Còl ch' al sègna di pió al gustalèiş l'é la grôsa preşèinsa di sòun lumbêrd ö ed ü (Fōgh → Fögh / Zōgh → Sögh / Cuşèina → Cüsìna / Subét → Sübìt) e al mantîn la a italiâna in quêşi tót al parôli (Pêder → Padar / Sèimper → Sémpar / Dèinter → Déntar / Andêr → Andàr / Mangnêr → Magnàr / Lêşer → Lèsar) cun al scantinêr acsé da i dialèt emiliân cunfinânt. La lètra z l'an gh'é mia, a tōş al só pôst la lètra s, dōlsa o âspra (Pazienza (IT)→ Pasensia / Zanzara (IT)→ Sansàla).