У 1941 шэф выведкі СУБ-АК на паўночна-ўсходнім абшары палкоўнік Тамаш Зан даручыў С. Кастравіцкаму кіраўніцтва выведвальным прадстаўніцтвам аддзела Галоўнага Камандаваньня ў Менску. У гэты ж час Кастравіцкі запісаўся ў Беларускі камітэт, дзе на сваіх членаў глядзелі як на будучых кандыдатаў да займаньня разнастайных пасад у цывільнай адміністрацыі на Беларусі. У жніўні 1941 разам з В. Буткевічам С. Кастравіцкі выехаў ненадоўга ў Баранавічы і Вільню, але пасьля спатканьня з добра яму знаёмым В. Іваноўскім вярнуўся ў Варшаву. У канцы лістапада С. Кастравіцкі прыбыў у Менск з мэтай арганізаваць на месцы выведвальную ячэйку СУБ, зь ім прыехаў В. Буткевіч. Пасьля сустрэчы з В. Іваноўскім, які быў прызначаны на пасаду бургамістра Менска, С. Кастравіцкі вярнуўся ў Варшаву, а ў Менску застаўся В. Буткевіч, які атрымаў пасаду ў гарадзкой управе. У далейшым С. Кастравіцкі трымаў зь ім канал сувязі. Пасьля вяртаньня ў Варшаву Кастравіцкі застаўся ў контрвыведчым сэктары на пасадзе кіраўніка ячэйкі, якая займалася, між іншым, беларускімі справамі. На гэтай пасадзе ён прымаў захады дзеля падрыхтоўкі ў Галоўным камандаваньні СУБ-АК спрыяльнай глебы для перамоў з прадстаўнікамі ПБН, але яго высілкі не прынесьлі плёну.