Даякый час бывав у приятеля свого вітця в Сен Френсіску, де зараблав як інштруктор танця. Не вытримав там довго а скоро ся одстяговав до Сіетлу, де мала Рубі Чов свою рештаврацію, як дякуючі ёго вітцёви забеспечіла бываня і роботу. Приголосив ся тай старостливо доходив до Едісон Текнікал Ковлідж. Ёго резултаты в школї были дость добры, жебы го прияли на Юніверзіті ов Вошінґтон, де пізнїйше здобыв тітул бакаларя боёвых умень. Фрустрованый платнёв, што го жывила, засновав вроцї 1963 Йун Фан Ґунґ Фу Інстітъют, де учів за невелику платню кунґ-фу. В тім часї не были школы боёвых умень тїко росшырене, та же штуденты не браковали. Докінце міджі нима стритив Лінду Емері, с яков ся оженив в роцї 1964. Свою школу боёвых умень охабив на старости свому камаратови Такіму Кімурови а із женов ся перемістив до Овкленду к Джеймсови Лі, де вєдно одкрыли другу філіалку Йун Фан Ґунґ Фу Інстітъют. Брюс Лі учів хоцького, што ся не любило кітайскій мінорітї. Тото досягло верьх в дуелї, котрый мав закінчіти навчаня некітайскых штудентів, як бы Брюс прохрав. По нецїлій мінутї бой скінчів успіхом Брюса. Він сам але не быв з резултатом спокійный бы ся сподївав же скінчіть скорше. Тота битка го привела к снажіню лїпше проведжіня боёвых умень, як бо сторінцї фізічній, так і по сторінцї філозофічній і менталній. В тім часї выникла думка Джіт Куне До.