Os tres nenos, máis particularmente Jacinta, practicaban mortificacións e penitencias. É posíbel que prolongados xaxúns a enfraquecesen ao punto de ter sucumbido á epidemia xerada pola pneumónica que varreu a Europa en 1918, a consecuencia da Primeira Guerra Mundial. Jacinta, que sufría de pleurisia e non podía ser anestesiada debido á má condición do seu corazón, foi asistida en varios hospitais, estivo acollida temporalmente no Orfanato de Nosa Señora dos Milagres, en Lisboa, acabando por falecer a 20 de febreiro de 1920, no Hospital de Dona Estefânia da mesma cidade.