De Niépce krut 1826 mat enger Camera obscura an enger mat Godrong beschichter, 21×16 cm grousser poléierter Zënnplak e Bléck aus der Fënster vu sengem Aarbechtszëmmer festgehalen. D'Beliichtungszäit louch bei zirka aacht Stonnen. Ënner Liichtawierkung gouf de Godrong haart, sou datt bei der uschléissender „Entwécklung“ mat Lavendelueleg a Pëtrol nëmmen déi méi schwaach beliicht Godrongsdeeler erausgeléist goufen. Sou war d'Bild zugläich „fixéiert“ a liichtbestänneg. Dat eigentlecht Zil vum Niépce war, déi Plack dann z'ätze fir dovu gedréckt Ofzich ze kréien, wat him allerdéngs nëmme vu Kontaktkopien vu Stréchvirlagen (Kofferstéch, Radéierungen) gelongen ass. Hien huet och Lithographiesteng, Glasplacken, Zënn-, Zénk-, Koffer- a versëlwert Placke gebraucht. Bei spéideren Experimenter huet hien déi entwéckelt Placke mat Jod bedämpt fir d'Schieddeeler ze schwäerzen, huet dann déi lescht Godrongsschicht mat Alkohol opgeléist a krut sou kontrasträich Direktpositiver. D'Heliographie koum zwar zu Liewzäite vum Niépce net zum allgemenge Gebrauch, gouf awer spéider vu sengem Neveu Claude Félix Abel Niépce de Saint-Victor weiderentwéckelt. Him ass et 1855 gelongen, mat Hëllef vum Kofferstiecher Lemaître d'Heliographien z'ätzen an dovun Dréck ze maachen, wat de Grondsteen fir déi spéider Heliogravur-Method geluecht huet.