Тыва хөөмейниң төөгүзү ХХ чүс чылда элээн сайзыралды алган. Ооң дугайында этнограф эртемденнер Е. К. Яковлев, Е. Г. Грумм-Гржимайло “Барыын Моол болгаш Урянхай край” деп номунга хөөмей дугайты баштайгы тайылбырны бээрин кызытканннар. Олар ол номунга “сөзү чок аялга” деп тодарадылганы берген. Улустуң аас чогаалын чыыр талазы-биле хөгжүм эртемдени. В. Анохин (1910 чылда) бир-ле дугаар монограф-биле хөөмейни бижиттирген. 1927 чылда шинчилекчи эртемден Е. Гиппиус болгаш Э. Эвальд хөөмейжилер О. Мандарааның, С. Серекейниң күүселдези-биле хөөмейниң дыка хөй хевирлерин монография ёзугаар бижиттиргеннер. 1934 чылда ТАР-ның Чазааның дилээ-биле бир дугаар проффессионал ёзу-биле хөөмейни пластинкага бижиттирген. 1950 чылдан эгелээш, тыва хөөмейни улустуң аас чогаалын чыып чоруур этнограф эртемденнер сонуургап шинчилеп эгелээннер. Ооң биле чергелештир тыва хөөмейжилер резпублика, зона, бүгү Россияның көрүлделеринге чедиишкинниг киржип, лауреаттар болбушаан, делегей чергелиг фестивальдарга алдын медальдарны чаалап ап турган. 1970 болгаш 1984 чылдарда “Тываның аялгалары” болгаш “Тыва аас чогаалы” палстинкаларны тыва хөөмейжилерниң киржилгези-биле үндүрген.