Dâng Gĭng (鄭經, 1642 n. 10 ng. 25 h. - 1681 n. 3 ng. 17 h.), cê Hièng-cĭ (賢之), sê Dài-uăng Dŭng-nìng-guók gì dâ̤ 3 ciáh gŭng-ciō, 1662 nièng gáu 1681 nièng câi-ôi.