1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 1
Τοέγγραφοαυτόσυνιστάβοήθηµατεκµηρίωσηςκαιδενδεσµεύειτακοινοτικάόργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ95 /31/ΕΚΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της5ηςΙουλίου1995
για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιµοποιούνται στα
τρόφιµα
(ΚείµενοπουπαρουσιάζειενδιαφέρονγιατονΕΟΧ)
(ΕΕL 178της 28.7.1995, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 98/66/ΕΚ της Επιτροπής της 4ης Σεπτεµβρίου 1998 L 257 35 19.9.1998
►M2Οδηγία 2000 /51/ΕΚ της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου 2000 L 198 41 4.8.2000
►M3Οδηγία 2001 /52/ΕΚ της Επιτροπής της 3ης Ιουλίου 2001 L 190 18 12.7.2001
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ95 /31/ΕΚΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της5ηςΙουλίου1995
γιατηθέσπισηειδικώνκριτηρίωνκαθαρότηταςγιαταγλυκαντικά
πουχρησιµοποιούνταιστατρόφιµα
(ΚείµενοπουπαρουσιάζειενδιαφέρονγιατονΕΟΧ)
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 89 /107/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 21ης ∆εκεµβρίου
1988 για την προσέγγιση τω νοµοθεσιών των κρατών µελώνσχετικά µε τα πρόσθετα που µπορούν να χρησιµοποιούνται στατρόφιµα τα οποία προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή (
1),
όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94 /34/ΕΚ(2),και ιδίως το
άρθρο 3 παράγρφος 3 στοιχείο α),
Μετά από διαβούλευση µε την επιστηµονική επιτροπή για την
ανθρώπινη διατροφή,
Εκτιµώντας:ότι είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κριτήρια καθαρότητας για όλα
τα γλυκαντικά που απαριθµούνται στη οδηγία 94 /35/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου της 30ής Ιουνίου1994 για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιµοποιηθούν
στα τρόφιµα (
3)·
ότι είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και
τεχνικές ανάλυσης γλυκαντικών όπως αυτές εκτίθενται στονCodex Alimentarius και περιγράφονται από την κοινή επιτροπή
εµπειρογνωµόνων FAO/OMS για τα πρόσθετα τροφίµων ·
ότι πρόσθετα τροφίµων που παρασκευάζονται µε µεθόδους
παραγωγής ή από πρώτες ύλες σηµαντικά διαφορετικές από
εκείνες που καλύπτει η αξιολόγηση της επιστηµονικής επιτροπής
για την ανθρώπινη διατροφή ή διαφορετικές από τις αναφερό-µενες στην παρούσα οδηγία, πρέπει να παραπέµπονται στην ενλόγω επιτροπή για πλήρη αξιολόγηση, µε ιδιαίτερη έµφαση στακριτήρια καθαρότητας ·
ότι τα µέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι
σύµφωνα µε τη γνώµη της Μόνιµης Επιτροπής για την Ανθρώπινη
∆ιατροφή,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1.Τα κριτήρια καθαρότητας του άρθρου 3 παράραφος 3
στοιχείο α) της οδηγίας 89 /107/ΕΟΚ που εφαρµόζονται στα
γλυκαντικά τα οποία αναφέρονται στην οδηγία 94 /35/ΕΟΚ,
περιγράφονται στο παράρτηµα.
2.Τα κριτήρια καθαρότητας για τις γλυκαντικές ουσίες E 420
(i), E 420 (ii) καιE 421όπως περιγράφονται στο παράρτηµα της
παρούσας οδηγίας αντικαθιστούν τα κριτήρια καθαρότητας για τις
εν λόγω ουσίες που προβλέπονται στο παράρτηµα της οδηγίας 78 /
663/ΕΟΚ του Συµβουλίου (4).1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. L4 0της 11. 2. 1989, σ. 27 .
(2)ΕΕ αριθ. L 237της 10. 9. 1994, σ. 1 .
(3)ΕΕ αριθ. L 237της 10. 9. 1994, σ. 3 .
(4)ΕΕ αριθ. L 223της 14. 8. 1978, σ. 7 .
▼B
Άρθρο 2
1.Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις νοµοθετικές, κανονιστικές
και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συµµόρφωση
προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 1996.
Ενηµερώνουν αµέσως την Επιτροπή σχετικά.
Όταν τα κράτη µέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι
τελευταίες αυτές περιέχουν παραποµπή στην παρούσα οδηγία ήσυνοδεύονται από παρόµοια παραποµπή κατά την επίσηµηδηµοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραποµπής καθορίζεται από τακράτη µέλη.
2.Προϊόντα, ωστόσο, µη συµµορφούµενα προς την παρούσα
οδηγία, τα οποία κυκλοφόρησαν στην αγορά ή επισηµάνθηκαν
προ της ηµεροµηνίας αυτής, µπορούν να διακινούνται µέχριςεξαντλήσεως των αποθεµάτων.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ηµέρα από τη
δηµοσίευσή της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων .
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 3
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
E 420 (i)ΣΟΡΒΙΤΟΛΗ
Συνώνυµα D-γλυκιτόλη, D-σορβιτόλη
Ορισµός
Χηµική ονοµασία D-γλυκιτόλη
Einecs 200-061-5
Αριθµός Ε E 420 (i)
Χηµικός τύπος C6H14O6
Σχετικό µοριακό βάρος 182,17
∆οκιµασία Ελάχιστηπεριεκτικότητασεολικέςγλυκιτόλες97 %
και σε D-σορβιτόλη 91 %επί ξηρού βάρους.
Οι γλυκιτόλες είναι ενώσεις µε συντακτικό τύπο
CH2OH-(CHOH)n-CH2OH,όπου«n»θετικός ακέραιος.
Περιγραφή Λευκή υγροσκοπική σκόνη, κρυσταλλική σκόνη,
νιφάδες ή κόκκοι µε γλυκιά γεύση.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτη στο νερό, ελαφρώς διαλυτή σε αιθανόλη.Β. Περιοχή τήξεως 88 ºC-102 ºC
Γ. Μονοβενζυλιδενο -παράγωγο Σε 5 gτου δείγµατος προστίθενται 7 mlτης
σορβιτόλης µεθανόλης, 1 mlβενζαλδεΰδης και 1 ml
υδροχλωρικού οξέος. Αναµειγνύονται και
αναταράσσονται σε µηχανικό αναδευτήρα µέχρι να
εµφανιστούν κρύσταλλοι. Ακολουθεί διήθηση µε τη
βοήθεια αναρρόφησης και οι κρύσταλλοι
διαλύονται σε 20 mlζέοντος ύδατος που περιέχει
1gόξινου ανθρακικού νατρίου, ακολουθεί διήθηση
ενώ ακόµη είναι ζεστό, το διήθηµα ψύχεται,
διηθείται µε αναρρόφηση, πλένεται µε 5 ml
µείγµατος µεθανόλης και νερού (1:2) και ξηραίνεται
στον αέρα. Οι λαµβανόµενοι κρύσταλλοι τήκονται
µεταξύ 173 ºCκαι 179 ºC.
Καθαρότητα
Περιεκτικότητα σε νερό Το ανώτερο 1 %(µέθοδος Karl Fischer)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %επί ξηρού βάρους
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,3 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί
ξηρού βάρους
Ολικά σάκχαρα Το ανώτερο 1 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί ξηρού
βάρους
Χλωριούχα Το ανώτερο 50 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειικά Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
E 420 (ii) — ΣΙΡΟΠΙΣΟΡΒΙΤΟΛΗΣ
Συνώνυµα Σιρόπι D-γλυκιτόλης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Σιρόπι σορβιτόλης που παρασκευάζεται µε υδρο-
γόνωση σιροπίου γλυκόζης και αποτελείται από D-
σορβιτόλη, D-µαννιτόλη και υδρογονωµένους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 4
▼B
σακχαρίτες.
Το µέρος του προϊόντος που δεν είναι D-σορβιτόλη,
αποτελείται κυρίως από υδρογονωµένους ολιγοσακ-
χαρίτες που σχηµατίζονται µε την υδρογόνωση του
σιροπίου γλυκόζης που χρησιµοποιείται ως πρώτη
ύλη (περίπτωση στην οποία το σιρόπι δεν κρυσταλ-
λώνει) ή µαννιτόλη.Μπορεί να υπάρχουν και µικρές
ποσότητες από γλυκιτόλες µε n≤4.Οι γλυκιτόλες
είναι ενώσεις µε συντακτικό τύπο CH2OH-(CHOH)n-
CH2OH,όπου «n»θετικός ακέραιος.
Einecs 270-337-8Αριθµός Ε E 420 (ii)
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικά στερεά 69 %και
σεD-σορβιτόλη 50 %επί ξηρού.
Περιγραφή ∆ιαυγές, άχρωµο υδατικό διάλυµα µε γλυκιά γεύση.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Αναµείξιµο µε νερό, µε γλυκερίνη και µε προπανο-
διόλη 1,2
Β. Μονοβενζυλιδε -νοπαράγωγο της
σορβιτόληςΣε 5gτου δείγµατος, προστίθενται 7 mlµεθανόλης,
1mlβενζαλδεΰδης και 1 mlυδροχλωρικού οξέος.
Αναµειγνύονται και αναταράσσονται σε µηχανικό
αναδευτήρα µέχρι να εµφανιστούν κρύσταλλοι.
Ακολουθεί διήθηση µε τη βοήθεια αναρρόφησης
και στη συνέχεια οι κρύσταλλοι διαλύονται σε 20 ml
ζέοντος ύδατος που περιέχει 1 gόξινου ανθρακικού
νατρίου και ακολουθεί διήθηση ενώ το διάλυµα
είναι ακόµη ζεστό. Το διήθηµα ψύχεται, διηθείται
µε αναρρόφηση, πλένεται µε 5 mlµείγµατος
µεθανόλης -νερού (1:2) και ξηραίνεται στον αέρα.
Οι λαµβανόµενοι κρύσταλλοι τήκονται µεταξύ
173ºCκαι 179 ºC.
Καθαρότητα
Περιεκτικότητα σε νερό Το ανώτερο 31 %(µέθοδος Karl Fischer)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %επί ξηρού βάρους
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,3 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί
ξηρού βάρους
Χλωριούχα Το ανώτερο 50 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειικά Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Ε421ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ
1.Μαννιτόλη
Συνώνυµα D-µαννιτόλη
Ορισµός Παρασκευάζεται µε καταλυτική υδρογόνωση
διαλυµάτων υδρογονανθράκων που περιέχουν
γλυκόζη ή /και φρουκτόζη
Χηµική ονοµασία D-µαννιτόλη
EINECS 200-711-8
Χηµικός τύπος C
6H14O6
Μοριακό βάρος 182,21995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 5
▼M3
▼M3
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε D-µανιττόλη 96,0 %
και µέγιστη περιεκτικότητα 102 %επί ξηρού
Περιγραφή Λευκή, άοσµη, κρυσταλλική σκονή
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα ∆ιαλυτή στο νερό, πολύ λίγο διαλυτή σε αιθανόλη,
πρακτικώς αδιάλυτη σε αιθέρα
Β. Περιοχή τήξεως Μεταξύ 164 και 169 ºC
Γ. Χρωµατογραφία λευκής στιβάδας Ικανοποιεί τη δοκιµή∆. Ειδική στροφική ικανότητα [a]
20
D: + 23ºέως+ 25º (βορικό διάλυµα)
Ε.pH Μεταξύ 5 και 8
Προστίθεται 0,5 mlκεκορεσµένου διαλύµατος
χλωριούχου καλίου σε 10 mδιαλύµατος 10 %βάρους
διαλυµένης ουσίας /συνολικό όγκο και στη συνέχεια
µετράται το pH
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση 0,3 % (105ºC, 4 ώρες) κατ 'ανώτατο όριο
Ανάγοντα σάκχαρα 3,3 % (εκφρασµένα σε γλυκόζη) κατ 'ανώτατο όριο
Ολικά σάκχαρα 1%(εκφρασµένα σε γλυκόζη) κατ 'ανώτατο όριο
Θειική τέφρα 0,1 %κατ'ανώτατο όριο
Χλωριούχα 70 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Θειικά 100 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Νικέλιο 2 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Μόλυβδος 1 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
2.Μαννιτόληπαρασκευαζόµενηµε
ζύµωση
Συνώνυµα D-µαννιτόλη
Ορισµός Παρασκευάζεται µε ασυνεχή ζύµωση κάτω από
αερόβιες µε τη χρήση συµβατικού στελέχους του
ζυµοµύκητα Zygosaccharomyces rouxii
Χηµική ονοµασία D-µαννιτόλη
EINECS 200-711-8
Χηµικός τύπος C6H14O6
Μοριακό βάρος 182,2
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα 99 %επί ξηρού
Περιγραφή Λευκή, άοσµη, κρυσταλλική σκόνη
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα ∆ιαλυτή στο νερό, πολύ λίγο διαλυτή στην αιθα-
νόλη, πρακτικώς αδιάλυτη σε αιθέρα
Β. Περιοχή τήξεως Μεταξύ 164 και 169 ºC
Γ. Χρωµατογραφία λεπτής στιβάδας Ικανοποιεί τη δοκιµή
∆. Ειδική στροφική ικανότητα [a]20
D: + 23ºέως+ 25º (βορικό διάλυµα)
Ε.pH Μεταξύ 5 και 8
Προστίθεται 0,5 mlκεκορεσµένου διαλύµατος
χλωριούχου καλίου σε 10 mlδιαλύµατος 10 %
βάρους διαλυµένης ουσίας /συνολικό όγκο του
δείγµατος και στη συνέχεια µετράται το pH
Καθαρότητα
Αραβιτόλη 0,3 %κατ'ανώτατο όριο
Απώλεια κατά την ξήρανση 0,3 % (105 ºC, 4 ώρες) κατ 'ανώτατο όριο
Ανάγοντα σάκχαρα 3,3 % (εκφρασµένα σε γλυκόζη) κατ 'ανώτατο όριο1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 6
▼M3
Ολικά σάκχαρα 1%(εκφρασµένα σε γλυκόζη) κατ 'ανώτατο όριο
Θειική τέφρα 0,1 %κατ'ανώτατο όριο
Χλωριούχα 70 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Θειικά 100 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Μόλυβδος 1 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Αερόβια µεσοφιλικά βακτήρια 103gκατ'ανώτατο όριο
Κολοβακτηρίδια Απουσία σε 10 g
Salmonella Απουσία σε 10 g
E. coli Απουσία σε 10 g
Staphylococcus aureus Απουσία σε 10 g
Pseudomonas aeruginosa Απουσία σε 10 g
Μούχλες Όχι περισσότερες από 100 /g
Ζυµοµύκητες Όχι περισσότεροι από 100 /g
E 953-ΙΣΟΜΑΛΤ
Συνώνυµα Υδρογονωµένη ισοµαλτουλόζη, υδρογονωµένη
παλατινόζη.
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Η ισοµαλτ είναι ένα µείγµα υδρογονωµένων µονο -
και δισακχαριτών µε βασικά συστατικά τους δισακ-
χαρίτες:
6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-σορβιτόλη (1,6 -GPS)
και ένυδρη 1 -O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-µαννιτόλη
(1,1-GPM)
Χηµικός τύπος 6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-σορβιτόλη: C12H24O11
Ένυδρη 1 -O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-µαννιτόλη:
C12H24O11.2H2O
Σχετικόµοριακόβάρος 6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-σορβιτόλη:
344,32Ένυδρη
1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-µαννιτόλη:380,32
∆οκιµασία Περιεκτικότητα σε υδρογονωµένους µονο -και
δισακχαρίτες τουλάχιστον 98 %και σε µείγµα 6 -O-
α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-σορβιτόλης και ένυδρης 1 -
O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ -D-µαννιτόλης τουλάχιστον
86%,προσδιοριζόµενη επί ξηράς ουσίας.
Περιγραφή Άοσµη, λευκή κρυσταλλική µάζα, ελαφρώς υγρο-
σκοπική.
Ταυτοποίηση
Α.∆ιαλυτότητα Υδατοδιαλυτή, δυσδιάλυτη σε αιθανόλη.
Β.Χρωµατογραφία λεπτής στιβάδας Ανάλυση µε χρωµατογραφία λεπτής στιβάδας µε
πλάκα επιστρωµένη µε silica gel χρωµατογραφικής
ποιότητας πάχους περίπου 0,2 mm.Οι βασικές
κηλίδες στο χρωµατογράφηµα αντιστοιχούν στις
1,1-GPMκαι 1,6 -GPS.
Καθαρότητα
Υγρασία 7%κατ'ανώτατο όριο (µέθοδος Karl Fischer).
Θειική τέφρα 0,05 %κατ'ανώτατο όριο επί ξηράς ουσίας.
D-Μαννιτόλη 3%κατ'ανώτατο όριο.1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 7
▼M1
▼M1
D-Σορβιτόλη 6%κατ'ανώτατο όριο.
Ανάγοντα σάκχαρα 0,3 %κατ'ανώτατο όριο, εκφραζόµενα σε γλυκόζη
επί ξηράς ουσίας.
Νικέλιο 2 mg/kg κατ'ανώτατο όριο επί ξηράς ουσίας.
Αρσενικό 3 mg/kg κατ'ανώτατο όριο επί ξηράς ουσίας.
Μόλυβδος 1 mg/kg κατ'ανώτατο όριο επί ξηράς ουσίας.
Βαρέα µέταλλα (ως Pb) 10 mg/kg κατ'ανώτατο όριο επί ξηράς ουσίας.
E 965 (i) — ΜΑΛΤΙΤΟΛΗ
Συνώνυµα D-µαλτιτόλη, υδρογονωµένη µαλτόζη
Ορισµός
Χηµική ονοµασία (α)-D-γλυκοπυρανοζυλο -1,4-D-γλυκιτόλη
Einecs 209-567-0Αριθµός Ε E 965 (i)
Χηµικός τύπος C
12H24O11
Σχετικό µοριακό βάρος 344,31
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε D-µαλτιτόλη C12H24O11,
98 %επί ξηρού.
Περιγραφή Λευκή κρυσταλλική σκόνη µε γλυκιά γεύση.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτη στο νερό, ελαφρώς διαλυτή σε αιθανόλη.Β. Περιοχή τήξεως 148 ºC—151 ºC
Γ. Ειδική στροφική ικανότητα ð/C11Þ
20
D= + 105,5 º έως+ 108,5 º ( διάλυµα 5 %κ.β.)
Καθαρότητα
Περιεκτικότητα σε νερό Το ανώτερο 1 %(µέθοδος Karl Fischer)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %επί ξηρού βάρους
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,1 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί
ξηρού βάρους
Χλωριούχα Το ανώτερο 50 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειικά Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Ε965( ii)ΣΙΡΟΠΙΜΑΛΤΙΤΟΛΗΣ
Συνώνυµα Υδρογονωµένο σιρόπι γλυκόζης υψηλής περιεκτι-
κότητας σε µαλτόζη, υδρογονωµένο σιρόπι
γλυκόζης
Ορισµός Μείγµα αποτελούµενο κυρίως από µαλτιτόλη µε
σορβιτόλη και υδρογονωµένους ολιγο -και πολυ-
σακχαρίτες. Παρασκευάζεται µε καταλυτική
υδρογόνωση σιροπίου γλυκόζης υψηλής περιεκτι-
κότητας σε µαλτόζη. Το προϊόν διατίθεται στο1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 8
▼B
▼M2
▼M2
εµπόριο τόσο υπό µορφή σιροπίου όσο και ως
στερεό προϊόν
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα 99 %σε ολικούς υδρο-
γονωµένους σακχαρίτες ανύδρου βάσης και 50 %σε
µαλτιτόλη ανύδρου βάσης
Περιγραφή Άχρωµα και άοσµα, διαυγή ιξώδη υγρά ή λευκές
κρυσταλλικές µάζες
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτο στο νερό, ελαφρώς διαλυτό σε αιθανόλη
B.Χρωµατογραφία λεπτής στιβάδας Ικανοποιεί τη δοκιµή
Καθαρότητα
Περιεκτικότητα σε νερό Το ανώτερο 31 % (Karl Fischer)
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,3 %(εκφρασµένα σε γλυκόζη)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %
Χλωριούχα Το ανώτερο 50 mg/kg
Θειικά Το ανώτερο 100 mg/kg
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kg
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kg
E 966 —ΛΑΚΤΙΤΟΛΗ
Συνώνυµα Λακτίτης, λακτοζιτόλη, λακτοβιοσίτης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία 4-O-β-D-γαλακτοπυρανοζυλο -D-γλυκιτόλη
Einecs 209-566-5
Αριθµός Ε E 966
Χηµικός τύπος C12H24O11
Σχετικό µοριακό βάρος 344,32
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε λακτιτόλη, 95 %επί
ξηρού βάρους.
Περιγραφή Κρυσταλλικές σκόνες ή άχρωµα διαλύµατα µε
γλυκιά γεύση. Οι κρυσταλλικές σκόνες ευρίσκονται
τόσο σε µονοένυδρη όσο και σε διένυδρη µορφή.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτη στο νερό
Β. Ειδική στροφική ικανότητα ð/C11Þ20
D= + 13º έως+ 16ºυπολογιζόµενη σε άνυδρη
βάση (υδατικό διάλυµα 10 %κ.β.)
Καθαρότητα
Περιεκτικότητα σε νερό Το ανώτερο 10,5 %(µέθοδος Karl Fischer) στα
κρυσταλλικά προϊόντα
Άλλες πολυόλες Το ανώτερο 2,5 %σε άνυδρη βάση επί ξηρού βάρους
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,2 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί
ξηρού βάρους
Χλωριούχα Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειικά Το ανώτερο 200 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %επί ξηρού βάρους
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 9
▼B
▼B
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
E 967 —ΞΥΛΙΤΟΛΗ
Συνώνυµα Ξυλιτόλη, ξυλίτης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία D-ξυλιτόλη
Einecs 201-788-0Αριθµός Ε E 967
Χηµικός τύπος C
5H12O5
Σχετικό µοριακό βάρος 152,15
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ξυλιτόλη, 98,5 %επί
ξηρού.
Περιγραφή Λευκή, κρυσταλλική σκόνη, πρακτικώς άοσµη µε
πολύ γλυκιά γεύση.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτη στο νερό, ελάχιστα διαλυτή σε αιθανόλη.
Β. Περιοχή τήξεως Μεταξύ 92 ºC-96 ºC
Γ.pH 5—7 ( υδατικό διάλυµα 10 %κ.β.)
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 0,5 %(ξηραίνεται 0,5 gδείγµατος εν
κενώ υπεράνω φωσφόρου στους 60 ºCεπί 4 ώρες)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,1 %επί ξηρού βάρους
Ανάγοντα σάκχαρα Το ανώτερο 0,2 %εκφρασµένα σε γλυκόζη επί
ξηρού βάρους
Άλλες πολυυδρικές αλκοόλες Το ανώτερο 1 %επί ξηρού βάρους
Νικέλιο Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Χλωριούχα Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Θειικά Το ανώτερο 200 mg/kgεπί ξηρού βάρους
E 950ΑΚΕΣΟΥΛΦΑΜΙΚΟΚΑΛΙΟ
Συνώνυµα Ακεσουλφαµικό κάλιο, άλας καλίου του 3,4 -διυδρο -
6-µεθυλ -1,2,3-οξαθειαζιν -4-ονο-2,2-διοξειδίου
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Άλας καλίου του 6 -µεθυλ -1,2,3-οξαθειαζιν -4(3H)-
ονο-2,2-διοξειδίου
EINECS 259-715-3
Χηµικός τύπος C4H4KNO4S
Μοριακό βάρος 201,24
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C4H4KNO4S, 99 % επί
ξηρού1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 10
▼M3
▼M3
Περιγραφή Άοσµη, λευκή, κρυσταλλική σκόνη. Περίπου 200
φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Πολύ ευδιάλυτο στο νερό, πολύ λίγο διαλυτό σε
αιθανόλη
Β. Απορρρόφηση στο υπεριώδες Μέγιστο απορρόφησης στα 227 ± 2nmγια διάλυµα
10mgσε1 000 ml νερό
Γ. Θετική δοκιµή για κάλιο Ικανοποιεί τη δοκιµή (ελέγξτε το λαµβανόµενο
κατάλοιπο µε ανάφλεξη 2 gτου δείγµατος)
∆. ∆οκιµή καθίζησης Προσθέστε λίγες σταγόνες διαλύµατος 10 %κοβαλ-
τιεξανιτρώδους νατρίου σε διάλυµα που περιέχει
0,2gδείγµατος, 2 mlοξικού οξέος και 2 mlνερού.
Παράγεται κίτρινο ίζηµα
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση 1 % (105 ºC, 2 ώρες) κατ 'ανώτατο όρια
Οργανικές προσµίξεις Ικανοποιεί τη δοκιµή για 20 mg/kgσυστατικών
ενεργών στο υπεριώδες
Φθοριούχα 3 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
Μόλυβδος 1 mg/kg κατ'ανώτατο όριο
E 951 —ΑΣΠΑΡΤΑΜΗ
Συνώνυµα Ασπαρτυλο -φαινυλαλανινο µεθυλεστέρας
Ορισµός
Χηµική ονοµασία N-L-α (Ασπαρτυλο -L-φαινυλαλανινο -1-µεθυλε-
στέρας N-µεθυλεστέρας του 3 -αµινο-N-(α-
καρβοµεθοξυ -φαιναιθυλο) -ηλεκτραµικού οξέος.
Einecs 245-261-3
Αριθµός E E 951
Χηµικός τύπος C14H18N2O5
Σχετικό µοριακό βάρος 294,31
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C14H18N2O5,9 8%και
µέγιστη 102 %επί ξηρού.
Περιγραφή Λευκή, άοσµη, κρυσταλλική σκόνη µε γλυκιά
γεύση. Περίπου 200 φορές γλυκύτερη από τη
σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Ελαφρώς διαλυτή στο νερό και σε αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 4,5 % (105 ºC, 4 ώρες)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,2 %επί ξηρού βάρους
pH Μεταξύ 4,5 και 6,0 (διάλυµα 1 στα 125)
∆ιαφάνεια Η διαφάνεια διαλύµατος 1 %σε 2Nυδροχλωρικό
οξύ, προσδιοριζόµενη σε κυψελίδα 1 cmστα 430 nm
µε κατάλληλο φασµατοφωτόµετρο και µε 2 N
υδροχλωρικό οξύ ως διάλυµα αναφοράς, είναι κατ '
ελάχιστο 0,95, ισοδύναµη µε απορρόφηση 0,022
περίπου κατ 'ανώτατο όριο.
Ειδική στροφική ικανότητα ð/C11Þ20
D= + 14,5º έως+ 16,5º επί ξηρού βάρους.
Προσδιορίζεται σε διάλυµα 4 %σε µυρµηγκικό
οξύ 15 Nεντός 30 λεπτών από την παρασκευή του
διαλύµατος του δείγµατος.
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 11
▼B
▼B
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
5-βενζυλο -3,6-διοξο-πιπεραζινοξικό
οξύΤο ανώτερο 1,5 %επί ξηρού βάρους
E 952 —ΚΥΚΛΑΜΙΚΟΟΞΥΚΑΙΤΑΜΕΤΑ NaΚΑΙ CaΑΛΑΤΑΑΥΤΟΥ
(I)ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΟΞΥ
Συνώνυµα Κυκλοεξυλοσουλφαµικό οξύ, κυκλαµικά
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Κυκλοεξανοσουλφαµικό οξύ, κυκλοεξυλαµινοσουλ-
φονικό οξύ
Einecs 202-898-1Αριθµός Ε E 952
Χηµικός τύπος C
6H13NO3S
Σχετικό µοριακό βάρος 179,24
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C6H13NO3S9 8%και το
ισοδύναµο µέγιστης περιεκτικότητας 102 %επί
ξηρού
Περιγραφή Πρακτικώς άοσµη, λευκή κρυσταλλική σκόνη µε
γλυκόξινη γεύση. Περίπου 40 φορές γλυκύτερο από
τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα ∆ιαλυτό στο νερό και σε αιθανόλη.
Β. ∆οκιµή καθίζησης ∆ιάλυµα 2 %οξινίζεται µε υδροχλωρικό οξύ,
προστίθεται 1 mlενός κατά προσέγγιση γραµµοµο-
ριακού υδατικού διαλύµατος χλωριούχου βαρίου και
εφόσον θολώσει ή σχηµατιστεί ίζηµα διηθείται. Στο
διαυγές διάλυµα προστίθεται 1 mlδιαλύµατος
νιτρώδους νατρίου 10 %.Σχηµατίζεται λευκό ίζηµα.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 1 % (105 ºC, 1 ώρα)
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεκφρασµένα σε Seεπί ξηρού
βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένµα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Κυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
∆ικυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Ανιλίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
(II)ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ
Συνώνυµα Κυκλαµικά, άλας νατρίου του κυκλαµικού οξέος
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Κυκλοεξανοσουλφαµικό νάτριο, κυκλοεξυλοσουλ-
φαµικό νάτριο
Einecs 205-348-9Αριθµός Ε E 952
Χηµικός τύπος C
6H12NNaO3Sκαι η διένυδρη µορφή
C6H12NNaO3S.2H2O1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 12
▼B
Σχετικό µοριακό βάρος 201,22για την άνυδρη µορφή,
237,22για την ένυδρη µορφή.
∆οκιµασία 98 %κατ'ελάχιστο όριο και 102 %κατ'ανώτατο
όριο επί ξηρού
Για τη διένυδρη µορφή: 84 %κατ'ελάχιστο όριο επί
ξηρού
Περιγραφή Λευκοί, άοσµοι κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη.
Περίπου 30 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα ∆ιαλυτό στο νερό, πρακτικώς αδιάλυτο σε αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 1 % (105 ºC, 1 ώρα)
Για τη διένυδρη µορφή, το ανώτερο 15,2 % (105 ºC, 2
ώρες)
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεκφρασµένα σε Seεπί ξηρού
βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Κυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
∆ικυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Ανιλίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
III.ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ
Συνώνυµα Κυκλαµικά, άλας ασβεστίου του κυκλαµικού οξέος
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Κυκλοεξανοσουλφαµικό ασβέστιο, κυκλοεξυλο-
σουλφαµικό ασβέστιο
Einecs 205-349-4Αριθµός Ε E 952
Χηµικός τύπος C
12H24CaN2O6S2.2H2O
Σχετικό µοριακό βάρος 432,57
∆οκιµασία Το ελάχιστο 98 %και το ανώτερο 101 %επί ξηρού.
Περιγραφή Λευκοί, άχρωµοι κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη.
Περίπου 30 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα ∆ιαλυτό στο νερό, ελάχιστα διαλυτό σε αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 1 % (105 ºC, 1 ώρα)
Για τη διένυδρη µορφή, το ανώτερο 8,5 % (140 ºC, 4
ώρες)
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεκφρασµένα σε Seεπί ξηρού
βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Κυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
∆ικυκλοεξυλαµίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 13
▼B
Ανιλίνη Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
E 954 —ΣΑΚΧΑΡΙΝΗΚΑΙΤΑΜΕΤΑ Na, KκαιCaΑΛΑΤΑΑΥΤΗΣ
(I)ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ
Ορισµός
Χηµική ονοµασία 3-οξο-2,3-διυδροβενζο( d)ισοθειαζολο -1,1-διοξείδιο
Einecs 201-321-0
Αριθµός Ε E 954
Χηµικός τύπος C7H5NO3S
Σχετικό µοριακό βάρος 183,18
∆οκιµασία Το ελάχιστο 99 %και το ανώτερο 101 %C7H5NO3S
επί ξηρού.
Περιγραφή Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη,
άοσµη ή µε ελαφρά αρωµατική οσµή και µε γλυκιά
γεύση ακόµη και σε πολύ αραιά διαλύµατα. Περίπου
300 έως 500 φορές γλυκύτερη από τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Ελαφρώς διαλυτή στο νερό, διαλυτή σε βασικά
διαλύµατα, ελάχιστα διαλυτή σε αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 1 % (105 ºC, 2 ώρες)
Θερµοκρασία τήξεως 226 ºC-230 ºC
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,2 %επί ξηρού βάρους
Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ Σε 10 mlδιαλύµατος 1 στα 20, οξινισµένο προηγου-
µένως µε 5 σταγόνες οξικού οξέος προστίθενται 3
σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραµµοµοριακού
υδατικού διαλύµατος χλωριούχου τρισθενούς
σιδήρου. ∆εν εµφανίζεται ίζηµα ή ιώδης χρώση.
o-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-σουλφοναµίδιο του βενζοϊκού
οξέοςΤο ανώτερο 25 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Ευκόλως απανθρακούµενες
ουσίεςΚαθόλου
II.ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ
Συνώνυµα Σακχαρίνη, άλας νατρίου της σακχαρίνης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία o-Βενζοσουλφιµιδικό νάτριο, άλας νατρίου της 2,3 -
διυδρο -3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, διένυδρο άλας
νατρίου του 1,2 -βενζισοθειαζολιν -3-ονο-1,1-διοξει-
δίου
Einecs 204-886-1Αριθµός Ε E 954
Χηµικός τύπος C
7H4NNaO3S.2H2O
Σχετικό µοριακό βάρος 241,191995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 14
▼B
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4NNaO3S9 9%και
µέγιστη 101 %επί ξηρού
Περιγραφή Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική
εξανθούσα σκόνη, άοσµη ή µε ελαφρά οσµή και
µε εντόνως γλυκιά γεύση, ακόµη και σε πολύ αραιά
διαλύµατα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο
από τη σακχαρόζη σε αραιά διαλύµατα.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Απεριόρισταδιαλυτόστο νερό, ελάχιστα διαλύτοσε
αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 15 % (120 ºC, 4 ώρες) επί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Βενζοϊκά και σαλικυλικά Σε 10 mlδιαλύµατος 1 προς 20, οξινισµένο
προηγουµένως µε 5 σταγόνες οξικού οξέος,
προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση
γραµµοµοριακού υδατικού διαλύµατος χλωριούχου
τρισθενούς σιδήρου. ∆εν εµφανίζεται ίζηµα ή ιώδης
χρώση.
o-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-σουλφοναµίδιο του βενζοϊκού
οξέοςΤο ανώτερο 25 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Ευκόλως απανθρακούµενες
ουσίεςΚαθόλου
III.ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ
Συνώνυµα Σακχαρίνη, άλας ασβεστίου της σακχαρίνης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία o-Βενζοσουλφιµιδικό ασβέστιο, άλας ασβεστίου της
2,3-διυδρο -3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, ένυδρο
(2:7) άλας ασβεστίου του 1,2 -βενζισοθειαζολιν -3-
ονο-1,1-διοξειδίου
Einecs 229-349-9
Αριθµός Ε E- 954
Χηµικός τύπος C14H8CaN2O6S2.3½H2O
Σχετικό µοριακό βάρος 467,48
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C14H8CaN2O6S295 %επί
ξηρού.
Περιγραφή Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη,
άοσµη ή µε ελαφρά οσµή και µε εντόνως γλυκιά
γεύση, ακόµη και σε πολύ αραιά διαλύµατα.
Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη
σακχαρόζη σε αραιά διαλύµατα.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Απεριόρισταδιαλυτόστο νερό, ελάχιστα διαλυτόσε
αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 13,5 % (120 ºC, 4 ώρες)
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεπί ξηρού βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 15
▼B
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Βενζοϊκά και σαλικυλικά Σε 10 mlδιαλύµατος 1 προς 20, οξινισµένο
προηγουµένως µε 5 σταγόνες οξικού οξέος,
προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση
γραµµοµοριακού υδατικού διαλύµατος χλωριούχου
τρισθενούς σιδήρου. ∆εν εµφανίζεται ίζηµα ή ιώδης
χρώση.
o-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρου
p-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-σουλφοναµίδιο του βενζοϊκού
οξέοςΤο ανώτερο 25 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Ευκόλως απανθρακούµενες
ουσίεςΚαθόλου
(IV)ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΚΑΛΙΟ
Συνώνυµα Σακχαρίνη, άλας καλίου της σακχαρίνης
Ορισµός
Χηµική ονοµασία o-Βενζοσουλφιµιδικό κάλιο, άλας καλίου της 2.3 -
διυδρο -3-οξοβενζισο -σουλφοναζόλης, µονοένυδρο
άλας καλίου του 1,2 -βενζισοθειαζολιν -3-ονο-1,1-
διοξειδίου.
EinecsΑριθµός Ε E 954
Χηµικός τύπος C
7H4KNO3S.H2O
Σχετικό µοριακό βάρος 239,77
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4KNO3S9 9% , και
µέγιστη 101 %επί ξηρού.
Περιγραφή Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη,
άοσµη ή µε ελαφρά οσµή και µε εντόνως γλυκιά
γεύση, ακόµη και σε πολύ αραιά διαλύµατα.
Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη
σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Απεριόρισταδιαλυτόστο νερό, ελάχιστα διαλυτόσε
αιθανόλη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 8 % (120 ºC, 4 ώρες)
Σελήνιο Το ανώτερο 30 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 1 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους
Βενζοϊκά και σαλικυλικά Σε 10 mlδιαλύµατος 1 προς 20, οξινισµένο
προηγουµένως µε 5 σταγόνες οξικού οξέος,
προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση
γραµµοµοριακού υδατικού διαλύµατος χλωριούχου
τρισθενούς σιδήρου. ∆εν εµφανίζεται ίζηµα ή ιώδης
χρώση.
o-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-Τολουολοσουλφοναµίδιο Το ανώτερο 10 mg/kgεπί ξηρού βάρους
p-σουλφοναµίδιο του βενζοϊκού
οξέοςΤο ανώτερο 25 mg/kgεπί ξηρού βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 16
▼B
Ευκόλως απανθρακούµενες
ουσίεςΚαθόλου
E 957 —ΘΑΥΜΑΤΙΝΗ
Συνώνυµα
Ορισµός
Χηµική ονοµασία Η θαυµατίνη λαµβάνεται µε υδατική εκχύλιση
(pH 2,5-4,0) των επισπέρµων του αρπού του φυσικού
στελέχους του Thaumatococcus (Benth) και αποτε-
λείται ουσιαστικά από τις πρωτεΐνες θαυµατίνη Iκαι
θαυµατίνη IIµαζί µε µικρότερες ποσότητες συστα-
τικών του φυτού που προέρχονται από την πρώτη
ύλη.
Einecs 258-822-2
Αριθµός Ε E 957
Χηµικός τύπος Πολυπεπτίδιο από 207 αµινοξέα
Σχετικό µοριακό βάρος Θαυµατίνη I 22209
Θαυµατίνη II 22293
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα σε άζωτο 16 %επί ξηρού,
ισοδύναµη µε ελάχιστη περιεκτικότητα σε
πρωτεΐνες 94 %(Ν× 5,8).
Περιγραφή Άοσµη σκόνη µε κρεµ χρώµα και µε έντονα γλυκιά
γεύση. Περίπου 2 000έως3 000φορές γλυκύτερη
από τη σακχαρόζη.
Αναγνώριση
∆ιαλυτότητα Ευδιάλυτη στο νερό, αδιάλυτη σε ακετόνη.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 9 % (105 ºC µέχρι σταθερού βάρους)
Υδατάνθρακες Το ανώτερο 3 %επί ξηρού βάρους
Θειική τέφρα Το ανώτερο 2 %επί ξηρού βάρους
Αργίλιο Το ανώτερο 100 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μικροβιολογικά κριτήρια Ολικόςαριθµόςαεροβίωνµικροβίων:µέγιστο 1 000 g
Escherichia Coli: καθόλου στο 1 g
E 959 —ΝΕΟΕΣΠΕΡΙ∆ΙΝΟ∆ΙΥ∆ΡΟΧΑΛΚΟΝΗ
Συνώνυµα Νεοεσπεριδινοδιυδροχαλκόνη, NHDC,εσπερετίνη,
διυδροχαλκον -4′-β-νεοεσπεριδοσίδη, νεοεσπεριδίνη
DC
Ορισµός
Χηµική ονοµασία 2-0-α-L-ραµνοπυρανοζυλ -4-β-D-πυρανοζυλ -εσπερε-
τίνη διυδροχαλκόνη ·λαµβάνεται µε καταλυτική
υδρογόνωση της νεοεσπεριδίνης
Einecs 243-978-6
Αριθµός Ε E-959
Χηµικός τύπος C28H36O15
Σχετικό µοριακό βάρος 612,6
∆οκιµασία Ελάχιστη περιεκτικότητα 96 %επί ξηρού.
Περιγραφή Υπόλευκη, άοσµη, κρυσταλλική σκόνη µε χαρακτη-
ριστική εντόνως γλυκιά γεύση. Περίπου 1 000έως
1 800φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 17
▼B
Αναγνώριση
Α. ∆ιαλυτότητα Απεριόριστα διαλυτή σε ζεστό νερό, ελάχιστα
διαλυτή σε κρύο νερό, και πρακτικώς αδιάλυτη σε
αιθέρα και βενζόλιο.
Β. Μέγιστη απορρόφηση στο
υπεριώδες282—283 nm για διάλυµα 2 mgσε 100 mlµεθανόλης
Γ. ∆οκιµασία Neu ∆ιαλύονται περίπου 10 mgνεοεσπεριδίνης DCσε
1mlµεθανόλης και προστίθεται 1 mlµεθανολικού
διαλύµατος βορικού 2 -αµιναιθυλοδιφαινυλίου.
Εµφανίζεται έντονη κίτρινη χρώση.
Καθαρότητα
Απώλεια κατά την ξήρανση Το ανώτερο 11 % (105 ºC, 3 ώρες)
Θειική τέφρα Το ανώτερο 0,2 %επί ξηρού βάρους
Αρσενικό Το ανώτερο 3 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Μόλυβδος Το ανώτερο 2 mg/kgεπί ξηρού βάρους
Βαρέα µέταλλα Το ανώτερο 10 mg/kgεκφρασµένα σε Pbεπί ξηρού
βάρους1995L0031 — EL — 01.08.2001 — 003.001 — 18