In 1868 skreef Franz Liszt, den't Grieg nog nooit etröfn har, ne anbeveling noar t Noorske Ministerie van Oonderwies, woerduur't Grieg ne reaisvergoding kreeg. Ze tröfn mekoar in Rome in 1870. Tiedns öar eerste gesprek leupn ze Griegs Vioolkonsert Nr. 1 duur, den't Liszt onmeundig ansteund. Bie t tweede treffen har Grieg zinne partiejn van zin Pianokonsert met enömn, den't Liszt zo vortspöln. De tooheurders warn oonder de indruk van t stukke, mer Grieg verteeln um vreandelik det he t te rap har espöld. Aanderzieds gavn Liszt advies an Grieg oawer t skriewn van stukke, zo as bievuurbeeld ne mellodie van n tweede thema in n stukke al in t eerste thema te loatn heurn duur bv. nen trompet.