Fakat özellikle, kardeşi Efdal'a miras edilmiş Şam Emirliği ile baştan problemler ortaya çıkmaya başladı. Efdal'a bağlı olduğu kabul edilen Elcezire ve Diyarbakır yöreleri emiri olan amcası Adil bu bağlantıyı kabul etmedi. Zaten bu iki yörenin Selahaddin Eyyubi tarafından idare edilmeye başlamasından önce hüküm süren sülaleler mensupları da (yani Musul ve civarında Zengiler hanedanından olanlar ve Diyarbakır yöresinde Artuklular) ne Adil'e ne de Efdal'a bağlı olmayı kabul etmediler. Diğer taraftan bazı tarihçilerin gençliğine, tecrübesizliğine hatta dengesizliğine dayandırdıkları nedenler dolayısıyla, Efdal'ın iyi bir idareci olmadığı ortaya çikti. Efdal Şam'da emir iken kendi idaresini pekleştirmek hedefi ile babası Selahaddin'e destek sağlayan emir, vezir gibi yüksek devlet memurlarını işlerinden uzaklaştırdı ve yerlerine kendi adamlarını koydu. Bunların başında ""Ziyaeddin bin Esir"" gelmekteydi ve bu vezirin genç Efdal'ı hükümet işlerinde uzaklaştırıp sarayında içki ve eğlence hayatına girmesine neden olduğu iddia edilmektedir.