Noong 1621, umupo sa trono si Felipe IV na higit na relihiyoso kay Felipe III. Nang sumunod na taon, pinalitan si Don Baltazar ni Gaspar de Guzman, Konde-Duke ng Olivares, tapat at may kakayahan, at naniniwala na ang ugat ng problema ng Espanya ay nasa Nederlands. Matapos ang unang pagka-antala, nilupig ang mga Bohemio sa Puting Bundok noong 1621 na sinundan mul sa Stadtlohn noong 1623. Napukaw ang pakikidigma nito sa Nederlands noong 1621 kung saan kinuha ni Spinola ang kuta ng Breda noong 1625. Nag-alala ang iba sa pakikiialam ni Cristian IV ng Denmark sa digmaan ngunit naalis ang takot dahil sa tagumpay ng heneral imperyal na si Albert ng Wallenstein laban sa mga Danes sa Tulay ng Dessau at gayun din sa Lutter (parehong taon noong 1626). (Si Cristian ay isa sa mga monarkang Europeo na walang alalahin sa pera.) Inaasahan sa Madrid na ang Nederlands ay muling maibabalik sa imperyo matapos lupigin ang Denmark at talunin ang mga Protestante sa Alemanya. Muling nasadlak ang Pransiya sa sigalot (sa bantog na Paglusob sa La Rochelle) at kung saan malinaw ang pangingibabaw ng Espanya. Lubos na umayon si Konde-Duke Olivares na “Espanyol nga ang Diyos at nakikibaka ngayon para sa ating bansa”.