hårpiyî (codjowaedje) [v.s.c.] bouter fer, sovint po n' waire wangnî. Il ont dvou hårpiyî po-z atchever les fours (Motî d' Bastogne). C’ est des romans, rimplis fok di bråvès djins, ki vont a messe, a vepe et å salut, ki cherbinèt et hårpiyî po wangnî ene crosse di pwin, mins ki les rascråwes si dårèt sor zels come li mizere sol monde (L. Mahin). Loukîz a : greter, cherbiner, trimer, haimyî. F. travailler dur, besogner.