1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2019 /93του Συµβουλίου
της 19ης Ιουλίου 1993
για τη θέσπιση ειδικών µέτρων για ορισµένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των µικρών
νησιών του Αιγαίου Πελάγους
(ΕΕL 184 της 27.7.1993, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 822 /94της Επιτροπής της 13ης Απριλίου
1994L 95 1 14.4.1994
►M2Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 997 /95της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 1995 L 101 16 4.5.1995
►M3Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 1363 /95της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου
1995L 132 8 16.6.1995
►M4Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 2362 /95της Επιτροπής της 9ης Οκτωβρίου
1995L 241 12 10.10.1995
►M5Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 2417 /95της Επιτροπής της 13ης Οκτω-
βρίου 1995L 248 39 14.10.1995
►M6Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 1257 /1999 του Συµβουλίου της 17ης Μαΐου
1999L 160 80 26.6.1999
►M7Κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 442 /2002 του Συµβουλίου της 18ης
Φεβρουαρίου 2002L 68 4 12.3.2002
Σηµείωση: Αυτή η κωδικοποιηµένη έκδοση περιέχει αναφορές στην ευρωπαϊκή λογιστική µονάδα ή/και στο Ecu,ο ι
οποίες, από την 1η Ιανουαρίου 1999, πρέπει να θεωρούνται ως αναφορές στο ευρώ —κανονισµός (ΕΟΚ)
αριθ. 3308/80 του Συµβουλίου (ΕΕ L 345 της 20.12.1980, σ. 1)και κανονισµός (ΕΚ)αριθ. 1103/97 του
Συµβουλίου (ΕΕ L 162 της 19.6.1997, σ. 1) ·διορθωτικό στην ΕΕ L 313 της 21.11.1998, σ. 29.
▼B
Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2019 /93του Συµβουλίου
της 19ης Ιουλίου 1993
για τη θέσπιση ειδικών µέτρων για ορισµένα γεωργικά προϊόντα
προς όφελος των µικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 42 και 43,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιµώντας:
ότι το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο, κατά τη συνεδρίασή του στη Ρόδο
στις 2 και 3 ∆εκεµβρίου 1988, αναγνώρισε τα ιδιάζοντα κοινωνι-
κοοικονοµικά προβλήµατα που αντιµετωπίζουν ορισµένεςνησιωτικές περιφέρειες της Κοινότητας ·ότι κρίνεται σκόπιµο
να εφαρµοστούν µέτρα για την αντιµετώπιση αυτών των ιδια-ζόντων προβληµάτων ·
ότι η ιδιαίτερη γεωγραφική θέση των νησιών του Αιγαίου σε
σχέση µε τις πηγές εφοδιασµού σε τρόφιµα και γεωργικά
προϊόντα που είναι σηµαντικά για την τρέχουσα κατανάλωση ή
για τη γεωργική παραγωγή σε αυτά επιβαρύνουν σηµαντικά τιςπεριοχές αυτές µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µεγάλα µειονε-κτήµατα για τους οικείους τοµείς ·ότι το φυσικό αυτό
µειονέκτηµα µπορεί να αµβλυνθεί µε τη θέσπιση ενός ειδικού
καθεστώτος εφοδιασµού µε αναγκαία βασικά προϊόντα ·
ότι οι ποσότητες προϊόντων που επωφελούνται του προαναφερό-
µενου καθεστώτος πρέπει να προσδιορίζονται στο πλαίσιο
προβλεπόµενων ισολογισµών, οι οποίοι πραγµατοποιούνταιπεριοδικά και αναθεωρούνται κατά τη διάρκεια του οικονοµικούέτους ανάλογα µε τις βασικές ανάγκες της αγοράς των εν λόγωπεριφερειών και λαµβάνοντας υπόψη την τοπική παραγωγή ·ότι,
λαµβανοµένων υπόψη των µέτρων που έχουν ληφθεί αλλού για
την προώθηση της ανάπτυξης της τοπικής παραγωγής, το καθε-
στώς αυτό θα πρέπει να εφαρµοστεί για πέντε έτη, κατάφθίνοντα τρόπο, στα προϊόντα του τοµέα οπωροκηπευτικών ·
ότι οι οικονοµικές συνέπειες του προαναφερόµενου καθεστώτος
πρέπει να επεκτείνονται στο επίπεδο του κόστους παραγωγήςκαι να µειώνουν τις τιµές µέχρι τον τελικό χρήστη ·ότι θα πρέπει
να προβλεφθούν τα κατάλληλα µέτρα για τον έλεγχο αυτής της
επέκτασης ·
ότι, προκειµένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε εκτροπή κατά τη
διακίνηση των εµπορευµάτων, τα εµπορεύµατα που επωφελούνται
του προαναφερόµενου καθεστώτος δεν µπορούν να αποστέλ-λονται εκ νέου σε άλλες κοινοτικές αγορές ή να επανεξάγονταισε τρίτες χώρες ·
ότι, για την εφαρµογή του προαναφερόµενου καθεστώτος, πρέπει
να θεσπιστεί ένα κατάλληλο και αποτελεσµατικό σύστηµαδιαχείρισης και ελέγχου ·1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. C5 6της 26. 2. 1993, σ. 21 .
(2)Γνώµη που διατυπώθηκε στις 25 Ιουνίου 1993 (δεν δηµοσιεύθηκε
ακόµα στην Επίσηµη Εφηµερίδα). ( SIC!ΕΕ αριθ. C 194 της 19. 7.
1993, σ. 365 .)
(3)Γνώµη που διατυπώθηκε στις 26 Μαΐου 1993 (δεν δηµοσιεύθηκε
ακόµα στην Επίσηµη Εφηµερίδα). ( SIC!ΕΕ αριθ. C 201 της 26. 7.
1993, σ. 22 .)
▼B
ότι οι ιδιάζουσες συνθήκες της γεωργικής παραγωγής στα νησιά
του Αιγαίου χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και ότι πρέπει ναληφθούν µέτρα τόσο στον τοµέα κτηνοτροφίας και ζωικής
παραγωγής όσο και στον τοµέα φυτικής παραγωγής ·
ότι, µε σκοπό τη συµµετοχή στη στήριξη της παραγωγής που
προέρχεται από την παραδοσιακή για τα εν λόγω νησιά κτηνο-
τροφία, θα πρέπει να χορηγηθούν συµπληρωµατικές επιδοτήσειςγια την πάχυνση αρσενικών βοοειδών και τη διατήρηση τωναγελών θηλαζουσών αγελάδων, καθώς και ενίσχυση στην ιδιω-τική αποθεµατοποίηση τυριών τοπικής παραδοσιακήςπαρασκευής ·
ότι, στον τοµέα των οπωροκηπευτικών και των ανθέων, θα πρέπει
να ληφθούν µέτρα που αποσκοπούν στη στήριξη και την αύξηση
της παραγωγής, στη βελτίωση της παραγωγικότητας των εκµε-
ταλλεύσεων, καθώς και στη βελτίωση της ποιότητας τωνπροϊόντων ·
ότι κρίνεται σκόπιµο επίσης να ληφθούν µέτρα στήριξης της
παραγωγής πατατών που προορίζονται για κατανάλωση, καθώςκαι των πατατών προς σπορά ·
ότι, µε σκοπό τη συµµετοχή στη στήριξη της αµπελοκαλλιέρ-
γειας που είναι παραδοσιακή στα εν λόγω νησιά, θα πρέπει ναχορηγηθεί ενίσχυση για την καλλιέργεια αµπέλων προοριζό-µενων για την παραγωγή οίνων ποιότητας παραγόµενων σεκαθορισµένες περιοχές ( v.q.p.r.d.) οι οποίοι ικανοποιούν τις απαι-
τήσεις των κοινοτικών κανόνων και οι οποίοι εντάσσονται σ 'ένα
πρόγραµµα βελτίωσης της ποιότητας ·
ότι, προκειµένου να στηριχθεί και να προωθηθεί η ποιοτική
βελτίωση της τοπικής παραγωγής κρασιών -λικέρ (v.l.q.p.r.d.), θα
πρέπει να χορηγηθεί ενίσχυση που θα αντισταθµίσει τα έξοδααποθήκευσης προς παλαίωση της παραγωγής αυτής ·
ότι, µε σκοπό τη συµµετοχή στη στήριξη της παραδοσιακής
ελαιοκαλλιέργειας στα εν λόγω νησιά, τη διατήρηση του δυνα-µικού παραγωγής και την προστασία του τοπίου και του φυσικούπεριβάλλοντος, θα πρέπει να χορηγηθεί ενίσχυση ανά εκτάριουπό την προϋπόθεση ότι οι ελαιώνες διατηρούνται κατά τρόπο
ώστε να διασφαλίζεται κανονική παραγωγή ·
ότι η µελισσοκοµία αποτελεί έναν τοµέα συνδεόµενο µε τη
διατήρηση της σηµαντικής ευπαθούς χλωρίδας που υπάρχει στα
εν λόγω νησιά, που εξασφαλίζει ταυτόχρονα ένα συµπληρωµα-
τικό εισόδηµα για τους κατοίκους, και ότι κατά συνέπεια θαπρέπει να διατηρηθεί αυτή η παραδοσιακή απασχόληση µε τηχορήγηση ενίσχυσης που συµβάλλει στη µείωση του υψηλούκόστους παραγωγής ·ότι θα πρέπει να χορηγηθεί η ενίσχυση
αυτή στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών βελτίωσης των συνθηκών
εµπορίας του µελιού που πραγµατοποιείται από τις οµάδες των
παραγωγών ·ότι, εν αναµονή της σύστασης των οµάδων
παραγωγών, η ενίσχυση θα πρέπει να χορηγείται σε όλους τουςπαραγωγούς µελιού, µειωµένη και κατά τη διάρκεια µιας περιορι-σµένης περιόδου ·
ότι οι διαρθρώσεις των γεωργικών εκµεταλλεύσεων στα εν λόγω
νησιά είναι ιδιαίτερα ανεπαρκείς και υποκείµενες σε ιδιάζουσεςδυσχέρειες ·ότι θα πρέπει, εποµένως, να προβλεφθούν παρεκκλί-
σεις από τις διατάξεις που περιορίζουν ή απαγορεύουν τη
χορήγηση ορισµένων ενισχύσεων διαρθρωτικού χαρακτήρα ·
ότι σηµαντικές διαρθρωτικές δράσεις για τη γεωργία στα εν
λόγω νησιά χρηµατοδοτούνται δυνάµει των κοινοτικών πλαισίων
στήριξης που αποσκοπούν στην προώθηση της ανάπτυξης καιστη διαρθρωτική αναπροσαρµογή των περιοχών που παρουσιά-ζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους (στόχος αριθ. 1)κατ '
εφαρµογή των άρθρων 130Α και 130Γ της συνθήκης ·
ότι το σύνολο των προβληµάτων των νησιών του Αιγαίου
οξύνεται εξαιτίας της µικρής έκτασής τους ·ότι, προκειµένου να
χαραχθούν οι προτεραιότητες και να διασφαλιστεί η αποτελε-1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 3
▼B
σµατικότητα των προαναφερόµενων µέτρων, θα πρέπει να περιο-
ριστεί η εφαρµογή τους σε εκείνα τα νησιά των οποίων οπληθυσµός δεν υπερβαίνει τους 100000 µόνιµους κατοίκους, τα
λεγόµενα «µικρά νησιά »,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισµός θεσπίζει ειδικά µέτρα για την αντιστάθµιση
του µειονεκτήµατος που αποτελεί ο νησιωτικός χαρακτήρας τωνµικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους, εφεξής καλούµενα «µικρά
νησιά»,όσον αφορά ορισµένα γεωργικά προϊόντα και µέσα γεωρ-
γικής παραγωγής.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού, ως «µικρά νησιά »
νοούνται τα νησιά του Αιγαίου των οποίων ο µόνιµος πληθυσµόςδεν υπερβαίνει τους 100 000 κατοίκους.
ΤΙΤΛΟΣ Ι
Ειδικό καθεστώς εφοδιασµού
Άρθρο 2
Καθιερώνεται ειδικό καθεστώς εφοδιασµού για τα γεωργικά
προϊόντα που απαριθµούνται στο παράρτηµα, τα οποία είναιβασικά στα µικρά νησιά για την ανθρώπινη κατανάλωση και ως
εισροές στη γεωργική παραγωγή, καθώς και για τη µεταποίηση.
Ένα ισοζύγιο προβλέψεων εκφράζει ποσοτικά τις ετήσιες
ανάγκες εφοδιασµού όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται
στο πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 3
1.Στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος εφοδιασµού, χορη-
γούνται ενισχύσεις για τον εφοδιασµό, των µικρών νησιών τουΑιγαίου Πελάγους, µε τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 2.
Το ύψος της ενίσχυσης καθορίζεται για οµάδα νησιών λαµβά-
νοντας υπόψη το πρόσθετο κόστος εµπορίας των προϊόντωνπρος τα νησιά αυτά, που υπολογίζεται από τα λιµάνια τηςηπειρωτικής Ελλάδας από τα οποία πραγµατοποιείται ο συνήθης
εφοδιασµός, καθώς και από τα λιµάνια των νησιών διαµετακό-
µισης ή φόρτωσης των προϊόντων προς τα νησιά τελικούπροορισµού.
Η ενίσχυση χρηµατοδοτείται κατά 90 %από την Κοινότητα και
κατά 10 %από το κράτος µέλος.
2.Το ειδικό καθεστώς εφοδιασµού εφαρµόζεται έτσι ώστε να
λαµβάνονται υπόψη ιδίως:
α)οι ειδικές ανάγκες των µικρών νησιών και οι ακριβείς απαιτή-
σεις της απαιτούµενης ποιότητας ·
β)τα παραδοσιακά ρεύµατα ανταλλαγών µε τα λιµάνια της
ηπειρωτικής Ελλάδας και µεταξύ των νησιών ·
γ)η οικονοµική πτυχή των σχεδιαζοµένων ενισχύσεων ·
δ)κατά περίπτωση, η ανάγκη να µην παρεµποδίζονται οι δυνα-
τότητες ανάπτυξης της τοπικής παραγωγής.
3.Το ευεργέτηµα του ειδικού καθεστώτος εφοδιασµού
εξαρτάται από τον πραγµατικό αντίκτυπο του χορηγούµενουπλεονεκτήµατος µέχρι τον τελικό χρήστη.
4.Τα προϊόντα που επωφελούνται του ειδικού καθεστώτος
εφοδιασµού δεν µπορούν να επανεξάγονται σε τρίτες χώρεςούτε να αποστέλλονται εκ νέου προς την υπόλοιπη Κοινότητα.1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 4
▼M7
▼M7
5.Στην περίπτωση µεταποίησης στα µικρά νησιά των
προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η απαγόρευσηπου αναφέρεται στην παράγραφο 4 δεν εφαρµόζεται στις παραδο-
σιακές εξαγωγές ούτε στις παραδοσιακές αποστολές προς την
υπόλοιπη Κοινότητα των προϊόντων που προέρχονται από τηµεταποίηση αυτή. Στην περίπτωση παραδοσιακών εξαγωγών, δενχορηγείται καµία επιστροφή.
Άρθρο 3α
1.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος τίτλου θεσπί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο
13α παράγραφος 2. Περιλαµβάνονται ιδίως:
α)η οµαδοποίηση των µικρών νησιών σε συνάρτηση µε την
απόστασή τους από τα λιµάνια της ηπειρωτικής Ελλάδας απότα οποία πραγµατοποιείται ο συνήθης εφοδιασµός, καθώς καιαπό τα λιµάνια των νησιών διαµετακόµισης ή φόρτωσης τωνπροϊόντων, από τα οποία εφοδιάζονται συνήθως τα νησιάτελικού προορισµού ·
β)ο καθορισµός των ποσών των ενισχύσεων του ειδικού καθε-
στώτος εφοδιασµού ·
γ)οι διατάξεις οι οποίες είναι κατάλληλες να διασφαλίσουν τον
αποτελεσµατικό έλεγχο και τον πραγµατικό αντίκτυπο τουχορηγούµενου πλεονεκτήµατος µέχρι τον τελικό χρήστη ·
δ)εφόσον παραστεί ανάγκη, η καθιέρωση συστήµατος πιστο-
ποιητικών παράδοσης.
2.Η Επιτροπή συντάσσει, σύµφωνα µε τη διαδικασία που
αναφέρεται στο άρθρο 13α παράγραφος 2, τα ισοζύγια εφοδια-
σµού·µε την ίδια διαδικασία, δύναται να αναθεωρεί τα εν λόγω
ισοζύγια, καθώς και τον κατάλογο των προϊόντων που απαριθ-µούνται στο παράρτηµα, σε συνάρτηση µε την εξέλιξη τωναναγκών στα µικρά νησιά.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
Μέτρα στήριξης των τοπικών προϊόντων
Άρθρο 5
Οι προβλεπόµενες στον παρόντα τίτλο ενισχύσεις χορηγούνται
για τη στήριξη των παραδοσιακών δραστηριοτήτων, την ποιοτικήβελτίωση και την ανάπτυξη της τοπικής παραγωγής ώστε ναανταποκρίνεται στις ανάγκες της αγοράς των µικρών νησιών,καθώς και για την αναζωογόνηση ορισµένων γεωργικών δραστη-ριοτήτων για τις οποίες τα νησιά αυτά παρουσιάζουν
παραδοσιακή και φυσική κλίση.
Άρθρο 6
1.Για τη στήριξη των δραστηριοτήτων εκτροφής στον τοµέα
του βοείου κρέατος, χορηγούνται οι ενισχύσεις που προβλέ-πονται στο παρόν άρθρο.
2.Χορηγείται στους παραγωγούς βοείου κρέατος ενίσχυση για
την πάχυνση αρσενικών βοοειδών, η οποία συνίσταται σε ένασυµπληρωµατικό ποσό 48,3 ευρώ ανά κεφαλή επί της ειδικήςπριµοδότησης που προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισµού
(ΕΚ)αριθ. 1254 /1999 του Συµβουλίου (
1).
Το συµπληρωµατικό αυτό ποσό µπορεί να χορηγείται για ζώο
ελάχιστου βάρους το οποίο καθορίζεται σύµφωνα µε τη διαδι-1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 5
(1)ΕΕL 160 της 26.6.1999, σ. 21 .▼B
▼M7
▼M7
κασία που προβλέπεται στο άρθρο 13α, παράγραφος 2, και εντός
του ορίου των 12 000 αρσενικών βοοειδών ετησίως εντός του
περιφερειακού ανωτάτου ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 4
παράγραφοι 1 και 4 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1254 /1999. Εντός
του ορίου αυτού, δεν εφαρµόζεται η αναλογική µείωση πουαναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισµού.
3.Καταβάλλεται ετησίως στους παραγωγούς βοείου κρέατος
συµπληρωµατικό ποσό στην πριµοδότηση για τη διατήρηση
αγέλης θηλαζουσών αγελάδων, η οποία προβλέπεται στο άρθρο6 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1254 /1999. Αυτό το συµπληρωµατικό
ποσό είναι 48,3 ευρώ ανά θηλάζουσα αγελάδα που κατέχει οπαραγωγός την ηµέρα υποβολής της αίτησης.
4.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής των παραγράφων 1, 2 και 3
θεσπίζονται µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13απαράγραφος 2. Μπορούν επίσης να προβλέπουν αναθεώρησητου ορίου που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 8
1.Χορηγείται ενίσχυση ανά εκτάριο για την καλλιέργεια
πατάτας για κατανάλωση, που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ0701 90 50 και0701 90 90, καθώς και για την παραγωγή πατάτας
προς σπορά που, υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 0701 10 00, εντός
ενός ορίου καλλιεργουµένης και συγκοµιζοµένης έκτασης 2 200
εκταρίων ετησίως.
Το ανώτατο ποσό της ενίσχυσης ορίζεται σε 603 ευρώ ανά
εκτάριο.
2.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο
13α παράγραφος 2.
Άρθρο 9
1.Χορηγείται ενίσχυση ανά εκτάριο για τη διατήρηση της
καλλιέργειας αµπέλων για την παραγωγή οίνων v.q.p.r.d. στις
ζώνες παραδοσιακής παραγωγής.
Της ενίσχυσης επωφελούνται οι εκτάσεις:α)που είναι φυτευµένες µε ποικιλίες αµπέλου οι οποίες ευρί-
σκονται στην ταξινόµηση των ποικιλιών, που έχει συνταχθεί
από τα κράτη µέλη, οι οποίες είναι κατάλληλες για την
παραγωγή καθενός από τους v.q.p.r.d. του εδάφους τους, που
αναφέρονται στο άρθρο 19 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1493 /
1999, του Συµβουλίου (
1)και
β)των οποίων οι αποδόσεις ανά εκτάριο είναι κατώτερες από
ένα ανώτατο όριο που έχει καθορισθεί από το κράτος µέλος,εκφρασµένο σε ποσότητα σταφυλιών, γλευκών σταφυλιών ήοίνου, σύµφωνα µε τους όρους του σηµείου Iτου παραρτή-
µατοςVIτου κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1493 /1999.
2.Το ποσό της ενίσχυσης είναι 476 ευρώ ανά εκτάριο
ετησίως. Η ενίσχυση χορηγείται αποκλειστικά στις οµάδες ήστις οργανώσεις παραγωγών που αναλαµβάνουν δράση ποιοτικήςβελτίωσης των οίνων που παράγονται σύµφωνα µε πρόγραµµα
εγκεκριµένο από τις αρµόδιες αρχές ·το πρόγραµµα αυτό περι-
λαµβάνει ιδίως τα µέσα για τη βελτίωση των συνθηκώνοινοποίησης, αποθεµατοποίησης και διανοµής.
3.Στα µικρά νησιά, δεν εφαρµόζεται ο τίτλος IIκεφάλαιο II
του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1493 /1999.1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 6
(1)ΕΕL 179 της 14.7.1999, σ. 1 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ)αριθ. 1622 /2000 ( ΕΕL 194 της 31.7.2000,
σ. 1).
▼M7
4.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται, εφόσον παραστεί ανάγκη, σύµφωνα µε τη διαδικασία πουπροβλέπεται στο άρθρο 13α παράγραφος 2.
Άρθρο 11
1.Χορηγείται ενίσχυση ανά εκτάριο για τη διατήρηση των
ελαιώνων στις παραδοσιακές ζώνες καλλιέργειας της ελιάς, υπότην προϋπόθεση ότι οι ελαιώνες συντηρούνται και διατηρούνται
υπό καλές συνθήκες παραγωγής.
Το ποσό της ενίσχυσης είναι 145 ευρώ ανά εκτάριο ετησίως.
2.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο
13α παράγραφος 2. Καθορίζουν ιδίως τις προϋποθέσεις εφαρ-
µογής του καθεστώτος ενίσχυσης που αναφέρεται στηνπαράγραφο 1, καθώς και τους όρους καλής συντήρησης τωνελαιώνων και τις διατάξεις ελέγχου.
Άρθρο 12
1.Χορηγείται ενίσχυση στα µικρά νησιά για την παραγωγή
µελιού ειδικής ποιότητας που περιέχει σηµαντική ποσότηταµελιού θυµαριού.
Η ενίσχυση καταβάλλεται σε συνάρτηση µε τον αριθµό των
καταγραµµένων κυψελών που ευρίσκονται σε παραγωγή, στιςενώσεις µελισσοκόµων που είναι αναγνωρισµένες από τις αρµό-διες αρχές, οι οποίες αναλαµβάνουν να υλοποιήσουν ετήσια
προγράµµατα πρωτοβουλιών µε σκοπό τη βελτίωση των
συνθηκών παραγωγής του µελιού ποιότητας.
Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται σε 12 ευρώ ανά κυψέλη
ετησίως.
2.Η ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται
εντός του ορίου των 100000 κυψελών ετησίως.
3.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13απαράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
Μέτρα παρέκκλισης στον τοµέα των διαρθρώσεων
Άρθρο 13
1.Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 7 του κανονισµού (ΕΚ)
αριθ. 1257 /1999 του Συµβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη
στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό ΓεωργικόΤαµείο Προσανατολισµού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (
1)η συνο-
λική αξία της ενίσχυσης, εκφρασµένης επί τοις %του όγκου
των επιλεξίµων επενδύσεων, µπορεί να προσαυξάνεται κατ '
ανώτατο όριο κατά 15 ποσοστιαίες µονάδες για τις επενδύσεις
που αποσκοπούν ιδίως στην ενθάρρυνση της διαφοροποίησης,της αναδιάρθρωσης ή του προσανατολισµού προς µια αειφόρογεωργία στις γεωργικές εκµεταλλεύσεις που ευρίσκονται σταµικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους.
2.Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανο-
νισµού (ΕΚ)αριθ. 1257 /1999, η συνολική αξία της ενίσχυσης,1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 7
(1)ΕΕL 160 της 26.6.1999, σ. 80 .▼B
▼M6
▼M7
▼M7
εκφρασµένης επί τοις %του όγκου των επιλεξίµων επενδύσεων,
καθορίζεται σε 65 %κατ'ανώτατο όριο για τις επενδύσεις στις
µικρές και µεσαίες επιχειρήσεις µεταποίησης και εµπορίας
γεωργικών προϊόντων που προέρχονται κυρίως από την τοπική
παραγωγή και εµπίπτουν σε τοµείς που θα καθορισθούν στοπλαίσιο του συµπληρώµατος προγραµµατισµού που προβλέπεταιστο άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1260 /
1999του Συµβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατά-
ξεων για τα διαρθρωτικά Ταµεία (
1).
3.Τα µέτρα που σχεδιάζονται δυνάµει του παρόντος άρθρου
περιγράφονται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραµµάτων
που αναφέρονται στο άρθρο 18 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1260 /
1999, τα οποία καλύπτουν τα µικρά νησιά.
Άρθρο 13α
1.Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης
σιτηρών, η οποία έχει συσταθεί µε το άρθρο 22 του κανονισµού
(ΕΟΚ)αριθ. 1766 /92του Συµβουλίου (2),ή από µια από τις
επιτροπές διαχείρισης που έχουν συσταθεί µε τους κανονισµούςπερί κοινής οργάνωσης αγοράς για τα σχετικά προϊόντα, εφεξήςαποκαλούµενη «επιτροπή ».
Για τα γεωργικά προϊόντα που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής
του κανονισµού (ΕΟΚ)αριθ. 827 /68(
3),καθώς και για τα προϊόντα
που δεν εµπίπτουν σε καµία κοινή οργάνωση αγοράς, η Επιτροπήεπικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης λυκίσκου που έχει
συσταθεί µε το άρθρο 20 του κανονισµού (ΕΟΚ)αριθ. 1696 /71(
4).
2.Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρµό-
ζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999 /468/ΕΚ.
Η προθεσµία που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της
απόφασης 1999 /468/ΕΚ καθορίζεται σε ένα µήνα.
3.Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισµό.
ΤΙΤΛΟΣ IV
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 14
Τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό, µε εξαί-
ρεση το άρθρο 13, συνιστούν παρεµβάσεις που προορίζονται γιατη σταθεροποίηση των γεωργικών αγορών κατά την έννοια τουάρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισµού (ΕΚ)αριθ. 1258 /1999(
5).
Άρθρο 14α
Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα για να διασφαλί-
ζουν την τήρηση του παρόντος κανονισµού, ιδίως όσον αφοράτα µέτρα ελέγχου και τις διοικητικές κυρώσεις και πληροφορούνσχετικά την Επιτροπή.
Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται
σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13απαράγραφος 2.1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 8
(1)ΕΕL 161 της 26.6.1999, σ. 1 .
(2)ΕΕL 181 της 1.7.1992, σ. 21 .
(3)ΕΕL 151 της 30.6.1968, σ. 16 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ)αριθ. 195 /96 (ΕΕL2 6της 2.2.1996, σ.
13).
(4)ΕΕL 175 της 4.8.1971, σ. 1 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ)αριθ. 191 /2000 ( ΕΕL2 3της 28.1.2000,
σ. 4).
(5)ΕΕL 160 της 26.6.1999, σ. 103 .▼B
▼M7
▼M7
Άρθρο 15
1.Η Ελλάδα υποβάλλει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση
σχετικά µε την εφαρµογή των µέτρων που προβλέπονται στον
παρόντα κανονισµό.
2.Στο τέλος κάθε πενταετούς περιόδου εφαρµογής των µέτρων
που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό, η Επιτροπήυποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συµβούλιογενική έκθεση στην οποία εµφαίνονται η επίπτωση των δράσεωνπου υλοποιήθηκαν κατ 'εφαρµογή του παρόντος κανονισµού,
καθώς και, σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό καθί-
σταται αναγκαίο, οι προτεινόµενες προσαρµογές των µέτρων.
Η πρώτη έκθεση υποβάλλεται πριν από το τέλος του έτους 2005.
Άρθρο 16
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ηµέρα από τη
δηµοσίευσή του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινο-
τήτων.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.1993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 9
▼B
▼M7
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Κατάλογος των προϊόντων που αναφέρονται στο ειδικό καθεστώς εφοδιασµού που προβλέπεται
στον τίτλο Ι για τα µικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους
Περιγραφή των εµπορευµάτων Κωδικός ΣΟ
Σιτάλευρα 1101και1102
Σιτάρι σκληρό 10011000
Σιτάρι µαλακό αρτοποιήσιµο 10019099
Ζωοτροφές
—σιτηρά
—σιτάρι 1001
—σίκαλη 1002
—κριθάρι 1003
—βρώµη 1004
—αραβόσιτος 1005
—σπέρµατα βαµβακιού 12072090
—µηδική και χορτονοµές 1214
—κατάλοιπα και απορρίµµατα των βιοµηχα-
νιών τροφίµων2302έως2308
—παρασκευάσµατα των τύπων που χρησιµο-
ποιούνται για τη διατροφή των ζώων2309901993R2019 — EL — 01.04.2002 — 002.001 — 10