1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 9ης Φεβρουαρίου 1976
περί της εφαρµογής της αρχής της ίσης µεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την
πρόσβασησεαπασχόληση,τηνεπαγγελµατικήεκπαίδευσηκαιπροώθησηκαιτιςσυνθήκεςεργα-
σίας
(76/207/ΕΟΚ)
(ΕΕL3 9της 14.2.1976, σ. 40)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 2002 /73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου της 23ης Σεπτεµβρίου 2002L 269 15 5.10.2002
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 9ης Φεβρουαρίου 1976
περίτηςεφαρµογήςτηςαρχήςτηςίσηςµεταχειρίσεωςανδρώνκαι
γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγ-
γελµατική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας
(76/207/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 235,
την πρόταση της Επιτροπής,
τη γνώµη της Συνελεύσεως (1)
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:
ότι το Συµβούλιο στο ψήφισµά του της 21ης Ιανουαρίου 1974
περί προγράµµατος κοινωνικής δράσεως (3),καθόρισε, µεταξύ
των προτεραιοτήτων, τις ενέργειες που αποβλέπουν στηνεξασφάλιση της ισότητος µεταξύ ανδρών και γυναικών, όσον
αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελµατική εκπαί-
δευση και προώθηση, καθώς και τις συνθήκες εργασίας,συµπεριλαµβανοµένων και των αµοιβών ·
ότι, όσον αφορά τις αµοιβές, το Συµβούλιο εξέδωσε στις 10
Φεβρουαρίου 1975 την οδηγία 75 /117/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως
των νοµοθεσιών των Κρατών µελών που αφορούν την εφαρµογήτης αρχής της ισότητος των αµοιβών µεταξύ εργαζοµένωνανδρών και γυναικών (
4)·
ότι φαίνεται επίσης αναγκαίο ν 'αναληφθούν ενέργειες εκ µέρους
της Κοινότητος για την πραγµατοποίηση της αρχής της ίσηςµεταχειρίσεως µεταξύ ανδρών και γυναικών, τόσον όσον αφοράτην πρόσβαση σε απασχόληση και την επαγγελµατική εκπαί-δευση και προώθηση, καθώς και τους άλλους όρους εργασίας ·
ότι η ισότης µεταχειρίσεως µεταξύ εργαζοµένων ανδρών και
γυναικών αποτελεί έναν από τους στόχους της Κοινότητος, εφ '
όσον πρόκειται ιδίως να προωθηθεί η εναρµόνιση µε στόχο τηνπρόοδο των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας του εργατικούδυναµικού ·ότι η συνθήκη δεν προβλέπει τις ειδικές εξουσίες
που απαιτούνται για τον σκοπό αυτόν ·
ότι πρέπει να καθορισθεί και να τεθεί προοδευτικά σε εφαρµογή
µε µεταγενέστερα µέτρα η αρχή της ίσης µεταχειρίσεως στοντοµέα της κοινωνικής ασφαλίσεως,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1.Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στην εφαρµογή, εντός των
Κρατών µελών, της αρχής της ίσης µεταχειρίσεως µεταξύανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασ-χόληση, συµπεριλαµβανοµένης και της επαγγελµατικήςπροωθήσεως και την επαγγελµατική εκπαίδευση, καθώς και τις
συνθήκες εργασίας και υπό τους όρους που προβλέπονται στην
παράγραφο 2 την κοινωνική ασφάλιση. Η αρχή αυτή καλείταιστο εξής «αρχή της ίσης µεταχειρίσεως. »1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. A 111της 20.5.1975, σ. 14 .
(2)ΕΕ αριθ. A 286της 15.12.1975, σ. 8 .
(3)ΕΕ αριθ. A1 3της 12.2.1974, σ. 1 .
(4)ΕΕ αριθ. N4 5της 19.2.1975, σ. 19 .
▼M1
1α. Τα κράτη µέλη λαµβάνουν ενεργώς υπόψη το στόχο της
ισότητας ανδρών και γυναικών κατά τη σύνταξη και την εφαρ-µογή νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων,
πολιτικών και δραστηριοτήτων στους τοµείς που αναφέρονται
στην παράγραφο 1.
2.Προκειµένου να εξασφαλισθεί η προοδευτική εφαρµογή της
αρχής της ίσης µεταχειρίσεως σε θέµατα κοινωνικής ασφαλί-σεως, το Συµβούλιο θα θεσπίσει, προτάσει της Επιτροπής,
διατάξεις, που θα καθορίζουν ιδίως το περιεχόµενο, την έκταση
και τους τρόπους εφαρµογής της ανωτέρω αρχής.
Άρθρο 2
1.Κατά την έννοια των κατωτέρω διατάξεων, η αρχή της ίσης
µεταχειρίσεως συνεπάγεται την απουσία κάθε διακρίσεως πουβασίζεται στο φύλο είτε άµεσα είτε έµµεσα, σε συσχετισµό,ιδίως, µε την οικογενειακή κατάσταση.
2.Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι
ακόλουθοι ορισµοί:
—«άµεση διάκριση »:όταν ένα πρόσωπο υφίσταται, για λόγους
φύλου, µεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποίαυφίσταται, υπέστη ή θα υφίστατο ένα άλλο πρόσωπο σεανάλογη κατάσταση,
—«έµµεση διάκριση »:όταν µια εκ πρώτης όψεως ουδέτερη
διάταξη, κριτήριο ή πρακτική θέτει σε ιδιαίτερα µειονεκτική
θέση τους εκπροσώπους του ενός φύλου σε σύγκριση µε τους
εκπροσώπους του άλλου φύλου, εκτός αν αυτή η διάταξη, τοκριτήριο ή η πρακτική δικαιολογείται αντικειµενικώς απόνόµιµο στόχο και τα µέσα για την επίτευξη του εν λόγωστόχου είναι πρόσφορα και αναγκαία,
—«παρενόχληση »:όταν εκδηλώνεται ανεπιθύµητη συµπεριφορά
συνδεόµενη µε το φύλο ενός προσώπου µε σκοπό ή αποτέ-λεσµα την παραβίαση της αξιοπρέπειας του προσώπου αυτού
και τη δηµιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού,
ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος,
—«σεξουαλική παρενόχληση »:όταν εκδηλώνεται οιαδήποτε
µορφή ανεπιθύµητης λεκτικής, µη λεκτικής ή σωµατικήςσυµπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, µε σκοπό ή αποτέ-λεσµα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός ατόµου, ιδίως µετη δηµιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού,
ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.
3.Η παρενόχληση και η σεξουαλική παρενόχληση κατά την
έννοια της παρούσας οδηγίας θεωρούνται ως διάκριση λόγωφύλου και συνεπώς απαγορεύονται.
Το γεγονός ότι κάποιος απορρίπτει ή υποκύπτει σε παρόµοια
συµπεριφορά, δεν µπορεί να χρησιµοποιηθεί ως βάση για ναληφθεί απόφαση που θίγει το εν λόγω πρόσωπο.
4.Η εντολή προς διακριτική µεταχείριση ενός προσώπου
λόγω φύλου θεωρείται ως διάκριση κατά την έννοια της
παρούσας οδηγίας.
5.Τα κράτη µέλη ενθαρρύνουν, βάσει της νοµοθεσίας τους,
των συλλογικών συµβάσεων ή της πρακτικής, τους εργοδότεςκαι τους αρµοδίους για την πρόσβαση στην επαγγελµατικήκατάρτιση να εισάγουν µέτρα για την πρόληψη κάθε µορφήςπαρενόχλησης βάσει του φύλου, και ειδικότερα της σεξουαλικής
παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
6.Τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέπουν, όσον αφορά την
πρόσβαση στην απασχόληση, καθώς και την κατάρτιση µε σκοπότην απασχόληση, ότι η διαφορετική µεταχείριση που βασίζεταισε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο σχετικό µε το φύλο δεν συνιστάδιάκριση όταν, ως εκ της φύσεως των συγκεκριµένων επαγγελµα-τικών δραστηριοτήτων ή λόγω του πλαισίου στο οποίο1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 3
▼B
▼M1
▼M1
ασκούνται, το χαρακτηριστικό αυτό αποτελεί πραγµατική και
καθοριστική επαγγελµατική προϋπόθεση, εφόσον ο στόχος είναινόµιµος και η προϋπόθεση είναι ανάλογη.
7.Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις περί προστασίας
των γυναικών ιδίως για την εγκυµοσύνη και τη µητρότητα.
Η γυναίκα που έχει λάβει άδεια µητρότητας δικαιούται, µετά το
πέρας της αδείας αυτής, να επιστρέψει στην εργασία της ή σεανάλογη θέση µε όρους και συνθήκες που δεν είναι δυσµενέ-στεροι για αυτήν και να επωφεληθεί από οποιαδήποτε βελτίωσητων συνθηκών εργασίας, την οποία θα εδικαιούτο κατά τηναπουσία της.
Τυχόν λιγότερο ευνοϊκή µεταχείριση γυναίκας λόγω εγκυµο-
σύνης ή αδείας µητρότητας κατά την έννοια της οδηγίας 92 /85/
ΕΟΚ συνιστά διάκριση κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας.
Η παρούσα οδηγία δεν θίγει επίσης τις διατάξεις της οδηγίας 96 /
34/ΕΚ του Συµβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά µε τη
συµφωνία -πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την
UNICE,τηCEEPκαι τη CES (
1)και της οδηγίας 92 /85/ΕΟΚ του
Συµβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά µε την εφαρµογή
µέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της
ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλου-χουσών εργαζοµένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοιατου άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89 /391/ΕΟΚ) (
2).
Επιπλέον, δεν θίγει το δικαίωµα των κρατών µελών να αναγνωρί-ζουν χωριστό δικαίωµα άδειας πατρότητας ή /και άδεια υιοθεσίας.
Τα κράτη µέλη που αναγνωρίζουν το σχετικό δικαίωµα µερι-
µνούν ώστε οι εργαζόµενοι άνδρες και γυναίκες να µηναπολύονται λόγω της άσκησης του δικαιώµατος αυτού και ναεξασφαλίζεται ότι, κατά το πέρας αυτής της άδειας, δικαιούνταινα επιστρέψουν στην εργασία τους ή σε θέση ισοδύναµη υπό
όρους και συνθήκες όχι λιγότερο ευνοϊκούς γι 'αυτούς και να
επωφεληθούν κάθε βελτίωσης των όρων εργασίας, της οποίας θαεδικαιούντο κατά την απουσία τους.
8.Τα κράτη µέλη µπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν µέτρα
κατ'άρθρο 141 παράγραφος 4 της συνθήκης για να εξασφαλίσουν
εµπράκτως πλήρη ισότητα µεταξύ ανδρών και γυναικών.
Άρθρο 3
1.Η εφαρµογή της αρχής της ίσης µεταχείρισης σηµαίνει ότι
δεν υφίσταται άµεση ή έµµεση διάκριση λόγω φύλου στο
δηµόσιο ή ιδιωτικό τοµέα, περιλαµβανοµένων των νοµικώνπροσώπων δηµοσίου δικαίου, όσον αφορά:
α) τους όρους πρόσβασης στην απασχόληση, τη µη µισθωτή
απασχόληση ή την επαγγελµατική ζωή, περιλαµβανοµένων
των κριτηρίων επιλογής και των όρων πρόσληψης, ασχέτως
του κλάδου δραστηριότητας και σε όλα τα επίπεδα της επαγ-γελµατικής ιεραρχίας, µεταξύ άλλων και ως προς τιςπροαγωγές ·
β) την πρόσβαση σε όλους τους τύπους και τα επίπεδα επαγγελ-
µατικού προσανατολισµού, επαγγελµατικής κατάρτισης,επιµόρφωσης και επαγγελµατικού αναπροσανατολισµού, περι-
λαµβανοµένης της απόκτησης πρακτικής εµπειρίας ·
γ) τις συνθήκες απασχόλησης και εργασίας, περιλαµβανοµένων
των απολύσεων, καθώς και θέµατα αµοιβής σύµφωνα µε την
οδηγία 75 /117/ΕΟΚ·
δ) την ιδιότητα του µέλους και τη συµµετοχή σε οργάνωση εργα-
ζοµένων ή εργοδοτών ή σε οποιαδήποτε οργάνωση τα µέλητης οποίας ασκούν ένα συγκεκριµένο επάγγελµα, περιλαµβα-1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 4
(1)ΕΕL 145της 19.6.1996, σ. 4 .
(2)ΕΕL 348της 28.11.1992, σ. 1 .
▼M1
νοµένων των πλεονεκτηµάτων που χορηγούνται από τέτοιες
οργανώσεις.
2.Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι:
α) οι νοµοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, οι
αντίθετες προς την αρχή της ίσης µεταχείρισης, καταρ-γούνται ·
β) διατάξεις αντίθετες προς την αρχή της ίσης µεταχείρισης, οι
οποίες περιέχονται σε συµβάσεις ή συλλογικές συµφωνίες,εσωτερικούς κανονισµούς επιχειρήσεων ή κανόνες που
διέπουν τα ανεξάρτητα επαγγέλµατα ή /και εργασίες και τις
οργανώσεις εργαζοµένων και εργοδοτών, είναι άκυρες,ακυρώσιµες ή τροποποιούνται.
Άρθρο 6
1.Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι κάθε πρόσωπο που θεωρεί
εαυτό ζηµιωθέν από τη µη τήρηση της αρχής της ίσης µεταχεί-ρισης, ακόµη και εάν η σχέση στο πλαίσιο της οποίας εικάζεταιότι σηµειώθηκε η διάκριση έχει λήξει, έχει πρόσβαση σε δικα-
στικές ή /και διοικητικές διαδικασίες, συµπεριλαµβανοµένων των
τυχόν διαδικασιών συνδιαλλαγής, για την πραγµάτωση των εκτης παρούσας οδηγίας υποχρεώσεων.
2.Τα κράτη µέλη εισάγουν στην εθνική έννοµη τάξη τα αναγ-
καία µέτρα για να εξασφαλίζεται πραγµατική καιαποτελεσµατική αποζηµίωση ή αντιστάθµιση, όπως καθορίζεταιαπό τα κράτη µέλη, για την απώλεια και τη ζηµία που υφίσταταικάποιο άτοµο ως αποτέλεσµα διάκρισης αντιβαίνουσας στο
άρθρο 3, κατά τρόπο αποτρεπτικό και ανάλογο προς τη ζηµία
που υπέστη ·η εν λόγω αντιστάθµιση ή αποζηµίωση δεν µπορεί
να περιορισθεί εκ των προτέρων από ένα καθορισµένο ανώτατοόριο εκτός από τις περιπτώσεις όπου ο εργοδότης µπορεί νααποδείξει ότι η µόνη ζηµία που υπέστη ο αιτών συνεπείαδιάκρισης κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, έγκειται στην
άρνηση να ληφθεί υπόψη η αίτηση εργασίας του.
3.Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι ενώσεις, οργανώσεις ή
άλλες νοµικές οντότητες, οι οποίες έχουν, σύµφωνα µε τα
κριτήρια της εθνικής τους νοµοθεσίας, νόµιµο συµφέρον να διασ-
φαλίσουν ότι τηρούνται οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας,µπορούν να κινήσουν, είτε εξ ονόµατος του ενάγοντος είτε προςυπεράσπισή του, και µε την έγκρισή του, κάθε δικαστική ή /και
διοικητική διαδικασία προβλεπόµενη για την πραγµάτωση των
εκ της παρούσας οδηγίας υποχρεώσεων.
4.Οι παράγραφοι 1 και 3 δεν θίγουν τις εθνικές διατάξεις περί
των προθεσµιών ασκήσεως αγωγής σχετιζοµένης µε την αρχή
της ίσης µεταχείρισης.
Άρθρο 7
Τα κράτη µέλη εισάγουν στην εθνική έννοµη τάξη τα µέτρα που
απαιτούνται για την προστασία των εργαζοµένων, περιλαµβανο-µένων και εκείνων που είναι εκπρόσωποι των εργαζοµένωνόπως προβλέπει η εθνική νοµοθεσία ή /και πρακτική, κατά της
απόλυσης ή άλλης δυσµενούς µεταχείρισης που θα συνιστούσε
αντίδραση του εργοδότη σε καταγγελία εντός της επιχείρησηςή σε κίνηση δικαστικής διαδικασίας µε στόχο να επιβάλει τησυµµόρφωση µε την αρχή της ίσης µεταχείρισης.
Άρθρο 8
Τα Κράτη µέλη µεριµνούν ώστε τα µέτρα που λαµβάνονται κατ '
εφαρµογή της παρούσας οδηγίας και οι διατάξεις που ήδηισχύουν επί του θέµατος να γνωστοποιούνται στους εργαζοµέ-1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 5
▼B
▼B
νους µε κάθε πρόσφορο τρόπο, όπως είναι η ενηµέρωση στους
τόπους εργασίας.
Άρθρο 8α
1.Τα κράτη µέλη ορίζουν και λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα
για έναν ή περισσότερους φορείς για την προώθηση, την
ανάλυση, την παρακολούθηση και την υποστήριξη της ίσης
µεταχείρισης όλων των προσώπων, χωρίς διακρίσεις λόγωφύλου. Οι φορείς αυτοί µπορεί να αποτελούν µέρος οργανισµώνεπιφορτισµένων σε εθνικό επίπεδο µε την προάσπιση των ανθρω-πίνων ή των ατοµικών δικαιωµάτων.
2.Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι αρµοδιότητες των εν
λόγω φορέων περιλαµβάνουν:
α) την παροχή ανεξάρτητης συνδροµής προς τα θύµατα διακρί-
σεων όταν καταγγέλλουν διακριτική µεταχείριση, µε την
επιφύλαξη του δικαιώµατος των θυµάτων και των ενώσεων,οργανισµών ή άλλων νοµικών οντοτήτων που αναφέρονταιστο άρθρο 6 παράγραφος 3 ·
β) τη διενέργεια ανεξάρτητων ερευνών για τις διακρίσεις ·
γ) τη δηµοσίευση ανεξάρτητων εκθέσεων και τη διατύπωση
συστάσεων για κάθε θέµα που αφορά τέτοιες διακρίσεις.
Άρθρο 8β
1.Τα κράτη µέλη, σύµφωνα µε τις εθνικές παραδόσεις και
πρακτικές, λαµβάνουν τα κατάλληλα µέτρα προώθησης τουκοινωνικού διαλόγου µεταξύ των κοινωνικών εταίρων µε σκοπότην προαγωγή της ίσης µεταχείρισης, συµπεριλαµβανοµένης τηςπαρακολούθησης των πρακτικών στον χώρο εργασίας, των
συλλογικών συµβάσεων, των κωδίκων δεοντολογίας, της έρευνας
ή της ανταλλαγής εµπειριών και ορθών πρακτικών.
2.Όταν συνάδει προς τις εθνικές παραδόσεις και πρακτικές,
τα κράτη µέλη ενθαρρύνουν τους κοινωνικούς εταίρους, χωρίςνα θίγεται η αυτονοµία τους, να προάγουν την ισότητα µεταξύγυναικών και ανδρών και να συνάπτουν στο ενδεδειγµένο
επίπεδο συµφωνίες για τη θέσπιση κανόνων κατά των διακρίσεων
στους τοµείς του άρθρου 1 που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογήςτων συλλογικών διαπραγµατεύσεων. Οι συµφωνίες αυτέςπληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις που ορίζονται στηνπαρούσα οδηγία και τα εθνικά µέτρα εφαρµογής.
3.Τα κράτη µέλη ενθαρρύνουν, βάσει της νοµοθεσίας τους,
των συλλογικών συµβάσεων ή της πρακτικής, τους εργοδότες να
προάγουν την ισότητα ανδρών και γυναικών στο χώρο εργασίας
µε τρόπο προγραµµατισµένο και συστηµατικό.
4.Για το σκοπό αυτό, οι εργοδότες θα πρέπει να ενθαρρύ-
νονται να παρέχουν τακτικά τις κατάλληλες πληροφορίες στουςεργαζόµενους ή /και τους εκπροσώπους τους σε ό,τι αφορά την
ίση µεταχείριση ανδρών και γυναικών στην επιχείρηση.
Οι πληροφορίες αυτές περιλαµβάνουν στατιστικές σχετικά µε
την αναλογία ανδρών και γυναικών στα διάφορα επίπεδα της
οργάνωσης, καθώς και ενδεχόµενα µέτρα για την βελτίωση της
κατάστασης σε συνεργασία µε τους εκπροσώπους των εργαζο-µένων.
Άρθρο 8γ
Τα κράτη µέλη ενθαρρύνουν το διάλογο µε τις αρµόδιες µη
κυβερνητικές οργανώσεις οι οποίες έχουν, σύµφωνα µε τηνεθνική τους νοµοθεσία και πρακτική, νόµιµο συµφέρον νασυµβάλουν στην καταπολέµηση των διακρίσεων λόγω φύλου,προκειµένου να προωθηθεί η αρχή της ίσης µεταχείρισης.1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 6
▼M1
▼M1
Άρθρο 8δ
Τα κράτη µέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις επιβλητέες
κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των εθνικών διατάξεων που
θεσπίζονται κατ 'εφαρµογή της παρούσας οδηγίας και λαµβάνουν
όλα τα αναγκαία µέτρα επιβολής τους.
Οι κυρώσεις οι οποίες µπορεί να περιλαµβάνουν την καταβολή
αποζηµίωσης στο θύµα, πρέπει να είναι αποτελεσµατικές,ανάλογες µε την παράβαση και αποτρεπτικές. Τα κράτη µέληκοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή το αργότεροστις 5 Οκτωβρίου 2005 και κάθε µεταγενέστερη τροποποίησή
τους το συντοµότερο δυνατό.
Άρθρο 8ε
1.Τα κράτη µέλη µπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν για
την προστασία της αρχής της ίσης µεταχείρισης διατάξεις ευνοϊ-
κότερες από αυτές της παρούσας οδηγίας.
2.Η εφαρµογή της παρούσας οδηγίας ουδέποτε µπορεί να
αποτελέσει λόγο για τη µείωση του επιπέδου προστασίας έναντιτων διακρίσεων, το οποίο παρέχεται ήδη από τα κράτη µέληστους τοµείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 9
1.Τα Κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές, κανονι-
στικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να
συµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός τριάντα µηνώναπό της κοινοποιήσεώς της και ενηµερώνουν αµέσως περί αυτούτην Επιτροπή.
Πάντως, όσον αφορά το άρθρο 3 παράγραφος 2 περίπτωση γ)
πρώτο τµήµα της φράσεως και το άρθρο 5 παράγραφος 2
περίπτωση γ) πρώτο τµήµα της φράσεως, τα Κράτη µέλη προβαί-
νουν σε µια πρώτη εξέταση και, ενδεχοµένως, σε µια πρώτηαναθεώρηση των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικώνδιατάξεων των άρθρων αυτών εντός προθεσµίας τεσσάρων ετώναπό της κοινοποήσεως της παρούσας οδηγίας.
2.Τα Κράτη µέλη προβαίνουν περιοδικά στην εξέταση των
επαγγελµατικών δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2
παράγραφος 2 προκειµένου να κρίνουν, λαµβάνοντας υπόψη την
κοινωνική εξέλιξη, αν δικαιολογείται η διατήρηση των εν λόγωεξαιρέσεων. Τα Κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τοαποτέλεσµα της εξετάσεως αυτής.
3.Τα Κράτη µέλη διαβιβάζουν εξάλλου στην Επιτροπή το
κείµενο των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατά-
ξεων που εκδίδουν στον τοµέα που ρυθµίζεται από την παρούσα
οδηγία.
Άρθρο 10
Εντός δύο ετών από τη λήξη της περιόδου των τριάντα µηνών
που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 εδάφιο πρώτο, ταΚράτη µέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλα τα χρήσιµα στοι-χεία προκειµένου να δυνηθεί αυτή να συντάξει και να υποβάλειστο Συµβούλιο έκθεση επί της εφαρµογής της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 11
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1976L0207 — EL — 05.10.2002 — 001.001 — 7
▼B