L'altu saxón evolucionó como nueva variedá linguística mientres el fenómenu migratoriu conocíu como Ostsiedlung, a partir del añu 1100. Entós daquella, los pobladores procedentes del ducáu raigañu de Sajonia y de la vecina Turingia, falantes de saxón antiguu, treslladar al Margraviato de Meissen ente los ríos Elba y Saale, territoriu hasta entós pobláu por eslavos polabios. La importancia del altu saxón na cancillería alemana creció cola instauración del Electoráu de Sajonia. L'altu saxón yera'l dialectu nativu de Martín Lutero, que tradució la Biblia en 1534, dando entamu a una revolución cultural y relixoso, non yá nel norte d'Alemaña, sinón en tol continente européu. Sobre la base del altu saxón construyóse la llingua alemana moderna que güei conocemos como alemán estándar.