1663 දී ස්කොට්ලන් ජාතික ජේම්ස් ග්‍රෙගරි අගහරු ග්‍රහයාගේ සංක්‍රාන්තිය පිළිබද අදහසක් ඉදිරිපත් කර ඇත. එමෙන්ම පුළුල් පරතරයකින් පිහිටි පෘතුවිය මත ඇති සළකුණු මගින් සුර්ය අසම්පාතය ගණනය කළ හැකි අතර තවදුරටත් ත්‍රිකොණ්මිතියෙන් තාරකා විද්‍යාත්මක ඒකක සොයා ගත හැක. මෙම දැනුම භාවිතයෙන් තරුණ ඉමොන්ඩ් හොලී 1676 දී සෙන්ට් හෙලෙනා හි සිදු වූ එවන් සන්ක්‍රාන්තියක් ගැන පර්යේෂණ කරන ලදි. නමුත් එම බලාපොරොත්තුව සුන් වී අත්තේ එම සිද්ධිය සම්බන්ධව තවත් එක් පර්යේෂණයක් සොයා ගැන්මට නොහකි වීමෙනි. එම සන්සිදිධියේ සත්‍ය භාවය කුමක් වුවත් එමගින් සූර්‍ය අසම්පාතය ""45"" ප්‍රථිපල අනුව තහවුරු නොවුණි. 1691 දී ප්‍රසිද්ධ කරන ලද පත්‍රයක් අනුව එහිතවත් බොහෝ නිවැරදි කරන ලද ඒවා පැවතිණි. සිකුරු සන්ක්රන්තියේ මිනුම් දඬු මඟින් බොහෝ නිවැරදි ගණනයන් කළ හැකි බව යෝජනා කරන ලදී. තවද මීළඟ සංසිද්ධිය 1761 වන තුරුත් සිදු නොවුණි. අවාසනාවකට 1742 දී හෝලි මිය යන ලදී.නමුත් 1761 වන විට විවිධ ගවේෂණ ලොව පුරා සිදු කරන ලදී. මෙම නිසි පර්යේෂණ හෝලි විසින් විස්තර කරන ලද ජාත්‍යන්තර විද්‍යා සහයොගීතාවයේ මුල් උදාහරණ අනුව ගණනය කිරීම් ගොඩ නැගීමට හැකි විය. බ්‍රිතාන්‍ය, ඕස්ට්‍රේලියා සහ ප්‍රංශ විද්‍යාඥයන් සහ ගවේශකයන් ලෝකයේ විවිධ ස්ථාන වල (සයිබිරියානු,නොර්වේ ඇතුළු ) සංචාරය කරමින් ප්‍රථම යුගල සංක්‍රාන්තිය පිළිබඳ ගවේෂණ කිරීමට ගත් උත්සාහයේදී වැඩි දෙනෙක් සිය ගවේෂණයන් සිදු හසුරා ඇත්තේ අවම වශයෙන් සංක්‍රාන්තිය පිළිබඳවයි.නමුත් සාර්ථක ගවේෂණයන් සිදු කර ඇත්තේ විශේෂයෙන්ම ජෙරෙමිය ඩික්සන් සහ චාර්ලස් මාසන් විසිනි.