Սենտ Ջոնը սիրում է տեղացիկ աղջկա՝ Ռոզամունդ Օլիվերին, բայց հաղթահարում է կիրքը երիտասարդ գեղեցկուհու հանդեպ, հավաստիացնելով, որ նա չէր կարող լինի միսիոների (ով պատրաստվում էր նա դառնալ) լավ կին: Հետագայում հոգևորականը իմանում է Ջեյնի իրական անունը և պատմում է նրան այն մասին, որ նրա մահացաց հորեղբայր Ջոն Էյրը (ով ապրում էր Մադեյրաում), նրան է կտակել քսան հազար ֆունտ ստերլինգ, իսկ Ռիվերսների մայրիկիը Ջոն Էյրի քույրն է, և այդ ժամանակ նա հայտնում է, որ նա, Մերին և Դիանան Ջեյնի ազգականներն են, նրա եղբայրը և քույրերը: Երջանկացած հանկարծակի գտած հարազատներով, Ջեյնը իր ժառանգությունը հավասար բաժանում է: Այդ ամբողջ ժամանակ Սենտ Ջոնը ուշադիր հետևում է նորահայտ քույրիկին: Մինչ իր հեռանալը քահանան խնդրում է Ջեյինի ամուսնանալ նրա հետ, որովհետև նա համապատասխանում է միսիոների կնոջ դերին: Կարճատև դիմադրությունից հետո Ջեյնը համաձայնվում է նրա հետ գնալ Հնդկաստան, բայց չդառնալ նրա կինը: Միայն թե դա Ռիվերսին չի բավարարեցնում և նա գրեթե մտափոխում է նրան, երբ վերջին պահին Ջեյնը լսում է ինչ-որ տեղից նրան հասած Ռոչեստրի ձայնը, որը կանչում էր նրան. «Ջեյն, Ջեյն, Ջեյն»: Աղջիկը ոչինչ չգիտի իր սիրելիի ճակատագրի մասին, և ցանկանալով տեսնել նրան, շտապ վերադառնում է Թորնֆիլդ: Սակայն երբեմնի փառահեղ կալվածքի տեղում մնացել են միայն մրոտված քարեր: Ինչպես ավելի ուշ իմանում է Ջեյնը, իր անհետանալուց հետո Բերտան այրել է տունը, իսկ ինքը ցատկել է տանիքից: Փորձելով փրկել կնոջը, Ռոչեստրը կուրանում է և կորցնում է ձախ ձեռքի մի մասը: Իմանալով նրա նոր բնակվելու վայրը, նա անհապաղ ուղևորվում է այնտեղ և գտնում է սիրելիին հոգու ճնշված վիճակում: