علی عليه السلام سره د خپلو ځامنو په داسې غم کښې غرق شو، چې ويې فرمايل: اي د پيغمبر(ص) لورې! ستا شتون زما لپاره د دلاسې ځاي ؤ، ستا نه وروستو به څوک ما ته تسلي راکوي؟

علی عليه السلام د شپې خپلې پاکې بي بي ته غسل ورکړ، کفن يې کړه او وړاندې له دې چې د کفن بندونه وتړي يو غږ يې وکړ: اي حسنه! اي حسينه! اي زينب او اي ام کلثوم راشئ خپلې مور سره خداي ملې وکړئ