La sue segunda ancarnaçon acunteciu cula debison de las possessones de Fernando Magno passado la sue muorte (1065), antre ls sous filhos Sancho (que quedou cun Castielha), Fonso (que quedou cun Lhion) i Garcia (que recebiu la Galiza). Passado antensas lhuitas fratricidas culs sous armanos, Fonso VI de Lhion acabou por cunseguir dominar tamien Castielha i la Galiza, i proclamou-se amperador de toda la Spanha (Amperator totus Spaniæ). Lhion quedou anton sendo l percipal reino d'antre las Naciones que cumpunian l sou «Stado», i la capital de l reino sediada na bielha cidade de hion. Esta situaçon mantubo-se al lhargo de ls reinados de sue filha Urraca i sou nieto Fonso VII, l qual benerie tamien a proclamar-se, tal cumo l'abó, amperador de las Heispanhas. Anfin, passado la sue muorte, Lhion ganhou de nuobo, por un brebe período, la sue andependéncia; an 1157 ls stensos territórios que cumpunian l sou Stado fúrun repartidos antre ls sous filhos Sancho (que quedou cun Castielha) i Fernando (que recebiu las tierras de la Galiza i Lhion).