अन्तरंग विभागमा विषम रोगहरू तथा रोगीको अवस्थाको देखेर चिकित्सा गर्नको प्रबंध हुन्छ। प्रांत, नगर या क्षेत्रको आवश्यकताहरू ओर वहाँ उपलब्ध आर्थिक सहायताको अनुसार नै साना या ठूलो विभाग बनाए जान्छन्। थोडे (दस या बारह) रोगिहरू सँग लिएर सहस्र रोगिहरूलाई राखन सम्मको अन्तरंग विभाग बनाए जान्छन्। यो सबै पर्याप्त धनराशि ओर कर्मचारिहरूको उपलब्धिमा निर्भर छ। धेरै पल्ट धन उपलब्ध भए पछि पनि उपयुक्त कर्मचारी हैन मिलते। हाम्रो देश र उत्तर प्रदेशमा उपचारिकाहरू (नर्सों)को यति कमी छ कि कितने नै अस्पताल खाली पडे छन्। यसको कारण हो मध्यम श्रेणीको परिवारहरूको उपचार व्यवस्थामा अरुचि। केही सामाजिक कारणहरू देखि उपचारिकाहरूको धेरै राम्रो दृष्टिले हैन देख्यो जाता; यो नितांत भ्रममूलक छ। जनताको यस्तो धारणाहरूमा तनिक पनि औचित्य छैन।