عالی
کتاب رو همین الان تموم کردم، ترجمه و داستان روون و جذابی داشت. گوردون و فضای داستان هم منو به شدت یاد وینستون اسمیت کتاب ۱۹۸۴ مینداخت... در جای جای داستان میشد حس کرد که ارول از تجربیات شخصی خودش در داستان استفاده کرده که باعث باورپذیر تر شدنش شده، در کل خوندن این کتاب برای طرفدار های ارول از واجباته
پیشنهاد می‌کنم