Մեծ կարմիր բիծը բացահայտվել է աստղագետ Ջովանի Կասինիի կողմից 1665 թվականին: Ռոբերտ Հուկի` 1665 թվականին արված գրառումներում, հնարավոր է, նույնպես ներկայացված է բիծը, սակայն Մեծ կարմիր բիծը հայտնաբերվել է 1830 թվականից հետո և լավ ուսումնասիրվել միայն 1879 թվականին վառ արտահատվելուց հետո: Այս երևույթը 187 տարի անընդհատ դիտարկվել է` սկսած 1830 թվականից: 1665-1713 թվականների նախկին դիտարկումները համարվել են նույն փոթորիկը: Եթե դա ճիշտ է, ապա այն գոյություն ունի արդեն ավելի քան 350 տարի: