موږ په ادب کې د تلوسې لفظ کاروو، فرد د تلوسې په مرسته زندی کېږي، ځکه تلوسه لېوالتیا او په ادب کې د غوټې پرانېستو یو خوږ او مضطرب انتظار دی، چې اضطراب بیا د شعر د ښکلا نوم دی