text stringlengths 50 819k |
|---|
Cecina satrae is een slakkensoort uit de familie van de Pomatiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Prozorova.
Pomatiopsidae |
Ormyrus solitarius is een vliesvleugelig insect uit de familie Ormyridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1791 door Olivier.
Ormyridae |
Stenocorus vittidorsum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Reitter.
vittidorsum |
Plagiolepis hoggarensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Bernard.
Plagiolepis |
Wire In The Blood is een Britse misdaadreeks waarin klinisch psycholoog Dr. Tony Hill als gedragsanalist (profiler) door de politie van een fictieve Engelse stad, Bradfield, geëngageerd wordt om te helpen bij het oplossen van moordzaken. Hij is een excentriek man, maar met zijn analytisch inzicht is hij erg vaak succesvol en zijn vreemde methodes zorgen voor veel vraagtekens bij het politiekorps.
De scripts zijn gebaseerd op de boeken van de Schotse schrijfster Val McDermid. Robson Green speelde Tony Hill en Tom Chadbon had de rol van Chief Inspector John Brandon in de eerste twee seizoenen, terwijl Hermione Norris, ook een van de vaste medewerkers in de serie, de rol van Carol Jordan voor haar rekening nam in de eerste drie seizoenen. In de laatste drie werd zij vervangen (vertrokken naar Zuid-Afrika) door Simone Lahbib, die gestalte gaf aan Alex Fielding.
De serie is vanaf 2002 tot en met 2008 in zes seizoenen te zien geweest op ITV, het eerste seizoen met drie afleveringen, de volgende vijf seizoenen met telkens vier afleveringen, maar werd in 2009 na 24 episodes geschrapt omwille van de te hoge productiekosten en andere series. In Vlaanderen zond Canvas de reeks uit.
Afleveringen
The Mermaids Singing, deel 1
The Mermaids Singing, deel 2
Shadows Rising, deel 1
Shadows Rising, deel 2
Justice Painted Blind, deel 1
Justice Painted Blind, deel 2
Still She Cries
The Darkness of Light
Right to Silence
Sharp Compassion
Redemption
Bad Seed
Nothing But The Night
Synchronicity
Time to Murder and Create
Torment
Hole in the Heart
The Wounded Surgeon
The Colour of Amber
Nocebo
The Names of Angels
Anything You Can Do
Prayer of the Bone: special tussen de vijfde en zesde serie in die zich afspeelt in Texas (Verenigde Staten)
Unnatural Vices
Falls the Shadow
From the Defeated
The Dead Land
Externe link
Val McDermid's boekenoverzicht en achtergrondinformatie
Wire in the Blood |
Autódromo Termas de Río Hondo is een permanent circuit in Termas de Río Hondo, Argentinië. Het heeft evenementen als de TC 2000, de Turismo Carretera en de Formule Renault georganiseerd. Het circuit zou de Grand Prix-wegrace van Argentinië organiseren in 2013, maar de veiligheid van het door Repsol YPF gesponsorde Honda MotoGP-team als resultaat van het nationaliseren van hun overheid en de daaropvolgende annulering van de gasexport naar Argentinië dwong de uitstel van het evenement naar 2014.
Nadat door de Italiaanse architect Jarno Zaffelli het circuit werd herbouwd, hield het circuit in 2013 officiële tests van de MotoGP. Ook werden dat jaar de eerste races in het World Touring Car Championship gehouden, gewonnen door de Fransman Yvan Muller en de lokale coureur José María López.
Termas de Río Hondo
Santiago del Estero |
Saint-Martin-de-Salencey is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 99 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charolles.
Geografie
De oppervlakte van Saint-Martin-de-Salencey bedraagt 17,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 5,8 inwoners per km².
Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Externe links
Gemeente in Saône-et-Loire |
Curimopsis setigera is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Illiger.
Pilkevers |
Alticorpus mentale is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Stauffer & McKaye.
Cichliden
IUCN-status niet bedreigd |
Nautia flavosignata is een rechtvleugelig insect uit de familie Romaleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Stål.
Romaleidae |
De Lange Ast is een helling in Ouwegem, een deelgemeente van Kruisem. De helling ligt op de topografische grens met Mullem, een deelgemeente van Oudenaarde. Ze bestaat uit kasseien en heeft een lengte van 400 meter.
De beklimming van de Lange Ast begint na een jaren 2010 gebouwd op -en afritcomplex bij de gewestweg N60, in de wijk Moriaanshoofd van Mullem, en gaat langs de windmolen Bekemolen om te eindigen aan de kruising met de Korte Aststraat op grondgebied Ouwegem (voorheen Zingem, thans Kruisem sinds de fusie van Kruishoutem en Zingem in 2019). De straat is daarna geasfalteerd en is ook vlak tot en met Huise, een deelgemeente van Kruisem.
De top ligt op 40 meter hoogte en valt samen met de top van de Korte Aststraat. Het gemiddelde stijgingspercentage van de Lange Ast is 5,2%, het maximale stijgingspercentage is 7,2%.
Wielrennen
De helling wordt in de lokale omlopen beklommen tijdens Nokere Koerse. Voordien werd de Lange Aststraat meermaals afgedaald tijdens onder andere de Ronde van Vlaanderen en de Omloop Het Nieuwsblad. Dit gebeurde ofwel na doortocht in Huise (volledige traject straat) of na doortocht in Mullem en bijbehorende beklimming van de Korte Aststraat (halve traject straat) richting Moriaanshoofd en N60.
Beklimming in de wielersport in Vlaanderen
Heuvel in de Vlaamse Ardennen
Kruisem |
Jan van Lieshout (1836-1919), wethouder
Eustachius van Lieshout (1890-1943), zalig verklaarde missionaris
Harry van Lieshout (1902-1977), politicus
Arie van Lieshout (1918-1944), kunstschilder
Henry van Lieshout (1932-2009), bisschop
Ted van Lieshout (1955-), schrijver en illustrator
Joep van Lieshout (1963-), beeldhouwer
Erik van Lieshout (1968-), beeldend kunstenaar
Johan van Lieshout (1969-), atleet
Maarten van Lieshout (1985-), voetballer
Jamie van Lieshout (1991-), atlete
Irene van Lieshout (1993-), atlete
Glenda van Lieshout (1995-), voetbalster
Peter van Lieshout, doorverwijspagina
En ook:
Atelier Van Lieshout, kunstwerkplaats in Rotterdam
Achternaam |
De Tafel van Tijs was een christelijk opinieprogramma van de Evangelische Omroep (EO) dat in 2016 en 2017 wekelijks op dinsdagavond op de televisiezender NPO 2 werd uitgezonden. Het programma werd gepresenteerd door Tijs van den Brink. In het opinieprogramma gingen christenen en niet-christenen in gesprek over actuele thema's. Invaller was Renze Klamer.
Format
Het format was dat Van den Brink met een panel van twee christenen en een gast inging op actuele kwesties. De eerste uitzending was op 22 maart 2016 en stond in het teken van de aanslagen in Brussel die op de ochtend van diezelfde dag hadden plaatsgevonden.
Het tweede seizoen was van dinsdag 1 november 2016 tot en met 28 februari 2017, het derde en laatste van 9 november tot en met 21 december 2017 om het in februari 2018 met het nieuwe opinie-programma NieuwLicht te vervangen.
Externe links
Website
Programma van de EO
Nederlands praatprogramma
Actualiteitenrubriek op televisie
Discussieprogramma op televisie
Programma op NPO 2 |
FC Barcelona won een seizoen eerder de landstitel, de Copa del Rey en de Champions League. De verwachtingen waren dan ook hoog en Samuel Eto'o was de enige vaste waarde die vertrok. Voor de positie van Eto'o werd Zlatan Ibrahimović gecontracteerd. Met een bijna identieke spelerskern en dezelfde trainer, Josep Guardiola, was FC Barcelona in elke competitie een van de topfavorieten. Maar in de Copa del Rey werd Barça al in de achtste finales uitgeschakeld door Sevilla FC. In de Champions League deed FC Barcelona het beter, maar de Catalaanse club werd uiteindelijk in de halve finale uitgeschakeld door Internazionale. In de competitie bleef het tot het einde spannend, maar Barcelona bleef aartsrivaal Real Madrid voor en pakte voor de tweede keer op rij de titel.
Spelerskern
= Aanvoerder
Technische staf
Resultaten
Een overzicht van de competities waaraan Barcelona in het seizoen 2009-2010 deelnam.
Uitrustingen
Shirtsponsor(s): UNICEF
Sportmerk: Nike
Transfers
Zomer
Winter
Supercopa
FC Barcelona speelde voor aanvang van het seizoen tegen Athletic Bilbao voor de Spaanse Supercup. Barcelona was zowel de landskampioen als de Bekerwinnaar in 2008/09, waardoor de Catalanen het moesten opnemen tegen Bilbao, de verliezende finalist van de Copa del Rey. De Supercopa werd beslist over twee wedstrijden. Barcelona speelde eerst op verplaatsing en nadien thuis. In Camp Nou werd het 3-0 dankzij onder meer twee doelpunten van Lionel Messi.
Wedstrijden
UEFA Super Cup
FC Barcelona had in 2009 de UEFA Champions League gewonnen en had zich zo geplaatst voor de Europese Supercup. Barça moest het opnemen tegen Sjachtar Donetsk, de winnaar van de UEFA Cup. Dmytro Chygrynskiy, die op dat ogenblik al zeker was van een overstap naar Barcelona, speelde in de Supercup nog in dienst van Sjachtar.
De finale, die traditioneel in het Stade Louis II in Monaco plaatsvindt, werd pas in de verlengingen beslist. Invaller Pedro scoorde het enige doelpunt van de wedstrijd.
Wedstrijd
FIFA Club World Cup
FC Barcelona mocht in december 2009 als winnaar van de UEFA Champions League deelnemen aan het WK voor Clubs. Barcelona startte in de halve finale en schakelde daarin het Mexicaanse CF Atlante uit. In de finale namen de Catalanen het op tegen het Argentijnse Estudiantes. De finale vond plaats in Abu Dhabi en verliep erg spannend. Barcelona stond bijna een hele wedstrijd 1-0 achter en kwam pas net voor affluiten op gelijke hoogte. In de verlengingen zorgde Messi, die nadien tot Speler van het Toernooi werd uitgeroepen, voor de beslissing.
Het was de eerste keer in de geschiedenis van de club dat Barcelona de Wereldbeker won. Hierdoor veroverde het een zesde beker in één jaar tijd: een record.
Wedstrijden
Primera División
Wedstrijden
Statistieken
Copa del Rey
FC Barcelona begon aan de Copa del Rey als titelverdediger. In de eerste ronde wachtte CD Leonesa, een club uit de Segunda División B. Barcelona kwam nooit in de problemen en plaatste zich met een veredeld B-elftal voor de 1/8 finales. Daarin raakten de spelers van Pep Guardiola niet voorbij Sevilla FC. Barcelona werd uitgeschakeld omdat Sevilla één keer meer op verplaatsing had gescoord.
Wedstrijden
Statistieken
Champions League
FC Barcelona verdiende als kampioen van Spanje en als eindwinnaar van de Champions League een nieuwe deelname aan het grootste Europese toernooi. FC Barcelona kwam in Groep F samen met Internazionale, Roebin Kazan en FC Dynamo Kiev. Inter was op papier de moeilijkste tegenstander, maar in praktijk bleek dat Roebin Kazan te zijn. De kampioen van Rusland won in Camp Nou verrassend met 1-2. Uiteindelijk werd FC Barcelona dan toch nog leider in Groep F, waardoor het in de volgende ronde mocht uitkomen tegen het Duitse VfB Stuttgart.
In de achtste finales hield VfB Stuttgart FC Barcelona na een sterke wedstrijd op 1-1, maar ging niet veel later kansloos onderuit. Het totaalvoetbal van de Catalanen leverde op het veld grote verschillen op. FC Barcelona won de terugwedstrijd met 4-0. De enige club in de Champions League met een gelijkaardig spelsysteem was Arsenal FC, de tegenstander in de kwartfinales. FC Barcelona kwam uiteindelijk in Londen 2-0 voor dankzij goals van Zlatan Ibrahimović, maar zag hoe Arsenal zich terug in de wedstrijd knokte. Cesc Fàbregas, die nog bij de jeugd van Barcelona had gespeeld, zorgde uiteindelijk vanaf de stip voor de gelijkmaker. FC Barcelona maakte het in de terugwedstrijd echter alsnog af. Lionel Messi was de absolute uitblinker en scoorde maar liefst vier doelpunten. Arsenal was voordien nog 0-1 voorgekomen via Nicklas Bendtner. In de halve finale was Internazionale de tegenstander. De Italiaanse club onder leiding van de Portugese trainer José Mourinho had Barcelona eerder al in de groepsfase ontmoet. Toen werd het 0-0 in Milaan en 2-0 in Barcelona. Mourinho was in het verleden assistent-trainer bij FC Barcelona. In die periode speelde trainer Guardiola nog als middenvelder voor Barça. Inter won de heenwedstrijd met 3-1. De terugwedstrijd werd een gesloten partij, waarin Inter zich beperkte tot verdedigen. Na enkele opstootjes vielen er heel wat gele kaarten en zelfs een rode. Maar ook met een man meer kon FC Barcelona amper grote kansen versieren. Het bleef lang 0-0 tot Piqué met een schitterende schijnbeweging voor de 1-0 zorgde. Het stadion ontplofte, maar de bevrijdende 2-0 bleef uit. Inter verloor, maar plaatste zich toch voor de finale.
Wedstrijden
Groepsfase Champions League
Statistieken
Individuele prijzen
Trofeo Pichichi (Spaans topschutter) - Lionel Messi
Gouden Schoen (Europees topschutter) - Lionel Messi
Trofeo Zamora (minst gepasseerde doelman) - Víctor Valdés
Afbeeldingen
FC Barcelona naar seizoen
Barcelona |
Traverella holzenthali is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Lugo-Ortiz & McCafferty.
De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
Leptophlebiidae
Dier uit het Neotropisch gebied |
Een lommerd (verbastering van lombard), officieel bank van lening, ook (houder van een) pandhuis, is een kredietinstelling, waar leningen kunnen afgesloten worden tegen een onderpand van roerende goederen zoals juwelen, zilverwerk, kunst- en siervoorwerpen, boeken en andere voorwerpen van waarde. Hiervan is de term lombardkrediet afgeleid, krediet dat men verkrijgt op basis van een onderpand zoals effecten of roerende goederen.
Werking
Wie gebruikmaakt van de lommerd hoefde zich vanouds niet te legitimeren. Veel mensen hadden geen legitimatiebewijs. Tegenwoordig is legitimatie verplicht, omdat men wil voorkomen dat men de lommerd gebruikt om zich van gestolen goederen te ontdoen.
Wie een voorwerp verpandt, krijgt een lommerdbriefje waarop het voorwerp en het kredietbedrag zijn vermeld. Met dat briefje kan het pand, na betaling van het bedrag plus rente, weer worden teruggehaald. Wordt het pand niet binnen zekere tijd teruggehaald, dan wordt het door de lommerd verkocht. De houder van het lommerdbriefje heeft recht op (een deel van) de eventuele meeropbrengst. Het lommerdbriefje is aan toonder, dus als het pand bij verkoop minder opbrengt, dan komt dat ten laste van de lommerd.
Vaak kwam het voor dat dezelfde goederen steeds weer naar de lommerd werden gebracht. In de loop van de week kon een arbeider bijvoorbeeld zijn zondagse pak naar de lommerd brengen. Kreeg hij op zaterdag zijn loon, dan haalde hij zijn pak op, zodat hij het op zondag kon dragen. Als in de loop van de week het geld op was, bracht hij het pak weer naar de lommerd.
Herkomst
De Lombarden speelden in de Middeleeuwen een belangrijke rol in de ontwikkeling van het bankwezen. Deze Noord-Italiaanse geldwisselaars verspreidden zich vanaf de 12e eeuw over West-Europa, toen de handel tussen de steden in de Nederlanden enerzijds en Italië anderzijds goed op dreef kwam. Vooral via de jaarmarkten in het tussengebied, de Champagne, reisden ze mee met de handelaars en zakenlieden die van jaarmarkt naar jaarmarkt trokken. Samen met de Joden, die wegens het kerkelijk renteverbod ook op deze geldmarkten actief waren, speelden ze een rol als kredietverleners. Hun kraam, een tafel met weegschaal en zakken met munten, ligt ook aan de oorsprong van onze benaming “bank”, afkomstig van het Italiaanse woord "banco" of “banca” voor “tafel”.
Lombarden werden aanvankelijk ook “cawarsini”, “coarsini”, “coarcini” genoemd. De verklaringen voor die term zijn uiteenlopend. Meestal wordt deze term in verband gebracht met de Franse stad Cahors, geboorteplaats van paus Johannes XXII, die tijdens de vestiging van de pauselijke zetel in Avignon, de vergunningen voor het tafelhouden aan zijn streekgenoten zou hebben verleend. De benaming brengt men ook in verband met de stad Cavour in Piëmont. Veel lombarden, genoemd naar de streek Lombardije, waren in feite Piëmontezen. Een andere verklaring brengt de naam in verband met de familienaam van een van de eerste van deze Italiaanse handelaars.
Ontwikkelingen
De lombarden trokken naar de Europese steden en kregen daar een vergunning om een “tafel van lening” (of “bank van lening”) te houden voor een periode van tien tot vijftien jaar. Vaak werden vergunningen doorverleend van vader op zoon, zodat lange tijd dezelfde families een bank van lening konden exploiteren.
Een steeds voorkomend probleem in de Middeleeuwen was de hoge rente die de lommerds vroegen voor de belening. Gezien de schaarste op de geldmarkt, en het renteverbod voor christenen, zou die soms zelfs oplopen tot 80%. Omdat de lombarden vaak hoge rentetarieven hanteerden werd hun handel soms verboden of aan beperkingen onderworpen. Soms werd vanwege de overheid een maximumrente opgelegd. Ook verplichtte de overheid de lommerds geregeld alle beleende panden terug te geven, zonder interest.
Dergelijke maatregelen bleken op de langere termijn meestal niet erg effectief. Liefdadige instellingen, maar ook de overheid richtten vanaf de 15e eeuw Bergen van Barmhartigheid of stadsbanken op als alternatief, in principe ter bescherming van de “kleine man”, zodat men hem krediet kon verschaffen aan een lager tarief. Gaandeweg boetten de private lommerds of pandjeshuizen dan ook aan belang in.
Vernoemingen
De naam Lombard komt nog veel voor onder andere in straatnamen, zoals in de Londense Lombard Street (1598), waar oorspronkelijk de Lombard bankiers gevestigd waren. Ook Parijs, Brussel, Antwerpen, Rotterdam en andere steden kennen een Lombardstraat, of een afgeleide daarvan. Zeer gekend is ook Lombard Street in San Francisco, bekend als de bochtigste straat ter wereld.
In 's-Hertogenbosch zijn enige straten naar de Lombarden vernoemd.
Rotterdam heeft een Lombardkade en de wijk Lombardijen.
Den Haag kent de 'Lange Lombardstraat'.
In Arnhem bestaat "Wijkcentrum De Lommerd" in de wijk het Spijkerkwartier in de Spijkerstraat sinds jaar en dag omsloten door de Lombardstraat, naast de "Bank van Leening" wat als oude muurschildering nog zichtbaar is.
In Amsterdam verbindt de Lommertbrug de kaden van de Oudezijds Voorburgwal, waar de Stadsbank van Lening ('lommert') sinds 1614 is gevestigd. Ook zijn daar zowel de Enge Lombardsteeg als de Wijde Lombardsteeg te vinden.
Een Lombardsteeg is te vinden in Alkmaar, Gouda, Leiden en Schiedam.
Zowel Dordrecht, Gorinchem en Vianen is een Lombardstraat te vinden.
Trivia
In 1939 was er een populair liedje met de titel Mijnheer de baron is niet thuis dat ging over de baron die zijn schuldeisers niet te woord kon staan omdat zelfs zijn kleren bij Ome Jan waren. Dat was een populair eufemisme voor de lommerd, want het gold niet als eervol om gebruik te maken van de diensten van een lommerd.
Externe link
Overzicht van pandjeshuizen in Nederland
Krediet
Microfinanciering |
Campyloneurus angulosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Enderlein in 1920.
angulosus |
Suwallia tsudai is een steenvlieg uit de familie groene steenvliegen (Chloroperlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Kawai.
Groene steenvliegen |
Een verkeersweg:
N576 (België)
N576a (België)
N576 (Frankrijk)
N576 (Nederland), zie Provinciale weg 576
Wikipedia:Met bot gemaakte doorverwijzing |
Eupropacris uniformis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Ramme.
Veldsprinkhanen |
Norte Piauiense is een van de vier mesoregio's van de Braziliaanse deelstaat Piauí. Zij grenst aan de mesoregio's Centro-Norte Piauiense, Noroeste Cearense (CE) en Leste Maranhense (MA). De mesoregio heeft een oppervlakte van ca. 22.152 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 613.077.
Twee microregio's behoren tot deze mesoregio:
Baixo Parnaíba Piauiense
Litoral Piauiense
Norte Piauiense |
Hydnophora rigida is een rifkoralensoort uit de familie van de Merulinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Dana.
Rifkoralen |
Chorzele is een stad in het Poolse woiwodschap Mazovië, gelegen in de powiat Przasnyski. De oppervlakte bedraagt 17,51 km², het inwonertal 2799 (2005).
Verkeer en vervoer
Station Chorzele
Plaats in Mazovië
Stad in Polen |
Tylophoropsis is een monotypisch geslacht van korstmossen behorend tot de familie Caliciaceae. Het bevat alleen Tylophoropsis nyeriana.
Caliciaceae
Schimmelgeslacht |
Tam Hải is een xã in het district Núi Thành, een van de districten in de Vietnamese provincie Quảng Nam. Tam Hải heeft ruim 7900 inwoners op een oppervlakte van 15,61 km².
Geografie en topografie
Tam Hải ligt in het estuarium van de Trường Giang en de Tam Kỳ. In het oosten ligt de Zuid-Chinese Zee. Tam Hải bestaat uit een zevental eilanden in de monding in de Zuid-Chinese Zee.
Zie ook
Lijst van administratieve eenheden in Quảng Nam
Quảng Nam
Xã in Vietnam |
Paolo Damiani (Rome, 26 maart 1952) is een Italiaanse jazzcellist, contrabassist en bigbandleider. Hij is actief in de avant garde-jazz en postbop. Hij heeft opgetreden met musici als Gianluigi Trovesi, Kenny Wheeler, Tony Oxley, Paolo Fresu en John Taylor, tevens werkte hij mee aan albums van Deep Forest en Bauhaus.
Biografie
Damiani studeerde architectuur in Rome, hij studeerde in 1976 af. Daarna studeerde hij compositie, onder andere bij Bruno Tommaso en Giorgio Gaslini. Met Gaslini's groep maakte hij in 1977 zijn eerste opnames. In 1983 nam hij zelf onder eigen naam op, met een kwartet met mede-leider Gianluigi Trovesi. Damiani werkte ook met Albert Mangelsdorff, Charlie Mariano, Anouar Brahem, Miroslav Vitouš, kenny Wheeler, Cecil Taylor, John Surman, Louis Sclavis, Enrico Rava en François Jeanneau.
Sinds 1982 leidt hij het jazzfestival van Roccella Jonica en in 1988 ging hij met Armand Meignan het festival in "Una striscia di terra teconda" leiden. In 1983 ging hij lesgeven aan het conservatorium van L'Aquila. In 2000 werd hij de eerste buitenlandse leider van het Orchestre National de Jazz (tot 2002). Hij speelt regelmatig in het Italian Instabile Orchestra en leidt een kwintet, Mediana. tevens werkt hij met een sextet. Hij componeerde balletmuziek (met schrijver Stefano Benni) en muziek voor theater.
Vanaf 1996 was hij president van de Associazione Nazionale Musicisti Jazz.
In 2002 ontving hij de Django d'Or (Italië).
Discografie
Als leider
Poor Memory: Live in Atima (Splasc(H), 1987)
Song Tong (Splasc(H), 1991)
Eso (Splasc(H), 1993)
Mediana (Egea, 1999)
Charmediterranéen (ECM, 2003)
Al Tempo Che Farà (Egea, 2007)
Provvisorio (Splasc(h), 2010)
Is Ensemble (Via Veneto Jazz)
Pane e Tempesta (2010)
Seven Sketches in Music (2015)
Italiaans jazzbassist
Italiaans bigbandleider |
Arachnacris amboinensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1800 door Donovan.
Sabelsprinkhanen |
Machiel de Graaf (Scheveningen, 26 juni 1969) is een Nederlands politicus namens de PVV. Hij was, tot maart 2014, fractievoorzitter in de gemeenteraad van Den Haag en was lijsttrekker voor zijn partij bij de Eerste Kamerverkiezingen 2011. Van 7 juni 2011 tot 19 september 2012 was hij als fractievoorzitter lid van de Eerste Kamer. Sinds 20 september 2012 is De Graaf lid van de Tweede Kamer.
Loopbaan
Voor zijn politieke carrière was De Graaf onder meer werkzaam als fysiotherapeut en in de farmaceutische industrie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen 2010 stond De Graaf op de tweede plaats van de kandidatenlijst van zijn partij in Den Haag, waardoor hij zitting kreeg in de gemeenteraad van Den Haag. In de raadsfractie van de PVV werd hij vicevoorzitter. Voor de Tweede Kamerverkiezingen van juni 2010 werd hij de 41e kandidaat. In januari 2010 werd hij voorzitter van de raadsfractie, doordat voormalig fractievoorzitter Sietse Fritsma de raad verliet. In de gemeenteraad hield De Graaf zich bezig met onder meer islam, integratie, kunst en cultuur, milieu en klimaat. De Graaf was raadslid tot de gemeenteraadsverkiezingen in 2014.
In 2011 nam de PVV voor het eerst deel aan de verkiezingen voor de Eerste Kamer. De Graaf werd daarbij Eerste Kamerlid en tevens fractievoorzitter. In de Eerste Kamer was hij actief op de portefeuilles algemene politiek, islam, immigratie/integratie en Europa.
Sinds november 2010 tot aan zijn Tweede Kamerlidmaatschap was De Graaf beleidsmedewerker van de Tweede Kamerfractie van de PVV.
De Graaf stond op de lijst voor de Tweede Kamerverkiezingen 2012 op de 15de plek. Bij deze verkiezingen verkreeg hij een zetel en werd hij Tweede Kamerlid, zodat hij zijn zetel in de Eerste Kamer moest opgeven. In de Tweede Kamer behandelt hij de portefeuilles integratie en islam, infrastructuur en milieu, klimaat en subsidies. Ook maakte De Graaf tijdens zijn eerste termijn deel uit van de Nederlandse delegatie in het Benelux-parlement. Bij de verkiezingen van 2017 stond De Graaf als elfde kandidaat op de lijst en werd hij herkozen.
Op 14 september 2023 liet De Graaf weten het parlement te verlaten na de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november 2023 om traumatherapeut te worden.
Opspraak
De Graaf heeft in de periode 2010 tot september 2012 drie functies gecombineerd, hoewel de werkdruk dat volgens partijgenoten praktisch onmogelijk maakte. Naast het fractievoorzitterschap in de Haagse gemeenteraad en in de Eerste Kamer werkte De Graaf drie dagen in de week als beleidsmedewerker van Tweede Kamerleden. De twee parlementariërs voor wie hij officieel werkte, verklaarden dat hij zelden of nooit beschikbaar was. Zij weigerden daarom in april 2012 in te gaan op een verzoek van het hoofd Personeel van de PVV om De Graafs werk inhoudelijk te beoordelen. Hij bleef desondanks aan als beleidsmedewerker en ontving tot de verkiezingen driemaal salaris.
Persoonlijk
De Graaf komt uit een vissersfamilie. Hij woont samen en heeft 3 dochters.
Externe links
Machiel de Graaf - Website PVV
PVV-politicus (Nederland)
Eerste Kamerlid
Tweede Kamerlid |
Trechus rotroui is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Antoine.
rotroui |
Lance Kawaya (Brussel, 19 november 1992) is een gewezen Belgische voetballer. Hij is de broer van Andy Kawaya.
Statistieken
Bron: sport.be
Kawaya, Lance |
Bernardo Ruiz Navarrete (Orihuela, 8 januari 1925) is een Spaans voormalig wielrenner.
Hij is de eerste Spanjaard die op het podium in de Tour de France eindigde. Hij werd derde in 1952, na een ongenaakbare Fausto Coppi en Stan Ockers. Het jaar ervoor had hij al furore gemaakt door twee etappes te winnen en als 9e te eindigen.
Een andere belangrijke overwinning is de Vuelta van 1948, waarin hij ook het bergklassement won.
Bernardo Ruiz is de oudste nog levende winnaar van een grote ronde.
Overwinningen
1945
Eindklassement Ronde van Catalonië
1946
Nationaal Kampioenschap op de weg, amateurs
Nationaal Kampioenschap op de weg, Elite
Trofeo Jaumendreu
1947
Eindklassement Ronde van Burgos
1948
Nationaal Kampioenschap op de weg, Elite
3e etappe deel b Ronde van Spanje
7e etappe Ronde van Spanje
11e etappe Ronde van Spanje
Eindklassement Ronde van Spanje
Bergklassement Ronde van Spanje
1950
8e etappe Ronde van Spanje
14e etappe Ronde van Spanje
Clásica a los Puertos de Guadarrama
1951
10e etappe Ronde van Frankrijk
21e etappe Ronde van Frankrijk
Clásica a los Puertos de Guadarrama
Barcelona-Pamplona
3e etappe Ronde van Romandië
Ronde van Castilla
1954
Eindklassement Ronde van Asturië
Eindklassement Volta Ciclista Provincia Tarragona
Ronde van Pontevedra
1955
10e etappe Ronde van Italië
4e etappe Euskal Bizikleta
1957
Elda
Murcia
Orihuela
Eindklassement Ronde van Levante
1958
GP Pascuas
Nationaal Klimkampioenschap, elite
Resultaten in voornaamste wedstrijden
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Tussen 1951 en 1954 werd er geen Ronde van Spanje verreden. Daarom had Bernardo Ruiz het record van 12 Grote Rondes op rij (tussen 1954 en 1958 (Ronde van Spanje was toen nog de eerste Grote Ronde van het seizoen)), totdat dit in 2015 verbeterd werd door Adam Hansen.
|
|}
Ploegen
1947 - U.D. Sans
1948 - Paloma
1948 - U.D. Sans-Alas Color
1948 - Peugeot-Dunlop
1949 - Fiorelli
1949 - Peugeot-Dunlop
1950 - Peugeot-Dunlop
1951 - Paloma
1951 - La Perle-Hutchinson
1952 - Torpado
1952 - La Perle-Hutchinson
1953 - La Perle-Hutchinson
1953 - La Française-Dunlop
1953 - Welter-Ursus
1953 - Fiorelli
1954 - La Perle-Hutchinson
1954 - Ideor
1955 - Ignis
1955 - Splendid-d'Alessandro
1956 - Ignis-Varese
1956 - Girardengo-Icep
1956 - Faema-Guerra
1957 - Faema-Granollers
1957 - Ignis-Doniselli (vanaf 18-05 tot 09-06)
1958 - Faema-Guerra
1962 - Faema
Externe link
Spaans wielrenner
Winnaar van de Ronde van Spanje |
Tycomarptes bipunctatoides is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Laporte.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
bipunctatoides
Dier uit het Afrotropisch gebied |
Megachile timberlakei is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Cockerell.
timberlakei |
Canadees-Frans (Frans:français canadien) is een van de variëteiten van het Frans, gesproken door de meerderheid van de Franstaligen in Canada, hoofdzakelijk inwoners van de provincie Quebec en het noorden van de naastgelegen provincie New Brunswick. De grote meerderheid van de Franstalige Canadezen spreekt het Quebecs-Frans, al zijn er ook andere dialecten die daar taalkundig los van staan.
Plaatsbepaling
Ongeveer 24% van de Canadese bevolking spreekt Frans. Er zit wel een verschil tussen het Frans uit Frankrijk en het Canadees-Frans. De belangrijkste variëteit, het Quebecs-Frans, wordt ook gesproken door belangrijke minderheden in de Canadese provincies Ontario en Manitoba en door de kleine Franstalige gemeenschappen in Maine, New Hampshire en Vermont in de Verenigde Staten.
In ieder geval wordt het onderscheid gemaakt met sociolecten zoals enerzijds het Nieuw-Brunswijks Frans en het Ontario's Frans. Deze zijn van dezelfde origine als het Quebecs-Frans, maar gedifferentieerd door de Quiet Revolution. Anderzijds is er het Acadisch-Frans en het Newfoundlands-Frans. Deze Franse dialecten hebben taalkundig een andere oorsprong dan het Quebecs-Frans.
Geschiedenis
Toen in begin 16e eeuw de eerste Franse kolonisten Canada ontdekten, werden er meteen steden gesticht. De eerste steden waren Montreal en Quebec. Eind 17e eeuw werd Frankrijk verslagen door zijn grootste vijand: Engeland. De Franse taal bleef echter bestaan in Quebec. Het kenmerkende verschil is dat het nooit qua grammatica en spelling dezelfde ontwikkeling heeft doorgemaakt als het Frans in Frankrijk en andere koloniën van Frankrijk. Deze Franse taal vertoont nog steeds grote gelijkenis met het Frans uit de 16de en 17de eeuw (het klassieke Frans). Dat maakt op dialectaal niveau een groot verschil ten opzichte van het Frans in België, Zwitserland, Frankrijk en andere landen. Toch kunnen Franstalige Canadezen en Fransen elkaar goed tot uitstekend begrijpen.
Uitspraak
Net als in de fonetiek van het Canadees-Engels zijn in deze Franse taalvariëteit de tremulanten ofwel r-klanken goed vertegenwoordigd. Ook is het net als in andere varianten van het Frans gewoon om te nasaliseren, ofwel "door de neus" te praten.
Variëteit van het Frans
Taal in Canada |
Cydia farsica is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Danilevsky & Kuznetzov.
farsica |
Camponotus lasiselene is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Wang, C. & Wu.
Camponotus |
Evorinea rufotestacea is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1952 gepubliceerd door Maurice Pic.
Spektorren |
Sus is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 387 inwoners (1999). De oppervlakte bedraagt 11,50 km², de bevolkingsdichtheid is 33,65 inwoners per km².
Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Gemeente in Pyrénées-Atlantiques |
Station Vichenet is een voormalige spoorweghalte langs spoorlijn 144 (Gembloers - Jemeppe-sur-Sambre) in Vichenet een plaats van Bossière een deelgemeente van de stad Gembloers. De halte werd op 1 juni 1988 gesloten.
Vichenet
Gembloers |
Percocypris is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van Cyprinidae (Eigenlijke karpers).
Soorten
Percocypris pingi (Tchang, 1930)
Percocypris regani (Tchang, 1935)
Percocypris tchangi (Pellegrin & Chevey, 1936)
Eigenlijke karpers |
Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Algerije en Argentinië. De landen hebben tot op heden een keer tegen elkaar gespeeld. Dat was een vriendschappelijke ontmoeting op 5 juni 2007 in Barcelona (Spanje).
Wedstrijden
Samenvatting
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
Details
Eerste ontmoeting
Argentinië
Algerije |
In een omzettingsmededeling wordt aan een schuldenaar verteld dat de schuldeiser in plaats van nakoming, schadevergoeding zal vorderen. Voordat een vervangende schadevergoeding geëist kan worden, moet deze omzettingsmededeling verstuurd zijn.
Burgerlijk recht |
Laetilia hebraica is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door de Joannis.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
Snuitmotten
Dier uit het Afrotropisch gebied |
Het wapen van Pijnacker werd op 24 juli 1816 per Koninklijk Besluit bevestigd in het gebruik door de Nederlandse gemeente Pijnacker (provincie Zuid-Holland). Het wapen bleef tot 1 januari 2002 in gebruik door de gemeente Pijnacker. Na de fusie met Nootdorp tot de gemeente Pijnacker-Nootdorp is het wapen opgegaan in het nieuwe gemeentewapen.
Blazoenering
De blazoenering voor het wapen van Pijnacker luidde als volgt:
Het wapen is in de rijkskleuren uitgevoerd en toont een andreaskruis op een blauw veld. Niet vermeld is dat het schild gedekt is door een kroon met 11 parels.
Geschiedenis
De kleuren van het wapen zijn in verschillende bronnen anders omschreven. Sierksma schrijft over het gouden kruis op het blauwe veld dat het identiek is aan het wapen van Bourgondië, waaronder de heerlijkheid Pijnacker rechtstreeks viel. Het manuscript Beelaerts van Blokland vermeldt echter een blauw kruis op een zilveren schild. In de achttiende eeuw is het wapen ook beschreven als een zwart kruis op een zilveren ondergrond (de kleuren van het wapen van Delft). O. Schutte schrijft in 2003 in De Nederlandsche Leeuw in zijn artikel 'Het wapen van de nieuwe gemeente Pijnacker-Nootdorp': "Vergelijking met verschillende 18de-eeuwse bronnen doet zien, dat het hier waarschijnlijk een zwarte paal met een dito schuinbalk betreft op een zilveren veld, hetgeen later tot een schuinkruis is geworden en in 1816 in de Rijkskleuren is bevestigd". Bij de aanvraag heeft de gemeente de kleuren niet gespecificeerd, waardoor het wapen is verleend in de rijkskleuren.
In de achttiende eeuw werd het wapen afgebeeld met een vijfbladige kroon. De antieke gravenkroon op het wapen is niet aangevraagd door de gemeente, maar waarschijnlijk door de Hoge Raad van Adel toegekend op basis van het zegel dat bij de aanvraag van het wapen is overgelegd.
Het wapen is verder ongewijzigd gebleven tot de gemeentelijke herindeling. In het wapen van de gemeente Pijnacker-Nootdorp komt van het kruis een paal terug en ook de gravenkroon is overgenomen in het nieuwe wapen.
Zie ook
Vlag van Pijnacker
Pijnacker
Cultuur in Pijnacker-Nootdorp |
Adenopterus agrammus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Desutter-Grandcolas.
Krekels |
Hieronder staan de meeste uiteenlopende statistieken en records van de Engelse voetbalclub Manchester United FC vermeld.
Spelers
Optredens
Jongste speler ooit in het eerste elftal: David Gaskell – 16 jaar en 19 dagen (tegen Manchester City op 24 oktober 1956)
Oudste speler ooit in het eerste elftal: Billy Meredith – 46 jaar en 281 dagen (tegen Derby County op 7 mei 1921)
Oudste naoorlogse speler in het eerste elftal: Edwin van der Sar – 40 jaar en 211 dagen (tegen FC Barcelona op 28 mei 2011)
Meest aantal competitiewedstrijden op rij gespeeld: 206 – Steve Coppell (tussen 15 januari 1977 en 7 november 1981)
Kortste optreden ooit: 11 seconden – Chris Smalling (tegen Norwich City op 26 februari 2012)
Meeste officiële duels
Laatste update: 25 april 2020.
Topschutters
Meeste doelpunten in 1 seizoen, alle competities inbegrepen: 46 – Denis Law in het seizoen 1963/64
Meeste competitiedoelpunten in 1 seizoen: 32 – Dennis Viollet in het seizoen 1959/60
Meeste competitiedoelpunten in 1 seizoen met 38 wedstrijden: 31 – Cristiano Ronaldo in het seizoen 2007/08
Meest aantal doelpunten in 1 wedstrijd: 6
Harold Halse tegen Swindon Town op 25 september 1911
George Best tegen Northampton Town op 7 februari 1970
Meest aantal wedstrijden op rij gescoord: 10 – Ruud van Nistelrooy tussen 22 maart 2003 en 23 augustus 2003
Snelste doelpunt ooit: 12 seconden – Bryan Robson tegen Burnley FC op 26 september 1984
Snelste hattrick ooit: 4 minuten – Ernie Goldthorpe tegen Notts County op 10 februari 1923
Snelste 4 doelpunten ooit: 13 minuten – Ole Gunnar Solskjær tegen Nottingham Forest op 6 februari 1999
Meeste hattricks: 18 – Denis Law (tussen 3 november 1962 en 17 april 1971)
Meeste officiële doelpunten
Laatste update: 25 april 2020.
Individuele prijzen
Deze spelers wonnen de Ballon d'Or terwijl ze voor Manchester United speelden:
Denis Law – 1964
Bobby Charlton – 1966
George Best - 1968
Cristiano Ronaldo - 2008
Deze spelers werden Europees topschutter van het seizoen terwijl ze voor Manchester United speelden:
Cristiano Ronaldo (31 doelpunten) – 2008
Deze spelers werden Wereldvoetballer van het Jaar terwijl ze voor Manchester United speelden:
Cristiano Ronaldo – 2008
Deze spelers wonnen de FIFA Ferenc Puskás Award terwijl ze voor Manchester United speelden:
Cristiano Ronaldo – 2009
Deze spelers werden UEFA Club voetballer van het jaar terwijl ze voor Manchester United speelden:
David Beckham – 1999
Cristiano Ronaldo – 2008
Internationals
Eerste international: Jack Powell en Tom Burke voor Wales tegen Engeland op 26 februari 1887
Eerste Engelse international: Charlie Roberts voor Engeland tegen Ierland op 25 februari 1905
Meeste interlands (in het totaal): 168 – Cristiano Ronaldo voor Portugal (61 caps behaald terwijl hij voor Manchester United speelde)
Meeste interlands als speler van Manchester United: 106 – Bobby Charlton voor Engeland
Deze spelers werden Europees kampioen terwijl ze voor Manchester United speelden:
Peter Schmeichel – EK 1992
Deze spelers werden wereldkampioen terwijl ze voor Manchester United speelden:
Bobby Charlton – WK 1966
Nobby Stiles – WK 1966
John Connelly – WK 1966
Paul Pogba – WK 2018
Lisandro Martínez – WK 2022
Deze spelers wonnen de Copa América terwijl ze voor Manchester United speelden:
José Kléberson – Copa América 2004
Deze spelers wonnen de CONCACAF Gold Cup terwijl ze voor Manchester United speelden:
Javier Hernández – CONCACAF Gold Cup 2011
Deze spelers wonnen goud op de Olympische Spelen terwijl ze voor Manchester United speelden:
Harold Hardman – Olympische Spelen 1908
Gabriel Heinze – Olympische Spelen 2004
Transfers
Het hoogste transferbedrag dat Manchester United ooit neertelde was voor Paul Pogba: Manchester betaalde in augustus 2016 £89,3 miljoen voor de Fransman. Dat was toen een wereldrecord. Pogba verbrak toen ook het clubrecord van Ángel Di María, voor wie Manchester United twee jaar eerder $59,7 miljoen had neergeteld. De duurste uitgaande transfer is Cristiano Ronaldo, die in juli 2009 voor $80 miljoen naar Real Madrid vertrok.
Trainersrecords
Eerste fulltime trainer: Jack Robson
Langstdienende: Alex Ferguson – 26 jaar en 194 dagen (van 6 november 1986 tot 19 mei 2013)
Teamrecords
Wedstrijden
Eerste competitiewedstrijd: Newton Heath-Blackburn Olympic reserven (2-7) op 27 oktober 1883
Eerste FA Cup-wedstrijd: Fleetwood Rangers-Newton Heath (2-2) op 30 oktober 1886
Eerste Europese wedstrijd: RSC Anderlecht-Manchester United (0-2) op 12 september 1956
Recordoverwinningen
Grootste overwinning in de competitie:
10-1 tegen Wolverhampton Wanderers op 15 oktober 1892
9-0 tegen Walsall FC op 3 april 1895
9-0 tegen AFC Darwen op 24 december 1898
9-0 tegen Ipswich Town FC op 4 maart 1995
Grootste overwinning in de FA Cup: 8-0 tegen Yeovil Town FC op 12 februari 1949
Grootste overwinning in het Europees voetbal: 10-0 tegen RSC Anderlecht op 26 september 1956
Grootste overwinning in de Champions League: 7-1 tegen AS Roma op 10 april 2007
Grootste thuisoverwinning: 10-0 tegen RSC Anderlecht op 26 september 1956
Grootste uitoverwinning:
0-7 tegen Grimsby Town FC op 26 december 1899
1-8 tegen Nottingham Forest op 6 februari 1999
Recordnederlagen
Zwaarste nederlaag in de competitie:
7-0 tegen Liverpool fc in de Premier league op 5 maart 2023
7-0 tegen Blackburn Rovers in de First Division op 10 april 1926
7-0 tegen Aston Villa in de First Division op 27 december 1930
7-0 tegen Wolverhampton Wanderers in de Second Division op 26 december 1931
Zwaarste nederlaag in de Premier League:
5-0 tegen Newcastle United op 20 oktober 1996
5-0 tegen Chelsea FC op 3 oktober 1996
1-6 tegen Manchester City op 23 oktober 2011
1-6 tegen Tottenham Hotspur op 4 oktober 2020
Zwaarste nederlaag in de FA Cup:
7-1 tegen Burnley FC op 13 februari 1901
6-0 tegen The Wednesday op 20 februari 1904
Zwaarste nederlaag in het Europees voetbal: 5-0 tegen Sporting Lissabon in Europacup II op 18 maart 1964
Zwaarste thuisnederlaag:
0-6 tegen Aston Villa in de First Division op 14 maart 1914
1-7 tegen Newcastle United in de First Division op 10 september 1927
0-6 tegen Huddersfield Town in de First Division op 10 september 1930
Zwaarste uitnederlaag:
7-0 tegen Blackburn Rovers in de First Division op 10 april 1926
7-0 tegen Aston Villa in de First Division op 27 december 1930
7-0 tegen Wolverhampton Wanderers in de Second Division op 26 december 1931
Reeksen
Langst ongeslagen reeks (alle competities inbegrepen): 45 wedstrijden – tussen 26 december 1998 en 3 oktober 1999
Langst ongeslagen reeks (competitie): 29 wedstrijden – tussen 26 december 1998 en 25 september 1999 en tussen 11 april 2010 en 5 februari 2011
Langste reeks overwinningen op rij (competitie): 14 wedstrijden – tussen 15 oktober 1904 en 3 januari 1905
Langste reeks nederlagen op rij (competitie): 14 wedstrijden – tussen 26 april 1930 en 25 oktober 1930
Langste reeks gelijke spelen op rij (competitie): 6 wedstrijden – tussen 30 oktober 1988 en 27 november 1988
Langste reeks wedstrijden zonder overwinning op rij (competitie): 16 wedstrijden – tussen 19 april 1930 en 25 oktober 1930
Langste reeks wedstrijden waarin de club scoort op rij (competitie): 36 wedstrijden – tussen 3 december 2007 en 15 november 2008
Langste reeks wedstrijden waarin de club niet scoort op rij (competitie): 5 wedstrijden – tussen 22 februari 1902 en 17 maart 1902 en tussen 7 februari 1981 en 14 maart 1981
Langste reeks wedstrijden zonder tegendoelpunt op rij (competitie): 14 wedstrijden – tussen 15 november 2008 en 18 februari 2009
Zeges/gelijke spelen/nederlagen in een seizoen
Hoogst aantal competitiezeges in een seizoen: 28 (1905/06, 1956/57, 1999/00, 2006/07, 2008/09, 2011/12, 2012/13)
Hoogst aantal gelijke spelen in de competitie in een seizoen: 18 (1980/81)
Hoogst aantal competitienederlagen in een seizoen: 27 (1930/31)
Laagst aantal competitiezeges in een seizoen: 6 (1892/93, 1893/94)
Laagst aantal gelijke spelen in de competitie in een seizoen: 2 (1893/94)
Laagst aantal competitienederlagen in een seizoen: 3 (1998/99, 1999/00)
Doelpunten
Hoogst aantal competitiegoals gescoord in een seizoen: 103 (1956/57, 1958/59)
Hoogst aantal Premier League-goals gescoord in een seizoen: 97 (1999/00)
Laagst aantal competitiegoals gescoord in een seizoen: 36 (1893/94)
Hoogst aantal competitiegoals geïncasseerd in een seizoen: 115 (1930/31)
Laagst aantal competitiegoals geïncasseerd in een seizoen: 22 (2007/08)
Punten
Hoogst aantal punten behaald in een seizoen:
64 in een tweepuntensysteem (First Division, 1956/57)
92 in een driepuntensysteem met 42 wedstrijden (Premier League, 1993/94)
91 in een driepuntensysteem met 38 wedstrijden (Premier League, 1999/00)
Laagst aantal punten behaald in een seizoen:
22 in een tweepuntensysteem met 42 wedstrijden (First Division, 1930/31)
14 in een tweepuntensysteem met 30 wedstrijden (First Division, 1893/94)
48 in een driepuntensysteem met 38 wedstrijden (First Division, 1989/90)
Toeschouwers
Hoogst aantal toeschouwers bij een thuiswedstrijd: 83.260 (tegen Arsenal FC op Maine Road in de First Division, 17 januari 1948)
Hoogst aantal toeschouwers bij een thuiswedstrijd op Old Trafford: 76.098 (tegen Blackburn Rovers in de Premier League, 31 maart 2007)
Hoogst aantal toeschouwers bij een uitwedstrijd: 135.000 (tegen Real Madrid in Europacup I, 11 april 1957)
Laagst aantal toeschouwers bij een naoorlogse thuiswedstrijd: 8.456 (tegen Stoke City in de First Division, 5 februari 1947)
Manchester United FC
Manchester United
Records |
De Mississippiwouw (Ictinia mississippiensis) is een roofvogel uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae).
Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor in de zuidelijk-centrale en zuidoostelijke Verenigde Staten en overwintert in Zuid-Amerika.
Voortplanting
De nesten bevinden zich in hoge vlakke bomen in parken en plantages maar ook wel laag in Mesquita eiken zoals in Texas en Oklahoma. Het legsel bestaat uit 2 tot 3 witte eieren, het mannetje en het vrouwtje bebroeden deze om beurten zo'n 29 tot 31 dagen, dan komen de eieren uit. Ook de verzorging van de jongen doen ze samen, naderende dieren worden aangevallen om het nest en dus de eieren of de jongen te beschermen.
Externe link
Avibase
Tiscali
Havikachtigen
Dier uit het Nearctisch gebied
IUCN-status niet bedreigd |
Leucastea sjoestedti is een keversoort uit de familie halstandhaantjes (Megalopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door Julius Weise.
Halstandhaantjes |
Kanton Carpentras-Sud is een voormalig kanton van het Franse departement Vaucluse. Kanton Carpentras-Sud maakte deel uit van het arrondissement Carpentras en telde 35 212 inwoners in 1999. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.
Gemeenten
Het kanton Carpentras-Sud omvatte de volgende gemeenten:
Althen-des-Paluds : 1 988 inwoners
Carpentras : 12 105 inwoners (deels, hoofdplaats)
Entraigues-sur-la-Sorgue : 6 612 inwoners
Mazan : 4 943 inwoners
Monteux : 9 564 inwoners
Carpentras-Sud
Carpentras |
Biryani is een Pakistaans/India's rijstgerecht dat is ontstaan binnen de islamitische samenleving van het Pakistaans/Indiaas subcontinent.
Aan de basis van het gerecht staat in ghee gebakken rijst, dat vervolgens met water en kruiden wordt gegaard.
Rijstgerecht
Pakistaanse keuken
Indiase keuken |
David is een deelgemeente (corregimiento) van de gemeente (distrito) David in Panama. In 2015 was het inwoneraantal 92.000.
Zie ook
Belangrijkste deelgemeenten in Panama
Plaats in Panama |
Anamudi (Malayalam:ആനമുടി) is een berg in de Zuid-Indiase staat van Kerala. Het is de hoogste berg van de West-Ghats bergketen en Zuid-India. De naam van de berg is afgeleid van de Malayalam-woorden ana, "Olifant" en mudi "Voorhoofd".
Zie ook
Zuid-India
Deccan Traps
West-Ghats
Kerala
Berg in India
Geografie van Kerala |
Blepharita timida is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Staudinger.
timida |
Desouk (Arabisch: دسوق), ook wel geschreven als Disuq, is een plaats in Noord-Egypte, aan de Rosetta-aftakking van de rivier de Nijl. De plaats ligt ongeveer 85 kilometer ten oosten van Alexandrië.
Stad in Egypte |
Heterocaria papuana is een keversoort uit de familie lieveheersbeestjes (Coccinellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Timberlake.
Lieveheersbeestjes |
Het bisdom Graz-Seckau (Latijn: Dioecesis Graecensis-Seccoviensis; Duits: Diözese Graz-Seckau) is een Oostenrijks rooms-katholiek bisdom, dat tot de kerkprovincie Salzburg behoort.
In 1218 stichtte aartsbisschop Eberhard II van Salzburg het bisdom Seckau, dat daarmee na het bisdom Gurk (1072) en het bisdom Chiemsee (1215) het derde eigenbisdom van Salzburg was. In 1228 volgde als vierde eigenbisdom nog het bisdom Lavant in Sankt Andrä im Lavantal. De zetel van het bisdom was tot 1782 het voormalige Augustijner koorherensticht en latere Benedictijner klooster Seckau in Opper-Stiermarken met de stichtskerk van Seckau als kathedrale kerk. De bisschop van Seckau was ook vicaris voor het hertogdom Stiermarken.
Het oorspronkelijke, onsamenhangende gebied bestond uit slechts dertien parochies en liep van Seckau over de Stubalp tot in het Kainachdal, respectievelijk weer bij Wildon aan de Mur. Vanaf de stichting van het bisdom resideerden de bisschoppen niet in het in Opper-Stiermarken gelegen sticht Seckau, maar op slot Seggau bij Leibnitz in Zuid-Stiermarken, soms ook in Graz. Ook de meeste bisschopswijdingen vonden tot in de achttiende eeuw plaats op slot Seggau. Alleen de begraafplaats van de bisschoppen bevond zich in Opper-Stiermarken direct naast de stichtskerk van Seckau.
In 1786 werd de bisschopszetel verplaatst naar Graz, de parochiekerk van St. Egidius werd de kathedrale kerk van Graz. Na de inlijving van het bisdom Leoben in 1859 kwamen de bisdomsgrenzen in wezen samen te vallen met die van het het huidige bondsland Stiermarken. Voor Neder-Stiermarken (sinds 1919 deel van Joegoslavië) werd in 1859 het bisdom Lavant naar Maribor verlegd.
Sinds 1963 heet het bisdom officieel Graz-Seckau.
Graz |
Sesamia inferens is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
inferens
Dier uit het Afrotropisch gebied |
Pierre Louÿs (geboren als Pierre Félix Louis; Gent, 10 december 1870 - Parijs, 6 juni 1925) was een Frans dichter en schrijver, die het bekendst werd door de lesbische en klassieke thema's in veel van zijn werken. Tevens werd hij bekend door zijn bundel prozagedichten genaamd Les Chansons de Bilitis.
Biografie
Louÿs werd in eind 1870 geboren in de Belgische stad Gent toen zijn ouders Pierre Philippe en Céline Maldan er op de vlucht waren voor de Frans-Duitse Oorlog, maar zijn moeder verhuisde kort na zijn geboorte terug naar Frankrijk, waar hij de rest van zijn leven zou gaan wonen. Hij studeerde aan de École Alsacienne in Parijs en bouwde aldaar een vriendschap op met André Gide, die later de Nobelprijs voor Literatuur zou krijgen. Rond 1890 raakte Louÿs ook bevriend met de Ierse homoseksuele toneelschrijver Oscar Wilde. Zelf was Louÿs heteroseksueel, maar desondanks kwam Louÿs terecht in homoseksuele kringen. Hij begon zijn eerste erotische teksten te schrijven op achttienjarige leeftijd en rond die tijd ontwikkelde hij ook een interesse in de Parnasse en Symbolisme.
In 1891 was Louÿs een mede-oprichter van La Conque (een literair blad). Hij begon met het publiceren van Astarte, een verzameling van zijn erotische verzen. In 1894 gaf hij nog een verzameling uit, onder de naam Les Chansons de Bilitis. Deze bundel had het thema biseksualiteit. De bundel was opgedeeld in drie secties. Elk van deze secties was een deel uit het leven van Bilitis, een door Louÿs verzonnen personage. Veel van Louÿs' gedichten werden bewerkt tot liederen (voor zowel zang als voor de piano bestemd). Door zijn vriend Claude Debussy werd in 1897-1898 een muzikale bewerking van de dichtbundel uitgegeven.
Zijn boek La Femme et le Pantin (1898) werd heel bekend en is meermaals verfilmd.
Werken
1891: Astarte
1894: Les Chansons de Bilitis
1896: Aphrodite: mœurs antiques
1898: La femme et le pantin
1901: Les aventures du roi Pausole
1903: Sanguines
1906: Archipel
1916: Pervigilium mortis
1925: Le crépuscule des nymphes
1925: Quatorze images
1926: Manuel de civilité pour les petites filles à l'usage des maisons d'éducation ("handboek")
1926: Trois Filles de Leur Mère (tweede editie naar manuscript door E. du Perron, eind 1927)
1927: Psyché
1927: Pages
1927: Douze douzains de dialogues
1927: Histoire du roi Gonzalve et des douze princesses
1927: Poésies érotiques
1927: Pybrac
1927: Trente-deux quatrains
1933: Au temps des Juges: chants bibliques
1933: Contes choisis
1938: La femme
1945: Stances et derniers vers
1948: Le trophée de vulves légendaires
1949: Cydalise
1988: L'île aux dames
Gedachtenis
Aan de Onderstraat 29 in Gent werd in 1970 aan de gevel van zijn geboortehuis een gedenkplaat gehangen, die midden 1980 verdween toen dat huis moest plaats ruimen voor een nieuwbouw. Op de gedenkplaat stond "In dit huis werd geboren op 12 december 1870 Pierre Louys onsterfelijk dichter der Chansons de Bilitis" en zijn aangezicht, afgebeeld door de Gentse kunstschilder Norjokam.
Externe links
Tekst van Les Chansons de Bilites
Opsomming van Louÿs' werken
Frans dichter
Frans fotograaf
19e-eeuws schrijver
20e-eeuws schrijver
Erotica
Lesbianisme |
Een xenonlamp is een gasontladingslamp waarin een lichtboog wordt opgewekt in het onder hoge druk staande gas xenon. Daardoor ontstaat een bijna puntvormige lichtbron met een hoge luminantie. Naast een bijna continu spectrum aan zichtbaar licht, bevat de uitgezonden straling bij xenonlampen ook ultraviolet licht. Er zijn xenonlampen met een vermogen van 35 W tot 15 kW.
Toepassingen
Xenonlampen hebben vele toepassingen, onder meer in:
Sterilisatielampen of bacteriële lampen, die operatiezalen steriliseren. Deze booglampen zijn een ideale bron van ultraviolet licht.
Elektronenbuizen
Stroboscopen; de gebruikte flitslamp bevat xenon.
Elektronenflitsers; in fototoestellen worden xenonflitslampen gebruikt.
Lasers.
Fotokopieermachines; de lichtbron in een fotokopieermachine kan een xenonlamp zijn.
Automobiel, HID-lamp. Deze lampen geven een tot drie maal beter zicht dan conventionele halogeenlampen. Sinds 1991 wordt de xenongasontladingslamp in de automobielsector als xenonlicht aangeboden: eerst in de BMW 7-serie, vooreerst enkel als nachtlicht, sinds 2001 echter ook als verstraler in zogenaamde bi-xenon-schijnwerper.
Zonnesimulatoren, Hogedrukxenonlampen met continue korte boog, hebben een kleurtemperatuur die zeer dicht ligt bij zonlicht op de middag. En worden daarom gebruikt in zonnesimulatoren. De chromaticiteit van deze lampen benadert het sterkst een zwarte straler die een temperatuur heeft als van de zon.
Filmprojectielampen. kortebooglampen met xenon werden uitgevonden in 1940 in Duitsland en geïntroduceerd op de markt in 1951 door Osram. Eerst gelanceerd in de 2 kW grootte (XBO2001). Deze lampen begonnen de koolstofbooglampen te vervangen in filmprojectoren omdat ze een veel langere levensduur hebben. Ze worden gebruikt in 35mm- en IMAX-filmprojectiesystemen.
Nachtkijkers. Deze booglampen stralen zeer sterk in het nabije infrarood, dat wordt gebruikt in sommige nachtkijkersystemen.
Plasmascherm. De individuele cellen in een plasmascherm gebruiken een mengeling van xenon en neon dat omgezet wordt in een plasma door middel van elektroden. De interactie van dit plasma met de elektroden genereert ultraviolette fotonen, die een fosforcoating exciteren aan de voorkant van het scherm.
Xenon wordt ook gebruikt als "startergas" in natriumlampen. Het heeft de laagste thermische geleidbaarheid en het laagste ionisatiepotentieel van alle niet-radioactieve edelgassen. Daar het een edelgas is, doet het niet mee met de chemische reacties die plaatsgrijpen in de lamp. De lage thermische geleidbaarheid minimaliseert warmteverliezen, en het lage ionisatiepotentieel zorgt ervoor dat de doorslagspanning van het gas relatief laag is in koude toestand, waardoor de lamp gemakkelijk kan aangestoken worden.
Elektrotechniek
Philips
Xenon |
Het AT&T Canada Senior Open Championship was een jaarlijks golftoernooi in Canada dat deel uitmaakte van de Champions Tour.
Het toernooi werd gespeeld in een strokeplay-formule met drie ronden en er was geen cut.
Geschiedenis
In 1981 werd het toernooi opgericht als de Peter Jackson Champions. De eerste editie werd gewonnen door de Amerikaan Miller Barber. Het toernooi werd van 1986 tot 1995 niet georganiseerd. De laatste editie vond plaats in 2002.
Winnaars
Peter Jackson Champions
1981: Miller Barber
1982: Bob Goalby
1983: Don January
du Maurier Champions
1984: Don January
1985: Peter Thomson
1986/95: Geen toernooi
1996: Charles Coody
1997: Jack Kiefer
AT&T Canada Senior Open Championship
1998: Brian Barnes
1999: Jim Ahern
2000: Tom Jenkins
2001: Walter Hall
2002: Tom Jenkins
Golftoernooi in Canada
Champions Tour |
De Agència Catalana de Notícies (ACN) is een Catalaans persagentschap dat in 1999 werd opgericht. Het produceert persberichten in alle formaten: geschreven, audio en video.
Het is gespecialiseerd in berichtgeving over Catalonië, de andere gebieden waar Catalaans gesproken wordt, en de feiten uit andere beslissingscentra die voor Catalonië belangrijk zijn. In de Spaanse hoofdstad Madrid en de Europese hoofdstad Brussel heeft het een bijkantoor. De eerste directeur was Carles Puigdemont, de latere president van Catalonië. De huidige directeur (2016) is Joan Maria Clavaguera.
Geschiedenis
Helemaal in het begin was het een privé initiatief, met het openbare Consorci Local i Comarcal de Comunicació als minderheidsaandeelhouder. Er werkten toen een twintigtal personen. In 2002 nam de openbare omroepmaatschappij Corporació Catalana de Ràdio i Televisió (CCMA) een minderheidsaandeel en werd in 2005 hoofdaandeelhouder. Sedert 2007 is de regionale regering Generalitat de Catalunya hoofdaandeelhouder (70%) en de rest is in handen van de CCMA. In de periode van 2007 tot 2011 werd het informatieaanbod uitgebreid naar meer thema's en een ruimer geografisch gebied.
In 2011 telde het agentschap een driehondertal abonnees en een groep van zestigtal journalisten, waarvan de meeste telewerkers zijn. Wegens besparingsmaatregelen werden in 2013 negen personeelsleden ontslagen, wat tot een korte staking aanleiding gegeven heeft.
Directeurs
Carles Puigdemont (1999-2002)
Joan Besson (2002-2006)
Saül Gordillo (2007-2011)
Anna Nogué (2011)
Joan Maria Clavaguera (2011-heden)
Externe links
Agència Catalana de Notícies - acn.cat
Catalan News Agency
Persbureau |
De Oude Tempel in Soesterberg is een gemeentelijk monument in de gemeente Soest in de provincie Utrecht.
Het voormalige landhuis werd in 1919 gebouwd voor de Utrechtse jonkheer R.A. van Holthe tot Echten naar een ontwerp van de Amersfoortse architect M.J. Klijnstra. De naam is ontleend aan een grote boerderij annex bierhuis aan de Amersfoortsestraatweg die in 1867 was afgebrand. In 1912 werd het landgoed door Van Holthe tot Echten gekocht van koningin Emma. In de Tweede Wereldoorlog is het huis voor een groot deel vernield en beschadigd. In 1946 liet de Nederlands Hervormde Stichting voor Zenuw- en Geesteszieken de schade herstellen. De rieten kap zou pas in 2003 teruggezet worden. Het pand kreeg na de oorlog een woon- en kantoorfunctie. In 1963 werd een vleugel aan de villa gebouwd naar een ontwerp van architect Albert van Essen. In 1971 volgde een uitbouw aan de linkerzijde. Het middengedeelte van de symmetrische voorgevel wijkt iets terug.
Het complex ligt in een parkbos en bestaat naast het landhuis uit een voormalig jachthuis en een jachtopzienerswoning. Het pand is eigendom van De Open Ankh, een samenwerkingsverband van stichtingen voor zorg aan psychiatrische en geriatrische cliënten en mensen met een verstandelijke handicap.
Zie ook
Lijst van gemeentelijke monumenten in Soest (Nederland)
Gemeentelijk monument in Soest
Boerderij in Soest
Bouwwerk in Soesterberg |
Acaeroplastes secundum is een pissebed uit de familie Porcellionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Arcangeli.
Porcellionidae |
Strumigenys nysu is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
Strumigenys |
Resolutie 2332 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd door de VN-Veiligheidsraad unaniem aangenomen op 21 december 2016, en verlengde de toestemming aan hulporganisaties om via bepaalde grensovergangen door Syrië te trekken om noodhulp te leveren aan de bevolking.
Achtergrond
In 2011 braken in navolging van andere Arabische landen ook in Syrië protesten uit tegen het regime van president Bashar al-Assad. Dat regime probeerde de protesten met harde hand neer te slaan, waarbij duizenden doden vielen. De protesten mondden gaandeweg uit in een burgeroorlog tussen de regering, verscheidene oppositiegroepen en extremistische groeperingen. Een van die groeperingen was Islamitische Staat, dat niet enkel in Syrië en Irak gewelddaden beging, maar ook terreuraanslagen pleegde in andere landen. Daarom voerden een aantal landen, waaronder de VS, Rusland en Frankrijk, luchtaanvallen uit op IS-bolwerken in Syrië. Westerse landen steunden de rebellen, terwijl Rusland Assad bleef steunen en ook de rebellen bombardeerde. In 2016 vielen troepen uit buurland Turkije Syrië binnen, ter ondersteuning van de rebellen, maar ook tegen de door het Westen gesteunde Koerdische rebellen.
Inhoud
Het geweld in Syrië liep verder uit de hand, en had inmiddels een kwart miljoen doden en 4,8 miljoen vluchtelingen gemaakt. 13,5 miljoen mensen hadden medische hulp nodig, waarvan 6,3 miljoen ontheemden en 3,9 miljoen op moeilijk bereikbare plaatsen. Honderdduizenden van die laatste groep zaten vast in belegerd gebied. 3 miljoen mensen kregen voedselhulp en 2,5 miljoen werden voorzien van water en sanitair.
Eerdere resoluties om het leed van de Syrische bevolking te verlichten werden nauwelijks uitgevoerd. Bevolkte gebieden werden belegerd en bestookt met artillerie, mortieren, vatenbommen, autobommen en luchtaanvallen. Het uithongeren van de bevolking werd als oorlogstactiek gebruikt en er werd allerlei geweld tegen hen gebruikt. Ook hulpkonvooien werden geweigerd of aangevallen en geplunderd, en de hulpverleners werkten er in zeer moeilijke omstandigheden. Van alle partijen, en de Syrische overheid in het bijzonder, werd geëist dat ze hun verplichtingen onder het internationaal humanitair recht zouden naleven.
In 2016 was ongeveer 16% van het door Islamitische Staat gecontroleerde grondgebied in Syrië en Irak herroverd door leger en rebellen. In de gebieden die ze nog wel controleerden was de humanitaire situatie slecht, en waren honderdduizenden op de vlucht.
De toestemming die middels resolutie 2165 was verleend aan hulporganisaties om via vier grensovergangen door de conflictgebieden in Syrië te trekken teneinde noodhulp tot bij de bevolking te brengen, werd verlengd tot 10 januari 2018.
2332
VR2332 |
When She Cries is een nummer van de Amerikaanse band Restless Heart uit 1992. Het is de eerste single van hun vijfde studioalbum Big Iron Horses.
Het nummer werd een hit in Noord-Amerika. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 behaalde het de 11e positie. In Europa bereikte het nummer geen hitlijsten.
Single uit 1992
Nummer van Restless Heart |
What Can I Say is een nummer van de Amerikaanse muzikant Boz Scaggs. Het is de derde single van zijn zevende studioalbum Silk Degrees uit 1976. In november dat jaar werd het nummer eerst in de VS en Canada op single uitgebracht. Op 7 januari 1977 volgden Europa, Australië en Nieuw-Zeeland.
Achtergrond
Scaggs schreef het nummer samen met David Paich, die een jaar later bekend werd als toetsenist van Toto. "What Can I Say" gaat over een jongen die een meisje probeert te overtuigen hem een kans te geven. In Scaggs' thuisland de VS bereikte de olaat een bescheiden 42e positie in de Billboard Hot 100. In Canada werd de 55e positie bereikt, Australië de 54e, Nieuw-Zeeland de 34e en in het Verenigd Koninkrijk de 10e positie in de UK Singles Chart.
In het Nederlandse taalgebied was de plaat succesvoller. In Nederland werd de plaat veel gedraaid op Hilversum 3 en werd een hit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 5e positie in zowel de Nationale Hitparade als de Nederlandse Top 40. In de op Hemelvaartsdag 27 mei 1976 gestarte Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 11e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 11e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50, de 12e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 13e positie in de voorloper van de Waalse Ultratop 50.
NPO Radio 2 Top 2000
Single uit 1977
Nummer van Boz Scaggs |
De Porsche 907 is een raceauto die is ontworpen voor langeafstandsraces, zoals de 24 uur van Le Mans. De auto deed dienst in seizoen 1967 en 1968. De 907 is een doorontwikkelde versie van de 910. De 907 had, in tegenstelling tot eerdere race-Porsches, het stuur aan de rechterkant. Dit leverde een aantal voordelen op op circuits waar met de klok mee wordt gereden, zoals de gewichtsverdeling die dan meer op het binnenste wiel rust.
Er waren twee versies, de 907/6, ook wel Langheck (lange staart) genoemd, met zescilindermotor en een lange achterkant, en de 907/8 met achtcilindermotor en een normalere achterkant.
De 907/6 had een motor van 220 pk, woog 600 kg en haalde daarmee een topsnelheid van ongeveer 295 km/u. De 907/8 leverde 270 pk, woog hetzelfde en had een topsnelheid van ongeveer 325 km/u.
Het grootste succes van de 907/6 was een vijfde plaats op Le Mans, gereden door Jo Siffert en Hans Hermann. De eerste vier plaatsen werden bezet door Ford en Ferrari, die allebei met auto's met veel grotere motoren raceten.
De 907/8 was een succesvollere auto, met een 1-2-3-overwinning tijdens de 24 uursrace in Daytona, overwinning bij de 12 uur van Sebring en een ronderecord bij de Targa Florio, ondanks tijdverlies door een lekke band.
Na 1968 werden er nog 907's privé ingezet, met een podiumplaats op Monza 1969 en een 7e plaats op Le Mans 1971.
907 |
Cookin' with the Miles Davis Quintet is een album opgenomen in 1956 door het Miles Davis Quintet in Rudy Van Gelder's studio in Hackensack, New Jersey en uitgebracht in juli 1957.
Achtergrond
In 1956 had Miles Davis een contract getekend bij het grote label Columbia. Zijn contract bij het kleine Prestige-label liep echter nog een jaar door en hij stemde er in toe dat hij in de loop van dat jaar genoeg materiaal voor vier albums zou opnemen om aan zijn verplichtingen te voldoen. In twee marathonsessies, op 11 mei en 26 oktober 1956 nam het kwintet liefst 24 nummers op. Deze werden verdeeld over vier albums, namelijk Cookin' with the Miles Davis Quintet, Relaxin' with the Miles Davis Quintet, Steamin' with the Miles Davis Quintet en Workin' with the Miles Davis Quintet.
Cookin' with the Miles Davis Quintet was het eerste album van deze vier dat werd uitgebracht. In reactie op de titel van het album zei Davis: "Dat is tenslotte wat we deden - binnenkomen en koken". Het album bestaat uit vier nummers die allemaal in één take werden opgenomen.
Nummers
"My Funny Valentine" - 5:59
"Blues by Five" - 9:59
"Airegin" - 4:24
"Tune Up/When Lights Are Low" - 6:34
Bezetting
Miles Davis - trompet
John Coltrane - tenorsaxofoon
Red Garland - piano
Paul Chambers - bas
Philly Joe Jones - drums
Extended play uit 1957 |
Gaillardiellus alphonsi is een krabbensoort uit de familie van de Xanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Nobili.
Xanthidae |
Narella ornata is een zachte koraalsoort uit de familie Primnoidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Narella. Narella ornata werd in 1995 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bayer.
Zachte koralen |
De palmwever (Ploceus bojeri) is een zangvogel uit de familie Ploceidae (wevers en verwanten).
Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor op de savannen van Ethiopië tot zuidelijk Somalië, oostelijk Kenia en noordoostelijk Tanzania.
Externe link
Avibase
Wevers en verwanten
Dier uit het Afrotropisch gebied
IUCN-status niet bedreigd |
Aeonium arboreum is een overblijvende plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). De plant is endemisch op de westelijke Canarische Eilanden.
Naamgeving en etymologie
Synoniem: Sempervivum arboreum L.
Engels: Tree Aeonium
Spaans: Bejeque arbóreo
De botanische naam Aeonium is afgeleid uit het Oudgriekse αἰώνιος, aiōnios (eeuwig), naar de overblijvende bladeren. De soortaanduiding arboreum is de onzijdige vorm van het Latijnse 'arboreus' (boomvormig).
Kenmerken
Aeonium arboreum is een overblijvende, kruidachtige plant tot kleine struik, tot 2 m hoog, met een lange, weinig vertakte, gladde, 1 tot 3 cm brede stengel met aan het uiteinde tot 25 cm brede bladrozetten. De bladeren zijn tot 15 cm lang, omgekeerd-eirond tot lancetvormig, met een spitse top en wigvormige basis, glad en glanzend groen, rood of paars aangelopen, de bladranden bezet met doorzichtige haren.
De bloeiwijze is een tot 25 cm hoge, dens kegel- tot eivormige tros met gele of wit-roze bloemen, elk voorzien van 9 tot 11 lijn- tot lancetvormige kroonbladen en een behaarde kelk.
De plant bloeit in het voorjaar.
Habitat en verspreiding
Aeonium arboreum groeit op zonnige of licht beschaduwde plaatsen op verweerde vulkanische bodem.
De plant is endemisch voor de westelijke Canarische Eilanden Tenerife, La Palma, El Hierro, La Gomera en Gran Canaria.
De populaties die gevonden worden op het Iberisch Schiereiland, de Marokkaanse kust en het Middellandse Zeegebied zijn waarschijnlijk als neofyten te beschouwen.
Taxonomie
Aeonium arboreum kent twee ondersoorten, verspreid over vijf eilanden:
A. a. subsp. arboreum (L.) Webb & Berthel. (Gran Canaria)
A. a. subsp. holochrysum (H. Y. Liu) Bañares (Tenerife, La Palma, La Gomera en El Hierro)
arboreum
Endemische plant uit Macaronesië |
Het volgende is een lijst van afleveringen van de televisieserie Buffy the Vampire Slayer.
(Sommige titels kunnen spoilers bevatten!)
Seizoen 1 (1997)
Seizoen 2 (1997-1998)
Seizoen 3 (1998-1999)
Seizoen 4 (1999-2000)
Seizoen 5 (2000-2001)
Seizoen 6 (2001-2002)
Seizoen 7 (2002-2003)
Totaal aantal afleveringen: 144
Buffy the Vampire Slayer |
Phytoecia annulicornis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Reiche.
annulicornis |
Jordanowo is een dorp in de Poolse woiwodschap Lubusz. De plaats maakt deel uit van de gemeente Świebodzin en telt 650 inwoners. Op 11 september 2017 vierde Jordanowo zijn 750-jarig bestaan.
Plaats in Lubusz |
Drepanosticta bicornuta is een libellensoort uit de familie van de Platystictidae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Selys.
Platystictidae
IUCN-status onzeker |
Halictus macrozonops is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Cockerell.
macrozonops |
De Nationale Orde van de Arbeid (Frans: "Ordre national du Travail") werd op 1 april 1942 door de Franse maarschalk en "chef d'Etat" (Frans: "staatshoofd", formeel was hij geen president) Pétain ingesteld.
De onderscheiding werd 200 maal verleend. Op 1 mei, het feest van de Arbeid, werden in 1943 en 1944 telkens 100 ridders benoemd. Omdat een ridder in de Orde van de Arbeid pas na tien jaar bevorderd kon worden tot officier en nog later tot commandeur is het nooit tot deze benoemingen gekomen.
Voor het verlenen van de onderscheiding waren tien jaar werkervaring, bijzondere vakbekwaamheid, een uitmuntend sociaal besef of grote verdienste voor de bedrijfstak of de Franse natie nodig en men moest 35 jaar oud zijn.
De indeling in drie graden en het beheer over de Orde door een Raad die door de staatssecretaris van Arbeid werd voorgezeten passen in de traditie van de Franse ministeriële orden. De Raad bestond uit twee arbeiders, twee kunstenaars, twee werkgevers, twee vakbondsbestuurders en vier andere leden.
De Orde mag niet worden verward met een van deze Orden; de in 1957 ingestelde Orde van Verdienste op de Werkplek (Frankrijk) (Frans: "Ordre du Mérite du Travail")
De voorlopige Franse regering van Charles de Gaulle besloot na de bevrijding van Frankrijk dat er geen leden meer zouden worden benoemd.
Het kruis van de Orde van de Arbeid
Het kleinood van de orde is een blauwgeëmailleerd zilveren Maltezer kruis. Op het kruis is een medaillon met de afbeelding van Maarschalk Pétain gelegd met daaromheen "PHILIPPE PETAIN - MARECHAL DE FRANCE - CHEF DE L’ÉTAT" in witte letters op een blauwe band. Op de keerzijde staat "ORDRE NATIONAL DU TRAVAIL" rond een medaillon met een Francisque. Boven het kruis is een zilveren lauwerkrans aangebracht. Het lint is blauw met twee rode strepen.
Zie ook: lijst van historische orden van Frankrijk.
Bronnen
Les décorations françaises ISBN 2-911468-99-6
* Site très complet traitant des décorations militaires et civiles françaisesEen overzicht van Franse decoraties.
Arbeid |
European Cybercrime Centre (EC3) is een ontwikkeling van Europol naar aanleiding van een haalbaarheidsstudie uitgevoerd door Rand Corporation Europe. Het is een centrum dat fungeert als steunpunt voor de strijd van de EU tegen cybercriminaliteit en wordt gehost door Europol vanuit het Europees politiebureau in Den Haag. Officieel startte het EC3 zijn activiteiten op 1 januari 2013, maar het EC3 was echter pas volledig operationeel op 11 januari.
Europol
Europol is een Europese organisatie die belast is met de strijd tegen internationale (grensoverschrijdende) criminaliteit. Europol biedt ondersteuning aan de politiediensten van de lidstaten van de Europese Unie. Deze ondersteuning bestaat uit het verzamelen en analyseren van informatie en van personen die ervan verdacht worden lid te zijn van internationale misdaadorganisaties. De bevoegdheden van Europol treden in werking zodra er een georganiseerde criminele structuur bestaat en er sprake is van twee of meerdere betrokken lidstaten.
Bevoegdheden
Europol staat in voor de bevordering van de effectiviteit van de bevoegde instanties van de Europese lidstaten. Dit gebeurt door de samenwerking te bevorderen bij de strijd tegen of het voorkomen van internationaal georganiseerde misdaad en terrorisme. In 2006 werd er een toonaangevende risicoanalyse opgesteld door Europol, genaamd OCTA. Deze omschrijft de toenmalige en toekomstige situatie van georganiseerde misdaad.
Op basis van deze risicoanalyse, richt Europol zich op:
illegale handel in verdovende middelen;
immigratienetwerken;
mensenhandel met inbegrip van kinderporno;
illegale handel in motorvoertuigen;
valsmunterij en vervalsing van betaalmiddelen;
illegale handel in radioactieve stoffen en nucleaire stoffen
terrorisme;
met terrorisme verband houdende witwasactiviteiten.
Ook misdrijven tegen personen, financiële misdrijven en computercriminaliteit (cfr. Europen Cybercrime Centre) behoren tot de prioriteiten van Europol.
Europol werkt vanuit de filosofie van de Europese Unie waarin getracht wordt een gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te creëren. Om hieraan te voldoen was Europol genoodzaakt om aanpassingen te doen op basis van de risicoanalyse die plaatsvond in 2006, waardoor uiteindelijk het EC3 vorm kreeg.
De directeur van Europol, Rob Wainwright, zei:
Oorsprong
De haalbaarheidsstudie, uitgevoerd door Rand Corporation Europe, toonde aan dat een dienst zoals het European Cybercrime Centre wenselijk is om de aanpak van internetcriminaliteit te garanderen. Binnen dit onderzoek werd voorgaande wetenschappelijke literatuur over de aard, omvang en effecten van cybercriminaliteit beoordeeld. Tevens werd er empirisch bewijs verzameld over de mogelijkheden van computercriminaliteit binnen vijftien EU-lidstaten. Dit onderzoek leidde tot verontrustende bevindingen, op basis van de grote discrepantie tussen de gerapporteerde cijfers uit het bedrijfsleven en de officiële geregistreerde misdrijven van cybercriminaliteit.
In 2011 werd een reeks van toekomstige mogelijkheden en onderwerpen beschreven, waarbij Europol, Eurojust, CEPOL, Interpol en het Europese netwerk- en informatiebeveiliging agentschap een bijdrage konden leveren binnen de aanpak van cybercriminaliteit. Op 7 januari 2011 werd de publieke versie van het iOCTA gepubliceerd. Dit is een verkorte versie van de dreigingsanalyse samengesteld door Europol, in overeenstemming met het OCTA, maar specifiek gericht op fenomenen met betrekking tot het internet. Dit document is samengesteld in lijn met het Stockholm Programma en de conclusies van de Raad van Europa betreffende een gezamenlijke strategie om cybercriminaliteit te bestrijden.
De afkorting EC3 staat voor drie adviesgroepen: Security, Financial Services en Industry Cross-sector. Deze adviesgroepen waren vanaf de oprichting betrokken bij het Europees Cybercrime Center. Nadien zijn er nog twee adviesgroepen toegevoegd aan het EC3, wat het totaal op vijf adviesgroepen brengt.
Cross-Sector
Er zijn nog geen geschikte kandidaten gevonden om deze groep samen te stellen. De sectoraal overschrijdende adviesgroep zou moeten instaan voor het nodige advies bij onderwerpen die zowel grensoverschrijdend als bevoegdheid overschrijdend zijn.
Internet Security
In de adviesgroep Internet Security zetelen de volgende organisaties:
BlackBerry
Cisco Systems
Fox-IT
Franse Nationale Cybercriminaliteit Unit
Infineon Technologies AG
IRISSCERT
Kaspersky Lab
McAfee
MICROSOFT CYBERCRIMINALITEIT DIV
TrendMicro
UNICRI
VERIZON
Financial Services
De volgende organisaties maken deel uit van de adviesgroep financiële diensten:
CARTES BANCAIRES
Citigroup
CSIS
Franse Nationale Cybercriminaliteit Unit
GIE ALSBL
Ierse Bankfederatie
Royal Bank of Schotland
VISA International
Western UNION
Nood
De 21ste eeuw wordt gekenmerkt door een technologische groei, waartoe ook het cybermilieu behoort. Door deze technologische ontwikkelingen is er tevens sprake van een stijging van technologische risico's in onze maatschappij. Een centrum zoals het EC3 is daarom noodzakelijk om de EU-burger en bedrijven te kunnen beschermen tegen de technologische risico's die door de mens ontwikkeld zijn.
De EU vormt een belangrijk doelwit vanwege haar geavanceerde internetinfrastructuur en de, in toenemende mate, op internet gebaseerde economie en betalingssystemen zoals mobiel bankieren. Dit heeft een invloed op de Europese burgers en bedrijven. De dreiging ten opzichte van de burgers, bedrijven en overheden neemt enorm snel toe. Volgens een recent onderzoek van het antivirusbedrijf Symantec verliezen slachtoffers wereldwijd per jaar 290.000.000.000 euro. Cybercriminaliteit overstijgt hierdoor de wereldwijde handel in marihuana, cocaïne en heroïne samen.
Volgens de Eurobarometer van (2012):
is 12% van de Europese burgers slachtoffer geweest van online fraude in 2012;
gaat 74% van de Europese burgers akkoord met de stelling dat het risico dat men slachtoffer wordt van cybercriminaliteit gestegen is het vorige jaar;
is 61% van de Europese burgers bezorgd slachtoffer te worden van identiteitsdiefstal;
is 43% van de Europese burgers bezorgd over het feit dat ze niet in staat zouden zijn om beroep te doen op het internet vanwege cyberaanvallen.
Vooruitzichten
Visie
De visie van het EC3 is om binnen de steeds evoluerende cybersamenleving, waarbinnen cybercriminaliteit een prioriteit is, een veilige cyberomgeving te creëren door de nodige voorzorgsmaatregelen tegen cybercriminaliteit te faciliteren.
Missie
De missie van het EC3 Strategie & Preventie richt zich op het garanderen van de veiligheid van de Europese burgers en bedrijven. Dit door middel van informeren en sensibiliseren van de mogelijke gevaren van het cybermilieu. Op basis van grondige analyses uit meerdere invalshoeken tracht het EC3 de EU-burger en bedrijven bewust te maken van en kennis te bieden over de huidige en toekomstige internetcriminaliteit.
Doelstellingen
De voornaamste doelstelling van het EC3 is de EU-burger en bedrijven bewust maken van de potentiële risico's van het internet. Bijhorend fungeert het EC3 ook repressief. De doelstellingen van het European Cybercrime Centre situeren zich op meerdere niveaus van de veiligheidsketen:
een steunpunt vormen in de strijd van de EU tegen cybercriminaliteit;
het informeren en sensibiliseren van de Europese burgers en bedrijven;
het reduceren van georganiseerde groeperingen die criminele winsten via het internet verkrijgen;
het reduceren van het aantal slachtoffers van cybercriminaliteit zoals dat bij online seksuele uitbuiting van kinderen het geval is;
het bevorderen van het informatiesysteem van de Europese Unie;
voorzien in de uitbouw van de operationele en analytische capaciteit voor onderzoek en samenwerking met internationale partners.
Gevolgen
Op basis van een gestructureerde werking via de verschillende adviesgroepen, is het EC3 in staat om de doelstellingen grondig te vervullen, hieronder volgt een korte lijst van wijzigingen die het EC3 teweegbrengt:
hoger percentage van ontmanteling van criminele netwerken die actief zijn op het internet;
bevorderde detectie en forensische middelen om het criminele cyberonderzoek te exploiteren;
ontwikkeling van gespecialiseerde diensten tegen cyberaanvallen ter bevordering van de rechtshandhaving;
samenwerkingsverbanden met de private sector en onderzoeksdiensten;
een gespecialiseerde training voor rechtshandhavers zoals rechters en aanklagers om zich zo te kunnen beraadslagen omtrent complexe problematieken;
een gelijkgestemde bril van cybercriminaliteit onderzoekers binnen de EU;
een steeds groeiende economie met minder financiële verliezen door cybercriminaliteit;
een beter beveiliging van de Europese burgers en bedrijven via het internet;
een verhoging van het bewustzijn van de EU-burger bij het kenbaar maken van hun eigen leven online.
Diensten
Het ECC biedt meerdere diensten aan in de strijd tegen de georganiseerde misdaad. Via hun 24/7-helpdesk en coördinatiecentrum is het mogelijk om gegevens door te nemen, het netwerk van de interne veiligheid te monitoren en is er de mogelijkheid om alle beschikbare bronnen te scannen en informatie te ontleden. Het vermogen van data fusion (gegevensverzameling) uit de lidstaten, gecombineerd met de Cyber Innovation Room (CIR) werkt bevorderend voor Europa in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit.
Data Fusion Centre
Het Data Fusion Centre zorgt voor de verzameling van gegevens met betrekking tot cybercriminaliteit op ieder niveau: publiek, privaat of open bronnen, om zo de beschikbare politionele gegevens te verrijken. Daarnaast wordt er op een kritische manier informatie verwerkt en geanalyseerd uit verschillende bronnen, met als doel een beeld te kunnen schetsen van de cybercriminaliteit binnen Europa om zo snel nieuwe bedreigingen te kunnen identificeren. Tevens levert het centrum ondersteuning bij multidisciplinaire onderzoeken.
Dankzij de nieuwste technologieën is het Data Fusion Centre in staat om de wetshandhavingsinstantie, het Computer Emergency Response Team (CERT), de gemeenschap, de particuliere sector en de academische specialisten te verbinden. Het dient als contactpunt om onderzoek betreffende cybercriminaliteit te melden zodat de verworven informatie ter beschikking kan worden gesteld aan de overige lidstaten.
Forensics
Het EC3 levert een verscheidenheid aan forensisch ondersteunende diensten. Dit omvat speciale gereedschappen en een labo van waar digitale netwerken en mobiele apparatuur forensisch geanalyseerd worden. Dit wordt ondersteund door apparatuur zoals het digitale forensische labo en het mobile lab (voertuig) met draagbare laboratorium- en onderzoeksapparatuur. Er wordt onderzoek gedaan naar zowel grondstoffen en printers die gehanteerd worden bij het namaken van bankbiljetten en documenten alsook naar valse bankbiljetten. Er is ook een dienst die gespecialiseerd is in forensische fotografie.
Outreach
De dienst Outreach richt zich op de ontwikkeling en het onderhoud van alle partnerschappen die bijdragen tot de EU-respons binnen het gebied van cybercriminaliteit. Deze service omvat de proactieve identificatie van nieuwe partners en organiseert de samenwerking met wetshandhavingsinstanties, EU-instellingen, internationale organisaties, de particuliere en publieke sector en de academische wereld.
Werking
Het European Cybercrime Centre is samengesteld uit vijf basisgebieden. Door middel van dit onderscheid is het EC3 in staat om een integrale en geïntegreerde werking te voorzien.
Data Verzameling
Binnen het niveau van dataverzameling voorziet het EC3 een ondersteuningsplatform betreffende de rechtshandhaving binnen alle Europese deelstaten. Binnen dit niveau worden ook gegevens verzameld en verwerkt met betrekking tot cybercriminaliteit.
Operationeel
Operationeel gezien voorziet het EC3 de ondersteuning bij cybercriminaliteitsonderzoeken binnen de Europese Unie, zoals de strijd tegen fraude, online kindermisbruik etc. Deze ondersteuning is van toepassing bij een onderzoek uitgaande van een of meerdere landen. Bijkomstig voorziet het European Cybercime Centre ook de coördinatie van complexe transnationale onderzoeken met betrekking tot Eurojust.
Strategisch
Binnen de strategische werking spreken we voornamelijk van het opstellen van trend-analyses en voorspellingen alsook over nieuwe ontwikkeling op niveau van cybercriminaliteit met als doel cyberaanslagen te vermijden.
Onderzoek- Ontwikkeling en Training
Het EC3 werkt binnen het niveau van training nauw samen met CEPOL (Europees politiecollege) om zo een goede training te kunnen garanderen. Met als doel de kennis en bewustwording betreffende de cyberproblematiek te vergroten. Binnen het onderdeel onderzoek valt de aanpak van cybercriminaliteit alsook het verzekeren van de benodigde capaciteit binnen de rechtshandhaving zoals gebouwen, rechters en aanklagers. Bijkomstig vormt ook de ontwikkeling van forensische middelen een onderdeel. Zo ontwikkelt het EC3 de nodige middelen om een betere opsporing en vervolging van cybercriminaliteit mogelijk te maken.
Samenwerkingsverbanden
Binnen de samenwerkingsverbanden kunnen we spreken van een brede waaier aan partners, verschillend naargelang de situatie. Het EC3 werkt nauw samen met de private sector, onderzoeksdiensten, de gemeenschap, hogescholen, universiteiten en diensten die gespecialiseerd zijn in het anticiperen op computer noodgevallen. Het EC3 beschikt ten slotte over een samenwerking met gespecialiseerde teams die zorgen voor detectie en anticipatie van en op cybercriminaliteit met als doel het vermijden of reduceren van deze criminaliteit.
De samenwerking met de externe partners is doelgericht. Het is noodzakelijk dat alle diensten zich situeren op dezelfde lijn met hetzelfde doel voor ogen. Het EC3 stemt zich af met andere relevante internationale partners/diensten zoals EUCTF (Comité van de Europese Unie inzake cybercriminaliteit), CIRCAMP (operationele en strategische werking met betrekking tot internet verbonden kinderen misbruik, materialistische werking), ENISA (Europees Netwerk van Informatie- en Beveiligingswerking) en ECTEG (Europese Cybercriminaliteitstraining- en opleidingsgroep).
Werkingsgebied
Het EC3 richt zich binnen het werkveld op het leveren van een grotere internationale coördinatie in de strijd tegen de fenomenen cybercriminaliteit, seksueel misbruik van kinderen en online fraude.
Cybercriminaliteit
Het EC3 richt zich op de reductie en eliminatie van cybercriminaliteit, hierbij is de dienst Cyborg actief. Deze dienst steunt de EU-lidstaten bij het voorkomen en bestrijden van verschillende vormen van cybercriminaliteit, die voornamelijk in verband liggen met criminele organisaties.
Deze werking staat in lijn met het Verdrag van Boedapest inzake cybercriminaliteit, die voorschrijft dat de reikwijdte van EC3 de misdrijven omvat die gericht zijn tegen de computer- en netwerkinfrastructuren behorende tot de EU en tevens de misdaden online. Onder online misdaden vallen onder meer malware, hacking, phishing, inbraak, manipulatie, identiteitsdiefstal, fraude en online seksuele uitbuiting van kinderen.
In 2014 verspreid Europol het eerste Internet Organised Crime Threat Assessment (iOCTA). De bedoeling van dit assessment is overheden en beleidsmakers informeren om gerichter en efficiënter de strijd tegen cybercriminaliteit te kunnen aanpakken en de online-maatschappij beter te kunnen beschermen.
Seksueel kindermisbruik
Het EC3 gaat de strijd aan met het online seksueel misbruik van een menselijk wezen jonger dan 18 jaar. Dit omvat zowel de productie van kinderporno als de online verspreiding ervan. Om deze strijd te kunnen voeren op Europees niveau werd de dienst Twins ingevoerd. Twins ging van start in 2001 en beschikt tot op heden over 19 leden en 36 partners. Samen staan ze in voor de strijd tegen productie en overdracht van materialen die gekenmerkt worden door seksuele uitbuiting van kinderen. Bijhorend bieden ze ook weerstand tegen grensoverschrijdende seksdelinquenten.
De dienst Twins richt zich niet enkel op de identificatie van daders maar ook op de identificatie van slachtoffers, met als doel de potentieel lopende exploitatie tegen te houden. Ook tracht men te voorzien in de nodige zorgen vanuit de bevoegde autoriteiten. Deze dienst functioneert op operationeel niveau via de verbindingsofficieren van het Europolnetwerk. Dit netwerk biedt strategische en operationele analytische ondersteuning en ondersteunt de internationale projecten zoals COSPOL, CIRCAMP en EFC.
De Europese financiëngroep speelt een grote rol binnen deze werking. Het EFC is een permanent netwerk bestaande uit publieke en private belanghebbenden. Met als doel een platform te ontwikkelen die gehanteerd wordt door iedere Europese lidstaat om de strijd tegen commerciële verspreiding van expliciete materialen gekenmerkt door seksueel misbruik van kinderen.
Verloop
Deze strijd verloopt zeer gestructureerd; zo voorziet de dienst eerst de toegang tot dit netwerk. Eenmaal ze toegang hebben tot dit criminele netwerk wordt er een forensisch onderzoek (informatie inwinnen vanuit het verleden) opgestart. Dit gaat gepaard met een grondig onderzoek van het product (onderzoek software en/of communicatieprotocol). Eenmaal dit proces achter de rug is wordt het communicatieprotocol of software ontcijfert. Daaropvolgend start de triage, het beoordelen van slachtofferschap of de ernst van het seksueel kindermisbruik gepaard gaande met het onderzoek van sporen en aanwijzingen. Tot slot wordt het doelwit geselecteerd en worden de netwerk van dit betrokken doelwit gecontroleerd en geanalyseerd. Met als doel het netwerk te elimineren en het slachtoffer te identificeren.
Online Fraude
Tot slot richt het EC3 zich op online betaalkaartfraude, hiervoor beroept het EC3 zich op de dienst terminal. De dienst Terminal staat in voor de ondersteuning van rechtshandhaving instanties binnen de EU. Terminal staat in voor de productie van analytische rapporten, deze rapporten omvatten bevindingen betreffende telefoonnummers, communicatiemiddelen, verbindingen tussen personen en hypothesen.
De Terminal biedt ook de nodige ondersteuning via het mobiele kantoor die rechtstreeks toegang heeft tot de databases van Europol.
Partners
Om de werking te kunnen garanderen is het noodzakelijk om de krachten te bundelen en een goede samenwerking te waarborgen. Doordat de prioritaire fenomenen vaak grensoverschrijdend zijn is het noodzakelijk om een gecoördineerde en gezamenlijke aanpak over de grenzen te voorzien. Europol is Europa's gespecialiseerde rechtshandhavingscentrum voor de operationele ondersteuning, coördinatie en expertise binnen het gebied van cybercriminaliteit. De succesvolle werking van het Europees Cybercrime Center is te danken aan de samenwerking met:
EU-lidstaten;
belanghebbenden in de EU;
niet-EU landen;
internationale organisatie;
internetbestuurslichamen en -dienstverleners;
bedrijven die betrokken zijn in de financiële sector en internetbeveiliging;
academische deskundigen;
maatschappelijke organisaties;
Nationaal Computer Emergency Response Teams (CERT’s) en de CERT-EU.
Programmaraad
De programmaraad van het EC3 omvat een adviserende rol binnen het center in zijn bestuurlijk proces. De huidige leden van het programmaraad zijn het EUCTF (Europese Unie Cybercrime Taskforce), CIRCAMP (COSPOL Internet Related Child Abusive Material Project), ENISA (European Network and Information Security Agency), ECTEG (European Cybercrime Training and Education Group), CEPOL (European Police College), EUROJUST (European’s Union’s Judcial Cooperation Unit), CERT-EU (Computer Emergency Response Team), Interpol (International Criminal Police Organization), European Commission en EEAS (European External Action Service).
Externe links
Eurobarometer
RAND
Internet World Stats
Informatiebeveiliging |
Piet Heyn, officieel Pieter Heijn, (Ilpendam, 5 augustus 1856 - Amsterdam, 2 februari 1929) was een Nederlandse architect.
Een van Heyns bekende activiteiten is in Bergen aan Zee een toenmalig herstellingsoord voor kinderen uit 1908 dat is ontworpen in opdracht van het Amsterdamse Burgerweeshuis, vandaag de dag fungerend als vakantieoord onder de noemer Het Zeehuis. Rond 1910 volgde naar zijn ontwerp een ingrijpende verbouwing met een vernieuwing van de voorgevel van een vrijmetselaarsgebouw aan de Amsterdamse Vondelstraat; hij was overigens lid van de hier gevestigde loge. Beide gebouwen zijn gewaardeerd als rijksmonument.
Verder was hij ook in Amsterdam de architect van het in 1966 gesloopte garagebedrijf Stadhouderskade 29, gebouwd voor Opelhandelaar Maurice van Genderingen. In 1909 kwam aan de Oudezijds Voorburgwal 229 naar Heyns ontwerp voor de opdrachtgever N.V. Purperhoedenveem een pakhuis tot stand waaraan onder meer een kantoor is verbonden. Het is gewaardeerd als gemeentelijk monument. Diezelfde waardering kregen ook zijn ontwerpen voor het woon-winkelpand aan de Prinsengracht 821 (1904) en in Amstelveen een woonhuis aan de Badlaan 10 (circa 1921).
Nederlands architect |
Antaeotricha episimbla is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
episimbla |
Geolycosa domifex is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Geolycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Hancock.
Wolfspinnen |
De Sint-Niklaaskerk is de kerk van de Abdij van Postel, gelegen aan de Abdijlaan 16 te Postel.
Geschiedenis
Volgens schriftelijke bronnen zou de kerk in 1190 zijn ingewijd. Afgaande op de bouwstijl wordt begin 13e eeuw aangenomen voor de bouw van de oudste delen van de huidige kerk. In 1626 werd een deel van de kerk in gotische zin gewijzigd. Een dakruiter werd in 1769 vervangen door een westtoren; na blikseminslag werd deze in 1883 herbouwd.
Gebouw
Het betreft een georiënteerd kerkgebouw in laat-romaanse stijl. De kerk is gebouwd in tufsteen dat in de Eifel werd gewonnen. De kerk heeft een driebeukig basilicaal schip en een lagere, halfronde apsis. De lagere, tegen het koor aangebouwde dwarskapelletjes, zijn 17e-eeuws. In 1930 werden ze voorzien van een neoromaanse apsis.
Aan de zuidzijde bevond zich vroeger de hoofdingang, getuige een romaans portaal. In 1631 werd dit dichtgemetseld en in de 20e eeuw weer geopend, nu als toegang tot de sacristie. In de noordelijke zijbeuk bevindt zich een 18e-eeuws barokportaal.
De noordelijke zijkapellen van 1626 zijn uitgevoerd in baksteen met zandstenen muurbanden. In dit jaar werd ook het houten gewelf door een stenen gotisch gewelf vervangen.
Interieur
Het interieur is geheel van natuursteen. De triomfboog dateert uit 1626.
Het koorgestoelte is van 1630 en de in barokstijl uitgevoerde orgelkast is van 1712. Een nieuw orgel werd in 1972/1973 vervaardigd door de firma Pels-D'Hondt. De glas in lood-ramen van begin 20e eeuw stellen episoden uit het leven van Sint-Norbertus voor.
Onroerend erfgoed in Mol
Niklaas
Romaans kerkgebouw in België |
De Suzuki S-Presso is een automodel in het A-segment of miniklasse van Maruti Suzuki, een Indiase autofabrikant. De naam 'S-Presso' is een knipoog naar een oud Suzuki model: de Suzuki Cappuccino. De Suzuki S-Presso wordt verkocht op de Indiase markt, en geëxporteerd naar Latijns-Amerika, Afrika en ASEAN-landen.
Ontwerp
Op 7 februari 2018 toonde Maruti Suzuki de Future S Concept conceptauto op de Auto Expo Motor Show 2018 in het Pragati Maidan Exhibition Center, New Delhi, India. De achterdeuren van deze conceptauto hebben de scharnieren aan de achterzijde - zogenoemde suicide doors - en een rond instrumentarium in het midden van het dashboard dat lijkt op dat van een MINI. De productieversie van de S-Presso beschikt ook over een ronde 'klok' (Dynamic Center Console) in het midden van het dashboard. De grille deelt de ontwerptaal met vier 'blokjes' met onder andere de gefacelifte Suzuki Jimny JB74W en Suzuki Ignis MH. De wielkasten van de achterwielen zijn matig afgewerkt en door de rijhoogte van het voertuig opvallend zichtbaar. Slechts een deel van de voorbumper is open en luchtdoorlatend, hierachter is de radiateur zichtbaar.
De S-Presso heeft zes carrosseriekleuren: Solid White, Solid Sizzle Orange, Solid Fire Red, Metallic Granite Grey, Metallic Silky Silver en Pearl Starry Blue. Het Arena-dealernetwerk biedt daarnaast nog personalisatieopties.
Productie
Maruti Suzuki investeerde ₹640 crore - omgerekend ongeveer €72,5 miljoen - voor de ontwikkeling van dit automodel. De Suzuki S-Presso is gebouwd op de vijfde generatie van het HEARTECT platform. De driecilinder benzinemotor voldoet aan de Bharat stage emission standards (BSES) BSVI emissiestandaarden. Het dashboard is symmetrisch waardoor lokalisatie van het voertuig, de plaatsing van het stuurwiel en pedalen links of rechts, eenvoudig en goedkoop is. Daarnaast is het stuurwiel niet in hoogte en diepte verstelbaar.
Verkoop
De S-Presso kwam beschikbaar in oktober 2019, en wordt in India via het Maruti Suzuki Arena-dealernetwerk verkocht. Het instapmodel kostte in november 2020 in Delhi, India ₹370500 en een gemiddeld uitgerust model in juli 2020 in de Filipijnen ₱518,000.
Veiligheid
De S-Presso beschikt over twee airbags voorin het voertuig, één voor de bestuurder en één voor de bijrijder. Verder beschikt het voertuig over antiblokkeersysteem, elektronische remkrachtverdeling en parkeersensoren achter. De S-Presso heeft geventileerde schijfremmen voor en trommelremmen achter.
Global NCAP publiceerde op 11 november 2020 botsproefresultaten van de Suzuki S-Presso. De S-Presso scoorde nul sterren voor volwassen inzittenden en twee sterren voor 18 maanden oude en driejarige inzittenden. De integriteit van de carrosserie kreeg het oordeel 'instabiel'. Global NCAP lanceerde in 2014 de hashtag #safercarsforindia om de Indiase auto-industrie te stimuleren veiligere auto's te produceren. Naar aanleiding van de publicatie van een reeks teleurstellende resultaten riep Alejandro Furas, secretaris-generaal van Global NCAP, Maruti Suzuki op om consumentenveiligheid serieus te nemen. De botsproef van Global NCAP betreft echter de Indiase variant welke standaard beschikt over 1 Airbag en geen gordelspanners. Dit in tegenstelling tot de variant die geleverd wordt door Suzuki Zuid-Afrika en Suzuki Caribbean de variant aldaar beschikt wel over een dergelijke veiligheidsuitrusting welke tot op heden niet is getest door Global NCAP.
Aandrijving
Alle uitvoeringen van de S-Presso worden geleverd met de 1,0-liter (998 cc) driecilinder K10B benzinemotor. De motor levert een maximaal vermogen 50 kW bij 5500 tpm en een maximaal koppel van 90 Nm bij 3500 tpm. In deze toepassing heeft de K10B motor een compressieverhouding van 11,0:1. De driecilinder benzinemotor is gekoppeld aan een handgeschakelde vijfversnellingsbak of een vijftraps automatische transmissie met manuele modus.
De S-Presso is ook verkrijgbaar met de K10B motor werkend op cng en benzine. Deze motor is alleen beschikbaar met een handgeschakelde vijfversnellingsbak. In deze configuratie levert de motor een maximaal vermogen van 43,5 kW bij 5500 tpm en een maximaal koppel van 78 Nm bij 3500 tpm.
Onderstel en wielophanging
Iedere S-Presso heeft een voorwielophanging volgens het McPherson-systeem met schroefveren. Uitvoeringen met de K10B motor met de cng-motor hebben daarnaast ook een stabilisatorstang voor. De achterwielophanging is semi-onafhankelijk door een torsie-as met schroefveren.
S-Presso |
Rhamphophasma is een geslacht van Phasmatodea uit de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Karl Brunner-von Wattenwyl.
Soorten
Het geslacht Rhamphophasma omvat de volgende soorten:
Rhamphophasma dianicum Chen & He, 1994
Rhamphophasma japanicum Brunner von Wattenwyl, 1907
Rhamphophasma mallati Brunner von Wattenwyl, 1907
Rhamphophasma modestum Brunner von Wattenwyl, 1893
Rhamphophasma spinicorne (Stål, 1875)
Rhamphophasma vile Brunner von Wattenwyl, 1907
Phasmatidae |
Anthrenoides palmeirae is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Urban.
Andrenidae |
De boeken van de Zieners zijn de Nederlandse vertalingen van de delen uit de The Farseer trilogy. Dit is de eerste trilogie die Margaret Lindholm geschreven heeft onder haar pseudoniem Robin Hobb. De drie delen van de trilogie zijn Leerling en Meester, Moordenaar des konings en Vermogen en Wijsheid.
Ze vertellen het verhaal van FitzChevalric Ziener, een koninklijke bastaard, die opgeleid wordt tot moordenaar en in wiens kielzog zich grote gebeurtenissen afspelen. Opmerkelijk hierbij is dat het verhaal wordt verteld door Fitz zelf; het is dus geschreven in eerste persoon en niet in derde persoon, zoals gebruikelijk is bij fantasy.
Het verhaal van Fitz vindt zijn vervolg in De boeken van de Nar. Deze twee reeksen spelen, evenals De boeken van de Levende Schepen, zich af in de fictieve wereld van het Rijk van de Ouderlingen
Leerling en meester
FitzChevalric komt als koninklijke bastaard terecht in de Hertenhorst, hoofdburcht van de Zes Hertogdommen. Hij wordt hier opgeleid tot moordenaar in dienst van de koning. Hij leert van zijn meester Chade alles wat er bij het moorden komt kijken. Aan het einde van het boek krijgt Fitz zijn eerste grote opdracht. Hij moet een prins vermoorden. Het probleem is alleen dat een van de prinsen zint op de troon en een plan heeft om de troon de zijne te maken door zijn halfbroer de kroonprins te vermoorden.
Moordenaar des konings
Nadat zijn eerste opdracht voltooid was was FitzChevalric halfdood. Hij vertrok uit het bergrijk met Staljongen Manus en goede vriend Burrich. Terug in de Hertenhorst komt hij weer in aanraking met Regaal, die nog steeds boos is op Fitz omdat zijn plan mislukt is. De coterie van Regaal(groep vermogensgebruikers) zit Fitz achterna en hij moet al zijn geheimen voor zich houden. Zoals zijn vriendin Mollie en zijn band met de wolf Nachtogen.
Aan het einde van het boek gaat Kroonprins Veritas op zoek naar de Ouderlingen. Een mythisch volk waarvan niemand weet of het bestaat. Als Veritas eenmaal weg is gaat het plan van Regaal in werking. Hij wil koning worden en daarvoor moeten Koning Vlijm en de troonopvolgers allemaal sterven.
Vermogen en Wijsheid
FitzChevalric is in het vorige boek uit zijn lichaam getreden en samen met de wolf Nachtogen in één lichaam gaan leven. Hij wordt er weer uitgehaald nadat zijn (aangenomen) dode lichaam was opgegraven. Hij gedraagt zich in het begin als een wild beest maar komt steeds meer terug naar de mensenwereld. Als hij eenmaal mens is komt hij erachter dat behalve Chade en Burrich iedereen denkt dat Fitz dood is. Hij neemt een andere naam en reist naar Oversteek, waar Regaal heen is verhuisd, om de nieuwe koning, Regaal, te vermoorden.
Zijn plan mislukt grandioos omdat de coterie (die nog bestaat uit Will, Carrod en Burl) Fitz misleidt. Hierdoor moet hij Oversteek ontvluchten, later zal Fits in de handen van Burl vallen in het dorpje Maansoog. Hij belandt daar in de gevangenis, maar wordt bevrijd door zijn vriendin Spreeuw. Hierna gaat hij naar het Bergrijk om Koning Veritas te zoeken, die hem door middel van het vermogen heeft geroepen.(deel 2) Hij gaat op reis met Koningin Kettricken, de Nar en een paar anderen, waaronder een oud vrouwtje (met de naam Ketel). Ketel(die in werkelijkheid dan toch Merel noemt) blijkt erg oud te zijn(ruim 200 jaar) en heeft veel verloren kennis over het vermogen. Ze is al meer dan 200 jaar oud, en blijkt vroeger tot een van de sterkste coterieën te hebben behoord.Maar ze werd verbannen uit de Hertensprong omdat ze in haar eigen coterie iemand doodde.
Als Veritas gevonden is blijkt hij bezig te zijn met iets onmogelijks. Samen met Ketel gaat Veritas deze onmogelijke taak verder tot uitvoering brengen.Ze hakken een stenen draak uit die later door deze twee tot leven gewekt zal worden(dit kost hun leven), ze offeren zich op voor hun geliefde Hertogdommen. Later ontdekt Fitz hoe hij de verouderde draken tot leven kan wekken( met bloed en Wijsheid) en deze oudere draken zulleVeritas gaan helpen in zijn strijd tegen de Rode Kapers en dit zal de redding van de zes Hertogdommen worden.
Fitz zal 15 jaar een kalm leven leiden.....
Hoofdpersonages
FitzChevalric Ziener: Bastaardzoon van Kroonprins Chevalric.
Nachtogen: Wolf en Wijsheidspartner van Fitz.
Mollie: Jeugdvriendinnetje van Fitz, later Fitz' grote liefde
Koning Vlijm: Koning van de Zes Hertogdommen
Nar: Nar van Koning Vlijm en Fitz' beste vriend
Chade: Bastaardhalfbroer van Koning Vlijm, Fitz' leermeester in het moordenaarsvak
Prins Chevalric: Oudste zoon van Koning Vlijm en vader van Fitz, doet na het bekendmaken van Fitz' bestaan afstand van zijn rechten op de troon en trekt zich terug op zijn landgoed.
Patience: Vrouw van Prins Chevalric, na zijn dood keert ze terug naar de Hertenhorst en staat daar in voor Fitz' culturele opvoeding
Dentelle: Gezelschapsdame van Patience
Burrich: Vertrouwensman van Chevalric, later stalmeester van de Hertenhorst. Hij neemt de jonge Fitz onder zijn hoede.
Kroonprins Veritas: Tweede zoon van Koning Vlijm, wordt Kroonprins van de Zes Hertogdommen nadat zijn broer afstand deed van zijn titel. Hij staat met zijn vermogen in voor de verdediging van het koninkrijk tegen de Rode Kapers.
Kettricken: Dochter van de koning van het Bergrijk. Ze wordt door Prins Regaal uitgekozen als bruid voor Kroonprins Veritas. Neemt al snel de rol van Koningin van de Hertenhorst op zich.
Prins Regaal: Jongste zoon van Koning Vlijm en diens tweede vrouw.
Externe link
Robin Hobb |
Natalie Anne Merchant (Jamestown, New York, 26 oktober 1963) is een Amerikaanse zangeres.
Merchant begon in 1981 bij de band 10,000 Maniacs, waar ze de oorspronkelijke leadzangeres verving. Deze band, vernoemd naar de horrorfilm Two Thousand Maniacs, ontwikkelde zich, evenals 'grote broer' R.E.M., tot een maatschappelijk betrokken college rockband. Deze betrokkenheid bij maatschappelijke organisaties (zoals Amnesty International) loopt als een rode draad door de carrière van Merchant.
In 1993 verlaat ze de band voor een solocarrière. Haar debuutalbum Tigerlily komt uit in 1995. Het album leverde drie bescheiden hits op, te weten Carnival, Jealousy en Wonder. Een nummer dat veel aandacht krijgt in de pers is River, een lied over de op 23-jarige leeftijd overleden acteur River Phoenix.
Haar tweede solo-album volgt in 1998. Ophelia bevat twaalf nummers die zijn opgenomen in de vorm van workshops, uitgaande van verschillende personages, waaronder Ophelia van Shakespeare. Deze personages worden door Merchant zelf vertolkt in een korte film die ook de titel Ophelia draagt. Kind & Generous is in 1998 een van de meest gedraaide singles op de adult rock-radiozenders in de Verenigde Staten. Ook singles Break Your Heart (een duet met N'Dea Davenport van Brand New Heavies) en Life is sweet krijgen airplay.
Na een wereldtour en een livealbum (1999) volgt in 2001 het album Motherland. Het album is opgedragen aan de slachtoffers van 11 september 2001. Er volgt wederom een tour door Noord-Amerika en Europa (met een bezoek aan onder meer Paradiso in Amsterdam).
In 2003 brengt Merchant The House Carpenter's Daughter uit, een album dat qua stijl afwijkt van de voorgaande drie albums. Het album is het resultaat van Merchants langgekoesterde wens om een album met alleen maar traditionele folkmuziek te maken. Het wordt uitgebracht in eigen beheer, in eerste instantie alleen in de Verenigde Staten. Wanneer het aanslaat, komt het alsnog naar Europa.
Na dit album wordt het even stiller rondom de zangeres. Ze bevalt van een dochter in 2003. In 2005 komt het 'best of'-album Retrospective uit. De deluxe-versie bevat een extra disc met niet eerder uitgebrachte opnames. In 2010 doorbreekt Merchant een jarenlange stilte met het album Leave Your Sleep.
Discografie
Solosingles
Carnival (1995)
Wonder (1995)
Jealousy (1996)
San Andreas Fault (1996)
Kind & Generous (1998)
Break Your Heart (1998)
Life is Sweet (1999)
Space Oddity (2000)
Just Can't Last (2001)
Build a Levee (2002)
Owensboro (2003)
Soloalbums
Tigerlily (1995)
Ophelia (1998)
Live in Concert (1999)
Motherland (2001)
The House Carpenter's Daughter (2003)
Retrospective: 1995-2005 (2005)
Leave your Sleep (2010)
Natalie Merchant (2014)
Paradise Is There: The New Tigerlily Recordings (2015)
Keep your Courage (2023)
Met 10,000 Maniacs
Human Conflict Number Five (1982)
Secrets of the I Ching (1983)
The Wishing Chair (1985)
In My Tribe (1987)
Blind Man's Zoo (1989)
Hope Chest: The Fredonia Recordings 1982-1983 (1990)
Our Time in Eden (1992)
MTV Unplugged (1993)
Campfire Songs: The Popular, Obscure and Unknown Recordings (2004)
Hitlijsten
Albums
|- align=center
|align=left|Leave your sleep||16-04-2010||17-04-2010||24||5*||
|}
|- align=center
|align=left|Leave your sleep||2010||24-04-2010||37||4*||
|}
Amerikaans zanger
Amerikaans singer-songwriter |
Diplodonta semiaspera is een tweekleppigensoort uit de familie van de Ungulinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Philippi.
Ungulinidae |
Cryptus anniversarius is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Maljavin in 1968.
anniversarius |
No You Girls is een nummer van de Schotse indierockband Franz Ferdinand uit 2009. Het is de tweede single van hun derde studioalbum Tonight: Franz Ferdinand.
De tekst van "No You Girls" gaat over jongens en meisjes die met elkaar dansen en totaal onattent met elkaar omgaan. Het nummer werd een bescheiden in thuisland het Verenigd Koninkrijk, waar het de 22e positie bereikte. In Nederland flopte het nummer echter met een 95e positie in de Single Top 100.
Nummer van Franz Ferdinand
Single uit 2009 |
Ancilla acuminata is een slakkensoort uit de familie van de Ancillariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door G.B. Sowerby II.
Ancillariidae |
Parlement Jeunesse Wallonie-Bruxelles (PJWB) is een van de drie jeugdparlementen in België, naast het Vlaams Jeugd Parlement (VJP) en Jeugd Parlement Jeunesse (JPJ). Aanvankelijk heette het jeugdparlement Parlement Jeunesse de la Communauté Française.
De PJWB is een simulatie van een nationaal parlement. De deelnemers zijn tussen 17 en 26 jaar oud. De simulatie wordt elk jaar rond februari-maart in het Parlement van de Franse Gemeenschap georganiseerd door Parlement Jeunesse ASBL. Het PJWB is gericht op Wallonië en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Zie ook
Lijst van jeugdparlementen
Politiek in België
Jeugdparlement |
Fourques is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nîmes. Fourques telde op inwoners.
Geografie
De oppervlakte van Fourques bedroeg op ; de bevolkingsdichtheid was toen inwoners per km².
Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Gemeente in Gard |
Silvio Martinello (Padua, 19 januari 1963) is een voormalig Italiaans wielrenner.
Belangrijkste overwinningen
1983
Ronde van Belvedere
1991
18e etappe Ronde van Italië
Milaan-Vignola
4e etappe Tirreno-Adriatico
1992
3e etappe Driedaagse van De Panne
1995
Wereldkampioen Ploegkoers (baan), Elite
Wereldkampioen Puntenkoers (baan), Elite
1996
1e etappe Ronde van Italië
Wereldkampioen Ploegkoers (baan), Elite
Olympisch kampioen Puntenkoers (baan), Elite
1997
Wereldkampioen Puntenkoers (baan), Elite
1999
2e etappe Ronde van Zwitserland
Resultaten in voornaamste wedstrijden
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|
|}
Externe link
Martinello, Silvio
Martinello, Silvio
Martinello, Silvio |
Leptostylopsis annulipes is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Fisher.
annulipes |
Muricella dubia is een zachte koraalsoort uit de familie Acanthogorgiidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Muricella. Muricella dubia werd in 1910 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.
Zachte koralen |
Onderstaand volgt een lijst van prefecten van de dicasterie voor Evangelisatie, een orgaan van de Romeinse Curie.
Dicasterie voor Evangelisatie
Evangelisatie |
Evren Korkmaz (Venlo, 27 april 1997) is een Nederlandse voetballer van Turkse afkomst die doorgaans als centrale verdediger speelt, maar ook inzetbaar is als rechtsback.
Clubcarrière
Korkmaz doorliep de jeugdopleiding van VVV-Venlo, dat hem met ingang van het seizoen 2015/16 overhevelde naar het eerste elftal. Daar maakte hij op 1 april 2016 op achttienjarige leeftijd zijn competitiedebuut, tijdens een wedstrijd in de Eerste divisie thuis tegen FC Den Bosch (2-1). Hij viel die avond in voor de eveneens debuterende Sam Westley. Einde juli 2016 kreeg Korkmaz voorafgaand aan de Herman Teeuwen Memorial de Jan Klaassens Award uitgereikt, de jaarlijkse onderscheiding van VVV voor het grootste talent uit eigen jeugdopleiding. Anderhalve week eerder had hij al een contract tot medio 2018 getekend bij de club. Hierin werd een optie voor nog een seizoen opgenomen.
In de zomer van 2017 werd die optie door de club gelicht. In het seizoen 2017-2018 kwam hij aanvankelijk op huurbasis uit voor FC Den Bosch. Korkmaz kreeg er weinig speeltijd en keerde eind januari 2018 weer terug naar VVV. Korkmaz kreeg ook na zijn terugkeer in Venlo weinig speeltijd en tekende in juli 2019 een tweejarig contract bij Adanaspor.
Statistieken
Zie ook
Lijst van spelers van VVV-Venlo
Lijst van spelers van FC Den Bosch
Externe link
Spelersprofiel Evren Korkmaz op VI.nl
Korkmaz, Evren |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.