armvectores/hyw_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պէյրութի Պայթումներ (2015)

Պէյրութի պայթումներ (2015), 12 Նոյեմբեր2015-ին, երկու մահապարտներ պայթումներ իրականացուցին Պէյրութի հարաւային արուարձան Պուրժ Էլ-Պարաժնէի մէջ, որ բնակեցուած է շիա մահմետականներով եւ կառավարուած է Հըզպոլլահի կողմէ։ Համաձայն տարբեր աղբյուրների՝ զոհերի թիվը տատանվում է 37-ից 43:  Իրաքի եւ Լեւանթի իսլամական պետութիւնը (ԻԼԻՊ) ստանձնած է պայթումներուն ամբողջ պատասխանատուութիւնը։


== Նախապատմութիւն ==
2011 թուականին Սուրիոյ դրացի պետութիւնները կը գտնուէին քաղաքացիական պատերազմի մէջ։ Սուրիոյ քաղաքացիական պատերազմի սկսելէն լիբանանեան խումբերը, ինչպէս Սուրիոյ մէջ բաժնուած են երկու մասի՝ Սուրիոյ պատերազմի մասնակիցներ (օրինակ՝ Հըզպոլլահը) եւ Լիբանանի ներքին պաշտպանութեամբ զբաղուող խումբը։ 2014 թուականին Սուրիոյ քաղաքացիական պատերազմին միջամտեց ԱՄՆ-ն, իսկ յաջորդ տարի՝ Ռուսաստանի Դաշնութիւնը։
Բացի այդ Լիբանանի մէջ քաղաքական շարժում կար Ապրիլ 2014-ին, քանի որ նախագահի ընտրութիւնը անընդհատ կը ձախողէր


== Պայթումներ ==
Ըստ Ալ-Մանար հեռուստաընկերութեան տուեալներուն Պէյրութի Պուրժ էլ Պարաժնէ արուարձանին մէջ երկու պայթուն տեղի ունեցած է՝ Հուսէինի փողոցին վրայ գտնուող անվտանգութեան գլխավոր գրասենեակին մոտ։ Արուարձանը բնակեցուածէ շիա մահմետականներով եւ կը կառավարուի Հըզպոլլահի կողմէ։ Առաջին պայթյունը տեղի է ունեցել շիաների մզկիթից դուրս, իսկ մյուսը՝ մոտիկ հացատանը մինչեւ ժամը 18։00-ն։ Երկրորդ պայթումը տեղի ունեցած է առաջինէն 20 մեթր հեռաւորութեան վրայ, 5-7 վայրկեան ետք։ Երրորդ մահապարտը սպաննուած է մինչեւ պայթումը։ Ըստ Լիբանանի անվտանգութեան ծառայութեան՝ անոր ոտքերը կտրուած էին, բայց դեռ կը կրէր պայթուցիկներու գոտին։
Լիբանանի առողջապահութեան նախարարութեան տուեալներուն համաձայն՝ նուազագոյնը 43 մարդ մահացած է եւ 239-ը վիրաւորուած է, բայց այս տուեալները կը փոխուին, քանի որ վիրաւորներուն մեծ մասը վատ վիճակի մէջ էին։ Ըստ Լիբանանի կարմիր խաչի ընկերութեան տուեալներուն՝ վիրաւորներուն թիւը 200-էն աւելի է: Շրջանի հիւանդանոցները կոչ ուղեցին հանրութեան նուիրել արիւն։ Շտապ օգնութեան ծառայութեան աշխատակիցները կը խնդրէին երթեւեկի դիւրինութիւն ըլլայ, որպէսզի վիրաւորներուն կարենան արագ տեղափոխել բժշկական հաստատութիւններ։


=== Զոհեր ===
Առաջին զոհերուն մէջ էին Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանի երկու աշխատողներ, երեք լիբանանաամերիկացիներ Տիրպորն, Միշիկընէն՝ 49 տարեկան կին եւ երիտասարդ զոյգեր, որոնք զոհուած էին, անոնց երեք տարեկան երեխան ծանր վնասուած էր։
Հաճ Հուսէյն Եարին, որ Հըզպոլլահի անվտանգութեան համակարգի գլխաւորներէն էր, սպաննուած էր պայթումին պատճառով։
Յայտնի է, որ ռումբերէն մէկը պայթած է, երբ Պէյրութի բնակիչ Ատըլ Թերմոսը գրկած է մահապարտներէն մէկը՝ որուն հետ փրկած է շատերուն կեանքը։


== Հետաքննութiւն ==
Երկու օրուայ ընթացքին պայթումներուն կազմակերպման մեղադրանքով ձերբակալուած է վեց մարդ, որոնցմէ 5-ը սուրիացի են, մէկը՝ պաղեստինցի։ Լիբանանի Հըզպոլլահի գլխաւոր ղեկավար Հասան Նասրալլահն ըսած է, որ պայթումները կազմակերպելու մեղադրանքով ձերբակալուած են լիբանանցիներ եւ սուրիացիներ։


== Յանցագործ ==
ԻԼԻՊ-ը վերցուցած է պայթումներու կազմակերպման պատասխանատուութիւնը։ ԻԼԻՊ-ը իր Թուիթըրի գրառման մէջ ըսած է՝ «Թող շիաները գիտնան, որ մենք չենք հանգստանար, մինչեւ Մուհամմատի անունով վրէժ չլուծենք»։ Համացանցի վրայ նշուած է նաեւ, որ հարձակողները «Խալիֆայութեան զինվորներն են»։
Էռնեսթ Տէրվիշեան

Էռնեսթ (Երուանդ) Հերբերտ Տէրվիշեան (անգլերէն՝ Ernest Herbert Dervishian, 10 Oգոստոս, 1916 – 20 Մայիս, 1984), հայազգի ամերիկեան բանակի սպայ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներուն ցուցաբերած արիութեան համար 1945 թուականին պարգեւատրուած է Միացեալ նահանգներու Գոնկրեսի Պատուոյ շքանշանով։


== Կենսագրութիւն ==
Ծնած է 1916 թուականին ԱՄՆ Ռիչմոնտ քաղաքին մէջ։ Ստացած է Երուանդ անունը։ 1933 թուականին աւարտած է Ճոն Մարշըլի անուան միջնակարգ դպրոցը։ 1937 թուականին յանձնելով Վիրճինիա նահանգի քննութիւնները կը ստանայ իրաւագիտութեան Պսակաւոր Արուեստից (Bachelor's degree) աստիճան։ 1941 թուականի Սեպտեմբերին իր ծննդավայրէն կը մեկնի բանակ եւ ծառայութեան կ'անցնի որպէս շարքային։ Վերապատրաստուած է Հարաւային Քարոլինայի մէջ։ 1944 թուականին, Իտալիոյ մէջ ֆաշիսթներու դէմ մարտերուն մասնակցելով, հետեւակային 34-րդ զօրաբաժնի գիտա-ճարտարարուեստութեան քսանապետ (sergeant) էր։


== Հերոսական Արարքը ==
1944 թուականի Մայիս 23-ին Սիսթերնայի մօտ ամերիկեան ջոկատն կ'իյնայ շրջապատման մէջ։ Ամբողջ ջոկատէն ողջ կը մնայ միայն Տէրվիշեանը։ Անընդհատ դիրքը փոխելով եւ հրաձգութիւն վարելով ան կը փորձէ տպաւորութիւն ստեղծել, թէ ջոկատը մարտունակ է։ Երբ զինամթերքը կը սպառի, միայն ատրճանակով զինուած Տէրվիշեանը կ'անցնի թշնամի դիրքերը, կը խլէ մէկ գնդացիր եւ անակնկալի կը բերէ հակառակորդի ջոկատը: Որմէ ետք, ան մինակը կը գերեվարէ թշնամի 45 զինուորի, կը խլէ երեք գնդացիր եւ տասը ատրճանակ։


== Գնահատականը ==
Պատերազմի աւարտէն յետոյ ալ Էռնեսթ Տէրվիշեանը շարունակեց իր ծառայութիւնը Եւրոպական եւ խաղաղովկիանոսեան տարբեր շրջաններու մէջ։ Զինարձակուած է աւագ  ծովային ենթասպայի (Captain lieutenant) կոչումով (ըստ այլ տուեալներու գնդապետի)։ Բացի երեսփոխաններու եւ ծերակուտականներու ժողովի (Congress) Պատուոյ շքանշանէն, Տէրվիշեանը պարգեւատրուած է շարք մը երկիրներու շքանշաններով՝ լեհական վտարանդի կառավարութեան կողմէն՝ Պատուոյ մետալով, Պրոնզէ աստղով եւ իտալական հրամանատարութեան կողմէն՝ Արծաթէ խաչով, ռազմական արիութեան խաչով եւ այլն։ Զօրացրուելէն կամ զինարձակուելէն ետք (Demobilized) ՝ Տէրվիշեանը զբաղեցուցած է ռազմական բարձր պաշտօններ՝ եղած է Ամերիկեան ազգային լեգէոնի (զօրագունդ) փոխհրամանատար, ռազմական պետական կարեւոր հարցերով խորհրդական։
ԱՄՆ ազգային հերոս Էռնեսթ Տէրվիշեանը մահացած է 1984 թուականին եւ թաղուած է ծննդավայրի Վեսթհեմփթըն յիշատակի պուրակին մէջ։
96 (թիւ)

96 (իննսունվեց), բնական թիւ է

Տարուայ 96րդ օրը Ապրիլ 6-ն է (նահանջ տարիներուն՝ Ապրիլ 5-ը)


== Թուագիտութիւն ==
խիստ բաղադրեալ թիւ է, քանի որ ունի տասներկու բաժանարար՝ 1, 2, 3, 4, 6, 8, 12, 16, 24, 32, 48, 96
 A005101  աւելցուկային թիւ է, քանի որ բաժանարարներու գումարը >96
 A005114  անձեռնմխելի թիւ է


== Այլ ==
180°-ով պտտելիս կը ստացուի նոյն թիւը
U-96-ը ԵԱՊ գերմանական սուզանաւ է


== Տես նաեւ ==
1996 թուական
Մեսրոպ Սարգիս Վարդանեան

Մեսրոպ Սարգիսի Վարդանեան  (1888, Զերա, Օսմանեան կայսրութիւն -1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրութիւն ==
Ծնած է 1888 թուականին՝ Զերա, հայ առաքելական ընտանիքի մէջ։ 1914 թուականին աւարտած է Պէյ­րու­թի Ամերիկեան համալսարանի բժշկական բաժինը։ 1914 թուականին զօրակոչուած է Օսմանեան բանակ եւ ծառայած՝ որպէս զինուորական բժիշկ։


== Սպանութիւն ==
1915 թուականին սպանուած է ծառայութեան ընթացքին։


== Գրականութիւն ==
Քէստենեան Հրաչ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն Շրջանաւարտ Եւ Մեծ Եղեռնին Նահատակուած Հայ Բժիշկներ, “Ազդակ”, 01-11-2012


== Աղբիւրներ ==
Յարութիւն Մինասեան,  Օսմանեան կայսրութիւնում  Թուրքիայի Հանրապետութիւնում բռնաճնշումների եւ ցեղասպանութեան ենթարկուած հայ բժիշկներ, Երեւան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Արտաքին յղումներ ==
Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն Շրջանաւարտ Եւ Մեծ Եղեռնին Նահատակուած Հայ Բժիշկներ:
370 (թիւ)

370 (երեք հարիւր եօթանասուն) զոյգ եռանիշ բնական թիւ է 369-ի եւ 371-ի միջեւ


== Յատկութիւններ Եւ Կիրառութիւններ ==
 A007304  սեպային թիւ է
 A005349  բերկրալի թիւ է
 A005188  ինքնասիրահարուած թիւ է` 370=33+73+03
 A127331  չորս յաջորդական պարզերու գումար է՝ 370=83+89+97+101
 Alt   370  գործադրելիս կը ստացուի r տողատառը
370 Մոտեսթիա աստեղնեակի կարգային թիւն է
+370-ը Լիթուանիա զանգելու միջազգային քոտն է
Քաթմանտու

Կատմանդուն (Նեպալերեն՝ काठमाडौं) Նեպալի մայրաքաղաքն է։ Երկրի տնտեսական եւ կուլտուրական կեդրոնն է։ կը Գտնուի Հիմալայների լեռներուն մէջ, 1360 մ բարձրութեան վրայ։ 180 հզ. բն. (1977)։ Կատմանդուի հիմնադրումը (մինչե XVI դ.՝ Կանտիպուր) վերագրուած է Նեպալի կառավարիչ Գունակամադեային (VIII դ.), որ մայրաքաղաքը Լալիտպուրէն տեղափոխուել է այստեղ։ 1482—1769 թուականներուն Կատմանդուն համանուն իշխանութեան կենտրոնն էր, 1769 թուականիին՝ Նեպալի կեդրոնացուած պետութեան ստեղծումին ետքը, անոր մայրաքաղաքը։ մեծ դրանսբորթային հանգույց է, օդանավակայան։ Ունի համալսարան, քոլեջներ։ Կատմանդույում են գտնվում Նեպալի թագաւորական ակադեմեան, ազգային, կենտրոնական եւ այլ գրադարաններ, Նեպալի ազգային թանգարանը։

Քաթմանտու
Վահէ Հայկ

Վահէ Հայկ (Վահէ Տինճեան), (1896, Մեզիրէ, Օսմանեան Կայսրութիւն - 18 Յունիս 1983(1983-06-18), Ֆրէզնօ, Քալիֆորնիա, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ), ամերիկահայ արձակագիր, խմբագիր։ Բուն անունով Վահէ Տինճեան։


== Կենսագրութիւն ==
Ծնած է Խարբերդ։ Ուսումը ստացած է Եփրատ գոլէճի մէջ, գրական առանձին դասընթացքի հետեւելով գաւառական գրականութեան յայտնի դէմքերէն Յովհաննէս Յարութիւնեանի (Թլկատինցին) մօտ։ Առաջին աշխարհամարտի օրերուն, 1915-ի աղետալի տարին, Խարբերդէն կ'անցնի Կ.Պոլիս։
Եղեռնէն փրկուելով անցած է Յունաստան, 1920-ի սկիզբը Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ, ուր հետեւած է Պոսթըն համալսարանի պատմութեան եւ գրականութեան դասընթացքին։


== Գրական վաստակ ==
Առաջին աշխարհամարտի օրերուն՝ Զինադադարի հռչակումէն ետք, շրջան մը կ՛աշխատակցի «Նոր Կեանք» եւ «ճակատամարտ» թերթերուն։
Ուսումը աւարտելէ ետք, հինգ տարի կը վարէ Ֆրէզնոյի «Նոր Օր»ի խմբագրութիւնը, ապա կը ձեռնարկէ անհատական  աշխատանքի, շարունակելով իր գրական աշխատակցութիւնը «Նոր Օր»ի, «Պայքար»ի, «Անահիտ»ի, «Նոր Գիր»ի, «Արեւ»ի, «Զարթօնք »ի, Թէոդիկի «Ամէնուն Տարեցոյցը»ին եւ այլ թերթերու։
Վահէ Հայկ գրած է պատմուածքներ եւ նորավէպեր, որոնք ամփոփուած են «Հայրենի ծխան» վերնագիրը կրող հինգ հատորներու մէջ։ Խմբագրած է նաեւ իր ծննդավայրին նուիրուած մեծածաւալ յուշամատեանը՝ «Խարբերդ եւ անոր ոսկէղէն դաշտը»։
Ունի նաեւ պատմական, յուշագրական եւ ագգագրական բնոյթով աշխատասիրութիւններ՝ «Վարդանանց պատերագմի 1500-ամեակը», «Յուշարձան Եոզկատցիներու», «Պատմութիւն Ֆրեզնոյի հայ գաղութին», «Հայաստանի մանկական աշխարհը», «Լուսաւոր դէմքեր» եւ անտիպ գործեր։


== Երկեր ==
Հայրենի ծխան, հատ. Ա. Արձակներ, Հէքիաթներ, Պատմուածքներ, Ֆրէզնօ, 1930, 128 էջ:
Հայրենի ծխան, հատ. Բ. Պատմուածքներ եւ պատկերներ, Նիւ Եորք, 1941, 176 էջ:
Հայրենի ծխան, հատ. Գ. Պատմուածքներ եւ պատկերներ, Պոսթըն, 1946, 256 էջ:
Հազար հինգ հարիւր ամեակ Վարդանանց պատերազմին (451–1951), Ֆրէզնօ, 1952, 116 էջ:
Հայրենի ծխան, հատ. Դ. Պատմուածքներ եւ պատկերներ, Նիւ Եորք, 1954, 244 էջ:
Յուշարձան եօզղատցիներու, Ֆրէզնօ, 1955, 448 էջ:
Խարբերդ եւ անոր ոսկեղէն դաշտը (յուշամատեան ազգային, պատմական, մշակութային եւ ազգագրական), Նիւ Եորք, 1959, 1500 էջ:
Հայրենի ծխան (պատմվածքներ), Երեւան, 1960, 340 էջ:
Հայրենի ծխան, հատ. Ե. Պատմուածքներ եւ պատկերներ, Պէյրութ, 1970, 244 էջ:
Լուսաւոր դէմքեր մեր օրերուն վրայ (տպաւորութիւններ, ուսումնասիրութիւններ եւ անձնական հանդիպումներ), Պէյրութ, 1972, 388 էջ:
Հայաստանի մանկական աշխարհը եւ անոր գրականութիւնը, Ֆրէզնօ, 1974, 184 էջ:


== Աղբիւրներ ==
Ալեքսան Աթթարեան «Տիր», 1995, Հալէպ
Դար Մը Գրականութիւն, Մինաս Թէօլէօլեան, Բ. հատոր, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ 1977, էջ 201:


== Արտաքին յղումներ ==
HAIRENI DZEKHAN Vahe Haig Stories ՀԱՅՐԵՆԻ ԾԽԱՆ Վահէ Հայկ Hayk ARMENIAN:
«ՀՀ սփիւռքի նախարարութոան «ելեկտրոնային Գրադարան»:
Ճորճ Ուէյեա

Ճորճ Ուէյեա (անգլերէն՝ George Weah, ամբողջական անունը՝ Ճորճ Մաննէ Օփոնկ Ուսման Ուէյեա, անգլերէն՝ George Manneh Oppong Ousman Weah, ծն. 1 Հոկտեմբեր 1966 Մոնրովիա, Լայպերիա), լայպերիացի քաղաքական գործիչ եւ նախկին ոտնագնդակորդ, 2017 թուականի Հոկտեմբերին Լայպերիոյ նախագահ ընտրուած է: Երկրի ոտնագնդակի ազգային հաւաքականի նախկին անդամ է։ 1995 թուականին ՖԻՖԱ-ի կողմէն տարուան լաւագոյն ոտնագնդակորդ ճանչուած է, որպէս Եւրոպայի լաւագոյն ոտնագնդակորդ «Ոսկեայ գնդակ» ստացած է:


== Կենսագրութիւն ==
Ծնած եւ մեծցած է Քլարա Թաուն շրջան, Մնրովիա: Ան երկրի հարաւ-արեւելեան շրջանի ամենաաղքատ քրու ժողովուրդին խումբէն է: Անոր հայրը Ուիլիըմ Թ. Ուէյեա աւագի մեքենագործ եղած է երբ մայրը՝ Անն Քույէուէյեան (մ.2013) վաճառողուհի էր։ Ան իր հօրական քրիստոնեայ տատին (Emma Klonjlaleh Brown) մօտ ծնողներուն բաժնուելէն եք, երբ ինք տակաւին փոքր էր մեծցած տասներեք երեխոց մեկն էր:Ուէյեա գործունէութիւնն սկսած է իր հայրենի երկրին մէջ խաղալով տեղւոյն երկու ամենախոշոր ակումբներուն մէջ, որմէ ետք Քամերուն տեղափոխուած է՝ Եաունտէի Թոնըր ֆութպոլային ակումբ։ Մեկ տարի անց, երբ դարձաւ 22 տարեկան, անոր նկատած են ֆրանսական Մոնաքոյ ֆութպոլային ակումբի ընտրողները։ 1988 թուականի Օգոստոս 17-ին ԱՆ առաջին անգամ հանդԷս եկաւ «Մոնաքոյին» կազմին եւ պարտուեցաւ Օսերէն։ Սակայն, 1991 թուականին Արսէն Վենկերի գլխաւորութեամբ Մոնաքոն դարձաւ Ֆրանսայի գաւաթակիր՝ Մարսէյը յաղթելով։ 1992 թուականին Ուէյեան իր թիմակիցներուն հետ հասաւ մինչեւ Գաւաթներու գաւաթի եզրափակիչ, ուր սակայն պարտուեցան գերմանական Վերտերին։ 


== Արտաքին Յղումներ ==
1581 թուական

1581 թուական, ոչ նահանջ տարի, 16րդ դարու 81րդ տարին է


== Դէպքեր ==


== Ծնունդներ ==
 Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1581 ծնունդներ


== Մահեր ==
 Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1581 մահեր
Կապի Թանգարան (Երեւան)

Կապի թանգարան, կապի առաջին թանգարանը Հայաստանի մէջ, հիմնադրուած է 2012-ին։


== Պատմութիւն ==
Կապի թանգարանը հիմնադրուած է 2012-ին։ Բացման պաշտօնական արարողութեան ներկայ էին ՀՀ երթեւեկութեան եւ կապի նախարարի տեղակալ Անդրանիկ Ալեքսանեանը, «ՎիմպելԿոմ» ընկերութեան ղեկավարութիւնը ի դէմս ԱՊՀ երկիրներուն մէջ տնտեսութեան զարգացման գիծով փոխնախագահ Տիմիդրի Քրոմսկիի, հանրային ծառայութիւնները կարգաւորող յանձնաժողովի անդամ Սամուէլ Արաբաջեանի, ՌԴ դեսպան Վէաչեսլաւ Քովալենկոն, Առեւտրաարդիւնաբերական պալատի եւ տեղեկատուական տեխնոլոգիաները ներկայացնող ընկերութիւններու ներկայացուցիչներ։


== Ցուցադրութիւն ==
Կապի թանգարանին մէջ ներկայացուած են հեռախօսային կապի եւ «ԱրմէնԹէլ» ընկերութեան զարգացման պատմութեան վերաբերող նիւթեր, ինչպէս նաեւ Հայաստանի մէջ ներդրուած կապի ժամանակակից տեխնոլոգիաներու ցուցանմուշներ։ Թանգարանին մէջ ներկայացուած ցուցանմուշները հնարաւորութիւն կ՚ընձեռնեն այցելուներուն ծանօթանալ Հայաստանի հեռահաղորդակցութեան տեխնոլոգիաներու զարգացման պատմութեան հետ, ինչպէս նաեւ իմանալ աղէտի գօտիին մէջ կապի վերականգնման գործընթացին հայ կապաւորներու ունեցած ներդրման մասին։


== Հասցէ ==
Թանգարանը կը գտնուի Երեւանի մէջ, Ազատութեան պողոտայի 24/1 հասցէով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին յղումներ ==
Ինտերակտիվ, Կապի թանգարան
Վազգէն Թիւթիւնճեան

Վազգէն Թիւթիւնճեան, ծնած է 1915-ին Գատը-Գիւղ, Պոլիս։ 
Քոլէճական կրթութիւն ստացած է Վենետիկի Մուրատ-Ռափայէլեան Վարժարանին մէջ 1933-ին ապա յաճախած է Վենետիկի Գեղարուեստից վարժարանը վկայուելով 1935-ին: Մինչեւ 1944 Պոլսոյ մէջ զբաղած է ուսուցչութեամբ եւ լուսանկարչութեամբ։ Դէպի Թուրքիոյ արեւելեան նահանգները (Թրքահայաստան) ճամբորդութիւն մը կ'ընէ եւ բազմաթիւ վանքեր ու եկեղեցիներ կը լուսանկարէ, սակայն թրքական ոստիկանութիւնը կը ձերբակալէ զինք եւ բոլոր նկարներն ու վաւերաթուղթը կը բռնագրաւէ։
1944-ին կը փոխադրուի Պէյրութ, ուր կը բանայ իր լուսանկարչական արուեստանոցը «Ֆոթօ Ֆեմինա»: Սակայն ժամանակ մը ետք, այսինքն 1950-ին բոլորովին կը նուիրուի ուսուցչութեան հանդիսանալով գեղարուեստի ծանօթ ու սիրուած մանկավարժ ուսուցիչ։ Ամուսնացած է եւ ունի երկու մանչ զաւակներ։ Պաշտօնավարած է բազմաթիւ վարժարաններու մէջ դասաւանդելով արուեստաբանութիւն։ Հ. Բ. Ը. Միութեան Լիբանանի բոլոր վարժարաններուն մէջ աթ տասնամեակներով պաշտօնավարած է։ Դասաւանդած է նաեւ քաղաքի Հայ Աւետարանական Կեդրոնական Բարձրագոյն Վարժարանը եւ Քասլիքի Գեղարուեստից վաարժարանը, որուն «աթըլիէ» պատասխանատուն է։ Արուեստաբան-Գեղարուեստական գործունէութիւնը կը տարածուի հետեւեալներու շուրջ.

Գրած է բազմաթիւ քննական-քննադատական յօդուածներ, որոնք լոյս տեսած են «Զարթօնք»ի եւ իտալական «Արթէ» ամսաթերթին մէջ։
Կ'որոնէ կառուցողական արժէքներ Միջին Արեւելքի մէջ եւ դասախօսութիւններ կու տայ այդ նիւթին շուրջ։
Ճամբորդած է եւրոպական երկիրներ, Միջին Արեւելք եւ Հայաստան։
Պատրաստած է «Կառուցողական բառարան» (կլօսէրի) շուրջ 2000 էջնոց։
Հայ եւ օտար պատմա-հնադիտական աղբիւրներէ քաղած եւ գծագրած է բազմաթիւ կրօնա-արքունական արժէք ոունեցող «գանձեր»:
Շատ վայելուչ ու ճարտար կերպով կը գեղազարդէ հրատարակուած գիրքեր, պրոշիւրներ, եւլն.: Յատակագծած է Անթիլիասի վանքին Յուշարձան աղբիւրը, Հաճըն թաղի Ս. Գէորգ եկեղեցիին վերակառուցումը, Խալիլ Պէտէվի թաղի Ս. Յարութիւն եկեղեցիին կողմնակի խորանները, Պիքֆայեայի Ռաուտայի Մխիթարեան վանքի խորանները եւ մեծադիր նկարներուն մեկնաբանութիւնները եւ վերջապէս բազմաթիւ դարաններ օտար եւ ազգային գերեզմանատուներու մէջ։
1978-ին շահած է Լիբանանի Կեդրոնական Դրամատան մրցանքը որ յատկացուած էր հրապարակ ելլելիք արծաթ 5 ոսկինոցներուն առթիւ։
Հոգ կը տանի եւ կը գուրգուրայ մեր նոր սերունդին վրայ։ Ունի իր արուեստասէրներու խումբը որ «Մեր Նորահաս Սերունդը» կը կոչուի։ Բազմաթիւ տաղանդաւոր տղաք եւ աղջիկներ յայտնուած են այս խումբէն։
Եղեոնի վաթսունամեակին առթիւ հրատարակուած «Հայաստանի Յուշարձաններ» գործին համար մեծ ճիգ թափեց եւ աշխատանք տարաւ։ Խորհրդակցութեան համար քանի մը անգամ Հայաստան գնաց։Գնահատելով իր քառասուն տարիներուն վաստակը, 1974-ին Իտալիոյ Կրթական Նախարարութիւնը կը հրաւիրէ զինք որ վեց ամիս շրջի Իտալիա եւ եւրոպական երկիրներ ուսումնասիրելու համար «Հայկական կառուցողական արուեստին ազդեցութիւնը իտալական եւ եւրոպական այլ կառուցողական արուեստին վրայ»: Այս առթիւ Վենետիկի Գեղարուեստից վարժարանը զինք կը պարգեւատրէ «Պէաթօ Անճելիքօ» շքանշանով։ Օրհնութեան եւ քաջալերանքի գիրեր ստացած է նաեւ Ն. Ս. Պօղոս Պապէն եւ Պէյրութի Ազգային Առաջնորդարանէն»:
Մուրճ Եւ Մանգաղ (թերթ)

«Մուրճ Եւ մանգաղ», խորհրդային շրջանի օրաթերթ, այնուհետեւ՝ եռօրեայ (1927 թուականէն)։ Հանդիսացած է ՀամԿ(բ)Կ Հիւսիսային Կովկասի երկրամասային եւ Դոնի կոմիտեներու Հայկական բիւրոներու, յետագային նաեւ՝ Միասնիկեանի շրջանային խորհուրդի գործկոմի օրգանը։ Առաջին անգամ լոյս տեսել ած է 1925-1931 թուականներուն, Դոնի Ռոստովի մէջ։ Խմբագիրներ՝ Ազատ Վշտունի, Ն․ Զարգարեան, Մ․ Գրիգորեան, Ա․ Թումանեան, Վ․ Ծովեան։
Տպագրած է հայ մարքսիստ-լենինեաններու գործերը, ելոյթներն ու նամակները, լուսաբանած ԽՍՀՄ տարբեր վայրերուն մէջ (մասնաւորապէս Հիւսիսային Կովկասի) բնակութիւն հաստատած հայութեան առօրեան։
Գրական բաժնին մէջ տեղ գտած են հայ անուանի գրողներու ստեղծագործութիւնները, գրականագիտական յօդուածներ։
Ունեցած է «Կուսակցական», «Բանուորական կեանք», «Արհեստակցական», «Գիտութիւն եւ աշխատանք» եւ այլ խորագրեր։
Օննիկ Տինքճեան

Օննիկ Տինքճեան Ամերիկահայ յայտնի  Ժողովրդական եւ ծիսական երգիչ, երաժիշտ, երաժշտահան ու քնարերգակ:


== Կենսագրութիւն ==
Օննիկ Տինքճեան ծնած է Փարիզ,Ֆրանսա, 1929-ին։ Մեծ Եղեռնէն վերապրող իր տիգրանակերտցի (Տիարպեքիր) ծնողներուն՝ Կարապետի եւ Զորայի հետ, Միացեալ Նահանգներ փոխադրուած է 1946-ին։ Օննիկ Տինքճեանն ու իր որդին՝ Արա, որ նաեւ հանրածանօթ երաժիշտ է, մշտական ներկայութիւն մը եղած են Սրբոց Վարդանանց եկեղեցւոյ մէջ (Նիւ Ճըրզի) Տինքճեանի երաժշտական ​​ամենավաղ փորձը եղած է Հայ եկեղեցւոյ մէջ, ուր ան դարձած է գեղարուեստական ​​մենակատար: 1952 թուականին Միացեալ Նահանգներու բանակին միանալէն յետոյ ան դարձաւ հանրաճանաչ Winged Victory Chorus-ի մենակատարը, որ զուարճացուց զօրքերը ամբողջ Եւրոպայի մէջ Քորէական պատերազմի ժամանակ: Երբ ան կը վերադառնայ բանակէն, կը բանայ իր (dry-cleaning) չոր առանց ջուրի (քիմիական) մաքրման խանութը, կ'ամուսնանայ Ֆրանսայի Լիոն քաղաքէն Արաքսի Մաքսեանին (Մղսեան) հետ, որուն արմատները եղած են Խարբերդէն: Անոնք բախտաւորուած են երկու զաւակներով ՝ Անահիտ եւ Արա .:


=== Մետալ եւ Պարգեւ ===
Դեկտեմբեր 2019-ին, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Ա. «Մեսրոպ Մաշտոց» մետալով պարգեւատրեց Օննիկ Տինքճեանը՝ հայկական աւանդական երաժշտութեան մէջ իր երկարամեայ գործունէութեան համար։
28 Յուլիս 2020-ին, Օննիկ Տինքճեան ստացած է Ազգային Ժառանգութեան Պարգեւը (National Heritage Fellowship), որ Միացեալ Նահանգներու Արուեստներու Ազգային Հիմնադրամի կողմէ կը տրուի ժողովրդական ու աւանդական արուեստներու։ Երկրի մեծարանքի ամենաբարձր արտայայտութիւնը կը համարուի այս կալուածին մէջ։Օննիկ Տինքճեանի կողքին, Արուեստներու Ազգային Հիմնադրամի (National Endowment for the Arts) 25.000 տոլարի պարգեւին արժանացած են ինը այլ ամերիկացի երգիչներ, երաժիշտներ, պարողներ, աւանդական արուեստի հետեւորդներ եւ ձայնասփիւռի արտադրողներ։ 


=== Ելոյթներ ===
Օննիկ Տինքճեանը ելոյթ ունեցեր է (at the Library of Congress) Քոնկրէսի գրադարանի մէջ, (the Smithsonian Folklife Festival) Սմիթսոնեան Գաւառական կեանքի փառատօնին եւ  3 Յուլիս 2018-ին [the Kennedy Center’s Millennium Stage] Քենետի կեդրոնի՝ «Հազարամեայ Բեմ»-ին վրայ :
9 Ապրիլ 2013-ին, Օննիկ Տինքճեան եւ որդին՝ Արա Տինքճեան եկած էին Սթամպուլ եւ իրենց մասնակցութիւնը բերին Սուրբ Խաչ Դպրեվանքի հիմնադրութեան 60- ամեակի առթիւ կատարելի համերգին, որ տեղի ունեցաւ Շիշլիի Քէնթ սրահին մէջ, Ժամը 21.00-ին ։


== Ձայնասկաւարակութիւն ==
Voice of Armenians Onnik Dinkjian - with the song "Mayrs" (text by A. Issahakian and music by Badalian)
The Many Sides Of Onnik 1992 a rare recording of songs in Տիգրանակերտ dialect 
Inner Feelings of Onnik, album featuring Ne me quitte pas recorded by Onnik Dinkjian with John Berberian (oud)
All My Best


== Աղբիւրներ ==
ONNIK: Portrait of a Legend
Տրդատ Բ.

Տրդատ Բ, Հայոց Արշակունի թագաւոր։ Թագաւորած է 217-252 թուականներուն։ Չդիմանալով հզօրացող Սասանեաններու յարձակումներուն՝ հեռացած է Հռոմէական կայսրութիւն։
Էտիկ Պաղտասարեան

Էտիկ Պաղտասարեան (հայ.՝ Էտիկ Պաղտասարեան), ուշագրաւ քննական լրագրող մըն է, որ ճանչցուած է իր պատմութիւններով որոնք կը բացայայտեն կառավարութեան կաշառակերութիւնը Հայաստանի մէջ։ Ինքն է գլուխը Հայկական քննական լրագրողներու Միութեան և խմբագիրը միակ Հայկական քննական լրագրողներու թերթը, hetq: Ինքը կախուած է Հայաստանի մայրաքաղաք Երեւան։


== Մրցանակներ ==
Սեպտեմբեր 2008-ին, Պաղտասարեանը 2008 թուականին յաղթեց Աշխարհային Փայլող Լոյս Մրցանքը Աշխարհային քննական լրագրելու խորհրդակցութիւն-ին մէջ որ տեղի ունեցաւ Նորվէկեա-ի մէջ իր յոդուածներու շարքերուն համար "Նախարարը և Հանգագործութեան բաժինը", որ բացայայտեց ինչպէս Հայաստանի նախկին բնութեան Նախարարին Վարդան Այւազեան պաշտպանութիւնը յատկացուցած է հանգերու (մեծամաննութիւնը ոսկիի եւ մետաղներու համար) աւելի քան 12 հարազատներու անուններ, այսպիսով խանգարելով մի քանի օրէնքներ:


== Մարմնական Յարձակումներ և Մահի Սպառնանք ==
Նոյեմբեր 17 2008-ին, Պաղտասարեան եղաւ թիրախը վայրաք յարձակումի մը, ինչը կը կարծէ կապ ունէր իր տեղեկագրութեան հետ: Ինքը դարանուած և ծեծուած էր երէք անծանօթներու կողմէ երբ ինք կը մտնար իր շարուած ինքնաշարժին մէջ իր գրանենեակէն դուրս գալէն քիչ մը ետք մայրաքաղաք Երեւանի մէջ երեկոյան ժամը 8-ին։ Պաղտասարեան ըսաւ, որ այդ յարձակումը առանց պատճարի էր և յարձակողները բան մը չէին պահանչեր: 2 մարդ յաձակեցան իր վրայ, գործելով ծանր խնդիրներ իրեն, երբ երրորդ մարդը զարկաւ զինքիր գլուխին ետեւէն հսկայ առարկայով, իրեն պատճառելով մարիլ; իրենք հանեցին իր զգեստէն մաս մը, ձգելով զինք կիսամերկ: The assailants fled after a security worker from a nearby construction site alerted by the quarrel fired a shot into the air. Baghdasaryan was hospitalized and suffered a head injury.
In 2006, Baghdasaryan received threats via email following an article that criticized Armenia’s most powerful businessman Gagik Tsarukyan. The email threatened to kill anyone who offended Tsarukyan, whom the letter writer referred to as "king."


== Notable articles ==
The series on Armenia's mining sector and the corrupt activities of the former Minister of Nature Protection, Vardan Ayvazyan։
How to make a million
Vardan Ayvazyan’s Business Project
An Apple of Discord Beneath Hankavan
Vardan Ayvazyan Has a Special Fondness for Goldmines
Secrets of Armenia’s Underground Resources
Vardan Ayvazyan is Again Given Green Light


== References ==
Ալեքսանտր Պօղոսեան

Ալեքսանտր "Սքունտեր" Պօղոսեան (22 Յուլիս 1937(1937-07-22), Ատիս Ապեպա, Եթովպիա - 4 Մայիս 2003(2003-05-04), Ուաշինկթըն, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ), հայ եթովպիացի գեղանկարիչ եւ նկարչութեան ուսուցիչ։ կեանքին մեծ մասը ապրած եւ ստեղծագործած է Միացեալ Նահանգներուն մէջ։


== Կենսագրութիւն ==
Ալեքսանտր Պօղոսեան ծնած է 1937 թուականին Ատիս-Ապեպայի մէջ։ Անոր հայրը մեծահարուստ հայ էր, իսկ մայրը՝ ազնուական եթովպուհի։ Ան մանուկ հասակէն կը հետաքրքրուի ափրիկեան սրբապատկերներով, կենցաղի իրերով ու տեղացիներու արտասովոր տարազներով, որոնց մեծ տեղ յատկացուցած է իր նկարներուն մէջ։ Լեհ եթովպագէտ Ստանիսլաւ Խոյնացքիի խորհուրդով Պօղոսեան կը նուիրուի նկարչութեան։
1954 թուականին նկարիչը՝ Հայլէ Սելասիէ կայսեր պատուոյն կազմակերպուած պատանի տաղանդներու մրցոյթին, կ'արժանանայ երկրորդ մրցանակի, իսկ արդէն 1955 թուականին՝ կառավարութեան օժանդակութեամբ, ան կը մեկնի Անգլիա, ուր կ'ուսանի երեք տարբեր արուեստի դպրոցներու մէջ, սակայն յետագային կը մեկնի Ֆրանսա։ 1957-1966 թուականներուն Փարիզի մէջ ան կ՛ուսանի՝ Գեղեցիկ արուեստներու բարձրագոյն դպրոցին եւ Շումեր ակադեմիային մէջ։ Այստեղ կը հանդիպի իր ապագայ կնոջ եւ կ'ամուսնանայ։
Ֆրանսայի մէջ Պօղոսեան կը հրապուրուի Փոլ Քլէի, Ժորժ Պրաքի ու Մաքս Էռնստի արուեստով։ Դեռեւս 60-ականներուն ան կը ցանկար միաձուլած ափրիկեան սրբապատկերային արուեստը, ժամանակակից եւրոպական կերպարուեստի ձեռքբերումներուն։ 1964 թուականին «Լամբեր» պատկերասրահէն ներս կը կազմակերպուի անոր անհատական ցուցահանդէսը։ 1966 թուականին ան կնոջ ու դստեր հետ կը վերադառնայ Ատիս-Ապեպա, ուր 3 տարի կը դասաւանդէ տեղի արուեստի դպրոցէն ներս։ 1967 թուականին Սքունտեր Պօղոսեան՝ Գեղեցիկ արուեստներու բնագաւառէն ներս, ակնառու յաջողութիւններ գրանցելու կապակցութեամբ կ'արժանանայ Կայսրի մրցանակին։ 1969-2000 թուական Պօղոսեան կերպարուեստ կը դասաւանդէ ԱՄՆ-ի՝ Աթլանթայի եւ Հարուըրտի համալսարաններէն ներս։ 2000 թուականին Պօղոսեան կը վերադառնայ իր ստեղծագործական կեանքին։
Պօղոսեան մահացած է 2003 թուականին Նիւ Եորքի մէջ։