Fel mae Lloyd Jones ei hunan yn sylwi, ""At times I felt that I belonged to the wrong sex and was living in the wrong time and place to be a successful artist."" Ym 1989 gadawodd ei swydd fel Swyddog Celfyddydau Gweledol yn Nyfed er mwyn gweithio fel arlinudd llawn amser. O hynny ymlaen datblygodd gwaith Mary Lloyd Jones i gymryd ffurf canfasau afreolaidd mawr. Roedd y gwaith yn gysylltiedig â lliain, pwytho a llifo-socian y brethyn. Yn hwyrach yn ei bywyd, dychwelodd i ffurfiau mwy traddodiadol o baentio yn ogystal â chreu baneri mawr. Ysbrydolwyd gwaith Lloyd Jones yn fawr gan y tirlun lle magwyd hi, yn enwedig y tirlun sydd wedi'i greithio gan fwyngloddio. Mae ei synnwyr o'r lle hwn yn cael ei ymestyn hefyd gan ei hetifeddiaeth ddiwylliannol Gymraeg. Mae Ann Price-Owen yn cyfeirio ati fel curadur ei etifeddiaeth ddiwylliannol. Serch hynny, mae profiadau tu allan i Gymru wedi darparu cyfnodau allweddol yn natblygiad ei gwaith. Ysgogwyd ei diddordeb yn y gwyddorau cynnar gan ymweliad i Ilkley Moor i weld y marciau Celtaidd sy'n cael eu alw'n 'gwpan a chylch'. Wrth gynnwys y marciau hyn yn ei gwaith datblygodd gysylltiad ysbrydol gyda'r bardd a'r ysgolhaig Iolo Morgannwg a luniodd wyddor farddol ei hun yn ystod y 18g. Enwodd y wyddor hynny'n Goelbren. Ystyriodd Lloyd Jones y defnydd o sgriptiau fel y sgript hynafol Ogam yn ei gwaith fel cyfeirnod cynnil i'r arwahanrwydd Cymreig. Yn Haf 2009 arddangosodd Canolfan Crefft Ruthun waith cynnar tecstil Mary Lloyd-Jones' ac ysgogodd yr arddangosfa ail-werthusiad o'i gwaith o fewn cynulleidfa newydd. Ymddangosodd ail arddangosfa yn 2013 mewn cylchgrawn o o'r enw Embroidery. Yn Chwefror 2013 bu'n artist preswyl cyntaf yn yr Hen Goleg, Prifysgol Aberystwyth a symudodd i stiwdio newydd yn yr adeilad.