Паводле ўмоваў Вэрсальскай мірнай дамовы пацярпелай паразу ў Першай сусьветнай вайне Нямеччыне было забаронена мець бранетанкавыя войскі, за выключэньнем малазначнай колькасьці бронеаўтамабіляў для патрэб паліцыі. Але нягледзячы на гэта, ужо з 1925 году Ўправа ўзбраеньняў райхсвэру ў таямніцы вяла працы па стварэньні танкаў. Да пачатку 1930-х гадоў гэтыя распрацоўкі не заходзілі далей за пабудову прататыпаў, як з-за недастатковых характарыстак апошніх, так і з-за слабасьці прамысловасьці Нямеччыны таго пэрыяду. Тым ня менш, да сярэдзіны 1933 году германскія канструктары здолелі стварыць першы свой сэрыйны танк — PzKpfw I — і на працягу 1933—1934 гадоў пачаць ягоную сэрыйную вытворчасьць. PzKpfw I, зь ягоным кулямётным узбраеньнем і павозкай з двух чалавек, разглядаўся толькі як пераходная мадэль на шляху да будаўніцтва больш дасканалых танкаў. Распрацоўка двух зь іх пачалася яшчэ ў 1933 годзе — больш магутны «пераходны» танк, будучы PzKpfw II і паўнавартасны баявы танк, будучы PzKpfw III, узброены 37-мм гарматай, прызначанай у асноўным для дужаньня зь іншай бранятэхнікай.