En Effekt, wo d Gränze zäigt, wo die spezielli Relatiwidäätstheorii din gültig isch, isch d Shapiro-Verzöögerig: Für Liecht, wo nooch am ene Körper mit ere groosse Masse, wie zum Bischbil d Sunne, vrbiigschickt wird, misst e Beobachter, wo witer vo däm massive Körper äwägg isch, e chliineri Gschwindigkäit as d Liechtgschwindigkäit im Wakuum, won er wurd erwarte. E Beobachter diräkt bim Liechtstraal misst hingege die „richdigi“ Liechtgschwindigkäit. Es isch offesichtlig, ass d Gsetz vo dr spezielle Relatiwidäätstheorii, wie dass d Liechtgschwindigkäit im Wakuum überall gliich grooss isch, nume no in chliine Beriich stimme. In dr allgemäine Relatiwidäätstheorii isch d Ruumzit e sogenannti Lorentzmannigfaltigkäit bzw. e Riemann-Ruum, wo aber an jedem Ruumzitpunkt lokal dur e Minkowskiruum – das isch die flachi Ruumzit vo dr spezielle Relatiwidäätstheorii – cha beschriibe wärde.