Ruhsadinin bədii dili sadədir və şeirlərində məcburiyyət yoxdur. Heca, durma, qafiyyə və rədiflərdə həssas olmuş, məna bütünlüyünə diqqət edərək daha da axıcı və güclü şeirlər söyləmişdir. Şeirində eyni sözləri istifadə etməməyə diqqət etmiş və təkrara yer verməmişdir. Sadəcə ifadəyə qüvvət vermək istəyərkən bu yoldan istifadə etmişdir. Şeirlərində təsvirə olduqca çox yer vermişdir. Kənd şairi olduğu üçün dil xüsusiyyətlərinə bağlı qalmış çox olaraq bölgə sözləri istifadə etmişdir.