6.

Απαιτήσεις σχετικά με τα συστήματα αποτροπής της εκτόξευσης νερού με απορρόφηση της ενέργειας για άξονες που φέρουν διευθυντήριους ή αυτοδιευθυνόμενους ή μη διευθυντήριους τροχούς 6.1 Φτερά 6.1.1. Τα φτερά πρέπει να καλύπτουν τη ζώνη αμέσως επάνω, εμπρός και πίσω από το ή τα ελαστικά, ως εξής: α) στην περίπτωση μονών ή πολλαπλών αξόνων, το εμπρόσθιο άκρο (C) πρέπει να εκτείνεται προς τα εμπρός ώσπου να συναντήσει τη γραμμή O-Z, όπου η γωνία Θ είναι το πολύ 45° πάνω από το οριζόντιο επίπεδο. Το οπίσθιο άκρο (σχήμα 2 του παραρτήματος VI) πρέπει να εκτείνεται προς τα κάτω κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μη βρίσκεται υψηλότερα από 100 mm επάνω από μια οριζόντια γραμμή που διέρχεται από το κέντρο του τροχού· β) στην περίπτωση πολλαπλών αξόνων, η γωνία Θ αφορά μόνο τον εμπρόσθιο άξονα, ενώ η απαίτηση σχετικά με το ύψος του οπίσθιου άκρου εφαρμόζεται μόνο στον οπίσθιο άξονα· γ) το φτερό πρέπει να έχει ολικό πλάτος «q» (σχήμα 1α του παραρτήματος VI) αρκετό για να καλύπτει τουλάχιστον όλο το πλάτος «b» του ελαστικού ή το συνολικό πλάτος «t» δύο ελαστικών σε περίπτωση διπλών τροχών, λαμβανομένων υπόψη των ακραίων περιπτώσεων για το σύστημα ελαστικού/τροχού, όπως αυτές προδιαγράφονται από τον κατασκευαστή. Οι διαστάσεις «b» και «t» μετρώνται στο ύψος της πλήμνης, εξαιρουμένης οποιασδήποτε επισήμανσης, νεύρου, προστατευτικών ταινιών κ.λπ. στα τοιχώματα του ελαστικού. 6.1.2. Στο εμπρόσθιο τμήμα του οπίσθιου μέρους του φτερού πρέπει να τοποθετείται διάταξη αποτροπής της εκτόξευσης νερού που να συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές του μέρους 2 του παραρτήματος III. Η εν λόγω διάταξη πρέπει να καλύπτει το εσωτερικό μέρος του φτερού μέχρι ύψους που προσδιορίζεται από μια ευθεία γραμμή που περνά από το κέντρο του τροχού και σχηματίζει γωνία τουλάχιστον 30° με το οριζόντιο επίπεδο (σχήμα 3 του παραρτήματος VI). 6.1.3. Αν τα φτερά αποτελούνται από πολλά στοιχεία, αφού τοποθετηθούν, δεν πρέπει να παρουσιάζουν κενά που να επιτρέπουν την εκτόξευση νερού όταν το όχημα βρίσκεται σε κίνηση. Η απαίτηση αυτή θεωρείται ότι έχει εκπληρωθεί αν, όταν το όχημα είναι είτε φορτωμένο είτε αφόρτωτο, οποιαδήποτε εκτόξευση νερού με κατεύθυνση από το κέντρο του τροχού κατά μήκος όλου του πλάτους του πέλματος του ελαστικού και εντός της ακτίνας που καλύπτεται από το φτερό κτυπά πάντα επάνω σε μέρος του συστήματος αποτροπής της εκτόξευσης νερού. 6.2. Εξωτερικές ποδιές 6.2.1. Στην περίπτωση μονών αξόνων, το κατώτερο άκρο της εξωτερικής ποδιάς δεν μπορεί να βρίσκεται πέρα από τις ακόλουθες αποστάσεις και ακτίνες, μετρούμενες από το κέντρο του τροχού, εκτός από τα χαμηλότερα άκρα τα οποία μπορεί να είναι στρογγυλεμένα (σχήμα 2 του παραρτήματος VI).



α) Άξονες που φέρουν διευθυντήριους ή αυτοδιευθυνόμενους τροχούς: από το εμπρόσθιο άκρο (προς το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος) (σημείο C) μέχρι το οπίσθιο άκρο (προς το οπίσθιο μέρος του οχήματος) (σημείο A) Rv ≤ 1,5 R β) Άξονες που φέρουν μη κατευθυντήριους τροχούς: από το εμπρόσθιο άκρο (σημείο C) μέχρι το οπίσθιο άκρο (σημείο A) Rv ≤ 1,25 R α) γενική περίπτωση} Rv ≤ 1,8 R β) μη κατευθυντήριοι τροχοί για οχήματα με τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος άνω των 7,5 t} Rv ≤ 1,5 R όπου R είναι η ακτίνα του ελαστικού που φέρει το όχημα, και Rv η ακτινική απόσταση στην οποία βρίσκεται το κατώτερο άκρο της εξωτερικής ποδιάς. 6.2.2. Στην περίπτωση πολλαπλών αξόνων, οι απαιτήσεις που παρατίθενται στο σημείο 6.2.1. δεν εφαρμόζονται μεταξύ των κάθετων εγκάρσιων επιπέδων που διέρχονται από το κέντρο των πρώτων και τελευταίων αξόνων, όπου η εξωτερική ποδιά μπορεί να είναι ίσια ώστε να εξασφαλίζει τη συνέχεια του συστήματος αποτροπής της εκτόξευσης νερού (σχήμα 4 του παραρτήματος VI). 6.2.3. Η απόσταση μεταξύ των υψηλότερων και των χαμηλότερων σημείων του συστήματος αποτροπής της εκτόξευσης νερού (φτερό και εξωτερική ποδιά), μετρούμενη σε οποιαδήποτε διατομή κάθετη προς το φτερό (βλέπε σχήματα 1β και 2 στο παράρτημα VI), πρέπει να εκτείνεται τουλάχιστον σε 45 mm σε όλα τα σημεία πίσω από μια κατακόρυφη γραμμή που διέρχεται από το κέντρο του τροχού ή του πρώτου τροχού σε περίπτωση πολλαπλών αξόνων. Η εν λόγω διάσταση μπορεί να μειώνεται προοδευτικά μπροστά από τη γραμμή αυτή. 6.2.4. Στις εξωτερικές ποδιές ή μεταξύ των εξωτερικών ποδιών των άλλων τμημάτων των φτερών δεν πρέπει να υπάρχει κανένα άνοιγμα που να επιτρέπει την έξοδο του εκτοξευόμενου νερού, όταν το όχημα βρίσκεται εν κινήσει. 6.2.5. Οι απαιτήσεις των σημείων 6.2.3 και 6.2.4 μπορεί να μην ακολουθούνται τοπικά, όταν η ποδιά αποτελείται από διαφορετικά στοιχεία με σχετική κίνηση. 6.2.6. Τα οχήματα έλξης ημιρυμουλκουμένων με χαμηλό πλαίσιο, και συγκεκριμένα εκείνα τα οποία μπορεί να διαθέτουν ύψος συνδετικής επιφάνειας (σύμφωνα με τον ορισμό του σημείου 6.20 του προτύπου ISO 612 του 1978) ίσο ή μικρότερο από 1 100 mm, μπορούν να είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να εξαιρούνται από τις απαιτήσεις των σημείων 6.1.1.α), 6.1.3 και 6.2.4. Αναφορικά με τα ανωτέρω, τα φτερά και οι ποδιές μπορεί να μην καλύπτουν την περιοχή αμέσως επάνω από τα ελαστικά των οπίσθιων αξόνων, όταν τα εν λόγω οχήματα έλξης συνδέονται με το ημιρυμουλκούμενο, με σκοπό την αποφυγή της καταστροφής του συστήματος αποτροπής της εκτόξευσης νερού. Ωστόσο, τα φτερά και οι ποδιές των οχημάτων αυτών πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των ανωτέρω σημείων στα τμήματα άνω των 60° από την κάθετη γραμμή που διέρχεται από το κέντρο του τροχού, εμπρός και πίσω από τα εν λόγω ελαστικά. Συνεπώς, τα ανωτέρω οχήματα πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της πρώτης παραγράφου, όταν χρησιμοποιούνται χωρίς ημιρυμουλκούμενο. Για να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτές, τα φτερά και οι ποδιές μπορούν, για παράδειγμα, να αποτελούν αφαιρούμενο εξάρτημα. 6.3. Λασπωτήρες 6.3.1 Το πλάτος του λασπωτήρα πρέπει να ικανοποιεί την απαίτηση του σημείου 6.1.1.γ) για το πλάτος «q», εξαιρούμενης της περίπτωσης όπου ο λασπωτήρας βρίσκεται στο φτερό. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αυτό το μέρος του λασπωτήρα πρέπει να έχει τουλάχιστον το ίδιο πλάτος με το πέλμα του ελαστικού. Το πλάτος του τμήματος των λασπωτήρων που είναι τοποθετημένοι κάτω από το φτερό πρέπει να ικανοποιεί την προϋπόθεση που τίθεται στην παρούσα παράγραφο, με ανοχή ± 10 mm σε κάθε πλευρά. 6.3.2. Ο λασπωτήρας πρέπει να τοποθετείται βασικά σε κατακόρυφο επίπεδο. 6.3.3. Το ανώτατο ύψος του κάτω άκρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 200 mm (σχήμα 3 του παραρτήματος VI). Η απόσταση αυτή γίνεται 300 mm για τον τελευταίο πίσω άξονα, εφόσον η ακτινική απόσταση του κατώτατου ορίου της εξωτερικής Rv, δεν υπερβαίνει τις διαστάσεις της ακτίνας των ελαστικών των τροχών του άξονα αυτού. Το ανώτατο ύψος του κάτω άκρου του λασπωτήρα σε σχέση με το έδαφος μπορεί να αυξηθεί στα 300 mm, αν ο κατασκευαστής το θεωρήσει τεχνικά κατάλληλο αναφορικά με τα χαρακτηριστικά της ανάρτησης. 6.3.4. Οι λασπωτήρες δεν πρέπει να απέχουν περισσότερο από 300 mm από το απώτερο άκρο του ελαστικού, όταν η απόσταση αυτή μετρείται οριζόντια. 6.3.5. Στην περίπτωση πολλαπλών αξόνων στους οποίους η απόσταση «d» μεταξύ των ελαστικών δύο παρακείμενων αξόνων είναι μικρότερη από 250 mm, οι λασπωτήρες πρέπει να τοποθετούνται μόνο στους οπίσθιους τροχούς. Αντίθετα, αν η απόσταση «d» μεταξύ των ελαστικών δύο παρακείμενων αξόνων είναι τουλάχιστον 250 mm, πρέπει να τοποθετείται λασπωτήρας πίσω από κάθε τροχό (σχήμα 4 του παραρτήματος VI). 6.3.6. Οι λασπωτήρες δεν πρέπει να εκτρέπονται περισσότερο από 100 mm προς τα πίσω κατά την εφαρμογή δύναμης 3 Ν ανά 100 mm του πλάτους τους, σε απόσταση 50 mm πάνω από το χαμηλότερο άκρο τους. 6.3.7. Όλη η εμπρόσθια επιφάνεια του λασπωτήρα που ανταποκρίνεται στις ελάχιστες απαιτούμενες διαστάσεις πρέπει να καλύπτεται με μια διάταξη αποτροπής της εκτόξευσης νερού που να πληροί τις προδιαγραφές του μέρους 2 του παραρτήματος III. 6.3.8. Μεταξύ του πίσω κάτω μέρους του φτερού και του λασπωτήρα δεν πρέπει να υπάρχει κανένα κενό που να επιτρέπει την εκτόξευση νερού. 6.3.9. Όταν η διάταξη αποτροπής της εκτόξευσης νερού πληροί τις προδιαγραφές σχετικά με τους λασπωτήρες (σημείο 6.3), δεν απαιτείται πρόσθετος λασπωτήρας.