ພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເຂດດິນແດງໃນອະດີດເປັນທົ່ງນາກວ້າງຂວາງເຊັ່ນດຽວກັບທ້ອງທີ່ຮອບນອກແຫ່ງໃນຈັງຫວັດພະນະຄອນ ຈົນກະທັ່ງໃນສະໄໝທີ່ຈອມພົນ ປ. ພິບູນສົງຄາມ ເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ມີການຕັດຖະໜົນຕໍ່ຈາກປາຍຖະໜົນລາຊະວິຖີກົງຫົວມຸມທີ່ບັນຈົບກັບຖະໜົນລາຊະປາລົບ (ປັດຈຸບັນຄືບໍລິເວນຂົວພົມໂຍທີ ໄກ້ທາງແຍກສາມຫຼ່ຽມດິນແດງ ເຂດລາຊະເທວີ) ເຂົ້າມາໃນພື້ນທີ່ ແລະສ້າງຕໍ່ໄປຈົນຮອດບໍລິເວນໂຮງຮຽນພ້ອມພັນວິທະຍາ (ຖະໜົນປະຊາສົງເຄາະ) ໃນປັດຈຸບັນ ຕໍ່ມາຖະໜົນສາຍນີ້ໄດ້ກາຍເປັນເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມຫຼັກໃນພື້ນທີ່ ແຕ່ເນື່ອງຈາກໃຊ້ດິນລູກຮັງເປັນວັດສະດຸໃນການກໍ່ສ້າງ ເມື່ອລົດໃຫຍ່ແລ່ນຜ່ານຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຝຸ່ນສີແດງກະຈາຍໄປທົ່ວ ຫຼັງຄາບ້ານເຮືອນຖືກຝຸ່ນຈັບກາຍເປັນສີແດງ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຮຽກຖະໜົນສາຍນີ້ວ່າ ""ຖະໜົນດິນແດງ"" ແລະຮຽກຢ່ານນັ້ນວ່າ ""ດິນແດງ"" ພາຍຫຼັງເມື່ອທາງລາຊະການມີນະໂຍບາຍເພີ່ມເຂດການປົກຄອງໃໝ່ບາງກອກ ກໍໄດ້ນຳຊື່ນີ້ມາຕັ້ງເປັນຊື່ຂອງແຂວງແລະເຂດດ້ວຍ