Sipas disa autorëve, termi ""Arvanitika"" në kuptimin e tij të duhur vlen vetëm për grupin jugor ose për grupet jugore dhe trakasit së bashku dmth ato dialekte që janë ndarë nga thelbi i gjuhës shqipe për disa shekuj. Dialektet në veriperëndim raportohen të jenë më të ngjashme me dialektet fqinje të Toskërishtes brenda Shqipërisë dhe me fjalimin e ish Çamërishtes, të cilët dikur kishin jetuar në të njëjtin rajon. Këto dialekte janë klasifikuar nga Ethnologue si pjesë e Tosërishtes kryesore, në krahasim me Arvanishten në kuptimin e ngushtë, edhe pse Ethnologue vë në dukje se termi ""Arvanitika"" gjithashtu zbatohet shpesh pa dallim të të dy formave në Greqi. Në gjuhën e tyre, disa grupe në veri-perëndim raportohen të përdorin terminin shqip (gjuhën shqipe) për t'iu referuar gjuhës së tyre si dhe atyre të shtetasve shqiptarë, dhe kjo ndonjëherë është interpretuar duke nënkuptuar se ata janë etnikisht shqiptarë. Arvanitika e Greqisë jugore është shumë e ndarë në dialektet lokale. Sasse (1991) dallon deri në njëmbëdhjetë grupe dialektesh brenda asaj zone: Attic Perëndimi, Attic Juglindore, Verilindje-Attic-Boeotian, Boeotian Perëndimor, Boeotian Qendrore, Peloponezin Verilindor, Peloponezin Veriperëndimor, Peloponezin Jugor, Peloponezin Perëndimor, Eubej dhe Andriote.