En 1620 Landi revenis al Romo, tie restante ĝis sia viviofino, kie liaj patronoj sinsekve estis la familio Borghese, Kardinalo Maurizio de Savojo kaj la familio Barberini, kiu estontis liaj plej gravaj dungintoj dum la 1620-aj kaj 1630-aj jaroj, kvankam li deĵoris ekde 1629 surbaze de duona salajro. Estis la familio Barberini, por kiu li en 1632 komponis sian plej faman verkon Sant'Alessio. Dum tiu ĉi periodo li estis ege komponema skribante mesojn, ariojn kaj responsoriojn, plejparte laŭstile la seconda pratica de la frua baroko, decido pridisputata kun kelkaj el la pli konservemaj muzikistoj, kiuj opiniis la prima pratica — la stilo de Palestrina — pli taŭga por sakrala muziko.