Ик могырым, сылнымут пеш чот полшен. Юрий марла да рушла книгам шымлен-шымлен лудын, нунын юзо вийыштым чон денак шижын налын. С. Есенин ден Ф. Тютчевын книгашт эре пеленжак ыле, чÿчкыдынак мыланна наизусть лудын. Мыйын шонымаште, нунын гочак пÿртÿсым философла ончалаш тунемын, тыглай пейзажыште илыш вийым, алгаштарыше сÿретым муаш тыршен. А марий поэт-влак кокла гыч тудлан утларак келшен толыныт И. Осмин ден В. Колумб. Чыла нине мурызо-влак Ю. Чавайнын чоныш тулым пыштеныт, кумыланденыт. Вес велым, тидымат шарныман. Пÿртÿс кеч-могай жапыштат айдемылан ласкалыкым пуа, илышым лончылен шераш полша. Марий чодыраште, йогын вÿд ден ер воктене ятыр пагытым эртарен Юрий, орлыкан чонжым лыпландарен. Уста сонарзе, тÿрлö емыжым, понгым погаш йöратыше, тудо пÿртÿсым чын шÿмбеллан шотлен, чон почынак мутланен. Тыге нунын коклаште ойыраш лийдыме келшымаш вожанын: «Туан пÿртÿс! Кажне ийлаште мылам лийынат сай танем». Але вес вере лудына пÿртÿслан мелын ойлымо шомакым: