Услед за Фостэрам ён адзначае, што толькі там, «дзе ў душах грамадзянаў пануе Антыгона», то бок, дзе адвечны маральны божы закон стаіць вышэй за чалавечае пазітыўнае права, толькі тое грамадства будуецца на падмурках грамадскага і дзяржаўнага парадку [8, с.29].