Во септември 1951 година, Фелини започнал со снимањето на ""Бел Шеик"", првиот долгометражен филм режиран во самостојна режија. Со Алберто Сорди во главната улога, филмот е подобрена верзија на првично напишана верзија на Микеланџело Антониони во 1949 година и е заснован на ""Фотороманци"", цртаниот стрип популарен тоа време во Италија. Продуцентот Карло Понти ги овластил Фелини и Тулио Пинели да го напишат сценариото, но Антониони ја одбил нивната приказна. Затоа, заедно со Енио Флајано, тие го преработиле материјалот во весела сатира за младоженците Иван и Ванда Кавали (во изведба на Леополдо Триесте и Брунело Бово) кои во Рим го посетуваат Папата. Нагласувајќи ја музиката на Нино Рота, филмот бил избран на Канскиот филмски фестивал, но потоа бил повлечен од официјалната конкуренција. Прикажан на 13-от Венецијански филмски фестивал, филмот бил исмеван од критиката како ""атмосфера на фудбалски натпревар"", а еден критичар изјавил дека Фелини “нема ни најмала дарба за режија на филмови"". Успехот како режисер, Фелини го достигнал во 1953 година со својот филм ""Денгубење"" (I Vitelloni) кој наишол на поддршка кај критичарите и јавноста, а освојувањето на наградата ""Сребрен лав"" на фестивалот во Венеција, му го обезбедил првиот меѓународен дистрибутер на Фелини.