عباس
🔹دژخیم عشق
▪️اروین یالوم 

من خیلی از کتاب های اروین یالوم را خوانده ام ««وقتی نیچه گریست،درمان شوپنهاور،مامان و معنای زندگی،روان درمانی اگزیستانسیال،هنر درمان،و...»» اما می‌توانم به جرات بگویم این کتاب با تمام کتاب های یالوم فاصله ی زیادی دارد شاید قبل از این رمان درمان شوپنهاور لذت بخش ترین رمانی بود که خوانده بودم اما الان باید بگویم این کتاب کاربردی ترین کتابی است که از یالوم خوانده ام البته اگر درسنامه روان درمانی اگزیستانسیال را جدا کنیم.

▪️یالوم در این کتاب خیلی تخصصی تر به مشکلات وجودی بیماران خود پرداخته و احتمالا خواننده ی عادی شاید حوصله اش از این بحث ها سر برود ولی شخصا آن دسته از کسانی که یالوم خوان هستند توصیه می کنم خواندن این کتاب را هرگز از دست ندهند.حتی اگر با ساختارهای داستانی این کتاب ارتباط نگیرند.
این کتاب مجموعه داستانی از بیماران مختلفی ای است که به کمک یالوم بهبود میابند،یالوم در این کتاب نشان میده که درمانگر چگونه در عمیق ترین ترسهای بیمارانش وارد میشود و حتی گاهی خودش هم دچار ترس و وحشت می شود.

▪️نام دژخیم عشق بر گرفته از داستانی از همین کتاب است که یالوم مانند دیگر اثار او بر چهار رنج جهان شمول مانور داده است.
شخصا فکر می کنم من بارها و بارها به این کتاب مراجعه خواهم کرد و دوباره خوانی خواهم کرد.

◀️در این کتاب شما
با مفاهیم مرگ،تنهایی،پوچی،آزادی دست و پنجه نرم خواهید کرد.

🔻مرگ
او معتقد است که ما در کودکی از دو روش از خودمان در برابر مرگ دفاع می‌کنیم، نجات‌دهنده‌ی غایی و باور به استثنا بودن. شاید این دفاع‌ها در کودکی ما را از شر اضطراب خلاص کنند، اما در بزرگسالی منجر به زندگی نزیسته می‌شوند و زندگی نزیسته اضطراب مرگ را افزایش می‌دهد: یک حلقه باطل. به طور کلی بهترین راهکار برای کنار آمدن با مرگ از نگاه اروین یالوم بهره‌ی حداکثری از زندگی است، این که سعی کنیم هیچ زندگی نزیسته‌ای نداشته باشم.
“برای مرگ چیزی جز قلعه‌ای ویران به جا نگذارید” زوربای یونان

🔻آزادی

پذیرش آزادی یعنی ما خالق زندگی خود هستیم. اگر ما خالق زندگی خود باشیم، پس مسئول کاستی‌ها و زندگی نزیسته خود هستیم. دیگر حکومت، خانواده و اجتماع مسئول ناکامی‌های ما نیستند! چه فکر ترسناکی. به هر حال تا وقتی که فرد اعتقاد داشته باشد که مشکلاتش از بیرون خودش ناشی می‌شوند رواندرمانی یک شکست مفتضحانه خواهد بود.

🔻تنهایی

این تنهایی به شکاف برطرف‌نشدنی بین خود و دیگران اشاره دارد. ما تنها به دنیا می‌آییم، زندگی می‌کنیم و در اخر جدا جدا به آغوش مرگ می‌رویم. یالوم معتقد است هیچ راهکار مطلقی برای تنهایی وجودی یا انزوای اگزیستانسیال وجود ندارد اما هم‌جوشی را برای کنار امدن با این مشکل مطرح می‌کند. هم‌جوشی یعنی نرم کردن مرزهای فرد و ذوب شدن در فردی دیگر.
🔻پوچی

اگر مرگ چنان نزدیک است و منظومه شمسی در اخر نابود می‌شود و زندگی حادثه است (یعنی هر اتفاق دیگری جز واقعیت فعلی نیز ممکن بود) پس معنای زندگی ما چیست؟ به نظر می‌رسد این زندگی از بیرون هیچ معنایی ندارد و ما نمی‌دانیم چرا داریم زندگی می‌کنیم. انسان سخت به دنبال معنا و قطعیت می‌گردد و گویی دنیا هیچ کدام را در خود ندارد. در این وضعیت راهکار یالوم این است که معنا باید توسط فرد خلق شود، معنایی بیرون از فرد وجود ندارد. هر یک از ما مجبوریم برای خود معنایی مستقل ابداع کنیم و به آن تعهد داشته باشیم.
▪️▪️▪️▪️
امتیاز: 5.0