Ҳар як инсон аз хурди дар дил орзуи ҳаёти хушбахтиро мепарварад вале баъри расидан ба ин орзуҳо марҳилаҳои гуногунро паси сар менамояд то ки ба озуҳо ҳадафрас бошад. Яке аз ин марҳилаҳои муҳими зиндаги бунёди оила мебошад .Ба ҳамагон маълумаст, ки оила рукни асосии чомеъа ба шумор рафта, устувории он дар заминаи муҳаббат садоқат, изату ҳурмат ва сабру тоқат имкон пазир аст. Назар кардан бар гузашта қадаме ба ояндаи нек мебошад. Агар дар гузашта ғаму андуҳ ва норасоиҳо бештар будан, ин мушкилиҳоро оромона таҳлил кардан зарур меояд. Аммо фаромуш набояд, кард, ки танҳо бо ёди гузашта зиндагӣ карда намешавад. Андешаҳои гузашта танҳо барои беҳтар намудани оянда лозим мегардад.