Малото Трапезунтско Царство најуспешно се наметнало на почетокот, под водството на Алексиј I (1204-1222) и особено за време на владеењето на неговиот помлад брат Давид, кој загинал во битка во 1214 година. Вториот син на Алексиј, Мануил I (1238-1263), ја зачувал државната безбедност и се здобил со репутација на многу добар војсководец, но царството веќе ги губело граничните територии од Чепни Туркмените и морало да плаќа данок на Селџуците од Рум, а потоа и на Монголското Царство и Илканатот, како знак за нештата што претстојат. Проблематичното владеење на Јован II (1280-1297) вклучувало и смирување со Византија и бил ставен крај на аспирациите за Константинопол. Трапезунт ја достигнал најголемата слава и влијание за време на долгото владеење на Алексиј II (1297-1330). Трапезунт претрпел период на симнувања од престолот и атентати од крајот на владеењето на Алексиј па се до почетокот на владеењето на Алексиј III, во 1355 година. Царството никогаш целосно не успеало да на врати внатрешната кохезија, трговска надмоќ или територија.