ഭാവഭട്ടൻ (17-ആം നൂറ്റാണ്ട്) എന്ന സംഗീതശാസ്ത്രജ്ഞൻ സംസ്കൃതത്തിൽ രചിച്ച മൂന്ന് സംഗീതലക്ഷണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായതാണ് അനൂപസംഗീതവിലാസം. അനൂപസംഗീതാങ്കുശം, അനൂപസംഗീതരത്നാകരം ഇവയാണ് മറ്റു രണ്ടു കൃതികൾ. അനൂപസംഗീതവിലാസത്തിൽ ഭാവഭട്ടൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരിയായിരുന്ന ബിക്കാനീറിലെ അനൂപ്‌സിംങ് (1674-1709) എന്ന രാജാവിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന പല ചരിത്രവസ്തുതകളും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഭാവഭട്ടൻ അനൂപ്‌സിംങിന്റെ ആസ്ഥാനകവികൂടിയായിരുന്നു.