PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Receptor androgenowy w gonadzie męskiej Receptor androgenowy (AR) zlokalizowany jest w cytoplazmie lub w jądrach komórek docelowych. Występuje w komórkach jądra, najądrza i prostaty oraz w żołądku, jelicie, płucach, odbycie, nerkach, tarczycy. W gonadzie męskiej receptory androgenowe są rozmieszczone w komórkach Sertolego, Leydiga i komórkach mioidalnych. Ekspresja receptorów androgenowych w komórkach Sertolego jest zróżnicowana w zależności od stadium kanalika nasiennego. Receptor androgenowy wiąże specyficznie wszystkie androgeny i inne steroidy, ale najsilniejsze powinowactwo wykazuje do 5α-dihydrotestosteronu. Skutkiem związania się androgenów z receptorami, a następnie z DNA, jest aktywacja białek o różnorodnych funkcjach. Receptory androgenowe, zlokalizowane we wszystkich somatycznych komórkach jądra, odgrywają ważną rolę w procesie spermatogenezy. Są one niezbędne podczas procesu mejozy I oraz spermiogenezy. Wyłączenie genu receptora androgenowego (ARKO - androgen receptor knockout) we wszystkich komórkach somatycznych jądra powoduje wystąpienie żeńskich narządów płciowych zewnętrznych u samca, wnętrostwo, zmniejszenie gonad i obniżoną masę ciała. Wielkość i liczba komórek Leydiga jest znacznie zredukowana, a w nasieniu nie znajduje się ani spermatyd ani dojrzałych plemników, co świadczy o zahamowaniu spermatogenezy w fazie pachytenu profazy pierwszego podziału mejotycznego. Ze względu na lokalizację genu AR na chromosomie X oraz istotny wpływ receptora na płodność męską, jego mutacje wpływają znacząco na płodność mężczyzn. Rozpoznano szereg chorób związanych z mutacjami w genie receptora androgenowego: raka prostaty, zespół niewrażliwości na androgeny (AIS), chorobę Kennedy'ego (SBMA) oraz niepłodność.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Ocena mobilności i fitodostępności pierwiastków śladowych w glebach przy zastosowaniu ekstrakcji BCR Zawartość pierwiastków śladowych w glebach waha się w szerokich granicach, a ich mobilność i dostępność uzależniona jest nie tylko od ich całkowitej zawartości, lecz również od formy, w jakiej występują. Celem niniejszej pracy było poznanie zawartości całkowitej niklu, ołowiu, cynku i miedzi w glebach użytkowanych rolniczo oraz ocena mobilności i fitodostępności tych metali na tle właściwości fizykochemicznych tych gleb. W próbkach pobranych z 3 profili glebowych (czarna ziemia i 2 profile mad rzecznych) oznaczono zawartość Pb, Ni, Zn i Cu, zgodnie z protokołem zmodyfikowanej procedury ekstrakcji sekwencyjnej BCR, uzupełnionej digestią aqua regia. Zawartość całkowita badanych metali odpowiadała w większości przypadków wartościom naturalnym, często nie przekraczając poziomu tła geochemicznego. Jedynie w przypadku jednej z badanych mad stwierdzono podwyższoną zawartość cynku i ołowiu, szczególnie w poziomie powierzchniowym, przekraczającą nieznacznie dopuszczalne normy. Najniższą fitodostępnością spośród badanych metali charakteryzowała się miedź (formy wymienne średnio na poziomie 4,73% zawartości całkowitej), a najwyższą cynk (11,49%). Najtrwalej z fazą stałą gleby związany był nikiel, którego zawartość we frakcji rezydualnej sięgała 84,46% zawartości całkowitej. Średnio połowa zawartości całkowitej ołowiu oznaczona została jako frakcja związana z tlenkami żelaza i manganu, jednocześnie w przypadku tego metalu znaczącą rolę w jego wiązaniu odgrywała materia organiczna (frakcja związana z materią organiczną - średnio 27,5%). Wyraźnie znaczącą rolę w wiązaniu wszystkich badanych metali odgrywały związki żelaza i manganu.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Energia ze źródeł odnawialnych – potencjalny produkt rolniczy Unia Europejska intensywnie promuje rozwój wytwarzania energii z odnawialnych źródeł. W Polsce w
2020 roku jej udział ma wynosić 15% ogólnego zużycia. Największy rozwój instalacji wykorzystujących odnawialne
źródła jest realizowany (i prognozowany) z wykorzystaniem wiatru i biomasy. W 2010 roku w Polsce moc
zainstalowanych elektrowni wiatrowych stanowiła 46%, a biomasowych 17% ogólnej mocy zainstalowanej w OZE.
Źródła te są efektem produkcji rolniczej (biomasa), lub elementem rolniczej przestrzeni produkcyjnej (wiatr). Należy
oczekiwać powstania nowego działu produkcji gospodarstw rolnych – działalności energetycznej. Bariera kapita-
łowa, wynikająca z malej siły ekonomicznej polskich przedsiębiorstw rolniczych, będzie prawdopodobnie główna
przeszkodą w rozwoju nowego działu produkcji w gospodarstwach.

Dziedzina: nauki rolnicze
Wplyw kadmu na przebieg procesu nitryfikacji w glebie w zaleznosci od temperatury i pH Wpływ kadmu na intensywność nitryfikacji zależy od rodzaju gleby, od jego stężenia i czasu działania. Wraz ze wzrostem stężenia metalu w glebie stwierdzono obniżanie tempa utleniania azotu. Hamujący wpływ wysokich dawek metalu zaznaczał się najwyraźniej w temperaturze 35°C. Intensywność utleniania azotu wzrastała wraz ze wzrostem pH z obojętnego do lekko alkalicznego. Najbardziej toksyczny wpływ kadmu stwierdzono w środowisku alkalicznym, w którym najwyższe jego dawki hamowały nitryfikację w 80%. Kwaśny odczyn silnie hamował utlenianie azotu niezależnie od wprowadzonej ilości Cd. Wydajność nitryfikacji była większa w glebie ciężkiej niż w glebie lekkiej, a różnica ta wynosiła od 20 do 30%. W glebie ciężkiej, dzięki jej właściwościom sorpcyjnym, toksyczny wpływ kadmu był mniej zauważalny niż w glebie lekkiej.

Dziedzina: nauki rolnicze
Metody obliczeniowe wyznaczania izolacyjności akustycznej dwuwarstwowych przegród dźwiękoizolacyjnych W ograniczeniu nadmiernego poziomu hałasu, w szczególności na stanowiskach pracy, zastosowanie mają przegrody dźwiękoizolacyjne, które mogą być stosowane pojedynczo lub wykorzystywane jako element konstrukcyjny ścianek obudów dźwiękochłonno-izolacyjnych. Znajomość parametrów akustycznych takich przegród jest bardzo przydatna na etapie projektowania lub prognozowania skuteczności rozwiązań przeciwhałasowych. W artykule przywołano wybrane metody obliczania izolacyjności akustycznej przegród pojedynczych, składających się z dwóch warstw materiałów o właściwościach dźwiękoizolacyjnych. Oprócz wykorzystania modelu prawa masy i komercyjnego oprogramowania, zaproponowano nowe podejście w obliczeniu izolacyjności pojedynczych przegród dwuwarstwowych niejednorodnych, polegające na modyfikacji dobrze znanego modelu Davy. Weryfikację metod obliczeniowych przeprowadzono na przykładzie sześciu płyt gumowo-metalowych, których izolacyjność akustyczna była wyznaczona w warunkach laboratoryjnych w ramach wcześniejszych badań.

Dziedzina: nauki społeczne
Mikrobiologiczne badania gleby, stawow rybnych i jeziora w poblizu mogilnika pestycydowego Badano wodę i osady denne trzech stawów rybnych i jeziora Szeląg Wielki oraz glebę, w pobliżu i z mogilnika pestycydowego w Warlitach Wielkich k/Ostródy. Próby do badań pobierano, latem, jesienią i wiosną, z 12 stanowisk badawczych. Oznaczano ilościowo bakterie proteolityczne, amonifikacyjne, nitryfikacyjne, denitryfikacyjne, wiążące azot atmosferyczny (Azotobacter sp. i Clostridium pasteurianum), rozkładające mineralne i organiczne związki fosforu. We wszystkich badanych środowiskach, najwyższe liczebności drobnoustrojów stwierdzano jesienią lub latem, natomiast znacznie niższe wiosną. Najliczniej te mikroorganizmy występowały w środowisku glebowym (oprócz bakterii nitryfikacyjnych I i II fazy), natomiast mniej licznie stwierdzano je w zbiornikach wodnych. W wodzie stawowej oznaczano wyższe liczebności mikroorganizmów w porównaniu z wodą jeziorną. W osadach dennych natomiast uzyskiwano od 10 do 104 razy wyższe ich liczebności niż w wodach badanych zbiorników. Nie stwierdzono istotnego wpływu mogilnika pestycydowego w Warlitach Wielkich k/Ostródy na liczebność mikroorganizmów cyklu azotowego i fosforowego, występujących w badanych środowiskach.

Dziedzina: nauki rolnicze
Warunki hydrogeologiczne w gminie Przemyśl Warunki hydrogeologiczne we fragmencie zlewni Sanu w granicach gminy Przemyśl (około 150 km2), są zróżnicowane. W zaopatrzeniu w wodę podziemną zasadniczą rolę odgrywa czwartorzędowe piętro wodonośne, zasilane głównie poprzez infiltrację opadów atmosferycznych. W ramach przeprowadzonych w 2007 r. prac terenowych, wyselekcjonowano i zinwentaryzowano 244 studnie kopane, stwierdzając w nich zwierciadło wody na głębokościach kilku-kilkanastu metrów. Przestrzenne zaleganie zwierciadła wody obrazuje sporządzona mapa hydroizohips pierwszego poziomu wodonośnego. Spływ wód podziemnych następuje lokalnie w stronę mniej szych dolin, a generalnie - do Sanu. Stan chemiczny wód podziemnych ogólnie jest dobry, w latach 2006-2007 można zaliczyć je do II klasy - wód dobrej jakości.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
John Paul II’s contribution to development of the Apostleship of the Sea Artykuł omawia wkład Jana Pawła II w rozwój duszpasterstwa ludzi morza (DLM). Najpierw przedstawiono terminologię, następnie wkład poprzedników Jana Pawła II w instytucjonalizowanie i rozwój duszpasterstwa ludzi morza, a następnie inicjatywy Jana Pawła II w tym zakresie, a więc: doprecyzowanie terminu „ludzie morza”; wskazanie potrzeby solidarności ludzi morza; podniesienie rangi DLM wraz z Papieską Radą ds. Duszpasterskiej Troski o Migrantów i Ludzi w Drodze, do której DLM należy. Wkładem Jana Pawła II jest też powołanie koordynatorów regionalnych DLM. Tymi inicjatywami Jan Paweł II zasłużył sobie na wdzięczność pracowników DLM, która została wyrażona przez przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterskiej Troski o Migrantów i Ludzi w Drodze kard. Antonia Marię Vegliò.

Dziedzina: nauki teologiczne
Mowa Transcendencji. Hermeneutyka światła w religijnym malarstwie Caravaggia Celem studium jest przebadanie możliwości zastosowania metody hermeneutycznej do analizy motywu światła na wybranych obrazach Michelangela Merisi da Caravaggio o tematyce religijnej. Artysta oświetlał modeli znajdujących się w ciemnym pokoju światłem padającym z umieszczonej wysoko lampy lub wpadającym przez okno. Jak dotąd, światło w jego kompozycjach traktowano jako środek wzmacniający dramatyzm scen, jako nośnik Bożej mocy, a w wypadku jego skorelowania z realnym oświetleniem wpadającym do wnętrza kaplic – jako środek zacierania granicy między sceną a przestrzenią widza i urealniania przedstawienia.
Według hermeneutyki interpretacja dzieła dokonuje się w wymiarze indywidualnym, czyli w procesie aktu odbiorczego, a rozumienie dzieła prowadzi do lepszego samopoznania widza. Hermeneutyczna metoda interpretacji obrazów opiera się na założeniu, że dzieło sztuki prezentuje swoisty sens ikoniczny, różny od wiedzy czerpanej ze źródeł pozaobrazowych. Podstawą tego sensu jest całościowa struktura dzieła, czyli sposób optycznego zespolenia ze sobą wszystkich jego elementów. Swoistość i autonomiczność tego zespolenia wynikają z rozpoznawanego przez widza w oglądzie dzieła odniesienia struktury do płaszczyzny obrazu. Z tego względu płaszczyzna w doświadczeniu oglądowym jest obecna w każdym elemencie świata przedstawionego i zarazem nie jest jednym z nich – wykracza poza nie, a obraz zyskuje zdolność uzmysławiania stanu transcendowania poza ukazany świat. W metodzie hermeneutycznej światło jest więc, jak każdy składnik przedstawienia, traktowane jest jako część całościowej struktury dzieła. Na przykładzie wybranych prac religijnych Caravaggia zostało pokazane, w jaki sposób światło skupia uwagę widza na danym miejscu świata przedstawionego, które inicjuje logikę oglądową. Jej prześledzenie pozwala zrozumieć sens ikoniczny dzieła. Kluczowym elementem tej logiki jest wskazanie przez główne postaci na granicę obrazu – horyzont poznawczy transcendujący ich świat. Oglądowe doświadczenie tej relacji przekłada się na uwewnętrznienie przez widza sensu ikonicznego. Uwewnętrznienie to wynika z niemożności adekwatnego przełożenia tego sensu na język relacji między przedstawieniem a granicą obrazu. Granica zarówno przynależy do świata przedstawionego, jak i wykracza poza ten świat. Jest to sytuacja, której język werbalny nie może zgłębić. Wypowiedź musi bowiem wyodrębnić świat przedstawiony i granicę obrazu. Ta niewypowiadalna jednoczesność (zarówno-jak) jest jednak rozumiana w naszym widzeniu. Zarazem rozumienie to jest komunikowalne. Utrzymuje możliwość hermeneutycznej interpretacji, a więc przekładu doświadczenia oglądowego w medium języka. Sensem tego przekładu jest przy tym uzmysłowienie jego nieadekwatności wobec obrazowej rzeczywistości.

Dziedzina: nauki teologiczne
Parodia w służbie nonsensu. Przypadek Stanisława Barańczaka Artykuł stanowi próbę analizy niezwykle różnorodnego i bogatego repertuaru form
parodystycznych obecnych w twórczości nonsensowej Stanisława Barańczaka. Obiektem prowadzonej przez autora gry parodystycznej stają się z jednej strony utwory klasycznej literatury angielskiej, jak np. limeryki Edwarda Leara, które zyskują nową postać w wyniku zastosowania wyrafinowanej strategii przekładowej, z drugiej zaś — podstawowy kanon dzieł literatury polskiej (teksty Kochanowskiego, Mickiewicza, Słowackiego,
Norwida czy Broniewskiego), dobrze znany rodzimemu wykształconemu odbiorcy (Bóg, Trąba i Ojczyzna. Słoń a Sprawa Polska oczami poetów od Reja do Rymkiewicza, 1995). Istnienie tego podstawowego dla lektury poziomu nawiązań intertekstualnych sprawia,
iż nonsens Barańczaka posiada wyraźnie intelektualny charakter, przypominając pod wieloma względami tzw. in-jokes, adresowane do dość wąskiej „wspólnoty śmiechu”. Szczególną odmianą stosowanych przez autora zabaw intertekstualnych jest parodia
dyskursu naukowego, której imponujący przykład to „prywatna teoria gatunków
literackich”, zawarta w książce Pegaz zdębiał. Poezja nonsensu a życie codzienne: Wprowadzenie w prywatną teorię gatunków (2008). Wśród wykreowanych przez Barańczaka gatunków znalazły się m.in. alfabeton, występujący w formie pełniącej funkcje mnemotechniczne parafrazy, jak w przypadku monologu Hamleta, w którym następujące po sobie wersy składają się ze słów reprezentujących kolejne litery alfabetu, co ma ułatwić aktorom pamięciowe opanowanie tekstu, czy mankofon (odmiana mankamętu), czyli wersja znanego utworu literackiego pozbawiona głosek nastręczających trudności ludziom z wadami wymowy, jak słynny sonet Burza Mickiewicza z poddaną ekstrakcji głoską „r”. Przedstawiona wielość i rozmaitość stosowanych przez autora form parodystycznych prowadzi do wniosku, iż przyjęte przez badaczy rozumienie nonsensu jako nie tyle braku, co parodii sensu zyskuje szczególne potwierdzenie w dziedzinie współczesnego nonsensu „intelektualnego”, reprezentującego czysto humorystyczną, stworzoną dla celów ludycznych, odmianę intertekstualności.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Manasses – Makir – Gilead: pytanie o źródła jednej z biblijnych tradycji genealogicznych W artykule analizie poddane zostały informacje na temat Manassesa (syn Józefa, jedno z plemion Izraela) oraz jego genealogicznych powiązań. Chronologicznie jedno z głównych odgałęzień Manassesa: Makir-Gilead, wydaje się starszą tradycją niż pozostała genealogia. Jej pierwsza część - Makir - może być postrzegana jako starsze określenie niż Manasses. W niniejszym artykule sugeruję, że imię „Manasses” może być stworzone sztucznie przez autora biblijnego, aby zachować pamięć o zaginionych transjordańskich plemionach Izraela.

Dziedzina: nauki teologiczne
Nowoczesne techniki transplantacji narządów Transplantologia to jedna z najbardziej intensywnie rozwijających się dziedzin medycyny, której pełny rozkwit rozpoczął
się na przełomie XIX i XX wieku wraz z pierwszymi przeszczepami organów zakończonymi sukcesem, dającymi pacjentom
nadzieję na „drugie życie” i zdrowie. Obecnie, po odkryciu chirurgicznych i immunologicznych aspektów transplantacji,
najbardziej dotkliwym problemem jest brak organów. Naukowcy stawiają przed medycyną również coraz to nowe wyzwania
wraz z wprowadzeniem procedury przeszczepu twarzy, przeszczepu u noworodka oraz planowanej procedury przeszczepu
głowy.
Celem poniższej pracy jest przedstawienie najnowszych wyzwań technicznych związanych z transplantacją: hodowli organów
oraz 3D bioprintingu, przeszczepu głowy, ksenotransplantacji.
Liczne badania stwierdzają niezwykły postęp w pracach nad syntetyzowaniem organów z iPSC – pierwsze próby regeneracji
serca, wątroby, kości i rogówki zwiastują początek medycyny regeneracyjnej i nowej ery w transplantologii, w której
możliwość użycia syntetycznych organów wyeliminuje potrzebę ludzkich dawców. Niezbędna wydaje się w planowaniu
powyższych osiągnięć technika 3D bioprintingu, dzięki której będzie możliwe harmonijne odtworzenie anatomicznych
i histologicznych struktur i zależności. Intensywne badania prowadzone są również w aspekcie przeszczepu głowy, w którym
najważniejszymi dylematami operatywy są m.in. głęboka hipotermia, anastomoza rdzenia kręgowego oraz następcze
uszkodzenie drogi rdzeniowo-wzgórzowej, niepokoją również liczne argumenty natury etycznej i moralnej, związane
z przeprowadzeniem zabiegu.
Mimo iż w transplantologii obserwuje się ogromny postęp techniczny w ostatnim dwudziestoleciu, to powyższe procedury
czeka jeszcze wiele wyzwań natury technicznej oraz etycznej.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Pojęcie wypadku przy pracy rolniczej Rolnictwo jest jedną z tych gałęzi produkcji, w których występuje wysoki stopień zagrożenia wypadkami przy pracy Kwestie związane z wypadkami przy pracy rolniczej reguluje ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Z powodu utrzymującego się niskiego stanu bezpieczeństwa pracy w gospodarstwach rolnych bardzo istotne jest odpowiednie sformułowanie i stosowanie przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych z tytułu wypadków przy pracy rolniczej. Zagadnieniem o podstawowym znaczeniu jest pojęcie „wypadku przy pracy rolniczej". Problematyka koncentruje się na potrzebie jego nowelizacji, bowiem sposób jego interpretowania rodzi wiele pytań i wątpliwości. W artykule przytoczono przykłady z orzecznictwa i stanowiska doktryny, które ukazują liczne problemy prawne, jakie pozostają do rozwiązania.

Dziedzina: nauki społeczne
Przygotowana likwidacja w postępowaniu upadłościowym - wybrane uwagi Przygotowana likwidacja jest nowym mechanizmem prawnym wprowadzonym
do postępowania upadłościowego, którego założeniem jest istotne przyśpieszenie
likwidacji majątku dłużnika, który staje się masą upadłości. Ciężar poszukiwania
nabywcy przesunięty jest na okres poprzedzający ogłoszenie upadłości i działania te
podejmuje sam dłużnik. Rolą sądu jest weryfikacja rzetelności i opłacalności tego trybu
w porównaniu z likwidacją przeprowadzaną na zasadach ogólnych. Autor podejmuje
w tekście wybrane zagadnienia związane z wnioskiem dłużnika o zatwierdzenie warunków
sprzedaży i stara się zidentyfikować potencjalne problemy w stosowaniu nowej
regulacji w praktyce.

Dziedzina: nauki społeczne
Masora Biblii hebrajskiej – wprowadzenie w tematykę Masora, system oznaczeń w i wokół tekstu biblijnego Starego Testamentu, to istna biblioteka informacji o tekście hebrajskim Biblii na etapie jego definitywnego ustalania. Podaje informacje, bez których trudne, a czasem niemożliwe staje się poprawne jego odczytanie czy zinterpretowanie. Jedną z barier w studiowaniu masory Biblii hebrajskiej jest brak literatury wprowadzającej w jej tematykę, zwłaszcza na gruncie języka polskiego. W opracowaniach polskojęzycznych nie znajdziemy żadnego szerszego wprowadzenia w studiowanie not masoreckich. Od kiedy system masory jest pieczołowicie zamieszczany w Biblia Hebraica Stuttgartensia czy Biblia Hebraica Quinta, tym pilniejszą wydaje się potrzeba gruntowego wprowadzenia do tematyki masory. Niech ten artykuł będzie zapowiedzią takiego opracowania.

Dziedzina: nauki teologiczne
Trinitologia picta na przykładzie polichromii w kościele pod wezwaniem Nawiedzenia NMP w Kaliszu. Program badań Polichromia kościoła pobernardyńskiego w Kaliszu (obecnie jezuitów) bogata jest w tematykę trynitarną. Motywy i symbole trynitarne najobficiej występują w nawie. Malowidła ścienne prezbiterium i nawy wykonał bernardyn, brat Walenty Żebrowski. Pochodzą z późnego baroku. Kaliska polichromia to ostatnie dzieło tego zakonnika. Poza Kaliszem W. Żebrowski tworzył również dla bernardyńskich kościołów w: Poznaniu, Kadynach, Wschowie, Skępem, Warcie, Ostrołęce, Warszawie oraz przypuszczalnie w Owińskach, Ostrzeszowie i być może też w Łęczycy. Zasłynął zwłaszcza jako pejzażysta. Artykuł, mimo iż poświęcony został trynitarnym motywom w polichromii kościoła pobernardyńskiego w Kaliszu, prezentuje także artystyczną działalność W. Żebrowskiego w wymienionych powyżej wielkich i mniejszych miastach oraz wsiach.

Dziedzina: nauki teologiczne
Słabości prawne ustroju i demokracji lokalnej Warszawy Cel: ustalenie zakresu stosowania konstytucyjnych i ustawowych norm w praktyce m.st. Warszawy oraz skutki status quo dla społeczności lokalnych. Metoda prawno-porównawcza. 
Wniosek: norma ustrojowa jest jasno określona ale nieadekwatnie stosowana. Istnieje konieczność zmiany tego stanu rzeczy w praktyce prawnej, dla poprawy demokracji i świadomości prawnej społeczeństw lokalnych. 
Treść: jeśli Konstytucja RP wprowadza prawa społeczeństw lokalnych (a zwłaszcza ich podstawowych jednostek) do samorządności terytorialnej to 
nie znajduje to odbicia w ustawie warszawskiej, a zwłaszcza w Statucie m.st. Warszawy i Uchwale o przekazaniu niektórych kompetencji dzielnicom. Tak rodzi się niekorzystna dla tych jednostek praktyka. Ograniczanie wspomnianych uprawnień powinno być dostrzegane oraz budzić reakcję społeczeństw lokalnych (chyba niezbyt świadomych swych praw) wobec władz przedstawicielskich, sądów i Trybunału Konstytucyjnego. Stan obecny niekorzystnie wpływa na interesy społeczności lokalnych dzielnic Warszawy, a szerzej także na stosowanie zasad konstytucyjnych przez organy państwa wbrew interesom obywateli. 
Artykuł ma charakter koncepcyjny.

Dziedzina: nauki społeczne
Poziom potencjalnego niebezpieczeństwa w rejonach eksploatacyjnych kopalń W artykule przedstawiono wyniki wybranej części badań przeprowadzonych w ramach projektu strukturalnego "Informatyczny system wspomagania kompleksowego zarządzania zagrożeniami górniczymi". Omówiono założenia klasyfikacji rejonów ścian dokonywanej na podstawie rozpoznanego potencjalnego poziomu występujących zagrożeń. Pokazano hierarchię potencjalnego poziomu niebezpieczeństwa prowadzenia robót górniczych w rejonach ścian kopalń Jastrzębskiej Spółki Węglowej, Katowickiego Holdingu Węglowego oraz Kompanii Węglowej.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Możliwości analizy porównawczej zmian w liczbie i strukturze gospodarstw rolnych w latach 1990-2013 w świetle nowej definicji statystycznej gospodarstwa rolnego Wprowadzenie nowej definicji gospodarstwa rolnego spowodowało, że status gospodarstwa rolnego utraciły gospodarstwa osób fizycznych i osób prawnych nieprowadzące działalności rolniczej (zarówno o obszarze 0-1 ha UR jak i o obszarze 1 ha UR i więcej), a także gospodarstwa indywidualne (osób fizycznych) do 1 ha UR prowadzące działalność rolniczą, ale realizujące produkcję rolniczą poniżej określonych progów tej produkcji. Spowodowało to zmniejszenie liczby gospodarstw rolnych, a także, przy tym w różnym stopniu, zmiany w poziomie wyposażenia ich w zasoby ziemi, pracy i kapitału. Zmianie uległy więc wskaźniki obrazujące poziom rozwoju rolnictwa, w tym tak powszechnie używane jak średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego, nakłady pracy na 100 ha, produktywność pracy, ziemi i kapitału itd. W rezultacie, zdecydowana większość danych o gospodarstwach rolnych prezentowanych w publikacjach GUS do 2013 r. nie jest bezpośrednio porównywalna z danymi opracowanymi z wykorzystaniem nowej definicji. W prezentowanym opracowaniu podjęta została próba analizy zmian w liczbie i strukturze gospodarstw rolnych w latach 1990-2013 oraz w wyposażeniu ich w zasoby ziemi rolnej z uwzględnieniem nowej definicji gospodarstwa rolnego i regionalnego zróżnicowania tych zmian.

Dziedzina: nauki rolnicze