1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ►M6Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 20ής Μαρτίου 1970
για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών σχετικά µε τα µέτρα που πρέπει να
ληφθούν κατά της ρύπανσης του αέρα από τις εκποµπές των οχηµάτων µε κινητήρα
(70/220/ΕΟΚ)◄
(ΕΕL7 6της 6.4.1970, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 74 /290/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 28ης Μαΐου 1974 L 159 61 15.6.1974
►M2Οδηγία 77 /102/ΕΟΚ της Επιτροπής της 30ής Νοεµβρίου 1976 L 32 32 3.2.1977
►M3Οδηγία 78 /665/ΕΟΚ της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 1978 L 223 48 14.8.1978
►M4Οδηγία 83 /351/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 16ης Ιουνίου 1983 L 197 1 20.7.1983
►M5Οδηγία 88 /76/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 3ης ∆εκεµβρίου 1987 L 36 1 9.2.1988
►M6Οδηγία 88 /436/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 16ης Ιουνίου 1988 L 214 1 6.8.1988
►M7Οδηγία 89 /458/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 18ης Ιουλίου 1989 L 226 1 3.8.1989
►M8Οδηγία 89 /491/ΕΟΚ της Επιτροπής της 17ης Ιουλίου 1989 L 238 43 15.8.1989
►M9Οδηγία 91 /441/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 26ης Ιουνίου 1991 L 242 1 30.8.1991
►M10Οδηγία 93/59/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 28ης Ιουνίου 1993 L 186 21 28.7.1993
►M11Οδηγία 94 /12/ΕΚ του Ευρωπαίκου Κοινοβουαιου και του Συµβου-
λίου της 23ης Μαρτίου 1994L 100 42 19.4.1994
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη προσχώρησης της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωµένου
Βασιλείου (*)L 73 14 27.3.1972
∆ιορθώνεται από:
►C1∆ιορθωτικό ΕΕ L 303της 8.11.1988, σ. 36 (88 /436/ΕΟΚ)
►C2∆ιορθωτικό ΕΕ L 270της 19.9.1989, σ. 16 (89 /458/ΕΟΚ)
(*)Η παρούσα πράξη δεν έχει δηµοσιευτεί στην ελληνική γλώσσα.
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 20ής Μαρτίου 1970
για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών σχετικά
µε τα µέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της ρύπανσης του αέρα
από τις εκποµπές των οχηµάτων µε κινητήρα
(70/220/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής,
τη γνώµη της Συνελεύσεως (1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:ότι στη Γερµανία εδηµοσιεύθη, στη «Bundesgesetzblatt I» της
18ης Οκτωβρίου 1968, µια απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 1968τροποποιούσα την «Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung» και ότι
αυτή η απόφαση περιλαµβάνει διατάξεις που αφορούν στα µέτραπου πρέπει να ληφθούν κατά της µολύνσεως του αέρος από τουςκινητήρες µε επιβαλλόµενη ανάφλεξη µε τους οποίους είναι
εφοδιασµένα τα οχήµατα µε κινητήρα και ότι αυτές οι διατάξεις
θα ισχύουν από 1ης Οκτωβρίου 1970 ·
ότι στη Γαλλία εδηµοσιεύθη, στην «Επίσηµη Εφηµερίδα »της
17ης Μαΐου 1969, µια απόφαση της 31ης Μαρτίου 1969 περί της«συνθέσεως των αερίων της εξατµίσεως που εκπέµπονται από τα
οχήµατα τα εφοδιασµένα µε βενζινοκινητήρα »και η οποία είναι
εφαρµόσιµη:
—από της 1ης Σεπτεµβρίου 1971, στα οχήµατα που έχουν
εγκριθεί κατά τύπο εφόσον αυτά φέρουν ένα κινητήρα νέου
τύπου, δηλαδή ο οποίος δεν είχε ποτέ προσαρµοσθεί σε έναόχηµα για το οποίο έχει εκδοθεί έγκριση τύπου,
—από της 1ης Σεπτεµβρίου 1972, στα οχήµατα που τίθενται σε
κυκλοφορία για πρώτη φορά ·
ότι αυτές οι διατάξεις δύνανται να δηµιουργήσουν προσκόµµατα
στην ίδρυση και στην λειτουργία της κοινής αγοράς και ότι
προκύπτει έτσι η ανάγκη να υιοθετηθούν οι ίδιες προδιαγραφέςαπό όλα τα Κράτη µέλη είτε συµπληρωµατικά, είτε σε αντικατά-σταση των υφισταµένων ρυθµίσεών τους, ιδίως για να καταστείδυνατή η εφαρµογή για κάθε τύπο οχήµατος, της διαδικασίαςτης εγκρίσεως ΕΟΚ, που ρυθµίζεται από την οδηγία του Συµβου-
λίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως των
νοµοθεσιών των Κρατών µελών όσον αφορά στην έγκριση τωνοχηµάτων µε κινητήρα και των ρυµουλκουµένων τους (
3)·ότι
µολονότι οι προδιαγραφές της παρούσης οδηγίας θα εφαρµο-σθούν πριν από την ηµεροµηνία θέσεως σε εφαρµογή της
οδηγίας αυτής ·ότι έκτοτε οι προβλεπόµενες διαδικασίες από
αυτή την τελευταία οδηγία δεν θα είναι ακόµη εφαρµόσιµες ·ότι
πρέπει, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί µια ad hocδιαδικασία, υπό
τον τύπο µιας κοινοποιήσεως η οποία θα αναφέρει ότι ο τύποςτου οχήµατος ηλέγχθη και ανταποκρίνεται στις προδιαγραφέςτης παρούσης οδηγίας ·1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. A 160της 18. 12. 1969, σ. 7 .
(2)ΕΕ αριθ. A4 8της 16. 4. 1969, σ. 16 .
(3)ΕΕ αριθ. N4 2της 23. 2. 1970, σ. 1 .▼M6
▼B
▼B
ότι αυτή η κοινοποίηση πρέπει να επιτρέπει σε κάθε Κράτος
µέλος στο οποίο ζητείται έγκριση από εθνικής πλευράς για τοναυτό τύπο οχήµατος να διαπιστώνει ότι αυτό υπεβλήθη στους
ελέγχους που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία ·ότι πρέπει
σ'αυτή την περίπτωση κάθε Κράτος µέλος να πληροφορεί τα
άλλα Κράτη µέλη για την πραγµατοποιηθείσα διαπίστωση µεαποστολή ενός αντιγράφου της κοινοποιήσεως που συνετάχθηγια κάθε τύπο ηλεγµένου οχήµατος ·
ότι σε σχέση µε τις άλλες τεχνικές προδιαγραφές της παρούσης
οδηγίας, πρέπει να προβλέπεται µια µεγαλύτερη προθεσµία
προσαρµογής για τη βιοµηχανία σε ότι αφορά τις προδιαγραφές
περί του ελέγχου των εκπεµποµένων κατά µέσο όρο µολυνόντωναερίων σε µια αστική ζώνη κυκλοφοριακά φορτισµένη κατόπινεκκινήσεως εν ψυχρώ ·
ότι, όσον αφορά στις τεχνικές προδιαγραφές, είναι σκόπιµο να
λαµβάνονται υπόψη αυτές που υιοθετήθηκαν από την ΟικονοµικήΕπιτροπή για την Ευρώπη του ΟΗΕ στον κανονισµό υπ 'αριθ.15
(«οµοιόµορφες προδιαγραφές περί της επικυρώσεως των
οχηµάτων των εφοδιασµένων µε κινητήρα µε επιβαλλόµενηανάφλεξη όσον αφορά στην εκποµπή µολυνόντων αερίων απότον κινητήρα »),ο οποίος προσαρτάται στη συµφωνία της 20ής
Μαρτίου 1958 περί της θεσπίσεως οµοιοµόρφων συνθηκών επικυ-ρώσεως και της αµοιβαίας αναγνωρίσεως επικυρώσεως των
εξοπλισµών και των εξαρτηµάτων των οχηµάτων µε κινητήρα (
1)·
ότι εξ άλλου οι τεχνικές προδιαγραφές οφείλουν να προσαρµό-
ζονται ταχέως στην τεχνική πρόοδο ·ότι πρέπει λόγω αυτού του
γεγονότος να προβλέπεται η εφαρµογή της τελικής διαδικασίαςστο άρθρο 13 της παρούσης οδηγίας του Συµβουλίου, της 6ηςΦεβρουαρίου 1970, περί εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρακαι των ρυµουλκουµένων τους,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Ως όχηµα, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται κάθε
όχηµα µε κινητήρα µε ελεγχόµενη ανάφλεξη, ή µε κινητήρα µεανάφλεξη δια συµπιέσεως, που προορίζεται να κυκλοφορεί επί
οδού, µε ή χωρίς αµάξωµα, το οποίο έχει τουλάχιστον τέσσερις
τροχούς, µέγιστο επιτρεπόµενο βάρος τουλάχιστον 400 kgκαι
µέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής ίση µε ή µεγαλύτερη από50km/h,εκτός από τους ελκυστήρες και τα γεωργικά µηχανή-
µατα, καθώς και εκτός από τα µηχανήµατα δηµοσίων έργων.
Άρθρο 2
Τα Κράτη µέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ
ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός οχήµατος για λόγουςπου αφορούν στη µόλυνση του αέρος από τα αέρια που προέρ-χονται από τον κινητήρα µε επιβαλλόµενη ανάφλεξη µε την
οποία είναι εφοδιασµένο το όχηµα αυτό:
—από 1ης Οκτωβρίου 1970, αν το όχηµα ανταποκρίνεται στις
προδιαγραφές του παραρτήµατος I,εξαιρουµένων των
σηµείων 3.2.1.1 και 3.2.2.1 καθώς και στα παραρτήµατα II, IV,
VκαιVI,
—από 1ης Οκτωβρίου 1971, αν το όχηµα ανταποκρίνεται επί
πλέον στις προδιαγραφές των σηµείων 3.2.1.1 και 3.2.2.1 τουπαραρτήµατος Iκαι του παραρτήµατος III.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 3
(1)Εγγρ. ΕΟΚ. Γενεύης W/TPANS/WP 29/293/Rev. 1 της 11. 4. 1969.▼M4
▼B
▼A1
Article 2a
No Member State may refuse or prohibit the sale or registration, entry
into service or use of a vehicle on grounds relating to air pollution by
gases from positive-ignition engines of motor vehicles if that vehicle
satisfies the requirements set out in Annexes I, II, III, IV, V and VI.
Άρθρο 3
1.Με αίτηση ενός κατασκευαστή ή του εντολοδόχου του, οι
αρµόδιες αρχές του Κράτους µέλους συµπληρώνουν τα στοιχείατης προβλεποµένης κοινοποιήσεως στο παράρτηµα VII.Αντί-
γραφο αυτής της κοινοποιήσεως αποστέλλεται στα άλλα Κράτηµέλη και στον αιτούντα. Τα άλλα Κράτη µέλη από τα οποία
έχει ζητηθεί έγκριση από εθνικής πλευράς για τον ίδιο τύπο
οχήµατος αποδέχονται αυτό το έγγραφο ως απόδειξη ότι οιπροβλεπόµενοι έλεγχοι έχουν πραγµατοποιηθεί.
2.Οι διατάξεις της παραγράφου 1 καταργούνται αφότου
τίθεται σε εφαρµογή η οδηγία του Συµβουλίου, της 6ης Φεβρουα-ρίου 1970, περί της εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρα και
των ρυµουλκουµένων τους.
Άρθρο 4
Το Κράτος µέλος που προέβη στην έγκριση λαµβάνει µέτρα που
είναι αναγκαία ώστε να ενηµερώνεται για κάθε τροποποίηση
ενός εκ των στοιχείων ή ενός των χαρακτηριστικών που αναφέ-ρονται στο παράρτηµα Iσηµείο 1.1. Οι αρµόδιες αρχές αυτού του
Κράτους εκτιµούν αν νέες δοκιµές πρέπει να πραγµατοποιηθούνεπί του τροποποιουµένου προτύπου και να συνταχθεί ένα νέοπρακτικό. Σε περίπτωση που προκύπτει από τις δοκιµές ότι οι
προδιαγραφές της παρούσης οδηγίας δεν έχουν τηρηθεί, η
τροποποίηση δεν επιτρέπεται.
Άρθρο 5
Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για να προσαρµοσθούν
στην τεχνική πρόοδο οι προδιαγραφές των παραρτηµάτων Iέως
VII,εκδίδονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο
άρθρο 13 της οδηγίας του Συµβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου1970 περί εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρα και των ρυµουλ-
κουµένων τους.
Άρθρο 6
1.Τα Κράτη µέλη εκδίδουν τις διατάξεις που είναι αναγκαίες
για να συµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία προ της 30ης
Ιουνίου 1970 και ενηµερώνουν περί αυτού αµέσως την Επιτροπή.
2.Τα Κράτη µέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο
των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουνστον τοµέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 7
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 4
▼B
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΠΕ∆ΙΟΕΦΑΡΜΟΓΗΣ,ΟΡΙΣΜΟΙ,ΑΙΤΗΣΗΕΓΚΡΙΣΗΣΤΥΠΟΥΕΟΚ,
ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ, ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ∆ΟΚΙΜΩΝ, ΕΠΕΚΤΑΣΗ
ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ, ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕ
ΤΙΣ ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
1. ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Η παρούσα οδηγία έχει εφαρµογή στις εκποµπές των
σωλήνων εξαγωγής και τις εξατµιστικές εκποµπές, τις εκπο-
µπές αερίων στροφαλοθαλάµου και την αντοχή των
αντιρρυπαντικών διατάξεων όλων των οχηµάτων µε κινη-
τήρα επιβαλλόµενης ανάφλεξης, καθώς και στις εκποµπές
των σωλήνων εξαγωγής και την αντοχή των αντιρρυπαν-
τικών διατάξεων όλων των οχηµάτων κατηγορίας M1και
N1(1)που είναι εφοδιασµένα µε κινητήρες ανάφλεξης διά
συµπιέσεως, σύµφωνα µε το άρθρο 1 της οδηγίας 70 /220/
ΕΟΚ στην εκδοχή της οδηγίας 83 /351/ΕΟΚ(2),εκτός
εκείνων των οχηµάτων της κατηγορίας N1για τα οποία η
έγκριση έχει χορηγηθεί σύµφωνα µε την οδηγία 88 /77/
ΕΟΚ(3).
Ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, είναι δυνατόν να
επεκτείνεται η έγκριση τύπου σύµφωνα µε τις διατάξεις
της παρούσας οδηγίας από τα οχήµατα των κατηγοριών M1
ήN1που είναι εφοδιασµένα µε κινητήρες ανάφλεξης διά
συµπιέσεως και έχουν ήδη εγκριθεί, στα οχήµατα M2και
N2των οποίων η µάζα αναφοράς δεν υπερβαίνει τα 2 840 Kg
και τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις του τµήµατος 6 του
παρόντος παραρτήµατος (επέκταση της έγκρισης τύπου
ΕΟΚ).
2. ΟΡΙΣΜΟΙ
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:
2.1. Τύπος οχήµατος: όσον αφορά τις εκποµπές µέσω του
σωλήνα εξαγωγής που προέρχονται από τον κινητήρα,
σηµαίνει µια κατηγορία µηχανοκίνητων οχηµάτων τα οποία
δεν παρουσιάζουν µεταξύ τους ουσιώδεις διαφορές σταακόλουθα σηµεία:
2.1.1. την ισοδύναµη αδράνεια, που προσδιορίζεται συναρτήσει
της µάζας αναφοράς όπως καθορίζεται στο σηµείο 5.1 του
παραρτήµατος IIIκαι
2.1.2. τα χαρακτηριστικά του κινητήρα και του οχήµατος όπως
ορίζονται στο παράρτηµα II.
2.2. Μάζα αναφοράς: ισοδυναµεί µε τη µάζα του οχήµατος
έτοιµου προς λειτουργία, µείον τη µάζα του οδηγού η οποία
ορίζεται ίση µε 75 Kg,συν µια ισοκατανεµηµένη µάζα
100Kg.
2.2.1. Μάζα του οχήµατος έτοιµου προς λειτουργία: η µάζα που
ορίζεται στο σηµείο 2.6 του παραρτήµατος Iτης οδηγίας
70/156/ΕΟΚ.
2.3. Μέγιστη µάζα: η µάζα που ορίζεται στο σηµείο 2.7του
παραρτήµατος Iτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
2.4. Αέριοι ρύποι: οι εκποµπές αερίων εξαγωγής (καυσαερίων)
ήτοι το µονοξείδιο του άνθρακα, οι υδρογονάνθρακες
(εκφραζόµενοι ως ισοδύναµο CH
1,85)και τα οξείδια του
αζώτου, εκφραζόµενα σε ισοδύναµο διοξείδιο του αζώτου
(NO2).
2.5. Ρυπογόνα σωµατίδια: οι συνιστώσες των αερίων εξαγωγής
που αποµακρύνονται από τα αραιωµένα αέρια εξαγωγής
υπό µέγιστη θερµοκρασία 325 K (52º C) µε τη βοήθεια των
φίλτρων που περιγράφονται στο παράρτηµα III.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 5
(1)Σύµφωνα µε τον ορισµό του σηµείου 0.4 του παραρτήµατος Iτης οδηγίας 70 /156/
ΕΟΚ—ΕΕ αριθ. L4 2της 23. 2. 1970, σ. 1 .
(2)ΕΕ αριθ. L 197της 20. 7. 1983, σ. 1 .
(3)ΕΕ αριθ. L3 6της 9. 2. 1988, σ. 1 .
▼M9
2.6. Εκποµπές σωλήνα εξαγωγής:
—για τα οχήµατα µε κινητήρες επιβαλλόµενης ανάφλεξης,
οι εκποµπές των αερίων ρύπων,
—για τα οχήµατα µε κινητήρες ανάφλεξης διά συµπιέ-
σεως, οι εκποµπές των αερίων ρύπων και των
ρυπογόνων σωµατιδίων.
2.7. Εξατµιστικές εκποµπές: οι απώλειες των ατµών των
υδρογονανθράκων που προέρχονται από το σύστηµα
καυσίµου του οχήµατος µε κινητήρα ·οι απώλειες αυτές
είναι διαφορετικές από εκείνες που προέρχονται από το
σύστηµα εξαγωγής.
2.7.1. Απώλειες λόγω αναπνευστικής εξάτµισης δοχείου: οι εκπο-
µπές υδρογονανθράκων που προέρχονται από τις αλλαγές
θερµοκρασίας του δοχείου του καυσίµου (εκφραζόµενες ως
ισοδύναµο CH2,33).
2.7.2. Απώλειες λόγω θερµού εµποτισµού: οι εκποµπές υδρογονα-
νθράκων που προέρχονται από το σύστηµα καυσίµου ενός
ακινητοποιηµένου οχήµατος µετά από µια περίοδο οδηγή-
σεως (εκφραζόµενες ως ισοδύναµο CH2,20).
2.8. Στροφαλοθάλαµος κινητήρα: οι χώροι, στο εσωτερικό ή το
εξωτερικό του κινητήρα, οι οποίοι είναι συνδεδεµένοι µε
τη λεκάνη αποστράγγισης ελαίου (κάρτερ) µέσω εσωτε-
ρικών ή εξωτερικών αγωγών διά των οποίων διαφεύγουν τα
αέρια και οι ατµοί.
2.9. ∆ιάταξη εκκίνησης ψυχρού κινητήρα: η διάταξη που
εµπλουτίζει πρόσκαιρα το µείγµα αέρα /καυσίµου του κινη-
τήρα διευκολύνοντας έτσι την εκκίνησή του.
2.10. Βοηθητική διάταξη εκκίνησης: µια διάταξη που υποβοηθά
την εκκίνηση του κινητήρα χωρίς εµπλουτισµό του
µείγµατος αέρα /καυσίµου όπως βύσµατα διαπυρώσεως, µετα-
τροπές του χρονισµού της αντλίας εγχύσεως κ.λπ.
2.11. Κυβισµός κινητήρα:
2.11.1. για κινητήρες µε παλινοδροµικά έµβολα και επιβαλλόµενη
ανάφλεξη, ο ονοµαστικός όγκος εµβολισµού των κυλίνδρων ·
2.11.2. για κινητήρες µε περιστροφικά έµβολα ( Wankel) ο διπλά-
σιος του ονοµαστικού όγκου των κυλίνδρων.
2.12. Συσκευές αντιρρύπανσης: τα συστατικά εκείνα µέρη του
οχήµατος τα οποία ρυθµίζουν ή /και περιορίζουν τις εκπο-
µπές του σωλήνα και τις εξατµιστικές εκποµπές.
3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ
3.1. Η αίτηση έγκρισης τύπου, βάσει του άρθρου 3 της οδηγίας
70/156/ΕΟΚ, ενός τύπου οχήµατος, όσον αφορά τις εκπο-
µπές από τον σωλήνα εξαγωγής, τις εξατµιστικές εκποµπές
και την αντοχή των συσκευών αντιρρύπανσης υποβάλλεται
από τον κατασκευαστή του οχήµατος.
3.2. Η αίτηση συνοδεύεται µε τις απαιτούµενες πληροφορίες
που αναφέρονται στο παράρτηµα II,συµπληρωµένες από:
3.2.1. µια περιγραφή του συστήµατος ελέγχου των εξατµιστικών
εκποµπών που είναι εγκατεστηµένο στο όχηµα ·
3.2.2. για την περίπτωση οχηµάτων µε κινητήρα επιβαλλόµενης
ανάφλεξης, µια δήλωση αναφορικά µε την ισχύ είτε του
στοµίου εισαγωγής µειωµένης διατοµής (σηµείο 5.1.2.1)
είτε της σήµανσης (σηµείο 5.1.2.2), και στην τελευταία
περίπτωση, µια περιγραφή της ένδειξης ·
3.2.3. Όταν εφαρµόζεται, υποβολή αντιγράφων άλλων εγκρίσεων
τύπου συνοδευόµενων από τα σχετικά στοιχεία που επιτρέ-
πουν την επέκταση των εγκρίσεων και τον προσδιορισµό
των συντελεστών φθοράς.
3.3. Ένα όχηµα αντιπροσωπευτικό του τύπου του οχήµατος προς
έγκριση πρέπει να παρουσιάζεται στην τεχνική υπηρεσία η
οποία είναι επιφορτισµένη µε την εκτέλεση των δοκιµών
έγκρισης τύπου που προβλέπονται στο τµήµα 5 του
παρόντος παραρτήµατος.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 6
▼M11
▼M9
▼M11
4. ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ
4.1. Εφόσον πληρούνται οι σχετικές απαιτήσεις, χορηγείται
έγκριση τύπου ΕΟΚ βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3 της
οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
4.2. Υπόδειγµα του πιστοποιητικού έγκρισης τύπου ΕΟΚ
δίδεται στο παράρτηµα IX.
5. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ∆ΟΚΙΜΕΣ
Σηµείωση:
Κατασκευαστές µε ετήσια παγκόσµια παραγωγή µικρότερη
από10 000µονάδες µπορούν, εφόσον δεν πληρούν τους
όρους οι οποίοι περιλαµβάνονται στο τµήµα αυτό, να
λάβουν την έγκριση µε βάση τις σχετικές τεχνικές απαιτή-
σεις που περιλαµβάνονται:
—στο«Code of Federal Regulations, title 40, Part 86, Subparts
AκαιB»,που εφαρµόζεται στα ελαφρά οχήµατα του
έτους 1987, αναθεωρηµένο την 1η Ιουλίου 1989 και
δηµοσιευµένο από το «US Government Printing Office», ή
—στο«Master Document», στην οριστική του µορφή της
25ης Σεπτεµβρίου 1987, η οποία του δόθηκε κατά τη
διεθνή σύσκεψη της Στοκχόλµης για την ατµοσφαιρική
ρύπανση που προκαλείται από τα οχήµατα µε κινητήρα
και η οποία φέρει τον τίτλο «Control of Air Pollution
from Motof Vehicles — General Provisions for Emission
Regulationsfor Light Motor Vehicles » ( Καταπολέµηση της
ατµοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλούν τα οχήµατα µε
κινητήρα —Γενικές διατάξεις για τα πρότυπα εκποµπών
των ελαφρών οχηµάτων).
Η αρχή που χορηγεί την έγκριση πληροφορεί την
Επιτροπή για τις περιστάσεις τις σχετικές µε την έγκριση
η οποία χορηγείται µε βάση την παρούσα διάταξη.
5.1. Γενικά
5.1.1. Τα συστατικά µέρη του οχήµατος που πιθανόν επηρεάζουν
τις εκποµπές του σωλήνα εξαγωγής και τις εξατµιστικές
εκποµπές πρέπει να σχεδιάζονται, να κατασκευάζονται και
να συναρµολογούνται κατά τέτοιο τρόπο ώστε, υπό κανο-
νικές συνθήκες λειτουργίας και παρά τις δονήσεις στις
οποίες µπορεί να υπόκειται το όχηµα, να ανταποκρίνονται
στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
Τα τεχνικά µέτρα που λαµβάνονται από τον κατασκευαστή
πρέπει να είναι τέτοια ώστε να επιβεβαιώνεται ότι οι εκπο-
µπές του σωλήνα εξαγωγής και οι εξατµιστικές εκποµπές
υπόκεινται σε αποτελεσµατικούς περιορισµούς, σύµφωνα
µε τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, κατά τη συνήθη
περίοδο ζωής του οχήµατος και υπό κανονικές συνθήκες
λειτουργίας. Οι διατάξεις αυτές για τις εκποµπές των
αγωγών εξόδου θεωρείται ότι ικανοποιούνται αν συµφωνούνµε τις διατάξεις των σηµείων 5.3.1.4 και 7.1.1.1 αντίστοιχα.
Σε περίπτωση χρησιµοποίησης του αισθητήρα οξυγόνου
στο σύστηµα του ρυθµιζόµενου καταλυτικού µετατροπέα,
επιβάλλεται να εξασφαλιστεί ότι σε µια ορισµένη ταχύτητα
ή κατά την επιτάχυνση ο στοιχειοµετρικός συντελεστής λ
αέρα/καυσίµου διατηρείται σταθερός.
Όµως, γίνονται δεκτές παροδικές διακυµάνσεις του συντε-
λεστή αν αυτές επισυµβαίνουν και κατά τη δοκιµή των
σηµείων 5.3.1 και 7.1.1 αντίστοιχα, ή αν οι διακυµάνσεις
αυτές είναι απαραίτητες για την εξασφάλιση της ασφαλούς
οδήγησης του οχήµατος και της κανονικής λειτουργίας του
κινητήρα και των εξαρτηµάτων που επηρεάζουν την
εκποµπή ρύπων ή αν οι διακυµάνσεις αυτές είναι
απαραίτητες για την εν ψυχρώ εκκίνηση του κινητήρα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 7
▼M9
▼M9
5.1.2. Το όχηµα που είναι εξοπλισµένο µε κινητήρα επιβαλλό-
µενης ανάφλεξης σχεδιάζεται ώστε να επιτυγχάνεται
λειτουργία µε αµόλυβδη βενζίνη, όπως προδιαγράφεται
στην οδηγία 85 /210/ΕΟΚ(1).
5.1.2.1. Υπό την επιφύλαξη του σηµείου 5.1.2.2, το στόµιο
εισαγωγής του δοχείου καυσίµων πρέπει να σχεδιάζεται
έτσι ώστε να αποτρέπεται η πλήρωση του δοχείου
καυσίµων µέσω ενός ακροφυσίου αντλίας παροχής καυσίµου
µε εξωτερική διάµετρο 23,6 mmή µεγαλύτερη.
5.1.2.2. Για την περίπτωση οχήµατος που ικανοποιεί και τις δύο
ακόλουθες συνθήκες, δεν εφαρµόζονται οι απαιτήσεις του
σηµείου 5.1.2.1.
5.1.2.2.1. Το όχηµα έχει σχεδιασθεί και κατασκευασθεί κατά τέτοιο
τρόπο ώστε καµιά συσκευή ρύθµισης των εκποµπών των
αερίων ρύπων δεν επηρεάζεται αρνητικά από τη χρήση
αµόλυβδης βενζίνης και
5.1.2.2.2. Σε σηµείο άµεσα ορατό στο άτοµο που γεµίζει το δοχείο
καυσίµου, έχει σηµειωθεί µε εµφανή, ευδιάκριτο και
ανεξίτηλο τρόπο η ένδειξη της αµόλυβδης βενζίνης προδια-
γραφής ISO 2575 — 1982. Πρόσθετες αντίστοιχες ενδείξεις
επιτρέπονται.
5.2. Πεδίο εφαρµογής δοκιµών
Στο σχήµα I/5.2παρουσιάζονται οι απαιτούµενες δοκιµές
για την έγκριση τύπου οχήµατος.
5.2.1. Τα οχήµατα µε κινητήρα επιβαλλόµενης ανάφλεξης πρέπει
να υποβάλλονται στις ακόλουθες δοκιµές:
—Τύπος Ι: (έλεγχος των µέσων εκποµπών στους
σωλήνες εξαγωγής µετά από εκκίνηση µε
ψυχρό κινητήρα)
—Τύπος II: [εκποµπή µονοξειδίου του άνθρακα σε
κατάσταση βραδυπορίας (ρελαντί)]
—Τύπος III: (εκποµπές αερίων του στροφαλοθαλάµου)
—Τύπος IV: (εξατµιστικές εκποµπές)
—Τύπος V: (αντοχή των συστηµάτων αντιρρύπανσης)
5.2.2. Τα οχήµατα µε κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέσεως πρέπει
να υποβάλλονται στις ακόλουθες δοκιµές:
—Τύπος Ι: (έλεγχος των µέσων εκποµπών στους
σωλήνες εξαγωγής µετά από εκκίνηση µε
ψυχρό κινητήρα)
—Τύπος V: (αντοχή των συστηµάτων αντιρρύπανσης).
5.3. Περιγραφή δοκιµών
5.3.1. ∆οκιµή τύπου I(µε προσοµοίωση της µέσης εκποµπής των
σωλήνων εξαγωγής µετά από εκκίνηση µε ψυχρό κινη-
τήρα).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 8
(1)ΕΕ αριθ. L9 6της 3. 4. 1985, σ. 25 .▼M10
▼M9
▼M9
5.3.1.1. Στο σχήµα I/5.3παρουσιάζεται η αλληλουχία των ενεργειών
που απαιτούνται για τη χορήγηση της έγκρισης τύπου I.Η
δοκιµή αυτή εκτελείται σε όλα τα οχήµατα που αναφέ-
ρονται στο τµήµα Iµε µέγιστη µάζα όχι µεγαλύτερη από
3,5 τόνους.
5.3.1.2. Το όχηµα τοποθετείται επί δυναµοµετρικής εξέδρας εφοδια-
σµένης µε σύστηµα προσοµοίωσης της απορροφούµενης
ισχύος πορείας και της αδράνειας.
►M105.3.1.2.1. Εκτελείται µια δοκιµή συνολικής διάρκειας ◄19
λεπτών και 40 δευτερολέπτων χωρίς διακοπή, αποτελούµενη
από δύο µέρη, το µέρος ένα και το µέρος δύο. Τα οχήµατα
που αναφέρονται στο σηµείο 8.1 εξαιρούνται από τη δοκιµή
αυτή. Η ρύθµιση του εξοπλισµού δοκιµών είναι δυνατόν να
πραγµατοποιείται, µε τη συγκατάθεση του κατασκευαστή,
µέσα σε περίοδο όχι µεγαλύτερη από 20 δευτερόλεπτα, µε
τη συγκατάθεση του κατασκευαστή, µεταξύ του τέλους του
µέρους ένα και της αρχής του µέρους δύο, κατά την οποία
δεν λαµβάνονται δείγµατα.
5.3.1.2.2. Το µέρος ένα της δοκιµής αποτελείται από τέσσερις στοι-
χειώδεις αστικούς κύκλους. Κάθε στοιχειώδης αστικός
κύκλος αποτελείται από δεκαπέντε φάσεις (ρελαντί,
επιτάχυνση, σταθερή ταχύτητα, επιβράδυνση κ.λπ.).
5.3.1.2.3. Το µέρος δύο της δοκιµής αποτελείται από έναν υπεραστικό
κύκλο. Ο υπεραστικός κύκλος αποτελείται από δεκατρείς
φάσεις (ρελαντί, επιτάχυνση, σταθερή ταχύτητα,
επιβράδυνση κ.λπ.).
Πίνακας 1.5.2.
∆ιάφορες δυνατοτήτες για την έγκριση και τις επέκτασεις της έγκρισης
∆οκιµή έγκρισηςΟχήµατα των κατηγοριών Μ και
Ν µε κινητήρα επιβαλλόµενης
ανάφλεξηςΟχήµατα των κατηγορίων Μ1καιN1µε κινητήρα ανάφλεξης
διά συµπιέσεως
Τύπος Ι ΝΑΙ
(µάζα≤3,5 t)ΝΑΙ
(µάζα≤3,5 t)
Τύπος II ΝΑΙ
(µάζα> 3,5 t)—
Τύπος III ΝΑΙ —
Τύπος IV ΝΑΙ
(µάζα≤3,5 t)—
Τύπος V ΝΑΙ
(µάζα≤3,5 t)ΝΑΙ
(µάζα≤3,5 t)
Όροι επέκτασης Σηµείο 6 —Σηµείο 6
—Μ2και Ν2
µε µάζα αναφοράς µη
υπερβαίνουσα τα 2 840 kg
5.3.1.2.5. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής τα αέρια εξαγωγής αραιώ-
νονται και ένα αντιπροσωπευτικό δείγµα συλλέγεται σε
έναν ή περισσότερους σάκους. Τα αέρια εξαγωγής του
οχήµατος αραιώνονται, γίνεται δειγµατοληψία και
αναλύονται σύµφωνα µε τις παραπάνω αναφερόµενες διαδι-
κασίες. Μετράται επίσης ο συνολικός όγκος των
αραιωµένων αερίων.
Αναγράφονται οι τιµές όχι µόνον των εκποµπών του µονο-
ξειδίου του άνθρακα, των υδρογονανθράκων και των
οξειδίων του αζώτου που προέρχονται από τους κινητήρες
ανάφλεξης διά συµπιέσεως αλλά και των εκποµπών των
ρυπογόνων σωµατιδίων.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 9
▼M10
▼M9
▼M9
5.3.1.3. Η δοκιµή διεξάγεται σύµφωνα µε τις διαδικασίες που
αναφέρονται στο παράρτηµα III.Επίσης η συλλογή και
ανάλυση των αερίων καθώς και η αποµάκρυνση και ζύγιση
των ρυπογόνων σωµατιδίων πραγµατοποιείται όπως αναφέ-
ρεται στο παράρτηµα III.
5.3.1.4. Υπό τις προϋποθέσεις των σηµείων 5.3.1.4.2 και 5.3.1.5 η
δοκιµή εκτελείται τρεις φορές. ►M10Με την εξαίρεση
των οχηµάτων που αναφέρονται στο σηµείο 8.1, τα αποτελέ-
σµατα κάθε δοκιµής πολλαπλασιάζονται ◄µε τους
κατάλληλους συντελεστές φθοράς οι οποίοι λαµβάνονται
σύµφωνα µε τις διαδικασίες του σηµείου 5.3.5. Η µάζα των
αερίων εκποµπών, και στην περίπτωση οχηµάτων µε κινη-
τήρα ανάφελεξης διά συµπιέσως, η µάζα των ρυπογόνων
σωµατιδίων που λαµβάνεται σε κάθε δοκιµή πρέπει να είναι
µικρότερη από τις τιµές που αναγράφονται στους παρακάτω
πίνακες.
Κατη-
γορία
οχήµατοςΜάζα
αναφοράς
MR
(kg)Οριακές τιµές
Μάζα µονοξειδίου του
άνθρακα
L1(g/km)Συνδυασµένη µάζα
υδρογονάνθρακα και
οξειδίων του αζώτου
L2(g/km)Μάζα
σωµατι-
δίων
L3(g/km)
βενζίνη πετρέλαιο βενζίνη πετρέλαιο πετρέλαιο
M(2)όλες 2,2 1,0 0,5 0,7 (1) 0,08 (1)
(1)Για οχήµατα που διαθέτουν πετρελαιοκινητήρες τύπου άµεσης έγχυσης, η τιµή L2είναι
0,9g/kmκαι η τιµή L3είναι 0,10 g/kmµέχρι τις 30. Σεπτεµβρίου 1999.
(2)Εξαιρούνται: —τα οχήµατα που είναι σχεδιασµένα για να µεταφέρουν άνω των έξι
επιβατών συµπεριλαµβανοµένου του οδηγού,
—τα οχήµατα των οποίων η µέγιστη µάζα υπερβαίνει τα 2 500χιλιό-
γραµµα.
Κατηγορία οχήµατοςΜάζα
αναφοράςΟριακές τιµές
Μάζα
µονοξειδίου
του
άνθρακαΣυνδυασµέ-
νη µάζα
υδρογονα-
νθράκων
και
οξειδίων
του αζώτουΜάζα
σωµατι-
δίων(1)
MR (kg) L1(g/km) L2(g/km) L3(g/km)
N1(3)κατηγορία Ι MR≤1 250 2,72 0,97 0,14
κατηγορία II 1 250 < MR
≤1 7005,17 1,4 0,19
κατηγορία III 1 700 < MR 6,9 1,7 0,25
(1)Για κινητήρες ανάφλεξης διά συµπιέσεως.
►M11 ◄
(3)Και όλα τα οχήµατα της κατηγορίας Μ τα οποία αναφέρονται στη σηµείωση (2).
5.3.1.4.1. Κατά παρέκκλιση των προδιαγραφών του 5.3.1.4 για κάθε
ρύπο ή συνδυασµό ρύπων, ένα από τα τρία αποτελέσµατα
δοκιµών µπορεί να υπερβαίνει, αλλά όχι περισσότερο από
10%,το προδιαγραφόµενο όριο, µε τον όρο ότι ο αριθµη-1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 10
▼M11
▼M10
▼M11
▼M10
▼M9
▼M9
τικός µέσος όρος των τριών αποτελεσµάτων είναι µικρό-
τερος από το όριο αυτό. Όταν σηµειώνεται υπέρβαση των
προδιαγραφόµενων ορίων σε περισσότερους από ένα
ρύπους, η υπέρβαση επιτρέπεται να σηµειωθεί είτε κατά τη
διάρκεια µιας και της αυτής δοκιµής είτε κατά τη διάρκεια
διαφορετικών δοκιµών (1).
5.3.1.4.2. Ο αριθµός των δοκιµών που περιγράφονται στο 5.3.1.4
µπορεί, ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, να αυξηθεί
σε δέκα, υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθµητικός µέσος
όρος ( X1)των πρώτων τριών αποτελεσµάτων που λαµβά-
νονται για κάθε ρύπο ή για το συνδυασµό δύο ρύπων, που
υπόκεινται στους περιορισµούς, περιλαµβάνεται µεταξύ 100
και 110 %του ορίου. Στην περίπτωση αυτή, ισχύει µόνον η
απαίτηση ότι ο αριθµητικός µέσος όρος ( X1)και των δέκα
αποτελεσµάτων που λαµβάνονται για κάθε ρύπο ή
συνδυασµό δύο ρύπων που υπόκεινται στους περιορισµούς
είναι µικρότερος της οριακή τιµής ( X < L).
5.3.1.5. Ο αριθµός των δοκιµών που προδιαγράφονται στο 5.3.1.4
µειώνεται υπό τους όρους που αναφέρονται παρακάτω,
όπουV1είναι το αποτέλεσµα της πρώτης δοκιµής και V2το
αποτέλεσµα της δεύτερης δοκιµής για κάθε ρύπο ή για τη
συνδυασµένη εκποµπή δύο ρύπων του υπόκεινται στους
περιορισµούς.
5.3.1.5.1. Εκτελείται µόνο µία δοκιµή αν το αποτέλεσµα που λαµβά-
νεται για κάθε ρύπο ή για τη συνδυασµένη εκποµπή δύο
ρύπων που υπόκεινται στους περιορισµούς είναι µικρότερο
ή ίσο του 0,70 L(δηλαδή V1≤0,70 L).
5.3.1.5.2. Αν δεν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του 5.3.1.5.1, εκτε-
λούνται µόνο δύο δοκιµές αν, για κάθε ρύπο ή για τη
συνδυασµένη εκποµπή δύο ρύπων, που υπόκεινται στους
περιορισµούς, ικανοποιούνται οι ακόλουθες απαιτήσεις:
V1≤0,85 LκαιV1+V2≤1,70 LκαιV2≤L.
5.3.2. ∆οκιµή τύπου II [έλεγχος της εκποµπής µονοξειδίου του
άνθρακα υπό άεργη ταχύτητα (ρελαντί)]
5.3.2.1. Η δοκιµή αυτή πρέπει να εκτελείται για τα οχήµατα µε
κινητήρα επιβαλλόµενης ανάφλεξης στα οποία δεν εφαρµό-
ζεται η δοκιµή που αναφέρεται στο σηµείο 5.3.1.
5.3.2.2. Κατά τον έλεγχο υπό τις συνθήκες που προβλέπονται στο
παράρτηµα IV,η κατ'όγκον περιεκτικότητα των εκπεµπό-
µενων αερίων σε µονοξείδο του άνθρακα, µε τον κινητήρα
σε κατάσταση βραδυπορίας (ρελαντί), δεν πρέπει να υπερ-
βαίνει το 3,5 %µε τη ρύθµιση που ορίζει ο κατασκευαστής
και δεν πρέπει να υπερβαίνει το 4,5 %στα πλαίσια των
ρυθµίσεων που ορίζονται στο παράρτηµα IV.
5.3.3. ∆οκιµή τύπου III (έλεγχος των εκπεµποµένων αερίων του στρο-
φαλοθαλάµου)
5.3.3.1. Η δοκιµή αυτή εκτελείται για όλα τα οχήµατα που αναφέ-
ρονται στο τµήµα 1, µε εξαίρεση εκείνων που είναι
εφοδιασµένα µε κινητήρες ανάφλεξης διά συµπιέσεως.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 11
(1)Αν για µία από τις τρεις µετρήσεις που αντιστοιχούν σε κάθε ρύπο ή συνδυασµό
ρύπων παρατηρείται υπέρβαση του καθοριζοµένου ορίου στο σηµείο 5.3.1.4µεγαλύτερη του 10 %η δοκιµή για το προβλεπόµενο όχηµα πρέπει να συνεχί-
ζεται όπως προδιαγράφεται στο σηµείο 5.3.1.4.2.▼M10
▼M9
▼M9
Σχήµα I/5.3.
Λογικό διάγραµµα για την έγκριση τύπου I
(βλέπε σηµείο 5.3.1)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 12
▼M9
5.3.3.2. Όταν εκτελούνται δοκιµές σύµφωνα µε το παράρτηµα V,το
σύστηµα εξαερισµού του στροφαλοθαλάµου δεν πρέπει να
επιτρέπει καµιά εκποµπή αερίων από το στροφαλοθάλαµο
στην ατµόσφαιρα.
5.3.4. ∆οκιµή τύπου IV (προσδιορισµός των εξατµιστικών εκποµπών)
5.3.4.1. Η δοκιµή αυτή πρέπει να εκτελείται σε όλα τα οχήµατα που
αναφέρονται στο σηµείο 1, µε την εξαίρεση των οχηµάτων
µε κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέσεως.
5.3.4.2. Όταν εκτελούνται δοκιµές σύµφωνα µε το παράρτηµα VI,οι
τιµές των εξατµιστικών εκποµπών πρέπει να είναι µικρό-
τερες από 2 g/δοκιµή.
5.3.5. ∆οκιµή τύπου V(αντοχή των συσκευών αντιρρύπανσης)
►M105.3.5.1.Η δοκιµή αυτή πρέπει να εκτελείται σε όλα τα οχήµατα
που αναφέρονται στο σηµείο 1 στα οποία εφαρµόζεται η
δοκιµή που αναφέρεται στο σηµείο 5.3.1, ◄η δοκιµή αντι-
προσωπεύει τεχνητή γήρανση 80 000 km, εκτελείται δε
σύµφωνα µε το πρόγραµµα που περιγράφεται στο
παράρτηµα VII,επί τροχιάς, οδού ή δυναµοµετρικής
εξέδρας.
5.3.5.2. Κατά παρέκκλιση των απαιτήσεων του σηµείου 5.3.5.1, ο
κατασκευαστής έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τη χρήση
των συντελεστών φθοράς του παρακάτω πίνακα, ως εναλλα-
κτική λύση αντί της αναφερόµενης στο σηµείο 5.3.5.1
δοκιµής.
Συντελεστές φθοράςΕίδος κινητήρα
CoHC + NOx Σωµατίδια (1)
Κινητήρες επιβαλλόµενης
ανάφλεξης1,2 1,2 —
Κινητήρες ανάφλεξης διά
συµπιέσεως1,1 1,0 1,2
(1)Για οχήµατα µε κινητήρες επιβαλλόµενης ανάφλεξης.
Ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, η τεχνική υπηρεσία
µπορεί να εκτελέσει τη δοκιµή τύπου I,µε τη χρήση των
συντελεστών φθοράς του παραπάνω πίνακα, πριν την
ολοκλήρωση της δοκιµής τύπου V.Μετά την ολοκλήρωση
της δοκιµής τύπου V,η τεχνική υπηρεσία µπορεί να τροπο-
ποιήσει τα αποτελέσµατα της έγκρισης τύπου που
αναγράφονται στο παράρτηµα IX,µέσω της αντικατάστασης
των συντελεστών φθοράς που αναφέρονται στον παραπάνω
πίνακα µε εκείνους που προκύπτουν από τις µετρήσεις της
δοκιµής τύπου V.
5.3.5.3. Οι συντελεστές φθοράς πρέπει να προσδιορίζονται µε τη
χρήση είτε των διαδικασιών του σηµείου 5.3.5.1 ή µε τη
χρήση των τιµών του πίνακα του σηµείου 5.3.5.2. Οι συντε-
λεστές πρέπει να χρησιµοποιούνται σε συµφωνία µε τις
απαιτήσεις των σηµείων 5.3.1.4 και 7.1.1.1.
6. ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ
6.1. Εκποµπές του σωλήνα εξαγωγής (δοκιµές τύπου Iκαι τύπου
II).
6.1.1. Τύποι οχηµάτων µε διάφορες µάζες αναφοράς
6.1.1.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί
να επεκτείνεται µόνο σε τύπους οχηµάτων των οποίων η
µάζα αναφοράς αντιστοιχεί στη χρησιµοποίηση του αµέσως
ανώτερου ή οποιουδήποτε κατώτερου επιπέδου ισοδύναµης
αδράνειας.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 13
▼M10
▼M9
▼M10
▼M10
6.1.1.2. Προκειµένου περί οχηµάτων της κατηγορίας N1και
οχηµάτων της κατηγορίας Μ όπως αναφέρονται στη
σηµείωση (2)του σηµείου 5.3.1.4, αν η µάζα αναφοράς του
τύπου οχήµατος για το οποίο ζητείται η επέκταση της
έγκρισης αντιστοιχεί στη χρησιµοποίηση ρυθµιστικού
σφονδύλου µε ισοδύναµη αδράνεια ελαφρύτερου από
εκείνον που χρησιµοποιείται για τον ήδη εγκεκριµένο
τύπο οχήµατος, η επέκταση της έγκρισης χορηγείται αν οι
µάζες των ρύπων που παράγονται από το ήδη εγκεκριµένο
όχηµα ανταποκρίνονται στα προδιαγεγραµµένα όρια για το
όχηµα για το οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης.
6.1.2. Τύποι οχηµάτων µε διαφορετικές ολικές σχέσεις µετάδοσης της
κίνησης
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος επεκτεί-
νεται και σε τύπους οχηµάτων που δεν διαφέρουν από τον
εγκεκριµένο τύπο παρά µόνον ως προς τη σχέση µετάδοσης
της κίνησης υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
6.1.2.1. για κάθε µία από τις σχέσεις µετάδοσης που χρησιµο-
ποιούνται κατά τη δοκιµή του τύπου I,είναι απαραίτητο να
προσδιορισθεί ο λόγος.
E¼V2/C0V1
V1
όπουV1καιV2είναι αντίστοιχα η ταχύτητα στις 1000
στροφές /λεπτό του κινητήρα του εγκεκριµένου τύπου
οχήµατος και η ταχύτητα του τύπου του οχήµατος για το
οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης.
6.1.2.2. αν για κάθε σχέση µετάδοσης προκύπτει ότι E≤8% ,η
επέκταση χορηγείται χωρίς να επαναληφθούν οι δοκιµές
τύπουI.
6.1.2.3. αν τουλάχιστον για µία σχέση µετάδοσης προκύπτει ότι
E>8% και αν για κάθε σχέση µετάδοσης προκύπτει ότι
E≤13 %,οι δοκιµές τύπου Iπρέπει να επαναλαµβάνονται,
αλλά µπορούν να πραγµατοποιούνται σε εργαστήριο της
εκλογής του κατασκευαστή, εφόσον συµφωνεί η αρχή που
χορηγεί την έγκριση. Το πρακτικό των δοκιµών πρέπει να
αποστέλλεται στην τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτι-
σµένη µε τις δοκιµές έγκρισης τύπου.
6.1.3. Τύποι οχηµάτων µε διαφορετικές µάζες αναφοράς και µε διαφο-
ρετικές ολικές σχέσεις µετάδοσης της κίνησης
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί
να επεκταθεί και σε τύπους οχηµάτων που δεν διαφέρουν
από τον εγκεκριµένο τύπο παρά µόνον ως προς τη µάζα
αναφοράς και την ολική σχέση µετάδοσης της κίνησης,
υπό τον όρο ότι ικανοποιείται το σύνολο των συνθηκών
που αναφέρονται στα σηµεία 6.1.1 και 6.1.2.
6.1.4. Σηµείωση:
Όταν η έγκριση ενός τύπου έχει χορηγηθεί σύµφωνα µε τις
διατάξεις των σηµείων 6.1.1 έως 6.1.3, η έγκριση αυτή δεν
είναι δυνατόν να επεκτείνεται σε άλλους τύπους οχηµάτων.
6.2. Εξατµιστικές εκποµπές (δοκιµή τύπου IV)
6.2.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος εξοπλι-
σµένου µε σύστηµα ελέγχου των εξατµιστικών εκποµπών
µπορεί να επεκταθεί µε τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
6.2.1.1. Η βασική αρχή του συστήµατος δοσιµετρίας καυσίµου /
αέρος (δηλαδή απλή έγχυση, εξαεριωτές κ.λπ.) πρέπει να
είναι η ίδια.
6.2.1.2. Το σχήµα και το υλικό κατασκευής του δοχείου καυσίµου
καθώς και το υλικό του συστήµατος σωληνώσεων των υγρώνκαυσίµων πρέπει να είναι το ίδιο. Η διατοµή και το κατά
προσέγγιση µήκος των σωληνώσεων πρέπει να είναι
ταυτόσηµα µε τα αντίστοιχα µεγέθη που προκύπτουν κατά
τη δοκιµή της δυσµενέστερης περίπτωσης (αναφορικά µε
το µήκος) µιας οικογένειας σωληνώσεων. Η περίπτωση της1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 14
▼M9
▼M9
αποδοχής µη ταυτοσήµων συσκευών διαχωρισµού ατµού /
υγρού πρέπει να αποφασισθεί από την τεχνική υπηρεσία
που είναι υπεύθυνη για τις δοκιµές έγκρισης τύπου. Ο όγκος
του δοχείου καυσίµου πρέπει να βρίσκεται στην
περιοχή ±1 0% . Η ρύθµιση της ανακουφιστικής δικλείδας
του δοχείου πρέπει να είναι πανοµοιότυπη.
6.2.1.3. Η µέθοδος αποθήκευσης του ατµού του καυσίµου πρέπει να
είναι πανοµοιότυπη όσον αφορά τη µορφή και τον όγκο της
συσκευής παγίδευσης, το µέσο αποθήκευσης, τη συσκευή
καθαρισµού αέρα (αν χρησιµοποιείται για τον έλεγχο των
εξατµιστικών εκποµπών) κ.λπ.
6.2.1.4. Ο όγκος της λεκάνης καυσίµου του εξαεριωτή πρέπει να
ευρίσκεται στην περιοχή των ±1 0χιλιοστών του λίτρου.
6.2.1.5. Η µέθοδος καθαρισµού των αποθηκευµένων ατµών πρέπει
να είναι πανοµοιότυπη (δηλαδή παροχή αέρα, σηµείο
εκκίνησης ή όγκος καθαρισµού κύκλου υπερπολλαπλασια-
σµού της ταχύτητας).
6.2.1.6. Η µέθοδος σφράγισης και αερισµού του συστήµατος δοσι-
µετρίας καυσίµου πρέπει να είναι πανοµοιότυπη.
6.2.2. Πρόσθετες παρατηρήσεις:
i)επιτρέπονται διαφορετικά µεγέθη κινητήρων,
ii)επιτρέπονται διαφορετικά µεγέθη ισχύος κινητήρα,
iii)επιτρέπονται αυτόµατα και χειροκίνητα κιβώτια ταχυ-
τήτων και η µετάδοση κίνησης σε δύο και σε τέσσερις
τροχούς,
iv)επιτρέπονται διαφορετικοί τύποι αµαξώµατος,
v)επιτρέπονται διαφορετικά µεγέθη τροχών και
ελαστικών.
6.3. Ανθεκτικότητα των διατάξεων αντιρύπανσης (δοκιµή τύπου
V)
6.3.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί
να επεκταθεί και σε διαφορετικούς τύπους οχηµάτων, υπό
τον όρο ότι ο συνδυασµός κινητήρα /συστήµατος ελέγχου
ρύπων είναι πανοµοιότυπος µε εκείνου του οχήµατος για το
οποίο έχει ήδη χορηγηθεί έγκριση. Κατά συνέπεια εκείνοι
οι τύποι οχηµάτων, των οποίων οι παρακάτω αναφερόµενες
παράµετροι είναι ταυτόσηµες ή ευρίσκονται µέσα στα
προδιαγεγραµµένα όρια, θεωρούνται ότι ανήκουν στον ίδιο
συνδυασµό κινητήρα /συστήµατος ελέγχου ρύπανσης.
6.3.1.1. Κινητήρας:
—αριθµός κυλίνδρων,
—κυβισµός κινητήρα ( ± 15 %),
—διάταξη των κυλίνδρων,
—αριθµός βαλβίδων,
—σύστηµα τροφοδοσίας καυσίµου,
—τύπος συστήµατος ψύξεως,
—διαδικασία καύσης.
6.3.1.2. Σύστηµα ελέγχου ρύπανσης:
—Καταλυτικοί µετατροπείς
—αριθµός καταλυτικών στοιχείων,
—µέγεθος και µορφή των καταλυτικών µετατροπέων
(όγκος ± 10),
—τύπος καταλυτικής δράσης (οξείδωση, τριοδική …)
—φορτίο πολύτιµων µετάλλων (ταυτόσηµο ή υψηλό-
τερο),
—λόγος πολύτιµων µετάλλων ( ± 15 %),
—υπόστρωµα (δοµή και υλικά),
—πυκνότητα κυψέλης,
—τύπος του περιβλήµατος του καταλυτικού µετα-
τροπέα,
—θέση των καταλυτικών µετατροπέων (διαστάσεις και
θέση ως προς το σύστηµα εξαγωγής ώστε να µην
παράγεται µεταβολή θερµοκρασίας µεγαλύτερη
από±5 0Kστο σηµείο εισαγωγής του καταλυτικού
µετατροπέα).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 15
▼M9
—Έγχυση αέρα
—µε ή χωρίς
—τύπος (αέρας υπό παλµική κίνηση, αεραντλία κ.λπ.).
— E.G.R.
6.3.1.3. Κατηγορία αδράνειας: η αµέσως υψηλότερη κατηγορία
αδράνειας και οποιαδήποτε ισοδύναµη χαµηλότερη κατη-
γορία αδράνειας.
6.3.1.4. Η δοκιµή αντοχής µπορεί να γίνει χρησιµοποιώντας ένα
όχηµα, του οποίου το είδος αµαξώµατος, το κιβώτιο ταχυ-
τήτων (αυτόµατο ή χειροκίνητο), οι διαστάσεις των τροχών
ή επισώτρων, είναι διαφορετικά από τα αντίστοιχα του
τύπου οχήµατος για το οποίο ζητείται η έγκριση τύπου.
7. ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
7.1. Τα µέτρα µε τα οποία διασφαλίζεται η πιστότητα της
παραγωγής λαµβάνονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του
άρθρου 10 της οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
Η συµµόρφωση της παραγωγής ελέγχεται βάσει της περι-
γραφής που αναφέρεται στο παράρτηµα IXτης παρούσας
οδηγίας.
Εάν οι αρχές δεν ικανοποιηθούν από τη διαδικασία ελέγχου
του κατασκευαστή, τότε ισχύουν τα σηµεία 2.4.2 και 2.4.3
του παραρτήµατος Xτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
7.1.1. Εάν πρόκειται να πραγµατοποιηθεί δοκιµή τύπου Iκαι µια
έγκριση τύπου οχήµατος έχει µία ή περισσότερες επεκτά-
σεις, οι δοκιµές πραγµατοποιούνται στο όχηµα (οχήµατα)
όπως περιγράφεται (περιγράφονται) στο βασικό φάκελο.
7.1.1.1. Έλεγχος πιστότητας για δοκιµή τύπου I.
Κατόπιν επιλογής των αρχών, ο κατασκευαστής δεν
προβαίνει σε καµία ρύθµιση των επιλεγέντων οχηµάτων.
7.1.1.1.1. Επιλέγονται τυχαία τρία οχήµατα από τη σειρά και υποβάλ-
λονται σε δοκιµή, όπως περιγράφεται στο σηµείο 5.3.1 του
παρόντος παραρτήµατος. Οι παράγοντες φθοράς χρησιµο-
ποιούνται κατά τον ίδιο τρόπο. Οι οριακές τιµές δίδονται
στο σηµείο 5.3.1.4 του παρόντος παραρτήµατος.
7.1.1.1.2. Εάν οι αρχές ικανοποιηθούν από την τυποποιηµένη
απόκλιση της παραγωγής που δίδει ο κατασκευαστής
σύµφωνα µε το παράρτηµα Xτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ, οι
δοκιµές πραγµατοποιούνται σύµφωνα µε το προσάρτηµα 1
του παρόντος παραρτήµατος.
Εάν οι αρχές δεν ικανοποιηθούν από την τυποποιηµένη
απόκλιση της παραγωγής που δίδει ο κατασκευαστής
σύµφωνα µε το παράρτηµα Xτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ, οι
δοκιµές πραγµατοποιούνται σύµφωνα µε το προσάρτηµα 2
του παρόντος παραρτήµατος.
7.1.1.1.3. Η παραγωγή µιας σειράς θεωρείται σύµφωνη ή όχι, βάσει
δοκιµής των οχηµάτων µε δειγµατοληψία, εφόσον λαµβά-
νεται θετική απόφαση για όλους τους ρύπους, ή
λαµβάνεται αρνητική απόφαση για ένα ρύπο, σύµφωνα µε
τα ισχύοντα κριτήρια δοκιµής του κατάλληλου προσαρτή-
µατος.
Εάν ληφθεί θετική απόφαση για ένα ρύπο, η απόφαση αυτή
δεν µεταβάλλεται µε πρόσθετες δοκιµές που πραγµατο-
ποιούνται για να ληφθεί απόφαση σχετικά µε άλλους
ρύπους.
Εάν δεν ληφθεί καµία θετική απόφαση για όλους τους
ρύπους και δεν ληφθεί καµία αρνητική απόφαση για ένα
ρύπο, πραγµατοποιείται δοκιµή σε άλλο όχηµα (βλέπε
εικόνα 1 /7).
7.1.1.2. Κατά παρέκκλιση των προδιαγραφών του σηµείου 3.1.1 του
παραρτήµατος III,οι δοκιµές διεξάγονται επί οχηµάτων που
εξέρχονται από τη γραµµή παραγωγής.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 16
▼M11
▼M11
7.1.1.2.1. Εντούτοις, εάν το ζητήσει ο κατασκευαστής, οι δοκιµές
διεξάγονται επί οχηµάτων που έχουν διατρέξει:
— 3 000 km, κατά το µέγιστο, για οχήµατα µε κινητήρα
επιβαλλόµενης ανάφλεξης,
— 15 000 km, κατά το µέγιστο, για οχήµατα µε κινητήρα
ανάφλεξης δια συµπιέσεως.
Στις περιπτώσεις αυτές, το στρώσιµο του οχήµατος εκτε-
λείται από τον κατασκευαστή, ο οποίος αναλαµβάνει τη
δέσµευση να µην επέµβει στα εν λόγω οχήµατα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 17
▼M11
Σχηµά I.71970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 18
▼M11
7.1.1.2.2. Εάν ο κατασκευαστής ζητήσει να διεξαχθεί διαδικασία
στρωσίµατος του οχήµατος ( «X» km, όπουX≤3 000 km
για οχήµατα µε κινητήρα επιβαλλόµενης ανάφλεξης και
≤15 000 km για οχήµατα µε κινητήρα ανάφλεξης δια
συµπιέσεως), η διαδικασία αυτή διεξάγεται ως ακολούθως:
—οι εκποµπές ρύπων (τύπος I)µετρώνται σε 0 και «X» km
επί του πρώτου υπό δοκιµήν οχήµατος,
—ο συντελεστής εξέλιξης των εκποµπών µεταξύ 0 και «X»
kmυπολογίζεται για κάθε ρύπο:
Εκποµπ´ες σε«X» km
Εκποµπ´ες σε0k m
∆ύναται να είναι κατώτερος του 1.
—τα υπόλοιπα οχήµατα δεν υποβάλλονται στη διαδικασία
στρωσίµατος, αλλά οι εκποµπές τους σε 0 kmπροσαρµό-
ζονται σύµφωνα µε τον συντελεστή εξέλιξης.
Στην περίπτωση αυτή, οι τιµές που λαµβάνονται υπόψη
είναι:
—οι τιµές σε «X» kmγια το πρώτο όχηµα,
—οι τιµές σε 0 kmπολλαπλασιασµένες επί τον συντε-
λεστή εξέλιξης για τα υπόλοιπα οχήµατα.
7.1.1.2.3. Όλες οι δοκιµές αυτές µπορούν να διεξαχθούν µε σύνηθες
καύσιµο. Εν τούτοις, εάν το ζητήσει ο κατασκευαστής,
δύνανται να χρησιµοποιηθούν τα πρότυπα καύσιµα που
περιγράφονται στο παράρτηµα VIII.
7.1.2. Εάν πρόκειται να διεξαχθεί δοκιµή τύπου III,πρέπει να
διεξάγεται επί όλων των οχηµάτων που έχουν επιλεγεί για
τη δοκιµή συντελεστή απόδοσης τύπου (7.1.1.1.1). Πρέπει
να τηρούνται οι όροι που αναφέρει το σηµείο 5.3.3.2.
7.1.3. Εάν πρόκειται να διεξαχθεί δοκιµή τύπου IV,πρέπει να
διεξάγεται σύµφωνα µε το σηµείο 7του παραρτήµατος VI.
8. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
8.2. Οι ακόλουθες διατάξεις εξακολουθούν να εφαρµόζονται
µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1994 για την πρώτη θέση σε
κυκλοφορία των οχηµάτων που έχουν λάβει έγκριση τύπου
πριν από την 1η Ιουλίου 1993:
—οι µεταβατικές διατάξεις που προβλέπονται στο σηµείο
8.3 (µε εξαίρεση το σηµείο 8.3.1.3) του παραρτήµατος I
της οδηγίας 70 /220/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε από την
οδηγία 88 /436/ΕΟΚ,
—oι διατάξεις που προβλέπονται για τα οχήµατα της κατη-
γορίας M1(1)εξοπλισµένα µε κινητήρες επιβαλλόµενης
ανάφλεξης µε κυβισµό µεγαλύτερο από 2 λίτρα, στο
παράρτηµα 1 της οδηγίας 70 /220/ΕΟΚ, όπως τροπο-
ποιήθηκε από την οδηγία 88 /76/ΕΟΚ,
—οι διατάξεις για τα οχήµατα µε κυβισµό µικρότερο από
1,4 λίτρα που προβλέπονται από την οδηγία 70 /220/ΕΟΚ
όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 89 /458/ΕΟΚ.
Είναι δυνατόν, ύστερα από αίτηµα του κατασκευαστή, οι
δοκιµές που έχουν πραγµατοποιηθεί σύµφωνα µε αυτές τις
απαιτήσεις να γίνουν δεκτές στη θέση της δοκιµής η οποία
αναφέρεται στο παράρτηµα Iσηµεία 5.3.1, 5.3.5 και 7.1.1
της οδηγίας 70 /220/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 91 /441/ΕΟΚ.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 19
(1)Βλέπε υποσηµείωση (2)στο σηµείο 5.3.1.4.▼M9
▼M10
▼M9
▼M10
▼M9
▼M9
8.3. ►M10Για τα οχήµατα της κατηγορίας M1(1)µέχρι την 1η
Ιουλίου 1994 όσον αφορά την έγκριση τύπου και µέχρι τις
31 ∆εκεµβρίου 1994 όσον αφορά την πρώτη θέση σε κυκλο-
φορία και
για τα οχήµατα της κατηγορίας N1(2)µέχρι την 1η Οκτω-
βρίου 1994 όσον αφορά την έγκριση τύπου και µέχρι την
1η Οκτωβρίου 1995 όσον αφορά την πρώτη θέση σε κυκλο-
φορία,
οι οριακές τιµές για το άθροισµα της µάζας των υδρογονα-
νθράκων και των οξειδίων του αζώτου και για τη µάζα των
σωµατιδίων οχηµάτων που είναι εξοπλισµένα µε κινητήρες
ανάφλεξης µε συµπίεση µε απευθείας ενίσχυση είναι οι
τιµές που προκύπτουν από τον πολλαπλασιασµό των τιµών
L2καιL3των πινάκων των εδαφίων 5.3.1.4 (έγκριση τύπου)
και 7.1.1.1 (έλεγχος συµµόρφωσης) µε το συντελεστή
1,4).◄1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 20
(1)Βλέπε υποσηµείωση (2)στο σηµείο 5.3.1.4.
(2)Βλέπε υποσηµείωση (3)στο σηµείο 5.3.1.4.
▼M11
Προσάρτηµα 1
1.Το παρόν προσάρτηµα περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να χρησι-
µοποιηθεί για την επαλήθευση της πιστότητας της παραγωγής για τη
δοκιµή τύπου I,όταν η τυπική απόκλιση της παραγωγής του κατα-
σκευαστή είναι ικανοποιητική.
2.Με ελάχιστο µέγεθος δείγµατος 3, η διαδικασία δειγµατοληψίας καθο-
ρίζεται κατά τρόπο ώστε η πιθανότητα µια παρτίδα να υποστεί µε
επιτυχία µια δοκιµή, να είναι 0,95 (κίνδυνος του προµηθευτή = 5 %),
όταν 40 %της παραγωγής είναι ελαττωµατικό, ενώ η πιθανότητα να
εγκριθεί µια παρτίδα να είναι 0,10 (κίνδυνος του καταναλωτή =1 0% )
όταν 65 %της παραγωγής είναι ελαττωµατικό.
3.Για καθένα από τους ρύπους που αναφέρονται στο σηµείο 5.3.1.4 του
παραρτήµατος I,χρησιµοποιείται η ακόλουθη διαδικασία (βλέπε
σχήµα I.7).
Όπου:L=ο φυσικός λογάριθµος της οριακής τιµής για τον ρύπο,
X
1=ο φυσικός λογάριθµος της µέτρησης για το i-στο όχηµα του
δείγµατος,
s=µια εκτίµηση της τυπικής απόκλισης της παραγωγής µετά από
αναγωγή των µετρήσεων σε φυσικό λογάριθµο,
n=το µέγεθος του δείγµατος.
4.Υπολογίστε για το δείγµα το στατιστικό αποτέλεσµα των δοκιµών που
εκφράζει ποσοστικά το άθροισµα των τυπικών αποκλίσεων από το
όριο και ορίζεται ως εξής:
1
SXη
i¼1L/C0xi ðÞ
5.Τότε:
—εάν το στατιστικό αποτέλεσµα των δοκιµών είναι µεγαλύτερο από
τον αριθµό κριτηρίου ανταπόκρισης για το µέγεθος του δείγµατος
που δίδεται στον πίνακα I.1.5,θεωρούµε ότι υπάρχει ανταπόκριση
για τον εν λόγω ρύπο,
—εάν το στατιστικό αποτέλεσµα των δοκιµών είναι κατώτερο από
τον αριθµό κριτηρίου αστοχίας για το µέγεθος του δείγµατος που
δίδεται στον πίνακα I.1.5,θεωρούµε ότι υπάρχει αστοχία για τον
εν λόγω ρύπο ·ειδάλλως, υποβάλλεται σε δοκιµή ένα ακόµη όχηµα,
σύµφωνα µε το σηµείο 7.1.1.1 του παραρτήµατος I,και ο υπολογι-
σµός επαναλαµβάνεται µε δείγµα µεγαλύτερο κατά µία µονάδα
από το προηγούµενο.
ΠΙΝΑΚΑΣ I.1.5
Αθροιστικός αριθµός
οχηµάτων που υποβλήθηκαν
σε δοκιµές
(µέγεθος του δείγµατος)Αριθµός κριτηρίου
ανταπόκρισηςΑριθµός κριτηρίου αστοχίας
3 3,327 −4,724
4 3,261 −4,790
5 3,195 −4,856
6 3,129 −4,922
7 3,063 −4,988
8 2,997 −5,054
9 2,931 −5,120
10 2,865 −5,185
11 2,799 −5,251
12 2,733 −5,317
13 2,667 −5,383
14 2,601 −5,449
15 2,535 −5,515
16 2,469 −5,581
17 2,403 −5,647
18 2,337 −5,713
19 2,271 −5,779
20 2,205 −5,845
21 2,139 −5,911
22 2,073 −5,9771970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 21
▼M11
Αθροιστικός αριθµός
οχηµάτων που υποβλήθηκαν
σε δοκιµές
(µέγεθος του δείγµατος)Αριθµός κριτηρίου
ανταπόκρισηςΑριθµός κριτηρίου αστοχίας
23 2,007 −6,043
24 1,941 −6,109
25 1,875 −6,175
26 1,809 −6,241
27 1,743 −6,307
28 1,677 −6,373
29 1,611 −6,439
30 1,545 −6,505
31 1,479 −6,571
32 −2,112 −2,1121970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 22
▼M11
Προσάρτηµα 2
1.Το παρόν προσάρτηµα περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να χρησι-
µοποιηθεί για την επαλήθευση της συµµόρφωσης των απαιτήσεων
παραγωγής για τη δοκιµή τύπου I,όταν η τυπική απόκλιση της
παραγωγής του κατασκευαστή είναι είτε µη ικανοποιητική είτε µη
διαθέσιµη.
2.Με ελάχιστο µέγεθος δείγµατος 3, η διαδικασία δειγµατοληψίας καθο-
ρίζεται κατά τρόπο ώστε η πιθανότητα µια παρτίδα να υποστεί µε
επιτυχία µια δοκιµή, όταν 40 %της παραγωγής είναι ελαττωµατικό,
να είναι 0,95 (κίνδυνος του προµηθευτή = 5 %),ενώ η πιθανότητα να
εγκριθεί µια παρτίδα, όταν 65 %της παραγωγής είναι ελαττωµατικό,
να είναι 0,1 (κίνδυνος του καταναλωτή = 10 %).
3.Οι µετρήσεις των ρύπων που αναφέρει η παράγραφος 5.3.1.4 του
παραρτήµατος Iθεωρείται ότι ακολουθούν κανονική λογαριθµική
κατανοµή και πρέπει πρώτα να µετατραπούν λαµβάνοντας τους φυσι-
κούς των λογαρίθµους. Έστω m0καιmτο ελάχιστο και το µέγιστο
µέγεθος δειγµάτων αντίστοιχα ( m0=3καιm = 32) και έστω nτο
µέγεθος του δείγµατος.
4.Εάν οι φυσικοί λογάριθµοι των µετρήσεων στη σειρά είναι x1,x2,… ,xjκαιLείναι ο φυσικός λογάριθµος της οριακής τιµής για τον ρύπο,
τότε, ορίσατε:
dj=xj−L
dn¼1
nXn
j¼1dj
v2
n¼1
nXn
j¼1dj/C0dn/C0/C1 2
5.Ο πίνακας I.2.5εµφαίνει τις τιµές των αριθµών κριτηρίου ανταπό-
κρισης ( An)και αστοχίας ( Bn)συναρτήσει του µεγέθους του
δείγµατος. Το στατιστικό αποτέλεσµα των δοκιµών είναι ο λόγος dn/
Vnκαι πρέπει να χρησιµοποιηθεί για να προσδιορισθεί κατά πόσον οι
σειρές ανταποκρίνονται ή αστοχούν στη δοκιµή ως ακολούθως:
Γιαm0≤n≤m:
—Η σειρά ανταποκρίνεται εάν dn/vn≤An;
—Η σειρά αστοχεί εάν dn/vn≥Bn;
—Να γίνει νέα µέτρηση εάν siAn<dn/vn<Bn.
6.Παρατηρήσεις
Οι ακόλουθοι αναδροµικοί τύποι είναι χρήσιµοι για τον υπολογισµό
διαδοχικών τιµών του στατιστικού αποτελέσµατος των δοκιµών:
dn¼ 1/C01
n/C18/C19
dn/C01þ1
ndn
v2
n¼1/C01
n/C18/C19
v2
n/C01þdn/C0dn/C0/C1 2
n/C01
n¼2;3;...;d1¼d1;v 1¼0/C0/C11970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 23
▼M11
ΠΙΝΑΚΑΣ I.2.5
Ελάχιστο µέγεθος δείγµατος =3
Μέγεθος του δείγµατοςΑριθµός κριτηρίου
ανταπόκρισης
AnΑριθµός κριτηρίου αστοχίας
Bn
3 −0,80381 16,64743
4 −0,76339 7,68627
5 −0,72982 4,67136
6 −0,69962 3,25573
7 −0,67129 2,45431
8 −0,64406 1,943699 −0,61750 1,59105
10 −0,59135 1,33295
11 −0,56542 1,13566
12 −0,53960 0,97970
13 −0,51379 0,85307
14 −0,48791 0,74801
15 −0,46191 0,65928
16 −0,43573 0,58321
17 −0,40933 0,51718
18 −0,38266 0,45922
19 −0,35570 0,40788
20 −0,32840 0,36203
21 −0,30072 0,32078
22 −0,27263 0,28343
23 −0,24410 0,24943
24 −0,21509 0,21831
25 −0,18557 0,18970
26 −0,15550 0,16328
27 −0,12483 0,13880
28 −0,09354 0,11603
29 −0,06159 0,09480
30 −0,02892 0,07493
31 0,00449 0,05629
32 0,03876 0,038761970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 24
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
∆ΕΛΤΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ αριθ. …
Σύµφωνα µε το παράρτηµα Iτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ του Συµβουλίου σχετικά µε την έγκριση
τύπουΕΟΚπουαναφέρεταισταµέτραπουπρέπειναληφθούνκατάτηςρύπανσηςτουαέρααπό
τις εκποµπές των κινήτρων των οχηµάτων µε κινητήρα
(Οδηγία 70 /220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91 /441/ΕΟΚ)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 25
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 26
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 27
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 28
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 29
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 30
▼M9
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 31
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
∆ΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ I
(Έλεγχος της µέσης εκποµπής ρύπων του σωλήνα εξαγωγής µετά από
εκκίνηση µε ψυχρό κινητήρα)
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τις διαδικασίες για τη
δοκιµή τύπου Iόπως προσδιορίζεται στο σηµείο 5.3.1 του
παραρτήµατος I.
2. ΚΥΚΛΟΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ ΣΤΗ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΞΕ∆ΡΑ
2.1. Περιγραφή του κύκλου
Ο κύκλος δοκιµής στη δυναµοµετρική εξέδρα περιγράφεται
στο προσάρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος.
2.2. Γενικοί όροι υπό τους οποίους εκτελείται ο κύκλος
Πρέπει να εκτελεσθούν, εφόσον κρίνεται απαραίτητο,
προκαταρκτικοί κύκλοι δοκιµών ώστε να προσδιορισθεί ο
βέλτιστος βαθµός ενεργοποίησης των οργάνων επιτάχυνσης
και πέδησης που απαιτείται ώστε να επιτευχθεί ένας κύκλος
που προσεγγίζει το θεωρητικό κύκλο µέσα στα προκαθορι-
σµένα όρια.
2.3. Χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων
2.3.1. Αν η µέγιστη ταχύτητα που µπορεί να επιτευχθεί µε την
πρώτη σχέση µετάδοσης του κιβωτίου ταχυτήτων (πρώτη
«ταχύτητα »)είναι κάτω από 15 km/h,η δεύτερη, τρίτη και
τέταρτη σχέση µετάδοσης χρησιµοποιούνται για τους στοι-
χειώδεις αστικούς κύκλους (µέρος ένα) και η δεύτερη,
τρίτη, τέταρτη και πέµπτη σχέση µετάδοσης για τον υπερα-
στικό κύκλο (µέρος δύο).
Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση µετάδοσης µπορούν
επίσης να χρησιµοποιηθούν για τον αστικό κύκλο (µέρος
ένα) και η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέµπτη σχέση
µετάδοσης για τον υπεραστικό κύκλο (µέρος δύο), όταν οι
οδηγίες οδηγήσεως συνιστούν εκκίνηση µε τη δεύτερη
σχέση µετάδοσης σε επίπεδη επιφάνεια, ή όταν η πρώτη
σχέση µετάδοσης ορίζεται ως η σχέση που χρησιµοποιείται
αποκλειστικά για κίνηση σε ανώµαλο έδαφος, για βραδεία
κίνηση ή για ρυµούλκηση.
Για τα οχήµατα της κατηγορίας Μ (1)µε κινητήρα που έχει
µέγιστη ισχύ µικρότερη από ή ίση µε 30 kwκαι των οποίων
η µέγιστη ταχύτητα δεν υπερβαίνει τα 130 km/h,η µέγιστη
ταχύτητα για τον υπεραστικό κύκλο (Μέρος δύο) περιορί-
ζεται στα 90 km/hέως την 1η Ιουλίου 1994.
Για τα οχήµατα της κατηγορίας Ν1(2)µε σχέση ισχύος /
βάρους µικρότερη ή ίση των 30 kw/t(3)και µέγιστη
ταχύτητα που δεν υπερβαίνει τα 130 km/h,η µέγιστη
ταχύτητα για τον υπεραστικό κύκλο (Μέρος δύο) περιορί-
ζεται στα 90 km/hέως την 1η Ιανουαρίου 1996 για τα
οχήµατα της κατηγορίας Iκαι έως την 1η Ιανουαρίου 1997
για τα οχήµατα των κατηγοριών IIκαιIII.
Μετά τις ηµεροµηνίες αυτές, όταν τα οχήµατα δεν
επιτυγχάνουν την επιτάχυνση και τη µεγίστη ταχύτητα που
ορίζονται για τον κύκλο δοκιµής, το γκάζι πρέπει να παρα-
µένει πατηµένο τελείως, έως ότου φθάσουν εκ νέου την
οριζόµενη καµπύλη. Οι τυχόν παρεκκλίσεις σε σχέση προς1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 32
(1)Βλέπε σηµείωση (2)του σηµείου 5.3.1.4 του παραρτήµατος Ι.
(2)Βλέπε σηµείωση (3)του σηµείου 5.3.1.4 του παραρτήµατος Ι.
(3)Μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή µάζα έµφορτου οχήµατος δηλούµενη από τον κατα-
σκευαστή.▼M10
▼M10
τον κύκλο δοκιµής πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση
δοκιµής.
2.3.2. Τα οχήµατα µε ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιµά-
ζονται µε τις σχέσεις µετάδοσης ( «ταχύτητες »)που
κανονικά χρησιµοποιούνται για την οδήγηση και η αλλαγή
των σχέσεων µετάδοσης διενεργείται σύµφωνα µε τις
οδηγίες του κατασκευαστή.
2.3.3. Τα οχήµατα µε αυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιµάζονται
µε την υψηλότερη σχέση µετάδοσης ( «κανονική πορεία »)
σε σύµπλεξη. Ο επιταχυντής (γκάζι) χρησιµοποιείται έτσι
ώστε να επιτυγχάνεται η σταθερότερη δυνατή επιτάχυνση,
που επιτρέπει στο κιβώτιο την κανονική σειρά εναλλαγής
µεταξύ των διαφόρων σχέσεων µετάδοσης. Επιπλέον, τα
σηµεία αλλαγής σχέσεων µετάδοσης που αναφέρονται στο
προσάρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος δεν ισχύουν και
η επιτάχυνση πρέπει να συνεχίζεται για όλη τη διάρκεια
της περιόδου που αντιπροσωπεύει η ευθεία γραµµή που
συνδέει µεταξύ τους το τέλος κάθε άεργης περιόδου
(ρελαντί) µε την έναρξη της επόµενης περιόδου σταθερής
ταχύτητας. Ισχύουν οι ανοχές που αναφέρονται στο σηµείο
2.4.
2.3.4. Τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα µε σχέση υπερπολλα-
πλασιασµού της ταχύτητας στο σύστηµα µετάδοσης, την
οποία µπορεί να ενεργοποιήσει ο οδηγός, δοκιµάζονται µε
το σύστηµα αυτό εκτός λειτουργίας, στον υπεραστικό κύκλο
(µέρος ένα) και µε τη σχέση υπερπολλαπλασιασµού σε
λειτουργία για τον υπεραστικό κύκλο (µέρος δύο).
2.4. Ανοχές
2.4.1. Επιτρέπεται απόκλιση ± 2 km/h µεταξύ της ενδεικνυόµενης
ταχύτητας και της θεωρητικής ταχύτητας κατά τη διάρκεια
των σταδίων επιτάχυνσης, σταθερής ταχύτητας και
επιβράδυνσης, όταν γίνεται χρήση του συστήµατος πέδησης
του οχήµατος. Αν, χωρίς πέδηση, το όχηµα επιβραδύνεται
ταχύτερα από όσο προβλέπεται, τότε ισχύουν µόνο οι διατά-
ξεις του σηµείου 6.5.3. Όταν αλλάζουν τα στάδια,
επιτρέπονται αποκλίσεις ταχύτητας που υπερβαίνουν τις
προδιαγραφόµενες τιµές, υπό την προϋπόθεση ότι η
διάρκεια των αποκλίσεων που διαπιστώνονται δεν υπερ-
βαίνει ποτέ και σε οποιαδήποτε περίπτωση, τα 0,5 s.
2.4.2. Οι ανοχές για τους χρόνους είναι ± 1,0 s. Οι παραπάνω
ανοχές ισχύουν τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος κάθε
περιόδου αλλαγής σχέσεως µετάδοσης (1)για τον αστικό
κύκλο (µέρος ένα) και για τις λειτουργίες µε αριθ. 3,5και
7του υπεραστικού κύκλου (µέρος δύο).
2.4.3. Οι ανοχές για την ταχύτητα και για τους χρόνους συνδυά-
ζονται όπως αναφέρεται στο προσάρτηµα 1 του παρόντος
παραρτήµατος.
3. ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΑ
3.1. Όχηµα δοκιµής
3.1.1. Το όχηµα πρέπει να βρίσκεται σε καλή µηχανική
κατάσταση. Πρέπει να έχει λειτουργήσει και να έχει
διατρέξει τουλάχιστον 3 000 km πριν από τη δοκιµή.
3.1.2. Η διάταξη του σωλήνα εξαγωγής δεν πρέπει να παρουσιάζει
διαρροές που µπορούν να µειώσουν την ποσότητα των
συλλεγοµένων αερίων, η οποία πρέπει να είναι η ίδια µε
εκείνη που εκπέµπεται από τον κινητήρα.
3.1.3. Μπορεί να ελέγχεται η στεγανότητα του συστήµατος
εισαγωγής για να επιβεβαιώνεται ότι οι αναλογίες του
µείγµατος δεν επηρεάζονται λόγω τυχαίας εισαγωγής αέρα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 33
(1)Σηµειώνεται ότι ο επιτρεπόµενος χρόνος των δύο δευτερολέπτων περιλαµβάνει
το χρόνο αλλαγής ταχύτητας συν, ενδεχοµένως, ορισµένο περιθώριο επαναπρο-
σαρµογής στον κύκλο.▼M9
▼M9
3.1.4. Οι ρυθµίσεις του κινητήρα και των οργάνων ελέγχου του
οχήµατος πρέπει να είναι εκείνες που προβλέπονται από
τον κατασκευαστή. Η απαίτηση αυτή ισχύει ιδίως για τη
ρύθµιση του ρελαντί (περιστροφική ταχύτητα και περιεκτι-
κότητα σε COτων αερίων εξαγωγής), τη διάταξη εκκίνησης
µε ψυχρό κινητήρα και για τα συστήµατα ρυθµίσεως των
αερίων ρύπων που εκπέµπονται από το σωλήνα εξαγωγής.
3.1.5. Το όχηµα δοκιµής ή ένα ισοδύναµο όχηµα, πρέπει να είναι
εφοδιασµένο, αν χρειάζεται, µε συσκευή για τη µέτρηση
των χαρακτηριστικών παραµέτρων που είναι αναγκαίες για
τη ρύθµιση της δυναµοµετρικής εξέδρας, σύµφωνα µε τις
προδιαγραφές του σηµείου 4.1.1.
3.1.6. Η τεχνική υπηρεσία µπορεί να επιβεβαιώνει αν η απόδοση
του οχήµατος συµφωνεί µε τις προδιαγραφές του κατα-
σκευαστή, αν µπορεί να χρησιµοποιηθεί για κανονική
οδήγηση και; κυρίως, αν µπορεί να ξεκινήσει µε κινητήρα
ψυχρό ή σε θερµοκρασία λειτουργίας.
3.2. Καύσιµο
Για τις δοκιµές πρέπει να χρησιµοποιείται το πρότυπο
καύσιµο του οποίου τα χαρακτηριστικά δίνονται στο
παράρτηµα VIII.
4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ∆ΟΚΙΜΩΝ
4.1. ∆υναµοµετρική εξέδρα
4.1.1. Η δυναµοµετρική εξέδρα πρέπει να επιτρέπει την προσο-
µοίωση της απορροφούµενης ισχύος πορείας επί οδού και
να ανήκει σε έναν από τους δύο ακόλουθους τύπους:
—εξέδρα µε σταθερή καµπύλη απορρόφησης ισχύος:
εξέδρα της οποίας τα φυσικά χαρακτηριστικά δίνουν
καµπύλη απορρόφησης ισχύος σταθερής µορφής,
—εξέδρα µε ρυθµιζόµενη καµπύλη απορρόφησης ισχύος:
εξέδρα στην οποία µπορούν να ρυθµιστούν δύο τουλάχι-
στον παράµετροι απορροφούµενης ισχύος πορείας επί
οδού για τη µεταβολή της µορφής της καµπύλης.
4.1.2. Η ρύθµιση της εξέδρας δεν πρέπει να µεταβάλλεται µε το
χρόνο. ∆εν πρέπει να δηµιουργεί δονήσεις που µπορούν να
µεταδοθούν στο όχηµα και να επηρεάσουν δυσµενώς την
κανονική λειτουργία του.
4.1.3. Πρέπει να είναι εφοδιασµένη µε συστήµατα προσοµοίωσης
της αδράνειας και της απορροφούµενης ισχύος πορείας επί
οδού. Αυτά τα συστήµατα προσοµοίωσης πρέπει να είναι
συνδεδεµένα µε τον εµπρόσθιο κύλινδρο, αν πρόκειται για
εξέδρα µε δύο κυλίνδρους.
4.1.4. Ακρίβεια
4.1.4.1. Η µέτρηση και η ανάγνωση της ένδειξης της απορροφού-
µενης ισχύος πρέπει να πραγµατοποιείται µε ακρίβεια ±5% .
4.1.4.2. Στην περίπτωση εξέδρας µε σταθερή καµπύλη απορ-
ρόφησης ισχύος, η ακρίβεια της ρύθµισης στα 80 km/h
πρέπει να είναι ±5% .Στην περίπτωση εξέδρας µε ρυθµιζό-
µενη καµπύλη απορρόφησης ισχύος, η ρύθµιση του φορτίου
της εξέδρας πρέπει να µπορεί να προσαρµόζεται στην απορ-
ροφούµενη ισχύ πορείας επί οδού, µε ακρίβεια 5 %στα 100,
80, 60 και 40 km/hκαι 10 %στα 20 km/h.Σε χαµηλότερες
ταχύτητες, η ρύθµιση αυτή πρέπει να διατηρεί θετική τιµή.
4.1.4.3. Η ολική αδράνεια των περιστρεφόµενων τµηµάτων (συµπε-
ριλαµβανόµενης, όταν χρειάζεται, της προσοµοιούµενης
αδρανείας), πρέπει να είναι γνωστή και πρέπει να αντι-
στοιχεί προς την τάξη αδράνειας για τη δοκιµή µε
ανοχή ± 20 kg.
4.1.4.4. Η ταχύτητα του οχήµατος πρέπει να προσδιορίζεται από
την ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου (του εµπρόσθιου
κυλίνδρου στην περίπτωση εξεδρών µε δύο κυλίνδρους).
Για ταχύτητες πάνω από 10 km/hπρέπει να µετράται µε
ακρίβεια ± 1 km/h.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 34
▼M9
4.1.5. Ρύθµιση της καµπύλης απορρόφησης ισχύος της εξέδρας και
ρύθµιση της αδράνειας
4.1.5.1. Εξέδρα µε σταθερή καµπύλη απορρόφησης ισχύος: η πέδη
πρέπει να ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που
αναπτύσσεται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερή
ταχύτητα 80 km/h.Επίσης σηµειώνεται η απορροφούµενη
ισχύς σε ταχύτητα 50 km/h.Οι µέθοδοι που πρέπει να εφαρ-
µόζονται για τον προσδιορισµό και την ρύθµιση της πέδης
περιγράφονται στο προσάρτηµα 3.
4.1.5.2. Εξέδρα µε ρυθµιζόµενη καµπύλη απορρόφησης ισχύος: η
πέδη πρέπει να ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την
ισχύ που αναπτύσσεται στους κινητήριους τροχούς υπό
σταθερές ταχύτητες 100, 80, 60, 40 και 20 km/h.Οι µέθοδοι
που πρέπει να εφαρµόζονται για τον προσδιορισµό και τη
ρύθµιση της πέδης περιγράφονται στο προσάρτηµα 3.
4.1.5.3. Αδράνεια
Για τις εξέδρες ηλεκτρικής προσοµοίωσης της αδράνειας,
πρέπει να αποδεικνύεται ότι δίνουν ισοδύναµα αποτελέ-
σµατα µε τα συστήµατα µηχανικής προσοµοίωσης. Η
µέθοδος µε τις οποίες επιτυγχάνεται αυτή η ισοδυναµία
περιγράφεται στο προσάρτηµα 4.
4.2. Σύστηµα δειγµατοληψίας των αερίων εξαγωγής
4.2.1. Το σύστηµα δειγµατοληψίας των εκπεµποµένων αερίων
πρέπει να επιτρέπει τη µέτρηση των πραγµατικών ποσο-
τήτων των εκπεµποµένων ρύπων που περιέχονται στα αέρια
εξαγωγής για τα οποία πραγµατοποιείται µέτρηση.
Χρησιµοποιείται σύστηµα δειγµατοληψίας υπό σταθερό
όγκο ( CVS).Προς το σκοπό αυτό, τα αέρια εξαγωγής του
οχήµατος αραιώνονται συνεχώς υπό ελεγχόµενες συνθήκες,
µε αέρα του περιβάλλοντος. Για τη µέτρηση της µάζας των
εκπεµποµένων ρύπων µε τη µέθοδο αυτή πρέπει να ικανο-
ποιούνται δύο προϋποθέσεις: αφενός πρέπει να µετράται ο
ολικός όγκος του µείγµατος των αερίων εξαγωγής και του
αέρα αραίωσης και αφετέρου να λαµβάνεται συνεχώς για
ανάλυση ένα ανάλογο δείγµα του όγκου αυτού.
Οι ποσότητες των εκπεµποµένων ρύπων καθορίζονται
σύµφωνα µε τις συγκεντρώσεις στο δείγµα, µετά από
διόρθωση ώστε να ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα σε
ρύπους του αέρα του περιβάλλοντος και η συνολική ροή
κατά τη διάρκεια της δοκιµής.
Το µέγεθος της εκποµπής των ρυπογόνων σωµατιδίων
προσδιορίζεται βαρυµετρικά σύµφωνα µε το σηµείο 4.3.2
από τη συνολική ποσότητα των σωµατιδίων τα οποία παρα-
κρατούνται µε κατάλληλα φίλτρα από ανάλογες ποσότητες
της ροής καθόλη τη διάρκεια της δοκιµής.
4.2.2. Η ροή διά µέσου του συστήµατος πρέπει να είναι επαρκής
ώστε να παρεµποδίζεται η συµπύκνωση υδρατµών, υπό οποι-
εσδήποτε συνθήκες που είναι δυνατό να παρατηρηθούνκατά τη διάρκεια της δοκιµής, όπως καθορίζεται στο
προσάρτηµα 5.
4.2.3. Η γενική αρχή λειτουργίας του συστήµατος δειγµατοληψίας
παρουσιάζεται στο σχήµα III/4.2.3. Το προσάρτηµα 5
περιγράφει παραδείγµατα τριών τύπων συστηµάτων δειγµα-
τοληψίας υπό σταθερό όγκο, που ανταποκρίνονται στις
απαιτήσεις του παρόντος παραρτήµατος.
4.2.4. Το µείγµα αέρα -αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι οµογενές
στη θέση του ακροστοιχείου δειγµατοληψίας S
2.
4.2.5. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας πρέπει να επιτρέπει τη
λήψη αντιπροσωπευτικού δείγµατος των αραιωµένων
αερίων εξαγωγής.
4.2.6. Το σύστηµα δειγµατοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Η
σχεδίασή του και τα υλικά κατασκευής πρέπει να µην
επηρεάζουν τη συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωµένα
αέρια εξαγωγής. Αν ένα στοιχείο του συστήµατος
(εναλλάκτης θερµότητας, ανεµιστήρας κ.λπ.) επηρεάζει τη
συγκέντρωση οποιουδήποτε αερίου ρύπου στα αραιωµένα
αέρια, τότε το δείγµα του ρύπου αυτού πρέπει να λαµβά-1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 35
▼M9
νεται πριν από τη διέλευσή του µέσα από το στοιχείο αυτό,
εφόσον η δυσλειτουργία αυτή δεν µπορεί να διορθωθεί.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 36
▼M9
Σχήµα III/4.2.3
∆ιάγραµµα αρχής λειτουργίας συστήµατος δειγµατοληψίας αερίων εξαγωγής
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 37
▼M9
4.2.7. Αν το εξεταζόµενο όχηµα έχει σύστηµα εξαγωγής αερίων
πολλαπλών σωλήνων οι συνδετήριοι σωλήνες πρέπει να
είναι συνδεδεµένοι όσο το δυνατό πλησιέστερα προς το
όχηµα.
4.2.8. Οι µεταβολές της στατικής πίεσης στην έξοδο ή στις
εξόδους του σωλήνα εξαγωγής του οχήµατος δεν πρέπει να
αποκλίνουν περισσότερο από ± 1,25 KPa από τις µεταβολές
της στατικής πίεσης που µετρώνται κατά τη διάρκεια του
κύκλου δοκιµών στην εξέδρα, πριν να συνδεθεί µε το
σύστηµα δειγµατοληψίας η έξοδος ή οι έξοδοι του σωλήνα
εξαγωγής.
Αν τεκµηριώνεται, µετά από έγγραφη αίτηση του κατα-
σκευαστή προς τη διοικητική αρχή που χορηγεί την
έγκριση, η ανάγκη µείωσης του διαστήµατος ανοχών,
χρησιµοποιείται σύστηµα δειγµατοληψίας που επιτρέπει τη
µείωση των ανοχών στο διάστηµα ± 0,25 KPa. Η αντίθλιψη
πρέπει να µετράται µέσα στο σωλήνα εξαγωγής όσο το
δυνατό πλησιέστερα προς το άκρο του, ή σε προέκταση
της ίδιας διαµέτρου.
4.2.9. Οι διάφορες δικλείδες που χρησιµοποιούνται για να
κατευθύνουν τη ροή των αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι
ταχείας ρύθµισης και δράσης.
4.2.10. Τα δείγµατα αερίου συλλέγονται σε σάκους δειγµατοληψίας
µε επαρκή χωρητικότητα. Οι σάκοι αυτοί κατασκευάζονται
από υλικό τέτοιο ώστε να µη µεταβάλλονται οι αέριοι ρύποι
περισσότερο από ±2%µετά από χρονικό διάστηµα αποθή-
κευσης 20 min.
4.3. Εξοπλισµός ανάλυσης
4.3.1. Απαιτήσεις
4.3.1.1. Η ανάλυση των αερίων ρύπων πραγµατοποιείται µε τις
παρακάτω συσκευές:
—µονοξείδιο του άνθρακα ( CO)και διοξείδιο του άνθρακα
(CO2):συσκευή ανάλυσης του τύπου µε απορρόφηση
υπερύθρων, χωρίς διασπορά ( NDIR),
—υδρογονάνθρακες ( HC) — κινητήρες ανάφλεξης µε
σπινθήρα: συσκευή ανάλυσης του τύπου ιονισµού µε
φλόγα ( FID),βαθµονοµηµένη µε βάση προπάνιο εκφρα-
ζόµενο σε ισοδύναµο ατόµων άνθρακα ( C1),
—υδρογονάνθρακες ( HC) — οχήµατα µε κινητήρα
ανάφλεξης διά συµπιέσεως: συσκευή ανάλυσης του
τύπου ιονισµού µε φλόγα της οποίας τα στοιχεία ανίχ-
νευσης, οι δικλείδες, οι σωληνώσεις κ.λπ.,
θερµαίνονται στους 190 ± 10º C (HFID). Βαθµονοµείται
µε βάση προπάνιο εκφραζόµενο σε ισοδύναµο ατόµων
άνθρακα ( C1),
—οξείδια του αζώτου ( NOx):συσκευή ανάλυσης του τύπου
χηµειοφωταύγειας ( CLA)µε µετατροπέα NOx/NOείτε
συσκευή ανάλυσης του τύπου µε απορρόφηση συντονι-
σµού υπεριωδών χωρίς διασπορά ( NDUVR) µε
µετατροπέα NOx/NO,
Σωµατίδια:Βαρυµετρικός προσδιορισµός των συγκρατουµένων σωµατι-
δίων. Τα σωµατίδια σε κάθε δοκιµή συγκρατούνται σε δύο
φίλτρα τοποθετηµένα εν σειρά, κάθετα στη ροή του αερίου
δείγµατος. Η ποσότητα των συγκρατουµένων σωµατιδίων
πρέπει να ακολουθεί τον ακόλουθο τύπο:
M¼
m
dήm¼M/C2d/C2Vep
Vmix:
όπου:
—Vep:παροχή µέσα από τα φίλτρα,
—Vmix:παροχή µέσα στη σήραγγα,
—M : µάζα σωµατιδίων ( g/δοκιµή),
—Mlimit:οριακή µάζα σωµατιδίων (οριακή µάζα που
ισχύει κάθε φορά), ( g/δοκιµή),1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 38
▼M9
—m : µάζα σωµατιδίων που συγκρατούνται από τα
φίλτρα ( g),
—d : πραγµατική απόσταση που αντιστοιχεί στον
κύκλο δοκιµής ( km)
Το ποσοστό δειγµατοληψίας των σωµατιδίων ( Vep/
Vmix)προσαρµόζεται έτσι ώστε για M=Mlimit,
1≤m≤5m g(όταν χρησιµοποιούνται φίλτρα
διαµέτρου 47 mm).
Η επιφάνεια του φίλτρου αποτελείται από υλικό
υδρόφοβο και αδρανές ως προς τα συστατικά των
αερίων εξαγωγής [φίλτρο ινών υάλου µε επίστρωση
φθοριούχου άνθρακα ( PTFE)ή ισοδύναµο υλικό].
4.3.1.2. Ακρίβεια
Οι συσκευές ανάλυσης πρέπει να έχουν εύρος κλίµακας
µέτρησης που ανταποκρίνεται στην ακρίβεια που απαιτείται
για τη µέτρηση των συγκεντρώσεων των ρύπων στα
δείγµατα των αερίων εξαγωγής.
Το σφάλµα µέτρησης δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερο
από±3%µη λαµβανοµένης υπόψη της αληθούς τιµής των
αερίων βαθµονόµησης. Για συγκεντρώσεις κάτω από
100ppm,το σφάλµα µέτρησης δεν πρέπει να είναι µεγαλύ-
τερο από ± 3 ppm. Η ανάλυση του δείγµατος του αέρα του
περιβάλλοντος εκτελείται µε την ίδια συσκευή ανάλυσης
και µε την ίδια κλίµακα µέτρησης όπως η µέτρηση του αντί-
στοιχου δείγµατος των αραιωµένων αερίων εξαγωγής.
Η µέτρηση των συγκρατούµενων σωµατιδίων πρέπει να
γίνεται µε εγγυηµένη ακρίβεια 1 µ g.Ο ζυγός ακριβείας
που χρησιµοποιείται για τη ζύγιση όλων των φίλτρων
πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) και ικανότητα
ανάγνωσης 1 µ g.
4.3.1.3. ∆ιαχωριστής ύδατος
Καµία διάταξη ξήρανσης του αερίου δεν πρέπει να χρησι-
µοποιείται πριν από τις συσκευές ανάλυσης εκτός και αν
αποδεικνύεται ότι η διάταξη αυτή δεν έχει καµία επίδραση
στην περιεκτικότητα της ροής του αερίου σε ρύπους.
4.3.2. Ιδιαίτερες προδιαγραφές για τους κινητήρες ανάφλεξης διά
συµπιέσεως
Για τη συνεχή ανάλυση των υδρογονανθράκων ( HC)µε τον
ανιχνευτή ιονισµού µε φλόγα ( HFID)χρησιµοποιείται
θερµαινόµενος αγωγός δειγµατοληψίας καθώς και καταγρα-
φέας ( R).Η µέση συγκέντρωση των µετρούµενων
υδρογονανθράκων προσδιορίζεται µε ολοκλήρωση. Κατά
τη διάρκεια της δοκιµής, η θερµοκρασία του αγωγού
δειγµατοληψίαςπρέπειναείναιρυθµισµένηστους463 ±1 0K
(190 ± 10º C). Ο αγωγός πρέπει να είναι εφοδιασµένος µε
θερµαινόµενο φίλτρο ( Fh),ικανότητας συλλογής 99 %για
σωµατίδια ≥0,3µm,που χρησιµοποιείται για την αφαίρεση
των στερεών σωµατιδίων από τη συνεχή ροή του αερίου που
χρησιµοποιείται για την ανάλυση. Ο χρόνος απόκρισης του
συστήµατος δειγµατοληψίας (από το ακροστοιχείο δειγµα-
τοληψίας µέχρι την είσοδο της συσκευής ανάλυσης)
πρέπει να είναι µικρότερος από 4 s.
Ο ανιχνευτής τύπου HFIDπρέπει να χρησιµοποιείται µε
σύστηµα σταθερής παροχής (εναλλάκτης θερµότητας) ώστε
να εξασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγµα, εκτός αν
υπάρχει αντιστάθµιση για τη διακύµανση της παροχής των
συστηµάτων CFVήCFO.
Η διάταξη δειγµατοληψίας για τα σωµατίδια αποτελείται
από τη σήραγγα αραίωσης, το ακροστοιχείο δειγµατολη-
ψίας, τη µονάδα φίλτρων, την αντλία µερικής ροής καθώς
και µονάδα ρύθµισης της ροής και τη διάταξη µέτρησης. Η
ποσότητα της ροής που λαµβάνεται ως δείγµα για τον
προσδιορισµό των σωµατιδίων διοχετεύεται µέσα από ένα
ζεύγος φίλτρων τοποθετηµένων εν σειρά. Το ακροστοιχείο
δειγµατοληψίας πρέπει να είναι τοποθετηµένο µέσα στη
σήραγγα αραίωσης κατά τρόπο που να επιτρέπει τη λήψη
µιας αντιπροσωπευτικής ποσότητας της ροής του οµογενούς
µείγµατος αέρα /αερίων εξαγωγής και να εξασφαλίζει ότι1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 39
▼M9
στο σηµείο της λήψης η θερµοκρασία του µείγµατος αέρα /
αερίων εξαγωγής δεν υπερβαίνει τους 325 K (52º C). Η
θερµοκρασία της ροής του αερίου στο µετρητή ροής δεν
πρέπει να παρουσιάζει διακυµάνσεις µεγαλύτερες από ±3K
η δε παροχή δεν πρέπει να παρουσιάζει αποκλίσεις µεγαλύ-
τερες από ±5% .Αν η ποσότητα της ροής µεταβληθεί σε
απαράδεκτο βαθµό λόγω κορεσµού των φίλτρων, η δοκιµή
διακόπτεται. Κατά την επανάληψή της πρέπει να µειωθεί η
παροχή ή να χρησιµοποιηθεί µεγαλύτερο φίλτρο. Τα φίλτρα
πρέπει να αφαιρούνται από το θάλαµο το νωρίτερο µία ώρα
πριν από την έναρξη της δοκιµής.
Τα απαιτούµενα φίλτρα σωµατιδίων πρέπει να ρυθµίζονται
(όσον αφορά τη θερµοκρασία και την υγρασία) τοποθετού-
µενα σε ένα ανοικτό, προστατευόµενο από την κατακάθιση
σκόνης, τρυβλίο για διάστηµα τουλάχιστον οκτώ ωρών και
κατά µέγιστο 56 ωρών πριν από τη δοκιµή, µέσα σε τεχνητά
κλιµατιζόµενο θάλαµο. Μετά τη ρύθµιση αυτή ζυγίζονται τα
αχρησιµοποίητα φίλτρα και φυλάσσονται µέχρις ότου
χρησιµοποιηθούν.
Εάν τα φίλτρα δεν χρησιµοποιηθούν µέσα σε µία ώρα από
την αποµάκρυνσή τους από το θάλαµο ζυγίσεως, θα επανα-
ζυγισθούν. Το όριο της µιας ώρας µπορεί να
αντικατασταθεί από όριο οκτώ ωρών αν ισχύει η µία ή και
οι δύο συνθήκες που αναφέρονται εδώ:
—ένα σταθεροποιηµένο φίλτρο τοποθετείται και διατη-
ρείται σε σφραγισµένη συσκευή συγκράτησης φίλτρων
εφοδιασµένη µε πώµατα στα άκρα,
—ένα σταθεροποιηµένο φίλτρο τοποθετείται σε σφραγι-
σµένη συσκευή συγκράτησης φίλτρων η οποία αµέσως
µετά τοποθετείται σε έναν αγωγό δειγµατοληψίας από
τον οποίο δεν διέρχεται ροή.
4.3.3. Βαθµονόµηση
Κάθε συσκευή ανάλυσης πρέπει να βαθµονοµείται, όσο
συχνά είναι απαραίτητο, οπωσδήποτε κατά τη διάρκεια του
µήνα που προηγείται της δοκιµής για την έγκριση και
τουλάχιστον µία φορά κάθε έξι µήνες ώστε να επιβεβαιώ-
νεται η οµογένεια της παραγωγής. Το προσάρτηµα 6
περιγράφει τη µέθοδο βαθµονόµησης που πρέπει να εφαρ-
µόζεται σε κάθε τύπο συσκευής ανάλυσης που αναφέρεται
στο σηµείο 4.3.1.
4.4. Μέτρηση του όγκου
4.4.1. Η εφαρµοζόµενη µέθοδος µέτρησης του συνολικού όγκου
των αραιωµένων αερίων εξαγωγής στο σύστηµα δειγµατολη-
ψίας υπό σταθερό όγκο πρέπει να παρουσιάζειακρίβεια ±2% .
4.4.2. Βαθµονόµηση του συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό
όγκο
Η συσκευή µέτρησης του όγκου στο σύστηµα δειγµατολη-
ψίας υπό σταθερό όγκο πρέπει να βαθµονοµείται µε µέθοδο
ικανή να εξασφαλίζει την ακρίβεια και µε συχνότητα που
να επιτρέπει τη διατήρηση της ακρίβειας αυτής.
Στο προσάρτηµα 6 παρουσιάζεται ένα παράδειγµα µεθόδου
βαθµονόµησης το οποίο δίνει την απαιτούµενη ακρίβεια.
Στη µέθοδο αυτή, χρησιµοπείται µια διάταξη µέτρησης της
παροχής δυναµικού τύπου, που είναι κατάλληλη για τις
µεγάλες παροχές που συναντώνται κατά τη χρησιµοποίηση
του συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο. Η
διάταξη πρέπει να είναι πιστοποιηµένης ακρίβειας και
σύµφωνη µε ένα επίσηµο εθνικό ή διεθνές πρότυπο.
4.5. Αέρια
4.5.1. Καθαρά αέρια
Τα καθαρά αέρια που χρησιµοποιούνται, ανάλογα µε την
περίπτωση, για τη βαθµονόµηση και τη λειτουργία του
εξοπλισµού πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέ-σεις:
—καθαρό άζωτο (καθαρότητα ≤1 ppm C, ≤1 ppm CO,
≤400 ppm CO
2,≤0,1 ppm NO),1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 40
▼M9
—καθαρός συνθετικός αέρας (καθαρότητα ≤1 ppm C,
≤1 ppm CO, ≤400 ppm CO2,≤0,1 ppm NO), περιεκτι-
κότητα σε οξυγόνο από 18 έως 21 %κατ'όγκο,
—καθαρό οξυγόνο (καθαρότητα ≥99,5 %,κατ'όγκοO2),
—καθαρό υδρογόνο (και µείγµα που περιέχει υδρογόνο)
(καθαρότητα ≤1 ppm C, ≤400 ppm CO2).
4.5.2. Αέρια βαθµονόµησης
Τα µείγµατα αερίων που χρησιµοποιούνται για τη βαθµο-
νόµηση πρέπει να έχουν την ακόλουθη χηµική σύνθεση:
—C3H8και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε σηµείο 4.5.1)
—C Oκαι καθαρό άζωτο,
—C O2και καθαρό άζωτο
—N Oκαι καθαρό άζωτο,
(η αναλογία NO2σε αυτό το αέριο βαθµονόµησης δεν
πρέπει να υπερβαίνει το 5 %της περιεκτικότητας σε NO).
Η πραγµατική συγκέντρωση ενός αερίου βαθµονόµησης
πρέπει να συµφωνεί µε την ονοµαστική τιµή µε
προσέγγιση ±2% .
Οι συγκεντρώσεις που προδιαγράφονται στο προσάρτηµα 6
µπορούν επίσης να λαµβάνονται µε συσκευή ανάµειξης -
δοσιµετρίας αερίου, µε αραίωση µε καθαρό άζωτο, ή µε
καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της συσκευής
ανάµειξης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των
αραιωµένων αερίων βαθµονόµησης να µπορεί να προσδιορι-
στεί µε προσέγγιση ±2% .
4.6. Πρόσθετος εξοπλισµός
4.6.1. Θερµοκρασίες
Οι αναφερόµενες στο προσάρτηµα 8 θερµοκρασίες πρέπει
να µετρώνται µε ακρίβεια ± 1,5 K.
4.6.2. Πίεση
Η ατµοσφαιρική πίεση πρέπει να µετράται µε
προσέγγιση ± 0,1 kPa.
4.6.3. Απόλυτη υγρασία
Η απόλυτη υγρασία ( H)πρέπει να µετράται µε
προσέγγιση ±5% .
4.7. Το σύστηµα δειγµατοληψίας αερίων εξαγωγής πρέπει να
ελέγχεται µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο σηµείο 3
του προσαρτήµατος 7. Η µέγιστη επιτρεπτή απόκλιση
µεταξύ της εισαγοµένης και µετρούµενης ποσότητας αερίου
είναι 5 %.
5. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
5.1. Προσαρµογή του συστήµατος προσοµοίωσης αδρανείας προς
τις αδράνειες µετακίνησης του οχήµατος
Χρησιµοποιείται σύστηµα προσοµοίωσης της αδράνειας
που επιτρέπει να λαµβάνεται ολική αδράνεια των περιστρε-
φόµενων µαζών, ανάλογη προς τη µάζα αναφοράς σύµφωνα
µε τα ακόλουθα όρια:
Μάζα αναφοράς του οχήµατος
RW
(kg)Ισοδύναµη µάζα του συστήµατος αδράνειας
I
(kg)
RW≤750 680
750 < RW ≤850 800
850 < RW ≤1 020 910
1 020 < RW ≤1 250 1 130
1 250 < RW ≤1 470 1 360
1 470 < RW ≤1 700 1 590
1 700 < RW ≤1 930 1 810
1 930 < RW ≤2 150 2 040
2 150 < RW ≤2 380 2 270
2 380 < RW ≤2 610 2 270
2 610 < RW 2 2701970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 41
▼M9
5.2. Ρύθµιση της πέδης
Η ρύθµιση της πέδης πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις
µεθόδους που περιγράφονται στο σηµείο 4.14. Η χρησιµο-
ποιούµενη µέθοδος και οι λαµβανόµενες τιµές (ισοδύναµη
αδράνεια, χαρακτηριστική παράµετρος ρύθµισης) αναφέ-
ρονται στο πρακτικό δοκιµής.
5.3. Προετοιµασία του οχήµατος
5.3.1. Για τα οχήµατα που έχουν κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέ-
σεως και προκειµένου να µετρηθούν τα σωµατίδια, πρέπει
κατά µέγιστο 36 ώρες και κατά ελάχιστο έξι ώρες πριν από
τη δοκιµή, να εκτελεσθεί ο κύκλος µέρος δύο που περιγρά-
φεται στο προσάρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος.
Πρέπει να εκτελεσθούν τρεις διαδοχικοί κύκλοι. Η ρύθµιση
της πέδης υποδεικνύεται στα σηµεία 5.1 και 5.2. Μετά την
προετοιµασία αυτή του οχήµατος που είναι ειδική για κινη-
τήρες µε ανάφλεξη διά συµπιέσεως και πριν την έναρξη των
δοκιµών, τα οχήµατα µε κινητήρες ανάφλεξης διά συµπιέ-
σεως και µε κινητήρες επιβαλλόµενης ανάφλεξης πρέπει
να διατηρηθούν σε χώρο όπου η θερµοκρασία παραµένει
σχετικά σταθερή και µεταξύ 293 και 303 K (20και 30º C).
Η ρύθµιση αυτή πρέπει να εκτελεσθεί για χρονική περίοδο
τουλάχιστον έξι ωρών και συνεχίζεται έως ότου η θερµο-
κρασία του λαδιού του κινητήρα και του ψυκτικού υγρού,
αν υπάρχει, εξισωθεί µε αυτήν του χώρου ρύθµισης µε
προσέγγιση ±2K .
Αν το ζητήσει ο κατασκευαστής, η δοκιµή πραγµατο-
ποιείται µέσα σε χρονικό διάστηµα όχι µικρότερο των 30
ωρών µετά τη λειτουργία του οχήµατος στην κανονική
θερµοκρασία.
5.3.2. Η πίεση των ελαστικών πρέπει να είναι εκείνη που καθορί-
ζεται από τον κατασκευαστή και που χρησιµοποιείται κατά
τη διάρκεια της προκαταρκτικής δοκιµής επί οδού για τη
ρύθµιση της πέδης. Στις εξέδρες µε δύο κυλίνδρους η πίεση
των ελαστικών µπορεί να αυξάνεται κατά 50 %το πολύ σε
σχέση µε την πίεση που συνιστά ο κατασκευαστής. Η
χρησιµοποιούµενη πίεση πρέπει να σηµειώνεται στο
πρακτικό δοκιµής.
6. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ∆ΟΚΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕ∆ΡΑ
6.1. Ιδιαίτερες συνθήκες για την εκτέλεση του κύκλου
6.1.1. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η θερµοκρασία του θαλάµου
δοκιµής πρέπει να κυµαίνεται µεταξύ 293 και 303 K (20και
30º C).Η απόλυτη υγρασία του αέρα ( H)στο θάλαµο
δοκιµής, ή του αέρα εισαγωγής του κινητήρα πρέπει να
είναι τέτοια ώστε:
5,5≤H≤12,2 g H2O/kgξηρού αέρα.
6.1.2. Το όχηµα πρέπει να είναι περίπου οριζόντιο κατά τη
διάρκεια της δοκιµής, για να αποφεύγεται ανώµαλη κατα-
νοµή του καυσίµου.
6.1.3. Η δοκιµή πρέπει να πραγµατοποιείται µε ανασηκωµένο το
κάλυµµα του κινητήρα (καπό), εκτός αν αυτό είναι τεχνικά
αδύνατο. Αν απαιτείται, για τη διατήρηση της κανονικής
θερµοκρασίας στον κινητήρα, χρησιµοποιείται βοηθητική
διάταξη αερισµού που κατευθύνει αέρα πάνω στο ψυγείο
(υδρόψυκτα οχήµατα) ή στην είσοδο του αέρα (αερόψυκτα
οχήµατα).
6.1.4. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, πρέπει να καταγράφεται η
ταχύτητα συναρτήσει του χρόνου για να µπορεί να ελεγχθεί
η ακρίβεια των εκτελουµένων κύκλων.
6.2. Εκκίνηση του κινητήρα
6.2.1. Ο κινητήρας τίθεται σε κίνηση µέσω των διατάξεων που
προβλέπονται για το σκοπό αυτό, σύµφωνα µε τις οδηγίες
του κατασκευαστή όπως αυτές αναγράφονται στις οδηγίες
χρήσης των οχηµάτων µαζικής παραγωγής.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 42
▼M9
6.2.2. Ο κινητήρας µένει στο ρελαντί για 40 δευτερόλεπτα. Ο
πρώτος κύκλος δοκιµής αρχίζει στο τέλος της περιόδου
των 40 δευτερολέπτων.
6.3. Άεργος κατάσταση (ρελαντί)
6.3.1. Χειροκίνητο ή ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων
6.3.1.1. Κατά τη διάρκεια των περιόδων ρελαντί ο κινητήρας ευρί-
σκεται σε σύµπλεξη και το κιβώτιο ταχυτήτων ευρίσκεται
στο νεκρό σηµείο.
6.3.1.2. Για να πραγµατοποιηθούν οι επιταχύνσεις σύµφωνα µε τον
κανονικό κύκλο, πέντε δευτερόλεπτα πριν από την
επιτάχυνση που ακολουθεί κάθε περίοδο ρελαντί του στοι-
χειώδη αστικού κύκλου (µέρος ένα), επιλέγεται η πρώτη
σχέση µετάδοσης µε τον κινητήρα σε αποσύµπλεξη.
6.3.1.3. Η πρώτη περίοδος ρελαντί στην αρχή του αστικού κύκλου
(µέρος ένα) αποτελείται από 6 δευτερόλεπτα ρελαντί, µε το
κιβώτιο στο νεκρό σηµείο και τον κινητήρα σε σύµπλεξη
και από πέντε δευτερόλεπτα µε το κιβώτιο στην πρώτη
σχέση µετάδοσης και τον κινητήρα σε σύµπλεξη.
Η περίοδος ρελαντί κατά την έναρξη του υπεραστικού
αστικού κύκλου (µέρος δύο) συνιστάται από 20 δευτερό-
λεπτα ρελαντί µε το κιβώτιο στην πρώτη σχέση µετάδοσης
και τον κινητήρα σε αποσύµπλεξη.
6.3.1.4. Για τις περιόδους ρελαντί κάθε αστικού κύκλου, (µέρος ένα)
οι αντίστοιχοι χρόνοι είναι 16 δευτερόλεπτα στο νεκρό
σηµείο και πέντε δευτερόλεπτα µε πρώτη σχέση µετάδοσης
και τον κινητήρα σε αποσύµπλεξη.
6.3.1.5. Μεταξύ δύο διαδοχικών στοιχειωδών αστικών κύκλων,
(µέρος ένα) η διάρκεια ρελαντί είναι 13 δευτερόλεπτα,
κατά τη διάρκεια των οποίων το κιβώτιο είναι στο νεκρό
σηµείο και ο κινητήρας σε σύµπλεξη.
6.3.1.6. Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του
οχήµατος επί των κυλίνδρων) του υπεραστικού κύκλου
(µέρος δύο), η περίοδος ρελαντί συνίσταται από 20 δευτερό-
λεπτα κατά τη διάρκεια των οποίων το κιβώτιο είναι στο
νεκρό σηµείο και ο κινητήρας σε σύµπλεξη.
6.3.2. Αυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων
Μετά την αρχική σύµπλεξη, ο µοχλός επιλογής δεν πρέπει
να κινείται καθόλου κατά τη διάρκεια της δοκιµής, εκτός
από την περίπτωση που καθορίζεται στο σηµείο 6.4.3, ή
εκτός αν ο µοχλός επιλογής µπορεί να ενεργοποιήσει τη
σχέση υπερπολλαπλασιασµού στο κιβώτιο ταχυτήτων, αν
υπάρχει.
6.4. Επιταχύνσεις
6.4.1. Οι φάσεις των επιταχύνσεων διεξάγονται µε όσο το δυνατό
σταθερό ρυθµό επιτάχυνσης καθόλη τη διάρκεια της φάσης.
6.4.2. Αν η επιτάχυνση δεν µπορεί να επιτευχθεί µέσα στον καθο-
ρισµένο χρόνο, ο συµπληρωµατικός χρόνος που απαιτείται,
αν είναι δυνατόν αφαιρείται από τη χρονική διάρκεια
αλλαγής σχέσης µετάδοσης και σε αντίθετη περίπτωση
από την περίοδο σταθερής ταχύτητας που ακολουθεί.
6.4.3. Αυτόµατα κιβώτια ταχυτήτων
Αν η επιτάχυνση δεν µπορεί να επιτευχθεί µέσα στον καθο-
ρισµένο χρόνο, ο µοχλός επιλογής πρέπει να
χρησιµοποιείται σύµφωνα µε τις προδιαγραφές που ισχύουν
για χειροκίνητα κιβώτια ταχυτήτων.
6.5. Επιβραδύνσεις
6.5.1. Όλες οι επιβραδύνσεις του στοιχειώδη αστικού κύκλου
(µέρος ένα) επιτυγχάνονται µε τον επιταχυντή (γκάζι)
τελείως ελεύθερο και τον κινητήρα σε σύµπλεξη. Ο κινη-
τήρας αποσυµπλέκεται, χωρίς τη χρήση του µοχλού
επιλογής, όταν η ταχύτητα ευρίσκεται στα 10 km/h.
Όλες οι φάσεις επιβράδυνσης στον υπεραστικό κύκλο
(µέρος δύο) επιτυγχάνονται µε την πλήρη απελευθέρωση1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 43
▼M9
του επιταχυντή και τον κινητήρα σε σύµπλεξη. Ο κινητήρας
αποσυµπλέκεται, χωρίς τη χρήση του µοχλού επιλογής,
όταν η ταχύτητα ευρίσκεται στα 50 km/hστην τελευταία
επιβράδυνση.
6.5.2. Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί µεγαλύτερο χρονικό
διάστηµα από το προβλεπόµενο για τη φάση αυτή, γίνεται
χρήση των φρένων του οχήµατος ώστε να καταστεί δυνατός
ο χρονισµός του κύκλου.
6.5.3. Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί µικρότερο χρονικό
διάστηµα από το προβλεπόµενο για τη φάση αυτή, η
σύµπτωση µε το θεωρητικό κύκλο επιτυγχάνεται µέσω µιας
περιόδου σταθερής ταχύτητας ή ρελαντί η οποία συνεχί-
ζεται έως την εποµένη φάση λειτουργίας.
6.5.4. Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του
οχήµατος επί των κυλίνδρων), του στοιχειώδη αστικού
κύκλου (µέρος ένα) το κιβώτιο ταχυτήτων τίθεται στο νεκρό
σηµείο και συµπλέκεται ο κινητήρας.
6.6. Σταθερές ταχύτητες
6.6.1. Πρέπει να αποφεύγεται η συνεχής άντληση καυσίµου
(µαρσάρισµα) ή το κλείσιµο της πεταλούδας του επιταχυντή
κατά τη µετάβαση από το στάδιο της επιτάχυνσης στο
ακόλουθο στάδιο σταθερής ταχύτητας.
6.6.2. Οι περίοδοι σταθερής ταχύτητας επιτυγχάνονται µε τη
διατήρηση του επιταχυντή σε σταθερή θέση.
7. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ
ΑΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ
7.1. ∆ειγµατοληψία
Η δειγµατοληψία αρχίζει κατά την έναρξη του πρώτου στοι-
χειώδους αστικού κύκλου δοκιµής, όπως ορίζεται στο
σηµείο 6.2.2 και περατώνεται στο τέλος της τελευταίας
περιόδου κινητήρα σε βραδυπορία (ρελαντί) του υπερα-
στικού κύκλου (Μέρος δύο).
7.2. Ανάλυση
7.2.1. Η ανάλυση των αερίων εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο
πραγµατοποιείται το ταχύτερο δυνατό, και πάντως όχι αργό-
τερα από 20 λεπτά µετά το τέλος του κύκλου δοκιµής. Τα
φίλτρα σωµατιδίων που χρησιµοποιήθηκαν ήδη, πρέπει να
µεταφερθούν στο θάλαµο ζύγισης όχι αργότερα από µία
ώρα µετά την ολοκλήρωση της δοκιµής των αερίων
εξαγωγής, πρέπει να συντηρηθούν εκεί για διάστηµα δύο
ωρών έως 36 ωρών και κατόπιν να ζυγισθούν.
7.2.2. Πριν από κάθε ανάλυση δείγµατος, η κλίµακα της συσκευής
ανάλυσης που χρησιµοποιείται για κάθε ρύπο µηδενίζεται
µε τον κατάλληλο αέριο µηδενισµού.
7.2.3. Οι συσκευές ανάλυσης ρυθµίζονται κατόπιν σύµφωνα µε τις
καµπύλες βαθµονόµησης, µε τη βοήθεια των αερίων βαθµο-
νόµησης που έχουν ονοµαστικές συγκεντρώσεις µεταξύ 70 %
και 100 %της πλήρους κλίµακας.
7.2.4. Ελέγχεται εν συνεχεία για µια φορά ακόµη ο µηδενισµός
των συσκευών ανάλυσης. Αν η ένδειξη διαφέρει πάνω από
2%από την ένδειξη που λαµβάνεται κατά τη ρύθµιση του
σηµείου 7.2.2, η διαδικασία επαναλαµβάνεται.
7.2.5. Αναλύονται εν συνεχεία τα δείγµατα.
7.2.6. Μετά την ανάλυση, ελέγχονται πάλι το µηδέν και το εύρος
της κλίµακας µε τα ίδια αέρια. Αν οι νέες αυτές τιµές δεν
διαφέρουν πάνω από 2 %από εκείνες που λαµβάνονται
κατά τη ρύθµιση σύµφωνα µε το σηµείο 7.2.3, τα αποτελέ-
σµατα της ανάλυσης θεωρούνται αποδεκτά.
7.2.7. Για όλες τις εργασίες που περιγράφονται στο παρόν τµήµα
οι παροχές και πιέσεις των διαφόρων αερίων πρέπει να1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 44
▼M10
▼M9
▼M9
είναι οι ίδιες που χρησιµοποιούνται κατά τη βαθµονόµηση
των συσκευών ανάλυσης.
7.2.8. Η ανάγνωση της τιµής για τη συγκέντρωση κάθε ρύπου
µετρούµενου στα αέρια, πραγµατοποιείται µετά τη σταθερο-
ποίηση της συσκευής µέτρησης. Οι εκποµπές µάζας
υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης διά συµπιέ-
σεως υπολογίζονται σύµφωνα µε την ολοκληρωµένη
ένδειξη του ανιχνευτού HFID,διορθωµένη, αν χρειάζεται,
για να ληφθεί υπόψη η διακύµανση της παροχής όπως καθο-
ρίζεται στο προσάρτηµα 5.
8. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΕΜΠΟ-
ΜΕΝΩΝ ΣΩΜΑΤΙ∆ΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΡΥΠΩΝ
8.1. Όγκος που λαµβάνεται υπόψη
Ο όγκος που λαµβάνεται υπόψη διορθώνεται για να αναχθεί
στις συνθήκες: 101,33 KPaκαι 273,2 K.
8.2. Συνολικήµάζαεκπεµποµένωνσωµατιδίωνκαιαερίωνρύπων
Προσδιορίζεται η µάζα Mκάθε αέριου ρύπου που εκπέµ-
πεται από το όχηµα κατά τη διάρκεια της δοκιµής από το
γινόµενο της συγκέντρωσης κατ 'όγκο επί τον όγκο του
εξεταζόµενου αερίου, µε βάση τις ακόλουθες τιµές
πυκνότητας στις παραπάνω συνθήκες αναφοράς:
—για το µονοξείδιο του άνθρακα ( CO): d = 1,25 g/l,
—για τους υδρογονάνθρακες ( CH1,85): d = 0,619 g/l,
—για τα οξείδια του αζώτου ( NO2): d = 2,05 g/l.
Η µάζα mτων σωµατιδίων που προέρχονται από το σωλήνα
εξαγωγής των οχηµάτων κατά τη διάρκεια των δοκιµών
προσδιορίζεται, µέσω της ζύγισης των µαζών των σωµατι-
δίων που συλλέγονται από τα δύο φίλτρα, µε τη χρήση των
ακολούθων σχέσεων:
αν 0,95 ( m1+m2)≤m1,m=m1
αν 0,95 ( m1+m2)>m1,m=m1+m2
ανm2>m1,ακυρώνεται η δοκιµή
όπουm
1=η µάζα των σωµατιδίων του πρώτου φίλτρου,
m2=η µάζα των σωµατιδίων του δεύτερου φίλτρου.
Το προσάρτηµα 8 δίνει τους σχετικούς υπολογισµούς καθώς
και παραδείγµατα για τον προσδιορισµό της ποσότητας των
εκπεµποµένων σωµατιδίων και των αερίων ρύπων.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 45
▼M9
Προσάρτηµα 1
ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΤΑ ΣΤΑ∆ΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ
∆ΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ I
1. ΚΥΚΛΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Ο κύκλος λειτουργίας που αποτελείται από: το µέρος ένα
(αστικός κύκλος) και το µέρος δύο (υπεραστικός κύκλος,
εµφανίζεται στο σχήµα III/1.1.
2. ΒΑΣΙΚΟΣ ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (µέρος ένα)
Βλέπε σχήµα III/1.2και πίνακα III/1.2.
2.1. Ανάλυση κατά στάδια
Χρόνος Ποσοστό %
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 60 s/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15030,8
35,4Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση,
κινητήρας σε σύµπλεξη µε µια
σχέση µετάδοσης ( «ταχύτητα ») 9 s4,6
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 8 s4,1
Επιταχύνσεις 36 s18,5
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 57 s29,2
Επιβραδύνσεις 25 s12,8
195 s100 %
1.2. Ανάλυση µε βάση τη χρήση των σχέσεων µετάδοσης
Χρόνος Ποσοστό ( %)
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 60 s/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15030,8
35,4Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση,
κινητήρας σε σύµπλεξη µε µια
σχέση µετάδοσης 9 s4,6
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 8 s4,1
Πρώτη σχέση µετάδοσης 24 s12,3
∆εύτερη σχέση µετάδοσης 53 s27,2
Τρίτη σχέση µετάδοσης 41 s21
195 s100 %
2.3. Γενικές πληροφορίες
Μέση ταχύτητα κατά τη δοκιµή: 19 km/h
Πραγµατικός χρόνος λειτουργίας: 195 δευτερόλεπτα
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο:
1,013km
Ισοδύναµη απόσταση για τους 4 κύκλους: 4,052 km1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 46
▼M9
Σχήµα III/1.1
Κύκλος λειτουργίας για τη δοκιµή τύπου I
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 47
Πίνακας III/1.2
Κύκλος δοκιµής στη δυναµοµετρική εξέδρα —(Μέρος ένα)
α/α
Ενερ-
γειώνΛειτουργία (ενέργεια) ΦάσηΕπιτάχυ-
νση
(m/S2)Ταχύτητα
(km/h)∆ιάρκεια κάθεΑθροι-
στικός
χρόνος
(s)Σχέση µετάδοσης που χρησι-
µοποιείται σε περίπτωση
χειροκίνητου κιβωτίουΕνέρ-
γειας
(s)Φάσης
(s)
1 Ρελαντί 1 11 11 11 6 sPM + 5 sK1(1)
2 Επιτάχυνση 2 1,04 0-15 4 4 15 1
3 Σταθερή ταχύτητα 31 5 9 8 2 3 1
4 Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1504−0,69 15-10 2 25 1
5 Επιβράδυνση, κινητήρας σε 5
αποσύµπλεξη −0,93 10-0 3 28 K
1(1)
6 Ρελαντί 5 21 21 49 16 sPM + 5 sK1(1)
7 Επιτάχυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15060,83 0-15 5/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1501254 1
8 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 25 6
9 Επιτάχυνση 0,94 15-32 5 61 2
10 Σταθερή ταχύτητα 73 2 2 4 2 4 8 5 2
11 Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1508−0,76 32-10 8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1501193 2
12 Επιβράδυνση, κινητήρας
αποσυµπλεγµένος −0,92 10-0 3 96 K
2(1)
13 Ρελαντί 9 21 21 117 16 sPM + 5 sK1(1)
14 Επιτάχυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150100-15 0-15 5/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15026122 1
15 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 2 124
16 Επιτάχυνση 0,62 15-35 9 133 2
17 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 2 135
18 Επιτάχυνση 0,52 35-50 8 143 3
19 Σταθερή ταχύτητα 11 50 12 12 155 3
20 Επιβράδυνση 12 −0,52 50-35 8 8 163 3
21 Σταθερή ταχύτητα 13 35 13 13 176 3
22 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150142/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15012178
23 Επιβράδυνση −0,87 32-10 7 185 2
24 Επιβράδυνση, κινητήρας
αποσυµπλεγµένος −0,93 10-0 3 188 K
2(1)
25 Ρελαντί 15 7 7 195 7 sPM (1)
(1)P M = Κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο, κινητήρας σε σύµπλεξη.
K1,K2=Πρώτη ή δεύτερη σχέση µετάδοσης στο κιβώτιο ταχυτήτων, κινητήρας σε αποσύµπλεξη.▼M91970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 48
▼M9
Σχήµα III/1.2
Στοιχειώδης αστικός κύκλος για τη δοκιµή τύπου I
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 49
▼M9
3. ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (µέρος δύο)
Βλέπε σχήµα III/1.3και πίνακα III/1.3
3.1 Ανάλυση κατά στάδια
Χρόνος Ποσοστό ( %)
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 20 s5,0
Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση, κινητήρας
σε σύµπλεξη µε µια σχέση µετάδοσης 20 s5,0
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 6 s1,5
Επιταχύνσεις 103 s25,8
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 209 s52,2
Επιβραδύνσεις 42 s10,5
400 s100 %
3.2. Ανάλυση µε βάση τη χρήση της σχέσης µετάδοσης
Χρόνος Ποσοστό ( %)
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 20 s5,0
Άεργος κατάσταση, όχηµα σε κίνηση,
κινητήρας σε σύµπλεξη µε µια σχέση
µετάδοσης 20 s5,0
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 6 s1,5
Πρώτη σχέση µετάδοσης 5 s1,3
∆εύτερη σχέση µετάδοσης 9 s2,2
Τρίτη σχέση µετάδοσης 8 s2,0
Τέταρτη σχέση µετάδοσης 99 s24,8
Πέµπτη σχέση µετάδοσης 233 s58,2
400 s100 %
3.3. Γενικές πληροφορίες
Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιµής: 62,6 km/h
Πραγµατικός χρόνος διαδροµής: 400 δευτερόλεπτα
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο:
6,955km
Ανώτατη ταχύτητα: 120 km/h
Ανώτατη επιτάχυνση: 0,833 m/s2
Ανώτατη επιβράδυνση: − 1,389 m/s21970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 50
Πίνακας III/1.3
Υπεραστικός κύκλος (µέρος 2) για τη δοκιµή τύπου I
α/α
Ενερ-
γειώνΛειτουργία (ενέργεια) ΦάσηΕπιτάχυν-
ση
(m/S2)Ταχύτητα
(km/h)∆ιάρκεια κάθε Αθροι-
στικός
χρόνος
(s)Σχέση µετάδοσης που
χρησιµοποιείται στην
περίπτωση χειροκίνητου
κιβωτίουΕνέργειας
(s)Φάσης
(s)
1Ρελαντί 12 0 2 0 2 0 K1(1)
2Επιτάχυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15020,83 0-15 5/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1504125 1
3Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 22 7 -
4Επιτάχυνση 0,62 15-35 9 36 2
5Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 23 8 -
6Επιτάχυνση 0,52 35-50 8 46 3
7Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 24 8 -
8Επιτάχυνση 0,43 50-70 13 61 4
9Σταθερή ταχύτητα 3 7 05 05 0 1 1 1 5
10 Επιβράδυνση 4 −0,69 70-50 8 8 119 4 s.5 + 4 s.4
11 Σταθερή ταχύτητα 5 5 06 96 9 1 8 8 4
12 Επιτάχυνση 6 0,43 50-70 13 13 201 4
13 Σταθερή ταχύτητα 7 7 05 05 0 2 5 1 5
14 Επιτάχυνση 8 0,24 70-100 35 35 286 5
15 Σταθερή ταχύτητα 9 100 30 30 316 5 (
2)
16 Επιτάχυνση 10 0,28 100-120 20 20 336 5 (2)
17 Σταθερή ταχύτητα 11 120 10 20 346 5 (2)
18 Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15012−0,69 120-80 16/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15034362 5 (
2)
19 Επιβράδυνση −1,04 80-50 8 370 5 (2)
20 Επιβράδυνση, κινητήρας σε
αποσύµπλεξη −1,39 50-0 10 380 K5(1)
21 Ρελαντί 13 20 20 400 PM (1)
(1)P M = Κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό, κινητήρας σε σύµπλεξη.
K1,K5:πρώτη ή πέµπτη σχέση µετάδοσης στο κιβώτιο ταχυτήτων, κινητήρας σε αποσύµπλεξη.
(2)Μπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετες ταχύτητες ανάλογα µε τις συστάσεις του κατασκευαστή εφόσον το όχηµα είναι εξοπλισµένο µε σύστηµα
µετάδοσης που έχει περισσότερες από 5 ταχύτητες.▼M91970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 51
▼M9
Πίνακας III/1.3
Υπεραστικός κύκλος (µέρος 2) για τη δοκιµή τύπου I
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 52
▼M9
4. ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (Όχηµα µε υποδιαστασιολογη-
µένο κινητήρα)
Βλέπε σχήµα III/1.4και πίνακα III/1.4
4.1. Ανάλυση κατά στάδια
Χρόνος Ποσοστό ( %)
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 20 s5,0
Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση, κινητήρας
σε σύµπλεξη µε µια σχέση µετάδοσης 20 s5,0
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 6 s1,5
Επιταχύνσεις 72 s18,0
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 252 s63,0
Επιβραδύνσεις 30 s7,5
400 s100 %
4.2. Ανάλυση µε βάση τη χρήση των σχέσεων µετάδοσης
Χρόνος Ποσοστό ( %)
Άεργος κατάσταση 20 s5,0
Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση, κινητήρας
σε σύµπλεξη µε µια σχέση µετάδοσης 20 s5,0
Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 6 s1,5
Πρώτη σχέση µετάδοσης 5 s1,3
∆εύτερη σχέση µετάδοσης 9 s2,2
Τρίτη σχέση µετάδοσης 8 s2,0
Τετάρτη σχέση µετάδοσης 99 s24,8
Πέµπτη σχέση µετάδοσης 233 s58,2
400 s100 %
4.3. Γενικές πληροφορίες
Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιµής: 59,3 km/h
Πραγµατικός χρόνος διαδροµής: 400 δευτερόλεπτα
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο:
6,594km
Ανώτατη ταχύτητα: 90 km/h
Ανώτατη επιτάχυνση: 0,833 m/s2
Ανώτατη επιβράδυνση: − 1,389 m/s21970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 53
Πίνακας III/1.4
Υπεραστικός κύκλος (όχηµα µε υποδιαστασιολογηµένο κινητήρα) για τη δοκιµή τύπου I
α/α
Ενερ-
γειώνΛειτουργία (ενέργεια) ΦάσηΕπιτάχυν-
ση
(m/S2)Ταχύτητα
(km/h)∆ιάρκεια κάθε Αθροι-
στικός
χρόνος
(s)Σχέση µετάδοσης που
χρησιµοποιείται στην
περίπτωση χειροκίνητου
κιβωτίουΕνέργειας
(s)Φάσης
(s)
1Ρελαντί 12 0 2 0 2 0 K1(*)
2Επιτάχυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15020,83 0-15 5/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1504125 1
3Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 22 7 -
4Επιτάχυνση 0,62 15-35 9 36 2
5Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 23 8 -
6Επιτάχυνση 0,52 35-30 8 46 3
7Αλλαγή σχέσης µετάδοσης 24 8 -
8Επιτάχυνση 0,43 50-70 13 61 4
9Σταθερή ταχύτητα 3 7 05 05 0 1 1 1 5
10 Επιβράδυνση 4 −0,69 70-50 8 8 119 4 s.5 + 4 s.4
11 Σταθερή ταχύτητα 5 5 06 96 9 1 8 8 4
12 Επιτάχυνση 6 0,43 50-70 13 13 201 4
13 Σταθερή ταχύτητα 7 7 05 05 0 2 5 1 5
14 Επιτάχυνση 8 0,24 70-90 24 24 275 5
15 Σταθερή ταχύτητα 9 9 08 38 3 3 5 8 5
16 Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15010−0,69 90-80 4/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15022362 5
17 Επιβράδυνση −1,04 80-50 8 370 5
18 Επιβράδυνση −1,39 50-00 10 380 K
5(*)
19 Ρελαντί 11 20 20 400 PM (*)
(*) PM = Κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο, κινητήρας σε σύµπλεξη.
K1,K5:πρώτη ή πέµπτη σχέση µετάδοσης στο κιβώτιο ταχυτήτων, κινητήρας σε αποσύµπλεξη.▼M91970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 54
▼M9
Σχήµα III/1.4
Υπεραστικός κύκλος για τη δοκιµή τύπου I(οχήµατα µε υποδιαστασιολογηµένο
κινητήρα)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 55
▼M9
Προσάρτηµα 2
1. ΟΡΙΣΜΟΣ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ ΜΕ
ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΜΠΥΛΗ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
1.1. Εισαγωγή
Σε περίπτωση που η ολική αντίσταση σε πορεία επί οδού
µεταξύ των ταχυτήτων 10 και 100 km/hδεν αναπαράγεται
στην εξέδρα, χρησιµοποιείται δυναµοµετρική εξέδρα µε τα
ακόλουθα χαρακτηριστικά.
1.2. Ορισµός
1.2.1. Η δυναµοµετρική εξέδρα µπορεί να έχει έναν ή δύο κυλίν-
δρους.
Ο εµπρόσθιος κύλινδρος κινεί, άµεσα ή έµεσα, τις µάζες
αδράνειας και την πέδη.
1.2.2. Η πέδη ρυθµίζεται για 80 km/hµε µία από τις µεθόδους που
περιγράφονται στο σηµείο 3, οπότε προσδιορίζεται η περί-
µετρος Kσύµφωνα µε την εξίσωση P=K V3.
Η ισχύς ( Pa)που απορροφάται από την πέδη και τις εσωτε-
ρικές τριβές της εξέδρας, από τη ρύθµιση αναφοράς µέχρι
την ταχύτητα οχήµατος 80 km/h,έχει ως εξής:
ΕάνV > 12 km/h
P=K V3±5%K V3±5%P V90
(δεν επιτρέπονται αρνητικές τιµές)
ΕάνV≤12 km/h:
η ισχύς Pθα περιλαµβάνεται µεταξύ των τιµών 0 και
Pα=K V3
12±5%K V3
12±5%P V80
όπουKείναι µια χαρακτηριστική παράµετρος της δυναµο-
µετρικής εξέδρας και PV80είναι απορροφούµενη ισχύς στα
80km/h.
2. ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΛΙΝ∆ΡΟΦΟΡΟΥ
∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
2.1. Εισαγωγή
Το παρόν προσάρτηµα περιγράφει τη µέθοδο που πρέπει να
χρησιµοποιείται για τον προσδιορισµό της απορροφούµενης
ισχύος από τη δυναµοµετρική εξέδρα. Η απορροφούµενη
ισχύς αποτελείται από την ισχύ που απορροφούν οι τριβές
και την ισχύ που απορροφά η πέδη. Η κυλινδροφόρος δυνα-
µοµετρική εξέδρα τίθεται σε λειτουργία µε ταχύτητα
ανώτερη από τη µέγιστη ταχύτητα δοκιµής. Κατόπιν η
διάταξη εκκίνησης της εξέδρας αποσυµπλέκεται. Η
ταχύτητα περιστροφής του κινουµένου κυλίνδρου µειώ-
νεται.
Η κινητική ενέργεια των κυλίνδρων απορροφάται από την
πέδη και τις τριβές. Στη µέθοδο αυτή δεν λαµβάνεται υπόψη
η διακύµανση των εσωτερικών τριβών των κυλίνδρων που
σηµειώνεται µε ή χωρίς όχηµα. Οι τριβές του οπίσθιου
κυλίνδρου δεν λαµβάνονται υπόψη, όταν ο τελευταίος είναι
ελεύθερος.
2.2. Βαθµονόµηση του δείκτη ισχύος, ως συνάρτηση της απορρο-
φούµενης ισχύος, στα 80 km/h
Εφαρµόζεται η ακόλουθη διαδικασία
(βλέπε επίσης σχήµα III/2.2.2).
2.2.1. Μετράται η ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου, αν αυτό
δεν έχει ήδη γίνει. Για το σκοπό αυτό µπορεί να χρησιµο-
ποιηθεί ένας πέµπτος τροχός, ένα στροφόµετρο ή άλλη
διάταξη.
2.2.2. Τοποθετείται το όχηµα επί της εξέδρας ή εφαρµόζεται άλλη
µέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 56
▼M9
2.2.3. Ανάλογα µε την συγκεκριµένη κατηγορία αδρανείας, χρησι-
µοποιείται ρυθµιστικός σφόνδυλος ή άλλο σύστηµα
προσοµοίωσης της αδρανείας.
Σχήµα III/2.2.2
∆ιάγραµµα της απορροφούµενης ισχύος από τη δυναµοµε-
τρική εξέδρα
2.2.4. Προσδίδεται στην εξέδρα ταχύτητα 80 km/h.
2.2.5. Σηµειώνεται η ένδειξη της ισχύος ( Pi).
2.2.6. Η ταχύτητα αυξάνεται στα 90 km/h.
2.2.7. Αποσυµπλέκεται η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας.
2.2.8. Σηµειώνεται ο χρόνος επιβράδυνσης της εξέδρας από 85 km/
hσε 75km/h.
2.2.9. Ρυθµίζεται η πέδη σε διαφορετική τιµή.
2.2.10. Επαναλαµβάνονται οι εργασίες που αναφέρονται στα
σηµεία 2.2.4 έως 2.2.9 όσες φορές χρειάζεται για να καλυ-
φθεί όλη η περιοχή των τιµών ισχύος που
χρησιµοποιούνται σε πορεία επί οδού.
2.2.11. Η απορροφούµενη ισχύς υπολογίζεται σύµφωνα µε τον
τύπο:
Pa¼M1V2
1/C0V2
2/C0/C1
2000 t
όπου
Pa=απορροφούµενη ισχύς σε kW
M1=ισοδύναµη αδράνεια σε Kg (δεν λαµβάνεται υπόψη η
αδράνεια του ελεύθερου πίσω κυλίνδρου)
V1=αρχική ταχύτητα σε m/s(85 km/h = 23,61 m/s )
V2=τελική ταχύτητα σε m/s(75 km/h = 20,83 m/s ),
t=χρόνος επιβράδυνσης του κυλίνδρου από 85 km/hσε
75km/h1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 57
▼M9
2.2.12. Σχήµα III/2.2.2.12. Εµφανίζεται η ισχύς ( Pi)στην ταχύτητα
των 80 km/hσυναρτήσει της απορροφούµενης ισχύος στα
80km/h.
Σχήµα III/2.2.2.12.
∆ιάγραµµα της ενδεικνυόµενης ισχύος ( Pi)στην ταχύτητα
80km/hσυναρτήσει της απορροφούµενης ισχύος ( Pa)στην
ταχύτητα των 80 km/h
2.2.13. Οι εργασίες που καθορίζονται στα σηµεία 2.2.3 έως 2.2.12
πρέπει να επαναληφθούν για όλες τις κατηγορίες αδρανείας
που λαµβάνονται υπόψη.
2.3. Βαθµονόµηση του δείκτη ισχύος συναρτήσει της απορροφού-
µενης ισχύος, για άλλες ταχύτητες.
Οι διαδικασίες του σηµείου 2.2 επαναλαµβάνονται όσες
φορές είναι αναγκαίο για τις ταχύτητες που έχουν επιλεγεί.
2.4. Επαλήθευση της καµπύλης απορρόφησης της δυναµοµε-
τρικής εξέδρας µέσω ρύθµισης αναφοράς υπό ταχύτητα
80km/h
2.4.1. Τοποθετείται το όχηµα στην εξέδρα ή εφαρµόζεται άλλη
µέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας.
2.4.2. Η εξέδρα ρυθµίζεται για απορροφούµενη ισχύ ( Pa)στην
ταχύτητα των 80 km/h.
2.4.3. Σηµειώνεται η απορροφούµενη ισχύς για ταχύτητες 100, 80,
60, 40 και 20 km/h.
2.4.4. Χαράζεται η καµπύλη Pa(V)και επαληθεύεται ότι τηρεί τις
προδιαγραφές του σηµείου 1.2.2.
2.4.5. Επαναλαµβάνονται οι εργασίες των σηµείων 2.4.1 έως 2.4.4
για άλλες τιµές ισχύος Paστην ταχύτητα των 80 km/hκαι
για άλλες τιµές αδρανείας.
2.5. Η ίδια διαδικασία πρέπει να εφαρµόζεται για τη βαθµο-
νόµηση δύναµης ή ροπής στρέψης.
3. ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
3.1. Ρύθµιση συναρτήσει της υποπίεσης
3.1.1. Εισαγωγή
Η µέθοδος αυτή εν γένει δεν προτιµάται και πρέπει να
εφαρµόζεται µόνο σε εξέδρες µε σταθερή καµπύλη απορ-
ρόφησης ισχύος, για τον προσδιορισµό της ρύθµισης της
απορροφούµενης ισχύος σε ταχύτητα 80 km/h.Η µέθοδος1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 58
▼M9
αυτή δεν επιτρέπεται να χρησιµοποιηθεί µε τους κινητήρες
ανάφλεξης διά συµπιέσεως.
3.1.2. Όργανο δοκιµής
Η υποπίεση (ή απόλυτη πίεση) στο σύστηµα εισαγωγής του
οχήµατος µετράται µε ακρίβεια ± 0,25 KPa. Πρέπει η
ανάγνωση της πίεσης να καταγράφεται συνεχώς ή κατά
διαστήµατα που δεν υπερβαίνουν το ένα δευτερόλεπτο. Η
ταχύτητα πρέπει να καταγράφεται συνεχώς µε
ακρίβεια ± 0,4 km/h.
3.1.3. ∆οκιµές πορείας επί οδού
3.1.3.1. Επιβεβαιώνεται ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του
σηµείου 4 του προσαρτήµατος 3.
3.1.3.2. Το όχηµα τίθεται σε λειτουργία µε σταθερή ταχύτητα 80 km/
hκαι καταγράφεται η ταχύτητα και η υποπίεση (ή η
απόλυτη πίεση) σύµφωνα µε τις απαιτήσεις του σηµείου
3.1.2.
3.1.3.3. Επαναλαµβάνεται τρεις φορές για κάθε διεύθυνση η
εργασία που περιγράφεται στο σηµείο 3.1.3.2. Οι έξι
δοκιµές πρέπει να ολοκληρωθούν µέσα σε τέσσερις ώρες.
3.1.4. Αναγωγή των δεδοµένων και κριτήρια αποδοχής
3.1.4.1. Εξετάζονται τα αποτελέσµατα των δοκιµών που πραγµατο-
ποιήθηκαν σύµφωνα µε τα σηµεία 3.1.3.2 και 3.1.3.3. (Η
ταχύτητα δεν πρέπει να είναι µικρότερη από 79,5 km/hή
µεγαλύτερη από 80,5 km/hγια διάρκεια µεγαλύτερη του
ενός δευτερολέπτου). Για κάθε δοκιµή, µετράται η
υποπίεση ανά διαστήµατα ενός δευτερολέπτου και υπολογί-
ζεται η µέση υποπίεση ( v)και η τυπική απόκλιση ( s).Ο
απολογισµός αυτός περιλαµβάνει τουλάχιστον δέκα
αναγνώσεις της υποπίεσης.
3.1.4.2. Η τυπική απόκλιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 %της
µέσης τιµής ( v)για κάθε δοκιµή.
3.1.4.3. Υπολογίζεται η µέση τιµή ( v)για τις έξι δοκιµές (τρεις
δοκιµές για κάθε κατεύθυνση).
3.1.5. Ρύθµιση της εξέδρας
3.1.5.1. Προκαταρκτικές εργασίες
Εκτελούνται οι εργασίες που προδιαγράφονται στα σηµεία
5.1.2.2.1 έως 5.1.2.2.4 του προσαρτήµατος 3.
3.1.5.2. Ρύθµιση
Αφότου το όχηµα έλθει στη θερµοκρασία λειτουργίας,
τίθεται σε κίνηση µε σταθερή ταχύτητα 80 km/hκαι ρυθµί-
ζεται η πέδη ώστε να αναπαραχθεί η τιµή της υποπίεσης
που προσδιορίσθηκε σύµφωνα µε το σηµείο 3.1.4.3. Τυχόν
απόκλιση από την τιµή αυτή δεν πρέπει να είναι µεγαλύ-
τερη από 0,25 KPa.
Για την εργασία αυτή χρησιµοποιούνται τα ίδια όργανα που
χρησιµοποιήθηκαν και για τη δοκιµή επί οδού.
3.2. Άλλες µέθοδοι ρύθµισης
Η ρύθµιση της εξέδρας µπορεί να πραγµατοποιηθεί υπό
σταθερή ταχύτητα 80 km/h,σύµφωνα µε τις απαιτήσεις του
προσαρτήµατος 3.
3.3. Εναλλακτική µέθοδος
Σύµφωνα µε την έγκριση του κατασκευαστή, µπορεί να
εφαρµοσθεί η ακόλουθη µέθοδος.
3.3.1. Η πέδη ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που
εξασκείται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερή
ταχύτητα 80 km/hσύµφωνα µε τον κατωτέρω πίνακα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 59
▼M9
Μάζα αναφοράς του οχήµατος
RW
[kg]Απορροφούµενη ισχύς από την
εξέδρα
Pa
[kW]
RW≤750 4,7
750 < RW ≤850 5,1
850 < RW ≤1 020 5,6
1 020 < RW ≤1 250 6,3
1 250 < RW ≤1 470 7,0
1 470 < RW ≤1 700 7,5
1 700 < RW ≤1 930 8,1
1 930 < RW ≤2 150 8,6
2 150 < RW ≤2 380 9,0
2 380 < RW ≤2 610 9,4
2 610 < RW 9,8
3.3.2. Για οχήµατα εκτός από επιβατικά, µε µάζα αναφοράς πάνω
από1 700 Kg ή για οχήµατα των οποίων όλοι οι τροχοί
είναι διαρκώς κινητήριοι, οι τιµές ισχύος που αναγράφονται
στον πίνακα του σηµείου 3.3.1 πολλαπλασιάζονται µε το
συντελεστή 1,3.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 60
▼M9
Προσάρτηµα 3
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΚΑΤΑΤΗΝΠΟΡΕΙΑΕΝΟΣΟΧΗΜΑΤΟΣ —ΜΕΘΟ∆ΟΣ
ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΕΠΙ Ο∆ΟΥ —ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΠΙ ΚΥΛΙΝ∆ΡΟ-
ΦΟΡΟΥ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Οι παρακάτω µέθοδοι έχουν ως αντικείµενο τη µέτρηση της
αντίστασης κατά την πορεία ενός οχήµατος που κινείται µε
σταθερή ταχύτητα επί οδού και την προσοµοίωση της αντί-
στασης αυτής κατά τη διάρκεια δοκιµής σε κυλινδροφόρο
δυναµοµετρική εξέδρα σύµφωνα µε τις συνθήκες που καθο-
ρίζονται στο σηµείο 4.1.5 του παραρτήµατος III.
2. ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΗΣ Ο∆ΟΥ
Η οδός πρέπει να είναι οριζόντια και επαρκούς µήκους
ώστε να επιτρέπει την εκτέλεση των µετρήσεων που καθο-
ρίζονται παρακάτω. Η κλίση πρέπει να είναι σταθερή µε
προσέγγιση ± 0,1 %και να µην υπερβαίνει το 1,5 %.
3. ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
3.1. Άνεµος
Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η µέση ταχύτητα του ανέµου
δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 m/s,µε µέγιστες τιµές
ταχύτητας µικρότερες των 5 m/s.Επιπλέον, η συνιστώσα
του ανέµου εγκαρσίως ως προς την οδό δοκιµής πρέπει να
είναι κατώτερη από 2 m/s.Η ταχύτητα του ανέµου πρέπει
να µετράται σε απόσταση 0,7 mπάνω από την επιφάνεια
του οδοστρώµατος.
3.2. Υγρασία
Η οδός πρέπει να είναι στεγνή.
3.3. Πίεση και θερµοκρασία
Η πυκνότητα του αέρα κατά το χρονικό διάστηµα της
πραγµατοποίησης της δοκιµής δεν πρέπει να διαφέρει
περισσότερο από ± 7,5 % από τις συνθήκες αναφοράς, η δε
ατµοσφαιρική πίεση και θερµοκρασία πρέπει να είναι
P = 100 kPa, καιT = 293,2 K.
4. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ
4.1. Αρχική λειτουργία (ροντάρισµα)
Το όχηµα πρέπει να ευρίσκεται σε κανονική κατάσταση
λειτουργίας και ρύθµισης µετά την αρχική λειτουργία του
(ροντάρισµα) για 3 000 km τουλάχιστον. Τα ελαστικά πρέπει
να έχουν ρονταριστεί συγχρόνως µε το όχηµα, ή να έχουν
από 90 %έως 50 %του βάθους των αυλακώσεων του
πέλµατος.
4.2. Επαληθεύσεις
Επαληθεύεται αν στα κατωτέρω σηµεία το όχηµα είναι
σύµφωνο µε τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για την
εξεταζόµενη χρήση:
—τροχοί, διακοσµητικά καλύµµατα (τάσια), ελαστικά
(κατασκευαστής, τύπος, πίεση),
—γεωµετρία του εµπρόσθιου άξονα,
—ρύθµιση της πέδης (εξάλειψη της παθητικής οπισθέλ-
κουσας),
—λίπανση του εµπρόσθιου και οπίσθιου άξονα,
—ρύθµιση της ανάρτησης και έδρασης του οχήµατος κ.λπ.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 61
▼M9
4.3. Προκαταρκτικές εργασίες για τη δοκιµή
4.3.1. Το όχηµα φορτίζεται µε τη µάζα αναφοράς του. Η έδραση
του οχήµατος πρέπει να είναι εκείνη που λαµβάνεται όταν
το κέντρο βάρους του φορτίου ευρίσκεται στο µέσο της
ευθείας που ενώνει τα σηµεία «R»των εµπρόσθιων
εξώτερων θέσεων.
4.3.2. Για τις δοκιµές επί οδού, τα παράθυρα του οχήµατος είναι
κλειστά. Τα ενδεχόµενα καλύµµατα κλιµατισµού, φανών
κ.λπ. πρέπει να ευρίσκονται σε θέση εκτός λειτουργίας.
4.3.3. Το όχηµα πρέπει να είναι καθαρό.
4.3.4. Αµέσως πριν τη δοκιµή, το όχηµα πρέπει να φέρεται στην
κανονική θερµοκρασία λειτουργίας µε κατάλληλο τρόπο.
5. ΜΕΘΟ∆ΟΙ
5.1. Μέθοδος µεταβολής ενεργείας κατά την επιβράδυνση µε το
κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο (κατηφορική κίνηση
µε το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο) .
5.1.1. Επί οδού
5.1.1.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
—η µέτρηση του χρόνου εκτελείται µε σφάλµα µικρότερο
του 0,1 s,
—η µέτρηση της ταχύτητας εκτελείται µε σφάλµα µικρό-
τερο του 2 %.
5.1.1.2. ∆ιαδικασία της δοκιµής
5.1.1.2.1. Το όχηµα επιταχύνεται έως ότου επιτευχθεί ταχύτητα µεγα-
λύτερη κατά 10 km/hαπό την ταχύτητα δοκιµής Vπου έχει
επιλεγεί.
5.1.1.2.2. Τίθεται το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο.
5.1.1.2.3. Μετράται ο χρόνος ( t1)που απαιτήθηκε για τη µείωση της
ταχύτητας του οχήµατος από την τιµή V2στην τιµή V1όπου:
V2=V+∆V Km/h, V1=V−∆V KM/h, µε ∆V < 5 Km/h.
5.1.1.2.4. Εκτελείται η ίδια δοκιµή κατά την αντίθετη κατεύθυνση και
προσδιορίζεται ο αντίστοιχος χρόνος t2.
5.1.1.2.5. Λαµβάνεται ο µέσος όρος Tτων δύο χρόνων t1καιt2.
5.1.1.2.6. Οι δοκιµές αυτές επαναλαµβάνονται όσες φορές χρειάζεται
ώστε ο βαθµός στατιστικής ακρίβειας ( p)του µέσου όρου
T¼1
nXn
i¼1TiTiνα είναι ίσος ή κατώτερος από 2 %( p≤2% )
Ο βαθµός στατιστικής ακρίβειας ( p)ορίζεται από τον τύπο:
p¼tsﬃﬃﬃnp/C2100
T
όπου:
t:συντελεστής που δίνεται από τον παρακάτω πίνακα,
n:αριθµός δοκιµών,
s:τυπική απόκλιση, s¼ﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃ
Xn
i¼1Ti/C0T ðÞ2
n/C01vuut
n456789 1 0 1 1 1 2 1 3 1 4 1 5
t 3,2 2,8 2,6 2,5 2,4 2,3 2,3 2,2 2,2 2,2 2,2 2,2
tﬃﬃﬃnp1,6 1,25 1,06 0,94 0,85 0,77 0,73 0,66 0,64 0,61 0,59 0,57
5.1.1.2.7. Υπολογίζεται η ισχύς από τον τύπο: P¼M/C2V/C2∆V
500 T1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 62
▼M9
όπου:
P:εκφράζεται σε kW,
V:ταχύτητα της δοκιµής σε m/s,
∆V:απόκλιση ταχύτητας ως προς την ταχύτητα V,σεm/s,
M:µάζα αναφοράς σε kg
T:χρόνος σε δευτερόλεπτα.
5.1.2. Επί δυναµοµετρικής εξέδρας
5.1.2.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
Ο εξοπλισµός πρέπει να είναι ο ίδιος µε εκείνον που χρησι-
µοποιείται για τη δοκιµή επί οδού.
5.1.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.1.2.2.1. Τοποθετείται το όχηµα επί της κυλινδροφόρου δυναµοµε-
τρικής εξέδρας.
5.1.2.2.2. Προσαρµόζεται η πίεση των ελαστικών (εν ψυχρώ) των
κινητήριων τροχών προς την τιµή που απαιτείται για την
εκτέλεση της δοκιµής στην κυλινδροφόρο δυναµοµετρική
εξέδρα.
5.1.2.2.3. Ρυθµίζεται η ισοδύναµη αδράνεια της δυναµοµετρικής
εξέδρας.
5.1.2.2.4. Με κατάλληλη µέθοδο, το όχηµα και η εξέδρα φέρονται
στη θερµοκρασία λειτουργίας τους.
5.1.2.2.5. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στο σηµείο
5.1.1.2 (εκτός από τα σηµεία 5.1.1.2.4 και 5.1.1.2.5), µε αντι-
κατάσταση του Mαπό το Iστον τύπο του σηµείου 5.1.1.2.7.
5.1.2.2.6. Ρυθµίζεται η πέδη έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις απαι-
τήσεις του σηµείου 4.1.4.1 του παραρτήµατος III.
5.2. Μέθοδος της µέτρησης της ροπής στρέψης υπό σταθερή
ταχύτητα
5.2.1. Επί οδού
5.2.1.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
—η µέτρηση της ροπής στρέψης εκτελείται µε µια
κατάλληλη συσκευή µέτρησης, ακρίβειας 2 %,
—η µέτρηση της ταχύτητας εκτελείται µε ακρίβεια 2 %.
5.2.1.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.2.1.2.1. Φέρεται το όχηµα στην επιλεγµένη σταθερή ταχύτητα V.
5.2.1.2.2. Καταγράφεται η ροπή στρέψης C (t)και η ταχύτητα επί ένα
ελάχιστο χρονικό διάστηµα 10 δευτερολέπτων µέσω εξοπλι-
σµού της κατηγορίας 1000 σύµφωνου µε το πρότυπο ISO
αριθ.970.
5.2.1.2.3. Οι διακυµάνσεις της ροπής στρέψης C (t)και της ταχύτητας
συναρτήσει του χρόνου δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 5 %
κατά τη διάρκεια κάθε δευτερολέπτου του χρόνου κατα-
γραφής.
5.2.1.2.4. Η τιµή της ροπής στρέψης Ct1είναι η µέση ροπή στρέψης
και προσδιορίζεται σύµφωνα µε τον τύπο:
Ct1¼1
∆tZtþ∆t
tCtðÞdt
5.2.1.2.5. Εκτελείται η ίδια δοκιµή σε αντίθετη κατεύθυνση και
προσδιορίζεται η αντίστοιχη ροπή στρέψης Ct2.
5.2.1.2.6. Προσδιορίζεται ο µέσος όρος Ctτων δύο τιµών ροπής
στρέψης Ct1καιCt2.
5.2.2. Επί της δυναµοµετρικής εξέδρας
5.2.2.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
Ο εξοπλισµός πρέπει να είναι ο ίδιος µε εκείνο που χρησι-
µοποιείται για τη δοκιµή επί οδού.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 63
▼M9
5.2.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.2.2.2.1. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σηµεία
5.1.2.2.1 έως 5.1.2.2.4.
5.2.2.2.2. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σηµεία
5.2.1.2.1 έως 5.2.1.2.4.
5.2.2.2.3. Ρυθµίζεται η πέδη έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις απαι-
τήσεις του σηµείου 4.1.4.1 του παραρτήµατος III.
5.3. Προσδιορισµός του ολοκληρώµατος της ροπής στρέψης κατά
τη διάρκεια µεταβαλλόµενου κύκλου δοκιµής
5.3.1. Η µέθοδος αυτή αποτελεί ένα προαιρετικό συµπλήρωµα της
µεθόδου µε σταθερή ταχύτητα που περιγράφεται στο σηµείο
5.2.
5.3.2. Κατά τη δυναµική αυτή ανάλυση, προσδιορίζεται η µέση
τιµή της ροπής στρέψης Mµέσω της ολοκλήρωσης των
πραγµατικών τιµών της ροπής στρέψης ως προς το χρόνο
δοκιµής του οχήµατος µε καθορισµένο κύκλο λειτουργίας.
Το ολοκλήρωµα της ροπής στρέψης διαιρείται διά της
διαφοράς του χρόνου. Το αποτέλεσµα είναι:
M¼1
t2/C0t1Zt2
t1MtðÞ/C1dt; wobei M t ðÞ>0
Η τιµή Mυπολογίζεται από έξι σειρές αποτελεσµάτων.
Ο αριθµός δειγµατοληψίας του Mσυνιστάται να είναι
τουλάχιστον δύο ανά δευτερόλεπτο.
5.3.3. Ρύθµιση της δυναµοµετρικής εξέδρας
Η πέδη ρυθµίζεται µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο
σηµείο 5.2. Αν η ροπή Mπου προκύπτει στη δυναµοµετρική
εξέδρα δεν ισούται µε τη ροπή Mεπί οδού, τότε οι ρυθµί-
σεις της πέδης τροποποιούνται έως ότου οι τιµές αυτές να
είναι ίσες µε προσέγγιση ±5% .
Σηµείωση:
Η µέθοδος αυτή µπορεί να χρησιµοποιείται µόνο για δυνα-
µόµετρα ηλεκτρικής προσοµοίωσης της αδράνειας, ή µε
δυνατότητα ρύθµισης µέγιστης ακρίβειας.
5.3.4. Κριτήρια αποδοχής
Η τυπική απόκλιση έξι µετρήσεων δεν πρέπει να υπερ-
βαίνει το 2 %της µέσης τιµής.
5.4. Μέθοδος για τη µέτρηση της επιβράδυνσης µε γυροσκοπική
πλατφόρµα
5.4.1. Επί οδού
5.4.1.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
—µέτρηση της ταχύτητας: σφάλµα µικρότερο από 2 %,
—µέτρηση της επιβράδυνσης: σφάλµα µικρότερο από 1 %,
—µέτρηση της κλίσης της οδού: σφάλµα µικρότερο από
1%,
—µέτρηση του χρόνου: σφάλµα µικρότερο από 0,1 s.
Η έδραση του οχήµατος προσδιορίζεται σε µια οριζόντια
επιφάνεια αναφοράς ·εναλλακτικά είναι δυνατόν η επιπε-
δότητα του οχήµατος να προσδιορισθεί µέσω διορθωτικού
συντελεστή που λαµβάνει υπόψη την κλίση της οδού (α1).
5.4.1.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.4.1.2.1. Επιταχύνεται το όχηµα µέχρι να επιτευχθεί ταχύτητα µεγα-
λύτερη κατά 5 km/hτουλάχιστον από την ταχύτητα Vπου
έχει επιλεγεί.
5.4.1.2.2. Καταγράφεται η επιβράδυνση µεταξύ των ταχυτήτων
V + 0,5 km/h καιV − 0,5 km/h.
5.4.1.2.3. Υπολογίζεται η µέση επιβράδυνση που αντιστοιχεί στην
ταχύτητα Vσύµφωνα µε τον ακόλουθο τύπο:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 64
▼M9
γ1¼1
tZt
oγ1tðÞdt/C0g/C2sin a1 ðÞ
όπου:
γ1:µέση τιµή της επιβράδυνσης στην ταχύτητα Vκατά
µια διεύθυνση της οδού,
t:χρόνος επιβράδυνσης από V + 0,5 km/h µέχρι V−
0,5 km/h,
γ1(t):η επιβράδυνση που καταγράφεται κατά τη διάρκεια
του χρόνου αυτού,
g = 9,81 m × s−2.
5.4.1.2.4. Εκτελούνται οι ίδιες µετρήσεις κατά την άλλη διεύθυνση
και προσδιορίζεται το γ2:
5.4.1.2.5. Υπολογίζεται η µέση τιµή Γ i=
Γi¼γ1þγ2
2:για τη δοκιµή i
5.4.1.2.6. ∆ιενεργούνται αρκετές δοκιµές όπως προβλέπεται στο
σηµείο 5.1.1.2.6, µε αντικατάσταση του Tαπό το Γ όπου:
Γ¼1
nXn
i¼1Γi
5.4.1.2.7. Υπολογίζεται η µέση απορροφούµενη δύναµη F=M× Γ,
όπου:
M:µάζα αναφοράς του οχήµατος σε kg,
Γ:µέση επιβράδυνση που υπολογίστηκε προηγουµένως.
5.4.2. Επί δυναµοµετρικής εξέδρας
5.4.2.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
Χρησιµοποιείται ο εξοπλισµός µέτρησης της δυναµοµε-
τρικής εξέδρας σύµφωνα µε τις διατάξεις του σηµείου 2
του προσαρτήµατος 2 του παρόντος παραρτήµατος.
5.4.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.4.2.2.1. Ρύθµιση της δύναµης πάνω στο σώτρο (ζάντα), υπό σταθερή
ταχύτητα. Επί κυλινδροφόρου δυναµοµετρικής εξέδρας, η
ολική αντίσταση είναι της µορφής:
Fολική =Fενδεικνυόµενη +Fπεριστροφή του κινητήριου
άξονα,
όπου:
Fολική =Fαντίσταση στην πορεία επί οδού
Fενδεικνυόµενη =Fαντίσταση στην πορεία επί οδού −F
περιστροφή του κινητήριου άξονα,
όπου:
Fενδεικνυόµενη είναι η δύναµη που αναγράφεται επί της
αντίστοιχης συσκευής µετρήσεως της κυλινδροφόρου δυνα-
µοµετρικής εξέδρας.
Fαντίσταση στην πορεία επί οδού −είναι γνωστή.
ΗFπεριστροφής του κινητήριου άξονα µπορεί να:
—µετράται πάνω στην κυλινδροφόρο εξέδρα, η οποία είναι
σε θέση να λειτουργεί ως κινητήρας.
Το όχηµα δοκιµής, µε το κιβώτιο στο νεκρό σηµείο,
φέρεται µε τη χρήση της δυναµοµετρικής εξέδρας στην
ταχύτητα δοκιµής. Η αντίσταση περιστροφής του κινη-
τήριου άξονα µετράται κατόπιν µέσω της αντίστοιχης
συσκευής µέτρησης της κυλινδροφόρου εξέδρας ·
—προσδιορίζεται για τις δυναµοµετρικές εξέδρες που δεν
είναι σε θέση να λειτουργούν ως κινητήρες:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 65
▼M9
Για τις δυναµοµετρικές εξέδρες µε δύο κυλίνδρους η
αντίσταση στην περιστροφή RRείναι εκείνη που
προσδιορίζεται προηγουµένως επί της οδού.
Για τις δυναµοµετρικές εξέδρες µε έναν κύλινδρο, η
αντίσταση στην περιστροφή RRείναι εκείνη που
προσδιορίζεται κατά τη δοκιµή επί οδού πολλαπλασια-
σµένη επί ένα συντελεστή Rο οποίος είναι ίσος µε το
λόγο της µάζας του κινητήριου άξονα προς την ολική
µάζα του οχήµατος.
Σηµείωση:
ΤοRRλαµβάνεται από την καµπύλη F = f(V).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 66
▼M9
Προσάρτηµα 4
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΜΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Α∆ΡΑΝΕΙΩΝ
1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Η µέθοδος που περιγράφεται στο παρόν προσάρτηµα
επιτρέπει να ελέγχεται αν η ολική αδράνεια της εξέδρας
αποτελεί ικανοποιητική προσοµοίωση των πραγµατικών
τιµών που απαντώνται κατά τη διάρκεια των διαφόρων
σταδίων του κύκλου δοκιµής.
2. ΑΡΧΗ
2.1. Κατάρτιση των εξισώσεων εργασίας
∆εδοµένου ότι η εξέδρα υπόκειται στις διακυµάνσεις της
ταχύτητας περιστροφής του ή των κυλίνδρων, η δύναµη
στην επιφάνεια του ή των κυλίνδρων µπορεί να εκφραστεί
από τον τύπο:
F=I×γ=IM×γ+Fi
όπου:
F:δύναµη στην επιφάνεια του ή των κυλίνδρων,
I:ολική αδράνεια της εξέδρας (ισοδύναµη αδράνεια του
οχήµατος, βλέπε πίνακα του σηµείου 5.1 κατωτέρω),
IM:αδράνεια των µηχανικών µαζών της εξέδρας,
γ:επιτάχυνση κατά την εφαπτόµενη στην επιφάνεια του
κυλίνδρου,
Fi:δύναµη αδράνειας.
Σηµείωση:Επεξήγηση του τύπου αυτού, όσον αφορά τις εξέδρες µε
µηχανική προσοµοίωση των αδρανειών, παρουσιάζεται στο
τέλος του παρόντος προσαρτήµατος.
Έτσι, η ολική αδράνεια εκφράζεται από τον τύπο:
I¼I
MþF1
γ
όπου:
IMµπορεί να υπολογιστεί ή να µετρηθεί µε τις παραδο-
σιακές µεθόδους,
F1µπορεί να µετρηθεί στην εξέδρα, γ µπορεί να υπολογι-
στεί από την περιφερειακή ταχύτητα των κυλίνδρων.
Η ολική αδράνεια «I»προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της
δοκιµής επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης µε τιµές ανώτερες ή
ίσες µε εκείνες που λαµβάνονται κατά τη διάρκεια ενός
κύκλου δοκιµής.
2.2. Προδιαγραφή για τον υπολογισµό της ολικής αδράνειας
Οι µέθοδοι δοκιµής και υπολογισµού πρέπει να επιτρέπουν
τον προσδιορισµό της ολικής αδράνειας Iµε σχετικό
σφάλµα (∆ I/I)µικρότερο από 2 %.
3. ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ
3.1. Η µάζα της προσοµοιούµενης ολικής αδράνειας Iπρέπει να
παραµένει ίση µε τη θεωρητική τιµή της ισοδύναµης
αδράνειας (βλέπε σηµείο 5.1 του παραρτήµατος III),µέσα
στα ακόλουθα όρια:
3.1.1. ± 5 % της θεωρητικής τιµής για κάθε στιγµιαία τιµή,
3.1.2. ± 2 % της θεωρητικής τιµής για τη µέση τιµή που υπολογί-
ζεται για κάθε αλληλουχία του κύκλου.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 67
▼M9
3.2. Τα όρια που καθορίζονται στο σηµείο 3.1.1 µεταβάλλονται
κατά±5 0% για ένα δευτερόλεπτο κατά τη θέση του
οχήµατος σε κίνηση και, για τα οχήµατα µε χειροκίνητο
κιβώτιο ταχυτήτων, για δύο δευτερόλεπτα κατά τις αλλαγές
των σχέσεων µετάδοσης.
4. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ
4.1. Έλεγχος διενεργείται σε κάθε δοκιµή του κύκλου που
ορίζεται στο σηµείο 2.1 του παραρτήµατος III.
4.2. Εντούτοις, ο έλεγχος αυτός δεν είναι απαραίτητος, αν
ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του σηµείου 3 µε στιγµιαίες
επιταχύνσεις που είναι τουλάχιστον κατά τρεις φορές µεγα-
λύτερες ή µικρότερες από τις τιµές που λαµβάνονται κατά
τις αλληλουχίες του θεωρητικού κύκλου.
5. ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Επεξήγηση των εξισώσεων εργασίας.
5.1. Ισορροπία των δυνάµεων επί οδού:
CR¼k1Jr1dΘ1
dtþk2Jr2dΘ2
dtþk3Mγr1þk3Fsr1
5.2. Ισορροπία των δυνάµεων επί εξέδρας µε µηχανική προσο-
µοίωση αδρανείας:
Cm¼k1Jr1dΘ1
dtþk3JR mdWm
dt
Rmr1þk3Fsr1
¼k1Jr1dΘ1
dtþk3Iγr1þk3Fsr1
5.3. Ισορροπία των δυνάµεων επί εξέδρας µε αδράνειες που
έχουν µη µηχανική προσοµοίωση αδράνειας:
Ce¼k1Jr1dΘ1
dtþk3JR edWe
dt
Rer1þC1
Rer10
B@1
CAþk3Fsr1
¼k1Jr1dΘ1
dtþk3IMγþF1 ðÞ r1þk3Fsr1
Στους τύπους αυτούς:
CR:ροπή στρέψης του κινητήρα επί οδού,
Cm:ροπή στρέψης του κινητήρα επί εξέδρας µε
αδράνειες µηχανικής προσοµοίωσης,
Ce:ροπή στρέψης του κινητήρα επί εξέδρας µε
αδράνειες ηλεκτρικής προσοµοίωσης,
Jr1:ροπή αδράνειας του συστήµατος µετάδοσης της
κίνησης του οχήµατος που µεταφέρεται στους κινη-
τήριους τροχούς,
Jr2:ροπή αδράνειας των µη κινητήριων τροχών,
JRm:ροπή αδράνειας της εξέδρας µε αδράνειες µηχα-
νικής προσοµοίωσης,
JRe:ροπή µηχανικής αδράνειας της εξέδρας µε
αδράνειες ηλεκτρικής προσοµοίωσης,
M:µάζα του οχήµατος επί οδού,
I:ισοδύναµη αδράνεια της εξέδρας µε αδράνειες
µηχανικής προσοµοίωσης,
IM:µηχανική αδράνεια της εξέδρας µε αδράνειες ηλεκ-
τρικής προσοµοίωσης,1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 68
▼M9
Fm:συνισταµένη δύναµη υπό σταθερή ταχύτητα,
C1:συνισταµένη ροπή στρέψης των αδρανειών ηλεκ-
τρικής προσοµοίωσης,
F1:συνισταµένη δύναµη των αδρανειών ηλεκτρικής
προσοµοίωσης,
dθ1
dt:γωνιακή επιτάχυνση των κινητήριων τροχών,
dθ2
dt:γωνιακή επιτάχυνση των µη κινητήριων τροχών,
dWm
dt:γωνιακή επιτάχυνση της εξέδρας µε µηχανικές
αδράνειες,
dWe
dt:γωνιακή επιτάχυνση της εξέδρας µε ηλεκτρικές
αδράνειες,
γ:γραµµική επιτάχυνση,
r1:ακτίνα υπό φορτίο των κινητήριων τροχών,
r2:ακτίνα υπό φορτίο των µη κινητήριων τροχών,
Rm:ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας µε µηχανικές
αδράνειες,
Re:ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας µε ηλεκτρικές
αδράνειες,
k1:συντελεστής εξαρτώµενος από το λόγο µείωσης
στροφών και από διάφορες αδράνειες µετάδοσης
και«απόδοσης »,
k2:σχέση µετάδοσης
/C2r1
r2/C2«απόδοση ».
k3:σχέση µετάδοσης ×«απόδοση ».
Αν υποτεθεί ότι οι δύο τύποι εξέδρας (σηµεία 5.2 και 5.3)
έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και γίνει απλοποίηση, λαµβά-
νεται ο τύπος:
k3(Im×γ+F1)r1=k3I×γ×r1
οπότε:
I¼IMþF1
γ1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 69
▼M9
Προσάρτηµα 5
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΤΩΝ
ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΣΩΛΗΝΩΝ ΕΞΑΓΩΓΗΣ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1.1. Αρκετοί τύποι συστηµάτων δειγµατοληψίας επιτρέπουν την
τήρηση των προδιαγραφών που αναφέρονται στο σηµείο 4.2
του παραρτήµατος III.Τα συστήµατα που περιγράφονται στα
σηµεία 3.1, 3.2 και 3.3 θεωρούνται αποδεκτά αν ικανοποιούν
τα κύρια κριτήρια που αφορούν την αρχή της µεταβλητής
αραίωσης.
1.2. Το εργαστήριο πρέπει να αναφέρει στις εκθέσεις του τον
τρόπο δειγµατοληψίας που χρησιµοποιήθηκε κατά την
εκτέλεση της δοκιµής.
2. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΗΣ ΑΡΑΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩΝ
ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΕΞΑΓΩΓΗΣ
2.1. Πεδίο εφαρµογής
Καθορίζονται τα χαρακτηριστικά λειτουργίας ενός συστή-
µατος δειγµατοληψίας αερίων εξαγωγής, που προορίζεται
να χρησιµοποιηθεί για τη µέτρηση της πραγµατικής µάζας
των εκποµπών από το σωλήνα εξαγωγής ενός οχήµατος,
σύµφωνα µε τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Η αρχή
της δειγµατοληψίας µε µεταβλητή αραίωση για τη µέτρηση
της µάζας των εκποµπών απαιτεί την ικανοποίηση τριών
συνθηκών:
2.1.1. Τα αέρια εξαγωγής του οχήµατος πρέπει να αραιώνονται
συνεχώς µε τον αέρα του περιβάλλοντος κάτω από καθορι-
σµένες συνθήκες.
2.1.2. Ο ολικός όγκος του µείγµατος των αερίων εξαγωγής και του
αέρα αραίωσης πρέπει να µετράται µε ακρίβεια.
2.1.3. Ένα δείγµα σταθερής αναλογίας αραιωµένων αερίων
εξαγωγής /αέρα αραίωσης συλλέγεται για ανάλυση.
Οι ποσότητες των εκποµπών των αερίων ρύπων καθορί-
ζονται από τις συγκεντρώσεις του αναλογικού δείγµατος
και τον ολικό όγκο που µετράται στη διάρκεια της δοκιµής.
Οι συγκεντρώσεις του δείγµατος διορθώνονται για να
ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα του αέρα του περιβάλ-
λοντος σε ρύπους. Επιπλέον, στην περίπτωση οχηµάτων µε
κινητήρες ανάφλεξης διά συµπιέσεως, απεικονίζονται σε
γραφική παράσταση οι εκποµπές σωµατιδίων.
2.2. Τεχνική περίληψη
Το σχήµα III/5.2.2δίνει το διάγραµµα της αρχής λειτουργίας
του συστήµατος δειγµατοληψίας.
2.2.1. Τα αέρια εξαγωγής του οχήµατος αραιώνονται µε επαρκή
ποσότητα αέρα του περιβάλλοντος ώστε να αποφευχθεί η
συµπύκνωση υδρατµών στο σύστηµα δειγµατοληψίας και
µέτρησης.
2.2.2. Το σύστηµα δειγµατοληψίας των αερίων εξαγωγής πρέπει
να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπο που να επιτρέπει τη
µέτρηση των µέσων συγκεντρώσεων κατ 'όγκο των CO2,
CO, HC καιNOx,επίσης δε, στην περίπτωση των οχηµάτων
µε κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέσεως, την µέτρηση των
εκποµπών σωµατιδίων τα οποία περιέχονται στα αέρια
εξαγωγής που εκπέµπονται κατά τον κύκλο δοκιµής του
οχήµατος.
2.2.3. Το µείγµα αέρα και αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι
οµογενές στο σηµείο που ευρίσκεται το ακροστοιχείο
δειγµατοληψίας (βλέπε σηµείο 2.3.1.2).
2.2.4. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας πρέπει να εξάγει ένα
αντιπροσωπευτικό δείγµα των αραιωµένων αερίων
εξαγωγής.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 70
▼M9
2.2.5. Το σύστηµα πρέπει να επιτρέπει τη µέτρηση του ολικού
όγκου των αραιωµένων αερίων εξαγωγής του δοκιµαζόµενου
οχήµατος.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 71
▼M9
Σχήµα III/5.2.2
Σχηµατική παράσταση ενός συστήµατος µεταβλητής αραίωσης για τη µέτρηση
των εκποµπών των αερίων εξαγωγής
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 72
▼M9
2.2.6. Το σύστηµα δειγµατοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Ο
σχεδιασµός του συστήµατος δειγµατοληψίας µε µεταβλητή
αραίωση και τα υλικά από τα οποία αποτελείται πρέπει να
είναι τέτοια ώστε να µην επηρεάζεται η συγκέντρωση των
ρύπων στα αραιωµένα αέρια εξαγωγής. Αν ένα από τα στοι-
χεία του συστήµατος (εναλλάκτης θερµότητας, διαχωριστής
τύπου «κυκλώνα »,ανεµιστήρας κ.λπ.) τροποποιεί τη
συγκέντρωση οποιουδήποτε ρύπου των αραιωµένων αερίων
και αν το ελάττωµα αυτό δεν µπορεί να διορθωθεί, τότε το
δείγµα αυτού του ρύπου πρέπει να λαµβάνεται πριν από
αυτό το στοιχείο.
2.2.7. Αν το δοκιµαζόµενο όχηµα έχει σύστηµα εξαγωγής πολλα-
πλών σωλήνων, οι σωλήνες συναρµογής πρέπει να είναι
συνδεδεµένοι µεταξύ τους µε ένα συλλέκτη τοποθετηµένο
όσο το δυνατό πλησιέστερα στο όχηµα.
2.2.8. Τα δείγµατα των αερίων συλλέγονται σε σάκους δειγµα-
τοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να µην
εµποδίζεται η ροή των αερίων κατά τη δειγµατοληψία. Οι
σάκοι αυτοί πρέπει να κατασκευάζονται από υλικά που δεναλλοιώνουν τις συγκεντρώσεις των αερίων ρύπων (βλέπε
σηµείο 2.3.4.4).
2.2.9. Το σύστηµα µεταβλητής αραίωσης πρέπει να σχεδιάζεται
µε τρόπο που να επιτρέπει τη δειγµατοληψία των αερίων
εξαγωγής χωρίς να τροποποιείται αισθητά η αντίθλιψη
στην έξοδο του σωλήνα εξαγωγής (βλέπε σηµείο 2.3.1.1).
2.3. Ιδιαίτερες απαιτήσεις
2.3.1. Σύστηµα συλλογής και αραίωσης των αερίων εξαγωγής
2.3.1.1. Το µήκος του σωλήνα σύνδεσης του σωλήνα ή των
σωλήνων εξαγωγής του οχήµατος και του θαλάµου
ανάµειξης πρέπει να είναι όσο το δυνατόν µικρότερο. Σε
καµία περίπτωση δεν πρέπει ο σωλήνας:
—να µεταβάλλει τη στατική πίεση στην ή στις εξόδους
των αερίων εξαγωγής του δοκιµαζόµενου οχήµατος
περισσότερο από ± 0,75 kPa στα 50 km/h,ή περισσότερο
από± 1,25 kPa σε όλη τη διάρκεια της δοκιµής, σε
σχέση µε τις στατικές πιέσεις που καταγράφονται όταν
δεν υπάρχει τίποτε συνδεδεµένο στους σωλήνες
εξαγωγής του οχήµατος ·η πίεση πρέπει να µετράται
µέσα στο σωλήνα εξαγωγής ή σε µια προέκτασή του µε
την ίδια διάµετρο όσο το δυνατόν πλησιέστερα στην
άκρη του σωλήνα,
—να τροποποιεί ή να µεταβάλλει τη σύσταση των αερίων
εξαγωγής.
2.3.1.2. Πρέπει να προβλέπεται ένας θάλαµος ανάµειξης µέσα στον
οποίο αναµειγνύονται τα αέρια εξαγωγής του οχήµατος και
ο αέρας αραίωσης ώστε να δηµιουργείται ένα οµογενές
µείγµα στο σηµείο της εξόδου από το θάλαµο.
Η οµογένεια του µείγµατος σε µία τυχούσα εγκάρσια τοµή
της ροής στη θέση του ακροστοιχείου δειγµατοληψίας δεν
πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ±2%από τη µέση
τιµή που καταγράφεται σε πέντε τουλάχιστον σηµεία ευρι-
σκόµενα σε ίσα διαστήµατα επί της περιφερείας της
φλέβας των αερίων. Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάµου
ανάµειξης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο
από± 0,25 kPa από την ατµοσφαιρική πίεση, ώστε να ελαχι-
στοποιούνται οι επιπτώσεις στις συνθήκες που επικρατούν
στην έξοδο του σωλήνα εξαγωγής και να περιορίζεται η
πτώση της πίεσης µέσα στη συσκευή προετοιµασίας του
αέρα αραίωσης, αν αυτή υπάρχει.
2.3.2. ∆ιάταξη αναρρόφησης /ογκοµετρική διάταξη
Αυτή η διάταξη µπορεί να έχει ένα φάσµα σταθερών ταχυ-
τήτων, ώστε να υπάρχει επαρκής παροχή για να εµποδίζεται
η συµπύκνωση των υδρατµών. Γενικά, για να επιτευχθεί το
αποτέλεσµα αυτό, η συγκέντρωση του CO
2στο σάκο δειγµα-
τοληψίας των αραιωµένων αερίων εξαγωγής πρέπει να
διατηρείται σε επίπεδο κάτω του 3 %κατ'όγκο.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 73
▼M9
2.3.3. Μέτρηση του όγκου
2.3.3.1. Η ογκοµετρική συσκευή πρέπει να διατηρεί την ακρίβεια
που έχει επιτευχθεί κατά τη βαθµονόµησή της κατά ±2%
υπό όλες τις συνθήκες λειτουργίας. Αν η συσκευή αυτή
δεν µπορεί να αντισταθµίσει της διακυµάνσεις θερµοκρα-
σίας του µείγµατος των αερίων εξαγωγής και του αέρα
αραίωσης, στο σηµείο µέτρησης, πρέπει να χρησιµοποιηθεί
ένας εναλλάκτης θερµότητας για να διατηρηθεί η θερµο-
κρασία στο επίπεδο της προβλεπόµενης θερµοκρασίας
λειτουργίας µε ακρίβεια ± 6K.
Αν χρειαστεί, µπορεί να χρησιµοποιηθεί ένας διαχωριστής
τύπου «κυκλώνα »για την προστασία της ογκοµετρικής
συσκευής.
2.3.3.2. Αµέσως πριν την ογκοµετρική συσκευή πρέπει να τοποθετ-
ηθεί ένας ανιχνευτής θερµοκρασίας. Ο ανιχνευτής αυτός
πρέπει να έχει ακρίβεια της τάξης του ±1 Kκαι χρόνο
απόκρισης 0,1 δευτερολέπτου για το 62 %της διακύµανσης
µιας δεδοµένης θερµοκρασίας (τιµή που µετράται µε έλαιο
σιλικόνης).
2.3.3.3. Οι µετρήσεις πίεσης πρέπει να έχουν ακρίβεια της τάξης
των± 0,4 kPa κατά τη διάρκεια της δοκιµής.
2.3.3.4. Η µέτρηση της διαφοράς της πίεσης ως προς την ατµοσφαι-
ρική, πραγµατοποιείται πριν και, αν είναι απαραίτητο, µετά
την ογκοµετρική συσκευή.
2.3.4. ∆ειγµατοληψία αερίων
2.3.4.1. Αραιωµένα αέρια εξαγωγής
2.3.4.1.1. Το δείγµα αραιωµένων αερίων εξαγωγής λαµβάνεται πριν
από τη διάταξη αναρρόφησης αλλά µετά από τις συσκευές
προπαρασκευής (αν υπάρχουν).
2.3.4.1.2. Η παροχή δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ±2%
από τη µέση τιµή.
2.3.4.1.3. Η παροχή της δειγµατοληψίας πρέπει να είναι τουλάχιστον
5 λίτρα /λεπτό και το πολύ 0,2 %της παροχής των αραιω-
µένων αερίων εξαγωγής.
2.3.4.1.4. Ένα ισοδύναµο όριο εφαρµόζεται στα συστήµατα δειγµα-
τοληψίας σταθερής µάζας.
2.3.4.2. Αέρας αραίωσης
2.3.4.2.1. Λαµβάνεται δείγµα αραίωσης, υπό σταθερή παροχή, από
σηµείο που βρίσκεται κοντά στο στόµιο εισαγωγής του
αέρα του περιβάλλοντος και, αν υπάρχει φίλτρο, µετά από
αυτό.
2.3.4.2.2. Ο αέρας αυτός δεν πρέπει να έχει µολυνθεί από τα αέρια
εξαγωγής που προέρχονται από τη ζώνη ανάµειξης.
2.3.4.2.3. Η παροχή δειγµατοληψίας του αέρα αραίωσης πρέπει να
είναι συγκρίσιµη µε εκείνη που χρησιµοποιείται για τα
αραιωµένα αέρια εξαγωγής.
2.3.4.3. Ενέργειες δειγµατοληψίας
2.3.4.3.1. Τα υλικά που χρησιµοποιούνται κατά τη δειγµατοληψία
πρέπει να είναι τέτοια ώστε να µη µεταβάλλουν τη
συγκέντρωση των ρύπων.
2.3.4.3.2. Μπορούν να χρησιµοποιούνται φίλτρα για το διαχωρισµό
των στερεών σωµατιδίων από το δείγµα.
2.3.4.3.3. Είναι απαραίτητο να υπάρχουν αντλίες για τη διοχέτευση
του δείγµατος προς τον ή τους σάκους δειγµατοληψίας.
2.3.4.3.4. Ρυθµιστές παροχής και µετρητές παροχής είναι απαραίτητοι
για την επίτευξη των τιµών των παροχών που απαιτούνται
για τη δειγµατοληψία.
2.3.4.3.5. Αεροστεγείς ταχυσύνδεσµοι µπορούν να χρησιµοποιηθούν
ανάµεσα στις τριόδους βάνες και τους σάκους δειγµατολη-
ψίας. Οι σύνδεσµοι πρέπει να φράσσονται αυτόµατα προς
την πλευρά του σάκου. Άλλα συστήµατα µπορούν να χρησι-
µοποιηθούν για να διοχετεύουν τα δείγµατα µέχρι τη
συσκευή ανάλυσης (π.χ. τρίοδοι διακόπτες).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 74
▼M9
2.3.4.3.6. Οι διάφορες βάνες που χρησιµοποιούνται για την διοχέ-
τευση των αερίων της δειγµατοληψίας πρέπει να είναι
ταχείας ρύθµισης και ενέργειας.
2.3.4.4. Αποθήκευση του δείγµατος
Τα δείγµατα των αερίων πρέπει να συλλέγονται σε σάκους
δειγµατοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να µη µειώ-
νεται ο ρυθµός δειγµατοληψίας. Οι σάκοι πρέπει να
αποτελούνται από υλικό που δεν αλλοιώνει την
συγκέντρωση από ±2%µετά από 20 λεπτά.
2.4. Πρόσθετη συσκευή δειγµατοληψίας για τον έλεγχο των
οχηµάτων µε κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέσεως
2.4.1. Σε αντιδιαστολή µε τη δειγµατοληψία αερίων στην
περίπτωση των οχηµάτων µε ανάφλεξη διά σπινθήρας, τα
σηµεία λήψης των δειγµάτων υδρογονανθράκων και σωµατι-
δίων βρίσκονται στο εσωτερικό της σήραγγας αραιώσεως.
2.4.2. Για να αποφευχθούν οι θερµικές απώλειες των αερίων
εξαγωγής µεταξύ της εισόδου του σωλήνα εξαγωγής και
της σήραγγας αραίωσης, πρέπει το µήκος του σχετικού
σωλήνα να µην υπερβαίνει τα 3,6 mή τα 6,1 mεφόσον
έχει ρυθµική µόνωση. Η εσωτερική διάµετρος του σωλήνα
πρέπει να µην υπερβαίνει τα 105 mm.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 75
▼M9
Σχήµα III/5.2.4.4
∆ιάταξη ακροστοιχείου δειγµατοληψίας σωµατιδίων
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 76
▼M9
2.4.3. Στη σήραγγα αραίωσης, η οποία αποτελείται από έναν ευθύ-
γραµµο σωλήνα από υλικό το οποίο είναι καλός αγωγός του
ηλεκτρισµού, πρέπει η ροή να είναι πλήρως τυρβώδης
(αριθµός Reynolds ≥4 000)ώστε το αραιωµένο αέριο
εξαγωγής να είναι οµογενές στα σηµεία δειγµατοληψίας
και να εξασφαλίζεται η λήψη αντιπροσωπευτικών
δειγµάτων αερίων και σωµατιδίων. Η σήραγγα αραίωσης
πρέπει να έχει διάµετρο τουλάχιστον 200 mmκαι το
σύστηµα πρέπει να είναι γειωµένο.
2.4.4. Το σύστηµα δειγµατοληψίας για τον προσδιορισµό των
σωµατιδίων αποτελείται από ένα ακροστοιχείο δειγµατολη-
ψίας εντός της σήραγγας αραίωσης και δύο φίλτρα
τοποθετηµένα εν σειρά. Κατά τη διεύθυνση της ροής,
τοποθετούνται βαλβίδες ταχείας διακοπής, ανάντι και
κατάντι από το ζεύγος των φίλτρων.
Η διάταξη του ακροστοιχείου δειγµατοληψίας εµφανίζεται
στο σχήµα III/5.2.4.4.
2.4.5. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας για τα σωµατίδια πρέπει
να έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Πρέπει να είναι τοποθετηµένο κοντά στον άξονα της
σήραγγας, κατάντι από την είσοδο των αερίων εξαγωγής
και σε απόσταση ίση περίπου µε το δεκαπλάσιο της διαµέ-
τρου της σήραγγας. Η εσωτερική του διάµετρος πρέπει να
είναι τουλάχιστον 12 mm.
Η απόσταση από το άκρο του ακροστοιχείου δειγµατολη-
ψίας µέχρι το στήριγµα του φίλτρου πρέπει να αντιστοιχεί
τουλάχιστον σε πέντε φορές τη διάµετρο του ακροστοιχείου
δειγµατοληψίας αλλά, σε καµία περίπτωση, να µην υπερ-
βαίνει τα 1 020 mm.
2.4.6. Η συσκευή µέτρησης της ροής του αερίου δείγµατος αποτε-
λείται από αντλίες, ρυθµιστές και µετρητές της ροής.
2.4.7. Το σύστηµα δειγµατοληψίας για τους υδρογονάνθρακες
αποτελείται από θερµαινόµενο ακροστοιχείο δειγµατολη-
ψίας, αγωγό, φίλτρα και αντλία.
Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας εκποµπών αερίων και το
ακροστοιχείο δειγµατοληψίας για τα σωµατίδια πρέπει να
είναι τοποθετηµένα συµµετρικά ως προς την έξοδο των
αερίων εξαγωγής και κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η
αλληλεπίδραση µεταξύ των δύο δειγµατοληψιών. Η εσωτε-
ρική διάµετρος του ακροστοιχείου δειγµατοληψίας πρέπει
να είναι 4 mm.
2.4.8. Όλα τα θερµαινόµενα µέρη πρέπει να διατηρούνται, µε τη
χρήση του συστήµατος θέρµανσης, σε θερµοκρασία
463K ± 10 K, (190º C).
2.4.9. Αν δεν είναι δυνατή η αντιστάθµιση των διακυµάνσεων της
ροής, απαιτείται η τοποθέτηση εναλλάκτου θερµότητας και
ρυθµιστή θερµοκρασίας σύµφωνα µε όσα ορίζονται στο
σηµείο 2.3.3.1 ώστε να εξασφαλίζεται σταθερή ροή στο
σύστηµα καθώς και σταθερή αναλογία, µεταξύ της ροής
του δείγµατος και της συνολικής ροής.
3. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
3.1. Σύστηµα µεταβλητής αραίωσης µε αντλία θετικού εκτοπί-
σµατος (σύστηµα PDP-CVS) ( σχήµα III/5.3.1)
3.1.1. Το σύστηµα δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο µε αντλία
θετικού εκτοπίσµατος ( PDP-CVS) ικανοποιεί τις απαιτήσεις
του παρόντος παραρτήµατος µέσω της µέτρησης της
παροχής των αερίων που διέρχονται από την αντλία υπό
σταθερή θερµοκρασία και πίεση. Για τη µέτρηση του
ολικού όγκου, υπολογίζεται ο αριθµός των στροφών της
βαθµονοµηµένης αντλίας θετικού εκτοπίσµατος.
Το αναλογικό δείγµα λαµβάνεται µε δειγµατοληψία υπό
σταθερή παροχή, µε τη βοήθεια αντλίας, µετρητή παροχής
και βάνας ρύθµισης της παροχής.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 77
▼M9
3.1.2. Το σχήµα III/5.3.1δείνει το διάγραµµα της αρχής λειτουρ-
γίας ενός τέτοιου συστήµατος δειγµατοληψίας. ∆εδοµένου
ότι ακριβή αποτελέσµατα µπορούν να λαµβάνονται µε
διάφορες διατάξεις, δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση
να είναι αυστηρώς σύµφωνη µε το διάγραµµα. Προκειµένου
να ληφθούν συµπληρωµατικές πληροφορίες και να συντονι-
στεί η λειτουργία των επί µέρους στοιχείων της
εγκατάστασης, µπορούν να χρησιµοποιούνται πρόσθετα
στοιχεία, όπως όργανα, βάνες, ηλεκτροµαγνητικά πηνία
και διακόπτες.
3.1.3. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.1.3.1. ένα φίλτρο ( D)για τον αέρα αραίωσης, το οποίο να προθερ-
µαίνεται, αν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από
ένα στρώµα ενεργού άνθρακα µεταξύ δύο στρωµάτων
χαρτιού και χρησιµεύει για την ελάττωση και τη σταθερο-
ποίηση της συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων που
προέρχονται από εκποµπές του περιβάλλοντος µέσα στον
αέρα αραίωσης ·
3.1.3.2. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)στον οποίο αναµειγνύονται
οµογενώς τα αέρια εξαγωγής και ο αέρας ·1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 78
▼M9
Σχήµα III/5.3.1
∆ιάγραµµα συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο µε αντλία θετικού
εκτοπίσµατος (σύστηµα PDP-CVS)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 79
▼M9
3.1.3.3. έναν εναλλάκτη θερµότητας ( H)επαρκούς ικανότητας ώστε
να διατηρείται, σταθερή µε προσέγγιση ±6 Kως προς την
προβλεπόµενη τιµή καθ 'όλη τη διάρκεια της δοκιµής, η
θερµοκρασία του µείγµατος αέρα /αερίων εξαγωγής, η οποία
µετράται ακριβώς ανάντι από την αντλία θετικού εκτοπί-
σµατος. Η συσκευή αυτή δεν πρέπει να επηρεάζει τη
συγκέντρωση των ρύπων των αραιωµένων αερίων που
λαµβάνονται για ανάλυση ·
3.1.3.4. µία διάταξη ρύθµισης της θερµοκρασίας ( TC)που χρησιµο-
ποιείται για την προθέρµανση του εναλλάκτη θερµότητας
πριν από τη δοκιµή και τη ρύθµιση της θερµοκρασίας του
κατά τη διάρκεια της δοκιµής ώστε οι αποκλίσεις, ως προς
την προβλεπόµενη τιµή να περιορίζονται στο ±6Κ·
3.1.3.5. µία αντλία θετικού εκτοπίσµατος ( PDP)που χρησιµο-
ποιείται για την τροφοδοσία µείγµατος αέρα /αερίων
εξαγωγής σταθερής παροχής. Η αντλία πρέπει να έχει
επαρκή χωρητικότητα ώστε να εµποδίζεται η συµπύκνωση
των υδρατµών στο σύστηµα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες
λειτουργίας κατά τη διάρκεια της δοκιµής. Για το σκοπό
αυτό, χρησιµοποιείται γενικά µία αντλία θετικού εκτοπί-
σµατος µε χωρητικότητα:
3.1.3.5.1. — διπλάσια από τη µέγιστη παροχή των αερίων εξαγωγής
που σηµειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου
δοκιµής, ή
3.1.3.5.2. — επαρκή ώστε να διατηρείται η συγκέντρωση του CO2στο
σάκο δειγµατοληψίας των αραιωµένων αερίων εξαγωγής
κάτω του 3 %κατ'όγκο·
3.1.3.6. έναν αισθητήρα θερµοκρασίας ( T1)(ακρίβεια και
ορθότητα ±1K )προσαρµοσµένο ακριβώς ανάντι από την
αντλία θετικού εκτοπίσµατος. Ο αισθητήρας αυτός πρέπει
να επιτρέπει την συνεχή παρακολούθηση της θερµοκρασίας
του αραιωµένου µείγµατος κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.1.3.7. ένα µανόµετρο ( G1)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
προσαρµοσµένο ακριβώς ανάντι του µετρητή όγκου, που
χρησιµεύει για την καταγραφή της διαφοράς πίεσης µεταξύ
του µείγµατος αερίων και του αέρα του περιβάλλοντος ·
3.1.3.8. ένα άλλο µανόµετρο ( G2)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
τοποθετηµένο έτσι ώστε να επιτρέπεται η καταγραφή της
διαφοράς πίεσης µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της
αντλίας ·
3.1.3.9. δύο ακροστοιχεία δειγµατοληψίας ( S1καιS2)µε τα οποία
επιτρέπεται η λήψη σταθερών δειγµάτων του αέρα
αραίωσης και του αραιωµένου µείγµατος αερίων εξαγωγής /
αέρα·
3.1.3.10. ένα φίλτρο ( F)που χρησιµεύει για την αποµάκρυνση των
στερεών σωµατιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέ-
γονται για ανάλυση ·
3.1.3.11. αντλίες ( P)που χρησιµεύουν για τη λήψη σταθερής ροής
αέρα αραίωσης καθώς επίσης και του αραιωµένου µείγµατος
αερίων εξαγωγής /αέρα κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.1.3.12. ρυθµιστές παροχής ( N)που χρησιµεύουν για την διατήρηση
καθόλη τη διάρκεια της δοκιµής, σταθερής παροχής των
δειγµάτων των αερίων που συγκεντρώνουν τα ακροστοιχεία
δειγµατοληψίας S1καιS2.Η παροχή αυτή πρέπει να είναι
τέτοια ώστε, στο τέλος κάθε δοκιµής, η ποσότητα των
δειγµάτων να είναι επαρκής για την ανάλυση (10 λίτρα ανά
λεπτό) ·
3.1.3.13. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και τον έλεγχο, κατά
τη διάρκεια της δοκιµής, της σταθερής ροής των αερίων
δειγµατοληψίας ·
3.1.3.14. βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για την
διοχέτευση της σταθερής παροχής των δειγµάτων αερίων
είτε προς τους σάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσ-
φαιρα·
3.1.3.15. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους ( Q)που παρεµβάλλονται
ανάµεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 80
▼M9
δειγµατοληψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσσεται αυτό-
µατα από την πλευρά του σάκου. Άλλες µέθοδοι για τη
διοχέτευση του δείγµατος µέχρι τη συσκευή ανάλυσης
µπορούν να χρησιµοποιούνται εναλλακτικά (π.χ. τρίοδοι
διακόπτες) ·
3.1.3.16. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων των αραιωµένων
καυσαερίων και του αέρα αραίωσης κατά τη διάρκεια της
δοκιµής. Οι σάκοι πρέπει να έχουν επαρκή χωρητικότητα
ώστε να µην προκαλούν µείωση της παροχής δειγµατολη-
ψίας. Πρέπει να είναι κατασκευασµένοι από υλικό που να
µην επηρεάζει ούτε τις µετρήσεις ούτε τη χηµική σύνθεση
των δειγµάτων των αερίων (π.χ. από µεµβράνη διαστρώσεων
πολυαιθυλαινίου -πολυαµιδίου ή φθοριωµένων πολυυδρογο-
νανθράκων) ·
3.1.3.17. έναν ψηφιακό µετρητή ( C)που χρησιµεύει για την κατα-
γραφή του αριθµού στροφών της αντλίας θετικού
εκτοπίσµατος κατά τη διάρκεια της δοκιµής.
3.1.4. Πρόσθετος εξοπλισµός που απαιτείται για τη δοκιµή οχηµάτων
µε κινητήρα ανάφλεξης διά συµπιέσεως
Για τη δοκιµή οχηµάτων µε κινητήρα ανάφλεξης διά
συµπιέσεως, σύµφωνα µε τις διατάξεις των σηµείων 4.3.1.1
και 4.3.2 του παραρτήµατος III,πρέπει να χρησιµοποιούνται
οι πρόσθετες συσκευές που περιβάλλονται από τη διακε-
κοµµένη γραµµή στο σχήµα III/5.3.1.
Fh:θερµαινόµενο φίλτρο ·
S3:ακροστοιχεία δειγµατοληψίας κοντά στο θάλαµο
ανάµειξης ·
Vh:θερµαινόµενη πολύοδη βάνα ·
Q:ταχυσύνδεσµος που επιτρέπει την ανάλυση του
δείγµατος αέρα του περιβάλλοντος BAαπό τη
συσκευή HFID·
HFID:θερµαινόµενη συσκευή ανάλυσης του τύπου µε
ιονισµό µε φλόγα ·
I, R:συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των
στιγµιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων ·
Lh:θερµαινόµενος σωλήνας δειγµατοληψίας.
Όλα τα θερµαινόµενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε
θερµοκρασία 463 K (190º C) ± 10K.
Σύστηµα δειγµατοληψίας για τα σωµατίδια
S4:σωλήνας δειγµατοληψίας στη σήραγγα αραίωσης,
Fp:µονάδα φίλτρων αποτελούµενη από δύο εν σειρά
φίλτρα, διάταξη διακλάδωσης της ροής που επιτρέπει
τη χρησιµοποίηση προσθέτων παράλληλα τοποθετη-
µένων, ζευγών φίλτρων,
—αγωγός δειγµατοληψίας,
—αντλίες, ρυθµιστές ροής, µετρητές ροής,
3.2. Σύστηµα αραιώσεως µε σωλήνα V Venturi κρίσιµης ροής
(σύστηµα CFV-CVS) ( σχήµα III/5.3.2)
3.2.1. Η χρησιµοποίηση ενός σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής, κατά
τη διαδικασία δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο, βασίζεται
στις αρχές της µηχανικής των ρευστών υπό συνθήκες
κρίσιµης ροής. Η παροχή του µεταβλητού µείγµατος αέρα
αραίωσης και αερίων εξαγωγής διατηρείται στην ταχύτητα
του ήχου η οποία είναι ευθέως ανάλογη προς την τετραγω-
νική ρίζα της θερµοκρασίας των αερίων. Η παροχή
ελέγχεται, υπολογίζεται και ολοκληρώνεται συνεχώς καθ '
όλη τη διάρκεια της δοκιµής.
Η χρησιµοποίηση ενός πρόσθετου σωλήνα Venturiγια τη
δειγµατοληψία εξασφαλίζει τη λήψη αναλογικών αερίων
δειγµάτων. Καθώς η πίεση και η θερµοκρασία είναι ίσεςστις εισόδους των δύο σωλήνων Venturi,ο όγκος του αερίου
που λαµβάνεται ως δείγµα είναι ανάλογος προς τον ολικό
όγκο του µείγµατος των αραιωµένων αερίων εξαγωγής που
παράγεται και, συνεπώς, ικανοποιούνται οι απαιτήσεις που
αναφέρονται στο παρόν παράρτηµα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 81
▼M9
3.2.2. Στο σχήµα III/5.3.2παρουσιάζεται η αρχή λειτουργίας ενός
τέτοιου συστήµατος δειγµατοληψίας. ∆εδοµένου ότι αποτε-
λέσµατα ακριβείας µπορούν να επιτευχθούν µε διάφορες
διατάξεις, δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση να είναι
αυστηρώς σύµφωνη µε το διάγραµµα αυτό. Προκειµένου να
ληφθούν συµπληρωµατικές πληροφορίες και να συντονι-
στούν οι λειτουργίες των στοιχείων που συνθέτουν την
εγκατάσταση, µπορούν να χρησιµοποιούνται πρόσθετα
στοιχεία όπως όργανα βάνες, πηνία και διακόπτες.
3.2.3. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.2.3.1. ένα φίλτρο ( D)για τον αέρα αραίωσης, που προθερµαίνεται
αν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από ένα στρώµα
ενεργού άνθρακα µεταξύ δύο στρωµάτων χαρτιού. Χρησι-
µεύει για να ελαττώνει και να σταθεροποιεί τις
παρασιτικές εκποµπές υδρογονανθράκων του αέρα
αραίωσης ·
3.2.3.2. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)µέσα στον οποίο τα αέρια
εξαγωγής και ο αέρας αναµειγνύονται οµογενώς ·
3.2.3.3. ένα διαχωριστή «κυκλώνα » (CS)που χρησιµεύει για την
αποµάκρυνση των σωµατιδίων ·
3.2.3.4. δύο ακροστοιχεία δειγµατοληψίας ( S1καιS2)που επιτρέ-
πουν τη λήψη δειγµάτων αέρα αραίωσης και αραιωµένων
αερίων εξαγωγής ·
3.2.3.5. ένα σωλήνα δειγµατοληψίας Venturi (SV) κρίσιµης ροής που
επιτρέπει τη λήψη αναλογικών δειγµάτων των αραιωµένων
αερίων εξαγωγής στο ακροστοιχείο δειγµατοληψίας S2·
3.2.3.6. ένα φίλτρο ( F)που χρησιµεύει για την αποµάκρυνση των
στερεών σωµατιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέ-
γονται για ανάλυση ·
3.2.3.7. αντλίες ( P)που χρησιµεύουν για τη συλλογή ενός µέρους
της ροής του αέρα και των αραιωµένων αερίων εξαγωγής
στους σάκους κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.2.3.8. ένα ρυθµιστή παροχής ( N)που χρησιµεύει για τη λήψη
σταθερής παροχής δειγµατοληψίας του αερίου κατά τη
διάρκεια της δοκιµής, µέσω του ακροστοιχείου δειγµατολη-
ψίαςS1.Η παροχή αυτή πρέπει να είναι τέτοια ώστε στο
τέλος της δοκιµής να υπάρχουν δείγµατα επαρκούς
ποσότητας για ανάλυση ( /asymptequal10λίτρα/λεπτό).
3.2.3.9. έναν αναστολέα ( PS)στο σωλήνα δειγµατοληψίας ·1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 82
▼M9
Σχήµα III/5.3.2
∆ιάγραµµα συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο µε σωλήνα Venturi
κρίσιµης ροής (σύστηµα CFV-CVS)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 83
▼M9
3.2.3.10. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και τον έλεγχο της
παροχής των αερίων δειγµατοληψίας κατά τη διάρκεια των
δοκιµών ·
3.2.3.11. βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για τη διοχέ-
τευση σταθερής παροχής δειγµάτων αερίου είτε προς τους
σάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσφαιρα ·
3.2.3.12. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους ( Q)που παρεµβάλλονται
ανάµεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους
δειγµατοληψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσσεται αυτό-
µατα από την πλευρά του σάκου. Μπορούν να
χρησιµοποιηθούν άλλες µέθοδοι για τη διοχέτευση του
δείγµατος µέχρι τη συσκευή ανάλυσης (π.χ. τρίοδοι διακό-
πτες)·
3.2.3.13. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων, των αραιωµένων
αερίων εξαγωγής και του αέρα αραίωσης κατά τις δοκιµές.
Οι σάκοι πρέπει να έχουν επαρκή χωρητικότητα ώστε να
µην προκαλείται µείωση της παροχής της δειγµατοληψίας.
Πρέπει να είναι κατασκευασµένοι από υλικό που δεν
επηρεάζει ούτε τις µετρήσεις, ούτε τη χηµική σύνθεση των
δειγµάτων των αερίων (π.χ. από µεµβράνη διαστρώσεων
πολυαιθυλενίου -πολυαιµιδίου ή φθοριωµένων πολυ -
υδρογονανθράκων).
3.2.3.14. ένα µανόµετρο ( G),ακρίβειας και ορθότητας της τάξης
των± 0,4 kPa·
3.2.3.15. έναν αισθητήρα θερµοκρασίας ( T)ορθότητας και ακρίβειας
της τάξης των ±1Kκαι χρόνο απόκρισης 0,1 sγια το 62 %
µιας θερµοκρασιακής µεταβολής (τιµή που µετράται µε
έλαιο σιλικόνης) ·
3.2.3.16. ένα σωλήνα µετρήσεων Venturiκρίσιµης ροής ( MV)που
χρησιµεύει για τη µέτρηση της παροχής των αραιωµένων
αερίων εξαγωγής ·
3.2.3.17. έναν ανεµιστήρα ( BL)επαρκούς ικανότητας για τη
διακίνηση του ολικού όγκου των αραιωµένων αερίων
εξαγωγής ·
3.2.3.18. το σύστηµα δειγµατοληψίας CFV-CVS πρέπει να έχει
επαρκή χωρητικότητα ώστε να παρεµποδίζεται η
συµπύκνωση των υδρατµών µέσα στο σύστηµα υπό οποιεσ-
δήποτε συνθήκες κατά τη διάρκεια των δοκιµών. Προς το
σκοπό αυτό, χρησιµοποιείται γενικώς ένας ανεµιστήρας
(BL)µε ικανότητα:
3.2.3.18.1. διπλάσια από τη µέγιστη παροχή των αερίων εξαγωγής που
εκπέµπεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου
δοκιµής, ή
3.2.3.18.2. αρκετή για να διατηρηθεί η συγκέντρωση του CO2,στο
σάκο δειγµατοληψίας των αραιωµένων αερίων εξαγωγής,
κάτω του 3 %κατ'όγκο.
3.2.4. Πρόσθετος εξοπλισµός για τη δοκιµή οχηµάτων µε κινητήρα
ανάφλεξης διά συµπιέσεως
Για τη δοκιµή των οχηµάτων µε κινητήρα ανάφλεξης διά
συµπιέσεως, σύµφωνα µε τις διατάξεις των σηµείων 4.3.1.1
και 4.3.2 του παραρτήµατος III,πρέπει να χρησιµοποιούνται
οι πρόσθετες συσκευές που περικλείονται από τη διακεκοµ-
µένη γραµµή στο σχήµα III/5.3.2:
Fh:θερµαινόµενο φίλτρο,
S3:ακροστοιχείο δειγµατοληψίας κοντά στο θάλαµο
ανάµειξης,
Vh:θερµαινόµενη πολύοδη βάνα,
Q:ταχυσύνδεσµος που επιτρέπει την ανάλυση του
δείγµατος αέρα του περιβάλλοντος BAαπό τη
συσκευή HFID,
HFID:θερµαινόµενη συσκευή ανάλυσης του τύπου µε
ιονισµό µε φλόγα,
I, R:συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των
στιγµιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων,1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 84
▼M9
Lh:θερµαινόµενος σωλήνας δειγµατοληψίας.
Όλα τα θερµαινόµενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε
θερµοκρασία 463 K (190º C) ± 10 K.
Αν δεν είναι δυνατή η αντιστάθµιση των διακυµάνσεων
παροχής, πρέπει να προβλέπεται ένας εναλλάκτης
θερµότητας ( H)και µια διάταξη για τη ρύθµιση της θερµο-
κρασίας ( TC)µε τα χαρακτηριστικά που καθορίζονται στο
σηµείο 2.2.3 ώστε να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της
παροχής διαµέσου του σωλήνα Venturi (MV) και, εποµένως,
η ανάλογη παροχή που διέρχεται από το ακροστοιχείο
δειγµατοληψίας S3.
Σύστηµα δειγµατοληψίας για τη µέτρηση των σωµατιδίων:S
4:ακροστοιχείο δειγµατοληψίας στη σήραγγα αραίωσης,
Fp:µονάδα φίλτρων αποτελούµενη από δύο εν σειρά
φίλτρα,
—διάταξη διακλάδωσης της ροής, που επιτρέπει τη χρησι-
µοποίηση προσθέτων παράλληλα τοποθετηµένων ζευγών
φίλτρων,
—αγωγός δειγµατοληψίας,
—αντλίες, ρυθµιστές ροής, µετρητές ροής.
3.3. Σύστηµα µεταβλητής αραίωσης µε έλεγχο σταθερής παροχής
µέσω ενός διαφραγµατικού στοµίου ( CFO-CVS) ( σχήµα III/
5.3.3) (µόνο για κινητήρες ανάφλεξης διά σπινθήρος)
3.3.1. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.3.1.1. ένα σωλήνα δειγµατοληψίας που συνδέει το σωλήνα
εξαγωγής του οχήµατος µε τη διάταξη συλλογής ·
3.3.1.2. µια διάταξη δειγµατοληψίας που περιλαµβάνει µία αντλία
που χρησιµεύει για την αναρρόφηση ενός αραιωµένου
µείγµατος αερίων εξαγωγής και αέρα ·
3.3.1.3. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)µέσα στον οποίο τα αέρια
εξαγωγής και ο αέρας αναµειγνύονται οµογενώς ·
3.3.1.4. έναν εναλλάκτη θερµότητας ( H)επαρκούς χωρητικότητας
ώστε να διατηρείται καθ 'όλη τη διάρκεια της δοκιµής η
θερµοκρασία του µείγµατος αέρα /αερίων εξαγωγής, η οποία
µετράται ακριβώς ανάντι από το σύστηµα µέτρησης
παροχής, σταθερή µε προσέγγιση ±6K .Η διάταξη αυτή
δεν πρέπει να τροποποιεί τη συγκέντρωση των ρύπων των
αραιωµένων αερίων που λαµβάνονται για ανάλυση.
Αν, για ορισµένους ρύπους δεν τηρείται ο όρος αυτός, το
δείγµα για τους ρύπους αυτούς πρέπει να λαµβάνεται πριν
από το διαχωριστή τύπου «κυκλώνα ».
Αν είναι αναγκαίο, προβλέπεται µια διάταξη ρύθµισης της
θερµοκρασίας ( TC)για την προθέρµανση του εναλλάκτη
θερµότητας πριν από τη δοκιµή και τη ρύθµιση της θερµο-
κρασίας του κατά τη διάρκεια της δοκιµής ώσε οι
αποκλίσεις, ως προς την προβλεποµένη τιµή, να περιορί-
ζονται στο ±6K ·
3.3.1.5. δύο ακροστιχεία δειγµατοληψίας ( S1καιS2)που επιτρέπουν
τη λήψη των δειγµάτων, µέσω αντλιών ( P),µετρητών
παροχής ( FL)και, αν απαιτείται φίλτρων ( F)για την αποµά-
κρυνση των στερεών σωµατιδίων από τα αέρια που
χρησιµοποιούνται για ανάλυση ·
3.3.1.6. µία αντλία για τον αέρα αραίωσης και µία άλλη για το
αραιωµένο µείγµα αερίων ·
3.3.1.7. µία ογκοµετρική συσκευή εφοδιασµένη µε διαφραγµατικό
στόµιο µέτρησης της παροχής ·
3.3.1.8. έναν αισθητήρα θερµοκρασίας ( T1)ακριβείας και
ορθότητας ±1K ,τοποθετηµένο αµέσως ανάντι της ογκοµε-
τρικής διάταξης. Ο αισθητήρας αυτός πρέπει να επιτρέπει
το συνεχή έλεγχο της θερµοκρασίας του αραιωµένου
µείγµατος των αερίων εξαγωγής κατά τη διάρκεια της
δοκιµής ·
3.3.1.9. ένα µανόµετρο ( G1),ακριβείας και ορθότητας ± 0,4 KP,
τοποθετηµένο ακριβώς ανάντι της ογκοµετρικής διάταξης1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 85
▼M9
που χρησιµεύει για την καταγραφή της διαφοράς πίεσης
µεταξύ του µείγµατος αερίων και του αέρα του περιβάλ-
λοντος ·
3.3.1.10. ένα άλλο µανόµετρο ( G2)ακριβείας και ορθότητας ± 0,4 KP
τοποθετηµένο κατά τρόπο που να επιτρέπει την καταγραφή
της διαφοράς πίεσης µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της
αντλίας ·
3.3.1.11. ρυθµιστές παροχής ( N)που χρησιµεύουν για τη διατήρηση
σταθερής παροχής δειγµατοληψίας αερίων κατά τη διάρκεια
της δοκιµής µέσω των ακροστοιχείων δειγµατοληψίας S1καιS2.Η παροχή δειγµατοληψίας πρέπει να είναι τέτοια
ώστε στο τέλος κάθε δοκιµής να υπάρχουν δείγµατα επαρ-
κούς ποσότητας για την ανάλυση (10 λίτρα /λεπτό) ·
3.3.1.12. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και τον έλεγχο της
σταθερής παροχής της δειγµατοληψίας αερίου κατά τη
δοκιµή ·
3.3.1.13. τρίοδες βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για
τη διοχέτευση σταθερής παροχής δειγµάτων αερίων, είτε
προς τους σάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσ-
φαιρα·
3.3.1.14. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους ( Q)που παρεµβάλλονται
ανάµεσα στις τρίοδες βάνες ταχείας ενέργειας και στους
σάκους δειγµατοληψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσ-
σεται αυτόµατα από την πλευρά του σάκου. Άλλες µέθοδοι
για να διοχετεύεται το δείγµα µέχρι τη συσκευή της
ανάλυσης µπορούν να χρησιµοποιηθούν (π.χ. κρουνοί τριών
στοµίων) ·1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 86
▼M9
Σχήµα III/5.3.3
∆ιάγραµµα συστήµατος µεταβλητής αραίωσης µε διατήρηση µιας σταθερής
παροχής µε υποπιεσογόνο όργανο (σύστηµα CFO-CVS)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 87
▼M9
3.3.1.15. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων αραιωµένων
αερίων εξαγωγής και αέρα αραίωσης κατά τη δοκιµή.
Πρέπει να έχουν επαρκή χωρητικότητα ώστε να µην προκα-
λείται µείωση της παροχής δειγµατοληψίας. Πρέπει να
είναι κατασκευασµένοι από υλικό που δεν επηρεάζει ούτε
τις µετρήσεις ούτε τη χηµική σύνθεση των δειγµάτων των
αερίων (π.χ. από µεµβράνη διαστρώσεων πολυαιθυλενίου -
πολυαµιδίου ή φθοριωµένων πολυυδρογονανθράκων).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 88
▼M9
Προσάρτηµα 6
ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ
1. ΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ
ΣΥΣΚΕΥΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ
1.1. Κάθε κλίµακα µέτρησης που χρησιµοποιείται πρέπει να
βαθµονοµείται σύµφωνα µε τις απαιτήσεις του σηµείου
4.3.3 του παραρτήµατος III,µε την παρακάτω µέθοδο.
1.2. Η καµπύλη βαθµονόµησης της συσκευής ανάλυσης καταρτί-
ζεται βάσει πέντε τουλάχιστον σηµείων βαθµονόµησης, η
απόσταση µεταξύ των οποίων πρέπει να είναι όσο το
δυνατόν πιο οµοιόµορφη. Η ονοµαστική συγκέντρωση
πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση µε το 80 %της πλήρους
κλίµακας.
1.3. Η καµπύλη βαθµονόµησης υπολογίζεται µε τη µέθοδο των
ελαχίστων τετραγώνων. Αν το πολυώνυµο που προκύπτει
είναι βαθµού ανώτερου του 3, ο αριθµός των σηµείων
βαθµονόµησης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος µε το
βαθµό του πολυωνύµου αυτού συν 2.
1.4. Η καµπύλη βαθµονόµησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσό-
τερο από 2 %από την ονοµαστική τιµή κάθε αερίου
βαθµονόµησης.
1.5. Χάραξη της καµπύλης βαθµονόµησης
Από τη χάραξη της καµπύλης βαθµονόµησης και των
σηµείων βαθµονόµησης επιτρέπεται η επαλήθευση της
ορθής εκτέλεσης της βαθµονόµησης. Πρέπει να αναφέ-
ρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράµετροι της
συσκευής ανάλυσης, ιδίως:
—η κλίµακα,
—η ευαισθησία,
—το µηδέν,
—η ηµεροµηνία της βαθµονόµησης.
1.6. Εναλλακτικές µέθοδοι (π.χ. µέσω υπολογιστή, ηλεκτρο-
νικού διακόπτη κλίµακας κ.λπ.) µπορούν να
χρησιµοποιούνται εφόσον αποδεικνύεται επαρκώς προς την
τεχνική υπηρεσία ότι παρέχουν ισοδύναµη ακρίβεια.
1.7. Επαλήθευση της βαθµονόµησης
1.7.1. Κάθε κλίµακα µέτρησης που χρησιµοποιείται πρέπει να
ελέγχεται πριν από κάθε ανάλυση σύµφωνα µε τις
ακόλουθες διατάξεις:
1.7.2. Η βαθµονόµηση ελέγχεται µε τη βοήθεια ενός αερίου µηδε-
νισµού και ενός αερίου εύρους κλίµακας (βαθµονόµησης)
του οποίου η ονοµαστική τιµή ευρίσκεται κοντά στην τιµή
για την οποία πραγµατοποιείται ανάλυση.
1.7.3. Αν, για τα δύο εξεταζόµενα σηµεία, η διαφορά µεταξύ της
θεωρητικής τιµής και της τιµής που λαµβάνεται κατά τη
διαδικασία βαθµονόµησης δεν υπερβαίνει το ±5%της
πλήρους κλίµακας, οι παράµετροι ρύθµισης µπορούν να
αναπροσαρµόζονται. Στην αντίθετη περίπτωση, πρέπει να
καταρτίζεται νέα καµπύλη βαθµονόµησης σύµφωνα µε το
σηµείο 1 του παρόντος προσαρτήµατος.
1.7.4. Μετά τη δοκιµή, το αέριο µηδενισµού και το ίδιο αέριο
εύρους κλίµακας χρησιµοποιούνται για ένα νέο έλεγχο. Η
ανάλυση θεωρείται ως αποδεκτή αν η διαφορά µεταξύ των
δύο µετρήσεων είναι κατώτερη από 2 %.
2. ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ FID,ΑΠΟΚΡΙΣΗ Υ∆ΡΟΓΟΝΑ-
ΝΘΡΑΚΩΝ
2.1. Βελτιστοποίηση απόκρισης και ανιχνευτή
Ο ανιχνευτής ιονισµού µε φλόγα FIDπρέπει να ρυθµίζεται
όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 89
▼M9
Πρέπει να χρησιµοποιείται προπάνιο για τη βελτιστο-
ποίηση της απόκρισης της συσκευής, στο πλέον σύνηθες
φάσµα δοκιµών.
2.2. Βαθµονόµηση του αναλυτή υδρογονανθράκων ( HC)
Ο αναλυτής πρέπει να βαθµονοµείται µε τη χρήση προπα-
νίου και καθαρού συνθετικού αέρα. Βλέπε παράγραφο 4.5.2
του παραρτήµατος 4 (αέρια βαθµονόµησης).
Χαράζεται µία καµπύλη βαθµονόµησης όπως περιγράφεται
στις παραγράφους 1.1 έως 1.5 του παρόντος προσαρτήµατος.
2.3. Συντελεστές απόκρισης για διάφορους υδρογονάνθρακες και
προτεινόµενα όρια.
Ο συντελεστής απόκρισης ( Rf)για ένα συγκεκριµένο τύπο
υδρογονάνθρακα, είναι ο λόγος της ένδειξης συγκέντρωσης
του ανιχνευτή ιονισµού µε φλόγα ( FID)προς τη
συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων, εκφρασµένου σε µέρη
ανά εκατοµµύριο ισοδύναµου άνθρακα ( ppm C1).
Η συγκέντρωση του αερίου δοκιµής πρέπει να είναι τέτοια
ώστε να παρέχεται απόκριση στο 80 %του εύρους της
πλήρους κλίµακας για το φάσµα δοκιµών. Η συγκέντρωση
πρέπει να είναι γνωστή και µε ακρίβεια ±2%ως προς ένα
βαρυµετρικό πρότυπο εκφρασµένο κατ 'όγκο. Επιπλέον ο
κύλινδρος των αερίων πρέπει να έχει υποστεί προεργασία
για 24 ώρες σε θερµοκρασία µεταξύ 293 και 303 K (20ºκαι
30º C).
Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε
λειτουργία ο αναλυτής και στη συνέχεια ανά µεγάλα
διαστήµατα λειτουργίας. Τα αέρια δοκιµών που χρησιµο-
ποιούνται και οι συνιστώµενοι συνετελεστές απόκρισης
είναι:
—Μεθάνιο και καθαρός αέρας 1,00 ≤Rf≤1,15
—Προπυλένιο και καθαρός αέρας 0,90 ≤Rf≤1,00
—Τολουένιο και καθαρός αέρας 0,90 ≤Rf≤1,00
[Σε σχέση µε ένα συντελεστή απόκρισης ( Rf)ίσο µε 1,00
για προπάνιο και καθαρό αέρα].
2.4. Έλεγχος παρεµβολής οξυγόνου και συνιστώµενα όρια
Οι συντελεστές απόκρισης πρέπει να προσδιορίζονται όπως
περιγράφεται στην παράγραφο 2.3. Το αέριο δοκιµής που
χρησιµοποιείται και το συνιστώµενο εύρος του συντελεστή
απόκρισης είναι:
Προπάνιο και άζωτο 0,95 ≤Rf≤1,05.
3. ∆ΟΚΙΜΗ ΑΠΟ∆ΟΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΑ NOx
Η απόδοση του µετατροπέα που χρησιµοποιείται για τη
µετατροπή NO2σεNOελέγχεται σύµφωνα µε τη µεθοδο-
λογία που ακολουθεί.
Ο έλεγχος αυτός µπορεί να πραγµατοποιείται µε έναν οζονι-
στήρα, σύµφωνα µε τη διάταξη δοκιµής του σχήµατος III/6.3
και τη διαδικασία που περιγράφεται κατωτέρω.
3.1. Η συσκευή ανάλυσης βαθµονοµείται στην κλίµακα που
χρησιµοποιείται συνηθέστερα σύµφωνα µε τις προδια-
γραφές του κατασκευαστή µε τη χρήση αερίων µηδενισµού
και εύρους κλίµακας. (Το αέριο βαθµονόµησης πρέπει να
έχει περιεκτικότητα σε NOπου να αντιστοιχεί στο 80 %
περίπου της πλήρους κλίµακας ·η συγκέντρωση NO2στο
µείγµα αερίων πρέπει να είναι κάτω από 5 %της συγκεν-
τρώσεως NO).Η συσκευή ανάλυσης NOxρυθµίζεται για
λειτουργία µε NO,έτσι ώστε το αέριο εύρους κλίµακας να
µη διέρχεται από το µετατροπέα. Καταγράφεται η ενδει-
κνυόµενη συγκέντρωση.
3.2. Με ένα σύνδεσµο T,προστίθεται συνεχώς οξυγόνο ή συνθε-
τικός αέρας στη ροή του αερίου µέχρις ότου η
αναγραφόµενη συγκέντρωση είναι κατά 10 %περίπου
µικρότερη από την αναγραφόµενη συγκέντρωση βαθµο-
νόµησης όπως αυτή καθορίζεται στο σηµείο 3.1.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 90
▼M9
Καταγράφεται η αναγραφόµενη συγκέντρωση ( c).Καθ'όλη
τη διαδικασία αυτή, ο οζονιστήρας πρέπει να παραµένει
ανενεργός.
3.3. Τίθεται κατόπιν σε λειτουργία ο οζονιστήρας ώστε να
παράγεται αρκετό όζον ώστε η συγκέντρωση NOνα µειωθεί
στο 20 %(ελάχιστη τιµή 10 %)της συγκέντρωσης βαθµο-
νόµησης που καθορίζεται στο σηµείο 3.1. Καταγράφεται η
αναγραφόµενη συγκέντρωση ( d).
3.4. Ρυθµίζεται κατόπιν η συσκευή ανάλυσης για λειτουργία µε
NOxώστε το µείγµα αερίων (που αποτελείται από NO, NO2,
O2καιN2)να διέρχεται εφεξής από το µετατροπέα.
Καταγράφεται η αναγραφόµενη συγκέντρωση ( a).
3.5. Τίθεται κατόπιν ο οζονιστήρας εκτός λειτουργίας. Το
µείγµα αερίων που ορίζεται στο σηµείο 3.2 παροχετεύεται
µέσω του µετατροπέα στη συσκευή ανίχνευσης. Καταγρά-
φεται η αναγραφόµενη συγκέντρωση ( b).
3.6. ∆ιακόπτεται επίσης η προσαγωγή οξυγόνου ή συνθετικού
αέρα µε τον οζονιστήρα πάντοτε εκτός λειτουργίας. Η τιµή
NOxπου αναγράφεται στη συσκευή ανάλυσης δεν πρέπει να
είναι µεγαλύτερη από 5 %από την τιµή που καθορίζεται
στο σηµείο 3.1.
3.7. Η απόδοση του µετατροπέα NOxυπολογίζεται ως
ακολούθως:
Aπ´οδοση %ðÞ ¼ 1þa/C0b
c/C0d/C18/C19
/C2100
Σχήµα III/6.3
Σχήµα διάταξης ελέγχου για την απόδοση του µετατροπέα
NOx
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 91
▼M9
3.8. Η απόδοση του µετατροπέα δεν πρέπει να είναι κατώτερη
του 95 %.
3.9. Ο έλεγχος της απόδοσης πρέπει να γίνεται τουλάχιστον µία
φορά την εβδοµάδα.
4. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗ-
ΨΙΑΣ ΥΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΟΓΚΟ ( CVS)
4.1. Το σύστηµα CVSβαθµονοµείται µε τη χρήση ενός µετρητή
παροχής ακρίβειας και µιας διάταξης ρύθµισης της
παροχής. Μετριέται η παροχή στο σύστηµα για διάφορες
τιµές πίεσης καθώς επίσης και οι παράµετροι ρύθµισης του
συστήµατος, και κατόπιν προσδιορίζεται η σχέση των παρα-
µέτρων αυτών προς τις παροχές.
4.1.1. Ο µετρητής παροχής που χρησιµοποιείται µπορεί να είναι
διαφόρων τύπων, π.χ. βαθµονοµηµένος σωλήνας Venturi,
µετρητής παροχής στρωτής ροής, βαθµονοµηµένος
µετρητής παροχής µε µυλίσκο, υπό την προϋπόθεση ότι
πρόκειται για συσκευή δυναµικής µέτρησης η οποία,
επιπλέον, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές των σηµείων
4.2.2 και 4.2.3 του παραρτήµατος III.
4.1.2. Στα τµήµατα που ακολουθούν παρέχονται στοιχεία για
µεθόδους βαθµονόµησης των συσκευών δειγµατοληψίας
PDPκαιCFV,βάσει µετρητή παροχής στρωτής ροής που
παρέχει την επιθυµητή ακρίβεια, καθώς επίσης και µια
µέθοδος στατιστικής επαλήθευσης της εγκυρότητας της
βαθµονόµησης.
4.2. Βαθµονόµηση της αντλίας θετικού εκτοπίσµατος ( PDP)
4.2.1. Η διαδικασία βαθµονόµησης που καθορίζεται κατωτέρω
περιγράφει τον εξοπλισµό, τη διάταξη της δοκιµής και τις
διάφορες παραµέτρους που πρέπει να µετρούνται ώστε να
προσδιορίζεται η παροχή της αντλίας του συστήµατος CVS.
Όλες οι παράµετροι που αφορούν την αντλία, µετριούνται
ταυτόχρονα µε τις παραµέτρους του µετρητή παροχής που
είναι συνδεδεµένος εν σειρά µε την αντλία. Κατόπιν χαράσ-
σεται η καµπύλη της υπολογιζόµενης παροχής
(εκφραζόµενη σε m3/minστην είσοδο της αντλίας, υπό
απόλυτη θερµοκρασία και πίεση) ως προς την αριθµητική
τιµή της συνάρτησης συσχέτισης ενός ορισµένου συνδυα-
σµού παραµέτρων της αντλίας. Κατόπιν, προσδιορίζεται η
γραµµική εξίσωση που εκφράζει τη σχέση µεταξύ της
παροχής της αντλίας και της συνάρτησης συσχέτισης. Εάν
η αντλία του συστήµατος CVSέχει πολλές βαθµίδες ταχυ-
τήτων, γίνεται χωριστή βαθµονόµηση για κάθε
χρησιµοποιούµενη βαθµίδα ταχύτητας.
4.2.2. Αυτή η διαδικασία βαθµονόµησης βασίζεται στη µέτρηση
των απόλυτων τιµών των παραµέτρων της αντλίας και των
παραµέτρων των µετρητών παροχής που επιτρέπουν τον
προσδιορισµό της παροχής σε κάθε σηµείο. Τρεις όροι
πρέπει να τηρούνται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια και
η συνέχεια της καµπύλης βαθµονόµησης:
4.2.2.1. οι πιέσεις της αντλίας πρέπει να µετρούνται σε σηµεία
µέτρησης πάνω στην ίδια την αντλία και όχι στις εξωτε-
ρικές σωληνώσεις που συνδέονται µε την είσοδο και την
έξοδο της αντλίας. Τα στοιχεία µέτρησης της πίεσης που
ευρίσκονται στο άνω και στο κάτω σηµείο της µετωπικής
πλάκας απαγωγής της αντλίας, υπόκεινται στις πραγµατικές
πιέσεις που υφίστανται µέσα στο θάλαµο της αντλίας και
εκφράζουν εποµένως τις απόλυτες διαφορές πίεσης ·
4.2.2.2. κατά τη διάρκεια της βαθµονόµησης πρέπει να διατηρείται
σταθερή θερµοκρασία. Ο µετρητής παροχής στρωτής ροής
είναι ευαίσθητος στις διακυµάνσεις της θερµοκρασίας
εισόδου, οι οποίες προκαλούν διασπορά των µετρουµένων
τιµών. Οµαλές διακυµάνσεις ±1Kτης θερµοκρασίας είναι
αποδεκτές, υπό την προϋπόθεση ότι εµφανίζονται
προοδευτικά σε χρονικό διάστηµα αρκετών λεπτών ·1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 92
▼M9
4.2.2.3. όλες οι συνδέσεις µεταξύ του µετρητή παροχής και της
αντλίας CVSπρέπει να είναι στεγανές.
4.2.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής προσδιορισµού των εκπο-
µπών των αερίων εξαγωγής, η µέτρηση των παραµέτρων
αυτών της αντλίας επιτρέπει τον υπολογισµό της παροχής
µε τη βοήθεια της εξίσωσης βαθµονόµησης.
4.2.3.1. Το σχήµα III/6.4.2.3.1 του παρόντος παραρτήµατος δίνει µια
διάταξη δοκιµής. Μπορούν να γίνουν αποδεκτές και εναλ-
λακτικές διατάξεις υπό την προϋπόθεση ότι γίνονται
αποδεκτές από την αρµόδια διοικητική αρχή καθόσον παρέ-
χουν αποτελέσµατα συµβατής ακρίβειας.
Αν χρησιµοποιείται η διάταξη που περιγράφεται στο σχήµα
III/5.3.2 του προσαρτήµατος 5, οι ακόλουθες παράµετροι
πρέπει να παρουσιάζουν τις εξής ανοχές:
βαροµετρική πίεση (διορθωµένη)
(PB)± 0,03 kPa,
θερµοκρασία περιβάλλοντος ( T) ± 0,2 K
θερµοκρασία αέρα στην είσοδο
τουLFE (ETI)± 0,15 K
υποπίεση ανάντι του LFE (EPI) ± 0,01 kPa
απώλεια πίεσης διαµέσου του
ακροφυσίου του LFE (EDP)± 0,0015 kPa
θερµοκρασία του αέρα στην
είσοδο της αντλίας CVS (PTI)± 0,2 K
θερµοκρασία του αέρα στην έξοδο
της αντλίας CVS (PTO)± 0,2 K
υποπίεση στην είσοδο της
αντλίας CVS (PPI)± 0,22 kPa
πιεζοµετρικό ύψος στην έξοδο
της αντλίας CVS (PPO)± 0,22 kPa
αριθµός στροφών της αντλίας
κατά τη δοκιµή ( n)±1στροφή
διάρκεια της δοκιµής (τουλάχι-
στον 250 s) (t)± 0,1 s
4.2.3.2. Μετά την υλοποίηση της συνδεσµολογίας του συστήµατος
όπως δείχνεται στο σχήµα III/6.4.2.3.1, τοποθετείται η βάνα
ρύθµισης της παροχής στην πλήρως ανοικτή θέση και
τίθεται σε λειτουργία η αντλία CVSγια 20 λεπτά πριν την
έναρξη των εργασιών βαθµονόµησης.
4.2.3.3. Τοποθετείται η βάνα ρύθµισης της παροχής σε µερικώς
ανοικτή θέση ώστε να αυξηθεί η υποπίεση στην είσοδο
της αντλίας (1 kPaπερίπου) και να ληφθούν τουλάχιστον
έξι σηµεία µέτρησης για το σύνολο της βαθµονόµησης. Τοσύστηµα σταθεροποιείται επί 3 λεπτά και επαναλαµβά-
νονται οι µετρήσεις.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 93
▼M9
Σχήµα III/6.4.2.3.1
∆ιάταξη βαθµονόµησης για το σύστηµα PDP-CVS
4.2.4. Ανάλυση των στοιχείων
4.2.4.1. Η παροχή αέρα Qsσε κάθε σηµείο δοκιµής υπολογίζεται σε
m3/minαπό τα στοιχεία του µετρητή παροχής, σύµφωνα µε
τη µέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
4.2.4.2. Η παροχή αέρα µετατρέπεται κατόπιν σε παροχή της
αντλίας Voεκφραζόµενη σε m3ανά στροφή, υπό απόλυτη
θερµοκρασία και πίεση στην είσοδο της αντλίας:
Vo¼Qs
n/C1Tp
273;2/C1101;33
Pp
όπου:
Vo:παροχή της αντλίας υπό TpκαιPp m3/στροφή,
Qs:παροχή αέρα υπό 101,33 kPaκαι 273,2 K,σεm3/min,
Tp:θερµοκρασία στην είσοδο της αντλίας ( K),
Pp:απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας,
n:ταχύτητα περιστροφής της αντλίας σε στροφές /min.
Για να αντισταθµιστεί η αλληλεπίδραση των µεταβολών της
πίεσης λόγω της ταχύτητας της αντλίας και του ποσοστού
ολίσθησης της αντλίας, η συνάρτηση συσχέτισης ( Xo)
µεταξύ της ταχύτητας της αντλίας ( n),της διαφοράς πίεσης
µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας και της
απόλυτης πίεσης στην έξοδο της αντλίας, υπολογίζεται µε
τον ακόλουθο τύπο:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 94
▼M9
xo¼1
nﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃ
∆Pp
Pes
όπου:
Xo:συνάρτηση συσχέτισης,
∆Pp:διαφορά πίεσης της εισόδου και της εξόδου της
αντλίας ( kPa)
Pe:απόλυτη πίεση στην έξοδο της αντλίας ( PPO + PB)
(kPa)
Εκτελείται γραµµική προσαρµογή µε τη µέθοδο των
ελαχίστων τετραγώνων για να παραχθούν οι ακόλουθες
εξισώσεις βαθµονόµησης:
Vo=Do−M( Xo)
n=A−B( ∆Pp)
Do,M ,AκαιBείναι οι σταθερές κλίσης και τεταγµένης που
ορίζουν τις καµπύλες.
4.2.4.3. Αν το σύστηµα CVSέχει πολλές ταχύτητες λειτουργίας,
πρέπει να εκτελείται βαθµονόµηση για κάθε ταχύτητα. Οι
καµπύλες βαθµονόµησης που παράγονται για τις ταχύτητες
αυτές πρέπει να είναι περίπου παράλληλες και οι σταθερές
τεταγµένης ( Do)πρέπει να αυξάνουν όταν µειώνεται το
πεδίο παροχής της αντλίας.
Αν η βαθµονόµηση έχει εκτελεστεί προσεκτικά, οι τιµές
που υπολογίζονται από την εξίσωση πρέπει να ευρίσκονται
εντός του ορίου ± 0,5 %από τη µετρούµενη τιµή του Vo.Οι
τιµές του Mείναι διαφορετικές για κάθε αντλία. Η βαθµο-
νόµηση πρέπει να εκτελείται κατά τη θέση σε λειτουργία
της αντλίας και µετά κάθε σηµαντική εργασία συντήρησης.
4.3. Βαθµονόµηση του σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής ( CFV)
4.3.1. Η βαθµονόµηση του σωλήνα Venturi CFV βασίζεται στην
εξίσωση παροχής ενός σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής:
Qs¼Kv/C1Pﬃﬃﬃ
Tp
όπου:
Qs:παροχή,
Kv:συντελεστής βαθµονόµησης,
P:απόλυτη πίεση ( kPa)
T:απόλυτη θερµοκρασία ( K).
Η παροχή του αερίου είναι συνάρτηση της πίεσης και της
θερµοκρασίας εισόδου.
Η ακόλουθη διαδικασία βαθµονόµησης δίνει την τιµή του
συντελεστή βαθµονόµησης βάσει των µετρηθέντων τιµών
πίεσης, θερµοκρασίας και παροχής αέρα.
4.3.2. Για τη βαθµονόµηση του ηλεκτρονικού εξοπλισµού του
σωλήνα Venturi CFV ακολουθείται η διαδικασία που
συνιστά ο κατασκευαστής.
4.3.3. Κατά τις αναγκαίες µετρήσεις για τη βαθµονόµηση της
παροχής του σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής, οι ακόλουθες
παράµετροι πρέπει να παρουσιάζουν τις ακόλουθες ανοχές:
βαροµετρική πίεση (διορθωµένη)
(Pa)± 0,03 kPa,
θερµοκρασία του αέρα στην
είσοδο του LFE (ETI)± 0,15 K,
υποπίεση ανάντι του LFE (EPI) ± 0,01 kPa,
πτώση πίεσης διαµέσου του ακρο-
φυσίου του LFE (EDP)± 0,0015 kPa,1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 95
▼M9
παροχή αέρα ( Qs) ± 0,5 %,
υποπίεση στην είσοδο του CFV
(PPI)± 0,02 kPa,
θερµοκρασία στην είσοδο του
σωλήνα Venturi (Tv)± 0,2 K.
4.3.4. Το σύστηµα συνδέεται όπως στο σχήµα III/6.4.3.4 και ελέγ-
χεται η στεγανότητά του. Οποιαδήποτε διαρροή, µεταξύ της
διάταξης µέτρησης της παροχής και του σωλήνα Venturi
κρίσιµης ροής, επηρεάζει σηµαντικά την ακρίβεια της
βαθµονόµησης.
Σχήµα III/6.4.3.4
∆ιάταξη βαθµονόµησης για το σύστηµα CFV-CVS
4.3.5. Τοποθετείται η βάνα ρύθµισης της παροχής στην πλήρως
ανοικτή θέση, τίθεται σε λειτουργία ο ανεµιστήρας και
αφήνεται το σύστηµα να σταθεροποιηθεί. Καταγράφονται
οι τιµές που λαµβάνονται από όλες τις συσκευές.
4.3.6. Η βάνα ρύθµισης της παροχής ρυθµίζεται σε διάφορες
θέσεις και εκτελούνται τουλάχιστον οκτώ µετρήσεις κατα-
νεµηµένες εντός του πεδίου κρίσιµης ροής του σωλήνα
Venturi.
4.3.7. Οι τιµές που καταγράφονται κατά τη βαθµονόµηση χρησι-
µοποιούνται για τον προσδιορισµό των κατωτέρω
στοιχείων. Η παροχή αέρα Qsσε κάθε σηµείο δοκιµής
υπολογίζεται βάσει των τιµών του µετρητή παροχής,
σύµφωνα µε τη µέθοδο που καθορίζεται από τον κατα-
σκευαστή.
Υπολογίζεται η τιµή του συντελεστή βαθµονόµησης για
κάθε σηµείο δοκιµής:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 96
▼M9
Kv¼Qs/C1ﬃﬃﬃﬃﬃTvp
Pv
όπου:
Qs:παροχή σε m3/minστους 273,2 Kκαι 101,33 kPa,
Tv:θερµοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (K).
Pv:απόλυτη πίεση στην είσοδο του σωλήνα Venturi (kPa).
Χαράσσεται µία καµπύλη του Kvσυναρτήσει της πίεσης
στην είσοδο του σωλήνα Venturi.Για ροή µε την ταχύτητα
του ήχου, το Kvέχει σχετικά σταθερή τιµή. Όταν η πίεση
µειώνεται (δηλαδή όταν η υποπίεση αυξάνει), ο σωλήνας
Venturi ελευθερώνεται και το Kvµειώνεται. Οι προκύ-
πτουσες διακυµάνσεις του Kvδεν είναι ανεκτές. Ο µέσος
όρος του Kκαι η τυπική απόκλιση υπολογίζονται από οκτώ
τουλάχιστον σηµεία, µέσα στην κρίσιµη περιοχή. Αν η
τυπική απόκλιση υπερβαίνει τα 0,3 %του µέσου όρου του
Kv,πρέπει να λαµβάνονται διορθωτικά µέτρα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 97
▼M9
Προσάρτηµα 7
ΟΛΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1. Για να ελεγχθεί η συµφωνία µε τις προδιαγραφές του
σηµείου 4.7του παραρτήµατος III,προσδιορίζεται η ολική
ακρίβεια της διάταξης δειγµατοληψίας και ανάλυσης CVS,
µε την εισαγωγή µιας γνωστής ποσότητας µάζας αερίου
ρύπου στο σύστηµα, ενώ αυτό λειτουργεί όπως και κατά τη
διάρκεια µιας κανονικής δοκιµής. Στη συνέχεια, εκτελείταιη ανάλυση και υπολογίζεται η µάζα του ρύπου σύµφωνα µε
τους τύπους του προσαρτήµατος 8 του παρόντος παραρτή-
µατος, µε τη διαφορά ότι ως πυκνότητα του προπανίου
λαµβάνεται η τιµή 1,967γραµµάρια /λίτρο υπό κανονικές
συνθήκες. Οι ακόλουθες µέθοδοι έχει αποδειχθεί ότι παρέ-
χουν επαρκή ακρίβεια.
2. Μέτρηση σταθερής παροχής καθαρού αερίου ( COήC
3H8)
µε τη χρήση διαφραγµατικού στοµίου.
2.1. Μια γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου ( COήC3H8)
εισάγεται στο σύστηµα CVSδιαµέσου ενός βαθµολογη-
µένου διαφραγµατικού στοµίου κρίσιµης ροής. Αν η πίεση
εισόδου είναι αρκετά µεγάλη, η παροχή ( q)που ρυθµίζεται
από το διαφραγµατικό στόµιο είναι ανεξάρτητη από την
πίεση εξόδου του διαφράγµατος (συνθήκες κρίσιµης ροής).
Αν οι παρατηρούµενες διαφορές υπερβαίνουν το 5 %,
πρέπει να προσδιοριστεί και να εξαλειφθεί η αιτία της
ανωµαλίας. Η συσκευή CVSλειτουργεί όπως για τη
µέτρηση των εκποµπών των αερίων εξαγωγής επί 5 έως 10
λεπτά. Τα αέρια που συλλέγονται στο σάκο αναλύονται µε
τη βοήθεια του συνήθη εξοπλισµού και τα λαµβανόµενα
αποτελέσµατα συγκρίνονται µε την ήδη γνωστή περιεκτι-
κότητα δειγµάτων.
3. Μέτρηση µιας περιορισµένης ποσότητας καθαρού αερίου
(COήC3H8)µε βαρυµετρική µέθοδο.
3.1. Για τον έλεγχο της συσκευής CVSµε τη βαρυµετρική
µέθοδο, ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία: χρησιµο-
ποιείται µία µικρή φιάλη, πλήρης είτε µε µονοξείδιο του
άνθρακα είτε µε προπάνιο, της οποίας προσδιορίζεται το
βάρος µε ακρίβεια ± 0,1 g. Το σύστηµα CVSτίθεται σε
λειτουργία όπως για την κανονική δοκιµή προσδιορισµού
των εκποµπών των αερίων εξαγωγής επί 5 έως 10 λεπτά.
Ταυτόχρονα εισάγεται στο σύστηµα COή προπάνιο,
ανάλογα µε την περίπτωση. Η ποσότητα καθαρού αερίου
που εισάγεται στη συσκευή προσδιορίζεται από τη διαφορά
βάρους της φιάλης. Κατόπιν, τα αέρια που συλλέγονται
µέσα στο σάκο αναλύονται µε το σύστηµα που κανονικά
χρησιµοποιείται για την ανάλυση των αερίων εξαγωγής και
τα αποτελέσµατα συγκρίνονται µε τις τιµές συγκέντρωσης
που υπολογίστηκαν προηγουµένως.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 98
▼M9
Προσάρτηµα 8
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΠΕΜΠΟΜΕΝΩΝ ΡΥΠΩΝ
1. ΓΕΝΙΚΑ
1.1. Οι ποσότητες εκποµπής των αερίων ρύπων υπολογίζονται
µε την ακόλουθη εξίσωση:
(1) Mi¼Vmix/C2Qi/C2kH/C2Ci/C210/C06
d
όπου:
Mi:εκπεµποµένη µάζα του ρύπου σε γραµµάρια ανά
χιλιόµετρο,
Vmix:όγκος των αραιωµένων αερίων εξαγωγής εκφραζό-
µενος σε λίτρα /δοκιµή και διορθωµένος ώστε να
ανταποκρίνεται στις κανονικές συνθήκες (273,2 K,
101,33kPa),
Qi:πυκνότητα του ρύπου iσε γραµµάρια /λίτρο υπό
κανονική θερµοκρασία και πίεση (273,2 K,
101,33kPA),
KH:συντελεστής διόρθωσης της υγρασίας που, χρησιµο-
ποιείται για τον υπολογισµό της εκπεµπόµενης
µάζας των οξειδίων του αζώτου (για HCκαιCOδεν
γίνεται διόρθωση υγρασίας),
C1:συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα αέρια
εξαγωγής, εκφραζοµένη σε ppmκαι διορθωµένη
βάσει της ποσότητας του ρύπου iπου περιέχεται
στον αέρα αραίωσης,
d:απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας
σεkm.
1.2. Προορισµός του όγκου
1.2.1. Υπολογισµός του όγκου στην περίπτωση που χρησιµο-
ποιείται σύστηµα µεταβλητής αραίωσης µε έλεγχο
σταθερής παροχής µέσω διάταξης διαφραγµατικού στοµίου
ή σωλήνα Venturi.
Καταγράφονται συνεχώς οι παράµετροι που δείχνουν την
παροχή και υπολογίζεται ο συνολικός όγκος σε όλη τη
διάρκεια της δοκιµής.
1.2.2. Υπολογισµός του όγκου στην περίπτωση που χρησιµο-
ποιείται σύστηµα µε αντλία θετικού εκτοπίσµατος. Ο όγκος
των αραιωµένων αερίων εξαγωγής που µετράται στα συστή-
µατα µε αντλία θετικού εκτοπίσµατος υπολογίζεται από τον
τύπο:
V=Vo×N
όπου:
V:όγκος των αραιωµένων αερίων εξαγωγής σε λίτρα /
δοκιµή (πριν την διόρθωση),
Vo:όγκος αερίων που διακινήθηκε από την αντλία θετικού
εκτοπίσµατος υπό τις συνθήκες της δοκιµής, σε λίτρα /
στροφή,
N:αριθµός στροφών της αντλίας κατά τη διάρκεια της
δοκιµής.
1.2.3. Υπολογισµός του όγκου των αραιωµένων αερίων εξαγωγής
υπό κανονικές συνθήκες. Ο όγκος των αραιωµένων αερίων
εξαγωγής ανάγεται στις κανονικές συνθήκες µε τον
ακόλουθο τύπο:
(2) Vmix¼V/C1K1/C1PB/C0P1
Tp
όπου:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 99
▼M9
(3) K1¼273;2K
101;33 kPa¼2;6961 K /C0kPa/C01/C0/C1
PB:βαροµετρική πίεση στο θάλαµο δοκιµής σε kPa,
P1:υποπίεση στην είσοδο της αντλίας θετικού εκτοπί-
σµατος σε σχέση µε την πίεση του περιβάλλοντος
(kPa),
Tp:µέση θερµοκρασία των αραιωµένων αερίων εξαγωγής
που εισέρχονται στην αντλία θετικού εκτοπίσµατος
κατά τη διάρκεια της δοκιµής ( K).
1.3. Υπολογισµός της διορθωµένης συγκέντρωσης των ρύπων
µέσα στο σάκο δειγµατοληψίας
(4) Ci¼Ce/C0Cd1/C01
DF/C18/C19
όπου:
C1:συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα αέρια
εξαγωγής, εκφραζοµένη σε ppmκαι διορθωµένη για
να ληφθεί υπόψη η συγκέντρωση του ρύπου iπου
υπάρχει στον αέρα αραίωσης,
Ce:µετρούµενη συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα
αέρια εξαγωγής εκφραζοµένη σε ppm,
Cd:µετρούµενη συγκέντρωση του ρύπου iστον αέρα που
χρησιµοποιείται για την αραίωση, εκφραζοµένη σε
ppm,
DF:συντελεστής αραίωσης.
Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
(5) DF¼13;4
CCO2þCHCþCCO ðÞ 10/C04
όπου:
CCO2:συγκέντρωση του CO2στα αραιωµένα αέρια
εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγµατολη-
ψίας εκφραζόµενη σε %κατ'όγκο,
CHC:συγκέντρωση των HCστα αραιωµένα αέρια
εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγµατολη-
ψίας εκφραζόµενη σε ισοδύναµα ppmάνθρακα,
CCO:συγκέντρωση του COστα αραιωµένα αέρια
εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγµατολη-
ψίας, εκφραζόµενη σε ppm.
1.4. Υπολογισµός του συντελεστή διόρθωσης υγρασίας για τα
οξείδια του αζώτου ( No)
Για τη διόρθωση των επιδράσεων της υγρασίας στα αποτε-
λέσµατα που λαµβάνονται για τα οξείδια του αζώτου,
εφαρµόζεται ο ακόλουθος τύπος:
(6) kH¼1
1/C00;0329 H /C010;71 ðÞ
όπου:
H¼6;211/C1Ra/C1Pd
PB/C0Pd/C1Ra/C110/C02
Στους τύπους αυτούς:
H:απόλυτη υγρασία, εκφραζόµενη σε gνερού ανά kg
ξηρού αέρα ·
Ra:σχετική υγρασία της ατµόσφαιρας του περιβάλλοντος
εκφραζόµενη σε ποσοστό ( %)·
Pd:πίεση κορεσµένων ατµών στη θερµοκρασία του
περιβάλλοντος, εκφραζόµενη σε kPa·
PB:ατµοσφαιρική πίεση στο θάλαµο δοκιµής, σε kPa.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 100
▼M9
1.5. Παράδειγµα
1.5.1. Τιµές δοκιµής
1.5.1.1. Συνθήκες περιβάλλοντος
θερµοκρασία περιβάλλοντος: 23 º C = 296,2 K,
βαροµετρική πίεση: Pb= 101,33 kPa,
σχετική υγρασία: Ra=6 0% ,
πίεση κορεσµένων ατµών στους 23 ºC :Pd= 3,20 kPa H2O
1.5.1.2. Όγκος που έχει µετρηθεί και έχει αναχθεί στις κανονικές
συνθήκες (βλέπε παράγραφο 1)
V = 51,961 m3
1.5.1.3. Τιµές των συγκεντρώσεων που µετρήθηκαν από τις
συσκευές ανάλυσης:
∆είγµα αραιωµένων αερίων
εξαγωγής∆είγµα αέρα αραίωσης
HC (1) 92 ppm 3,0 ppm
CO 470 ppm 0 ppm
NOx70 ppm 0 ppm
CO21,6 %κατ'όγκο 0,03 %κατ'όγκο
(1)Σεppmτου ανάλογου άνθρακα.
1.5.2. Υπολογισµοί
1.5.2.1. Συντελεστής διόρθωσης υγρασίας ( KH)[βλέπε τύπους (6)]
H¼6;211/C1Ra/C1Pd
PB/C0Pd/C1Ra/C110/C02
H¼6;211/C160/C13;2
101;33/C03;2/C10;60 ðÞ
H = 11,9959
kH¼1
1/C00;0329/C1H/C010;71 ðÞ
kH¼1
1/C00;0329/C111;9959/C010;71 ðÞ
kH= 1,0442
1.5.2.2. Συντελεστής αραίωσης ( DF) [βλέπε τύπο (5)]
DF¼13;4
CCO2þCHCþCCO ðÞ 10/C04
DF¼13;4
1;6þ92þ470 ðÞ 10/C04
DF = 8,091
1.5.2.3. Υπολογισµός της διορθωµένης συγκέντρωσης ρύπων στο
σάκο δειγµατοληψίας:
HC,εκπεµπόµενη µάζα [βλέπε τύπους (4) και (1)].
Ci¼Ce/C0Cd1/C01
DF/C18/C191970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 101
▼M9
Ci¼92/C031/C01
8;091/C18/C19
Ci= 89,371
MHC¼CHC/C2Vmix/C2QHC/C21
d
QHC= 0,619
MHC¼89;371/C251961 /C20;619/C210/C06/C21
d
MHC¼2;88
dg=km
CO,εκπεµπόµενη µάζα [βλέπε τύπο (1)],
MCO¼CCO/C2Vmix/C2QCO/C21
d
QCO= 1,25
MCO¼470/C251;961/C21;25/C210/C06/C21
d
MCO¼30;5
dg=km
NOx,=εκπεµπόµενη µάζα [βλέπε τύπο (1)],
MNOx¼CNOx/C2Vmix/C2QNOx/C2kH/C21
d
QNOx= 2,05
MNOx¼70/C251961 /C22;05/C21;0442/C210/C06/C21
d
MNOx¼7;79
dg=km
2. ΕΙ∆ΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΜΕ
ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ ∆ΙΑ ΣΥΜΠΙΕΣΕΩΣ
2.1. Μέτρηση των υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης
διά συµπιέσεως
Για τον προσδιορισµό της εκπεµπόµενης µάζας των
υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης διά συµπιέ-
σεως υπολογίζεται η µέση συγκέντρωση HCµε τη βοήθεια
της ακόλουθης σχέσης:
(7) ce¼Zt2
t1CHC/C1dt
t2/C0t1
όπου:Zt2
t1CHC/C1dt:ολοκλήρωµα των τιµών που µετρήθηκαν από
τον αναλυτή HFIDκατά τη διάρκεια του
ελέγχου ( t2−t1).
Ce: συγκέντρωση των HCµετρούµενη σε αραιω-
µένα αέρια εξαγωγής, σε ppm. C1.
C1: απευθείας αντικατάσταση του CHCσε όλες τις
σχετικές εξισώσεις.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 102
▼M9
2.2. Προσδιορισµός σωµατιδίων
Η εκποµπή σωµατιδίων Mp(g/km)υπολογίζεται µε τη
βοήθεια της ακόλουθης εξίσωσης:
Mp¼VmixþVep ðÞ /C2 Pe
Vep/C2d
στην περίπτωση που πραγµατοποιείται εκκένωση των
αερίων δειγµατοληψίας εκτός σήραγγας,
Mp¼Vmix/C2Pe
Vep/C2d
στην περίπτωση που τα αέρια δειγµατοληψίας επιστρέφουν
στη σήραγγα
όπου:V
mix:όγκος των αραιωµένων αερίων εξαγωγής (βλέπε
σηµείο 1.1) υπό κανονικές συνθήκες,
Vep:όγκος των αερίων εξαγωγής που διέρχονται διά
µέσου των φίλτρων σωµατιδίων υπό κανονικές
συνθήκες,
Pe:µάζα των σωµατιδίων που συγκρατούνται από τα
αντίστοιχα φίλτρα,
d:πραγµατική απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο
λειτουργίας, σε km,
Mp:εκποµπή σωµατιδίων σε g/km.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 103
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
∆ΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ II
(Έλεγχος της εκποµπής µονοξειδίου του άνθρακα υπό άεργη ταχύτητα)
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο για τη
διεξαγωγή της δοκιµής τύπου IIπου ορίζεται στο σηµείο
5.3.2 του παραρτήµατος I.
2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
2.1. Ως καύσιµο χρησιµοποιείται το πρότυπο καύσιµο του
οποίου τα χαρακτηριστικά δίνονται στο παράρτηµα IX.
2.2. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η θερµοκρασία του περιβάλ-
λοντος πρέπει να κυµαίνεται µεταξύ 293 και 303 Κ (20 και
30º).
Ο κινητήρας προθερµαίνεται µέχρις ότου οι θερµοκρασίες
των υγρών ψύξης και λίπανσης καθώς και η πίεση του
λιπαντικού φθάσουν σε επίπεδο ισορροπίας.
2.3. Στα οχήµατα µε χειροκίνητο ή ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυ-
τήτων, η δοκιµή εκτελείται µε το µοχλό αλλαγών των
σχέσεων µετάδοσης στο νεκρό σηµείο και τον κινητήρα
σε σύµπλεξη.
2.4. Για οχήµατα µε αυτόµατη µετάδοση, η δοκιµή πραγµατο-
ποιείται µε το µοχλό επιλογής στις θέσεις «ουδέτερο »ή
«στάση».
2.5. Όργανα ρύθµισης της άεργης ταχύτητας
2.5.1. Ορισµός
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ως «όργανα
ρύθµισης της άεργης ταχύτητας »νοούνται τα όργανα που
επιτρέπουν την αλλαγή των αέργων συνθηκών λειτουργίας
και τα οποία µπορεί εύκολα να χειριστεί ένας τεχνίτης
οχηµάτων που χρησιµοποιεί µόνο τα εργαλεία που αναφέ-
ρονται στο σηµείο 2.5.1.1. Ειδικώς, διατάξεις ρύθµισης της
παροχής καυσίµου και αέρα, δεν θεωρούνται ως όργανα
ρύθµισης, στην περίπτωση που η ρύθµισή τους απαιτεί την
αφαίρεση των πωµάτων ασφαλείας, λειτουργία που συνεχώς
εκτελείται µόνον από επαγγελµατίες τεχνίτες.
2.5.1.1. Εργαλεία που µπορούν να χρησιµοποιηθούν για τον
χειρισµό των οργάνων ρύθµισης του ρελαντί: κατσαβίδια
(συνήθη ή σταυροκατσάβιδα), κλειδιά περικοχλίων (δακτυ-
λιοειδούς ανοίγµατος, ανοικτού άκρου ή ρυθµιζόµενου
ανοίγµατος), πένσες, κλειδιά Allen.
2.5.2. Προσδιορισµός των σηµείων µέτρησης
2.5.2.1. Αρχικά διεξάγεται µια µέτρηση υπό τις συνθήκες ρύθµισης
που καθορίζει ο κατασκευαστής.
2.5.2.2. Για κάθε όργανο ρύθµισης του οποίου η θέση µεταβάλλεται
κατά συνεχή τρόπο, προσδιορίζονται αρκετές χαρακτηρι-
στικές θέσεις.
2.5.2.3. Η µέτρηση της περιεκτικότητας των αερίων εξαγωγής σε
µονοξείδιο του άνθρακα πρέπει να πραγµατοποιείται για
όλες τις δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθµισης αλλά, για
τα όργανα των οποίων η θέση µεταβάλλεται κατά συνεχή
τρόπο, πρέπει να χρησιµοποιούνται µόνον οι θέσεις που
ορίζονται στο σηµείο 2.5.2.2.
2.5.2.4. Η δοκιµή τύπου IIθεωρείται ως ικανοποιητική αν τηρείται
µία τουλάχιστον από τις ακόλουθες συνθήκες:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 104
▼M10
▼M9
▼M10
▼M9
▼M9
2.5.2.4.1. καµιά από τις τιµές που µετρώνται σύµφωνα µε τις διατάξεις
του σηµείου 2.5.2.3 δεν υπερβαίνει την οριακή τιµή ·
2.5.2.4.2. η ανώτατη περιεκτικότητα που λαµβάνεται, όταν µεταβάλ-
λεται κατά συνεχή τρόπο η θέση οποιουδήποτε οργάνου
ρύθµισης ενώ τα άλλα όργανα διατηρούνται σταθερά, δεν
υπερβαίνει την οριακή τιµή. Η συνθήκη αυτή πρέπει να
τηρείται για όλους τους συνδυασµούς των οργάνων
ρύθµισης.
2.5.2.5. Οι δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθµισης περιορίζονται:
2.5.2.5.1. αφενός από τη µεγαλύτερη από τις ακόλουθες δύο τιµές: την
κατώτατη δυνατή τιµή άεργης ταχύτητας του κινητήρα ·την
ταχύτητα περιστροφής που προτείνεται από τον κατα-
σκευαστή µείον 100 στρ /min·
2.5.2.5.2. αφετέρου, από τη µικρότερη από τις ακόλουθες τρεις τιµές:
την ανώτατη ταχύτητα του κινητήρα που µπορεί να επιτευ-
χθεί µε την ενεργοποίηση των οργάνων ρύθµισης του
ρελαντί ·την ταχύτητα περιστροφής που προτείνεται από
τον κατασκευαστή συν 250 στρ /min·την ταχύτητα ζεύξης
των αυτόµατων συµπλεκτών.
2.5.2.6. Επιπλέον, οι ρυθµίσεις που δεν συµβιβάζονται µε τη σωστή
λειτουργία του κινητήρα δεν πρέπει να χρησιµοποιούνται
ως ρυθµίσεις µέτρησης. Ιδιαίτερα, όταν ο κινητήρας είναι
εφοδιασµένος µε πολλούς εξαεριωτές, όλοι οι εξαεριωτές
πρέπει να είναι στην ίδια θέση ρύθµισης.
3. ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΑΕΡΙΩΝ
3.1. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας τοποθετείται στο σωλήνα
που ενώνει το σωλήνα εξαγωγής του οχήµατος µε το σάκο
δειγµατοληψίας και ευρίσκεται όσο το δυνατό πλησιέστερα
στο σωλήνα εξαγωγής.
3.2. Η συγκέντρωση του µονοξειδίου του άνθρακα ( CCO)και του
διοξειδίου του άνθρακα ( CCO2)προσδιορίζεται βάσει των
τιµών που αναγράφονται ή καταγράφονται στη συσκευή
µέτρησης, µε βάση τις κατάλληλες καµπύλες βαθµο-
νόµησης.
3.3. Η διορθωµένη συγκέντρωση µονοξειδίου του άνθρακα στην
περίπτωση ενός τετράχρονου κινητήρα προσδιορίζεται µε
τον τύπο:
CCOδι´ορθ:¼CCO15
CCOþCCO2(%κατ'όγκο)
3.4. Η διόρθωση της συγκέντρωσης CCO(βλέπε σηµείο 3.2), που
προσδιορίζεται σύµφωνα µε τους τύπους του σηµείου 3.3
δεν είναι αναγκαία, αν η ολική τιµή των µετρουµένων
συγκεντρώσεων ( CCO+CCO2)είναι τουλάχιστον 15 για τους
τετράχρονους κινητήρες.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 105
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
∆ΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ III
(Έλεγχος των εκποµπών αερίων του στροφαλοθαλάµου)
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο για τη
διεξαγωγή της δοκιµής τύπου IIIπου ορίζεται στο σηµείο
5.3.3 του παραρτήµατος I.
2. ΓΕΝΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
2.1. Η δοκιµή τύπου IIIεκτελείται σε όχηµα µε κινητήρα
επιβαλλόµενης ανάφλεξης που έχει υποβληθεί σε δοκιµή
του τύπου Ι ή του τύπου II,ανάλογα µε την περίπτωση.
2.2. Οι κινητήρες που υποβάλλονται στη δοκιµή περιλαµβάνουν
και τους στεγανούς κινητήρες εκτός από τους κινητήρες
που είναι σχεδιασµένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε τυχόν
διαρροή, έστω και ελάχιστη, µπορεί να διαταράξει απαρά-
δεκτα τη λειτουργία (π.χ. κινητήρες flat-twin).
3. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
3.1. Η άεργος κατάσταση πρέπει να ρυθµίζεται σύµφωνα µε τις
οδηγίες του κατασκευαστή.
3.2. Οι µετρήσεις πραγµατοποιούνται υπό τις ακόλουθες τρεις
συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα:
Συνθήκη Ταχύτητα του οχήµατος ( km/h)
1 Άεργος κατάσταση
25 0 ± 2 ( στην τρίτη σχέση µετάδοσης ή στη
θέση«κανονική πορεία »)
35 0 ± 2 ( στην τρίτη σχέση µετάδοσης ή στη
θέση«κανονική πορεία »)
Συνθήκη Ισχύς απορροφούµενη από την πέδη
1 Μηδέν
2 Εκείνη που αντιστοιχεί στις ρυθµίσεις για
τις δοκιµές τύπου I
3 Εκείνη που αντιστοιχεί στη συνθήκη αριθ. 2,
πολλαπλασιασµένη επί το συντελεστή 1,7
4. ΜΕΘΟ∆ΟΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
4.1. Υπό τις συνθήκες λειτουργίας που ορίζονται στο σηµείο
3.2, ελέγχεται αν το σύστηµα επαναρρόφησης των αερίων
του στροφαλοθαλάµου λειτουργεί αξιόπιστα.
5. ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗ-
ΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΑΡΡΟΦΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ
ΣΤΡΟΦΑΛΟΘΑΛΑΜΟΥ
(Βλέπε επίσης σχήµα V/5)
5.1. Όλα τα ανοίγµατα του κινητήρα πρέπει να παραµένουν στη
θέση που ευρίσκονται.
5.2. Η πίεση στο στροφαλοθάλαµο µετράται σε ένα κατάλληλο
σηµείο. Η µέτρηση πραγµατοποιείται από την οπή του
δείκτη στάθµης λαδιού µε ένα µανόµετρο κεκλιµένου
σωλήνα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 106
▼M10
▼M9
▼M9
5.3. Το όχηµα κρίνεται ως ικανοποιητικό αν υπό όλες τις
συνθήκες µέτρησης που ορίζονται στο σηµείο 3.2, η πίεση
που µετράται στο στροφαλοθάλαµο δεν υπερβαίνει την
ατµοσφαιρική πίεση κατά τη στιγµή της µέτρησης.
5.4. Στη δοκιµή που εκτελείται σύµφωνα µε τη µέθοδο που
περιγράφεται παραπάνω, η πίεση του σωλήνα εισαγωγής
πρέπει να µετράται µε προσέγγιση ± 1 kPa.
5.5. Η ταχύτητα του οχήµατος, µετρούµενη στη δυναµοµετρική
εξέδρα, πρέπει να προσδιορίζεται µε προσέγγιση ± 2 km/h.
5.6. Η µετρούµενη πίεση στο στροφαλοθάλαµο πρέπει να
προσδιορίζεται µε προσέγγιση ± 0,01 kPa.
5.7. Αν για µία από τις συνθήκες µέτρησης που ορίζονται στο
σηµείο 3.2, η µετρούµενη πίεση στο στροφαλοθάλαµο υπερ-
βαίνει την ατµοσφαιρική πίεση, πραγµατοποιείται, αν το
ζητήσει ο κατασκευαστής, η συµπληρωµατική δοκιµή που
καθορίζεται στο σηµείο 6.
6. ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
6.1. Τα ανοίγµατα του κινητήρα πρέπει να παραµένουν στη θέση
που ευρίσκονται.
6.2. Ένας εύκαµπτος σάκος, µη διαπερατός από τα αέρια του
στροφαλοθαλάµου, µε χωρητικότητα περίπου πέντε λίτρα,
συνδέεται µε την οπή του δείκτη στάθµης λαδιού. Ο σάκος
αυτός πρέπει να είναι κενός πριν από κάθε µέτρηση.
6.3. Πριν από κάθε µέτρηση ο σάκος φράσσεται. Ο σάκος
τίθεται σε επικοινωνία µε το στροφαλοθάλαµο επί πέντε
λεπτά για κάθε συνθήκη µέτρησης που ορίζεται στο σηµείο
3.2.
6.4. Το όχηµα κρίνεται ως ικανοποιητικό αν, για όλες τις
συνθήκες µέτρησης που ορίζονται στο σηµείο 3.2, δεν
παρατηρείται καµιά ορατή διόγκωση του σάκου.
6.5. Παρατήρηση
6.5.1. Αν η κατασκευαστική διάταξη του κινητήρα δεν επιτρέπει
την εκτέλεση της δοκιµής σύµφωνα µε τη µέθοδο που καθο-
ρίζεται στο σηµείο 6, οι µετρήσεις πραγµατοποιούνται
σύµφωνα µε την ίδια µέθοδο, αλλά µε τις ακόλουθες τροπο-
ποιήσεις:
6.5.2. πριν από τη δοκιµή, κλείνονται όλα τα ανοίγµατα εκτός από
εκείνο που είναι αναγκαίο για την ανάκτηση των αερίων ·
6.5.3. ο σάκος συνδέεται σε ένα κατάλληλο σηµείο δειγµατολη-
ψίας το οποίο δεν προκαλεί πρόσθετη απώλεια πίεσης και
ευρίσκεται στο κύκλωµα επαναρρόφησης της διάταξης,
ακριβώς επάνω στον αγωγό διακλάδωσης που συνδέει το
άνοιγµα του κινητήρα µε τη βαλβίδα ελέγχου.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 107
▼M9
Σχήµα V/5
∆οκιµή του τύπου III
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 108
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
∆ΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ IV
Καθορισµός των εξατµιστικών εκποµπών οχηµάτων µε κινητήρες
ανάφλεξης µε σπινθήρα
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη διαδικασία της δοκιµής
τύπουIVσύµφωνα µε το σηµείο 5.3.4 του παραρτήµατος I.
Στη διαδικασία αυτή περιγράφεται µια µέθοδος για τον
καθορισµό της απώλειας των υδρογονανθράκων µέσω
εξάτµισης από τα συστήµατα καυσίµου των οχηµάτων µε
κινητήρες ανάφλεξης µε σπινθήρα.
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
Η δοκιµή εξατµιστικών εκποµπών (σχήµα VI.2)αποτελείται
από τέσσερις φάσεις:
—προετοιµασία της δοκιµής,
—καθορισµός των αναπνευστικών απωλειών του δοχείου
καυσίµου,
—κύκλος αστικής και υπεραστικής οδήγησης,
—καθορισµός απωλειών θερµού εµποτισµού.
Οι µάζες των εκποµπών των υδρογονανθράκων που προέρ-
χονται από τις φάσεις ελέγχου των αναπνευστικών
απωλειών του δοχείου καυσίµου και των απωλειών εµποτι-
σµού, προστίθενται ώστε να προκύψει το συνολικό
αποτέλεσµα της δοκιµής.
3. ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΟ
3.1. Όχηµα
3.1.1. Το όχηµα πρέπει να είναι σε καλή µηχανική κατάσταση.
Πρέπει να έχει λειτουργήσει και να έχει καλύψει 3 000 km
τουλάχιστον πριν τη δοκιµή. Κατά τη διάρκεια αυτής της
λειτουργίας, το σύστηµα ελέγχου των εξατµιστικών εκπο-
µπών πρέπει να είναι συνδεδεµένο και να λειτουργεί
σωστά. Επίσης το κάνιστρο άνθρακα πρέπει να έχει χρησι-
µοποιηθεί κανονικά, χωρίς να έχει υποστεί αντικανονικό
καθαρισµό ή ανώµαλη φόρτιση.
3.2. Καύσιµο
3.2.1. Πρέπει να χρησιµοποιείται το κατάλληλο καύσιµο
αναφοράς όπως καθορίζεται στο παράρτηµα VIIIτης
παρούσας οδηγίας.
4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
4.1. ∆υναµοµετρική εξέδρα
Η δυναµοµετρική εξέδρα πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτή-
σεις του παραρτήµατος III.
4.2. Κλειστός θάλαµος µέτρησης των εξατµιστικών εκποµπών
4.2.1. Ο κλειστός θάλαµος µέτρησης των εξατµιστικών εκποµπών
αποτελείται από έναν αεροστεγή τετράγωνο θάλαµο, επαρ-
κούς χωρητικότητας ώστε να συµπεριλαµβάνει το όχηµα
δοκιµής. Το όχηµα πρέπει να είναι προσπελάσιµο από
όλες τις πλευρές και όταν σφραγιστεί ο θάλαµος µετρήσεων
πρέπει να είναι αεροστεγής σύµφωνα µε το προσάρτηµα I.
Η εσωτερική επιφάνεια του θαλάµου πρέπει να είναι µη
διαπερατή στους υδρογονάνθρακες. Τουλάχιστον µία από
τις επιφάνειες πρέπει να ενσωµατώνει ένα εύκαµπτο µη
διαπερατό υλικό το οποίο επιτρέπει την εξισορρόπηση των
µεταβολών της πίεσης που προκύπτουν από µικρές µετα-
βολές της θερµοκρασίας. Η µελέτη του τοιχώµατος πρέπει
να είναι τέτοια ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης διάχυση της1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 109
▼M9
θερµότητας. Η θερµοκρασία του τοιχώµατος, σε οποιοδή-
ποτε σηµείο κατά τη διάρκεια της δοκιµής, δεν πρέπει να
είναι µικρότερη από τους 293 K (20º C).1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 110
▼M9
Σχήµα VI/2
Καθορισµός εξατµιστικών εκποµπών
Περίοδος λειτουργίας 3 000 km ( χωρίς υπερβολικό καθαρισµό /φορτίο) Καθαρισµός του οχήµατος µε
ατµό (αν είναι απαραίτητο)
Σηµείωση:
1.Έχουν αποσαφηνισθεί οι λεπτοµέρειες των συστηµάτων ελέγχου των εξατµιστικών εκπο-
µπών.
2.Οι εκποµπές του σωλήνα εξαγωγής είναι δυνατόν να µετρούνται κατά τη διάρκεια της
δοκιµής στη δυναµοµετρική εξέδρα αλλά δεν χρησιµοποιούνται για νοµοθετικούς
σκοπούς. Η δοκιµή των εκποµπών των αερίων εξαγωγής, σύµφωνα µε την υπάρχουσα
νοµοθεσία, είναι διαφορετική.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 111
▼M9
4.3. Συστήµατα αναλύσεων
4.3.1. Αναλυτής υδρογονανθράκων
4.3.1.1. Η ατµόσφαιρα στο θάλαµο µετρήσεων ελέγχεται µε τη
χρήση ενός ανιχνευτή υδρογονανθράκων του τύπου ιονι-
σµού φλόγας. Το δείγµα αερίου λαµβάνεται, µε κατάλληλη
διάταξη, από σηµείο που ευρίσκεται στο κέντρο οποιουδή-
ποτε τοιχώµατος ή της οροφής του θαλάµου. Οποιαδήποτε
παράκαµψη ροής πρέπει να επιστρέφει στο θάλαµο µετρή-
σεων, κατά προτίµηση κατάντι του ανεµιστήρα αναµείξεως.
4.3.1.2. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να έχει χρόνο
απόκρισης µικρότερο από 1,5 δευτερόλεπτο για το 90 %
της τελικής ένδειξης. Η ευστάθειά του πρέπει να είναι
καλύτερη από το 2 %της πλήρους κλίµακας στο µηδέν και
του 80 ±2 0% της πλήρους κλίµακας για διάστηµα 15
λεπτών για όλες τις περιοχές λειτουργίας.
4.3.1.3. Η ακρίβεια επαναληπτικών µετρήσεων του αναλυτή, που
εκφράζεται ως ποσοστό της τυπικής απόκλισης, πρέπει να
είναι µεγαλύτερη από 1 %της απόκλισης πλήρους κλίµακας
στο µηδέν και από το 80 ±2 0%της πλήρους κλίµακας για
όλες τις περιοχές που χρησιµοποιείται.
4.3.1.4. Οι περιοχές λειτουργίας του αναλυτή πρέπει να επιλεγούν
κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχουν τη βέλτιστη ευκρίνεια
για όλες τις διαδικασίες µέτρησης βαθµονόµησης και
ελέγχου διαρροών.
4.3.2. Σύστηµα καταγραφής δεδοµένων του αναλυτή υδρογονανθράκων
4.3.2.1. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να είναι εφοδια-
σµένος µε συσκευή καταγραφής της εξόδου ηλεκτρικών
σηµάτων, µε συχνότητα τουλάχιστον µία φορά ανά λεπτό,
είτε µε καταγραφικό χάρτινης ταινίας, είτε µε άλλο
σύστηµα επεξεργασίας δεδοµένων. Το καταγραφικό
σύστηµα πρέπει να έχει λειτουργικά χαρακτηριστικά
τουλάχιστον ισοδύναµα µε εκείνα του σήµατος που
καταγράφεται και να επιτρέπει τη µόνιµη καταγραφή των
αποτελεσµάτων. Το σύστηµα καταγραφής πρέπει να παρου-
σιάζει θετική ένδειξη για τις περιόδους έναρξης και
αποπεράτωσης των φάσεων θέρµανσης του δοχείου
καυσίµου και του θερµού εµποτισµού, συµπληρωµένων µε
το χρόνο που διέρρευσε µεταξύ της έναρξης και της
αποπεράτωσης της δοκιµής.
4.4. Θέρµανση του δοχείου καυσίµου
4.4.1. Το καύσιµο που περιέχεται στο δοχείο (ή δοχεία) του
οχήµατος πρέπει να θερµαίνεται µέσω µιας ελεγχόµενης
πηγής θερµότητας, (για παράδειγµα, ένα θερµαντικό παρέ-
νθεµα µε ισχύ 2 000 W είναι κατάλληλο). Το σύστηµα
θέρµανσης πρέπει να επιτρέπει οµοιόµορφη παροχή
θερµότητας στα τοιχώµατα του δοχείου κάτω από τη στάθµη
του καυσίµου ώστε να µην προκαλείται τοπική υπερθέρ-
µανση του καυσίµου. ∆εν επιτρέπεται να παρέχεται
θερµότητα στους ατµούς του δοχείου που αναπτύσσονται
πάνω από την επιφάνεια του καυσίµου.
4.4.2. Η συσκευή θέρµανσης του δοχείου πρέπει να επιτρέπει την
οµοιόµορφη θέρµανση του καυσίµου κατά 14 Kαπό 289 K
(16º C)µέσα σε 60 λεπτά, µε τον αισθητήρα θερµοκρασίας
τοποθετηµένο όπως αναφέρεται στο σηµείο 5.1.1. Το
σύστηµα θέρµανσης πρέπει να ρυθµίζει τη θερµοκρασία
του καυσίµου σε ± 1,5 K της απαιτούµενης θερµοκρασίας
κατά τη διάρκεια της διαδικασίας θέρµανσης του δοχείου.
4.5. Καταγραφή θερµοκρασίας
4.5.1. Η θερµοκρασία στο θάλαµο καταγράφεται σε δύο σηµεία µε
αισθητήρες θερµοκρασίας που είναι συνδεδεµένοι ώστε να
δείχνουν µια µέση τιµή. Τα σηµεία µέτρησης προεκτεί-
νονται περίπου 0,1 mστον θάλαµο δοκιµών κατά τη
διεύθυνση του κάθετου άξονα του τοιχώµατος και ευρί-
σκονται σε ύψος 0,9 m ± 0,2 m αντίστοιχα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 112
▼M9
4.5.2. Η θερµοκρασία του δοχείου (ή δοχείων) καυσίµου καταγρά-
φεται µε τη βοήθεια του αισθητήρα που είναι
τοποθετηµένος στο δοχείο καυσίµου όπως αναφέρεται στο
σηµείο 5.1.1.
4.5.3. Οι θερµοκρασίες καθ 'όλη τη διάρκεια των µετρήσεων των
εξατµιστικών εκποµπών, καταγράφονται ή εισάγονται στο
σύστηµα επεξεργασίας δεδοµένων µε συχνότητα τουλάχι-
στον µία φορά ανά λεπτό.
4.5.4. Η ακρίβεια του συστήµατος καταγραφής της θερµοκρασίας
πρέπει να είναι µεταξύ ± 1,0 K και η ευκρίνεια ανάλυσης
θερµοκρασίας να ανέρχεται σε 0,4 K.
4.5.5. Το σύστηµα καταγραφής ή επεξεργασίας δεδοµένων πρέπει
να έχει ευκρίνεια ανάλυσης χρόνου σε ±1 5δευτερόλεπτα.
4.6. Ανεµιστήρες
4.6.1. Πρέπει να είναι δυνατή η µείωση της συγκέντρωσης των
υδρογονανθράκων του θαλάµου δοκιµών στο επίπεδο των
υδρογονανθράκων περιβάλλοντος µε τη χρήση ενός ή
περισσοτέρων ανεµιστήρων ή φυσητήρων και τη θύρα ή
τις θέσεις του θαλάµου ανοικτή(ές).
4.6.2. Ο θάλαµος πρέπει να είναι εφοδιασµένος µε έναν ή περισ-
σότερους ανεµιστήρες ή φυσητήρες µε ισχύ 0,1 έως 0,5 m3/s
ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης ανάµειξη της ατµόσφαιρας
του χώρου. Πρέπει να επιτυγχάνεται µια οµοιόµορφη
θερµοκρασία και συγκέντρωση υδρογονανθράκων σ 'όλο το
θάλαµο κατά τη διάρκεια των µετρήσεων. Το όχηµα δεν
πρέπει να υποβάλλεται σε απευθείας ρεύµα αέρα από τους
ανεµιστήρες ή φυσητήρες.
4.7. Αέρια
4.7.1. Τα παρακάτω καθαρά αέρια πρέπει να είναι διαθέσιµα για
βαθµονόµηση και εκτέλεση δοκιµών:
—καθαρός συνθετικός αέρας (καθαρότητα: < 1 ppm ισοδύ-
ναµου C1,≤1 ppm CO, ≤400 ppm CO2,≤0,1 ppm NO),
περιεκτικότητα οξυγόνου µεταξύ 18 %και 21 %στα
εκατό κατ 'όγκο,
—αέριο καύσης του αναλυτή υδρογονανθράκων (40 ±2%
υδρογόνο, και ισοζύγιο ηλίου µε λιγότερο από 1 ppm C1ισοδύναµου υδρογονάνθρακα, λιγότερο από 400 ppm
CO2).
—προπάνιο ( C3H8),µε ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %.
4.7.2. Πρέπει να είναι διαθέσιµα αέρια βαθµονόµησης και εύρους
κλίµακας που περιέχουν µείγµατα προπανίου ( C3H8)και
καθαρού συνθετικού αέρα. Οι πραγµατικές συγκεντρώσεις
ενός αερίου βαθµονόµησης πρέπει να έχουν ακρίβεια ±2%
σε σχέση µε τις αναφερόµενες τιµές. Η ακρίβεια των
αραιωµένων αερίων που λαµβάνονται όταν χρησιµοποιείται
διαιρέτης αερίου, πρέπει να είναι της τάξης του ±2%της
πραγµατικής τιµής. Οι συγκεντρώσεις που προδιαγράφονται
στο παράρτηµα Iµπορούν επίσης να λαµβάνονται µε τη
χρήση ενός διαιρέτη αερίου που χρησιµοποιεί συνθετικό
αέρα ως διαλυτικό αέριο.
4.8. Πρόσθετος εξοπλισµός
4.8.1. Η απόλυτη υγρασία στο χώρο δοκιµής πρέπει να µετράται
µε ακρίβεια ±5% .
4.8.2. Η πίεση στην περιοχή δοκιµών πρέπει να µετράται µε
ακρίβεια ± 0,1 KPa.
5. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ∆ΟΚΙΜΗΣ
5.1. Προετοιµασία δοκιµής
5.1.1. Το όχηµα προετοιµάζεται µηχανολογικά ως εξής:
—το σύστηµα εξαγωγής αερίων του οχήµατος δεν πρέπει
να παρουσιάζει οποιεσδήποτε διαρροές,
—το όχηµα πριν τη δοκιµή µπορεί να καθαριστεί µε ατµό,1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 113
▼M9
—το δοχείο καυσίµου του οχήµατος πρέπει να εφοδιαστεί
µε αισθητήρα θερµοκρασίας ώστε να καταστεί δυνατή η
µέτρηση της θερµοκρασίας στο µέσο επίπεδο του
καυσίµου όταν πληρωθεί το δοχείο καυσίµου µέχρι το
40%της χωρητικότητάς του,
—πρόσθετα εξαρτήµατα, προσαρµογές συσκευών κ.λπ.
πρέπει να τοποθετούνται ώστε να επιτρέπουν την πλήρη
αποστράγγιση του δοχείου καυσίµου.
5.1.2. Το όχηµα µεταφέρεται στο χώρο δοκιµής όπου η θερµο-
κρασία περιβάλλοντος είναι µεταξύ 293 Kκαι 303 K (20º
και 30º C).
5.1.3. Το κάνιστρο άνθρακα του οχήµατος καθαρίζεται µέσω
οδήγησης του οχήµατος για 30 λεπτά και µε ταχύτητα
60km/hµε το δυναµόµετρο ρυθµισµένο όπως ορίζεται στο
παράρτηµα Iπροσάρτηµα 2 ή µε διοχέτευση αέρα (σε
θερµοκρασία και υγρασία δωµατίου) µέσα από το κάνιστρο,
µε µια παροχή η οποία είναι ταυτόσηµη µε την πραγµατική
παροχή αέρα µέσα από το κάνιστρο όταν το όχηµα κινείται
µε 60 km/h.Το κάνιστρο στη συνέχεια φορτίζεται µε δύο
δοκιµές ηµερησίων εκποµπών.
5.1.4. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίµου του οχήµατος εκκενώνεται( -
ονται) χρησιµοποιώντας τη διάταξη αποστράγγισης που
προβλέπεται. Η αποστράγγιση αυτή πρέπει να πραγµατο-
ποιείται έτσι ώστε να µην προκαλείται αντικανονικός
καθαρισµός, ούτε να φορτίζονται ανώµαλα οι συσκευές
ελέγχου των εξατµιστικών εκποµπών που είναι προσαρµο-
σµένες στο όχηµα. Η παραπάνω διαδικασία, υπό κανονικές
συνθήκες, επιτυγχάνεται µε την αφαίρεση του πώµατος
καυσίµου.
5.1.5. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίµου πληρούται( -νται) µε το
προδιαγραφόµενο καύσιµο δοκιµής υπό θερµοκρασία
µεταξύ 283 και 287 K (10και 14ºC )µέχρι το 40 %±2%
της κανονικής χωρητικότητας καυσίµου του δοχείου. Το
πώµα (ή πώµατα) του καυσίµου του οχήµατος δε πρέπει να
επανατοποθετείται( -ούνται) στο σηµείο αυτό.
5.1.6. Στην περίπτωση οχηµάτων εξοπλισµένων µε περισσότερα
του ενός δοχεία καυσίµου, όλα τα δοχεία πρέπει να θερµαί-
νονται µε τον ίδιο τρόπο, όπως περιγράφεται παρακάτω. Οι
θερµοκρασίες των δοχείων πρέπει να είναι ταυτόσηµες µε
ακρίβεια ± 1,5 K.
5.1.7. Το καύσιµο µπορεί να θερµαίνεται τεχνητά στη θερµο-
κρασία εκκίνησης των 289 (16 ºC )±1K .
5.1.8. Μόλις η θερµοκρασία του καυσίµου ανέρχεται στους 287 K
(14º C), το δοχείο (ή δοχεία) καυσίµου πρέπει να σφραγί-
ζεται(-ονται). Όταν η θερµοκρασία του καυσίµου ανέρχεται
στους 289 K (16º C) ± 1 K, πρέπει να αρχίζει η διαδικασία
γραµµικής επαύξησης της θερµότητας κατά 14 ± 0,5 K σε
περίοδο 60 ±2λεπτών. Η θερµοκρασία του καυσίµου κατά
τη διάρκεια της θέρµανσης πρέπει να είναι σύµφωνη µε την
ακόλουθη συνάρτηση, µε ακρίβεια ± 1,5 K.
Tr = To + 0,2333 · t
όπου:
Tr =απαιτούµενη θερµοκρασία ( K)
To =αρχική θερµοκρασία του δοχείου ( K)
t=χρόνος από την έναρξη επαύξησης της θερµότητας
του δοχείου σε λεπτά.
Καταγράφεται επίσης, ο χρόνος που διέρρευσε για την
επαύξηση της θερµότητας και την υπερύψωση της θερµο-
κρασίας.
5.1.9. Μετά τη διέλευση περιόδου όχι µεγαλύτερης της µιας
ώρας, οι εργασίες αποστράγγισης και πλήρωσης καυσίµου
πρέπει να αρχίζουν σύµφωνα µε τα σηµεία 5.1.4, 5.1.5,
5.1.6, και 5.1.7.
5.1.10. Μέσα σε δύο ώρες από την αποπεράτωση της πρώτης
περιόδου θέρµανσης του δοχείου, πρέπει να αρχίζει η
δεύτερη φάση θέρµανσης όπως προδιαγράφεται στο σηµείο
5.1.8 και η οποία πρέπει να συµπληρώνεται µε την κατα-
γραφή της αύξησης της θερµοκρασίας και του χρόνου που
διέρρευσε για την επαύξηση της θερµότητας.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 114
▼M9
5.1.11. Μέσα σε περίοδο µιας ώρας από το τέλος της δεύτερης
επαύξησης της θερµότητας του δοχείου, το όχηµα τοποθε-
τείται στη δυναµοµετρική εξέδρα και εκτελείται ένας
κύκλος οδήγησης (µέρος πρώτο) και δύο κύκλοι οδήγησης
(µέρος δεύτερο). ∆εν πραγµατοποιείται δειγµατοληψία των
εκποµπών των αερίων εξαγωγής, κατά τη διάρκεια αυτής
της διαδικασίας.
5.1.12. Μέσα σε περίοδο πέντε λεπτών από τη συµπλήρωση των
ενεργειών προετοιµασίας που προδιαγράφονται στο 5.1.11
πρέπει να κλείνει τελείως το κάλυµµα της µηχανής και το
όχηµα να αποµακρύνεται από τη δυναµοµετρική εξέδρα και
να σταθµεύει στο χώρο εµποτισµού. Το όχηµα παραµένει
σταθµευµένο τουλάχιστον για 10 ώρες και το πολύ για 36
ώρες. Στο τέλος της περιόδου, οι θερµοκρασίες του λαδιού
και του ψυκτικού υγρού της µηχανής πρέπει να έχουν
προσεγγίσει τη θερµοκρασία του χώρου κατά ±2K .
5.2. Έλεγχος εξατµιστικών εκποµπών λόγω αναπνευστικής
εξάτµισης δοχείου
5.2.1. Οι ενέργειες του σηµείου 5.2.4 µπορούν να αρχίσουν όχι
νωρίτερα από εννέα ώρες ούτε αργότερα από 35 ώρες µετά
από τον κύκλο προετοιµασίας.
5.2.2. Για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη ενός ευσταθούς πεδίου,
ο θάλαµος µετρήσεων πρέπει να καθαρίζεται για αρκετά
λεπτά αµέσως πριν τη δοκιµή. Ο ανεµιστήρας (ή ανεµι-
στήρες) ανάµειξης του θαλάµου πρέπει επίσης να τίθεται
εκείνη τη στιγµή σε λειτουργία.
5.2.3. Αµέσως πριν τη δοκιµή πρέπει να ελέγχεται ο µηδενισµός
και τα ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων.
5.2.4. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίµου πρέπει να εκκενώνεται( -
ονται) όπως στο σηµείο 5.1.4 και να επαναπληρώνεται( -
ονται) µε καύσιµο δοκιµής µε θερµοκρασία µεταξύ 283 K
και 287 K (10-14º C) µέχρι 40 ±2%της κανονικής ογκοµε-
τρικής χωρητικότητας του δοχείου (ή δοχείων). Το πώµα (ή
πώµατα) καυσίµου του οχήµατος δεν πρέπει να τοποθε-
τούνται σ 'αυτό το σηµείο.
5.2.5. Στη περίπτωση οχηµάτων εξοπλισµένων µε περισσότερα
του ενός δοχεία καυσίµου, όλα τα δοχεία πρέπει να θερµαί-
νονται µε τον ίδιο τρόπο, όπως περιγράφεται παρακάτω. Οι
θερµοκρασίες των δοχείων πρέπει να είναι ταυτόσηµες, µε
ακρίβεια ± 1,5 K.
5.2.6. Το όχηµα δοκιµής πρέπει να µεταφέρεται στο χώρο δοκιµής
µε σβηστή µηχανή και ανοικτά τα παράθυρα και το χώρο
αποσκευών. Οι αισθητήρες και η θερµαντική συσκευή του
δοχείου καυσίµου, αν απαιτείται, πρέπει να συνδεθούν.
Πραγµατοποιείται άµεση έναρξη καταγραφής της θερµο-
κρασίας του καυσίµου και της θερµοκρασίας αέρα στο
χώρο δοκιµών. Ο ανεµιστήρας κάθαρσης, εάν λειτουργεί
ακόµη, τίθεται εκτός λειτουργίας εκείνη τη στιγµή.
5.2.7. Το καύσιµο µπορεί να θερµαίνεται τεχνητά στη θερµο-
κρασία εκκίνησης των 289 ± 1 K (16º C ± 1º C).
5.2.8. Μόλις η θερµοκρασία του καυσίµου ανέλθει στους 287 K
(14º C), το δοχείο (ή δοχεία) καυσίµου πρέπει να σφραγί-
ζεται(-ονται). Επίσης πρέπει να σφραγίζεται και ο θάλαµος
αεροστεγώς.
5.2.9. Μόλις η θερµοκρασία του καυσίµου ανέλθει στους 289 ±1K
(16º C ± 1º C),
—µετρούνται η συγκέντρωση υδρογονανθράκων, η βαρο-
µετρική πίεση και η θερµοκρασία ώστε να δοθούν οι
αρχικές τιµές CHC,i,PiκαιTiτης δοκιµής επαύξησης της
θερµότητας του δοχείου,
—αρχίζει η γραµµική επαύξηση της θερµότητας κατά
14± 0,5 K σε διάστηµα 60 ±2λεπτών. Η θερµοκρασία
του καυσίµου κατά τη διάρκεια της θέρµανσης πρέπει
να είναι σύµφωνη µε την παρακάτω συνάρτηση µε
ακρίβεια ± 1,5 K.
Tr=To+ 0,2333 · t1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 115
▼M9
όπου:
Tr=η απαιτούµενη θερµοκρασία ( K)
To=η αρχική θερµοκρασία του δοχείου ( K)
t=ο χρόνος από την έναρξη επαύξησης της
θερµότητας του δοχείου σε λεπτά.
5.2.10. Το σηµείο µηδενισµού και τα ακραία όρια του αναλυτή
υδρογονανθράκων ελέγχονται αµέσως πριν την
αποπεράτωση της δοκιµής.
5.2.11. Αν η θερµοκρασία έχει ανέλθει κατά 14 K ± 0,5 K στο
διάστηµα της περιόδου των 60 ±2λεπτών της δοκιµής,
µετράται η τελική συγκέντρωση των υδρογονανθράκων
(CHC,f)στο θάλαµο. Καταγράφεται ο χρόνος που διέρρευσε
καθώς και η τελική θερµοκρασία και η βαροµετρική πίεση
TfκαιPfγια το θερµό εµποτισµό.
5.2.12. ∆ιακόπτεται η παροχή της πηγής θερµότητας και η θύρα
του θαλάµου ανοίγει. Η συσκευή θέρµανσης και ο αισθη-
τήρας θερµοκρασίας αποσυνδέονται από τον εξοπλισµό του
θαλάµου. Οι θύρες και ο χώρος αποσκευών του οχήµατος
µπορούν να κλείσουν και το όχηµα να αποµακρύνεται από
το θάλαµο µε σβηστή µηχανή.
5.2.13. Το όχηµα προετοιµάζεται για τους επόµενους κύκλους
οδήγησης και τον έλεγχο εξατµιστικών εκποµπών θερµού
εµποτισµού. Η δοκιµή εκκίνησης µε ψυχρό κινητήρα
πρέπει να ακολουθήσει την αναπνευστική δοκιµή του
δοχείου µέσα σε µία περίοδο όχι µεγαλύτερη της µιας ώρας.
5.2.14. Η αρµόδια αρχή µπορεί να θεωρήσει ότι η µελέτη του
συστήµατος καυσίµου του οχήµατος ίσως επιτρέπει, σε
οποιοδήποτε σηµείο, απώλειες προς την εξωτερική ατµόσ-
φαιρα. Σ 'αυτήν την περίπτωση πρέπει να εκπονείται µια
τεχνική ανάλυση, η οποία να ικανοποιεί την αρµόδια αρχήώστε να επιβεβαιώνεται ότι οι ατµοί οδεύουν προς το
κάνιστρο άνθρακα και καθαρίζονται επαρκώς κατά τη
λειτουργία του οχήµατος.
5.3. Κύκλος οδήγησης
5.3.1. Ο προσδιορισµός των εξατµιστικών εκποµπών µε τη
µέτρηση των εκποµπών υδρογονανθράκων οριστικοποιείται
σε περίοδο 60 λεπτών θερµού εµποτισµού που ακολουθεί
έναν αστικό και έναν υπεραστικό κύκλο οδήγησης. Μετά
την αποπεράτωση του ελέγχου αναπνευστικών απωλειών
του δοχείου το όχηµα ωθείται ή µε άλλους χειρισµούς µετα-
φέρεται στη δυναµοµετρική εξέδρα µε σβηστή τη µηχανή.
Κατόπιν εκτελείται ένας αστικός και ένας υπεραστικός
κύκλος δοκιµής εκκίνησης µε ψυχρό κινητήρα όπως
περιγράφεται στο παράρτηµα III.Κατά τη διάρκεια αυτής
της διαδικασίας µπορεί να πραγµατοποιείται δειγµατοληψία
εκποµπών αερίων εξαγωγής αλλά τα αποτελέσµατα δεν
χρησιµοποιούνται για την έγκριση τύπου εκποµπών αερίων
εξαγωγής.
5.4. Έλεγχος εξατµιστικών εκποµπών θερµού εµποτισµού
5.4.1. Πριν την αποπεράτωση της δοκιµής, ο θάλαµος µετρήσεων
πρέπει να καθαρίζεται µε επιµέλεια ώστε να επιτρέπεται η
ανάπτυξη ενός ευσταθούς πεδίου. Ο ανεµιστήρας (ή ανεµι-
στήρες) ανάµειξης του θαλάµου πρέπει επίσης να τίθεται
(ή τίθενται) εκείνη τη στιγµή σε λειτουργία.
5.4.2. Αµέσως πριν τη δοκιµή πρέπει να ελέγχεται ο µηδενισµός
και τα ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων.
5.4.3. Στο τέλος του κύκλου οδήγησης πρέπει να κλείνεται
τελείως το κάλυµµα της µηχανής και να αποσυνδέονται
όλες οι συνδέσεις µεταξύ του οχήµατος και της εξέδρας
δοκιµών. Το όχηµα τότε οδηγείται στο θάλαµο µετρήσεων
µε ελάχιστη χρήση του ποδοµοχλού επιτάχυνσης. Η
µηχανή πρέπει να σβήνει πριν την είσοδο οποιουδήποτε
τµήµατος του οχήµατος στο θάλαµο µετρήσεων. Ο χρόνος
κατά τον οποίο πραγµατοποιείται το σβήσιµο της µηχανής
πρέπει να καταγράφεται στο σύστηµα καταγραφής δεδο-
µένων των µετρήσεων εξατµιστικών εκποµπών και να
πραγµατοποιείται η έναρξη της καταγραφής των θερµοκρα-
σιών. Τα παράθυρα και ο χώρος αποσκευών του οχήµατος1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 116
▼M9
πρέπει να ανοίγονται σ 'αυτήν τη φάση, εάν δεν έχουν ήδη
ανοιχθεί.
5.4.4. Το όχηµα πρέπει να ωθείται ή µε άλλους χειρισµούς να
µεταφέρεται στο θάλαµο µετρήσεων µε τη µηχανή σβηστή.
5.4.5. Οι θύρες του θαλάµου κλείνονται και σφραγίζονται αερο-
στεγώς µέσα σε 2 ′λεπτά από το σβήσιµο της µηχανής και
µέσα σε 7 ′λεπτά από το τέλος του κύκλου οδήγησης.
5.4.6. Όταν σφραγίζεται ο θάλαµος δοκιµών αρχίζει µία περίοδος
60± 0,5λεπτών θερµού εµποτισµού. Η συγκέντρωση
υδρογονανθράκων, η θερµοκρασία και η βαροµετρική πίεση
µετρούνται ώστε να εξαχθούν οι αρχικές τιµές CHC,i,PiκαιTiτης δοκιµής θερµού εµποτισµού. Οι τιµές αυτές χρησιµο-
ποιούνται στον υπολογισµό των εξατµιστικών εκποµπών
όπως αναφέρεται στο σηµείο 6. Η θερµοκρασία Tπεριβάλ-
λοντος SHEDδεν πρέπει να είναι χαµηλότερη των 296 K
και δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 304 Kκατά τη διάρκεια
των 60 λεπτών του θερµού εµποτισµού.
5.4.7. Αµέσως πριν την αποπεράτωση της δοκιµής διάρκειας
60± 0,5λεπτών πρέπει να ελέγχεται ο µηδενισµός και τα
ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων.
5.4.8. Στο τέλος της περιόδου δοκιµής των 60 ± 0,5λεπτών
µετράται η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων στο
θάλαµο, η θερµοκρασία και η βαροµετρική πίεση. Αυτές οι
µετρήσεις παρέχουν τις τελικές τιµές CHC,f,PfκαιTfγια τη
δοκιµή θερµού εµποτισµού που χρησιµοποιούνται στους
υπολογισµούς που αναφέρονται στο σηµείο 6. Με τη διαδι-
κασία αυτή συµπληρώνεται η δοκιµή εξατµιστικών
εκποµπών.
6. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Οι δοκιµές εξατµιστικών εκποµπών που περιγράφονται στο
σηµείο 5 επιτρέπουν τον υπολογισµό των εκποµπών των
υδρογονανθράκων από τις φάσεις αναπνευστικών εκποµπών
δοχείου και θερµού εµποτισµού. Οι εξατµιστικές απώλειες
που προκαλούνται σε κάθε µία από τις φάσεις αυτές υπολο-
γίζονται µε τη χρήση των αρχικών και τελικών τιµών των
συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων, των θερµοκρασιών και
των πιέσεων στο θάλαµο και του καθαρού όγκου του
θαλάµου, χρησιµοποιείται δε ο παρακάτω τύπος:
MHC¼K:V:10/C04CHC;f/C2Pf
Tf/C0CHC;i/C2Pi
Ti/C18/C19
όπου:
MHC=µάζα υδρογονανθράκων που εκπέµπεται στο
διάστηµα της φάσης της δοκιµής (γραµµάρια)
CHC=συγκέντρωση υδρογονανθράκων που µετράται στο
θάλαµο (ισοδύναµα ppm (κατ'όγκο)C1)
V= καθαρός όγκος θαλάµου σε κυβικά µέτρα διορθω-
µένος κατά τον όγκο του οχήµατος, µε ανοικτά τα
παράθυρα και το χώρο αποσκευών. Εάν δεν
προσδιορίζεται ο όγκος του οχήµατος, αφαιρείται
όγκος 1,42 m3.
T= θερµοκρασία περιβάλλοντος του θαλάµου, σε K
P= βαροµετρική πίεση σε kPa
H/C = λόγος υδρογόνου προς άνθρακα
k = 1,2 (12 + H/C)
όπου:
i=η αρχική τιµή µέτρησης,
f=η τελική τιµή µέτρησης.
Ο λόγος H/Cλαµβάνεται ίσος µε 2,33 για αναπνευστικές
απώλειες δοχείου.
Ο λόγος H/Cλαµβάνεται ίσος µε 2,20 για απώλειες θερµού
εµποτισµού.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 117
▼M9
6.2. Συνολικά αποτελέσµατα δοκιµής
Η συνολική µάζα εκποµπής υδρογονανθράκων του οχήµατος
λαµβάνεται ως:
Mολική=MTH+MHS
όπου:M
ολική=συνολική µάζα εκποµπών του οχήµατος
(γραµµάρια).
MTH=µάζα εκποµπής υδρογονανθράκων από την
άνοδο της θερµοκρασίας του δοχείου
(γραµµάρια).
MHS=µάζα εκποµπής υδρογοναθράκων από το θερµό
εµποτισµό (γραµµάρια).
7. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟ∆ΙΑ-
ΓΡΑΦΕΣ
7.1. Για τις στερεότυπες δοκιµές στο τέρµα της γραµµής
παραγωγής, ο κάτοχος της έγκρισης µπορεί να αποδείξει
την πλήρωση των προδιαγραφών ενεργώντας δειγµατοληψία
των οχηµάτων ανταποκρινόµενη στις ακόλουθες απαιτήσεις.
7.2. ∆οκιµή για διαρροή
7.2.1. Αποµονώνονται τα εξαεριστικά που οδηγούν από το
σύστηµα ελέγχου των εκποµπών προς την ατµόσφαιρα.
7.2.2. Στο σύστηµα καυσίµου επιβάλλεται πίεση 370 ±1 0m m
υδατοσωλήνα.
7.2.3. Αφήνεται να σταθεροποιηθεί η πίεση πριν από την
αποµόνωση του συστήµατος καυσίµου από την πηγή
επιβολής της πίεσης.
7.2.4. Μετά την αποµόνωση του συστήµατος καυσίµου, δεν πρέπει
να σηµειωθεί πτώση της πίεσης πέραν των 50 mmυδατοσω-
λήνα εντός πέντε λεπτών.
7.3. ∆οκιµή για εξαερισµό
7.3.1. Αποµονώνονται τα εξαεριστικά που οδηγούν από το
σύστηµα ελέγχου των εκποµπών προς την ατµόσφαιρα.
7.3.2. Στο σύστηµα καυσίµου επιβάλλεται πίεση 370 ±1 0m m
υδατοσωλήνα.
7.3.3. Αφήνεται να σταθεροποιηθεί η πίεση προτού αποµονωθεί
το σύστηµα καυσίµου από την πηγή επιβολής της πίεσης.
7.3.4. Τα στόµια εξαερισµού από τα συστήµατα ελέγχου των
εκποµπών προς την ατµόσφαιρα αποκαθίστανται στις
συνθήκες παραγωγής.
7.3.5. Η πίεση του συστήµατος καυσίµου πρέπει να πέσει σε τιµή
κάτω των 100 mmυδατοσωλήνα σε χρονικό διάστηµα
µεταξύ ηµίσεως και δύο λεπτών.
7.4. ∆οκιµή εξαέρωσης
7.4.1. Στο στόµιο εισόδου του συστήµατος εξαέρωσης προσαρµό-
ζεται διάταξη ικανή να ανιχνεύει ροή αέρα παροχής ενός
λίτρου ανά λεπτό και µέσω µεταλλακτικής βάνας συνδέεται
στο στόµιο εισαγωγής του συστήµατος εξαέρωσης πιεστικό
δοχείο επαρκούς µεγέθους ώστε να ασκεί αµελητέα
επίδραση στο σύστηµα εξαέρωσης, ή, εναλλακτικώς,
7.4.2. ο κατασκευαστής δύναται να χρησιµοποιήσει µετρητή ροής
της επιλογής του, αν αυτός γίνεται αποδεκτός από την
αρµόδια αρχή.
7.4.3. ∆ιενεργείται χειρισµός του οχήµατος κατά τρόπο ώστε να
ανιχνεύεται οποιοδήποτε σχεδιαστικό χαρακτηριστικό του
συστήµατος εξαέρωσης που θα µπορούσε να περιστείλει τη
λειτουργία του και σηµειώνονται οι σχετικές περιστάσεις.
7.4.4. Ενώ λειτουργεί ο κινητήρας υπό τις δεσµεύσεις που
σηµειώνονται στο σηµείο 7.4.3, προσδιορίζεται η ροή αέρα:1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 118
▼M9
7.4.4.1. είτε µε την ενεργοποίηση της υποδεικνυόµενης στο σηµείο
7.4.3 συσκευής. Πρέπει να παρατηρηθεί πτώση πίεσης από
την ατµοσφαιρική σε επίπεδο που να δείχνει ότι ο όγκος
ενός λίτρου αέρα διοχετεύθηκε εντός ενός λεπτού στο
σύστηµα ελέγχου των εξατµιστικών εκποµπών, ή
7.4.4.2. αν χρησιµοποιείται εναλλακτικό όργανο µέτρησης της
ροής, πρέπει να γίνει ανάγνωση τιµής τουλάχιστον ενός
λίτρου ανά λεπτό.
7.5. Η αρµόδια αρχή που χορήγησε την έγκριση τύπου δύναται
ανά πάσα στιγµή να εξακριβώσει τις εφαρµοζόµενες σε
κάθε παραγωγική µονάδα µεθόδους ελέγχου της συµφωνίας
µε τις προδιαγραφές.
7.5.1. Ο επιθεωρητής οφείλει να λάβει επαρκώς µεγάλο δείγµα
από τη σειρά παραγωγής.
7.5.2. Ο επιθεωρητής δύναται να υποβάλει σε δοκιµή τα οχήµατα
αυτά εφαρµόζοντας είτε το σηµείο 7.1.4 είτε το 7.1.5 του
παραρτήµατος I.
7.5.3. Αν κατ 'εφαρµογή του σηµείου 7.1.5 του παραρτήµατος Iτα
αποτελέσµατα δοκιµής των οχηµάτων υπερβαίνουν τα
συµφωνηµένα όρια του σηµείου 5.3.4.2, ο κατασκευαστής
δύναται να ζητήσει την εφαρµογή της διαδικασίας έγκρισης
στην οποία παραπέµπει το σηµείο 7.1.4 του παραρτήµατος I.
7.5.3.1. Ο κατασκευαστής δεν δικαιούται να προσαρµόσει,
επισκευάσει ή τροποποιήσει οποιοδήποτε από τα οχήµατα,
εκτός αν τα τελευταία δεν ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις
του σηµείου 7.1.4 του παραρτήµατος Iκαι η σχετική
εργασία τεκµηριώνεται στις διαδικασίες του κατασκευαστή
που αφορούν τη συναρµολόγηση και επιθεώρηση των
οχηµάτων.
7.5.3.2. Ο κατασκευαστής δύναται να ζητήσει µία µόνο επανάληψη
δοκιµής σε όχηµα του οποίου τα χαρακτηριστικά των
εξατµιστικών εκποµπών πιθανώς να άλλαξαν εξαιτίας των
ενεργειών του δυνάµει του σηµείου 7.5.3.1 του παραρτή-
µατοςI.
7.6. Αν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του σηµείου 7.6 του
παρόντος παραρτήµατος, η αρµόδια αρχή διασφαλίζει τη
λήψη όλων των αναγκαίων µέτρων για την αποκατάσταση
το ταχύτερο δυνατόν της συµφωνίας της παραγωγής µε τις
προδιαγραφές.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 119
▼M9
Προσάρτηµα 1
ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ΤΩΝ
ΕΞΑΤΜΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
1. ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟ∆ΟΙ
1.1. Όλος ο εξοπλισµός βαθµονοµείται πριν την αρχική χρήση
του. Στη συνέχεια βαθµονοµείται τόσο συχνά όσο είναι
απαραίτητο και οπωσδήποτε το µήνα που προηγείται της
δοκιµής έγκρισης τύπου. Οι µέθοδοι βαθµονόµησης που
χρησιµοποιούνται περιγράφονται στο παρόν προσάρτηµα.
2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΘΑΛΑΜΟΥ ∆ΟΚΙΜΩΝ
2.1. Αρχικός προσδιορισµός του εσωτερικού όγκου του θαλάµου
δοκιµών
2.1.1. Ο προσδιορισµός του εσωτερικού όγκου του θαλάµου πριν
την αρχική χρήση του γίνεται όπως παρακάτω. Μετρούνται
προσεκτικά οι εσωτερικές διαστάσεις του θαλάµου, λαµβα-
νοµένων υπόψη διαφόρων ανωµαλιών όπως διαγώνιες
αντηρίδες κ.λπ. Ο εσωτερικός όγκος του θαλάµου προσδιο-
ρίζεται µε βάση τις µετρήσεις αυτές.
2.1.2. Ο εσωτερικός καθαρός όγκος προσδιορίζεται µε την αφαί-
ρεση 1,42 m3από τον εσωτερικό όγκο του θαλάµου.
Εναλλακτικά, αντί του µεγέθους 1,42 m3,χρησιµοποιείται ο
όγκος του οχήµατος δοκιµής µε το χώρο αποσκευών και τα
παράθυρα ανοικτά.
2.1.3. Ο θάλαµος ελέγχεται σύµφωνα µε το σηµείο 2.3. Αν η µάζα
του προπανίου δεν συµφωνεί µε τη µάζα που έχει εγχυθεί µε
ανοχή ±2% ,τότε απαιτούνται διορθωτικά µέτρα.
2.2. Προσδιορισµός των παρασιτικών εκποµπών του θαλάµου
Με τη δοκιµή αυτή επιβεβαιώνεται ότι ο θάλαµος δεν
περιέχει υλικά που εκπέµπουν σηµαντικές ποσότητες
υδρογονανθράκων. Η δοκιµή πρέπει να εκτελείται όταν
τίθεται σε λειτουργία ο θάλαµος, µετά την εκτέλεση οποι-
ωνδήποτε δοκιµών στο θάλαµο που επηρεάζουν τις
παρασιτικές εκποµπές και, τουλάχιστον µία φορά το χρόνο.
2.2.1. Βαθµονοµείται ο αναλυτής (αν απαιτείται) και µετά πραγµα-
τοποιείται έλεγχος µηδενισµού και ακραίων ορίων.
2.2.2. Πραγµατοποιείται καθαρισµός του θαλάµου µετρήσεων όσο
είναι αναγκαίο για τη λήψη σταθεροποιηµένων αναγνώσεων
συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων. Οι ανεµιστήρες αναµεί-
ξεως τίθενται σε λειτουργία, αν δεν λειτουργούν ήδη.
2.2.3. Σφραγίζεται ο θάλαµος και µετράται η παρασιτική
συγκέντρωση των υδρογονανθράκων, η θερµοκρασία και η
βαροµετρική πίεση. Οι µετρήσεις αυτές αποτελούν τις
αρχικές τιµές CHC,i,PiκαιTiπου χρησιµοποιούνται για τον
υπολογισµό των παρασιτικών εκποµπών του θαλάµου.
2.2.4. Ο θάλαµος αφήνεται αδιατάρακτος, µε την αντλία αναµεί-
ξεως να λειτουργεί για περίοδο τεσσάρων ωρών.
2.2.5. Στο τέλος του χρονικού αυτού διαστήµατος, µετρούνται οι
συγκεντρώσεις των υδρογονανθράκων µε τη χρήση της
ίδιας συσκευής ανάλυσης. Επίσης µετρούνται η πίεση και
η βαροµετρική πίεση. Οι µετρήσεις αυτές συνιστούν τις
τελικές αναγνώσεις CHC,f,PfκαιTf.
2.2.6. Υπολογίζεται η µεταβολή της µάζας των υδρογονανθράκων
στο θάλαµο για το χρονικό διάστηµα της δοκιµής σύµφωνα
µε το τµήµα 2.4 του παρόντος προσαρτήµατος. Οι παρασι-
τικές εκποµπές του θαλάµου δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα
0,4g.
2.3. ∆οκιµή βαθµονόµησης και παρακράτησης υδρογονανθράκων
στο θάλαµο
Η δοκιµή βαθµονόµησης και παρακράτησης υδρογονανθρά-
κων στο θάλαµο επιτρέπει τον έλεγχο των όγκων που1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 120
▼M9
υπολογίζονται σύµφωνα µε το σηµείο 2.1 καθώς και τη
µέτρηση οποιωνδήποτε διαρροών.
2.3.1. Πραγµατοποιείται καθαρισµός του θαλάµου µετρήσεων όσο
είναι αναγκαίο για την επίτευξη σταθεροποιηµένων τιµών
συγκέντρωσης. Οι ανεµιστήρες αναµείξεως τίθενται σε
λειτουργία, αν δεν λειτουργούν ήδη. Ο αναλυτής υδρογονα-
νθράκων µηδενίζεται, βαθµολογείται αν είναι απαραίτητο
και ελέγχεται ως προς τα ακραία όρια.
2.3.2. Σφραγίζεται ο θάλαµος και µετράται η παρασιτική
συγκέντρωση, η θερµοκρασία και η βαροµετρική πίεση. Οι
µετρήσεις αυτές συνιστούν τις αρχικές τιµές CHC,i,PiκαιTiπου χρησιµοποιούνται στη βαθµονόµηση του θαλάµου.
2.3.3. Πραγµατοποιείται έγχυση ποσότητας περίπου 4 γραµµαρίων
προπανίου στο θάλαµο. Η µάζα του προπανίου πρέπει να
µετράται µε ακρίβεια και ορθότητα ± 0,5 %.
2.3.4. Το περιεχόµενο του θαλάµου αναµειγνύεται για χρονικό
διάστηµα πέντε λεπτών και κατόπιν µετράται η
συγκέντρωση των υδρογονανθράκων, η θερµοκρασία και η
βαροµετρική πίεση.
Οι µετρήσεις αυτές συνιστούν τις τελικές τιµές CHC,f,Tfκαι
Pfπου χρησιµοποιούνται στη βαθµονόµηση του θαλάµου.
2.3.5. Με τη χρήση των τιµών που λαµβάνονται σύµφωνα µε τα
σηµεία 2.3.2 και 2.3.4, καθώς και του τύπου που αναφέρεται
στο σηµείο 2.4, υπολογίζεται η µάζα του προπανίου στο
θάλαµο. Η µάζα αυτή πρέπει να είναι ±2%εκείνης που
µετράται σύµφωνα µε το σηµείο 2.3.3.
2.3.6. Το περιεχόµενο του θαλάµου αναµειγνύεται για χρονικό
διάστηµα τεσσάρων ωρών. Στο τέλος του χρονικού αυτού
διαστήµατος µετράται και καταγράφεται η τελική τιµή της
συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων, της θερµοκρασίας
και της βαροµετρικής πιέσεως.
2.3.7. Υπολογίζεται η µάζα των υδρογονανθράκων µε τη χρήση
της σχέσης 2.4 και των τιµών που λαµβάνονται σύµφωνα µε
τα σηµεία 2.3.6 και 2.3.2. Η τιµή αυτή της µάζας δεν πρέπει
να διαφέρει περισσότερο από 4 %από την τιµή που δίδεται
στο σηµείο 2.3.5.
2.4. Υπολογισµοί
Ο υπολογισµός της µεταβολής της καθαρής µάζας των
υδρογονανθράκων µέσα στο θάλαµο επιτρέπει τον προσδιο-
ρισµό των διαρροών και των παρασιτικών εκποµπών
υδρογονανθράκων του θαλάµου. Η διαφορά της µάζας
υπολογίζεται από την ακόλουθη σχέση:
MHC¼K:V:10/C04/C2CHC;f/C2Pf
Tf/C0CHC;i/C0Pi
Ti/C18/C19
όπου:
MHC=η µάζα των υδρογονανθράκων σε γραµµάρια.
CHC=η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων στο θάλαµο
σε ισοδύναµα ppmάνθρακα (σηµείωση: ppm
άνθρακα = ppmπροπανίου × 3).
V= ο όγκος του θαλάµου, σε κυβικά µέτρα.
T= η θερµοκρασία περιβάλλοντος στον θάλαµο, σε K.
P= η βαροµετρική πίεση σε kPa.
K = 17,6.
καιi=η αρχική ένδειξη της συγκέντρωσης, θερµοκρασίας
και πίεσης
f=η τελική αντίστοιχη ένδειξη.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 121
▼M9
3. ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ ΙΟΝΙΣΜΟΥ
3.1. Βελτιστοποίηση απόκρισης συσκευής ανίχνευσης
Ο ανιχνευτής ιονισµού µε φλόγα FIDπρέπει να ρυθµίζεται
όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
Πρέπει να χρησιµοποιείται προπάνιο για τη βελτιστο-
ποίηση της απόκρισης της συσκευής, στο πλέον σύνηθες
φάσµα δοκιµών.
3.2. Βαθµονόµηση του αναλυτή υδρογονανθράκων ( HC)
Ο αναλυτής πρέπει να βαθµονοµείται µε τη χρήση προπα-
νίου σε αέρα και καθαρού συνθετικού αέρα. Βλέπε σηµείο
4.5.2 του παραρτήµατος III (αέρια βαθµονόµησης).
Χαράζεται µια καµπύλη βαθµονόµησης όπως περιγράφεται
στα σηµεία 4.1 έως 4.5 του παρόντος παραρτήµατος.
3.3. Έλεγχος παρεµβολής οξυγόνου και συνιστώµενα όρια
Ο συντελεστής απόκρισης ( Rf),για ένα συγκεκριµένο τύπο
υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης συγκέντρωσης
του ανιχνευτή ιονισµού µε φλόγα προς τη συγκέντρωση
του κυλίνδρου αερίων, εκφρασµένου σε µέρη ανά εκατοµ-
µύριο ισοδύναµου άνθρακα ( ppm C1).
Η συγκέντρωση του αερίου δοκιµής πρέπει να είναι τέτοια
ώστε να παρέχεται απόκριση στο 80 %του εύρους της
πλήρους κλίµακας για το φάσµα δοκιµών. Η συγκέντρωση
πρέπει να είναι γνωστή και µε ακρίβεια ±2%ως προς ένα
βαρυµετρικό πρότυπο εκφρασµένο κατ 'όγκο. Επιπλέον ο
κύλινδρος των αερίων πρέπει να έχει υποστεί προεργασία
για 24 ώρες σε θερµοκρασία µεταξύ 293 Kκαι 303 K (20
και 30º C).
Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται µε τη θέση σε
λειτουργία ενός αναλυτή και στη συνέχεια κατά µεγάλα
διαστήµατα λειτουργίας. Το αέριο δοκιµής που χρησιµο-
ποιείται είναι προπάνιο µε συµπλήρωµα συνθετικού αέρα,
του οποίου λαµβάνεται ο συντελεστής απόκρισης ίσος µε
τη µονάδα.
Το αέριο δοκιµής που χρησιµοποιείται για τον έλεγχο
παρεµβολής του οξυγόνου και ο συντελεστής απόκρισης
που συνιστάται είναι:
προπάνιο και άζωτο 0,95 ≤Rf≤1,05.
4. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ Υ∆ΡΟΓΟΝΑΝΘ-
ΡΑΚΩΝ
Κάθε κλίµακα µέτρησης που χρησιµοποιείται πρέπει να
βαθµονοµείται σύµφωνα µε την παρακάτω µέθοδο.
4.1 Η καµπύλη βαθµονόµησης καταρτίζεται βάσει πέντε τουλά-
χιστον σηµείων βαθµονόµησης, η απόσταση µεταξύ των
οποίων πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο οµοιόµορφη. Η
ονοµαστική συγκέντρωση του αερίου βαθµονόµησης µε τη
µεγαλύτερη συγκέντρωση πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση
µε το 80 %της πλήρους κλίµακας.
4.2. Η καµπύλη βαθµονόµησης υπολογίζεται µε τη µέθοδο των
ελαχίστων τετραγώνων. Αν το πολυώνυµο που προκύπτει
είναι βαθµού ανώτερου του 3, ο αριθµός των σηµείων
βαθµονόµησης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος µε το
βαθµό του πολυώνυµου αυτού συν 2.
4.3. Η καµπύλη βαθµονόµησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσό-
τερο από 2 %από την ονοµαστική τιµή κάθε αερίου
βαθµονόµησης.
4.4. Με τη χρήση των συντελεστών του πολυωνύµου που υπολο-
γίσθηκε σύµφωνα µε τα αναφερόµενα στο σηµείο 4.2,
σχηµατίζεται ένας πίνακας που περιέχει τις αναγνώσεις
της κλίµακας ως προς τις αντίστοιχες πραγµατικές τιµές
των συγκεντρώσεων, σε βήµατα που δεν υπερβαίνουν το
1%της πλήρους κλίµακας. Η διαδικασία αυτή επαναλαµβά-1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 122
▼M9
νεται για κάθε περιοχή αναλυτή που βαθµονοµείται. Ο
πίνακας περιέχει επίσης και άλλα σχετικά στοιχεία όπως:
ηµεροµηνία βαθµονόµησης,
µετρητές µηδενισµού και ακραίων ορίων ποτενσιοµέτρου
(γέφυρας),
ονοµαστική κλίµακα,στοιχεία αναφοράς για κάθε αέριο βαθµονόµησης που
χρησιµοποιείται,
τις πραγµατικές τιµές καθώς και τις ενδείξεις ανάγνωσης
κλίµακας για κάθε αέριο βαθµονόµησης που χρησιµο-
ποιείται µε τις εκατοστιαίες διαφορές,
τύπος και καύσιµο του αναλυτή FID,
πίεση αέρα του αναλυτή FID,
δειγµατοληψία πίεσης του αναλυτή FID.
4.5. Είναι δυνατόν να χρησιµοποιούνται άλλες µέθοδοι (όπως
ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ηλεκτρονικά ελεγχόµενοι
διακόπτες κλίµακας κ.λπ.) εφόσον ικανοποιούν τις απαιτή-
σεις της αρµόδιας υπηρεσίας.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 123
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII
Περιγραφή της δοκιµής τεχνητής γηράνσεως για τον έλεγχο της αντοχής
των συστηµάτων αντιρρύπανσης
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη δοκιµή ελέγχου της
αντοχής των συστηµάτων αντιρρύπανσης µε τα οποία είναιεξοπλισµένα τα οχήµατα µε κινητήρες ανάφλεξης διά
συµπιέσεως ή επιβαλλόµενης ανάφλεξης κατά τη διάρκεια
της δοκιµής τεχνητής γήρανσης στα 80 000 km.
2. ΟΧΗΜΑ ∆ΟΚΙΜΗΣ
2.1. Το όχηµα πρέπει να ευρίσκεται σε καλή µηχανική
κατάσταση ·ο κινητήρας και οι αντιρρυπαντικές διατάξεις
να είναι καινουργή.
Το όχηµα δύναται να είναι το ίδιο µε εκείνο που χρησιµο-
ποιείται στην δοκιµή τύπου I.Η δοκιµή αυτή τύπου Iπρέπει
να διενεργείται αφού το όχηµα διήνυσε τουλάχιστον
3 000 km του κύκλου γήρανσης του σηµείου 5.1.
3. ΚΑΥΣΙΜΟ
Η δοκιµή ελέγχου της αντοχής εκτελείται µε αµόλυβδη
βενζίνη ή πετρέλαιο ντήζελ που διατίθενται στο εµπόριο.
4. ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ
Η συντήρηση, οι ρυθµίσεις όπως επίσης και η χρήση των
ελέγχων του οχήµατος πραγµατοποιείται όπως συνιστάται
από τον κατασκευαστή.
5. ∆ΟΚΙΜΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΡΟΧΙΑΣ, ΕΠΙ Ο∆ΟΥ Ή
ΣΤΗΝ ΚΥΛΙΟΜΕΝΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
5.1. Κύκλος λειτουργίας
Κατά τη δοκιµή επί τροχιάς, οδού, ή σε κυλιόµενη τράπεζα
δοκιµών, η απόσταση πρέπει να διανύεται σύµφωνα µε το
πρόγραµµα οδήγησης (σχήµα VII/5.1) που περιγράφεται
παρακάτω:
—το πρόγραµµα δοκιµών αντοχής αποτελείται από 11
κύκλους. Ο κάθε κύκλος καλύπτει απόσταση 6 km,
—κατά τους πρώτους εννέα κύκλους, το όχηµα σταµατά
τέσσερις φορές στο µέσον του κύκλου, µε τον κινητήρα
στην άεργη κατάσταση κάθε φορά επί 15 δευτερόλεπτα,
—κανονική επιτάχυνση και επιβράδυνση,
—πέντε επιβραδύνσεις στο µέσον κάθε κύκλου, µε πτώση
από την ταχύτητα του κύκλου στο επίπεδο των 32 km/h,
και βαθµιαία επιτάχυνση έως ότου επιτευχθεί η
ταχύτητα του κύκλου,
—ο δέκατος κύκλος εκτελείται υπό σταθερή ταχύτητα
89km/h,
—ο ενδέκατος κύκλος αρχίζει µε την µέγιστη επιτάχυνση
από το σηµείο στάσης έως την ταχύτητα των 113 km/h.
Στο µέσον της διαδροµής, επιβάλλεται το σύστηµα
πέδησης έως ότου σταµατήσει το όχηµα. Στη συνέχεια
το όχηµα παραµένει στην άεργη κατάσταση για 15
δευτερόλεπτα και ακολούθως επιβάλλεται για δεύτερη
φορά η µέγιστη επιτάχυνση.
Το πρόγραµµα τότε επαναλαµβάνεται από την αρχή. Η
µέγιστη ταχύτητα κάθε κύκλου δίδεται από τον πίνακα VII/
5.1.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 124
▼M9
Πίνακας VII/5.1.
Μέγιστη ταχύτητα κάθε κύκλου
ΚύκλοςΤαχύτητα
Κύκλου σε km/h
16 4
24 836 4
46 4
55 664 8
75 6
87 295 6
10 89
11 1131970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 125
▼M9
Σχήµα VII/5.1
Πρόγραµµα οδήγησης
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 126
▼M9
5.1.1. Μετά από αίτηση του κατασκευαστή, µπορεί να χρησιµο-
ποιηθεί εναλλακτικό πρόγραµµα δοκιµής επί της οδού. Τα
εναλλακτικά αυτά προγράµµατα εγκρίνονται από την
τεχνική υπηρεσία πριν από τη διενέργεια της δοκιµής και
συνεπάγονται βασικώς την ίδια µέση ταχύτητα, κατανοµή
ταχυτήτων, πλήθος στάσεων ανά χιλιόµετρο και πλήθος
επιταχύνσεων ανά χιλιόµετρο όπως το πρόγραµµα
οδήγησης που χρησιµοποιείται επί της τροχιάς ή κυλιό-
µενης τράπεζας δοκιµών, όπως περιγράφεται αναλυτικά στο
σηµείο 5.1 και στο σχήµα VII/5.1.
5.1.2. Η δοκιµή αντοχής ή, αν το έχει επιλέξει ο κατασκευαστής,
η τροποποιηµένη δοκιµή αντοχής εκτελείται έως ότου το
όχηµα καλύψει τουλάχιστον 80 000 Km.
5.2. Εξοπλισµός δοκιµών
5.2.1. Τράπεζα δοκιµών µε κυλίνδρους
5.2.1.1. Όταν η δοκιµή αντοχής εκτελείται σε κυλιόµενη τράπεζα
δοκιµών, η τράπεζα πρέπει να επιτρέπει την εκτέλεση του
κύκλου που περιγράφεται στο ανωτέρω τµήµα 5.1. Ειδικά,
η κυλιόµενη τράπεζα δοκιµών πρέπει να είναι εφοδιασµένη
µε σύστηµα προσοµοίωσης της αδρανείας και αντίστασης
της πορείας πρόσω.
5.2.1.2. Το σύστηµα πέδησης πρέπει να ρυθµίζεται ώστε να
απορροφά την ισχύ που αναπτύσσεται στους κινητήριους
τροχούς υπό σταθερή ταχύτητα 80 km/h.Οι µέθοδοι που
περιγράφονται στο προσάρτηµα 3 του παραρτήµατος IIIτης
παρούσας οδηγίας χρησιµοποιούνται για τον προσδιορισµό
της ισχύος και την πραγµατοποίηση της ρύθµισης του
συστήµατος πέδησης.
5.2.1.3. Το σύστηµα ψύξης του οχήµατος πρέπει να επιτρέπει τη
λειτουργία του οχήµατος υπό θερµοκρασίες όµοιες µε
εκείνες που απαντώνται επί της οδού (λάδι, νερό, σύστηµα
εξαγωγής κ.λπ.).
5.2.1.4. Ορισµένες άλλες ρυθµίσεις και χαρακτηριστικά της
τράπεζας δοκιµών µε κυλίνδρους θεωρούνται ότι είναι
ταυτόσηµα, όπου είναι απαραίτητο, µε εκείνα που περιγρά-
φονται στο παράρτηµα IIIτης παρούσας οδηγίας (π.χ. η
αδράνεια η οποία µπορεί να είναι µηχανική ή ηλεκτρική).
5.2.1.5. Το όχηµα µπορεί να µετακινείται, αν είναι απαραίτητο, σε
άλλη τράπεζα δοκιµών ώστε να διεξάγονται οι δοκιµές
µέτρησης εκποµπών.
5.2.2. ∆οκιµή επί τροχιάς ή οδού
Όταν ολοκληρωθεί η δοκιµή αντοχής επί τροχιάς ή οδού, η
µάζα αναφοράς του οχήµατος πρέπει να είναι τουλάχιστον
ίση µε εκείνη των δοκιµών που εκτελούνται στην τράπεζα
δοκιµών.
6. ΜΕΤΡΗΣΗ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΡΥΠΩΝ
Οι εκποµπές των αερίων εξαγωγής, κατά την έναρξη της
δοκιµής (0 km)και κάθε 10 000 km (± 400 km), ή συχνότερα,
σε τακτά διαστήµατα έως ότου καλυφθούν τα 80 000 km,
µετρούνται σύµφωνα µε τη δοκιµή τύπου I,όπως ορίζεται
στο παράρτηµα Iσηµείο 5.3.1. Τα τηρητέα όρια ορίζονται
στο σηµείο 5.3.1.4 του παραρτήµατος I.Οι εκποµπές των
αερίων εξαγωγής δύνανται επίσης να µετρούνται σύµφωνα
µε τις διατάξεις του παραρτήµατος Iσηµείο 8.2.
Όλα τα αποτελέσµατα των εκποµπών των αερίων εξαγωγής
απεικονίζονται ως συνάρτηση της απόστασης που διανύεται,
µε στρογγύλευση στο πλησιέστερο χιλιόµετρο. Στο
διάγραµµα αυτό των σηµείων δοκιµής προσαρµόζεται η
ευθεία µε την καλύτερη προσαρµογή που προκύπτει από
την εφαρµογή της τεχνικής των ελαχίστων τετραγώνων.
Στο σχετικό υπολογισµό δεν λαµβάνονται υπόψη τα αποτε-
λέσµατα δοκιµών πριν διανυθεί οποιαδήποτε απόσταση
(0km).
Τα στοιχεία από τις παραπάνω δοκιµές που χρησιµο-
ποιούνται στον υπολογισµό του συντελεστή επιδείνωσης1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 127
▼M9
γίνονται αποδεκτά µόνον εάν τα σηµεία που προκύπτουν διά
παρεµβολής στα 6 400 km και80 000 km της ευθείας των
ελαχίστων τετραγώνων ευρίσκονται µέσα στα όρια που
αναφέρονται παραπάνω. Τα στοιχεία δοκιµών είναι επίσης
αποδεκτά όταν η ευθεία µε την καλύτερη προσαρµογή
διαπερνά ένα ισχύον όριο υπό αρνητική κλίση. (Το σηµείο
παρεµβολής στα 6 400 km ευρίσκεται ψηλότερα από το
σηµείο δοκιµής στα 80 000 km) αλλά το πραγµατικό σηµείο
παρεµβολής στα 80 000 km ευρίσκεται κάτω από το ισχύον
όριο.
Ο συντελεστής επιδείνωσης πολλαπλασιαστών εκποµπών
αερίων εξαγωγής υπολογίζεται για κάθε ρύπο όπως
παρακάτω:
S:E¼Mi2
Mi1
όπου:
Mi1=η εκπεµποµένη µάζα του ρύπου iσεgr/km,που έχει
προκύψει διά παρεµβολής στα 6 400 km.
Mi2=η εκπεµποµένη µάζα του ρύπου iσεgr/km,που έχει
προκύψει διά παρεµβολής στα 80 000 km.
Πριν διαιρεθούν οι τιµές αυτές για να προκύψει ο συντελε-
στής επιδείνωσης, πρέπει να διατηρούνται, άνευ
στρογγυλεύσεων τουλάχιστον τέσσερις θέσεις ψηφίων
δεξιά της υποδιαστολής. Το αποτέλεσµα στρογγυλεύεται
τρεις θέσεις δεξιά της υποδιαστολής.
Αν ο συντελεστής επιδείνωσης είναι µικρότερος της
µονάδας τότε λαµβάνεται ίσος µε τη µονάδα.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 128
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII
ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ
1.ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ
ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ
Καύσιµο αναφοράς CEC RF-08-A-85
Τύπος: Βενζίνη σούπερ, χωρίς µόλυβδο (1)
Όρια/Μονάδες (2)
Μέθοδος ASTM
(3) Ελάχιστο /
ΜέγιστοΜέγιστο
Ερευνητικός δείκτης οκτα-
νίου95,0 D 2699
∆είκτης οκτανίου κινητήρα 85,0 D 2700
Πυκνότητα στους 15 ºC 0,748 0,762 D 1298
Πίεση ατµών (µέθοδος Reid) 0,56 bar 0,64 bar D 323
Απόσταξη (4)—αρχικό σηµείο βρασµού 24 ºC 40 ºC D 86
—σηµείο 10 %κατ'όγκο 24 ºC 58 ºC D 86
—σηµείο 50 %κατ'όγκο 90 ºC 110 ºC D 86
—σηµείο 90 %κατ'όγκο 155 ºC 180 ºC
—τελικό σηµείο βρασµού 190 ºC 215 ºC D 86
Κατάλοιπα 2% D8 6
Ανάλυση υδρογονανθράκων—αλεφίνες 20 %κατ'όγκο D 1319
—αρωµατικοί (συµπεριλαµ-
βανοµένου 5 %
κατ'όγκο
βενζολίου
κατά µέγιστο)45 %κατ'όγκο D 3606/D
2267 (*)
—κεκορεσµένοι συµπλήρωµα D 1319
Σχέση άνθρακα /υδρογόνου Λόγος
Αντοχή στην οξείδωση (5) 480 min D 525
Κόµµι (πραγµατική περιεκτι-
κότητα)4 mg/100 ml D 381
Περιεκτικότητα σε θείο 0,04 %της
µάζαςD 1266/D 2622/
D 2785
∆ιάβρωση χαλκού στο 50 % 1 D 130
Περιεκτικότητα σε µόλυβδο 0,005 g/l D 3237
Περιεκτικότητα σε φώσφορο 0,0013 g/l D 3231
(*)Απαγορεύεται η προσθήκη οξυγονούχων ουσιών.
Παρατηρήσεις
(1)Για την παραγωγή του καυσίµου αυτού πρέπει να χρησιµοποιούνται µόνον οι
βασικές βενζίνες που παράγονται συνήθως από τα ευρωπαϊκά διϋλιστήρια.
(2)Οι αναγραφόµενες τιµές στην προδιαγραφή είναι «πραγµατικές τιµές ».Για τον
καθορισµό των οριακών τιµών, ελήφθησαν υπόψη οι όροι της µεθόδου ASTM
D3244που ορίζει µία βάση για τις διενέξεις που αφορούν την ποιότητα των
προϊόντων πετρελαίου. Για τον καθορισµό µίας ελάχιστης τιµής ελήφθη υπόψη µία
ελάχιστη διαφορά 2 Rπάνω από το µηδέν. Για τον καθορισµό µιας µεγίστης και µιας
ελαχίστης τιµής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4 R( R= αναπαραγωγιµότητα). Κατά
παρέκκλιση της µέτρησης αυτής η οποία είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους,
ο κατασκευαστής ενός καυσίµου πρέπει να επιδιώκει µηδενική τιµή όταν η µέγιστη
προβλεπόµενη τιµή είναι 2 Rκαι να επιδιώκει τη µέση τιµή σε περίπτωση που
αναφέρονται ανώτατα και κατώτατα όρια. Σε περίπτωση που πρέπει να αποδειχθεί
ότι ένα καύσιµο τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής, εφαρµόζονται οι όροι
της µεθόδου ASTM D 3244.
(3)Όταν δηµοσιευθούν οι ισοδύναµες µέθοδοι ISO,θα υιοθετηθούν για όλες τις
παραπάνω ιδιότητες.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 129
▼M9
(4)Οι αναγραφόµενες τιµές αντιπροσωπεύουν τις εξατµιζόµενες ποσότητες ( %
ανακτώµενη +%απωλεσθείσα).
(5)Το καύσιµο µπορεί να περιέχει πρόσθετα έναντι της οξείδωσης καθώς και εξουδε-
τερωτές µετάλλων που χρησιµοποιούνται συνήθως για τη σταθεροποίηση των
προϊόντων βενζίνης των διϋλιστηρίων. Η προσθήκη απορρυπαντικών, διασκορπι-
στών και ελαιωδών διαλυτών απαγορεύεται.
2.ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ
ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΑΝΑΦΛΕΞΕΩΣ ∆ΙΑ ΣΥΜΠΙΕ-
ΣΕΩΣ
Πρότυπο καύσιµο CEC RF: 03-A-84 (1)
Τύπος: καύσιµο ντήζελ
Όρια/Μονάδες (2) Μέθοδος ASTM (3)
∆είκτης κετανίου (4) ελάχιστο 49, D 613
µέγιστο 53
Πυκνότητα στους 15 ºC (kg/l) ελάχιστο 0,835 D 1298
µέγιστο 0,845
Απόσταξη (5) D8 6
—σηµείο 50 %κατ'όγκο ελάχιστο 245 ºC
—σηµείο 90 %κατ'όγκο ελάχιστο 320 ºC
µέγιστο 340 ºC
—τελικό σηµείο βρασµού µέγιστο 370 ºC
Σηµείο ανάφλεξης ελάχιστο 55 ºC D 93
Σηµείο έµφραξης φίλτρου εν ψυχρώ ελάχιστο — EN 116 (CEN)
µέγιστο −5º C
Ιξώδες στους 40 ºC ελάχιστο 2,5 mm2/S D 445
µέγιστο 3,5 mm2/S
Περιεκτικότητα σε θείο (6) ελάχιστο (θα αναφε-
ρθεί)D 1266/D 2622/
D 2785
µέγιστο 0,3 %κατά
µάζα
∆ιάβρωση ελάσµατος χαλκού µέγιστο 1 D 130
Ανθρακοκατάλοιπα κατά Conradson
(10 % DR)µέγιστο 0,2 %κατά
µάζαD 189
Περιεκτικότητα σε τέφρα µέγιστο 0,01 %κατά
µάζαD 482
Περιεκτικότητα σε νερό µέγιστο 0,05 %κατά
µάζαD 95/D 1744
∆είκτης εξουδετέρωσης (ισχυρό
οξύ)µέγιστο 0,20 mg KOH/g
Αντοχή στην οξείδωση (7) µέγιστο 2,5 mg/100 ml D 2274
Προσθετικά (8)
Σηµειώσεις
(1)Αν πρέπει να υπολογιστεί η θερµική απόδοση ενός κινητήρα ή ενός οχήµατος, η
θερµαντική αξία του καύσιµου υπολογίζεται µε τον ακόλουθο τύπο:
Ειδική ενέργεια (θερµαντική αξία) (καθαρή)
MJ/kg = (46,423 − 8,792d2+ 3,170d)[1 − (x + y + s)] + 9,420s − 2,499x
όπου:
d:η πυκνότητα στους 15 ºC
x:η κατά µάζα αναλογία νερού επί τοις εκατό ( %/100)
y:η κατά µάζα αναλογία τέφρας επί τοις εκατό ( %/100)
s:η κατά µάζα αναλογία θείου επί τοις εκατό ( %/100).
(2)Οι αναγραφόµενες τιµές στην προδιαγραφή είναι «πραγµατικές τιµές ».
Για τον καθορισµό των οριακών τιµών, λαµβάνονται υπόψη οι όροι της µεθόδου
ASTM D 3244 που ορίζει ένα πλαίσιο για τις διενέξεις που αφορούν την ποιότητα
των προϊόντων πετρελαίου. Για τον καθορισµό µιας ελάχιστης τιµής, ελήφθη υπόψη
µια ελάχιστη διαφορά 2 Rπάνω από το µηδέν. Για τον καθορισµό µιας µέγιστης και1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 130
▼M9
µιας ελάχιστης τιµής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4 R( R=αναπαραγωγιµότητα). Κατά
παρέκκλιση της µέτρησης αυτής, η οποία είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους, ο
κατασκευαστής ενός καυσίµου πρέπει να επιδιώκει µηδενική τιµή όταν η µέγιστη
προβλεπόµενη τιµή είναι 2 Rκαι να επιδιώκει τη µέση τιµή σε περίπτωση που
αναφέρονται ανώτατα και κατώτατα όρια. Στην περίπτωση που πρέπει να προσδιορι-
στεί αν ένα καύσιµο τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής, εφαρµόζονται οι
όροι της µεθόδου ASTM D 3244.
(3)Όταν δηµοσιευθούν οι ισοδύναµοι µέθοδοι ISO,θα υιοθετηθούν για όλες τις
παραπάνω ιδιότητες.
(4)Το εύρος τιµών του κετανίου δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις για το ελάχιστο εύρος
4R.
Παρόλα αυτά, αν υπάρξει διαφωνία µεταξύ του προµηθευτή και του χρήστη του
καυσίµου, µπορούν να χρησιµοποιούνται για την επίλυση της διαφωνίας αυτής τα
προβλεπόµενα στη µέθοδο ASTM D 3244, εφόσον γίνουν επανειληµµένες µετρήσεις
και σε επαρκή αριθµό ώστε να εξασφαλίζεται η αναγκαία ακρίβεια, διαδικασία που
είναι προτιµότερη από ένα και µόνο προσδιορισµό.
(5)Οι αναγραφόµενες τιµές αντιπροσωπεύουν τις εξατµιζόµενες ποσότητες ( %
ανακτώµενη +%απωλεσθείσα).
(6)Ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, µπορεί να χρησιµοποιηθεί για τις δοκιµές
που αφορούν τόσο την έγκριση του τύπου όσο και την πιστότητα της παραγωγής,
πετρέλαιο µέγιστης περιεκτικότητας σε θείο 0,5 %κατά βάρος, ως αντιπροσωπευ-
τικό ποιότητας καυσίµου που πιθανώς θα διατίθεται στην αγορά στο µέλλον.
(7)Ακόµα και αν η αντοχή στην οξείδωση είναι υπό έλεγχο, είναι πιθανό η διάρκεια
ζωής του προϊόντος να είναι περιορισµένη. Πρέπει να ζητείται η γνώµη του
προµηθευτή όσον αφορά τις συνθήκες αποθήκευσης και τη διάρκεια ζωής.
(8)Για το καύσιµο αυτό µπορεί να χρησιµοποιούνται άµεσα κλάσµατα απόσταξης και
βενζίνες πυρόλυσης. Επιτρέπεται η αποθείωση. Το καύσιµο δεν πρέπει να περιέχει
κανένα µεταλλικό πρόσθετο ή βελτιωτικό του δείκτη κετανίου.1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 131
▼M9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX
ΥΠΟ∆ΕΙΓΜΑ
(µέγιστο µέγεθος A4 (210 × 297 mm)
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ
(Όχηµα µε κινητήρα)
1970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 132
▼M9
►(1)M101970L0220 — EL — 09.05.1994 — 012.001 — 133