У 1939 з Рыму, дзе знаходзіўся на капітуле марыянскага ордэна, накіраваўся на Бацькаўшчыну ў Заходнюю Беларусь. На зваротным шляху ў Львове наведаў грэка-каталіцкага мітрапаліта Андрэя Шаптыцкага, дзе яго застала вайна. Мітрапаліт Шаптыцкі разглядаў яго як аднаго з найбольш дастойных кандыдатаў на пасаду кіраўніка Беларускага экзархату Грэка-Каталіцкай Царквы. 22 кастрычніка 1939 арыштаваны савецкімі ўладамі пры пераходзе савецкае мяжы ля гораду Рава-Руская (Украіна) і зьняволены ў турму ў Львове. Быў зьвінавачаны ў шпіянажы на карысьць Ватыкану і жорстка катаваны. Быў прывезены ў Маскву. 23 верасьня 1942 прызнаны вінаватым у змаганьні з рэвалюцыйным рухам і нелегальным пераходзе мяжы й быў асуджаны да 10 гадоў лягероў. Савецкія ўлады намагаліся схіліць яго, каб ён узначаліў незалежную ад Ватыкану Каталіцкую Царкву ў СССР. Закатаваны ў Бутырскай турме ў Маскве. Месца пахаваньня невядомае.