El Carneval de Venesia el vien mensionà per ła prima volta 'nte un documento del doxe Vidal Falier, 'ntel 1054. Łe màscare, spece quełe de ła Comedia del'arte, łe ga na funsion fondamental in sta festa e łe xe i sói sìnbołi. In orìxene, ste qua łe gaveva ła funsion de covrir ła propia identità (per sligarse da łe łigadure sociałi), ma deso łe xé soło decorative e dónca łe resta bełe e rafinae. Ła festa del carneval ła xé 'ndada vanti per tuto el ténpo de ła Serenìsima e có el xé rivà Napoleon łe xé stae fermae, col'ecesion de quełe de Buran e Muran, naturalmente manco inportanti. 'Ntel corso del XX sècoło el carneval el gà tolto nova vità e'l xé cresuo conpagno al turismo. Łe feste łe xé manco łonghe, ma più consentrae de na volta; ghe xé in ogni modo paréci evénti pùblisi 'ntei canpi e i existe anca i veci bałi de łe nòbiłi famege venesiani, 'ntei grandi pałasi, indove se cata l'atmosfera antiga. Ła festa de łe Marie ła xé n'inportante corteo che'l va da ła baxéłega de San Piero de Casteło a Piasa San Marco de dódexe de łe più bełe toxe del łógo: có łe riva ła più beła ła vien premiada co miga pochi schei. El voło del'ànxoło, che ancuo el vien fato de doménega, el xé stà canbià 'ntel 2001: prima vegniva xó dal Canpanièl de San Marco, łóngo na corda metàłica, na cołonba mecànega, ancuo na toxa. Ła cołonba ła mołava su ła piasa un bel fià de coriàndołi e confeti.