Маадыр-оол Бартыштаановичиниӊ чогаалдарында «үе, социал амыдырал аайы-биле дөмейлешпес бир мөзүлеш чүүлдерни» бижип көгүзүп турар. Ооӊ бижээни «Сыртык» деп чечен чугаазында бо хүннерде хөгжүп эгелээнсарыг шажын дугайында чугааны чорудуп турар. Ооӊ-биле чергелештир амгы үениӊ бир мөзүлеш овур-хевирлери база бо чечен чугаада бодунуӊ сайзыралын алган. Чааскаан чурттап турар Алдынай, үениӊ аайы-биле саарлыкчы ажыл-агыйлыг Даш-Чүрек оларныӊ овур-хевирин берген. Алдынай бурган-чүдээнге бүзүрээр, аӊаа шын хөӊнү-биле, бүгү сеткили-биле бердинипкен кижи болур. Ынчалза-даа ооӊ базымнарында шажынчы эвес чүүлдерни номчукчу эскерип каар. Бажыӊын долдур бурган чуруктарын салып алза-даа, оларнын мурнунга эр кижи-биле куспактажып турар. Чүдүлге ооӊ сагып чоруур ыдык чүүлү эвес дээрзин ооӊ чугаазында бадыткаар: «Кижи кара чажындан шажынга кижизиттинген болза, ооӊ ёзу-чурумун сагыыр болур. Мен ышкаш назылыг, үжен хар ажа берген кижиге берге-дир ийин». Бодун холга алыры дыка нарын, улуг тура-сорук херек. Мен чааскан-на болгай мен. Чүдүлгем эчизинде эдержир, чугаалажыр өөрлүг-дүр мен. Ол чок болза, кым мен?».