1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑ92/49/Ε OΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 18ης Ιουνίου 1992
γιατοσυντονισµότωννοµοθετικών,κανονιστικώνκαιδιοικητικώνδιατάξεωνπουαφορούντην
πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ
και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής)
(ΕΕL228 της 11.8.1992, σ. 1)
∆ιορθώνεται από:
►C1∆ιορθωτικό ΕΕ L311 της 14.11.1997, σ. 34 (92/49)
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 2
▼B
Ο∆ΗΓΙΑ92/49/Ε OΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 18ης Ιουνίου 1992
για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικη-
τικώνδιατάξεωνπουαφορούντηνπρωτασφάλιση,εκτόςτηςασφά-λειαςζωήςκαιγιατηντροποποίησητωνοδηγιών73/239/ΕΟΚκαι88/357/ΕΟΚ(τρίτηοδηγίαγιατηνπρωτασφάλισηεκτόςτηςασφά-
λειας ζωής)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2 και το άρθρο 66,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
Σε συνεργασία µε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώµητης Οικονοµικής και Κοινωνικής Επι-
τροπής (3),
Εκτιµώντας:
(1)ότι είναι αναγκαίο να ολοκληρωθεί η εσωτερική αγορά
στον τοµέα της πρωτασφάλισης εκτός της ασφάλειας ζωής,τόσο όσον αφορά την ελευθερία ε γκατάστασης όσο καιτην
ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, προκειµένου ναδιευκολυνθείηκάλυψητωνκινδύνωνστο εσωτερικό τηςΚοινότητας απότις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα στοέδαφός της·
(2)ότι ηδεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚτου Συµβουλίου της22αςΙουνίου 1988 για το συντονισµό των νοµοθετικών, κανονι-στικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά µε την πρωτασ-φάλιση, εκτός τηςασφάλειας ζωής,καιγιατηθέσπιση τωνδιατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγµα-τικήάσκηση τηςελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθώςκαιγια την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ(
4) συνέβαλε
ήδησε µεγάλο βαθµόστην υλοποίηση τηςεσωτερικής αγο-ράς στον τοµέα της πρωτασφάλισης, εκτός της ασφάλειαςζωής, παρέχοντας στους αντισυµβαλλοµένους για τουςοποίους, λόγω της ιδιότητάς τους, της σηµασίας τους ή τηςφύσης του καλυπτόµενου κινδύνου, δεν απαιτείται ιδιαίτερηπροστασία στο κράτος µέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος,πλήρη ελευθερία π ροσφυγής στην ευρύτερη δυνατή ασφα-
λιστική αγορά·
(3)ότι η οδηγία 88/357/ΕΟΚ αποτελεί, κατά συνέπεια, σηµα-ντικό στάδιο της διαδικασίας π ροσέγγισης των εθνικών
αγορών στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς, που πρέπει νασυµπληρωθεί µεάλλακοινοτικά µέσα προκειµένου ναµπο-ρούν όλοι οι αντισυµβάλλόµενοι, ανεξάρτητα από τηνιδιότητα καιτησηµασία τους ήτηφύση του καλυπτόµενουκινδύνου, να π ροσφεύγουν σε οποιο δήποτε ασφαλιστή που
έχει την έδρα του στην Κοινότητα και ασκεί τις δραστη-ριότητές του είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, εξασφαλίζοντάςτους συγχρόνως επαρκή προστασία·
(1)ΕΕ αριθ. C244 της 28. 9. 1990, σ. 28 και ΕΕ αριθ. C93 της 13. 4.
1992, σ. 1.
(2)ΕΕ αριθ. C67 της 16. 3. 1992, σ. 98 και C150 της 15. 6. 1992.
(3)ΕΕ αριθ. C102 της 18. 4. 1991, σ. 7.
(4)ΕΕ αριθ. L172 της 4. 7. 1988, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
από την οδηγία 90/618/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L330 της 29. 11. 1990, σ. 44).
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 3
▼B
(4)ότι ηπαρούσα οδηγία εντάσσεται στο νοµοθετικό έργο που
η Κοινότητα έχει ήδη υλοποιήσει σ’ αυτό τον τοµέα, ιδίωςµέσω της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚτου Συµβουλίου της24ης Ιουλίου 1973 περί συντονισµού των νοµοθετικών,κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφ ορούν την
ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφάλισης εκτός της ασφα-λίσεως ζωής και την άσκηση αυτής(
1) και της οδηγίας
91/674/ΕΟΚ της 19ης ∆εκεµβρίου 1991 για τους ετήσιουςκαι τους ενοποιηµένους λογαρισµούς των ασφαλιστικώνεπιχειρήσεων (
2)·
(5)ότι η προσέγγιση που υιοθετήθηκε συνίσταται στην επί-τευξη της βασικής, αναγκαίας και επαρκούς εναρµόνισηςγια την αµοιβαία αναγνώριση των αδειών λειτουργίας καιτων συστηµάτων προληπτικού ελέγχου, η οποία επιτρέπειτηχορήγηση ενιαίας άδειας µεισχύ σε όλη τηνΚοινότητακαι την εφαρµογή της αρχής του ελέγχου από το κράτοςµέλος καταγωγής·
(6)ότι, ωςεκ τούτου, η πρόσβαση στην ασφαλιστική δραστη-ριότητα και η άσκησή της εξαρτώνται εφεξής από τηχορήγηση ενιαίας διοικητικής άδειας από τις αρµόδιεςαρχές του κράτους µέλους στο οποίο ηασφαλιστική επιχεί-ριση έχει την έδρα της· ότι η άδεια αυτή επιτρέπει στηνεπιχείρηση ναασκεί δραστηριότητες σε όλες τιςχώρες τηςΚοινότητες, είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών· ότι το κράτοςµέλος του υποκαταστήµατος ή της παροχής υπηρεσιών δενθα µπορεί πλέον να απαιτεί τη χορήγηση νέας άδειας στιςασφαλιστικές επιχειρήσεις που επιθυµούν να ασκήσουνασφαλιστικές δραστηριότητες σ’ αυτό το κράτος µέλος καιπου έχουν ήδη λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος µέλοςκαταγωγής· ότι είναι, εποµένως, σκόπιµο να τροποποιηθείανάλογα η οδηγία 88/357/ΕΟΚ·
(7)ότι την ευθύνη για την εποπτεία της σταθερότητας τηςχρηµατοοικονοµικής κατάστασης της ασφαλιστικής επι-χείρησης, ιδίως όσον αφορά τη φερε γγυότητά της και τη
σύσταση επαρκών τεχνικών αποθεµατικών, καθώς και τηνκάλυψη αυτών των αποθεµατικών από νοµισµατικώς αντί-στοιχα στοιχεία ενεργητικού, έχουν εφεξής οι αρµόδιεςαρχές του κράτους µέλους καταγωγής της επιχείρησης·
(8)ότι ορισµένες διατάξεις τηςπαρούσας οδηγίας ορίζουν τουςελάχιστους κανόνες· ότι το κράτος µέλος καταγωγής µπο-ρεί επίσης να θεσπίσει αυστηρότερους κανόνες για τιςασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια από τιςαρµόδιες αρχές του κράτους αυτού·
(9)ότι οι αρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών πρέπει εποµένωςνα διαθέτουν τα µέσα ελέγχου που είναι αναγκαία για ναεξασφαλιστεί η οµαλή άσκηση των δραστηριοτήτων τηςασφαλιστικής επιχείρησης στο σύνολο της Κοινότητας,είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώςελεύθερης παροχής υπηρεσιών· ότι, συγκεκριµένα, πρέπεινα είναι σε θέση να θεσπίζουν κατάλληλα µέτρα διασφά-λισης ή να επιβάλλουν κυρώσεις προκειµένου να αποφύ-γουν ενδεχόµενες παρατυπίες καιπαραβάσεις τωνκανόνωνελέγχου των ασφαλιστικών εργασιών·
(10)ότι η εσωτερική αγορά περιλαµβάνει ένα χώρο χωρίς εσω-τερικά σύνορα και συνεπάγεται τη δυνάτητα π ρόσβασης
στο σύνολο των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων, εκτός τηςασφάλισης ζώης, σε όλη την Κοινότητα και, κατά συνέ-πεια, τη δυνατότητα για κάθε ασφαλιστή που έχει λάβει
(1)ΕΕ αριθ. L228 της 16. 8. 1973, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 90/618/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L330 της 29. 11.
1990, σ. 44).
(2)ΕΕ αριθ. L374 της 31. 12. 1991, σ. 7.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 4
▼B
την προβλεπόµενη άδεια να καλύπτει οποιοδήποτε από
τους κινδύνους που αναφέροντα στο παράρτηµα τηςοδηγίας73/239/ΕΟΚ· ότι, για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητη ηκατάργηση όλων τωνµονοπωλίων που έχουν παραχωρήσειµερικά κράτη µέλη σε ορισµένους οργανισµούς όσον
αφορά την κάλυψη συγκεκριµένων κινδύνων·
(11)ότι θα πρέπει να προσαρµοσθούν οι διατάξεις σχετικά µε
τη µεταβίβαση του χαρτοφυλακίου συµβάσεων στο νοµικόκαθεστώς τηςενιαίας άδειας που θεπίζεται µετηνπαρούσαοδηγία·
(12)ότι η οδηγία 91/674/ΕΟΚέχει ήδη εξασφαλίσει τη βασικήκαιαναγκαίαεναρµόνιση τωνδιατάξεωντωνκρατώνµελώνσχετικά µε τη σύσταση των τεχνικών αποθεµατικών, ταοποία οι ασφαλιστές υποχρεούνται να προβλέπουν για τηνεγγύηση των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει, και ότι ηεν λόγω εναρµόνιση καθιστά δυνατή την αµοιβαία αναγνώ-ριση αυτών των αποθεµατικών·
(13)ότι είναι σκόπιµος ο συντονισµός τωνκανόνων σχετικά µετη διαφοροποίηση, τη γεωγρ αφική κατανοµή και τη νοµι-
σµατική αντιστοιχία των στοιχείων ενεργητικού που συνι-στούν τα τεχνικά αποθεµατικά προκειµένου να διευκολυ-νθεί η αµοιβαία αναγνώριση των διατάξεων των κρατώνµελών· ότι ο συντονισµός αυτός πρέπει να λαµβάνει υπόψητα µέτρα που έχουν ληφθεί στον τοµέα της ελευθέρωσηςτων κινήσεων κεφαλαίων µε την οδηγία 88/361/ΕΟΚ τουΣυµβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988 για τη θέση σε εφαρ-µογή του άρθρου 67τηςσυνθήκης(
1),καθώςκαιτηνπ ρόοδο
που έχει πραγµατοποιήσει η Κοινότητα ενόψει τηςολοκλήρωσης της οικονοµικής και νοµισµατικής ένωσης·
(14)ότι, ωστόσο, το κράτος µέλος καταγωγής δεν µπορεί να
απαιτήσει από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να τοποθε-τούν τα στοιχεία ενεργητικού που αντιστοιχούν στα τεχ-νικά αποθεµατικά τους σε συγκεκριµένες κατηγορίεςενεργητικού, δεδοµένου ότι αυτού του είδους οι απαιτήσειςδεν συµβιβάζονται µε τα µέτρα που αφ ορούν την
ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων που προβλέπονταιστην οδηγία 88/361/ΕΟΚ·
(15)ότι µέχρι να εκδοθεί οδηγία για τις επενδυτικές υπηρεσίεςπου να εναρµονίζει, µεταξύ άλλων,τον ορισµό της έννοιαςτης ρυθµιζόµενης αγοράς, είναι αναγκαίο, για τις ανάγκεςτης παρούσας οδηγίας και µε την επιφύλαξη αυτής τηςµελλοντικής εναρµόνισης να δαθεί ένας π ροσωρινός ορι-
σµός αυτής της έννοιας τον οποίο θα αντικαταστήσει οορισµός που θα αποτελέσει αντικείµενο κοινοτικής εναρ-µόνισης και ο οποίος θα αποδίδει στο κράτος µέλοςκαταγωγής της αγοράς τις σχετικές ευθύνες που αποδίδο-νταιπροσωρινά, µετηνπαρούσα οδηγία, στο κράτος µέλος
καταγωγής της ασφαλιστικής επιχείρησης·
(16)ότι είναι σκόπιµο να συµπληρωθεί ο κατάλογος των στοι-χείων τα οποία µπορούν να χρησιµοπο ιηθούν για τη
σύσταση του περιθωρίου φερεγγυότητας που απαιτείται απότηνοδηγία 73/239/ΕΟΚ, προκειµένου ναληφθούν υπόψη τανέα χρηµατοπιστωτικά µέσα και οι διευκολύνσεις πουπαρέχονται στα άλλα χρηµατοδοτικά ιδρύµατα όσον αφορά
τη σύσταση των ιδίων κεφαλαίων τους·
(17)ότι στο πλαισίο της ενοποιηµένης αγοράς ασφαλίσεων,είναι σκόπιµο να δοθεί στους αντισυµβαλλοµένους, γιατους οποίους, λόγω της ιδιότητας και της σηµασίας τουςκαθώςκαιτηςφύσης του καλυπτόµενου κινδύνου, δεν απαι-τείται ιδιαίτερη π ροστασία στο κράτος µέλος στο οποίο
(1)ΕΕ αριθ. L178 της 8. 7. 1988, σ. 5.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 5
▼B
βρίσκεται ο κίνδυνος, πλήρης ελευθερία όσον αφορά την
επιλογή του δικαίου που διέπει την ασφαλιστική σύµβαση·
(18)ότι η εναρµόνιση του δικαίου που διέπει την ασφαλιστικήσύµβαση δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υλοποίηση τηςεσωτερικής αγοράς τωνασφαλίσεων· ότι, κατά συνέπεια, ηδυνατότητα που δίδεται στα κράτη µέλη να επιβάλουν τηνεφαρµογή της νοµοθεσίας τους στα ασφαλιστήρια συµβό-λαια που καλύπτουν κινδύνους στο έδαφός τους, παρέχειεπαρκείς εγγυήσεις στους αντισυµβαλλοµένους οι οποίοιχρειάζονται ειδική π ροστασία·
(19)ότι,στοπλαίσιοτηςεσωτερικής αγοράς, ηδυνατότηταπρό-
σβασης στο ευρύτερο δυνατό φάσµα ασφαλιστικώνπροϊόντων στην Κοινότητα, προκειµένου ναείναι δυνατήηεπιλογή του καταλληλότερου για τις ανάγκες τους προϊό-ντος, αποβαίνει προς τοσυµφέρον τωναντισυµβαλλοµένων·ότι το κράτος µέλος στο οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος οφεί-λει συνεπώς να εξασφαλίζει ότι δεν υπάρχει κανένα εµπό-διο για την εµπορία στο έδαφός του όλων των ασφαλι-στικώνπροϊόντων που π ροσφέρονται στην Κοινότητα, εφό-
σον η εµπορία των προϊόντων αυτών δεν αντιβαίνει στιςνοµικές διατάξεις περί π ροστασίας του γενικού συµφέρο-
ντος που ισχύουν στο κράτος µέλος όπου βρίσκεται ο κίν-δυνοςκαι,στοµέτροπουτογενικό συµφέρον δεν διασφαλί-ζεται απότους κανόνες του κράτους µέλους καταγωγής,υπότην προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται κατάτρόπο που δεν εισάγει διακρίσεις σε κάθε επιχείρηση ηοποίο ασκεί τις δραστηριότητές της στο εν λόγω κράτοςµέλος καιείναι αντικειµενικά απαραίτητες καιανάλογες µετον επιδιωκόµενο στόχο·
(20)ότι τα κράτη µέλη πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλί-ζουν ότι τα ασφαλιστικά προϊόντα και τα συµβατικάέγγραφα που χρησιµοποιούνται για την κάλυψη κινδύνωνπου βρίσκονται στο έδαφός τους, είτε υπό καθεστώς εγκα-τάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρε-σιών, είναι σύµφωνα µε τις ισχύουσες νοµικές διατάξειςπερί προστασίας του γενικού συµφέροντος· ότι τα εφαρµο-ζόµενα συστήµατα ελέγχου πρέπει να είναι π ροσαρµο-
σµένα στις απαιτήσεις της εσωτερικής αγοράς, χωρίς,ωστόσο, να ε ίναι δυνατόν να αποτελούν προϋπόθεση για
την άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας· ότι, στοπλαίσιο αυτό, δεν δικαιολογείται η εφαρµογή συστηµάτωνπροηγούµενης έγκρισης των όρων ασφάλισης· ότι θα πρέ-πει, κατάσυνέπεια, ναπροβλεφθούν άλλασυστήµατα αντα-ποκρινόµενα καλύτερα στις απαιτήσεις της εσωτερικήςαγοράς, τα οποία θα επιτρέπουν σε κάθε κράτος µέλος ναεγγυάται την επαρκή π ροστασία των αντισυµβαλλοµένων·
(21)ότι είναι ευκταίον ο αντισυµβαλλόµενος, όταν πρόκειται
για φυσικό πρόσωπο, να ε νηµερώνεται από την ασφαλι-
στική επιχείρηση για το εφαρµοστέο επί της σύµβασηςδίκαιοκαθώςκαιγιατιςδιατάξεις περί εξέτασης τωνπ ροσ-
φυγών των ασφαλισµένων για θέµατα σχετικά µε τη σύµ-βαση·
(22)ότι, σε ορισµένα κράτη µέλη, η ιδιωτική ή η προαιρετικήασφάλιση ασθενείας αντικαθιστά, εν µέρει ή πλήρως, τηνκάλυψηασθενείας που παρέχεται απότακαθεστώτα κοινω-νικής ασφάλισης·
(23)ότι η φύση και οι κοινωνικές συνέπειες τωνασφαλιστικώνσυµβάσεων ασθενείας δικαιολογούν την απαίτηση από τιςαρχές το κράτους µέλους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος τηςσυστηµατικής κοινοποίησης τωνγενικών και ειδικών όρωντων συµβάσεων, προκειµένου να επαληθεύουν ότι οι συµ-βάσεις αυτέςαντικαθιστούν εν µέρει ήπλήρωςτηνκάλυψηασθενείας που παρέχει το καθεστώς κοινωνικής ασφά-λισης· ότι η επαλήθευση αυτή δεν πρέπει να αποτελείπροϋπόθεση για την εµπορία των προϊόντων· ότι η ιδιαί-τερη φύση της ασφάλειας ασθενείας, όταν αντικαθιστά εν
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 6
▼B
µέρει ή πλήρως την κάλυψη ασθενείας που παρέχεται από
το καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης, τη διακρίνει από τουςάλλους κλάδους ασφάλειας ζηµιών και ασφάλειας ζωής,στο µέτρο που είναι αναγκαίοναεξασφαλίζεται στους αντι-συµβαλλοµένους πραγµατική π ρόσβαση σε ασφάλεια ασθε-
νείας ιδιωτική ή προαιρετική ανεξάρτητα από την ηλικίατους και την κατάσταση της υγείας τους·
(24)ότι ορισµένα κράτη µέλη εθέσπισαν προς το σκοπό αυτόειδικές νοµικές διατάξεις· ότι, προς το γενικό συµφέρον,είναι δυνατό να θεσπίζονται ή να διατηρούνται νοµικέςδιατάξεις στο µέτρο που δεν περιορίζουν υπερβολικά τηνελευθερία εγκατάστασης ή παροχής υπηρεσιών, δεδοµένουότι οι διατάξεις αυτές πρέπει να εφαρµόζονται µε τον ίδιοακριβώςτρόπο όποιο καιανείναι τοκράτος καταγωγήςτηςεπιχείρησης· ότι η φύση των εν λόγω νοµικών διατάξεωνµπορεί να ποικίλλει ανάλογα µε την υφισταµένη κατά-σταση στο κράτος µέλος που τις θεσπίζει· ότι οι διατάξειςαυτέςµπορούν να προ βλέπουν τηνάνευ περιορισµού ασφά-
λιση, τον καθορισµό ασφαλίστρων σε ενιαία βάση γιακάθετύπο σύµβασης και την ισόβια κάλυψη· ότι ο ίδιος στόχοςµπορεί επίσης να επιτευχθεί απαιτώνταςαπό τις επιχειρή-σεις, που προσφέρουν ιδιωτική ή προαιρετική ασφάλειαασθενείας, ναπροτείνουν διάφορα υποδείγµατα συµβάσεων,µε κάλυψη ευθυγραµµισµένη προς αυτή των νοµικώνκαθεστώτωνκοινωνικήςασφάλισης καιµεασφάλιστρα ισό-ποσα ή κατώτερα από το ανώτατο ορισθέν π οσό, και να
συµµετέχουν σε συστήµατα αντιστάθµισης τωνζηµιών·ότιθα µπορούσε επίσης να απαιτείται η τεχνική βάση της
ιδιωτικής ή προαιρετικής ασφάλειας ασθενείας να είναιανάλογη προς αυτή της ασφάλειας ζωής·
(25)ότι, λόγω του συντονισµού που επιφέρει η οδηγία 73/239/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται µε την παρούσα οδηγία, δενδικαιολογείται πλέον η δυνατότητα, την οποία παρέχει τοάρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της πρώτης οδηγίαςστην Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας να απαγο-ρεύσει την ταυτόχρονη ασφάλιση ασθενείας µε την ασφά-λιση άλλων κλάδων και πρέπει, συνεπώς, να καταργηθεί·
(26)ότι τα κράτη µέλη µπ ορούν νααπαιτούν από κάθε ασφαλι-
στική επιχείρηση που εφαρµόζει στο έδαφός τους, µε δικήτης ευθύνη, την υποχρεωτική ασφάλεια των εργατικώνατυχηµάτων, την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προ-βλέπονται στην εθνική τους νοµοθεσία σχετικά µε τηνασφάλεια αυτή·ότι, εντούτοις, ηαπαίτηση αυτήδεν µπορείνα εφαρµοστεί όσον αφορά τις διατάξεις τιςσχετικές µετη
χρηµατοπιστωτική εποπτεία, που υπάγονται στην αποκλει-στική αρµοδιότητα του κράτους µέλους καταγωγής·
(27)ότι η άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως απαιτείσυνεχή παρουσία στο κράτος µέλος του υποκαταστήµατος·ότι, στην περίπτωση ασφάλειας αστικής ευθύνης αυτοκινή-του, ηπροστασία τωνιδιαιτέρωνσυµφερόντων τωνασφαλι-ζοµένων και τωνθυµάτωναπαιτεί να υπάρχουν στο κράτοςµέλος του υποκαταστήµατος οι κατάλληλοι φορείς για τησυλλογή όλων των απαραίτητων πληροφοριών σχετικά µετις υποθέσεις αποζηµίωσης που αφ ορούν τον κίνδυνο
αυτόν, οι οποίοι να διαθέτουν την εξουσία αντιπ ροσώ-
πευσης της επιχειρήσεως έναντι των ζηµιωθέντων πουενδέχεται ναζητήσουν αποζηµίωση, συµπεριλαµβανοµένηςτης καταβολής αυτής, καθώς και την εξουσία αντιπ ροσώ-
πευσης αυτοπ ροσώπως ή ενδεχο µένως µέσω άλλων όσον
αφορά τις εν λόγω αιτήσεις αποζηµιώσεως, ενώπιον τωνδικαστηρίων και των αρχών αυτού του κράτους µέλους·
(28)ότι, στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, κανένα κράτοςµέλος δεν µπορεί πλέον να απαγορεύσει την ταυτόχρονηάσκηση στο έδαφός του ασφαλιστικής δραστηριότητας υπόκαθεστώς εγκατάστασης και υπό καθεστώς ελεύθερηςπαροχής υπηρεσιών· ότι θα πρέπει, κατά συνέπεια, νακαταργηθεί η δυνατότητα που παρέχεται σχετικά µε το
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 7
▼B
θέµα αυτό σε ορισµένα κράτη µέλη µε την οδηγία 88/357/
ΕΟΚ·
(29)ότι είναι σκόπιµο να προβλεφθεί καθεστώς των κυρώσεωνπου θα εφαρµόζονται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ηασφαλιστική επιχείρηση δεν συµµορφώνεται, στο κράτοςµέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος µε τις ισχύουσες γιααυτήνδιατάξεις περί π ροστασίας του γενικού συµφέροντος·
(30)ότι ορισµένα κράτη µέληδεν υποβάλλουν τιςασφαλιστικές
πράξεις σε κανένα είδος έµµεσης φ ορολογίας, ενώ τα
περισσότερα κράτη µέλη επιβάλλουν στις πράξεις αυτές
ειδικές φορολογικές επιβαρύνσεις και άλλες µορφές εισ-
φορών, συµπεριλαµβανοµένων των π ροσαυξήσεων που
προορίζονται για τους οργανισµούς αντιστάθµισης· ότι
υπάρχουν αισθητές διαφορές ως προς τη διάρθρωση καιτους συντελεστές αυτών των φ ορολογικών επιβαρύνσεων
και εισφορών µεταξύ των κρατών µελών που τις επιβάλ-λουν· ότι θα πρέπει να αποφευχθούν στρεβλώσεις τουανταγωνισµού, γιατιςασφαλιστικές υπηρεσίες, µεταξύ τωνκρατώνµελών,οφειλόµενες στις υπάρχουσες διαφορές· ότι,µε την επιφύλαξη µεταγενέστερου συντονισµού, η εφαρ-µογή του καθεστώτος φ ορολογικών επιβαρύνσεων και εισ-
φορών που προβλέπεται στο κράτος µέλος στο οποίο βρί-σκεται ο κίνδυνος, µπορεί να επιτρέψει την αντιµετώπισηαυτού του µειονεκτήµατος και ότι εναπόκειται στα κράτηµέλη η θέσπιση λεπτοµερειών που θα εξασφαλίζουν τηνείσπραξη των εν λόγω φορολο γικών επιβαρύσεων και εισ-
φορών·
(31)ότι ενδέχεται να καταστούν αναγκαίες ορισµένες τεχνικέςπροσαρµογές των λεπτοµερών κανόνων που προβλέπονται
στην παρούσα οδηγία, κατά ορισµένα χρονικά διαστήµατα,προκειµένου να ληφθεί υπόψη η µελλοντική εξέλιξη στοντοµέα των ασφαλίσεων· ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο τωνεκτελεστικών εξουσιών που της έχουν ανατεθεί από τησυνθήκη, αποφασίζει, εφ όσον είναι αναγκαίο, αυτές τις
τεχνικές τροποποιήσεις, µετά από διαβούλευση της επι-τροπής ασφαλίσεων, ηοποία έχει συσταθεί απότηνοδηγία91/675/ΕΟΚ(
1)·
(32)ότι είναι αναγκαίοναπροβλεφθούν ειδικές διατάξεις γιαναεξασφαλιστεί η µετάβαση από το προϊσχύσαν της παρού-σας οδηγίας νοµικό καθεστώς στο καθεστώς που θεσπίζεταιαπό αυτή· ότι οι διατάξεις αυτές πρέπει να αποβλέπουνστην αποφυγή συµπληρωµατικού φόρτου εργασίας για τιςαρµόδιες αρχές των κρατών µελών·
(33)ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, σύµφωνα µε το άρθρο 8 Γτης συνθήκης, το µέγεθος της π ροσπάθειας που θα πρέπει
να υποστούν ορισµένες οικονοµίες που εµφανίζουν διαφο-ρές ανάπτυξης· ότι θα πρέπει, κατά συνέπεια, να παραχωρ-ηθεί σε ορισµένα κράτη µέλη ένα µεταβατικό καθεστώςπου θα καθιστά δυνατή τη σταδιακή εφαρµογή της παρού-σας οδηγίας,
(1)ΕΕ αριθ. L374 της 31. 12. 1991, σ. 32.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 8
▼B
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙΠΕ∆ΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:
α)«ασφαλιστικήεπιχείρηση»: κάθε επιχείρηση που έχει λάβει
διοικητική άδεια σύµφωναµετοάρθρο 6τηςπρώτηςοδηγίας73/239/ΕΟΚ·
β)«υποκατάστηµα»: κάθε πρακτορείο ή υποκατάστηµα ασφαλι-
στικής επιχείρησης, λαµβανοµένου υπόψη του άρθρου 3 τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚ·
γ)«κράτος µέλοςκαταγωγής»: τοκράτος µέλος όπου βρίσκεται η
έδρα της ασφαλιστικής επιχείρησης που καλύπτει τον κίν-δυνο·
δ)«κράτος µέλοςυποκαταστήµατος»: το κράτος µέλος στο οποίο
βρίσκεται το υποκατάστηµα που καλύπει τον κίνδυνο·
ε)«κράτος µέλος της παροχήςτων υπηρεσιών»: το κράτος µέλος
όπου βρίσκεται ο κίνδυνος σύµφωνα µε το άρθρο 2 στοιχείοδ) της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, εφ όσοναυτός καλύπτεται από
ασφαλιστική επιχείρηση ήυποκατάστηµα που ευρίσκεται σεάλλο κράτος µέλος·
στ)«ελέγχος»:ησχέση που υφίσταται µεταξύ µητρικής καιθυγα-
τρικής επιχείρησης, όπωςπροβλέπεται στο άρθρο 1τηςοδη-γίας 83/349/ΕΟΚ(
1), ή παρεµφερής σχέση µεταξύ οποιουδή-
ποτε φυσικού ή νοµικού π ροσώπου και ε πιχείρησης·
ζ)«ειδικήσυµµετοχή»: η κατοχή, άµεσα ή έµµεσα, τουλάχιστον
10 % του κεφαλαίου ή των δικαιωµάτων ψήφου µιας επι-χείρησης, ήκάθεάλληδυνατότητα άσκησης ουσιώδους επιρ-ροής στη διαχείριση της επιχείρησης στην οποία υπάρχεισυµµετοχή.
Για τους σκοπούς της εφαρµογής αυτού του ορισµού, στα
πλαίσια τωνάρθρων 8 και 15 της παρούσας οδηγίας, και τωνάλλωνποσοστών συµµετοχής που αναφέρονται στο άρθρο 15,
λαµβάνονται υπόψη τα δικαιώµατα ψήφου που αναφέρονταιστο άρθρο 7 της οδηγίας 88/627/ΕΟΚ(
2)·
η)«µητρικήεπιχείρηση»: η µητρική επιχείρηση κατά την έννοια
των άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ·
θ)«θυγατρική»: η θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια των
άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ· κάθε θυγατρικήάλλης θυγατρικής επιχείρησης θεωρείται επίσης θυγατρικήτηςµητρικής που είναι επικεφαλής αυτώντωνεπιχειρήσεων·
ι)«ρυθµιζόµενη αγορά»: µια χρηµατοπιστωτική αγορά η οποία
θεωρείται από το κράτος µέλος καταγωγής της επιχείρησηςως ρυθµιζόµενη αγορά µέχρι να δοθεί ο ορισµός της σταπλαίσια οδηγίας για τις επενδυτικές υπηρεσίες και η οποίαχαρακτηρίζεται από:
—κανονική λειτουργία,
—τογεγονός ότιοιδιατάξεις πουθεσπίζονται ήεγκρίνονται
απότιςκατάλληλες αρχές ορίζουν τους όρους λειτουρ γίας
της αγοράς, τους όρους πρόσβασης στην αγορά καθώςκαι,
όταν εφαρµόζεται η οδηγία 79/279/ΕΟΚτης 5ης Μαρτίου1979 περί του συντονισµού των όρων εισαγωγής κινητώναξιώνσε χρηµατιστήριο αξιών(
3), τους όρους εισαγωγής
στο χρηµατιστήριο που καθορίζονται από αυτή την οδη-γία και, όταν η οδηγία αυτή δεν εφαρµόζεται, τους όρους
που πρέπει ναπληρούν αυτοί οι χρηµατοπιστωτικοί τίτλοι
(1)ΕΕ αριθ. L193 της 18. 7. 1983, σ. 1.
(2)ΕΕ αριθ. L348 της 17. 12. 1988, σ. 62.
(3)ΕΕ αριθ. L66 της 13. 3. 1979, σ. 21. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 82/148/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L62 της 5. 3. 1982,
σ. 22).
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 9
▼B
για να µπορούν να ε ίναι πράγµατι διαπραγµατεύσιµοι
στην αγορά.
Για τις ανάγκες της παρούσας οδηγίας, µια ρυθµιζόµενη
αγορά µπορεί ναβρίσκεται σε κράτος µέλος ήσε τρίτη χώρα.Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η αγορά πρέπει να είναιαναγνωρισµένη από το κράτος µέλος καταγωγής της επι-χείρησης καιναπληροί ανάλογες προϋποθέσεις. Οιδιαπραγ-µατεύσιµοι σ’ αυτή την αγορά τίτλοι πρέπει να είναι ανά-λογης ποιότητας προς τους διαπραγµατεύσιµους τίτλους στηνή τις ρυθµιζόµενες αγορές του εν λόγω κράτους µέλους·
ια)«αρµόδιεςαρχές»: οι εθνικές αρχές που είναι εξουσιοδοτηµέ-
νες, δυνάµει νόµου ή ρυθµίσεων, να ελέγχουν τις ασφαλιστι-κές επιχειρήσεις.
Άρθρο 2
1. Ηπαρούσα οδηγία εφαρµόζεται στις ασφαλίσεις καιτιςεπι-
χειρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚ.
2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρµόζεται ούτε στις ασφαλίσεις
και πράξεις ούτε στις επιχειρήσεις και οργανισµούς που δενεµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, ούτεστους οργανισµούς που αναφέρονται στο άρθρο 4 της εν λόγωοδηγίας.
Άρθρο 3
Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 2, τα κράτη µέλη
θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις για την κατάργηση, τοαργότερο την 1η Ιουλίου 1994, των µονοπωλίων σχετικά µε τηνπρόσβαση σε ορισµένους κλάδους ασφαλίσεων που έχουνπαραχωρηθεί σε οργανισµούς εγκατεστηµένους στο έδαφός τουςοι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΑΝΑΛΗΨΗΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ∆ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Άρθρο 4
Το άρθρο 6 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται από το ακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 6
Η ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφάλισης υπόκειται σε
προηγούµενη χορήγηση διοικητικής άδειας.
Την άδεια αυτή πρέπει να ζητεί από τις αρµόδιες αρχές του
κράτους µέλους καταγωγής:
α) η επιχείρηση που εγκαθιστά την έδρα της στο έδαφος του
εν λόγω κράτους µέλους·
β) η επιχείρηση η οποία, αφού λάβει την άδεια που αναφέρε-
ται στο πρώτο εδάφιο, επεκτείνει τις δραστηριότητές τηςστο σύνολο ενός κλάδου ή σε άλλους κλάδους.»
Άρθρο 5
Το άρθρο 7 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται από το ακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 7
1. Ηάδεια ισχύει γιατοσύνολο τηςΚοινότητας. Επιτρέπει
στην επιχείρηση να ασκεί δραστηριότητες είτε υπό καθεστώςεγατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρε-σιών.
2. Η άδεια χορηγείται ανά κλάδο. Καλύπτει ολόκληρο τον
κλάδο, εκτός αν η αιτούσα επιχείρηση επιθυµεί να καλύπτει
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 10
▼B
µέρος µόνο των κινδύνων που περιλαµβάνει ο κλάδος αυτός,όπως ορίζονται στο σηµείο Α του παραρτήµατος.Ωστόσο:α) κάθε κράτος µέλος έχει τη δυνατότητα να χορηγεί άδεια
για τις οµάδες κλάδωνπου αναφέρονται στο σηµείο Β τουπαραρτήµατος, δίδοντάς της την αντίστοιχη ονοµασία πουπροβλέπεται σ’ αυτό·
β) η άδεια που χορηγείται για κλάδο ή οµάδα κλάδων ισχύει
επίσης για την κάλυψη των παρεπόµενων κινδύνων πουπεριλαµβάνονται σε άλλο κλάδο, εφ όσονπληρούνται οι
προϋποθέσεις που προβλέπονται στο σηµείο Γ τουπαραρτήµατος.».
Άρθρο 6
Το άρθρο 8 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται από το ακό-λουθο κείµενο:
«Άρθρο 81. Το κράτος µέλος καταγωγής απαιτεί από τις ασφαλιστι-κές επιχειρήσεις που ζητούν τη χορήγηση άδειας:α)να υιοθετούν µία από τις ακόλουθες µορφές:
—όσον αφορά το Βασίλειο του Βε λγίου: “ société ano-
nyme”“naamloze vennootschap ”, “société en commandite
par actions”“commanditaire vennootschap op aandelen ”,
“association d ’assurance mutuelle ”“onderlinge verzekerings -
vereniging”, “société coopérative ”“coöperatieve vennootsc -
hap”,
—όσον αφορά το Βασίλειο της ∆ανίας: “ aktieselskaber ”,
“gensidige selskaber ”,
—όσον αφορά την Οµοσπο νδιακή ∆ηµοκρατία τηςΓερµα-
νίας: “Aktiengesellschaft ”, “Versicherungsverein auf Gegen -
seitigkeit”, “öffentlich-rechtliches Wettbewerbsversicherung -
sunternehmen ”,
—όσον αφορά την Γαλλική ∆ηµοκρατία: “ société ano-
nyme”, “société d’assurance mutuelle ”, “institution de pré -
voyance régie par le code de la sécurité sociale ”, “institution
de prévoyance régie par le code rural ”καθώςκαι“ mutuelles
régies par le code de la mutualité ”,
—όσον αφορά την Ιρ λανδία: “ incorporated companies limited
by shares or by guarantee or unlimited ”,
—όσον αφορά την Ιταλική ∆ηµοκρατία: “ società per
azioni”, “società cooperativa ”, “mutua di assicurazione ”,
—όσον αφορά τη Με γάλο ∆ουκάτο του Λουξεµβούργου:
“société anonyme ”, “société en commandite par actions ”,
“association d ’assurances mutuelles ”, “société coopérative ”,
—όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτων Χωρών: “ naamloze
vennootschap ”, “onderlinge waarborgmaatschapp ĳ”,
—όσον αφορά το Ηνω µένοΒασίλειο: “ incorporated compa -
nies limited by shares or by guarantee or unlimited ”, “socie-
ties registered under the Industrial and Provident SocietiesActs”, “societies registered under the Friendly Societies
Acts”, “the association of underwriters known as Lloyd ’s”,
—όσον αφορά την Ελληνική∆ηµοκρατία: “Ανώνυµηεται-
ρεία”, “Αλληλασφαλιστικός συνεταιρισµός”,
—όσον αφορά το Βασίλειο της Ισ πανίας: “ sociedad anó -
nima”, “sociedad mútua ”, “sociedad cooperativa ”,
—όσον αφορά την Πορτο γαλική ∆ηµοκρατία: “ sociedade
anónima”,“mutua de seguros ”.
Η ασφαλιστική επιχείρηση θα µπορεί επίσης να υιοθετή-σει τη µορφή της ευρωπαϊκής εταιρείας όταν θα δηµιουργ-ηθεί.Εξάλλου, τα κράτη µέλη µπ ορούν ναδηµιουργήσουν, κατά
περίπτωση, επιχειρήσεις δηµοσίου δικαίου οποιασδήποτεµορφής, υπό την προϋπόθεση ότι οι οργανισµοί αυτοί διε-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 11
▼B
ξάγουν ασφαλιστικές εργασίες µε όρους ισοδύναµους µε
εκείνους των επιχειρήσεων ιδιωτικού δικαίου·
β) να περιορίζουν το σκοπό τους στην ασφαλιστική δραστη-
ριότητα και στις εργασίες που προκύπτουν άµεσα απόαυτήν, εξαιρουµένης κάθε άλλης εµπορικής δραστηριότη-τας·
γ) να παρουσιάζουν πρόγραµµα δραστηριοτήτων σύµφωνο µε
το άρθρο 9·
δ) νακατέχουν τοελάχιστο κεφάλαιο εγγυήσεως που προβλέ-
πεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2·
ε) ναδιοικούνται απόπ ρόσωπα που πληρούν τιςαπαιτούµενες
προϋποθέσεις εντιµότητας και επαγγελµατικών π ροσόντων
ή πείρας.
2. Ηεπιχείρηση ηοποία ζητεί τηχορήγηση άδειας γιατην
επέκταση των δραστηριοτήτων της σε άλλους κλάδους ή γιατην επέκταση άδειας που καλύπτει µέρος µόνο των κινδύνωνενός κλάδου οφείλει να υποβάλει πρόγραµµα δραστηριοτήτωνσύµφωνα µε το άρθρο 9.
Επιπλέον, οφείλει να αποδείξει ότι διαθέτει το περιθώριο
φερεγγυότητας που προβλέπεται στο άρθρο 16 και, εάν γι’αυτούς τους άλλους κλάδους το άρθρο 17 παράγραφος 2 απαι-τεί ελάχιστο κεφάλαιο εγγύησης υψηλότερο από το προηγού-µενο, ότι διαθέτει αυτό το ελάχιστο κεφάλαιο.
3. Η παρούσα οδηγία δεν αποτελεί εµπόδιο στη διατήρηση
ή θέσπιση από τα κράτη µέλη νοµοθετικών, κανονιστικών ήδιοικητικώνδιατάξεωνοι οποίες προβλέπουν τηνέγκριση τωνκαταστατικών και την κοινοποίηση κάθε εγγράφου που είναιαναγκαίο για την οµαλή άσκηση του ελέγχου.
Ωστόσο, τα κράτη µέλη δεν προβλέπουν διατάξεις µε τις
οποίες απαιτείται η προηγούµενη έγκριση ή η συστηµατικήκοινοποίηση των γενικών και ειδικών όρων των ασφαλιστη-ρίων συµβολαίων, των τιµολογίων και άλλων εντύπων που ηεπιχείρηση προτίθεται ναχρησιµοποιήσει στιςσχέσεις τηςµετους αντισυµβαλλοµένους.
Τα κράτη µέλη δεν µπ ορούν ναδιατηρούν ή να καθιερώνουν
την προηγούµενη κοινοποίηση ή την έγκριση των προτεινό-µενωναυξήσεων τιµολογίων παρά µόνο στο πλαίσιο ενός γενι-κότερου συστήµατος ελέγχου των τιµών.
Ηπαρούσα οδηγία δεν εµποδίζει τακράτη µέληναυποβάλουν
τις επιχειρήσεις που ζητούν ή έχουν λάβει άδεια για τονκλάδο18του σηµείου Ατου παραρτήµατος, σε έλεγχο ωςπροςτο προσωπικό και το υλικό που χρησιµοποιούν άµεσα ή
έµµεσα, συµπεριλαµβανοµένων των επαγγελµατικών προ-σόντων των ιατρικών οµάδων και της ποιότητας του εξοπλι-σµού που διαθέτουν προς εκπλήρωση των υποχρεώσεών τουςστο πλαίσιο αυτού του κλάδου.
4. Οι προηγούµενες διατάξεις δεν µπ ορούν να προ βλέπουν
την εξέταση της αίτησης άδειας σε συνάρτηση µε τις οικονο-µικές ανάγκες της αγοράς.»
Άρθρο 7
Το άρθρο 9 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται από το ακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 9
Το πρόγραµµα δραστηριοτήτων που αναφέρεται στο άρθρο 8
παράγραφος 1 στοιχείο γ) πρέπει να περιλαµβάνει τις ενδεί-ξεις ή τα δικαιολογητικά που αφ ορούν:
α) τη φύση τωνκινδύνωντους οποίους η επιχείρηση προτίθε-
ται να καλύψει·
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 12
▼B
β) τις κατευθυντήριες αρχές όσον αφορά την αντασφάλιση·
γ) τα στοιχεία που αποτελούν το ελάχιστο κεφάλαιο
εγγύησης·
δ) τις προβλέψεις για τα έξοδα εγκατάστασης των διοικη-
τικών υπηρεσιών και του δικτύου παραγωγής· τα οικονο-µικάµέσα που π ροορίζονται γιατηναντιµετώπισή τους και,
εάν οι κίνδυνοι που πρέπει να καλυφθούν καταστά σσονται
στον κλάδο 18 του σηµείου Α του παραρτήµατος, τα µέσαπου διαθέτει η επιχείρηση για την παροχή της υποσ-χεθείσης συνδροµής·
και, επιπλέον, για τις τρεις πρώτες εταιρικές χρήσεις:
ε) τις προβλέψεις σχετικά µε τα έξοδα διαχείρισης, εκτός
των εξόδων εγκατάστασης, ιδίως τα τρέχοντα γενικάέξοδα και τις προµήθειες·
στ) τις προβλέψεις σχετικά µε τα ασφάλιστρα ή τις εισφορές
και τις ασφαλιστικές ζηµίες·
ζ) την πιθανή ταµειακή κατάσταση·
η) τιςπροβλέψεις σχετικά µεταχρηµατοπιστωτικά µέσα που
προορίζονται νακαλύψουντιςυποχρεώσεις καιτοπεριθώ-
ριο φερεγγυότητας.»
Άρθρο 8
Οιαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγήςδεν χορηγούν
άδεια λειτουργίας που επιτρέπει σε επιχείρηση την ανάληψηασφαλιστικής δραστηριότητας εάν δεν τους έχει προηγουµένωςανακοινωθεί η ταυτότητα των µετόχων ή εταίρων, αµέσων ήεµµέσων, φυσικών ή νοµικών π ροσώπων, που κατέχουν ειδική
συµµετοχή, καθώς και το ποσό αυτής της συµµετοχής.
Οιίδιες αρχές δεν χορηγούν άδεια λειτουργίας εάν, προκειµένου
να ληφθεί υπόψη η ανάγκη εξασφάλισης υγιούς και συνετήςδιαχείρισης της ασφαλιστικής επιχείρησης, δεν έχουν πεισθείγια την καταλληλότητα των εν λόγω µετόχων ή εταίρων.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ
∆ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Κεφάλαιο 1
Άρθρο 9
Τοάρθρο 13τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 13
1. Η χρηµατοπιστωτική εποπτεία µιας ασφαλιστικής επι-
χείρησης, συµπεριλαµβανοµένης της εποπτείας των δραστη-ριοτήτων που αυτή ασκεί µέσω υποκαταστηµάτων και υπόκαθεστώς παροχής υπηρεσιών, υπόκειται στην αποκλειστικήαρµοδιότητα του κράτους µέλους καταγωγής.
2. Η εν λόγω χρηµατοπιστωτική εποπτεία περιλαµβάνει
ιδίωςτηνεξακρίβωση, γιατοσύνολο τωνδραστηριοτήτων τηςασφαλιστικής επιχείρησης, της κατάστασης της φερεγγυότη-τάς της και της σύστασης τεχνικών αποθεµατικών και αντι-προσωπευτικών στοιχείων ενεργητικού σύµφωνα µε τους
κανόνες και τις πρακτικές του κράτους µέλους καταγωγής,δυνάµει τωνδιατάξεων που θεσπίζονται σε κοινοτικό επίπεδο.
Σε περίπτωση που οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν λάβει την
άδεια να καλύπτουν τους κινδύνους που κατατά σσονται στον
κλάδο 18 του σηµείου Α του παραρτήµατος, η εποπτεία επε-κτείνεται επίσης στον έλεγχο τωντεχνικών µέσων που διαθέ-τουν οι επιχειρήσεις αυτές για την καλή εκτέλεση των πρά-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 13
▼B
ξεων συνδροµής που έχουν δεσµευθεί να πραγµατοποιήσουν,
στο βαθµό που η νοµοθεσία του κράτους µέλους καταγωγήςπροβλέπει έλεγχο των εν λόγω µέσων.
3. Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής απαι-
τούν από κάθε ασφαλιστική επιχείρηση να διαθέτει καλήδιοικητική και λογιστική οργάνωση και κατάλληλες διαδικα-σίες εσωτερικού ελέγχου.»
Άρθρο 10
Τοάρθρο 14τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 14
Τα κράτη µέλη του υποκαταστήµατος προβλέπουν ότι, όταν
µια ασφαλιστική επιχείρηση που έχει λάβει άδεια σε άλλοκράτος µέλος ασκεί τη δραστηριότητά της µέσω υποκαταστή-µατος, οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγήςυπο-ρούν, αφού ενηµερώσουν προηγουµένως τις αρµόδιες αρχέςτου κράτους µέλους του υποκαταστήµατος, να προβλαίνουν οιίδιες, ήµέσω εντεταλµένων γι’αυτότοσκοπό π ροσώπων, στην
επιτόπια εξακρίβωση των πληροφοριών που είναι αναγκαίεςγια να διασφαλίζεται η χρηµατοπιστωτική εποπτεία της επι-χείρησης. Οιαρχές του κράτους µέλους του υποκαταστήµατοςµπορούν να σ υµµετέχουν στην εξακρίβωση αυτή.»
Άρθρο 11
Στο άρθρο 19 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, οι παράγραφοι 2 και 3
αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείµενο:
«2. Τα κράτη µέλη απαιτούν από τις ασφαλιστικές επι-
χειρήσεις που έχουν την έδρα τους στο έδαφός τους, να τουςπαρέχουν περιοδικά τα έγγραφα που είναι αναγκαία για τηνάσκηση του ελέγχου καθώςκαιστατιστικά στοιχεία. Οιαρµό-διες αρχές ανταλλά σσουν ταέγγραφα και τα στοιχεία που
είναι χρήσιµα για την άσκηση του ελέγχου.
3. Κάθε κράτος µέλος λαµβάνει όλα ταχρήσιµα µέτρα ώστε
οι αρµόδιες αρχές να διαθέτουν τις απαραίτητες εξουσίες καιµέσα γιατηνεποπτεία τωνδραστηριοτήτων τωνασφαλιστικώνεπιχειρήσεων που έχουν την εταιρική τους έδρα στο έδαφόςτους, συµπεριλαµβανοµένων των δραστηριοτήτων που ασκού-νται εκτός του εδάφους αυτού, σύµφωνα µε τις οδηγίες τουΣυµβουλίου σχετικά µε τις εν λόγω δραστηριότητες και ενό-ψει της εφαρµογής τους.
Οι προαναφερόµενες εξουσίες και µέσα πρέπει κυρίως να
παρέχουν στις αρµόδιες αρχές τη δυνατότητα:
α) να ενηµερώνονται λεπτοµερώς σχετικά µε την κατάσταση
της επιχείρησης και το σύνολο των δραστηριοτήτων της,ιδίως:
—συλλέγοντας στοιχεία ή απαιτώντας την υποβολή
εγγράφων που αφορούν την ασ φαλιστική δραστη-
ριότητα,
—πραγµατοποιώντας επιτόπιες εξακριβώσεις στις εγκατα-
στάσεις της επιχείρησης·
β) να λαµβάνουν, έναντι της επιχείρησης, των υπεύθυνων
διευθυντικών στελεχών τηςήτωνπ ροσώπων που την ε λέγ-
χουν, όλα τα κατάλληλα και αναγκαία µέτρα ώστε οιδραστηριότητες της επιχείρησης να είναι πάντα σύµφωνεςµε τις νοµοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξειςτιςοποίες υποχρεούται νατηρεί ηεπιχείρηση στα διάφορακράτη µέλη, και ιδίως µε το πρόγραµµα δραστηριοτήτων,εφόσοναυτόπαραµένει υποχρεωτικό, καινααποφεύγεται ή
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 14
▼B
να επανορθώνεται κάθε παρατυπία που θα µπ ορούσε να
βλάψει τα συµφέροντα των ασφαλισµένων·
γ) να εξασφαλίζουν την εφαρµογή των προαναφερόµενων
µέτρων, εν ανάγκη µε αναγκαστική εκτέλεση, π ροσφεύγο-
ντας ενδεχοµένως στις δικαστικές αρχές.
Τα κράτη µέλη µπ ορούν επίσης να προ βλέπουν ότι οι αρµό-
διες αρχές µπορούν να ζητούν οποιοδήποτε στοιχείο σχετικά
µε τις ασφαλιστικές συµβάσεις που ευρίσκονται στην κατοχήτων διαµεσολαβητών.»
Άρθρο 12
1. Στοάρθρο 11τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚ, οι παράγραφοι 2έως
7 διαγράφονται.
2. Υπό τους όρους που προ βλέπονται από το εθνικό δίκαιο,
κάθεκράτος µέλος επιτρέπει στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις πουέχουν τηνέδρα τους στο έδαφός τους ναµεταβιβάζουν τοσύνολοή µέρος του χαρτοφυλακίου των ασφαλιστικών συµβάσεών τους,είτε αυτές έχουν συναφθεί υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, σε εκδοχέα εγκατεστη-µένο στην Κοινότητα, εφ όσον οι αρµόδιες αρχές του κράτους
µέλους καταγωγής του εκδοχέα πιστοποιούν ότι αυτός διαθέτει,λαµβανοµένης υπόψη της εν λόγω µεταβίβασης, το αναγκαίοπεριθώριο φερεγγυότητας.
3. Σεπερίπτωση που ένα υποκατάστηµα προτίθεται να µεταβι-
βάσει τοσύνολο ήµέρος του χαρτοφυλακίου τωνσυµβάσεών του,είτε αυτές έχουν συναφθεί υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, πρέπει προηγουµένωςνα ζητήσει τη γνώµη του κράτους µέλους του υποκαταστήµατος.
4. Στις περιπτώσεις των παραγράφων 2 και 3, οι αρµόδιες
αρχές του κράτους µέλους καταγωγής της εκχωρούσας επι-χείρησης επιτρέπουν τη µεταβίβαση αφού λάβουν τη συγκα-τάθεση τωναρµόδιων αρχών τωνκρατών µελών όπου βρίσκονταιοι κίνδυνοι.
5. Οιαρµόδιες αρχές τωνκρατώνµελώντωνοποίων ζητείται η
γνώµηανακοινώνουν τηγνώµηήτησυγκατάθεσή τους στις αρµό-διες αρχές του κράτους µέλους καταγωγήςτηςεκχωρούσας ασφα-λιστικής επιχείρησης εντός τριών µηνώναπό την παραλαβή τηςσχετικής αίτησης· σε περίπτωση που δεν έχει δοθεί απάντησηµετά τη λήξη της εν λόγω προθεσµίας, θεωρείται ότι υπάρχειευνοϊκή γνώµη ή σιωπηρή συγκατάθεση.
6. Η µεταβίβαση για την οποία δόθηκε άδεια σύµφωνα µε το
παρόν άρθρο δηµοσιεύεται στο κράτος µέλος όπου βρίσκεται οκίνδυνοςσύµφωναµετους όρους που προ βλέπονται απότοεθνικό
δίκαιο. Η µεταβίβαση αυτή είναι αυτοδικαίως αντιτάξιµη έναντιτωναντισυµβαλλοµένων και τωνασφαλιζοµένων, καθώςκαι ένα-ντι κάθε άλλου π ροσώπου που έλκει δικαίωµατα ή υπέχει υποχ-
ρεώσεις που απορρέουν από τις εκχωρούµενες σ υµβάσεις.
Η διάταξη αυτή δεν θίγει το δικαίωµα των κρατών µελών να
προβλέπουν ότι οι αντισυµβαλλόµενοι έχουν τη δυνατότητα νακαταγγείλουν τη σύµβαση εντός ορισµένης προθεσµίας από τηµεταβίβαση.
Άρθρο 13
1. Τοάρθρο 20τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότο
ακόλουθο κείµενο:
«Άρθρο 20
1. Αν µια επιχείρηση δεν συµµορφώνεται µε τις διατάξεις
του άρθρου 15,ηαρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγήςτης επιχείρησης µπορεί να απαγορεύσει την ελεύθερηδιάθεση των στοιχείων ενεργητικού, αφού γνωστοποιήσειπροηγουµένως την πρόθεσή της στις αρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών όπου βρίσκονται οι κίνδυνοι.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 15
▼B
2. Για την ανασυγκρότηση της οικονοµικής κατάστασης
µιαςεπιχείρησης, τηςοποίας τοπεριθώριο φερεγγυότητας δενφθάνει πλέον το ελάχιστο όριο που ορίζεται στο άρθρο 16παράγραφος 3,ηαρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγήςαπαιτεί σχέδιο ανασυγκρότησης το οποίο υπόκειται στηνέγκρισή της.
Σε έκτακτες περιπτώσεις, εάν η αρµόδια αρχή είναι της
γνώµης ότι θα επιδεινωθεί περαιτέρω η οικονοµική κατά-σταση τηςεπιχείρησης, ηαρχή αυτήµπορεί επίσης ναπεριο-ρίσει ή να απαγορεύσει την ελεύθερη διάθεση τωνστοιχείωνενεργητικού της επιχείρησης. Ενηµερώνει τότε τις αρχές τωνάλλων κρατών µελών στο έδαφος των οποίων η επιχείρησηασκεί τη δραστηριότητά της, για κάθε ληφθέν µέτρο και τακράτη αυτά λαµβάνουν, µετά από αίτηµα της εν λόγω αρχής,τα ίδια µέτρα µέ αυτή.
3. Αν το περιθώριο φερεγγυότητας δεν φθάνει πλέον το
ύψος του εγγυητικού κεφαλαίου που ορίζεται στο άρθρο 17, ηαρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγήςαπαιτεί από τηνεπιχείρηση βραχυπρόθεσµο σχέδιο χρηµατοδότησης το οποίουπόκειται στην έγκρισή της.
∆ύναταιεπίσης ναπεριορίσει ήνααπαγορεύσει τηνελεύθερη
διάθεση των στοιχείων ενεργητικού της επιχείρησης. Ενη-µερώνει σχετικά τις αρχές τωνκρατών µελών στο έδαφος τωνοποίων ηεπιχείρηση ασκεί δραστηριότητα, οι οποίες, κατόπιναιτήσεώς της, λαµβάνουν τα ίδια µέτρα.
4. Στιςπεριπτώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1,
2 και 3, οι αρµόδιες αρχές µπορούν ε πιπλέον να λάβουν κάθε
κατάλληλο µέτρο για την π ροστασία των συµφερόντων των
ασφαλισµένων.
5. Κάθε κράτος µέλος θεσπίζει τιςαναγκαίες διατάξεις προ-
κειµένου να µπορεί να απαγορεύσει, σύµφωνα µε την εθνικήτου νοµοθεσία, την ελεύθερη διάθεση τωνστοιχείων ενεργη-τικού που βρίσκονται στο έδαφός του κατόπιν αιτήσεως, στιςπεριπτώσεις των παραγράφων 1 και 3, του κράτους µέλουςκαταγωγής της επιχείρησης, το οποίο πρέπει να ορίζει ταστοιχεία ενεργητικού για το οποία θα ληφθούν αυτά ταµέτρα.»
Άρθρο 14
Τοάρθρο 22τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 22
1. Η άδεια που χορηγήθηκε στην ασφαλιστική επιχείρηση
από την αρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγήςµπορείνα ανακληθεί από την αρχή αυτή εφ όσον η επιχείρηση:
α) δεν κάνει χρήση της άδειας εντός δωδεκαµήνου, παραιτεί-
ται ρητώς από αυτήν ή έπαυσε να ασκεί τη δραστηριότητάτης για περίοδο µεγαλύτερη του εξαµήνου, εκτός εάν τοενδιαφερόµενο κράτος µέλος προβλέπει ότι στις περιπτώ-σεις αυτές η άδεια λειτουργίας καθίσταται άκυρη·
β) δεν πληροί πλέον τους όρουςανάληψης της δραστηριότη-
τας·
γ) δεν κατέστη δυνατόν να λάβει εµπρόθεσµα τα µέτρα που
προβλέπονται στο σχέδιο ανασυγκρότησης ή στο σχέδιοχρηµατοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 20·
δ) αθετεί σοβαρώς τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάµει των
ρυθµίσεων που εφαρµόζονται στην περίπτωσή της.
Σεπερίπτωση ανάκλησης ήακυρότητας τηςάδειας, ηαρµόδια
αρχή του κράτους µέλους καταγωγής ενηµερώνει σχετικά τιςαρµόδιες αρχές τωνάλλωνκρατών µελών, οι οποίες οφείλουνναλάβουν τακατάλληλαµέτρα προκειµένου ναεµποδίσουν τησυγκεκριµένη επιχείρηση να αναλάβει, είτε υπό καθεστώςεγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρε-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 16
▼B
σιών, νέες εργασίες στο έδαφός τους. Λαµβάνει επιπλέον, µε
τη συνδροµή αυτώντωναρχών, κάθε κατάλληλο µέτρο για τηδιαφύλαξη των συµφερόντων των ασφαλισµένων και περιορί-ζει ιδίως την ελεύθερη διάθεση των στοιχείων ενεργητικούτηςεπιχείρησης, κατ’εφαρµογή του άρθρου 20 παράγραφος 1,παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο ή παράγραφος 3 δεύτερο εδά-φιο.
2. Κάθε απόφαση ανάκλησης της άδειας πρέπει να είναι
επακριβώς αιτιολογηµένη και να κοινοποιείται στην ενδιαφε-ρόµενη επιχείρηση.»
Άρθρο 15
1. Τα κράτη µέλη προβλέπουν ότι κάθε φυσικό ή νοµικό
πρόσωπο το οποίο προ τίθεται►
C1να έχει στην κατοχή του ◄,
άµεσα ή έµµεσα, ειδική συµµετοχή σε ασφαλιστική επιχείρηση,οφείλει να ενηµερώνει προηγουµένως τις αρµόδιες αρχές τουκράτους µέλους καταγωγής και να τους γνωστοποιεί το ποσόαυτής της συµµετοχής. Κάθε φυσικό ή νοµικό π ρόσωπο πρέπει,
οµοίως, να ενηµερώνει τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλουςκαταγωγήςεάν προτίθεται να αυξήσει την ειδική συµµετοχή τουπροκειµένου η αναλογία τωνδικαιωµάτωνψήφου ή τωνµεριδίωνκεφαλαίου που κατέχει να φθάνει ή να υπερβαίνει τα κατώταταόρια του 20, του 33 ή του 50 %, ή προκειµένου η ασφαλιστικήεπιχείρηση να καταστεί θυγατρική του.
Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής διαθέτουν
µεγίστη προθεσµία τριών µηνών από την ηµεροµηνία της ενη-µέρωσης που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, προκειµένου νααντιταχθούν στο εν λόγω σχέδιο εάν, µεγνώµοναατηνανάγκηναεξασφαλιστεί ησυνετή καιχρηστή διαχείριση τηςασφαλιστικήςεπιχείρησης, δεν έχουν πειστεί για την καταλληλότητα τουπροσώπου που αναφέρεται στο πρώτοεδάφιο. Οιαρµόδιες αρχές,
εφόσον δεν αντιταχθούν, µπ ορούν να ορίσουν µεγίστη προθεσµία
για την υλοποίηση του εν λόγω σχεδίου.
2. Τα κράτη µέλη προβλέπουν ότι κάθε φυσικό ή νοµικό
πρόσωπο το οποίο προ τίθεται να παύσει να κατέχει, άµεσα ή
έµµεσα, ειδική συµµετοχή σε ασφαλιστική επιχείρηση, πρέπεινα ενηµερώνει προηγουµένως τις αρµόδιες αρχές του κράτουςµέλους καταγωγήςκαινατους γνωστοποιεί τοπροτεινόµενο ύψοςτης συµµετοχής του. Κάθε φυσικό ή νοµικό π ρόσωπο πρέπει,
οµοίως, να ενηµερώνει τις αρµόδιες αρχές για την πρόθεσή τουνα µειώσει την ειδική συµµετοχή του προκειµένου η αναλογίατων δικαιωµάτωνψήφου ή των µεριδίων κεφαλαίου που κατέχειναµειώνεται σε λιγότερο απότοκατώταταόρια του 20,33ή50%ή προκειµένου η επιχείρηση να παύσει να είναι θυγατρική του.
3. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις ανακοινώνουν στις αρµόδιες
αρχές του κράτους µέλους καταγωγής, µόλις ενηµερωθούν σχε-τικά, τις αποκτήσεις ή εκχωρήσεις συµµετοχών οι οποίες αυξά-νουν ή µειώνουν τα ποσοστά σ υµµετοχής στο κεφάλαιό τους σε
περισσότερο ή σε λιγότερο από ένα από τα κατώτατα όρια που
αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
Ανακοινώνουν επίσης, τουλάχιστον µία φορά κατ’ έτος, τα ονό-
µατα των µετόχων ή εταίρων που έχουν ειδικές συµµετοχέςκαθώς και τα ποσά των συµµετοχών αυτών, όπως προκύπτουνιδίως από τα στοιχεία που συγκεντρώνονται κατά την ετήσιαγενική συνέλευση των µετόχων ή εταίρων, ή από τις πληροφο-ρίες που περιέρχονται σε γνώση τους δυνάµει τωνυποχρεώσεωνπου επιβάλλονται στις εταιρείες των οποίων οι µετοχές είναιεισηγµένες σε χρηµατιστήριο.
4. Τακράτη µέληπροβλέπουν ότι, στην περίπτωση που ηεπιρ-
ροή των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι
δυνατόνααποβεί σε βάρος τηςσυνετής καιχρηστής διαχείρισηςτης ασφαλιστικής επιχείρησης, οι αρµόδιες αρχές του κράτουςµέλους καταγωγήςλαµβάνουν τα κατάλληλα µέτρα για να τερµα-τιστεί αυτή η κατάσταση. Στα εν λόγω µέτρα είναι δυνατό να
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 17
▼B
περιλαµβάνονται, µεταξύ άλλων, διαταγές, κυρώσεις έναντι τωνδιευθυνόντων ή αναστολή της άσκησης των δικαιωµάτωνψήφουπου συνδέονται µε τις µετοχές ή τα µερίδια που κατέχουν οι ενλόγω µέτοχοι ή εταίροι.
Παρόµοια µέτρα εφαρµόζονται κατά των φυσικών ή νοµικών
προσώπων τα οποία παρ αβαίνουν την υποχρεώση προηγούµενης
ενηµέρωσης που αναφέρεται στην παράγρφο 1. Σε περίπτωσηαπόκτησης συµµετοχής παρά την αντίθεση τωναρµόδιων αρχών,τα κράτη µέλη, ανεξάρτητα από τις άλλες κυρώσεις που πρόκει-ται να θεσπιστούν, προβλέπουν είτε την αναστολή της άσκησηςτων αντίστοιχων δικαιωµάτων ψήφου είτε την ακυρότητα ή τηδυνατότητα ακύρωσης των σχετικών ψήφων.
Άρθρο 16
1. Τακράτη µέληπροβλέπουν ότι όλα ταπ ρόσωπα που ασκούν
ήέχουν ασκήσει οποιαδήποτε δραστηριότητα γιαλογαρασµό τωναρµόδιων αρχών, καθώς και οι επιθεωρητές ή εµπειρογνώµονεςπου έχουν εξουσιοδοτηθεί από τις αρµόδιες αρχές, δεσµεύονταιαπότοεπαγγελµατικό απ όρρητο. Τοαπόρρητο αυτόσυνεπάγεται
ότι οι εµπιστευτικές πληροφορίες που λαµβάνουν κατά τηνάσκηση τωνκαθηκόντων τους δεν επιτρέπεται να µεταδοθούν σεάλλο πρόσωπο ή αρχή, παρά µόνο σε συνο πτική ή συγκεντρω-
τική µορφή κατά τρόπο που να µην είναι δυνατόν να αναγνωρι-σθούν οι συγκεκριµένες ασφαλιστικές επιχειρήσεις, µε την επι-φύλαξη των περιπτώσεων που εµπίπτουν στο ποινικό δίκαιο.
Ωστόσο, όταν µία ασ φαλιστική επιχείρηση έχει κηρυχθεί σε
πτώχευση ή έχει ληφθεί δικαστική απόφαση για την αναγκα-στική εκκαθάρισή της, οι εµπιστευτικές πληροφορίες που δεναφορούν τους τρίτους οι οποίοι σ υµµετέχουν στις π ροσπάθειες
διάσωσης µπ ορούν να ανακοινωθούν στα πλαίσια αστικών ή
εµπορικών διαδικασιών.
2. Η παράγραφος 1 δεν κωλύει τις ανταλλαγές πληροφοριών,
µεταξύ των αρµόδιων αρχών των διαφόρων κρατών µελών, πουπροβλέπονται από τις οδηγίες που εφαρµόζονται στις ασφαλιστι-κές επιχειρήσεις. Οιπληροφορίες αυτές υπάγονται στο επαγγελ-µατικό απόρρητο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Τακράτη µέληδεν µπ ορούν να συνάψουν συµφωνίες συνερ-
γασίας µε τις αρµόδιες αρχές τρίτων χωρών που προβλέπουνανταλλαγές πληροφοριών παρά µόνον εφ όσον οιδιαβιβαζόµενες
πληροφορίες καλύπτονται, όσον αφορά το ε παγγελµατικό
απόρρητο, από εγγυήσεις τουλάχιστον ισοδύναµες µε αυτές πουπροβλέπονται στο παρόν άρθρο.
4. Ηαρµόδια αρχή ηοποία, σύµφωναµετιςπαραγράφους 1και
2, λαµβάνει εµπιστευτικές πληροφορίες µπορεί να τις χρησιµο-ποιήσει µόνον κατά την άσκηση των καθηκόντων της:
—για την εξέταση των όρων π ρόσβασης στην ασφαλιστική
δραστηριότητα και για τη διευκόλλυνση του ελέγχου, τωνόρων άσκησης της δραστηριότητας αυτής, ιδίως όσον αφορά
την εποπτεία των τεχνικών αποθεµατικών, του περιθωρίουφερεγγυότητας, της διοικητικής και λογιστικής οργάνωσηςκαι του εσωτερικού ελέγχου ή
—για την επιβολή κυρώσεων ή
—στα πλαίσια διοικητικής π ροσφυγής κατά αποφάσεως της
αρµόδιας αρχής ή
—στα πλαίσια διαδικασιών ενώπιον δικαστηρίων που βασίζο-
νται στο άρθρο 56 ή σε ειδικές διατάξεις των οδηγιών πουδιέπουν τον τοµέα των ασφαλιστικών επιχειρήσεων.
5. Οιπαράγραφοι 1 και 4 δεν κωλύουν την ανταλλαγή πληρο-
φοριών στο εσωτερικό ενός κράτους µέλους, εφ όσονυπάρχουν
περισσότερες της µιας αρµόδιες αρχές, ή, µεταξύ κρατών µελών,
µεταξύ των αρµόδιων αρχών και:
—τωναρχών που έχουν δηµόσια εξουσία για την εποπτεία των
πιστωτικών ιδρυµάτων και των άλλων χρηµατοπιστωτικών
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 18
▼B
οργανισµών, καθώςκαιτωναρχώνστις οποίες έχει ανατεθεί ηεποπτεία των χρηµατοπιστωτικών αγορών,
—των οργάνων που συµµετέχουν στην εκκαθάριση και την
πτώχευση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και σε άλλεςπαρόµοιες διαδικασίες και
—τωνπροσώπων στα ο παία έχει ανατεθί ονοµικός έλεγχος των
λογαριασµών τωνασφαλιστικών επιχειρήσεων καιτωνάλλωνχρηµατοπιστωτικών ιδρυµάτων,
για την εκπλήρωση των εποπτικών καθηκόντων τους καθώς και
κατά τη διαβίβαση, προς τα όργανα στα οποία έχει ανατεθεί ηδιαχείριση (αναγκαστικών) διαδικασιών εκκαθάρισης ή εγγυη-τικών κεφαλαίων, των απαραίτητων πληροφοριών για τηνεκπλήρωση του έργου τους. Οι πληροφορίες που λαµβάνονταιαπότιςεν λόγω αρχές, όργανα καιπ ρόσωπαυπάγονται στο επαγ-
γελµατικό απ όρρητο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
6. Επιπλέον, παρά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 4, τα
κράτη µέλη µπ ορούν να επιτρέπουν, δυνάµει νοµοθετικών διατά-
ξεων, την κοινοποίηση ορισµένων πληροφοριών σε άλλατµήµατα της κεντρικής τους διοίκησης που είναι αρµόδια για τηνοµοθεσία περί εποπτείας τωνπιστωτικώνιδρυµάτων,τωνχρηµα-τοπιστωτικών ιδρυµάτων, των επενδυτικών υπηρεσιών και τωνασφαλιστικών εταιρειών, καθώς και στους επιθεωρητές τουςοποίους έχουν εξουσιοδοτήσει τα τµήµατα αυτά.
Ωστόσο, οι προ αναφερόµενες κοινοποιήσεις είναι δυνατέςµόνον
εφόσοναυτό απαιτείται για λόγους προληπτικού ελέγχου.
Τα κράτη µέλη προβλέπουν, πάντως, ότι οι πληροφορίες που
λαµβάνονται δυνάµει τωνπαραγράφων 2και5,καθώςκαιεκείνεςπου αποκτώνταιµετιςεπιτόπιες εξακριβώσεις που προβλέπονταιστο άρθρο 14τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚ, δεν επιτρέπεται νακοινο-ποιηθούν σύµφωνα µε την παρούσα παράγραφο αν δεν υπάρχειρητή συµφωνία της αρµόδιας αρχής που κοινοποίησε τις πληρο-φορίες ήτηςαρµόδιας αρχής του κράτους µέλους όπου πραγµατο-ποιήθηκε η επιτόπια εξακρίβωση.
Κεφάλαιο 2
Άρθρο 17
Τοάρθρο 15τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 15
1. Το κράτος µέλος καταγωγής επιβάλλει σε κάθε ασφαλι-
στική επιχείρηση τη σύσταση επαρκών τεχνικών αποθεµα-τικών για το σύνολο των δραστηριοτήτων της.
Τοπόσο αυτώντωναποθεµατικών π ροσδιορίζεται σύµφωναµε
τους κανόνες που καθορίζονται από την οδηγία 91/674/ΕΟΚ.
2. Το κράτος µέλος καταγωγής απαιτεί από κάθε ασφαλι-
στική επιχείρηση να καλύπτει τα τεχνικά αποθεµατικά για τοσύνολο τωνδραστηριοτήτων τηςµεδιεπόµενα απότους κανό-νες της νοµισµατικής αντιστοιχίας στοιχεία του ενεργητικού,σύµφωναµετοάρθρο 6τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚ. Όσον αφοράτους κινδύνους που βρίσκονται στην Κοινότητα τα εν λόγωστοιχεία του ενεργητικού πρέπει να βρίσκονται επίσης στηνΚοινότητα. Τακράτη µέληδεν επιβάλλουν στις ασφαλιστικέςεπιχειρήσεις να έχουν τα στοιχεία αυτά του ενεργητικού σεσυγκεκριµένο κράτος µέλος. Τοκράτος µέλος καταγωγήςµπο-ρεί, ωστόσο, να προ βλέπει ελαστικότερους κανόνες όσον
αφορά τον τόπο όπου βρίσκονται ταστοιχεία του ενεργητικού.
3. Εάν το κράτος µέλος καταγωγής δέχεται ως τεχνικά
αποθεµατικά τις απαιτήσεις κατά τωναντασφαλιστών, καθορί-ζει το επιτρεπόµενο π οσοστό. Στηνπερ ίπτωση αυτή, δεν µπο-
ρεί νααπαιτήσει ναβρίσκονται οι απαιτήσεις αυτέςσε συγκε-κριµένο τόπο.»
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 19
▼B
Άρθρο 18
Το άρθρο 15α της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το
ακόλουθο κείµενο:
«Άρθρο 15α
1. Τα κράτη µέλη επιβάλλουν στις ασφαλιστικές επιχειρή-
σεις που έχουν την έδρα τους στο έδαφός τους και καλύπτουντους κινδύνους του κλάδου 14 του σηµείου Α του παραρτήµα-τος, εφεξής καλουµένου “ασφάλιση πιστώσεως”, τη δηµιουρ-γία αποθεµατικού εξι σορρόπησης, προοριζόµενου να καλύψει
την τεχνική ζηµία που, ενδεχοµένως, θα προκύψει ή το ανώ-τερο από το µέσο όρο ποσοστό ασ φαλιστικών ζηµιών που θα
εµφανιστεί σε αυτόν τον κλάδο στο τέλος της εταιρικήςχρήσης.
2. Το αποθεµατικό εξι σορρόπησης πρέπει να υπολο γίζεται
βάσει των κανόνων που τάσσει το κράτος µέλος καταγωγής,σύµφωναµεµίααπότιςτέσσερις µεθόδους του σηµείου ∆τουπαραρτήµατος οι οποίες και θεωρούνται ισοδύναµες.
3. Μέχρι τα ποσά που έχουν υπολογιστεί σύµφωνα µε τις
µεθόδους του σηµείου ∆ του παραρτήµατος, το αποθεµατικόεξισορρόπησης δεν λαµβάνεται υπόψη γιατον υπολογισµό του
περιθωρίου φερεγγυότητας.
4. Τα κράτη µέλη µπ ορούν νααπαλλάσσουν από την υποχ-
ρέωση δηµιουργίας αποθεµατικού εξι σορρόπησης για τον
κλάδο ασφάλισης πιστώσεων τις ασφαλιστικές επιχειρήσειςοι οποίες έχουν τηνέδρα τους στο έδαφός τους καιτωνοποίωνη είσπραξη ασφαλίστρων ή εισφορών για τον κλάδο αυτόείναι κατώτερη του 4 % των συνολικών τους εισπράξεωνασφαλίστρων ή εισφορών και του π οσού των 2500000 Ecu.»
Άρθρο 19
Το άρθρο 23 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.
Άρθρο 20
Τα στοιχεία ενεργητικού που αντιπ ροσωπεύουν τα τε χνικά
αποθεµατικά πρέπει να λαµβάνουν υπόψη το είδος τωνεργασιώνπου αναλαµβάνει η επιχείρηση, ώστε να µην κινδυνεύει η ασφά-λεια, η απόδοση και η ρευστότητα των επενδύσεων της επι-χείρησης, η οποία θα µεριµνά για τη διαφ οροποίηση και την
κατάλληλη κατανοµή των επενδύσεων αυτών.
Άρθρο 21
1. Το κράτος µέλος καταγωγής επιτρέπει στις ασφαλιστικές
επιχειρήσεις νακαλύπτουν τατεχνικά αποθεµατικά τους µόνο µετις ακόλουθες κατηγορίες στοιχείων ενεργητικού:
Α.Επενδύσεις
α) οµόλογα, οµολογίες και άλλοι τίτλοι της χρηµαταγοράς
και της κεφαλαιαγοράς·
β) δάνεια·
γ) µεταβιβάσιµες µετοχές και άλλες συµµετοχές µεταβλητής
απόδοσης·
δ) µερίδια οργανισµών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές
αξίες και άλλων επενδυτικών κεφαλαίων·
ε) γήπεδα και κτίρια, καθώς και εµπράγµατα δικαιώµατα επί
ακινήτων.
Β)Πιστώσεις
στ) οφειλές αντασφαλιστών, περιλαµβανοµένου του µεριδίου
των αντασφαλιστών στα τεχνικά αποθεµατικά·
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 20
▼B
ζ) καταθέσεις σε εκχωρούσες επιχειρήσεις· απαιτήσεις ένα-
ντι εκχωρουσών επιχειρήσεων·
η) απαιτήσεις έναντι αντισυµβαλλοµένων και διαµεσο-
λαβητών, οι οποίες προκύπτουν από πράξεις πρωτασφά-λισης και αντασφάλισης·
θ) απαιτήσεις λόγω διάσωσης ή υποκατάστασης·
ι) επιστροφές φόρων·
ια) απαιτήσεις έναντι ταµείων εγγυήσεων.
Γ.Άλλα στοιχεία ενεργητικού
ιβ) ενσώµατα πάγιαστοιχεία του ενεργητικού, εκτός γηπέδων
και κτιρίων, βάσει συνετής αποσβέσεως του κεφαλαίου·
ιγ) διαθέσιµα σε τράπεζες και στο ταµείο· καταθέσεις σε
πιστωτικά ιδρύµατα και σε οποιοδήποτε άλλο οργανισµόεξουσιοδοτηµένο να δέχεται καταθέσεις·
ιδ) µεταφερόµενες δαπάνες αποκτήσεων·ιε) δεδουλευµένοι τόκοι και µισθώµατα και λοιποί λογαρια-
σµοί τάξεως.
Για την ένωση ασφαλιστών την επονοµαζόµενη « Lloyd’s», οι
κατηγορίες στοιχείων του ενεργητικού περιλαµβάνουν επίσης τιςεγγυήσεις και τις πιστωτικές επιστολές που έχουν εκδοθεί απόπιστωτικά ιδρύµατα κατά τήν έννοια της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ(
1)
ή από ασφαλιστικές επιχειρήσεις καθώς και τα επιδεχόµεναεπαλήθευση ποσά που προέρχονται από ασφάλειες ζωής,εφ όσον
αποτελούν κεφάλαια που ανήκουν στα µέλη.
Το γεγονός ότι ένα από τα στοιχεία ενεργητικού ή µία από τις
προαναφερόµενες κατηγορίες στοιχείων ενεργητικού περιλαµβά-νεται στον κατάλογο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δενσηµαίνει ότι όλα αυτά τα στοιχεία ενεργητικού γίνονται αυτο-µάτως δεκτά για την καλύψη των τεχνικών αποθεµατικών. Τοκράτος µέλος καταγωγής θεσπίζει λεπτοµερέστερους κανόνεςόπου καθορίζονται οι όροι χρήσης των στοιχείων ενερ γητικού
που γίνονται δεκτά· το εν λόγω κράτος µέλος µπορεί να απαιτείεµπράγµατες ασφάλειες ή εγγυήσεις, ιδίως για τις απαιτήσειςέναντι αντασφαλιστών.
Όσον αφορά την κατάρτιση και την εφαρµογή των κανόνων που
θεσπίζει, το κράτος µέλος καταγωγής µεριµνά ιδιαίτερα για τηντήρηση των ακόλουθων αρχών:
i) τα στοιχεία του ενεργητικού που αντιπ ροσωπεύουν τα τεχ-
νικά αποθεµατικά εκτιµώνται εκκαθαρισµένα ως προς ταχρέη που έχουν συναφθεί για την κτήση αυτών των ίδιωνστοιχείων,
ii) όλα ταστοιχεία του ενεργητικού πρέπει ναεκτιµώνται κατά
τρόπο συνετό και λαµβανοµένου υπόψη του κινδύνου µηρευστοποίησης. Ειδικότερα, τα ενσώµατα πάγια στοιχείατου ενεργητικού, εκτός από τα γήπεδα και τα κτίρια, γίνο-νταιδεκτά γιατηνκάλυψητωντεχνικώναποθεµατικών µόνοεάν έχουν εκτιµηθεί βάσει συνετής αποσβέσεως,
iii) τα δάνεια, ανεξάρτητα από το εάν έχουν χορηγηθεί σε επι-
χειρήσεις, σε κράτος, σε διεθνή οργανισµό, σε τοπική ηπεριφερειακή αρχή ή σε φυσικά π ρόσωπα,γίνονται δεκτά
για την κάλυψη των τεχνικών αποθεµατικών µόνον εφ όσον
παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις ως προς την ασφάλειά τους,είτε λόγω της ιδιότητας του δανειολήπτη είτε επειδή είναιασφαλισµένα µε υποθήκη, τραπεζική εγγύηση ή έχουνχορηγηθεί από ασφαλιστικές επιχειρήσεις ή είναι ασφαλι-σµένα µε άλλο τρόπο,
(1)ΕΕ αριθ. L322 της 17. 12. 1977, σ. 30. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
τελευταία από την οδηγία 89/646/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L386 της 30. 12.
1989, σ. 1).
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 21
▼B
iv) οι παράγωγοι τίτλοι, όπως δικαιώµαταπροαιρέσεως, προθε-
σµιακοί χρηµατιστηριακοί τίτλοι και swapsπου αφορούν
στοιχεία του ενεργητικού αποτελούντα τεχνικά αποθεµα-τικά, επιτρέπεται να χρησιµοποιούνται εφ όσον συµβάλλουν
στη µείωση του κινδύνου επένδυσης ή παρέχουν τη δυνα-τότητα αποτελεσµατικής διαχείρισης του χαρτοφυλακίου.Τα µέσα αυτά πρέπει να αποτιµώνται κατά τρόπο συνετό,επιτρέπεται δε να συνυπολογίζονται κατά την εκτίµηση τωνστοιχείων του ενεργητικού τα οποία αφ ορούν,
ν) οι κινητές αξίες που δεν είναι µεταβιβάσιµες σε ρυθµιζό-
µενη αγορά γίνονται δεκτές για την κάλυψη των τεχνικώναποθεµατικών µόνο στο µέτρο που µπ ορούν να ρευστοποι-
ηθούν βραχυπρόθεσµα,
vi) οι απαιτήσεις έναντι τρίτου γίνονται δεκτές για την κάλυψη
τωντεχνικών αποθεµατικών µόνο ύστερα από αφαίρεση τωνοφειλοµένων χρεών προς τον ίδιο τρίτο,
vii) το ποσό των απαιτήσεων που γίνονται δεκτές για την
κάλυψητωντεχνικών αποθεµατικών πρέπει ναυπολογίζεταικατάτρόπο συνετό, λαµβάνοντας υπόψη τον κίνδυνοµηείσ-πραξής τους. Ειδικότερα, οι απαιτήσεις έναντι αντισυµβαλ-λοµένων και διαµεσολαβητών που προέκυψαν από πράξειςπρωτασφάλισης και αντασφάλισης γίνονται δεκτές µόνοεφόσονκατέστησαν όντως απαιτητές κατά το τελευταίο
τρίµηνο,
viii) στην περίπτωση που πρόκειται γιαστοιχεία του ενεργητικού
που αντιπροσωπεύουν ε πένδυση σε θυγατρική επιχείρηση ή
οποία διαχειρίζεται εν µέρει ή εν όλω, για λογαριασµό τηςασφαλιστικής επιχείρησης, επενδύσεις αυτής της ασφαλι-στικής επιχείρησης, το κράτος µέλος καταγωγήςσυνυπολο-γίζει, κατά την εφαρµογή των κανόνων και των αρχών τουπαρόντος άρθρου, τα αντίστοιχα στοιχεία του ενεργητικούπου βρίσκονται στην κατοχή της θυγατρικής επιχείρησης·το κράτος µέλος καταγωγής µπορεί να εφαρµόσει την ίδιαµεταχείρηση στα στοιχεία του ενεργητικού άλλων θυγα-τρικών,
ix) τα έξοδα απόκτησης ασφαλιστικών εσόδων άλλων λογι-
στικών χρήσεων γίνονται δεκτά για την κάλυψη των τεχ-νικών αποθεµατικών µόνο εάν αυτό είναι σύµφωνο µε τιςµεθόδους υπολογισµού τωναποθεµατικών γιατρέχοντες κιν-δύνους.
2. Παρά τις διατάξεις της παραγράφου 1, σε συγκεκριµένες
περιστάσεις καιµετά απόαίτηση τηςασφαλιστικής επιχείρησης,το κράτος µέλος καταγωγής µπορεί, µε δεόντως αιτιολογηµένηαπόφαση, να επιτρέψει για περιορισµένο χρονικό διάστηµα τηχρησιµοποίηση άλλων κατηγοριών στοιχείων ενεργητικού γιατην κάλυψη τεχνικών αποθεµατικών, µε την επιφύλαξη του άρθ-ρου 20.
Άρθρο 22
1. Το κράτος µέλος καταγωγήςαπαιτεί από κάθε ασφαλιστική
επιχείρηση, όσον αφορά τα στοιχεία του ενερ γητικού που καλύ-
πτουν τατεχνικά τηςαποθεµατικά, ναµηνεπενδύει περι σσότερο
από:
α) το 10 % του συνόλου των ακαθάριστων τεχνικών αποθεµα-
τικών της σε ένα γήπεδο ή σε ένα κτίριο, ή σε περι σσότερα
γήπεδα ή κτίρια που βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε να µπο-ρούν να θεωρηθούν ως ενιαία επένδυση·
β) το 5 % του συνόλου τωνακαθαρίστων τεχνικών αποθεµατικών
της σε µεταβιβάσιµες µετοχές και άλλες µεταβιβάσιµες αξίεςεξοµοιώσιµες προς µετοχές, σε οµόλογα, οµολογίες καιάλλους τίτλους της χρηµαταγοράς και της κεφαλαιαγοράς τηςίδιας επιχείρησης ή σε δάνεια προς τον ίδιο δανειολήπτη,υπολογιζόµενα συνολικά, δάνεια άλλααπόαυτάπου χορηγού-νται σε µία κρατική, περιφερειακή ή τοπική αρχή ή σε έναδιεθνή οργανισµό στον οποίο είναι µέλη ένα ή περι σσότερα
κράτη µέλη. Το όριο αυτό µπορεί να αυξηθεί σε 10 % εφ όσον
η επιχείρηση δεν τοποθετεί πάνω από 40 % τωνακαθάριστων
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 22
▼B
τεχνικών αποθεµατικών τηςσε δάνεια ήτίτλους που αντιστοι-χούν σε εκδότες και δανειολήπτες στους οποίους τοποθετείπάνω από5%τ ω νσ τ ο ι χ ε ί ω ντ ο υε ν ε ρ γητικού της·
γ) το 5 % του συνόλου τωνακαθάριστων τεχνικών αποθεµατικών
της σε µη εγγυηµένα δάνεια, εκ του οποίου 1 % σε ένα µόνοµη εγγυηµένο δάνειο, εκτός από τα δάνεια που χορηγούνταιστα πιστωτικάιδρύµατα, στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, εφό-σον τοεπιτρέπει τοάρθρο 8τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚ, καιστιςεπιχειρήσεις επενδύσεων που είναι εγκατεστηµένες σε κρά-τος µέλος·
δ) το 3 % του συνόλου τωνακαθάριστων τεχνικών αποθεµατικών
της σε διαθέσιµα στο ταµείο·
ε) το 10 % του συνόλου των ακαθάριστων τεχνικών αποθεµα-
τικών της σε µετοχές, άλλους τίτλους εξοµοιώσιµους προςµετοχές, και οµολογίες που δεν είναι διαπραγµατεύσιµες σερυθµιζόµενη αγορά.
2. Το ότι η παράγραφος 1 δεν προβλέπει περιορισµούς όσον
αφορά τις επενδύσεις σε µια συγκεκριµένη κατηγορία στοιχείωνενεργητικού δεν σηµαίνει ότι τα στοιχεία αυτής της κατηγορίαςµπορούν να γίνονται δεκτά χωρίςπεριορισµό γιατηνκάλυψητων
τεχνικών αποθεµατικών. Το κράτος µέλος καταγωγής θεσπίζειλεπτοµερέστερους κανόνες µετους οποίους καθορίζονται οι όροι
χρησιµοποίησης των αποδεκτών στοιχείων του ενεργητικού.Κατά τη θέσπιση και εφαρµογή των εν λόγω κανόνων, µεριµνάειδικότερα ώστε να τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:
i) τα στοιχεία του ενεργητικού που καλύπτουν τα τεχνικά
αποθεµατικά πρέπει να είναι δεόντως διαφ οροποιηµένα και
διεσπαρµένα κατά τρόπο ώστε να είναι βέβαιο ότι δεν θαυπάρχει υπερβολική εξάρτηση από µια συγκεκριµένη κατη-γορία στοιχείων του ενεργητικού, από ένα συγκεκριµένοτοµέα τοποθετήσεων ή από µια συγκεκριµένη επένδυση,
ii) οι επενδύσεις σε στοιχεία του ενεργητικού που παρουσιάζουν
υψηλό βαθµό κινδύνου, είτε λόγω της φύσεώς τους είτε λόγωτηςιδιότητας του εκδότη, πρέπει ναπεριορίζονται σε συνετάεπίπεδα,
iii) όταν επιβάλλονται ιδιαίτερες κατηγορίες στοιχείων του
ενεργητικού, λαµβάνεται υπόψη ο τρόπος µε τον οποίο συνυ-πολογίζεται η αντασφάλιση κατά τον υπολογισµό των τεχ-νικών αποθεµατικών,
iv) όταν πρόκειται γιαστοιχεία του ενεργητικού που αντιπ ροσω-
πεύουν επένδυση σε θυγατρική επιχείρηση η οποία διαχειρί-ζεται εν µέρει ή εν όλω, για λογαριασµό της ασφαλιστικήςεπιχείρησης, επενδύσεις αυτής της ασφαλιστικής επι-χείρησης, το κράτος µέλος καταγωγής συνυπολογίζει κατάτην εφαρµογή των κανόνων και των αρχών του παρόντοςάρθρου, τα αντίστοιχα στοιχεία του ενεργητικού που βρίσκο-νται στην κατοχή της θυγατρικής επιχείρησης· µπορεί ναεφαρµόσει την ίδια µεταχείρηση στα στοιχεία του ενεργητι-κού άλλων θυγατρικών,
ν) το ποσοστό των στοιχείων του ενερ γητικού που αντιπ ροσω-
πεύουν τα τεχνικά αποθεµατικά το οποίο αντιστοιχεί σε µηρευστές επενδύσεις πρέπει να περιορίζεται σε συνετά επί-πεδα,
vi) ότανταστοιχεία τουενεργητικού περιλαµβάνουν δάνεια προς
ορισµένα πιστωτικάιδρύµατα ήοµολογίες που έχουν εκδώσειτα εν λόγω ιδρύµατα, το κράτος µέλος καταγωγής µπορεί ναλαµβάνει υπόψη, για την εφαρµογή των κανόνων και αρχώντου παρόντος άρθρου, τα αντίστοιχα στοιχεία του ενεργητι-κού που κατέχουν τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύµατα. Αυτόισχύει µόνο εφόσον τοπιστω τικόίδρυµαέχει τηνέδρατουσε
ένα κράτος µέλος, ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στο εν λόγω κρά-τος µέλος ή/και τις τοπικές αρχές του και οι δραστηριότητεςτου, σύµφωνα µε το καταστατικό του, συνίστανται στηχορήγηση δανείων,µετηδιαµεσολάβησή του προς τοκράτοςή τις τοπικές αρχές ή τη χορήγηση δανείων τα οποία εγγυώ-νται το κράτος ή οι τοπικές αρχές ή ακόµα τη χορήγηση
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 23
▼B
δανείωνσε οργανισµούς στενά συνδεδεµένους µετοκράτος ή
τις τοπικές αρχές.
3. Στα πλαίσια λεπτοµερών κανόνων σχετικά µε τους όρους
χρήσης των αποδεκτών στοιχείων του ενεργητικού, το κράτοςµέλος ρυθµίζει µε περιοριστικότερο τρόπο:
—τα δάνεια που δεν συνοδεύονται από τραπεζική εγγύηση
ασφαλιστικών επιχειρήσεων, υποθήκη ή άλλη µορφή ασφά-λειας, σε σχέση µεταδάνεια που είναι εξασφαλισµένα µεένααπό τους ανωτέρω τρόπους,
—τους ΟΣΕΚΑ που δεν είναι συντονισµένοι κατά την έννοια
της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ(
1) και τα άλλα ταµεία επενδύσεων,
σε σχέση µε τους ΟΣΕΚΑ που είναι συντονισµένοι κατά τηνέννοια της ίδιας οδηγίας,
—τους τίτλους που δεν είναι διαπραγµατεύσιµοι σε ρυθµιζόµενη
αγορά, σε σχέση µε τίτλους διαπραγµατεύσιµους σε ρυθµιζό-µενη αγορά,
—τα οµόλογα, οµολογίες και άλλους τίτλους της χρηµαταγοράς
και της κεφαλαιαγοράς που δεν έχουν εκδοθεί από κράτος,περιφερειακή ή τοπική αρχή ή επιχείρηση που ανήκει στηζώνη Α κατά την έννοια της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ(
2) ,ήο ι
οποίες έχουν εκδοθεί από διεθνή οργανισµό στον οποίο συµ-µετέχουν κράτη µέλη της Κοινότητας, σε σχέση µε τουςίδιους αυτούς χρηµατοπιστωτικούς τίτλους των οποίων οιεκδότες παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά αυτά.
4. Τακράτη µέληδύνανταιναορίσουν τοόριο που αναφέρει η
παράγραφος 1στοιχείο β)σε 40%γιαορισµένες οµολογίες, όταναυτέςεκδίδονται απόπιστωτικόίδρυµα που έχει τηνέδρα του σεκράτος µέλος και υπόκειται, εκ του νόµου, σε ιδιαίτερο κρατικόέλεγχο που αποσκοπεί στην προστασία τωνκατόχων τωνοµολο-γιών αυτών. Ειδικότερα, τα ποσά που προέρχονται από τηνέκδοση των οµολογιών πρέπει να επενδύονται, σύµφωνα µε τονόµο, σε στοιχεία ενεργητικού που να καλύπτουν επαρκώςκαθόλη τη διάρκεια της ισχύος τωνοµολογιών, τις απ ορρέουσες
υποχρεώσεις και να χρησιµοποιούνται προνοµιακώς για τηνεξόφληση του κεφαλαίου και την πληρωµή των δεδουλευµένωντόκων,σε περίπτωση αδυναµίαςπληρωµήςεκ µέρους του εκδότη.
5. Τακράτη µέληδεν απαιτούν απότιςασφαλιστικές επιχειρή-
σεις να επενδύουν σε συγκεκριµένες κατηγορίες στοιχείων.
6. Παρά τις διατάξεις της παραγράφου 1, σε ειδικές περιστά-
σεις και µετά από αίτηση της ασφαλιστικής επιχείρησης, τοκράτος µέλος καταγωγής µπορεί, για περιορισµένο χρονικόδιάστηµα και µε δεόντως αιτιολογηµένη απόφαση να επιτρέπειπαρεκκλίσεις από τους κανόνες που ορίζονται στην παράγραφο 1στοιχεία α) έως ε) µε την επιφύλαξη του άρθρου 20.
Άρθρο 23
Στο παράρτηµα 1 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, τα σηµεία 8 και 9
αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείµενο:
«8. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις δικαιούνται να µην καλύ-
πτουν µε αντίστοιχα στοιχεία ενεργητικού ποσό που δενµπορεί να υπερβαίνει το 20 % των υποχρεώσεών τους σεσυγκεκριµένο νόµισµα.
9. Κάθε κράτος µέλος µπορεί ναπροβλέπει ότι, εφ όσον,δυνά-
µει τωνπροηγούµενων κανόνων, µια υποχρέωση πρέπει νακαλύπτεται µε στοιχεία εκφρασµένα στο νόµισµα κράτουςµέλους, ηαπαίτηση αυτήθεωρείται ότι έχει τηρηθεί εάν ταστοιχεία αυτά είναι εκπεφρασµένα σε Ecu.»
(1)ΕΕ αριθ. L375 της 31. 12. 1985, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε
από την οδηγία 88/220/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L100 της 19. 4. 1988, σ. 31).
(2)ΕΕ αριθ. L386 της 30. 12. 1989, σ. 14.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 24
▼B
Άρθρο 24
Στοάρθρο 16τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚ, ηπαράγραφος 1αντικαθί-
σταται από το ακόλουθο κείµενο:
«1. Το κράτος µέλος καταγωγής απαιτεί από κάθε ασφαλι-
στική επιχείρηση τη σύσταση επαρκούς περιθωρίου φερεγ-γυότητας για το σύνολο των δραστηριοτήτων της.
Το περιθώριο φερεγγυότητας αντιστοιχεί στα περιουσιακά
στοιχεία της επιχείρησης, µετά την αφαίρεση κάθε προβλέ-ψιµης υποχρέωσης, µείον τα αύλα περιουσιακά στοιχεία. Ταπεριθώριο φερεγγυότητας περιλαµβάνει ιδίως:
—το καταβληθέν εταιρικό κεφάλαιο ή, εάν πρόκειται περί
ενώσεων αλληλασφαλίσεως, το αρχικό πράγµατι καταβλ-ηθέν ποσό, συν τους λογαριασµούς των µελών οι οποίοι
πληρούν το σύνολο των ακόλουθων κριτηρίων:
α) οι καταστατικές διατάξεις ορίζουν ότι από τους λογα-
ριασµούς αυτούς µπ ορούν ναγίνονται πληρωµές στα
µέλη µόνον εφ όσοναυτό δεν προκαλεί πτώση του
περιθωρίου φερεγγυότητας κάτω του απαιτουµένου επι-πέδου ή εάν, µετά από τη διάλυση της επιχειρήσεως,έχουν εξοφληθεί όλα τα χρέη της επιχειρήσεως·
β) οι καταστατικές διατάξεις ορίζουν, όσον αφορά ο ιαδή-
ποτε πληρωµή αυτού του είδους για άλλους λόγουςεκτός από την ατοµική λήξη της ιδιότητας του µέλους,ότι οι αρµόδιες αρχές ειδοποιούνται τουλάχιστον πριναπό ένα µήνα και ότι µπ ορούν, εντός της περιόδου, να
απαγορεύσουν την πληρωµή·
γ) οι σχετικές καταστατικές διατάξεις µπ ορούν να τροπο-
ποιηθούν µόνον αφού οι αρµόδιες αρχές δηλώσουν ότιδεν έχουν αντιρρήσεις για την τροποποίηση, µε τηνεπιφύλαξη των κριτηρίων που απαριθµούνται στα στοι-χεία α) και β),
—το ήµισυ του µη καταβληθέντος τµήµατος του εταιρικού ή
του αρχικού κεφαλαίου, εφ όσον τοκαταβληθέν τµήµα
ισούται µε το 25 % του εταιρικού ή αρχικού κεφαλαίου,
—τα αποθεµατικά (εκ του νόµου επιβαλλόµενα ή ελεύθερα)
που δεν αντιστοιχούν σε υποχρεώσεις από την ανάληψηασφαλίσεων,
—κάθε µεταφορά κερδών,
—στην περίπτωση των ενώσεων αλληλασφάλισης ή αλλη-
λασφαλιστικής µορφής, µε µεταβλητές εισφορές, κάθεαπαίτηση που αυτές έχουν έναντι των µελών τους µέσωπροσκλήσεων για την καταβολή συµπληρωµατικών εισ-φορών, µέχρι του ηµίσεως της διαφοράς µεταξύ των ανώ-τατωνεισφορών καιτωνπράγµατικαταβληµένωνεισφορώνκαι, υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίουν το 50 % του περιθω-ρίου φερεγγυότητας,
—µετά από αίτηση της ασφαλιστικής επιχείρησης και βάσει
αποδεικτικών στοιχείων που αυτή παρουσιάζει, τα αφανήαποθεµατικά που προκύπτουν από την υποεκτίµηση στοι-χείων ενεργητικού, στο βαθµό που τα αποθεµατικά αυτάδεν έχουν εξαιρετικό χαρακτήρα,
—τις σωρευτικές προτιµησιακές µετοχές και τα δάνεια µειω-
µένης διασφάλισης, τα οποία µπ ορούν να περ ιληφθούν
µόνον µέχρι π οσοστού 50 % του περιθωρίου φερρε γγυότη-
τας, 25 % κατ’ ανώτατο όριο του οποίου περιλαµβάνειδάνεια µειωµένηςδιασφάλισης µεκαθορισµένη διάρκεια ήπροτιµησιακές σωρευτικές µετοχές µε καθορισµένη διάρ-κεια εφόσον πληρούνται τουλάχιστον τα ακόλουθα κριτή-
ρια:
α) σε περίπτωση πτώχευσης ή εκκαθάρισης ασφαλιστικής
επιχείρησης, να υπάρχουν δεσµευτικές συµφωνίεςβάσει των οποίων τα δάνεια µειωµένης διασφάλισης ήοι προτιµησιακές µετοχές κατατά σσονται µετά τις
απαιτήσεις όλωντωνάλλωνπιστωτώνκαιδεν εξοφλού-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 25
▼B
νται παρά µόνο µετά την εξόφληση όλων των άλλων
εκκρεµούντων τη στιγµή εκείνη χρεών.
Τα δάνεια µειωµένης διασφάλισης πρέπει να πληρούν επίσης
τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
β) να λαµβάνονται υπόψη µόνο τα ποσά που έχουν πράγ-
µατι καταβληθεί·
γ) ηαρχική διάρκεια τωνδανείων,µεκαθορισµένη λήξη,
πρέπει να είναι τουλάχιστον πενταετής. Ένα έτος τοαργότερο πριν από τη λήξη, η ασφαλιστική επι-χείρηση υποβάλλει στις αρµόδιες αρχές, για έγκριση,σχέδιο που ορίζει πωςτο περιθώριο φερεγγυότητας θαδιατηρηθεί ή θα αυξηθεί στο επιθυµητό επίπεδο κατάτη λήξη, εκτός εάν το ποσό µέχρι το οποίο το δάνειοµπορεί να συµπεριληφθεί στα συστατικά µέρη τουπεριθωρίου φερεγγυότητας µειώνεται σταδιακά κατάτα τελευταία πέντε τουλάχιστον έτη προ της λήξεως.Οιαρµόδιες αρχές µπορούν να ε πιτρέπουν τηνπρο της
λήξης εξόφληση αυτών των ποσών εφ όσον η σχε τική
αίτηση υποβάλλεται από την εκδότρια ασφαλιστικήεπιχείρηση και το περιθώριο φερεγγυότητάς της δενείναι κατώτερο του απαιτούµενου επιπέδου·
δ) τα δάνεια µη καθορισµένης λήξεως εξοφλούνται µόνο
µεπενταετή προειδοποίηση, εκτός εάν δεν θεωρούνταιπλέον ως συστατικό µέρος του περιθωρίου φερεγ-γυότητας ή εάν για την πρόωρη εξόφλησή τους απαι-τείται προηγούµενη σύµφωνη γνώµη των αρµόδιωναρχών. Στην τελευταία αυτή περίπτωσή, η ασφαλι-στική επιχείρηση ενηµερώνει τις αρµόδιες αρχές του-λάχιστον έξι µήνες πριν από την προτεινόµενη ηµε-ροµηνία εξόφλησης, υποδεικνύοντας το πραγµατικόκαι απαιτούµενο περιθώριο φερεγγυότητας της ασφα-λιστικής επιχείρησης πριν και µετά την εξόφλησηαυτή. Οι αρµόδιες αρχές επιτρέπουν την εξόφλησηµόνον εάν το περιθώριο φερεγγυότητας της ασφαλι-στικής επιχείρησης δεν κινδυνεύει να κατέβει κάτωαπό το απαιτούµενο επίπεδο·
ε) η σύµβαση δανείου δεν πρέπει να περιλαµβάνει
ρήτρες που προβλέπουν ότι σε συγκεκριµένες περιστά-σεις, εκτός απότηνεκκαθάριση τηςασφαλιστικής επι-χείρησης, η οφειλή καθίσταται απαιτητή πριν από τησυµφωνηµένη ηµεροµηνία εξόφλησης·
στ) η σύµβαση δανείου µπορεί να τροποποιηθεί µόνον
αφού οι αρµόδιες αρχές δηλώσουν ότι δεν αντιτίθενταιστην τροποποίηση,
—τους τίτλους αόριστης διάρκειας καί άλλα µέσα που
πληρούν τις κατωτέρω προϋποθέσεις, συµπεριλαµβανο-µένωντωνσωρευτικών προτιµησιακών µετοχών εκτός απόαυτέςπου αναφέρονται στην προηγούµενη περίπτωση, µέχ-ρις ποσοστού 50 % του περιθωρίου φερε γγυότητας για το
σύνολο των τίτλων αυτών και των προαναφεροµένωνδανείων µειωµένης διασφάλισης που αναφέρονται στηνπροηγούµενη περίπτωση:
α) δεν µπορούν να ρευστοπο ιηθούν µε πρωτοβουλία του
κοµιστή ή χωρίς προηγούµενη συµφωνία της αρµόδιαςαρχής·
β) ησύµβαση έκδοσης τωντίτλωνπρέπει ναπαρέχει στην
ασφαλιστική επιχείρηση τη δυνατότητα να αναβάλλειτην καταβολή των τόκων του δανείου·
γ) οι απαιτήσεις του δανειστή έναντι της ασφαλιστικής
επιχειρήσεως πρέπει να κατατά σσονται µετά τις
απαιτήσεις όλων των άλλων πιστωτών που δεν έχουνµειωµένη διασφάλιση·
δ) τα έγγραφα τα σχετικά µε την έκδοση τωντίτλωνπρέ-
πει να προβλέπουν τη δυνατότητα, το χρέος και οι µηκαταβληθέντες τόκοι να καλύπτουν τις ζηµίες, επιτρέ-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 26
▼B
ποντας συγχρόνως τη συνέχιση των δραστηριοτήτων
της ασφαλιστικής επιχείρησης·
ε) λαµβάνονται υπόψη µόνο τα ποσά που έχουν πράγµατι
καταβληθεί.»
Άρθρο 25
Τρεις µήνες το αργότερο µετά την έναρξη της εφαρµογής της
παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλει στην επιτροπή ασφαλι-στικών θεµάτων έκθεση για την ανάγκη µεταγενέστερης εναρµό-νισης του περιθωρίου φερεγγυότητας.
Άρθρο 26
Τοάρθρο 18τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 18
1. Τα κράτη µέλη δεν θεσπίζουν κανένα κανόνα σχετικά µε
την επιλογή των στοιχείων ενεργητικού που υπερβαίνουν ταστοιχεία που καλύπτουν τατεχνικά αποθεµατικά που αναφέρο-νται στο άρθρο 15.
2. Με την επιφύλαξη του άρθου 15 παράγροφος 2, του άρθ-
ρου 20 παράγραφοι 1, 2, 3 και 5, και του άρθρου 22 παράγρα-φος 1 τελευταίο εδάφιο, τα κράτη µέλη δεν περιορίζουν τηνελεύθερη διάθεση κινητώνήακίνητωνστοιχείων ενεργητικούπου αποτελούν µέρος τωνπεριουσιακών στοιχείων τωνασφα-λιστικών επιχειρήσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας.
3. Οιπαράγραφοι 1και2δεν αποτελούν εµπόδιο στα µέτρα
ταοποία τακράτη µέλη,προκειµένου ναδιαφυλάξουν τασυµ-φέροντα τωνασφαλισµένων, έχουν δικαίωµαναλαµβάνουν ωςιδιοκτήτες ή εταίροι των εν λόγω επιχειρήσεων.»
Κεφάλαιο 3
Άρθρο 27
Στοάρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, το στοιχείο
στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο:
«στ) για τους κινδύνους που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοι-
χείο δ) της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, τα συµβαλλόµενα µέρηµπορούν να ε πιλέξουν το εφαρµοστέο δίκαιο.»
Άρθρο 28
Το κράτος µέλος στο οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος δεν µπορεί να
εµποδίζει τον ασφαλιζόµενο να συνάπτει σύµβαση µε ασφαλι-στική επιχείρηση που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σύµφωνα µετους όρους του άρθρου 6 της ο δηγίας 73/239/ΕΟΚ, εφ όσον η
σύµβαση αυτή δεν αντιβαίνει προς τις νοµικές διατάξεις περίπροστασίας του δηµοσίου συµφέροντος που ισχύουν στο κράτοςµέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος.
Άρθρο 29
Τα κράτη µέλη δεν θεσπίζουν διατάξεις που απαιτούν την προη-
γούµενη έγκριση ή τη συστηµατική κοινοποίηση των γενικώνκαι ειδικών όρων των ασφαλιστηρίων συµβολαίων, των τιµολο-γίωνκαιάλλωνεντύπωνπου ηασφαλιστική επιχείρηση προτίθε-ταιναχρησιµοποιήσει στις σχέσεις τηςµετους αντισυµβαλλόµε-νους. Προκειµένου να ελέγχουν την τήρηση των εθνικών διατά-ξεων σχετικά µε τα ασφαλιστήρια συµβόλαια, τα κράτη µέληµπορούν να απαιτούν µόνο τη µη συστηµατική κοινοποίηση
αυτώντωνόρων καιλοιπώνεγγράφων, χωρίςηαπαίτηση αυτήναµπορεί να συνιστά για την επιχείρηση προϋπόθεση για τηνάσκηση της δραστηριότητάς της.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 27
▼B
Τα κράτη µέλη δεν µπ ορούν ναδιατηρήσουν ή να καθιερώσουν
τηνπροηγούµενη κοινοποίηση ήτηνέγκριση τωνπροτεινόµενωναυξήσεων τιµολογίων παρά µόνο στο πλαίσιο γενικού συστήµα-τος ελέγχου των τιµών.
Άρθρο 30
1. Στοάρθρο 8παράγραφος 4τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚ, τοστοι-
χείο β) διαγράφεται. Κατά συνέπεια, το στοιχείο α) της ιδίαςπαραγράφου τροποποιείται ως εξής:
«α) µε την επιφύλαξη του στοιχείου γ) της παρούσας παρα-
γράφου, τοάρθρο 7παράγραφος 2τρίτο εδάφιο εφαρµόζε-ται όταν η ασφαλιστική σύµβαση παρέχει κάλυψη σεπερισσότερα του ενός κράτη µέλη, από τα οποία ένα του-
λάχιστον επιβάλλει την υποχρεωτική σύναψη ασφαλι-στικής σύµβασης.»
2. Παρά τηνύπαρξη αντίθετης διάταξης,ένακράτος µέλος που
επιβάλλει την υποχρεωτική σύναψη ασφαλιστικής σύµβασηςµπορεί να απαιτεί ότι οι γενικοί και ειδικοί όροι των υποχρεω-
τικών ασφαλίσεων πρέπει να κοινοποιούνται, πριν από τηνέναρξη εφαρµογής τους, στις αρµόδιες αρχές του.
Άρθρο 31
1. Πριν από τη σύναψη µιας ασφαλιστικής σύµβασης, ο αντι-
συµβαλλόµενος πρέπει να ενηµερώνεται από την ασφαλιστικήεπιχείρηση:
—για το εφαρµοστέο επί της σύµβασης δίκαιο αν τα µέρη δεν
έχουν ελευθερία επιλογής ή, αν έχουν την ελευθερία αυτή,για το δίκαιο που προτείνει ο ασφαλιστής,
—για τις διατάξεις περί εξέτασης τωνπ ροσφυγών τωναντισυµ-
βαλλοµένων για θέµατα σχετικά µε τη σύµβαση, περιλαµβα-νοµένης ενδεχοµένως καιτηςύπαρξης ενός οργάνου αρµοδίουνα εξετάζει τις π ροσφυγές αυτές, µε την επιφύλαξη της δυνα-
τότητας του αντισυµβαλλοµένου να π ροσφύγει στη δικαιο-
σύνη.
2. Η υποχρέωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ισχύει
µόνο όταν ο αντισυµβαλλόµενος είναι φυσικό π ρόσωπο.
3. Οι λεπτοµέρειες εφαρµογής του παρόντος άρθρου ρυθµίζο-
νται µε τη νοµοθεσία του κράτους µέλους όπου βρίσκεται ο κίν-δυνος.
ΤΙΤΛΟΣ IV
∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Άρθρο 32
Τοάρθρο 10τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 10
1. Κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που επιθυµεί να ιδρύσει
υποκατάστηµα σε άλλο κράτος µέλος προβαίνει σε σχετικήγνωστοποίηση προς την αρµόδια αρχή του κράτους µέλουςκαταγωγής.
2. Τα κράτη µέλη απαιτούν από την ασφαλιστική επι-
χείρηση που επιθυµεί να εγκαταστήσει υποκατάστηµα σεάλλοκράτος µέλος νασυνοδεύει τηγνωστοποίηση που αναφέ-ρεται στην παράγραφο 1 µε τις ακόλουθες πληροφορίες:
α) τοόνοµα του κράτους µέλους στο οποίο προτίθεται ναιδρύ-
σει υποκατάστηµα·
β) τοπρόγραµµα δραστηριοτήτων του, στο οποίο πρέπει ιδίως
να αναφέρονται το είδος τωνπροτεινόµενων εργασιών καιη διοικητική οργάνωση του υποκαταστήµατος·
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 28
▼B
γ) διεύθυνση, στην οποία είναι δυνατό να ζητούνται και να
παραδίδονται έγγραφα, στο κράτος µέλος του υποκαταστή-µατος, εφόσον η διε ύθυνση αυτή είναι η ίδια µε τη
διεύθυνση στην οποία απευθύνονται οι ανακοινώσεις πουπροορίζονται για τον γενικό αντιπ ρόσωπο·
δ) όνοµα του γενικού αντιπ ροσώπου, ο οποίος πρέπει να έχει
επαρκή εξουσία για να δεσµεύει την επιχείρηση έναντιτρίτων και να την αντιπ ροσωπεύει έναντι των αρχών και
των δικαστηρίων του κράτους µέλους του υποκαταστήµα-τος. Όσον αφορά την ένωση ασφαλιστών Lloyd’s,σ ε
περίπτωση ενδεχόµενων διαφορών στο κράτος µέλος τουυποκαταστήµατος, οι οποίες σχετίζονται µε αναληφθείσεςυποχρεώσεις, δεν πρέπει να.προκύπτουν για τους ασφαλι-σµένους δυσχέρειες µεγαλύτερες από εκείνες που ήτανενδεχόµενο να προκύψουν εάν οι διαφορές αυτές αφ ορού-
σαν συνήθεις ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Για το σκοπόαυτό οι αρµοδιότητες του γενικού αντιπ ροσώπου πρέπει,
ιδίως, να περιλαµβάνουν την ικανότητα να ενάγεται ενώ-πιον τωνδικαστηρίων υπότηνιδιότητά του αυτή,καθώςκαιτηνεξουσία ναδεσµεύει τους ενδιαφερόµενους ασφαλιστέςτηςLloyd’s.
Στην περίπτωση που η επιχείρηση σκοπεύει να καλύπτει,
µέσω του υποκαταστήµατός της, τους κινδύνους που κατατάσ-σονται στον κλάδο 10 του σηµείου Α του παραρτήµατος, µησυµπεριλαµβανοµένης της ευθύνης του µεταφορέα, πρέπει ναυποβάλει δήλωση σύµφωνα µε την οποία έχει γίνει µέλος τουεθνικού γραφείου καιτου εθνικού ταµείου εγγυήσεων του κρά-τους µέλους του υποκαταστήµατος.
3. Εκτός από την περίπτωση κατά την οποία η αρµόδια
αρχή του κράτους µέλους καταγωγήςέχει λόγους να αµφιβάλ-λει, λαµβανοµένου υπόψη του προγράµµατος δραστηριοτήτων,για την επάρκεια της διοικητικής οργάνωσης, τη χρηµατοοι-κονοµική κατάσταση της ασφαλιστικής επιχείρησης ή τηνεντιµότητα και τα επαγγελµατικά π ροσόντα ή την ε παγγελµα-
τική πείρα των υπεύθυνων διευθυντών και του γενικού αντι-προσώπου, η αρχή αυτή, εντός τριµήνου από την παραλαβή
όλων των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2,τις ανακοινώνει στην αρµόδια αρχή του κράτους µέλους τουυποκαταστήµατος καιενηµερώνει σχετικά τηνενδιαφερόµενηεπιχείρηση.
Η αρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγής βεβαιώνει
επίσης ότη η ασφαλιστική επιχείρηση διαθέτει το ελάχιστοτου περιθωρίου φερεγγυότητας που υπολογίζεται σύµφωνα µετα άρθρα 16 και 17.
Εάν η αρµόδια αρχή του κράτους µέλους καταγωγής αρνείται
να κοινοποιήσει της πληροφορίες που αναφέρονται στηνπαράγραφο 2στην αρµόδια αρχή του κράτους µέλους του υπο-καταστήµατος, γνωστοποιεί τους λόγους της άρνησής τηςστην ενδιαφερόµενη επιχείρηση εντός τριµήνου από τη λήψηόλων των πληροφοριών. Η άρνηση αυτή ή η παράλειψηαπάντησης µπορεί να αποτελέσει αντικείµενο άσκησηςενδίκων µέσων στο κράτος µέλος καταγωγής.
4. Πριν από την έναρξη των δραστηριοτήτων του υποκα-
ταστήµατος της ασφαλιστικής επιχείρησης, η αρµόδια αρχήτου κράτους µέλους του υποκαταστήµατος διαθέτει δίµηνηπροθεσµία από την παραλαβή της γνωστοποίησης που αναφέ-ρεται στην παράγραφο 3προκειµένου νααναφέρει στην αρµό-δια αρχή του κράτους µέλους καταγωγής, εφ όσον είναι ανα-
γκαίο, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, για λόγους δηµοσίουσυµφέροντος, οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να ασκούνταιστο κράτος µέλος του υποκαταστήµατος.
5. Μόλις λάβει σχετική ανακοίνωση εκ µέρους της αρµό-
διας αρχής του κράτους µέλους του υποκαταστήµατος ή, σεπερίπτωση σιωπής εκ µέρους της, το υποκατάστηµα µπορεί,αµέσως µετά τη λήξη της προθεσµίας που προβλέπεται στην
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 29
▼B
παράγραφο 4, να εγκατασταθεί και να αρχίσει τις δραστη-
ριότητές του.
6. Σεπερίπτωση τροποποίησης του περιεχοµένου µιας από
τις πληροφορίες που έχουν κοινοποιηθεί σύµφωνα µε τηνπαράγραφο 2στοιχεία β),γ)καιδ),ηασφαλιστική επιχείρησηγνωστοποιεί γραπτώςτηνεν λόγω τροποποίηση στις αρµόδιεςαρχές του κράτους µέλους καταγωγήςκαι του κράτους µέλουςτου υποκαταστήµατος τουλάχιστον ένα µήνα πριν πραγµατο-ποιηθεί η τροποποίηση αυτή, ώστε η αρµόδια αρχή του κρά-τους µέλους καταγωγής και η αρµόδια αρχή του κράτουςµέλους του υποκαταστήµατος να µπ ορούν να εκπληρώσουν τα
αντίστοιχα καθήκοντά τους σύµφωνα µε τις διατάξεις τωνπαραγράφων 3 και 4.»
Άρθρο 33
Το άρθρο 11 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ διαγράφεται.
Άρθρο 34
Τοάρθρο 14τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 14
Κάθε επιχείρηση που προτίθεται ναασκήσει γιαπρώτηφορά,
σε ένα ή περισσότερα κράτη µέλη, τις δραστηριότητές της
υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών υποχρεούται να ενηµερώ-σει προηγουµένως τις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλουςκαταγωγήςαναφέροντας τηφύση τωνκινδύνωνπου προτίθεταινα καλύπτει.»
Άρθρο 35
Τοάρθρο 16τηςοδηγίας 88/357/ΕΟΚαντικαθίσταται απότοακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 16
1. Οιαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγήςκοινο-
ποιούν, εντός προθεσµίας ενός µηνός από την κοινοποίησηπου προβλέπεται στο άρθρο 14, στο κράτος µέλος ή τα κράτηµέλη στο έδαφος των οποίων η επιχείρηση προτίθεται ναασκήσει δραστηριότητες υπό καθεστώς της ελεύθερηςπαροχής υπηρεσιών:
α) µια βεβαίωση στην οποία αναφέρεται ότι η επιχείρηση
διαθέτει το ελάχιστο περιθώριο φερεγγυότητας, το οποίουπολογίζεται σύµφωνα µε τα άρθρα 16 και 17 της οδηγίας73/239/ΕΟΚ·
β) τους κλάδους στους οποίους ηεπιχείρηση έχει λάβει άδεια
να ασκεί δραστηριότητες·
γ) τη φύση των κινδύνων που η επιχείρηση προτίθεται να
καλύψει στο κράτος µέλος παροχής υπηρεσιών.
Ενηµερώνουν συγχρόνως τηνενδιαφερόµενη επιχείρηση σχε-
τικά µε την προαναφερόµενη κοινοποίηση.
Κάθε κράτος µέλος, στο έδαφος του οποίου µια επιχείρηση
προτίθεται να παρέχει υπηρεσίες κάλυψης των κινδύνων τουκλάδου 10 του σηµείου Α του παραρτήµατος της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, πλην της ευθύνης του µεταφορέα, δύναται νααπαιτήσει από την επιχείρηση:
—να κοινοποιήσει το όνοµα και τη διεύθυνση του αντι-
προσώπου που αναφέρεται στο άρθρο 12α παράγραφος 4
της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ,
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 30
▼B
—να προσκοµίσει δήλωσηότι ηεπιχείρηση έχει γίνει µέλος
του εθνικού γραφείου και του εθνικού ταµείου εγγυήσεωντου κράτους µέλους παροχής υπηρεσιών.
2. Εάν οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής
δεν κοινοποιήσουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στηνπαράγραφο 1 εντός της προβλεπόµενης προθεσµίας, γνωστο-ποιούν, στην επιχείρηση, εντός της ιδίας προθεσµίας τουςλόγους αυτήςτηςάρνησης, κατάτηςοποίας πρέπει ναυπάρχειδυνατότητα άσκησης ένδικων µέσων στο κράτος µέλοςκαταγωγής.
3. Ηεπιχείρηση µπορεί νααρχίσει τιςδραστηριότητές από
τηβεβαιωµένηηµεροµηνία κατάτηνοποία ενηµερώνεται σχε-τικά µε την κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1πρώτο εδάφιο.»
Άρθρο 36
Το άρθρο 17 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚανικαθίσταται από το ακό-
λουθο κείµενο:
«Άρθρο 17
Κάθε τροποποίηση που η επιχείρηση προτίθεται να επιφέρει
στα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 14, υπόκειται στηδιαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 14 και 16.»
Άρθρο 37
Τοπρώτοκαιδεύτερο εδάφιο τηςπαραγράφου 2,ηπαράγραφος 3
του άρθρου 12 και τα άρθρα 13 και 15 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚδιαγράφονται.
Άρθρο 38
Οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους του υποκαταστήµατος ή
του κράτους µέλους παροχής των υπηρεσιών µπ ορούν νααπαι-
τούν να τους παρέχονται στην ή τις επίσηµες γλώσσες του ενλόγω κράτους οι πληροφορίες τις οποίες µπορούν, δυνάµει τηςπαρούσας, να ζητούν όσον αφορά η δραστηριό τητα των ασφαλι-
στικών επιχειρήσεων που λειτουργούν στο έδαφος αυτού τουκράτους µέλους.
Άρθρο 39
1. Το άρθρο 18 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Το κράτος µέλος του υποκαταστήµατος ή το κράτος µέλος
τηςπαροχής τωνυπηρεσιών δεν θεσπίζει διατάξεις που απαιτούντην προηγούµενη έγκριση ή τη συστηµατική ανακοίνωση τωνγενικών και ειδικών όρων των ασφαλιστηρίων συµβολαίων, τωντιµολογίων και άλλων εντύπων που η επιχείρηση προτίθεται ναχρησιµοποιήσει στις σχέσεις της µε τους αντισυµβαλλόµενους.Προκειµένου να ελέγξει την τήρηση τωνεθνικών διατάξεων πουαφορούν τις ασ φαλιστικές συµβάσεις, το εν λόγω κράτος µέλος
µπορεί να απαιτεί από κάθε επιχείρηση που επιθυµεί να πραγµα-τοποιήσει ασφαλιστικές εργασίες στο έδαφός τους, υπόκαθεστώςεγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών,µόνο την µη συστηµατική κοινοποίηση των όρων αυτών ή τωνάλλωνεγγράφων που προτίθεται να χρησιµοποιήσει, χωρίς όµωςη τήρηση αυτής της απαίτησης να συνιστά για την επιχείρησηαπαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση της δραστηριότητάςτης.
3. Το κράτος µέλος του υποκαταστήµατος ή το κράτος µέλος
της παροχής των υπηρεσιών δεν µπορεί να διατηρήσει ή νακαθιερώσει την προηγούµενη κοινοποίηση ή την έγκριση των
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 31
▼B
προτεινόµενων αυξήσεων τιµολογίων παρά µόνο στο πλαίσιο
γενικού συστήµατος ελέγχου των τιµών.
Άρθρο 40
1. Το άρθρο 19 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Κάθε επιχείρηση που πραγµατοποιεί ασφαλιστικές πράξεις
υπόκαθεστώς εγκατάστασης ήυπόκαθεστώς ελεύθερης παροχήςυπηρεσιών υποχρεούται να υποβάλλει στις αρµόδιες αρχές τουκράτους µέλους του υποκαταστήµατος ή/και του κράτους µέλουςτης παροχής των υπηρεσιών οποιοδήποτε έγγραφο της ζητηθείγια τους σκοπούς της εφαρµογής του παρόντος άρθρου, εφόσον ηυποχρέωση αυτή εφαρµόζεται και στις επιχειρήσεις που έχουντην έδρα τους στα εν λόγω κράτη µέλη.
3. Αν οι αρµόδιες αρχές κράτους µέλους διαπιστώσουν ότι µια
επιχείρηση που έχει εγκαταστήσει υποκατάστηµα ή λειτουργείυπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στο έδαφός του δεντηρεί τους κανόνες δικαίου αυτού του κράτους µέλους πουισχύουν στη συγκεκριµένη περίπτωση, καλούν την εν λόγω επι-χείρηση να θέσει τέρµα στην αντικανονική αυτή κατάσταση.
4. Αν η εν λόγω επιχείρηση δεν ανταποκριθεί στην
πρόσκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, οι αρµόδιεςαρχές του συγκεκριµένου κράτους µέλους ενηµερώνουν σχετικάτιςαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής.Οιτελευταίεςλαµβάνουν, το συντοµότερο δυνατό, όλα τα κατάλληλα µέτραώστε η εν λόγω επιχείρηση να θέσει τέρµα στην αντικανονικήαυτή κατάσταση. Η φύση αυτών των µέτρων ανακοινώνεται στιςαρµόδιες αρχές του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους.
5. Αν, παρά τα ληφθέντα από το κράτος µέλος καταγωγής
µέτρα ή σε περίπτωση ανεπάρκειας ή έλλειψης κατάλληλωνµέτρων σ’ αυτό το κράτος µέλος, η επιχείρηση εξακολουθεί ναπαραβιάζει τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στο ενδιαφερόµενοκράτος µέλος, τοτελευταίο µπορεί, αφού ενηµερώσει σχετικά τιςαρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής, να λάβει τακατάλληλα µέτρα για την πρόληψη ή την καταστολή νέωνπαρα-τυπιώνκαι,εφ όσον είναι απόλυτα αναγκαίο, τηναπαγόρευση της
σύναψης νέων συµβάσεω από την επιχείρηση αυτή στο έδαφόςτου. Τα κράτη µέλη φροντίζουν να παρέχεται η δυνατότητα διε-νέργειας στο έδαφός τους τωνκοινοποιήσεων στις ασφαλιστικέςεπιχειρήσεις.
6. Οιπαράγραφοι 3,4και5δεν θίγουν τοδικαίωµατωνκρατών
µελών, σε κατεπείγουσες περιπτώσεις, να λαµβάνουν τακατάλληλαµέτρα γιατηνπρόληψη τωνπαρατυπιώνπου διαπράτ-τονται στο έδαφός τους. Αυτά περιλαµβάνουν τηδυνατότητα απα-γόρευσης της σύναψης νέων συµβάσεων από ασφαλιστική επι-χείρηση στο έδαφός τους.
7. Οιπαράγραφοι 3,4και5δεν θίγουν τηνεξουσία τωνκρατών
µελών να επιβάλλουν κυρώσεις στις διαπραττόµενες στο έδαφόςτους παραβάσεις.
8. Αν ηεπιχείρηση που έχει διαπράξει τηνπαράβαση διαθέτει
εγκατάσταση ή περιουσιακά στοιχεία στο ενδιαφερόµενο κράτοςµέλος, οι αρµόδιες αρχές του κράτους αυτού µπ ορούν, σύµφωνα
µε την εθνική νοµοθεσία, να προβούν, έναντι της εν λόγω εγκα-τάστασης ή τωνεν λόγω περιουσιακών στοιχείων, στις διοικητι-κές κυρώσεις που προβλέπονται για την παράβαση αυτή.
9. Κάθε µέτρο που λαµβάνεται κατ’ εφαρµογή των διατάξεων
των παραγράφων 4 έως 8 και συνεπάγεται κυρώσεις ή περιορι-σµούς στην άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας, πρέπεινα αιτιολογείται δεόντως και να κοινοποιείται στην ενδιαφερό-µενη επιχείρηση.
10. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή ασφαλιστικών
θεµάτων που συνεστήθη µε την οδηγία 91/675/ΕΟΚ ανά διετίαέκθεση, η οποία παρουσιάζει συνοπτικά τον αριθµό και το είδοςτωνπεριπτώσεων κατάτιςοποίες, σε κάθεκράτος µέλος, υπήρξεάρνηση, κατά την έννοια του άρθρου 10 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 32
▼B
ή του άρθρου 16 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκαν
από την παρούσα οδηγία ή κατά τις οποίες έχουν ληφθεί µέτρασύµφωνα µε την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου. Τα κράτηµέλη συνεργάζονται µε την Επιτροπή παρέχοντάς της τις ανα-γκαίες για τη σύνταξη της έκθεσης αυτής πληροφορίες.
Άρθρο 41
Η παρούσα οδηγία δεν εµποδίζει τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις
που εδρεύουν σε κράτος µέλος ναδιαφηµίζουν τιςυπηρεσίες πουπαρέχουν, µε όλα τα µέσα επικοινωνίας που είναι διαθέσιµα στοκράτος µέλος του υποκαταστήµατος ή της παροχής των υπηρε-σιών, εφόσον τηρούν τους κανόνες που ενδεχοµένως διέπουν τον
τύπο και το περιεχόµενο αυτής της διαφήµισης οι οποίοι έχουνθεσπιστεί για λόγους γενικού συµφέροντος.
Άρθρο 42
1. Το άρθρο 20 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Σεπερίπτωση εκκαθάρισης µιαςασφαλιστικής επιχείρησης,
οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από συµβάσεις που έχουν συνα-φθεί απόυποκατάστηµα ήυπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπη-ρεσιών, εκτελούνται κατά τον ίδιο τρόπο όπως και οι υποχρεώ-σεις που προκύπτουν από τις άλλες ασφαλιστικές συµβάσεις τηςεπιχείρησης αυτής, αδιακρίτως υπηκοότητας ασφαλισµένων καιδικαιούχων.
Άρθρο 43
1. Το άρθρο 21 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Όταν µια ασφάλιση διενεργείται υπό καθεστώς εγκατά-
στασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, πρέπεινα γνωστοποιείται στον αντισυµβαλλόµενο, πριν από τηνανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, το όνοµα του κράτουςµέλους όπου ευρίσκεται η εταιρική έδρα της επιχείρησης και,ενδεχοµένως τουποκατάστηµα µετηνοποία ήτοοποίο θασυνα-φθεί η σύµβαση.
Αν δοθούν στον αντισυµβαλλόµενο έγγραφα, πρέπει να περιέχε-
ται σ’ αυτά η πληροφορία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Οιυποχρεώσεις που προβλέπονται στο πρώτοκαιδεύτερο εδάφιο
δεν αφορούν τους κινδύνους που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοι-
χείο δ) της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ.
3. Οισύµβαση ήκάθεάλλοέγγραφο που παρέχει τηνκάλυψη,
καθώς και η πρόταση ασφάλισης εφ όσον είναι δεσµευτική για
τον αντισυµβαλλόµενο, πρέπει να αναφέρουν τη διεύθυνση τηςεταιρικής έδρας και, κατά περίπτωση, του υποκαταστήµατος τηςασφαλιστικής επιχείρησης που παρέχει την κάλυψη.
Κάθε κράτος µέλος δύναται να απαιτήσει να εµφαίνονται επίσης
στα έγγραφα που αναφέρονται στο πρώτοεδάφιο, τοόνοµα καιηδιεύθυνση του αντιπ ροσώπου της ασ φαλιστικής επιχείρησης που
αναφέρεται στο άρθρο 12α παράγραφος 4 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ.
Άρθρο 44
1. Το άρθρο 22 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Κάθε ασφαλιστική επιχείρησης οφείλει να γνωστοποιεί
στην ελεγκτική αρχή του κράτους µέλους καταγωγής, κάνονταςδιάκριση µεταξύ των εργασιών που πραγµατοποιούνται υπόκαθεστώς εγκατάστασης καιεκείνων που πραγµατοποιούνται υπόκαθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, το ποσό των ασφα-λίστρων, τωνασφαλιστικών ζηµιώνκαιτωνπροµηθειών πριν απότην αφαίρεση του π οσού τηςαντασφάλισης, ανά κράτος µέλος
και ανά οµάδα κλάδων καθώς και όσον αφορά τον κλάδο 10
σηµείο Α του παραρτήµατος της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, µη συµπε-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 33
▼B
ριλαµβανοµένης της αστικής ευθύνης του µεταφορέα, της συχ-νότητας και του µέσου κόστους των ασφαλιστικών ζηµιών.
Οι οµάδες κλάδων καθορίζονται ως εξής:
—ατυχηµάτων και ασθένειας (αριθ. 1 και 2),
—αυτοκινήτων οχηµάτων (αριθ. 3, 7 και 10· τα στοιχεία του
κλάδου αριθ. 10, πλην της αστικής ευθύνης του µεταφορέως,δεν έχουν ακόµα διευκρινιστεί),
—πυρός και άλλων υλικών ζηµιών (αριθ. 8 και 9),
—αεροπορικής ασφάλισης, θαλάσσιας ασφάλισης και ασφά-
λισης µεταφορών (αριθ. 4, 5, 6, 7, 11 και 12),
—γενικής αστικής ευθύνης (αριθ. 13),
—πιστώσεων και εγγυήσεων (αριθ. 14 και 15),
—λοιπών κλάδων (αριθ. 16, 17 και 18).
Η ελεγκτική αρχή του κράτους µέλους καταγωγής γνωστοποιεί,
σε εύλογη προθεσµία και µε συγκεντρωτική βάση τα στοιχείααυτά στις αρµόδιες αρχές κάθε ενδιαφερόµενου κράτους µέλουςπου υποβάλλει σχετική αίτηση.
Άρθρο 45
1. Το άρθρο 24 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Ηπαρούσα οδηγία δεν θίγει τοδικαίωµατωνκρατώνµελών
να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις που λειτουργούν στο έδαφόςτους, υπό καθεστώς εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερηςπαροχής υπηρεσιών, τηνπ ροσχώρηση και τη σ υµµετοχή, µετους
ίδιουςόρους που ισχύουν και για τις ε πιχειρήσεις που έχουν
λάβει άδεια λειτουργίας σ’ αυτάτακράτη µέλη,σε κάθεσύστηµαπου αποσκοπεί στην εγγύηση της καταβολής των αιτούµενωναποζηµιώσεων στους ασφαλισµένους και στους ζηµιωθέντες τρί-τους.
Άρθρο 46
1. Το άρθρο 25 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ διαγράφεται.2. Με την επιφύλαξη µεταγενέστερης εναρµόνισης, τα ασφα-
λιστήρια συµβόλαια υπόκεινται αποκλειστικά στους έµµεσουςκαι τους οιονεί φόρους που ε πιβαρύνουν ταασφάλιστρα στο κρά-
τος µέλος όπου βρίσκεται οκίνδυνος κατάτηνέννοια του άρθρου2 στοιχείο δ) της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, καθώς και, όσον αφορά
την Ισπανία, στις π ρόσθετες ε πιβαρύνσεις που θεσπίζονται
νόµιµα υπέρ του ισπανικού οργανισµού « Consorcio de Compensa -
ción de Seguros » για τις ανάγκες των εργασιών του όσον αφορά
τηναντιστάθµιση ζηµιώνοι οποίες απ ορρέουν από έκτακταγεγο-
νότα που συµβαίνουν σ’ αυτό το κράτος µέλος.
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 2στοιχείο δ)πρώτηπερίπτωση της
οδηγίας 88/357/ΕΟΚ και για την εφαρµογή της παρούσας παρα-γράφου, τα κινητά αγαθά που περιλαµβάνονται σε ακίνητο τοοποίο βρίσκεται στο έδαφος κράτους µέλους, εκτός απότακινητάαγαθά υπό εµπορική διαµετακόµιση, θεωρούνται ότι αποτελούνκίνδυνο που βρίσκεται στο εν λόγω κράτος µέλος, ακόµα και αντο ακίνητο και το περιεχόµενό του δεν καλύπτονται από το ίδιοασφαλιστήριο συµβόλαιο.
Η νοµοθεσία που διέπει τη σύµβαση δυνάµει του άρθρου 7 της
οδηγίας 88/357/ΕΟΚ δεν έχει επιπτώσεις στο εφαρµοζόµενοφορολογικό καθεστώς.
Με την επιφύλαξη µεταγενέστερης εναρµόνισης, κάθε κράτος
µέλος εφαρµόζει στις επιχειρήσεις που καλύπτουν κινδύνους στοέδαφός του τιςεθνικές του διατάξεις όσον αφορά τα µέτρα γιατη
διασφάλιση της είσπραξης των έµµεσων και των οιονεί φόρωνπου οφείλονται βάσει του πρώτου εδαφίου.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 34
▼B
ΤΙΤΛΟΣ V
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 47
ΗΟµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία τηςΓερµανίας µπορεί νααναβάλει
έως την 1η Ιανουαρίου 1996 την εφαρµογή του άρθρου 54 παρά-γραφος 2 δεύτερο εδάφιο πρώτη φράση. Κατά την περίοδο αυτή,στην περίπτωση που προβλέπεται στο άρθρο 54 παράγραφος 2εφαρµόζονται οι διατάξεις που περιέχονται στο παρακάτω εδά-φιο.
Όταν η τεχνική βάση για τον υπολογισµό των ασφαλίστρων θα
έχει ανακοινωθεί στις αρχές του κράτους µέλους καταγωγής,σύµφωνα µε το άρθρο 54 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο τρίτηφράση, οι αρχές αυτές διαβιβάζουν αµελλητί αυτή την πληροφο-ρία στις αρχές του κράτους µέλους όπου βρίσκεται οκίνδυνος γιανα τους επιτρέψουν να υποβάλουν τα σχόλιά τους. Εάν οι αρχέςτου κράτους µέλους καταγωγής δεν λαµβάνουν υπόψη αυτά τασχόλια, πληροφ ορούν διεξο δικά τις αρχές του κράτους µέλους
όπου βρίσκεται ο κίνδυνος δίνοντας αιτιολογία.
Άρθρο 48
Τα κράτη µέλη µπ ορούν να παρέχουν, στις ασ φαλιστικές επι-
χειρήσεις που έχουν την έδρα στο έδαφός τους, και των οποίωντα κτίρια και γήπεδα που αντιπ ροσωπεύουν τα τε χνικά αποθεµα-
τικά ξεπερνούν, τη στιγµή της κοινοποίησης της παρούσας οδη-γίας, το ποσοστό που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1
στοιχείο α), προθεσµία το αργότερο έωςτις 31 ∆εκεµβρίου 1998για να συµµορφωθούν µε την προαναφερθείσα διάταξη.
Άρθρο 49
Το Βασίλειο της ∆ανίας µπορεί να αναβάλει έωςτην 1η Ιανουα-
ρίου 1999 την εφαρµογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίαςστις υποχρεωτικές ασφαλίσεις εργατικών ατυχηµάτων.Κατά τηνπερίοδο αυτή,παραµένει σε εφαρµογή στη ∆ανίαηεξαίρεση πουπροβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ για τα εργατικά ατυχήµατα.
Άρθρο 50
Για την Ισπανία έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1996, καθώς και για την
Ελλάδα και την Πορτογαλία, έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1998, θαισχύει το ακόλουθο µεταβατικό καθεστώς για τις συµβάσεις πουκαλύπτουν κινδύνους που βρίσκονται αποκλειστικά σε ένα απόαυτάτακράτη µέληκαιείναι άλλοι απόαυτούς που ορίζονται στοάρθρο 5 στοιχείο δ) της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ:
α) κατά παρέκκλιση του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας
73/239/ΕΟΚκαι τωνάρθρων 29 και 39 της παρούσας οδηγίας,οι αρµόδιες αρχές αυτώντωνεν λόγω κρατών µελών µπ ορούν
να απαιτούν την κοινοποίηση, πριν από τη χρησιµοποίησήτους, των γενικών και ειδικών όρων ασφάλισης·
β) το ποσό των τεχνικών αποθεµατικών που συνδέονται µε τις
συµβάσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο ορίζεται υπότονέλεγχο του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους σύµφωνα µε τουςκανόνες που όρισε ή, ελλείψει κανόνων, σύµφωνα µε τηνπρακτική που υπάρχει στο έδαφός του σύµφωνα µε τηνπαρούσα οδηγία. Ηκάλυψηαυτώντωναποθεµατικών απόισό-τιµα και διεπόµενα από τους κανόνες της νοµισµατικής αντι-στοιχίας στοιχεία του ενεργητικού και ο εντοπισµός των ενλόγω στοιχείων γίνονται υπό τον έλεγχο αυτού του κράτουςµέλους σύµφωνα µε τους κανόνες ή τις πρακτικές που υιοθετ-ήθηκαν σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία.
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 35
▼B
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 51
Οι ακόλουθες τεχνικές π ροσαρµογές που πρέπει να γίνουν στις
οδηγίες 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ καθώς και στην παρούσαοδηγία θεσπίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεταιστην οδηγία 91/675/ΕΟΚ:
—επέκταση τωννοµικώνµορφώνπουπροβλέπονται στοάρθρο 8
παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ,
—τροποποιήσεις του καταλόγου που αναφέρεται στο παράρτηµα
της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ· π ροσαρµογή της ορολο γίας του
καταλόγου αυτού προκειµένου ναληφθούν υπόψη οι εξελίξειςπου σηµειώνονται στις ασφαλιστικές αγορές,
—διευκρίνιση των στοιχείων που συναποτελούν το περιθώριο
φερεγγυότητας, τα οποία απαριθµούνται στο άρθρο 16 παρά-γραφος 1 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, προκειµένου να ληφθείυπόψη η δηµιουργία νέων χρηµατοπιστωτικών µέσων,
—τροποποίηση του ελαχίστου κεφαλαίου εγγύησης που προβλέ-
πεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ,προκειµένου να ληφθούν υπόψη οι οικονοµικές και δηµοσιο-νοµικές εξελίξεις,
—τροποποίηση γιαναληφθεί υπόψη ηδηµιουργία νέωνχρηµα-
τοπιστωτικών µέσων του καταλόγου των στοιχείων που γίνο-νται δεκτά για την καλυψη τεχνικών αποθεµατικών, ο οποίοςπροβλέπεται στο άρθρο 21 της παρούσας οδηγίας, καθώς καιοι κανόνες διαφ οροποίησης των επε νδύσεων οι οποίοι καθο-
ρίζονται στο άρθρο 22 της παρούσας οδηγίας,
—τροποποίηση των δυνατοτήτων εύκαµπτης εφαρµογής των
κανόνων της νοµισµατικής αντιστοιχίας, που προβλέπονταιστο παράρτηµα 1 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, προκειµένου ναληφθεί υπόψη η ανάπτυξη νέωνµέσων κάλυψης του κινδύνουσυναλλάγµατος ήηπ ρόοδος που έχει ε πιτευχθεί στην οικονο-
µική και νοµισµατική ένωση,
—διευκρίνιση των ορισµών προκειµένου να εξασφαλισθεί η
οµοιόµορφη εφαρµογή των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ καθώς και της παρούσας οδηγίας στο σύνολο της Κοι-νότητας.
Άρθρο 52
1. Τα υποκαταστήµατα που έχουν αρχίσει τις δραστηριότητές
τους,σύµφωναµετιςδιατάξεις τουκράτους µέλουςεγκατάστασηςπριν από την έναρξη ισχύος των διατάξεων εφαρµογής τηςπαρούσας οδηγίας, θεωρούνται ότι έχουν αποτελέσει αντικείµενοτηςδιαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 10παράγραφοι 1έως5 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ. Τα υποκαταστήµατα αυτά διέπονται,από την εν λόγω ηµεροµηνία έναρξης ισχύος, από τα άρθρα 15,19,20και22τηςοδηγίας 73/239/ΕΟΚκαθώςκαιαπότοάρθρο 40της παρούσας οδηγίας.
2. Ταάρθρα 34και35δεν θίγουν τακεκτηµένα δικαιώµατατων
ασφαλιστικών επιχειρήσεων που λειτουργούσαν υπό καθεστώςπαροχής υπηρεσιών πριν από την έναρξη ισχύος των διατάξεωνεφαρµογής της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 53
Το ακόλουθο άρθρο παρεµβάλλεται στην οδηγία 73/239/ΕΟΚ:
«Άρθρο 28α
1. Υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από το εθνικό
δίκαιο, κάθε κράτος µέλος, επιτρέπει στα πρακτορεία και ταυποκαταστήµατα που είναι εγκατεστηµένα στο έδαφός του νααναφέρονται στον παρόντα τίτλο, να µεταβιβάζουν το σύνολοή µέρος του χαρτοφυλακίου των συµβάσεων τους σε εκδοχέαεγκατεστηµένο στο ίδιο κράτος µέλος, εάν οι αρµόδιες αρχές
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 36
▼B
αυτού του κράτους µέλους ή, ενδεχοµένως, εκείνες του κρά-
τους µέλους που αναφέρεται στο άρθρο 26, πιστοποιούν ότι οεκδοχέας διαθέτει, λαµβανοµένης υπόψη της µεταβίβασης, τοαναγκαίο περιθώριο φερεγγυότητας.
2. Υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από το εθνικό
δίκαιο, κάθε κράτος µέλος, επιτρέπει στα πρακτορεία και ταυποκαταστήµατα που είναι εγκατεστηµένα στο έδαφός του νααναφέρονται στον παρόντα τίτλο, να µεταβιβάζουν το σύνολοή µέρος του χαρτοφυλακίου των συµβάσεων τους σε ασφαλι-στική επιχείρηση που έχει την εταιρική έδρα της σε άλλοκράτος µέλος, εάν οι αρµόδιες αρχές αυτού του κράτουςµέλους πιστοποιούν ότι ο εκδοχέας διαθέτει, λαµβανοµένηςυπόψη της µεταβίβασης, το αναγκαίο περιθώριο φερεγγυότη-τας.
3. Όταν ένα κράτος µέλος επιτρέπει, υπό τις προϋποθέσεις
που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο, στα πρακτορεία καιστα υποκαταστήµατα που είναι εγκατεστηµένα στο έδαφός τουκαι αναφέρονται στον παρόντα τίτλο, να µεταβιβάζουν τοσύνολο ή µέρος του χαρτοφυλακίου των συµβάσεών τους σεπρακτορείο ή υποκατάστηµα που αναφέρεται στον παρόντατίτλο και έχει συσταθεί σε άλλο κράτος µέλος, βεβαιώνεταιότι οι αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους του εκδοχέα, ή, ανενδεχοµένως, οι αρχές του κράτους µέλους που αναφέρεταιστο άρθρο 26, πιστοποιούν ότι ο εκδοχέας, λαµβανοµένηςυπόψη της µεταβίβασης, διαθέτει το αναγκαίο περιθώριοφερεγγυότητας, ότι ηνοµοθεσία του κράτους µέλους του εκδο-χέα παρέχει τη δυνατότητα παρόµοιας µεταβίβασης και ότιαυτό το κράτος µέλος συµφωνεί για την µεταβίβαση.
4. Στις περιπτώσεις των παραγράφων 1, 2 και 3, το κράτος
µέλος στο οποίο ευρίσκεται το πρακτορείο ή υποκατάστηµαπου προβαίνει στην εκχώρηση, επιτρέπει την πράξη αυτήµόλις του διαβιβασθεί ησυγκατάθεση τηςαρµόδιας αρχής τουκράτους µέλους του κινδύνου, εφ όσον το κράτος αυτό είναι
διάφορο του κράτους µέλους στο οποίο ευρίσκεται τοπρακτο-ρείο ή υποκατάστηµα που προβαίνει στην εκχώρηση.
5. Οιαρµόδιες αρχές τωνκρατών µελών τωνοποίων ζητεί-
ται η γνώµη κοινοποιούν τη γνώµη ή τη συγκατάθεσή τουςστις αρµόδιες αρχές του κράτους µέλους καταγωγής τηςεκχωρήτριας ασφαλιστικής επιχείρησης εντός τριών µηνώναπό την παραλαβή της σχετικής αίτησης· σε περίπτωση πουαρχές τωνοποίων ζητείται η γνώµηδεν απαντήσουν έωςότουλήξει η προθεσµία αυτή, αυτό ισοδυναµεί προς θετική γνώµηή σιωπηρή συγκατάθεση.
6. Η επιτραπείσα σύµφωνα µε το παρόν άρθρο µεταβίβαση
υπόκειται σε δηµοσιότητα στο κράτος όπου βρίσκεται οκίνδυ-νος, κατά τα οριζόµενα στη νοµοθεσία του κράτους αυτού. Ηµεταβίβαση αντιτάσσεται αυτοδικαίως στους αντισυµβαλλόµε-νους, στους ασφαλισµένους και σε όποιον έλκει δικαιώµαταήυπέχει υποχρεώσεις που απ ορρέουν από τις εκχωρούµενες
συµβάσεις.
Η διάταξη αυτή δεν θίγει το δικαίωµα των κρατών µελών να
προβλέψουν την δυνατότητα για τους αντισυµβαλλόµενους νακαταγγείλουν τησύµβαση εντός ορισµένης προθεσµίας απότηµεταβίβαση.»
Άρθρο 54
1. Παρά την ύπαρξη αντίθετων διατάξεων, κάθε κράτος µέλος
στο έδαφος του οποίου οι συµβάσεις οι σχετικές µε τον κλάδο 2του σηµείου Α του παραρτήµατος της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ µπο-ρούν να αντικαταστήσουν εν µέρει ή πλήρως την κάλυψη ασθε-νείας που παρέχεται από το νόµιµο καθεστώς κοινωνικής ασφά-λισης, µπορεί νααπαιτεί ότι ησύµβαση πρέπει ναείναι σύµφωνηµε τις ειδικές νοµικές διατάξεις που ισχύουν σε αυτό το κράτοςυπέρ του γενικού συµφέροντος για αυτό τον ασφαλιστικό κλάδοκαι να ανακοινώνονται οι γενικοί και ειδικοί όροιαυτής της
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 37
▼B
ασφάλισης στις αρµόδιες αρχές αυτού του κράτους µέλους πριναπό τη χρησιµοποίησή τους.
2. Τα κράτη µέλη µπ ορούν νααπαιτούν η τεχνική της ασφά-
λειας ασθενείας που αναφέρεται στην παράγραφο 1ναείναι ανά-λογη µε εκείνη της ασφάλειας ζωής όταν:
—τα καταβληθέντα ασφάλιστρα υπολογίζονται βάσει πινάκων
συχνότητας ασθενειών καιάλλωνσχετικών στατιστικών στοι-χείων στην περίπτωση του κράτους µέλους όπου βρίσκεται οκίνδυνος, σύµφωνα µε τις µαθηµατικές µεθόδους που εφαρµό-ζονται στον τοµέα των ασφαλίσεων,
—συνιστάται αποθεµατικό γήρατος,
—ο ασφαλιστής µπορεί να ακυρώσει τη σύµβαση µόνο κατά τη
διάρκεια ορισµένης χρονικής περιόδου που καθορίζεται απότο κράτος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος,
—η σύµβαση προβλέπει τη δυνατότητα αύξησης των ασφα-
λίστρων ή µείωσης τωνδόσεων, ακόµα και για τις τρέχουσεςσυµβάσεις,
—η σύµβαση προβλέπει τη δυνατότητα να αλλάζει ο αντισυµ-
βαλλόµενος τη σύµβασή του για µία νέα σύµβαση σύµφωνηπρος την παράγραφο 1, την οποία προτείνει η ίδια ασφαλι-στική επιχείρηση ή ο ίδιος κλάδος ασφαλίσεων και λαµβάνειυπόψη τα κεκτηµένα δικαιώµατα.θα λαµβάνεται ιδίωςυπόψητο αποθεµατικό γήρατος και θα απαιτείται νέα ιατρική εξέ-ταση µόνο σε περίπτωση επέκτασης της κάλυψης.
Σε παρόµοια περίπτωση, οι αρχές αυτού του κράτους µέλους
δηµοσιεύουν τους πίνακες συχνότητας των ασθενειών και άλλασχετικά στατιστικά στοιχεία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιοκαι τα διαβιβάζουν στις αρχές του κράτους καταγωγής.Τα ασφά-λιστρα πρέπει ναείναι επαρκή, σύµφωναµεεύλογες αναλογιστι-κέςυποθέσεις, ώστεναεπιτρέπουν στις επιχειρήσεις ναπληρούνόλες τις υποχρεώσεις τους τις σχετικές µε όλα τα στοιχεία τηςοικονοµικής τους κατάστασης. Τοκράτος µέλος καταγωγήςαπαι-τεί να ανακοινώνεται η τεχνική βάση υπολογισµού των ασφα-λίστρων στις αρµόδιες αρχές του προτού διατεθεί στην αγορά τοπροϊόν. Η παρούσα παράγραφος εφαρµόζεται επίσης σεπερίπτωση τροποποίησης των τρεχουσών συµβάσεων.
Άρθρο 55
Τα κράτη µέλη µπ ορούν νααπαιτούν από τις ασφαλιστικές επι-
χειρήσεις που εφαρµόζουν στο έδαφός τους, µεδικήτους ευθύνη,την υποχρεωτική ασφάλεια των εργατικών ατυχηµάτων στο έδα-φός τους, την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προβλέπονταιστην εθνική τους νοµοθεσία σχετικά µε την ασφάλεια αυτή, µεεξαίρεση τιςδιατάξεις τιςσχετικές µετηχρηµατοπιστωτική επο-πτεία, που υπάγονται στην αποκλειστική αρµοδιότητα του κρά-τους µέλους καταγωγής.
Άρθρο 56
Τα κράτη µέλη µεριµνούν ώστε οι αποφάσεις που λαµβάνονται
γιαµίαασφαλιστική επιχείρηση κατ’εφαρµογή τωννοµοθετικών,κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που έχουν εκδοθείσύµφωνα µε την παρούσα οδηγία, να είναι δυνατό να αποτελέ-σουν το αντικείµενο δικαστικής π ροσφυγής.
Άρθρο 57
1. Τα κράτη µέλη θεσπίζουν το αργότερο στις 31 ∆εκεµβρίου
1993τιςνοµοθετικές, κανονιστικές καιδιοικητικές διατάξεις πουείναι αναγκαίες γιανασυµµορφωθούν µετηνπαρούσα οδηγία καιτις θέτουν σε ισχύ το αργότερο την 1η Ιουλίου 1994. Ενηµερώ-νουν αµέσως την Επιτροπή σχετικά.
Οιδιατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη µέλη, αναφέ-
ρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόµοια ανα-
1992L0049 — EL — 02.07.1992 — 000.001 — 38
▼B
φορά κατά την επίσηµη δηµοσίευσή τους. Οιλεπτοµερείς διατά-ξεις για την αναφορά αυτή εκδίδονται από τα κράτη µέλη.
2. Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείµενο των
βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στοντοµέα που καλύπτει η παρούσα οδηγία.
Άρθρο 58
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.