Simone de Beauvoir slutta seg tidleg til eksistensialismen, mens ho i forhold til feminisme sjølv har sagt at ho ikkje hadde noko med han å gjere før i 1946, da arbeidet med eit av dei sentrale verka hennar, Le deuxième sexe (1949), tok til. I mange år etter utgjevinga understreka Simone de Beauvoir på det kraftigaste sin analytiske tilgang til emnet, som ikkje måtte forvekslast med ein reint feministisk inngangsvinkel. Først 10 år etter utgjevinga erklærte Simone de Beauvoir seg offentleg som feminist, og ho vart ein aktiv figur i Mouvement de Libération des Femmes — den franske kvinnerørsla i 1960-åra og 1970-åra. I den samanhengen kan innsatsen hennar i kampen for retten til sjølvvald abort framhevast.