این داستان دو پایان متفاوت داشت و خوب نشون داد که مقصد داستان، همیشه به اهمیت مسیرش نیست. احتمالا خیلیا نظرشون این باشه که تالستوی خیلی جزئیات رو شرح داده درصورتی که اهمیت داستان به درک جزئی ترین حالات انسانی در برخورد با مشکلی خاص هست.
و درنهایت هر دو پایان برای یوگنی قابل باور نیست و به همین دلیل تالستوی خواننده رو در ذهنش مجبور به دیوانه خواندن یوگنی می‌کنه و در آخرین جمله با ریزبینی معنای دیوانگی و جنون رو هم بیان می کنه. 
پیشنهاد میکنم حتما مطالعه کنید و لذت ببرید.
امتیاز: 5.0