Yn 534 foel Majorka yn 'e hannen fan it Byzantynske Ryk, en neitiid waard it lange tiid regearre as ûnderdiel fan 'e Byzantynske provinsje Sardynje. It wie yn dy tiid dat it kristendom foar it earst de dominante godstsjinst op it eilân waard. Fan 707 ôf hie Majorka geregeldwei te lijen ûnder oanfallen fan islamityske Arabyske en Berberske riken út 'e Magreb. Yn 902 waarden de Baleären ferovere troch it Arabyske emiraat fan Kordoba, op it fêstelân fan it Ibearysk Skiereilân. Dat late ta in nij tiidrek fan grutte ekonomyske bloei, dy't benammen basearre wie op 'e hannel en de yrrigaasjelânbou. Nei't Kordoba as steat yn 1015 útinoarfallen wie, kaam Majorka earst by Dénia te hearren, en fanôf 1087 wie it in selsstannich islamitysk steatsje. Yn 1114 waard it lykwols ferovere troch in alliëarre troepemacht fan Ramon Berenguer III, greve fan Barseloana en de Italjaanske stêdsteat Pisa, wêrby't Palma de Mallorca acht moanne lang belegere waard ear't it him oerjoech. De ferovering wie lykwols fan koarte doer, mei't de oerwinners har troch swierrichheden op it fêstelân weromlûke moasten. Majorka waard doe oant 1176 regearre troch de Almoraviden út Noard-Afrika, en dêrnei oant 1229 troch de Almohaden.