Las fòrmas ancianas son Alancha, en 1283, Alancha, en 1332, Alanchia (latinizacion ?), en 1358, Allanche (en francés ?), en 1358, Alencha, en 1401. Dauzat evòca un tèma prelatin *al-, de sens escur, segut del sufixe gallés -anca. Per Xavier Delamarre, Alancha ven d'*Allancā, « lo ben d'*Allancos », nom d'òme bastit sus allo-, « segond, autre » e anco-, « cròc »; mas segond cròc ,es un sens malaisat per un nom de persona. Alancha es tanben lo nom del riu.