Kecap kasur asalna tina bahasa Arab anu hartina ngalungkeun jeung tempat di mana sesuatu dilemparkan atawa samak, bantal. Salila perang salib, Éropa ngadopsi métode Arab lamun keur saré anu dibantal anu dialungkeun ka handap, jeung kecap materas ahirna turun ka Inggris pertengahan ngaliwatan bahasa-bahasa Roman. Sanajan kasur bisa ditempatkeun langsung dina téras, biasana ditempatkeun di luhureun tempat paranti saré anu jauh tina taneuh. Dasar tempat saré bisa jadi solid saperti Platform Bed, atawa élastis saperti kotak pér anu dilapisi atawa dipan anu panjang. Dasar tempat paranti saré anu fleksibel bisa manjangan umur kasur. Sacara historis, eusi kasur geus diisian ku mangrupa bahan alami, saperti jarami, bulu jeung buuk kuda. Kasur modérn biasana diisian pér ditengahna atawa bahan latex, visco-elastic, atawa busa polyurethane. Kasur ogé bisa diisian ku hawa atawa cai, jeung serat alami, saperti di futon. Dina taun 1901 nyieun kasur di Inggris VI-Spring mimiti dipikawanoh kasur anu maké pér anu dibungkus sacara individual (Pocket Spring).