په سبا نه بل ماښام زما د استوګنې هوټل ته راپسې راغی۔ یو ډبلی شیریني ورسره وه۔ د تېر ځل غوندې په لوړ اواز بې مقدمې لګیا شو: نن سهار مې نجلۍ وغوښته، خبره مو وشوه، ما ځکه بیړه وکړه چې یو خو باید د کیسې په سړي نور وخت نه وای تېر او بل خدای شته ویل مې کیسه لیکونکی تهران ته ستون نه شي۔

۱۳۷۴، تهران