Tute łe łetare e digrafi le raprexenta un unico fonema. Łe principałi ecessioni i' è quando l o n i' è precedue da i, che tanti diałeti i pałatixa in ll e ñ, anca se no i' è mia scrite. Quindi ikurriña pol anca esar scrito ikurrina sensa canbiar el sono, mentre el nome propio Ainhoa el ga bixogno de l' h muta par ronpar ła pałatałixassión de ła n. In te łe varianti a nord de ła frontiera franco-spagnoła, spesialmente in te łe più orientałi, in serte parołe existe ła posibiłità de aspirassión dopo na consonante, coxa che generalmente s' à rifleso in te ła łeteratura de sti diałeti. Exenpi: aphez, ithurri, kherestu, orho, alha, unhatu. No existe tildi o asenti grafisi se non in te i prestiti da altre łéngoe, visto che łe parołe no le ga na asentuassión fisa. In te l' ortografia de Sabino Arana (1865-1903), ll e rr iera sostituie rispetivamente da ĺ e ŕ.