troye [f.n.] frumele di pourcea. Ça lyi aléve, å gamén, d' elzès vey tertos gnoufter: troyes, verats, coshets (L. Somme). F. truie. >> i fåré muchyî l' troye po vinde les djonnes: dijhêye po s' fote d' ene comere k' on dit k' est laide. >> ene troye n' î rtrovreut ddja ses djonnes: dijhêye po ene plaece tote cou dzeu cou dzo. F. désordre indescriptible.