Буҳрони иқтисодии ҷаҳонии солҳои 1929–1933 ба инкишофу равнақи аудит мусоидат намуд. Ҳамон солҳо муфлисии корхонаҳои ҷумҳуриҳои сотсиалистии навбунёд ҷараён дошт ва аз аудиторони соҳибихтиёр тартиб ва тасдиқи ҳисоботу тавозун (баланс)-и корхонаҳоро тақозо мекард. Аудит воситаи пурқуввати назорату тафтиши қаллобон, дуздон, ғоратгарон, вайронкунандагони тартибот ва риояи дурусти қонуни ҳисобдорӣ мебошад. Дар охири солҳои 40 асри 20 доираи аудит чун воситаи тасдиқи ҳисобот ва амалӣ гардондани назорат маҳдуд гашта буд. Аудиторон бештар ба санҷиши санадҳои тасдиқгардида, амалиёти ҳисоб ва санҷиши дурусти гурӯҳбандии ин амалиёт дар ҳисобот сарукор доштанд. Яъне аудит ба сифати тасдиқкунанда фаъолият мекард. Баъди соли 1949 аудиторони соҳибихтиёр ба масоили назорати дохилӣ дар ширкатҳо диққати бештар доданд. Зеро ба ақидаи онҳо, зимни самаранок анҷом додани фаъолияти худ, рафтору амали эҳтимолӣ, интихоб­ҳои ночиз ва маълумоти ҳи­соботӣ пурра кифоя мекард. Такмили аудит ва ташаккули ихтисоси аудиторӣ боис шуд, ки аз байни аудиторон мутахассисони ҳуқуқии андозу андозситонӣ, мушовирон, таҳлилкунандагон, идоракунандагон арзи ҳастӣ кунанд. Дар мамлакатҳои мутараққӣ фаъолияти аудиторӣ ба амал омада, рушд ёфт. Яке аз афзалиятҳои ин фаъолият дар Амрико аз он иборат аст, ки ба ғайр аз мақомоти ҳисобдорон ва аудиторон, боз созмонҳои гуногуни аудитории касбӣ, ба мисли аудиторони дохилӣ, ки аудиторони воқеиянд, васеъ фаъолият менамоянд. Усулан роҳбарони саридораи назорати буҷавии ИМА ва ҷамъияти аудиторон мутахассисони соҳаи аудит мебошанд.