रोमकारांक / Romans 13 : 11–13 - काळ पावलो म्हण तुमी तर जाणंत; न्हिदेंतलीं उठचो वगत जालो. आमी भावार्थ धरलो त्या दिसा परस आंची सडवण आतां अदीक लागीं आसा. १२ रात सरत आयली, दीस लागीं पावलो; देखून काळखाच्यो वायट कर्णियो सडून दीवंय्या आनी झुजाचीं हातियारां घेवन दिसा-उज्वाडाच्या कर्णियांक लागुंय्या. १३ दिसा-उज्वाडाक सबता तशें, माणसुगेन आमी चलुंय्या; धुंशाणां नाकात, बेब्दिकाय नाका, पजडपण वो बेमरियाद नाका, झगडीं आनी नाटकाय् नाकात. / And do this because you know the time; it is the hour now for you to awake from sleep. For our salvation is nearer now than when we first believed; 12 the night is advanced, the day is at hand. Let us then throw off the works of darkness [and] put on the armor of light; 13 let us conduct ourselves properly as in the day, not in orgies and drunkenness, not in promiscuity and licentiousness, not in rivalry and jealousy.