Во хемијата, масните разлики кои се поврзани со емитуваната енергија се околу 10−9 од молекуларната маса. Меѓутоа, во нуклеарните реакции енергиите се толку големи што се поврзани со масните разлики, што пак може да се процени однапред доколку продуктите и реактантите биле измерени (атомите можат да се измерат индиректно преку користење на атомските маси кои се секогаш исти за секој нуклид. Така, формулата на Ајнштајн станува важна кога еднаш ќе се измери масата на различни атомски јадра. Гледајќи ја разликата на масите, може да се предвиди кои јадра складирале енергија која може да биде ослободена преку некои нуклеарни реакции, обезбедувајќи важни информации кои биле важни во развојот на нуклеарната енергија и, последователно и на нуклеарната бомба. Историски, на пример, Лиза Мајтнер била во можност да ги користи масните разлики во јадрата за да процени дека има доволно енергија на располагање за да направи поволен процес за нуклеарна фисија. Импликациите од оваа посебна форма на Ајнштајновата формула ја направиле неговата равенка една од најпознатите во сите науки.