Sommige vrogge kristenen wörden noe gnostieken enuumd. De gnostieken waren mystieke luu. Ze meenden dat ze 'n soort drekte toegaank töt God haren. 'Gnostieken' kump van 't Griekse 'gnosis', wat 'kennis' of 'wetten' betekkend. Maar di's gien gewone kennis uut buke. 't Is benul, ingeving. 't Is 't geleuven da'j 'n bettie van 't godachtigen op oew hebt. Iej weet dat n God wa'j beliedt dezölfden is as dat bettie godachtige op oewzölf. En völle gnostieken waren kristenen. Gnostieken schreven de meesten teksten uut de Nag Hammadikollektie. Heur verhalen bint abstrakter en filosofieser as n biebelsen. Völle gnostieken wollen niks wetten van n God van Tenach ('t Oale Testement) en beweerden dat dissen n kwoaden god was, den d' aarde maakt haren en de meansen hier op vaste zetten; Jezus is n leermeister in de Gnostiek wukke 't licht eziene hef, en leert hoe as de weerld in mekare zit en hoe luu weer terugge könt noar heur veurigen vörme, lös van 't aardsen. Deur Nag Hammadi is 't noe duudlik dat 'n wiede streuming was, en wiedverspreaid. 't Hef zien oorsprunk al oarig vrog: Iene van n eersten was 't Thomas Evangelie, wukken ok al oarig gnosties van kerakter is.