Першапачаткова да У-5ТС меліся дзьве мадэлі апэраных падкалібарных бранябойных снарадаў — 3БМ3 і 3БМ4. Абодва яны мелі аднолькавую масу, аналягічную балістыку й падобныя прылады — стальны корпус з бранябойным і балістычным наканечнікамі й шасьціпёры стабілізатар са скосамі пёраў, якія надавалі снараду кручэньне ў палёце з хуткасьцю 800—1000 пра/мін, але 3БМ4 меў цельнастальны корпус, тады як 3БМ3 меў стрыжань з карбіду вальфраму, забясьпечвалы яму лепшую бранябойнасьць, асабліва пры блізкіх да нармалі кутам сустрэчы з броняў. 3БМ6, які зьявіўся пазьней, таксама меў цельнастальны корпус, але адрозьніваўся ад папярэднікаў паменшанай вагаю снарада й вялікім — зарада, больш прапрацаванаю формаю й лепшаю балістыкаю.