Ольга Леонардовна Книппер хәтирәләренән бына шуларҙы белергә мөмкин: «Ул ваҡытта был шифахана санатория артыҡ ябай примитив була.... Усадьба уртаһында ҙур ағас бина тора, унда ашхана урынлашҡан. Беҙ унда иртәнге, төшкө, киске ашты ашай инек... Беҙ Антон Павлович менән бәләкәй генә өйҙә, дөрөҫөрәге, ике кескәй генә бүлмә-кабинканы хәтерләткән беседкала, урынлаштыҡ... баҡһаң, беҙ, ҡаҙна кәрәк-яраҡтары ҡаралмағанлыҡтан, үҙебеҙ менән мендәр һәм түшәк кәрәк-ярағы килтерергә тейеш булғанбыҙ икән. Икенсе көндә миңә Өфөгә юлланырға һәм мендәр, простыня, мендәр тышы һ.б. ваҡ-төйәк һатып алырға тура килде. Антон Павлович өсөн карауат бик ҡыҫҡа булып сыҡты (белеүегеҙсә, уның буйы оҙон). Уға йоҡлау уңайлы булһын өсөн, һәр кис һайын мин карауат янына ултырғыс ҡуям, карауаттың арҡаһындағы аралыҡ аша ул аяҡтарын һоноп ята. Әммә был үтә ябай шифахананың уңайһыҙлыҡтары мөғжизәле тәбиғәт, һауа менән ҡаплана. Тирә-яҡта - имән урманы, һутлы йәшел үлән, хуш еҫле ялан сәскәләре».