1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 20ής Μαρτίου 1970
►M4για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των Κρατών µελών σχετικά µε τα µέτρα που πρέπει
ναληφθούνκατάτηςµολύνσεωςτουαέροςαπότααέριαπουπροέρχονταιαπόκινητήρεςµετους
οποίους είναι εφοδιασµένα τα οχήµατα µε κινητήρα ◄
(70/220/ΕΟΚ)
(ΕΕL7 6της 6.4.1970, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 74 /290/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 28ης Μαΐου 1974 L 159 61 15.6.1974
►M2Οδηγία 77 /102/ΕΟΚ της Επιτροπής της 30ής Νοεµβρίου 1976 L 32 32 3.2.1977
►M3Οδηγία 78 /665/ΕΟΚ της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 1978 L 223 48 14.8.1978
►M4Οδηγία 83 /351/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 16ης Ιουνίου 1983 L 197 1 20.7.1983
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη προσχώρησης της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωµένου
Βασιλείου (*)L 73 14 27.3.1972
(*)Η παρούσα πράξη δεν έχει δηµοσιευτεί στην ελληνική γλώσσα.
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 20ής Μαρτίου 1970
►M4για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των Κρατών µελών
σχετικά µε τα µέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της µολύνσεωςτου αέρος από τα αέρια που προέρχονται από κινητήρες µε τους
οποίους είναι εφοδιασµένα τα οχήµατα µε κινητήρα ◄
(70/220/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,
την πρόταση της Επιτροπής,
τη γνώµη της Συνελεύσεως (1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Εκτιµώντας:
ότι στη Γερµανία εδηµοσιεύθη, στη «Bundesgesetzblatt I» της
18ης Οκτωβρίου 1968, µια απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 1968τροποποιούσα την «Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung» και ότι
αυτή η απόφαση περιλαµβάνει διατάξεις που αφορούν στα µέτρα
που πρέπει να ληφθούν κατά της µολύνσεως του αέρος από τουςκινητήρες µε επιβαλλόµενη ανάφλεξη µε τους οποίους είναιεφοδιασµένα τα οχήµατα µε κινητήρα και ότι αυτές οι διατάξειςθα ισχύουν από 1ης Οκτωβρίου 1970 ·
ότι στη Γαλλία εδηµοσιεύθη, στην «Επίσηµη Εφηµερίδα »της
17ης Μαΐου 1969, µια απόφαση της 31ης Μαρτίου 1969 περί της«συνθέσεως των αερίων της εξατµίσεως που εκπέµπονται από τα
οχήµατα τα εφοδιασµένα µε βενζινοκινητήρα »και η οποία είναι
εφαρµόσιµη:
—από της 1ης Σεπτεµβρίου 1971, στα οχήµατα που έχουν
εγκριθεί κατά τύπο εφόσον αυτά φέρουν ένα κινητήρα νέου
τύπου, δηλαδή ο οποίος δεν είχε ποτέ προσαρµοσθεί σε ένα
όχηµα για το οποίο έχει εκδοθεί έγκριση τύπου,
—από της 1ης Σεπτεµβρίου 1972, στα οχήµατα που τίθενται σε
κυκλοφορία για πρώτη φορά ·
ότι αυτές οι διατάξεις δύνανται να δηµιουργήσουν προσκόµµατα
στην ίδρυση και στην λειτουργία της κοινής αγοράς και ότιπροκύπτει έτσι η ανάγκη να υιοθετηθούν οι ίδιες προδιαγραφέςαπό όλα τα Κράτη µέλη είτε συµπληρωµατικά, είτε σε αντικατά-σταση των υφισταµένων ρυθµίσεών τους, ιδίως για να καταστεί
δυνατή η εφαρµογή για κάθε τύπο οχήµατος, της διαδικασίας
της εγκρίσεως ΕΟΚ, που ρυθµίζεται από την οδηγία του Συµβου-λίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως τωννοµοθεσιών των Κρατών µελών όσον αφορά στην έγκριση τωνοχηµάτων µε κινητήρα και των ρυµουλκουµένων τους (
3)·ότι
µολονότι οι προδιαγραφές της παρούσης οδηγίας θα εφαρµο-
σθούν πριν από την ηµεροµηνία θέσεως σε εφαρµογή τηςοδηγίας αυτής ·ότι έκτοτε οι προβλεπόµενες διαδικασίες από
αυτή την τελευταία οδηγία δεν θα είναι ακόµη εφαρµόσιµες ·ότι
πρέπει, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί µια ad hocδιαδικασία, υπό
τον τύπο µιας κοινοποιήσεως η οποία θα αναφέρει ότι ο τύπος
του οχήµατος ηλέγχθη και ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές
της παρούσης οδηγίας ·
ότι αυτή η κοινοποίηση πρέπει να επιτρέπει σε κάθε Κράτος
µέλος στο οποίο ζητείται έγκριση από εθνικής πλευράς για τον1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 2
(1)ΕΕ αριθ. A 160της 18. 12. 1969, σ. 7 .
(2)ΕΕ αριθ. A4 8της 16. 4. 1969, σ. 16 .
(3)ΕΕ αριθ. N4 2της 23. 2. 1970, σ. 1 .
▼B
αυτό τύπο οχήµατος να διαπιστώνει ότι αυτό υπεβλήθη στους
ελέγχους που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία ·ότι πρέπει
σ'αυτή την περίπτωση κάθε Κράτος µέλος να πληροφορεί τα
άλλα Κράτη µέλη για την πραγµατοποιηθείσα διαπίστωση µε
αποστολή ενός αντιγράφου της κοινοποιήσεως που συνετάχθηγια κάθε τύπο ηλεγµένου οχήµατος ·
ότι σε σχέση µε τις άλλες τεχνικές προδιαγραφές της παρούσης
οδηγίας, πρέπει να προβλέπεται µια µεγαλύτερη προθεσµίαπροσαρµογής για τη βιοµηχανία σε ότι αφορά τις προδιαγραφέςπερί του ελέγχου των εκπεµποµένων κατά µέσο όρο µολυνόντων
αερίων σε µια αστική ζώνη κυκλοφοριακά φορτισµένη κατόπιν
εκκινήσεως εν ψυχρώ ·
ότι, όσον αφορά στις τεχνικές προδιαγραφές, είναι σκόπιµο να
λαµβάνονται υπόψη αυτές που υιοθετήθηκαν από την ΟικονοµικήΕπιτροπή για την Ευρώπη του ΟΗΕ στον κανονισµό υπ 'αριθ.15
(«οµοιόµορφες προδιαγραφές περί της επικυρώσεως των
οχηµάτων των εφοδιασµένων µε κινητήρα µε επιβαλλόµενη
ανάφλεξη όσον αφορά στην εκποµπή µολυνόντων αερίων από
τον κινητήρα »),ο οποίος προσαρτάται στη συµφωνία της 20ής
Μαρτίου 1958 περί της θεσπίσεως οµοιοµόρφων συνθηκών επικυ-ρώσεως και της αµοιβαίας αναγνωρίσεως επικυρώσεως τωνεξοπλισµών και των εξαρτηµάτων των οχηµάτων µε κινητήρα (
1)·
ότι εξ άλλου οι τεχνικές προδιαγραφές οφείλουν να προσαρµό-
ζονται ταχέως στην τεχνική πρόοδο ·ότι πρέπει λόγω αυτού του
γεγονότος να προβλέπεται η εφαρµογή της τελικής διαδικασίας
στο άρθρο 13 της παρούσης οδηγίας του Συµβουλίου, της 6ηςΦεβρουαρίου 1970, περί εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρακαι των ρυµουλκουµένων τους,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Ως όχηµα, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται κάθε
όχηµα µε κινητήρα µε ελεγχόµενη ανάφλεξη, ή µε κινητήρα µεανάφλεξη δια συµπιέσεως, που προορίζεται να κυκλοφορεί επίοδού, µε ή χωρίς αµάξωµα, το οποίο έχει τουλάχιστον τέσσερις
τροχούς, µέγιστο επιτρεπόµενο βάρος τουλάχιστον 400 kgκαι
µέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής ίση µε ή µεγαλύτερη από50km/h,εκτός από τους ελκυστήρες και τα γεωργικά µηχανή-
µατα, καθώς και εκτός από τα µηχανήµατα δηµοσίων έργων.
Άρθρο 2
Τα Κράτη µέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ
ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός οχήµατος για λόγουςπου αφορούν στη µόλυνση του αέρος από τα αέρια που προέρ-χονται από τον κινητήρα µε επιβαλλόµενη ανάφλεξη µε την
οποία είναι εφοδιασµένο το όχηµα αυτό:
—από 1ης Οκτωβρίου 1970, αν το όχηµα ανταποκρίνεται στις
προδιαγραφές του παραρτήµατος I,εξαιρουµένων των
σηµείων 3.2.1.1 και 3.2.2.1 καθώς και στα παραρτήµατα II, IV,
VκαιVI,
—από 1ης Οκτωβρίου 1971, αν το όχηµα ανταποκρίνεται επί
πλέον στις προδιαγραφές των σηµείων 3.2.1.1 και 3.2.2.1 τουπαραρτήµατος Iκαι του παραρτήµατος III.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 3
(1)Εγγρ. ΕΟΚ. Γενεύης W/TPANS/WP 29/293/Rev. 1 της 11. 4. 1969.▼M4
▼B
▼A1
Article 2a
No Member State may refuse or prohibit the sale or registration, entry
into service or use of a vehicle on grounds relating to air pollution by
gases from positive-ignition engines of motor vehicles if that vehicle
satisfies the requirements set out in Annexes I, II, III, IV, V and VI.
Άρθρο 3
1.Με αίτηση ενός κατασκευαστή ή του εντολοδόχου του, οι
αρµόδιες αρχές του Κράτους µέλους συµπληρώνουν τα στοιχείατης προβλεποµένης κοινοποιήσεως στο παράρτηµα VII.Αντί-
γραφο αυτής της κοινοποιήσεως αποστέλλεται στα άλλα Κράτηµέλη και στον αιτούντα. Τα άλλα Κράτη µέλη από τα οποία
έχει ζητηθεί έγκριση από εθνικής πλευράς για τον ίδιο τύπο
οχήµατος αποδέχονται αυτό το έγγραφο ως απόδειξη ότι οιπροβλεπόµενοι έλεγχοι έχουν πραγµατοποιηθεί.
2.Οι διατάξεις της παραγράφου 1 καταργούνται αφότου
τίθεται σε εφαρµογή η οδηγία του Συµβουλίου, της 6ης Φεβρουα-ρίου 1970, περί της εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρα και
των ρυµουλκουµένων τους.
Άρθρο 4
Το Κράτος µέλος που προέβη στην έγκριση λαµβάνει µέτρα που
είναι αναγκαία ώστε να ενηµερώνεται για κάθε τροποποίηση
ενός εκ των στοιχείων ή ενός των χαρακτηριστικών που αναφέ-ρονται στο παράρτηµα Iσηµείο 1.1. Οι αρµόδιες αρχές αυτού του
Κράτους εκτιµούν αν νέες δοκιµές πρέπει να πραγµατοποιηθούνεπί του τροποποιουµένου προτύπου και να συνταχθεί ένα νέοπρακτικό. Σε περίπτωση που προκύπτει από τις δοκιµές ότι οι
προδιαγραφές της παρούσης οδηγίας δεν έχουν τηρηθεί, η
τροποποίηση δεν επιτρέπεται.
Άρθρο 5
Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για να προσαρµοσθούν
στην τεχνική πρόοδο οι προδιαγραφές των παραρτηµάτων Iέως
VII,εκδίδονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο
άρθρο 13 της οδηγίας του Συµβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου1970 περί εγκρίσεως των οχηµάτων µε κινητήρα και των ρυµουλ-
κουµένων τους.
Άρθρο 6
1.Τα Κράτη µέλη εκδίδουν τις διατάξεις που είναι αναγκαίες
για να συµµορφωθούν προς την παρούσα οδηγία προ της 30ης
Ιουνίου 1970 και ενηµερώνουν περί αυτού αµέσως την Επιτροπή.
2.Τα Κράτη µέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο
των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουνστον τοµέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 7
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη µέλη.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 4
▼B
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ,
ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ, ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ∆ΟΚΙΜΕΣ, ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ
ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ, ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΜΕΤΑΒΑ-
ΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
1. ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις εκποµπές ρυπαντικών αερίων
όλων των οχηµάτων µε κινητήρα µε ηλεκτρική ανάφλεξη,
καθώς και των οχηµάτων µε κινητήρα µε ανάφλεξη δια
συµπιέσεως, των κατηγοριών M1καιN1(1),που προβλέπονται
στο άρθρο 1.
2. ΟΡΙΣΜΟΙ
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
2.1. « Τύπος οχήµατος »,όσον αφορά τον περιορισµό των εκποµπών
ρυπαντικών αερίων του κινητήρα, τα οχήµατα µε κινητήρα
που δεν παρουσιάζουν µεταξύ τους ουσιώδεις διαφορές, όπως:
2.1.1. ισοδύναµη αδράνεια, που προσδιορίζεται συναρτήσει της
µάζας αναφοράς όπως καθορίζεται στο σηµείο 5.1 του παραρ-
τήµατος III,
2.1.2. χαρακτηριστικά του κινητήρα και του οχήµατος, όπως
ορίζονται στα σηµεία 1 έως 6 και 8 του παραρτήµατος IIκαι
στο παράρτηµα VII.
2.2. « Μάζα αναφοράς »,η µάζα του οχήµατος που είναι έτοιµο
προς λειτουργία, µείον τη µάζα του οδηγού η οποία ορίζεται
σε 75kg,συν 100 kg.
2.2.1. « Μάζα του οχήµατος που είναι έτοιµο προς λειτουργία »,η
µάζα που ορίζεται στο σηµείο 2.6 του παραρτήµατος Iτης
οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
2.3. « Μέγιστη µάζα »,η µάζα που ορίζεται στο σηµείο 2.7του
παραρτήµατος Iτης οδηγίας 70 /156/ΕΟΚ.
2.4. « Αέριοι ρύποι »,το µονοξείδιο του άνθρακα, οι υδρογονάνθ-
ρακες (εκφραζόµενοι σε CH1,85),καθώς και τα οξείδια του
αζώτου εκφραζόµενα σε διοξείδιο του αζώτου ( NO2).
2.5. « Στροφαλοθάλαµος »,οι χώροι οι οποίοι υπάρχουν στο εσωτε-
ρικό ή στο εξωτερικό του κινητήρα και οι οποίοι συνδέονται
µε την ελαιοπυξίδα µε εσωτερικές ή εξωτερικές διόδους δια
των οποίων δύνανται να διαφύγουν τα αέρια και οι ατµοί.
2.6. « ∆ιάταξη εκκίνησης ψυχρού κινητήρα »,διάταξη που εµπλου-
τίζει πρόσκαιρα το µείγµα αέρα /καυσίµου του κινητήρα και
διευκολύνει έτσι την εκκίνησή του.
2.7. « Βοηθητική διάταξη εκκινήσεως »,µία διάταξη που διευκο-
λύνει την εκκίνηση του κινητήρα χωρίς εµπλουτισµό του
µείγµατος αέρα /καυσίµου: προθερµαντήρες κυλίνδρων,
αλλαγές του χρονισµού της αντλίας εγχύσεως, κλπ.
3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ
3.1. Η αίτηση για την έγκριση ενός τύπου οχήµατος, όσον αφορά
την εκποµπή αερίων ρύπων του κινητήρα, υποβάλλεται από
τον κατασκευαστή ή τον εντολοδόχο του.
3.2. Η αίτηση συνοδεύεται από τα ακόλουθα έγγραφα εις
τριπλούν, καθώς και από τις ακόλουθες ενδείξεις:
3.2.1. περιγραφή του τύπου του κινητήρα η οποία περιλαµβάνει
όλες τις πληροφορίες που απαριθµούνται στο παράρτηµα II,
3.2.2. σχέδια του θαλάµου καύσεως και του εµβόλου, συµπεριλαµβα-
νοµένων και των ελατηρίων του εµβόλου,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 5
(1)Σύµφωνα µε τον ορισµό του σηµείου 0.4 του παραρτήµατος Iτης οδηγίας 70 /156/
ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L4 2της 23. 2. 1970, σ. 1 ).
▼M4
3.2.3. µέγιστη διαδροµή των βαλβίδων και γωνίες ανοίγµατος και
κλεισίµατος σε σχέση µε τα νεκρά σηµεία.
3.3. Ένα όχηµα αντιπροσωπευτικό του τύπου του οχήµατος προς
έγκριση πρέπει να παρουσιάζεται στην τεχνική υπηρεσία η
οποία είναι επιφορτισµένη µε την εκτέλεση των δοκιµών
εγκρίσεως που προβλέπονται στο σηµείο 5 του παρόντος
παραρτήµατος.
4. ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ
4.1. Στο πιστοποιητικό εγκρίσεως ΕΟΚ επισυνάπτεται ένα δελτίο
σύµφωνο µε το υπόδειγµα του παραρτήµατος VII.
5. ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ∆ΟΚΙΜΕΣ
5.1.Γενικά
Τα µέρη του οχήµατος που είναι πιθανά να επηρεάσουν την
εκποµπή αερίων ρύπων πρέπει να σχεδιάζονται, να κατα-
σκευάζονται και να συναρµολογούνται κατά τέτοιο τρόπο
ώστε, υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας και παρά τις δονή-
σεις στις οποίες µπορεί να υπόκεινται, το όχηµα να
ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
5.2.Περιγραφές των δοκιµών
5.2.1. Ανάλογα µε την κατηγορία του, το όχηµα πρέπει να υποβάλ-
λεται στους ακόλουθους τύπους δοκιµών:
—τύπους I, IIκαιIIIγια τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα
µε κινητήρα µε ηλεκτρική ανάφλεξη,
—τύποIγια τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα µε κινητήρα
µε ανάφλεξη δια συµπιέσεως.
5.2.1.1.∆οκιµή τύπου I(έλεγχος της µέσης εκποµπής αερίων ρύπων
µετά από εκκίνηση µε ψυχρό κινητήρα)
5.2.1.1.1. Η δοκιµή αυτή πρέπει να πραγµατοποιείται σε όλα τα
οχήµατα που προβλέπονται στο σηµείο 1 και των οποίων η
µέγιστη µάζα δεν υπερβαίνει τους 3,5 τόνους.
5.2.1.1.2. Το όχηµα τοποθετείται επί δυναµοµετρικής εξέδρας εφοδια-
σµένης µε σύστηµα προσοµοίωσης της αντίστασης στην
κίνηση και της αδράνειας. Εκτελείται χωρίς διακοπή µια
δοκιµή, συνολικής διάρκειας 13 λεπτών η οποία περιλαµβάνει
τέσσερις κύκλους. Κάθε κύκλος αποτελείται από 15 στάδια
[ρελαντί (βραδεία λειτουργία), επιτάχυνση, σταθερή ταχύτητα,
επιβράδυνση, κλπ.]. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, τα
καυσαέρια του οχήµατος αραιώνονται και το αναλογικό
δείγµα συλλέγεται σε έναν ή περισσότερους σάκους. Τα
καυσαέρια του εξεταζόµενου οχήµατος αραιώνονται, γίνεται
δειγµατοληψία και αναλύονται σύµφωνα µε τη διαδικασία
που περιγράφεται κατωτέρω. Μετριέται ο συνολικός όγκος
των αραιωµένων καυσαερίων.
5.2.1.1.3. Η δοκιµή διεξάγεται σύµφωνα µε τη µέθοδο που περιγράφεται
στο παράρτηµα III.Η συλλογή και η ανάλυση των αερίων
πρέπει να γίνεται σύµφωνα µε τις προδιαγραφόµενες µεθό-
δους. Άλλες µέθοδοι ανάλυσης είναι δυνατό να γίνουν
αποδεκτές εάν έχει αποδειχθεί ότι δίνουν ισοδύναµα αποτελέ-
σµατα.
5.2.1.1.4. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των παρακάτω σηµείων
5.2.1.1.4.2 και 5.2.1.1.5, η δοκιµή πραγµατοποιείται τρεις
φορές. Για ένα όχηµα δεδοµένης µάζας αναφοράς, η µάζα του
µονοξειδίου του άνθρακα και η συνολική µάζα υδρογονανθρά-
κων και οξειδίων του αζώτου που λαµβάνονται πρέπει να είναι
µικρότερες από τις τιµές που αναγράφονται στον παρακάτω
πίνακα1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 6
▼M4
Μάζα αναφοράς
Μα
(kg)Μονοξείδιο του
άνθρακα
L1(γραµµάρια /δοκιµή)Συνολική εκποµπή
υδρογονανθράκων και
οξειδίων του αζώτου
L2(γραµµάρια /δοκιµή)
Μα≤1 020 58 19,0
1 020 <Μα≤1 250 67 20,5
1 250 <Μα≤1 470 76 22,0
1 470 <Μα≤1 700 84 23,5
1 700 <Μα≤1 930 93 25,0
1 930 <Μα≤2 150 101 26,5
2 150 <Μα 110 28,0
5.2.1.1.4.1. Ωστόσο επιτρέπεται, για κάθε έναν από τους ρύπους που
αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1.1.4, ένα µόνο από τα τρίααποτελέσµατα των µετρήσεων να υπερβαίνει κατά 10 %το
πολύ το προδιαγραφόµενο στο εν λόγω σηµείο όριο για το
εξεταζόµενο όχηµα, υπό τον όρο ότι ο αριθµητικός µέσος
όρος των τριών αποτελεσµάτων είναι κατώτερος από το
προδιαγραφόµενο όριο. Όταν σηµειώνεται υπέρβαση των
προδιαγραφοµένων ορίων σε περισσότερους από έναν ρύπους
(δηλαδή στη µάζα του µονοξειδίου του άνθρακα και στη συνο-
λική µάζα των υδρογονανθράκων και των οξειδίων του
αζώτου), η υπέρβαση επιτρέπεται να σηµειωθεί είτε κατά τη
διάρκεια µιας και της αυτής δοκιµής είτε κατά τη διάρκεια
διαφορετικών δοκιµών (
1).
5.2.1.1.4.2. Ο αριθµός των δοκιµών που καθορίζεται στο σηµείο 5.2.1.1.4
µπορεί, κατόπιν αιτήσεως του κατασκευαστή, να αυξηθεί σε
δέκα, υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθµητικός µέσος όρος ( xi)
των τριών αποτελεσµάτων που λαµβάνονται για το µονοξείδιο
του άνθρακα, ή /και για τη συνολική εκποµπή υδρογονανθρά-
κων και οξειδίων του αζώτου, περιλαµβάνεται µεταξύ του 100
και 110 %της οριακής τιµής. Στην περίπτωση αυτή η
απόφαση, µετά από τις δοκιµές, εξαρτάται αποκλειστικά από
το µέσο όρο των αποτελεσµάτων που λαµβάνονται για το
σύνολο των δέκα δοκιµών ( x < L).
5.2.1.1.5. Ο αριθµός των δοκιµών που καθορίζεται στο σηµείο 5.2.1.1.4
µειώνεται υπό τους όρους που ορίζονται παρακάτω, όπου V1είναι το αποτέλεσµα της πρώτης δοκιµής και V2το αποτέ-
λεσµα της δεύτερης δοκιµής για έναν οποιονδήποτε από τους
ρύπους που αναφέρονται στο σηµείο 5.2.1.1.4.
5.2.1.1.5.1. Εκτελείται µία µόνο δοκιµή εάν οι τιµές V1που λαµβάνονται
τόσο από τη µέτρηση της εκποµπής µονοξειδίου του άνθρακα
όσο και από τη µέτρηση της συνολικής εκποµπής υδρογονα-
νθράκων και οξειδίων του αζώτου είναι κατώτερες ή ίσες του
0,70L.
5.2.1.1.5.2. Εκτελούνται µόνο δύο δοκιµές αν, για την εκποµπή µονοξει-
δίου του άνθρακα όσο και για τη συνολική εκποµπή
υδρογονανθράκων και οξειδίων του αζώτου, V1≤0,85 L,
αλλά συγχρόνως για έναν από τους ρύπους αυτούς, V1> 0,70 L.
Επιπλέον, τόσο για την εκποµπή µονοξειδίου του άνθρακα
όσο και για τη συνολική εκποµπή υδρογονανθράκων και οξει-
δίων του αζώτου, το V2πρέπει να ικανοποιεί τις ακόλουθες
απαιτήσεις: V1+V2≤1,70 LκαιV2≤L.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 7
(1)Αν για ένα από τα τρία αποτελέσµατα που λαµβάνονται, για οποιονδήποτε από
τους ρύπους, παρατηρείται υπέρβαση του καθοριζόµενου στο σηµείο 5.2.1.1.4ορίου για το προβλεπόµενο όχηµα µεγαλύτερη του 10 %,η δοκιµή πρέπει να
συνεχίζεται υπό τις συνθήκες που ορίζονται στο σηµείο 5.2.1.1.4.2.
▼M4
Εικόνα 1
Λογικό διάγραµµα της έγκρισης στην ευρωπαϊκή διαδικασία δοκιµής (βλέπε σηµείο 5.2)
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 8
▼M4
5.2.1.2.∆οκιµή του τύπου II(έλεγχος της εκποµπής µονοξειδίου του
άνθρακα στο ρελαντί)
5.2.1.2.1. Η δοκιµή πρέπει να εκτελείται σε όλα τα οχήµατα που
προβλέπονται στο παραπάνω σηµείο 1, εκτός από τα οχήµατα
που είναι εφοδιασµένα µε κινητήρα µε ανάφλεξη διά συµπιέ-
σεως.
5.2.1.2.2. Τα καυσαέρια που εκπέµπονται στο ρελαντί δεν πρέπει να
περιέχουν περισσότερο από 3,5 %κατ'όγκο µονοξείδιο του
άνθρακα. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου σύµφωνα µε το
παράρτηµα IV,που γίνεται υπό συνθήκες λειτουργίας που
διαφέρουν από εκείνες που συνιστά ο κατασκευαστής (θέση
των οργάνων ρυθµίσεως), η µέγιστη µετρούµενη κατ 'όγκο
περιεκτικότητα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 4,5 %.
5.2.1.2.3. Η τήρηση της προδιαγραφής αυτής ελέγχεται µε δοκιµή που
διεξάγεται σύµφωνα µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο
παράρτηµα IV.
5.2.1.3.∆οκιµή του τύπου III(έλεγχος της εκποµπής αερίων του στρο-
φαλοθαλάµου)
5.2.1.3.1. Η δοκιµή αυτή πρέπει να πραγµατοποιείται σε όλα τα
οχήµατα που προβλέπονται στο σηµείο 1, εκτός από εκείνα
που είναι εφοδιασµένα µε κινητήρα µε ανάφλεξη διά συµπιέ-
σεως.
5.2.1.3.2. Το σύστηµα εξαερισµού του στροφαλοθαλάµου δεν πρέπει να
επιτρέπει καµία εκποµπή αερίων από το στροφαλοθάλαµο
στην ατµόσφαιρα.
5.2.1.3.3. Η τήρηση της προδιαγραφής αυτής ελέγχεται µε δοκιµή που
διεξάγεται σύµφωνα µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο
παράρτηµα V.
6. ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ
6.1.Τύποι οχηµάτων µε διάφορες µάζες αναφοράς
6.1.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί να
επεκταθεί, υπό τις παρακάτω συνθήκες, και σε τύπους
οχηµάτων που δεν διαφέρουν από τον εγκεκριµένο τύπο παρά
µόνο ως προς τη µάζα αναφοράς.
6.1.1.1. Η έγκριση µπορεί να επεκταθεί στους τύπους οχηµάτων των
οποίων η µάζα αναφοράς ανταποκρίνεται στο αµέσως ανώτερο
ή το αµέσως κατώτερο κλιµάκιο ισοδύναµης αδράνειας.
6.1.1.2. Αν η µάζα αναφοράς του τύπου του οχήµατος, για τον οποίο
ζητείται η επέκταση της έγκρισης, αντιστοιχεί στη χρησιµο-
ποίηση σφονδύλου ισοδύναµης αδράνειας, βαρύτερου από το
σφόνδυλο που χρησιµοποιείται για τον ήδη εγκεκριµένο τύπο
οχήµατος, η επέκταση της έγκρισης χορηγείται.
6.1.1.3. Αν η µάζα αναφοράς του τύπου του οχήµατος, για τον οποίο
ζητείται η επέκταση της έγκρισης, αντιστοιχεί στη χρησιµο-
ποίηση σφονδύλου ισοδύναµης αδράνειας, ελαφρότερου από
το σφόνδυλο που χρησιµοποιείται για τον ήδη εγκεκριµένο
τύπο οχήµατος, η επέκταση της έγκρισης χορηγείται αν οι
µάζες των ρύπων που λαµβάνονται από το ήδη εγκεκριµένο
όχηµα τηρούν τα προδιαγραφόµενα όρια για το όχηµα για το
οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης.
6.2.Τύποιοχηµάτωνµεδιαφορετικέςολικέςσχέσειςµετάδοσηςτης
κίνησης
6.2.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί να
επεκταθεί και σε τύπους οχηµάτων που δεν διαφέρουν από τον
εγκεκριµένο τύπο παρά µόνο ως προς την ολική σχέση
µετάδοσης της κίνησης υπό τις εξής προϋποθέσεις:
6.2.1.1. Για κάθε µία από τις σχέσεις µετάδοσης που χρησιµο-
ποιούνται κατά τη δοκιµή του τύπου I,προσδιορίζεται η
σχέση E¼V2/C0V1
V1
όπουV1καιV2είναι αντίστοιχα η ταχύτητα στις 1 000
στροφές /λεπτό του κινητήρα του εγκεκριµένου τύπου
οχήµατος και η ταχύτητα του τύπου του οχήµατος για το
οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 9
▼M4
6.2.2. Αν για κάθε σχέση µετάδοσης προκύπτει E≤8% ,η
επέκταση χορηγείται χωρίς επανάληψη των δοκιµών του
τύπουI.
6.2.3. Αν τουλάχιστον για µία σχέση µετάδοσης προκύπτει E>8%
και αν για κάθε σχέση µετάδοσης προκύπτει E≤13 %,οι
δοκιµές του τύπου Iπρέπει να επαναλαµβάνονται, αλλά
µπορούν να πραγµατοποιούνται σε εργαστήριο της εκλογής
του κατασκευαστή, εφόσον συµφωνεί η αρχή που χορηγεί
την έγκριση. Το πρακτικό των δοκιµών πρέπει να αποστέλ-
λεται στην τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισµένη µε τις
δοκιµές.
6.3.Τύποιοχηµάτωνµεδιαφορετικέςµάζεςαναφοράςκαιµεδιαφο-
ρετικές ολικές σχέσεις µετάδοσης της κίνησης
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήµατος µπορεί να
επεκταθεί και σε τύπους οχηµάτων που δεν διαφέρουν από τον
εγκεκριµένο τύπο παρά µόνο ως προς τη µάζα αναφοράς και
την ολική σχέση µετάδοσης της κίνησης, υπό την επιφύλαξη
ότι ανταποκρίνεται στο σύνολο των συνθηκών που αναφέ-
ρονται στα ανωτέρω σηµεία 6.1 και 6.2.
6.4.Παρατήρηση
Όταν η έγκριση ενός τύπου οχήµατος έχει χορηγηθεί δυνάµει
των διατάξεων των σηµείων 6.1 έως 6.3, η έγκριση αυτή δεν
µπορεί να επεκταθεί σε άλλους τύπους οχηµάτων.
7. ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
7.1. Κατά γενικό κανόνα, η οµοιογένεια της παραγωγής, όσον
αφορά τον περιορισµό των εκποµπών αερίων ρύπων που
προέρχονται από τον κινητήρα, ελέγχεται όπως περιγράφεται
στο παράρτηµα του δελτίου έγκρισης που περιλαµβάνεται στο
παράρτηµα VIIκαι, εφόσον απαιτείται, µε τις δοκιµές των
τύπων I, IIκαιIIIπου αναφέρονται στο σηµείο 5.2, ή µε
ορισµένες από τις δοκιµές αυτές.
7.1.1. Για τον έλεγχο της οµοιογένειας, όσον αφορά τη δοκιµή του
τύπουI,ακολουθείται η εξής διαδικασία:
7.1.1.1. Λαµβάνεται ένα όχηµα από τη σειρά παραγωγής και υποβάλ-
λεται στη δοκιµή που περιγράφεται στο σηµείο 5.2.1.1.
Εντούτοις, οι οριακές τιµές του σηµείου 5.2.1.1.4 αντικαθί-
στανται από τις ακόλουθες οριακές τιµές:
Μάζα αναφοράς
Μα
(kg)Μονοξείδιο του
άνθρακα
L1(γραµµάρια /δοκιµή)Συνολική εκποµπή
υδρογονανθράκων και
οξειδίων του αζώτου
L2(γραµµάρια /δοκιµή)
Μα≤1 020 70 23,8
1 020 <Μα≤1 250 80 25,6
1 250 <Μα≤1 470 91 27,5
1 470 <Μα≤1 700 101 29,4
1 700 <Μα≤1 930 112 31,3
1 930 <Μα≤2 150 121 33,1
2 150 <Μα 132 35,0
7.1.1.2. Εάν το ληφθέν όχηµα δεν τηρεί τις προδιαγραφές του σηµείου
7.1.1.1, ο κατασκευαστής µπορεί να ζητήσει να πραγµατοποι-
ηθούν µετρήσεις σε δείγµα οχηµάτων που λαµβάνονται από
τη σειρά παραγωγής όπου περιλαµβάνεται και το όχηµα
αυτό. Ο κατασκευαστής καθορίζει το µέγεθος η του δείγµατος.
Τα άλλα οχήµατα, εκτός του αρχικά ληφθέντος, υποβάλλονται
σε µία µόνο δοκιµή του τύπου I.
Το αποτέλεσµα που λαµβάνεται υπόψη για το αρχικά ληφθέν
όχηµα είναι ο αριθµητικός µέσος όρος των αποτελεσµάτων
των τριών δοκιµών του τύπου Iπου πραγµατοποιούνται στο
όχηµα αυτό. Ο αριθµητικός µέσος όρος ( x)των αποτε-
λεσµάτων που λαµβάνονται για το δείγµα και η τυπική1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 10
▼M4
απόκλιση S(1)πρέπει να προσδιορίζονται τόσο για την
εκποµπή µονοξειδίου του άνθρακα όσο και για τη συνολική
εκποµπή υδρογονανθράκων και οξειδίων του αζώτου. Η
παραγωγή της σειράς θεωρείται οµοιογενής εάν:
xþk/C1S/C20L
όπου:
L:η οριακή τιµή που καθορίζεται στο σηµείο 7.1.1.1 για την
εκποµπή µονοξειδίου του άνθρακα και τη συνολική
εκποµπή υδρογονανθράκων και οξειδίων του αζώτου,
k:στατιστικός συντελεστής που εξαρτάται από το η και που
δίνεται στον κατωτέρω πίνακα:
n 234567
k 0,973 0,613 0,489 0,421 0,376 0,342
n8 9 1 0 1 1 1 2 1 3
k 0,317 0,296 0,279 0,265 0,253 0,242
n 1 41 51 61 71 81 9
k 0,233 0,224 0,216 0,210 0,203 0,195
εάνn≥20, K ¼0;860ﬃﬃﬃnp
7.1.2. Κατά τη διάρκεια µιας δοκιµής του τύπου IIή του τύπου III
που πραγµατοποιείται σε ένα όχηµα που λαµβάνεται από τη
σειρά παραγωγής, πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις που
αναφέρονται στα σηµεία 5.2.1.2.2 και 5.2.1.3.2.
7.1.3. Κατά παρέκκλιση των προδιαγραφών του σηµείου 3.1.1 του
παραρτήµατος III,η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτι-
σµένη µε τον έλεγχο της οµοιογένειας της παραγωγής
µπορεί, αν συµφωνεί ο κατασκευαστής, να πραγµατοποιήσει
τις δοκιµές των τύπων I, IIκαιIIIσε οχήµατα που να έχουν
διατρέξει λιγότερο από 3 000 km.
8. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
8.1. Για την έγκριση και τον έλεγχο της οµοιογένειας των
οχηµάτων εκτός από τα οχήµατα της κατηγορίας M1,καθώς
επίσης και των οχηµάτων της κατηγορίας M1που είναι
σχεδιασµένα για τη µεταφορά περισσοτέρων από έξι ατόµων,
στα οποία περιλαµβάνεται και ο οδηγός, οι οριακές τιµές για
τη συνολική εκποµπή υδρογονανθράκων και οξειδίων του
αζώτου είναι εκείνες που προκύπτουν από τον πολλαπλα-
σιασµό των τιµών L2που παρουσιάζονται στους πίνακες των
σηµείων 5.2.1.1.4 και 7.1.1.1 επί το συντελεστή 1,25.
8.2. Για τον έλεγχο της οµοιογένειας της παραγωγής οχηµάτων
που έχουν εγκριθεί πριν από την 1η Οκτωβρίου 1984, όσον
αφορά την εκποµπή ρύπων σύµφωνα µε τις διατάξεις της
οδηγίας 70 /220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία
78/665/ΕΟΚ, εφαρµόζονται οι διατάξεις της παραπάνω οδηγίας
έως ότου τα Κράτη µέλη εφαρµόσουν το άρθρο 2 παράγραφος
3 της παρούσας οδηγίας.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 11
(1)S2¼Xx/C0xðÞ2
n/C01όπουxένα οποιοδήποτε από τα nεπί µέρους αποτελέσµατα.
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 12
▼M4
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 13
▼M4
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 14
▼M4
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 15
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
∆ΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ I
(Έλεγχος της κατά µέσο όρο εκποµπής ρύπων σε αστική περιοχή µε
κυκλοφοριακή συµφόρηση, µετά από εκκίνηση µε ψυχρό κινητήρα)
1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο που πρέπει να
ακολουθείται για τη δοκιµή του τύπου Iπου ορίζεται στο σηµείο
5.2.1.1 του παραρτήµατος I.
2.ΚΥΚΛΟΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ ΣΤΗ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΞΕ∆ΡΑ
2.1.Περιγραφή του κύκλου
Ο κύκλος δοκιµής που εκτελείται στη δυναµοµετρική εξέδρα
περιγράφεται στον επόµενο πίνακα και παρουσιάζεται στη
γραφική παράσταση του συµπληρωµατικού παραρτήµατος 1. Ο
πίνακας του συµπληρωµατικού αυτού παραρτήµατος δίνει, επίσης,
την κατά χρονικά στάδια ανάλυση του κύκλου.
2.2.Γενικές συνθήκες
Αν χρειάζεται, πρέπει να εκτελούνται προκαταρκτικοί κύκλοι
δοκιµών για να προσδιοριστεί ο καλύτερος τρόπος χειρισµού
των οργάνων επιτάχυνσης και πέδησης, έτσι ώστε ο πραγµατικός
κύκλος να προσεγγίζει το θεωρητικό κύκλο µέσα στα καθορι-
σµένα όρια.
2.3.Χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων
2.3.1.Αν η µέγιστη ταχύτητα που µπορεί να επιτευχθεί µε την πρώτη
σχέση του κιβωτίου ταχυτήτων είναι κάτω από 15 km/h,χρησιµο-
ποιείται η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση. Μπορούν, επίσης,
να χρησιµοποιηθούν η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση όταν
οι οδηγίες του κατασκευαστή συνιστούν για την εκκίνηση σε
επίπεδο έδαφος τη δεύτερη σχέση, ή όταν ορίζεται ότι η πρώτη
σχέση χρησιµοποιείται αποκλειστικά για κίνηση εκτός αµαξιτής
οδού, για βραδεία κίνηση ή για ρυµούλκηση.
2.3.2.Τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα µε ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυ-
τήτων δοκιµάζονται µε τις σχέσεις που κανονικά
χρησιµοποιούνται για την οδική κυκλοφορία και ο χειρισµός
των ταχυτήτων διενεργείται σύµφωνα µε τις οδηγίες του κατα-
σκευαστή.
2.3.3.Τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα µε αυτόµατο κιβώτιο ταχυ-
τήτων δοκιµάζονται µε την υψηλότερη σχέση ( «κανονική
πορεία »).Ο επιταχυντής (γκάζι) χρησιµοποιείται έτσι ώστε να
επιτυγχάνεται η σταθερότερη δυνατή επιτάχυνση, που επιτρέπει
στο κιβώτιο την κανονική σειρά αλλαγής µεταξύ των διαφόρων
σχέσεων µετάδοσης. Επιπλέον, για τα οχήµατα αυτά, τα σηµεία
αλλαγής ταχύτητας που αναφέρονται στο συµπληρωµατικό
παράρτηµα 1 του παρόντος παραρτήµατος δεν ισχύουν και η
επιτάχυνση θα πρέπει να συνεχίζεται για όλη τη διάρκεια της
περιόδου που αντιπροσωπεύει η ευθεία γραµµή που συνδέει
µεταξύ τους το τέλος της περιόδου βραδυπορίας µε την αρχή της
επόµενης περιόδου σταθερής ταχύτητας. Οι ανοχές που ισχύουν
αναφέρονται στο σηµείο 2.4.
2.3.4.Τα οχήµατα που είναι εφοδιασµένα µε υπερπολλαπλασιαστή
(«overdrive»), που µπορεί να χειριστεί ο οδηγός, δοκιµάζονται µε
το σύστηµα αυτό εκτός λειτουργίας.
2.4.Ανοχές
2.4.1.Επιτρέπεται απόκλιση ± 1 km/h µεταξύ της ενδεικνυόµενης
ταχύτητας και της θεωρητικής ταχύτητας στα στάδια
επιτάχυνσης, σταθερής ταχύτητας και επιβράδυνσης, όταν γίνεται
χρήση του συστήµατος πέδησης του οχήµατος. Αν, χωρίς
πέδηση, το όχηµα επιβραδύνεται ταχύτερα από όσο προβλέπεται,
τότε ισχύουν µόνο οι διατάξεις του σηµείου 6.5.3. Όταν αλλάζουν
τα στάδια, επιτρέπονται αποκλίσεις ταχύτητας που υπερβαίνουν
τις προδιαγραφόµενες τιµές, υπό την προϋπόθεση ότι η διάρκεια1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 16
▼M4
των διαπιστουµένων αποκλίσεων δεν υπερβαίνει ποτέ τα 0,5 s
κάθε φορά.
2.4.2.Οι ανοχές για τους χρόνους είναι ±0,5 s.Οι παραπάνω ανοχές
ισχύουν, επίσης, στην αρχή και στο τέλος κάθε περιόδου
αλλαγής ταχύτητας (1).1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 17
(1)Πρέπει να σηµειωθεί ότι ο παρεχόµενος χρόνος των 2 sπεριλαµβάνει τη
διάρκεια αλλαγής της σχέσης µετάδοσης και περιθώριο για την ανάκτηση,
εφόσον χρειάζεται, τυχόν χαµένου χρόνου του κύκλου.
Κύκλος δοκιµής στη δυναµοµετρική εξέδρα
α/α Ενερ-
γειώνΕνέργεια ΣτάδιοΕπιτάχυν-
ση
m/s2Ταχύτητα
km/h∆ιάρκεια κάθεΣυνολικός
χρόνος
(s)Σχέση µετάδοσης που
πρέπει να χρησιµοποιείται
στην περίπτωση χειρο-
κίνητου κιβωτίουενεργείας
(s)σταδίου
(s)
1Ρελαντί 1 11 11 11 6 sPM + 5 sK1(*)
2Επιτάχυνση 2 1,04 0—15 4 4 15 1
3Σταθερή ταχύτητα 31 5 8 8 2 3 1
4Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1504− 0,69 15—10 2 2 25 1
5Επιβράδυνση, κινητήρας
αποσυµπλεγµένος− 0,92 10—0 3 3 28 K
1(*)
6Ρελαντί 5 21 21 16 sPM + 5 sK1(*)
7Επιτάχυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15060,83 0—15 5/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1501254 1
8Αλλαγή σχέσης µετάδοσης
(ταχύτητας)25 6
9Επιτάχυνση 0,94 15—32 5 61 2
10 Σταθερή ταχύτητα 7 3 22 42 4 8 5 2
11 Επιβράδυνση/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1508− 0,75 32—10 8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C1501193 2
12 Επιβράδυνση, κινητήρας
αποσυµπλεγµένος− 0,92 10—0 3 96 K
2(*)
13 Ρελαντί 9 21 21 117 16 sPM + 5 sK1(*)
14 Επιτάχυνση /C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150100,83 0—15 5 /C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15026122 1
15 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης
(ταχύτητας)2 124
16 Επιτάχυνση 0,62 15—35 9 133 2
17 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης
(ταχύτητας)2 135
18 Επιτάχυνση 0,52 35—50 8 143 3
19 Σταθερή ταχύτητα 11 50 12 12 155 3
20 Επιβράδυνση 12 − 0,52 50—35 8 8 163 3
21 Σταθερή ταχύτητα 13 35 13 13 176 3
22 Αλλαγή σχέσης µετάδοσης
(ταχύτητας)/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C150142/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15012178
23 Επιβράδυνση − 0,86 32—10 7 185 2
24 Επιβράδυνση, κινητήρας
αποσυµπλεγµένος− 0,92 10—0 3 188 K
2(*)▼M41970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 18
α/α Ενερ-
γειώνΕνέργεια ΣτάδιοΕπιτάχυν-
ση
m/s2Ταχύτητα
km/h∆ιάρκεια κάθεΣυνολικός
χρόνος
(s)Σχέση µετάδοσης που
πρέπει να χρησιµοποιείται
στην περίπτωση χειρο-
κίνητου κιβωτίουενεργείας
(s)σταδίου
(s)
25 Ρελαντί 15 7 7 195 7 sPM (*)
(*) PM: κιβώτιο στο νεκρό σηµείο, κινητήρας συµπλεγµένος.
K1,K2:κιβώτιο στην πρώτη ή δεύτερη σχέση µετάδοσης, κινητήρας αποσυµπλεγµένος.▼M41970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 19
▼M4
2.4.3.Οι ανοχές για την ταχύτητα και για τους χρόνους συνδυάζονται
έτσι όπως αναφέρεται στο συµπληρωµατικό παράρτηµα 1 του
παρόντος παραρτήµατος.
3.ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΑ
3.1.∆οκιµαζόµενο όχηµα
3.1.1.Το όχηµα πρέπει να βρίσκεται σε καλή µηχανική κατάσταση.
Πρέπει να είναι ρονταρισµένο και να έχει διατρέξει τουλάχιστον
3 000 km πριν από τη δοκιµή.
3.1.2.Η διάταξη της εξάτµισης δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροές
που µπορούν να µειώσουν την ποσότητα των συλλεγοµένων
αερίων, που πρέπει να είναι η ίδια µε εκείνη που εξέρχεται από
τον κινητήρα.
3.1.3.Το εργαστήριο µπορεί να ελέγχει τη στεγανότητα του συστή-
µατος εισαγωγής για να αποφευχθεί η µεταβολή των αναλογιών
του µείγµατος λόγω τυχαίας εισαγωγής αέρα.
3.1.4.Οι ρυθµίσεις του κινητήρα και των οργάνων του οχήµατος πρέπει
να είναι εκείνες που προβλέπονται από τον κατασκευαστή. Ο
όρος αυτός ισχύει ιδίως για τη ρύθµιση του ρελαντί (στροφές
και περιεκτικότητα σε COτων καυσαερίων, της διάταξης
εκκίνησης µε ψυχρό κινητήρα και των συστηµάτων καθαρισµού
των καυσαερίων.
3.1.5.Το δοκιµαζόµενο όχηµα, ή ένα ισοδύναµο όχηµα, πρέπει να είναι
εφοδιασµένο, αν χρειάζεται, µε διάταξη για τη µέτρηση των
χαρακτηριστικών παραµέτρων που είναι αναγκαίες για τη
ρύθµιση της δυναµοµετρικής εξέδρας σύµφωνα µε τις προδια-
γραφές του σηµείου 4.1.1.
3.1.6.Η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισµένη µε τις δοκιµές,
µπορεί να ελέγχει αν το όχηµα έχει λειτουργικά χαρακτηριστικά
που συµφωνούν µε τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και αν
µπορεί να χρησιµοποιηθεί για κανονική οδήγηση και, κυρίως,
αν µπορεί να ξεκινήσει µε κινητήρα ψυχρό ή σε θερµοκρασία
λειτουργίας.
3.1.7.Όχηµα εφοδιασµένο µε καταλυτικό µετατροπέα πρέπει να
δοκιµάζεται µε τον καταλύτη στη θέση του, αν ο κατασκευαστής
βεβαιώνει ότι µε το εξάρτηµα αυτό και µε καύσιµο που περιέχει
µέχρι 0,4 gµολύβδου ανά λίτρο το όχηµα εξακολουθεί να τηρεί
τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας καθ 'όλη τη διάρκεια
της ζωής του καταλύτη, όπως αυτή προσδιορίζεται από τον κατα-
σκευαστή του οχήµατος.
3.2.Καύσιµο
Για τις δοκιµές πρέπει να χρησιµοποιείται το πρότυπο καύσιµο
του οποίου τα χαρακτηριστικά δίνονται στο παράρτηµα VI.
4.ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ∆ΟΚΙΜΩΝ
4.1.∆υναµοµετρική εξέδρα
4.1.1.Η εξέδρα πρέπει να επιτρέπει την προσοµοίωση της αντίστασης
κατά την πορεία επί οδού και να ανήκει σε έναν από τους δύο
ακόλουθους τύπους:
—εξέδρα µε σταθερή καµπύλη απορρόφησης της ισχύος: εξέδρα
της οποίας τα φυσικά χαρακτηριστικά δίνουν καµπύλη ισχύος
µε σταθερό σχήµα,
—εξέδρα µε ρυθµιζόµενη καµπύλη απορρόφησης της ισχύος: η
εξέδρα στην οποία µπορούν να ρυθµιστούν δύο τουλάχιστον
παράµετροι για τη µεταβολή του σχήµατος της καµπύλης.
4.1.2.Η ρύθµιση της εξέδρας δεν πρέπει να µεταβάλλεται µε το χρόνο.
∆εν πρέπει να δηµιουργεί δονήσεις που µπορούν να µεταδοθούν
στο όχηµα και να επηρεάσουν δυσµενώς την κανονική λειτουργία
του.
4.1.3.Πρέπει να είναι εφοδιασµένη µε συστήµατα προσοµοίωσης της
αδράνειας και της αντίστασης κατά την πορεία. Τα συστήµατα
αυτά πρέπει να είναι συνδεδεµένα µε τον εµπρόσθιο κύλινδρο,
αν πρόκειται για εξέδρα µε δύο κυλίνδρους.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 20
▼M4
4.1.4.Ακρίβεια
4.1.4.1.Η µέτρηση και ανάγνωση της ένδειξης της δύναµης πέδησης
πρέπει να είναι δυνατή µε ακρίβεια ±5% .
4.1.4.2.Στην περίπτωση εξέδρας µε σταθερή καµπύλη απορρόφησης
ισχύος, η ακρίβεια της ρύθµισης στα 50 km/hπρέπει να
είναι±5% .Στην περίπτωση εξέδρας µε ρυθµιζόµενη καµπύλη
απορρόφησης ισχύος, η ρύθµιση της εξέδρας πρέπει να µπορεί
να προσαρµόζεται στην απορροφούµενη ισχύ επί οδού, µε ακρί-
βεια 5 %στα 30, 40 και 50 km/hκαι 10 %στα 20 km/h.Σε
χαµηλότερες ταχύτητες, η ρύθµιση αυτή πρέπει να διατηρεί
θετική τιµή.
4.1.4.3.Η ολική αδράνεια των περιστρεφόµενων τµηµάτων (συµπεριλαµ-
βανόµενης, όταν χρειάζεται, της προσοµοιούµενης αδράνειας),
πρέπει να είναι γνωστή και πρέπει να αντιστοιχεί προς την τάξη
αδράνειας για δοκιµή µε ανοχή ± 20 kg.
4.1.4.4.Η ταχύτητα του οχήµατος πρέπει να προσδιορίζεται από την
ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου (εµπρόσθιου κυλίνδρου
στην περίπτωση εξεδρών µε δύο κυλίνδρους). Για ταχύτητες
πάνω από 10 km/hπρέπει να µετριέται µε ακρίβεια ± 1 km/h.
4.1.5.Ρύθµιση της καµπύλης απορρόφησης ισχύος της εξέδρας και ρύθµιση
της αδράνειας
4.1.5.1.Εξέδρα µε σταθερή καµπύλη απορρόφησηςισχύος: η πέδη πρέπει
να ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που εµφανίζεται
στους κινητήριους τροχούς σε σταθερή ταχύτητα 50 km/h.Οι
µέθοδοι που πρέπει να εφαρµόζονται για τον προσδιορισµό και
ρύθµιση της πέδης περιγράφονται στο συµπληρωµατικό
παράρτηµα 3.
4.1.5.2.Εξέδρα µε ρυθµιζόµενη καµπύλη απορρόφησης ισχύος: η πέδη
πρέπει να ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που εµφα-νίζεται στους κινητήριους τροχούς σε σταθερές ταχύτητες 20, 30,
40 και 50 km/h.Οι µέθοδοι που πρέπει να εφαρµόζονται για τον
προσδιορισµό και τη ρύθµιση της πέδης περιγράφονται στο
συµπληρωµατικό παράρτηµα 3.
4.1.5.3.Αδράνεια
Για τις εξέδρες ηλεκτρικής προσοµοίωσης της αδράνειας, πρέπει
να αποδεικνύεται ότι δίνουν ισοδύναµα αποτελέσµατα µε τα
συστήµατα µηχανικής προσοµοίωσης. Οι µέθοδοι µε τις οποίες
αποδεικνύεται αυτή η ισοδυναµία περιγράφονται στο συµπληρω-
µατικό παράρτηµα 4.
4.2.Σύστηµα δειγµατοληψίας των καυσαερίων
4.2.1.Το σύστηµα συλλογής των καυσαερίων πρέπει να επιτρέπει τη
µέτρηση της πραγµατικής µάζας των εκπεµπόµενων ρύπων που
περιέχονται στα καυσαέρια. Χρησιµοποιείται σύστηµα δειγµα-
τοληψίας υπό σταθερό όγκο. Προς το σκοπό αυτό, τα καυσαέρια
του οχήµατος αραιώνονται συνεχώς, υπό ελεγχόµενες συνθήκες,
µε αέρα του περιβάλλοντος. Για τη µέτρηση της µάζας των
εκπεµπόµενων ρύπων µε τη µέθοδο αυτή, πρέπει να πληρούνται
δύο προϋποθέσεις: αφενός πρέπει να µετριέται ο ολικός όγκος
του µείγµατος καυσαερίων και αέρα αραιώσεως και αφετέρου να
συγκεντρώνεται για ανάλυση ένα αναλογικό δείγµα του όγκου
αυτού. Οι µάζες των εκπεµπόµενων ρύπων καθορίζονται σύµφωνα
µε τις συγκεντρώσεις στο δείγµα που υπέστη διόρθωση, ώστε να
ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα σε ρύπους του αέρα του περιβάλ-
λοντος, και σύµφωνα µε τη συνολική ροή κατά τη διάρκεια της
δοκιµής.
4.2.2.Η ροή δια µέσου του συστήµατος πρέπει να είναι επαρκής για να
παρεµποδίζεται η συµπύκνωση του νερού, υπό οποιεσδήποτε
συνθήκες που είναι δυνατό να παρατηρηθούν κατά τη διάρκεια
της δοκιµής, όπως καθορίζεται στο συµπληρωµατικό παράρτηµα
5.
4.2.3.Το σχήµα της αρχής λειτουργίας του συστήµατος δειγµατοληψίας
παρουσιάζεται στην παρακάτω εικόνα 1. Το συµπληρωµατικό
παράρτηµα 5 περιγράφει παραδείγµατα τριών τύπων συστηµάτων
δειγµατοληψίας υπό σταθερόν όγκο, που ανταποκρίνονται στις
απαιτήσεις του παρόντος παραρτήµατος.
4.2.4.Το µείγµα αέρα -καυσαερίων πρέπει να είναι οµοιογενές στη θέση
του στελέχους δειγµατοληψίας S2.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 21
▼M4
4.2.5.Το στέλεχος αυτό πρέπει να λαµβάνει αντιπροσωπευτικό δείγµα
των αραιωµένων καυσαερίων.
4.2.6.Το σύστηµα δειγµατοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Η
σχεδίασή του και τα υλικά κατασκευής πρέπει να µην επηρεά-
ζουν τη συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωµένα καυσαέρια. Εάν
ένα στοιχείο του συστήµατος (εναλλάκτης θερµότητας, ανεµι-
στήρας, κλπ.) επηρεάζει τη συγκέντρωση ενός οποιουδήποτε
αερίου ρύπου στα αραιωµένα αέρια, τότε το δείγµα του ρύπου
αυτού πρέπει να λαµβάνεται πριν από τη διέλευσή του µέσα από
το στοιχείο αυτό, εφόσον είναι αδύνατο να επιλυθεί το πρόβληµα
αυτό.
4.2.7.Αν το δοκιµαζόµενο όχηµα έχει σύστηµα εξάτµισης µε πολλές
εξόδους, οι συνδετήριοι σωλήνες πρέπει να ενώνονται µεταξύ
τους όσο το δυνατό πλησιέστερα προς το όχηµα.
4.2.8.Το σύστηµα δεν πρέπει να δηµιουργεί στην έξοδο ή στις εξόδους
της εξάτµισης διακυµάνσεις της στατικής πίεσης που να αποκλί-
νουν περισσότερο από ± 1,25 kPa από τις διακυµάνσεις της
στατικής πίεσης που µετριούνται κατά τη διάρκεια του κύκλου
δοκιµών στην εξέδρα, πριν να συνδεθεί µε το σύστηµα η έξοδος
ή οι έξοδοι της εξάτµισης. Αν ο κατασκευαστής το ζητήσει
γραπτώς από τη διοικητική αρχή που χορηγεί την έγκριση,
αποδεικνύοντας την αναγκαιότητα της µείωσης αυτής, χρησιµο-
ποιείται σύστηµα δειγµατοληψίας που επιτρέπει τη µείωση των
ανοχών αυτών στα ± 0,25 kPa. Η αντίθλιψη πρέπει να µετριέται
µέσα στο σωλήνα της εξάτµισης όσο το δυνατό πλησιέστερα
προς το άκρο του, ή σε προέκταση της ίδιας διαµέτρου.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 22
▼M4
Εικόνα 1
Σχήµα αρχής λειτουργίας του συστήµατος δειγµατοληψίας των καυσαερίων
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 23
▼M4
4.2.9.Οι διάφορες βαλβίδες που χρησιµοποιούνται για να κατευθύνουν
τη ροή των καυσαερίων πρέπει να είναι ταχείας ρύθµισης και
δράσης.
4.2.10.Τα δείγµατα αερίου συλλέγονται µέσα σε σάκους επαρκούς
χωρητικότητας. Οι σάκοι αυτοί κατασκευάζονται από υλικό
τέτοιο ώστε η περιεκτικότητα σε αέριους ρύπους να µη µεταβάλ-
λεται περισσότερο από ±2%µετά από αποθήκευση των αερίων
επί 20 min.
4.3.Εξοπλισµός ανάλυσης
4.3.1.Προδιαγραφές
4.3.1.1.Η ανάλυση των ρύπων πραγµατοποιείται µε τις παρακάτω
συσκευές:
Μονοξείδιο του άνθρακα ( CO)και διοξείδιο του άνθρακα ( CO2):
Συσκευή ανάλυσης του τύπου µε απορρόφηση υπερύθρων, χωρίς
διασπορά ( NDIR).
Υδρογονάνθρακες ( HC) —κινητήρες µε ηλεκτρική ανάφλεξη:
Συσκευή ανάλυσης του τύπου ιονισµού µε φλόγα ( FID),βαθµο-
νοµηµένη µε βάση προπάνιο εκφραζόµενο σε ισοδύναµο ατόµων
άνθρακα ( C1).
Υδρογονάνθρακες ( HC) —οχήµατα µε κινητήρα µε ανάφλεξη µε
συµπίεση:
Συσκευή ανάλυσης του τύπου ιονισµού µε φλόγα της οποίας τα
στοιχεία ανίχνευσης, οι βαλβίδες, οι σωληνώσεις κλπ., θερµαί-
νονται στους 190 ± 10 ºC (HFID). Βαθµονοµείται µε βάση
προπάνιο εκφραζόµενο σε ισοδύναµο ατόµων άνθρακα ( C1).
Οξείδια του αζώτου ( NOx):είτε συσκευή ανάλυσης του τύπου
χηµειοφωταύγειας ( CLA)µε µετατροπέα NOx/NOείτε του τύπου
µε απορρόφηση συντονισµού υπεριωδών χωρίς διασπορά
(NDUVR) µε µετατροπέα NOx/NO.
4.3.1.2.Ακρίβεια
Οι συσκευές ανάλυσης πρέπει να έχουν κλίµακα µέτρησης που
ανταποκρίνεται στην ακρίβεια που απαιτείται κατά τη µέτρηση
των συγκεντρώσεων των ρύπων στα δείγµατα καυσαερίων.
Το σφάλµα µέτρησης δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερο από ±3% ,
µη λαµβανοµένης υπόψη της αληθούς τιµής των αερίων βαθµο-
νόµησης. Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppmτο σφάλµα
µέτρησης δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερο από ± 3 ppm. Η
ανάλυση του δείγµατος του αέρα του περιβάλλοντος εκτελείται
µε την ίδια συσκευή ανάλυσης και µε την ίδια κλίµακα µέτρησης
όπως η µέτρηση του αντίστοιχου δείγµατος των αραιωµένων
καυσαερίων.
4.3.1.3.∆ιαχωριστής ύδατος ( ice trap)
Καµία διάταξη ξήρανσης του αερίου δεν πρέπει να χρησιµο-
ποιείται πριν από τις συσκευές ανάλυσης, εκτός και αν είναι
αποδεδειγµένο ότι δεν έχει καµία επίδραση στην περιεκτικότητα
σε ρύπους του ρεύµατος του αερίου.
4.3.2.Ιδιαίτερες προδιαγραφές για τους κινητήρες µε ανάφλεξη δια συµπιέ-
σεως
Για τη συνεχή ανάλυση των υδρογονανθράκων ( HC)µε τον ανιχ-
νευτή ιονισµού µε φλόγα ( HFID)χρησιµοποιείται θερµαινόµενος
αγωγός δειγµατοληψίας καθώς και καταγραφέας ( R).Η µέση
συγκέντρωση των µετρούµενων υδρογονανθράκων προσδιορίζεται
µε ολοκλήρωση. Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η θερµοκρασία
του αγωγού αυτού πρέπει να είναι ρυθµισµένη στους 190 ± 10 ºC.
Ο αγωγός πρέπει να είναι εφοδιασµένος µε θερµαινόµενο φίλτρο
(FH)µε ικανότητα συλλογής 99 %για σωµατίδια ≥0,3µmπου
χρησιµεύει για την αφαίρεση των στερεών σωµατιδίων από το
συνεχές ρεύµα αερίου που χρησιµοποιείται για την ανάλυση. Η
απόκριση του συστήµατος δειγµατοληψίας (από το στέλεχος
δειγµατοληψίας µέχρι την είσοδο της συσκευής ανάλυσης)
πρέπει να είναι µικρότερος από 4 s.
Ο ανιχνευτής τύπου HFIDπρέπει να χρησιµοποιείται µε σύστηµα
σταθερής παροχής (εναλλάκτης θερµότητας) για την εξασφάλιση1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 24
▼M4
αντιπροσωπευτικού δείγµατος, εκτός αν υπάρχει αντιστάθµιση
για τη διακύµανση της παροχής των συστηµάτων CFVήCFO.
4.3.3.Βαθµονόµηση
Κάθε συσκευή ανάλυσης πρέπει να βαθµονοµείται όποτε χρειά-
ζεται και πάντως κατά τη διάρκεια του µήνα που προηγείται της
δοκιµής για την έγκριση, καθώς επίσης και µια φορά τουλάχι-
στον κάθε έξι µήνες για τον έλεγχο της οµοιογένειας της
παραγωγής. Το συµπληρωµατικό παράρτηµα 6 περιγράφει τη
µέθοδο βαθµονόµησης που πρέπει να εφαρµόζεται σε κάθε τύπο
συσκευής ανάλυσης που αναφέρεται στο σηµείο 4.3.1.
4.4.Μέτρηση του όγκου
4.4.1.Η εφαρµοζόµενη µέθοδος µέτρησης του συνολικού όγκου αραιω-
µένων καυσαερίων στο σύστηµα δειγµατοληψίας υπό σταθερό
όγκο πρέπει να παρουσιάζει ακρίβεια ±2% .
4.4.2.Βαθµονόµηση του συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο
Ο εξοπλισµός µέτρησης του όγκου στο σύστηµα δειγµατοληψίας
υπό σταθερό όγκο πρέπει να βαθµονοµείται µε µέθοδο ικανή να
εξασφαλίζει την ακρίβεια και µε συχνότητα που να επιτρέπει τη
διατήρηση της ακρίβειας αυτής.
Ένα παράδειγµα µεθόδου βαθµονόµησης που δίνει την απαιτού-
µενη ακρίβεια παρουσιάζεται στο συµπληρωµατικό παράρτηµα 6.
Στη µέθοδο αυτή, χρησιµοποιείται µία διάταξη µέτρησης της
παροχής, δυναµικού τύπου, που είναι κατάλληλη για τις µεγάλες
παροχές που συναντώνται κατά τη χρησιµοποίηση του συστή-
µατος δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο. Η διάταξη πρέπει να
είναι πιστοποιηµένης ακρίβειας και σύµφωνη µε ένα επίσηµο
εθνικό ή διεθνές πρότυπο.
4.5.Αέρια
4.5.1.Καθαρά αέρια
Τα καθαρά αέρια που χρησιµοποιούνται, ανάλογα µε την
περίπτωση, για τη βαθµονόµηση και τη λειτουργία του εξοπλι-
σµού πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
—καθαρό άζωτο (καθαρότητα ≤1 ppm C, ≤1 ppm CO,
≤400 ppm CO2,≤0,1 ppm NO),
—καθαρός συνθετικός αέρας (καθαρότητα ≤1 ppm C, ≤1 ppm
CO,≤400 ppm CO2,≤0,1 ppm NO), περιεκτικότητα σε
οξυγόνο από 18 έως 21 %κατ'όγκο,
—καθαρό οξυγόνο (καθαρότητα ≥99,5 % O2κατ'όγκο),
—καθαρό υδρογόνο (και µείγµα περιέχον υδρογόνο)
(καθαρότητα ≤1 ppm C, ≤400 ppm CO2).
4.5.2.Αέρια βαθµονόµησης
Τα χρησιµοποιούµενα µείγµατα αερίων για τη βαθµονόµηση
πρέπει να έχουν την ακόλουθη χηµική σύνθεση:
—C3H8και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε σηµείο 4.5.1),
—C Oκαι καθαρό άζωτο,
—C O2και καθαρό άζωτο,
—N Oκαι καθαρό άζωτο,
(η αναλογία NO2σε αυτό το αέριο βαθµονόµησης δεν πρέπει να
υπερβαίνει το 5 %της περιεκτικότητας σε NO).
Η πραγµατική συγκέντρωση ενός αερίου βαθµονόµησης πρέπει
να συµφωνεί µε την ονοµαστική τιµή µε προσέγγιση ±2% .
Οι προδιαγραφόµενες στο συµπληρωµατικό παράρτηµα 6 συγκεν-
τρώσεις µπορούν επίσης να λαµβάνονται µε συσκευή ανάµειξης
—δοσιµετρίας αερίου, µε αραίωση µε καθαρό άζωτο, ή µε
καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της διάταξης ανάµειξης
πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αραιωµένων
αερίων βαθµονόµησης να µπορεί να προσδιοριστεί µε
προσέγγιση ±2% .1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 25
▼M4
4.6.Πρόσθετος εξοπλισµός
4.6.1.Θερµοκρασίες
Οι αναφερόµενες στο συµπληρωµατικό παράρτηµα 8 θερµοκρα-
σίες πρέπει να µετριούνται µε ακρίβεια ± 1,5 ºC.
4.6.2.Πίεση
Η ατµοσφαιρική πίεση πρέπει να µετριέται µε
προσέγγιση ± 0,1 kPa.
4.6.3.Απόλυτη υγρασία
Η απόλυτη υγρασία ( H)πρέπει να µπορεί να προσδιοριστεί µε
προσέγγιση ±5% .
4.7.Το σύστηµα δειγµατοληψίας καυσαερίων πρέπει να ελέγχεται µε
τη µέθοδο που περιγράφεται στο σηµείο 3 του συµπληρωµατικού
παραρτήµατος 7. Η µέγιστη επιτρεπτή απόκλιση µεταξύ της εισα-
γόµενης και µετρούµενης ποσότητας αερίου είναι 5 %.
5.ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
5.1.Προσαρµογήτουσυστήµατοςαδρανείαςπροςτιςαδράνειεςµετατό-
πισης του οχήµατος
Χρησιµοποιείται σύστηµα αδράνειας που επιτρέπει να λαµβά-
νεται µία ολική αδράνεια των περιστρεφόµενων µαζών που
αντιστοιχεί προς το βάρος αναφοράς σύµφωνα µε τα εξής όρια:
Μάζα αναφοράς του οχήµατος
Μα
(kg)Ισοδύναµη µάζα του συστή-
µατος αδράνειας I
(kg)
Μα≤750 680
750 <Μα≤850 800
850 <Μα≤1 020 910
1 020 <Μα≤1 250 1 130
1 250 <Μα≤1 470 1 360
1 470 <Μα≤1 700 1 590
1 700 <Μα≤1 930 1 810
1 930 <Μα≤2 150 2 040
2 150 <Μα≤2 380 2 270
2 380 <Μα≤2 610 2 270
2 610 <Μα 2 270
5.2.Ρύθµιση της πέδης
Η ρύθµιση της πέδης πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις µεθόδους
που περιγράφονται στο σηµείο 4.1.4. Η χρησιµοποιούµενη
µέθοδος, οι λαµβανόµενες τιµές (ισοδύναµη αδράνεια, χαρακτηρι-
στική παράµετρος ρύθµισης) αναφέρονται µέσα στο πρακτικό
δοκιµής.
5.3.Προετοιµασία του οχήµατος
5.3.1.Πριν από τη δοκιµή, το όχηµα πρέπει να παραµείνει σε χώρο
θερµοκρασίας σταθερής µεταξύ 20 και 30 ºC.Ο εγκλιµατισµός
αυτός πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον έξι ώρες και συνεχίζεται
µέχρις ότου η θερµοκρασία του λαδιού του κινητήρα και του
ψυκτικού υγρού (αν υπάρχει) εξισωθεί µε αυτή του χώρου εγκλι-
µατισµού µε προσέγγιση ± 2 ºC.
Αν το ζητήσει ο κατασκευαστής, η δοκιµή πραγµατοποιείται
µέσα σε χρονικό διάστηµα το πολύ τριάντα ωρών µετά τη
λειτουργία του οχήµατος στην κανονική του θερµοκρασία.
5.3.2.Η πίεση των ελαστικών πρέπει να είναι εκείνη που καθορίζεται
από τον κατασκευαστή και χρησιµοποιείται κατά τη διάρκεια
της προκαταρκτικής δοκιµής επί οδού για τη ρύθµιση της πέδης.
Στις εξέδρες µε δύο κυλίνδρους η πίεση των ελαστικών θα µπορεί1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 26
▼M4
να αυξάνεται κατά 50 %το πολύ. Η χρησιµοποιούµενη πίεση
πρέπει να σηµειώνεται στο πρακτικό δοκιµής.
6.∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ∆ΟΚΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕ∆ΡΑ
6.1.Ιδιαίτερες συνθήκες για την εκτέλεση του κύκλου
6.1.1.Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η θερµοκρασία του θαλάµου
δοκιµής πρέπει να είναι µεταξύ 20 και 30 ºC.Η απόλυτη υγρασία
του αέρα ( H)στο χώρο, ή του αέρα εισαγωγής του κινητήρα
πρέπει να είναι τέτοια ώστε 5,5 ≤H≤12,2 g H2O/kgξηρού
αέρα.
6.1.2.Το όχηµα πρέπει να είναι περίπου οριζόντιο κατά τη διάρκεια
της δοκιµής, για να αποφεύγεται ανώµαλη κατανοµή του
καυσίµου.
6.1.3.Η δοκιµή πρέπει να πραγµατοποιείται µε ανασηκωµένο το
κάλυµµα του κινητήρα (καπό), εκτός αν αυτό είναι τεχνικά
αδύνατο. Αν απαιτείται, για τη διατήρηση της κανονικής θερµο-
κρασίας του κινητήρα, χρησιµοποιείται βοηθητική διάταξη
αερισµού που κατευθύνει αέρα πάνω στο ψυγείο (υδρόψυκτα
οχήµατα) ή στην είσοδο του αέρα (αερόψυκτα οχήµατα).
6.1.4.Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, πρέπει να καταγράφεται η
ταχύτητα συναρτήσει του χρόνου για να µπορεί να ελεγχθεί η
ακρίβεια των εκτελουµένων κύκλων.
6.2.Εκκίνηση του κινητήρα
6.2.1.Ο κινητήρας τίθεται σε κίνηση µέσω των διατάξεων που προβλέ-
πονται για το σκοπό αυτό, σύµφωνα µε τις οδηγίες του
κατασκευαστή όπως αυτές αναγράφονται στις οδηγίες χρήσης
των οχηµάτων µαζικής παραγωγής.
6.2.2.Ο κινητήρας µένει στο ρελαντί για 40 s.Ο πρώτος κύκλος
δοκιµής αρχίζει στο τέλος της περιόδου των 40 s.
6.3.Ρελαντί
6.3.1.Χειροκίνητο ή ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων
6.3.1.1.Κατά τη διάρκεια των περιόδων ρελαντί ο κινητήρας είναι
συµπλεγµένος και το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο.
6.3.1.2.Για να πραγµατοποιηθούν οι επιταχύνσεις σύµφωνα µε τον κανο-
νικό κύκλο, 5 sπριν από την επιτάχυνση που ακολουθεί κάθε
περίοδο ρελαντί, επιλέγεται η πρώτη σχέση µετάδοσης µε
αποσυµπλεγµένο τον κινητήρα.
6.3.1.3.Η πρώτη περίοδος ρελαντί στην αρχή του κύκλου αποτελείται
από 6 sρελαντί, µε το κιβώτιο στο νεκρό σηµείο και συµπλε-
γµένο τον κινητήρα, και από 5 sµε το κιβώτιο στην πρώτη
σχέση µετάδοσης και αποσυµπλεγµένο τον κινητήρα.
6.3.1.4.Για τις ενδιάµεσες περιόδους ρελαντί κάθε κύκλου, οι αντί-
στοιχοι χρόνοι είναι 16 sστο νεκρό σηµείο και 5 sµε πρώτη
σχέση και αποσυµπλεγµένο κινητήρα.
6.3.1.5.Μεταξύ δύο διαδοχικών κύκλων, η διάρκεια ρελαντί είναι 13 s,
κατά τη διάρκεια των οποίων το κιβώτιο είναι στο νεκρό σηµείο
και ο κινητήρας συµπλεγµένος.
6.3.2.Αυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων
Αφού τεθεί στην αρχική θέση, ο µοχλός επιλογής δεν πρέπει να
κινείται καθόλου κατά τη διάρκεια της δοκιµής, εκτός από την
περίπτωση που καθορίζεται στο σηµείο 6.4.3.
6.4.Επιταχύνσεις
6.4.1.Οι φάσεις των επιταχύνσεων διεξάγονται µε όσο το δυνατό
σταθερή επιτάχυνση καθόλη τη διάρκεια της φάσης.
6.4.2.Αν µία επιτάχυνση δεν µπορεί να επιτευχθεί µέσα στον καθορι-
σµένο χρόνο, ο συµπληρωµατικός χρόνος αφαιρείται από τη
χρονική διάρκεια αλλαγής σχέσης µετάδοσης αν είναι δυνατό
και, σε περίπτωση αδυναµίας, από την ακόλουθη περίοδο
σταθερής ταχύτητας.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 27
▼M4
6.4.3.Αυτόµατα κιβώτια ταχυτήτων
Αν µία επιτάχυνση δεν µπορεί να επιτευχθεί µέσα στον καθορι-
σµένο χρόνο, ο µοχλός επιλογής πρέπει να χρησιµοποιείται
σύµφωνα µε τις προδιαγραφές για τα χειροκίνητα κιβώτια ταχυ-
τήτων.
6.5.Επιβραδύνσεις
6.5.1.Όλες οι επιβραδύνσεις επιτυγχάνονται µε τον επιταχυντή (γκάζι)
τελείως ελεύθερο και τον κινητήρα συµπλεγµένο. Ο κινητήρας
αποσυµπλέκεται, χωρίς να µετακινηθεί ο µοχλός επιλογής, όταν
η ταχύτητα πέσει στα 10 km/h.
6.5.2.Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί περισσότερος χρόνος από τον
προβλεπόµενο για τη φάση αυτή, γίνεται χρήση των φρένων του
οχήµατος για να καταστεί δυνατή η τήρηση του κύκλου.
6.5.3.Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί λιγότερος χρόνος από τον
προβλεπόµενο για τη φάση αυτή, επιτυγχάνεται η σύµπτωση µε
το θεωρητικό κύκλο διά µιας περιόδου σταθερής ταχύτητας ή
ρελαντί, η οποία συνεχίζεται µε την επόµενη ενέργεια.
6.5.4.Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του
οχήµατος επί των κυλίνδρων), το κιβώτιο ταχυτήτων τίθεται στο
νεκρό σηµείο και συµπλέκεται ο κινητήρας.
6.6.Σταθερές ταχύτητες
6.6.1.Πρέπει να αποφεύγεται το µαρσάρισµα ( «συνεχής άντληση
καυσίµου »)ή το κλείσιµο της πεταλούδας του επιταχυντή κατά
τη µετάβαση από το στάδιο της επιτάχυνσης στο ακόλουθο
στάδιο σταθερής ταχύτητος.
6.6.2.Κατά τη διάρκεια των περιόδων µε σταθερή ταχύτητα, ο επιτα-
χυντής διατηρείται σε σταθερή θέση.
7.∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ
7.1.∆ειγµατοληψία
Η δειγµατοληψία αρχίζει στην αρχή του πρώτου κύκλου δοκιµής,
όπως ορίζεται στο σηµείο 6.2.2 και τελειώνει στο τέλος της
τελευταίας περιόδου ρελαντί του τέταρτου κύκλου.
7.2.Ανάλυση
7.2.1.Η ανάλυση των καυσαερίων που περιέχονται στο σάκο πραγµατο-
ποιείται το ταχύτερο δυνατό, και πάντως όχι αργότερα από 20
λεπτά µετά το τέλος του κύκλου δοκιµής.
7.2.2.Πριν από κάθε ανάλυση δείγµατος, η κλίµακα της συσκευής
ανάλυσης που χρησιµοποιείται για κάθε ρύπο µηδενίζεται µε το
κατάλληλο αέριο µηδενισµού.
7.2.3.Οι συσκευές ανάλυσης ρυθµίζονται κατόπιν, σύµφωνα µε τις
καµπύλες βαθµονόµησης, µε τη βοήθεια των αερίων βαθµο-
νόµησης που έχουν ονοµαστικές συγκεντρώσεις µεταξύ 70 και
100%της πλήρους κλίµακας.
7.2.4.Ελέγχεται, εν συνεχεία, για µια φορά ακόµη ο µηδενισµός των
συσκευών ανάλυσης. Αν η ένδειξη διαφέρει πάνω από 2 %της
πλήρους κλίµακας από την ένδειξη που λαµβάνεται κατά τη
ρύθµιση του σηµείου 7.2.2, τότε επαναλαµβάνεται η εργασία.
7.2.5.Αναλύονται εν συνεχεία τα δείγµατα.
7.2.6.Μετά την ανάλυση, ελέγχονται πάλι το µηδέν και οι τιµές
ρύθµισης της κλίµακας µε τα ίδια αέρια. Αν οι νέες αυτές τιµές
δεν διαφέρουν πάνω από 2 %από εκείνες που λαµβάνονται κατά
τη ρύθµιση σύµφωνα µε το σηµείο 7.2.3, τα αποτελέσµατα της
ανάλυσης θεωρούνται παραδεκτά.
7.2.7.Για όλες τις εργασίες που περιγράφονται στο παρόν κεφάλαιο, οι
παροχές και πιέσεις των διαφόρων αερίων πρέπει να είναι οι
ίδιες που χρησιµοποιήθηκαν κατά τη βαθµονόµηση των
συσκευών ανάλυσης.
7.2.8.Η ανάγνωση της τιµής που επιλέγεται για τις συγκεντρώσεις
καθενός από τους µετρούµενους ρύπους, πραγµατοποιείται µετά
τη σταθεροποίηση της συσκευής µέτρησης. Οι εκποµπές µάζας1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 28
▼M4
υδρογονανθράκων των κινητήρων µε ανάφλεξη διά συµπιέσεως
υπολογίζονται σύµφωνα µε την ολοκληρωµένη ένδειξη του ανιχ-
νευτού HFID,διορθωµένη, αν χρειάζεται, για να ληφθεί υπόψη η
διακύµανση της παροχής όπως καθορίζεται στο συµπληρωµατικό
παράρτηµα 5.
8.ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΕΜΠΟ-
ΜΕΝΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΡΥΠΩΝ
8.1.Όγκος που λαµβάνεται υπόψη
Ο όγκος που λαµβάνεται υπόψη διορθώνεται για να αναχθεί στις
συνθήκες: 101,33 kPaκαι 273,2 K.
8.2.Συνολική µάζα εκπεµποµένων αερίων ρύπων
Προσδιορίζεται η µάζα Mκάθε ρύπου που εκπέµπεται από το
όχηµα κατά τη διάρκεια της δοκιµής, από το γινόµενο της
συγκέντρωσης κατ 'όγκον επί τον όγκο του εξεταζόµενου αερίου,
µε βάση τις ακόλουθες τιµές πυκνότητας στις παραπάνω
συνθήκες αναφοράς:
—για το µονοξείδιο του άνθρακα ( CO) d = 1,25 g/l,
—για τους υδρογονάνθρακες ( CH1,85) d = 0,619 g/l,
—για τα οξείδια του αζώτου ( NO2) d = 2,05 g/l.
Το συµπληρωµατικό παράρτηµα 8 δίνει τους σχετικούς υπολογι-
σµούς για τις διαφορετικές µεθόδους, και παραδείγµατα για τον
προσδιορισµό της ποσότητας εκπεµποµένων αερίων ρύπων.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 29
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΤΑ ΣΤΑ∆ΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ
∆ΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ I
1.Ανάλυση κατά στάδια
Χρόνος Ποσοστό %
Ρελαντί: ..................................... 6 0s 30,8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15035,4
Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση, κινητήρας
συµπλεγµένος σε µια σχέση µετάδοσης: ........ 9s4 , 6
Αλλαγές «ταχυτήτων » : ........................ 8s4 , 1
Επιταχύνσεις: ................................ 3 6s 18,5
Πορεία µε σταθερή ταχύτητα: ................. 5 7s 29,2
Επιβραδύνσεις: ............................... 2 5s 12,8
195 s100 %
2.Ανάλυση µε βάση τη χρησιµοποίηση του κιβωτίου ταχυτήτων
Ρελαντί: ..................................... 6 0s 30,8/C148/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C149/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C147/C15035,4
Ρελαντί, όχηµα σε κίνηση, κινητήρας
συµπλεγµένος σε µια σχέση µετάδοσης: ........ 9s4 , 6
Αλλαγές «ταχυτήτων » : ........................ 8s4 , 1
Κίνηση µε 1η «ταχύτητα » : .................... 2 4s 12,3
Κίνηση µε 2η «ταχύτητα » : .................... 5 3s 27,2
Κίνηση µε 3η «ταχύτητα » : .................... 4 1s2 1
195 s100 %
Μέση ταχύτητα κατά τη δοκιµή: 19 km/h.
Πραγµατικός χρόνος λειτουργίας: 195 s.
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται ανά κύκλο: 1,013 km.
Θεωρητική απόσταση για τη δοκιµή (4 κύκλοι): 4,052 km.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 30
▼M4
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 31
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2
∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΞΕ∆ΡΑ
1.ΟΡΙΣΜΟΣ ∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ
ΚΑΜΠΥΛΗ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
1.1.Εισαγωγή
Στην περίπτωση που η ολική αντίσταση σε πορεία επί οδού
µεταξύ των ταχυτήτων 10 και 50 km/hδεν µπορεί να αναπαραχθεί
στην εξέδρα, συνιστάται η χρησιµοποίηση δυναµοµετρικής
εξέδρας µε τα εξής χαρακτηριστικά.
1.2.Ορισµός
1.2.1.Η εξέδρα µπορεί να έχει έναν ή δύο κυλίνδρους.
Ο εµπρόσθιος κύλινδρος πρέπει να κινεί, άµεσα ή έµµεσα, τις
µάζες αδρανείας και την πέδη.
1.2.2.Η πέδη ρυθµίζεται για 50 km/hµε µια από τις µεθόδους που
περιγράφονται στο σηµείο 3, οπότε προσδιορίζεται το Kσύµφωνα
µε τον τύπο P=K V3.
Η ισχύς ( Pa)που απορροφάται από την πέδη και τις εσωτερικές
τριβές της εξέδρας, από τη ρύθµιση αναφοράς µέχρι την
ταχύτητα οχήµατος 50 km/h,έχει ως εξής:
γιαV > 12 km/h:
Pa=K V3±5%K V3±5%P V50
(δεν επιτρέπονται οι αρνητικές τιµές)
και για V≤12 km/h:
Paθα περιλαµβάνεται µεταξύ OκαιPa=K V123+5%K V123+5%
PV50·
όπουKείναι µια χαρακτηριστική παράµετρος της δυναµοµε-
τρικής εξέδρας και PV50είναι η απορροφούµενη ισχύς στα 50 km/
h.
2.ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΛΙΝ∆ΡΟΦΟΡΟΥ
∆ΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
2.1.Εισαγωγή
Το παρόν συµπληρωµατικό παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο που
πρέπει να χρησιµοποιείται για τον προσδιορισµό της ισχύος που
απορροφάται από κυλινδροφόρο εξέδρα. Η απορροφούµενη ισχύς
περιλαµβάνει την ισχύ που απορροφούν οι τριβές και την ισχύ
που απορροφά η πέδη. Η κυλινδροφόρος εξέδρα τίθεται σε
λειτουργία µε ταχύτητα ανώτερη απο τη µέγιστη ταχύτητα
δοκιµής. Κατόπιν, η διάταξη εκκινήσεως της εξέδρας αποσυµ-
πλέκεται. Η ταχύτητα περιστροφής του κινούµενου κυλίνδρου
µειώνεται. Η κινητική ενέργεια των κυλίνδρων απορροφάται από
την πέδη και τις τριβές. Στη µέθοδο αυτή δεν λαµβάνεται υπόψη
η διακύµανση των εσωτερικών τριβών των κυλίνδρων που
σηµειώνεται µε ή χωρίς φορτίο, ούτε οι τριβές του οπίσθιου
κυλίνδρου όταν είναι ελεύθερος.
2.2.Βαθµονόµηση του δείκτη ισχύος, συναρτήσει της απορροφούµενης
ισχύος, στα 50 km/h
Εφαρµόζεται η εξής διαδικασία:
2.2.1.Μετριέται η ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου, αν αυτό δεν
έχει ήδη γίνει. Προς το σκοπό αυτό µπορεί να χρησιµοποιηθεί
ένας πέµπτος τροχός, ένα στροφόµετρο ή µια άλλη διάταξη.
2.2.2.Τοποθετείται το όχηµα στην εξέδρα ή εφαρµόζεται άλλη µέθοδος
για την εκκίνηση της εξέδρας.
2.2.3.Ανάλογα µε την τάξη αδράνειας χρησιµοποιείται σφόνδυλος ή
άλλο σύστηµα προσοµοίωσης της αδράνειας.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 32
▼M4
2.2.4.Προσδίδεται στην εξέδρα ταχύτητα 50 km/h.
2.2.5.Σηµειώνεται η ένδειξη της ισχύος ( Pi).
2.2.6.Η ταχύτητα αυξάνεται στα 60 km/h.
2.2.7.Αποσυµπλέκεται η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας.
2.2.8.Σηµειώνεται ο χρόνος επιβράδυνσης της εξέδρας από 55 km/hσε
45km/h.
2.2.9.Ρυθµίζεται η πέδη σε διαφορετική τιµή.
2.2.10.Επαναλαµβάνονται οι εργασίες που αναφέρονται στα σηµεία 2.2.4
έως 2.2.9 όσες φορές χρειάζεται, για να καλυφθεί όλη η περιοχή
των τιµών ισχύος που χρησιµοποιούνται σε πορεία επί οδού.
2.2.11.Η απορροφούµενη ισχύς υπολογίζεται σύµφωνα µε τον τύπο:
Pa¼M1V2
1/C0V2
2/C0/C1
2000 t
όπου:
Pa:απορροφούµενη ισχύς σε kW,
M1:ισοδύναµη αδράνεια σε kg (µη λαµβανοµένης υπόψη της
αδράνειας του ελεύθερου πίσω κυλίνδρου),
V1:αρχική ταχύτητα σε m/s(55 km/h = 15,28 m/s ),
V2:τελική ταχύτητα σε m/s(45 km/h = 12,50 m/s ),
t:χρόνος επιβράδυνσης του κυλίνδρου από 55 km/hσε 45km/
h.
2.2.12.∆ιάγραµµα της ενδεικνυόµενης ( Pi)ισχύος στην ταχύτητα των
50km/hσυναρτήσει της απορροφούµενης ισχύος στην αυτή
ταχύτητα.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 33
▼M4
2.2.13.Οι εργασίες που καθορίζονται στα σηµεία 2.2.3 έως 2.2.12 πρέπει
να επαναλαµβάνονται για όλες τις τάξεις αδράνειας που λαµβά-
νονται υπόψη.
2.3.Βαθµονόµηση του δείκτη ισχύος, συναρτήσει της απορροφούµενης
ισχύος, για άλλες ταχύτητες
Οι διαδικασίες του σηµείου 2.2 επαναλαµβάνονται όσες φορές
χρειάζεται για τις ταχύτητες που έχουν επιλεχθεί.
2.4.Επαλήθευση της καµπύλης απορρόφησης της κυλινδροφόρου
εξέδρας από µια ρύθµιση αναφοράς στην ταχύτητα 50 km/h
2.4.1.Τοποθετείται το όχηµα στην εξέδρα ή εφαρµόζεται άλλη µέθοδος
για την εκκίνηση της εξέδρας.
2.4.2.Η εξέδρα ρυθµίζεται για απορροφούµενη ισχύ Pa,στην ταχύτητα
50km/h.
2.4.3.Σηµειώνεται η απορροφούµενη ισχύς για ταχύτητες 40, 30, 20 km/
h.
2.4.4.Χαράζεται η καµπύλη Pa(V)και επαληθεύεται ότι τηρεί τις
προδιαγραφές του σηµείου 1.2.2.
2.4.5.Επαναλαµβάνονται οι εργασίες των σηµείων 2.4.1 έων 2.4.4 για
άλλες τιµές ισχύος Paστην ταχύτητα 50 km/hκαι για άλλες τιµές
αδράνειας.
2.5.Η ίδια διαδικασία πρέπει να εφαρµόζεται για τη βαθµονόµηση ως
προς τη δύναµη ή ροπή.
3.ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
3.1.Ρύθµιση συναρτήσει της υποπίεσης
3.1.1.Εισαγωγή
Η µέθοδος αυτή δεν θεωρείται η καλύτερη και δεν πρέπει να
εφαρµόζεται παρά µόνο σε εξέδρες µε σταθερή καµπύλη απορ-
ρόφησης ισχύος, για τον προσδιορισµό της ρύθµισης της
απορροφούµενης ισχύος σε ταχύτητα 50 km/hκαι δεν µπορεί να
χρησιµοποιηθεί µε τους κινητήρες µε ανάφλεξη διά συµπιέσεως.
3.1.2.Εξοπλισµός δοκιµής
Η υποπίεση (ή απόλυτη πίεση) στην πολλαπλή εισαγωγή του
οχήµατος µετριέται µε ακρίβεια ± 0,25 kPa. Η παράµετρος αυτή
καταγράφεται συνεχώς ή κατά διαστήµατα που δεν υπερβαίνουν
το ένα δευτερόλεπτο. Η ταχύτητα πρέπει να καταγράφεται
συνεχώς µε ακρίβεια ± 0,4 km/h.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 34
▼M4
3.1.3.∆οκιµές επί οδού
3.1.3.1.Εξακριβώνεται καταρχήν ότι τηρούνται οι διατάξεις του σηµείου
4 του συµπληρωµατικού παραρτήµατος 3.
3.1.3.2.Το όχηµα τίθεται σε λειτουργία µε σταθερή ταχύτητα 50 km/h,
και καταγράφονται η ταχύτητα και η υποπίεση (ή η απόλυτη
πίεση) όπως αναγράφεται στο σηµείο 3.1.2.
3.1.3.3.Επαναλαµβάνεται τρεις φορές για κάθε διεύθυνση η εργασία που
περιγράφεται στο σηµείο 3.1.3.2. Οι έξι εργασίες πρέπει να εκτε-
λούνται µέσα σε 4 ώρες.
3.1.4.Αναγωγή των δεδοµένων και κριτήρια αποδοχής
3.1.4.1.Εξετάζονται τα αποτελέσµατα από τις εργασίες που καθορίζονται
στα σηµεία 3.1.3.2 και 3.1.3.3 (η ταχύτητα δεν πρέπει να είναι
µικρότερη από 49,5 km/hούτε µεγαλύτερη από 50,5 km/hγια
διάρκεια πάνω από ένα δευτερόλεπτο). Για κάθε εργασία, πρέπει
να µετριέται η υποπίεση κάθε δευτερολέπτου, και να υπολογί-
ζονται η µέση υποπίεση ( v)και η τυπική απόκλιση ( s).Ο
υπολογισµός αυτός πρέπει να γίνεται για 10 τουλάχιστον τιµές
υποπίεσης.
3.1.4.2.Η τυπική απόκλιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 %της µέσης
τιµής ( v)για κάθε εργασία.
3.1.4.3.Υπολογίζεται η µέση τιµή ( v)για τις έξι εργασίες (3 για κάθε
κατεύθυνση).
3.1.5.Ρύθµιση της εξέδρας
3.1.5.1.Προκαταρκτικές εργασίες
Εκτελούνται οι εργασίες που καθορίζονται στα σηµεία 5.1.2.2.1
έως 5.1.2.2.4 του συµπληρωµατικού παραρτήµατος 3.
3.1.5.2.Ρύθµιση της πέδης
Αφού το όχηµα έλθει σε θερµοκρασία λειτουργίας, τίθεται σε
κίνηση µε σταθερή ταχύτητα 50 km/h,ρυθµίζεται η πέδη ώστε
να επιτευχθεί η τιµή υποπίεσης ( v)που προσδιορίζεται σύµφωνα
µε το σηµείο 3.1.4.3. Η απόκλιση από την τιµή αυτή δεν πρέπει
να υπερβαίνει τα 0,25 kPa.Για την εργασία αυτή, χρησιµο-
ποιούνται οι συσκευές που χρησιµοποιήθηκαν και για τη δοκιµή
επί οδού.
3.2.Άλλες µέθοδοι ρύθµισης
Η ρύθµιση της εξέδρας µπορεί να γίνει στη σταθερή ταχύτητα
των 50 km/hµε τις µεθόδους που περιγράφονται στο συµπληρωµα-
τικό παράρτηµα 3.
3.3.Εναλλακτική µέθοδος
Αν συµφωνεί ο κατασκευαστής µπορεί να εφαρµοστεί η εξής
µέθοδος:
3.3.1.Η πέδη ρυθµίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που
εξασκείται στους κινητήριους τροχούς σε σταθερή ταχύτητα
50km/hσύµφωνα µε τον κατωτέρω πίνακα:
Μάζα αναφοράς του οχήµατος: Μα
(kg)Απορροφούµενη ισχύς από
την εξέδρα: Pa(kW)
Μα≤750 1,3
750 <Μα≤850 1,4
850 <Μα≤1 020 1,5
1 020 <Μα≤1 250 1,7
1 250 <Μα≤1 470 1,8
1 470 <Μα≤1 700 2,0
1 700 <Μα≤1 930 2,1
1 930 <Μα≤2 150 2,3
2 150 <Μα≤2 380 2,4
2 380 <Μα≤2 610 2,61970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 35
▼M4
Μάζα αναφοράς του οχήµατος: Μα
(kg)Απορροφούµενη ισχύς από
την εξέδρα: Pa(kW)
2 610 <Μα 2,7
3.3.2.Για οχήµατα εκτός από τα επιβατικά, µε µάζα αναφοράς πάνω από
1 700 kg ή για οχήµατα των οποίων όλοι οι τροχοί είναι κινητή-
ριοι, οι τιµές ισχύος που αναγράφονται στον πίνακα του σηµείου
3.3.1 πολλαπλασιάζονται µε το συντελεστή 1,3.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 36
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΟΧΗΜΑΤΟΣ —ΜΕΘΟ∆ΟΣ
ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΕΠΙ Ο∆ΟΥ —ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΠΙ ΚΥΛΙΝ∆ΡΟ-
ΦΟΡΟΥ ΕΞΕ∆ΡΑΣ
1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Οι παρακάτω µέθοδοι έχουν ως αντικείµενο τη µέτρηση της
αντίστασης στην πορεία ενός οχήµατος που κινείται µε
σταθερή ταχύτητα επί οδού και την προσοµοίωση της αντί-
στασης αυτής κατά τη διάρκεια δοκιµής σε κυλινδροφόρο
εξέδρα σύµφωνα µε τις συνθήκες που καθορίζονται στο σηµείο
4.1.4.1 του παραρτήµατος III.
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ Ο∆ΟΥ
Η οδός πρέπει να είναι οριζόντια και επαρκούς µήκους για την
εκτέλεση των µετρήσεων που καθορίζονται παρακάτω. Η κλίση
πρέπει να είναι σταθερή µε προσέγγιση ± 0,1 % και να µην
υπερβαίνει το 1,5 %.
3. ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
3.1.Άνεµος
Κατά τη διάρκεια της δοκιµής, η µέση ταχύτητα του ανέµου δεν
πρέπει να υπερβαίνει τα 3 m/s,µε ριπές µικρότερες των 5 m/s.
Επιπλέον, η συνιστώσα του ανέµου κάθετα προς την οδό πρέπει
να είναι κατώτερη από 2 m/s.Η ταχύτητα του ανέµου πρέπει να
µετρείται σε απόσταση 0,7 mπάνω από το οδόστρωµα.
3.2.Υγρασία
Η οδός πρέπει να είναι στεγνή.
3.3.Πίεση και θερµοκρασία
Η πυκνότητα του αέρα κατά τη στιγµή της δοκιµής δεν πρέπει
να διαφέρει περισσότερο από ± 7,5 % από τις συνθήκες
αναφοράς P = 100 kPa, καιT = 293,2 K.
4. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ
4.1.Ροντάρισµα
Το όχηµα πρέπει να ευρίσκεται σε κανονική κατάσταση
λειτουργίας και ρύθµισης και να έχει ρονταριστεί για 3 000 km
τουλάχιστον. Τα ελαστικά πρέπει να έχουν ρονταριστεί συγχ-
ρόνως µε το όχηµα, ή να έχουν από 90 έως 50 %του βάθους
των αυλακώσεων του πέλµατος.
4.2.Επαληθεύσεις
Επαληθεύεται αν στα κατωτέρω σηµεία το όχηµα είναι
σύµφωνο µε τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για την εξετα-
ζόµενη χρήση:
—τροχοί, διακοσµητικά καλύµµατα (τάσια), ελαστικά (κατα-
σκευαστής, τύπος, πίεση),
—γεωµετρία του εµπρόσθιου συστήµατος κίνησης,
—ρύθµιση της πέδης (εξάλειψη των παρασιτικών τριβών),
—λίπανση του εµπρόσθιου και οπίσθιου συστήµατος κίνησης,
—ρύθµιση της ανάρτησης και έδρασης του οχήµατος,
—κλπ.
4.3.Προκαταρκτικές εργασίες για τη δοκιµή
4.3.1. Το όχηµα φορτίζεται µε τη µάζα αναφοράς του.
Η έδραση του οχήµατος πρέπει να είναι εκείνη που λαµβάνεται
όταν το κέντρο βάρους του φορτίου κείται στο µέσο της ευθείας
που ενώνει τα σηµεία «R»των εµπροσθίων πλευρικών θέσεων.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 37
▼M4
4.3.2. Για τις δοκιµές επί οδού, τα παράθυρα του οχήµατος είναι
κλειστά. Τα ενδεχόµενα καλύµµατα κλιµατισµού, φανών, κλπ.,
πρέπει να ευρίσκονται σε θέση εκτός λειτουργίας.
4.3.3. Το όχηµα πρέπει να είναι καθαρό.
4.3.4. Αµέσως πριν τη δοκιµή, το όχηµα πρέπει να φέρεται στην
κανονική του θερµοκρασία λειτουργίας µε κατάλληλο τρόπο.
5. ΜΕΘΟ∆ΟΙ
5.1.Μέθοδος διακύµανσης ενεργείας κατά την επιβράδυνση µε το
κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο
5.1.1.Επί οδού
5.1.1.1. Εξοπλισµός µετρήσεως και ανεκτό σφάλµα
—η µέτρηση του χρόνου εκτελείται µε σφάλµα µικρότερο του
0,1s,
—η µέτρηση της ταχύτητας εκτελείται µε σφάλµα µικρότερο
του 2%.
5.1.1.2. ∆ιαδικασία της δοκιµής
5.1.1.2.1. Το όχηµα επιταχύνεται µέχρι µια ταχύτητα που υπερβαίνει κατά
10km/hτην επιλεγµένη ταχύτητα δοκιµής V.
5.1.1.2.2. Τίθεται το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σηµείο.
5.1.1.2.3. Μετριέται ο χρόνος επιβραδύνσεως του οχήµατος από την
ταχύτητα:
V2=V+∆V km/hστην ταχύτητα V1=V−∆V km/h:έστω ότι, µε
∆V≤5 km/h,ο χρόνος αυτός είναι t1.
5.1.1.2.4. Εκτελείται η ίδια δοκιµή κατά την αντίστροφη κατεύθυνση και
προσδιορίζεται ο αντίστοιχος χρόνος t2.
5.1.1.2.5. ΈστωT1ο µέσος όρος των δύο χρόνων t1καιt2.
5.1.1.2.6. Οι δοκιµές αυτές επαναλαµβάνονται όσες φορές χρειάζεται
ώστε η στατιστική ακρίβεια ( p)του µέσου όρου
T¼1
nXn
i¼1Tiνα είναι ίση ή κατώτερη από 2 %( p≤2 %).
Η στατιστική ακρίβεια ( p)ορίζεται από τον τύπο:
p¼tsﬃﬃﬃnp/C1100
T
όπου
t:συντελεστής που δίνεται από τον παρακάτω πίνακα,
n:αριθµός δοκιµών,
s:τυπική απόκλιση, s¼ﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃ
Xn
i¼1Ti/C0T ðÞ2
n/C01vuut
n456789 1 0 1 1 1 2 1 3 1 4 1 5
t 3,2 2,8 2,6 2,5 2,4 2,3 2,3 2,2 2,2 2,2 2,2 2,2
tﬃﬃﬃnp1,6 1,25 1,06 0,94 0,85 0,77 0,73 0,66 0,64 0,61 0,59 0,57
5.1.1.2.7. Υπολογίζεται η ισχύς µε τον τύπο:
P¼M/C1V/C1∆V
500 T
όπου
P:εκφράζεται σε kW,
V:ταχύτητα της δοκιµής, σε m/s,
∆V:απόκλιση ταχύτητας σε σχέση µε την ταχύτητα V,σεm/s,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 38
▼M4
M:µάζα αναφοράς σε kg,
T:χρόνος σε s.
5.1.2.Επί εξέδρας
5.1.2.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
Ο εξοπλισµός πρέπει να είναι ο ίδιος µε εκείνον που χρησιµο-
ποιείται για τη δοκιµή επί οδού.
5.1.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.1.2.2.1. Τοποθετείται το όχηµα επί της κυλινδροφόρου εξέδρας.
5.1.2.2.2. Προσαρµόζεται η πίεση των ελαστικών (εν ψυχρώ) των κινητή-
ριων τροχών προς την τιµή που απαιτείται για την
κυλινδροφόρο εξέδρα.
5.1.2.2.3. Ρυθµίζεται η ισοδύναµη αδράνεια Iτης εξέδρας.
5.1.2.2.4. Με κατάλληλη µέθοδο, το όχηµα και η εξέδρα φέρονται στη
θερµοκρασία λειτουργίας τους.
5.1.2.2.5. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στο σηµείο 5.1.1.2
(εκτός από τα σηµεία 5.1.1.2.4 και 5.1.1.2.5), µε αντικατάσταση
του Μ από το Iστον τύπο του σηµείου 5.1.1.2.7.
5.1.2.2.6. Ρυθµίζεται η πέδη έτσι ώστε να τηρεί τις προδιαγραφές του
σηµείου 4.1.4.1 του παραρτήµατος III.
5.2.Μέθοδος της µέτρησης της ροπής σε σταθερή ταχύτητα
5.2.1.Επί οδού
5.2.1.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
—η µέτρηση της ροπής εκτελείται µε µια διάταξη µέτρησης
ακρίβειας 2 %,
—η µέτρηση της ταχύτητας εκτελείται µε ακρίβεια 2 %.
5.2.1.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.2.1.2.1. Φέρεται το όχηµα στην επιλεγµένη σταθερή ταχύτητα V.
5.2.1.2.2. Καταγράφεται η ροπή C (t)και η ταχύτητα επί ένα ελάχιστο
χρονικό διάστηµα 10 sµέσω εξοπλισµού της τάξεως 1 000
σύµφωνου µε το πρότυπο ISOαριθ.970.
5.2.1.2.3. Οι διακυµάνσεις της ροπής C (t)και της ταχύτητας συναρτήσει
του χρόνου δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 5 %κατά τη διάρκεια
κάθε δευτερολέπτου του χρόνου καταγραφής.
5.2.1.2.4. Η τιµή ροπής που λαµβάνεται υπόψη Ct1είναι η µέση ροπή που
προσδιορίζεται σύµφωνα µε τον ακόλουθο τύπο:
Ct1¼1
∆tZtþ∆t
tCtðÞdt
5.2.1.2.5. Εκτελείται η ίδια δοκιµή σε αντίστροφη κατεύθυνση και
προσδιορίζεται το Ct2.
5.2.1.2.6. ΈστωCtο µέσος όρος των δύο τιµών ροπής Ct1καιCt2.
5.2.2.Επί εξέδρας
5.2.2.1. Εξοπλισµός µετρήσεως και ανεκτό σφάλµα
Ο εξοπλισµός πρέπει να είναι ο ίδιος µε εκείνον που χρησιµο-
ποιείται για τη δοκιµή επί οδού.
5.2.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.2.2.2.1. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σηµεία
5.1.2.2.1 έως 5.1.2.2.4.
5.2.2.2.2. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σηµεία
5.2.1.2.1 έως 5.2.1.2.4.
5.2.2.2.3. Ρυθµίζεται η πέδη έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις προδια-
γραφές του σηµείου 4.1.4.1 του παραρτήµατος III.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 39
▼M4
5.3.Προσδιορισµόςτηςολοκληρωµένηςροπήςκατάτη διάρκειαενός
µεταβαλλόµενου κύκλου δοκιµής
5.3.1. Η µέθοδος αυτή αποτελεί ένα προαιρετικό συµπλήρωµα της
µεθόδου µε σταθερή ταχύτητα που περιγράφεται στο σηµείο
5.2.
5.3.2. Στη µέθοδο αυτή δυναµικής δοκιµής, προσδιορίζεται η µέση
τιµή ροπής M:Για να γίνει αυτό, ολοκληρώνονται οι πραγµα-
τικές τιµές ροπής συναρτήσει του χρόνου κατά τη διάρκεια
καθορισµένου κύκλου λειτουργίας που εκτελείται µε το υπό
δοκιµή όχηµα.
Η ολοκληρωµένη ροπή διαιρείται δια της διαφοράς του χρόνου,
πράγµα που δίνει:
M¼1
t2/C0t1Zt2
t1MtðÞ/C1dtµ´εMtðÞ>0 ðÞ
ΤοMυπολογίζεται µε βάση έξι σειρές αποτελεσµάτων.
Ο ρυθµός δειγµατοληψίας του Mσυνιστάται να είναι τουλάχι-
στον 2 ανά δευτερόλεπτο.
5.3.3.Ρύθµιση της εξέδρας
Η πέδη ρυθµίζεται µε τη µέθοδο που περιγράφεται στο σηµείο
5.2. Αν η ροπή Mστην εξέδρα δεν ανταποκρίνεται στη ροπή M
επί οδού, τότε οι ρυθµίσεις της πέδης τροποποιούνται µέχρις
ότου οι τιµές αυτές να είναι ίσες µε προσέγγιση ±5% .
Σηµείωση:
Η µέθοδος αυτή µπορεί να χρησιµοποιείται µόνο για δυναµό-
µετρα ηλεκτρικής προσοµοιώσεως της αδράνειας, ή µε
δυνατότητα ακριβούς ρυθµίσεως.
5.3.4.Κριτήρια αποδοχής
Η τυπική απόκλιση έξι µετρήσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει το
2%της µέσης τιµής.
5.4.Μέθοδος για τη µέτρηση της επιβράδυνσης µε γυροσκοπική
πλατφόρµα
5.4.1.Επί οδού
5.4.1.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
—µέτρηση της ταχύτητας: σφάλµα κατώτερο από 2 %,
—µέτρηση της επιβράδυνσης: σφάλµα κατώτερο από 1 %,
—µέτρηση της κλίσης της οδού: σφάλµα κατώτερο από 1 %,
—µέτρηση του χρόνου: σφάλµα κατώτερο από 0,1 s.
Η έδραση του οχήµατος προσδιορίζεται σε µια οριζόντια
επιφάνεια αναφοράς ·δια συγκρίσεως, είναι δυνατό να ανευρεθεί
η κλίση της οδού (α1).
5.4.1.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.4.1.2.1. Επιταχύνεται το όχηµα µέχρι µια ταχύτητα που υπερβαίνει κατά
5km/hτουλάχιστον την επιλεγµένη ταχύτητα V.
5.4.1.2.2. Καταγράφεται η επιβράδυνση µεταξύ των ταχυτήτων V + 0,5 km/
hκαιV − 0,5 km/h.
5.4.1.2.3. Υπολογίζεται η µέση επιβράδυνση που αντιστοιχεί στην
ταχύτητα Vσύµφωνα µε τον ακόλουθο τύπο:
γ1¼1
tZt
oγtðÞdt/C0g/C1sinα1
όπου:
γ1:µέση τιµή της επιβράδυνσης στην ταχύτητα Vκατά µία
κατεύθυνση της οδού,
t:χρόνος επιβράδυνσης από V + 0,5 km/h µέχρι V−
0,5 km/h,
γ1(t):η επιβράδυνση που καταγράφεται κατά τη διάρκεια του
χρόνου αυτού,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 40
▼M4
g = 9,81 m.s−2.
5.4.1.2.4. Εκτελούνται οι ίδιες µετρήσεις κατά την άλλη κατεύθυνση και
προσδιορίζεται το γ2:
5.4.1.2.5. Υπολογίζεται η µέση τιµή Γ i¼γ1þγ2
2για τη δοκιµή i.
5.4.1.2.6. ∆ιενεργούνται αρκετές δοκιµές όπως προβλέπεται στο σηµείο
5.1.1.2.6, µε αντικατάσταση του Tαπό το
Γ¼1
nXn
i¼1Γi
5.4.1.2.7. Υπολογίζεται η µέση απορροφούµενη δύναµη F=M .Γ,
όπουM:µάζα αναφοράς του οχήµατος σε kg,
Γ:µέση επιβράδυνση που υπολογίστηκε προηγουµένως.
5.4.2.Επί εξέδρας
5.4.2.1. Εξοπλισµός µέτρησης και ανεκτό σφάλµα
Πρέπει να χρησιµοποιείται ο εξοπλισµός µέτρησης που είναι
κατάλληλος για την εξέδρα σύµφωνα µε τις διατάξεις του
σηµείου 2 του συµπληρωµατικού παραρτήµατος 2.
5.4.2.2. ∆ιαδικασία δοκιµής
5.4.2.2.1. Ρύθµιση της δύναµης πάνω στο σώτρο (ζάντα), σε σταθερή
ταχύτητα. Επί κυλινδροφόρου εξέδρας, η ολική αντίσταση είναι
της µορφής:
F
ολική=Fενδεικνυόµενη+Fπεριστροφή του κινητήριου άξονα,όπου
Fολική=FR:αντίσταση στην πορεία.
ΤότεFενδεικνυόµενη=FR−Fπεριστροφή του κινητήριου άξονα,όπου
Fενδεικνυόµενηείναι η δύναµη που δεικνύεται επί της συσκευής
µετρήσεως της κυλινδροφόρου εξέδρας.
FR−η αντίσταση στην πορεία είναι γνωστή.
ΗFπεριστροφή του κινητήριου άξοναθα:
—µετριέται πάνω στην κυλινδροφόρο εξέδρα, αν είναι
δυνατόν.
Το δοκιµαζόµενο όχηµα, µε το κιβώτιο στο νεκρό σηµείο,
οδηγείται µέσω της εξέδρας στην ταχύτητα δοκιµής. Η αντί-
σταση στην περιστροφή του κινητήριου άξονα διαβάζεται
κατόπιν επί της συσκευής µετρήσεως της κυλινδροφόρου
εξέδρας ·
—προσδιορίζεται για τις δυναµοµετρικές εξέδρες που δεν
επιτρέπουν τη µέτρηση:
Για τις κυλινδροφόρους εξέδρες, η αντίσταση στην περι-
στροφή RRείναι εκείνη που προσδιορίζεται προηγουµένως
επί της οδού.
Για τις εξέδρες µε έναν κύλινδρο, η αντίσταση στην περι-
στροφή RRείναι εκείνη που προσδιορίζεται επί οδού,
πολλαπλασιασµένη επί συντελεστή Rίσο µε το λόγο της
µάζας του κινητήριου άξονα προς την ολική µάζα του
οχήµατος.
Σηµείωση:
ΤοRRλαµβάνεται από την καµπύλη F = f(V).1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 41
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΜΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Α∆ΡΑΝΕΙΩΝ
1.ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Η µέθοδος που περιγράφεται στο παρόν συµπληρωµατικό
παράρτηµα επιτρέπει να ελέγχεται ότι η ολική αδράνεια της
εξέδρας αποτελεί ικανοποιητική προσοµοίωση των πραγµατικών
τιµών κατά τη διάρκεια των διαφόρων σταδίων του κύκλου δοκιµής.
2.ΑΡΧΗ
2.1.Κατάρτιση των εξισώσεων εργασίας
∆εδοµένου ότι η εξέδρα υπόκειται στις διακυµάνσεις της
ταχύτητας περιστροφής του ή των κυλίνδρων, η δύναµη στην
επιφάνεια του ή των κυλίνδρων µπορεί να εκφραστεί από τον τύπο:
F¼I/C1γ¼IM/C1γþFI
όπου:
F:δύναµη στην επιφάνεια του ή των κυλίνδρων,
I:ολική αδράνεια της εξέδρας (ισοδύναµη αδράνεια του
οχήµατος: βλέπε πίνακα του σηµείου 5.1 κατωτέρω),
IM:αδράνεια των µηχανικών µαζών της εξέδρας,
γ:επιτάχυνση κατά την εφαπτοµένη στην επιφάνεια του κυλίν-
δρου,
FI:δύναµη αδράνειας.
Σηµείωση:Επεξήγηση του τύπου αυτού, όσον αφορά τις εξέδρες µε µηχανική
προσοµοίωση των αδρανειών, παρουσιάζεται σε συµπληρωµατικό
παράρτηµα.
Έτσι, η ολική αδράνεια εκφράζεται από τον τύπο:
I¼I
MþFI
γ
όπου:
IMµπορεί να υπολογιστεί ή να µετρηθεί µε τις παραδοσιακές
µεθόδους,
FIµπορεί να µετρηθεί στην εξέδρα,
γ µπορεί να υπολογιστεί από την επιτρόχια ταχύτητα των
κυλίνδρων.
Η ολική αδράνεια «I»προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια δοκιµής
επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης µε τιµές ανώτερες ή ίσες µε εκείνες
που λαµβάνονται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου δοκιµής.
2.2.Ανεκτό σφάλµα στον υπολογισµό της ολικής αδράνειας
Οι µέθοδοι δοκιµής και υπολογισµού πρέπει να επιτρέπουν τον
προσδιορισµό της ολικής αδράνειας Iµε σχετικό σφάλµα (∆ I/I)
µικρότερο από 2 %.
3.ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ
3.1.Η µάζα της προσοµοιούµενης ολικής αδράνειας Iπρέπει να παρα-
µένει η ίδια µε τη θεωρητική τιµή της ισοδύναµης αδράνειας
(βλέπε σηµείο 5.1 του παραρτήµατος III),µέσα στα ακόλουθα όρια:
3.1.1. ± 5 % της θεωρητικής τιµής για κάθε στιγµιαία τιµή,
3.1.2. ± 2 % της θεωρητικής τιµής για τη µέση τιµή που υπολογίζεται για
κάθε εργασία του κύκλου.
3.2.Τα όρια που καθορίζονται στο σηµείο 3.1.1 µεταβάλλονται κατά
±5 0%για ένα δευτερόλεπτο κατά τη θέση σε κίνηση και, για τα1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 42
▼M4
οχήµατα µε χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, για δύο δευτερόλεπτα
κατά τις αλλαγές ταχύτητας.
4.∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ
4.1.Ο έλεγχος διενεργείται κατά τη διάρκεια κάθε δοκιµής σε όλη τη
διάρκεια του κύκλου που ορίζεται στο σηµείο 2.1 του παραρτή-
µατοςIII.
4.2.Εντούτοις, ο έλεγχος αυτός δεν είναι απαραίτητος, αν τηρούνται οι
διατάξεις του σηµείου 3 µε στιγµιαίες επιταχύνσεις που είναι
τουλάχιστον κατά τρεις φορές ανώτερες ή κατώτερες από τις τιµές
που λαµβάνονται κατά τις εργασίες του θεωρητικού κύκλου.
5.ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Παρατηρήσεις για την κατάρτιση των εξισώσεων εργασίας.
5.1.Ισορροπία των δυνάµεων επί οδού:
CR¼k1Jr1dΘ1
dtþk2Jr2dΘ2
dtþk3Mγr1þk3Fsr1
5.2.Ισορροπία των δυνάµεων επί εξέδρας µε αδράνειες που έχουν
µηχανική προσοµοίωση:
Cm¼k1Jr1dΘ1
dtþk3JR mdWm
dt
Rmr1þk3Fsr1
¼k1Jr1dΘ1
dtþk3Iγr1þk3Fsr1
5.3.Ισορροπία των δυνάµεων επί εξέδρας µε αδράνειες που έχουν µη
µηχανική προσοµοίωση:
Ce¼k1Jr1dΘ1
dtþk3JR edWe
dt
Rer1þCl
Rer10
B@1
CAþk3Fsr1
¼k1Jr1dΘ1
dtþk3IMγþFI ðÞ r1þk3Fsr1
Στους τύπους αυτούς,
CR:ροπή του κινητήρα επί οδού,
Cm:ροπή του κινητήρα επί εξέδρας µε αδράνειες που έχουν
µηχανική προσοµοίωση,
Ce:ροπή του κινητήρα επί εξέδρας µε αδράνειες που έχουν
ηλεκτρική προσοµοίωση,
Jr1:ροπή αδράνειας του συστήµατος µετάδοσης της κίνησης
του οχήµατος που µεταφέρεται στους κινητήριους τροχούς,
Jr2:ροπή αδράνειας των µη κινητήριων τροχών,
JRm:ροπή αδράνειας της εξέδρας µε αδράνειες που έχουν µηχα-
νική προσοµοίωση,
JRe:ροπή αδράνειας, µηχανική, της εξέδρας µε αδράνειες που
έχουν ηλεκτρική προσοµοίωση,
M:µάζα του οχήµατος επί οδού,
I:ισοδύναµη αδράνεια της εξέδρας µε αδράνειες που έχουν
µηχανική προσοµοίωση,
IM:µηχανική αδράνεια της εξέδρας µε αδράνειες που έχουν
ηλεκτρική προσοµοίωση,
Fs:συνισταµένη δύναµη σε σταθερή ταχύτητα,
Cl:συνισταµένη ροπή των αδρανειών µε ηλεκτρική προσο-
µοίωση,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 43
▼M4
FI:συνισταµένη δύναµη των αδρανειών µε ηλεκτρική προσο-
µοίωση,
dΘ1
dt:γωνιακή επιτάχυνση των κινητήριων τροχών,
dΘ2
dt:γωνιακή επιτάχυνση των µη κινητήριων τροχών,
dWm
dt:γωνιακή επιτάχυνση της εξέδρας µε µηχανικές αδράνειες,
dWe
dt:γωνιακή επιτάχυνση της εξέδρας µε ηλεκτρικές αδράνειες,
γ:γραµµική επιτάχυνση,
r1:ακτίνα υπό φορτίο των κινητήριων τροχών,
r2:ακτίνα υπό φορτίο των µη κινητήριων τροχών,
Rm:ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας µε µηχανικές
αδράνειες,
Re:ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας µε ηλεκτρικές
αδράνειες,
k1:συντελεστής εξαρτώµενος από τη σχέση µετάδοσης
ταχύτητας και από διάφορες αδράνειες της µετάδοσης και
από την «απόδοση »,
k2:σχέση µετάδοσης ×r1
r2×«απόδοση »,
k3:σχέση µετάδοσης ×«απόδοση ».
Αν υποτεθεί ότι και οι δύο τύποι εξέδρας (σηµεία 5.2 και 5.3) έχουν
τα ίδια χαρακτηριστικά, και γίνει απλοποίηση, λαµβάνεται ο τύπος:
k3IM/C1γþFI ðÞ r1¼k3I/C1γ/C1r1
και
I¼IMþFI
γ1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 44
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΑΕΡΙΩΝ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1.1. Πολλοί τύποι συστηµάτων δειγµατοληψίας επιτρέπουν την
τήρηση των προδιαγραφών που αναφέρονται στο σηµείο 4.2
του παραρτήµατος III.Τα συστήµατα που περιγράφονται στα
σηµεία 3.1, 3.2 και 3.3 θεωρούνται αποδεκτά αν ικανοποιούν
τα κύρια κριτήρια που αφορούν την αρχή της µεταβλητής
αραιώσεως.
1.2. Το εργαστήριο πρέπει να αναφέρει, στην έκθεσή του, τον
τρόπο δειγµατοληψίας που χρησιµοποίησε για να κάνει τη
δοκιµή.
2. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΗΣ ΑΡΑΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩΝ
ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΝ
2.1.Πεδίο εφαρµογής
Καθορίζονται τα χαρακτηριστικά λειτουργίας ενός συστή-
µατος δειγµατοληψίας καυσαερίων που προορίζεται να
χρησιµοποιηθεί για τη µέτρηση των κατά µάζα αληθών εκπο-
µπών από την εξάτµιση ενός οχήµατος, σύµφωνα µε τις
διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
Η αρχή της δειγµατοληψίας µε µεταβλητή αραίωση για τη
µέτρηση των κατά µάζα εκποµπών απαιτεί την ικανοποίηση
τριών συνθηκών:
2.1.1. Τα καυσαέρια του οχήµατος πρέπει να αραιώνονται συνεχώς
µε τον αέρα του περιβάλλοντος κάτω από καθορισµένες
συνθήκες.
2.1.2. Ο ολικός όγκος του µείγµατος καυσαερίων και αέρα αραίωσης
πρέπει να µετριέται µε ακρίβεια.
2.1.3. Ένα δείγµα σταθερής αναλογίας αραιωµένων καυσαερίων και
αέρα αραίωσης συλλέγεται για ανάλυση.
Οι εκποµπές µάζας καθορίζονται σύµφωνα µε τις συγκεντρώ-
σεις του αναλογικού δείγµατος και τον ολικό όγκο που
µετριέται στη διάρκεια της δοκιµής. Οι συγκεντρώσεις του
δείγµατος διορθώνονται για να ληφθεί υπόψη η περιεκτι-
κότητα του αέρα του περιβάλλοντος σε ρύπους.
2.2.Τεχνική περίληψη
Η εικόνα 1 δίνει το διάγραµµα της αρχής λειτουργίας του
συστήµατος δειγµατοληψίας.
2.2.1. Τα καυσαέρια του οχήµατος αραιώνονται µε επαρκή ποσότητα
αέρα του περιβάλλοντος για να αποφευχθεί η συµπύκνωση
υδρατµών στο σύστηµα δειγµατοληψίας και µέτρησης.
2.2.2. Το σύστηµα δειγµατοληψίας των καυσαερίων πρέπει να
επιτρέπει τη µέτρηση των µέσων κατ 'όγκο συγκεντρώσεων
των συστατικών CO2, CO, HC, καιNOxπου περιέχονται στα
καυσαέρια που εκπέµπονται κατά τη διάρκεια του κύκλου
δοκιµής του οχήµατος.
2.2.3. Το µείγµα αέρα και καυσαερίων πρέπει να είναι οµοιογενές
στο σηµείο που ευρίσκεται το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας
(βλέπε σηµείο 2.3.1.2).
2.2.4. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας πρέπει να εξάγει ένα αντι-
προσωπευτικό δείγµα των αραιωµένων καυσαερίων.
2.2.5. Το σύστηµα πρέπει να επιτρέπει τη µέτρηση του ολικού όγκου
των αραιωµένων καυσαερίων του δοκιµαζόµενου οχήµατος.
2.2.6. Το σύστηµα δειγµατοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Ο
σχεδιασµός του συστήµατος δειγµατοληψίας µε µεταβλητή
αραίωση και τα υλικά από τα οποία αποτελείται πρέπει να
είναι τέτοια ώστε να µην επηρεάζεται η συγκέντρωση των
ρύπων στα αραιωµένα καυσαέρια. Αν ένα από τα στοιχεία του1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 45
▼M4
συστήµατος (εναλλάκτης θερµότητας, διαχωριστής τύπου
«κυκλώνα »,ανεµιστήρας κλπ.) τροποποιεί τη συγκέντρωση
ενός οποιουδήποτε από τους ρύπους των αραιωµένων αερίων
και αν το ελάττωµα αυτό δεν µπορεί να διορθωθεί, τότε το
δείγµα αυτού του ρύπου πρέπει να λαµβάνεται πριν από αυτό
το στοιχείο.
2.2.7. Αν το δοκιµαζόµενο όχηµα έχει σύστηµα εξάτµισης µε πολλές
εξόδους, οι σωλήνες συναρµογής πρέπει να είναι συνδεδε-
µένοι µεταξύ τους µε ένα συλλέκτη τοποθετηµένον όσο το
δυνατό πλησιέστερα στο όχηµα.
2.2.8. Τα δείγµατα των αερίων συλλέγονται µέσα σε σάκους δειγµα-
τοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να µην εµποδίζεται η
ροή των αερίων κατά τη δειγµατοληψία. Οι σάκοι αυτοί πρέπει
να κατασκευάζονται από υλικά που δεν αλλοιώνουν τις
συγκεντρώσεις των αερίων ρύπων (βλέπε σηµείο 2.3.4.4).
2.2.9. Το σύστηµα µεταβλητής αραίωσης πρέπει να σχεδιάζεται µε
τρόπο που να επιτρέπει τη δειγµατοληψία των καυσαερίωνχωρίς να τροποποιεί αισθητά την αντιπίεση στην έξοδο του
σωλήνα της εξάτµισης (βλέπε σηµείο 2.3.1.1).
2.3.Ιδιαίτερες προδιαγραφές
2.3.1.Σύστηµα συλλογής και αραίωσης των καυσαερίων
2.3.1.1. Το µήκος του σωλήνα σύνδεσης της ή των εξόδων της
εξάτµισης του οχήµατος και του θαλάµου ανάµειξης πρέπει
να είναι όσο το δυνατόν µικρότερο. Σε καµιά περίπτωση δεν
πρέπει ο σωλήνας:
—να µεταβάλλει τη στατική πίεση στην ή στις εξόδους της
εξάτµισης του δοκιµαζόµενου οχήµατος περισσότερο από
± 0,75 kPa στα 50 km/h,ή περισσότερο από ± 1,25 kPa σε
όλη τη διάρκεια της δοκιµής, σε σχέση µε τις στατικές
πιέσεις που καταγράφηκαν όταν δεν υπήρχε τίποτε συνδε-
δεµένο στις εξόδους της εξάτµισης του οχήµατος.
Η πίεση πρέπει να µετριέται µέσα στο σωλήνα εξόδου της
εξάτµισης ή σε µία προέκτασή του µε την ίδια διάµετρο
όσο το δυνατόν πλησιέστερα στην άκρη του σωλήνα ·
—να τροποποιεί ή να µεταβάλλει τη σύσταση του καυσαε-
ρίου.
2.3.1.2. Πρέπει να προβλέπεται ένας θάλαµος ανάµειξης µέσα στον
οποίο θα αναµιγνύονται τα καυσαέρια του οχήµατος και ο
αέρας αραίωσης ώστε να δηµιουργείται ένα οµοιογενές µείγµα
στο σηµείο της εξόδου από το θάλαµο.
Η οµοιογένεια του µείγµατος σε µία τυχούσα εγκάρσια τοµή
στη θέση του ακροστοιχείου δειγµατοληψίας δεν πρέπει να
διαφέρει περισσότερο από ±2% από τη µέση τιµή που
καταγράφεται σε πέντε τουλάχιστον σηµεία ευρισκόµενα σε
ίσα διαστήµατα πάνω στη διάµετρο του ρεύµατος των αερίων.
Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάµου ανάµειξης δεν πρέπει να
διαφέρει περισσότερο από ± 0,25 kPa από την ατµοσφαιρική
πίεση, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις στις
συνθήκες που επικρατούν στην έξοδο της εξάτµισης και να
περιορίζεται η πτώση της πίεσης µέσα στη συσκευή προετοι-
µασίας του αέρα αραίωσης, αν αυτή υπάρχει.
2.3.2.∆ιάταξη αναρρόφησης /ογκοµετρική διάταξη
Αυτή η διάταξη µπορεί να έχει µία σειρά σταθερών ταχυ-
τήτων, ώστε να υπάρχει επαρκής παροχή που να εµποδίζει τη
συµπύκνωση των υδρατµών. Γενικά, για να επιτευχθεί το
αποτέλεσµα αυτό, η συγκέντρωση του CO
2στο σάκο δειγµα-
τοληψίας των αραιωµένων καυσαερίων πρέπει να διατηρείται
σε επίπεδο κάτω του 3 %κατ'όγκο.
2.3.3.Μέτρηση του όγκου
2.3.3.1. Η ογκοµετρική διάταξη πρέπει να διατηρεί την ακρίβεια της
βαθµονόµησής της κατά ±2%κάτω από όλες τις συνθήκες
λειτουργίας. Αν η διάταξη αυτή δεν µπορεί να αντισταθµίσει
τις διακυµάνσεις θερµοκρασίας του µείγµατος καυσαερίων -
αέρα αραίωσης, στο σηµείο µέτρησης, πρέπει να χρησιµοποι-
ηθεί ένας εναλλάκτης θερµότητας για να διατηρηθεί η
θερµοκρασία στο επίπεδο της προβλεπόµενης θερµοκρασίας
λειτουργίας µε ακρίβεια ± 6 ºC.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 46
▼M4
Αν χρειαστεί, µπορεί να χρησιµοποιηθεί ένας διαχωριστής
τύπου «κυκλώνα »για την προστασία της ογκοµετρικής
διάταξης.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 47
▼M4
Εικόνα 1
Σχηµατική παράσταση ενός συστήµατος µεταβλητής αραίωσης για τη µέτρηση των
εκποµπών της εξάτµισης
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 48
▼M4
2.3.3.2. Αµέσως πριν την ογκοµετρική διάταξη πρέπει να τοποθετηθεί
ένας ανιχνευτής θερµοκρασίας. Ο ανιχνευτής αυτός πρέπει να
έχει ακρίβεια της τάξης του ±1º Cκαι ένα χρόνο απόκρισης
0,1sγια το 62 %της διακύµανσης µιας δεδοµένης θερµοκρα-
σίας (τιµή που µετριέται µέσα σε έλαιο σιλικόνης).
2.3.3.3. Οι µετρήσεις πίεσης πρέπει να έχουν ακρίβεια της τάξης των
± 0,4 kPa κατά τη διάρκεια της δοκιµής.
2.3.3.4. Ο προσδιορισµός της πίεσης σε σχέση µε την ατµοσφαιρική
πίεση πραγµατοποιείται πριν και, αν είναι απαραίτητο, µετά
την ογκοµετρική διάταξη.
2.3.4.∆ειγµατοληψία αερίων
2.3.4.1. Αραιωµένα καυσαέρια
2.3.4.1.1. Το δείγµα αραιωµένων καυσαερίων λαµβάνεται πριν από τη
διάταξη αναρρόφησης αλλά µετά από τις συσκευές προπαρα-
σκευής (αν υπάρχουν).
2.3.4.1.2. Η παροχή δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ±2%από
τη µέση τιµή.
2.3.4.1.3. Η παροχή της δειγµατοληψίας πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 l/
minκαι το πολύ 0,2 %της παροχής των αραιωµένων καυσαε-
ρίων.
2.3.4.1.4. Ενα ισοδύναµο όριο εφαρµόζεται σε ένα σύστηµα δειγµατολη-
ψίας σταθερής µάζας.
2.3.4.2. Αέρας αραίωσης
2.3.4.2.1. Λαµβάνεται δείγµα αέρα αραίωσης, υπό σταθερή παροχή, από
σηµείο που βρίσκεται κοντά στο στόµιο εισαγωγής του αέρα
του περιβάλλοντος και, αν υπάρχει φίλτρο, µετά από αυτό.
2.3.4.2.2. Ο αέρας αυτός δεν πρέπει να έχει µολυνθεί από τα καυσαέρια
που προέρχονται από τη ζώνη ανάµειξης.
2.3.4.2.3. Η παροχή δειγµατοληψίας του αέρα αραίωσης πρέπει να είναι
ανάλογη µε εκείνη που χρησιµοποιείται για τα αραιωµένα
καυσαέρια.
2.3.4.3. Ενέργειες δειγµατοληψίας
2.3.4.3.1. Τα υλικά που χρησιµοποιούνται για τις ενέργειες της δειγµα-
τοληψίας πρέπει να είναι τέτοια ώστε να µη µεταβάλλουν τη
συγκέντρωση των ρύπων.
2.3.4.3.2. Μπορούν να χρησιµοποιούνται φίλτρα για να διαχωρίζουν τα
στερεά σωµατίδια από το δείγµα.
2.3.4.3.3. Είναι απαραίτητο να υπάρχουν αντλίες για να διοχετεύουν το
δείγµα προς τον ή τους σάκους δειγµατοληψίας.
2.3.4.3.4. Ρυθµιστές παροχής και µετρητές παροχής είναι απαραίτητοι
για να επιτευχθούν οι παροχές που απαιτούνται για τη δειγµα-
τοληψία.
2.3.4.3.5. Αεροστεγείς ταχυσύνδεσµοι µπορούν να χρησιµοποιηθούν
ανάµεσα στις τριόδους βάνες και τους σάκους δειγµατοληψίας.
Οι σύνδεσµοι πρέπει να φράσσονται αυτόµατα προς την
πλευρά του σάκου. Άλλα συστήµατα µπορούν να χρησιµοποι-
ηθούν για να διοχετεύουν τα δείγµατα µέχρι τη συσκευή
αναλύσεως (πχ. τρίοδοι διακόπτες).
2.3.4.3.6. Οι διάφορες βάνες που χρησιµοποιούνται για να διοχετεύουν
τα αέρια της δειγµατοληψίας πρέπει να είναι ταχείας ρύθµισηςκαι ενέργειας.
2.3.4.4. Αποθήκευση του δείγµατος
Τα δείγµατα των αερίων πρέπει να συλλέγονται µέσα σε
σάκους δειγµατοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να µη
µειώνεται ο ρυθµός της δειγµατοληψίας. Οι σάκοι πρέπει να
αποτελούνται από υλικό που να µην αλλοιώνει τη
συγκέντρωση των συνθετικών αερίων ρύπων περισσότερο από
±2%µετά από 20 λεπτά.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 49
▼M4
2.4.Συµπληρωµατικός εξοπλισµός δειγµατοληψίας για τη δοκιµή
οχηµάτων µε κινητήρα ντήζελ
2.4.1. Ένα σηµείο δειγµατοληψίας µετά το θάλαµο ανάµειξης και
κοντά σ 'αυτόν.
2.4.2. Σωληνώσεις και ακροστοιχείο δειγµατοληψίας θερµαινόµενα.
2.4.3. Ένα θερµαινόµενο φίλτρο ή /και µία θερµαινόµενη αντλία
(αυτές οι διατάξεις µπορούν να βρίσκονται κοντά στην πηγή
του δείγµατος).
2.4.4. Ένας ταχυσύνδεσµος που να επιτρέπει την ανάλυση του
δείγµατος του αέρα του περιβάλλοντος που έχει συλλεγεί στο
σάκο.
2.4.5. Όλα τα θερµαινόµενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται από το
θερµαινόµενο σύστηµα σε θερµοκρασία 190 ± 10 ºC.
2.4.6. Αν δεν είναι δυνατή η αντιστάθµιση των διακυµάνσεων της
παροχής, πρέπει να προβλέπονται εναλλάκτης θερµότητας και
διάταξη για τη ρύθµιση της θερµοκρασίας µε τα χαρακτηρι-
στικά που ορίζονται στο σηµείο 2.3.3.1, ώστε να
εξασφαλίζεται η σταθερότητα της παροχής µέσα στο σύστηµα
και, κατά συνέπεια, η αναλογικότητα του ρυθµού δειγµατολη-
ψίας.
3. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
3.1.Σύστηµαµεταβλητής αραίωσης µεαντλία θετικούεκτοπίσµατος
(σύστηµα PDP-CVS) (εικόνα 1)
3.1.1. Το σύστηµα δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο µε αντλία
θετικού εκτοπίσµατος ( PDP-CVS) τηρεί τους όρους του
παρόντος παραρτήµατος προσδιορίζοντας την παροχή αερίων
που διέρχονται από την αντλία υπό σταθερή θερµοκρασία και
πίεση. Για τη µέτρηση του ολικού όγκου, υπολογίζεται ο
αριθµός των στροφών που έκανε η αντλία θετικού εκτοπί-
σµατος η οποία είναι βαθµονοµηµένη. Το αναλογικό δείγµα
λαµβάνεται µε µία δειγµατοληψία υπό σταθερή παροχή, µε τη
βοήθεια µιας αντλίας, ενός µετρητή παροχής και µιας βάνας
ρύθµισης της παροχής.
3.1.2. Η εικόνα 1 δίνει το διάγραµµα της αρχής λειτουργίας ενός
τέτοιου συστήµατος δειγµατοληψίας. ∆εδοµένου ότι ακριβή
αποτελέσµατα µπορούν να λαµβάνονται µε διάφορες διατάξεις,
δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση να είναι αυστηρώς
σύµφωνη µε το διάγραµµα. Προκειµένου να ληφθούν
συµπληρωµατικές πληροφορίες και να συντονιστεί η
λειτουργία των επί µέρους στοιχείων της εγκατάστασης,
µπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως
συσκευές, βάνες, πηνία και διακόπτες.
3.1.3. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.1.3.1. ένα φίλτρο ( D)για τον αέρα αραίωσης, που µπορεί να προθερ-
µαίνεται, αν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από ένα
στρώµα ενεργού άνθρακα µεταξύ δύο στρωµάτων χαρτιού.
Χρησιµεύει για να ελαττώνει και να σταθεροποιεί τη
συγκέντρωση υδρογονανθράκων που προέρχονται από εκπο-
µπές στο περιβάλλον µέσα στον αέρα αραίωσης ·
3.1.3.2. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)στον οποίο αναµειγνύονται οµοιο-
γενώς τα καυσαέρια και ο αέρας ·
3.1.3.3. έναν εναλλάκτη θερµότητας ( H)επαρκούς ικανότητας για να
διατηρεί, καθ 'όλη τη διάρκεια της δοκιµής, τη θερµοκρασία
του µείγµατος αέρα /καυσαερίων, η οποία µετριέται ακριβώς
πριν από την αντλία θετικού εκτοπίσµατος, σταθερή µε
προσέγγιση ±6º C ως προς την προβλεπόµενη τιµή. Το
εξάρτηµα αυτό δεν πρέπει να µεταβάλλει τη συγκέντρωση σε
ρύπους των αραιωµένων αερίων που λαµβάνονται µετά από
αυτό για ανάλυση ·
3.1.3.4. µια διάταξη ρύθµισης της θερµοκρασίας ( TC)που χρησιµο-
ποιείται για την προθέρµανση του εναλλάκτη θερµότηταςπριν από τη δοκιµή και για να διατηρεί τη θερµοκρασία του
κατά τηδοκιµή στην προβλεπόµενη τιµή,µε προσέγγιση ± 6 ºC·
3.1.3.5. µια αντλία θετικού εκτοπίσµατος ( PDP)που χρησιµεύει για τη
µετακίνηση µιας σταθερής σε όγκο παροχής µείγµατος αέρα /1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 50
▼M4
καυσαερίων. Η αντλία πρέπει να έχει επαρκή χωρητικότητα
για να εµποδίζει τη συµπύκνωση υδρατµών µέσα στο σύστηµα
υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και αν παρουσιαστούν κατά τη
διάρκεια της δοκιµής. Για το σκοπό αυτό, χρησιµοποιείται
γενικά µια αντλία θετικού εκτοπίσµατος:
3.1.3.5.1. µε χωρητικότητα που είναι διπλάσια από τη µέγιστη παροχή
καυσαερίων που σηµειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης
του κύκλου δοκιµής, ή
3.1.3.5.2. που είναι αρκετή για να διατηρεί τη συγκέντρωση του CO2µέσα στο σάκο δειγµατοληψίας των αραιωµένων καυσαερίων
κάτω του 3 %κατ'όγκο·
3.1.3.6. έναν ανιχνευτή θερµοκρασίας ( T1)(ακρίβεια και ορθότητα
± 1 ºC), τοποθετηµένον αµέσως πριν από την ογκοµετρική
αντλία. Ο ανιχνευτής αυτός πρέπει να επιτρέπει το συνεχή
έλεγχο της θερµοκρασίας του αραιωµένου µείγµατος καυσαε-
ρίων κατά τη δοκιµή ·
3.1.3.7. ένα µανόµετρο ( G1)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
τοποθετηµένο ακριβώς πριν από την αντλία θετικού εκτοπί-
σµατος, που χρησιµεύει για να καταγράφει τη διαφορά
πιέσεως µεταξύ του µείγµατος αερίων και του αέρα του
περιβάλλοντος ·
3.1.3.8. ένα άλλο µανόµετρο ( G2)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
τοποθετηµένο έτσι ώστε να επιτρέπει την καταγραφή της
διαφοράς πίεσης µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της
αντλίας ·
3.1.3.9. δύο ακροστοιχεία δειγµατοληψίας ( S1καιS2)που επιτρέπουν
τη λήψη σταθερών δειγµάτων του αέρα αραίωσης και του
αραιωµένου µείγµατος καυσαερίων /αέρα·
3.1.3.10. ένα φίλτρο ( F)που χρησιµεύει για την αποµάκρυνση των
στερεών σωµατιδίων από τα αέρια που συλλέγονται για την
ανάλυση ·
3.1.3.11. αντλίες ( P)που χρησιµεύουν για τη συλλογή ενός σταθερού
ρεύµατος αέρα (αραίωσης), καθώς επίσης και (αραιωµένου)
µείγµατος καυσαερίων /αέρα κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.1.3.12. ρυθµιστές παροχής ( N)που χρησιµεύουν για να διατηρούν
σταθερή, κατά τη διάρκεια της δοκιµής, την παροχή των
δειγµάτων των αερίων που συγκεντρώνουν τα ακροστοιχεία
δειγµατοληψίας S1καιS2.Η παροχή αυτή πρέπει να είναι
τέτοια ώστε, στο τέλος της δοκιµής, να υπάρχουν δείγµατα
επαρκούς ποσότητας για ανάλυση (10 l/min)·
3.1.3.13. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και τον έλεγχο της
σταθερότητας της παροχής των αερίων για δειγµατοληψία
κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.1.3.14. βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για να διοχε-
τεύουν µια σταθερή παροχή δειγµάτων αερίων είτε προς τους
σάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσφαιρα ·
3.1.3.15. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους που παρεµβάλλονται ανάµεσα
στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους δειγµατολη-
ψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσσεται αυτόµατα από την
πλευρά του σάκου. Άλλες µέθοδοι για να διοχετεύεται το
δείγµα µέχρι τη συσκευή ανάλυσης µπορούν να χρησιµοποι-
ηθούν (πχ. τρίοδοι διακόπτες) ·
3.1.3.16. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων των αραιωµένων
καυσαερίων και του αέρα αραίωσης κατά τη διάρκεια της
δοκιµής. Πρέπει να έχουν επαρκή χωρητικότητα για να µην
ελαττώνουν την παροχή της δειγµατοληψίας. Πρέπει να είναι
κατασκευασµένοι από υλικό που να µην επηρεάζει ούτε τις
µετρήσεις ούτε τη χηµική σύνθεση των δειγµάτων των αερίων
(πχ. από µεµβράνη πολυαιθυλαινίου -πολυαµιδίου ή φθοριω-
µένων πολυυδρογονανθράκων) ·
3.1.3.17. έναν ψηφιακό µετρητή ( C)που χρησιµεύει για την καταγραφή
του αριθµού στροφών που πραγµατοποιεί η αντλία θετικού
εκτοπίσµατος κατά τη δοκιµή.
3.1.4.Πρόσθετος εξοπλισµός για τη δοκιµή οχηµάτων µε κινητήρα µε
ανάφλεξη διά συµπιέσεως
Για τη δοκιµή οχηµάτων µε κινητήρα µε ανάφλεξη διά συµπιέ-
σεως, σύµφωνα µε τις διατάξεις των σηµείων 4.3.1.1 και 4.3.21970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 51
▼M4
του παραρτήµατος III,πρέπει να χρησιµοποιούνται οι
πρόσθετες συσκευές που περικλείονται από µια διακεκοµµένη
γραµµή στην εικόνα 1:
Fh:θερµαινόµενο φίλτρο,
S3:ακροστοιχεία δειγµατοληψίας κοντά στο θάλαµο
ανάµειξης,
Vh:θερµαινόµενη πολύοδη βάνα,
Q:ταχυσύνδεσµος που επιτρέπει την ανάλυση του
δείγµατος αέρα του περιβάλλοντος BAαπό τη
συσκευή HFID,
HFID:θερµαινόµενη συσκευή αναλύσεως του τύπου µε
ιονισµό µε φλόγα,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 52
▼M4
Εικόνα 1
∆ιάγραµµασυστήµατοςδειγµατοληψίαςυπόσταθερόόγκοµεαντλίαθετικούεκτοπί-
σµατος (σύστηµα PDP-CVS)
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 53
▼M4
I, R:συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των στιγµιαίων
συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων,
Lh:θερµαινόµενος σωλήνας δειγµατοληψίας.
Όλα τα θερµαινόµενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε
θερµοκρασία 190 ± 10 ºC.
3.2.Σύστηµα αραιώσεως µε σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής
(σύστηµα CFV-CVS) (εικόνα 2)
3.2.1. Η χρησιµοποίηση ενός σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής, στο
πλαίσιο της διαδικασίας δειγµατοληψίας υπό σταθερό όγκο,
αποτελεί εφαρµογή των αρχών της µηχανικής των ρευστών
υπό συνθήκες κρίσιµης ροής. Η παροχή του µεταβλητού
µείγµατος αέρα αραίωσης και καυσαερίων διατηρείται στην
ταχύτητα του ήχου που είναι ευθέως ανάλογη προς την
τετραγωνική ρίζα της θερµοκρασίας των αερίων. Η παροχή
ελέγχεται, υπολογίζεται και ολοκληρώνεται συνεχώς καθ 'όλη
τη δοκιµή. Η χρησιµοποίηση ενός πρόσθετου σωλήνα Venturi
για τη δειγµατοληψία εξασφαλίζει την αναλογικότητα των
αερίων δειγµάτων. Καθώς η πίεση και η θερµοκρασία είναι
ίσες στις εισόδους των δύο σωλήνων Venturi, ο όγκος του
αερίου που λαµβάνεται για δειγµατοληψία είναι ανάλογος
προς τον ολικό όγκο του µείγµατος αραιωµένων καυσαερίων
το οποίο παράγεται, και συνεπώς τηρούνται οι συνθήκες που
αναφέρονται στο παρόν παράρτηµα.
3.2.2. Η εικόνα 2 δίνει το διάγραµµα της αρχής λειτουργίας ενός
τέτοιου συστήµατος δειγµατοληψίας. ∆εδοµένου ότι ορθά
αποτελέσµατα µπορούν να επιτευχθούν µε διάφορες διατάξεις,
δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση να είναι αυστηρώς
σύµφωνη µε το διάγραµµα. Προκειµένου να ληφθούν
συµπληρωµατικές πληροφορίες και να συντονιστούν οι
λειτουργίες των στοιχείων που συνθέτουν την εγκατάσταση
µπορούν να χρησιµοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία όπως
συσκευές, βάνες, πηνία και διακόπτες.
3.2.3. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.2.3.1. ένα φίλτρο ( D)για τον αέρα αραίωσης, που µπορεί να προθερ-
µαίνεται εάν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από ένα
στρώµα ενεργού άνθρακα µεταξύ δύο στρωµάτων χαρτιού.Χρησιµεύει για να ελαττώνει και να σταθεροποιεί τη
συγκέντρωση υδρογονανθράκων που προέρχονται από εκπο-
µπές στο περιβάλλον µέσα στον αέρα αραίωσης ·
3.2.3.2. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)µέσα στον οποίο τα καυσαέρια και
ο αέρας αναµειγνύονται οµοιογενώς ·
3.2.3.3. ένα διαχωριστή τύπου «κυκλώνα » (CS)που χρησιµεύει για την
αποµάκρυνση όλων των σωµατιδίων ·
3.2.3.4. δύο ακροστοιχεία δειγµατοληψίας ( S
1καιS2)που επιτρέπουν
τη λήψη δειγµάτων αέρα αραίωσης και αραιωµένων καυσαε-
ρίων·
3.2.3.5. ένα σωλήνα Venturi (SV) κρίσιµης ροής για δειγµατοληψία,
που επιτρέπει τη λήψη αναλογικών δειγµάτων αραιωµένων
καυσαερίων στο ακροστοιχείο δειγµατοληψίας S2·
3.2.3.6. ένα φίλτρο ( F)που χρησιµεύει για την αποµάκρυνση των
στερεών σωµατιδίων από τα αέρια που συλλέγονται για την
ανάλυση ·
3.2.3.7. αντλίες ( P)που χρησιµεύουν για τη συλλογή ενός µέρους του
αέρα και των αραιωµένων καυσαερίων µέσα στους σάκους
κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.2.3.8. ένα ρυθµιστή παροχής ( N)που χρησιµεύει για να διατηρείται
σταθερή η παροχή της δειγµατοληψίας του αερίου που
πραγµατοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιµής µε το ακρο-
στοιχείο δειγµατοληψίας S1.Η παροχή αυτή πρέπει να είναι
τέτοια ώστε στο τέλος της δοκιµής να υπάρχουν δείγµατα
επαρκούς ποσότητας για ανάλυση ( =10 l/min)·
3.2.3.9. έναν αποσβεστήρα ( PS)µέσα στο σωλήνα δειγµατοληψίας ·
3.2.3.10. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και τον έλεγχο της
παροχής της δειγµατοληψίας αερίου κατά τη διάρκεια της
δοκιµής ·1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 54
▼M4
3.2.3.11. βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για να διοχε-
τεύουν σταθερή παροχή δειγµάτων αερίου είτε προς τους
σάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσφαιρα ·
3.2.3.12. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους ( Q)που παρεµβάλλονται
ανάµεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους
δειγµατοληψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσσεται αυτό-
µατα από την πλευρά του σάκου. Άλλες µέθοδοι για να
διοχετεύεται το δείγµα µέχρι τη συσκευή ανάλυσης µπορούν
να χρησιµοποιηθούν (πχ. τρίοδοι διακόπτες) ·
3.2.3.13. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων, των αραιωµένων
καυσαερίων και αέρα αραίωσης κατά τη δοκιµή. Πρέπει να
έχουν επαρκή χωρητικότητα για να µην ελαττώνεται η παροχή
της δειγµατοληψίας. Πρέπει να είναι κατασκευασµένοι από
υλικό που να µην επηρεάζει ούτε τις µετρήσεις ούτε τη
χηµική σύνθεση των δειγµάτων των αερίων (πχ. από µεµβράνη
πολυαιθυλενίου -πολυαµιδίου ή φθοριωµένων πολυυδρογονα-
νθράκων) ·
3.2.3.14. ένα µανόµετρο ( G)που πρέπει να έχει ακρίβεια και ορθότητα
της τάξης των ± 0,4 kPa·
3.2.3.15. έναν ανιχνευτή θερµοκρασίας ( T)που πρέπει να έχει ορθότητα
και ακρίβεια της τάξης των ±1º Cκαι χρόνο απόκρισης 0,1 s
για το 62 %της διακύµανσης µιας δεδοµένης θερµοκρασίας
(τιµή που µετριέται µέσα σε έλαιο σιλικόνης) ·
3.2.3.16. ένα σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής ( MV)για µετρήσεις, που
χρησιµεύει για τη µέτρηση της ογκοµετρικής παροχής των
αραιωµένων καυσαερίων ·
3.2.3.17. έναν ανεµιστήρα ( BL)επαρκούς ικανότητας για την αναρ-
ρόφηση του ολικού όγκου των αραιωµένων καυσαερίων ·
3.2.3.18. το σύστηµα δειγµατοληψίας CFV-CVS πρέπει να έχει επαρκή
ικανότητα να παρεµποδίζει τη συµπύκνωση υδρατµών µέσα
στο σύστηµα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και αν παρουσια-
στούν κατά τη διάρκεια µιας δοκιµής. Προς το σκοπό αυτό,
χρησιµοποιείται γενικώς ένας ανεµιστήρας ( BL)µε ικανότητα:
3.2.3.18.1. που είναι διπλάσια από τη µέγιστη παροχή καυσαερίων που
σηµειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου δοκιµής,
ή
3.2.3.18.2. που είναι αρκετή για να διατηρεί τη συγκέντρωση του CO2,
µέσα στο σάκο δειγµατοληψίας των αραιωµένων καυσαερίων,
κάτω του 3 %κατ'όγκο.
3.2.4.Πρόσθετος εξοπλισµός για τη δοκιµή οχηµάτων µε κινητήρα µε
ανάφλεξη διά συµπιέσεως
Για τη δοκιµή των οχηµάτων µε κινητήρα µε ανάφλεξη διά
συµπιέσεως, σύµφωνα µε τις διατάξεις των σηµείων 4.3.1.1
και 4.3.2 του παραρτήµατος III,πρέπει να χρησιµοποιούνται
οι πρόσθετες συσκευές που περικλείονται από µια διακεκοµ-
µένη γραµµή στην εικόνα 2:
Fh:θερµαινόµενο φίλτρο,
S3:ακροστοιχείο δειγµατοληψίας κοντά στο θάλαµο
ανάµειξης,
Vh:θερµαινόµενη πολύοδη βάνα,
Q:ταχυσύνδεσµος που επιτρέπει την ανάλυση του
δείγµατος αέρα του περιβάλλοντος BAαπό τη
συσκευή HFID,
HFID:θερµαινόµενη συσκευή ανάλυσης του τύπου µε
ιονισµό µε φλόγα,
I, R:συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των
στιγµιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων,
Lh:θερµαινόµενος σωλήνας δειγµατοληψίας.
Όλα τα θερµαινόµενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε
θερµοκρασία 190 ± 10 ºC.
Εάν δεν είναι δυνατή µια αντιστάθµιση των διακυµάνσεων
παροχής, πρέπει να προβλέπεται ένας εναλλάκτης θερµότητας
(H)και µια διάταξη για τη ρύθµιση της θερµοκρασίας ( TC)µε
τα χαρακτηριστικά που καθορίζονται στο σηµείο 2.2.3 για να
εξασφαλίζεται η σταθερότητα της παροχής διαµέσου του1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 55
▼M4
σωλήνα Venturi (MV) και, εποµένως, η αναλογικότητα της
παροχής που διέρχεται από το S3.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 56
▼M4
Εικόνα 2
∆ιάγραµµα συστήµατος δειγµατοληψίας υπό σταθερόν όγκο µε σωλήνα Venturi
κρίσιµης ροής (σύστηµα CFV-CVS)
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 57
▼M4
3.3.Σύστηµα µεταβλητής αραίωσης µε διατήρηση σταθερής
παροχής που µετριέται µε υποπιεσογόνο όργανο (σύστηµα CFO-
CVS)(εικόνα 3)
3.3.1. Ο εξοπλισµός συλλογής περιλαµβάνει:
3.3.1.1. ένα σωλήνα δειγµατοληψίας που συνδέει το σωλήνα εξάτµισης
του οχήµατος µε τη διάταξη συλλογής ·
3.3.1.2. µια διάταξη δειγµατοληψίας που περιλαµβάνει µια αντλία που
χρησιµεύει για την αναρρόφηση ενός αραιωµένου µείγµατος
καυσαερίων και αέρα ·
3.3.1.3. ένα θάλαµο ανάµειξης ( M)µέσα στον οποίο τα καυσαέρια και
ο αέρας αναµειγνύονται οµοιογενώς ·
3.3.1.4. έναν εναλλάκτη θερµότητας ( H)επαρκούς χωρητικότητας για
να διατηρεί, καθ 'όλη τη διάρκεια της δοκιµής, τη θερµο-
κρασία του µείγµατος αέρα καυσαερίων, η οποία µετριέται
ακριβώς πριν από το σύστηµα µέτρησης παροχής, σταθερή µε
προσέγγιση ± 6 ºC.
Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να τροποποιεί την περιεκτικότητα
σε ρύπους των αραιωµένων αερίων που ελήφθησαν προηγου-
µένως για ανάλυση.
Εάν, για ορισµένους ρύπους, δεν τηρείται ο όρος αυτός, το
δείγµα για τους ρύπους αυτούς πρέπει να λαµβάνεται πριν από
το διαχωριστή τύπου «κυκλώνα ».
Αν είναι αναγκαίο, προβλέπεται µια διάταξη ρυθµίσεως της
θερµοκρασίας ( TC)για την προθέρµανση του εναλλάκτη
θερµότητας πριν από τη δοκιµή και για να διατηρείται η
θερµοκρασία του κατά τη διάρκεια της δοκιµής από την
προβλεπόµενη θερµοκρασία, µε προσέγγιση ± 6 ºC·
3.3.1.5. δύο ακροστοιχεία ( S1καιS2που επιτρέπουν τη λήψη των
δειγµάτων, µέσω αντλιών ( P),µετρητών παροχής ( FL)και, αν
χρειάζεται, φίλτρων ( F)για την εξαγωγή των στερεών σωµατι-
δίων από τα αέρια που χρησιµοποιούνται για ανάλυση ·
3.3.1.6. µια αντλία για τον αέρα αραίωσης και µια άλλη για το αραιω-
µένο µείγµα αερίων ·
3.3.1.7. µια ογκοµετρική διάταξη µε υποπιεσογόνο όργανο ·
3.3.1.8. έναν ανιχνευτή θερµοκρασίας ( T1)(ακρίβεια και ορθότητα
± 1 ºC), τοποθετηµένο αµέσως πριν από την ογκοµετρική
διάταξη. Ο ανιχνευτής αυτός πρέπει να επιτρέπει το συνεχή
έλεγχο της θερµοκρασίας του αραιωµένου µείγµατος καυσαε-
ρίων κατά τη διάρκεια της δοκιµής ·
3.3.1.9. ένα µανόµετρο ( G1)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
τοποθετηµένο ακριβώς πριν την ογκοµετρική διάταξη που
χρησιµεύει για την καταγραφή της διαφοράς πίεσης µεταξύ
του µείγµατος αερίων και του αέρα του περιβάλλοντος ·
3.3.1.10. ένα άλλο µανόµετρο ( G2)(ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa),
τοποθετηµένο κατά τρόπο που να επιτρέπει την καταγραφή
της διαφοράς πίεσης µεταξύ της εισόδου και της εξόδου του
υποπιεσογόνου οργάνου ·
3.3.1.11. ρυθµιστές παροχής ( N)που χρησιµεύουν για να διατηρούν
σταθερή την παροχή της δειγµατοληψίας αερίων κατά τη
διάρκεια της δοκιµής µε τα ακροστοιχεία δειγµατοληψίας S1καιS2.Η παροχή αυτή πρέπει να είναι τέτοια ώστε στο τέλος
κάθε δοκιµής να υπάρχουν δείγµατα επαρκούς ποσότητας για
την ανάλυση ( =10 l/min)·
3.3.1.12. µετρητές παροχής ( FL)για τη ρύθµιση και έλεγχο της σταθε-
ρότητας της παροχής της δειγµατοληψίας αερίου κατά τη
δοκιµή ·
3.3.1.13. βάνες ταχείας ενέργειας ( V)που χρησιµεύουν για να διοχε-
τεύουν σταθερή παροχή δειγµάτων αερίων, είτε προς τουςσάκους δειγµατοληψίας είτε προς την ατµόσφαιρα ·
3.3.1.14. αεροστεγείς ταχυσυνδέσµους ( Q)που παρεµβάλλονται
ανάµεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους
δειγµατοληψίας. Ο σύνδεσµος πρέπει να εµφράσσεται αυτό-
µατα από την πλευρά του σάκου. Άλλες µέθοδοι για να1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 58
▼M4
δοιχετεύεται το δείγµα µέχρι τη συσκευή της ανάλυσης
µπορούν να χρησιµοποιηθούν (πχ. τρίοδοι διακόπτες) ·
3.3.1.15. σάκους ( B)για τη συλλογή των δειγµάτων αραιωµένων
καυσαερίων και αέρα αραίωσης κατά τη δοκιµή. Πρέπει να
έχουν επαρκή χωρητικότητα για να µην ελαττώνεται η παροχή
δειγµατοληψίας. Πρέπει να είναι κατασκευασµένοι από υλικό
που να µην επηρεάζει ούτε τις µετρήσεις ούτε τη χηµική
σύνθεση των δειγµάτων των αερίων (πχ. από µεµβράνη
πολυαιθυλενίου -πολυαµιδίου ή φθοριωµένων πολυυδρογονα-
νθράκων).1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 59
▼M4
Εικόνα 3
∆ιάγραµµα συστήµατος µεταβλητής αραίωσης µε διατήρηση µιας σταθερής παροχής
µε υποπιεσογόνο όργανο (σύστηµα CFO-CVS)
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 60
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6
ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ
1.ΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ
ΣΥΣΚΕΥΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ
1.1.Κάθε κλίµακα µέτρησης που κανονικά χρησιµοποιείται πρέπει να
βαθµονοµείται σύµφωνα µε τις προδιαγραφές του σηµείου 4.3.3
του παραρτήµατος III,µε την παρακάτω µέθοδο.
1.2.Η καµπύλη βαθµονόµησης καταρτίζεται βάσει πέντε τουλάχιστον
σηµείων βαθµονόµησης, η απόσταση µεταξύ των οποίων πρέπει
να είναι όσο το δυνατόν πιο οµοιόµορφη. Η ονοµαστική
συγκέντρωση του αερίου βαθµονόµησης µε τη µεγαλύτερη
συγκέντρωση πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση µε το 80 %της
πλήρους κλίµακας.
1.3.Η καµπύλη βαθµονόµησης υπολογίζεται µε τη µέθοδο των
«ελαχίστων τετραγώνων ».Αν το πολυώνυµο που προκύπτει είναι
βαθµού ανώτερου του 3, ο αριθµός σηµείων βαθµονόµησης πρέπει
να είναι τουλάχιστον ίσος µε το βαθµό του πολυωνύµου αυτού
συν 2.
1.4.Η καµπύλη βαθµονόµησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο
από 2%από την ονοµαστική τιµή κάθε αερίου βαθµονόµησης.
1.5.∆ιάγραµµα της καµπύλης βαθµονόµησης
Το διάγραµµα της καµπύλης βαθµονόµησης και των σηµείων
βαθµονόµησης επιτρέπει να επαληθεύεται η καλή εκτέλεση της
βαθµονόµησης. Πρέπει να αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηρι-
στικές παράµετροι της συσκευής ανάλυσης, ιδίως:
—η κλίµακα,
—η ευαισθησία,
—το µηδέν,
—η ηµεροµηνία της βαθµονόµησης.
1.6.Άλλες µέθοδοι (πχ. µέσω υπολογιστή, ηλεκτρονικός διακόπτης
αλλαγών κλίµακας κλπ.) µπορούν να χρησιµοποιηθούν, εφόσον
αποδεικνύεται επαρκώς, προς την τεχνική υπηρεσία, ότι παρέ-
χουν ισοδύναµη ακρίβεια.
2.ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ
2.1.Κάθε κλίµακα µέτρησης που κανονικά χρησιµοποιείται πρέπει να
επαληθεύεται πριν από κάθε ανάλυση σύµφωνα µε τις ακόλουθες
διατάξεις.
2.2.Η βαθµονόµηση ελέγχεται µε τη βοήθεια ενός αερίου µηδενι-
σµού και ενός αερίου βαθµονόµησης του οποίου η ονοµαστική
τιµή δεν απέχει πολύ από την τιµή που θα υποστεί ανάλυση.
2.3.Εάν, για τα δύο εξεταζόµενα σηµεία, η διαφορά µεταξύ της
θεωρητικής τιµής και της τιµής που λαµβάνεται κατά τη στιγµή
της επαλήθευσης δεν υπερβαίνει το ±5%της πλήρους κλίµακας,
οι παράµετροι ρύθµισης µπορούν να αναπροσαρµοστούν. Στην
αντίθετη περίπτωση, πρέπει να καταρτιστεί νέα καµπύλη βαθµο-
νόµησης σύµφωνα µε το σηµείο 1 του παρόντος παραρτήµατος.
2.4.Μετά τη δοκιµή, το αέριο µηδενισµού και το ίδιο αέριο βαθµο-
νόµησης χρησιµοποιούνται για ένα νέο έλεγχο. Η ανάλυση
θεωρείται ως έγκυρη αν η διαφορά µεταξύ των δύο µετρήσεων
είναι κατώτερη από 2 %.
3.∆ΟΚΙΜΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΑ
NOx
Η αποτελεσµατικότητα του µετατροπέα που χρησιµοποιείται για
τη µετατροπή NO2σεNOπρέπει να ελέγχεται.
Ο έλεγχος αυτός µπορεί να πραγµατοποιείται µε έναν οζονι-
στήρα, σύµφωνα µε τη διάταξη δοκιµής της εικόνας 1 και τη
διαδικασία που περιγράφεται κατωτέρω.
3.1.Η συσκευή ανάλυσης βαθµονοµείται στην κλίµακα που χρησιµο-
ποιείται συνηθέστερα σύµφωνα µε τις οδηγίες του κατασκευαστή1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 61
▼M4
µε αέρια µηδενισµού και βαθµονόµησης. Το αέριο βαθµονόµησης
πρέπει να έχει περιεκτικότητα σε NOπου να αντιστοιχεί στο
80%περίπου της πλήρους κλίµακας ·η συγκέντρωση NO2στο
µείγµα αερίων πρέπει να είναι κάτω από 5 %της συγκεντρώσεως
NO.Η συσκευή ανάλυσης NOxρυθµίζεται για λειτουργία µε NO,
έτσι ώστε το αέριο βαθµονόµησης να µη διέρχεται από το µετα-
τροπέα. Καταγράφεται η ενδεικνυόµενη συγκέντρωση.
3.2.Με ένα σύνδεσµο Ταυ, προστίθεται συνεχώς οξυγόνο ή συνθε-
τικός αέρας στο ρεύµα αερίου µέχρις ότου η αναγραφόµενη
συγκέντρωση να είναι κατά 10 %περίπου µικρότερη από την
αναγραφόµενη συγκέντρωση βαθµονόµησης όπως αυτή καθορί-
ζεται στο σηµείο 3.1. Καταγράφεται η αναγραφόµενη
συγκέντρωση C.Καθ'όλη την εργασία αυτή, ο οζονιστήρας
πρέπει να παραµένει εκτός λειτουργίας.
3.3.Τίθεται κατόπιν σε λειτουργία ο οζονιστήρας ώστε να παράγεται
αρκετό όζον ώστε η συγκέντρωση NOνα µειωθεί στο 20 %
(ελάχιστη τιµή 10 %)της συγκέντρωσης βαθµονόµησης που
καθορίζεται στο σηµείο 3.1. Καταγράφεται η αναγραφόµενη
συγκέντρωση d.
3.4.Ρυθµίζεται κατόπιν η συσκευή ανάλυσης για λειτουργία µε NOx,
ώστε το µείγµα αερίων (που αποτελείται από NO, NO2,O2καιN2)
να διασχίζει εφεξής το µετατροπέα. Καταγράφεται η αναγραφό-
µενη συγκέντρωση a.
3.5.Τίθεται κατόπιν ο οζονιστήρας εκτός λειτουργίας. Το µείγµα
αερίων που ορίζεται στο σηµείο 3.2 διασχίζει το µετατροπέα και
κατόπιν περνά στη συσκευή ανίχνευσης. Καταγράφεται η
αναγραφόµεη συγκέντρωση b.
Εικόνα 1
3.6.Με τον οζονιστήρα πάντοτε εκτός λειτουργίας, διακόπτεται
επίσης η προσαγωγή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η τιµή NOxπου αναγράφεται στη συσκευή ανάλυσης δεν πρέπει τότε να1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 62
▼M4
υπερβαίνει κατά περισσότερο από 5 %την τιµή που καθορίζεται
στο σηµείο 3.1.
3.7.Η αποτελεσµατικότητα του µετατροπέα NOxυπολογίζεται ως
ακολούθως:
Aποτελεσµατικ ´οτητα %ðÞ ¼ 1þa/C0b
c/C0d/C18/C19
/C1100
3.8.Η τιµή που λαµβάνεται δεν πρέπει να είναι κατώτερη του 95 %.
3.9.Ο έλεγχος της αποτελεσµατικότητας πρέπει να γίνεται τουλάχι-
στον µια φορά την εβδοµάδα.
4.ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ
ΥΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΟΓΚΟ (ΣΥΣΤΗΜΑ CVS)
4.1.Το σύστηµα CVSβαθµονοµείται µε τη βοήθεια ενός ακριβούς
µετρητή παροχής και µιας διάταξης περιορισµού της παροχής.
Μετριέται η παροχή στο σύστηµα σε διάφορες τιµές πίεσης,
καθώς επίσης και οι παράµετροι ρύθµισης του συστήµατος, και
κατόπιν προσδιορίζεται η σχέση των παραµέτρων αυτών προς
τις παροχές.
4.1.1.Ο µετρητής παροχής που χρησιµοποιείται µπορεί να είναι
διαφόρων τύπων: πχ. βαθµονοµηµένος σωλήνας Venturi,µετρητής
παροχής στρωτής ροής ( laminar flow), βαθµονοµηµένος µετρητής
παροχής µε στρόβιλο, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για
συσκευή δυναµικής µέτρησης η οποία, επιπλέον, ανταποκρίνεται
στις προδιαγραφές των σηµείων 4.2.2 και 4.2.3 του παραρτήµατος
III.
4.1.2.Στη συνέχεια, παρέχονται στοιχεία για µεθόδους βαθµονόµησης
των συσκευών δειγµατοληψίας PDPκαιCFV,βάσει µετρητή
παροχής στρωτής ροής που περιέχει την επιθυµητή ακρίβεια,
καθώς επίσης και µια στατιστική επαλήθευση της εγκυρότητας
της βαθµονόµησης.
4.2.Βαθµονόµηση της αντλίας θετικού εκτοπίσµατος ( PDP)
4.2.1.Η διαδικασία βαθµονόµησης που καθορίζεται κατωτέρω
περιγράφει τον εξοπλισµό, τη διάταξη για τη δοκιµή και τις
διάφορες παραµέτρους που πρέπει να µετριούνται για τον
προσδιορισµό της παροχής της αντλίας του συστήµατος CVS.
Όλες οι παράµετροι, που αφορούν την αντλία, µετριούνται
ταυτόχρονα µε τις παραµέτρους του µετρητή παροχής που είναι
συνδεδεµένος εν σειρά µε την αντλία. Μπορεί κατόπιν να
χαραχτεί η καµπύλη της υπολογιζόµενης παροχής (εκφραζόµενη
σεm3/minστην είσοδο της αντλίας, υπό απόλυτη θερµοκρασία
και πίεση) σε σχέση µε µια συνάρτηση συσχέτισης που αντι-
στοιχεί σε έναν ορισµένο συνδυασµό των παραµέτρων της
αντλίας. Κατόπιν, προσδιορίζεται η γραµµική εξίσωση που
εκφράζει τη σχέση µεταξύ της παροχής της αντλίας και της
συνάρτησης συσχέτισης. Εάν η αντλία του συστήµατος CVSέχει
πολλές ταχύτητες, γίνεται χωριστή βαθµονόµηση για κάθε χρησι-
µοποιούµενη ταχύτητα.
4.2.2.Αυτή η διαδικασία βαθµονόµησης βασίζεται στη µέτρηση των
απόλυτων τιµών των παραµέτρων της αντλίας και των µετρητών
παροχής που σχετίζονται µε την παροχή σε κάθε σηµείο. Τρεις
όροι πρέπει να τηρούνται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια και
συνέχεια της καµπύλης σύγκρισης:
4.2.2.1.οι πιέσεις αυτές της αντλίας πρέπει να µετριούνται σε σηµεία
µέτρησης πάνω στην ίδια την αντλία και όχι στους εξωτερικούς
σωλήνες που συνδέονται µε την είσοδο και την έξοδο της
αντλίας. Τα σηµεία µέτρησης της πίεσης που ευρίσκονται στο
άνω και στο κάτω σηµείο της µετωπικής πλάκας απαγωγής της
αντλίας, υπόκεινται στις πραγµατικές πιέσεις που υφίστανται
µέσα στο θάλαµο της αντλίας και εκφράζουν εποµένως τις
απόλυτες διαφορές πίεσης ·
4.2.2.2.κατά τη διάρκεια της βαθµονόµησης πρέπει να διατηρείται
σταθερή θερµοκρασία. Ο µετρητής παροχής στρωτής ροής είναι
ευαίσθητος στις διακυµάνσεις της θερµοκρασίας εισόδου, οι
οποίες προκαλούν διασπορά των µετρουµένων τιµών. ∆ιακυµάν-
σεις±1º C της θερµοκρασίας είναι αποδεκτές, υπό την1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 63
▼M4
προϋπόθεση ότι δηµιουργούνται προοδευτικά σε χρονικό
διάστηµα πολλών λεπτών ·
4.2.2.3.όλοι οι σωλήνες που συνδέουν το µετρητή παροχής και την
αντλία CVSπρέπει να είναι στεγανοί.
4.2.3.Κατά τη διάρκεια µιας δοκιµής προσδιορισµού των εκποµπών
εξάτµισης, η µέτρηση των παραµέτρων αυτών της αντλίας
επιτρέπει τον υπολογισµό της παροχής µε τη βοήθεια της
εξίσωσης βαθµονόµησης.
4.2.3.1.Η εικόνα 2 δίνει ένα παράδειγµα διάταξης δοκιµής. Μπορούν να
γίνουν αποδεκτές και εναλλακτικές διατάξεις, υπό την
προϋπόθεση ότι εγκρίνονται από τη διοικητική αρχή που παρέχει
την έγκριση, ως παρέχουσες παρόµοια ακρίβεια. Αν χρησιµο-
ποιείται η εγκατάσταση που περιγράφεται στην εικόνα 2 του
συµπληρωµατικού παραρτήµατος 5, οι ακόλουθες παράµετροι
πρέπει να ευρίσκονται µέσα στα πλαίσια των κατωτέρω ανοχών:
βαροµετρική πίεση (διορθωµένη) ( PB) ± 0,03 kPa,
θερµοκρασία περιβάλλοντος ( T) ± 0,2 ºC,
θερµοκρασία αέρα στην είσοδο του
LFE (ETI)± 0,15 ºC,
υποπίεση πριν το LFE (EPI) ± 0,01 kPa,
απώλεια πίεσης διαµέσου του ακρο-
φυσίου του LFE (EDP)± 0,0015 kPa,
θερµοκρασία του αέρα στην είσοδο
της αντλίας CVS (PTI)± 0,2 ºC,
θερµοκρασία του αέρα στην έξοδο
της αντλίας CVS (PTO)± 0,2 ºC,
υποπίεση στην είσοδο της αντλίας
CVS (PPI)± 0,22 kPa,
πίεση στην έξοδο της αντλίας CVS
(PPO)± 0,22 kPa,
αριθµός στροφών της αντλίας κατά τη
δοκιµή ( n)±1στροφή,
διάρκεια της δοκιµής (τουλάχιστον
250s) (t)± 0,1 s.
4.2.3.2.Μετά τη συναρµολόγηση του συστήµατος όπως στην εικόνα 2,
ανοίγεται τελείως η βάνα ρύθµισης της παροχής και τίθεται σε
λειτουργία η αντλία CVSγια 20 minπριν αρχίσουν οι εργασίες
βαθµονόµησης.
4.2.3.3.Κλείνεται µερικώς η βάνα ρύθµισης της παροχής ώστε να
αυξηθεί η υποπίεση στην είσοδο της αντλίας (1 kPaπερίπου),
ώστε να ληφθούν τουλάχιστον έξι σηµεία µέτρησης για το
σύνολο της βαθµονόµησης. Το σύστηµα αφήνεται να σταθεροποι-
ηθεί επί 3 minκαι επαναλαµβάνονται οι µετρήσεις.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 64
▼M4
Εικόνα 2
∆ιάταξη βαθµονόµησης για το σύστηµα PDP-CVS
4.2.4.Ανάλυση των αποτελεσµάτων
4.2.4.1.Η παροχή αέρα Qsσε κάθε σηµείο δοκιµής υπολογίζεται σε m3/
min (κανονικές συνθήκες) από τις τιµές του µετρητή παροχής,
σύµφωνα µε τη µέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
4.2.4.2.Η παροχή αέρα µετατρέπεται κατόπιν σε παροχή της αντλίας Vo,
εκφραζόµενη σε m3ανά στροφή, σε απόλυτη θερµοκρασία και
πίεση στην είσοδο της αντλίας:
Vo¼Qs
n/C1Tp
273;2/C1101;33
Pp
όπου
Vo:παροχή της αντλίας σε TpκαιPp,σεm3/στροφή,
Qs:παροχή αέρα σε 101,33 kPaκαι 273,2 K,σεm3/min,
Tp:θερµοκρασία στην είσοδο της αντλίας, σε K,
Pp:απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας,
n:ταχύτητα περιστροφής της αντλίας σε min−1.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 65
▼M4
Εικόνα 3
∆ιάταξη βαθµονόµησης για το σύστηµα CFV-CVS
Για να αντισταθµιστεί η αλληλεπίδραση της ταχύτητας περι-
στροφής της αντλίας, των διακυµάνσεων της πίεσης σ 'αυτή και
του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας, η συνάρτηση συσχέτισης
(Xo)µεταξύ της ταχύτητας της αντλίας ( n),της διαφοράς πίεσης
µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας, και της απόλυτης
πίεσης στην έξοδο της αντλίας, υπολογίζεται µε τον ακόλουθο
τύπο:
Xo¼1
nﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃﬃ
∆Pp
Pes
όπου
Xo:συνάρτηση συσχέτισης,
∆Pp:διαφορά πίεσης µεταξύ της εισόδου και της εξόδου της
αντλίας ( kPa),
Pe:απόλυτη πίεση στην έξοδο της αντλίας ( PPO + PB) (kPa).
Εκτελείται µια γραµµική προσαρµογή µε τη µέθοδο των
ελαχίστων τετραγώνων για να ληφθούν οι εξισώσεις βαθµο-
νόµησης που έχουν τον τύπο:
Vo=Do−M( Xo)
n=A−B( ∆Pp)
Do,M ,AκαιBείναι οι σταθερές κλίσεως και τεταγµένης που
περιγράφουν τις καµπύλες.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 66
▼M4
4.2.4.3.Αν το σύστηµα CVSέχει πολλές ταχύτητες λειτουργίας, πρέπει
να εκτελείται βαθµονόµηση για κάθε ταχύτητα. Οι καµπύλες
βαθµονόµησης που λαµβάνονται για τις ταχύτητες αυτές πρέπει
να είναι περίπου παράλληλες και οι τιµές τεταγµένης στην αρχή
Doπρέπει να αυξάνουν όταν µειώνεται το πεδίο παροχής της
αντλίας.
Αν η βαθµονόµηση έχει εκτελεστεί καλά, οι τιµές που υπολογί-
ζονται µε την εξίσωση πρέπει να ευρίσκονται µέσα στα πλαίσια
του± 0,5 % από τη µετρούµενη τιµή του Vo.Οι τιµές του Mθα
κυµαίνονται από τη µια αντλία στην άλλη. Η βαθµονόµηση
πρέπει να εκτελείται κατά τη θέση σε λειτουργία της αντλίας
και µετά από κάθε σηµαντική εργασία συντήρησης.
4.3.Βαθµονόµηση του σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής ( CFV)
4.3.1.Η βαθµονόµηση του σωλήνα Venturi CFV βασίζεται στην
εξίσωση παροχής για ένα σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής:
Qs¼Kv/C1Pﬃﬃﬃ
Tp
όπου
Qs:παροχή,
Kv:συντελεστής βαθµονόµησης,
P:απόλυτη πίεση ( kPa),
T:απόλυτη θερµοκρασία ( K).
Η παροχή αερίου είναι συνάρτηση της πίεσης και της θερµοκρα-
σίας εισόδου.
Η ακόλουθη διαδικασία βαθµονόµησης δίνει την τιµή του συντε-
λεστή βαθµονόµησης προς τις µετρούµενες τιµές πίεσης,
θερµοκρασίας και παροχής αέρα.
4.3.2.Για τη βαθµονόµηση του ηλεκτρονικού εξοπλισµού του σωλήνα
Venturi CFV ακολουθείται η διαδικασία που συνιστά ο κατα-
σκευαστής.
4.3.3.Κατά τις αναγκαίες µετρήσεις για τη βαθµονόµηση της παροχής
του σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής, οι ακόλουθες παράµετροι
πρέπει να ευρίσκονται µέσα στα πλαίσια των κατωτέρω ανοχών:
βαροµετρική πίεση (διορθωµένη) ( PB) ± 0,03 kPa,
θερµοκρασία του αέρα στην είσοδο
τουLFE (ETI)± 0,15 ºC,
υποπίεση προ του LFE (EPI) ± 0,01 kPa,
πτώση πίεσης διαµέσου του ακροφυ-
σίου του LFE (EDP)± 0,0015 kPa,
παροχή αέρα ( Qs) ± 0,5 %,
υποπίεση στην είσοδο του CFV (PPI) ± 0,02 kPa,
θερµοκρασία στην είσοδο του σωλήνα
Venturi (Tv)± 0,2 ºC.
4.3.4.Το σύστηµα συναρµολογείται όπως στην εικόνα 3 και ελέγχεται
η στεγανότητά του. Οποιαδήποτε διαρροή, µεταξύ της διάταξης
µέτρησης της παροχής και του σωλήνα Venturiκρίσιµης ροής,
επηρεάζει σηµαντικά την ακρίβεια της βαθµονόµησης.
4.3.5.Ανοίγεται τελείως η βάνα ρύθµισης της παροχής, τίθεται σε
λειτουργία ο ανεµιστήρας και αφήνεται το σύστηµα να σταθερο-
ποιηθεί. Καταγράφονται οι τιµές που λαµβάνονται για όλες τις
συσκευές.
4.3.6.Η βάνα ρύθµισης της παροχής ρυθµίζεται σε διάφορες θέσεις και
εκτελούνται τουλάχιστον οκτώ µετρήσεις κατανεµηµένες εντός
του πεδίου κρίσιµης ροής του σωλήνα Venturi.
4.3.7.Οι τιµές που καταγράφονται κατά τη βαθµονόµηση χρησιµο-
ποιούνται για τον προσδιορισµό των κατωτέρω στοιχείων. Η
παροχή αέρα Qsσε κάθε σηµείο δοκιµής υπολογίζεται βάσει των
τιµών του µετρητή παροχής, σύµφωνα µε τη µέθοδο που καθορί-
ζεται από τον κατασκευαστή. Υπολογίζεται η τιµή του
συντελεστή βαθµονόµησης για κάθε σηµείο δοκιµής:1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 67
▼M4
Kv¼Qs/C1ﬃﬃﬃﬃﬃTvp
Pv
όπου
Qs:παροχή σε m3/minστους 273,2 Kκαι 101,33 kPa,
Tv:θερµοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (K),
Pv:απόλυτη πίεση στην είσοδο του σωλήνα Venturi (kPa).
Χαράσσεται µια καµπύλη του Kvσυναρτήσει της πίεσης στην
είσοδο του σωλήνα Venturi.Για ροή µε την ταχύτητα του ήχου,
τοKvέχει περίπου σταθερή τιµή. Όταν η πίεση µειώνεται
(δηλαδή όταν η υποπίεση αυξάνει), ο σωλήνας Venturiαποσυν-
δέεται και το Kvµειώνεται. Οι προκύπτουσες διακυµάνσεις του
Kvδεν είναι ανεκτές. Ο µέσος όρος του Kvκαι η τυπική απόκλιση
υπολογίζονται για οκτώ τουλάχιστον σηµεία, µέσα στην κρίσιµη
περιοχή. Αν η τυπική απόκλιση υπερβαίνει τα 0,3 %του µέσου
όρου το Kv,πρέπει να λαµβάνονται διορθωτικά µέτρα.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 68
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7
ΟΛΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1.Για τον έλεγχο της συµφωνίας προς τις προδιαγραφές του σηµείου
4.7του παραρτήµατος III,προσδιορίζεται η ολική ακρίβεια της
διάταξης δειγµατοληψίας και ανάλυσης CVS,µε την εισαγωγή µιας
γνωστής µάζας αερίου ρύπου στο σύστηµα, ενώ αυτό λειτουργεί
όπως για µια κανονική δοκιµή. Στη συνέχεια, εκτελείται η ανάλυση
και υπολογίζεται η µάζα του ρύπου σύµφωνα µε τους τύπους τουσυπληρωµατικού παραρτήµατος 8, µε τη διαφορά ότι ως πυκνότητα
του προπανίου λαµβάνεται η τιµή 1,967 g/lυπό κανονικές συνθήκες.
∆ύο γνωστές µέθοδοι επαρκούς ακρίβειας περιγράφονται κατωτέρω.
2.ΜΕΤΡΗΣΗ ΜΙΑΣ ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΑΘΑΡΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
(COΉC
3H8)ΜΕ ΕΝΑ ΑΚΡΟΦΥΣΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΡΟΗΣ
2.1.Μια γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου ( COήC3H8)εισάγεται στη
συσκευή CVSδιαµέσου ενός βαθµολογηµένου ακροφυσίου κρίσιµης
ροής. Αν η πίεση εισόδου είναι αρκετά µεγάλη, η παροχή qπου
ρυθµίζεται από το ακροφύσιο είναι ανεξάρτητη από την πίεση
εξόδου του ακροφύσιου (συνθήκες κρίσιµης ροής). Αν οι παρατηρού-
µενες διαφορές υπερβαίνουν το 5 %,πρέπει να προσδιοριστεί και να
εξαλειφτεί η αιτία της ανωµαλίας. Η συσκευή CVSτίθεται σε
λειτουργία όπως για τη µέτρηση των εκποµπών εξατµίσεως, επί 5
έως 10 λεπτά. Τα αέρια που συλλέγονται στο σάκο αναλύονται µε
τη βοήθεια της κανονικής συσκευής και τα λαµβανοµένα αποτελέ-
σµατα συγκρίνονται µε την περιεκτικότητα των δειγµάτων που είναι
ήδη γνωστή.
3.ΜΕΤΡΗΣΗ ΜΙΑΣ ∆Ε∆ΟΜΕΝΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΘΑΡΟΥ
ΑΕΡΙΟΥ ( COΉC3H8)ΜΕ ΜΙΑ ΒΑΡΟΜΕΤΡΙΚΗ ΜΕΘΟ∆Ο
3.1.Για τον έλεγχο της συσκευής CVSµε τη βαροµετρική µέθοδο,
ακολουθείται η εξής διαδικασία:
χρησιµοποιείται µια µικρή φιάλη, γεµάτη είτε µε µονοξείδιο του
άνθρακα είτε µε προπάνιο, της οποίας προσδιορίζεται το βάρος µε
ακρίβεια ± 0,01 g. Το σύστηµα CVSτίθεται σε λειτουργία όπως για
κανονική δοκιµή προσδιορισµού των εκποµπών εξατµίσεως επί 5
έως 10 λεπτά. Ταυτόχρονα εισάγεται στο σύστηµα COή προπάνιο,
ανάλογα µε την περίπτωση. Η ποσότητα καθαρού αερίου που
εισάγεται στη συσκευή προσδιορίζεται από τη διαφορά βάρους της
φιάλης. Κατόπιν, τα αέρια που συλλέγονται µέσα στο σάκο
αναλύονται µε το σύστηµα που κανονικά χρησιµοποιείται για την
ανάλυση των καυσαερίων και τα αποτελέσµατα συγκρίνονται µε τις
τιµές συγκέντρωσης που υπολογίστηκαν προηγουµένως.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 69
▼M4
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 8
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΜΑΖΑΣ ΡΥΠΩΝ
Οι εκποµπές µάζας ρύπων υπολογίζονται µε την εξής εξίσωση:
(1) Mi¼Vmix/C1Qi/C1kH/C1Ci/C110/C06
όπου
Mi:εκποµπή µάζας του ρύπου iσεg/δοκιµή,
Vmix:όγκος των αραιωµένων καυσαερίων, εκφραζόµενος σε l/
δοκιµή και που έχει αναχθεί σε κανονικές συνθήκες
(273,2 ºK, 101,33 kPa),
Qi:πυκνότητα του ρύπου iσεg/lσε κανονική θερµοκρασία
και πίεση (273,2 ºK, 101,33 kPa),
kH:συντελεστής διορθώσεως της υγρασίας που χρησιµο-
ποιείται για τον υπολογισµό των εκποµπών µάζας
οξειδίων του αζώτου (για HCκαιCOδεν γίνεται
διόρθωση υγρασίας),
Ci:συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα καυσαέρια,
εκφραζοµένη σε ppmκαι διορθωµένη για να ληφθεί
υπόψη η συγκέντρωση του ρύπου iπου ευρίσκεται στον
αέρα αραίωσης.
1.ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΓΚΟΥ
1.1.Υπολογισµός του όγκου στην περίπτωση που χρησιµοποιείται
σύστηµα µεταβλητής αραίωσης µε µέτρηση σταθερής παροχής
µε υποπιεσογόνο όργανο. Καταγράφονται συνεχώς οι παράµετροι
που δείχνουν την ογκοµετρική παροχή και υπολογίζεται ο συνο-
λικός όγκος για όλη τη διάρκεια της δοκιµής.
1.2.Υπολογισµός του όγκου στην περίπτωση που χρησιµοποιείται
σύστηµα µε αντλία θετικού εκτοπίσµατος. Ο όγκος των αραιω-
µένων καυσαερίων που µετριέται στα συστήµατα µε αντλία
θετικού εκτοπίσµατος υπολογίζεται µε τον τύπο:
V=Vo·N
όπου
V:όγκος των αραιωµένων καυσαερίων, σε l/δοκιµή (πριν τη
διόρθωση),
Vo:όγκος αερίων που διακινήθηκε από την αντλία θετικού
εκτοπίσµατος υπό τις συνθήκες της δοκιµής, σε l/στροφή,
N:αριθµός στροφών της αντλίας κατά τη διάρκεια της δοκιµής.
1.3.Υπολογισµός του όγκου των αραιωµένων καυσαερίων που έχει
αναχθεί σε κανονικές συνθήκες.
Ο όγκος των αραιωµένων καυσαερίων ανάγεται στις κανονικές
συνθήκες µε τον ακόλουθο τύπο:
(2) Vmix¼V/C1K1/C1PB/C0P1
Tp
όπου
K1= (3)273;2K
101;33 kPa¼2;6961 K /C1kPa/C01/C0/C1
.
PB:βαροµετρική πίεση στο θάλαµο δοκιµής, σε kPa,
P1:υποπίεση στην είσοδο της αντλίας θετικού εκτοπίσµατος σε
σχέση µε την πίεση του περιβάλλοντος ( kPa),
Tp:µέση θερµοκρασία των αραιωµένων καυσαερίων που εισέρ-
χονται στην ογκοµετρική αντλία κατά τη δοκιµή ( K).1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 70
▼M4
2.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ∆ΙΟΡΘΩΜΕΝΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
ΡΥΠΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΑΚΟ ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ
(4) Ci¼Ce/C0Cd1/C01
DF/C18/C19
όπου
Ci:συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα καυσαέρια,
εκφραζόµενη σε ppmκαι διορθωµένη για να ληφθεί υπόψη
η συγκέντρωση του iπου υπάρχει στον αέρα αραίωσης,
Ce:µετρούµενη συγκέντρωση του ρύπου iστα αραιωµένα
καυσαέρια, εκφραζόµενη σε ppm,
Cd:µετρούµενη συγκέντρωση του iστον αέρα που χρησιµο-
ποιείται για την αραίωση, εκφραζόµενη σε ppm.
DF:συντελεστής αραίωσης.
Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
(5) DF¼13;4
CCO2þcHCþcCO ðÞ /C1 10/C04
όπου
cCO2:συγκέντρωση του CO2στα αραιωµένα καυσαέρια που
περιέχονται στο σάκο δειγµατοληψίας, εκφραζόµενη σε
%κατ'όγκο,
cHC:συγκέντρωση των HCστα αραιωµένα καυσαέρια που
περιέχονται στο σάκο δειγµατοληψίας, εκφραζόµενη σε
ppmισοδύναµου άνθρακα,
cCO:συγκέντρωση του COστα αραιωµένα καυσαέρια που
περιέχονται στο σάκο δειγµατοληψίας, εκφραζόµενη σε
ppm.
3.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ∆ΙΟΡΘΩΣΗΣ ΥΓΡΑ-
ΣΙΑΣ ΓΙΑ NO
Για τη διόρθωση των επιδράσεων της υγρασίας στα αποτελέ-
σµατα που λαµβάνονται για τα οξείδια του αζώτου, εφαρµόζεται
ο ακόλουθος τύπος:
(6) kH¼1
1/C00;0329/C1H/C010;71 ðÞ
όπου
(6) H¼6;211/C1Ra/C1Pd
PB/C0Pd/C1Ra/C110/C02
Στους τύπους αυτούς:
H:απόλυτη υγρασία, εκφραζόµενη σε gνερού ανά kgξηρού
αέρα,
Ra:σχετική υγρασία της ατµόσφαιρας, εκφραζόµενη σε %,
Pd:πίεση κορεσµένων ατµών στη θερµοκρασία του περιβάλ-
λοντος, εκφραζόµενη σε kPa,
PB:ατµοσφαιρική πίεση στο θάλαµο δοκιµής, σε kPa.
4.ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑ
4.1.Τιµές δοκιµής
4.1.1.Συνθήκες περιβάλλοντος:
θερµοκρασία περιβάλλοντος: 23 ºC = 296,2 K,
βαροµετρική πίεση: Pa= 101,33 kPa,
σχετική υγρασία: Ra=6 0% ,
πίεση κορεσµένων ατµών στους 23 ºC: Pd= 3,20 kPa.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 71
▼M4
4.1.2.Όγκος που έχει µετρηθεί και έχει αναχθεί στις κανονικές
συνθήκες (βλέπε σηµείο 1)
V = 51,961 m3
4.1.3.Τιµές των συγκεντρώσεων που µετρήθηκαν από τις συσκευές
ανάλυσης:
∆είγµα αραιωµένων
καυσαερίων∆είγµα αέρα αραίωσης
HC (1) 92 ppm 3,0 ppm
CO 470 ppm 0 ppm
NOx70 ppm 0 ppm
CO21,6 %κατ'όγκο 0,03 %κατ'όγκο
(1)Σεppmισοδύναµου άνθρακα
4.2.Υπολογισµοί
4.2.1.Συντελεστής διόρθωσης υγρασίας ( kH)[βλέπε τύπους (6)]
H¼6;211/C1Ra/C1Pd
PB/C0Pd/C1Ra/C110/C02
H¼6;211/C160/C13;2
101;33/C03;2/C10;60 ðÞ
H¼11;9959
kH¼1
1/C00;0329/C1H/C010;71 ðÞ
kH¼1
1/C00;0329/C111;9959/C010;71 ðÞ
kH¼1;0442
4.2.2.Συντελεστής αραίωσης ( DF) [βλέπε τύπο (5)]
DF¼13;4
cCO2þcHCþcCO ðÞ /C1 10/C04
DF¼13;4
1;6þ92þ470 ðÞ /C1 10/C04
DF¼8;091
4.2.3.Υπολογισµός της διορθωµένης συγκέντρωσης ρύπων στο σάκο
δειγµατοληψίας:
HC,εκποµπές µάζας [βλέπε τύπους (4) και (1)].
Ci¼Ce/C0Cd1/C01
DF/C18/C19
Ci¼92/C031/C01
8;091/C18/C19
Ci¼89;3711970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 72
▼M4
MHC¼CHC/C1Vmix/C1QHC
QHC¼0;619
MHC¼89;371/C151961 /C10;691/C110/C06
MHC¼2;88 g =δοκιµν HC
CO,εκποµπές µάζας [βλέπε τύπο (1)],
MCO¼CCO/C1Vmix/C1QCO
QCO¼1;25
MCO¼470/C151961 /C11;25/C110/C06
MCO¼30;5g=δοκιµν CO
NOx=εκποµπές µάζας [βλέπε τύπο (1)],
MNOx¼CNOx/C1Vmix/C1QNOx/C1kH
QNOx¼2;05
MNOx¼70/C151961 /C12;05/C11;0442/C110/C06
MNOx¼7;79 g =δοκιµν NO
4.3.Μέτρηση HCγια τους κινητήρες ντήζελ
Για τον προσδιορισµό των εκποµπών µάζας από τους κινητήρες
µε ανάφλεξη διά συµπιέσεως, υπολογίζεται η µέση συγκέντρωση
HCµε τον ακόλουθο τύπο:
(7) ce¼Zt2
t1cHC/C1dt
t2/C0t1
όπουZt2
t1cHC/C1dt =ολοκλήρωµα της τιµής που καταγράφηκε από τη
θερµαινόµενη συσκευή αναλύσεως FIDκατά τη
διάρκεια της δοκιµής ( t2−t1),
ce: συγκέντρωση HCµετρούµενη στα αραιώµενα
καυσαέρια σε ppmτουCl,
ce: αντικαθιστά κατευθείαν τη CHCσε όλες τις αντί-
στοιχες εξισώσεις.
4.4Παράδειγµα
4.4.1.Τιµές δοκιµής
Συνθήκες περιβάλλοντος:θερµοκρασία περιβάλλοντος 23 ºC = 296,2 K,
βαροµετρική πίεση P
B= 101,33 kPa,
σχετική υγρασία Ra=6 0%
πίεση κορεσµένων ατµών στους 23 ºC = 3,20 kPa.
Τιµές για την αντλία θετικού εντοπίσµατος ( PDP)
όγκος της αντλίας (σύµφωνα µε τα στοιχεία της βαθµονόµησης)
Vo= 2,439 l/ στροφή,
υποπίεση Pi= 2,80 kPa,
θερµοκρασία του αερίου Tp= 51 ºC = 324,2 K,1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 73
▼M4
αριθµός στροφών της αντλίας n = 26 000 στροφές.
Τιµές µετρούµενες από τη συσκευή ανάλυσης
∆είγµα αραιωµένων
καυσαερίων∆είγµα αέρα αραίωσης
HC 92 ppm 3,0 ppm
CO 470 ppm 0 ppm
NOx70 ppm 0 ppm
CO21,6 %κατ'όγκο 0,03 %κατ'όγκο
4.4.2.Υπολογισµός
4.4.2.1.Όγκος των αερίων [βλέπε τύπο (2)]
Vmix¼K1/C1Vo/C1nPB/C0Pi
Tp
Vmix¼2;6961/C12;439/C126000 /C198:53
324;2
Vmix¼51960 ;89
Σηµείωση:
Στα συστήµατα CFVκαι τα παρόµοια συστήµατα δειγµατοληψίας
υπό σταθερό όγκο ( CVS),ο όγκος µπορεί να διαβάζεται απευθείας
στις συσκευές µέτρησης.
4.4.2.2.Συντελεστής διόρθωσης υγρασίας ( kH)[βλέπε τύπο (6)]
H¼6;211/C1Ra/C1Pd
PB/C0Pd/C1Ra
100/C18/C19
H¼6;211/C160/C13;2
101;33/C03;2/C10;60 ðÞ
H¼11;99589
kH¼1
1/C00;0329/C1H/C010;71 ðÞ
kH¼1
1/C00;0329/C111;9959/C010;71 ðÞ
kH¼1;0442
4.4.2.3.Συντελεστής αραίωσης ( DF) [βλέπε τύπο (5)]
DF¼13;4
cCO2þcHCþcCO ðÞ /C1 10/C04
DF¼13;4
1;6þ92;0þ470 ðÞ /C1 10/C04
DF¼8;091
4.4.2.4.Υπολογισµός της διορθωµένης συγκέντρωσης ρύπων στο σάκο
δειγµατοληψίας HC,εκποµπές µάζας [βλέπε τύπους (4) και (1)]1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 74
▼M4
Ci¼Ce/C0Cd1/C01
DF/C18/C19
Ci¼92/C031/C01
8;091/C18/C19
Ci¼89;372
MHC¼CHC/C1Vmix/C1QHC
QHC¼0;619
MHC¼89;372/C151961 /C10;619/C110/C06
MHC¼2;87 g =δοκιµν HC1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 75
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
∆ΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ II
(Έλεγχος της εκποµπής µονοξειδίου του άνθρακα στο ρελαντί)
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο για τη διεξαγωγή
της δοκιµής του τύπου IIπου ορίζεται στο σηµείο 5.2.1.2 του
παραρτήµατος I.
2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
2.1. Το καύσιµο είναι το πρότυπο καύσιµο του οποίου τα χαρακτηρι-
στικά δίνονται στο παράρτηµα VI.
2.2. Η δοκιµή του τύπου IIπρέπει να πραγµατοποιείται αµέσως µετά
τον τέταρτο κύκλο λειτουργίας για τη δοκιµή του τύπου I,µε
τον κινητήρα στο ρελαντί, χωρίς χρησιµοποίηση της διάταξης
εµπλουτισµού του µείγµατος. Αµέσως πριν από κάθε µέτρηση
της περιεκτικότητας σε µονοξείδιο του άνθρακα, πρέπει να
εκτελείται ένας κύκλος λειτουργίας για τη δοκιµή του τύπου I,
όπως περιγράφεται στο σηµείο 2.1 του παραρτήµατος III.
2.3. Στα οχήµατα µε χειροκίνητο ή ηµιαυτόµατο κιβώτιο ταχυτήτων,
η δοκιµή εκτελείται µε το κιβώτιο στο νεκρό σηµείο και
συµπλεγµένο τον κινητήρα.
2.4. Για τα οχήµατα µε αυτόµατη µετάδοση, η δοκιµή πραγµατο-
ποιείται µε το µοχλό επιλογής στη θέση «ουδέτερο »ή«στάση».
2.5.Όργανα ρύθµισης του ρελαντί
2.5.1.Ορισµός
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ως «όργανα ρύθµισης
του ρελαντί »νοούνται τα όργανα που επιτρέπουν την τροπο-
ποίηση των συνθηκών λειτουργίας στο ρελαντί και τα οποία
µπορεί εύκολα να χειριστεί κάποιος που χρησιµοποιεί µόνο τα
εργαλεία που αναφέρονται στο σηµείο 2.5.1.1. Συνεπώς δεν
θεωρούνται ως όργανα ρύθµισης, ιδίως, οι διατάξεις ρύθµισης
της παροχής καυσίµου και αέρα, αφού ο χειρισµός τους απαιτεί
την αφαίρεση των πωµάτων ασφάλειας που, φυσιολογικά,
αποκλείει κάθε επέµβαση πέραν εκείνης ενός επαγγελµατία
τεχνίτη.
2.5.1.1. Εργαλεία που µπορούν να χρησιµοποιηθούν για το χειρισµό
των οργάνων ρύθµισης του ρελαντί: κατσαβίδια (συνήθη ή σταυ-
ροκατσάβιδα), κλειδιά (περικοχλίου, επίπεδα ή ρυθµιζόµενα),
πένσες, κλειδιά Allen.
2.5.2.Προσδιορισµός των σηµείων µέτρησης
2.5.2.1. Στην αρχή, διεξάγεται µία µέτρηση υπό τις συνθήκες ρύθµισης
που χρησιµοποιούνται κατά τη δοκιµή του τύπου I.
2.5.2.2. Για κάθε όργανο ρύθµισης του οποίου η θέση µπορεί να
ποικίλλει κατά συνεχή τρόπο, πρέπει να προσδιορίζονται
αρκετές χαρακτηριστικές θέσεις.
2.5.2.3. Η µέτρηση της περιεκτικότητας των καυσαερίων σε µονοξείδιο
του άνθρακα πρέπει να πραγµατοποιείται για όλες τις δυνατές
θέσεις των οργάνων ρύθµισης, αλλά, για τα όργανα των οποίων
η θέση µπορεί να ποικίλλει κατά συνεχή τρόπο, πρέπει να
χρησιµοποιούνται µόνον οι θέσεις που ορίζονται στο σηµείο
2.5.2.2.
2.5.2.4. Η δοκιµή του τύπου IIθεωρείται ως ικανοποιητική αν τηρείται
µία τουλάχιστον από τις ακόλουθες συνθήκες:
2.5.2.4.1. καµιά από τις τιµές που µετριούνται σύµφωνα µε τις διατάξεις
του σηµείου 2.5.2.3 δεν υπερβαίνει την οριακή τιµή,
2.5.2.4.2. η ανώτατη περιεκτικότητα που λαµβάνεται, όταν µεταβάλλεται
κατά συνεχή τρόπο η θέση ενός οργάνου ρύθµισης ενώ τα
άλλα όργανα διατηρούνται σταθερά, δεν υπερβαίνει την οριακή
τιµή. Η συνθήκη αυτή πρέπει να τηρείται για τις διάφορες1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 76
▼M4
διατάξεις των οργάνων ρύθµισης εκτός από το όργανο του
οποίου µεταβάλλουµε τη θέση κατά συνεχή τρόπο.
2.5.2.5. Οι δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθµισης περιορίζονται,
2.5.2.5.1. αφενός, από τη µεγαλύτερη από τις ακόλουθες δύο τιµές: τη
χαµηλότερη ταχύτητα περιστροφής µε την οποία µπορεί ναστρέφεται ο κινητήρας στο ρελαντί, και την ταχύτητα περι-
στροφής που συνιστάται από τον κατασκευαστή µείον 100 στρ /
min,
2.5.2.5.2. αφετέρου, από τη µικρότερη από τις ακόλουθες τρεις τιµές: τη
µεγαλύτερη ταχύτητα περιστροφής την οποία είναι δυνατόν να
προσδώσουµε στον κινητήρα ενεργώντας επί των οργάνων
ρύθµισης του ρελαντί, την ταχύτητα περιστροφής που
συνιστάται από τον κατασκευαστή συν 250 στρ /minκαι την
ταχύτητα ζεύξης των αυτόµατων συµπλεκτών.
2.5.2.6. Επιπλέον, οι θέσεις ρύθµισης που δεν συµβιβάζονται µε τη
σωστή λειτουργία του κινητήρα δεν πρέπει να χρησιµο-
ποιούνται ως σηµεία µέτρησης. Ιδιαίτερα, όταν ο κινητήρας
είναι εφοδιασµένος µε πολλούς εξαερωτήρες (καρµπυρατέρ),
όλοι οι εξαερωτήρες πρέπει να είναι στην ίδια θέση ρύθµισης.
3. ∆ΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ
3.1. Το ακροστοιχείο δειγµατοληψίας τοποθετείται στο σωλήνα που
ενώνει την εξάτµιση του οχήµατος µε το σάκο και όσο το
δυνατό πιό κοντά στην εξάτµιση.
3.2. Η συγκέντρωση του µονοξειδίου του άνθρακα ( C
CO)και του
διοξειδίου του άνθρακα ( CCO2)προσδιορίζεται βάσει των τιµών
που αναγράφονται ή καταγράφονται από τη συσκευή µέτρησης,
µε βάση τις κατάλληλες καµπύλες βαθµονόµησης.
3.3. Η διορθωµένη συγκέντρωση µονοξειδίου του άνθρακα στην
περίπτωση ενός τετράχρονου κινητήρα προσδιορίζεται µε τον
τύπο:
CCOδιορθ :¼CCO15
CCOþCCO2(% vol)
3.4. Η διόρθωση της συγκέντρωσης CCO(σηµείο 3.2), που προσδιορί-
ζεται σύµφωνα µε τους τύπους του σηµείου 3.3, δεν είναι
αναγκαία αν η ολική τιµή των µετρουµένων συγκεντρώσεων
(CCO+CCO2)είναι τουλάχιστον 15 για τους τετράχρονους κινη-
τήρες.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 77
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
∆ΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ III
(Έλεγχος των εκποµπών αερίων του στροφαλοθαλάµου)
1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το παρόν παράρτηµα περιγράφει τη µέθοδο για τη διεξαγωγή της
δοκιµής του τύπου IIIπου ορίζεται στο σηµείο 5.2.1.3 του παραρτή-
µατοςI.
2.ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ
2.1.Η δοκιµή του τύπου IIIεκτελείται σε όχηµα µε ελεγχόµενη
ανάφλεξη που έχει υποβληθεί στις δοκιµές του τύπου Iκαι του
τύπουII.
2.2.Οι κινητήρες που υποβάλλονται στη δοκιµή περιλαµβάνουν και
τους στεγανούς κινητήρες, εκτός από τους κινητήρες που είναι
σχεδιασµένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε τυχόν διαρροή, έστω και
ελαφρή, µπορεί να διαταράξει απαράδεκτα τη λειτουργία (πχ. κινη-
τήρεςflat-twin).
3.ΣΥΝΘΗΚΕΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
3.1.Το ρελαντί πρέπει να ρυθµίζεται σύµφωνα µε τις οδηγίες του κατα-
σκευαστή.
3.2.Οι µετρήσεις πραγµατοποιούνται υπό τις ακόλουθες τρεις συνθήκες
λειτουργίας του κινητήρα:
ΑριθµόςΤαχύτητα του οχήµατος
(km/h)
1 Ρελαντί
25 0 ± 2
35 0 ± 2
Αριθµός Ισχύς απορροφούµενη από την πέδη
1 Μηδέν
2 Εκείνη που αντιστοιχεί στις ρυθµίσεις για τις
δοκιµές του τύπου I
3 Εκείνη που αντιστοιχεί στη συνθήκη αριθ. 2,
πολλαπλασιασµένη επί το συντελεστή 1,7
4.ΜΕΘΟ∆ΟΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
4.1.Υπό τις συνθήκες λειτουργίας που ορίζονται στο σηµείο 3.2, ελέγ-
χεται αν το σύστηµα επαναρρόφησης των αερίων του
στροφαλοθαλάµου λειτουργεί αποτελεσµατικά.
5.ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗ-
ΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΑΡΡΟΦΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ
ΣΤΡΟΦΑΛΟΘΑΛΑΜΟΥ
5.1.Όλα τα ανοίγµατα του κινητήρα πρέπει να αφήνονται στην
κατάσταση που ευρίσκονται.
5.2.Η πίεση στο στροφαλοθάλαµο µετριέται σε ένα κατάλληλο σηµείο.
Η µέτρηση πραγµατοποιείται από την τρύπα της ράβδου λαδιού µε
ένα µανόµετρο κεκλιµένου σωλήνα.
5.3.Το όχηµα κρίνεται σύµφωνο αν, υπό όλες τις συνθήκες µέτρησης
που ορίζονται στο σηµείο 3.2, η πίεση που µετριέται στο στροφα-
λοθάλαµο δεν υπερβαίνει την ατµοσφαιρική πίεση κατά τη στιγµή
της µέτρησης.
5.4.Στη δοκιµή που εκτελείται σύµφωνα µε τη µέθοδο που περιγρά-
φεται παραπάνω, η πίεση στην πολλαπλή εισαγωγή πρέπει να
µετριέται µε προσέγγιση ± 1 kPa.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 78
▼M4
5.5.Η ταχύτητα του οχήµατος, µετρούµενη στη δυναµοµετρική εξέδρα,
πρέπει να προσδιορίζεται µε προσέγγιση ± 2 km/h.
5.6.Η µετρούµενη πίεση στο στροφαλοθάλαµο πρέπει να προσδιορί-
ζεται µε προσέγγιση ± 0,01 kPa.
5.7.Αν, για µία από τις συνθήκες µέτρησης που ορίζονται στο σηµείο
3.2, η µετρούµενη πίεση στο στροφαλοθάλαµο υπερβαίνει την
ατµοσφαιρική πιέση, πραγµατοποιείται, αν το ζητήσει ο κατα-
σκευαστής, η συµπληρωµατική δοκιµή που καθορίζεται στο
σηµείο 6.
6.ΜΕΘΟ∆ΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ∆ΟΚΙΜΗΣ
6.1.Τα ανοίγµατα του κινητήρα πρέπει να αφήνονται στην κατάσταση
που ευρίσκονται.
6.2.Ένας µαλακός σάκος, αδιαπέραστος από τα αέρια του θαλάµου του
στροφαλοφόρου, µε χωρητικότητα περίπου πέντε λίτρων,
συνδέεται µε την τρύπα της ράβδου λαδιού. Ο σάκος αυτός πρέπει
να είναι κενός πριν από κάθε µέτρηση.
6.3.Πριν από κάθε µέτρηση ο σάκος φράσσεται. Ο σάκος τίθεται σε
επικοινωνία µε το στροφαλοθάλαµο επί πέντε λεπτά για κάθε
συνθήκη µέτρησης που ορίζεται στο σηµείο 3.2.
6.4.Το όχηµα θεωρείται ως ικανοποιητικό αν, για όλες τις συνθήκες
µέτρησης που ορίζονται στο σηµείο 3.2, δεν παρατηρείται καµιά
ορατή διόγκωση του σάκου.
6.5.Παρατήρηση
6.5.1.Αν η διαµόρφωση του κινητήρα δεν επιτρέπει την πραγµατοποίηση
της δοκιµής σύµφωνα µε τη µέθοδο που καθορίζεται στο σηµείο 6,
οι µετρήσεις πραγµατοποιούνται σύµφωνα µε την ίδια µέθοδο,
αλλά µε τις ακόλουθες τροποποιήσεις:
6.5.2.πριν από τη δοκιµή, κλείνονται όλα τα ανοίγµατα εκτός από εκείνο
που είναι αναγκαίο για την ανάκτηση των αερίων ·
6.5.3.ο σάκος τοποθετείται σε ένα κατάλληλο άνοιγµα δειγµατοληψίας
που δεν προκαλεί πρόσθετη πτώση πίεσης και που ευρίσκεται στο
κύκλωµα επαναρρόφησης της διάταξης, κατευθείαν επάνω στο
άνοιγµα διακλάδωσης του κινητήρα.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 79
▼M4
∆ΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ III
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 80
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
ΠΡΟ∆ΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ
1.ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΦΟ∆ΙΑ-
ΣΜΕΝΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΑΝΑΦΛΕΞΗ
Πρότυπο καύσιµο CEC RF-01-A-80
Τύπος: Βενζίνη σούπερ, µε µόλυβδο
Όρια και µονάδες Μέθοδος ASTM
Θεωρητικός δείκτης οκτανίου Min. 98,0 2 699
Πυκνότητα στους 15 ºC Min. 0,741 kg/l 1 298
Max. 0,755
Πίεση ατµών (µέθοδος Reid) Min. 0,56 bar 323
Max. 0,64
Απόσταξη 86
Αρχικό σηµείο βρασµού Min. 24 ºC
Max. 40
10 %του όγκου Min. 42
Max. 58
50 %του όγκου Min. 90
Max. 110
90 %του όγκου Min. 150
Max. 170
Τελικό σηµείο βρασµού Min. 185
Max. 205
Υπόλειµµα Max. 2 % vol
Ανάλυση των υδρογονανθράκων 1 319
Ολεφίνες Max. 20 % vol
Αρωµατικοί Max. 45
Κορεσµένοι Υπόλοιπο
Αντοχή στην οξείδωση Min. 480 λεπτά 525
Κόµµι Max. 4 mg/100 ml 381
Περιεκτικότητα σε θείο Max. 0,04 % κ.µάζα 1 266, 2 622
ή2 785
Περιεκτικότητα σε µόλυβδο Min. 0,10 g/l 3 341
Max. 0,40 g/l
Αναστολέας ( Scavenger) «Motor mix»
Οργανική σύνθεση µολύβδου ∆εν προσδιορίζεται
(1)Για όλες τις παραπάνω ιδιότητες θα υιοθετηθούν ισοδύναµες µέθοδοι ISO,όταν δηµο-
σιευτούν.
(2)Οι αναγραφόµενοι αριθµοί αντιπροσωπεύουν τις ολικές εξατµιζόµενες ποσότητες ( %
ανακτώµενη +%απωλεσθείσα).
(3)Για την παραγωγή του καυσίµου αυτού, πρέπει να χρησιµοποιούνται µόνο οι βασικές
βενζίνες που παράγονται συνήθως από τα ευρωπαϊκά διϋλιστήρια.
(4)Το καύσιµο µπορεί να περιέχει παρεµποδιστές της οξείδωσης και εξουδετερωτές
µετάλλων που χρησιµοποιούνται συνήθως για να σταθεροποιηθούν τα προϊόντα
βενζίνης των διϋλιστηρίων. Η προσθήκη απορρυπαντικών ή διασκορπιστών και
ελαιωδών διαλυτών απαγορεύεται.
(5)Οι τιµές που αναγράφονται στην προδιαγραφή είναι «πραγµατικές τιµές ».Για τον
καθορισµό των οριακών τιµών ελήφθησαν υπόψη οι όροι του εγγράφου ASTM D 3244
που ορίζει µια βάση για τις αµφισβητήσεις που αφορούν την ποιότητα των προϊόντων
πετρελαίου. Για τον καθορισµό µιας µέγιστης τιµής, ελήφθη υπόψη µια ελάχιστη
διαφορά 2 Rπάνω από το µηδέν. Για τον καθορισµό µιας µέγιστης και ελάχιστης τιµής,
η ελάχιστη διαφορά είναι 4 R( R=αναπαραγωγιµότητα).
Αν και η µέτρηση αυτή είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους, ο κατασκευαστής
ενός καυσίµου πρέπει να επιδιώκει µηδενική τιµή όταν η µέγιστη προβλεπόµενη τιµή
είναι 2 R,και να επιδιώκει τη µέση τιµή σε περίπτωση που αναφέρονται ανώτατα και
κατώτατα όρια.1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 81
▼M4
Αν πρέπει να προσδιοριστεί αν ένα καύσιµο τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής,
εφαρµόζονται οι όροι του εγγράφου ASTM D 3244.
2.ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΦΟ∆ΙΑ-
ΣΜΕΝΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΜΕ ΑΝΑΦΛΕΞΗ ∆ΙΑ ΣΥΜΠΙΕΣΕΩΣ
Πρότυπο καύσιµο αναφοράς CEC RF-03-A-80
Τύπος: Καύσιµο ντήζελ
Όρια και µονάδες Μέθοδος ASTM
Πυκνότητα στούς 15 ºC Min. 0,835 1 298
Max. 0,845
∆είκτης κητανίου Min. 51 976
Max. 57
Απόσταξη (2)8 6
50 %του όγκου Min. 245 ºC
90 %του όγκου Min. 320
Max. 340
Τελικό σηµείο βρασµού Max. 370
Ιξώδες, 40 ºC Min. 2,5 cSt (mm2/s) 445
Max. 3,5
Περιεκτικότητα σε θείο Min. 0,20 % κ. µάζα 1 266, 2 622
ή2 785 Max. 0,50
Σηµείο ανάφλεξης Min. 55 ºC 93
Σηµείο απόφραξης του φίλτρου εν
ψυχρώMax. − 5 ºC Σχέδιο του
CENαριθ.
EN116ήIP
309
Άνθρακας Conradson επί του υπολείµ-
µατος 10 %Max. 0,30 % κ. µάζα 189
Περιεκτικότητα σε τέφρα Max. 0,01 % κ. µάζα 482
Περιεκτικότητα σε νερό Max. 0,05 % κ. µάζα 95ή1 744
∆ιάβρωση ελάσµατος χαλκού, 100 ºC Max. 1 130
∆είκτης εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ) Max. 0,20 mg KOH/g 974
(1)Για όλες τις παραπάνω ιδιότητες θα υιοθετηθούν ισοδύναµες µέθοδοι ISO,όταν δηµο-
σιευτούν.
(2)Οι αναγραφόµενοι αριθµοί αντιπροσωπεύουν τις ολικές εξατµιζόµενες ποσότητες ( %
ανακτώµενη +%απωλεσθείσα).
(3)Για το καύσιµο αυτό δύνανται να χρησιµοποιηθούν άµεσα κλάσµατα απόσταξης και
βενζίνες πυρόλυσης. Επιτρέπεται η αποθείωση. Το καύσιµο δεν πρέπει να περιέχει
κανένα µεταλλικό πρόσθετο.
(4)Οι αναγραφόµενες τιµές στην προδιαγραφή είναι «πραγµατικές τιµές ».Για τον καθο-
ρισµό των οριακών τιµών, ελήφθησαν υπόψη οι όροι του εγγράφου ASTM D 3244 που
ορίζει µία βάση για τις αµφισβητήσεις που αφορούν την ποιότητα των προϊόντων
πετρελαίου. Για τον καθορισµό µιας µέγιστης τιµής, ελήφθη υπόψη µια ελάχιστη
διαφορά 2 Rπάνω από το µηδέν. Για τον καθορισµό µιας µέγιστης και µιας ελάχιστης
τιµής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4 R( R=αναπαραγωγιµότητα).
Αν και η µέτρηση αυτή είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους, ο κατασκευαστής
ενός καυσίµου πρέπει να επιδιώκει µηδενική τιµή όταν η µέγιστη προβλεπόµενη τιµή
είναι 2 Rκαι να επιδιώκει τη µέση τιµή σε περίπτωση που αναφέρονται ανώτατα και
κατώτατα όρια.
Αν πρέπει να προσδιοριστεί αν ένα καύσιµο τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής,
εφαρµόζονται οι όροι του εγγράφου ASTM D 3244.
(5)Αν πρέπει να υπολογιστεί η θερµική απόδοση ενός κινητήρα ή ενός οχήµατος, η
θερµαντική αξία του καύσιµου υπολογίζεται µε τον ακόλουθο τύπο:
Ειδική ενέργεια (θερµαντική αξία) (καθαρή)
MJ/kg = (46,423 8,792 d2+ 3,170 d) · [1 − (x + y + s)] + 9,420 s − 2,449 x
όπου
d=πυκνότητα στους 15 ºC,
x=κατά µάζα αναλογία νερού ( %διηρηµένο διά 100),
y=κατά µάζα αναλογία τέφρας ( %διηρηµένο διά 100),
s=κατά µάζα αναλογία θείου ( %διηρηµένο διά 100).1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 82
▼M4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII
ΥΠΟ∆ΕΙΓΜΑ
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 83
▼M4
1970L0220 — EL — 23.06.1983 — 005.001 — 84