1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 1
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
►B Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 21ης ∆εκεµβρίου 1988
γιατηνπροσέγγισητωννοµοθεσιώντωνκρατώνµελώνσχετικάµεταπρόσθεταπουµπορούννα
χρησιµοποιούνται στα τρόφιµα τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή
(89/107/ΕΟΚ)
(ΕΕ L40 της 11.2.1989, σ. 27)
Τροποποιείται από:
Επίσηµη Εφηµερίδα
αριθ. σελίδα ηµεροµηνία
►M1Οδηγία 94/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοιν οβουλίου και του Συµβου-
λίου της 30ής Ιουνίου 1994 L237 1 10.9.1994
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 2
▼B
Ο∆ΗΓΙΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 21ης ∆εκεµβρίου 1988
γιατηνπροσέγγισητωννοµοθεσιώντωνκρατώνµελώνσχετικάµε
τα πρόσθετα που µπορούν να χρησιµοποιούνται στα τρόφιµα τα
οποία προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή
(89/107/ΕΟΚ)
Το Συµβούλιο των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοι-
νότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,
την πρόταση της Επιτροπής,Σε συνεργασία µε το Ευρωπαϊκό Κοιν οβούλιο (
1),
Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επι-
τροπής (2),
Εκτιµώντας:ότι οι διαφορές που υπάρχουν µεταξύ των εθνικών νοµοθεσιών
σχετικά µε τα π ρόσθετα τρο φίµων και µε τους όρους χρησιµο-
ποίησής τους παρεµποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των τρο-φίµων· ότι οι διαφορές αυτές µπ ορούν να δ ηµιουργήσουν άνισες
συνθήκες ανταγωνισµού και ότι, ως εκ τούτου, επηρεάζουν άµεσατην εγκαθίδρυση ή τη λειτουργία της κοινής αγοράς·
ότι η προσέ γγιση των νοµοθεσιών αυτών είναι λοιπόν αναγκαία·
ότι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να περιληφθούν σε µια γενική
οδηγία η οποία θα καταρτιστεί, ενδεχοµένως, σταδιακά·
ότι η κατάρτιση καταλόγων µε τις κατηγορίες π ροσθέτων των
τροφίµων που θα υπαχθούν σε οδηγία αποτελεί θέµα το οποίοπρέπει να αποφασιστεί από το Συµβούλιο σύµφωνα µε τη διαδικα-σία που προβλέπει το άρθρο 100 Α της σ υνθήκης·
ότι η χρήση προσθέτων των τρο φίµων που ανήκουν στις κατηγο-
ρίες αυτές πρέπει να επιτρέπεται µόνο βάσει αποδεκτών επιστη-µονικών και τεχνολογικών κριτηρίων, που καθορίζονται από τοΣυµβούλιο·
ότι, για την κατάρτιση των καταλόγων των π ρόσθετων και των
όρων χρησιµοποίησής τους και πριν από τη θέσπιση διατάξεωνπου ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στη δηµόσια υγεία, πρέπει ναζητείται η γνώµη της Επιστηµονικής Επιτροπής Τροφίµων ηοποία συστάθηκε µε την απόφαση 74/234/ΕΟΚ της Επιτροπής (
3),
ότι οι κατάλογοι µε τα επιτρεπόµενα π ρόσθετα πρέπει να µπο-
ρούν να προσαρµόζο νται στην επιστηµονική και τεχνική εξέ-
λιξη· ότι, στην περίπτωση αυτή, είναι ενδεχοµένως σκόπιµο ναυπάρχει, εκτός από τους διαδικαστικούς κανόνες της συνθήκης,και ένα σύστηµα το οποίο θα επιτρέπει στα κράτη µέλη να συµ-βάλλουν στην αναζήτηση κοινοτικής λύσης, µε τη θέσπισηπροσωρινών ε θνικών µέτρων·
ότι ο προσδιορισµός κρ ιτηρίων καθαρότητας για τα π ρόσθετα
αυτά των τροφίµων και η επεξεργασία µεθόδων ανάλυσης καιδειγµατοληψίας είναι τεχνικά ζητήµατα που πρέπει να ανατεθούνστην Επιτροπή·
(1)ΕΕ αριθ. C99 της 13. 4. 1987, σ. 65, και ΕΕ αριθ. C12 της 16. 1.
1989.
(2)ΕΕ αριθ. C328 της 22. 12. 1986, σ. 5.
(3)ΕΕ αριθ. L136 της 20. 5. 1974, σ. 1.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 3
▼B
ότι οι υφιστάµενες κοινοτικές διατάξεις για τις χρωστικές ύλες,
τα συντηρητικά, τα αντιοξειδωτικά και τους γαλακτωµατοποιητές,τους σταθεροποιητές, τα πυκνωτικά µέσα και τους πηκτωµατο-ποιητές, θα πρέπει να τροποποιηθούν σε συνάρτηση µε τηνπαρούσα οδηγία·
ότι, σε όλες τις περιπτώσεις που το Συµβούλιο αναθέτει αρµο-
διότητες στην Επιτροπή για την εφαρµογή των κανόνων πουθεσπίζονται στον τοµέα των τροφίµων, πρέπει να π ροβλέπεται
µια διαδικασία που να καθιερώνει στενή συνεργασία ανάµεσαστα κράτη µέλη και την Επιτροπή, στα πλαίσια της ΜόνιµηςΕπιτροπής Τροφίµων, η οποία έχει συσταθεί µε την απόφαση69/414/ΕΟΚ της Επιτροπής (
1),
ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1. Η παρούσα οδηγία εφαρµόζεται στα π ρόσθετα τρο φίµων των
κατηγοριών που απαριθµούνται στο παράρτηµα Ι, τα οποία χρησι-µοποιούνται ή π ροορίζονται να χρησιµοποιηθούν ως συστατικά
κατά την κατασκευή ή την παρασκευή ενός τροφίµου και παραµέ-νουν στο τελικό προϊόν, έστω και µε αλλαγµένη µορφή, και ταοποία στο εξής καλούνται «π ρόσθετα τρο φίµων».
2. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «π ρόσθετο τρο-
φίµων» νοείται οποιαδήποτε ουσία που είτε έχει θρεπτική αξίαείτε όχι, δεν καταναλώνεται συνήθως µόνη της ως τρόφιµο ούτεχρησιµοποιείται συνήθως ως χαρακτηριστικό συστατικό τρο-φίµων και της οποίας η σκόπιµη π ροσθήκη στα τρόφιµα, για
τεχνολογικούς σκοπούς, κατά την κατασκευή, τη µεταποίηση,την παρασκευή, την κατεργασία, τη συσκευασία, τη µεταφορά ήτην αποθήκευση, έχει ως αποτέλεσµα ή αναµένεται λογικά ναέχει ως αποτέλεσµα το να αποτελέσουν η ίδια ή τα παράγωγά τηςσυστατικό στοιχείο των τροφίµων αυτών, άµεσα ή έµµεσα.
3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρµόζεται:
α) στα βοηθητικά µέσα τεχνικής επεξεργασίας (
2)·
β) στις ουσίες που χρησιµοποιούνται για την π ροστασία των
φυτών και των φυτικών προϊόντων σύµφωνα µε τους κοινοτι-κούς φυτοϋγειονοµικούς κανόνες·
γ) στα αρτύµατα που χρησιµοποιούνται στα τρόφιµα και που ανα-
φέρονται στην οδηγία 88/388/ΕΟΚ(
3)·
δ) στις ουσίες που προστίθενται στα τρόφιµα ως θρεπτικές ύλες
(π.χ. βιταµίνες, ιχνοστοιχεία ή ανόργανα άλατα).
Άρθρο 2
1. Για κάθε κατηγορία π ροσθέτων που απαριθµούνται στο
παράρτηµα Ι και για τις οποίες έχουν καταρτιστεί κατάλογοισύµφωνα µε το άρθρο 3 παράγραφος 3, µόνον οι ουσίες πουπεριλαµβάνονται στους καταλόγους αυτούς µπ ορούν να χρησιµο-
ποιούνται ως π ρόσθετα κατά την κατασκευή ή την παρασκευή
(1)ΕΕ αριθ. L291 της 19. 11. 1969, σ. 9.
(2)Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ,νοείται ως «βοηθητικό
µέσο τεχνικής επεξεργασίας »,κάθε ουσία η οποία δεν καταναλίσ -
κεται αυτή καθεαυτή ως συστατικό τροφίµων ,η οποία χρησιµο -
ποιείται σκοπίµως κατά τη µεταποίηση πρώτων υλών τροφίµων ήσυστατικών τροφίµων ,για την επίτευξη ενός συγκεκριµένου τεχνο -
λογικού στόχου κατ ;ά την επεξεργασία ή τη µεταποίηση και η
οποία µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα τη µη ηθεληµένη αλλάτεχνικά αναπόφευκτη παρουσία καταλοίπων αυτής της ουσίας ή τωνπαραγώγων της στο τελικό προϊόν ,υπό την προϋπόθεση ότι τα
κατάλοιπα αυτά δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία και δεν έχουντεχνολογικές επιπτώσεις επί του τελικού προϊόντος .
(
3)ΕΕ αριθ. L184 της 15. 7. 1988, σ. 61.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 4
▼B
ενός τροφίµου, και µόνον υπό τους όρους χρησιµοποίησης που
καθορίζονται σε αυτούς.
2. Τα πρόσθετα των τρο φίµων κατατά σσονται σε µία από τις
κατηγορίες του παραρτήµατος Ι ανάλογα µε την κύρια λειτουργίαπου συνήθως συνδέεται µε αυτά. Ωστ όσο, ηκατάταξη ενός πρό-
σθετου σε συγκεκριµένη κατηγορία δεν αποκλείει το να επιτρέ-πεται η χρησιµοποίηση του πρόσθετου αυτού και για άλλες λει-
τουργίες.
3. Τα πρόσθετα των τρο φίµων εντά σσονται σε έναν κατάλογο
µε βάση τα γενικά κριτήρια που περιγράφονται στο παράρτηµαΙΙ.
Άρθρο 3
1. Οι ειδικές διατάξεις για τα π ρόσθετα που ανήκουν στις
κατηγορίες του παραρτήµατος Ι θεσπίζονται µε γενική οδηγία, ηοποία θα περιλαµβάνει, µεταξύ αλλων, τις υφιστάµενες ειδικέςοδηγίες για ορισµένες κατηγορίες π ροσθέτων. Η οδ ηγία όµως
αυτή είναι δυνατό να καταρτιστεί σταδιακά.
2. Το Συµβούλιο, αποφασίζοντας µετά από πρόταση της Επι-
τροπής σύµφωνα µε τη διαδικασία που π ροβλέπει το άρθρο 100 Α
της συνθήκης, θεσπίζει:
α) τον κατάλογο των π ροσθέτων των οποίων µόνον ε πιτρέπεται η
χρήση·
β) τον κατάλογο των τροφίµων στα οποία µπ ορούν να προσ τίθε-
νται τα π ρόσθετα αυτά, τους όρους προσ θήκης τους και, ενδε-
χοµένως, περιορισµούς ως προς τους τεχνολογικούς σκοπούςτης χρησιµοποίησής τους·
γ) τους κανόνες σχετικά µε τα π ρόσθετα τα οποία χρησιµοποιού-
νται ως διαλυτικά µέσα ή φορείς, ενδεχοµένως δε και τα σχε-τικά κριτήρια καθαρότητας.
3. Θεσπίζονται, σύµφωνα µε τη διαδικασία που π ροβλέπεται
στο άρθρο 11:
α) τα κριτήρια καθαρότητας που καθορίζονται για τα συγκεκρι-
µένα πρόσθετα·
β) ενδεχοµένως, οι µέθοδοι ανάλυσης που απαιτούνται για να
εξακριβώνεται η τήρηση τωνκριτηρίων καθαρότητας που ανα-φέρονται στο στοιχείο α)·
γ) ενδεχοµένως, η διαδικασία δειγµατοληψίας και οι µέθοδοι
ποιοτικής και π οσοτικής ανάλυσης των π ροσθέτων µέσα και
επάνω στα τρόφιµα·
δ) οι άλλοι κανόνες που είναι απαραίτητοι για να εξασφαλίζεται
η τήρηση των διατάξεων του άρθρου 2.
▼
M1
Άρθρο 3α
1. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του άρθρου 3 παράγρα-
φος 2 στοιχεία α) και β), το Συµβούλιο, αποφασίζοντας µετά απόπρόταση της Επιτροπής σύµφωνα µε τη διαδικασία που π ροβλέ-
πεται στο άρθρο 100Α της συνθήκης, επιτρέπει στα κράτη µέληνα εξακολουθούν να απαγορεύουν τη χρήση ορισµένων προ-σθέτων στην παραγωγή ορισµένων ειδικών τροφίµων που θεω-ρούνται παραδοσιακά, υπό τον όρο ότι:
—η απαγόρευση αυτή ίσχυε ήδη την 1η Ιανουαρίου 1992,
—τα ενδιαφερόµενα κράτη µέλη επιτρέπουν στο έδαφός τους
την παραγωγή και την πώληση όλων των τροφίµων που δενθεωρούνται παραδοσιακά και συµµορφούνται προς τις διατά-ξεις του άρθρου 3.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 5
▼M1
2. Με την επιφύλαξη των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 (1)
και (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 (2), τα κράτη µέλη ανακοινώνουν, πριν
από την 1η Ιουλίου 1994, στην Επιτροπή τον κατάλογο των τρο-φίµων που θεωρούν παραδοσιακά παραθέτοντας αναλυτικά τουςλόγους της επιλογής τους και κοινοποιούν παράλληλα τις σχετι-κές νοµοθετικές διατάξεις που απαγορεύουν τη χρήση ορισµένωνπρόσθετων στα τρό φιµα αυτά. Πριν από την 1η Απριλίου 1995, η
Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο Συµβούλιο σχετικά µε τακριτήρια που πρέπει να εφαρµόζονται για το χαρακτηρισµό ενόςπροϊόντος ως παραδοσιακού, καθώς και σχετικά µε τις εθνικέςαπαγορεύσεις που µπ ορούν να δ ιατηρηθούν σύµφωνα µε τα κριτή-
ρια αυτά.
Το Συµβούλιο αποφασίζει πριν από την 1η Απριλίου 1996.3. Τα κράτη µέλη µπορούν να δ ιατηρήσουν, µέχρις ότου το
Συµβούλιο αποφασίσει σύµφωνα µε την παράγραφο 2 τις απαγο-ρεύσεις που έχουν ανακοινώσει στην Επιτροπή σύµφωνα µε τηνπαράγραφο 2 πρώτο εδάφιο, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνταιοι γενικοί όροι που καθορίζονται στην παράγραφο 1.
▼
B
Άρθρο 4
1. Εφόσον ένα κράτος µέλος, µε βάση νέα στοιχεία ή µια
επανεκτίµηση των γνωστών στοιχείων που θα έχει γίνει µετά τηνέκδοση της παρούσας οδηγίας ή της γενικής οδηγίας που αναφέ-ρεται στο άρθρο 3, έχει συγκεκριµένους λόγους να πιστεύει ότι ηχρησιµοποίηση ενός προσθέτου στα τρό φιµα, έστω και αν είναι
σύµφωνη µε την παρούσα οδηγία ή µε κατάλογο που καταρτίζεταιστα πλαίσια του άρθρου 3, θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία,αυτό το κράτος µέλος µπορεί να αναστέλλει ή να περιορίζειπροσωρινά την εφαρµογή των εν λόγω δ ιατάξεων στο έδαφός του.
Ενηµερώνει αµέσως περί αυτού τα άλλα κράτη µέλη και τηνΕπιτροπή, αιτιολογώντας την απόφασή του.
2. Η Επιτροπή εξετάζει το συντοµότερο δυνατό, στα πλαίσια
της Μόνιµης Επιτροπής Τροφίµων, τους λόγους που επικαλείταιτο κράτος µέλος που αναφέρεται στην παράγραφο 1. ∆ιατυπώνειτη γνώµη της χωρίς καθυστέρηση και λαµβάνει τα ενδεδειγµέναµέτρα.
3. Αν η Επιτροπή κρίνει ότι επιβάλλεται να τροποποιηθεί η
παρούσα οδηγία ή η γενική οδηγία που αναφέρεται στο άρθρο 3,ώστε να επιλυθούν τα π ροβλήµατα που αναφέρονται στην παρά-
γραφο 1 και να εξασφαλιστεί η π ροστασία της ανθρώπινης
υγείας, κινεί τη διαδικασία του άρθρου 11 προκειµένου να θεσπι-στούν οι τροποποιήσεις αυτές. Στην περίπτωση αυτή, το κράτοςµέλος που έχει λάβει µέτρα διασφάλισης µπορεί να τα διατηρείµέχρι τη θέσπιση των τροποποιήσεων.
Άρθρο 5
1. Ένα κράτος µέλος µπορεί, προκειµένου να λάβει υπόψη την
επιστηµονική και τεχνική εξέλιξη η οποία θα έχει σηµειωθεί,µετά τη θέσπιση καταλόγου σύµφωνα µε το άρθρο 3, να επιτρέπειπροσωρινά την εµπορία και τη χρήση, στο έδαφός του, ενόςπροσθέτου τρο φίµων που ανήκει σε µία από τις κατηγορίες του
παραρτήµατος Ι αλλά δεν περιλαµβάνεται στο συγκεκριµένοκατάλογο, εφ όσονπληρούνται οι ακόλουθες προϋποθεσεις:
(1)Κανονισµός (ΕΟΚ )αριθ . 2081/92 του Συµβουλίου της 14ης Ιουλίου
1992για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονοµα -
σιών προέλευσης των γεωργικών π ;ροϊόντων και των τροφίµων (ΕΕ
αριθ. L208 της 24. 7. 1992, σ. 1).
(2)Κανονισµός (ΕΟΚ )αριθ . 2082/92 του Συµβουλίου της 14ης Ιουλίου
1992για τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και
των τροφίµων (ΕΕ αριθ. L208 της 24. 7. 1992, σ. 9).
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 6
▼B
α) η άδεια πρέπει να περιορίζεται σε περίοδο δύο ετών
κατ’ανώτατο όριο·
β) το κράτος µέλος πρέπει να ασκεί επίσηµο έλεγχο των τρο-
φίµων όπου χρησιµοποιείται το π ρόσθετο του οποίου έχει
επιτρέψει τη χρήση·
γ) το κράτος µέλος µπορεί να επιβάλει την αναγραφή στην άδεια
µιας ιδιαίτερης ένδειξης για τα τρόφιµα που παρασκευάζονταικατ’ αυτόν τον τρόπο.
2. Το κράτος µέλος ανακοινώνει στα άλλα κράτη µέλη και
στην Επιτροπή το κείµενο κάθε απόφασης για χορήγηση αδείαςπου λαµβάνεται δυνάµει της παραγράφου 1, µέσα σε δύο µήνεςαπό την ηµεροµηνία που αρχίζει να παράγει αποτελέσµατα ηαπόφαση αυτή.
3. Πριν από τη λήξη της προθεσµίας τωνδύο ετών που π ροβλέ-
πεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), το κράτος µέλος µπορεί ναυποβάλει στην Επιτροπή αίτηση για την π ροσθήκη στον κατά-
λογο που θεσπίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 3 του π ροσθέτου
τροφίµων για το οποίο έχει χορηγηθεί εθνική άδεια δυνάµει τηςπαραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Ταυτόχρονα, υποβάλλει ταστοιχεία που, κατά την κρίση του, αιτιολογούν την π ροσθήκη
αυτή και αναφέρει τις χρήσεις για τις οποίες π ροορίζεται το
πρόσθετο. Εάν η Επιτροπή κρίνει την αίτηση αυτή αιτιολογη-
µένη, κινεί τη διαδικασία που π ροβλέπει το άρθρο 100 Α της
συνθήκης, προκειµένου να τροποποιηθεί ο κατάλογος που καταρ-τίζεται σύµφωνα µε το άρθρο 3. Το Συµβούλιο αποφασίζει επί τηςπροτάσεως της Επιτροπής σε προθεσµία 18 µηνών από την ηµε-ροµηνία κατά την οποία υποβλήθηκε η πρόταση.
4. Εάν, εντός της διετούς προθεσµίας που π ροβλέπει η παρά-
γραφος 1, η Επιτροπή δεν υποβάλει πρόταση σύµφωνα µε τηπαράγραφο 3 ή εάν το Συµβούλιο δεν αποφασίσει εντός τηςπροθεσµίας των 18 µηνών που π ροβλέπει η παράγραφος 3, η
εθνική άδεια πρέπει να ακυρωθεί. Συγχρόνως, πρέπει να ακυρ-ωθεί κάθε άδεια που έχει χορηγήσει για το ίδιο π ρόσθετο ένα
άλλο κράτος µέλος.
5. Νέα εθνική άδεια για το ίδιο π ρόσθετο δεν µπορεί να χορη-
γηθεί εκτός εάν τούτο δικαιολογείται από την επιστηµονική ήτεχνική εξέλιξη που θα έχει σηµειωθεί µετά την ακύρωση πουπροβλέπει η παράγραφος 4.
Άρθρο 6
Οι διατάξεις που ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στη δηµόσια
υγεία, θεσπίζονται αφού ζητηθεί η γνώµη της ΕπιστηµονικήςΕπιτροπής για την Ανθρώπινη ∆ιατροφή.
Άρθρο 7
1. Τα πρόσθετα των τρο φίµων που δεν π ροορίζονται για
πώληση στον τελικό καταναλωτή µπ ορούν να δ ιατίθενται στο
εµπόριο µόνον εφόσον η συσκευασία τους ή τα δοχεία τουςφέρουν τις ακόλουθες ενδείξεις, που πρέπει να είναι ευδιάκριτες,ευανάγνωστες και ανεξίτηλες:
α)—όταν τα πρόσθετα των τρο φίµων πωλούνται µόνα τους ή
αναµεµιγµένα µεταξύ τους, την ονοµασία κάθε προ-σθέτων, όπως προβλέπεται από τις ισχύουσες κοινο τικές
διατάξεις και τον αριθµό ΕΟΚ ή, όταν δεν υπάρχουνπαρόµοιες διατάξεις, µια αρκετά ακριβή περιγραφή τουπροϊόντος που να επιτρέπει τη διάκρισή του από άλλα µετα οποία µπορεί να γίνει σύγχυση, κατά φθίνουσα τάξηβάρους στο σύνολο·
—όταν στα πρόσθετα ενσω µατώνονται άλλες ουσίες, ύλες ή
συστατικά τροφίµων για να διευκολύνεται η αποθήκευση,η πώληση, η τυποποίηση, η διάλυση ή η αραίωση ενόςπροσθέτου ή προσθέτων, το όνοµα του προσθέτουσύµφωνα µε όσα ορίζονται στην πρώτη περίπτωση, καθώς
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 7
▼B
και η ένδειξη του κάθε συστατικού στοιχείου, κατά φθί-
νουσα τάξη βάρους στο σύνολο·
β)—την ένδειξη «κατάλληλο για τρόφιµα»·
—ή «για τρόφιµα, περιορισµένη χρήση»,
—ή πιο συγκεκριµένη ένδειξη για τη χρήση του στο τρό-
φιµο για το οποίο π ροορίζεται·
γ) ενδεχοµένως,τυχόν ιδιαίτερες συνθήκες διατήρησης και
χρήσης·
δ) οδηγίες χρήσης, σε περίπτωση που η παράλειψή τους δεν
επιτρέπει την ορθή χρησιµοποίηση του π ροσθέτου·
ε) ένδειξη που να επιτρέπει την αναγνώριση της παρτίδας·
στ) το όνοµα ή την εταιρική επωνυµία και τη διεύθυνση του
κατασκευαστή ή του συσκευαστή ή ενός πωλητή εγκατεστη-µένου στην Κοινότητα·
ζ) την ένδειξη της εκατοστιαίας αναλογίας κάθε συστατικού
στοιχείου του οποίου η παρουσία στο τρόφιµο υπόκειται σεποσοτικό περιορισµό ή επαρκή στοιχεία για τη σύνθεση τουπροϊόντος, ώστε ο αγοραστής να είναι σε θέση να συµµορφ-ωθεί µε τυχόν κοινοτικές διατάξεις ή, όταν δεν υπάρχουν, µετις εθνικές διατάξεις που ισχύουν για το τρόφιµο αυτό. Ότανο ίδιος ποσοτικός περιορισµός εφαρµόζεται σε οµάδα συστα-τικών στοιχείων που χρησιµοποιούνται µεµονωµένα ή σεσυνδυασµό, η εκατοστιαία αναλογία του συνδυασµού µπορείνα εκφράζεται µε µια µόνο τιµή·
η) την καθαρή π οσότητα·
θ) τυχόν άλλες ενδείξεις που π ροβλέπονται από τη γενική οδη-
γία στην οποία αναφέρεται το άρθρο 3.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι ενδείξεις που
προβλέπο νται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) δεύτερη περίπτωση
και στα στοιχεία δ) έως ζ) της παραγράφου αυτής, µπ ορούν να
περιέχονται µόνο στα σχετικά εµπορικά έγγραφα που αφ ορούν
την παρτίδα και που προσκο µίζονται πριν ή κατά την παραλαβή,
εφόσον στις συσκευασίες ή στα δοχεία του εν λόγω προϊόντος,αναγράφεται εµφανώς ένδειξη: «για παρασκευή τροφίµων, όχι γιαλιανική πώληση».
Άρθρο 8
Τα πρόσθετα των τρο φίµων που π ροορίζονται για πώληση στον
τελικό καταναλωτή µπ ορούν να δ ιατίθενται στο εµπόριο µόνον
εφόσον η συσκευασία τους ή τα δοχεία τους φέρουν τις ακό-λουθες ενδείξεις, που πρέπει να είναι ευδιάκριτες, ευανάγνωστεςκαι ανεξίτηλες:
α) την ονοµασία πώλησης του προϊόντος. Η ονοµασία αυτή είναι
εκείνη που καθορίζεται από τις κοινοτικές διατάξεις πουισχύουν για το εν λόγω προϊόν και τον αριθµό ΕΟΚ ή, ότανδεν υπάρχουν παρόµοιες διατάξεις, µια αρκετά ακριβής περι-γραφή του προϊόντος που να επιτρέπει τη διάκρισή του απόάλλα µε τα οποία µπορεί να γίνει σύγχυση·
β) τα στοιχεία που απαιτούνται σύµφωνα µε το άρθρο 7 παράγρα-
φος 1 στοιχεία α), β), γ), δ), ε), στ) και η)·
γ) την ηµεροµηνία ελάχιστης διατηρησιµότητας του προϊόντος,
κατά την έννοια του άρθρου 9 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ(
1)·
δ) τυχόν άλλες ενδείξεις που π ροβλέπονται από τη γενική οδη-
γία στην οποία αναφέρεται το άρθρο 3.
(1)ΕΕ αριθ. L33 της 8. 2. 1979, σ. 1.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 8
▼B
Άρθρο 9
Τα άρθρα 7 και 8 δεν θίγουν τις λεπτοµερέστερες ή ευρύτερες
νοµοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που αφ ορούν
τα µέτρα και σταθµά ή την παρουσίαση, την ταξινόµηση,συσκευασία και επισήµανση των επικίνδυνων ουσιών και παρα-σκευασµάτων ή τη µεταφορά των ουσιών αυτών.
Άρθρο 10
Τα κράτη µέλη δεν θεσπίζουν λεπτοµερέστερους όρους από
αυτούς που περιέχονται στα άρθρα 7 και 8, σχετικά µε τον τρόποµε τον οποίο πρέπει να αναγράφονται οι επιβαλλόµενες ενδεί-ξεις.
Οι ενδείξεις που προβλέπο νται στα άρθρα 7 και 8 πρέπει να
αναγράφονται σε γλώσσα εύκολα κατανοητή από τους αγοραστές,εκτός αν η πληροφόρηση του αγοραστή εξασφαλίζεται µε άλλαµέτρα. Η διάταξη αυτή δεν εµποδίζει την αναγραφή των ενδεί-ξεων αυτών σε πολλές γλώσσες.
Άρθρο 11
1. Σε περίπτωση αναφοράς στη διαδικασία του παρόντος άρθ-
ρου, η Μόνιµη Επιτροπή Τροφίµων συγκαλείται από τον πρόεδρότης είτε µε δική του πρωτοβουλία είτε µε αίτηση αντιπ ροσώπου
ενός κράτους µέλους.
2. Ο αντιπ ρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή
σχέδιο των µέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώ-νει τη γνώµη της για το σχέδιο αυτό µέσα σε προθεσµία πουορίζεται από τον πρόεδρό της σε συνάρτηση µε τον επείγονταχαρακτήρα του θέµατος. Αποφασίζει µε την ειδική πλειοψηφίατου άρθρου 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δενλαµβάνει µέρος στην ψηφοφορία.
3. α) Η Επιτροπή λαµβάνει τα προτεινόµενα µέτρα εφ όσοναυτά
είναι σύµφωνα µε τη γνωµη της επιτροπής.
β) Εφόσον τα προτεινόµενα µέτρα δεν ε ίναι σύµφωνα µε τη
γνώµη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώµης, η Επιτροπή υπο-βάλλει, χωρίς καθυστέρηση, στο Συµβούλιο πρόταση σχε-τικά µε τα µέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συµβούλιοαποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία
Εάν, κατά τη λήξη προθεσµίας τριών µηνών από την υπο-
βολή της πρότασης, το Συµβούλιο δεν έχει θεσπίσει µέτρα,τότε τα προτεινόµενα µέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.
Άρθρο 12
1. Τα κράτη µέλη λαµβάνουν τα αναγκαία µέτρα για να εξασ-
φαλιστεί ότι τα π ρόσθετα τρο φίµων τα οποία ανήκουν στις κατη-
γορίες που απαριθµούνται στο παράρτηµα Ι διατίθενται στο εµπό-ριο µόνον εφόσον ανταποκρίνονται στις διατάξεις της παρούσας
οδηγίας και των παραρτηµάτων της.
2. Τα κράτη µέλη δεν µπορούν να απαγορεύουν, να περιορί-
ζουν ή να εµποδίζουν το εµπόριο προσθέτων τρο φίµων, τροφίµων
ή συστατικών τροφίµων για λόγους που αφ ορούν τα πρόσθετα
τροφίµων, εφ όσοναυτά ανταποκρίνονται στην παρούσα οδηγία,
στις ισχύουσες ειδικές οδηγίες και στη γενική οδηγία στην οποίααναφέρεται το άρθρο 3.
3. Η παράγραφος 2 εφαρµόζεται µε την επιφύλαξη τωνεθνικών
διατάξεων που ισχύουν ελλείψει αντίστοιχων διατάξεων τηςγενικής οδηγίας στην οποία αναφέρεται το άρθρο 3.
Άρθρο 13
Τα µέτρα για την ευθυγράµµιση των υφιστάµενων κοινοτικών
οδηγιών µε την παρούσα οδηγία θεσπίζονται µε τη διαδικασίαπου προβλέπεται στο άρθρο 11.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 9
▼B
Άρθρο 14
1. Τα κράτη µέλη λαµβάνουν όλα τα αναγκαία µέτρα για να
συµµορφωθούν µε την παρούσα οδηγία, µέσα σε προθεσµία 18µηνών από την κοινοποίησή της. Ενηµερώνουν αµέσως την Επι-τροπή σχετικά. Αυτά τα µέτρα πρέπει:
—να επιτρέπουν, δύο έτη µετά την κοινοποίηση (
1) της παρού-
σας οδηγίας, την εµπορία και τη χρησιµοποίηση των προ-σθέτων τροφίµων που είναι σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία,
—να απαγορεύουν, το αργότερο τρία έτη µετά την κοινοποίηση
της παρούσας οδηγίας, την εµπορία και τη χρησιµοποίησητων προσθέτων τρο φίµων που δεν είναι σύµφωνα µε την
παρούσα οδηγία.
2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει τις υφιστάµενες κοινοτικές διατά-
ξεις ούτε τις εθνικές διατάξεις οι οποίες, ελλείψει της γενικήςοδηγίας στην οποία αναφέρεται το άρθρο 3, διέπουν ορισµένεςοµάδες προσθέτων τρο φίµων ή καθορίζουν µέσα και επάνω σε
ποια τρόφιµα µπ ορούν να χρησιµοποιο ύνται πρόσθετα τρο φίµων
που είναι σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 15
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη.
(1)Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη µέλη στις 28∆εκεµ -
βρίου 1988.
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 10
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
Κατηγορίες προσθέτων τροφίµων
Χρωστικό
ΣυντηρητικόΑντιοξειδωτικόΓαλακτωµατοποιητήςΓαλακτωµατοποιητικό άλαςΠυκνωτικό µέσοΠηκτωµατοποιητήςΣταθεροποιητής (
1)
Ενισχυτικό γεύσηςΜέσο οξινισµού∆ιορθωτικό οξύτητας (
2)
ΑντισυσωµατωτικόΤροποποιηµένο άµυλοΓλυκαντικό∆ιογκωτική σκόνηΑντιαφριστικόΥλικό επικάλυψης (
3)
Βελτιωτικό αλεύρωνΣκληρυντικόΥγροσκο πικό µέσο
Συµπλοκοποιητής (
4)
Ενζυµο (5)(6)
∆ιογκωτικόΠροωστικό αέριο και αέριο συσκευασίας
(1)Εννοείται ότι στην κατηγορία αυτή περιλαµβάνεται και ο σταθεροποιητής
αφρού .
(2)∆ιευκρινίζεται ότι οι παράγοντες αυτοί µπορούν είτε να αυξάνουν είτε να
µειώνουν την οξύτητα .
(3)Περιλαµβάνονται και τα πρόσθετα που διευκολύνουν την κατάποση .
(4)Το γεγονός ότι οι όροι αυτοί περιλαµβάνονται στον παρόντα κατάλογο δεν
προδικάζει ενδεχόµενη απόφαση όσον αφορά την αναφορά τους στηνεπισήµανση των τροφίµων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή .
(
5)Το γεγονός ότι οι όροι αυτοί περιλαµβάνονται στον παρόντα κατάλογο δεν
προδικάζει ενδεχόµενη απόφαση όσον αφορά την αναφορά τους στηνεπισήµανση των τροφίµων που προορίζοντα ;ι για τον τελικό καταναλωτή .
(
6)Πρόκειται µόνο για τα ένζυµα που χρησιµοποιούνται ως πρόσθετα .
1989L0107 — EL — 10.09.1994 — 001.001 — 11
▼B
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
Γενικά κριτήρια για τη χρήση των προσθέτων τροφίµων
1. Τα πρόσθετα τρο φίµων µπ ορούν να γίνουν αποδεκτά µόνον εφ όσον:
—µπορεί να αποδειχθεί η ύπαρξη επαρκούς τεχνολογικής ανάγκης
και ο επιδιωκόµενος στόχος δεν µπορεί να επιτευχθεί µε άλλαµέσα, εφαρµόσιµα από οικονοµκή και τεχνολογική άποψη,
—δεν παρουσιάζουν κανέναν κίνδυνο για την υγεία του καταναλωτή
στα προτεινόµενα επίπεδα χρήσης, στο βαθµό που είναι δυνατό ναεκτιµηθεί µε βάση τα διαθέσιµα στοιχεία,
—δεν εξαπατούν τον καταναλωτή.
2. ’Ενα π ρόσθετο τρο φίµων µπορεί να χρησιµοποιείται µόνον αν αποδει-
κνύεται ότι η προτεινόµενη χρήση του συνεπάγεται αποδείξιµα πλεο-νεκτήµατα για τον καταναλωτή· πρέπει δηλαδή να θεµελιώνεται αυτόπου συνήθως αποκαλείται «ανάγκη». Η χρήση π ροσθέτων τρο φίµων
πρέπει να είναι συνάρτηση τωνσκοπών που καθορίζονται στα στοιχείαα) έως δ) και µόνον εφόσον οι σκοποί αυτοί δεν είναι δυνατόν να
επιτευχθούν µε άλλα µέσα πρακτικώς εφαρµόσιµα από οικονοµικήάποψη και δεν θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του καταναλωτή:
α) διατήρηση της θρεπτικής ικανότητας του τροφίµου. Η σκόπιµη
µείωση της θρεπτικής ικανότητας ενός τροφίµου µπορεί να δικαιο-λογείται µόνον όταν το τρόφιµο δεν αποτελεί σηµαντικό στοιχείοενός κανονικού διαιτολογίου ή όταν το π ρόσθετο ε ίναι απαραίτητο
για την παραγωγή τροφίµων που π ροορίζονται για οµάδες κατα-
ναλωτών µε ειδικές τροφικές ανάγκες·
β) παροχή αναγκαίωνσυστατικών ή στοιχείων σε τρόφιµα που π ροορί-
ζονται για οµάδες καταναλωτών µε ειδικές τροφικές ανάγκες·
γ) αύξηση της ικανότητας διατήρησης ή της σταθερότητας ενός τρο-
φίµου ή βελτίωση τωνοργανοληπτικών ιδιοτήτων του, µε την προϋ-πόθεση ότι δεν αλλοιώνεται µε τον τρόπο αυτό η φύση, η ουσία ή ηποιότητα του τροφίµου ώστε να εξαπατάται ο καταναλωτής·
δ) υποβοήθηση της κατασκευής, της µεταποίησης, της παρασκευής,
της κατεργασίας, της συσκευασίας, της µεταφοράς ή της αποθή-κευσης του τροφίµου, µε την προϋπόθεση ότι το π ρόσθετο δεν
χρησιµοποιείται για την απόκρυψη τωναποτελεσµάτων της χρήσηςελαττωµατικών πρώτων υλών ή ανεπιθύµητων διαδικασιών (συµπε-ριλαµβανοµένων των ανθυγιεινών) κατά τη διάρκεια οποιασδήποτεαπό τις παραπάνω δραστηριότητες.
3. Για να προσδιοριστούν οι ενδεχόµενες βλαβερές ε πιπτώσεις ενός προ-
σθέτου ή των παραγώγων του, το π ρόσθετο υποβ άλλεται στις κατάλλη-
λες δοκιµές και σε κατάλληλη τοξικολογική αξιολόγηση. Στην αξιο-λόγηση πρέπει να λαµβάνονται επίσης υπόψη, παραδείγµατος χάριν,τυχόν σωρευτικά, συνεργιστικά ή ενισχυτικά αποτελέσµατα τηςχρήσης του καθώς και το φαινόµενο της δυσανεξίας του ανθρώπουέναντι ουσιών ξένων προς τον οργανισµό του.
4. Όλα τα πρόσθετα τρο φίµων πρέπει να παρακολουθούνται διαρκώς και,
όταν χρειάζεται, να επαναξιολογούνται υπό το φως των µεταβαλλο-µένων συνθηκών χρήσης και των νέων επιστηµονικών στοιχείων.
5. Τα πρόσθετα τρο φίµων πρέπει πάντοτε να πληρούν τα εγκεκριµένα
κριτήρια καθαρότητας.
6. Η έγκριση των προσθέτων τρο φίµων πρέπει:
α) να προσδιορίζει τα τρό φιµα στα οποία επιτρέπεται να π ροστίθενται
τα συγκρκριµένα π ρόσθετα και τους όρους υπό τους οποίους γίνεται
η προσθήκη αυτή·
β) να περιορίζεται στην ελάχιστη δόση που είναι απαραίτητη για την
επίτευξη του επιθυµητού αποτελέσµατος·
γ) να λαµβάνει υπόψη την τυχόν αποδεκτή ηµερήσια δόση ή ισοδύ-
ναµο υπολογισµό που έχει καθοριστεί για τα π ρόσθετα τρο φίµων
και την πιθανή ηµερήσια π ρόσληψη του συγκεκριµένου π ροσθέτου,
µέσω των τροφών, στο σύνολο τους. Όταν το π ρόσθετο τρο φίµων
πρέπει να χρησιµοποιείται σε τρόφιµα που π ροορίζονται για ειδι-
κές οµάδες καταναλωτών,πρέπει να λαµβάνεται υπόψη ποια είναι ηδυνατή ηµερήσια π ρόσληψη του π ρόσθετου από τους καταναλωτές
αυτους