«تيرما سينزه جشن، تيشتر ِ نيايش گودن ِ واسی بو کی يه‌ته ايزده و خوشکی و خوشايی ديو ِ همره جنگنه و پيروز بونه و بازون زمين ِ سر وارش بونه. تيشتر يه‌ته رؤجا نامه کی هو شوعرای يمانی ايسسه و مصر ِ مئن، تاوسسؤن ِ اوول طولوع کونه... اين که چره گيلان و مازندران ِ مئن، تيرما دککئنه پييز ِ مئن، اين ِ واسی‌يه کی ايران ِ شومال ِ مئن، ای رؤجا، پييز ِ مئن طولوع کونه و هی زماته کی وارش سرأگينه.» (اسماعيل‌پور: 1382، ص149)