Սինգապուրն ավանդաբար ջուր էր ստանում Մալայզիայից։ Սակայն այս ապավինումը Սինգապուրը դարձնում էր կախյալ Մալայզիայից, այն Մալայզիայի իշխանություններին ջրի խնդիրը օգտագործել որպես քաղաքական լծակ։ Որպեսզի այս խնդիրը մեղմացվի, Լին 1974-ին որոշեց փորձարկել ջրի վերամշակում։ Սակայն մեծ ծախսերի և հուսալիության խնդիրների պատճառով, 1975-ին ջրի մաքրման գործարանը փակվեց։ 1998 թվականին, Հասարակական Խորհուրդը և Շրջակա միջավայրի և ջրային ռեսուրսների նախարարությունը նախաձեռնեց Սինգապուրի ջրի վերամշակման հարցերն ուսումնասիրել։ Նպատակ էր դրվել պարզել վերամշակված ջուրը կարելի է արդյոք օգտագործել կենցաղային նպատակներով։ Այս ճանապարհով 2001 թվականին, Սինգապուրը կարողացավ իրեն ապահովել ոչ խմելու ջրով։ 2008 թվականին, Սինգապուրի միջազգային ջրի շաբաթի սկիզբը դրվեց; այն ուղղված էր քաղաքների համար կայուն ջրամատակարարում ապահովելու լուծումներին։ Գլոբալ ջրի ճգնաժամը հաղթահարելու ուղղությամբ նշանակալից ներդրումների համար, Լի Կուան Յուին Ջրի մրցանակ տրվեց։ Մրցանակը դարձավ միջազգային, որ տրվում է անհատների և խմբերի ողջ աշխարհից։