Сталагмі́ты (ад грэч.: σταλαγμίτης — кропля) — нацечныя мінеральныя ўтварэнні (большая частка: вапняковыя, радзей гіпсавыя, саляныя), што растуць у выглядзе конусаў, слупоў са дна пяшчор і іншых падземных карставых поласцяў насустрач сталактытам і нярэдка зліваюцца з імі, утвараючы сталагнат. Самым высокім у свеце лічыцца сталагміт, знойдзены ў пешчоры Лас Вільяс (Куба). Яго вышыня — 63 м. У Еўропе — 35.6 м (пяшчора Бузго ў Славакіі).