بازی دوئل
دوئل ۷ واندرز از بهترین بازی دو نفره ای هست که تا الان داشتم.محتویات جعبه شامل تعدادی کارت هست(فک کنم ۸۵ تا) که بجز کارتهای عجایب،بقیه اندازه شون کوچیکتر از کارتهای بازی های دیگه ست.یه دفترچه برای نوشتن امتیازها، تعدادی توکن پیشرفت و یه تعداد هم توکن سکه داره و یه بورد کوچیک و یه نشان پلاستیکی سپر.اما مصداق ضرب المثل فلفل نبین چه ریزه هست و با همین تعداد اجزای نه چندان زیاد،دنیایی از پیچیدگی و رقابت و جذابیته.از اون بازیاست که حسابی آدم رو به چالش میکشه و درگیر میکنه و آدم اصلا گذر زمان رو متوجه نمیشه و وقتی تموم شد آدم چه برده باشه چه باخته باشه دوس داره دوباره بازی کنه.این بازی کوچیک و جمع و جور تو دل خودش انواع مکانیزم ها رو داره.از یکطرف باید پول جمع کنیم تا تولیدکننده های منابعی مثل سنگ و آجر و شیشه و چوب و پاپیروس رو بخریم تا به کمک شون بتونیم ساختمون های مختلفی تو شهرمون بسازیم.هرکدوم از این ساختمون ها هم یه فایده برامون دارن.یا خودشون منبع تولید میکنن،یا تو تجارت کمک مون میکنن،یا باعث پیشرفت علمی شهرمون میشن،یا امتیاز دارن و یا قدرت نظامی مون رو بالا میبرن.برخلاف اکثر بازی ها که یه روش برد دارن،برای بردن تو این بازی سه تا راه وجود داره.یا حریف رو با قدرت نظامی مون شکست بدیم یا با پیشرفت علمی مون و اگه هیچ کدوم نشد با بالا بودن امتیازمون.آدم باید هر لحظه درحال تصمیم گیری باشه و مدام حواسش به حریف هم باشه.تکرارپذیری این بازی خیلی بالاست و نه بازی خیلی کوتاهیه نه خیلی طولانی.بازی های دونفره خوب که مناسب بزرگسال باشن زیاد نیستن درنتیجه از خریدش خیلی خوشحالم.از لحاظ کیفیت هم واقعا از نسخه اصلی چندان چیزی کم نداره بااینکه قیمتش خیلی مناسب تره.انصافا جعبه و مقسمش،کارتها،دفترچه راهنما،تصاویر کارتها و بوردی که قدرت نظامی رو نشون میده همگی کیفیت خوبی دارن.فقط توکن های سکه موقع بیرون آوردن از جاشون نزدیک بود آسیب ببینن و اینکه بنابر نوشته های دفترچه،سکه های یک آریوسی دو تا کم بود که مشکلی تو بازی ایجاد نکرد.اول که دفترچه راهنما رو میبینید ممکنه زیادی سخت و پیچیده بنظرتون بیاد اما با دیدن فیلم آموزشش تو اینترنت و یه دور خوندن دفترچه میشه همون روز یاد گرفتش و بازیش کرد
مزایا: کیفیت ساخت بسیلر خوب، بازی بسیار جذاب
معایب: فقط دونفره بودتش بنظر بغضا خوب نیست
امتیاز: 5.0
پیشنهاد می‌کنم