Eta 20 lâ adusi Armânjloru tsi bâna tu aesti craturi, cama multu tu Vâryârii sh-Gârtsii, avinari, sparizmâ sh-moarti: furâ ansânghisits/cilihtâsits sâ-shi alâxeascã numa, sâ-shi apârghiseascâ casili a loru, nu lâ si deadi izini sâ sh-azburascâ limba, icâ s-dzâcâ câ suntu Armânji. Multi ditu hoarili a loru furâ pustusiti, suti di dascalji, preftsâ, intelectuali furâ ncljishi, arcats tu ahapsi icâ avinats tu insuli anguvati. Ma, Armânjlji, tsi canâoarâ nu furâ apufusits sâ sh-adarâ unu cratu a loru, chiola sh-ideea ti unu statu natsionalu fu multu alargu di elji, ti itia câ eara asprândits pisti tutu, sh-ca emburi icâ picurari nu avea ananghi di sinuri. Di itia câ unâoarâ cu chirearea Amirâriljei Otomaâ cama multi sinuri s-avea cruitâ tu Balcanu, bana Armânjloru fu cama tu piricljiu. Armãnjlji sh-avurã suti di anji câsâbadzlji a loru di imburlâchi icâ toamna fudzea cu cupiili a loru di njilji di oi tu locurili cama caldi. Statili natsionali, tsi tora anchidica vlihura urdinari sh- alâxeari di mindueri icâ di prâmâtilji, nu furã canâ oarâ tu mintea armãnjloru.