπ ροσωπεία που διατηρεί η επιχείρηση αυτή
στο έδαφος κράτους µέλους άλλου από εκείνο στο οποίο
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 15
▼B
έχει την έδρα της, υπόκειται στη νοµοθεσία του κράτους
µέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το υποκα-τάστηµα αυτό ή η µόνιµη αντιπ ροσωπεία·
ii) το πρόσωπο, που απασχολείται κυρίως στο έδαφος του
κράτους µέλους όπου κατοικεί, υπόκειται στη νοµοθεσίατου κράτους αυτού, ακόµη και αν η επιχείρηση η οποίατον απασχολεί δεν έχει ούτε έδρα, ούτε υποκατάστηµα,ούτε µόνιµη αντιπ ροσωπεία στο έ δαφος αυτό·
β) το πρόσωπο, πλην του αναφεροµένου στο στοιχείο α), υπό-
κειται:
i) στη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος του
οποίου κατοικεί, αν ασκεί µέρος της δραστηριότητάςτου στο έδαφος αυτό ή αν απασχολείται για λογαριασµόπερισσότερων ε πιχειρήσεων ή περι σσότερων εργο-
δοτών που έχουν την έδρα ή κατοικία τους στο έδαφοςδιαφόρων κρατων µελών·
ii) στη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος του
οποίου, η επιχείρηση ή ο εργοδότης που τον απασχολείέχει την έδρα της ή την κατοικία του, αν δεν κατοικείστο έδαφος ενός από τα κράτη µέλη στα οποία ασκεί τηδραστηριότητά του·
3. Το πρόσωπο που ασκεί µισθωτή δραστηριό τητα στο έδαφος
κράτους µέλους σε επιχείρηση η οποία έχει την έδρα της στοέδαφος άλλου κράτους µέλους, και η οποία διασχίζεται από τακοινά σύνορα των κρατών αυτών, υπόκειται στη νοµοθεσία τουκράτους µέλους στο έδαφος του οποίου η επιχείρηση αυτήέχει την έδρα της.
Άρθρο 14α
Ειδικοίκανόνεςπουισχύουνγιαπρόσωπαπουασκούνµηµισθωτήδραστη-
ριότητα εκτός από τους ναυτικούς
Ο κανόνας του άρθρου 13 παράγραφος 2 στοιχείο β) ισχύει µε την
επιφύλαξη των ακόλουθων εξαιρέσεων και ειδικών περιπτώσεων:
1. α) το πρόσωπο που ασκεί κανονικά µη µισθωτή δραστη-
ριότητα στο έδαφος ενός κράτους µέλους, και που πραγµα-τοποιεί µια εργασία στο έδαφος ενός άλλου κράτουςµέλους, εξακολουθεί να υπόκειται στη νοµοθεσία τουπρώτου κράτους µέλους, υπό τον όρο ότι η προβλεπόµενηδιάρκεια της εργασίας αυτής δεν υπερβαίνει τους δώδεκαµήνες·
β) αν η διάρκεια της προς εκτέλεση εργασίας παρατείνεται
λόγω απρόβλεπτων συνθηκών πέραν της διάρκειας που είχεπροβλεφθεί αρχικά, και υπερβαίνει τους δώδεκα µήνες,εξακολουθεί να ισχύει η νοµοθεσία του πρώτου κράτουςµέλους µέχρι τέλους της εργασίας αυτής, υπό τον όρο ότι ηαρµόδια αρχή του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου οενδιαφερόµενος µετέβη για να πραγµατοποιήσει την ενλόγω εργασία ή ο οργανισµός που ορίζεται από την αρχήαυτή θα έχει παράσχει τη συναίνεσή του· η συναίνεση αυτήπρέπει να ζητηθεί πριν να λήξει η αρχική περίοδος τωνδώδεκα µηνών. Η συναίνεση αυτή πάντως δεν δύναται ναδοθεί για περίοδο που υπερβαίνει τους δώδεκα µήνες·
2. το πρόσωπο που ασκεί κανονικά µη µισθωτή δραστηριότητα
στο έδαφος δύο ή περι σσότερων κρατών µελών υπόκε ιται στη
νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοι-κεί, αν ασκεί µέρος της δραστηριότητάς του στο έδαφος αυτούτου κράτους µέλους. Αν δεν ασκεί δραστηριότητα στο έδαφοςτου κράτους µέλους όπου κατοικεί, υπόκειται στη νοµοθεσίατου κράτους µέλους στου οποίου το έδαφος ασκεί την κύριαδραστηριότητα του. Τα κριτήρια που π ροσδιορίζουν την κύρια
δραστηριότητα ορίζονται στον κανονισµό που αναφέρεται στοάρθρο 98·
3. το πρόσωπο που ασκεί µη µισθωτή δραστηριό τητα σε επι-
χείρηση η οποία έχει την έδρα της στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους, και η οποία διασχίζεται από τα κοινά σύνορα δύο
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 16
▼B
κρατών µελών, υπόκειται στη νοµοθεσία του κράτους µέλουςστο έδαφος του οποίου η επιχείρηση αυτή έχει την έδρα της.
4. αν η νοµοθεσία στην οποία ένα πρόσωπο θα έπρεπε να υπα-
χθεί, σύµφωνα µε τις παραγράφους 2ή3δ ε ντ ο υε πιτρέπει να
συµµετέχει, έστω και εθελοντικά, σε σύστηµα ασφαλίσεωςγήρατος, ο ενδιαφερόµενος υπάγεται στη νοµοθεσία του αλλουκράτους µέλους η οποία θα µπορούσε να εφαρµοσθεί στηνπερίπτωσή του, ανεξάρτητα από αυτές τις διατάξεις ή, στηνπερίπτωση που θα µπ ορούσαν να εφαρµοσθούν οι νοµοθεσίες
δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών, στη νοµοθεσία που καθο-
ρίζεται µε κοινή συµφωνία µεταξύ αυτών των κρατών µελών ήτων αρµοδίων αρχών τους.
Άρθρο 14β
Ειδικοί κανόνες για τους ναυτικούς
Ο κανόνας του άρθρου 13 παράγραφος 2 στοιχείο γ) ισχύει, µε
την επιφύλαξη των ακόλουθων εξαιρέσεων και ειδικών περιπτώ-σεων:
1. το πρόσωπο που ασκεί µισθωτή δραστηριό τητα σε επιχείρηση
από την οποία κανονικά εξαρτάται, είτε στο έδαφος κράτουςµέλους είτε σε πλοίο υπό σηµαία κράτους µέλους, και η οποίατον αποσπά, προς εκτέλεση εργασίας για λογαριασµό της, σεπλοίο υπό σηµαία άλλου κράτους µέλους, εξακολουθεί να υπό-κειται στη νοµοθεσία του πρώτου κράτους µέλους υπό τουςόρους που προβλέπο νται στο άρθρο 14 σηµείο 1·
2. το πρόσωπο που ασκεί κανονικά µη µισθωτή δραστηριότητα
είτε στο έδαφος κράτους µέλους είτε σε πλοίο υπό σηµαίακράτους µέλους, και που εκτελεί εργασία για λογαριασµό τουσε πλοίο υπό σηµαία άλλου κράτους µέλους, εξακολουθεί ναυπόκειται στη νοµοθεσία του πρώτου κράτους µέλους υπό τουςόρους που προβλέπο νται στο άρθρο 14α σηµείο 1·
3. το πρόσωπο το οποίο, ενώ δεν ασκεί σ υνήθως την επαγγελµα-
τική του δραστηριότητα στη θάλασσα, εκτελεί εργασία σταχωρικά ύδατα ή σε λιµάνι κράτους µέλους, σε πλοίο υπόσηµαία άλλου κράτους µέλους που ευρίσκεται σε αυτά ταχωρικά ύδατα ή σε αυτό το λιµάνι, χωρίς να ανήκει στοπλήρωµα του πλοίου αυτού, υπόκειται στη νοµοθεσία τουπρώτου κράτους µέλους·
4. το πρόσωπο που ασκεί µισθωτή δραστηριό τητα σε πλοίο υπό
σηµαία κράτους µέλους, και αµείβεται για τη δραστηριότητααυτή από επιχείρηση ή π ρόσωπο που εδρεύει ή κατοικεί στο
έδαφος άλλου κράτους µέλους, υπόκειται στη νοµοθεσία τουτελευταίου αυτού κράτους αν κατοικεί στο έδαφος του· η επι-χείρηση ή το πρόσωπο που καταβάλλει την αµοιβή θεωρείται
ως εργοδότης για την εφαρµογή της νοµοθεσίας αυτής.
Άρθρο 14γ (5)
Ειδικοί κανόνες που εφαρµόζονται στα πρόσωπα που ασκούν ταυτόχρονα
µισθωτή και µη µισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος διαφορετικών κρατών
µελών
Το πρόσωπο που ασκεί ταυτόχρονα µισθωτή και µη µισθωτή
δραστηριότητα στο έδαφος διαφορετικών κρατών µελών, υπόκει-ται:
α) µε την επιφύλαξη του στοιχείου β), στη νοµοθεσία του κρά-
τους µέλους στο έδαφος του οποίου ασκεί µισθωτή δραστη-ριότητα ή, αν ασκεί µισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος δύο ήπερισσοτέρων κρατών µελών, στη νοµοθεσία η οποία καθορί-
ζεται σύµφωνα µε το άρθρο 14 σηµεία 2 ή 3·
β) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο παράρτηµα VΙΙ:
—στη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου
ασκεί µισθωτή δραστηριότητα, η οποία νοµοθεσία καθορί-ζεται σύµφωνα µε το άρθρο 14 σηµεία 2 ή 3, αν ασκεί
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 17
▼B
µισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος δύο ή περι σσοτέρων
κρατών µέλων
και
—στη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου
ασκεί µη µισθωτή δραστηριότητα, η οποία νοµοθεσίακαθορίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 14α σηµεία 2, 3 και 4, ανασκεί µη µισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος δύο ή περισ-σοτέρων κρατών µελών.
Άρθρο 14δ (5)
∆ιάφορες διατάξεις
▼M3
1. Το πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφοι 2 και
3, στο άρθρο 14α παράγραφοι 2, 3 και 4, στο άρθρο 14γ στοιχείοα) και στο άρθρο 14ε θεωρείται, για τους σκοπούς εφαρµογής τηςνοµοθεσίας που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις αυτές, ότιάσκησε το σύνολο της επαγγελµατικής του δραστηριότητας ήτων επαγγελµατικών του δραστηριοτήτων στο έδαφος του ενδια-φερόµενου κράτους µέλους.
▼
B
2. Το πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 14γ στοιχείο β)
θεωρείται, για τον καθορισµό του π οσοστού των εισφορών που
επιβαρύνουν τους µη µισθωτούς εργαζόµενους βάσει της νοµοθε-σίας του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου ασκεί µηµισθωτή δραστηριότητα, ότι άσκησε τη µισθωτή του δραστη-ριότητα στο έδαφος αυτού του κράτους µέλους.
3. Οι διατάξεις της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους, που προ-
βλέπουν ότι ο δικαιούχος συντάξεως που ασκεί επαγγελµατικήδραστηριότητα δεν υπάγεται σε υποχρεωτική ασφάλιση λόγω τηςδραστηριότητας αυτής, ισχύουν επίσης για τον δικαιούχο συντά-ξεως η οποία εκτήθη δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους, εκτός αν ο ενδιαφερόµενος ζητήσει ρητώς να υπαχθείστην υποχρεωτική ασφάλιση, απευθυνόµενος στο φορέα που ορί-ζεται από την αρµόδια αρχή του πρώτου κράτους µέλους καιαναγράφεται στο παράρτηµα 10 του κανονισµού που αναφέρεταιστο άρθρο 98.
▼
M3
Άρθρο 14ε
Ειδικοί κανόνες που εφαρµόζονται σε ασφαλισµένους σε ειδικό σύστηµα
για τους δηµοσίους υπαλλήλους που είναι παράλληλα µισθωτοί ή/και µη
µισθωτοί στο έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών µελών
Ο απασχολούµενος ως δηµόσιος υπάλληλος ή ο εξοµοιούµενος
προς αυτόν ο οποίος είναι ασφαλισµένος σε ειδικό σύστηµα γιατους δηµοσίους υπαλλήλους σε ένα κράτος µέλος, και ο οποίοςείναι ταυτόχρονα µισθωτός ή/και µη µισθωτός στο έδαφος ενός ήπερισσοτέρων άλλων κρατών µελών υπάγεται στη νοµοθεσία του
κράτους µέλους στο οποίο είναι ασφαλισµένος σε ειδικόσύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλους.
Άρθρο 14στ
Ειδικοί κανόνες που εφαρµόζονται σε δηµοσίους υπαλλήλους που είναι
παράλληλα µισθωτοί σε περισσότερα του ενός κράτη µέλη και ασφαλισµέ-
νοι σε ειδικό σύστηµα σε ένα από αυτά τα κράτη µέλη
Ο απασχολούµενος ταυτόχρονα σε δύο ή περι σσότερα κράτη
µέλη ως δηµόσιος υπάλληλος ή ως εξοµοιούµενος προς αυτόν οοποίος είναι ασφαλισµένος σε ένα τουλάχιστον από αυτά τακράτη µέλη σε ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλουςυπάγεται στη νοµοθεσία καθενός από αυτά τα κράτη µέλη.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 18
▼B
Άρθρο 15
Κανόνεςπου αφορούν την προαιρετική ασφάλιση ή την προαιρετική συνέ-
χιση της ασφαλίσεως
1. Τα άρθρα 13 έως 14δ δεν ισχύουν για την προαιρετική ασφά-
λιση ή την προαιρετική συνέχιση της ασφαλίσεως, εκτός αν, γιαέναν από τους κλάδους που αναφέρονται στο άρθρο 4, υπάρχει σεένα κράτος µέλος µόνο προαιρετικό σύστηµα ασφαλίσεως.
2. Σε περίπτωση κατά την οποία η εφαρµογή των νοµοθεσιών
δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών συνε πάγεται τη σώρευση
υπαγωγής:
—σε σύστηµα υποχρεωτικής ασφαλίσεως και σε ένα ή περι σσό-
τερα συστήµατα προαιρετικής ασφαλίσεως ή προαιρετικήςσυνεχίσεως της ασφαλίσεως, ο ενδιαφερόµενος υπάγεται απο-κλειστικά στο σύστηµα υποχρεωτικής ασφαλίσεως,
—σε δύο ή περισσότερα συσ τήµατα προαιρετικής ασφαλίσεως ή
προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως, ο ενδιαφερόµενοςδύναται να υπαχθεί µόνο στο σύστηµα προαιρετικής ασφαλί-σεως ή προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως, το οποίοεπέλεξε.
3. Πάντως, ως προς την αναπηρία, το γήρας και το θάνατο
(συντάξεις), ο ενδιαφερόµενος δύναται να γίνει δεκτός στηνπροαιρετική ασφάλιση ή προαιρετική συνέχιση της ασφαλίσεωςκράτους µέλους, ακόµη και αν υπόκειται υποχρεωτικώς στηνοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, κατά το µέτρο που η σώρευσηαυτή επιτρέπεται ρητά ή σιωπηρά στο πρώτο κράτος µέλος.
Άρθρο 16
Ειδικοίκανόνεςγιατοπροσωπικόπουυπηρετείστιςδιπλωµατικέςαποστο-
λές και τις προξενικές υπηρεσίες, καθώς και για το επικουρικό προσωπικό
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
1. Οι διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 2 στοιχείο α)
ισχύουν για τα µέλη του προσω πικού που υπηρετεί στις διπλωµα-
τικές αποστολές ή τις προξενικές υπηρεσίες και για τους ιδιωτι-κούς οικιακούς βοηθούς που ευρίσκονται στην υπηρεσία τωνυπαλλήλων των αποστολών ή υπηρεσιών αυτών.
2. Πάντως, οι εργαζόµενοι που αναφέρονται στην παράγραφο
1, οι οποίοι είναι υπήκοοι του κράτους µέλους που διαπιστεύει ήαποστέλλει, δύνανται να επιλέξουν την εφαρµογή της νοµοθεσίαςτου κράτους αυτού. Το δικαίωµα αυτό επιλογής δύναται να ασκεί-ται εκ νέου στο τέλος κάθε ηµερολογιακού έτους και δεν έχειαναδροµική ισχύ.
3. Τα µέλη του επικουρικού π ροσωπικού τωνΕυρωπαϊκώνΚοι-
νοτήτων δύναται να επιλέξουν την υπαγωγή στη νοµοθεσία τουκράτους µέλους στο έδαφος του οποίου απασχολούνται ή τουκράτους µέλους στη νοµοθεσία του οποίου υπήχθησαν τελευταίαή του κράτους µέλους του οποίου είναι υπήκοοι, αν πρόκειταιπερί διατάξεων που δεν αφ ορούν τα οικογενε ιακά επιδόµατα, η
χορήγηση των οποίων ρυθµίζεται από τους όρους εργασίας που
ισχύουν για τα µέλη του προσω πικού αυτού. Το δικαίωµα αυτό
επιλογής, το οποίο δύναται να ασκηθεί µόνο µια φορά, αποκτάενέργεια από την ηµεροµηνία αναλήψεως υπηρεσίας.
Άρθρο 17 (9)
Εξαιρέσεις των άρθρων 13 έως 16
∆υό ή περισσότερα κράτη µέλη, οι αρµόδιες αρχές αυτώντωνδύο
κρατών ή οι οργανισµοί που ορίζονται από αυτές τις αρχές µπο-ρούν να προβλέπουν µε κοινή συµφωνία, προς το συµφέρον ορι-σµένων κατηγοριών ατόµων ή ορισµένων ατόµων, εξαιρέσεις απότις διατάξεις των άρθρων 13 έως 16.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 19
▼B
Άρθρο 17α (9)
Ειδικοί κανόνες σχετικά µε τους δικαιούχους συντάξεων που χορηγούνται
δυνάµει της νοµοθεσίας ενός ή περισσοτέρων κρατών µελών
Ο δικαιούχος σύνταξης ή άλλης π ροσόδου οφειλόµενης βάσει
της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους ή συντάξεων οφειλόµενωνβάσει των νοµοθεσιών περισσότερων κρατών µελών, ο οποίοςκατοικεί στο έδαφος κράτους µέλους, µπορεί να εξαιρεθεί, µετάαπό αίτησή του, της εφαρµογής της νοµοθεσίας αυτού του τελευ-ταίου κράτους, υπό τον όρο ότι δεν υπόκειται στη νοµοθεσία αυτήλόγω της εκ µέρους του άσκησης επαγγελµατικής δραστηριότη-τας.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΕΙ∆ΙΚΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣΓΙΑ ΤΗΣ∆ΙΑΦΟΡΕΣΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
ΠΑΡΟΧΩΝ
ΚΕΦΑΛΛΑΙΟ Ι ( SIC! ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1)
ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ
Τµήµα 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 18
Συνυπολογισµός των περιόδων ασφαλίσεως, απασχολήσεως ή κατοικίας
1. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
εξαρτά την κτήση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµα-τος παροχών από τη συµπλήρωση περιόδων ασφαλίσεως, απασ-χολήσεως ή κατοικίας, λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαι-τείται, τις περιόδους ασφαλίσεως, απασχολήσεως ή κατοικίαςπου πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτουςµέλους, σαν να επρόκειτο για περιόδους που πραγµατοποιήθηκανυπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται από τον φορέα αυτόν.
2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 ισχύουν και για τον επο-
χιακά εργαζόµενο, ακόµη και αν πρόκειται για περιόδους προγε-νέστερες από τη διακοπή ασφαλίσεως η οποία υπερέβη τη διάρ-κεια που επιτρέπει η νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους υπό τονόρο,πάντως, ότι ο ενδιαφερόµενος δεν θα έχει παύσει να είναι
ασφαλισµένος επί χρονικό διάστηµα ανώτερο των τεσσάρωνµηνών.
Τµήµα 2
Μισθωτοί ή µη µισθωτοί και µέλη της οικογένειάς τους
Άρθρο 19
Κατοικίασε κράτος µέλος άλλο από το αρµόδιο κράτος µέλος —Γενικοί
κανόνες
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός που κατοικεί στο έδαφος κράτους
µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος µέλος και καλύπτει τουςόρους που απαιτούνται από τη νοµοθεσία του αρµόδιου κράτους
για να έχει δικαίωµα παροχών, αφού ληφθούν υπόψη, εφ όσον
συντρέχει περίπτωση, οι διατάξεις του άρθρου 18, λαµβάνει στοκράτος της κατοικίας του:
α) παροχές εις είδος που χορηγούνται για λογαριασµό του αρµο-
δίου φορέα από το φορέα του τόπου κατοικίας, σύµφωνα µε τηνοµοθεσία που ισχύει για το φορέα αυτόν, σαν να ήταν ασφα-λισµένος σε αυτόν·
β) παροχές εις χρήµα που καταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα
σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζει αυτός. Πάντως, οιπαροχές αυτές δύνανται, κατόπιν συµφωνίας µεταξύ του αρµο-δίου φορέα και του φορέα του τόπου κατοικίας, να καταβάλλο-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 20
▼B
νται από τον τελευταίο, για λογαριασµό του πρώτου, σύµφωνα
µε τη νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους.
2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία,
επί των µελών της οικογένειας που κατοικούν στο έδαφος κρά-τους µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος µέλος, εφ όσον δεν
δικαιούνται των παροχών αυτών σύµφωνα µε τη νοµοθεσία τουκράτους στο έδαφος του οποίου κατοικούν.
Εφόσον τα µέλη της οικογένειας κατοικούν στο έδαφος κράτους
µέλους, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του οποίου το δικαίωµα επίτων παροχών εις είδος δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις ασφαλί-σεως ή απασχολήσεως, οι εις είδος παροχές θεωρούνται ότιπαρέχονται προς τα µέλη αυτά για λογαριασµό του φορέα στονοποίον είναι ασφαλισµένος ο µισθωτός ή µη µισθωτός, εκτός αν οσύζυγος ή το π ρόσωπο που έχει την µέρ ιµνα των τέκνων ασκεί
επαγγελµατική δραστηριότητα στο έδαφος του εν λόγω κράτουςµέλους.
Άρθρο 20
Παραµεθόριοι εργαζόµενοι και µέλη της οικογένειάς τους
Ο παραµεθόριος εργαζόµενος δύναται, επίσης, να τύχει των
παροχών στο έδαφος του αρµοδίου κράτους. Οι παροχές αυτέςκαταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα σύµφωνα µε τη νοµοθεσίατου κράτους αυτού, σαν να κατοικούσε εκεί ο ενδιαφερόµενος. Ταµέλη της οικογένειάς του δύνανται να τύχουν παροχών υπό τουςίδιουςόρους· η χορήγηση, πάντως, των παροχών αυτών εξαρτά-
ται, εκτός από επείγουσα περίπτωση, από συµφωνία µεταξύ τωνενδιαφεροµένων κρατών ή µεταξύ των αρµοδίων αρχών τωνκρατών αυτών ή, ελλείψει αυτής, από προηγούµενη συναίνεσητου αρµοδίου φορέα.
Άρθρο 21
∆ιαµονή ή µεταφορά κατοικίας στο αρµόδιο κράτος
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο
19 παράγραφος 1 και ο οποίος διαµένει στο έδαφος του αρµοδίουκράτους, λαµβάνει τις παροχές κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίαςτου κράτους αυτού, σαν να κατοικούσε εκεί, ακόµη και αν είχεήδη λάβει παροχές για την ίδια περίπτωση ασθένειας ή µητρότη-τας πριν από τη διαµονή του.
2. Η παράγραφος 1 ισχύει κατ’ αναλογία για τα µέλη της οικο-
γένειας που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2.
Πάντως, όταν τα µέλη αυτά κατοικούν στο έδαφος κράτους
µέλους άλλου από το κράτος στο έδαφος του οποίου κατοικεί οµισθωτός ή µη µισθωτός, οι παροχές εις είδος χορηγούνται απότο φορέα του τόπου διαµονής για λογαριασµό του φορέα τουτόπου κατοικίας των ενδιαφεροµένων.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν ισχύουν για τον µεθοριακό εργα-
ζόµενο ούτε για τα µέλη της οικογένειάς του.
4. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός και τα µέλη της οικογένειάς του
που αναφέρονται στο άρθρο 19 και που µεταφέρουν την κατοικίατους στο έδαφος του αρµοδίου κράτους, λαµβάνουν παροχές κατάτις διατάξεις της νοµοθεσίας του κράτους αυτού, ακόµη και ανείχαν ήδη λάβει παροχές για την ίδια περίπτωση ασθένειας ήµητρότητας πριν από τη µεταφορά της κατοικίας τους.
Άρθρο 22
∆ιαµονή εκτός του αρµοδίου κράτους —Επιστροφή ή µεταφορά κατοικίας
σεάλλοκράτοςµέλοςκατάτηδιάρκειαασθένειαςήµητρότητας —Ανάγκη
µεταβάσεως σε άλλο κράτος µέλος για υποβολή σε κατάλληλη θεραπεία
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός, ο οποίος πληροί τις απαιτούµε-
νες από τη νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους προϋποθέσεις για να
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 21
▼B
έχει δικαίωµα παροχών, αφού ληφθούν υπόψη ενδεχοµένως οιδιατάξεις του άρθρου 18, και:
α) του οποίου η κατάσταση απαιτεί άµεση χορήγηση παροχών
κατά τη διάρκεια διαµονής στο έδαφος άλλου κράτους µέλους
ή
β) ο οποίος, αφού απέκτησε το δικαίωµα παροχών εις βάρος του
αρµοδίου φορέα, έλαβε την έγκριση του φορέα αυτού να επι-στρέψει στο έδαφος του κράτους µέλους στο οποίο κατοικεί ήνα µεταφέρει την κατοικία του στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους
ή
γ) ο οποίος έλαβε την έγκριση του αρµοδίου φορέα να µεταβεί
στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, για να υποβληθεί στηνκατάλληλη για την κατάστασή του θεραπεία,
έχει δικαίωµα:
i) παροχών εις είδος που χορηγούνται, για λογαριασµό του
αρµοδίου φορέα από το φορέα του τόπου διαµονής ή κατοι-κίας, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται από τοφορέα αυτόν, σαν να ήταν ασφαλισµένος σε αυτόν· η διάρκειαχορηγήσεως των παροχών αυτών διέπεται πάντως από τηνοµοθεσία του αρµοδίου κράτους·
ii) παροχών εις χρήµα που καταβάλλονται από τον αρµόδιο
φορέα σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται από τοφορέα αυτόν. Πάντως, οι παροχές αυτές δύνανται, κατόπινσυµφωνίας µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέα τουτόπου διαµονής ή κατοικίας, να καταβάλλονται από τον τελευ-ταίο αυτό φορέα, για λογαριασµό του πρώτου, σύµφωνα µε τηνοµοθεσία του αρµοδίου κράτους.
2. Η έγκριση που απαιτείται, δυνάµει της παραγράφου 1 στοι-
χείο β), δύναται να µη δοθεί µόνον άν διαπιστωθεί ότι η µετα-κίνηση του ενδιαφεροµένου θα δύνατο να θέσει σε κίνδυνο τηνκατάσταση της υγείας του ή την εφαρµογή ιατρικής θεραπείας.
Η έγκριση που απαιτείται δυνάµει της παραγράφου 1 στοιχείο γ)
δεν δύναται να µη δοθεί εφ όσον η σχε τική θεραπεία περιλαµβά-
νεται στις παροχές που προβλέπονται από τη νοµοθεσία του κρά-τους µέλους, στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο ενδιαφερόµενος,και εφόσον η θεραπεία αυτή δεν δύναται να του παρασχεθεί µέσα
στα χρονικά όρια που είναι κανονικά αναγκαία για την παροχήτης στο κράτος µέλος του τόπου κατοικίας του εάν ληφθεί υπόψηη τρέχουσα κατάσταση της υγείας του και η πιθανή εξέλιξη τηςασθένειας.
3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρµόζονται ανα-
λόγως επί των µελών της οικογένειας ενός µισθωτού ή µη µισθω-τού.
Πάντως, για την εφαρµογή της παραγράφου 1 στοιχείο α) και
στοιχείο γ) σηµείο i) στα µέλη της οικογένειας, τα οποία αναφέ-
ρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2 και τα οποία κατοικούν στοέδαφος κράτους µέλους άλλου από εκείνο στο έδαφος του οποίουκατοικεί ο µισθωτός ή µη µισθωτός:
α) οι παροχές εις είδος χορηγούνται για λογαριασµό του φορέα
του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικούν τα µέλητης οικογένειας, από το φορέα του τόπου διαµονής κατά τιςδιατάξεις της νοµοθεσίας που εφαρµόζει, σαν να ήταν ασφαλι-σµένος ο µισθωτός ή µη µισθωτός σε αυτόν. Η διάρκειαχορηγήσεως των παροχών διέπεται πάντως από τη νοµοθεσίατου κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικούν τα µέλητης οικογένειας·
β) η έγκριση που απαιτείται δυνάµει της παραγράφου 1 στοιχείο
γ) χορηγείται από το φορέα του κράτους µέλους στο έδαφοςτου οποίου κατοικούν τα µέλη της οικογένειας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 22
▼B
4. Το γεγονός ότι ο µισθωτός ή µη µισθωτός δικαιούνταιπαροχών σύµφωνα µε τις διατάξεις της παραγράφου 1 δεν θίγει τοδικαίωµα παροχών των µελών της οικογένειάς του.
Άρθρο 22α (14)
Ειδικοί κανόνες για ορισµένες κατηγορίες ατόµων
Παρά το άρθρο 2 του παρόντος κανονισµού, το άρθρο 22 παρά-
γραφος 1 στοιχεία α) και γ) εφαρµόζεται και στα άτοµα τα οποίαείναι υπήκοοι ενός των κρατών µελών και είναι ασφαλισµέναδυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους και στα µέλη τωνοικογενειών τους που κατοικούν µαζί τους.
Άρθρο 22β (15)
∆ραστηριότηταασκούµενησεκράτοςµέλοςάλλοαπότοαρµόδιοκράτος —
∆ιαµονή στο κράτος όπου ασκείται η δραστηριότητα
Ο µισθωτός ή µη µισθωτός εργαζόµενος που αναφέρεται στο
άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο δ), στο άρθρο 14, στο άρθρο14α, στο άρθρο 14β, στο άρθρο 14γ στοιχείο α) ή στο άρθρο 17,καθώς και τα συνοδεύοντα µέλη της οικογένειάς του, καλύπτο-νται από τις διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο α)για κάθε κατάσταση για την οποία απαιτούνται παροχές κατά τηδιάρκεια διαµονής στο έδαφος του κράτους µέλους όπου ο εργα-ζόµενος ασκεί την επαγγελµατική του δραστηριότητα ή τουοποίου τη σηµαία φέρει το πλοίο στο οποίο ο εργαζόµενος ασκείτην επαγγελµατική του δραστηριότητα.
▼
M4
▼B
Άρθρο 23 (Α)
Υπολογισµός των εις χρήµα παροχών
1. Ο αρµόδιος φορέας ενός κράτους µέλους, η νοµοθεσία του
οποίου προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών σε χρήµαβασίζεται στις µέσες αποδοχές ή στο µέσο όρο εισφορών, καθο-ρίζει τις µέσες αυτές αποδοχές ή αυτόν το µέσο όρο εισφορώναποκλειστικά βάσει των αποδοχών που διαπιστώθηκαν ή τωνεισφορών που εφαρµόσθηκαν κατά τη διάρκεια των περιόδων πουπραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία αυτή.
2. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των εις χρήµα παροχών βασίζεταιεπί αποδοχών κατ’ αποκοπήν, λαµβάνει υπόψη αποκλειστικά τιςκατ’ αποκοπή ή, κατά περίπτωση, το µέσο όρο των κατ’ αποκοπήναποδοχών που αντιστοιχούν στις περιόδους που πραγµατοποιήθη-καν υπό τη νοµοθεσία αυτή.
3. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι το ποσό των εις χρήµα παροχών ποικίλλει ανά-λογα µε τον αριθµό των µελών της οικογένειας, λαµβάνει υπόψηκαι τα µέλη της οικογένειας του ενδιαφεροµένου που κατοικούνστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, σαν να κατοικούσαν στο έδα-φος του αρµοδίου κράτους.
Άρθρο 24
Παροχές εις είδος εξαιρετικής σηµασίας
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός για τον οποίο ο φορέας κράτους
µέλους έχει αναγνωρίσει, για τον ίδιο ή για µέλος της οικογέ-νειάς του, δικαίωµα για τεχνητά µέλη, µεγάλα βοηθητικάµηχανήµατα ή άλλες παροχές εις είδος εξαιρετικής σηµασίας,πριν να υπαχθεί στο φορέα άλλου κράτους µέλους, λαµβάνει τιςπαροχές αυτές εις βάρος του πρώτου φορέα, ακόµη και αν, κατάτο χρόνο της χορηγήσεώς τους, αυτός ο µισθωτός ή µη µισθωτόςυπάγεται ήδη στο δεύτερο φορέα.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 23
▼B
2. Η ∆ιοικτική Επιτροπή συντάσσει τον κατάλογο τωνπαροχών, για τις οποίες εφαρµόζονται οι διατάξεις της παραγρά-φου 1.
Τµήµα 3
Άνεργοι και µέλη της οικογένειάς τους
Άρθρο 25
1. Ο σε ανεργία µισθωτός ή µη µισθωτός για τον οποίο εφαρ-
µόζονται οι διατάξεις του άρθρου 69 παράγραφος 1 ή του άρθρου71 παράγραφος 1 στοιχείο β) σηµείο ii) δεύτερη πρόταση, και ο
οποίος πληροί τις προϋπόθέσεις που απαιτούνται από τη νοµοθε-σία του αρµοδίου κράτους, για να έχει δικαίωµα παροχών ειςείδος και εις χρήµα, αφού ληφθούν υπόψη, εφ όσον είναι ανα-
γκαίο, οι διατάξεις του άρθρου 18, λαµβάνει, κατά τη διάρκειαπου προβλέπεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1 στοιχείο γ), τιςακόλουθες παροχές:
α) παροχές εις είδος που χορηγούνται, για λογαριασµό του αρµο-
δίου φορέα, από το φορέα του κράτους µέλους στο οποίοαναζητεί απασχόληση, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµό-ζεται από τον τελευταίο αυτό φορέα, σαν να ήταν ασφαλισµέ-νος σε αυτόν·
β) παροχές εις χρήµα που καταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα
σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται απ’ αυτόν. Κατό-πιν συµφωνίας όµως µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέατου κράτους µέλους, στο οποίο ο άνεργος αναζητεί απασ-χόληση, οι παροχές δύνανται να καταβάλλονται από το φορέααυτόν για λογαριασµό του πρώτου, σύµφωνα µε τη νοµοθεσίατου αρµοδίου κράτους. Οιπαροχές ανεργίας που προβλέπονταιαπό το άρθρο 69 παράγραφος 1 δεν χορηγούνται κατά τη διάρ-κεια εισπράξεως παροχών εις χρήµα.
2. Ο σε πλήρη ανεργία µισθωτός, για τον οποίο εφαρµόζονται
οι διατάξεις του άρθρου 71 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ii)ή
στοιχείο β) σηµείο ii) πρώτη πρόταση, λαµβάνει παροχές εις
είδος και εις χρήµα σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κράτουςµέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί, σαν να υπαγόνταν· στηνοµοθεσία αυτή κατά τη διάρκεια της τελευταίας απασχολήσεώςτου, αφού ληφθούν υπόψη, εφ όσον είναι αναγκαίο, οι διατάξεις
του άρθρου 18· οι παροχές αυτές χορηγούνται εις βάρος τουφορέα της χώρας κατοικίας.
3. Αν άνεργος πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από
τη νοµοθεσία του κράτους µέλους το οποίο βαρύνουν οι παροχέςανεργίας, ώστε να δηµιουργηθεί το δικαίωµα παροχών —εφόσον
είναι αναγκαίο —οι διατάξεις του άρθρου 18, τα µέλη της οικογέ-
νειάς του δικαιούνται των παροχών αυτών οποιοδήποτε και ανείναι το κράτος µέλος στο έδαφος του οποίου κατοικούν ή διαµέ-νουν. Οι παροχές αυτές χορηγούνται:
i) όσον αφορά τις παροχές εις είδος, από το φορέα του τόπου
κατοικίας ή διαµονής, σύµφωνα µε τις διατάξεις της υπ’ αυτούεφαρµοζοµένης νοµοθεσίας, για λογαριασµό του αρµοδίουφορέα του κράτους µέλους, το οποίο βαρύνουν οι παροχέςανεργίας·
ii) όσον αφορά τις παροχές εις χρ ήµα, από τον αρµόδιο φορέα
του κράτους µέλους το οποίο βαρύνουν οι παροχές ανεργίας,σύµφωνα µε τις διατάξεις της υπ’ αυτού εφαρµοζοµένηςνοµοθεσίας.
4. Με την επιφύλαξη, νοµοθετικών διατάξεων κράτους µέλους
που επιτρέπουν τη χορήγηση παροχών ασθένειας για µεγαλύτεροχρονικό διάστηµα, η διάρκεια που προβλέπεται στην παράγραφο1 δύναται, σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας, να παραταθεί από τοναρµόδιο φορέα µέχρι το ανώτατο όριο που προβλέπεται στηνοµοθεσία που εφαρµόζεται από το φορέα αυτόν.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 24
▼B
Άρθρο 25α (14)
Εισφορές που βαρύνουν µισθωτούς σε πλήρη ανεργία
Ο φορέας ενός κράτους µέλους ο οποίος είναι οφειλέτης
παροχών σε είδος και σε χρήµα προς τους ανέργους που αναφέ-ρονται στο άρθρο 25παράγραφος 2 και ο οποίος εφαρµόζεινοµοθεσία που προβλέπει κρατήσεις εισφορών που βαρύνουντους ανέργους για την κάλυψη των παροχών ασθένειας καιµητρότητας, δύναται να διενεργεί αυτές τις κρατήσεις σύµφωναµε τις διατάξεις της νοµοθεσίας του.
Τµήµα 4
Αιτούντες συντάξεις και µέλη της οικογένειάς τους
Άρθρο 26
∆ικαίωµα παροχών εις είδος σε περίπτωση παύσεως του δικαιώµατος
λήψεως παροχών από το φορέα ο οποίος ήταν αρµόδιος τελευταία
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός, τα µέλη της οικογένειάς του ή οι
επιζώντες του, οι οποίοι, κατά τη διάρκεια της εξετάσεως µιαςαιτήσεως για σύνταξη, παύουν να έχουν δικαίωµα παροχών ειςείδος δυνάµει της νοµοθεσίας του κράτους µέλους που ήταν αρµό-διο τελευταία, λαµβάνουν παραταύτα τις παροχές αυτές υπό τουςακόλουθους όρους: οι παροχές εις είδος χορηγούνται κατά τιςδιατάξεις της νοµοθεσίας του κράτους µέλους, στο έδαφος τουοποίου ο ενδιαφερόµενος ή οι ενδιαφερόµενοι κατοικούν, εφ όσον
έχουν δικαίωµα δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής ή θα είχανδικαίωµα δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους, ανκατοικούσαν στο έδαφος του κράτους αυτού, αφού ληφθούνυπόψη—εφόσον ε ίναι αναγκαίο —οι διατάξεις του άρθρου 18.
2. Ο αιτών σύνταξη ο οποίος δικαιούται παροχών εις είδος
δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους, η οποία υποχρεώνει τονενδιαφερόµενο να καταβάλει ο ίδιος τις εισφορές για ασφάλισηασθένειας, κατά την εξέταση της αιτήσεώς του για σύνταξη,παύει να έχει δικαίωµα παροχών εις είδος κατά τη λήξη τουδευτέρου µήνα για τον οποίο δεν έχει εξοφλήσει τις οφειλόµενεςεισφορές.
3. Οι εις είδος παροχές που χορηγούνται δυνάµει των διατά-
ξεων της παραγράφου 1 βαρύνουν το φορέα, ο οποίος κατ’ εφαρ-µογή των διατάξεων της παράγραφου 2 εισέπραξε τις εισφορές·σε περίπτωση που δεν πρέπει να καταβληθούν εισφορές σύµφωναµε τις διατάξεις της παραγράφου 2, ο αρµόδιος φορέας για τηνπραγµατοποίηση των εις είδος παροχών, µετά την εκκαθάρισητης συντάξεως κατ’ εφαρµογή των διατάξεων του άρθρου 28, απο-δίδει στο φορέα του τόπου κατοικίας το ποσό των παροχών πουέχουν χορηγηθεί.
Τµήµα 5
∆ικαιούχοι συντάξεων και µέλη της οικογένειάς τους
Άρθρο 27
Συντάξεις που οφείλονται δυνάµει της νοµοθεσίας περισσοτέρων κρατών
µελών, εφόσον υπάρχει δικαίωµα παροχών στη χώρα κατοικίας
Ο δικαιούχος συντάξεων οφειλοµένων κατά τη νοµοθεσία δύο ή
περισσοτέρων κρατών µελών, µε ταξύ των οποίων είναι και
εκείνη του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί, και οοποίος—λαµβανοµένων υπόψη, κατά περίπτωση, των διατάξεων
του άρθρου 18 και του παραρτήµατος VΙ—δικαιούται παροχών
δυνάµει της νοµοθεσίας του τελευταίου αυτού κράτους µέλους,καθώς και τα µέλη της οικογένειάς του, λαµβάνουν τις παροχέςαυτές από το φορέα του τόπου κατοικίας και εις βάρος αυτού, σαννα εδικαιούτο συντάξεως ο ενδιαφερόµενος δυνάµει µόνον τηςνοµοθεσίας του τελευταίου αυτού κράτους µέλους.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 25
▼B
Άρθρο 28
Συντάξεις που οφείλονται δυνάµει της νοµοθεσίας ενός ή περισσοτέρων
κρατών, αν δεν υπάρχει δικαίωµα παροχών στη χώρα κατοικίας
1. Ο δικαιούχος συντάξεως οφειλοµένης κατά τη νοµοθεσία
ενός κράτους µέλους ή συντάξεων οφειλοµένων κατά τη νοµοθε-σία δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών, ο οποίος δεν δικαιούται
παροχών κατά τη νοµοθεσία του κράτους µέλους στο έδαφος τουοποίου κατοικεί λαµβάνει παρατούτα τις παροχές αυτές για τονίδιο και για τα µέλη της οικογένειάς του, κατά το µέτρο που—λαµβανοµένων υπόψη, κατά περίπτωση, των διατάξεων του
άρθρου 18 και του παραρτήµατος VΙ—θα εδικαιούτο των
παροχών αυτών κατά τη νοµοθεσία του κράτους µέλους ή τουλά-χιστον ενός από τα κράτη µέλη που είναι αρµόδια στο θέµα τηςσυντάξεως, αν κατοικούσε στο έδαφος του εν λόγω κράτους. Οιπαροχές αυτές χορηγούνται υπό τους εξής όρους:
α) οι παροχές εις είδος χορηγούνται για λογαριασµό του αναφε-
ρόµενου στην παράγραφο 2 φορέα από το φορέα του τόπουκατοικίας, σαν να δικαιούτο συντάξεως ο ενδιαφερόµενοςδυνάµει της νοµοθεσίας του κράτους στο έδαφος του οποίουκατοικεί και να δικαιούτο παροχών εις είδος·
β) οι παροχές εις χρήµα χορηγούνται κατά περίπτωση από τον
αρµόδιο φορέα που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις τηςπαραγράφου 2, κατά την υπ’ αυτού εφαρµοζόµενη νοµοθεσία.Με συµφωνία πάντως, µεταξύ του αρµοδίου φορέα και τουφορέα του τόπου κατοικίας, οι παροχές αυτές δύνανται νακαταβάλλονται από τον τελευταίο αυτό φορέα για λογαριασµότου πρώτου κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας του αρµοδίουκράτους.
2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο
φορέας που φέρει το βάρος των παροχών εις είδος, καθορίζεταιβάσει των εξής κανόνων:
α) αν ο δικαιούχος συντάξεως δικαιούται των παροχών αυτών
δυνάµει της νοµοθεσίας ενός µόνον κράτους µέλους, βαρύνε-ται ο αρµόδιος φορέας του κράτους αυτού·
β) αν ο δικαιούχος συντάξεως δικαιούται των παροχών αυτών
δυνάµει της νοµοθεσίας δύο ή περι οσσοτέρων κρατών µελών,
βαρύνεται ο αρµόδιος φορέας του κράτους µέλους στη νοµοθε-σία του οποίου είχε υπαχθεί ο δικαιούχος επί περι σσότερο
χρόνο· αν η εφαρµογή του κανόνα αυτού έχει ως αποτέλεσµατην επιβάρυνση περι σσοτέρων φορέων µε τις παροχές αυτές,
τότε από τους φορείς αυτούς βαρύνεται εκείνος, για τονοποίον ισχύει η νοµοθεσία, στην οποία είχε υπαχθεί τελευ-ταία ο δικαιούχος.
Άρθρο 28α
Συντάξεις που οφείλονται δυνάµει της νοµοθεσίας ενός ή περισσοτέρων
κρατών µελών άλλων από τη χώρα κατοικίας, εφόσον υπάρχει δικαίωµα
παροχών στην τελευταία αυτή χώρα
Εφόσον ο δικαιούχος συντάξεως οφειλοµένης δυνάµει της
νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους ή συντάξεων οφειλοµένων δυνά-µει της νοµοθεσίας δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών κατοικεί
στο έδαφος ενός κράτους µέλους, κατά τη νοµοθεσία του οποίουτο δικαίωµα των εις είδος παροχών δεν εξαρτάται από προϋποθέ-σεις ασφαλίσεως ή απασχολήσεως, και δυνάµει της νοµοθεσίαςτου οποίου δεν οφείλεται σύνταξη, το βάρος, των εις είδοςπαροχών που χορηγούνται στον δικαιούχο, καθώς και στα µέλητης οικογένειάς του, φέρει ο φορέας ενός από τα κράτη µέλη πουείναι αρµόδια για τις συντάξεις, ο οποίος καθορίζεται σύµφωνα,µε τους κανόνες του άρθρου 28 παράγραφος 2, εφ όσον ο εν λόγω
δικαιούχος και τα µέλη της οικογένειάς του θα είχαν δικαίωµαεπί των παροχών αυτών δυνάµει της νοµοθεσίας που εφαρµόζεταιαπό τον εν λόγω φορέα, αν κατοικούσαν στο έδαφος του κράτουςµέλους όπου ευρίσκεται ο φορέας αυτός.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 26
▼B
Άρθρο 29
Κατοικία των µελών της οικογένειας σε κράτος άλλο από εκείνο όπουκατοικεί ο δικαιούχος —Μεταφορά κατοικίας στο κράτος όπου κατοικεί ο
δικαιούχος
1. Τα µέλη της οικογένειας του δικαιούχου συντάξεως οφειλο-
µένης κατά τη νοµοθεσία ενός κράτους µέλους ή συντάξεων οφει-λοµένων κατά τη νοµοθεσία δύο ή περι σσοτέρων κρατών µελών,
τα οποία κατοικούν στο έδαφος κράτους µέλους άλλο από εκείνοόπου κατοικεί ο δικαιούχος, δικαιούνται παροχών, σαν να κατοι-κούσε ο δικαιούχος στο έδαφος του ίδιου κράτους µε τα µέλη τηςοικογένειάς του, εφόσον αυτός έχει δικαίωµα επί παροχών κατά
τη νοµοθεσία ενός κράτους µέλους. Οι παροχές καταβάλλονταιυπό τους εξής όρους:
▼
M2
α) οι παροχές σε είδος χορηγούνται από το φορέα του τόπου
κατοικίας των µελών της οικογένειας, σύµφωνα µε τις διατά-ξεις της υπό του φορέα αυτού εφαρµοζόµενης νοµοθεσίας, καιεις βάρος του φορέα που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατά-ξεις του άρθρου 27 ή του άρθρου 28 παράγραφος 2· εάν ο τόποςκατοικίας ευρίσκεται στο άρµόδιο κράτος µέλος, οι παροχέςσε είδος χορηγούνται από τον αρµόδιο φορέα και επιβαρύνουναυτόν.
▼
B
β) οι παροχές εις χρήµα χορηγούνται κατά περίπτωση από τον
αρµόδιο φορέα που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις τουάρθρου 27 ή του άρθρου 28 παράγραφος 2, κατά τις διατάξειςτης υπ’ αυτού εφαρµοζοµένης νοµοθεσίας. Με συµφωνία,πάντως, µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέα του τόπουκατοικίας των µελών της οικογένειας· οι παροχές αυτές δύνα-νται να καταβάλλονται από τον τελευταίο αυτόν φορέα γιαλογαριασµό του πρώτου κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας τουαρµοδίου κράτους.
2. Τα µέλη της οικογένειας που αναφέρονται στην παράγραφο
1, τα οποία µεταφέρουν την κατοικία τους στο έδαφος του κρά-τους µέλους όπου κατοικεί ο δικαιούχους, δικαιούνται:
α) παροχών εις είδος κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας του κρά-
τους αυτού, έστω και αν έχουν ήδη λάβει παροχές για την ίδιαπερίπτωση ασθένειας ή µητρότητας πριν από τη µεταφορά τηςκατοικίας τους·
β) παροχών εις χρήµα που χορηγούνται, κατά περίπτωση, από
τον αρµόδιο φορέα που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξειςτου άρθρου 27 ή του άρθρου 28 παράγραφος 2, κατά τις διατά-ξεις της υπ’ αυτού εφαρµοζοµένης νοµοθεσίας. Με συµφωνία,πάντως, µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέα του τόπουκατοικίας του δικαιούχου, οι παροχές αυτές δύνανται να κατα-βάλλονται από τον τελευταίο αυτόν φορέα για λογαριασµό τουπρώτου, κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας του αρµοδίου κρά-τους.
Άρθρο 30
Παροχές εις είδος εξαιρετικής σηµασίας
Οι διατάξεις του άρθρου 24 ισχύουν κατ’ αναλογία για τους
διαιούχους συντάξεων.
Άρθρο 31
∆ιαµονή του δικαιούχου ή/και των µελών της οικογένειάς του σε κράτος
άλλο από εκείνο της κατοικίας τους
Ο διαιούχος ( SIC! δικαιούχος) συντάξεως οφειλοµένης δυνάµει
της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους ή συντάξεων οφειλοµένωνδυνάµει της νοµοθεσίας δύο ή περι σσοτέρων κρατών µελών, ο
οποίος δικαιούται παροχών κατά τη νοµοθεσία ενός από αυτά τακράτη µέλη, καθώς και τα µέλη της οικογένειάς του, κατά τη
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 27
▼B
διάρκεια της διαµονής τους στο έδαφος ενός κράτους µέλους
άλλου από εκείνο της κατοικίας τους, δικαιούνται:
α) παροχών εις είδος που χορηγούνται από το φορέα του τόπου
διαµονής, κατά τις διατάξεις της υπ’ αυτού εφαρµοζοµένηςνοµοθεσίας και εις βάρος του φορέα του τόπου κατοικίας τουδικαιούχου ►
M2του φορέα του τόπου κατοικίας του δικαιού-
χου ή των µελών της οικογένειάς του· ◄
β) παροχών εις χρήµα που χορηγούνται, κατά περίπτωση, από
τον αρµόδιο φορέα που καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξειςτου άρθρου 27 ή του άρθρου 28 παράγραφος 2, κατά τις διατά-ξεις της υπ’ αυτού εφαρµοζοµένης νοµοθεσίας. Με συµφωνία,πάντως, µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέα του τόπουδιαµονής, οι παροχές αυτές δύνανται να καταβάλλονται απότον τελεταίο αυτόν φορέα για λογαριασµό του πρώτου, κατάτις διατάξεις της νοµοθεσίας του αρµοδίου κράτους.
Άρθρο 32 (15)
......
Άρθρο 33 (7)
Εισφορές εις βάρος των δικαιούχων συντάξεων
1. Ο φορέας κράτους µέλους που οφείλει την καταβολή συντά-
ξεως, αν η ισχύουσα γι’ αυτόν νοµοθεσία προβλέπει κρατήσειςεισφορών εις βάρος του δικαιούχου συντάξεως για την κάλυψητων παροχών ασθένειας και µητρότητας, εξουσιοδοτείται να προ-βαίνει στις κρατήσεις αυτές υπολογιζόµενες σύµφωνα µε την ενλόγω νοµοθεσία επί του ποσού της οφειλοµένης παρ’ αυτού
συντάξεως, κατά το µέτρο που οι καταβαλλόµενες δυνάµει τωνάρθρων 27, 28, 28α, 29, 31 και 32 παροχές βαρύνουν φορέα τουπροαναφερθέντος κράτους µέλους.
2. Εφόσον, στις περ ιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 28α,
ο δικαιούχος συντάξεως υπόκειται λόγω της κατοικίας του στηνκαταβολή εισφορών ή ισοδυνάµων παρακρατήσεων για τηνκάλυψη των παροχών ασθένειας και µητρότητας δυνάµει τηςνοµοθεσίας του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί,οι εισφορές αυτές δεν είναι απαιτητές.
Άρθρο 34
Γενικές διατάξεις
1. Για την εφαρµογή των άρθρων 28, 28α, 29 και 31, ο δικαιού-
χος δύο ή περισσοτέρων σ υντάξεων, οφειλοµένων κατά τη
νοµοθεσία ενός µόνο κράτους µέλους, θεωρείται δικαιούχοςσυντάξεως οφειλόµενης κατά τη νοµοθεσία ενός κράτους µέλουςκατά την έννοια των διατάξεων αυτών.
2. Οι διατάξεις των άρθρων 27 έως 33 δεν ισχύουν για τον
δικαιούχο συντάξεως, ή για τα µέλη της οικογένειάς του πουδικαιούνται παροχών δυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτουςµέλους εκ του λόγου ότι ασκούν επαγγελµατική δραστηριότητα.Στην περίπτωση αυτή, και για την εφαρµογή των διατάξεων τουπαρόντος κεφαλαίου, ο ενδιαφερόµενος θεωρείται ως µισθωτός ήµη µισθωτός ή µέλος οικογένειας µισθωτού ή µη µισθωτού.
▼
M4
Τµήµα 5α
Πρόσωπαπουσπουδάζουνήπαρακολουθούνµαθήµαταεπαγγελµα-
τικής κατάρτισης και µέλη της οικογένειάς τους
Άρθρο 34α
Ειδικές διατάξεις για σπουδαστές και µέλη της οικογένειάς τους
Οι διατάξεις του άρθρου 18, του άρθρου 19, του άρθρου 22 παρά-
γραφος 1 στοιχεία α) και γ) της δεύτερης φράσης, του άρθρου 22παράγραφος 2, του άρθρου 22 παράγραφος 3, του άρθρου 23, του
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 28
▼M4
άρθρου 24 και των τµηµάτων 6 και 7 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία
στους σπουδαστές και τα µέλη των οικογενειών τους, ανάλογα µετην περίπτωση.
Άρθρο 34β
Κοινές διατάξεις
Ένα άτοµο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 3
και στο άρθρο 34α το οποίο διαµένει σε κράτος µέλος άλλο απότο αρµόδιο, για λόγους σπουδών ή επαγγελµατικής κατάρτισης ηοποία επιστέφεται από τίτλο επισήµως αναγνωριζόµενο από τιςεθνικές αρχές κράτους µέλους, καθώς και τα µέλη της οικογε-νείας του που το συνοδεύουν στη διάρκεια της διαµονής, καλύ-πτονται από τις διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείοα), για κάθε περίπτωση κατά την οποία χρειάζονται παροχές στηδιάρκεια της διαµονής στο έδαφος του κράτους µέλους όπου το ενλόγω άτοµο σπουδάζει ή παρακολουθεί µαθήµατα κατάρτισης.
▼
B
Τµήµα 6
∆ιάφορες διατάξεις
Άρθρο 35
Ρύθµιση όταν υπάρχουν περισσότερα συστήµατα στην χώρα κατοικίας ή
διαµονής —Προϋπάρχουσα ασθένεια —Ανώτατη διάρκεια χορηγήσεως
των παροχών
1. Με επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 2, αν η
νοµοθεσία της χώρας διαµονής ή κατοικίας προβλέπει περι σσό-
τερα συστήµατα ασφαλίσεως ασθένειας ή µητρότητας, οι διατά-ξεις που εφαρµόζονται δυνάµει του άρθρου 19, του άρθρου 21παράγραφος 1, των άρθρων 22, 25ή 26, του άρθρου 28 παράγρα-φος 1, του άρθρου 29 παράγραφος 1 ή του άρθρου 31, είναι οιδιατάξεις του συστήµατος εκείνου στο οποίο υπάγονται οι χειρώ-νακτες εργαζόµενοι της βιοµηχανίας χάλυβα. Εντούτοις, αν η ενλόγω νοµοθεσία προβλέπει ειδικό σύστηµα για τους εργαζοµέ-νους των ορυχείων και των παρεµφερών επιχειρήσεων, οι διατά-ξεις του συστήµατος αυτού εφαρµόζονται στην κατηγορία αυτήτων εργαζοµένων και στα µέλη της οικογένειάς τους, εφ όσον ο
φορέας του τόπου διαµονής ή κατοικίας, προς τον οποίο απευθύ-νονται, είναι αρµόδιος για την εφαρµογή του συστήµατος αυτού.
2. Αν η νοµοθεσία της χώρας διαµονής ή κατοικίας προβλέπει
ένα ή περιοσσότερα ε ιδικά καθεστώτα για το σύνολο ή το µεγα-
λύτερο µέρος των επαγγελµατικών κατηγοριών των µη µισθωτών,τα οποία χορηγούν λιγότερο ευνοϊκές παροχές σε είδος από εκεί-νες που χορηγούνται στους µισθωτούς, οι διατάξεις που εφαρµό-ζονται στον ενδιαφερόµενο και στα µέλη της οικογένειάς του,δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος2, του άρθρου 22 παράγραφος 1 σηµείο i) και παράγραφος 3, του
άρθρου 28 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή του άρθρου 31 στοιχείο α),είναι οι διατάξεις του ή των συστηµάτων που καθορίζονται απότον κανονισµό εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98:
α) όταν, στο αρµόδιο κράτος, ο ενδιαφερόµενος υπάγεται σε
ειδικό σύστηµα που ισχύει για µη µισθωτούς, το οποίο επίσηςχορηγεί λιγότερο ευνοϊκές παροχές σε είδος από εκείνες πουχορηγούνται στούς µισθωτούς
ή
β) όταν, δυνάµει της νοµοθεσίας περί συντάξεως του αρµοδίου ή
των αρµοδίων κρατών µελών, ο δικαιούχος συντάξεως ήσυντάξεων δικαιούται να λαµβάνει µόνο τις παροχές σε είδοςπου προβλέπονται από ειδικό σύστηµα που ισχύει για µηµισθωτούς, το οποίο επίσης χορηγεί λιγότερο ευνοϊκές παρο-χές σε είδος από εκείνες που λαµβάνουν οι µισθωτοί.
3. Αν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση
παροχών από προϋποθέσεις σχετικές µε την προέλευση τηςασθένειας, οι προϋποθέσεις αυτές ►
M4δεν ισχύουν για τα
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 29
▼B
πρόσωπα που ◄εµπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος κανονι-
σµού, ανεξάρτητα από το κράτος µέλος στο έδαφος του οποίουκατοικούν.
4. Αν η νοµοθεσία κράτους µέλους ορίζει, ανώτατη χρονική
διάρκεια χορηγήσεως των παροχών, ο φορέας, που εφαρµόζει τηνοµοθεσία αυτή δύναται να λάβει υπόψη, ενδεχοµένως, τηνπερίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας οι παροχές έχουν ήδηκαταβληθεί από το φορέα άλλου κράτους µέλους για την ίδιαπερίπτωση ασθένειας ή µητρότητας.
Τµήµα 7
Απόδοση µεταξύ φορέων
Άρθρο 36 (15)
1. Οι παροχές εις είδος που χορηγούνται δυνάµει των διατά-
ξεων του παρόντος κεφαλαίου από το φορέα κράτους µέλους γιαλογαριασµό του φορέα άλλου κράτους µέλους αποδίδονταιπλήρως.
2. Οι αποδόσεις που αναφέρονται στην παράγραφος 1 καθορί-
ζονται και πραγµατοποιούνται κατά τη διαδικασία που προβλέπε-ται στον κανονισµό εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98,είτε βάσει δικαιολογητικών των πραγµατικών δαπανών είτε κατ’αποκοπή.
Στην τελευταία αυτή περίπτωση τα κατ’ αποκοπή ποσά πρέπει να
εξασφαλίζουν απόδοση όσο το δυνατόν πλησιέστερη προς τιςπραγµατικές δαπάνες.
3. ∆ύο ή περισσότερα κράτη µέλη ή οι αρµόδιες αρχές των
κρατών αυτών δύνανται να προβλέψουν άλλους τρόπους αποδό-σεως ή να παραιτηθούν κάθε αποδόσεως µεταξύ των φορέων πουυπάγονται στην αρµοδιότητά τους.
ΚΕΦΑΛΛΑΙΟ ( SIC! ΚΕΦΑΛΑΙΟ) 2 (11)
ΑΝΑΠΗΡΙΑ
Τµήµα 1
Μισθωτοί ή µη µισθωτοί που έχουν υπαχθεί αποκλειστικά σε
νοµοθεσίες κατά τις οποίες το ποσό των παροχών αναπηρίας είναι
ανεξάρτητο από τη διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως
Άρθρο 37 (11)
Γενικές διατάξεις
1. Μισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος, διαδοχικά ή κατά περιό-
δους, έχει υπαχθεί στις νοµοθεσίες δύο ή περι σσοτέρων κρατών
µελών και έχει πραγµατοποιήσει περιόδους ασφαλίσεως αποκλει-στικά υπό νοµοθεσίες κατά τις οποίες το ποσό των παροχώναναπηρίας είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια τωνπεριόδων ασφα-λίσεως, δικαιούται παροχών σύµφωνα µε το άρθρο 39. Το άρθροαυτό δεν αφορά τις συνταξιοδοτικές π ροσαυξήσεις ή τα συνταξιο-
δοτικά επιδόµατα λόγω τέκνων που χορηγούνται σύµφωνα µε τιςδιατάξεις του κεφαλαίου 8.
2. Στο παράρτηµα Ι Vµέρος Α αναφέρονται, για κάθε ενδιαφε-
ρόµενο κράτος µέλος, οι ισχύουσες στο έδαφός του νοµοθεσίες,του τύπου που προβλέπεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 38 (11)
Συνεκτίµηση τωνπεριόδωνασφαλίσεωςήκατοικίαςπουπραγµατοποιήθη-
κανυπότιςνοµοθεσίεςστιςοποίεςέχειυπαχθείοµισθωτόςήµηµισθωτόςγια την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµατος
παροχών
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 30
▼B
1. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά την απόκτηση, τηδιατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµατος παροχών, στο πλαί-σιο συστήµατος το οποίο δεν είναι ειδικό σύστηµα κατά τηνέννοια των παραγράφων 2 και 3, από την πραγµατοποίησηπεριόδων ασφαλίσεως ή κατοικίας, ο αρµόδιος φορέας αυτού τουκράτους µέλους λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται,τις περιόδους ασφαλίσεως ή κατοικίας που διανύθηκαν υπό τηνοµοθεσία οποιουδήποτε άλλου µέλους, στα πλαίσια είτε γενικούείτε ειδικού συστήµατος το οποίο εφαρµόζεται για µισθωτούς ήµη µισθωτούς. Προς το σκοπό αυτό, λαµβάνει υπόψη τις περιό-δους αυτές, σαν να πρόκειται για περιόδους που πραγµατοποιήθη-καν υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζει.
2. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση ορι-
σµένων παροχών από τον όρο ότι οι περίοδοι ασφαλίσεως έχουνπραγµατοποιηθεί µόνον σε επάγγελµα για το οποίο ισχύει ειδικόσύστηµα που εφαρµόζεται σε µισθωτούς ή, ενδεχοµένως, σεκαθορισµένη απασχόληση, οι περίοδοι που διανύθηκαν υπό τιςνοµοθεσίες άλλων κρατών µελών λαµβάνονται υπόψη, για τηχορήγηση των παροχών αυτών, µόνον εάν έχουν πραγµατοποι-ηθεί υπό αντίστοιχο σύστηµα ασφαλίσεως ή, ελλείψει τέτοιουσυστήµατος, στο ίδιο επάγγελµα ή, ενδεχοµένως, στην ίδια απασ-χόληση.
Εάν, αφού ληφθούν υπόψη οι περίοδοι αυτές, ο ενδιαφερόµενος
δεν πληροί τις απαιτούµενες προϋπόθέσεις για να λάβει τις ενλόγω παροχές, οι περίοδοι αυτές λαµβάνονται υπόψη για τηχορήγηση των παροχών του γενικού συστήµατος ασφαλίσεως ή,ελλείψει τέτοιου συστήµατος, του συστήµατος που εφαρµόζεται,ανάλογα µε την περίπτωση, για τους εργάτες ή τους υπαλλήλους,υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόµενος είχε υπαχθεί σεκάποιο από αυτά τα συστήµατα.
3. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση ορι-
σµένων παροχών από τον όρο ότι οι περίοδοι ασφαλίσεως έχουνπραγµατοποιηθεί µόνον σε επάγγελµα υπαγόµενο σε ειδικόσύστηµα ασφαλίσεως που εφαρµόζεται σε µη µισθωτούς, οιπερίοδοι που διανύθηκαν υπό το καθεστώς νοµοθεσιών άλλωνκρατών µελών, λαµβάνονται υπόψη για τη χορήγηση τωνπαροχών αυτών, µόνον εάν έχουν πραγµατοποιηθεί υπό αντί-στοιχο σύστηµα ή, ελλείψει τέτοιου συστήµατος, στο ίδιο επάγ-γελµα. Στο παράρτηµα Ι Vµέρος Β αναγράφονται, για κάθε ενδια-
φερόµενο κράτος µέλος, τα συστήµατα που ισχύουν για τους µηµισθωτούς και που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή.
Εάν, αφού ληφθούν υπόψη οι περίοδοι που αναφέρονται στην
παρούσα παράγραφο, ο ενδιαφερόµενος δεν πληροί τις απαιτού-µενες προϋποθέσεις για να λάβει τις εν λόγω παροχές, οι περίο-δοι αυτές λαµβάνονται υπόψη για τη χορήγηση παροχών τουγενικού συστήµατος ασφαλίσεως ή, ελλείψει τέτοιου συστήµα-τος, του συστήµατος που εφαρµόζεται, ανάλογα µε τηνπερίπτωση, για τους εργάτες ή τους υπαλλήλους, υπό τον όρο ότιο ενδιαφερόµενος έχει ήδη υπαχθεί σε ένα από τα συστήµατααυτά.
Άρθρο 39 (11) (14)
Εκκαθάριση των παροχών
1. Ο φορέας κράτους µέλους του οποίου η νοµοθεσία εφαρµο-
ζόταν κατά τη στιγµή της επελεύσεως της ανικανότητας προςεργασία, η οποία είχε ως επακόλουθο αναπηρία, καθορίζει, κατάτις διατάξεις της νοµοθεσίας αυτής, εάν ο ενδιαφερόµενοςπληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται, για να έχει δικαίωµαπαροχών, αφού ληφθεί υπόψη —εφόσον ε ίναι αναγκαίο —το
άρθρο 38.
2. Ο ενδιαφερόµενος, ο οποίος πληροί τις προϋποθέσεις που
αναφέρονται στην παράγραφο 1, λαµβάνει τις παροχές αποκλει-στικά από τον εν λόγω φορέα, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία πουεφαρµόζει ο φορέας αυτός.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 31
▼B
3. Ο ενδιαφερόµενος, ο οποίος δεν δικαιούται παροχών κατ’
εφαρµογή της παραγράφου 1, λαµβάνει τις παροχές τις οποίεςδικαούται ακόµη δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους,λαµβανοµένου υπόψη, εφ όσον είναι αναγκαίο, του άρθρου 38.
4. Εάν η νοµοθεσία που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3,
προβλέπει ότι το ποσό των παροχών καθορίζεται αφού ληφθείυπόψη η ύπαρξη και άλλων µελών της οικογένειας εκτός τωντέκνων, ο αρµόδιος φορέας λαµβάνει επίσης υπόψη τα µέλη αυτάτης οικογένειας του ενδιαφεροµένου, που κατοικούν στο έδαφοςάλλου κράτους µέλους, σαν να κατοικούσαν στο έδαφος τουαρµόδιου κράτους.
5. Εάν η νοµοθεσία που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3,
προβλέπει ρήτρες µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως σεπερίπτωση σωρεύσεως µε παροχές διαφορετικής φύσεως, κατάτην έννοια του άρθρου 46α παράγραφος 2, ή µε άλλα εισοδήµατα,εφαρµόζονται κατ’ αναλογία το άρθρο 46α παράγραφος 3 και τοάρθρο 46γ παράγραφος 5.
6. Ο σε πλήρη ανεργία µισθωτός, για τον οποίο εφαρµόζεται
το άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ii), ή στοιχείο β)
σηµείοii) πρώτη φράση, λαµβάνει παροχές αναπηρίας τις οποίες
χορηγεί ο αρµόδιος φορέας του κράτους µέλους στο έδαφος τουοποίου κατοικεί, σύφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζει, σαν ναυπάγονταν στη νοµοθεσία αυτή κατά τη διάρκεια της τελευταίαςαπασχολήσεώς του, αφού ληφθούν υπόψη, αφ όσον είναι ανα-
γκαίο, το άρθρο 38 ή/και το άρθρο 25παράγραφος 2. Οι παροχέςαυτές χορηγούνται εις βάρος του φορέα της χώρας κατοικίας.
Αν ο φορέας αυτός εφαρµόζει νοµοθεσία η οποία προβλέπει
κρατήσεις συνεισφορών που βαρύνουν τους ανέργους για τηνκάλυψη παροχών αναπηρίας, δύναται να διενεργεί αυτές τιςκρατήσεις σύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας του.
Εάν η νοµοθεσία που εφαρµόζει ο εν λόγω φορέας προβλέπει ότι
ο υπολογισµός των παροχών γίνεται βάσει µισθού, τότε λαµβάνειυπόψη τους µισθούς που εισπράχθηκαν στη χώρα της τελευταίαςαπασχόλησης και στη χώρα κατοικίας σύµφωνα µε τη νοµοθεσίαπου εφαρµόζει. Σε περίπτωση µη είσπραξης µισθών, στη χώρακατοικίας, ο αρµόδιος φορέας λαµβάνει υπόψη σύµφωνα µε τιςλεπτοµέρειες που προβλέπει η νοµοθεσία του, τους εισπραχθέ-ντες µισθούς στη χώρα της τελευταίας απασχόλησης.
Τµήµα 2
Μισθωτοί ή µη µισθωτοί που έχουν υπαχθεί είτε αποκλειστικά σε
νοµοθεσίες κατά τις οποίες το ποσό της παροχής αναπηρίας εξαρ-τάταιαπότηδιάρκειατωνπεριόδωνασφαλίσεωςήκατοικίας,είτεσε νοµοθεσίες του τύπου αυτού και του τύπου που αναφέρεται στο
τµήµα 1
Άρθρο 40 (11)
Γενικές διατάξεις
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος, διαδοχικά ή κατά
περιόδους, έχει υπαχθεί στις νοµοθεσίες δύο ή περι σσοτέρων
κρατών µελών, από τις οποίες η µία τουλάχιστον δεν είναι τουτύπου που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 1, δικαιούταιπαροχών σύµφωνα µε τις διατάξεις του κεφαλαίου 3, οι οποίεςεφαρµόζονται κατ’ αναλογία, αφού ληφθεί υπόψη η παράγραφος4.
2. Εντούτοις, ο ενδιαφερόµενος ο οποίος π ροσβάλλεται από
ανικανότητα προς εργασία, η οποία έχει ως επακόλουθο αναπη-ρία, ενώ υπόκειται σε νοµοθεσία που αναφέρεται στο παράρτηµαΙVµέρος Α, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε το άρθρο 37 παράγρα-
φος 1, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
—ότι πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη νοµοθε-
σία αυτή ή άλλη νοµοθεσία του ίδιου τύπου, αφού ληφθείενδεχοµένως υπόψη το άρθρο 38, χωρίς όµως να χρειάζεταιπροσφυγή σε περιόδους ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 32
▼B
υπό νοµοθεσίες που δεν αναφέρονται στο παράρτηµα Ι Vµέρος
Α
και
—ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη
γένεση δικαιώµατος παροχών αναπηρίας δυνάµει νοµοθεσίαςη οποία δεν αναφέρεται στο παράρτηµα Ι Vµέρος Α
και
—ότι δεν διεκδικεί τυχόν δικαιώµατα παροχών γήρατος, λαµβα-
νοµένου υπόψη του άρθρου 44 παράγραφος 2 δεύτερη φράση.
3. α) Για να καθοριστεί το δικαίωµα παροχών δυνάµει της
νοµοθεσίας κράτους µέλους η οποία αναφέρεται στοπαράρτηµα Ι Vµέρος Α και η οποία εξαρτά τη χορήγηση
των παροχών αναπηρίας από την προϋπόθεση ότι, κατά τηδιάρκεια ορισµένης χρονικής περιόδου, ο ενδιαφερόµενοςέχει λάβει παροχές ασθένειας σε χρήµα ή έχει καταστείανίκανος προς εργασία, εφ όσον µισθωτός ή µη µισθωτός
που έχει υπαχθεί στη νοµοθεσία αυτή, π ροσβληθεί από
ανικανότητα προς εργασία µε επακόλουθο την ανατηρία,ενώ υπάγεται στη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, λαµβά-νεται υπόψη, µε την επιφύλαξη του άρθρου 37 παράγραφος1:
i) κάθε περίοδος κατά την οποία έλαβε, δυνάµει της
νοµοθεσίας του δεύτερου κράτους µέλους γι’ αυτή τηνανικανότητα προς εργασία, παροχές ασθενείας σε χρήµαή, αντί για αυτές, διατήρησε το µισθό του·
ii) κάθε περίοδος κατά την οποία έλαβε, δυνάµει της
νοµοθεσίας του δεύτερου κράτους µέλους, για τηναναπηρία που ήταν επακόλουθο αυτής της ανικανότηταςπρος εργασία, παροχές κατά την έννοια του παρόντοςκεφαλαίου 2 και του κεφαλαίου 3·
(SIC!) σαν να πρόκειται για περίοδο κατά την οποία του
χορηγήθηκαν παροχές ασθενείας σε χρήµα δυνάµει τηςνοµοθεσίας του πρώτου κράτους µέλους, ή κατά την οποίαήταν ανίκανος να εργασθεί κατά την έννοια της νοµοθεσίαςαυτής·
β) το δικαίωµα παροχών αναπηρίας γεννάται δυνάµει της
νοµοθεσίας του πρώτου κράτους µέλους, είτε κατά τη λήξητης περιόδου που προηγείται της αποζηµιώσεως της ασθε-νείας, που ορίζεται από τη νοµοθεσία αυτή, είτε κατά τηλήξη της περιόδου που προηγείται της ανικανότητας προςεργασία, που ορίζεται από τη νοµοθεσία αυτή, και το νωρί-τερο:
i) κατά την ηµεροµηνία γενέσεως του δικαιώµατος
παροχών που αναφέρονται στο στοιχείο α) σηµείο ii),
δυνάµει της νοµοθεσίας του δεύτερου κράτους µέλους
ή
ii) την εποµένη της τελευταίας ηµέρας κατά την οποία ο
ενδιαφερόµενος έχει δικαίωµα παροχών ασθενείας σεχρήµα, δυνάµει της νοµοθεσίας του δεύτερου κράτουςµέλους.
4. Η απόφαση που λαµβάνεται από το φορέα κράτους µέλους
ως προς το βαθµό αναπηρίας του αιτούντος, δεσµεύει το φορέαοποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόµενου κράτους µέλους υπό τηνπροϋπόθεση ότι η συµφωνία των όρων των σχετικών µε το βαθµόαναπηρίας, µεταξύ των νοµοθεσιών των κρατών αυτών, αναγνωρί-ζεται στο παράρτηµα V.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 33
▼B
Τµήµα 3
Επιδείνωση αναπηρίας
Άρθρο 41 (11)
1. Σε περίπτωση επιδεινώσεως αναπηρίας, για την οποία
µισθωτός ή µη µισθωτός λαµβάνει παροχές δυνάµει της νοµοθε-σίας ενός µόνο κράτους µέλους, ισχύουν οι ακόλουθες διατάξεις:
α) αν ο ενδιαφερόµενος, από τότε που λαµβάνει τις παροχές, δεν
έχει υπαχθεί στη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, ο αρµό-διος φορέας του πρώτου κράτους οφείλει να χορηγήσει τιςπαροχές, αφού λάβει υπόψη την επιδείνωση, σύµφωνα µε τηνοµοθεσία που εφαρµόζει·
β) αν ο ενδιαφερόµενος, από τότε που λαµβάνει παροχές, έχει
υπαχθεί στη νοµοθεσία ενός ή περι σσοτέρων από τα υπόλοιπα
κράτη µέλη, οι παροχές χορηγούνται προς αυτόν, αφού ληφθείυπόψη η επιδείνωση, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 37παράγραφος 1 ή του άρθρου 40 παράγραφοι 1 ή 2, ανάλογα µετην περίπτωση·
γ) αν το συνολικό ποσό της ή των παροχών που οφείλονται
σύµφωνα µε το στοιχείο β) είναι κατώτερο του π οσού της
παροχής την οποία ελάµβανε ο ενδιαφερόµενος εις βάρος τουπροηγούµενου οφειλέτη φορέα, ο φορέας αυτός οφείλει να τουκαταβάλει συµπλήρωµα ίσο προς τη διαφορά µεταξύ τωνποσών αυτών·
δ) αν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β), ο αρµό-
διος φορέας για την αρχική ανικανότητα είναι ολλανδικός καιαν:
i) η πάθηση που προκάλεσε την επιδείνωση είναι ίδια µε
εκείνη που έγινε αιτία της χορηγήσεως παροχών δυνάµειτης ολλανδικής νοµοθεσίας·
ii) η πάθηση αυτή είναι επαγγελµατική ασθένεια υπό την
έννοια της νοµοθεσίας του κράτους µέλους στην οποία οενδιαφερόµενος υπαγόταν τελευταία, και γεννά δικαίωµαπληρωµής του συµπληρώµατος που προβλέπεται στοάρθρο 60 παράγραφος 1 στοιχείο β)
και
iii) η νοµοθεσία ή οι νοµοθεσείες ( SIC! νοµοθεσίες), οι οποίες
ίσχυσαν για τον ενδιαφερόµενο από τότε που λαµβάνειπαροχές, είναι νοµοθεσίες που προβλέπονται στοπαράρτηµα Ι Vµέρος Α,
ο ολλανδικός φορέας συνεχίζει να χορηγεί την αρχική
παροχή και µετά την επιδείνωση, και η παροχή που οφείλεταιδυνάµει της νοµοθεσίας του τελευταίου κράτους µέλους στηνοποία υπήχθη ο ενδιαφερόµενος, µειώνεται κατά το ποσό τηςολλανδικής παροχής·
ε) αν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β), ο ενδια-
φερόµενος δεν έχει δικαίωµα παροχών εις βάρος φορέα άλλουκράτους µέλους, ο αρµόδιος φορέας του πρώτου κράτους οφεί-λει να χορηγήσει τις παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία τουκράτους αυτού, αφού λάβει υπόψη την επιδείνωση και, ενδε-χοµένως, το άρθρο 38.
2. Σεπερίπτωση επιδεινώσεως αναπηρίας για την οποία µισθω-
τός ή µη µισθωτός λαµβάνει παροχές δυνάµει της νοµοθεσίας δύοή περισσοτέρων κρατών µελών, οι παροχές του χορηγο ύνται
αφού ληφθεί υπόψη η επιδείνωση, σύµφωνα µε το άρθρο 40 παρά-γραφος 1.
Τµήµα 4
Επανάληψη της χορηγήσεως των παροχών µετά από αναστολή ή
κατάργηση —Μετατροπή των παροχών αναπηρίας σε παροχές
γήρατος —Νέος υπολογισµός των παροχών που έχουν εκκαθαρι-
στεί σύµφωνα µε το άρθρο39
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 34
▼B
Άρθρο 42 (11)
Προσδιορισµός του οφειλέτη φορέα σε περίπτωση επαναλήψεως της
χορηγήσεως των παροχών αναπηρίας
1. Εάν, µετά από αναστολή των παροχών, πρέπει να επαναλη-
φθεί η χορήγησή τους, η χορήγηση αυτή εξασφαλίζεται από τοφορέα ή τους φορείς οι οποίοι ήταν οφειλέτες των παροχών κατάτη στιγµή της αναστολής τους, µε την επιφύλαξη του άρθρου 43.
2. Εάν, µετά την κατάργηση των παροχών, η κατάσταση του
ενδιαφεροµένου δικαιολογεί τη χορήγηση νέων παροχών, οιπαροχές αυτές χορηγούνται σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου37 παράγραφος 1 ή του άρθρου 40 παράγραφου 1 ή 2, ανάλογα µετην περίπτωση.
Άρθρο 43 (11)
Μετατροπήτωνπαροχώναναπηρίαςσεπαροχέςγήρατος —Νέοςυπολογι-
σµός των παροχών που έχουν εκκαθαριστεί σύµφωνα µε το άρθρο 39
1. Οι παροχές αναπηρίας µετατρέπονται, ενδεχοµένως, σε
παροχές γήρατος, κατά τους όρους που προβλέπο νται από τη
νοµοθεσία ή τις νοµοθεσίες δυνάµει των οποίων χορηγήθηκαν,και σύµφωνα µε τις διατάξεις του κεφαλαίου 3.
2. Κάθε φορέας που οφείλει παροχές αναπηρίας, δυνάµει της
νοµοθεσίας κράτους µέλους, συνεχίζει να καταβάλλει στοδικαιούχο των παροχών αναπηρίας, ο οποίος, σύµφωνα µε τοάρθρο 49, δύναται να αξιώσει παροχές γήρατος δυνάµει τηςνοµοθεσίας ενός ή περισσοτέρων από τα άλλα κράτη µέλη, τις
παροχές αναπηρίας που δικαιούται κατά τη νοµοθεσία που εφαρ-µόζει ο φορέας αυτός, µέχρι τη στιγµή κατά την οποία οι διατά-ξεις της παραγράφοι 1 δύνανται να εφαρµοστούν για το φορέααυτόν, ή διαφορετικά, καθόσο διάστηµα ο ενδιαφερόµενοςσυγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να λαµβάνειτις παροχές αυτές.
3. Όταν οι παροχές αναπηρίας οι οποίες έχουν εκκαθαριστεί
σύµφωνα µε το άρθρο 39 δυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτουςµέλους, µετατραπούν σε παροχές γήρατος και ο ενδιαφερόµενοςδεν πληροί ακόµα τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από την ήτις νοµοθεσίες ενός ή περισσοτέρων από τα άλλα κράτη µέλη για
να έχει δικαίωµα στις παροχές αυτές, ο ενδιαφερόµενος δικαιού-ται, εκ µέρους αυτού ή αυτών των κρατών µελών από την ηµέρατης µετατροπής, παροχές αναπηρίας των οποίων η εκκαθάρισηδιέπεται από τις διατάξεις του κεφαλαίου 3, σαν το κεφάλαιοαυτό να ήταν εφαρµοστέο κατά τη στιγµή της επελεύσεως τηςανικανότητας προς εργασία, η οποία είχε ως επακόλουθο αναπη-ρία, µέχρι τη στιγµή κατά την οποία ο ενδιαφερόµενος θα πληροίτις προϋποθέσεις που απαιτούνται από την ή τις εν λόγω εθνικέςνοµοθεσίες για να δικαιούται παροχών γήρατος ή, αν δεν προβλέ-πεται τέτοια µετατροπή, καθόσο διάστηµα δικαιούται παροχώναναπηρίας δυνάµει της ή των εν λόγω νοµοθεσιών.
4. Οι παροχές αναπηρίας που έχουν εκκαθαριστεί σύµφωνα µε
το άρθρου 39, εκκαθαρίζονται εκ νέου κατ’ εφαρµογή των διατά-ξεων του κεφαλαίου 3, από τη στιγµή που ο δικαιούχος πληροίτους όρους που απαιτούνται για τη γένεση του δικαιώµατος
παροχών αναπηρίας δυνάµει µιας νοµοθεσίας που δεν αναφέρεταιστο παράρτηµα Ι Vµέρος Α ή λαµβάνει παροχές γήρατος δυνάµει
της νοµοθεσίας ενός άλλου κράτους µέλους.
▼
M3
Τµήµα 5
Πρόσωπαπουκαλύπτονταιαπόειδικόσύστηµαγιατουςδηµοσίους
υπαλλήλους
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 35
▼M3
Άρθρο 43α
1. Οιδιατάξεις τωνάρθρων 37, 38 παράγραφος 1 και 39 και των
τµηµάτων 2, 3 και 4 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία στα π ρόσωπα τα
οποία καλύπτονται από ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίουςυπαλλήλους.
2. Ωστόσο, εάν η νοµοθεσία ενός κράτους µέλους εξαρτά την
απόκτηση, εκκαθάριση, διατήρηση ή ανάκτηση των δικαιωµάτωνσε παροχές δυνάµει ειδικού συστήµατος για τους δηµοσίουςυπαλλήλους από την προϋπόθεση ότι όλες οι περίοδοι ασφάλισηςέχουν συµπληρωθεί στο πλαίσιο ενός ή περι σσοτέρων ε ιδικών
συστηµάτων για τους δηµοσίους υπαλλήλους σ’ αυτό το κράτοςµέλος, ή ότι θεωρούνται από τη νοµοθεσία αυτού του κράτουςµέλους ως ισοδύναµες προς τέτοιες περιόδους, λαµβάνονταιυπόψη µόνον οι περίοδοι που µπορούν να αναγνωριστούν δυνάµει
της νοµοθεσίας αυτού του κράτους µέλους.
Εάν, λαµβανοµένων υπόψη τωνπεριόδων που έχουν συµπληρωθεί
κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο ενδιαφερόµενος δεν πληροί τις προϋποθέ-σεις για να λάβει τις εν λόγω παροχές, οι περίοδοι αυτές λαµβά-νονται υπόψη για τη χορήγηση παροχών του γενικού συστήµα-τος, ή, ελλείψει αυτού, του συστήµατος που ισχύει για τους εργά-τες ή τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, ανάλογα µε την περίπτωση.
3. Όταν, δυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους, οι
παροχές υπολογίζονται βάσει του τελευταίου µισθού ή µισθώνπου ελήφθησαν κατά τη διάρκεια µιας περιόδου αναφοράς, οαρµόδιος φορέας αυτού του κράτους λαµβάνει υπόψη του για τονυπολογισµό µόνο τους µισθούς, όπως αυτοί διαµορφώνονται κάθεφορά, που ελήφθησαν κατά την περίοδο ή τις περιόδους κατά τιςοποίες ο ενδιαφερόµενος υπαγόταν στη νοµοθεσία αυτή.
▼
B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 (11)
ΓΗΡΑΣΚΑΙΘΑΝΑΤΟΣ(Σ ΥΝΤΑ ΞΕΙΣ)
Άρθρο 44 (11)
Γενικές διατάξεις περί εκκαθαρίσεως παροχών, όταν ο µισθωτός ή µη
µισθωτός έχει υπαχθεί στη νοµοθεσία δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών
1. Τα δικαιώµατα παροχών µισθωτού ή µη µισθωτού, ο οποίος
έχει υπαχθεί στη νοµοθεσία δύο ή περι σσοτέρων κρατών µελών,
ή των επιζώντων του, καθορίζονται σύµφωνα µε τις διατάξεις τουπαρόντος κεφαλαίου.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 49, όταν µισθωτός ή µη
µισθωτός υποβάλλει αίτηση εκκαθαρίσεως παροχών, λαµβάνο-νται υπόψη για τη διαδικασία εκκαθαρίσεως των παροχών αυτώνόλες οι νοµοθεσίες στις οποίες έχει υπαχθεί ο εν λόγω µισθωτόςή µη µισθωτός. Παρέκκλιση από τον κανόνα αυτό γίνεται, εφό-σον ο ενδιαφερόµενος ζητήσει ρητά αναβολή της εκκαθαρίσεωςτων παροχών γήρατος που θα ελάµβανε δυνάµει της νοµοθεσίαςενός ή περισσοτέρων κρατών µελών.
▼
M5
3. Το παρόν κεφάλαιο δεν αφορά τη συνταξιοδοτική προ-σαύξηση ή τα συνταξιοδοτικά επιδόµατα λόγω τέκνων ή τιςσυντάξεις ορφανών, που χορηγούνται σύµφωνα µε τις διατάξειςτου κεφαλαίου 8.
▼
B
Άρθρο 45 (11) (14)
Συνεκτίµηση τωνπεριόδωνασφαλίσεωςήκατοικίαςπουπραγµατοποιήθη-
καν υπό τις νοµοθεσίες στις οποίες έχει υπαχθεί µισθωτός ή µη µισθωτόςγια την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµατος
παροχών
1. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά την απόκτηση, τη
διατήρηση, ή την ανάκτηση του δικαιώµατος παροχών, δυνάµεισυστήµατος που δεν είναι ειδικό σύστηµα κατά την έννοια των
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 36
▼B
παραγράφων 2 και 3, από την πραγµατοποίηση περιόδων ασφαλί-
σεως ή κατοικίας, ο αρµόδιος φορέας αυτού του κράτους µέλουςλαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται, τις περιόδουςασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθε-σία κάθε άλλου κράτους µέλους, στα πλαίσια είτε γενικού είτεειδικού συστήµατος, που εφαρµόζεται σε µισθωτούς ή µη µισθω-τούς. Προς το σκοπό αυτό, ο εν λόγω φορέας λαµβάνει υπόψη τιςωςάνω περιόδους, σαν να πρόκειται για περιόδους που πραγµατο-ποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζει.
2. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση ορι-
σµένων παροχών από την προϋπόθεση ότι οι περίοδοι ασφαλί-σεως έχουν πραγµατοποιηθεί µόνον σε επάγγελµα υπαγόµενο σεειδικό σύστηµα ασφαλίσεως που εφαρµόζεται σε µισθωτούς ή,ενδεχοµένως, σε καθορισµένη απασχόληση, οι περίοδοι πουπραγµατοποιήθηκαν υπό τις νοµοθεσίες άλλων κρατών µελών,λαµβάνονται υπόψη για τη χορήγηση των παροχών αυτών, µόνονεφόσον έχουν πρ αγµατοποιηθεί υπό αντίστοιχο σύστηµα ή,
ελλείψη τέτοιου συστήµατος, στο ίδιο επάγγελµα ή, ενδεχο-µένως, στην ίδια απασχόληση. Εάν, αφού ληφθούν υπόψη οιπερίοδοι ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν κατ’ αυτόν τοντρόπο, ο ενδιαφερόµενος δεν πληροί και πάλι τις απαιτούµενεςπροϋποθέσεις για να λάβει τις παροχές αυτές, οι ως άνω περίοδοιλαµβάνονται υπόψη για τη χορήγηση των παροχών του γενικούσυστήµατος ή, ελλείψει τέτοιου συστήµατος, του συστήµατος πουεφαρµόζεται, ανάλογα µε την περίπτωση για τους εργάτες ή τουςυπαλλήλους, υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόµενος είχευπαχθεί σε κάποιο από τα συστήµατα αυτά.
3. Εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά τη χορήγηση ορι-
σµένων παροχών από την προϋπόθεση ότι οι περίοδοι ασφαλί-σεως έχουν πραγµατοποιηθεί µόνο σε επάγγελµα υπαγόµενο σεειδικό σύστηµα ασφαλίσεως που εφαρµόζεται σε µη µισθωτούς,οι περίοδοι που πραγµατοποιήθηκαν υπό τις νοµοθεσίες άλλωνκρατών µελών λαµβάνονται υπόψη για τη χορήγηση τωνπαροχώναυτών µόνον εφ όσον έχουν πρ αγµατοποιηθεί υπό αντίστοιχο
σύστηµα ή, ελλείψει τέτοιου συστήµατος, στο ίδιο επάγγελµα.Στο παράρτηµα Ι Vµέρος Β αναγράφονται για κάθε ενδιαφερό-
µενο κράτος µέλος τα συστήµατα που ισχύουν για τους µη µισθω-τούς και αναφέρονται στην παράγραφο αυτή. Αν, αφού ληφθούνυπόψη οι περίοδοι που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο, οενδιαφερόµενος δεν πληροί τις απαιτούµενες προϋποθέσεις γιανα λάβει τις εν λόγω παροχές, οι περίοδοι αυτές λαµβάνονταιυπόψη για τη χορήγηση των παροχών του γενικού συστήµατος ήελλείψει τέτοιου συστήµατος, του συστήµατος που εφαρµόζεται,ανάλογα µε την περίπτωση, για τους εργάτες ή τους υπάλληλους,υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόµενος έχει υπαχθεί σε ένααπό τα συστήµατα αυτά.
4. Οι περίοδοι ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν στο πλαί-
σιο ειδικού συστήµατος κράτους µέλους, λαµβάνονται υπόψη στοπλαίσιο του γενικού συστήµατος ή, ελλείψει τέτοιου συστήµατος,στο πλαίσιο του συστήµατος που εφαρµόζεται, ανάλογα µε τηνπερίπτωση, για τους εργάτες ή τους υπαλλήλους άλλου κράτουςµέλους, για την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση τουδικαιώµατος παροχών, υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόµενοςέχει υπαχθεί σε κάποιο απ’ αυτά τα συστήµατα ακόµα και στηνπερίπτωση που οι περίοδοι αυτές έχουν ήδη ληφθεί υπόψη στοκράτος αυτό στο πλαίσιο συστήµατος που αναφέρεται στην παρά-γραφο 2 ή στην παράγραφο 3 πρώτη φράση.
5. Αν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά την απόκτηση, τη
διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµατος παροχών από τηνπροϋπόθεση ασφάλισης κατά τη στιγµή της επέλευσης του κινδύ-νου, η προϋπόθεση αυτή θεωρείται ότι πληρούται σε περίπτωσηασφάλισης δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους,σύµφωνα µε όσα προβλέπονται στο παράρτηµα VΙ για κάθε ενδια-
φερόµενο κράτος µέλος.
6. Περίοδος πλήρους ανεργίας στη διάρκεια της οποίας ο
µισθωτός εργαζόµενος λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε το άρθρο72 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ii), ή στοιχείο β) σηµείο ii)
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 37
▼B
πρώτη πρόταση, λαµβάνεται υπόψη από την αρµόδια υπηρεσία
του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο εργαζόµε-νος, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζει η υπηρεσία αυτή,ως εάν αυτός είχε υπαχθεί στην εν λόγω νοµοθεσία κατά τηδιάρκεια της τελευταίας του απασχόλησης.
Αν ο φορέας αυτός εφαρµόζει νοµοθεσία η οποία προβλέπει
κρατήσεις εισφορών που βαρύνουν τους ανέργους για την κάλυψησυντάξεων γήρατος και θανάτου, δύναται να διενεργεί τις κρατή-σεις αυτές σύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας του.
Εάν η περίοδος πλήρους ανεργίας που συµπληρώθηκε στη χώρα
κατοικίας του ενδιαφεροµένου δεν µπορεί να ληφθεί υπόψη παράµόνο αν έχουν συµπληρωθεί περίοδοι καταβολής εισφοράς στηνίδια αυτή χώρα, η προϋπόθεση θεωρείται ότι πληρούται, εφ όσον
οι περίοδοι καταβολής εισφοράς έχουν συµπληρωθεί σε άλλοκράτος µέλος.
Άρθρο 46 (11)
Εκκαθάριση παροχών
1. Όταν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη νοµοθεσία
κράτους µέλους όσον αφορά το δικαίωµα παροχών πληρούνται,
χωρίς να είναι απαραίτητο να εφαρµοστεί το άρθρο 45ούτε τοάρθρο 40 παράγραφος 3, εφαρµόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α) ο αρµόδιος φορέας υπολογίζει το ποσό της οφειλόµενης
παροχής το οποίο οφείλεται:
i) αφενός, δυνάµει µόνο των διατάξεων της νοµοθεσίας που
εφαρµόζει·
ii) αφετέρου, κατ’ εφαρµογή της παραγράφου 2·
β) ο αρµόδιος φορέας µπορεί εντούτοις να µην πραγµατοποιήσει
τον υπολογισµό ο οποίος προβλέπεται σύµφωνα µε το στοι-χείο α) σηµείο ii), εάν το αποτέλεσµά του είναι ταυτόσηµο ή
κατώτερο από το αποτέλεσµα του υπολογισµού που έχει πραγ-µατοποιηθεί σύµφωνα µε τη διάταξη του στοιχείου α) σηµείοi), χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διαφορές που οφείλονται στη
χρησιµοποίηση στρογγυλευµένων αριθµών, στο βαθµό που οφορέας αυτός δεν εφαρµόζει νοµοθεσία, η οποία περιλαµβάνειρήτρες σώρευσης, όπως αυτές που αναφέρονται στα άρθρα 46βκαι 46γ, ή αν η νοµοθεσία περιλαµβάνει τέτοιες ρήτρες στηνπερίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 46γ, υπό την προϋ-πόθεση ότι προβλέπει ότι οι παροχές διαφορετικής φύσεωςλαµβάνονται υπόψη µόνο σε συνάρτηση µε τη σχέση µεταξύτης διάρκειας των περιόδων ασφάλισης ή κατοικίας που πραγ-µατοποιήθηκαν αποκλειστικά υπό τη δική της νοµοθεσία καιτης διάρκειας των περιόδων ασφάλισης και κατοικίας πουαπαιτούνται από τη νοµοθεσία αυτή για το δικαίωµα πλήρουςπαροχής.
Στοπαράρτηµα Ι Vµέρος Γ, αναφέρονται, για κάθε ενδιαφερό-
µενο κράτος µέλος, οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δύουπολογισµοί καταλήγουν σε τέτοιο αποτέλεσµα.
2. Όταν οι προϋποθέσεις, που απαιτούνται από τη νοµοθεσία
κράτους µέλους για την απόκτηση δικαιώµατος παροχών,πληρούνται µόνο µετά την εφαρµογή του άρθρου 45ή/και τουάρθρου 40 παράγραφος 3, εφαρµόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α) ο αρµόδιος φορέας υπολογίζει το θεωρητικό ποσό της
παροχής την οποία θα µπορούσε να διε κδικήσει ο ενδιαφερό-
µενος, εάν όλες οι περίοδοι ασφαλίσεως ή/και κατοικίας πουπραγµατοποιήθηκαν υπό τις νοµοθεσίες των κρατών µελώνστις οποίες είχε υπαχθεί ο εργαζόµενος (µισθωτός ή µηµισθωτός) είχαν πραγµατοποιηθεί στο εν λόγω κράτος µέλοςκαι υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται κατά την ηµεροµηνίατης εκκαθαρίσεως της παροχής. Αν, κατά τη νοµοθεσία αυτή,το ποσό της παροχής είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια τωνπεριόδων που πραγµατοποιήθηκαν, το ποσό αυτό λαµβάνεταιως το θεωρητικό ποσό που αναφέρεται στο παρόν στοιχείο·
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 38
▼B
β) ο αρµόδιος φορέας προσδιορίζει κατόπιν το πραγµατικό ποσό
της παροχής, βάσει του θεωρητικού π οσού που αναφέρεται
στο προηγούµενο εδάφιο, κατ’ αναλογία της διάρκειας τωνπεριόδων ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκανπριν από την επέλευση του κινδύνου, υπό τη νοµοθεσία πουεφαρµόζει, εν σχέσει προς τη συνολική διάρκεια τωνπεριόδων ασφαλίσεως και κατοικίας που πραγµατοποιήθηκανπριν από την επέλευση του κινδύνου υπό τις νοµοθεσίες όλωντων κρατών µελών στις οποίες έχει υπαχθεί ο ενδιαφερόµε-νος.
3. Ο ενδιαφερόµενος δικαιούται, από τον αρµόδιο φορέα κάθε
κράτους µέλους, το υψηλότερο ποσό που υπολογίζεται σύµφωναµε τις παραγράφους 1 και 2, µε την επιφύλαξη, ενδεχοµένως, τηςεφαρµογής τωνρητρών µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως πουπροβλέπονται από τη νοµοθεσία δυνάµει της οποίας οφείλεται ηπαροχή αυτή.
Στην περίπτωση αυτή, η σύγκριση που πραγµατοποιείται αφορά
τα ποσά που καθορίζονται µετά την εφαρµογή των εν λόγωρητρών.
4. Όταν το συνολικό ποσό των παροχών από συντάξεις αναπη-
ρίας, γήρατος ή επιζώντος που οφείλονται από τους αρµόδιουςφορείς δύο η περισσοτέρων κρατών µελών, κατ’ εφαρµογή των
διατάξεων πολυµερούς συµβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως πουαναφέρεται στο άρθρο 6 στοιχείο β), δεν υπερβαίνει το ποσό τοοποίο θα όφειλαν αυτά τα κράτη µέλη κατ’ εφαρµογή των παρα-γράφων 1 έως 3, ισχύουν για τον ενδιαφερόµενο οι διατάξεις τουπαρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 46α (11)
Γενικέςδιατάξειςσχετικέςµετιςρήτρεςµειώσεως,αναστολήςήκαταργή-
σεως, που εφαρµόζονται στις παροχές αναπηρίας γήρατος ή επιζώντων,
δυνάµει των νοµοθεσιών των κρατών µελών
1. Ως σωρεύσεις παροχών της ιδίας φύσεως νοούνται, κατά την
έννοια του παρόντος κεφαλαίου: όλες οι σωρεύσεις παροχώναναπηρίας, γήρατος και επιζώντων που υπολογίζονται ή χορηγού-νται βάσει των περιόδων ασφαλίσεως ή/και κατοικίας, που έχουνπραγµατοποιηθεί από ένα και το αυτό π ρόσωπο.
2. Ως σωρεύσεις παροχών διαφορετικής φύσεως, νοούνται,
κατά την έννοια του παρόντος κεφαλαίου: όλες οι σωρεύσειςπαροχών που δεν µπορούν να θεωρηθούν ως σωρεύσεις της ιδίας
φύσεως κατά την έννοια της παραγράφου 1.
3. Για την εφαρµογή των ρητρών µειώσεως, αναστολής ή
καταργήσεως που προβλέπονται από τη νοµοθεσία ενός κράτουςµέλους σε περίπτωση σωρεύσεως παροχής αναπηρίας, γήρατος ήεπιζώντων µε παροχή της ιδίας φύσεως ή διαφορετικής φύσεως ήµε άλλα εισοδήµατα, εφαρµόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α) οι παροχές που αποκτώνται δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου
κράτους µέλους ή άλλα εισοδήµατα που αποκτώνται σε άλλοκράτος µέλος λαµβάνονται υπόψη µόνο εφ όσον στη νοµοθεσία
του πρώτου κράτους µέλους προβλέπεται ότι λαµβάνονταιυπόψη οι παροχές ή τα εισοδήµατα που αποκτήθηκαν στοεξωτερικό·
β) λαµβάνεται υπόψη το ποσό των παροχών που πρέπει να
καταβληθεί από άλλο κράτος µέλος πριν από την αφαίρεσητου φόρου, των εισφορών κοινω νικής ασφαλίσεως και των
λοιπών ατοµικών κρατήσεων·
γ) δεν λαµβάνονται υπόψη τα ποσά των παροχών που έχουν
αποκτηθεί δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους οιοποίες χορηγούνται βάσει προαιρετικής ασφαλίσεως ή προαι-ρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως·
δ) όταν, δυνάµει της νοµοθεσίας ενός µόνο κράτους µέλους,
εφαρµόζονται διατάξεις περικοπής, αναστολής ή κατάργησηςλόγω του ότι ο ενδιαφερόµενος λαµβάνει παροχές της ίδιας ήάλλης φύσης, οι οποίες απ ορρέουν από τη νοµοθεσία άλλων
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 39
▼B
κρατών µελών ή άλλα εισοδήµατα κτηθέντα στο έδαφος άλλωνκρατών µελών, η µείωση της παροχής, που απ ορρέει από τη
νοµοθεσία του πρώτου κράτους µέλους, µπορεί να φθάσει µόνοµέχρι του ύψους των παροχών που απορρέουν από τη νοµοθε-σία των άλλων κρατών µελών από τα εισοδήµατα που έχουναποκτηθεί στο έδαφος των άλλων κρατών µελών.
Άρθρο 46β (11)
Ειδικέςδιατάξειςπουεφαρµόζονταισεπερίπτωσησωρεύσεωςπαροχώντης
ιδίας φύσεως οι οποίες οφείλονται δυνάµει της νοµοθεσίας δύο ή περισσο-
τέρων κρατών µελών
1. Οι ρήτρες µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως, που προ-
βλέπονται από τη νοµοθεσία ενός κράτους µέλους, δεν εφαρµόζο-νται σε παροχή που υπολογίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 46 παρά-γραφος 2.
2. Οι ρήτρες µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως, που προ-
βλέπονται από τη νοµοθεσία κράτους µέλους, εφαρµόζονται γιαπαροχή που έχει υπολογιστεί σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθ-ρου 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο i) µόνον υπό την προϋ-
πόθεση ότι πρόκειται:
α) είτε για παροχή της οποίας το ποσό είναι ανεξάρτητο από τη
διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως ή κατοικίας που έχουνπραγµατοποιηθεί, και η οποία αναφέρεται στο παράρτηµα Ι V
µέρος ∆·
ή
β) είτε για παροχή της οποίας το ποσό καθορίζεται σε
συνάρτηση µε πλασµατική περίοδο η οποία θεωρείται ότι έχειπραγµατοποιηθεί µεταξύ της ηµεροµηνίας επελεύσεως τουκινδύνου και µιας µεταγενέστερης ηµεροµηνίας. Στην τελευ-ταία αυτή περίπτωση, οι εν λόγω ρήτρες εφαρµόζονται σεπερίπτωση σώρευσης τέτοιας παροχής:
i) είτε για παροχή του ίδιου τύπου, εκτός αν έχει συναφθεί
συµφωνία µεταξύ δύο ή περι σσοτέρων κρατών µελών µε
σκοπό να αποφεύγεται ο υπολογισµός της ίδιας πλασµα-τικής περιόδου, δύο ή περι σσότερες φορές·
ii) είτε για παροχή του τύπου που αναφέρεται στο στοιχείο α).
Οι παροχές και οι συµφωνίες που αναφέρονται στα στοιχεία α)
και β) αναγράφονται στο παράρτηµα Ι Vµέρος ∆.
Άρθρο 46γ (11)
Ειδικές διατάξεις που εφαρµόζονται σε περίπτωση σωρεύσεως µιας ή
περισσοτέρων παροχών, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 46α παράγραφος1, µε µία ή περισσότερες παροχές διαφορετικής φύσεως ή µε άλλα εισοδή-
µατα, όταν η περίπτωση αυτή αφορά περισσότερα του ενός κράτη µέλη
1. Εάν το δικαίωµα παροχών διαφορετικής φύσεως ή άλλων
εισοδηµάτων συνεπάγεται ταυτοχρόνως µείωση, αναστολή ήκατάργηση δύο ή περι σσοτέρων παροχών, που αναφέρονται στο
άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο i), τα ποσά τα οποία
δεν θα πληρώνονταν σε περίπτωση αυστηρής εφαρµογής τωνρητρών µείωσης, αναστολής ή κατάργησης, που προβλέπονταιαπό τη νοµοθεσία των ενδιαφερόµενων κρατών µελών, διαιρού-νται δια του αριθµού των παροχών, οι οποίες υπόκεινται σεµείωση, αναστολή ή κατάργηση.
2. Εάν πρόκειται για παροχή η οποία υπολογίζεται σύµφωνα µε
το άρθρο 46 παράγραφος 2, η παροχή ή οι παροχές διαφορετικήςφύσεως τωνάλλωνκρατών µελών, καθώςκαι όλα τα άλλα εισοδή-µατα και στοιχεία, που προβλέπονται από τη νοµοθεσία του κρά-τους µέλους για την εφαρµογή αυτών των ρητρών µείωσης, ανα-στολής ή κατάργησης, λαµβάνονται υπόψη σε συνάρτηση µε τησχέση µεταξύ περιόδων ασφάλισης ή/και κατοικίας, που αναφέ-ρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 στοιχείο β) και έχουν ληφθείυπόψη για τον υπολογισµό της εν λόγω παροχής.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 40
▼B
3. Εάν το δικαίωµα παροχών διαφορετικής φύσεως ή άλλωνεισοδηµάτων συνεπάγεται ταυτοχρόνως µείωση, αναστολή ήκατάργηση µιας ή περι σσοτέρων παροχών που αναφέρονται στο
άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο i), καθώς και µιας ή
περισσοτέρων παροχών που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγρα-
φος 2, τότε εφαρµόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α) όσον αφορά την παροχή ή τις παροχές που αναφέρονται στο
άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο i), τα ποσά τα
οποία δεν θα πληρώνονταν σε περίπτωση αυστηρής εφαρ-µογής των ρητρών µείωσης, αναστολής ή κατάργησης, πουπροβλέπονται από τη νοµοθεσία των ενδιαφερόµενων κρατώνµελών, διαιρούνται δια του αριθµού των παροχών οι οποίεςενδέχεται να µειωθούν, να ανασταλούν ή να καταργηθούν·
β) όσον αφορά την παροχή ή τις παροχές που υπολο γίζονται
σύµφωνα µε το άρθρο 46 παράγραφος 2, η µείωση, η αναστολήή κατάργηση πραγµατοποιούνται σύµφωνα µε την παράγραφο2.
4. Εάν, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1
και στην παράγραφο 3 στοιχείο α), η νοµοθεσία ενός κράτουςµέλους προβλέπει, για την εφαρµογή των ρητρών µείωσης, ανα-στολής ή κατάργησης, τη συνεκτίµηση των παροχών διαφορε-τικής φύσεως ή/και άλλων εισοδηµάτων καθώς και όλων τωνάλλων στοιχείων, βάσει της σχέσης µεταξύ των περιόδων ασφά-λισης που ορίζονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 στοιχείο β), ηδιαίρεση που προβλέπεται στις προαναφερθείσες παραγράφουςδεν εφαρµόζεται γι’ αυτό το κράτος µέλος.
5. Το σύνολο των ως άνω διατάξεων εφαρµόζεται κατ’ αναλο-
γία, αν η νοµοθεσία ενός ή περι σσοτέρων κρατών µελών προβλέ-
πει ότι δεν γεννάται δικαίωµα παροχής σε περίπτωση δικαιώµα-τος παροχής διαφορετικής φύσεως οφειλόµενης δυνάµει τηςνοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους ή άλλων εισοδηµάτων.
Άρθρο 47 (11)
Συµπληρωµατικές διατάξεις για τον υπολογισµό των παροχών
1. Για τον υπολογισµό του θεωρητικού π οσού και του κατ’
αναλογία π οσού που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2,
ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:
α) αν η συνολική διάρκεια τωνπεριόδων ασφαλίσεως και κατοι-
κίας που διανύθηκαν πριν από την επέλευση του κινδύνουυπό τις νοµοθεσίες όλων των ενδιαφεροµένων κρατών µελών,είναι µεγαλύτερη από τη µέγιστη διάρκεια που απαιτεί ηνοµοθεσία ενός εξ αυτών των κρατών για τη χορήγησηπλήρους παροχής, ο αρµόδιος φορέας του κράτους αυτού λαµ-βάνει υπόψη τη µέγιστη αυτή διάρκεια αντί της συνολικήςδιάρκειας των εν λόγω περιόδων. Αυτή η µέθοδος υπολογι-σµού δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσµα την επιβολή στον ενλόγω φορέα της υποχρεώσεως παροχής ποσού µε γαλύτερου
από το ποσό της πλήρους παροχής που προβλέπεται από τηνοµοθεσία που εφαρµόζει. Η διάταξη αυτή δεν ισχύει για τιςπαροχές των οποίων το ποσό δεν εξαρτάται από τη διάρκειατων περιόδων ασφαλίσεως·
β) οι λεπτοµέρειες σχετικά µε τον υπολογισµό των περιόδων,
που συµπίπτουν χρονικά, καθορίζονται στον κανονισµό εφαρ-µογής που αναφέρεται στο άρθρο 98·
γ) ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους του οποίου η νοµοθεσία
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεται επίµέσων αποδοχών, µέσης εισφοράς, µέσης προσαυξήσεως ήεπί της σχέσεως η οποία υπήρχε κατά τις περιόδους ασφαλί-σεως µεταξύ των µεικτών αποδοχών του ενδιαφεροµένου καιτου µέσου όρου των µε ικτών αποδοχών όλων των ασφαλι-
σµένων, εκτός από τους µαθητευόµενους, π ροσδιορίζει τα
µέσα ή τα αναλογικά αυτά ποσά, αποκλειστικά βάσει τωνασφαλιστικών περιόδων που πραγµατοποιήθηκαν υπό τηνοµοθεσία του κράτους αυτού, ή των µεικτών αποδοχών που
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 41
▼B
εισέπαξε ο ενδιαφερόµενος κατά τη διάρκεια των περιόδων
αυτών και µόνο·
δ) ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους του οποίου η νοµοθεσία
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεται επί τουποσού των απο λαβών, των εισφορών ή των π ροσαυξήσεων,
προσδιορίζει τις απολαβές, τις εισφορές ή τις π ροσαυξήσεις
που πρέπει να ληφθούν υπόψη σχετικά µε τις περιόδουςασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπό τιςνοµοθεσίες άλλων κρατών µελών, βάσει του µέσου όρου των
απολαβών, των εισφορών ή των π ροσαυξήσεων, ο οποίος
διαπιστώνεται για τις περιόδους ασφαλίσεως που πραγµατο-ποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία που αυτός ο φορέας εφαρµόζει·
ε) ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους του οποίου η νοµοθεσία
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεται επίαπολαβών ή π οσούκατ’ αποκοπή, θεωρεί ότι οι απολαβές ή
το ποσό που πρέπει να ληφθεί υπόψη σχετικά µε τις περιό-δους ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπότις νοµοθεσίες άλλων κρατών µελών είναι ίσο µε τις απολα-βές ή το κατ’ αποκοπήν ποσό ή, κατά περίπτωση, µε το µέσοόρο των απολαβών ή των κατ’ αποκοπήν ποσών που αντιστοι-χούν στις περιόδους ασφαλίσεως, που πραγµατοποιήθηκανυπό τη νοµοθεσία που αυτός ο φορέας εφαρµόζει·
στ) ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους του οποίου η νοµοθεσία
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεται, γιαορισµένες περιόδους, στο ποσό των απολαβών και, για άλλεςπεριόδους, σε κατ’ αποκοπήν ποσό ή απολαβή, λαµβάνειυπόψη, όσον αφορά τις περιόδους ασ φαλίσεως ή κατοικίας
που έχουν πραγµατοποιηθεί υπό τις νοµοθεσίες άλλωνκρατών µελών, τις απολαβές ή τα ποσά που καθορίζονταισύµφωνα µε τις διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στα στοι-χεία δ) ή ε), ή το µέσο όρο αυτών των απολαβών ή ποσών,ανάλογα µε την περίπτωση· αν, για όλες τις περιόδους πουέχουν πραγµατοποιηθεί υπό τη νοµοθεσία την οποία εφαρµό-ζει ο φορέας αυτός, ο υπολογισµός των παροχών βασίζεταισε κατ’ αποκοπήν ποσό ή απολαβή, εκτιµά ότι η απολαβήπου πρέπει να ληφθεί υπόψη, όσον αφορά τις περιόδους
ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπό τιςνοµοθεσίες άλλωνκρατών µελών, ισούται µε την πλασµατικήαπολαβή η οποία αντιστοιχεί στο εν λόγω κατ’ αποκοπήνποσό ή απολαβή·
ζ) ο αρµόδιος φορέας ενός κράτους µέλους, η νοµοθεσία του
οποίου προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεταισε έναν µέσο όρο εισφορών, καθορίζει αυτό το µέσο όρο σεσυνάρτηση µε τις περιόδους ασφάλισης που πραγµατοποι-ήθηκαν υπό τη νοµοθεσία αυτού του κράτους και µόνον.
2. Οι κανόνες της νοµοθεσίας κράτους µέλους περί της επανε-
κτιµήσεως τωνστοιχείων που ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογι-σµό των παροχών εφαρµόζονται, εφ όσον είναι ανάγκη, επί των
στοιχείων που ελήφθησαν υπόψη από τον αρµόδιο φορέα τουκράτους αυτού, σύµφωνα µε την παράγραφο 1, σχετικά µε τιςπεριόδους ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκαν υπότις νοµοθεσίες άλλων κρατών µελών.
3. Εάν, δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους, το ποσό των
παροχών καθορίζεται αφού ληφθεί υπόψη η ύπαρξη και άλλωνµελών της οικογένειας, εκτός τωντέκνων, ο αρµόδιος φορέας τουκράτους αυτού λαµβάνει επίσης υπόψη και αυτά τα µέλη τηςοικογένειας του ενδιαφεροµένου που κατοικούν στο έδαφοςάλλου κράτους µέλους, σαν να κατοικούσαν στο έδαφος τουαρµόδιου κράτους.
4. Εάν η νοµοθεσία που εφαρµόζει ο αρµόδιος φορέας κράτους
µέλους απαιτεί, για τον υπολογισµό τωνπαροχών, το συνυπολογι-σµό µισθού, όταν γίνεται εφαρµογή των διατάξεων του άρθρου 45παράγραφος 6, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, και εάν σε αυτό τοκράτος µέλος, για την εκκαθάριση της συντάξεως, συνυπολογίζο-νται µόνον οι περίοδοι πλήρους ανεργίας για την οποία καταβάλ-λεται επίδοµα βάσει του άρθρου 71 παράγραφος 1 στοιχείο α)
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 42
▼B
σηµείοii) ή στοιχείο β) σηµείο ii) πρώτη πρόταση, ο αρµόδιος
φορέας του εν λόγω κράτους µέλους εκκαθαρίζει τη σύνταξη µεβάση το µισθό τον οποίο έχει χρησιµοποιήσει ως σηµείο αναφο-ράς για την καταβολή των εν λόγω παροχών ανεργίας, καισύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας που εφαρµόζει.
Άρθρο 48 (11)
Περίοδοι ασφαλίσεως ή κατοικίας κατώτερες του έτους
1. Παρά το άρθρο 46 παράγραφος 2, ο φορέας κράτους µέλους
δεν υποχρεούται να χορηγεί παροχές δυνάµει χρονικών περιόδωνοι οποίες έχουν πραγµατοποιηθεί υπό τη νοµοθεσία που εφαρµό-ζει και οι οποίες πρέπει να λαµβάνονται υπόψη κατά τη στιγµήτης επέλευσης του κινδύνου, σε περίπτωση που:
—η διάρκεια των εν λόγω χρονικών περιόδων είναι µικρότερη
του έτους
και
—αν ληφθούν υπόψη οι περίοδοι αυτές και µόνο, δεν αποκτάται
δικαίωµα παροχών δυνάµει των διατάξεων αυτής της νοµοθε-σίας.
2. Ο αρµόδιος φορέας καθενός από τα άλλα ενδιαφερόµενα
κράτη µέλη λαµβάνει υπόψη τις περιόδους που αναφέρονται στηνπαράγραφο 1 για την εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 2, µεεξαίρεση το στοιχείο β).
3. Στην περίπτωση που η εφαρµογή της παραγράφου 1 θα είχε
ως αποτέλεσµα να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους όλοι οιφορείς των ενδιαφεροµένων κρατών, οι παροχές χορηγούνταιαποκλειστικά κατά τη νοµοθεσία του τελευταίου από τα κράτηαυτά, οι προϋποθέσεις της οποίας πληρούνται, σαν να είχανπραγµατοποιηθεί όλες οι περίοδοι ασφαλίσεως και κατοικίας, οιοποίες πραγµατοποιήθηκαν και ελήφθησαν υπόψη σύµφωνα µε τοάρθρο 45παράγραφοι 1 έως 4, υπό τη νοµοθεσία του κράτουςαυτού.
Άρθρο 49 (11) (15)
Υπολογισµός των παροχών όταν ο ενδιαφερόµενος δεν συγκεντρώνει ταυ-
τοχρόνως τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από όλες τις νοµοθεσίες, υπότις οποίες πραγµατοποιήθηκαν περίοδοι ασφαλίσεως ή κατοικίας ή όταν
έχει ζητήσει ρητά αναβολή της εκκαθαρίσεως των παροχών γήρατος
1. Εάν ο ενδιαφερόµενος δεν συγκεντρώνει, σε δεδοµένη
στιγµή, αφού ληφθεί ενδεχοµένως υπόψη το άρθρο 45ή/και τοάρθρο 40 παράγραφος 3, τις προϋποθέσεις που απαιτούνται γιατην πληρωµή των παροχών από όλες τις νοµοθεσίες των κρατώνµελών στις οποίες είχε υπαχθεί, αλλά πληροί µόνον τις προϋ-ποθέσεις µιας ή περι σσοτέρων από αυτές, ισχύουν τα ακόλουθα:
α) καθένας από τους αρµόδιους φορείς, κατά τη νοµοθεσία του
οποίου πληρούνται οι προϋποθέσεις, υπολογίζει το ποσό τηςοφειλόµενης παροχής σύµφωνα µε το άρθρο 46· εκτός εάν οσυνυπολογισµός των εν λόγω περιόδων επιτρέπει τον καθορι-σµό υψηλότερου π οσού παροχών·
β) ωστόσο:
i) εάν ο ενδιαφερόµενος πληροί τις προϋποθέσεις δύο τουλά-
χιστον νοµοθεσιών, χωρίς να παρίσταται ανάγκη π ροσ-
φυγής σε περιόδους ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµα-τοποιήθηκαν υπό νοµοθεσίες, των οποίων οι προϋποθέσειςδεν πληρούνται, οι εν λόγω περίοδοι δεν λαµβάνονταιυπόψη για την εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 2,εκτός εάν ο συνυπολογισµός των εν λόγω περιόδων επιτρέ-πει τον καθορισµό υψηλότερου π οσού παροχών,
ii) εάν ο ενδιαφερόµενος πληροί τις προϋποθέσεις µιας και
µόνον νοµοθεσίας, χωρίς να χρειασθεί να συνυπολογι-σθούν οι περίοδοι ασφαλίσεως ή διαµονής που πραγµατο-ποιήθηκαν υπό νοµοθεσίες των οποίων οι προϋποθέσειςδεν πληρούνται, το ποσό της οφειλόµενης παροχής υπολο-γίζεται, κατ’ εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 1 στοι-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 43
▼B
χείο α) σηµείο i), σύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας
της οποίας πληρούνται οι προϋποθέσεις και λαµβανοµένωνυπόψη µόνον των περιόδων που πραγµατοποιήθηκαν υπότην εν λόγω νοµοθεσία, εκτός εάν ο συνυπολογισµός τωνπεριόδων που πραγµατοποιήθηκαν υπό άλλες νοµοθεσίεςτων οποίων δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις επιτρέπει τονκαθορισµό υψηλότερου π οσού παροχών, σ ύµφωνα µε το
άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ii).
Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου εφαρµόζονται κατ’ ανα-
λογία όταν ο ενδιαφερόµενος έχει ζητήσει ρητά την αναβολή τηςεκκαθαρίσεως των παροχών γήρατος, σύµφωνα µε το άρθρο 44παράγραφος 2 δεύτερη φράση.
2. Η παροχή ή οι παροχές που έχουν χορηγηθεί δυνάµει µιας ή
περισσοτέρων νοµοθεσιών στην περ ίπτωση που αναφέρεται στην
παράγραφο 1, υπόκεινται αυτεπαγγέλτως σε νέο υπολογισµόσύµφωνα µε το άρθρο 46, αφ’ ής στιγµής πληρούνται οι προϋποθέ-σεις που απαιτούνται από µία ή περι σσότερες από τις υπόλοιπες
νοµοθεσίες στις οποίες είχε υπαχθεί ο ενδιαφερόµενος, αφούληφθεί ενδεχοµένως υπόψη το άρθρο 45και αφού ληφθεί ενδεχο-µένως εκ νέου υπόψη η παράγραφος 1. Η παρούσα παράγραφοςεφαρµόζεται κατ’ αναλογία όταν ένα π ρόσωπο ζητήσει τη µέχρι
τότε εν αναστολή, δυνάµει του άρθρου 44 παράγραφος 2 δεύτερηφράση, εκκαθάριση των δικαιωµάτων παροχών γήρατος πουέχουν αποκτηθεί δυνάµει της νοµοθεσίας ενός ή περι σσοτέρων
κρατών µελών.
3. Πραγµατοποιείται αυτεπαγγέλτως νέος υπολογισµός
σύµφωνα µε την παράγραφο 1 και µε την επιφύλαξη του άρθρου40 παράγραφος 2, όταν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από µίαή περισσότερες από τις εν λόγω νοµοθεσίες παύσουν να πληρού-
νται.
Άρθρο 50 (11)
Χορήγηση συµπληρώµατος όταν το ποσό των παροχών που οφείλονται
κατά τις νοµοθεσίες των διαφόρων κρατών µελών δεν φθάνει το κατώτατοόριο που προβλέπει η νοµοθεσία του κράτους στο έδαφος του οποίου κατοι-
κεί ο δικαιούχος
Ο δικαιούχος παροχών, επί του οποίου εφαρµόσθηκε το παρόν
κεφάλαιο, δεν δύναται, στο κράτος στου οποίου το έδαφος κατοι-κεί και κατά τη νοµοθεσία του οποίου του οφείλεται παροχή, ναεισπράξει ποσό παροχών µικρότερο από την ελάχιστη παροχήπου ορίζεται από την εν λόγω νοµοθεσία για περίοδο ασφαλίσεωςή κατοικίας ίση µε το σύνολο των περιόδων που ελήφθησανυπόψη για την εκκαθάριση σύµφωνα µε τις διατάξεις των προη-γουµένων άρθρων. Ο αρµόδιος φορέας του κράτους αυτού τουκαταβάλλει, ενδεχοµένως, καθόλη τη διάρκεια της κατοικίας τουστο έδαφος του κράτους αυτού, συµπλήρωµα ίσο µε τη διαφοράµεταξύ του π οσού των παροχών που οφείλο νται δυνάµει του παρό-
ντος κεφαλαίου και του π οσού της ε λάχιστης παροχής.
Άρθρο 51 (11)
Επανεκτίµηση και νέος υπολογισµός των παροχών
1. Εάν, λόγω της αυξήσεως του κόστους ζωής, της διακυµάν-
σεως του ύψους των µισθών ή άλλων λόγων π ροσαρµογής, τροπο-
ποιηθούν οι παροχές τωνενδιαφεροµένων κρατών κατά ένα καθο-ρισµένο ποσοστό ή ποσό, το ποσοστό ή ποσό αυτό πρέπει να
εφαρµόζεται απευθείας στις παροχές που καθορίσθηκαν σύµφωναµε το άρθρο 46, χωρίς να χρειάζεται νέος υπολογισµός κατά τιςδιατάξεις του εν λόγω άρθρου.
2. Αντιθέτως, σε περίπτωση τροποποιήσεως είτε του τρόπου
καθορισµού, είτε των κανόνων υπολογισµού των παροχών, πραγ-µατοποιείται νέος υπολογισµός σύµφωνα µε το άρθρο 46.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 44
▼M3
Άρθρο 51α
Πρόσωπα που καλύπτονται από ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους
υπαλλήλους
1. Οι διατάξεις των άρθρων 44, 45παράγραφοι 1, 5και 6 και
των άρθρων 46 έως 51 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία σε π ρόσωπα
που καλύπτονται από ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλή-λους.
2. Ωστόσο, εάν η νοµοθεσία κράτους µέλους εξαρτά την
απόκτηση, εκκαθάριση, διατήρηση ή ανάκτηση των δικαιωµάτωνσε παροχές δυνάµει ειδικού συστήµατος για δηµοσίους υπαλλή-λους από την προϋπόθεση, ότι όλες οι περίοδοι ασφάλισης έχουνσυµπληρωθεί στο πλαίσιο ενός ή περι σσοτέρων ε ιδικών συστη-
µάτωνγια τους δηµοσίους υπαλλήλους σ’ αυτό το κράτος µέλος, ήότι θεωρούνται από τη νοµοθεσία αυτού του κράτους µέλους ωςισοδύναµες προς τέτοιες περιόδους, λαµβάνονται υπόψη µόνον οιπερίοδοι που µπορούν να αναγνωριστούν δυνάµει της νοµοθεσίας
αυτού του κράτους µέλους.
Εάν, λαµβανοµένων υπόψη τωνπεριόδων που έχουν συµπληρωθεί
κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο ενδιαφερόµενος δεν πληροί τις προϋποθέ-σεις για να λάβει τις εν λόγω παροχές, οι περίοδοι αυτές λαµβά-νονται υπόψη για τη χορήγηση παροχών του γενικού συστήµα-τος, ή, ελλείψει αυτού, του συστήµατος που ισχύει για τους εργά-τες ή τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, ανάλογα µε την περίπτωση.
3. Όταν, δυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους, οι
παροχές υπολογίζονται βάσει του τελευταίου µισθού ή µισθώνπου ελήφθησαν κατά τη διάρκεια µιας περιόδου αναφοράς, οαρµόδιος φορέας αυτού του κράτους λαµβάνει υπόψη του για τονυπολογισµό, µόνον τους µισθούς, όπως αυτοί διαµορφώνονταικάθε φορά, που ελήφθησαν κατά την περίοδο ή τις περιόδουςκατά τις οποίες ο ενδιαφερόµενος υπαγόταν στη νοµοθεσία αυτή.
▼
B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
Τµήµα 1
∆ικαίωµα παροχών
Άρθρο 52
Κατοικίασε κράτος µέλος άλλο από το αρµόδιο κράτος µέλος —Γενικοί
κανόνες
Ο µισθωτός ή µη µισθωτός που κατοικεί στο έδαφος κράτους
µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος και ο οποίος γίνεται θύµαεργατικού ατυχήµατος ή επαγγελµατικής ασθένειας, λαµβάνειστο κράτος της κατοικίας του:
α) παροχές εις είδος που χορηγούνται, για λογαριασµό του αρµο-
δίου φορέα, από το φορέα του τόπου κατοικίας σύµφωνα µε τηνοµοθεσία που εφαρµόζεται από το φορέα αυτόν, σαν να ήτανασφαλισµένος σε αυτόν·
β) παροχές εις χρήµα που καταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα
σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται απ’ αυτόν. Μεσυµφωνία µεταξύ του αρµοδίου φορέα και του φορέα τουτόπου κατοικίας, οι παροχές αυτές δύναται να καταβάλλονταιαπό τον τελευταίο αυτό φορέα, για λογαριασµό του πρώτου,κατά τη νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους.
Άρθρο 53
Μεθοριακοί εργαζόµενοι —Ειδικός κανόνας
Ο µεθοριακός εργαζόµενος δύνανται επίσης, να λαµβάνει τις
παροχές στο έδαφος του αρµοδίου κράτους. Οι παροχές αυτές
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 45
▼B
καταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα σύµφωνα µε τη νοµοθεσία
του κράτους αυτού, σαν να κατοικούσε εκεί ο ενδιαφερόµενος.
Άρθρο 54
∆ιαµονή ή µεταφορά κατοικίας στο αρµόδιο κράτος
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός που αναφέρεται στο άρθρο 52, ο
οποίος διαµένει στο έδαφος του αρµοδίου κράτους, λαµβάνειπαροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κράτους αυτού, ακόµη καιαν έχει ήδη λάβει παροχές προ της διαµονής του. Η διάταξη αυτήδεν ισχύει πάντως για τον µεθοριακό εργαζόµενο.
2. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός που αναφέρεται στο άρθρο 52, ο
οποίος µεταφέρει την κατοικία του στο έδαφος του αρµοδίουκράτους, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κρά-τους αυτού, ακόµη και αν έχει ήδη λάβει παροχές προ της µετα-φοράς της κατοικίας του.
Άρθρο 55
∆ιαµονή εκτός του αρµοδίου κράτους —Επιστροφή ή µεταφορά κατοικίας
σεάλλοκράτοςµέλοςµετάτηνεπέλευσητουατυχήµατοςήτηςεπαγγελµα-τικής ασθενείας —Ανάγκη µεταβάσεως σε άλλο κράτος µέλος για την
υποβολή σε κατάλληλη θεραπεία
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός, θύµα εργατικού ατυχήµατος ή
επαγγελµατικής ασθένειας:
α) ο οποίος διαµένει στο έδαφος κράτους µέλους άλλου από το
αρµόδιο κράτος
ή
β) ο οποίος, αφού απέκτησε το δικαίωµα παροχών εις βάρος του
αρµοδίου φορέα, έλαβε την έγκριση από το φορέα αυτόν ναεπιστρέψει στο έδαφος του κράτους µέλους όπου κατοικεί ήνα µεταφέρει την κατοικία του στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους
ή
γ) ο οποίος έλαβε την έγκριση από τον αρµόδιο φορέα να µετα-
βεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, για να υποβληθεί στηνκατάλληλη για την κατάστασή του θεραπεία,
έχει δικαίωµα:
i) παροχών εις είδος που χορηγούνται, για λογαριασµό του
αρµοδίου φορέα, από το φορέα του τόπου διαµονής ή κατοι-κίας, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται από τοφορέα αυτόν, σαν να ήταν ασφαλισµένος σε αυτόν· η διάρκειαχορηγήσεως των παροχών διέπεται πάντως από τη νοµοθεσίατου αρµοδίου κράτους·
ii) παροχών εις χρήµα που καταβάλλονται από τον αρµόδιο
φορέα κατά την νοµοθεσία που εφαρµόζεται από το φορέααυτόν. Κατόπιν συµφωνίας µεταξύ του αρµοδίου φορέα και τουφορέα του τόπου κατοικίας ή διαµονής, οι παροχές αυτέςδύναται να καταβάλλονται από τον τελευταίο αυτό φορέα, γιαλογαριασµό του πρώτου, κατά της νοµοθεσία του αρµοδίουκράτους.
2. Η έγκριση που απαιτεί η παράγραφος 1 στοιχείο β) είναι
δυνατόν να µην χορηγηθεί µόνο αν διαπιστούται ότι η µετα-κίνηση του ενδιαφεροµένου θα ηδύνατο να θέσει σε κίνδυνο τηνκατάσταση της υγείας του ή την εφαρµογή της ιατρικής θερα-πείας.
Η έγκριση που απαιτεί η παράγραφος 1 στοιχείο γ) δεν είναι
δυνατόν να µην χορηγηθεί όταν η εν λόγω θεραπεία δεν δύνανταινα παρασχεθεί στον ενδιαφερόµενο στο έδαφος του κράτουςµέλους που κατοικεί.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 46
▼B
Άρθρο 56
Ατυχήµατα διαδροµής
Το ατύχηµα που συνέβη κατά τη διαδροµή σε έδαφος κράτους
µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος, θεωρείται ότι συνέβη στοέδαφος του αρµοδίου κράτους.
Άρθρο 57 (7)
Παροχέςεπαγγελµατικήςασθένειαςανοενδιαφερόµενοςέχειεκτεθείστον
ίδιο κίνδυνο σε περισσότερα κράτη µέλη
1. Όταν το θύµα επαγγελµατικής ασθένειας άσκησε δραστη-
ριότητα δυνάµενη λόγω της φύσεώς της να προκαλέσει την ασθέ-νεια αυτή, υπό τη νοµοθεσία δύο ή περι σσοτέρων κρατών µελών,
οι παροχές, τις οποίες το θύµα ή οι επιζώντες του µπ ορούν να
διεκδικήσουν, χορηγούνται αποκλειστικά δυνάµει την νοµοθε-σίας του τελευταίου από αυτά τα κράτη, οι προϋποθέσεις τηςοποίας συµβαίνει να πληρούνται, αφού ληφθούν υπόψη ενδεχο-µένως οι παράγραφοι 2 έως 5.
2. Αν η χορήγηση παροχών επαγγελµατικής ασθένειας δυνά-
µει της νοµοθεσίας κράτους µέλους εξαρτάται από τον όρο ότι ηεν λόγω ασθένεια έχει διαπιστωθεί ιατρικά για πρώτη φορά στοέδαφός του, ο όροςαυτός θεωρείται ότι πληρούται, όταν η ασθέ-
νεια διαγνώστηκε για πρώτη φορά στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους.
3. Εάν η χορήγηση παροχών επαγγελµατικής ασθένειας δυνά-
µει της νοµοθεσίας κράτους µέλους εξαρτάται από τον όρο ότι ηασθένεια αυτή έχει διαπιστωθεί εντός ορισµένου χρονικούδιαστήµατος µετά τη λήξη της τελευταίας δραστηριότητας πουείναι δυνατόν να προκαλέσει επαγγελµατική ασθένεια, ο αρµό-διος φορέας του κράτους αυτού, όταν εξετάζει το χρονικόδιάστηµα της τελευταίας αυτής δραστηριότητας, λαµβάνει υπόψηκατά το αναγκαίο µέτρο δραστηριότητες της ίδιας φύσεως πουασκήθηκαν υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, ως εάνείχαν ασκηθεί υπό τη νοµοθεσία του πρώτου κράτους.
4. Εάν η χορήγηση παροχών επαγγελµατικής ασθένειας δυνά-
µει της νοµοθεσίας κράτους µέλους εξαρτάται από τον όρο ότι ηδραστηριότητα που είναι δυνατόν να προκαλέσει την εν λόγωασθένεια είχε ασκηθεί επί ορισµένο χρονικό διάστηµα, ο αρµό-διος φορέας του κράτους αυτού λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτροπου απαιτείται, τις περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίων ασκ-ήθηκε τέτοια δραστηριότητα υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτουςµέλους, ως εάν είχε ασκηθεί υπό τη νοµοθεσία του πρώτου κρά-τους.
5. Σε περίπτωση σκληρογόνου πνευµοκονιώσεως το βάρος των
εις χρήµα παροχών, συµπεριλαµβανοµένων και των συντάξεων,κατανέµεται µεταξύ τωναρµοδίων φορέων τωνκρατών µελών στοέδαφος των οποίων το θύµα άσκησε δραστηριότητα δυνάµενη ναπροκαλέσει την ασθένεια αυτή. Η κατανοµή αυτή πραγµατοποιεί-ται κατ’ αναλογία της διάρκειας των περιόδων ασφαλίσεως γήρα-τος ή των περιόδων κατοικίας που αναφέρονται στο άρθρο 45παράγραφος 1, οι οποίες πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσίακαθενός από τα κράτη αυτά, εν σχέσει µε τη συνολική διάρκειατωνπεριόδων ασφαλίσεως γήρατος ή κατοικίας που πραγµατοποι-ήθηκαν υπό τη νοµοθεσία όλων αυτών των κρατών κατά τηνηµεροµηνία ενάρξεως των παροχών.
6. Το Συµβούλιο π ροσδιορίζει οµόφωνα, κατόπιν προτάσεως
της Επιτροπής, τις επαγγελµατικές ασθένειες ως προς τις οποίεςεπεκτείνεται η εφαρµογή των διατάξεων της παραγράφου 5.
Άρθρο 58
Υπολογιµός των εις χρήµα παροχών
1. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των εις χρήµα παροχών βασίζεταιεπί µέσων αποδοχών, καθορίζει τις µέσες αυτές αποδοχές απο-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 47
▼B
κλειστικά βάσει των διαπιστωθέντων αποδοχών κατά τη διάρκεια
των περιόδων που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία αυτή.
2. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των εις χρήµα παροχών βασίζεταιεπί κατ’ αποκοπή αποδοχών, λαµβάνει υπόψη αποκλειστικά τιςκατ’ αποκοπή ή, κατά περίπτωση, το µέσο όρο των κατ’ αποκοπήαποδοχών που αντιστοιχούν στις περιόδους που πραγµατοποιήθη-καν υπό τη νοµοθεσία αυτή.
3. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι το ποσό των εις χρήµα παροχών ποικίλλει ανά-λογα µε τον αριθµό των µελών της οικογένειας, λαµβάνει υπόψηκαι τα µέλη της οικογενείας του ενδιαφεροµένου που κατοικούνστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, σαν να κατοικούσαν στο έδα-φος του αρµοδίου κράτους.
Άρθρο 59
Έξοδα µεταφοράς του θύµατος
1. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει την κάλυψη των εξόδων µεταφοράς του θύµατος, είτεµέχρι την κατοικία του είτε µέχρι το ν οσοκοµειακό ίδρυµα, ανα-
λαµβάνει τα έξοδα αυτά µέχρι τον αντίστοιχο τόπο στο έδαφοςάλλου κράτους µέλους όπου κατοικεί το θύµα, υπό τον όρο, ότι
έχει επιτρέψει προηγουµένως τη µεταφορά αυτή, αφού ληφθούνδεόντως υπόψη οι λόγοι που τη δικαιολογούν. Η έγκριση αυτήδεν απαιτείται, όταν πρόκειται περί µεθοριακού εργαζοµένου.
2. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει την κάλυψη των εξόδων µεταφοράς της σορού του
θύµατος µέχρι τον τόπο του ενταφιασµού του, αναλαµβάνει ταέξοδα αυτά σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται απ’ αυτόν,µέχρι τον αντίστοιχο τόπο στο έδαφος άλλου κράτους µέλους,όπου κατοικούσε το θύµα κατά τη στιγµή του ατυχήµατος.
Τµήµα 2
Επιδείνωση επαγγελµατικής ασθένειας για την οποία έχουν χορη-
γηθεί παροχές
Άρθρο 60 (7) (11)
1. Σε περίπτωση επιδεινώσεως επαγγελµατικής ασθένειας, για
την οποία ένας µισθωτός ή µη µισθωτός έλαβε ή λαµβάνει αποζη-µίωση δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους, ισχύουν οι ακό-λουθες διατάξεις:
α) αν ο ενδιαφερόµενος, αφότου λαµβάνει τις παροχές, δεν
άσκησε υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, επαγγελµα-τική δραστηριότητα που δυνατόν να προκαλέσει ή να επι-δεινώσει την εν λόγω ασθένεια, ο αρµόδιος φορέας τουπρώτου κράτους υποχρεούται να αναλάβει το βάρος τωνπαροχών, σύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας που εφαρ-µόζεται απ’ αυτόν, αφού λάβει υπόψη την επιδείνωση·
β) αν ο ενδιαφερόµενος, αφότου λαµβάνει τις παροχές, έχει
ασκήσει τέτοια δραστηριότητα υπό τη νοµοθεσία άλλου κρά-τους µέλους, ο αρµόδιος φορέας του πρώτου κράτους µέλουςυποχρεούται να αναλάβει το βάρος των παροχών, σύµφωνα µετις διατάξεις της νοµοθεσίας που εφαρµόζεται απ’ αυτόν,χωρίς να λάβει υπόψη την επιδείνωση. Ο αρµόδιος φορέας τουδεύτερου κράτους µέλους καταβάλλει στον ενδιαφερόµενο ένασυµπλήρωµα, το ποσό του οποίου ισούται µε τη διαφοράµεταξύ του π οσού των παροχών που οφείλο νται µετά την επι-
δείνωση και του ποσού των παροχών που θα οφείλο νται πριν
από την επιδείνωση, κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας πουεφαρµόζεται από το φορέα αυτόν, αν η εν λόγω ασθένεια είχεεπέλθει υπό τη νοµοθεσία του κράτους µέλους αυτού·
γ) αν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β), ένας
µισθωτός ή µη µισθωτός που προσε βλήθη από σκληρογόνο
πνευµονοκονίωση ή από ασθένεια καθοριζόµενη κατ’ εφαρ-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 48
▼B
µογή των διατάξεων του άρθρου 57 παράγραφος 6 δεν δικαιού-
ται παροχών δυνάµει της νοµοθεσίας του δεύτερου κράτουςµέλους, ο αρµόδιος φορέας του πρώτου κράτους µέλους οφεί-λει να καταβάλλει τις παροχές, σύµφωνα µε τις διατάξεις τηςνοµοθεσίας που εφαρµόζεται απ’ αυτόν, αφού λάβει υπόψη τηνεπιδείνωση. Εντούτοις, ο φορέας του δεύτερου κράτουςµέλους αναλαµβάνει το βάρος που προκύπτει από τη διαφοράµεταξύ του π οσού των εις χρήµα παροχών, σ υµπεριλαµβανο-
µένων και των συντάξεων, που οφείλει ο αρµόδιος φορέας τουπρώτου κράτους µέλους, αφού λάβει υπόψη την επιδείνωση,και του ποσού των αντιστοίχων παροχών που οφείλονται πριν
από την επιδείνωση·
δ) οι ρήτρες µειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως, που προβλέ-
πονται στη νοµοθεσία κράτους µέλους, δεν εφαρµόζονται ειςβάρος του δικαιούχου παροχών, οι οποίες έχουν εκκαθαριστείαπό τους φορείς δύο κρατών µελών σύµφωνα µε το στοιχείοβ).
2. Σε περίπτωση επιδεινώσεως επαγγελµατικής ασθένειας, η
οποία προκάλεσε την εφαρµογή των διατάξεων του άρθρου 57παράγραφος 5ισχύουν οι ακόλουθες διατάξεις:
α) ο αρµόδιος φορέας, ο οποίος έχει χορηγήσει τις παροχές
σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 57 παράγραφος 1, οφεί-λει να καταβάλλει τις παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία πουεφαρµόζεται απ’ αυτόν, αφού λάβει υπόψη την επιδείνωση·
β) το βάρος των εις χρήµα παροχών, συµπεριλαµβανοµένων και
των συντάξεων, φέρουν κατ’ αναλογίαν οι φορείς, οι οποίοισυµµετείχαν σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 57 παρά-γραφος 5στο βάρος των προηγουµένων παροχών. Αν το θύµαάσκησε όµως εκ νέου δραστηριότητα που δύναται να προκαλέ-σει ή να επιδεινώσει την επαγγελµατική αυτή ασθένεια, είτευπό τη νοµοθεσία ενός από τα κράτη µέλη, στο οποίο είχε ήδηασκήσει δραστηριότητα παρόµοιας φύσεως, είτε υπό τηνοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, ο φορέας του κράτους αυτούφέρει το βάρος της διαφοράς µεταξύ του π οσού των παροχών
που οφείλονται, αφού ληφθεί υπόψη η επιδείνωση και τουποσού των παροχών που οφείλο νται προ της επιδεινώσεως.
Τµήµα 3
∆ιάφορες διατάξεις
Άρθρο 61
Κανόνες για τη λήψη υπόψη των ιδιοµορφιών ορισµένων νοµοθεσιών
1. Αν δεν υφίσταται ασφάλιση κατά των εργατικών ατυχη-
µάτων ή των επαγγελµατικών ασθενειών στο έδαφος του κράτουςµέλους όπου ευρίσκεται ο ενδιαφερόµενος ή αν υφίσταται τέτοιαασφάλιση, αλλά δεν προβλέπει αρµόδιο φορέα για την καταβολήπαροχών εις είδος, οι παροχές αυτές καταβάλλονται από τοφορέα του τόπου διαµονής ή κατοικίας, ο οποίος είναι υπεύθυνοςγια την καταβολή των παροχών εις είδος σε περίπτωση ασθέ-νειας.
2. Αν η νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους εξαρτά την εντελώς
δωρεάν χορήγηση των παροχών εις είδος από τη χρησιµοποίησητης οργανωµένης από τον εργοδότη ιατρικής υπηρεσίας, οι ειςείδος παροχές που χορηγούνται στις περιπτώσεις που αναφέρο-νται στο άρθρο 52 και το άρθρο 55 παράγραφος 1, θεωρείται ότιέχουν χορηγηθεί από µια τέτοια ιατρική υπηρεσία.
3. Αν η νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους περιλαµβάνει
σύστηµα σχετικό µε τις υποχρεώσεις του εργοδότη, οι παροχέςεις είδος που χορηγούνται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στοάρθρο 52 και το άρθρο 55 παράγραφος 1 θεωρείται ότι έχουνχορηγηθεί κατόπιν αιτήσεως του αρµοδίου φορέα.
4. Όταν το σύστηµα του αρµοδίου κράτους που αφορά την απο-
κατάσταση των ατυχηµάτων εργασίας δεν έχει χαρακτήρα υποχ-ρεωτικής ασφαλίσεως, οι παροχές εις είδος χορηγούνται
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 49
▼B
απευθείας από τον εργοδότη ή τον ασφαλιστή που τον υποκαθι-στά.
5. Όταν η νοµοθεσία κράτους µέλους προβλέπει ρητά ή
σιωπηρά ότι τα εργατικά ατυχήµατα ή οι επαγγελµατικές ν όσοι
που συνέβησαν ή διαπιστώθηκαν προηγουµένως λαµβάνονταιυπόψη για την εκτίµηση του βαθµού ανικανότητας, την αναγνώ-ριση του δικαιώµατος σε παροχές ή τον υπολογισµό του π οσού
των παροχών, ο αρµόδιος φορέας αυτού του κράτους λαµβάνειεπίσης υπόψη τα εργατικά ατυχήµατα ή τις επαγγελµατικέςνόσους που συνέβησαν ή διαπιστώθηκαν προηγουµένως υπό τη
νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους σαν να είχαν συµβεί ή διαπιστ-ωθεί υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζει.
6. Όταν η νοµοθεσία κράτους µέλους προβλέπει ρητά ή
σιωπηρά ότι τα εργατικά ατυχήµατα ή οι επαγγελµατικές ν όσοι
που συνέβησαν ή διαπιστώθηκαν µεταγενέστερα λαµβάνονταιυπόψη για την εκτίµηση του βαθµού ανικανότητας, την αναγνώ-ριση του δικαιώµατος σε παροχές ή τον υπολογισµό του π οσού
των παροχών, ο αρµόδιος φορέας αυτού του κράτους λαµβάνειεπίσης υπόψη τα εργατικά ατυχήµατα ή τις επαγγελµατικέςνόσους που συνέβησαν ή διαπιστώθηκαν µεταγενέστερα υπό τη
νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους σαν να είχαν συµβεί ή διαπιστ-ωθεί υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζει, υπό τον όρο:
1. ότι δεν έχει δοθεί αποζηµίωση για το εργατικό ατύχηµα ή για
την επαγγελµατική νόσο που συνέβη ή διαπιστώθηκε προγενέ-στερα υπό τη νοµοθεσία που ο οργανισµός αυτός εφαρµόζει,
και
2. ότι για το εργατικό ατύχηµα ή την επαγγελµατική νόσο που
συνέβη ή διαπιστώθηκε µεταγενέστερα, και µε την επιφύλαξητων διατάξεων της παραγράφου 5, δεν έχει δοθεί αποζηµίωσησύµφωνα µε τη νοµοθεσία του άλλου κράτους µέλους υπό τηνοποία συνέβη ή διαπιστώθηκε.
Άρθρο 62
Ρύθµιση στην περίπτωση υπάρξεως περισσοτέρων συστηµάτων στη χώρα
κατοικίας ή διαµονής —Ανώτατη διάρκεια χορηγήσεως των παροχών
αυτών
1. Αν η νοµοθεσία του τόπου διαµονής ή κατοικίας περιλαµβά-
νει περισσότερα συσ τήµατα ασφαλίσεως, οι διατάξεις που εφαρ-
µόζονται στους µισθωτούς ή µη µισθωτούς που προβλέπονται στοάρθρο 52 ή το άρθρο 55 παράγραφος 1, είναι εκείνες του συστή-µατος, στο οποίο υπάγονται οι χειρώνακτες εργαζόµενοι τηςβιοµηχανίας χάλυβα. Αν όµως η νοµοθεσία αυτή περιλαµβάνειειδικό σύστηµα για τους εργαζοµένους των ορυχείων και τωνπαρεµφερών επιχειρήσεων, οι διατάξεις του συστήµατος αυτούεφαρµόζονται σε αυτήν την κατηγορία των εργαζοµένων, όταν οφορέας του τόπου διαµονής ή κατοικίας, στο οποίον απευθύνο-νται, είναι αρµόδιος για την εφαρµογή του συστήµατος αυτού.
2. Αν η νοµοθεσία κράτους µέλους ορίζει ανώτατη διάρκεια
για τη χορήγηση των παροχών, ο φορέας που εφαρµόζει τηνοµοθεσία αυτή δύναται να λάβει υπόψη την περίοδο κατά τηνοποία οι παροχές έχουν ήδη χορηγηθεί από το φορέα άλλουκράτους µέλους.
Τµήµα 4
Αποδόσεις µεταξύ φορέων
Άρθρο 63
1. Ο αρµόδιος φορέας οφείλει να αποδώσει το ποσό των εις
είδος παροχών που έχουν χορηγηθεί για λογαριασµό του δυνάµειτων διατάξεων του άρθρου 52 και του άρθρου 55 παράγραφος 1.
2. Οι αποδόσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζο-
νται και πραγµατοποιούνται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 50
▼B
στον κανονισµό εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98 βάσει
δικαιολογητικών των πραγµατικών δαπανών.
3. ∆ύο ή περισσότερα µέλη ή οι αρµόδιες αρχές των κρατών
αυτών δύνανται να προβλέπουν άλλους τρόπους αποδόσεως ή ναπαραιτούνται από οποιαδήποτε απόδοση µεταξύ των φορέων πουυπάγονται στην αρµοδιότητά τους.
▼
M4
Τµήµα 5α
Σπουδαστές
Άρθρο 63α
Οι διατάξεις των τµηµάτων 1 έως 4 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία
στους σπουδαστές.
▼B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΕΠΙ∆ΟΜΑΤΑ Θ ΑΝΑΤΟΥ
Άρθρο 64
Συνυπολογισµός των περιόδων ασφαλίσεως ή κατοικίας
Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
εξαρτά την κτήση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµα-τος επιδοµάτων θάνατου από τη συµπλήρωση περιόδων ασφαλί-σεως ή κατοικίας, λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται,τις περιόδους ασφαλίσεως ή κατοικίας που πραγµατοποιήθηκανυπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, σαν να επρόκειτο γιαπεριόδους που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία που εφαρ-µόζεται από το φορέα αυτόν.
Άρθρο 65
∆ικαίωµαεπιδοµάτωνότανοθάνατοςεπέρχεταιήοδικαιούχοςκατοικείσε
κράτος µέλος άλλο από το αρµόδιο κράτος
1. Αν ο µισθωτός ή µη µισθωτός, ο δικαιούχος ή ο αιτούµενος,
σύνταξη ή µέλος της οικογένειάς του αποθάνει στο έδαφος κρά-τους µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος, ο θάνατος θεωρείταιότι επήλθε στο έδαφος του αρµοδίου κράτους.
2. Ο αρµόδιος φορέας οφείλει να χορηγήσει επιδόµατα θανά-
του δυνάµει της νοµοθεσίας που εφαρµόζεται απ’ αυτόν, ακόµηκαι αν ο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος κράτους µέλους άλλουαπό το αρµόδιο κράτος.
3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 έχουν επίσης εφαρ-
µογή, αν ο θάνατος επήλθε λόγω εργατικού ατυχήµατος ή επαγ-γελµατικής ασθένειας.
Άρθρο 66
Καταβολήτων παροχών σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου συντάξεως
που κατοικούσε σε άλλο κράτος µέλος από εκείνο στο οποίο ευρίσκεται ο
φορέας που εβαρύνετο µε τις παροχές εις είδος
Σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου συντάξεως που οφείλεται
δυνάµει της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους ή συντάξεων πουοφείλονται δυνάµει των νοµοθεσιών περι σσοτέρων κρατών
µελών, αν ο δικαιούχος αυτός κατοικούσε στο έδαφος κράτουςµέλους άλλου από εκείνο στο οποίο ευρίσκεται ο φορέας πουεβαρύνετο µε τις εις είδος παροχές τις καταβαλλόµενες στον ενλόγω δικαιούχο δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 28, τα επιδό-µατα θάνατου που οφείλονται κατά τη νοµοθεσία που εφαρµόζε-ται από τον εν λόγω φορέα, καταβάλλονται από το φορέα αυτόνκαι εις βάρος του, σαν να κατοικούσε ο δικαιούχος κατά το χρόνοτου θανάτου του στο έδαφος του κράτους µέλους όπου ευρίσκεταιο φορέας αυτός.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 51
▼B
Οι διατάξεις της προηγούµενης παραγράφου ισχύουν κατ’ αναλο-
γία για τα µέλη της οικογένειας του δικαιούχου συντάξεως.
▼M4
Άρθρο 66α
Σπουδαστές
Οι διατάξεις των άρθρων 64 έως 66 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία
στους σπουδαστές και στα µέλη των οικογενειών τους.
▼B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΑΝΕΡΓΙΑ
Τµήµα 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 67
Συνυπολογισµός των περιόδων ασφαλίσεως ή απασχολήσεως
1. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
εξαρτά την κτήση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµα-τος παροχών από την συµπλήρωση περιόδων ασφαλίσεως, λαµβά-νει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται, τις περιόδους ασφαλί-σεως ή απασχολήσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό την ιδιότηταµισθωτού υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, ως να επρό-κειτο για περιόδους ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό τηνοµοθεσία που εφαρµόζει ο φορέας αυτός, υπό τον όρο πάντωςότι οι περίοδοι απασχολήσεως θα είχαν θεωρηθεί ως περίοδοιασφαλίσεως αν είχαν πραγµατοποιηθεί υπό τη νοµοθεσία αυτή.
2. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
εξαρτά την κτήση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώµα-τος παροχών από την πραγµατοποίηση περιόδων απασχολήσεως,λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται, τις περιόδουςασφαλίσεως ή απασχολήσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό τηνιδιότητα µισθωτού υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, ωςνα επρόκειτο για περιόδους απασχολήσεως που πραγµατοποιήθη-καν υπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζεται από το φορέα αυτόν.
3. Με εξαίρεση τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο
71 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ii) και στοιχείο β) σηµείο ii),
η εφαρµογή τωνδιατάξεων τωνπαραγράφων 1 και 2 τελεί υπό τονόρο ότι ο ενδιαφερόµενος έχει πραγµατοποιήσει τελευταία:
—στην περίπτωση της παραγράφου 1, περιόδους ασφαλίσεως,
—στην περίπτωση της παραγράφου 2, περιόδους απασχολήσεως,
κατά τις διατάξεις της νοµοθεσίας δυνάµει της οποίας ζητούνται
οι παροχές.
4. Όταν η διάρκεια χορηγήσεως των παροχών εξαρτάται από
τη διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως ή απασχολήσεως, έχουνεφαρµογή οι διατάξεις της παραγράφου 1 ή της παραγράφου 2,κατά περίπτωση.
Άρθρο 68
Υπολογισµός των παροχών
1. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι ο υπολογισµός των παροχών βασίζεται επί τουποσού του προηγούµενου µισθού, λαµβάνει υπόψη αποκλειστικά
το µισθό που εισέπραξε ο ενδιαφερόµενος για την τελευταίααπασχόληση που άσκησε στο έδαφος του κράτους αυτού. Ανόµως ο ενδιαφερόµενος δεν έχει ασκήσει την τελευταία απασ-χόλησή του στο έδαφος αυτό επί τέσσερις τουλάχιστον εβδοµά-δες, οι παροχές υπολογίζονται βάσει του συνήθους µισθού πουαντιστοιχεί, στον τόπο όπου κατοικεί ή διαµένει ο άνεργος, σε
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 52
▼B
απασχόληση ισότιµη ή ανάλογη µε εκείνη την οποία άσκησε
τελευταία στο έδαφος άλλου κράτους µέλους.
2. Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους, η νοµοθεσία του οποίου
προβλέπει ότι το ποσό των παροχών ποικίλλει ανάλογα µε τοναριθµό των µελών της οικογένειας, λαµβάνει υπόψη και τα µέλητης οικογένειας του ενδιαφεροµένου που κατοικούν στο έδαφοςάλλου κράτους µέλους, σάν να κατοικούσαν στο έδαφος τουαρµοδίου κράτους. Η διάταξη αυτή δεν ισχύει αν, στη χώρακατοικίας των µελών της οικογένειας, άλλο π ρόσωπο έχει
δικαίωµα παροχών ανεργίας για τον υπολογισµό των οποίων λαµ-βάνονται υπόψη τα µέλη της οικογένειας.
Τµήµα 2
Άνεργοι που µεταβαίνουν σε κράτος µέλος άλλο από το αρµόδιο
κράτος
Άρθρο 69
Προϋποθέσεις και περιορισµοί διατηρήσεως του δικαιώµατος παροχών
1. Ο µισθωτός ή µη µισθωτός σε πλήρη ανεργία, ο οποίος
πληροί τους όρους που απαιτούνται από τη νοµοθεσία κράτους
µέλους για να έχει δικαίωµα παροχών και ο οποίος µεταβαίνει σεένα ή περισσότερα άλλα κράτη µέλη για να αναζητήσει εργασία,
διατηρεί το δικαίωµα των παροχών αυτών υπό τις ακόλουθεςπροϋποθέσεις και µε τους ακόλουθους περιορισµούς:
α) προ της αναχωρήσεώς του, πρέπει να έχει εγγραφεί ως αιτών
εργασία και να έχει παραµείνει στη διάθεση των υπηρεσιώναπασχολήσεως του αρµοδίου κράτους επί τέσσερις τουλάχι-στον εβδοµάδες µετά την έναρξη της ανεργίας. Οι αρµόδιεςυπηρεσίες ή φορείς δύνανται, πάντως, να επιτρέψουν τηναναχώρησή του προ της λήξεως της προθεσµίας αυτής·
β) πρέπει να εγγραφεί ως αιτών εργασία στις υπηρεσίες απασ-
χολήσεως καθενός των κρατών µελών στα οποία µεταβαίνεικαι να υποβάλλεται στον έλεγχο που είναι οργανωµένος εκεί.Ο όρος αυτός θεωρείται ότι εκπληρώθηκε για την προ της
εγγραφής περίοδο, αν ο ενδιαφερόµενος εγγράφει εντός επτάηµερών από την ηµεροµηνία κατά την οποία έπαυσε να είναιστη διάθεση των υπηρεσιών απασχολήσεως του κράτους, απότο οποίο αναχώρησε. Σεεξαιρετικές περιπτώσεις η προθεσµίααυτή δύναται να παραταθεί από τις αρµόδιες υπηρεσίες ή τουςαρµοδίους φορείς.
γ) το δικαίωµα παροχών διατηρείται επί χρονικό διάστηµα τριών
µηνών κατ’ ανώτατο όριο, από την ηµεροµηνία κατά την οποίαο ενδιαφερόµενος έπαυσε να είναι στη διάθεση των υπηρε-σιών απασχολήσεως του κράτους από το οποίο αναχώρησε,χωρίς, η συνολική διάρκεια χορηγήσεως των παροχών ναδύναται να υπερβεί το χρονικό διάστηµα για το οποίο έχειδικαίωµαπαροχών δυνάµει της νοµοθεσίας του κράτους αυτού.Στην περίπτωση του εποχιακά εργαζοµένου, η διάρκεια αυτήπεριορίζεται επιπλέον στο χρονικό διάστηµα που αποµένειµέχρι το τέλος της εποχής για την οποία έχει προσληφθεί.
2. Αν ο ενδιαφερόµενος επιστρέψει στο αρµόδιο κράτος πριν
από τη λήξη της περιόδου κατά την οποία έχει δικαίωµαπαροχών, δυνάµει των διατάξεων της παραγράφου 1 στοιχείο γ),συνεχίζει να έχει δικαίωµα παροχών σύµφωνα µε τη νοµοθεσίατου κράτους αυτού· χάνει κάθε δικαίωµα παροχών δυνάµει τηςνοµοθεσίας του αρµοδίου κράτος αν δεν επιστρέψει εκεί πριν απότη λήξη της περιόδου αυτής. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ηπροθεσµία αυτή δύναται να παραταθεί από τις αρµόδιες υπηρε-σίες ή τους αρµοδίους φορείς.
3. Επίκληση τωνδιατάξεων της παραγράφου 1 δύναται να γίνει
µια µόνο φορά µεταξύ δύο περιόδων απασχολήσεως.
4. Αν το αρµόδιο κράτος είναι το Βέλγιο, ο άνεργος που επι-
στρέφει εκεί, µετά τη λήξη της προθεσµίας των τριών µηνών πουπροβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), ανακτά το δικαίωµα
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 53
▼B
παροχών του κράτους αυτού µόνον αφού απασχοληθεί εκεί επί
τρεις τουλάχιστον µήνες.
Άρθρο 70
Καταβολή παροχών και αποδόσεις
1. Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 69 παράγρα-
φος 1, οι παροχές καταβάλλονται από το φορέα κάθε κράτους στοοποίο ο άνεργος µεταβαίνει προς αναζήτηση εργασίας.
Ο αρµόδιος φορέας του κράτους µέλους, στη νοµοθεσία του
οποίου είχε υπαχθεί ο µισθωτός ή µη µισθωτός κατά την τελευ-ταία απασχόλησή του, οφείλει να αποδώσει το ποσό τωνπαροχών αυτών.
2. Οι αποδόσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζο-
νται και πραγµατοποιούνται κατά την διαδικασία την οποία προ-βλέπει ο κανονισµός εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98,είτε βάσει δικαιολογητικών των πραγµατικών δαπανών, είτεβάσει κατ’ αποκοπή ποσών.
3. ∆ύο ή περισσότερα κράτη µέλη ή οι αρµόδιες αρχές των
κρατών αυτών δύνανται να προβλέψουν άλλους τρόπους αποδό-σεως ή πληρωµής, ή να παραιτηθούν από κάθε απόδοση µεταξύτων φορέων της αρµοδιότητάς τους.
Τµήµα 3
Άνεργοι που κατοικούσαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας απασ-
χολήσεώς τους σε κράτους µέλος άλλο από το αρµόδιο κράτος
Άρθρο 71
1. Ο σε ανεργία µισθωτός που κατοικούσε κατά τη διάρκεια
της τελευταίας απασχολήσεώς του στο έδαφος κράτους µέλουςάλλου από το αρµόδιο κράτος λαµβάνει παροχές κατά τις ακό-λουθες διατάξεις:
α)i) ο µεθοριακός εργαζόµενος, ο οποίος ευρίσκεται σε µερική
ή προσωρινή ανεργία στην ε πιχείρηση που τον απασχολεί,
λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του αρµοδίουκράτους, σαν να κατοικούσε στο έδαφος του κράτουςαυτού· οι παροχές αυτές καταβάλλονται από τον αρµόδιοφορέα·
ii) ο µεθοριακός εργαζόµενος, ο οποίος ευρίσκεται σε πλήρη
ανεργία, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία τουκράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί, σαν ναείχε υπαχθεί στη νοµοθεσία αυτή κατά τη διάρκεια τηςτελευταίας απασχολήσεώς του· οι παροχές αυτές καταβάλ-λονται από το φορέα του τόπου κατοικίας και εις βάροςτου·
β)i) ο µισθωτός, πλην του µεθοριακού εργαζοµένου, ο οποίος
ευρίσκεται σε µερική ή προσωρινή ή πλήρη ανεργία και ο
οποίος παραµένει στη διάθεση του εργοδότη του ή τωνυπηρεσιών απασχολήσεως, στο έδαφος του αρµοδίου κρά-τους, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κρά-τους αυτού, σαν να κατοικούσε στο έδαφός του· οι παροχέςαυτές καταβάλλονται από τον αρµόδιο φορέα·
ii) ο µισθωτός, πλην του µεθοριακού εργαζοµένου, ο οποίος
ευρίσκεται σε πλήρη ανεργία και ο οποίος τίθεται στηδιάθεση των υπηρεσιών απασχολήσεως στο έδαφος τουκράτους µέλους όπου κατοικεί ή επιστρέφει στο έδαφοςαυτό, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κρά-τους αυτού, σαν να είχε ασκήσει εκεί την τελευταία τουαπασχολήση· οι παροχές αυτές καταβάλλονται από τοφορέα του τόπου κατοικίας και εις βάρος του. Αν όµωςστον µισθωτό αυτόν είχε αναγνωρισθεί το δικαίωµαπαροχών εις βάρος του αρµοδίου φορέα του κράτουςµέλους, στη νοµοθεσία του οποίου υπήχθη τελευταία, λαµ-βάνει τις παροχές σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 69.Το δικαίωµα των παροχών σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 54
▼B
κράτους της κατοικίας του αναστέλλεται για την περίοδο
κατά την οποία ο άνεργος δύναται, δυνάµει των διατάξεωντου άρθρου 69, να διεκδικήσει παροχές κατά τη νοµοθεσίαστην οποία είχε υπαχθεί τελευταία.
2. Ο άνεργος δεν δύναται να διεκδικήσει παροχές δυνάµει της
νοµοθεσίας του κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου κατοικείγια το χρονικό διάστηµα κατά το οποίο δικαιούται παροχών δυνά-µει των διατάξεων της παραγράφου 1 στοιχείο α) σηµείο i)ή
στοιχείο β) σηµείο i).
▼
M3
Τµήµα 4
Πόσωπα ( SIC! Πρόσωπα) καλυπτόµενα από ειδικό σύστηµα για
τους δηµοσίους υπαλλήλους
Άρθρο 71α
1. Οιδιατάξεις τωντµηµάτων1 και 2 εφαρµόζονται κατ’ αναλο-
γία στα πρόσωπα που καλύπτονται από ειδικό σύστηµα ανεργίας
για τους δηµοσίους υπαλλήλους.
2. Οι διατάξεις του τµήµατος 3 δεν εφαρµόζονται σε π ρόσωπα
τα οποία καλύπτονται από ειδικό σύστηµα ανεργίας για τουςδηµοσίους υπαλλήλους. Ο άνεργος ο οποίος καλύπτεται απόειδικό σύστηµα ανεργίας για τους δηµοσίους υπαλλήλους, είναιµερικώς ή πλήρως άνεργος και, κατά την τελευταία του απασ-χόληση, διέµενε στο έδαφος κράτους µέλους διαφορετικού απότο αρµόδιο κράτος, λαµβάνει παροχές σύµφωνα µε τις διατάξειςτης νοµοθεσίας του αρµόδιου κράτους, ωςεάν διέµενε στο έδαφοςτου κράτους αυτού· αυτές οι παροχές επιβαρύνουν και χορηγού-νται από τον αρµόδιο φορέα.
▼
B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 (8)
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣΠΑΡΟΧΕΣ
Άρθρο 72 (8)
Συνυπολογισµός τωνπεριόδωνασφαλίσεως,απασχολήσεωςήµηµισθωτής
δραστηριότητας
Ο αρµόδιος φορέας κράτους µέλους η νοµοθεσία του οποίου
εξαρτά την κτήση του δικαιώµατος παροχών από τη συµπλήρωσηπεριόδων ασφαλίσεως, απασχολήσεως ή µη µισθωτής δραστη-ριότητας, λαµβάνει υπόψη, κατά το µέτρο που απαιτείται, τιςπεριόδους ασφαλίσεως, απασχολήσεως ή µη µισθωτής δραστη-ριότητας που πραγµατοποιήθηκαν στο έδαφος άλλου κράτουςµέλους, σαν να επρόκειτο για περιόδους που πραγµατοποιήθηκανυπό τη νοµοθεσία που εφαρµόζει ο φορέας αυτός.
Άρθρο 72α (9) (14)
Μισθωτοί εργαζόµενοι σε κατάσταση πλήρους ανεργίας
Ένας µισθωτός εργαζόµενος, σε κατάσταση πλήρους ανεργίας,
στον οποίο εφαρµόζεται το άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο α)σηµείοii) ή στοιχείο β) σηµείο ii) πρώτη πρόταση, επωφελείται,
για τα µέλη της οικογενείας του που κατοικούν στο έδαφος τουιδίου κράτους µέλους µε αυτόν, των οικογενειακών παροχώνσύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας του κράτους αυτού,όπως εάν αυτός είχε υπαχθεί στην εν λόγω νοµοθεσία κατά τηδιάρκεια της τελευταίας του απασχόλησης, λαµβανοµένωνυπόψη, αν χρειάζεται, των διατάξεων του άρθρου 72. Οι παροχέςαυτές εξυπηρετούνται από την υπηρεσία του τόπου κατοικίας καιεπιβαρύνουν την ίδια.
Αν ο φορέας αυτός εφαρµόζει νοµοθεσία η οποία προβλέπει
κρατήσεις εισφορών που βαρύνουν τους ανέργους για την κάλυψη
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 55
▼B
οικογενειακών παροχών, δύναται να διενεργεί τις κρατήσεις
αυτές σύµφωνα µε τις διατάξεις της νοµοθεσίας του.
Άρθρο 73 (8)
Μισθωτοί ή µη µισθωτοί, τα µέλη της οικογένειας των οποίων κατοικούν
σε κράτος µέλος άλλο από το αρµόδιο κράτος
Ο µισθωτός ή µη µισθωτός που υπάγεται στη νοµοθεσία κράτους
µέλους δικαιούται, για τα µέλη της οικογένειάς του που κατοι-κούν στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, τις οικογενειακές παρο-χές που προβλέπονται από τη νοµοθεσία του πρώτου κράτους,σαν να κατοικούσαν τα µέλη αυτά στο έδαφος του κράτους αυτού,µε την επιφύλαξη των διατάξεων του παραρτήµατος VΙ.
Άρθρο 74 (8)
Άνεργοι, τα µέλη της οικογένειας των οποίων κατοικούν σε κράτος µέλος
άλλο από το αρµόδιο κράτος
Ο άνεργος µισθωτός ή µη µισθωτός που λαµβάνει παροχές ανερ-
γίας δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους δικαιούται, για ταµέλη της οκογένειάς του που κατοικούν στο έδαφος άλλου κρά-τους µέλους, τις οικογενειακές παροχές που προβλέπονται από τηνοµοθεσία του πρώτου κράτους, σαν να κατοικούσαν τα µέληαυτά στο έδαφος του κράτους αυτού, µε την επιφύλαξη των διατά-ξεων του παραρτήµατος VΙ.
Άρθρο 75 (8)
Καταβολή των παροχών
1. Οι οικογενειακές παροχές καταβάλλονται, στις περιπτώσεις
του άρθρου 73, από τον αρµόδιο φορέα του κράτους στην νοµοθε-σία του οποίου υπάγεται ο µισθωτός ή µη µισθωτός και, στιςπεριπτώσεις του άρθρου 74, από τον αρµόδιο φορέα του κράτουςδυνάµει της νοµοθεσίας του οποίου ο άνεργος µισθωτός η µηµισθωτός λαµβάνει παροχές ανεργίας. Οιπαροχές καταβάλλονταισύµφωνα µε τις διατάξεις που εφαρµόζονται από τους φορείςαυτούς, ανεξάρτητα από το αν το φυσικό ή νοµικό π ρόσωπο προς
το οποίο πρέπει να καταβληθούν κατοικεί ή διαµένει ή έχει τηνέδρα του στο έδαφος του αρµοδίου κράτους ή στο έδαφος άλλουκράτους µέλους.
2. Αν πάντωςτο π ρόσωπο στο οποίο πρέπει να καταβληθούν οι
οικογενειακές παροχές δεν τις χρησιµοποιεί για τη συντήρησητωνµελών της οικογένειάς του, ο αρµόδιος φορέας απαλλάσσεταιτης υποχρέωσης µε την καταβολή των παροχών αυτών στοφυσικό ή νοµικό π ρόσωπο το οποίο φέρει πρ αγµατικά το βάρος
συντηρήσεως των µελών της οικογενείας, κατόπιν αιτήσεως καιµεσολαβήσεως του φορέα του τόπου κατοικίας τους ή του φορέαπου υποδεικνύεται ή του οργανισµού που καθορίζεται για τοσκοπό αυτό από την αρµόδια αρχή της χώρας κατοικίας τους.
3. ∆ύο ή περισσότερα κράτη µέλη δύνανται να συµφωνήσουν,
σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 8, να καταβάλει ο αρµόδιοςφορέας τις οικογενειακές παροχές που οφείλονται δυνάµει τηςνοµοθεσίας ενός ή περισσοτέρων από τα κράτη αυτά, στο φυσικό
ή νοµικό π ρόσωπο το οποίο φέρει πρ αγµατικά το βάρος συντηρή-
σεως των µελών της οικογενείας, είτε απευθείας είτε κατόπινµεσολαβήσεως του φορέα του τόπου κατοικίας τους.
Άρθρο 76 (8)
Κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωση σώρευσης δικαιωµάτων οικογε-
νειακών παροχών δυνάµει της νοµοθεσίας του αρµόδιου κράτους και δυνά-µει της νοµοθεσίας της χώρας όπου τα µέλη της οικογένειας έχουν την
κατοικία τους
1. Όταν καταβάλλονται οικογενειακές παροχές, κατά την ίδια
περίοδο, και για το ίδιο µέλος της οικογένειας λόγω άσκησηςµιας επαγγελµατικής δραστηριότητας, δυνάµει της νοµοθεσίαςτου κράτους µέλους στο έδαφος του οποίου έχουν την κατοικία
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 56
▼B
τους τα µέλη της οικογένειας, αναστέλλεται το δικαιώµα προςείσπραξη οικογενειακών παροχών που οφείλονται δυνάµει τηςνοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους, ενδεχοµένως, κατ’ εφαρµογήτων άρθρων 73 και 74, µέχρι του ποσού που προβλέπεται από τηνοµοθεσία του πρώτου κράτους µέλους.
2. Εάν δεν υποβληθεί αίτηση παροχών στο κράτος µέλος στο
έδαφος του οποίου διαµένουν τα µέρη της οικογενείας, ο αρµό-διος φορέας του άλλου κράτους µέλους µπορεί να εφαρµόζει τιςδιατάξεις της παράγραφου 1, ως εάν εχορηγούντο οι παροχές στοπρώτο κράτος µέλος.
▼
M4
Άρθρο 76α
Σπουδαστές
Οι διατάξεις του άρθρου 72 εφαρµόζονται κατ’ αναλογία στους
σπουδαστές.
▼B
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
ΠΑΡΟΧΕΣΓΙΑ ΤΕΚΝΑ Σ ΥΝΤΗΡΟΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ∆ΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ
ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙΓΙΑ ΟΡΦΑΝΑ
Άρθρο 77
Τέκνα συντηρούµενα από δικαιούχους συντάξεων
1. Ο όρος «παροχές» κατά την έννοια του παρόντος άρθρου,
καθορίζει τα οικογενειακά επιδόµατα που προβλέπονται για τουςδικαιούχους συντάξεως γήρατος, αναπηρίας, εργατικού ατυχήµα-τος ή επαγγελµατικής ασθένειας, καθώς και τις π ροσαυξήσεις ή
τα συµπληρώµατα των συντάξεων αυτών λόγω τέκνων τωνδικαιούχων αυτών, µε εξαίρεση των συµπληρωµάτων που χορη-γούνται βάσει συστηµάτων ασφαλίσεως για εργατικά ατυχήµατακαι επαγγελµατικές ασθένειες.
2. Οι παροχές χορηγούνται, οποιοδήποτε κι άν είναι το κράτος
µέλος στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο δικαιούχος συντάξεως ήτα τέκνα, κατά τους ακόλουθους κανόνες:
α) στον δικαιούχο συντάξεως που οφείλεται δυνάµει της νοµοθε-
σίας ενός µόνον κράτους µέλους, σύµφωνα µε τη νοµοθεσίατου κράτους µέλους που είναι αρµόδιο για τη ύνταξη ( SIC!
σύνταξη)·
β) στον δικαιούχο συντάξεως που οφείλονται δυνάµει της
νοµοθεσίας περισσοτέρων κρατών µελών:
i) σύµφωνα µε την νοµοθεσία του κράτους στο έδαφος του
οποίου κατοικεί ο δικαιούχος αυτός, αν το δικαίωµαγια µιααπό τις παροχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 γενν-ήθηκε κατ’ εφαρµογή της νοµοθεσίας του κράτους αυτού,αφού ληφθούν υπόψη, ενδεχοµένως, οι διατάξεις του άρθ-ρου 79 παράγραφος 1 στοιχείο α)
ή
ii) στις υπόλοιπες περιπτώσεις, σύµφωνα µε εκείνη από τις
νοµοθεσίες των κρατών µελών αυτών στην οποία υπήχθη οενδιαφερόµενος επί περι σσότερο χρόνο, αν το δικαίωµα
για µια από τις παροχές που αναφέρονται στην παράγραφο1 γεννήθηκε δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής, αφού ληφθούνυπόψη, ενδεχοµένως, οι διατάξεις του άρθρου 79 παράγρα-φος 1 στοιχείο α)· αν δεν γεννάται δικαίωµα δυνάµει τηςνοµοθεσίας αυτής, οι προϋποθέσεις γενέσεως του δικαιώ-µατος εξετάζονται σε σχέση µε τις νοµοθεσίες των υπο-λοίπων ενδιαφεροµένων κρατών µελών, κατά φθίνουσασειρά της διάρκειας των περιόδων ασφαλίσεως ή κατοικίαςπου πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία των κρατώνµελών αυτών.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 57
▼B
Άρθρο 78
Ορφανά
▼M5
1. Ο όρος «παροχές», για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου,
σηµαίνει τα οικογενειακά επιδόµατα και, ανάλογα µε τηνπερίπτωση, τα συµπληρωµατικά ή τα ειδικά επιδόµατα που προ-βλέπονται για τα ορφανά.
▼
B
2. Οι παροχές για ορφανά χορηγούνται, οποιοδήποτε κι ανείναι το κράτος µέλος κατοικίας του ορφανού ή του φυσικού ήνοµικού π ροσώπου που βαρύνεται µε την πρ αγµατική συντήρησή
του, κατά τους ακόλουθους κανόνες:
α) για το ορφανό αποθανόντος µισθωτού ή µη µισθωτού, ο οποίος
είχε υπαχθεί στη νοµοθεσία ενός µόνον κράτους µέλους,σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κράτους αυτού·
β) για το ορφανό αποθανόντος µισθωτού ή µη µισθωτού ο οποίος
είχε υπαχθεί στις νοµοθεσίες πολλών κρατών µελών:
i) σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κράτους στο έδαφος του
οποίου κατοικεί το ορφανό, αν το δικαίωµα για µια από τιςπαροχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 γεννήθηκεκατά τη νοµοθεσία του κράτους αυτού, αφού ληφθούνυπόψη, ενδεχοµένως, οι διατάξεις του άρθρου 79 παράγρα-φος 1 στοιχείο α)
ή
ii) στις υπόλοιπες περιπτώσεις σύµφωνα µε εκείνη από τις
νοµοθεσίες των κρατών µελών αυτών, στην οποία είχε υπα-χθεί ο αποθανών επί περι σσότερο χρόνο, αν το δικίωµα για
µια από τις παροχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1γεννήθηκε δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής, αφού ληφθούνυπόψη, ενδεχοµένως, οι διατάξεις του άρθρου 79 παράγρα-φος 1 στοιχείο α)· αν δεν γεννάται δικαίωµα δυνάµει τηςνοµοθεσίας αυτής, οι προϋποθέσεις γενέσεως του δικαιώ-µατος εξετάζονται σε σχέση µε τις νοµοθεσίες των υπο-λοίπων ενδιαφεροµένων κρατών µελών, κατά φθίνουσασειρά της διάρκειας των περιόδων ασφαλίσεως ή κατοικίαςπου πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθεσία των κρατώνµελών αυτών.
Η νοµοθεσία του κράτους µέλους που ισχύει για την καταβολή
των παροχών που αναφέρονται στο άρθρο 77 υπέρ των τέκνωνδικαιούχου συντάξεων, εξακολουθεί εντούτοις να ισχύει µετά τοθάνατο του δικαιούχου αυτού για την καταβολή των παροχών σταορφανά του.
▼
M5
Άρθρο 78α
Οι συντάξεις ορφανών, εκτός από αυτές που χορηγούνται στο
πλαίσιο ασφαλιστικών συστηµάτων για εργατικά ατυχήµατα καιεπαγγελµατικές ασθένειες, αντιµετωπίζονται ως «παροχές» στοπλαίσιο του άρθρου 78 παράγραφος 1, εφ όσον ο απο θανών καλυ-
πτόταν για οποιοδήποτε διάστηµα από σύστηµα το οποίο παρέχειµόνον οικογενειακά επιδόµατα ή συµπληρωµατικά ή ειδικά επι-δόµατα για ορφανά. Τα συστήµατα αυτά παρατίθενται στοπαράρτηµα VIII.
▼
B
Άρθρο 79 (7)
Κοινέςδιατάξεις παροχών για συντηρούµενα τέκνα δικαιούχων συντάξεων
και για ορφανά
1. Οι παροχές, υπό την έννοια των άρθρων ►M577, 78 και
78α◄, καταβάλλονται σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που ορίζεται
κατ’ εφαρµογή των άρθρων αυτών από το φορέα που είναι αρµό-διος για την εφαρµογή της νοµοθεσίας αυτής και εις βάρος του,
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 58
▼B
σαν να είχε υπαχθεί ο δικαιούχος των συντάξεων ή ο αποθανώναποκλειστικά στη νοµοθεσία του αρµοδίου κράτους.
Πάντως:
α) αν η νοµοθεσία αυτή προβλέπει ότι η κτήση, η διατήρηση ή η
ανάκτηση του δικαιώµατος παροχών εξαρτάται από τη διάρ-κεια των περιόδων ασφαλίσεως, απασχολήσεως, µη µισθωτήςδραστηριότητας ή κατοικίας, η διρκεια ( SIC! διάρκεια) αυτή
καθορίζεται αφού ληφθούν υπόψη, εφ όσον είναι ανάγκη, οι
διατάξεις του άρθρου 45ή του άρθρου 72, νάλογα ( SIC! ανά-
λογα) µε την περίπτωση·
β) αν η νοµοθεσία αυτή προβλέπει ότι το ποσό των παροχών
υπολογίζεται βάσει του π οσού της σ υντάξεως ή ότι εξαρτάται,
από τη διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως, το ποσό τωνπαροχών αυτώνυπολογίζεται βάσει του θεωρητικού π οσού που
καθορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 46 παράγρα-φος 2.
2. Αν η εφαρµογή του κανόνα που ορίζεται στο άρθρο 77 παρά-
γραφος 2 στοιχείο β) σηµείο ii) και στο άρθρο 78 παράγραφος 2
στοιχείο β) σηµείο ii) έχει ως συνέπεια να καταστούν αρµόδια
πολλά κράτη µέλη λόγω ίσης διάρκειας των περιόδων, οι παρο-χές υπό την έννοια ►
M5των άρθρων 77, 78 ή 78α ◄, κατά
περίπτωση, χορηγούνται σύµφωνα µε εκείνη από τις νοµοθεσίεςτων κρατών µελών, στην οποία υπήχθη τελευταία ο δικαιούχος ήο αποθανών.
3. Το δικαίωµα παροχών που οφείλονται είτε δυνάµει µόνο της
εθνικής νοµοθεσίας είτε κατ’ εφαρµογή της παραγράφου 2 καιτων άρθρων ►
M577, 78 και 78α ◄αναστέλλεται, αν τα τέκνα
δικαιούνται οικογενειακών παροχών ή επιδοµάτων κατά τηνοµοθεσία κράτους µέλους λόγω ασκήσεως επαγγελµατικήςδραστηριότητας. Στην περίπτωση αυτή, οι ενδιαφερόµενοι θεω-ρούνται σαν µέλη της οικογένειας µισθωτού ή µη µισθωτού.
▼
M3
Άρθρο 79α
∆ιατάξεις σχετικά µε τις παροχές σε ορφανά τέκνα που δικαιούνται παρο-
χές στο πλαίσιο ειδικού συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους
1. Παρά τις διατάξεις του ►M5άρθρο 78α ◄, οι συντάξεις
ορφανών στα πλαίσια ειδικού συστήµατος για τους δηµοσίουςυπαλλήλους καταβάλλονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του κεφα-λαίου 3.
2. Όταν, σε περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, οι
περίοδοι ασφάλισης, µισθωτής ή µη µισθωτής απασχόλησης, ήκατοικίας, έχουν επίσης συµπληρωθεί στο πλαίσιο γενικούσυστήµατος, οι παροχές που οφείλονται βάσει αυτού του γενικούσυστήµατος, οι παροχές που οφείλονται βάσει αυτού του γενικούσυστήµατος καταβάλλονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του κεφα-λαίου 8, ►
M5εκτός αν ορίζεται άλλως στο άρθρο 44 παράγρα-
φος 3.◄Οι περίοδοι ασφάλισης, µισθωτής ή µη µισθωτής απασ-
χόλησης που έχουν συµπληρωθεί σύµφωνα µε τη νοµοθεσία περίειδικού συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους ή οι περίο-δοι που θεωρούνται από τη νοµοθεσία του κράτους µέλους ωςισοδύναµες προς τέτοιες περιόδους, λαµβάνονται υπόψη, κατάπερίπτωση, για την απόκτηση, διατήρηση ή ανάκτηση τουδικαιώµατος παροχών, σύµφωνα µε την νοµοθεσία αυτού του γενι-κού συστήµατος.
▼
B
ΤΙΤΛΟΣ Ι V
∆ΙΟΙΚΗΤΙΚΗΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑΤΗΝΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
ΤΩΝ ∆ΙΑΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 59
▼B
Άρθρο 80
Σύνθεση και λειτουργία
1. Η διοικητική επιτροπή για την κοινωνική ασφάλιση των
διακινουµένων εργαζοµένων, καλουµένη στο εξής «διοικητικήεπιτροπή», η οποία υπάγεται στην Επιτροπή αποτελείται απόέναν κυβερνητικό αντιπ ρόσωπο κάθε κράτους µέλους, ο οποίος
επικουρείται, εφ όσον είναι ανάγκη, από τεχνικούς συµβούλους.
Ένας αντιπ ρόσωπος της Επιτροπής µετέχει µε συµβουλευτική
ψήφο στις συνεδριάσεις της διοικητικής επιτροπής.
2. Η διοικητική επιτροπή επικουρείται σε τεχνικά θέµατα από
το διεθνές γραφείο εργασίας στο πλαίσιο των συµφωνιών πουσυνήφθησαν προς το σκοπό αυτό µεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοι-νότητας και της διεθνούς οργανώσεως εργασίας.
3. Το καταστατικό της διοικητικής επιτροπής καταρτίζεται µε
κοινή συµφωνία των µελών της.
Οι αποφάσεις σε θέµατα ερµηνείας, που αφ ορούν το άρθρο 81
στοιχείο α), λαµβάνονται οµοφώνως. Στις αποφάσεις αυτές δίδε-ται η απαραίτητη δηµοσιότητα.
4. Η γραµµατεία της διοικητικής επιτροπής εξασφαλίζεται από
τις υπηρεσίες της Επιτροπής.
Άρθρο 81
Καθήκοντα της διοικητικής επιτροπής
Η διοικητική επιτροπή έχει τα ακόλουθα καθήκοντα:
α) χειρίζεται όλα τα διοικητικά θέµατα ή τα θέµατα ερµηνείας
που απορρέουν από τον παρόντα κανονισµό, από µεταγενέ-
στερους κανονισµούς ή από οποιαδήποτε συµφωνία ή ρύθ-µιση στο πλαίσιο των κανονισµών αυτών, µε την επιφύλαξητου δικαιώµατος των ενδιαφεροµένων αρχών, φορέων καιπροσώπων να προσφεύγουν στα δικαστήρια και σε διαδικα-
σίες που προβλέπονται από τις νοµοθεσίες των κρατώνµελών, από τον παρόντα κανονισµό και από τη συνθήκη·
β) µεριµνά, κατόπιν αιτήσεως των αρµοδιών αρχών, φορέων και
δικαστικών αρχών των κρατών µελών, για όλες τις µεταφρά-σεις των εγγράφων που αφορούν την εφαρµογή του παρόντοςκανονισµού και κυρίως για τις µεταφράσεις των αιτήσεωνπροσώπων που δικαιούνται τα πλεονεκτήµατα που απ ορρέουν
από τον παρόντα κανονισµό·
γ) προάγει και αναπτύσσει τη συνεργασία µεταξύ των κρατών
µελών επί θεµάτων κοινωνικής ασφαλίσεως, κυρίως όσον
αφορά υγειονοµικά και κοινωνικά µέτρα κοινού ενδιαφέρο-ντος·
▼
M1
δ) να προωθεί και να αναπτύσσει τη συνεργασία µεταξύ των
κρατών µελών µέσω εκσυγχρονισµού τωνδιαδικασιών ανταλ-λαγής πληροφοριών, ειδικότερα µέσω π ροσαρµογής της ροής
πληροφοριών µεταξύ των φορέων στις τηλεµατικές ανταλλα-γές, λαµβάνοντας υπόψη την ανάπτυξη της επεξεργασίας τωνδεδοµένων σε κάθε κράτος µέλος. Ο εκσυγχρονισµός αυτόςαποσκοπεί, κυρίως, στην επιτάχυνση της χορήγησης τωνπαροχών·
▼
B
ε) συγκεντρώνει τα στοιχεία που πρέπει να λαµβάνονται υπόψη
για την κατάρτιση των λογαριασµών που αφ ορούν τα βάρη
των φορέων των κρατών µελών βάσει των διατάξεων τουπαρόντος κανονισµού και εγκρίνει τους ετήσιους λογαρια-σµούς µεταξύ των φορέων αυτών·
στ) ασκεί άλλα καθήκοντα για το οποία είναι αρµόδια δυνάµει
των διατάξεων του παρόντος κανονισµού, µεταγενεστέρωνκανονισµών ή άλλων συµφωνιών ή ρυθµίσεων στο πλαίσιοτων κανονισµών αυτών·
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 60
▼B
ζ) υποβάλλει προτάσεις στην Επιτροπή για την επεξεργασία
νεωτέρων κανονισµών, καθώς και για την αναθεώρηση τουπαρόντος και των µεταγενεστέρων κανονισµών.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ∆ΙΑΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Άρθρο 82 (Β) (16)
Σύσταση, σύνθεση και λειτουργία
1. Συνιστάται συµβουλευτική επιτροπή για την κοινωνική
ασφάλιση των διακινουµένων εργαζοµένων που καλείται στοεξής «συµβουλευτική επιτροπή» και αποτελείται από 90 µέλη,κατ’ αναλογία, για κάθε κράτος µέλος, από:
α) δύο αντιπ ροσώπους της κυβερνήσεως, ένας τουλάχιστον από
τους οποίους πρέπει να είναι µέλος της ∆ιοικητικής Επι-τροπής·
β) δύο αντιπ ροσώπους των σ υνδικαλιστικών οργανώσεων των
εργαζοµένων·
γ) δύο αντιπ ροσώπους των σ υνδικαλιστικών οργανώσεων των
εργοδοτών.
Για καθεµία από τις ανωτέρω κατηγορίες διορίζεται ένα
αναπληρωµατικό µέλος κατά κράτος µέλος.
2. Τα τακτικά και τα αναπληρωµατικά µέλη της συµβουλευ-
τικής επιτροπής διορίζονται από το Συµβούλιο, το οποίο επιδιώ-κει, κατά την εκλογή των αντιπ ροσώπων των σ υνδικαλιστικών
οργανώσεων εργαζοµένων και εργοδοτών, να επιτύχει δίκαιηεκπροσώπηση των διαφόρων ενδιαφεροµένων τοµέων στη
σύνθεση της επιτροπής.
Ο κατάλογος των τακτικών και των αναπληρωµατικών µελών
δηµοσιεύεται από το Συµβούλιο στην Επίσηµη Εφηµερίδα των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
3. Η θητεία των τακτικών και των αναπληρωµατικών µελών
είναι διετής. Ο επαναδιορισµός τους επιτρέπεται. Μετά τη λήξητης θητείας τους, τα τακτικά και τα αναπληρωµατικά µέλη παρα-µένουν εν ενεργεία µέχρι της αντικαταστάσεώς τους ή µέχριςανανεώσεως της θητείας τους.
4. Η συµβουλευτική επιτροπή προεδρεύεται από αντιπ ρόσωπο
της Επιτροπής. Ο πρόεδρος δεν µετέχει στην ψηφοφορία.
5. Η συµβουλευτική επιτροπή συνέρχεται τουλάχιστον µία
φορά το χρόνο. Συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε µε δικήτου πρωτοβουλία, είτε κατόπιν εγγράφου αιτήσεως προς αυτόντου ενός τρίτου τουλάχιστον των µελών. Η αίτηση αυτή πρέπεινα περιλαµβάνει συγκεκριµένες προτάσεις, όσον αφορά την
ηµερήσια διάταξη.
6. Με πρόταση του προέδρου της, η συµβουλευτική επιτροπή
δύναται να αποφασίσει, κατ’ εξαίρεση, να συµβουλευτεί π ρόσωπα
ή εκπροσώπους ορ γανισµών µε ευρεία πείρα σε θέµατα κοινω-
νικής ασφαλίσεως. Εξάλλου, η Επιτροπή επικουρείται σε τεχνικάθέµατα, υπό τους ίδιους όρους µε τη διο ικητική επιτροπή, από το
διεθνές γραφείο εργασίας στο πλαίσιο των συµφωνιών που έχουνσυναφθεί µεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της διεθνούςοργανώσεως εργασίας.
7. Οι γνώµες και οι προτάσεις της συµβουλευτικής επιτροπής
πρέπει να είναι αιτιολογηµένες. Λαµβάνονται µε απόλυτηπλειοψηφία των εγκύρων ψήφων.
Η συµβουλευτική επιτροπή καταρτίζει κατά πλειοψηφία των
µελών της τον εσωτερικό κανονισµό της, ο οποίος εγκρίνεταιαπό το Συµβούλιο κατόπιν γνώµης της Επιτροπής.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 61
▼B
8. Η γραµµατεία της συµβουλευτικής επιτροπής εξασφαλίζεταιαπό τις υπηρεσίες της Επιτροπής.
Άρθρο 83
Καθήκοντα της συµβουλευτικής επιτροπής
Η συµβουλευτική επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήσεως της Επι-
τροπής, της διοικητικής επιτροπής ή µε δική της πρωτοβουλία:
α) να εξετάζει θέµατα γενικά ή θέµατα αρχής και προβλήµατα
που προκύπτουν από την εφαρµογή των κανονισµών πουεκδόθηκαν κατά τις διατάξεις του άρθρου 51 της συνθήκης·
β) να διατυπώνει ανάλογες γνώµες προς τη διοικητική επιτροπή,
καθώς και προτάσεις για ενδεχόµενη αναθεώρηση των κανο-νισµών.
ΤΙΤΛΟΣ VΙ
∆ΙΑΦΟΡΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 84 (7)
Συνεργασία των αρµοδίων αρχών
1. Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών κοινοποιούν µεταξύ
τους κάθε πληροφορία που αφορά:
α) τα µέτρα που ελήφθησαν για την εφαρµογή του παρόντος
κανονισµού·
β) τις τροποποιήσεις της νοµοθεσίας τους που δύνανται να έχουν
επίδραση στην εφαρµογή του παρόντος κανονισµού.
2. Για την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού, οι αρχές και οι
φορείς των κρατών µελών παρέχουν µεταξύ τους κάθε δυνατήδιευκόλυνση, ως να επρόκειτο για την εφαρµογή της δικής τουςνοµοθεσίας. Η διοικητική αλληλοβοήθεια των ανωτέρω αρχώνκαι φορέων παρέχεται κατ’ αρχήν δωρεάν. Οιαρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών δύνανται πάντως να συµφωνήσουν την απόδοσηορισµένων δαπανών.
3. Για την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού, οι αρχές και οι
φορείς των κρατών µελών δύνανται να επικοινωνούν απευθείαςµεταξύ τους, καθώς και µε τα ενδιαφερόµενα π ρόσωπα ή τους
εκπροσώπους τους.
4. Οι αρχές, οι φορείς και τα δικαστήρια κράτους µέλους δεν
δύνανται να απ ορρίψουν τις αιτήσεις ή άλλα έγγραφα, τα οποία
τους απευθύνονται, επειδή έχουν συνταχθεί στην επίσηµηγλώσσα άλλου κράτους µέλους. Π ροσφεύγουν, εφόσον σ υντρέχει
λόγος, στις διατάξεις του άρθρου 81 στοιχείο β).
5. α) Εφόσον, δυνάµει του παρόντος κανονισµού ή του κανονι-
σµού εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98, οι αρχές ήφορείς κράτους µέλους κοινοποιούν στοιχεία προσω πικού
χαρακτήρα σε αρχές ή φορείς άλλου κράτους µέλους, ηκοινοποίηση αυτή υπόκειται στις διατάξεις της νοµοθεσίαςσχετικά µε την π ροστασία στοιχείων του κράτους µέλους το
οποίο τα διαβιβάζει.
Κάθε µεταγενέστερη κοινοποίηση καθώςκαι καταγραφή σε
µνήµη, τροποποίηση και καταστροφή στοιχείων υπόκειταιστις διατάξεις της νοµοθεσίας σχετικά µε την π ροστασία
στοιχείων του κράτους µέλους το οποίο τα λαµβάνει.
β) Η χρησιµοποίηση στοιχείων προσω πικού χαρακτήρα για
σκοπούς άλλους από σκοπούς που αφ ορούν την κοινω νική
ασφάλιση είναι επιτρεπτή µόνον κατόπιν συγκατάθεσης τουπροσώπου που αφορούν ή σ ύµφωνα µε άλλες εγγυήσεις που
προβλέπονται από το εσωτερικό δίκαιο.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 62
▼B
Άρθρο 85
Απαλλαγές ή µειώσεις φόρων —Απαλλαγή επικυρώσεως
1. Το προνόµιο των απαλλαγών ή µειώσεων φόρων, χαρτοσή-
µου, δικαστικών τελών ή εγγραφής που προβλέπεται από τηνοµοθεσία κράτους µέλους για τα πιστοποιητικά ή τα έγγραφα, ταοποία πρέπει να προσκοµισθούν κατ’ εφαρµογή της νοµοθεσίας
του κράτους αυτού, επεκτείνεται στα αντίστοιχα πιστοποιητικά ήέγγραφα, τα οποία πρέπει να π ροσκοµισθούν κατ’ εφαρµογή της
νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους ή του παρόντος κανονισµού.
2. Κάθε πράξη, έγγραφο και άλλου είδους πιστοποιητικό, το
οποίο πρέπει να προσκοµισθεί κατ’ εφαρµογή του παρόντος κανο-
νισµού, απαλλάσσεται της επικυρώσεως των διπλωµατικών προ-ξενικών αρχών.
▼
M1
3. Ένα ηλεκτρονικό µήνυµα που αποστέλλεται από έναν φορέασύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος κανονισµού και του κανο-νισµού εφαρµογής του δεν µπορεί να απορρίπτεται από οποιαδή-ποτε άλλη αρχή ή φορέα άλλου κράτους µέλους µε την αιτιολο-γία ότι παραλήφθηκε ηλεκτρονικά, εφ όσον ο φορέας παρ αλαβής
έχει δηλώσει την ικανότητά του να λαµβάνει ηλεκτρονικά µηνύ-µατα. Η αναπαραγωγή και η καταγραφή τέτοιων µηνυµάτων πρέ-πει να θεωρείται ότι είναι σωστή και ακριβής αναπαραγωγή τουπρωτότυπου εγγράφου ή καταγραφή σχετικής µε αυτό πληροφο-ρίας, εκτός εάν υπάρχει απόδειξη για το αντίθετο.
Το ηλεκτρονικό µήνυµα πρέπει να θεωρείται έγκυρο εάν το
σύστηµα πληροφορικής στο οποίο καταγράφεται το µήνυµα περι-λαµβάνει τα απαραίτητα στοιχεία ασφαλείας για να αποφεύγεταιοποιαδήποτε µεταβολή, γνωστοποίηση της καταγραφής ή πρό-σβαση στην καταγραφή. Ανά πάσα στιγµή πρέπει να είναι δυνατήη αναπαραγωγή της καταγεγραµµένης πληροφορίας σε απευθείαςαναγνώσιµη µορφή. Όταν ένα ηλεκτρονικό µήνυµα διαβιβάζεταιαπό τον ένα φορέα στον άλλο, πρέπει να λαµβάνονται κατάλληλαµέτρα ασφαλείας σύµφωνα µε τις σχετικές κοινοτικές διατάξεις.
▼
B
Άρθρο 86 (14)
Αιτήσεις, δηλώσεις ή προσφυγές που υποβάλλονται προς την αρχή, το
φορέα ή δικαστήριο κράτους µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος
1. Οι αιτήσεις, δηλώσεις ή π ροσφυγές, οι οποίες κατ’ εφαρ-
µογή της νοµοθεσίας κράτους µέλους πρέπει να υποβληθούνεντός καθορισµένης προθεσµίας προς την αρχή, το φορέα ή τοδικαστήριο του κράτους αυτού, γίνονται δεκτές, αν υποβληθούνεντός της ίδιας προθεσµίας προς αντίστοιχη αρχή, φορέα ήδικαστήριο άλλου κράτους µέλους. Στην περίπτωση αυτή, ηεπιληφθείσα αρχή, ο φορέας ή το δικαστήριο διαβιβάζειαµελλητί τις αιτήσεις, δηλώσεις ή π ροσφυγές αυτές προς την
αρµόδια αρχή, το φορέα ή το δικαστήριο του πρώτου κράτους,είτε απευθείας είτε κατόπιν µεσολαβήσεως των αρµοδίων αρχώντων ενδιαφεροµένων κρατών. Η ηµεροµηνία, κατά την οποία οιαιτήσεις, δηλώσεις ή π ροσφυγές αυτές υποβλήθηκαν προς την
αρχή, το φορέα ή το δικαστήριο του δεύτερου κράτους, θεωρείταιως η ηµεροµηνία υποβολής τους προς την αρµόδια αρχή, τοναρµόδιο φορέα ή το αρµόδιο δικαστήριο.
2. Στην περίπτωση κατά την οποία π ρόσωπο, δικαιούµενο να
το πράξει σύµφωνα µε τη νοµοθεσία κράτους µέλους, υποβάλειαίτηση οικογενειακών παροχών στο κράτος αυτό το οποίο όµωςδεν είναι αρµόδιο κατά προτεραιότητα, η ηµεροµηνία κατά τηνοποία έγινε η πρώτη αυτή αίτηση θεωρείται ως η ηµεροµηνίαυποβολής στην αρµόδια αρχή, τον αρµόδιο φορέα ή το αρµόδιοδικαστήριο, υπό τον όρο ότι θα υποβληθεί νέα αίτηση στο αρµό-διο κατά προτεραιότητα κράτος από π ρόσωπο το οποίο έχει
δικαίωµα σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του κράτους αυτού. Η δεύ-τερη αυτή αίτηση πρέπει να υποβληθεί εντός προθεσµίας ενόςέτους το πολύ από την κοινοποίηση της απόρριψης της πρώτης
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 63
▼B
αίτησης ή της παύσης καταβολής τωνπαροχών στο πρώτο κράτος
µέλος.
Άρθρο 87
Ιατρικές γνωµατεύσεις
1. Οι ιατρικές γνωµατεύσεις που προβλέπονται από τη νοµοθε-
σία κράτους µέλους δύνανται να διενεργούνται, κατόπιν αιτήσεωςτου αρµόδιου φορέα στο έδαφος άλλου κράτους µέλους από τοφορέα του τόπου διαµονής ή κατοικίας του δικαιούχου παροχών,κατά τους όρους που προβλέπο νται στον κανονισµό εφαρµογής
του άρθρου 98 ή, εν ελλείψει, κατά τους όρους που συφωνο ύνται
µεταξύ των αρµοδίων αρχών των ενδιαφεροµένων κρατών µελών.
2. Οι ιατρικές γνωµατεύσεις που πραγµατοποιούνται κατά τους
όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, θεωρούνται ότι πραγ-
µατοποιήθηκαν στο έδαφος του αρµόδιου κράτους.
Άρθρο 88 (16)
Μεταφορά από ένα κράτος µέλος σε άλλο ποσών που οφείλονται βάσει του
παρόντος κανονισµού
Σε αντίθετη περίπτωση οι µεταφορές ποσών που προκύπτουν από
την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού γίνονται σύµφωνα µε τιςισχύουσες σχετικές συµφωνίες κατά το χρόνο της µεταφοράςµεταξύ των ενδιαφεροµένων κρατών µελών. ( SIC! Κατά
περίπτωση, οι µεταφορές ποσών που προκύπτουν από την εφαρ-µογή του παρόντος κανονισµού γίνονται σύµφωνα µε τις ισχύου-σες κατά το χρόνο της µεταφοράς σχετικές συµφωνίες µεταξύτων ενδιαφεροµένων κρατών µελών.) Αν δεν υφίστανται τέτοιεςσυµφωνίες µεταξύ δύο κρατών µελών, οι αρµόδιες αρχές τωνκρατών αυτών ή οι αρµόδιες αρχές για τις διεθνείς πληρωµέςκαθορίζουν από κοινού τα αναγκαία µέτρα για τη διενέργεια τωνµεταφορών αυτών.
Άρθρο 89
Ειδικές περιπτώσεις εφαρµογής ορισµένων νοµοθεσιών
Οι ειδικές περιπτώσεις εφαρµογής των νοµοθεσιών ορισµένων
κρατών µελών αναφέρονται στο παράρτηµα VΙ.
Άρθρο 90 (8)
......
Άρθρο 91
Εισφορές εις βάρος εργοδοτών ή επιχειρήσεων µη εγκατεστηµένων στο
αρµόδιο κράτος
Ο εργοδότης δεν δύναται να υποχρεωθεί σε πληρωµή αυξηµένων
εισφορών επειδή η κατοικία του ή η έδρα της επιχειρησεώς τουευρίσκεται στο έδαφος κράτους µέλους άλλου από το αρµόδιοκράτος.
Άρθρο 92
Είσπραξη εισφορών
1. Οι εισφορές που οφείλονται σε φορέα κράτους µέλους δύνα-
νται να εισπραχθούν στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, σύµφωναµε τη διοικητική διαδικασία και µε τις εγγυήσεις και τα προνόµιαπου ισχύουν για την είσπραξη τωνεισφορών που οφείλονται στοναντίστοιχο φορέα του τελευταίου αυτού κράτους.
2. Ο τρόπος εφαρµογής των διατάξεων της παραγράφου 1 ρυθ-
µίζεται κατά το αναγκαίο µέτρο από τον κανονισµό εφαρµογήςτου άρθρου 98 ή από συµφωνίες µεταξύ των κρατών µελών. Οτρόπος αυτός εφαρµογής δύναται, επίσης, να αφορά και τη διαδι-κασία αναγκαστικής εισπράξεως.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 64
▼B
Άρθρο 93
∆ικαίωµα των οφειλετών φορέων έναντι τρίτων υπευθύνων
1. Αν, δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους, χορηγούνται
παροχές για ζηµία προκληθείσα από περιστατικά που συνέβησανστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, τα τυχόν δικαιώµατατου οφει-λέτη φορέα έναντι του τρίτου, ο οποίος υποχρεούται σε αποκατά-σταση της ζηµίας, ρυθµίζονται κατά τον ακόλουθο τρόπο:
α) όταν ο φορέας οφειλέτης υποκαθιστά σύµφωνα µε τη νοµοθε-
σία που εφαρµόζεται απ’ αυτόν τον δικαιούχο στα δικαιώµατα,τα οποία αυτός έχει έναντι του τρίτου, η υποκατάσταση αυτήαναγνωρίζεται από κάθε κράτος µέλος·
β) όταν ο φορέας οφειλέτης έχει άµεσο δικαίωµα έναντι του
τρίτου, κάθε κράτος µέλος αναγνωρίζει το δικαίωµα αυτό.
2. Αν, δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους, χορηγούνται
παροχές για ζηµία προκληθείσα από περιστατικά που συνέβησανστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, οι διατάξεις της νοµοθεσίαςαυτής, οι οποίες καθορίζουν σε ποιές περιπτώσεις αποκλείεται ήαστική ευθύνη των εργοδοτών ή των µισθωτών, τους οποίουςαπασχολούν, ισχύουν έναντι του ενδιαφερόµενου π ροσώπου ή
του αρµόδιου φορέα.
Οι διατάξεις της παραγράφου 1 ισχύουν, επίσης, για τα τυχόν
δικαιώµατα του οφειλέτη φορέα έναντι του εργοδότη ή τωνµισθωτών τους οποίους απασχολεί, σε όσες περιπτώσεις δεν απο-κλειέται η ευθύνη τους.
3. Εφόσον, σ ύµφωνα µε το άρθρο 36 παράγραφος 3 ή/και το
άρθρο 63 παράγραφος 3, δύο ή περισσότερα κράτη µέλη ή οιαρµόδιες αρχές τους έχουν συνάψει συµφωνία παραιτήσεως απότην απόδοση µεταξύ των φορέων που υπάγονται στην αρµο-διότητά τους, τα τυχόν δικαιώµατα έναντι τρίτου υπευθύνου διέ-πονται από τους επόµενους κανόνες:
α) εφόσον ο φορέας του κράτους µέλους διαµονής ή κατοικίας
χορηγεί παροχές σε άτοµο για ζηµία η οποία επήλθε στοέδαφος του, ο φορέας αυτός, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία πουεφαρµόζει, ασκεί το δικαίωµα υποκαταστάσεως ή στρέφεταιάµεσα κατά του υποχρέου σε αποκατάσταση της ζηµίας τρί-του·
β) για την εφαρµογή του στοιχείου α):
i) ο δικαιούχος παροχών θεωρείται ασφαλισµένος στο φορέα
του τόπου διαµονής ή κατοικίας
και
ii) ο φορέας αυτός θεωρείται ως οφειλέτης φορέας·
γ) οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εξακολουθούν να
ισχύουν για παροχές µη περιλαµβανόµενες στη συµφωνίαπαραιτήσεως από την απόδοση που αναφέρεται στην παρούσαπαράγραφο.
ΤΙΤΛΟΣ VΙΙ
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 94 (7) (8) (11) (12)
Μεταβατικές διατάξεις για τους µισθωτούς
1. Ο παρών κανονισµός δεν δηµιουργεί κανένα δικαίωµα
παροχών για περίοδο προγενέστερη της 1ης Οκτωβρίου 1972 ήτης ηµεροµηνίας εφαρµογής του στο έδαφος του ενδιαφερόµενουκράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κράτους.
2. Κάθε περίοδος ασφαλίσεως, καθώς και, κατά περίπτωση,
κάθε περίοδος απασχολήσεως ή κατοικίας, η οποία πραγµατοποι-ήθηκε υπό τη νοµοθεσία κράτους µέλους προ της 1ης Οκτωβρίου1972 ή προ της ηµεροµηνίας εφαρµογής του παρόντος κανονι-σµού στο έδαφος του κράτους µέλους αυτού ή σε τµήµα τουεδάφους αυτού του κράτους λαµβάνεται υπόψη για τον π ροσδιορι -
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 65
▼B
σµό των δικαιωµάτων που γεννώνται σύµφωνα µε τις διατάξεις
του παρόντος κανονισµού.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1,
δικαίωµα γεννάται δυνάµει του παρόντος κανονισµού, ακόµη καιαν αναφέρεται σε γεγονός προ της 1ης Οκτωβρίου 1972 ή τηςηµεροµηνίας εφαρµογής του στο έδαφος του ενδιαφερόµενουκράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κράτους.
4. Κάθε παροχή, η οποία δεν έχει εκκαθαρισθεί η έχει ανα-
σταλεί λόγω της ιθαγένειας ή της κατοικίας του ενδιαφεροµένου,εκκαθαρίζεται ή επαναφέρεται κατόπιν αιτήσεως αυτού από την1η Οκτωβρίου 1972 ή από την ηµεροµηνία εφαρµογής του παρό-ντος κανονισµού στο έδαφος του ενδιαφερόµενου κράτους µέλουςή σε τµήµα του εδφάφους αυτού του κράτους, µε την επιφύλαξηότι τα προηγουµένως εκκαθαρισθέντα δικαιώµατα δεν ρυθµίστη-καν δι’ εφάπαξ καταβολής.
5. Τα δικαιώµατα των ενδιαφεροµένων, οι οποίοι επέτυχαν προ
της ενάρξεως της 1ης Οκτωβρίου 1972 ή προ της ηµεροµηνίαςεφαρµογής του παρόντος κανονισµού στο έδαφος του ενδιαφερο-µένου κράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κράτουςτην εκκαθάριση συντάξεως, δύνανται να αναθεωρηθούν, κατόπιναιτήσεώς τους, αφού ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του κανονισµούαυτού. Η διάταξη αυτή εφαρµόζεται, επίσης, επί των παροχώνπου αναφέρονται στο άρθρο 78.
6. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί εντός δύο ετών από την 1η Οκτωβρίου1972 ή από την ηµεροµηνία εφαρµογής του παρόντος κανονισµούστο έδαφος του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους, τα δικαιώµαταπου γεννώνται δυνάµει του κανονισµού αυτού αποκτώνται από τηνηµεροµηνία αυτή, χωρίς να είναι δυνατόν να αντιταχθούν στουςενδιαφεροµένους οι διατάξεις της νοµοθεσίας κράτους µέλουςπερί εκπτώσεως ή παραγραφής δικαιωµάτων.
Το αυτό ισχύει όσον αφορά την εφαρµογή του παρόντος κανονι-
σµού στα εδάφη που έχουν ενσωµατωθεί, από τις 3 Οκτωβρίου1990, στο έδαφος της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµα-νίας, εφόσον ηαίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5έχει υποβληθεί σε προθεσµία δύο ετών από την 1ηΙουνίου 1992.
7. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγφραφο ( SIC! παράγραφο) 5υποβληθεί µετά τη λήξη της
διετούς προθεσµίας, από την 1η Οκτωβρίου 1972 ή από την ηµε-ροµηνία εφαρµογής του παρόντος κανονισµού στο έδαφος τουενδιαφερόµενου κράτους µέλους τα δικαιώµατα, από τα οποία δενεξέπεσε ο δικαιούχος ή τα οποία δεν παραγράφηκαν, αποκτώνταιαπό την ηµεροµηνία υποβολής της αιτήσεως, µε την επιφύλαξητυχόν ευνοϊκότερων διατάξεων της νοµοθεσίας ενός κράτουςµέλους.
Το αυτό ισχύει όσον αφορά την εφαρµογή του παρόντος κανονι-
σµού στα εδάφη που έχουν ενσωµατωθεί, από τις 3 Οκτωβρίου1990, στο έδαφος της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµα-νίας, εφόσον ηαίτηση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή
στην παράγραφο 5έχει υποβληθεί µετά την παρέλευση προθε-σµίας δύο ετών από την 1η Ιουνίου 1992.
8. Σε περίπτωση σκληρογόνου πνευµονοκονιώσεως, η διάταξη
του άρθρου 57 παράγραφος 5 ισχύει για τις παροχές εις χρήµα γιαεπαγγελµατική ασθένεια, αν δεν κατέστη δυνατόν να κατανεµ-ηθούν οι δαπάνες για τις παροχές αυτές µεταξύ των ενδιαφερο-µένων φορέων προ της 1ης Οκτωβρίου 1972 λόγω ελλείψεωςσυµφωνίας µεταξύ των φορέων αυτών.
9. Τα οικογενειακά επιδόµατα τα οποία λαµβάνουν οι µισθωτοί
εργαζόµενοι στη Γαλλία ή οι µισθωτοί εργαζόµενοι σε ανεργίαοι οποίοι εισπράττουν παροχές ανεργίας βάσει της γαλλικήςνοµοθεσίας για τα µέλη της οικογένειάς τους που κατοικούν σεάλλο κράτος µέλος, στις 15Νοεµβρίου 1989 εξακολουθούν νακαταβάλλονται µε τα π οσοστά, µέσα στα όρια και σ ύµφωνα µε τις
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 66
▼B
λεπτοµέρειες που ισχύουν την ηµεροµηνία εκείνη, εφ όσον το
ποσό τους είναι ανώτερο από το ποσό των παροχών που θα οφεί-λονται από τις 16 Νοεµβρίου 1989 για όσο χρονικό διάστηµα οιενδιαφερόµενοι υπάγονται στη γαλλική νοµοθεσία. ∆εν λαµβάνο-νται υπόψη διακοπές διάρκειας µικρότερης του µήνα ούτε περίο-δοι εισπράξεως παροχών ασθενείας ή ανεργίας.
Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής της παρούσας παραγράφου, και ιδίως
η κατανοµή της επιβάρυνσης τωνεπιδοµάτων αυτώνκαθορίζονταιµε κοινή συµφωνία από τα ενδιαφερόµενα κράτη µέλη ή από τιςαρµόδιες αρχές τους µετά από γνώµη της διοικητικής επιτροπής.
10. Τα δικαιώµατα των ενδιαφεροµένων που έχουν επιτύχει,
πριν από την έναρξη ισχύος του άρθρου 45παράγραφος 6 τηνεκκαθάριση σύνταξης, µπ ορούν να ε πανεξετάζονται µετά από
αίτησή τους, λαµβανοµένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 45παράγραφος 6.
Άρθρο 95 (6) (12)
Μεταβατικές διατάξεις για τους µη µισθωτούς
1. Ο παρών κανονισµός δεν δηµιουργεί κανένα δικαίωµα
παροχών για περίοδο προγενέστερη της 1ης Ιουλίου 1982 ή τηςηµεροµηνίας έναρξης εφαρµογής του στο έδαφος του ενδιαφερό-µενου κράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κρά-τους.
2. Κάθε περίοδος ασφάλισης καθώς και, κατά περίπτωση, κάθε
περίοδος απασχόλησης, µη µισθωτής δραστηριότητας ή κατοι-κίας που πραγµατοποιήθηκε σύµφωνα µε τη νοµοθεσία κράτουςµέλους πριν από την 1η Ιουλίου 1982 ή πριν από την ηµεροµηνίαέναρξης εφαρµογής του παρόντος κανονισµού στο έδαφος αυτούτου κράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κράτους,λαµβάνεται υπόψη για τον π ροσδιορισµό των δικαιωµάτων που
γεννώνται σύµφδωνα µε τον παρόντα κανονισµό.
3. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 1, δικαίωµα γεννάται,
δυνάµει του παρόντος κανονισµού, ακόµη και αν αναφέρεται σεασφαλιστικό κίνδυνο που επήλθε πριν από την 1η Ιουλίου 1982 ήπριν από την ηµεροµηνία έναρξης εφαρµογής του παρόντος κανο-νισµού στο έδαφος του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους ή σετµήµα του εδάφους αυτού του κράτους.
4. Κάθε παροχή η οποία δεν έχει εκκαθαριστεί ή έχει αναστα-
λεί, λόγω της ιθαγένειας ή της κατοικίας του ενδιαφερόµενου,εκκαθαρίζεται ή επαναφέρεται, κατόπιν αιτήσεως αυτού, από την1η Ιουλίου 1982 ή από την ηµεροµηνία έναρξης εφαρµογής τουπαρόντος κανονισµού στο έδαφος του ενδιαφερόµενου κράτουςµέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτού του κράτους, µε την επιφύ-λαξη ότι προγηουµένως εκκαθαρισθέντα δικαιώµατα δεν ρυθ-µίστηκαν δι’ εφάπαξ καταβολής.
5. Τα δικαιώµατα των ενδιαφερόµενων οι οποίοι επέτυχαν,
πριν από την 1η Ιουλίου 1982 ή πριν από την ηµεροµηνίαέναρξης εφαρµογής του παρόντος κανονισµού στο έδαφος τουενδιαφερόµενου κράτους µέλους ή σε τµήµα του εδάφους αυτούτου κράτους, την εκκαθάριση σύνταξης, µπ ορούν να αναθεωρ-
ηθούν κατόπιν αιτήσεώς τους, αφού ληφθεί υπόψη ο παρών κανο-νισµός. Η διάταξη αυτή ισχύει, επίσης, για τις υπόλοιπες παρο-χές που αναφέρονται στο άρθρο 78.
6. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί εντός προθεσµίας δύο ετών από την 1ηΙουλίου 1982 ή από την ηµεροµηνία έναρξης εφαρµογής τουπαρόντος κανονισµού στο έδαφος του ενδιαφερόµενου κράτουςµέλους, τα δικαιώµαταπου γεννώνται δυνάµει του παρόντος κανο-νισµού αποκτώνται από την ηµεροµηνία αυτή χωρίς να είναιδυνατό να αντιταχθούν στους ενδιαφερόµενους διατάξεις τηςνοµοθεσίας κράτους µέλους περί εκπτώσεως ή παραγραφής τωνδικαιωµάτων.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 67
▼B
Το αυτό ισχύει όσον αφορά την εφαρµογή του παρόντος κανονι-
σµού στα εδάφη που έχουν ενσωµατωθεί, από τις 3 Οκτωβρίου1990, στο έδαφος της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµα-νίας, εφόσον ηαίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5έχει υποβληθεί µετά την παρέλευση προθεσµίαςδύο ετών από την 1η Ιουνίου 1992.
7. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί µετά τη λήξη της διετούς προθεσµίαςαπό την 1η Ιουλίου 1982 ή την ηµεροµηνία έναρξης εφαρµογήςτου παρόντος κανονισµού στο έδαφος του ενδιαφερόµενου κρά-τους µέλους, τα δικαιώµατα από τα οποία δεν εξέπεσε ο δικαιού-χος ή τα οποία δεν παραγράφηκαν, αποκτώνται από την ηµεροµη-νία υποβολής της αίτησης µε την επιφύλαξη τυχόν ευνοϊκότερωνδιατάξεων της νοµοθεσίας κράτους µέλους.
Το αυτό ισχύει όσον αφορά την εφαρµογή του παρόντος κανονι-
σµού στα εδάφη που έχουν ενσωµατωθεί από τις 3 Οκτωβρίου1990, στο έδαφος της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµα-νίας, εφόσον ηαίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5έχει υποβληθεί σε προθεσµία δύο ετών από την 1ηΙουνίου 1992.
Άρθρο 95α (11)
Μεταβατικές διατάξεις για την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.
1248/92 (1)
1. Ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 δεν δηµιουργεί κανένα
δικαίωµα για τις περιόδους πριν από την 1η Ιουνίου 1992.
2. Όλες οι περίοδοι ασφάλισης ή κατοικίας που συµπληρώθη-
καν υπό τη νοµοθεσία ενός κράτους µέλους πριν από την 1ηΙουνίου 1992, λαµβάνονται υπόψη για τον π ροσδιορισµό των
δικαιωµάτωνπου γεννώνται σύµφωνα µε τις διατάξεις του κανονι-σµού (ΕΟΚ) αριθ. 1249/92.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1,
δικαίωµα γεννάται, δυνάµει του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92,ακόµη και αν αναφέρεται σε ασφαλιστικό κίνδυνο που επήλθεπριν από την 1η Ιουνίου 1992.
4. Τα δικαιώµατα των ενδιαφεροµένων, οι οποίοι επέτυχαν
πριν από την 1η Ιουνίου 1992 την εκκαθάριση συντάξεως, δύνα-νται να αναθεωρούνται, κατόπιν αιτήσεώς τους, αφού ληφθούνυπόψη οι διατάξεις του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92.
5. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 υποβληθεί
εντός δύο ετών από την 1η Ιουνίου 1992, τα δικαιώµατα πουγεννώνται δυνάµει του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 αποκτώ-νται από την ηµεροµηνία αυτή, χωρίς να είναι δυνατόν να αντι-τάσσονται στους ενδιαφερόµενους οι διατάξεις της νοµοθεσίαςκράτους µέλους περί εκπτώσεως ή παραγραφής δικαιωµάτων.
6. Αν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 υποβληθεί
µετά το τέλος της διετούς περιόδου από την 1η Ιουνίου 1992, ταδικαιώµατα εκ των οποίων δεν εξέπεσε ο δικαιούχος ή τα οποίαδεν παραγράφονται, αποκτώνται από την ηµεροµηνία υποβολήςτης αιτήσεως, µε την επιφύλαξη τυχόν ευνοϊκότερων διατάξεωντης νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους.
Άρθρο 95β (14)
Μεταβατικές διατάξεις για την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.
1247/92 (2)
1. Ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 δεν γεννά κανένα
δικαίωµα για περίοδο προγενέστερη της 1ης Ιουνίου 1992.
(1) EE ariq .L136thj19. 5. 1992, s.7 .
(2) EE ariq .L136thj19. 5. 1992, s.1 .
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 68
▼B
2. Οι περίοδοι κατοικίας µισθωτής ή µη µισθωτής επαγγελµα-τικής δραστηριότητας που συµπληρώθηκαν στο έδαφος ενός κρά-τους µέλους πριν από την 1η Ιουνίου 1992 λαµβάνονται υπόψη γιατον προσδιορισµό των δικαιωµάτων που γεννώνται σύµφωνα µετις διατάξεις του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, δικαίωµα γεννάται,
δυνάµει του κανονισµου (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92, έστω και αν αφοράγεγονός που έλαβε χώρα πριν από την 1η Ιουνίου 1992.
4. Κάθε ειδική παροχή χωρίς συνεισφορά που δεν έχει
εκκαθαρισθεί ή έχει ανασταλεί λόγω της ιθαγένειας του ενδιαφε-ροµένου εκκαθαρίζεται ή αποκαθίσταται, κατόπιν αιτήσεώς του,από 1ης Ιουνίου 1992, µε την επιφύλαξη ότι για τα προηγούµεναδικαιώµατα δεν έλαβε χώρα εφάπαξ καταβολή κεφαλαίου.
5. Τα δικαιώµατα των ενδιαφεροµένων οι οποίοι πέτυχαν, πριν
από την 1η Ιουνίου 1992, την εκκαθάριση σύνταξης µπ ορούν να
αναθεωρηθούν κατόπιν αιτήσεώς τους, λαµβανοµένων υπόψη τωνδιατάξεων του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92.
6. Αν η αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί εντός προθεσµίας δύο ετών από την 1ηΙουνίου 1992, τα δικαιώµατα που γεννώνται δυνάµει του κανονι-σµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 αποκτώνται από την ηµεροµηνία αυτή,χωρίς να µπορούν να αντιταχθούν κατά του ενδιαφεροµένου οι
διατάξεις της νοµοθεσίας κράτους µέλους περί εκπτώσεως ήπαραγραφής δικαιωµάτων.
7. Αν η αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί µετά τη λήξη της διετούς προθεσµίαςαπό την 1η Ιουνίου 1992, τα δικαιώµατα, από τα οποία δεν εξέ-πεσε ο δικαιούχος ή τα οποία δεν παρα γράφηκαν, αποκτώνται,από την ηµεροµηνία της αίτησης µε την επιφύλαξη τυχόν ευνοϊ-κότερων διατάξεων της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους.
8. Η εφαρµογή του άρθρου 1 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/
92 δεν µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα την κατάργηση παροχών οιοποίες χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιουνίου 1992 από τουςαρµόδιους φορείς των κρατών µελών κατ’ εφαρµογήν του τίτλουΙΙΙ του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και για τις οποίες ισχύειτο άρθρο 10 αυτού του τελευταίου κανονισµού.
9. Η εφαρµογή του άρθρου 1 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/
92 δεν µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα την απόρριψη αίτησηςειδικής παροχής χωρίς συνεισφορά, χορηγούµενης ωςσυµπλήρωµα σύνταξης, την οποία υπέβαλε άτοµο που πληρούσετις προϋποθέσεις χορήγησης της εν λόγω παροχής πριν από την1η Ιουνίου 1992, έστω και αν το άτοµο αυτό κατοικεί στο έδαφοςκράτους µέλους άλλου από το αρµόδιο κράτος, µε την επιφύλαξητου ότι η αίτηση για την εν λόγω παροχή υποβλήθηκε εντόςπροθεσµίας πέντε ετών από την 1η Ιουνίου 1992.
10. Παρά την παράγραφο 1, κάθε ειδική παροχή χωρίς συνεισ-
φορά, η οποία χορηγείται ως συµπλήρωµα σύνταξης και δεν έχειεκκαθαρισθεί ή έχει ανασταλεί λόγω του ότι ο ενδιαφερόµενοςκατοικεί στο έδαφος κράτους µέλους άλλου από το αρµόδιο κρά-τος, εκκαθαρίζεται ή αποκαθίσταται, κατ’ αίτησιν του ενδιαφερο-µένου, από 1ης Ιουνίου 1992 µε ισχύ, στην πρώτη περίπτωση, απότην ηµεροµηνία την οποία θα έπρεπε να εκκαθαριστεί η παροχήκαι, στη δεύτερη περίπτωση, κατά την ηµεροµηνία αναστολήςτης παροχής.
11. Όταν οι ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά όπως προβλέ-
πονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2α του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.1408/71 µπ ορούν στη διάρκεια της ίδιας περιόδου και για το ίδιο
άτοµο, να χορηγηθούν δυνάµει το άρθρου 10α του ίδιου κανονι-σµού από τον αρµόδιο φορέα του κράτους µέλους στο έδαφος τουοποίου κατοικεί το άτοµο αυτό και δυνάµει των παραγράφων 1έως 10 του παρόντος άρθρου από τον αρµόδιο φορέα άλλου κρά-τους µέλους, ο ενδιαφερόµενος δεν µπορεί να σωρεύσει αυτές τιςπαροχές παρά µόνο µέχρι του ανώτατου π οσού της ε ιδικής
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 69
▼B
παροχής την οποία θα µπορούσε να ζητήσει κατ’ εφαρµογήν µιας
εκ των εν λόγω νοµοθεσιών.
12. Οιλεπτοµέρειες εφαρµογής της παραγράφου 11, κυρίως δε,
όσον αφορά τις αναφερόµενες στην παράγραφο αυτή παροχές, η
εφαρµογή των ρητρών µείωσης, αναστολής ή κατάργησης πουπροβλέπονται από τη νοµοθεσία ενός ή περι σσοτέρων µελών και
η χορήγηση διαφορετικών συµπληρωµάτων, καθορίζονται µεαπόφαση της ∆ιοικητικής Επιτροπής για την κοινωνική ασφά-λιση των διακινούµενων εργαζοµένων και ενδεχοµένως µε κοινήσυµφωνία από τα ενδιαφερόµενα κράτη µέλη ή τις αρµόδιεςαρχές τους.
▼
M3
Άρθρο 95γ
Μεταβατικές διατάξεις για την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1606/
98
1. Ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1606/98 (1) δεν δηµιουργεί κανένα
δικαίωµα για περίοδο προγενέστερη της 25ης Οκτωβρίου 1998.
2. Κάθε περίοδος ασφάλισης, καθώς και, κατά περίπτωση,
κάθε περίοδος µισθωτής ή µη µισθωτής απασχόλησης ή κατοι-κίας που έχει συµπληρωθεί δυνάµει της νοµοθεσίας κράτουςµέλους προ της 25ης Οκτωβρίου 1998 λαµβάνεται υπόψη για τονκαθορισµό των δικαιωµάτωνπου αποκτώνται σύµφωνα µε τις δια-τάξεις του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1606/98.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, απο-
κτάται δικαίωµα δυνάµει του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1606/98,ακόµα και αν αναφέρεται σε ασφαλιστικό κίνδυνο που επήλθεπρο της 25ης Οκτωβρίου 1998.
4. Κάθε παροχή που δεν εκκαθαρίστηκε ή ανεστάλη λόγω της
ιθαγένειας ή της κατοικίας του ενδιαφεροµένου εκκαθαρίζεται ήανακτάται από της 25ης Οκτωβρίου 1998 µετά από αίτηση τουενδιαφεροµένου, υπό την προϋπόθεση ότι τα προηγουµένωςεκκαθαρισθέντα δικαιώµατα δεν ρυθµίστηκαν µε εφ’ άπαξ κατα-βολή.
5. Τα συνταξιοδοτικά δικαιώµατα για τα οποία έγινε εκκαθά-
ριση προ της 25ης Οκτωβρίου 1998 µπ ορούν να ε πανεξετασθούν,
µετά από αίτηση των δικαιούχων, λαµβανοµένων υπόψη των δια-τάξεων του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1606/98. Η διάταξη ισχύειεπίσης για τις άλλες παροχές που αναφέρονται στα άρθρα 78 και79, στο µέτρο που εφαρµόζεται στα άρθρα 78 και 79α.
6. Εάν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί εντός δύο ετών από της 25 ης Οκτωβρίου1998, τα δικαιώµατα που γεννώνται δυνάµει του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1606/98 αποκτώνται από την ηµεροµηνία αυτή, χωρίς ναµπορούν να αντιταχθούν στους ενδιαφεροµένους οι διατάξεις της
νοµοθεσίας οιουδήποτε κράτους µέλους σχετικά µε την έκπτωσηαπό τα δικαιώµατα ή την παραγραφή των δικαιωµάτων.
7. Εάν η αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 4 ή στην
παράγραφο 5υποβληθεί µετά τη λήξη της διετούς προθεσµίας,υπολογιζοµένης από της 25ης Οκτωβρίου 1998, τα δικαιώµατααπό τα οποία δεν επήλθε έκπτωση ή τα οποία δεν έχουν παραγρα-φεί αποκτώνται από την ηµεροµηνία της αίτησης, µε την επιφύ-λαξη ενδεχόµενων ευνοϊκοτέρων διατάξεων της νοµοθεσίαςοιουδήποτε κράτους µέλους.
(1)E EL209 της 25. 7. 1998, σ. 1.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 70
▼M4
Άρθρο 95δ
Μεταβατικές διατάξεις για σπουδαστές
1. Ο παρών κανονισµός δεν δηµιουργεί κανένα δικαίωµα υπέρ
των φοιτητών, µελών της οικογένειας ή επιζώντων φοιτητών, γιαπερίοδο προγενέστερη της 1ης Μαΐου 1999·
2. Κάθε περίοδος ασφάλισης, καθώς και, αναλόγως, κάθε
περίοδος απασχόλησης, αυτοαπασχόλησης ή διαµονής πουσυµπληρώθηκε δυνάµει της νοµοθεσίας κράτους µέλους πριν την1η Μαΐου 1999 λαµβάνεται υπόψη για τον καθορισµό των δικαιω-µάτων που γεννώνται σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντοςκανονισµού.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, γεννά-
ται δικαίωµα δυνάµει του παρόντος κανονισµού, ακόµα και αν ογενεσιουργός λόγος ανέκυψε πριν από την 1η Μαΐου 1999·
4. Κάθε παροχή που δεν εκκαθαρίστηκε ή που ανεστάλη λόγω
της ιθαγένειας ή της διαµονής του ενδιαφερόµενου, εκκαθαρίζε-ται ή ανακτάται από την 1η Μαΐου 1999, µετά από αίτηση τουενδιαφεροµένου, µε την επιφύλαξη ότι τα προηγουµένως εκκαθα-ρισθέντα δικαιώµατα δεν ρυθµίστηκαν δι’ εφάπαξ καταβολής.
5. Εάν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 υποβληθεί
εντός δύο ετών από την 1η Μαΐου 1999, τα δικαιώµαταπου γεννώ-νται δυνάµει του παρόντος κανονισµού, υπέρ των σπουδαστών,µελών της οικογένειας ή επιζώντων σπουδαστών αποκτώνται απότην ηµεροµηνία αυτή, χωρίς να µπ ορούν να αντιταχθούν στους
ενδιαφεροµένους οι διατάξεις της νοµοθεσίας οιουδήποτε κρά-τους µέλους σχετικά µε την έκπτωση από τα δικαιώµατα ή τηνπαραγραφή των δικαιωµάτων.
6. Εάν η αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 4 υποβλ-
ηθεί µετά τη λήξη της διετούς προθεσµίας υπολογιζοµένης απότην 1η Μαΐου 1999, τα δικαιώµατα από τα οποία δεν επήλθεέκπτωση ή τα οποία δεν έχουν παραγραφεί αποκτώνται από τηνηµεροµηνία της αίτησης, µε την επιφύλαξη ευνοϊκοτέρων διατά-ξεων της νοµοθεσίας κάθε κράτους µέλους.
▼
M5
Άρθρο 95ε
Μεταβατικές διατάξεις για την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1399/
1999 (1)
1. Ο κανονισµός (ΕΚ αριθ. 1399/1999 εφαρµόζεται στα δικαιώ-
µατα των ορφανών, εφ όσον ο γονέας από τον οποίο έλκει το
δικαίωµά του το ορφανό απεβίωσε µετά 1η Σεπτεµβρίου 1999.
2. Για τον προσδιορισµό των δικαιωµάτων που αποκτώνται
σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1399/1999, λαµβάνονταιυπόψη όλες οι ασφαλιστικές περίοδοι ή περίοδοι διαµονής πουσυµπληρώθηκαν βάσει της νοµοθεσίας κράτους µέλους πριν απότην 1η Σεπτεµβρίου 1999.
3. Τα δικαιώµατα των ορφανών στις περιπτώσεις κατά τις
οποίες ο γονέας από τον οποίο έλκουν το δικαίωµά τους απε-βίωσε πριν από την 1η Σεπτεµβρίου 1999, µπ ορούν να αναθεω-
ρούνται µετά από αίτησή τους σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ)αριθ. 1399/1999.
4. Εφόσον η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 υποβλ-
ηθεί εντός δύο ετών από 1η Σεπτεµβρίου 1999, τα δικαιώµατα πουαπορρέουν από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1399/1999, αποκτώνται
από την ηµεροµηνία αυτή, και δεν εφαρµόζονται στα ενδιαφερό-µενα πρόσωπα οι διατάξεις των κρατών µελών για την έκπτωση ή
την παραγραφή των δικαιωµάτων.
(1)E EL164 της 30.6.1999, σ. 1.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 71
▼M5
5. Εάν η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 υποβληθείµετά την πάροδο δύο ετών από 1η Σεπτεµβρίου 1999. τα δικαιώ-µατα από τα οποία δεν εξέπεσε ο δικαιούχος ή τα οποία δενέχουν παραγραφεί, αποκτώνται από την ηµεροµηνία της αίτησης,µε την επιφύλαξη τυχόν ευνοϊκότερων νοµοθετικών διατάξεωντης νοµοθεσίας κράτους µέλους.
▼
B
Άρθρο 96
Συµφωνίες σχετικές µε την απόδοση µεταξύ φορέων
Οι συµφωνίες που συνήφθησαν κατ’ εφαρµογή του άρθρου 36
παράγραφος 3, του άρθρου 63 παράγραφος 3 και του άρθρου 70παράγραφος 3 πριν από την 1η Ιουλίου 1982, εφαρµόζονται καιστα πρόσωπα για τα οποία έχει επε κταθεί από την ηµεροµηνία
αυτή το ευεργέτηµα αυτού το κανονισµού, εκτός αν αντιτίθεταιένα των κρατών µελών, συµβαλλόµενο µέλος των συµφωνιώναυτών.
Η αντίθετη αυτή γνώµη του κράτους µέλους παράγει έννοµο απο-
τέλεσµα µόνον αν η αρµόδια αρχή του κράτους αυτού προβεί σεσχετική κοινοποίηση προς την αρµόδια αρχή του άλλου ή τωνάλλων ενδιαφεροµένων κρατών πριν από την παρέλευση του τρί-του µήνα µετά από τη δηµοσίευση του κανονισµού αυτού. Αντί-γραφο της κοινοποίησεως αυτής υποβάλλεται στη διοικητική επι-τροπή.
Άρθρο 97
Κοινοποιήσεις που αφορούν ορισµένες διατάξεις
1. Οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 σηµείο i)
στο άρθρο 5και στο άρθρο 8 παράγραφος 2 απευθύνονται προςτον πρόεδρο του Συµβουλίου. Αναφέρουν την ηµεροµηνία ενάρ-ξεως της ισχύος των σχετικών νόµων και συστηµάτων ή, προκει-µένου περί κοινοποιήσεων κατά το άρθρο 1 σηµείο i), την ηµε-
ροµηνία από την οποία ισχύει ο παρών κανονισµός για τα συστή-µατα που αναφέρονται στις δηλώσεις των κρατών µελών.
2. Οι κοινοποιήσεις που λαµβάνονται σύµφωνα µε τις διατά-
ξεις της παραγράφου 1 δηµοσιεύονται στην Επίσηµη Εφηµερίδα
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
Άρθρο 98
Κανονισµός εφαρµογής
Μεταγενέστερος κανονισµός ρυθµίζει τον τρόπο εφαρµογής του
παρόντος κανονισµού.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 72
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I(A)(B) (8) (9) (13) (14) (15)
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ
I. Μισθωτοί ή/και µη µισθωτοί [Άρθρο 1 στοιχείο α) σηµεία ii) καιiii)
του κανονισµού]
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Β. ∆ΑΝΙΑ
1. Ως µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) σηµείο
ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο το οποίο λόγω
ασκήσεως µισθωτής δραστηριότητας υπάγεται:
α) για την προ της 1ης Σεπτεµβρίου 1977 χρονική περίοδο,
στη νοµοθεσία περί εργατικών ατυχηµάτων και επαγγελµα-τικών ασθενειών·
β) για τη χρονική περίοδο από την 1η Σεπτεµβρίου 1977 και
µετέπειτα, στο σύστηµα συµπληρωµατικής ασφάλισηςµισθωτών ( arbejdsmarkedets tillægspension ,ATP).
2. Ως µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α)
σηµείοii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο το οποίο,
σύµφωνα µε το νόµο περί ηµερήσιων παροχών εις χρήµα σεπερίπτωση ασθένειας ή µητρότητας, δικαιούται αυτών των επι-δοµάτων βάσει επαγγελµατικού εισοδήµατος εκτός από εισ-όδηµα µισθωτών υπηρεσιών.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Αν ο γερµανικός φορέας είναι ο αρµόδιος φορέας για τη
χορήγηση οικογενειακών παροχών, σύµφωνα µε τον τίτλο ΙΙΙκεφάλαιο 7 του κανονισµού, θεωρείται, κατά την έννοια του άρθ-ρου 1 στοιχείο α) σηµείο ii) του κανονισµού:
α) ως µισθωτός, πρόσωπο ασ φαλισµένο υποχρεωτικά κατά του
κινδύνου της ανεργίας ή π ρόσωπο το οποίο λαµβάνει, σε
συνάρτηση µε την ασφάλιση αυτή, παροχές εις χρήµα λόγωασθένειας ή ανάλογες παροχές ►
M5ή και οποιοσδήποτε
δηµόσιος υπάλληλος ο οποίος, δυνάµει του καθεστώτος δηµο-σίου υπαλλήλου στο οποίο υπόκειται, µισθοδοτείται µε π οσόν
το οποίο είναι τουλάχιστον ίσο µε εκείνο το οποίο, καταβαλ-λόµενο σε µισθωτό, γεννά υποχρέωση ασφάλισης κατά τουκινδύνου ανεργίας ◄·
β) ως µη µισθωτός, πρόσωπο που ασκεί µη µισθωτή δραστη-
ριότητα και το οποίο υποχρεούται:
—να ασφαλισθεί ή να καταβάλλει εισφορές κατά του κινδύ-
νου γήρατος σε σύστηµα ασφαλίσεως µη µισθωτών ή
—να ασφαλισθεί στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ασφάλισης
συντάξεως.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Εάν ένας γαλλικός φορέας είναι ο αρµόδιος φορέας για τη
χορήγηση των οικογενειακών παροχών σύµφωνα µε τον τίτλο ΙΙΙκεφάλαιο 7 του κανονισµού:
1. θεωρείται ωςµισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο
α) σηµείο ii) του κανονισµού, κάθε π ρόσωπο το οποίο ε ίναι
υποχρεωτικά ασφαλισµένο στην κοινωνική ασφάλισησύµφωνα µε το άρθρο L311−2 του κώδικα κοινωνικής ασφά-
λισης που πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις δραστηριότηταςή αµοιβής που προβλέπο νται στο άρθρο L313−1 του κώδικα
κοινωνικής ασφάλισης προκειµένου να ευεργετηθεί τωνπαροχών σε µετρητά της ασφάλειας ασθένειας, µητρότητας,αναπηρίας ή το π ρόσωπο που λαµβάνει τις εν λόγω παροχές σε
µετρητά·
2. θεωρείται ως µη µισθωτός εργαζόµενος κατά την έννοια του
άρθρου 1 στοιχείο α) σηµείο ii) του κανονισµού, κάθε π ρόσωπο
που ασκεί µη έµµισθη δραστηριότητα και το οποίο οφείλει ναασφαλισθεί και να καταβάλλει συνδροµή για την κάλυψη τηςασφάλειας γήρατος σε ένα σύστηµα µη µισθωτών εργαζο-µένων.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 73
▼B
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
1. Θεωρούνται ως µισθωτοί, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοι-
χείο α) σηµείο iii) του κανονισµού, τα π ρόσωπα τα οποία ε ίναι
ασφαλισµένα στα πλαίσια του συστήµατος ΟΓΑ, τα οποίαασκούν, αποκλειστικά, µισθωτή δραστηριότητα ή τα οποίαυπάγονται ή έχουν υπαχθεί στη νοµοθεσία ενός άλλου κράτουςµέλους και τα οποία, ως εκ τούτου, έχουν ή είχαν την ιδιότητατου µισθωτού κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) τουκανονισµού.
2. Για τη χορήγηση των οικογενειακών επιδοµάτων του εθνικού
συστήµατος, θεωρούνται ως µισθωτοί, κατά την έννοια τουάρθρου 1 στοιχείο α) σηµείο ii) του κανονισµού, τα π ρόσωπα
που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο α) σηµεία i) καιiii)τ ο υ
κανονισµού.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
1. Ως µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) σηµείο
ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο που ε ίναι ασφαλι-
σµένο υποχρεωτικά ή προαιρετικά, σύµφωνα µε τις διατάξεις►
M2των τµηµάτων 9, 21 και 49 του κωδικοποιηµένου νόµου
του 1993 περί κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικών υπηρε-σιών [Social Welfare (Consolidation )Act1993]◄.
2. Ως µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α)
σηµείοii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο που ε ίναι
ασφαλισµένο υποχρεωτικά ή προαιρετικά σύµφωνα µε τις δια-τάξεις►
M2των τµηµάτων 17 και 21 του κωδικοποιηµένου
νόµου του 1993 περί κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικώνυπηρεσιών [ Social Welfare (Consolidation )Act1993].◄
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ως µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) σηµείο
ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο που ασκεί δραστη-
ριότητα ή επάγγελµα χωρίς σύµβαση εργασίας.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ως µισθωτός ή µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1
περίπτωση α) σηµείο ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο
που είχε την ιδιότητα του µισθωτού ή µη µισθωτού κατά τηνέννοια της νοµοθεσίας σχετικά µε το σύστηµα ασφάλισης γήρα-τος.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ωςµισθωτός ή µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1
περίπτωση α) σηµείο ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο
που είχε την ιδιότητα του µισθωτού ή µη µισθωτού κατά τηνέννοια της νοµοθεσίας για την ασφάλιση κατά των εργατικώνατυχηµάτων.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ως µισθωτός ή µη µισθωτός, κατά την έννοια του άρθρου 1 στοι-
χείο α) σηµείο ii) του κανονισµού, θεωρείται το π ρόσωπο που
έχει την ιδιότητα του µισθωτού ( employed earner ) ή µη µισθωτού
(self−employed earner ), κατά την έννοια της νοµοθεσίας της
Μεγάλης Βρετανίας ή της νοµοθεσίας της Βόρειας Ιρλανδίας,καθώς και το π ρόσωπο στο οποίο οφείλο νται εισφορές υπό την
ιδιότητα µισθωτού ( employed person ) ή µη µισθωτού ( self−employed
person), κατά την έννοια της νοµοθεσίας του Γιβραλτάρ.
II. Μέλη της οικογένειας [Άρθρο 1 στοιχείο στ) δεύτερη πρόταση του
κανονισµού]
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 74
▼B
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Όταν αποφασίζεται κατά π όσονυφίσταται δικαίωµα για παροχές
σε είδος σε περίπτωση ασθένειας ή µητρότητας κατ’ εφαρµογήτου άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 31 τουκανονισµού, µε τον όρο «µέλος της οικογένειας» νοείται:
1. ο/η σύζυγος µισθωτού εργαζοµένου ή αυτοαπασχολουµένου ή
άλλου ατόµου έχοντος την ιδιότητα του δικαιούχου βάσει τουκανονισµού, υπό την προϋπόθεση ότι ο ίδιος (ή η ίδια) δενέχει προσω πικώς την ιδιότητα του δικαιούχου βάσει του κανο-
νισµού ή
2. παιδί, κάτω των18 ετών, το οποίο βρίσκεται υπό την επιµέλεια
ατόµου έχοντος την ιδιότητα του δικαιούχου βάσει του κανονι-σµού.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
▼
M1
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Για τον καθορισµό του δικαιώµατος οικογενειακών επιδοµάτων ή
παροχών, ο όρος «µέλος της οικογένε ιας» σηµαίνει όλα τα άτοµα
που αναφέρονται στο άρθρο L512-3 του κώδικακοινωνικής ασφά-
λισης.
▼B
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Για τον καθορισµό του δικαιώµατος παροχών ασθένειας και
µητρότητας σε είδος κατ’ εφαρµογή του κανονισµού, µε τον όρο«µέλος της οικογένειας»; νοείται κάθε άτοµο θεωρούµενο ωςσυντηρούµενο από το µισθωτό ή µη µισθωτό εργαζόµενο κατ’εφαρµογήν τωννόµων περί υγείας από το 1947 έως το 1970 ( Health
Acts1947−1970).
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Για τον καθορισµό του δικαιώµατος παροχών εις είδος, σύµφωνα
µε τις διατάξεις του κεφαλαίου 1 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού,ως «µέλος της οικογένειας» νοείται ο/η σύζυγος ή το τέκνοσύµφωνα µε το νόµο περί ασφαλίσεως ασθενείας.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Για τον καθορισµό του δικαιώµατος παροχών εις είδος, σύµφωνα
µε τις διατάξεις του κεφαλαίου 1 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού,ως «µέλος της οικογένειας» νοείται ο/η σύζυγος ή το τέκνο κάτωτων 18 ετών.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Για τον καθορισµό του δικαιώµατος παροχών σε είδος, ο όρος
«µέλος της οικογενείας» σηµαίνει:
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 75
▼B
1. Όσον αφορά τη νοµοθεσία της Μεγάλης Βρετανίας και της
Βορείου Ιρλανδίας:
1. τον (την) σύζυγο υπό τον όρο ότι:
α) το άτοµο αυτό, είτε πρόκειται για µισθωτό ή µη µισθωτό
εργαζόµενο, είτε για άλλο άτοµο µε την ιδιότητα τουδικαιούχου δυνάµει του κανονισµού:
i) κατοικεί µε τον (την) σύζυγο του (της)
ή
ii) συνεισφέρει στη συντήρησή του (της)
και
β) ο (η) σύζυγος:
i) δεν εισπράττει εισοδήµατα ωςµισθωτός, µη µισθωτός
εργαζόµενος ή δικαιούχος δυνάµει του κανονισµού ή
ii) δεν δικαιούται παροχή κοινωνικής ασφάλισης ή
σύνταξη που να βασίζεται σε δική του (της) ασφά-λιση·
2. κάθε άτοµο το οποίο συντηρεί τέκνο, υπό τον όρο ότι:
α) ο µισθωτός, µη µισθωτός εργαζόµενος ή άλλο άτοµο µε
την ιδιότητα τοιυ δικαιούχου δυνάµει του κανονισµού:
i) συµβιεί µε το άτοµο αυτό σαν να ήταν σύζυγοι ή
ii) συνεισφέρει στη συντήρηση του εν λόγω ατόµου
και
β) το εν λόγω άτοµο:
i) δεν εισπράττει εισοδήµατα ωςµισθωτός, µη µισθωτός
εργαζόµενος ή δικαιούχος δυνάµει του κανονισµού ή
ii) δεν δικαιούται παροχή κοινωνικής ασφάλισης ή
σύνταξης που να βασίζεται σε δική του ασφάλιση·
3. κάθε τέκνο για το οποίο ο µισθωτός, µη µισθωτός εργαζόµε-
νος ή άλλο άτοµο µε την ιδιότητα του δικαιούχου δυνάµειτου κανονισµού δικαιούται ή θα µπ ορούσε να δικαιούται
επίδοµα τέκνου.
2. Όσον αφορά τη νοµοθεσία του Γιβραλτάρ:
(SIC!) κάθε άτοµο που θεωρείται συντηρούµενο κατά την
έννοια του κανονισµού 1973 σχετικά µε το ιατρικό καθεστώςτης οµαδικής ιατρικής 1973 ( GroupPractice Scheme Ordinance ,
1973).
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 76
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II(A)(B) (8) (10) (15)
[Άρθρο 1 στοιχεία θ) και κα) του κανονισµού]
I. Ειδικά συστήµατα για µη µισθωτούς που δεν εµπίπτουν στο πεδίο
εφαρµογής του κανονισµού δυνάµει του άρθρου 1 στοιχείο θ) τέταρτοεδάφιο
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Οι φορείς ασφάλισης και πρόνοιας ( Versicherungs−und Versor -
gungswerke ) για ιατρούς, οδοντιάτρους, κτηνιάτρους, φαρµακο-
ποιούς, δικηγ όρους, πράκτορες διπλωµάτων ευρεσιτεχνίας ( Pate-
ntanwälte ), συµβολαιογράφους ( Wirtschaftsprüfer ), συµβούλους και
πληρεξούσιους επί φ ορολογικών θεµάτων ( Steuerbevollmächtigte ),
πλοηγούς ( Seelotsen ) και αρχιτέκτονες, που ιδρύθηκαν δυνάµει
της νοµοθεσίας των Länder, και άλλοι φορείς ασφάλισης και
πρόνοιας, ιδίως τα ταµεία πρόνοιας ( Fürsorgeeinrichtungen ) και το
σύστηµα διευρυµένης κατανοµής ( erweiterte Honorarverteilung ).
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
▼
M1 1. Οι εργαζόµενοι που ασκούν ανεξάρτητη δραστηριότητα
σύµφωνα µε το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο γ) τουαναθεωρηµένου κειµένου του γενικού νόµου περί κοινωνικήςασφαλίσεως (βασιλικό νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 1/1994, της20ής Ιουνίου 1994) και σύµφωνα µε το άρθρο 3 του διατάγµα-τος αριθ. 2530/1970, της 20ής Αυγούστου 1970, το οποίο ρυθµί-ζει το ειδικό σύστηµα για τους µη µισθωτούς οι οποίοι ανή-κουν σε επαγγελµατικά σωµατεία και επιλέγουν να εγγραφούνστο ταµείο αλληλ οβοηθείας του αντίστοιχου επαγγελµατικού
σωµατείου, αντί να εγγραφούν στο ειδικό σύστηµα κοινωνικήςασφάλισης των µη µισθωτών.
▼
B
2. Συστήµατα πρόνοιας ή/και µε χαρακτήρα φιλανθρωπικό ή
κοινωνικής αρωγής, τα οποία διαχειρίζονται όργανα που δενυπόκεινται στο γενικό νόµο κοινωνικής ασφάλισης ή στονόµο της 6ης ∆εκεµβρίου 1941.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
1. Μη µισθωτοί, µη απασχολούµενοι στη γεωργία:
α) τα συµπληρωµατικά συστήµατα ασφάλισης γήρατος και τα
συστήµατα ασφάλισης αναπηρίας και θανάτου των µηµισθωτών, που αναφέρονται στα άρθρα L658,L659,L
663−11,L663−12,L682 και L683−1 του Κώδικα Κοινω-
νικής Ασφάλισης·
β) οι συµπληρωµατικές παροχές του άρθρου 9 του νόµου αριθ.
66.509 της 12ης Ιουλίου 1966.
2. Μη µισθωτοί απασχολούµενοι στην γεωργία:
οι ασφαλίσεις που π ροβλέπονται στα άρθρα 1049 και 1234.19
του Αγρονοµικού Κώδικα, αντίστοιχα στον τοµέα ασθένειας,µητρότητας και γήρατος και στον τοµέα τωνεργατικών ατυχη-µάτων και επαγγελµατικών ασθενειών των µη µισθωτών τωναπασχολούµενων στη γεωργία.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 77
▼B
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Οι φορείς ασφάλισης και πρόνοιας ( Versicherungs−und Versor -
gungswerke ) ιδίως τα ταµεία πρόνοιας ( Fürsorgeeinrichtungen ) και
το σύστηµα διευρυµένης κατανοµής ( erweiterte Honorarverteilung )
για ιατρούς, κτηνιάτρους, δικηγ όρους, και νοµικούς συµβούλους,
και πολιτικούς µηχανικούς ( Ziviltechniker ).
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
II. Ειδικά επιδόµατα που δεν εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής του κανο-
νισµού δυνάµει του άρθρου 1 στοιχείο κα) σηµείο i)
Α. ΒΕΛΓΙΟ
α) Επίδοµα τοκετού·β) πριµ υιοθεσίας.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Ουδέν.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ουδέν.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Ουδέν.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
α) Επίδοµα βρέφους χορηγούµενο µέχρι ηλικίας τριών µηνών·β) επίδοµα υιοθεσίας.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Ουδέν.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
α) Τα επιδόµατα προ του τοκετού·β) τα επιδόµατα τοκετού.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
▼
M2
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
▼B
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το «πακέτο» µητρότητας ή εφάπαξ επίδοµα µητρότητας σύµφωνα
µε το νόµο περί επιδόµατος µητρότητας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 78
▼B
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
III. Ειδικές παροχές χωρίς συνεισφορά κατά την έννοια του άρθρου 4
παράγραφος 2β οι οποίες δεν εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής τουκανονισµού
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Καµία.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Καµία.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
α) Οι παροχές που χορηγούνται δυνάµει των νοµοθεσιών των
Länderυπέρ των µειονεκτούντων ατόµων, ιδίως υπέρ των
τυφλών·
β) το κοινωνικό επίδοµα δυνάµει του νόµου για την ευθυγράµ-
µιση των συντάξεων της 28ης Ιουνίου 1990.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Καµία.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Καµία.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Καµία.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Καµία.
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Καµία.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Καµία.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Καµία.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Επιδόµατα χορηγούµενα βάσει της νοµοθεσίας των οµοσπόνδων
κρατιδίων σε π ρόσωπα µε αναπηρίες ή χρήζοντα φροντίδας.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Καµία.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Καµία.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 79
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙα (B) (10) (12) (14) (15)
ΕΙ∆ΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ
(Άρθρο 10α του κανονισµού)
Α. ΒΕΛΓΙΟ
α) Επιδόµατα στα µειονεκτούνται άτοµα (νόµος της 27ης Φε βρουα-
ρίου 1987).
β) Εγγυηµένο εισόδηµα για ηλικιωµένα άτοµα (νόµος της 1ης Απρι-
λίου 1969).
γ) Εγγυηµένες οικογενειακές παροχές (νόµος της 20ής Ιουλίου
1971).
Β. ∆ΑΝΙΑ
α) Το σταθερό επίδοµα επαναπ ροσαρµογής που καταβάλλεται
σύµφωνα µε το νόµο περί κοινωνικής βοήθειας µε σκοπό τησυντήρηση ατόµων υπό επαναπ ροσαρµογή.
β) ∆απάνες στέγασης υπέρ των συνταξιούχων (νόµος σχετικά µε το
ατοµικό βοήθηµα στέγασης, που κωδικοποιήθηκε από το νόµοαριθ. 204 της 29ης Μαρτίου 1995).
▼
M2
γ) το προσωρινό ε πίδοµα σε ανέργους οι οποίοι είχαν π ροσληφθεί
σε µια «ευέλικτη απασχόληση» κατά τη διάρκεια δώδεκα µηνών(ledighedsydelse ) (νόµος αριθ. 455 της 10ης Ιουνίου 1997)·
▼
B
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Καµία.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
α) Παροχές δυνάµει του νόµου για την κοινωνική ενσωµάτωση των
µειονεκτούντων ατόµων (νόµος αριθ. 13/82 της 7ης Απριλίου1982).
β) Παροχές σε χρήµα ως βοήθεια στα ηλικιωµένα άτοµα και στους
ανίκανους προς εργασία ανάπηρους (βασιλικό διάταγµα αριθ.2620/81 της 24ης Ιουλίου 1984).
▼
M1
γ) Συντάξεις αναπηρίας και γήρατος και οι οικογενειακές παροχές
για συντηρούµενα τέκνα, στο πλαίσιο συστήµατος χωρίς συνεισ-φορά, που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 1 στοιχεία γ)και δ) του αναθεωρηµένου κειµένου του γενικού νόµου περίκοινωνικής ασφαλίσεως, το οποίο εγκρίθηκε µε το βασιλικόνοµοθετικό διάταγµα αριθ. 1/1994, της 20ής Ιουνίου 1994.
▼
B
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
α) Συµπληρωµατικό επίδοµα του Εθνικού Ταµείου Αλληλεγγύης
(νόµος της 30ής Ιουνιου 1956).
β) Επίδοµα µειονεκτούντων ενηλίκων (νόµος της 30ής Ιουνίου 1975).γ) Ειδικό επίδοµα (νόµος της 10ης Ιουλίου 1952).
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
α) Ειδικές παροχές για ηλικιωµένα άτοµα (νόµος αριθ. 1296/82).β) Επίδοµα τέκνων στις µη εργαζόµενες µητέρες των οποίων οι
σύζυγοι καλούνται υπό τα όπλα (νόµος αριθ. 1483/84, άρθρο 23παράγραφος 1).
γ) Επίδοµα τέκνων στις εργαζόµενες µητέρες των οποίων οι σύζυ-
γοι κρατούνται στις φυλακές (νόµος αριθ. 1483/84, άρθρο 23παράγραφος 2).
▼
M2
δ) Επίδοµα στους πάσχοντες από συγγενή αιµολυτική αναιµία
(νόµος αριθ. 2362/1995), (κοινή υπουργική απόφασηΓ4α/Φ.167/2073/82 και κοινή υπουργική απόφαση Π47/Φ.222/225οικ. 4711/94)·
ε) Επίδοµα κωφαλάλων (ΑΝ αριθ. 421/37) (κοινή υπουργική από-
φαση ∆ 8β 423/73, κοινή υπουργική απόφαση Γ4/Φ/11.2/οικ.1929/82 και κοινή υπουργική απόφαση Γ4/Φ.422/οικ. 1142/85)·
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 80
▼B
στ) Επιδόµατα ατόµων µε βαρειές αναπηρίες (νοµοθετικό διατάγµα
αριθ. 162/73) (κοινή υπουργική απόφαση Γ4α/Φ. 225/οικ. 161).
▼M2
ζ) Επίδοµα σπαστικών (νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 162/73) (κοινή
υπουργική απόφαση Γ4α/Φ.224/οικ. 1434/84)·
η) Επίδοµα βαριά νοητικά καθυστερηµένων ατόµων (νοµοθετικό
διάταγµα αριθ. 162/73) (κοινή υπουργική απόφαση Γ4/Φ.12/οικ.1930/82, κοινή υπουργική απόφαση Γ4β/Φ.423/οικ. 1167/84 καικοινή υπουργική απόφαση Γ4/Φ.423/οικ. 82/οικ. 529/85)·
θ) Επίδοµα τυφλών νόµος αριθ. 958/79).
▼
B
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
▼M2 α) Βοήθηµα ανεργίας [ Social Welfare (Consolidation )Act1993, µέρος
ΙΙΙ, κεφάλαιο 2]·
β) Συντάξεις γήρατος και συντάξεις τυφλών (χωρίς συνεισφορά)
[Social Welfare (Consolidation )Act1993, µέρος ΙΙΙ, κεφάλαια 4 και
5]·
γ) Σύνταξη χήρας (χωρίς συνεισφορά), σύνταξη χήρου (χωρίς
συνεισφορά) και σύνταξη ορφανού (χωρίς συνεισφορά) [ Social
Welfare (Consolidation )Act1993, µέρος ΙΙΙ, κεφάλαιο 6, όπως
τροποποιήθηκε από το µέρος VτουSocial Welfare Act 1997]·
δ) Επίδοµα για γονείς που ζουν µόνοι [ Social Welfare (Consolidation )
Act1993, µέρος ΙΙΙ, κεφάλαιο 9]·
ε) Επίδοµα για επιµελητές αναπήρων [ Social Welfare (consolidation )
Act1993, µέρος ΙΙΙ, κεφάλαιο 10]·
στ) Συµπλήρωµα οικογενειακού εισοδήµατος [ Social Welfare (Conso-
lidation)Act1993, µέρος V]·
ζ) Επίδοµα αναπηρίας ( Social Welfare Act 1996, µέρος IV).
▼B
η) Επίδοµα κινητικότητας ( Health Act του 1970, άρθρο 61).
θ) Επίδοµα επιβίωσης πασχόντων από µολυσµατικές ν όσους (Health
Actτου 1947, άρθρο 5και άρθρο 44 παράγραφος 5 ).
ι) Επίδοµα περίθαλψης κατ’ οίκον ( Health Act του 1970, άρθρο 61).
κ) Επίδοµα προνοίας τυφλού ( Blind persons Act του 1920, κεφάλαιο
49).
κα) Επίδοµα επανορθωτικής αγωγήςγια µειονεκτούντα άτοµα ( Health
Actτου 1970, άρθρα 68, 69 και 72).
Η. ΙΤΑΛΙΑ
α) Κοινωνικές συντάξεις για απ όρουςυπηκόους (νόµος αριθ. 153
της 30ής Απριλίου 1969).
β) Συντάξεις, επιδόµατα και αποζηµιώσεις για τους αναπήρους
πολέµου και τους αναπήρους ειρηνικής περιόδου (νόµοι αριθ.118 της 30ής Μαρτίου 1974, αριθ. 18 της 11ης Φε βρουαρίου 1980
και αριθ. 508 της 23ης Νοεµβρίου 1988).
γ) Συντάξεις και αποζηµιώσεις για τους κωφάλαλους (νόµοι αριθ.
381 της 26ης Μαΐου 1970 και αριθ. 508 της 23ης Νοεµβρίου1988).
δ) Συντάξεις και αποζηµιώσεις για τους τυφλούς ειρηνικής περιό-
δου (νόµοι αριθ. 382 της 27ης Μαΐου 1970 και αριθ. 508 της 23ηςΝοεµβρίου 1988).
ε) Συµπλήρωµα της βασικής σύνταξης (νόµοι αριθ. 638 της 11ης
Νοεµβρίου 1983 και αριθ. 407 της 29ης ∆εκεµβρίου 1990).
στ) Συµπλήρωµα του επιδόµατος αναπηρίας (νόµος αριθ. 222 της
12ης Ιουνίου 1984).
ζ) Μηνιαίο επίδοµα π ροσωπικής και συνεχούς βοήθειας στους
συνταξιούχους λόγω ανικανότητας προς εργασία (νόµος αριθ.222 της 12ης Ιουνίου 1984).
▼
M2
η) Κοινωνικό επίδοµα (νόµος αριθ. 335της 8ης Αυγούστου 1995 ).
▼B
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 81
▼B
α) Ειδικό επίδοµα σοβαρής αναπηρίας (νόµος της 16ης Απριλίου
1979).
β) Επίδοµα µητρότητας (νόµος της 30ής Απριλίου 1980).
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
►M2Παροχές για ανικανότητα προς εργασία νέων µε ειδικές ανά-
γκες (νόµος της 24ης Απριλίου 1997) ◄.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Αντισταθµιστικό συµπλήρωµα (Οµοσπονδιακός Νόµος περί
Γενικών Κοινωνικών Ασφαλίσεων της 9ης Σεπτεµβρίου 1955,Οµοσπονδιακός Νόµος περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως Εµπόρωντης 11ης Οκτωβρίου 1978 και Οµοσπονδιακός Νόµος περί Κοινω-νικής Ασφαλίσεως Γεωργών της 11ης Οκτωβρίου 1978).
β) Επίδοµα ειδικής φροντίδας βάσει του οικείου αυστριακού Οµο-
σπονδιακού Νόµου ( Bundespflegegeldgesetz ) εξαιρουµένου του επι-
δόµατος ειδικής φροντίδας που καταβάλλεται από φορείς ασφά-λισης κατά ατυχήµατος όταν η αναπηρία έχει προκληθεί απόεργατικό ατύχηµα ή επαγγελµατική ν όσο.
▼
M5
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
α) Το µη ανταποδοτικό οικογενειακό επίδοµα για τα παιδιά και
τους νέους και η προσαύξησή του λόγω αναπηρίας (νοµοθετικόδιάταγµα αριθ. 160/80 της 27ης Μαΐου 1980, όπως τροποποι-ήθηκε από το νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 133- C/97 της 30ής
Μαΐου 1997).
β) Το µη ανταποδοτικό επίδοµα για τη φοίτηση σε ειδικό εκπαιδευ-
τικό ίδρυµα (νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 160/80 της 27ης Μαΐου1980, όπως τροποποιήθηκε από το νοµοθετικό διάταγµα αριθ.133-C/97 της 30ής Μαΐου 1997).
γ) Η µη ανταποδοτική σύνταξη ορφανού (νοµοθετικό διάταγµα
αριθ. 160/80 της 27ης Μαΐου 1980, όπως τροποποιήθηκε από τονοµοθετικό διάταγµα αριθ. 133- C/97 της 30ής Μαΐου 1997).
δ) Η µη ανταποδοτική κρατική σύνταξη γήρατος και αναπηρίας
(νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 464/80 της 13ης Οκτωβρίου 1980).
ε) Το µη ανταποδοτικό επίδοµα για περίθαλψη από τρίτους
(νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 160/80 της 27ης Μαΐου 1980, όπωςτροποποιήθηκε από το νοµοθετικό διάταγµα αριθ. 133- C/97 της
30ής Μαΐου 1997).
στ) Η µη ανταποδοτική σύνταξη χηρείας (κανονιστικό διάταγµα
αριθ. 52/81 της 11ης Νοεµβρίου 1981).
▼
B
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
α) Επίδοµα τέκνου (Νόµος 444/69).β) Επίδοµα αναπηρίας (Νόµος 124/88).γ) Επίδοµα στέγασης συνταξιούχων (Νόµος 591/78).
▼
M2
δ) Επίδοµα απασχόλησης (νόµος για το επίδοµα απασχόλησης 1542/
93).
▼B
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
▼M1 α) Το επίδοµα στέγης που καταβάλλεται στους συνταξιούχους
(νόµος 1994:308).
▼B
β) Επιδόµατα αναπηρίας µη καταβαλλόµενα σε εισπράττοντες
σύνταξη (Νόµος 1962: 381, επανέκδοση 1982: 120).
γ) Επιδόµατα αναπήρου τέκνου (Νόµος 1962: 381, επανέκδοση 1982:
120).
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α ) ......β) Επίδοµα επιµέλειας αναπήρων [νόµος του 1975για την κοινω-
νική ασφάλιση της 20ής Μαρτίου 1975, άρθρο 37 και νόµος του1975για την κοινωνική ασφάλιση (Βόρεια Ιρλανδία) της 20ήςΜαρτίου 1975, άρθρο 37].
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 82
▼B
γ) Οικογενειακό εισόδηµα [νόµος του 1986 για την κοινωνική
ασφάλιση της 25ης Ιουλίου 1986, άρθρα 20 έως 22 και κανονι-σµός του 1986 για την κοινωνική ασφάλιση (Βόρεια Ιρλανδία)της 5ης Νοεµβρίου 1986, άρθρα 21 έως 23].
δ) Επίδοµα βοήθειας [νόµος του 1975για την κοινωνική ασφάλιση
της 20ής Μαρτίου 1975, άρθρο 35 και νόµος του 1975 για τηνκοινωνική ασφάλιση (Βόρεια Ιρλανδία) της 20ής Μαρτίου 1975,άρθρο 35].
ε) Ενίσχυση του εισοδήµατος [νόµος του 1986 για την κοινωνική
ασφάλιση της 25ης Ιουλίου 1986, άρθρα 20 έως 22 και άρθρο 23και κανονισµός του 1986 για την κοινωνική ασφάλιση (ΒόρειαΙρλανδία) της 5ης Νοεµβρίου 1986, άρθρα 21 έως 24].
στ) Επίδοµα επιβίωσης αναπήρων [νόµος του 1991 για το επίδοµα
επιβίωσης αναπήρων και το επίδοµα εργασίας αναπήρων της27ης Ιουνίου 1991, άρθρο 1 και κανονισµός του 1991 για τοεπίδοµα επιβίωσης αναπήρων και το επίδοµα εργασίαςαναπήρων (Βόρεια Ιρλανδία) της 24ης Ιουλίου 1991, άρθρο 3].
ζ) Επίδοµα εργασίας αναπήρων [νόµος του 1991 για το επίδοµα
επιβίωσης αναπήρων και το επίδοµα εργασίας αναπήρων της27ης Ιουνίου 1991, άρθρο 6 και κανονισµός του 1991 για τοεπίδοµα επιβίωσης αναπήρων και το επίδοµα εργασίαςαναπήρων (Βόρεια Ιρλανδια) της 24ης Ιουλίου 1991, άρθρο 8].
η) Επιδόµατα για ζητούντες εργασία βασιζόµενα στα εισοδήµατα
[Jobseekers Act 1995, 28 Ιουνίου 1995, τµήµατα Ι, (2) (δ), ( ii) και 3,
καιJobseekers (Northern Ireland )Order1995, 18 Οκτωβρίου 1995,
άρθρα 3 (2) (δ), ( ii) και 5].
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 83
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III(A)(B) (6) (7) (12) (14) (15)
∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΟΥ
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΤΟΥΑΡΘΡΟΥ 6 ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ —∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΕΡΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΤΟ ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝΟΠΟΙΩΝ ∆ΕΝΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙΕΠΙΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΠΙΤΩΝ
ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
[Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανο-
νισµού]
Γενικές παρατηρήσεις
1. Κατά το µέτρο που οι διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται στο παρόν
παράρτηµα, περιέχουν αναφορές σε άλλες συµβατικές διατάξεις, αντι-καθίστανται οι αναφορές αυτές µε αναφορές στις αντίστοιχες διατάξειςτου παρόντος κανονισµού, εκτός εάν οι εν λόγω συµβατικές διατάξειςκαθεαυτές αναφέρονται στο παρόν παράρτηµα.
2. Η ρήτρα καταγγελίας που π ροβλέπεται σε σύµβαση περί κοινω νικής
ασφάλισης, ορισµένες διατάξεις της οποίας αναφέρονται στο παρόνπαράρτηµα, διατηρείται όσον αφορά τις διατάξεις αυτές.
A. ∆ιατάξεις συµβάσεων περί κοινωνικής ασφάλισης οι οποίες εξακο-
λουθούν να εφαρµόζονται κατά παρέκκλιση του άρθρου 6 του κανονι-σµού [Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισµού]
1. ΒΕΛΓΙΟ −∆ΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
2. ΒΕΛΓΙΟ −ΓΕΡΜΑΝΙΑ
α) Τα άρθρα 3 και 4 του υπό ηµεροµηνία 7 ∆εκεµβρίου 1957
τελικού πρωτοκόλλου της γενικής συµβάσεως της ίδιας ηµε-ροµηνίας, όπως είναι διατυπωµένο στο συµπληρωµατικόπρωτόκολλο της 10ης Νοεµβρίου 1960·
β) η υπ’ αριθ. 3 και από ηµεροµηνία 7 ∆εκεµβρίου 1957
συµπληρωµατική συµφωνία της γενικής συµβάσεως της ίδιαςηµεροµηνίας, όπως είναι διατυπωµένη στο συµπληρωµατικόπρωτόκολλο της 10ης Νοεµβρίου 1960 (καταβολή συντάξεωνγια το χρόνο προ της ενάρξεως ισχύος της γενικής συµβά-σεως).
3. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Ουδέν.
4. ΒΕΛΓΙΟ −ΓΑΛΛΙΑ
α) Τα άρθρα 13, 16 και 23 της υπό ηµεροµηνία 17 Ιανουαρίου
1948 συµπληρωµατικής συµφωνίας της γενικής συµβάσεωςτης ίδιας ηµεροµηνίας (εργάτες ορυχείων και παρεµφερώνεπιχειρήσεων)·
β) η ανταλλαγή επιστολών της 27ης Φε βρουαρίου 1953 (εφαρ-
µογή του άρθρου 4 παράγραφος 2 της γενικής συµβάσεως της17ης Ιανουαρίου 1948)·
γ) η ανταλλαγή επιστολών της 29ης Ιουλίου 1953 περί επιδο-
µάτων σε υπερήλικες µισθωτούς.
5. ΒΕΛΓΙΟ −ΕΛΛΑ∆Α
Άρθρο 15παράγραφος 2, άρθρο 35παράγραφος 2 και άρθρο 37
της γενικής συµβάσεως της 1ης Απριλίου 1958.
6. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
7. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΤΑΛΙΑ
Το άρθρο 29 της σύµβασης της 30ής Απριλίου 1948.
8. ΒΕΛΓΙΟ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Άρθρα 2 και 4 της συµφωνίας της 27ης Οκτωβρίου 1971 (υπερπό-
ντιες κοινωνικές ασφαλίσεις).
9. ΒΕΛΓΙΟ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Άρθρα 2 και 4 της συµφωνίας της 4ης Φε βρουαρίου 1969 (υπερ-
πόντια επαγγελµατική δραστηριότητα).
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 84
▼B
10. ΒΕΛΓΙΟ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
4ης Απριλίου 1977 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
11. ΒΕΛΓΙΟ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρα 1 και 5της σύµβασης της 13ης Ιανουαρίου 1965(κοινω-
νική ασφάλιση των υπαλλήλων Βελγικού Κογκό και Ρουά-ντα−Ουρούντι), υπό τη διατύπωση που εµφανίζεται στη συµφωνία
τη συναφθείσα δι’ ανταλλαγής επιστολών της 18ης Ιουνίου 1982.
12. ΒΕΛΓΙΟ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
13. ΒΕΛΓΙΟ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
14. ΒΕΛΓΙΟ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
15. ∆ΑΝΙΑ −ΓΕΡΜΑΝΙΑ
α) Το σηµείο 15του τελικού πρωτοκόλλου της σύµβασης περί
των κοινωνικών ασφαλίσεων της 14ης Αυγούστου 1953·
β) η συµπληρωµατική συµφωνία της 14ης Αυγούστου 1953 της
προαναφερθείσας σύµβασης.
16. ∆ΑΝΙΑ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
17. ∆ΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
18. ∆ΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
19. ∆ΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
20. ∆ΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
21. ∆ΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
22. ∆ΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Χωρίς αντικείµενο.
23. ∆ΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
16ης Ιουνίου 1987 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
24. ∆ΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
25. ∆ΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 10 της Σκανδιναβικής Συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 15ης Ιουνίου 1992.
26. ∆ΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 10 της Σκανδιναβικής Συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 15ης Ιουνίου 1992.
27. ∆ΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
28. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Το άρθρο 4 παράγραφος 1 και το άρθρο 45παράγραφος 2 της
σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης της 4ης ∆εκεµβρίου 1973.
29. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
α) Το άρθρο 11 παράγραφος 1, το άρθρο 16 παράγραφος 2 και το
άρθρο 19 της γενικής συµβάσεως της 10ης Ιουλίου 1950.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 85
▼B
β) Το άρθρο 9 της υπ’ αριθ. 1 και υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου
1950 συµπληρωµατικής συµφωνίας της γενικής συµβάσεωςτης ίδιας ηµεροµηνίας (εργάτες ορυχείων και παρεµφερώνεπιχειρήσεων).
γ) Η υπ’ αριθ. 4 και υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου 1950 συµπληρω-
µατική συµφωνία της γενικής συµβάσεως της ίδιας ηµεροµη-νίας, όπως είναι διατυπωµένη στην τροποποιητική πράξη υπ’αριθ. 2 της 18ης Ιουνίου 1955.
δ) Οι τίτλοι Ι και ΙΙΙ της τροποποιητικής πράξεως υπ’ αριθ. 2
της 18ης Ιουνίου 1955.
ε) Τα σηµεία 6, 7 και 8 του υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου 1950
γενικού πρωτοκόλλου της γενικής συµβάσεως της ίδιας ηµε-ροµηνίας.
στ) Οι τίτλοι ΙΙ, ΙΙΙ και Ι Vτης συµφωνίας της 20ής ∆εκεµβρίου
1963 (κοινωνική ασφάλιση στο οµόσπονδο κράτος του Σάαρ).
30. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
α) Άρθρο 5παράγραφος 2 της γενικής συµβάσεως της 25 ης
Απριλίου 1961.
β) Άρθρο 8 παράγραφος 1, παράγραφος 2 στοιχείο β) και παρά-
γραφος 3, άρθρα 9 έως 11 και κεφάλαια Ι και Ι V, στο µέτρο
που αφορούν τα άρθρα αυτά, της σύµβασης περί ασφάλισης
ανεργίας της 31ης Μαΐου 1961, καθώς και σηµείωση στο πρα-κτικό της 14ης Ιουνίου 1980.
γ) Πρωτόκολλο της 7ης Οκτωβρίου 1991, σε συνδυασµό µε τη
σύµβαση της 6ης Ιουλίου 1984 που συνήφθη µεταξύ τηςκυβέρνησης της Λαοκρατικής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίαςκαι της Ελληνικής ∆ηµοκρατίας σχετικά µε τη διευθέτησηορισµένων προβληµάτων συνταξιοδότησης.
31. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
32. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
α) Το άρθρο 3 παράγραφος 2, το άρθρο 23 παράγραφος 2, το
άρθρο 26 και το άρθρο 36 παράγραφος 3 της σύµβασης της 5ηςΜαΐου 1953 (κοινωνικές ασφαλίσεις).
β) Η, υπό ηµεροµηνία 12 Μαΐου 1953, συµπληρωµατική συµφω-
νία της σύµβασης της 5ης Μαΐου 1953 (καταβολή συντάξεωνγια το χρόνο προ της ενάρξεως της ισχύος της συµβάσεως).
33. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Τα άρθρα 4, 5, 6 και 7 της συνθήκης της 11ης Ιουλίου 1959
(Ausgleichsvertrag ) διευθέτηση της διαφοράς µεταξύ Γερµανίας
και Λουξεµβούργου).
34. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
α) Το άρθρο 3 παράγραφος 2 της συµβάσεως της 29ης Μαρτίου
1951.
β) Τα άρθρα 2 και 3 της, υπ’ αριθ. 4 και υπό ηµεροµηνία 21
∆εκεµβρίου 1956, συµπληρωµατικής συµφωνίας της συµβά-σεως της 29ης Μαρτίου 1951 (διακανονισµός δικαιωµάτωνολλανδών εργαζοµένων, που απεκτήθηκαν µεταξύ 13ης Μαΐου1940 και 1ης Σεπτεµβρίου 1945σύµφωνα µε το γερµανικόσύστηµα κοινωνικής ασφάλισης).
35. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 41 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως
της 22ας ∆εκεµβρίου 1966 όπως τροποποιήθηκε από τιςσυµπληρωµατικές συµβάσεις αριθ. 1 της 10ης Απριλίου 1969,αριθ. 2 της 29ης Μαρτίου 1974 και αριθ. 3 της 29ης Αυγού-στου 1980.
β) Οι παράγραφοι 3 στοιχεία γ) και δ), 17, 20 στοιχείο α) και 21
του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβάσεως.
γ) Το άρθρο 3 της εν λόγω συµβάσεως όσον αφορά πρόσωπα
που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
δ) Η παράγραφος 3 στοιχείο ζ) του τελικού πρωτοκόλλου της
εν λόγω συµβάσεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
ε) Το άρθρο 4 παράγραφος 1 της συµβάσεως όσον αφορά τη
γερµανική νοµοθεσία, σύµφωνα µε την οποία τα ατυχήµατα(και οι επαγγελµατικές ασθένειες) που συµβαίνουν εκτός τουεδάφους της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας καιοι περίοδοι που συµπληρώνονται εκτός του εδάφους αυτής,
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 86
▼B
δεν παρέχουν δικαίωµα παροχών ή παρέχουν τέτοιο
δικαίωµα µόνο υπό ορισµένες προϋποθέσεις, όταν οιδικαιούχοι κατοικούν εκτός του εδάφους της Οµοσπονδιακής∆ηµοκρατίας της Γερµανίας, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες:
i) η παροχή χορηγείται ήδη ή είναι απαιτητή κατά την 1η
Ιανουαρίου 1994,
ii) ο δικαιούχος είχε ήδη τη συνήθη διαµονή του στην
Αυστρία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994, η δε καταβολήτων συντάξεων που οφείλονται βάσει της ασφαλίσεωςσυντάξεως και ατυχήµτος αρχίζει πριν από τις 31 ∆εκεµ-βρίου 1994, αυτό ισχύει και για τις περιόδους είσπραξηςάλλης σύνταξης, συµπεριλαµβανοµένης της σύνταξηςεπιζώντος, που αντικαθιστά την πρώτη, εφ όσον οι περίο-
δοι είσπραξης ακολουθούν η µια την άλλη χωρίς δια-κοπή.
στ) Η παράγραφος 19 στοιχείο β) του τελικού πρωτοκόλλου της
εν λόγω συµβάσεως. Για την εφαρµογή της παραγράφου 3στοιχείο γ) της διάταξης αυτής το ποσό που λαµβάνεταιυπόψη από τον αρµόδιο φορέα δεν θα πρέπει να υπερβαίνειτο οφειλόµενο ποσό για τις αντίστοιχες περιόδους το οποίοθα πρέπει να αποδοθεί από το φορέα αυτό.
ζ) Το άρθρο 2 της συµπληρωµατικής συµβάσεως αριθ. 1 της
10ης Απριλίου 1969, της εν λόγω συµβάσεως.
η) Το άρθρο 1 παράγραφος 5και το άρθρο 8 της συµβάσεως
περί ασφαλίσεως ανεργίας της 19ης Ιουλίου 1978.
θ) Η παράγραφος 10 του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω
συµβάσεως.
36. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 5παράγραφος 2 της σύµβασης της 6ης Νοεµβρίου 1964.
37. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
▼
M5
Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
28ης Απριλίου 1997.
▼B
38. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
α) Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 27ης Φε βρουαρίου 1976.
β) Το σηµείο 8 στοιχείο α) του τελικού πρωτοκόλλου της εν
λόγω συµβάσεως.
39. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 6 και το άρθρο 7 παράγραφοι 2
µέχρι 6 της σύµβασης περί κοινωνικής ασφάλισης της 20ήςΑπριλίου 1960.
β) Τα άρθρα 2 µέχρι 7 του τελικού πρωτοκόλλου της σύµβασης
περί κοινωνικής ασφάλισης της 20ής Απριλίου 1960.
γ) Το άρθρο 2 παράγραφος 5και το άρθρο 5παράγραφοι 2 µέχρι
6 της σύµβασης περί ασφάλισης κατά της ανεργίας της 20ήςΑπριλίου 1960.
40. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
41. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
42. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
43. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Το άρθρο 5, το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και το άρθρο
23 της σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης της 30ής Οκτωβρίου1979.
44. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 2 της σύµβασης της 8ης Μαΐου 1969.β) Το άρθρο 1 του διοικητικού διακανονισµού της 27ης Ιουνίου
1975για την εφαρµογή της σύµβασης της 8ης Μαΐου 1969,όσον αφορά τους µη µισθωτούς ερ γαζόµενους.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 87
▼B
45. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Το άρθρο 23 παράγραφος 2 της σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης
της 5ης Φεβρουαρίου 1974.
46. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
6ης Νοεµβρίου 1981 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
47. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Το άρθρο 4 παράγραφος 2, το άρθρο 16 παράγραφος 2 και το
άρθρο 22 της γενικής συµβάσεως της 11ης Ιουνίου 1969.
48. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 19ης ∆εκεµβρίου 1985.
49. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 και το άρθρο 16 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 4ης Φε βρουαρίου 1983.
50. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
51. ΓΑΛΛΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Άρθρο 16 παράγραφος 4 και άρθρο 30 της γενικής συµβάσεως της
19ης Απριλιου 1958.
52. ΓΑΛΛΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
53. ΓΑΛΛΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
α) Τα άρθρα 20 και 24 της γενικής συµβάσεως της 31ης Μαρτίου
1948
β) Η ανταλλαγή επιστολών της 3ης Μαρτίου 1956 (παροχές
λόγω ασθένειας σε εποχιακά εργαζοµένους στα αγροτικάεπαγγέλµατα).
54. ΓΑΛΛΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Τα άρθρα 11 και 14 της υπό ηµεροµηνία 12 Νοεµβρίου 1949
συµπληρωµατικής συµφωνίας της γενικής συµβάσεως της ίδιαςηµεροµηνίας (εργάτες ορυχείων και παρεµφερών επιχειρήσεων).
55. ΓΑΛΛΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Το άρθρο 11 της υπό ηµεροµηνία 1 Ιουνίου 1954 συµπληρωµτικής
συµφωνίας της γενικής συµβάσεως της 7ης Ιανουαρίου 1950(εργάτες ορυχείων και παρεµφερών).
56. ΓΑΛΛΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
57. ΓΑΛΛΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
58. ΓΑΛΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
59. ΓΑΛΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
60. ΓΑΛΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Η ανταλλαγή διακοινώσεων της 27ης και 30ής Ιουλίου 1970 περί
της καταστάσεως σχετικά µε την κοινωνική ασφάλιση τωνκαθηγητών του Ηνωµένου Βασίλειου που ασκούν π ροσωρινά την
επαγγελµατική τους δραστηριότητα στη Γαλλία στο πλαίσιο τηςµορφωτικής συµβάσεως της 2ας Μαρτίου 1948.
61. ΕΛΛΑ∆Α −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
62. ΕΛΛΑ∆Α −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
63. ΕΛΛΑ∆Α −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 88
▼B
64. ΕΛΛΑ∆Α −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Άρθρο 4 παράγραφος 2 της γενικής συµβάσεως της 13ης Σεπτεµ-
βρίου 1966.
65. ΕΛΛΑ∆Α −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
14ης ∆εκεµβρίου 1979 όπως τροποποιήθηκε από τησυµπληρωµατική σύµβαση της 21ης Μαΐου 1986 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
66. ΕΛΛΑ∆Α −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
67. ΕΛΛΑ∆Α −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 και το άρθρο 21 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 11ης Μαρτίου 1988.
68. ΕΛΛΑ∆Α −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 και τό άρθρο 23 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 5ης Μαΐου 1978, όπως τροποποι-ήθηκε από τη συµπληρωµατική σύµβαση της 14ης Σεπτεµβρίου1984.
69. ΕΛΛΑ∆Α −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
70. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
71. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
72. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Χωρίς αντικείµενο.
73. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
30ής Σεπτεµβρίου 1988 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
74. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
75. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
76. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
77. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Το άρθρο 8 της συµφωνίας της 14ης Σεπτεµβρίου 1971 περί
κοινωνικής ασφάλισης.
78. ΙΤΑΛΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Το άρθρο 18 παράγραφος 2 και το άρθρο 24 της γενικής συµβά-
σεως της 29ης Μαΐου 1951.
79. ΙΤΑΛΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Το άρθρο 21 παράγραφος 2 της γενικής συµβάσεως της 28ης
Οκτωβρίου 1952.
80. ΙΤΑΛΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 3 και το άρθρο 9 παράγραφος 2 της
συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της 21ης Ιανουαρίου1981.
β) Η παράγραφος 2 του τελικού πρωτοκόλλου και το άρθρο 4 της
εν λόγω συµβάσεως, όσον αφορά πρόσωπα διαµένοντα σε
τρίτο κράτος.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 89
▼B
81. ΙΤΑΛΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
82. ΙΤΑΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
83. ΙΤΑΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 20 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
25ης Σεπτεµβρίου 1979.
84. ΙΤΑΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
85. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
86. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 21ης ∆εκεµβρίου 1971, όπως τροποποιήθηκεαπό τις συµπληρωµατικές συµβάσεις αριθ. 1 της 16ης Μαΐου1973 και αριθ. 2 της 9ης Οκτωβρίου 1978.
β) Το άρθρο 3 παράγραφος 2 της εν λόγω συµβάσεως όσον
αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
γ) Το σηµείο ΙΙΙ του πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβάσεως όσον
αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
87. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 3 παράγραφος 2 της σύµβασης της 12ης Φε βρουαρίου
1965.
88. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 15ης Σεπτεµβρίου 1988.
89. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
α) Το άρθρο 4 και το άρθρο 29 παράγραφος 1 της συµβάσεως
περί κοινωνικής ασφαλίσεως της 21ης Φε βρουαρίου 1985
όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το άρθρο 30 της εν λόγω συµβάσεως.
90. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
91. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
7ης Μαρτίου 1974, όπως τροποποιήθηκε από τη συµπληρωµα-τική σύµβαση της 5ης Νοεµβρίου 1980 όσον αφορά πρόσωπα
που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβάσεως
όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
92. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 5παράγραφος 2 και άρθρο 31 της σύµβασης της 19ης
Ιουλίου 1979.
93. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
94. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 4 και το άρθρο 24 παράγραφος 3 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 2ας Ιουλίου 1976 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
95. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
96. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
97. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
11ης ∆εκεµβρίου 1985όπως τροποποιήθηκε από τησυµπληρωµατική σύµβαση της 9ης Μαρτίου 1993 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα διαµένοντα σε τρίτο κράτος.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 90
▼M2
98. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Σύµβαση περί κοινωνικής ασφάλισης της 21ης Μαρτίου 1996.
▼B
99. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Το άρθρο 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
22ας Ιουλίου 1980, όπως τροποποιήθηκε από τις συµπληρωµα-τικές συµβάσεις αριθ. 1 της 9ης ∆εκεµβρίου 1985και αριθ. 2της 13ης Οκτωβρίου 1992 όσον αφορά πρόσωπα που κατοι-
κούν σε τρίτο κράτος.
β) Το πρωτόκολλο σχετικά µε τις παροχές εις είδος της εν λόγω
συµβάσεως εκτός από το άρθρο 2 παράγραφος 3 όσον αφοράπρόσωπα που δεν µπορούν να ζητήσουν θεραπεία σύµφωνα µε
το κεφάλαιο Ι του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού.
100. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
101. Το άρθρο 6 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
25ης Οκτωβρίου 1978.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
102. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Άρθρο 2 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου για την ιατρική
περίθαλψη, της 15ης Νοεµβρίου 1978.
β) Όσον αφορά τους πορτογάλους εργαζοµένους και για το χρο-
νικό διάστηµα από τις 22 Οκτωβρίου 1987 και µέχρι το τέλοςτης µεταβατικής περιόδου που π ροβλέπεται στο άρθρο 220
παράγραφος 1 της πράξης π ροσχώρησης της Ισ πανίας και της
Πορτογαλίας: το άρθρο 26 της σύµβασης περί κοινωνικήςασφαλίσεως της 15ης Νοεµβρίου 1978, όπως τροποποιήθηκεµε την ανταλλαγή επιστολών της 28ης Σεπτεµβρίου 1987.
103. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 10 της σκανδιναβικής συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 15ης Ιουνίου 1992.
104. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
105. ΣΟΥΗ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Το άρθρο 4 παράγραφος 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 29ης Ιουνίου 1987.
B. ∆ιατάξεις συµβάσεων το πεδίο εφαρµογής των οποίων δεν εκτείνεται
επί όλων των προσώπων επί των οποίων εφαρµόζεται ο κανονισµός
(άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισµού)
1. ΒΕΛΓΙΟ −∆ΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
2 .......3. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Ουδέν.
4. ΒΕΛΓΙΟ −ΓΑΛΛΙΑ
α) Η ανταλλαγή επιστολών της 29ης Ιουλίου 1953 περί επιδο-
µάτων σε υπερήλικες µισθωτούς.
β) Η ανταλλαγή επιστολών της 27ης Φε βρουαρίου 1953 (εφαρ-
µογή του άρθρου 4 παράγραφος 2 της γενικής συµβάσεως της17ης Ιανουαρίου 1948).
5. ΒΕΛΓΙΟ −ΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν.
6. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
7. ΒΕΛΓΙΟ −ΙΤΑΛΙΑ
Ουδέν.
8. ΒΕΛΓΙΟ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Άρθρα 2 και 4 της συµφωνίας της 27ης Οκτωβρίου 1971 (υπερπό-
ντια κοινωνική ασφάλιση).
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 91
▼B
9. ΒΕΛΓΙΟ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Άρθρα 2 και 4 της συµφωνίας της 4ης Φε βρουαρίου 1969 (υπερ-
πόντια επαγγελµατική δραστηριότητα).
10. ΒΕΛΓΙΟ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
4ης Απριλίου 1977 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
11. ΒΕΛΓΙΟ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρα 1 και 5της σύµβασης της 13ης Ιανουαρίου 1965(κοινω-
νική ασφάλιση των υπαλλήλων Βελγικού Κογκό και Ρουά-ντα−Ουρούντι), υπό τη διατύπωση που εµφανίζεται στη συµφωνία
τη συναφθείσα δι’ ανταλλαγής επιστολών της 18ης Ιουνίου 1982.
12. ΒΕΛΓΙΟ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
13. ΒΕΛΓΙΟ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
14. ΒΕΛΓΙΟ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
15. ∆ΑΝΙΑ −ΓΕΡΜΑΝΙΑ
α) Το σηµείο 15του τελικού πρωτοκόλλου της συµβάσεως περί
των κοινωνικών ασφαλίσεων της 14ης Αυγούστου 1953.
β) Η συµπληρωµατική συµφωνία της 14ης Αυγούστου 1953 της
προαναφερθείσας.
16. ∆ΑΝΙΑ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
17. ∆ΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
18. ∆ΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
19. ∆ΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
20. ∆ΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
21. ∆ΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
22. ∆ΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Χωρίς αντικείµενο.
23. ∆ΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
16ης Ιουνίου 1987 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο Ι του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
24. ∆ΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
25. ∆ΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
26. ∆ΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
27. ∆ΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
28. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΣΠΑΝΙΑ
Το άρθρο 4 παράγραφος 1 και το άρθρο 45παράγραφος 2 της
σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης της 4ης ∆εκεµβρίου 1973.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 92
▼B
29. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
α) Το άρθρο 16 παράγραφος 2 και το άρθρο 19 της γενικής
συµβάσεως της 10ης Ιουλίου 1950.
β) Η υπ’ αριθ. 4 και υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου 1950 συµπληρω-
µατική συµφωνία της γενικής συµβάσεως της ίδιας ηµεροµη-νίας, όπως είναι διατυπωµένη στην τροποποιητική πράξη υπ’αριθ. 2 της 18ης Ιουνίου 1955.
γ) Οι τίλοι Ι και ΙΙΙ της τροποποιητικής πράξεως υπ’ αριθ. 2 της
18ης Ιουνίου 1955.
δ) Τα σηµεία 6, 7 και 8 του υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου 1950
γενικού πρωτοκόλλου της γενικής συµβάσεως της ίδιας ηµε-ροµηνίας.
ε) Οι τίτλοι ΙΙ, ΙΙΙ και Ι Vτης συµφωνίας της 20ής ∆εκεµβρίου
1963 (κοινωνική ασφάλιση στο οµόσπονδο κράτος του Σάαρ).
30. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Πρωτόκολλο της 7ης Οκτωβρίου 1991, σε συνδυασµό µε τη σύµ-
βαση της 6ης Ιουλίου 1984 που συνήφθη µεταξύ της κυβέρνησηςτης Λαοκρατικής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας και της Ελληνικής∆ηµοκρατίας σχετικά µε τη διευθέτηση ορισµένων π ροβληµάτων
συνταξιοδότησης.
31. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
32. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
α) Το άρθρο 3 παράγραφος 2 και το άρθρο 26 της σύµβασης της
5ης Μαΐου 1953 (κοινωνικές ασφαλίσεις).
β) Η υπό ηµεροµηνία 12 Μαΐου 1953 συµπληρωµατική συµφωνία
της σύµβασης της 5ης Μαΐου 1953 (καταβολή συντάξεων γιατο χρόνο προ της ενάρξεως της ισχύος της συµβάσεως).
33. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Τα άρθρα 4, 5, 6 και 7 της συνθήκης της 11ης Ιουλίου 1959
(Ausgleichsvertrag ) (διευθέτηση της διαφοράς µεταξύ Γερµανίας
και Λουξεµβούργου).
34. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
α) Το άρθρο 3 παράγραφος 2 της σύµβασης της 29ης Μαρτίου
1951.
β) Τα άρθρα 2 και 3 της υπ’ αριθ. 4 και υπό ηµεροµηνία 21
∆εκεµβρίου 1956 συµπληρωµατικής συµφωνίας της σύµβασηςτης 29ης Μαρτίου 1951 (διακανονισµός δικαιωµάτωνολλανδών εργαζοµένων που αποκτήθηκαν µεταξύ της 13ηςΜαΐου 1940 και 1ης Σεπτεµβρίου 1945σύµφωνα µε το γερµα-νικό σύστηµα κοινωνικής ασφάλισης).
35. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 41 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως
της 22ας ∆εκεµβρίου 1966 όπως τροποποιήθηκε από τιςσυµπληρωµατικές συµβάσεις αριθ. 1 της 10ης Απριλίου 1969,αριθ. 2 της 29ης Μαρτίου 1974 και αριθ. 3 της 29ης Αυγού-στου 1980.
β) Η παράγραφος 20 (α) του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω
συµβάσεως.
γ) Το άρθρο 3 της εν λόγω συµβάσεως όσον αφορά πρόσωπα
που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
δ) Η παράγραφος 3 στοιχείο ζ) του τελικού πρωτοκόλλου της
εν λόγω συµβάσεως.
ε) Το άρθρο 4 παράγραφος 1 της συµβάσεως όσον αφορά τη
γερµανική νοµοθεσία, σύµφωνα µε την οποία τα ατυχήµατα(και οι επαγγελµατικές ασθένειες) που συµβαίνουν εκτός τουεδάφους της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας καιοι περίοδοι που συµπληρώνονται εκτός του εδάφους αυτής,δεν παρέχουν δικαίωµα παροχών ή παρέχουν τέτοιοδικαίωµα µόνο υπό ορισµένες προϋποθέσεις, όταν οι δια-καιούχοι κατοικούν εκτός του εδάφους της Οµοσπονδιακής∆ηµοκρατίας της Γερµανίας, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες:
i) η παροχή χορηγείται ήδη ή είναι απαιτητή κατά την 1η
Ιανουαρίου 1994,
ii) ο δικαιούχος είχε ήδη τη συνήθη διαµονή του στην
Αυστρία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994, η δε καταβολήτων συντάξεων που οφείλονται βάσει τις ασφαλίσεωςσυντάξεως και ατυχήµατος αρχίζει πριν από τις 31 ∆εκεµ-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 93
▼B
βρίου 1994, αυτό ισχύει και για τις περιόδους είσπραξης
άλλης σύνταξης, συµπεριλαµβανοµένης της σύνταξηςεπιζώντος, που αντικαθιστά την πρώτη, εφ όσον οι περίο-
δοι είσπραξης ακολουθούν η µια την άλλη χωρίς δια-κοπή.
στ) Η παράγραφος 19 στοιχείο β) του τελικού πρωτοκόλλου της
εν λόγω συµβάσεως. Για την εφαρµογή της παραγράφου 3στοιχείο γ) της διάταξης αυτής το ποσό που λαµβάνεταιυπόψη από τον αρµόδιο φορέα δεν θα πρέπει να υπερβαίνειτο οφειλόµενο ποσό για τις αντίστοιχες περιόδους το οποίοθα πρέπει να αποδοθεί από το φορέα αυτό.
36. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 5παράγραφος 2 της σύµβασης της 6ης Νοεµβρίου 1964.
37. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
▼
M5
Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
28ης Απριλίου 1997.
▼B
38. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 27ης Φε βρουαρίου 1976.
39. ΓΕΡΜΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 6 και το άρθρο 7 παράγραφοι 2
µέχρι 6 της σύµβασης περί κοινωνικής ασφάλισης της 20ήςΑπριλίου 1960.
β) Τα άρθρα 2 έως 7 του τελικού πρωτοκόλλου της σύµβασης
περί κοινωνικής ασφάλισης της 20ής Απριλίου 1960.
γ) Το άρθρο 2 παράγραφος 5και το άρθρο 5παράγραφοι 2 µέχρι
6 της σύµβασης περί ασφάλισης κατά της ανεργίας της 20ήςΑπριλίου 1960.
40. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
41. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Χωρίς αντικείµενο.
42. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
43. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Το άρθρο 5, το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και το άρθρο
23 της σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης της 30ής Οκτωβρίου1979.
44. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 2 της σύµβασης της 8ης Μαΐου 1969.β) Το άρθρο 1 του διοικητικού διακανονισµού της 27ης Ιουνίου
1975για την εφαρµογή της σύµβασης της 8ης Μαΐου 1969,όσον αφορά τους µη µισθωτούς ερ γαζόµενους.
45. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Το άρθρο 23 παράγραφος 2 της σύµβασης κοινωνικής ασφάλισης
της 5ης Φεβρουαρίου 1974.
46. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
6ης Νοεµβρίου 1981 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
47. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Το άρθρο 4 παράγραφος 2, το άρθρο 16 παράγραφος 2 και το
άρθρο 22 της γενικής συµβάσεως της 11ης Ιουνίου 1969.
48. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 19ης ∆εκεµβρίου 1985.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 94
▼B
49. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 και το άρθρο 16 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 4ης Φε βρουαρίου 1983.
50. ΙΣΠΑΝΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
51. ΓΑΛΛΙΑ −ΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν.
52. ΓΑΛΛΙΑ −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
53. ΓΑΛΛΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Τα άρθρα 20 και 24 της γενικής συµβάσεως της 31ης Μαρτίου
1948.
54. ΓΑΛΛΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Ουδέν.
55. ΓΑΛΛΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
56. ΓΑΛΛΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
57. ΓΑΛΛΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
58. ΓΑΛΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
59. ΓΑΛΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
60. ΓΑΛΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Η ανταλλαγή διακοινώσεων της 27ης και 30ής Ιουλίου 1970 περί
της καταστάσεως σχετικά µε την κοινωνική ασφάλιση τωνκαθηγητών του Ηνωµένου Βασιλείου που ασκούν π ροσωρινά την
επαγγελµατική τους δραστηριότητα στη Γαλλία στο πλαίσιο τηςµορφωτικής συµβάσεως της 2ας Μαρτίου 1948.
61. ΕΛΛΑ∆Α −ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
62. ΕΛΛΑ∆Α −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
63. ΕΛΛΑ∆Α −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
64. ΕΛΛΑ∆Α −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
65. ΕΛΛΑ∆Α −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
14ης ∆εκεµβρίου 1979 όπως τροποποιήθηκε από τησυµπληρωµατική σύµβαση της 21ης Μαΐου 1986 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
66. ΕΛΛΑ∆Α −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
67. ΕΛΛΑ∆Α −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 11ης Μαρτίου 1988.
68. ΕΛΛΑ∆Α −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 5ης Μαΐου 1978, όπως τροποποιήθηκε από τησυµπληρωµατική σύµβαση της 14ης Σεπτεµβρίου 1984.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 95
▼B
69. ΕΛΛΑ∆Α −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Χωρίς αντικείµενο.
70. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΙΤΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
71. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Χωρίς αντικείµενο.
72. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Χωρίς αντικείµενο.
73. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
30ής Σεπτεµβρίου 1988 όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε
τρίτο κράτος.
74. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
75. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
76. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
77. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
78. Ουδέν.
ΙΤΑΛΙΑ −ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
79. ΙΤΑΛΙΑ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
80. ΙΤΑΛΙΑ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 3 και το άρθρο 9 παράγραφος 2 της
συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της 21ης Ιανουαρίου1981.
β) Η παράγραφος 2 του τελικού πρωτοκόλλου και το άρθρο 4 της
εν λόγω συµβάσεως, όσον αφορά πρόσωπα διαµένοντα σε
τρίτο κράτος.
81. ΙΤΑΛΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
82. ΙΤΑΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
83. ΙΤΑΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 20 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
25ης Σεπτεµβρίου 1979.
84. ΙΤΑΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
85. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
86. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής
ασφαλίσεως της 21ης ∆εκεµβρίου 1971, όπως τροποποιήθηκεαπό τις συµπληρωµατικές συµβάσεις αριθ. 1 της 16ης Μαΐου1973 και αριθ. 2 της 9ης Οκτωβρίου 1978
β) Το άρθρο 3 παράγραφος 2 της εν λόγω συµβάσεως όσον
αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
γ) Το σηµείο ΙΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
87. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 3 παράγραφος 2 της σύµβασης της 12ης Φε βρουαρίου
1965.
88. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Το άρθρο 5παράγραφος 2 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 15ης Σεπτεµβρίου 1988.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 96
▼B
89. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 4 και το άρθρο 29 παράγραφος 1 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 21ης Φε βρουαρίου 1985 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
90. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
91. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΑΥΣΤΡΙΑ
α) Το άρθρο 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
7ης Μαρτίου 1974, όπως τροποποιήθηκε από τη συµπληρωµα-τική σύµβαση της 5ης Νοεµβρίου 1980 όσον αφορά πρόσωπα
που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
92. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Άρθρο 5παράγραφος 2 της σύµβασης της 19ης Ιουλίου 1979.
93. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
94. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 4 και το άρθρο 24 παράγραφος 3 της συµβάσεως περί
κοινωνικής ασφαλίσεως της 2ας Ιουλίου 1976 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
95. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
96. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
97. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
α) Το άρθρο 4 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
11ης ∆εκεµβρίου 1985όπως τροποποιήθηκε από τησυµπληρωµατική σύµβαση της 9ης Μαρτίου 1993 όσον αφορά
πρόσωπα που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
β) Το σηµείο ΙΙ του τελικού πρωτοκόλλου της εν λόγω συµβά-
σεως όσον αφορά πρόσωπα διαµένοντα σε τρίτο κράτος.
▼
M2
98. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Άρθρο 5της σύµβασης περί κοινωνικής ασφάλισης της 21ης
Μαρτίου 1996.
▼B
99. ΑΥΣΤΡΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Το άρθρο 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
22ας Ιουλίου 1980, όπως τροποποιήθηκε από τις συµπληρωµα-τικές συµβάσεις αριθ. 1 της 9ης ∆εκεµβρίου 1985και αριθ. 2της 31ης Οκτωβρίου 1992 όσον αφορά πρόσωπα που κατοι-
κούν σε τρίτο κράτος.
β) Το πρωτόκολλο σχετικά µε τις παροχές εις είδος της εν λόγω
συµβάσεως εκτός από το άρθρο 2 παράγραφος 3 όσον αφοράπρόσωπα που δεν µπορούν να ζητήσουν θεραπεία σύµφωνα µε
το κεφάλαιο 1 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού.
100. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Χωρίς αντικείµενο.
101. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Το άρθρο 6 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως της
25ης Οκτωβρίου 1978.
102. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Το άρθρο 2 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου για την ιατρική
περίθαλψη της 15ης Νοεµβρίου 1978.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 97
▼B
103. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ −ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
104. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
105. ΣΟΥΗ∆ΙΑ −ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Το άρθρο 4 παράγραφος 3 της συµβάσεως περί κοινωνικής ασφα-
λίσεως της 29ης Ιουνίου 1987.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 98
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV(B) (11) (13) (15)
[Άρθρο 37 παράγραφος 2, άρθρο 38 παράγραφος 3, άρθρο 45παράγραφος
3, άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο β) και άρθρο 46β παράγραφος 2 του
κανονισµού]
Α. Νοµοθεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 του κανονι-
σµού, σύµφωνα µε τις οποίες το ύψος των παροχών αναπηρίας είναιανεξάρτητο από τη διάρκεια των ασφαλιστικών περιόδων
Α. ΒΕΛΓΙΟ
α) Η νοµοθεσία περί γενικού καθεστώτος αναπηρίας, περί ειδι-
κού καθεστώτος αναπηρίας των εργατών ορυχείων, περί ειδι-κού καθεστώτος ναυτικών εµπορικής ναυτιλίας.
β) Η νοµοθεσία περί ασφαλίσεως τωναυτοαπασχολούµενων κατά
του κινδύνου ανικανότητας προς εργασία.
γ) Η νοµοθεσία περί αναπηρίας στο πλαίσιο του συστήµατος
υπερποντίων κοινωνικών ασφαλίσεων και το καθεστώς αναπη-ρίας των πρώην υπαλλήλων του Βελγικού Κογκό και τηςΡουάντα−Ουρούντι.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Ουδέν.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ουδέν.
▼
M3
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Η νοµοθεσία για την ασφάλιση αναπηρίας του γενικού συστήµα-
τος και των ειδικών συστηµάτων, εκτός των ειδικών συστηµάτωνγια τους δηµοσίους υπαλλήλους, τις ένοπλες δυνάµεις και τιςδιοικητικές υπηρεσίες του δικαστικού τοµέα.
▼
B
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
1. Μισθωτοί
Το σύνολο τωννοµοθεσιών περί ασφαλίσεως αναπηρίας, εκτός
από τη νοµοθεσία σχετικά µε την ασφάλιση αναπηρίας τουσυστήµατος κοινωνικής ασφαλίσεως των εργατών ορυχείων.
2. Μη µισθωτοί
Η νοµοθεσία περί της ασφαλίσεως αναπηρίας των µη
µισθωτών που απασχολούνται στη γεωργία.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Η νοµοθεσία περί του συστήµατος γεωργικής ασφαλίσεως.
▼
M2
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Το τµήµα ΙΙ κεφάλαιο 15του κωδικοποιηµένου νόµου του 1993
περί κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικών υπηρεσιών [ Social
Welfare(Consolidation )Act1993]·
▼B
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Ουδέν.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Ουδέν.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
α) Ο νόµος της 18ης Φε βρουαρίου 1966 περί της ασφαλίσεως
κατά της ανικανότητας προς εργασία, όπως τροποποιήθηκε.
▼M2
β) νόµος της 24ης Απριλίου 1997 για την εργασία των αυτοαπασ-
χολουµένων ( WAZ), όπως αυτός τροποποιήθηκε.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 99
▼B
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Εθνική σύνταξη σε π ρόσωπα µε εκ γενετής αναπηρία ή σε
πρόσωπα που κατέστησαν ανάπηρα σε νεαρή ηλικία (Νόµος περί
εθνικών συντάξεων 547/93).
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
α) Μεγάλη Βρετανία:
Άρθρα 15και 36 του νόµου περί κοινωνικής ασφαλίσεως του
1975(Social Security Act 1975).
Άρθρα 14, 15και 16 του νόµου περί συντάξεων κοινωνικής
ασφαλίσεως του 1975( Social Security Pensions Act 1975).
β) Βόρεια Ιρλανδία:
Άρθρα 15και 36 του νόµου του 1975περί κοινωνικής ασφαλί-
σεως στη Βόρεια Ιρλανδία [ Social Security (Northern Ireland )Act
1975].
Άρθρα 16, 17 και 18 του κανονισµού του 1975περί συντάξεων
κοινωνικής ασφαλίσεως στη Βόρεια Ιρλανδία [ Social Security
Pensions (Northern Ireland )Order1975].
Β. Ειδικά συστήµατα για µη µισθωτούς κατά την έννοια του άρθρου 38
παράγραφος 3 και του άρθρου 45παράγραφος 3 του κανονισµού
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Ουδέν.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Ουδέν.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ασφάλιση γήρατος αγροτών ( Alterssicherung fàr (SIC!für)Land-
wirte).
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Καθεστώς πρόωρης συνταξιοδοτήσεως για τους µη µισθωτούς
εργαζόµενους στη ναυτιλία, οι οποίοι ασκούν τις δραστηριότητεςπου αναφέρονται στο βασιλικό διάταγµα υπ’ αριθ. 2309 της 23ηςΙουλίου 1970.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
Σ. ΤΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν.
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Συστήµατα ασφάλισης συντάξεων ( Assicurazione pensioni ) για:
—γιατρούς ( medici),
—φαρµακοποιούς ( farmacisti ),
—κτηνιάτρους ( veterinari ),
—µαίες (ostetriche ),
—µηχανικούς και αρχιτέκτονες ( ingegneri ed architetti ),
—τοπογράφους ( geometri),
—δικηγόρους και δικολάβους ( avvocati e procuratori ),
—διπλωµατούχους οικονοµικών επιστηµών ( dottori commerciali -
sti),
—εµπειρογνώµονες −λογιστές και εµποριονόµους ( ragionieri e
periti commerciali ),
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 100
▼B
—συµβούλους εργασίας ( consulenti del lavoro ),
—συµβολαιογράφους ( notai),
—εκτελωνιστές ( spedizionieri doganali ).
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Ουδέν.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν.
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ουδέν.
Γ. Περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο β)
του κανονισµού, στις οποίες µπορεί να µην υπολογιστεί η παροχήσύµφωνα µε το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισµού
Α. ΒΕΛΓΙΟ
Ουδέν.
Β. ∆ΑΝΙΑ
Αιτήσεις συντάξεων που καθορίζονται σύµφωνα µε το νόµο για
την κοινωνική σύνταξη, εξαιρέσει των συντάξεων οι οποίες ανα-φέρονται στο παράρτηµα Ι Vµέρος ∆.
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ουδέν.
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Ουδέν.
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Ουδέν.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν.
▼
M2
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Όλες οι παροχές που αφορούν σ υντάξεις λόγω αποχωρήσεως από
την υπηρεσία, συντάξεις γήρατος (βάσει ασφαλιστικών εισ-φορών), συντάξεις χήρας ή χήρου (βάσει ασφαλιστικών εισ-φορών).
▼
B
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Αιτήσεις συντάξεων αναπηρίας, αποχώρησης και επιζώντων των
µισθωτών καθώς και των ακολούθων κατηγοριών µη µισθωτών:γεωργοί, επίµορτοι αγρολήπτες, κτηµατίες αγρότες, βιοτέχνεςκαι πρόσωπα που εξασκούν εµπορικές δραστηριό τητες.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Ουδέν.
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Αιτήσεις συντάξεων γήρατος δυνάµει του νόµου της 31ης Μαΐου
1956 σχετικά µε τη γενικευµένη ασφάλιση γήρατος, όπως τροπο-ποιήθηκε.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 101
▼B
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Όλες οι αιτήσεις συντάξεων αναπηρίας, γήρατος και χηρείας.
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν.
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Όλες οι αιτήσεις συντάξεων γήρατος και επικουρικών συντάξεων
πλην τωνσυντάξεων που αναφέρονται στο Παράρτηµα Ι V, Μέρος
∆.
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Όλες οι αιτήσεις συνταξιοδότησης γήρατος ή χηρείας που καθο-
ρίζονται κατ’ εφαρµογή των διατάξεων του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3του κανονισµού, πλην των περιπτώσεων κατά τις οποίες:
α) Κατά τη διάρκεια οικονοµικού έτους µε ηµεροµηνία έναρξης
την 6η Απριλίου 1975ή µεταγενέστερη:
i) ο ενδιαφερόµενος συµπλήρωσε περιόδους ασφάλισης,
απασχόλησης ή κατοικίας υπό τη νοµοθεσία του ΗνωµένουΒασιλείου και ενός άλλου κράτους µέλους και
ii) ένα (ή περισσότερα) από τα αναφερόµενα στο σηµείο ι)
οικονοµικά έτη δεν λογίζονται ως έτη απόκτησης τηςιδιότητας του δικαιούχου κατά την έννοια της νοµοθεσίαςτου Ηνωµένου Βασιλείου.
β) Οι περίοδοι ασφάλισης που συµπληρώθηκαν υπό την
ισχύουσα στο Ηνωµένο Βασίλειο νοµοθεσία για τις προ της5ης Ιουλίου 1948 περιόδους έχουν ενδεχοµένως ληφθεί υπόψηγια τους σκοπούς του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισµούδι’ εφαρµογής περιόδων ασφάλισης, απασχόλησης ή κατοικίαςυπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους.
∆. Παροχές και συµφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 46(β) παράγρα-
φος 2 του κανονισµού
1.Παροχές που αναφέρονται στο άρθρο 46(β) παράγραφος 2 στοιχείο α)
του κανονισµού, των οποίων το ποσό είναι ανεξάρτητο από τη διάρκειατων περιόδων ασφαλίσεως ή διαµονής που έχουν πραγµατοποιηθεί:
α) Οι παροχές αναπηρίας που π ροβλέπονται από τις νοµοθεσίες
που αναφέρονται στο Μέρος Α του παρόντος Παραρτήµατος.
β) Η πλήρης εθνική σύνταξη γήρατος που χορηγεί η ∆ανία µετά
από δέκα έτη κατοικίας σε π ρόσωπα στα οποία έχει ήδη χορη-
γηθεί σύνταξη, το αργότερο από την 1η Οκτωβρίου 1989.
γ) Τα επιδόµατα λόγω θανάτου και οι συντάξεις επιζώντος που
χορηγεί η Ισπανία βάσει γενικών και ειδικών συνταξιοδοτικώνσυστηµάτων.
δ) Τα επιδόµατα χηρείας στα πλαίσια της ασφάλισης χηρείας του
γαλλικού γενικού συστήµατος κοινωνικής ασφάλισης ή τουσυστήµατος για τους µισθωτούς του γεωργικού τοµέα.
ε) Η σύνταξη ανάπηρου χήρου ή χήρας του γαλλικού γενικού
συστήµατος κοινωνικής ασφάλισης ή του συστήµατος τωνµισθωτών του γεωργικού τοµέα, όταν υπολογίζεται µε βάσησύνταξη αναπηρίας του αποθανόντος συζύγου µετά απόεκκαθάριση κατ’ εφαρµογή του άρθρου 46(1) στοιχείο α)σηµείοi).
▼
M2
στ) Η ολλανδική σύνταξη επιζώντων δυνάµει του νόµου της 21ης
∆εκεµβρίου 1995σχετικά µε τη γενική ασφάλιση επιζώντων.
▼B
ζ) Οι φινλανδικές εθνικές συντάξεις, υπολογιζόµενες βάσει του
Νόµου περί εθνικών συντάξεων της 8ης Ιουνίου 1956 και κατα-βαλλόµενες βάσει των µεταβατικών κανόνων του εθνικούνόµου περί συντάξεων (547/93) ►
M5και τα πρόσθετα ποσά
συντάξεων τέκνων σύµφωνα µε το νόµο περί συντάξεωνεπιζώντων της 17ης Ιανουαρίου 1969 ◄.
η) Η πλήρης σουηδική βασική σύνταξη, καταβαλλόµενη βάσει
της νοµοθεσίας περί βασικών συντάξεων που ίσχυε πριν την 1ηΙανουαρίου 1993, και η πλήρης βασική σύνταξη, καταβαλλό-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 102
▼B
µενη βάσει των µεταβατικών κανόνων της νοµοθεσίας που
ετέθη σε ισχύ από την ηµεροµηνία αυτή.
2.Παροχέςπουαναφέρονταιστοάρθρο46βπαράγραφος2στοιχείοβ)του
κανονισµού,τοποσότωνοποίωνκαθορίζεταισεσυνάρτησηµεπλασµα-τική περίοδο που θεωρείται συµπληρωθείσα µεταξύ της ηµεροµηνίαςεπελεύσεως του κινδύνου και µεταγενέστερης ηµεροµηνίας:
α) Οι δανικές συντάξεις πρόωρης συνταξιοδότησης τωνοποίων το
ύψος καθορίζεται σύµφωνα µε τη νοµοθεσία που ίσχυε πριναπό την 1η Οκτωβρίου 1984.
β) Οι γερµανικές συντάξεις αναπηρίας και επιζώντων για τις
οποίες λαµβάνεται υπόψη µία συµπληρωµατική περίοδοςκαθώς και οι γερµανικές συντάξεις γήρατος για τις οποίεςλαµβάνεται υπόψη µία ήδη πραγµατοποιηθείσα συµπληρωµα-τική περίοδος.
γ) Οι ιταλικές συντάξεις πλήρους ανικανότητας προς εργασία
(«inabilità»).
δ) Οι συντάξεις αναπηρίας και επιζώντων του Λουξεµβούργου.ε) Οι φινλανδικές συντάξεις που βασίζονται στην απασχόληση,
για τις οποίες έχουν ληφθεί υπόψη και µελλοντικές περίοδοιβάσει της εθνικής νοµοθεσίας.
στ) Οι σουηδικές συντάξεις αναπηρίας και επιζώντων για τις
οποίες έχει ληφθεί υπόψη πλασµατική περίοδος ασφάλισης,και οι σουηδικές συντάξεις γήρατος για τις οποίες έχει ληφθείυπόψη ήδη πραγµατοποιηθείσα πλασµατική περίοδος.
3.Συµφωνίες αναφερόµενες στο άρθρο 46β παράγραφος 2 στοιχείο β)
σηµείο ι) του κανονισµού, οι οποίες αποβλέπουν στον να αποφεύγεται ουπολογισµόςτηςιδίαςπλασµατικήςπεριόδουδύοήπερισσότερεςφορές:
▼
M1
▼B
Σκανδιναβική Σύµβαση περί κοινωνικών ασφαλίσεων της 15ης Ιου-
νίου 1992.
▼M5
Σύµβαση περί κοινωνικής ασφαλίσεως, της 28ης Απριλίου 1997,
µεταξύ της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας και τηςΦινλανδίας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 103▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V(15)
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟ ΒΑΘΜΟ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ
(Άρθρο 40 παράγραφος 4 του κανονισµού)
ΒΕΛΓΙΟ
Καθεστώτα εφαρµοζόµενα από τους βελγικούς φορείς για τους οποίους η απόφαση είναι υποχρεωτική σε περίπτωση
συµφωνίας
ΚράτηµέληΚαθεστώτα εφαρµοζόµενα από τους φορείς των κρατών
µελών, οι οποίοι έχουν λάβει την απόφαση που αναγνω- Καθεστώς εργατών ορυχείωνΟργανισµός υπερπο-ρίζει την ύπαρξη αναπηρίαςΓενικό καθεστώς
Γενική αναπηρίαΕπαγγελµατική
αναπηρίαΚαθεστώς ναυτικών ντίων κοινωνικών
ασφαλίσεων
ΓΑΛΛΙΑ 1. Γενικό καθεστώς:
—Οµάδα ΙΙΙ (συνεχής φροντίδα)
—Οµάδα ΙΙ Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Οµάδα Ι
2. Γεωργικό καθεστώς:
—Ολική γενική αναπηρία
—Γενική αναπηρία δύο τρίτων Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Συνεχής φροντίδα
3. Καθεστώς εργατών: ορυχείων
—Μερική γενική αναπηρία
—Συνεχής φροντίδαΣυµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρίαΑσυµφωνία Ασυµφωνία ΣυµφωνίαΣυµφωνία ( SIC!
Ασυµφωνία)Ασυµφωνία
4. Καθεστώς ναυτικών:
—Γενική αναπηρία
—Συνεχής φροντίδαΣυµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
ΙΤΑΛΙΑ 1. Γενικό καθεστώς:
—Αναπηρία εργατών
—Αναπηρία υπαλλήλωνΑσυµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
2. Καθεστώς ναυτικών:
—Ανικανότητα προς ναυσιπλοΐα Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
ΛΟΥΞΕΜ- ΒΟΥΡΓΟ Αναπηρία εργατών
Αναπηρία υπαλλήλων Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 104▼B
ΓΑΛΛΙΑ
Συστήµατα εφαρµοζόµενα από τους γαλλικούς φορείς για τους οποίους ή απόφαση είναι υποχρεωτική σε περίπτωση συµφωνίας
Συστήµατα εφαρµοζόµενα από Γενικό σύστηµα Γεωργικό σύστηµα Σύστηµα εργατών ορυχείων Σύστηµα ναυτικών
Κράτη µέλητους φορείς των κρατών µελών, οι
οποίοι έχουν λάβει απόφαση που
αναγνωρίζει το βαθµό αναπηρίας
Οµάδα Ι Οµάδα ΙΙΟµάδα ΙΙΙ
συνεχής
φροντίδαΑναπηρία
2/3Ολική
αναπηρίαΣυνεχής
φροντίδαΓενική
αναπηρία
2/3Συνεχής
φροντίδαΕπαγγελ-
µατική
αναπηρίαΓενική
αναπηρία
2/3Ολική
επαγ- γελ-
µατική
αναπηρίαΣυνεχής
φροντίδα
ΒΕΛΓΙΟ 1. Γενικό σύστηµα Συµφω-
νίαΑσυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
2. Σύστηµα εργατών ορυ-
χείων:
—Γενική µερική ανα-
πηρίαΣυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
—Επαγγελµατική αναπη-
ρίαΑσυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία(
2)
3. Σύστηµα ναυτικών Συµφω-νία(
1)Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία(
1)Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία(
1)Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
ΙΤΑΛΙΑ 1. Γενικό σύστηµα:
—Αναπηρία εργατών Συµφω-
νίαΑσυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
—Αναπηρία ύπαλλή- λων Συµφω-
νίαΑσυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
2. Σύστηµα ναυτικών
—Ανικανότητα προς ναυ-
σιπλοΐαΑσυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
ΛΟΥΞΕΜ-ΒΟΥΡΓΟ Αναπηρία εργατών Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Συµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
Αναπηρία υπαλλήλων Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία Ασυµφω-νία
(1) Εφόσον η αναγνωρισθείσα από τον βελγικό φορέα αναπηρία είναι γενική.
(2) Μόνον αν ο βελγικός φορέας έχει αναγνωρίσει την ανικανότητα προς εργασία υπεδάφους και επιφάνειας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 105▼B
ΙΤΑΛΙΑ
Συστήµατα εφαρµοζόµενα από τους φορείς τωνΣυστήµατα εφαρµοζόµενα από τους ιταλικούς φορείς, για τους οποίους η
{{HR}}απόφαση είναι υποχρεωτική σε περίπτωση συµφωνίας
Κράτη µέλη κρατών µελών, οι οποίοι έχουν λάβει απόφαση που
αναγνωρίζει το βαθµό αναπηρίαςΓενικό σύστηµα Ναυτικοί
Εργάτες ΥπάλληλοιΑνικανότητα προς ναυ-
σιπλοΐα
ΒΕΛΓΙΟ 1. Γενικό σύστηµα: Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
2. Σύστηµα εργατών ορυχείων:
—Γενική µερική αναπηρία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
3. Σύστηµα ναυτικών Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
ΓΑΛΛΙΑ 1. Γενικό σύστηµα:
—Οµάδα ΙΙΙ (συνεχής φροντίδα)
—Οµάδα ΙΙ Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Οµάδα Ι
2. Γεωργικό σύστηµα:
—Γενική ολική αναπηρία
—Γενική µερική αναπηρία Συµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Συνεχής φροντίδα
3. Σύστηµα εργατών ορυχείων:
—Γενική µερική αναπηρία
—Συνεχής φροντίδαΣυµφωνία Συµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
4. Σύστηµα ναυτικών:
—Γενική µερική αναπηρία
—Συνεχής φροντίδαΑσυµφωνία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 106▼B
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Κράτη µέληΣυστήµατα εφαρµοζόµενα από τους φορείς των κρατών µελών, οι οποίοι
έχουν λάβει απόφαση που αναγνωρίζει το βαθµό αναπηρίαςΣυστήµατα εφαρµοζόµενα από τους φορείς του
Λου- ξεµβούργου για τους οποίους η απόφαση
είναι υπο- χρεωτική σε περίπτωση συµφωνίας
Αναπηρία εργατών Αναπηρία υπαλλήλων
ΒΕΛΓΙΟ 1. Γενικό σύστηµα Συµφωνία Συµφωνία
2. Σύστηµα εργατών ορυχείων:
—Γενική µερική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
3. Σύστηµα ναυτικών Συµφωνία(1) Συµφωνία(1)
ΓΑΛΛΙΑ 1. Γενικό σύστηµα:
—Οµάδα ΙΙΙ (συνεχής φροντίδα)
—Οµάδα ΙΙ Συµφωνία Συµφωνία
—Οµάδα Ι
2. Γεωργικό σύστηµα:
—Γενική ολική αναπηρία
—Γενική αναπηρία 2/3 Συµφωνία Συµφωνία
—Συνεχής φροντίδα
3. Σύστηµα εργατών ορυχείων:
—Γενική αναπηρία 2/3
—Συνεχής φροντίδαΣυµφωνία Συµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
4. Σύστηµα ναυτικών:
—Γενική µερική αναπηρία
—Συνεχής φροντίδαΣυµφωνία Συµφωνία
—Επαγγελµατική αναπηρία Ασυµφωνία Ασυµφωνία
(1) Εφόσον η αναγνωρισθείσα από το βελγικό φορέα αναπηρία είναι γενική.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 107
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI(A)(B) (2) (7) (8) (9) (11) (12) (13) (14) (15)
ΕΙ∆ΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΟΡΙ-
ΣΜΕΝΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
(Άρθρο 89 του κανονισµού)
Α. ΒΕΛΓΙΟ
1. Τα πρόσωπα, των οποίων το δικαίωµα παροχών εις είδος της
ασφαλίσεως ασθένειας απ ορρέει από τις διατάξεις του βελγικού
συστήµατος υποχρεωτικής ασφαλίσεως κατά της ασθένειας καιαναπηρίας, οι οποίες εφαρµόζονται στους ανεξάρτητους επαγγελ-µατίες, απολαύουν των διατάξεων του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 1 τουκανονισµού, συµπεριλαµβανοµένου του άρθρου 35παράγραφος 1,υπό τους ακόλουθους όρους:
α) σε περίπτωση διαµονής στο έδαφος άλλου κράτους µέλους
εκτός από το Βέλγιο, οι ενδιαφερόµενοι δικαιούνται:
i) όσον αφορά την υγειονο µική περίθαλψη σε περίπτωση
νοσηλεύσεως, τις παροχές εις είδος που προβλέπο νται από
τη νοµοθεσία του κράτους διαµονής·
ii) όσον αφορά τις άλλες παροχές εις είδος που π ροβλέπονται
από το βελγικό σύστηµα, την απόδοση των παροχών αυτώναπό τον αρµόδιο βελγικό φορέα στο π οσοστό που προβλέ-
πεται από τη νοµοθεσία του κράτους διαµονής·
β) σε περίπτωση κατοικίας στο έδαφος άλλου κράτους µέλους
εκτός από το Βέλγιο, οι ενδιαφερόµενοι δικαιούνται τωνπαροχών εις είδος που προβλέπο νται από τη νοµοθεσία του
κράτους κατοικίας υπό τον όρο να καταβάλουν, στον αρµόδιοβελγικό φορέα, τη συµπληρωµατική εισφορά που π ροβλέπε-
ται για το λόγο αυτό από τη βελγική ρύθµιση.
2. Για την εφαρµογή των διατάξεων των κεφαλαίων 7 και 8 του
τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού από αρµόδιο βελγικό φορέα, το τέκνοθεωρείται ότι ανατράφηκε στο κράτος µέλος στο έδαφος τουοποίου κατοικεί.
3. Για την εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισµού,
θεωρούνται επίσης ως περίοδοι ασφαλίσεως, που πραγµατοποι-ήθηκαν υπό τη βελγική νοµοθεσία περί του γενικού συστήµατοςαναπηρίας και του συστήµατος των ναυτικών, οι περίοδοι ασφα-λίσεως γήρατος που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη βελγική νοµοθε-σία προ της 1ης Ιανουαρίου 1945.
4. Για την εφαρµογή του άρθρου 40 παράγραφος 3 στοιχείο α)
σηµείο µ), λαµβάνονται υπόψη µόνο οι περίοδοι κατά τις οποίεςο µισθωτός ή µη µισθωτός ήταν ανίκανος προς εργασία κατά τηνέννοια της βελγικής νοµοθεσίας.
5. Οι περίοδοι ασφαλίσεως γήρατος που πραγµατοποιήθηκαν από
µη µισθωτούς, υπό τη βελγική νοµοθεσία προ της ενάρξεωςισχύος της νοµοθεσίας περί ανικανότητας προς εργασία των ανε-ξάρτητων εργαζόµενων, θεωρούνται ως περίοδοι που πραγµατο-ποιήθηκαν υπό την τελευταία αυτή νοµοθεσία για την εφαρµογήτων διατάξεων του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισµού.
6. Προκειµένου να καθοριστεί εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις από
τις οποίες η βελγική νοµοθεσία εξαρτά την κτήση του δικαιώµα-τος παροχών ανεργίας, λαµβάνονται υπόψη µόνον οι ηµέρεςµισθωτής εργασίας· εντούτοις οι εξοµοιούµενες ηµέρες κατά τηνέννοια της εν λόγω νοµοθεσίας λαµβάνονται υπόψη στο µέτροόπου οι ηµέρες οι οποίες προηγούνται αυτών, υπήρξαν ηµέρεςµισθωτής εργασίας.
7. Γιά την εφαρµογή των διατάξεων του άρθρου 72 και του άρθρου
79 παράγραφος 1 στοιχεία α) του κανονισµού, λαµβάνονταιυπόψη οι περίοδοι απασχολήσεως ή/και ασφαλίσεως πουσυµπληρώθηκαν υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, στηνπερίπτωση κατά την οποία, δυνάµει της βελγικής νοµοθεσίας τοδικαίωµα επί των παροχών υπόκειται στην προϋπόθεση τηςεκπληρώσεως, για µια ορισµένη προηγούµενη χρονική περίοδο,των προϋποθέσεων οι οποίες γεννούν δικαίωµα οικογενειακώνεπιδοµάτων στο πλαίσιο του καθεστώτος των µισθωτών εργαζο-µένων.
8. Για την εφαρµογή του άρθρου 14α παράγραφοι 2, 3 και 4, του
άρθρου 14γ στοιχείο α) και του άρθρου 14δ του κανονισµού(ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 διατηρείται, για τον υπολογισµό τωνεσόδωναπό επαγγελµατικές δραστηριότητες του έτους αναφοράς, πουχρησιµεύουν ωςβάση για τον ορισµό τωνοφειλόµενων εισφορών
1971R1408 —EL—01.01.2000 — 001.002 — 108
▼B
δυνάµει του καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης των µη
µισθωτών, εργαζοµένων, η µέση ετήσια αντιστοιχία του έτουςκατά το οποίο εισπράχθηκαν τα έσοδο αυτά.
Ο συντελεστής µετατροπής είναι ο ετήσιος µέσος όρος των
συντελεστών µετατροπής που δηµοσιεύονται στην Επίσηµη Εφη-
µερίδατωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων δυνάµει του άρθρου 107 παρά-
γραφος 5του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 5 74/72.
9. Για τον υπολογισµό του θεωρητικού π οσούµιας σύνταξης αναπη-
ρίας, που αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονι-σµού, ο αρµόδιος οργανισµός του Βελγίου βασίζεται στα εισοδή-µατα από το τελευταίο επάγγελµα που άσκησε ο ενδιαφερόµενος.
10. Κάθε µισθωτός ή µη µισθωτός εργαζόµενος που έχει παύσει να
είναι ασφαλισµένος στο Βέλγιο δυνάµει της βελγικής νοµοθεσίαςστον τοµέα της ασφάλισης ασθενείας −αναπηρίας —η οποία
εξαρτά τη χορήγηση του δικαιώµατος παροχών, µεταξύ άλλων,υπό την προϋπόθεση ότι υφίσταται ασφάλιση κατά τη στιγµή τηςεπέλευσης του κινδύνου —θεωρείται ότι είναι ασφαλισµένος
κατά τη στιγµή της επέλευσης του κινδύνου προς το σκοπό τηςεφαρµογής των διατάξεων του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονι-σµού, εφόσον ε ίναι ασφαλισµένος για τον ίδιο κίνδυνο δυνάµει
της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους.
11. Εάν, κατ’ εφαρµογή του άρθρου 45του κανονισµού, ο ενδιαφερό-
µενος δικαιούται βελγική παροχή αναπηρίας, η παροχή αυτήεκκαθαρίζεται, σύµφωνα µε τους κανόνες που π ροβλέπονται στο
άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισµού:
α) βάσει των διατάξεων του νόµου της 9ης Αυγούστου 1963 περί
θεσπίσεως και οργανώσεως καθεστώτος υποχρεωτικής ασφά-λισης κατά της ασθενείας και την αναπηρίας, εφ όσον ο ε νδια-
φερόµενος, τη στιγµή κατά την οποία κατέστη ανίκανος προςεργασία, ήταν ασφαλισµένος για τον κίνδυνο αυτό δυνάµει τηςνοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους ως µισθωτός εργαζόµενοςκατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) του κανονισµού·
β) βάσει των διατάξεων του βασιλικού διατάγµατος της 20ής
Ιουλίου 1971 περί θεσπίσεως καθεστώτος ασφάλισης κατά τηςανικανότητας προς εργασία υπέρ των ανεξάρτητων εργαζο-µένων, εφόσον ο ε νδιαφερόµενος, τη στιγµή κατά την οποία
κατέστη ανίκανος προς εργασία, ήταν µη µισθωτός κατά τηνέννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) του κανονισµού.
▼
M3
12. Το ζηµιογόνο γεγονός που αναφέρεται στο άρθρο 1 του νόµου της
9ης Μαρτίου 1953, µε τον οποίο γίνονται ορισµένες αναπ ροσαρ-
µογές των στρατιωτικών συντάξεων και παρέχονται δωρεάνιατρική περίθαλψη και συνταγές σε στρατιωτικούς που απέκτη-σαν αναπηρία σε καιρό ειρήνης, συνιστά εργατικό ατύχηµα ήεπαγγελµατική ασθένεια κατά την έννοια του κεφαλαίου 4 τουτίτλου ΙΙΙ του κανονισµού.
▼
B
Β. ∆ΑΝΙΑ
▼M2
▼M1 2. Τα άτοµα τα οποία, δυνάµει των διατάξεων του κεφαλαίου Ι του
τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού, δικαιούνται παροχές σε είδος εφ όσον
διαµένουν ή κατοικούν στη ∆ανία, λαµβάνουν τις παροχές αυτέςυπό τους ίδιους όρους µε αυτούς που π ροβλέπονται στη δανική
νοµοθεσία για τους ασφαλισµένους στη κατηγορία 1, σύµφωνα µετο νόµο περί της δηµόσιας υπηρεσίας περιθάλψεως ( lov om offen -
tlig sygesikring ). Τα άτοµα που εγκαθίστανται στη ∆ανία και γίνο-
νται δεκτά στο δανικό σύστηµα ασφάλισης ασθένειας, µπ ορούν
ωστόσο να επιλέξουν να ασφαλιστούν στην κατηγορία 2 υπό τουςίδιουςόρους µε τους δανούς ασφαλισµένους.
▼
B
3. α) Οι διατάξεις της νοµοθεσίας της ∆ανίας περί κοινωνικών
συντάξεων, οι οποίες ορίζουν ότι το δικαίωµα συντάξεωςεξαρτάται από τον όρο της κατοικίας στη ∆ανία του αιτού-ντος, δεν ισχύουν όσον αφορά τους µισθωτούς τους µη µισθω-τούς ή τους επιζώντες τους που κατοικούν στο έδαφος άλλουκράτους µέλους εκτός της ∆ανίας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 109
▼B
β) Για τον υπολογισµό της συντάξεως, οι περίοδοι µισθωτής ή
µη µισθωτής απασχολήσεως που συµπληρώθηκαν στη ∆ανίααπό µεθοριακό εργαζόµενο ή εποχιακά εργαζόµενο θεωρού-νται ως περίοδοι κατοικίας στη ∆ανία για την επιζούσασύζυγο, εφ όσονκατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων ήταν
δεσµευµένη µε γάµο µε τον µεθοριακό ή εποχιακά εργαζό-µενο και δεν υπήρξε χωρισµός από τραπέζης και κοίτης ήχωρισµός εν τοις πράγµασι λόγω ασυµφωνίας χαρακτήρων,και εφόσον κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων η σύζυγος
κατοικούσε στο έδαφος άλλου κράτους µέλους.
γ) Για τον υπολογισµό της συντάξεως, οι περίοδοι µισθωτής ή
µη µισθωτής απασχολήσεως που συµπληρώθηκαν στη ∆ανίαπριν από την 1η Ιανουαρίου 1984 από µισθωτό ή µη µισθωτό, οοποίος δεν είναι µεθοριακός ή εποχιακά εργαζόµενος, θεω-ρούνται ως περίοδοι κατοικίας στη ∆ανία για την επιζούσασύζυγο, εφ όσονκατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων ήταν
δεσµευµένη µε γάµο µε τον µισθωτό ή µη µισθωτό και δενυπήρξε χωρισµός από τραπέζης και κοίτης ή χωρισµός εν τοιςπράγµασι λόγω ασυµφωνίας χαρακτήρων, και εφ όσονκατά τη
διάρκεια αυτών των περιόδων η σύζυγος κατοικούσε στο έδα-φος άλλου κράτους µέλους.
δ) Περίοδοι που λαµβάνονται υπόψη βάσει των όρων των στοι-
χείων β) και γ) δεν υπολογίζονται εάν συµπίπτουν µε τιςπεριόδους που λήφθηκαν υπόψη για τον υπολογισµό συντά-ξεως που οφείλεται στον ενδιαφερόµενο, σύµφωνα µε νοµοθε-σία περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως άλλου κράτους µέλους, ήσυµπίπτουν µε περιόδους κατά τις οποίες ο ενδιαφερόµενοςλάµβανε σύνταξη βάσει τέτοιας νοµοθεσίας.
Οι περίοδοι αυτές λαµβάνονται όµως υπόψη στην περίπτωση
που το ετήσιο ποσό την εν λόγω συντάξεως είναι µικρότεροαπό το ήµισυ του π οσού της βασ ικής κοινωνικής συντάξεως.
4. Οι διατάξεις του κανονισµού δεν θίγουν τις µεταβατικές διατά-
ξεις των δανικών νόµων της 7ης Ιουνίου 1972 περί του δικαιώµα-τος συντάξεως των δανών υπηκόων, οι οποίοι είχαν κατοικήσειπράγµατι στη ∆ανία κατά τη διάρκεια ορισµένης χρονικής περί-δου, αµέσως πριν από την ηµεροµηνία υπ οβολής της αιτήσεως. Η
σύνταξη χορηγείται ωστ όσο, υπό τους όρους που προβλέπο νται
για τους δανούς υπηκόους, στους υπηκόους άλλων κρατών µελώνοι οποίοι πράγµατι κατοικούσαν στη ∆ανία κατά τη διάρκεια τουέτους αµέσως πριν από την ηµεροµηνία υπ οβολής της αιτήσεως.
5. α) Οι περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων ένας µεθοριακός
εργαζόµενος, που κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλουςεκτός από τη ∆ανία, ασκούσε την επαγγελµατική του δραστη-ριότητα στο έδαφος της ∆ανίας, πρέπει να θεωρούνται ωςπερίοδοι κατοικίας σε σχέση προς τη δανική νοµοθεσία. Τοίδιο ισχύει για τις περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίωνένας µεθοριακός εργαζόµενος έχει αποσπασθεί ή παρέχειυπηρεσία σε άλλο κράτος µέλος εκτός από τη ∆ανία.
β) Οι περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων ένας εποχιακά
εργαζόµενος, που κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλουςεκτός από τη ∆ανία, έχει απασχοληθεί στο έδαφος της∆ανίας, πρέπει να θεωρούνται ως περίοδοι κατοικίας σεσχέση προς τη δανική νοµοθεσία. Το ίδιο ισχύει για τιςπεριόδους κατά τη διάρκεια των οποίων ένας εποχιακά εργα-ζόµενος έχει αποσπασθεί στο έδαφος άλλου κράτους µέλουςεκτός από τη ∆ανία.
6. Προκειµένου να εξακριβωθεί αν πληρούνται οι προϋποθέσεις
γένεσης του δικαιώµατος ηµερησίων παροχών σε περίπτωσηασθένειας ή µητρότητας, που π ροβλέπονται από το νόµο της 20ής
∆εκεµβρίου 1989 περί ηµερησίων παροχών σε περίπτωση ασθέ-νειας ή µητρότητας, εφ όσον ο ε νδιαφερόµενος δεν υπαγόταν στη
δανική νοµοθεσία καθόλη τη διάρκεια των περιόδων αναφοράςπου ορίζονται στον ανωτέρω νόµο:
α) λαµβάνονται υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης ή απασχόλησης
που συµπληρώθηκαν σύµφωνα µε τη νοµοθεσία άλλου κρά-τους µέλους εκτός της ∆ανίας κατά τις προαναφερθείσεςπεριόδους αναφοράς στη διάρκεια των οποίων ο ενδιαφερόµε-νος δεν υπαγόταν στη δανική νοµοθεσία, ως εάν επρόκειτογια περιόδους που είχαν συµπληρωθεί σύµφωνα µε τη δανικήνοµοθεσία
και
β) θεωρείται ότι, για τις περιόδους που λαµβάνονται υπόψη κατ’
αυτόν τον τρόπο, ένας µισθωτός ή µη µισθωτός (εφ όσον, στην
περίπτωση του πρώτου, η αµοιβή του δεν π ροσφέρεται για να
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 110
▼B
χρησιµοποιηθεί ως βάση υπολογισµού των ηµερήσιων
παροχών) ελάµβαναν αµοιβή ή µέσο µισθό, ύψος ίσου µεεκείνο που χρησιµοποιήθηκε ως βάση για τον υπολογισµότων ηµερήσιων παροχών για τις συµπληρωθείσες περιόδουςσύµφωνα µε τη δανική νοµοθεσία κατά τις περιόδους αναφο-ράς.
7. Το άρθρο 46α παράγραφος 3 στοιχείο δ), το άρθρο 46γ παράγρα-
φοι 1 και 3 του κανονισµού και το άρθρο 7 παράγραφος 1 τουκανονισµού εφαρµογής, δεν εφαρµόζονται για όσες συντάξειςεκκαθαρίζονται στο πλαίσιο της νοµοθεσίας της ∆ανίας.
8. Για την εφαρµογή του άρθρου 67 του κανονισµού, οι παροχές
ανεργίας των µη µισθωτών που είναι ασφαλισµένοι στη ∆ανίαυπολογίζονται σύµφωνα µε τη δανική νοµοθεσία.
9. Αν ο δικαιούχος, σύνταξης αποχώρησης —ενδεχοµένως
πρόωρης —την οποία χορηγεί η ∆ανία, δικαιούται επίσης
σύνταξη επιζώντος από άλλο κράτος µέλος, τότε οι συντάξειςαυτές θεωρούνται, για την εφαρµογή της νοµοθεσίας της ∆ανίας,ότι αποτελούν παροχές της ιδίας φύσεως κατά την έννοια τουάρθρου 46α παράγραφος 1 του κανονισµού, υπό την προϋπόθεσηεντούτοις ότι το πρόσωπο του οποίου οι χρο νικές περίοδοι ασφά-
λισης ή κατοικίας λαµβάνονται ως βάση για τον υπολογισµό τηςσύνταξης επιζώντος, έχει πραγµατοποιήσει περιόδους κατοικίαςστη ∆ανία.
▼
M3
10. Κάθε π ρόσωπο που καλύπτεται από ειδικό σύστηµα για τους
δηµοσίους υπαλλήλους, διαµένει στη ∆ανία και
α) στο οποίο δεν εφαρµόζονται οι διατάξεις του τίτλου ΙΙΙ, κεφά-
λαιο 1, τµήµατα 2 έως 7, και
β) το οποίο δεν έχει συνταξιοδοτικά δικαιώµατα στη ∆ανία,µπορεί να κληθεί από τις αρµόδιες αρχές να καταβάλει το κόστος
των παροχών εις είδος που χορηγούνται στη ∆ανία, εφ όσον οι
παροχές εις είδος καλύπτονται από το συγκεκριµένο ειδικόσύστηµα ή/και από συµπληρωµατικό σύστηµα π ροσωπικής ασφά-
λισης. Αυτό ισχύει επίσης για τη σύζυγο του π ροσώπου αυτού και
τα τέκνα του ηλικίας κάτω των 18 ετών.
▼
B
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1. Οι διατάξεις του άρθρου 10 του κανονισµού δεν θίγουν τις διατά-
ξεις δυνάµει των οποίων τα ατυχήµατα (και οι επαγγελµατικέςασθένειες) που συµβαίνουν εκτός της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρα-τίας της Γερµανίας, καθώς και οι περίοδοι που έχουν συµπληρ-ωθεί εκτός αυτής, δεν συνεπάγονται καθόλου ή συνεπάγονταιµόνον υπό ορισµένους όρους την πληρωµή παροχών, εφ όσον οι
ασφαλισµένοι κατοικούν εκτός της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίαςτης Γερµανίας.
2. α) Η κατ’ αποκοπή περίοδος καταλογισµού (παυσξηαλε Ανρεξη-
νυνγσζειτ) καθορίζεται αποκλειστικά βάσει των γερµανικώνπεριόδων ασφάλισης.
β) Για το συνυπολογισµό των γερµανικών περιόδων σύνταξης
όσον αφορά την ασ φάλιση συντάξεων των εργαζόµενων στα
ορυχεία, ισχύει αποκλειστικά η γερµανική νοµοθεσία.
γ) Για το συνυπολογισµό των γερµανικών περιόδων αντικατά-
στασης ( Ersatzzeiten ) ισχύει αποκλειστικά η γερµανική
νοµοθεσία.
▼
M1
3. Αν η εφαρµογή του παρόντος κανονισµού ή µεταγενέστερων
κανονισµών περί κοινωνικής ασφαλίσεως συνεπάγεται εξαιρετι-κές επιβαρύνσεις για ορισµένους φορείς ασφαλίσεως ασθένειας,δύνανται να αποδοθούν οι επιβαρύνσεις αυτές ολικώς ή µερικώς.Ο γερµανικός οργανισµός σύνδεσης για την ασφάλιση ασθένειαςαλλοδαπών ( Krankenversicherung — Ausland )Bonn, αποφασίζει,
από κοινού µε τις άλλες κεντρικές ενώσεις ταµείων ασθένειας,περί της εν λόγω αποδόσεως. Οι αναγκαίοι π όροι για την πραγ-
µατοποίηση της αποδόσεως προέρχονται από φ όρους που επιβάλ-
λονται σε όλους τους φορείς ασφαλίσεως ασθένειας, κατ’ αναλο-γία του µέσου όρου του αρ ιθµού των µελών τους
►
M5 ◄κατά τη διάρκεια του προηγούµενου έτους.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 111
▼B
4. Το άρθρο 7 του βιβλίου VΙ του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων
ισχύει για τους πολίτες των άλλων κρατών µελών καθώς και γιατους απάτριδες και τους π ρόσφυγες που διαµένουν στο έδαφος
των άλλων κρατών µελών, κατά τον ακόλουθο τρόπο. Εφ όσον
πληρούνται οι γενικές προϋποθέσεις, είναι δυνατόν να καταβλ-ηθούν στη γερµανική ασφάλιση συντάξεων προαιρετικές εισφο-ρές:
α) αν ο ενδιαφερόµενος κατοικεί η διαµένει στην επικράτεια της
Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας·
β) αν ο ενδιαφερόµενος κατοικεί η διαµένει στην επικράτεια
άλλου κράτους µέλους και καθ’ οιανδήποτε στιγµή στο παρε-λθόν είχε ασφαλισθεί υποχρεωτικά ή προαιρετικά στη γερµα-νική ασφάλιση συντάξεων·
γ) αν ο ενδιαφερόµενος, υπήκοος άλλου κράτους µέλους, κατοι-
κεί ή διαµένει στην επικράτεια ενός τρίτου κράτους, κατέ-βαλε εισφορές επί 60 τουλάχιστον µήνες στη γερµανικήασφάλιση συντάξεων ή δικαιούται να υπαχθεί στην προαιρε-τική ασφάλιση δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 232 τουβιβλίουVΙ του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων, και δεν είναι
ασφαλισµένος υποχρεωτικά ή προαιρετικά δυνάµει τηςνοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους.
5.......6 .......7 .......8 .......9. Αν οι παροχές εις είδος που έχουν χορηγηθεί από γερµανικούς
φορείς του τόπου κατοικίας σε δικαιούχους συντάξεως ή σε µέλητης οικογένειάς τους, που είναι ασφαλισµένοι σε αρµόδιουςφορείς άλλων κρατών µελών, πρέπει να αποδοθούν µε βάσηµηνιαία κατ’ αποκοπή ποσά, οι παροχές αυτές θεωρούνται, για τηδηµοσιονοµική εξίσωση µεταξύ γερµανικών φορέων για τηνασφάλιση ασθένειας των δικαιούχων συντάξεως, ως παροχές οιοποίες βαρύνουν το γερµανικό σύστηµα ασφαλίσεως ασθένειαςτων δικαιούχων συντάξεως. Τα κατ’ αποκοπή ποσά, που αποδίδο-νται από τους αρµόδιους φορείς των άλλων κρατών µελών στουςγερµανικούς φορείς του τόπου κατοικίας, θεωρούνται ως εισπρά-ξεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τη δηµοσιονοµικήεξίσωση που αναφέρεται ανωτέρω.
10. Όσον αφορά τους µη µισθωτούς, το ευεργέτηµα της ασφαλίσεως
ανεργίας ( Arbeitslosenhilfe ) εξαρτάται από τον όρο οτι ο ενδιαφε-
ρόµενος, πριν δηλώσει την ανεργία του, είχε ασκήσει κατά κυρίααπασχόληση µη µισθωτή δραστηριότητα κατά τη διάρκεια τουλά-χιστον ενός έτους στο έδαφος της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίαςτης Γερµανίας και ότι δεν την εγκατέλειψε µόνο π ροσωρινά.
11. Οι περίοδοι ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό τη νοµοθε-
σία άλλου κράτους µέλους, βάσει ειδικού καθεστώτος ασφαλί-σεως γήρατος κατόχων γεωργικών εκµεταλλεύσεων ή, ελλείψειτέτοιου συστήµατος, υπό την ιδιότητα αυτή, βάσει του γενικούσυστήµατος ασφαλίσεως, λαµβάνονται υπόψη για την πλήρωσητου όρου του απαιτούµενου χρονικού διαστήµατος ασφαλίσεως
για την καταβολή εισφοράς κατά την έννοια του άρθρου 27 τουνόµου περί ασφαλίσεως γήρατος αγροτών ( Gesetz über die Alters -
sicherung der Landwirte — GAL ), υπό τον όρο ότι:
α) η δήλωση που δικαιολογεί την καταβολή θα κατατεθεί εντός
των καθορισµένων προθεσµιών
και
β) προ της υποβολής της δηλώσεως αυτής, ο ενδιαφερόµενος να
είχε καταβάλει τελευταία στο έδαφος της Οµοσπονδιακής∆ηµοκρατίας της Γερµανίας την εισφορά βάσει του καθεστώ-τος ασφαλίσεως γήρατος των αγροτών.
12. Οι περίοδοι υποχρεωτικής ασφάλισης που συµπληρώθηκαν υπό
τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, είτε βάσει ειδικούκαθεστώτος βιοτεχνών, ή, ελλείψει τέτοιου καθεστώτος, βάσειειδικού καθεστώτος µη µισθωτών είτε βάσει του γενικούκαθεστώτος ασφάλισης, λαµβάνονται υπόψη για τη συµπλήρωσητων 18 ετών υποχρεωτικής καταβολής εισφορών που απαιτούνταιγια την εξαίρεση από την υποχρεωτική υπαγωγή στο καθεστώςασφάλισης συντάξεων των µη µισθωτών βιοτεχνών.
13. Για την εφαρµογή της γερµανικής νοµοθεσίας σχετικά µε την
υποχρεωτική εγγραφή των συνταξιούχων στο σύστηµα ασφά-λισης ασθενείας που προβλέπεται στο άρθρο 5παράγραφος 1
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 112
▼B
σηµείο 11 του κοινωνικού κώδικα ( Fünftes Buch Sozialgesetzbuch
— SGB V ) και στο άρθρο 56 του νόµου περί µεταρρύθµισης της
ασφάλισης ασθενείας ( Gesundheitsreformgesetz ), οι περίοδοι ασφά-
λισης ή διαµονής που συµπληρώθηκαν υπό τη νοµοθεσία άλλουκράτους µέλους και κατά τη διάρκεια των οποίων ο ενδιαφερόµε-νος, µπορούσε να διε κδικήσει παροχές σε είδος από την ασφά-
λιση ασθενείας, λαµβάνονται υπόψη, στο βαθµό που είναι απα-ραίτητο, ως περίοδοι ασφάλισης που συµπληρώθηκαν υπό τηγερµανική νοµοθεσία, εφ όσον δεν ε πικαλύπτουν περιόδους ασφά-
λισης που συµπληρώθηκαν υπό την εν λόγω νοµοθεσία.
14. Για τη χορήγηση στους ασφαλισµένους που κατοικούν στο έδα-
φος άλλου κράτους µέλους τωνπαροχών σε χρήµα που π ροβλέπο-
νται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 του τόµου Vτου κοινωνικού
κώδικα ( SGB V), στο άρθρο 200 παράγραφος 2 και στο άρθρο 561
παράγραφος 1 του γερµανικού κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεωνReichsversicherungsordnung — RVO ), οι γερµανικές υπηρεσίες
προσδιορίζουν την καθαρή αµοιβή στην οποία στηρίζεται ο υπο-λογισµός των προαναφερθεισών παροχών, όπως ακριβώς εάν οιασφαλισµένοι αυτοί κατοικούσαν στην Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρα-τία της Γερµανίας.
15. Οι έλληνες εκπαιδευτικοί που έχουν το καθεστώς του δηµοσίου
υπαλλήλου και οι οποίοι, εκ του γεγονότος ότι έχουν διδάξει σεγερµανικά σχολεία, έχουν καταβάλει εισφορές στο γερµανικόσύστηµα υποχρεωτικής ασφάλισης συντάξεων καθώς και στοειδικό ελληνικό σύστηµα για δηµοσίους υπαλλήλους, και οιοποίοι έπαψαν να υπάγονται στην υποχρεωτική γερµανική ασφά-λιση µετά τις 31 ∆εκεµβρίου 1978, δύνανται να ζητήσουν τηνεπιστροφή των υποχρεωτικών εισφορών, σύµφωνα µε το άρθρο210 του βιβλίου VΙ του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων. Οι αιτή-
σεις επιστροφής εισφορών πρέπει να υποβληθούν στη διάρκειατου έτους που ακολουθεί την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος τηςπαρούσας διάταξης. Ο ενδιαφερόµενος µπορεί επίσης να ασκήσειτο δικαίωµά του εντός των έξι ηµερολογιακών µηνών που ακο-λουθούν την ηµεροµηνία κατά την οποία παύει να υπάγεται στηνυποχρεωτική ασφάλιση.
Το άρθρο 210 παράγραφος 6 του βιβλίου VΙ του κώδικα κοινω-
νικών ασφαλίσεων εφαρµόζεται µόνον όσον αφορά τις περιόδους
κατά τη διάρκεια των οποίων έχουν καταβληθεί υποχρεωτικέςεισφορές στο σύστηµα ασφάλισης συντάξεων, επιπλέον των εισ-φορών στο ειδικό ελληνικό σύστηµα για δηµόσιους υπαλλήλουςκαι όσον αφορά τις περιόδους καταλογισµού που ακολουθούν
άµεσα τις περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίων κατεβλήθησαναυτές οι υποχρεωτικές εισφορές.
1 6 .......17. Για τη χορήγηση των παροχών στα άτοµα που έχουν ανάγκη
εντατικής παρακολουθήσεως, σύµφωνα µε τα άρθρα 53 και επό-µενα του τόµου Vτου κοινωνικού κώδικα ( SGB V), στο πλαίσιο
της βοήθειας που χορηγείται υπό µορφή παροχών σε είδος, ηυπηρεσία του τόπου διαµονής λαµβάνει υπόψη τις περιόδουςασφάλισης, απασχόλησης ή διαµονής που έχουν συµπληρωθείδυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους, όπως ακριβώςεάν επρόκειτο για περιόδους που έχουν συµπληρωθεί δυνάµει τηςνοµοθεσίας που εφαρµόζεται στην υπηρεσία αυτή.
18. Ο δικαιούχος σύνταξης δυνάµει της γερµανικής νοµοθεσίας
καθώς και σύνταξης δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους θεωρείται, για την εφαρµογή του άρθρου 27 του κανονι-σµού, ότι έχει δικαίωµα στις παροχές σε είδος της ασφάλισηςασθένειας −µητρότητας, εφ όσον,δυνάµει του άρθρου 8 παράγρα-
φος 1 σηµείο 4 του βιβλίου Vτου κοινωνικού κώδικα ( SGB B),
απαλλάσσεται της υποχρέωσης ασφάλισής του στο σύστηµαασφάλισης ασθενείας ( Krankenversicherung ).
19. Η περίοδος ασφάλισης για ανατροφή παιδιών σύµφωνα µε τη
γερµανική νοµοθεσία ισχύει ακόµη και για την περίοδο κατά τηνοποία ο υπόψη µισθωτός εργαζόµενος ανέτρεφε το παιδί του σεάλλο κράτος µέλος. ( SIC!)
20. Στην περίπτωση κατά την οποία εφαρµόζονται οι διατάξεις της
γερµανικής νοµοθεσίας περί συντάξεων που ίσχυαν έως τις 31∆εκεµβρίου 1991, οι διατάξεις του παραρτήµατος VΙ εφαρµόζο-
νται επίσης υπό τη µορφή που ίσχυε µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου1991.
▼
M3
21. α) Τα τµήµατα 2 έως 7 του κεφαλαίου 1, του τίτλου ΙΙΙ, στο µέτρο
που αφορούν παροχές εις είδος, δεν εφαρµόζο νται σε
πρόσωπα τα οποία δικαιούνται παροχές εις είδος βάσει
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 113
▼M3
συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους ή π ρόσωπα εξο-
µοιούµενα προς αυτούς και τα οποία δεν είναι ασφαλισµένασύµφωνα µε το κατά το νόµο π ροβλεπόµενο σύσ τηµα υγειονο-
µικής ασφάλισης.
β) Όταν, ωστ όσο, πρόσωπο καλυπτόµενο από σύστηµα για δηµο-
σίους υπάλλήλους διαµένει σε κράτος µέλος βάσει τηςνοµοθεσίας του οποίου:
—το δικαίωµα παροχών εις είδος δεν υπόκειται σε προϋ-
ποθέσεις ασφάλισης ή απασχόλησης, και
—δεν καταβάλλεται σύνταξη,
ο φορέας υγειονοµικής ασφάλισης στον οποίο υπάγεται το
πρόσωπο αυτό του συνιστά να ενηµερώσει τις αρµόδιες αρχές
του κράτους µέλους διαµονής ότι δεν επιθυµεί να κάνει χρήσητων δικαιωµάτων παροχών εις είδος που χορηγούνται, βάσειτης εθνικής νοµοθεσίας, στο κράτος µέλος διαµονής του.Αυτό µπορεί να γίνεται, ενδεχοµένως, µε επίκληση του άρθ-ρου 17α του κανονισµού.
22. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του σηµείου 21, όσον αφορά
τις παροχές εις είδος, οι διατάξεις του άρθρου 27 του κανονισµούθεωρείται ότι εφαρµόζονται σε κάθε π ρόσωπο το οποίο δικαιού-
ται σύνταξη τόσο βάσει του “ Beamtenversorgungsrecht " όσο και
βάσει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους.
23. Το κεφάλαιο 4 δεν εφαρµόζεται σε π ρόσωπα που δικαιούνται
παροχές εις είδος από ασφαλιστική κάλυψη ατυχήµατος για τουςδηµοσίους υπαλλήλους και τα εξοµοιούµενα προς αυτούςπρόσωπα.
▼
B
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
▼M11. Η προϋπόθεση είτε άσκησης µισθωτής ή µη µισθωτής δραστη-
ριότητας, είτε προγενέστερης υποχρεωτικής ασφάλισης κατά τουίδιου κινδύνου στο πλαίσιο συστήµατος που έχει συσταθεί προςόφελος των µισθωτών ή µη του ίδιου κράτους µέλους, που π ροβλέ-
πεται στο άρθρο 1 στοιχείο α) σηµείο iv) του κανονισµού, δεν
απαιτείται για τα π ρόσωπα τα οποία, σ ύµφωνα µε τις διατάξεις του
βασιλικού διατάγµατος αριθ. 317/1985, της 6ης Φε βρουαρίου 1985,
υπάγονται εκουσίως στο γενικό σύστηµα κοινωνικής ασφάλισηςυπό την ιδιότητά τους ωςδηµοσίων υπαλλήλωνή υπαλλήλωνστηνυπηρεσία διεθνούς διακυβερνητικού οργανισµού.
2. Τα πλεονεκτήµατα που περιλαµβάνει το βασιλικό διάταγµα αριθ.
2805/79, της 7ης ∆εκεµβρίου 1979, όσον αφορά την εθελο ντική
υπαγωγή στο γενικό σύστηµα κοινωνικής ασφάλισης, επεκτείνο-νται, κατ’ εφαρµογή της αρχής της ίσης µεταχείρισης, σε υπη-κόους άλλων κρατών µελών, καθώς και σε π ρόσφυγες και απάτρι-
δες που κατοικούν στο κοινοτικό έδαφος και έπαψαν να είναιασφαλισµένοι δυνάµει υποχρεωτικής ασφαλίσεως στο ισπανικόσύστηµα κοινωνικής ασφάλισης λόγω της ανάληψης καθηκόντωνσε διεθνή οργανισµό.
▼
M3
3. α) Σε όλα τα ισπανικά συστήµατα κοινωνικής ασφάλισης, εκτός
από το σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλους, τις ένοπλεςδυνάµεις και τις διοικητικές υπηρεσίες του δικαστικού τοµέα,κάθε µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος έχει παύσει να είναιασφαλισµένος δυνάµει της ισπανικής νοµοθεσίας, θεωρείταιότι εξακολουθεί να είναι ασφαλισµένος κατά τη στιγµή τηςεπελεύσεως του κινδύνου, προκειµένου να εφαρµοστούν οι δια-τάξεις του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού, εφ όσον
είναι ασφαλισµένος, δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους κατά τη στιγµή επελεύσεως του κινδύνου ή, αν αυτό δενσυµβαίνει, σε περίπτωση που οφείλεται παροχή δυνάµει τηςνοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους για τον ίδιο κίνδυνο. Εντού-τοις, η τελευταία αυτή προϋπόθεση θεωρείται ότι πληρούταιστην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 48 παράγραφος 1.
β) Για την εφαρµογή των διατάξεων του κεφαλαίου 3 του τίτλου
ΙΙΙ του κανονισµού, τα έτη που υπολείπονται προκειµένου οεργαζόµενος να συµπληρώσει την συντάξιµη ηλικία ή την ηλι-κία υποχρεωτικής συνταξιοδότησης που ορίζεται στο σηµείο 4του άρθρου 31 του ενοποιηµένου κειµένου του νόµου για τιςσυντάξεις δηµοσίου, θα υπολογίζονται ως παρασχεθείσα υπη-ρεσία µόνον εφόσον, κατά τη στιγµή της επέλευσης του κινδύ-
νου βάσει του οποίου οφείλονται συντάξεις αναπηρίας ήεπιζώντων,ο δικαιούχος καλύπτεται από το ειδικό σύστηµα της
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 114
▼M3
Ισπανίας για τους δηµοσίους υπαλλήλους ή ασκεί εξοµοιού-
µενη δραστηριότητα.
▼B
4. α) Κατ’ εφαρµογήν του άρθρου 47 του κανονισµού, το θεωρητικό
ποσό της ισπανικής παροχής υπολογίζεται επί των πραγµα-τικών βάσεων εισφοράς του ασφαλισµένου, κατά τα έτη πριναπό την καταβολή της τελευταίας εισφοράς υπέρ της ισπανικήςκοινωνικής ασφάλισης.
▼
M2
β) το ποσό της αποκτηθείσας σύνταξης θα αυξηθεί κατά το ποσό
των προσαυξήσεων και των αναπ ροσαρµογών που υπολο γίζο-
νται για κάθε µεταγενέστερο έτος, για τις συντάξεις της ιδίαςφύσεως.
▼
M3
5. Οι περίοδοι που συµπληρώνονται σε άλλα κράτη µέλη και οι
οποίες πρέπει να υπολογίζονται στο ειδικό σύστηµα για τουςδηµοσίους υπαλλήλους, τις ένοπλες δυνάµεις και τις διοικητικέςυπηρεσίες του δικαστικού τοµέα εξοµοιούνται, για τους σκοπούςτου άρθρου 47 του κανονισµού, µε τις περιόδους που πλησιάζουνπερισσότερο στο χρο νικό διάστηµα που έχει καλύψει ο εργαζόµε-
νος ως δηµόσιος υπάλληλος στην Ισπανία.
6. Στο ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλους, τις ένοπλες
δυνάµεις και τις διοικητικές υπηρεσίες του δικαστικού τοµέα, ηέκφραση “ acto de servicio " (πράξη εν τη τελέσει υπηρεσίας) αναφέ-
ρεται σε εργατικά ατυχήµατα και επαγγελµατικές ασθένειες κατάτην έννοια και για τους σκοπούς της εφαρµογής τωνδιατάξεων τουκεφαλαίου 4 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού.
7. α) Στο µέτρο που αφορούν παροχές εις είδος, τα τµήµατα 2 έως 7
του κεφαλαίου 1, τίτλος ΙΙΙ, δεν εφαρµόζονται σε δικαιούχουςτου ειδικού συστήµατος για τους δηµοσίους υπαλλήλους, τιςένοπλες δυνάµεις και τις διοικητικές υπηρεσίες του δικαστικούτοµέα, οι οποίοι καλύπτονται από το σύστηµα της Ισπανίας“Mutualismo Administrativo ".
β) Όταν, ωστ όσο, πρόσωπο καλυπτόµενο από ένα από τα συστή-
µατα αυτά διαµένει σε κράτος µέλος βάσει της νοµοθεσίας τουοποίου:
—το δικαίωµα παροχών εις είδος δεν υπόκειται σε προϋποθέ-
σεις ασφάλισης ή απασχόλησης, και
—δεν καταβάλλεται σύνταξη,
ο φορέας υγειονοµικής ασφάλισης στον οποίον υπάγεται το
πρόσωπο αυτό του συνιστά να ενηµερώσει τις αρµόδιες αρχές
του κράτους µέλους διαµονής ότι δεν επιθυµεί να κάνει χρήσητων δικαιωµάτων παροχών εις είδος που χορηγούνται, βάσειτης εθνικής νοµοθεσίας, στο κράτος µέλος διαµονής του. Αυτόµπορεί να γίνεται ενδεχοµένως µε επίκληση του άρθρου 17ατου κανονισµού.
8. Παρά τις διατάξεις του σηµείου 7, όσον αφορά τις παροχές εις
είδος, οι διατάξεις του άρθρου 27 του κανονισµού θεωρείται ότιεφαρµόζονται σε κάθε π ρόσωπο το οποίο δικαιούται σύνταξη,
τόσο βάσει των ειδικών συστηµάτων για τους δηµοσίους υπαλλή-λους, τις ένοπλες δυνάµεις και τις διοικητικές υπηρεσίες του δικα-στικού τοµέα, όσο και βάσει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους.
▼
M4
9. Το ισπανικό ειδικό σύστηµα για σπουδαστές ( Seguro Escolar )δ ε ν
βασίζεται, για την αναγνώριση δικαιωµάτων, στη συµπλήρωσηπεριόδων ασφάλισης, απασχόλησης και διαµονής, όπως ορίζονταιστο άρθρο 1 στοιχεία ιη), ιθ) και ιθ α) του κανονισµού. Συνεπώς,τα ισπανικά ιδρύµατα δεν µπ ορούν να χορηγούν σχε τικά πιστο-
ποιητικά για τους σκοπούς της άθροισης των περιόδων.
Ωστόσο το ισπανικό ειδικό σύστηµα για σπουδαστές θα εφαρµόζε-
ται στους σπουδαστές που είναι υπήκοοι άλλων κρατών µελών καιφοιτούν στην Ισπανία υπό τους ιδίους όρους όπως και για τους
σπουδαστές ισπανικής υπηκοότητας·
▼
B
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
1. α) Το επίδοµα προς υπερήλικες µισθωτούς καθώς και το επίδοµα
προς υπερήλικες µη µισθωτούς και το αγροτικό επίδοµα γήρα-τος χορηγούνται, υπό τους όρους που προβλέπει η γαλλική
νοµοθεσία για τους γάλλους εργαζόµενους, προς όλους τους
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 115
▼B
εργαζόµενους, µισθωτούς ή µη µισθωτούς, οι οποίοι είναι υπή-
κοοι των υπολοίπων κρατών µελών και κατοικούν, κατά τοχρόνο υποβολής της αιτήσεώς τους, στο γαλλικό έδαφος.
β) Το ίδιο ισχύει για τους π ρόσφυγες και τους απάτριδες.
γ) Οι διατάξεις του κανονισµού δεν θίγουν τις διατάξεις της γαλ-
λικής νοµοθεσίας, δυνάµει των οποίων λαµβάνονται υπόψηαποκλειστικά οι περίοδοι µισθωτής ή εξοµοιούµενης προςαυτήν δραστηριότητας ή, κατά περίπτωση, οι περίοδοι µηµισθωτής δραστηριότητας που συµπληρώθηκαν στα εδάφη τωνευρωπαϊκών διαµερισµάτων και των υπερποντίων διαµερι-σµάτων (Γουαδελούπης, Γουιάνας, Μαρτινίκας και Ρεϋνιόν)της Γαλλικής ∆ηµοκρατίας, για να αποκτήσουν οι υπερήλικεςκαθώς και οι υπερήλικες µη µισθωτοί δικαίωµα επιδόµατος.
2. Το ειδικό επίδοµα και η σωρεύσιµη αποζηµίωση, που π ροβλέπο-
νται από την ειδική νοµοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως για ταορυχεία, καταβάλλονται µόνο στους εργαζόµενους που απασχο-λούνται στα ορυχεία της Γαλλίας.
3. Ο υπ’ αριθ. 65-555 και υπό ηµεροµηνία 10 Ιουλίου 1965 νόµος, ο
οποίος παρέχει στους Γάλλους, που ασκούν ή άσκησαν στο εξωτε-ρικό επαγγελµατική δραστηριότητα, το δικαίωµα π ροσχωρήσεως
στο σύστηµα προαιρετικής ασφαλίσεως γήρατος, εφαρµόζεται επίτων υπηκόων των υπολοίπων κρατών µελών υπό τους ακόλουθουςόρους:
—η επαγγελµατική δραστηριότητα, που παρέχει τη δυνατότητα
προαιρετικής ασφαλίσεως κατά το γαλλικό σύστηµα, δεν πρέ-πει να ασκείται ή να έχει ασκηθεί ούτε στο γαλλικό έδαφοςούτε στο έδαφος του κράτους µέλους του οποίου είναι υπήκοοςο µισθωτός ή ο µη µισθωτός·
—ο µισθωτός ή ο µη µισθωτός οφείλει, κατά την υπ οβολή της
αιτήσεως π ροσχωρήσεως στα δικαιώµατα του εν λόγω νόµου,
να αποδείξει είτε ότι έχει κατοικήσει στη Γαλλία επί δέκατουλάχιστον έτη, συνεχόµενα ή µη, είτε ότι έχει υπαχθεί κατάτην ίδια διάρκεια στη γαλλική νοµοθεσία, υπό µορφή υποχ-ρεωτικής ασφαλίσεως ή προαιρετικής συνεχίσεως ασφαλί-σεως.
4. Το πρόσωπο που υπόκε ιται στη γαλλική νοµοθεσία κατ’ εφαρµογή
του άρθρου 14 παράγραφος 1 ή του άρθρου 14α παράγραφος 1 τουκανονισµού, δικαιούται για τα µέλη της οικογενείας του που τοσυνοδεύουν στο έδαφος του κράτους µέλους στο οποίο πραγµατο-ποιεί µια εργασία, να λάβει τις ακόλουθες οικογενειακές παροχές:
α) το επίδοµα για µικρά παιδιά που καταβάλλεται έως ότου το
παιδί γίνει τριών µηνών·
β) τις οικογενειακές παροχές που καταβάλλονται κατ’ εφαρµογή
του άρθρου 73 του κανονισµού.
5. Για τον υπολογισµό του θεωρητικού π οσού που αναφέρεται στο
άρθρο 46 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισµού, στα συστή-µατα στα οποία οι συντάξεις γήρατος υπολογίζονται µε βάση τιςµονάδες συντάξεως, ο αρµόδιος φορέας λαµβάνει υπόψη, για κάθεέτος ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκε υπό τη νοµοθεσία άλλουκράτους µέλους, αριθµό µονάδων συντάξεως ίσον προς το πηλίκοτου αριθµού των µονάδων συντάξεως που αποκτήθηκαν βάσει τηςνοµοθεσίας που εφαρµόζεται από αυτό δια του αριθµού των ετώνπου αντιστοιχούν στις µονάδες αυτές.
6. α) Μεθοριακοί εργαζόµενοι που ασκούν µισθωτή δραστηριότητα
στο έδαφος άλλου κράτους µέλους εκτός της Γαλλίας καικατοικούν στα γαλλικά διαµερίσµατα Haut−Rhin Bas−Rhin και
Moselleδικαιούνται, στο έδαφος των διαµερισµάτων αυτών, των
παροχών σε είδος που προβλέπο νται από το τοπικό καθεστώς
Αλσατίας −Λωρραίνης που θεσπίσθηκε από τα διατάγµατα αριθ.
46-1428 της 12ης Ιουνίου 1946 και αριθ. 67-814 της 25ηςΣεπτεµβρίου 1967, κατ’ εφαρµογή του άρθρου 19 του κανονι-σµού.
β) Οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται αναλογικά για τους δικαιού-
χους του άρθρου 25παράγραφοι 2 και 3 και των άρθρων 28 και29 του κανονισµού.
▼
M2
7. Παρά τα άρθρα 73 και 74 του κανονισµού, τα επιδόµατα στέγης, το
επίδοµα για την κατ’ οίκον φύλαξη παιδιού, το οικογενειακό επί-δοµα για την απασχόληση εγκεκριµένου παιδοκόµου και το γονικόεπίδοµα εκπαίδευσης χορηγούνται µόνο στους ενδιαφερόµενους
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 116
▼M2
και στα µέλη της οικογένειάς τους που κατοικούν στο γαλλικό
έδαφος.
▼B
8. Κάθε µισθωτός ο οποίος έχει παύσει να υπόκειται στη γαλλική
νοµοθεσία σχετικά µε την ασφάλιση χηρείας του γαλλικού γενι-κού συστήµατος κοινωνικής ασφάλισης ή του συστήµατος για τουςµισθωτούς του γεωργικού τοµέα, θεωρείται ότι έχει την ιδιότητατου ασφαλισµένου δυνάµει της νοµοθεσίας αυτής κατά τη στιγµήτης επελεύσεως του κινδύνου, προκειµένου να εφαρµοστούν οιδιατάξεις του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισµού, εφ όσον είναι
ασφαλισµένος υπό την ιδιότητα του µισθωτού δυνάµει της νοµοθε-σίας άλλου κράτους µέλους κατά τη στιγµή της επελεύσεως τουκινδύνου ή, διαφορετικά, στην περίπτωση που οφείλεται παροχήεπιζώντος δυνάµει της νοµοθεσίας για τους µισθωτούς άλλου κρά-τους µέλους. Εντούτοις, η προϋπόθεση αυτή θεωρείται ότι πληρού-ται στην περίπωση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 48 παράγραφος1.
Σ. ΤΕΛΛΑ∆Α
1 .......
2. Ο νόµος αριθ. 1469/84 περί προαιρετικής υπαγωγής στο σύστηµα
ασφαλίσεως για σύνταξη των ελλήνων υπηκόων και των ξένωνυπηκόων ελληνικής καταγωγής εφαρµόζεται, σύµφωνα µε το δεύ-τερο εδάφιο, στους υπηκόους άλλων κρατών µελών, στους απάτρι-δες και στους πρόσφυγες που κατοικούν στο έδαφος κράτουςµέλους.
Με την επιφύλαξη ότι πληρούνται οι άλλοι όροι του εν λόγω
νόµου, είναι δυνάτον να καταβάλλονται εισφορές:
α) στην περίπτωση που ο ενδιαφερόµενος διαµένει ή κατοικεί στο
έδαφος κράτους µέλους και έχει υπαχθεί κατά το παρελθόνυποχρεωτικά στο ελληνικό σύστηµα ασφαλίσως για σύνταξη
ή
β) στις περιπτώσεις που, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας ή
διαµονής, ο ενδιαφερόµενος είτε έχει στο παρελθόν κατοική-σει στην Ελλάδα για δέκα, συνεχή ή µή, έτη, είτε έχει υπαχθείυποχρεωτικά ή προαιρετικά στο ελληνικό σύστηµα για περίοδοχιλίων πεντακοσίων ηµερών.
3. Αντίθετα µε τα π ροβλεπόµενα από τη σχε τική νοµοθεσία που
εφαρµόζει ο Οργανισµός Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), οιπερίοδοι σύνταξης που οφείλονται λόγω εργατικού ατυχήµατος ήεπαγγελµατικής ασθένειας σύµφωνα µε τη νοµοθεσία κράτουςµέλους το οποίο προβλέπει ε ιδικό πλαίσιο για τους κινδύνους
αυτούς, και οι οποίες συµπίπτουν µε περιόδους απασχόλησης στογεωργικό τοµέα στην Ελλάδα, θεωρούνται ως περίοδοι ασφάλισηςσύµφωνα µε τη νοµοθεσία που εφαρµόζει ο ΟΓΑ κατά την έννοιατου άρθρου 1 στοιχείου ιη) του κανονισµού.
4. Στο πλαίσιο της ελληνικής νοµοθεσίας, η εφαρµογή του άρθρου
49 παράγραφος 2 του κανονισµού εξαρτάται από την προϋπόθεσηότι ο νέος υπολογισµός που αναφέρεται στο ως άνω άρθρο δεναποβαίνει εις βάρος του ενδιαφεροµένου.
5. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες από τις καταστατικές διατάξεις
των ελληνικών επικουρικών ταµείων συντάξεων π ροβλέπεται η
δυνατότητα αναγνώρισης περιόδων υποχρεωτικής ασφάλισηςγήρατος, που έχουν πραγµατοποιηθεί σε ελληνικούς φορείςκύριας ασφάλισης, οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται και προκειµέ-νου περί περιόδων υποχρεωτικής ασφάλισης κλάδου συντάξεωνπου έχουν πραγµατοποιηθεί υπό την νοµοθεσία κάθε άλλου κρά-τους µέλους που εµπίπτει στο υλικό πεδίο εφαρµογής του κανονι-σµού.
6. Ο εργαζόµενος, που έχει υπαχθεί στην υποχρεωτική ασφάλιση
άλλου κράτους µέλους κλάδου συντάξεων µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου1992 και υπάγεται στην υποχρεωτική ελληνική κοινωνική ασφά-λιση (καθεστώς κύριας ασφάλισης) για πρώτη φορά µετά την 1ηΙανουαρίου 1993, θεωρείται «παλαιός ασφαλισµένος» κατά τηνέννοια των διατάξεων του νόµου 2084/92.
▼
M1
7. Οι εν ενεργεία ή οι συνταξιούχοι δηµόσιοι υπάλληλοι, το προς
αυτούς εξοµοιούµενο π ροσωπικό, καθώς και τα µέλη της οικογέ-
νειάς τους, που καλύπτονται από ειδικό σύστηµα υγειονοµικήςπερίθαλψης, µπ ορούν να τύχουν παροχών σε είδος σε περίπτωση
ασθένειας ή µητρότητας, αν προκύψει άµεση ανάγκη κατά τηδιάρκεια διαµονής τους στο έδαφος άλλου κράτους µέλους ή, εφό-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 117
▼M1
σον µεταβαίνουν εκεί για να ακολουθήσουν την ενδεδειγµένη για
την κατάσταση της υγείας τους θεραπεία, ύστερα από προέγκρισητου αρµόδιου ελληνικού φορέα, όπως ορίζεται στο άρθρο 22 παρά-γραφος 1 στοιχεία α) και γ), και παράγραφος 3, και στο άρθρο 31στοιχείο α) του παρόντος κανονισµού, υπό τις ίδιες προϋποθέσειςπου ισχύουν για τους µισθωτούς και τους µη µισθωτούς που καλύ-πτονται από το ελληνικό σύστηµα κοινωνικής ασφάλισης (νόµιµασυστήµατα).
8. Το άρθρο 22β εφαρµόζεται κατ’ αναλογία σε όλους τους δηµόσιους
υπαλλήλους, το προς αυτούς εξοµοιούµενο π ροσωπικό και τα µέλη
των οικογενειών τους που καλύπτονται από ειδικό ελληνικόσύστηµα υγειονοµικής περίθαλψης.
▼
M3
7. (SIC! 9.) Όσον αφορά στους δηµοσίους υπαλλήλους και τους προς
αυτούς εξοµοιουµένους, οι οποίοι έχουν π ροσληφθεί µέχρι και την
31 ∆εκεµβρίου 1982, οι διατάξεις των κεφαλαίων 2 και 3 τουτίτλου ΙΙΙ του κανονισµού εφαρµόζονται ανάλογα, εάν οι ενδιαφε-ρόµενοι έχουν πραγµατοποιήσει περιόδους ασφάλισης σε άλλοκράτος µέλος, στα πλαίσια είτε ειδικού συστήµατος συνταξιο-δότησης για τους δηµοσίους υπαλλήλους ή τους εξοµοιουµένουςπρος αυτούς είτε γενικού συστήµατος, υπό την προϋπόθεση ότι οιενδιαφερόµενοι έχουν απασχοληθεί ως δηµόσιοι υπάλληλοι ή ωςεξοµοιούµενοι προς αυτούς, σύµφωνα µε τις διατάξεις της ελλη-νικής νοµοθεσίας.
8. (SIC! 10.) Η εφαρµογή των διατάξεων των άρθρων 43α παράγραφος
2 και 51α παράγραφος 2, όταν δεν έχουν αποκτηθεί συνταξιοδο-τικά δικαιώµατα στο πλαίσιο ειδικού συστήµατος για τους δηµο-σίους υπαλλήλους ή τους εξοµοιουµένους προς αυτούς, δεν θίγειτην εφαρµογή της ελληνικής νοµοθεσίας (∆ιαρκής Κώδικας Πολι-τικών και Στρατιωτικών Συντάξεων) περί µεταφοράς περιόδωνασφάλισης από το ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλήλουςστο γενικό σύστηµα ασφαλίσεως µισθωτών µέσω της καταβολήςτης απαιτουµένης εισφοράς.
▼
B
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
1. Σε περίπτωση κατοικίας ή διαµονής στην Ιρλανδία οι µισθωτοί ή
µη µισθωτοί, οι άνεργοι, οι αιτούντες και οι δικαιούχοι συντά-ξεως, καθώς και τα µέλη της οικογένειάς τους, που αναφέρονταιστο άρθρο 19 παράγραφος 1, στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 3,στο άρθρο 25παράγραφοι 1 και 3, στο άρθρο 26 παράγραφος 1και στα άρθρα 28α, 29 και 31 του κανονισµού, απολαύουν δωρεάντου συνόλου της ιατρικής περιθάλψεως που π ροβλέπεται από την
ιρλανδική νοµοθεσία, εφ όσον οι δαπάνες για τις παροχές αυτές
βαρύνουν φορέα άλλου κράτους µέλους εκτός της Ιρλανδίας.
2. Τα µέλη της οικογένειας µισθωτού ή µη µισθωτού, για τον οποίον
ισχύει η νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους εκτός της Ιρλανδίαςκαι ο οποίος πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τηνοµοθεσία αυτή, για να έχει δικαίωµα παροχών, αφού ληφθείυπόψη ενδεχοµένως το άρθρο 18 το κανονισµού, απολαύουνδωρεάν του συνόλου της ιατρικής περιθάλψεως που π ροβλέπεται
από την ιρλανδική νοµοθεσία, εφ όσονκατοικούν στην Ιρλανδία.
Οι δαπάνες για τις καταβληθείσες παροχές βαρύνουν το φορέα
στον οποίου είναι ασφαλισµένος ο µισθωτός ή µη µισθωτός.
Αν όµως ο σύζυγος του µισθωτού ή µη µισθωτού ή το π ρόσωπο το
οποίο έχει τη µέριµνα των τέκνων ασκεί επαγγελµατική δραστη-ριότητα στην Ιρλανδία, οι παροχές που χορηγούνται προς ταµέλη της οικογένειας βαρύνουν τον ιρλανδικό φορέα, κατά τοµέτρο που το δικαίωµαεπί τωνανωτέρω παροχών γεννάται µόνονκατ’ εφαρµογή της ιρλανδικής νοµοθεσίας.
3. Αν µισθωτός που υπόκειται στην ιρλανδική νοµοθεσία υποστεί
ατύχηµα, αφού έχει εγκαταλείψει το έδαφος ενός κράτουςµέλους, για να µεταβεί κατά τη διάρκεια της απασχολήσεώς τουστο έδαφος άλλου κράτους µέλους, αλλά πριν φθάσει στον π ροο-
ρισµό του, το δικαίωµά του επί των παροχών σε σχέση µε τοατύχηµα θεµελιώνεται:
α) σαν να είχε συµβεί το ατύχηµα στο ιρλανδικό έδαφος
και
β) χωρίς να ληφθεί υπόψη η απουσία του από το ιρλανδικό έδα-
φος προκειµένου να καθορισθεί, αν λόγω της απασχολήσεώςτου, ήταν ασφαλισµένος υπό την εν λόγω νοµοθεσία.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 118
▼B
4 .......
▼M2
5. Για τον υπολογισµό του µισθού προκειµένου να χορηγηθεί
παροχή ασθένειας ή ανεργίας, η οποία π ροβλέπεται από την
ιρλανδική νοµοθεσία, υπολογίζεται για το µισθωτό, κατά παρέκ-κλιση του άρθρου 23 παράγραφος 1 και του άρθρου 68 παράγρα-φος 1 του κανονισµού, για κάθε εβδοµάδα απασχόλησης πουσυµπλήρωσε υπό την ιδιότητα του µισθωτού σύµφωνα µε τηνοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, κατά τη διάρκεια της περιόδουαναφοράς, ποσό ίσο µε το µέσο εβδοµαδιαίο µισθό των ανδρών ήγυναικών µισθωτών, ανάλογα µε την περίπτωση.
▼
B
6. Για την εφαρµογή του άρθρου 40 παράγραφος 3 περίπτωση α)
σηµείο ιι), λαµβάνονται υπόψη µόνον περίοδοι κατά τις οποίες οµισθωτός ή µη µισθωτός ήταν ανίκανος προς εργασία κατά τηνέννοια της ιρλανδικής νοµοθεσίας.
7. Για την εφαρµογή του άρθρου 44 παράγραφος 2, ο µισθωτός
θεωρείται ότι έχει ζητήσει ρητά να αναβληθεί η εκκαθάριση τηςσυντάξεως γήρατος, την οποία θα εδικαιούτο βάσει της ιρλαν-δικής νοµοθεσίας, αν δεν έχει πράγµατι αποσυρθεί από την εργα-σία του, εφόσον η προϋπόθεση αυτή απαιτείται για τη λήψη της
συντάξεως γήρατος.
8 .......9. Άνεργος ο οποίος επιστρέφει στην Ιρλανδία µετά τη λήξη της
περιόδου των τριών µηνών κατά τη διάρκεια της οποίας εξακο-λουθούσε να λαµβάνει παροχές δυνάµει της νοµοθεσίας τηςΙρλανδίας κατ’ εφαρµογή του άρθρου 69 παράγραφος 1 του κανο-νισµού, µπορεί να διεκδικήσει παροχές ανεργίας παρά τις διατά-ξεις του άρθρου 69 παράγραφος 2, εφόσον πληροί τις προϋποθέ-
σεις που ορίζονται από την εν λόγω νοµοθεσία.
10. Μια περίοδος υπαγωγής στην ιρλανδική νοµοθεσία σύµφωνα µε
το άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του κανονισµού δεν είναιδυνατόν:
i) να ληφθεί υπόψη δυνάµει της διάταξης αυτής ως περίοδος
υπαγωγής στην ιρλανδική νοµοθεσία κατά την έννοια τουτίτλου ΙΙΙ του κανονισµού,
ούτε
ii) να καταστήσει την Ιρλανδία αρµόδιο κράτος για την εξυπη-
ρέτηση των παροχών που προβλέπο νται από τα άρθρα 18 ή 38
το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισµού.
▼
M5
11. Το δικαίωµα για συµπλήρωµα οικογενειακού εισοδήµατος βάσει
αποκλειστικά της ιρλανδικής νοµοθεσίας αναστέλλεται εφ όσον,
στη διάρκεια της ίδιας περιόδου και για το ίδιο µέλος της οικογέ-νειας, καταβάλλονται οικογενειακές παροχές σύµφωνα µε τηνοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου αποκλειστικά και µόνο ήµέχρι το ποσό αυτώντωνπαροχών κατ’ εφαρµογή τωνάρθρων 73,74, 77, 78 ή 78α του κανονισµού.
▼
B
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Ουδέν.
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
1. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 94 παράγραφος 2 του
κανονισµού, οι περίοδοι ασφάλισης ή οι εξοµοιούµενες προςαυτές που πραγµατοποιήθηκαν από µισθωτό ή µη µισθωτό εργαζό-µενο σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του Λουξεµβούργου για την ασφά-λιση σύνταξης λόγω αναπηρίας, γήρατος ή θανάτου, είτε πριν την1η Ιανουαρίου 1946 είτε πριν από προγενέστερη ηµεροµηνία πουέχει οριστεί µε διµερή σύµβαση, λαµβάνονται υπόψη για τηνεφαρµογή της νοµοθεσίας αυτής, µόνο στο βαθµό που ο ενδιαφε-ρόµενος αποδεικνύει εξάµηνη περίοδο ασφάλισης υπό το λουξεµ-βουργιανό σύστηµα, µεταγενέστερη της εν λόγω ηµεροµηνίας.Εφόσον υφίστανται περι σσότερες διµερείς συµβάσεις, λαµβάνο-
νται υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης ή οι εξοµοιούµενες προς αυτήπερίοδοι που χρονολογούνται από την παλαιότερη ηµεροµηνία.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 119
▼B
2. Για τη χορήγηση του πάγιου τµήµατος των συντάξεων του Λου-
ξεµβούργου, οι περίοδοι ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπότη νοµοθεσία του Λουξεµβούργου από µισθωτούς ή µη µισθωτούς,που δεν κατοικούσαν στο Λουξεµβούργο, εξοµοιούνται προςπεριόδους κατοικίας από 1ης Οκτωβρίου 1972.
3. Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 22 παράγραφος 2 του κανονισµού
δεν θίγει της διατάξεις της λουξεµβουργιανής νοµοθεσίας κατ’εφαρµογή των οποίων δεν είναι δυνατόν να µη χορηγηθεί έγκρισητου Ταµείου Ασθενείας για θεραπεία στο εξωτερικό, εφ όσον η
απαιτούµενη θεραπεία δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί από τοΜεγάλο ∆ουκάτο.
4. Για τον υπολογισµό της περιόδου ασφάλισης που π ροβλέπεται στο
άρθρο 171 σηµείο 7 του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων, η λου-ξεµβουργιανή υπηρεσία λαµβάνει υπόψη τις περιόδους ασφάλισηςπου πραγµατοποιήθηκαν από τον ενδιαφερόµενο σύµφωνα µε τηνοµοθεσία οιουδήποτε άλλου κράτους µέλους, όπως ακριβώς εάνεπρόκειτο για περιόδους που πραγµατοποιήθηκαν σύµφωνα µε τηνοµοθεσία που εφαρµόζει αυτή. Η εφαρµογή της διάταξης αυτήςυπόκειται στην προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόµενος έχει τελευταίαπραγµατοποιήσει τις περιόδους ασφάλισης σύµφωνα µε τηνοµοθεσία του Λουξεµβούργου.
▼
M3
5. Για το δηµόσιο υπάλληλο που δεν υπάγεται στη νοµοθεσία του
Λουξεµβούργου κατά την αποχώρηση από την υπηρεσία, τη βάσηγια τον υπολογισµό της σύνταξης που θα χορηγηθεί αποτελεί οτελευταίος µισθός του ενδιαφεροµένου κατά τη στιγµή που απέρ-χεται από τη δηµόσια υπηρεσία του Λουξεµβούργου, όπου ο ενλόγω µισθός καθορίζεται σύµφωνα µε την ισχύουσα νοµοθεσίακατά τη στιγµή που γεννώνται τα συνταξιοδοτικά δικαιώµατα.
6. Όταν υπάρχει µετάβαση από υποχρεωτικό σύστηµα του Λουξεµ-
βούργου σε ειδικό σύστηµα για τους δηµόσιους υπαλλήλους ήτους εξοµοιουµένους προς αυτούς σε άλλο κράτος µέλος, αναστέλ-λεται η εφαρµογή τωνδιατάξεων της νοµοθεσίας του Λουξεµβούρ-γου για αναδροµική ασφάλιση.
7. Η έγκριση των περιόδων από το υποχρεωτικό σύστηµα του Λου-
ξεµβούργου βασίζεται µόνο στις περιόδους που έχουν συµπληρ-ωθεί στο Λουξεµβούργο.
▼
M4
8. Τα πρόσωπα τα οποία τυγχάνουν ασφάλισης στο Μεγάλο ∆ουκάτο
του Λουξεµβούργο και φοιτούν σε άλλο κράτος µέλος, εξαιρού-νται από την υπαγωγή τους ως σπουδαστές στο σύστηµα υγειονο-µικής ασφάλισης του κράτους όπου φοιτούν δυνάµει της νοµοθε-σίας του κράτους αυτού·
▼
B
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
1.Ασφάλιση εξόδων ασθένειας
α) Όσον αφορά το δικαίωµα παροχών σε είδος δυνάµει της ολλαν-
δικής νοµοθεσίας, πρέπει να νοείται ωςδικαιούχος παροχών σεείδος για την εφαρµογή του κεφαλαίου 1 του τίτλου ΙΙΙ τοάτοµο το ασφαλιζόµενο ή συνασφαλιζόµενο δυνάµει της ασφά-λισης που αναφέρεται από τον ολλανδικό νόµο για τα ταµείαασθενείας.
β )......γ) Για την εφαρµογή των άρθρων 27 έως 34 του κανονισµού,
εξοµοιούνται προς συντάξεις που οφείλονται δυνάµει των δια-τάξεων νόµου που αναφέρονται στα στοιχεία β) (αναπηρία) καιγ) (γήρας) της σύµφωνα µε το άρθρο 5του κανονισµού δήλωσηςτων Κάτω Χωρών:
—οι συντάξεις δυνάµει του νόµου της 6ης Ιανουαρίου 1966
(Staatsblad 6) περί νέας ρύθµισης των συντάξεων των πολι-
τικών δηµοσίων υπαλλήλων και των στενών συγγενών τους(γενικός νόµος για τις πολιτικές συντάξεις),
—οι συντάξεις δυνάµει του νόµου της 6ης Οκτωβρίου 1966
(Staatsblad 445) περί νέας ρύθµισης των συντάξεων των
στρατιωτικών και των στενών συγγενών τους (γενικόςνόµος για τις συντάξεις στρατιωτικών),
—οι συντάξεις δυνάµει του νόµου της 15ης Φε βρουαρίου 1967
(Staatsblad 138) περί νέας ρύθµισης των συντάξεων των
µελών του προσω πικού των ολλανδικών σιδηροδρόµων και
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 120
▼B
των στενών συγγενών τους (νόµος για τις συντάξεις των
σιδηροδροµικών),
—οι συντάξεις δυνάµει του κανονισµού σχετικά µε τις συνθή-
κες υπηρεσίας των ολλανδικών σιδηροδρόµων ( RDV1964
NS),
—οι παροχές για συνταξιοδότηση πριν από την ηλικία των 65
ετών δυνάµει ενός συνταξιοδοτικού συστήµατος που έχειως στόχο την παροχή πρόνοιας γήρατος στους εργαζοµέ-νους και πρώην εργαζοµένους, ή οι παροχές για πρόωρησυνταξιοδότηση που χορηγούνται βάσει ρύθµισης που ορί-ζεται από το κράτος ή από συλλογική σύµβαση εργασίας ήδυνάµει συλλογικής σύµβασης εργασίας σχετικά µε τηνπρόωρη συνταξιοδότηση, ή βάσει ρύθµισης που θα καθορι-στεί από το συµβούλιο των ταµείων υγείας.
δ) Τα µέλη της οικογένειας που κατοικούν στις Κάτω Χώρες που
αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2 και ο µισθωτός ή µηµισθωτός εργαζόµενος και τα µέλη της οικογένειάς του πουαναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 στοιχείο β) και παρά-γραφος 3 σε σχέση µε την παράγραφο 1 στοιχείο β) και σταάρθρα 25και 25 , οι οποίοι δικαιούνται παροχές δυνάµει τηςνοµοθεσίας ενός άλλου κράτους µέλους δεν ασφαλίζονταιβάσει του γενικού νόµου περί έκτακτων εξόδων ασθένειας(Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten ).
2.Εφαρµογή της ολλανδικής νοµοθεσίας για τη γενική ασφάλιση γήρατος
(AOW)
α) Η µείωση που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 του
AOWδεν εφαρµόζεται στα ηµερολογιακά έτη ή σε τµήµατα
ηµερολογιακών ετών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1957 κατάτη διάρκεια των οποίων ο δικαιούχος ο οποίος δεν πληροί τιςπροϋποθέσεις που του επιτρέπουν να επιτύχει εξοµοίωση τωνετών αυτών µε τις περιόδους ασφάλισης, κατοικούσε στιςΚάτω Χώρες µεταξύ του 15ου και 65ου έτους της ηλικίας τουή κατά τη διάρκεια των οποίων, ενώ κατοικούσε στο έδαφοςάλλου κράτους µέλους, άσκησε µισθωτή δραστηριότητα στιςΚάτω Χώρες για λογαριασµό εργοδότη εγκατεστηµένου στηχώρα αυτή.
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 7 του AOW, µπορεί επίσης να
επιτύχει εξοµοίωση ο δικαιούχος ο οποίος κατοικούσε ήεργάστηκε στις Κάτω Χώρες από την 1η Ιανουαρίου 1957 µετις προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω.
β) Η µείωση που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 της
AOWδεν ισχύει για τα ηµερολογιακά έτη ή για τα τµήµατα
των ηµερολογιακών ετών πριν από τις 2 Αυγούστου 1989 κατάτη διάρκεια των οποίων, µεταξύ του 15ου και 65ου έτους τηςηλικίας του, το έγγαµο ή άλλοτε έγγαµο άτοµο δεν ήτανασφαλισµένο βάσει της προαναφερθείσας νοµοθεσίας ενώκατοικούσε στο έδαφος κράτους µέλους εκτός των ΚάτωΧωρών, εφόσον τα εν λόγω ηµερολο γιακά έτη ή τα τµήµατα
αυτών συµπίπτουν µε τις περιόδους ασφάλισης πουσυµπλήρωσε ο (η) σύζυγός του βάσει της νοµοθεσίας αυτής,µε την προϋπόθεση ότι ήταν σύζυγοι κατά τη διάρκεια αυτώντων περιόδων, και µε τα ηµερολογιακά έτη ή τα τµήµατα τωνετών αυτών που πρέπει να ληφθούν υπόψη σύµφωνα µε τοστοιχείο α).
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 7 του AOW, το άτοµο αυτό
θεωρείται δικαιούχος.
γ) Η µείωση που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 της
AOWδεν ισχύει για τα ηµερολογιακά έτη ή τα τµήµατα αυτών
των ηµερολογιακών ετών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1957κατά τη διάρκεια των οποίων ο (η) σύζυγος του δικαιούχουπου δεν πληροί τις προϋποθέσεις που του (της) επιτρέπουν ναεπιτύχει εξοµοίωση αυτών των ετών µε τις περιόδους ασφά-λισης κατοικούσε στις Κάτω Χώρες µεταξύ του 15ου και 65ουέτους της ηλικίας του (της) ή κατά τη διάρκεια των οποίων,ενώ κατοικούσε στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, ασκούσεµισθωτή δραστηριότητα στις Κάτω Χώρες για λογαριασµόεργοδότη εγκατεστηµένου στη χώρα αυτή.
δ) Η µείωση που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 της
AOWδεν ισχύει για τα ηµερολογιακά έτη ή για τα τµήµατα
των ηµερολογιακών ετών πριν από τις 2 Αυγούστου 1989 κατάτη διάρκεια των οποίων, µεταξύ του 15ου και του 65ου έτουςτης ηλικίας του (της), ο (η) σύζυγος του δικαιούχου κατοι-κούσε σε κράτος µέλος εκτός των Κάτω Χωρών και δεν ήτανασφαλισµένος (η) βάσει της προαναφερθείσας νοµοθεσίας,
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 121
▼B
εφόσον τα εν λόγω ηµερολο γιακά έτη ή τα τµήµατα αυτών
συµπίπτουν µε τις περιόδους ασφάλισης που συµπλήρωσε οδικαιούχος βάσει αυτής της νοµοθεσίας, µε την προϋπόθεσηότι ήταν σύζυγοι κατά τη διάρκεια αυτώντωνπεριόδων, και µετα ηµερολογικά έτη ή τα τµήµατα αυτών που πρέπει ναληφθούν υπόψη σύµφωνα µε το στοιχείο α).
ε) Τα στοιχεία α), β), γ) και δ) εφαρµόζονται µόνον εάν ο
δικαιούχος κατοικούσε επί έξι έτη στο έδαφος ενός ή περισ-σοτέρων κρατών µελών µετά την ηλικία των 59 ετώνσυµπληρωµένων και εφ όσονκατοικεί στο έδαφος ενός από
αυτά τα κράτη µέλη.
στ)►
M2Κατά παρέκκλιση του άρθρου 45παράγραφος 1 του
AOWκαι του άρθρου 63 παράγραφος 1 του ANW(γενικευµένη
ασφάλιση επιζώντων), ο/η σύζυγος µισθωτού ή µη µισθωτούπου υπάγεται στο σύστηµα υποχρεωτικής ασφάλισης καικατοικεί σε κράτος µέλος άλλο από τις Κάτω Χώρες, επιτρέ-πεται να ασφαλισθεί στην προαιρετική ασφάλιση δυνάµει τωννοµοθεσιών αυτών µόνο για τις περιόδους που είναι µεταγενέ-στερες της ηµεροµηνίας της 2ας Αυγούστου 1989, κατά τηδιάρκεια των οποίων ο µισθωτός ή µη µισθωτός υπάγεται ήέχει υπαχθεί στην υποχρεωτική ασφάλιση δυνάµει τωννοµοθεσιών αυτών. Η έγκριση αυτή παύει να ισχύει από τηνηµέρα κατά την οποία λήγει η περίοδος υποχρεωτικής ασφά-λισης του µισθωτού ή µη µισθωτού. ◄
Εντούτοις η έγκριση αυτή εξακολουθεί να ισχύει εφ όσον η
υποχρεωτική ασφάλιση του µισθωτού ή µη µισθωτού δια-κόπηκε µετά από το θάνατο του εργαζοµένου και εφ όσον η
χήρα σύζυγος απολαύει αποκλειστικά σύνταξης στο πλαίσιοτης νοµοθεσίας για τη ►
M2γενική νοµοθεσία για την ασφά-
λιση των επιζώντων ◄(AWW).
Σε κάθε περίπτωση, η έγκριση προαιρετικής ασφάλισης παύει
να ισχύει από την ηµέρα κατά την οποία ο προαιρετικά ασφα-λισµένος συµπληρώσει την ηλικία των 65ετών.
Το ασφάλιστρο που καταβάλλει ο σύζυγος µισθωτού ή µη
µισθωτού που υπάγεται στο σύστηµα υποχρεωτικής ασφά-λισης της γενικής ασφάλισης γήρατος και της ►
M2γενικής
νοµοθεσίας για την ασφάλιση των επιζώντων ◄καθορίζεται
σύµφωνα µε τις διατάξεις σχετικά µε τον καθορισµό τουασφάλιστρου της υποχρεωτικής ασφάλισης, δεδοµένου ότι ταεισοδήµατα του συζύγου στην περίπτωση αυτή θεωρούνται ωςκτηθέντα στις Κάτω Χώρες.
Για τον σύζυγο µισθωτού ή µη µισθωτού ο οποίος έχει υπα-
χθεί στην υποχρεωτική ασφάλιση από τις 2 Αυγούστου 1989 ήµετά από την ηµεροµηνία αυτή, το ασφάλιστρο καθορίζεταισύµφωνα µε τις διατάξεις σχετικά µε τον καθορισµό τουασφάλιστρου της προαιρετικής ασφάλισης δυνάµει τηςγενικής ασφάλισης γήρατος και της ►
M2γενικής νοµοθε-
σίας για την ασφάλιση των επιζώντων ◄.
ζ) Η έγκριση που αναφέρεται στο στοιχείο στ) χορηγείται µόνον
εφόσον ο σ ύζυγος µισθωτού ή µη µισθωτού γνωστοποίησει
στηνSociale Verzekeringbank , σε προθεσµία ενός έτους µετά
την έναρξη της περιόδου υποχρεωτικής ασφάλισης του τελευ-ταίου αυτού, την πρόθεση του να καταβάλει εισφορές στηνπροαιρετική ασφάλιση.
Για τους συζύγους µισθωτών ή µη µισθωτών που έχουν υπα-
χθεί στην υποχρεωτική ασφάλιση κατά τις 2 Αυγούστου 1989ή κατά τη διάρκεια της αµέσως π ροοηγούµενης περιόδου,
προθεσµία ενός έτους αρχίζει να ισχύει από τις 2 Αυγούστου1989.
Ο (η) σύζυγος, που δεν κατοικεί στις Κάτω Χώρες, του µισθω-
τού ή µη µισθωτού εργαζοµένου για τον οποίο εφαρµόζονταιοι διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 1, του άρθρου 14απαράγραφος 1 ή του άρθρου 17 του κανονισµού δεν µπορεί νακάνει χρήση της δυνατότητας που π ροβλέπεται στο στοιχείο
στ) τέταρτο εδάφιο, εάν ο (η) εν λόγω σύζυγος, σύµφωνα µόνοµε τις διατάξεις της νοµοθεσίας των Κάτω Χωρών, ήδη έχει ήείχε δικαίωµα να ασφαλιστεί µε προαιρετική ασφάλιση.
η) Τα στοιχεία α), β), γ), δ) και στ) δεν εφαρµόζονται για τις
περιόδους που συµπίπτουν µε τις περιόδους που µπ ορούν να
ληφθούν υπόψη για τον υπολογισµό των δικαιωµάτων συντα-ξιοδότησης βάσει της νοµοθεσίας ενός κράτους µέλους εκτόςτων Κάτω Χωρών για την ασφάλιση γήρατος ούτε για τις
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 122
▼B
περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίων ο ενδιαφερόµενος
έλαβε σύνταξη γήρατος βάσει της εν λόγω νοµοθεσίας.
θ) Θεωρούνται αποκλειστικά ως πραγµατοποιηθείσες περίοδοι
ασφάλισης για τους σκοπούς εφαρµογής του άρθρου 46 παρά-γραφος 2 του κανονισµού, οι περίοδοι ασφάλισης που πραγµα-τοποιήθηκαν µετά τη συµπλήρωση του 15ου έτους της ηλικίαςδυνάµει του γενικού συστήµατος ασφάλισης γήρατος ( AOW).
▼
M2
3.Εφαρµογή της ολλανδικής γενικής νοµοθεσίας για την ασφάλιση των
επιζώντων
α) κάθε µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος έχει πάψει να υπόκειται
στην ολλανδική νοµοθεσία σχετικά µε τη γενικευµένη ασφά-λιση των επιζώντων θεωρείται ότι είναι ασφαλισµένος δυνάµειτης νοµοθεσίας αυτής κατά τη στιγµή της επελεύσεως τουκινδύνου, προκειµένου να εφαρµοσθούν οι διατάξεις του τίτλουΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισµού, εφ όσον είναι ασφαλισµένος
δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους για τον ίδιοκίνδυνο ή, διαφορετικά, σε περίπτωση που οφείλεται παροχήεπιζώντος δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους.Εντούτοις, η τελευταία αυτή προϋπόθεση θεωρείται ότιπληρούται στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 48παράγραφος 1.
β) εάν, κατ’ εφαρµογή του στοιχείου α), µια χήρα δικαιούται
σύνταξη χηρείας δυνάµει της ολλανδικής νοµοθεσίας σχετικάµε τη γενικευµένη ασφάλιση των επιζώντων, η σύνταξη αυτήυπολογίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανο-νισµού.
▼
B
Για την εφαρµογή των διατάξεων αυτών, λαµβάνονται επίσης
υπόψη ως περίοδοι ασφάλισης που έχουν πραγµατοποιηθεί υπότην νοµοθεσία των Κάτω Χωρών οι περίοδοι πριν από την 1ηΟκτωβρίου 1959, κατά τη διάρκεια τωνοποίων ο µισθωτός ή µηµισθωτός είχε κατοικήσει στο έδαφος των Κάτω Χωρών, έχο-ντας συµπληρώσει το έτος της ηλικίας του, ή κατά τη διάρκειατων οποίων, παρόλο που κατοικούσε στο έδαφος άλλου κρά-τους µέλους, είχε ασκήσει δραστηριότητα ως µισθωτός στιςΚάτω Χώρες για εργοδότη εγκατεστηµένο στη χώρα αυτή.
γ) ∆εν περιλαµβάνονται οι περίοδοι που πρέπει να ληφθούν
υπόψη δυνάµει των διατάξεων του στοιχείου β) οι οποίεςσυµπίπτουν µε τις περιόδους ασφάλισης που πραγµατοποιήθη-καν υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους σχετικά µε τιςσυντάξεις επιζώντων.
▼
M2
δ) Για τους σκοπούς εφαρµογής του άρθρου 46 παράγραφος 2 του
κανονισµού, ως πραγµατοποιηθείσες περίοδοι ασφάλισης θεω-ρούνται µόνον οι περίοδοι ασφάλισης που πραγµατοποιήθηκανµετά την ηλικία των δεκαπέντε ετών συµπληρωµένων δυνάµειτης ολλανδικής νοµοθεσίας.
4.Εφαρµογή των ολλανδικών νόµων περί ασφάλισης της ανικανότητας
προς εργασία
▼
B α) Κάθες µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος έχει παύσει να είναι
ασφαλισµένος δυνάµει του νόµου της 18ης Φε βρουαρίου 1966
σχετικά µε την ασφάλιση κατά της ανικανότητας προς εργασία(WAO) ή/και δυνάµει του νόµου της 11ης ∆εκεµβρίου 1975
σχετικά µε την ανικανότητα προς εργασία ( AAW)►
M2και
του νόµου της 24ης Απριλίου 1997 περί ασφάλισης της ανικα-νότητας προς εργασία των αυτοαπασχολουµένων ◄θεωρείται
ότι συνεχίζει να είναι ασφαλισµένος κατά τη στιγµή της επέ-λευσης του κινδύνου, για τους σκοπούς της εφαρµογής τουτίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισµού εάν είναι ασφαλισµένοςγια τον ίδιο αυτόν κίνδυνο δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κρά-τους µέλους ή, αν αυτό δεν συµβαίνει, στην περίπτωση πουοφείλεται παροχή δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτουςµέλους για τον ίδιο κίνδυνο. Ωστ όσο, η τελε υταία αυτή προϋ-
πόθεση θεωρείται ότι πληρούται στην περίπτωση που αναφέρε-ται στο άρθρο 48 παράγραφος 1.
β) Εάν, κατ’ εφαρµογή του στοιχείου α), ο ενδιαφερόµενος
δικαιούται ολλανδική παροχή αναπηρίας, η παροχή αυτήεκκαθαρίζεται, σύµφωνα µε τους κανόνες που π ροβλέπονται
στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισµού:
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 123
▼B
i) σύµφωνα µε τις διατάξεις που π ροβλέπονται από τον προα-
ναφερθέντα νόµο της 18ης Φε βρουαρίου 1966 ( WAO), αν ο
ενδιαφερόµενος, τη στιγµή κατά την οποία επήλθε η ανικα-νότητα προς εργασία, ήταν ασφαλισµένος για τον κίνδυνοαυτό δυνάµει της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους ωςµισθωτός κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α) τουκανονισµού·
ii) σύµφωνα µε τις διατάξεις που π ροβλέπονται από τον προα-
ναφερθέντα ►
M2νόµο της 24ης Απριλίου 1997 περί ασφά-
λισης της ανικανότητας προς εργασία των αυτοαπασχολου-µένων◄, αν ο ενδιαφερόµενος, τη στιγµή κατά την οποία
επήλθε η ανικανότητα προς εργασία:
—ήταν ασφαλισµένος για τον κίνδυνο αυτό δυνάµει της
νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους χωρίς να έχει τηνιδιότητα του µισθωτού κατά την έννοια του άρθρου 1στοιχείο α) του κανονισµού
ή
—δεν ήταν ασφαλισµένος για τον κίνδυνο αυτό δυνάµει
της νοµοθεσίας άλλου κράτους µέλους, αλλά µπορεί ναπροβάλει δικαιώµατα για παροχές δυνάµει της νοµοθε-σίας άλλου κράτους µέλους.
►
M2 ◄
γ) Για τον υπολογισµό τωνπαροχών που εκκαθαρίζονται σύµφωνα
µε τον προαναφερθέντα νόµο της 18ης Φε βρουαρίου 1966
(WAO)ήµ ε►M2το νόµο της 24ης Απριλίου 1997 περί ασφά-
λισης της ανικανότητας προς εργασία των αυτοαπασχολού-µενων◄, οι ολλανδικοί φορείς λαµβάνουν υπόψη:
—τις περιόδους µισθωτής εργασίας και τις εξοµοιούµενες
περιόδους που έχουν πραγµατοποιηθεί στις Κάτω Χώρεςπριν από την 1η Ιουλίου 1967,
—τις περιόδους ασφάλισης που έχουν πραγµατοποιηθεί υπό
τον προαναφερθέντα νόµο της 18ης Φε βρουαρίου 1966
(WAO),
—τις περιόδους ασφάλισης που έχει παραγµατοποιήσει ο
ενδιαφερόµενος µετά τη συµπλήρωση του 15ου έτους τηςηλικίας του, υπό τον προαναφερθέντα νόµο της 11ης ∆εκεµ-βρίου 1975( AAW), στο βαθµό που οι περίοδοι αυτές δεν
συµπίπτουν µε τις περιόδους ασφάλισης που έχουν πραγµα-τοποιηθεί υπό τον προαναφερθέντα νόµο της 18ηςΦεβρουαρίου 1966 ( WAO).
▼
M2
—τις περιόδους ασφάλισης που έχουν πραγµατοποιηθεί
σύµφωνα µε το νόµο της 24ης Απριλίου 1997 περί ασφαλί-σεως της ανικανότητας προς εργασία των αυτοαπασχολού-µενων (WAZ).
▼
B
δ) Κατά τον υπολογισµό της ολλανδικής παροχής αναπηρίας κατ’
εφαρµογή του άρθρου 40 παράγραφος 1 του κανονισµού, δενλαµβάνεται υπόψη από τους φορείς των Κάτω Χωρών τοσυµπλήρωµα που χορηγείται ενδεχοµένως στο δικαιούχο τηςπαροχής δυνάµει του νόµου σχετικά µε τα συµπληρώµατα. Τοδικαίωµα γι’ αυτό το συµπλήρωµα και το ύψος του υπολογίζο-νται αποκλειστικά βάσει των διατάξεων του νόµου για τασυµπληρώµατα.
5.Εφαρµογή της ολλανδικής νοµοθεσίας περί των οικογενειακών επιδο-
µάτων
α) Μισθωτός ή µη µισθωτός για τον οποίο η ολλανδική νοµοθεσία
περί των οικογενειακών επιδοµάτων αρχίζει να έχει εφαρµογήκατά τη διάρκεια ενός τριµήνου του ηµερολογιακού έτους και οοποίος υπέκειτο, την πρώτη ηµέρα του εν λόγω τριµήνου, στηναντίστοιχη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους, θεωρείται ωςασφαλισµένος από την πρώτη αυτή ηµέρα, δυνάµει του ολλαν-δικού νόµου.
β) Το ύψος των οικογενειακών επιδοµάτων που µπορεί να απαιτή-
σει ο ενδιαφερόµενος µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος, δυνά-µει του στοιχείου α), θεωρείται ως ασφαλισµένος, δυνάµει τηςολλανδικής νοµοθεσίας περί οικογενειακών επιδοµάτων, καθο-ρίζεται σύµφωνα µε τις λεπτοµέρειες που π ροβλέπονται στον
κανονισµό εφαρµογής που αναφέρεται στο άρθρο 98 του κανο-νισµού.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 124
▼B
6.Εφαρµογή ορισµένων µεταβατικών διατάξεων
Το άρθρο 45παράγραφος 1 δεν εφαρµόζεται κατά τον υπολογισµό
του δικαιώµατος επί των παροχών, δυνάµει των µεταβατικών δια-τάξεων των νοµοθεσιών περί της γενικής ασφαλίσεως γήρατος(άρθρο 46), περί της γενικής ασφαλίσεως χηρών και ορφανών καιπερί της γενικής ασφαλίσεως κατά της ανικανότητας προς εργα-σία.
▼
M5
7. Προϋποθέσεις για την εφαρµογή του τίτλου ΙΙ του κανονισµού σε
διευθυντή εταιρείας περιορισµένης ευθύνης ο οποίος κατέχει τηνπλειοψηφία µετοχών ( directeur grootaandeelhouder ):
Το πρόσωπο το οποίο ασκεί µη µισθωτή δραστηριό τητα στις Κάτω
Χώρες, για λογαριασµό εταιρείας περιορισµένης ευθύνης στηνοποία έχει «σηµαντικό συµφέρον» κατά την έννοια της ολλαν-δικής νοµοθεσίας (δηλαδή συµφέρον το οποίο παρέχει τουλάχι-στον 50 % τωνδικαιωµάτωνψήφου), θεωρείται π ρόσωπο που ασκεί
µισθωτή δραστηριότητα, για τους σκοπούς των διατάξεων τουτίτλου ΙΙ του κανονισµού.
▼
B
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
▼M3
1. Για τους σκοπούς της εφαρµογής του κανονισµού, εξακολουθεί να
ισχύει η αυστριακή νοµοθεσία σχετικά µε τη µεταφορά ασφαλι-στικών περιόδων µέσω της καταβολής π οσού µεταφοράς, εφόσον
γίνεται αλλαγή µεταξύ γενικού συστήµατος και ειδικού συστήµα-τος για τους δηµόσιους υπαλλήλους.
▼
B
2. Για την εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισµού, οι
προσαυξήσεις των εισφορών για συµπληρωµατική ασφάλιση καιγια τις συµπληρωµατικές παροχές των ανθρακωρύχων σύµφωνα µετην αυστριακή νοµοθεσία δεν λαµβάνονται υπόψη. Στις περιπτώ-σεις αυτές το ποσό που υπολογίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 46παράγραφος 2 του κανονισµού αυξάνεται µε π ροσαύξηση των εισ-
φορών για συµπληρωµατική ασφάλιση και για συµπληρωµατικέςπαροχές ανθρακωρύχου.
3. Για την εφαρµογή του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισµού,
σύµφωνα µε την αυστριακή νοµοθεσία ως ηµεροµηνία αναφοράςγια τη συνταξιοδότηση ( Stichtag) θεωρείται η ηµεροµηνία επελεύ-
σεως του κινδύνου.
4. Η εφαρµογή των διατάξεων του κανονισµού δεν συνεπάγεται
µείωση οποιουδήποτε δικαιώµατος για παροχές δυνάµει τηςαυστριακής νοµοθεσίας όσον αφορά πρόσωπα των οποίων οι
συνθήκες κοινωνικής ασφάλισης έχουν καταστεί δυσµενέστερεςγια πολιτικούς ή θρησκευτικούς λόγους ή για λόγους καταγωγής.
▼
M2
5. Οι διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονι-
σµού εφαρµόζονται επίσης στα π ρόσωπα που έχουν υγειονο µική
κάλυψη σύµφωνα µε την αυστριακή νοµοθεσία περί π ροστασίας
ατόµων που απαιτούν ειδική περίθαλψη ( Versorgungsgesetze ).
▼M3
6. Για τους σκοπούς της εφαρµογής του κανονισµού, οι παροχές
δυνάµει του νόµου περί προνοίας για τις ένοπλες δυνάµεις ( Heeres-
versorgungsgesetz -HVG), θεωρούνται ως παροχές για εργατικά
ατυχήµατα και επαγγελµατικές ασθένειες.
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Στην περίπτωση π ροσώπων που καλύπτονται από το ειδικό σύστηµα
για τους δηµόσιους υπαλλήλους και τους εξοµοιουµένους προς αυτούςπου δεν εργάζονται πλέον για την πορτογαλική δηµόσια διοίκησηκατά τη στιγµή της συνταξιοδότησης ή όταν καθορίζονται τα συντα-ξιοδοτικά τους δικαιώµατα, για τον υπολογισµό της σύνταξης θαλαµβάνεται υπόψη ο τελευταίος µισθός που έχει καταβληθεί από τηνεν λόγω δηµόσια διοίκηση.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 125
▼B
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
1. Για να καθορισθεί αν η περίοδος µεταξύ της επελεύσεως που
κινδύνου ο οποίος θεµελιώνει δικαίωµα για σύνταξη και της ηλι-
κίας συνταξιοδότησης (µελλοντική περίοδος) πρέπει να λαµβάνε-ται υπόψη κατά τον υπολογισµό του π οσού της φινλανδικής
σύνταξης το δικαίωµα στην οποία θεµελιώνεται µε την απασ-χόληση, πρέπει να εξετάζονται οι περίοδοι ασφαλίσεως ή δια-µονής υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους, όσον αφορά τον όρο
σχετικά µε τη διαµονή στη Φινλανδία.
2. Όταν η µισθωτή ή µη µισθωτή απασχόληση στη Φινλανδία έχει
λήξει και ο κίνδυνος επέρχεται κατά τη διάρκεια µισθωτής ή µηµισθωτής απασχόλησης σε άλλο κράτος και όταν για τη σύνταξησύµφωνα µε τη φινλανδική νοµοθεσία περί συντάξεων δεν συνυπο-λογίζεται η περίοδος µεταξύ του κινδύνου και της ηλικίας συντα-ξιοδότησης (µελλοντική περίοδος), οι περίοδοι ασφαλίσεως υπότη νοµοθεσία άλλου κράτους πρέπει να λαµβάνονται υπόψη, όσον
αφορά την απαίτηση της µελλοντικής περιόδου, σαν να επρόκειτογια περιόδους ασφαλίσεως στη Φινλανδία.
3. Όταν σύµφωνα µε τη νοµοθεσία της Φινλανδίας, καταβάλλεται
προσαύξηση από φινλανδικό φορέα λόγω καθυστέρησης της διαδι-κασίας σχετικά µε αίτηση για παροχές, η αίτηση που υποβάλλεταισε φορέα άλλου κράτους πρέπει, για την εφαρµογή των διατάξεωντης φινλανδικής νοµοθεσίας σχετικά µε τις προσαυξήσεις αυτές,να θεωρείται ότι υποβλήθηκε κατά την ηµεροµηνία παραλαβήςτης, µαζί µε όλα τα απαραίτητα συνηµµένα έγγραφα, από τοναρµόδιο φινλανδικό φορέα.
▼
M2
4. Κατά την εφαρµογή του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισµού, ο
µισθωτός ή µη µισθωτός ο οποίος δεν είναι πλέον ασφαλισµένος
σύµφωνα µε το εθνικό σύστηµα σύνταξης, θεωρείται ότι διατηρείτο καθεστώς του ασφαλισµένου εάν, κατά τη στιγµή που υλοποιεί-ται ο κίνδυνος, είναι ασφαλισµένος δυνάµει της νοµοθεσίας άλλουκράτους µέλους ή, όταν δεν ισχύει αυτό, εάν δικαιούται σύνταξηςπου αντιστοιχεί στον ίδιο κίνδυνο σύµφωνα µε τη νοµοθεσίαάλλου κράτους µέλους. Ωστ όσο,αυτός ο τελευταίος όρος θεωρεί-
ται ότι πληρούται στην περίπτωση του άρθρου 48 παράγραφος 1.
▼
M3
5. Όταν π ρόσωπο υπαγόµενο σε ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους
υπαλλήλους διαµένει στη Φινλανδία και:
α) δεν εφαρµόζονται οι διατάξεις των τµηµάτων 2 έως 7 του κεφα-
λαίου 1 του τίτλου ΙΙΙ, και
β) το εν λόγω πρόσωπο δεν δικαιούται σύνταξη στη Φινλανδία,
οφείλει να καταβάλει το κόστος των παροχών εις είδος που χορη-
γούνται σ’ αυτό ή τα µέλη της οικογένειάς του, στο µέτρο πουκαλύπτονται από το ειδικό σύστηµα για τους δηµοσίους υπαλλή-λους και από οποιοδήποτε συµπληρωµατικό σύστηµα π ροσωπικής
ασφάλισης.
▼
B
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
1. Κατά την εφαρµογή του άρθρου 18 παράγραφος 1 για τον καθορι-
σµό του δικαιώµατος ενός π ροσώπου για γο νική παροχή, οι περίο-
δοι ασφαλίσεως που συµπληρώθηκαν υπό τη νοµοθεσία άλλου
κράτους εκτός της Σουηδίας θεωρούνται ότι βασίζονται στον ίδιοµέσο όρο αποδοχών στον οποίο βασίζονται και οι σουηδικέςπερίοδοι ασφαλίσεως µε τις οποίες συνυπολογίζονται.
2. Οι διατάξεις των κανονισµού για το συνυπολογισµό των περιόδων
ασφαλίσεως ή διαµονής δεν θίγουν τις µεταβατικές διατάξεις τηςσουηδικής νοµοθεσίας σχετικά µε το δικαίωµα ευνοϊκότερου υπο-λογισµού των βασικών συντάξεων των π ροσώπων που ε ίχαν
κατοικήσει στη Σουηδία επί ορισµένη χρονική περίοδο αµέσωςπριν από την ηµεροµηνία υποβολής της αιτήσεως.
3. Για την εξακρίβωση του δικαιώµατος σύνταξης αναπηρίας ή
επιζώντος που βασίζεται εν µέρει σε µελλοντικές υποθετικέςπεριόδους ασφαλίσεως, ένα π ρόσωπο θεωρε ίται ότι πληροί τις
απαιτήσεις ασφαλίσεως και εισοδήµατος της σουηδικής νοµοθε-
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 126
▼B
σίας όταν καλύπτεται ως µισθωτός ή µη µισθωτός από σύστηµα
ασφαλίσεως ή διαµονής άλλου κράτους.
4. Οι περίοδοι φύλαξης µικρών παιδιών θεωρούνται, σύµφωνα µε
τους όρους που προβλέπο νται στη σουηδική νοµοθεσία ως περίο-
δοι ασφαλίσεως για τους σκοπούς της συµπληρωµατικής σύνταξηςακόµη και αν το παιδί και το ενδιαφερόµενο π ρόσωπο κατοικούν
σε άλλο κράτος, υπό την προϋπόθεση ότι το π ρόσωπο που φρο ντί-
ζει το παιδί έχει λάβει γονική άδεια σύµφωνα µε τις διατάξεις τουνόµου περί δικαιώµατος αδείας για ανατροφή τέκνου.
▼
M3
5. Ένα πρόσωπο καλυπτόµενο από ειδικό σύστηµα για τους δηµο-
σίους υπαλλήλους το οποίο διαµένει στη Σουηδία, και:
α) στο οποίο δεν εφαρµόζονται οι διατάξεις των τµηµάτων 2 έως 7
του κεφαλαίου 1, του τίτλου ΙΙΙ, και
β) το οποίο δεν δικαιούται σύνταξη στη Σουηδία,
οφείλει να καταβάλει το κόστος ιατρικής περίθαλψης που του
παρέχεται στη Σουηδία κατά τα π οσοστά που ισχύουν για τους µη
διαµένοντες σύµφωνα µε τη σουηδική νοµοθεσία, εφ όσον η παρε-
χόµενη περίθαλψη καλύπτεται από το εν λόγω ειδικό σύστηµαή/και από συµπληρωµατικό σύστηµα π ροσωπικής ασφάλισης. Αυτό
ισχύει επίσης για τη σύζυγο του π ροσώπου αυτού και τα τέκνα του
ηλικίας κάτω των 18 ετών.
▼
B
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
1. Όταν ένα π ρόσωπο κατοικεί συνήθως στο έδαφος του Γιβραλ-
τάρ ή αν υποχρεούτο, από την τελευταία άφιξή του σ’ αυτό τοέδαφος, να καταβάλλει εισφορές βάσει της νοµοθεσίας τουΓιβραλτάρ, υπό την ιδιότητα του µισθωτού και εφ όσον το
πρόσωπο αυτό ζητήσει, λόγω ανικανότητας προς εργασία,
µητρότητας ή ανεργίας, να απαλλαγεί από την καταβολή τωνεισφορών για µια ορισµένη χρονική περίοδο και να πιστωθούνστο λογαριασµό του εισφορές γι’ αυτή την περιόδο, κάθε περίο-δος κατά την οποία το π ρόσωπο αυτό απασχολείτο στο έδαφος
ενός κράτους µέλους εκτός από το Ηνωµένο Βασίλειο, θεωρεί-ται, ως προς την αίτηση αυτή, ως περίοδος απασχολήσεώς τουστο έδαφος του Γιβραλτάρ, για την οποία κατέβαλε εισφορέςυπό την ιδιότητα του µισθωτού, κατ’ εφαρµογή της νοµοθεσίαςτου Γιβραλτάρ.
2. Εφόσον, σ ύµφωνα µε τη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου,
πρόσωπο δικαιούται συντάξεως γήρατος εάν:
α) ληφθούν υπόψη οι εισφορές του πρώην συζύγου σαν να
επρόκειτο για εισφορές του προσώπου αυτού
ή
β) πληρούνται οι απαιτούµενες προϋποθέσεις ως προς τις εισ-
φορές από τον σύζυγο ή πρώην σύζυγο του εν λόγω π ροσώ-
που,
και εφόσον ο σ ύζυγος ή ο πρώην σύζυγος ασκεί ή ασκούσε
µισθωτή ή µη µισθωτή επαγγελµατική δραστηριότητα υπα-γόµενη στη νοµοθεσία δύο ή περισσοτέρων κρατών µελών,οι διατάξεις του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµούεφαρµόζονται µε σκοπό τον π ροσδιορισµό της γενέσεως
δικαιώµατος συντάξεως δυνάµει της νοµοθεσίας του Ηνωµέ-νου Βασιλείου· στην περίπτωση αυτή, οι αναφορές του ενλόγω κεφαλαίου 3 σε «περιόδους ασφαλίσεως» ερµηνεύο-νται ως αναφορές σε περιόδους ασφαλίσεως που συµπληρ-ώθηκαν από:
i) τον σύζυγο ή πρώην σύζυγο, στις περιπτώσεις που διεκδι-
κούν δικαίωµα παροχών παντρεµένη γυναίκα, άνδρας πουέχει χηρεύσει ή πρόσωπο του οποίου ο γάµος λύθηκε µε
τρόπο άλλο από το θάνατο του συζύγου
ή
ii) την πρώην σύζυγο, στην περίπτωση που διεκδικεί
δικαίωµα παροχών χήρα η οποία είτε δεν ελάµβανεπαροχή επιζώντος αµέσως πριν φθάσει στη συντάξιµηηλικία είτε λαµβάνει µόνο σύνταξη χηρείας λόγω ηλι-κίας, η οποία υπολογίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 46παράγραφος 2 του κανονισµού.
3. α) Αν σ’ ένα πρόσωπο χορηγο ύνται παροχές ανεργίας που προ-
βλέπονται από τη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασίλειου,δυνάµει του άρθρου 71 παράγραφος 1 στοιχείο α) σηµείο ιι)
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 127
▼B
ή στοιχείο β) σηµείο ιι) του κανονισµού, οι περίοδοι ασφα-
λίσεως, απασχολήσεως, ή µη µισθωτής δραστηριότητας πουπραγµατοποίησε το π ρόσωπο αυτό υπό τη νοµοθεσία άλλου
κράτους µέλους, θεωρούνται για τη γένεση του δικαιώµατοςπαροχών για τα τέκνα ( child benefit ), το οποίο η νοµοθεσία
του Ηνωµένου Βασιλείου εξαρτά από µία περίοδο παρουσίαςστη Μεγάλη Βρετανία ή ενδεχοµένως, στη Βόρεια Ιρλανδία,ως περίοδοι παρουσίας στη Μεγάλη Βρετανία ή, ενδεχο-µένως, στη Βόρεια Ιρλανδία.
β) Αν δυνάµει του τίτλου ΙΙ του κανονισµού, µε εξαίρεση το
άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ) ισχύει η νοµοθεσία τουΗνωµένου Βασιλείου για µισθωτό ή µη µισθωτό ο οποίοςδεν πληροί τον όρο που απαιτεί η νοµοθεσία του ΗνωµένουΒασιλείου για τη γένεση του δικαιώµατος παροχών γιατέκνα (child benefit ):
i) εφόσον ο όρος αυτός συνίσταται στην παρουσία στη
Μεγάλη Βρετανία, ή, ενδεχοµένως, στη Βόρεια Ιρλαν-δία, ο εργαζόµενος αυτός θεωρείται, ως προς τηνπλήρωση του όρουαυτού σαν να ήταν παρών·
ii) εφόσον ο όρος αυτός συνίσταται σε µία περίοδο παρου-
σίας στη Μεγάλη Βρετανία ή, ενδεχοµένως, στη ΒόρειαΙρλανδία, οι περίοδοι ασφαλίσεως, απασχολήσεως ήµισθωτής δραστηριότητας που πραγµατοποίησε ο εργα-ζόµενος αυτός υπό τη νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους,θεωρούνται ως πρός την πλήρωση του όρουαυτού, ως
περίοδοι παρουσίας στη Μεγάλη Βρετανία ή, ενδεχο-µένως, στη Βόρεια Ιρλανδία.
γ) Όσον αφορά τις αιτήσεις για οικογενειακά επιδόµατα ( family
allowances ) βάσει της νοµοθεσίας του Γιβραλτάρ, ισχύουν
κατ’ αναλογία οι διατάξεις των στοιχείων α) και β).
4. Η παροχή υπέρ των χηρών που εξυπηρετείται δυνάµει της
νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου θεωρείται για τους σκο-πούς του κεφαλαίου 3 του κανονισµού, ως σύνταξη επιζώντος.
5. Για την εφαρµογή του άρθρου 10α παράγραφος 2 στις διατάξεις
που διέπουν το δικαίωµασε επίδοµα συµπαράστασης ( attendance
allowance ), επίδοµα περίθαλψης αναπήρου και επίδοµα δια-
βίωσης σε περίπτωση ανικανότητας, λαµβάνεται υπόψη περίο-δος απασχόλησης, µη µισθωτής δραστηριότητας ή κατοικίαςστο έδαφος άλλου κράτους µέλους εκτός του Ηνωµένου Βασι-λείου στο βαθµό που απαιτείται για την πλήρωση των όρωνσχετικά µε την παρουσία στο Ηνωµένο Βασίλειο, πριν από τηνηµεροµηνία γένεσης του δικαιώµατος για το εν λόγω επίδοµα.
6. Αν µισθωτός που υπόκειται στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασι-
λείου υποστεί ατύχηµα, αφού εγκαταλείψει το έδαφος ενός κρά-τους µέλους, για να µεταβεί, κατα τη διάρκεια της απασχολή-σεώς του, στο έδαφος άλλου κράτους µέλους, αλλά πριν φθάσειστον προορισµό του, το δικαίωµατου επί παροχών σε σχέση µε
το ατύχηµα θεµελιώνεται:
α) σαν να είχε συµβεί το ατύχηµα στο έδαφος του Ηνωµένου
Βασιλείου
και
β) χωρίς να ληφθεί υπόψη, προκειµένου να καθορισθεί αν ήταν
µισθωτός ( employed earner ) βάσει της νοµοθεσίας της
Μεγάλης Βρετανίας ή της Βόρειας Ιρλανδίας ή µισθωτός(employed person ) βάσει της νοµοθεσίας του Γιβραλτάρ, η
απουσία του άπο τα εδάφη αυτά.
7. Ο κανονισµός δεν εφαρµόζεται επί εκείνων των διατάξεων της
νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου που προορίζο νται να
θέσουν σε ισχύ συµφωνία περί κοινωνικής ασφαλίσεως µεταξύτου Ηνωµένου Βασιλείου και τρίτου κράτους.
8. Για την εφαρµογή του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισµού,
δεν λαµβάνονται υπόψη ούτε οι αναλογικές εισφορές που κατέ-βαλε ο ασφαλισµένος υπό τη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασι-λείου, ούτε οι αναλογικές παροχές γήρατος που πρέπει νακαταβληθούν υπό τη νοµοθεσία αυτή. Το ποσό των αναλογικώνπαροχών προστίθεται στο ποσό των παροχών που οφείλεταιδυνάµει της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου, το οποίοκαθορίζεται σύµφωνα µε το εν λόγω κεφάλαιο το άρθροισµα δετων δύο ποσών αποτελεί την παροχή που πράγµατι οφείλεταιστον ενδιαφερόµενο.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 128
▼B
9 . ......
10. Για την εφαρµογή του κανονισµού περί των παροχών κοινω-
νικής ασφαλίσεως, για τις οποίες δεν έχει καταβληθεί εισφοράκαι περί της ασφαλίσεως ανεργίας (Γιβραλτάρ),[Non−ContributorySocial Insurance Benefit and Unemployment Insu -
rance Ordinance (Gibraltar)] θεωρείται ότι έχει την κανονική του
κατοικία στο Γιβραλτάρ κάθε π ρόσωπο στο οποίο εφαρµόζεται
ο παρών κανονισµός, αν το π ρόσωπο αυτό κατοικεί σε ένα
κράτος µέλος.
▼
M1
11. Για τους σκοπούς της εφαρµογής των άρθρων 27, 28, 28α, 29, 30
και 31 του κανονισµού, παροχές που καταβάλλονται εκτόςΗνωµένου Βασιλείου αποκλειστικά και µόνον βάσει του άρθ-ρου 95β παράγραφος 8 του παρόντος κανονισµού, θεωρούνταιπαροχές αναπηρίας.
▼
B
12. Για την εφαρµογή του άρθρου 10 παράγραφος 1 του κανονι-
σµού, ο δικαιούχος παροχής που του οφείλεται βάσει τηςνοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου, ο οποίος διαµένει στοέδαφος άλλου κράτους µέλους, θεωρείται κατά τη διάρκεια τηςδιαµονής αυτής σαν να κατοικούσε στο έδαφος του άλλου αυτούκράτους µέλους.
13.1. Για τον υπολογισµό του συντελεστή «αποδοχές» προκειµένου
να καθοριστεί το δικαίωµα στις παροχές που π ροβλέπονται από
τη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου, µε την επιφύλαξη τουσηµείου 15, κάθε εβδοµάδα κατά την οποία ο µισθωτός ή µηµισθωτός εργαζόµενος υπήχθη στη νοµοθεσία άλλου κράτουςµέλους και που άρχισε στη διάρκεια του έτους αναφοράς για τηφορολόγηση του εισο δήµατος κατά την έννοια της νοµοθεσίας
του Ηνωµένου Βασιλείου, λαµβάνεται υπόψη σύµφωνα µε τονακόλουθο τρόπο:
α) Περίοδοι µεταξύ 6 Απριλίου 1975και 5Απριλίου 1987:
i) για κάθε εβδοµάδα ασφάλισης, απασχόλησης ή διαµονής
ως µισθωτός εργαζόµενος, ενδιαφερόµενος θεωρείται ότικατέβαλε εισφορές ως µισθωτός εργαζόµενος µε βάσηµισθό που αντιστοιχεί στα δύο τρίτα του ανώτατου ορίουµισθού για την εβδοµάδα αυτή·
ii) για κάθε εβδοµάδα παρουσίας µη µισθωτής δραστηριότη-
τας ή διαµονής ως µη µισθωτός εργαζόµενος, ο ενδιαφε-ρόµενος θεωρείται ότι κατέβαλε εισφορά κατηγορίας 2ως µη µισθωτός εργαζόµενος.
β) Περίοδοι µετά τις 6 Απριλίου 1987:
i) για κάθε εβδοµάδα ασφάλισης, απασχόλησης ή διαµονής
ως µισθωτού εργαζόµενου, ο ενδιαφερόµενος θεωρείταιότι έλαβε εβδοµαδιαίο µισθό για τον οποίο θεωρείται ότιείχε κταβάλει εισφορές ως µισθωτός εργαζόµενος, πουαντιστοιχεί στα δύο τρίτα του ανώτερου ορίου µισθού γιατην εβδοµάδα αυτή·
ii) για κάθε εβδοµάδα ασφάλισης, µη µισθωτής δραστη-
ριότητας ή διαµονής ως µη µισθωτός εργαζόµενος, οενδιαφερόµενος θεωρείται ότι κατέβαλε εισφορά κατη-γορίας 2 ως µη µισθωτός εργαζόµενος.
γ) Για κάθε πλήρη εβδοµάδα για την οποία µπορεί να π ροσκο-
µίσει αποδεικτικά στοιχεία βάσει των οποίων αυτή θεωρεί-ται ως περίοδος εξοµοιούµενη προς περίοδο ασφάλισης,απασχόλησης, µη µισθωτής δραστηριότητας ή διαµονής, οενδιαφερόµενος θεωρείται ότι έχει πιστωθεί µε εισφορές ήµισθούς, ανάλογα µε την περίπτωση, εντός του ορίου πουαπαιτείται ώστε ο γενικός του συντελεστής «απολαβές» γιατο συγκεκριµένο φ ορολογικό έτος να φθάσει το απαιτού-
µενο επίπεδο, προκειµένου αυτό το φ ορολογικό έτος να
ληφθεί υπόψη κατά την έννοια της νοµοθεσίας του Ηνωµέ-νου Βασιλείου σχετικά µε τη χορήγηση πιστώσεων εισ-φορών ή µισθών.
13.2. α) Όταν, για κάθε έτος φ ορολογήσης εισο δήµατος που αρχίζει
στις 6 Απριλίου 1975ή µετά την ηµεροµηνία αυτή, έναςµισθωτός εργαζόµενος έχει συµπληρώσει περιόδους ασφά-λισης, απασχόλησης ή διαµονής αποκλειστικά σε ένα κρά-τους µέλος εκτός του Ηνωµένου Βασιλείου και όταν η εφαρ-µογή του σηµείου 13.1 στοιχείο α) σηµείο i) ή του σηµείου
13.1 στοιχείο β) σηµείο i) επιτρέπει να ληφθεί υπόψη το
έτος αυτό κατά την έννοια της βρετανικής νοµοθεσίας για
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 129
▼B
τους σκοπούς της εφαρµογής του άρθρου 46 παράγραφος 2
στοιχείο α) του κανονισµού, ο ενδιαφερόµενος θεωρείται ότιείχε ασφαλιστεί επί 52 εβδοµάδες κατά τη διάρκεια εκείνουτου έτους στο άλλο κράτος µέλος.
β) Εφόσον κάθε έτος επιβολής φ όρου επί του εισο δήµατος που
αρχίζει από ή µετά τις 6 Απριλίου 1975, δεν υπολογίζεταικατά την έννοια της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείουγια την εφαρµογή των διατάξεων του άρθρου 46 παράγραφος2 στοιχείο α) του κανονισµού, δεν λαµβάνονται υπόψη οιπερίοδοι ασφαλίσεως, απασχολήσεως ή κατοικίας πουσυµπληρώθηκαν κατά το έτος αυτό.
13.3. Για τη µετατροπή του παράγοντα «αποδοχές» σε περιόδους
ασφαλίσεως, διαιρείται ο παράγοντας «αποδοχές», ο οποίοςεπετεύχθη κατά τη διάρκεια του σχετικού έτους επιβολήςφόρου επί του εισο δήµατος, κατά την έννοια της νοµοθεσίας
του Ηνωµένου Βασιλείου, διά του ποσού του κατώτατου ορίου
µισθών που έχει καθορισθεί για το φορολο γικό αυτό έτος. Το
προκύπτον πηλίκο εκφράζεται υπό µορφή ακέραιου αριθµούπαραλειποµένων των δεκαδικών. Ο αριθµός που προκύπτει απότον υπολογισµό αυτό θεωρείται ότι αντιπ ροσωπεύει τον αρ ιθµό
των εβδοµάδων ασφαλίσεως που πραγµατοποιήθηκαν υπό τηνοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια αυτούτου φορολο γικού έτους, υπό τον όρο ότι ο αριθµός αυτός δεν
δύναται να υπερβαίνει τον αριθµό των εβδοµάδων κατά τη διάρ-κεια των οποίων ίσχυσε για τον ενδιαφερόµενο η προαναφε-ρθείσα νοµοθεσία κατά το φ ορολογικό αυτό έτος.
14. Για την εφαρµογή του άρθρου 40 παράγραφος 3 στοιχείο α)
σηµείο ii), λαµβάνονται υπόψη µόνον οι περίοδοι κατά τις
οποίες ο µισθωτός ή µη µισθωτός ήταν ανίκανος προς εργασία,κατά την έννοια της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου.
15.1. Για τον υπολογισµό, βάσει του άρθρου 46 παράγραφος 2 στοι-
χείο α) του κανονισµού, του θεωρητικού π οσού του τµήµατος
της συντάξεως που αποτελείται από ένα π ρόσθετο στοιχείο,
κατά την έννοια της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου:
α) οι όροι «µισθοί», «εισφορές» και «π ροσαυξήσεις», που ανα-
φέρονται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανο-νισµού, υποδηλώνουν τα πλεονάσµατα των παραγόντων«αποδοχές», κατά την έννοια του νόµου περί συντάξεωνκοινωνικής ασφαλίσεως του 1975( Social Security Pensions Act
1975) ή, κατά περίπτωση, του κανονισµού περί των συντά-ξεων κοινωνικής ασφαλίσεως στη Βόρεια Ιρλανδία του 1975[Social Security Pensions (Northern Ireland )Order1975]·
β) ο µέσος όρος των πλεονασ µάτων των παραγόντων «αποδο-
χές» υπολογίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 47 παράγραφος 1στοιχείο β) του κανονισµού, ερµηνεύοµενος όπως αναφέρε-ται στο ανωτέρω στοιχείο α) µε τη διαίρεση του συνόλουτων πλεονασµάτων, που έχουν καταχωρηθεί βάσει τηςνοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου, δια τού αριθµού τωνετών επιβολής φόρου επί του εισο δήµατος, κατά την έννοια
της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου (συµπεριλαµβανο-µένων και των κλασµάτων των ετών), τα οποία έχουνσυµπληρωθεί βάσει της νοµοθεσίας αυτής, από τις 6 Απρι-λίου 1978 κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου ασφαλί-σεως.
15.2. Για τον υπολογισµό του ποσού τµήµατος συντάξεως που αποτε-
λείται από ένα π ρόσθετο στοιχείο, κατά την έννοια της νοµοθε-
σίας του Ηνωµένου Βασιλείου, οι όροι «περίοδοι ασ φαλίσεως
και κατοικίας», που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2του κανονισµού, υποδηλώνουν τις περιόδους ασφαλίσεως καικατοικίας που έχουν συµπληρωθεί από τις 6 Απριλίου 1978.
16. Άνεργος ο οποίος επιστρέφει στο Ηνωµένο Βασίλειο µετά τη
λήξη της περιόδου των τριών µηνών κατά τη διάρκεια τηςοποίας, εξακολούθησε να λαµβάνει παροχές δυνάµει τηςνοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου κατ’ εφαρµογή του άρθ-ρου 69 παράγραφος 1 του κανονισµού, µπορεί να διεκδικήσειπαροχές ανεργίας παρά τις διατάξεις του άρθρου 69 παράγρα-φος 2, εφόσον πληροί της προϋποθέσεις που ορίζονται από την
εν λόγω νοµοθεσία.
17. Για τους σκοπούς της απόκτησης του δικαιώµατος για επίδοµα
βαριάς ανικανότητας, ο µισθωτός ή µη µισθωτός εργαζόµενος, οοποίος υπάγεται ή είχε υπαχθεί στη νοµοθεσία του ΗνωµένουΒασιλείου σύµφωνα µε τον τίτλο ΙΙ του κανονισµού, µε τηνεξαίρεση του άρθρου 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ):
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 130
▼B
α) θεωρείται ότι ήταν παρών ή είχε τη διαµονή του στο
Ηνωµένο Βασίλειο καθόλη την περίοδο κατά την οποίαάσκησε µισθωτή ή µη µισθωτή δραστηριότητα και ότι υπα-γόταν στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου, ενώ βρισκό-ταν ή διέµενε σε άλλο κράτος µέλος·
β) έχει δικαίωµα σε εξοµοίωση προς περιόδους παρουσίας ή
διαµονής στο Ηνωµένο Βασίλειο των περιόδων ασφάλισηςπου έχει συµπληρώσει ως µισθωτός ή µη µισθωτός εργαζό-µενος στο έδαφος ή υπαγόµενος στη νοµοθεσία άλλου κρά-τους µέλους.
18. Η περίοδος υπαγωγής στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου
σύµφωνα µε το άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του κανονι-σµού δεν είναι δυνατόν:
i) να ληφθεί υπόψη δυνάµει της παρούσας διατάξης ως περίο-
δος υπαγωγής στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου κατάτην έννοια του τίτλου ΙΙΙ του κανονισµού,
ούτε
ii) να καταστήσει το Ηνωµένο Βασίλειο αρµόδιο κράτος για
την εξυπηρέτηση των παροχών που π ροβλέπονται από τα
άρθρα 18 και 38 ή το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονι-σµού.
19. Με την επιφύλαξη κάθε σύµβασης που έχει υπογραφεί µε τα
κράτη µέλη για τους σκοπούς του άρθρου 13 παράγραφος 2στοιχείο στ) του κανονισµού και του άρθρου 10β του κανονι-σµού εκτέλεσης, η νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασιλείου παύεινα εφαρµόζεται µετά την πάροδο της πλέον αποµακρυσµένηςηµερολογιακά των τριών ακολούθων ηµερών, σε κάθε π ρόσωπο
το οποίο υπαγόταν πριν στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασι-λείου ως µισθωτός ή µη µισθωτός εργαζόµενος:
α) η ηµέρα κατά την οποία µεταφέρθηκε ο τόπος διαµονής σε
άλλο κράτος µέλος που π ροβλέπεται από το άρθρο 13 παρά-
γραφος 2 στοιχείο στ)·
β) η ηµέρα παύσης της µισθωτής η ανεξάρτητης δραστηριότη-
τας, µόνιµης ή π ροσωρινής, κατά τη διάρκεια της οποίας το
άτοµο αυτό υπαγόταν στη νοµοθεσία του Ηνωµένου Βασι-λείου·
γ) η τελευταία ηµέρα κάθε περιόδου λήψης βρετανικών
παροχών στον τοµέα της ασθενείας, µητρότητας (περιλαµβα-νόµενων των παροχών σε είδος για τις οποίες αρµόδιο κρά-τος ήταν το Ηνωµένο Βασίλειο) ή παροχών ανεργίας που:
i) άρχισε από την ηµεροµηνία µεταφοράς του τόπου δια-
µονής σε άλλο κράτος µέλος, ή µεταγενέστερη ηµεροµη-νία,
ii) ακολούθησε αµέσως την άσκηση µισθωτής ή ανε-
ξάρτητης δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος, ενώ τοάτοµο αυτό υπαγόταν στη νοµοθεσία του ΗνωµένουΒασιλείου.
20. Το γεγονός ότι ένα άτοµο απέκτησε την ιδιότητα του υπαγόµε-
νου στην νοµοθεσία άλλου κράτους µέλους σύµφωνα µε τοάρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του κανονισµού, το άρθρο10β του κανονισµού εφαρµογής και το σηµείο 19 ανωτέρω, δενθίγει:
α) την εφαρµογή στο άτοµο αυτό από το Ηνωµένο Βασίλειο, µε
την ιδιότητα του αρµοδίου κράτους, των διατάξεων σχετικάµε τους µισθωτούς ή µη µισθωτούς εργαζόµενους του τίτλουΙΙΙ κεφάλαια 1 και 2 τµήµα 1 καθώς και το άρθρο 40 παρά-γραφος 2 του κανονισµού, αν το άτοµο αυτό διατηρεί τηνιδιότητα του µισθωτού ή µη µισθωτού εργαζόµενου για τουςσκοπούς αυτούς και ήταν ασφαλισµένο τελευταία µε τηνιδιότητα αυτή δυνάµει της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασι-λείου·
β) τη δυνατότητα µεταχείρισης του ατόµου αυτού ως έχοντος
την ιδιότητα του µισθωτού ή µη µισθωτού εργαζόµενου γιατους σκοπούς των κεφαλαίων 7 και 8 του τίτλου ΙΙΙ τουκανονισµού ή των άρθρων 10 ή 10α του κανονισµού εφαρ-µογής, εφ όσον η βρε τανική παροχή δυνάµει του κεφαλαίου
1 του τίτλου ΙΙΙ µπορεί να του χορηγηθεί σύµφωνα µε τοστοιχείο α) ανωτέρω.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 131
▼M4
21. Στην περίπτωση σπουδαστών ή µελών της οικογένειας ή
επιζώντων σπουδαστών το άρθρο 10α παράγραφος 2 του κανονι-σµού δεν εφαρµόζεται σε παροχές που προορίζο νται µόνον ως
ειδική π ροστασία για µειονεκτούντα άτοµα.
▼
M5
21. Το δικαίωµα για την οικογενειακή πίστωση βάσει αποκλει-
στικά της νοµοθεσίας του Ηνωµένου Βασιλείου αναστέλλεταιεφόσον, στη διάρκεια της ίδιας περιόδου και για το ίδιο µέλος
της οικογένειας, καταβάλλονται οικογενειακές παροχές βάσειτης ιρλανδικής νοµοθεσίας αποκλειστικά και µόνο ή µέχρι τοποσό αυτών των παροχών κατ’ εφαρµογή των άρθρων 73, 74, 77,78 ή 78α του κανονισµού.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 132
▼BΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII(B) (2) (5) (6) (15)
ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΤΑΥ-
ΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ∆ΥΟ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
(Άρθρο 14γ στοιχείο β) του Κανονισµού)
1. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στο Βέλγιο και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος.
2. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στη ∆ανία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος από π ρόσωπο που κατοικεί
στη ∆ανία.
3. Για τα γεωργικά καθεστώτα ασφάλισης ατυχηµάτων και ασφάλισης
γήρατος: άσκηση µη µισθωτής γεωργικής δραστηριότητας στη Γερ-
µανία και µισθωτής δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος.
4. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στην Ισπανία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος από π ρόσωπο που κατοικεί
στην Ισπανία.
5. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στη Γαλλία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος, εκτός του Λουξεµβούργου.
6. Άσκηση µη µισθωτής γεωργικής δραστηριότητας στη Γαλλία και
µισθωτής δραστηριότητας στο Λουξεµβούργο.
7. Όσον αφορά το σύστηµα ασφάλισης συντάξεων µη µισθωτών:άσκηση
µη µισθωτής δραστηριότητας στην Ελλάδα και µισθωτής δραστη-ριότητας σε άλλο κράτος µέλος.
8. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στην Ιταλία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος.
▼
M5
▼B
10. Άσκηση µη µισθωτής δρσατηριότητας στην Πορτογαλία και
µισθωτής δραστηριότητας σε ένα άλλο κράτος µέλος.
11. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στην Φινλανδία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος από π ρόσωπο που κατοικεί
στη Φινλανδία.
12. Άσκηση µη µισθωτής δραστηριότητας στη Σουηδία και µισθωτής
δραστηριότητας σε άλλο κράτος µέλος από π ρόσωπο που κατοικεί
στη Σουηδία.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 133
▼M5
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VΙΙΙ
(Άρθρο 78α του κανονισµού)
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑΤΑΟΠΟΙΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝΜΟΝΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑΕΠΙ-
∆ΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ Ή ΕΙ∆ΙΚΑ ΕΠΙ∆ΟΜΑΤΑ ΓΙΑ
ΟΡΦΑΝΑ
Α. ΒΕΛΓΙΟ
α) Οικονοµικά επιδόµατα που π ροβλέπονται από τους συντονιστι-
κούς νόµους για τα οικογενειακά επιδόµατα των µισθωτών εργα-ζοµένων.
β) Οικογενειακές παροχές που π ροβλέπονται από τη νοµοθεσία για
τις οικογενειακές παροχές των µη µισθωτών εργαζοµένων.
γ) Οικογενειακές παροχές που π ροβλέπονται στο καθεστώς των
πρώην υπαλλήλων του Βελγικού Κογκό και της Ρουάντα-Ουρού-ντι.
Β. ∆ΑΝΙΑ
«Τα ειδικά οικογενειακά επιδόµατα καθώς και τα κανονικά και
συµπληρωµατικά οικογενειακά επιδόµατα που χορηγούνται όταν οασκών τη γονική εξουσία είναι ο µοναδικός π ροστάτης της οικογέ-
νειας.
Επιπλέον, τα επιδόµατα για συντηρούµενα τέκνα, που παρέχονται σε
όλα τα τέκνα κάτω των 18 ετών εφ όσονκατοικούν στη ∆ανία και,
εφόσον ο ασκών τη γο νική εξουσία υπόκειται πλήρως στο φόρο
βάσει της δανικής νοµοθεσίας.»
Γ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ουδέν
∆. ΙΣΠΑΝΙΑ
Ουδέν
Ε. ΓΑΛΛΙΑ
Το σύνολο των βασικών συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης, εκτός
από τα ειδικά συστήµατα των µισθωτών εργαζοµένων (υπάλληλοι,εργάτες του δηµοσίου, ναυτικοί, υπάλληλοι συµβολαιογραφείου,υπάλληλοι της EDF-GDF,SNCFκαι τηςRATP, προσωπικό της Όπε-
ρας και της Comédie française κ.λπ.), µε την εξαίρεση του καθεστώτος
των εργαζοµένων στα ορυχεία.
ΣΤ. ΕΛΛΑ∆Α
Ουδέν
Ζ. ΙΡΛΑΝ∆ΙΑ
Παροχές τέκνου, (συµπληρωµατικό) επίδοµα ορφανού και π ροσαυξή-
σεις της (συµπληρωµατικής) σύνταξης χήρας και της (συµπληρωµα-τικής) σύνταξης χήρου που καταβάλλεται για τα δικαιούµενα τέκνα,βάσει του (ενοποιηµένου) νόµου κοινωνικής πρόνοιας και των σχε-τικών τροποποιητικών νόµων.
Η. ΙΤΑΛΙΑ
Ουδέν
Θ. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Ουδέν
Ι. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
Ουδέν
ΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ
Ουδέν
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 134
▼M5
ΙΒ. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Ουδέν
ΙΓ. ΦΙΝΛΑΝ∆ΙΑ
Ουδέν
Ι∆. ΣΟΥΗ∆ΙΑ
Ουδέν
ΙΕ. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
«1.Μεγάλη Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία
∆ιατάξεις βάσει του νόµου περί εισφορών και παροχών κοινω-
νικής ασφάλισης του 1992 και του νόµου περί εισφορών καιπαροχών κοινωνικής ασφάλισης (Βόρειος Ιρλανδία) του 1992,σχετικά µε τις παροχές για τα τέκνα (συµπεριλαµβανόµενων καιτων τυχών υψηλότερων π οσοστών για τον µο ναδικό γονέα) —
παροχές για τα συντηρούµενα τέκνα που καταβάλλονται στουςσυνταξιούχους και επίδοµα επιτροπείας.»
2.Γιβραλτάρ
∆ιατάξεις βάσει του κανονισµού κοινωνικής ασφάλισης του 1992
(ανοικτό σύστηµα µακροπρόθεσµων παροχών) και του κανονι-σµού κοινωνικής ασφάλισης του 1996 (κλειστό σύστηµα µακρο-πρόθεσµων παροχών), σχετικά µε τις π ροσαυξήσεις συντηρού-
µενων τέκνων που καταβάλλονται στους συνταξιούχους και τοεπίδοµα επιτροπείας.
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 135
Προσάρτηµα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣΤΩΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ 1408/71 ΚΑΙ 574/71
AΠράξεις προσχώρησης της Ισ πανίας και της Πορτογαλίας (ΕΕ αριθ. L
302 της 15. 11. 1985, σ. 23).
Β Πράξη προσχώρησης της Αυστρ ίας, Φινλανδίας, Σουηδίας (ΕΕ αριθ.
C241 της 29. 8. 1994, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση
95/1/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L1 της 1. 1. 1995, σ. 1).
1. Ενηµέρωση που έγινε από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του
Συµβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ αριθ. L230 της 22. 8. 1983, σ.
6).
2. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1660/85του Συµβουλίου της 13ης Ιουνίου
1985που τροποποιεί τους κανονισµούς (ΕΟΚ) αριθ. 5 74/72 περί εφαρ-
µογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς,στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινού-νται εντός της Κοινότητας [ΕΕ αριθ. L160 της 20. 6. 1985, σ. 1·
ισπανικό κείµενο: DO Edición especial , 1985(05 . V4), σ. 142· πορτογα-
λικό κείµενο: JO Edição Especial , 1985(05 . F4), σ. 142]· κείµενο στη
σουηδική γλώσσα: EGT,Specialgåva 1994,område05(04), s. 61· κεί-
µενο στη φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(04),
s. 61.
3. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1661/85του Συµβουλίου της 13ης Ιουνίου
1985που καθορίζει τις τεχνικές π ροσαρµογές της κοινο τικής νοµοθε-
σίας σε θέµατα κοινωνικής ασφάλισης των διακινούµενων εργαζο-µένων όσον αφορά τη Γρο ιλανδία [ΕΕ αριθ. L160 της 20. 6. 1985, σ. 7·
ισπανικό κείµενο: DO Edición especial , 1985(05 .04), σ. 148· πορτογα-
λικό κείµενο: JO Edição Especial , 1985(05 .04), σ. 148]· κείµενο στη
σουηδική γλώσσα: EGT,Specialutgåva 1994,område05(04), s. 67·
κείµενο στη φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05
(04),s. 61.
4. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 513/86 της Επιτροπής της 26ης Φε βρουα-
ρίου 1986 για την τροποποίηση των παραρτηµάτων 1, 4, 5και 6 τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συµβουλίου περί του τρόπουεφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρµογής τωνσυστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς, στους µηµισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντόςτης Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L51 της 28. 2. 1986, σ. 44)· κείµενο στη
σουηδική γλώσσα: EGT,Specialutgåva 1994,område05(04), s. 73·
κείµενο στη φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05
(04),s. 73.
5. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3811/86 του Συµβουλίου της 11ης ∆εκεµ-
βρίου 1986 για την τροποποίηση τωνκανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικήςασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L
355 της 16. 12. 1986, σ. 5)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,
Specialutgåva 1994,område05(04), s. 86· κείµενο στη φινλανδική
γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(04), s. 86.
6. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1305/89 του Συµβουλίου της 11ης Μαΐου
1989 για την τροποποίηση των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και(ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικήςασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L
131 της 13. 5. 1989, σ. 1)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,
Specialutgåva 1994,område05(04), s. 143· κείµενο στη φινλανδική
γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(04), s. 143.
7. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2332/89 του Συµβουλίου της 18ης Ιουλίου
1989 για την τροποποίηση των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και(ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικήςασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L
224 της 2. 8. 1989, σ. 1)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,Specia-
lutgåva1994,område05(04),s. 154· κείµενο στη φινλανδική γλώσσα:
EYVL:n erityispainos 1994,alue05(04), s. 154.
8. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3427/89 του Συµβουλίου της 30ής Οκτω-
βρίου 1989 για την τροποποίηση τωνκανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικήςασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L
331 της 16. 11. 1989, σ. 1)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,
1971R1408 — EL — 01.01.2000 — 001.002 — 136
Specialutgåva 1994,område05(04), s. 165· κείµενο στη φινλανδική
γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(04), s. 165.
9. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2195/91 του Συµβουλίου της 25ης Ιουνίου
1991 για την τροποποίηση των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και
(ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικήςασφάλισης στους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L
206 της 29. 7. 1991, σ. 2)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,
Specialutgåva 1994,område05(05 ), s. 46· κείµενο στη φινλανδική
γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(05 ), s. 46.
10. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 του Συµβουλίου, της 30ης Απριλίου
1992, για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς,στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινού-νται εντός της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L136 της 19. 5. 1992, σ. 1)·
κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,Specialutgåva 1994,område05
(05),s. 124· κείµενο στη φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos
1994,alue05(05 ), s. 124.
11. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 του Συµβουλίου της 30ής Απριλίου
1992 για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς,στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινού-νται εντός της Κοινότητας, καθώς και του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.574/72 περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ αριθ. L136 της 19. 5. 1992, σ. 7)· κείµενο στη σουηδική
γλώσσα: EGT,Specialutgåva 1994,område05(05 ),s. 130· κείµενο στη
φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(05 ), s. 130.
12. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1249/92 του Συµβουλίου της 30ής Απριλίου
1992 για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφάλισης στους µισθωτούς,στους µη µισθωτούς και στα µέλη τωνοικογενειών τους που διακινού-νται εντός της Κοινότητας, και του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕαριθ.L136 της 19. 5. 1992, σ. 28)· κείµενο στη σουηδική γλώσσα:
EGT,Specialutgåva 1994,område05(05 ), s. 151· κείµενο στη φινλαν-
δική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,alue05(05 ), s. 151.
13. Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1945/93 του Συµβουλίου της 30ής Ιουνίου
1993 για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους µισθω-τούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη των οικογενειών τους πουδιακινούνται εντός της Κοινότητας, του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71και του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 για την τροποποίηση τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ αριθ. L181 της 23. 7. 1993, σ. 1)·
κείµενο στη σουηδική γλώσσα: EGT,Specialutgåva 1994,område05
(06),s. 63· κείµενο στη φινλανδική γλώσσα: EYVL:n erityispainos 1994,
alue05(06), s. 63.
14. Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 3095/95 του Συµβουλίου της 22ας ∆εκεµβρίου
1995για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους µισθω-τούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη των οικογενειών τους πουδιακινούνται εντός της Κοινότητας, του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71,του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 για την τροποποίηση του κανο-νισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1945/93για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 (ΕΕ αριθ.L335της 30. 12. 1995 , σ. 1).
15. Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 3096/95 του Συµβουλίου της 22ας ∆εκεµβρίου
1995για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περίεφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους µισθω-τούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη των οικογενειών τους πουδιακινούνται εντός της Κοινότητας και του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.574/72 περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ αριθ. L335της 30. 12. 1995 , σ. 10).
16. Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συµβουλίου της 2ας ∆εκεµβρίου
1996, για τροποποίηση και ενηµέρωση του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ.1408/71 περί εφαρµογής των συστηµάτων κοινωνικής ασφαλίσεωςστους µισθωτούς, στους µη µισθωτούς και στα µέλη των οικογενειώντους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισµού(ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρµογής του κανονισµού(ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ αριθ. L28 της 30. 1. 1997, σ. 1).