សូម​​រំលឹក​ថា មុន​ពេល​ដែល លាវ កែវមុនី រត់​ចូលរួម​ក្នុង​គណៈ​មុត្តគាហា (គណៈ​មោក្ខ​គាហក?) គាត់​បាន​ផ្ញើ​លោក នី វ៉ាន់ធី ឱ្យ​នៅ​ជាមួយ​លោក អ៊ូច និល​ពេជ្រ​។ តែ​ក្រោយ​ពេល​ដែល​លោក អ៊ូច ចុះចូល​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល​មក នី វ៉ាន់ធី ក៏​ត្រូវ​បាន​ទាក់ទាញ​ដោយ​អាចារ្យ ប៊ុន ដើម្បី​ឱ្យ​ចូលរួម​ជាមួយ​ចលនា​របស់​ទ្រង់ នរោត្តម ចន្ទរង្សី នៅ​ខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ​វិញ​។ នៅ​ក្នុង​ក្រុម​នេះ គាត់​បាន​ចូលរៀន​សាលា​នាយទាហាន​នៅ​តានៀវ ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ ដោយ​សារ​មេ​ទ័ព​ឈ្មោះ ហ៊ឹម ខាន់ ចង់​ឱ្យ​គាត់​ជួយ​ធ្វើ​ការងារ​ខ្លួន​។ ដំណាល​គ្នា​នោះ​ដែរ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៩ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ១៩៥២ លោក សឺង ង៉ុក​ថាញ់ រត់​ចូល​ព្រៃ​ម្តងទៀត ក្នុង​គោល​បំណង​បង្រួប​បង្រួម​ចលនា​ខ្មែរ​ឥស្សរៈ​ទាំង​អស់​។ អ្វី​ដែល​ជំរុញ​ឱ្យ​គាត់​ធ្វើ​បែប​នេះ គឺ​ដោយ​សារ​ពួក​គាត់​យល់​ឃើញ​ពី​គ្រោះថ្នាក់​ ដែល​បង្ក​ពី​ការ​លូកដៃ​ចូល​របស់​ពួក​យៀក​មិញ​ក្នុង​ចលនា​ខ្មែរ​ឥស្សរៈ​។ ដូច្នេះ ពួក​គាត់​ត្រូវ​តែ​​ទៅ​បង្រួប​បង្រួម​ពួក​ខ្មែរ​ឥស្សរៈ​ឡើង​វិញ​។ ក្រោយ​ពេល​​ដែល​លោក អ៊ីវ យ៉ាង ដែល​ជា​មនុស្ស​ទុកចិត្ត​របស់​លោក សឺង ង៉ុក​ថាញ់ បាន​ស្វែងរក​កន្លែង​តាំងមូលដ្ឋាន​បាន​ល្អ​នៅ​សៀមរាប និង​ភ្នំ​ដង​រែក​ហើយ​​នោះ លោក ថាញ់ ក៏​បាន​ទៅ​ស្នាក់នៅ​ជាមួយ​ក្រុម​របស់ កៅ តក់​។ នៅ​ទីនេះ​ដដែល មាន​បុគ្គល​សំខាន់ៗ​ ដទៃ​ទៀត ដូច​ជា លោក គិរី ចិន្តា, លោក កែវ យឿន, លោកអៀ ស៊ីចូវ, លោក ឡឹក សំអឿន ផ្កាយព្រឹក, និងលោក គាំ រ៉េត​។