هشت ساله کی بو، بوشؤ حقیقتˇ دبستان. خودش گونه: «اوّلی سال، کلاسˇ زأکؤن پنجا-شصت نفری بو و زورازوری هر نیمکتˇ سر چار یا پنج نفری نیشتیم. نشأست تام‌تومأزه نیشتن. یک دم نبو که یک نفرˇ دس و لگ نگنی تأ. مشق نیویشتنˇ زمت کی بنأ بو، مصیبت داشتیم. ده ته کیتاب و دفتر بانی ده ته دس که خاست نیمکتˇ سر، معلمˇ تکلیفه انجام بدی.»