Het vervoer van auto’s was in jaeren 20 vrêêd diere op de veêrdienst, in kranten wier dan ok vee geklaegd: Is het u bekend, dat men momenteel voor een Ford-auto van Wolphaartsdijk naar Kortgene f1.50 betaalt, en dat diezelfde wagen op het veer naar Terneuzen 20cts. minder kost, terwijl de afstand meer dan 50 maal grooter is? (De Zeeuw, 23 juli 1929. In de jaeren 30 gingen stemmen op een brugge nae Noord-Beveland te bòuwen. Pas op 1 jannewari 1940 wier het veerrecht gekocht en wier de verbindieng volledig een provinciale veêrdienst ok al laege de plannen vò een brug op de teêkentaefel. Op 8 meie 1940 wier de bòuw van een brugge anbesteed, de oorlog gooiende dinae roet in 't eten, zoôdat het niet tot uutvoering kwam. De veêrdienste van Wolfersdiek nae Kortjeen was vò auto’s de eênige verbindieng nae het eiland Noord-Beveland. Nae de oôrlog keeke de Noord-Bevelanders dan ok mee weemoed vromme nae de vooroorlogse periode toe de knoôp om een brugge te bouwen was deurgehakt. In de periode van de wederopbouw lagge de prioriteiten op aore plekken. De PSD besloot wè een nieuwe veerboôt te bestêllen en gaf in oktober 1951 de opdracht voo een nieuwe zielaedingsboot. Deze veêrboôt wier Noord-Beveland gedoôpt en kwam in 1952 in dienst. De Zandkreek wier noe de reserveboôt.