عبادالهی جزو نویسندگانی ایسه که هیچ وخت دوچار انحراف فکری نبوسته و همیشه بفکر ارزش و منزلت انسانها بون و حول محور عدالت قلم زنی بکودی. اون حتی فلسطینه هم فراموش نوکودی و راجه به فلسطین و خاورمیانه و زورگویی امپریالیسم و صهیونیسم مقالان زیاد و ایته کتاب داره. اون از هونر به عونوانه ایته ابزار برای انسان دوستی استفاده کونه. عبادالهی سخت طرفدار و هواداره سلامت محیط زیسته و از خرابی محیط زیست توسط آدمان احساس دل تنگی کونه. در ایته از خو مقالان از مرگ و نابودی تدریجیه مورداب انزلی و دریاچه ارومیه و بی توجهی مردم و مسئولان انتقاد بوکود. از اونه نظر کسی که خودایه شناسه حتما طبیعته ر احترام قائل به. ضمنا خاطر نشان بوکونیم که عبادالهی صدایه خوبیه هم داره و ترانه های گیلکی، آذری و فارسی هم خانه از جمله ترانه مشهور گول پامچال و کوچه لره سو سپمیشم. عبادالهی در ایته مقاله راجه به مرگ و زندگی مطلبی بنوشته و ایه دوتایه با هم موقایسه بوکوده و عقیده داره که آدم نباید از مرگ بترسه و ایته شعر از حافظ مثال باورده: