En singer Medde eß dat Land fum Pool unger_em Meereß_Shpeejel, ävver dat Iiß eß do esu deck, dadd_et beß unge dorresh reëĳsh, ed_eß allsu nimmoohlß Waße zwesche däm Iies un dä Ääed. Dadd_eß jefeeolish. Wänn nnammlish de Meereß_shpejel wiggo shtëĳsh, wi_jerret em Momang dëĳdt, dann weed_et jo och wärremer op de Ääd, wi_jedd_et em Momang dëĳdt, un dat künnt zosamme in dä Zigk zwesche de Joohre 2080 un 2250 dozo füüere, dat dat Meer_Waßo unger dat Iieß fum Süütpool kütt. Wänn dad_esu eß, dann weed dä jannze Iieß_Pannze, washëĳnlėjj_en jannz koote Zigk et schwemme aanfange. Dä jitsch dann sozesaare uß singem Loch noh bovve un dat jannze Wasso jöck drunge un hivvd_en en de Hüh — fill mieh, wi wenn_e ëĳnfarr_ald am schwömme wööh, un dann weed_e widder_eraf_falle, un norrenß en de Hüh jonn, un esu wiggo, beßß_e endlijj_en Rouh kütt. Dobëĳ künnte Welle ëntschtonn, di öm der jannze Jlobuß loufe, sesch henger_em Äqwaator widder zesammedrängelle. Wänn dih zwesche Ängland un Frankrish_op unß aankumme, dann eß ävver Belljie, Holland un Döütschland_en Nuut, do künnt en Wäll öm_de 100 m huh de Elbe erop loufe. Di endt dann eetß aan de Allepe, un määd_alles platt, wat dozweschen_eß.