सुर्वेक ह्या खेळाचे स्वरूप अनियमित आसले पुण्याचे ‘डेक्कन जिमखाना’ हे संस्थेन १९१५-१९१६ वर्सा ह्या खेळाचे नेम तयार करून सामने घडोवन हाडपाक सुरवात केली. सन १९३३ वर्सा अखिल महाराष्ट्र शारिरीक शिक्षण मंडळान भारतीय खेळाचो प्रसार करप ही मोख मुखार दवरून खेळाच्या नेमांत बदल करून खेळाचें आकर्शण वाडोवपाचो यत्न केलो. अणभवी खेळगडी आनी तज्ञांनी भासाभास करून तूंत जायत्यो सुदारणा केल्यो. सन १९५८ त भारतीय ऑलिंपिक खेळाचे समितीन कबड्डीक मान्यताय दिली. सध्या खेळाचें स्वरूप थोडें बदलून ताका ‘कबड्डी’ हें अधिकृत नांव मान्य करून दिलां. ह्या खेळापासत अखिल भारतीय आनी राज्य पातळेचेर संस्थांची थापणूक जाल्या. खेळ खेळपाची पध्दत: कबड्डीचो खेळ दोन पंगडांभिर खेळटात. वरेक पंगडांत धा खेळगडी आसतात. तातूंतले सात खेळगडे खेळ खटळटात, तीन खाळगडे राखीव आसतात. पंगडांतलो एक खेळगडो एकाव वेळार ‘हुतूतू’ ना जाल्यार ‘कबड्डी’ हो सूर धरत पल्या विरोधक पंगडाचेर घुरी घालता आनी आपल्या हातांचो नाजाल्यार पांयांचो वापर करून विरोधी पंगडाचे खेळगडी, हया खेळगड्याक धरून बाद करपाचो यत्न करता. ह्याच वेळार विरोधी पंगडाचे खेळगडी, ह्या खेळगड्याक दुस-या पंगडावटेनचे घुरयेवळीक (घुरये लायनीक) स्पर्श करचो पडटा शेंच दुस-या अर्दांत आसतना ‘कबड्डी’ हो सूर सोडूंक उपकारना. नाजाल्यार घुरी घालपी खेळगडो बाद थारता. सध्या दोनूय पऐगडांवटेन एक बोनस वळ (bonus line) आंखिल्ली आसता. घुरी घालपी खेळगड्यान हे बोनस वळीक स्पर्श केल्यार त्या पंगडाक एक अदीक. ‘बोनस गूण’ मेळटा. पूण तेखतीर दुस-या अर्दांत उणेच पांच खेळगडी आसचे पडटात खंयच्याय पंगडांतलो एक खेळगडो बाद जाता, तेन्ना दुस-या पंगडाक एक गूण मेळटा. जेन्ना एकाद्र्या पंगाचे सगळे गडी बाद जातात. तेन्ना ‘लोण’ पडलो अशें म्हणटात. त्या वेळार विरूध्द पंगडाक थारायिल्ले चड गूण मेळटात.