PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Droga duchowa Hansa Ursa von Balthasara – lata 1940–1988 Hans Urs von Balthasar był jednym z najwybitniejszych teologów XX wieku. Jego biografia stanowi interesujące wprowadzenie zarówno do jego oryginalnego teologicznego dorobku, jak i do zrozumienia zasadniczych motywów całej XX-wiecznej teologii. Okres przypadający na lata od 1940 do 1988 to czas w życiu von Balthasara obfitujący w ważne wydarzenia i spotkania z osobami, które decydująco wpłynęły na jego losy i teologiczną twórczość. W tym czasie Balthasar związał się z miejscem, z którym najczęściej jest kojarzony, tzn. z Bazyleą w Szwajcarii. Tam właśnie poznał Adrienne von Speyr. Spotkanie to miało kapitalne znaczenie zarówno dla jego dzieła, jak i dla jego osobistej biografii (zwłaszcza doprowadziło go do trudnej decyzji opuszczenia szeregów Towarzystwa Jezusowego).Owocem ich – według oceny Balthasara – wspólnego posłannictwa było powstanie nowej wspólnoty (Johannesgemeinschaft), nowego wydawnictwa (Johannes Verlag), a przede wszystkim nowej myśli teologicznej, które inspirował św. Jan Apostoł. Jest to także oczywiście czas II Soboru Watykańskiego, który miał wielkie znaczenie dla życia i dzieła von Balthasara. Te i inne ważne wydarzenia i spotkane osoby pomagają nam zrozumieć, jak doszło do napisania słynnej Balthasarowskiej „trylogii” (Estetyka teologiczna, Teodramatyka i Teologika), skąd płynęły inspiracje do Teologii Wielkiej Soboty i co doprowadziło do wyrażenia myśli chrześcijańskiej przy pomocy instrumentarium zaczerpniętego z teorii teatru.

Dziedzina: historia
„I pochowali go na śląskiej granicy” — administracja w służbie grobownictwa wojennego Polegli powstańcy śląscy i ich przeciwnicy w świetle kwerendy starostwa pszczyńskiego z 1929 roku Praca dotyczy spisu grobów polskich i niemieckich z okresu powstań śląskich na terenie powiatu pszczyńskiego. To tu rozpoczęły się powstania śląskie a powiat pszczyński uchodził za matecznik powstańczego zrywu. W pracy ukazano zaangażowanie mieszkańców w czyn zbrojny poprzez straty, jakie ponieśli uczestniczący w walkach peowiacy (członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Ślaska) oraz stojący po drugiej stronie konfliktu żołnierze niemieccy. Dzięki temu można ocenić straty jak i wkład osobowy powiatu pszczyńskiego w niepodległość Polski i przyłączenie części Górnego Śląska do Macierzy. Zważywszy, że materiał ten nie był wcześniej publikowany i oparty jest na zachowanych archiwaliach stanowi on odpowiedź na wiele postulatów badawczych w tej materii. 

Dziedzina: historia
Czy cieniowanie analityczne może być sztuką? Rozważania na kanwie eksperymentu w programach ArcGIS i Surfer Analityczne cieniowanie rzeźby
terenu, zapoczątkowane pół wieku temu, mimo wielu
prac teoretycznych i eksperymentalnych nie osiągnęło
dotychczas jakości cieniowania tradycyjnego
(ręcznego). W artykule omówiono zasady i główne
czynniki wpływające na efekt cieniowania analitycznego.
Podkreślono decydujące znaczenie numerycznego
modelu terenu (NMT), w tym jego właściwej
generalizacji, jako podstawy cieniowania. Eksperymentalne
próby cieniowania w programach ArcGIS
i Surfer, mające na celu sprawdzenie możliwości
zawartych w nich algorytmów, pokazały znaczne podobieństwo
uzyskanych rezultatów. We wnioskach
autorzy próbują odpowiedzieć na pytanie zawarte
w tytule artykułu. Ich zdaniem cieniowanie analityczne
nie jest sztuką, ponieważ piękna wynikającego
z artyzmu i doświadczenia kartografa nie udało się
dotychczas osiągnąć za pomocą algorytmicznej formalizacji.

Dziedzina: nauki o ziemi i środowisku
Wpływ koncepcji CRM na działania marketingowe firmy W niniejszym artykule podjęto dyskusję na temat możliwości wpływu koncepcji
zarządzania relacjami z klientami (CRM) na działania marketingowe w firmie. Zaprezentowano
marketingowe korzenie koncepcji CRM. Podjęto dyskusje na temat nadrzędności bądź też
podrzędności jednej koncepcji wobec drugiej. Wskazano następnie na elementy marketingu mix
(według Bordena), na które może w najbardziej widoczny sposób wpływać koncepcja CRM.
Skupiono się na możliwościach wpływu uzyskiwanych poprzez nowoczesne narzędzia CRM takie
jak wirtualny asystent oraz na odniesieniu koncepcji CRM do PR.

Dziedzina: ekonomia i finanse
Wpływ obróbki cieplnej na strukturę i właściwości brązu aluminiowo-niklowego Badano wpływ obróbki cieplnej na strukturę i właściwości mechaniczne stopu B1044 (CuAl10Fe4Ni4). Zawartość aluminium, żelaza i niklu powoduje występowanie struktury stopu badanego w układzie granicznym między obszarami α + α[sub]2 + β' oraz β' + β[sub]1' + α[sub]2 i obecnością fazy γ[sub]2 z przemiany eutektoidalnej, co odbija się na właściwościach mechanicznych. Stosowano przed hartowaniem nagrzewanie (przesycanie) przez 2 h w 950°C i wariantowe chłodzenie: w wodzie, oleju i na powietrzu. Ponadto część próbek hartowanych starzono w temperaturze 500 lub 700°C przez 6 h z wariantowym chłodzeniem z piecem i na powietrzu. Uzyskano interesujące właściwości mechaniczne, tak wytrzymałościowe (R[sub]m, R[sub]0,2) jak i plastyczne (A, Z). W badaniach w stanie stałym posłużono się dylatometrem i kalorymetrem różnicowym.

Dziedzina: inżynieria materiałowa
Terapia widzenia w oczopląsie Specjalista ochrony wzroku, spotykając w swoim gabinecie pacjenta z oczopląsem, może mu pomóc rozwiązać problemy wzrokowe, wykorzystując zarówno rozwiązania optyczne, nieoptyczne, farmakologię i zabiegi chirurgiczne (okulista), jak i ćwiczenia wzrokowe. Terapia widzenia u pacjentów z oczopląsem może być prowadzona przez specjalistów ochrony wzroku w ogólności dwukierunkowo – przez poprawę parametrów widzenia obuocznego oraz uświadomienie pacjentowi, kiedy jego oczopląs się wzmaga, a kiedy wycisza, co skutkuje większą kontrolą okulomotoryczną.

Dziedzina: nauki medyczne
Idea geografii regionalnej jako przedmiotu nauczania w okresie kryzysu geografii w szkole Współczesna geografia jako przedmiot nauczania przeżywa aktualnie kryzys, w dobie wdrażanych już od końca lat 90. zmian w systemie oświaty. Odzwierciedla się to zanikiem geograficznego – spójnego i syntetycznego myślenia u uczniów szkół podstawowych, a także gimnazjów. Nowy przedmiot szkolny – przyroda, stała się powodem utraty pierwotnego holistycznego charakteru geografii. Obecnie, wychodząc naprzeciw teoretycznym oczekiwaniom rynku pracy, geografia stała się przedmiotem społecznie zmarginalizowanym, co odzwierciedla się w redukcji liczby godzin lekcyjnych, tworzeniu profili klas nieuwzględniających rozszerzenia „geograficznego” oraz nastawieniu uczniów i rodziców. Z obecną sytuacją geografii pogodzili się już nawet geografowie, a wystarczy przecież spojrzeć w przeszłość i przekonać się, co stanowiło siłę geografii jako przedmiotu nauczania. Wacław Nałkowski w 1907 roku stwierdził, że geografia to dziedzina, która pozwala myśleć naukowo, czuć estetycznie oraz działać praktycznie, wraz z historią urealnia nam rzeczywistość i pozwala wydobyć z niej to, co dla nas istotne. Należy więc powrócić do geografii regionalnej i jej typologicznych opisów krajobrazu propagowanych przez klasyków nowożytnej geografii.

Dziedzina: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Memorandum organizacji Irgun Cwai Leumi dotyczące stworzenia państwa żydowskiego w Palestynie. Przyczynek do badań nad działalnością syjonistów – rewizjonistów w powojennej Polsce Artykuł odnosi się do memorandum prawicowej organizacji syjonistycznej Irgun Cwai Leumi, które jej przedstawiciele w pierwszej połowie 1947 rozesłali do prawie wszystkich krajów, które debatowały w ONZ na temat przyszłości Palestyny. Od 1918 Palestyna znajdowała się pod okupacją brytyjską. Członkowie Irgunu byli rekrutowali z rewizjonistycznych syjonistów, najbardziej prawicowej części ruchu, który dążył do przywrócenia państwa żydowskiego. Przywódcą tej grupy był poeta, działacz wojskowy Władimir Żabotyński. Jego zwolennicy proponowali: zniesienie brytyjskiej władzy nad tą częścią Bliskiego Wschodu; utworzenie państwa żydowskiego na wschód i zachód od rzeki Jordan; pozwolenie Żydom mieszkającym w Europie na nieograniczoną możliwość dotarcia do Palestyny. Warto wspomnieć, że dokument dotarł także do zwolenników Żabotyńskiego, którzy w latach 1944/1945-1949 prowadzili nielegalną działalność w PRL.

Dziedzina: historia
Próba zmiękczania wody podziemnej w procesie krystalizacji heterogenicznej w złożu fluidalnym z użyciem ługu sodowego Twardość wody, powodowana obecnością jonów wapnia i magnezu, nie jest czynnikiem stanowiącym zagrożenie zdrowia konsumentów. Jednakże woda o podwyższonej twardości może nie być akceptowana przez odbiorców z powodu wytrącania się osadów i wówczas zmniejszenie twardości wody staje się koniecznym warunkiem komfortu jej użytkowania. Zmiękczanie wody może być prowadzone na drodze chemicznej lub fizycznej, w takich procesach jak wymiana jonowa, procesy membranowe, strącanie chemiczne czy krystalizacja. Możliwości zmiękczania wody podziemnej metodą krystalizacji heterogenicznej, łącznie z usuwaniem związków żelaza i manganu, określono doświadczalnie w stacji pilotowej, której podstawowym elementem był reaktor ze złożem fluidalnym z piasku kwarcowego, pełniącego rolę zarodków krystalizacji węglanu wapnia. Twardość ogólna wody podziemnej wynosiła 160÷166 gCaCO3/m3, zawartość żelaza – 0,44÷0,66 gFe/m3, a manganu – 0,16÷0,23 gMn/m3. Do zmiękczania wody zastosowano ług sodowy (NaOH), dawkowany w ilości odpowiadającej w przybliżeniu dawce stechiometrycznej wymaganej do usunięcia jonów wapnia. W badaniach pilotowych nad zmiękczaniem wody podziemnej w procesie krystalizacji heterogenicznej z użyciem ługu sodowego wykazano możliwość zmniejszenia twardości ogólnej wody o 40% przy użyciu dawki NaOH o połowę mniejszej od stechiometrycznej. Stwierdzono selektywne usuwanie jonów wapnia, przy stosunkowo niewielkim zmniejszeniu zawartości jonów magnezu, a także jednoczesne usunięcie z wody związków żelaza i manganu. Przeprowadzona analiza porównawcza procesu krystalizacji heterogenicznej i nanofiltracji potwierdziła przydatność obu procesów do zmniejszania twardości wody wprowadzanej do systemu dystrybucji oraz jej negatywnych skutków.

Dziedzina: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagrożenie pękaniem rurociągów wykonanych z polietylenu W pracy przedstawiono wyniki obliczeń i analizę krytycznych wielkości wad w postaci szczelin wewnętrznych, które mogą zawierać rury z polietylenu oraz ich doczołowe złącza zgrzewane. Przy krytycznej
wielkości szczeliny może nastąpić zainicjowanie procesu pękania. Rurociągi z polietylenu są stosowane do przesyłania płynów i gazów o niskiej temperaturze (zimna woda, paliwa gazowe) oraz różnych płynów agresywnych i wody o podwyższonej temperaturze, używanych w przemysłowych procesach technologicznych. W przeprowadzonej analizie uwzględniono możliwość wystąpienia wcześniej zjawiska pełzania
tworzywa w podwyższonej temperaturze.

Dziedzina: architektura i urbanistyka
Fizyczne modele podłoża i budowli ziemnych w inżynierii kolejowej Przedstawiono konstrukcję i funkcjonowanie wybranych typów fizycznych modeli symulacyjnych pracy podłoża toru kolejowego i komunikacyjnych budowli ziemnych.  Omówiono istotę badań stanu odkształcenia tych modeli. Rezultaty tych badań mogą stanowić podstawę do projektowania wzmocnień podłoża modernizowanych dróg szynowych.

Dziedzina: informatyka
Przyrodniczo-krajobrazowy projekt granicy rolno-lesnej w srodkowej czesci Beskidu Sredniego miedzy Skawa a Raba W artykule przedstawiono niektóre wyniki badań prowadzonych w latach 2005–2008. Główne cele pracy to zaprojektowanie granicy rolno-leśnej i poznanie jej aktualnej dynamiki. Badania realizowano przy użyciu metod analiz kartograficznych (ortofotomap w skali 1:5 000 i 1:10 000 i map topograficznych 1:10 000, 1:25 000) oraz badań terenowych z wykorzystaniem odbiornika GPS dla skartowania odłogów i antropogenicznych nasadzeń drzew. Wyniki wskazują na dużą dynamikę zmian użytkowania ziemi oraz potrzebę korekty w strukturze użytków rolnych i wzrostu powierzchni leśnej.

Dziedzina: nauki leśne
Inwentaryzacja przyrodnicza w Lasach Państwowych - kolejny krok na drodze ekologizacji gospodarki leśnej Podjęta w 2006 i 2007 r. akcja inwentaryzacji przyrodniczej w Lasach Państwowych objęła gatunki roślin i zwierząt oraz siedliska przyrodnicze wymienione w dyrektywach Unii Europejskiej – ptasiej i siedliskowej. Skierowała ona uwagę pracowników nadleśnictw na sprawy dotychczas leżące na marginesie ich pracy zawodowej: ekologiczną typologię ekosystemów leśnych, różnorodność biologiczną wychodzącą poza rośliny drzewiaste i zwierzęta łowne oraz wywołujące szkody w lesie, wreszcie międzynarodowe znaczenie przyrodniczych składników w gospodarce leśnej. Oceniając pozytywnie tę akcję autor wnosi kilka uwag do metodyki i zakresu inwentaryzacji, podejmuje problem naturalności i antropogenicznych zniekształceń ekosystemów leśnych, zwraca uwagę na rolę rezerwatów leśnych jako wzorców typów tych ekosystemów, a także na potrzebę ściślejszej współpracy leśnictwa z przyrodnikami – naukowcami.

Dziedzina: nauki leśne
Możliwości analizy porównawczej zmian w liczbie i strukturze gospodarstw rolnych w latach 1990-2013 w świetle nowej definicji statystycznej gospodarstwa rolnego Wprowadzenie nowej definicji gospodarstwa rolnego spowodowało, że status gospodarstwa rolnego utraciły gospodarstwa osób fizycznych i osób prawnych nieprowadzące działalności rolniczej (zarówno o obszarze 0-1 ha UR jak i o obszarze 1 ha UR i więcej), a także gospodarstwa indywidualne (osób fizycznych) do 1 ha UR prowadzące działalność rolniczą, ale realizujące produkcję rolniczą poniżej określonych progów tej produkcji. Spowodowało to zmniejszenie liczby gospodarstw rolnych, a także, przy tym w różnym stopniu, zmiany w poziomie wyposażenia ich w zasoby ziemi, pracy i kapitału. Zmianie uległy więc wskaźniki obrazujące poziom rozwoju rolnictwa, w tym tak powszechnie używane jak średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego, nakłady pracy na 100 ha, produktywność pracy, ziemi i kapitału itd. W rezultacie, zdecydowana większość danych o gospodarstwach rolnych prezentowanych w publikacjach GUS do 2013 r. nie jest bezpośrednio porównywalna z danymi opracowanymi z wykorzystaniem nowej definicji. W prezentowanym opracowaniu podjęta została próba analizy zmian w liczbie i strukturze gospodarstw rolnych w latach 1990-2013 oraz w wyposażeniu ich w zasoby ziemi rolnej z uwzględnieniem nowej definicji gospodarstwa rolnego i regionalnego zróżnicowania tych zmian.

Dziedzina: rolnictwo i ogrodnictwo
Personalistyczna etyka Karola Wojtyły wobec zarzutów współczesnego antypersonalizmu W artykule prezentuje się współczesne zarzuty wobec personalizmu etycznego, którego szczególnym przykładem jest etyka Karola Wojtyły. Odsłania się błędne założenia kryjące się za tymi zarzutami i sposób udzielenia na nie odpowiedzi, które znajdujemy w pracach Wojtyły. Współczesna krytyka personalizmu etycznego wychodzi z pozycji pozytywizmu sprowadzającego wartościową wiedzę do nauk szczegółowych, a wykluczającego ujęcie istoty moralności. Ten pozytywistyczny redukcjonizm stoi też u podstaw formułowania zarzutu błędu naturalistycznego wobec personalizmu Wojtyły. Jego „norma personalistyczna”, która wyklucza tylko instrumentalne traktowanie osoby z racji jej szczególnej wartości, jest uzasadniona w oparciu o doświadczenie aksjologiczne, między innymi obecne w doświadczeniu wstydu, który ujawnia bezpośrednio istotę i wartość osoby ludzkiej.

Dziedzina: filozofia
Pozostał w kontrze. Leopold T yrmand wobec ruchów kontestacyjnych w USA na kartach <i>Dzienników</i> Stefana Kisielewskiego Artykuł przedstawia – w świetle Dziennikow Stefana Kisielewskiego z lat 1968–1970 – sylwetkę Leopolda Tyrmanda jako wroga ruchow kontestacyjnych w Stanach Zjednoczonych. Na przełomie 1968 i 1969 r. Tyrmand był wykładowcą na Columbia University. Sprzeciwiał się wowczas tym poglądom młodzieży amerykańskiej, które uważał za neomarksistowskie i maoistyczne. Analiza historycznego kontekstu amerykańskiej publicystyki Tyrmanda z lat 1968–1970 ukazuje jego nieprzejednany stosunek do ruchu Nowej Lewicy oraz sowieckiego i chińskiego komunizmu. Fala protestow z 1968 r. spotkała się z krytyką pisarza. Stefan Kisielewski w swych Dziennikach nawiązuje także do konserwatyzmu Tyrmanda, co jednak nasuwa wątpliwości interpretacyjne. Antykomunistyczna postawa pisarza nie może być rozpatrywana w oderwaniu od zimnowojennej rywalizacji geopolitycznej Stanow Zjednoczonych, Związku Sowieckiego i Chińskiej Republiki Ludowej. Pisarz nie uległ ideologii komunizmu ani w Polsce, ani w Ameryce w okresie przybierającej na sile ekspansji Nowej Lewicy.

Dziedzina: historia
General Movement Assessment, czyli Ocena Globalnych Wzorców Ruchowych wg Prechtla - teoretyczny opis metody diagnostycznej dziecka ryzyka zaburzeń rozwojowych Rozwój strukturalny ośrodkowego układu nerwowego przebiega w sposób najbardziej intensywny w pierwszych latach życia. Działanie niekorzystnych zmiennych tzw. czynników ryzyka zaburzeń rozwojowych, zwłaszcza w okresie ciąży, może doprowadzić do różnorodnych zaburzeń naturalnego procesu kształtowania się mapy neuronalnej. Istnieje wiele narzędzi, pozwalających na ocenę trajektorii rozwojowej niemowlęcia. Jednym z najbardziej skutecznych jest Metoda Prechtla, znana jako General Movement Assessment, która opiera się na analizie jakościowej motoryki spontanicznej dziecka- tzw. ruchów globalnych. Ruchy globalne (GMs) to złożona sekwencja motoryczna, obecna w obrębie kończyn górnych, dolnych, szyi i tułowia. Manifestuje się ze zmienną intensywnością, siłą oraz prędkością. Ma wyraźny początek, i stopniowo narasta, by w końcu zniknąć w pojedynczym cyklu. Charakter GMs, ze względu na obecność rotacji i różnokierunkowość, można określić, jako płynny, harmonijny, elegancki. GMs pojawiają się w motoryce dziecka między 9 a 12 tygodniem życia wieku post-menstrualnego (PMA) i utrzymują się w podobnej formie do 46- 49 tygodnia PMA. Niniejszy artykuł przybliża obraz General Movement Assessment w kontekście dziecka ryzyka zaburzeń rozwojowych. Podkreśla wiarygodność tego podejścia diagnostycznego i ukazuje jego znaczenia dla kontroli procesu usprawniania fizjoterapeutycznego.

Dziedzina: nauki medyczne
Gogacz – Judycki. Dwie koncepcje indywidualności osoby ludzkiej Celem artykułu jest przedstawienie dwóch koncepcji indywidualności osoby ludzkiej, powstałych we współczesnej filozofii polskiej: Mieczysława Gogacza i Stanisława Judyckiego. Jest to próba spojrzenia na zagadnienie z dwóch różnych perspektyw filozoficznych: metafizyki tomistycznej i epistemologii fenomenologicznej. Ujęcie metafizyczne jest poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o indywidualność osoby w jej strukturze ontycznej, ujęcie fenomenologiczne natomiast koncentruje się na analizie doświadczenia bezpośredniego. Jako rację indywidualności Gogacz wskazuje intelekt możnościowy (bierny) zapodmiotowany w formie substancjalnej (duszy). Judycki utrzymuje, że racją tą jest zamysł Boga, zgodnie z którym stwarza On duszę każdego człowieka jako radykalnie różną od wszystkich innych dusz ludzkich – unikalną. Przedstawione teorie wyrastają z odmiennego sposobu rozumienia osoby. Teoria Gogacza ma charakter substancjalistyczny, nawiązuje do koncepcji osoby Arystotelesa, Boecjusza i św. Tomasza z Akwinu. Koncepcja Judyckiego jest ujęciem relacjonistycznym, zmodyfikowanym elementami filozofii substancjalistycznej. Odwołuje się do relacjonistycznych teorii Platona, św. Augustyna i Kartezjusza oraz substancjalistycznych – Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu. Tomistyczne i fenomenologiczne ujęcia indywidualności wprowadzają do filozoficznej nauki o człowieku niesprowadzalne do siebie, lecz istotne treści.

Dziedzina: filozofia
Zastosowanie sieci Kohonena i wykresu rozrzutu do identyfikacji grup miodów według ich cech elektrycznych Celem pracy jest wykonanie analiz symulacyjnych bazujących na sieci Kohonena i skalowaniu wielowymiarowym, oraz możliwość zastosowania tych technik do identyfikacji grup miodów odmianowych pod względem cech elektrycznych. Przebadano przenikalność elektryczną, współczynnik strat dielektrycznych oraz przewodność szesnastu gatunków miodów (spadziowe i nektarowe). W wyniku przeprowadzonych analiz stwierdzono, że sieci Kohonena oraz skalowanie wielowymiarowe są dobrymi narzędziami do określania liczności i składu gatunkowego grup miodów odmianowych. Właściwą architekturą sieci Kohonena tworzącą poprawną mapę topologiczną, dla analizowanych cech miodu, jest mapa zbudowana z 9 neuronów wyjściowych o wymiarach 3x3.

Dziedzina: rolnictwo i ogrodnictwo
Schyłek ekscepcji winy nautycznej w regułach rotterdamskich a sprawa Tasman Pioneer Konstrukcja winy nautycznej zarówno występowała w Kodeksie morskim z 1961 r., jak i występuje w Kodeksie morskim z 2001 r. Według niej „Przewoźnik jest wolny od odpowiedzialności, jeżeli szkoda wystąpiła wskutek działania lub zaniechania kapitana, innych członków załogi, pilota lub osób zatrudnionych przez przewoźnika w zakresie nawigacji lub administracji statkiem”. Autor artykułu stawia tezę, że ekscepcja winy nautycznej jako jedna z podstaw wyłączająca odpowiedzialność przewoźnika za szkody wyrządzone w ładunku jest anachronizmem i celowe jest jej wyeliminowanie. Autor artykułu celnie dobrał orzecznictwo polskie i angielskie. Stoi na stanowisku, że brak wprowadzenia ekscepcji winy, nautycznej do reguł rotterdamskich należy ocenić pozytywnie, a reguły rotterdamskie określa „nowoczesnym aktem prawnym, który w należyty sposób wkomponowuje się w aktualny system konwencji międzynarodowych w zakresie prawa transportowego”.

Dziedzina: nauki prawne
Językiem filmu o antropologii żałoby. Przypadek 33 scen z życia Małgorzaty Szumowskiej 33 sceny z życia to film autobiograficzny Małgorzaty Szumowskiej (2008), inspirowany prawdziwymi wydarzeniami z jej życia – niemal jednoczesną śmiercią matki (pisarki Doroty Terakowskiej) i ojca (dokumentalisty Macieja Szumowskiego). Poprzedził go film dokumentalny A czego tu się bać? (2006), który ukazał stosunek społeczności wiejskiej do problemu śmierci i zmarłych. W filmie 33 sceny z życia przedstawiono inny rodzaj doświadczania śmierci i żałoby. Była to wersja miejska i ateistyczna, kpina z rytuałów związanych ze śmiercią (namaszczenia chorych i pogrzebu). Ich rozbieżność określa nie tylko ateistyczny charakter religijnych rytuałów, ale także, co najważniejsze, język. W 33 scenach posługiwano się idiolektami przedstawicieli krakowskiej inteligencji, z licznymi wulgaryzmami, podczas gdy w filmie dokumentalnym A czego tu się bać? – dialektem wiejskim z odniesieniami do języka religijnego. Celem prezentowanego artykułu jest analiza języka filmu i języka w filmie.

Dziedzina: językoznawstwo