Калі дэмакратыі адпавядае рэспубліка, а ахлакратыі — дыктатура, так і манархія цесна звязана з іерархічным класакратычным грамадскім ладам. Услед за В.Ліпінскім, погляды якога Здзяхоўскі даследваў, ён адзначае, што класакратыя — гэта лад, пры якім грамадскія класы знаходзяцца ў гармоніі, павязаныя імператывам самаабмежавання на агульную карысць і супольнымі повязямі рэлігіі, маралі і права [12, с.165]. Рэлігія і спадчынная манархія выступаюць формамі самаабмежавання класаў. Манарх, што ўзвышаецца над усімі, ёсць чыннікам раўнавагі ў грамадстве, менавіта ён вядзе дзяржаву шляхам арыстакратызацыі, узвышаючы людзей паводле заслугаў [12, с.165-164].