Далей уладары маёнтку таксама часта зьмяняліся. У 1870 року з найвышэйшае ласкі ў выглядзе ўзнагароды за службу ён перайшоў да Платона Спаскага, сапраўднага стацкага дарадцы. Зямельныя надзелы маёнтку ў гэты пэрыяд складалі 6817 дзесяцінаў. Дзейнічалі вінакурны і цагляны заводы, валовы млын. Па купчай крэпасьці 1885 маёнтак ад стацкага дарадцы Андрэя Андрэевіча Сьпірыдонава пераходзіць да купца, прамыслоўца з Варшавы Яна Карла Шленкера. Акрамя таго, Ян Карл валодаў маёнткамі і заводамі ва Ўкраіне. У 1904 року па запавеце Дубае стала ўласнасьцю ягонае дачкі Марыі Ганны Выджджыны. Пасьля Першай сусьветнай вайны яна падаравала сядзібу і 100 га зямлі сельскагаспадарчай школе з рыбнай гаспадаркай. Школа насіла імя ейнай рана сканалай дачкі Яніны і праіснавала да 1939 року. Марыя была апошняй уласьніцай маёнтку і ў 1928 правяла землеўладкаваньне. Перадваенным дырэктарам школы быў Р. Прускі, польскі сэлэкцыянэр. У 1980 року ён наведваў сядзібу.