Wigert byrja på Centralteatret i 1937 som «Bassanio» i Kjøpmannen i Venedig, og fekk fast engasjement ved Nationaltheatret i 1938, der han debuterte i Finn Halvorsen sitt Abrahams offer og fekk særs gode kritikk. Han spelte «Leander» i Ludvig Holberg sitt Henrik og Pernille og «Tom» i Glassmenasjeriet. Vidare spelte han i Molières Tartuffe og Alexander Kiellands Tre par. Den første Ibsen-rolla hadde han som «dr. Fjeldbo» i De unges forbund, så følgde Jean-Paul Sartres Skitne hender, Candide, Romeo, «Mortimer» i Maria Stuart, keisar Julian i Kejser og Galilæer (kritikarprisen). Han spelte i Finn Havrevolds Uretten, og vidare i Katt på hett blikktak, Spansk trekant, Somerset Maughams Cirkelen, «Rosmer» i Rosmersholm, Dødsdansen av August Strindberg, «Leicester» i Maria Stuart, Hamla, «assessor Brack» i Hedda Gabler, «Helmer» i Et dukkehjem, Peer Gynt, «Daniel Hejre» i De unges forbund, Seks personer søker en forfatter av Luigi Pirandello (regi av Ingmar Bergman), «kong Filip» i Don Carlos, John Gabriel Borkman, «Big Daddy» i Katt på hett blikktak, Agilulf den visa i Ea Hans. Kincks drama med same tittel, og «sir Milne» i Underskriften, for å nemne nokre av dei viktigare rollene hans. Han gjekk av med pensjon på Nationalheatret i 1986.