Furca easti unâ hâlati cu cari s-adunâ (si mparti) earba ți s-da la prâvdzâ (adratâ di-unâ prâjinâ lungâ di lemnu i di metalu cari ari la unu capitu trei-patru dințâ, mâri și nduplicaț niheamâ, cu cari s-acațâ earba); mânata di earbâ ți poati omlu s-u ľea cu-unâ singurâ minari di furcâ; iți altâ hâlati i lucru ți ș-u-aduți cu furca (câ ari dauâ i trei alumâchi di cari s-acațâ lucri) ca, bunâoarâ, citaľlu, unu lemnu (alumachi) ți s-disparti tu dauâ brațâ la unu capit (ca grama Y).