Ceyrançöl ərazisində bu komplekslər daha geniş ərazini əhatə edir və regionun bütün landşaft vahidlərində onlara rast gəlmək olur. Lakin ərazinin hamar, zəif dalğalı, təpəli, nisbətən az parçalanmış alçaq düzənlikləri və az meylli dağ yamacları üçün bu komplekslər daha səciyyəvidir. Komplekslər Ceyrançöl alçaq dağlığı ərazisinin 47,1%-ni (11,6 min ha) əhatə edir və yarımsəhraların və quru çöllərin tutduğu ərazilərin 60%-ə yaxını bu komplekslərin payına düşür. Səhralaşmaya zəif məruz qalmış kompleksləri aşağıdakı üç qrupa ayıra bilərik: a) Hamar düzənliklərdə və alçaq dağ yamaclarında formalaşmış dəmyə əkin sahələri və biçənəklər. Zəif parçalanmış relyef səthində inkişaf etmiş açıq-şabalıdı, boz-qonur torpaqların ot örtüyü (çay dərələrində 40-50%, hamar yamaclarda 25-35%) yüksək dayanıqlığa malikdir. Becərilən dağ yamaclarında qobu-yarğan şəbəkəsi geniş sahələri əhatə etsə də, yamacların tam yuyulması, çılpaqlaşması müşahidə edilmir. Zəif parçalanmış hamar dağ yamaclarının otlaq və biçənəklərində səhralaşma potensialı yüksək deyildir. Hamar sahələrdə formalaşan çim qatı və ot örtüyü antropogen təsirlərə mal-qaranm otarılmasına, ot çalımına və s. qarşı xeyli davamlıdır. Yalnız ifrat antropogen yüklənmə hallarında bu komplekslərdə səhralaşmanın intensivləşməsi müşahidə edilə bilər. Landşaft kompleksi daxilində səhralaşma prosesi zəif təzahür edir. Müəyyən edilmişdir ki, az meylli prolüvial, delüvial düzənliklərin boz, boz-qonur, açıq-şabalıdı, şorakətli torpaqlarında inkişaf etmiş yovşanlı-qarağanlı, kəngizli-efemerli və s. bitki qrupları hətta intensiv istifadə nəticəsində belə kəskin pozulmurlar. Onların növ tərkibində bir sıra dəyişikliklər yaransa da (məsələn, kolların, yarımkolların miqdarının artması) deqradasiyanın son mərhələləri nisbətən zəif təzahür edilir. Burada bitki qruplarının özünü bərpa etmə xüsusiyyətləri güclü olduğu üçün qeyri-otlaq mövsümlərində onlar demək olar ki, əvvəlki vəziyyətlərinə qayıdırlar.