Ni u Prvom ni u Drugom svjetskom ratu crkva nije doživjela veća razaranja. U toku II svjetskog rata zapaljena je zgrada konaka, kojoj je izgorio krov. U neposrednoj blizini manastira nalazila se partizanska bolnica koja je počela sa radom septembra 1941. godine i u kojoj su bili smješteni lakši ranjenici i bolesnici (do maja 1942. nije imala svog liječnika). Početkom 1943. godine imala je stotinu ležaja smještenih u manastiru, a dio ranjenika i bolesnika bio je smješten u okolna sela Mihajlovići, Marjanovići, Petrovići, dok su zarazni bolesnici bili smješteni u odjeljenju ove bolnice u Ašćerićima od decembra 1942. godine