ایہناں بھنّ وچاراں نوں دھیان وچّ رکھن توں بعد دو دھارناواں ساہمنے آؤندیاں ہن۔ اکو جو صوفی مت دا نکاس قرآن اتے محمد صاحب نال ملاؤندے ہن تے دوجی جو اس نوں بعد دی اپج مندی اے۔ بھاویں صوفی مت دے کئی اصول قرآن دے خلاف ہن۔ مگر صوفی مت دے کئی اصول قرآن وچلیاں آئتاں نال تعلقات وی رکھدے ہن۔ جنہاں نوں دھیان وچّ رکھ کے کیہا جا سکدا اے کہ قرآن نے صوفی متّ دے نکاس وچّ مڈھلی کردار نبھایا۔ تے ایرانیاں، نویں افلاطونیت ، عیسائیاں، بھارتی شاستر وغیرہ نے اس دے ترقی دوران اس اتے کافی اثر پایا۔ اسلام نوں صوفی مت دی نیہہ \قبول کرنا اچت اے۔