1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ∆ΕΥΤΕΡΗ Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 8ης Νοεµβρίου 1990
για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά µε την
πρωτασφάλισηζωήςκαιτηθέσπισηδιατάξεωνπουσκοπόέχουνναδιευκολύνουντηνπραγµα-τικήάσκησητηςελεύθερηςπαροχήςτωνυπηρεσιώνκαθώςκαιγιατηντροποίησητηςοδηγίας
79/267/ΕΟΚ
(90/619/ΕΟΚ)
(ΕΕ L330 της 29.11.1990, σ. 50)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 92/96/Ε OΚ του Συµβουλίου της 10ης Νοεµβρίου 1992 L360 1 9.12.1992
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 2
▼B
∆ΕΥΤΕΡΗ Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 8ης Νοεµβρίου 1990
για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικη-
τικών διατάξεων σχετικά µε την πρωτασφάλιση ζωής και τηθέσπισηδιατάξεωνπουσκοπόέχουνναδιευκολύνουντηνπραγµα-τική άσκηση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών καθώς και
για την τροποίηση της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ
(90/619/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2 και το άρθρο 66,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
Σε συνεργασία µε το Ευρωπαϊκό Κοιν οβούλιο (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επι-
τροπής (3),
Εκτιµώντας:ότι είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί η εσωτερική αγορά των ασφα-
λίσεων ζωής και των εργασιών που αναφέρονται στην πρώτηοδηγία 79/267/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 5ης Μαρτίου 1979 περίσυντονισµού των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικώνδιατάξεων που αφ ορούν την ανάληψη της δραστηριότητας
πρωτασφαλίσεως ζωήςκαι την άσκηση αυτής(
4), στο εξής ονοµα-
ζόµενη «πρώτη οδηγία», όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τηνπράξη προσχώρησης της Ισ πανίας και της Πορτογαλίας· ότι, για
την επίτευξη του στόχου αυτού, είναι σκόπιµο να διευκολυνθούνοι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στηνΚοινότητα, να παρέχουν υπηρεσίες εντός των κρατών µελών καινα δοθεί έτσι η δυνατότητα στους αντισυµβαλλόµενους του ασφα-λιστή να αποτείνονται όχι µόνον σε επιχειρήσεις εγκατεστηµέ-νες στη χώρα τους, αλλά επίσης σε επιχειρήσεις που έχουν τηνεταιρική έδρα τους εντός της Κοινότητας και είναι εγκατεστηµέ-νες σε άλλα κράτη µέλη·
ότι κατ’ εφαρµογή της συνθήκης, µετά τη λήξη της µεταβατικής
περιόδου και για θέµατα παροχής υπηρεσιών, απαγορεύεται κάθεµεταχείρηση που δηµιουργεί διακρίσεις βασιζόµενες στο γεγο-νός ότι µια επιχείρηση δεν είναι εγκατεστηµένη στο κράτοςµέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η παροχή· ότι η απαγόρευσηαυτή εφαρµόζεται στις παροχές υπηρεσιών που πραγµατοποιού-νται από κάθε εγκατάσταση εντός της Κοινότητας, είτε πρόκειταιγια την έδρα µιας επιχείρησης, είτε για πρακτορείο ή υποκα-τάστηµα·
ότι, για πρακτικούς λόγους, η παροχή υπηρεσιών πρέπει να ορι-
στεί λαµβανοµένης υπόψη αφενός, της εγκατάστασης της ασφα-λιστικής επιχείρησης και, αφετέρου, του τόπου ανάληψης τηςασφαλιστικής υποχρέωσης· ότι πρέπει, ως εκ τούτου, να δοθείεπίσης ο ορισµός της ασφαλιστικής υποχρέωσης· ότι, επιπλέον,πρέπει να οριοθετηθεί η δραστηριότητα που ασκείται µέσω εγκα-ταστάσεων σε σχέση µε εκείνη που ασκείται ως ελεύθερηπαροχή υπηρεσιών·
(1)ΕΕ αριθ. 38 της 15. 2. 1989, σ. 7 και
ΕΕ αριθ. C72 της 22. 3. 1990, σ. 5.
(2)ΕΕ αριθ. C175 της 16. 7. 1990, σ. 1990, σ. 107 και απόφαση της
24ης Οκτωβρίου 1990 (δεν έχει δηµοσιευθεί ακόµη στην ΕπίσηµηΕφηµερίδα).
(
3)ΕΕ αριθ. C298 της 27. 11. 1989, σ. 2.
(4)ΕΕ αριθ. L63 της 13. 3. 1979, σ. 1.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 3
▼B
ότι πρέπει να συµπληρωθεί η πρώτη οδηγία του Συµβουλίου,ιδιαίτερα προκειµένου να διευκρινιστούν οι εξουσίες και τα µέσαελέγχου τωναρχών εποπτείας· ότι πρέπει επίσης να π ροβλεφθούν
ειδικές διατάξεις σχετικά µε την ανάληψη, την άσκηση και τονέλεγχο της δραστηριότητας που αναπτύσσεται υπό καθεστώςελεύθερης παροχής υπηρεσιών·
ότι στους αντισυµβαλλοµένους οι οποίοι, συνοµολογώντας
οικειοθελώς ασφαλιστική υποχρέωση σε άλλη χώρα, τίθενταιέτσι υπό την προστασία του νοµικού συστήµατος αυτής της άλληςχώρας και δεν έχουν ανάγκη ιδιαίτερης π ροστασίας στο κράτος
ανάληψης της ασφαλιστικής υποχρέωσης, πρέπει να παρέχεταιπλήρης ελευθερία να π ροσφεύγουν στην όσο το δ υνατόν ευρύ-
τερη αγορά ασφαλίσεων ζωής και των πράξεων που αναφέρονταιστην πρώτη οδηγία· ότι, αφετέρου, πρέπει να εξασφαλίζεταιστους άλλους αντισυµβαλλοµένους επαρκής βαθµός π ροστασίας·
ότι για ορισµένες πράξεις που αφορούν τα σ υλλογικά ταµεία
συνταξιοδότησης, το πλήθος και η πολυπλοκότητα των διαφόρωνσυστηµάτων και οι στενές τους σχέσεις µε τα καθεστώτα κοινω-νικής ασφάλισης, χρήζουν π ροσεκτικής µελέτης· ότι πρέπει, ως
εκ τούτου, να εξαιρρεθούν από το πεδίο εφαρµογής των διατά-ξεων της παρούσας οδηγίας που αφ ορούν ειδικά την ελεύθερη
παροχή υπηρεσιών· ότι θα αποτελέσουν αντικείµενο άλλης οδη-γίας·
ότι εξακολουθούν να διαφέρουν οι ισχύουσες στα κράτη µέλη
διατάξεις, όσον αφορά το δ ίκαιο των συµβάσεων που έχουν
σχέση µε τις δραστηριότητες οι οποίες αναφέρονται στην πρώτηοδηγία· ότι είναι δυνατόν να παραχωρηθεί, σε ορισµένεςπεριπτώσεις και σύµφωνα µε τους κανόνες που λαµβάνουν υπόψητους τις ειδικές περιστάσεις, η ελευθερία επιλογής ως εφαρµο-στέου επί της συµβάσεως δικαίου, ενός δικαίου άλλου αντί τουδικαίου του κράτους συνοµολόγησης της ασφαλιστικής υποχ-ρέωσης·
ότι πρέπει να ενισχυθούν οι διατάξεις της πρώτης οδηγίας οι
σχετικές µε τη µεταβίβαση του χαρτοφυλακίου, και να συµπληρ-ωθούν µε διατάξεις που θα αφ ορούν ειδικά την περ ίπτωση κατά
την οποία το χαρτοφυλάκιο ασφαλιστικών συµβάσεων που συνή-φθηκαν υπό το καθεστώς παροχής υπηρεσιών µεταβιβάζεται σεάλλη επιχείρηση·
ότι, στο παρόν στάδιο συντονισµού, πρέπει να παρασχεθεί στα
κράτη µέλη η ευχέρεια να περιορίζουν, µε γνώµονα την προστα-σία των αντισυµβαλλοµένων του ασφαλιστή, την ταυτόχρονηάσκηση της δραστηριότητας µέσω εγκατάστασης· ότι ο περιορι-σµός αυτός δεν επιτρέπεται στις περιπτώσεις ασφαλίσεως στιςοποίες οι αντισυµβαλλοµενοι δεν έχουν ανάγκη τέτοιας π ροστα-
σίας·
ότι η πρόσβαση στην άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
πρέπει να υποβληθεί σε διαδικασίες οι οποίες να διασφαλίζουντην εκ µέρους της ασφαλιστικής επιχείρησης τήρηση των διατά-ξεων που αφορούν τόσο τις οικονο µικές εγγυήσεις όσο και τους
όρους ασ φάλισης και τους πίνακες ασφαλίστρων· ότι οι διαδικα-
σίες αυτές µπ ορούν να απλουστευθούν στο µέτρο που η δραστη-
ριότητα η ασκούµενη ως παροχή υπηρεσιών αφορά αντισυµβαλ-λόµενους οι οποίοι, λόγω των χαρακτηριστικών της ασφαλι-στικής υποχρεώσεως που προτίθενται να αναλάβουν, δεν έχουνανάγκη ιδιαίτερης π ροστασίας στο κράτος της ασφαλιστικής
υποχρέωσης·
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 4
▼B
ότι για τις συµβάσεις ασφαλίσεως που συνήφθησαν υπό καθεστώς
της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ενδείκνυται να δοθεί στονσυµβαλλόµενο η δυνατότητα καταγγελίας της συµβάσεως εντόςπροθεσµίας 14 έως 30 ηµερών·
ότι µε την πρώτη οδηγία υιοθετήθηκε η αρχή σύµφωνα µε την
οποία απαγορεύεται η σώρευση των δραστηριοτήτων τις οποίεςρυθµίζει η οδηγία 73/239/ΕΟΚ(
1) (επιλεγόµενη πρώτη οδηγία
συντονισµού των ασφαλίσεων ζηµιών), όπως τροποποιήθηκετελευταία από την οδηγία 88/357/ΕΟΚ(
2), τις οποίες ρυθµίζει η
πρώτη οδηγία· ότι µολονότι επέτρεψε τη διατήρηση των υφιστα-µένων πολυκλαδικών επιχειρήσεων, η πρώτη οδηγία διευκρίνισεσυνάµα ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν δικαιούνται να ιδρύουνπρακτορεία ή υποκαταστήµατα για την ασφάλιση ζωής· ότιοµοίως πρέπει να απαγορευθεί η εκ µέρους των επιχειρήσεωναυτών ανάληψη των ασφαλιστικών υποχρεώσεων που αναφέρο-νται στην πρώτη οδηγία, υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών· ότι οειδικός χαρακτήρας των υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν για τιςασφαλίσεις υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών δικαιο-λογεί εντούτοις, τουλαχιστον υπό µεταβατική έννοια που αρχίζειαπό την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας στα κράτη µέλη, τηνυιοθέτηση µιας ορισµένης ευελιξίας στην εφαρµογή της προανα-φερθείσης αρχής·
ότι οι διατάξεις τις παρούσας οδηγίας δεν εµποδίζουν µια πολυ-
κλαδική επιχειρηση να διαιρεθεί σε δύο επιχειρήσεις εκ τωνοποίων η µία ασχολείται µε την ασφάλιση ζωήςκαι η άλλη µε τιςλοιπές ασφαλίσεις και ότι για να γίνει αυτή η διάσπαση υπό τιςκαλύτερες δυνατές συνθήκες πρέπει να επιτραπεί στα κράτη µέληνα προβλέπουν, στα πλαίσια του κοινοτικού δικαίου περί ανταγω-
νισµού, ένα κατάλληλο φ ορολογικό καθεστώς κυρίως ως προς
την υπεραξία που µια τέτοια διάσπαση θα µπ ορούσε να προ καλέ-
σει·
ότι επιβάλλεται να π ροβλεφθεί ιδ ιαίτερη συνεργασία, στον τοµέα
της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, µεταξύ των αρµοδίων αρχώνελέγχου των κρατών µελών, καθώς και µεταξύ των αρχών αυτώνκαι της Επιτροπής· ότι πρέπει επίσης να π ροβλεφθεί ένα
καθεστώς κυρώσεων, που θα επιβάλλονται όταν η επιχείρηση πουπαρέχει της υπηρεσίες δεν συµµορφώνεται µε τις διατάξεις τουκράτους µέλους της παροχής·
ότι, εν αναµονή µεταγενέστερου συντονισµού, τα τεχνικά αποθε-
µατικά περιλαµβανοµένων και των µαθηµατικών αποθεµάτων θαπρέπει να υπόκεινται στους κανόνες και τον έλεγχο του κράτουςµέλους της παροχής, εφ όσον η δραστηριό τητα παροχής υπηρε-
σιών ως προς τις οποίες το κράτος αποδέκτης της παροχής επιθυ-µεί να παράσχει ιδιαίτερη π ροστασία στους αντισυµβαλλόµενους·
ότι, αντίθετα, τα τεχνικά αποθεµατικά περιλαµβανοµένων και τωνµαθηµατικών αποθεµάτων εξακολουθούν να υπόκεινται στουςκανόνες και τον έλεγχο του κράτους µέλους όπου είναι εγκα-τεστηµένη η επιχείρηση, ότν δεν είναι βάσιµη η εν λόγω µέρι-µνα για την προστασία του ασφαλιζόµενου·
ότι πολλά κράτη µέλη δεν υποβάλλουν στις συµβλασεις
ασφάλησης ζωής και τις λοιπές εργασίες στις οποίες αναφέρεταιη πρώτη οδηγία, καµίας µορφής έµµεση φ ορολογία, ενώ άλλα
επιβάλλουν έµµεσους φ όρους· ότι, στα κράτη µέλη στα οποία
εισπράττονται οι φ όροιαυτοί, διαφέρουν αισθητά ως προς τη
διόρθωση και το συντελεστή τους· ότι, θα πρέπει να αποφεχθεί ηπρόκληση στρεβλώσεων του ανταγωνισµού για τις επιχειρήσειςτων διαφόρων κρατών µελών, λόγω των δισφορών αυτών· ότιενόψει µεταγενέστερης εναρµόνισισης η εφαρµογή του φ ορολο-
γικού καθεστώτος που π ροβλέπεται από το κράτος µέλος στο
οποίο συνοµολογείται η ασφαλιστική υποχρέωση µπορεί να άρειµια τέτοια δυσχέρεια και ότι εναπόκειται στα κράτη µέλη να
(1)ΕΕ αριθ. L228 της 16. 8. 1973, σ. 3.
(2)ΕΕ αριθ. L172 της 4. 7. 1988, σ. 1.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 5
▼B
ορίσουν τις λεπτοµέρειες µε τις οποίες θα εξασφαλιστεί η είσ-πραξη αυτών των φόρων·
ότι η πρώτη οδηγία π ροβλέπει ρητά ειδικούς κανόνες για το θέµα
της παροχής άδειας σε πρακτορεία ή υποκαταστήµατα εταιρειών,των οποίων η έδρα ευρίσκεται εκτος της Κοινοτητας·
ότι πρέπει να προβλεφθεί µια ελασ τική διαδικασία µε την οποία
θα διαπιστώνεται αν υπάρχει αµοιβαιότητα µε τις τρίτες χώρες σεκοινοτική κλίµακα· ότι σκοπός της διαδικασίας αυτής δεν είναιτο κλείσιµο των χρηµαταγορών της Κοινότητας, αλλά η προ-ώθηση της φιλελευθεροποίησης των χρηµαταγορών εν γένει σεάλλες τρίτες χώρες, δεδοµένου ότι η Κοινότητα σκοπεύει ναδιατηρήση τις χρηµαταγορές της ανοιχτές στον υπόλοιπο κόσµο·ότι, προς το σκοπό αυτό, η παρούσα οδηγία θεσπίζει διαδικασίεςδιαπραγµατεύσεων µε τρίτες χώρες ή, σαν ύστατο µέσο, τη δυνα-τότητα λήψεως µέτρων συνισταµένων σε αναστολή τηςχορήγησης νέων αδειών λειτουργίας ή σε περιορισµό των νέωναδειών λειτουργίας·
ότι, σύµφωνα µε τους όρους του άρθρου 8 της σ υνθήκης, ενδεί-
κνυται να ληφθεί υπόψη η π ροσπάθεια την οποία πρέπει να κατα-
βάλλουν ορισµένες οικονοµίες που παρουσιάζουν διαφορές ανά-πτυξης· ότι θα πρέπει να χορηγηθεί σ’ ορισµένα κράτη µέλη έναµεταβατικό καθεστώς που θα επιτρέπει τη βαθµιαία εφαρµογήτων διατάξεων της παρούσας οδηγίας στην ελεύθερη παροχήυπηρεσιών·
ότι, λαµβανοµένων υπόψη των υπαρχουσών διαφορών των
εθνικών νοµοθεσιών, θα πρέπει να χορηγηθεί επίσης στα κράτηµέλη που θέλουν ένα µεταβατικό καθεστώς που τους επιτρέπει ναποσαρµόσουν τη νοµοθεσία της, πριν να εφαρµ όσουν στο σύνολό
τους, όσον αφορά τα συµβό λαια οµαδικών ασφαλίσεων που είναι
συνυφασµένα µε µια σύµβαση εργασίας ή την παρέµβαση τωνµεσιτών, τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας τις σχετικές µε τιςπεριπτώσεις όπου ο συµβαλλόµενος παίρνει την πρωτ οβουλία να
συνάψει ασφάλιση υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών·
ότι είναι πράγµατι εξαιρετικά αναγκαίο να δοθεί στα κράτη µέλη
µια επαρκής προθεσµία που θα τους επέτρεπε να θεσπίζουνκατάλληλες διατάξεις ώστε να διασφαλίζεται η επαγγελµατικήεπάρκεια και η ανεξαρτησία των διαµεσολαβητών ασφαλίσεων·ότι λαµβανοµένου υπόψη του συνεχώς µεγαλύτερου ρόλου που οιδιαµεσολαβητές καλούνται να παίζουν, όταν συµβουλεύουν τουςασφαλιζόµενους, εξαιτίας της αυξανόµενης π ροσφοράς λόγω της
ύπαρξης ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, τόσο η επαγγελµατικήτους κατάρτιση όσο και η ανεξαρτησία τους αποβαίνουν ένασηµαντικό στοιχείο π ροστασίας του καταναλωτή,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ I
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
Αντικείµενο της παρούσας οδηγίας είναι:
α) η συµπλήρωση της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ·β) ο καθορισµός των διατάξεων που αφ ορούν ειδικά την
ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τις δραστηριότητες που ανα-φέρονται στην εν λόγω οδηγία και εξειδικεύονται στον τίτλοIIIτης παρούσας οδηγίας.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 6
▼B
Άρθρο 2
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
α) πρώτη οδηγία: η οδηγία 79/267/ΕΟΚ·β) επιχείρηση:
—για την εφαρµογή των τίτλων Iκαι II, κάθε επιχείρηση
που έχει λάβει τη διοικητική άδεια, σύµφωνα µε το άρθρο6 ή το άρθρο 27 της πρώτης οδηγίας,
—για την εφαρµογή των τίτλων IIIκαιIV, κάθε επιχείρηση
που έχει λάβει τη διοικητική άδεια, σύµφωνα µε το άρθρο6 της εν λόγω οδηγίας·
γ) εγκατάσταση:
η εταιρική έδρα, ένα πρακτορείο ή υποκατάστηµα επι-
χείρησης, λαµβανοµένου υπόψη του άρθρου 3·
δ) ασφαλιστική υποχρέωση:
υποχρέωση η οποία συγκεκριµενοποιείται σε µία από τις
µορφές ασφαλίσεων ή ένα από τα είδη εργασιών που αναφέ-ρονται στο άρθρο 1 της πρώτης οδηγίας·
ε) κράτος µέλος της ασφαλιστικής υποχρέωσης:
το κράτος µέλος στο οποίο ο αντισυµβαλλόµενος έχει τη
συνήθη διαµονή του, ή, εάν πρόκειται για νοµικό π ρόσωπο,
το κράτος µέλος στο οποίο ευρίσκεται η εγκατάσταση τουνοµικού π ροσώπου στο οποίο αναφέρεται η σύµβαση·
στ) κράτος µέλος της εγκατάστασης:
κράτος µέλος στο οποίο ευρίσκεται η εγκατάσταση που ανα-
λαµβάνει την ασφαλιστική υποχρεώση·
ζ) κράτος µέλος της παροχής υπηρεσιών:
το κράτος µέλος της ασφαλιστικής υποχρέωσης, εφ όσον
αυτή αναλαµβάνεται από εγκατάσταση ευρισκόµενη σε άλλοκράτος µέλος·
η) µητρική επιχείρηση: µητρική επιχείρηση κατά την έννοια
του άρθρου 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ(
1)·
θ) θυγατρική: µία θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια των
άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ. Η θυγατρική µιαςθυγατρικής επιχείρησης θεωρείται θυγατρική και τηςµητρικής επιχείρησης που είναι επικεφαλής του οµίλου.
Άρθρο 3
Για την εφαρµογή της πρώτης οδηγίας καθώς και της παρούσας
οδηγίας, εξοµοιώνεται µε πρακτορείο ή υποκατάστηµα κάθεµόνιµη παρουσία αυτή δεν έχει λάβει τη µορφή υποκαταστήµατοςή πρακτορείου, αλλά ασκείται µέσω απλού γραφείου διευθυνοµέ-νου από το ίδιο το προσω πικό της επιχείρησης, ή από π ρόσωπο
ανεξάρτητο, εντεταλµένο όµως να ενεργεί επί µονίµου βάσεωςαντί της επιχείρησης, όπως θα έπραττε ένα πρακτορείο,
ΤΙΤΛΟΣ II
∆ιατάξεις συµπληρωµατικές της πρώτης οδηγίας
Άρθρο 4
1. Εφαρµοστέο δίκαιο στις ασφαλιστικές συµβάσεις τις σχετι-
κές µε τις δραστηριότητες που αναφέρονται στην πρώτη οδηγία,είναι το δίκαιο του κράτους µέλους της ασφαλιστικής υποχ-ρέωσης. Πάντως, εφ όσον το δ ίκαιο αυτού του κράτους το επιτρέ-
πει, τα συµβαλλόµενα µέρη δικαιούνται να επιλέξουν το δίκαιοάλλης χώρας.
(1)ΕΕ αριθ. L193 της 18. 7. 1983, σ. 1.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 7
▼B
2. Όταν ο αντισυµβαλλόµενος είναι φυσικό π ρόσωπο και έχει
τη συνήθη διαµονή του σε κράτος µέλος εκτός του κράτους τουοποίου είναι υπήκοος, τα συµβαλλόµενα µέρη δικαιούνται ναεπιλέξουν το δίκαιο του κράτους µέλους του οποίου είναι υπή-κοος.
3. Όταν ένα κράτος µέλος περιλαµβάνει περι σσότερες της µιας
εδαφικές ενότητες, σε καθεµία από τις οποίες ισχύουν ιδιαίτεροικανόνες που διέπουν τις ενοχές εκ συµβάσεων, κάθε εδαφικήενότητα λογίζεται, για τον π ροσδιορισµό του εφαρµοστέου δ υνά-
µει της παρούσας οδηγίας δικαίου, ως χώρα.
Το κράτος µέλος, στο οποίο οι διάφορες εδαφικές ενότητες έχουν
δικούς τους κανόνες που διέπουν τις ενοχές εκ συµβάσεων δενυποχρεούται να εφαρµόζει τις διατάξεις της παρούσας οδηγίαςστις ανακύπτουσες συγκρούσεις µεταξύ των δικαίων των εδα-φικών αυτών ενοτήτων.
4. Με το παρόν άρθρο δεν θίγεται η εφαρµογή των οικείων
κανόνων αναγκαστικού δικαίου της χώρας του δικάζοντος δικα-στού, ανεξάρτητα από το εφαρµοστέο στη σύµβαση δίκαιο.
Εφόσον προβλέπεται από το δ ίκαιο κράτους µέλους, είναι δυνα-
τόν να ισχύουν οι διατάξεις δηµοσίας τάξεως του δικαίου τουκράτους µέλους της ασφαλιστικής υποχρέωσης, εάν και στοβαθµό που σύµφωνα µε το δίκαιο αυτού του κράτους µέλους, οιδιατάξεις αυτές τυγχάνουν εφαρµογής, ανεξάρτητα από το δίκαιοπου διέπει τη σύµβαση.
5. Με την επιφύλαξη των προηγουµένων παραγράφων, τα
κράτη µέλη εφαρµόζουν στις ασφαλιστικές συµβάσεις στιςοποίες αναφέρεται η παρούσα οδηγία, τους δικούς τους γενικούςκανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου για τις ενοχές εκ συµβάσεων.
Άρθρο 5
Το άρθρο 23 της πρώτης οδηγίας συµπληρώνεται µε την ακό-
λουθη παράγραφο:
«3. Κάθε κράτος µέλος λαµβάνει όλα τα π ρόσφορα µέτρα
ώστε οι αρµόδιες για τον έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρή-σεων αρχές να διαθέτουν τα αναγκαία µέσα και εξουσίες γιατην εποπτεία των δραστηριοτήτων των ασφαλιστικών επι-χειρήσεων που είναι εγκατεστηµένες στην επικράτειά του,περιλαµβανοµένων των δραστηριοτήτων εκείνων που ασκού-νται εκτός των ορίων της, σύµφωνα µε τις οδηγίες του Συµ-βουλίου που αφ ορούν τις δραστηριό τητες αυτές και ενόψει
της εφαρµογής τους.
Οι παραπάνω εξουσίες και µέσα πρέπει ιδίως να παρέχουν
στις ελεγκτικές αρχές τη δυνατότητα:
—να ενηµερώνονται λεπτοµερώς για την κατάσταση της επι-
χείρησης και επί του συνόλου των δραστηριοτήτων της,συγκεκριµένα:
—συλλέγοντας πληροφορίες ή απαιτώντας την υπ οβολή
εγγράφων σχετικών µε την ασφαλιστική δραστη-ριότητα,
—προβαίνοντας σε επιτόπιους ελέγχους στα γραφεία της
επιχείρησης,
—να λαµβάνουν, ως προς την επιχείρηση, όλα τα κατάλληλα
και αναγκαία µέτρα ώστε, αφενός µεν, οι δραστηριότητέςνα είναι σύµφωνες µε τις νοµοθετικές, κανονιστικές καιδιοικητικές διατάξεις που υποχρεούται να τηρεί στα διά-φορα κράτη µέλη, και κυρίως µε το πρόγραµµα δραστη-ριοτήτων, εφ όσοναυτό παραµένει υποχρεωτικό, αφετέρου
δε, να αποφεύγεται ή να εξαλείφεται κάθε ανωµαλία πουθα έθιγε τα συµφέροντα των ασφαλισµένων,
—να φροντίζουν ώστε να εφαρµόζονται τα µέτρα που απαι-
τούνται από τις ελεγκτικές αρχές, εν ανάγκη µέσω αναγκα-στικής εκτέλεσης, και, αν απαιτείται, µέσω π ροσφυγής
στη δικαιοσύνη.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 8
▼B
Τα κράτη µέλη µπορούν επίσης να ορίσουν ότι οι ελε γκτικές
αρχές θα έχουν τη δυνατότητα να λαµβάνουν κάθε πληροφο-ρία σχετική µε τις ασφαλιστικές συµβάσεις που κατέχουν οιασφαλιστικοί πράκτορες.»
Άρθρο 6
1. Το άρθρο 25 της πρώτης οδηγίας καταργείται.
▼
M1
▼B
Άρθρο 7
Το άρθρο 22 παράγραφος 2 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται
από το ακόλουθο κείµενο:
«2. Η ιταλική δηµοκρατία λαµβάνει όλα τα µέτρα ώστε η
υποχρέωση των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστηµένες στοέδαφός της να εκχωρούν µέρος των ασφαλίσεών τους στο“Instituto nazionale di assicurazioni ” (Εθνικό ίδρυµα ασφαλί-
σεων), να εξαλειφθεί το αργότερο στις 20 Νοεµβρίου 1994.»
Άρθρο 8
1. Η επικεφαλίδα του τίτλου IIIτης πρώτης οδηγίας αντικαθί-
σταται από τα ακόλουθα:
«
ΤΙΤΛΟΣ III A
Κανόνεςπουισχύουνεπίτωνπρακτορείωνήυποκαταστηµάτων
που είναι εγκατεστηµένα στο εσωτερικό της Κοινότητας καιανήκουν σε επιχειρήσεις των οποίων η έδρα βρίσκεται εκτόςΚοινότητας. »
2. Μετά το άρθρο 32 της πρώτης οδηγίας π ροστίθεται η ακό-
λουθη επιγραφή:
«
ΤΙΤΛΟΣ III B
Κανόνες που ισχύουν επί των θυγατρικών ή των αποκτήσεων
µεριδίωνσυµµετοχήςµιαςµητρικήςεπιχείρησηςπουδιέπεταιαπό το δίκαιο τρίτης χώρας. »
Άρθρο 9
Στον τίτλο IIIΒ της πρώτης οδηγίας π ροστίθενται τα ακόλουθα
άρθρα:
«Άρθρο 32α
Οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών ενηµερώνουν την Επι-
τροπή:
α) για κάθε άδεια λειτουργίας µιας άµεσα ή έµµεσα θυγα-
τρικής µιας ή περι σσοτέρων µητρικών επιχειρήσεων που
διέπονται από τη νοµοθεσία τρίτης χώρας. Η Επιτροπήενηµερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στοάρθρο 32β παράγραφος 6·
β) οσάκις µια τέτοια µητρική επιχείρηση αποκτά συµµετοχή
σε ασφαλιστική επιχείρηση της Κοινότητας, η οποία, µετον τρόπο αυτό, καθίσταται θυγατρική της, η Επιτροπήενηµερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στοάρθρο 32β παράγραφος 6.
Όταν χορηγείται άδεια λειτουργίας σε µια επιχείρηση άµεσα
ή έµµεσα θυγατρική µιας ή περι σσοτέρων µητρικών επιχειρή-
σεων που διέπονται από το δίκαιο τρίτης χώρας, πρέπει ναπροσδιορίζε ται, στη γνωστοποίηση την οποία αποστέλλουν οι
αρµόδιες αρχές στην Επιτροπή, η δοµή του οµίλου επιχειρή-σεων.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 9
▼B
Άρθρο 32β
1. Τα κράτη µέλη ενηµερώνουν την Επιτροπή σχετικά µε
τις γενικής φύσεως δυσκολίες που συναντούν οι ασφαλιστικέςτους επιχειρήσεις κατά την εγκατάστασή τους ή την άσκησητων δραστηριοτήτων σε τρίτη χώρα.
2. Η Επιτροπή συντάσσει αρχικά, το αργότερο έξι µήνες
πριν την ηµεροµηνία που αναφέρεται στο άρθρο 30 δεύτεροεδάφιο της οδηγίας 90/619/ΕΟΚ(
1) και κατόπιν περιοδικά,
έκθεση στην οποία εξετάζεται η µεταχείριση, κατά τηνέννοια των παραγράφων 3 και 4, των ασφαλιστικών επιχειρή-σεων της Κοινότητας στις τρίτες χώρες, όσον αφορά την
εγκατάσταση και την άσκηση ασφαλιστικών δραστηριοτήτων,καθώς και την απόκτηση συµµετοχών σε ασφαλιστικές επι-χειρήσεις τρίτων χωρών. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις εκθέσειςαυτές στο Συµβούλιο συνοδευόµενες, ενδεχοµένως, απόκατάλληλες προτάσεις.
3. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει, είτε βάσει των εκθέσεων
που αναφέρονται στην παράγραφο 2 είτε βάσει άλλων πληρο-φοριών, ότι µια τρίτη χώρα δεν παρέχει στις ασφαλιστικέςεπιχειρήσεις της Κοινότητας πραγµατική π ρόσβαση στην
αγορά, συγκρίσιµη µε εκείνη που παρέχεται από την Κοι-νότητα στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις της τρίτης αυτήςχώρας, η Επιτροπή µπορεί να υποβάλει προτάσεις στο Συµ-βούλιο ζητώντας να της δοθεί η πρέπουσα εντολή διαπραγµα-τεύσεων ώστε να επιτύχει ανάλογες δυνατότητες ανταγωνι-σµού για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις της Κοινότητας. ΤοΣυµβούλιο αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία.
4. Όταν η Επιτροπή διαπιστώνει, είτε βάσει των εκθέσεων
που αναφέρονται στην παράγραφο 2, είτε βάσει άλλωνπληρο-φοριών, ότι στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις της Κοινότηταςσε τρίτη χώρα δεν παρέχεται η εθνική µεταχείριση η οποίατους προσφέρει τις ίδιες δ υνατότητες ανταγωνισµού όπως και
στις εθνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις και ότι δεν πληρού-νται οι συνθήκες πραγµατικής π ρόσβασης στην αγορά, µπορεί
νά αρχίσει διαπραγµατεύσεις για να εξοµαλύνει την κατά-σταση.
Όταν συντρέχουν οι περιστάσεις του πρώτου εδαφίου, µπορεί
επίσης να αποφασιστεί, ανά πάσα στιγµή και παράλληλα µετη διεξαγωγή διαπραγµατεύσεων, σύµφωνα µε τη διαδικασίατου άρθρου 32β παράγραφος 6, ότι οι αρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών οφείλουν να περιορίζουν ή να αναστέλλουν τιςαποφάσεις τους:
—σχετικά µε τις αιτήσεις για χορήγηση άδειας λειτουργίας
που έχουν ήδη κατατεθεί κατά τη στιγµή της απόφασης ήµεταγενέστερα
και
—σχετικά µε τις κτήσεις συµµετοχής των άµεσα ή έµµεσα
µητρικών επιχειρήσεων που διέπονται από το δίκαιο τηςεν λόγω τρίτης χώρας.
Η διάρκεια ισχύος των µέτρων αυτών δεν υπερβαίνει τους
τρεις µήνες.
Πριν από τη λήξη της τρίµηνης αυτής προθεσµίας και ανά-
λογα µε τα αποτελέσµατα των διαπραγµατεύσεων, το Συµβού-λιο µπορεί να αποφασίσει µε ειδική πλειοψηφία, κατόπινπροτάσεως της Επιτροπής, ότι τα µέτρα θα εξακολουθήσουννα εφαρµόζονται.
Ο εν λόγω περιορισµός ή αναστολή δεν εφαρµόζονται όσον
αφορά τη δηµιουργία θυγατρικών από ασφαλιστικές επιχειρή-σεις ή τις θυγατρικές τους που έχουν λάβει τη δέουσα άδειαλειτουργίας στην Κοινότητα, ούτε όσον αφορά την από κτηση
συµµετοχής από τέτοια επιχείρηση ή θυγατρική σε ασφαλι-στική επιχείρηση της Κοινότητας.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 10
▼B
5. Όταν η Επιτροπή π ροβεί σε µια από τις δ ιαπιστώσεις
που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4, τα κράτη µέλητην ενηµερώνουν, κατόπιν αιτήσεώς της:
α) για κάθε αίτηση χορήγησης άδειας λειτουργίας µιας άµεσα
ή έµµεσα θυγατρικής επιχείρησης της οποίας ή οι µητρι-κές επιχειρήσεις διέπονται από τη νοµοθεσία της εν λόγωτρίτης χώρας·
β) για κάθε σχέδιο απόκτησης συµµετοχής εκ µέρους µιας
τέτοιας επιχείρησης σε ασφαλιστική επιχείρηση της Κοι-νότητας, έτσι ώστε η τελευταία να καταστεί θυγατρική τηςπρώτης.
Αυτή η υποχρέωση ενηµέρωσης παύει να υπάρχει µόλις συνα-
φθεί συµφωνία µε την τρίτη χώρα που αναφέρεται στις παρα-γράφους 3 και 4, ή όταν παύσουν να εφαρµόζονται τα µέτρατης παραγράφου 4, δεύτερο και τρίτο εδάφιο.
6. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή αποτελούµενη
από αντιπ ροσώπους των κρατών µελών, υπό την Προεδρία του
αντιπροσώπου της Επιτροπής.
Ο αντιπ ρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή
σχέδιο των ληπτέων µέτρων. Η επιτροπή γνωµοδοτεί για τοσχέδιο αυτό εντός προθεσµίας την οποία ορίζει ο πρόεδροςαναλόγως του επείγοντος του θέµατος. Η γνώµη διατυπώνεταιµε την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2της συνθήκης, για την έκδοση τωναποφάσεων που το Συµβού-λιο καλείται να λάβει µετά από πρόταση της Επιτροπής. Κατάτην ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπ ροσώπων
τωνκρατών µελών σταθµίζονται όπως ορίζει το άρθρο αυτό. Οπρόεδρος δεν λαµβάνει µέρος στην ψηφοφορία.
Όταν η γνώµη της επιτροπής είναι σύµφωνη, η Επιτροπή των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων π ροβαίνει στη λήψη των προτεινό-
µενων µέτρων.
Όταν η γνώµη της επιτροπής για τα προτεινόµενα µέτρα δεν
είναι σύµφωνη ή ελλείψει γνωµοδοσίας, η Επιτροπή υποβάλ-λει στο Συµβούλιο, αµελλητί πρόταση σχετική µε τα µέτραπου πρέπει να ληφθούν. Το Συµβούλιο αποφασίζει µε ειδικήπλειοψηφία.
Εάν, το Συµβούλιο δεν αποφασίσει εντός της προθεσµίας που
θα καθορίζεται σε κάθε πράξη που εκδίδει το ίδιο δυνάµει τηςπαρούσας παραγράφου, προθεσµία η οποία σε καµίαπερίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τους τρεις µήνες από τηνηµεροµηνία υπ οβολής της πρότασης, τα προτεινόµενα µέτρα
θεσπίζονται από την Επιτροπή, εκτός εάν έχει ληφθεί από-φαση από το Συµβούλιο µε απλή πλειοψηφία κατά των ενλόγω µέτρων.
7. Τα µέτρα που λαµβάνονται βάσει του παρόντος άρθρου
πρέπει να είναι σύµφωνα µε τις υποχρεώσεις που έχει αναλά-βει η Κοινότητα βάσει διεθνών συµφωνιών, είτε διµερών είτεπολυµερών, οι οποίες διέπουν την ανάληψη δραστηριότηταςασφαλιστικής επιχείρησης και την άσκησή της.
(1)Ε Εα ρ ι θ . L330 της 29. 11. 1990, σ. 50.»
ΤΙΤΛΟΣ III
Ειδικές διατάξεις περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
▼M1
Άρθρο 11
Κάθε επιχείρηση που προτίθεται να ασκήσει για πρώτη φορά
τις δραστηριότητές της υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπη-ρεσιών, σε ένα ή περισσότερα κράτη µέλη, υποχρεο ύται να
ενηµερώσει προηγουµένως τις αρµόδιες αρχές του κράτους
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 11
▼M1
µέλους καταγωγής, δηλώνοντας τη φύση των ασφαλιστικών
υποχρεώσεων που προτίθεται να καλύπτει.
Άρθρο 14
1. Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής ανα-
κοινώνουν, εντός προθεσµίας ενός µηνός από την κοινοποίησηπου προβλέπεται στο άρθρο 11, στο κράτος µέλος ή στα κράτηµέλη στο έδαφος των οποίων η επιχείρηση προτίθεται ναασκήσει δραστηριότητες υπό καθεστώς ελεύθερης παροχήςυπηρεσιών:
α) µια βεβαίωση στην οποία αναφέρεται ότι η επιχείρηση
διαθέτει το ελάχιστο περιθώριο φερεγγυότητας, το οποίουπολογίζεται σύµφωνα µε τα άρθρα 19 και 20 της οδηγίας79/267/ΕΟΚ·
β) τους κλάδους στους οποίους η ενδιαφερόµενη επιχείρηση
έχει λάβει άδεια να ασκεί δραστηριότητες·
γ) τη φύση των ασφαλιστικών υποχρεώσεων που η επιχείρηση
προτίθεται να καλύψει στο κράτος µέλος παροχής υπηρε-σιών.
Οι εν λόγω αρµόδιες αρχές ενηµερώνουν συγχρόνως την ενδια-
φερόµενη επιχείρηση σχετικά.
2. Εάν οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής δεν
ανακοινώσουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παρά-γραφο 1 εντός της προβλεπόµενης προθεσ µίας, πρέπει να
γνωστοποιήσουν, εντός της ιδίας προθεσµίας, τους λόγουςαυτής της άρνησης, στην επιχείρηση. Κατά της αρνήσεωςαυτής, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άσκησης ένδικων µέσωνστο κράτος µέλος καταγωγής.
3. Η επιχείρηση µπορεί να αρχίσει τις δραστηριότητές της
από την ηµεροµηνία κατά την οποία ενηµερώνεται σχετικά µετην ανακοίνωση που π ροβλέπεται στην παράγραφο 1 πρώτο
εδάφιο.
▼
B
Άρθρο 15
1. Κάθε κράτος µέλος ορίζει ότι ο αντισυµβαλλόµενος µε
σύµβαση ατοµικής ασφαλίσεως ζωής ►M1 ◄
διαθέτει προθεσµία υπαναχώρησης µεταξύ 14 και 30 ηµερώναπό τη στιγµή που πληροφορήθηκε τη σύναψη της σύµβασης.
Η κοινοποίηση υπαναχώρησης του αντισυµβαλλόµενου συνεπά-
γεται την εφεξής απαλλαγή του από όλες τις υποχρεώσεις πουαπορρέουν από τη σύµβαση αυτή.
Οι λοιπές έννοµες συνέπειες και οι όροι της υπαναχώρησης
ρυθµίζονται σύµφωνα µε το δίκαιο που διέπει τη σύµβαση,όπως αυτό οριζεται στο άρθρο 4, ιδίως όσον αφορά τον προ-
σδιορισµό του τρόπου µε τον οποίο ο αντισυµβαλλόµενοςπληροφορείται τη σύναψη της σύµβασης.
▼
M1
2. Τα κράτη µέλη µπορούν να µην εφαρµόζουν την παρά-γραφο 1 στις συµβάσεις µε διάρκεια ίση ή κατώτερη των έξιµηνών καθώς και όταν, λόγω της ιδιότητας του αντισυµβαλλό-µενου ή των περιστάσεων υπό τις οποίες συνήφθη η σύµβαση,ο αντισυµβαλλόµενος δεν χρειάζεται την ειδική αυτή π ροστα-
σία. Τα κράτη µέλη προσδιορίζουν στη νοµοθεσία τους σεποιές περιπτώσεις δεν εφαρµόζεται η παράγραφος 1.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 12
▼M1
Άρθρο 17
Κάθε τροποποίηση που η επιχείρηση προτίθεται να επιφέρει
στα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 11, υπόκειται στηδιαδικασία που π ροβλέπεται στα άρθρα 11 και 14.
▼B
ΤΙΤΛΟΣ IV
Μεταβατικές διατάξεις
▼M1
▼B
Άρθρο 27
1. Όσον αφορά τις οµαδικές ασφαλιστήριες συµβάσεις, οι
οποίες συνάπτονται δυνάµει της συµβάσεως εργασίας ή τηςεπαγγελµατικής δραστηριότητας του ασφαλιζοµένου, τα κράτηµέλη µπορούν να περιορίσουν µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1994 τις
υποχρεώσεις τις οποίες έχουν, ως κράτη µέλη παροχής τωνυπηρεσιών, σε αυτές που αναλαµβάνονται σύµφωνα µε όσα ορί-ζει το άρθρο 12.
2. Τα κράτη µέλη µπορούν, για µια µέγιστη περίοδο τριών
ετών από την ηµεροµηνία που αναφέρεται στο άρθρο 30 δεύ-τερο εδάφιο, να θεωρούν ότι ο αντισυµβαλλόµενος θεωρείταιπως έλαβε πρωτοβουλία µόνο στην περίπτωση του άρθρου 13παράγραφος 1.
ΤΙΤΛΟΣ V
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 28
Η Επιτροπή και οι αρµόδιες αρχές των κρατών µελών συνεργά-
ζονται στενά για να διευκολύνουν τον έλεγχο, στο εσωτερικότης Κοινότητας, των ασφαλίσεων και των εργασιών που αναφέ-ρονται στην πρώτη οδηγία.
Κάθε κράτος µέλος ενηµερώνει την Επιτροπή σχετικά µε τις
σηµαντικότερες δυσχέρειες οι οποίες προκύπτουν κατά τηνεφαρµογή της παρούσας οδηγίας, και µεταξύ άλλων για εκείνεςπου παρουσιάζονται όταν ένα κράτος µέλος διαπιστώνει αφύ-σικη µετατόπιση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στηνπρώτη οδηγία εις βάρος των επιχειρήσεων που είναι εγκα-ταστηµένες στην επικράτειά του και προς όφελος πρακτορείωνή υποκαταστηµάτων ευρισκοµένων σε γειτονικές προς αυτήνπεριοχές.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 13
▼B
Η Επιτροπή και οι αρµόδιες αρχές των ενδιαφεροµένωνκρατών µελών εξετάζουν τις δυσχέρειες αυτές το ταχύτεροδυνατό µε σκοπό την εξεύρεση π ρόσφορης λύσης.
Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συµβούλιο τις κατά περίπτωση
ενδεδειγµένες προτάσεις.
Άρθρο 29
Η Επιτροπή διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοιν οβούλιο και στο
Συµβούλιο, σε τακτά διαστήµατα και για πρώτη φορά στις 20Νοεµβρίου 1995, έκθεση σχετικά µε την εξέλιξη της αγοράςτων ασφαλίσεων και των εργασιών που πραγµατοποιούνται υπότο καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Άρθρο 30
Τα κράτη µέλη τροποποιούν τις εθνικές διατάξεις τους
σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία εντός προθεσµίας εικοσιτεσ-σάρων µηνών από της κοινοποιήσεώς της(
2), ενηµερώνουν δε
αµέσως σχετικά την Επιτροπή.
Οι διατάξεις που τροποποιούνται σύµφωνα µε το πρώτο εδάφιο
πρέπει να εφαρµόζονται εντός προθεσµίας 30 µηνών από τηςκοινοποιήσεως της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 31
Από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη µέλη
κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατά-ξεων νοµοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής φύσεως, τιςοποίες θεσπίζουν στον καλυπτόµενο από την παρούσα οδηγίατοµέα.
Άρθρο 32
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.
1990L0619 — EL — 21.11.1992 — 001.001 — 14
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
A.∆ήλωση που υπογράφει ο αντισυµβαλλόµενος δυνάµει του άρθρου 13
παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση
«∆ηλώνω ότι επιθυµώ να µου παράσχει (όνοµα του πράκτορα)
πληροφορίες για τα ασφαλιστήρια συµβόλαια που προτείνουν επι-χειρήσεις εγκατεστηµένες σε κράτη µέλη εκτός (κράτος µέλος τηςσυνήθους διαµονής του αντισυµβαλλοµένου). Γνωρίζω ότι οι επι-χειρήσεις αυτές υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους όπου είναιεγκατεστηµένες και όχι στον έλεγχο του (κράτος µέλος της συν-ήθους διαµονής του αντισυµβαλλοµένου). »
B.∆ήλωση που υπογράφεται από τον αντισυµβαλλόµενο δυνάµει του άρθρου
13 παράγραφος 2
«Σηµειώνω ότι (όνοµα του ασφαλιστή) είναι εγκατεστηµένος σε
(κράτος µέλος εγκατάστασης του ασφαλιστή) και γνωρίζω ότι τηνεποπτεία του ασφαλιστή αυτού ασκούν οι ελεγκτικές αρχές (κράτοςµέλος εγκατάστασης του ασφαλιστή) και όχι (κράτος µέλος τηςσυνήθους διαµονής του αντισυµβαλλοµένου). »