In de loôp van de eeuwen 'en vee mensen gezocht nae de restant'n van Reimerswael en Nieuwlande. Tot in de 20e eêuw worre op het verdronke land van Zuud-Beveland vee (toevallige) vonsten gedae. De plek wordt steeds drukker bezocht bie amateurarcheologen, vee meer as Reimerwaol, deera Nieuwlande beter bereikbaer is vanof d'n Zuud-Bevelandse diek. In 1926 wier in opdracht van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen het verdronken durp systematisch ongerzocht, wibie G.H. Bolier de zichtbare res'n van de kerke eit opgemeten. Dibie bleek dat de kerke bienae 67 meter langk was. Het durp zelf was een ringdurp mie an de zuudkant van de kerke een plein en an de westkante van de durpskern een groôt 'uus. Dat 'uus 'oorde werschienlijk toe an de 'eren van Nieuwlande.