רבי חיים שאול איז געבוירן געווארן אין תל אביב צו רבי ישראל דן און מרת רחל ביילא. אלס בחור האט געלערנט אין דער פאנאוועזשער ישיבה. ווען ער האט דעגרייכט דעם פרק ""האיש מקדש"" האט ער געהייראט זיין ווייב מרת שרה איטא, טאכטער פונעם פריערדיגן אלעקסאנדער רבי אברהם מנחם דאנציגער. דאס פארפאלק האט 6 זון און-4 טעכטער. אין יאר ה'תשמ""א האט זיין זיידע, דער אמרי אש, אים באשטימט אויפצושטעלן די מאדזשיצער ישיבה. פאר לאנגע יארן איז ער געווען ראש ישיבה פון דער מאדזשיצער ישיבה ""אמרי שאול ודרכי תורה"" אין בני ברק, ביז איז ער באקרוינט געווארן רבי. אום כ' סיון ה'תשס""ו, נאך דער פטירה פון זיין פאטער, האט ער איבערגענומען די פירערשאפט פונעם מאדזשיצער חסידות. זיינע דברי תורה ווערן געשריבן וועכענטליך דורך א ספעציעלער מאנשאפט פון רעדאקטארס, אונטערן נאמען ""מאמרי אורייתא"" און ווערן ארויסגעגעבן און פארעפענטליכט צווישן די חסידים. רבי חיים שאול ערשיינט און טרעט אויף זייער אפט פארנט פון פארבנרייכן עולם, ביי ראש חודש סעודות און מלווה מלכה וועלכע ווערן באגלייט מיט ניגונים. אויך ווערט ער געזען און באשעפטיגט ער זיך מיט קירוב לבבות אין ישיבות הסדר פונעם ציוניסטישן-מזרחי קרייז, און אפילו אין אזעלכע קיבוצים וואס ווערן באטראכט אלס א סימבאל פון פרייהייט און זענען ליידער ווייט פון אידישקייט ווי פון מזרח צו מערב. זייט איז ער געקרוינט געווארן רבי, האט ער אנגעהויבן צו קאמפאזירן ניגונים, און הויפטזעכליך פאר די ימים נוראים, און היינט צו טאגס קאמפאזירט ער יאר יערליך מער ווי 10 ניגונים, לויטן מאדזשיצער מנהג. איינער פון זיינע מער בארימטע ניגונים איז ""זכור אהבת קדומים. אונטער זיין הנהגה איז דאס חסידות היפש געוואקסן. און מען האט געדארפט פארגרעסערן דעם בית המדרש אין חבקוק גאס, בני ברק. דערצו אונטער זיין הנהגה האט מען אויפגעשטעלט מאדזשיצער שטיבלעך אין מודיעין עילית, בית שמש און אשדוד.