رابرٹ فراسٹ دا بچپن کیلیفورنیا وچّ گزریا سی، اوہ شہر دا جم-پل سی۔ نیو انگلینڈ دے علاقے وچّ جیون دے وکھریویاں نے اس نوں سنویدنشیل(حساس) بنا دتا۔ لارینس سکول توں اس نے پڑھائی مکمل کیتی اتے طالب علمی جیون وچّ ہی اوہ کویتاواں لکھن لگّ پیا۔ 1894 وچّ اس نے اپنی ‘میری تتلی’ ناں دی اک کویتا نیویارک انڈیپینڈینٹ اخبار نوں ویچ کے اتیئنت خوشی محسوس کیتی۔ کویتا دے چھپن نال اس دا اتشاہ ودھیا۔ اتھے ہی اس نوں النر ناں دی کڑی نال پیار ہو گیا جس نوں بھیٹ کرن لئی اس نے اپنا اک شعری مجموعہ چھپوایا۔ اس دیاں دو پرتیاں ہی چھپوائیاں گئیاں-اک النر نوں دین لئی اتے اک اپنے لئی۔ جدوں النر ولوں کویتاواں سنبندھی کوئی پرتکرم نہ ملیا تاں فراسٹ بڑا نراش ہویا اتے اپنی پرتی پاڑ کے اوہ اکلا ہی دکھن ولّ گھمدا رہا۔ اس نے آتمگھات کرن بارے وی سوچیا۔ اگلے ہی سال 1895 وچّ اس دا النر نال ویاہ ہو گیا اتے فراسٹ نے اک استانی دا کتہ دھارن کرن دا نرنا کیتا۔ اس نے اپنی ماں لئی اک سکول ستھاپت کرن وچّ وی مدد کیتی۔ ایہناں دناں وچّ ہی اس دا پہلا پتر جنمیا۔ فراسٹ نے دو سال ہارورڈ وچّ وی گزارے پر اتھوں دا واتاورن اس دے راس نہ آیا۔ اس عرصے وچّ اس دے گھر اک دھی جنمی۔ چار ویکتیاں دے نرباہ لئی فراسٹ نے مرغی خانہ کھولھیا۔ جدوں فراسٹ دا کاہلاپن تپدق دی اگاؤں سوچنا گھوشت کیتا گیا تاں فراسٹ اپنے مرغیخانے نوں نویں تھاں تے لے گیا جتھے اس دے پہلے پتر دی موت ہو گئی۔ 1906 وچّ فراسٹ نوں نمونیا ہویا اتے اوہ مردا- مردا بچیا۔ اک سال مگروں اس دی چوتھی دھی وی مر گئی ۔ دکھاں، مایوسیاں، ہاراں اتے اسپھلتاواں نے فراسٹ نوں کویتا وچوں دھرواس اتے اوٹ لین لئی پریریا۔ فراسٹ دا ایہہ بدقسمتی سی کہ اس دے سارے بچے اس دے ویکھدیاں- ویکھدیاں چل وسے۔