গুজৰাটৰ জুনাগড়ত উমিয়া মাতা মন্দিৰৰ চতুৰ্দশ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস উদযাপন উপলক্ষে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ বাৰ্তাৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ

উমিয়া মাতাৰ জয়! গুজৰাটৰ জনপ্ৰিয়, নম্ৰ আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী ভূপেন্দ্ৰভাই পেটেল, কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটত মোৰ সহযোগী ভাতৃ, পুৰুষোত্তম ৰূপালা, ৰাজ্য চৰকাৰৰ সকলো মন্ত্ৰী, সংসদত মোৰ সহকৰ্মী, আন সকলো বিধায়ক, পঞ্চায়ত, পৌৰসভাত নিৰ্বাচিত সকলো জনপ্ৰতিনিধি, উমা ধাম ঘাটিলাৰ সভাপতি, ভালজিভাই ফালডু, অন্যান্য কাৰ্য্যালয়ৰ বিষয়া আৰু সমাজৰ সকলো বিশিষ্ট ব্যক্তি আৰু বৃহৎ সংখ্যাত উপস্থিত থকা সকলো গণ্যমান্য ব্যক্তি আৰু মাতৃ আৰু ভগ্নী – যাক মই আজি ১৪ উমিয়াৰ অনুষ্ঠানত দেখিছোঁ। মই বিশেষভাৱে নমস্কাৰ কৰো। এই পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানত আপোনালোক সকলোকে বহুতো শুভকামনা আৰু শুভেচ্ছা। যোৱা ডিচেম্বৰত, মই মা উমিয়া ধাম মন্দিৰ আৰু উমিয়া ধাম চৌহদৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিছিলো। আৰু আজি, মই সুখী যে আপোনালোকে মোক ঘাটিলাৰ এই বিশাল অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছে। মই পোনপটীয়াকৈ আহিলে অধিক সুখী হ’লোহেঁতেন, কিন্তু পোনপটীয়াকৈ আহিব নোৱাৰিলোহেঁতেন, তথাপিও দূৰৰ পৰা পুৰণি গণ্যমান্য ব্যক্তিসকলৰ দৰ্শন থাকিব পাৰে, সেয়াও মোৰ বাবে সুখৰ কাৰণ। আজি চৈত্ৰ নৱৰাত্ৰিৰ নৱম দিন। মই আপোনালোক সকলোকে শুভেচ্ছা জনাইছো যে মা সিদ্ধাত্ৰীয়ে আপোনালোক সকলোৰে সকলো ইচ্ছা পূৰণ কৰে। আমাৰ গিৰ্ণাৰ হৈছে জপ আৰু তপস্যাৰ দেশ। গিৰনাৰ ধামত বিৰাজমান মাতৃ অম্বা। আৰু একেদৰে, শিক্ষা আৰু শিক্ষাৰ স্থানও গিৰ্ণাৰ ধাম। আৰু মই পবিত্ৰ ভূমিলৈ নমস্কাৰ জনাইছো য’ত ভগৱান দত্তাত্ৰেয় বিৰাজমান। এইটোও মাতৃৰ আশীৰ্বাদ যে আমি সদায় একেলগে গুজৰাটৰ বিষয়ে চিন্তিত হৈ আছোঁ, গুজৰাটৰ উন্নয়নৰ বাবে চেষ্টা কৰি আহিছো, গুজৰাটৰ উন্নয়নৰ বাবে সদায় কিবা অৰিহণা যোগাই আহিছো আৰু একেলগে কৰি আহিছো। মই সদায় এই সংগ্ৰহৰ শক্তি অনুভৱ কৰিআহিছো। আজি যেতিয়া ভগৱান ৰামচন্দ্ৰজীৰ প্ৰগতিয়া উৎসৱও হয়, অযোধ্যাত এই উৎসৱ অতি মহিমাৰে উদযাপন কৰা হৈছে, সমগ্ৰ দেশতে ইয়াক উদযাপন কৰা হৈছে, সেয়াও আমাৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। মোৰ বাবে, আপোনালোক সকলোৰে মাজত অহাটো নতুন কথা নহয়, মাতা উমিয়াৰ ভৰিলৈ যোৱাটো নতুন নহয়। “সম্ভৱতঃ যোৱা ৩৫ বছৰত, এনে কেতিয়াও হোৱা নাই যে কৰবাত, কোনো বা আন সময়ত, মই আপোনালোকৰ মাজত অহা নাই। একেদৰে, আজি আকৌ এবাৰ, মই জানো, কোনোবাই মোক এইমাত্ৰ কৈছিল, মই 2008 চনত সমৰ্পণৰ বাবে ইয়ালৈ অহাৰ সুযোগ পাইছিলো। এই পৱিত্ৰ ধামটো এক প্ৰকাৰে শ্ৰদ্ধাৰ কেন্দ্ৰ বিন্দু হৈ আহিছে, কিন্তু মই জানিব পাৰিছো যে ই সামাজিক চেতনাৰ কেন্দ্ৰহৈও পৰিণত হৈছে। আৰু পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰবিন্দুও হৈ পৰিছে। 60 টাতকৈও অধিক কোঠা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, বহুতো বিবাহ গৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, এটা বিশাল ভোজনালয় নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এক প্ৰকাৰে, মা উমিয়াৰ ভক্ত, মা উমিয়াৰ ভক্তসকলৰ আশীৰ্বাদ আৰু সমাজৰ প্ৰতি জ্ঞান প্ৰকাশ কৰাৰ যিকোনো প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে, আপোনালোক সকলোৱে কৰা সকলোবোৰ পূৰণ কৰাৰ প্ৰয়াস হৈছে। আৰু মই ইয়াত থকা সকলো ট্ৰাষ্টী, তত্ত্বাৱধায়ক আৰু মা উমিয়াৰ ভক্তসকলক ১৪ বছৰৰ এই কম সময়ৰ ভিতৰত বৃদ্ধি ৰবাবে অভিনন্দন জনাইছো। এই মাত্ৰ, আমাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে অতি আৱেগিকভাৱে কথা পাতিছিল। তেওঁ কয় যে এই পৃথিৱীখন আমাৰ মাতৃ আৰু যদি মই উমিয়া মাতাৰ ভক্ত, তেন্তে এই পৃথিৱী মাতৃক যন্ত্ৰণা দিয়াৰ মোৰ কোনো কাৰণ নাই। আমি কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ঘৰত আমাৰ মাকক ঔষধ দিম নেকি? আপোনালোকে কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ তেজ দিব নেকি? আমি জানো যে মায়ে যিমান বিচাৰে সিমান দিব লাগিব। কিন্তু আমি পৃথিৱী মাতৃৰ বাবে ধৰি লৈছিলো যে তেওঁ এইটো বিচাৰে, তেওঁ এইটো বিচাৰে… তেতিয়া মাক আমনি পাইছে নে নাই…? আৰু তাৰ বাবে, আমি দেখিছোঁ কিমান টা সমস্যা আহি আছে। এই মাতৃ পৃথিৱীক ৰক্ষা কৰাটো এটা ডাঙৰ অভিযান। আমি অতীতত পানীৰ সংকটত জীয়াই আছিলো। খৰাং আমাৰ সদায় চিন্তাজনক আছিল। কিন্তু যেতিয়াৰ পৰা আমি চেক বান্ধৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছো, আমি পানী সংগ্ৰহৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছো, আমি প্ৰতি টোপাল অধিক শস্য, ড্ৰিপ জলসিঞ্চন অভিযান, চাউনী আঁচনি ৰূপায়ণ, পানীৰ বাবে যথেষ্ট প্ৰচেষ্টা চলাইছো। গুজৰাটত, যেতিয়া মই মুখ্যমন্ত্ৰী আছিলোঁ আৰু আন এখন ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সৈতে কথা পাতিছিলো যে আমি পানীৰ বাবে ইমান খৰচ কৰিব লাগিব আৰু আমি ইমান কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব। আমাৰ চৰকাৰৰ বেছিভাগ সময় পানী বিতৰণত অতিবাহিত হয়। সেয়েহে ৰাজ্যবোৰ আচৰিত হৈছিল, কিয়নো তেওঁলোকে এই সমস্যাটো আশা কৰা নাছিল। আমি লাহে লাহে সেই সমস্যাৰ পৰা ওলাই আহিছিলো, কিয়নো, আমি এক গণ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিলো। আপোনালোক সকলোৱে আপোনালোক সকলোৰে সহযোগত এক গণ আন্দোলন কৰিছিল। আৰু জনসাধাৰণৰ কল্যাণৰ বাবে কৰা গণ আন্দোলন। আৰু আজি পানীৰ বাবে সজাগতা আছে। কিন্তু তথাপিও, মই বিশ্বাস কৰোঁ যে পানী সংৰক্ষণৰ বাবে আমি একেবাৰে উদাসীন হোৱা উচিত নহয়। কাৰণ প্ৰতিটো বৰষুণৰ আগতে এইটো এটা কাম। পুখুৰীবোৰ গভীৰ কৰিব লাগিব, নলাবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগিব, এই সকলো কাম কৰা হ’ব, তেতিয়াহে পানী জমা হ’ব আৰু পানী পৃথিৱীলৈ নামি আহিব। একেদৰে, এতিয়া আপোনালোকে ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ পৰা কেনেদৰে পৰিত্ৰাণ পাব লাগে সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিব লাগিব। অন্যথা এদিন পৃথিৱী মাতৃয়ে ক’ব যে যথেষ্ট হৈছে। তুমি যোৱা।। মই তোমাক সেৱা কৰিব নালাগে। আৰু আপোনালোকে যিমানেই ঘাম নহওঁক, আপোনালোকে কিমান দামী বীজ ৰোপণ কৰে, কোনো উৎপাদন নহ’ব। এই মাতৃ পৃথিৱীক ৰক্ষা কৰিব লাগিব। আৰু ইয়াৰ বাবে ভাল, গুজৰাটত, আমি এনে ৰাজ্যপাল পাইছো, যিসকল সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ প্ৰতি সমৰ্পিত। মই জানিব পাৰিছো যে তেওঁ গুজৰাটৰ প্ৰতিটো তালুকলৈ গৈছিল আৰু প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ বাবে কেইবাটাও কিষাণ সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰিছিল। মই সুখী – ৰূপালাজীয়ে কৈছিল যে লাখ লাখ কৃষক প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ দিশে আগবাঢ়িছে আৰু তেওঁলোকে প্ৰাকৃতিক কৃষি গ্ৰহণ কৰি গৌৰৱান্বিত। এইটোও সঁচা যে খৰচও আছে। এতিয়া যেতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নম্ৰ আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আহ্বান জনাইছে, তেতিয়া তেওঁৰ আত্মাক উপলব্ধি কৰাটো আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব। গুজৰাটৰ গাওঁৰ পৰা গাওঁলৈ, কৃষকসকলে প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছিল। যিদৰে কেশুভাই আৰু মই পানীৰ বাবে যথেষ্ট পৰিশ্ৰম কৰিছিলো, ভূপেন্দ্ৰ ভাইয়ে এই মুহূৰ্তত পৃথিৱী মাতৃৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে। গুজৰাটৰ সকলো মানুহে এই মাতৃপৃথিৱীক বচাবলৈ তেওঁলোকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমত যোগদান কৰা উচিত। আৰু মই দেখিছোঁ যে আপোনালোকে গ্ৰহণ কৰা কামত আপোনালোকে কেতিয়াও পিছ পৰি নাযায়। মোৰ মনত আছে উঞ্জাত ছোৱালীজনীক বচাবলৈ মোৰ বিষয়ে বহুত চিন্তিত আছিল। মাক উমিয়াৰ তীৰ্থযাত্ৰা আৰু কন্যাৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছিল। তাৰ পিছত মই এবাৰ মা উমিয়াৰ ভৰিলৈ গৈ সমাজৰ মানুহবোৰক একত্ৰিত কৰি কলো যে আপোনালোকে সকলোৱে মোক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যে ছোৱালীবোৰক বচাব লাগিব। আৰু মই গৌৰৱান্বিত যে গুজৰাটৰ মা উমিয়াৰ ভক্ত, মা খোদাল ধামৰ ভক্ত আৰু সমগ্ৰ গুজৰাটে এই বিষয়টো উত্থাপন কৰিছে। আৰু গুজৰাটত কন্যাসকলক বচাবলৈ, মাতৃৰ গৰ্ভত কন্যাক হত্যা নকৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ যথেষ্ট সজাগতা আছিল। আজি আপোনালোকে দেখিছে যে গুজৰাটৰ ছোৱালীবোৰে কি আশ্চৰ্যজনকভাৱে কৰি আছে, আমাৰ মহেছানাৰ জীয়ৰী দিব্যাংগ অলিম্পিকলৈ আহি পতাকা উৰুৱাইছে। এইবাৰ অলিম্পিকলৈ যোৱা খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত ছয়গৰাকী গুজৰাটৰ কন্যা আছিল। কোনে গৌৰৱ নকৰে – গতিকে মই ভাবো এইটো মা উমিয়াৰ প্ৰকৃত ভক্তি যে এই শক্তি আমাৰ ওচৰলৈ আহে, আৰু এই শক্তিৰ দ্বাৰা আমি আগবাঢ়ি যাওঁ। আমি প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ ওপৰত যিমানে গুৰুত্ব দিম, ভূপেন্দ্ৰভাইক যিমানে সহায় কৰিম, আমাৰ এই মাতৃ পৃথিৱী সেউজীয়া হৈ পৰিব। গুজৰাট ফুলিব। আজি ই আগবাঢ়িছে, কিন্তু ই ফুলিব। আৰু, মোৰ মনলৈ আন এটা চিন্তা আহিছে, যদি আমাৰ গুজৰাটৰ শিশুসকল পুষ্টিহীন হয়, সেয়া ভাল নহয়। ঘৰত, মায়ে কয় ইয়াক খাওক, কিন্তু তাই ইয়াক নাখায়। কোনো দৰিদ্ৰতা নাই, কিন্তু খাদ্যাভ্যাস এনেকুৱা যে শৰীৰটো পুষ্টিপ্ৰাপ্ত নহয়। যদি ছোৱালীজনীৰ ৰক্তহীনতা হয়, আৰু বাইশ-চব্বিশ বছৰত বিয়া হয়, তেন্তে তাইৰ পেটত কেনে ধৰণৰ শিশু ডাঙৰ হ’ব? যদি মাক শক্তিশালী নহয়, শিশুটোৰ কি হ’ব? সেয়েহে, কন্যাৰ স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে অধিক চিন্তা কৰা উচিত, আৰু সাধাৰণতে, সকলো শিশুৰ স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে চিন্তা কৰা উচিত। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে মাতা উমিয়াৰ সকলো ভক্তই গাওঁৰ পৰা গাওঁলৈ যাব আৰু পাঁচ-দহটা সন্তান পাব – যিকোনো সমাজৰ পৰাই হওঁক – তেওঁলোক আৰু পুষ্টিহীন নহ’ব – আমি সেইটোৱেই সিদ্ধান্ত লোৱা উচিত। কিয়নো যদি শিশুটোক ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হয়, পৰিয়ালটো শক্তিশালী হ’ব আৰু সমাজখন শক্তিশালী হ’ব আৰু দেশকো শক্তিশালী কৰা হ’ব। আপোনালোকে পাটোৎসৱ কৰি আছে, আজি আপোনালোকে ব্লাৰ দান কাৰ্যসূচী আদিও কৰিছে। এতিয়া এইটো কৰক, মা উমিয়া ট্ৰাষ্টৰ জৰিয়তে গাওঁৰ পৰা গাঁৱলৈ কৰক। দুই, তিনি, চাৰি বছৰৰ সকলো শিশুৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে আৰু যিসকল ফিট তেওঁলোকক পুৰস্কৃত কৰিব লাগে। গোটেই পৰিৱেশটো সলনি হ’ব। এইটো এটা সৰু কাম, কিন্তু আমি ভাল কৰিব পাৰিম। মোক এইমাত্ৰ কোৱা হৈছিল যে ইয়াত বহুতো বিবাহ গৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। বাৰ মাহৰ বাবে কোনো বিয়া নাই। সেই ঠাইখনৰ কি লাভ? আমি তাত প্ৰশিক্ষণৰ শ্ৰেণী চলাব পাৰোঁ, দৰিদ্ৰ শিশুইয়ালৈ আহে, সমাজৰ মানুহে শিকাব লাগে। এক ঘণ্টাৰ বাবে, দুই ঘণ্টাৰ বাবে, ঠাইখনৰ যথেষ্ট ব্যৱহাৰ হ’ব। একেদৰে, যোগ কেন্দ্ৰ হ’ব পাৰে। প্ৰত্যেক ৰাতিপুৱা মাউমিয়াৰ দৰ্শন হ’ব লাগে, এক ঘণ্টা বা দুই ঘণ্টাৰ যোগ কাৰ্যসূচী থাকিব লাগে, আৰু ঠাইখিনি ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কেৱল যদি স্থানটো অধিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেতিয়াহে ই সঁচাকৈয়ে সামাজিক চেতনাৰ কেন্দ্ৰ হৈ পৰিব। তাৰ বাবে আমি চেষ্টা কৰা উচিত। এয়া হৈছে স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱৰ সময় – এক প্ৰকাৰে, ই আমাৰ বাবে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়। 2047 চনত, যেতিয়া দেশখনে স্বাধীনতাৰ 100 বছৰ উদযাপন কৰি আছে, আমি ক’ত থাকিম, আমাৰ গাওঁ ক’ত থাকিব, আমাৰ সমাজ ক’ত থাকিব, আমাৰ দেশ ক’ত উপনীত হ’ব, এই সপোন আৰু সংকল্প প্ৰতিজন নাগৰিকৰ মাজত জন্ম হোৱা উচিত। আৰু স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱৰ পৰা, আমি এনে এক চেতনা আনিব পাৰোঁ, যাৰ ফলত সমাজত ভাল কাম হ’ব, যিটো কৰাৰ সন্তুষ্টি আমাৰ নতুন প্ৰজন্মই লাভ কৰে। আৰু সেয়েহে, মোৰ মনলৈ এটা সৰু চিন্তা আহিছে, যে স্বাধীনতাৰ অমৃত মহোৎসৱত, প্ৰতিখন জিলাতে স্বাধীনতাৰ 75 বছৰ হ’ল, সেয়েহে – 75 টা অমৃত সৰোবৰ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি। পুৰণি হ্ৰদ আছে, সেইবোৰ ডাঙৰ, গভীৰ আৰু ভাল কৰক। এখন জিলাত ৭৫। আপোনালোকে ভাবে, আজিৰ পৰা 25 বছৰৰ পিছত, যেতিয়া স্বাধীনতাৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপন কৰা হৈছে, সেই প্ৰজন্মই দেখিব যে 75 বছৰ আগতে আমাৰ গাঁৱৰ মানুহে এই পুখুৰীটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। আৰু যদি কোনো গাঁৱত পুখুৰী থাকে, শক্তি আছে। পানী থাকিলেহে পাতিদাৰসকল পানী খোৱা লোক হৈ পৰে। সেয়েহে আমি মা উমিয়াৰ সৈতে এই 75 টা পুখুৰীৰ প্ৰচাৰ চলাব পাৰোঁ। আৰু এইটো এটা ডাঙৰ কাম নহয়, আমি লাখ লাখ চেক বান্ধ নিৰ্মাণ কৰিছো, আমি এনেকুৱা মানুহ। এইটো কি মহান সেৱা হ’ব চিন্তা কৰক। কামটো 15 আগষ্ট, 2023-ৰ আগতে সম্পূৰ্ণ হ’ব। যদি সমাজ অনুপ্ৰাণিত হয়, তেন্তে এনে কাৰ্য্য ঘটিব। মই কওঁ যে প্ৰতি 15 আগষ্টত পুখুৰীৰ ওচৰত পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচীও গাওঁখনৰ জ্যেষ্ঠজনক মাতি আনি কৰি কৰিব লাগে – আমাৰ দৰে নেতাক মাতিবলৈ নহয়। গাওঁখনৰ জ্যেষ্ঠজনক মাতক কৰা আৰু পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচী সম্পাদন কৰক। আজি ভগৱান ৰামচন্দ্ৰজীৰ জন্মদিন। যেতিয়া আমি ভগৱান ৰামচন্দ্ৰজীক মনত পেলাওঁ, আমি শবৰীক মনত পেলাওঁ, আমি কেৱতক মনত পেলাওঁ, আমি নিশাদ ৰাজাক মনত পেলাইছো, সমাজৰ এনে সৰু মানুহৰ নাম জানিব পাৰি যে ভগৱান ৰামৰ অৰ্থ এই সকলোবোৰ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে যিজনে সমাজৰ পিছপৰা সম্প্ৰদায়ক চম্ভালে, তেওঁ ভৱিষ্যতে মানুহৰ মনত সন্মানৰ স্থান লাভ কৰে। মাতৃ উমিয়াৰ ভক্তসকলে সমাজৰ পিছপৰা লোকসকলক তেওঁলোকৰ নিজৰ বুলি গণ্য কৰে – দুখী, দৰিদ্ৰ – যিকোনো সমাজৰ। ভগৱান ৰামক ঈশ্বৰ আৰু পুৰুষোত্তম বুলি কোৱা হৈছিল, ইয়াৰ মূলত তেওঁ সমাজৰ সৰু মানুহৰ বাবে কেনেদৰে জীয়াই আছিল আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ মাজত কেনেদৰে বাস কৰিছিল তাৰ গৌৰৱ কম নহয়। মাউউমিয়াৰ ভক্তসকলেও কেৱল নিজকে আগুৱাই নিব নালাগে, কিন্তু কাকো এৰি নিদিব, ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আমাৰ বাবে আগবাঢ়ি যোৱাটো সঠিক হ’ব, অন্যথা যি জন পিছ পৰি আছে তেওঁ আগবাঢ়ি যোৱাজনক ঘূৰাই আনিব। তেতিয়া আমি অধিক পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব, সেয়েহে যদি আমি আমাৰ পিছফালৰ লোকসকলক আগুৱাই অনাৰ লগতে আগবাঢ়ি যাওঁ, তেন্তে আমিও আগবাঢ়িযাম। আপোনালোক সকলোকে মোৰ অনুৰোধ হৈছে যে আজাদীৰ এই অমৃত মহোৎসৱ, আজি ভগৱান ৰামৰ প্ৰগতি উৎসৱ আৰু মা উমিয়াৰ পাটোৎসৱ আৰু ইমান বৃহৎ সংখ্যক লোক একত্ৰিত হৈছে, তাৰ পিছত আমি যি গতিত আগবাঢ়িব বিচাৰো, আপোনালোকে দেখিছে, কৰোনা – কিমান ডাঙৰ সংকট আহিছে, আৰু আমি বিশ্বাস নকৰোঁ যে সংকটটো প্ৰতিহত কৰা হৈছে, কাৰণ তেওঁক এতিয়াও কৰবাত দেখা গৈছে। ই যথেষ্ট বহুৰূপী, এই ৰোগ। ইয়াৰ সন্মুখত প্ৰতিযোগিতা কৰিবলৈ প্ৰায় ১৮৫ কোটি পালি। যেতিয়া পৃথিৱীৰ মানুহে শুনিব, তেওঁলোকে আচৰিত হয়। এইটো কেনেকৈ সম্ভৱ হ’ল – আপোনালোক সকলো সমাজৰ সহযোগিতাৰ বাবে। সেইকাৰণে আমি যিমান বেছি সজাগতা আনিম। এতিয়া পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাৰ অভিযান, সহজ, আমাৰ প্ৰকৃতি কিয় নহয়, আমি প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰ নকৰোঁ – কিয় আমাৰ প্ৰকৃতি নহয়, একক ব্যৱহাৰৰ প্লাষ্টিক আমি ব্যৱহাৰ নকৰোঁ। গৰুৰ উপাসনা কৰে তেওঁলোকে, তেওঁলোক মা উমিয়াৰ ভক্ত, জন্তুটোৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ সন্মান আছে, কিন্তু যদি সিঁঙতে প্লাষ্টিক খাবলগীয়া হয়, তেন্তে উমিয়া মাৰ ভক্ত হিচাপে, এইটো সঠিক নহয়। যদি আমি এই সকলোবোৰ বস্তুৰ সৈতে আগবাঢ়ি যাওঁ, তেন্তে… আৰু মই উপভোগ কৰিছিলো যে আপোনালোকে সামাজিক কামত সহযোগ কৰিছে। পাটোৎসৱ, উপাসনা, বিশ্বাস, ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ সৈতে যি ঘটিব, সেয়া ঘটিবই, কিন্তু তাৰ বাহিৰেও, আপোনালোকে গোটেই যুৱ প্ৰজন্মৰ সৈতে যি কাম কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে ব্লুড দান ইত্যাদি। মোৰ বহুত শুভকামনা আছে। আনকি আপোনালোকে দূৰৰ পৰা অহাৰ সুযোগ পালেও, ই মোৰ বাবে অতি আনন্দৰ বিষয়। আপোনালোক সকলোকে বহুত অভিনন্দন। মা উমিয়াৰ শ্ৰীচৰণত সেৱা! ধন্যবাদ!