II. [v.c.] u houpler après [v.c.n.d.] houkî (ene sakî) tot criyant foirt. Dji l' a ddja houpé deus côps (A. Carlier & W. Bal). Eco on côp, l' andje do Signeur a houplé Abraham då cir (Djeneze, ratournêye pa L. Hendschel). Les tienes covrous d' bwès fijhît les cwanses di houpler après l' diè d' amour (A. Gauditiaubois). F. appeler, héler.