দাদাচাহেব ফাল্কে, পাছলৈ যি ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জনক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে, এই চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰযোজক তথা পৰিচালক আছিল। তেওঁ দাদৰ ঘাইপথত তেওঁৰ স্টুডিঅ'তেই এই চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ কৰিছিল। এই চলচ্চিত্ৰখন দাদাচাহেব ফাল্কেৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ। ৪০ মিনিট সময়ৰ তথা ৩৭০০ ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ ৰীলযুক্ত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰোতে সাত মাহ একৈশ দিন সময় লাগিছিল। দাদাচাহেব ফাল্কে চিত্ৰশিল্পী ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ অঙ্কণশৈলীৰ দ্বাৰা বহুলাংশে প্ৰভাৱিত হৈছিল। হিন্দু পৌৰাণিক ঘটনাবোৰৰ ওপৰত অঁকা ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰবোৰক দাদাচাহেব ফাল্কে চলচ্চিত্ৰৰ দ্বাৰা গতি প্ৰদান কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনত স্ত্ৰী চৰিত্ৰৰ সকলো ভূমিকাত পুৰুষেই অভিনয় কৰিছিল। দাদাচাহেবে এই চলচ্চিত্ৰত নাৰীক অভিনয় কৰাবলৈ বহু চেষ্টা কৰিও ব্যৰ্থ হৈছিল। সেইকাৰণে তেখেতে হৰিশ্চন্দ্ৰৰ পত্নী তাৰামতীৰ ভূমিকাত আন্না সালুঙ্কে নামৰ এজন কমনীয় পুৰুষক অভিনয় কৰাইছিল। আন্না আছিল এজন হোটেলৰ ৰান্ধনী যি পাছলৈ ভালেমান চলচ্চিত্ৰত স্ত্ৰীৰ ভূমিকা পালন কৰি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি ২০০৯ চনত হৰিশচন্দ্ৰাচী ফেক্টৰী নামৰ এখন মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।