ບົດທີ 2 ວັນນະກຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ 1. ທິດສະດີ ແລະ ບົດຄົ້ນຄ້ວາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. 1.1. ທິດສະດີ. 1.1.1 ແນວຄວາມຄິດບົດບາດ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວ(ທັດ ສະນະຂອງພັກ). 1) ບົດບາດຂອງການທ່ອງທ່ຽວ. ລິນທາ ຈັນທະລີມາ,ທ່ອງທ່ຽວເບື້ອງຕົ້ນ.ພາກວິຊາການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ການໂຮງແຮມ,ຄະນະວິທະຍາສາດສັງຄົມ, ມ.ຊ, (2011): ການທ່ອງທ່ຽວ ແມ່ນຂະແໜງເສດຖະ ກິດລວມສູນທີ່ສຳຄັນ, ມີເນື້ອໃນວັດ ທະນາທຳເລິກເຊິ່ງ ມີລັກສະນະພົວພັນຂະແໜງການ, ພົວພັນເຂດແຄ້ວນ ແລະ ຫັນເປັນສັງຄົມສູງ ພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວແນໃສ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການໃນການຢ້ຽມຢາມ, ທ່ຽວຊົມ, ຜັກຜ່ອນບຳລຸງຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ນັກທ່ອງທ່ຽວ, ປະກອບສ່ວນຍົກສູງທາງດ້ານມັນສະໝອງ, ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ ແລະ ຂະຫຍາຍເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ຈາກນັ້ນວຽກງານທ່ອງທ່ຽວຈຶ່ງໄດ້ນຳໃຊ້ພາຫະນະ, ເພື່ອຂະຫຍາຍບັນດາຂະແໜງການຕ່າງໆ, ທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງຖ້າພວກເຮົາຫາກຮູ້ເສີມຂະຫຍາຍການທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍການພັດທະນາໃນຮູບແບບທີ່ຍືນຍົງ ແລະ ຖືກທິດ. ສະນັ້ນ, ການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວຈຶ່ງມີບົດບາດສະແດງອອກເຊັ່ນ: ກ. ບົດບາດຕໍ່ການຂະຫຍາຍຕົວຕໍ່ເສດຖະກິດ ໃນປັດຈຸບັນຕາໜ່າງການທ່ອງທ່ຽວ ໄດ້ສ້າງຂື້ນຢູ່ເກືອບທຸກໆປະເທດໃນໂລກ, ບັນດາຜົນປະໂຫຍດທາງດ້ານເສດຖະກິດທີ່ໄດ້ມາຈາກການທ່ອງທ່ຽວ, ແມ່ນບັນຫາທີ່ປະຕິເສດບໍ່ໄດ້ ໂດຍຜ່ານການໃຊ້ຈ່າຍຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຕໍ່ກັບບັນດາ ຜະລິດຕຳພັນ ແລະ ສິນຄ້າທ່ອງທ່ຽວ. ຂະຫຍາຍການທ່ອງທ່ຽວ, ກະຕຸກຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງບັນດາເສດຖະກິດອື່ນໆ. ຂ. ບົດບາດຕໍ່ການເມືອງ ການທ່ອງທ່ຽວແມ່ນຂົວຕໍ່ມິດຕະພາບ, ສັນຕິພາບລະຫວ່າງຊາດໃນທົ່ວໂລກ, ການທ່ອງທ່ຽວຊ່ວຍບັນດາປະຊາຊາດຫຍັບເຂົ້າໃກ້ກັນກ່ວາເກົ່າ ແລະ ເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຄຸນຄ່າວັດທະນາທຳຂອງປະເທດໃຫ້ດີກ່ວາເກົ່າ. ແຕ່ລະປະເທດກໍ່ໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງບັນຫາຄວາມສະຫງົບທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ຄວາມສະຫງົບປອດໄພທາງສັງຄົມ ແມ່ນເງື່ອນໄຂທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ເພື່ອຂະຫຍາຍວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວ ໃນບັນດາຂົງເຂດສາຍພົວພັນເສດຖະກິດສາກົນແລກປ່ຽນການທ່ອງທ່ຽວກັບສາກົນນັບມື້ນັບເປີດກ້ວາງ ແລະ ການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວເວົ້າລວມ, ທ່ອງທ່ຽວສາກົນເວົ້າສະເພາະ, ອາດຂະຫຍາຍຕົວໄດ້ໃນເງື່ອນໄຂສັນຕິພາບ, ມີຄວາມສະ ຫງົບປອດໄພ, ມີຈິດໃຈມິດຕະພາບລະຫວ່າງບັນດາປະຊາຊາດໃນໂລກ. ຄ. ບົດບາດຕໍ່ວັດທະນາທຳ-ສັງຄົມ ການທ່ອງທ່ຽວພາໃຫ້ມີການສືບທອດວັດທະນາທຳ, ໃຫ້ເຈົ້່ບ້ານຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງຄຸນຄ່າຂອງວັດທະນາທຳ ທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງຕົນ, ມີຄວາມພາກ ພູມໃຈຮັກ ແລະ ຫວງແຫນວັດທະນາທຳປະຈຳທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ, ພ້ອມໃຈກັນປົກປັກຮັກສາຊັບພະ ຍາກອນທ້ອງຖິ່ນ ໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວໄດ້ຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈຮີດຄອງປະເພນີອັນດີງາມຂອງຕົນ, ການທ່ອງທ່ຽວພາໃຫ້ຟື້ນຟູ ແລະ ອະນຸລັກສິລະປະວັດທະນາທຳເຊັ່ນ: ວັດທະນາທຳການນຸ່ງຖື, ສິ ລະປະຟ້ອນລຳພື້ນເມືອງ ແລະ ບຸນປະເພນີຕ່າງໆ. ການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວນຳຄວາມຈະເລີນໄປສູ່ທ້ອງຖິ່ນ, ທາງດ້ານຄົມມະນາຄົມ, ການບໍລິໂພກ ແລະ ມາດຕະຖານການຄອງຊີບໂດຍສະເພາະທ້ອງຖິ່ນທີ່ເປັນແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ, ການທ່ອງທ່ຽວພາໃຫ້ເກີດມີການພັດທະນາການດຳລົງຊີວິດໂດຍສະເພາະແມ່ນທ້ອງຖິ່ນທີ່ມີການທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍນັກທ່ອງທ່ຽວ, ການທ່ອງທ່ຽວກໍ່ເປັນບ່ອນກຳເນີດສ້າງງວຽກເຮັດງານທຳ, ການກະຈາຍລາຍໄດ້ໃຫ້ແກ່ສັງຄົມພາຍໃນຂະແໜງບໍລິການຕ່າງໆໂດຍກົງ ແລະ ທາງອ້ອມ. 2) ຄວາມສຳຄັນຂອງການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວ. ອົງການທ່ອງທ່ຽວແຫ່ງຊາດ, (2006):ໃນພາລະກິດໃນການສືບຕໍ່ ແລະ ຂະ ຫຍາຍລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ, ການທ່ອງທ່ຽວມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ການພັດທະນາເສດຖະ ກິດ-ສັງຄົມໃນໄລຍະໃໝ່ດ, ໃນລາຍງານການເມືອງຕໍ່ກອງປະຊຸມໃຫ່ຍຄັ້ງທີ່ V ໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ: “ ໃນເວລາທີ່ພວກເຮົາເປີດກ້ວາງການພົວພັນກັບຕ່າງປະເທດ ພວກເຮົາຄວນເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້ວຽກງານທ່ອງທ່ຽວ, ປະເທດເຮົາເປັນປະເທດໜຶ່ງທີ່ມີທິວທັດສວຍງາມ, ມີບູຮານສະຖານຫຼາຍຢ່າງ, ມີມູນເຊື້ອວັດທະນາທຳ ແລະ ປະເພນີອັນດີງາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ການສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວຈະເຮັດໃຫ້ຊາວຕ່າງປະເທດເຂົ້າໃຈປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນເຮົາເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂື້ນ. ພວກເຮົາຄວນລົງທຶນເຂົ້າໃຈໃນຂະແໜງການນີ້ຢ່າງເໝາະສົມດ, ສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວຕາມທິດທີ່ວ່າ: ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບດ້ານການບໍລິການ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງເຮັດໃຫ້ຜູ້ມາທ່ຽວມີຄວາມເພິ່ງພໍໃຈດ ປົກປັກຮັກສາມູນເຊື້ອວັດທະນາທຳ ແລະ ປະເພ ນີອັນດີງາມຂອງຊາດ ”. ການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວເປັນການດຶງດູດເອົານັກທຸລະກິດຕ່າງປະເທດເຂົ້າມາລົງທຶນໃນຂະແໜງການຕ່າງໆ ເຊິ່ງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງກິດຈະກຳການທ່ອງທ່ຽວເປັນຜົນກະທົບທີ່ດີຕໍ່ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຂົງເຂດການຜະລິດຕະພັນສິນຄ້າທາງການທ່ອງທ່ຽວ, ແຂກ ທີ່ເຂົ້າມາທ່ອງທ່ຽວຈາກປະເທດໜຶ່ງໄປຍັງປະເທດໜຶ່ງ ບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຊຸກຍູ້ການເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນແລະກັນ ໃນສາຍພົວພັນມິດຕະພາບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າມາທ່ຽວຊົມເຂົ້າໃຈປະເທດນັ້ນຫຼາຍຂື້ນຕື່ມ, ບັນດານັກທ່ອງທ່ຽວເຂົ້າມາທ່ອງທ່ຽວແມ່ນມີຫຼາຍປະເທດ ແລະ ຫຼາຍຊັ້ນ ຄົນເຊັ່ນ: ນັກທຸລະກິດ, ນັກລົງທຶນ, ນັກຄົ້ນຄ້ວາວິທະຍາສາດ, ນັກຄົ້ນຄ້ວາວັນນະຄະດີ, ນັກຄົ້ນ ຄ້ວາສິລະປະ ແລະ ອື່ນໆ. ສຳລັບປະເທດເຮົາ ແລະ ລັດຖະບານໄດ້ຖືວຽກງານທ່ອງທ່ຽວ ເປັນຂະແໜງການປາບແຫຼມ ຖືເອົາວຽກງານດັ່ງກ່າວເປັນໜຶ່ງໃນ 11 ແຜນງານໃຫ່ຍ ແລະ 111 ໂຄງ ການ, ເປົ້າໝາຍຂອງການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວສຳລັບປະເທດເຮົາໄດ້ສະແດງອອກບາງຈຸດທີ່ສຳ ຄັນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: - ປະຕິບັດນະໂຍບາຍເປີດກ້ວາງການຮ້ວມມືທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ວັດທະນາທຳ-ສັງຄົມກັບ ປະຕ່າງປະເທດ. - ສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ອຸດສາຫະກຳທ່ອງທ່ຽວ ແນໃສ່ການແກ້ໄຂຊີວິດການເປັນຢູ່ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໃຫ້ດີຂື້ນເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ສົ່ງເສີມຜະລິດຕະພັນພາຍໃນຮອບດ້ານ. - ສົ່ງເສີມສິລະປະ, ວັດທະນາທຳ, ເຜີຍແຜ່ຮີດຄອງປະເພນີອັນດີງາມຂອງຊາດ, ມູນເຊື້ອ ພິລະອາດຫານໃນການອະນຸລັກວັດຖຸບູຮານ, ປູສະນີຍະສະຖານ, ປະຫວັດສາດອັນເປັນທີ່ຈູງໃຈໃຫ້ຕ່າງປະເທດເດີນທາງເຂົ້າມາທ່ອງທ່ຽວມີຈຳນວນເພີ່ມຂື້ນທຸກໆປີ. - ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳໃຫ້ແກ່ສັງຄົມ, ສ້າງລາຍຮັບ ແລະ ການກະຈາຍລາຍໄດ້ໃຫ້ແກ່ປະຊາ ຊົນບັນດາເຜົ່າຢ່າງເໝາະສົມ. - ສ້າງສາຍພົວພັນອັນດີງາມ ແລະ ເປັນມິດກັບທຸກປະເທດບົນພື້ນຖານນະໂຍບາຍການຕ່າງ ປະເທດ ດ້ວຍການສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວກ ເວົ້າລວມແລ້ວ, ໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມາໂດຍເຫັນໄດ້ຄວາມສຳຄັນຂອງການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳທ່ອງທ່ຽວໃນ ສປປ ລາວ, ສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ພິຈາລະນາ ແລະ ຮັບຮອງເອົາກົດໝາຍຫຼາຍສະບັບ, ຊຶ່ງພົວພັນກັບຂະແໜງການທ່ອງທ່ຽວເວົ້າລວມ, ເວົ້າສະເພາະກໍ່ຄືແຜນດຳເນີນງານປີທ່ອງທ່ຽວລາວ. 1.1.2 ແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບການຈັດງານບຸນທາງການທ່ອງທ່ຽວ 1)ຄວາມເປັນມາຂອງການຈັດການທ່ອງທ່ຽວທາງວັດທະນະທຳ ງານມະຫະກຳບຸນຊ້າງ. ແຂວງໄຊຍະບູລີ, (2007): ງານມະຫະກຳບຸນຊ້າງແຂວງໄຊຍະບູລີ ໄດ້ຖືກຈັດຂຶ້ນ ແລະ ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ມີຄວາມໝາຍຂຶ້ນໃນວັນທີ່ 17–19 / 2 / 2007. ທີ່ບ້ານວຽງແກ້ວເມືອງຫົງສາຈາກງານປະເພນີມະຫະກຳບຸນຊ້າງດັ່ງກ່າວເຫັນວ່າເປັນສິ່ງທີ່ແປກໃໝ່ ພ້ອມທັງໄດ້ສ້າງຄວາມສະເທືອນໃຈ ແລະ ຄວາມນິຍົມຊົມຊອບຈາກປວງຊົນລາວທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດໂດຍສະເພາະແມານຊາວແຂວງໄຊຍະບູລີຈິ່ງໄດ້ຮັບກຽດເປັນເຈົ້າພາບຈັດງານມະຫະກຳບຸນຊ້າງຂຶ້ນທຸກໆປີໃນເດືອນກຸມພາ ຊຶ່ງການຈັດງານນັ້ນແມ່ນໄດ້ຈັດໝູນວຽນໄປຕາມ 3 ຕົວເມືອງຄື: ເມືອງຫົງສາ, ເມືອງປາກລາຍ ແລະ ເມືອງໄຊຍະບູລີ. 2) ຄວາມໝາຍຂອງການທ່ອງທ່ຽວທາງວັດທະນາທຳ. ລິນທາ ຈັນທະລີມາ, ປະຫວັດແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ.ພາກວິຊາການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ການໂຮງແຮມ,ມ.ຊ, (2010):ເປັນການສຶກສາຫາຄວາມຮູ້ໃນພື້ນທີ່ ຫຼື ບໍລິເວນທີ່ມີຄຸນລັກສະນະທີ່ສຳຄັນ ທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນາທຳ ມີການບອກເລົ່າເລື່ອງໃນການພັດທະນາທາງສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດຜ່ານທາງປະຫວັດສາດອັນເປັນຜົນກ່ຽວຂ້ອງກັບວັດທະນາທຳຂອງຄວາມຮູ້ ແລະ ການໃຫ້ຄຸນຄ່າຂອງສັງຄົມ ໂດຍສະແດງເຖິງສະຖາປັດຕິຍະກຳທີ່ມີຄຸນຄ່າ ຫຼື ສະພາບແວດລ້ອມຢ່າງທຳມະຊາດ ທີ່ສາມາດສະແດງອອກໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສວຍງາມ ແລະ ປະໂຫຍດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກທຳມະຊາດ ສາມາດສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງວິຖີຊີວິດ ຄວາມເປັນຢູ່ຂອງຄົນໃນແຕ່ລະຍຸກ ແຕ່ລະສະໄໝໄດ້ເປັນຢ່າງດີ ບໍ່ວ່າຈະເປັນທາງດ້ານເສດກິດ ສັງຄົມ ຫຼື ຮີດຄອງປະເພນີ. ລັດຊະນີກອນ ເສກໂສ, (2523:8) ໄດ້ເວົ້າ ວ່າວັດທະນະທຳຄືວິຖີການດຳລົງຊີວິດຂອງຊຸມຊົນໃດໜຶ່ງທີ່ລວມຕົວຢູ່ຮ່ວມກັນໃນຂົງເຂດໃດໜຶ່ງ ຫຼື ປະເທດໃດໜຶ່ງ ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ວັດທະນະທຳຂອງຄົນໄທກໍ່ຄື ວິຖີຊີວິດຂອງຄົນໄທໃນລັກສະນະທີ່ລວມກັນໃນບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງຄື ວັດທະນະທຳໃນປະເທດໄທໂດຍລວມຄວາມເປັນຢູ່ຂອງຄົນໄທ ບໍ່ແມ່ນສະເພາະບຸກຄົນດຽວເຮົາຈະຮູ້ໄດ້ວ່າຊາດໃດມີຄວາມເປັນຢູ່ ຫຼື ວັດທະນະທຳເປັນແນວໃດແມ່ນເບີ່ງຈາກສິ່ງຕ່າງໆຊຶ່ງຊົນຊາດນັ້ນສະແດງອອກມາມີລັກສະນະ ແລະ ການສະແດງອອກໃຫ້ເຫັນໃນຊົນຊາດເຊັ່ນ ປປະເພນີວັດທະນະທຳ, ສາສະໜາ ແລະ ຄວາມເຊື່ອ.