Узбраеньнем «Аб’екта 165», як і іншых якія распрацоўваліся ў 1950-х гадах пэрспэктыўных сярэдніх танкаў, павінна была стаць новая наразная 100-мм гармата Д-54 (У-8ТС), распрацаваная ў 1952—1953 гадах. У параўнаньні з Д-10, Д-54 мела павялічаную з 895 да 1015 м/с пачатковую хуткасьць калібарнага бранябойнага снараду й прыблізна на 25% вялікую бранябойнасьць, але й гэта лічылася недастатковым для эфэктыўнае барацьбы з заходнімі танкамі, а больш сучасныя тыпы снарадаў да яе распрацаваны яшчэ не былі. Акрамя гэтага, сур'ёзныя пярэчаньні з боку вайскоўцаў выклікала наяўнасьць на Д-54 дульнага тормазу, пры стральбе які выклікаў стварэньне сьнежнага, пяшчанага ці пылавога воблака, што дэмаскавала танк, якое замінала назіраць за вынікамі стральбы. Акрамя гэтага, узьнікалі асцьярогі пра ўплыў дульнае хвалі на пяхоту суправаджэньні й асабліва танкавы дэсант.