Date: 1530
Language: latina
Document type: Monastiset, Asiakirjat

Queritur vtrum necesse sit confiteri proprio sacerdoti et vrgetur quicquid extra de pena et re. Omnis vtriusque quilibet fidelis in anno tenetur confiteri proprio sacerdotj. Jtem in foro contencioso nemo potest iudicari a judice non suo, ergo et in foro penitenciali non potest absolui ab alio quam a suo proprio. Jtem prouerbiorum xxvii: Diligenter agnosce wltum pecoris tui, sed non potest agnoscere wltum anime, de qua debet racionem reddere nisi confiteatur sibi. Contra quod ex caritate institutum est et contra caritatem militare nemo potest, vt dicit Bernardus de dispensacione et precepto; ergo confessio sit instituta ex caritate, et contra caritatem esset quod aliquis confiteretur proprio sacerdoti ignorantj, uel sollicitanti, uel confessionem reuelanti, uel odium habenti ad confitentem, uel cui peccator non habet graciam confitendj; jdeo potest confessio fieri alio quam proprio sacerdotj. Jtem plus valet priuilegium pape et commissio episcoporum quam licencia sacerdotis. Sed sola licencia sacerdotis sufficit vt videretur per hanc decretalem etc. Omnis vtriusque; ergo ad hoc magis sufficit sola licencia pape uel episcopi. Jtem probatur extra de sepulturis dudum, vbi hec verba habentur, quod fratres minores et predicatores possunt libere et licite audire confessiones, iniungere penitencias salutares, vbj glosa libere denotat, quod non est necesse habere licenciam proprij sacerdotis, nec obstat illa decretalis Omnis vtriusque, quod intelligitur de illo, quj alterj legittime non est confessus. Ad primum contrarium dicitur, quod proprius sacerdos est papa, episcopus diocesanus, legatus romanus, parochialis sacerdos et religiosi priuilegiatj. Gerit enim in hac parte vicem proprij sacerdotis papa jn hac enim decretali Omnis vtriusque; per hoc enim quod debet proprio sacerdotj non intendit se excludere uel episcopum uel legatum suum, uel religiosos priuilegiatos, seu confessores ab episcopis constitutos et admissos, sed sacerdotes parochiales nullam iurisdictionem uel commissionem super subditos alterius sacerdotis habentes. Jtem papa uel episcopi possunt sine licencia sacerdotis suum subditum absoluere, ergo et aliis committere. Jtem plebanus vocans in adiutorium sibi vnum capellanum dat ej in absoluendo totum posse suum ita quod totum retinet. Jta eciam, si plures vocat in adiutorium quando wlt, ergo et episcopus, qui plebanum in adiutorium suum constituit et ej posse absoluendj dedit, tamen totum posse sibi retinuit et alios in adiutorium vocare potest et eis dare posse, ergo multo forcius papa, quj habet plenitudinem potestatis, ut habetur extra de vsu pallij ad honorem, non ergo alius, qui per priuilegium factus est proprius. Ad 2:um respondetur quod non est simile, quia in foro contencioso, cum quis iudicatur ab alieno iudice, fit iudicato preiudicium et judici proprio, jn foro autem penitencie nulli fit preiudicium ymmo pocius beneficium. Eciam dicitur quod potest, si ei data est aliqua commissio, uel est commissus, quia frater vtriusque ordinis presentatus et admissus potest in omnj casu absoluere sicut curatus de jure. Ad 3:um dicitur quod illud preceptum est de wltu conuersacionis et non de wltu sciencie interioris; quia non potest sacerdos agnoscere, nisi qaantum subditus wlt ej ostendere, et quia per confessionem agnoscere non est agnoscere, dicente Augustino: Quod per confessionem scio, minus scio quam quod scio, uel si intelligitur de wltu interioris consciencie, tunc intelligitur per se uel per alium. Enim pape uel episcopo sufficit wltum subditorum cognoscere per sacerdotes, et curatis per suos capellanos eciam curam non habentes. Jta sufficit per religiosos priuilegiatos, maiiorem scienciam ad hoc habentes. Jdeo tenetur ej dare sacramentum eucharistie, quia licet non nouit eius conscienciam per se, cognoscit tamen per religiosum, cui est confessus. Vnde si capellano esset confessus, non per se sciret et tamen daret sibi sacramentum. Nec eciam potest cohibere, quia non imperium par in parem, multo minus in superiorem. Superior autem est papa uel episcopus, qui hoc concessit. Cum ergo ex regula nostra a sede apostolica confirmata iniunctum habemus patronis officium et ne fructus predicacionis sit inanis, possumus ex priuilegio apostolico vbj predicamus eciam confessiones requirencium tunc audire et absoluere, penitenciasque iniungere salutares auctoritate domini pape. Cum ab episcopis similiter habeamus commissum officium confessionis non solum de spiritualibus ad ipsos spectantibus, possumus absoluere iuxta formam confessionis et commissionis eorum non tantum laycos sed eciam clericos indigentes. Videte ergo quomodo caute ambuletis, ne quis vos seducat in errorem uel in heresim, quia hereticus est, qui transgreditur precepta sedis apostolice, videlicet per decretalem. Et talis probabiliter potest probarj uel denunciari hereticus, qui contra priuilegia sedis apostolice aliquid docmatizauerit uel publice predicauerit, uel ausu temerario contraire presumpserit, eciam qui proprio suo eundj ad confessiones fratrum licenciam negauerit, cum a sede apostolica licencia libera est eis concessa. Alexander papa 4:us. Quod fratres minores libere possunt predicare, confessiones audire, penitencias salutares iniungere, parochialibus sacerdotibus super hoc minime requisitis. Bulla Visby, transcriptum Ottonie et Sletzwick. Alexander papa 4:us et Johannes XXIII:us (= XXII:us). Quod fratres libere possunt confessiones audire. Autenticum Vpsalie et autenticum domini Storbernj Stergenensis (!). Alexander papa 4:us. Quod ecclesiarum rectores tenentur in predicacionibus suis priuilegia fratrum predicare et publicare, et quod clerici dicentes, eos non posse libere confessiones audire, penitencias salutares iniungere, et dicentes nobis confessos non esse absolutos, debent excommunicari, suspendj et interdicj, seu extra suas ciuitates diocesis uel loca, nisi reuocetur, confusibiliter expelli. Autenticum Stokholmis. Clemens papa 4:us. Ad hoc quod fratres audiant confessiones sufficiat sola licencia pape et sine parochialis sacerdotis consensu. Bulla Roskildensi, transcriptum Ottonie. Benedictus papa XI:us. Quod decretalis super cathedram sit reuocata, et quod fratres non teneantur ad quartam. Vidisse et autenticum Reualie et Stokholmis. Jtem dominus Marcus 3:us (= Martinus 4:us) dedit et concessit omnibus christifidelibus, qui suas manus porrigunt adiutrices ad construendas seu resarciendas ecclesias uel monasteria ordinis fratrum minorum, et omnibus sepeliendis in cimitteriis et claustris nostris indulgenciam annorum xl. Priuilegium incipit: Habentes in Domino fiduciam et habetur in rata bulla papalj. Sanctissimus dominus Johannes XXII, qui beatum Ludouicum catholico sanctorum ascripsit, concessit omnibus venientibus ad ecclesias fratrum minorum jn festiuitatibus Christi et beate virginis et sanctorum apostolorum et beatorum Francisci et ordinis festiuitatum Johannis baptiste et sancti Ludouici episcopi jndulgenciam annorum lx. (= xl?) Priuilegium incipit: Jn splendoribus sanctorum, et habetur Marske cum bulla papalj et in multis aliis locis transcriptum. Sanctissimus in Christo dominus dominus Nicolaus 3:us concessit omnibus visitantibus ecclesias fratrum minorum in festiuitatibus supradictis in priuilegio domini Joannis XXII indulgenciam annorum xl et aliis diebus per anni circuitum c dies et porrigentibus manus adiutrices dictis ecclesiis uel monasteriis totidem priuilegium jn sacro minorum ordine, et habetur Florencie et Veneciis. Jtem idem dominus Nicolaus concessit omnibus, qui moriuntur in habitu fratrum minorum, et qui cum dicto habitu eligerint sepeliri, remissionem quarte partis suorum omnium delictorum. Priuilegium incipit: Futurorum beatorum carismata, et habetur Janue. Sanctissimus dominus Clemens concessit similiter tam visitantibus ecclesias nostras quam morientibus cum habitu fratrum minorum sicut dominus Nicolaus supradictus. Priuilegium incipit: Romanus pontifex in specula, et habetur Mediolanj, Parisiis et Veneciis et Rome cum bulla papali. Sanctissimus in Christo pater dominus dominus Vrbanus confirmauit et concessit sicut dominus Nicolaus supradictus et dominus N. addidit omnibus ecclesias visitantibus fratrum minorum in xl jndulgenciam xl dierum. Priuilegium incipit: Exhita nobis fides, et habetur Veneciis et Rome cum bulla papalj. Sanctissimus dominus Jnnocencius VI concessit omnibus visitantibus ecclesias fratrum minorum in omnibus festiuitatibus Christi et beate virginis et sanctorum apostolorum, Johannis baptiste, die omnium sanctorum et sanctarum ordinis nostri jndulgenciam xl annorum et in xl:ma addidit c dies. Priuilegium incipit: Ffructus liberos quos sacramentorum parit religio, et habetur Rome cum bulla papali. Sanctissimus dominus Bonefacius VIII concessit similiter sicut dominus Innocencius. Priuilegium incipit: Obsequentibus exerciciis punctatis, et habetur Rome et Uerone. Clemens papa V concessit similiter sicut Bonefacius ordini nostro. Priuilegium incipit: Ffides, deuocio et sacra obseruancia, et habetur Ferrarie cum bulla papalj. Sanctissimus dominus Benedictus XI concessit ut Jnnocencius et confirmauit indulgenciam sancte Marie de porciuncula, que est a pena et culpa. Priuilegium incipit: Ffundata eius in montibus sanctis. Bulla habetur Asissii. Nicolaus papa quartus, qui fuit frater minorum, confirmauit omnes indulgencias a suis predecessoribus datas et addidit festiuitates angelorum et sanctorum, quorum vocabula et reliquie habentur in ecclesiis nostris. Priuilegium incipit: Jn cathedra preeminencie. Bulla habetur Rome. Gregorius papa 4:us concessit omnibus visitantibus ecclesias nostras in supradictis festiuitatibus indulgenciam xl annorum. Priuilegium incipit: Manipulos vbertatis ad sanctam Claram. Sanctissimus Vrbanus papa 5 concessit vt Gregorius et addidit remissionem 4:e partis omnium peccatorum omnibus morientibus in habitu nostro. Priuilegium incipit: Euangelii professores. Bulle habentur Janue et Montis pessulanj.