Nah 1800 hett sück Salieri todem stark mit dat Leedschaffen befaat, neben den he en schier nich to översehn Mange an Kanons un geselligen mehrstimmigen Gesängen mit oder ahn Begleitung schafft hett. Dat groot Interesse vun Salieri an de Spraak wiest sück hier besünners in de groot un verscheeden Utwahl an italieensch, franzööschm latiensch un düütsch Texte (hier vör allen Warke vun Schiller, Matthisson, Castelli un Bürger), up de Salieri to de Vertoonen torüch greep. Dat is nich vun de Hand to wiesen, dat disse besünners fruchtbor Twieg in dat Schaffen vun Salieri ok anregend up Komponisten vun de jüngere Generatschoon as etwa Franz Schubert, Hüttenbrenner oder Reißiger wirkt hett. In’ Druck keemen all to Leevtieden vun Salieri mehrere Sammlungen mit Leedern, Kanons un Ensembles, dorünner 28 Divertimenti vocali för 1–3 Stimmen mit Klaveerbegleitung (um 1803) as ok de Kanonsammlung Scherzi armonici vocali (um 1810) un deren Folgewerk Continuazione de’ scherzi armonici vocali (um 1819). Ok eenzelt Leeder liggen in’ Druck vör, as etwa de Vertoonen vun dat beropen Gedicht vun Matthissons, Andenken.