Шмат увагі М.Здзяхоўскі надае ўкраінскаму пытанню, як найбольш востраму для ІІ Рэчы Паспалітай. Ён прызнае, што нацыянальная палітыка ў дачыненні да ўкраінцаў, да і іншых нацыянальных меншасцяў, ўжо даўно «безнадзейна збанкрутавала» [12, с.188], шкадуе за безадказныя акцыі ўраду, кшталту перайменавання Галіцыі ў Усходнюю Малую Польшчу, якое ён параўноўвае з абразлівай для палякаў спробай расійскага ўрада замяніць польскую саманазву найменнем «Прывіслянскага краю» [6, с.26-27].