Дем Боу ритамот беше откриен и произведен од ди-џеите во Јамајка во доцните 80ти и раните 90ти. Идеата за формата на “удирање” во дем боу не можеме да ја бараме кај еден продуцент, затоа што самиот ритам беше делумно под влијание на реге и други видови на западно-индијанска музика, какошто е сока, кои од една страна, му даваат на дем боу малку од карипската природа. Стили & Клеви, создавачите на поко-ритамот, најчесто ја добиваат заслугата за создавање на дем-боу ритамот. Дем боу ритамот за прв пат беше истакнат во песната “Dem Bow” од изведувачката Шаба Ранкс. Мелодијата на Дем Боу, т.е. удирањето на тапанот се изведува со електронски тапани. Откривањето на електронските тапани во доцните 70ти предизвика револуција во денсхол музиката и многу продуценти ги користеа за создавање на различни денсхол ритами. Главната карактеристика на регетонот е дем боу. Кога се вметнува во регетонот, исто така вклучува и други ритами какошто се Бам Бам, Поко, Фивер Пич и Биг Ап. Како резултат на ова, многу често се користат различни видови на ритами за создавање на дем боу. Какошто се развиваше регетонот, истото се случи и со ритамот и многу од поновите регетон-хитови вклучуваа полесна и електронска мелодија, различна од онаа на дем-боу. Примери за ова може да се слушнат во песните “Permitame” и “Pa’ que la pases bien”.