Το εσωτερικό τους είχε σχεδιασθεί με έναν γνώμονα: πόσο ζωτικό χώρο χρειάζονταν τέσσερις άνδρες για να λειτουργήσουν, χωρίς να επηρεασθεί η ψυχολογία τους σε επικίνδυνο βαθμό. Οι σχεδιαστές υπολόγισαν ότι σε διάστημα των 10 ημερών παραμονής μέσα στο σκάφος η ανθρώπινη αντοχή θα άγγιζε τα όριά της. Για ένα σκληρά εκπαιδευμένο πλήρωμα, αυτό το διάστημα θα μπορούσε να παραταθεί στις 14 μέρες. Όλα τα όργανα ελέγχου και οι μοχλοί ήταν τοποθετημένα τόσο κοντά το ένα στο άλλο, ώστε οποιαδήποτε απρόσεκτη κίνηση αρκούσε για να παγιδευτεί ένα πόδι ανάμεσα στις σωληνώσεις ή να μετακινηθεί κατά λάθος κάποιος άλλος μοχλός με απρόβλεπτες συνέπειες. Όπως συμβαίνει πάντοτε με την σχεδίαση κάθε αντισυμβατικού όπλου, τα Σκάφη-Χ μαστίζονταν από δεκάδες προβλήματα, τα οποία δεν είχαν επιλυθεί λόγω πίεσης χρόνου. Η συσσώρευση της υγρασίας από τις αναπνοές και την εφίδρωση του πληρώματος μέσα σε έναν τόσο περιορισμένο χώρο αποτελούσαν άμεσο κίνδυνο. Μετά από μία ώρα παραμονής στο εσωτερικό, η υγρασία συσσωρευόταν στα τοιχώματα και μετά από λίγο άρχιζε να στάζει, τρελαίνοντας τα ηλεκτρικά κυκλώματα και ρίχνοντας τις ασφάλειες. Οι άνδρες έπρεπε διαρκώς να σκουπίζουν τα τοιχώματα και τα όργανα για να αποφύγουν βραχυκυκλώματα και πυρκαϊές.