Ҷӯрахон Обидпур соли 1949 дар деҳаи Бедаки ноҳияи Мӯъминободи вилояти Хатлон таваллуд шудааст. Соли 1960 Омӯзишгоҳи мусиқии Душанбе (ҳоло Коллеҷи санъати ба номи А.Бобоқулов)-ро хатм намудааст. Соли 1965 факултаи созҳои халқии Консерваторияи давлатии Тошканд ба номи М. Ашрафиро бо ихтисоси рубоб ва дирижёри оркестри созҳои халқӣ ба итмом расондааст. Дар вазифаҳои муовини сардори раёсати кадрҳо ва муассисаҳои таълимӣ, муовини сардори раёсати санъати Вазорати маданияти Тоҷикистон (1965 – 1969), дирижёри оркестри созҳои халқии Кумитаи давлатии телевизион ва радио (1969 – 1970), директори Омӯзишгоҳи мусиқии Душанбе (1970 – 1972), мудири кафедраи созҳои халқии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода (1989 – 1995, 2000 – 2005) кор кардааст. Солҳои 2003 – 2005 – профессори Консерваторияи миллии Тоҷикистон ба номи Т.Сатторов. Дар соҳаи композиторӣ Ҷ.Обидпур ҳамчун оҳангсоз ва сароянда амал намудааст. Ба қалами ӯ беш аз 100 суруд, 2 сюита ба шеъри С.Хатлонӣ, 2 фантазия (якҷоя бо К.Тушинок) зиёда аз 50 суруд барои хори бачагона, аз ҷумла «Тоҷикистон», «Ватан» ба шеъри Ҳ.Қурбонова, «Хобам наомад», «Ишқ» ба шеъри Лоик, «Сарвиноз», «Бути тоҷик» ба шеъри А.Қодирӣ, «Мапӯшон рӯйро» ба шеъри С.Фарғонӣ, «Ташна» шеъри Х.Файзулло, хор барои бачаҳо «Паёми мо» ба шеъри Гулназар, «Нури октябр» ва дигарон тааллуқ доранд. Ҷ.Обидпур ба педагогикаи мусиқии Тоҷикистон саҳми бузург гузоштааст. Вай қариб 20 дастури таълимӣ, китоб, барномаҳо, аз ҷумла: «Дарси рубоб» (1969, 1982), «Чаманоро» (1986), «Савтҳои Борбадӣ» (1990), «Этюдҳои хушоҳанг» (1996), «Гулбонги рубоб» (2000), сурудҳо барои хори бачагона «Ману тарона» (2005) коркард намуда, рӯи чоп овардааст, ки аз онҳо тамоми мактабҳои мусиқии ҷумҳурӣ истифода мебаранд.