لکه رحمن بابا وائي: دا جهان دی خدائ له عشقه پېدا کړی د جُمله ؤ مخلوقاتو پلار دی دا نو نجيب وائي: زه نجيب خو يم له عشقه پېدا شوی که دا نور خلق زېږړلي دي له موره رحمن بابا وائي: چې دې زړه دی پړی تړلئ استوار دا جهان دی د نيکه دی که د پلار نو نجيب وائي: چې دې هسې شان دې زړه پورې تړلئ دا دُنيا دې د نيکه که د بابا ده د رحمن بابا مشهور شعر دی: په نامه د هغه خدائ مې دا بيان دی چې يو نوم ئې په نومونو کې سُبحان دی نو نجيب برملا وائي: ما نجيب هم په دا طور غزل اووې که ويئلئ دويزي عبدالرحمن دی قنبر علي يو ښه شاعر وه هغه وائي: تتبع قنبر، رحمن ددې غزل کا چې دا مست په ميو راغئ يار د چا دی رحمن بابا او اُستاذان شاعران خوشحال خان خټک: څو ژوندی ئې د رزق مه کوه هېڅ غم خپل قسمت به در رسېږي زيات و کم رحمن بابا: خدائ د رزق په زېر مه هېروه کلک شه تر سړي د سړي رزق دی مقدم څومره يکسانيت دی څومره ښکلئ رحمن بابا د خوشحال بابا د شعر جواب ورکړئ دی