Die Romeine het met Caesar se verowering van Gallië begin om belangstelling te toon vir hierdie gebied. Die kus lê nou ongeveer op dieselfde plek as vandag, maar die landskap is baie verskillend. 'n Groot deel van die gebied bestaan uit veenmoerasse, wat baie min vrugbaar is en taamlik ontoeganklik. In die sentrum lê 'n soetwatermeer wat die Romeine Flevo noem, 'n ander, latere naam is Aelmere. Die Vlie voer sy soet water na die sout Noordsee. Die Romeinse politiek, om gebiede te koloniseer deur aan veterane grond in die verowerde gebied aan te bied, faal. Die soldate wil nie hier bly nie. Dis koud, nat en gevaarlik. Tog wil die Romeine die mondings van Scaldis (Skelde), Mosa (Maas) en Rhenus (Ryn) en die riviere self oorheers. Hulle het groot betekenis vir die handel en is ook militêr strategies, veral toe Britannia ook 'n Romeinse provinsie geword het. In die noorde tussen Vlie en Eems het die Noordsee die strandwal op talle plekke deurgebreek. Die veen het weggespoel en 'n gebied het gevorm wat die wad genoem word in Friesland. Dit is land wat by eb drooglê en by vloed oorstroom. Dele verland deur sedimentasie van klei. Die kleigronde is baie vrugbaar, maar ook gevaarlike land. Die Friese wat daar woon bou heuwels wat terp genoem word om oorstromings te oorleef. In die winter bind hulle skerpgeslypte bene onder hul voete om oor die ysvlakte van een terp na die ander te beweeg. Dit is die begin van die skaatse. Aanvanklik poog die Romeine om die Friese te onderwerp, maar die ontoeganklikheid van die gebied maak dit nie aantreklik nie.