Паводле легенды, у 1813 мясцовы шляхціц Томаш Класоўскі быў цяжка паранены ў час бітвы народаў пад Ляйпцыгам; ён маліў Бога, каб той дазволіў яму памерці на радзіме. Яму явілася Божая Маці з каронай на галаве і белым арлом на грудзях. Марыя паабяцала Томашу ацаленьне і вяртаньне на родную зямлю, а таксама папрасіла яго знайсьці абраз з такім выглядам, як Яна ў час зьяўленьня, і разьмесьціць яго такім чынам, каб яго бачылі людзі. Томаш вярнуўся ў родны Ізабелін (пад Ліхенем), зноў працаваў кавалём і, каб выканаць просьбу Божай Маці, штогод наведваў шматлікія касьцёлы ў надзеі знайсьці Яе абраз. Пасьля шматгадовых пошукаў ён знайшоў яго ў 1836 г. у Льгоці, пад Чэнстаховай. Спачатку Томаш трымаў абраз дома, а за некалькі гадоў да сьмерці павесіў яго на сасьне ў Громблінскім лесе. У пачатку траўня 1850 г. Мікалаю Сікатку, які пасьвіў скаціну ў Громблінскім лесе і маліўся перад павешаным на сасьне абразом, пачала яўляцца Панна Марыя. Балесная Каралева Польшчы прасіла людзей аб пакаяньні і навяртаньні, а таксама казала перанесьці абраз у больш вартае месца. Марыя папярэджвала аб наступленьні эпідэміі халеры і паабяцала сваё заступніцтва перад Богам для ўсіх тых, хто будзе прасіць Яе дапамогі. Толькі пасьля таго, як пачалася эпідэмія халеры ў 1852 г., людзі паверылі словам пастуха. Спачатку яны пабудавалі ў лесе капліцу, а 29 верасьня 1852 урачыста перанесьлі абраз адтуль у Ліхень.