Пайдост шоир бахубӣ медонад, ки боғбони тиҳидаст бо фурўши гул чӣ чизе мехоҳад бихарад. Ў мехоҳад бо пурсиши худ нишон диҳад, ки харидори гул ба шукўҳи девонавор хў гирифта ва ҳатто дар сараш намегунҷад, ки инсон битавонад ба чизе ҳам ниёзманд бошад. Аз он ҷо, ки Кисоӣ дар солҳои хурўшони сарнагунии Сомониён, тохту този Қарахониён ва фароз рафтани Ғазнавиён мезист, метавон андешид, ки солҳои пирии ў набояд чандон ором буда бошад. Аз ин рў равшан аст, ки назди ў низ ҳамчун Рўдакӣ мўяе аст сахт бар ҷавонӣ, ки мебинем: