श्राद्धमा देव पूजन, पितृ पूजन, विश्वेदेवा पूजन, तर्पण, पिण्डदान, ब्राह्मण भोजन रे कन्या भोजन आदी अरिन्छ । तिसोइ अरिबर श्राद्धको अन्तमा (गाइ, कुकुर, कौवा, कमिला,देवादि) पञ्चवलि पनि अरिन्छ । बलि शब्दको अर्थ हिंसात्मक काटमार मात्तरै नभैबर भोज्य पदार्थको भाग लगाउनु भण्णे पनि हो । श्राद्धमा तर्पण अद्देबेला आफ्ना र मावली तर्फका दिवंगत ३ पुस्ताका पितृहरुलाई तर्पण अद्दु पडन्छ रे तर्पण अरिएकाहरुलाई अलग–अलग पिंडदान पनि अरिन्छ । पिंड अवश्य दिनुपर्ने आफ्ना र मावली तर्फका ३ पुस्ता बाहेकका और कुल कुटुम्बका सदस्यहरुलाइ पनि पिण्डदान अद्द सकिन्छ । पितृलाई दिएको तर्पण रे पिण्डले उनिहरु तृप्त भई श्राद्धकर्तालाइ शक्ति रे आशिर्वाद दिन्छन् जस्बाट पारिवारिक सुख शान्ति रे समृद्धि हुन्छ भण्णे विश्वास रहि आयाको छ । यदि आफ्ना दिवंगत पितृहरुलाई उनिहरुको मरण तिथी रे श्राद्धको पक्षमा तर्पण पिण्ड गरिएन भणे ती पितृहरु रुष्ठ भएर आफ्ना वंशजहरुको रक्त शोषण अद्दाहान् रे त्यस परिबारमी सन्तान पिडा , कलह ,रे दुःख, हुन्छ भण्णेइ कुरणि शास्त्रमी लेखिएकी लौ छ । त्यसैले गृहस्थहरुले आफ्ना सबै पितृहरुको श्राद्ध अवश्य अन्नु पडन्छ । जै कसैलाई आफना पितृहरुको मरणतिथि थाहा नै हँुनो उईले आश्विन कृष्णपक्ष वा पितृपक्षको एकादशी रे औंसीका दिनमा श्राद्ध गर्दा पनि हुन्छ भन्ने कुरा शास्त्रमा लेखिएको छ । जुठो वा सुतक परेका कारणले श्राद्ध तिथिमा श्राद्ध गर्न नै सकियो भणे त्यसको लागि जुठो सुतकको समाप्ती पछि एकोदिष्ट श्राद्ध अद्द सकिन्छ तर पार्वण श्राद्ध भने पितृपक्षमा मात्रै अद्दु पडन्छ ।