तें तिगोवन दवरूंक जाय.संस्कृतीचें खूबशें धन आमी शेणयलां वा वगडायलां, तशें म्हणीं संबंदान घडूंक फावना. म्हणी तिगून उरतल्यो जाल्यार आमी उलयतना आनी बरयताना तांचो उपेग करूंक जाय. आमचीं जाणटीं तें सहजतायेन करतालीं. तांचे भाशेक एक अप्रूप अशी रूच आसताली. ती रूच पर्थून हाडपाचो हावेस कठीण दिसूं येता, पूण भाशेची उदरगत करतनाच तिची मूळची गोडी तिगोवन दवरप ही आमची लागणूक थारता. म्हणींचो उपेग करतले जाल्यार तांचो अर्थ सारको बरो मतींत आसूंक जाय. तो कळटलो जाल्यार दर एके म्हणी फाटलो अणभव,घडणूक वा जे घडणूकेंतल्यान म्हणीचो जल्म जालो तो अणभव वा ती घडणूक पुराय तरेन म्हणीच्या अर्थाचें आनी म्हणीचे दर्शन आमकां घडयता. म्हणी फाटलो इतिहास सोदून काडपाची गरज उप्रासता ती ह्याच संदर्भांत.