এপ্ৰিল ১৯৭৬ত, হচুৰ নৰসিংহাইয়াহ, এজন চিকিৎসক, যুক্তিবাদী আৰু তেতিয়া বাংগাল'ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপ-আচাৰ্যই ""যুক্তিপূৰ্বক আৰু বৈজ্ঞানিকভাৱে চমৎকাৰ আৰু অন্য সত্যা-সত্য প্ৰমাণ কৰিব পৰা অন্ধবিশ্বাসৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ"" এখন সমিতি প্ৰতিষ্ঠা আৰু সমিতিখনৰ অধ্যাক্ষতা কৰিলে। নৰসিংহাইয়াহে সত্য সাই বাবালৈ তিনিখন অতিকৈ প্ৰচাৰিত চিঠি প্ৰেৰণ কৰিলে আৰু বাবাক তেওঁৰ চমৎকাৰ নিয়ন্ত্ৰিত চৰ্তত কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনালে। চিঠিকেইখনক গুৰুত্ব দিয়া নহ'ল। সত্য সাই বাবাই ক'লে যে তেওঁ এই কাৰণে চিঠিকেইখনৰ প্ৰতি সহাৰি নজনালে যে ""বিজ্ঞানে নিজৰ প্ৰশ্ন কেৱল মানৱ চেতনালৈকেহে সীমিত ৰাখিব লাগে আৰু আধ্যাত্মিকতা চেতনাৰ বাহিৰত। যদি আপুনি আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰকৃতি বুজিব বিচাৰে, সেয়া কেৱল আধ্যাত্মিকতাৰ মাধ্যমেৰেহে সম্ভৱ আৰু বিজ্ঞানৰ মাধ্যমেৰে নহয়। বিজ্ঞানে যি জানিব পাৰিছে সেয়া কেৱল সৃষ্টি সংক্ৰান্তৰ এটা সৰু অংশহে...."" নৰসিংহাইয়াহৰ সমিতিখন আগষ্ট ১৯৭৭ চনত ভংগ কৰা হ'ল। এৰ্লেণ্ডুৰ হেৰাল্ডচনৰ মতে সমিতিৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰত্যাহ্বান সমিতিৰ নেতিবাচক মনোভাব আৰু সমিতিৰ চাৰিওফালে থকা এক ধূম ধামৰ বাবে অন্ত পৰিল। নৰসিংহাইয়াহে ইয়াকে সত্য মানিলে যে সাই বাবাই তেওঁৰ চমৎকাৰ নকল হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ চিঠিক গুৰুত্ব নিদিলে। এই ঘটনাৰ পিছত কেইবামাহ ধৰি ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰসমূহত তৰ্ক চলিল।