ফেডেৰিক’ গাৰ্ছিয়া ল’ৰ্কাৰ স্পেইনৰ এজন প্ৰসিদ্ধ কবি আছিল। ল’ৰ্কাৰ ১৮৯৯ত গ্ৰানাডাৰ দাঁতিকাষৰীয়া এখন সৰু গাঁৱত এটি কৃষিজীৱী পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল আৰু সেয়ে পৰিয়াল প্ৰদত্ত হিচাপে পাইছিল মাটিৰ মাহাত্ম্যক উপলব্ধি কৰিব পৰা, চঁহা জীৱনত নিজকে প্ৰতিবিম্বিত কৰিব পৰা এখন নিখূট হৃদয়। ল’ৰ্কাৰ জীৱন বসন্তবোৰ পাৰ হৈছিল প্ৰকৃতিৰ অতুলনীয় সৌন্দৰ্য্যৰ মাজত। আনহাতে একে প্ৰকৃতিৰ বুকুতে সকলো স্তৰৰ মানুহৰ নিধন যজ্ঞ চলাইছিল অত্যাচাৰী শাসকীয় ফ্ৰাংক’ বাহিনীয়ে। সেয়ে ল’ৰ্কাৰ কবিতাত যিদৰে প্ৰকৃতিৰ বিনন্দীয়া উপাদানে ৰহণ চৰায় ঠিক সেইদৰে আনফালে বিষাদৰ ৰং সানে নিপীড়িত সকলৰ অসময়ত বৈ অহা তেজৰ বন্যাৰ শোক, যন্ত্ৰণাৰ আস্ফালনে। ল’ৰ্কাৰ কবিতাৰ এক প্ৰধান উৎস হৈছে মানব প্ৰীতি। কিন্ত এই প্ৰীতিয়ে সাম্যবাদী ৰাজনৈতিক পোছাক পিন্ধা নাছিল। ল’ৰ্কাৰ সৰলতাই ল’ৰ্কাৰ শক্তি আছিল। এই শক্তিৰ আধাৰতে ল’ৰ্কায়ে সপোন দেখিছিল ফ্ৰাংক’ বাহিনী মুক্ত এখন স্পেইনৰ য’ত থাকিব কেৱল মানুহৰ শৌৰ্য্য । ল’ৰ্কাৰ মাটিৰে সুৱাসিত সহজ সৰল কবিতাবোৰে স্পেইনৰ কৃষক- বনুৱা, সহজ সৰল চহালোকসকলৰ হৃদয় সহজতে চুব পাৰিছিল কাৰণ তাত প্ৰতিফলিত হৈছিল তেওঁলোকৰেই জীৱনগাঁথা। ল’ৰ্কা হৈছিল খেতিয়ক ৰাইজৰ মৰমৰ ফেডেৰিক’।