tchåte 1 [f.n.] 1. el moyinådje, contrat inte ene otorité et ses sudjets, ki våt mwaisse-lwè. Ç' a stî l' prumire tchåte wice ki l' Prince-Eveke a ricnoxhou des droets azès bordjoes. C' est on no k' est dins l' tchåte d' askepiaedje di l' abeye di Malonne, e 8inme sieke. 2. papî oficir ki li cour del veye ou do viyaedje dinéve ås djins ki volént aveur on documint po prouver k' il avént atchté oudonbén vindou åk. 3. acoird inte djins d' oneur, ki dene ene djivêye di rîles di boune codujhance ki tchaeke sineu s' oblidje a shuve. Minme li Djåke Chirac a prometou åzès Burtons di siner li tchåte des formagnîs lingaedjes d' Urope. Disfondowes: tchaute, chârte. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. ""charte, chartre"", 1980.