Patent PL-416020-A1 (PL)
Inventor: MICHALSKI WOJCIECH
IPC: A61B5/12
Filed: 2016-02-03
Abstract: Przedmiotem wynalazku jest układ i sposób do diagnostyki słuchu z wykorzystaniem pobudzenia dwutonem. Wynalazek jest wykorzystywany zwłaszcza w badaniach i diagnostyce słuchu u ludzi lub zwierząt. Układ charakteryzuje się tym, że z generatora (G) trzeci sygnał wzbudzający o częstotliwości f3', która różni się od częstotliwości sygnału odniesienia f3 o nie więcej niż odwrotność stałej czasowej układu całkującego w pierwszym podwójnym detektorze fazoczułym (D1), doprowadzony jest co najmniej na jedną ze słuchawek: kostną, przyłożoną w różnych miejscach głowy, albo umieszczoną w przewodzie słuchowym zewnętrznym ucha, albo na drugą elektrodę umieszczoną na powierzchni ślimaka (ŚL) bądź w innym miejscu, w którym możliwy jest pomiar sygnału potencjału mikrofonicznego. Sposób polega na tym, że w cyfrowym generatorze (G) sterowanym z układu sterowania i akwizycji danych pomiarowych (U) generuje się zsynchronizowane częstotliwościowo elektryczne przebiegi sinusoidalne, z których pierwszy sygnał wzbudzenia o częstotliwości f1, ustalonej amplitudzie i fazie początkowej z przedziału od 0° do 360°, oraz drugi sygnał wzbudzenia o częstotliwości f2, ustalonej amplitudzie i fazie początkowej z przedziału od 0° do 360° doprowadza się do co najmniej jednej ze słuchawek pierwszej sondy pomiarowej (S), wobec czego wytwarza ona dwutonową falę akustyczną wzbudzającą aktywność elektrofizjologiczną ślimaka (ŚL), ponadto generuje się sygnał odniesienia o częstotliwości f3, stanowiącej liniową kombinację częstotliwości sygnałów wzbudzenia, który doprowadza się do wejścia odniesienia cyfrowego pierwszego podwójnego detektora fazoczułego (D1), gdzie sygnały poddaje się podwójnej detekcji fazoczułej, ponadto do jednego z wejść drugiego podwójnego detektora fazoczułego (D1) doprowadza się sygnał elektryczny odbierany elektrodą pomiarową (E) przyłożoną do powierzchni ślimaka (ŚL) lub w innym miejscu, w którym możliwy jest pomiar sygnału potencjału mikrofonicznego, natomiast do drugiego z wejść drugiego podwójnego detektora fazoczułego (D2) doprowadza się sygnał odniesienia, po czym oba sygnały poddaje się podwójnej detekcji fazoczułej analogicznie jak w pierwszym podwójnym detektorze fazoczułym (D1), a następnie sygnały z obu wyjść drugiego podwójnego detektora fazoczułego (D2) podaje się do układu sterowania i akwizycji danych pomiarowych (U), ponadto generuje się trzeci sygnał pobudzający o częstotliwości f3', ustalonej amplitudzie i fazie początkowej, przy czym częstotliwość f3' różni się nie więcej niż o odwrotność stałej czasowej układu całkującego w pierwszym podwójnym detektorze fazoczułym (D1) od częstotliwości f2, który wzbudza aktywność ślimaka (ŚL) jedną z dróg: kostną, powietrzną albo elektryczną, następnie sygnał akustyczny przetworzony przez mikrofon pierwszej sondy (S) na sygnał elektryczny oraz sygnał odniesienia doprowadza się do wejść pierwszego podwójnego detektora fazoczułego (D1), a po poddaniu podwójnej detekcji fazoczułej na dwóch wyjściach pierwszego podwójnego detektora fazoczułego (D1) otrzymuje się jedną parę wolnozmiennych z częstotliwością różnicową f3 - f3' analogowych sygnałów elektrycznych, z których pierwszy w parze jest miarą amplitudy sygnału o częstotliwości odniesienia f3, a drugi miarą fazy mierzonego sygnału o częstotliwości odniesienia f3, a następnie sygnały analogowe doprowadza się do układu sterowania i akwizycji danych pomiarowych (U), z którego dane zapisuje w pamięci komputera (PC), następnie tworzy się charakterystyki zmian amplitudy i fazy każdego z mierzonych sygnałów w funkcji zmian parametrów sygnałów pobudzających, pierwszego, drugiego i trzeciego, czyli częstotliwości, amplitudy i fazy początkowej każdego z sygnałów.