شنیتسلر در این داستان هنر روان شناسی خود را برای نشان دادن خلقیات شخصیت های داستانی بکار می گیرد و از دیگر سو آن را بستری برای نقد فضای ادبی زمانه خود و هنرمند نمایانی که در توهم خلق شاهکارهای ادبی هستند قرار می دهد.
امتیاز: 4.0
پیشنهاد می‌کنم