In 't woap'n is ter een zeêmeerminne ofgebeeld, een verwyzienge noar 'n sage die goat over 't dorp. Een visser uut Wostburg vieng een zeêmeerminne in z'n nett'n, nae dat 'n de hêel'n dag gevist had zoender succes. Ze vroeg hem van heur osjeblief were te loat'n gaon noa de zêe, moa de visser woe geld an heur verdien'n deur met heur op de mart in Wostburg te goan stoan. Moa der kwam juste een voerman uut 't Kerkje verbie die aolles gezien hao. Ie liep ter noa toe, smeet de visser in 't woater en liet de zeêmeerminne los, die oender woater dook en wegzwom. Intuss'n woar'n der boern en wêrkvolk op of'ekomm'n. Ze noemde de meerminne Hildegonda, en ze sprak een toekomstvôorspellienge uut: 't Kerkje zou nog lange een kleên dorp bluuv'n, moar op 'n dag zoun d' inweuners 't dorp in êendracht toet groei en bloei brieng'n. Doarachter gienk ze der van deure en niemand hè Hildegonde nog weregezien.