यसै समय लगभग सन ३०-३१ माहोंशंगापछि बाबू गुलाबसिंह जीको अध्यक्षतामा कहार सम्मेलनको वृहद् आयोजन गरिएको थियो, जसमा भोपालसहित देशका विभिन्न प्रान्तहरुदेखि आए नवयुवकहरुने स्वयंसेवकका रूपमा भाग लिया थियो, डा० सहाब समाजलाई संगठित गर्न, तिनकोसमस्याहरुलाई अखिल भारतीय स्तरमा ब्रिटिशतथा स्थानीय शासनका सामुन्ने नियमित रुपले रख्दै रहे। राजनीतिका मञ्चमा विशेष रूचिका साथ उनले सन १९४५का पश्चात भाग लिया, ,जब ती प्रवासमा हुन्थे। भारतको स्वतन्त्रताको लडाईका समय नैं हाम्रो नेताहरुलाई अनुमान भएको थियो कि स्वतन्त्रताका पश्चात हाम्रो समाजका साथ न्याय गरेनन् जाव्नेछ। यसैकारण कहारस्थानको मांग गरिएको थियो, मास्टर तारासिंह ले पनि खालिस्तान मांगेका थिए।