ناڅاپه مې هم‌شکل پر سینه راکېناست، سترګې یې زما سترګو ته نږدې کړې او دا ځل یې په وحشتناک انداز راته وویل: “ګوره! زه خو ستا له وجوده ځکه راووتم، چې ما ویل ته به راته ښه راغلاست ووایې، ځکه مټ په مټ به درسره روان وم؛ د نړۍ له هر ډول انسان سره د ټکر پر مهال به له ما استفاده کوې؛ زه به ستا ټینګ پلوی یم؛ ته به له ما سره ملګرتیا کوې، خو زه ایله پوه شوم او کاش پخوا پوهېدای چې ته اصلاً رک روغ یې؛ له عاطفې ډک یې، آن دومره عاطفي چې له خپل ځان (نفرت) څخه هم نفرت کوې، نو زه مجبور یم چې بېرته درکې ننوځم، ستا په وجود کې خپل وجود ته وده ورکړم؛ تا له هرې مینې ونیښسېزم؛ شهوت درکې وسېځم؛ ټول عاطفي قوت دې زما په مار ته ورته ژبه وچیچم او ختم یې کړم