باباگوریو شعر مهر پدری است.
این کتاب در مورد پیرمرد رشته فروش سابق، گوریو است که دو دخترش را از هرچیزی در این دنیا بیشتر دوست دارد و به معنای واقعی کلمه حاضر است برای آن ها بمیرد. گوریو یک پیرمرد با عزت و احترام است که همه ثروت خود را برای خوشبختی دخترانش خرج کرده و حالا خود در پانسیون خانم ووکر زندگی ساده ای دارد. در این پانسیون گوریو را بابا گوریو صدا می زنند.

بابا گوریو به خاطر علاقه بیش از خود به دخترانش، همه جور رنجی را تحمل می کند. از رنج تحقیر شدن توسط دامادهایش گرفته تا رنج گرسنگی و حتی نادیده گرفته شدن توسط دختران خودش. او فقط می خواهد دخترانش در زندگی کمبودی نداشته باشند.
یکی دیگر از ماجراهای اصلی رمان بابا گوریو در مورد اوژن راستینیاک است. دانشجویی جوان که از روستایی به پاریس آمده است و می خواهد طعم موفقیت و ثروت و همچنین لذت زندگی اشرافی به سبک پاریسی ها را بچشد. راستینیاک هم در پانسیون ووکر اقامت دارد و در ادامه داستان همدم بابا گوریو می شود.

در لابه‌لای این حوادث چهره فرانسه قرن نوزدهم را نیز نشان می‌دهد یعنی رمان در میان افکار فردیت و جامعه در نوسان و دارای سیالیتی از روایت شخصیت جوان شهرستانی ساده‌دل و شخصیت پیرمرد جهان دیده پایتختی بابا گوریو است. بالزاک با قلم ریزبین و دقیق خود همراه با جزئیات فراوان به تشریح یک پانسیون که می‌تواند همان کاروان‌سرای ایرانی باشد که در حقیقت نمادی از گذرگاهی دنیا نیز می‌باشد، پرداخته است.
اگر مفید بود لایک کنید(:
پیشنهاد می‌کنم