A Universidade Central ten a súa orixe na mentalidade renovadora liberal que pretendía dar fin aos ensinos tradicionais nas universidades do Antigo Réxime. Nun primeiro momento instálase no edificio do Seminario de Nobres da rúa Princesa, pasando posteriormente ao Convento de las Salesas nuevas na rúa de San Bernardo. En 1842 confírmase o antigo Noviciado de Xesuítas como o asentamento definitivo da Universidade Central de Madrid; na actualidade, este edificio alberga ao Instituto de España, o organismo que reúne ás Reais Academias. O primeiro proxecto de adaptación do Noviciado ao seu novo uso como Universidade Central é de Francisco Javier Mariategui; tras a súa morte foi substituído por Narciso Pascual y Colomer, a quen se debe a realización do Paraninfo, construído en 1852 aproveitando os muros da antiga igrexa das xesuítas.