Расказот е напишан во прво лице еднина, а дејството започнува на 22. март 1920 година, кога раскажувачот излегува на пазарот за стари работи за да продава книги. Таму, тој запознава една девојка која, исто така, продава книги. Бидејќи денот е многу студен, таа му помага да ја закачи кошулата за капутот. Притоа, таа му го запишува телефонскиот број на една книга. Меѓутоа, ненадејно доаѓа милицијата и девојката бега од местото, а тој ја продава книгата во која го запишал бројот. Утредента, тој заболува од тифус и некое време поминува во болницата, а кога го отпуштаат не може да се врати во својата соба, зашто во неа се вселил друг човек. Скитајќи наоколу уморен и гладен, тој среќава еден свој познаник, кој привремено го сместува во напуштената голема зграда на централната банка. Најпрвин, тој скита низ многубројните соби, а потоа се сместува во една соба во која пронаоѓа храна. Во собата здогледува телефон и тој се обидува да се сети на бројот на непознатата девојка. За среќа, успева да воспостави врска девојката му ја кажува нејзината адреса, но тогаш разговорот се прекинува. Бидејќи страда од несоница, ноќта ја поминува буден и тогаш слуша чекори некаде низ зградата, а потоа го повикува нежен женски глас. Следејќи го гласот низ темнината, тој оди низ собите, но никаде не може да ја види девојката, а тогаш слуша и бројни други гласови насекаде низ зградата. Скриен во една собичка, тој е сведок на сосема необична сцена - долу, во големата сала се одржува бал, со оркестарска музика и со многубројни гости. Притоа, тој случајно слуша разговор во кој се споменува дека пристигнал Спасителот и дека ќе биде убиен Ловецот на стаорци кој живее на адресата што му ја даде девојката. Возбуден од таа случка, тој бега на таванот на зградата, следен од бројни чекори, а потоа слегува по олукот на улицата. Таму, тој има две чудни кратки средби, најпрвин со непознато, напуштено дете, а потоа и со девојката што ја бара. Но, брзо сфаќа дека станува збор само за привидение и брза кон домот на девојката (за која тогаш дознава дека се вика Сузи), каде ја среќава како прислушкува пред вратата над која стои фирмата „Ловец на стаорци, О. Јенсен“. Тогаш се појавува и нејзиниот татко, кој држи стапица со убиен стаорец. Таткото му кажува за една стара книга во која се зборува за тоа дека стаорците можат да попримат човечки облик, сугерирајќи дека и тој бил опкружен со стаорци во напуштената зграда на централната банка. Наеднаш, нему му се губи свеста и тој ја губи врската со реалноста...