Duranti lu suggiornu a Weimar, Bach nizziau a travagghiari supra l'Orgelbüchlein pi Wilhelm Friedemann. Lu ""libbriceddu"" dâ mùsica urganistica avìa a cuntèniri mùsica tradizziunali cu inni dâ cresia lutèrana: lu scopu principali avìa a èssiri chiddu d'istruiri li studenti d'urganìstica. 'N rialtati lu travagghiu, sippuru nun cumpletu, svulcìu dui granni temi nta l'òpira di Bach. 'N primu locu ammustra lu talentu pâ didàttica, e 'n secunnu locu lu sô amuri pâ tradizzioni curali sia comu fòrmula 'n iddu, sia comu surgenti d'ispirazzioni. La sô didizzioni pâ didàttica fu senza dubbiu nutèvuli: nun ci fu praticamenti nuddu piriodu 'n cui nun avissi studenti e apprinnisti a tempu chinu cu iddu, a voti pirsinu studenti privati jiàvanu a studiari â casa di Bach. Tra chisti macari nutàbbili, comu Johann Friedrich Agricola. Ancora òi, li studenti di tutti li strumenta o quasi ncòntranu l'òpiri di Bach tantu prestu ntê sô studi e spissu rivìsitanu cu majuri attinzioni chiddi ticnicamenti cchiù mpignativi duranti tutta la sô carrera.