স্বামী আত্মাস্থানানন্দৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপনত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভাষণৰ পা

এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকা সকলো শ্ৰদ্ধাৰ সাধু, সাত্বিক চেতনাৰে সমৃদ্ধ, সাৰদা মঠৰ সকলো সাধ্বী মাতৃ, বিশিষ্ট অতিথি আৰু সকলো ভক্তগণ! আপোনালোক সকলোকে শুভেচ্ছা জনাইছোঁ। আজি শ্ৰদ্ধেয় সাধুসকলৰ নিৰ্দেশনাত স্বামী আত্মাস্থানানন্দজীৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকী কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰা হৈছে। এই অনুষ্ঠানটো ব্যক্তিগতভাৱে মোৰ বাবে বহুতো আৱেগ আৰু স্মৃতিৰে পৰিপূৰ্ণ, যি নিজেই বহুতো বস্তু সামৰি লৈছে। স্বামীজীয়ে তেওঁৰ শতবাৰ্ষিকী জীৱনৰ খুব ওচৰত তেওঁৰ শৰীৰ এৰি গৈছিল। মই সদায় তেওঁৰ আশীৰ্বাদ পাইছিলো, মই তেওঁক লগ পোৱাৰ সুযোগ পাইছিলো। শেষ মুহূৰ্তলৈকে তেওঁলোকৰ সৈতে যোগাযোগ ৰখাটো মোৰ সৌভাগ্য। যিদৰে এটা শিশুৰ ওপৰত মৰম ৰখা হয়, সি মোৰ ওপৰত মৰম ৰখাৰ দৰেই আছিল। তেওঁৰ আশীৰ্বাদ শেষ মুহূৰ্তলৈকে মোৰ ওপৰত আছিল। আৰু মই অনুভৱ কৰোঁ যে স্বামীজী মহাৰাজে তেওঁৰ সচেতন ৰূপত আজিও আমাক তেওঁৰ আশীৰ্বাদ দি আছে। মই সুখী যে তেওঁৰ জীৱন আৰু অভিযানক জনসাধাৰণৰ মাজত লৈ যোৱাৰ বাবে আজি দুটা স্মাৰক সংস্কৰণ, এখন ছবি-জীৱনী আৰু এখন তথ্যচিত্ৰও মুকলি কৰা হৈছে। এই কামৰ বাবে মই ৰামকৃষ্ণ মিছনৰ সভাপতি পূজ্য স্বামী যদানন্দজী মহাৰাজজীক আন্তৰিক অভিনন্দন জনাইছো। বন্ধুসকল, স্বামী আত্মাস্থানানন্দজীয়ে শ্ৰী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ শিষ্য পুজ্য স্বামী বিজনানন্দজীৰ পৰা দীক্ষা লাভ কৰিছিল। স্বামী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ দৰে এজন সাধুৰ সেই জাগ্ৰত অনুভূতি, যে আধ্যাত্মিক শক্তি তেওঁৰ মাজত স্পষ্টভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছিল। আপুনি সকলোৱে ভালদৰে জানে যে আমাৰ দেশত সংস্কাৰৰ কি মহান পৰম্পৰা আছে। লগতে বহুতো প্ৰকাৰৰ সংস্কাৰ আছে। বনপ্ৰস্থ আশ্ৰমকো সন্ন্যাসৰ দিশত এটা পদক্ষেপ বুলি গণ্য কৰা হয়। সন্ন্যাসৰ অৰ্থ হৈছে নিজৰ ওপৰত উঠি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বাবে কাম কৰা, প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বাবে জীয়াই থকা। প্ৰতিষ্ঠানলৈ আত্মৰ সম্প্ৰসাৰণ। সন্ন্যাসীসকলৰ বাবে, জীৱিত সকলৰ সেৱাত প্ৰভুৰ সেৱা চোৱা, শিৱক জীৱিত জীৱত দেখা টো সৰ্বাধিক। এই মহান সাধু পৰম্পৰা, সন্ন্যাস পৰম্পৰা, স্বামী বিবেকানন্দজীয়ে এক আধুনিক ৰূপত গঢ়ি তুলিছিল। স্বামী আত্মসন্তানন্দজীয়ে জীৱনত এই ধৰণৰ সন্ন্যাস জীয়াই আছিল, আৰু তেওঁৰ জীৱনত এইটো কৰিছিল। তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত বেলুৰ মঠ আৰু শ্ৰী ৰামকৃষ্ণ মিছনে কেৱল ভাৰততে নহয়, নেপাল, বাংলাদেশৰ দৰে দেশতো আশ্চৰ্যজনক সাহায্য আৰু উদ্ধাৰ অভিযান চলাইছিল। তেওঁ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লোকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে নিৰন্তৰ কাম কৰিছিল, ইয়াৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠান সৃষ্টি কৰিছিল। আজি এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহে দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ নিযুক্তি আৰু জীৱিকাত জনসাধাৰণক সহায় কৰি আহিছে। স্বামীজীয়ে দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ সেৱা, জ্ঞানৰ প্ৰচাৰ, ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কামবোৰৰ বাবে উপাসনা বুলি বিবেচনা কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে, এক মিছন মোডত কাম কৰা, নতুন প্ৰতিষ্ঠান সৃষ্টি কৰা, প্ৰতিষ্ঠানবোৰ শক্তিশালী কৰা, তেওঁলোকৰ বাবে এইবোৰ আছিল ৰামকৃষ্ণ মিছনৰ আদৰ্শ। আমি ইয়াত কোৱাৰ দৰে, য'তেই ঈশ্বৰৰ অনুভূতি থাকে, তীৰ্থযাত্ৰা হয়। একেদৰে, য'তেই এনে সাধু আছে, মানৱতা, সেৱা আছে, এই সকলোবোৰ বস্তু কেন্দ্ৰত থাকে। স্বামীজীয়ে তেওঁৰ অৱসৰৰ জীৱনৰ পৰা ই প্ৰমাণ কৰিছিল। বন্ধুসকল, শ শ বছৰ আগতে আদি শংকৰাচাৰ্যই হওঁক বা আধুনিক সময়ত স্বামী বিবেকানন্দই হওঁক, আমাৰ সাধু পৰম্পৰাই সদায় 'এক ভাৰত, শ্ৰেষ্ঠ ভাৰত' ঘোষণা কৰি আহিছে। ৰামকৃষ্ণ অভিযান স্থাপন 'এক ভাৰত, শ্ৰেষ্ঠ ভাৰত'ৰ ধাৰণাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। স্বামী বিবেকানন্দই এই সংকল্পটো এটা অভিযান হিচাপে জীয়াই আছিল। তেওঁৰ জন্ম বংগত হৈছিল। কিন্তু আপুনি দেশৰ যিকোনো প্ৰঙ্গলৈ যাওক, আপুনি এনে কোনো ক্ষেত্ৰ বিচাৰি নাপাব য'ত বিবেকানন্দজী যোৱা নাই, বা তেওঁৰ কোনো প্ৰভাৱ নাই। তেওঁৰ ভ্ৰমণে দেশখনক দাসত্বৰ সেই সময়ছোৱাত ইয়াৰ প্ৰাচীন ৰাষ্ট্ৰীয় চেতনাৰ এক অনুভূতি প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ ফলত ইয়াৰ ওপৰত নতুন আত্মবিশ্বাস গঢ়ি উঠিছিল। ৰামকৃষ্ণ মিছনৰ এই পৰম্পৰাস্বামী আত্মস্থানানন্দজীয়ে গোটেই জীৱন আগবঢ়াই নিছিল। তেওঁ নিজৰ জীৱন দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অতিবাহিত কৰিছিল, বহুতো কাম কৰিছিল, আৰু তেওঁ য'তেই বাস কৰিছিল, তেওঁ তাত সম্পূৰ্ণৰূপে বসতি স্থাপন কৰিছিল। গুজৰাটত বাস কৰাৰ সময়ত তেওঁ ইমান ভাল গুজৰাটী ভাষা কৈছিল। আৰু মই সৌভাগ্যৱান যে মোৰ জীৱনৰ শেষত, যেতিয়া মই তেওঁৰ সৈতে কথা পাতিছিলো, তেওঁ গুজৰাটীত আছিল। মই তেওঁৰ গুজৰাটী ৰ কথা শুনিও ভাল পাইছিলো। আৰু মই আজি মনত পেলাব বিচাৰো যে যেতিয়া কচ্ছত ভূমিকম্প হৈছিল তেতিয়া তেওঁ এটা মুহূৰ্তও লোৱা নাছিল আৰু একে সময়তে, তেতিয়া মই ৰাজনীতিত কোনো স্থিতিত নাছিলো, এজন কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিলো। সেই সময়ত, তেওঁ মোৰ সৈতে সমগ্ৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল, কচ্ছত ৰামকৃষ্ণ মিছনে কি কৰিব পাৰে। সম্পূৰ্ণ বিতংভাৱে, আৰু তেওঁৰ সমগ্ৰ নিৰ্দেশনাত, সেই সময়ত কচ্ছত ভূমিকম্পপীড়িতসকলক সকাহ দিয়াৰ বাবে বহুতো কাম জাগ্ৰত কৰা হৈছিল। সেয়েহে, ৰামকৃষ্ণ মিছনৰ সাধুসকলক দেশত ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্যৰ বাহক হিচাপে সকলোৱে জনা যায়। আৰু, যেতিয়া তেওঁলোকে বিদেশলৈ যায়, তাত তেওঁলোকে ভাৰতীয়ত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। বন্ধুসকল, ৰামকৃষ্ণ মিছনৰ এই জাগ্ৰত পৰম্পৰা ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ দৰে ঐশ্বৰিক ব্যক্তিত্বৰ প্ৰথাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়। স্বামী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস, এজন সাধু যিয়ে মা কলীক এক স্পষ্ট সাক্ষাৎকাৰ দিছিল, যিয়ে মাক কালীৰ ভৰিত সকলো বোৰ উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল, "এই গোটেই পৃথিৱীখন, এই চলক, সকলোবোৰ মাতৃৰ চেতনাৰ দ্বাৰা বিয়পি আছে।" এই চেতনা বংগৰ কালী পূজাত প্ৰতিফলিত হয়। এই চেতনা বংগ আৰু সমগ্ৰ ভাৰতৰ বিশ্বাসত প্ৰতিফলিত হয়। এইটো চেতনা আৰু শক্তিৰ এক গোট যাক স্বামী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসাই স্বামী বিবেকানন্দৰ দৰে যুগপুৰুষা হিচাপে আলোকিত কৰিছিল। স্বামী বিবেকানন্দ, মাতৃ কালীৰ উপলব্ধি, তেওঁৰ আধ্যাত্মিক দৰ্শন, তেওঁৰ ভিতৰত অসাধাৰণ শক্তি আৰু শক্তি সঞ্চাৰিত কৰিছিল। স্বামী বিবেকানন্দৰ দৰে এজন শক্তিশালী ব্যক্তিত্ব, ইমান ডাঙৰ চৰিত্ৰ, কিন্তু জগতমাতা কালীৰ স্মৃতিত, তেওঁৰ ভক্তিত, তেওঁ সৰু শিশুৰ দৰে অভিভূত হৈ পৰিছিল। মোক স্বামী অটমস্তানন্দজীতো দেখা গৈছিল, ভক্তিৰ একেই শক্তি, আৰু শক্তি সাধনাৰ একেই শক্তি। আৰু তেওঁৰ কথাত, মা কালীৰ বিষয়েও আলোচনা হৈছিল। আৰু মোৰ মনত আছে, যেতিয়া আপুনি বেলুৰ গণিতলৈ যাব লাগিব, গঙ্গাৰ পাৰত বহি মা কালীৰ মন্দিৰ বহু দূৰত চাব লাগিব, তেতিয়া এয়া স্বাভাৱিক, এটা সংলগ্নতা গঠন কৰা হৈছিল। যেতিয়া বিশ্বাস ইমান পৱিত্ৰ হয়, তেতিয়া শক্তিয়ে আমাক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। সেয়েহে, মা কালীৰ সেই সীমাহীন আশীৰ্বাদ সদায় ভাৰতৰ সৈতে থাকে। ভাৰতে আজি বিশ্ব কল্যাণৰ ভাৱনাৰে এই আধ্যাত্মিক শক্তিৰে আগবাঢ়িছে| বন্ধুসকল, আমাৰ সাধুসকলে আমাক দেখুৱাইছে যে যেতিয়া আমাৰ চিন্তাধাৰাত সাধাৰণতা থাকে, আমাৰ প্ৰচেষ্টাত আমি কেতিয়াও অকলশৰীয়া নহওঁ! আপুনি ভাৰতৰ পৃথিৱীত এনে বহুতো সাধুৰ জীৱন যাত্ৰা দেখিব যিয়ে শূন্য সম্পদেৰে শিখৰৰ দৰে সংকল্প পূৰণ কৰিছিল। এই বিশ্বাস, এই সমৰ্পণ, মই শ্ৰদ্ধেয় আত্মাস্থানানন্দজীৰ জীৱনতো দেখিছিলো। তেওঁলোকৰ সৈতে মোৰ গুৰুৰ সম্পৰ্কও আছিল। মই ১০০ শতাংশ সমৰ্পণেৰে নিজকে গ্ৰহণ কৰিবলৈ শিকিছোঁ, তেওঁলোকৰ দৰে সাধুসকলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ। সেয়েহে, মই কওঁ যে যেতিয়া ভাৰতৰ এজন ব্যক্তি, এজন ঋষিয়ে ইমান খিনি কৰিব পাৰে, তেতিয়া আমাৰ ১৩০ কোটি দেশবাসীৰ সামূহিক সংকল্পৰ দ্বাৰা কোনটো লক্ষ্য পূৰণ কৰিব নোৱাৰি? আমি স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানতো সংকল্পৰ এই শক্তি দেখিছো। মানুহে বিশ্বাস কৰিব পৰা নাছিল যে এনে অভিযান ভাৰতত সফল হ'ব পাৰে। কিন্তু, দেশবাসীয়ে সমাধান কৰিলে, আৰু বিশ্বই ইয়াৰ ফলাফল দেখিছে। ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ উদাহৰণো আমাৰ সন্মুখত আছে। ডিজিটেল পৰিশোধ প্ৰৱৰ্তনৰ সময়ত, কোৱা হৈছিল যে এই প্ৰযুক্তি ভাৰতৰ দৰে দেশৰ বাবে নহয়। কিন্তু আজি একেখন ভাৰতডিজিটেল পৰিশোধৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। একেদৰে, কৰোনা মহামাৰীৰ বিৰুদ্ধে টিকাকৰণৰ আটাইতকৈ শেহতীয়া উদাহৰণ হৈছে আমাৰ সন্মুখত। দুবছৰ আগতে, বহুলোকে গণনা কৰিছিল যে ভাৰতৰ সকলোৱে ভেকছিন ল'বলৈ কিমান সময় লাগিব, কোনোবাই কৈছিল ৫ বছৰ, ১০ বছৰ কৈছিল, কোনোবাই ১৫ বছৰ কৈছিল! আজি, আমি ডেৰ বছৰৰ ভিতৰত প্ৰায় ২০০ কোটি ভেকছিন পালি পাইছো। এই উদাহৰণবোৰে প্ৰতীক কৰে যে যেতিয়া সংকল্পবোৰ বিশুদ্ধ হয় তেতিয়া প্ৰচেষ্টা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ কোনো সময় নালাগে, বাধাই পথলৈও লৈ যায়। মই নিশ্চিত যে আমাৰ সাধুসকলৰ আশীৰ্বাদ আৰু অনুপ্ৰেৰণা দেশখনে একেধৰণে গ্ৰহণ কৰি থাকিব। আহিবলগীয়া সময়ত, আমি এক বিশাল ভাৰত গঢ়িম যিটো স্বামী বিবেকানন্দজীয়ে আমাক দিছিল, আৰু যাৰ বাবে স্বামী আত্মাস্থানানন্দজীৰ দৰে সাধুসকলে চেষ্টা কৰিছিল। আৰু মই আজি আপোনালোক সকলো শ্ৰদ্ধাৰ সাধুৰ সন্মুখত আহিছোঁ, যিহেতু মই মোৰ পৰিয়াললৈ আহিছোঁ, মই এই আত্মাৰে কথা পাতি আছোঁ। আপুনি মোক সদায় আপোনাৰ পৰিয়ালৰ সদস্য বুলি গণ্য কৰি আহিছে। স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱ চলি আছে। এই অমৃত মহোৎসৱত, প্ৰতিখন জিলাত ৭৫ টা অমৃত সৰোবৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সংকল্প লোৱা হৈছে। আপুনি য'তেই কাম কৰি আছে, আপুনি মানুহকো অনুপ্ৰাণিত কৰে, আপুনিও ইয়াত যোগদান কৰে আৰু স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱত মানৱ সেৱাৰ এক মহান কামত আপোনাৰ সক্ৰিয়তাই এক ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে। আপুনি সদায় সমাজৰ সুখ আৰু দুখৰ অংশীদাৰ হৈ আহিছে। শতবৰ্ষবোৰে এক নতুন শক্তিৰ বছৰ সৃষ্টি কৰিছে, নতুন অনুপ্ৰেৰণাৰ। যদি স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱে দেশত কৰ্তব্যবোধ গঢ়ি তোলাত সফল হয়, তেন্তে এই সকলোবোৰত আমাৰ সকলোৰে সামূহিক অৱদানে এক ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে। এই আত্মাৰ সৈতে, আপোনালোক সকলো সাধুক আকৌ এবাৰ প্ৰণাম জনাইছো। বহু বহু ধন্যবাদ!