نمایشنامه ای گیرا از سارتر که به روشنی افکار هستی گرایانه او را 
مطرح می کند و بنای اصلی نوشته خود را براساس باور به اصالت وجود 
به صورت زیر مطرح می کند:
موقعیت:انسان در جایی از خود مستقر است و این جا به او حالت اسانی می بخشد
و سپس در کره زمین جای دارد که او را به هوشمند ترین جاندار زمین مبدل می سازد
و درنهایت محدود به این دوایر است.
ازادی:بشر ازاد است،ازاد در برگزیدن امکان ها و این ازادی به دلیل موقعیت محدود اوست؛در حقیقت ازادی ضروری است و توجیه کننده هدف است.
هدف تعهد می تراشد؛تعهدی برای سراغاز و سرانجام که هر دو با سراسیمگی همراه
است.
اصالت:اصالت انسان در امکان پیش روی او به سوی اصالت است،نه در ریشه ی اصیل او؛زیرا که در موقعیتی قرار دارد و تنها ازادی از ان اوست.
امتیاز: 4.6
پیشنهاد می‌کنم