1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1696 /71ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 26ης Ιουλίου 1971
περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου
(ΕΕL 175της 4.8.1971, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1170 /77του Συµβουλίου της 17ης Μαΐου
1977 L 137 7 3.6.1977
►M2Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 235 /79του Συµβουλίου της 5ης Φεβρουα-
ρίου 1979 L 34 4 9.2.1979
►M3Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3332 /85του Συµβουλίου της 26ης
Νοεµβρίου 1985 L 318 1 29.11.1985
►M4Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3768 /85του Συµβουλίου της 20ής
∆εκεµβρίου 1985 L 362 8 31.12.1985
►M5Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3800 /85του Συµβουλίου της 20ής
∆εκεµβρίου 1985 L 367 32 31.12.1985
►M6Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3998 /87της Επιτροπής της 23ης ∆εκεµ-
βρίου 1987 L 377 40 31.12.1987
►M7Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 3808 /89του Συµβουλίου της 12ης
∆εκεµβρίου 1989 L 371 1 20.12.1989
►M8Κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2780 /90του Συµβουλίου της 24ης
Σεπτεµβρίου 1990 L 265 1 28.9.1990
Τροποποιείται από:
►A1Πράξη προσχώρησης της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωµένου
Βασιλείου (*) L 73 14 27.3.1972
(όπως προσαρµόστηκε από την απόφαση του Συµβουλίου της 1ης
Ιανουαρίου 1973) (*) L 2 1 1.1.1973
►A2Πράξη προσχώρησης της Ελλάδας (*) L 291 17 19.11.1979
(*)Η παρούσα πράξη δεν έχει δηµοσιευτεί στην ελληνική γλώσσα.
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 2
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1696 /71ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 26ης Ιουλίου 1971
περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής
Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 42, 43, 113, και 235,
την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώµη της Συνελεύσεως (
1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Εκτιµώντας:ότι η λειτουργία και η ανάπτυξη της κοινής αγοράς πρέπει να
συνοδεύεται από τη δηµιουργία κοινής γεωργικής πολιτικής και
ότι αυτή πρέπει, ιδίως, να δηµιουργεί κοινή οργάνωση αγορών
που να µπορεί να λάβει διάφορες µορφές ανάλογα µε τα προϊόντα ·
ότι η κοινοτική παραγωγή του λυκίσκου παρουσιάζει ιδιαίτερο
ενδιαφέρον στην οικονοµία ορισµένων περιοχών της Κοινότητος ·
ότι για ορισµένους παραγωγούς των περιοχών αυτών η παραγωγήαντιπροσωπεύει βασικό µέρος των εισοδηµάτων τους ·
ότι όπως οι χυµοί και τα φυτικά εκχυλίσµατα του λυκίσκου δεν
αναφέρονται στο παράρτηµα IIτης συνθήκης, τα προϊόντα αυτά
εξαιρούνται από την εφαρµογή των γεωργικών διατάξεων αυτήςτης συνθήκης, ενώ ο λυκίσκος υπάγεται ·ότι όµως, επειδή τα
προϊόντα αυτά υποκαθιστούν κατά ένα µεγάλο µέρος τα µεν τα δε,η κατάσταση αυτή µπορεί να καταστήσει επισφαλή τα αποτελέ-
σµατα της κοινής γεωργικής πολιτικής, που ακολουθείται στον
τοµέα του λυκίσκου ·ότι, για το λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να
επεκταθούν στους χυµούς και στα φυτικά εκχυλίσµατα τουλυκίσκου, βάσει του άρθρου 113, τα µέτρα που αφορούν τιςσυναλλαγές µε τις τρίτες χώρες και, βάσει του άρθρου 235, οικανόνες εµπορίας που θεσπίσθηκαν για το λυκίσκο ·
ότι οι διεθνείς συναλλαγές παρουσιάζουν εκ παραδόσεως µεγάλο
ενδιαφέρον για τους παραγωγούς και αυτούς που χρησιµοποιούν
το λυκίσκο στην Κοινότητα ·ότι, βασικά, η αξιοποίηση της
κοινοτικής παραγωγής γινόταν µέχρι τώρα βάσει της ανταγωνι-στικότητός της στή διεθνή αγορά και τηςελεύθερης ποιοτικής καιποσοτικής προσαρµογής της παραγωγής στις αγορές ·ότι πρέπει,
κατά συνέπεια, η κοινή οργάνωση αγοράς να µην επιφέρει
βασικές τροποποιήσεις στην κατάσταση αυτή συµβάλλουσαταυτοχρόνως µε κατάλληλα µέτρα στην ποιοτική βελτίωση τωνπροϊόντων και στην προστασία των παραγωγών από µία πιθανήυποβάθµιση του σηµερινού τους βιοτικού επιπέδου ·
ότι πρέπει να ακολουθείται σε κοινοτικό επίπεδο πολιτική
ποιότητος µε την εφαρµογή διατάξεων σχετικών µε την πιστο-
ποίηση της ενδείξεως προελεύσεως, οι οποίες να συνοδεύονται
από κανόνες που να απαγορεύουν κατ 'αρχήν την εµπορία των
προϊόντων για τα οποία δεν έχει χορηγηθεί το πιστοποιητικό ή,για τα εισαγόµενα προϊόντα, που δεν ανταποκρίνονται στααντίστοιχα ελάχιστα ποιοτικά χαρακτηριστικά ·ότι επί πλέον
ενδείκνυται να προβλεφθεί ο καθορισµός ενός ποιοτικού υποδεί-
γµατος που να αποτελεί βάση αναφοράς στις εµπορικέςσυναλλαγές και να εξασφαλίζει ικανοποιητική διαφάνεια τηςαγοράς·
ότι είναι αναγκαίο να υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για την
κατάσταση και τις προοπτικές εξελίξεως της αγοράς στηνΚοινότητα ·ότι, για το σκοπό αυτό, το γεγονός ότι ένα µεγάλο
(1)ΕΕ αριθ. Α 66 της 1.7.1971, σ. 28 .
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 3
▼B
µέρος της παραγωγής διατίθεται στα πλαίσια συµβάσεων που
συνάπτονται πριν από τη συγκοµιδή και µάλιστα για πολλά έτηµπορεί να διευκολύνει την πρόβλεψη της αναπτύξεως της αγοράς ·
ότι πρέπει γι 'αυτό να προβλεφθεί η καταχώρηση του συνόλου των
συµβάσεων παραδόσεως του λυκίσκου που παράγεται στηνΚοινότητα ·ότι πρέπει, εν τούτοις, οι πληροφορίες αυτές να
καλύπτονται µε στατιστικό απόρρητο, για να παρέχεται στουςενδιαφεροµένους η εξασφάλιση ότι δεν θα χρησιµοποιούνται για
άλλους σκοπούς και µε τον τρόπο αυτό να επιτυγχάνονται
ενδείξεις απόλυτα αντικειµενικές ·
ότι, για να εξασφαλισθεί ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο στο
γεωργικό πληθυσµό και για να σταθεροποιηθούν οι αγορές και ναεξασφαλισθούν λογικές τιµές κατά την παράδοση στους κατα-ναλωτές, πρέπει να προωθηθεί η συγκέντρωση της προσφοράς καιη από κοινού προσαρµογή, από τους γεωργούς, της παραγωγήςστις απαιτήσεις της αγοράς ·
ότι, για το σκοπό αυτό, η ένωση των γεωργών σε οργανισµούς,
που προβλέπουν την υποχρέωση να συµµορφώνονται τα µέλη τους
σε κοινές αρχές, ευνοεί την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39
της συνθήκης ·ότι οι στόχοι αυτοί είναι δυνατό να πραγµατοποι-
ηθούν ιδίως, όχι µόνο µε την ένωση των γεωργών σε οµάδεςπαραγωγών, αλλά επί πλέον µε τη δηµιουργία ενώσεων τωνοµάδων αυτών ·
ότι, προς αποφυγή κάθε διακρίσεως µεταξύ των παραγωγών καθώς
και για την εξασφάλιση της ενότητος και της αποτελεσµατι-κότητος της αναληφθείσης ενεργείας, πρέπει να προσδιορισθούν
για το σύνολο της Κοινότητος οι όροι τους οποίους πρέπει να
πληρούν οι οµάδες των παραγωγών και οι ενώσεις των οµάδωντους για να αναγνωρίζονται από τα Κράτη µέλη ·ότι, για να
επιτευχθεί η αποτελεσµατική συγκέντρωση της προσφοράς, είναιιδίως αναγκαίο, αφ 'ενός, να αποδεικνύεται ότι οι οµάδες και οι
ενώσεις των οµάδων έχουν επαρκή οικονοµική επιφάνεια και αφ '
ετέρου το σύνολο της παραγωγής των παραγωγών ή των οµάδων
µελών να διατίθεται στην αγορά από την οµάδα ή από την ένωση,είτε απ'ευθείας, είτε από τους παραγωγούς σύµφωνα µε κοινούς
κανόνες ·
ότι πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις, ικανές να διευκολύνουν τη
σύσταση και τη λειτουργία των οµάδων αυτών ·ότι για το σκοπό
αυτό πρέπει να επιτρέπεται στα Κράτη µέλη να τους χορηγούνενισχύσεις για τµήµα των οποίων η Κοινότητα θα εξασφαλίζει τη
χρηµατοδότηση ·ότι πρέπει, εν τούτοις, να περιορίζεται το ποσό
των ενισχύσεων αυτών και να τους προσδίδεται χαρακτήραςµεταβατικός και βαθµιαίος µε σκοπό την προοδευτική αύξηση τηςοικονοµικής ευθύνης των παραγωγών ·
ότι οι φυτείες λυκίσκου της Κοινότητος, σε ορισµένες περιπτώ-
σεις, έχουν ανάγκη προσαρµογής τόσο ως προς τις παραγόµενεςποικιλίες όσο και ως προς τις δυνατότητες της ορθολογικήςοργανώσεως των εργασιών καλλιέργειας και συγκοµιδής ·ότι
πρέπει να διευκολυνθεί για ένα χρονικό διάστηµα η µετατροπή
της ποικιλίας τους και η αναδιάρθρωσή τους, µε τη χορήγησηειδικών ενισχύσεων στις οµάδες παραγωγών που αναλαµβάνουνδραστηριότητες αυτού του είδους ·
ότι, για να εξασφαλίζεται ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο στους
παραγωγούς, πρέπει να προβλέπεται καθεστώς ενισχύσεως ·ότι,
για να διαπιστωθεί αν υπάρχει λόγος για την ενίσχυση αυτή, ηΕπιτροπή πρέπει να υποβάλλει ετήσια µία έκθεση στο Συµβούλιο
µετά το τέλος της συγκοµιδής ·ότι η ενίσχυση µπορεί να
χορηγείται αν η εξέταση της εκθέσεως αυτής αποδεικνύει ότι ηµέση απόδοση ανά εκτάριο ήταν ανεπαρκής, λαµβάνοντας υπόψητην κατάσταση και την προβλεπόµενη τάση της αγοράς ·
ότι τα σχεδιαζόµενα µέτρα πρέπει να επιτρέπουν την πρόβλεψη
καθεστώτος εισαγωγής που να συνεπάγεται µόνο την εφαρµογήτου Κοινού ∆ασµολογίου ·ότι αυτό εφαρµόζεται αυτοδικαίως
δυνάµει της συνθήκης από την 1η Ιανουαρίου 1970 ·
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 4
▼B
ότι το σύνολο των µέτρων αυτών επιτρέπει τη µη εφαρµογή
οιουδήποτε ποσοτικού περιορισµού, στα εξωτερικά σύνορα τηςΚοινότητος ·ότι ο µηχανισµός αυτός είναι δυνατό κατ 'εξαίρεση
να αποδειχθεί ανεπαρκής ·ότι, για να µη µένει σε αυτές τις
περιπτώσεις η κοινοτική αγορά απροστάτευτη στις διαταραχέςπου είναι δυνατό να προκύψουν, ενώ θα έχουν καταργηθεί ταεµπόδια κατά την εισαγωγή που υπήρχαν προηγουµένως, πρέπεινα επιτρέπεται στην Κοινότητα να λαµβάνει ταχέως όλα τα
αναγκαία µέτρα ·
ότι στο εσωτερικό εµπόριο της Κοινότητος, η είσπραξη κάθε
δασµού ή φορολογικής επιβαρύνσεως ισοδυνάµου αποτελέσµατοςκαι η εφαρµογή κάθε ποσοτικού περιορισµού ή κάθε µέτρου
ισοδυνάµου αποτελέσµατος απαγορεύονται αυτοδικαίως από 1ης
Ιανουαρίου 1970, βάσει των διατάξεων της συνθήκης ·ότι, τέλος,
ελλείψει ελάχιστης τιµής την 31η ∆εκεµβρίου 1969, η προσφυγήστο άρθρο 44 της συνθήκης αποκλείεται αυτοδικαίως από 1ηςΙανουαρίου 1970 ·
ότι η αποτελεσµατικότητα του συνόλου των µέτρων που διέπουν
την κοινή οργάνωση αγοράς του λυκίσκου κινδυνεύει από τηχορήγηση ορισµένων ενισχύσεων από τα Κράτη µέλη ·ότι πρέπει
οι διατάξεις της συνθήκης, που επιτρέπουν την εκτίµηση των
ενισχύσεων που είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά, να
εφαρµόζονται στον τοµέα του λυκίσκου ·ότι πρέπει, εν τούτοις, να
προβλέπεται ένα µεταβατικό καθεστώς για τις εθνικές ενισχύσειςπου χορηγούνται για πολυετείς συµβάσεις πριν από την έναρξηισχύος της κοινής οργανώσεως αγοράς ·
ότι πρέπει να προβλέπεται η οικονοµική υπευθυνότητα της
Κοινότητος για τα έξοδα στα οποία υποβάλλονται τα Κράτηµέλη λόγω υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρµογή τουπαρόντος κανονισµού, σύµφωνα µε τις κανονιστικές διατάξεις για
τη χρηµατοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής ·
ότι η µετάβαση από το ισχύον καθεστώς στα Κράτη µέλη σε
εκείνο που καθιερώνει ο παρών κανονισµός πρέπει να γίνει κάτωαπό τις καλύτερες συνθήκες ·ότι είναι αναγκαίο, για το σκοπό
αυτό, να ληφθούν µεταβατικά µέτρα ·
ότι η κοινή οργάνωση αγοράς στον τοµέα του λυκίσκου πρέπει να
λαµβάνει υπόψη, παράλληλα και µε κατάλληλο τρόπο, τουςστόχους που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110της συνθήκης ·
ότι, για τη διευκόλυνση της εφαρµογής των σχεδιαζοµένων
διατάξεων, πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία που να καθιερώνειστενή συνεργασία µεταξύ των Κρατών µελών και της Επιτροπής
στους κόλπους επιτροπής διαχειρίσεως,
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1.Στον τοµέα του λυκίσκου συνιστάται κοινή οργάνωση
αγοράς που διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:
Κωδικός ΣΟ Περιγραφή εµπορευµάτων
1210 Κώνοι λυκίσκου νωποί ή αποξεραµένοι, έστω και
σπασµένοι, αλεσµένοι ή µε µορφή σβόλων. Λουπουλίνη
2.Οι κανόνες οι σχετικοί µε την εµπορία και τις ανταλλαγές µε
τις τρίτες χώρες εφαρµόζονται, επιπλέον, στα ακόλουθα προϊόντα:
Κωδικός ΣΟ Περιγραφή εµπορευµάτων
1302 13 00 Χυµοί και εκχυλίσµατα φυτικά λυκίσκου▼M6
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 5
▼B
3.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοούνται ως:
α) λυκίσκος: τα ξηρά άνθη, ονοµαζόµενα και κώνοι του (θηλυκού)
φυτού του αναρριχώµενου λυκίσκου (humulus lupulus) ·τα άνθη
αυτά, χρώµατος πρασινοκίτρινου, σχήµατος ωοειδούς φέρουνµίσχο και η µεγαλύτερη διάστασή τους κυµαίνεται γενικά από2-5εκατοστά ·
β) σκόνη λυκίσκου: το προϊόν που προέρχεται από το άλεσµα του
λυκίσκου και που περιέχει όλα τα φυσικά συστατικά ·
γ) σκόνη λυκίσκου εµπλουτισµένη µε λουπουλίνη: το προϊόν που
προέρχεται από το άλεσµα του λυκίσκου µετά από τη µηχανικήαποµάκρυνση των φύλλων, των κοτσανιών, των κλαδιών καιτων σπονδύλων ·
δ) εκχύλισµα λυκίσκου: το συµπυκνωµένο προϊόν που προέρχεται
από την επενέργεια διαλυτικού στο λυκίσκο ·
ε) προϊόντα ανάµικτα λυκίσκου: η ανάµιξη δύο ή περισσοτέρων
από τα προϊόντα που αναφέρονται ανωτέρω.
4.Κατά την έννοια του άρθρου 12 παράγραφος 5 νοείται ως:
α) λυκίσκος πρώτου σταδίου προετοιµασίας, ο λυκίσκος που έχει
υποβληθεί στην επεξεργασία της πρώτης ξηράνσεως µόνο καιείναι συσκευασµένος και έτοιµος να διατεθεί στην αγορά,
β) εκτάσεις πλήρους παραγωγής, οι εκτάσεις που έχουν φυτευθεί
µε λυκίσκο από το τρίτο έτος παραγωγής.
ΤΙΤΛΟΣ I
Εµπορία
Άρθρο 2
1.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, συγκοµισθέντα
εντός της Κοινότητος ή παρασκευαζόµενα από λυκίσκο συγκοµι-
σθέντα εντός της Κοινότητος ή εισαγόµενα από τρίτες χώρες,
υποβάλλονται σε διαδικασία εγγράφου πιστοποιήσεως.
2.Το πιστοποιητικό δύναται να χορηγείται µόνο για τα
προϊόντα που παρουσιάζουν τα ελάχιστα ποιοτικά χαρακτηρι-
στικά που ισχύουν σε καθορισµένο στάδιο της εµπορίας.
3.Το πιστοποιητικό πρέπει να αναφέρει τουλάχιστον:
α) τον ή τους τόπους παραγωγής λυκίσκου ·
β) το ή τα έτη συγκοµιδής ·
γ) την ή τις ποικιλίες.
4.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδική
πλειοψηφία, θεσπίζει για κάθε προϊόν τους γενικούς κανόνεςεφαρµογής του παρόντος άρθρου και την ηµεροµηνία εφαρµογήςτου.
5.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπί-
ζονται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
Άρθρο 3
1.Κατά το µέτρο που τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο
1 υπόκεινται σε διαδικασία πιστοποιήσεως ►
M1 ◄,
µπορούν να τίθενται σε εµπορία ή να εξάγονται µόνο αν έχειχορηγηθεί το πιστοποιητικό.▼
M1
▼B
▼M1
▼B
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 6
▼B
2.∆ύνανται να αποφασίζονται µέτρα παρεκκλίσεως της
προβλεποµένης στην παράγραφο 1 διατάξεως, σύµφωνα µε τηδιαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20:
α) για την ικανοποίηση των εµπορικών απαιτήσεων ορισµένων
τρίτων χωρών ·ή
β) για τα προϊόντα που προορίζονται για ιδιαίτερες χρήσεις.
Τα µέτρα που προβλέπονται στο προηγούµενο εδάφιο πρέπει:
—να µήν επηρεάζουν την κανονική διάθεση των προϊόντων για
τα οποία έχει χορηγηθεί το πιστοποιητικό
►
M1 ◄·
—και να διασφαλίζουν την αποφυγή κάθε συγχύσεως µε τα
προϊόντα αυτά.
Άρθρο 5
1.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, προελεύσεως
τρίτων χωρών, δύνανται να εισάγονται µόνο εφ 'όσον παρουσιά-
ζουν ποιοτικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισοδύναµα µε τα
ελάχιστα όρια εµπορίας που έχουν αποφασισθεί για τα ίδια
προϊόντα που συγκοµίζονται στην Κοινότητα ή που παρασκευά-ζονται από προϊόντα αυτού του είδους.
2.Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, συνοδευόµενα
από βεβαίωση που χορηγείται από τις αρχές των χωρώνκαταγωγής και αναγνωρίζεται ως ισοδύναµος του πιστοποιητικούπου προβλέπεται στο άρθρο 2, θεωρούνται ότι έχουν ταχαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Το ισοδύ-ναµο των βεβαιώσεων αυτών διαπιστούται ►
M2 ◄
κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
3.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ II
Συµβάσεις παραδόσεως
Άρθρο 6
1.Κάθε σύµβαση για την παράδοση λυκίσκου που έχει
παραχθεί στην Κοινότητα, που συνήφθη µεταξύ ενός παράγωγουή ενωµένων παραγωγών αφ 'ενός, και ενός αγοραστού αφ 'ετέρου,
καταχωρείται από τους οργανισµούς που ορίζονται για το σκοπό
αυτό από κάθε Κράτος µέλος παραγωγό.
2.Οι συµβάσεις για την παράδοση καθορισµένων ποσοτήτων
σε τιµές συµφωνηµένες για περίοδο που καλύπτει µία ήπερισσότερες συγκοµιδές και που συνάπτονται πριν από την 1ηΑυγούστου του έτους της πρώτης συγκοµιδής ονοµάζονται «εκ
των προτέρων συναπτόµενες συµβάσεις »που αποτελούν αντικεί-
µενο ξεχωριστής καταχωρίσεως.
3.Τα Κράτη µέλη ανακοινώνουν περιοδικά στην Επιτροπή τις
στατιστικές πληροφορίες που αφορούν τις καταχωρήσεις τωνσυµβάσεων.
4.Τα στοιχεία που αποτελούν το αντικείµενο της καταχωρί-
σεως µπορούν να χρησιµοποιηθούν µόνο για την εφαρµογή του
παρόντος κανονισµού.
5.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου αποφασί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.▼
M1
▼B
▼M1
▼B
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 7
▼B
ΤΙΤΛΟΣ III
Οµάδες παραγωγών
Άρθρο 7
1.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοείται ως
«οµάδα παραγωγών »,οµάδα που αποτελείται αποκλειστικά ή,
όταν η εθνική νοµοθεσία το επιτρέπει, κατά κύριο λόγο από
παραγωγούς λυκίσκου και η οποία συστήνεται µε την πρωτο-βουλία των παραγωγών αυτών, µε σκοπό ιδίως:
α) να πραγµατοποιούν τη συγκέντρωση της προσφοράς και να
συντελούν στη σταθεροποίηση της αγοράς θέτοντας σεεµπορία το σύνολο της παραγωγής των µελών τους ·
β) να προσαρµόζουν από κοινού την παραγωγή αυτή στις
απαιτήσεις της αγοράς και να τη βελτιώνουν, ιδίως µε τηµετατροπή των ποικιλιών και την αναδιάρθρωση των φυτειών ·
γ) να προάγουν την ορθολογική οργάνωση και τη µηχανοποίηση
της καλλιέργειας και της συγκοµιδής για λόγους βελτιώσεως
της αποδοτικότητος της παραγωγής ·
δ) να θεσπίζουν κοινούς κανόνες παραγωγής ·
ε) να διαχειρίζονται το καθεστώς της ενίσχυσης που προβλέπεται
στο άρθρο 12 χορηγώντας σε κάθε παραγωγό µέλος της οµάδαςτο τµήµα της ενίσχυσης που του αναλογεί βάσει τωνκαλλιεργουµένων εκτάσεων,
και έχει αναγνωρισθεί από κάθε Κράτος Μέλος δυνάµει της
παραγράφου 3.
1α Οι οµάδες παραγωγών µπορούν να χρησιµοποιήσουν την
ενίσχυση για να λάβουν µέτρα που θα τους επιτρέψουν ναπραγµατοποιήσουν τους στόχους που προβλέπονται στην
παράγραφο 1) στοιχεία α) και β).
2.Κατά την έννοια του παρόντος κανονισµού, νοείται ως
«ένωση»,ένωση αναγνωρισµένων οµάδων παραγωγών που
επιδιώκει τους ίδιους στόχους στις οµάδες αυτές και η οποίαέχει αναγνωρισθεί από Κράτος Μέλος δυνάµει της παραγράφου 3.
3.Τα Κράτη Μέλη αναγνωρίζουν τις οµάδες των παραγωγών
και τις ενώσεις τους που ζητούν την αναγνώριση και τηρούν τις
ακόλουθες γενικές προϋποθέσεις:
α) εφαρµόζουν κοινούς κανόνες παραγωγής και διαθέσεως στην
αγορά (πρώτο στάδιο της εµπορίας) ·
β) περιλαµβάνουν στα καταστατικά τους, για τους παραγωγούς
που είναι µελη των οµάδων και για τις αναγνωρισµένες
οµάδες παραγωγών µέλη της ενώσεως, την υποχρέωση:
—να συµµορφώνονται στους κοινούς κανόνες παραγωγής,
—να πραγµατοποιούν τη διάθεση στην αγορά του συνόλου
της παραγωγής τους µέσω της οµάδος ή της ενώσεως.
Η υποχρέωση αυτή δέν υφίσταται εν τούτοις για τα προϊόντα
για τα οποία οι παραγωγοί έχουν συνάψει συµβάσεις
πωλήσεως πριν από την προσχώρησή τους, εφ 'όσον οι
οµάδες έχουν ενηµερωθεί σχετικά και τις έχουν εγκρίνει.
Εν τούτοις, η αποδοχή αυτή δέν απαιτείται µέχρι την 31η
∆εκεµβρίου 1980.
Μιά οµάδα ή µιά ένωση έχει την ευχέρεια να επιτρέπει στα
µέλη της να διαθέτουν τα ίδια στην αγορά µέρος τηςπαραγωγής τους, σύµφωνα µε τους κανόνες που καθορίζονταικαι ελέγχονται από την οµάδα ή την ένωση ·▼
M1
▼M3
▼M1
▼M3
▼M1
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 8
▼M1
γ) να δικαιολογούν επαρκή οικονοµική δραστηριότητα ·
δ) να αποκλείουν για το σύνολο του πεδίου δραστηριότητός τους
κάθε διάκριση µεταξύ των παραγωγών ή οµάδων της
Κοινότητος ιδίως ως προς την ιθαγένειά τους ή τον τόποεγκαταστάσεώς τους ·
ε) να εξασφαλίζουν, χωρίς διάκριση, το δικαίωµα προσχωρή-
σεως στην οµάδα, σ 'όλους τους παραγωγούς που
αναλαµβάνουν την υποχρέωση τηρήσεως του καταστατικού ·
στ) να περιλαµβάνουν στα καταστατικά τους διατάξεις που
αποβλέπουν να εξασφαλίζουν στα µέλη της οµάδος ή τηςενώσεως, που επιθυµούν να παραιτηθούν από την ιδιότητά
τους ως µέλη, τη δυνατότητα να το πράξουν µετά περίοδο
τριών ετών από την προσχώρησή τους και µε την προϋπόθεσητης γνωστοποιήσεως στην οµάδα ή την ένωση ένα έτοςτουλάχιστον πριν από την αποχώρησή τους.
Οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται µε την επιφύλαξη νοµοθε-
τικών και κανονιστικών εθνικών διατάξεων που έχουν ωςστόχο να προστατεύουν, σε καθορισµένες περιπτώσεις, τηνοµάδα ή την ένωση ή τους πιστωτές τους, έναντι τωνοικονοµικών συνεπειών που θα ήταν δυνατό να προκύψουναπό την αποχώρηση µέλους ή να εµποδίσουν την αποχώρησή
του κατά τη διάρκεια του οικονοµικού έτους ·
ζ) να έχουν νοµική προσωπικότητα και επαρκή ικανότητα
δικαίου, κατά τις διατάξεις της εθνικής νοµοθεσίας, ώστε ναείναι υποκείµενα δικαιωµάτων και υποχρεώσεων ·
η) να περιλαµβάνουν στα καταστατικά τους την υποχρέωση να
τηρούν χωριστά λογαριασµούς για τις δραστηριότητες πουαποτελούν το αντικείµενο της αναγνωρίσεως ·
θ) να µήν κατέχουν δεσπόζουσα θέση εντός της Κοινότητος.
4.Το Κράτος Μέλος, στο έδαφος του οποίου η οµάδα των
παραγωγών ή η ένωση έχει την καταστατική της έδρα είναι
αρµόδιο για την αναγνώριση των οµάδων παραγωγών και τωνενώσεών τους.
5.Οιλεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρουκαι ιδίως η
διαχείριση του καθεστώτος ενισχύσεως που αναφέρεται στηνπαράγραφο 1 περίπτωση ε), καθώς και ο ορισµός της διαθέσεωςστην αγορά κατά την έννοια της παραγράφου 3 περίπτωση α), και
οι λεπτοµέρειες που αφορούν τις διατάξεις που προβλέπονται
στην παράγραφο 3 περίπτωση ζ), καθορίζονται κατά τη διαδικασίαπου προβλέπεται στο άρθρο 20.
Άρθρο 8
1.Τα Κράτη Μέλη δύνανται να χορηγούν στις αναγνωρισµένες
οµάδες παραγωγών, για τρία έτη από της ηµεροµηνίας τηςαναγνωρίσεως που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3,ενισχύσεις για να ενθαρρύνουν τη σύστασή τους και διευκολύ-νουν τη λειτουργία τους. Το ποσό των ενισχύσεων αυτών δε
δύναται να υπερβαίνει για το πρώτο, δεύτερο και τρίτο έτος
αντίστοιχα το 3 %, 2 %και 1%της αξίας των προϊόντων στα οποία
αναφέρεται η αναγνώριση και τα οποία διατίθενται στην αγορά.Οι ενισχύσεις αυτές όµως δέν πρέπει να υπερβαίνουν κατά τοπρώτο έτος το 60 %,κατά το δεύτερο έτος το 40 %και κατά το
τρίτο έτος το 20 %των εξόδων διαχειρίσεως της οµάδος των
παραγωγών.
Η αξία των προϊόντων που τίθενται σε εµπορία υπολογίζεται κατ '
αποκοπή, για κάθε έτος, βάσει:
—της µέσης παραγωγής που τίθεται σε εµπορία από τους
παραγωγούς µέλη, κατά τη διάρκεια των τριών ηµερολογιακών
ετών που προηγούνται της προσχωρήσεώς τους,
—των µέσων τιµών στην παραγωγή που έχουν επιτευχθεί από
τους παραγωγούς αυτούς κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 9
▼M1
2.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδική
πλειοψηφία, θεσπίζει τους γενικούς κανόνες εφαρµογής τουπαρόντος άρθρου.
Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται
κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
Άρθρο 9
1.Απαγορεύεται για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1977 µέχρι
31ης ∆εκεµβρίου 1977 οποιαδήποτε επέκταση των φυτευµένων µελυκίσκο εκτάσεων.
Για την εφαρµογή της παρούσης παραγράφου, τα Κράτη Μέλη
δύνανται να θεωρούν αναγνωρισµένη οµάδα παραγωγών σάν ένα
µόνο παραγωγό.
2.Τα Κράτη Μέλη λαµβάνουν όλα τα αναγκαία µέτρα για να
ελέγχουν την εφαρµογή της απαγορεύσεως που αναφέρεται στηνπαράγραφο 1.
3.Τα Κράτη Μέλη δύνανται να χορηγούν στις αναγνωρισµένες
οµάδες παραγωγών για τις ενέργειες που προορίζονται για τηµετατροπή ποικιλιών και αναδιάρθρωση των φυτειών, που
αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 περίπτωση β) και που
πραγµατοποιούνται πριν από την 1η Ιουλίου 1979, ενισχύσειςποσού κατ 'ανώτατο όριο 1 800λογιστικών µονάδων ανά εκτάριο,
εφ'όσον οι ενέργειες επιφέρουν µείωση τουλάχιστον 40 %της
εκτάσεως επί της οποίας πραγµατοποιούνται.
4.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδική
πλειοψηφία δύναται να επεκτείνει τα µέτρα που αναφέρονται
στο παρόν άρθρο.
Άρθρο 10
1.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, σύµφωνα µε τη
διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43παράγραφος 2 της συνθήκης, θεσπίζει τους γενικούς κανόνες
εφαρµογής των άρθρων 8 και 9.
2.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής των άρθρων 8 και 9 καθορί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ IV
Ενίσχυση στους παραγωγούς
Άρθρο 11
Κάθε έτος πριν από την 30ή Απριλίου, η Επιτροπή υποβάλλει στο
Συµβούλιο µιά έκθεση σχετική µε την κατάσταση της παραγωγής
και εµπορίας του λυκίσκου.
Η έκθεση αυτή λαµβάνει υπόψη ιδίως την εξέλιξη των τιµών, των
φυτειών, της παραγωγής και των αναγκών.
Άρθρο 12
1.Καθιερώνεται καθεστώς ενισχύσεως για το λυκίσκο που
παράγεται εντός της Κοινότητος.
2.∆ύναται να χορηγείται στους παραγωγούς ενίσχυση που θα
επιτρέπει την πραγµατοποίηση δικαίου εισοδήµατος.
3.Στις περιοχές της Κοινότητος εντός των οποίων οι αναγνω-
ρισµένες οµάδες παραγωγών είναι ικανές να εξασφαλίσουν σταµέλη τους δίκαιο εισόδηµα και να πραγµατοποιήσουν ορθολογικήδιαχείριση της προσφοράς, η ενίσχυση χορηγείται σ 'αυτές µόνο
τις οµάδες παραγωγών.▼
B
▼M1
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 10
▼M1
Σε άλλες περιοχές η ενίσχυση χορηγείται ατοµικά στους
παραγωγούς.
4.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής που βασίζεται σε
ανακοινώσεις των Κρατών Μελών εγκρίνει εγκαίρως µε ειδικήπλειοψηφία τον κατάλογο των περιοχών που αναφέρονται στην
παράγραφο 3 εδάφιο πρώτο.
5.α) Το ποσό αυτής της ενισχύσεως ανά εκτάριο, που θα
διαφοροποιείται ανά οµάδες ποικιλιών, καθορίζεται λαµβά-
νοντας ιδίως υπόψη:
—για κάθε οµάδα ποικιλίας το µέσο έσοδο που πραγµατο-
ποιείται από τις οµάδες στο πρώτο στάδιο προετοιµασίαςτου λυκίσκου και που υπολογίζεται κατ 'αυτό το στάδιο
για εκτάσεις πλήρους παραγωγής σε σύγκριση µε ταµέσα έσοδα των προηγουµένων συγκοµιδών,
—την κατάσταση και την προβλεπόµενη τάση της αγοράς
εντός της Κοινότητος,
—την εξέλιξη της εξωτερικής αγοράς καθώς και τις τιµές
στις διεθνείς συναλλαγές,
—την εξέλιξη του κόστους.
β) Οι διάφορες οµάδες ποικιλιών λυκίσκου είναι οι ακόλουθες:
—οµάδα 1: λυκίσκος αρωµατικός,
—οµάδα 2: λυκίσκος πικρός,
—οµάδα 3: λοιποί.
6.Σε περίπτωση κατά την οποία η έκθεση που αναφέρεται στο
άρθρο 11 διαπιστώνει τον κίνδυνο δηµιουργίας διαρθρωτικώνπλεονασµάτων ή διαταραχής στη διάρθρωση του εφοδιασµού τηςκοινοτικής αγοράς λυκίσκου, τότε:
α) η χορήγηση της ενισχύσεως δύναται να περιορίζεται σε µέρος
της καλλιεργούµενης εκτάσεως που έχει καταχωρηθεί για το
οικείο έτος ·
β) οι εκτάσεις που βρίσκονται στο πρώτο ή δεύτερο έτος
παραγωγής δύνανται να εξαιρούνται του δικαιώµατος τηςενισχύσεως.
Μετά από εξέταση της αναπτύξεως των καλλιεργουµένων
εκτάσεων µε λυκίσκο, σε σχέση µε την εξέλιξη της εµπορίας,ιδίως βάσει των συµβάσεων, του επιπέδου των τιµών και τηςκαταστάσεως των αποθεµάτων, αποφασίζεται ότι τα µέτρα πουπροβλέπονται στις περιπτώσεις α) και β) εφαρµόζονται για όλες
τις οµάδες των ποικιλιών ή µόνο για µία ή περισσότερες οµάδες
ποικιλιών.
7.Το ποσό της ενισχύσεως που ισχύει για τις εκτάσεις που
αφορούν τη συγκοµιδή του προηγούµενου ηµερολογιακού έτους
καθορίζεται εντός δύο µηνών από της υποβολής της εκθέσεως πουαναφέρεται στο άρθρο 11 και προς της 30ής Ιουνίου, κατά τηδιαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 τηςσυνθήκης.
8.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
Άρθρο 12α
Με την επιφύλαξη του άρθρου 12 παράγραφος 3, η ενίσχυση
µπορεί επίσης να χορηγείται για πειραµατικές καλλιέργειες
(souches expérimentales) που έχουν φθάσει σε ένα προχωρηµένο
στάδιο της διαδικασίας επιλογής, για µια πενταετία κατ 'ανώτατο
όριο, υπό την προϋπόθεση ότι οι ποικιλίες αυτές καλλιεργούνταιαπό παραγωγό υπό τον έλεγχο ινστιτούτου ερευνών.
Το ποσό της ενισχύσεως καθορίζεται σύµφωνα µε τη διαδικασία
που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 7 και δεν µπορεί σεκαµία περίπτωση να είναι µεγαλύτερο από το ποσό τηςενισχύσεως που καθορίζεται για την οµάδα 3 «λοιποί».▼
M8
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 11
▼M8
Η ενίσχυση χορηγείται για έκταση η οποία δεν µπορεί να
υπερβαίνει το 1 %της ολικής εκτάσεως που καλλιεργείται µε
λυκίσκο σε ένα κράτος µέλος. Στην περίπτωση που το 1 %της
ολικής εκτάσεως που καλλιεργείται µε λυκίσκο σε ένα κράτος
µέλος είναι κάτω από 10εκτάρια, η ενίσχυση χορηγείται για έναανώτατο όριο 10εκταρίων ανά κράτος µέλος.
Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται µε
τη διαδικασία που καθορίζει το άρθρο 20.
Άρθρο 13
1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 12 παράγραφος 6 η ενίσχυση
χορηγείται για τις εκτάσεις που έχουν καταχωρηθεί, στις οποίες
έχει πραγµατοποιηθεί ή συγκοµιδή.
Τα Κράτη Μέλη ορίζουν τους οργανισµούς που είναι αρµόδιοι να
προβαίνουν για κάθε παραγωγό στην καταχώρηση των εκτάσεωνπου προορίζονται για την καλλιέργεια του λυκίσκου και είναι
επιφορτισµένοι µε τον έλεγχο και την ενηµέρωση της εν λόγω
καταχωρήσεως.
2.Γιά την εφαρµογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τα
Κράτη µέλη µπορούν να θεωρούν µιά αναγνωρισµένη οµάδα
παραγωγών ως ένα µόνο παραγωγό.
3.Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, σύµφωνα µε τη
διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43παράγραφος 2 της συνθήκης, θεσπίζει τους γενικούς κανόνες
εφαρµογής του παρόντος άρθρου.
4.Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορί-
ζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20.
ΤΙΤΛΟΣ V
Καθεστώς συναλλαγών µε τρίτες χώρες
Άρθρο 14
Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισµού ή παρεκ-
κλίσεως, που αποφασίζεται από το Συµβούλιο προτάσει τηςΕπιτροπής, σύµφωνα µε τη διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέ-πεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, απαγορεύονταιστις συναλλαγές µε τις τρίτες χώρες:
α) η είσπραξη κάθε φορολογικής επιβαρύνσεως ισοδυνάµου
αποτελέσµατος µε δασµό ·
β) η εφαρµογή κάθε ποσοτικού περιορισµού ή µέτρου ισοδυνάµου
αποτελέσµατος.
Άρθρο 15
1.Εφ'όσον, στην Κοινότητα, η αγορά των προϊόντων που
αναφέρονται στο άρθρο 1 υφίσταται ή κινδυνεύει να υποστεί,
λόγω των εισαγωγών και εξαγωγών, σοβαρές διαταραχές ικανές
να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης,δύνανται να εφαρµόζονται στις συναλλαγές µε τις τρίτες χώρεςκατάλληλα µέτρα µέχρις ότου εκλείψει η διαταραχή ή ο κίνδυνοςδιαταραχής.
Το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, σύµφωνα µε τη διαδι-
κασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2της συνθήκης, καθορίζει τις λεπτοµέρειες εφαρµογής τηςπαρούσης παραγράφου και προσδιορίζει τις περιπτώσεις και τα
όρια, µέσα στα οποία τα Κράτη µέλη µπορούν να λαµβάνουν
συντηρητικά µέτρα.
2.Αν προκύψει κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1,
η Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως ενόςΚράτους µέλους ή µε δική της▼
B
▼M1
▼B
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 12
▼B
πρωτοβουλία, αποφασίζει για τα αναγκαία µέτρα που ανακοινώ-
νονται στα Κράτη µέλη και τα οποία είναι αµέσου εφαρµογής. Ανη Επιτροπή έχει επιληφθεί µιας αιτήσεως ενός Κράτους µέλους,
τότε αποφασίζει σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη λήψη της
αιτήσεως.
3.Κάθε Κράτος µέλος µπορεί να φέρει ενώπιον του Συµβου-
λίου τα µέτρα που έλαβε η Επιτροπή, σε προθεσµία τριώνεργασίµων ηµερών από της ανακοινώσεως. Το Συµβούλιο συγκα-λείται αµελλητί. Μπορεί, σύµφωνα µε τη διαδικασία ψηφοφορίας
που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, να
τροποποιήσει ή να ακυρώσει τα µέτρα αυτά.
ΤΙΤΛΟΣ VI
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 16
Με την επιφύλαξη αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονι-
σµού, τα άρθρα 92, 93, και 94 της συνθήκης εφαρµόζονται στηνπαραγωγή και στο εµπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο
άρθρο 1 παράγραφος 1.
Εν τούτοις, η ενίσχυση που χορηγείται από ένα Κράτος µέλος
στους παραγωγούς λυκίσκου µπορεί να διατηρείται κατά τηδιάρκεια της ισχύος των συµβάσεων που έχουν συναφθεί πριναπό την ηµεροµηνία ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισµού,εφ'όσον η ενίσχυση αυτή υπερβαίνει το ποσό της κοινοτικής
ενισχύσεως η οποία αναφέρεται στο άρθρο 12. Η ενίσχυση αυτή
δεν είναι ανανεώσιµη.
Άρθρο 16α
Σε περίπτωση κατά την οποία προκύπτει κίνδυνος δηµιουργίας
πλεονασµάτων διαταραχής στη διάρθρωση του εφοδιασµού τηςαγοράς, το Συµβούλιο, προτάσει της Επιτροπής µε ειδικήπλειοψηφία, δύναται να λάβει τα κατάλληλα µέτρα για να
προληφθεί η έλλειψη ισορροπίας της αγοράς. Τα µέτρα αυτά
δύνανται ιδίως να επηρεάζουν:
—το παραγωγικό δυναµικό,
—τον όγκο της προσφοράς,
—τους όρους εµπορίας.
Άρθρο 17
1.Οι κανονιστικές διατάξεις περί χρηµατοδοτήσεως της
κοινής γεωργικής πολιτικής εφαρµόζονται στην αγορά τωνπροϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, από τηνηµεροµηνία θέσεως σε εφαρµογή του καθεστώτος που προβλέ-
πεται στον παρόντα κανονισµό.
2.Τα µέτρα που προβλέπονται στα άρθρα 8 και 9 αποτελούν
κοινή δράση κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 τουκανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 4256 /88(
1).
3.Για τις περιοχές τις οποίες αφορά ο στόχος αριθ. 1, ο οποίος
καθορίζεται στο άρθρο 1 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2052 /88(2),
η Επιτροπή καθορίζει τους συντελεστές της κοινοτικής συγχρη-µατοδότησης για τα διάφορα µέτρα, σύµφωνα µε τα κριτήρια καιτα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 13 του εν λόγω κανονισµού,κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 29 του κανονι-σµού (ΕΟΚ) αριθ. 4253 /88(
3).Η Επιτροπή αποφασίζει για πρώτη
(1)ΕΕ αριθ. L 374της 31. 12. 1988, σ. 25 .
(2)ΕΕ αριθ. L 185της 15. 7. 1988, σ. 9 .
(3)ΕΕ αριθ. L 374της 31. 12. 1988, σ. 1 .▼M1
▼B
▼M7
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 13
▼M7
φορά σε προθεσµία ενός µηνός µετά την έναρξη ισχύος του
κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 3808 /89(1).Οι συντελεστές αυτοί, µετά
από αίτηση κάθε ενδιαφεροµένου κράτους µέλους, εφαρµόζονται
στις δαπάνες που πραγµατοποιήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 1989
και µετά.
Για τις περιοχές τις οποίες δεν αφορά ο στόχος αριθ. 1, οι
συντελεστές καθορίζονται από την Επιτροπή υπό τους ίδιουςόρους·ωστόσο, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συµβούλιο, πριν από
τις 31 ∆εκεµβρίου 1992, έκθεση συνοδευόµενη από προτάσειςσχετικά µε τον καθορισµό των συντελεστών αυτών για τα επόµεναέτη.
4.Οι αιτήσεις αποδόσεως αφορούν τις δαπάνες που γίνονται
κατά τη διάρκεια ενός ηµερολογιακού έτους και υποβάλλονταιστην Επιτροπή πριν από την ►
M71η Ιουνίου ◄του εποµένου
έτους.
5.Το προβλεπόµενο συνολικό κόστος που επιβαρύνει το
ΕΓΤΠΕ ανέρχεται σε 2 εκατοµµύρια λογιστικές µονάδες.
6.Η χρονική διάρκεια για την πραγµατοποίηση της δράσης
που αναφέρεται στο άρθρο 8 περιορίζεται σε διάστηµα 10ετών
από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισµού και, όσον αφοράτην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, σε διάστηµα πέντεετών από την ηµεροµηνία της προσχώρησης.
7.Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτοµέρειες εφαρµογής του
παρόντος άρθρου.
Άρθρο 18
Τα Κράτη µέλη και η Επιτροπή ανακοινώνουν αµοιβαία τα
αναγκαία στοιχεία για την εφαρµογή του παρόντος κανονισµού.Οι λεπτοµέρειες ανακοινώσεως και διαδόσεως των στοιχείωναυτών καθορίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεταιστο άρθρο 20.
Άρθρο 19
1.Συνιστάται Επιτροπή ∆ιαχειρίσεως Λυκίσκου, εφ 'έξης
καλουµένη «επιτροπή »,που αποτελείται από αντιπροσώπους των
Κρατών µελών και προεδρεύεται από αντιπρόσωπο τηςΕπιτροπής.
2.Στην επιτροπή, οι ψήφοι των Κρατών µελών σταθµίζονται
σύµφωνα µε το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Οπρόεδρος δεν ψηφίζει.
Άρθρο 20
1.Σέ περίπτωση αναφοράς στή διαδικασία που καθορίζεται στο
παρόν άρθρο, η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε
κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας είτε κατόπιν αιτήσεως του
αντιπροσώπου Κράτους µέλους.
2.Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο για τα
µέτρα που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώµη
της για τα µέτρα αυτά εντός προθεσµίας την οποία µπορεί ναορίσει ο πρόεδρος σε συνάρτηση µε τον επείγοντα χαρακτήρατων προς εξέταση θεµάτων. Η απόφαση λαµβάνεται κατάπλειοψηφία ►
M4πενήντα τεσσάρων ◄ψήφων.
(1)ΕΕ αριθ. L 371της 20. 12. 1989, σ. 1 .▼B
▼M1
▼M5
▼M7
▼B
1971R1696 — EL — 01.10.1990 — 010.001 — 14
▼B
3.Η Επιτροπή θεσπίζει τα µέτρα τα οποία είναι αµέσου
εφαρµογής. Εν τούτοις, αν αυτά δεν είναι σύµφωνα µε τη γνώµηπου διατύπωσε η επιτροπή, τα µέτρα αυτά ανακοινώνονται αµέσως
από την Επιτροπή στο Συµβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η
Επιτροπή µπορεί να αναβάλει το πολύ για ένα µήνα από τηςανακοινώσεως αυτής, την εφαρµογή των αποφασιζοµένων µέτρων.
Το Συµβούλιο, σύµφωνα µε τη διαδικασία ψηφοφορίας που
προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, µπορείνα λάβει διαφορετική απόφαση εντός προθεσµίας ενός µηνός.
Άρθρο 21
Η επιτροπή µπορεί να εξετάσει κάθε άλλο θέµα που υποβάλλεται
από τον πρόεδρό της, είτε µε δική του πρωτοβουλία είτε µετά από
αίτηση του αντιπροσώπου Κράτους µέλους.
Άρθρο 22
Ο παρών κανονισµός πρέπει να εφαρµόζεται έτσι ώστε να
λαµβάνονται υπόψη, παράλληλα και µε κατάλληλο τρόπο, οιστόχοι που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110της συνθήκης.
Άρθρο 23
Στην περίπτωση κατά την οποία θα εκρίνοντο αναγκαία µετα-
βατικά µέτρα προς διευκόλυνση της µεταβάσεως στο καθεστώς,όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1170 /77,
ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία η εφαρµογή του τροπο-
ποιουµένου καθεστώτος κατά την προβλεπόµενη ηµεροµηνία θα
προσέκρουε σε αισθητές δυσκολίες, τα µέτρα αυτά θεσπίζονταικατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20. Εφαρµόζονταιµέχρι την 31η ∆εκεµβρίου 1980το αργότερο.
Μέχρι την ηµεροµηνία αυτή, επιτρέπεται στο Ηνωµένο Βασίλειο
να καταβάλλει στους παραγωγούς το ποσό της ενισχύσεως στην
παραγωγή µέσω του οργανισµού τον οποίο ορίζει.
Άρθρο 24
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ηµέρα από τη
δηµοσίευσή του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων .
Οι διατάξεις των άρθρων 11, 12 και 13 εφαρµόζονται για πρώτη
φορά για την εσοδεία του 1971.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε Κράτος µέλος.▼
M1
▼B