გევარამ წიგნი მის ახლადგარდაცვლილ ამხანაგს, კამილო სიენფუეგოსს მიუძღვნა, რომელიც „მას წაიკითხავდა და შეასწორებდა, მაგრამ ბედმა ამ დავალების შესრულება არ არგუნა.“