घोव मेलो म्हणटकच बायल विधवा जाता. बायल विधवा जाली म्हणटकच ती कोणाक नाका. घोवाच्या मरणांत सगळीं नातीं फोडांत देवतात. घोव मरप वा जितो उरप हें तिच्या हातांत नासता तरी लेगीत घर भर लोक तिका कपल फुटकी म्हण पावलां कणकणीं हिणसायतात. भोव करून घोव तरणे पिरायेचेर मेलो जाल्यार अदीक तळमळे भोगचे पडटात. तिचें जिवीत भारादीक जावंक पावता. ’वटर’ ह्या सिनेमात मधू दिदी हें पात्र अशें म्हणटा “जब पती मरता है, तो पत्नी आदी मरती है!” ह्या सिनेमांत विधवा बायलांचेर खोलायेन उजवाड घातला. हे संबंदीत न. ध. बोरकार 'बिम्ब' मासिकांत विधवा विशीं बरयतना अशें म्हणटात,“तीं (विधवा) कितली भुरगीं आसूं, कितलीय शिकिल्ली आसूं, कितलींय सुंदर आसूं. हेर बायलां मुखार तिची सुवात गौणूच. तिचेर नदर पडली म्हणटकूच पुराय समाजाचे दोळे तिरशे आनी वरशे जातात. तोंडाचेर काळोख पडटा.” (बिम्ब मासिक, मार्च 2013, पान 34) समाज तिका फाव सारको मान दिना.