PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Farmakologiczne i niefarmakologiczne metody terapii łuszczycy ze szczególnym uwzględnieniem leków biologicznych Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną i nawracającą chorobą skóry o charakterze autoimmunologicznym. Na początek, przebieg i nasilenie zmian skórnych wpływają czynniki genetyczne, behawioralne i środowiskowe. Czynnikami prekursorowymi warunkującymi powstawanie zmian łuszczycowych mogą być między innymi: silny stres psychiczny, uraz, ostra infekcja - głównie zakażenia wywołane przez Streptococcus species, zabieg operacyjny, zmiany hormonalne, a także nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, czy zażywanie niektórych leków. W przebiegu łuszczycy obserwuje się na poziomie tkankowym nasiloną proliferację głównie keratynocytów, natomiast molekularnie stwierdza się wzmożoną sekrecję cytokin prozapalnych i adipokin. Celem leczenia łuszczycy jest redukcja zmian klinicznych, wydłużenie remisji, zapobieganie powikłaniom oraz przywrócenie sprawności życiowej i zawodowej chorego. Wybór terapii powinien umożliwiać kontrolę przebiegu choroby, jednocześnie redukując skutki uboczne mogące negatywnie wpływać na życie chorego. Ze względu między innymi na uwarunkowania genetyczne będące podłożem choroby nie jest możliwe całkowite wyleczenie, co skutkuje częstymi nawrotami. W celu oceny stopnia nasilenia zmian łuszczycowych oraz wyboru odpowiedniej terapii stosuje się skale pomiarowe, opierające się głównie na wizualnej ocenie zmian łuszczycowych przez lekarza oraz subiektywnych odczuciach pacjenta. Nie można jednak wykazać jednego słusznego schematu leczenia, a każda terapia powinna być indywidualnie dobierana do chorego. W leczeniu łuszczycy stosuje się: fotochemioterapię PUVA, naświetlanie UVB, fotoprotekcję, glukokortykosteroidy, retinoidy, analogi witaminy D, środki redukujące, środki keratolityczne, środki immunosupresyjne- cyklosporynę, metotreksat i hydroksykarbamid oraz terapię biologiczną oddziałującą na specyficzne mediatory reakcji immunologicznych/zapalnych. Niestety coraz częściej pomimo molekularnie ukierunkowanego leczenia obserwuje się zjawisko lekooporności.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Mężczyzna i kobieta obrazem Boga. Płeć a obraz Boży w człowieku Dzięki różnicy płci człowiek, mężczyzna i kobieta, ma możliwość realizowania obrazu Boga, który jest Trójjedyny. Nawet czysto intelektualne neutralizowanie różnicy między płciami jest niepotrzebne, bo nie przyczynia się ani do zachowania równouprawnienia kobiet, ani tym bardziej do tłumaczenia stosunku między naturą człowieka a faktem Bożego obrazu w człowieku. Podkreślanie jedności w różnorodności, charakteryzującej człowieka jako mężczyznę i kobietę, ma walor pedagogiczny i służy przyswojeniu klucza interpretacyjnego całego stworzonego przez Trójjedynego Boga świata. Właściwą przestrzenią realizowania się rzeczywistości Bożego obrazu jest wzajemne oddziaływanie na siebie mężczyzny i kobiety. Każdy człowiek jest także obrazem Boga dla drugiego (por. Mt 25,40), mężczyzna dla kobiety i kobieta dla mężczyzny.

Dziedzina: nauki teologiczne
Jezusowa "wizja pokoju" w ujęciu synoptyków Chrześcijanie, odpowiedzialni za współkształtowanie pokoju i sprawiedliwości w świecie, zobowiązani są do bycia świadkami Ewangelii także w tym względzie. Artykuł odpowiada na pytanie o istotę i nowość nauczania Jezusa na temat pokoju w ujęciu Ewangelii synoptycznych. W pierwszym punkcie charakteryzuje wizje pokoju współczesne Jezusowi, ukazując korzenie i tło nowości i wyjątkowości orędzia ewangelicznego na ten temat. Punkt drugi analizy z jednej strony definiuje „pokój Jezusa”, ujmując go w kategorii królestwa Bożego w jego dynamicznym procesie realizacji, z drugiej zaś – na podstawie analizy logionu „o mieczu” w wersji Mateusza (Mt 10,34-36) i „o podziale” w wariancie Łukasza (Łk 12,51) – uwidacznia niebezpieczeństwo pomylenia Jezusowego pokoju z jego surogatami. Trzeci, centralny punkt artykułu koncentruje uwagę na autoprezentacji Chrystusa zawartej w Mateuszowym Kazaniu na górze, ukazując istotę „eirene Jezusa” wyrażoną najpełniej poprzez: siódme błogosławieństwo odnoszące się do „czyniących pokój” (Mt 5,9) oraz dwie antytezy, piątą znoszącą prawo odwetu (Mt 5,38-42) i szóstą radykalizującą Prawo, nakazując miłość nieprzyjaciół (Mt 5,44-45).

Dziedzina: nauki teologiczne
Troska o stałą formację intelektualną młodych prezbiterów w kontekście nowej ewangelizacji Ewangelizacja stanowi wyzwanie dla całego Kościoła. W tym dziele uczestniczą w szczególny sposób kapłani. Biskupi i prezbiterzy są przez święceni uzdolnieni i zobowiązani do głoszenia Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. On bowiem ma słowa życia, czyli odpowiedzi na egzystencjalne pytania człowieka. Młodzi prezbiterzy podejmując odpowiedzialność za wspólnoty kościelne muszą kontynuować swoją formację przez formację permanentną. Ta winna objąć pogłębienie wiedzy teologicznej i filozoficznej. Dzięki temu młodzi księża potrafią owocnie przekazywać naukę Bożą współczesnemu człowiekowi.

Dziedzina: nauki teologiczne
Uwagi do poglądów na genezę pegmatytów strzegomskich oparte na badaniach inkluzji fluidalnych w kryształach kwarcu z kolekcji Muzeum Geologicznego PIG-PIB Zbadano inkluzje fluidalne zawarte w kwarcu z pegmatytów strzegomskich ze zbiorów Muzeum Geologicznego PIG-PIB. Pochodzą one z druz pegmatytowych o genezie pneumatolityczno-hydrotermalnej. Badano inkluzje w kwarcu szarym, zadymionym, morionie i krysztale górskim. Najszersze spektrum temperaturowe otrzymano w kwarcu najstarszym – szarym, masywnym, nieprzezroczystym, często silnie spękanym. Temperatury homogenizacji mieszczą się w przedziale od ok. 100 do 550°C. Tak szeroki zakres wynika z przenikania się różnych generacji kwarcu w jego szarej odmianie. Najliczniejsze wrostki, w których homogenizacja zachodzi w temperaturach niższych niż ok. 200°C, są związane głównie z regeneracją starszych generacji kwarcu. Inkluzje te wypełnia najczęściej roztwór wodny NaCl–CaCl2. Wrostki fluidalne, w których ujednolicenie faz zachodzi w temp. 200–240°C, najprawdopodobniej dokumentują krystalizację kryształu górskiego. Zakres krystalizacji kwarcu zadymionego i morionu wyznaczono na 200–300°C. Skład fluidu jest dyskusyjny. Wrostki najwyżej temperaturowe w temperaturze 327,8–407,8°C najczęściej homogenizują w fazę ciekłą. W niektórych inkluzjach, o formach owalnych lub wielokątnych, w temperaturach 342–550°C zauważono homogenizację w fazę gazową. Najprawdopodobniej część z tych wrostków dokumentuje etap pneumatolityczny, w którym utworzył się kwarc szary.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Analiza przyczyn urazów, zakresu obrażeń i wyników leczenia pacjentów Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych SPSK 1 w Szczecinie w 2015 roku. Porównanie wyników z lat 2015 i 2007 Wstęp: Urazy wielonarządowe to obrażenia dwóch lub więcej okolic ciała, przy czym przynajmniej jeden z nich potencjalnie zagraża życiu. Są one ciężkie; większość wymaga leczenia w oddziale intensywnej terapii, często także interwencji operacyjnej. Cel: Zamierzeniem niniejszej pracy była epidemiologiczna i kliniczna analiza przypadków leczonych w Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych SPSK 1 w Szczecinie w 2015 roku i porównanie jej wyników z podobną, przeprowadzoną w 2007 roku. Materiał badawczy: Autorzy wzięli pod uwagę dane medyczne 82 chorych, 52 mężczyzn (63%) i 30 kobiet (37%), w wieku śr. 44 lat, którzy doznali urazów wielonarządowych. Analizie poddano: przyczyny urazów, spektrum obrażeń, okolice ciała, sposób i wynik leczenia. Wyniki: Najczęstszą przyczyną urazu był wypadek komunikacyjny – 45 przypadków (55%), następnie upadek z wysokości – 22 (27%) i inny mechanizm – 15 (18%). Najczęstszą składową urazu wielonarządowego były: obrażenia kostne (kręgosłup, miednica, kończyny) – 64 przypadki (78%), urazy głowy – 63 (77%), klatki piersiowej – 53 (65%) i brzucha – 30 (36%). Leczenia operacyjnego wymagało 48 pacjentów (58%). Najczęściej operowano: złamania kości – u 24 osób (29%), urazy brzucha – u 18 (22%) i głowy – u 18 (22%). Spośród 82 leczonych osób przeżyło 64 (78%), a zmarło 18 (22%). Średni czas pobytu w CLUW osób, które przeżyły, wynosił 23 dni, a tych, którzy zmarli – 17 dni. W porównaniu do podobnej analizy sprzed 8 lat zauważono zmianę proporcji w zakresie częstości urazów poszczególnych okolic ciała, składających się na uraz wielonarządowy: o 14% wzrosła liczba urazów głowy, o 21% zmniejszyła liczba urazów klatki piersiowej i o 11% złamań kości. O 10% poprawiła się przeżywalność chorych.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
O potrzebie indywidualizacji w wychowaniu fizycznym Indywidualizacja w procesie wychowania fizycznego jest współczesnym wyzwaniem. Nie wytrzymują próby czasu dotychczas stosowane formy prowadzenia zajęć, oparte na zbiorowym, najczęściej jednorodnym wysiłku, bez uwzględniania zróżnicowanych możliwości uczniów. To może być powodem problemów, głównie wychowawczych, gdyż prawo ucznia w szkole uległo wzmocnieniu i jego niezadowolenie z programu może utrudniać przebieg procesu dydaktycznego. Należy uprzedzać ewentualne przejawy takiej niechęci lub braku akceptacji dla proponowanej oferty, by autorytet szkoły na tym nie cierpiał, a uczniowie mieli satysfakcję, że spełnia ona ich oczekiwania. Będzie to możliwe wtedy, kiedy program nauczania z wychowania fizycznego uwzględni, bardziej niż dotychczas,potrzeby jednostki.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Inspiracje graficzne Heinricha Paula Groskurta podczas tworzenia medalu koronacyjnego Fryderyka Augusta (Augusta III Wettyna) w 1734 roku Autor szczegółowo opisuje dwa przykłady dzieł sztuki medalierskiej i graficznej mających związek z tytułowymi medalami. Jak wykazuje, podstawowym celem przekazu propagandowego przedstawionego w artykule medalu było uzasadnienie praw Fryderyka Augusta Wettyna do tronu polskiego jako zwycięzcy elekcji z 5 października 1733 r. Autor zauważa, że dzieła sztuki, które należy zakwalifikować jako wzorce inspiracji dla Heinricha Paula Groskurta, autora medalu z 1734 r., są proweniencji francuskiej. Świadczy to niezbicie o tym, że dysponent akceptował fakt, iż medalier podczas pracy inspirował się wzorcami znad Sekwany. Pozostaje więc otwarte pytanie, jakimi celami kierował się nowy polski władca, godząc się na utrwalanie własnego aktu sakry królewskiej w nawiązaniu do podobnych uroczystości odbywających się we Francji. Jednocześnie analizując rewers medalu, autor zwraca uwagę na dwie inskrypcje rewersu: w otoku i w odcinku w dolnej części, stanowiące komentarz do sceny koronacji Fryderyka Augusta Wettyna. Autor twierdzi, że tak wyraźne odwołanie się w ich treści do zwycięstwa elekcyjnego z 5 października 1733 r. staje się całkowicie zrozumiałe w kontekście rzeczywistych wydarzeń historycznych i zwycięstwa elekcyjnego Stanisława Leszczyńskiego 12 września 1733 r.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Rola systemów depozytowo‑zwrotnych (kaucyjnych) w organizacji recyklingu odpadów komunalnych w państwach Europy. Wykorzystanie automatów RVM (butelkomatów) Systemy depozytowo -zwrotne DRS (deposit refund/return systems) działają obecnie z powodzeniem w kilkunastu państwach Europy, podobne rozwiązania organizacyjno -rynkowe spotyka się w Stanach Zjednoczonych, Australii i innych krajach. Systemy tego typu wykorzystują mechanizm pobierania kaucji za zakup określonych dóbr i jej zwrotu w przypadku oddania przez klienta opakowania do sprzedawcy lub specjalnego punktu odbioru. Systemy DRS sprawiają także, że wzrasta poziom cyrkulacji materiałów i  surowców w procesach recyklingowych i zmniejsza się tym samym poziom składowania odpadów. Elementem usprawniającym działanie tego typu systemów są automaty RVM (reverse vending machines) popularnie nazywane w Polsce „butelkomatami”. Systemy depozytowo -zwrotne prowadzą do wzrostu stopnia recyklingu odpadów komunalnych pochodzących z gospodarstw domowych. Różnią się jednak pod względem rozwiązań organizacyjnych i regulacyjnych w poszczególnych krajach. Celem artykułu jest zatem porównanie rozwiązań stosowanych w krajach Europy w obszarze DRS oraz dokonanie ich wstępnej typologii, przedstawienie korzyści i osiągnięć poszczególnych państw, a także trudności w implementacji takiego sposobu radzenia sobie z odpadami. W artykule wykorzystano informacje z raportów, dane statystyczne i wyniki badań firm konsultingowych oraz sprawdzania operatorów systemów depozytowo -zwrotnych.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Określenie stopnia skompleksowania cynku przez aminokwas L-lizynę oraz substancję syntetyczną - S,S-EDDS Intensyfikacja upraw doprowadziła do zubożenie gleb w mikroelementy oraz substancje odżywcze. Istotnym komponentem w produkcji nawozów płynnych są chelaty. Chelaty to kompleksy kleszczowe, które cechują się dużą trwałością. Substancją chelatującą jest związek mineralno-organiczny zawierający co najmniej dwa miejsca koordynacyjne. Połączenia takie charakteryzują się swoistą inertnością wobec wodorotlenków, fosforanów, węglanów oraz tlenków. Stosowanie mikroelementów w takiej postaci pozwala na ich stopniowe uwalnianie, tym samym zapewniając optymalną przyswajalność. Jako dodatki do nawozów stosuje się chelaty mikroelementów z substancjami syntetycznymi, które w krajach Unii Europejskiej określone są w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 2003/2003 z dnia 13 października 2003 roku. Wymagania środowiskowe stawiane produkcji i stosowaniu nawozów, związane z ochroną gleby oraz produkcją tzw. zdrowej żywności, określają ocenę biodegradowalności jako jeden z czynników mających znaczenie przy doborze substancji kompleksującej. Stopień skompleksowania mikroelementu (Cu, Fe, Mn, Zn), zgodnie z wymogami formalnymi, powinien wynosić przynajmniej 80% deklarowanej, rozpuszczalnej w wodzie, całkowitej zawartości metalu. Czas pobierania mikroelementu przez roślinę w środowisku glebowym powinien odpowiadać okresowi degradowalności użytego związku, co stanowi istotny problem w przypadku substancji syntetycznych. Rozwiązaniem może być stosowanie, jako czynnika kompleksującego, substancji pochodzenia naturalnego. W Rozporządzeniu Nawozowym znajduje się tylko jedna taka substancja: ligninosulfoniany. Wydaje się, że użycie aminokwasów pochodzących z hydrolizy białek może być alternatywą dla stosowanych syntetycznych pochodnych związków aminopolikarboksylowych ze względu na ich działanie stymulujące i antystresowe. Celem badań było określenie stopnia skompleksowania cynku oraz stosunku metal:ligand dwóch substancji chelatujących: aminokwasu oraz syntetycznej pochodnej aminopolikarboksylowej. Pomiary prowadzono z wykorzystaniem woltamperometrii pulsowo różnicowej w pH obojętnym w środowisku wodnym. Zastosowanym aminokwasem była L-lizynę, natomiast substancją syntetyczną, znajdująca się w Rozporządzeniu Nawozowym, była sól trisodowa kwasu S,S-etylenodiaminodibursztynowego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Diagnostyka magnetyczna stali paramagnetycznych W stalach paramagnetycznych o możliwościach stosowania diagnostyki magnetycznej decydują przemiany fazowe zachodzące w materiale.  Wraz z postępującym procesem obciążeń mechanicznych, eksploatacyjnych zmienia się trwałość austenitu niklowego lub austenitu manganowego. W austenicie stali 18/8, po zgniocie, obserwuje się wydzielenie węglików oraz przemianę fazy &gamma;&rarr;&alpha;. Przemiana ta wiąże się z utratą własności niemagnetycznych (paramagnetycznych). W materiale niemagnetycznym obserwuje się powstawanie stref materiału o parametrach magnetycznych. Możliwość badania elementów wykonanych ze stali austenitycznych ograniczona była parametrami pomiarowymi urządzeń. W chwili obecnej są dostępne urządzenia umożliwiające bezpośredni pomiar przenikalności magnetycznej z rozdzielczością równą 10-5 &micro;r w dowolnym punkcie na powierzchni materiału. W artykule opisano pomiary dokonane aparaturą sporządzoną w ramach realizacji grantu własnego. Rozdzielczość pomiarowa wykonanego urządzenia umożliwia detekcję zmian przenikalności magnetycznej z rozdzielczością do  10-3 &micro;r. Wykonano pomiary zmian przenikalności magnetycznej na powierzchni zewnętrznej rurki. Metoda punktowego pomiaru przenikalności magnetycznej umożliwia diagnostykę elementów maszyn i konstrukcji, wykonanych ze stali austenitycznych. Dla badanego przypadku wystarczająca okazała się rozdzielczość pomiarowa rzędu 0,001 žr. Diagnostyka wolno zachodzących procesów zmęczeniowych wymaga aparatury badawczej o wyższej czułości. Przedstawiona metoda zapewnia uzyskanie informacji o bezwzględnych zmianach przenikalności magnetycznej i ma przewagę nad metoda opartą na remanencji magnetycznej w polu magnetycznym ziemskim.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Ekspansja habsburska w XVI wieku w świetle dzieł wybranych polskich autorów z pierwszej połowy XVII wieku Habsburgowie dzięki korzystnej polityce dynastycznej w ciągu XVI wieku wkroczyli do grona najpotężniejszych rodów panujących Europy. O ile ekspansja w Europie Zachodniej (Bur-gundia, Niderlandy, Hiszpania i jej posiadłości: Neapol, Sycylia, Sardynia, kolonie w Nowym Świecie, północna Italia, Portugalia) udała się Habsburgom praktycznie bezproblemowo, to nie można tego powiedzieć o ekspansji w kierunku Europy Środkowej (Czechy, Węgry, Korona i Litwa). Habsburskie zdobycze w Europie Zachodniej miały władzę dziedziczną, natomiast w Europie Środkowej wspomniane państwa były monarchiami elekcyjnymi. Tą zależność po-między sposobem ekspansji a ustrojem danego państwa zauważyli także polscy autorzy z I połowy XVII wieku: Jakub Sobieski (1591-1646), Albrycht Stanisław Radziwiłł (1593-1656) oraz Stanisław Kobierzycki (ok. 1600-1665). Wszyscy trzej w swoich dziełach z perspektywy stulecia odnosili się do ekspansji habsburskiej w XVI wieku i jej głównych kierunków. O ile Radziwiłł i Sobieski piszą z pozycji kronikarza i głównie przedstawiają faktografię dotyczącą etapów ekspansji Habsburgów w poprzednim stuleciu, to Stanisław Kobierzycki stworzył bardzo cie-kawą własną konstrukcję historiograficzną, którą przedstawił w swoim dziele. Perspektywa czasowa pozwoliła autorom na przedstawienie pełnego obrazu ekspansji w omawianym przez autora okresie, wskazanie jej kierunków i przedstawienie subiektywnych ocen działań habs-burskich w poszczególnych krajach, szczególnie z naciskiem na Węgry, Czechy, Koronę i Litwę.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Wpływ eko-trendu na komunikację z nabywcami Osiągnięcie określonego poziomu świadomości ekologicznej powoduje, że konsumenci zaczynają postrzegać swoje decyzje zakupowe z nieco innej perspektywy ‒ produkty przyjazne środowisku coraz bardziej zyskują na popularności. Klienci
wymagają proekologiczności od nabywanych dóbr.
W artykule zaprezentowane zostały wybrane proekologiczne działania podejmowane przez producentów sprzętu RTV/AGD. Pokazano proces ich komunikowania się z potencjalnymi nabywcami. W procesie tym ważne są nie tylko głośne akcje promocyjne, ale całościowa polityka informacyjna skierowana do szerokiego grona
odbiorców. Bez wątpienia wyjście poza deklaracje i podejmowanie faktycznych działań lub angażowanie się w już istniejące eko-inicjatywy dowodzi rzeczywistej troski o dobro klienta, a docelowo również środowiska naturalnego. Coraz więcej
podmiotów ma świadomość siły trendu ekologizacji i konsekwencji zignorowania zmian w zachowaniach rynkowych konsumentów.

Dziedzina: nauki społeczne
Minotaur i Historia Adversus paganos Orozjusza W Historia adversus paganos Orozjusz wspominał mitycznego potwora Minotaura, wojnę między Ateńczykami i Kreteńczykami. Mimo że poświęcił tej opowieści dwa zdania, to jest ona ciekawa. Nie można wskazać źródła, z którego korzystał Orozjusz. Racjonalizował on opowieść o Minotaurze, nazywając go dzikim człowiekiem. Jego narracja zawiera kilka niespotykanych faktów w porównaniu z innymi opowieściami o potworze: pominął on postać Tezeusza oraz bardziej niż inni autorzy podkreślał krwawość mitycznej wojny między Atenami a Kretą.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Angloamerykańskie interiekcje w języku polskim i rosyjskim Artykuł poświęcony jest zagadnieniu zapożyczania angloamerykańskich interiekcji yes i wow przez
język polski i rosyjski. Na podstawie analizy definicji słownikowych, obserwacji autentycznych
sytuacji z użyciem tych interiekcji oraz przeprowadzonych ankiet zaproponowana została eksplikacja
ich znaczenia i opis scenariusza poprzedzającego ich użycie w ściśle określonych sytuacjach.
Wysunięto wniosek o niebagatelnej roli, którą te wykrzykniki odgrywają w procesach przewartościowania
rzeczywistości. Ich dołączenie do relatywnie zamkniętej grupy słowiańskich interiekcji
prymarnych posiada ogromne znaczenie, stanowi bowiem naturalną podstawę do kształtowania
prawidłowych odruchów: konsumpcyjnego i indywidualistycznego.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Regionalne zróżnicowanie zużycia kwalifikowanego materiału siewnego w Polsce i jego zmiany w latach 2004-2014 Celem pracy było określenie zmian w poziomie zużyciu kwalifikowanego ziarna zbóż w Polsce
w latach 2000-2014 i ustalenie czy następowało upodobnienie poziomu zużycia ziarna kwalifikowanego
według województw w Polsce. Analizą objęto lata 2004-2014 i wykorzystano dane GUS. Stwierdzono, że
poziom zużycia kwalifikowanego ziarna zbóż w Polsce utrzymuje się na poziomie około 170 tys. t rocznie,
a w przeliczeniu na 1 ha było to 30 kg. Zróżnicowanie zużycia nasion między regionami wynosiło od 10 do
70 kg/ha, a dla poszczególnych gatunków było to od 14 kg/ha dla żyta do 50 kg/ha dla pszenicy jarej. Dla
poziomu zużycia kwalifikowanego ziarna zbóż stwierdzono występowanie konwergencji typu beta i sigma,
ale zależności te nie były istotne statystycznie. Jedynie w przypadku pszenicy jarej i jęczmienia jarego
stwierdzono występowanie konwergencji typu beta, a dla owsa i pszenżyta występowała beta dywergencja. W
Polsce wciąż utrzymuje się silne zróżnicowanie regionalne w poziomie zużycia kwalifikowanego ziarna zbóż.

Dziedzina: nauki rolnicze
Koncepcja precyzyjnych geodezyjnych pomiarów przemieszczeń obiektów inżynierskich i przyrody nieożywionej Większość obiektów przyrodniczych i inżynierskich w trakcie procesów fizycznych i chemicznych ulega deformacji i  przemieszczaniu. Z tego powodu zachodzi konieczność
prowadzenia monitoringu z użyciem odpowiedniego sprzętu kontrolno-pomiarowego.
W niniejszym artykule autorzy zaprezentowali koncepcję pomiarów przemieszczeń
z zastosowaniem zestawu pomiarowego złożonego z instrumentu geodezyjnego sprzęgniętego ze stolikiem mikrometrycznym i dwusygnałowej tarczy celowniczej, zastabilizowanej
na badanym obiekcie. Zestaw pomiarowy może być zastosowany do prowadzenia
monitoringu względnych przemieszczeń i odkształceń, np. bloków i ostańców skalnych,
w korytarzach jaskiń, a także w sztolniach górniczych, galeriach zapór wodnych i śluz itp.
Zaproponowana koncepcja metody pomiaru i oprzyrządowania z użyciem stolika mikrometrycznego
i dwusygnałowej tarczy celowniczej może wspomagać znane (klasyczne), jak
również współczesne zautomatyzowane rozwiązania.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze