Van sy gedigte word in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer. Hy debuteer in 1990 met sy digbundel “Tussen grensligte”. Hierdie bundel betrag die mens en sy plek in die wêreld vanuit verskillende hoeke.Die titel verwys na die grense, bakens of uithoeke van die mens se bestaan, wat deur ligte probeer deurgrond word. Die bundel word in vier afdelings verdeel, waar “Landskappe” gedigte oor die natuur bevat en onder andere die teenstellings tussen wilde en vrye groei teenoor beheer op beplande boerderye uitlig. “Stadskappe” het die stadsbestaan as tema, met die onnatuurlike van hierdie lewe wat in sterk teenstelling staan met die natuur. “Miniature” bevat kort gedigte waarin die stryd van die natuur teenoor die onnatuurlike opgeneem is. In “Lugscenario”, wat die twaalf tekens van die astrologiese Diereriem beteken, probeer die digter deur die kosmos sin vind in die bestaan in Afrika. Sy gebruik van assonansrym in plaas van volrym is ’n aanwins vir die poësie. Hierdie bundel word in 1990 genomineer vir die Rapportprys. Die gedig “Speelkatte” word opgeneem in “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”.