Nei alle gedachten wurdt it bekendste ferskil tusken it Wâldfrysk en it Klaaifrysk foarme troch de wurden ""my"", ""dy"", ""hy"", ""sy"", ""wy"" en ""by"", dy't yn it Wâldfrysk útsprutsen wurde mei in [i], en dus rime op ""bry"" (de Frânske tsiis). Yn it Klaaifrysk wurde dizze wurden lykwols útsprutsen mei in [ɛi̭], en rime se op ""brij"". Fierders bestiet der in hast like bekend ferskil yn 'e útspraak fan 'e twaklanken ""ei"", ""ai"" en ""aai"". Dy wurde yn it Wâldfrysk krekt sa útsprutsen as yn it Nederlânsk, nammentlik as [ɛi̭], [ai̭], resp. [a:i̭]. Yn it Klaaifrysk, lykwols, wurdt de ""ai"" útsprutsen as koarte [ɔi̭], lykas yn it Dútske Leute, wylst sawol de ""ei"" as de ""aai"" reälisearre wurdt as de langere fariant [ɔ:i̭], dy't men yn it Frysk skriuwe kinne soe as ""ôi"". Mei oare wurden, yn it Wâldfrysk heart men yn 'e útspraak gjin ferskil tusken ""ei"" en ""ij"", wylst men yn it Klaaifrysk yn 'e útspraak gjin ferskil heart tusken ""ei"" en ""aai"".