Yn 1918 koste de Spaanske gryp oan mear as 5.000 ynwenners fan Montana it libben. De Grutte Depresje wie in tige drege tiid foar boeren en mynwurkers, dy't yn Montana in bûtenproporsjoneel grut oandiel fan 'e beropsbefolking útmakken, mei as gefolch dat de steat folle hurder troffen waard as in protte oare dielen fan 'e Feriene Steaten. Under de Twadde Wrâldoarloch tsjinnen 57.000 Montaansters yn 'e Amerikaanske Striidkrêften, wêrfan't in grut part al foar de oanfal op Pearl Harbor tsjinst nommen hie om oan 'e strieminne ekonomyske sitewaasje yn 'e thússteat te ûntkommen. Op 'e nij droech Montana sadwaande ien fan 'e heechste persintaazjes soldaten by fan alle Amerikaanske steaten. Dêrûnder wiene ek saneamde koadepraters fan 'e Kro Stamme, dy't yn harren eigen taal (it Kro) fia radiokommunikaasje berjochten trochjoegen sadat de Dútsers en Japanners net wisten wat der sein waard. Sa'n 1.500 soldaten út Montana fûnen yn 'e oarloch de dea. In protte lju dy't as gewissebeswierde wegeren om yn it leger te tsjinjen, waarden ûnder de Twadde Wrâldoarloch nei Montana ta stjoerd om as brânwachten te fungearjen by it blussen fan boskbrannen.