In toen à aolles op was, kwam d'r 'n hrôôte 'ongersnôôd in dat land, in ie behon aarremoe te liejen. In ie hieng dae weg; in kwam bie êên van de maansen die attae weunden; in die stierden 'm nae z'n land om de vaarkes te waaien. En ie wild'n z'n buuk vulle mee 't eten van de vaarkes; mé van hêên maans kreehent. In tot z'n eihe kommende, zeit 'n: 'Oe veel aarebaaieres die à bie vaoder waarke, è vollop 't eten, en ik verhae van d'n 'onger.