1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ92/12/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 1992
σχετικά µε το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων
που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης
(ΕΕL76 της 23.3.1992, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 14ης ∆εκεµβρίου 1992 L390 124 31.12.1992
►M2Οδηγία 94/74/ΕΚ του Συµβουλίου της 22ας ∆εκεµβρίου 1994 L365 46 31.12.1994
►M3Οδηγία 96/99/ΕΚ του Συµβουλίου της 30ής ∆εκεµβρίου 1996 L8 12 11.1.1997
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 2
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ92/12/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 1992
σχετικά µε το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και
τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους
κατανάλωσης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητας, και ιδίως το άρθρο 99,
την πρόταση της Επιτροπής(1),
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοιν οβουλίου (2),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),
Εκτιµώντας:ότιηεγκαθίδρυση καιηλειτουργία τηςεσωτερικής αγοράς προϋ-
ποθέτουν τηνελεύθερη κυκλοφορία τωνεµπορευµάτων, περιλαµ-βανοµένων και εκείνων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατα-νάλωσης·ότι πρέπει ναπ ροσδιορισθεί τοέδαφος επί του οποίου
έχει εφαρµογή η παρούσα οδηγία, καθώς και οι οδηγίες πουαφορούν τους σ υντελεστές καιτηδιάρθρωση τωνειδικώνφόρων
κατανάλωσης, στους οποίους υπόκεινται ορισµένα προϊόντα·
ότιπρέπει ναπροσδιορισθεί ηέννοια τωνπροϊόντων πουυπόκει-
νται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης· ότι µόνο τα εµπορεύµατα ταοποία αντιµετωπίζονται σαν τέτοια σε όλα τα κράτη µέλη µπο-ρούν να αποτελέσουν αντικείµενο κοινοτικών διατάξεων· ότι ταπροϊόντα αυτά µπ ορούν να αποτελούν αντικείµενο άλλων
εµµέσων φορολογιών µε ε ιδικούς στόχους· ότι η διατήρηση ή η
καθιέρωση άλλων µορφών έµµεσης φ ορολογίας δεν πρέπει να
οδηγεί σεδιατυπώσειςπουσυνδέονται µετηδιέλευση µιαςµεθο-ρίου·
ότι, προκειµένου ναδιασφαλισθεί ηεγκαθίδρυση καιηλειτουρ-
γίατηςεσωτερικής αγοράς, τοαπαιτητότωνειδικώνφόρωνκατα-νάλωσης πρέπει να είναι ίδιο σε όλα τα κράτη µέλη·
ότισεκάθεπαράδοση, κατοχήεν όψει παράδοσης ήδιάθεση για
τις ανάγκες ενός επαγγελµατία που ασκεί οικονοµική δραστη-ριότητα κατά τρόπο ανεξάρτητο ή για τις ανάγκες ενός οργανι-σµού δηµοσίου δικαίου η οποία πραγµατοποιείται σε κράτοςµέλος άλλο από εκείνο στο οποίο πραγµατοποιείται η κατα-νάλωση, ο ειδικός φ όροςκατανάλωσης καθίσταται απαιτητός σ’
αυτό το κράτος µέλος·
ότι ταπροϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσηςτα
οποία αποκτώνταιαπόιδιώτεςγιαδικέςτουςανάγκεςκαιµεταφέ-ρονται από τους ίδιους πρέπει να φ ορολογούνται στο κράτος
µέλος στο οποίο αποκτώνται·
ότιπροκειµένου ναεξασφαλισθεί ότιταπροϊόντα πουυπόκεινται
σε ειδικό φόρο κατανάλωσης δεν κατέχονται για π ροσωπικούς
αλλά για εµπορικούς σκοπούς, τα κράτη µέλη πρέπει να λάβουνυπόψη ορισµένα κριτήρια·
ότιταπροϊόντα πουυπόκεινται σεειδικό φόρο κατανάλωσηςκαι
έχουν αγοραστεί από πρόσωπα που δεν έχουν την ιδιότητα του
εγκεκριµένου αποθηκευτή, του εγγεγραµµένου επαγγελµατία ήτουµηεγγεγραµµένου επαγγελµατία καιταοποία αποστέλλονταιήµεταφέρονται απευθείας ήµέσω του πωλητήγιαίδιολογαρια-
(1)ΕΕ αριθ.C322 της 21. 12. 90, σ. 1. και
ΕΕ αριθ.C45 της 20. 8. 1992, σ. 10.
(2)ΕΕ αριθ.C183 της 15. 7. 1991, σ. 131.
(3)ΕΕ αριθ.C169 της 18. 3. 1991, σ. 25.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 3
▼B
σµό του, πρέπει να υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσηςτου κράτους µέλους προορισµού·
ότι, προκειµένου να διασφαλισθεί µακροπρόθεσµα η είσπραξη
της φορολογικής οφειλής, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα επο-
πτείας, κατά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας, τόσο στιςµονάδες παραγωγήςόσο καικατοχής· ότι ηπραγµατοποίηση τωνελέγχων αυτώνπρέπει ναεξασφαλίζεται µεένακαθεστώςαποτα-µίευσης, που υπόκειται σε έγκριση εκ µέρους των αρµόδιωναρχών·
ότι ηδιέλευση απότοέδαφος ενός κράτους µέλους σε άλλοδεν
µπορεί νααποτελέσει λόγοελέγχου πουενδέχεται ναπαρακωλύ-σει τηνελεύθερη κυκλοφορία εντός τηςΚοινότητας· ότι, εντού-τοις, τοαπαιτητότου φ όρου επιβάλλει απότηφύση του ναείναι
γνωστές οι κινήσεις των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικόφόρο κατανάλωσης· ότι πρέπει, συνεπώς, να π ροβλεφθεί ένα
συνοδευτικό έγγραφο για τα προϊόντα αυτά·
ότι πρέπει να καθοριστούν οι υποχρεώσεις προς τις οποίες πρέ-
πει να συµµορφώνονται οι εγκεκριµένοι αποθηκευτές καθώςκαιοι επαγγελµατίες που δεν έχουν την ιδιότητα του εγκεκριµένουαποθηκευτή·
ότιπρέπει νακαθιερωθεί µιαδιαδικασίαγιατηνκυκλοφορία των
προϊόντων αυτώνπου βρίσκονται υπόκαθεστώς αναστολής, προ-κειµένου ναδιασφαλισθεί ηείσπραξη του φ όρου µε τους σ υντε-
λεστές που ορίζονται από τα κράτη µέλη·
ότι για το σκοπό αυτό πρέπει, κατά πρώτον, να υπάρχει δυνα-
τότητα εύκολης εξακρίβωσης της ταυτότητας κάθε αποστολής·ότι πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άµεσης γνώσης της κατά-στασης στην οποία βρίσκεται σε σχέση µε τη φορολο γική
οφειλή της οποίας αποτελεί τη βάση· ότι είναι, συνεπώς, ανα-γκαίοναπροβλεφθεί ένα συνοδε υτικό έγγραφο τοοποίο νααντα-
ποκρίνεται στις ανάγκες αυτές και το οποίο µπορεί να είναιδιοικητικό ή εµπορικό· ότι το χρησιµοποιούµενο εµπορικόέγγραφο πρέπει ναπεριέχαι τααπαραίτητα στοιχεία που αναφέ-ρονται στο διοικητικό έγγραφο·
ότιπρέπει ναεπεξηγηθεί ηδιαδικασίαµετηνοποία οιφ ορολογι-
κές αρχές τωνκρατών µελών ενηµερώνονται από τους επαγγελ-µατίεςγιατιςπαραδόσεις πουαποστέλλονται ήπαραλαµβάνονταιµε αυτό το συνοδευτικό έγγραφο·
ότι,επιπλέον, δενυπάρχει λόγος ναχρησιµοποιείται τοσυνοδευ-
τικό έγγραφο εφ όσον τα προϊόντα που υπόκε ινται στο φόρο
κυκλοφορούν υπό κοινο τικό τελωνειακό καθεστώς άλλο από το
καθεστώς της ελεύθερης κυκλοφορίας ή τίθενται σε ελεύθερηζώνη ή σε ελεύθερη αποθήκη·
ότι ενδείκνυται, επίσης, στα πλαίσια των εθνικών διατάξεων, η
είσπραξη του ειδικού φ όρουκατανάλωσης σε περίπτωση παρά-
βασης ή παρατυπίας πρέπει να πραγµατοποιείται από το κράτοςµέλος στο έδαφος του οποίου διαπράχθηκε ηπαράβαση ήπαρα-τυπία, ή από το κράτος µέλος όπου διαπιστώθηκε, ή, σεπερίπτωση µη εµφάνισης στο κράτος µέλος π ροορισµού, από το
κράτος µέλος αναχώρησης·
ότι, τέλος, τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέψουν ότι τα προϊό-
ντα που διατίθενται στην κατανάλωση φέρουν φ ορολογικά
(επι)σήµατα ή εθνικά σήµατα αναγνώρισης· ότι η χρήση τωνσηµάτωναυτώνδενµπορεί ναδηµιουργήσει κανέναεµπόδιο στιςενδοκοινοτικές συναλλαγές·
ότι σε περίπτωση καταβολής του ειδικού φ όρουκατανάλωσης
στοκράτος µέλος όπου έγινεηδιάθεση στηνκατανάλωσηπρέπεινα υπάρχει δυνατότητα επιστροφής του φ όρουαυτού όταν τα
προϊόντα δεν προορίζο νται να καταναλωθούν σε αυτό το κράτος
µέλος·
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 4
▼B
ότι πρέπει να προβλεφθούν απαλλαγές που προκύπτουν από
συµφωνίες που έχουν συνάψει τα κράτη µέλη µε άλλα κράτη ήδιεθνείς οργανισµούς·
ότι λόγω της κατάργησης της αρχής της φ ορολογίας κατά την
εισαγωγή στις σχέσεις µεταξύ των κρατών µελών, οι διατάξειςσχετικά µε τις απαλλαγές ή τις ατέλειες κατά την εισαγωγήκαθίστανται άνευ αντικειµένου γιατιςσχέσεις µετακράτη µέληκαι ότι, συνεπώς, είναι σκόπιµο να καταργηθούν οι εν λόγωδιατάξεις και να π ροσαρµοστούν αναλόγως οι σχετικές οδηγίες·
ότι πρέπει να συσταθεί επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης
που ναεξετάζει τιςκοινοτικές διατάξεις που είναι αναγκαίες γιατην εφαρµογή των διατάξεων σε θέµατα ειδικών φόρων κατα-νάλωσης·
ότι,σύµφωναµεόσα ορίζει τοάρθρο 1παράγραφος 2τουκανονι-
σµού γιατηνκατάργηση τωνελέγχων καιτωνδιατυπώσεων πουεφαρµόζονται στις παραδιδόµενες αποσκευές και τις χειραπο-σκευές προσώπων που πρ αγµατοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις
καθώςκαι στις αποσκευές π ροσώπων που πρ αγµατοποιούν ενδο-
κοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι, ο κανονισµός αυτός εφαρµόζεταιχωρίςναθίγονταιοιέλεγχοι οισυνδεόµενοι µετιςαπαγορεύσειςή τους περιορισµούς που επιβάλλουν τα κράτη µέλη, εφ όσον
αυτοί συµβιβάζονται προς τιςτρεις συνθήκες γιατηνίδρυση τωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων· ότι, απότηνάποψη αυτή,οι αναγκαίοιέλεγχοι γιατηντήρηση τωνποσοτικών περιορισµών που αναφέ-ρονται στο άρθρο 26πρέπει ναθεωρούνται ωςέλεγχοι κατάτηνπροαναφερόµενη έννοια και, εποµένως, σύµφωνοι µε την κοινο-τική νοµοθεσία·
ότιπρέπει νααξιοποιηθεί µιαχρονικήπερίοδος ώστεναληφθούν
τα αναγκαία µέτρα για την αντιµετώπιση τόσο των κοινωνικώνεπιπτώσεων στους σχετικούς τοµείς όσο και τωνπεριφερειακώνδυσχερειών, ιδίως στις µεθοριακές περιοχές, οι οποίες θα µπο-ρούσαν να ανακύψουν από την κατάργηση της φ ορολογίας κατά
την εισαγωγή και των απαλλαγών κατά την εξαγωγή για τιςσυναλλαγές µεταξύκρατώνµελών·ότι,γιατοσκοπό αυτό,πρέπειναεπιτρέπεται στακράτηµέληνααπαλλά σσουν, γιατηνπερίοδο
µέχρι τις 30 Ιουνίου 1999, τα προϊόντα που παραδίδονται εντόςτων προβλεπόµενων προθεσµιών από καταστήµατα αφ ορο-
λόγητωνειδώνκαιτούτοσταπλαίσιατωναεροπορικών ήθαλάσ-σιων µεταφορών ταξιδιωτών µεταξύ των κρατών µελών·
ότι οι µικροί οινοπαραγωγοί πρέπει να µπορούν να απαλλάσσο-
νται από ορισµένες υποχρεώσεις που συνδέονται µε το γενικόκαθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης·
ότι, τέλος, πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 77/799/ΕΟΚ του
Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµβρίου 1977 περί της αµοιβαίας συν-δροµής τωναρµοδίων αρχών τωνκρατών µελών στον τοµέα τωνάµεσων φόρων και του φόρου προσ τιθεµένης αξίας(
1), ώστε οι
διατάξεις αυτής της οδηγίας να επεκταθούν στους ειδικούςφόρουςκατανάλωσης,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
1. Η παρούσα οδηγία καθορίζει το καθεστώς των προϊόντων
που υπόκεινται σε ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης και άλλους
έµµεσους φόρους που επιβ άλλονται άµεσα ή έµµεσα στην κατα-
(1)ΕΕ αριθ.L336 της 27. 12. 1977, σ 15. Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 79/1070/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L331 της 27. 12.
1979. σ. 8).
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 5
▼B
νάλωσηπροϊόντων, εκτός τουΦΠΑκαιτωνφόρωνπουεπιβάλλο-νται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
2. Οιειδικές διατάξεις που αφ ορούν τους σ υντελεστές και τις
διαρθρώσεις των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φ όρους
κατανάλωσης περιλαµβάνονται στις ειδικές οδηγίες.
Άρθρο 2
1. Η παρούσα οδηγία, καθώςκαι οι οδηγίες που αναφέρονται
στο άρθρο 1 παράγραφος 2, εφαρµόζονται στο έδαφος της Κοι-νότητας όπωςορίζεται, γιακάθεκράτος µέλος, στη συνθήκη γιατην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας και ιδιαί-τερα στο άρθρο 227, µε τις εξαιρέσεις των ακόλουθων εθνικώνεδαφών:
—για την Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας: τη νήσο
Ελιγολάνδη και το έδαφος του Busingen,
—για την Ιταλική ∆ηµοκρατία: το Livigno,τ οCampioned’Italia
και τα ιταλικά ύδατα της λίµνης του Λουγκάνο,
—για το Βασίλειο της Ισπανίας: τη Θέουτα και Μελίλια.
2. Κατά παρέκκλιση απότηνπαράγραφο 1,ηπαρούσα οδηγία
καθώςκαιοιοδηγίες πουαναφέρονται στοάρθρο 1παράγραφος 2δεν εφαρµόζονται στιςΚανάριες Νήσους. ΤοΒασίλειο τηςΙσπα-νίας µπορεί πάντως να γνωστοποιήσει µε δήλωσή του ότι οιοδηγίες αυτές εφαρµόζονται και σ’αυτά τα εδάφη για όλα ταπροϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 3παράγραφος 1ήγιαέναµέρους τους, µε έναρξη εφαρµογής την πρώτη ηµέρα του δεύτε-ρου µήνα µετά την κατάθεση της δήλωσης.
3. Κατά παρέκκλιση απότηνπαράγραφο 1,ηπαρούσα οδηγία
καθώςκαιοιοδηγίες πουαναφέρονται στοάρθρο 1παράγραφος 2δεν εφαρµόζονται στα υπερπόντια διαµερίσµατα της Γαλλικής∆ηµοκρατίας.
Εντούτοις, η Γαλλική ∆ηµοκρατία µπορεί δια δηλώσεως να
γνωστοποιήσει ότι οι οδηγίες αυτές θα εφαρµόζονται στα ενλόγωεδάφη, µετηνεπιφύλαξη τηςλήψεωςµέτρων π ροσαρµογής
λόγωτηςάκρωςπεριφερειακής τουςθέσης, απότηνπρώτηηµέρατου δευτέρου µήνα µετά την κατάθεση της δήλωσης.
4. Τακράτηµέληλαµβάνουν ταµέτρα πουαπαιτούνταιπροκει-
µένου να εξασφαλισθεί ότι οι συναλλαγές εµπορευµάτων πουενεργούνται από ή προς:
—το πριγκιπάτο του Μονακό έχουν τη µεταχείριση που επιφυ-
λάσσεται στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς τηΓαλλική ∆ηµοκρατία,
—τοJungholzκαιMittelberg(KleinesWalsertal )έχουν τηµεταχεί-
ριση πουεπιφυλάσσεται στιςµετακινήσεις εµπορευµάτων απόή προς την Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας,
—τη νήσο του Μαν έχουν τη µεταχείριση που επιφυλάσσεται
στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς το ΗνωµένοΒασίλειο τηςΜεγάλης Βρετανίας καιτηςΒόρειας Ιρλανδίας,
—τον Άγιο Μαρίνο έχουν τη µεταχείριση που επιφυλλάσσεται
στις µετακινήσεις εµπορευµάτων από ή προς την Ιταλική∆ηµοκρατία.
5. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν τη
διατήρηση, στην Ελλάδα, του ειδικού καθεστώτος του ΑγίουΌρους, όπωςείναι κατοχυρωµένο απότοάρθρο 105του Ελληνι-κού Συντάγµατος.
6. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διατάξεις που π ροβλέπονται
στις παραγράφους 1,2,3και4δεν δικαιολογούνται πλέον, ιδίωςόσον αφορά την ουδετερό τητα του ανταγωνισµού, υποβάλλει στο
Συµβούλιο τις κατάλληλες προτάσεις.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 6
▼B
Άρθρο 3
1. Ηπαρούσα οδηγία εφαρµόζεται, σε κοινοτικό επίπεδο, στα
ακόλουθα προϊόντα όπως ορίζονται στις σχετικές οδηγίες:
—τα ορυκτέλαια,
—το οινόπνευµα και τα αλκοολούχα ποτά,
—τα βιοµηχανοποιηµένα καπνά.
2. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 µπ ορούν
ναυπόκεινται σεάλλουςέµµεσους φ όρους που εξυπηρετούν ειδι-
κούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι αυτές οι φ ορολογικές επιβαρύν-
σεις τηρούν τουςκανόνες φ ορολόγησης που ισχύουν γιατις ανά-
γκες των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ, για τονκαθορισµό τηςφορολο γικής βάσης, τονυπολογισµό, τοαπαιτητό
και τον έλεγχο του φόρου.
3. Τακράτηµέλη διατηρούν τηδυνατότηταναθεσπίσουν ήνα
διατηρήσουν φ ορολογικές επιβαρύνσεις σε προϊόντα άλλα από
εκείνα που περιλαµβάνονται στην παράγραφο 1, υπό τον όροόµως ότι αυτές οι επιβαρύνσεις δεν συνεπάγονται, κατά τιςσυναλλαγές µεταξύ κρατών µελών, διατυπώσεις που σχετίζονταιµε τη διάβαση συν όρου.
Μετηνπροϋπόθεση τηςτήρησης του ίδιου όρου, τα κράτη µέλη
διατηρούν επίσης τη δυνατότητα να εφαρµόζουν φ όρους στις
παροχές υπηρεσιών που δεν έχουν χαρακτήρα φ όρου επί του
κύκλουεργασιών, περιλαµβανοµένων εκείνωνπουσχετίζονται µετα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης.
Άρθρο 4
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:
α)εγκεκριµένοςαποθηκευτής : το φυσικό ή νοµικό π ρόσωπο που
έχει λάβει άδεια απότιςαρµόδιες αρχές ενός κράτους µέλουςναπαράγει, ναµεταποιεί, νακατέχει, ναπαραλαµβάνει καινααποστέλλει κατάτηνάσκηση τουεπαγγέλµατός του,προϊόνταπου υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπόαναστολή επιβολής τωνφόρων αυτώνεφ όσον βρίσκονται σε
φορολογική αποθήκη·
β)φορολογικήαποθήκη :κάθετόπος όπου παράγονται, µεταποιού-
νται,κατέχονται, παραλαµβάνονται, ήαποστέλλονται απότονεγκεκριµένο αποθηκευτή κατάτηνάσκηση του επαγγέλµατόςτου, υπό αναστολή της επιβολής των ειδικών φόρων κατα-νάλωσης, εµπορεύµατα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατα-νάλωσης υπό ορισµένους όρους πουκαθορίζονται από τις
αρµόδιες αρχές τουκράτους µέλους όπου βρίσκεται ηενλόγωαποθήκη·
γ)καθεστώς αναστολής : φορολογικό καθεστώς που εφαρµόζεται
στην παραγωγή, µεταποίηση, κατοχή και κυκλοφορία τωνπροϊόντων που τελούν υπό αναστολή της επιβολής ειδικώνφόρων κατανάλωσης·
δ)εγγεγραµµένοςεπαγγελµατίας :τοφυσικό ήνοµικό π ρόσωπο που
δεν έχει την ιδιότητα του εγκεκριµένου αποθηκευτή, έχειόµως άδεια από τις αρµόδιες αρχές κράτους µέλους να παρα-λαµβάνει κατά την άσκηση του επαγγέλµατός του προϊόνταπουυπόκεινται σεειδικόφόρο κατανάλωσης,τελούν υπόανα-στολή και προέρχονται από άλλο κράτος µέλος. Ωστ όσο, ο
εγγεγραµµένος επαγγελµατίας δεν δύναται ούτε να κατέχειούτε να αποστέλλει προϊόντα υπό αναστολή της επιβολήςειδικών φόρων κατανάλωσης·
ε)µη εγγεγραµµένοςεπαγγελµατίας : το φυσικό ή νοµικό π ρόσωπο
πουδενέχει τηνιδιότητατουεγκεκριµένου αποθηκευτή, έχειόµως την ικανότητα κατά την άσκηση του επαγγέλµατός τουνα παραλαµβάνει περιστασιακά προϊόντα που υπόκεινται σεειδικό φόρο κατανάλωσης,τελούν υπόαναστολή όσον αφορά
αυτόν το φόρο και προέρχονται από άλλο κράτος µέλος. Οεπαγγελµατίας αυτός δεν δύναται ούτε να κατέχει ούτε νααποστέλλει προϊόντα υπό αναστολή της επιβολής ειδικώνφόρων κατανάλωσης. Οµη εγγεγραµµένος επαγγελµατίας
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 7
▼B
οφείλει, προτού αποσταλούν ταεµπορεύµατα, ναεγγυάται την
καταβολή τωνειδικώνφόρων κατανάλωσηςστις φ ορολογικές
αρχές του κράτους µέλους προορισµού.
Άρθρο 5
1. Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1
υπόκεινται σεειδικόφόρο κατανάλωσηςκατάτηνπαραγωγήτουςστο έδαφος της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, ή κατάτην εισαγωγή τους στο έδαφος αυτό.
Ως «εισαγωγή προϊόντος υποκειµένου σε ειδικό φόρο κατα-
νάλωσης»νοείται: ηείσοδος τουπροϊόντος αυτούστοεσωτερικότης Κοινότητας, συµπεριλαµβανοµένης της εισόδου οσάκιςπροέρχεται από έδαφος που αναφέρεται στις εξαιρέσεις τωνπαραγράφων1,2και3τουάρθρου 2ήαπότιςΑγγλονορµανδικέςΝήσους.
Εάν όµως το προϊόν έχει τεθεί υπό κοινοτικό τελωνειακό
καθεστώς κατάτηνείσοδό του στο εσωτερικό τηςΚοινότητας, ηεισαγωγή του λογίζεται ότι γίνεται τηστιγµή που εξέρχεται απόαυτό το καθεστώς.
▼
M1
2. Με την επιφύλαξη των εθνικών και κοινοτικών διατάξεωνόσον αφορά τα τελωνε ιακά καθεστώτα, όταν τα προϊόντα που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης:
▼
M2
—προέρχονται από, ή π ροορίζονται για τρίτες χώρες ή εδάφη
που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφοι 1, 2 και 3 ή τιςΑγγλονορµανδικές Νήσους καιδιατελούν υπόένααπόταανα-φερόµενα στοάρθρο 84παράγραφος 1στοιχείο α)τουκανονι-σµού (ΕΟΚ)αριθ.2913/92(
1)καθεστώτα αναστολής ήβρίσκο-
νται σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη,
▼M1
ή
▼M2
—αποστέλλονται απόένακράτος µέλος προς έναάλλοδιαµέσου
τωνχωρώντηςΕΖΕΣήµεταξύκράτους µέλους καιχώραςτηςΕΖΕΣυπότοκαθεστώςτηςκοινοτικής εσωτερικής διαµετακό-µισης, ή διαµέσου µιας ή περι σσοτέρων τρίτων χωρών εκτός
ΕΖΕΣ, υπό την κάλυψη δελτίου TIRή δελτίου ΑΤΑ.
▼
M1
Θεωρείται ότιτελούν υπόκαθεστώςαναστολής τηςεπιβολής των
ειδικών φόρων κατανάλωσης.
▼M2
Στις περιπτώσεις όπου χρησιµοποιείται ένα ενιαίο διοικητικόέγγραφο:
▼
M1
—το τετραγωνίδιο 33 του ενιαίου διοικητικού εγγράφου
συµπληρώνεται µε τον οικείο κωδικό αριθµό ΣΟ,
—τοτετραγωνίδιο 44του ενιαίου διοικητικού εγγράφου αναφέ-
ρεται σαφώς ότι πρόκειται για αποστολή προϊόντων υποκεί-µενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης,
—οαποστολέας τωνεµπορευµάτων κρατά αντίγραφο του «αντι-
γράφου» του ενιαίου διοικητικού εγγράφου,
—ο παραλήπτης διαβιβάζει στον αποστολέα αντίγραφο του
«αντιγράφου» του ενιαίου διοικητικού εγγράφου µε τις δέου-σες σηµειώσεις.
(1)ΕΕ αριθ.L302 της 19. 10. 1992, σ. 1.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 8
▼M2
3. Οι ενδεχόµενες συµπληρωµατικές ενδείξεις που επιβάλλε-ται να αναφέρονται τα έγγραφα µεταφοράς ή στα εµπορικάέγγραφα πουεπέχουν ισχύπαραστατικώνδιαµετακόµισης, καθώςκαι οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την π ροσαρµογή
τηςδιαδικασίαςεκκαθάρισης όταναγαθάπουυπόκεινται σεειδι-κούς φόρους κατανάλωσης κυκλοφ ορούν υπό την κάλυψη µιας
απλοποιηµένης διαδικασίας κοινοτικής εσωτερικής διαµετακό-µισης ορίζονται σύµφωναµετηδιαδικασία που π ροβλέπεται στο
άρθρο 24.
▼
B
Άρθρο 6
1. Οειδικός φ όροςκατανάλωσης καθίσταται απαιτητός κατά
τη θέση τωνπροϊόντων σε ανάλωση ή κατά τη διαπίστωση τωνελλειµµάτων που οφείλουν να φ ορολογηθούν σύµφωνα µε το
άρθρο 14 παράγραφος 3.
Θεωρείται ως θέση σε ανάλωση προϊόντων που υπόκεινται σε
ειδικό φόρο κατανάλωσης:
α) κάθε έξοδος, ακόµη και αντικανονική, από καθεστώς ανα-
στολής·
β) κάθε κατασκευή, έστω και αντικανονική, τέτοιων προϊόντων
εκτός καθεστώτος αναστολής·
γ) κάθε εισαγωγή, ακόµη και αντικανονική, τέτοιων προϊόντων,
εφόσον δεν τίθενται υπό καθεστώς αναστολής.
2. Οι όροι υπό τους οποίους ο ε ιδικός φόροςκατανάλωσης
καθίσταται απαιτητός καθώς και ο συντελεστής του ειδικούφόρουκατανάλωσηςείναι αυτοί που ισχύουν τηστιγµή κατάτην
οποία ο φόρος καθίσταται απαιτητός στο κράτος µέλος όπου το
προϊόν διατίθεται στην κατανάλωση ή όπου διαπιστώνονται ταελλείµµατα. Οειδικός φ όροςκατανάλωσης εισπράττεται
σύµφωνα µε τον τρόπο που θεσπίζει κάθε κράτος µέλος, µε τηνπροϋπόθεση ότι τακράτη µέλη εφαρµόζουν τιςίδιες διαδικασίεςείσπραξης καισταεθνικάπροϊόντα καισταπροϊόντα προέλευσηςάλλων κρατών µελών.
Άρθρο 7
1. Σεπερίπτωση κατά την οποία προϊόντα που υπόκεινται σε
ειδικούς φόρουςκατανάλωσης και έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση
σ’ένα κράτος µέλος, βρίσκονται στηνκατοχήπ ροσώπου γιαεµπο-
ρικούς σκοπούς στο εσωτερικό άλλου κράτους µέλους, οι ειδικοίφόροικατανάλωσης εισπράττονται στο κράτος µέλος στο οποίο
βρίσκονται τα προϊόντα αυτά.
2. Γιατον σκοπό αυτόν, µετηνεπιφύλαξη του άρθρου 6,όταν
ταπροϊόντα που έχουν ήδητεθεί σε ανάλωση,όπωςαυτήορίζε-ταιστοάρθρο 6,σεκράτος µέλος, παραδίδονται, ►
M1ήπροορί-
ζονταιναπαραδοθούν στοεσωτερικό άλλουκράτους µέλους ◄ή
διατίθενται στο εσωτερικό άλλου κράτους µέλους, για τις ανά-γκες επαγγελµατία που ασκεί ανεξάρτητη οικονοµική δραστη-ριότητα ή οργανισµού δηµοσίου δικαίου, ο ειδικός φ όροςκατα-
νάλωσης καθίσταται απαιτητός στο άλλο άλλο αυτό κράτοςµέλος.
3. Οιειδικός φ όροςκατανάλωσηςοφείλεται, κατάπερίπτωση,
από το πρόσωπο που πρ αγµατοποιεί την παράδοση, που κατέχει
ταπροϊόντα που προορίζο νται ναπαραδοθούν, ήαπότοπ ρόσωπο
στο οποίο διατίθενται τα προϊόντα στο εσωτερικό κράτουςµέλους άλλου από εκείνο όπου είχαν ήδη τεθεί σε ανάλωση, ήαπό τον επαγγελµατία ή τον οργανισµό δηµοσίου δικαίου.
4. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κυκλοφο-
ρούν µεταξύ τωνδιαφόρων κρατώνµελώνυπότηνκάλυψησυνο-δευτικού εγγράφου στο οποίο αναγράφονται τα κύρια στοιχείατου εγγράφου που προβλέπει τοάρθρο 18παράγραφος 1.Ο τύπος
και το περιεχόµενο του εγγράφου αυτού καθορίζονται σύµφωναµε τη διαδικασία του άρθρου 24 της παρούσας οδηγίας.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 9
▼B
5. Το πρόσωπο, ο ε παγγελµατίας ή ο οργανισµός δηµοσίου
δικαίου που αναφέρονται στην παράγραφο 3 οφείλει να συµ-µορφώνεται προς τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α) να καταθέτει πριν από την αποστολή των εµπορευµάτων,
δήλωση στις φ ορολογικές αρχές του κράτους µέλους π ροορι-
σµού καιναεγγυάται τηνκαταβολή τωνειδικώνφόρων κατα-νάλωσης·
β) νακαταβάλλει τουςειδικούς φ όρουςκατανάλωσηςστοκράτος
µέλος προορισµού σ ύµφωναµετιςπ ροβλεπόµενες από αυτότο
κράτος µέλος διαδικασίες·
γ) να δέχεται πρόθυµα κάθε έλεγχο που διενεργεί το κράτος
µέλος προορισµού για να ε ξακριβώσει ότι πραγµατοποιήθηκε
ηπαραλαβή τωνεµπορευµάτων καιότικαταβλήθηκανοιοφει-λόµενοι ειδικοί φ όροικατανάλωσης.
6. Οι ειδικοί φ όροικατανάλωσης που είχαν καταβληθεί στο
πρώτο κράτος µέλος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, επι-στρέφονται σύµφωναµετιςδιατάξεις του άρθρου 22παράγραφος3.
▼
M2
7. Εάν προϊόντα, που υπόκεινται σε ειδικούς φ όρουςκατα-
νάλωσηςκαιταοποία διατίθενται ήδηστην κατανάλωσησε ένακράτος µέλος, παραδίδονται για άλλο τόπο π ροορισµού στο ίδιο
κράτος µέλος, διαµέσου του εδάφους ενός άλλου κράτους µέλουςχρησιµοποιώντας κατάλληλο δροµολόγιο, πρέπει να χρησιµο-ποιείται το συνοδευτικό έγγραφο που αναφέρεται στην παρά-γραφο 4.
8. Στις περιπτώσεις που π ροβλέπονται στην παράγραφο 7:
α) ο αποστολέας οφείλει να υποβάλει, πριν την αποστολή των
εµπορευµάτων, δήλωση στις φ ορολογικές αρχές του τόπου
αναχώρησηςστιςοποίες έχει ανατεθεί οέλεγχος όσον αφορά
τους ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης·
β) οπαραλήπτης οφείλει ναβεβαιώνει τηνπαραλαβή τωνεµπο-
ρευµάτων σύµφωνα µε τους όρους που προβλέπο νται από τις
φορολογικές αρχές του τόπου π ροορισµού στις οποίες έχει
ανατεθεί ο έλεγχος όσον αφορά τους ε ιδικούς φόρουςκατα-
νάλωσης·
γ) ο αποστολέας και ο παραλήπτης υποχρεούνται να υποβάλλο-
νται σε κάθε έλεγχο που επιτρέπει στις φ ορολογικές αρχές
των χωρών τους να διαπιστώνουν την πραγµατική παραλαβήτων εµπορευµάτων.
9. Ότανµεταφέρονται συχνά καιτακτικάεµπορεύµατα υποκεί-
µενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης υπό τις αναφερόµενες στηνπαράγραφο 7 προϋποθέσεις, τα κράτη µέλη µπορούν να ε πιτρέ-
πουν µε διµερείς συµβάσεις απλουστευµένη διαδικασία που νααποκλίνει από τα οριζόµενα στις παραγράφους 7 και 8.
▼
B
Άρθρο 8
Γιαταπροϊόντα που αποκτούν ιδιώτεςγιαδικήτους ανάγκηκαι
τα οποία µεταφέρουν αυτοπ ροσώπως, η βασική αρχή που διέπει
την εσωτερική αγορά ορίζει ότι οι ειδικοί φ όροικατανάλωσης
εισπράττονται στο κράτος µέλος όπου ταπροϊόντα αυτάαποκτώ-νται.
Άρθρο 9
1. Με την επιφύλαξη τωνάρθρων 6, 7 και 8, ο ειδικός φ όρος
κατανάλωσης καθίσταται απαιτητός όταν τα προϊόντα που έχουντεθεί σε ανάλωσησε ένα κράτος µέλος βρίσκονται στην κατοχήκάποιου για εµπορικούς σκοπούς σε άλλο κράτος µέλος.
Σεαυτήν την περίπτωση, ο ειδικός φ όροςκατανάλωσης οφείλε-
ταιστο κράτος µέλος όπου βρίσκονται ταπροϊόντα καικαθίστα-ται απαιτητός από το π ρόσωπο που τα έχει στην κατοχή του.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 10
▼B
2. Για να αποδείξουν ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στο
άρθρο 8 προορίζο νται για εµπορικούς σκοπούς, τα κράτη µέλη
πρέπει, µεταξύ άλλων,να λάβουν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
—τηνεµπορική ιδιότητα του κατόχου καιτους λόγους κατοχής
των προϊόντων,
—τον τόπο όπου βρίσκονται τα προϊόντα ή, ανάλογα µε την
περίπτωση, το χρησιµοποιούµενο τρόπο µεταφοράς,
—κάθε έγγραφο σχετικό µε τα προϊόντα,
—το είδος αυτών των προϊόντων,
—την ποσότητα αυτών των προϊόντων.
Για την εφαρµογή του πρώτου εδαφίου πέµπτη περίπτωση, τα
κράτη µέλη µπορούν, απλώςκαιµόνο σαν αποδεικτικό στοιχείο,να ορίσουν ενδεικτικά π οσοτικά επίπεδα, τα οποία δεν µπ ορούν
να είναι κατώτερα από:
α)Προϊόντα καπνού
τσιγάρα 800τεµάχια
πουράκια (πούρα βάρους όχιπάνωαπό3 g/
τεµάχιο)400τεµάχια
πούρα 200τεµάχια
καπνός για κάπνισµα 1,0 kg
β)Αλκοολούχα ποτά
οινοπνευµατώδη ποτά 10 l
ενδιάµεσα προϊόντα 20 l
οίνοι (εκ των οποίων το πολύ 60 lαφρώδεις) 90 l
µπίρες 110 l.
Η Ιρλανδία επιτρέπεται να εφαρµόσει έως τις 30 Ιουνίου 1997,
ενδεικτικά επίπεδα όχι κατώτερα των45 λίτρων για τους οίνους(εκτωνοποίωντοπολύ30λίτραγιατουςαφρώδειςοίνους) και55λίτρων για τις µπίρες.
3. Τακράτη µέλη µπορούν επίσης ναπροβλέπουν ότι οε ιδικός
φόροςκατανάλωσης καθίσταται απαιτητός κατά την απόκτηση
ορυκτελαίων τα οποία έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση σε άλλοκράτος µέλος, εάν η µεταφορά αυτώντωνπροϊόντων γίνεται µεανορθόδοξους τρόπους από ιδιώτες ή για λογαριασµό τους. Ωςανορθόδοξες µεταφορές πρέπει ναθεωρούνται οιµεταφορές καυ-σίµων κινητήρων όταν τα καύσιµα δεν µεταφέρονται στη δεξα-µενή τωνοχηµάτωνήσε κατάλληλοεφεδρικό δοχείο καθώςκαιη µεταφορά υγρών καυσίµων θέρµανσης όταν δεν γίνεται µεβυτιοφόρα επαγγελµατιών.
Άρθρο 10
1. Γιαταυποκείµενα σεειδικόφόρο κατανάλωσηςπροϊόντα τα
οποία αγοράζονται από άτοµα που δεν έχουν την ιδιότητα τουεγκεκριµένου αποθηκευτή, ήτου εγγεγραµµένου ήµηεγγεγραµ-µένου επαγγελµατία, καιαποστέλλονται ήµεταφέρονται άµεσα ήέµµεσα από τον πωλητή ή για δικό του λογαριασµό, οι ειδικοίφόροικατανάλωσηςεπιβάλλονται στοκράτος µέλος π ροορισµού.
Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου ωςκράτος µέλος προορι-σµού νοείται το κράτος µέλος άφιξης της αποστολής ή µεταφο-ράς.
2. Για τον σκοπό αυτόν, η παράδοση προϊόντων υποκειµένων
σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, τα οποία έχουν ήδη τεθεί σεανάλωσησε ένα κράτος µέλος, συνεπεία τηςοποίας ταπροϊόντααυτάαποστέλλονται ήµεταφέρονται προς άτοµαεκτωναναφερο-µένωνστην παράγραφο 1που είναι εγκατεστηµένα σε άλλοκρά-τος µέλος και αποστέλλονται ή µεταφέρονται άµεσα ή έµµεσααπότονπωλητήήγιαδικότουλογαριασµό, έχει σαναποτέλεσµαότιοειδικός φ όροςκατανάλωσηςεπί τωνπροϊόντων αυτώνκαθί-
σταται απαιτητός στο κράτος µέλος π ροορισµού.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 11
▼B
3. Οειδικός φ όροςκατανάλωσης του κράτους µέλους π ροορι-
σµού είναι απαιτητός απότον πωλητή,τηστιγµή που πραγµατο-ποιείται ηπώληση.Πάντως,τακράτηµέλη έχουν τηδυνατότητανα θεσπίσουν διατάξεις σύµφωνα µε τις οποίες ο ειδικός φ όρος
κατανάλωσης οφείλεται από φ ορολογικό εκπρόσωπο που δεν
είναιοτελικός παραλήπτηςτωνπροϊόντων. Οφ ορολογικός αυτός
εκπρόσωπος πρέπει να ε ίναι εγκατεστηµένος στο κράτος µέλος
προορισµού και εγκεκριµένος από τις φορολο γικές αρχές αυτού
του κράτους.
Το κράτος µέλος στο οποίο είναι εγκατεστηµένος ο πωλητής
πρέπει να εξακριβώνει ότι ο πωλητής συµµορφώνεται προς τιςακόλουθες υποχρεώσεις:
—να εγγυάται την καταβολή τωνειδικών φόρων κατανάλωσης,
υπό τους όρους που προβλέπει το κράτος µέλος προορισµού,πριναπότηναποστολή τωνπροϊόντων καιναεξασφαλίζει τηνκαταβολή τους µετά την άφιξη των προϊόντων,
—να τηρεί λογιστικά στοιχεία σχετικά µε τις παραδόσεις των
προϊόντων.
4. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι
καταβληθέντες στο πρώτο κράτος µέλος ειδικοί φ όροικατα-
νάλωσης επιστρέφονται σύµφωνα µε τις διαδικασίες του άρθρου22 παράγραφος 4.
5. Τα κράτη µέλη δύνανται, εφ όσον δενθίγεται το κοινοτικό
δίκαιο, να καθορίσουν ειδικές λεπτοµέρειες εφαρµογής τηςπαρούσας διάταξης για τα υποκείµενα σε ειδικό φόρο κατα-νάλωσης προϊόντα για τη διανοµή τωνοποίων υπάρχουν ειδικέςεθνικές ρυθµίσεις συµβατές προς τη συνθήκη.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
Παραγωγή, µεταποίηση και κατοχή
Άρθρο 11
1. Κάθε κράτος µέλος θεσπίζει τιςδικέςτουρυθµίσεις σχετικά
µε την παραγωγή, µεταποίηση και κατοχή των προϊόντων πουυπόκεινται σε ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης, µε την επιφύλαξη
των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
2. Η παραγωγή, η µεταποίηση και η κατοχή προϊόντων που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης,εφ όσον ο φόρος αυτός
δεν έχει καταβληθεί, πραγµατοποιούνται µέσα σε φ ορολογικές
αποθήκες.
Άρθρο 12
Η σύσταση και η λειτουργία φορολο γικών αποθηκών προϋποθέ-
τει την άδεια των αρµόδιων αρχών των κρατών µελών.
Άρθρο 13
Οεγκεκριµένος αποθηκευτής υποχρεούται:
▼
M2
α) να παρέχει ενδεχόµενη εγγύηση όσον αφορά την παραγωγή,
τη µεταποίηση και την κατοχή, καθώς και υποχρεωτικήεγγύησηόσον αφορά την κυκλοφορία, µε την επιφύλαξη του
άρθρου 15παράγραφος 3,οιπροϋποθέσεις τωνοποίωνκαθορί-ζονται απότιςαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους στο οποίοέχει λάβει άδεια η φορολο γική αποθήκη·
▼
B
β) να συµµορφώνεται µε τις υποχρεώσεις που έχει ορίσει το
κράτος µέλος στοέδαφος τουοποίου βρίσκεται ηφ ορολογική
αποθήκη·
γ) νατηρεί λογιστικά βιβλία τωναποθεµάτων καιτωνκινήσεων
των προϊόντων ανά αποθήκη·
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 12
▼B
δ) να επιδεικνύει τα προϊόντα σε κάθε ζήτηση·
ε) να δέχεται πρόθυµα οποιονδήποτε έλεγχο ή απογραφή.
Οι υποχρεώσεις αυτές πρέπει να τηρούν την αρχή της µη διά-
κρισης µεταξύτωνεθνικώνκαιτωνενδοκοινοτικών συναλλαγών.
Άρθρο 14
1. Οεγκεκριµένος αποθηκευτής απολαύει ατέλειας για τις
απώλειες που επέρχονται στα πλαίσια του καθεστώτος ανα-στολής, εφόσον οφείλονται σε τυχαίαπεριστατικά ήσε ανωτέρα
βία καιέχουν επαληθευφθεί απότιςαρχές κράτους µέλους. Απο-λαύει επίσης, στα πλαίσια του καθεστώτος αναστολής, ατέλειαςγια τις απώλειες (φύρες) που είναι εγγενείς στη φύση τωνπροϊόντων κατά τη διαδικασία παραγωγής, µεταποίησης, αποθή-κευσης και µεταφοράς. Κάθε κράτος µέλος καθορίζει τις προϋ-ποθέσεις υπό τις οποίες χορηγούνται αυτές οι ατέλειες. Οιατέ-λειες αυτές εφαρµόζονται επίσης στους επαγγελµατίες που ανα-φέρονται στο άρθρο 16 κατά τη µεταφορά των προϊόντων υπόκαθεστώς αναστολής του εδικού φ όρουκατανάλωσης.
2. Οι αναφερόµενες στην παράγραφο 1 απώλειες οι οποίες
λαµβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια ενδοκοινοτικής µεταφοράςτωνπροϊόντων υπόκαθεστώςαναστολής τουειδικού φ όρουκατα-
νάλωσηςπρέπει ναεπαληθεύονται σύµφωναµετους κανόνες τουκράτους µέλους προορισµού.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20, σε περίπτωση άλλων
ελλειµµάτωνεκτός απότιςαπώλειεςπουαναφέρονται στηνπαρά-γραφο1καισεπερίπτωση απωλειώνγιατιςοποίες δεναναγνωρί-ζονται οι ατέλειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1,οι φ όροι
εισπράττονται σύµφωνα µε τους συντελεστές που ισχύουν στοσυγκεκριµένο κράτος µέλος τη στιγµή που σηµειώθηκαν οιδεόντωςεπαληθευµένες απότιςαρµόδιες αρχές απώλειεςή,κατάπερίπτωση, τη στιγµή της διαπίστωσης των ελλειµµάτων.
▼
M2
4. Τα αναφερόµενα στην παράγραφο 3 ελλείµµατα και απώ-λειες που δεν εξαιρούνται δυνάµει τηςπαραγράφου 1πρέπει, σεόλες τις περιπτώσεις, να σηµειώνονται από τις αρµόδιες αρχέςστοοπίσθιοµέρος τουαντίτυπουεπιστροφής στοναποστολέα τουσυνοδευτικού εγγράφου αναστολής πουαναφέρεται στοάρθρο 18παράγραφος 1.
Εν προκειµένω, ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία:
—σε περίπτωση απωλειών ή ελλειµµάτων που σηµειώθηκαν
κατά την ενδοκοινοτική µεταφορά προϊόντων που υπόκεινταισε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούσαν υπό καθεστώςαναστολής, οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους στο οποίοδιαπιστώνονται αυτές τις απώλειες και ελλείµµατα π ροβαί-
νουν στη σχετική σηµείωση στο αντίτυπο επιστροφής τουσυνοδευτικού εγγράφου,
—κατάτηνάφιξητωνπροϊόντων στοκράτος µέλος π ροορισµού,
οι αρµόδιες αρχές αυτού του κράτους µέλους σηµειώνουν εάνπαρέχουν περιορισµένη ατέλεια ήκαµίαατέλεια γιατιςαπώ-λειες ή τα ελλείµµατα που διαπιστώθηκαν.
Στιςπεριπτώσεις που αναφέρονται ανωτέρω καθορίζουν τηβάση
υπολογισµού των οφειλόµενων ειδικών φόρων κατανάλωσηςσύµφωνα µε τις διατάξεις της παραγράφου 3. Οιαρµόδιες αρχέςτου κράτους µέλους προορισµού οφείλουν να αποστέλλουν αντί-
γραφο του αντίτυπου επιστροφής του συνοδευτικού εγγράφουστις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους όπου διαπιστώθηκανοιαπώλειες.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 13
▼B
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
Κυκλοφορία
Άρθρο 15
▼M2
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 2 του άρθρου16, του άρθρου 19 παράγραφος 4 και του άρθρου 23 παράγραφος1α, η υπό καθεστώς αποστολής κυκλοφορία των προϊόντων πουυπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης πρέπει να πραγµατο-ποιείται µεταξύ φ ορολογικών αποθηκών.
Τοπρώτοεδάφιοεφαρµόζεται επίσης στηνενδοκοινοτική κυκλο-
φορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατα-νάλωσης µε µηδενικό συντελεστή τα οποία δεν έχουν διατεθείστην κατανάλωση.
▼
B
2. Οιαποθηκευτές που έχουν εγκριθεί απότιςαρµόδιες αρχέςκράτους µέλους, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 13, θεω-ρούνται εγκεκριµένοι γιατιςσυναλλαγές καιτηςεθνικήςκαιτηςενδοκοινοτικής κυκλοφορίας.
▼
M2
3. Οι κίνδυνοι της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας καλύπτονταιαπό την παροχή εγγύησης εκ µέρους του εγκεκριµένου αποθη-κευτή, όπως π ροβλέπεται από το άρθρο 13 ή, κατά περίπτωση,
εγγύησης ειςολόκληρο απότοναποστολέα καιτοµεταφορέα. Οιαρµόδιες αρχές των κρατών µελών µπορούν να ε πιτρέπουν στο
µεταφορέα ήτον ιδιοκτήτη τωνπροϊόντων ναπαρέχουν εγγύησηαντ’αυτήςπου συνιστά οεγκεκριµένος αποθηκευτής αποστολέας.Τακράτη µέλη δύνανται,κατάπερίπτωση, νααπαιτούν εγγύησηαπό τον παραλήπτη.
Ότανµεταφέρονται εντός τηςΚοινότητας, διάθαλάσσης ήµέσω
πετρελαιαγωγών, πετρελαιοειδή υποκείµενα σε ειδικούς φ όρους
κατανάλωσης, τα κράτη µέλη µπ ορούν νααπαλλάσσουν τους
εγκεκριµένους αποθηκευτές αποστολείς από την υποχρέωσηπαροχής της εγγύησης που π ροβλέπεται στο πρώτο ε δάφιο.
Οιλεπτοµέρειες τηςεγγύησης καθορίζονται απότακράτη µέλη.
Η εγγύηση πρέπει να ισχύει για ολόκληρη της Κοινότητα.
▼
B
4. Με την επιφύλαξη τωνδιατάξεων του άρθρου 20, η ευθύνητου εγκεκριµένου αποθηκευτή ο οποίος προέβη στην αποστολήκαι,ενδεχοµένως, του µεταφορέα αίρεται µόνον µετηναπόδειξητης παραλαβής τωνπροϊόντων από τον παραλήπτη, και ιδίωςµετο συνοδευτικό έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 18 υπό τουςόρους πουκαθορίζονται στο άρθρο 19.
▼
M2
5. Οεγκεκριµένος αποθηκευτής αποστολέας ήοαντιπ ρόσωπός
του δύναταινατροποποιήσει τοπεριεχόµενο τωντετραγωνιδίων4,7,7α,13,14ή/και17του διοικητικού συνοδευτικού εγγράφουγια να δηλώσει έναν νέο παραλήπτη ο οποίος πρέπει να είναιεγκεκριµένος αποθηκευτής ή φ όρου υποκείµενος φορέας ή ένα
νέο τόπο παράδοσης. Οι αρµόδιες αρχές τους κράτους µέλουςαποστολής πρέπει να ενηµερωθούν αµέσως και ο νέοςπαραλήπτης ή ο νέος τόπος παράδοσης πρέπει να αναγραφείαµέσως στο οπίσθιο µέρος του διοικητικού συνοδευτικού εγγρά-φου.
6. Κατά την ενδοκοινοτική µεταφορά πετρελαιοειδών διά
θαλάσσης ή εσωτερικής πλωτής οδού, ο εγκεκριµένος αποθη-κευτής αποστολέας µπορεί να µη συµπληρώνει τα τετραγωνίδια4, 7, 7α, 13 και 17 του συνοδευτικού εγγράφου εάν, κατά τηναποστολή των προϊόντων, ο παραλήπτης δεν είναι οριστικάγνωστός, µε την επιφύλαξη:
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 14
▼M2
—οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους αναχώρησης έχουν
επιτρέψει εκτωνπροτέρων στον αποστολέα ναµησυµπληρώ-σει αυτά τα τετραγωνίδια,
—οι αρχές αυτές ενηµερώνονται γιατοόνοµα καιτηδιεύθυνση
του παραλήπτη καθώς και για τον αριθµό φ ορολογικού
µητρώουτουκαιτηχώραπ ροορισµού µόλις γίνουνγνωστά,το
αργότερο δε όταν τα προϊόντα φτάσουν στον τελικό τουςπροορισµό.
▼
M1
Άρθρο 15α
1. Το αργότερο κατά την 1η Απριλίου 1993, η αρµόδια αρχή
κάθε κράτους µέλους τηρεί ηλεκτρονική τράπεζα δεδοµένων ηοποία περιλαµβάνει µητρώο των εγκεκριµένων αποθηκευτών ήτωνεγγεγραµµένων επαγγελµατιώνγιατουςσκοπούς τωνειδικώνφόρων κατανάλωσης, καθώς και µητρώο των χώρων που είναιεγκεκριµένοι ως φορολο γικές αποθήκες.
2. Τα µητρώα θα περιλαµβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α) τον ατοµικό αριθµό του π ροσώπου ή του χώρου τον οποίο
έχουν χορηγήσει οι αρµόδιες αρχές·
β) το όνοµα και τη διεύθυνση του π ροσώπου ή του χώρου·
γ) την κατηγορία τωνπροϊόντων που επιτρέπεται να αποθηκευ-
τούνήπαραληφθούν απότοενλόγωπ ρόσωπο ήνααπο θηκευ-
τούν στον εν λόγω χώρο·
δ) τη διεύθυνση της αρχής που είναι αρµόδια για περαιτέρω
πληροφορίες·
ε) την ηµεροµηνία χορήγησης και, ενδεχοµένως, την ηµεροµη-
νία λήξης της ισχύος του ατοµικού αριθµού.
3. Ταδεδοµένα στα οποία αναφέρονται οι παράγραφοι 1και2
ανακοινώνονται στην αρµόδια αρχή κάθε κράτους µέλους. Σεπεριπτώσεις όπου ταδεδοµένα τηςπαραγράφου 2στοιχείο ε) δενανακοινώνονται αυτόµατα, γνωστοποιούνται κατόπιν ειδικήςαιτήσεως οιουδήποτε κράτους µέλους. Τα δεδοµένα αυτά χρησι-µοποιούνται αποκλειστικά για την εξακρίβωση του κατά π όσον
τα πρόσωπα και οι χώροι ε ίναι εγκεκριµένα ή εγγεγραµµένα.
4. Η αρµόδια αρχή κάθε κράτους µέλους εξασφαλίζει ότι τα
πρόσωπα τα οποία ασχολο ύνται µετηνενδοκοινοτική διακίνηση
προϊόντων υπαγόµενων σε ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης µπο-
ρούν ναζητούν τηνεπιβεβαίωση τωνπληροφοριών που διαθέτειηαρµόδια αρχή σύµφωναµετιςδιατάξεις του παρόντος άρθρου.
5. Οι πληροφορίες που διαβιβάζονται υπό οιαδήποτε µορφή
κατ’ εφαρµογή του παρόντος άρθρου έχουν εµπιστευτικόχαρακτήρα. Καλύπτονται από το επαγγελµατικό απ όρρητο και
απολαύουν της π ροστασίας που παρέχεται σε ανάλογης φύσεως
πληροφορίες από το εθνικό δίκαιο του κράτους µέλους που τιςσυγκεντρώνει.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 5, η αρµόδια αρχή
του κράτους µέλους που παρέχει τις πληροφορίες επιτρέπει τηχρησιµοποίησή τους για άλλους σκοπούς στο κράτος µέλος τηςαιτούσας αρχής, όταν η νοµοθεσία του κράτους µέλους από τοοποίο ζητήθηκαν οι πληροφορίες επιτρέπει τη χρησιµοποίησήτους για ανάλογους σκοπούς.
▼
M2
Άρθρο 15β
1. Σε ό,τι αφορά τους δειγµατοληπτικούς ελέγχους που προ-
βλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφος 6, οι αρµόδιες αρχές ενόςκράτους µέλους µπορούν να ζητούν συµπληρωµατικές πληροφο-
ρίες επιπλέον εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 15α από τιςαρµόδιες αρχές άλλουκράτουςµέλους. Αυτήηανταλλαγήπληρο-
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 15
▼M2
φοριών διέπεται από τις διατάξεις περί π ροστασίας των δεδο-
µένων της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ(1).
2. Ότανγίνεταιανταλλαγήπληροφοριών δυνάµειτηςπαραγρά-
φου 1 και οι νοµοθετικές και κανονιστικές διατάξεις ενός κρά-τους µέλους προβλέπουν να ζητείται ηγνώµητωνπ ροσώπων που
αφορά αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών, οι διατάξεις αυτές µπο-ρούν να εξακολουθούν να εφαρµόζονται.
3. Η ανταλλαγή πληροφοριών που είναι αναγκαία για την
πραγµατοποίηση των δειγµατοληπτικών ελέγχων, κατά τηνέννοια της παραγράφου 1, πραγµατοποιείται µε τη βοήθεια ενόςενιαίου εγγράφου ελέγχου. Οτύποςκαιτοπεριεχόµενο τουεγρά-φου αυτού καθορίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου24.
▼
B
Άρθρο 16
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1, ο
παραλήπτης µπορεί να είναι και επαγγελµατίας χωρίς τηνιδιότητα του εγκεκριµένου αποθηκευτή. Οεν λόγω επαγγελµα-τίας µπορεί, κατά την άσκηση του επαγγέλµατός του, να παρα-λαµβάνει υπόκαθεστώςαναστολής τουφ όρου, προϊόντα που υπό-
κεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσηςκαιπροέρχονται απόάλλακράτη µέλη, δεν µπορεί ωστόσο ούτε να κατέχει, ούτε να απο-στέλλει αυτά τα προϊόντα υπό καθεστώς αναστολής του ειδικούφόρουκατανάλωσης.
Τακράτη µέλη µπορούν, στα πλαίσια τωναρχώντου κοινοτικού
δικαίου, να καθορίζουν ειδικές διαδικασίες εφαρµογής τηςπαρούσας διατάξης για τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικόφόρο κατανάλωσης και αποτελούν αντικείµενο ειδικής εθνικήςρύθµισης διανοµής, συµβατής µε τη συνθήκη.
2. Οεπαγγελµατίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1µπορεί
ναζητήσει, πριναπότηνπαραλαβή τωνεµπορευµάτων, ναεγγρα-φείσταµητρώατωνφ ορολογικών αρχώντουκράτους µέλους του.
Οεγγεγραµµένος επαγγελµατίας πρέπει νασυµµορφώνεται προς
τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α) να εγγυάται την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης
υπό τους όρους που καθορίζονται από τις φ ορολογικές αρχές
του κράτους µέλους του µε την επιφύλαξη του άρθρου 15παράγραφος 4,τοοποίο καθορίζει τηνευθύνη του εγκεκριµέ-νου αποθηκευτή που προέβη στην αποστολή και, ενδεχο-µένως, του µεταφορέα·
β) να τηρεί λογιστική κατάσταση των παραδόσεων προϊόντων·
γ) να επιδεικνύει τα προϊόντα σε κάθε ζήτηση·δ) να δέχεται πρόθυµα οποιονδήποτε έλεγχο ή απογραφή.
Γιατονεπαγγελµατία αυτόν,οιειδικοί φ όροικατανάλωσηςκαθί-
στανται απαιτητοί κατά την παραλαβή των εµπορευµάτων καιεξοφλούνται σύµφωναµετιςδιαδικασίες πουκαθορίζει κάθεκρά-τος µέλος.
3. Εάν ο επαγγελµατίας που αναφέρεται στην ανωτέρω παρά-
γραφο 1 δεν είναι εγγεγραµµένος στα µητρώα τωνφ ορολογικών
αρχών του κράτους µέλους του, πρέπει να συµµορφώνεται προςτις ακόλουθες απαιτήσεις:
α) να υποβάλλει, πριν από την αποστολή των εµπορευµάτων,
δήλωσηστιςφ ορολογικές αρχές τηςχώραςπ ροορισµού καινα
εγγυάται την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης, µετηνεπιφύλαξη τουάρθρου 15παράγραφος 4,τοοποίο καθορί-
(1)ΕΕ αριθ.L336 της 27. 12. 1977, σ. 15.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 16
▼B
ζει την ευθύνη του εγκεκριµένου αποθηκευτή που π ροβαίνει
στην αποστολή και, ενδεχοµένως, του µεταφορέα·
β) νακαταβάλλει τους ειδικούς φ όρουςκατανάλωσηςτηςχώρας
προορισµούκατά την παραλαβή τωνεµπορευµάτων σύµφωνα
µε τις διαδικασίες που π ροβλέπονται από το κράτος µέλος
προορισµού·
γ) να δέχεται οποιονδήποτε έλεγχο που επιτρέπει στις υπηρε-
σίες του κράτους µέλους προορισµού ναβεβαιώνο νται γιατην
πραγµατική παραλαβή των εµπορευµάτων και την πληρωµήτων οφειλόµενων ειδικών φόρων κατανάλωσης.
4. Με την επιφύλαξη τωνπαραγράφων 2 και 3, εφαρµόζονται
οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά µε την κυκλοφορίατωνπροϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης καιτελούν υπό καθεστώς αναστολής του φ όρου.
Άρθρο 17
Οεγκεκριµένος αποθηκευτής αποστολέας µπορεί ναορίζει φ ορο-
λογικόεκπρόσωπο. Οεν λόγω εκπρόσωπος πρέπει ναε ίναιεγκα-
τεστηµένος στο κράτος µέλος π ροορισµού και να ε ίναι εγκεκρι-
µένος απότιςφορολο γικές αρχές τουενλόγωκράτους. Στηθέση
τουπαραλήπτη,οοποίος δενέχει τηνιδιότητατουεγκεκριµένουαποθηκευτή, ο φ ορολογικός εκπρόσωπος οφείλει να σ υµµορφώ-
νεται προς τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α) να εγγυάται την καταβολή των ειδικών φόρων κατανάλωσης
υπό τους όρους που προβλέπουν οι φορολο γικές αρχές του
κράτους µέλους προορισµού, ε πιφυλασσοµένου του άρθρου 15
παράγραφος 4τοοποίο ρυθµίζει τηνευθύνητουεγκεκριµένουαποθηκευτή αποστολέα και, ενδεχοµένως, του µεταφορέα·
β) να πληρώνει τους ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης της χώρας
προορισµούκατά την παραλαβή τωνεµπορευµάτων σύµφωνα
µετιςδιαδικασίες πουισχύουν στοκράτος µέλος π ροορισµού·
γ) να τηρεί λογιστικά βιβλία αποθήκης για τις παραδόσεις των
προϊόντων καινααναφέρει στιςφ ορολογικές αρχές τηςχώρας
προορισµού τον τόπο στον οποίο γίνεται η παράδοση των
εµπορευµάτων.
Άρθρο 18
▼
M1
1. Ανεξαρτήτως της τυχόν χρησιµοποίησης µηχανοργανω-µένων διαδικασιών, κάθε προϊόν που υπόκειται σε ειδικό φόροκατανάλωσης και κυκλοφορεί υπό καθεστώς αναστολής µεταξύτωνκρατώνµελών,συµπεριλαµβανοµένων καιτωνπροϊόντων πουδιακινούνται διά θαλάσσης ή αεροπορικώς απ’ ευθείας από ένακοινοτικό λιµάνι ή αεροδρόµιο σε άλλο, συνοδεύονται απόέγγραφο που συντάσσει ο αποστολέας. Το έγγραφο αυτό µπορείναείναι είτε διοικητικό είτε εµπορικό. Ηµορφή καιτοπεριεχό-µενό του καθώς και η διαδικασία που θα πρέπει να εναρµοστείεάνηχρησιµοποίησή τουείναιεξαντικειµένου απ ρόσφορη, ορί-
ζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 24.
▼
B
2. Προκειµένου να εξακριβώνεται η ταυτότητα των εµπορευ-µάτωνκαιναµπορεί ναγίνεταιοέλεγχός τους,πρέπει ναγίνεταικαταµέτρηση των δεµάτων και περιγραφή των προϊόντων µέσωτου εγγράφου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και, ενδεχο-µένως,σφράγιση τουχώρουαπότοναποστολέα, εφ όσον τοδεδο-
µένο µεταφορικό µέσο αναγνωρίζεται ως κατάλληλο για σφρά-γιση από το κράτος µέλος αναχώρησης, ή µε σφράγιση καθενόςκιβωτίου από τον αποστολέα.
3. Στιςπεριπτώσεις που οαποστολέας δεν είναι εγκεκριµένος
αποθηκευτής ή εγγεγραµµένος επαγγελµατίας και, παρά τις δια-τάξεις του άρθρου 17, το έγγραφο που αναφέρεται στην παρά-γραφο1πρέπει νασυνοδεύεται απόέγγραφο πουναβεβαιώνει τηπληρωµήστο κράτος µέλος π ροορισµού ή την τήρηση όλων των
διατυπώσεωνπουεξασφαλίζουν τηνείσπραξη τωνειδικώνφόρων
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 17
▼B
κατανάλωσηςσύµφωναµετους όρους πουκαθορίζουν οιαρµόδιες
αρχές του κράτους µέλους προορισµού.
Το προαναφερόµενο έγγραφο πρέπει να αναφέρει:
—τηδιεύθυνση τουαρµόδιου γραφείου τωνφ ορολογικών αρχών
της χώρας προορισµού,
—τηνηµεροµηνία καιτοναριθµότουδιπλοτύπου τηςπληρωµής
ήτηςαποδοχής τηςεγγύησης πληρωµήςαπόαυτότογραφείο.
4. Η παράγραφος 1 δεν εφαρµόζεται εφόσον τα προϊόντα που
υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης κυκλοφ ορούν υπό τις
προϋποθέσεις που προβλέπο νται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.
5. Μετηνεπιφύλαξητωνδιατάξεωντουάρθρου 3παράγραφος
1, τα κράτη µέλη µπορούν να διατηρήσουν τις ρυθµίσεις τους
σχετικά µε την κυκλοφορία και την αποθήκευση των πρώτωνυλώνπου χρησιµοποιούνται στην κατασκευή και την επεξεργα-σία τωνπροϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης.
▼
M2
6. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρµόζονται και σταπροϊόντα πουυπόκεινται σεειδικόφόρο κατανάλωσηςκαικυκλο-φορούν υπό καθεστώς αναστολής µεταξύ δύο φ ορολογικών
αποθηκών που βρίσκονται στο ίδιο κράτος µέλος µέσω του εδά-φους ενός άλλου κράτους µέλους.
▼
B
Άρθρο 19
1. Οι φορολο γικές αρχές των κρατών µελών ενηµερώνονται
από τους ενδιαφεροµένους για τα εµπορεύµατα που αποστέλλο-νται και παραλαµβάνονται µέσω του εγγράφου που αναφέρεταιστο άρθρο 18ήµεαναφορά σ’ αυτό. Τοέγγραφο αυτόσυντάσσε-ται σε τέσσερα αντίτυπα:
—ένα αντίτυπο για τον αποστολέα,
—ένα αντίτυπο για τον παραλήπτη,
—ένα αντίτυπο που πρέπει να επιστραφεί στον αποστολέα για
την εκκαθάριση,
—ένααντίτυπογιατιςαρµόδιες αρχές τουκράτους µέλους π ροο-
ρισµού.
Οιαρµόδιες αρχές κάθεκράτους µέλους προέλευσης µπ ορούν να
προβλέπουν τη χρησιµοποίηση σ υµπληρωµατικού αντιγράφου
τουεγγράφου πουθααποστέλλεται στιςαρµόδιες αρχές τουκρά-τους µέλους προέλευσης.
▼
M2
Οιαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους αναχώρησης καιπ ροορι-
σµού µπορούν ναπροβλέπουν ότι οι πληροφορίες πουπεριλαµβά-
νονται στο έντυπο που απευθύνεται σ’ αυτές διαβιβάζονται µεηλεκτρονικά µέσα.
▼
B
Το κράτος µέλος προορισµού µπορεί να προβλέπει ότι το αντί-
τυποπου πρέπει ναεπιστραφεί στον αποστολέα γιατηνεκκαθά-ριση πρέπει να έχει επικυρωθεί ή θεωρηθεί από τις δικές τουαρµόδιες αρχές. Τακράτηµέληπουεφαρµόζουν αυτήτηδιάταξηπρέπει ναενηµερώσουν σχετικά τηνΕπιτροπή, ηοποία εν συνε-χεία πληροφορεί τα άλλα κράτη µέλη.
Η διαδικασία που θα εφαρµοστεί σχετικά µε το αντίτυπο που
προορίζεται για τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους προορι-σµού θααποφασιστεί σύµφωναµετηδιαδικασίαπουπ ροβλέπεται
στο άρθρο 24.
2. Σε περίπτωση που τα υποκείµενα σε ειδικό φόρο κατα-
νάλωσης προϊόντα κυκλοφ ορούν υπόκαθεστώς αναστολής µε
προορισµό εγκεκριµένο απο θηκευτή ή εγγεγραµµένο ή και µη
εγγεγραµµένο επαγγελµατία, επιστρέφεται από τον παραλήπτηστον αποστολέα ένα αντίτυπο του διοικητικού συνοδευτικούεγγράφου ή αντίγραφο του εµπορικού εγγράφου µε τη δέουσα
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 18
▼B
θεώρηση για εκκαθάριση το αργότερο µέσα στο πρώτο δεκαπε-νθήµερο του επόµενου µετά την παραλαβή µηνός.
▼
M2
Παρά τις ανωτέρω διατάξεις, τα κράτη µέλη αναχώρησης µπο-ρούν να προβλέπουν ότι πρέπει να αποστέλλεται αµε λλητί στον
αποστολέα µετηλαντιγραφέα (τέλεφαξ) ένα αντίγραφο του εντύ-που επιστροφής, ώστε να µπορεί να αποδεσµεύεται γρήγορα ηπαρασχεθείσα εγγύηση. Αυτόδενεπηρεάζει τηνυποχρέωση επι-στροφής του πρωτοτύπου που π ροβλέπεται στην πρώτη φράση.
Όταν προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
κυκλοφορούν συχνά και τακτικά µεταξύ δύο κρατών µελών υπό
καθεστώς αναστολής, οι αρµόδιες αρχές αυτώντωνκρατώνµπο-ρούν µεκοινή συµφωνίαναεπιτρέπουν νααπλοποιείται ηδιαδι-κασία εκκαθάρισης του συνοδευτικού εγγράφου µε τη µορφήσυνοπτικού πιστοποιητικού ή αυτοµατοποιηµένης βεβαίωσης.
▼
B
Το αντίτυπο που επιστρέφεται στον αποστολέα µετά την παρα-λαβήπρέπει ναπεριλαµβάνει ταακόλουθα στοιχεία πουαπαιτού-νται για την εκκαθάριση:
α) τη διεύθυνση της φ ορολογικής αρχής στην οποία υπάγεται ο
παραλήπτης·
β) την ηµεροµηνία και τον τόπο παραλαβής τωνεµπορευµάτων·
γ) τηνπεριγραφή τωνεµπορευµάτων πουπαραλήφθηκανπροκει-
µένου να επαληθευθεί άν είναι σύµφωνα µε τα στοιχεία πουαναγράφονται στοέγγραφο. Σεπερίπτωση πουείναισύµφωνα,αναγράφεται η ένδειξη «αποστολή καλώς»·
δ) τον αριθµό αναφοράς ή τον αριθµό µητρώου που χορηγούν
ενδεχοµένως οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους προορι-σµού που χρησιµοποιούν τέτοια αρίθµηση, ή/καιτηθεώρησητωναρµοδίωναρχώντουκράτους µέλους προορισµού εάν αυτό
το κράτος µέλος προβλέπει ότι το αντίγραφο που π ροορίζεται
για επιστροφή πρέπει να επικυρωθεί ή να θεωρηθεί από τιςδικές του αρχές·
ε) την υπογραφή του παραλήπτη ή του εξουσιοδοτηµένου να
υπογράφει υπευθύνου.
3. Το καθεστώς αναστολής όπως ορίζεται στο άρθρο 4 στοι-
χείογ)αίρεται µετηνυπαγωγήτωνπροϊόντων πουυπόκεινται σεειδικόφόρο κατανάλωσηςσεµιααπότιςκαταστάσεις πουαναφέ-ρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και, σύµφωνα µε την παρά-γραφοαυτή,µετάτηνπαραλαβή απότοναποστολέα τουεπιστρε-πτέου αντιτύπου του διοικητικού συνοδευτικού εγγράφου ήαντι-γράφου του εµπορικού εγγράφου, δεόντως συµπληρωµένων µετην ένδειξη της υπαγωγής αυτής.
▼
M2
4. Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσηςκαιαποστέλλονται απόεγκεκριµένο αποθηκευτή εγκατεστηµένοσε ένα κράτος µέλος, µε το σκοπό της εξαγωγής τους διαµέσουενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών µελών, επιτρέπεται να
κυκλοφορούν υπό το καθεστώς αναστολής, όπως τούτο ορίζεται
στο άρθρο 4στοιχείο γ).Ηεκκαθάριση του εν λόγω καθεστώτοςδιενεργείται µε βάση την πιστοποίηση που συντάσσει το τελω-νείο εξόδου τηςΚοινότητας ότιταπροϊόντα εγκατέλειψαν πράγ-µατι τον κοινοτικό χώρο. Το εν λόγω τελωνείο οφείλει να επι-στρέφει στον αποστολέα το θεωρηµένο αντίτυπο του συνοδευτι-κού εγγράφου που προορίζεται γι’αυτόν.
▼
B
5. Σε περίπτωση µη διενέργειας της εκκαθάρισης, ο αποστο-λέας υποχρεούται ναενηµερώσει σχετικά τιςφ ορολογικές αρχές
του κράτους µέλους του εντός προθεσµίας που καθορίζεται απότις εν λόγω αρχές. Η προθεσµία αυτή δεν µπορεί, ωστ όσο, να
υπερβαίνει τους τρεις µήνες απότηνηµεροµηνία αποστολής τωνεµπορευµάτων.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 19
▼B
6. Τα κράτη µέλη συνεργάζονται για την εισαγωγή δειγµα-τοληπτικών ελέγχων που διενεργούνται, ενδεχοµένως, µε µηχα-νοργανωµένες διαδικασίες.
Άρθρο 20
1. Εφόσον στη διάρκεια τηςκυκλοφορίας, διαπραχθεί παρατυ-
πίαήπαράβαση ηοποία καθιστάαπαιτητότονειδικόφόρο κατα-νάλωσης, ο ειδικός φ όροςκατανάλωσης οφείλεται στο κράτος
µέλος όπου διαπράχθηκε η παρατυπία ή η παράβαση, και ηοφειλή βαρύνει τοφυσικό ήνοµικό π ρόσωπο που έχει ε γγυηθεί
την πληρωµή των ειδικών φόρων κατανάλωσης σύφωνα µε τοάρθρο 15 παράγραφος 3, µε την επιφύλαξη της άσκησης τηςποινικής διώξεως.
Εφόσον η είσπραξη του ε ιδικού φόρουκατανάλωσης γίνεται σε
άλλοκράτος µέλος απότοκράτος προέλευσης, τοκράτος µέλοςπου προβαίνει στη είσπραξη ενηµερώνει τιςαρµόδιες αρχές τουκράτους προέλευσης.
2. Εφόσον στη διάρκεια τηςκυκλοφορίας, διαπιστώνεταιπαρά-
βαση ή παρατυπία χωρίς να είναι δυνατόν να π ροσδιοριστεί ο
τόπος όπου διαπράχθηκε, θεωρείται ότι διαπράχθηκε στο κράτοςµέλος όπου διαπιστώθηκε.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 2, όταν τα
υποκείµενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα δεν φτάσουνστον προορισµό τους, αλλάδενείναιδυνατόνναπ ροσδιοριστεί ο
τόπος όπου διαπράχθηκε η παρατυπία ή η παράβαση, θεωρείταιότι διαπράχθηκε στο κράτος µέλος προέλευσης, το οποίο καιπροβαίνει στηνείσπραξη τουειδικού φ όρουκατανάλωσηςµετον
συντελεστή που ίσχυε την ηµεροµηνία αποστολής τωνπροϊόντων, εφόσον, εντός προθεσ µίας τεσσάρων µηνώναπό την
ηµεροµηνία αποστολής, δεν π ροσκοµιστεί απόδειξη ενώπιον των
αρµόδιωναρχών,γιατηνοµιµότητα τηςενέργειας ήγιατοντόποόπου διαπράχθηκε πράγµατι η παράβαση ή η παρατυπία.►
M1Τακράτηµέληµεριµνούν γιατηναντιµετώπισητωνπάσης
φύσεως παραβάσεων και την επιβολή αποτελεσµατικών κυρώ-σεων.◄
4. Αν, πριν από την λήξη τριετούς προθεσµίας από την ηµε-
ροµηνία σύνταξης του συνοδευτικού εγγράφου, συµβεί να προ-σδιοριστεί τοκράτος µέλος όπου διαπράχθηκε πράγµατι ηπαρά-βαση ή η παρατυπία, το κράτος µέλος αυτό π ροβαίνει στην είσ-
πραξη του ειδικού φ όρουκατανάλωσης µε το συντελεστή που
ίσχυε την ηµεροµηνία αποστολής των εµπορευµάτων. Στηνπερίπτωση αυτή, µόλις π ροσκοµισθεί η απόδειξη της εν λόγω
είσπραξης, επιστρέφεται ο αρχικά εισπραχθείς ειδικός φ όρος
κατανάλωσης.
Άρθρο 21
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1, τα κράτη
µέλη µπορούν να προβλέπουν ότι τα προϊόντα που πρόκε ιται να
διατεθούν στηνκατανάλωσηστοεδαφός τουςφέρουν φ ορολογικά
σήµατα ή εθνικά αναγνωριστικά σήµατα που χρησιµοποιούνταιγια φορολογικούς σκοπούς.
2. Κάθε κράτος µέλος που προβλέπει τη χρησιµοποίηση
εθνικών αναγνωριστικών σηµάτων ή φ ορολογικών επισηµάτων
κατάτηνέννοια τηςπαραγράφου 1,υποχρεούται ναταθέτει στηδιάθεση των εγκεκριµένων αποθηκευτών των άλλων κρατώνµελών.Εντούτοις, κάθεκράτος µέλος µπορεί ναπ ροβλέπει ότι τα
φορολογικά επισήµατα τίθενται στη διάθεση φ ορολογικού αντι-
προσώπου εγκεκριµένου από τις φορολο γικές αρχές αυτού του
κράτους µέλους.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 20
▼M2
Μετηνεπιφύλαξη τωνδιατάξεωνπου θεσπίζουν προκειµένου ναεξασφαλίζεται η ορθή εφαρµογή του παρόντος άρθρου και προ-κειµένου ναπρολαµβάνεται οποιαδήποτε φ οροδιαφυγή, φ οροαπο-
φυγή και κατάχρηση, τα κράτη µέλη φροντίζουν ώστε αυτά τασήµατα να µη δηµιουργούν εµπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορίατων προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης.
▼
B
3. Τα κατά την έννοια της παραγράφου 1, φ ορολογικά επισή-
µατα ή αναγνωριστικά σήµατα, ισχύουν µόνο στο κράτος µέλοςπου τα χορήγησε.
Τα κράτη µέλη µπορούν πάντως να π ροβαίνουν σε αµοιβαία
αναγνώριση αυτών των (επι) σηµάτων.
4. Στην Ιρλανδία, η κατοχή, µεταφορά και χρησιµοποίηση
ορυκτελαίων σεχώρουςάλλουςαπότιςκανονικές δεξαµενές καυ-σίµων των οχηµάτων που επιτρέπονται να χρησιµοποιούν καύ-σιµα µειωµένου συντελεστή, επιτρέπεται µόνον εφ όσον συµµορ-
φούνται προς τις απαιτήσεις της χώρας αυτής στον τοµέα τουέλεγχου και των (επι) σηµάτων.
5. Η ενδοκοινοτική κυκλοφορία των προϊόντων που φέρουν
εθνικό αναγνωριστικό σήµα ή φ ορολογικό επίσηµα κατά την
έννοια της παραγράφου 1 ενός κράτους µέλους και προορίζο νται
για πώληση εντός του κράτους µέλους αυτού, πραγµατοποιείταιστοέδαφος άλλουκράτους µέλους, µετηνκάλυψητουσυνοδευτι-κού εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 18παράγραφοι 1και3ή,ενδεχοµένως, σύµφωναµετιςδιατάξειςτουάρθρου 5παράγρα-φος 2.
ΤΙΤΛΟΣIV
Επιστροφή
Άρθρο 22
1. Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
και διατίθενται στην κατανάλωση µπ ορούν, στις ενδεδειγµένες
περιπτώσεις καικατόπιναιτήσεωςεπαγγελµατία σταπλαίσιατηςάσκησης τουεπαγγέλµατος του,νααποτελέσουν αντικείµενο επι-στροφής του ειδικού φ όρουκατανάλωσης από τις φ ορολογικές
αρχές τουκράτους µέλους όπου διατίθενταισεκατανάλωση,εφό-σον δεν πρόκειται να καταναλωθούν σ’αυτό το κράτος µέλος.
Εντούτοις, τα κράτη µέλη µπ ορούν να µην ανταποκριθούν σε
αυτή την αίτηση επιστροφής εφ όσον δενπληροί τα κριτήρια
κανονικότητας που θεσπίζουν.
2. Για την εφαρµογή της παραγράφου 1 εφαρµόζονται οι ακό-
λουθες διατάξεις:
α) ο αποστολέας πρέπει να έχει καταθέσει πριν από την απο-
στολή των εµπορευµάτων αίτηση επιστροφής στις αρµόδιεςαρχές του κράτους µέλους του και να αποδεικνύει ότι έχουνεξοφληθεί οι ειδικοί φ όροικατανάλωσης. Ωστ όσο, οι αρµό-
διες αρχές δεν µπορούν νααρ νηθούντηνεπιστροφή απλώςκαι
µόνον επειδή δεν υπεβλήθη τοέγγραφο που έχει καταρτιστείαπότιςίδιες αυτές αρχές καιβεβαιώνει τηναρχικήπληρωµή·
β) η κυκλοφορία των εµπορευµάτων που αναφέρεται στο στοι-
χείο α)πραγµατοποιείται ►
M1σύµφωναµετιςδιατάξεις του
Τίτλου ΙΙΙ ◄·
γ) ο αποστολέας υποβάλει στις αρµόδιες αρχές του κράτους
µέλους τουτοεπιστρεπτέο αντίτυποτουεγγράφου πουαναφέ-ρεται στο ανωτέρω στοιχείο β), δεόντως συµπληρωµένο απότον παραλήπτη, και το οποίο πρέπει να συνοδεύεται απόέγγραφο που να πιστοποιεί την ανάληψη της υποχρέωσηςκαταβολής τωνφόρων κατανάλωσης στο κράτος µέλος κατα-νάλωσης, ή να συνοδεύεται από ειδική ένδειξη µε τις ακό-λουθες πληροφορίες:
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 21
▼B
—τη διεύθυνση της αρµόδιας φ ορολογικής αρχής του κρά-
τους µέλους προορισµού,
—την ηµεροµηνία αποδοχής της δήλωσης από αυτό το γρα-
φείοκαθώςκαιτοναριθµόαναφοράς ήτοναριθµόδιπλοτύ-που της πληρωµής
δ) ταπροϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φορό κατανάλωσηςκαι
διατίθενται στην κατανάλωση σε κράτος µέλος και, ως εκτούτου, φέρουν φορολο γικό επίσηµα ή αναγνωριστικό σήµα
αυτού του κράτους µέλους, µπ ορούν να αποτελέσουν αντικεί-
µενο επιστροφής του οφειλόµενου ειδικού φ όρουκατα-
νάλωσης από τις φ ορολογικές αρχές του κράτους µέλους που
έχει χορηγήσει αυτάταφ ορολογικά επισήµατα ήτααναγνω-
ριστικά σήµατα, εφ όσον ηκαταστροφή αυτών των σηµάτων
διαπιστωθεί από τις φ ορολογικές αρχές του κράτους µέλους
που τα έχει χορηγίσει.
3. Στιςπεριπτώσεις πουαναφέρει τοάρθρο 7,τοκράτος µέλος
προέλευσης οφείλει να επιστρέψει τον εισπραχθέντα ειδικόφόρο κατανάλωσης υπό τη µία και µόνη προϋπόθεση ότι ο ενλόγω φόρος εξο φλήθηκε στο κράτος µέλος π ροορισµού σύµφωνα
µε τη διαδικασία του άρθρου 7 παράγραφος 5.
Πάντως, τα κράτη µέλη µπ ορούν να µην ικανοποιήσουν την
αίτησηεπιστροφής εάνδενανταποκρίνεται στακριτήρια κανονι-κότητας που αυτά ορίζουν.
4. Στις περιπτώσεις που αναφέρει το άρθρο 10, το κράτος
µέλος προέλευσης οφείλει, κατόπιν αιτήσεως του πωλητή, ναεπιστρέψει τον εισπραχθέντα ειδικό φόρο κατανάλωσης εφ όσον
οπωλητήςέχει ακολουθήσει τιςδιαδικασίες τουάρθρου 10παρά-γραφος 3.
Πάντως, τα κράτη µέλη µπ ορούν να µην ικανοποιήσουν την
αίτησηεπιστροφής εάνδενανταποκρίνεται στακριτήρια κανονι-κότητας που αυτά ορίζουν.
Στις περιπτώσεις που ο πωλητής είναι εγκεκριµένος αποθη-
κευτής, τακράτη µέλη µπ ορούν να προβλέπουν απλούστερη δια-
δικασία επιστροφής.
5. Οιφορολο γικές αρχές κάθεκράτους µέλους καθορίζουν τις
διαδικασίες και τις µεθόδους ελέγχου που εφαρµόζονται στιςεπιστροφές που γίνονται στην επικράτειά τους. Τα κράτη µέληφροντίζουν ώστε η επιστροφή του ειδικού φ όρουκατανάλωσης
να µην υπερβαίνει το ποσό που έχει πράγµατι καταβληθεί.
ΤΙΤΛΟΣV
Απαλλαγές
Άρθρο 23
1. Τα προϊοντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης
απαλλάσσονται από την καταβολή του φ όρου εφόσον προορίζο-
νται:
—γιαπαράδοση στα πλαίσια διπλωµατικώνήπροεξενικών σχέ-
σεων,
—για διεθνείς οργανισµούς που αναγνωρίζονται από τις αρχές
της χώρας υποδοχής και για τα µέλη τωνοργανισµών αυτών,εντός τωνορίων καισύµφωναµετιςπροϋποθέσεις που καθο-ρίζονται απότιςδιεθνείς συµβάσεις γιατηνίδρυσή τουςήαπότις συµφωνίες για την έδρα τους,
—για τις δυνάµεις κάθε κράτους που συµµετέχει στο Βορειοα-
τλαντικόΣύµφωνοεκτός απότιςδυνάµειςτουκράτους µέλουςεντός του οποίου είναι απαιτητός ο ειδικός φ όροςκατα-
νάλωσης,καιαπότιςένοπλες δυνάµεις που αναφέρονται στοάρθρο 1 της απόφασης 90/640/ΕΟΚ(
1), εφόσον προορίζο νται
για χρήση από τις δυνάµεις αυτές ή από το πολιτικό π ροσω-
(1)ΕΕ αριθ.L349 της 13. 12. 1990, σ. 19.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 22
▼B
πικόπουτιςσυνοδεύει ήγιατονεφοδιασµό τωνλεσχώνήτων
κυλικείων τους,
—να καταναλωθούν στα πλαίσια συµφωνίας που συνάπτεται µε
τρίτες χώρεςήδιεθνείς οργανισµούς εφ όσοναυτήησυµφωνία
γίνεται δεκτή ή επιτρέπεται να υπαχθεί σε καθεστώς απαλ-λαγής από τον ΦΠΑ.
Οι προαναφερόµενες απαλλαγές εφαρµόζονται κάτω από τις
προϋποθέσεις καιµέσα σταόρια πουκαθορίζονται απότοκράτοςµέλος υποδοχής, µέχρις ότου θεσπιστεί ενιαία φ ορολογική ρύθ-
µιση.Τοδικαίωµατηςαπαλλαγήςµπορεί ναχορηγείται σύµφωναµε διαδικασία επιστροφής των ειδικών φόρων κατανάλωσης.
▼
M2
1α. Οιένοπλες δυνάµειςκαιοργανισµοί πουαναφέρονται στηνπαράγραφο 1επιτρέπεται ναπαραλαµβάνουν προϊόντα απόάλλακράτη µέλη υπό καθεστώς αναστολής της επιβολής ειδικώνφόρων κατανάλωσηςµετηνκάλυψητου συνοδευτικού εγγράφουπουαναφέρεται στοάρθρο 18τηςπαρούσας οδηγίας,υπότονόροότι το εν λόγω έγγραφο συνοδεύεται από πιστοποιητικό απαλ-λαγής. Η µορφή και το περιεχόµενο του πιστοποιητικού απαλ-λαγής καθορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 24.
▼
B
2. Το Συµβούλιο, αποφασίζοντας µε οµοφωνία µετά από πρό-τασητηςΕπιτροπής, µπορεί ναεπιτρέψει σεοποιοδήποτε κράτοςµέλος νασυνάψει µετρίτη χώραήµεδιεθνή οργανισµό συµφω-νία που µπορεί να περιλαµβάνει διατάξεις απαλλαγής από τονειδικό φόρο κατανάλωσης.
Το κράτος που επιθυµεί να συνάψει τέτοια συµφωνία υποβάλλει
το θέµα στην Επιτροπή και παρέχει όλα τα χρήσιµα στοιχείααξιολόγησης. ΗΕπιτροπή ενηµερώνει ταάλλακράτηµέληεντόςπροθεσµίας ενός µηνός. Η απόφαση του Συµβουλίου θεωρείταιδεδοµένη εάν, εντός προθεσµιας δύο µηνών από τη στιγµή τηςενηµερώσεως αυτής,ηυπόθεση δεν έχει συζητηθεί ενώπιον τουΣυµβουλίου.
3. Οισχετικές µετουςειδικούς φ όρουςκατανάλωσηςδιατάξεις
τωνπαρακάτω οδηγιών παύουν να παράγουν αποτελέσµατα στις31 ∆εκεµβρίου 1992:
—οδηγία 74/651/ΕΟΚ(
1),
—οδηγία 83/188/ΕΟΚ(2),
—οδηγία 68/297/ΕΟΚ(3).
4. Οισχετικές µετουςειδικούς φ όρουςκατανάλωσηςδιατάξεις
της οδηγίας 69/169/ΕΟΚ(4) παύουν να παράγουν αποτελέσµατα
όσον αφορά τις σχέσεις µε ταξύ κρατών µελών.
5. Μέχρι την έκδοση από το Συµβούλιο, που θα αποφασίσει
οµόφωνα καιµετά απόπρότασης τηςΕπιτροπής, τωνκοινοτικώνδιατάξεων σχετικά µε τον ανεφοδιασµό των πλοίων και αερο-σκαφών, τα κράτη µέλη µπ ορούν ναδιατηρούν σε ισχύ τις εθνι-
κές διατάξεις τους στον τοµέα αυτόν.
(1)ΕΕ αριθ.L354 της 30. 12. 1974, σ. 6. Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 88/663/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L382 της 31. 12.
1988, σ. 40).
(2)ΕΕ αριθ.L105 της 23. 4. 1983, σ. 64. Οδηγία που τροποποιήθηκε
από την οδηγία 89/604/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L348 της 29. 11. 1989, σ. 28).
(3)ΕΕ αριθ.L175 της 25. 7. 1968, σ. 15. Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 85/347/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L183 της 16. 7.
1985, σ. 22).
(4)ΕΕ αριθ.L135 της 4. 6. 1969, σ. 6. Οδηγία που τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 91/191/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L94. της 16. 4.
1991, σ. 24).
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 23
▼B
ΤΙΤΛΟΣVI
Επιτροπή ειδικών φόρων καταναλώσεως
Άρθρο 24
1. ΗΕπιτροπή τωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων επικουρείται από
µια «Επιτροπή ειδικών φόρων καταναλώσεως», εφεξής καλου-µένη «επιτροπή», η οποία απαρτίζεται από αντιπ ροσώπους των
κρατών µελών υπό την προεδρία αντιπ ροσώπου της Επιτροπής
τωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων. Ηεπιτροπή καταρτίζει τον εσωτε-ρικό της κανονισµό.
▼
M2
2. Τααναγκαίαµέτρα γιατηνεφαρµογή τωνάρθρων 5,7,15β,18,19και23θεσπίζονται βάσει τηςδιαδικασίαςπουπ ροβλέπεται
στις παραγράφους 3 και 4.
▼
B
3. Οαντιπ ρόσωπος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι-
νοτήτων υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο τωνληπτέων µέτρων.Ηεπιτροπή διατυπώνειτηγνώµητηςγιατοσχέδιο αυτόµέσα σεπροθεσµία πουµπορεί ναορίσει οπρόεδρος ανάλογαµετοεπεί-γον του θέµατος. Ηεπιτροπή αποφασίζει µετηνπλειοψηφία τουάρθρου 148παράγραφος 2τηςσυνθήκης. Οπρόεδρος δεν λαµβά-νει µέρος στην ψηφοφορία.
4. α) ΗΕπιτροπή τωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων θεσπίζει τασχε-
διαζόµενα µέτρα όταν είναι σύµφωναµετηγνώµητηςεπι-τροπής·
β) όταν τα σχεδιαζόµενα µέτρα δεν είναι σύµφωνα µε τη
γνώµητηςεπιτροπής, ήελλείψει γνώµης,ηΕπιτροπή τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτων υποβάλλει χωρίς καθυστέρησηστοΣυµβούλιοπρόταση σχετικά µεταµέτρα πουπρέπει ναληφθούν. ΤοΣυµβούλιο αποφασίζει µεειδική πλειοψηφία.
Εάν το Συµβούλιο δεν αποφασίσει εντός τριών µηνώναπό
την υποβολή της πρότασης, τα προτεινόµενα µέτρα θεσπί-ζονται από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,εκτός εάν τοΣυµβούλιο τακαταψηφίσει µεαπλήπλειοψη-φία.
▼
M2
5. Πέραν τωνκατάτηνπαράγραφο 2µέτρων, ηεπιτροπή εξε-τάζειταζητήµαταπουθέτει ενώπιόντηςοπρόεδρος, είτεµεδικήτου πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως αντιπ ροσώπου κράτους
µέλους, και τα οποία άπτονται της εφαρµογής των κοινοτικώνδιατάξεων στον τοµέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.
▼
B
Άρθρο 25
Τα κράτη µέλη και η Επιτροπή εξετάζουν και αξιολογούν την
εφαρµογή τωνκοινοτικών διατάξεων τωνσχετικών µετους ειδι-κούς φόρους κατανάλωσης.
ΤΙΤΛΟΣVII
Τελικές διατάξεις
▼M3
Άρθρο 26
1. Μετηνεπιφύλαξη του άρθρου 8,η∆ανίακαιηΦινλανδία,
επιτρέπεται να εφαρµόζουν, έως τις 31 ∆εκεµβρίου 2003, τοειδικό καθεστώς που ορίζεται στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο τηςπαρούσας παραγράφου σε ορισµένα οινοπνευµατώδη ποτά καιπροϊόντα καπνού τα οποία τα εισάγουν στην επικράτειά τουςιδιώτες για π ροσωπική τους χρήση.
Από την1ηΙανουαρίου 1997,η∆ανίακαιηΦινλανδίαεπιτρέπε-
ται να συνεχίσουν την εφαρµογή τωνπεριορισµών που εφάρµο-ζαν έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1996 όσον αφορά την ποσό τητα
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 24
▼M3
αγαθών τα οποία µπ ορούν να εισ αχθούν στην επικράτειά τους
χωρίς να απαιτείται η καταβολή επιπλέον ειδικών φόρων κατα-νάλωσης. Τα προαναφερθέντα κράτη µέλη καταργούν π ροοδευ-
τικά τους περιορισµούς αυτούς.
Όταντααγαθάαυτάεισάγονται απόπ ρόσωπα πουδιαµένουν σην
επικράτειά τους,η∆ανίακαιηΦινλανδίαεππιτρέπεται ναπεριο-ρίζουν την ατελή εισαγωγή σε άτοµα που διέµειναν εκτός τηςεπικράτειάς τουςγιαχρονικό διάστηµαµεγαλύτερο των24ωρών.
2. Πριναπότις30Ιουνίου 2000,ηΕπιτροπή διαβιβάζει έκθεση
στο Ευρωπαϊκό Κοιν οβούλιο και στο Συµβούλιο σχετικά µε την
εφαρµογή της παραγράφου 1.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, από την 1η Ιανουαρίου
1997 έως τις 30 Ιουνίου 2000, και σύµφωνα µε µηχανισµόαναθεώρησης ανάλογο προς εκείνον του άρθρου 28λτηςοδηγίας77/388/ΕΟΚ, η Σουηδία επιτρέπεται να συνεχίσει την εφαρµογήτωνπεριορισµών πουεφάρµοζε έωςτις31∆εκεµβρίου 1996στηνποσότητα οινοπνευµατωδών ποτών και πρ oϊόντων καπνού που
µπορούν να εισ αχθούν στην επικράτειά της από ιδιώτες για
προσωπική τουςχρήση χωρίςνααπαιτείταιηκαταβολή επιπλέον
ειδικών φόρων κατανάλωσης.
4. Η ∆ανία, η Φινλανδίακαι η Σουηδία δύνανται να εισπράτ-
τουνειδικούς φ όρουςκατανάλωσηςκαιναπ ροβαίνουν στους ανα-
γκαίους ελέγχους όσον αφορά τα προϊόντα που καλύπτονται από
το άρθρο αυτό.
▼
M1
Άρθρο 26α
Ταπροϊόντα πουυπόκεινται σεειδικούς φ όρουςκατανάλωσης,τα
οποία τελούν πριν την 1η Ιανουρίου 1993 υπό καθεστώς ανα-στολής διαφορετικό απότοοριζόµενο στοάρθρο 5παράγραφος 2καιστο άρθρο 18παράγραφος 1,καιγιαταοποία δεν έχει γίνειεκκαθάριση τουκαθεστώτος αυτού,θεωρείται ότιβρίσκονται υπόκαθεστώς αναστολής της επιβολής των ειδικών φόρων κατα-νάλωσης µετά την ηµεροµηνία αυτή.
Ότανηαναφερόµενη στο πρώτοεδάφιο κατάσταση συνεπάγεται
καθεστώς αναστολής εσωτερικής κοινοτικής διαµετακόµισης, οιδιατάξεις που ίσχυαν τη στιγµή κατά την οποία τα προϊόντατέθηκανυπότοκαθεστώςαυτόεφαρµόζονται καθόλητηδιάρκειατηςπαραµονής τωνπροϊόντων στοενλόγωκαθεστώς.Ηδιάρκειαπροσδιορίζεται σύµφωνα µε τις διατάξεις αυτές.
Όταν η εν λόγω κατάσταση συνεπάγεται εθνικό καθεστώς ανα-
στολής, τα κράτη µέλη π ροσδιορίζουν τους όρους και τις δια-
τυπώσεις που θ’απαιτούνται µετά την1ηΙανουαρίου 1993γιατηνεκκαθάριση αυτού του καθεστώτος αναστολής.
▼
B
Άρθρο 27
Πριν απότην1ηΙανουαρίου 1997,τοΣυµβούλιο, αποφασίζοντας
οµόφωνακαιβασιζόµενο σεέκθεση τηςΕπιτροπής, επανεξετάζειτιςδιατάξεις τωνάρθρων 7έως10και,ύστερα απόπρόταση τηςΕπιτροπής και αφού ζητήσει τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινο-βουλίου, θεσπίζει ενδεχοµένως τις αναγκαίες τροποποιήσεις.
Άρθρο 28
Κατά τηδιάρκεια τηςχρονικής περιόδου που λήγει στις 30Ιου-
νίου 1999, εφαρµόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:
1. Τα κράτη µέλη µπορούν να απαλλάσσουν από το φόρο τα
προϊόντα που διατίθενται από πρατήρια και τα οποία µεταφέ-ρονται στις π ροσωπικές αποσκευές τωνταξιδιωτώνπου µετα-
βαίνουν σε άλλο κράτος µέλος µε ενδοκοινοτικό πλου ήπτήση.
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 25
▼B
Κατά την έννοια της παρούσας διάταξης, νοούνται ως:
α)πρατήριο: κάθε κατάστηµα που βρίσκεται µέσα στο χώρο
ενός αερολιµένα ήλιµένακαιτοοποίο ανταποκρίνεται στιςπροϋποθέσεις που καθορίζονται απότιςαρµόδιες δηµόσιεςαρχές, κατ’ εφαρµογήν ιδίως του σηµείου 3 του παρόντοςάρθρου·
β)ταξιδιώτηςπου µεταβαίνεισε άλλο κράτος µέλος : κάθε ταξι-
διώτηςκάτοχος αεροπορικού ή εισιτηρίου θαλάσσιας δια-δροµής στο οποίο ωςάµεσος προορισµός αναφέρεται αερο-
λιµένας ή λιµένας άλλου κράτους µέλους·
γ)ενδοκοινοτικόςθαλάσσιοςπλους ή ενδοκοινοτικήπτήση : κάθε
µεταφορά, αεροπορική ή δια θαλάσσης, που αρχίζει στοεσωτερικό ενός κράτους µέλους καιτηςοποίας οπραγµατι-κός τόπος προορισµού βρίσκεται στο εσωτερικό άλλου
κράτους µέλους.
Εξοµοιώνονται προς τα προϊόντα που διατίθενται στα πρατή-
ρια, τα προϊόντα που διατίθενται µέσα στα αε ροσκάφη ή στα
πλοία κατά τη διάρκεια ενδοκοινοτικής µεταφοράς ταξι-διωτών.
Ηπαρούσα απαλλαγήισχύει επίσης γιαταπροϊόντα που δια-
τίθενται σε πρατήρια που βρίσκονται εντός ενός απότους δύοσταθµούς τηςσήραγγας τηςΜάγχης,γιατουςταξιδιώτεςκατό-χους εισιτηρίου που ισχύει για τη µεταφορά µεταξύ τωνδύοαυτών σταθµών.
2. Τοευεργέτηµα τηςαπαλλαγήςπου π ροβλέπεται στο σηµείο 1
ισχύει µόνο για τα προϊόντα των οποίων οι ποσότητες δενυπερβαίνουν, κατ’άτοµο καικατάταξίδι,ταόρια που π ροβλέ-
πονται από τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις για τις µετα-κινήσεις ταξιδιωτώνµεταξύ τρίτων χωρών και της Κοινότη-τας.
3. Τακράτη µέλη λαµβάνουν τααναγκαίαµέτρα γιαναεξασφα-
λίσουν την ορθή και απρόσκοπτη εφαρµογή των απαλλαγών
που προβλέπο νται στον παρόν άρθρο και για να αποτρέψουν
οποιαδήποτε απάτη, φ οροδιαφυγή και κατάχρηση.
Άρθρο 29
1. Τακράτη µέλη µπορούν να απαλλάσσουν τουςµικρούς οινο-
παραγωγούς από τις υποχρεώσεις που προβλέπο νται στους
τίτλουςΙΙκαιΙΙΙκαθώςκαιαπότιςάλλεςυποχρεώσεις τιςσχετι-κές µετηνκυκλοφορία καιτον έλεγχο. Ότανοι µικροπαραγωγοίαυτοίδιενεργούν ενδοκοινοτικές πράξεις, ενηµερώνουν τιςαρµό-διες αρχές τουςκαιτηρούν τιςυποχρεώσεις πουορίζει οκανονι-σµός (ΕΟΚ) αριθ. 986/89τηςΕπιτροπής(
1),ιδίωςόσον αφορά το
βιβλίο εξόδου και το συνοδευτικό έγγραφο.
Ως µικροί οινοπαραγωγοί νοούνται αυτοί που παράγουν κατά
µέσο όρο κάτω των 1000 hlοίνου το χρόνο.
2. Οιφορολο γικές αρχές τουκράτους µέλους π ροορισµού ενη-
µερώνονται απότον παραλήπτη σχετικά µετιςπραγµατοποιηθεί-σες παραλαβές οίνου, µετοέγγραφο που αναφέρεται στο σηµείο1 ανωτέρω ή µε παραποµπή σε αυτό.
3. Τα κράτη µέλη λαµβάνουν διµερώς τα αναγκαία µέτρα για
τηνεισαγωγήδειγµατοληπτικώνελέγχωνοιοποίοι θαδιενεργού-νται ενδεχοµένως µε µηχανοργανωµένες διαδικασίες.
(1)ΕΕ αριθ.L106 της 18. 4. 1989, σ. 1. Κανονισµός που τροποποι-
ήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 592/91 (ΕΕ αριθ. L
66 της 13. 3. 1991, σ. 13).
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 26
▼B
Άρθρο 30
Η οδηγία 77/799/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:
1. ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο:
«ΟδηγίατουΣυµβουλίουτης19ης∆εκεµβρίου 1977σχετικά µε
την αµοιβαία συνδροµή των αρµόδιων αρχών των κρατώνµελών στον τοµέα της άµεσης και της έµµεσης φορολο γίας»·
2. στο άρθρο 1:
α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
«1. Οιαρµόδιες αρχές τωνκρατώνµελώνανταλλά σσουν,
σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία, κάθε πληροφορία πουενδέχεται να τους επιτρέψει τον ορθό π ροσδιορισµό των
φόρων εισοδήµατος καιπεριουσίας καθώςκαικάθεπληρο-φορία σχετικά µε τη βεβαίωση των ακόλουθων έµµεσωνφόρων:
—φόρων επί της προστιθέµενης αξίας,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των ορυκτελαίων,
—ειδικώνφόρων κατανάλωσηςεπί του οινοπνεύµατος και
των αλκοολούχων ποτών,
—ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιη-
µένων καπνών»·
β) η παράγραφος 5 αντικαθίσταται ως εξής, όσον αφορά τη
∆ανία,τηνΕλλάδατοΗνωµένοΒασίλειο καιτηνΠορτογα-λία:
«Στη ∆ανία:
— Skatteministeren , ή εξουσιοδοτηµένος εκπ ρόσωπός του.»
«Στην Ελλάδα:
—Υπουργός Οικονοµικών ή εξουσιοδοτηµένος εκπ ρόσω-
πός του.»
«Στο Ηνωµένο Βασίλειο:
— TheCommissionersofCustomsandExcise ήεξουσιοδοτη-
µένος εκπρόσωπός τους, για τις πληροφορίες που απαι-
τούνται για τους σκοπούς του φ όρου προστιθέµενης
αξίας και τους ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης,
— TheCommissionersofInlandRevenue ήεξουσιοδοτηµένος
εκπρόσωπός του για κάθε άλλη πληροφορία.»
«Στην Πορτογαλία:
— OMinistrodasFinanças ήεξουσιοδοτηµένος εκπ ρόσωπός
του.»
▼
M1
Άρθρο 30α
Η οδηγία 76/308/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:
1. Οτίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο:
«Οδηγία του Συµβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976 περί της
αµοιβαίας συνδροµής για την είσπραξη απαιτήσεων που προ-κύπτουν απόενέργειες οι οποίες αποτελούν µέρος του συστή-µατος χρηµατοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού ΤαµείουΠροσανατολισµού και Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικέςεισφορές και τελωνειακούς δασµούς και από το φόρο προ-στιθέµενης αξίας και ορισµένους ειδικούς φ όρουςκατα-
νάλωσης.»,
2. στο άρθρο 2:
α) το στοιχείο «ε)» γίνεται «στ)»,β) το ακόλουθο στοιχείο «ε)» προστίθεται µετά το στοιχείο
«δ)»:
«ε) τους ακόλουθους ειδικούς φ όρουςκατανάλωσης:
—ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των βιοµηχανοποιη-
µένων καπνών,
1992L0012 — EL — 01.01.1997 — 001.001 — 27
▼M1
—ειδικό φόρο κατανάλωσης επί του οινοπνεύµατος
και των αλκοολούχων ποτών,
—ειδικόφόρο κατανάλωσηςεπίτωνπετρελαιοειδών».
▼B
Άρθρο 31
1. Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νοµοθετικές,
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συµµορφωθούνπρος την παρούσα οδηγία την 1η Ιανουαρίου 1993.
Ωστόσο, όσον αφορά το άρθρο 9 παράγραφος 3, το Βασίλειο της
∆ανίαςεξουσιοδοτείται ναθέσει σεισχύτιςνοµοθετικές, κανονι-στικές και διοικητικές διατάξεις γι ανασυµµορφωθεί µε τη
διάταξη αυτή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 1993.
Κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη µέλη, οι διατάξεις αυτές
περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται απόπαρόµοια αναφορά κατάτηνεπίσηµη δηµοσίευσή τους.Οτρόποςαυτής της αναφοράς ορίζεται από τα κράτη µέλη.
2. Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις βασικές
διατάξεις εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν προκειµένου νασυµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 32
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.