De tankfeart hie net safolle lêst fan de krisessen, krekt omdat in bulte skippen omboud waarden fan koalestook nei oaljestook. Yn 1936 liet Nederlân de goudstandert los as ien fan de lêste lannen, wêrtroch de Nederlânske gûne wer in reële wearde berikte en de Nederlânske skippen wer betelber wienen yn it bûtenlân. De HAL krabbele wer op mei as symboal de Nij Amsterdam en de SMN brocht de Oranje yn de feart, destiids it sterkste motorskip mei 37.500 aspk. Dêrneist wie der ek in sterke lytse hannelsfeart, sadat de Nederlânske keapfardij yn in sûne posysje siet oan’e ein fan de jierren '30. De lytse hannelsfeart wie ûntstien út de Feankoloniale seefeart. Oant yn de 20e iuw brûkte dy noch sylskippen. Dit wie allinnich net konkurrearjend mear, sadat men oergie op dieselmotors. De tuskenstap mei stoomoandriuwing waard dus oerslein, wêrtroch’t men goedkeaper farre koe as de Britske kustfarders dy’t wol in soad stoomskippen hie.