Justin de Märtyrer, Rom, 1. Apologie (om 150): A dem noch de Sonne benannte Tag fendet d Zämenkonft vo allne, wo e de Städt oder uf em Land omewiile, amne gmeinsame Ort statt. Es wärde d Ufzeichnige vo de Apostel ond d Schrefte vo de Prophete vorgläse, sowiit dass es d Ziit erlaubt. Wenn denn de Vorläser ufhört het, haltet de Vorsteher en Asproch, e dere är ermahnt ond ufforderet, dene schöne Lehre ond Biispel z folge. Denn stönd mer alli zäme uf ond schecke Gebätt zom Hemmel * för eus sälber... ond för alli andere uf de ganze Wält, uf dass mer wördig wärde, ... au i Wärch als Gueti ... Mönsche ond als Beobachter vo de Gebot befonde z wärde, om so s ewige Heil z erlange. Nachdem mer d Gebätt beändet hend, grüesse mer enand mit eme Koss. Denn werd em Vorsteher vo de Brüedere Brot brocht ond en Bächer met ere Meschig vo Wasser ond Wii. Dä nemmts, sändet dör de Name vom Sohn ond vom Heilige Geischt Lob ond Priis zom Vater vo allne Sache empor ond verrechtet en langi Danksägig dodeför, dass mer de Gabe vo em gwördigt worde send. Esch är met de Gebätt ond de Danksägig z Änd, stemmt s ganzi awäsendi Volk i, e dem es seit: Amen. Nochdem de Vorsteher die Dankhandlig vollbrocht ond s ganze Volk igstemmt het, reiche d Diakone, wie si be eus heisse, jedem Awäsende vom dankgsägnete Brot ond vo dem met Wasser vermeschte Wi zom Gnoss dar ond brenge devo au de Awäsende.