PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Wybrane zasoby osobiste jako czynniki zwiększające odporność na wypalenie zawodowe u pracowników zawodów medycznych Wprowadzenie. Problem wypalenia zawodowego u pracowników służby zdrowia zajmuje szczególne miejsce w badaniach
dotyczących tego zjawiska, ponieważ to właśnie te profesje są szczególnie narażone na wypalenie zawodowe i wymagają
stałego monitorowania i podejmowania interwencji nastawionych na zmniejszenie jego występowania. Niniejsza praca jest
przeglądem i krytyczną analizą piśmiennictwa dotyczącego wypalenia zawodowego u pracowników zawodów medycznych
oraz próbą przybliżenia wybranych zasobów osobistych, których rozwijanie znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo
wypalenia zawodowego lub przyspiesza powrót do zdrowia po doświadczeniu tego syndromu.
Cel pracy. Celem tej pracy jest analiza wybranych zasobów osobistych, takich jak cechy osobowości, pozytywny kapitał
psychologiczny czy inteligencja emocjonalna oraz ich wpływu na zwiększenie odporności na wypalenie zawodowe pracowników
zawodów medycznych.
Opis stanu wiedzy. Cechy osobowości takie jak ekstrawersja, sumienność, ugodowość, stabilność emocjonalna i otwartość
na doświadczenia oraz wszystkie składowe pozytywnego kapitału psychologicznego (PsyCap), tj. poczucie sprawstwa,
optymizm, nadzieja i rezyliencja, jak również inteligencja emocjonalna, w znaczący sposób wpływają na zwiększenie odporności
pracowników zawodów medycznych na wypalenie zawodowe.
Podsumowanie. Przegląd literatury dotyczącej wypalenia zawodowego w zawodach medycznych potwierdza związek
zasobów osobistych, takich jak cechy osobowości, pozytywny kapitał psychologiczny i inteligencja emocjonalna, ze zwiększoną
odpornością na to zjawisko. Dlatego też pomiar oraz rozwijanie tych zasobów u pracowników zawodów medycznych
przyczyni się korzystnie do zmniejszenia występowania syndromu wypalenia zawodowego wśród pracowników służby zdrowia.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Rembrandt i samotność Chrystusa: *** [Tak jak męczennik światłocienia – Rembrandt…] Osipa Mandelsztama i Ewangelia także jako arcydzieło literatury Aleksandra Wata W artykule staram się opisać pomijane dotychczas przez badaczy relacje między tekstami a postaciami pojawiającymi się na płótnach Rembrandta. Interesuje mnie związek pomiędzy wierszem Mandelsztama *** [Tak jak męczennik światłocienia – Rembrandt…], szkicem Wata Ewangelia także jako arcydzieło literatury a Rembrandtowskim wyobrażeniem Chrystusa oraz – co istotne w przypadku Wata – batawskiego wodza, Claudiusa Civilisa. Przykłady utworów Mandelsztama oraz Wata pokazują, że dzieło Rembrandta nie tylko może posłużyć do wyrażania osobistych lęków, ale pozwala też uporządkować relacje między jednostką a historią – staje się zatem wyzwaniem nie tylko estetycznym, ale i egzystencjalnym. Dowodzę także, iż twórczość Mandelsztama i Wata, tak silnie powiązana z tragicznym losem tych poetów, znalazła swoją kulminację w ich śmierci.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Determinanty rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich województwa świętokrzyskiego w świetle badań ankietowych W artykule przedstawiono determinanty rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich województwa świętokrzyskiego w świetle badań ankietowych. Na podstawie kwestionariusza wywiadu z wiejskimi przedsiębiorcami uzyskano materiał badawczy pozwalający określić motywy podejmowania działalności gospodarczej i korzyści wynikające z jej prowadzenia. Zaprezentowano główne czynniki stymulujące i hamujące przedsiębiorczość na obszarach wiejskich regionu. Przedstawiono ponadto mocne i słabe strony badanych przedsiębiorstw oraz opinie respondentów na temat szans i zagrożeń rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich województwa świętokrzyskiego. Badaniem ankietowym zostało objętych 100 osób fizycznych zarejestrowanych w systemie REGON, prowadzących działalność gospodarczą na obszarach wiejskich regionu. Badanie zostało przeprowadzone w maju 2016 roku.

Dziedzina: nauki społeczne
Teologia peryferii Recenzja książki L. Martinez Andrade, Ameryka Łacińska Religia bez odkupienia. Teologia wyzwolenia i opór ludów Ameryki Łacińskiej wobec kolonializmu i kapitalizmu, tłum. Z. M. Kowalewski, Warszawa 2012, s. 183

Dziedzina: nauki humanistyczne
Budowa geologiczna i morfogeneza Wzniesienia Elbląskiego w świetle zróżnicowanej dynamiki lądolodu zlodowacenia wisły Wśród głównych czynników wpływających na budowę geologiczną Wzniesienia Elbląskiego należy wymienić glacitektonikę oraz neotektonikę, które niewątpliwie są ze sobą przyczynowo-skutkowo powiązane. Intensywność i skalę procesów glacitektonicznych rozpatrzono po raz pierwszy z perspektywy dynamiki transgresji lądolodów zlodowacenia wisły z obszaru Morza Bałtyckiego. Budowa geologiczna, morfologia i batymetria południowo-wschodniej części dna Bałtyku Centralnego wskazują, że na tym obszarze kształtowały się ważne elementy dynamiki transgresji lądolodu stadiału górnego zlodowacenia wisły, w południowym sektorze jego oddziaływania. Rezultatem zróżnicowanej dynamiki były strumienie lodowe (strumienie lodowe wg Punkariego, 1997), wyprowadzające główną część masy lodowej z czaszy lądolodu, co powodowało, że napływ mas lodowych na obszar Niżu Polski nie był równoczesny i odbywał się z różną siłą. Tym regułom podlegał również obszar Wzniesienia Elbląskiego, gdyż w pierwszej kolejności znajdował się w polu zróżnicowanego oddziaływania strumienia B3, nasuwającego się na obszar Niżu Polski z rejonu subpołudnikowej megadepresji Głębi Gotlandzkiej i Głębi Gdańskiej. W stosunku do obszaru Wzniesienia Elbląskiego dokonano w ujęciu czasowym oceny skali oddziaływania i intensywności procesów glacitektonicznych. Szczególnie silne odkształcenia glacitektoniczne zachodniego skłonu tego wzniesienia powiązano z obecnością północnego odcinka dużego subpołudnikowego uskoku Iława–Elblag, pokrywającego się z zachodnią granicą Wzniesienia Elblaskiego. Prawdopodobną przyczyną rozwoju procesów glacitektoncznych w środkowej i górnej części zlodowacenia wisły mogła być zmiana reżimu pola naprężeń neotektonicznych w szerokiej aureoli wału kujawsko-pomorskiego, do której doszło prawdopodobnie u schyłku interglacjału eemskiego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Działalność i nauczanie Sługi Bożego Stefana Wyszyńskiego – implikacje pedagogiczne dla potrzeb praktyki penitencjarnej Wieloletnia działalność Sługi Bożego Stefana Wyszyńskiego na rzecz Kościoła w Polsce oraz obrony polskiej tożsamości uwidacznia się na polu odszukiwania oblicza współczesnych wartości, w kontekście wychowania, charakterystycznego dla chrześcijaństwa. Niniejszy artykuł w sposób syntetyczny ukazuje specyficzne rysy sylwetki duchowej oraz wybrane fakty z życia przyszłego błogosławionego, Prymasa Tysiąclecia Stefana Wyszyńskiego, jakie wyłaniają się na podstawie analizy jego działalności i nauczania. Źródłem wiedzy o Prymasie uczyniono jego przemówienia, kazania, homilie, notatki z czasu, kiedy był on więziony. Problematyka badań nad postacią i dziedzictwem Prymasa Stefana Wyszyńskiego uwidacznia się w potrzebie dociekań autora dotyczących doświadczeń wiary oraz możliwości wykorzystania poznawanej rzeczywistości w praktyce pedagogicznej wychowania resocjalizacyjnego.

Dziedzina: nauki teologiczne
Ciągi dni z opadem w wybranych mezoregionach Polski Południowej w latach 1971-2010 W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące ciągów dni z opadem
w chłodnym i ciepłym półroczu w czterech mezoregionach Polski Południowej. Wykorzystano sumy
dobowe opadów atmosferycznych ze stacji meteorologicznych położonych w województwach: opolskim
(Stare Olesno i Głubczyce) i małopolskim (Łapanów i Tuchów). Na podstawie uzyskanych wyników
stwierdzono, że w latach 1971-2010 średnia liczba ciągów dni z opadem w półroczu chłodnym
kształtowała się od 9,5 w Łapanowie do 11,3 w Starym Oleśnie, a w półroczu ciepłym od 10,1
w Łapanowie do 11,3 w Głubczycach. W obu sezonach najczęściej występowały ciągi trwające 4-
9 dni, nieco rzadziej obserwowano ciągi trwające 3 dni oraz 10-16 dni. Ciągi dni z opadem trwające
dłużej niż 17 dni występowały rzadziej i zauważono, że najliczniej występowały one w Starym Oleśnie.
W Głubczycach i Tuchowie w półroczu chłodnym stwierdzono istotne tendencje wzrostu liczby
ciągów, natomiast w Głubczycach w półroczu ciepłym zanotowano zmniejszenie się ich liczby.
W przypadku poszczególnych klas ciągów zauważono różne tendencje zmian liczby ciągów. Największe
sumy opadów były związane z ciągami trwającymi 4-9 dni. W obu półroczach w Starym Oleśnie
i Tuchowie, a w półroczu ciepłym Łapanowie, zwiększeniu liczby ciągów odpowiadał wzrost sumy
opadów. Udział sum opadów występujących w ciągach w sumie opadów półroczy był zróżnicowany;
w Głubczycach, Łapanowie i Tuchowie w półroczu chłodnym udział ten wykazał tendencję rosnącą.

Dziedzina: nauki rolnicze
Rolnictwo i polityka rolna na Warmii i Mazurach (1945-1956). Wybór źródeł. Zebrał i opracował Radosław Gross, Instytut Historii Uniwerystetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Olsztyn 2017, s. 304. Recenzja publikacji Radosława Grossa "Rolnictwo i polityka rolna na Warmii i Mazurach (1945-1956). Wybór źródeł." Zebrał i opracował Radosław Gross, Instytut Historii Uniwerystetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Olsztyn 2017, s. 304.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Terroryzm Tekst jest próbą prześledzenia dialektyki pojęcia przemocy w kontekście tzw. „wojny z terroryzmem”. Autor, wychodząc od krytycznej analizy koncepcji zderzenia cywilizacji, stara się nakreślić bardziej złożony obraz historycznych i politycznych tendencji, składających się na obecną sytuację geopolityczną Bliskiego Wschodu. Dzięki temu możliwe staje się odrzucenie moralizatorskiej retoryki dotyczącej „wojny z terroryzmem”. Spojrzenie na główne cechy współczesnych konfliktów zbrojnych bez moralnych uprzedzeń pozwala podważyć założenie, zgodnie z którym istnieje zasadnicza różnica pomiędzy współczesną wojną, prowadzoną przez armie (posiadające państwową legitymizację), a terroryzmem. Rozróżnienie to leży u podstaw dominującego w zachodnich mediach obrazu „wojny z terroryzmem”, przedstawianej jako prosta i moralnie uzasadniona reakcja na barbarzyńską przemoc, która ma swoje źródła w islamie. Opowieść o zderzeniu barbarzyństwa i cywilizacji stanowi jedną z historycznych narracji służących uzasadnieniu przemocy, która wpisana jest w dzieje relacji Zachodu ze światem niezachodnim.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Bezpieczna eksploatacja podestów ruchomych Podesty ruchome przejezdne służą do przemieszczania osób na stanowiska robocze i do wykonywania prac z poziomu ich platformy. Szczególne zastosowanie mają w budownictwie (np. przy montażu lub remoncie budynków, mostów, wiaduktów), są także niezastąpione w wielu innych pracach na wysokości.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Archiwa Lefevre Jean Claude'a Posługiwanie się przez artystów ankietą jest symptomatyczne dla przemian sztuki w drugiej połowie XX wieku, bo ujawnia ono wyraźny zwrot zainteresowań od wyobraźni ku rzeczywistości i wpisuje artystów w postawy bliskie badaniom społecznym. W tej edycji Galerii im. Andrzeja Pierzgalskiego reprodukujemy opublikowaną w 1982 roku przez Lefevre Jean Claude’a broszurę. Jest ona właśnie efektem ankiety, przeprowadzonej w paryskim środowisku artystów na temat ich ówczesnego stosunku do praktyki wystaw. Odpowiedzi na ankietę pokazują, że krytyczna refleksja nad wystawą znajdowała się wówczas w centrum uwagi. W kontekście kontestowania roli wystawy w praktyce artystycznej ankieta ta jest cennym świadectwem różnorakich prób przekraczania wystawy, aby dostosować ją do nowych form sztuki, aby przezwyciężyć koncepcję dzieła jako przedmiotu oraz aby osłabić władzę instytucji i rynku nad sztuką. W 1983 roku Lefevre Jean Claude tworzy LJC Archives. Są one nie tylko miejscem gromadzenia dokumentów, ale także metodą pracy artystycznej, organizującą w spójną całość publikacje dokumentów sztuki, którym artysta nadaje zróżnicowane formy: kalendarzy, książek, ulotek, broszur, plansz itp. W jego sztuce zaciera się granica między dokumentem sztuki i dziełem. Radykalizując postawy konceptualne, artysta skrupulatnie przestrzega postulatu, że dzieło sztuki jest efektem procesu twórczej myśli, której nosi w sobie ślady, a materialny przedmiot traktuje jako znak niepowodzenia w łańcuchu refleksyjnym, mającym doprowadzić do możliwej jego prezentacji. Dlatego prace jego mają wyłącznie formę pisma, ale są to teksty do czytania, a nie do oglądania; jednym z jego oryginalnych wynalazków jest lektura jako wystawa.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Klimat organizacyjny w środowisku pracy pielęgniarek i pielęgniarzy w czasie pandemii Covid-19 Wprowadzenie: Klimat organizacyjny stanowi ważny czynnik w systemie opieki zdrowotnej, ponieważ wpływa na efektywność i jakość świadczonej opieki. Celem pracy była diagnoza klimatu organizacyjnego w środowisku pracy pielęgniarek i pielęgniarzy podczas pandemii Covid-19. Materiał i metody: Badania przeprowadzono w okresie styczeń–marzec 2021 r. wśród 102 pielęgniarek i pielęgniarzy, którzy świadczyli opiekę nad pacjentami zakażonymi SARS-CoV-2 w szpitalach na terenie województwa małopolskiego. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego przy użyciu Kwestionariusza Klimatu Organizacyjnego Kolba. Do analizy danych zastosowano statystykę opisową oraz testy nieparametryczne. Wyniki: Ponad 75% badanych uważało, że pandemia miała niekorzystny wpływ na środowisko pracy. Klimat autokratyczny wskazywały częściej osoby powyżej 35 r.ż., a wspierający badani do 25 r.ż. Najwyżej oceniono konformizm, odpowiedzialność i wymagania (M = 5,07), a najniżej nagradzanie (M = 3,29). Wnioski: W środowisku pracy dominował klimat pośredni, który był zbieżny z oczekiwaniami badanych. Ocena klimatu organizacyjnego miała istotny związek z wiekiem, stażem pracy, wykształceniem oraz zajmowanym stanowiskiem. Najsłabszym ogniwem w budowaniu wspierającego klimatu podczas pandemii Covid-19 okazały się zorganizowanie, poczucie ciepła i poparcia oraz nagradzanie pracowników.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Nanotechnologia – możliwości i zagrożenia Nanocząstki to obiekty, których co najmniej jeden z wymiarów nie przekracza 100 nm. Istnieją one w przyrodzie lub
mogą być wytwarzane w wyniku ludzkiej działalności, w sposób zamierzony lub niezamierzony. Nanotechnologia to ogólna
nazwa całego zestawu technik i sposobów tworzenia struktur o rozmiarach nanometrycznych. Obecnie materiały w skali
nano znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach, począwszy od elektroniki, poprzez medycynę, kosmetologię, na motoryzacji
i budownictwie kończąc. W zależności od zastosowania nanocząstek możemy mieć do czynienia z czterema drogami
narażenia:oddechową, pokarmową, pozajelitową i przez skórę. Nanocząstki charakteryzuje większe pole powierzchni aktywnej
na jednostkę masy w porównaniu do większych cząstek. Wraz ze wzrostem powierzchni, może wzrastać potencjalne
oddziaływanie na zdrowie. Toksyczność nanocząstek zależy od wielu czynników. Do najważniejszych należą: rozmiar, kształt,
skład chemiczny, rozpuszczalność, pole powierzchni i ładunek powierzchniowy. Ocena ryzyka dotycząca ludzkiego zdrowia
powinna zostać zintegrowana na wszystkich etapach cyklu żywotności nanomateriału, począwszy od momentu powstania
koncepcji, poprzez badania i rozwój, produkcję, dystrybucję, użycie aż do usunięcia lub recyklingu.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Rola i zadania higienistów pracy w medycynie pracy i medycynie środowiskowej oraz ich etyka zawodowa Przedmiotem rozważań są zmiany, które nastąpiły w działalności
służb medycyny pracy w minionym półwieczu,
charakterystyka zadań higienistów i przyczyny wzrostu
znaczenia ich udziału w tej działalności oraz potrzeby przestrzegania
przez nich własnego kodeksu etycznego.
Uchwalenie przez ONZ w 1948 roku Powszechnej
Deklaracji Praw Człowieka spowodowało zmianę strategicznego
celu służb medycyny pracy. Odtąd głównym zadaniem
jest profilaktyka uszczerbków zdrowia powodowanych
przez pracę, która powinna pracownikom zapewnić
utrzymanie zdrowia przez cały okres aktywności zawodowej.
Przedtem celem było przywracanie zdrowia pracownikom
poszkodowanym przez pracę.
Aby postępowanie i środki prewencyjne były skuteczne,
muszą być dobrane odpowiednio do szkodliwości zagrażających
zdrowiu pracowników. To wymaga ujawnienia
czynników potencjalnie szkodliwych dla zdrowia, pomiaru
ich stężeń i natężeń, określenia stopnia narażenia pracowników
na te czynniki, oraz wyznaczenia jakości i poziomu
ich ryzyka zdrowotnego. Współcześnie, służby medycyny
pracy obejmują ponadto swoim nadzorem środowiska
komunalne, bo one ulegają degradacji wskutek emisji
zanieczyszczeń przemysłowych, co wpływa ujemnie na
zdrowie narażonych mieszkańców. Te działania wykraczają
w dużej mierze poza zakres kompetencji i zadań lekarzy
specjalistów medycyny pracy i dlatego są wykonywane
przez higienistów pracy, którzy wymaganą wiedzę i umiejętności
nabywają poprzez studia wyższe na kierunkach
technicznych i przyrodniczych. Spowodowało to istotny
wzrost znaczenia roli higienistów w obecnej działalności
służb medycyny pracy i zwróciło uwagę na aspekty etyczne
w pracy higienistów.
Ocena istoty i zakresu zadań higienistów wskazuje nie
tylko na konieczność przestrzegania przez nich zasad etycznych
obowiązujących wszystkich członków służb medycyny
pracy, lecz także na potrzebę posiadania własnego kodeksu
etycznego, uwzględniającego specyfikę działań i zadań
podejmowanych w tym zawodzie.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
"Chrystologia doświadczenia" św. Tereski z Lisieux Młodziutka karmelitanka z Lisieux, karmiąca się Słowem Bożym i wierna kościelnej interpretacji Objawienia, w spotkaniu z żywą postacią Jezusa, w osobistym doświadczeniu wiary dociera do wielkiej chrystologii na podstawie własnego życia i misji „małej drogi”. Tereska z Lisieux pomaga nam odnaleźć drogę do scalenia teologii ze świętością, do ponownego odkrycia faktu, że ze świętości, która w istocie swej jest przecież przebywaniem w obecności Boga, wyrasta prawdziwa teologia. Jej doświadczenie Jezusa Chrystusa nie dokonuje się w izolacji od doświadczeń minionych pokoleń czy epok; od doświadczeń uczniów Jezusa czy teologów, którzy formułowali dogmatyczne orzeczenia chrystologiczne; od doświadczeń poszczególnych wyznawców jak i całych wspólnot; w odosobnieniu od Pisma świętego czy Tradycji, ale należy do historii chrystologicznej wiary uczniów Jezusa. Doświadczenie wiary Teresy jest na wskroś chrystocentryczne – racjonalnie, emocjonalnie i egzystencjalnie

Dziedzina: nauki teologiczne
Bojkot igrzysk olimpijskich w Moskwie w 1980 r. przykładem wykorzystania sportu w celach politycznych w świetle wybranych źródeł drukowanych Celem artykułu jest pokazanie sytuacji, która doprowadziła do bojkotu igrzysk olimpijskich
w Moskwie. Punktem wyjścia będzie sytuacja geopolityczna końca lat 70. i początku 80. XX wieku.
Przedstawione zostaną główne argumenty, które posłużyły jako preteksty do zajęcia takiego
stanowiska. Nastąpi próba wyjaśnienia, jakie były motywy, którymi kierowali się decydenci
w Stanach Zjednoczonych, podejmując decyzję o bojkocie. Praca będzie pokazywała, jak w obliczu
bojkotu zachowywały się inne państwa. Celem pobocznym jest przedstawienie, jak relacjonowała
wydarzenie prasa socjalistyczna. Zostaną pokazane przykłady manipulacji faktami oraz pomijania
niektórych zdarzeń.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Elementy teatrologii w homiletyce polskiej W bibliografii współczesnej homiletyki polskiej można znaleźć zaledwie kilka prac podejmujących w całości problematykę teatru. Poświęcone są one zasadniczo refleksji teoretycznej, którą ogólnie można ująć w hasło „teatr a przepowiadanie”, oraz pokazywaniu możliwości posługiwania się teatrem w praktyce głoszenia słowa Bożego i w dydaktyce kaznodziejstwa. We wszystkich publikacjach tego nurtu można znaleźć zarówno odniesienia do osiągnięć obcych teologów, np. homiletyka dramaturgiczna, jak też zupełnie nowy, rodzimy materiał badawczy, np. teatr ewangelizacyjny czy teatr animacji jako medium słowa Bożego. Cenne jest w nich przede wszystkim ukazanie wartości i potwierdzenie przydatności form teatralnych w przekazie Ewangelii, ustalenie czytelnych kryteriów ich stosowania, jak też zwrócenie uwagi na pewne niebezpieczeństwa związane z ich wykorzystaniem (np. sprowadzenie posługi słowa do poziomu świeckiego widowiska). Wszystkie te prace są przejawem poszukiwań skutecznego i atrakcyjnego sposobu wyrazu prawdy objawionej w jakże potrzebnym dziś dialogu ze współczesną kulturą i sztuką.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Pierwsze wystąpienie botallackitu w Polsce (kopalnia Polkowice-Sieroszowice) W wyrobiskach górniczych kopalni miedzi Polkowice-Sieroszowice stwierdzono występowanie botallackitu, stowarzyszonego z paratacamitem, klinoatacamitem, gipsem i halitem. Botallackit krystalizuje z bogatych w chlorki (3500 mg/dm3) wód kopalnianych o podwyższonej temperaturze (33°C). Na podstawie analiz składu chemicznego w mikroobszarze wyróżniono dwie odmiany botallackitu. Pierwsza z nich charakteryzuje się niewielką substytucją jonu Cu2+ przez Pb2+, Fe2+ oraz Zn2+. Średni wzór chemiczny tej odmiany obliczony na podstawie 50 analiz jest następujący: (Cu1,94Pb0,02Fe0,02Zn0,02) Σ = 2,00Cl0,98(OH)3,02. W drugiej odmianie botallackitu stwierdzono znaczą substytucję kationów Cu2+ przez jony Pb2+, Fe2+, Zn2+iMn2+. Średni wzór chemiczny tej odmiany, obliczony na podstawie 40 analiz w mikroobszarze jest następujący: (Cu1,85Pb0,09Fe0,04Zn0,02) Σ = 2,00Cl1,05(OH)2,95. Obliczone parametry komórki elementarnej (metodą Rietvelda) są następujące: a = 5,7165(2), b = 6,1362(2), c = 5,6325(2), β = 92,943(3). Botallackit jest najmniej trwałą polimorficzną odmianą substancji Cu2Cl(OH)3, która ostatecznie rekrystalizuje w znacznie bardziej stabilne polimorfy Cu2Cl(OH)3. Proces przemiany botallackitu może być spowalniany przez wysokie stężenie jonów Ca2+ w wodach kopalnianych. Również zastępowanie miedzi przez inne kationy dwuwartościowe może działać stabilizująco na strukturę tego minerału i zapobiegać jego dalszej transformacji. Wystąpienie botallackitu w kopalni Polkowice- Sieroszowice jest pierwszym udokumentowanym stanowiskiem tego minerału w Polsce.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Praktyka kierownictwa duchowego w świetle „Dzienniczka” św. Faustyny Kowalskiej Kierownictwo duchowe odgrywa znaczącą rolę w formacji chrześcijańskiej. Siostra Faustyna wielokrotnie odwołuje się w swoim Dzienniczku do tej posługi. Nie tylko wskazuje na znaczenie kierownictwa duchowego w rozwoju duchowym, ale także opisuje swoje doświadczenie, odwołując się do powszechnej potrzeby takiej posługi wobec dusz dążących do doskonałości. W niniejszym artykule przedstawiona jest praktyka kierownictwa duchowego w życiu Mistyczki. Przedstawiono w nim krótkie biografie kierowników duchowych s. Faustyny – ks. Józefa Andrasza i bł. ks. Michała Sopoćki. Ponadto omówione zostały cechy wymagane u kierowników duchowych oraz wskazano przykład relacji między s. Faustyną a jej kierownikami. Główne cechy kierownika duchowego to: kompetencje teologiczne, osobiste doświadczenie duchowe, doskonałość życia chrześcijańskiego. W ostanim punkcie opisano cechy wymagane u osoby korzystającej z kierownictwa duchowego. Podkreślono tu posłuszeństwo, szczerość i zaufanie. Wskazano na przykład św. Faustyny, jako osoby doskonale korzystającej z kierownictwa duchowego.

Dziedzina: nauki teologiczne