درمان شوپنهاور
مثل تمام داستان های یالوم گیرا و تم مرگ در آن پررنگ هست. متاسفانه مثل خیلی از موارد که مترجم در بخش مکالمات شخصیت های داستان به شکسته نویسی رو آورده، اما این شکسته نویسی در این مکالمه ها یک دست نیستند. تکلیف جملات معلوم نیست که قرار بوده شکسته نوشته بشن یا ادبی. و حتی در بقیه بخش های کتاب هم که به طور معمول واژه ها ادبی هستند گاهی کلمات به صورت شکسته نوشته شدند. این کار ارزش نثر ترجمه رو پایین آورده. ضمن این که مترجم به واژه های تخصصی رشته روان شناسی اشراف کامل نداشته. مثلاً در تمام کتاب به جای واژه مراجع از واژه موکل استفاده کرده که می تونه بعضی خواننده ها رو در ابتدا گیج بکنه.