ئىسمايىل ئاكىدەك قابىل سازەندە ۋە سەنئەتكار ئائىلىسىدە تۇغۇلۇپ ئۆسكەن مۇراد 18 يېشىدىلا قازاقىستان سەھنىلىرىنى زىلزىلىگە سېلىپ روسىيە سەنئەت پېشۋاسى، ناخشا پىرى ئالال پۇگاچىۋانىڭ دىققىتىنى تارتقان ۋە ئۇنىڭ تەكلىپى بىلەن رۇسىيىگە بېرىپ سەنئەت كەسپىدە ئوقۇغان. 1991-يىلى يالتادا ئۆتكۈزۈلگەن cor بويىچە ئەڭ ئالىي مۇكاپات ”granpri“ نى تالىشىش مۇسابىقىسىدا 120 چولپان ئىچىدىن ئۈزۈپ چىقىپ 1-دەرىجىگە ئېرىشىپ بىر كېچىدىلا چاقنىغان چولپان بولۇپ قالغان. مۇراد مول ھوسۇللۇق ناخشىچىلا ئەمەس، يەنە تالانتلىق كومپوزىتور. ئۇنىڭ 1990- يىللاردا يازغان «سىگان قىزى»، «بېرىش-كېلىش»، «مادىرا» قاتارلىق ناخشىلىرى بۈگۈنگىچە سېھرىنى يوقاتقىنى يوق. سەنئەتنىڭ قۇدرىتى نېمىدېگەن چەكسىز. يات بىر ئەلدە ياشاۋاتقان ناتونۇش بىر يىگىت سەنئەتنىڭ كۈچى بىلەن قەلبىمىزگە بۆسۈپ كىردى. ئۇنىڭ ئېيتقان ئۇيغۇرچە ناخشىلىرى يۈرەكلەرنى يۈرەكلەرگە تۇتاشتۇردى. ئۇنىڭ ھەممە سەھنىلەردە ئۆزىنىڭ ئۇيغۇر يىگىتى ئىكەنلىكىنى جاكارلىشى، چاڭقىغان روھىمىزغا سېغىنىش ھەم مۇھەببەت بەخىش ئەتتى. مېنىڭ مۇراد بىلەن تۇنجى ئۇچرىشىشىم بۇنىڭ بىر مىسالى. بىز گويا كونا قېرىنداشلاردەك شۇنچە قىزغىن ھەم دوستانە پاراڭلاشتۇق. مەن ئۇنىڭ توختىماي قەشقەر، ”12 مۇقام“، ئۇيغۇر خەلق ناخشىلىرى ھەققىدىكى سۇئاللىرىدىن، كۆزلىرىنىڭ يېنىپ كېتىشلىرىدىن چاڭقىغان روھىي دۇنياسىدىكى بوشلۇقنى چوڭقۇر ھېس قىلدىم ۋە سورىدىم: