PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Populizm w Polsce – między demagogią i demofilią Celem artykułu jest przedstawienie ewolucji populizmu w Polsce przy użyciu dwóch przykładów partii politycznych: „Samoobrony” Andrzeja Leppera (była to partia populistyczna, która uzyskała największe poparcie w pierwszej dekadzie XXI wieku) oraz ruchu „Kukiz’15” – czarnego konia ostatnich wyborów parlamentarnych. Oba te ugrupowania znakomicie ilustrują demagogię charakterystyczną dla populizmu, związaną z afirmacją narodu, która z kolei nie byłaby możliwa bez anty establishmentowej postawy przywódców politycznych i elektoratu. Porównanie tych dwóch przykładów umożliwiło nam monitorowanie przemian zachodzących w ugrupowaniach populistycznych w ciągu ostatnich kilku lat, zwłaszcza w czasach gdy Internet służy jako podstawowy środek komunikacji. W artykule zaprezentowano kolejno alternatywne konceptualizacje idei populizmu, a później – korzystając ze schematu N. Baara (2009) i danych drugorzędnych i podstawowych (dane uzyskane w internetowym poradniku wyborczym „Barometr Wyborczy”), oraz publikacji prasowych – zarysowano różnorodne powiązania występujące między obydwoma ugrupowaniami, co pozwoliło w rezultacie określić nowe, ciekawe cechy populizmu.

Dziedzina: nauki społeczne
Wpływ czynników społeczno-demograicznych na jakość życia chorych na niedoczynność tarczycy. Wstęp. Niedoczynność tarczycy jest chorobą przewlekłą, wymagającą zazwyczaj dożywotniego leczenia hormonalnego. Pomimo terapii w jej przebiegu niejednokrotnie pojawiają się dokuczliwe objawy, takie jak: zmęczenie, senność, stany depresyjne, zaparcia, ciągłe uczucie zimna, a w przypadku stosowania zbyt dużych dawek – symptomy nadczynności tarczycy. Niedoczynność tego gruczołu może być przyczyną subiektywnie obniżonej jakości życia i zmian w dotychczasowym funkcjonowaniu biopsychospołecznym. Cel pracy. Określenie wpływu niedoczynności tarczycy na jakość życia. Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 60 osób (56 kobiet i 4 mężczyzn) w wieku powyżej 18 lat z rozpoznaną niedoczynnością tarczycy, będących pod kontrolą poradni endokrynologicznej w roku 2010 i grupa 40 osób zdrowych (35 kobiet i 5 mężczyzn) bez rozpoznanej choroby tarczycy. W pracy zastosowano analizę dokumentacji medycznej oraz kwestionariusz do oceny jakości życia WHOQoL-BREF. Wyniki. Średnia jakości życia chorych jest gorsza niż grupy kontrolnej i wynosi odpowiednio (3,4 ± 0,83 vs. 3,8 ± 0,56), przy czym nie stwierdzono tutaj zależności statystycznej. Samoocena stanu zdrowia w grupie osób chorych jest zdecydowanie gorsza (2,8 ± 0,89) i jest istotna statystycznie. W każdej z domen chorzy na niedoczynność tarczycy osiągnęli gorsze wyniki niż grupa kontrolna. Różnice istotne statystycznie p < 0,05 zaobserwowano w domenie somatycznej, psychologicznej i socjalnej kwestionariusza WHOQoL-BREF. Wnioski. Badania nie wykazały zależności między subiektywną oceną jakości życia osób chorych na niedoczynność tarczycy a faktem zachorowania. Natomiast choroba oddziałuje na jakość życia zależną od zdrowia i na poszczególne dziedziny życia. Czynniki społeczno-demograficzne wpływają na wyniki jakości życia w tej grupie chorych.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Czy ekologia to problem teologiczny? Światowa Rada Kościołów na rzecz poszanowania stworzenia Artykuł zawiera odpowiedź na pytanie, dlaczego ekologia jest także zagadnieniem teologicznym. Bazą źródłową tych dociekań są dokumenty Światowej Rady Kościołów. Ekologia jest jednym z zagadnień teologicznych, o ile wywodzi się rozważania nad nią z antropologii teologicznej, w której człowiek jest postrzegany jako współpracownik Boga w dziele stworzenia ponoszący odpowiedzialność moralną za zachowanie integralności stworzenia. Dokumenty Światowej Rady Kościołów zawierają wiele pogłębionych analiz na temat istotnych zagrożeń ekologicznych dla Ziemi jako habitatu człowieka. Programy studiów wdrożone przez różne komisje i zespoły ŚRK wypracowują stanowisko Kościołów w niej zrzeszonych na podstawie założeń antropologii teologicznej.

Dziedzina: nauki teologiczne
Odkrycie późnoromańskiego portalu ceglanego w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie Badania archeologiczno-architektoniczne prowadzone w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie nieprzerwanie od roku 2009 przyniosły olbrzymi zasób informacji o charakterze źródłowym. Rozpoznania badawcze wykonane w latach 20122013 zaowocowały odkryciem późnoromańskich reliktów założenia klasztornego, datowanych na wiek XIII. Ujawniono relikty murów późnoromańskich krużganków oraz murów skrzydeł klasztornych, w tym nieistniejącego skrzydła zachodniego. W jego obrębie odkryto pozostałości obszernego dekorowanego portalu prowadzącego do jednego z pomieszczeń tego skrzydła, elementy wystroju w postaci posadzkowych płytek ceramicznych o zróżnicowanych motywach zdobniczych oraz ceramicznych płytek ściennych. Stylistyka architektoniczna odsłoniętych reliktów, która reprezentuje cechy właściwe wczesnej architekturze ceglanej Małopolski, nie została nigdy wcześniej ujawniona w badaniach na terenie Krakowa. Do nurtu stylistycznego ceglanej architektury późnoromańskiej zaliczyć można klasztory dominikańskie w Sandomierzu, Poznaniu i Sieradzu, a także kościoły klasztorne cystersów w Mogile i norbertanek na Zwierzyńcu.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Próba aktualizacji metody określania intensywności organizacji rolnictwa Przedstawiono metodę określania intensywności organizacji oraz propozycje zmian wynikających
z konieczności adaptacji do aktualnych warunków ekonomicznych rolnictwa. Przemiany gospodarcze i postęp
technologiczny spowodowały, że opracowane przez B. Kopcia wskaźniki nie dają możliwości różnicowania
wyników. Zaproponowano nowe wartości graniczne i wskazano dalsze kierunki prac nad metodą.

Dziedzina: nauki rolnicze
Szałasy pasterskie w krajobrazie kulturowym na przykładzie Gorców Szałasy to cenny element kultury materialnej. Oprócz pierwotnych, typowo mieszkalnych form w ostatnich stuleciach upowszechniła się ich funkcja mieszkalno-gospodarcza związana z prowadzeniem na karpackich polanach wypasu owiec lub prowadzeniem gospodarki leśnej. Dziś można więc powiedzieć, że są to budowle użytkowe związane także z historią regionu i tradycyjnym użytkowaniem terenu. Budowle te zapewniały ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, prowadzono w nich także wyrób przetworów z mleka owczego i pozyskiwanie wełny. Architektura szałasów była (i jest) odzwierciedleniem tradycji budowania z drewna minionych kilkuset lat. Pasterstwo – czyli hodowla stadnych zwierząt domowych – w  Karpatach upowszechniało się w tych rejonach, w których uprawy rolne były utrudnione bądź (z uwagi na stromość zboczy i jakość gruntów) wręcz niemożliwe. Pasterstwo sięgało na wschód przez połoniny bieszczadzkie po Huculszczyznę i rumuńską część Karpat. W badaniach szałasów pasterskich urzeka nas logika konstrukcji i formy tych budowli. Prowadzone po drugiej wojnie światowej badania dowiodły, że szałasy są ważnym świadectwem historycznym, elementem formowania poczucia piękna i przekazem tradycji budowania z drewna, są też cennym reliktem kultury materialnej związanej z pasterstwem oraz ważnym składnikiem dziedzictwa i krajobrazu kulturowego Karpat. Przyszłość tych krajobrazów zależy od właściwych, proekologicznych postaw społecznych, które można kształtować poprzez działalność edukacyjną, jaką zajmują się w Polsce m.in. parki narodowe. Działania te służą także promocji i rozwojowi turystyki.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Preferencje dla owoców świeżych a wiek konsumentów W artykule zawarto wyniki badań ankietowych preferencji 468 konsumentów przeprowadzonych w 2010 i
2011 roku dla owoców świeżych w Skierniewicach i ich okolicy. Analizowano preferowane miejsce zakupu owoców i
częstotliwość ich dokonywania w zależności od wieku respondentów. Ponadto, badano preferencje w zakresie wyboru
owoców przy ich zakupie, oraz określano najbardziej zauważalne braki w ciągłości podaży owoców sezonowych.

Dziedzina: nauki rolnicze
Charakterystyka piaskowców lgockich poziomu dolnego jako materiału budowlanego zastosowanego w kamiennych obiektach Drogi Krzyżowej w Kalwarii Zebrzydowskiej W artykule przedstawiono krótką charakterystykę piaskowców lgockich poziomu dolnego jako materiału budowlanego użytego do budowy kaplic Drogi Krzyżowej w Kalwarii Zebrzydowskiej. Badania makroskopowe i mikroskopowe próbek pochodzących z kaplic i z lokalnych odsłonięć wykazały, że głównym miejscem pozyskiwania materiału kamiennego był usytuowany na zboczach góry Żarek kamieniołom Maria Magdalena. Wydzielono dwie odmiany strukturalne piaskowca dolnolgockiego użytego w budowlach sakralnych Kalwarii Zebrzydowskiej. Pierwsza odmiana to jasnobeżowy piaskowiec o strukturze bezładnej i z reguły średnioziarnistej teksturze. Druga odmiana to ciemnobeżowy piaskowiec o strukturze bezładnej, często zaburzony nieregularnymi smugami i przebarwieniami, czasem laminowany, o średnio- i gruboziarnistej teksturze. Ze względu na to, że piaskowiec występuje w grubych ławicach o miąższości do 1,8 m, był on używany jako materiał budowlany. Ławice z reguły nie wykazują spękań, co umożliwia uzyskanie dużych gabarytowo bloków. Właściwości fizyczno-mechaniczne piaskowca wynikają ze składu mineralnego, zawartości i typu spoiwa (głównie ilastego) oraz jego tekstury i struktury. Jest to szczególnie widoczne w przypadku nasiąkliwości wagowej, wynoszącej średnio 7,5%. Stanowi ona jedną z głównych cech mających negatywny wpływ na stan zachowania kamienia. Pomimo tego, piaskowiec lgocki poziomu dolnego wydaje się być bardzo atrakcyjnym materiałem budowlanym, który mógłby stanowić alternatywę dla powszechnie stosowanego w budownictwie piaskowca istebniańskiego. Usytuowanie złoża Maria Magdalena w granicach obszaru wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wyklucza jednak możliwość rozpoczęcia eksploatacji na większą skalę.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Edukacyjna rola Kopalni Soli „Wieliczka" - wczoraj i dziś Przez stulecia istnienia Kopalni Soli „Wieliczka" stopniowo kształtowała się jej rola dydaktyczna. W wiekach XVI-XVII z zagadnieniami eksploatacji złoża zapoznawały się europejskie elity. Po pierwszym rozbiorze Polski austriaccy zarządcy kopalni rozpoczęli organizować trasy dla masowej turystyki. Po odzyskaniu niepodległości bliskie związki połączyły kopalnię z Akademią Górniczą (późniejszą Akademią Górniczo-Hutniczą). Pod koniec lat 90. XX i w początkowych latach wieku XXI edukacja w kopalni bazowała na sieci stanowisk dokumentacyjnych przyrody nieożywionej oraz rezerwacie Groty Kryształowe. Od 2009 roku oparto ją na trasie „Tajemnice wielickiej kopalni". W latach 2001-2012 na terenie kopalni odbywały się zajęcia dla studentów Akademii Górniczo-Hutniczej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytetu Poznańskiego, Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Politechniki Śląskiej, a także studentów z zagranicy, m in. z uniwersytetów w Koszycach, Ostrawie, Parmie i Wiedniu. W latach 2001-2012 praktyki odbyło około 4800 studentów.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Rozwój wybranych przedsiębiorstw mleczarskich i przetwórstwa owocowo-warzywnego w latach 2010-2012 Celem badań była prognoza szans dla rolnictwa zajmującego się produkcją mleka oraz owoców i
warzyw w zakresie możliwości zbytu produktów, wynikających z rozwoju przedsiębiorstw przetwórczych.
Rolnictwo jest ważnym segmentem gospodarki żywnościowej. Prawidłowy rozwój rolnictwa zależy od
możliwości zbytu produktów. To z kolei uwarunkowane jest sytuacją przedsiębiorstw przetwarzających
produkty rolne. Analiza wykazała, że zarówno firmy mleczarskie, jak i owocowo-warzywne osiągały zyski
w latach 2010-2012. Lepszą płynnością charakteryzowały się firmy mleczarskie. Syntetyczna miara firm
mleczarskich we wszystkich analizowanych latach była lepsza niż owocowo-warzywnych. Jednak sytuacja
obu grup przedsiębiorstw na koniec 2012 roku była gorsza niż na koniec 2010 roku, co źle rokuje dla dalszego
rozwoju polskiego rolnictwa.

Dziedzina: nauki rolnicze
Proces podejmowania decyzji przez kierującego działaniami ratowniczymi Artykuł jest przeglądem wiedzy z zakresu procesu podejmowania decyzji wykorzystywanej przez kierujących w trakcie prowadzonych działań ratowniczych, dokonanym pod kątem obowiązujących przepisów prawnych, literatury przedmiotu, aktualnych zasad i procedur oraz z przedstawieniem praktycznej postaci jego stosowania. W materiale przedstawiono definicje procesu decyzyjnego w świetle teorii przedmiotu. Szczególny nacisk położono na identyfikację modelu procesu podejmowania decyzji dla kierującego działaniami ratowniczymi oraz szeroko omówiono jego etapy. Dodatkowo przedstawiono algorytm podejmowania decyzji oraz cykl wyszukiwania rozwiązań. Wskazano również czynniki, które kierujący działaniami ratowniczymi musi uwzględniać, podejmując decyzje w trakcie różnego rodzaju działań.

Dziedzina: nauki społeczne
Wody oligotroficzne w źródłach rezerwatu Struga Dobieszkowska Na przykładzie rezerwatu przyrody ,,Struga Dobieszkowska” (RSD) omówiono występowanie na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich (PKWŁ) naturalnych obszarów przyrody, takich jak śródleśne źródliska i strumienie. Źródliska na terenie PKWŁ tworzą środowisko (ekosystemy) charakteryzujące się znaczną różnorodnością fitocenotyczną, florystyczną i faunistyczną. Źródliska te zachowały najczystszą klasę czystości (wody oligotroficzne). Zanotowano obecność najpospolitszych dla tej klasy wód saprobów: mszaki z rodzaju Brachythecium, kiełż zdrojowy (Gammarus pulex) oraz typowe zbiorowiska okrzemek. Obecnie tereny przyległe do PKWŁ poddawane są silnej antropopresji, której skutkiem może być zanieczyszczenie wód podziemnych w tym regionie.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Wpływ budowy autostrad i dróg szybkiego ruchu na poziom wydobycia pospolitych kopalin skalnych w Polsce Artykuł jest poświęcony wielowątkowej tematyce związanej z gospodarką kopalinami skalnymi użytkowanymi do produkcji kruszyw mineralnych, wykorzystywanych przy budowie i modernizacji sieci drogowej – w szczególności autostrad w Polsce. Przeprowadzona analiza krajowej bazy zasobowej tych kopalin wskazuje na duży potencjalny stan ich rezerw w skali krajowej, przy równoczesnym deficycie w wielu jego regionach. Spowodowane jest to nierównomiernym rozmieszczeniem geograficznym złóż. Coraz większym problemem jest ograniczenie dostępności złóż, wynikające z wymogów ochrony środowiska, planowania przestrzennego i powiązania własności złóż z własnością terenów. Ze względu na wysokie koszty transportu, w regionach deficytowych korzysta się z surowców importowanych oraz wykorzystuje się surowce zastępcze (np. w centralnej Polsce kruszywa mineralne z nadkładu złóż węgla brunatnego) lub kopaliny o niższej jakości. Szczegółowe analizy wykonane na wybranych odcinkach autostrad wskazują, że budowa taka pociąga za sobą aktywizację gospodarczą całego regionu. Uszczuplenie zasobów kopalin pospolitych jest rekompensowane wzmożonym dokumentowaniem nowych złóż i poszukiwaniem perspektyw surowcowych. W odniesieniu do krótkotrwałej, ale masowej eksploatacji kopalin pospolitych, pilnym zadaniem jest rewitalizacja terenu.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
W poszukiwaniu tożsamości litewskiej: przypadek Vladasa Putvinskisa, Mykolasa Biržiški i Tadasa Ivanauskasa Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na pytania o czynniki, które zadecydowały o tym, że w końcu XIX – na początku XX w. część młodzieży pochodzenia szlacheckiego, wychowana w rodzinach polskojęzycznych, wybrała litewską tożsamość i włączyła się w litewski ruch narodowy. Autor omawia podstawowe bodźce, które miały wpływ na opowiedzenie się przez przedstawicieli szlachty za litewską tożsamością. Odpowiedzi na postawione pytania autor szuka dokonując analizy porównawczej życiorysów Vladasa Putvinskisa (1873–1929), Mykolasa Biržiški (1882–1962) i Tadasa Ivanauskasa (1882–1970).

Dziedzina: nauki humanistyczne
Awatary i powłoki: (bez)cielesność w literaturze cyberpunkowej Artykuł porusza problem cielesności i jej granic w wybranych powieściach literatury cyberpunkowej, ze szczególnym uwzględnieniem ewolucji reprezentacji ciała w przestrzeni wirtualnej, która stanowi główny znak rozpoznawczy omawianego gatunku. W ogólnym ujęciu wspomniana ewolucja postępuje od swoistej negacji ciała we wczesnej prozie cyberpunkowej, poprzez jego estetyzację w utworze Zamieć Neala Stephensona, po kwestię związku ciała z umysłem poruszoną w powieści Modyfikowany węgiel Richarda Morgana. Zagadnienie cielesności w omawianych tekstach stanowi zarówno problem, jak i wyzwanie ontologiczne, ulokowane zostaje bowiem w technologicznie determinowanych środowiskach, które zmuszają tekstualne podmioty, a tym samym czytelnika, do ciągłej rewizji granic i statusu własnej cielesności w świecie coraz bardziej przypominającym cyberpunkowe scenerie.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Krzemowiciowce (Silicoflagellata) - mikroorganizmy mniej znane Krzemowiciowce (łac. Silicoflagellata), to grupa jednokomórkowych, morskich glonów żyjących w toni wodnej. Ich charakterystyczne krzemionkowe szkielety stanowią pospolity składnik kenozoicznych osadów morskich, szczególnie w wyższych szerokościach geograficznych obu półkul. Badania nad żyjącymi oraz kopalnymi zespołami krzemowiciowców są rzadko podejmowane przez polskich naukowców, przez co grupa ta zasługuje na przypomnienie. Historia grupy liczy przynajmniej 115 mln lat i sięga wczesnej kredy. Wczesne etapy jej ewolucji znane są wyłącznie ze stanowisk położonych w obszarach podbiegunowych: z Morza Weddella u wybrzeży Antarktydy oraz z kanadyjskiej Wyspy Devon. Kenozoiczny zapis kopalny krzemowiciowców, szczególnie z basenu Oceanu Południowego, jest bardzo bogaty i pozwala na zastosowanie tej grupy w charakterze wskaźnika zmienności warunków środowiskowych. Dodatkowo zaś, ze względu na swój prosty, geometryczny charakter, szkielety krzemowiciowców stanowią doskonały przedmiot modelowania matematycznego. Dostarczają one wyjątkowej możliwości ścisłego określenia reguł rządzących konstrukcją szkieletu organizmu. Interpretowanie zapisu kopalnego krzemowiciowców nie jest proste, jednak uwzględnienie tej grupy, oprócz częściej wykorzystywanych okrzemek oraz promienic, w badaniach geologicznych przynosi wiele korzyści. Na przykład pozwala w większym stopniu zrozumieć zmiany produktywności zachodzące w oceanach wskutek długookresowych wahań temperatury. Kopalne krzemowiciowce występują w dużych ilościach nie tylko w osadach regionów polarnych, ale znane są również z wielu stanowisk w Polsce, na przykład w Zagłębiu Górnośląskim. Bez względu na pochodzenie, mikroorganizmy te stanowią niezwykle interesujący materiał badawczy, zaś ich status marginalnej grupy skamieniałości jest całkowicie niezasłużony.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Aliskiren – pierwszy przedstawiciel nowej grupy leków hipotensyjnych Aliskiren jest pierwszym przedstawicielem nowej grupy leków hipotensyjnych – bezpośrednich inhibitorów reniny. Badania nad jego powstaniem trwały długo, głównie z powodu trudności z uzyskaniem preparatu o dobrej biodostępności formy doustnej. W 2007 roku został dopuszczony do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego w Stanach Zjednoczonych i krajach Unii Europejskiej. Jest skutecznym lekiem hipotensyjnym, o małej liczbie działań ubocznych i dobrej tolerancji. Blokując reninę, zapobiega konwersji angiotensynogenu do angiotensyny I. Pierwsze badania kliniczne z jego wykorzystaniem dają nadzieję na addytywny efekt hipotensyjny i nefro- oraz kardioprotekcyjny, w przypadku połączenia go z inhibitorami konwertazy (ACEI) lub antagonistami receptora dla angiotensyny II (ARB). Podobnego efektu nie wykazano dla połączenia tycw dwóch grup leków. Największym, trwającym właśnie badaniem nad wykorzystaniem aliskirenu w udoskonaleniu nefro- i kardioprotekcji jest badanie ASPIRE HIGHER. Obejmuje ono ponad 35 tysięcy chorych, z planowanym okresem leczenia ponad 6 lat, i ma na celu sprawdzenie potencjalnej wyższości leku w zakresie działania nefroprotekcyjnego w porównaniu z ACEI i ARB. Wstępne wyniki wskazują na jego duży potencjał kardio- i nefroprotekcyjny. Po podaniu doustnym u chorych z nadciśnieniem zmniejsza on aktywność reninową osocza z 50 do 80%. Lek obniża wartość ciśnienia skurczowego i rozkurczowego, a działanie pojedynczej dawki utrzymuje się przez 24 godziny. Pełne działanie terapeutyczne osiąga po dwóch tygodniach.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Ku katolickiej teologii judaizmu. Inspiracje kard. J. Ratzingera/Benedykta XVI Decydujący impuls do nowej katolickiej teologii judaizmu dała soborowa deklaracja Nostra aetate, kładąc nacisk na „szczególną więź, którą lud Nowego Testamentu zespolony jest duchowo z plemieniem Abrahama”. Jednak w recepcji deklaracji uwypuklano dwa inne aspekty, a mianowicie Shoah i państwo Izrael, na skutek czego na daleki plan schodzi perspektywa teologiczna. Prawidłowe spojrzenie powinno uwzględniać najważniejsze drogowskazy teologiczne obecne w nauczaniu kard. Józefa Ratzingera/Benedykta XVI: 1. wartość Starego Testamentu dla chrześcijaństwa; 2. uniwersalna misja i posłannictwo Izraela; 3. problem odpowiedzialności Żydów za śmierć Jezusa; 4. odmowa, z jaką Jezus spotkał się ze strony większości Żydów; 5. miejsce i status Izraela w nowej sytuacji zbawczej urzeczywistnionej przez Jezusa Chrystusa.

Dziedzina: nauki teologiczne
Modelowanie struktur światłowodowych siatek Bragga wykorzystywanych w układach czujnikowych W pracy przedstawiono wyniki symulacji różnych siatek Bragga mających na celu określenie czy możliwe jest zastosowanie ich w układach czujnikowych, np. naprężeń. Autorzy opisali modele najczęściej produkowanych i wykorzystywanych obecnie siatek. Dla uzyskania ilościowych informacji o efektywności dyfrakcji i jej wpływie na charakterystyki widmowe siatki Bragga wykorzystana została teoria modów sprzężonych. Badania symulacyjne potwierdzono badaniami laboratoryjnymi.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Physical activity in women treated for breast cancer. A pilot study Wprowadzenie: Aktywność fizyczna stanowi istotny czynnik prewencyjny wielu chorób. Obecnie istnieje coraz więcej dowodów potwierdzających związek pomiędzy aktywnością fizyczną a obniżeniem ryzyka zachorowania na raka piersi. Cel pracy: Celem pracy jest analiza preferowanych aktywności fizycznych u kobiet leczonych z powodu raka piersi. Materiał i metody: W badaniu wzięły udział 44 kobiety po leczeniu raka piersi, należące do Stowarzyszenia Kobiet „Amazonki” w Krakowie, które wyraziły świadomą zgodę na udział w badaniu. Analizę przebiegu rehabilitacji w trakcie leczenia onkologicznego, analizę preferowanych aktywności fizycznych zarówno sprzed, jak i po leczeniu onkologicznym, dokonano na podstawie ankiety zawierającej 40 pytań. Wyniki: W badanej grupie chorych stwierdzono istotny statystycznie (p < 0,05) spadek aktywności fizycznej po leczeniu onkologicznym oraz zaobserwowano zmianę preferowanych wysiłków fizycznych. Wnioski: 1) U kobiet leczonych z powodu raka piersi zaobserwowano obniżenie poziomu aktywności fizycznej. 2) U kobiet po przebytym zabiegu chirurgicznym nastąpiła zmiana preferowanych wysiłków fizycznych. Szczególnym zainteresowaniem cieszy się fitness i gimnastyka oraz Nordic Walking.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu