رواړتي بل ځای کې لیکي: ؛؛ عبدالقادر د بنگښو ښه شهرت بیامند. سره د دې چې ژوبل شو، خو بیا یې هم فتح کړه او د غه برۍ دده په نامه یاد کړای شو؛؛ د پټي خزانې مولف: د عبدالقادر خټک په باب، د نواب محمد اندړ له خولې روایت داسې نقل کړی دي ؛؛ د خوشحال بیگ خټک تر مرگ وروسته عبدالقادر په ۱۱۱۳ هـ س کابل ته د خټکو د قوم لخوا تللی او د اروانونو د تیریدلو خبري د بنگښو پر خوا کړی ده. عبدالقادر غښتلی او گړندۍ ځان و، د خټکو خانان یې تابع و. همدارنگه د پټي خزاني مولف، محمد هوتک زیاتوی: نواب محمد اندړ له کابل څخه د سل غزلو نه کندهار ته راوړل شوی و. عبدالقادر په خپل د کابل یادونه داسې کوي: له خپله بخته و چا ته زاړ کړو د چرخ ناسزا یې و چاته شمار کړو له ښکلیو ډک دی د کابل شهر هومره څه نشته چې یو ترې یار کړو د عبدالقادر د شعر او شاعري په هلکه ځینو شاعران او لیکوالانو خپلې نظریې څرگنده کړی ده، په دې ډول اشرف خان هجري یې بحر بولي: قادرخان که بحر بولم دروغ نه دی چې فکر د اصلی دره مصدر دی سعید خټک پخ خپل دیوان د عبدالقادر یاوونه داسې کړی ده: د حلوايې خبیص لږ دی پخوني هم اکل نان پزان اکل یې ډیر دی دا پټ ندی د عاقل دلته یو عبدالقادر دیو د خبیص حلوا مائل پیرمحمدکاکړ: د عبدالقادر او د شرف خان د شهر په کالب کې، رنگین او سوځونکي بللی دی. بیا رنگ شعر بیان عبدالقادر کړ د اشرف دې هم تر د نه سوزان شعر قاسم علی اپریدی د نورو ستر شاعرانو په ډله کې د عبدالقادر یادوونه کړي ده. تیر شو وخت د رمان اوس دی زما که دولت و که خوشحال و که میزا میرعلی عبدالقادر که سکند و که اشرت که ارزني، مخلص جدا معاصر ادبیات او لیکوالان د اشعارو او اثارو خصوصیت څه نا څه څرگنده کړی دی. استاد عبدالحی حبیي د دیوان په سریزه کې داسې لیکلي دي. ؛؛ عبدالقادر د شعر او ادب د صنایعو او بدایعو و په ادا کې ښه استاد دی، او په کلام کې لومړۍ مضیت دا دی چې پيچلي مضامین په سادگی او سلاست سره ادا کوي، او په شعر کې د ژوندانه ټول اړخونه مومندل کیږي. استاد صدیق الله رښتین د پښتو ادب تاریخ کې داسې لیکلي دي: عبدالقادر یو خوږ ژبی او نقطه سنح شاعر و، دی عشقي، تصوفۍ اخلاقي او اجتماعي اشعار ویلي دي، خو په شعر کې د تصوف رنگ غالب دی. شعر یې ساده او خوږ دی. دوست محمد کامل هم د عبدالقادر دشاعری ځینې خصوصیات په گوته کړي او وایې چې: عبدالقادر د خپل ستر پلار خوشحال خان شاگرد او دشاعرۍ ټول ډولونه لکه: غزل، مثنوي، قصیده، رباعي، قطعه او... په خپل اشعارو رانغښتي دي، همیشه خلیل د عبدالقادر د دیوان په سریزه کې داسې یادوونه کړی ده: ؛؛ عبدالقادر د خپل دور د شاعرانو په لومړي سبک کې د داسې یو مقام څښتن دی چې نن یې موږ په ډیر فخر او ویاړ سره یادولی شو او د هغه شاعري یو منل شوی حقیقت دی. او ډیر شاعران او محقیقین د ده په جامعیت یوه خوله دي؛؛ عبدالقادرخان د شپیتو اثارو نه زیات کتابونه لیکلي دي، خو پرته د شپږو او د معما څخه د نورو اثارو نومونه اوس چاته نه دي معلوم. د عبدالقادر خټک هغه اثرونه چې د زماني د سیلاب څخه خوندی پاتې او چاپ شوي دي او موږ ته معلوم دي، هغه دا دې: 1. دیوان 2. گلدسته 3. یوسف زلیخا 4. حدیقه ی خټک 5. نصیحت نامه 6. د بردې قصیدې ژباړه 7. څلويښت حدیثونه