Кугу кумылышто , кугу порылыкышто, кеч-могай сылнылыкыштат кочо да шÿлык шижалтыт. Тÿжвач ончалмаште Юрий Чавайнын поэзийже – шинчавÿддымö, куанле , илышлан куаныше. Но тÿрыс чыным поэзий каваште яндарын шÿлышö , вийым налше лудшыен гына шижын мошта. Теве «О шочмо вер!» почеламутышто поэт «У кече – Илышын у эр» нерген воза да тунамак кÿрылтын каласа: «А мыйын… шÿм йÿкем йомеш гын…». Пуйто ÿмыр сортан йöрымыжым кок ий ондак шижын, шке пашажым акла, ÿшана… Но садак ты ÿшан шенгелне – шÿлык.Ӱшандарыше шÿлык. О кунар мыланна тыгай ÿшандарыше шÿлык ок сите, утларакше шÿлык шке пöрдемышкыже ныжыл чоным шупшын пурта да эрыкыш лекташ огеш пу. А Юрий Чавайнын ÿжаран куэрласе аланыште кÿын шушо снеге, «кечеш левыше шöртньö гай юж» , шÿшпык йÿк – чылыжат ала-могай юзо кумылым луктеш; шÿлык дене пырля куан ораде мардежла чонышко керылт пура да умылаш лийдымын ю порсын лÿнгалтышыште рÿпша.