فکر می کردم فقط یه سفرنامه شیرین به افغانستان باشه،اما انگار نمیشه از رضا امیرخانی انتظار داشت که چاشنی مذهبی و سیاسی رو قاطی کتاباش نکنه.کلیت کتاب رو دوست داشتم،ولی خوب یه سری بخشاش از گلو پایین نمی رفت...