هغه څوک چې څلوېښت کاله له خپل ولسه لرې پاتې شوی وي او بیا د یو تصادف، چانس او د ولس د ناچارۍ له وجې دولتمشر شي او د ولسمشر خطاب ورته وشي، هغه نو بیا په ځان کې ورک شي ، ترې راټول غوړه مالان یې نو اسمان ته داسې پورته کړي ، چې لاندې ولس ورته هډو د ادم زامن نه ښکاري۔ ځان ورته جامع اکمالات معلوم شي او هر ډول ګلشالي یې چې له خولې و دوړول نو فکر کوي چې همدا د کاڼي کرښې دي