Бээжин буюу хятадуудын Бэй-цзинь хэмээх хот бидний аяллын эхний цэг байлаа. Энд биднийг эх орон нэгтнүүд, дипломат болон шашны байгууллагуудын гишүүд хамгийн сайхнаар, туйлын элэгсэг дотно зочилж, бид аян замд бэлтгэн бараг 2 сарыг энд өнгөрөөж билээ. Би Бээжинтэй танилцаж базаасангүй. Хот маш том, европ хүнд хол хөндий, өвөрмөц хятад ахуй байдал, эцэст нь тэдний хэлийг огт мэддэггүй зэрэг нь Тэнгэрийн эзэнт гүрний нийслэлтэй дэлгэрэнгүй сайн танилцаж, олон гайхамшгийг мэдэж аваагүйн шалтгаан болсон юм. Ний нуугүй хэлэхэд, энэ хот миний хувьд туйлын таагүй сэтгэгдэл төрүүлсэн билээ. Хамгийн олигтой гудамжууд нь хүртэл хог хаягдлын нүх хонхор, нүцгэн шалдан гуйлгачингуудаар дүүрсэн ийм хот шинээр ирсэн хүнд яаж ч таалагдах вэ дээ. Дээр нь хятадуудын ичгүүр сонжуургүй наалдан шалдаг зан, өөр бусад зүсэн зүйлийн хараалтай холилдсон “янь-гуйза” гэдэг хочийг нэмээд үзэхэд л эзэнт улсын нийслэл хотын гудамж, талбайгаар зугаалах европ хүний хувьд хэр зэрэг таатай байх нь ойлгомжтой болно. Эндхийн хамаг сайхан энэ бүхнээс гадна ажил төрлөө гүйцэтгэж, гартаа сагс барин аргал хоргол түүж яваа хятадууд хаа сайгүй харагдаж байдагт оршино. Хотын үмхий самхай үнэр хэрээс хэтэрчээ. Гудамж, талбайнуудаа хааяа усалдаг боловч ихэвчлэн хамаг муу муухай юмаа хаяж байдаг муу усны хонхруудаасаа л авч усална. Хүн амьдардаг тагзнууд, янз бүрээр эрээлж мяраалсан эгнээ эгнээ лангуунууд, шавар хана л Бээжингийн гудамжнуудын гадаад төрх байдал болой. Тэдгээрийн томоохон нь нэлээд өргөн бас сүрхий эгц, шулуун байгуулагджээ. Хотыг нэг нэгнээс нь хэдэн зуун алхмын зайд тавьсан гурван хөлт модон тулгуур дээр байрлуулсан цаасан дэнлүүгээр гэрэлтүүлнэ, тэр дэнлүүнүүд дотор хааяа өөхөн лаа, зул асаах аж.