Ła sità gà na łonga storia che fonda łe so raìxe in tenpi tanto antighi: infati in sta xona xe stài ritrovài resti risałenti al V secoło d.C. I documenti storici più veci che parla de queła che sarà ła Vinovo de onco' xe del 1040: in queł'ano un àto notariłe sertifega che i Marchexi Romagnarono ghe gaveva donà a ł'Abasia de San Silano de Romagnano alcuni tereni siti 'ntel teritòrio de Vinovo. Su sto documento el teritòrio xe indicà 'fa Victus Novus, nome restà 'ntel Medioevo ad indicare el grupo de edifici e tereni che jera de proprietà de vari fedautari. 'Ntel 1268 spunta un àto de vendita, 'nte ła stòria locałe, de ła fameja Della Rovere che 'ntel 1400 deventarà paròna de l'intiero teritòrio vinovexe. Ła nasita del comun xe datà 1458, co'l dùca Ludovico di Savoia conséde a ła Comunità Vinovexa łe Costitusión in defexa dei sitadini. Co' ła morte de l'ultimo disendente dei Della Rovere, 'ntel 1692, el feudo vinovexe xe stà cedùo ai Cónti de łe Lanze che ło gà goernà fin al 1732. In queł'ano el gardenàl Carlo Vittorio Amedeo delle Lanze sede ła sità al re Carlo Emanuele III, che ghe l'à donà, unìa a Stupingi, a ła Commenda de l'Ordine Mauriziano. L'Ordene xe stà sopreso 'ntel 1800 e un mucio de tere xe stàe vendùe a privà, soło drìo el 1815 xe stà ricostruìo l'avér co' Stupinigi e parte de Vinovo: el casteło, alcuni tereni, łe vacarìe e i boschi. 'Ntel 1865 ła frasión de Stupinigi xe stà definitivamente separà dała sità e anesa a Nichelino.