پرمختللې ټولنه هیڅ وخت په ماضي پورې زړه نه تړي او په تېر زرین دوران پسې نه ګرځي۔ دوی په نن کې اوسي، د نن د بهترۍ هڅه کوي او د لا روښانه او نېکمرغې سبا فکر ورسره وي۔ رادیکال مفکران او انقلابیان هم د زرینې زمانې نظریه نه مني۔ دوی ماضي ته د ترقي په لاره کې د خنډ په سترګه ګوري او په دې عقیده دي چې د لا روښانې سبا لپاره پکار ده چې نه یوازې په پرون چلیپا راوباسو بلکې د نن ارزښتونه او دودونه هم بدل کړو۔ د دوی په نظر طلایي دوران په پرون کې نه ، په سبا کې پټ دی او د رسېدا لاره یې دا ده چې له ظلم ا واستثمار سره مبارزه وشي۔ د مارکسیستو په اند، طلایي دوران ته هغه وخت رسېدای شو چې په ټولنه کې مساوات قایم شي۔ دینداره خلک په دې دنیا کې د زرینې زمانې تمه نه لري، د دوی په نظر، زرین وختونه د هغې دنیا دي او هلته به ښې شیبې د ګناهګارو نه بلکې د متقیانو په نصیب وي