كۆك (ئاسمان) كە چوقۇنۇش: بۇ قۇياشنى مەركەز قىلغان ئاي، يۇلتۇز قاتارلىق ئاسمان جىسىملىرىغا چوقۇنۇشنى ئۆز ئىچىگە ئالىدۇ. ئۇيغۇرلاردىمۇ باشقا مىللەتلەرگە ئوخشاش <ئادەم تۇپراقتىن يارالغان> دەپ ھېكايە قىلىنىپ كەلمەكتە. دېمەك، ئەجدادلىرىمىزدا جانلىقلار، تاغلار، دەل - دەرەخلەرنىڭ يەر ئۈستىدە بولۇشىغا قاراپ يەرنى ئادەمزات قاتارلىق جانلىقلارنىڭ <ئانىسى>؛ يورۇقلۇق، قاراڭغۇلۇق، ھۆل - يېغىننىڭ كۆك (ئاسمان) بىلەن مۇناسىۋەتلىكىگە قاراپ ئاسماننى شۇ ھادىسىلەرنىڭ <ئاتىسى>؛ يۇلتۇزلارنىڭ كۆپلۈكى، رەڭگارەڭ نۇر چىقىرىپ تۈن قاراڭغۇسىدا كىشىلەر كۆڭلىگە ئۈمىد بەخىش ئېتىدىغانلىقىغا قاراپ <ئادەمزاتنىڭ تەقدىرى يۇلتۇزلارغا باغلىق> دېگەندەك چۈشەنچە - ئەقىدىلەر بارلىققا كەلگەن. ئەجدادلىرىمىز ئەنە شۇنداق ساددا چۈشەنچىلىرى ئاساسىدا پۈتۈن تەبىئەتن ھەممىگە قادىر ئىلاھى قۇۋۋەت سۈپىتىدە <تەڭرى> دەپ ئاتىغان.