شاهه لطيف جي مکيه سرن جون هيروئنيون به عورتون ئي آهن، جيڪي پنهنجي محرومي ۽ پاڻ سان ڏاڍائي خلاف آواز اٿارينديون رهيون. ان حوالي سان هڪ خيال اهو به آهي ته اهي سماج جي ناانصافين خلاف مزاحمتي ڪردار هئا، اتي اهي به سوال اٿن ٿا ته ڇا ڏاڍ فقط عورتن سان هيو. جي ها ته پوءِ عورتن سان جنسي مت ڀيد اسان جي سماج ۾ گهڻو اڳ کان موجود هو، پر جي اهو روايتي ڏاڍ خلاف هو ته به سماج ۾ انصاف گهٽ هئڻ جو اشارو ته ملي ٿو. هڪ طرف سنڌي سماج امن ۽ ڀائيچاري واري هئڻ جي دعوا ڪريون ٿا ۽ صدين کان سهپ واري ماحول هئڻ جي ڳالهه ڪريون ٿا پر اتي جي لوڪ داستانن جي حوالي سان ناانصافين جو اشارو ملي ٿو. ان جو سهپ وارو رويو فقط ڌارين ۽ مردن تائين محدود هو، عورتون ڏچي ۾ هيون. اهو ته پوءِ اسان جي سهپ ۽ ڀائيچاري واري دعوا تي سوال اٿاري ٿو.