I a pas agut d'interpretacion del nom, ni per Dauzat e Rostaing, ni per Negre, ni per Astor, segon B. Boyrie-Fénié. La toponimista supausa que la finala de la fòrma de 1360 es falsa : se podiá dejà pas destriar, segon ela, entre -l e -elh (caldriá donc interpretar -eil coma una ipercorreccion). L'origina seriá lo cognomen Tarantellus e l'evolucion auriá donat Tarantellu(m) > *Trentello. -S finala seriá pas presenta dins la prononciacion [treŋ'tel], citada per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'escriu Trentel, pr'amor de l'evolucion istorica. Se sap çaquelà que sovent, dins l'oèst occitan, lo gentilici sense sufixe pòt far modificar lo nom : Trentel ----> *los trentels ----> Trentels.