Le debile dependentia del governamento del Nove Regno de Granada in Santafé de Bogotá, con le del vice-regno de Peru in Lima, le lentitude del communicationes inter le duo citates, summate a le constante conflictos desde le anno 1582, inter le governamento del presidentes del Real Audientia de Santafé de Bogotá e le archiepiscopato de Santafé, situation confirmate per le presentia in le colonia de visitatores inviate per le Corona, inter illos Infante de Venegas, portava a recommendar a Felipe V le creation de un vice-regno independente in le Nove Granada in 1717, finalmente decidite in le anno 1718. Per iste maniera, provincias de lo que hodie il poterea corresponder a Colombia, Ecuador, Panama, Venezuela, e regiones de Peru, Brasil, Costa Rica, Nicaragua e Guyana, usque tunc sub differente jurisdictiones, se univa sub un mesme autoritate colonial establite in le citate de Santafé de Bogotá, confirmante se assi le citate como un altere ex le principal centros administrative del colonias espaniol in America, juxta Lima e Citate de Mexico. Tamen, malgrado le intentos sporadic verso reformas incamminate a meliorar le efficientia e centralisation del autoritate, in necun momento le controlo e cohesion de iste colonia attingeva a esser le realmente desirate in Espania.