Dem Sokrates singe Sönn Menexenos un Sophroniskos wohre noch Pänz als ehre Vatter vör et Jereesch kohm un sesch dann pä Jereeschßbeschloß sällver ömbränge moot. Eine vun dä Pänz wohr norr_esu klein, dadd_en de Motter dohbeij em Ärm heeld. Em ahle Jrihscheland hatte se en Tradizjuhn, der eezte Sonn nohm Besetfa ze nänne, esu wohr der Menexenos wascheijnlesch der jöngste vun dä drei un der Sophroniskos er Ählste.