Си-фань гэж хятадуудын нэрлэдэг тангудууд бол төвөдүүдтэй нэг угсаа гаралтай болой. Тэд Гань-сугийн уулархаг нутаг, Хөх нуурын болон Цайдамын зүүн хэсэгт суудаг боловч Шар мөрний дээд биеийн усан савыг хамгийн илүүтэй эзэгнэн амьдарч, урагшаагаа Хөх мөрөн, бүр түүнээс ч цааш тархжээ. Хөх нуур, Цайдамаас бусад дээр дурдсан газар нутгийг тангуд нар нийтэд нь Амдуу хэмээн нэрлэж, хэдийгээр хятадууд, зарим газар монголчуудтай ихэвчлэн холилдон амьдардаг ч тэдгээрийг өөрсдийнхөө газар нутаг гэж үздэг бөлгөө. Тангудууд гадаад төрх байдлаараа хятадуудаас, монголчуудаас ч эрс ялгаатай бөгөөд өмнө дурдсанчлан зарим талаараа цыгануудыг санагдуулна. Ерөнхийдөө дунд зэргийн, зарим нь өндөрдүү нуруутай, өргөн цээжтэй, бахим бадриун бие хаатай. Үс, хөмсөг, сахал нь хав хар, нүд нь хар бөгөөд дунд зэргийн буюу том нүдтэй, монголчуудынх шиг онигор бус. Хамар нь шулуун, тэгэхдээ заримынх нь бүргэдийнх шиг монхор эсвэл шантгар болой. Нэлээд зузаан том, заримынх нь гадагш эргэсэн дарвагар уруултай. Шанаа түүшүү нь товгордуу боловч монголчуудынх шиг эрс товгор бус, нүүр нь урт зуувандуу боловч хавтгай нармигар биш, бөөрөнхий гавалтай, сайхан цагаан шүдтэй. Бие, нүүрнийх нь арьс боровтор, эмэгтэйчүүдийнх нь цайвардуу, эмэгтэйчүүд нь эрчүүдээсээ арай намхавтар нуруутай болой. Тангудууд уруул, эрүү шанааны сахлаа их ургуулдгаараа монголчуудаас ялгаатай ч сахлаа ямагт хусна. Толгойнхоо үсийг авахуулдаг ч ар дагз дээрээ гэзэг үлдээх бөгөөд лам нар нь монголчуудын нэгэн адил үсээ мулзайтал хусуулна. Эмэгтэйчүүд нь үсээ урт ургуулж голоор нь хагалан самнаж гэзэг тавин сүлжих бөгөөд толгойнхоо баруун, зүүн хоёр талд 15-20 ширхэг жижиг сүлжмэл гэзгүүд унжуулахын хамт хээнцэрлэхийн тулд тус бүрээс нь тууз, зүүлт гэх мэтийг уяж чимэглэнэ.