Дар чароғ равғани говро мерезанд. Он об мешавад. Он сӯхта истода, болояшро бо косаи аллюминӣ то пурра сӯхтани равған мепӯшонанд. Вақте ки равған сӯхта тамом шуд, коса аз болои чароғ гирифта мешавад. Даруни коса пури дуди аз равған хориҷшуда мегардад. Ин сиёҳиро дар зарфе ҷамъ карда мегиранд. Ин сиёҳӣ сурма мебошад. Барои сурма халтачаҳои махсус дӯхта мешавад. Салафан - клеёнкаи дохилаш матои суфӣ ширешшударо мебуранд ва онро аз ду тараф медӯзанд. Тарафи сеюмаш (як қисми бари он) қат карда шудааст, яъне ҷойи дӯхта шудан надорад. Тарафи чаҳорумро (болои он) кушода мемонад. Сурмаро ба халтачаҳои чаҳоргушаи тайёрнамуда пур карда, ба болояш каме пахта мегузоранд. Баъд онро бо сӯзану ришта (мисли ду тарафи он) медӯзанд. Нӯги донаи гӯгирдро сӯзонида, борик мекунанд, ё яке аз донаҳои дандонҳилолро гирифта, ба сурмаи дохили халтача тар намуда, ба чашм мемоланд.