පීටර් කේ. බොල් ප්‍රකාශ කරන්නේ වං අන්ෂිගේ ව්‍යාප්තිවාදී ආධාරකරුවන්, ඔහුගේ නව ප්‍රතිපත්තිවල සක්‍රීය මධ්‍යම රජය හේතුවෙන් පෙනෙන්නට වූයේ ඔහු විසින් පුරාතන බටහිර චෞ (ක්‍රි.පූ. 1050 ප. – ක්‍රි.පූ. 771) වෙත රාමරාජ්‍යය උදාකළ දාඕ අවබෝධ කොටගෙන සිටි බවයි. සීමාකරන ලද අධිරාජයා අතීතයේ මාලිග චාරිත්‍ර සහ නීති ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් සමාජය සාමකාමී තත්ත්වයකට ගෙන ආ පැරණි ප්‍රඥාවන්ත රජකු යන ප්‍රබන්ධය වැළඳ ගත්තේ ය. හුයිෂොං අධිරාජයාගේ රාජ්‍ය සමයයට පසුව පවා, සොං පාලකයින් සහ නිලධාරීහු නව ප්‍රතිපත්ති නොසලකා සමාජය ප්‍රාදේශිකව පහළ-සිට-ඉහළට දිවෙන ක්‍රමවේදයක් ඔස්සේ ප්‍රතිසංස්කරණය කෙරෙහි උනන්දු වූහ. නිදසුනක් ලෙස, හුයිෂොං අධිරාජයා 1107–1120 කාලයේ රජයේ විද්‍යාලයකට ඇතුළත් නොවී මහජන කාර්යාලයක සේවයේ යෙදුණු තැනැත්තන් ඉවත් කිරීමට උත්සාහ දැරී ය. එලෙසින් ඔහු ‍සිය සම්‍යක්දෘෂ්ටිය වූ කොන්ෆියුසියානු චින්තනය පිළිනොගත් ඕනෑම අයකුම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. කෙසේනමුත්, දකුණු සොං රාජවංශ සමයේ දී පෞද්ගලික ශාස්ත්‍රාල හේතුවෙන් රජයේ විද්‍යාල පද්ධතියට තිබූ ප්‍රමුඛත්වය අහිමි විය. මුල්කාලීන උතුරු සොං යුගයේ පැවති රජයේ පාඨශාලා සංඛ්‍යාව ඉක්මවා යාමට පෞද්ගලික විද්‍යාල මෙකල සමත් විය. හුයිෂොං අධිරාජයාගේ සමයයට පෙර පවා, වං අන්ෂිගේ දේශපාලන ප්‍රතිවාදියකු මෙන්ම ප්‍රමුඛ චාන්සලර්වරයකු වූ සිමා ගුවාං (1019–1086) මහා ප්‍රතිසංස්කරණ සහ මහජන නීති හැඩගැස්වීමේ දී අධිරාජයාගේ කාර්යභාරය පිළිබඳ සඳහන් කර ඇත්තේ අල්ප වශයෙනි. ඔහු සඳහන් කොට ඇත්තේ අධිරාජයා අවශ්‍ය විට ප්‍රධාන පත්කිරීම් සිදුකළ බව පමණකි.