اگر نظرم رو میخونید لطفا کامل بخونید چون مثبت و منفی رو باهم نوشتم.
این کتاب رو اول از اپلیکیشن خریدم و بعد از خوندن دو فصل انقدر کیف کردم که نسخه چاپیش رو خریدم.اما امروز که کتاب رو باز کردم با گذشتن از فصل ها و رد کردن تمومش کردم.
فصل اول و دوم برام جالب بود...گاهی جملاتی نامفهوم بود برام که اول فکر کردم به خاطر خستگی خودم و از روی گوشی خوندن باشه اما نبود....واقعا نامفهوم بود.برمیگشتم و دوباره میخوندم اما باز هم همونطور بود.و واقعا اطلاعی ندارم به دلیل متن ثقل خود کتابه یا ترجمش.
فصل سوم رو که شروع کردم شدیدا من رو یاد کتاب خوشبختی لعنتی انداخت که دقیقا اون نویسنده هم در پی کشف حقیقت کتاب هارو میخوند،جلسات مختلف شرکت میکرد و تکنیک هارو انجام میداد...راستش از همونجا ول کردم و رفتم سمت سخن پایانی!!:)))
و آخرین جمله ی کتاب شاهکار بود.;یک مسافر خوب نه هیچ برنامه ثابتی دارد و نه قصد رسیدن به مقصدی مشخص; من آدمی ام که اکثر کتاب های خودیاری رو خوندم و باز هم به چیزی که میخواستم نرسیدم و اون چیزی که در درونم باید پیدا میکردم رو پیدا نکرده بودم تااااااینکه با یکی از بهترین کتابای عمرم آشنا شدم که زندگیم رو دو نیم کرد!اونم کتابخانه ی نیمه شب بود...قشنگ همین جمله ی آخر کتاب رو من تو اون کتاب لمس کردم...قصدم اینه که این کتاب تقریبا باید همون کتاب باشه ولی در قالب علمی! و نه داستانی!!
از این رو پیشنهادش میکنم با تمام ثقل بودنش!!
چون اگر اصل مطلبش رو بگیرید زندگی فوق العاده ای خواهید داشت... زندگی ای که نسبت به خنده و گریه تون عمیقا آگاهید!!دقیقا میدونید که الان ناراحتید اما این ناراحتی از شما نیست...یه جای کتاب میگفت اونایی که تو راه های مثبت اندیشی هستند حس میکنن هیچ وقت نباید حالشون بد باشه...درحالی که اینطور نیست.
خلاصه که برای همتون این آگاهی رو آرزو میکنم.
چه با خوندن پادزهر چه کتابخانه نیمه شب چه هرکتاب دیگه ای:))زندگی رو درک نکنید!زندگیش کنید!
پیشنهاد می‌کنم