PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Identyfikacja parametrów szczególnych obwodów elektrycznych na przykładzie przepływu krwi w nerce Krwiobieg nerki potraktowano jako szczególny przypadek obwodu elektrycznego, którego wyróżniającą cechą jest zasilanie napięciem zmiennym o kształcie wynikającym z cech serca rozpatrywanej osoby. W przeciwieństwie do fizycznych obwodów elektrycznych, przy rozpatrywaniu krwiobiegu możliwe jest analizowanie przebiegów wyłącznie takich, jakie w danej chwili ma osoba badana. przy założeniu, że znane są przebiegi krwi w tętnicy i żyle nerkowej przedstawiono sposób określania parametrów zastępczego schematu elektrycznego krwiobiegu nerki.

Dziedzina: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Przedziurawienie wrzodu trawiennego w pierwszej pętli jelita czczego – opis przypadku Przedziurawienie w obrębie przewodu pokarmowego o etiologii nieurazowej zdarza się najczęściej w dwunastnicy i żołądku (wrzód trawienny) oraz w okrężnicy (zapalnie zmieniony uchyłek, rak, zmiany niedokrwienne). Perforacje jelita cienkiego należą do rzadkości. W pracy przedstawiono przypadek przedziurawienia w pierwszej pętli jelita czczego u pacjenta z wywiadem choroby wrzodowej dwunastnicy. Rozpoznanie patologii nie sprawiło trudności, a leczenie polegało na wycięciu owrzodzenia i zszyciu jelita. Pacjent wyzdrowiał bez powikłań, a badanie histopatologiczne nie ujawniło jednoznacznie charakteru zmiany, jednak ze względu na wywiad można przypuszczać, że miała ona charakter trawienny, co czyni opisywany przypadek bardzo rzadkim.

Dziedzina: nauki medyczne
Ocena wartości diagnostycznej testu skrętu szyi w badaniach obiektywnych u chorych z zawrotami głowy i/lub niedosłuchem Wprowadzenie: Celem pracy była ocena wartości diagnostycznej testu skrętu szyi w badaniach obiektywnych u chorych z zawrotami głowy i/lub niedosłuchem. Materiał i metody: Badania przeprowadzono u 100 chorych, w tym u 54 kobiet i 46 mężczyzn w wieku 17–79 lat, których podzielono na dwie grupy: I grupa – 50 chorych, w tym 30 kobiet i 20 mężczyzn w wieku 17–79 lat z zawrotami głowy lub/i zaburzeniami słuchu oraz potwierdzoną asymetrią naczyń doczaszkowych, II grupa –50 chorych (stanowiących grupę kontrolną), w tym 24 kobiet i 26 mężczyzn w wieku 20–71 lat bez zawrotów głowy lub/i zaburzeń słuchu oraz bez zaburzeń w budowie naczyń doczaszkowych. U każdego pacjenta przeprowadzono badania podmiotowe, przedmiotowe otorynolaryngologiczne, USG Dopplera z określeniem średnicy tt. kręgowych i szyjnych oraz prędkości przepływu krwi w tt. kręgowych i szyjnych, diagnostykę audiologiczną, w tym badanie czasu latencji fal I, III, V słuchowych potencjałów wywołanych z pnia mózgu, diagnostykę otoneurologiczną z zastosowaniem testu skrętu szyi. Wyniki badań: Z analizy przedstawionego materiału wynika, że zastosowanie testu skrętu szyi w badaniu USG Dopplera powoduje w grupie badanej zwiększenie średniej prędkości skurczowej przepływu krwi w tętnicy kręgowej po stronie przeciwnej do skrętu szyi, zwiększenie średniej prędkości rozkurczowej przepływu krwi w tętnicy kręgowej po stronie wykonywanego testu oraz jej zmniejszenie po stronie przeciwnej w porównaniu do grupy kontrolnej. Wartość latencji fali I, II, V w badaniu ABR w fazie skrętu szyi ulega większemu wydłużeniu w grupie badanej niż kontrolnej, po stronie wykonanego testu. Wykonany test skrętu szyi w badaniu VNG powoduje wzrost występowania zarówno fal kwadratowych, jak i oczopląsu (dużo większe w grupie badanej niż kontrolnej). Wnioski. Zastosowanie testu skrętu szyi w badaniach USG Dopplera, ABR oraz VNG u chorych z zawrotami i/lub niedosłuchem powoduje, że badania te stają się czynnościowymi, a tym samym zwiększa się ich wartość diagnostyczna oraz możliwość ich wykorzystywania w monitorowaniu rehabilitacji zaburzeń ucha wewnętrznego.

Dziedzina: nauki medyczne
Kontekstowe uwarunkowania wystąpień przysłówków stopnia w połączeniach z przymiotnikiem piękny Przedmiotem analizy przedstawionej w artykule są przysłówki stopnia wykazujące silną łączliwość syntaktyczno-składniową z przymiotnikiem piękny, tworzące z tym przymiotnikiem związki o statusie kolokacji. Celem badania – wykorzystującego dane korpusowe – jest prześledzenie kontekstowych uwarunkowań występowania tych przysłówków, wykazanie zależności ich doboru od tego, jaki typ obiektu jest w danej wypowiedzi poddawany ocenie estetycznej. Badanie pokazało, że niektóre z tych przysłówków są silniej, a inne słabiej uzależnione od tych uwarunkowań. Siła tej zależności ma związek ze sposobem (strategią) wyrażania intensywności cechy przez dany przysłówek.

Dziedzina: językoznawstwo
Elektryfikacja transportu samochodowego Postęp w rozwoju silników spalinowych staje się niewystarczający dla spełnienia norm emisyjnych narzucanych przez Unię Europejską i inne kraje wysoko rozwinięte. Dlatego coraz silniejszy nacisk kładzie się na inne źródła napędu albo łączone źródła napędu. Obecnie promowane są rozwiązania m.in. hybrydowe, w pełni elektryczne oraz wodorowe. Są to rodzaje pojazdów, które w najbliższej przyszłości będą znacząco rozwijane. W artykule przedstawiony został przegląd głównych rozwiązań technicznych, wraz z ich zaletami i wadami, stosowanymi zarówno w przypadku spalinowych silników tłokowych, jak też pojazdów hybrydowych i w pełni elektrycznych czy zasilanych ogniwami wodorowymi. Artykuł stanowi podsumowanie wybranych dotychczasowych rozwiązań stosowanych w motoryzacji, bezpośrednio wpływających na ochronę środowiska naturalnego człowieka.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Polskie kompozytorki baletów. Rekonesans Muzyka baletowa przedstawia się jak uboga krewna w polskiej refleksji teoretycznej i muzykologicznej. A muzyka baletowa tworzona przez kobiety jawi się wręcz jako czysta kartka. Aby chociaż w minimalnym stopniu ją zapisać, postanowiłem przyjrzeć się polskim kompozytorkom XX i XXI wieku. Z wyliczeń statystycznych, opartych o trzy bazy danych: POLMIC-u, e-teatru, taniecpolska.pl i kwerendy własne wynika, że 35 polskich kompozytorek XX i XXI wieku ma na swoim koncie przynajmniej jedno dzieło lub więcej, które w podtytule zawiera dookreślenie „balet”, „muzyka  baletowa” lub zostało skomponowane specjalnie dla teatru tańca, pantomimy lub spektaklu tańca. Łącznie powstało 122 utworów, z których 20 (balety) nie doczekało się realizacji scenicznej. W związku z tym, że muzyka pisana dla innych typów „widowisk tanecznych” powstawała we współpracy z konkretnym choreografem lub choreografką, została zrealizowana na scenie — z wyjątkiem 3 kompozycji — w stu procentach. 
Kompozytorką, która jako pierwsza tworzyła muzykę baletową w Polsce, była Anna Maria Klechniowska. Pierwsze dwa balety: „Bilitis” i „Juria” skomponowała w dwudziestoleciu międzywojennym, trzeci — „Fantasma” — w 1964. Największym  powodzeniem cieszyła się twórczość baletowa dla dzieci Jadwigi Szajny-Lewandowskiej (1912–1994). Najczęściej wystawiany był balet „Pinokio”. Kolejne zagadnienie dotyczy realizacji scenicznych. Choreografię do 18 baletów wystawionych na scenie zrealizowali mężczyźni, a 14 — kobiety. Inaczej wypadają liczby w przypadku muzyki do „widowisk tanecznych” (pantomima, teatr tańca, spektakl tańca), gdzie dominowały choreografki (47).
Dotychczasowe ustalenia stanowią punkt wyjścia do dalszych badań muzyki pisanej „do tańca”.

Dziedzina: nauki o sztuce
Epilog zbójnickiego żywota Zbójnictwo trwało na obszarze całych Karpat i Pogórza Karpackiego mniej więcej od początku XVI po połowę XIX stulecia i było problemem nie tylko dla Rzeczpospolitej, ale również dla austriackiego zaborcy, który z różnym skutkiem zmagał się z tym zjawiskiem. Do ścigania przestępstw w Polsce przedrozbiorowej powołani byli z urzędu starostowie grodowi. Najlepsze efekty przyniosły jednak ustanowione pod koniec XVIII wieku w monarchii austro-węgierskiej sądy doraźne, tzw. Standrecht.
W sprawach o zbójectwo sądy prawie wyłącznie orzekały wyrok śmierci tzw. kwalifikowanej, a więc ćwiartowanie, łamanie kołem i wplatanie w koło, wbijanie na pal, rozrywanie końmi, poprzedzane często okaleczeniem: ucięciem rąk, nóg, uszu, wykluciem oczu, darciem pasów. Dla najbardziej „zasłużonych” wymiar sprawiedliwości przewidywał powieszenie na szubienicznym haku za poślednie żebro. Egzekucje odbywały się na rynkach miast lub częściej na miejscach straceń położonych poza granicami osad zwykle na pobliskim wzniesieniu. Skazańcowi na miejsce kaźni towarzyszyli m.in. członkowie kolegium sędziowskiego i duchowni.

Dziedzina: nauki o kulturze i religii
Biodegradacja polichlorowanych bifenyli przez zespół mikroorganizmów wyizolowanych z wody i gleby Praca przedstawia rezultaty badań dotyczące możliwości biodegradacji chloroorganicznych składników preparatu technicznego Aroclor 1242. Z wody i gleby skażonej związkami chloroorganicznymi wyizolowano zespół mikroorganizmów składający się z dziewięciu aktywnych szczepów zdolnych do rozkładu polichlorowanych bifenyli (PCB). Szczepy te należały do następujących rodzajów: Micrococcus, Alcaligenes, Arthrobacter i Pseudomonas, Rhodotorula i Candida. Następnie zbadano przydatność pozyskanych drobnoustrojów do rozkładu składników Arocloru 1242 w hodowlach pojedynczych szczepów i ich mieszaniny. Postęp biodegradacji badano metodami mikrobiologicznymi, biochemicznymi i chemicznymi. Do oznaczeń zawartości PCB zastosowano chromatograf gazowy z selektywnym (względem związków chloroorganicznych) dedektorem ECD. Zbadano także potencjalne właściwości mutagenne produktów pobiodegradacyjnych metodą testu Amesa. Wszystkie badane mikroorganizmy odznaczały się dobrymi właściwościami biodegradacyjnymi, rozkładając PCB z wydajnością 5÷60%. Największą wydajność rozkładu preparatu Aroclor 1242, około 72%, uzyskano w przypadku zastosowania mieszanej kultury, a nie pojedynczych aktywnych szczepów. Badania biochemiczne wykazały wysoką aktywność biologiczną szczepów podczas trwania procesu rozkładu PCB, co potwierdziło wyniki badań analitycznych. Badania genotoksyczności powstających metabolitów biodegradacji, wykonane testem Amesa, wykazały brak obecności związków o charakterze mutagennym i rakotwórczym w większości ekstraktów pobiodegradacyjnych.

Dziedzina: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wiersze u-ciszone. Prolegomena do badań nad ciszą w wierszach Juliana Kornhausera Artykuł stanowi wstępne rozpoznanie terytorium tej części twórczości poetyckiej Juliana Kornhausera, w której znajdziemy utwory, w jakich cisza odgrywa rolę zarówno kompozycyjną, teoriopoznawczą, jak i strukturalno-tematyczną. Rozważania osnute zostają wokół kategorii wymilczania obecnej w późnych pismach Martina Heideggera, w tzw. projekcie sygetyki. Oprócz tego kontekstu autor próbuje także zarysować płaszczyzny, na których podejmować można namysł nad ciszą w wierszu (i ciszą wierszy). W celu uporządkowania owych perspektyw proponuje się nazwać je roboczo: tematyczną (1), poetologiczną (2), formalną (3); kontekstualną (4) oraz gatunkową (5). W ich właśnie obrębie umieszczone zostają rozważania o roli i miejscu zjawiska ciszy w twórczości poetyckiej Juliana Kornhausera.

Dziedzina: literaturoznawstwo
Rekultywacja zdegradowanego terenu pogórniczego na przykładzie wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie W pracy przedstawiono informacje dotyczące rekultywacji terenu pogórniczego, na którym zbudowano kompleks obiektów wchodzących w skład Parku Śląskiego (dawniej Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku) w Chorzowie. Scharakteryzowano historię powstania Parku, warunki geologiczno – górnicze w jego rejonie oraz zagrożenia związane z możliwością powstania zapadlisk na powierzchni. 
Dzisiejszy obszar Parku stanowiły pierwotnie tereny rolne, na których występowały również zbiorniki wodne. Z uwagi na bogate zasoby płytko zalegającego węgla, pod tym terenem prowadzona była w przeszłości intensywna eksploatacja. W okresie wieku XIX i na początku XX był to obszar górniczy kopalni „Król” (Königsgrube), z której później, w okresie międzywojennym, wydzielono dwie kopalnie: „Prezydent” i „Barbara – Wyzwolenie”. W granicach Parku zlokalizowane były cztery szyby: „Ligonia”, „Paweł”, „Leśny I” i „Leśny II”. Szyby te zostały zlikwidowane, natomiast nieznany jest sposób ich likwidacji. Prace górnicze (w tym także nielegalnie funkcjonujące biedaszyby), spowodowały degradację tego terenu, głównie w wyniku powstawania zapadlisk oraz składowania różnorodnych odpadów na hałdach. W wyniku prac rekultywacyjnych prowadzonych po II wojnie światowej, całkowicie zmieniono zdegradowany krajobraz przemysłowy, przekształcając go w jeden z największych w Europie parków miejskich. Teren obecnego Parku obejmuje powierzchnię ponad 600 ha terenów zielonych łąk, lasów, roślinności typowej dla tej formy krajobrazu, bogatych w różne gatunki zwierząt. 
W pracy dokonano również oszacowania zagrożenia z tytułu możliwości powstania zapadlisk w rejonie zlikwidowanych szybów. 
Zdaniem autorów pracy powstanie Parku stanowi unikatowe przedsięwzięcie w skali europejskiej, będące przykładem dobrze zaprojektowanej i wykonanej rekultywacji terenu zdegradowanego wskutek działalności górniczej. Funkcjonowanie Parku jest szczególnie istotne jako oaza zieleni w centrum największej aglomeracji przemysłowej Polski – Górnego Śląska.

Dziedzina: inżynieria chemiczna
Analizy przestrzenne w systemach informacji georgaficznej Systemy GIS spełniają wiele funkcji, z których najczęściej wykorzystywane i uznawane za najważniejsze są funkcje związane z zapisywaniem informacji przestrzennej, jej wyszukiwaniem i identyfikacją oraz prezentacją. Nie mniej interesujące dla kartografow są funkcje działające na wyższym poziomie wykorzystania GIS, związane z bardziej złożonymi sposobami przetwarzania informacji przestrzennej, które można określić jako analizy przestrzenne. W atrykule omówiono metody analizy przestrzennej w GIS w kontekście kartograficznej metody badań oraz kartografii analitycznej.

Dziedzina: nauki o ziemi i środowisku
Między autonomią a potęgą – latynoamerykańska interpretacja neorealizmu w okresie zimnowojennym Klasyczna teoria (lub teorie) neorealizmu silnie inspiruje latynoamerykańskich badaczy stosunków międzynarodowych, jednak zdają oni sobie sprawę, że podstawy tej koncepcji zostały zaprojektowane dla wielkich mocarstw (zwłaszcza Stanów Zjednoczonych) w ich grze o potęgę w obrębie systemu międzynarodowego. Latynoamerykańscy badacze są świadomi, że w odniesieniu do ich państw nie można mówić o klasycznym rozumieniu potęgi, a więc nie może być ona rozumiana jako zdolność do wpływania na inne kraje. Należy ją raczej pojmować jako możliwość państw Ameryki Łacińskiej do przeciwstawienia się – w dopuszczalnych granicach – presji i naciskom innych aktorów międzynarodowych (przede wszystkim USA i korporacji transnarodowych). Dlatego implementacji neorealizmu na grunt latynoamerykański towarzyszy jego dostosowanie do regionalnej specyfiki. Najlepszym tego przykładem jest zastąpienie kategorii „potęgi” terminem „autonomia”. Praktycznie we wszystkich państwach regionu rozważania o autonomii stanowią punkt wyjścia badań miejsca i roli Ameryki Łacińskiej w stosunkach międzynarodowych. Celem artykułu jest więc przedstawienie specyfiki latynoamerykańskiej wersji neorealizmu przez pryzmat tego pojęcia. Na podstawie prac trojga przedstawicieli tej dyscypliny: Argentyńczyka Juana Carlosa Puiga, Brazyliczyka Hélia Jaguaribego oraz Kostarykanki Ethel Abarki, autor niniejszego artykułu postara się udowonić, że w kontekście silnej zależności politycznej i gospodarczej państw Ameryki Łacińskiej, mają one ograniczoną zdolność do niezależnego działania w stosunkach międzynarodowych i raczej starają się negocjować swój zakres autonomii w polityce zagranicznej oraz posiadane pole manewru.

Dziedzina: nauki o polityce i administracji
Wizualizacja przepływu ścinającego roztworów micelarnych wykazujących plateau naprężenia ścinającego W pracy przedstawiono wyniki badań reooptycznych wodnego roztworu micelarnego CTAB/NaSal 0,08 [mol/dm 3]. Roztwór ten w pewnym zakresie szybkości ścinania wykazuje plateau naprężenia ścinającego. Badania w zakresie szybkości ścinania odpowiadającym plateau wykazały silną anizotropię przepływu oraz zjawisko zmętnienia. Profil prędkości ścinanego płynu jest niejednorodny, na co wskazuje istnienie pasm o różnych prędkościach wewnątrz ścinanego płynu.

Dziedzina: inżynieria chemiczna
Właściwości fizykochemiczne mięsa królików żywionych mieszankami paszowymi natłuszczanymi olejem rzepakowym przy różnym poziomie witaminy E, w zależności od metody ich pakowania i przechowywania Celem podjętych badań było określenie wpływu zróżnicowanego dodatku octanu α-tokoferolu w mieszankach paszowych natłuszczanych olejem rzepakowym (2%) na skład kwasów tłuszczowych, zawartość witaminy E i substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym w mięśniu najdłuższym grzbietu królików, przechowywanym zamrażalniczo 14 i 90 dni oraz porównanie sensorycznej jakości mięsa króliczego w zależności od metody pakowania i przechowywania. Króliki rasy nowozelandzkiej białej w każdej grupie (n=40) żywiono ad libitum (od 35. do 90. dnia) granulowanymi mieszankami pełnoporcjowymi z udziałem oleju rzepakowego (2%), wzbogaconymi octanem α-tokoferolu (0; 40 lub 100 mg/kg paszy).W wieku 90 dni ubojowi poddano 10 królików z każdej grupy. Wykazano, że zawartość białka w mięśniu najdłuższym grzbietu była na zbliżonym poziomie (19,7-20,4%) w badanych grupach. Nie stwierdzono różnic w zawartości wody, tłuszczu i popiołu. Po 14 dniach zamrażalniczego przechowywania mięsa najmniejszą zawartość witaminy E stwierdzono w mięsie królików, które karmione były mieszanką bez jej dodatku. W grupach karmionych mieszanką z dodatkiem witaminy E jej zawartość w mięsie zwiększała się wraz ze wzrostem jej zawartości w paszy (od 3,38 do 5,24 μg/g). Zbliżone tendencje utrzymywały się po 90 dniach zamrażalniczego przechowywania mięsa. Wzbogacenie paszy w witaminę E w ilości 100 mg/kg paszy wpływało istotnie na zmniejszenie wartości wskaźnika TBA-RS w mięsie po 90 dniach zamrażalniczego przechowywania. Świadczyło to o wolniejszym tempie utleniania lipidów mięsa. Wykazano, że ocena poszczególnych wyróżników jakości sensorycznej mięsa była różna w zależności od sposobu przechowywania mięsa (próżnia i chłodzenie przez 14 dni lub zamrażanie w woreczkach strunowych przez 14 dni) i ilości witaminy E podawanej w paszy. Korzystniejszą ocenę dotyczącą smaku, zapachu, kruchości i soczystości uzyskało mięso pakowane próżniowo.

Dziedzina: zootechnika i rybactwo
Człowiek jako twórca Jednym z kryteriów odróżniających człowieka od innych zwierząt jest działanie twórcze. Wymaga ono uchwycenia relacji środków do celu i świadomej decyzji jego realizacji. Celem tym musi być coś nowego, czego jeszcze nie było. Twórcze myślenie jest najczęściej wynikiem potrzeb. Potrzeby życiowe prowokują do dokonywania odkryć i wynalazków. Tak powstaje cywilizacja. Człowiek jednak jako istota społeczna dąży do dzielenia się z innymi tym, co sam przeżywa. Dzięki temu powstaje kultura obejmująca twórczość artystyczną ikoniczną bądź symboliczną. Zakłada ona nie tylko specjalne uzdolnienia, ale także trening w celu wypracowania czynników składających się na osobowość twórczą. W dziedzinie twórczości technicznej stosuje się różne metody heurystyczne w celu znalezienia algorytmów umożliwiających rozwiązywanie zadań. Twórczość artystyczna jest mniej zalgorytmizowana, dlatego ze psychika człowieka jest skomplikowana i różni się znacznie od maszyny. Niemniej i w tej dziedzinie zaleca się stosowanie metod heurystycznych, jak: zbieranie danych, pozostawienie czasu na ich podświadome opracowanie, uświadomienie sobie wyników pracy mózgu oraz ich sprawdzenie przez porównanie z innymi rozwiązaniami. Za pomocą różnych ćwiczeń można wyrobić w sobie pomysłowość. Zajmuje się tym synektyka, która jest twórczym treningiem ułatwiającym szukanie nowych dróg. Obecnie w badaniach nad twórczością podkreśla się wpływ czynników środowiskowych. Szczególnie istotne jest to w sferze twórczości dziecięcej, która stanowi jeden z ważnych przedmiotów zainteresowania heurystyki.

Dziedzina: pedagogika
Rola nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej w rozwijaniu inteligencji emocjonalnej uczniów Rozważania zamieszczone w artykule dotyczą roli nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej w rozwijaniu inteligencji emocjonalnej uczniów. Według D. Golemana inteligencja emocjonalna to m.in. zdolność do rozpoznawania własnych uczuć oraz umiejętność kierowania nimi. Obecnie praca nad kierowaniem własnymi emocjami stanowi jedno z największych wyzwań dla nauczyciela, co uzasadnia podjęcie tego tematu.

Dziedzina: pedagogika
Konstruowanie wystawy na bazie fotografii przyrodniczej Centrum Edukacji Przyrodniczo-Ekologicznej w Ogrodzie Botanicznym CZRB PAN w Warszawie poza warsztatami, szkoleniami czy kursami organizuje także co roku od 6 do 10 wystaw. Staramy się, by co najmniej jedna lub dwie z nich były adresowane do jak najszerszej publiczności. Konstrukcja takich prezentacji oparta jest na kilku podstawowych założeniach wynikających z wiedzy o ich odbiorze, zbieranych i weryfikowanych na przestrzeni wielu lat. Najważniejsze z nich to: ilość informacji towarzyszącej obiektom nie powinna przekraczać 20% zawartości całej wystawy; wystawa nie może być jednorodna co oznacza, że jeśli przykładowo eksponujemy fotografie, to towarzyszą im inne obiekty (np. żywe rośliny, minerały itd.) wzbogacające wątki, które chcemy dla zaciekawienia publiczności wyodrębnić; w części opisowej (plakaty informacyjne, podpisy wybranych zdjęć itd.) nie przepisujemy książek czy podręczników (choćby najlepszych), a temat wystawy staramy się połączyć z elementami życia codziennego i (lub) powszechnie znanymi faktami.

Dziedzina: nauki leśne
Lokalne drogi betonowe - trwałość na lata na przykładzie budowy drogi w Ratyczowie w 2000 roku W artykule omówiono wyniki badań z realizacji lokalnej drogi w miejscowości Ratyczów oraz przedstawiono wnioski dotyczące funkcjonalności i trwałości zastosowanych rozwiązań po ponad 20 latach intensywnego użytkowania. Podczas inwestycji sprawdzono receptury na bazie różnych cementów, w tym także cementów o niższej zawartości klinkieru, a zatem i niższej emisyjności. Jak pokazały wyniki badań wykonywanych w trakcie realizacji osiągnięto wszystkie zakładane i projektowane właściwości betonu przeznaczonego do eksploatacji w tego typu elemencie. Swoistym certyfikatem użyteczności zastosowanych rozwiązań jest obecny stan drogi. Ocena wizualna i inwentaryzacja całości konstrukcji w ramach wykonanego przeglądu jednoznacznie wskazują, że wykorzystanie dobrze skomponowanego betonu jest gwarancją długowieczności. Oczywiście przy zachowaniu odpowiedniego reżimu technologicznego wykonania oraz odpowiednio wysokiego poziomu kontroli jakości.

Dziedzina: architektura i urbanistyka
Udostępnianie przez partnera prywatnego informacji publicznej o realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego W opracowaniu analizie poddano kwestie obowiązku udostępniania informacji publicznej przez partnera prywatnego w zakresie realizacji we współpracy z podmiotem publicznym przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) oraz kształtowania się na tym tle napięć, konfliktów i synergii między zasadami jawności, uczciwej konkurencji i ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Specyfika PPP w tym kontekście polega na nieidentyczności faktycznej i prawnej sytuacji partnerów w ramach tego samego, wspólnego przedsięwzięcia. Głównym założeniem PPP i motywem stosowania tej formuły jest przekonanie o wyższej kompetencji i efektywności partnera prywatnego. W naturę PPP jest zatem wpisana asymetria informacji, polegająca na tym, że partner prywatny (agent, zleceniobiorca, wykonawca) posiada inny, zwykle większy, zasób informacji o realizacji przedsięwzięcia, a także wyższe umiejętności jej przetwarzania i interpretowania niż podmiot publiczny (zleceniodawca, zamawiający). W kontekście przepisów o dostępie do informacji publicznej oznacza to konieczność rozważenia m.in. problemów: czy zakres informacji udzielanych przez partnerów będzie tożsamy; czy ta sama informacja będzie informacją publiczną w odniesieniu do każdego z partnerów; jakie będą konsekwencje potencjalnie niejednolitego podejścia partnerów do interpretacji przesłanek ograniczenia czy odmowy udostępniania informacji publicznej. Zagadnienia te wymagają szerszej eksploracji ze względu na niski poziom rozpoznania naukowego oraz istotne znaczenie tak teoretycznie, jak i praktyczne.

Dziedzina: nauki prawne