De 1906 ĝis 1914 li faris propagandajn paroladojn en Prago kaj en provincaj urboj kaj instruis Esperanton. Antaŭ la unua mondmilito li estis komitatano kaj vicprezidanto de la Esperanto-klubo en Prago kaj de Bohema Unio Esperantista (BUE). Li estis membro de ekzamena komisiono. Post la unua mondmilito li kunreorganizis Ĉeĥoslovakan Asocion Esperantistan (ĈAE). Li estis komitatano de ĈEI. Kun Eduard Kühnl li verkis Ĉeĥan-Esperantan vortaron (1914, ĉ. 25.000 kapvortoj) kaj sisteman lernolibron. Kun Vladimír Tobek li tradukis la ĉeĥan romanon „Avinjo“ de Božena Němcová. Kun Eduard Kühnl li verkis ĉeĥan-esperantan vortaron.