elaxhance [f.n.] estance do ci (del cene) k' est elaxhî (eye) a on mwaisse, ene drouke, on sistinme economike. Il ont trové on novea rmede po l' elaxhance å crak. L' elaxhance economike, c' est co pus pire ki l' colonijhaedje. F. dépendance, tutelle. Disfondowes: alachance, èlachance, èlahance.