අධිරාජවරුන්හට තමන් පාලනය කළ යුත්තේ ආණ්ඩුක්‍රම නිලධාරීවාදය ද නැතහොත් ශිෂ්‍යත්ව, විනෝදාංශ හෝ කාන්තාවන් කෙරෙහි උනන්දු වීම යන දෙකෙන් එකක් දැයි තීරණය කළ යුතු විය. කෙසේනමුත්, ෆ්‍රෙඩ්රික් ඩබ්. මෝට් පවසන්නේ සිය ළමා විය සැප සම්පත්වලින් පිරි මාලිගාවල තනිව කොටුවී ගතකළ බොහෝ ‍සොං අධිරාජවරුන් ලෝකයේ සාමාන්‍ය කටයුතුවලින් පැහැර වූ නොසැලකිලිමත් ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන් බවයි. මේ නිසා ඔවුන් රජය පාලනයේ දී නිලධාරීන් මත රඳා පැවතී ඇත. නමුත් බොහෝදෙනුකගේ මතය වන්නේ සොං රාජ මාලිගය සිවිල් නිලධාරීන් කෙරෙහි ඉහළ ආචාරශීලීත්වයක් සහ සංයමයක් දැක්වූ හෙයින් සාකච්ඡා හා සමුළුවල දී අධිරාජයා සහ අමාත්‍යවරුන් අතර සමීප සබඳතාවයක් පැවති බවයි.