Тымур, Тамэрлан (па-чагатайску: تیمور, літаральна: жалеза, 9 красавіка 1336, вёска Ходжа-Ільгар, сучасны Ўзбэкістан — 18 лютага 1405, Атрар, сучасны Казахстан) — сярэднеазіяцкі дзяржаўны дзяяч і палітык, знакаміты палкаводзец, заснавальнік дынастыі Тымурыдаў, эмір 1370—1405 гадоў не будучы нашчадкам Чынгісхана. Тымур усё жыцьцё панаваў праз падстаўных ханаў-нашчадкаў, якія фактычна былі марыянэткамі ў ягоных руках. Сталіцай сваёй імпэрыі Тымур абраў горад Самарканд. Ён спрыяў разьвіцьцю навукі й культуры, асабліва шмат увагі надаючы будаўніцтву палацаў, мячэтаў, маўзалеяў. Валодаючы выбітнымі арганізатарскімі й вайсковымі здольнасьцямі, ён здолеў сфармаваць шматлікае, дысцыплінаванае й добра ўзброенае войска.