Секулиризация (лат. saecularis- азаматтық) – қоғамның, жеке адамның дін ықпалынан арылуы; шіркеу меншігінің мемлекеттік меншікке ауысуы. Секулиризация әсіресе реформация дәуірінде кең етек алады. 15-17 ғасырларда Ресейде шіркеудің жер иеленушілігінің күшеюіне байланысты бір ортаға бағынған мемлекет пен феодалдардың көпшілігі секулиризация саясатын жүзеге асыруға тырысты. Шіркеулік жеке меншік Ұлы Қазан Социалистік революциясынан кейінмүлде жойылды. В. И. Лениннің Советтердің 2-съезінде жасаған баяндамасы негізінде 1917 ж. 26 қазанда қабылданған Жер туралы декреті бойынша 3 млн. десятинаға жуық шіркеулік және монастрьлық жерлер мемлекеттің қолына көшті. 1918 ж. 5 ақпандағы декрет бойынша шіркеу мемлекеттен бөлініп, шіркеудегі барлық мүлік, заттар халықтікі деп жарияланды. Осы секулиризациялық шаралардың нәтижесінде дін идеологиялық ықпалынан, тұрмыстағы рөлінен айырылды. Секулиризациялық процестің өрістеуіне дінге сенуші еңбекші бұқараның саяси әлеуметтік белсенділігінің артуы да себеп болды.