د دغو دولتونو د اوسېدونکو تر منځ د يووالي یوه پیاوړي او قوي بنسټ شتون نه درلود او پر هغوی باندې میراثي باچا چې سیاسي او مذهبي دواړه واکه يې درلودل- حکومت کاوه. له قانون څخه موخه د مذهب او باچا اجازه وه. د باچا د کمزورۍ په صورت کې د دولت چارې گډوډېدلې او نوي حکمران به واگي تر لاسه کول.