اگر کمئ قیل و ادبیات لورستان بنورئم(سئل بکئم)وه وضوح نشانل قوی جورکشین دش می نئمو.ده اولین گم(گام)که زایسن با –میرنوروز فرمایه-((مه غریو او تو غریو هر دک غریو زا ---دئنکمو ده گردن چاره نویس با)).وه باور میرنوروز غریو بین چی ارثی یه که وا زایان(تولد)وه آیم رسه.کمئ دما زایسن دارئمو که:گردش دور فلک نگشت وه حالم....مه ده چله بیم غم پرسی احوالم.ار تیکه بیایم وا نهاتر وا بئتئ هنی ری وه ریمو که موئه:نوئنم بخت منه یا هئ چنینه...وه هر جا ری مئ کنم سیا زمینه.بیت فره رنگینئ ده ادبیات شفاهی لور هئ که نهایت بدبختی و بئهودین نیشان دیه:باغوون کئکمم اویار ژئلم...جنمیکه دوزقم کم بیا وه سئلم.چنوو که دونئم کئکم دار دئم کوئیکه که هاسش وه باغوو نئ.ده اولا ژل گیایئکه که لو اوئل سوز کنه و اویاری نها.بئتئ هنی هم که وا بئتل میرنوروز بره موئه:ائ فلک ده حق مه نامردمی کرد...ونم ده پئ کلزارئ پامه پتی کرد(پئ کل:گیایی پاکل که دورتادورش خاره).