Кэведа трагічна ўспрыняў заняпад краіны, усеагульнае разлажэньне нораваў, панаваўшае ў грамадзтве карысталюбства й эгаізм. Яго летрыльі, рамансы, сатырычныя санэты аздобленыя рэзкім пачуцьцём смутку й агіды. Толькі любоўныя санэты зьяўляюцца выключэньнем: ў іх Кэведа не бязьлітасны, а поўны прыкрасьці. Аднак і ў яго любоўнай лірыцы вобразь сьмерці й разлажэньня сустракаецца вельмі часта.