زنده و زاینده
از باب ترجمه و در مقام مقایسه بین ترجمه آقای مجلسی از نشر نیلوفر و آقای کاظم انصاری از فرهنگ معاصر، ترجمه فریدون مجلسی با اینکه از ترجمه انگلیسی انجام گرفته، به مراتب جذاب تر و دلنشین تر است و طنز پوچ اثر را خیلی بهتر درآورده. 
در باب خود کتاب هم خواننده با یک افسوس روبرو می شود: افسوس از این بابت که اگر گوگول در میانسالگی به واسطه عدم پذیرش توسط دیگران و فشار دولت، دچار افسردگی حاد نمی شد و دنباله دوم و سوم این کتاب را که با الهام از دوزخ، برزخ، بهشت دانته پی ریخته بود، منتشر می کرد، دنیا با چه شاهکار کم نظیری روبرو می شد.
 اما این اتفاقات نیفتاد، خودش دست نوشته های جلد دوم رو در آتش سوزاند و بر اثر اعتصاب غذا فوت کرد.
و بعد از دو قرن، خواننده ای در گوشه ای از ایران، فرسنگ ها دورتر از موطن نویسنده، در غم از دست دادنش به سوگ می نشیند. و اگر این مساله، زیستن فراسوی زمان و مکان، گواهی بر بزرگی مقام نویسنده ای نیست، من دیگه نمی دونم پس چه چیزی میتونه باشه.
امتیاز: 4.0
پیشنهاد می‌کنم