ولی همونطور که گفتی در تاریخ قدیم بیشتر دیلمیان مد نظر بودن. البته دیلمی قدیم هم همون با گیلکی یکی بوده زبانش. یه چیزی برام جالبه اونم اینکه چرا تالشی تونسته تا حد زیادی از دست نفوذ فارسی در بره. ضمنا اینکه مردمان تالش و سنگسز و سمنان تنها خزری هایی هستن که ""ژ"" رو به صورت اصیل دارن هم در نوع خودش جالبه. ولی فارسی، گیلکی و مازرونی ""ژ"" اصیل ندارن. حتی تو یه مقاله خوندم که مردم چند تا روستایه دور افتاده کوهستانی در مازندران اصلا نمی تونستن ""ژ"" رو تلفظ کنن. گیلکی و مازرونی به حای ""ژ"" ""ج"" یا ""ز"" میگن، فارسها هم فقط ""ز"". مثلا این واژه های فارسی تماما قرضی هستن : ویژه، پژمرده، ژاژ، آژنگ، آژیر.