У суполках, у якіх прапаведваў Ян, зьявіліся людзі які адвяргалі рэальнасьць увасабленьня Хрыста. Яны маглі зьяўляцца прадстаўнікамі адной зь першых хрысьціянскіх гарэзіяў — дакетызму (слова перакладаецца з грэцкай мовы як «здавацца»). Прадстаўнікі дакетызму лічылі, што Хрыстос быў не сапраўдным чалавекам, але толькі здаваўся ім. Дакетызм стаў падмуркам гнастыцызму, прадстаўнікі якога адвяргалі ўвасабленьне Хрыста. Лічучы матэрыю сусьветным злом, гностыкі меркавалі немагчымым, каб сьвяты Бог мог увасобіцца ў грэшнае цела, таму адвяргалі як ўвасабленьне Хрыста, гэтак і Ягоную сьмерць і Ўваскрасеньне. Калі не было ўвасабленьня, такім чынам бесьцялесны дух ня мог і прывесьці сябе ў Ахвяру й уратаваць чалавецтва. Паводле іхным меркаваньням Айцец Пана Хрыста ня быў Творцам матэрыяльнага сусьвету. Таму атрымаць уратаваньне магчыма праз дасягненьне таенных ведаў, каб празь іх пазьбегнуць зла й сусьвету. Вучэньне прадстаўляла небясьпеку самому існаваньню Царквы, у выніку герэтыкі пакінулі суполку. Таму апостал ставіць на мэту адвергнуць ілжэвучэньне й падбадзёрыць застаўшыхся хрысьціянаў.