លោកគ្រីស្តុប កូឡុំរស់នៅទីក្រុងសេនូ។ លោកមានគោលដៅច្បាស់លាស់។ លោកយកថាពិភពលោក ពិភពលោកដ៏មានវិសាលភាពទូលំទូលាយនេះមានរាង មានសណ្ឋាមូល។ ការយកឃើញរបស់មានទំនាស់និងទស្សនៈ ក្នុងសម័យកាលនោះខ្លាំងណាស់។ ព្រោះគេយល់ឃើញថា លោកដែរឃើញអាស្រ័យនៅនេះ មានសណ្ឋានសំប៉ែត។ តែលោកគ្រីស្តុប កូឡុំយល់ថា បើធ្វើដំណើរចេញពីអឺរុប ដោយបែរមុខចេញទៅទិសខាងកើត ពេលត្រឡប់មកកាន់ទីដើមវិញ និងមានទិសបស្ចិម។ ក្នុងដំណើរដូចគ្នានេះដែរ បើចេញដំណើរទៅកាន់ទិសបស្ចិម នៅទីបំផុតក៏ត្រឡប់មកទីដើមវិញពីទិសខាងកើត។ លោគ្រីស្តុប កូឡុំមានសេចក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងមាំក្នុងចិត្តថា ត្រូវតែធ្វើការរុករកពិភពលោកនេះ ដើម្បីបញ្ជាក់ទ្រឺស្តីរបស់ខ្លួន។ តែលោកកូឡុំគ្មានមូលធនផ្ទាល់ខ្លួនសំរាប់ធ្វើដំណើរសោះ។ ដោយហេតុថា ដើម្បីធ្វើដំណើររុករក លោកត្រូវមាននាវាយ៉ាងធំ រួមទាំងកម្មករនាវាជាច្រើននាក់ ព្រមទាំងត្រូវមានស្បៀងអាហារគ្រប់គ្រាន់ ។ លោកកូឡុំ កំនត់លោកត្រូវតែខិតខំព្យាយាមត្រឹះរិះរកមធ្យោបាយធ្វើដំណើររុករក តាមផែនការរបស់លោក។ គ្រីស្តុប កូឡុំក៏បានក៏ខំប្រឹងសរសេរគំរោង នៃការរុករកតាមផ្លូវសមុទ្រ អោយបានសព្វគ្រប់ឡើង។ អំពើទាំងនេះ គឺសុំអង្វរករសុំសេចក្តីអនុគ្រោះ ពីបុគ្គលមានធនធាន និងអ្នកធំៗក្នុងជួររដ្ឋាភិបាល។ ដំបូងលោកគ្រឹប កូឡុំបានសុំជំនួយពីជនសំខាន់ៗ ក្នុងប្រទេសរបស់លោក។ តមកទើបលោកធ្វើលិខិតស្នើជំនួយព័រទុយកាល់ អេស្បាញ និងសភាអង់គ្លេស។ តែគំរោងរបស់លោកបានទទួលការចំអកឡកឡឹយ ផ្តោះផ្តងមើញងាយពីមហាជនយ៉ាងខ្លាំង។ ជនទាំងបានតិះដៀល កូឡុំថា ជាមនុស្សឆ្កូតជាមនុស្សលលាមិនបានការ។ គំនោះពិតជាទៅមិនរួចទេ។ ដោយហេតុនេះហើយ ទើបលោកមិនបានទទួលការឧបត្ថម្ភទំនុបបំរុងសូម្បីតែបន្តិចបន្តួចឡើយ។ ដូចនេះលោកគ្រីស្តុប កូឡុំមានសេចក្តីសៅម៉ងចិត្តសំបើមណាស់ នៅពេលត្រូវបានទទួលការមើលងាយយ៉ាងខ្លាំងគួរអោយឈឺចាប់បំផុតនោះ។ ទោះដូចនោះក៏ដោយ លោកនៅតែពុំទាន់អស់សង្ឃឹម ក្នុងការសំរេចគោលដៅរបស់ខ្លួនឡើយ។ នៅទីបំផុតលោកបានទៅរកមិត្តរបស់លោកម្នាក់ ដែរជាបុគ្គលសំខាន់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ក្នុងសភាទីព្រឹក្សារាជការអេស្ប៉ាញ។ នេះអាចថាជាជោគវាសនា រឺការមិនព្រមរាថយ ក្នុងការរុករក របស់ក៏បានដែរ ព្រោះពេលនោះផែនការរបស់លោក គ្រីស្តុប កូឡុំ ត្រូវបានជាទីសព្វព្រះរាជហឫទ័យ នៃព្រះនាងអេលីសាបេលឡា។ ព្រះនាងបានប្រោសប្រទាន អោយសព្វគ្រប់ គឺនាវាដើរសមុទ្រ ៣គ្រឿង រួមទាំងកម្មករនាវា ១២០០ នាក់ ហើយនិងគ្រឿងសំភារៈដែរចាំបាច់ផ្សែងៗ ទៀតសំរាប់ធ្វើដំនើរពិភពផែនដី។ ដោយឆន្ទៈដ៏មោះមុត លោកគ្រីប កូឡុំ ពុះពារចេញដំនើររហូត ដល់ទៅបួនលើកគឺ៖