अस्पताल (Hospital) वा चिकित्सालय तथा औषधालय मानव सभ्यताको आदिकाल देखि नै बन्दै आएका हुन। वेद र पुराणोंको अनुसार स्वयं भगवान्ले प्रथम चिकित्सकको रूपमा अवतार लिएको थियो। ५,००० वर्ष या यसले पनि प्राचीन इतिहासमा चिकित्सालहरूको प्रमाण पाइन्छन्, जसमा चिकित्सक तथा शल्यकोविद (सर्जन) काम गर्थे। यो चिकित्सक तथा सर्जन रोगिहरूलाई रोगमुक्त गर्न र उनको आर्तिनाशन तथा मानवताको ज्ञानवृद्धिको भावों देखि प्रेरित भएर स्वयंसेवकको भांति आफ्नो कर्ममा प्रवृत्त रहथे। ज्हरू-ज्हरू सभ्यता तथा जनसंख्या बढती गई त्हरू त्हरू सुसज्जित चिकित्सालहरू तथा सुसंगठित चिकित्सा विभाग गर्‍यो आवश्यकता पनि प्रतीत होने लगी। अतएव यस्तो चिकित्सालय सरकार तथा सेवाभावले प्रेरित जनसमुदायले खोलिने प्रमाण इतिहासमा भेटिन्छ। हाम्रो देशमा टाढा- टाढाका गाँवहरूमा पनि कुनै न कुनै यस्तो व्यक्ति हुन्थ्यो, चाहे त्यो अशिक्षित नै हो, जुन रोगिहरूलाई दबाई दिने गर्थ्यो र उनीहरूको चिकित्सा, गर्थ्यो। यसको पश्चात् आधुनिक समयमा तहसील तथा जिलाहरूको अस्पताल बने जहाँ अन्तरंग (इनडोर) र बहिरङ्ग (आउटडोर) विभागहरूको प्रबंध गरियो। आजकल ठूलो बडे नगरहरू मेंअस्पताल बनाए गए छन्, जसमा भिन्न-भिन्न चिकित्सा विभागहरूको लागि विशेषज्ञ नियुक्त गरियो छन्। प्रत्येक आयुर्विज्ञान (मेडिकल) शिक्षण संस्था सँग ठूलो बडे अस्पताल संबद्ध हैं र प्रत्येक विभाग एक विशेषज्ञको अधीन छन्, जुन कलेजमा उनी विषयको शिक्षक पनि हुन्छ। आजकल यो प्रयत्न गरे जा रहेको छ कि गाँवहरूमा पनि प्रत्येक पाँच मीलको क्षेत्रमा चिकित्साको एक केन्द्र अवश्य हो।