אין דער משנה שטייט אז יהודה בן טבאי איז געווען דער נשיא פון די סנהדרין, און שמעון בן שטח איז געווען דער אב בית דין, די גמרא ברענגט א ברייתא אז דאס איז דער מיינונג פון רבי מאיר, אבער די חכמים האלטן פארקערט, יהודה בן טבאי איז געווען דער אב בית דין, און שמעון בן שטח איז געווען דער נשיא. צווישן זיי איז ווייטער אנגעגאנגען דער מחלוקת אין הלכה צווישן די חכמי ישראל, צו מען מעג סומך זיין אין יום טוב, יהודה בן טבאי האט געהאלטן אז נישט, און שמעון בן שטח האט געהאלטן אז יא.