Heymans' wurkterrein rûn fan de kennislear, metoadology, metafysika, estetika, etyk en heilslear oant de algemiene psychology, spesjale psychology, psychology fan de froulju en parapsychology. Op it mêd fan de psychology ûntwikkele hy de teory fan it psychologysk monisme, dat stelt dat de wurklikheid mar út psychyske prosessen bestiet, en dat it inkel de sintugen binne dy't se as fysyske ferskynsels oan ús foardwaan litte. De ""kubus fan Heymans"" wie in werjefte fan syn typology.