අනුකරණ අදියර තුළ දී නිර්මාණය කළ යුතු නව අංශු ගණන නිර්මාණය වීමේ සීග්‍රතාවය හා යාවත් කාලීන කිරීම අතර අන්තර මත පදනම්ව ගණනය කෙරෙන අතර ඒ එක් එක් එක විමෝචකයේ ස්ථානය හා වෙන් කරන ලද නිර්මාණය වීම් ප්‍රදේශය මත පදනම්ව 3D අවකාශයේ විශේෂිත ස්ථානයක නිර්මාණය වේ. එක් එක් අංශුවේ පරාමිතීන් (ප්‍රවේගය, වර්ණය etc) විමෝචකයේ පරාමිතීන්ට අනුව ක්‍රියාත්මක වේ. එක් එක් යාවත් කාලීන වීමේ දී පවතින සියලු අංශු ඒවායේ ජීවන කාලය ඉක්මවා ඇති දැයි පරීක්ෂා කෙරේ. එහිදී යම් කිසි ගැටළුවක් තිබේ නම් ඒවා අනුහුරුකරණයෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ. එසේත් නැතිනම් අංශුවේ ස්ථානය හා අනෙකුත් ගති ලක්ෂණ යම් කිසි ආකාරයක භෞතික අනුහුරුකරණයක් මත පදනම්ව උසස් වන අතර එය ඒවායේ දැනට පවතින තත්වය පරිවර්තනය වීමක් ලෙස සරල ලෙස හෝ බාහිර බල (ගුරුත්වය, ඝර්ෂණය, සුළඟ, etc) සැලකිල්ලට ගනිමින් භෞතිකව නිවැරදි ගමන් පථ ගණනය කිරීම් සිදු කරන ලෙස සංකීර්ණ ලෙස ද විය හැක. දර්ශණයේ ඇති අංශු හා විශේෂිත 3D වස්තු අතර යම් කිසි ආකාරයේ ගැටුම් අනාවරන සිදු කිරීම බහුල වේ. එසේ සිදු කෙරෙනුයේ අංශු පොළා පැනීම සිදු කිරීමහෝ එසේත් නොමැති නම් පරිසරයේ ඇති බාධා සමඟ අන්තර් ක්‍රියාකාරී වීම සිදු කිරීමටය. අංශු අතර ඝට්ටන එතරම් භාවිතා නොවේ. මන්දයත් ඒවා මිළෙන් අධික හා බොහොමයක් අනුහුරුකරණවල දී ඇත්ත වශයෙන්ම ප්‍රයෝජනවත් නොවන බැවිනි.