د عبدالقادر د اشعارو رنگارنگ اړخونه: د عبدالقادر د دیوان له څیړنې څخه دا څرگندیږي چې هغه یو خوږ ژبی او روان شاعر دی. دی د روانۍ او اسانۍ په سبک کې د رحمان بابا د ښوونخي ملگری دی او ادبي استعارو او نرو رنگینیو کې د خپل پلار د پوهنځي شاگرد دی. عبدالقادر د خپل کلام په ساده والی کې خوند وربولې. هر غزل مې مبرا دی له تکلیفه په ساده پښتو ویل شیرین کلام یم د عبدالقادر په اشعارو کې هغه عشقي، ټولنیز، اخلاقي، سیاسي او تصوفي مسایل لیدل کیږي چې په ټولنه کې شته دي.