La verkaro de Krüger estas ege membiografia, ankaŭ la ĉefverko, la herrnhut-a knaboromano Gottfried Kämpfer (1904), de kiu estis venditaj ĝis la eksplodo de la Dua mondmilito pli ol 100.000 ekzempleroj. Rakontante pri la adolesko kaj maturiĝo de junuloj Krüger havas severajn, kvazaŭ spartanajn ideojn. Oni devus lerni barakti por esti pli malfrue viro agadema. En lia drama kreado menciindas la Fridericus-trilogio (Der Kronprinz, Der König, Der Alte, 1936). Ĝia novelo Verjagtes Volk (1924) estas iel ankaŭ politika testamento. Lia fakleksikono Deutsches Literatur-Lexikon, Biographisches und bibliographisches Handbuch mit Motivübersichten und Quellennachweisen (1914), kies verkadon Krüger taksis en la antaŭparolo pli laciga ol memstara laboro estis ege dezirita. Ĝi baziĝas sur la leksikono de lia instruisto Adolf Stern (Lexikon der Nationalliteratur, 1882) kaj plenumis sian rolon bonege kaj kontentige, almenaŭ ĝis la apero de Deutsches Literatur-Lexikon de Wilhelm Kosch (1928-30). Krüger ankaŭ literature verkis pri la malaperinta vilaĝo Lütsche, pro kio li devis demisii kiel bibliotekisto en Gotha en la 1920-aj jaroj...