লোকবিশ্বাস মতে বৰদৈচিলা বিবাহিত মহিলা । বৰদৈচিলা প্ৰতি বছৰ ব'হাগ মাহত নিজৰ মাকৰ ঘৰত আহে । প্ৰবল বেগত উৰি অহাৰ কাৰণে ধুমুহাৰ সৃষ্টি হয় আৰু পথত পোৱা খেতিপথাৰ ধ্বংস কৰি দিয়ে । বৰদৈচিলা এই ধুমুহাৰ স্ৰষ্টিকৰ্তা, সেয়েহে ইয়াৰ নাম বৰদৈচিলা। বৰদৈচিলা ধুমুহাক শান্ত কৰিবলৈ চোতালত দাপোন, ফণী আৰু বৰপিৰা দিয়া হয় । জেঠ মাহত বৰদৈচিলা মাকৰ পৰা বিদায় লৈ স্বামীগৃহ যাবলৈ সাজু হয় । বিদায়ৰ বেদনাত বৰদৈচিলা কান্দি উঠে আৰু তেওঁৰ চকুৰ পানী বৰষুণ হৈ পৃথিৱীত পৰে।