دولت آبادی در این اثر مخالفت خود را با جنگ ابراز کرده است.در نظر او جنگ برنده ندارد.به صورت نمادین این موضوع عنوان می شود.چنانچه  اسیر و فرمانده در بیابان های بی آب در مسیر خود سرابهای متعدد می بینند و  مطابق با گفته راوی کشتن هر کدام به دست دیگری هیچ سودی ندارد تنها موجب تنهایی شده و سختی راه بیشتر می شود.
امتیاز: 4.0
پیشنهاد می‌کنم