Ejaal wi dadd_och eß, enne kölsche Jung, un enne lächerlicher Jung, di beedß zeen Joohr dachein_daachaus de Luxemburjer_Shtroohß lang en de Shtadd_erinn zor Scholl jefaare sinn, di saare, koot füür_m Süd_Baanhoff, wo die Luxemburjer am Äĳfellwall plözlish fill schmaalor weed, do wöör zirrka jeede Woch enß enne Waare en di Knajb_erinnjekraach, wo mer fun de räächte Shpur dren landt, wämmer di dräj Wääje drömeröm_ze_faare vorpass_un och_nit_shtonn bliihdt. Un_faßß ėmmer wöören_et bärreschhäĳmer Buure met BM o_m Auto jewääse — so zimmlish de äjnzijje di sish nit ußßkännte un üvverhoup op dä rääshte Shpur faare dääte, wäjel jede Främbde, dä jät winnijer blööd wöör, de Foshtannd_aanjeknipß un de Ourre op hätt, dä fiert dä Kölsche hingerheer un küdd_op_de linke Shpur, un shtüürt do filläjsh de Shtrooße_Baan ävver triff nit di Ammpell un landt nidd_om Trottoah, wi_t_i Beulemaacher Buure donn.