পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ ভানুমতী(১৮৯১) আৰু লাহৰী(১৮৯২) আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ‘পদুম কুঁৱৰী’(১৯০৫)ৰচনাৰ পাছত আধুনিক অসমীয়া উপন্যাসৰ ধাৰা আৰম্ভ হয় বুলিব পাৰি।