Groot dele van die album maak gebruik van 'n aansienlike hoeveelheid kitaareffekte. In ""Prayers For Rain"", 'n depressiewe snit (Raggett merk: ""die frase 'savage torpor' kon miskien nie beter aangewend word op enige ander plek as op hierdie lied nie"") behandel Thompson en Smith hul werk met ""swaarpligtige flangering, klankvertraging, agterstevoor afgespeelde geluidsbande en meer om die stadige, buierige kruip van die snit daar te stel."" Ander, soos die titelsnit, is noemenswaardig vir ""Smith se kommanderende leidende kitaarlyne [wat] tot epiese hoogtes geskaal word terwyl dit terselfdertyd in die mengsel begrawe word, amper asof hulle van agter die opkomende ritmiese aanslag wil bars. Roger O'Donnell se sintetiese klaviere voeg beide bykomende skadu en melodie by, terwyl Smith se sang doelbewus in 'n kombinasie van kristalhelderheid en lae berusting gelewer word, by tye verder verwronge met ekstra stembehandelinge.