Karel Kosik je od 1937 do 1944 godine pohađao Državnu realnu gimnaziju u Pragu, no kako se teško se mirio s okupacijom svoje zemlje, on je od 1. septembra 1943 pa sve do svog hapšenja od strane Gestapoa 17. novembra 1944, bio je član češkog ilegalnog komunističkog anti-nacističkog pokreta otpora - Předvoj ( Avangarda) i glavni urednik ilegalnog časopisa Boj mladých (Borba mladih). Nakon hapšenja Kosik je podvrgnut višekratnom policijskom ispitivanju i torturi, optužen je za veleizdaju i upućen u Koncentracijski logor Theresienstadt (Terezin) u kojem je proboravio vrijeme od 30. januara do 5. maja 1945 kad je logor oslobođen. Od 1945 do 1947 Karel Kosik studira filozofiju i sociologiju na Karlovom univerzitetu u Pragu. Od 1947-1949. odlazi na kraće filozofske tečajeve na Lenjingradski univerzitet i Državni univerzitet Lomonosov u Moskvi. Od 1953 radi kao naučni suradnik Češke akademije nauka i umjetnosti. Diplomski rad brani na Filozofskom fakultetu Lomonosovljevog univerziteta u Moskvi. Godine 1963 stiče titulu doktora znanosti odbranivši svoju doktorsku tezu koja je ujedno postalo i njegovo kapitalno djelo - Dijalektika konkretnog. U tom radu Kosik je uspio spojiti ponovno probuđenu težnju zapadnih filozofa za klasičnim filozofskim fenomenološkim pitanjima o bitku (koju je pokrenuo Martin Heidegger), sa ponovnim preispitivanjem klasičnih marksističkih kategorija (partija kao svjesni dio proleterijata, kolektiv nasuprot pojedincu) i došao do epohalnih zaključaka - bitak čovjeka je u totalitetu vrste, i ljudi kao socijalna bića (bića kolektiva) poput mrava ili pčela, svoj bitak mogu imati samo u totalnom, to djelo donijelo mu je međunarodnu reputaciju kao vodećeg filozofa humanističkog marksizma.