Hy is vanaf 1 Junie 1993 uitvoerende voorsitter van die Stigting vir Afrikaans, wat homself ten doel stel om Afrikaans op alle terreine en onder alle mense te bevorder. Vanaf 2004 is hy ook onder andere projekleier van die Afrikaanse Taaloudit, wat onder die vaandel van die Nasionale Forum vir Afrikaans (NFA) gedoen word en gesteun word deur die Akademie vir Wetenskap en Kuns. Hy dien ook op die bestuur van die Afrikaanse Taalraad en die NFA. In laasgenoemde hoedanigheid publiseer hy in 2006 die verslag “Op pad na ’n taalstrategie vir Afrikaans” en onder sy leierskap word taalberade in 2004 en 2007 gehou om te besin oor die pad vorentoe vir Afrikaans en die depolitisering van die taal. In verskeie ander meestal private dokumente sit hy die stand van Afrikaans in Suid-Afrika na demokrasie uiteen, onder andere “Verslag van ’n taaloudit oor Afrikaanse taalprojekte, verenigings en energieë” (2004), “Opname oor Afrikaanse projekte en aktiwiteite op ’n plaaslike munisipale vlak in Suid-Afrika” (2006), “Die Afrikaanse ""ons"" en die nodigheid van ’n Afrikaanse Taalraad” (2008) en “Die Afrikaanse Taalraad kom tot stand” (2008). Hy skryf ook talle vakkundige publikasies wat in tydskrifte verskyn en werk mee aan boeke soos “Afrikaans in Afrika” onder redaksie van Christo van Rensburg. As spreker lewer hy referate by verskeie plaaslike en internasionale taalkonferensies, waaronder in 2000 in Puerto Rico.