Հայտնի «տեսիլքը», որը Բյոմեն ունենում է 25 տարեկանում (իր կոշկակարական արհեստանոցում աշխատելիս՝ նա հանկարծ արևի ողջ սկավառակը տեսնում է անագե ափսեի վրա արտացոլված), նրան օժտում է «բնության նվիրական խորքերը թափանցելու» շնորհով։ Բյոմեն մի տեսակ վերին ցուցում է ստանում, որը նրա իսկ խոստովանությամբ, սահմանում է նրա մտքի և կյանքի հետագա ողջ ուղղվածությունը։ Նա այդ և հետագայում «ոմն անծանոթի հետ» իր մի քանի խորհրդավոր հանդիպումների մասին երկար ժամանակ լռում է՝փորձելով ինքը իր մեջ իմաստավորել դրանց խորհուրդը։ Միայն 25 տարի անց՝ 1612 թվականին է նա համարձակվում իր աստվածային գիտելիքը բացել մարդկանց առաջ՝ գրելով իր առաջին՝ «Արշալույսը ծագելիս» գիրքը, որը տարածվում է ձեռագիր վիճակում և հետագայում, նրա մահվանից հետո, նրա հրատարակչի և հավատարիմ աշակերտի՝ Բալթազար Վալտերի կողմից ստանում է նաև «Aurora» անվանումը և հրատարակվում իբրև «Aurora կամ Արշալույսը ծագելիս»` «Փիլիսոփայության, աստղագիտության և աստվածաբանության արմատ կամ մայր` հավաստի հիմամբ»: