1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2081 /92ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 14ης Ιουλίου 1992
για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονοµασιών προέλευσης των γεωργικών
προϊόντων και των τροφίµων
(ΕΕL 208 της 24.7.1992, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 535 /97του Συµβουλίου της 17ης Μαρτίου
1997L 83 3 25.3.1997
►M2Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 1068 /97της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου
1997L 156 10 13.6.1997
►M3Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 2796 /2000 της Επιτροπής της 20ής ∆εκεµ-
βρίου 2000L 324 26 21.12.2000
►M4Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 692 /2003 του Συµβουλίου της 8ης Απριλίου
2003L 99 1 17.4.2003
►M5Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 806 /2003 του Συµβουλίου της 14ης Απρι-
λίου 2003L 122 1 16.5.2003
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουη-
δίαςC 241 21 29.8.1994
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση 95 /1/ΕΚ, Ευρατόµ, ΕΚΑΧ
του Συµβουλίου)L 1 1 1.1.1995
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2081 /92ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 14ης Ιουλίου 1992
για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονοµα-
σιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίµων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:
ότι η παραγωγή, η παρασκευή και η διανοµή των γεωργικών
προϊόντων και τροφίµων κατέχει σηµαντική θέση στην οικο-νοµία της Κοινότητας ·
ότι, στα πλαίσια του επαναπροσανατολισµού της κοινής αγρο-
τικής πολιτικής, πρέπει να ευνοηθεί η διαφοροποίηση τηςγεωργικής παραγωγής ώστε να επιτευχθεί στην αγορά µια καλύ-τερη ισορροπία µεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης ·ότι η
προώθηση προϊόντων που παρουσιάζουν ορισµένα χαρακτηρι-
στικά µπορεί να αποτελέσει σηµαντικό πλεονέκτηµα για τοναγροτικό κόσµο, ιδίως στις µειονεκτικές ή αποµακρυσµένεςπεριοχές, εξασφαλίζοντας, αφενός, τη βελτίωση του γεωργικούεισοδήµατος και, αφετέρου, την εγκατάσταση του αγροτικούπληθυσµού σ 'αυτές τις περιοχές ·
ότι, εξάλλου, διαπιστώθηκε, κατά τη διάρκεια των τελευταίων
ετών, ότι οι καταναλωτές έχουν την τάση να αποδίδουν προτε-ραιότητα, όσον αφορά τη διατροφή τους, µάλλον στην ποιότητα
παρά στην ποσότητα ·ότι αυτή η αναζήτηση ιδιότυπων προϊόντων
λαµβάνει τη µορφή, µεταξύ άλλων, µιας όλο και µεγαλύτερηςζήτησης γεωργικών προϊόντων ή τροφίµων ορισµένης γεωγρα-φικής καταγωγής ·
ότι, λόγω της πληθώρας των προϊόντων που διατίθενται στην
αγορά και της πολλαπλότητας των πληροφοριών που παρέχονταιγι'αυτά, ο καταναλωτής πρέπει, προκειµένου να κάνει καλύτερα
την επιλογή του, να διαθέτει σαφείς και σύντοµες πληροφορίεςπου θα τον ενηµερώνουν επακριβώς για την καταγωγή του
προϊόντος ·
ότι τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιµα υπόκεινται, όσον αφορά
την επισήµανσή τους, στους γενικούς κανόνες που θεσπίζονται
στην Κοινότητα, και ιδίως βάσει της οδηγίας 79 /112/ΕΟΚ του
Συµβουλίου της 18ης ∆εκεµβρίου 1978 για την προσέγγιση τωννοµοθεσιών των κρατών µελών σχετικά µε την επισήµανση, τηνπαρουσίαση και τη διαφήµιση των τροφίµων (
4)·ότι, δεδοµένης
της ιδιοτυπίας τους, πρέπει να θεσπιστούν συµπληρωµατικές
ειδικές διατάξεις για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιµα που
προέρχονται από µια οριοθετηµένη γεωγραφική περιοχή ·
ότι η βούληση να προστατευτούν τα γεωργικά προϊόντα ή
τρόφιµα που διακρίνονται από τη γεωγραφική τους καταγωγή,
οδήγησε ορισµένα κράτη µέλη στη δηµιουργία «ονοµασιών
ελεγχόµενης προέλευσης »·ότι οι ονοµασίες αυτές εξελίχθηκαν1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. C3 0της 6. 2. 1991, σ. 9 και
ΕΕ αριθ. C6 9της 18. 3. 1991, σ. 15 .
(2)ΕΕ αριθ. C 326 της 16. 12. 1991, σ. 35 .
(3)ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 10. 1991, σ. 62 .
(4)ΕΕ αριθ. L3 3της 8. 2. 1979, σ. 1 .Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από την οδηγία 91 /72/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L4 2της 15. 2. 1991, σ. 27 ).
▼B
προς ικανοποίηση των παραγωγών που επιτυγχάνουν καλύτερα
εισοδήµατα σε ανταπόδοση της πραγµατικής προσπάθειας πουκαταβάλλουν για την ποιότητα, και προς ικανοποίηση των κατα-
ναλωτών που έχουν στη διάθεσή τους ιδιότυπα προϊόντα µε
εγγυήσεις για τη µέθοδο παρασκευής τους και την καταγωγήτους·
ότι, ωστόσο, οι εθνικές πρακτικές στην εφαρµογή των ονοµα-
σιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων είναι προς τοπαρόν ανόµοιες ·ότι είναι ανάγκη να προβλεφθεί κοινοτική
θεώρηση ·ότι, πράγµατι, ένα πλαίσιο κοινοτικών κανόνων που
θα περιλαµβάνει ένα καθεστώς προστασίας, θα επιτρέψει στις
γεωγραφικές ενδείξεις και στις ονοµασίες προέλευσης νααναπτυχθούν λόγω του ότι το πλαίσιο αυτό θα εγγυάται, µε µιαπιο ενιαία θεώρηση, ίσους όρους ανταγωνισµού µεταξύ τωνπαραγωγών προϊόντων που δικαιούνται αυτών των ενδείξεων,και θα οδηγήσει σε µεγαλύτερη αξιοπιστία αυτών των προϊόντων
στα µάτια των καταναλωτών ·
ότι οι σχεδιαζόµενες ρυθµίσεις πρέπει να εφαρµοστούν υπό την
επιφύλαξη της ήδη ισχύουσας κοινοτικής νοµοθεσίας για τα
κρασιά και τα οινοπνευµατώδη ποτά η οποία επιδιώκει τηθέσπιση υψηλότερου επιπέδου προστασίας ·
ότι το πεδίο εφαρµογής του παρόντος κανονισµού περιορίζεται
σε ορισµένα γεωργικά προϊόντα και τρόφιµα τα χαρακτηριστικάτων οποίων συνδέονται µε τη γεωγραφική τους καταγωγή ·ότι,
ωστόσο, αυτό το πεδίο εφαρµογής θα µπορούσε, ενδεχοµένως,να διευρυνθεί εν ανάγκη σε άλλα προϊόντα ή τρόφιµα ·
ότι, λαµβάνοντας υπόψη τις υπάρχουσες πρακτικές, πρέπει να
οριστούν δύο διαφορετικά επίπεδα γεωγραφικής αναφοράς,
δηλαδή, οι προστατευόµενες γεωγραφικές ενδείξεις και οι
προστατευόµενες ονοµασίες προέλευσης ·
ότι ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιµο που δικαιούται αυτής της
ένδειξης πρέπει να ανταποκρίνεται σε ορισµένους όρους πουαπαριθµούνται σε προδιαγραφές ·
ότι, για να δικαιούνται προστασίας σε κάθε µέλος, οι γεωγρα-
φικές ενδείξεις και οι ονοµασίες προέλευσης πρέπει νακαταχωρούνται στο κοινοτικό επίπεδο ·ότι η καταχώρηση σ 'ένα
µητρώο επιτρέπει προσέτι να εξασφαλίζεται η ενηµέρωση τωνεπαγγελµατιών και των καταναλωτών ·
ότι η διαδικασία καταχώρησης πρέπει να επιτρέπει σε κάθε
πρόσωπο που είναι ατοµικά και άµεσα ενδιαφερόµενο να µπορεί
να ασκεί τα δικαιώµατά του, κοινοποιώντας την ένστασή του διά
του κράτους µέλους στην Επιτροπή ·
ότι πρέπει να εφαρµόζονται διαδικασίες που να επιτρέπουν, µετά
την καταχώρηση, είτε την προσαρµογή των προδιαγραφών, λόγωιδίως της εξέλιξης των τεχνολογικών γνώσεων, είτε τηναπόσυρση από το µητρώο της γεωγραφικής ένδειξης ή τηςονοµασίας προελεύσεως ενός γεωργικού προϊόντος ή ενόςτροφίµου εφόσον το εν λόγω προϊόν ή το τρόφιµο αυτό δεν
συµφωνεί πλέον µε τις προδιαγραφές για τις οποίες επέτυχε τη
γεωγραφική ένδειξη ή την ονοµασία προέλευσης ·
ότι πρέπει να καταστούν δυνατές οι συναλλαγές µε τις τρίτες
χώρες που δύνανται να παρέχουν ισοδύναµες εγγυήσεις όσοναφορά τη χορήγηση και τον έλεγχο των γεωγραφικών ενδείξεωνή των ονοµασιών προέλευσης που χορηγούνται στο έδαφός τους ·
ότι πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία για την καθιέρωση στενής
συνεργασίας µεταξύ κρατών µελών και της Επιτροπής, σταπλαίσια επιτροπής κανονιστικού χαρακτήρα που θα δηµιουργ-ηθεί για τον σκοπό αυτό,1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 3
▼B
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1.Ο παρών κανονισµός θεσπίζει τους κανόνες προστασίας των
ονοµασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων τωνγεωργικών προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη
κατανάλωση και που αναφέρονται στο παράρτηµα Ι της συνθήκης
και των τροφίµων που αναφέρονται στο παράρτηµα Ι τουπαρόντος κανονισµού, καθώς και των γεωργικών προϊόντων πουαναφέρονται στο παράρτηµα ΙΙ του παρόντος κανονισµού.
Ωστόσο, ο παρών κανονισµός δεν εφαρµόζεται ούτε στα
προϊόντα του αµπελοοινικού τοµέα, πλην των ξυδιών οίνου, ούτε
στα οινοπνευµατώδη ποτά. Η παρούσα παράγραφος εφαρµόζεται
µε την επιφύλαξη της εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ)αριθ.1493/1999 για την κοινή οργάνωση της αµπελοοινικής αγοράς.
Τα παραρτήµατα Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισµός µπορούν να
τροποποιούνται µε τη διαδικασία του άρθρου 15.
2.Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται µε την επιφύλαξη άλλων
ειδικών κοινοτικών διατάξεων.
3.Η οδηγία 83 /189/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 28ης Μαρτίου
1983 για την καθιέρωση διαδικασίας πληροφόρησης στον τοµέα
των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (
1)δεν εφαρµόζεται
στις ονοµασίες προέλευσης, ούτε στις γεωγραφικές ενδείξειςπου αποτελούν αντικείµενο του παρόντος κανονισµού.
Άρθρο 2
1.Η κοινοτική προστασία των ονοµασιών προέλευσης και των
γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων και τροφίµωνεπιτυγχάνεται σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό.
2.Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού, νοούνται ως:
α)«ονοµασία προέλευσης »:το όνοµα µιας περιοχής, ενός συγκε-
κριµένου τόπου ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, µιας χώρας,
το οποίο χρησιµοποιείται στην περιγραφή ενός γεωργικού
προϊόντος ή ενός τροφίµου:
—που κατάγεται από αυτή την περιοχή, το συγκεκριµένο
τόπο ή τη χώρα αυτή
και
—του οποίου η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται
κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον πουπεριλαµβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες,και του οποίου η παραγωγή, η µεταποίηση και η επεξερ-
γασία λαµβάνουν χώρα στην οριοθετηµένη γεωγραφική
περιοχή ·
β)«γεωγραφική ένδειξη »:το όνοµα µιας περιοχής, ενός συγκεκρι-
µένου τόπου ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, µιας χώρας, τοοποίο χρησιµοποιείται στην περιγραφή ενός γεωργικού
προϊόντος ή ενός τροφίµου:
—που κατάγεται από την περιοχή αυτή, το συγκεκριµένο
τόπο ή τη χώρα αυτή
—και
—του οποίου µια συγκεκριµένη ποιότητα, η φήµη ή άλλο
χαρακτηριστικό µπορούν να αποδοθούν στη γεωγραφικήαυτή καταγωγή και του οποίου η παραγωγή ή /και η µετα-
ποίηση ή /και η επεξεργασία πραγµατοποιούνται στην
οριοθετηµένη γεωγραφική περιοχή.1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 4
(1)ΕΕ αριθ. L 109 της 26. 4. 1983, σ. 8 .Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από την απόφαση 90 /230/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 128 της 18. 5.
1990, σ. 15 ).▼M4
▼B
▼B
3.Θεωρούνται ωσαύτως ως ονοµασίες προέλευσης, ορισµένες
παραδοσιακές, γεωγραφικές ή µη, ονοµασίες, που περιγράφουνγεωργικό προϊόν ή τρόφιµο καταγωγής µιας περιοχής ή ενός
συγκεκριµένου τόπου και το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις της
παραγράφου 2 στοιχείο α)δεύτερη περίπτωση.
4.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο α),
εξοµοιώνονται προς ονοµασίες προέλευσης ορισµένες γεωγρα-φικές ενδείξεις των οποίων οι πρώτες ύλες των σχετικών
προϊόντων προέρχονται από γεωγραφική περιοχή, ευρύτερη ή
διαφορετική από την περιοχή µεταποίησης, εφόσον:
—η περιοχή παραγωγής της πρώτης ύλης είναι οριοθετηµένη
και
—υπάρχουν ειδικοί όροι παραγωγής των πρώτων υλών και
—υπάρχει σύστηµα ελέγχου που εξασφαλίζει την τήρηση των
όρων αυτών.
5.Για τους σκοπούς της παραγράφου 4, δεν θεωρούνται ως
πρώτες ύλες παρά µόνο τα ζώντα ζώα, τα κρέατα και το γάλα. Η
χρησιµοποίηση άλλων πρώτων υλών µπορεί να επιτραπείσύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 15.
6.Για να δικαιούνται της παρέκκλισης της παραγράφου 4, οι
σχετικές ονοµασίες πρέπει να αναγνωρισθούν ή να έχουν ήδη
αναγνωριστεί ως ονοµασίες προέλευσης που δικαιούνται εθνικής
προστασίας από το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος, ή, εάν δενυπάρχει τέτοιο καθεστώς, να έχουν αποδεδειγµένα παραδοσιακόχαρακτήρα καθώς και να είναι πασίγνωστες και εξαιρετικήςφήµης ονοµασίες.
7.Προκειµένου να υπαχθούν στην παρέκκλιση της
παραγράφου 4, οι αιτήσεις καταχώρησης πρέπει να υποβληθούνεντός προθεσµίας δύο ετών από την ηµεροµηνία έναρξης ισχύοςτου παρόντος κανονισµού. ►
A1Για την Αυστρία, τη Φινλανδία
και τη Σουηδία, η ανωτέρω προθεσµία τρέχει από τηνηµεροµηνία προσχώρησής τους. ◄
Άρθρο 3
1.Οι ονοµασίες πσου έχουν καταστεί κοινές δεν καταχω-
ρούνται.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού, ως «ονοµασία που
έχει καταστεί κοινή »νοείται το όνοµα ενός γεωργικού προϊόντος
ή ενός τροφίµου το οποίο, αν και αναφέρεται στον τόπο ή την
περιοχή όπου το εν λόγω γεωργικό προϊόν ή τρόφιµο έχει παρα-
χθεί αρχικά ή εµπορευθεί, έχει πλέον καταστεί κοινό όνοµα ενόςγεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίµου.
Για να διαπιστωθεί αν ένα όνοµα έχει καταστεί κοινό, λαµβά-
νονται υπόψη όλοι οι παράγοντες, και ιδίως:
—η υφισταµένη κατάσταση στο κράτος µέλος από το οποίο
προέρχεται το όνοµα και στις περιοχές κατανάλωσης,
—η κατάσταση που επικρατεί σε άλλα κράτη µέλη,
—η οικεία, εθνική ή κοινοτική, νοµοθεσία.
Εάν, κατά την εφαρµογή της διαδικασίας των άρθρων 6 και 7, µια
αίτηση καταχώρησης απορρίπτεται διότι µια ονοµασία έχει
καταστεί κοινή, η Επιτροπή δηµοσιεύει την απόφαση αυτή στην
Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2.Ένα όνοµα δεν µπορεί να καταχωρηθεί ως ονοµασία
προέλευσης ή ως γεωγραφική ένδειξη όταν συγκρούεται µε τοόνοµα φυτικής ποικιλίας ή ζωικής φυλής και µπορεί, ως εκ
τούτου, να παραπλανήσει το κοινό ως προς την πραγµατική
καταγωγή του προϊόντος.
3.Πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισµού, το
Συµβούλιο, αποφασίζοντας µε ειδική πλειοψηφία βάσειπρότασης της Επιτροπής, καταρτίζει και δηµοσιεύει στηνΕπίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έναν µη διεξο-1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 5
▼B
δικό, ενδεικτικό κατάλογο των ονοµασιών των γεωργικών
προϊόντων ή τροφίµων τα οποία εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογήςτου παρόντος κανονισµού και θεωρούνται, σύµφωνα µε την
παράγραφο 1, ότι έχουν καταστεί κοινές και ως εκ τούτου δεν
µπορούν να καταχωρηθούν σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό.
Άρθρο 4
1.Για να δικαιούται προστατευόµενης ονοµασίας προέλευσης
(ΠΟΠ)ή προστατευόµενης γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ)ένα
γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιµο πρέπει να ανταποκρίνεται σε
προδιαγραφές.
2.Οι προδιαγραφές περιλαµβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα
στοιχεία:
α)το όνοµα του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίµου, καθώς
και την ονοµασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη ·
β)την περιγραφή του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίµου, που
περιλαµβάνει, ενδεχοµένως, τις πρώτες ύλες και τα κυριό-τερα φυσικά, χηµικά, µικροβιολογικά ή /και οργανοληπτικά
χαρακτηριστικά του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίµου ·
γ)τη γεωγραφική οριοθέτηση και, ενδεχοµένως, τα στοιχεία
που καταδεικνύουν την τήρηση των προϋποθέσεων πουπροβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 ·
δ)τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το γεωργικό προϊόν ή το
τρόφιµο κατάγεται από τη γεωγραφική περιοχή, κατά τηνέννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχείο α)ή β) , κατά
περίπτωση ·
ε)την περιγραφή της µεθόδου παρασκευής του γεωργικού
προϊόντος ή του τροφίµου και, ενδεχοµένως, τις τοπικές,θεµιτές και συνήθεις µεθόδους καθώς και τα στοιχείασχετικά µε τη συσκευασία, όταν η αιτούσα οµάδα ορίζει καιαιτιολογεί ότι η συσκευασία πρέπει να πραγµατοποιείται
στην καθορισµένη γεωγραφική περιοχή προκειµένου να
διασφαλίζεται η ποιότητα, να εξασφαλίζεται η ιχνηλασι-µότητα ή να εξασφαλίζεται ο έλεγχος ·
στ)τα στοιχεία που αποδεικνύουν το δεσµό µε το γεωγραφικό
περιβάλλον ή µε τη γεωγραφική καταγωγή κατά την έννοιατου άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχείο α)ή β) , κατά
περίπτωση ·
ζ)τα σχετικά στοιχεία του ή των δοµών ελέγχου που προβλέ-
πονται στο άρθρο 10 ·
η)τα ειδικά στοιχεία της επισήµανσης που συνδέονται µε την
ένδειξη «ΠΟΠ »ή«ΠΓΕ »,κατά περίπτωση, ή τις ισοδύναµες
εθνικές παραδοσιακές ενδείξεις ·
θ)τις τυχόν προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται δυνάµει
των κοινοτικών ή /και εθνικών διατάξεων.
Άρθρο 5
1.Αίτηση καταχώρησης µπορεί να υποβάλλει µόνο µία οµάδα
ή, υπό ορισµένες προϋποθέσεις που θα καθοριστούν µε τη διαδι-
κασία του άρθρου 15, ένα νοµικό ή φυσικό πρόσωπο.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «οµάδα »νοείται,
ανεξάρτητα από τη νοµική µορφή ή σύνθεση, κάθε οργάνωση
παραγωγών ή /και µεταποιητών τους οποίους αφορά το ίδιο γεωρ-
γικό προϊόν ή τρόφιµο. Στην οµάδα µπορούν να συµµετέχουν καιάλλα ενδιαφερόµενα µέρη.
2.Μια οµάδα, ή ένα φυσικό ή νοµικό πρόσωπο, δεν µπορεί να
υποβάλλει αίτηση καταχώρησης παρά µόνο για τα γεωργικάπροϊόντα ή τρόφιµα που παράγει ή επιτυγχάνει κατά την έννοιατου άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχεία α)ή β) .1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 6
▼M4
▼B
▼B
3.Η αίτηση καταχώρησης περιλαµβάνει ιδίως τις προδια-
γραφές που αναφέρονται στο άρθρο 4.
4.Η αίτηση καταχώρησης απευθύνεται στο κράτος µέλος στο
οποίο βρίσκεται η γεωγραφική περιοχή.
5.Το κράτος µέλος ελέγχει εάν η αίτηση είναι αιτιολογηµένη
και τη διαβιβάζει στην Επιτροπή µαζί µε τις προδιαγραφές πουαναφέρονται στο άρθρο 4 και τα λοιπά έγγραφα βάσει των
οποίων έλαβε τη σχετική απόφαση, εάν κρίνει ότι πληρούνται
οι προϋποθέσεις του παρόντος κανονισµού.
Το εν λόγω κράτος µέλος µπορεί στο εθνικό επίπεδο να χορη-
γήσει στη διαβιβαζόµενη ονοµασία προστασία κατά την έννοιατου παρόντος κανονισµού καθώς και, ενδεχοµένως, περίοδοπροσαρµογής µόνον προσωρινά από την ηµεροµηνία διαβίβασης ·
τα αυτά µπορούν να χορηγηθούν προσωρινά υπό τις ίδιες
συνθήκες και στο πλαίσιο αίτησης τροποποίησης της συγγραφής
υποχρεώσεων.
Η προσωρινή εθνική προστασία τερµατίζεται από την
ηµεροµηνία κατά την οποία λαµβάνεται απόφαση καταχώρησηςδυνάµει του παρόντος κανονισµού. Κατά τη λήψη της απόφασης,
µπορεί να καθοριστεί περίοδος προσαρµογής έως πέντε ετών υπό
τον όρο ότι οι ενδιαφερόµενες επιχειρήσεις εµπορεύονταινοµίµως τα εν λόγω προϊόντα, µε συνεχή χρησιµοποίηση τωνονοµασιών τουλάχιστον πέντε έτη πριν τη δηµοσίευση πουπροβλέπει το άρθρο 6 παράγραφος 2.
Οι συνέπειες µιας παρόµοιας εθνικής προστασίας, αν η ονοµασία
δεν καταχωρηθεί κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού,αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του οικείου κράτους µέλους.
Τα µέτρα που λαµβάνονται από τα κράτη µέλη δυνάµει του
δευτέρου εδαφίου παράγουν αποτελέσµατα µόνον στο εθνικό
επίπεδο και δεν επηρεάζουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.
Το κράτος µέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, πριν
διαβιβάσει την αίτηση καταχώρησης και όταν αυτή αφορά
ονοµασία που περιγράφει επίσης µια µεθοριακή γεωγραφικήπεριοχή ή παραδοσιακή ονοµασία που συνδέεται µε την ενλόγω γεωγραφική περιοχή η οποία βρίσκεται σε άλλο κράτοςµέλος ή σε τρίτη χώρα αναγνωρισµένη µε τη διαδικασία τουάρθρου 12 παράγραφος 3, διαβουλεύεται µε το συγκεκριµένο
κράτος µέλος ή µε τη συγκεκριµένη τρίτη χώρα.
Όταν, ύστερα από τις διαβουλεύσεις, οι οικείες οµάδες ή τα
οικεία φυσικά ή νοµικά πρόσωπα των εν λόγω κρατών συµφω-νούν για µια γενική λύση, τα οικεία κράτη µπορούν να
υποβάλουν στην Επιτροπή κοινή αίτηση καταχώρησης.
Με τη διαδικασία του άρθρου 15, είναι δυνατόν να θεσπίζονται
ειδικοί κανόνες.
6.Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις απαραίτητες νοµοθετικές,
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την τήρηση τουπαρόντος άρθρου.
Άρθρο 6
1.Εντός προθεσµίας έξι µηνών, η Επιτροπή ελέγχει, µε
εξέταση κατά τους τύπους, εάν η αίτηση καταχώρησης περι-λαµβάνει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 4.
Η Επιτροπή ενηµερώνει για τα πορίσµατά της το ενδιαφερόµενο
κράτος µέλος.
Η Επιτροπή δηµοσιοποιεί τις κατατιθέµενες αιτήσεις κατα-
χώρησης και την ηµεροµηνία υποβολής τους.1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 7
▼M1
▼M4
▼B
▼M4
▼B
2.Εάν, βάσει της παραγράφου 1, η Επιτροπή συµπεράνει ότι η
ονοµασία πληροί τις προϋποθέσεις προστασίας, δηµοσιεύει στηνΕπίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το όνοµα και
τη διεύθυνση του αιτούντος, το όνοµα του προϊόντος, τα κυριό-
τερα στοιχεία της αίτησης, τις αναφορές στις εθνικές διατάξειςπου διέπουν την επεξεργασία, την παραγωγή ή την παρασκευήτου και, εν ανάγκη, το σκεπτικό στο οποίο βασίστηκαν τασυµπεράσµατά της.
3.Εάν δεν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καµία ένσταση
σύµφωνα µε το άρθρο 7, η ονοµασία καταχωρείται σε µητρώοπου τηρεί η Επιτροπή µε τίτλο «Μητρώο προστατευόµενων
ονοµασιών προέλευσης και προστατευόµενων γεωγραφικών
ενδείξεων »το οποίο περιέχει τα ονόµατα των οµάδων και των
ενδιαφεροµένων οργανισµών ελέγχου.
4.Η Επιτροπή δηµοσιεύει στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρω-
παϊκών Κοινοτήτων :
—τις ονοµασίες που καταχωρούνται στο µητρώο,
—τις τροποποιήσεις του µητρώου σύµφωνα µε τα άρθρα 9 και
11.
5.Εάν, µε βάση την εξέταση που προβλέπεται στην
παράγραφο 1, η Επιτροπή συµπεράνει ότι η ονοµασία δεν πληροί
τους όρους προστασίας, αποφασίζει, µε τη διαδικασία του άρθρου15, να µην πραγµατοποιήσει τη δηµοσίευση που προβλέπεταιστην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Πριν από τις δηµοσιεύσεις που προβλέπονται στις παραγράφους
2 και 4 και την καταχώρηση που προβλέπεται στην παράγραφο 3,η Επιτροπή µπορεί να ζητά τη γνώµη της επιτροπής που προβλέ-πεται στο άρθρο 15.
6.Όταν η αίτηση αφορά ονοµασία οµώνυµη προς µια ήδη
καταχωρηµένη ονοµασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή µιας τρίτης
χώρας αναγνωρισµένης µε τη διαδικασία του άρθρου 12
παράγραφος 3, η Επιτροπή µπορεί να ζητά τη γνώµη τηςεπιτροπής του άρθρου 15 πριν την καταχώρηση που προβλέπεταιστην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
Κατά την καταχώρηση οµώνυµης ονοµασίας σύµφωνης προς τον
παρόντα κανονισµό, λαµβάνονται δεόντως υπόψη οι τοπικές καιπαραδοσιακές χρήσεις και οι ουσιαστικοί κίνδυνοι σύγχυσης,ιδίως δε:
—µια οµώνυµη ονοµασία, που δηµιουργεί στο κοινό την εσφαλ-
µένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλοέδαφος, δεν καταχωρείται, έστω και εάν είναι κατά λέξη
ορθή όσον αφορά το έδαφος, την περιοχή ή την τοποθεσία
από την οποία προέρχονται τα γεωργικά προϊόντα ή τατρόφιµα, και
—η χρήση µιας καταχωρηµένης οµώνυµης ονοµασίας επιτρέ-
πεται µόνον υπό πρακτικές προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν
ότι η οµώνυµη ονοµασία, η οποία καταχωρήθηκε αργότερα,
διακρίνεται σαφώς από εκείνη που έχει ήδη καταχωρηθεί,λαµβανοµένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται ισότιµηµεταχείριση των ενδιαφερόµενων παραγωγών και να µηνπαραπλανώνται οι καταναλωτές.
Άρθρο 7
1.Εντός προθεσµίας έξι µηνών από την ηµεροµηνία της δηµο-
σίευσης στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, κάθε κράτος µέλοςµπορεί να προβάλει ένσταση κατά της κατακύρωσης.
2.Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών µεριµνούν ώστε κάθε
πρόσωπο που µπορεί να αποδείξει έννοµο οικονοµικό συµφέροννα έχει τη δυνατότητα να λάβει γνώση της αίτησης. Επιπλέον,σύµφωνα µε την κατάσταση που επικρατεί σ 'αυτά, τα κράτη1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 8
▼M4
▼B
▼B
µέλη µπορούν να προβλέπουν την πρόσβαση και άλλων ενδιαφε-
ροµένων που έχουν έννοµο συµφέρον.
3.Κάθε φυσικό ή νοµικό πρόσωπο, εφόσον έχει έννοµο
συµφέρον, µπορεί να προβάλει ένσταση για την καταχώρησηαποστέλλοντας δήλωση δεόντως αιτιολογηµένη στην αρµόδια
αρχή του κράτους µέλους στο οποίο κατοικεί ή είναι εγκατεστη-
µένο. Η αρµόδια αρχή λαµβάνει τα αναγκαία µέτρα για ναληφθούν υπόψη οι εν λόγω παρατηρήσεις ή η προβληθείσαένσταση εντός των τασσοµένων προθεσµιών.
4.Για να είναι παραδεκτή, η ένσταση πρέπει:
—είτε να αποδεικνύει ότι δεν πληρούνται οι όροι που αναφέ-
ρονται στο άρθρο 2,
—είτε να αποδεικνύει ότι η καταχώρηση προτεινόµενης ονοµα-
σίας θίγει την ύπαρξη µιας εξ ολοκλήρου ή εν µέρει
οµώνυµης ονοµασίας ή σήµατος ή την ύπαρξη προϊόντων τα
οποία διατίθενται νοµίµως στην αγορά κατά την τελευταίαπενταετία πριν τη δηµοσίευση που προβλέπεται στο άρθρο 6παράγραφος 2.
—είτε να προσδιορίζει τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ο
κοινός χαρακτήρας του ονόµατος του οποίου ζητείται η κατα-
χώρηση.
5.Όταν µια ένσταση είναι παραδεκτή κατά την έννοια της
παραγράφου 4, η Επιτροπή καλεί τα ενδιαφερόµενα κράτη µέλη
να επιδιώξουν την επίτευξη συµφωνίας µεταξύ τους, σύµφωνα µετις εσωτερικές τους διαδικασίες, εντός προθεσµίας τριών µηνών:
α)εάν επιτευχθεί η συµφωνία αυτή, τα εν λόγω κράτη µέλη
κοινοποιούν στην Επιτροπή όλα τα στοιχεία που επέτρεψαντην επίτευξη της εν λόγω συµφωνίας καθώς και τη γνώµη τουαιτούντος και του ενισταµένου. Εάν δεν τροποποιήθηκαν ταστοιχεία που υποβλήθηκαν δυνάµει του άρθρου 5, η Επιτροπή
ενεργεί σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 4. Στην αντίθετη
περίπτωση, η Επιτροπή κινεί εκ νέου τη διαδικασία πουπροβλέπεται στο άρθρο 7 ·
β)εάν δεν επιτευχθεί συµφωνία, η Επιτροπή λαµβάνει απόφαση
µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15, λαµβάνονταςυπόψη τις θεµιτές και παραδοσιακές χρήσεις και τουςπράγµατι υφιστάµενους κινδύνους σύγχυσης. Εάν αποφασιστεί
να γίνει η καταχώρηση, η Επιτροπή προβαίνει στη δηµο-
σίευση σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 4.
Άρθρο 8
Οι ενδείξεις «ΠΟΠ », «ΠΓΕ »ή οι ισοδύναµες παραδοσιακές
εθνικές ενδείξεις δεν µπορούν να αναγράφονται παρά µόνον σταγεωργικά προϊόντα και τα τρόφιµα που συµφωνούν µε τον
παρόντα κανονισµό.
Άρθρο 9
Το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος µπορεί να ζητήσει την τροπο-
ποίηση των προδιαγραφών ιδίως για να ληφθεί υπόψη η εξέλιξητων επιστηµονικών και τεχνικών γνώσεων ή για να γίνει νέαγεωγραφική οριοθέτηση της περιοχής.
Η διαδικασία του άρθρου 6 εφαρµόζεται mutatis mutandis.
Ωστόσο, η Επιτροπή µπορεί να αποφασίσει, σύµφωνα µε τη
διαδικασία του άρθρου 15, να µην εφαρµόσει τη διαδικασία τουάρθρου 6, όταν πρόκειται για ήσσονος σηµασίας τροποποίηση.
Άρθρο 10
1.Τα κράτη µέλη µεριµνούν ώστε, το αργότερο έξι µήνες µετά
την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισµού, να1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 9
▼M1
▼B
▼B
έχουν συσταθεί δοµές ελέγχου, σκοπός των οποίων θα είναι να
εξασφαλίζουν ότι τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιµα πουφέρουν προστατευόµενη ονοµασία ανταποκρίνονται στις απαιτή-
σεις των προδιαγραφών. ►
A1Για την Αυστρία, τη Φινλανδία
και τη Σουηδία, η ανωτέρω προθεσµία τρέχει από τηνηµεροµηνία προσχώρησής τους. ◄
2.Η δοµή ελέγχου µπορεί να περιλαµβάνει µία ή περισσό-
τερες οριζόµενες υπηρεσίες ελέγχου ή /και ιδιωτικούς
οργανισµούς εγκεκριµένους για το σκοπό αυτό από το κράτοςµέλος. Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τους κατα-λόγους των υπηρεσιών ή /και των οργανισµών που έχουν
εγκριθεί καθώς και τις σχετικές αρµοδιότητές τους. Η Επιτροπή
δηµοσιεύει τις πληροφορίες αυτές στην Επίσηµη Εφηµερίδα των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
3.Οι οριζόµενες υπηρεσίες ελέγχου ή /και οι ιδιωτικοί οργανι-
σµοί πρέπει να παρέχουν, αφενός, επαρκείς εγγυήσειςαντικειµενικότητας και αµεροληψίας έναντι κάθε ελεγχόµενου
παραγωγού ή µεταποιητή και, αφετέρου, να διαθέτουν µόνιµα
τους εµπειρογνώµονες και τα απαραίτητα µέσα για τη διασφά-λιση των ελέγχων των γεωργικών προϊόντων και των τροφίµων,τα οποία φέρουν προστατευόµενη ονοµασία.
Εάν µια δοµή ελέγχου αναθέτει τη διενέργεια ορισµένων
ελέγχων σε τρίτο οργανισµό, ο οργανισµός αυτός πρέπει ναπαρέχει τις ίδιες εγγυήσεις. Στην περίπτωση αυτή, οι οριζόµενεςυπηρεσίες ελέγχου ή /και οι εγκεκριµένοι ιδιωτικοί οργανισµοί
παραµένουν, ωστόσο, υπεύθυνοι έναντι του κράτους µέλους για
όλους τους ελέγχους.
Από την 1η Ιανουαρίου 1998, προκειµένου να εγκριθούν από ένα
κράτος µέλος για τους σκοπούς εφαρµογής του παρόντος κανονι-σµού, οι οργανισµοί πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις πουορίζονται στο πρότυπο ΕΝ 45011 της 26ης Ιουνίου 1989.
Το πρότυπο ή η εφαρµοστέα έκδοση του προτύπου ΕΝ 45011, του
οποίου τις προϋποθέσεις πρέπει να πληρούν οι οργανισµοί
ελέγχου για να εγκριθούν, καθορίζεται ή τροποποιείται µε τηδιαδικασία του άρθρου 15.
Το ισοδύναµο πρότυπο ή η εφαρµοστέα έκδοση του ισοδύναµου
προτύπου, εάν πρόκειται για τις τρίτες χώρες που προβλέπονται
στο άρθρο 12 παράγραφος 3, του οποίου τις προϋποθέσεις πρέπεινα πληρούν οι οργανισµοί ελέγχου για να εγκριθούν, καθορί-ζεται ή τροποποιείται µε τη διαδικασία του άρθρου 15.
4.Εάν οι οριζόµενες υπηρεσίες ελέγχου ή /και οι ιδιωτικοί
οργανισµοί κράτους µέλους διαπιστώνουν ότι ένα γεωργικό
προϊόν ή ένα τρόφιµο που φέρει προστατευόµενη ονοµασία
καταγωγής αυτού του κράτους µέλους δεν ανταποκρίνεται στιςαπαιτήσεις των προδιαγραφών, λαµβάνουν τα κατάλληλα µέτραγια να διασφαλίσουν την τήρηση του παρόντος κανονισµού.Ενηµερώνουν το κράτος µέλος για τα µέτρα που έλαβαν κατά τηδιενέργεια των ελέγχων τους. Όλες οι λαµβανόµενες αποφάσεις
πρέπει να κοινοποιούνται στα ενδιαφερόµενα µέρη.
5.Ένα κράτος µέλος πρέπει να ανακαλεί την έγκριση ενός
οργανισµού ελέγχου εάν δεν πληρούνται πλέον οι όροι τωνπαραγράφων 2 και 3. Ενηµερώνει δε σχετικά την Επιτροπή, η
οποία δηµοσιεύει στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων αναθεωρηµένο κατάλογο των εγκεκριµένων οργανι-
σµών.
6.Τα κράτη µέλη θεσπίζουν τα απαραίτητα µέτρα για να εξασ-
φαλιστεί η πρόσβαση στο σύστηµα ελέγχου των παραγωγών που
τηρούν τον παρόντα κανονισµό.
7.Οι δαπάνες των ελέγχων που προβλέπει ο παρών κανονι-
σµός βαρύνουν τους παραγωγούς που χρησιµοποιούν τηνπροστατευόµενη ονοµασία.1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 10
▼M4
▼B
▼B
Άρθρο 11
1.Κάθε κράτος µέλος µπορεί να ισχυρισθεί ότι έπαυσε να
πληρούται ένας όρος των προδιαγραφών ενός γεωργικούπροϊόντος ή ενός τροφίµου που δικαιούται προστατευόµενηςονοµασίας.
2.Το κράτος µέλος που αναφέρεται στην παράγραφο 1
γνωστοποιεί αυτές τις παρατηρήσεις του στο ενδιαφερόµενο
κράτος µέλος. Το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος εξετάζει την
αναφορά και ενηµερώνει το άλλο κράτος µέλος για τα πορίσµατάτου και για τα µέτρα που έλαβε.
3.Σε περίπτωση που οι παρατυπίες επαναλαµβάνονται και τα
ενδιαφερόµενα κράτη µέλη δεν µπορούν να καταλήξουν σεσυµφωνία, πρέπει να υποβάλλεται στην Επιτροπή δεόντως αιτιο-λογηµένη αίτηση.
4.Η Επιτροπή εξετάζει την αναφορά ζητώντας τη γνώµη των
ενδιαφερόµενων κρατών µελών. Ενδεχοµένως, αφού ζητήσει τηγνώµη της επιτροπής του άρθρου 15, η Επιτροπή λαµβάνει τα
αναγκαία µέτρα. Μεταξύ αυτών µπορεί να περιλαµβάνεται η
ακύρωση της καταχώρησης. ►
M4Η ακύρωση δηµοσιεύεται
στην Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .◄
Άρθρο 11α
Σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 15, η Επιτροπή δύναται να
ακυρώνει τη καταχώρηση µιας ονοµασίας στις ακόλουθες περι-
πτώσεις:
α)όταν το κράτος που είχε διαβιβάσει την αρχική αίτηση κατα-
χώρησης διαπιστώνει ότι η αίτηση ακύρωσης που έχει
καταθέσει η οικεία οµάδα ή το οικείο φυσικό ή νοµικό
πρόσωπο είναι αιτιολογηµένη και τη διαβιβάζει στηνΕπιτροπή,
β)για δεόντως αιτιολογηµένους λόγους, εφόσον δεν µπορεί
πλέον να διασφαλίζεται η τήρηση των όρων της συγγραφής
υποχρεώσεων ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίµου το
οποίο απολαύει προστατευόµενης ονοµασίας.
Με τη διαδικασία του άρθρου 15, είναι δυνατόν να θεσπίζονται
ειδικοί κανόνες.
Η ακύρωση δηµοσιεύεται στην Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρω-
παϊκής Ένωσης .
Άρθρο 12
1.Με την επιφύλαξη των διατάξεων διεθνών συµφωνιών, ο
παρών κανονισµός µπορεί να εφαρµόζεται στα γεωργικάπροϊόντα ή στα τρόφιµα προέλευσης τρίτης χώρας, εφόσον:
—η τρίτη χώρα είναι σε θέση να παράσχει εγγυήσεις πανοµοιό-
τυπες ή ισοδύναµες προς αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 4,
—υπάρχει στην συγκεκριµένη τρίτη χώρα καθεστώς ελέγχου
και δικαίωµα προβολής ένστασης ισοδύναµα µε αυτά πουορίζονται από τον παρόντα κανονισµό,
—η τρίτη χώρα είναι διατεθειµένη να παράσχει προστασία
ισοδύναµη µε αυτή που υπάρχει στην Κοινότητα στα αντί-στοιχα γεωργικά προϊόντα ή τρόφιµα που προέρχονται απότην Κοινότητα.
2.Εάν η προστατευόµενη ονοµασία µιας τρίτης χώρας είναι
οµώνυµη µε µια κοινοτική προστατευόµενη ονοµασία, η κατα-χώρηση πραγµατοποιείται αφού ληφθούν δεόντως υπόψη οι1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 11
▼M4
▼B
▼M4
▼B
▼B
τοπικές και παραδοσιακές χρήσεις και οι πραγµατικοί κίνδυνοι
σύγχυσης.
Η χρήση αυτής της µορφής ονοµασιών δεν επιτρέπεται παρά
µόνον εάν η χώρα καταγωγής του προϊόντος αναγράφεται στηνετικέτα ευκρινώς και προφανώς.
3.Η Επιτροπή διαπιστώνει, µετά από αίτηση της συγκεκρι-
µένης χώρας και σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 15, εάνµια τρίτη χώρα πληροί τους όρους ισοδυναµίας και παρέχει τιςεγγυήσεις κατά την έννοια της παραγράφου 1, βάσει της εσωτε-ρικής της νοµοθεσίας. Όταν η απόφαση της Επιτροπής είναιθετική, εφαρµόζεται η διαδικασία του άρθρου 12α.
Άρθρο 12α
1.Στην περίπτωση που προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος
3, όταν µία οµάδα ή ένα φυσικό ή νοµικό πρόσωπο, που αναφέ-
ρεται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, µιας τρίτης χώραςεπιθυµεί να καταχωρήσει µία ονοµασία σύµφωνα µε τον παρόντακανονισµό, απευθύνει αίτηση καταχώρησης στις αρχές τηςτρίτης χώρας στην οποία βρίσκεται η γεωγραφική περιοχή. Η
αίτηση συνοδεύεται για κάθε ονοµασία από προδιαγραφές που
προβλέπονται στο άρθρο 4.
Πριν διαβιβάσει την αίτηση καταχώρησης και όταν αυτή αφορά
ονοµασία που περιγράφει επίσης µια µεθοριακή γεωγραφική
περιοχή ή µια παραδοσιακή ονοµασία που συνδέεται µε τη
συγκεκριµένη γεωγραφική περιοχή η οποία βρίσκεται σε κράτοςµέλος, η τρίτη χώρα στην οποία απευθύνεται η αίτηση διαβου-λεύεται µε το συγκεκριµένο κράτος µέλος.
Όταν, ύστερα από τις διαβουλεύσεις, οι οικείες οµάδες ή τα
οικεία φυσικά ή νοµικά πρόσωπα των εν λόγω κρατών συµφω-νούν για µια γενική λύση, τα εν λόγω κράτη µπορούν ναυποβάλουν στην Επιτροπή κοινή αίτηση καταχώρησης.
Με τη διαδικασία του άρθρου 15, είναι δυνατόν να θεσπίζονται
ειδικοί κανόνες.
2.Εάν η τρίτη χώρα που αναφέρεται στην παράραφο 1 θεωρεί
ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισµού,διαβιβάζει την αίτηση καταχώρησης στην Επιτροπή συνοδευό-µενη:
α)από περιγραφή του νοµικού πλαισίου και της χρήσης βάσει
των οποίων η ονοµασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξηπροστατεύεται ή είναι καθιερωµένη στη χώρα ·
β)από δήλωση ότι πληρούνται στο έδαφος της τα στοιχεία που
προβλέπονται στο άρθρο 10 και
γ)από άλλα έγγραφα στα οποία βασίζεται η εκτίµησή της.
3.Η αίτηση και όλα τα έγγραφα που διαβιβάζονται στην
Επιτροπή συντάσσονται σε µια επίσηµη γλώσσα της Κοινότηταςή συνοδεύονται από µετάφραση σε µια επίσηµη γλώσσα τηςΚοινότητας.
Άρθρο 12β
1.Εντός έξι µηνών, η Επιτροπή επαληθεύει ότι η αίτηση
καταχώρησης που διαβιβάστηκε από µία τρίτη χώρα περι-
λαµβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία. Η Επιτροπή ενηµερώνει
τη συγκεκριµένη χώρα για τα συµπεράσµατά της.
Εάν η Επιτροπή:
α)καταλήξει στο συµπέρασµα ότι η ονοµασία πληροί τους όρους
για να προστατευτεί, δηµοσιεύει την αίτηση σύµφωνα µε τοάρθρο 6 παράγραφος 2. Πριν από τη δηµοσίευση, η Επιτροπήµπορεί να ζητά τη γνώµη της επιτροπής του άρθρου 15 ·1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 12
▼M4
▼M4
β)καταλήξει στο συµπέρασµα ότι η ονοµασία δεν πληροί τους
όρους για να προστατευτεί, αποφασίζει, µετά από διαβού-λευση µε το κράτος που έχει διαβιβάσει την αίτηση και µε
τη διαδικασία του άρθρου 15, να µην προβεί στη δηµοσίευση
που προβλέπεται στο στοιχείο α).
2.Εντός έξι µηνών από την ηµεροµηνία δηµοσίευσης που
προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), κάθε φυσικό ήνοµικό πρόσωπο που έχει έννοµο συµφέρον, µπορεί ναπροβάλλει ένσταση στην αίτηση που δηµοσιεύτηκε σύµφωνα µε
την παράγραφο 1 στοιχείο α)υπό τους εξής όρους:
α)όταν η ένσταση προέρχεται από κράτος µέλος ή από µέλος
του ΠΟΕ, εφαρµόζονται αντιστοίχως το άρθρο 7 παράγραφοι1, 2 και 3 ή το άρθρο 12δ ·
β)όταν η αίτηση προέρχεται από τρίτη χώρα που πληροί τους
όρους ισοδυναµίας του άρθρου 12 παράγραφος 3, η δήλωση
δεόντως αιτιολογηµένης ένστασης απευθύνεται στο κράτος
στο οποίο το προαναφερόµενο φυσικό ή νοµικό πρόσωποκατοικεί ή είναι εγκατεστηµένο, το οποίο και τη διαβιβάζειστην Επιτροπή.
Η δήλωση ένστασης και όλα τα έγγραφα που διαβιβάζονται στην
Επιτροπή συντάσσονται σε µια επίσηµη γλώσσα της Κοινότηταςή συνοδεύονται από µετάφραση σε µία επίσηµη γλώσσα της
Κοινότητας.
3.Η Επιτροπή εξετάζει το αποδεκτό των ενστάσεων σύµφωνα
µε τα κριτήρια του άρθρου 7 παράγραφος 4. Τα κριτήρια αυτάπρέπει να αποδεικνύονται και να αξιολογούνται σε σχέση µε τοέδαφος της Κοινότητας. Όταν µία ή περισσότερες ενστάσειςγίνονται αποδεκτές, η Επιτροπή λαµβάνει απόφαση µε τη διαδι-
κασία του άρθρου 15, ύστερα από διαβούλευση µε το κράτος που
έχει διαβιβάσει την αίτηση, λαµβάνοντας υπόψη τις νοµίµως καικατά παράδοση εφαρµοζόµενες χρήσεις και τους πραγµατικούςκινδύνους σύγχυσης στο κοινοτικό έδαφος. Εάν αποφασιστεί ηκαταχώρηση, η ονοµασία εγγράφεται στο µητρώο που προβλέ-πεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 και δηµοσιεύεται σύµφωνα µε
το άρθρο 6 παράγραφος 4.
4.Εάν δεν έχει προβληθεί καµία ένσταση στην Επιτροπή, η
Επιτροπή εγγράφει την ή τις εν λόγω ονοµασίες στο µητρώοπου προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 και τις δηµοσιεύεισύµφωνα µε την παράγραφο 4 του ιδίου άρθρου.
Άρθρο 12γ
Η οµάδα ή το φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που αναφέρεται στο
άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, µπορεί να ζητά την τροποποίησητης προδιαγραφής µιας ονοµασίας που καταχωρήθηκε σύµφωναµε τα άρθρα 12α και 12β, ιδίως για να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη
των επιστηµονικών και τεχνικών γνώσεων ή για να αναθεωρηθεί
η γεωγραφική οριοθέτηση.
Εφαρµόζεται η διαδικασία σύµφωνα µε το άρθρο 12α και 12β.Ωστόσο, η Επιτροπή, µε τη διαδικασία του άρθρου 15, µπορεί να
αποφασίσει να µην εφαρµόσει τη διαδικασία που προβλέπεταιστα άρθρα 12α και 12β όταν πρόκειται για τροποποίηση ήσσονοςσηµασίας.
Άρθρο 12δ
1.Εντός έξι µηνών από την ηµεροµηνία δηµοσίευσης στην
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ,που προβλέπεται
στο άρθρο 6 παράγραφος 2, όσον αφορά µια αίτηση κατα-
χώρησης που έχει υποβληθεί από κράτος µέλος, κάθε φυσικό ή
νοµικό πρόσωπο ενός κράτους µέλους του ΠΟΕ ή µιας τρίτηςχώρας αναγνωρισµένης µε τη διαδικασία του άρθρου 12παράγραφος 3, το οποίο έχει έννοµο συµφέρον, µπορεί ναπροβάλει ένσταση όσον αφορά την προβλεπόµενη καταχώρησηαποστέλλοντας δεόντως αιτιολογηµένη δήλωση προς το κράτος1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 13
▼M4
στο οποίο διαµένει ή είναι εγκατεστηµένο, το οποίο και τη
διαβιβάζει στην Επιτροπή, συνταγµένη ή µεταφρασµένη σε µιαγλώσσα της Κοινότητας. Τα κράτη µέλη µεριµνούν ώστε κάθε
πρόσωπο ενός µέλους του ΠΟΕ ή µιας τρίτης χώρας αναγνωρι-
σµένης µε τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 3, το οποίοµπορεί να αποδείξει ότι έχει έννοµο οικονοµικό συµφέρον, ναµπορεί να συµβουλεύεται την αίτηση καταχώρησης.
2.Η Επιτροπή εξετάζει το αποδεκτό των ενστάσεων σύµφωνα
µε τα κριτήρια του άρθρου 7 παράγραφος 4. Τα κριτήρια αυτάπρέπει να αποδεικνύονται και να αξιολογούνται σε σχέση µε τοέδαφος της Κοινότητας.
3.Όταν µια ένσταση είναι αποδεκτή, η Επιτροπή, ύστερα από
διαβούλευση µε το κράτος που έχει διαβιβάσει την αίτηση
ένστασης και λαµβάνοντας υπόψη τις νόµιµες και κατά παράδοσηεφαρµοζόµενες χρήσεις και τους πραγµατικούς κινδύνουςσύγχυσης, λαµβάνει απόφαση µε τη διαδικασία του άρθρου 15.Εφόσον αποφασίσει να πραγµατοποιήσει την καταχώρηση, η
Επιτροπή προβαίνει στη δηµοσίευση σύµφωνα µε το άρθρο 6
παράγραφος 4.
Άρθρο 13
1.Οι καταχωρηµένες ονοµασίες προέλευσης προστατεύονται
από:
α)οποιαδήποτε άµεση ή έµµεση εµπορική χρήση µιας
καταχωρηµένες ονοµασίας για προϊόντα που δεν καλύπτονται
από την καταχώρηση, εφόσον τα προϊόντα αυτά είναι συγκρί-
σιµα µε τα προϊόντα που έχουν καταχωρηθεί µε την ονοµασίααυτή ή εφόσον η χρήση αυτή αποτελεί εκµετάλλευση τηςφήµης της προστατευόµενης ονοµασίας ·
β)κάθε αντιποίηση, αποµίµηση ή υπαινιγµό, ακόµη και αν
αναφέρεται η πραγµατική καταγωγή του προϊόντος ή εάν ηπροστατευόµενη ονοµασία χρησιµοποιείται σε µετάφραση ήσυνοδεύεται από εκφράσεις όπως: «είδος », « τύπος »,
«µέθοδος », «τρόπος », «αποµίµηση »ή παρόµοιες ·
γ)οποιαδήποτε άλλη ψευδή ή απατηλή ένδειξη τόσο όσον
αφορά την προέλευση, την καταγωγή, τη φύση ή τις ουσια-
στικές ιδιότητες του προϊόντος, αναγραφόµενη στησυσκευασία ή το περιτύλιγµα, στο διαφηµιστικό υλικό ή σεέγγραφα που αφορούν το συγκεκριµένο προϊόν, καθώς και τηχρησιµοποίηση για τη συσκευασία του προϊόντος δοχείου πουµπορεί να οδηγήσει σε εσφαλµένη εντύπωση ως προς την
καταγωγή του ·
δ)οποιαδήποτε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει το κοινό
όσον αφορά την πραγµατική καταγωγή του προϊόντος.
Όταν µια καταχωρηµένη ονοµασία περιέχει την ονοµασία ενός
γεωργικού προϊόντος ή τροφίµου που θεωρείται κοινή, η χρήσηαυτής της κοινής ονοµασίας για το συγκεκριµένο γεωργικόπροϊόν ή τρόφιµο δεν θεωρείται ότι αντιτίθεται στα στοιχεία α)
ή β)του πρώτου εδαφίου.
3.Οι προστατευόµενες ονοµασίες δεν µπορούν να µεταπέσουν
σε κοινές.
4.Όσον αφορά τις ονοµασίες των οποίων ζητείται η κατα-
χώρηση δυνάµει του άρθρου 5 ή του άρθρου 12α, µπορεί να
καθοριστεί πενταετής το πολύ µεταβατική περίοδος, στο πλαίσιοτου άρθρου 7 παράγραφος 5 στοιχείο β), του άρθρου 12βπαράγραφος 3 και του άρθρου 12δ παράγραφος 3, αντιστοίχως,µόνο στην περίπτωση που γίνει παραδεκτή ένσταση µε το αιτιο-λογικό ότι η καταχώρηση προτεινόµενης ονοµασίας θα έθιγε την1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 14
▼B
▼M4
▼B
▼M4
▼M4
ύπαρξη µιας εξ ολοκλήρου ή εν µέρει οµώνυµης ονοµασίας ή την
ύπαρξη προϊόντων τα οποία διατίθενται νοµίµως στην αγοράκατά την τελευταία τουλάχιστον πενταετία πριν τη δηµοσίευση
που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.
Η εν λόγω µεταβατική περίοδος µπορεί να προβλεφθεί µόνον
εάν οι επιχειρήσεις εµπορεύονται νοµίµως τα εν λόγω προϊόντα,µε συνεχή χρησιµοποίηση των ονοµασιών τουλάχιστον πέντε
έτη πριν από τη δηµοσίευση που προβλέπει το άρθρο 6
παράγραφος 2.
5.Με την επιφύλαξη της εφαρµογής του άρθρου 14, η
Επιτροπή µπορεί να αποφασίζει για τη συνύπαρξη µιας
καταχωρηµένης ονοµασίας και µιας µη καταχωρηµένης ονοµα-
σίας που περιγράφει ένα τόπο ενός κράτους µέλους ή µιαςτρίτης χώρας αναγνωρισµένης σύµφωνα µε τη διαδικασία τουάρθρου 12 παράγραφος 3, όταν η ονοµασία αυτή είναι ταυτόσηµηµε την καταχωρηµένη ονοµασία, υπό την προϋπόθεση ότιτηρούνται οι ακόλουθοι όροι:
—η µη καταχωρηµένη ταυτόσηµη ονοµασία έχει χρησιµοποι-
ηθεί νοµίµως τουλάχιστον επί 25 χρόνια πριν από την
έναρξη ισχύος του κανονισµού (ΕΟΚ)αριθ. 2081 /92βάσει
νοµίµων και παγίων χρήσεων, και
—αποδεικνύεται ότι η χρήση αυτή ουδέποτε είχε ως στόχο να
επωφεληθεί της φήµης της καταχωρηµένης ονοµασίας καιότι δεν παραπλάνησε ή ότι δεν µπόρεσε να παραπλανήσει το
κοινό όσον αφορά την πραγµατική καταγωγή του προϊόντος,
και
—το πρόβληµα που προκύπτει από την ταυτόσηµη ονοµασία
έχει θιγεί πριν από την καταχώρηση της ονοµασίας.
Αυτή η συνύπαρξη της καταχωρηµένης ονοµασίας και της συγκε-
κριµένης µη καταχωρηµένης ταυτόσηµης ονοµασίας δεν µπορεί
να υπερβαίνει περίοδο δεκαπέντε ετών το πολύ, µετά την οποίαδεν θα επιτρέπεται η χρήση της µη καταχωρηµένης ονοµασίας.
Η χρήση της συγκεκριµένης µη καταχωρηµένης γεωγραφικής
ονοµασίας επιτρέπεται µόνο εάν το κράτος προέλευσης αναγρά-
φεται στην ετικέτα κατά τρόπο ευκρινή και ευανάγνωστο.
Άρθρο 14
1.Όταν µια ονοµασία προέλευσης ή µια γεωγραφική ένδειξη
καταχωρείται σύµφωνα µε τον παρόντα κανονισµό, η αίτησηκαταχώρησης σήµατος που αντιστοιχεί σε µια από τις καταστά-σεις που αναφέρονται στο άρθρο 13 και αφορά την ίδιακατηγορία προϊόντος απορρίπτεται, εάν η αίτηση καταχώρησης
του σήµατος υποβάλλεται µετά την ηµεροµηνία κατάθεσης της
αίτησης καταχώρησης της ονοµασίας προέλευσης ή της γεωγρα-φικής ένδειξης στην Επιτροπή.
Τα σήµατα που έχουν καταχωρηθεί αντιθέτως προς το πρώτο
εδάφιο ακυρώνονται.1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 15
▼B
▼M4
▼M4
2.Τηρουµένου του κοινοτικού δικαίου, η χρήση σήµατος που
αντιστοιχεί σε µια από τις καταστάσεις που αναφέρονται στοάρθρο 13, το οποίο έχει κατατεθεί, καταχωρηθεί ή, στις περιπτώ-
σεις που προβλέπονται από τη σχετική νοµοθεσία, καθιερωθεί µε
τη χρήση, καλή τη πίστει, στο έδαφος της Κοινότητας είτε πριναπό την ηµεροµηνία προστασίας στη χώρα καταγωγής είτε πριναπό την ηµεροµηνία κατάθεσης στην Επιτροπή της αίτησηςκαταχώρησης της ονοµασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής
ένδειξης, µπορεί να συνεχιστεί παρά την καταχώρηση µιας
ονοµασίας προέλευσης ή µιας γεωγραφικής ένδειξης, εάν δενδιαπιστωθεί ότι το εν λόγω σήµα θίγεται από τους λόγουςακυρότητας ή έκπτωσης που προβλέπονται από την οδηγία 89 /
104/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 21ης ∆εκεµβρίου 1988, για την
προσέγγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών περί σηµάτων (
1)
ή/και από τον κανονισµό (ΕΚ)αριθ. 40 /94του Συµβουλίου, της
20ής ∆εκεµβρίου 1993, για το κοινοτικό σήµα (2)αντίστοιχα.
3.Μια ονοµασία προέλευσης ή µια γεωγραφική ένδειξη δεν
καταχωρείται όταν, λαµβανοµένης υπόψη της φήµης ενόςσήµατος, του γεγονότος ότι είναι ευρύτατα γνωστό και τηςδιάρκειας χρησιµοποίησής του, η καταχώρηση θα µπορούσε να
παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγµατική
ταυτότητα του προϊόντος.
Άρθρο 15
1.Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.
2.Στις περιπτώσεις που γίνεται µνεία του παρόντος άρθρου,
εφαρµόζονται τα άρθρα 5και7της απόφασης 1999 /468/ΕΚ(
3).
Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5παράγραφος 6της
απόφασης 1999 /468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις µήνες.
3.Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισµό της.
Άρθρο 16
Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος κανονισµού θεσπί-
ζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 15.
Άρθρο 18
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει δώδεκα µήνες µετά την
ηµεροµηνία της δηµοσίευσής του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 16
(1)ΕΕL4 0της 11.2.1989, σ. 1 .
(2)ΕΕL1 1της 14.1.1994, σ. 1 .
(3)ΕΕL 184 της 17.7.1999, σ. 23 .▼M5
▼B
▼M4
▼B
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
Τρόφιµα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1:
—Μπύρες
—Ποτά µε βάση εκχυλίσµατα φυτών
—Προϊόντα αρτοποιίας, ζαχαροπλαστικής, ζαχαρώδη προϊόντα ή
προϊόντα µπισκοτοποιίας
—Φυσικά κόµµεα και ρητίνες
—Πολτός µουστάρδας
—Ζυµαρικά1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 17
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
Γεωργικά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1:
—Σανός
—Αιθέρια έλαια
—Φελλός
—Κοχενίλλη (ακατέργαστο προϊόν ζωικής προέλευσης)
—Καλλωπιστικά άνθη και φυτά
—Μαλλί
—Λυγαριά1992R2081 — EL — 05.06.2003 — 004.001 — 18