PL-MTEB/plsc-clustering-p2p huggingface dataset:
Dobowy budżet czasu studentów kierunku wychowanie fizyczne Wprowadzenie: To, jak ludzie spędzają czas, ma znaczenie dla indywidualnego i społecz-nego dobrostanu. Zaburzenie proporcji czasu przeznaczanego na różne aktywności może być związane z określonymi niekorzystnymi konsekwencjami dla zdrowia tak fizycznego, jak i psychiczne-go. Celem badań było porównanie wzorców wykorzystania czasu przez studentów kierunku wychowanie fizyczne z uwzględnieniem płci i poziomu edukacji oraz odniesienie ich do po-dobnej wiekowo próby z populacji krajowej. Ponadto postanowiono przeprowadzić analizy mające wykryć różnice między faktycznym a pożądanym czasem różnych aktywności bada-nych studentów, w układzie dobowym. Materiał i metody: Badaniami objęto 191 studentów studiujących stacjonarnie na kierun-ku wychowanie fizyczne w Filii AWF w Białej Podlaskiej na 6 semestrze (I°) oraz 2 semestrze (II°) w roku akademickim 2016/2017. Średnia wieku wyniosła 22,74 lata 1,10. Wykorzystanie czasu badano za pomocą karty rejestracji aktywności, którą badani wypełniali codziennie przez tydzień. Do analizy porównawczej pozyskiwano dane dotyczące wykorzystania czasu pochodzące z próby ogólnopolskiej osób w wieku 20–24 lat opublikowane przez Główny Urząd Statystyczny w 2015 r. Wyniki: Studiujące kobiety i mężczyźni stanowili niemal jednorodną grupę pod względem czasu przeznaczanego na poszczególne aktywności w ciągu doby. Poziom edukacji okazał się zmienną istotnie różniącą badanych w czasie przeznaczanym na wykłady, ćwiczenia teore-tyczne, przemieszczanie się środkami komunikacji, oglądnie TV i surfowanie po Internecie, życie towarzyskie i pracę zawodową. Badani studenci, w stosunku do osób z próby krajowej, znacznie więcej czasu przeznaczali między innymi na uczestnictwo w sporcie i rekreacji, za-jęcia edukacyjne, natomiast mniej na pracę zawodową czy sen. Wnioski: Nasze ustalenia wskazują, że kompleksowa analiza wykorzystania czasu może pomóc w diagnozie negatywnych przyzwyczajeń oraz posłużyć do opracowania praktycznych wskazówek przydatnych w planowaniu zajęć, a także w promocji zdrowia.

Dziedzina: nauki o kulturze fizycznej
Problemy ochrony i obrony wojsk w operacjach poza granicami kraju Autor artykułu przedstawia problemy ochrony i obrony wojsk w operacjach prowadzonych poza granicami kraju, głównie w Afganistanie i w Iraku. Skala i rodzaje zagrożeń występujących podczas wykonywania zadań w operacjach tam prowadzonych, stawiają zupełnie nowe wyzwania przed wojskami lądowymi. Z realizacją zadań wiąże się duzy stopień zagrożenia wojsk, spowodowany działalnością terrorystyczną. Jak wskazują doświadczenia ostatnich lat, każdego dnia żołnierze wchodzący w skład kontyngentów wojskowych, rozmieszczonych w rejonach najbardziej kryzysowych, narażeni są na ryzyko utraty zdrowia lub życia.

Dziedzina: nauki o bezpieczeństwie
Zasada poszanowania autonomii i wzajemnej niezależności państwa i kościołów oraz innych związków wyznaniowych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego W artykule przedstawiono analizę orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w zakresie zasady poszanowania autonomii i wzajemnej niezależności państwa i kościołów oraz innych związków wyznaniowych. W pierwszej kolejności została przedstawiona proweniencja tej zasady. W szczególności wskazano na jej aspekt komparatystyczny. Następnie przedstawiono tę zasadę jako element relacji pomiędzy państwem i związkami wyznaniowymi w ujęciu judykatury Trybunału Konstytucyjnego. W kolejnych częściach artykułu przedstawiono wykładnię tej zasady oraz jej zakres w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. Najważniejsze wnioski przedstawiono w zakończeniu.

Dziedzina: nauki prawne
„Zgasły nasze imiona, lecz nasze czyny jaśnieją” (Tarnowskie nekropolie Heinricha Scholza) Rozprawa traktuje o eminentnej personie Heinricha Scholza, znakomitego rzeźbiarza wiedeńskiego, określanego przez Jaroslava Haska ironicznym mianem „dekującego się ochotnika”. Podczas I wojny światowej Scholz pełnił funkcję kierownika artystycznego VI Tarnowskiego Oddziału Grobów Wojennych na terenie dawnej Galicji Zachodniej. Scholz był artystą wszechstronnym, który potrafi pracować w kamieniu i drewnie, a ponadto posiadał doskonałe wyczucie materiału. Jego niespełna trzyletnia praca zaowocowała powstaniem ponad 40 realizacji cmentarnych, które odznaczają się nadzwyczajnym dopracowaniem szczegółów, precyzją wy- konania oraz doskonale wpisują się w otaczający krajobraz. Cmentarze Scholza, tworząc pod względem estetycznym stosunkowo zwartą grupę, mieszczą się w szerokim nurcie „dwudziestowiecznego klasycyzmu”. Modus ten odznacza się symetrią, prostotą, horyzontalizmem, oszczędnością środków wyrazu, powagą i osiowością. Poszczególne rozwiązania, z uwagi na różnorodność zastosowanych przez artystę motywów architektonicznych i dekoracyjnych, emblematów i rzeźb, są unikalne i zakorzeniają tę twórczość w najwartościowszych wytworach klasycyzmu, a poprzez estetykę przełomu XVIII i XIX wieku, wiążą ją wprost z artystyczną spuścizną śródziemnomorskich cywilizacji antycznych. Plastyczność, przestrzenność, mistrzowskie operowanie perspektywą i planami, umiejętność wkomponowania nekropolii w najbardziej wydawałoby się niesprzyjające warunki terenowe i optymalne wykorzystanie walorów rzeźbiarskich szczególnie predestynują te budowle do ekspozycji w pełnym słońcu, kiedy ostre promienie wydobywają z najdrobniejszego detalu zdumiewającą grę światła i cieni. Efekty takie osiągał Scholz zarówno w przypadku skromnych powierzchniowo mogił zbiorowych, jak i ogromnych założeń cmentarnych, nawiązujących do idei parku krajobrazowego i rozciągających się na przestrzeni kilku bądź kilkunastu hektarów. W grupie tych ostatnich sytuuje się cmentarz wojenny nr 193 w Dąbrówce Szczepanowskiej, ulokowany na powierzchni nieomal 1800 m2 i zaprojektowany z uwzględnieniem naturalnego ukształtowania terenu. O nadzwyczajnym znaczeniu tego założenia świadczy fakt, iż w jego obręb inkorporowano cały sąsiadujący teren ze wszystkimi zmianami spowodowanymi przez Wielką Wojnę (w ostatnich latach zrekonstruowano m.in. część rosyjskich rowów strzeleckich i schronów). Pierwotnie liczył on ponad 4 ha i był ogrodzony płotem z siatki na betonowych słupach. Mogiły poległych walczących armii zostały zgrupowanie w dwóch odrębnych zespołach grobowych, pomiędzy którymi ulokowano majestatyczny pomnik centralny z podniosłymi inskrypcjami pióra kapitana Hansa Hauptmanna, poety i oficera w krakowskim Wydziale Grobów Wojennych. I oto w granicach tego kompleksu doszło ostatnio do marnej inwestycji, urągającej pamięci pochowanych tu poległych, a także podważającej międzynarodową rangę tak unikalnego wojennego zbytku. O jej rozmiarach świadczą m.in. przedłożone zdjęcia.

Dziedzina: nauki o sztuce
Ewaluacja edukacyjna w obliczu pytań o teraźniejszość i zmianę. Szkic do portretu szans niewykorzystanych Pytając o teraźniejszość i zmianę trudno jest pomijać dane dostarczane przez badania ewaluacyjne. Ewaluacja, której powołaniem jest  badanie wartości działania sprzyja podejmowaniu przemyślanych decyzji – takich, o których można powiedzieć, że są mądre. Niestety w praktyce rzadko mamy do czynienia z pełnym wykorzystywaniem możliwości ewaluacji. Celem tego artykułu jest: (a) analiza przyczyn, które powodują, że tak rzadko wykorzystuje się ewaluację w procesie zmiany społecznej, (b) identyfikacja obszarów współczesnej edukacji, w których ewaluację wykorzystuje się w sposób niewystarczający, (c) wskazanie na pomijane, wypierane oraz ignorowane przez ideologię neoliberalną nurty, podejścia oraz teorie ewaluacji.

Dziedzina: pedagogika
Przewodniki turystyczne w kontekście rozwoju wiedzy o sztuce na ziemiach polskich w XIX wieku Dawne przewodniki stanowią ważną kategorię źródeł historycznych, pozwalających zrekonstruować wiele aspektów z zakresu historii turystyki. Szczególny rozwój literatury przewodnikowej nastąpił w XIX w., kiedy wykształcił się nowoczesny typ przewodnika z opisami według tras zwiedzania i licznymi informacjami praktycznymi. Jednocześnie zawierał wiele wiadomości o zróżnicowanym charakterze, m.in. z zakresu geografii, etnologii, przyrodoznawstwa, a także opisy zabytków i dzieł sztuki. Znaczenie polskich przewodników dla pisarstwa o sztuce jest bardzo duże, lecz niedoceniane. Celem autora artykułu jest określenie roli, jaką te publikacje odegrały w sferze historiografii artystycznej, a także wskazanie związku pomiędzy przewodnikami a rozwojem badań naukowych nad sztuką. Tematyka ta stanowi bez wątpienia interesujący obszar interdyscyplinarnych powiązań pomiędzy historycznym rozwojem turystyki oraz nauki, w tym wypadku historii sztuki.

Dziedzina: nauki socjologiczne
Drzewo, człowiek i drobnoustroje w powieściowym laboratorium. O „Historii kołka w płocie" Józefa Ignacego Kraszewskiego Tematem przedstawionej w artykule interpretacji Historii kołka w płocie, jednej z żytomierskich powieści Kraszewskiego z 1858 roku, jest zetknięcie ludzkiej kultury i cywilizacji (w tym społecznego bytu wsi polskiej) z materialnością świata nie-ludzkiego. Zagadnienie to wywołuje szereg pytań i wątpliwości zwłaszcza dzisiaj, w kontekście historyczno-metodologicznego zwrotu w stronę świata rzeczy i ekologii. Teoriopoznawczy sceptycyzm Kraszewskiego nakłada na odbiorcę obowiązek lektury zgodnej z „dyrektywą nieufności”, to znaczy ironicznie podejrzliwej wobec wszelkich prawd „absolutnych”. Znajduje tu pole do realizacji ironia sokratejska, podniesiona przez Schlegla do rangi głównej zasady filozoficzno-estetycznej. Pod piórem Kraszewskiego staje się ona mechanizmem twórczej samokontroli, powstrzymuje twórcę przed jednoznacznym dydaktyzmem, z którym oswoił czytelników sporej części swoich poprzednich powieści o tematyce społecznej. Metoda konfrontowania „wiedzy” bytów nie-ludzkich (pochodzących ze świata roślin) z ludzkimi relacjami i sądami, krytyka sztuki sądzenia, rezygnacja z wyraźnej dyskursywizacji własnego ideowego stanowiska na rzecz „ukrytej filozofii”, wreszcie wprowadzenie do powieści perspektywy mikroświatów w postaci drobnoustrojów – całe to spektrum stanowi wyposażenie powieściowego laboratorium, w które zamienia się Historia kołka w płocie.

Dziedzina: literaturoznawstwo
Reprezentacja wiedzy dziedzinowej działu serwisowego przy zastosowaniu OWL W artykule dokonano przeglądu literaturowego formalnych metod reprezentacji wiedzy w postaci ontologii ze szczególnym uwzględnieniem standardów RDF oraz OWL. Wskazano następnie obszar wiedzy dziedzinowej z zakresu prawidłowo realizowanych procedur serwisowych. Zaproponowano również sposób reprezentacji tej wiedzy jako szeregów kroków, opisywanych przez obsługiwane podzespoły, wykorzystane do tego narzędzia, elementy łączące i mocujące czy też materiały eksploatacyjne. Bazując na tych założeniach zaproponowano budowę ontologii przy wykorzystaniu języka OWL, wykorzystując w tym celu środowisko Protégé.

Dziedzina: informatyka
Elektrody tekstylne do elektrostymulacji mięśni – doniesienie wstępne W pracy zaprezentowano elementy konstrukcji elektrod tekstylnych (TXT) przeznaczonych do elektrostymulacji mięśni, jak również wyniki wstępnych badań aplikacyjnych u osób zdrowych. Badaniami objęto 65 zdrowych ochotników (wiek: 20,2 ± 1,4 lat), u których analizowano wrażenia subiektywne towarzyszące elektrostymulacji mięśni kończyn górnych i dolnych z użyciem testowanych elektrod TXT oraz standardowych elektrod żelowych (EERC200M, BioMedical Life System, USA). Do elektrostymulacji zastosowano przenośny elektrostymulator EMS D7 (BioMedical Life System, USA). Wszystkie badania wykonywane były pod nadzorem przeszkolonych osób, zaś skategoryzowane wrażenia subiektywne badane osoby określały za pomocą ankiety. Wyniki wykazały dobrą tolerancję testowanych elektrod TXT przez większość badanych ochotników.

Dziedzina: inżynieria biomedyczna
Piękne czy wierne, czyli o polskich przekładach Instytucji Gaiusa (II wiek) Celem niniejszego artykułu jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy łacińskie terminy prawnicze, występujące w tekstach źródłowych z prawa rzymskiego, należy w przekładzie na język polski pozostawić w formie oryginalnej, czy też znaleźć ich polskie odpowiedniki. Podstawą do rozważań są trzy przekłady na język polski Instytucji Gaiusa, prawnika z II wieku. Przekład dwóch pierwszych ksiąg autorstwa Teodora Dydyńskiego ukazał się w latach sześćdziesiątych XIX wieku. W 1982 r. całość dzieła przetłumaczył Cezary Kunderewicz, a w 2003 r. nowego przekładu dokonał Władysław Rozwadowski. Na podstawie analizy rozwiązań przyjętych przez trzech tłumaczy w końcowej części artykułu autorka proponuje własną odpowiedź na postawione pytanie.
Belle ou fidèle : Quelque remarques à propos des traductions en polonais des Institutions de Gaius (IIe siècle)
L’objectif de l’article est de chercher une réponse à la question si les termes juridiques latins dans les textes sources du droit romain doivent être laissés sous leur forme originale ou s’il faut créer des équivalents polonais. La réflexion porte sur trois traductions en polonais des Institutions de Gaius, juriste du IIe siècle. La traduction des deux premiers volumes, faite par Teodor Dydyński, est parue dans les années soixante du XIXe siècle. L’œuvre tout entière a été traduite en 1982 par Cezary Kunderewicz, et en 2003 une nouvelle traduction a été réalisée par Władysław Rozwadowski. Après avoir analysé les solutions adoptées par les trois traducteurs, l’auteur de l’article propose sa propre réponse à la question posée au début.

Dziedzina: nauki o kulturze i religii
Ochrona narządu wzroku przed szkodliwym działaniem promieniowania UV Celem pracy było ukazanie istotności tematu ochrony wzroku przed promieniowaniem UV. Promieniowanie to ma negatywny wpływ na narząd wzroku, może kumulować się w tkankach w ciągu całego życia i przyczyniać się do wystąpienia schorzeń oczu zwanych oftalmoheliozami. Schorzenia te często prowadzą do zaburzeń widzenia, wpływając na pogorszenie komfortu życia ludzi. Zagrożenie stanowi nie tylko promieniowanie padające bezpośrednio, ale też z boku i odbite od powierzchni. Ze względu na zwiększające się zjawisko dziury ozonowej, ilość ultrafioletu docierającego do powierzchni Ziemi będzie wzrastać. Ochrona narządu wzroku ważna jest cały rok, od urodzenia. Istnieje wiele sposobów ochrony wzroku od odpowiedniej diety po różnego rodzaju produkty optyczne blokujące ultrafiolet w 100%. W realizacji celu pracy pomogło przeprowadzone badanie ankietowe, sprawdzające poziom wiedzy pacjentów / klientów o promieniowaniu UV, jego wpływie na narząd wzroku i schorzeniach przez niego spowodowanych oraz sposobów ochrony przed nim. Większa świadomość pacjentów o zagrożeniach pozwoli uniknąć lub zmniejszyć ryzyko wystąpienia schorzeń oczu oraz świadomie wybierać odpowiednie produkty ochrony wzroku.

Dziedzina: nauki o kulturze fizycznej
Wybrane przykłady zastosowania informacji przestrzennej na potrzeby identyfikacji obszarów problemowych Artykuł prezentuje wybrane przykłady zastosowania analizy informacji przestrzennej do inwentaryzacji uwarunkowań rozwoju małopolskiej gminy Tomice. Następnie dokonano ich oceny pod kątem klasyfikacji 
obszarów problemowych w kontekście planowania i zagospodarowania 
przestrzennego. Zagadnienie identyfikacji obszarów problemowych zostało poruszone w skali lokalnej (gminnej), w oparciu o powstające w ramach 
planowania miejscowego dokumenty planistyczne. Jako pojęcie obszaru 
problemowego przyjęto definicję z Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która obszar problemowy określa jako „obszar szczególnego zjawiska z zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania 
konfliktów przestrzennych, wskazany w (...) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy”. Do analizy wybranych 
elementów fizjograficznych rolniczej przestrzeni produkcyjnej, terenów 
inwestycyjnych i obszarów funkcyjnych zostały zastosowane podstawowe 
techniki geoprocessingu. Analizy opracowano w programie Quantum GIS. 
W artykule wykorzystano badania własne nad delimitacją obszarów problemowych w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego.

Dziedzina: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ zastosowanej metody obliczeń na wartość charakterystyki energetycznej budynku mieszkalnego Wyznaczono charakterystykę energetyczną budynku mieszkalnego w oparciu o dwie równoważne metody obliczeniowe -
szczegółową i uproszczoną. Wskaźnik EP w przypadku zastosowania pierwszej metody wynosi ok. 300 zaś w przypadku drugiej
356. Z uwagi na znaczną rozbieżność w uzyskanych wynikach sporządzając certyfikat energetyczny powinno się informować
według jakiej metody wykonano obliczenia.

Dziedzina: nauki leśne
Regulacja bodźcowa w telekomunikacji Artykuł stanowi zarys problematyki regulacji bazującej na wynikach, regulacji pułapem cenowym w kontekście transformowania sektora telekomunikacyjnego z tego opartego na podejściu monopolistycznym do podejścia opartego na konkurencji (deregulacji). Zaprezentowane treści obejmują cechy charakterystyczne regulacji bazującej na wynikach, regulacji pułapem cenowym, mechanizm tej regulacji, oraz rolę wiarygodności regulacyjnej w procesie konstrukcji planów regulacyjnych opartych na silnych bodźcach.

Dziedzina: informatyka techniczna i telekomunikacja
Konstytucja relatywna i absolutna w myśli Carla Schmitta W Nauce o konstytucji (1928) niemiecki filozof prawa i teoretyk polityki Carl Schmitt wprowadza pojęcia konstytucji relatywnej i konstytucji absolutnej. O ile ta pierwsza jest przezeń dość dokładnie zdefiniowana, o tyle w stosunku do drugiej Nauka o konstytucji pozostaje niejasna — Schmitt nigdzie nie definiuje tego, czym właściwie konstytucja absolutna jest i podaje co najmniej trzy możliwe opcje rozumienia tego terminu. Dlatego też należy stworzyć jej jasną definicję poprzez negację, opisując za Schmittem metody relatywizacji konstytucji, które dostrzegł on w sobie współczesnych czasach w Republice Weimarskiej i w ustawie zasadniczej tego państwa. Jedna z metod tej relatywizacji, czyli wywodzenie wymowy całego tego aktu prawnego z jej pojedynczego artykułu, dokonał również sam Schmitt, odczytując artykuł 48 owej ustawy zasadniczej (w zamierzeniu twórców konstytucji drugorzędny), opisując uprawnienia prezydenta do zawieszania praw i wolności podczas trwania sytuacji ekstraordynaryjnej, jako dla niej kluczowy. Celem takiego odczytania Schmitta była, co paradoksalne, obrona konstytucji i uczynienie zrozumiałą w jej sensie absolutnym. W artykule autor rekonstruuje wskazane wyżej terminy oraz opisuje relatywizację, której autorem stał się Schmitt.

Dziedzina: nauki prawne
Systemy automatycznego ograniczania prędkości ATP na sieci kolei i w metrze – analiza procesów Bezpieczeństwo ruchu kolejowego, w szczególności ruchu pociągu zależy od dwóch ludzi: dyżurnego ruchu, który zarządza ruchem wielu pociągów i manewrów na określonym obszarze sieci kolejowej oraz maszynisty, który prowadzi określony pojazd, w tym pociąg. Dyżurny ruchu z nastawni zarządza (steruje) ruchem na obszarze kolei (stacje, linia), który musi być i jest wyposażony w urządzenia (systemy) sterowania ruchem kolejowym – srk. Zadaniem systemów (urządzeń) srk jest zapewnienie bezpiecznego ruchu pojazdów na rozważanym obszarze oraz wymaganej zdolności przepustowej linii i stacji.

Dziedzina: inżynieria lądowa i transport
Dynamika jesiennej wędrówki ptaków w krajobrazie rolniczym pod Radzyniem Podlaskim (Nizina Południowopodlaska) W okresie 19 VIII-18 XI 2013 roku w krajobrazie rolniczym Niziny Południowopodlaskiej
pod Radzyniem Podlaskim (E Poland) prowadzono obserwacje jesiennej migracji ptaków. Wykonano
12 liczeń z zastosowaniem każdego dnia 2 metod: stacjonarnej oraz transektowej. Liczenia na 3 punktach
obserwacyjnych oddalonych o 1,5 km trwały 4 godziny (2, 1, 1). Naprzemiennie z nimi prowadzono
liczenia na 3 transektach o długości 1 km każdy. Łączny czas obserwacji terenowych wyniósł 66 godzin,
na które składało się 48 godzin na punkcie obserwacyjnym oraz 18 na transektach. Analizie poddano
56 gatunków wędrownych o łącznej liczebności 13 997 osobników. Najliczniejszymi gatunkami były
zięba Fringilla coelebs (6961 os. – 48,9%), skowronek Alauda arvensis (1722 os. – 12,3%) oraz dymówka Hirundo rustica (1083 os. – 7,7%). Próg 1% udziału w zgrupowaniu wędrownym przekroczyły ponadto
grzywacz Columba palumbus, dzwoniec Carduelis chloris, pliszka żółta Motacilla flava, świergotek
łąkowy Anthus pratensis, czyż Carduelis spinus, pliszka siwa Motacilla alba, modraszka Cyanistes
caeruleus, bogatka Parus major i świergotek drzewny Anthus trivialis. Zgrupowania ocenione metodą
punktową i transektową odznaczały się wysokim podobieństwem struktury dominacji – Re=3%, ale
niższym podobieństwem składu gatunkowego – QS=63,4%. Tylko w przypadku pliszki siwej i dymówki
podobieństwo dynamiki liczebności było na tyle duże, że obie metody można dla tych gatunków stosować
zamiennie. Żadna z tych metod nie oddaje w pełni przebiegu wędrówek ptaków i obie metody
z pewnością się uzupełniają, bowiem jedna lepiej oddaje aktywną fazą wędrówki, czyli dalekodystansowy
przelot, a druga – fazę postojową.

Dziedzina: nauki biologiczne
Modelowanie przemian składu chemicznego wód podziemnych permskiego piętra wodonośnego w rejonie lubińsko-głogowskiego obszaru miedzionośnego Eksploatacja rud miedzi w kopalniach lubińsko-głogowskiego obszaru miedzionośnego (LGOM) spowodowała intensywny i długotrwały drenaż górniczy. Główną rolę w kształtowaniu dopływu wód do wyrobisk kopalni LGOM odgrywa szczelinowo-krasowy poziom wodonośny wapienia podstawowego W-1 oraz pozostające z nim w łączności hydraulicznej poziomy dolomitu głównego, pstrego piaskowca i oligocenu. Rozwój leja depresji spowodował obniżenie zwierciadła wód podziemnych w utworach cechsztynu, obejmując również poziomy wodonośne miocenu, oligocenu i pstrego piaskowca. Posługując się klasyfikacją Monitiona, wydzielono 6 typów hydrochemicznych wód: Cl–Na, Cl–Na–Ca, Cl–SO4–Ca–Na, SO4–Cl–Ca–Na, SO4–Ca–Na i SO4–HCO3–Ca–Na. Stworzony model konceptualny zakładał, że głównym procesem kształtującym chemizm wód w poziomie wapienia podstawowego jest rozpuszczanie siarczanów i dedolomityzacja węglanów. Wykonane modelowanie specjacyjne, modelowanie odwrotne i wprost potwierdziły założenia przyjęte w modelu konceptualnym.

Dziedzina: nauki o ziemi i środowisku
Efektywność stosowania mieszanek z udziałem łubinu wąskolistnego w żywieniu rosnących świń Celem badań było określenie przydatności łubinu wąskolistnego, jako częściowego zamiennika
białka poekstrakcyjnej śruty sojowej, w mieszankach dla świń rosnących. Sto warchlaków
3-rasowych (landrace x yorkshire) x duroc przydzielono na zasadzie analogów do grupy
doświadczalnej (D) i kontrolnej (K), po 50 sztuk każda. Zwierzęta utrzymywano w ujednoliconych
warunkach, po 10 sztuk w kojcu. W tuczu 2-fazowym od masy ciała 27 do 113 kg
świnie żywiono mieszankami pełnoporcjowymi. Tuczniki z grupy D otrzymywały paszę z
5% udziałem łubinu wąskolistnego. Przeprowadzono ocenę wyników tuczu, po uboju ocenę
rzeźną, a także uproszczoną ekonomiczną ocenę efektywności produkcji. Uzyskano bardzo
dobre, porównywalne w grupach K i D wyniki tuczu i oceny rzeźnej tuczników. Zasadność
użycia łubinu wąskolistnego potwierdziła niższa cena jednostkowa mieszanek z jego udziałem.
Koszty paszy zużytej na przyrost 1 kg masy ciała były mniejsze w grupie D niż K, odpowiednio
w I i II fazie tuczu o 4,82% (0,11 zł) i 3,24% (0,09 zł), a wykorzystanie paszy lepsze.
W ekonomicznej analizie efektywności tuczu stwierdzono przewagę grupy D nad K (3,23%),
co wskazuje na zasadność stosowania nasion łubinu wąskolistnego w tuczu świń.

Dziedzina: zootechnika i rybactwo