ໃນສາຂາລັດຖະສາດ ອັດຕາທິປະໄຕ (ອັງກິດ: autocracy) ແມ່ນລະບອບການປົກຄອງທີ່ອຳນາດສູງສຸດລວມສູນຢູ່ໃນມືຂອງບຸກຄົນຄົນດຽວ ທີ່ສາມາດຕັດສິນໃຈໄດ້ຢ່າງບໍ່ຈຳກັດໂດຍກົດໝາຍຫຼືກົນໄກການຄວບຄຸມທີ່ປະຊາຊົນຕັ້ງຂຶ້ນ (ອາດຍົກເວັ້ນເມື່ອຄຸກຄາມໂດຍປະລິຍາຍດ້ວຍລັດຖະປະຫານຫຼືການກໍ່ການກຳເລີບຂອງມວນຊົນ). ອັດຕາທິປະໄຕໃນປະຫວັດສາດປົກກະຕິຈະຢູ່ໃນຮູບແບບສົມບູລະນາຍາສິດທິລາດຫຼືລະບອບຜະເດັດການ ໃນຍຸກຕົ້ນໆ ຄຳວ່າ ""autocrat"" ມັກໃຊ້ໝາຍເຖິງລັກສະນະທີ່ພຶງປະສົງຂອງຜູ້ປົກຄອງ ໂດຍໄນວ່າ ""ໄຮ້ຜົນປະໂຫຍດຂັດກັນ"".