Egl epilog di il scribent: I nun è bun ch’in uman resta senz’istorgia. Sch’el scuntra il mund, sto’l retschaiver dad el sia istorgia. Sch’el abanduna il mund, sto’l quintar ad el ina nov’istorgia. Ina bun’istorgia stoi esser, in’istorgia che traglischa sin il frunt. Mintga carstgaun ha ina historia da raquintar, pertgei mintga carstgaun viva. La dumonda ei mo sche nus essan cuntents cun quella historia ni buc.