Веладрызіна (чыгуначны веласіпед) «Класічная» дрызіна ў цяперашнім яе выглядзе ўведзена на чыгунцы ў 1839 годзе. Яна складаецца з лёгкай рамы на чатырох колах, якія маюць рэборды накшталт колаў чыгуначных вагонаў. У перадпакоі часткі дрызіны зафіксавана лаўка з падножкай, якая прадстаўляе месца для двух-трох чалавек. Ззаду змяшчаюцца рабочыя, з якіх двое прыводзяць дрызіны ў рух кручэннем дзяржальняў, а двое для змены. На дрызіне добрай канструкцыі пры яе вазе каля 650 кілаграмаў, прыводнай ў рух двума рабочымі, можа развіць на ўздыме ў 1:2000 дасягнута хуткасць ад 25 да 30 кіламетраў у гадзіну. Для магчымасці язды з вялікімі хуткасцямі (50 да 70 кіламетраў у гадзіну) былі ўведзеныя паравыя дрызіны.