armvectores/hyw_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փո­սի­տո­ն (Փոսիտոնաս)

Փո­սի­տո­ն կամ Փոսիտոնաս (յուն․՝ Ποσειδῶν, Ποσειδώνας)․ հին յունական դիցաբանութեան պանթէոնին տասներկու գլխաւոր աստուածներէն մէկը (Ողիմպեան աստուածներ)։  Ան ջուրերու (լիճերու, գետերու եւ ակերու), ծո­վու, երկրա­շար­ժի եւ ձիերու աստուածն է:   
Փո­սիտո­նաս ծովագնացներու եւ բազմաթիւ հելլենական քաղաքներու եւ գաղութներու հովանաւորն է: Հոմերոսի «Իլիական»ին մէջ Տրովադայի պատերազմի ատեն Փո­սի­տո­ն կ'աջակցէր յոյներուն՝ ընդդէմ տրովադացիներուն: «Ոդիսական»ին մէջ, Տրոյէն Իթաքի վերադառնալու ատեն, Ոդիսեւս կը զայրացնէ Փո­սի­տո­նը՝ երբ կը կուրցնէ անոր Փոլիֆիմոս զաւակը: Այդ պատճառով կը պատժուի անոր կողմէ ղրկուած փոթորիկով եւ կը կորսնցնէ իր նաւն ու ուղեկիցները, եւ վերադարձը կը տեւէ տասը տարի: 
Պղատոնի գործերուն մէջ, Ատլանտիս կղզին անոր նստավայրն էր:Անոր հռոմէական համարժէքն է Նեփթունը:
Հնագոյն արուեստի գործերու մէջ, ան սովորաբար պատկերուած է իբրեւ տարեց տղամարդ մը, իբրեւ կանոն, ձեռքին իր անբաժան զէնքը՝ եռաժանին, կապուտաչեայ, գանգուր մազերով ու մօրուքով, միշտ զայրացած դէմքով, ի տարբերութիւն Զեւսի, որ նկարագրուած է ողիմպեան հանգստութեամբ։


== Դիցաբանութիւն ==


==== Ծնունդ ====

Փո­սիտո­ն Քրոնոս եւ Ռէա տիտաններու երկրորդ զաւակն էր, Զեւսի, Հերայի (Իրա), Տիմիթրայի, Էսթիայի եւ Ադիսի եղբայրը։ Հայրը՝ տիտան Քրոնոսը, զինք եւ միւս զաւակները կուլ տուած էր, երբ ան նորածին էր: Հետագային փրկուած է իր միւս եղբայրներուն եւ քոյրերուն հետ միասին, Զեւսի շնորհիւ։
«Իլիական»ին մէջ կը նշուի, թէ աշխարհը բաժնուած էր երեք մասերու, Զեւս ստացած էր երկինքը, Ադիս՝ անդրաշխարհը, իսկ Փո­սիտո­ն՝ ծովը: 
Կը պատմուի, թէ Փո­սի­տոն երբ իր եռա­ծայր նի­զակը հո­ղին զար­նէր, երկրա­շարժ տեղի կ' ունենար։ Նոյն նի­զակով կ'ալե­կոծէր կամ կը խա­ղաղեց­նէր ծո­վու ալիք­նե­րը։ Ար­դա­րեւ պատ­մա­կան հին քար­տէսնե­րու վրայ Պոզ­պո­ւրունը (Ար­մութլու թե­րակղզիին արեւմտեան ծայ­րա­մասը) կը նշո­ւի Փո­սիտոնի անու­նով։ Աղ­բիւրներ կը վկա­յեն, թէ հոն գտնուած է նաեւ Փո­սիտո­նի ձօ­նուած մե­հեան մը։
Կարգ մը բանահիւսութիւններ կը նշեն, թէ Փո­սիտոնն ու իր եղբայրը՝ Զեւսը իրենց եղբայրներուն եւ քոյրերուն ճակատագիրը չեն ունեցած, այսինքն՝ Քրոնոս զիրենք կուլ չէ տուած: Փո­սի­տոնը իր դաժան հօրմէն ու սարսափելի ճակատագիրէն փրկած է մայրը՝ Ռէան, որ նորածին Փո­սիտո­նը գառնուկներու հօտի մէջ պահած է, իսկ ամուսինին՝ Քրոնոսին, ըսած է, թէ քուռակ մը ծնած է եւ երեխային փոխարէն անոր ձիու քուռակ մը տուած է, որ կուլ տայ։


=== Ստուգաբանութիւն ===

Փո­սի­տո­նի անուան ծագման շուրջ կան կարգ մը տեսութիւններ։
Ըստ Պղատոնի, Արիստոթելիսի եւ կարգ մը ժամանակակից բանասէրներու, անունը յառաջացած է երկու բաղադրիչ տարրերէ՝ «փոսիս» եւ կամ «փոթիս» (յունարէն πόσις (posis) -  πότις (pótis)), որ պարոն, սեփականատէր եւ կամ ամուսին կը նշանակէ եւ «դա» (δᾶ (da)՝ որ Ատիկէի բարբառին «ղի» (γῆ (GE)) բառն է, հող կը նշանակէ։ 
Այլ տեսութիւն մը կ'ըսէ, թէ «հող» (δᾶ (da) տարրը կը մեկնաբանուի, իբրեւ δᾶϝον dâwon «ջուր»։ Այսինքն, կը յանգի Posei-dawōn «Ջուրի Տէր» տարբերակին։ 


== Փո­սիտո­նի տիտղոսները ==
Փո­սիտո­ն ունի բազմաթիւ տիտղոսներ, որոնցմէ շատերը ձեռք բերած է իր աստուածային գործառոյթներէն.Գլխաւոր տիտղոսներ, որոնք կապուած են անոր սրբավայրերուն հետ.


== Պատկերասրահ ==

		
     


== Տե՛ս նաեւ ==
Աթէնք (անուանում բաժին)


== Արտաքին յղումներ ==
Theoi.com: Փո­սի­տո­ն (անգլերէն)
Դանիէլ Ա. Քհնյ. Գէորգեան

Դանիէլ Ա. Քհնյ. Գէորգեան (1922, Եագուպիէ - 1998), աւաղանի անունով՝ Մովսէս, որդի Յովհաննէս եւ Նուէրայի։


== Կենսագրութիւն ==
Դանիէլ Ա. Քհնյ. Գէորգեան, նախնական կրթութիւնը ստացած է նախ Եագուպիէի Ազգային Վերածնունդ վարժարանին մէջ, ապա Հալէպի Ազգային Կիւլպէկեան Վարժարանը, զոր աւարտած է 1934-ին։ Նոյն տարին, եկեղեցւոյ եւ ուսման սէրե զինք առաջնորդած է Երուսաղէմի Ժառանգաւորաց Դպրեվանքը, ուր ուսանած է մինչեւ 1937 թուական եւ վերադարձած է ծննդավայրը։ 1938-ին, ընտանիօք տեղափոխուած է Հալէպ:
Նիւթական անձուկ վիճակը զինք մղած է դէպի ազատ ասպարէզ։ Նոր միջավայրին ու պայմաններուն անծանօթ ըլլալով հարկադրուած՝ քանի մը տարի զբաղած է որմնադիրի գործերով։
Այնուհետեւ, բարեկամներու միջնորդութեամբ, նշանակուած է պետական պաշտօնեայ՝ հեռաձայնի բաժնի գրասենեակին բաժնին մէջ։ Մովսէս շուտով ծնօթացած է պետական շրջանակին ու յարգուած բոլորէն։
1942-ին, Եագուպիէի Սուրբ Հռիփսիմէ Եկեղեցւոյ մէջ, Մովսէս պսակուած է Օրիորդ Անթուանէթի հետ եւ ունեցած մանչ զաւակ մը՝ Գէորգ։
Եագուպիէի եկեղեցւոյ թաղականութիւնն ու հայրենակիցները նկատի ունենալով Մովսէսին վարքն ու բարքը օրինակելի ընթացքն ու կրօնասիրութիւնը, առաջարկած են իրեն, որ ընդունի քահանայական թեկնածութիւնը Եագուպիէի փոքրաթիւ հայ գաջութին համար։ Մովսէս իր հաւանութիւնը տուած է, յարգելով իր հայրենակիցներուն որոշումը։
Մովսէս քահանայական ձեռնադրութիւնն ու օծումը տեղի ունեցած են Տ. Զարեհ եպիսկոպոս Փայասլեանի ձեռամբ՝ Հալէպի Սուրբ Քառասնից Մանկնաց Եկեղեցւոյ մէջ, 23 Սեպտեմբեր 1951-ին, Խաչվերացի տօնին եւ վերակոչուած է Տէր Դանիէլ:
Նորընծայ՝ Տէր Դանիէլ այսպէս դարձած է հոգեւոր հովիւ Եագուպիէի հայութեան ուսուցիչ՝ տեղւոյն Ազգային Վերածնունդ Վարժարանին:
1960-ական թուականներուն, Լաթաքիոյ հայ գաղութին հոգեւոր հովիւը տեղափոխուած է Հալէպ, ժողովուրդը մնացած է առանց քահանայի։
Սրբազան Հօր պաշտօնական նամակով՝ Տէր Դանիէլ 1961-ին, հոգեւոր հովիւ նշանակուած է Լաթաքիոյ Սուրբ Աստուածածին Եկեղեցւոյ:


== Շնորհուած պարգեւներ ==
1963-ին Տ. Դանիէլ ստացած է Լանջախաչ կրելու իրաւունք Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Զարեհ Ա. Կաթողիկոսէն:
1967-ին, Ծաղկեայ սեւ փիլոն՝ Խորէն Կաթողիկոսէն:
1973-ին, Աւագութեան տիտղոսն ու պատիւը կը ստանայ՝ Խորէն Կաթողիկոսէն։
1986-ին, Հալէպի «Ահարոնեան» սրահին մէջ, Տէր Դանիէլ արժանացած է Գնահատանքի Գիրի, տրուած Բերիոյ Թեմի Առաջնորդ ՝ Տ. Սուրէն Արք. Գաթարոյեանի կողմէ:
Մանկավարժութիւն (հանդէս)

Մանկավարժութիւն, գիտամեթոդական վերլուծական ամսագիր։


== Աղբիւր ==
Գիտական տեղեկատուական վերլուծութեան եւ մոնիթորինգի կեդրոն, Հայաստանի մէջ հրատարակուող գիտական պարբերականներու ցանկ
Ազնիւ (անձնանուն)

Ազնիւ, հայկական իգական անուն։ Կը նշանակէ «ընտիր, պատուական»։ Տարածուած անուն է արեւմտահայերէնի մէջ: Առաջին անգամ յիշատակուած է 1554 թուականին:
Ծիածան (թերթ, Իսթանպուլ)

Ծիածան, հասարակական-քաղաքական շաբաթաթերթ։ Լոյս տեսած է 1909-1910 թուականներուն՝ Կոստանդնուպոլսոյ մէջ։ Խմբագիր՝ Ա. Սուրէնեան։


== Գործունէութիւն ==
Լուսաբանած է մասնաւորապէս հայ ազգային կեանքը։ Հայկական լուրեր, ազգային կեանք, ազգային լուրեր բաժիններուն մէջ մանրամասն տեղեկութիւններ հաղորդած է  յատկապէս Թուրքիոյ հայերու քաղաքացիական դրութեան ու տնտեսական վիճակի մասին։ «Հայերը հանդէպ Ատանայի աղէտին» յօդուածաշարով արձագանգած է 1909 թուականի Ատանայի հայկական կոտորածներուն։ Լայն տեղ յատկացուցած է Թուրքիոյ քաղաքական եւ ներքին կեանքին [«Ժիոն թուրքերը (երիտթուրքերը) իրենց իսկական գոյնով», «Սահմանադրական ազատութեան վտանգները» եւ այլն]։ «Ծիածան»ն անդրադարձած է նաեւ կրթութեան հարցերուն։ Ունեցած է գրական բաժին։
Գրատպութեան Թանգարան (Երեւան)

Գրատպութեան թանգարան, Հայաստանի ազգային գրադարանի շէնքին մէջ գործող թանգարան, որ կը ներկայացնէ հայ գրատպութեան անցած պատմութիւնը:


== Պատմութիւն ==
Գրատպութեան անցած ճանապարհը ներկայացնելու համար հայերէն տպագիր ամենամեծ պահոցին՝ Հայաստանի ազգային գրադարանին մէջ, հիմնուած է նոր արուեստագիտութիւններով յագեցած թանգարան:
Յուիուար 2018-էն Հայաստանի ազգային գրադարանի Գրատպութեան թանգարանը դարձած է Եւրոպական գրատպութեան թանգարաններու դաշնութեան անդամ:


== Սրահներ ==
Տպագրութեան պատմութիւնը ներկայացուած է Գրատպութեան թանգարանի վեց սրահներուն մէջ`

«Գրի ակունքները սրահին մէջ» ներկայացուած է նախագրային շրջանէն մինչեւ գիրը ինկած ժամանակահատուածին մէջ ստեղծուած գրաւոր մշակոյթի նմուշներ՝ ժայռապատկերներ, սեպագիր արձանագրութիւններ:
«Հայոց այբուբենը սրահին մէջ» ներկայացուած են գրչութեան տեսակները եւ եւրոպացի հրատարակիչներու գիրքերուն մէջ փայտափորագիր հայոց այբուբենը:
«Հայ գրատպութեան առաջնեկները սրահին մէջ» ներկայացուած են հայերէն տպագիր առաջին գիրքը՝ «Ուրբաթագիրքը» (հրատարակուած է Յակոբ Մեղապարտի կողմէ Վենետիկի մէջ, 1512-ին), Աստուածաշունչը (հրատարակուած Ոսկան Երեւանցիի կողմէ Ամսթերտամի մէջ, 1666-1668-ականներուն), առաջին տպագիր քարտէզը՝ «Համատարած աշխարհացոյցը» (Ամսթերտամ, 1695-ին), առաջին տպագիր պարբերականը՝ «Ազդարարը» (Մատրաս, 1794-1796-ականներուն):
«Հայկական գրատպութեան սփիւռքը սրահին մէջ» ներկայացուած են այն հիմնական օճախները, ուր գործած են հայկական տպարաններ եւ տպագրուած են հայերէն գիրքեր: Այստեղ կարելի է ծանօթանալ տպագրավայրերու յամառօտ պատմութեան:
«Գրահրատարակչութիւն սրահին մէջ» ցուցադրուած են տպագրական մեքենաներ, կլիշէներ, տարբեր երկիրներու մէջ գործած հայկական տպարաններու նկարներ: Հոլոգրաֆիկ ցուցադրութեան միջոցով ներկայացուած են տպագրութեան հիմնական ձեւերը:
«Գրի յաւերժութիւնը սրահին մէջ» ներկայացուած է տպագրութեան սկզբնաւորումը Հայաստանի տարածքին։ Ցուցադրուած են Հայաստանի եւ Արցախի մամուլի եզակի նմուշներ:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին յղումներ ==
Երեւանի մէջ բացուեցաւ Գրատպութեան թանգարան
Գրատպութեան թանգարանը մէկ տարուան ընթացքին նշանակալի ձեռքբերումներ ունեցած է
Ազգային գրադարանին մէջ նշուեցաւ Հայաստանի անկախութեան 27 ամեակն ու Գրատպութեան թանգարանի մէկ ամեակը
Եօղուն Oլուխ

Եօղուն Օլուխ, հայաբնակ գիւղաքաղաք Անտիոքի Սուէյտիյէ գաւառակի Անտիոք քաղաքէն 4-5 ժամու ճանապարհ հեռու:


== Ընդհանուր տեղեկութիւն ==
Ամրացած է երկու ահագին լեռներու մէջ, մէջտեղէն կը վազէ արատահոս գետ մը: Ունի առատ եւ ընտիր ամէն տեսակի պտուղներ, ինչպէս նաեւ նարինջ եւ կիտրոն: 600 տուն հայ բնակիչներէն միայն 60 ժողովուրդին մեծ մասը հայ կաթողիկէ են եւ բողոքական:
Ժողովուրդին մեծ մասը շերամաբուծութեամբ զբաղած է․ ոմանք մետաքսէ ճամկաւոր շալեր, փողկապներ, եւայլն գործած ու վաճառած են: Շատեր ալ սանտր կը շինեն փայտէ եւ ոսկրէ: Ունեցած է ազգային վարժարան մը 32 աշակերտներով: 
Գիւղացիները Յուլիս 1939 ին թողելով իրենց ծննդավայրը, գաղթցած են Սուրիա եւ Լիբանան՝ իրենց ծննդավայրը Թուրքիոյ թողելու հետեւանքով:


== Աղբիւրներ ==
Հայ հանրագիտակ, Հայր Մկրտիչ Վրդ․ Պոտուրեան:
Կայծեր (թերթ, Պէյրութ)

Կայծեր, հասարակական-քաղաքական պարբերաթերթ։ ՀՀԳ երիտասարդական միութիւններու հրատարակութիւն։
Լոյս կը տեսնէ Յուլիս 1983-էն մինչեւ 1987 թուականը՝ եռամսեայ, 1988-1994 թուականներուն՝ քառամսեայ, 1995-1996 թուականներուն լոյս չի տեսներ, 1997-1999 թուականներուն՝ դարձեալ եռամսեայ (ընդամէնը՝ 44 համար)։
Խմբագիրներ՝ Կարօ Յովհաննէսեան, Գրիգոր Աչգեան, Շահան Գանտահարեան, Արփի Համբարեան, Յակոբ Հաւաթեան եւ Սրբուհի Ճենանեան։ Կը հրապարակէ ՀՀԳ բիւրոյի, կուսակցական այլ մարմիններու պաշտօնական յայտարարութիւնները, կը լուսաբանէ ՀՀԳ քաղաքականութեան տարբեր կողմերը, կ՚անդրադառնայ հայկական, մերձաւոր արեւելեան ու միջազգային քաղաքական կարեւորագոյն անցուդարձերուն։
Միքայէլ Եպիսկոպոս Խաչատուրեան

Միքայէլ Եպիսկոպոս Խաչատուրեան (1846-1915)
Ծնած է Խարբերդ 1846-ին: Ուսումը կը ստանայ հոն եւ Մալաթիա: Յետոյ Զմառի վանքը կը ղրկուի եւ ձեռնադրուելով Մալաթիա կ'անցնի: Տարինէր վերջ Պօլիս կը կանչուի եւ 1899-ին կ'ընտրուի Եպիսկոպոս Մալաթիոյ ուր կը մնայ մինչեւ 1915:


== Աղբիւրներ ==
Յուշարձան Ապրիլ Տասնըմէկի, Կ.Պոլիս 1919, էջ 90, յօդուած 696
Յաղթանակ (ամսաթերթ)

Յաղթանակ, քաղաքական, հասարակական եւ գրական ամսաթերթ։ Հնչակեան կուսակցութեան Ֆրանսայի շրջանի վարչական մարմնի հրատարակչութիւն։ Լոյս կը տեսնէ 1971-էն Փարիզ (հայերէն եւ ֆրանսերէն), խմբագիր՝ Պ. Կէօնճեան։ Սփիւռքահայութեան գոյատեւման եւ Հայ դատի արդարացի լուծման նախապայման կը համարէ սփիւռքի մէջ գործող հայ քաղաքական կուսակցութիւններու, հասարակական կազմակերպութիւններու, ընկերակցութիւններու ու հայ եկեղեցւոյ միասնական գործունէութիւնը։
Ամսաթերթը կը տպագրէ տեղեկութիւններ կուսակցութեան գործունէութեան, հայկական գաղթավայրերու եւ հայրենիքի իրադարձութիւններու վերաբերեալ։
Վիչայ Շրիվատհանափրապհա

Վիչայ Շրիվատհանափրապհա (թայլանտերէն՝ วิชัย ศรีวัฒนประภา, անգլերէն՝ Vichai Srivaddhanaprabha, 4 Ապրիլ, 1958 - 27 Հոկտեմբեր 2018), նախկինին՝ Վիչայ Ռաքսրիաքսորն (թայլանտերէն՝ วิชัย รักศรีอักษร), թայ միլիարատէր, գործարար։ Անոր կը պատկանէր Քինկ Փաուըր Տեութի Ֆրի (King Power Duty Free) կազմակերպութիւնը, որուն հիմնադիրը, սեփականատէրը եւ նախագահն է:


== Կենսագրութիւն ==
Թայ֊չինական ընտանիքին մէջ ծնած է:։


== Գործունէութիւն ==
Ֆորպս հանդէսին մէջ ներկայացուած է որպէս Թայլանտի 7-րդ ամենահարուստ մարդ 3.3 միլիառ կարողութեամբ։
Վիչայը 2010 թուականի ամառուան ձեռք բերաւ անգլիական «Լէյսթըր» ֆութպոի ակումբը։
2011 թուականին դարձաւ ակումբի նախագահ, իսկ իր որդի Աիյավաթը ընտրուեցաւ փոխնախագահ։
2016-2017 թուականներու Անգլիոյ Փրեմիեր Լիկայի աւարտէն անմիջապէս յետոյ Վիչայը ակումբի 19 խաղցողներուն նուիրեց BMW i8 եւ £100 հազար իւրաքանչիւրին։
Քինկ Փաուերը 2016 թուականին սեփականատէրը եղաւ Ասիական Օդընկերութեան 39%-ին։


== Արտաքին Յղումներ ==
Պարպարա Սթրէյսընտ

Պարպարա Սթրէյսընտ (անգլերէն՝ Barbra Joan Streisand) ծնած է 24 Ապրիլ 1942 Պրուքլին, Նիւ Եորք, ԱՄՆ, ամերիկացի երգչուհի եւ դերասանուհի, ինչպէս նաեւ մէծ յաջողութիւններու հասած է որպէս արտադրող, քաղաքական աքդիւիստ: «Օսքար» մրցանակի կրկնակի դափնեկիր «Լաւագոյն դերասանուհի» եւ «Լաւագոյն օրիգինալ երգ» անուանակարգերու, ինչպէս նաեւ «Էմմի», «Կրեմմի» եւ «Ոսկէ Գլոբուս» մրցանակներու տիրացած է:
Սթրէյսընտ կը համարուի ժամանակակից առեւտուրի ամենայաջող կիներէն մէկը: Ան եզակի կատարողներէն է, իր ալպոմները որպէս ամենաշատ լսուած կը գլխաւորէին 1960-ական, 1972-ական, 1980-ական, 1990-ական, 2000-ական եւ 2010-ական թուականներուն առաջին հարթակը: Ամբողջ աշխարհի մէջ վաճառուած է երգչուհիի աւելի քան 145 միլիոն ձայներիզ:


== Կենսագրութիւն ==


=== Երիտասարդ Տարիներ ===
Պարպարա Ճուան Սթրէյսընտ ծնած է 24 Ապրիլ 1942-ին, Պրուքլին (Նիւ Եորք) հրէական ընտանիքի մէջ։ Անոր հայրը՝ Էմմանուէլ Սթրէյզանտը, Աւստրիայէն արտագաղթած քերականութեան ուսուցիչը, մահացած է, երբ Պարպարան դեռ մէկ տարեկան էր։ Խորթ հօր՝ Լուիս Քայնդի հետ ան վատ յարաբերութիւններու մէջ էր, քանի որ ան իրեն անընդհատ ծեծի կ'ենթարկէր: 1951 թուականին Սթրէյզանտը քոյր կ'ունենայ Ռոսլին Քայնդ որ հետագային նոյնպէս երգչուհի կ'ըլլայ: 1959 թուականին Սթրէյզանտ «Էրասմաս Հոլլ» միջնակարգ դպրոցը կ'աւարտէ, որ ան երբեմն կը յաճախէր եւ ուր կ'երգէր  Նիլ Տայմոնտի երգչախումբին հետ: Այնտեղ ան կը ծանօթանայ նաեւ աշխարհի ապագայ շախմատի չեմպիոն Ռոպերթ Ֆիշերի հետ: Տայանա Իտա Ռուեզենը, գոհ չէր իր դստեր ընտրութեամբ, քանի որ անոր կը համարէր ոչ այնքան գրաւիչ այդ ոլորտի համար:


=== Ասպարէզի Սկիզբ ===
Երաժշտական մրցոյթներէն մէկուն յաղթանակէն յետոյ Սթրէյսընտին գիշերային ակումբի աշխատանք առաջարկած են: Ի սկիզբէն ան կ'ուզէր դերասանուհի ըլլալ եւ կը մասնակցէր թատերական տարբեր ներկայացումներու, որոնցմէ մէկուն ան կը խաղար դերասանուհի Ճոն Ռիվրզի հետ: 1960 թուականին անոր ընկերոջ՝ Բարրի Դեննենի հրաւերով Սթրէյսընտը կը սկսի երգել մանհեթենեան Գրիշուիչ-Վիլլիջ գտնւող գեյ բար բարին, ուր մէծ յաջողութիւններու կը հասնի: Նոյն ժամանակ ան կը կրճատէ իր անունը եւ կը դառնայ Պարպրա, որպէսզի տարբերի:
1962 թուականին Սթրէյսընտը առաջին անգամ կու գայ Պրոտվէ: Նոյն թուականին ան պայմանագիր ստորագրած է Քոլոմպիա Րեգորտս-ի հետ: 1962 թուականին ան հանդէս կու գայ «Էդ Սալիւան շռու» ուր անոր կը նկատեն յայտնի դաշնակահար Վլազդի Լիբերաչեն: Շուտով ան երգչուհին համագործակցութեան առաջարկ կ'ընէ, եւ Սթրէյսընտը կը սկսի անոր հետ հանդէս գալ Լաս Վեկասի մէջ:
1963 թուականին լոյս կը տեսնէ անոր ալպոմը «The Barbra Streisand Album», որ արժանացած է «Գրեմմի» երկու մրցանակներու: Սթրէյսընտի յայտնիութիւնը կը շարունակուէր աճիլ:
Մատլէն Եավէր

Մատլէն Եավէր, դաշնակարուհի, ծնած է Պոլիս 1904 թուականին, յաճախած է Էսայեան, Պէզազեան, Տատեան, Իւնիօն Օթթօման վարժարանները եւ շրջանաւարտ եղած: Զինադադարին աշխատած է Պոլսական բոլոր օրաթերթերուն եւ գրական պարբերականներուն մէջ։ Դաշնակի դասընԹաձքներու փայլուն աստիճաններով աւարտած է իր արուեստը եւ դասախօս կարգուած է Բրոֆէսոր վկայականով 1936 թուականին: Կը վարէր նաեւ «Ժողովուրդի Ձայն» թերթին խմբագրութիւնը: Մատլէն Եավէր ատենին ատենապետուհին էր Պոլսեցի Միութեան կեդրոնին:


== Աղբիւուրներ ==
Հայ Հանրաքիտակ(Հ.Մկրտիչ Վարդ. Պոտուրեան,Պիւգրեշ,1938)
Կանաչեղէններով հաց (Ժինգիալով հաց)

Ժինգիալով հաց, ղարաբաղեան խոհանոցի, ինչպէս նաեւ Կապանի եւ Գորիսի խոհանոցի ուտեստներէն, որ բաղկացած է կանաչիներով (ժինգիալով) լեցուած հացէ։ Որոշ շրջաններու մէջ այն նաեւ կը կոչուի բինջարով հաց, հացի մէջ օգտագործած բինջարի (եղինջի) շնորհիւ։
Ժինգիալով հացը մօտ 25 տեսակի կանաչիներով պատրաստաւած տափակ բլիթ է։
Ժինգիալով հացի խմորը կը պատրաստուի ալիւրէ, աղէ եւ ջուրէ։ Հացի մէջ տեղադրուող կանաչիները կը կոչուին ժինգիալ, եւ կրնան տարբերուիլ ըստ թխուելու շրջանի եւ ճաշակի։ Ժինգիալով հացին մէջ օգտագործուող կանաչիներէն են կանաչ սոխը՝ (լատ.՝ Āllium pōrrum), կանաչ սխտորը (լատ.՝ Állium satívum), գինձը (լատ.՝ Coriándrum sátivum, արաբերէն, համեմ), կարմանտիւկը կամ կնձմնձուկը (լատ.՝ Anthríscus cerefólium), ճռճռուկը (լատ.՝ Stellaria media), թրթնջուկը կամ թթուաշը (լատ.՝ Rumex), ծտապաշարը (լատ.՝ Capsélla), դաղձ (լատ.՝ Méntha suaveólens, արաբերէն` նանա), եղինջը (լատ.՝ Urtíca dióica), մանուշակի ծաղիկները (լատ.՝ Víola odoráta), գառնականջը (լատ.՝ Silene noctiflora), խազազը կամ վայրի անսովոր սոխը (լատ.՝ Allium paradoxum), անանուխը (լատ.՝ Mentha Piperita L.), մշակովի դաղձը (լատ.՝ Méntha longifólia), բաղբակը (արաբերէն՝ սամիթ, լատ.՝ Anethum graveolens), մոխրաթալ (վայրի սպանախի տեսակ) (լատ.՝ Spinácia olerácea), սինձը (լատ.՝ Tragopógon), պտուտկունը (լատ.՝ Papaver commutatum Fisch), պուտը կամ կակաչը (լատ.՝ Papáver), կտաւատի երիտասարդ տերեւները (լատ.՝ Línum usitatíssimum), տեսնը կամ հասկադաղձը (լատ.՝Méntha spicáta), ծիթենուկ (լատ.՝ Nonea), խաղողի երիտասարդ տերեւները, տոպը կամ ալպիական կակաչը (լատ.՝ Papaver alpinum), սիմսիմոկը (քերչախոտ, լատ.՝ Asperugo procumbens), ուտիմ տիտիմը (լատ.՝Capsella bursa-pastoris), պառաւապորտը (լատ.՝ Anchúsa arvénsis), առօք-փառօքը։ Նախքան կանաչիները հացի մէջ տեղադրելը, անոնք մանր կը կտրատուին, եւ անոնց կ՛աւելցուին աղ, ձէթ եւ պղպեղ։
Պատրաստման ամբողջ գործընթացը կ՛իրակնացուի տարեց, փորձառու կանանց կողմէ, որոնք կը փոխանցուին պատրաստման սեփական գաղտնիքները իրենց աղջիկներուն ու հարսերուն։ Բարակ շերտով բացուած խմորը կը լեցնեն գրեթէ 25 տեսակի մանր կտրտուած վայրի կանաչիներէ բուսական իւղով պատրաստուած միջուկով։ Կը թխուի սաջ կոչուող տաքցուած ջեռոցում քանի մը վայրկեան տեւողութեամբ։

Կտրտուած կանաչին կ՛աւելցուի խմորի մէջ, խմորի եզրերը կը փակուին, եւ ապա այն կը թխուի կրակին դրուած «սաջ» կոչուող երկաթէ կտորի վրայ։
Ժինգիալով հացը կարելի է մատուցել կարմիր գինիի, գարեջուրի, կամ թանի հետ։


== Ժինգիալով հացը մշակոյթին մէջ ==
Հայ նշանաւոր մանկագիր Գուրգէն Գաբրիէլեանը հետեւեալ բանաստեղծութեամբ կը ներկայացնէ հացին բաղադրատոմսը՝


== Արտաքին յղումներ ==
Արցախի հրաշքները։
Գրիգորիս (բժիշկ)

Գրիգորիս (Չանղըրը - Ապու Հարարի անապատ), հայ բժիշկ։
Ծնած է Չանղըրըի մէջ։ Աշխատած է Գոնիացի բժիշկ Տատիի դեղատան մէջ եւ բժիշկ Ժամկոչեանի մօտ։ Ձերբակալուած է Չանղըրըի մէջ ու աքսորուած՝ Տէր Զօր։ Հասած է մինչեւ Ապու Հարարի անապատը, ուր ալ սպանուած է։
1916 թուականին Ապու Հարարի անապատի մէջ՝ սեւ պաշտօնական տարազն ու սպիտակ օսլայած վերնաշապիկը հագած, ինկած է մէջքի վրայ, գանկը ճակատի կողմէն բացուած եւ ուղեղը դուրս ինկած։ Քովը ընկած եղած է սեւ տետրակը, որ գտած են անապատի մէջ հանգրուանած հայ մանչուկները։ Տետրակին մէջ գրի առած է իր հետ կատարուածը, որուն վերջին տողերն են. «…Գիշերային լուսնի լոյսով, ետ դէպի Հալէպ զարտուղի ճանապարհով հետիոտն քալելով ինքզինքս մեծ սպանդէն ազատել որոշած եմ»։


== Գրականութիւն ==
Սերոբեան Յակոբ Ա., Եղեռնի յուշերս, Պէյրութ, 2005։


== Աղբիւրներ ==
Յարութիւն Մինասեան,  Օսմանեան կայսրութիւնում  Թուրքիայի Հանրապետութիւնում բռնաճնշումների եւ ցեղասպանութեան ենթարկուած հայ բժիշկներ, Երեւան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Վանցեթի Դանիէլեան

Վանցեթի Ամիրջանի Դանիելեան, (22 Օգոստոս 1927(1927-08-22), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Անդրկովկասի ԽՖՍՀ, Խորհրդային Միութիւն - 2013), խորհրդային հայ կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, Ռուսաստանի կինոռեժիսորների գիլդիայի անդամ։


== կենսագրութիւն ==
Վանցեթի Դանիելեանը ծնած է 1927 թուականին Երեւանի մէջ։ Աւարտած է Երեւանի գեղարուեստա-թատերական ինստիտուտը եւ ԵՊՀ պատմութեան ֆակուլտետը՝ էքստերն կարգով։ Աշխատած է Հայֆիլմ եւ Մոսֆիլմ կինոստուդիաների մէջ։
Մասնակցած է Ամպրոպի ճանապարհով, Լեռնային լճի գաղտնիքը, Անձամբ կը ճանաչեմ, Հիւսիսային ծիածան, Պատուի համար, Տէրը, Պատերազմ եւ խաղաղութիւն եւ այլ ֆիլմերու ստեղծմանը։


== Մրցանակներ եւ պարգեւներ ==
«Հանդիպում Մարշալի Հետ» եւ  «Մարտիրոս Սարեան» ֆիլմերուն համար արժանացած է ԽՍՀՄ պետական սինեմայի վկայականի։


== Արտաքին յղումներ ==
Как Ванцетти Даниелян выбирал коня для Наполеона и отказался от Пикассо (ռուս.)
Հոգեկան Առողջութեան Համաշխարհային Օր

Հոգեկան Առողջութեան Համաշխարհային Օր (անգլերէն՝ World Mental Health Day), 1992 թուականէն սկսեալ ամէն տարի` Հոկտեմբեր 10-ին, կը նշուի Հոգեկան առողջութեան միջազգային օրը։


== Պատմութիւն ==

1992-ին Հոգեկան առողջութեան համաշխարհային ֆետերասիոնն ու Առողջապահութեան համաշխարհային կազմակերպութիւնը (ԱՀԿ) Հոկտեմբեր 10-ն հռչակած են հոգեկան առողջութեան միջազգային օր: Դեռեւս 1948 թուականին ԱՀԿ-ի կողմէ սահմանուած է, որ առողջութիւնը «ֆիզիքական, հոգեկան եւ ընկերային ամբողջական լաւակեցութիւնն է եւ ո՛չ միայն հիւանդութեան կամ ֆիզիքական արատի բացակայութիւն»:
Տoնին հիմնական նպատակը միշտ եղած է հասարակութան ուշադրութիւնը հրաւիրել հոգեկան առողջութեան հիմնախնդիրներուն, ինչպէս նաեւ նախապահպանութեան ու հոգեկան բուժման հանդէպ բնակչութեան իրազեկուածութեան աստիճանաչափի բարձրացման վրայ։


== Օրուան Թեմաներ ==
Օրացոյցի այս օրը ամէն տարի, համայն մարդկութեան համար, խորհուրդով մը կը ներկայանայ։ Իսկ օրուան խորհուրդն է անգամ մը եւս հասարակութեան, պետութիւններուն, կառավարութիւններուն, կազմակերպութիւններուն եւ անհատներուն ուշադրութիւնը հրաւիրել հոգեկան առողջութեան խնդիրներու եւ հիմնախնդիրներու վրայ․ ահաւասիկ որոշ տարիներու կարգախօսը․
Վահան Արծրունի (բժիշկ)

Վահան Արծրունի (10 (22) Յունիս 1857, Գաւառ, Նոր Բայազետի գավառ, Երեւանի նահանգ, Կովկասի Փոխարքայութիւն, Ռուսական Կայսրութիւն - 29 Յուլիս 1947(1947-07-29), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Միութիւն), կազմախօս, առողջաբան, բժիշկ, ՀԽՍՀ գիտ. վաստակաւոր գործիչ։ ԵՊԲՀ-ի յառաջադէմ ուսանողներուն կը տրուի անոր անունով անուանական կրթաթոշակ։
1903-1905 իր միջոցներոն հրատարակուած է «Առողջապահիկ թերթ» բժշկա-առողջապահական ժողովրդային հանդէսը (Թիֆլիս): Հանդէսին Խմբագիրը եղած է Վահան Արծրունին: Նպատակը եղած է ժողովուրդին մէջ տարածել բժշկական եւ առողջապահական գիտելիքներ: Հանդէսին հետ միատեղ «Բժիշկ զրոյցներ» ընդհանուր խորագիրով հրատարակուած են 35 հանրամատչելի գրքոյկներ։ 
Ան շարք մը առողջապահական գրքոյկներ հրատարակած է, ինչպէս՝ «Մի խմիր», «Վատ ցաւ կամ Սիֆլիս», «Վարակիչ հիւանդութիւնները եւ նրանց թոյնը» կամ՝ «Բարակացաւ», «Մի ծխիր», «Դողէրոցը կամ՝ Մալարիա Ինֆլուէնցա կամ Նոր ցաւ», «Նորածին մանուկ ների հիւանդութիւնները», «Թշուաների պալէ կամ բժիշկ հաազ», «Խօլերա», «Կակուղ շանկը կամ սուսանակ» եւ այլն, որոնք բաւական լաւ կը տարածուին ժողովրդին մէջ։ Վ. Արծրունին աշխատակցած է նաեւ «Մշակ»-ին։