គំរូមុនគេបង្អស់ត្រូវបាបកសាងឡើងដើម្បីឆ្លុះ បញ្ជាំងពីមុខងារបច្ចេកវិជ្ជាធ្វើការរវាងវិទ្យុ និងទូរសព្ទ័។គំរូដំបូងរបស់ពួកគេចែក ចេញជាបីផ្នែកមានដូចជា៖អ្នកបញ្ជួន អ្នកទទួល និងអ្នកប៉ុស្តបណ្តាញ។ អ្នក ផ្ញើរជាផ្នែកមួយរបស់ទូរសព្ទ័ដែលមនុស្សម្នាក់ បាននិយាយចូល បណ្តាញជាទូរសព្ទ័ផ្ទាល់ ហើយអ្នកទទួលជាផ្នែកមួយនៃទូរសព្ទ័ដែលជាក់ ន្លែងដែលមនុស្សម្នាក់ទៀងបាន ឭសំលេង។ ស៉្យានួន (Shannon) និងវ៉ារិន(Warren) បានដឹងថា ជានិច្ចកាលតែងតែមានអគ្គិសនីអាកាស ដែល ជ្រៀតជ្រែកដល់ការស្តាប់ការសន្ទនាតាម ទូរសព្ទ័ដែលគិតថាជាសំលេង។នៅក្នុងគំរូធម្មតា ជានិច្ចកាលសំដៅទៅលើវិធីសាស្រ្តបញ្ជួន ឬ ការយល់ឃើញជាទូទៅនៃទំនាក់ទំនង ពត៌មាន ឬអត្ថបទ។ ឧទាហរណ៍ សារជាភាសាដើម ត្រូវបានផ្ញើរតាមទំរង់មួយចំនួន (ជាភាសានិយាយ)ចេញពីអ្នកនិយាយ អ្នកសរសេរ ចូលទៅទិស ដៅដែលជាអ្នកទទួលឬអ្នកបកប្រែ។ គំនិតនៃការទំនាក់ទំនងនេះ បង្ហាញអោយឃើញការទំនាក់ទំនង ជាអត្ថន័យមួយនៃការផ្ញើរ និង ការទទួលពត៌មាន។ កំលាំងនៃ គំរូនេះងាយស្រួល ជាទូទៅ និង មានគុណភាព។ អ្នកសង្គម វិទ្យាសាស្រ្តលោក ស៉្យានួន និងវ៉ារិនវ៉ីវឺ (Shannon and Warren Weaver) បានរចនាសម្ពន្ធ័គំរូនេះ យោងទៅលើកំលាំងធម្មជាតិ។