Прва фаза наречена Quitzocho (од 22 февруари до 18 октомври 1943) била сконцентрирана на пукнатините кои се формирале во долината Кујусуро и формирањето на почетниот конус. Во тек на оваа фаза, исфрлениот вулкански материјал во најголем дел бил лапили и бомби. Во март ерупцијата се засилила со еруптивни столбови кои достигнувале по неколку километри. За четири месеци, конусот достигнал 200 метри а за осум месеци достигнал до 365. На 12 јуни 1943 лавата почнала да тече кон селото Парикутин со што жителите морале да бидат евакуирани уште следниот ден.