Doe’t dat berêd wie, en der polderbestjoeren oan ‘e slach koenen, wie de saak gau beslikke. De Nije Feart -fan De Gerdyk, dwêrs troch it spjalten Terwispel hinne, mei in wide bôge om de Tynjester gerjochtichheid nei de Ulesprong en fierder op Hakerdiken ta- lei der yn 1852 al yn. Hjir en dêr in moune op de polderdyk en in modern stoomgemaal, it Tripgemaal fol yn it wurk en de wettersee rekke stadichoan drûch en ree as greide foar de feehâlderij. Dat hie ek yn dat de befolking en de beroppen op De Tynje feroaren. Wa’t koe en woe, begûn te buorkjen, fakentiden as húsman mei wurk by de boer mar ek in stikmannich kei thús. In P.W. Jansen, dy’t him ryk fertsjinne hie yn Ynje, sette in stifting op mei it doel dat sokke lytse komelkers mei liend jild in bedriuw begjinne koenen. Út Denemarken kaam de gedachte oer en pak de saken koöperatyf oan. Dat liede ek op De Tynje ta in tal koöperative ferienings fan boeren, lykas de Oankeapferiening, de Lienbank, en it Suvelfabryk. Letter sluten ek winkellju har gauris by in koöperaasje oan, sa as De Spar, Enkabé, VéGé en Vivo.