Za in to dîsetêximo sécolo filòzofi e studiôzi de lògica i l’avéivan pensòu a de nêuve léngoe, ò modificòu o latìn, in te l’inténto de òtegnî ‘n’ezàtta corispondénsa tra i concétti e e paròlle adêuviæ pe esprìmme i concétti mæximi ma sôlo l’Esperànto, a-a fin de l’Éuttoçénto, o l’é sciortîo a afermâse in to ténpo e difóndise cómme léngoa parlâ pe davéi.