সেই সময়ৰ অসমীয়া কলা-সংস্কৃতিৰ জগতখনৰ প্ৰতি সৰু কালতেই ৰুদ্ৰ বৰুৱাই তীব্ৰ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল৷ ৰুক্মিণী হৰণ ভাওনাত ৰুক্মিনীৰ ভাও লৈ তেওঁ যেতিয়া বিলাপ জোৰে, গাঁৱৰ দৰ্শকবৃন্দৰ দুচকুৰে দুধাৰি লোটক বৈ আহে ৷ সময় পালেই তেওঁ নাতিদূৰৈত থকা লেটুগ্ৰাম সত্ৰলৈ গৈ গোঁসাই মহন্ত ভকতসকলৰ ওচৰত বহি গীত মাতৰ চৰ্চা কৰিছিল ৷.