Date: 1385
Language: latina
Document type: Kuninkaalliset, Kirjeet

Reuerendissime pater. Rem atrocem ipsoque relatu horrendam hiis diebus incidisse, cum ingenti doloris et cordis anxietate p[aternitati] v[estre] cogimur presentibus intimare. Pridie quidem die mercurij xi Januarij proxime elapsi Vrbano papa sexto in castro Nucerij, prout nostis, quod sibi eciam dono concessimus, residente, ac reuerendissimis patribus, dominis sancte Romane ecclesie cardinalibus, tunc ibidem commorantibus, ad secretum consistorium in arce dicti castri more solito congregatis, dictus dominus Vrbanus, concitatus spiritu maligno, non vt pius pater et pastor bonus, sed tanquam leo rugiens, nonnulla penitus falsa et omni veritate carencia maliciose infra pectoris archana confingens, claudi iussit januas dicte arcis reuerendissimosque patres, dominos Johannem Corsiensem, Adam de Anglia, Lodouicum Veneciarum, Bartholomeum Januensem, Marinum Tarentinum et Gentilem de Sangro, sancte Romane [ecclesie] cardinales, viros quidem Deo et mundo amabiles ac omnium eis obiectorum criminum jnnocentes, per ministros scelerum, satellites Franscissi(!), nepotis sui, alias principes (ͻ: -pis), numerari et per ipsum Franciscum, qui vere princeps et caput est malorum omnium modernorum, absque omni reuerencia capi iussit eosque ad carceres duci fecit et compedibus alligari et, vt ita loquar, ad saccomannum per satardos et malendrinos domos et bona ipsorum omnium illico poni fecit ac familiam capi, et nunc (ͻ: inter) alios reuerendum patrem dominum Clementem, episcopum Aquilanensem, virum etatis mature et egregium decretorum doctorem, contra quos odio et raucore conceptis et ex eo, quod dicti pontificis prauis voluntatibus hactenus et nunc prvdencia resistebant, false et calumpniose obiiciens, quod, facta coniuracione clandestina, conspirauerant ipsosque Vrbanum et Franciscum gentibus Villanucij tradere proditorie statuissent, et alia quamplura ficta et falsa, que quanta veritate nitantur, hic scribere longum esset, et propterea illi videnda remittimus, cui aliqua secreta nequeunt oc[c]ultarj. Cumque conaretur eos confiterj facere conspiracionem predictam, prefatum dominum episcopum Aquilanum, quasi huiusmodi criminate coniuracionis conscium, asserebat in eculio, existenti in cacumine dicte arcis, spoliatum, sola sibi camisia derelicta, ad terrorem dictorum captiuorum cardinalium, velut latronem insignem, fecit acriter tormentari, qui, grauiter conquassatus in eculio supradicto, prefate false conspiracionis nichil penitus fuit confessus. Vnde prefatus pontifex, Deo abhominabilis atque mundo cupiens verificare suum propositum inpium, vt se iustum in populo et bene fecisse monstraret, cardinales prædictos iussit et fecit in solis camisiis spoliari ac torqueri atrociter in eculio memorato et, quod inhumanius est, adhuc fortiter ueronizans(?),*** cum non vincere sed vinci se viderit, ad alia tormenta conuertit et jn ora et in nares ipsorum acetum et calcem in magna copia fudi fecit et a dictis sat(t)ellitibus, ymo verius carnificibus, pertractare inhumaniter corpora delicata, necnon in eorum vnguibus stipites fecit infigi ac timpora (ͻ: temp-) fune premi et cetera eos quasi cottidie fecit affligi. Heu, facimus in publicum ac **** horrenda piacula et miseros vlulatus dictorum dominorum habitos in tortura. Quis vn(c)quam meminit in cronicis uel alibj [talia] perlegisse. Non Pharao primus, nonque secundus, nec eciam Nero talia aut similia conspicitur per(l)egisse. Quin, proh(t) dolor, etsi omnium innoxios sciat, tamen, vt audiuimus, eos inhumaniter et iniuste statuit degradari ac eciam vt reos dictorum criminum tradere prefati Francisci (!) curie seculari; ex quibus dispersa est Romana curia. Et ex cardinalibus restantibus aufugit dominus Nucerino (?)***, et si possent aufugerunt alij, qui sunt ibi, prout vniuersi curiales et tota Romana curia fugerunt eundem pontificem et, dictum castrvm Nucerij relinquentes, ad ciuitatem nostram Neapolitanam, in qua nunc resident, personaliter accesserunt, nobisque tunc absentibus et in Apulia moram trahentibus consorti nostre, regine, tunc vices nostras gerentj, vt dignaretur in predictis remedium adhibere in ecclesia Dei, que est quasi destrvcta per istum seuum pontificem [et] tendat (ͻ: -dit) in exterminium sempiternum, jnstantissime supplicauerunt. Qua de causa fuimus et nos consimiliter, tam per dictam nostram consortem quam per curiales predictos et nonnullos alios christifideles, per tot frequentes nuncios et litteras excitatj et requisiti in remedium predictorum, quod, omissis omnibus, hac de causa reuersi fuimus Neapolim de Apulia supradicta. Cumque itaque sancte matris ecclesie sumus filius et alumpnus, pro cuius ydemptitate et gubernacione salubri volumus, vt tenemur, merito laborare, non possumus, sicuti nec debemus, nephanda facta pontificis memoratj conniuentibus oculis pertransire. Et quum notum est, quod Petri nauicula, ex dicti seui pontificis malis operibus et doctrina quasi submersa, nescit ad iter redire suum, maris procellis et fluctibus agitata, quid ergo retribuimus pro merito redemptori? Quid carius, quidque benignius, quam eius credere fidem et operibus eam defendere, ne perdatur? Igitur, cum dictus malus pastor Dei ecclesiam male regat, qui et quasi conatus fuit huius ecclesie scindere vnitatem vniuersumque orbem posuit in errorem et, quod peius est, nescit, ymo eciam nequit a suis male proposito et operibus resipisci, propterea ad reparacionem dicte sancte matris ecclesie et fidei orthodoxe intendere pro viribus cupientes p[aternitatem] v[estram] in virtute Altissimi requirimus et rogamus attente, quatenus, cum sitis vna de (c)alumpnis ecclesie, vt premittitur, fluctuantis, [que,] pro ipsius reparacione nisi occurramus, tendit totaliter in profundum, velitis et placeat cum aliis dominis cardinalibus, quibus similes littere diriguntur, ac episcopis et prelatis, vt conueniant ad predicta jn dicta nostra ciuitate Neapolitana, quam cicius fieri potest, personaliter vos conferre facturi, consulturi illa, per que fides Christi releuetur et ita non pereat in errore. Et si, quod absit, p[aternitas] v[estra] celeriter ad istud venire cessaret, quod tamen non credimus nullo modo, tenore presencium protestamur, quod Altissimum grauiter offenditis, et nos cum aliis venientibus ad dictam reparacionem procedemus, pro[ut] melius conspicere potuerimus sanccius et salubrius fore et gratum Altissimo et populo christianorum.