হাৰিভাংগা নামটোৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে বহুজনৰ বহু মত। এই সন্দৰ্ভত লোকবিশ্বাসৰ ভেঁটিত প্ৰধানতঃ দুটা কাহিনী পোৱা যায়। প্ৰথম কাহিনী অনুসৰি তেজপুৰৰ অগ্নিগড়ৰ হৰি-হৰৰ যুদ্ধৰ শেষৰ যুদ্ধখিনি এই অঞ্চলত হৈছিল। যুদ্ধত পৰাজয় বৰণ কৰি হৰিয়ে যুদ্ধ ভংগ দি পলায়ন কৰিলে। হৰিয়ে ভংগ দিয়াৰ বাবে ""হৰি-ভংগ” হ’ল আৰু তাৰ পৰা অপভ্ৰংশ হৈ কালক্ৰমত হাৰিভাঙ্গা হোৱা বুলি লোকে বিশ্বাস কৰে। আন এক কাহিনী মৰ্মে এসময়ত পাগলাদিয়া নদীৰ এটা সুঁতি উক্ত অঞ্চলটোৰ মাজেৰে বৈ গৈ বেকী নদীত পৰিছিলগৈ। সে‍ই সুঁতিৰ পাৰতে মহাপ্ৰভু শ্ৰী শ্ৰী কলীয়া গোঁসাইৰ আৱিৰ্ভাবৰ কাহিনী জড়িত হৈ আছে। উক্ত সুঁতিয়েদি বৰপেটীয়া বেপাৰী সকলে নাওঁ লৈ বেহা বেপাৰ কৰিবলৈ আহিছিল আৰু ভটীয়া বেপাৰীয়ে এ‍ই অঞ্চলত দৈ গাখীৰৰ বেহা কৰিছিল। এবাৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্য্যোগৰ ফলত তেনেকুৱা কেবাখনো নাওঁ পানীত জাহ যায় আৰু গাখীৰ কঢ়িয়াই অনা হাড়ি (এবিধ মাটিৰ পাত্ৰ) বোৰ নদীৰ পাৰত ভাঙি চূচূৰ্মৈ হৈ পৰি থাকে। সে‍ই কাহিনীৰ আলমতে ওচৰ চুবুৰীয়া অঞ্চলৰ ৰা‍ইজে এ‍ই অঞ্চলটোক হাড়িভাঙ্গা/ হাড়িভাঙা নাম দিয়ে। সময় সলনি হোৱাৰ লগে লগে নামটো ক্ৰমাৎ হাৰিভাঙ্গালৈ সলনি হয়। এতিয়া লিখিত অনুসৰি গাওঁখনৰ নাম ""হাৰিভাঙ্গা / হাৰিভাংগা"" নামেৰে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।