ಮೆಟ್ರಿಕ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲ ಆವೃತ್ತಿಯು ಆಧಾರ ಮಾನಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದದಿಂದ (ಮೀಟರ್) ಮತ್ತು ತೂಕ (ದ್ರವ್ಯರಾಶಿ) ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗಾತ್ರ (ಘನ ಅಳತೆ 1⁄1000 ಘನ ಸೆಂಮೀ)ದ ತೂಕದಿಂದ ಪಡೆಯ ಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಉದ್ದದ ಮಾನಕಕ್ಕೆ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಮೊದಲನೆಯದು ಲೋಲಕದ (ಪೆಂಡುಲಮ್) ಅರ್ಧ ಓಲಾಟಕ್ಕೆ (ಹಾಫ್ ಪೀರಿಯಡ್ ಅಥವಾ ಹಾಫ್ ಸ್ವಿಂಗ್) ಒಂದು ಸೆಕೆಂಡ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಲೋಲಕದ ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಉತ್ತರ ದ್ರುವ ಮತ್ತು ಸಮಭಾಕ ವೃತ್ತಗಳ ನಡುವಿನ ದೂರದ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಭಾಗ (1⁄10 000 000). ಇದು ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತಳತೆಯ ನಾಲ್ಕನೆ ಭಾಗ (1⁄4) ವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತಳತೆಯು ಸರಿಯಾಗಿ 40 000 000 ಮೀಟರ್‌ (ಅಥವಾ 40 000 ಕಿಲೋಮೀಟರ್) ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೆಂಚ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸಸ್ ಗುರುತ್ವವು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತುಸು ಬದಲಾಗುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ (ಇದು ಲೋಲಕದ ಕಾಲ ಅಥವಾ ಪೀರಿಯಡನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ) ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತಳತೆಯನ್ನು ಮೀಟರ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು. 1799ರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂಲರೂಪಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಪ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಲಾಯಿತು.