ژبه یې اسانه ده خو دوه تصویرونه پکې دي ،یو دادی چې چې محبوب د تګ اجازت غواړي خو مین ورته وایي چې تۀ مۀ ځه! دوه قسمه باران راغلو؛ یو خو چې تۀ رخصتېږې نو د ډکو سترګو باران رادرومي ، بل خوا بهر هم باران وریږي او باران کې څوک نۀ ځي۔

حمزه بابا وایي چې:

اشنا چې راشي خطا وار شي زما

حمزه! تر څو به خطا وار اوسمه؟

د لومړي خطا وار هدف وارخطایي ده او دوهم خطا وار د غلطي کوونکي مانا لري؛ یو خطا وار یې په دوو ماناوو کې استعمال کړ او ژبه ساده ده۔

اخري دا چې ژبه دې ساده وي خو تکنیک دې موجود وي، شعر دې نېغ په نېغه نۀ وي، شعر باید د سیاست دان،ملا او خبریال خبره نۀ وي، بلکې باید د شاعر خبره وي او شاعر خبره په علامتونو، رمز او کنایه کې کوي