2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►BΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 178 /2002ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 28ης Ιανουαρίου 2002
για τον καθορισµό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, για την
ίδρυσητηςΕυρωπαϊκήςΑρχήςγιατηνΑσφάλειατωνΤροφίµωνκαιτονκαθορισµόδιαδικασιών
σε θέµατα ασφαλείας των τροφίµων
(ΕΕL31 της 1.2.2002, σ. 1)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1 Κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1642 /2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
και του Συµβουλίου της 22ας Ιουλίου 2003L245 4 29.9.2003
▼B
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 178 /2002ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 28ης Ιανουαρίου 2002
για τον καθορισµό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της
νοµοθεσίαςγιατατρόφιµα,γιατηνίδρυσητηςΕυρωπαϊκήςΑρχήςγια την Ασφάλεια των Τροφίµων και τον καθορισµό διαδικασιών
σε θέµατα ασφαλείας των τροφίµων
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και
ιδίως τα άρθρα 37, 95, 133 και 152 παράγραφος 4 στοιχείο β),
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
τη γνώµη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
αποφασίζοντας σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 251 της
συνθήκης(4),
Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
(1) Η ελεύθερη κυκλοφορία ασφαλών και υγιεινών τροφίµων
είναι θεµελιώδης πτυχή της εσωτερικής αγοράς και
συµβάλλει σηµαντικά στην υγεία και την ευηµερία τωνπολιτών και διασφαλίζει τα κοινωνικά και οικονοµικάτους συµφέροντα.
(2) Πρέπει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας τηςανθρώπινης ζωής και υγείας κατά την άσκηση των κοινο-τικών πολιτικών.
(3) Η ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίµων και των ζωοτροφώνεντός της Κοινότητας µπορεί να επιτευχθεί µόνον εάν οι
απαιτήσεις ασφάλειας για τα τρόφιµα και τις ζωοτροφές
δεν διαφέρουν σηµαντικά από το ένα κράτος µέλος στοάλλο.
(4) Υπάρχουν σηµαντικές διαφορές ως προς τις έννοιες, τιςαρχές και τις διαδικασίες µεταξύ των νοµοθεσιών τωνκρατών µελών στον τοµέα των τροφίµων. Όταν τα κράτηµέλη θεσπίζουν µέτρα για τα τρόφιµα, οι διαφορές αυτές
µπορεί να παρεµποδίσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των
τροφίµων, να δηµιουργήσουν άνισες συνθήκες ανταγωνι-σµού και συνεπώς να έχουν άµεση επίδραση στηλειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(5) Είναι συνεπώς αναγκαίο να υπάρξει προσέγγιση µεταξύαυτών των εννοιών, αρχών και διαδικασιών, ώστε ναδιαµορφωθεί κοινή βάση για τα µέτρα σχετικά µε τα
τρόφιµα και τις ζωοτροφές που λαµβάνονται σε επίπεδο
κρατών µελών και σε κοινοτικό επίπεδο. Ωστόσο, είναιαναγκαίο να παρασχεθεί επαρκές χρονικό περιθώριο γιατην προσαρµογή τυχόν αντιφατικών διατάξεων τηςισχύουσας εθνικής και κοινοτικής νοµοθεσίας, και ναοριστεί ότι, µέχρις ότου γίνει η προσαρµογή αυτή, η2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—2
(1)ΕΕC96 Ε της 27.3.2001, σ. 247 .
(2)ΕΕC155 της 29.5.2001, σ. 32 .
(3)Γνώµη που διατυπώθηκε στις 14 Ιουνίου 2001 (δεν έχει ακόµη δηµο-
σιευθεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα).
(4)Γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Ιουνίου 2001 (δεν
έχει ακόµη δηµοσιευθεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα), κοινή θέση τουΣυµβουλίου της 17ης Σεπτεµβρίου 2001 (δεν έχει ακόµη δηµοσιευθεί
στην Επίσηµη Εφηµερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
λίου της 11ης ∆εκεµβρίου 2001 (δεν έχει ακόµη δηµοσιευθεί στην
Επίσηµη Εφηµερίδα) ·απόφαση του Συµβουλίου της 21ης Ιανουαρίου
2002.
▼B
σχετική νοµοθεσία εφαρµόζεται βάσει των αρχών που
καθορίζονται στον παρόντα κανονισµό.
(6)Tο νερό εισάγεται άµεσα ή έµµεσα στον ανθρώπινο οργα-
νισµό όπως άλλα τρόφιµα, συντελώντας έτσι στη συνολικήέκθεση του καταναλωτή από το στόµα σε ουσίες, συµπερι-
λαµβανοµένων χηµικών και µικροβιολογικών
µολυσµατικών προσµείξεων. Εντούτοις, δεδοµένου ότι ηποιότητα του νερού που προορίζεται για ανθρώπινηκατανάλωση ελέγχεται ήδη από τις οδηγίες 80 /778/ ΕΟΚ(
1)
και 98/83/ΕΚ(2)του Συµβουλίου, αρκεί να εξετάζεται το
νερό µετά το σηµείο συµµόρφωσης, σύµφωνα µε τα αναφε-
ρόµενα στην οδηγία 98 /83/ΕΚ και ειδικότερα στο άρθρο 6
της εν λόγω οδηγίας.
(7) Στο πλαίσιο της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, είναι σκόπιµονα περιληφθούν και οι απαιτήσεις που αφορούν τιςζωοτροφές και µάλιστα την παραγωγή και χρήσηζωοτροφών που προορίζονται για ζώα που χρησιµο-ποιούνται για την παραγωγή τροφίµων. Αυτό ισχύει µετην επιφύλαξη παρεµφερών απαιτήσεων οι οποίες εφαρµό-
ζονται µέχρι σήµερα και οι οποίες θα εφαρµοσθούν στο
µέλλον στη νοµοθεσία για τις ζωοτροφές σχετικά µε όλατα ζώα, περιλαµβανοµένων των ζώων συντροφιάς.
(8) Η Κοινότητα έχει επιλέξει υψηλό επίπεδο προστασίας τηςυγείας, όπως αρµόζει στην εκπόνηση της νοµοθεσίας γιατα τρόφιµα που εφαρµόζεται κατά τρόπο µη επιφέρονταδιακρίσεις, είτε τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές κυκλοφορούνστην εσωτερική αγορά είτε στη διεθνή.
(9) Είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές, άλλαενδιαφερόµενα µέρη και οι εµπορικοί εταίροι έχουν εµπι-
στοσύνη στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα
τρόφιµα, την επιστηµονική τους βάση και τις δοµές καιτην ανεξαρτησία των θεσµικών οργάνων που προστατεύουντην υγεία και άλλα συµφέροντα.
(10) Η πείρα έχει δείξει ότι είναι αναγκαίο να θεσπίζονταιµέτρα που εγγυώνται ότι δεν κυκλοφορούν στην αγορά µηασφαλή τρόφιµα και εξασφαλίζουν ότι υπάρχουν τα συστή-µατα για τον εντοπισµό και την επίλυση των προβληµάτων
σχετικά µε την ασφάλεια των τροφίµων, προκειµένου να
εξασφαλίζεται η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράςκαι να προστατεύεται η δηµόσια υγεία. Θα πρέπει να αντι-µετωπίζονται και παρόµοια ζητήµατα σχετικά µε τηνασφάλεια των ζωοτροφών.
(11) Για να διαµορφωθεί µια επαρκώς εµπεριστατωµένη καιολοκληρωµένη προσέγγιση στην ασφάλεια των τροφίµων,πρέπει να υπάρξει ευρύς ορισµός της νοµοθεσίας για τα
τρόφιµα που θα καλύπτει µεγάλο φάσµα διατάξεων µε
άµεσες ή έµµεσες συνέπειες για την ασφάλεια τωντροφίµων και των ζωοτροφών, συµπεριλαµβανοµένων τωνδιατάξεων για υλικά και αντικείµενα που έρχονται σεεπαφή µε τα τρόφιµα, για τις ζωοτροφές και για άλλουςσυντελεστές της γεωργικής παραγωγής που υπεισέρχονται
στο επίπεδο της πρωτογενούς παραγωγής.
(12) Για να εξασφαλίζεται η ασφάλεια των τροφίµων, είναιανάγκη να εξετάζονται όλες οι πτυχές της αλυσίδας
παραγωγής τροφίµων ως µία συνέχεια, από την πρωτογενήπαραγωγή και την παραγωγή ζωοτροφής µέχρι και τηνπώληση ή τη διάθεση του τροφίµου στον καταναλωτή,διότι κάθε στοιχείο έχει δυνητικό αντίκτυπο στηνασφάλεια των τροφίµων.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—3
(1)ΕΕL 229 της 30.8.1980, σ. 11 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την
οδηγία 98/83/ΕΚ.
(2)ΕΕL330 της 5.12.1998, σ. 32 .
▼B
(13) Η πείρα έχει δείξει ότι για το λόγο αυτό είναι ανάγκη να
συµπεριλαµβάνονται στην εξέταση η παραγωγή, η παρα-
σκευή, η µεταφορά και η διανοµή των ζωοτροφών πουδίνονται στα ζώα που χρησιµοποιούνται για την παραγωγήτροφίµων, περιλαµβανοµένης της παραγωγής ζώων πουενδέχεται να χρησιµοποιηθούν ως ζωοτροφή σε ιχθυοκαλ-λιέργειες, δεδοµένου ότι η εκ παραδροµής ή σκόπιµη
µόλυνση των ζωοτροφών, η νόθευση ή άλλες δόλιες ή
κακές πρακτικές στον τοµέα αυτόν, µπορεί να έχουνάµεσες ή έµµεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια τωντροφίµων.
(14) Για τον ίδιο λόγο είναι ανάγκη να εξετάζονται άλλεςπρακτικές και συντελεστές της γεωργικής παραγωγής στο
επίπεδο της πρωτογενούς παραγωγής και ο δυνητικός αντί-
κτυπός τους στη συνολική ασφάλεια των τροφίµων.
(15) Η δικτύωση εργαστηρίων αριστείας, σε περιφερειακό ή /
και διαπεριφερειακό επίπεδο, µε στόχο τη διασφάλιση τηςσυνεχούς παρακολούθησης της ασφάλειας των τροφίµων θα
µπορούσε να διαδραµατίσει σηµαντικό ρόλο στην πρόληψη
πιθανών κινδύνων για την υγεία των πολιτών.
(16) Τα µέτρα που λαµβάνουν τα κράτη µέλη και η Κοινότηταστον τοµέα των τροφίµων και των ζωοτροφών πρέπειγενικά να βασίζονται σε ανάλυση του κινδύνου, εκτόςόταν αυτό δεν είναι κατάλληλο για τις συνθήκες ή τη
φύση του µέτρου. Η προσφυγή στην ανάλυση του κινδύνου
πριν από τη λήψη τέτοιων µέτρων πρέπει να διευκολύνειτην αποφυγή αδικαιολόγητων εµποδίων στην ελεύθερηκυκλοφορία των ειδών διατροφής.
(17) Όπου η νοµοθεσία για τα τρόφιµα αποσκοπεί στη µείωση,εξάλειψη ή αποφυγή ενός κινδύνου για την υγεία, οι τρεις
αλληλένδετες συνιστώσες της ανάλυσης του κινδύνου,
δηλαδή η αξιολόγηση του κινδύνου, η διαχείριση τουκινδύνου και η ενηµέρωση σχετικά µε τον κίνδυνο, παρέ-χουν συστηµατική µεθοδολογία για τον προσδιορισµόµέτρων που είναι αποτελεσµατικά, αναλογικά και
στοχοθετηµένα, ή άλλων ενεργειών για την προστασία
της υγείας.
(18) Προκειµένου να υπάρχει εµπιστοσύνη στην επιστηµονικήβάση της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, οι αξιολογήσεις τουκινδύνου θα πρέπει να πραγµατοποιούνται µε ανεξάρτητο,αντικειµενικό και διαφανή τρόπο και να βασίζονται σε
διαθέσιµες επιστηµονικές πληροφορίες και δεδοµένα.
(19) Αναγνωρίζεται ότι η επιστηµονική αξιολόγηση του
κινδύνου δεν µπορεί, µόνη της, σε ορισµένες περιπτώσειςνα παρέχει όλες τις πληροφορίες στις οποίες θα βασιστείµια απόφαση για τη διαχείριση κινδύνου, και ότι άλλοιπαράγοντες που είναι σχετικοί µε το θέµα πρέπει να
λαµβάνονται υπόψη, συµπεριλαµβανοµένων, µεταξύ
άλλων, κοινωνιακών, οικονοµικών, παραδοσιακών, δεοντο-λογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων και τηςικανότητας διεξαγωγής ελέγχων.
(20) Η αρχή της προφύλαξης έχει χρησιµοποιηθεί για να εξασ-
φαλιστεί η προστασία της υγείας στην Κοινότητα,
προκαλώντας εµπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία τωντροφίµων ή των ζωοτροφών. Ως εκ τούτου, είναι ανάγκηνα υιοθετηθεί µια ενιαία βάση σε όλη την Κοινότητα γιατη χρησιµοποίηση της αρχής αυτής.
(21) Στις ειδικές περιπτώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή
ή την υγεία αλλά εξακολουθεί να υπάρχει επιστηµονική
αβεβαιότητα, η αρχή της προφύλαξης παρέχει ένα µηχα-νισµό για τον προσδιορισµό µέτρων για τη διαχείριση τουκινδύνου ή άλλων ενεργειών, προκειµένου να εξασφαλί-ζεται το υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας πουεπιθυµεί η Κοινότητα.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—4
▼B
(22) Η ασφάλεια των τροφίµων και η προστασία των συµφε-
ρόντων των καταναλωτών δηµιουργούν όλο και
περισσότερες ανησυχίες στο ευρύ κοινό, τις µη κυβερνη-τικές οργανώσεις, τις επαγγελµατικές ενώσεις, τουςδιεθνείς εµπορικούς εταίρους και τους οργανισµούς εµπο-ρίου. Είναι ανάγκη να διασφαλίζεται ότι η εµπιστοσύνητων καταναλωτών και η εµπιστοσύνη των εµπορικών
εταίρων εξασφαλίζεται µε την εκπόνηση νοµοθεσίας για
τα τρόφιµα µε τρόπο ανοιχτό και διαφανή και µε τη λήψηκατάλληλων µέτρων από τις δηµόσιες αρχές για τηνενηµέρωση του κοινού, όπου υπάρχουν βάσιµες υπόνοιεςότι ένα τρόφιµο µπορεί να παρουσιάζει κινδύνους για την
υγεία.
(23) Η ασφάλεια και η εµπιστοσύνη των καταναλωτών εντός
της Κοινότητας και στις τρίτες χώρες έχουν θεµελιώδησηµασία. Η Κοινότητα αποτελεί σηµαντικό εµπορικόπαράγοντα στον τοµέα των τροφίµων και των ζωοτροφώνπαγκοσµίως, µε αυτή δε την ιδιότητα, έχει συνάψει διεθ-νείς εµπορικές συµφωνίες, συµβάλλει στην ανάπτυξη
διεθνών προτύπων πάνω στα οποία βασίζεται η νοµοθεσία
για τα τρόφιµα και υποστηρίζει τις αρχές του ελεύθερουεµπορίου ασφαλών και υγιεινών τροφίµων και ασφαλών,υγιών ζωοτροφών χωρίς την επιβολή διακρίσεων σύµφωναµε θεµιτές και δεοντολογικές εµπορικές πρακτικές.
(24) Πρέπει να διασφαλίζεται ότι τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές
που εξάγονται ή επανεξάγονται από την Κοινότητα
συµµορφώνονται µε την κοινοτική νοµοθεσία ή µε τιςαπαιτήσεις που καθορίζει η εισάγουσα χώρα. Υπό διαφορε-τικές συνθήκες, τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές µπορούν ναεξάγονται ή να επανεξάγονται µόνον εάν η εισάγουσα
χώρα έχει συµφωνήσει ρητώς. Ωστόσο, είναι ανάγκη να
διασφαλίζεται ότι ακόµη και αν υπάρχει η συµφωνία τηςεισάγουσας χώρας, δεν επιτρέπεται η εξαγωγή ή επανε-ξαγωγή των τροφίµων που είναι επιβλαβή για την υγεία ήτων µη ασφαλών ζωοτροφών.
(25) Είναι ανάγκη να καθοριστούν οι γενικές αρχές της εµπο-
ρίας των τροφίµων και των ζωοτροφών καθώς και οι
στόχοι και οι αρχές για τη συµβολή της Κοινότητας στηνανάπτυξη διεθνών προτύπων και εµπορικών συµφωνιών.
(26) Ορισµένα κράτη µέλη έχουν θεσπίσει οριζόντια νοµοθεσίαγια την ασφάλεια των τροφίµων που επιβάλει, ειδικότερα,τη γενική υποχρέωση στους οικονοµικούς παράγοντες να
θέτουν σε κυκλοφορία στην αγορά µόνο τρόφιµα ασφαλή.
Ωστόσο, αυτά τα κράτη µέλη εφαρµόζουν διαφορετικάβασικά κριτήρια για να καθορίζουν εάν ένα τρόφιµο είναιασφαλές. ∆εδοµένων αυτών των διαφορετικών προσεγγί-σεων και της έλλειψης οριζόντιας νοµοθεσίας σε άλλακράτη µέλη, ενδέχεται να δηµιουργηθούν εµπόδια στο
εµπόριο τροφίµων. Οµοίως, τέτοια εµπόδια ενδέχεται να
δηµιουργηθούν στο εµπόριο ζωοτροφών.
(27) Είναι συνεπώς ανάγκη να καθοριστούν οι γενικές απαιτή-σεις ώστε να κυκλοφορούν µόνο ασφαλή τρόφιµα καιζωοτροφές στην αγορά, προκειµένου να εξασφαλιστεί ότιη εσωτερική αγορά τέτοιων προϊόντων λειτουργεί αποτε-
λεσµατικά.
(28) Η πείρα έχει δείξει ότι η λειτουργία της εσωτερικής
αγοράς των τροφίµων και των ζωοτροφών µπορεί να τεθείσε κίνδυνο, όταν είναι αδύνατο να ανιχνευθεί η προέλευσητων τροφίµων και των ζωοτροφών. Είναι συνεπώς ανάγκηνα καθιερωθεί ένα ολοκληρωµένο σύστηµα ανιχνευσι-
µότητας εντός των επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών
ώστε να µπορούν να πραγµατοποιούνται αποσύρσειςπροϊόντων, ακριβείς και µε συγκεκριµένο στόχο, ή ναδίνονται ακριβείς και στοχοθετηµένες πληροφορίες στουςκαταναλωτές ή το ελεγκτικό προσωπικό, αποφεύγονταςέτσι την πιθανότητα δηµιουργίας άσκοπων γενικότερων2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—5
▼B
δυσλειτουργιών στη περίπτωση εµφάνισης προβληµάτων
σχετικών µε την ασφάλεια των τροφίµων.
(29) Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσειςτροφίµων ή ζωοτροφών, συµπεριλαµβανοµένων τωνεισαγωγέων, µπορούν να προσδιορίσουν τουλάχιστον τηνεπιχείρηση από την οποία έχει προέλθει το τρόφιµο, ηζωοτροφή ή η ουσία που µπορεί να ενσωµατωθεί σε ένατρόφιµο ή ζωοτροφή, ώστε να εξασφαλιστεί ότι κατόπιν
έρευνας, η ανιχνευσιµότητα διασφαλίζεται σε όλα τα
στάδια.
(30) Μια επιχείρηση τροφίµων βρίσκεται στην καλύτερη θέσηγια την ανάπτυξη ενός ασφαλούς συστήµατος προµήθειαςτροφίµων και για να εγγυάται ότι τα τρόφιµα που
προµηθεύει είναι ασφαλή ·η επιχείρηση τροφίµων πρέπει
συνεπώς να έχει την πρωταρχική νοµική ευθύνη για τηδιασφάλιση της ασφάλειας των τροφίµων ·παρ'όλο που η
αρχή αυτή υπάρχει σε ορισµένα κράτη µέλη και τοµείςτης νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, σε άλλους τοµείς αυτό
είτε δεν προβλέπεται ρητώς είτε η ευθύνη αναλαµβάνεται
από τις αρµόδιες αρχές των κρατών µελών, µέσω των ελεγ-κτικών δραστηριοτήτων που διεξάγουν. Τέτοιες διαφορέςενδέχεται να δηµιουργήσουν φραγµούς στο εµπόριο και ναστρεβλώσουν τον ανταγωνισµό µεταξύ των επιχειρήσεωντροφίµων στα διάφορα κράτη µέλη.
(31) Παρόµοιες απαιτήσεις θα πρέπει να εφαρµόζονται στιςεπιχειρήσεις τροφίµων και ζωοτροφών.
(32) Η επιστηµονική και τεχνική βάση της κοινοτικής νοµοθε-σίας για την ασφάλεια των τροφίµων και των ζωοτροφών
πρέπει να συµβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου
προστασίας της υγείας στην Κοινότητα. HΚοινότητα
πρέπει να έχει πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου, ανεξάρτητηκαι αποτελεσµατική επιστηµονική και τεχνική υποστή-ριξη.
(33) Τα επιστηµονικά και τεχνικά ζητήµατα που αφορούν τηνασφάλεια των τροφίµων και των ζωοτροφών είναι όλο καιπιο σηµαντικά και πολύπλοκα. Η ίδρυση µιας ΕυρωπαϊκήςΑρχής για την Ασφάλεια των Τροφίµων, εφεξής, «η
Αρχή»,πρέπει συνεπώς να ενισχύει το παρόν σύστηµα
επιστηµονικής και τεχνικής υποστήριξης, όπου αυτό δεν
είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί στις αυξανόµενες
ανάγκες.
(34) Σύµφωνα µε τις γενικές αρχές της νοµοθεσίας περίτροφίµων, η Αρχή πρέπει να έχει το ρόλο ενόςανεξάρτητου επιστηµονικού πόλου αναφοράς όσον αφορά
την αξιολόγηση των κινδύνων και, µε τον τρόπο αυτόν, να
εξασφαλίζει την οµαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ·
µπορεί να ζητηθεί από αυτήν να παρέχει γνώµες γιαεπίµαχα επιστηµονικά θέµατα, καθιστώντας έτσι ικανά ταθεσµικά όργανα της Κοινότητας και τα κράτη µέλη να
λαµβάνουν ενηµερωµένες αποφάσεις για τη διαχείριση
κινδύνων µε σκοπό την εγγύηση της ασφάλειας τωντροφίµων και των ζωοτροφών, ενώ ταυτόχρονα θασυµβάλλει στο να µη κατακερµατίζεται η εσωτερικήαγορά µε αδικαιολόγητα ή άσκοπα εµπόδια στην ελεύθερηκυκλοφορία των τροφίµων και των ζωοτροφών.
(35) Η Αρχή πρέπει να είναι ανεξάρτητη επιστηµονική πηγήσυµβουλών, πληροφοριών και ενηµέρωσης σχετικά µετους κινδύνους ώστε να βελτιωθεί η εµπιστοσύνη τωνκαταναλωτών ·ωστόσο, προκειµένου να προωθηθεί η
συνοχή µεταξύ των λειτουργιών αξιολόγησης, διαχείρισης
και κοινοποίησης του κινδύνου, θα πρέπει να ενισχυθεί η
σύνδεση µεταξύ των αξιολογητών του κινδύνου και τωνδιαχειριστών του κινδύνου.
(36) Η Αρχή πρέπει να παρέχει εµπεριστατωµένες ανεξάρτητεςεπιστηµονικές απόψεις για την ασφάλεια και άλλες πτυχές2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—6
▼B
της όλης αλυσίδας των τροφίµων και των ζωοτροφών,
πράγµα που συνεπάγεται ευρύτατες αρµοδιότητες για τηνΑρχή αυτή. Σε αυτές πρέπει να περιλαµβάνονται θέµατα
µε άµεσο ή έµµεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια της αλυσίδας
εφοδιασµού τροφίµων και ζωοτροφών, στην υγεία και τηνορθή µεταχείριση των ζώων και την υγεία των φυτών.Ωστόσο, πρέπει να διασφαλισθεί ότι η Αρχή εστιάζει τοενδιαφέρον της στην ασφάλεια των τροφίµων, η δε
αποστολή της όσον αφορά θέµατα που σχετίζονται µε την
υγεία των ζώων, την ορθή µεταχείριση των ζώων και τηνυγεία των φυτών που δεν συνδέονται µε την ασφάλεια τηςαλυσίδας εφοδιασµού τροφίµων θα πρέπει να περιορίζεταιστην παροχή επιστηµονικών γνωµών. Η αποστολή τηςΑρχής θα πρέπει επίσης να καλύπτει τις επιστηµονικές
συµβουλές και την επιστηµονική και τεχνική υποστήριξη
σχετικά µε την ανθρώπινη διατροφή σε συνάρτηση µε τηνκοινοτική νοµοθεσία και τη συνδροµή προς την Επιτροπή,κατόπιν αιτήµατός της, για επικοινωνία συνδεόµενη µε τακοινοτικά προγράµµατα υγείας.
(37) Εφόσον ορισµένα προϊόντα που έχουν εγκριθεί σύµφωναµε τη νοµοθεσία για τα τρόφιµα, όπως παρασιτοκτόνα ήπρόσθετα στις ζωοτροφές, µπορεί να ενέχουν κινδύνουςγια το περιβάλλον ή την ασφάλεια των εργαζοµένων,
πρέπει να αξιολογούνται από την Αρχή, σύµφωνα µε την
οικεία νοµοθεσία, και ορισµένες περιβαλλοντικές πτυχέςκαι πτυχές σχετικές µε την ασφάλεια των εργαζοµένων.
(38) Προκειµένου να αποφευχθούν διπλές επιστηµονικές αξιο-λογήσεις και συναφείς επιστηµονικές γνώµες για τουςγενετικώς τροποποιηµένους οργανισµούς (ΓΤΟ), η Αρχήπρέπει να παρέχει επίσης επιστηµονικές γνώµες σχετικάµε προϊόντα εκτός των τροφίµων και των ζωοτροφών ταοποία συνδέονται µε τους ΓΤΟ, όπως ορίζονται στην
οδηγία 2001 /18/ΕΚ(
1)και µε την επιφύλαξη των εκεί
προβλεπόµενων διαδικασιών.
(39) Η Αρχή συµβάλλει µέσω της παροχής υποστήριξης σε
επιστηµονικά θέµατα, στο ρόλο της Κοινότητας και των
κρατών µελών στην ανάπτυξη και καθιέρωση διεθνώνπροτύπων ασφάλειας για τα τρόφιµα και εµπορικών συµφω-νιών.
(40) Η εµπιστοσύνη των κοινοτικών οργάνων, του ευρέοςκοινού και των ενδιαφερόµενων µερών στην Αρχή έχειµεγάλη σηµασία. Για το λόγο αυτό πρέπει να εξασφαλιστείη ανεξαρτησία της, το υψηλό επιστηµονικό της επίπεδο, ηδιαφάνεια και η αποτελεσµατικότητα. Η συνεργασία µε τα
κράτη µέλη είναι επίσης απολύτως αναγκαία.
(41) Προς τούτο, το διοικητικό συµβούλιο πρέπει να διορίζεται
κατά τρόπον ώστε να πληρούνται τα αυστηρότερα κριτήριαεπάρκειας, ένα ευρύ φάσµα σχετικών γνώσεων, λόγου
χάρη, στον τοµέα της διαχείρισης και της δηµόσιας
διοίκησης, και η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανοµήεντός της Ένωσης. Τούτο πρέπει να διευκολύνεται µε τηνµε την εκ περιτροπής εκπροσώπηση των διαφόρων χωρώνκαταγωγής των µελών του διοικητικού συµβουλίου χωρίς
να διατηρούνται θέσεις για υπηκόους συγκεκριµένου
κράτους µέλους.
(42) Η Αρχή πρέπει να έχει τα µέσα να εκτελεί όλα τα καθή-κοντα που επιβάλλονται από το ρόλο της.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—7
(1)Οδηγία 2001 /18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβου-
λίου της 12ης Μαρτίου 2001 για τη σκόπιµη ελευθέρωση στο
περιβάλλον γενετικώς τροποποιηµένων οργανισµών και την
ανάκληση της οδηγίας 90 /220/ ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 106 της
17.4.2001, σ. 1 ).
▼B
(43) Το διοικητικό συµβούλιο πρέπει να έχει τις εξουσίες που
απαιτούνται για να καταρτίζει τον προϋπολογισµό του και
να ελέγχει την εκτέλεσή του, να εκδίδει τον εσωτερικόκανονισµό του, να εκδίδει δηµοσιονοµικούς κανονισµούς,να διορίζει τα µέλη της επιστηµονικής επιτροπής και τωνεπιστηµονικών οµάδων και να διορίζει τον διευθύνοντασύµβουλο.
(44) Η Αρχή πρέπει να συνεργάζεται στενά µε τους αρµόδιουςφορείς στα κράτη µέλη, προκειµένου να λειτουργεί αποτε-λεσµατικά. Πρέπει να δηµιουργηθεί ένα συµβουλευτικόσώµα προκειµένου να συµβουλεύει τον διευθύνοντασύµβουλο, να συνιστά µηχανισµό για την ανταλλαγήπληροφοριών και να εξασφαλίζει τη στενή συνεργασία
ιδίως σε ό,τι αφορά το σύστηµα δικτύωσης. Η συνεργασία
και η κατάλληλη ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπειεπίσης να ελαχιστοποιούν το ενδεχόµενο διισταµένωνεπιστηµονικών γνωµών.
(45) Η Αρχή πρέπει να αναλάβει το ρόλο των επιστηµονικών
επιτροπών που επικουρούν την Επιτροπή για την έκδοση
επιστηµονικών γνωµών στο πεδίο των αρµοδιοτήτων της ·
είναι ανάγκη να αναδιοργανωθούν οι επιτροπές αυτές γιανα εξασφαλιστεί µεγαλύτερη συνέπεια σε σχέση µε τηναλυσίδα εφοδιασµού τροφίµων και να τους δοθεί η δυνα-τότητα να εργαστούν πιο αποτελεσµατικά. Πρέπει
συνεπώς να συσταθεί επιστηµονική επιτροπή και µόνιµες
επιστηµονικές οµάδες εντός της Αρχής για την παροχήαυτών των γνωµοδοτήσεων.
(46) Για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας, τα µέλη τηςεπιστηµονικής επιτροπής και των οµάδων πρέπει να είναιανεξάρτητοι επιστήµονες που προσλαµβάνονται µε
ανοικτή διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων.
(47) Ο ρόλος της Αρχής ως ανεξάρτητου επιστηµονικού πόλου
αναφοράς σηµαίνει ότι µια επιστηµονική γνώµη µπορεί ναζητηθεί όχι µόνο από την Επιτροπή αλλά και από το Ευρω-παϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη µέλη. Προκειµένου ηδιαδικασία παροχής επιστηµονικών συµβουλών να είναι
εύχρηστη και συνεκτική, η Αρχή πρέπει να µπορεί να
αρνείται ή να τροποποιεί µια αίτηση, εφόσον παρέχεισχετική αιτιολόγηση και βάσει προκαθορισµένων κριτη-ρίων. Πρέπει επίσης να ληφθούν µέτρα που θα συµβάλουνστην αποφυγή διισταµένων επιστηµονικών γνωµών και,
στην περίπτωση διισταµένων επιστηµονικών γνωµών
µεταξύ επιστηµονικών φορέων, πρέπει να εφαρµόζονταιδιαδικασίες για την επίλυση των διαφορών ή να δίνεταιστους διαχειριστές κινδύνου µια διαφανής βάση επιστηµο-νικών στοιχείων.
(48) Η Αρχή πρέπει επίσης να µπορεί να αναθέτει επιστηµο-
νικές µελέτες που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση
των καθηκόντων της, εξασφαλίζοντας ότι οι σχέσεις τηςµε την Επιτροπή και τα κράτη µέλη προλαµβάνουν τιςδιπλές προσπάθειες. Τούτο πρέπει να γίνεται κατά τρόποανοικτό και διαφανή. Η Αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της
την υφιστάµενη κοινοτική εµπειρογνωµοσύνη καθώς και
τις δοµές της Κοινότητας.
(49) Η έλλειψη ενός αποτελεσµατικού συστήµατος για τησυλλογή και ανάλυση σε κοινοτικό επίπεδο δεδοµένωνγια την αλυσίδα εφοδιασµού τροφίµων αναγνωρίζεται ότιείναι µεγάλο µειονέκτηµα. Πρέπει συνεπώς να τεθεί σε
λειτουργία ένα σύστηµα για τη συλλογή και ανάλυση
σχετικών δεδοµένων στους τοµείς που καλύπτει η Αρχή,υπό τη µορφή ενός δικτύου που θα συντονίζει η Αρχή.Είναι ανάγκη να προβλεφθεί η επανεξέταση των υφισ-τάµενων κοινοτικών δικτύων συλλογής δεδοµένων στουςτοµείς αρµοδιότητας της Αρχής.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—8
▼B
(50) Ο καλύτερος προσδιορισµός των αναδυόµενων κινδύνων
µπορεί µακροπρόθεσµα να λειτουργήσει ως πολύ σηµαν-
τικός προληπτικός µηχανισµός για τα κράτη µέλη και τηνΚοινότητα κατά την άσκηση των πολιτικών τους. Είναισυνεπώς ανάγκη να ανατεθεί στην Αρχή το καθήκον τηςεκ των προτέρων συλλογής πληροφοριών και της συνεχούςεπαγρύπνησης καθώς και της παροχής αξιολόγησης και
πληροφοριών σχετικά µε τους αναδυόµενους κινδύνους µε
σκοπό την πρόληψή τους.
(51) Η ίδρυση της Αρχής πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στακράτη µέλη να συµµετέχουν πιο ενεργά στις επιστηµονικέςδιαδικασίες. Πρέπει συνεπώς να υπάρχει στενή συνερ-γασία µεταξύ της Αρχής και των κρατών µελών για τοσκοπό αυτό. Ιδίως η Αρχή πρέπει να είναι σε θέση να
αναθέτει ορισµένα καθήκοντα σε οργανισµούς στα κράτη
µέλη.
(52) Είναι ανάγκη να εξασφαλίζεται η ισορροπία µεταξύ τηςανάγκης χρήσης των εθνικών οργανισµών που αναλαµβά-νουν εργασίες για λογαριασµό της Αρχής και της ανάγκηςνα εξασφαλίζεται, για λόγους γενικότερης συνέπειας, ότιαυτά τα καθήκοντα εκτελούνται σύµφωνα µε τα κριτήρια
που έχουν καθοριστεί για τέτοιες εργασίες. Οι υφισ-
τάµενες διαδικασίες για την ανάθεση επιστηµονικώνεργασιών στα κράτη µέλη, ιδίως σε ό,τι αφορά την αξιο-λόγηση φακέλων που υποβάλει η βιοµηχανία για τηνέγκριση ορισµένων ουσιών, προϊόντων ή διαδικασιών, θαπρέπει να επανεξετασθούν εντός ενός έτους µε σκοπό να
λαµβάνονται υπόψη η σύσταση της Αρχής και οι νέες
ευκολίες που προσφέρει, ενώ οι διαδικασίες αξιολόγησηςπρέπει να παραµείνουν τουλάχιστον όσο αυστηρές ήτανκαι πριν.
(53) Η Επιτροπή παραµένει πλήρως υπεύθυνη για την κοινο-ποίηση µέτρων διαχείρισης του κινδύνου και συνεπώςπρέπει να γίνονται οι δέουσες ανταλλαγές πληροφοριών
µεταξύ της Αρχής και της Επιτροπής. Η στενή συνεργασία
µεταξύ της Αρχής, της Επιτροπής και των κρατών µελώνείναι επίσης αναγκαία για τη διασφάλιση της συνοχής τηςσυνολικής διαδικασίας ενηµέρωσης.
(54) Η ανεξαρτησία της Αρχής και ο ρόλος της για τηνενηµέρωση του κοινού συνεπάγεται ότι πρέπει να µπορείνα επικοινωνεί αυτόνοµα στους τοµείς αρµοδιοτήτων της,
έχοντας ως σκοπό να παρέχει αντικειµενικές, αξιόπιστες
και εύληπτες πληροφορίες.
(55) Η δέουσα συνεργασία µε τα κράτη µέλη και άλλα ενδιαφε-ρόµενα µέρη είναι αναγκαία στον ειδικό τοµέα τωνεκστρατειών ενηµέρωσης του κοινού ώστε να λαµβάνονταιυπόψη τυχόν περιφερειακές παράµετροι και οποιαδήποτεσυσχέτιση µε την πολιτική για την υγεία.
(56) Εκτός από τις αρχές λειτουργίας της, την ανεξαρτησία καιτη διαφάνεια, η Αρχή πρέπει να είναι οργανισµός ανοικτός
σε επαφές µε τους καταναλωτές και άλλες ενδιαφερόµενες
οµάδες.
(57) Η Αρχή πρέπει να χρηµατοδοτείται από τον γενικόπροϋπολογισµό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, υπό τοφως της αποκτηθείσας πείρας, ιδίως σε ό,τι αφορά τηνεπεξεργασία των φακέλων προς έγκριση που υποβάλει ηβιοµηχανία, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόµενο επιβολής
τελών εντός τριών ετών από τη θέση σε ισχύ του παρόντος
κανονισµού. Η κοινοτική δηµοσιονοµική διαδικασίαεξακολουθεί να εφαρµόζεται σε ό,τι αφορά επιδοτήσειςπου καταλογίζονται στο γενικό προϋπολογισµό της Ευρω-παϊκής Ένωσης. Επιπλέον ο λογιστικός έλεγχος θα πρέπεινα γίνεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
(58) Είναι ανάγκη να µπορούν να συµµετέχουν ευρωπαϊκέςχώρες που δεν είναι µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—9
▼B
έχουν συνάψει συµφωνίες που τις υποχρεώνουν να µεταφέ-
ρουν και να εφαρµόζουν την κοινοτική νοµοθεσία στοντοµέα που καλύπτει ο παρών κανονισµός.
(59) Στο πλαίσιο της οδηγίας 92 /59/EOK του Συµβουλίου, της
29ης Ιουνίου 1992, για τη γενική ασφάλεια των προϊόντωνλειτουργεί ένα σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης (
1).Το
πεδίο εφαρµογής του υπάρχοντος συστήµατος περι-
λαµβάνει τα τρόφιµα και τα βιοµηχανικά προϊόντα αλλάόχι τις ζωοτροφές. Οι πρόσφατες κρίσεις στα τρόφιµαέδειξαν ότι υπάρχει ανάγκη για ένα βελτιωµένο και διευρυ-µένο σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης που θα καλύπτει
και τα τρόφιµα και τις ζωοτροφές. Η διαχείριση αυτού του
αναθεωρηµένου συστήµατος θα πρέπει να γίνεται από τηνΕπιτροπή, ενώ µέλη του δικτύου θα είναι τα κράτη µέλη,η Επιτροπή και η Αρχή. Το σύστηµα αυτό δεν πρέπει νακαλύπτει τις κοινοτικές ρυθµίσεις για την έγκαιρη ανταλ-λαγή πληροφοριών στην περίπτωση ακτινολογικής
έκτακτης ανάγκης, όπως ορίζεται στην απόφαση 87 /600/
Eυρατόµ του Συµβουλίου (
2).
(60) Τα πρόσφατα συµβάντα στον τοµέα της ασφάλειας των
τροφίµων κατέδειξαν την ανάγκη λήψης των κατάλληλων
µέτρων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ώστε να εξασφα-λίζεται ότι όλα τα τρόφιµα, ανεξαρτήτως είδους καιπροέλευσης, και όλες οι ζωοτροφές να υπόκεινται σεκοινά µέτρα όταν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για τηνανθρώπινη υγεία, την υγεία των ζώων ή το περιβάλλον.
Μια τέτοια εµπεριστατωµένη προσέγγιση για τα µέτρα
αντιµετώπισης έκτακτων περιστατικών στον τοµέα τηςασφάλειας των τροφίµων πρέπει να επιτρέ0πει τηνανάληψη αποτελεσµατικών ενεργειών και την αποφυγήτεχνητών διαφορών στην αντιµετώπιση σοβαρού κινδύνου
σχετιζόµενου µε τα τρόφιµα ή τις ζωοτροφές.
(61) Οι πρόσφατες κρίσεις στα τρόφιµα κατέδειξαν επίσης τα
οφέλη για την Επιτροπή από κατάλληλα προσαρµοσµένες,ταχύτερες διαδικασίες για τη διαχείριση των κρίσεων.
Αυτές οι οργανωτικές διαδικασίες πρέπει να καθιστούν
δυνατή τη βελτίωση του συντονισµού των προσπαθειώνκαι τον καθορισµό αποτελεσµατικότερων µέτρων βάσειτων βέλτιστων επιστηµονικών πληροφοριών. Για το λόγοαυτό οι αναθεωρηµένες διαδικασίες πρέπει να λαµβάνουν
υπόψη τις αρµοδιότητες της Αρχής και να προβλέπουν
την επιστηµονική και τεχνική συνδροµή της µε τη µορφήσυµβουλών σε περίπτωση κρίσης στα τρόφιµα.
(62) Προκειµένου να εξασφαλιστεί µια πιο αποτελεσµατική καιεµπεριστατωµένη προσέγγιση στην τροφική αλυσίδα,πρέπει να συσταθεί µια επιτροπή για την τροφική αλυσίδακαι την υγεία των ζώων προς αντικατάσταση της µόνιµηςκτηνιατρικής επιτροπής, της µόνιµης επιτροπής τροφίµωνκαι της µόνιµης επιτροπής ζωοτροφών. Κατά συνέπεια
πρέπει να καταργηθούν οι αποφάσεις του Συµβουλίου 68 /
361/ΕΟΚ(
3), 69/414/ ΕΟΚ(4)και 70/372/ ΕΟΚ(5).Για τον
ίδιο λόγο, η επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και τηνυγεία των ζώων πρέπει επίσης να αντικαταστήσει τηµόνιµη φυτοϋγειονοµική επιτροπή, σε ό,τι αφορά τηναρµοδιότητά της [για τις οδηγίες 76 /895/ ΕΟΚ(
6), 86/362/2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—10
(1)ΕΕL228 της 11.8.1992, σ. 24 .
(2)ΕΕL371 της 30.12.1987, σ. 76 .
(3)ΕΕL255 της 18.10.1968, σ. 23 .
(4)ΕΕL291 της 19.11.1969, σ. 9 .
(5)ΕΕL170 της 3.8.1970, σ. 1 .
(6)ΕΕL340 της 9.12.1976, σ. 26 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2000 /57/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L244 της 29.9.2000, σ.
76).
▼B
ΕΟΚ(1), 83/363/ ΕΟΚ(2), 90/642/ ΕΟΚ(3)και 91/414/
ΕΟΚ(4)]για τα προϊόντα φυτοπροστασίας και τον καθο-
ρισµό των ανώτατων επιπέδων καταλοίπων.
(63) Τα αναγκαία µέτρα για την υλοποίηση του παρόντος κανο-νισµού θεσπίζονται σύµφωνα µε την απόφαση 1999 /468/ ΕΚ
του Συµβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισµό
των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρµοδιοτήτων που
ανατίθενται στην Επιτροπή (
5).
(64) Είναι αναγκαίο να παρασχεθεί επαρκής διορία ώστε οι
υπεύθυνοι να προσαρµοστούν σε ορισµένες απαιτήσεις
που θεσπίζει ο παρών κανονισµός και η Ευρωπαϊκή Αρχή
για την Ασφάλεια των Τροφίµων να αρχίσει να λειτουργείτην 1η Ιανουαρίου 2002.
(65) Είναι σηµαντικό να αποφευχθεί η σύγχυση µεταξύ της
αποστολής της Αρχής και του Ευρωπαϊκού Οργανισµού
Αξιολόγησης Φαρµακευτικών Προϊόντων ( EMEA) που
συστάθηκε µε τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2309 /93του
Συµβουλίου (6).Συνεπώς είναι ανάγκη να οριστεί ότι ο
παρών κανονισµός δεν θίγει τις αρµοδιότητες που έχουνανατεθεί στον EMEA από την κοινοτική νοµοθεσία, συµπε-
ριλαµβανοµένων αυτών που ανατέθηκαν µε τον κανονισµό
(ΕΟΚ) αριθ. 2377 /90της 26ης Ιουνίου 1990, για τη θέσπιση
κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισµό ανώτατων ορίωνκαταλοίπων κτηνιατρικών φαρµάκων στα τρόφιµα ζωικήςπροέλευσης (
7).
(66) Είναι αναγκαίο και πρόσφορο προκειµένου να υλοποιηθεί
ο βασικός στόχος του παρόντος κανονισµού, να προβλε-φθεί η προσέγγιση των εννοιών, των αρχών καιδιαδικασιών που αποτελούν κοινή βάση για τη νοµοθεσία
των τροφίµων στην Κοινότητα και να ιδρυθεί µια Ευρω-
παϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίµων σύµφωνα µετην αρχή της αναλογικότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο5 της συνθήκης. Ο παρών κανονισµός περιορίζεται σε ό,τιείναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που επιδιώ-κονται,
ΕΞΕ∆ΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Στόχος και πεδίο εφαρµογής
1. Ο παρών κανονισµός αποτελεί τη βάση για την εξασφάλιση
υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας του ανθρώπου και των
συµφερόντων των καταναλωτών σε σχέση µε τα τρόφιµα, λαµβά-2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—11
(1)ΕΕL 221 της 7.8.1986, σ. 37 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2001 /57/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 208 της 1.8.2001, σ.
36).
(2)ΕΕL 221 της 7.8.1986, σ. 43 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2001 /57/ΕΚ της Επιτροπής.
(3)ΕΕL350 της 14.12.1990, σ. 71 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2001 /57/ΕΚ της Επιτροπής.
(4)ΕΕL 230 της 19.8.1991, σ. 1 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2001 /49/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 176 της 29.6.2001,
σ. 61).
(5)ΕΕL184 της 17.7.1999, σ. 23 .
(6)ΕΕL214 της 24.8.1993, σ. 1 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 649 /98της Επιτροπής (ΕΕ L88 της
24.3.1998, σ. 7 ).
(7)ΕΕL224 της 18.8.1990, σ. 1 ·κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευ-
ταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1553 /2001 της Επιτροπής (ΕΕ L
205της 31.7.2001, σ. 16 ).
▼B
νοντας ειδικότερα υπόψη την πολυµορφία στον εφοδιασµό
τροφίµων, συµπεριλαµβανοµένων των παραδοσιακών προϊόντων,ενώ παράλληλα εξασφαλίζει την αποτελεσµατική λειτουργία
της εσωτερικής αγοράς. Καθιερώνει κοινές αρχές και ευθύνες,
τα µέσα ώστε να παρέχονται ισχυρή επιστηµονική βάση, αποτε-λεσµατικές οργανωτικές ρυθµίσεις και διαδικασίες µε τις οποίεςθα υποστηριχθεί η λήψη αποφάσεων σε θέµατα ασφάλειας τωντροφίµων.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ο παρών κανονισµός
θεσπίζει τις γενικές αρχές που διέπουν γενικά τα τρόφιµα και
τις ζωοτροφές, ειδικότερα δε την ασφάλεια των τροφίµων καιτων ζωοτροφών στην Κοινότητα και σε εθνικό επίπεδο.
Ιδρύει την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίµων.Καθορίζει διαδικασίες για θέµατα που έχουν άµεσο ή έµµεσο
αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίµων και των ζωοτροφών.
3. Ο παρών κανονισµός εφαρµόζεται σε όλα τα στάδια
παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής των τροφίµων και των
ζωοτροφών. ∆εν εφαρµόζεται στην περίπτωση πρωτογενούς
παραγωγής για ιδιωτική οικιακή χρήση ή στην περίπτωσηοικιακής παρασκευής, χειρισµού ή αποθήκευσης τροφίµων γιαιδιωτική οικιακή κατανάλωση.
Άρθρο 2
Ορισµός των «τροφίµων »
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού, ως «τρόφιµα»(ή
«είδη διατροφής »)νοούνται ουσίες ή προϊόντα, είτε αυτά έχουν
υποστεί πλήρη ή µερική επεξεργασία είτε όχι, τα οποία προορί-
ζονται για βρώση από τον άνθρωπο ή αναµένεται ευλόγως ότι θαχρησιµεύσουν για τον σκοπό αυτόν.
Στα«τρόφιµα»περιλαµβάνονται ποτά, τσίχλες και οποιαδήποτε
ουσία, περιλαµβανοµένου του νερού, η οποία ενσωµατώνεταισκόπιµα στα τρόφιµα στη διάρκεια της παραγωγής, της παρα-σκευής ή της επεξεργασίας τους. Επίσης περιλαµβάνεται το
νερό µετά το σηµείο συµµόρφωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 6
της οδηγίας 98 /83/ΕΚ και µε την επιφύλαξη των απαιτήσεων
των οδηγιών 80 /778/ ΕΟΚ και 98/83/ΕΚ.
Στα«τρόφιµα»δεν περιλαµβάνονται τα ακόλουθα:
α) ζωοτροφές,
β) ζώντα ζώα, εκτός εάν παρασκευάζονται για διάθεση στην
αγορά για ανθρώπινη κατανάλωση,
γ) φυτά πριν από τη συγκοµιδή,
δ) φαρµακευτικά προϊόντα κατά την έννοια των οδηγιών 65 /65/
ΕΟΚ(
1)και 92/73/ΕΟΚ(2)του Συµβουλίου,
ε) καλλυντικά κατά την έννοια της οδηγίας 76 /768/ ΕΟΚ του
Συµβουλίου (3),
στ) καπνός και προϊόντα καπνού κατά την έννοια της οδηγίας 89 /
622/ΕΟΚ του Συµβουλίου (4),
ζ) ναρκωτικές ή ψυχοτρόποι ουσίες κατά την έννοια της
ενιαίας σύµβασης των Ηνωµένων Εθνών για τα ναρκωτικά
του 1961, και της σύµβασης των Ηνωµένων Εθνών για τιςψυχοτρόπους ουσίες του 1971,2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—12
(1)ΕΕ 22 της 9.2.1965, σ. 369 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από
την οδηγία 93 /39/ΕΟΚ (ΕΕL214 της 24.8.1993, σ. 22 ).
(2)ΕΕL297 της 13.10.1992, σ. 8 .
(3)ΕΕL262 της 27.9.1976, σ. 169 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2000 /41/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L145 της 20.6.2000, σ.
25).
(4)ΕΕL 359 της 8.12.1989, σ. 1 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 92 /41/ΕΟΚ (ΕΕL158 της 11.6.1992, σ. 30 ).
▼B
η) τα κατάλοιπα και οι µολυσµατικές προσµείξεις.
Άρθρο 3
Άλλοι ορισµοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισµού ισχύουν οι
ακόλουθοι ορισµοί:
1. «νοµοθεσία για τα τρόφιµα »:οι νόµοι, οι κανονισµοί και οι
διοικητικές ρυθµίσεις που διέπουν τα τρόφιµα γενικότερακαι την ασφάλεια των τροφίµων ειδικότερα, είτε σε κοινο-τικό είτε σε εθνικό επίπεδο ·ο όρος καλύπτει οιοδήποτε
στάδιο της παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής των
τροφίµων, καθώς και των ζωοτροφών που παράγονται για
ζώα που χρησιµοποιούνται για την παραγωγή τροφίµων ήχορηγούνται ως τροφή σε αυτά.
2. «επιχείρηση τροφίµων »:κάθε επιχείρηση, κερδοσκοπική ή
µη, δηµόσια ή ιδιωτική, η οποία ασκεί οποιαδήποτε από τιςδραστηριότητες που συνδέονται µε οιοδήποτε στάδιο τηςπαραγωγής, µεταποίησης και διανοµής των τροφίµων,
3. «υπεύθυνος επιχείρησης τροφίµων »:τα φυσικά ή νοµικά
πρόσωπα που έχουν την ευθύνη να εξασφαλίσουν ότιπληρούνται οι απαιτήσεις της νοµοθεσίας για τα τρόφιµαµέσα στην επιχείρηση τροφίµων που έχουν υπό τον έλεγχό
τους,
4. «ζωοτροφές»:οι ουσίες ή τα προϊόντα, περιλαµβανοµένων
των πρόσθετων υλών, είτε έχουν υποστεί πλήρη ή µερική
επεξεργασία είτε όχι, τα οποία προορίζονται για χορήγησητροφής από το στόµα στα ζώα,
5. «επιχείρηση ζωοτροφών »:οποιαδήποτε επιχείρηση, κερδο-
σκοπική ή όχι και δηµόσια ή ιδιωτική, η οποίαπραγµατοποιεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητεςπαραγωγής, παρασκευής, µεταποίησης, αποθήκευσης, µετα-φοράς ή διανοµής ζωοτροφών, συµπεριλαµβανοµένου
οποιουδήποτε παραγωγού ο οποίος παράγει, επεξεργάζεται ή
αποθηκεύει ζωοτροφές µε σκοπό τη χορήγηση τροφής σεζώα που βρίσκονται στην κατοχή του,
6. «υπεύθυνος επιχείρησης ζωοτροφών »:τα φυσικά ή νοµικά
πρόσωπα που έχουν την ευθύνη να εξασφαλίσουν ότιπληρούνται οι απαιτήσεις της νοµοθεσίας για τα τρόφιµαµέσα στην εταιρεία ζωοτροφών που έχουν υπό τον έλεγχότους,
7. «λιανική»:ο χειρισµός ή /και η µεταποίηση τροφίµων και η
αποθήκευσή τους στο σηµείο πώλησης ή παράδοσης στον
τελικό καταναλωτή ·περιλαµβάνονται οι τερµατικοί σταθµοί
διανοµής, οι επιχειρήσεις µαζικής εστίασης, τα κυλικείαεργοστασίων, η τροφοδοσία οργανισµών, τα εστιατόρια καιάλλες παρόµοιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης,τα καταστήµατα, τα κέντρα διανοµής και τα πρατήριαχονδρικής,
8. «διάθεση στην αγορά »:η κατοχή τροφίµων ή ζωοτροφών µε
σκοπό την πώληση, συµπεριλαµβανοµένης της προσφοράς
για πώληση ή οποιασδήποτε άλλης µορφής µεταβίβασης
είτε αυτή γίνεται δωρεάν είτε όχι, και η ίδια η πώληση, ηδιανοµή ή οι άλλες µορφές µεταβίβασης,
9. «κίνδυνος»:ο βαθµός στον οποίο είναι πιθανή µια επιβλαβής
συνέπεια στην υγεία και η σοβαρότητα αυτής της συνέπειας,ως αποτέλεσµα της ύπαρξης µιας πηγής κινδύνου,
10. « ανάλυση του κινδύνου »:η διαδικασία που αποτελείται από
τρεις αλληλένδετες συνιστώσες:αξιολόγηση του κινδύνου,διαχείριση του κινδύνου και ενηµέρωση σχετικά µε τονκίνδυνο,
11. « αξιολόγηση του κινδύνου »:η διαδικασία επιστηµονικής
βάσης που απαρτίζεται από τέσσερα βήµατα:τον προσδιο-ρισµό της πηγής του κινδύνου, τον χαρακτηρισµό της πηγής2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—13
▼B
του κινδύνου, την αξιολόγηση της έκθεσης στον κίνδυνο και
τον χαρακτηρισµό του κινδύνου,
12. « διαχείριση του κινδύνου »:η διαδικασία, η οποία διακρί-
νεται από την αξιολόγηση του κινδύνου, της στάθµισηςεναλλακτικών πολιτικών, αφού ζητηθεί η γνώµη των ενδιαφε-ρόµενων µερών και αφού ληφθεί υπόψη η αξιολόγηση του
κινδύνου και άλλοι εύλογοι παράγοντες και, εάν χρειαστεί,
της επιλογής των κατάλληλων µέσων πρόληψης και ελέγχου,
13. « ενηµέρωση σχετικά µε τον κίνδυνο »:η αµφίδροµη ανταλ-
λαγή πληροφοριών και απόψεων σε όλη τη διάρκεια της
διαδικασίας ανάλυσης του κινδύνου, όσον αφορά τις πηγές
του κινδύνου και τους κινδύνους, τους παράγοντες πουσυνδέονται µε τον κίνδυνο και τους διάφορους τρόπουςαντίληψης του κινδύνου, µεταξύ των αξιολογητών τουκινδύνου, των διαχειριστών του κινδύνου, των καταναλωτών,
των επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών, της ακαδη-
µαϊκής κοινότητας και άλλων ενδιαφερόµενων µερών,συµπεριλαµβανοµένης της εξήγησης των πορισµάτων πουσυνδέονται µε την αξιολόγηση του κινδύνου και η βάση τωναποφάσεων για τη διαχείριση του κινδύνου,
14. « πηγή κινδύνου »:ένας βιολογικός, χηµικός ή φυσικός
παράγοντας στα τρόφιµα ή τις ζωοτροφές ή µια κατάστασητων τροφίµων, που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει αρνη-τικές συνέπειες στην υγεία,
15. « ανιχνευσιµότητα »:η δυνατότητα ανίχνευσης και παρακο-
λούθησης τροφίµων, ζωοτροφών, ζώων πουχρησιµοποιούνται για την παραγωγή τροφίµων ή ουσιών πουπρόκειται ή αναµένεται να ενσωµατωθούν σε τρόφιµα ή σε
ζωοτροφές, σε όλα τα στάδια της παραγωγής, µεταποίησης
και διανοµής τους,
16. « στάδια παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής »:οιοδήποτε
στάδιο, περιλαµβανοµένης της εισαγωγής, από την πρωτο-
γενή παραγωγή ενός τροφίµου µέχρι και την πώλησή του ή
τη διάθεσή του στον τελικό καταναλωτή και, όπου συντρέχειλόγος, η εισαγωγή, η παραγωγή, η παρασκευή, η διανοµή, ηπώληση και η διάθεση ζωοτροφών,
17. « πρωτογενής παραγωγή »:η παραγωγή, εκτροφή ή ανάπτυξη
πρωτογενών προϊόντων, περιλαµβανοµένης της συγκοµιδής,του αρµέγµατος και όλων των σταδίων της ζωικής παραγωγήςπριν από τη σφαγή. Περιλαµβάνει επίσης τη θήρα και τηναλίευση, καθώς και τη συγκοµιδή άγριων προϊόντων,
18. « τελικός καταναλωτής »: ο τελευταίος καταναλωτής
τροφίµων, ο οποίος δεν χρησιµοποιεί τα τρόφιµα στο πλαίσιολειτουργίας ή δραστηριότητας µιας επιχείρησης τροφίµων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΓΕΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ
Άρθρο 4
Πεδίο εφαρµογής
1. Το παρόν κεφάλαιο αφορά όλα τα στάδια της παραγωγής,
της µεταποίησης και της διανοµής των τροφίµων, καθώς και τωνζωοτροφών που παράγονται για ζώα που χρησιµοποιούνται γιατην παραγωγή τροφίµων ή χορηγούνται ως τροφή σε αυτά.
2. Οι γενικές αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 5 έως 10,
αποτελούν γενικό πλαίσιο οριζόντιας φύσης, το οποίο πρέπει να
ακολουθείται όταν λαµβάνονται µέτρα.
3. Οι υφιστάµενες αρχές και διαδικασίες σχετικά µε τη
νοµοθεσία για τα τρόφιµα θα προσαρµοσθούν το συντοµότεροκαι έως την 1η Ιανουαρίου 2007 το αργότερο, ώστε να συµµορφώ-νονται προς τα άρθρα 5 έως 10.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—14
▼B
4. Μέχρι τότε, και κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, η
υφιστάµενη νοµοθεσία θα εφαρµόζεται λαµβάνοντας υπόψη τιςαρχές που περιλαµβάνονται στα άρθρα 5 έως 10.
ΤΜΗΜΑ 1
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ
Άρθρο 5
Γενικοί στόχοι
1. Η νοµοθεσία για τα τρόφιµα επιδιώκει έναν ή περισσότε-
ρους από τους γενικούς στόχους που αφορούν την υψηλού
επιπέδου προστασία της ανθρώπινης ζωής και υγείας και την
προστασία των συµφερόντων των καταναλωτών, περιλαµβανο-µένων των ορθών πρακτικών στο εµπόριο τροφίµων,λαµβάνοντας υπόψη, όπου συντρέχει λόγος, την προστασία τηςυγείας και της ορθής µεταχείρισης των ζώων, καθώς και την
προστασία των φυτών και του περιβάλλοντος.
2. Η νοµοθεσία για τα τρόφιµα αποσκοπεί στο να επιτύχει την
ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα των τροφίµων και των
ζωοτροφών που παράγονται ή διατίθενται στην αγορά σύµφωνα
µε τις γενικές αρχές και απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου.
3. Όπου υπάρχουν διεθνή πρότυπα ή επίκειται η ολοκλήρωσή
τους, αυτά λαµβάνονται υπόψη κατά τη σύνταξη ή την προσαρ-
µογή της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, εκτός όταν τέτοια πρότυπαή σχετικά µέρη αυτών αποτελούν µη αποτελεσµατικό ήακατάλληλο µέσο για την επίτευξη των θεµιτών στόχων τηςνοµοθεσίας για τα τρόφιµα ή όταν υπάρχει επιστηµονική αιτιο-
λόγηση, ή όταν καταλήγουν σε επίπεδο προστασίας διαφορετικό
από εκείνο που καθορίζεται ως κατάλληλο στην Κοινότητα.
Άρθρο 6
Ανάλυση του κινδύνου
1. Προκειµένου να επιτευχθεί ο γενικός στόχος για υψηλό
επίπεδο προστασίας της υγείας και της ζωής του ανθρώπου, ηνοµοθεσία για τα τρόφιµα θα βασιστεί στην ανάλυση τουκινδύνου, εκτός όταν αυτό δεν είναι κατάλληλο για τις συνθήκεςή τη φύση του µέτρου.
2. Η αξιολόγηση του κινδύνου βασίζεται στα διαθέσιµα
επιστηµονικά στοιχεία και διεξάγεται µε τρόπο ανεξάρτητο,αντικειµενικό και διαφανή.
3. Η διαχείριση του κινδύνου λαµβάνει υπόψη τα αποτελέ-
σµατα της αξιολόγησης του κινδύνου και ιδίως τις γνώµες τηςΑρχής που αναφέρεται στο άρθρο 22, άλλους παράγοντες, όπως
αρµόζει στο εκάστοτε θέµα, καθώς και την αρχή της προφύλαξης
όπου συντρέχουν οι όροι του άρθρου 7, παράγραφος 1, προκει-µένου να επιτευχθούν οι γενικοί στόχοι της νοµοθεσίας για τατρόφιµα που προβλέπονται στο άρθρο 5.
Άρθρο 7
Αρχή της προφύλαξης
1. Στις ειδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες, ύστερα από αξιο-
λόγηση των διαθέσιµων πληροφοριών, εντοπίζεται πιθανότηταβλαβερών επιπτώσεων στην υγεία αλλά εξακολουθεί να υπάρχει
επιστηµονική αβεβαιότητα, µπορούν να ληφθούν τα προσωρινά
µέτρα διαχείρισης του κινδύνου που είναι αναγκαία για τηνεξασφάλιση του υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας πουέχει επιλεγεί στην Κοινότητα, µέχρι να υπάρξουν περαιτέρωεπιστηµονικές πληροφορίες για µια πιο εµπεριστατωµένη αξιο-
λόγηση του κινδύνου.
2. Τα µέτρα που λαµβάνονται βάσει της παραγράφου 1 είναι
ανάλογα και όχι πιο περιοριστικά για το εµπόριο από όσο απαι-2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—15
▼B
τείται για την επίτευξη του υψηλού επιπέδου προστασίας που
έχει επιλεγεί στην Κοινότητα, ενώ παράλληλα λαµβάνουνυπόψη την τεχνική και οικονοµική βιωσιµότητα και άλλους
παράγοντες όπως αρµόζει στο εκάστοτε ζήτηµα. Αυτά τα µέτρα
αναθεωρούνται µέσα σε εύλογο χρονικό διάστηµα, ανάλογα µετη φύση του κινδύνου που προσδιορίζεται όσον αφορά τη ζωή ήτην υγεία και του είδους των επιστηµονικών πληροφοριών πουαπαιτούνται για τη διασαφήνιση της επιστηµονικής
αβεβαιότητας και τη διεξαγωγή µιας πιο εµπεριστατωµένης αξιο-
λόγησης του κινδύνου.
Άρθρο 8
Προστασία των συµφερόντων των καταναλωτών
1. Η νοµοθεσία για τα τρόφιµα αποβλέπει στην προστασία των
συµφερόντων των καταναλωτών και αποτελεί τη βάση ώστε οικαταναλωτές να µπορούν να επιλέγουν ενήµεροι τα τρόφιµα που
καταναλώνουν. Αποσκοπεί στην πρόληψη των εξής φαινοµένων:
α) τις δόλιες πρακτικές ή τις πρακτικές εξαπάτησης,
β) τη νόθευση των τροφίµων και
γ) οποιεσδήποτε άλλες πρακτικές που ενδέχεται να παραπλανή-
σουν τον καταναλωτή.
ΤΜΗΜΑ 2
ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ∆ΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
Άρθρο 9
∆ηµόσια διαβούλευση
Ζητείται η γνώµη του κοινού µε ανοικτό και διαφανή τρόπο,
άµεσα ή µέσω αντιπροσωπευτικών οργάνων, κατά την εκπόνηση,την αξιολόγηση και την αναθεώρηση της νοµοθεσίας για τατρόφιµα, εκτός εάν ο επείγων χαρακτήρας του θέµατος δεν τοεπιτρέπει.
Άρθρο 10
Ενηµέρωση του κοινού
Με την επιφύλαξη των εφαρµοστέων κοινοτικών διατάξεων και
των εθνικών διατάξεων σχετικά µε την πρόσβαση στα έγγραφα,όταν υπάρχουν βάσιµοι λόγοι υποψίας ότι ένα τρόφιµο ήζωοτροφή ενδεχοµένως ενέχει κίνδυνο για την υγεία τουανθρώπου ή των ζώων, τότε, ανάλογα µε τη φύση, τη σοβαρότητα
και την έκταση αυτού του κινδύνου, οι δηµόσιες αρχές προβαί-
νουν στις κατάλληλες διαδικασίες ώστε να ενηµερώσουν τοευρύ κοινό σχετικά µε τη φύση του κινδύνου όσον αφορά τηνυγεία, παρέχοντας όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία γιατην αναγνώριση του τροφίµου ή της ζωοτροφής ή του είδους τουτροφίµου ή της ζωοτροφής και καθορίζοντας τον κίνδυνο που
ενδεχοµένως αυτό ενέχει και τα µέτρα που λαµβάνονται ή που
πρόκειται να ληφθούν για την αποφυγή, τη µείωση ή τηνεξάλειψη του κινδύνου αυτού.
ΤΜΗΜΑ 3
ΓΕΝΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Άρθρο 11
Εισαγωγή τροφίµων και ζωοτροφών στην Κοινότητα
Τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές που εισάγονται στην Κοινότητα µε
σκοπό τη διάθεσή τους στην αγορά εντός της Κοινότητας,συµµορφώνονται µε τις σχετικές απαιτήσεις της νοµοθεσίας γιατα τρόφιµα ή µε όρους που η Κοινότητα αναγνωρίζει ως τουλάχι-στον ισοδύναµους ή, όταν υπάρχει συγκεκριµένη συµφωνία2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—16
▼B
µεταξύ της Κοινότητας και της χώρας εξαγωγής, µε τις απαιτή-
σεις που περιλαµβάνονται στην εν λόγω συµφωνία.
Άρθρο 12
Τρόφιµα και ζωοτροφές που εξάγονται από την Κοινότητα
1. Τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές που εξάγονται ή επανεξά-
γονται από την Κοινότητα µε σκοπό τη διάθεσή τους στηναγορά τρίτης χώρας συµµορφώνονται µε τις σχετικές απαιτήσειςτης νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, εκτός εάν ζητούν διαφορετικά οιαρχές της εισάγουσας χώρας, ή εάν ορίζουν διαφορετικά οινόµοι, οι κανονισµοί, τα πρότυπα, οι κώδικες δεοντολογίας και
άλλες νοµικές και διοικητικές διαδικασίες που ενδέχεται να
ισχύουν στη χώρα εισαγωγής.
Υπό διαφορετικές συνθήκες, εκτός από την περίπτωση κατά την
οποία τα τρόφιµα είναι επιβλαβή για την υγεία ή οι ζωοτροφέςµη ασφαλείς, τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές µπορούν να εξάγονται
ή να επανεξάγονται εάν οι αρµόδιες αρχές της χώρας προορι-
σµού έχουν συµφωνήσει ρητώς, αφού ενηµερωθούν πλήρως γιατους λόγους και τις συνθήκες για τις οποίες τα εν λόγω τρόφιµαή ζωοτροφές δεν µπορούν να διατεθούν στην αγορά τηςΚοινότητας.
2. Όπου ισχύουν οι διατάξεις διµερούς συµφωνίας που έχει
συνάψει η Κοινότητα ή ένα από τα κράτη µέλη της µε τρίτη
χώρα, τα τρόφιµα και οι ζωοτροφές που εξάγονται από τηνΚοινότητα ή από το συγκεκριµένο κράτος µέλος σε αυτή τηντρίτη χώρα, συµµορφώνονται µε τις εν λόγω διατάξεις.
Άρθρο 13
∆ιεθνή πρότυπα
Με την επιφύλαξη των δικαιωµάτων και των υποχρεώσεών τους,
η Κοινότητα και τα κράτη µέλη:
α) συµβάλλουν στην ανάπτυξη των διεθνών τεχνικών προτύπων
για τα τρόφιµα και τις ζωοτροφές και των υγειονοµικών καιφυτοϋγειονοµικών προτύπων,
β) προωθούν το συντονισµό του έργου των διεθνών κυβερνη-
τικών και µη κυβερνητικών οργανώσεων σχετικά µε ταπρότυπα των τροφίµων και των ζωοτροφών,
γ) συµβάλλουν, όταν αυτό αρµόζει και ενδείκνυται, στην σύναψη
συµφωνιών για την αναγνώριση της ισοδυναµίας των ειδικώνµέτρων για τα τρόφιµα και τις ζωοτροφές,
δ) δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις ειδικές αναπτυξιακές, οικονο-
µικές και εµπορικές ανάγκες των αναπτυσσόµενων χωρών,
προκειµένου να εξασφαλίσουν ότι τα διεθνή πρότυπα δενδηµιουργούν ανώφελα εµπόδια στις εξαγωγές από αναπτυσσό-µενες χώρες,
ε) προάγουν την αντιστοιχία µεταξύ διεθνών τεχνικών προδια-
γραφών και της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα διασφαλίζονταςπαράλληλα ότι δεν θα µειωθεί το υψηλό επίπεδο προστασίαςπου έχει υιοθετηθεί στην Κοινότητα.
ΤΜΗΜΑ 4
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ
Άρθρο 14
Απαιτήσεις της ασφάλειας των τροφίµων
1. Τρόφιµα τα οποία είναι µη ασφαλή δεν διατίθενται στην
αγορά.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—17
▼B
2. Τα τρόφιµα θεωρούνται ως µη ασφαλή όταν εκτιµάται ότι
είναι:
α) επιβλαβή για την υγεία,
β) ακατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Προκειµένου να καθοριστεί εάν ένα τρόφιµο είναι µη
ασφαλές, πρέπει να λαµβάνονται υπόψη τα εξής:
α) οι κανονικές συνθήκες χρήσης του τροφίµου από τους κατα-
ναλωτές σε όλα τα στάδια της παραγωγής, µεταποίησης και
διανοµής του και
β) οι πληροφορίες που παρέχονται στον καταναλωτή, συµπερι-
λαµβανοµένων των πληροφοριών που παρέχονται στηνετικέτα, ή άλλες πληροφορίες που γενικά είναι διαθέσιµες
στον καταναλωτή σχετικά µε την αποφυγή συγκεκριµένων
αρνητικών συνεπειών για την υγεία από συγκεκριµένοτρόφιµο ή κατηγορία τροφίµων.
4. Προκειµένου να καθοριστεί εάν ένα τρόφιµο είναι
επιβλαβές για την υγεία, πρέπει να λαµβάνονται υπόψη τα εξής:
α) όχι µόνον οι πιθανές άµεσες ή /και βραχυπρόθεσµες ή /και
µακροπρόθεσµες συνέπειες του τροφίµου αυτού στην υγεία
του ατόµου που το καταναλώνει, αλλά επίσης στις επερχό-µενες γενεές,
β) οι πιθανές σωρευτικές τοξικές συνέπειες,
γ) οι ιδιαίτερες ευαισθησίες όσον αφορά την υγεία συγκεκρι-
µένης κατηγορίας καταναλωτών, όταν το τρόφιµο προορίζεταιγια την εν λόγω κατηγορία καταναλωτών.
5. Κατά τον προσδιορισµό του κατά πόσο ένα τρόφιµο είναι
ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, δίδεται προσοχή στο
κατά πόσο το εν λόγω τρόφιµο δεν µπορεί να γίνει δεκτό γιαανθρώπινη κατανάλωση σύµφωνα µε τη χρήση για την οποίαπροορίζεται, λόγω µόλυνσης προερχόµενης είτε από ξένεςουσίες είτε από άλλον παράγοντα, ή λόγω σήψης, αλλοίωσης ήαποσύνθεσης.
6. Όταν ένα τρόφιµο που είναι µη ασφαλές αποτελεί µέρος
στοίβας, παρτίδας ή αποστελλόµενου φορτίου τροφίµων της ίδιαςκατηγορίας ή περιγραφής, θεωρείται ότι όλα τα τρόφιµα στην ενλόγω στοίβα, παρτίδα ή στο φορτίο είναι επίσης µη ασφαλή,εκτός εάν ύστερα από λεπτοµερή αξιολόγηση δεν βρεθούν στοι-χεία που να αποδεικνύουν ότι και το υπόλοιπο της στοίβας, της
παρτίδας ή του φορτίου είναι µη ασφαλές.
7. Τα τρόφιµα που συµµορφώνονται προς ειδικές κοινοτικές
διατάξεις που διέπουν την ασφάλεια των τροφίµων θεωρούνταιασφαλή όσον αφορά τις πτυχές που καλύπτονται από τις ειδικέςκοινοτικές διατάξεις.
8. Η συµµόρφωση ενός τροφίµου προς συγκεκριµένες διατά-
ξεις που ισχύουν γι 'αυτό, δεν εµποδίζει τη λήψη κατάλληλων
µέτρων από την πλευρά των αρµόδιων αρχών προκειµένου ναεπιβάλουν περιορισµούς στη διάθεσή του στην αγορά ή να απαι-τήσουν την απόσυρσή του από την αγορά όταν συντρέχουν λόγοιυποψίας ότι, παρά τη συµµόρφωση του, το τρόφιµο είναι µηασφαλές.
9. Ελλείψει ειδικών κοινοτικών µέτρων, ένα τρόφιµο
θεωρείται ασφαλές όταν συµµορφώνεται µε τις ειδικές διατάξειςτης εθνικής νοµοθεσίας του κράτους µέλους στην επικράτεια τουοποίου διατίθεται, διατάξεις οι οποίες συντάσσονται και εφαρµό-ζονται µε την επιφύλαξη της συνθήκης, ιδίως δε των άρθρων 28και 30.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—18
▼B
Άρθρο 15
Απαιτήσεις ως προς την ασφάλεια των ζωοτροφών
1. Ζωοτροφές οι οποίες είναι µη ασφαλείς δεν διατίθενται
στην αγορά ούτε χορηγούνται ως τροφή σε οποιοδήποτε ζώο
που χρησιµοποιείται για την παραγωγή τροφίµων.
2. Οι ζωοτροφές θεωρούνται ως µη ασφαλείς όσον αφορά τη
χρήση για την οποία προορίζονται όταν εκτιµάται ότι:
—έχουν αρνητικές συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων ή των
ζώων,
—καθιστούν τα τρόφιµα που προέρχονται από τροφοπαραγωγικά
ζώα µη ασφαλή για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Όταν µια ζωοτροφή, για την οποία αναγνωρίστηκε ότι δεν
πληροί τις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών, αποτελείµέρος στοίβας, παρτίδας ή αποστελλόµενου φορτίου ζωοτροφώντης ίδιας κατηγορίας ή περιγραφής, θεωρείται ότι όλες οιζωοτροφές στην εν λόγω στοίβα, την παρτίδα ή στο φορτίο δενπληρούν τις απαιτήσεις της ασφάλειας των ζωοτροφών, εκτός
εάν ύστερα από λεπτοµερή αξιολόγηση δεν βρεθούν στοιχεία
που να αποδεικνύουν ότι και το υπόλοιπο της στοίβας, τηςπαρτίδας ή του φορτίου δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις αυτές.
4. Οι ζωοτροφές που συµµορφώνονται προς ειδικές κοινοτικές
διατάξεις που διέπουν την ασφάλεια των ζωοτροφών, θεωρούνταιασφαλείς όσον αφορά τις πτυχές που καλύπτονται από τις ειδικές
κοινοτικές διατάξεις.
5. Η συµµόρφωση µιας ζωοτροφής προς συγκεκριµένες διατά-
ξεις που ισχύουν γι 'αυτήν, δεν εµποδίζει τη λήψη κατάλληλων
µέτρων από την πλευρά των αρµόδιων αρχών προκειµένου ναεπιβάλουν περιορισµούς στη διάθεσή της στην αγορά ή να απαι-τήσουν την απόσυρσή της από την αγορά όταν συντρέχουν λόγοι
υποψίας ότι, παρά τη συµµόρφωσή της, η ζωοτροφή είναι µη
ασφαλής.
6. Ελλείψει ειδικών κοινοτικών µέτρων, µια ζωοτροφή
θεωρείται ασφαλής όταν συµµορφώνεται µε τις ειδικές διατάξειςτης εθνικής νοµοθεσίας για τα τρόφιµα που διέπουν τηνασφάλεια των ζωοτροφών στο κράτος µέλος στην επικράτεια
του οποίου κυκλοφορεί, διατάξεις οι οποίες συντάσσονται και
εφαρµόζονται µε την επιφύλαξη της συνθήκης, ιδίως δε τωνάρθρων 28 και 30.
Άρθρο 16
Παρουσίαση
Με την επιφύλαξη των πιο εξειδικευµένων διατάξεων της
νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, η επισήµανση, η διαφήµιση και ηπαρουσίαση των τροφίµων ή των ζωοτροφών, συµπεριλαµβανο-µένων του σχήµατος, της εµφάνισης ή της συσκευασίας τους,
των υλικών συσκευασίας που χρησιµοποιήθηκαν, του τρόπου µε
τον οποίο τακτοποιήθηκαν και του περιβάλλοντος στο οποίοεκθέτονται, καθώς και των πληροφοριών που διατίθενται σχετικάµε αυτά από οποιοδήποτε µέσο διάδοσης πληροφοριών, δενπρέπει να παραπλανούν τους καταναλωτές.
Άρθρο 17
Υποχρεώσεις
1. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών εξασ-
φαλίζουν ότι τα τρόφιµα ή οι ζωοτροφές, σε όλα τα στάδια της
παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής µέσα στην επιχείρησηπου βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους, ικανοποιούν τις απαιτήσειςτης νοµοθεσίας για τα τρόφιµα οι οποίες αφορούν τις δραστη-ριότητές τους και επαληθεύουν την ικανοποίηση αυτών τωναπαιτήσεων.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—19
▼B
2. Τα κράτη µέλη εκτελούν τη νοµοθεσία για τα τρόφιµα,
παρακολουθούν και επαληθεύουν εάν τηρούνται οι σχετικέςαπαιτήσεις της νοµοθεσίας αυτής από τους υπευθύνους των
επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών σε όλα τα στάδια
παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής.
Για το σκοπό αυτό διατηρούν σύστηµα επίσηµων ελέγχων και
άλλων δραστηριοτήτων όπως αρµόζει στις περιστάσεις, στις
οποίες συµπεριλαµβάνονται η δηµόσια επικοινωνία σε θέµαταπου αφορούν την ασφάλεια και τον κίνδυνο των τροφίµων καιτων ζωοτροφών, η εποπτεία της ασφάλειας των τροφίµων καιτων ζωοτροφών και άλλες δραστηριότητες παρακολούθησης πουκαλύπτουν όλα τα στάδια παραγωγής, µεταποίησης και διανοµής.
Τα κράτη µέλη καθορίζουν επίσης το σύστηµα των κυρώσεων
που επιβάλλονται στις παραβιάσεις της νοµοθεσίας για τατρόφιµα και τις ζωοτροφές. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναιαποτελεσµατικές, ανάλογες και αποτρεπτικές.
Άρθρο 18
Ανιχνευσιµότητα
1. Η ανιχνευσιµότητα των τροφίµων, των ζωοτροφών, των
ζώων που χρησιµοποιούνται για την παραγωγή τροφίµων καιοποιασδήποτε άλλης ουσίας που προορίζεται για ενσωµάτωσησε ένα τρόφιµο ή σε µια ζωοτροφή ή αναµένεται ότι θα ενσωµατ-ωθεί σε αυτά, διασφαλίζεται σε όλα τα στάδια παραγωγής,
µεταποίησης και διανοµής.
2. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών
είναι σε θέση να αναγνωρίζουν κάθε πρόσωπο από το οποίο
έχουν προµηθευτεί ένα τρόφιµο, µια ζωοτροφή, ένα ζώο που
χρησιµοποιείται για την παραγωγή τροφίµων ή οποιαδήποτεάλλη ουσία που προορίζεται για ενσωµάτωση σε ένα τρόφιµο ήσε µια ζωοτροφή ή αναµένεται ότι θα ενσωµατωθεί σε αυτά.
Για το σκοπό αυτό οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων εγκαθιδρύουν
συστήµατα και διαδικασίες που καθιστούν τις πληροφορίες αυτέςδιαθέσιµες στις αρµόδιες αρχές, εάν αυτές το ζητήσουν.
3. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίµων και ζωοτροφών
καθιερώνουν συστήµατα και διαδικασίες για την αναγνώριση
των άλλων επιχειρήσεων στις οποίες προµηθεύουν τα προϊόντατους. Αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιµες στις αρµόδιεςαρχές, εάν αυτές το ζητήσουν.
4. Τα τρόφιµα ή οι ζωοτροφές που διατίθενται ή ενδέχεται να
διατεθούν στην αγορά της Κοινότητας πρέπει να φέρουνκατάλληλη επισήµανση ή σήµα αναγνώρισης ώστε να διευκολύ-νεται η ανιχνευσιµότητά τους, µέσω κατάλληλων εγγράφων ήπληροφοριών, σύµφωνα µε τις σχετικές απαιτήσεις των ειδικό-
τερων διατάξεων.
5. Οι διατάξεις για την εφαρµογή των απαιτήσεων του
παρόντος άρθρου όσον αφορά συγκεκριµένους τοµείς είναιδυνατό να θεσπίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 58
παράγραφος 2.
Άρθρο 19
Ευθύνη για τα τρόφιµα: υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίµων
1. Εάν ένας υπεύθυνος επιχείρησης τροφίµων κρίνει ή έχει
λόγους να πιστεύει ότι ένα τρόφιµο που έχει εισαγάγει,παραγάγει, µεταποιήσει, παρασκευάσει ή διανείµει, δεν συµµορ-φώνεται µε τις απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίµων,
ξεκινά αµέσως διαδικασίες για την απόσυρση του εν λόγω
τροφίµου από την αγορά εφόσον το τρόφιµο αποµακρύνθηκεαπό τον άµεσο έλεγχο αυτού του αρχικού υπευθύνου επιχείρησηςτροφίµων και ενηµερώνει σχετικά τις αρµόδιες αρχές. Όταν τοπροϊόν ενδέχεται να έχει φθάσει στους καταναλωτές, ουπεύθυνος ενηµερώνει τους καταναλωτές µε αποτελεσµατικότητα2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—20
▼B
και ακρίβεια για τους λόγους της απόσυρσής του και, εάν αυτό
είναι αναγκαίο, ανακαλεί από τους καταναλωτές προϊόντα πουτους έχει ήδη προµηθεύσει, όταν τα υπόλοιπα µέτρα δεν επαρ-
κούν για την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας.
2. Ο υπεύθυνος µιας επιχείρησης τροφίµων, ο οποίος έχει την
ευθύνη για δραστηριότητες λιανικού εµπορίου ή διανοµής, µε τιςοποίες δεν επηρεάζεται η συσκευασία, η επισήµανση, η
ασφάλεια ή η ακεραιότητα των τροφίµων, ξεκινά, εντός των
ορίων των δραστηριοτήτων του, διαδικασίες για την απόσυρσηαπό την αγορά προϊόντων που δεν συµµορφώνονται µε τις απαι-τήσεις της ασφάλειας των τροφίµων και προσπαθεί να συµβάλειστην ασφάλεια των τροφίµων µεταδίδοντας τις σχετικές πληρο-
φορίες που είναι αναγκαίες για την ανίχνευση ενός τροφίµου
και συνεργαζόµενος µε τους παραγωγούς, µεταποιητές, παρα-σκευαστές ή /και τις αρµόδιες αρχές όσον αφορά τα µέτρα που
αυτοί λαµβάνουν.
3. Ο υπεύθυνος µιας επιχείρησης τροφίµων ενηµερώνει
αµέσως τις αρµόδιες αρχές εάν κρίνει ή έχει λόγους να πιστεύειότι ένα τρόφιµο το οποίο διέθεσε στην αγορά ενδέχεται να είναιεπιβλαβές για την υγεία του ανθρώπου. Ενηµερώνει τις αρµόδιεςαρχές για τα µέτρα που λαµβάνει προκειµένου να αποτρέψει τουςκινδύνους για τον τελικό καταναλωτή, και δεν εµποδίζει ούτε
αποθαρρύνει οποιοδήποτε πρόσωπο να συνεργαστεί σύµφωνα µε
την εθνική νοµοθεσία και τη νοµική πρακτική µε τις αρµόδιεςαρχές, όταν τούτο µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα την αποφυγή,τη µείωση ή την εξάλειψη κινδύνου προερχόµενου από τρόφιµο.
4. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίµων συνεργάζονται µε
τις αρµόδιες αρχές σχετικά µε τα µέτρα που λαµβάνονται για τηναποφυγή ή τη µείωση των κινδύνων που προκαλεί ένα τρόφιµο,το οποίο αυτοί προµηθεύουν ή έχουν προµηθεύσει.
Άρθρο 20
Ευθύνη για τις ζωοτροφές: υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών
1. Εάν ένας υπεύθυνος επιχείρησης ζωοτροφών κρίνει ή έχει
λόγους να πιστεύει ότι µια ζωοτροφή που έχει εισαγάγει,
παραγάγει, µεταποιήσει, παρασκευάσει ή διανείµει, δεν πληροίτις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών, ξεκινά αµέσως διαδι-κασίες για την απόσυρση της εν λόγω ζωοτροφής από τηναγορά και ενηµερώνει σχετικά τις αρµόδιες αρχές. Στις περιπτώ-σεις αυτές ή, στην περίπτωση του άρθρου 15 παράγραφος 3, όταν
η στοίβα, η παρτίδα ή το αποστελλόµενο φορτίο δεν πληροί τις
προϋποθέσεις ασφάλειας των ζωοτροφών, η ζωοτροφή αυτή κατα-στρέφεται, εκτός εάν οι απαιτήσεις της αρµόδιας αρχής µπορούννα ικανοποιηθούν µε άλλον τρόπο. Ενηµερώνει τους κατα-ναλωτές µε αποτελεσµατικότητα και ακρίβεια για τους λόγους
της απόσυρσής της και, εάν αυτό είναι αναγκαίο, ανακαλεί από
αυτούς τα προϊόντα που τους έχει ήδη προµηθεύσει, όταν ταυπόλοιπα µέτρα δεν επαρκούν για την επίτευξη υψηλού επιπέδουπροστασίας της υγείας.
2. Ο υπεύθυνος µιας επιχείρησης ζωοτροφών, ο οποίος έχει
την ευθύνη για δραστηριότητες λιανικού εµπορίου ή διανοµής,µε τις οποίες δεν επηρεάζεται η συσκευασία, η επισήµανση, ηασφάλεια ή η ακεραιότητα των ζωοτροφών, ξεκινά, εντός τωνορίων των δραστηριοτήτων του, διαδικασίες για την απόσυρσηαπό την αγορά προϊόντων που δεν συµµορφώνονται µε τις απαι-
τήσεις της ασφάλειας των ζωοτροφών και προσπαθεί να
συµβάλει στην ασφάλεια των τροφίµων µεταδίδοντας τιςσχετικές πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανίχνευσηµιας ζωοτροφής και συνεργαζόµενος µε τους παραγωγούς, µετα-ποιητές, παρασκευαστές ή /και τις αρµόδιες αρχές όσον αφορά
τα µέτρα που αυτοί λαµβάνουν.
3. Ο υπεύθυνος µιας επιχείρησης ζωοτροφών ενηµερώνει
αµέσως τις αρµόδιες αρχές εάν κρίνει ή έχει λόγους να πιστεύειότι µια ζωοτροφή την οποία διέθεσε στην αγορά ενδέχεται ναµην ικανοποιεί τις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών. Ενηµε-2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—21
▼B
ρώνει τις αρµόδιες αρχές για τα µέτρα που λαµβάνει προκει-
µένου να αποτρέψει τον κίνδυνο που προκαλεί η χρήση αυτήςτης ζωοτροφής και δεν εµποδίζει ούτε αποθαρρύνει οποιοδήποτε
πρόσωπο να συνεργαστεί σύµφωνα µε την εθνική νοµοθεσία και
τη νοµική πρακτική µε τις αρµόδιες αρχές, όταν τούτο µπορεί ναέχει ως αποτέλεσµα την αποφυγή, τη µείωση ή την εξάλειψηκινδύνου προερχόµενου από ζωοτροφή.
4. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων ζωοτροφών συνεργάζονται
µε τις αρµόδιες αρχές σχετικά µε τα µέτρα που λαµβάνονται για
την αποφυγή των κινδύνων που προκαλεί ζωοτροφή την οποία
αυτοί προµηθεύουν ή έχουν προµηθεύσει.
Άρθρο 21
Ευθύνη
Οι διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου εφαρµόζονται µε την
επιφύλαξη της οδηγίας 85 /374/ ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 25ης
Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νοµοθετικών, κανονι-στικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών µελών σε θέµατα
ευθύνης λόγω ελαττωµατικών προϊόντων (
1).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ
Άρθρο 22
Αποστολή της Αρχής
1. Με τον παρόντα κανονισµό ιδρύεται Ευρωπαϊκή Αρχή για
την Ασφάλεια των Τροφίµων, εφεξής καλούµενη η «Αρχή».
2. Η Αρχή παρέχει επιστηµονικές συµβουλές και επιστηµο-
νική και τεχνική υποστήριξη για τη νοµοθεσία και τις πολιτικές
της Κοινότητας σε όλους τους τοµείς που έχουν άµεσο ή έµµεσο
αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίµων και των ζωοτροφών.Παρέχει ανεξάρτητη ενηµέρωση σχετικά µε όλα τα ζητήµαταστο πλαίσιο των τοµέων αυτών και προβαίνει σε ανακοινώσειςσχετικά µε τους κινδύνους.
3. Η Αρχή συµβάλλει σε υψηλό επίπεδο προστασίας της ζωής
και της υγείας του ανθρώπου και, έχοντας αυτό ως βάση,
λαµβάνει υπόψη την υγεία και την ορθή µεταχείριση των ζώων,την υγεία των φυτών και το περιβάλλον στο πλαίσιο της λειτουρ-γίας της εσωτερικής αγοράς.
4. Η Αρχή συλλέγει και αναλύει δεδοµένα ώστε να καθίσταται
δυνατός ο χαρακτηρισµός και η παρακολούθηση των κινδύνωνπου έχουν άµεσο ή έµµεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των
τροφίµων και των ζωοτροφών.
5. Στην αποστολή της Αρχής περιλαµβάνεται επίσης η
παροχή:
α) επιστηµονικών συµβουλών και επιστηµονικής και τεχνικής
υποστήριξης σχετικά µε την ανθρώπινη διατροφή σεσυνάρτηση µε την κοινοτική νοµοθεσία και, κατόπιν αιτή-µατος της Επιτροπής, επικοινωνία σε θέµατα διατροφής στο
πλαίσιο του προγράµµατος της Κοινότητας για την υγεία,
β) επιστηµονικών γνωµών σχετικά µε άλλα ζητήµατα τα οποία
αφορούν την υγεία και την ορθή µεταχείριση των ζώων καιτην υγεία των φυτών,2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—22
(1)ΕΕL 210 της 7.8.1985, σ. 29 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 1999 /34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου (ΕΕ L141 της 4.6.1999, σ. 20 ).
▼B
γ) επιστηµονικών γνωµών σχετικά µε προϊόντα εκτός των
τροφίµων και των ζωοτροφών τα οποία συνδέονται µε τουςγενετικά τροποποιηµένους οργανισµούς, όπως ορίζονται στην
οδηγία 2001/18/ΕΚ και µε την επιφύλαξη των διαδικασιών που
αυτή προβλέπει.
6. Η Αρχή παρέχει επιστηµονικές γνώµες που θα αποτελούν
την επιστηµονική βάση για τη σύνταξη και την έγκριση κοινο-τικών µέτρων στους τοµείς που εµπίπτουν στο πεδίο τηςαποστολής της.
7. Η Αρχή εκτελεί τα καθήκοντά της σε συνθήκες που την
καθιστούν ικανή να αποτελέσει σηµείο αναφοράς δυνάµει της
ανεξαρτησίας της, της επιστηµονικής και τεχνικής ποιότητας
των γνωµών που εκφέρει και των πληροφοριών που διαδίδει, τηςδιαφάνειας των διαδικασιών και µεθόδων λειτουργίας της και τηςεπιµέλειας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της έχουνανατεθεί.
Ενεργεί σε στενή συνεργασία µε τους αρµόδιους φορείς στα
κράτη µέλη, οι οποίοι εκτελούν καθήκοντα παρεµφερή µε αυτά
της Αρχής.
8. Η Αρχή, η Επιτροπή και τα κράτη µέλη συνεργάζονται
προκειµένου να προωθήσουν την ουσιαστική συνοχή µεταξύ τωνλειτουργιών αξιολόγησης, διαχείρισης και κοινοποίησης τουκινδύνου.
9. Τα κράτη µέλη συνεργάζονται µε την Αρχή προκειµένου να
εξασφαλίζουν την επιτέλεση της αποστολής της.
Άρθρο 23
Καθήκοντα της Αρχής
Τα καθήκοντα της Αρχής είναι τα ακόλουθα:
α) παρέχει στα κοινοτικά όργανα και στα κράτη µέλη τις καλύ-
τερες δυνατές επιστηµονικές γνώµες σε όλες τις περιπτώσειςπου αυτό προβλέπεται από την κοινοτική νοµοθεσία και σεοποιοδήποτε ζήτηµα στο πλαίσιο της αποστολής της,
β) προωθεί και συντονίζει την ανάπτυξη ενιαίων µεθοδολογιών
για την αξιολόγηση του κινδύνου στους τοµείς που εµπί-πτουν στην αποστολή της,
γ) παρέχει επιστηµονική και τεχνική υποστήριξη στην
Επιτροπή στους τοµείς που εµπίπτουν στην αποστολή της
και, όποτε της ζητείται, στην ερµηνεία και την εξέτασηγνωµοδοτήσεων εκτίµησης κινδύνου,
δ) αναθέτει τη διεξαγωγή των επιστηµονικών µελετών που είναι
απαραίτητες για την επίτευξη της αποστολής της,
ε) διερευνά, συλλέγει, αντιπαραβάλλει, αναλύει και συνοψίζει
τα επιστηµονικά και τεχνικά δεδοµένα που συνδέονται µετους τοµείς της αποστολής της,
στ) αναλαµβάνει δράση για να προσδιορίσει και να χαρακτη-
ρίσει αναδυόµενους κινδύνους, στους τοµείς της αποστολής
της,
ζ) καθιερώνει σύστηµα δικτύων οργανισµών που δρουν στους
τοµείς της αποστολής της και είναι υπεύθυνη για τη
λειτουργία τους,
η) παρέχει επιστηµονική και τεχνική βοήθεια στην Επιτροπή
όταν αυτή το ζητά, κατά τις διαδικασίες διαχείρισης τουκινδύνου που διεξάγει η Επιτροπή όσον αφορά την ασφάλειατων τροφίµων και των ζωοτροφών,
θ) παρέχει επιστηµονική και τεχνική βοήθεια, όταν το ζητεί η
Επιτροπή, προκειµένου να βελτιωθεί η συνεργασία µεταξύτης Κοινότητας, των χωρών που έχουν υποβάλει αίτησηένταξης, των διεθνών οργανισµών και τρίτων χωρών, στουςτοµείς της αποστολής της,2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—23
▼B
ι) εξασφαλίζει ότι το κοινό και τα ενδιαφερόµενα µέρη λαµβά-
νουν ταχεία, αξιόπιστη, αντικειµενική και κατανοητήπληροφόρηση στους τοµείς της αποστολής της,
ια) διατυπώνει ανεξάρτητα τα συµπεράσµατα και τους προσανα-
τολισµούς της σε θέµατα που εµπίπτουν στο πεδίο τηςαποστολής της,
ιβ) εκτελεί οποιοδήποτε άλλο καθήκον της αναθέτει η Επιτροπή
στο πλαίσιο της αποστολής της.
ΤΜΗΜΑ 2
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Άρθρο 24
Όργανα της Αρχής
Η Αρχή αποτελείται από:
α) διοικητικό συµβούλιο,
β) διευθύνοντα σύµβουλο και το προσωπικό του,
γ) συµβουλευτικό σώµα,δ) επιστηµονική επιτροπή και επιστηµονικές οµάδες.
Άρθρο 25
∆ιοικητικό Συµβούλιο
1. Το διοικητικό συµβούλιο αποτελείται από δεκατέσσερα
µέλη που διορίζει το Συµβούλιο ύστερα από διαβούλευση µε τοΕυρωπαϊκό Κοινοβούλιο, βάσει καταλόγου τον οποίον καταρτίζειη Επιτροπή και ο οποίος περιλαµβάνει αριθµό υποψηφίων κατά
πολύ µεγαλύτερο από τον αριθµό των προς διορισµό µελών,
καθώς και από έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής. Τέσσερα µέληπρέπει να έχουν σχέση µε οργανώσεις που εκπροσωπούν τουςκαταναλωτές και άλλα συµφέροντα στην τροφική αλυσίδα.
Ο κατάλογος που καταρτίζει η Επιτροπή, συνοδευόµενος από τα
σχετικά έγγραφα, διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τοταχύτερο δυνατόν και εντός τριών µηνών από την κοινοποίησηαυτή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο µπορεί να γνωστοποιεί τιςαπόψεις του για να εξετασθούν από το Συµβούλιο, το οποίο εν
συνεχεία διορίζει το διοικητικό συµβούλιο.
Τα µέλη του διοικητικού συµβουλίου διορίζονται κατά τρόπον
ώστε να εξασφαλίζονται τα αυστηρότερα κριτήρια επάρκειας,
ένα ευρύ φάσµα γνώσεων επί του θέµατος και, ως λογική
ακολουθία, η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανοµή εντός τηςΈνωσης.
2. Η θητεία των µελών είναι τετραετής και µπορεί να ανανεώ-
νεται άπαξ. Εντούτοις, για την πρώτη εντολή, το διάστηµα αυτόθα ανέρχεται σε έξι έτη για τα µισά µέλη.
3. Το διοικητικό συµβούλιο εγκρίνει τον εσωτερικό κανο-
νισµό της Αρχής, βάσει πρότασης από τον διευθύνοντασύµβουλο. Ο εν λόγω κανονισµός δηµοσιοποιείται.
4. Το διοικητικό συµβούλιο εκλέγει πρόεδρό του ένα από τα
µέλη του για ανανεώσιµη περίοδο δύο ετών.
5. Το διοικητικό συµβούλιο θεσπίζει τον εσωτερικό κανο-
νισµό του.
Το διοικητικό συµβούλιο αποφασίζει µε πλειοψηφία των µελών
του, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά.
6. Το διοικητικό συµβούλιο συνεδριάζει ύστερα από
πρόσκληση του προέδρου του ή ύστερα από αίτηµα τουλάχιστοντου ενός τρίτου των µελών του.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—24
▼B
7. Το διοικητικό συµβούλιο εξασφαλίζει ότι η Αρχή εκπλη-
ρώνει την αποστολή της και εκτελεί τα καθήκοντα που τηςέχουν ανατεθεί κάτω από τις συνθήκες που καθορίζονται στον
παρόντα κανονισµό.
8. Πριν από τις 31 Ιανουαρίου κάθε έτους, το διοικητικό
συµβούλιο εγκρίνει το πρόγραµµα εργασίας της Αρχής για το
προσεχές έτος. Επίσης εγκρίνει ένα αναθεωρήσιµο πολυετές
πρόγραµµα. Το διοικητικό συµβούλιο εξασφαλίζει ότι αυτά ταπρογράµµατα είναι σύµφωνα µε τις νοµοθετικές προτεραιότητεςκαι µε τις προτεραιότητες πολιτικής της Κοινότητας στον τοµέατης ασφάλειας των τροφίµων.
Πριν από τις 30 Μαρτίου κάθε έτους, το διοικητικό συµβούλιο
εγκρίνει τη γενική έκθεση για τις δραστηριότητες της Αρχήςκατά το προηγούµενο έτος.
9. Η δηµοσιονοµική ρύθµιση που εφαρµόζεται στην Αρχή
θεσπίζεται από το διοικητικό συµβούλιο έπειτα από διαβούλευσηµε την Επιτροπή. Μπορεί να αποκλίνει από τον κανονισµό (ΕΚ,Ευρατόµ) αριθ. 2343 /2002 της Επιτροπής, της 19ης Νοεµβρίου
2002, για τη θέσπιση δηµοσιονοµικού κανονισµού πλαισίου για
τους κοινοτικούς οργανισµούς του άρθρου 185 του κανονισµού
(ΕΚ, Ευρατόµ) αριθ. 1605 /2002 του Συµβουλίου, ο οποίος
θεσπίζει το δηµοσιονοµικό κανονισµό που εφαρµόζεται στονγενικό προϋπολογισµό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (
1),µόνον
όταν το επιβάλλουν οι ειδικές απαιτήσεις λειτουργίας της Αρχής
και µε την προηγούµενη συµφωνία της Επιτροπής.
10. Ο διευθύνων σύµβουλος συµµετέχει στις συνεδριάσεις του
διοικητικού συµβουλίου, χωρίς δικαίωµα ψήφου και παρέχειγραµµατειακή υποστήριξη. Το διοικητικό συµβούλιο καλεί τονπρόεδρο της επιστηµονικής επιτροπής να παρίσταται στις συνε-
δριάσεις του χωρίς δικαίωµα ψήφου.
Άρθρο 26
∆ιευθύνων σύµβουλος
1. Ο διευθύνων σύµβουλος διορίζεται από το διοικητικό
συµβούλιο, βάσει καταλόγου υποψηφίων τον οποίο προτείνει η
Επιτροπή κατόπιν γενικού διαγωνισµού και µετά από δηµο-
σίευση πρόσκλησης για εκδήλωση ενδιαφέροντος στην Επίσηµη
Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αλλού, για περίοδο 5
ετών, η οποία είναι ανανεώσιµη. Πριν από το διορισµό, ο υποψή-φιος που ορίζεται από το διοικητικό συµβούλιο καλείται χωρίς
καθυστέρηση να προβεί σε δήλωση ενώπιον του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και να απαντήσει σε ερωτήσεις βουλευτών του.Πλειοψηφία του διοικητικού συµβουλίου µπορεί να τοναπαλλάξει από τα καθήκοντά του.
2. Ο διευθύνων σύµβουλος είναι ο νόµιµος εκπρόσωπος της
Αρχής. Είναι υπεύθυνος για τα εξής:
α) την καθηµερινή διοίκηση της Αρχής,
β) τη σύνταξη πρότασης προγραµµάτων εργασίας της Αρχής σε
συνεννόηση µε την Επιτροπή,
γ) την εκτέλεση των προγραµµάτων εργασίας και των αποφά-
σεων που εγκρίνονται από το διοικητικό συµβούλιο,
δ) την εξασφάλιση ότι παρέχεται η κατάλληλη επιστηµονική,
τεχνική και διοικητική υποστήριξη στην επιστηµονικήεπιτροπή και τις επιστηµονικές οµάδες,
ε) την εξασφάλιση ότι η Αρχή εκτελεί τα καθήκοντά της
σύµφωνα µε τις απαιτήσεις των χρηστών της, και ειδικότερα2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—25
(1)ΕΕL357 της 31.12.2002, σ. 72 ·διορθωτικό ΕΕ L2της 7.1.2003, σ. 39 .▼M1
▼B
▼B
όσον αφορά την επάρκεια και την καταλληλότητα των παρε-
χόµενων υπηρεσιών και του χρόνου παροχής τους,
στ) την προετοιµασία σχεδίου κατάστασης των προβλεπόµενων
εσόδων και δαπανών καθώς και την εκτέλεση του προϋπολο-γισµού της Αρχής,
ζ) όλα τα θέµατα προσωπικού,
η) δηµιουργία και διατήρηση επαφής µε το Ευρωπαϊκό Κοινο-
βούλιο, και εξασφάλιση της διεξαγωγής τακτικού διαλόγουµε τις αρµόδιες επιτροπές του.
3. Ο διευθύνων σύµβουλος υποβάλλει κάθε χρόνο προς
έγκριση στο διοικητικό συµβούλιο:
α) σχέδιο γενικής έκθεσης δραστηριότητας που καλύπτει το
σύνολο των καθηκόντων της Αρχής για το παρελθόν έτος ·
β) σχέδια προγραµµάτων εργασίας.
Ο διευθύνων σύµβουλος διαβιβάζει τα προγράµµατα εργασίας,
αφού προηγουµένως τα εγκρίνει το διοικητικό συµβούλιο, στοΕυρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συµβούλιο, την Επιτροπή και τακράτη µέλη και φροντίζει για τη δηµοσίευσή τους.
Ο διευθύνων σύµβουλος διαβιβάζει τη γενική έκθεση δραστηριο-
τήτων της Αρχής, αφού προηγουµένως την εγκρίνει τοδιοικητικό συµβούλιο και το αργότερο την 15η Ιουνίου, στοΕυρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συµβούλιο, την Επιτροπή, το Ελεγ-κτικό Συνέδριο, την Ευρωπαϊκή Οικονοµική και Κοινωνική
Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών και φροντίζει για
τη δηµοσίευσή της.
Ο διευθύνων σύµβουλος διαβιβάζει ετησίως στην αρµόδια για τον
προϋπολογισµό αρχή κάθε χρήσιµη πληροφορία σχετικά µε τααποτελέσµατα των διαδικασιών αξιολόγησης.
Άρθρο 27
Συµβουλευτικό Σώµα
1. Το συµβουλευτικό σώµα απαρτίζουν εκπρόσωποι από αρµό-
διους φορείς των κρατών µελών που έχουν αναλάβει καθήκονταπαρεµφερή µε αυτά της Αρχής. Κάθε κράτος µέλος διορίζει
έναν εκπρόσωπο. Οι εκπρόσωποι µπορούν να αντικαθίστανται
από αναπληρωµατικούς εκπροσώπους, οι οποίοι διορίζονταιταυτόχρονα.
2. Τα µέλη του συµβουλευτικού σώµατος δεν µπορούν να είναι
µέλη του διοικητικού συµβουλίου.
3. Το συµβουλευτικό σώµα συµβουλεύει τον διευθύνοντα
σύµβουλο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του βάσει τουπαρόντος κανονισµού, ιδίως δε όσον αφορά την εκπόνησηπρότασης για το πρόγραµµα εργασίας της Αρχής. Επίσης, οδιευθύνων σύµβουλος µπορεί να αναθέτει στο συµβουλευτικό
σώµα την παροχή συµβουλών σχετικά µε την ιεράρχηση των
αιτηµάτων για επιστηµονικές γνώµες.
4. Το συµβουλευτικό σώµα συνιστά µηχανισµό για την ανταλ-
λαγή πληροφοριών σχετικά µε δυνητικούς κινδύνους και για τησυγκέντρωση γνώσεων, εξασφαλίζει δε τη στενή συνεργασία
µεταξύ της Αρχής και των αρµόδιων φορέων στα κράτη µέλη,
ιδίως όσον αφορά τα ακόλουθα στοιχεία:
α) αποφυγή αλληλοεπικαλύψεων όσον αφορά τις επιστηµονικές
µελέτες της Αρχής και των κρατών µελών, σύµφωνα µε τοάρθρο 32,2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—26
▼M1
▼B
▼M1
▼B
▼B
β) στις περιπτώσεις που ορίζονται στο άρθρο 30 παράγραφος 4,
όπου η Αρχή και ένας εθνικός φορέας υποχρεούνται νασυνεργαστούν,
γ) στην προαγωγή της σύνδεσης µε δίκτυο σε ευρωπαϊκό
επίπεδο των οργανισµών των οποίων οι δραστηριότητες εµπί-
πτουν στους τοµείς της αποστολής της Αρχής, µε το άρθρο 36παράγραφος 1,
δ) στις περιπτώσεις που η Αρχή ή κράτος µέλος διαπιστώσουν
διαφαινόµενο κίνδυνο.
5. Ο διευθύνων σύµβουλος προεδρεύει του συµβουλευτικού
σώµατος. Το τελευταίο συνεδριάζει τακτικά, ύστερα από
πρόσκληση του προέδρου του ή ύστερα από αίτηµα τουλάχιστοντου ενός τρίτου των µελών του, τουλάχιστον τέσσερις φορές τοχρόνο. Οι διαδικασίες λειτουργίας του διευκρινίζονται στονεσωτερικό κανονισµό της Αρχής και δηµοσιεύονται.
6. Η Αρχή παρέχει την τεχνική υποστήριξη και τη διοικητική
µέριµνα που είναι αναγκαίες για το συµβουλευτικό σώµα καιπαρέχει γραµµατειακή υποστήριξη κατά τις συνεδριάσεις του.
7. Στις εργασίες του συµβουλευτικού σώµατος είναι δυνατό να
συµµετέχουν εκπρόσωποι των υπηρεσιών της Επιτροπής. Οδιευθύνων σύµβουλος δύναται επίσης να καλεί για συµµετοχήεκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άλλων αρµό-διων φορέων.
Όταν το συµβουλευτικό σώµα συζητά τα θέµατα για τα οποία
γίνεται λόγος στο άρθρο 22 παράγραφος 5 στοιχείο β, οιεκπρόσωποι αρµόδιων φορέων των κρατών µελών που έχουναναλάβει καθήκοντα παρεµφερή µε εκείνα για τα οποία γίνεται
λόγος στο άρθρο 22 παράγραφος 5 στοιχείο β, µπορούν να
συµµετέχουν στις εργασίες του συµβουλευτικού σώµατος, µεέναν εκπρόσωπο οριζόµενο από κάθε κράτος µέλος.
Άρθρο 28
Επιστηµονική επιτροπή και επιστηµονικές οµάδες
1. Η επιστηµονική επιτροπή και οι µόνιµες επιστηµονικές
οµάδες είναι υπεύθυνες για την παροχή επιστηµονικών γνωµώνστην Αρχή, η κάθε µία στη σφαίρα των αρµοδιοτήτων της, έχουν
δε τη δυνατότητα να διοργανώνουν, όταν απαιτείται, δηµόσιες
ακροάσεις.
2. Η επιστηµονική επιτροπή είναι υπεύθυνη για το γενικό
συντονισµό που απαιτείται προκειµένου να εξασφαλισθεί η συνε-
κτικότητα της διαδικασίας γνωµοδότησης, ιδιαίτερα όσον αφορά
την έγκριση των διαδικασιών εργασίας και της εναρµόνισης τωνµεθόδων εργασίας. Γνωµοδοτεί σε θέµατα πολλών τοµέων πουεµπίπτουν στην αρµοδιότητα πλειόνων επιστηµονικών οµάδωνκαι σε θέµατα που δεν εµπίπτουν στην αρµοδιότητα κάποιας
επιστηµονικής οµάδας.
Εάν παραστεί ανάγκη, ιδίως δε στην περίπτωση θεµάτων που δεν
εµπίπτουν στην αρµοδιότητα καµίας επιστηµονικής οµάδας,συστήνει οµάδες εργασίας. Σε αυτή την περίπτωση, βασίζεται
στην εµπειρία αυτών των οµάδων εργασίας για να συγκροτήσει
τις επιστηµονικές γνώµες.
3. Η επιστηµονική επιτροπή απαρτίζεται από τους προέδρους
των επιστηµονικών οµάδων και από 6 ανεξάρτητους επιστηµονι-
κούς εµπειρογνώµονες που δεν ανήκουν σε κάποια από τις
επιστηµονικές οµάδες.
4. Η επιστηµονικές οµάδες αποτελούνται από ανεξάρτητους
επιστηµονικούς εµπειρογνώµονες. Ύστερα από την ίδρυση της
Αρχής, συγκροτούνται οι ακόλουθες επιστηµονικές οµάδες:
α) η οµάδα µε θέµα τις πρόσθετες ύλες των τροφίµων, τα αρτύ-
µατα, τα βοηθητικά µέσα επεξεργασίας και τα υλικά πουέρχονται σε επαφή µε τα τρόφιµα,2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—27
▼B
β) η οµάδα µε θέµα τις πρόσθετες ύλες και τα προϊόντα ή
ουσίες που χρησιµοποιούνται στις ζωοτροφές,
γ) η οµάδα µε θέµα την υγεία των φυτών, τα προϊόντα φυτοπρο-
στασίας και τα κατάλοιπά τους,
δ) η οµάδα µε θέµα τους γενετικά τροποποιηµένους οργανι-
σµούς,
ε) η οµάδα µε θέµα τα διαιτητικά προϊόντα, τη διατροφή και τις
αλλεργίες,
στ) η οµάδα µε θέµα τις βιολογικές πηγές κινδύνου,
ζ) η οµάδα µε θέµα τις µολυσµατικές προσµείξεις στην τροφική
αλυσίδα,
η) η οµάδα µε θέµα την υγεία και την ορθή µεταχείριση των
ζώων.
Ο αριθµός και τα ονόµατα των επιστηµονικών οµάδων µπορούν
να προσαρµόζονται από την Επιτροπή, υπό το πρίσµα των
τεχνικών και επιστηµονικών εξελίξεων, ύστερα από αίτηµα τηςΑρχής και σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος2.
5. Τα µέλη της επιστηµονικής επιτροπής που δεν είναι µέλη
επιστηµονικής οµάδας και τα µέλη των επιστηµονικών οµάδωνδιορίζονται από το διοικητικό συµβούλιο, το οποίο ενεργείύστερα από πρόταση του διευθύνοντος συµβούλου, για τριετήανανεώσιµη θητεία, αφού δηµοσιευθεί πρόσκληση για εκδήλωση
ενδιαφέροντος στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινο-
τήτων,στα σχετικά σηµαντικά επιστηµονικά περιοδικά και στην
ιστοσελίδα της Αρχής.
6. Η επιστηµονική επιτροπή και οι επιστηµονικές οµάδες
επιλέγουν από έναν πρόεδρο και δύο αντιπροέδρους µεταξύ των
µελών τους.
7. Η επιστηµονική επιτροπή και οι επιστηµονικές οµάδες
αποφασίζουν µε πλειοψηφία των µελών τους. Οι απόψεις της
µειοψηφίας καταγράφονται.
8. Οι εκπρόσωποι των υπηρεσιών της Επιτροπής έχουν το
δικαίωµα να παρίστανται στις συνεδριάσεις της επιστηµονικής
επιτροπής, των επιστηµονικών οµάδων και των οµάδων εργασίας
τους. Εάν τους ζητηθεί, µπορούν να συµβάλουν διασαφηνίζονταςή ενηµερώνοντας αλλά δεν προσπαθούν να επηρεάσουν τις συζη-τήσεις.
9. Οι διαδικασίες για τη λειτουργία και τη συνεργασία της
επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικών οµάδων καθορί-ζονται στον εσωτερικό κανονισµό της Αρχής.
Αυτές οι διαδικασίες αφορούν ειδικότερα τα εξής:
α) το πόσες φορές µπορεί να διοριστεί διαδοχικά ένα µέλος της
επιστηµονικής επιτροπής ή των επιστηµονικών οµάδων,
β) τον αριθµό των µελών σε κάθε επιστηµονική οµάδα,
γ) τη διαδικασία για την επιστροφή των δαπανών των µελών της
επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικών οµάδων,
δ) τον τρόπο µε τον οποίο ανατίθενται τα καθήκοντα και τα
αιτήµατα για επιστηµονικές γνώµες στην επιστηµονική
επιτροπή και τις επιστηµονικές οµάδες,
ε) τη δηµιουργία και την οργάνωση των οµάδων εργασίας της
επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικών οµάδωνκαι τη δυνατότητα να συµπεριληφθούν εξωτερικοί εµπειρο-γνώµονες σε αυτές τις οµάδες εργασίας,
στ) τη δυνατότητα να καλούνται παρατηρητές σε συνεδριάσεις
της επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικών
οµάδων,
ζ) τη δυνατότητα διοργάνωσης δηµόσιων ακροάσεων.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—28
▼B
ΤΜΗΜΑ 3
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Άρθρο 29
Επιστηµονικές γνώµες
1. Η Αρχή εκφέρει επιστηµονική γνώµη:
α) όταν το ζητήσει η Επιτροπή, σχετικά µε κάθε θέµα που
άπτεται της αποστολής της και σε όλες τις περιπτώσεις γιατις οποίες η κοινοτική νοµοθεσία προβλέπει τη γνωµοδότησητης Αρχής,
β) µε δική της πρωτοβουλία σε θέµατα που άπτονται της
αποστολής της.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή ένα κράτος µέλος µπορούν να
ζητήσουν από την Αρχή να εκδώσει επιστηµονική γνώµησχετικά µε θέµατα που εµπίπτουν στην αποστολή της.
2. Τα αιτήµατα για τα οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 1
συνοδεύονται από συµπληρωµατικές πληροφορίες, στις οποίες
εξηγείται το προς επίλυση επιστηµονικό ζήτηµα και το κοινο-τικό ενδιαφέρον.
3. Όταν η κοινοτική νοµοθεσία δεν διευκρινίζει ήδη προθε-
σµία για την έκδοση της επιστηµονικής γνώµης, η Αρχή
διατυπώνει επιστηµονικές γνώµες µέσα στην προθεσµία που
καθορίζεται στα αιτήµατα γνωµοδότησης, εκτός από δεόντωςαιτιολογηµένες περιπτώσεις.
4. Όταν υποβάλλονται διαφορετικά αιτήµατα για τα ίδια
θέµατα ή όταν το αίτηµα δεν είναι σύµφωνο προς την παράγραφο
2 ή είναι ασαφές, η Αρχή µπορεί είτε να αρνηθεί είτε να
προτείνει τροποποιήσεις σε αίτηµα υποβολής γνώµης, σε διαβού-λευση µε το όργανο ή το (τα) κράτος( -η) µέλος(-η) που υπέβαλε( -
αν) το αίτηµα. Η αιτιολόγηση της άρνησης κοινοποιείται στοόργανο ή στο (στα) κράτος( -η) µέλος(-η) που υπέβαλε( -αν) το
αίτηµα.
5. Εάν η Αρχή έχει ήδη δώσει επιστηµονική γνώµη σχετικά
µε το συγκεκριµένο θέµα που αφορά το αίτηµα, δύναται νααρνηθεί το αίτηµα εάν κρίνει ότι δεν υπάρχουν νέα επιστηµονικάστοιχεία που να δικαιολογούν την επανεξέταση. Η αιτιολόγηση
της άρνησης κοινοποιείται στο όργανο ή στο(τα) κράτος( -η)
µέλος(-η) που υπέβαλε( -αν) το αίτηµα.
6. Οι κανόνες εφαρµογής του παρόντος άρθρου καθορίζονται
από την Επιτροπή, αφού αυτή ζητήσει τη γνώµη της Αρχής,σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 58
παράγραφος 2. Με αυτούς τους κανόνες καθορίζονται ειδικότερα:
α) η εφαρµοστέα από την Αρχή διαδικασία όσον αφορά τα αιτή-
µατα προς αυτήν,
β) οι κατευθυντήριες γραµµές που διέπουν την επιστηµονική
αξιολόγηση των ουσιών, των προϊόντων ή των διαδικασιώνπου υπόκεινται, βάσει της κοινοτικής νοµοθεσίας, σε σύστηµαπροηγούµενης έγκρισης ή καταγραφής σε θετικό κατάλογο,
ιδιαίτερα όταν η κοινοτική νοµοθεσία προβλέπει ή επιτρέπει
την υποβολή φακέλου για αυτό το σκοπό από τον αιτούντα.
7. Ο εσωτερικός κανονισµός της Αρχής καθορίζει τις απαιτή-
σεις όσον αφορά τη µορφή, το επεξηγηµατικό υπόβαθρο και τηδηµοσίευση µιας επιστηµονικής γνώµης.
Άρθρο 30
∆ιιστάµενες επιστηµονικές γνώµες
1. Η Αρχή επαγρυπνεί προκειµένου να εξασφαλίσει τον
έγκαιρο εντοπισµό µιας ενδεχόµενης πηγής διαφορών µεταξύ2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—29
▼B
των επιστηµονικών γνωµών της και των επιστηµονικών γνωµών
που εκφέρουν άλλοι φορείς που εκτελούν παρόµοια καθήκοντα.
2. Όταν η Αρχή εντοπίσει µια ενδεχόµενη πηγή διαφορών,
επικοινωνεί µε τον εν λόγω φορέα έτσι ώστε να εξασφαλίσειότι είναι κοινές όλες οι σχετικές επιστηµονικές πληροφορίεςκαι να εντοπίσει ενδεχοµένως διαµφισβητούµενα επιστηµονικάθέµατα.
3. Όταν εντοπιστεί ουσιαστική διάσταση απόψεων σχετικά µε
επιστηµονικά θέµατα και ο εν λόγω φορέας είναι κοινοτικόςοργανισµός ή µία από τις επιστηµονικές επιτροπές τηςΕπιτροπής, η Αρχή και ο οργανισµός αυτός υποχρεούνται νασυνεργαστούν προκειµένου είτε να διευθετήσουν την εν λόγωδιάσταση απόψεων είτε να υποβάλουν κοινό έγγραφο στην
Επιτροπή, όπου θα διευκρινίζονται τα διαµφισβητούµενα
επιστηµονικά θέµατα και θα εντοπίζονται οι σχετικές ασάφειεςόσον αφορά τα δεδοµένα. Το έγγραφο αυτό δηµοσιοποιείται.
4. Όταν εντοπιστεί ουσιαστική διάσταση απόψεων σχετικά µε
επιστηµονικά θέµατα και ο εν λόγω φορέας είναι φορέας κράτους
µέλους, η Αρχή και ο εθνικός αυτός φορέας υποχρεούνται να
συνεργαστούν προκειµένου είτε να διευθετήσουν την εν λόγωδιάσταση απόψεων είτε να υποβάλουν κοινό έγγραφο, όπου θαδιευκρινίζονται τα διαµφισβητούµενα επιστηµονικά θέµατα καιθα εντοπίζονται οι σχετικές ασάφειες όσον αφορά τα δεδοµένα.
Το έγγραφο αυτό δηµοσιοποιείται.
Άρθρο 31
Επιστηµονική και τεχνική βοήθεια
1. Η Επιτροπή µπορεί να ζητήσει από την Αρχή να παράσχει
επιστηµονική ή τεχνική βοήθεια σε οιονδήποτε τοµέα άπτεται
της αποστολής της. Τα καθήκοντα της παροχής επιστηµονικής
και τεχνικής βοήθειας συνίστανται στο επιστηµονικό ή τεχνικόέργο που έγκειται στην εφαρµογή καθιερωµένων επιστηµονικώνή τεχνικών αρχών που δεν απαιτεί επιστηµονική αξιολόγησηαπό την επιστηµονική επιτροπή ή από µία επιστηµονική οµάδα.Αυτά τα καθήκοντα ενδέχεται να περιλαµβάνουν ειδικότερα
παροχή βοήθειας προς την Επιτροπή για την καθιέρωση ή την
αξιολόγηση τεχνικών κριτηρίων, καθώς και παροχή βοήθειαςπρος την Επιτροπή για τον καθορισµό τεχνικών κατευθυντήριωνγραµµών.
2. Όταν η Επιτροπή υποβάλλει αίτηµα για επιστηµονική ή
τεχνική βοήθεια στην Αρχή, διευκρινίζει, µε τη σύµφωνη γνώµη
της Αρχής, την προθεσµία µέσα στην οποία πρέπει να εκπληρ-ωθεί το καθήκον.
Άρθρο 32
Επιστηµονικές µελέτες
1. Χρησιµοποιώντας τις καλύτερες διαθέσιµες ανεξάρτητες
επιστηµονικές πηγές, η Αρχή αναθέτει τις επιστηµονικέςµελέτες που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της αποστολήςτης. Οι µελέτες αυτές ανατίθενται κατά ανοικτό και διαφανήτρόπο. Η Αρχή προσπαθεί να αποφύγει την αλληλεπικάλυψη µε
ερευνητικά προγράµµατα των κρατών µελών ή της Κοινότητας
και υποστηρίζει τη συνεργασία µέσω του κατάλληλου συντονι-σµού.
2. Η Αρχή ενηµερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την
Επιτροπή και τα κράτη µέλη σχετικά µε τα αποτελέσµατα των
επιστηµονικών µελετών.
Άρθρο 33
Συλλογή δεδοµένων
1. Η Αρχή διερευνά, συλλέγει, αντιπαραβάλλει, αναλύει και
συνοψίζει τα επιστηµονικά και τεχνικά δεδοµένα που είναι2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—30
▼B
σχετικά µε τους τοµείς της αποστολής της. Αυτό αφορά ειδικό-
τερα τη συλλογή δεδοµένων σχετικά µε τα εξής:
α) την κατανάλωση τροφίµων και την έκθεση των ατόµων στους
κινδύνους που συνδέονται µε την κατανάλωση των τροφίµων,
β) την εµφάνιση και τη συχνότητα εµφάνισης των βιολογικών
κινδύνων,
γ) τις µολυσµατικές προσµείξεις σε τρόφιµα και ζωοτροφές,
δ) τα κατάλοιπα.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, η Αρχή συνεργάζεται
στενά µε όλες τις οργανώσεις που ασχολούνται µε τη συλλογήδεδοµένων, συµπεριλαµβανοµένων των οργανώσεων από τιςυποψήφιες για ένταξη χώρες, από τρίτες χώρες ή από διεθνείςφορείς.
3. Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα προκειµένου
να καταστεί δυνατή η διαβίβαση στην Αρχή των δεδοµένων που
συλλέγουν στους τοµείς που αναφέρονται στις παραγράφους 1
και 2.
4. Η Αρχή απευθύνει στα κράτη µέλη και στην Επιτροπή
κατάλληλες συστάσεις, µε τις οποίες ενδεχοµένως θα βελτιωθείη τεχνική συγκρισιµότητα των δεδοµένων που δέχεται καιαναλύει, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η ενοποίηση σε κοινοτικόεπίπεδο.
5. Μέσα σε ένα έτος από την ηµεροµηνία ενάρξεως ισχύος
του παρόντος κανονισµού, η Επιτροπή δηµοσιεύει κατάλογο των
συστηµάτων για τη συλλογή δεδοµένων που υπάρχουν σε κοινο-τικό επίπεδο, σε τοµείς σχετικούς µε την αποστολή της Αρχής.
Η έκθεση, η οποία συνοδεύεται, όπου χρειάζεται, από προτάσεις,
αναφέρει ειδικότερα:
α) για κάθε σύστηµα, το ρόλο που πρέπει να αναλάβει η Αρχή
και τυχόν τροποποιήσεις ή βελτιώσεις που ενδεχοµένως απαι-τούνται προκειµένου να µπορέσει η Αρχή να φέρει εις πέραςτην αποστολή της, σε συνεργασία µε τα κράτη µέλη,
β) τις ελλείψεις που πρέπει να καλυφθούν προκειµένου να
µπορέσει η Αρχή να συλλέξει και να συνοψίσει σε κοινοτικόεπίπεδο τα επιστηµονικά και τεχνικά δεδοµένα που είναισχετικά µε τους τοµείς της αποστολής της.
6. Η Αρχή κοινοποιεί τα αποτελέσµατα του έργου της στον
τοµέα της συλλογής δεδοµένων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
την Επιτροπή και τα κράτη µέλη.
Άρθρο 34
Προσδιορισµός των αναδυόµενων κινδύνων
1. Η Αρχή καθορίζει διαδικασίες παρακολούθησης για τη
συστηµατική διερεύνηση, συλλογή, αντιπαραβολή και ανάλυση
όλων των πληροφοριών και των στοιχείων, µε σκοπό τον
προσδιορισµό των αναδυόµενων κινδύνων στους τοµείς τηςαποστολής της.
2. Όταν η Αρχή διαθέτει πληροφορίες οι οποίες την οδηγούν
σε υποψία σοβαρού κινδύνου, ζητά επιπλέον πληροφορίες απότα κράτη µέλη, άλλους κοινοτικούς οργανισµούς και την
Επιτροπή. Τα κράτη µέλη, οι σχετικοί κοινοτικοί οργανισµοί
και η Επιτροπή απαντούν επειγόντως και της γνωστοποιούνοιαδήποτε σχετική πληροφορία έχουν στη διάθεσή τους.
3. Η Αρχή χρησιµοποιεί όλες τις πληροφορίες που λαµβάνει
για την εκτέλεση του καθήκοντός της που αφορά τον εντοπισµόενός αναδυόµενου κινδύνου.
4. Η Αρχή κοινοποιεί την αξιολόγηση και τις πληροφορίες
που συλλέγει σχετικά µε τους αναδυόµενους κινδύνους στοΕυρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη µέλη.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—31
▼B
Άρθρο 35
Σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης
Προκειµένου να εκπληρώνει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα
καθήκοντα επιτήρησης για υγειονοµικούς και διατροφικούςκινδύνους των τροφίµων που τής έχουν ανατεθεί, η Αρχή καθί-σταται αποδέκτης των µηνυµάτων που κυκλοφορούν στο
σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης. Αναλύει το περιεχόµενο
των µηνυµάτων µε σκοπό να παρέχει στην Επιτροπή και στακράτη µέλη οιαδήποτε πληροφορία είναι αναγκαία για τηνανάλυση του κινδύνου.
Άρθρο 36
Σύνδεση σε δίκτυο των οργανισµών που ασκούν δραστηριότητες
σε τοµείς συναφείς µε εκείνους της αποστολής της Αρχής
1. Η Αρχή προωθεί τη σύνδεση σε δίκτυο σε ευρωπαϊκό
επίπεδο των οργανισµών που ασκούν δραστηριότητες σε τοµείςσυναφείς µε εκείνους της αποστολής της Αρχής. Σκοπός αυτήςτης σύνδεσης σε δίκτυο είναι, ειδικότερα, η διευκόλυνση ενός
δικτύου επιστηµονικής συνεργασίας µέσω του συντονισµού των
δραστηριοτήτων, της ανταλλαγής πληροφοριών, του σχεδιασµούκαι της εκτέλεσης κοινών σχεδίων, της ανταλλαγής εµπειρογνω-µοσύνης και ορθών πρακτικών στους τοµείς που εµπίπτουν στηναποστολή της Αρχής.
2. Το διοικητικό συµβούλιο, ενεργώντας ύστερα από πρόταση
του διευθύνοντος συµβούλου, καταρτίζει κατάλογο, ο οποίος
δηµοσιοποιείται, αρµόδιων οργανισµών τους οποίους έχουν
ορίσει τα κράτη µέλη και οι οποίοι είναι σε θέση να επικουρή-σουν την Αρχή, είτε µεµονωµένα είτε σε δίκτυα, στην εκτέλεσητης αποστολής της. Η Αρχή µπορεί να αναθέσει ορισµένα καθή-κοντα σε αυτούς τους οργανισµούς, και ειδικότερα την
προπαρασκευαστική εργασία για τις επιστηµονικές γνώµες,
επιστηµονική και τεχνική βοήθεια, τη συλλογή δεδοµένων καιτον προσδιορισµό αναδυόµενων κινδύνων. Ορισµένα από αυτάτα καθήκοντα ενδέχεται να είναι επιλέξιµα για οικονοµικήυποστήριξη.
3. Οι διατάξεις εφαρµογής των παραγράφων 1 και 2 θεσπί-
ζονται από την Επιτροπή, αφού αυτή ζητήσει τη γνώµη τηςΑρχής, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 58 παράγραφος 2.
Αυτοί οι κανόνες διευκρινίζουν ειδικότερα τα κριτήρια για την
καταγραφή ενός ινστιτούτου στον κατάλογο των αρµόδιων οργα-νισµών που έχουν ορίσει τα κράτη µέλη, τις ρυθµίσεις για τονκαθορισµό εναρµονισµένων απαιτήσεων ποιότητας και τουςδηµοσιονοµικούς κανόνες που διέπουν τη χορήγηση οποιασδή-
ποτε οικονοµικής υποστήριξης.
4. Μέσα σε ένα έτος από την ηµεροµηνία ενάρξεως ισχύος
του παρόντος κανονισµού, η Επιτροπή δηµοσιεύει κατάλογο των
κοινοτικών συστηµάτων που λειτουργούν στους τοµείς που είναισυναφείς µε την αποστολή της Αρχής και τα οποία επιτρέπουντην εκτέλεση ορισµένων καθηκόντων από τα κράτη µέλη στοντοµέα της επιστηµονικής αξιολόγησης, και ειδικότερα την
εξέταση των φακέλων προς έγκριση. Στην έκθεση, η οποία,
όπου χρειάζεται, συνοδεύεται από προτάσεις, αναφέρονται ειδι-κότερα για κάθε σύστηµα, τυχόν τροποποιήσεις ή βελτιώσειςπου ενδεχοµένως απαιτούνται προκειµένου να µπορέσει η Αρχήνα φέρει εις πέρας την αποστολή της, σε συνεργασία µε τακράτη µέλη.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—32
▼B
ΤΜΗΜΑ 4
ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ∆ΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Άρθρο 37
Ανεξαρτησία
1. Τα µέλη του διοικητικού συµβουλίου, τα µέλη του συµβου-
λευτικού σώµατος και ο διευθύνων σύµβουλος αναλαµβάνουν τηδέσµευση να λειτουργούν ανεξάρτητα µε γνώµονα το δηµόσιοσυµφέρον.
Για το σκοπό αυτό, προβαίνουν σε δήλωση δέσµευσης και
δήλωση συµφερόντων, όπου αναφέρεται είτε η απουσία οποι-ωνδήποτε συµφερόντων που µπορούν να θεωρηθούν ως επιζήµιαγια την ανεξαρτησία τους, είτε τυχόν άµεσα ή έµµεσα συµφέ-
ροντα που µπορούν να θεωρηθούν επιζήµια για την ανεξαρτησία
τους. Αυτές οι δηλώσεις γίνονται κατ 'έτος εγγράφως.
2. Τα µέλη της επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµο-
νικών οµάδων δεσµεύονται να δρουν ανεξάρτητα από
οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή.
Για το σκοπό αυτό, προβαίνουν σε δήλωση δέσµευσης και
δήλωση συµφερόντων, όπου αναφέρεται είτε η απουσία οποι-ωνδήποτε συµφερόντων που µπορούν να θεωρηθούν ως επιζήµια
για την ανεξαρτησία τους, είτε τυχόν άµεσα ή έµµεσα συµφέ-
ροντα που µπορούν να θεωρηθούν ως επιζήµια για τηνανεξαρτησία τους. Αυτές οι δηλώσεις γίνονται κατ 'έτος
εγγράφως.
3. Τα µέλη του διοικητικού συµβουλίου, ο διευθύνων
σύµβουλος, τα µέλη του συµβουλευτικού σώµατος, τα µέλη τηςεπιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικών οµάδων, καθώςκαι εξωτερικοί εµπειρογνώµονες που συµµετέχουν στις οµάδεςεργασίας τους, δηλώνουν σε κάθε συνεδρίαση οποιαδήποτε
συµφέροντα θα µπορούσαν να θεωρηθούν ως επιζήµια για την
ανεξαρτησία τους σε σχέση µε τα θέµατα της ηµερήσιαςδιάταξης.
Άρθρο 38
∆ιαφάνεια
1. Η Αρχή εξασφαλίζει ότι διεξάγει τις δραστηριότητές της µε
υψηλό βαθµό διαφάνειας. ∆ηµοσιοποιεί χωρίς καθυστέρηση,
ιδίως:
α) τις ηµερήσιες διατάξεις και τα πρακτικά της επιστηµονικής
επιτροπής και των επιστηµονικών οµάδων,
β) τις γνώµες της επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµο-
νικών οµάδων το συντοµότερο δυνατόν ύστερα από τηνέγκρισή τους, συµπεριλαµβανοµένων των απόψεων της
µειοψηφίας,
γ) µε την επιφύλαξη των άρθρων 39 και 41, τις πληροφορίες
στις οποίες βασίζονται οι γνώµες της,
δ) τις ετήσιες δηλώσεις συµφερόντων στις οποίες προβαίνουν
τα µέλη του διοικητικού συµβουλίου, ο διευθύνωνσύµβουλος, τα µέλη του συµβουλευτικού σώµατος και ταµέλη της επιστηµονικής επιτροπής και των επιστηµονικώνοµάδων, καθώς και τις δηλώσεις συµφερόντων που διατυπώ-νονται σχετικά µε τα θέµατα ηµερήσιας διάταξης των
συνεδριάσεων,
ε) τα αποτελέσµατα των επιστηµονικών µελετών της,
στ) την ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων της,
ζ) αιτήµατα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Επιτροπής ή
κράτους µέλους για επιστηµονικές γνώµες τα οποία έχουν2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—33
▼B
απορριφθεί ή τροποποιηθεί, καθώς και την αιτιολόγηση της
απόρριψης ή της τροποποίησης.
2. Το διοικητικό συµβούλιο διεξάγει τις συνεδριάσεις του
δηµοσίως, εκτός εάν ενεργώντας ύστερα από πρόταση τουδιευθύνοντος συµβούλου, λάβει διαφορετική απόφαση για ειδικάδιοικητικά θέµατα της ηµερήσιας διάταξής του και µπορεί ναεπιτρέψει σε εκπροσώπους των καταναλωτών ή σε άλλα ενδιαφε-ρόµενα µέρη να παρακολουθήσουν τη διεξαγωγή ορισµένων
δραστηριοτήτων της Αρχής.
3. Η Αρχή καθορίζει στον εσωτερικό κανονισµό της τις
πρακτικές ρυθµίσεις για την εφαρµογή των κανόνων διαφάνειαςπου αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 39
Εµπιστευτικότητα
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 38, η Αρχή δεν δηµοσιοποιεί
σε τρίτα µέρη εµπιστευτικές πληροφορίες που λαµβάνει, για τιςοποίες έχει ζητηθεί και αιτιολογηθεί η εµπιστευτική µεταχεί-ριση, εκτός από πληροφορίες που πρέπει να δηµοσιοποιηθούνεφόσον το απαιτούν οι περιστάσεις, προκειµένου να προστα-τευθεί η δηµόσια υγεία.
2. Τα µέλη του διοικητικού συµβουλίου, ο διευθύνων
σύµβουλος, τα µέλη της επιστηµονικής επιτροπής και τωνεπιστηµονικών οµάδων καθώς και οι εξωτερικοί εµπειρογνώ-µονες που συµµετέχουν στις οµάδες εργασίας τους, τα µέλη τουσυµβουλευτικού σώµατος και τα µέλη του προσωπικού της
Αρχής, υπόκεινται στην απαίτηση της εµπιστευτικότητας που
προβλέπεται από το άρθρο 287 της συνθήκης, ακόµα και ότανέχουν παύσει τα καθήκοντά τους.
3. Τα συµπεράσµατα των επιστηµονικών γνωµών που διατυ-
πώνει η Αρχή σε σχέση µε προβλέψιµες συνέπειες στην υγείαδεν κρατούνται σε καµία περίπτωση εµπιστευτικά.
4. Η Αρχή καθορίζει στον εσωτερικό κανονισµό της τις
πρακτικές ρυθµίσεις για την εφαρµογή των κανόνων εµπιστευτι-κότητας που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 40
Κοινοποιήσεις από την Αρχή
1. Η Αρχή προβαίνει σε κοινοποιήσεις µε δική της πρωτο-
βουλία στους τοµείς που συνδέονται µε την αποστολή της,
χωρίς να θίγεται η αρµοδιότητα της Επιτροπής να κοινοποιεί τιςαποφάσεις της για τη διαχείριση του κινδύνου.
2. Η Αρχή εξασφαλίζει ότι το κοινό και οποιαδήποτε ενδιαφε-
ρόµενα µέρη λαµβάνουν γρήγορα αντικειµενική και αξιόπιστηπληροφόρηση, στην οποία έχουν εύκολα πρόσβαση, ιδιαίτερα
όσον αφορά τα αποτελέσµατα των εργασιών της. Προκειµένου
να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, η Αρχή θα αναπτύξει και θαδιανείµει ενηµερωτικό υλικό για το ευρύ κοινό.
3. Η Αρχή ενεργεί σε στενή συνεργασία µε την Επιτροπή και
τα κράτη µέλη προκειµένου να προωθήσει την αναγκαία συνοχή
στη διαδικασία ενηµέρωσης σχετικά µε έναν κίνδυνο.
Η Αρχή δηµοσιεύει όλες τις γνωµοδοτήσεις που εκδίδει,
σύµφωνα µε το άρθρο 38.
4. Η Αρχή εξασφαλίζει την κατάλληλη συνεργασία µε τους
αρµόδιους φορείς στα κράτη µέλη και µε άλλα ενδιαφερόµεναµέρη, όσον αφορά τις εκστρατείες ενηµέρωσης του κοινού.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—34
▼M1
Άρθρο 41
Πρόσβαση στα έγγραφα
1. Ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1049 /2001 του Ευρωπαϊκού Κοινο-
βουλίου και του Συµβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για τηνπρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-λίου, του Συµβουλίου και της Επιτροπής (
1)εφαρµόζεται στα
έγγραφα της Αρχής.
2. Το διοικητικό συµβούλιο θα θεσπίσει τις πρακτικές λεπτο-
µέρειες εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1049 /2001 εντός
έξι µηνών από της ενάρξεως ισχύος του κανονισµού (ΕΚ) αριθ.1642/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου,
της 22ας Ιουλίου 2003, που τροποποιεί τον κανονισµό (ΕΚ)
αριθ. 178/2002 για τον καθορισµό των γενικών αρχών και απαιτή-
σεων της νοµοθεσίας για τα τρόφιµα, για την ίδρυση τηςΕυρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίµων και τονκαθορισµό διαδικασιών σε θέµατα ασφαλείας των τροφίµων (
2).
3. Οι αποφάσεις που λαµβάνει η Αρχή βάσει του άρθρου 8 του
κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1049 /2001 επιδέχονται καταγγελίας στο
∆ιαµεσολαβητή ή προσφυγής ενώπιον του ∆ικαστηρίου των,βάσει των όρων που προβλέπονται στα άρθρα 195 και 230 τηςσυνθήκης αντίστοιχα.
Άρθρο 42
Καταναλωτές, παραγωγοί και άλλα ενδιαφερόµενα µέρη
Η Αρχή αναπτύσσει ουσιαστικές επαφές µε τους εκπροσώπους
των καταναλωτών, τους εκπροσώπους των παραγωγών, τους µετα-
ποιητές και µε οποιαδήποτε άλλα ενδιαφερόµενα µέρη.
ΤΜΗΜΑ 5
∆ΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 43
Έγκριση του προϋπολογισµού της Αρχής
1. Τα έσοδα της Αρχής συνίστανται σε συνεισφορά της
Κοινότητας και των κρατών µε τα οποία η Κοινότητα έχει
συνάψει συµφωνίες κατά το πνεύµα του άρθρου 49, και τέλη γιαδηµοσιεύσεις, διασκέψεις, δραστηριότητες κατάρτισης και κάθεάλλη παρεµφερή δραστηριότητα που παρέχεται από την Αρχή.
2. Στις δαπάνες της Αρχής περιλαµβάνονται οι δαπάνες
προσωπικού, οι διοικητικές δαπάνες, οι δαπάνες υποδοµής και
λειτουργίας, καθώς και οι δαπάνες που προκύπτουν από συµβά-σεις που συνάπτονται µε τρίτα µέρη ή από την οικονοµικήυποστήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 36.
3. Σε εύθετο χρόνο, και πριν από την ηµεροµηνία που ορίζεται
στην παράγραφο 5, ο διευθύνων σύµβουλος καταρτίζεικατάσταση των προβλεπόµενων εσόδων και δαπανών της Αρχήςγια το επόµενο οικονοµικό έτος και την διαβιβάζει στο διοικη-
τικό συµβούλιο µαζί µε σχέδιο πίνακα προσωπικού.
4. Τα έσοδα και οι δαπάνες είναι ισοσκελισµένα.
5. Κάθε χρόνο το διοικητικό συµβούλιο, βάσει του σχεδίου
κατάστασης των προβλεπόµενων εσόδων και δαπανών καταρτίζει
την κατάσταση των προβλεπόµενων εσόδων και δαπανών της
Αρχής για το επόµενο οικονοµικό έτος. Η εν λόγω κατάστασητων προβλεπόµενων εσόδων και δαπανών, που περιλαµβάνει2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—35
(1)ΕΕL145 της 31.5.2001, σ. 43 .
(2)ΕΕL245 της 29.9.2003, σ. 4 .▼B
▼M1
▼M1
σχέδιο πίνακα προσωπικού και συνοδεύεται από τα προσωρινά
προγράµµατα εργασίας, διαβιβάζεται από το διοικητικόσυµβούλιο, το αργότερο την 31η Μαρτίου, στην Επιτροπή καθώς
και στις χώρες µε τις οποίες η Κοινότητα έχει συνάψει συµφω-
νίες σύµφωνα µε το άρθρο 49.
6. Η κατάσταση προβλέψεων διαβιβάζεται από την Επιτροπή
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συµβούλιο (που καλούνταιεφεξής«αρµόδια για τον προϋπολογισµό αρχή »), µε το
προσχέδιο του γενικού προϋπολογισµού της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
7. Βάσει της κατάστασης προβλέψεων, η Επιτροπή εγγράφει
στο προσχέδιο του γενικού προϋπολογισµού της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης τις προβλέψεις που κρίνει αναγκαίες όσον αφορά τονπίνακα προσωπικού και το ύψος της επιδότησης από τον προϋπο-
λογισµό, καταθέτει δε το προσχέδιο αυτό στην αρµόδια για τον
προϋπολογισµό αρχή σύµφωνα µε το άρθρο 272 της συνθήκης.
8. Η αρµόδια για τον προϋπολογισµό αρχή εγκρίνει τις πιστώ-
σεις στο πλαίσιο της επιδότησης που προορίζεται για την Αρχή.
Η αρµόδια για τον προϋπολογισµό αρχή εγκρίνει τον πίνακα
προσωπικού της Αρχής.
9. Ο προϋπολογισµός της Αρχής εγκρίνεται από το διοικητικό
συµβούλιο. Καθίσταται οριστικός µετά την οριστική έγκριση τουγενικού προϋπολογισµού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσαρµό-ζεται ενδεχοµένως σύµφωνα µε αυτόν τον τελευταίο.
10. Το διοικητικό συµβούλιο κοινοποιεί, το συντοµότερο
δυνατόν, στην αρµόδια για τον προϋπολογισµό αρχή την
πρόθεσή του να υλοποιήσει οιοδήποτε σχέδιο που µπορεί ναέχει σηµαντικές δηµοσιονοµικές επιπτώσεις στη χρηµατοδότησητου προϋπολογισµού, ιδίως τα σχέδια περί ακινήτων, όπως ηµίσθωση ή η απόκτηση ακινήτων. Ενηµερώνει σχετικά τηνΕπιτροπή.
Σε περίπτωση που ένα σκέλος της αρµόδιας για τον προϋπολο-
γισµό αρχής κοινοποιεί την πρόθεσή του για διατύπωσηγνώµης, διαβιβάζει τη γνώµη αυτή στο διοικητικό συµβούλιοεντός προθεσµίας έξι εβδοµάδων, από την ηµεροµηνία κοινο-ποίησης του σχεδίου.
Άρθρο 44
Εκτέλεση του προϋπολογισµού της Αρχής
1. Ο διευθύνων σύµβουλος εκτελεί τον προϋπολογισµό της
Αρχής.
2. Ο υπόλογος της Αρχής κοινοποιεί στον υπόλογο της
Επιτροπής, το αργότερο την 1η Μαρτίου µετά το οικονοµικόέτος που έληξε τους προσωρινούς λογαριασµούς, συνοδευόµε-
νους από την έκθεση για τη δηµοσιονοµική και οικονοµική
διαχείριση του οικονοµικού έτους. Ο υπόλογος της Επιτροπήςπροβαίνει στην ενοποίηση των προσωρινών λογαριασµών τωνθεσµικών οργάνων και των αποκεντρωµένων οργανισµών δυνάµειτου άρθρου 128 του γενικού δηµοσιονοµικού κανονισµού.
3. Ο υπόλογος της Επιτροπής, το αργότερο την 31η Μαρτίου
µετά το οικονοµικό έτος που έληξε, διαβιβάζει στο Ελεγκτικό
Συνέδριο τους προσωρινούς λογαριασµούς της Αρχής, συνοδευό-µενους από την έκθεση για τη δηµοσιονοµική και οικονοµικήδιαχείριση του οικονοµικού έτους. Η έκθεση για τη δηµοσιονο-µική και οικονοµική διαχείριση του οικονοµικού έτους
διαβιβάζεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το
Συµβούλιο.
4. Ο διευθύνων σύµβουλος, αφού λάβει τις παρατηρήσεις που
έχει διατυπώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο όσον αφορά τουςπροσωρινούς λογαριασµούς της Αρχής, σύµφωνα µε τις διατάξειςτου άρθρου 129 του γενικού δηµοσιονοµικού κανονισµού, καταρ-2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—36
▼M1
τίζει τους οριστικούς λογαριασµούς µε δική του ευθύνη και τους
διαβιβάζει για γνωµοδότηση στο διοικητικό συµβούλιο.
5. Το διοικητικό συµβούλιο εκδίδει τη γνωµοδότησή του για
τους οριστικούς λογαριασµούς της Αρχής.
6. Ο διευθύνων σύµβουλος διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινο-
βούλιο, το Συµβούλιο, την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριοτους οριστικούς λογαριασµούς, συνοδευόµενους από τη γνώµητου διοικητικού συµβουλίου, το αργότερο την 1η Ιουλίου µετάτο οικονοµικό έτος που έληξε.
7. Οι οριστικοί λογαριασµοί δηµοσιεύονται.
8. Ο διευθύνων σύµβουλος αποστέλλει στο Ελεγκτικό Συνέ-
δριο απάντηση στις παρατηρήσεις του, το αργότερο την 30ή
Σεπτεµβρίου. Απευθύνει επίσης την απάντηση αυτή στο διοικη-τικό συµβούλιο.
9. Ο διευθύνων σύµβουλος υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινο-
βούλιο, µετά από αίτηµά του, τελευταία σύµφωνα µε τους όρουςπου προβλέπει το άρθρο 146 παράγραφος 3 του δηµοσιονοµικού
κανονισµού, κάθε αναγκαία πληροφορία για την αίσια περάτωση
της διαδικασίας απαλλαγής για το εκάστοτε οικονοµικό έτος.
10. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έπειτα από σύσταση του
Συµβουλίου που αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία, προβαίνειέως τις 30 Απριλίου του έτους N+ 2 στην απαλλαγή του διευθύ-
νοντος συµβούλου όσον αφορά την εκτέλεση τουπροϋπολογισµού του οικονοµικού έτους N.
Άρθρο 45
Τέλη που εισπράττει η Αρχή
Μέσα σε τρία έτη από την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος του
παρόντος κανονισµού και αφού ζητήσει τη γνώµη της Αρχής,των κρατών µελών και των ενδιαφερόµενων µερών, η Επιτροπήδηµοσιεύει έκθεση σχετικά µε τη δυνατότητα και τη σκοπι-µότητα υποβολής νοµοθετικής πρότασης στο πλαίσιο της
διαδικασίας συναπόφασης και σε συµφωνία µε τη συνθήκη, για
την καθιέρωση άλλων υπηρεσιών που παρέχει η Αρχή.
ΤΜΗΜΑ 6
ΓΕΝΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 46
Νοµική προσωπικότητα και προνόµια
1. Η Αρχή έχει νοµική προσωπικότητα. Σε όλα τα κράτη
µέλη, της αναγνωρίζονται οι ευρύτερες δυνατές εξουσίες που
παρέχονται εκ του νόµου στα νοµικά πρόσωπα. Μπορεί, ιδίως,να αποκτά και να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και ναπροσφεύγει στη δικαιοσύνη.
2. Το πρωτόκολλο για τα προνόµια και τις ασυλίες των Ευρω-
παϊκών Κοινοτήτων εφαρµόζεται στην Αρχή.
Άρθρο 47
Ευθύνη
1. Η συµβατική ευθύνη της Αρχής διέπεται από το δίκαιο που
είναι εφαρµοστέο στην υπό κρίση σύµβαση. Το ∆ικαστήριο των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει αρµοδιότητα να εκδίδει αποφάσεις
σύµφωνα µε οποιαδήποτε ρήτρα διαιτησίας περιλαµβάνεται σεσύµβαση που έχει συνάψει η Αρχή.
2. Στην περίπτωση εξωσυµβατικής ευθύνης, η Αρχή, σύµφωνα
µε τις κοινές γενικές αρχές των δικαίων των κρατών µελών,επανορθώνει τυχόν ζηµιές που προκάλεσε η ίδια ή οι υπάλληλοί2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—37
▼B
▼B
της κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Το ∆ικαστήριο
είναι αρµόδιο να εκδικάζει οποιαδήποτε διαφορά αφορά τηναποκατάσταση τέτοιων ζηµιών.
3. Η προσωπική ευθύνη των υπαλλήλων έναντι της Αρχής
διέπεται από τις σχετικές διατάξεις που εφαρµόζονται στοπροσωπικό της Αρχής.
Άρθρο 48
Προσωπικό
1. Το προσωπικό της Αρχής υπόκειται στους κανονισµούς και
τις ρυθµίσεις που εφαρµόζονται στους υπαλλήλους και το λοιπόπροσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2. Όσον αφορά το προσωπικό της, η Αρχή ασκεί τις εξουσίες
που έχουν ανατεθεί στην αρµόδια για τους διορισµούς αρχή.
Άρθρο 49
Συµµετοχή τρίτων χωρών
Η Αρχή είναι ανοικτή στη συµµετοχή χωρών που έχουν συνάψει
συµφωνίες µε την Κοινότητα, δυνάµει των οποίων έχουν υιοθε-
τήσει και εφαρµόζουν κοινοτική νοµοθεσία στον τοµέα που
καλύπτει ο παρών κανονισµός.
∆υνάµει των σχετικών διατάξεων αυτών των συµφωνιών, εφαρµό-
ζονται ρυθµίσεις µε τις οποίες διευκρινίζονται ειδικότερα η
φύση, η έκταση και ο τρόπος µε τον οποίο αυτές οι χώρες θα
συµµετάσχουν στις εργασίες της Αρχής, συµπεριλαµβανοµένωνδιατάξεων σχετικά µε τη συµµετοχή στα δίκτυα που διαχειρί-ζεται η Αρχή, την εγγραφή στον κατάλογο αρµόδιωνοργανώσεων στις οποίες η Αρχή µπορεί να αναθέτει ορισµένα
καθήκοντα, τις οικονοµικές συνεισφορές και το προσωπικό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗΣ, ∆ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 50
Σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης
1. Με τον παρόντα κανονισµό συστήνεται ως δίκτυο, σύστηµα
έγκαιρης προειδοποίησης για την κοινοποίηση άµεσων ήέµµεσων κινδύνων για την υγεία των ανθρώπων και των ζώωνπου προέρχονται από τρόφιµα ή ζωοτροφές. Σε αυτό συµµετέ-χουν τα κράτη µέλη, η Επιτροπή και η Αρχή. Τα κράτη µέλη, ηΕπιτροπή και η Αρχή ορίζουν από ένα σηµείο επαφής, το οποίο
αποτελεί µέλος του δικτύου. Η Επιτροπή είναι αρµόδια για τη
διαχείριση του δικτύου.
2. Όταν ένα µέλος του δικτύου διαθέτει οποιαδήποτε πληρο-
φορία σχετικά µε την ύπαρξη σοβαρού άµεσου ή έµµεσου
κινδύνου για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων, που προέρ-
χεται από τρόφιµα ή ζωοτροφές, κοινοποιεί αµέσως τηνπληροφορία αυτή στην Επιτροπή, µέσω του συστήµατοςέγκαιρης προειδοποίησης. Η Επιτροπή διαβιβάζει αµέσως τηνεν λόγω πληροφορία στα µέλη του δικτύου.
Η Αρχή µπορεί να συµπληρώσει την κοινοποίηση µε κάθε
επιστηµονική ή τεχνική πληροφορία που διευκολύνει τηνανάληψη ταχείας και κατάλληλης δράσης για τη διαχείριση τουκινδύνου από τα κράτη µέλη.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—38
▼B
3. Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών ρυθµίσεων, τα κράτη
µέλη κοινοποιούν αµέσως στην Επιτροπή, µέσω του συστήµατοςέγκαιρης προειδοποίησης:
α) κάθε µέτρο που θεσπίζουν, το οποίο αποσκοπεί στον περιο-
ρισµό διάθεσης στην αγορά ή στην επιβολή απόσυρσης απότην αγορά ή στην ανάκληση του τροφίµου ή της ζωοτροφής
προκειµένου να προστατευθεί η υγεία των ανθρώπων και των
ζώων, και απαιτεί ταχεία δράση ·
β) κάθε σύσταση ή συµφωνία µε επιχειρήσεις που, σε εθελον-
τική ή υποχρεωτική βάση, αποσκοπεί στην πρόληψη, τονπεριορισµό ή την επιβολή συγκεκριµένων όρων για τηδιάθεση στην αγορά ή την ενδεχόµενη χρήση τροφίµου ήζωοτροφής, λόγω σοβαρού κινδύνου για την υγεία των
ανθρώπων και των ζώων που απαιτεί ταχεία δράση ·
γ) κάθε απόρριψη, συνδεόµενη µε άµεσο ή έµµεσο κίνδυνο για
την υγεία των ανθρώπων και των ζώων, παρτίδας, εµπορευµα-τοκιβωτίου ή φορτίου τροφίµων ή ζωοτροφών από αρµόδιαυπηρεσία συνοριακού σταθµού εντός της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης.
Η κοινοποίηση συνοδεύεται από λεπτοµερή αιτιολόγηση της
δράσης που ανέλαβαν οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλουςστο οποίο εκδόθηκε η κοινοποίηση. Ακολουθείται, σε εύθετοχρόνο, από συµπληρωµατικές πληροφορίες, ιδιαίτερα όταν ταµέτρα στα οποία βασίζεται η κοινοποίηση έχουν τροποποιηθεί
ή ανακληθεί.
Η Επιτροπή διαβιβάζει αµέσως στα µέλη του δικτύου την κοινο-
ποίηση και τις συµπληρωµατικές πληροφορίες που λαµβάνει
βάσει του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου.
Όταν παρτίδα, εµπορευµατοκιβώτιο ή φορτίο απορρίπτεται από
αρµόδια υπηρεσία συνοριακού σταθµού εντός της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης, η Επιτροπή αποστέλλει αµέσως κοινοποίηση σε όλους
τους συνοριακούς σταθµούς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης
καθώς και στην τρίτη χώρα προέλευσης.
4. Όταν τρόφιµο ή ζωοτροφή, που αποτελεί αντικείµενο κοινο-
ποίησης στο πλαίσιο του συστήµατος έγκαιρης προειδοποίησης,
αποστέλλεται σε τρίτη χώρα, η Επιτροπή παρέχει στη χώρααυτή τις κατάλληλες πληροφορίες.
5. Τα κράτη µέλη ενηµερώνουν αµέσως την Επιτροπή για τις
ενέργειες που εφαρµόζουν ή τα µέτρα που λαµβάνουν σε συνέ-
χεια των κοινοποιήσεων και των συµπληρωµατικώνπληροφοριών που τους έχουν διαβιβαστεί στο πλαίσιο τουσυστήµατος έγκαιρης προειδοποίησης. Η Επιτροπή διαβιβάζειαµέσως την εν λόγω πληροφορία στα µέλη του δικτύου.
6. Η συµµετοχή στο σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης
µπορεί να επιτραπεί σε υποψήφιες προς ένταξη χώρες ή σε διεθ-νείς οργανισµούς, βάσει συµφωνιών µεταξύ της Κοινότητας καιαυτών των χωρών ή διεθνών οργανισµών, σύµφωνα µε τις διαδι-
κασίες που ορίζονται στις εν λόγω συµφωνίες. Οι συµφωνίες
αυτές βασίζονται στην αρχή της αµοιβαιότητας και περιλαµβά-νουν µέτρα εµπιστευτικότητας, αντίστοιχα µε αυτά πουεφαρµόζονται στην Κοινότητα.
Άρθρο 51
Μέτρα εφαρµογής
Τα µέτρα για την εφαρµογή του άρθρου 50 θεσπίζονται από την
Επιτροπή ύστερα από συζήτηση µε την Αρχή, σύµφωνα µε τηδιαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2. Ταµέτρα αυτά καθορίζουν, κυρίως, τις συγκεκριµένες συνθήκες καιδιαδικασίες που θα ισχύουν για τη διαβίβαση κοινοποιήσεων καισυµπληρωµατικών πληροφοριών.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—39
▼B
Άρθρο 52
Κανόνες εµπιστευτικότητας για το σύστηµα έγκαιρης προειδο-
ποίησης
1. Οι πληροφορίες, οι οποίες διατίθενται στα µέλη του
δικτύου, και οι οποίες αφορούν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία
προερχόµενο από τρόφιµα ή ζωοτροφές, είναι γενικά διαθέσιµεςστο κοινό σύµφωνα µε την αρχή ενηµέρωσης που προβλέπεταιστο άρθρο 10. Γενικά, το κοινό διαθέτει πρόσβαση σε πληροφο-ρίες που αφορούν τον εντοπισµό προϊόντος, τη φύση του
κινδύνου και τα µέτρα που λαµβάνονται.
Ωστόσο, τα µέλη του δικτύου λαµβάνουν τα απαραίτητα µέτρα
για να εξασφαλίσουν ότι οι µόνιµοι υπάλληλοι και το λοιπόπροσωπικό δεν αποκαλύπτουν πληροφορίες που έχουν αποκτηθείγια τους σκοπούς του παρόντος τµήµατος, οι οποίες λόγω τηςφύσης τους καλύπτονται από επαγγελµατικό απόρρητο σε
δεόντως αιτιολογηµένες περιπτώσεις, µε εξαίρεση τις πληροφο-
ρίες που πρέπει να δηµοσιοποιούνται εφόσον το απαιτούν οισυνθήκες, προκειµένου να προστατεύεται η ανθρώπινη υγεία.
2. Η προστασία του επαγγελµατικού απορρήτου δεν εµποδίζει
τη διαβίβαση στις αρµόδιες αρχές πληροφοριών όσον αφορά τηναποτελεσµατικότητα της παρακολούθησης της αγοράς και τις
δραστηριότητες εκτέλεσης στον τοµέα των τροφίµων και των
ζωοτροφών. Οι αρχές που λαµβάνουν πληροφορίες πουυπόκεινται στο επαγγελµατικό απόρρητο εξασφαλίζουν τηνπροστασία του σύµφωνα µε την παράγραφο 1.
ΤΜΗΜΑ 2
ΚATAΣΤΑΣΕΙΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
Άρθρο 53
Μέτρα έκτακτης ανάγκης για τρόφιµα και ζωοτροφές που προέρ-
χονται από την Κοινότητα ή εισάγονται από τρίτη χώρα
1. Όταν είναι προφανές ότι τα τρόφιµα ή οι ζωοτροφές που
προέρχονται από την Κοινότητα ή εισάγονται από τρίτη χώραείναι πιθανό να αποτελέσουν σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη
υγεία, την υγεία των ζώων ή το περιβάλλον, και ο κίνδυνος αυτός
δεν µπορεί να περιορισθεί ικανοποιητικά µε τα µέτρα πουλαµβάνει(-ουν) το (τα) αφορώµενο( -α) κράτος(-η) µέλος(-η), η
Επιτροπή, ενεργώντας σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέ-πεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2, µε δική της πρωτοβουλία ήκατόπιν αιτήµατος κράτους µέλους, θεσπίζει αµέσως ένα ή
περισσότερα από τα ακόλουθα µέτρα, ανάλογα µε τη σοβαρότητα
της κατάστασης:
α) στην περίπτωση τροφίµων ή ζωοτροφών κοινοτικής
προέλευσης:
i)αναστολή της διάθεσης στην αγορά ή της χρήσης των εν
λόγω τροφίµων,
ii)αναστολή της διάθεσης στην αγορά ή της χρήσης των εν
λόγω ζωοτροφών,
iii)καθορισµός ειδικών όρων για τα εν λόγω τρόφιµα ή
ζωοτροφές,
iv)κάθε άλλο κατάλληλο προσωρινό µέτρο,
β) στην περίπτωση τροφίµων ή ζωοτροφών που εισάγονται από
τρίτη χώρα:
i)ανάκληση των εισαγωγών των εν λόγω τροφίµων ή
ζωοτροφών από ολόκληρη ή µέρος της επικράτειας τηςεν λόγω τρίτης χώρας και, εάν ενδείκνυται, από την τρίτηχώρα διαµετακόµισης,
ii)καθορισµός ειδικών όρων για τα εν λόγω τρόφιµα ή
ζωοτροφές από ολόκληρη ή µέρος της επικράτειας της εν
λόγω τρίτης χώρας,
iii)κάθε άλλο κατάλληλο προσωρινό µέτρο.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—40
▼B
2. Εντούτοις, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η Επιτροπή
δύναται να λαµβάνει προσωρινά τα µέτρα για τα οποία γίνεταιλόγος στην παράγραφο 1, αφού διαβουλευθεί µε το (τα) αφορώ-
µενο(-α) κράτος(-η) µέλος(-η) και ενηµερώσει τα υπόλοιπα
κράτη µέλη.
Το συντοµότερο δυνατό, και το αργότερο εντός 10 εργάσιµων
ηµερών, τα ληφθέντα µέτρα επικυρώνονται, τροποποιούνται,καταργούνται ή παρατείνονται, σύµφωνα µε τη διαδικασία τουάρθρου 58 παράγραφος 2, και κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση
οι λόγοι που οδήγησαν στην απόφαση της Επιτροπής.
Άρθρο 54
Άλλα µέτρα έκτακτης ανάγκης
1. Όταν ένα κράτος µέλος πληροφορεί επίσηµα την Επιτροπή
για την ανάγκη λήψης µέτρων έκτακτης ανάγκης και η Επιτροπή
δεν έχει ενεργήσει σύµφωνα µε το άρθρο 53, το κράτος µέλος
µπορεί να εγκρίνει προσωρινά µέτρα προστασίας. Στηνπερίπτωση αυτή ενηµερώνει αµέσως τα λοιπά κράτη µέλη καιτην Επιτροπή.
2. Εντός 10 εργάσιµων ηµερών, η Επιτροπή παραπέµπει το
θέµα στην επιτροπή που συγκροτείται βάσει του άρθρου 58
παράγραφος 1, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 58
παράγραφος 2, µε σκοπό την παράταση, τροποποίηση ήκατάργηση των εθνικών προσωρινών µέτρων προστασίας.
3. Το κράτος µέλος µπορεί να διατηρήσει τα εθνικά
προσωρινά µέτρα προστασίας που έχει λάβει έως ότου θεσπι-στούν τα κοινοτικά µέτρα.
ΤΜΗΜΑ 3
∆ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ
Άρθρο 55
Γενικό σχέδιο για τη διαχείριση κρίσεων
1. Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία µε την Αρχή και µε τα
κράτη µέλη, θεσπίζει γενικό σχέδιο διαχείρισης κρίσεων στον
τοµέα της ασφάλειας των τροφίµων και των ζωοτροφών (αναφε-ρόµενο εφεξής ως «γενικό σχέδιο »).
2. Στο γενικό σχέδιο καθορίζονται οι τύποι των καταστάσεων
που ενέχουν άµεσους ή έµµεσους κινδύνους για την ανθρώπινηυγεία, οι οποίοι προέρχονται από τρόφιµα ή ζωοτροφές και πουεκτιµάται ότι δεν µπορούν να προληφθούν, να εξαλειφθούν ή να
µειωθούν σε ένα επιτρεπτό επίπεδο µε τις ισχύουσες διατάξεις ή
ότι δεν µπορούν να αντιµετωπιστούν κατάλληλα µόνο µε τηνεφαρµογή των άρθρων 53 και 54.
Το γενικό σχέδιο καθορίζει επίσης τις πρακτικές διαδικασίες
που απαιτούνται για τη διαχείριση µιας κρίσης, συµπεριλαµβανο-µένων των προς εφαρµογή αρχών διαφάνειας και µιαςεπικοινωνιακής στρατηγικής.
Άρθρο 56
Μονάδα κρίσης
1. Με κάθε επιφύλαξη του ρόλου της όσον αφορά την εφαρ-
µογή του κοινοτικού δικαίου, όταν η Επιτροπή εντοπίζει µια
κατάσταση που ενέχει σοβαρό άµεσο ή έµµεσο κίνδυνο για την
ανθρώπινη υγεία, ο οποίος προέρχεται από τρόφιµα καιζωοτροφές, και όταν ο κίνδυνος αυτός δεν µπορεί να εξαλειφθείή να µειωθεί µε τις ισχύουσες διατάξεις ή δεν µπορεί να αντι-µετωπιστεί κατάλληλα µόνο µε εφαρµογή των άρθρων 53 και 54,ενηµερώνει αµέσως τα κράτη µέλη και την Αρχή.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—41
▼B
2. Η Επιτροπή συγκροτεί αµέσως µονάδα κρίσης, στην οποία
η Αρχή συµµετέχει και παρέχει επιστηµονική και τεχνικήυποστήριξη, εφόσον χρειάζεται.
Άρθρο 57
Καθήκοντα της µονάδας κρίσης
1. Η µονάδα κρίσης είναι αρµόδια για τη συλλογή και την
αξιολόγηση όλων των σχετικών πληροφοριών και τον εντοπισµό
των διαθέσιµων επιλογών για την πρόληψη, εξάλειψη ή µείωση
σε ένα επιτρεπτό επίπεδο του κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία,όσο το δυνατόν πιο αποτελεσµατικά και άµεσα.
2. Η µονάδα κρίσης µπορεί να ζητήσει τη βοήθεια κάθε δηµό-
σιου ή ιδιωτικού προσώπου του οποίου την εµπειρογνωµοσύνηκρίνει απαραίτητη για την αποτελεσµατική διαχείριση τηςκρίσης.
3. Η µονάδα κρίσης ενηµερώνει το κοινό για τους σχετικούς
κινδύνους και για τα λαµβανόµενα µέτρα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΕΣ ∆ΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ
Άρθρο 58
Επιτροπή
1. Η Επιτροπή επικουρείται από µόνιµη επιτροπή για την
τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, εφεξής καλούµενη «η
επιτροπή»,την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών
µελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος τηςΕπιτροπής. Η επιτροπή θα οργανωθεί σε τµήµατα προκειµένουνα εξετάζει όλα τα συναφή θέµατα.
2. Όταν γίνεται παραποµπή στην παρούσα παράγραφο εφαρµό-
ζεται η διαδικασία της επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5
της απόφασης 1999 /468/ ΕΚ, µε την επιφύλαξη των διατάξεων
του άρθρου 7 και του άρθρου 8.
3. Η προθεσµία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6
της απόφασης 1999 /468/ ΕΚ καθορίζεται σε τρεις µήνες.
Άρθρο 59
Καθήκοντα που ανατίθενται στην επιτροπή
Η επιτροπή εκτελεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται από τον
παρόντα κανονισµό και από άλλες σχετικές κοινοτικές διατάξεις,στις περιπτώσεις και υπό τις συνθήκες που προβλέπονται από τιςεν λόγω διατάξεις. Μπορεί επίσης να διερευνά κάθε θέµα πουεµπίπτει στο πεδίο αυτών των διατάξεων, είτε µε πρωτοβουλίατου προέδρου της είτε κατόπιν γραπτής αίτησης ενός µέλους της.
Άρθρο 60
∆ιαδικασία διαµεσολάβησης
1. Με την επιφύλαξη της εφαρµογής άλλων κοινοτικών διατά-
ξεων, όταν ένα κράτος µέλος είναι της άποψης ότι µέτρο που
έχει ληφθεί από άλλο κράτος µέλος στον τοµέα της ασφάλειας
των τροφίµων δεν συµβιβάζεται µε τον παρόντα κανονισµό ήενδέχεται να επηρεάσει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς,αναφέρει το θέµα στην Επιτροπή, η οποία ενηµερώνει αµέσωςτο άλλο ενδιαφερόµενο κράτος µέλος.
2. Τα δύο ενδιαφερόµενα κράτη µέλη και η Επιτροπή
καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για την επίλυση του προβλή-2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—42
▼B
µατος. Εάν δεν µπορεί να επιτευχθεί συµφωνία, η Επιτροπή
µπορεί να ζητήσει τη γνώµη της Αρχής για οιοδήποτε επίµαχοεπιστηµονικό θέµα. Οι λεπτοµέρειες αυτού του αιτήµατος και ο
χρόνος εντός του οποίου η Αρχή καλείται να δώσει τη γνώµη
της καθορίζονται από κοινή συµφωνία µεταξύ της Επιτροπής καιτης Αρχής, ύστερα από διαβούλευση µε τα δύο ενδιαφερόµενακράτη µέλη.
ΤΜΗΜΑ 2
ΤΕΛΙΚΕΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 61
Ρήτρα επανεξέτασης
1. Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005 και στη συνέχεια ανά
εξαετία, η Αρχή, σε συνεργασία µε την Επιτροπή, αναθέτει τη
διεξαγωγή ανεξάρτητης εξωτερικής αξιολόγησης τωνεπιτευγµάτων της, βάσει των όρων που εκδίδει το διοικητικόσυµβούλιο σε συµφωνία µε την Επιτροπή. Με την αξιολόγησηθα κρίνονται οι πρακτικές εργασίας και ο αντίκτυπος της Αρχής.Κατά την αξιολόγηση, λαµβάνονται υπόψη οι απόψεις των ενδια-
φεροµένων, τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Το διοικητικό συµβούλιο της Αρχής εξετάζει τα συµπεράσµατα
της αξιολόγησης και εκδίδει συστάσεις προς την Επιτροπή,
εφόσον είναι αναγκαίο, σχετικά µε αλλαγές στην Αρχή και στιςπρακτικές εργασίας της. Η αξιολόγηση και οι συστάσεις δηµο-σιοποιούνται.
2. Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005, η Επιτροπή δηµοσιεύει
έκθεση µε τις εµπειρίες που αποκτήθηκαν από την εφαρµογήτων τµηµάτων 1 και 2 του κεφαλαίου IV.
3. Οι εκθέσεις και οι συστάσεις που αναφέρονται στις
παραγράφους 1 και 2 διαβιβάζονται στο Συµβούλιο και το Ευρω-παϊκό Κοινοβούλιο.
Άρθρο 62
Αναφορές στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των
Τροφίµων και στην µόνιµη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα
και την υγεία των ζώων
1. Οιαδήποτε αναφορά, στην κοινοτική νοµοθεσία, στην
επιστηµονική επιτροπή τροφίµων, στην επιστηµονική επιτροπήγια τις ζωοτροφές, στην επιστηµονική κτηνιατρική επιτροπή,στην επιστηµονική επιτροπή παρασιτοκτόνων, στην επιστηµο-
νική επιτροπή φυτών και στην επιστηµονική συντονιστική
επιτροπή, αντικαθίσταται από αναφορά στην Ευρωπαϊκή Αρχήγια την ασφάλεια των τροφίµων.
2. Οιαδήποτε αναφορά, στην κοινοτική νοµοθεσία, στη µόνιµη
επιτροπή τροφίµων, στη µόνιµη επιτροπή για τις ζωοτροφές καιστη µόνιµη κτηνιατρική επιτροπή, αντικαθίσταται από αναφοράστη µόνιµη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία
των ζώων.
Οιαδήποτε αναφορά, στην κοινοτική νοµοθεσία, στη µόνιµη
φυτοϋγειονοµική επιτροπή βάσει των οδηγιών 76 /895/ ΕΟΚ, 86/
362/ΕΟΚ, 86/363/ ΕΟΚ, 90/642/ ΕΟΚ και 91 /414/ ΕΟΚ σχετικά µε
τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων καιθέσπιση ανώτατων επιπέδων καταλοίπων, αντικαθίσταται απόαναφορά στη µόνιµη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και τηνυγεία των ζώων.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, ως «κοινοτική
νοµοθεσία»νοούνται όλοι οι κοινοτικοί κανονισµοί, οι οδηγίες
και οι αποφάσεις.
4. Με τον παρόντα κανονισµό καταργούνται οι αποφάσεις 68 /
361/ΕΟΚ, 69/414/ ΕΟΚ και 70/372/ ΕΟΚ.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—43
▼B
Άρθρο 63
Αρµοδιότητεςτουευρωπαϊκούοργανισµούαξιολόγησηςφαρµακευ-
τικών προϊόντων
Ο παρών κανονισµός δεν θίγει τις αρµοδιότητες που έχουν
ανατεθεί στον ευρωπαϊκό οργανισµό αξιολόγησης φαρµακευ-
τικών προϊόντων από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2309 /93, τον
κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2377 /90και τις οδηγίες 75 /319/ ΕΟΚ(1)
και 81/851/ ΕΟΚ του Συµβουλίου (2).
Άρθρο 64
Έναρξη λειτουργίας της Αρχής
Η Αρχή αρχίζει τη λειτουργία της την 1η Ιανουαρίου 2002.
Άρθρο 65
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ηµέρα από
τη δηµοσίευσή του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων.
Τα άρθρα 11, 12 και 14 έως 20 ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου
2005.
Τα άρθρα 29, 56, 57 και 60, καθώς και το άρθρο 62 παράγραφος 1
εφαρµόζονται από την ηµεροµηνία διορισµού των µελών της
επιστηµονικής επιτροπής και την επιστηµονικών οµάδων η οποίαθα αναγγελθεί µε ανακοίνωση στη σειρά «C» της Επίσηµης
Εφηµερίδας.
Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του
και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος.2002R0178—EL—01.10.2003—001.001—44
(1)ΕΕL 147 της 9.6.1975, σ. 13 ·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία
από την οδηγία 2001 /83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου (ΕΕ L311 της 28.11.2001, σ. 67 ).
(2)ΕΕL317 της·11.1981, σ.·οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από
την οδηγία 2001 /82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συµβουλίου (ΕΕ L311 της 28.11.2001, σ. 1 ).