برهان مبایل ورڅه واخیست، په ځای کې ودرېده، عکس یې زوم کړ، درې پوړیزه ښکلې ودانۍ وه، په سر یې ملي بیراغ ټینګ و، بیراغ یې رانږدې کړ، د جوړونکي محصل او لارښوود استاد نومونه ورباندې روښانه لیکل شوي وو، پر اصلي او درېیم نامه سپین رنګ وهل شوی و، هېڅ نه ښکارېده۔ مبایل یې بېرته هلک ته ورکړ، ځای پر ځای کېناست۔ ولاړ ځوانکي ورباندې غږ کړ۔

-کټ مټ همداسې ماڼۍ غواړم، پیسو کې هم لانجه نه کوو، سم کار راته وکړه۔

یوسف دواړه له نظره تېر کړل، خو سترګې یې له اوښکې ډکې شوې، ښکته یې وکتل، سر یې په دواړو لاسونو کې ټینګ کړ، لکه د هیلو ماڼۍ یې چې یو ځل بیا نړېدلې وي۔ په دوکان کې چوپتیا اوږده شوه، راغلو ځوانانو کوم ځواب تر لاسه نه کړ، یو بل ته یې وکتل او نور یې په سترګو کې له دوکانه څخه د بېرته وتلو پرېکړه وکړه۔

۱۳۹۹، د کب ۲۲مه