Քիմիական: Տարբեր մշակաբույսեր տարբեր պահանջ ունեն սննդատարրերի, հողի քիմիական կազմի նկատմամբ: Հացահատիկային մշակաբույսերն ավելի շատ ծախսում են ազոտ և կալիում, կարտոֆիլը, շաքարի ճակնդեղը, արևածաղիկը` կալիում, բակլազգիները` ֆոսֆոր, կալիում և այլն: Առանձին մշակաբույսեր տարրալուծում են հողի դժվարալույծ միացությունները և օգտվում, (կորնգան, կարտոֆիլ), մյուսները օգտվում են հիմնական ջրալույծ տարրերից (ցորեն, շաքարի ճակնդեղ և այլն): Բակլազգի ընտանիքին պատկանող մշակաբույսերը (առվույտ, երեքնուկ, կորնգան, վիկ, հատիկաընդեղեններ) հողը հարստացնում են ազոտով, բարելավվում նրա ստրուկտուրան, ուստի լավ նախորդներ են մշակաբույսերի համար: Մշակաբույսերի հերթափոխության կարևոր պատճառներից է նաև դրանց պահանջը խոնավության նկատմամբ: Հացահատիկային մշակաբույսերի արմատները փնջաձև են և հիմնականում տարածվում են վարելաշերտում, հատիկաընդեղենների և մի շարք այլ մշակաբույսերի արմատներն առանցքային են, թափանցում են խորը շերտեր և ընդունակ են օգտվելու հողի խորը շերտերի խոնավությունից: Մշակաբույսերի ճիշտ հերթափոխությունը հնարավորություն կտա առավել արդյունավետ օգտագործելու ինչպես վարելաշերտի, այնպես էլ ենթավարելաշերտի սննդատարրերը: