Gin"" utilizáu en castellán, acuta'l significáu inglés de ""gin"" a una concreta clase de xinebra, la que suel llamase London gin nun contestu llingüísticu inglés. Nun contestu idiomáticu castellán, tolos ""gin"" son xinebra, pero non toa xinebra ye ""gin"". N'España utiliza la palabra ""gin"", pero nun se suel dar un distintu significáu a “xinebra” y a “gin”, porque prácticamente la única xinebra conocida y usada ye la d'estilu “London gin”. La palabra ""gin"" ye utilizada sobremanera pa referise al combináu llamáu n'España “gin tonic” y n'Estaos Xuníos y otros países de fala inglesa “gin and tonic”. Pa'l españoles y pa l'amplia mayoría de los hispanoparlantes, podríamos llegar a dicir que la palabra ""gin"", nos fechos, tomó estatus propiu pa referise a una bébora independiente de les xinebres, magar ye una tema polémica pos nun dexa de ser lo que n'Inglaterra se conoz como ""London Dry Gin"", esto ye un tipu de xinebra. Sicasí, na mayoría de los países de fala castellana, si daquién pidiera pa tomar una ""xinebra con tónica"", nun quedaría claro'l pidíu, tendríen-y que preguntar si quier un ""gin tonic"" o una xinebra y una tónica, porque naide acostuma a tomar xinebra con tónica. Polo cual podríamos dicir que, pa los sectores citaos, la xinebra sería otra bébora totalmente distinta al gin, en tantu la mayor parte de la xente de los países de fala castellana, nun acomuñar la xinebra col gin. Eso ta xustificáu por tener non solamente un sabor bien distinto, sinón porque tamién se toma d'una forma bastante distinta. Ente que la xinebra tómase sola o con xelu, el gin (London Dry Gin) utilizar pa realizar cocteles, como'l yá citáu Gin Tonic o como'l Tom Collins.