الأحمَديّه (اوردو: احمدِیہ)‏, حركه دينيه إتأسست فى نهاية القرن ال19 و نشئت حوالين حياة و تعاليم مِرزا غُلام احمد |Mīrzā Ghulām Ahmad|‏ (1835–1908). غلام احمد كان شخصيه دينيه مهمه إدّعا انه وَفّا النبوءات بتاعة مُصلح العالم فى نهاية الزمان, و انه كان المرسل بتاع علم نهاية الحاجات, زى ما كان متنبّأ فى التعاليم التقليديه بتاعة اديان مختلفه فى العالم و يحقق النصر بتاع الاسلام زى شروط النبوّه الاسلاميه. هو قال انه كان المجدد للدين بتاع القرن ال14 الهجرى, و انه المهدى المنتظر اللى حيبشر بالرجوع التانى للمسيح, اللى موعود انه حيرجع تانى قبل يوم القيامة. التركيز الاحمدى بييجى فى الايمان ان الاسلام هو اخر قانون للانسانيه زى ما إتوَحا لـ محمد و إحتياج الرجوع ليها هو الجوهر و الاصل بتاعها, اللى ضاعت فى القرون اللى فاتت. و بكده, الاحمديين بيشوفو نفسيهم انهم بيقودو إعادة إحياء و النشر المسالم للاسلام. الاحمديين كانو من اقدم الطوايف المسلمه اللى راحت بريطانيا العظمى و بلاد تانيه غربيه.