Date: 1440
Issuing place: Kustö
Country: Suomi
Language: saksa
Document type: Yksityiset, Kirjeet

Minen willighen unde underdanighen deinst unde wes ik gudes vormach tovoren. Weten scholen gii, min leve her Cristern, dat min gnedige her unde bisschopp van Aboe jwen breff my vorstan hefft ghelaten, den jw de stat van Revell gescreven hefft, also van den twen knechten, den se de koppe leten affhowen, wo se dar grote gewalt scholden gedaen unde lude gewunt hebben, des doch nicht en is. Er schult schole gii, erwerdige here, weten, dat se nycht mer en deden dan ene de dede notwer unde vloen ut der stat up den doem, dat se nicht en wunden nemende daen ein wiiff, de wart geschaten dor en ben van wanschifft, unde dar en klagede nemant over sy; unde se togen en na unde nemen se van dem dome van der vriheit, dar alle man vrede plecht upp to hebbende. Unde de cumptur let se wedderesschen up den doem in de vriihet, dar se se genamen hadden, unde hirenbaven leten se se affhowen. Do se vor richte quemen, do en was dar nemant, de se anklagede; do klageden se se sulven an van des rechtes weghen unde segeden, dat se de vryheit gebroken hadden, darumme dat se sik werden dan der vriheit. Unde ik hape, dat de kumptur van Revall dit my woll sall tostan, dat it aldus is, also ik jwer erwerdicheit toscrive, unde nycht anders. Unde wetet, leve here, also van dem rinde, dat se seggen, dat de knechte scholden genamen hebben, dat ok nycht en is, men dat rint dat let ik nemen, do ik in der se lach unde wolde in Vi[n]lant; do brak my spisinge, do hadde ik enen knecht, de hadde dar 2 rinder uppgande upp den Karll* unde segede to my, wolde ik de rinder hebben, so mochte ik se laten halen; unde ik hadde se eme sulven gegeven van mynem hove myt sinem wive also ik jwer herlicheit sulven wol berichten will, also ik by jwer erwerdicheit kome, dar lank wer aff to scrivende, wente ik em sulven vor dem cumpthur segede, hedde ik eme jennich unrecht rint ghenomen, dat wolde ik eme gerne betalen, wer dar jemment, de darover klagede. Unde, leve here, also se seggen van der duffte anker unde honre unde ander doent, dat weren myne knechte nicht, de weren my vorlopen unde hadden my ok ghestolen. Unde de vinghen se upp schinbarer daet unde geven en dat liff unde leten se lopen unde leten en ruchte lopen, dat ik en dat scholde geheten hebben; hirumme geven se den deven dat liff, dat se my, off God will, overlegen scholen unde mynen armen knechten, alle dejennen, de dat seggen. Unde ik mene ok, erwerdigher here, dat mynen armen knechten smaheit genoch gedaen is, dat se unvorschult affgelivet sint, dat men na erem dode so grot unrecht nachscriven schal. Unde des ik by rechte bliven will unde will des bliven by jwer werdicheit unde by des menen rikes rade van Sweden unde by den meister van Lifflande unde alle seynen gebedigeren unde alle dejennen, de de recht unde unrecht underkennen konen. Ist dat, leve here, dat gy dat underkennen konen, dat se myt rechte untlivet sint, ik en wil dar nummer wort umme spreken; is ok dat se myt unrechte sint untlivet, dat gii, leve here, woll doen, dat my unde mynre knechte vrunden dar lik vor sche, wente dat de mynsten sake sin, de ik to ene to seggende hebbe, unde lank wer aff to scrivende. Item vort, erwerdiger leve here, so quemen se vor myn erve unde worpen darin myt stenen unde loden my utt, dar ik lach upp dem bedde myt mynre vrowen: kum ut, du kra[nke] barenbinder, hefft dy en gut wiff to der werlde gedregen, sta upp unde lat uns darbii, du en dogest dar nicht to. Unde desser wort weren vele mer unde unnutliker unde so schentlik, dat ik jw, leve here, jwer herlicheit nycht to wullen scriven en kan noch geklagen, Hirvan krech myn vrouwe ene grote vorvernisse, dat se ene dode vrucht genas, dat Got vorbarmen mote unde alle sinen hilgen unde allen guden luden. Item, leve here, in dersulven nacht do stotten se myn dor wpp in mynen egenen huse unde dede my welde unde gewolt. Do gink ik to den borgermeisteren unde beklagede my desse vorbenomede sake unde my en konde nenerleiie recht weddervaren, dat klage ik Gode unde allen guden luden. Unde wor dar erer 2 tohope quemen, dar was ik de dorde unde beclachchede my to myner groten droffnisse unde homoet, de my geschen was. Unde desse vorscreven sake unde ander sake hebbe ik den meister van Lifflande unde sinen gebedigeren altomale geklaget; unde myn vrowe gink vor den meister unde sinen gebedigeren unde klagede em den groten unde smelicheit, de er geschen was, dar my unde er nen recht vor mochte weddervaren unde ik moste darvor rechtelos bliven. Hirumme bidde ik jw, erwerdige leve here, jwer herlicheit dor Got unde dor sines hilgen dodes willen, dat gy my unde myne armen vrouwen nicht rechtelos en wilt laten bliven unde helpet my to mynem rechte, umme desvillen dat ik biin wanende in dem rike unde bin des rikes man. Hirumme so mane ik jw by den ampte, dat gii van den rike hebben, unde drosste sin van all Swedes rike unde unser alre overste, dat gy my helpen to mynem rechte, wente ik jw dessen homot unde schempte klage unde alle gude luden, de my de stat van Reval beviiset hebben, unde my de mester van Lifflande des wol tosteit, dat ik dit vor sinen gnaden geklaget hebbe. Nicht mer, erwerdige here, upp desse tiit, men bedet over my also over jwen armen undersaten. Gescreven up Kuist des dorden dages na passchen. Donhoff Kalle. Adress: Deme erwerdighen ritter, he[rn] Cristerne Niclisson, drossten des rike[s] van Sweden, kome desse breff myt werdicheit.