Το περιοδικό γνώρισε αμέσως μεγάλη απήχηση χάρη στις πολλές καινοτομίες του (πλούσια εικονογράφηση, πρωτότυπες μόνιμες στήλες, μεταφράσεις από αντίστοιχα ξένα περιοδικά προκειμένου για κείμενα η θεματολογία των οποίων απουσίαζε από την ελληνική βιβλιογραφία) και την πλειάδα των συνεργατών του. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν πολλές σημαντικές πνευματικές φυσιογνωμίες της εποχής, όπως οι Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, Νικόλαος Τωμαδάκης, Ι.Μ. Χατζηφώτης, Σόλων Γρηγοριάδης, Κώστας Κυριαζής, Χρήστος Λάζος, Κώστας Κιουπκιολής, Σαράντος Αντωνάκος, Κώστας Σαρδελής, Επαμεινώνδας Βρανόπουλος, ο γλωσσολόγος Δικαίος Βαγιακάκος. Τον Δημήτριο Αστερινό (που πέθανε ξαφνικά τον Φεβρουάριο του 1978) διαδέχθηκε ως διευθυντής σύνταξης για τα επόμενα 24 χρόνια ο Νίκος Αγγελής μέχρι και τον δικό του θάνατο, τον Σεπτέμβριο του 2002. Την ίδια περίοδο στην ομάδα των συντακτών του περιοδικού (που προσεγγίζει πλέον τον μισό αιώνα) προστέθηκαν νέοι σημαντικοί συγγραφείς, όπως ο ιστορικός Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, ο λογοτέχνης Φίλιππος Φιλίππου, και άλλοι. Την περίοδο 2002-2008, η θέση του διευθυντή σύνταξης δεν καλύφθηκε και καθήκοντα αρχισυντάκτη άσκησε η φιλόλογος Μελίτα Βαμβακά-Τριβιζά, με πολύχρονη παρουσία στον Εκδοτικό Οργανισμό Πάπυρος ως επιμελήτρια κειμένων και μεταφράστρια.