აჯანყებულებს წარმოადგენდნენ ადგილობრივი არქონტები, სებაბასტოს და მეგასტრატოპედარდაჩეს ჭანიჩითეს მეთაურობით, რომლებიც საკუთარ თავს ადგილობრივი უფლებების მცველებს უწოდებდნენ, ჭანიჩითე მეთაურობდა სხილაროსთა არმიას — რომლებიც უკანასკნელი იმპერატორის ბასილისა და ადგილობრივი მოსახლეობის ერთგულად რჩებოდნენ, მათვის მიუღებელი იყო ახალი დედოფალი ირინა, რომელსაც აღიქვამდნენ როგორც კონსტანტინოპელ დამპყრობელს — თავიდან აჯანყებულები დედაქალაქის სამხრეთით არსებულ ხევში, წმინდა ევგენიოს მონასტერში გამაგრდნენ, რომელიც დროდადრო მთავარ ციხესიმაგრედ გადაიქცა. ამავე დროს, იმპერატორმა ამირჭანტარების მეშვეობით კონტროლი დაემყარა ნავსადგურსა და ქალაქის ციტადელზე. აჯანყება საბოლოოდ 1340 წლის 2 ივლისს დასრულდა, როდესაც ლიმნიის მეგადუკა იოანე ევნუხი, იმპერატორი მანუელ II-ის მკვლელი, იმპერატორის დასახმარებლად კონსტანტინოპოლიდან ტრაპზონში ჩამოვიდა. ის შეუერთდა საიმპერიო არმიას და ერთობლივი ძალებით ცეცხლში გახვიეს ევგენიოს მონასტერი. სხილარესები დამარცხნენ, მათი ლიდერები მაშივნე დაატყვევეს და ლიმნიის ციხეში გაგზავნეს, ხოლო მომდევნო წელს ზოგიერთი მათგანი სიკვდილით დასაჯეს.