Willem Kempen is op 3 Julie 1909 te Prieska gebore, waar hy ook begin skoolgaan. In 1923 is hy na De Aar, waar hy in 1927 matrikuleer. Hy studeer hierna verder aan die Universiteit van Stellenbosch waar hy in 1930 ’n B.A.-graad en in 1932 ’n M.A.-graad verwerf. Na voltooiing van hierdie graad werk hy vir ses maande op die redaksie van Die Burger en gaan dan teen die einde van 1933 met behulp van ’n Webb-stipendium na Nederland vir verdere studie. Hier studeer hy in Utrecht en Den Haag, waar hy kursusse in taalkunde en letterkunde volg en navorsing doen vir sy proefskrif. In 1935 word hy as tydelike lektor in Afrikaanse Taalkunde by die Universiteit van Stellenbosch aangestel en hy verwerf in 1937 onder leiding van E.C. Pienaar ’n D.Litt.-graad met ’n proefskrif getiteld “Die na-oorlogse mens in die Nederlandse letterkunde”. Vanaf 1938 word hy permanent aangestel as lektor en in 1941 word hy bevorder tot senior lektor. In 1947 studeer hy weer aan die Universiteit van Utrecht in Nederland en deur die jare tot 1969 besoek hy by verskeie geleenthede ander oorsese universiteite om taalkundige navorsing te doen en lesings te gee. Hy word in 1948 bevorder tot professor in Afrikaanse Taalkunde in die Departement Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van Stellenbosch en hierdie pos beklee hy tot met sy aftrede in 1974. Vir sewe jaar is hy dekaan van die Departement van Kunste en Letterkunde en hy dien ook op verskeie Senaatkomitees, is saamroeper van die Dokumentekomitee en saamroeper van die Stipendia-komitee. In 1938 trou hy met Elizabeth du Plessis en hulle het twee seuns (Deon en Willem Adriaan) en twee dogters (Susanne en Elizabeth).