Staudinger mimiti maluruh kimia karét di Karlsruhe, Zurich, di mana dipikanyaho mibanda molekul kacida luhurna ngaliwatan cara ngukur Raoult and van 't Hoff. Staudinger dina makalahna anu dibéwarakeun dina taun 1920 nétélakeun polimér karét mangrupa pati saperti anuséjéna, sélulosa jeung protein ranté panjang unit molekul pondok tuluy dikantetkeun ku kovalen . Bisa disebutkeun ogé, kantétan polimér méh sarupa jeung jepit kertas, anu disusun tina bagéan-bagéan leutik anu dikantétkeun ti tungtung ka tungtung . Ahli kimia organik anu kasohor saperti Emil Fischer jeung Heinrich Wieland ngarasa percaya di mana beurat molekul tinggi ngan bisa diukur ku angka-angka anu geus jelas ieu dilantarankeun ku ayana agregasi molekul leutik anu ngajadi koloid. Dina mimitina lolobana babaturan Staudinger henteu narima kana ayana kamungkinan molekul leutik bisa ngahijikeun kovalen nyieun sanyawa anu mibanda molekul luhur. Mülhaupt ngajéntrékeun kalawan eces, hal ieu dilantarankeun kana sawareh tina catetan anu aya ngeunaan struktur molekul jeung téori kantétan saméméh abad ka-20 masih loba kénéh anu tacan kapanggih tur dipiwanoh.