Die basis van PAL en die NTSC-stelsel is soortgelyk aanmekaar; 'n kwadratiese amplitude gemoduleerde subdraer (tipies teen ongeveer 4.43 MHz vir PAL en 3.58 MHz vir NTSC) wat die kleur-inligting dra word by die helderheid videosein gevoeg om 'n saamgestelde video basisbandsein te vorm. Die SECAM-stelsel aan die ander kant gebruik 'n frekwensie-modulasie skema op die subdraersein wat die kleurinligting bevat. Die term ""fase alternerende lyn"" verwys na die manier waarop die fase van 'n deel van die kleurinligting op die videosein omgekeer word met elke lyn, wat dan outomaties die fasefoute in die versending regstel deur hulle uit te kanselleer. Vroeëre PAL-ontvangers het staatgemaak op die gebreke in die menslike oog om die uitkansellering te bewerkstellig, maar dit het egter gely tot 'n kam-effek by sterker fasefoute. Die meeste ontvangers gebruik dus 'n vertragingslyn wat die ontvangde kleurinligting op elke vertoonlyn stoor; die gemiddelde waardes in die kleurinligting word dan gebruik om die beeld op die buis te vertoon. Dit verminder die vertikale kleur-resolusie in vergelyking met die NTSC-stelsel, maar aangesien die menslike retina ook 'n kleur-resolusie het wat baie laer is as die helderheidsresolusie, is die effek nie sigbaar nie. NTSC, PAL en SECAM het in elk geval 'n horisontale kleurbandwydte wat heelwat minder is as die helderheidsein. NTSC-ontvangers het 'n kleurbeheer om die regstelling handmatig te doen.