Ішкашымская мова — распаўсюджаная ў некалькіх кішлакох Ішкашымскага раёну, што на самым поўдні Горна-Бадахшанскай аўтаномнай вобласьці. Серад ішкашымцаў распаўсюджаны ішкашымска-ваханскі білінгвізм, што асабліва зьвязана з даволі шырокаю практыкаю ішкашымска-ваханскіх шлюбаў. Ішкашымцы традыцыйна зьяўляюцца ішкашымска-ваханскімі білінгвамі, адзначаецца таксама валоданьне таджыцкай, шугнанскай, расейскай мовамі, часам — рушанскай, дары й кыргыскай. У суседніх аўганскіх рэгіёнах існуе сангліцкая мова, якая часам лічыцца дыялектам ішкашымскай, а таксама зэбацкая; пры гэтым у іраністыцы існуе тэндэнцыя па наданьні зэбацкай статусу гаворкі сангліцкай. Адначасова існуюць меркаваньні, паводле якіх ішкашымская, сангліцкая й зэбацкая зьяўляюцца хоць і блізкароднаснымі, але адносна асобнымі мовамі. Серад іншага адзначаецца фанэтычнае, лексычнае й граматычнае падабенства з ваханскай, аднак значная колькасьць адрозьненьняў не дазваляе разглядаць абедзьве мовы як часткі дыялектнага кантынуўму. Колькасьць носьбітаў для ішкашымскай — каля 800 чал., для сангліцкай — каля 100-150, зэбацкая, верагодна, поўнасьцю вымерла.