Առաջին անգամ նկարագրվել է 1952 թվականին՝ Ու․ Լոուի, Մ․ Թերիի և Է․ Լաշլանի կողմից։ Համաշխարհային գրականության մեջ հիվանդությունը հայտնի է նաև, որպես ակնա-երիկամա-ուղեղային համախտանիշ, երբեմն նաև Lowe-Terry-McLachlan համախտանիշ։