ظاهر کتاب ناجور. باطن، جور!
پیش از هر چیز ظاهر کتاب رو بررسی میکنم
کیفیت کاغذ خوبه و من مشکلی نداشتم. اما  صحافی کتاب حیرت آوره!!
کتاب بدون هیچ گفتار و مقدمه ناشر یا مترجم و یا هرچیز دیگه شروع میشه
آخر کتاب هم به همین منوال؛ نه یه برگ سپیدی و یا حتا یه کلمه پایانی.
جالب اینجاست داستان پایین صفحه تموم میشه و شاید بعضیا فکر کنن چند صفحه آخر کتاب نیست!
عکس روی جلد هم از نظر من واقعا وصله ایی ناجوره.
کتاب جوری غلط نوشتاری داره که احتمال بسیار زیاد این کتاب ویراستار نداشته!
از طرفی مترجم رسم الخط خودش رو داره و بعضی واژه ها رو به شیوه سلیقه و اعتقاد خودش مینویسه که در اینجور موارد اول کتاب ناشر باید توضیح میداد که مترجم شیوه نگارش متفاوتی داره. (مثلا خورشید را خرشید مینویسه)
اما محتوا؛
اسم کتاب واسه من یادآور داستانهای سریالی مجله های قدیمیه که پدرم داشت.
داستان با یه اتفاق ناگهانی شروع میشه که از نظر من دیگه کلیشه شده
البته در زمان خودش احتمالا اینجوری نبوده اما داستان خوب در زمان شناوره و همیشه تازه س.
نویسنده برای اینکه یه جمله به اصطلاح قصار بگه قبلش جمله ها و پاراگراف ها مقدمه چینی میکنه که بتونه اون جمله رو سر جاش بنشونه!
اما بیشتر مواقع موفقه و از نظر من اون جمله ارزشش رو داشت.
شخصیت پردازی ها خوبه و شخصیت اضافه و ناپخته ایی وجود نداره.
امتیاز دیگه ایی که کتاب داره ترجمه خیلی خوبشه. چندجا به ناچار داستان باید سانسور میشد که مترجم ناشیانه اینکار رو نکرده و متن به عبارتی سکته نداره. اما فقط این نیست در همه متن کتاب مهارت مترجم حس میشه.
در کل به چشم یک شاهکار نمیبینمش اما از خواندنش هم راضی هستم. نه به خاطر داستان، به خاطر برخی دیالوگ ها و پاراگراف ها. مثلا فقط صفحه ۹۴ و ۹۵ کتاب، کلی حرف داشت برای فکر کردن.
در آخر یه جمله ساده و کوتاه از متن کتاب، که اولویت های زندگی توو روزمره گی ها، گم شد و محو شد و از یاد رفت:
"امروزه آدم ها دیگر نیازی به دلیل برای زندگی کردن ندارند. همه بدون دلیل زندگی می کنند، با هیچ زندگی می کنند."
مزایا: ترجمه، نیم نگاهی ساده به فلسفه، شخصیت پردازی
معایب: صحافی، غلط املایی، طرح جلد
امتیاز: 2.3