Sa klasikong mekaniks, ang paggamit ng espasyong Euclidean sa halip na pinagsamang espasyo at panahon ay angkop dahil ang panahon ay itinuturing bilang pangkalahatan at pare pareho na independiyente sa estado ng paggalaw ng isang tagamasid. Sa kontekstong relatibistiko naman, ang panahon ay hindi maaaring hiwalay sa tatlong dimensiyon ng espasyo, dahil ang inoobserbahang bilis ng lumilipas ng panahon ng isang bagay ay depende sa bilis ng bagay relatibo sa nagmamasid at sa lakas ng grabitasyonal field, na maaaring magpabagal ng paglipas ng panahon.