पञ्जाबी भाषाया यक्व भाषिका दु। थ्व भाय्‌या मू भाषिकाय् माझी भाषिका, झंगोची/झांगवी, जंगली/रचनावी, थालोची, शाहपुरी, धनी, पोठोहारी/पहाड़ी, हिंदको/कोहाटी, छाछी, जंडाली, मुलतानी/सराइकी, डेरावाली, रिआसती, घेबी, डोगरी, जाफ़री/खेतरानी, बागड़ी, बहावलपुरी, चंबिआली, मलवई, दुआबी, पुआधी उपभाषा आदि मू ख। पञ्जाबी भासय् आधिकारिक भाय्‌या रुपय् माझी भाषिकायात छ्येलिगु या। ""माझा"" धाःगु खँग्वःया अर्थ मध्य वा दथु ख। पञ्जाबया न्यागु खुसिइ दथुइ लाःगु रावी व ब्यास खुसिया दथुया थाय्‌यात माझी धाइ। थ्व थाय्‌या भाषिका माझी ख। थ्व भाषिका भारतया पञ्जाब व पाकिस्तानी पञ्जाबय् ल्हाइगु या। भारतीय पञ्जाबय् माझी भाषिका अंम्रितसर, गुरदासपुर, फिरोज़पुर जिल्ला आदि थासय् ल्हाइगु या।