PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Kuchnia arabska Artykuł jest próbą ukazania specyfiki kuchni arabskiej. Ponieważ jest ona bardzo bogata i urozmaicona, przedstawiane są opisy charakterystycznych potraw dla danego kraju (czy krainy geograficznej). Autorka przybliża smaki i potrawy świata arabskiego, a także ukazuje, jak duży wpływ może mieć wiara na to, co i jak się jada. W artykule, poza najczęściej występującymi potrawami i składnikami, opisane są także zwyczaje przygotowywania i spożywania posiłków oraz ich wpływ na zdrowie i samopoczucie.

Dziedzina: nauki teologiczne
Opuszczone browary i destylarnie – adaptacja zabytkowych struktur i kontynuacja tkanki urbanistycznej jako element zrównoważonego rozwoju miast historycznych Artykuł przedstawia autorskie badania nad rewitalizacją przemysłowego dziedzictwa z XIX i XX wieku w kilku krajach europejskich. W szczególny sposób zostały omówione przykłady wprowadzania funkcji mieszkaniowej do takich zespołów. Zakłady przemysłu spożywczego, w tym dawne browary i destylarnie, znacznie bardziej niż garbarnie, fabryki chemiczne czy zakłady związane z przemysłem ciężkim i wydobywczym nadają się do tego typu przekształceń. Mają na to wpływ zarówno uwarunkowania środowiskowe, jak i struktura obiektów, a także rachunek ekonomiczny. Współczesne kreacje architektoniczne i urbanistyczne uzupełniają zabytkową tkankę, wpisując się w nurt zrównoważonego rozwoju, ponownego wykorzystywania istniejących struktur i rozwoju miasta „do wewnątrz”. Na przykładach kilku zespołów zabudowy mieszkaniowo-usługowej powstałych jako adaptacje i rozbudowy historycznych browarów i destylarni pokazane zostały odtworzone i wykreowane na nowo związki przestrzenne, dzięki którym wartościowe obiekty postindustrialne stały się elementami współczesnej tkanki miejskiej, kształtując tożsamość miejsca odwołującą się do dziedzictwa.

Dziedzina: sztuka
Metaboliczne efekty nadmiernego spożycia fruktozy z dietą Pod koniec 2011 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła, iż pierwszy raz w historii ludzkości choroby niezakaźne stały się większym zagrożeniem dla zdrowia ludzkości niż choroby infekcyjne. Wśród chorób niezakaźnych wymieniono m.in. choroby układu krążenia, które są związane bezpośrednio z zaburzeniami metabolicznymi takimi jak otyłość, cukrzyca typu 2 oraz zespół metaboliczny.
W ostatnich dekadach doszło do zmiany nawyków żywieniowych wśród ludzi. Przeciętna dieta stała się bogatsza w energię, nasycone kwasy tłuszczowe czy cukry proste. WHO zaleca, aby energia pochodząca z cukrów dodanych stanowiła nie więcej niż 10% całkowitego dziennego spożycia energii. Inne zalecenia sugerują ograniczenie konsumpcji cukrów prostych do 5% ogólnej kaloryczności diety. Z kolei American Heart Association zaleca zmniejszenie spożycia cukrów dodanych. Rozsądna górna granica dziennego spożycia cukrów dodanych dla większości kobiet wynosi 100 kalorii, a dla większości mężczyzn – 150 kalorii.
Głównym źródłem cukrów prostych dodawanych do żywności są napoje, desery, płatki śniadaniowe i cukierki, słodzone zazwyczaj syropem glukozowo-fruktozowym, co wymaga oceny wpływu fruktozy, spożywanej w różnych ilościach, na organizm.
Niniejsza praca przedstawia dostępne dane na temat metabolicznych skutków nadmiernego spożycia fruktozy, co może być przydatne dla lekarzy praktyków.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Wpływ warunków meteorologicznych na zawartość cukrów redukujących w bulwach ziemniaka Celem pracy było określenie wpływu warunków klimatycznych w czasie
wegetacji na zawartość cukrów redukujących w genotypach ziemniaka. Materiałem badawczym
było 268 genotypów ziemniaka. Badania prowadzono w latach 1999–2012.
Zawartość cukrów redukujących w bulwach ziemniaka oznaczano po zbiorze. Stwierdzono,
że warunki klimatyczne, takie jak temperatura powietrza i opady w II i III dekadzie
września determinują zawartość cukrów redukujących w bulwach ziemniaka. Na podstawie
równania regresji liniowej stwierdzono, że przy średniej temperaturze powietrza
12°C w II i III dekadzie września każde obniżenie temperatury o 1°C powoduje kumulację
cukrów redukujących o około 0,6 mg·kg–1 świeżej masy bulw ziemniaka uprawianego
na glebie klasy IVa (piasek gliniasty lekki o podłożu pseudobielicowym).

Dziedzina: nauki rolnicze
Uzależnienia behawioralne w perspektywie teologii moralnej. Prezentacja i ocena W wysoce rozwiniętych społeczeństwach podkreśla się wolność wyboru. Problemem staje się jak rozumieć zdolność podejmowania decyzji: czy mój wybór może kierować się w stronę zła. Przejawem konsumpcyjnego życia są uzależnienia nie tylko od substancji psychoaktywnych, ale także od zachowań. Można się uzależnić od wszystkiego. Dlatego ważne jest rozumienie wolności, która się kieruje wartością – prawdą. Artykuł przedstawia wolność jako wartość dynamiczną, którą trzeba zdobywać i umacniać przez cnoty moralne. Jeśli nie ma rozwoju wewnętrznego, to pojawia się podatność na wszelkiego rodzaju uzależnienia. W dalszej części prezentuje się przykłady uzależnień od zachowań, ich genezę, fazy i skutki. Następnie autor przedstawia oceny zachowań od strony materii czynu oraz od strony podmiotu. W uzależnieniu może zachodzić pomniejszenie odpowiedzialności moralnej. Jednakże podkreśla się powinność walki z uzależnieniem. Przywrócona wolność w Chrystusie uwypukla wartość dobrego moralnie życia.

Dziedzina: nauki społeczne
Zagrożenia zdrowotne w środowisku górskim Przebywanie człowieka w środowisku górskim naraża
go na wystąpienie szeregu schorzeń, które mogą prowadzić
do utraty zdrowia, a niejednokrotnie życia. Posiadanie
świadomości o istnieniu owych zagrożeń już powoduje
zmniejszenie prawdopodobieństwa ich wystąpienia.
Wdrożenie odpowiednich czynności prewencyjnych pozwala
kontrolować czynniki ryzyka, a tym samym nie
doprowadzić do wystąpienia niepożądanych schorzeń. Do
owych czynników ryzyka można zaliczyć wpływ niskiego
ciśnienia atmosferycznego, niskiej temperatury powietrza,
znacznego promieniowania ultrafioletowego, nagłych
zmian pogodowych oraz charakterystycznych elementów
budowy środowiska górskiego. Połączenie powyższych
czynników z brakiem należytej wiedzy i ignorancją, przy
splocie niekorzystnych wydarzeń, może przerodzić wyjście
w góry w śmiertelne niebezpieczeństwo.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Czcigodne jarzmo metafory. Kilka uwag na marginesie Platońskiej paraboli jaskini Nie ma chyba w filozofii silniej zakorzenionej metafory niż światło, mające wypowiadać prawdę, poznanie, sens. U Platona jest ono niezbędnym łącznikiem między tym, co widziane, a widzeniem samym. Łącznik ten Platon nazywa jarzmem. Hermeneutyczny namysł nad tą metaforą rodzi wiele pytań, z których bodaj najważniejsze, a na pewno najbardziej niepokojące brzmi: czy to wszystko, co wiemy i przeczuwamy na temat prawdy (poznania, idei Dobra itd.), wynika z wiedzy o tych doniosłych sprawach, czy też jest konsekwencją pieczołowitej i szczegółowej analizy samej metafory światła? Innymi słowy: ile wiemy o prawdzie samej, a ile o tym, jak działa światło? Być może napięcie w jarzmie pomiędzy prawdą a światłem nie okaże się tak radykalne i aporetyczne, jak w wypowiedzianej właśnie alternatywie. Zapewne warto jednak zobaczyć, co sama metaforyka światła wnosi do naszego rozumienia prawdy, przyglądając się metaforze można bowiem dostrzec fundamentalne aporie i napięcia.
W artykule analizowana jest między innymi pozaświatowość światła. W filozofiach tak od siebie różnych, jak platonizm, fenomenologia transcendentalna czy filozofia spotkania, ujawnia się pewien wspólny wzór: wszędzie tam, gdzie wykorzystana zostaje metaforyka światła, światło umiejscowione zostaje – na różne sposoby – poza światem. Takim źródłem sensu może być idea Dobra, ale też transcendentalne Ja czy Buberowskie Ty. Poprzez przywołanie rozważań Heideggera o alethei autor dochodzi do kolejnego problemu: w świetle nie widać ciemności. Czy to stwierdzenie odnosi się do natury tego, co ciemne (np. zła), czy też jest tylko i wyłącznie grą językową, ważną jedynie w ramach metafory światła? Wszystko to prowadzi do pytań o niezastępowalność metafory światła w myśleniu filozoficznym.

Dziedzina: nauki teologiczne
Deoligarchizacja na Ukrainie. Czy istnieje szansa na naprawę ukraińskiego systemu politycznego? CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest analiza zjawiska deoligarchizacji na Ukrainie uwzględniająca okres prezydentury Petra Poroszenki oraz Wołodymyra Zełenskiego. 
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Zasadniczym problemem badawczym jest wskazanie, czy po rewolucji godności jest możliwa transformacja systemowa zmierzająca do zminimalizowania wpływów oligarchów na życie polityczne i gospodarcze na Ukrainie? W tym celu autor wykorzystuje metodę porównawczą, uwzględniającą badanie konkretnych zdarzeń i zjawisk. Ponadto wykorzystano również metodę otwartych wywiadów z ukraińskimi ekspertami, aby zwiększyć w ten sposób obiektywizm prezentowanych wyników analizy. 
PROCES WYWODU: Proces wywodu polega na analizie warunków, w jakich kształtował się ukraiński model demokracji oligarchicznej po 1991 roku. Drugim stopniem analizy jest porównanie sposobów walki z systemem oligarchicznym na Ukrainie podejmowanych po rewolucji godności przez Petra Poroszenkę oraz Wołodymyra Zełenskiego. 
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Konkluzją artykułu jest twierdzenie, iż społeczeństwo ukraińskie po rewolucji godności domagało się zminimalizowania oligarchicznych wpływów na życie polityczne i gospodarcze w państwie. Zdaniem autora Petro Poroszenko, będący „starym” graczem na ukraińskiej scenie politycznej, utrzymał istniejący układ wzajemnych korzyści na linii władza–oligarchowie. Z kolei przyjście do władzy Wołodymyra Zełenskiego, uważanego za „nowego”, antysystemowego kandydata, zapoczątkowało zmianę tego modelu i naprawę systemu demokratycznego w państwie. 
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Autor dochodzi do wniosku, że realizacja planu deoligarchizacji na Ukrainie w okresie prezydentury Petra Poroszenki była przede wszystkim przejawem ukrytej wojny tego polityka z konkretnymi oligarchami. Celem tego było zbudowanie silnej własnej pozycji w państwie. Z kolei Wołodymyr Zełenski, mimo wielu zarzutów kooperacji w oligarchami, rozpoczął realizację kompleksowej walki z destrukcyjnym oligarchicznym systemem, co stanowi precedens w tym zakresie na Ukrainie. Wskutek realizacji polityki deoligarchizacyjnej w państwie ukraińskim zaczyna kształtować się nowy model relacji na linii władza–oligarchowie. Stanowi to novum, które może być wykorzystane jako punkt odniesienia dla kolejnych badań nad kwestią systemowej transformacji Ukrainy, realizowanych zarówno w Polsce, jak i innych krajach.

Dziedzina: nauki społeczne
Przepowiadanie słowa Bożego więźniom Przepowiadanie słowa Bożego w zakładach penitencjarnych to wejście na teren misyjny. Charakteryzuje się on nie tylko wysokim poziomem dechrystianizacji i ateizmu, ale również magicznego myślenia. Więźniowie poddani są  wielopłaszczyznowej presji: muszą się zmierzyć z osądem ludzkim, własnym poczuciem winy, jak również z podkulturą przestępczą. Wobec drastycznie ograniczonych możliwości zaspokojenia potrzeb społecznych i komunikacyjnych, pojawia się u więźniów postawa nieufności, pozorów radzenia sobie, skrywanego lęku. Głoszenie słowa Bożego w tym specyficznym kontekście stawia przed kaznodzieją wysokie wymagania. Musi być on zdolny do głoszenia ewangelizacyjnego, którego sercem jest kerygma. Jego nastawienie wobec osadzonych nie może być potępiające, gdyż jego główną misją jest zaproszenie słuchaczy do nawiązania osobistej relacji z Bogiem. Centralnym tematem przepowiadania w więzieniu jest Boże miłosierdzie, które odsłania prawdziwą twarz Boga. Język przepowiadania ma  być konkretny i prosty, który uczyni Go bliskim. Kaznodzieja powinien umieć budować w ramach przepowiadania doświadczenie symboliczne, które pozwoli odbiorcy odnowić więź ze źródłem życia, poczucie wolności i sensu, którym jest Bóg i Jego słowo.

Dziedzina: nauki teologiczne
Obrzędy pogrzebu chrześcijańskiego w czasie pandemii Pandemia koronawirusa SARS-CoV-2 spowodowała, że zaczęto celebrować obrzędy pogrzebu chrześcijańskiego w oparciu o wprowadzane obostrzenia a nie według norm liturgicznych. Coraz częściej pojawiał się zwyczaj organizowania pogrzebu bez kapłana i Mszy św., a także często stosowano obrzędy pogrzebu związane z kremacją zwłok i obrzęd złożenia urny w grobie. Te zwyczaje mogą wpłynąć na kształtowanie się sposobu celebracji obrzędów pogrzebu także w czasie po pandemii. Dlatego też w praktyce duszpasterskiej należy zatroszczyć się o właściwą celebrację obrzędów związanych z chrześcijańskim pogrzebem. W tej formacji należy pamiętać, że dla chrześcijanina całe jego życie, zapoczątkowane w chrzcie świętym, powinno być stopniowym przygotowaniem do śmierci jako spotkania z Bogiem w wymiarze paschalnym.

Dziedzina: nauki teologiczne
Problem ubóstwa i wykluczenia społecznego na terenach wiejskich ze szczególnym uwzględnieniem obszarów popegeerowskich Przedstawiono poziom dochodów do dyspozycji w różnych grupach społeczno-ekonomicznych. Zbadano zasięg ubóstwa na terenach wiejskich w oparciu o dwie granice: relatywną oraz minimum egzystencji. Zamieszczono również dane przedstawiające terytorialne zróżnicowanie ubóstwa w Polsce.

Dziedzina: nauki rolnicze
Baza noclegowa jako czynnik warunkujacy rozwoj turystyki i rekreacji w lasach Celem podróży turystycznej są najczęściej walory przyrodnicze, ale realizacja różnych rodzajów turystyki związana jest z pobytem w miejscu docelowym. Podstawą pobytu turystycznego jest baza noclegowa, występująca w wielu rodzajach oraz standardzie a jej wielkość jest uważana powszechnie za podstawowy miernik zagospodarowania turystycznego. Na przełomie 2006/2007 roku przeprowadzono badanie, które miało na celu określenie stanu rodzajowo-ilościowego oraz standardu bazy noclegowej w lasach RDLP w Białymstoku oraz zbadanie preferencji turystycznych w zakresie zainteresowania rodzajami obiektów zakwaterowania podczas pobytu w lesie jako część szerszych badań dotyczących czynników wpływających na rozwój turystyki i rekreacji w lasach.

Dziedzina: nauki rolnicze
Przeszłość czy przyszłość – dylematy związane z zabytkami w dobie postkolonializmu W pracy porównano stosunek do dziedzictwa kulturowego i do zabytków w latach PRL (1944-89) i po 1989 roku. Dominowały wówczas trzy odmienne sposoby postępo-wania ze zniszczonymi zabytkami – profesjonalna konserwacja, która utrwalała stan zastany. Inną metodą były rekonstrukcje i odbudowy, które podejmowano nawet mimo upływu kilku-dziesięciu lat od zniszczenia zabytku oraz stylizacje historyczne, w wyniku których wznoszono budynki będące swobodnym naśladownictwem dawnej architektury. Trzecią tendencją było wznoszenie budowli o nowoczesnych formach, które powstawały w miejscu zniszczonych za-bytków lub w ich sąsiedztwie. W pracy szczegółowo przeanalizowano stosunek do przeszłości na przykładzie zabytków w czasach PRL i po 1989 roku, którego przejawem były rekonstrukcje, odbudowy i stylizacje historyczne. Uznano, że lata po 1989 roku stanowiły kontynuację epoki poprzedniej. Nadal kontynuowano wszystkie zjawiska z poprzedniego okresu PRL – liczne swobodne rekonstrukcje i odbudowy zabytków. Wiele z nich było swobodnymi stylizacjami historycznymi, a odtwarzane zabytki były „piękniejsze niż kiedykolwiek”. W czasach PRL to-warzyszyła temu refleksja teoretyczna z wysuwanymi nowymi argumentami i spostrzeżeniami, a ostatnie lata nie posługiwały się nowymi tezami i uzasadnieniami. Obecną sytuację określono jako „długie trwanie” wypracowanych metod i sposobów działania w dziedzinie ochrony za-bytków, które nadal są stosowane w nowej rzeczywistości społecznej i w zmienionych warun-kach ustrojowych. Nowym zjawiskiem z ostatnich lat była pełna akceptacja wielonarodowego dziedzictwa i szereg działań na rzecz jego ochrony i konserwacji. Okres po upadku PRL przyniósł także nowe wyzwania – najważniejszym był zmiana użytkowników wielu budowli, a w konsekwencji ich opuszczenie i konieczność znalezienia nowej funkcji. Duża liczba dawnych fabryk, młynów, magazynów, budowli przemysłowych i kolejowych została zrujnowana i roze-brana, a tylko nieliczne zabytkowe budowle zostały adaptowane. Innym wielkim wyzwaniem była globalizacja i urynkowienie, które objęło także zabytki. Było to zupełnie nowe zjawisko, które dziś stało się najważniejszym czynnikiem kształtującym stosunek do zabytków.

Dziedzina: nauki humanistyczne
„Niosło ją to, że stała u boku”. O genderowym modelowaniu biografii artystek Tytuł szkicu nawiązuje do sformułowanej przez Marka Beylina oceny roli Niki Saint Phalle w Paryżu lat sześćdziesiątych, uprawiającej feministyczną „sztukę gniewu”. Omówione zostały książki biograficzne: Żony w cieniu mistrzów literatury rosyjskiej Alexandry Popoff, Ferwor. Życie Aliny Szapocznikow Marka Beylina i Kobro. Skok w przestrzeń Małgorzaty Czyńskiej.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Wysokorozdzielcza stratygrafia sekwencji utworów środkowego kambru w południowej i północno-wschodniej części bloku B (wyniesienie Łeby) Przedmiotem artykułu jest wysokorozdzielcza stratygrafia sekwencji środkowokambryjskich utworów południowej i północno-wschodniej części bloku B (wyniesienie Łeby). Zdefiniowane parasekwencje formują ciąg systemowy wysokiego stanu względnego poziomu morza o zróżnicowanej regionalnie budowie. Facjalne przekroje prostopadłe i równoległe do rozciągłości paleolinii brzegowej umożliwiły chronostratygraficzną korelację skał zbiornikowych dla węglowodorów w regionalnej skali basenu sedymentacyjnego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Opiekuńczo-wychowawcza rola rodziców w percepcji społecznej Na przestrzeni ostatnich dekad dokonały się bardzo dogłębne i wieloaspektowe transformacje życia społecznego i obyczajowości w skali światowej. Pojawiły się nowe globalne trendy kulturowe, które wpłynęły na zmiany wzorców życia rodzinnego, jak i zmiany w strukturze rodziny. Zmianom uległy także preferencje odnośnie do wartości życia rodzinnego, tradycja wychowawcza oraz postawy młodych osób wobec małżeństwa i rodzicielstwa. Równocześnie zmieniły się role spełniane przez rodziców, co ma swoje ważne implikacje widoczne przede wszystkim w płaszczyźnie spełnianych przez rodzinę zadań i funkcji opiekuńczo-wychowawczych. W artykule poruszono problem percepcji opiekuńczo-wychowawczej roli matki i ojca. Założono, że rola opiekuńczo-wychowawcza najogólniej polega na zaspokajaniu potomstwu potrzeb podstawowych, potrzeb wyższego rzędu oraz na podejmowaniu czynności wychowawczych z zakresu wychowania zdrowotnego, moralnego, estetycznego, umysłowego. Jest to zatem tworzenie potomstwu takich warunków, które pozwolą na osiągnięcie potencjalnego rozwoju i osiągnięcie samodzielności życiowej. Artykuł stanowi raport z badań, realizowanych metodą sondażową za pomocą techniki ankiety. W ich kontekście udało się odpowiedzieć na główne pytanie badawcze: Jaka jest społeczna percepcja opiekuńczo-wychowawczej roli matki i ojca? Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że badane osoby przypisują roli matki te cechy, które wiążą się z funkcjami ekspresyjnymi. Dostrzegają jednak, że ojcowie w coraz większym zakresie spędzają z dzieckiem czas wolny, nawiązując z nim bliskie relacje emocjonalne, w związku z czym w ich percepcji rola ojcowska poszerza się o kwestie związane z opieką i wychowaniem potomstwa.

Dziedzina: nauki społeczne
Jakość życia osób w środowisku wiejskim po zawale mięśnia sercowego Wstęp. W obecnych czasach choroby układu sercowo – naczyniowego, w tym zawał mięśnia sercowego, są najczęściej występującym schorzeniem zarówno w Polsce, jak i innych krajach wysokorozwiniętych. Może to prowadzić do spadku jakości życia takich chorych.
Cel. Celem pracy jest uzyskanie informacji na temat oceny jakości życia osób w środowisku wiejskim po zawale mięśnia sercowego.
Materiał i metody. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Jako technikę dla uzyskania zamiarów badawczych wybrano ankietę. Za narzędzie badawcze posłużył dla oceny jakości życia sondaż diagnostyczny.
Do głównych technik badawczych stosowanych w metodzie sondażu diagnostycznego należą: technika ankiety i wywiad kwestionariuszowy.
Do analizy statystycznej wykorzystano test niezależności chi – kwadrat (zwany inaczej testem Pearsona) służący sprawdzaniu hipotez.
Wyniki. Na podstawie otrzymanych wyników i ich analizy stwierdzono, że jakość życia wśród respondentów jest oceniana pozytywnie. Czynniki socjodemograficzne takie jak: stan cywilny, wsparcie od najbliższych, sytuacja materialna, miejsce zamieszkania są wprost proporcjonalne i wywierają na tę ocenę istotny wpływ.
Wnioski. Badani pacjenci ocenili pozytywnie jakość życia po zawale mięśnia sercowego. Pacjenci funkcjonujący w związkach, wspierani przez rodzinę i przyjaciół cechowali się lepszą jakością życia. Analizy wykazały, że czynnikami wpływającymi na jakość życia było również współwystępowanie cukrzycy i miażdżycy u chorych. Natomiast współwystępowanie nadciśnienia tętniczego i otyłości nie wykazały wpływu na jakość życia badanych.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Synteza wielowyjściowych układów logicznych prowadząca do wykorzystania wspólnych bloków logicznych W artykule przedstawiona jest koncepcja wykorzystania wielokorzeniowych binarnych diagramów decyzyjnych (SBDD) oraz diagramów o wielu liściach (MTBDD) podczas dekompozycji funkcji logicznych.  Funkcje te są poddawane dekompozycji, by można je było zaimplementować w typowych strukturach FPGA. W prezentowanym rozwiązaniu operowanie na wielu funkcjach pozwala na współdzielenie bloków związanych w dekompozycji Ashenhursta, a tym samym wymaga mniejszej ilości zasobów struktury programowalnej. Powyższa koncepcja została przedstawiona na przykładzie dekompozycji układu rd84.pla.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Rola RPO w latach 2014-2020 na tle działań dotyczących ochrony środowiska i poprawy jakości życia Regionalne Programy Operacyjne (RPO) to szesnaście programów wojewódzkich stanowiących szansę na osiągnięcie celów polityki unijnej w zakresie rozwoju gospodarczego, a także ochrony środowiska, dostosowanych do specyfiki tych regionów i stanowiących odpowiedź na potrzeby lokalne. W perspektywie 2014-2020 z kwoty, którą dysponuje Polska w ramach funduszy unijnych, aż 38 % (31,3 mld euro) zostało zapisane na poziomie województw, w porównaniu do okresu 2007-2013, kiedy to środki unijne rozdysponowane w ramach RPO stanowiły zaledwie 25 % (16,5 mld euro) zapisanej kwoty łącznej. Na działania dotyczące ochrony środowiska w ramach RPO na lata 2014-2020 zaplanowano 2,1 mld euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). Podział środków pomiędzy najsłabiej rozwinięte regiony został dokonany na podstawie kryteriów dotyczących: liczby ludności każdego regionu, poziomu zamożności wyliczanego na podstawie Produktu Krajowego Brutto (PKB) per capita oraz poziomu bezrobocia w danym województwie przeliczanych w stosunku do wartości średnich UE. W obecnym okresie budżetowania w województwie mazowieckim obowiązują nowe zasady wsparcia z uwagi na fakt, że województwo to nie jest już zaliczane do najsłabiej rozwiniętych regionów. Celem przeprowadzonych badań jest określenie, czy samorządy w pełni wykorzystują dostępne środki unijne na działania środowiskowe, pokazując tym samym skuteczność ich działania. Ponadto określenie, w jakim stopniu działania proekologiczne realizowane przez gminy w ostatnich latach wpłynęły na stan środowiska naturalnego oraz poziom życia ich mieszkańców.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze