كله يې چې دا كيسه واورېدله نو حيرانه او هكه پكه پاتې شوله

او ويې ويل:

- دمنه! ه ه دمنه چې خوار زار او ذليل به د پاچا په دروازو كې پرو و او ټولوو

به ورته په سپكه سترګه كتل پاچا ته ځان رانژدې كړ تر دې چې د ده په لوړه مرتبوه د

رعيت لويانو حسد كاوه او ځان پورې به شرمېدل