O re, che fin anlora o r'eva sempre stacc un bon òm, meusi ant ij sò afé, e coma 'ndormì, o r'ha capì ra sàtira, e o s'é dmach fasse dësvié ant un moment. E comënsand bele subit da re ingiùrie ch'i j'avo facc a cola sgnora, o r'ha vendicara castiand severament coj ch'i j'avo faje; e o r'é peu dëventà, da alora anacc, un assident ch'o fava tramblé 'd paó tucc coj ch'i no favo caicun-e contra r'onor dra soa coron-a.Giovanni Papanti, I parlari italiani in Certaldo, 1875, pagg. 201-202