অসমীয়া ভাষাত উংকৃষ্টমানৰ ডিটেকটিভ গল্প লিখকৰ সংখ্যা আঙুলিমূৰত লেখিবলগীয়া।তদুপৰি থকাসমূহৰো অধিকাংশ হত্যা, হিংসা, যৌনতা আদিৰে ভৰপূৰ। লিখকৰ মতে-""বাতৰি কাকতখন মেলিলেই বা টিভিটো চলাই দিলেই ভাঁহি আহে হিংস্ৰতা আৰু যৌন অপৰাধৰ ছবি। কিন্তু সেইবোৰৰ পৰা অলপ সকাহ পাবলৈকে তো মানুহে চিনেমা চায়, গল্প-উপন্যাস পঢ়ে, সংগীত শুনে ? কিন্তু সেইবোৰতো যদি পায় মাথোঁ চমক (gimmicks), জিঘাংসা আৰু মনোবিকৃতি, আমাৰ ক্লান্ত, বিভ্ৰান্ত মনে বিৰাম পাব ক'ত?"" সেয়েহে তেওঁ সকলো পৰ্যায়ৰ হিংস্ৰতা বাদ দি কেৱল মাত্ৰ ঘটনাৰ প্ৰতিটো ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুত্ৰ চিদ্ৰ বাদ দিব নোঁৱাৰা দিশটোত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি এই গল্পকেইটা লিখি উলিয়াইছে য'ত তেওঁ চৰিত্ৰৰ মুখেৰেই কোৱাইছে ""ঘাই কথা হ'ল হুবহু খুতি-নাটিৰ প্ৰতি মনোযো, এগজেক্ট ডিটেইল্ছৰ ওপৰত তীক্ষ্ন নজৰ, নিতান্ত সামান্য বা অদৰকাৰী যেন লগা ক্ষুদ্ৰ ডিটেইল এটাও যাতে উপেক্ষা কৰা নহয়।