Við yrkingini sigur Steintór Rasmussen frá einari søga, um eina gentu, ið finnur ein ring, sum eingin kennist við. Tíggju ár seinni traðkar ein kona fram og sigur seg eiga ringin. Frásøgufólkið er fjalt, soleiðis at talan er um eina flugu á veggjunum, ið greiðir frá hendingunum. Hetta fyribrigdið er sera vælegnað til barnasang, av tí at lesarin ikki hevur persónligar tankar hjá frásøgufólkinum at dragast við, og tí gerst yrkingin meira søgukend. Søgukenda gongdin í yrkingini gevur eitt ljóst og lætt huglag, soleiðis at yrkingin fær ein sera positivan og “fittan” dám, ið er eyðkent fyri barnasangir.