Գարնանը որբանոցում տարածվում է տիֆի համաճարակ և թույլ առողջություն ունեցող աղջիկները մահանում են մեկը մյուսի ետևից, այդ թվում նաև Հելենը: Նախքան իր մահը ընկերուհին Ջեյնին ասում է. «Ես հավատում եմ և հույս ունեմ. ես գնում եմ Աստծու մոտ»: Այս խոսքերը և հանգստությունը, որոնցող Հելենը ընդունում է իր մոտալուտ մահը, մեծ ազդեցություն են ունենում աղջկա քրիստոնեական հայացքի վրա դեպի աշխարհը: