وقتی می بینی چه کسانی عرض اندام میکنند، صاحب اسم و رسم میشوند و به شهرت دست می یابند، آن وقت است که دوست داری صدای تورا هم بشنوند و از تو هم تقدیر بشود. بعد نوبت سرخوردگی هاست. رشکِ بی استعدادها، ساده انگاری و نیاتِ سوء منتقدین و بعد بی توجهی دهشت بارِ توده ها. بعدش دیگر خسته می شوی، خسته ی خسته. هنوز هم همچنان حرف های زیادی برای گفتن داری اما کو گوش شنوا. تا این که سرانجام خودت هم از یاد می بری که تو هم یکی از آنهایی بوده ای که خواهانِ عظمت بوده اند و چه بسا عظمت هم خلق کرده باشند...
امتیاز: 5.0
پیشنهاد می‌کنم