zhufy/xquad_split huggingface dataset:
ทีโนฟอรามีขนาดราว 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) ถึง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เป็นหอยที่เป็นสัตว์ (non-colonial) ขนาดใหญ่ที่สุด ใช้ซีเลีย (ขน) เป็นอวัยวะหลักใน การเคลื่อนไหว สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีแถบ 8 แถบที่เรียกว่าซี่หวียาวเท่าลำตัว มีซีเลียซึ่งมีลักษณะเหมือนหวี เรียกว่า ทีเน” เรียงต่อกันเป็นซี่หวีเมื่อตีซีเลีย โดยที่หวีแต่ละซี่จะแตะกับซี่ด้านล่าง ชื่อ ทีโนฟอรา แปลว่า การถือหวี” มาจากภาษากรีก “κτείς” (รูปรากศัพท์ κτεν-) ซึ่งแปลว่า หวี และคำต่อท้ายในภาษากรีกว่า “-φορος” แปลว่า การถือ

คำถาม: ซีเลียใช้ทำอะไร
คำตอบ: การเคลื่อนไหว
ทีโนฟอรามีขนาดราว 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) ถึง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เป็นหอยที่เป็นสัตว์ (non-colonial) ขนาดใหญ่ที่สุด ใช้ซีเลีย (ขน) เป็นอวัยวะหลักใน การเคลื่อนไหว สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีแถบ 8 แถบที่เรียกว่าซี่หวียาวเท่าลำตัว มีซีเลียซึ่งมีลักษณะเหมือนหวี เรียกว่า ทีเน” เรียงต่อกันเป็นซี่หวีเมื่อตีซีเลีย โดยที่หวีแต่ละซี่จะแตะกับซี่ด้านล่าง ชื่อ ทีโนฟอรา แปลว่า การถือหวี” มาจากภาษากรีก “κτείς” (รูปรากศัพท์ κτεν-) ซึ่งแปลว่า หวี และคำต่อท้ายในภาษากรีกว่า “-φορος” แปลว่า การถือ

คำถาม: แถบซีเลียที่มีลักษณะคล้ายหวีเรียกว่าอะไร
คำตอบ: ทีเน
ทีโนฟอรามีขนาดราว 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) ถึง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เป็นหอยที่เป็นสัตว์ (non-colonial) ขนาดใหญ่ที่สุด ใช้ซีเลีย (ขน) เป็นอวัยวะหลักใน การเคลื่อนไหว สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีแถบ 8 แถบที่เรียกว่าซี่หวียาวเท่าลำตัว มีซีเลียซึ่งมีลักษณะเหมือนหวี เรียกว่า ทีเน” เรียงต่อกันเป็นซี่หวีเมื่อตีซีเลีย โดยที่หวีแต่ละซี่จะแตะกับซี่ด้านล่าง ชื่อ ทีโนฟอรา แปลว่า การถือหวี” มาจากภาษากรีก “κτείς” (รูปรากศัพท์ κτεν-) ซึ่งแปลว่า หวี และคำต่อท้ายในภาษากรีกว่า “-φορος” แปลว่า การถือ

คำถาม: ทีโนฟอราแปลว่าอะไรในภาษากรีก
คำตอบ: การถือหวี
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: เพราะเหตุใดซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก
คำตอบ: ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจเป็นสิ่งใด
คำตอบ: วุ้นหวี
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: ยุค 505 ล้านปีก่อนเรียกว่ายุคอะไร
คำตอบ: กลางยุคแคมเบรียน
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: สายพันธุ์ที่พบในเบอร์เจสส์ เชลมีทั้งหมดกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 3
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: ซากฟอสซิลที่พบในเบอร์เจสส์ เชลไม่มีสิ่งใด
คำตอบ: เทนทาเคิล
ความสัมพันธ์ระหว่างทีโนฟอรากับเมทาซัวมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจวิวัฒนาการของสัตว์ยุคต้นและต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ประเด็นนี้ได้รับความสนใจและเป็นที่ถกเถียงกันมาหลายปี มีผู้อ้างว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับ ไบลาทีเรีย อยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด มีงานวิจัยจำนวนมากที่ศึกษาการมีและการไม่มีขององค์ประกอบในกลุ่มยีนและ การถ่ายทอดสัญญาณ (เช่น โฮมีโอบอกซ์ หน่วยรับที่นิวเคลียส การถ่ายทอดสัญญาณ Wnt และประตูโซเดียม) ที่แสดงหลักฐานสอดคล้องกับข้อสันนิษฐาน 2 ข้อหลังที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด งานวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ซึ่งเปรียบเทียบลำดับจีโนมของทีโนฟอรากับจีโนมของสัตว์ชนิดอื่นก็สนับสนุนข้อสันนิษฐานที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นๆ ทั้งหมด ข้อสันนิษฐานนี้ชี้ว่าเซลล์ประสาทและกล้ามเนื้อประเภทต่างๆ อาจสูญหายไปในตระกูลสัตว์ที่สำคัญ (เช่น พอริเฟอรา) หรืออาจมีการวิวัฒนาการฉีกออกมาจากตระกูลทีโนฟอรา แต่นักวิจัยคนอื่นๆ โต้ว่าการสันนิษฐานว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นทั้งหมดเป็นความผิดปกติทางสถิติที่เกิดจากจีโนมของทีโนฟอรามีอัตราการวิวัฒนาการสูง และชี้ว่า ฟอริเฟอรา (ฟองน้ำ) ต่างหากที่เป็นสัตว์ชนิดแรกในตระกูลไฟลัมที่วิวัฒนาการแยกออกมา นอกจากนี้ ทีโนฟอราและฟองน้ำยังเป็นสัตว์ตระกูลไฟลัมชนิดเดียวที่เรารู้ว่าไม่มียีน Hox ที่แท้จริง

คำถาม: งานวิจัยเมื่อเร็วๆ นี้เชื่อว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับอะไร
คำตอบ: ไบลาทีเรีย
ความสัมพันธ์ระหว่างทีโนฟอรากับเมทาซัวมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจวิวัฒนาการของสัตว์ยุคต้นและต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ประเด็นนี้ได้รับความสนใจและเป็นที่ถกเถียงกันมาหลายปี มีผู้อ้างว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับ ไบลาทีเรีย อยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด มีงานวิจัยจำนวนมากที่ศึกษาการมีและการไม่มีขององค์ประกอบในกลุ่มยีนและ การถ่ายทอดสัญญาณ (เช่น โฮมีโอบอกซ์ หน่วยรับที่นิวเคลียส การถ่ายทอดสัญญาณ Wnt และประตูโซเดียม) ที่แสดงหลักฐานสอดคล้องกับข้อสันนิษฐาน 2 ข้อหลังที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด งานวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ซึ่งเปรียบเทียบลำดับจีโนมของทีโนฟอรากับจีโนมของสัตว์ชนิดอื่นก็สนับสนุนข้อสันนิษฐานที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นๆ ทั้งหมด ข้อสันนิษฐานนี้ชี้ว่าเซลล์ประสาทและกล้ามเนื้อประเภทต่างๆ อาจสูญหายไปในตระกูลสัตว์ที่สำคัญ (เช่น พอริเฟอรา) หรืออาจมีการวิวัฒนาการฉีกออกมาจากตระกูลทีโนฟอรา แต่นักวิจัยคนอื่นๆ โต้ว่าการสันนิษฐานว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นทั้งหมดเป็นความผิดปกติทางสถิติที่เกิดจากจีโนมของทีโนฟอรามีอัตราการวิวัฒนาการสูง และชี้ว่า ฟอริเฟอรา (ฟองน้ำ) ต่างหากที่เป็นสัตว์ชนิดแรกในตระกูลไฟลัมที่วิวัฒนาการแยกออกมา นอกจากนี้ ทีโนฟอราและฟองน้ำยังเป็นสัตว์ตระกูลไฟลัมชนิดเดียวที่เรารู้ว่าไม่มียีน Hox ที่แท้จริง

คำถาม: นักวิจัยส่วนหนึ่งเชื่อว่าสัตว์ชนิดใดคือสัตว์ชนิดแรกในตระกูลไฟลัมที่วิวัฒนาการแยกออกมา
คำตอบ: ฟอริเฟอรา
ฝั่งตะวันตก ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ฝั่งตะวันตกของเฟรสโนมีชื่อเรียกอีกอย่างว่าอะไร
คำตอบ: เฟรสโนฝั่งตะวันตก
ฝั่งตะวันตก ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ย่านเฟรสโนฝั่งตะวันตกตั้งอยู่ทางทิศใดของถนนฟรีเวย์ 99
คำตอบ: ทิศตะวันตกเฉียงใต้
ฝั่งตะวันตก ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ฝั่งตะวันตกของเฟรสโนเป็นศูนย์กลางชุมชนของคนชนชาติใด
คำตอบ: แอฟริกัน-อเมริกัน
ฝั่งตะวันตก ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ชาวเอเชีย-อเมริกัน 2 กลุ่มหลักที่อาศัยอยู่ในย่านเฟรสโนฝั่งตะวันตกคือคนเชื้อชาติใด
คำตอบ: ม้งหรือลาว
ฝั่งตะวันตก ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ย่านใดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41
คำตอบ: ฝั่งตะวันตก
ย่านนี้ประกอบไปด้วยถนนเคียนีย์ ซึ่งตั้งชื่อตาม เอ็ม ธีโอ เคียนีย์ นักลงทุนและมหาเศรษฐีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ทอดยาวตั้งแต่ถนนเฟรสโนทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเฟรสโน ประมาณ 20 ไมล์ (32 กม.) จากฝั่งตะวันตกของเมืองเคอร์มาน รัฐแคลิฟอร์เนีย เส้นทางส่วนใหญ่ของถนนเคียนีย์เป็นถนนแถบชนบทขนาดเล็กแบบ 2 เลน โดยมี ต้นปาล์มสูงใหญ่ ขนาบข้าง เส้นทางประมาณครึ่งไมล์ของถนนเคียนีย์ระหว่าง ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน เคยเป็นย่านโปรดปรานของครอบครัวชนชั้นสูงชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเฟรสโน อีกส่วนหนึ่งของถนนที่เรียกว่า บรูคฮาเวน บริเวณตะเข็บทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของเจนเซ่นและฝั่งตะวันตกของเอล์ม ตั้งชื่อตามสภาเทศบาลเมืองเฟรสโนด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของย่าน แขวงย่อยที่แยกออกมา เป็นที่ขึ้นชื่ออยู่หลายปีในนาม “ด็อกก์ พาวด์” ตามชื่อแก๊งในท้องถิ่น และยังขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมรุนแรงจำนวนมากในช่วงปลายปี 2008

คำถาม: ถนนเคียนีย์ตั้งชื่อตามใคร
คำตอบ: เอ็ม ธีโอ เคียนีย์
ย่านนี้ประกอบไปด้วยถนนเคียนีย์ ซึ่งตั้งชื่อตาม เอ็ม ธีโอ เคียนีย์ นักลงทุนและมหาเศรษฐีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ทอดยาวตั้งแต่ถนนเฟรสโนทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเฟรสโน ประมาณ 20 ไมล์ (32 กม.) จากฝั่งตะวันตกของเมืองเคอร์มาน รัฐแคลิฟอร์เนีย เส้นทางส่วนใหญ่ของถนนเคียนีย์เป็นถนนแถบชนบทขนาดเล็กแบบ 2 เลน โดยมี ต้นปาล์มสูงใหญ่ ขนาบข้าง เส้นทางประมาณครึ่งไมล์ของถนนเคียนีย์ระหว่าง ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน เคยเป็นย่านโปรดปรานของครอบครัวชนชั้นสูงชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเฟรสโน อีกส่วนหนึ่งของถนนที่เรียกว่า บรูคฮาเวน บริเวณตะเข็บทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของเจนเซ่นและฝั่งตะวันตกของเอล์ม ตั้งชื่อตามสภาเทศบาลเมืองเฟรสโนด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของย่าน แขวงย่อยที่แยกออกมา เป็นที่ขึ้นชื่ออยู่หลายปีในนาม “ด็อกก์ พาวด์” ตามชื่อแก๊งในท้องถิ่น และยังขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมรุนแรงจำนวนมากในช่วงปลายปี 2008

คำถาม: ถนนเคียนีย์มีต้นไม้ชนิดใดเรียงรายขนาบข้าง
คำตอบ: ต้นปาล์มสูงใหญ่
ย่านนี้ประกอบไปด้วยถนนเคียนีย์ ซึ่งตั้งชื่อตาม เอ็ม ธีโอ เคียนีย์ นักลงทุนและมหาเศรษฐีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ทอดยาวตั้งแต่ถนนเฟรสโนทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเฟรสโน ประมาณ 20 ไมล์ (32 กม.) จากฝั่งตะวันตกของเมืองเคอร์มาน รัฐแคลิฟอร์เนีย เส้นทางส่วนใหญ่ของถนนเคียนีย์เป็นถนนแถบชนบทขนาดเล็กแบบ 2 เลน โดยมี ต้นปาล์มสูงใหญ่ ขนาบข้าง เส้นทางประมาณครึ่งไมล์ของถนนเคียนีย์ระหว่าง ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน เคยเป็นย่านโปรดปรานของครอบครัวชนชั้นสูงชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเฟรสโน อีกส่วนหนึ่งของถนนที่เรียกว่า บรูคฮาเวน บริเวณตะเข็บทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของเจนเซ่นและฝั่งตะวันตกของเอล์ม ตั้งชื่อตามสภาเทศบาลเมืองเฟรสโนด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของย่าน แขวงย่อยที่แยกออกมา เป็นที่ขึ้นชื่ออยู่หลายปีในนาม “ด็อกก์ พาวด์” ตามชื่อแก๊งในท้องถิ่น และยังขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมรุนแรงจำนวนมากในช่วงปลายปี 2008

คำถาม: บริเวณที่เคยเป็นแหล่งที่พักของเศรษฐีชาวแอฟริกัน-อเมริกันบนถนนเคียนีย์ตั้งอยู่ระหว่างถนน 2 เส้นที่ชื่อว่าอะไรบ้าง
คำตอบ: ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน
ย่านนี้ประกอบไปด้วยถนนเคียนีย์ ซึ่งตั้งชื่อตาม เอ็ม ธีโอ เคียนีย์ นักลงทุนและมหาเศรษฐีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ทอดยาวตั้งแต่ถนนเฟรสโนทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเฟรสโน ประมาณ 20 ไมล์ (32 กม.) จากฝั่งตะวันตกของเมืองเคอร์มาน รัฐแคลิฟอร์เนีย เส้นทางส่วนใหญ่ของถนนเคียนีย์เป็นถนนแถบชนบทขนาดเล็กแบบ 2 เลน โดยมี ต้นปาล์มสูงใหญ่ ขนาบข้าง เส้นทางประมาณครึ่งไมล์ของถนนเคียนีย์ระหว่าง ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน เคยเป็นย่านโปรดปรานของครอบครัวชนชั้นสูงชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเฟรสโน อีกส่วนหนึ่งของถนนที่เรียกว่า บรูคฮาเวน บริเวณตะเข็บทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของเจนเซ่นและฝั่งตะวันตกของเอล์ม ตั้งชื่อตามสภาเทศบาลเมืองเฟรสโนด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของย่าน แขวงย่อยที่แยกออกมา เป็นที่ขึ้นชื่ออยู่หลายปีในนาม “ด็อกก์ พาวด์” ตามชื่อแก๊งในท้องถิ่น และยังขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมรุนแรงจำนวนมากในช่วงปลายปี 2008

คำถาม: ชื่อที่ตั้งให้กับส่วนหนึ่งของถนนเคียนีย์ด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของพื้นที่คืออะไร
คำตอบ: บรูคฮาเวน
ย่านนี้ประกอบไปด้วยถนนเคียนีย์ ซึ่งตั้งชื่อตาม เอ็ม ธีโอ เคียนีย์ นักลงทุนและมหาเศรษฐีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ทอดยาวตั้งแต่ถนนเฟรสโนทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเฟรสโน ประมาณ 20 ไมล์ (32 กม.) จากฝั่งตะวันตกของเมืองเคอร์มาน รัฐแคลิฟอร์เนีย เส้นทางส่วนใหญ่ของถนนเคียนีย์เป็นถนนแถบชนบทขนาดเล็กแบบ 2 เลน โดยมี ต้นปาล์มสูงใหญ่ ขนาบข้าง เส้นทางประมาณครึ่งไมล์ของถนนเคียนีย์ระหว่าง ถนนเฟรสโนและถนนธอร์เน เคยเป็นย่านโปรดปรานของครอบครัวชนชั้นสูงชาวแอฟริกัน-อเมริกันในเฟรสโน อีกส่วนหนึ่งของถนนที่เรียกว่า บรูคฮาเวน บริเวณตะเข็บทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของเจนเซ่นและฝั่งตะวันตกของเอล์ม ตั้งชื่อตามสภาเทศบาลเมืองเฟรสโนด้วยหวังที่จะฟื้นฟูภาพลักษณ์ของย่าน แขวงย่อยที่แยกออกมา เป็นที่ขึ้นชื่ออยู่หลายปีในนาม “ด็อกก์ พาวด์” ตามชื่อแก๊งในท้องถิ่น และยังขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมรุนแรงจำนวนมากในช่วงปลายปี 2008

คำถาม: บริเวณใดของบรูคฮาเวนที่ยังขึ้นชื่อว่ามีเหตุอาชญากรรมจำนวนมาก
คำตอบ: แขวงย่อยที่แยกออกมา
ย่านนี้มีครอบครัวอาศัยอยู่ 158,349 ครัวเรือน 68,511 ครัวเรือน (43.3%) มีบุตรหลานอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ 69,284 ครัวเรือน (43.8%) มีคู่แต่งงานข้ามเพศ 30,547 ครัวเรือน (19.3%) เป็นผู้หญิงที่ยังไม่มีสามี 11,698 ครัวเรือน (7.4%) เป็นผู้ชายที่ยังไม่มีภรรยา 12,843 ครัวเรือน (8.1%) เป็นคู่รักต่างเพศที่ยังไม่แต่งงาน และ 1,388 ครัวเรือน (0.9%) เป็นคู่รักร่วมเพศที่แต่งงานแล้ว 35,064 ครัวเรือน (22.1%) มีผู้อาศัยอยู่เพียงลำพัง และ 12,344 ครัวเรือน (7.8%) มีคนชราวัย 65 ปีขึ้นไปอาศัยอยู่ลำพัง โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละครัวเรือนมีผู้อาศัยอยู่ 3.07 คน มีครอบครัวรวมทั้งหมด 111,529 ครอบครัว (70.4% ของครัวเรือนทั้งหมด) โดยแต่ละครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.62 คน

คำถาม: ครัวเรือนที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่มีกี่ครัวเรือน
คำตอบ: 68,511 ครัวเรือน
ย่านนี้มีครอบครัวอาศัยอยู่ 158,349 ครัวเรือน 68,511 ครัวเรือน (43.3%) มีบุตรหลานอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ 69,284 ครัวเรือน (43.8%) มีคู่แต่งงานข้ามเพศ 30,547 ครัวเรือน (19.3%) เป็นผู้หญิงที่ยังไม่มีสามี 11,698 ครัวเรือน (7.4%) เป็นผู้ชายที่ยังไม่มีภรรยา 12,843 ครัวเรือน (8.1%) เป็นคู่รักต่างเพศที่ยังไม่แต่งงาน และ 1,388 ครัวเรือน (0.9%) เป็นคู่รักร่วมเพศที่แต่งงานแล้ว 35,064 ครัวเรือน (22.1%) มีผู้อาศัยอยู่เพียงลำพัง และ 12,344 ครัวเรือน (7.8%) มีคนชราวัย 65 ปีขึ้นไปอาศัยอยู่ลำพัง โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละครัวเรือนมีผู้อาศัยอยู่ 3.07 คน มีครอบครัวรวมทั้งหมด 111,529 ครอบครัว (70.4% ของครัวเรือนทั้งหมด) โดยแต่ละครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.62 คน

คำถาม: ครัวเรือนที่มีผู้หญิงซึ่งยังไม่มีสามีอาศัยอยู่คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์
คำตอบ: 19.3%
ย่านนี้มีครอบครัวอาศัยอยู่ 158,349 ครัวเรือน 68,511 ครัวเรือน (43.3%) มีบุตรหลานอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ 69,284 ครัวเรือน (43.8%) มีคู่แต่งงานข้ามเพศ 30,547 ครัวเรือน (19.3%) เป็นผู้หญิงที่ยังไม่มีสามี 11,698 ครัวเรือน (7.4%) เป็นผู้ชายที่ยังไม่มีภรรยา 12,843 ครัวเรือน (8.1%) เป็นคู่รักต่างเพศที่ยังไม่แต่งงาน และ 1,388 ครัวเรือน (0.9%) เป็นคู่รักร่วมเพศที่แต่งงานแล้ว 35,064 ครัวเรือน (22.1%) มีผู้อาศัยอยู่เพียงลำพัง และ 12,344 ครัวเรือน (7.8%) มีคนชราวัย 65 ปีขึ้นไปอาศัยอยู่ลำพัง โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละครัวเรือนมีผู้อาศัยอยู่ 3.07 คน มีครอบครัวรวมทั้งหมด 111,529 ครอบครัว (70.4% ของครัวเรือนทั้งหมด) โดยแต่ละครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.62 คน

คำถาม: ในย่านนี้มีคู่รักร่วมเพศอาศัยอยู่กี่คู่
คำตอบ: 1,388 ครัวเรือน
ย่านนี้มีครอบครัวอาศัยอยู่ 158,349 ครัวเรือน 68,511 ครัวเรือน (43.3%) มีบุตรหลานอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ 69,284 ครัวเรือน (43.8%) มีคู่แต่งงานข้ามเพศ 30,547 ครัวเรือน (19.3%) เป็นผู้หญิงที่ยังไม่มีสามี 11,698 ครัวเรือน (7.4%) เป็นผู้ชายที่ยังไม่มีภรรยา 12,843 ครัวเรือน (8.1%) เป็นคู่รักต่างเพศที่ยังไม่แต่งงาน และ 1,388 ครัวเรือน (0.9%) เป็นคู่รักร่วมเพศที่แต่งงานแล้ว 35,064 ครัวเรือน (22.1%) มีผู้อาศัยอยู่เพียงลำพัง และ 12,344 ครัวเรือน (7.8%) มีคนชราวัย 65 ปีขึ้นไปอาศัยอยู่ลำพัง โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละครัวเรือนมีผู้อาศัยอยู่ 3.07 คน มีครอบครัวรวมทั้งหมด 111,529 ครอบครัว (70.4% ของครัวเรือนทั้งหมด) โดยแต่ละครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.62 คน

คำถาม: ครอบครัวที่นี่มีจำนวนสมาชิกโดยเฉลี่ยกี่คน
คำตอบ: 3.62 คน
ย่านนี้มีครอบครัวอาศัยอยู่ 158,349 ครัวเรือน 68,511 ครัวเรือน (43.3%) มีบุตรหลานอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ 69,284 ครัวเรือน (43.8%) มีคู่แต่งงานข้ามเพศ 30,547 ครัวเรือน (19.3%) เป็นผู้หญิงที่ยังไม่มีสามี 11,698 ครัวเรือน (7.4%) เป็นผู้ชายที่ยังไม่มีภรรยา 12,843 ครัวเรือน (8.1%) เป็นคู่รักต่างเพศที่ยังไม่แต่งงาน และ 1,388 ครัวเรือน (0.9%) เป็นคู่รักร่วมเพศที่แต่งงานแล้ว 35,064 ครัวเรือน (22.1%) มีผู้อาศัยอยู่เพียงลำพัง และ 12,344 ครัวเรือน (7.8%) มีคนชราวัย 65 ปีขึ้นไปอาศัยอยู่ลำพัง โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละครัวเรือนมีผู้อาศัยอยู่ 3.07 คน มีครอบครัวรวมทั้งหมด 111,529 ครอบครัว (70.4% ของครัวเรือนทั้งหมด) โดยแต่ละครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.62 คน

คำถาม: ครัวเรือนที่นี่มีจำนวนสมาชิกโดยเฉลี่ยกี่คน
คำตอบ: 3.07 คน
เมืองเฟรสโนมี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เป็นถนนฟรีเวย์เหนือ/ใต้สายหลักที่เชื่อมแหล่งที่อยู่อาศัยหลักของแคลิฟอร์เนีย เซ็นทรัล วัลเลย์ มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 168 หรือ เซียร์รา ฟรีเวย์ วิ่งไปทางฝั่งตะวันออกของเมืองโคลวิสและฮันติงตันเลค มี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 41 (โยเซมิตี ฟรีเวย์/ไอเซนฮาวร์ ฟรีเวย์) ทอดจากอาตาสเคอเดโรทางตอนใต้มายังเมืองเฟรสโน และมุ่งหน้าไปทางตอนเหนือไปยังโยเซมิตี มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 180 (คิงส์แคนยอน ฟรีเวย์) วิ่งจาก ฝั่งตะวันตก ผ่านเมืองเมนโดตา มาจากฝั่งตะวันออกของอุทยานแห่งชาติคิงส์แคนยอน เพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองรีดเลย์

คำถาม: ถนนที่เชื่อมเฟรสโนกับแคลิฟอร์เนีย เซ็นทรัล วัลเลย์คือถนนอะไร
คำตอบ: ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99
เมืองเฟรสโนมี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เป็นถนนฟรีเวย์เหนือ/ใต้สายหลักที่เชื่อมแหล่งที่อยู่อาศัยหลักของแคลิฟอร์เนีย เซ็นทรัล วัลเลย์ มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 168 หรือ เซียร์รา ฟรีเวย์ วิ่งไปทางฝั่งตะวันออกของเมืองโคลวิสและฮันติงตันเลค มี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 41 (โยเซมิตี ฟรีเวย์/ไอเซนฮาวร์ ฟรีเวย์) ทอดจากอาตาสเคอเดโรทางตอนใต้มายังเมืองเฟรสโน และมุ่งหน้าไปทางตอนเหนือไปยังโยเซมิตี มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 180 (คิงส์แคนยอน ฟรีเวย์) วิ่งจาก ฝั่งตะวันตก ผ่านเมืองเมนโดตา มาจากฝั่งตะวันออกของอุทยานแห่งชาติคิงส์แคนยอน เพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองรีดเลย์

คำถาม: ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 168 มีชื่อเรียกอีกอย่างว่าอะไร
คำตอบ: เซียร์รา ฟรีเวย์
เมืองเฟรสโนมี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เป็นถนนฟรีเวย์เหนือ/ใต้สายหลักที่เชื่อมแหล่งที่อยู่อาศัยหลักของแคลิฟอร์เนีย เซ็นทรัล วัลเลย์ มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 168 หรือ เซียร์รา ฟรีเวย์ วิ่งไปทางฝั่งตะวันออกของเมืองโคลวิสและฮันติงตันเลค มี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 41 (โยเซมิตี ฟรีเวย์/ไอเซนฮาวร์ ฟรีเวย์) ทอดจากอาตาสเคอเดโรทางตอนใต้มายังเมืองเฟรสโน และมุ่งหน้าไปทางตอนเหนือไปยังโยเซมิตี มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 180 (คิงส์แคนยอน ฟรีเวย์) วิ่งจาก ฝั่งตะวันตก ผ่านเมืองเมนโดตา มาจากฝั่งตะวันออกของอุทยานแห่งชาติคิงส์แคนยอน เพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองรีดเลย์

คำถาม: เส้นทางโยเซมิตี ฟรีเวย์มีชื่อเรียกอีกอย่างว่าอะไร
คำตอบ: ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 41
เมืองเฟรสโนมี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เป็นถนนฟรีเวย์เหนือ/ใต้สายหลักที่เชื่อมแหล่งที่อยู่อาศัยหลักของแคลิฟอร์เนีย เซ็นทรัล วัลเลย์ มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 168 หรือ เซียร์รา ฟรีเวย์ วิ่งไปทางฝั่งตะวันออกของเมืองโคลวิสและฮันติงตันเลค มี ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 41 (โยเซมิตี ฟรีเวย์/ไอเซนฮาวร์ ฟรีเวย์) ทอดจากอาตาสเคอเดโรทางตอนใต้มายังเมืองเฟรสโน และมุ่งหน้าไปทางตอนเหนือไปยังโยเซมิตี มีทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 180 (คิงส์แคนยอน ฟรีเวย์) วิ่งจาก ฝั่งตะวันตก ผ่านเมืองเมนโดตา มาจากฝั่งตะวันออกของอุทยานแห่งชาติคิงส์แคนยอน เพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองรีดเลย์

คำถาม: ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 180 ทอดผ่านเมนโดตามาจากทิศใด
คำตอบ: ฝั่งตะวันตก
เฟรสโน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับเส้นทางหลวงอินเตอร์สเตต เมื่อสร้างระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในช่วง ทศวรรษ 1950 ผู้รับผิดชอบตัดสินใจสร้างเส้นทางอินเตอร์สเตต 5 ทางฝั่งตะวันตกของเซ็นทรัลวัลเลย์ เพื่อให้ตัดผ่านแหล่งชุมชนหลายแห่งในภูมิภาคนี้ แทนที่จะยกระดับ ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เนื่องจาก จำนวนประชากรและการเดินทางสัญจรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเมืองต่างๆ ริมเส้นทาง SR 99 ตลอดจนความต้องการหาเงินทุนของภาครัฐ จึงมีการหารืออยู่หลายครั้งถึงการยกระดับเพื่อให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตตเพื่อนำไปรวมเข้าไว้ในระบบอินเตอร์สเตตเหมือนอย่างที่ทำในเส้นทางอินเตอร์สเตต 9 ส่วนการปรับปรุงสัญญาณจราจร ความกว้างเลน การแยกจุดกึ่งกลาง ระยะการมองเห็นทางดิ่ง รวมไปถึงข้อกังวลหลักอื่นๆ ยังอยู่ระหว่างการหารือ

คำถาม: เมืองที่ใหญ่ที่สุดที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับเส้นทางหลวงอินเตอร์สเตตคือเมืองใด
คำตอบ: เฟรสโน
เฟรสโน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับเส้นทางหลวงอินเตอร์สเตต เมื่อสร้างระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในช่วง ทศวรรษ 1950 ผู้รับผิดชอบตัดสินใจสร้างเส้นทางอินเตอร์สเตต 5 ทางฝั่งตะวันตกของเซ็นทรัลวัลเลย์ เพื่อให้ตัดผ่านแหล่งชุมชนหลายแห่งในภูมิภาคนี้ แทนที่จะยกระดับ ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เนื่องจาก จำนวนประชากรและการเดินทางสัญจรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเมืองต่างๆ ริมเส้นทาง SR 99 ตลอดจนความต้องการหาเงินทุนของภาครัฐ จึงมีการหารืออยู่หลายครั้งถึงการยกระดับเพื่อให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตตเพื่อนำไปรวมเข้าไว้ในระบบอินเตอร์สเตตเหมือนอย่างที่ทำในเส้นทางอินเตอร์สเตต 9 ส่วนการปรับปรุงสัญญาณจราจร ความกว้างเลน การแยกจุดกึ่งกลาง ระยะการมองเห็นทางดิ่ง รวมไปถึงข้อกังวลหลักอื่นๆ ยังอยู่ระหว่างการหารือ

คำถาม: ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตสร้างขึ้นในปีใด
คำตอบ: ทศวรรษ 1950
เฟรสโน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับเส้นทางหลวงอินเตอร์สเตต เมื่อสร้างระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในช่วง ทศวรรษ 1950 ผู้รับผิดชอบตัดสินใจสร้างเส้นทางอินเตอร์สเตต 5 ทางฝั่งตะวันตกของเซ็นทรัลวัลเลย์ เพื่อให้ตัดผ่านแหล่งชุมชนหลายแห่งในภูมิภาคนี้ แทนที่จะยกระดับ ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เนื่องจาก จำนวนประชากรและการเดินทางสัญจรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเมืองต่างๆ ริมเส้นทาง SR 99 ตลอดจนความต้องการหาเงินทุนของภาครัฐ จึงมีการหารืออยู่หลายครั้งถึงการยกระดับเพื่อให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตตเพื่อนำไปรวมเข้าไว้ในระบบอินเตอร์สเตตเหมือนอย่างที่ทำในเส้นทางอินเตอร์สเตต 9 ส่วนการปรับปรุงสัญญาณจราจร ความกว้างเลน การแยกจุดกึ่งกลาง ระยะการมองเห็นทางดิ่ง รวมไปถึงข้อกังวลหลักอื่นๆ ยังอยู่ระหว่างการหารือ

คำถาม: ทางหลวงแผ่นดินเส้นใดมีการหารือให้ยกระดับเพื่อให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตต
คำตอบ: ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99
เฟรสโน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับเส้นทางหลวงอินเตอร์สเตต เมื่อสร้างระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในช่วง ทศวรรษ 1950 ผู้รับผิดชอบตัดสินใจสร้างเส้นทางอินเตอร์สเตต 5 ทางฝั่งตะวันตกของเซ็นทรัลวัลเลย์ เพื่อให้ตัดผ่านแหล่งชุมชนหลายแห่งในภูมิภาคนี้ แทนที่จะยกระดับ ทางหลวงแผ่นดินเส้นที่ 99 เนื่องจาก จำนวนประชากรและการเดินทางสัญจรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเมืองต่างๆ ริมเส้นทาง SR 99 ตลอดจนความต้องการหาเงินทุนของภาครัฐ จึงมีการหารืออยู่หลายครั้งถึงการยกระดับเพื่อให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตตเพื่อนำไปรวมเข้าไว้ในระบบอินเตอร์สเตตเหมือนอย่างที่ทำในเส้นทางอินเตอร์สเตต 9 ส่วนการปรับปรุงสัญญาณจราจร ความกว้างเลน การแยกจุดกึ่งกลาง ระยะการมองเห็นทางดิ่ง รวมไปถึงข้อกังวลหลักอื่นๆ ยังอยู่ระหว่างการหารือ

คำถาม: ปัจจัยที่มีส่วนให้เกิดความต้องการที่จะปรับปรุงเส้นทาง SR 99 ให้ได้มาตรฐานอินเตอร์สเตตคืออะไร
คำตอบ: จำนวนประชากรและการเดินทางสัญจรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเมืองต่างๆ ริมเส้นทาง SR 99 ตลอดจนความต้องการหาเงินทุนของภาครัฐ
ในโหมดการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมี ข้อมูลที่อยู่แบบสมบูรณ์ แพ็คเก็ทจะถูกกำหนดเส้นทาง แบบแยกกัน ซึ่งอาจทำให้ได้เส้นทางที่ต่างกันและส่งออกไปโดยไม่ได้เรียงลำดับในบางครั้ง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมีป้ายกำกับเป็น ที่อยู่ปลายทาง ที่อยู่ต้นทาง และหมายเลขพอร์ท โดยอาจมีหมายเลขลำดับแพ็คเก็ทติดกำกับไว้ด้วย จะได้ไม่ให้ต้องมีเส้นทางเฉพาะเพื่อให้แพ็คเก็ทเดินทางไปยังปลายทางได้สำเร็จ แต่นั่นย่อมหมายความว่าเราต้องให้ข้อมูลในส่วนหัวของแพ็คเก็ทเพิ่มเติมอีกมาก ทำให้แพ็คเก็ทมีขนาดใหญ่ขึ้นและต้องตรวจดูข้อมูลนี้ในหน่วยความจำที่ระบุที่อยู่ของเนื้อหาได้และใช้พลังงานสูง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะถูกส่งออกไป โดยอาจใช้เส้นทางที่แตกต่างกันไป ระบบมักต้องทำงานรองรับทุกแพ็คเก็ทเหมือนอย่างที่ระบบการสื่อสารแบบต่อเนื่องต้องทำในการจัดตั้งการสื่อสาร เพียงแต่ใช้ข้อมูลน้อยกว่าตามข้อกำหนดของแอปพลิเคชันนั้นๆ เมื่อถึงปลายทาง ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกถอดแยกตามลำดับที่ถูกต้องตามหมายเลขลำดับของแพ็คเก็ท ดังนั้น ผู้ใช้ปลายทางจึงได้รับการสื่อสารแบบเสมือนหรือที่เรียกว่าวงจรเสมือนหรือไบต์สตรีมผ่านโปรโตคอลระดับขนถ่าย แม้ว่าโหนดเครือข่ายที่ติดกันจะให้เพียงบริการระดับเครือข่ายสำหรับการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่องเท่านั้น

คำถาม: สิ่งที่แต่ละแพ็คเก็ทจะมีในโหมดการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่องคืออะไร 
คำตอบ: ข้อมูลที่อยู่แบบสมบูรณ์
ในโหมดการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมี ข้อมูลที่อยู่แบบสมบูรณ์ แพ็คเก็ทจะถูกกำหนดเส้นทาง แบบแยกกัน ซึ่งอาจทำให้ได้เส้นทางที่ต่างกันและส่งออกไปโดยไม่ได้เรียงลำดับในบางครั้ง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมีป้ายกำกับเป็น ที่อยู่ปลายทาง ที่อยู่ต้นทาง และหมายเลขพอร์ท โดยอาจมีหมายเลขลำดับแพ็คเก็ทติดกำกับไว้ด้วย จะได้ไม่ให้ต้องมีเส้นทางเฉพาะเพื่อให้แพ็คเก็ทเดินทางไปยังปลายทางได้สำเร็จ แต่นั่นย่อมหมายความว่าเราต้องให้ข้อมูลในส่วนหัวของแพ็คเก็ทเพิ่มเติมอีกมาก ทำให้แพ็คเก็ทมีขนาดใหญ่ขึ้นและต้องตรวจดูข้อมูลนี้ในหน่วยความจำที่ระบุที่อยู่ของเนื้อหาได้และใช้พลังงานสูง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะถูกส่งออกไป โดยอาจใช้เส้นทางที่แตกต่างกันไป ระบบมักต้องทำงานรองรับทุกแพ็คเก็ทเหมือนอย่างที่ระบบการสื่อสารแบบต่อเนื่องต้องทำในการจัดตั้งการสื่อสาร เพียงแต่ใช้ข้อมูลน้อยกว่าตามข้อกำหนดของแอปพลิเคชันนั้นๆ เมื่อถึงปลายทาง ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกถอดแยกตามลำดับที่ถูกต้องตามหมายเลขลำดับของแพ็คเก็ท ดังนั้น ผู้ใช้ปลายทางจึงได้รับการสื่อสารแบบเสมือนหรือที่เรียกว่าวงจรเสมือนหรือไบต์สตรีมผ่านโปรโตคอลระดับขนถ่าย แม้ว่าโหนดเครือข่ายที่ติดกันจะให้เพียงบริการระดับเครือข่ายสำหรับการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่องเท่านั้น

คำถาม: แพ็คเก็ทจะถูกกำหนดเส้นทางอย่างไร 
คำตอบ: แบบแยกกัน
ในโหมดการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมี ข้อมูลที่อยู่แบบสมบูรณ์ แพ็คเก็ทจะถูกกำหนดเส้นทาง แบบแยกกัน ซึ่งอาจทำให้ได้เส้นทางที่ต่างกันและส่งออกไปโดยไม่ได้เรียงลำดับในบางครั้ง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมีป้ายกำกับเป็น ที่อยู่ปลายทาง ที่อยู่ต้นทาง และหมายเลขพอร์ท โดยอาจมีหมายเลขลำดับแพ็คเก็ทติดกำกับไว้ด้วย จะได้ไม่ให้ต้องมีเส้นทางเฉพาะเพื่อให้แพ็คเก็ทเดินทางไปยังปลายทางได้สำเร็จ แต่นั่นย่อมหมายความว่าเราต้องให้ข้อมูลในส่วนหัวของแพ็คเก็ทเพิ่มเติมอีกมาก ทำให้แพ็คเก็ทมีขนาดใหญ่ขึ้นและต้องตรวจดูข้อมูลนี้ในหน่วยความจำที่ระบุที่อยู่ของเนื้อหาได้และใช้พลังงานสูง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะถูกส่งออกไป โดยอาจใช้เส้นทางที่แตกต่างกันไป ระบบมักต้องทำงานรองรับทุกแพ็คเก็ทเหมือนอย่างที่ระบบการสื่อสารแบบต่อเนื่องต้องทำในการจัดตั้งการสื่อสาร เพียงแต่ใช้ข้อมูลน้อยกว่าตามข้อกำหนดของแอปพลิเคชันนั้นๆ เมื่อถึงปลายทาง ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกถอดแยกตามลำดับที่ถูกต้องตามหมายเลขลำดับของแพ็คเก็ท ดังนั้น ผู้ใช้ปลายทางจึงได้รับการสื่อสารแบบเสมือนหรือที่เรียกว่าวงจรเสมือนหรือไบต์สตรีมผ่านโปรโตคอลระดับขนถ่าย แม้ว่าโหนดเครือข่ายที่ติดกันจะให้เพียงบริการระดับเครือข่ายสำหรับการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่องเท่านั้น

คำถาม: ป้ายกำกับของแต่ละแพ็คเกจประกอบไปด้วยอะไรบ้าง
คำตอบ: ที่อยู่ปลายทาง ที่อยู่ต้นทาง และหมายเลขพอร์ท
ในโหมดการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมี ข้อมูลที่อยู่แบบสมบูรณ์ แพ็คเก็ทจะถูกกำหนดเส้นทาง แบบแยกกัน ซึ่งอาจทำให้ได้เส้นทางที่ต่างกันและส่งออกไปโดยไม่ได้เรียงลำดับในบางครั้ง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะมีป้ายกำกับเป็น ที่อยู่ปลายทาง ที่อยู่ต้นทาง และหมายเลขพอร์ท โดยอาจมีหมายเลขลำดับแพ็คเก็ทติดกำกับไว้ด้วย จะได้ไม่ให้ต้องมีเส้นทางเฉพาะเพื่อให้แพ็คเก็ทเดินทางไปยังปลายทางได้สำเร็จ แต่นั่นย่อมหมายความว่าเราต้องให้ข้อมูลในส่วนหัวของแพ็คเก็ทเพิ่มเติมอีกมาก ทำให้แพ็คเก็ทมีขนาดใหญ่ขึ้นและต้องตรวจดูข้อมูลนี้ในหน่วยความจำที่ระบุที่อยู่ของเนื้อหาได้และใช้พลังงานสูง แพ็คเก็ทแต่ละชุดจะถูกส่งออกไป โดยอาจใช้เส้นทางที่แตกต่างกันไป ระบบมักต้องทำงานรองรับทุกแพ็คเก็ทเหมือนอย่างที่ระบบการสื่อสารแบบต่อเนื่องต้องทำในการจัดตั้งการสื่อสาร เพียงแต่ใช้ข้อมูลน้อยกว่าตามข้อกำหนดของแอปพลิเคชันนั้นๆ เมื่อถึงปลายทาง ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกถอดแยกตามลำดับที่ถูกต้องตามหมายเลขลำดับของแพ็คเก็ท ดังนั้น ผู้ใช้ปลายทางจึงได้รับการสื่อสารแบบเสมือนหรือที่เรียกว่าวงจรเสมือนหรือไบต์สตรีมผ่านโปรโตคอลระดับขนถ่าย แม้ว่าโหนดเครือข่ายที่ติดกันจะให้เพียงบริการระดับเครือข่ายสำหรับการสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่องเท่านั้น

คำถาม: สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อแพ็คเก็ทถึงปลายทางคืออะไร
คำตอบ: ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกถอดแยกตามลำดับที่ถูกต้องตามหมายเลขลำดับของแพ็คเก็ท
ARPANET และ SITA HLN เริ่มมีการใช้งานใน ปี 1969 ก่อนหน้าที่จะมีระบบ X.25 ในปี 1973 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเครือข่ายต่างๆ ขึ้นราว 20 รูปแบบ จุดต่างที่สำคัญ 2 ข้อประกอบไปด้วยการแบ่งฟังก์ชันและงานของโฮสต์ต่างๆ ตรงบริเวณขอบเครือข่ายและแกนกลางเครือข่าย ในระบบดาต้าแกรม โฮสต์จะมีหน้าที่ดูแลให้การส่งแพ็คเก็ทเป็นไปตามลำดับที่ถูกต้อง โปรโตคอลยูเซอร์ดาต้าแกรม (UDP) เป็นตัวอย่างหนึ่งของโปรโตคอลประเภทดาต้าแกรม ในระบบโทรเสมือน เครือข่ายจะช่วยรับประกันว่าข้อมูลจะถูกส่งไปยังโฮสต์ตามลำดับ ส่งผลให้โฮสต์อินเทอร์เฟสใช้งานง่ายกว่าและมีฟังก์ชันน้อยกว่าในรุ่นดาต้าแกรม ชุดโปรโตคอล X.25 จะใช้เครือข่ายประเภทนี้

คำถาม: ARPNET และ SITA เริ่มมีการใช้งานเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1969
ARPANET และ SITA HLN เริ่มมีการใช้งานใน ปี 1969 ก่อนหน้าที่จะมีระบบ X.25 ในปี 1973 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเครือข่ายต่างๆ ขึ้นราว 20 รูปแบบ จุดต่างที่สำคัญ 2 ข้อประกอบไปด้วยการแบ่งฟังก์ชันและงานของโฮสต์ต่างๆ ตรงบริเวณขอบเครือข่ายและแกนกลางเครือข่าย ในระบบดาต้าแกรม โฮสต์จะมีหน้าที่ดูแลให้การส่งแพ็คเก็ทเป็นไปตามลำดับที่ถูกต้อง โปรโตคอลยูเซอร์ดาต้าแกรม (UDP) เป็นตัวอย่างหนึ่งของโปรโตคอลประเภทดาต้าแกรม ในระบบโทรเสมือน เครือข่ายจะช่วยรับประกันว่าข้อมูลจะถูกส่งไปยังโฮสต์ตามลำดับ ส่งผลให้โฮสต์อินเทอร์เฟสใช้งานง่ายกว่าและมีฟังก์ชันน้อยกว่าในรุ่นดาต้าแกรม ชุดโปรโตคอล X.25 จะใช้เครือข่ายประเภทนี้

คำถาม: ข้อแตกต่าง 2 ประการของเทคโนโลยี X.25 และ ARPNET CITA คืออะไร 
คำตอบ: จุดต่างที่สำคัญ 2 ข้อประกอบไปด้วยการแบ่งฟังก์ชันและงานของโฮสต์ต่างๆ ตรงบริเวณขอบเครือข่ายและแกนกลางเครือข่าย
ARPANET และ SITA HLN เริ่มมีการใช้งานใน ปี 1969 ก่อนหน้าที่จะมีระบบ X.25 ในปี 1973 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเครือข่ายต่างๆ ขึ้นราว 20 รูปแบบ จุดต่างที่สำคัญ 2 ข้อประกอบไปด้วยการแบ่งฟังก์ชันและงานของโฮสต์ต่างๆ ตรงบริเวณขอบเครือข่ายและแกนกลางเครือข่าย ในระบบดาต้าแกรม โฮสต์จะมีหน้าที่ดูแลให้การส่งแพ็คเก็ทเป็นไปตามลำดับที่ถูกต้อง โปรโตคอลยูเซอร์ดาต้าแกรม (UDP) เป็นตัวอย่างหนึ่งของโปรโตคอลประเภทดาต้าแกรม ในระบบโทรเสมือน เครือข่ายจะช่วยรับประกันว่าข้อมูลจะถูกส่งไปยังโฮสต์ตามลำดับ ส่งผลให้โฮสต์อินเทอร์เฟสใช้งานง่ายกว่าและมีฟังก์ชันน้อยกว่าในรุ่นดาต้าแกรม ชุดโปรโตคอล X.25 จะใช้เครือข่ายประเภทนี้

คำถาม: โปรโตคอล UserDatagram ช่วยรับประกันสิ่งใด
คำตอบ: ในระบบโทรเสมือน เครือข่ายจะช่วยรับประกันว่าข้อมูลจะถูกส่งไปยังโฮสต์ตามลำดับ
ARPANET และ SITA HLN เริ่มมีการใช้งานใน ปี 1969 ก่อนหน้าที่จะมีระบบ X.25 ในปี 1973 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเครือข่ายต่างๆ ขึ้นราว 20 รูปแบบ จุดต่างที่สำคัญ 2 ข้อประกอบไปด้วยการแบ่งฟังก์ชันและงานของโฮสต์ต่างๆ ตรงบริเวณขอบเครือข่ายและแกนกลางเครือข่าย ในระบบดาต้าแกรม โฮสต์จะมีหน้าที่ดูแลให้การส่งแพ็คเก็ทเป็นไปตามลำดับที่ถูกต้อง โปรโตคอลยูเซอร์ดาต้าแกรม (UDP) เป็นตัวอย่างหนึ่งของโปรโตคอลประเภทดาต้าแกรม ในระบบโทรเสมือน เครือข่ายจะช่วยรับประกันว่าข้อมูลจะถูกส่งไปยังโฮสต์ตามลำดับ ส่งผลให้โฮสต์อินเทอร์เฟสใช้งานง่ายกว่าและมีฟังก์ชันน้อยกว่าในรุ่นดาต้าแกรม ชุดโปรโตคอล X.25 จะใช้เครือข่ายประเภทนี้

คำถาม: X.25 ใช้เครือข่ายประเภทใด 
คำตอบ: โปรโตคอลยูเซอร์ดาต้าแกรม
DECnet เป็น ชุดโปรโตคอลเครือข่ายที่สร้างขึ้นโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชัน เปิดตัวเป็นครั้งแรกในปี 1975 ใช้สำหรับ เชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ PDP-11 สองเครื่องเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงพัฒนาเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมเครือข่ายแบบเพียร์ทูเพียร์ชุดแรก และทำให้ DEC กลายเป็นศูนย์กลางเครือข่ายในช่วงทศวรรษ 1980 เดิมที ชุดโปรโตคอลนี้มีเพียง 3 ระดับ (1982) และพัฒนากลายมาเป็นโปรโตคอลเครือข่ายที่รองรับ OSI แบบ 7 ระดับ โปรโตคอล DECnet ได้รับการออกแบบโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชันทั้งหมด แต่ DECnet เฟส 2 (และรุ่นหลังจากนี้) เปลี่ยนมาใช้มาตรฐานแบบเปิด และมีการเผยแพร่ข้อมูลจำเพาะ รวมถึงพัฒนาการปรับใช้ในหลายๆ ส่วนภายนอก DEC อาทิเช่น ระบบสำหรับ Linux

คำถาม: DECnet คืออะไร
คำตอบ: ชุดโปรโตคอลเครือข่ายที่สร้างขึ้นโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชัน
DECnet เป็น ชุดโปรโตคอลเครือข่ายที่สร้างขึ้นโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชัน เปิดตัวเป็นครั้งแรกในปี 1975 ใช้สำหรับ เชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ PDP-11 สองเครื่องเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงพัฒนาเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมเครือข่ายแบบเพียร์ทูเพียร์ชุดแรก และทำให้ DEC กลายเป็นศูนย์กลางเครือข่ายในช่วงทศวรรษ 1980 เดิมที ชุดโปรโตคอลนี้มีเพียง 3 ระดับ (1982) และพัฒนากลายมาเป็นโปรโตคอลเครือข่ายที่รองรับ OSI แบบ 7 ระดับ โปรโตคอล DECnet ได้รับการออกแบบโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชันทั้งหมด แต่ DECnet เฟส 2 (และรุ่นหลังจากนี้) เปลี่ยนมาใช้มาตรฐานแบบเปิด และมีการเผยแพร่ข้อมูลจำเพาะ รวมถึงพัฒนาการปรับใช้ในหลายๆ ส่วนภายนอก DEC อาทิเช่น ระบบสำหรับ Linux

คำถาม: เดิมที DECnet ใช้ทำอะไร 
คำตอบ: เชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ PDP-11 สองเครื่องเข้าด้วยกัน
DECnet เป็น ชุดโปรโตคอลเครือข่ายที่สร้างขึ้นโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชัน เปิดตัวเป็นครั้งแรกในปี 1975 ใช้สำหรับ เชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ PDP-11 สองเครื่องเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงพัฒนาเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมเครือข่ายแบบเพียร์ทูเพียร์ชุดแรก และทำให้ DEC กลายเป็นศูนย์กลางเครือข่ายในช่วงทศวรรษ 1980 เดิมที ชุดโปรโตคอลนี้มีเพียง 3 ระดับ (1982) และพัฒนากลายมาเป็นโปรโตคอลเครือข่ายที่รองรับ OSI แบบ 7 ระดับ โปรโตคอล DECnet ได้รับการออกแบบโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชันทั้งหมด แต่ DECnet เฟส 2 (และรุ่นหลังจากนี้) เปลี่ยนมาใช้มาตรฐานแบบเปิด และมีการเผยแพร่ข้อมูลจำเพาะ รวมถึงพัฒนาการปรับใช้ในหลายๆ ส่วนภายนอก DEC อาทิเช่น ระบบสำหรับ Linux

คำถาม: เดิมที DEC มีทั้งหมด 3 ระดับ แต่ต่อมาพัฒนาเป็นกี่ระดับ 
คำตอบ: 7
DECnet เป็น ชุดโปรโตคอลเครือข่ายที่สร้างขึ้นโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชัน เปิดตัวเป็นครั้งแรกในปี 1975 ใช้สำหรับ เชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ PDP-11 สองเครื่องเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงพัฒนาเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมเครือข่ายแบบเพียร์ทูเพียร์ชุดแรก และทำให้ DEC กลายเป็นศูนย์กลางเครือข่ายในช่วงทศวรรษ 1980 เดิมที ชุดโปรโตคอลนี้มีเพียง 3 ระดับ (1982) และพัฒนากลายมาเป็นโปรโตคอลเครือข่ายที่รองรับ OSI แบบ 7 ระดับ โปรโตคอล DECnet ได้รับการออกแบบโดยบริษัทดิจิตอลอีควิบเมนต์คอร์เปอเรชันทั้งหมด แต่ DECnet เฟส 2 (และรุ่นหลังจากนี้) เปลี่ยนมาใช้มาตรฐานแบบเปิด และมีการเผยแพร่ข้อมูลจำเพาะ รวมถึงพัฒนาการปรับใช้ในหลายๆ ส่วนภายนอก DEC อาทิเช่น ระบบสำหรับ Linux

คำถาม: DECnet เฟส 2 มีการเปลี่ยนแปลงอย่างไร 
คำตอบ: เปลี่ยนมาใช้มาตรฐานแบบเปิด และมีการเผยแพร่ข้อมูลจำเพาะ รวมถึงพัฒนาการปรับใช้ในหลายๆ ส่วนภายนอก DEC อาทิเช่น ระบบสำหรับ Linux
บริษัท Merit Network, Inc. เป็นบริษัทอิสระที่ไม่แสวงหากำไร 501(c)(3) กำกับดูแลโดยมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1966 ในฐานะคณะศึกษาข้อมูลงานวิจัยด้านการศึกษาในรัฐมิชิแกน เพื่อสำรวจระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ระหว่างมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน เพื่อช่วยส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาของรัฐ ด้วยความช่วยเหลือในเบื้องต้นจากรัฐมิชิแกนและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NSF) จึงได้มีการสาธิตการใช้เครือข่ายแบบแพ็คเก็ทสวิตชิงเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี 1971 ผ่าน การสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ระหว่างระบบคอมพิวเตอร์เมนเฟรม IBM ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกนในแอนน์อาร์เบอร์กับมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต ในดีทรอยต์ เดือนตุลาคมปี 1972 คณะนี้ประสบความสำเร็จด้วยการสื่อสารจากเมนเฟรม CDC ที่มหาวิทยาลัยรัฐมิชิแกนในอีสต์แลนซิง ในหลายปีต่อมา นอกเหนือไปจากการสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ เครือข่ายนี้ยังได้พัฒนาจนรองรับการสื่อสารจากเทอร์มินัลสู่โฮสต์ การสื่อสารจากโฮสต์สู่แบทช์ (การส่งงานจากระยะไกล การพิมพ์เอกสารจากระยะไกล การโอนไฟล์แบบเป็นชุด) การโอนไฟล์แบบโต้ตอบ เครือข่ายข้อมูลสาธารณะจากเกตเวย์สู่ Tymnet และ Telenet, การแนบโฮสต์ X.25, เครือข่ายข้อมูลจากเกตเวย์สู่ X.25, โฮสต์อีเธอเน็ต จนได้ระบบ TCP/IP ในท้ายที่สุด ต่อมาจึงมีมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกนเข้าร่วมเครือข่ายเพิ่มเติม ทั้งหมดนี้ทำให้บริษัท Merit ได้เริ่มมีบทบาทในโครงการ NSFNET ในช่วงกลางทศวรรษ 1980

คำถาม: เพราะเหตุใดการจัดทำเครือข่าย Merit จึงมีขึ้นในมิชิแกน 
คำตอบ: เพื่อช่วยส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาของรัฐ
บริษัท Merit Network, Inc. เป็นบริษัทอิสระที่ไม่แสวงหากำไร 501(c)(3) กำกับดูแลโดยมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1966 ในฐานะคณะศึกษาข้อมูลงานวิจัยด้านการศึกษาในรัฐมิชิแกน เพื่อสำรวจระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ระหว่างมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน เพื่อช่วยส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาของรัฐ ด้วยความช่วยเหลือในเบื้องต้นจากรัฐมิชิแกนและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NSF) จึงได้มีการสาธิตการใช้เครือข่ายแบบแพ็คเก็ทสวิตชิงเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี 1971 ผ่าน การสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ระหว่างระบบคอมพิวเตอร์เมนเฟรม IBM ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกนในแอนน์อาร์เบอร์กับมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต ในดีทรอยต์ เดือนตุลาคมปี 1972 คณะนี้ประสบความสำเร็จด้วยการสื่อสารจากเมนเฟรม CDC ที่มหาวิทยาลัยรัฐมิชิแกนในอีสต์แลนซิง ในหลายปีต่อมา นอกเหนือไปจากการสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ เครือข่ายนี้ยังได้พัฒนาจนรองรับการสื่อสารจากเทอร์มินัลสู่โฮสต์ การสื่อสารจากโฮสต์สู่แบทช์ (การส่งงานจากระยะไกล การพิมพ์เอกสารจากระยะไกล การโอนไฟล์แบบเป็นชุด) การโอนไฟล์แบบโต้ตอบ เครือข่ายข้อมูลสาธารณะจากเกตเวย์สู่ Tymnet และ Telenet, การแนบโฮสต์ X.25, เครือข่ายข้อมูลจากเกตเวย์สู่ X.25, โฮสต์อีเธอเน็ต จนได้ระบบ TCP/IP ในท้ายที่สุด ต่อมาจึงมีมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกนเข้าร่วมเครือข่ายเพิ่มเติม ทั้งหมดนี้ทำให้บริษัท Merit ได้เริ่มมีบทบาทในโครงการ NSFNET ในช่วงกลางทศวรรษ 1980

คำถาม: สิ่งที่ทำให้่คณะศึกษาประสบความสำเร็จคืออะไร 
คำตอบ: การสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ระหว่างระบบคอมพิวเตอร์เมนเฟรม IBM ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกนในแอนน์อาร์เบอร์กับมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต
บริษัท Merit Network, Inc. เป็นบริษัทอิสระที่ไม่แสวงหากำไร 501(c)(3) กำกับดูแลโดยมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1966 ในฐานะคณะศึกษาข้อมูลงานวิจัยด้านการศึกษาในรัฐมิชิแกน เพื่อสำรวจระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ระหว่างมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกน เพื่อช่วยส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาของรัฐ ด้วยความช่วยเหลือในเบื้องต้นจากรัฐมิชิแกนและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NSF) จึงได้มีการสาธิตการใช้เครือข่ายแบบแพ็คเก็ทสวิตชิงเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี 1971 ผ่าน การสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ระหว่างระบบคอมพิวเตอร์เมนเฟรม IBM ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกนในแอนน์อาร์เบอร์กับมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต ในดีทรอยต์ เดือนตุลาคมปี 1972 คณะนี้ประสบความสำเร็จด้วยการสื่อสารจากเมนเฟรม CDC ที่มหาวิทยาลัยรัฐมิชิแกนในอีสต์แลนซิง ในหลายปีต่อมา นอกเหนือไปจากการสื่อสารแบบโต้ตอบจากโฮสต์สู่โฮสต์ เครือข่ายนี้ยังได้พัฒนาจนรองรับการสื่อสารจากเทอร์มินัลสู่โฮสต์ การสื่อสารจากโฮสต์สู่แบทช์ (การส่งงานจากระยะไกล การพิมพ์เอกสารจากระยะไกล การโอนไฟล์แบบเป็นชุด) การโอนไฟล์แบบโต้ตอบ เครือข่ายข้อมูลสาธารณะจากเกตเวย์สู่ Tymnet และ Telenet, การแนบโฮสต์ X.25, เครือข่ายข้อมูลจากเกตเวย์สู่ X.25, โฮสต์อีเธอเน็ต จนได้ระบบ TCP/IP ในท้ายที่สุด ต่อมาจึงมีมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกนเข้าร่วมเครือข่ายเพิ่มเติม ทั้งหมดนี้ทำให้บริษัท Merit ได้เริ่มมีบทบาทในโครงการ NSFNET ในช่วงกลางทศวรรษ 1980

คำถาม: สิ่งที่ให้เครือข่าย Merit ได้มีบทบาทใน NSFNET คืออะไร
คำตอบ: โฮสต์อีเธอเน็ต จนได้ระบบ TCP/IP ในท้ายที่สุด ต่อมาจึงมีมหาวิทยาลัยของรัฐในมิชิแกนเข้าร่วมเครือข่ายเพิ่มเติม
Internet2 เป็น สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา ชุมชน Internet2 ร่วมกับ Qwest สร้างเครือข่าย Internet2 ขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ อาบิลีน ในปี 1998 และเป็นนักลงทุนรายหลักในโครงการ National LambdaRail (NLR) ในปี 2006 ชุมชน Internet2 ประกาศ การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ โดยเพิ่มศักยภาพจาก 10 Gbit/s เป็น 100 Gbit/s ในเดือนตุลาคมปี 2007 ชุมชน Internet2 ได้ปลดประจำการอาบิลีนอย่างเป็นทางการ และเรียกเครือข่ายศักยภาพสูงรูปแบบใหม่ของตนว่า เครือข่าย Internet2

คำถาม:  Internet2 คืออะไร
คำตอบ: สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา
Internet2 เป็น สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา ชุมชน Internet2 ร่วมกับ Qwest สร้างเครือข่าย Internet2 ขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ อาบิลีน ในปี 1998 และเป็นนักลงทุนรายหลักในโครงการ National LambdaRail (NLR) ในปี 2006 ชุมชน Internet2 ประกาศ การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ โดยเพิ่มศักยภาพจาก 10 Gbit/s เป็น 100 Gbit/s ในเดือนตุลาคมปี 2007 ชุมชน Internet2 ได้ปลดประจำการอาบิลีนอย่างเป็นทางการ และเรียกเครือข่ายศักยภาพสูงรูปแบบใหม่ของตนว่า เครือข่าย Internet2

คำถาม: Internet2 จับมือร่วมงานกับใคร
คำตอบ: Qwest
Internet2 เป็น สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา ชุมชน Internet2 ร่วมกับ Qwest สร้างเครือข่าย Internet2 ขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ อาบิลีน ในปี 1998 และเป็นนักลงทุนรายหลักในโครงการ National LambdaRail (NLR) ในปี 2006 ชุมชน Internet2 ประกาศ การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ โดยเพิ่มศักยภาพจาก 10 Gbit/s เป็น 100 Gbit/s ในเดือนตุลาคมปี 2007 ชุมชน Internet2 ได้ปลดประจำการอาบิลีนอย่างเป็นทางการ และเรียกเครือข่ายศักยภาพสูงรูปแบบใหม่ของตนว่า เครือข่าย Internet2

คำถาม: เครือข่าย internet2 เครือข่ายแรกมีชื่อว่าอะไร
คำตอบ: อาบิลีน
Internet2 เป็น สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา ชุมชน Internet2 ร่วมกับ Qwest สร้างเครือข่าย Internet2 ขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ อาบิลีน ในปี 1998 และเป็นนักลงทุนรายหลักในโครงการ National LambdaRail (NLR) ในปี 2006 ชุมชน Internet2 ประกาศ การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ โดยเพิ่มศักยภาพจาก 10 Gbit/s เป็น 100 Gbit/s ในเดือนตุลาคมปี 2007 ชุมชน Internet2 ได้ปลดประจำการอาบิลีนอย่างเป็นทางการ และเรียกเครือข่ายศักยภาพสูงรูปแบบใหม่ของตนว่า เครือข่าย Internet2

คำถาม: Internet2 จับมือร่วมงานกับใคร 
คำตอบ: การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ
Internet2 เป็น สมาคมเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา มีแกนนำเป็นสมาชิกจากชุมชน ภาคอุตสาหกรรม และภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและการศึกษา ชุมชน Internet2 ร่วมกับ Qwest สร้างเครือข่าย Internet2 ขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ อาบิลีน ในปี 1998 และเป็นนักลงทุนรายหลักในโครงการ National LambdaRail (NLR) ในปี 2006 ชุมชน Internet2 ประกาศ การร่วมมือกับ Level 3 Communications เพื่อสร้างเครือข่ายใหม่ในระดับประเทศ โดยเพิ่มศักยภาพจาก 10 Gbit/s เป็น 100 Gbit/s ในเดือนตุลาคมปี 2007 ชุมชน Internet2 ได้ปลดประจำการอาบิลีนอย่างเป็นทางการ และเรียกเครือข่ายศักยภาพสูงรูปแบบใหม่ของตนว่า เครือข่าย Internet2

คำถาม: หลังปลดประจำการอาบิลีน แพลตฟอร์มใหม่มีชื่อเรียกว่าอะไร 
คำตอบ: เครือข่าย Internet2
ความรู้ทางการแพทย์ในยุคกลางนั้นอยู่ในความมืดมน รายงานที่เป็นทางการที่สุดในสมัยนั้นมาจากคณะแพทยศาสตร์ในปารีสที่ชื่อว่า กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวโทษ สวรรค์ ในรูปแบบของการผสานกันของตรีภพในปีค.ศ.1345 ซึ่งก่อให้เกิด “โรคระบาดครั้งใหญ่ในอากาศ” รายงานฉบับนี้กลายเป็นรายงานฉบับแรกและแพร่หลายมากที่สุดในบรรดารายงานเกี่ยวกับกาฬโรคที่มีคนค้นหาเพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรค กาฬโรคเกิดจากอากาศเลวร้าย กลายเป็นทฤษฎีที่ยอมรับกันในวงกว้าง ทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่า ทฤษฎีอากาศเป็นพิษ คำว่า “กาฬโรค” ไม่มีความสำคัญเป็นพิเศษในยุคนั้น และเฉพาะการเกิดโรคระบาดซ้ำในยุคกลางเท่านั้นที่ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นศัพท์ทางการแพทย์

คำถาม: โทษกันว่ากาฬมรณะมีสาเหตุมาจากสิ่งใด
คำตอบ: สวรรค์
ความรู้ทางการแพทย์ในยุคกลางนั้นอยู่ในความมืดมน รายงานที่เป็นทางการที่สุดในสมัยนั้นมาจากคณะแพทยศาสตร์ในปารีสที่ชื่อว่า กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวโทษ สวรรค์ ในรูปแบบของการผสานกันของตรีภพในปีค.ศ.1345 ซึ่งก่อให้เกิด “โรคระบาดครั้งใหญ่ในอากาศ” รายงานฉบับนี้กลายเป็นรายงานฉบับแรกและแพร่หลายมากที่สุดในบรรดารายงานเกี่ยวกับกาฬโรคที่มีคนค้นหาเพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรค กาฬโรคเกิดจากอากาศเลวร้าย กลายเป็นทฤษฎีที่ยอมรับกันในวงกว้าง ทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่า ทฤษฎีอากาศเป็นพิษ คำว่า “กาฬโรค” ไม่มีความสำคัญเป็นพิเศษในยุคนั้น และเฉพาะการเกิดโรคระบาดซ้ำในยุคกลางเท่านั้นที่ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นศัพท์ทางการแพทย์

คำถาม: รายงานทางการแพทย์ฉบับนี้เขียนขึ้นเพื่อใคร
คำตอบ: กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
ความรู้ทางการแพทย์ในยุคกลางนั้นอยู่ในความมืดมน รายงานที่เป็นทางการที่สุดในสมัยนั้นมาจากคณะแพทยศาสตร์ในปารีสที่ชื่อว่า กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวโทษ สวรรค์ ในรูปแบบของการผสานกันของตรีภพในปีค.ศ.1345 ซึ่งก่อให้เกิด “โรคระบาดครั้งใหญ่ในอากาศ” รายงานฉบับนี้กลายเป็นรายงานฉบับแรกและแพร่หลายมากที่สุดในบรรดารายงานเกี่ยวกับกาฬโรคที่มีคนค้นหาเพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรค กาฬโรคเกิดจากอากาศเลวร้าย กลายเป็นทฤษฎีที่ยอมรับกันในวงกว้าง ทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่า ทฤษฎีอากาศเป็นพิษ คำว่า “กาฬโรค” ไม่มีความสำคัญเป็นพิเศษในยุคนั้น และเฉพาะการเกิดโรคระบาดซ้ำในยุคกลางเท่านั้นที่ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นศัพท์ทางการแพทย์

คำถาม: ทฤษฎีที่ใหม่กว่า และได้รับการยอมรับในวงกว้างกว่าเกี่ยวกับการแพร่ของกาฬโรคคือ
คำตอบ: กาฬโรคเกิดจากอากาศเลวร้าย
ความรู้ทางการแพทย์ในยุคกลางนั้นอยู่ในความมืดมน รายงานที่เป็นทางการที่สุดในสมัยนั้นมาจากคณะแพทยศาสตร์ในปารีสที่ชื่อว่า กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวโทษ สวรรค์ ในรูปแบบของการผสานกันของตรีภพในปีค.ศ.1345 ซึ่งก่อให้เกิด “โรคระบาดครั้งใหญ่ในอากาศ” รายงานฉบับนี้กลายเป็นรายงานฉบับแรกและแพร่หลายมากที่สุดในบรรดารายงานเกี่ยวกับกาฬโรคที่มีคนค้นหาเพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรค กาฬโรคเกิดจากอากาศเลวร้าย กลายเป็นทฤษฎีที่ยอมรับกันในวงกว้าง ทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่า ทฤษฎีอากาศเป็นพิษ คำว่า “กาฬโรค” ไม่มีความสำคัญเป็นพิเศษในยุคนั้น และเฉพาะการเกิดโรคระบาดซ้ำในยุคกลางเท่านั้นที่ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นศัพท์ทางการแพทย์

คำถาม: ทฤษฎีอากาศเลวร้ายมีชื่อเรียกทางการว่าอะไร
คำตอบ: ทฤษฎีอากาศเป็นพิษ