غوث الدين برج ته وخوت، اوږد وغ ځېد، ښه ش ېبه ووته، والړ شو، په تاخچه کې

اېښې تُ فدانۍ يې ور واخيسته، نصوار يې تو کړل، ور چوله و، د پوري کولو له پاره

ورغی، الند ې يې وکتل، نجلۍ هماغسې ناسته وه، په کوټه کې ال د څراغ ژ ېړه رڼا

ښکارېدله