t Keunenkriek het tot 1866 bestoan. Sunt de nederloag van Napoleon kwam der ien de Duutse landen n gevuil van onmacht. Man stèlde homzulf vroag, hou of t gebeuren kon dat t ""machtege"" Hailege Reumse Riek zo makkelk versloagen en iennomen wör. Man begreep wel dat dit kwam deurdat t riek veuls tou verdaild was. Dizze drang noar ainhaid zörgde derveur dat man geern n staark, verain Duutslaand wol. Man haar twij opsies: de Groot-Duutse variant, mit Oosterriek as belaangriekte schoakel en n Lutteg-Duutse variant, mit Proezen as belaangriekste laand. Dit zörgde veur n oorlog. Proezen, dat ienmiddels t haile Rhainlaand en Westfele ien handen kregen haar, wol nait dat Oosterriek t machtegste laand wör, veuraal omreden doar n kaizer zat en Proezen de kaans laip om hom doaraan onderwaarpen tou mouten. Dit zörgde veur n oorlog, dij de Oosterrieks-Proesker oorlog of de Duutse oorlog nuimd wordt. Hannover koos hierbie de kaant van Oosterriek, ien tieds dat Oldenbörg en Broenswiek, nou n hertoogdom, de ziede van Proezen kozen. De oorlog wör wonnen deur Proezen, woarnoar de Proesker minister-presidìnt Otto von Bismarck, onderhaandeln gong mit de aander stoaten om de Lutteg-Duutse stoatsvörm der bie de aander bondstoaten deur hìn tou kriegen. De verloren partijen, woaronder Hannover, Hildeshaim en Hessen-Kassel (keurvorstendom Hessen) wörren deur Proezen annexeerd. De gebieden dij veur de kaant van Proezen kozen haren tiedens de oorlog, zo as Oldenbörg, Broenswiek en Schaumburg-Lippe, beheulen heur zulfstandeghaid.