De bisschop, de graven en al zien aandere volk, vol wille en feilijk al zeker van de oaverwinning, volgt verspreid en ördeloos. Ze koomt an op de plekke daoras ze de dood, starker nog, de martelaorsdood vienden zult. Oaver en weer begunt men de stried. As ze tègen de vi'jand oprukt, zakt oenze veurste geledern mitiene langzaam vört in 't meurende, dooie moeras, daoras ze in 't leste deur 't gewicht van heur waopentuug hielemaole in vörtzinkt. Van wiedof mit pijlen en speren en van dichtebi'j mit 't zwaord slacht de Drèentse onmèensen heur of as vee.