1-مه میهام که د ایسه وه اولا آئم خویی بام، دس وه گنا نزنم، قلب خومه بئم وه خدا، د دنیا تیه پوشی بکم و تئنا تئنا تماروزمه د ارسیام بنم مه روزگار بچه یم د گپ منشتی و شرف و د دنیا دیر بیین و پرهیزگاری گواردمه. مه آئم خوئی بیمه و باید بهام که د ایسه وه اولا خوم آلشت بکم. رخ ونیا روزگار آئم نه پخته میکه حتی گنایا چی تش آئم می سوزنه .