کنايه په اصطلاح کې د خبرو کولو هغه ډول دی چې اورېدونکی مستقيما له مانا سره مخامخ نه شي، بلکې لومړی يوه مانا او ورپسې د هغه کلام دويمه مانا او هغه مقصوده مانا ورڅخه تر لاسه شي چې د ويناوال هدف وي( يون، ۱۳۹۴: ۹۰)