Divizija je prvu operaciju izvela na tlu Srbije, na Kopaoniku (Operacija Kopaonik), gdje je angažovana da uništi četnike Dragutina Keserovića. Tom prilikom nije došlo do borbenih kontakata, ali je divizija već na početku pokazala krajnju bezobzirnost prema civilnom stanovništvu. Divizija je imala vrlo zapaženu ulogu u ratnim operacijama Weiss i Schwarz. Izuzetno značajnu ulogu divizija je odigrala tokom operacije Ahze, septembra, oktobra i novembra 1943, kad je, u saradnji sa drugim snagama, napadima na Split i Podbiokovlje otklonila neposrednu opasnost od savezničkog iskrcavanja u Dalmaciji. U tom periodu divizija je predstavljala okosnicu za formiranje 5. SS brdskog korpusa. 7. SS divizija, pošto je dokazala svoju visoku taktičku vrijednost i savladala vještinu protivpartizanskog ratovanja, zajedno sa 1. brdskom divizijom (kad je ova bila raspoloživa) predstavljala je udarnu operativnu snagu Komande Jugoistoka širom Jugoslavije, pod komandom Druge oklopne armije. Upotrebljavana je na svim ključnim pozicijama tokom operacija Kugelblitz, Schneesturm, Waldrausch, Rösselsprung. Istakla se pri razuđenim borbama za sprječavanje manevra snaga NOVJ prema Srbiji između rijeke Bosne i Drine, i predstavljala okosnicu u operacijama Hackfleisch, Draufgänger i Ribecal. Nakon neuspjelih pokušaja sprječavanja prelaska 12. korpusa NOVJ u Srbiju tokom septembra divizija je vodila borbe protiv snaga NOVJ u oblasti Zapadne Morave i u Šumadiji. Krajem septembra, usljed pojave Crvene armije, prebačena je na bugarsku granicu radi obrazovanja fronta. Pretrpjela je teške gubitke u borbama za Zaječar, i posebno u Niškoj operaciji, kojom prilikom je više nego prepolovljena. Divizija je, usljed svoje intenzivne upotrebe, svo vrijeme trpjela ozbiljne gubitke, ali je folksdojčersko stanovništvo predstavljalo solidnu bazu za popunu. Popuna je vršena formiranjem dopunskih bataljona koji bi nakon priključivanja diviziji bili rasformirani, a ljudstvo raspoređeno po jedinicama. Na primjer, u oktobru 1944. dejstovala su dva 7. SS dopunska bataljona - jedan u Sarajevu, a drugi u Beogradu - ali ni jedan ni drugi nisu uspjeli da se pridruže svojoj matičnoj jedinici. Nakon gubitaka u Niškoj operaciji, divizija je ponovo formirana u decembru 1944. pomoću nove popune i ostatka rasformirane SS divizije ""Skanderbeg"". Nakon učestvovanja u protivnapadima na Sremskom frontu januara 1945 (u operaciji Zimska oluja), divizija je ponovo postala glavna operativna manevarska formacija Armijske grupe E, i upotrebljavana je u borbama u Slavoniji, na likvidaciji Virovitičkog mostobrana, u okolini Sarajeva i u donjem toku Bosne (Operacija Majska oluja).