Hoffmann hie al, sûnder in soad súkses, in stikmannich gedichten en in satiryske komeedzje publisearre, doe't in freon fan him, dy't útjouwer wie, him yn 1845 oerhelle om Lustige Geschichten und Drollige Bilder für Kinder von 3-6 Jahren (""Koartswilige Teltsjes en Grappige Tekenings foar Bern fan 3-6 Jier"") út te bringen. Dat wie in eigenyllústrearre berneboek yn 'e foarm fan in bondeltsje fan tsien koarte ferhalen, dy't op ien nei allegear oer dôfhûdige bern geane. Hoewol't de ferhalen tsjintwurdich foar in part hurd en wreed oandogge en in wol hiel belearende toan oanslane, hie men dêr doedestiden blykber gjin euvelmoed yn. It boekje waard in grut súkses, en fan 'e fjirde printinge yn 1847 ôf kaam it bekend te stean ûnder de titel fan it earste fan 'e tsien ferhalen, Der Struwwelpeter.