Kahler studearre yn syn berteplak oan de Karl-Ferdinands-universiteit en krige dêr yn 1871 syn doktersbul. Doe't de universiteit yn in Tsjechysk en in Dútsk diel spjalte waard, studearre er fierder oan de Dútske universiteit en die dêr ek ûndersyk. Yn 1882 folge syn beneaming ta bysûnder heechlearaar; 1886 krige er offysjeel in learstoel en waard er direkteur fan de twadde medyske klinyk. Hy folge Heinrich von Bamberger yn 1889 op as perfester foar spesiële patology oan de universiteit fan Wenen. Fan 1890 ôf oan hie Kahler te lijen fan tongekanker dy't him yn 1893 fataal waard.