اوسنی که راساگه شیعه نشیننبعه وه دس فالانجیا دورگری بیه بی، چمران د یه گل کارکنشت خطردار، سوار زره پوش ارتش لبنا، خوش می رسونه وه مین راساگه چارقر گرته بیه. د مینجا را فالانژیستیا زره‌پوش نه مئ وادارن و میهان درش وا بکن که وه دسگیره درش د مین میئره و ونو فرگ می کن در وه قلف بیه و اوسنی که ونو د شیشه کؤچک د مین سیل می کن وه خوشه قام می که؛ ونو ئم د ویرشو میا که کسی دش نئ و اوسه می رئن. چمران نها سه رو مئنن د نبعه میها ؤرئرده. سی ؤرئشتن وسیله ای نبی؛ سی یه وه وا ارمنی یا تماس مئ یره؛ارمنیا د عوض گرتن پیل شیعیا نه می رسونن وه بیروه که دو بیشتر ونو د مینجا را اسیر موئن و شهید بوئن اوسه چمران وا ماشی واگرد سه نفر ارمنی، میره د راساگه فالانجیا و جاگه ایست و بازرسی فالانجیا وا وه کار گرتن گوارنامه یه آئم فرانسه ای که شیوات وه نه داشته شرو وه قسه کردن وه فرانسه ای وا ونو می که و ایجوری موئه که د چارقر گرتن ونو راحت موئه. وه گزارشتی د حال و بال وخیم شیعیا جئن زئه نبعه وه امام موسی صدر می یه. امام موسی صدر وا یه گل دوست د فرانسه تماس مئ یره و هومیاری میها؛وه هنی واسامونیار دگدریا بی مرز تماس می ئره و یه گل دسه د چار دگدر فرانسه ای واگرد سه پرستار می رئن د نبعه.چمران هنی واگرد یه گل دسه فرانسه ای میره د نبعه که د مینجا را ماشی نه ونونه می بنن د رگبار و سیلا سیلاش می کن.