Mei de fal fan de Berlynske Muorre en de ein fan de Kâlde Oarloch yn 1989 waard in nije besinning op de rol fan de kriichsmacht needsaaklik. Grutte oantallen, diels mobilisabele, striidkrêften waarden net mear nedich achte. Dêrtsjinoer wienen parate, fleksibel ynsetbere ienheden nedich foar dielname oan ynternasjonale fredeshanthavenjende en fredesôftwingende missy’s yn FN ferbân. Yn de jierren ’50 en ’60 wie dit noch beskieden mei de UNTSO yn it Midden-Easten, mar sûnt 1990 mei grutte regelmaat, lykas UNTAC yn Kambodja en UNMEE yn Eritrea en Etioopje. De NAVO-ienheden kamen ek sels fanwegen, lykas yn de Weachoarloch (1990 - 1991) en yn de Adriatyske See yn de oarloggen yn Joegoslaavje. Nei 2001 binne dêr taken by komd yn it ramt fan terrorismebestriding, dy’t net perfoarst ûnder FN flagge, mar faak ûnder Amerikaansk befel útfierd wurde.