Sa maraming mga kaso, ang mga interaksiyong henotipiko sa pagitan ng dalawang allele sa isang locus ay mailalarawan bilang dominante(nananaig) o recessive(umuurong) ayon sa kung alin sa dalawang genotype na homozygous ang phenotype ng heterozygote ay pinakakatulad. Kapag ang heterozygote ay hindi maitatangi mula sa isa sa mga homozygote, ang nasasangkot na allele ay sinasabing dominante sa isa pa na recessive naman sa dominante. Ang digri at patten ng pagiging dominante ay iba iba sa pagitan ng mga locus. Ang uring interaksiyong ito ay unang pormal na inilarawan ni Gregor Mendel. Gayunpaman, ang marami sa mga katangiang ay sumasalungat sa simpleng pag-uuring ito at ang mga phenotype ay minomodelo sa polihenikong pagmamana. Ang terminong uring ligaw na allele ay minsang ginagamit upang ilarawan ang allele na pinaniniwalaang nag-aambag ng tipikal na katangian ng phenotype na nakikita sa mga ""ligaw"" na populasyon gaya ng mga langaw. Ang gayong uring ligaw na allele ay itinuturing sa kasaysayan na dominante, karaniwan, normal. Ito ay salungat sa mga allele na mutant na itinuturing na recessive, bihira, at kadalasang nakakapinsala. Karaniwang pinaniniwalaang ang karamihan ng mga indibidwal ay homozygous para sa uring ligaw sa karamihan ng locus ng gene at ang anumang alternatibong mutant na allele ay natatagpuan sa anyong homozygous sa isang maliit na menoridad ng mga apektadong indibidwal na kadalasan ay bilang mga sakit na henetiko at mas kadalasan sa anyong heterozygous sa mga tagapagdalang henetiko ng mga mutant na allele. Kinikilala na ngayon na ang karamihan o lahat ng mga locus ng gene ay mataas na polimorpiko na may maraming mga allele na ang mga prekwensiya ay iba iba sa bawat populasyon at ang isang malaking bilang ng mga pagkakaiba ay nakatago sa anyo ng mga allele na hindi lumilikha ng mga halatang mga pagkakaibang pang-phenotype.