U Vivaldijevo vrijeme italijanska opera je bila manje mješavina njenih raznih sastavnih dijelova (muzike, glume, literature, plesa, scene i mašinerije) nego više kao labavi spoj gdje je dobra koordinacija izražena samo pripadnošću sveopće prihvaćenim normama ponašanja. Umjetnička samostalnost kompozitora i tekstopisca (librettista) je bila poštovana. Kompozitor nije mijenjao tekst, a pisac teksta nije uticao na muziku.