1170 оны үеэр Есүхэй баатар 9 настай хөвгүүн Тэмүжинг дагуулан Өэлүн эхийн төрхөм Олхонуд аймгаас бэр гуйхаар явж байгаад замдаа Дай Сэцэнтэй учирчээ. Дай Сэцэн Есүхэй баатрыг шууд худ хэмээн дотночлон дуудаж хөвгүүн Тэмүжинг нь нүдэндээ галтай, нүүрэндээ гэрэлтэй хэмээн магтаж гэр орондоо буухыг урьсан бөгөөд Хонгирад аймаг бол эртнээсээ төр улс тэмцэлддэггүй зээгийн зүс, охидын өнгөөр худ ураг бололцож эвтэй найртай байхыг эрхэмлэдэг хүмүүс гэдгээ Есүхэй баатарт танилцуулжээ. Есүхэй баатар Дай Сэцэний урилгаар гэрт нь морилж Тэмүжинээс нэг эгч Бөртэ охиныг ч үзэж тоогоод хөвгүүндээ бэр гуйв. Дай Сэцэн охиноо өгөхийг зөвшөөрчТэмүжинг хүргэнээр үлдээгээд явахыг Есүхэй баатраас хүсчээ. Ургийн явдал бүтсэнд Есүхэй баатар ихэд баярлаж хөтлөө морины бэлэг өгч хүүгээ тэднийд орхиод нутаг буцсан байна. Есүхэй баатар буцах замдаа Чигчирийн Шар хээр хэмээх газар Татар аймгийн хуриманд тааралдаж тэр хуриманд буусан байна. Татар иргэн Есүхэй баатрыг таньж ундаан дотор хор хольж өгчээ. Есүхэй баатар дөнгөж гэртээ ирээд насан өөд болов. Нас барахынхаа урьд Чирха өвгөний хүү Мэнлигт Тэмүжинг түргэн буцааж авчрахыг гэрээсэлжээ. Дай Сэцэнийхээс Тэмүжин буцаж ирээд нилээн хэдэн жил хүнд хатуужилтай амьдралыг туулсан байна. 1178 оны үеэр Тэмүжин сүйгээ нэхэж Бэлгүдэй дүүгийнхээ хамт Дай Сэцэнийд ирэв. Дай Сэцэн маш их баярлаж хурим найр үүсгэн охиноо өөрийн биеэр үдэж Хэрлэний Ураг цөл нуга хэмээх газарт хүрч бие өвдсөний шалтгаанаар гэрлүүгээ буцжээ. Эхнэр Цотон нь охиноо хүргэж Хүрэлхү-гийн доторх Сэнгүр горхинд бүхий Тэмүжиний гэрт хүргэн иржээ. Хонгирад аймаг тухайн үед ер нь төвийг сахисан байдалтай явж иржээ.