بیگانه

احتمالاً این کتاب نام آشنا ترین اثر نویسنده معروف فرانسوی آلبر کامو است اثری که ژان پل سارتر فیلسوف معروف آن را بهترین رمان بعد از جنگ جهانی می داند.

کتابی که همچون سایر کتاب‌های آلبرکامو آدمی را با مفاهیمی مهمی همچون تنهایی، مرگ، پوچی و آزادی روبه رو می‌سازند.
 آنهایی که با این مفاهیم آشنا باشند به خوبی ردپایی این مفاهیم را در این اثر مشاهده خواهند کرد اما کامو در این کتاب با مفهوم مرگ بیشتر کلنجار رفته در عین حال گره های محکمی هم از پوچی در این رمان مشاهده میشود.
رمانی که در کنار کتاب اسطوره سیزیف و کتاب کالیگولا سه گانه پوچی را شکل می‌دهند. در واقع در کتاب‌های بیگانه و کالیگولا، ما تنها شاهد «تجربه احساس پوچی» به واسطه شخصیت‌های داستان هستیم. ولی در کتاب اسطوره سیزیف کامو نه به تجربه پوچی، بلکه به «مفهوم پوچی» می‌پردازد و به شکل یک پژوهش، موضوع پوچی را برای مخاطب روشن می‌کند.

کسی چه میداند شاید همین موضوع باعث شده این اثر تا این حد در بین مخاطبانش محبوبیت پیدا کند اثری که به شما یاد یادآور می‌شود شما تا چه حدی تنها هستید و با تمام تماشاچیانی که برای مرگ شما آمده اند باز هم باید تنها به استقبال مرگ بروید.
بیگانه روایت‌گر مفهوم مهم آزادی نیز هست کامو نشان می دهد شاید زندان آزاد ترین بخش زندگی هر آدمی باشد همان زمانی که آدمی از دست عادت های تکراری زندگی روزمره خود به سمت بی معنایی و پوچی سقوط می کند احتمالاً زندان آزادی را به شما هدیه می دهد با گرفتن تمامی عادت‌های کسالت باری که آدمی اسمش را زندگی گذشته.

این کتاب تصویرگر زندگی انسانی است که میان شکاف عادت‌های جامعه و عادت‌های خودش گیر افتاده شخصیت داستان در مرگ مادرش گریه نمی کند و غصه هم نمی‌خورد اما مادرش را دوست دارد و این برای جامعه ای که فکر می‌کند اگر کسی را دوست داریم پس حتما باید برایش گریه کنیم و غصه بخوریم عجیب به نظر می‌رسد او حتی وقتی تنها زن زندگیش از او می پرسد آیا مرا دوست داری پاسخ می‌دهد نمی‌دانم و زمانی که از او می‌پرسد با من ازدواج می کنی می گوید آره.

فهم این کلمات در زندگی  انسان امروزی احتمالاً تصویر جنون شخصیت داستان را نمایان کند اما چه کسی می‌تواند بگوید او دیوانه است و چه کسی می‌تواند بگوید جامعه سالم جامعه ایست که حتماً در سوگ مادرش باید گریه کند؟اگر این جملات برایتان نا آشنا و بیگانه است باید تصدیق کرد کامو اسم درستی برای کتابش انتخاب کرده است.

شخصیت داستان کاملاً تصادفی مرتکب قتلی می‌شود و به زندان می‌افتد او را محاکمه می کنند اما بیشتر از آنکه ارتکاب قتل او مورد توجه باشد رفتار او در مراسم مرگ مادرش مورد توجه قرار می‌گیرد چرا در سوگ مادرش گریه نکرده؟!

اما او معتقد است بالاخره همه روزی خواهیم مرد در ثانی مگر من باعث مرگ مادرم شدم؟ این بی میلی زندگی به عشق به تعلق به همه چیز از نکات قابل تأمل در رمان بیگانه است که خواندنش را ضروری می سازد.
امتیاز: 5.0