از کف نمي دهد دل آسان ربوده را ديديم زور بازوي ناآزموده را من در پي رهائي و او در پي فريب بر سر گره زند گره ناگشوده را نتوان چشيد قند مکرر وز آن لبان بتوان شنود تلخ مکررشنوده را تا منفعل ز رنجش بيجا نسازمش مي آرم اعتراف گناه نبوده را. (از حاشيه دکتر سادات ناصري بر آتشکده آذر ج 2 صص 711 - 723) (مجمع الفصحا چ مصفا ج 4 ص 101). نيز رجوع به فهرست کتابخانه مدرسه عالي سپه سالار ج 2 ص 690 و شعرالعجم چ تهران ج 3 ص 41 و تذکره حسيني ص 350 و سروآزاد ص 24 و روز روشن ص 708 و شمع انجمن ص 453 و نتايج الافکار ص 713 و تذکره ميخانه ص 524 شود.