Οι Άραβες κατέλαβαν την πόλη στα τέλη του 8ου αιώνα και η πόλη ονομάστηκε Βάσκαχ (وشقة στα αραβικά), που ανήκε στα άνω εδάφη του Εμιράτου της Κόρδοβας. Κυβερνήθηκε από ένα τοπικό κυβερνήτη που διορίστηκε από την Κόρδοβα, αλλά ήταν επανειλημμένα αντικείμενο πολιτικών αναταραχών, εξεγέρσεων και δολοφονιών, καθώς οι δυναστείες Μπανού Κάσι, Μπανού Αμρούς και Μπανού Αλ-Ταβίλ, καθώς και η δυναστεία Αρίστα-Ινίγκεθ της Παμπλόνα, μάχονταν για αποκτήσουν έλεγχο, αυτονομία και ανεξαρτησία από το Εμιράτο. Στα μέσα του 10ου αιώνα, η Βάσκαχ μεταφέρθηκε στην αραβική δυναστεία Μπανού Τουχίμπι, η οποία διοικούσε τις περιοχές άνω της Σαραγόσας, και το 1018 έγινε μέρος του κρατιδίου Τάιφα της Σαραγόσας, όταν απελευθερώθηκαν με επιτυχία από το υπό εξαφάνιση Χαλιφάτο. Το 1094 ο Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας έχτισε το κοντινό Κάστρο του Μοντεαραγόν με την πρόθεση να πολιορκήσει τη Βάσκαχ αλλά σκοτώθηκε από ένα αδέσποτο βέλος καθώς έφτανε στα τείχη της πόλης. Το 1096 κατακτήθηκε από από τον Πέτρο Α ' της Αραγωνίας και έγινε πρωτεύουσα του Βασιλείου της Αραγωνίας μέχρι το 1118 όταν και μεταφέρθηκε στην συνέχεια στην Σαραγόσα από τον Αλφόνσο Α´ τον Μαχητή.