zhufy/xquad_split huggingface dataset:
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นนี้ครอบคลุมพื้นที่กี่ตารางกิโลเมตรของแอ่งอเมซอน
คำตอบ: 5,500,000
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: พื้นที่นี้ควบคุมโดยประเทศต่างๆ รวมทั้งหมดกี่ประเทศ
คำตอบ: 9
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ประเทศที่มีชื่อ “อเมซอนาส” ปรากฏในชื่อมีกี่ประเทศ
คำตอบ: 4
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าอเมซอนคิดเป็นร้อยละเท่าไหร่ของพื้นที่ป่าดิบชื้นทั่วโลก
คำตอบ: ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนในภาษาดัตช์เรียกว่าอะไร
คำตอบ: Amazoneregenwoud
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นใดครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้
คำตอบ: ป่าดิบชื้นอเมซอน
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนมีพื้นที่มากที่สุดในประเทศใด
คำตอบ: ประเทศบราซิล
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนคิดเป็นจำนวนเท่าใดของป่าดิบชื้นทั่วโลก
คำตอบ: กว่าครึ่ง
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: พันธุ์ไม้ที่พบได้ในป่าดิบชื้นอเมซอนมีจำนวนกี่ชนิด
คำตอบ: 16,000
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนเป็นป่าชนิดใด
คำตอบ: ป่าใบกว้างชื้น
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: แอ่งอเมซอนมีพื้นที่กี่ตารางกิโลเมตร
คำตอบ: 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,70
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: แอ่งอเมซอนกินพื้นที่ทั้งหมดกี่ประเทศ
คำตอบ: 9
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ประเทศใดกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของป่าดิบชื้นอเมซอน
คำตอบ: ประเทศบราซิล
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า อเมซอนาส ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: พันธุ์ไม้ในป่าดิบชื้นเขตร้อนอเมซอนมีประมาณกี่ชนิด
คำตอบ: 16,000
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: ในปี 1991 ป่าอเมซอนหายไปแล้วรวมทั้งหมดกี่ตารางกิโลเมตร
คำตอบ: 415,000
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนหายไปกี่ตารางกิโลเมตรในปี 2000
คำตอบ: 587,000
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนที่ถูกโค่นส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อการใด
คำตอบ: ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: ประเทศบราซิลเป็นผู้ผลิตถั่วเหลืออันดับที่เท่าไหร่ของโลก
คำตอบ: ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนที่ถูกโค่นเพื่อขยายการปศุสัตว์คิดเป็นร้อยละเท่าไหร่
คำตอบ: 91%
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: ทางหลวงในเขตป่าดิบชื้นอเมซอนสร้างขึ้นเพื่อชาวไร่กลุ่มใดเป็นหลัก
คำตอบ: ถั่วเหลือง
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: การสร้างทางหลวงในเขตป่าดิบชื้นอเมซอนนำไปสู่เหตุการณ์ใด
คำตอบ: การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: อัตราการทำลายป่านับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 คิดเป็นกี่ตารางไมล์ต่อปี
คำตอบ: 8,646 ตารางไมล์
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: เกิดอะไรขึ้นกับอัตราการตัดไม้ทำลายป่าในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 - 2014
คำตอบ: ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจากปี 2000 ถึง 2005 เพิ่มขึ้นเท่าไหร่เมื่อเทียบกับปี 1995 ถึง 2000
คำตอบ: 18%
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมกังวลเรื่องอะไรเกี่ยวกับพื้นที่ป่าอเมซอนที่สูญหายไป
คำตอบ: ความหลากหลายทางชีวภาพ
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมชี้ว่าการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพอาจเป็นผลมาจากสิ่งใด
คำตอบ: การทำลายป่า
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: สิ่งที่ถูกปล่อยออกมาจากเขตอเมซอนที่นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลคืออะไร
คำตอบ: คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: คาร์บอนในโลกที่ถูกกักเก็บไว้ในป่าอเมซอนมีปริมาณเท่าใด
คำตอบ: 10%
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมเชื่อว่าปริมาณคาร์บอนที่ถูกกักไว้ในป่าอเมซอนมีกี่เมตริกตัน
คำตอบ: 1.1 × 1011
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: ป่าอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งในปีใดที่อาจถือได้ว่ารุนแรงกว่าปี 2005
คำตอบ: ปี 2010
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะแห้งแล้งปี 2010 มีขนาดกี่ตารางไมล์
คำตอบ: 1,160,000
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากการล้มตายของพืชผักจากภาวะแห้งแล้งปี 2010 มีกี่แห่ง
คำตอบ: จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: ตอนใต้ของป่าอเมซอนได้รับผลกระทบจากภาวะแห้งแล้งมากที่สุดในปีใด
คำตอบ: ปี 2005
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไว้ราวกี่ตัน
คำตอบ: 1.5 กิกะตัน
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอรากินอาหารได้วันละเท่าไหร่
คำตอบ: 10 เท่าของน้ำหนักตัว
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอราที่ได้รับการยืนยันแล้วมีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 100–150
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอราที่ยังไม่มีการอธิบายหรือตั้งชื่อโดยสมบูรณ์มีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 25
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: เทนทาเคิลเล็กๆ ที่พบบนไซดิปพิดเรียกว่าอะไร
คำตอบ: เทนทิลลา
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: สิ่งที่คอสตัลเบรอยด์ไม่มีเหมือนทีโนฟอราชนิดอื่นคืออะไร
คำตอบ: เทนทาเคิล
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: คอสตัลเบรอยด์ใช้อวัยวะส่วนใดเป็นเหมือนฟัน
คำตอบ: ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอรากินอาหารวันละประมาณเท่าไหร่
คำตอบ: 10 เท่าของน้ำหนักตัว
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: เบรอยด์ใช้อวัยวะส่วนใดเป็นเหมือนฟัน
คำตอบ: ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ไซดิปพิดใช้อวัยวะส่วนใดในการจับเหยื่อ
คำตอบ: คอลโลบราสท์
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา (เทนทาเคิลขนาดเล็ก) ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอรามีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 100–150 สายพันธุ์
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีนเกิดขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: 66 ล้านปีก่อน
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: หลักฐานบ่งชี้ว่าไซดิปพิดไม่ใช่สิ่งใด
คำตอบ: มาจากชาติพันธุ์เดียว
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: ซากฟอซซิลทีโนฟอราที่พบมีอายุเท่าใด
คำตอบ: 515 ล้านปี
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: ซากฟอซซิลทีโนฟอราที่พบไม่มีอวัยวะใดอย่างที่พบได้ในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน
คำตอบ: เทนทาเคิล
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: ซากฟอซซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอรามีอายุเท่าใด
คำตอบ: 515 ล้านปี
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: เหตุการณ์ใดเกิดขึ้นเมื่อ 66 ล้านปีก่อน
คำตอบ: การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: ไซดิปพิดไม่ใช่สิ่งใด
คำตอบ: มาจากชาติพันธุ์เดียว
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: ทีโนฟอรายุคปัจจุบันมีอวัยวะใดที่ไม่พบในซากฟอซซิลที่ค้นพบ
คำตอบ: เทนทาเคิล
ทีโนฟอรามีขนาดราว 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) ถึง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เป็นหอยที่เป็นสัตว์ (non-colonial) ขนาดใหญ่ที่สุด ใช้ซีเลีย (ขน) เป็นอวัยวะหลักใน การเคลื่อนไหว สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีแถบ 8 แถบที่เรียกว่าซี่หวียาวเท่าลำตัว มีซีเลียซึ่งมีลักษณะเหมือนหวี เรียกว่า ทีเน” เรียงต่อกันเป็นซี่หวีเมื่อตีซีเลีย โดยที่หวีแต่ละซี่จะแตะกับซี่ด้านล่าง ชื่อ ทีโนฟอรา แปลว่า การถือหวี” มาจากภาษากรีก “κτείς” (รูปรากศัพท์ κτεν-) ซึ่งแปลว่า หวี และคำต่อท้ายในภาษากรีกว่า “-φορος” แปลว่า การถือ

คำถาม: ขนที่พบบนทีโนฟอราเรียกว่าอะไร
คำตอบ: ซีเลีย