وابستگی و بیچارگی
کتاب بیچارگان رمانی کوتاه در قالب مکاتبه در زمستان 45-1844 نوشته و بازنویسی شد که داستایوفسکی 20 سال سن داشت.
در این کتاب با خواندن نامه های دو شخصیت به هم  یکی مرد  سن خورده و دیگری  دختری جوان که هر دو از نظر مالی تنگدست هستند مواجه می شویم.
در نوشته های آن ها می توان عشق- ادب-وابستگی-زیبایی کلام-کمک بی طمع و........ را پیدا کرد.
قسمتی از کتاب : بدبختی یک بیماری واگیردار  است.آدم های بیچاره و بدبخت بایستی از هم دوری کنند تا بدبختیشان به هم سرایت نکند و بیشتر نشود.
امتیاز: 4.0