Am Hierscht 1944, op Initiative vum André Allix, léiert de Georges Duby, de Lucien Febvre kennen, deen hien als faszinante Personnage zréckbehält. De Febvre sollt e weidere Mentor fir den Duby ginn, an him eng opposéiert Vue zu där vum Perrin, op d'Wëssenschaft ginn. De Febvre proposéiert him, datt et net dat wichtegst ass alles entziffert ze hunn. Dat wier onméiglech. Wat wierklech wichteg ass, ass d'Fräiheet an e méi groussen Horizont, mat enger méi breeder Vue op d'Saachen déi missten explizéiert ginn. Déi Vue bréngt him e point d'équilibre tëscht dem Febvre an dem Perrin senger Approche. ""..entre la prudence et l'audace."" Zu Paräis sinn et zwee Leit, déi him eng efficace Hëllef bréngen: Robert Mandrou an de Jacques le Goff. Fernand Braudel engersäits, versicht hie fir d'école des hautes études ze motivéieren. Paul Lemerle anerersäits well hie fir en Posten an der Sorbonne gewannen.