I. [v.c.] sipåde. Il ont dispårdou l' fôraedje po l' fener. Il est evoye dispåde li fumî. Il ont dispårdou tote l' aiwe so l' plantchî. Vola m' laecea dispårdou. Les petotes sont dispårdowes totavå l' aire del gregne. Les puns sont tot dispårdous so l' gurnî. Deus rigletes di posteas electrikes dispårdèt ene tene djaene loumire (J.P. Dumont). rl a: rispåde, sitramer, sitårer, bardouxhî. F. épandre, répandre, épancher, renverser, éparpiller. >> Kî dispåd ses djotes ni les ra måy totes: cwand on fwait ene sacwè d' måhonteus, minme k' on saye del fé rovyî, les djins endè wårdèt todi kéke sovnance. >> dispåde ses liårds: furler ses cwårs, elzès dispinser a non-syince. F. gaspiller. >> dispåde les eures: (tot djåzant d' ene ôrlodje) mostrer les eures ki passèt. Ene ôrlodje tote dislabrêye Dispåde ses eures sins souner (C.Thonet). F. égrener.