مڈھلے صوفی مت دے صوفیاں وچّ شریعت نوں اہم تھاں دتا جاندا اے۔ دنیاوی حصول دی نندا، دنیاوی اچھاواں دا تیاگ، من دی پوترتا، ربی بندگی تے زور، جہنتّ اتے دوزخ دا بھے وغیرہ مڈھلے صوفی مت دیاں خاصیتاں رہیاں ہن۔ مڈھلے صوفی پرماتما دا بھے اپنے من وچّ رکھدے سن۔ مڈھلے صوفیاں وچّ حضرت ہوسین، حبیب آرسی، رابعہ بصری، ابو ہاشم حسن بصری، ابراہن بنئدن وغیرہ صوفیہ دے ناں رکھے جا سکدے ہن۔ بھاویں صوفی مت نے اسائیمت، ینانیمت، مانیمت، بدھ مت دا اثر قبول کیتا مگر اسلامی رہسوادی نوں قرآن نال متعلق دسدے ہن اتے پیغمبر دی پرمپرا نال ہی جوڑدے ہن۔ 12 ویں صدی وچّ جدوں رہسواد صوفی مت اتے شریعت دا اثر گھٹّ گیا۔ رہسوادی صوفیہ وچّ آروپھ ال کارتھی، ابو-ال سلیمان ال قرآنی، ال مہاسبی، بایزید بستامی اتے منصور وغیرہ اس دور دے مشہور صوفی سن۔ دھارمک کٹڑ پنتھیاں دے خلاف کارن بعد دے صوفیہ نوں محمد صاحب اتے قرآن نوں اپنے وچاراں دا ادھار بناؤنا پیا۔