PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Przeciwzużyciowe materiały eutektyczne na bazie Fe-Mn-C-B i możliwości ich badań na zmodernizowanej maszynie Amslera W pracy przedstawiono założenia teoretyczne otrzymywania nowej rodziny stopów eutektycznych. W zakresie możliwości oceny odporności na zużycie otrzymanych materiałów przedstawiono możliwości prowadzenia takich badań na zmodernizowanej maszynie Amslera z wykorzystaniem wspomagania komputerowego do rejestracji i oceny uzyskiwanych wyników. Zastosowano zmianę głowicy pomiarowej oraz układów mechanicznych rejestrująco-pomiarowych. Pomiar dotyczy schematu badawczego trzpień z tarczą.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Ksiądz Michał Poradowski w rodzinie emigracyjnych narodowców Od wielu lat centralne miejsce w badaniach historycznych poświęconych dziejom emigracji zajmują publicyści, politycy – liderzy stronnictw politycznych bezpośrednio zaangażowani w życiu politycznym „polskiego” Londynu. Bohaterowie oddaleni od Londynu, osiedleni na półkuli zachodniej ustępują miejsca politykom „Polski na Tamizą”. W gronie zapomnianych bohaterów znalazł się osiadły w 1950 roku w Chile ks. Michał Poradowski, który przez 40 lat wykładał na uniwersytetach w Santiago i Valparaiso; był wybitnym teologiem, filozofem, socjologiem, publikował w kilku językach ( hiszpańskim, portugalskim, francuskim, angielskim), był animatorem życia Polonii jako wiceprzewodniczący Związku Polaków w Chile. W latach młodości organizacyjnie związany z ugrupowaniami obozu narodowego, należał do młodzieży Obozu Wielkiej Polski. Na emigracji utrzymywał kontakty z politykami „polskiego” Londynu, m.in.: Tadeuszem Bieleckim – prezesem Stronnictwa Narodowego, publikował na łamach „Myśli Polskiej” – sztandarowego pisma SN. W Chile, Brazylii i Argentynie). Zyskał uznanie jako krytyk ideologii lewicowych, marksizmu i polityki sowieckiej. Nie będzie przesady w stwierdzeniu, że ks. Poradowski był jedynym przedstawicielem polskiej emigracji politycznej, który w znaczącym stopniu przyczynił się do ukształtowania opinii publicznej kraju osiedlenia, któremu udało się uformować profil ideowy elity politycznej Chile. W 1992 roku po raz pierwszy od czasu wyjazdu (1945 r.) przyjechał do ojczyzny, na stałe osiadł w roku następnym, jako publicysta polityczny włączył się do pracy ideowo-programowej ugrupowań narodowo-katolickich. Z myślą o upowszechnieniu idei narodowej sfinansował z własnych oszczędności wydanie kilku broszur m.in.: Katolickie państwo narodu polskiego (1996).
Celem badawczym szkicu jest ukazanie charakteru relacji, jakie łączyły ks. M. Poradowskiego z rodziną emigracyjnych narodowców – Stronnictwem Narodowym oraz przybliżenie tych wątków jego myśli politycznej, które wyróżniają go spośród publicystów „Myśli Polskiej”.

Dziedzina: nauki humanistyczne
Raport z realizacji Programu Powszechnych Przesiewowych Badań Słuchu u Noworodków w Polsce w 2016 roku Program Powszechnych Przesiewowych Badań Słuchu u Noworodków (PPPBSuN) działa na terenie całej Polski od 14 lat. Jego głównym założeniem jest przeprowadzenie badania przesiewowego słuchu w 2.–3. dobie życia dziecka oraz zebranie informacji na temat czynników ryzyka wystąpienia niedosłuchu. Łącznie w PPPBSuN na trzech poziomach referencyjności, bierze udział 496 ośrodków. Do 22 sierpnia 2017 roku w Centralnej Bazie Danych (CDB) PPPBSuN zarejestrowanych zostało 5 458 114 dzieci. Najczęściej występującym typem niedosłuchu u dzieci był obustronny niedosłuch czuciowo-nerwowy, który został zdiagnozowany w 2016 roku u 260 dzieci. W poniższym raporcie przedstawione są najważniejsze wyniki oraz wnioski płynące z funkcjonowania PPPBSuN w 2016 roku.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Renowacja runi lakowej metoda siewu bezposredniego z wykorzystaniem Trifolium pratense L. W latach 1993-1995 przeprowadzono ścisłe doświadczenie terenowe nad wykorzystaniem Trifolium pratense L. do siewu bezpośredniego. Badania zlokalizowano w RZD Pawłowice k. Wrocławia. Siew nasion wykonano wiosną i po zbiorze drugiego pokosu w ruń odchwaszczoną herbicydem Starane 250 (1 l/ha) i bez zwalczania chwastów. W badaniach zastosowano również zróżnicowane nawożenie azotowe (0, 90, 180 kg N). Z przeprowadzonych badań wynika, że gatunek Trifolium pratense L. nadaje się do siewu bezpośredniego, ponieważ wpływa na zmianę składu botanicznego i plonowanie runi łąkowej. Wykorzystując Trifolium pratense L. do siewu bezpośredniego należy ograniczyć nawożenie azotem, ponieważ wpływa on ujemnie na wzrost i rozwój oraz trwałość tego gatunku w runi. W badaniach stwierdzono, że po trzech latach użytkowania nie odnotowano zmniejszenia się udziału Trifolium pratense L. w składzie botanicznym runi, na obiektach bez nawożenia azotem. Określono ponadto, że przy zerowym nawożeniu azotowym po podsiewie letnim i ze zwalczaniem chwastów Trifolium pratense L. plonowała o ok. 46% wyżej w stosunku do niepodsiewanej darni.

Dziedzina: nauki rolnicze
Historyczne ogrody działkowe Wrocławia jako element planowego systemu zieleni miejskiej Przemiany polityczne oraz społeczno-gospodarcze w Niemczech w XIX wieku spowodowały rozwój demograficzny miast i m.in. pojawienie się w nich ogródków działkowych, spełniających funkcje gospodarcze, zdrowotne i społeczne. We Wrocławiu pierwsze ogródki działkowe o charakterze tymczasowym zakładano w latach 40. XIX w. Na początku XX w. zaczęto zakładać we Wrocławiu tzw. ogródki szreberowskie o dojrzałej kompozycji i rozbudowanych funkcjach (np. ogródki na Polach Stawowych – 1901 r., ogródki na Przedmieściu Odrzańskim i Piaskowym – 1906 r.). Przy dużych zakładach przemysłowych zakładano ogródki pracownicze, a przy szkołach – ogródki szkolne, uprawiane przez uczniów. W czasie I wojny światowej powstawały wojenne ogródki warzywne o charakterze żywicielskim. Po I wojnie światowej skrystalizowała się idea ogródków stałych, będących istotnym elementem zieleni miejskiej i planu miasta. W latach 20. ogródki stałe zaczęto w systemowy sposób wprowadzać do planów Wrocławia. Na przełomie lat 20. i 30. zaczęto projektować i realizować liczne założenia stałe, o regularnym planie i jednolitej zabudowie (np. ogródki na Tarnogaju i na Kowalach). Stałym ogrodom działkowym starano się nadać charakter założeń publicznych. Zakładano je przy parkach miejskich, projektowano je także na terenie większych założeń sportowo-rekreacyjnych – tzw. Parków Ludowych (np. Parki Ludowe na Popowicach i Gajowicach). W okresie kryzysu lat 30. zakładano stałe ogródki działkowe z altanami mieszkalnymi dla bezdomnych i bezrobotnych (np. osiedla działkowe na Księżu Małym i Osobowicach).

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Administracja miar na Dolnym Śląsku Okręgowy Urząd Miar we Wrocławiu powstał 25 lutego 1945 r. jako Wrocławska Ekspozytura Okręgowego Urzędu Miar w Katowicach z siedzibą we Wrocławiu przy ul. Z. Krasińskiego 54. Obowiązki naczelnika Ekspozytury objął początkowo Józef Pozór, a następnie Stanisław Dawidowicz. Jednak już 1 kwietnia 1946 r. ekspozytura została przekształcona we Wrocławski Okręg Administracji Miar, którym od 12 października 1946 r. kierował Władysław Wyzgo, najpierw na stanowisku naczelnika, następnie od 4 grudnia 1951 r. na stanowisku dyrektora.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Formowanie chemizmu wód podziemnych na obszarze objętym drenażem OG Nowa Ruda (KWK „Nowa Ruda”) W trakcie prowadzenia podziemnej eksploatacji surowców zachodzi konieczność odwodnienia złoża, które powoduje szereg przemian składu chemicznego wód podziemnych. Interpretację procesów formowania chemizmu wód w utworach karbonu Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego oparto na analizie chemicznej wód dopływających do poziomów wydobywczych: +240, +140, +40, –110 i –260 obszaru górniczego Nowa Ruda (pole „Piast”) w latach 1962–1974. W celu wyróżnienia grup wód kopalnianych, odpowiadających różnym środowiskom hydrochemicznym lub grupom procesów kształtujących ich chemizm, zastosowano diagram Pipera. Wykorzystano także obliczenia udziałów procentowych jonów głównych oraz wybrane wskaźniki hydrochemiczne. Wartości wskaźników nasycenia (SI) analizowanych wód w stosunku do wybranych faz mineralnych zostały obliczone za pomocą programu PHREEQC.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Urządzenia transmisji alarmów pożarowych i systemy transmisji alarmów pożarowych - certyfikacja i dopuszczenia CNBOP W artykule przedstawiono zasady certyfikacji i dopuszczenia urządzeń transmisji alarmu pożarowego i całych systemów transmisji alarmów pożarowych.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Ocena częstości zajęcia oczodołu oraz skuteczności stosowanego leczenia (chemioterapii) w przebiegu zaawansowanych non-Hodgkin lymphoma WSTĘP Zajęcie narządów i tkanek pozalimfatycznych jest ważne w przebiegu i leczeniu non-Hodgkin lymphoma (NHL). MATERIAŁ I METODY Dokonano retrospektywnej analizy 411 przypadków chorych z zaawansowanym NHL (CS III–IV). U 19 (4,6%) pacjentów stwierdzono wytrzeszcz gałek ocznych. U 14 (3,4%) pacjentów z wytrzeszczem stwierdzono rozrost chłoniakowy w oczodole (przedział wieku 27–80 lat). Podtyp DLBCL stwierdzono u 6 pacjentów, SLL u 2, MALT u 4, FL u 2. U 5 chorych nie potwierdzono nacieku chłoniakowego w oczodole. Ze względu na zaawansowaną postać choroby pacjentów kwalifi kowano do chemioterapii według następujących schematów: DLBCL 6 – 8 x R – CHOP, SLL 6 x COP lub R – CVP, MALT 4 – 6 x COP, FL 8 x R – CVP. WYNIKI DLBCL = 5 CR + 1 PD, SLL = 1 CR + 1 PR, MALT = 1 CR + 3 PR, FL = 2 CR. Czas obserwacji chorych 5–69 miesięcy. Wznowa u 1 chorego z FL po 11 miesiącach, progresja u 1 chorego z DLBCL po 12 miesiącach, u 1 chorej z SLL po 21 miesiącach i 1 chorej z MALT po 27 miesiącach 2 zgony (DLBCL, FL). U żadnego chorego po skutecznej chemioterapii nie wystąpił nawrót zmian w oczodole. WNIOSKI Naciek chłoniakowy oczodołu w zaawansowanych NHL nie pogarsza rokowania chorych. Standardowa chemioterapia jest skutecznym leczeniem zapewniającym w większości przypadków trwałe ustąpienie nacieku. Dotychczasowa obserwacja wskazuje, że efekt ten jest trwały także u chorych, u których doszło do progresji lub wznowy choroby w innej lokalizacji.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Rozeznawanie i interpretowanie znaków czasów: egzegeza homilijna działania Ducha Świętego w życiu Ludu Bożego Artykuł przedstawia zagadnienie rozeznawania i interpretacji znaków czasów w liturgicznym przepowiadaniu słowa Bożego. Zwraca uwagę, że w przygotowaniu homilii poza egzegezą biblijną i  hermeneutyką liturgiczną ważna jest również analiza antropologiczna życia słuchaczy homilii. Jest to swoista egzegeza homilijna działania Ducha Świętego w Ludzie Bożym. W znakach czasów ujawnia się bowiem Jego inspiracja i działanie. Choć nie są one jakościowo równe z Pismem Świętym, są jednak specyficzną mową świata do Kościoła i swoistym głosem Bożym do Kościoła, wypowiadanym przez świat. Wyrażają potrzeby i oczekiwania aktualnego pokolenia wobec Boga. W  związku z  tym, postulując ewangeliczne rozeznawanie znaków czasów, zaproponowano paradygmat personalistyczno-chrystocentryczny, metodę i  konkretne wyznaczniki tego procesu oraz wskazano wnioski wobec praktyki homilijnej i dydaktyki homiletycznej.

Dziedzina: nauki teologiczne
Kopalne ssaki jadowite z nadrzędu Eulipotyphla Jadowitość jest niezwykle rzadkim zjawiskiem wśród ssaków, zarówno tych kopalnych, jak i współczesnych. Niemniej jednak, przypuszcza się, że już niektóre mezozoiczne ssaki mogły być pierwotnie jadowite. Z drugiej jednak strony, zwolennicy przeciwstawnej teorii przekonują, że jadowitość jest nowo nabytą cechą, która u współczesnych Eulipotyphla wyewoluowała niezależnie co najmniej trzykrotnie. W niniejszej pracy dokonujemy przeglądu kopalnych Eulipotyphla, które posądzane są o wytwarzanie jadu. Jadowite były najprawdopodobniej zamieszkujące Eurazję duże ryjówki należące do rodzaju Beremendia (B. fissidens, B. minor i B. pohaiensis) oraz Dolinasorex glyphodon, endemiczny gatunek z Półwyspu Iberyjskiego. Wysoce prawdopodobne jest, że jadowite były także tajlandzka Siamosorex debonisi, dwa gatunki rzęsorków z terenów Europy i Azji: Neomys newtoni i N. browni, endemiczne dla Wysp Karaibskich dwa gatunki almików: Solenodon arredondoi i S. marcanoi oraz blisko z nimi spokrewnione ssaki z rodzaju Nesophontes. Mniej prawdopodobna jest jadowitość zamieszkującego tereny Azji Lunanosorex lii. Domniemaną jadowitość u powyższych gatunków postuluje się w oparciu o (i) charakterystyczne cechy uzębienia, tj. siekacze (lub kły u Nesophontes), zaopatrzone w głęboką bruzdę umożliwiającą przewodzenie jadu z gruczołów ślinowych, oraz (ii) pokrewieństwo z innymi, szczególnie współczesnymi, jadowitymi Eulipotyphla. Jako że niejednoznaczną jest funkcja wspomnianych modyfikacji uzębienia, albowiem bruzdy występują także w kłach niejadowitych ssaków (np. lemury, ostronosy, pawiany), zaś szkliwo, pokrywające zęby oraz bruzdy na całej ich długości, może odgrywać jedynie rolę wzmacniającą strukturę zęba - drugie kryterium, pokrewieństwa, jest koniecznym do spekulowania o jadowitości kopalnych taksonów. Naukowcy prawdopodobnie nigdy nie będą w stanie jednoznacznie potwierdzić lub zaprzeczyć jadowitości wyżej wymienionych wymarłych ssaków, zwłaszcza w oparciu o cechy ich uzębienia, jednak prawdopodobnym jest, że niektóre kopalne Eulipotyphla mogły być jadowite.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Stalowo-kompozytowe panele do ochrony przed przebiciem pociskami kumulacyjnymi z zastosowaniem blach z nanokrystalicznej stali bainityczno-austenitycznej W artykule przedstawiono wyniki badań odporności na przebicie za pomocą granatnika RPG-7 stalowo-kompozytowych paneli eksperymentalnych zawierających blachy z nanostrukturalnej stali bainityczno-austenitycznej (NANOS-BA®). Panele eksperymentalne zostały zmodyfikowane w zakresie blach stalowych co do grubości i gatunku stali oraz rodzaju materiałów kompozytowych. W testach ostrzałem tych paneli za pomocą pocisków PG-7W i PG-7WM stwierdzono wysoką skuteczność ochronną i uzyskano redukcję gęstości powierzchniowej o ok. 20% w odniesieniu do obecnie stosowanych paneli. Dla blach ze stali nanostrukturalnej zastosowanych w panelach, na podstawie wyników badań ostrzałem pociskami przeciwpancernymi wytypowano wariant materiału charakteryzujący się optymalną udarnością przy zachowaniu wysokiej odporności na przebicie. W finalnej konstrukcji paneli zaproponowano zastosowanie blach o zróżnicowanych właściwościach w poszczególnych warstwach. W konstrukcji panelu użyte warstwowe i monolityczne materiały laminatowe o gęstości w zakresie 1,0÷2,1 g/cm³.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Waloryzacja i hierarchizacja złóż kruszyw naturalnych żwirowo-piaskowych w północno-wschodniej Polsce Celem artykułu była odpowiednia selekcja i uporządkowanie złóż perspektywicznych kruszyw naturalnych żwirowo-piaskowych północno-wschodniej Polski, pod względem atrakcyjności ich zagospodarowania, z uwzględnieniem czynników geologiczno-górniczych i środowiskowo-planistycznych. Waloryzacja opierała się na czterech kryteriach: złożowo-surowcowych, górniczych, środowiskowych i planistycznych. Przyjęte kryteria złożowo-surowcowe pozwoliły na wytypowanie do waloryzacji tylko 31 złóż, spośród ponad 1300 niezagospodarowanych lub zaniechanych w województwie warmińsko-mazurskim, mazowieckim i podlaskim. Niezbędne warunki, które złoża musiały spełnić to zasoby przekraczające 5 mln ton (przy punkcie piaskowym poniżej 50%) lub 20 mln ton (dla punktu piaskowego od 50 do 75%) w województwie podlaskim i warmińsko-mazurskim. Wyjątek stanowiło województwo mazowieckie, uznane przez autorów waloryzacji za region deficytowy. W takim przypadku punkt piaskowy kruszyw mógł znajdować się w przedziale 75-90% dla zasobów powyżej 5 mln ton. Kryteria górnicze określały stopień trudności eksploatacji złoża i odstawy surowca, natomiast środowiskowe i planistyczne wskazywały na ograniczenia dostępności złóż z uwagi na ochronę przyrody i sposób zagospodarowania powierzchni nad złożem. Przeprowadzona waloryzacja wskazała, że wysoką ochroną należy objąć 22% zasobów kruszyw naturalnych żwirowo-piaskowych w województwie mazowieckim, 30% w województwie warmińsko-mazurskim i aż 40% zasobów w województwie podlaskim. Do powszechnych ograniczeń w grupie kryteriów górniczych należy przynależność złóż do II grupy zmienności oraz znaczna odległość od potencjalnych odbiorców, rzadziej miąższość nadkładu. Wśród ograniczeń środowiskowych najczęstszą przyczyną utrudnionej dostępności jest występowanie obszarowych form ochrony przyrody (głównie obszary NATURA 2000, parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu), ochrony wód podziemnych (Główne Zbiorniki Wód Podziemnych) oraz lasów ochronnych. Zdecydowanie mniejsze znaczenie w zakresie dostępności złóż mają ograniczenia planistyczne. Za najważniejsze uznać należy położenie kilku z nich w granicach pośredniej ochrony ujęć wód, co w chwili obecnej zupełnie wyklucza te złoża z możliwości eksploatacji.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Polskie mapy topograficzne do użytku powszechnego – ćwierć wieku sukcesów czy niepowodzeń? W artykule zostały omówione dokonania państwowej służby geodezyjnej i kartograficznej na polu kartografii topograficznej po 1989 roku. Zwrócono uwagę na duże braki pokrycia Polski aktualnymi mapami topograficznymi do użytku powszechnego, a także na próbę poprawy stanu naszej kartografii topograficznej poprzez opracowanie dla całego kraju Georeferencyjnej Bazy Danych Obiektów Topograficznych.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Prezbiter - świadek i sługa komunii. Aktualność przesłania Listu do moich kapłanów Autor artykułu był inspirowany przez refleksją prymasa Stefana Wyszyńskiego dotyczącą tożsamości i misji kapłana, które zawarł w „Listach do moich kapłanów”. Książka podejmuje szereg tematów zintegrowanych przez troskę o jedność kapłanów w służbie kościelnej komunii. Dar nadprzyrodzonej mocy występującej w komunii z Bogiem w Kościele pozwala tym, którzy wierzą w Chrystusa na ukształtowanie nowych relacje braterskich, co czyni ich prawdziwą Bożą rodziną. Osobista więź z Bogiem, relacji z biskupem zwyczajnym, innych kapłanów i świeckich są podstawą wymiary, w której księża mają pojawić się jako świadkowie i słudzy komunii.

Dziedzina: nauki teologiczne
Geolodzy rosyjscy w Polsce na przełomie XIX i XX wieku Przedstawiono sylwetki i dorobek naukowy wybitnych rosyjskich badaczy Dymitra N. Sobolewa (1872–1949) i Nikołaja J. Krisztafowicza (1866–1941), którzy przez 20 lat pracowali na rzecz polskiej geologii i w znacznym stopniu przyczynili się do rozpoznania budowy geologicznej Polski. Ich naukowe osiągnięcia w dużej mierze były związane z ich nauczycielami akademickimi a jednocześnie kolegami: Aleksandrem J. Lagorio (1852–1922), petrografem i mineralogiem, Włodzimierzem P. Amalickim (1860–1917), geologiem i paleontologiem oraz Wasilijem W. Dokuczajewem (1846–1903), geologiem i gleboznawcą.

Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze
Maryjny wzorzec teologii Artykuł podejmuje kwestię, w jaki sposób pytania formułowane przez Matkę Najświętszą i to, co wiemy o Jej refleksji nad Objawieniem, mogą posłużyć jako wzorzec teologii, a jednocześnie wzorzec relacji tej refleksji wobec innych nauk. Brane są pod uwagę dokumenty Magisterium, wypowiedzi papieży, a także opinie wybitnych współczesnych filozofów i teologów. Przedmiot teologii determinuje jej specyfikę, punkt wyjścia i metody. Również kryteria przez nią stosowane uwzględniają uniwersalne zasady pracy rozumu, ale, w odróżnieniu od innych nauk, są zakorzenione w środowisku eklezjalnym, bez którego nie byłoby teologii. Również cel teologii wyróżnia ją i nadaje w jej przypadku szczególne znaczenie pragmatyzmowi i pożyteczności.

Dziedzina: nauki teologiczne
Natężenie oświetlenia w wybranych szkołach gimnazjalnych na terenie województwa śląskiego Wstęp. Oświetlenie jest niezbędnym czynnikiem umożliwiającym widzenie. Właściwe oświetlenie klasy wpływa zarówno na dobre samopoczucie ucznia i nauczyciela, jak i na ograniczenie zmęczenia wzroku podczas uczenia się i nauczania. Celem pracy była ocena natężenia oświetlenia i równomierności oświetlenia w salach lekcyjnych w wybranych szkołach gimnazjalnych zgodnie z normą PN-EN 12464-1:2012. Materiał i metody. Oświetlenie oceniano w 28 klasach szkół na terenie miast województwa śląskiego. Za pomocą luksomierza cyfrowego (typ Lx-105 firmy Lutron) wykonano pomiary natężenia oświetlenia na ławkach uczniów oraz na tablicach. Ponadto w badanych szkołach, w grupie uczniów w wieku 13–15 lat przeprowadzono ankietę na temat subiektywnej oceny oświetlenia w klasach. Wyniki. Średnie natężenie oświetlenia na ławkach szkolnych wynosiło 334 lx (SD=153), natomiast na tablicy średnia wartość to 183 lx (SD=91). Zaledwie w 57% pomieszczeń spełnione zostały minimalne średnie wartości natężenia oświetlenia ławek zawarte w normie PNEN 12464-1:2012 (300 lx). Natomiast na żadnej z tablic w badanych salach nie odnotowano poziomu natężenia oświetlenia zalecanego w normie (500 lx). Średnia wartość równomierności oświetlenia na ławkach wyniosła 0,75 (SD=0,14) a na tablicach 0,79 (SD=0,1). Badania ankietowe pokazały, że tylko 52% uczniów ocenia oświetlenie w klasach jako dobre, natomiast 26% ankietowanych ma zastrzeżenia do oświetlenia tablicy. Aż 9% uczniów zgłaszało występowanie w oprawach oświetleniowych co najmniej połowy niesprawnych świetlówek. Wnioski. Warunki oświetlenia w badanych szkołach są bardzo zróżnicowane. Oświetlenie ławek szkolnych w prawie połowie klas oraz oświetlenie tablic we wszystkich pomieszczeniach nie spełniało zaleceń Polskiej Normy i wymaga poprawy w tym zakresie. Występujące odbicia światła powinny zostać wyeliminowane, a niesprawne świetlówki wymienione.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Mikroprocesorowy rejestrator PDOC-16/U Artykuł dotyczy systemu pomiarowego, który jest przeznaczony do wielokanałowych pomiarów wielkości fizycznych takich jak: temperatura, ciśnienie, przemieszczenie. Przedstawiono ogólną strukturę systemu oraz zaprezentowano szczegółowy opis głównego elementu systemu – rejestratora mikroprocesorowego wraz z jego wewnętrznym oprogramowaniem.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne
Początki historii zastosowania lasera CO2 w chirurgii krtani w Polsce Chirurgia laserowa CO2 w krtani jest związana z prof. Gezą Juliusem Jako, który jako pierwszy w 1972 r. opisał kliniczne wyniki zastosowania lasera CO2 u chorych. W Polsce po raz pierwszy 28 kwietnia 1983 r., w Katedrze i Klinice Otolaryngologii Akademii Medycznej w Warszawie (obecnie WUM), użyto lasera CO2 w operacji krtani jako „noża chirurgicznego”. Laser, który powstał w Instytucie Elektroniki Kwantowej Wojskowej Akademii Technicznej w zespole prof. Zbigniewa Puzewicza, dzięki staraniom ówczesnego kierownika Kliniki prof. Grzegorza Janczewskiego został przekazany do celów naukowych i leczniczych Klinice. Pionierami chirurgii laserowej krtani w Polsce byli Zbigniew Sonnenberg, Ryszard Połubiński i Jadwiga Osuch.

Dziedzina: nauki medyczne i o zdrowiu
Ocena bezpośredniej emisji N<sub>2</sub>O z gleb użytkowanych rolniczo województwa wielkopolskiego w latach 1960-2009 według metodologii IPCC Koncentracja podtlenku azotu (N<sub>2</sub>O) w atmosferze zwiększyła się z 270 ppb w okresie preindustrialnym do 322 ppb w 2008 r. Główną przyczyną tego wzrostu jest emisja N<sub>2</sub>O z gleb użytkowanych rolniczo. W niniejszej pracy, wykorzystując dane statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), estymowano wielkość emisji N<sub>2</sub>O metodą zalecaną przez IPCC - Intergovernmental Panel on Climate Change. Estymacja ta dotyczy wyłącznie gleb, na których uprawiane są: zboża, ziemniaki, buraki oraz kukurydza. Określono roczną emisję bezpośrednią z gleb użytkowanych rolniczo w województwie wielkopolskim w latach 1960-2009. W okresie tym stwierdzono wzrost emisji, wynikający przede wszystkim ze wzrostu nawożenia azotowego, zależność ta jest zdeterminowana na poziomie R² = 0,88. Roczna emisja bezpośrednia N<sub>2</sub>O z gleb użytkowanych rolniczo w województwie wielkopolskim zwiększyła się z 0,91 kg N<sub>2</sub>O-N·ha-¹ w 1960 r. do 2,35 kg N<sub>2</sub>O-N·ha-¹ w 2009 r., średnia wartość tej emisji we wspomnianym okresie wynosiła 1,80 ± 0,10 kg N<sub>2</sub>O-N·ha-¹·rok-¹.

Dziedzina: nauki inżynieryjno-techniczne