រាជវង្សហាន (ចិនសម័យ: 汉朝; ចិនបុរាណ: 漢朝; ភិងអ៊ិង: Hàn Cháo; វ៉េដ–ហ្គែយល្ស៍: Han Ch'ao; ទំព័រគំរូ:IPA-cmn, ២០៦មគ – ២២០គស) ជាអតិតរាជវង្ស​មួយ​នៃ​ប្រទេសចិន​ដែលបន្តពីរាជវង្សឈិន (២២១–២០៧មគ) និង​បន្តដោយ​សម័យនគរបី(ឬហៅថាសាមកុក) (២២០–២៨០គស)។ នគរថាង​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​មេដឹកនាំ​ចលនា​បះបោរ លីវ ប៉ាង ដែល​ក្រោយ​ពីសោយទីវង្គត្ត​​មាន​ព្រះបរមងារជា​ព្រះរាជាកាវស៊ូ​នៃ​រាជវង្សហាន។ រាជវង្ស​នេះត្រូវបាន​បង្អាក់មួរយៈពេល​ខ្លី​ដោយ​រាជវង្សស៊ីន (៩–២៣គស) របស់​អតីតរាជានុសិទ្ធិវ៉ាង ម៉ាង។ ចន្លោះពេលនៃការផ្អាកមួយរយៈនេះបាន​បំបែកនគរ​ហានជាពីរសម័យកាលគឺ ហានខាងលិច (២០៦មគ – ៩គស) និង ហានខាងកើត (២៥–២២០គស)។ មាន​រយះពេលជាង៤សតវត្ស សម័យកាលរាជវង្សហាន​ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា​ជាសម័យកាល​មាស​ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តចិន ។ បច្ចុប្បន្ន ក្រុម​ជនជាតិដើម​ចំបង​នៃ​ប្រទេសចិន​គឺ​សំដៅទៅលើ​ប្រជាជនហាន និងអក្សរ​ចិន​គឺសំដៅទៅលើ អក្សរហាន។