ຄຳ​ນີ້​ມີ​ລັກສະນະ​ ກວ້າງຂວາງ​ຫລາຍ, ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ໃດ​ກໍ່​ໃຊ້ ​ເຊິ່ງຖື​ເປັນ​ຄຳ​ກາງ ​ທີ່​ຄົນ​ລາວ​ທຸກ​ພາກ​ໃຊ້, ​ເຮັດ​ໜ້າ​ເປັນ​ຄຳ​ຄຸນ​ນາມ ຫລື ວິ​ເສດ ກໍ່​ວ່າ. ​ໃຊ້ຂະຫຍາຍ​ນາມ, ​ແທນ​ນາມກຳມະ ​ແລະ ຄຸນ​ນາມ​ດ້ວຍ​ກັນ, ​ແຕ່​ສ່ວນ​ຫລາຍ​ມັກ​ໃຊ້​ ຂະຫຍາຍ​ຄຸນ​ນາມ​ດ້ວຍ​ກັນ. ຄຳ ""ກະ​ເທີນ"" ​ເປັນ​ຄຳ​ບອກ​ຄຸນ​ລັກສະນະ​ ການ​ກະທຳ​ທີ່​ຜູ້​ກະທຳ ບໍ່​ທັນໄດ້​ຕັ້ງ​ໃຈ​ແທ້, ຖ້າ​​ໃຊ້​ຂະຫຍາຍ​ຄຸນ​ນາມ​ ດ້ວຍ​ກັນ​ກໍ່​ມີ​ຄວາມ​ໝາຍ​ຄ້າຍຄື​ກັນ ​ແບບ​ເຄິ່ງໆ​ກາງໆ, ​ແຕ່​​ໃຊ້​ຕ່າງ​ຈາກ​ຄຳ ""ກະຈາ"". ​ໃນ​ພົດຈະນານຸກົມ​ ພາ​ສາລາ​ວຂອງ​ທ່ານ ດຣ ທອງຄໍາ ອ່ອນ​ມະນີ​ສອນ, ພິມ​ປີ 2008 ບັນຈຸ​ຄຳ ""ກະ​ເທີນ"" ​ໄວ້​ໃນ​ໜ້າ​ທີ່ 17 ​ເປັນ​ຄຳ​ວິ​ເສດ ມີ​ຕົວຢ່າງ​​ ເປັນ​ຜະຫຍາ​ພາສິດ​ວ່າ: ""ຕົກກະ​ເທີນ​ວ່າ​ໄດ້​ປໍ້າ ຊິ​ນຳ​ຮອນ​ຄູ່​ຊູ່​ງ່າ ພ້າ​ບໍ່​ບ່ານ ຂວານ​ບໍ່​ເປ້​ຈຳ​ບ້ອງ ​ແມ່ນ​ບໍ່​ເຊົາ"".