До средината на 70-тите години,Форест се сметаше за просечен клуб според стандардите на англиските фудбалски лиги,се додека Брајан Клаф и неговиот асистент Питер Тејлор не го презедоа кормилото на клубот,само кратко по неуспешното и контроверзно водење на Клаф на Лидс Јунајтед,кој само 40 дена беше шеф на стручниот штаб.Клаф стана најуспешниот тренер во историјата на Нотингем Форест.Тој освои три лигашки титули со Дерби Каунти,пред да стане тренер на Форест на 6 јануари 1975 година,по поразот на домашен терен од Нотс Каунти со 0-2.На првиот ден по Божиќ(Boxing Day),комитетот(во тоа време Форест немаше одбор на директори) го отпушти претходниот тренер Алан Браун.Првиот натпревар на Клаф на клупата на Форест претставуваше повторениот натпревар во третото коло од Фа Купот против Тотенхем Хотспар,кој заврши со победа од 1-0,благодарејќи на голот на шкотскиот централен напаѓач Нил Мартин. На крајот од сезоната 1976/77,Нотингем Форест се пласираше во Првата Дивизија,откако заврши трет во Втората Дивизија,но никој не можеше да предвиди колку тимот на Клаф ќе биде успешен во наредните три сезони. Форест стана еден од неколкуте клубови( и до денеска единствениот) што завршил на првото место во англиската Чемпионшип Прва Дивизија,само една година откако се пласираа во наптреварувањето(сезона 1977-78).Во сезоната 1978-79, на Олимпискиот стадион во Минхен ,Форест ја освои титулата во ЕКШ,со победата во финалето над Малме од 1-0.Следната година на стадионот Сантијаго Бернабе, клубот ја одбрани титулата,со победата над Хамбург со резултат 1-0,благодарение на неверојатните одбрани на голманот Питер Шилтон.Клубот исто така го освои и Европскиот Супер Куп и два Лига Купа.Покрај Шилтон,клучни фудбалери за успехот во тој период беа десниот бек Вив Андерсон(првиот црномурест фудбалер што настапувал за англиската репрезентација),играчот од средината на теренот Мартин О’Нил,централниот напаѓач Тревор Френсис и тројцата шкотски интернационалци: крилото Џон Робертсон,играчот од средината на теренот Арчи Гемил и одбранбениот играч Кени Барнс.Во сезоната 1983-84,клубот стигна до полуфиналето на Купот на Уефа,каде што изгуби од Андерлехт под сомнителни околности.Подоцна се дозна дека белгискиот клуб го поткупил судијата,но никој не сноси одговорност за исходот од натпреварот,бидејќи кратко потоа судијата почина во сообраќајна несреќа. Во 1989 г.Форест го освои трофејот во Лига Купот,со победата во финалето над Лутон од 3-1.Во поголемиот дел од сезоната,клубот се надеваше дека ќе ја освои тројната круна,но завршија на третото место во лигата зад Арсенал и Ливерпул и изгубија токму од Ливерпул во повторениот натпревар од полуфиналето на Фа Купот.Првиот натпревар требаше да се одигра на Хилсборо,но беше прекинат во 6-тата минута,кога загинаа 96 навивачи на Ливерпул на терасите на стадионот.Откако продолжија фудбалските натпревари,клубот го освои Купот на Полноправни Членови(Full Members Cup),со победата над Еветон од 4-3.Во 1990 г. тимот на Клаф повторно го освои трофејот во Лига Купот,со победата над Олдам од 1-0,со голот на Најџел Џемсон.Во 1991 година,на стадионот Вембли,Форест стигна до нивното единствено финале во Фа Купот под раководство на Брајан Клаф,каде што во дуелот против Тотенхем,водеа со раниот гол од слободен удар на Стјуарт Пирс,но изгубија со 2-1 по продолжувањата,со автоголот на Дес Вокер. Во 1992 г. Форест го победи Саутемптон со 3-2 во финалето на Купот на Полноправни Членови,но истата сезона изгуби од Манчестер Јунајтед во финалето на Лига Купот.Во двете финалиња Форест настапи со ослабен тим,поради многуте повреди. Во 1993 г. клубот испадна во првата сезона од Премиер Лигата,по 16 величенствени години во врвот на англискиот фудбал,во кои освоија една лигашка титула,две титули во ЕКШ и четири титули во Лига Купот.Истата година заврши 18-годишното владеење на Клаф на клупата на Нотингем Форест.