Rannsóknir á veðurfari á Íslandi hafa sýnt að nokkuð kalt skeið varaði frá 13. öld og fram á lok 19. aldar. Á Vesturfaratímabilinu var oft hart í ári Íslandi. Það kom fyrir að hafís og kuldi á sumrin, drógu úr grassprettu sem varð svo aftur til þess að ekki var nóg hey handa skepnum. Þá urðu vetrarhörkur, með tilheyrandi frosti og stormum og snjóþyngslum. Sérstaklega var 9. áratugur 19. aldar kaldur og þá fór líkega mikill fjöldi Íslendinga vestur.