Характар пісьменьніцкай дзейнасьці Б. Буднага, яго творы сьведчаць пра сэкулярызацыю грамадзкага жыцьця і культуры Беларусі канца 16—пач. 17 ст., усё большую цікавасьць да сьвецкай думкі, антычнай філязофіі. Асаблівасьць аўтарскай інтэрпрэтацыі — тэндэнцыя да хрысьціянізацыі антычнай этыкі, збліжэньня яе з эвангельскім маральным вучэньнем. Б. Будны прыйшоў да высновы, што, каб весьці дабрачыннае жыцьцё, неабавязкова быць хрысьціянінам, але ж неабходна «валодаць сьветам натуральнага розуму»; лічыў, што чалавек павінен жыць у адпаведнасьці са сваёй прыродай — разумна і маральна.