Master hat syn brief skreaun yn 'e krystfakânsje, doe't de frou in skoft fan hûs wie fanwegen in tekoart oan froedfroulju yn 'e polder. Hy hie it hiele brief ôf en op 'e post hawwe wollen ear't se wer thúskaam, mar hja is der gauwer wer as dêr't er op rekkene hat, en dan ûntfytmannet se him it brief om dat te lêzen. Har oardiel oer syn epistel is posityf, mar se kin der net by dat er no net begrypt wêr't it Jehannes wier om te dwaan is. Want dat hiele gedoch yn it doarp, seit se, kin him dêr yn Kanada neat skele, mar hy hat altyd al in eachje op Trynke Visser hân. Fan gefolgen slút master it brief ôf mei it neamen fan 'e mooglikheid dat in troutsjinst fansels ek yn it Frysk kin.