Hesin dagur stendur brendur inn í minnið hjá frásøgufólkinum sum tann dagurin, har heimurin rapar og ongantíð kann gerast hin sami aftur. Frásøgufólkið hevur eisini eina hóming av, hvussu væl lesarin sjálvur minnist dagin, tí á reglu tvey stendur bert dagfestingin, tí hon sigur nógv í sjálvari sær.