I. [addj., padrî u padvant] metou (owe) dizeu (ene ôte sacwè, sakî). Il est reki ki li dzeutrin boket do tchamp dinrè passaedje å dzotrin boket pol bisteu, tchår et tcheretes a mwinde damadje (ake di notåre, Ovîfa, 1765). Ene sitoele ki schite, c' est ene trinnêye dins l' cir, del nute, del coleur d' ene sitoele, a cåze di plovantès pires ki cbroûlèt tot moussant dins les coûtches dizeutrinnes di l' air. Li destinêye, c' est vosse veye, veyowe come ene sacwè k' i fåt viker, mins k' a stî decidêye d' avance pa ene Foice Dizeutrinne. Ci idêye la, ki l' francès est ene langue dizeutrinne, a stî å 19inme et 20inme sieke eployeye po spotchî les ptits lingaedjes come li walon (L. Mahin).