ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಬರೆದ ಪುರಾಣಗಳ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಗುಪ್ತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೇವತೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ ಭಕ್ತಿ ಪಂಥಗಳ ಏಳಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಪೌರಾಣಿಕ ಕೃತಿಸಮೂಹವು ವಿವಿಧ ಪೈಪೋಟಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ವಿಷಯದ ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಸಮಗ್ರಕಾಯವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾಂಸೆ, ಭಾರತಾಧ್ಯಯನಕಾರರ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಪುರಾಣಗಳಿಗೆ ಅಂದಾಜಿನ ಕಾಲಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಪ್ರಕಾರ: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ - ಕ್ರಿ.ಶ. ೨೫೦, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣ ಕ್ರಿ.ಶ. ೨೫೦ - ೫೦೦, ವಾಯು ಪುರಾಣ - ಕ್ರಿ.ಶ. ೩೫೦, ಹರಿವಂಶ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣ - ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೫೦, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣ - ಕ್ರಿ.ಶ. ೩೫೦ - ೯೫೦, ವಾಮನ ಪುರಾಣ ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೫೦ - ೯೦೦, ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣ ಕ್ರಿ.ಶ. ೫೫೦ - ೮೫೦, ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಪುರಾಣ ಕ್ರಿ.ಶ. ೬೦೦ - ೧೦೦೦.