De marinelieding yn Den Haach hie de taak yn de East eigentlik it leafst daliks nei de oarloch ôfstjitten. It lytse materieel dat yn de Yndyske arsjipel ynsetten waard, wie net geskikt foar de beëage wrâldwide taak fan de marine. De nei-oarlochske opfettings oer de wrâldwide oriïntaasje en grutte fan de float wienen lykwols net botte realistysk. De perioade nei de Twadde Wrâldoarloch stie foaral yn it teken fan de Kâlde Oarloch en de lidmaatskippen fan de West-Jeropeeske Uny en de NAFO. In grut probleem wie, dat yn dit ferbân ynearsten it leger en de loftmacht de boppetoan fierden. Pas nei de Koreaanske Oarloch (1950-1953) krige de marine mear wurdearring. De polityk steunde de opbou fan in float mei twa smeldielen. Mei de lessen fan de oarloch yn it ûnthâld waard in moderne float opboud om it fleandekskip Hr.Ms. Karel Doorman, twa krusers en tolve ûnderseeboatjagers, acht ûnderseeboaten en in grut oantal minefeiers en inkele tsientallen fleantugen fan de Marine Loftfearttsjinst.