Plurimi homines scientiae periti, inter quos archaeologi, botanici, genetici, linguistae, zoologi, et ad summam anthropologi, praesumunt culturam archaeologicam Lapitensem in Asia Meridiorientali exortam fuisse, fortasse cum linguis Austronesiis in Taivania vel Sina meridiana, abhinc annorum 6000 fere. Haec dissipatio Neolithica per rapidum numeri hominum auctum mota est, in Asia Orientali et Meridiorientali (Formosa), unde saepe hamaxostichus rectus ad Polynesiam (Anglice express train to Polynesia) vulgo appellatur. Lapitensis sepulturarum figlina figlinae glutinis rubri in Taivania, cum singulis indiciorum linguisticorum, hanc doctrinam bene sustinere videntur.Opinio orthodoxa, a Rogerio Green, Petro Bellwood, et aliis tenta, Exemplar I-Triplex proponit, ubi exorta est Lapita ex hac expansione Austronesiana per intrusionem in novas terras, innovationem technologiarum novarum (sicut scapha Polynesia), et integrationem cum indigenis. Vincula recta inter Lapitam et continentalem Asiam Meridiorientalem absunt, plerumque ob inopiam datorum in Indonesia et Malaesia. Iacobus Allen et alii originem culturae Lapitensis in Archipelago Bismarckiano proponunt, in regione annorum a 30 000 ad 35 000 a.C.n. primum ab hominibus constituta. Aliqui anthropologii commercium in obsidiano motrum expansionis elementorum Lapitensium in occidentali distributionis regione arbitrantur.