ការទំនាក់ទំនងជាធម្មតានិយាយអំពីខ្នាតសំខាន់ៗមួយចំនួនៈ សារ (ហេតុអ្វីបានជាប្រភេទនៃវត្ថុមួយ ត្រូវបានទាក់ទងគ្នា) ប្រភព អ្នកផ្ញើរ អ្នកបញ្ចូលអក្សរសំងាត់ (ដោយនរណា) ទំរង់(មានលក្ខណៈបែបណា) បណ្តាញ(តាមរយៈអ្វី) ទិសដៅ(អ្នកទទួល ទិសដៅ អ្នកបកប្រែ (ទៅកាន់នរណា) ហើយអ្នកទទួល។ លោក វីបឺស្ក្រាមនៅឆ្នាំ១៩៥៤ បានចង្អុលបង្ហាញថាយើងគូរតែពិនិត្យការប៉ះទង្កិចផងដែរថា សារមួយមានទាំងចេតនានិងអចេតនា នៅលើទិសដៅនៃសារ។នៅក្នុងចំនោមការចូលរួមទាំងនេះ ការទំនាក់ទំនងរួមបញ្ចូលទាំងការសំដែលដែលសាកសមទៅនិងចំនេះដឹង និងបទពិសោធន៍ការផ្តល់យោបល់ ការបង្កាប់បញ្ជា និងការសួរសំនួរ។ការបង្ហាញទាំងនេះប្រហែលជា មានច្រើនរូបរាងនៅក្នុងចំនោមលក្ខណៈមួយនៃលក្ខណៈជាច្រើនទៀត។ ទំរង់ទាំងនេះអាស្រ័យទៅលើ សមត្ថភាព នៃក្រុមធ្វើការទំនាក់ទំនង។ជាមួយនេះផងដែរមាតិកាទំនាក់ទំនងនិងទំរង់ការបង្កើតសារ ដែលបានផ្ញើរទៅកាន់ទិសដៅមួយ។ ទិសដៅអាចជាខ្លួនឯងផ្ទាល់ អ្នកដទៃ ឬការរស់នៅអង្គភាព ណាមួយដូចជា សារជីវកម្ម ឬការរស់នៅជាក្រុម។