يۇقارقىدەك سەۋەبلەر تۈپەيلىدىن زىددىيەتكە تۇلغان رىيالىقتا كىشىلەر ھەر خىل پوزىتسىيەلەردە بولىشىدۇ. ""بۇزۇلۇپ كەتتى"" دەپ ۋايساش ئەڭ ئومۇملاشقان پوزىتسىلەردىن بىرى بولۇشى مۇمكىن. ئۇيغۇرلاردىكى ئەنئەنىۋىي يوسۇنلارنىڭ چەكلەش كۈچىدىن قېلىشى نەتىجىسىدە كېلىپ چىققان مەسىلىلەرگە كىشىلەر كۆپىنچە يۇقارقى پوزىتسىيەدە بولۇشىدۇ. ئەركىن سىدىق ئاكىمىزنىڭ دېيىشىچە "" كىشىلەرنىڭ ھەممىسى ئىشلار بۇزۇلۇپ كەتتى دەپ ئويلايدىغان بولۇپ قالغاندا ئۇلار كۆپىنچە ئەھۋالدا ئىشنى تېخىمۇ بۇزۇشقا قاراپ يول تۇتىدۇ"". كىشىلەر بىپەرۋا بىر ھالەتتە ""بۇزۇلۇپ كەتتى"" دېيىشكىنىدە خۇددى ماڭا ئۇلار ""ئېرىققا سۇ كەپتۇ "" دەۋاتقاندەكلا ئاڭلىنىدۇ. بۇزۇلۇپ كەتكەنلىك ھەققىدىكى پاراڭلار پەقەت قىزىقچىلىق ياكى ئىچ پۇشقى بولسۇن دەپلا دېيىلىۋاتقاندەك تۇيغۇ بېرىدۇ. مەنچە كىشىلەر «بۇزۇلۇپ كەتتى» دېيىش ئارقىلىق ئۆزىنىڭلا بۇزۇق ئەمەس، پەقەت شۇنداق كىشىلەرنىڭ بىرى ئىكەنلىگىنى ئىسپاتلىماقچىمىكىن دەيمەن. يەنە بىرى بەلكىم ""مەن بۇزۇلمايتتىم كىشىلەر بۇزۇق بولغاچقا ئەگەشتىم"" دېمەكچى بولسا كېرەك. مەنچە مۇنداق تەدبىرگە ئايلانمىغان ۋايساشلاردا ھىچ بىر سەمىمىيەت، مەسئۇلىيەت يوق. قانۇننىڭ ئادىل ئىجرا بولماسلىقى ۋە نامۇۋاپىق تۈزۈم سەۋەبلىك كېلىپ چىقىۋاتقان زىددىيەتلەرگە تۇتۇلىۋاتقان پوزىتسىيە سۈكۈتتۇر. بۇ سۈكۈتكە يىراقتىكى ئالۋۇنغا تەلمۈرگەندەك بىر خىيالىلىق، سەۋەبسىز كۈتۈش ۋە ئاللىقانداقتۇر بىر خۇپىيانە تامالار يوشۇرۇنغان. ئىنسانىي ھوقۇق ۋە پۇقرالىق ھوقۇقلارنىڭ پايخان بولۇشىغا بەزىلەر ئۆزى توغرا دەپ بىلگەن شەكىلدە جاۋاپ بەرمەكتە. بەزىلەر ھەممە ئىچىنىشلىق ئاقىۋەتنى ئۇيغۇرنىڭ ئۆزى كەلتۈرۈپ چىقىرىۋاتقانلىقىغا مايىل پىكىردە بولۇشماقتا. يەنە بەزىلەر تۇخۇمنى تاشقا ئۇرۇۋاتقانلارغا نەپرەتلەنمەكتە. مەنچە سۈكۈت قىلىۋاتقانلار مۇتلەق كۆپ. سۈكۈتتە جۇغلىنىۋاتقان نەپرەت، ئۆچمەنلىك ۋە قىساسكارلىق تۇيغۇلىرى ماڭا قەشقەر خەلقنىڭ 1930 - يىللىرىدىكى ئىنقىلاپتا قەشقەرگە سېلىنغان گۆرۈخانا، قىمارخانا، ئەپىيۇنخانا ۋە پاھىشاخانىلارنى چېقىپ توپىسىنى شەھەردىن يەتتە سەككىز كىلومېتىر يىراقلىقتىكى تىكەن بېشى دېگەن يېرىگە تۆكۈۋەتكەنلىگىنى ئەسلىتىدۇ. بۇ سۈكۈتكە مەجبۇرلانغانلارنىڭ قانداق پارتىلايدىغانلىقى ۋە قانداق ھەرىكەت قوللىنىدىغانلىقىغا تارىختىن پاكىت.