Լին մնայուն համոզմունք ուներ մարմնական պատժի՝ մտրակով հարվածելու, արդյունավետության մեջ։ Լին՝ իր ինքնակենսագրության՝ Սինգապուրյան պատմություն, մեջ նկարագրում է ինչպես Ռաֆլես հաստատության մեջ ուշացումների համար պարբերաբար մտրակվում էր։ Նա գրում էր․ "" Ես կռանում էի աթոռի վրա և ստանում երեք հարված իմ լավագույն տաբատին"" Ես չեմ կարծում, թե նա թույլ էր հարվածում։ Ես երբեք չեմ հասկացել արևմտյան կրթական ոլորտի մասնագետներին, ինչու են նրանք այդքան դեմ պատժին։ Այն ինձ և իմ համակուրսեցիներին ոչ մի վնաս չէր պատճառում""։ Լիի կառավարությունը Բրիտանական տիրապետությունից ժառանգեց դատական մարմնական պատիժը, սակայն մեծապես ընդլայնեց շրջանակները։ Ըստ բրիտանացիների, այն կիրառվում էր որպես պատիժ անձնական բռնությունների դեպքում, կազմելով ողջ տարվա կտրվածքով մի բռունցքի հարված։ Լիի իշխանության օրոք պատժի կիրառման շրջանակն ընդլայնվում էր ընդգրկելով ավելի ւ ավելի նոր հանցագրծություններ։ 1993 թվականի դրությամբ այն պարտադիր էր 42 իրավախախտումների համար և ոչ պարտադիր հաջորդ 42-ի համար։ Հիմնականում հրահանգվելով դատարանների կողմից այժմ պատը կիրառվում է թմրամոլների և անօրինական ներգաղթյալների վրա։ 1987 թվականի 602 պատժից 1993-ին արդեն պատիժների թիվն աճեց մինչև 3, 244 և 6, 404 2007-ին։