PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
E-partycypacja i ISO 37120 jako wyznacznik implementacji  rozwoju zrównoważonego w smart city Smart city to miasta, w których kwestie publiczne rozwiązywane są z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ang. ICT). Od początku rozwoju tej koncepcji (lata 90. XX w.) zakładano, że miasto inteligentne to równocześnie miasto dążące do wdrożenia rozwoju zrównoważonego. Artykuł koncentruje się na następujących aspektach badawczych: jak definiowane i klasyfikowane są smart city; które polskie miasta ujmowane są w międzynarodowych rankingach smart city; jak koncepcja smart city może przyczyniać się do wdrażania rozwoju zrównoważonego. Polskie miasta nie należą do liderów smart city w skali międzynarodowej. Wiele z nich implementuje jednak elementy koncepcji 3.0, wykorzystując idee smart do wdrażania rozwoju zrównoważonego. Poszczególne wymiary smart city (w literaturze wskazuje się ich 6) odnoszą się do aspektów rozwoju zrównoważonego i pozwalają osiągać ład zintegrowany. Norma ISO 37120 jest z jednej strony certyfikatem wdrożenia idei smart, z drugiej zaś stosowana jest jako instrument oceny poziomu wdrożenia rozwoju zrównoważonego. Miasta, które w Polsce certyfikowane są według tej normy, to: Gdynia, Gdańsk, Kielce, Lublin i Warszawa. Artykuł wskazuje, że wdrażanie koncepcji smart city może przyczyniać się do szybszego i skuteczniejszego osiągnięcia rozwoju zrównoważanego na obszarach miast nie tylko dzięki coraz doskonalszym technologiom, lecz przede wszystkim dzięki zwiększeniu zaangażowania społecznego (wykorzystującego narzędzia e-partycypacji do współdecydowania) oraz dążeniu miast do pozyskiwania i udostępniania coraz lepszych i dokładniejszych danych związanych z różnymi aspektami rozwoju zrównoważonego.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Poprawa warunków ergonomicznych powietrza w przemyśle spożywczym Czynnikami mającymi negatywny wpływ na samopoczucie ludzi to przede wszystkim: czystość  i świeżość powietrza, temperatura i wilgotność powietrza, także podwyższone stężenia zanieczyszczeń gazowych (chemicznych), pyłowych i mikrobiologicznych. Miarą czystości powietrza i świeżości jest stopień zanieczyszczenia pyłami, gazami oraz zapachami pochodzącymi z procesów technologicznych. Temperatura panująca w pomieszczeniu klimatyzowanym (chłodzonym) nie może się różnić znacznie od temperatury zewnętrznej ze względu na ograniczoną zdolność szybkiej aklimatyzacji organizmu ludzkiego. Wilgotność względna powietrza w granicach 35-60% ma niewielki wpływ na odczucia cieplne człowieka. W przemyśle spożywczym w pomieszczeniach, w których występuje znaczny stopień zanieczyszczenia pyłami, gazami i parami, zjonizowanym powietrzem oraz zapachami pochodzącymi z procesów technologicznych wymagane jest 100% powietrza zewnętrznego (świeżego) przy zachowaniu właściwej ilości wymian powietrza.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Reżim wiatru a rozwój wydm gwiaździstych ergu Chebbi (południowe Maroko) Wydmy gwiaździste (wydmy piramidalne, demkhas, ghourds, rhourds, oghrouds) są najmniej rozpoznanymi formami akumulacji eolicznej. Ich występowanie wiąże się z obszarami charakteryzującymi się złożonym reżimem wiatru - o co najmniej trzech kierunkach wiatru wydmotwórczego. Wykorzystując przestrzenne modele 16 form wydmowych, wykonane na podstawie szczegółowych pomiarów terenowych, przeanalizowano kształt wydm ergu Chebbi. Położenie i przebieg ramion porównano z reżimem wiatru. Określono dominujące kierunki wiatru wydmotwórczego dla wydm gwiaździstych oraz wydm poprzecznych w różnych fazach rozwoju, od form inicjalnych do dojrzałych. Stwierdzono, że rozwój wydm gwiaździstych ergu Chebbi związany jest tylko z dwoma kierunkami wiatru wydmotwórczego: SW i NE. Uzyskane wyniki pozwalają wnioskować, że obszary, na których dominują dwa kierunki wiatru, stanowią potencjalne regiony tworzenia się wydm gwiaździstych.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Analiza oddziaływań wybranych drobnoustrojów w środowisku glebowym Gleba stanowi złożone środowisko, w którym przebiegają liczne, skomplikowane i często ściśle zazębiające się procesy biologiczne. Wynikają one przede wszystkim, z obecności bogatej i różnorodnej mikrobioty glebowej oraz oddziaływań zachodzących z jej udziałem. Najbardziej dynamicznym obszarem gleby, charakteryzującym się wzmożoną intensywnością interakcji, jest strefa bezpośrednio przylegająca do korzeni roślin, zwana ryzosferą. W jej obrębie obserwuje się rozmaite wzajemne oddziaływania między drobnoustrojami, do których zalicza się zarówno stosunki antagonistyczne, jak i nieantagonistyczne. Mikroorganizmy mogą również wchodzić w interakcje z roślinami, w ryzosferze których przebywają, stymulując bądź hamując ich wzrost. Zjawiskiem koniecznym do zajścia powyższych zależności jest allelopatia, czyli wymiana cząsteczek sygnalnych, wytwarzanych przez mikroorganizmy w postaci fitohormonów, czy lotnych związków organicznych, ale także uwalnianych przez rośliny w formie wydzielin korzeniowych. Z racji złożoności środowiska glebowego wiele spośród zachodzących tam procesów nie jest jeszcze w ogóle poznanych. Z kolei, inne nie są w pełni wyjaśnione ani też zrozumiałe, co często stanowi znaczną przeszkodę w osiąganiu przez rolników oczekiwanej wydajności plonów. Wnikliwa analiza oddziaływań zachodzących między drobnoustrojami w środowisku glebowym może przyczynić się do osiągnięcia licznych kosrzyści w wielu aspektach dotyczących rolnictwa, rozwoju licznych technologii czy też związanych z poprawą zdrowia ludzi. Stąd też istnieje silna potrzeba pogłębiania wiedzy na temat zachodzących w glebie interakcji. Literatura

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Scalenia gruntów jako jeden ze sposobów ograniczenia strat powodziowych Powodzie przyczyniają się do olbrzymich zniszczeń, śmierci ludzi oraz
strat majątkowych. Od lat poszukuje się skutecznych sposobów zapobiegania tego
rodzaju kataklizmom jak i ograniczania tragicznych skutków, jakie za sobą niosą.
Istotnym krokiem w tej kwestii było przyjęcie przez Parlament Europejski i Radę,
w październiku 2007 r., Dyrektywy Powodziowej. W Polsce, jednym z wielu
działań na rzecz zapobiegania skutkom powodzi było przyjęcie w lipcu 2010 r.,
ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie
budowli przeciwpowodziowych. Zalicza się do nich m.in. kanały ulgi, poldery
przeciwpowodziowe, zbiorniki retencyjne oraz wały przeciwpowodziowe. Pozyskiwanie
nieruchomości w związku z realizacją inwestycji może nastąpić zgodnie
z ustawą m.in. w drodze postępowań scaleniowych.
W opracowaniu przedstawiono teoretyczną koncepcję studium ochrony
przeciwpowodziowej na potrzeby prac scaleniowych ze wskazaniem głównych
źródeł danych przestrzennych i opisowych niezbędnych do przygotowania tego
rodzaju opracowania. Należą do nich m.in. wyniki studiów i analiz dotyczących
charakterystyki obiektu scaleniowego oraz szereg innych materiałów tematycznie
związanych z zagrożeniem powodziowym – m.in. wstępna ocena ryzyka powodziowego,
mapy zagrożenia powodziowego czy mapy ryzyka powodziowego,
których opracowanie wynika z postanowień Dyrektywy Powodziowej.

Dziedzina: nauki społeczne
Choroba zapomniana, ale groźna. Wyzwania diagnostyczne u pacjentki z zespołem Münchhausena Według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, zespół Münchhausena jest zaburzeniem psychicznym, zaliczanym do kategorii diagnostycznej F68.1 „Zamierzone wytwarzanie lub naśladowanie objawów czy niewydolności fizycznych lub psychicznych (zaburzenia pozorowane)”. W przeciwieństwie do osób świadomie symulujących dolegliwości w celu uzyskania konkretnych korzyści, chorzy z podejrzeniem zespołu Münchhausena zgłaszając się kolejny raz do placówek służby zdrowia nie są świadomi swoich wewnętrznych motywów (społeczna gratyfikacja, potrzeba kontroli, wysoki poziom autoagresji), narażając się na długi proces diagnostyczny. CEL PRACY: Przedstawienie trudności związanych z różnicowaniem, rozpoznawaniem i odpowiednim leczeniem zespołu Münchhausena. Przedstawiony opis przypadku dotyczy młodej pacjentki, wielokrotnie hospitalizowanej z powodu licznych dolegliwości somatycznych, u której mimo wielu przeprowadzonych badań, w tym obrazowych i zabiegowych, nie można było postawić żadnego, tłumaczącego występujące objawy, rozpoznania. Dopiero hospitalizacja psychiatryczna, z pełną analizą dotychczasowej historii chorobowej pacjentki, pozwoliła na postawienie diagnozy zespołu Münchhausena i podjęcie właściwego leczenia. Paradoksalnie rozpoznanie to mogło przyczynić się do umniejszania zgłaszanych przez pacjentkę w późniejszym okresie dolegliwości, które pojawiły się w związku z rozrastającym się guzem mózgu. KOMENTARZ: Właściwe rozumienie prezentowanych przez chorą objawów mogło doprowadzić do znacznie szybszego postawienia diagnozy. Późniejsze, tragiczne w skutkach objawy pokazują, iż nie można zamykać się w obrębie jednego rozpoznania. Istotną rolę zdają się odgrywać właściwie zaplanowane badania obrazowe.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Ocena wpływu sposobu żywienia na możliwość oddania krwi przez krwiodawców wielokrotnych Celem pracy było porównanie sposobu żywienia krwiodawców wielokrotnych zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych
do oddania krwi w okresie badania oraz ocena wpływu sposobu żywienia i stanu odżywienia na możliwość oddania krwi
przez wielokrotnych dawców krwi. Badania przeprowadzono w okresie jesiennym 2009 roku w Szczecinie wśród 40 krwiodawców
wielokrotnych, którzy zgłosili się na kolejną donację w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa
(RCKiK). Analizując uzyskane wyniki stwierdzono, że badani krwiodawcy odżywiali się nieprawidłowo, jednak mężczyźni,
u których lekarz nie stwierdził przeciwwskazań do oddania krwi, dostarczali z pożywieniem większych ilości składników
pokarmowych, które biorą udział w krwiotworzeniu (witamin z grupy B oraz żelaza), w porównaniu do mężczyzn, który
nie zostali zakwalifikowani do oddania krwi. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na konieczność prowadzenia
w RCKiK edukacji żywieniowej w zakresie zasad prawidłowego żywienia, umożliwiającego rekompensatę pobranej krwi
bez zubażania organizmu.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Opady marznące i gołoledź w Hornsundzie (SW Spitsbergen) Artykuł przedstawia charakterystykę opadów marznących i gołoledzi w strefie polarnej na podstawie danych z Polskiej Stacji Polarnej w Hornsundzie. Analizie poddano opady w 34 sezonach zimowych (od 1982/83 do 2015/16 roku). W okresie tym wystąpiło łącznie 197 dni z opadami powodującymi gołoledź. Zjawiska te występowały od września do czerwca, z największym nasileniem od października do maja. Zmiana liczby dni z gołoledzią w następujących po sobie sezonach zimowych była bardzo zróżnicowana (od 0 do 17 dni na sezon). W badanym okresie nie zaobserwowano istotnej tendencji zmian liczby dni z opadami marznącymi. Najczęściej opady takie występowały przy cyklonalnym typie cyrkulacji: adwekcji mas powietrza z kierunków od S do W oraz przy zatoce niżowej i centrum niżu w rejonie Spitsbergenu. Typową sytuacją sprzyjającą pojawieniu się gołoledzi było zbliżanie się niżu znad Morza Grenlandzkiego lub Morza Norweskiego z frontem ciepłym, przed którym występowała strefa opadów marznących.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Ekologiczna perspektywa we współczesnym nauczaniu Magisterium Jeżeli Kościół wypowiada się na tematy społeczno-polityczne i gospodarczo-ekologiczne, to tylko z tego powodu, że w tych kręgach działalności główną rolę odgrywa człowiek będący najdoskonalszym stworzeniem. Jest on bowiem istotą rozumną i wolną. Jest tym, co słusznie nazywamy podmiotem praw i obowiązków. Magisterium Ecclesiae problemy degradacji środowiska naturalnego rozpatruje z teologiczno-etycznego punktu widzenia. Zagadnienie istoty i zakresu kryzysu ekologicznego bywa najczęściej sprowadzane do wymiarów czysto ekonomicznych i niekiedy dodatkowo także do płaszczyzny politycznej. Tymczasem zagadnienie to ma o wiele większy zakres, a mianowicie charakteryzuje go odniesienie do natury moralnej.W celu przedstawienia ekologicznej perspektywy we współczesnym nauczaniu Magisterium uwzględnione zostały następujące zagadnienia. Pierwsze z nich podejmuje próbę teologicznego odczytania stworzenia, które jest podstawą proekologicznego nauczania Kościoła. Na drugim miejscu ukazane są główne przejawy wspomnianego kryzysu. Część trzecia poświęcona jest najważniejszym przyczynom powstałego kryzysu w zakresie ochrony naturalnego środowiska człowieka. Całość artykułu zamykają stosowne wnioski i postulaty.

Dziedzina: nauki teologiczne
Tradycja skoków z mostu w Mostarze. Wielowymiarowa rola skoczków a turystyka kulturowa Cel badań. Celem artykułu jest przedstawienie tradycji skoków ze Starego Mostu w Mostarze i jej wielowymiarowego charakteru na tle innych atrakcji tego coraz bardziej turystycznie popularnego miasta. W tekście przybliżona została historia miasta Mostar, Starego Mostu, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz tradycja skoków z niego do rzeki Neretwy. Zamysłem autorki było zwrócenie uwagi na rolę mostarskich skoczków w kreowaniu turystycznego wizerunku Mostaru, jak również Bośni i Hercegowiny. Materiał i metody. Szczególnej analizie zostało poddane zagadnienie roli społecznej skoczków, bardzo często pomijanej, stanowiącej zwykle drugorzędny cel badań naukowych dotyczących stolicy Hercegowiny. Autorka zwraca także uwagę na stosunek samych skoczków do tradycji, często przekazywanej w rodzinach z pokolenia na pokolenie. Metody. Badania etnograficzne (terenowe), wywiad. Wyniki. Bazując na własnych doświadczeniach z podróży, zarówno w charakterze turysty jak i pilota wycieczek zagranicznych, badaczka wykazała, że około 450-letnia tradycja mostarskich skoków niesie za sobą wiele wartości, zarówno z zakresu turystyki kulturowej (niematerialnego dziedzictwa kulturowego) jak i zagadnień związanych z socjologią (w tym przypadku roli społecznej). Wnioski. Badania etnograficzne dowiodły też, iż turysta kulturowy ma do czynienia ze zjawiskiem autentycznym, tak ostatnio przez niego właśnie poszukiwanym.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
CELIBAT – SUBLIMACJA CZY RELACJA? WSTĘP. 1. „KATOLICKO-SUBLIMACYJNE” PODEJŚCIE DO CELIBATU. 2. CELIBAT JAKO RELACJA W ŚWIETLE TEORII JOSEPHA R. NUTTINA. 3. STRUKTURA RELACYJNIE ROZUMIANEGO CELIBATU. 3.1. OSOBOWOŚĆ („JA”) CZŁOWIEKA. 3.2. TYPOLOGIA RELACJI ZE ŚWIATEM. 3.3. TYPY ŚWIATA W RELACJACH „JA” – ŚWIAT. 4. ŚW. JÓZEF – ORĘDOWNIK KAPŁANÓW I OSOBOWY WZÓR. ZAKOŃCZENIE.

Dziedzina: nauki teologiczne
Warunki społeczno-mieszkaniowe jako czynnik kształtujący zdrowotność ludności w II Rzeczpospolitej W artykule dokonano analizy warunków społeczno-mieszkaniowych ludności w II Rzeczpospolitej, które w szczególny sposób wpływały na zdrowotność mieszkańców. Na podstawie zaproponowanej typologii wyznaczono obszary o różnej sytuacji socjalno-bytowej. Najbardziej korzystne warunki dla zdrowia ludności wykazano w powiatach w zachodniej części Polski oraz w dużych miastach. Najtrudniejsze warunki stwierdzono na wschodzie kraju, głównie w województwie wileńskim, nowogródzkim i poleskim.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Wystawa techniki rolniczej "Agritechnica 2009" Przedstawiono produkty, które na Targach "Agritechnica 2009" nagrodzono Złotym Medalem. Jest to pięć następujących systemów sterowania: CLAAS - system elektronicznej optymalizacji parametrów pracy kombajnu zbożowego (CEMOS), CLAAS - systemy automatycznego sterowania i kontroli napełniania środków transportowych współpracujących z sieczkarnią samojezdną "Auto Fill", JOHN DEERE - system kontroli trakcji ciągnika (ActiveCommand Steering), NEW HOLLAND - systemy automatycznego śledzenia załadunku przyczepy (IntelliFill™), AMAZONE, GRIMME, KRONE, KUHN, LEMKEN, RAUCH - system komunikacji między maszyną a ciągnikiem ISOBUS CCI-200.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Gromadzenie azotu i wegla przez rosliny okrywajace ugor przy roznych systemach konserwacji gleby W doświadczeniu łanowym przeprowadzonym w Minikowie, określono masę azotu i węgla zgromadzoną przez rośliny na odłogu, ugorze obsianym roślinami krótkotrwałymi i wieloletnimi. Roślinami wieloletnimi wykorzystywanymi do osłony gleby były rutwica wschodnia (Galega orientalis), stokłosa bezostna (Bromus inermis) i koniczyna biała (Trifolium repens) - w siewie czystym lub w mieszankach. Niezależnie od gatunków roślin wykorzystanych do stworzenia okrywy na ugorze obsianym, ilość gromadzonego przez nie azotu i węgla była wyższa niż przez roślinność naturalną na odłogu klasycznym. Roślinność naturalna (chwasty) zasiedlająca odłóg klasyczny przez okres pięciu lat pobrała do budowy biomasy nadziemnej 230 kg N·ha⁻¹ i 8,05 t C·ha⁻¹. Jednoroczne rośliny jare i ozime okrywające ugór uprawiane w siewie czystym lub w mieszankach zgromadziły w biomasie nadziemnej łącznie w ciągu 5 lat 606 kg N·ha⁻¹ i 15,7 t C·ha⁻¹. Biomasa roślin wieloletnich - rutwicy wschodniej (1205 kg N·ha⁻¹) gromadziła ponad pięciokrotnie, a jej mieszanka ze stokłosą bezostną (976 kg N·ha⁻¹) ponad czterokrotnie więcej azotu, a węgla odpowiednio (25,8 t C·ha⁻¹) ponad trzykrotnie i (21,3 t C·ha⁻¹) dwu i półkrotnie więcej niż okrywa roślinna na odłogu klasycznym. Stokłosa bezostna uprawiana w siewie czystym gromadziła w swojej biomasie dwukrotnie więcej azotu (463 kg N·ha⁻¹) i węgla (18,0 t·ha⁻¹) niż chwasty okrywające odłóg klasyczny, ale mniej o 53% azotu i 15,5% węgla niż wtedy, gdy uprawiano ją łącznie z rutwicą wschodnią.
Najwięcej azotu i węgla zgromadziła w biomasie rutwica wschodnia w siewie czystym i w kolejności malejącej, mieszanka rutwicy wschodniej ze stokłosą bezostną, stokłosa w siewie czystym (C) i rośliny jednoroczne jare i ozime (N), a najmniej rośliny na ugorze klasycznym. Rośliny motylkowate, stanowiące okrywę odłogu, należy przynajmniej raz w roku skosić, a obfitą i bogatą w azot i węgiel biomasę przeznaczyć na paszę lub do przyorania pod inne uprawy wymagające nawożenia organicznego. Taki system postępowania może ograniczyć nadmierne kumulowanie się azotu w glebie pola odłogowanego i jego migrację do wód gruntowych.

Dziedzina: nauki rolnicze
Odwiedziny domowe jako okazja do głoszenia Ewangelii Chrystusa Współczesny człowiek jest dumny z różnych osiągnięć cywilizacyjnych, w tym także na  poziomie środków i  narzędzi międzyludzkiej komunikacji. To  wszystko jednak nie zastąpi osobistego spotkania człowieka z  drugim człowiekiem. Nie ma wątpliwości, że spotkanie to fundamentalne doświadczenie w budowaniu relacji międzyludzkich. Okazją do takiego spotkania są odwiedziny domowe. W artykule podjęty został temat możliwości głoszenia Ewangelii w  sytuacji odwiedzin domowych. W poszczególnych częściach artykułu ukazane zostały miejsca biblijne, które mówią o  odwiedzinach domowych z  udziałem Jezusa i  apostołów. W  tym samym kontekście przytoczone zostały przykłady z  życia wybranych świętych. W  artykule podjęta została także próba określenia metodologii odwiedzin domowych.

Dziedzina: nauki teologiczne
Ocena dokładności wysokościowej danych lotniczego skaningu laserowego systemu ISOK na obszarze doliny rzeki Widawy Głównym obszarem zastosowań lotniczego skaningu laserowego (ALS) jest
budowa wysokorozdzielczych precyzyjnych numerycznych modeli terenu (NMT). W Polsce,
na potrzeby budowy systemu osłony przed nadzwyczajnymi zagrożeniami, zeskanowano
niemal całą powierzchnię kraju. Jakość i dokładność danych skaningu były przedmiotem
kontroli na etapie ich pozyskiwania. W niniejszej pracy dane te poddano ocenie
dokładności wysokościowej według odmiennej metodyki. Dokonano oceny dokładności
wewnętrznej polegającej na wpasowaniu, metodą najmniejszych kwadratów, płaszczyzny
w zbiór danych repezentujących płaską powierzchnię, np. połać dachu, oraz oszacowaniu
błędu średniego na podstawie odchyłek danych ALS od tej powierzchni. Testy wykonano
dla 36 płaszczyznowych powierzchni reprezentujących dachy, drogi, łąki oraz pola orne.
W przypadku powierzchni antropogenicznych otrzymany błąd średni kształtuje się na poziomie
zbliżonym do dokładności pomiaru odległości przez system skanujący i wynosi od
2 do 4 cm. Dla powierzchni naturalnych, o dużej szorstkości błąd ten rośnie do wartości
od 3 do 20 cm. Ocenę dokładności zewnętrznej (absolutnej) wykonano na podstawie porównania
wysokości danych ALS z wysokościami punktów referencyjnych pomierzonych
technikami geodezyjnymi. Oszacowanie dokładności przeprowadzono w przypadku trzech
klas pokrycia terenu (pola i łąki, drogi, lasy) oraz czterech obszarów testowych, zlokalizowanych
na obszarze doliny rzeki Widawy. Ocenę dokładności wykonano na potrzeby
modelowania hydrologicznego. Dokładność absolutna waha się w poszczególnych typach
pokrycia od niewiele ponad 10 cm w przypadku dróg do ponad dwukrotnie większej wartości
na terenach leśnych.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Ocena efektywności ekonomicznej gospodarstw konwencjonalnych i ekologicznych uczestniczących w polskim FADN w oparciu o elementy analizy wskaźnikowej Zbadano sytuację finansową konwencjonalnych i ekologicznych gospodarstw rolnych, prowadzących rachunkowość dla celów polskiego FADN. Analiza obejmowała lata 2006-2007 i dotyczyła wybranych typów gospodarstw rolniczych. Kondycja finansowa konwencjonalnych gospodarstw rolnych w 2007 roku charakteryzowała się nieco lepszym stanem, niż w 2006 roku. Natomiast gospodarstwa ekologiczne osiągnęły niższe wartości wskaźników ekonomicznych w analizowanym okresie.

Dziedzina: nauki rolnicze
Miejsce świadectwa w przepowiadaniu homilijnym Homilia jest naturalnym jest miejscem chrześcijańskiego świadectwa. Objawienie Boże, którego kontynuacją jest przepowiadanie słowa Bożego, ma bowiem charakter dialogiczny. Bóg udzielając siebie samego w głoszeniu Słowa daje świadectwo o sobie oraz oczekuje na odpowiedź człowieka, która rodzi się z doświadczenia osobowego spotkania z Nim. Odpowiedź ta przyjmuje zatem charakter świadectwa o spotkaniu człowieka z Bogiem. Świadectwo chrześcijańskiego życia jest potwierdzeniem mocy słowa Bożego, jego weryfikacją i ilustracją. W przepowiadaniu homilijnym świadectwo wiary może dojść do głosu w różny sposób, zawsze jednak z ust homilisty. Głosiciel słowa Bożego może w sposób pośredni przekazać doświadczenie Boga kogoś z wierzących lub swoje własne. Homilista ma zaświadczyć o tym, że „widział i słyszał” (doświadczył) Boga w słowie Boże, w liturgii i w życiu wiernych. Homilia jest bowiem słuchaniem Chrystusa obecnego w Piśmie Świętym, oglądaniem Go w ramach liturgii oraz zaświadczaniem o Jego działaniu w życiu wierzących.

Dziedzina: nauki teologiczne
Zróżnicowanie składu fizykochemicznego wód typu Zuber Zubery to unikatowe wody mineralne w skali światowej. Ze względu na zawartość składników mineralnych są wykorzystywane w balneoterapii. Na podstawie badań prowadzonych w ramach Ruchu Uzdrowiskowego Zakładu Górniczego w Krynicy-Zdroju i wyników analiz fizykochemicznych określono zróżnicowanie składu fizykochemicznego szczawy typu Zuber z poszczególnych odwiertów. Wyróżniono dwa typy Zuberów HCO3–Na (Zuber I, Zuber III i Zuber IV) oraz HCO3–Na–Mg (Zuber II). Głównymi składnikami, które mają wpływ na typ chemiczny szczaw jest anion HCO3 –, natomiast z kationów jon Na2+ i tylko w szczawie udostępnionej odwiertem Zuber II również jon Mg2+. Zawartość HCO3 – waha się od 10841 do 19969 g/dm3, Na2+ od 3369 do 9650 g/dm3, a Mg2+ od 145 do 802 mg/dm3. Mineralizacja szczaw typu Zuber waha się od 16 575–29 260 mg/dm3, a zawartość CO2 od 880 do 2984 mg/dm3.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Naczyniakowłókniak w obrębie wyrostka zębodołowego szczęki: opis rzadkiego przypadku Naczyniakowłókniak tkanek miękkich jest nowotworem łagodnym, najczęściej występującym w okolicy nosogardła młodych mężczyzn. Pierwotna lokalizacja poza jamą nosogardła bez zajęcia tej struktury zdarza się rzadko i występuje częściej u pacjentów w starszym wieku. Naczyniakowłókniaki zlokalizowane poza jamą nosogardła różnią się od włókniaków młodzieńczych. Według danych zebranych z obszernego piśmiennictwa, lokalizacja naczyniakowłókniaka w jamie ustnej jest niezwykle rzadka. Natomiast naczyniakowłókniak poza jamą nosogardła, w tym przypadku wywodzący się z wyrostka zębodołowego szczęki, nie został dotąd opisany. Opisywany przez nas przypadek jest pierwszy

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu