دا خبرې د دې لپاره نه لیکم چې ځان ډیر بشر دوست وښییم بلکې حالت همداسې دی زما خو وږمه هیڅ له یاده نه وځي اوس هم چې کله له ښاره کورته راځم او خپله کوچنۍ لور چې د وږمې همزولې ده مخې ته راشي را ته وایي څه دې راته راوړي دي زما سترګو ته وږمه ودریږي او دهغې وړې خبرې مې په غوږونو کې انګازې کوي، چې ویل یې دا بله همزولې خو مې پلار لري پلار به یې پیسې ورکړي