17ਵੀਂ ਸਦੀ ਐਚਿੰਗ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯੁੱਗ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੈਮਬਰਾਂ, ਜਿਉਵਾਨੀ ਬੇਨੇਡੇਟੋ ਕਾਸਟਿਗਲਿਉਨ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਮਹਾਂਰਸ਼ੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੋਏ ਸਨ। 18ਵੀਂ ਪਾਇਰਾਨੇਸੀ ਵਿੱਚ ਤਾਈਪੋਲੋ ਅਤੇ ਡੇਨਿਅਲ ਚੋਡੋਵੀਕੀ ਚੰਗੇਰੇ ਐਚਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਨ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਵਿੱਚ ਐਚਿੰਗ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਉਭਾਰ ਨੇ ਕੁੱਝ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਲੇਕਿਨ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਐਚਿੰਗ ਅੱਜ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੈ।