PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Aktywność fizyczna studentów kierunku fizjoterapia Cel badań. W 2015 r. kryteria WHO dotyczące aktywności fizycznej w czasie wolnym spełniło jedynie 15,5% Polaków w wieku 15–69 lat. Celem badań było porównanie poziomu aktywności fizycznej dwóch grup studentów (polskiej i tureckiej). Materiał i metody. Badaniami objęto łącznie 60 studentów trzeciego roku studiów stacjonarnych na kierunku fizjoterapia (30 studentów z Karkonoskiej Państwowej Szkoły Wyższej w Jeleniej Górze oraz 30 studentów z Dokuz Eylül Üniversitesi w Izmirze). Wiek badanych zawierał się w przedziale 21–25 lat. Narzędziem badań w ocenie poziomu aktywności fizycznej studentów był Międzynarodowy Kwestionariusz Aktywności Fizycznej w wersji długiej. Wyniki. Wysokim poziomem aktywności fizycznej charakteryzowało się 90% studentów z Jeleniej Góry i tylko 30% studentów z Izmiru. Wśród studentów z Polski bardziej aktywne okazały się kobiety, w Turcji – mężczyźni. Czas wolny od zajęć na uczelni i praktyk zawodowych stucenci z Turcji częściej poświęcali na bierny wypoczynek w odróżnieniu od studentów z Polski, którzy częściej wybierali aktywne formy wypoczynku. Wnioski. Poziom aktywności fizycznej studentów Karkonoskiej Państwowej Szkoły Wyższej w Jeleniej Górze jest wyższy od aktywności fizycznej studentów z Dokuz Eylül Üniversitesi w Izmirze.

Dziedzina: nauki o kulturze fizycznej
Pomiar i ocena poziomu rozwoju ekonomicznego powiatów ziemskich  województwa opolskiego Artykuł przedstawia problematykę rozwoju lokalnego na przykładzie powiatów województwa opolskiego. Celem analizy jest próba oceny poziomu zróżnicowania rozwoju ekonomicznego powiatów ziemskich wchodzących w skład województwa opolskiego w latach 2010-2015. Ocena poziomu rozwoju tych powiatów przeprowadzona została z wykorzystaniem taksonomicznego miernika rozwoju Hellwiga. Badanie potwierdziło postawioną hipotezę zakładającą występowanie zróżnicowania rozwoju ekonomicznego badanych powiatów. Wykazało również utrzymywanie się relatywnie stałego poziomu zróżnicowania rozwoju badanych powiatów we wszystkich analizowanych latach.

Dziedzina: nauki o polityce i administracji
Analiza stabilności kalibracji MLC przy użyciu systemu EPID W pracy przedstawiono propozycje testów panelu EPID
oraz omówiono zniekształcenia geometrii, jakie występują
w  niektórych panelach systemu iView. Przeprowadzono
analizę dokładności pozycjonowania listków oraz analizę stabilności
czasowej kalibracji układu MLC dla kolimatora MLCi2 akceleratora
Synergy firmy Elekta.

Dziedzina: inżynieria biomedyczna
Postępowanie przedszpitalne i szpitalne w ciężkich oparzeniach ciała. Opis przypadku Wprowadzenie. Oparzenia w medycynie uznawane są za jedne z najpoważniejszych i najcięższych obrażeń ciała. Szczególnie mnogie i rozległe, stanowią bezprecedensowe wyzwanie dla ratownictwa medycznego. Dlatego niezwykle ważne jest udzielenie natychmiastowej i profesjonalnej pomocy medycznej zarówno przez zespoły ratownictwa medycznego, jak i personel medyczny szpitalnego oddziału ratunkowego, które ma istotny wpływ na przeżycie pacjenta oraz dalsze rokowania.
Cel pracy. Celem pracy było określenie właściwego schematu postępowania medycznego z pacjentem oparzonym zarówno w zakresie działań przedszpitalnych służb ratunkowych w ramach funkcjonowania zespołów ratownictwa medycznego, jak i personelu szpitala w zakresie działalności szpitalnego oddziału ratunkowego.
Metodyka badań. Wykorzystaną w niniejszej pracy metodą badawczą było studium przypadku. Materiał do analizy stanowiły: karta medycznych czynności ratunkowych zespołu wyjazdowego Pogotowia Ratunkowego, historia choroby Szpitalnego Oddziału Ratunkowego oraz karta transportu pacjenta, wobec którego podjęto ciąg działań ratunkowych z powodu rozległego oparzenia termicznego ciała i hospitalizowanego z tego powodu w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Lesku. Wykorzystana dokumentacja medyczna pozwoliła zobrazować szczegółowo postępowanie personelu medycznego wobec pacjenta w przypadku poważnego oparzenia ciała.
Wnioski. Im szybsza i lepiej skoordynowana pomoc medyczna, tym większe szanse pacjenta na przeżycie. Jednak ze względu na ciężkość obrażeń nie zawsze daje to gwarancję powodzenia.

Dziedzina: nauki o zdrowiu
Ocena skuteczności amunicji odłamkowej wyposażonej w zapalniki zbliżeniowe W artykule opisano matematycznie zjawisko rażenia celów grupowych, zdefiniowano kryteria oceny skuteczności tego rażenia, a następnie przedstawiono algorytm symulacji komputerowej, który stanowił podstawę opracowania programu komputerowego, z wykorzystaniem którego przeprowadzono ocenę skuteczności różnego typu amunicji, w warunkach ostrzelania siły żywej w terenie odkrytym. Ocena skuteczności rażenia odłamkowego amunicji artyleryjskiej wykazała, że wzrost skuteczności rażenia, w wyniku zastąpienia zapalnika uderzeniowego zapalnikiem zbliżeniowym, uzyska się przy wybuchach na wysokości z przedziału <3, 20>m.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Selen w artykułach spożywczych. Część 2. Produkty cukiernicze i zbożowe W krajowych wyrobach cukierniczych oraz produktach zbożowych i pieczywie oznaczono śladowe zawartości selenu, wykorzystując 3 niezależne metody spektralne: 1) absorpcyjną spektrometrię atomową (AAS), 2) spektrofotometrię absorpcyjną (UV-VIS), 3) spektrofluorymetrię (SF). W żadnej z badanych próbek napojów nie wykazano zwiększonej ilości selenu. Zawartość selenu w badanych próbkach malała w następującym szeregu: mąka > pieczywo > kasza > ryż > wyroby cukiernicze. Wykazano dużo wyższe zawartości selenu we wszystkich badanych próbkach pochodzenia krajowego w stosunku do zawartości selenu oznaczonych przez innych autorów w produktach żywnościowych z krajów ubogich w selen, takich jak: Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa i Nowa Zelandia.

Dziedzina: nauki biologiczne
Stowarzyszenie publiczne wiernych dążące do uzyskania statusu instytutu zakonnego według obowiązującego prawa kanonicznego Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. dopuszcza możliwość erygowania nowych instytutów zakonnych przez biskupa diecezjalnego. W rzeczywistości powstanie nowego instytutu zakonnego jest wieloetapowym procesem regulowanym przez prawo kościelne. Jednym z etapów tego procesu jest stowarzyszenie publiczne wiernych dążące do uzyskania statusu instytutu zakonnego. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie specyfiki tej struktury prawnej.

Dziedzina: prawo kanoniczne
Występowanie dzięciołów Picidae w krajobrazie rolniczym wschodniej Zamojszczyzny W 2017 roku oceniono liczebność i rozmieszczenie dzięciołów na powierzchni 339 km2
w krajobrazie rolniczym wschodniej Zamojszczyzny. Do wykrywania stanowisk ptaków w lasach
(15,6 km2 – zajmujących 5% powierzchni) i zadrzewieniach nieleśnych (10,4 km2 – zajmujących
3% powierzchni) wykorzystano metodę kartograficzną połączoną ze stymulacją głosową. Na te-
renie badań dominował dzięcioł duży Dendrocopos major stanowiący 72% (428 par) całkowitej
populacji dzięciołów. Większość terytoriów dzięcioła dużego (97,7%) odnotowano w lasach, gdzie
jego zagęszczenie wynosiło 19,3 p./100 ha lasów i 0,9 p./100 ha powierzchni badawczej. Wyłącz-
nie w lasach występował dzięcioł średni Dendrocoptes medius (55 par), dzięcioł czarny Dryocopus
martius (8 par) i dzięciołek Dryobates minor (14 par). Zagęszczenia tych gatunków wynosiły odpo-
wiednio 3,5, 0,5 i 0,9 p./100 ha lasów oraz 0,16, 0,02 i 0,04 p./100 ha powierzchni badawczej.
W przypadku dzięcioła białoszyjego Dendrocopos syriacus i krętogłowa Jynx torquilla stwierdzono
odpowiednio 92% (25 par) i 94% (18 par) terytoriów w zadrzewieniach nieleśnych. Gatunki te na
obszarze badań osiągały zagęszczenie odpowiednio 2,2 i 1,6 p./100 ha zadrzewień nieleśnych
oraz 0,07 i 0,05 p./100 ha powierzchni badawczej. Pomimo znacznego pofragmentowania i nie-
wielkiej powierzchni lasów, były one podstawowymi siedliskami dzięciołów, skupiającymi 89%
par. W krajobrazie rolniczym istotną rolę pełniły również zadrzewienia nieleśne (sady, parki, aleje
i grupy drzew, cmentarze, etc.), stanowiąc podstawowe siedlisko dla dzięcioła białoszyjego i krę-
togłowa.

Dziedzina: nauki biologiczne
Obliczenia neutronowe reaktora AP1000 W artykule przedstawiono opis obliczeń neutronowych przeprowadzonych w Państwowej Agencji Atomistyki dla reaktora AP1000. Zaprezentowano krótką charakterystykę tego reaktora, opisano zastosowane kody obliczeniowe oraz przedstawiono wyniki obliczeń i ich porównanie z wynikami zawartymi w amerykańskim raporcie „AP1000 Design Control Document”. Przedstawiono również plany dalszego wykorzystania stworzonych modeli obliczeniowych.

Dziedzina: nauki fizyczne
Fizjologiczne znaczenie składników mineralnych dostarczanych z wodą naturalną na podstawie badań farmakodynamicznych niektórych wód leczniczych Przeprowadzono analizę wyników badań farmakodynamicznych niektórych typów wód
leczniczych w powiązaniu z ich składem mineralnym. Wyniki te dotyczyły wpływu badanych
wód podanych per os na gospodarkę elektrolitową i tłuszczową zwierząt doświadczalnych
(szczury) oraz in vitro – na motorykę jelit (króliki). Dokonana analiza wskazuje, że zarówno
kierunek oddziaływania danej wody na organizm, jak i stopień obserwowanych zmian nie
mogą być określane wyłącznie na podstawie znajomości stężenia składników mineralnych wody.

Dziedzina: nauki biologiczne
Zrównoważony rozwój miejskiego transportu zbiorowego – przykład Gdyni W Gdyni w 1998 roku przyjęto strategię zrównoważonego
rozwoju transportu miejskiego. W tej strategii zapisano, że podstawowe
znaczenie ma zapewnienie racjonalnego zakresu usług transportu
zbiorowego. Najważniejszymi czynnikami determinującymi popyt na
usługi tego transportu są liczba i struktura mieszkańców oraz poziom
motoryzacji indywidualnej. Organizatorem miejskiego transportu zbiorowego
w Gdyni i 6 innych gminach, mających w drodze porozumień
komunalnych wspólny system transportowy, jest Zarząd Komunikacji
Miejskiej w Gdyni. Przewozy pasażerów są nierównomierne w przekroju
dobowym i godzinowym. Podaż usług odpowiada popytowi. Wśród
pasażerów dominują osoby uprawnione do przejazdów ulgowych i bezpłatnych.
Liczba linii i praca eksploatacyjna są zróżnicowane w poszczególnych
gminach. Usługi świadczą operatorzy komunalni i prywatni.
Najwięcej pojazdów w ruchu obserwuje się w dniu powszednim w godzinach
popołudniowych. Większy udział w finansowaniu usług mają
dopłaty budżetowe niż przychody z biletów. Uzupełniającą rolę w usługach
organizowanych przez ZKM w Gdyni odgrywają tramwaje wodne
eksploatowane w okresie letnich wakacji szkolnych i minibusy dla osób
niepełnosprawnych. Planując rozwój gdyńskiego transportu miejskiego,
należy zwrócić szczególną uwagę na kształtowanie oferty przewozowej.
Można założyć wzrost udziału transportu trolejbusowego i kolejowego.
Niezbędne będzie zapewnienie transportowi zbiorowemu priorytetu
w ruchu drogowym. W zakresie rozkładów jazdy należy zachować kategoryzację
linii i modułową częstotliwość. Gdyński miejski transport
zbiorowy będzie integrowany w skali metropolii.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Dokładność rozwiązania w konwencjonalnej oraz szybkiej wielobiegunowej metodzie elementów brzegowych W pracy przedstawiono porównanie dokładności rozwiązania dwuwymiarowego pola temperatury przy wykorzystaniu klasycznej metody elementów brzegowych oraz szybkiej wielobiegunowej metody elementów brzegowych (ang.: Fast Multipole Method FMM). Porównano rozwiązanie zagadnienia przy różnym stopniu dyskretyzacji Unii brzegowej. Przedstawiono czas obliczeń dla obu metod.

Dziedzina: informatyka
Współczynnik promieniowania dźwięku ścian szkieletowych z płyt gipsowo-kartonowych Współczynnik promieniowania odgrywa kluczową rolę przy określaniu izolacyjności akustycznej konkretnej przegrody w budynku na podstawie pomiaru prędkości drgań powierzchniowych. W przypadku masywnych ścian i stropów, powyżej częstotliwości koincydencji, współczynnik przyjmuje wartość zbliżoną do jedności, natomiast w przypadku lekkich ścian z płyt gipsowo-kartonowych wartość współczynnika nie jest dokładnie znana. Zależności teoretyczne dają rezultaty, które nie są wystarczająco dokładne do praktycznego zastosowania. Artykuł prezentuje wyniki badań przeprowadzonych nad współczynnikiem promieniowania ścian szkieletowych z płyt gipsowo-kartonowych oparte na standardowych badaniach laboratoryjnych izolacyjności akustycznej właściwej oraz na prowadzonych równolegle pomiarach drgań powierzchniowych. Badania wykonano na 18 różnych lekkich ścianach szkieletowych i na 3 ścianach masywnych z okładzinami wykonanymi z płyt gipsowo-kartonowych opartych na odrębnym szkielecie. W rezultacie badań zostały określone wartości współczynnika promieniowania dla ścian o różnej konstrukcji. Wartości te mogą być przydatne przy analizie dróg transmisji dźwięku w budynku.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Konceptualizacja śmiechu w językowym obrazie świata Nadieżdy Teffi (na materiale prozy wspomnieniowej) W centrum uwagi badawczej Autorki pozostaje koncept смех w rosyjskiej literaturze emigracyjnej. Celem artykułu jest analiza danego konceptu w prozie wspomnieniowej Nadieżdy Teffi, pisarki pierwszej fali emigracji rosyjskiej. Przedmiot niniejszej analizy stanowi leksyka wyekscerpowana z tomów Wspomnienia (1933) oraz Moja kronika (2015). Analiza została ukierunkowana na wyodrębnienie semantycznej struktury konceptu oraz sposobów jego lingwistycznego wyrażenia w tekście literackim.
W procesie analizy odwołaliśmy się do metodologii zaproponowanej przez Josifa Sternina, co pozwoliło wyróżnić w strukturze konceptów różnorodne jednostki mentalne autorskiego obrazu świata, werbalizowane w tekstach literackich (sensy i wyobrażenia obiektywne oraz indywidualno-autorskie).
Ponadto w badaniu wykorzystano metodę opisową oraz analizę funkcjonalno-stylistyczną.
Na podstawie przeprowadzonej analizy lingwistycznej możemy wnioskować, że koncept смех jest szeroko reprezentowany w prozie wspomnieniowej Teffi. Indywidualno-autorskie znaczenia reprezentujące peryferie analizowanego konceptu mają różną konotację. Uczucia i emocje wyrażane za pomocą śmiechu w świecie przedstawionym są zarówno pozytywne, negatywne, jak i neutralne. Częstotliwości użycia jednostek leksykalnych oraz różnorodność ich aktualizacji świadczą o tym, że koncept СМЕХ zajmuje ważne miejsce w językowym obrazie świata Teffi.

Dziedzina: nauki o kulturze i religii
Grzegorza Królikiewicza dzieło, mitologie i racjonalizacje Tekst poświęcony jest polskiemu artyście, reżyserowi filmowemu i pedagogowi, Grzegorzowi Królikiewiczowi (1939–2017). W niniejszym studium przypadku autor podejmuje kwestię całościowej spuścizny twórcy, osadzając ją w ramach koncepcji osobowości twórczej. Wiodącym pojęciem teoretycznym dla socjologicznego studium postawy artysty jest mitologia artystyczna. W postawie twórczej Grzegorza Królikiewicza autor dostrzega innowatora sztuki filmowej, historiozofa i proroka, reformatora społecznego, ale przede wszystkim „człowieka współczującego” ludziom biednym, upokorzonym, przegranym. W analizie dorobku artysty-pedagoga (wykładowcy PWSFTviT) bierze pod uwagę jego dorobek twórczy w postaci filmów i widowisk, osobiste wyznania i teksty krytyczne reżysera, a ponadto wybrane teksty filmoznawcze. Łącznie jest to 8 filmów fabularnych, 37 dokumentów filmowych, 21 spektakli telewizyjnych, ponadto 10 sztuk teatralnych i 10 książek – studiów teoretycznych.

Dziedzina: nauki socjologiczne
Fundamenty kultury wizualnej Obecnie, w trakcie nieustannie zachodzących przemian technologicznych, kulturowych oraz światopoglądowych, ciągle ewoluuje status obrazu, który w sztuce opartej na technologii cyfrowej przekształca się w inny rodzaj obrazu – „obraz cyberkulturowy”. I to zarówno w bezpośrednim kontakcie, w rzeczywistości przeładowanej wizualnymi atrakcjami, jak i w głębszym humanistycznym dyskursie. W społecznych dyskusjach, prezentujących kolejne spostrzeżenia badawcze na temat obrazowości, możemy dostrzec kwestionowanie istnienia samego obrazu w tradycyjnym jego rozumieniu. Sztuka, korzystająca z nowych technologii jako narzędzi, daje nam aktualnie wiele sugestywnych przykładów procesów budujących świat cyberkultury. Nieustannie zmieniający się technologiczny świat stawia nas co rusz w nowej rzeczywistości. Dynamika tych zmian i doświadczeń, których często nie zauważamy, zmienia także sposób, w jaki tworzymy i patrzymy na dzieła sztuki.

Dziedzina: nauki o sztuce
Udzielenie sakramentu namaszczenia chorych bez zgody przyjmującego – aspekty cywilno-kanoniczne Opracowanie zawiera interpretację i analizę przepisów odnoszących się do sakramentu namaszczenia chorych. Analizie poddane zostały przepisy prawa kanonicznego oraz liturgicznego. Wyjaśnione zostało pojęcie sakramentu chorych oraz wymogi jego udzielania. Ostatnia część ma za przedmiot przepisy prawa cywilnego, które związane są z dobrem osobistym, jakim jest wolność sumienia. Analizie poddany został wyrok Sądu Najwyższego odnoszący się do przypadku udzielenia pacjentowi szpitala sakramentu chorych bez jego zgody.

Dziedzina: prawo kanoniczne
Przekształcenia najbliższego otoczenia zamku piastowskiego w Legnicy po II wojnie światowej Na przemiany struktury przestrzennej miast wpływa wiele czynników; należą do nich także działania wojenne, które są zaliczane do tzw. megatrendów. Najtrwalszym elementem tej struktury jest plan urbanistyczny historycznych obszarów miasta, natomiast procesowi destrukcji i wymiany najczęściej ulega wypełniająca go tkanka zabudowy. W artykule przedstawiono studium przypadku odbudowy centrum Legnicy po zniszczeniach wojennych i powojennych, obrazujące zmianę paradygmatu związanego z kreowaniem współczesnego środowiska urbanistycznego w ostatnich 60 latach w odniesieniu do cennego dziedzictwa architektoniczno-urbanistycznego. W przywołaniu pamięci nieistniejącej struktury miasta pomocna okazuje się retrowersja. Jednak koegzystencja zabytków i współczesnych obiektów o historyzującym kostiumie zawsze budzi kontrowersje i pytania o granice autentyzmu w architekturze. Współczesne, twórcze interpretacje klimatu architektury historycznej, dzięki technologiom i rozwiązaniom materiałowym oraz możliwościom ekonomicznym, dają nadzieję na przywrócenie genius loci dawnej Legnicy.

Dziedzina: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Efektywność tuczu świń mieszankami z udziałem łubinu żółtego (Lupinus luteus) W tuczu 3-fazowym 30 warchlaków, loszek i wieprzków 3-rasowych: ♀ (landrace x yorkshire) x ♂ duroc, tuczono od masy ciała 27,2 do 117,5 kg. Zwierzęta podzielono na trzy grupy (po 10 sztuk) – kontrolną (K) i doświadczalne (D1, D2), i żywiono mieszankami pełnoporcjowymi, kontrolując przyrosty dobowe i zużycie paszy. Jedynym źródłem białka w mieszankach dla świń kontrolnych była poekstrakcyjna śruta sojowa. W mieszankach dla świń doświadczalnych poekstrakcyjną śrutę sojową częściowo zastąpiono nasionami łubinu żółtego. Ich udział był stały niezależnie od fazy tuczu i wynosił 7,5% (świnie z grupy D1) lub 15% (świnie z grupy D2). Po zakończeniu tuczu i uboju określono podstawowe wskaźniki rzeźne: masę tuszy ciepłej (kg), grubość słoniny między 3. a 4. żebrem (mm), wysokość mięśnia najdłuższego grzbietu (MLD) między 3. a 4. żebrem (mm) oraz mięsność (%). Przeprowadzono kalkulacje ekonomiczne tuczu; obliczono różnicę między przychodem ze sprzedaży tuczników i poniesionymi kosztami. Zastosowanie 7,5% lub 15% udziału łubinu żółtego w mieszankach dla tuczników doświadczalnych nie miało statystycznie istotnego wpływu na wyniki tuczu. Przyrosty dobowe w grupie K, D1 i D2 były bardzo dobre i wyniosły odpowiednio: 1056 g, 1075 g i 1081 g (P>0,05). Zużycie paszy na przyrost 1 kg masy ciała było niskie i wynosiło: w grupie K – 2,72, D1 – 2,72, D2 – 2,69 kg/kg. Wyniki rzeźne w porównywanych grupach były zbliżone (różnice nieistotne statystycznie). Uproszczona analiza efektywności produkcji wykazała dodatnią stopę zmian: D1 vs K – 18,53% oraz D2 vs K – 8,56%, co potwierdza korzyści wynikające ze stosowania nasion łubinu żółtego w tuczu świń i uzasadnia jego stosowanie.

Dziedzina: zootechnika i rybactwo
Doskonalenie koordynacji systemów eksploatacji jako źródło efektów synergetycznych W niniejszym artykule nawiązano do idei zachowania ciągłości procesu doskonalenia struktur i procesów gospodarczych w podnoszeniu efektywności rozwijających się złożonych systemów eksploatacji. Prospektywna ocena efektów synergetycznych dokonywana jest w warunkach niepewności i powinna uwzględniać również dynamikę przyjętego zakresu i form współpracy (koordynacji). Do projektowania i oceny skutków doskonalonych form współpracy zaleca się wykorzystanie analitycznej metody badania efektów synergetycznych.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Układy przestrzenne przemysłowych obiektów pokopalnianych z lat 60-70. XX w. na przykładzie ZGH Bolesław, województwo małopolskie Artykuł prezentuje problem zasadności ochrony układów przestrzennych i obiektów zakładów przemysłowych wybudowanych w latach 60–70. XX wieku, które współcześnie zaprzestały produkcji. Przykładem są częściowo nieczynne zakłady ZGH „Bolesław”, które charakteryzują się szczególnymi cechami zagospodarowania przestrzennego, właściwymi dla okresu ich powstania. Wnioski dotyczą zastosowania ustawowych możliwości oceny wartości układów przestrzennych i obiektów budowlanych tych zakładów.

Dziedzina: architektura i urbanistyka
Układ monitorowania systemu fotowoltaicznego W pracy przedstawiono budowę systemu fotowoltaicznego znajdującego się Laboratorium Optoelektroniki Wydziału Elektroniki i Informatyki Politechniki Koszalińskiej. System służy celom dydaktycznym i rozwojowym z zakresu fotowoltaiki. System wzbogacono w układ monitorowania stanu pracy oraz oprogramowanie do gromadzenia danych pomiarowych. W pracy zaprezentowano również przykładowe aplikacje wykorzystane do analizy danych eksperymentalnych. Rzeczywisty zysk energetyczny porównano z zyskiem energetycznym otrzymanym w wyniku symulacji za pomocą programu ‘Polysun’.

Dziedzina: informatyka
Populacja lęgowa gawrona Corvus Frugilegus na Ziemi Płockiej W artykule zaprezentowano liczebność i rozmieszczenie kolonii lęgowych gawrona Corvus frugilegus
na Ziemi Płockiej. Inwentaryzację przeprowadzono na przełomie lat 2014/2015 na obszarze 3 351 km².
Odnotowano 36 kolonii, w których zlokalizowano 2622 gniazd, a całkowitą liczebność populacji oszacowano
na 2700-3000 par lęgowych. Średnie zagęszczenie wynosiło 78 par/100 km². Największa
kolonia (443 gniazd) zlokalizowana była w miejscowości Drobin – skupiała ona 17 % wszystkich zinwentaryzowanych
gniazd. Kolejne duże kolonie stwierdzono w Małej Wsi (310), Radzanowie (274), Bielsku
(271), Staroźrebach (246). Większości kolonii zlokalizowana była w miastach – stwierdzono w nich 22
kolonie (61,1%), w których gniazdowało 1037 par (39,5%). We wsiach stwierdzono 14 kolonii (38,8%)
skupiających 1585 par (60,5%). Gawrony zakładały gniazda na co najmniej 14 rodzajach drzew. Najczęściej
gniazda położone były na: topolach Populus sp., klonach Acer sp., lipach Tata sp., olszach Alnus
spp., kasztanowcach Aesculus spp. i jesionach Fraxinus sp. Udział innych drzew był znacznie niższy.
W trakcie prac terenowych odnotowano różne rodzaje zagrożeń i negatywnych działań w stosunku
do kolonii gawrona. Były to m.in.: płoszenie ptaków przy użyciu wystrzałów oraz głosów ptaków drapieżnych,
podcinanie konarów drzew, a także usuwanie gniazd w całej kolonii w okresie pozalęgowym.

Dziedzina: zootechnika i rybactwo