Ndërsa në gjuhën shqipe, fshati është i njohur si Ermëz apo edhe si Ërmas nëpër fshatrat përreth të Strugës. Forma shqiptar i toponimit gjithashtu përdor një fjalë të vjetër për vllehëve: Rrëmenj, e cila ishte përdorur nga toskët, por nuk është sot në përdorim popullor. Kjo rrjedh nga fjala vllahe: Rrménji ose Rreménji, që vllehët ku jetojnë në mesin e popullsive shqipfolëse, e përdornin dhe ende quhen me këtë emërtim kombëtare për veten e tyre. Kjo fjalë nga ana tjetër e ka prejardhjen nga fjala Armënji, një fjalë që shumica të vllehët ballkanike e përdorin si një emërtim kombëtare për veten e tyre. Për toponimin Ermëz, fjala Rrëmenj ka pësuar një shkurtim në formën rëm dhe me kalimin e kohës, bashkëtingëlloret r dhe ë kanë ndryshuar vendin e tyre në shqiptimit të toponimit. Toponimi gjithashtu përdoren prapashtesën ëz ose as, që tregon 'ndonjë gjë të vogël' në gjuhën shqipe dhe vepron në të njëjtën mënyrë si fjala sllavisht: mali. Sipas Pianka Włodzimierz ajo thekson se emri i fshatit mund të jetë i lidhur etimologjikisht me një fshati shqiptar pranë Pogradecit i quajtur Rrëmenj. Ndërsa Asterios Koukoudis thekson se sipas traditave vendore, paraardhësit e banorëve të Ermëz erdhën nga fshati Rrëmenj, pranë Pogradecit, ndoshta në fund të shekullit 18. Ndërsa tradita të tjera tregojnë se kur Voskopoja ishte në gjendje të rënies (1769 dhe në 1788), Rrëmenj ishte një vend i përkohshëm dhe ndalesë për refugjatët vllehë, kur udhëtonin për në Belicë e Poshtme dhe Belica e Sipërme. Ndonëse nuk ka vllehë sot në fshat, vllehët nga Belicë e Poshtme dhe Belicë e Sipërme, kujtojnë se njëherë vllehët kishin jetuar në fshat. Këto lidhje gjuhësore dhe historike të gjitha shtojen për prejardhja komplekse të emrit së fshatit si një toponim në gjuhën maqedonase dhe shqipe.