al léber II, ânca ló cun préma dû prôlogh, al cumîncia cun l'arîv in Lumbardéia ed Pêpa Gregorio VII e 'd l' Imperadōr Enrico IV, e cun al ludêr i fât famōş e al dîr bèin ed la pietê religiōşa ed Matélda. Al capétol 20 l'é arpurtê, in acrostico al nòm ed l'autōr ( l'acrostico l'é 'na poeşéia dóve al lètri o al parôli di vêrs mési insèm a fân un nòm). A vînen dōp e a finésen 'na poeşéia dal stîl impurtânt e dal carâter straordinâri insém a la môrt ed la ""Grancuntèsa"" e un sugerimèint a Canòsa ed ricêver cun felicitê Enrico IV, al nōv imperadōr.