PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Badania współczynnika tarcia zewnętrznego i kąta naturalnego usypu nasion łubinu odmiany Bar i Radames Wyznaczono współczynnik tarcia zewnętrznego ž oraz kąt naturalnego usypu [alfa] w funkcji wilgotności W dla odmian łubinu Bar i Radames na podłożach konstrukcyjnych (beton, szkło, guma, stal, drewno). Wilgotność wpływa znacząco na badane cechy nasion łubinu (wielkości te rosną prostoliniowo wraz ze wzrostem wilgotności). Zakres wielkości współczynnika tarcia zewnętrznego wynosi od žsz = 0,14 do ždn = 0,66, a kąta naturalnego usypu od [alfa]sz = 7,29° do [alfa]sz = 31,62°. Zależność kąta naturalnego usypu od współczynnika tarcia zewnętrznego można opisać równaniami prostych rosnących.

Dziedzina: nauki rolnicze
Kadra Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego 1945–1947. Początki polskiego aparatu bezpieczeństwa Aparat bezpieczeństwa był bardzo ważnym narzędziem, które komuniści wykorzystywali w walce o władzę po II wojnie światowej. Tysiące funkcjonariuszy potrzebowało jednak stosownego przeszkolenia. W latach 1945–1947 byli oni szkoleni w Centralnej Szkole Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi. Wykładowcami w niej byli przedwojenni polscy komuniści i tzw. kujbyszewiacy – absolwenci kursu NKWD (Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych), zorganizowanego w kwietniu–lipcu 1944 r. w sowieckim mieście Kujbyszew nad rzeką Wołgą. Personel ten cechował młody wiek i brak doświadczenia zawodowego. Dlatego jego przydatność w kształceniu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa w powojennej Polsce była skromna.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Opracowanie metody oraz zasad ewidencji dróg gminnych w świetle nowych przepisów ustawowych Wprowadzenie w roku 2005 nowych przepisów dotyczących ewidencji
dróg nakłada na Gminne Jednostki Samorządu Terytorialnego obowiązek zakładania
i prowadzenia Książek Dróg. Przepisy te ustalają nowy zakres i zasady prowadzenia
ewidencji dróg publicznych i obiektów mostowych. W zasadniczy sposób
zmieniają one zakres i stopień szczegółowości opisywania danych składających
się na ewidencję drogi w stosunku do dotychczasowych ewidencji. Informacje te
dotyczą między innymi: barier i ekranów, zatok i przystanków autobusowych,
zjazdów i obiektów przydrożnych itp. Ze względu na stopień szczegółowości
Książek Dróg, jedną z bardziej pracochłonnych, ale i najważniejszych faz w trakcie
procesu zakładania, prowadzenia i wykorzystania praktycznego ewidencji jest
faza zbierania danych o parametrach technicznych drogi.
W pracy przedstawiono metodę gromadzenia i archiwizacji danych o parametrach
technicznych odcinka drogi z wykorzystaniem technologii GPS i oprogramowania
GIS, SIP. Opracowana metoda pozwala w prosty i szybki sposób przy
użyciu funkcji programu MapSource pozyskać niezbędne informacje o charakterze
przestrzennym zebrane za pomocą urządzenia GPS, a następnie przetworzyć je do
wymaganego formatu postaci tabelarycznej. Opracowanie zawiera szczegółowe
dane procesu zakładania książki drogi i porusza kilka problematycznych kwestii
nieujętych w objaśnieniach do ustawy. Niezależnie od danych atrybutowych
w ewidencji wymagane są schematy odcinków dróg oraz model sieci drogowej
w obrębie inwentaryzowanej drogi. Integralną częścią opracowania jest wprowadzenie
numeracji dróg zgodnie z wymogami rozporządzenia dotyczącego sposobu
numeracji i ewidencji dróg

Dziedzina: nauki społeczne
Wizualizacje w świecie mikroskopii świetlnej Wizualizacje i rekonstrukcje w mikroskopii świetlnej, pozwalają na lepszą analizę i obserwację preparatów. Przed przystąpieniem do wizualizacji należy właściwie dobrać parametry skanowania mikroskopu, aby możliwie jak najdokładniej odwzorować struktury obiektów. Niniejszy artykuł przedstawia i omawia podstawowe zagadnienia, z którymi użytkownik spotyka się podczas akwizycji obrazów. Dotyczą one właściwego ustawienia rozdzielczości, rozmiaru piksela i woksela, szybkości skanowania, wielkości zoom oraz formatu skanu. Przedstawione zostały także możliwości filtracji obrazu oraz dekonwolucja, a także metody reprezentacji trójwymiarowych danych: projekcje, rendering objętościowy i rendering powierzchniowy oraz możliwość dodatkowej ingerencji w wygląd końcowy obiektów za pomocą programów do modelowania i animacji 3D.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Kwas nitrylotrioctowy i jego sole – frakcja wdychalna : dokumentacja proponowanych dopuszczalnych wielkości narażenia zawodowego Kwas nitrylotrioctowy (NTA) i jego sole sodowe to białe ciała stałe, bez zapachu. NTA słabo rozpuszcza się w wodzie, w przeciwieństwie do jego soli trisodowej (Na3NTA), (najczęściej produkowanej i stosowanej). Kwas nitrylotrioctowy i jego sole (głównie Na3NTA) mają właściwości chelatujące i są stosowane jako zamienniki EDTA i wypełniacze w środkach czyszczących, wybielających i dezynfekujących. Na podstawie zgłoszonych do ECHA zidentyfikowanych zastosowań NTA i jego sole zaliczono do TOP 50 substancji rakotwórczych. Narażenie ludzi na NTA i jego sole może być związane z ich produkcją, przetwarzaniem i stosowaniem. W ekspozycji zawodowej największe stężenia NTA mieściły się w zakresie 0,24 ÷ 3,7 mg/m³ . U ludzi nie notowano wtedy żadnych objawów działania toksycznego związku. W Polsce nie ma danych dotyczących narażenia ludzi na NTA i jego sole. Sól trisodową kwasu nitrylotrioctowego zaliczono do kategorii 4 toksyczności ostrej, dla której wartość DL50 po podaniu dożołądkowym mieści się w granicach 1 300 ÷ 1 600 mg/kg mc. (u szczurów). Kwas nitrylotrioctowy i jego sole nie działają drażniąco i uczulająco. Narządem krytycznym działania NTA i jego soli u zwierząt są nerki. W toksyczności przewlekłej narażenie szczurów na stężenia 0,03 ÷ 1% Na3NTA w paszy powodowało objawy uszkodzenia nerek, a po stężeniach 1,5 ÷ 2% w paszy stwierdzono nowotwory układu moczowego. W IARC zaliczono NTA i jego sole do grupy 2B (czynniki przypuszczalnie rakotwórcze dla ludzi), a Unia Europejska zakwalifikowała Na3NTA do kategorii 2 z przypisem „H351 – podejrzewa się, że powoduje raka” i adnotacją „przy stężeniach > 5%”. Nie ma wiarygodnych dowodów na mutagenność NTA i jego soli. Kwas nitrylotrioctowy bardzo szybko wchłania się do organizmu, osiągając największe stężenia po 1 ÷ 2 h, z okresem półtrwania ok. 3 h. Wydala się głównie w postaci niezmienionej. Mechanizm działania toksycznego NTA jest związany z zaburzeniami w poziomie niektórych pierwiastków w nerkach, co prowadzi do uszkodzeń komórek, procesów proliferacyjnych i powstawania nowotworów pochodzenia nabłonkowego w układzie moczowym. Kwas nitrylotrioctowy i jego sole nasilają rakotwórcze działanie nitrozoamin w nerkach. Podstawą do ustalenia wartości NDS dla NTA były doświadczenia wykonane na zwierzętach, w wyniku których stwierdzono, że NTA i jego sole działają toksycznie na nerki (narząd krytyczny). Za wartość NDS przyjęto stężenie 3 mg/m³ . Nie ma podstaw do wyznaczenia najwyższego dopuszczalnego stężenia chwilowego (NDSCh) oraz dopuszczalnego stężenia w materiale biologicznym (DSB). Zakres tematyczny artykułu obejmuje zagadnienia zdrowia oraz bezpieczeństwa i higieny środowiska pracy będące przedmiotem badań z zakresu nauk o zdrowiu oraz inżynierii środowiska.

Dziedzina: nauki społeczne
Wplyw procesu fermentacji na zmiane poziomu azotanow i azotynow w wybranych warzywach Badano zmiany poziomu azotanów i azotynów w czasie procesu fermentacji kapoty głowiastej białej, czerwonej oraz buraków ćwikłowych. Uzyskane wyniki wskazują na wysoce istotny wpływ tego procesu na redukcję zarówno azotanów jak i azotynów.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Roller Compacted Concrete (RCC) – nowoczesna technologia wykonania nawierzchni drogowej na terenie Portu Gdańsk – DCT T2 Wykonanie nawierzchni platformy drogowej na nowym nabrzeżu Portu Gdańskiego – DCT T2 o konstrukcji zaprojektowanej indywidualnie, opartej na modelu obliczeniowym zakładającym ponadstandardowe obciążenia, nieporównywalnie większe od nawet najcięższych obciążeń na drogach publicznych – jako wyzwanie sprostania reżimowi czasowemu realizacji inwestycji, technologicznemu i materiałowemu.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Jak chronić biomateriały przed układem odpornościowym? Wprowadzając do organizmu człowieka biomateriał, musimy mieć pewność, że jest on biozgodny (nie cytotoksyczny czy karcynogenny) i że ryzyko aktywacji układu odpornościowego jest niewielkie. Grupa biomateriałów dopuszczonych do użytku medycznego jest obszerna, jednak wiele z nich nie spełnia jednocześnie wszystkich wymagań w zakresie biozgodności. Dlatego materiały przeznaczone do użytku medycznego są wciąż udoskonalane/modyfikowane w celu poprawy ich parametrów, a co za tym idzie, w celu ich jak najskuteczniejszego "ukrycia" przed układem odpornościowym. Jedną z najczęstszych, niepożądanych reakcji organizmu na biomateriał/implant jest odczyn zapalny. Dlatego wiele badań koncentruje się na wpływie implantów na komórki układu odpornościowego. Wykazano, że najczęściej obecnie stosowane modyfikacje biomateriałów, pokrycie ich powierzchni materiałem biologicznym, zmiana porowatości czy też dodatek nanocząsteczek, istotnie poprawiają ich właściwości, w tym osłabiają aktywację leukocytów. W obecnym opracowaniu opisujemy typy biomateriałów, sposoby ich modyfikacji oraz wpływ na komórki immunokompetentne z naciskiem na strategie, które pozwalają na uniknięcie aktywacji układu odpornościowego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Wpływ na handel między państwami członkowskimi UE jako przesłanka podziału kompetencji pomiędzy krajowe organy regulacyjne i Komisję Europejską Zgodnie z ustawą Prawo telekomunikacyjne, niektóre rozstrzygnięcia Prezesa UKE są przedmiotem tzw. postępowania konsolidacyjnego. Prezes UKE musi przekazywać projekt niektórych rozstrzygnięć m.in. Komisji Europejskiej. Komisji przysługują w tym przypadku szerokie uprawnienia. Może ona nawet podjąć decyzję nakazującą organowi krajowemu wycofanie projektowanego środka regulacyjnego. W mojej opinii, takie rozwiązania oznaczają w praktyce przejmowanie przez Komisję kompetencji krajowych organów regulacyjnych. Podział kompetencji pomiędzy Komisję i krajowe organy regulacyjne jest dokonywany w oparciu o przesłankę wpływu środka na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Celem artykułu jest analiza tej przesłanki podziału kompetencji w kontekście ustaleń sądów polskich, orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C 3/14, a także najnowszej praktyki decyzyjnej Komisji dotyczącej interpretacji analogicznej przesłanki występującej w przepisach o pomocy publicznej.

Dziedzina: nauki społeczne
Rozległość kontaktów i siła wzajemnej pomocy w sieci powiązań społecznych Dotychczasowe badania socjologiczne nad więzią społeczną analizowały przyczyny i stopień , w jakim społeczność nie spełnia już wymogów społeczności tradycyjnej. Współczesne badania nad naturą i strukturą społeczności lokalnych wprowadziły nową typologię odzwierciedlającą stan zaawansowania współczesnych więzi społecznych. Kontakty społeczne pomiędzy mieszkańcami wsi i miast ulegają redukcji zmniejsza się liczba partnerów, a także osób, którym przypisujemy rolę partnera, kręgi stycznościowe są zaś homogeniczne pod względem przynależności społeczno-zawodowej partnerów. Partnerzy interakcji są skłonni oferować swoją pomoc, mimo iż deklarują, że rzadko z niej korzystają, a jeżeli już się o nią zwrócą, to do najbliższej rodziny.

Dziedzina: nauki społeczne
Język gra rolę! Studia performatywne między filozofią a antropologią Artykuł podejmuje próbę krytycznego przedstawienia studiów performatywnych z perspektywy filozofii języka. Fundamentalne idee dla nowego spojrzenia pochodzą z tzw. „późnej” twórczości Ludwika Wittgensteina. Pozwolą nam one na ponowne przeanalizowanie kluczowych koncepcji innych autorów, takich jak Michaił Bachtin, Gregory Bateson, czy John L. Austin, w których kręgu zainteresowania znajdowały się kwestie związane z językiem. Cała trójka wchodzi w skład szerokiego panteonu tzw. prekursorów studiów performatywnych. Redefiniujące ustalenia pomogą w ponownym przyjrzeniu się koncepcji i metodzie „etnografii performatywnej’’ powołanej do życia przez Victora W. Turnera. Prowadzone przez niego próby (w co najmniej dwóch znaczeniach i użyciach), dążące do ożywienia doświadczenia etnograficznego zastygłego w tekście uwidoczniły, że zarówno proces opracowywania wybranych fragmentów dla ich inscenizacji, jak ich późniejsze odegranie, prowadzić może do poszerzenia antropologicznej wiedzy oraz głębszego rozumienia ze strony uczestników takich zdarzeń.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Przepisywanie siebie, przepisywanie obcości — przypadek Zyty Oryszyn Artykuł stanowi próbę rozpoznania nadrzędnej problematyki prozy Zyty Oryszyn,
odnajdywanej w jej powieściach (napisanych przed rokiem 1989 Czarnej iluminacji
i Madam Frankensztajn) a szczególnie w opowiadaniach zebranych w tomie zatytułowanym Ocalenie Atlantydy, wydanym w 2012 roku. Najważniejszym tematem wszystkich jej utworów okazuje się obcość, silne odczucie nie-przynależenia do miejsc, czasów, wspólnot czy związków międzyludzkich. Przez cały okres swojej artystycznej ewolucji Oryszyn przepisywała ten temat w najrozmaitszych wariantach, przepisując tym samym „siebie”, to znaczy własną biografię, doświadczenia, emocje, wspomnienia. Autorka przekonuje, iż poznawanie tajników własnej tożsamości jest możliwe dzięki uruchomianiu empatii (w wymiarze ludzkim i artystycznym) i podejmowaniu wciąż od nowa prób zrozumienia trudnych relacji z Innymi.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Chłoniak rozlany z dużych komórek B zatoki czołowej. Opis przypadku Chłoniaki w obrębie narządów głowy i szyi są najczęściej rozpoznawanymi nowotworami złośliwymi pochodzenia nienabłonkowego. Pierwotny chłoniak zatok czołowych jest bardzo rzadką chorobą. Obraz kliniczny i radiologiczny jest niecharakterystyczny, może być zbliżony do innych schorzeń nosa i zatok przynosowych. Opóźnia to zwykle diagnozę, powodując gorsze rokowanie. Leczenie z wyboru tego typu guzów polega na pobraniu materiału diagnostycznego, chemioterapii wielolekowej oraz uzupełniającej radioterapii. Opisano przypadek 63-letniej kobiety, u której rozpoznano chłoniaka rozlanego z dużych komórek B zatoki czołowej. Pacjentka przebyła leczenie operacyjne oraz trzy z czterech cykli chemioterapii; oczekuje na radioterapię ogniska pierwotnego nowotworu. Przedstawiono przebieg choroby i leczenia. Okres pooperacyjny był niepowikłany.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Rozwój szkolnego wychowania fizycznego na przestrzeni dziejów w Polsce a współczesny problem jego unikania Artykuł niniejszy ma na celu ustosunkowanie się do zjawiska unikania wychowania fizycznego w szkołach III Rzeczpospolitej, rozpatrywanego zarówno od strony historycznej, jak i współcze-snych problemów państwa. W pierwszej części odniesiono się do rozwoju wychowania fizycznego w niektórych krajach europejskich i Rzeczpospolitej do czasu rozbiorów, następnie w II Rzeczpo-spolitej i Polsce Ludowej. Część druga odnosi się do transformacji ustrojowej i problemów, które mają odbicie w funkcjonowaniu szkół oraz postawach uczniów i rodziców wobec zajęć wychowa-nia fizycznego.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Wiedza studentów Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu dotycząca honorowego krwiodawstwa i leczenia krwią – analiza badań własnych Wstęp: Honorowe krwiodawstwo jest akcją społeczną mającą
na celu pozyskiwanie krwi od osób zdrowych na rzecz osób
wymagających transfuzji. Leczenie krwią możliwe jest dzięki
stałej bazie krwiodawców. Propagowanie idei honorowego
krwiodawstwa wśród studentów jest bardzo ważne, ponieważ
są oni potencjalnymi dawcami krwi. Wyniki badań ankietowych
wskazują na obszary wiedzy, na których w propagowaniu
honorowego krwiodawstwa należałoby się szczególnie
skupić, aby pozyskać nowych dawców.
Cel pracy: Poznanie stanu wiedzy studentów PMWSZ w Opolu
na temat krwiodawstwa i krwiolecznictwa.
Materiał i metody: W badaniach wzięło udział 100 studentów
PMWSZ w Opolu. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza ankiety.
Wyniki: 85% (85) badanych ocenia swoją wiedzę z zakresu
krwiodawstwa jako średnią. 82% (82) jest świadoma, że oddawanie krwi nie uzależnia fizycznie. 65% (65) respondentów wie, że nie istnieje ryzyko nadprodukcji krwi w przypadku regularnego jej oddawania. 47% (47) ankietowanych zna zastosowanie krwi w lecznictwie. Tylko 22% (22) wie, że oddawanie krwi nie stwarza ryzyka dla dawcy. 50% (50) respondentów ma błędne informacje na temat przywilejów krwiodawców.
Wnioski: Największą wiedzę w zakresie krwiodawstwa i krwiolecznictwa mają honorowi dawcy krwi. Nie potwierdziły się hipotezy zakładające, że studenci lat programowo wyższych,
osoby z wykształceniem medycznym i studenci, których znajomi
są honorowymi dawcami, mają większą wiedzę na temat
krwiodawstwa.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Al-Dżahiz i jego traktat O zachowywaniu tajemnicy i powstrzymywaniu języka W artykule dokonano przekładu na język polski arabskiego traktatu Kitnan as-sirr wa-hafz al-lisan – O zachowywaniu tajemnicy i powstrzymywaniu języka – autorstwa Abu Usmana al-Dżahiza, arabskiego intelektualisty z przełomu ósmego i dziewiątego wieku. Traktat stanowi ciekawy przykład średniowiecznej arabsko-muzułmańskiej literatury parenetycznej i ukazuje bliskowschodnią refleksję o charakterze etycznym, filozoficznym i teologicznym. Przekład poprzedzony został wstępem obejmującym podstawowe informacje o autorze oraz informacje o okolicznościach powstania tekstu. Wskazano także na jego kontekst historyczno-kulturowy.

Dziedzina: nauki teologiczne
Akademicka geologia inżynierska w Polsce Akademicka geologia inżynierska w Polsce została przedstawiona na tle rozwoju 130-letniej historii światowej geologii inżynierskiej. W powojennej Polsce geologia inżynierska została utworzona w latach pięćdziesiątych na Politechnice Gdańskiej, Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie dyplom z geologii inżynierskiej można uzyskać tylko na Uniwersytecie Warszawskim, natomiast z hydrogeologii i geologii inżynierskiej na AGH i Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Geolodzy z dyplomem magistra geologii inżynierskiej lub magistra (inżyniera) hydrogeologii i geologii inżynierskiej w stosunku do całej grupy zawodowej geologów nie przekraczają 10%. Zakres działalności akademickiej geologii inżynierskiej w Polsce przedstawiono przede wszystkim na przykładzie Zakładu Geologii Inżynierskiej Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Zabronione zachowania męża pokrzywdzonego cudzołóstwem „Pasterz” Hermasa a lex Iulia de adulteriis Analizie poddane zostały fragmenty „Pasterza” Hermasa oraz wyimki z „regulacji julijskich”, wyinterpretowane ze źródeł jurydycznych pochodzących z Digestów justyniańskich, przede wszystkim z tytułu Ad legem Iuliam de adulteriis coërcendis (D. 48, 5), celem ustalenia ewentualnych podobieństw i rozbieżności w zakresie odpowiedzialności męża pokrzywdzonego cudzołóstwem, tolerującego naruszenie obowiązku wierności. Badania skoncentrowane zostały na strukturze grzesznych, przestępnych zachowań męża cudzołożnicy, warunkach wykluczających grzeszność i przestępność oraz na zakazie zawierania ponownego związku małżeńskiego, związanym z cudzołóstwem.

Dziedzina: nauki społeczne
Piękno w tabletce – wiedza społeczeństwa na temat nutraceutyków PRZEDMIOT BADAŃ: Nutrikosmetyki zawierają związki witaminowe, mineralne i biologicznie aktywne, które wpływają korzystnie na wygląd skóry, paznokci i włosów. Stale rosnąca konsumpcja suplementów diety, w tym preparatów poprawiających kondycję skóry włosów i paznokci sprzyja powstawaniu nowych preparatów, jednak nie zwiększa to świadomości społeczeństwa w zakresie stosowanych produktów. CEL BADAŃ: Celem badania była weryfikacja wiedzy pacjentów na temat zażywanych suplementów diety, ze szczególnym uwzględnieniem preparatów poprawiających kondycję skóry, włosów i paznokci, a także określenie czynników, determinujących wybór określonego preparatu. MATERIAŁY I METODY: Badanie prowadzono od grudnia 2019 do kwietnia 2020 roku z udziałem losowej grupy 170 respondentów, za pomocą autorskiego, anonimowego kwestionariusza zawierającego 33 pytania. WYNIKI: Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, iż 95% respondentów zna definicję suplementu diety, jednak tylko 46,5% ankietowanych wie, że są one przeznaczone dla osób zdrowych, 1/3 respondentów podczas wyboru preparatu nie zwraca uwagi czy jest on lekiem czy suplementem diety, a 40% badanych nie ma świadomości różnic wynikających z odmiennej rejestracji obu preparatów. Ponad 70% badanych kupuje suplementy diety w aptece, jednak z fachowej porady farmaceuty korzysta jedynie ¼ respondentów. Niemal 40% ankietowanych stosuje jednocześnie dwa lub więcej suplementów diety, nie będąc świadomymi możliwości przedawkowania substancji czynnych zawartych w przyjmowanych preparatach. Jedynie połowa badanych jest zadowolona z efektów osiągniętych dzięki stosowaniu suplementów diety poprawiających kondycję skóry, włosów i paznokci. WNIOSKI: Respondenci posiadają podstawową wiedzę na temat stosowanych suplementów diety, jednak konieczna jest stała edukacja społeczeństwa w zakresie specjalistycznej wiedzy dotyczącej jakości i sposobu przyjmowania suplementów diety.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
„Przyszedł mi z pomocą duch mądrości” (Mdr 7,7). Relacja między starotestamentalną mądrością a działaniem Ducha Świętego Artykuł zajmuje się biblijnym wyrażeniem „duch mądrości” (por. Mdr 7,7) i bada jego relację do osoby Ducha Świętego, ostatecznie objawionego w Nowym Testamencie. Po krótkiej prezentacji relacji między duchem a mądrością w Starym Testamencie zostaną przeanalizowane niektóre aspekty działania mądrości na podstawie tekstów z Mdr 7-9, które będą następnie zestawione z wybranymi fragmentami z Nowego Testamentu, ukazującymi działanie Ducha Świętego. Artykuł prezentuje analogie i podobieństwa w działaniu tych dwóch rzeczywistości. Zarówno mądrość, jak i Duch Święty są ukazywani jako duchowy dar, który kieruje wyborami człowieka. Podkreśla się aspekt ich ciągłej obecności w życiu wierzącego, a także ścisły związek z radością i osiągnięciem życiowego spełnienia. Te analogie wydają się wynikać z duchowej natury obu rzeczywistości, pochodzenia z tego samego źródła – od Boga – oraz z kontekstu historycznego, w którym powstają – Księga Mądrości oraz teksty nowotestamentowe.

Dziedzina: nauki teologiczne
Liturgia jako obraz Istotne dla tego artykułu jest spojrzenie na liturgię z perspektywy jej celebracji. Celebracja bowiem, czyli widzialna strona liturgii, a więc zgromadzenie i jego zewnętrzne działanie (postawy, gesty), przestrzeń liturgiczna, paramenty, jak i cała ars celebrandi jest obrazem liturgii niewidzialnej dla ludzkiego oka, a zarazem obrazem tego, co dokonuje się we wnętrzu zgromadzonych osób. Celebracja liturgiczna jest przede wszystkim obrazem liturgii kosmicznej. Chrystus, Kościół, człowiek, a wraz z nim świat spotykają się liturgii. Chrystus objawia się jako Głowa Kościoła i Pan całego wszechświata. Człowiek staje się na nowo ikoną Boga na wzór Chrystusa i tym, w którym cały świat odzyskuje chwałę Bożą. Wszystko to zawiera ważne przesłanie pod adresem osób odpowiedzialnych za ars celebrandi oraz za tworzenie przestrzeni liturgicznej.

Dziedzina: nauki teologiczne