text
stringlengths 0
61.1k
|
---|
Wspomina, że gdy syn był mały, żona pokazywała mu przez okno idącego mikołaja, chłopiec bez wahania stwierdził: Tata, to przecież tata. |
Kiedy w niedzielę rano szykowałem się do wyjścia syn, który już jest przecież duży stwierdził, hmm, to jednak Ty byłeś wtedy tym mikołajem - opowiada z uśmiechem pracownik GBiDK w Karczmiskach. |
Z uwagi na wielość zleceń ma kolegę, który wspiera go w pracy, ale 11 grudnia w zabytkowych wagonikach NKW będzie częstował cukierkami on. |
Nawet nie zdążyłem sobie zrobić zdjęcia z mikołajem, takie było zamieszanie, muszę przypilnować w następną niedzielę. |
Teraz obowiązków będzie mniej, bo mamy nowego kierownika pociągu. |
Po roku nauki u kierownika, który pracuje na kolei od 1977 roku uprawnienia zdobył Marcin Wawer. |
Przejazd mikołajowy był jego pierwszym w roli kierownika pociągu - dodaje Kamil Domański z NKW. |
Pracownicy kolejki szykują dla podróżnych kolejne specjalne przejazdy, świąteczny będzie 18 grudnia. |
W wagonach mają się pojawić pachnące, choinkowe stroiki, żeby atmosfera była bożonarodzeniowa. |
20221204 |
Pani Marta się w końcu przełamała. |
Napisała ogłoszenie. |
Poprosiła o pomoc |
Marta jest po 50. |
Ma trójkę dzieci. |
Dwoje najstarszych kończy studia. |
Najmłodszy syn za dwa lata będzie zdawał maturę. |
Dzieci wychowuje sama, bo mąż umarł kilka lat temu. |
Do niedawna żyli, jak mówi, na normalnym poziomie: - Nie było luksusów ale nie było też biedy. |
Ostatnia wypłata |
Wszystko zmieniło się w październiku. |
Wtedy dostała ostatnią wypłatę. |
Proszenie o pomoc to wstyd - uważa i mówi, że chętnie porozmawia, ale stawia warunki: zmienimy jej imię, nie napiszemy gdzie pracowała, a najlepiej jakbyśmy ominęli też kim jest z zawodu. |
Nie chce też tłumaczyć dlaczego dzieci nie mają renty po ojcu. |
Napisać mogę najwyżej, że ma średnie wykształcenie i pół życia przepracowała w jednej firmie, którą właściciel musiał teraz zamknąć. |
Od covidu wszystko źle działało, ale wykończyły go dopiero te podwyżki ostatnie. |
To, że firma padła, to nie była jego wina. |
Po prostu: nie miał już siły walczyć i nie chciał dokładać do interesu. |
Wtedy Marcie zaczęło brakować pieniędzy. |
Najmłodsze dziecko dorywczo układa towar na półkach w sklepach. |
Średnie uczy się zdalnie i dorabia w restauracji, ale wszystkie pieniądze przeznacza na czesne i rzeczy związane z nauką. |
Najstarsze, ze względu na tryb studiów, nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia. |
Czasami pomoże tylko dziecku sąsiadów w przygotowaniu do klasówki i ma z tego jakieś pieniądze. |
Problem jest w tym, że nie mamy właściwie żadnych oszczędności. |
Zarabiałam naprawdę bardzo przyzwoicie, ale wszystkie pieniądze szły na opłaty i na życie. |
W końcu utrzymywałam za to praktycznie cztery dorosłe osoby - mówi nasza bohaterka. - Kiedy stałych wypłat zabrakło, już praktycznie po dwóch tygodniach zaczęło dziać się bardzo źle. |
Po prostu zaczęło brakować na jedzenie. |
Nie przeszłam dalej |
Kobieta cały czas szuka stałej pracy, zgodnej z umiejętnościami jakie posiada. |
Na razie bezskutecznie. |
Oferty są, ale wiele osób ma opory z zatrudnieniem osoby w moim wieku. |
Nie czuję się stara, ale bądźmy szczerzy: jeśli moim szefem ma być człowiek niewiele straszy od moich dzieci to dla niego nie jestem "atrakcyjnym" pracownikiem. |
Rozumiem, że może się bać, że zacznę na przykład chorować i będę brać długie zwolnienia. |
Wytłumaczyłabym, że mam już dorosłe dzieci i nie będę brać na nie zwolnień. |
Powiedziałabym, że jestem zdrowa i ciągle zainteresowana światem i chętnie nauczę się nowych umiejętności. |
Nie mam na to jednak szansy, bo moje aplikowanie kończy się praktycznie na wysłaniu dokumentów. |
Zaproszona byłam na zaledwie dwie rozmowy kwalifikacyjne. |
Nie przeszłam dalej. |
Marta nie przestaje w poszukiwaniach, a "w międzyczasie" pracuje dorywczo. |
Raz zleceń jest więcej, raz mniej. |
Na razie wystarcza na zapłacenie rachunków. |
Z jedzeniem bywa już problem. |
Najtrudniejsza decyzja |
Przełamałam się. |
Założyłam nowe konto, bo ze swojego wstydziłam się prosić i napisałam krótko o sobie i moim problemie. |
Spytałam, czy ktoś mógłby podzielić się jakimiś przetworami albo makaronem - mówi Marta i dodaje, że to była najtrudniejsza decyzja w jej życiu. - Mimo że byłam anonimowa, strasznie się bałam. |
Dużo ludzi wysłało mi prywatne wiadomości. |
Bardzo trzęsły mi się ręce, jak odpisywałam. |
Ale odezwały się bardzo miłe osoby. |
Dostałam dużo dżemów, ale też mąki i oleju. |
Często jemy naleśniki i ryż z jabłkami. |
Wszyscy je uwielbiamy. |
Ale jest też pani, która dwa razy w tygodniu się odzywa i proponuje zupę. |
Dostaliśmy też sporo konserw. |
Sytuację mamy ogarniętą, ale bez pomocy naprawdę nie dalibyśmy rady. |
To trudny czas, ale jestem pewna, że szybko się skończy. |
Wiele wskazuje na to, że dostanę pracę od 1 stycznia. |
To jeszcze nie na 100 procent ale wszystko na to wskazuje. |
Wszystko się ułoży |
Bożena ogłoszenie napisała ze swojego prywatnego konta. |
Mam takich sąsiadów: on więcej pije niż pracuje chociaż mógłby świetnie zarabiać, bo jest budowlańcem. |
Ona siedzi w domu z dwójką malutkich dziećmi. |
Smutno na to patrzeć, chociaż trzeba przyznać, że tam nie ma żadnych awantur ani kłótni. |
Oni się bardzo kochają, tylko jest ten alkohol - zdradza kobieta. |
Kilka tygodni temu napisała post o tym, że szuka dla starszego syna sąsiadów butów, cieplejszej kurtki, jakichś swetrów. - Odzew był. |
Sama jeździłam odbierać, bo mam samochód. |
I dobrze, że sama, bo niektóre rzeczy to był kompletny PRL. |
To nie były rzeczy dla nastolatka. |
Ktoś po prostu pozbył się starych, niepotrzebnych rzeczy z szafy. |
Ale nie oceniam. |
Kobieta przyznaje, że te rzeczy wrzuciła do kontenera na odzież. |
Dużo naprawdę porządnych rzeczy udało się jednak zebrać. |
Będą nie tylko na ten, ale i na przyszły sezon. |
Ale jednej z osób, które się odezwały z chęcią pomocy dałam telefon do sąsiadki. |
To była pani już na emeryturze, która napisała, że rozumie problem, bo sama dorastała w rodzinie alkoholików. |
Deklarowała stałą pomoc. |
I to, że nie będzie oceniać, bo wszystko rozumie - zdradza pani Bożena. - Wiem, że spotkały się już kilkukrotnie i chyba polubiły. |
Teraz dzieci będą miały taką przyszywaną ciocię-babcię, a ona też być może coś z tego skorzysta. |
To cudownie, że teraz wszyscy mamy ciężko, bo te ceny w sklepach to jest jakiś absurd, ale ludzie potrafią się zmobilizować i pomóc innym. |
Powiem, że nie liczyłam, że mój post w ogóle ktoś zauważy, a co dopiero, że odpowie i wszystko się tak ładnie ułoży. |
Nie rozumieli |
Pani Bożena dodaje, że poleca osobom potrzebującym pomocy odezwanie się na różnych grupach. |
Ale przyznaje też, że trzeba "mieć twardą d".... |
Dwie osoby napisały mi że pomogą, ale muszą poznać tą rodzinę. |
Przyjść do nich, porozmawiać. |
Nie rozumieli, że ojciec o sprawie nic nie wie, a matka wstydzi się. |
Nie mówiąc już o dziecku - przyznaje. - Jak odmówiłam, to zaczęli pisać, że na pewno ci ludzie nie istnieją i sama chce zarobić i piszę nieprawdę. |
Nie oszukiwałam, więc to po mnie spłynęło. |