කොරියානු කාව්‍ය ශාස්ත්‍රය තුන් රාජධානි යුගයේ දියුණුව පැවතිණි. කාව්‍ය එකතූන් නිතර නිතර මුද්‍රණය කෙරිණි. ජොසොන් ජාතිකවාදයේ නැගීමත් සමග, කාව්‍ය ශාස්ත්‍රය ශීඝ්‍රයෙන් දියුණු වූ අතර, 18වන සියවසේ දී උච්චස්ථානයට පත් විය. 20වන සියවසේ මුල් භාගයේ සහ මුල්කාලීන ජනරජ යුගයේ සංකල්පරූපවාදී සහ නූතනවාදී කාව්‍ය ක්‍රමවේද හඳුන්වා දීමේ උත්සාහයක් පැවතිණි. දේශාභිමානී කෘති අතිශයින් සාර්ථක විය. 1970 දශකයේ සිට ගායනා කළ හැකි කාව්‍ය රචනය ප්‍රමුඛ විය.