Milton Friedmani, Andrew Brennani dhe Ronald Reagani promovonin të njëjtat argumente dhe pikëpamje. Friedmani shpjegonte se veprimet e një ekonomie të qëndërzuar shoqërohen gjithnjë me një shtypje politike. Transaksionet në një ekonomi tregu janë vullnetare, dhe diversiteti i gjerë që mundësohet nga aktiviteti vullnetar është një kërcënim thelbësor për liderët politikë dhe e dobëson ndjeshëm fuqinë e tyre për dhunë. Një pjesë e pikëpamjeve të Friedmanit ndaheshin edhe nga Keynesi, i cili besonte se kapitalizmi është jetësor për lirinë për të mbijetuar dhe prosperuar.