zhufy/xquad_split huggingface dataset:
ในปี 1993 เกเลอร์ และ เซร่าได้แสดงให้เห็นว่า ความไม่เท่าเทียมกันในความไม่สมบูรณ์แบบของตลาดสินเชื่อ มีผลกระทบที่เป็นภัยอย่างยาวนานต่อการก่อรูปของทรัพยากรมนุษย์และการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ในงานค้นคว้าของปี 1996 โดย เปรอตตี้ มีการพิจารณาช่องทางที่ความไม่เท่าเทียมกันอาจส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เขาแสดงให้เห็นว่าตามแนวความคิดเรื่องความไม่สมบูรณ์แบบของตลาดสินเชื่อนั้น ความไม่เท่าเทียมกันมีความเกี่ยวข้องกับการก่อรูปของทรัพยากรมนุษย์ในระดับที่ต่ำลง (การศึกษา, ประสบการณ์, และการฝึกงาน) และอัตราการเกิดของประชากรในระดับที่สูงขึ้น ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้ความเจริญและพัฒนามีระดับที่ต่ำลง เขาพบว่าความไม่เท่าเทียมกันมีความเกี่ยวข้องกับการกระจายการเก็บภาษีใหม่ในระดับที่สูงขึ้น ซึ่งก็เกี่ยวข้องกับความเจริญเติบโตในระดับที่ต่ำลงเนื่องจากเงินออมส่วนตัวและการลงทุนที่ลดลง เปรอตตี้สรุปว่า “สังคมที่มีความเท่าเทียมกันมากกว่ามีอัตราการเกิดของประชากรที่ต่ำกว่า และมีอัตราการลงทุนด้านการศึกษาที่สูงกว่า ทั้งคู่สะท้อนออกมาให้เห็นได้ในอัตราความเจริญเติบโตที่สูงขึ้น อีกทั้งสังคมที่มีความเท่าเทียมกันน้อยมากนั้นมักจะมีความไม่มั่นคงทางด้านการเมืองและสังคม ซึ่งนี่ก็สะท้อนออกมาให้เห็นในอัตราการลงทุนและความเจริญเติบโตที่ต่ำลง

คำถาม: ความไม่เท่าเทียมกันมีความเกี่ยวข้องกับระดับที่สูงขึ้นของอะไร
คำตอบ: อัตราการเกิดของประชากร
ในปี 1993 เกเลอร์ และ เซร่าได้แสดงให้เห็นว่า ความไม่เท่าเทียมกันในความไม่สมบูรณ์แบบของตลาดสินเชื่อ มีผลกระทบที่เป็นภัยอย่างยาวนานต่อการก่อรูปของทรัพยากรมนุษย์และการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ในงานค้นคว้าของปี 1996 โดย เปรอตตี้ มีการพิจารณาช่องทางที่ความไม่เท่าเทียมกันอาจส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เขาแสดงให้เห็นว่าตามแนวความคิดเรื่องความไม่สมบูรณ์แบบของตลาดสินเชื่อนั้น ความไม่เท่าเทียมกันมีความเกี่ยวข้องกับการก่อรูปของทรัพยากรมนุษย์ในระดับที่ต่ำลง (การศึกษา, ประสบการณ์, และการฝึกงาน) และอัตราการเกิดของประชากรในระดับที่สูงขึ้น ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้ความเจริญและพัฒนามีระดับที่ต่ำลง เขาพบว่าความไม่เท่าเทียมกันมีความเกี่ยวข้องกับการกระจายการเก็บภาษีใหม่ในระดับที่สูงขึ้น ซึ่งก็เกี่ยวข้องกับความเจริญเติบโตในระดับที่ต่ำลงเนื่องจากเงินออมส่วนตัวและการลงทุนที่ลดลง เปรอตตี้สรุปว่า “สังคมที่มีความเท่าเทียมกันมากกว่ามีอัตราการเกิดของประชากรที่ต่ำกว่า และมีอัตราการลงทุนด้านการศึกษาที่สูงกว่า ทั้งคู่สะท้อนออกมาให้เห็นได้ในอัตราความเจริญเติบโตที่สูงขึ้น อีกทั้งสังคมที่มีความเท่าเทียมกันน้อยมากนั้นมักจะมีความไม่มั่นคงทางด้านการเมืองและสังคม ซึ่งนี่ก็สะท้อนออกมาให้เห็นในอัตราการลงทุนและความเจริญเติบโตที่ต่ำลง

คำถาม: สังคมที่มีความไม่เท่าเทียมกันสูงมากมักจะเป็นเช่นไร
คำตอบ: ความไม่มั่นคงทางด้านการเมืองและสังคม
งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และความเจริญเติบโต ได้ค้นพบหลักฐานในบางครั้งที่จะยืนยัน สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ ซึ่งกล่าวว่าเมื่อมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะเพิ่มขึ้นก่อน แล้วจึงจะลดลง นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อว่า โทมัส พิเก็ตตี้ ได้ท้าทายแนวคิดนี้ โดยอ้างว่าจากปี 1941 ถึงปี 1945 สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง ได้ลดความไม่เท่าเทียมลง นอกจากนั้นพิเก็ตตี้ยังโต้เถียงว่าสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ อัน “น่าอัศจรรย์”ที่เน้นการคงความสมดุลย์ของการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจในระยะยาวนั้น ไม่สามารถอธิบายการที่ความไม่เท่าเทียมด้านเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาแล้วหลังยุคปี 1970 เพิ่มขึ้นอย่างมากมายได้ 

คำถาม: งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ค้นพบหลักฐานที่จะยืนยันอะไรได้ในบางครั้ง
คำตอบ: สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ
งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และความเจริญเติบโต ได้ค้นพบหลักฐานในบางครั้งที่จะยืนยัน สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ ซึ่งกล่าวว่าเมื่อมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะเพิ่มขึ้นก่อน แล้วจึงจะลดลง นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อว่า โทมัส พิเก็ตตี้ ได้ท้าทายแนวคิดนี้ โดยอ้างว่าจากปี 1941 ถึงปี 1945 สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง ได้ลดความไม่เท่าเทียมลง นอกจากนั้นพิเก็ตตี้ยังโต้เถียงว่าสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ อัน “น่าอัศจรรย์”ที่เน้นการคงความสมดุลย์ของการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจในระยะยาวนั้น ไม่สามารถอธิบายการที่ความไม่เท่าเทียมด้านเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาแล้วหลังยุคปี 1970 เพิ่มขึ้นอย่างมากมายได้ 

คำถาม: คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ กล่าวว่า พร้อมกับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะลดลงหลังจากอะไร
คำตอบ: เพิ่มขึ้นก่อน
งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และความเจริญเติบโต ได้ค้นพบหลักฐานในบางครั้งที่จะยืนยัน สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ ซึ่งกล่าวว่าเมื่อมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะเพิ่มขึ้นก่อน แล้วจึงจะลดลง นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อว่า โทมัส พิเก็ตตี้ ได้ท้าทายแนวคิดนี้ โดยอ้างว่าจากปี 1941 ถึงปี 1945 สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง ได้ลดความไม่เท่าเทียมลง นอกจากนั้นพิเก็ตตี้ยังโต้เถียงว่าสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ อัน “น่าอัศจรรย์”ที่เน้นการคงความสมดุลย์ของการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจในระยะยาวนั้น ไม่สามารถอธิบายการที่ความไม่เท่าเทียมด้านเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาแล้วหลังยุคปี 1970 เพิ่มขึ้นอย่างมากมายได้ 

คำถาม: ใครเป็นผู้ท้าทายแนวคิดของสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ
คำตอบ: โทมัส พิเก็ตตี้
งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และความเจริญเติบโต ได้ค้นพบหลักฐานในบางครั้งที่จะยืนยัน สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ ซึ่งกล่าวว่าเมื่อมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะเพิ่มขึ้นก่อน แล้วจึงจะลดลง นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อว่า โทมัส พิเก็ตตี้ ได้ท้าทายแนวคิดนี้ โดยอ้างว่าจากปี 1941 ถึงปี 1945 สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง ได้ลดความไม่เท่าเทียมลง นอกจากนั้นพิเก็ตตี้ยังโต้เถียงว่าสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ อัน “น่าอัศจรรย์”ที่เน้นการคงความสมดุลย์ของการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจในระยะยาวนั้น ไม่สามารถอธิบายการที่ความไม่เท่าเทียมด้านเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาแล้วหลังยุคปี 1970 เพิ่มขึ้นอย่างมากมายได้ 

คำถาม: โทมัส พิเก็ตตี้มีอาชีพอะไร
คำตอบ: นักเศรษฐศาสตร์
งานค้นคว้าเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และความเจริญเติบโต ได้ค้นพบหลักฐานในบางครั้งที่จะยืนยัน สมมุติฐานคุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ ซึ่งกล่าวว่าเมื่อมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิน ความไม่เท่าเทียมจะเพิ่มขึ้นก่อน แล้วจึงจะลดลง นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อว่า โทมัส พิเก็ตตี้ ได้ท้าทายแนวคิดนี้ โดยอ้างว่าจากปี 1941 ถึงปี 1945 สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง ได้ลดความไม่เท่าเทียมลง นอกจากนั้นพิเก็ตตี้ยังโต้เถียงว่าสมมุติฐาน คุซเน็ตซ์ เคิร์ฟ อัน “น่าอัศจรรย์”ที่เน้นการคงความสมดุลย์ของการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจในระยะยาวนั้น ไม่สามารถอธิบายการที่ความไม่เท่าเทียมด้านเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาแล้วหลังยุคปี 1970 เพิ่มขึ้นอย่างมากมายได้ 

คำถาม: พิเก็ตตี้รู้สึกว่าอะไรคือปัจจัยหลักในการลดความไม่เท่าเทียมในช่วงระหว่างปี 1941 ถึง 1945
คำตอบ: สงครามและ “วิกฤติรุนแรงด้านเศรษฐกิจและการเมือง"
บางทฤษฎีที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1970 ได้กำหนดลู่ทางที่มีความเป็นไปได้ว่า ความไม่เท่าเทียมอาจส่งผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ตามรายงานในปี 1955 เงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยอาจช่วยชดเชยอุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลงได้ หากเงินออมเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นตามความไม่เท่าเทียม รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียจากปี 2013 เสนอแนะว่าความเจริญเติบโตได้ เพิ่มขึ้นพร้อมกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ที่เพิ่มขึ้น บางทฤษฎีที่ได้รับความนิยมจากช่วงปี 1950 ถึง 2011 ได้กล่าวไว้อย่างผิดๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ การวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบตัวเลขวัดความเท่าเทียมรายปีกับอัตราความเติบโตรายปี มีผลทำให้เข้าใจผิดได้เพราะผลลัพท์ต้องใช้เวลา หลายปีก่อนที่จะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงของความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ นักเศรษฐศาสตร์ของ IMF ค้นพบว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างสูงระหว่างความไม่เท่าเทียมในระดับต่ำ กับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจที่มีระยะเวลาที่ยาวยั่งยืน ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความไม่เท่าเทียมสูงได้ “ประสบความสำเร็จในการริเริ่มการพัฒนาในอัตราที่สูงในระยะเวลาไม่กี่ปี” แต่ว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับการมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้

คำถาม: ทฤษฎีที่เสนอแนะว่าความไม่เท่าเทียมอาจมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจได้เกิดขึ้นมาเมื่อไหร่
คำตอบ: 1970
บางทฤษฎีที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1970 ได้กำหนดลู่ทางที่มีความเป็นไปได้ว่า ความไม่เท่าเทียมอาจส่งผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ตามรายงานในปี 1955 เงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยอาจช่วยชดเชยอุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลงได้ หากเงินออมเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นตามความไม่เท่าเทียม รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียจากปี 2013 เสนอแนะว่าความเจริญเติบโตได้ เพิ่มขึ้นพร้อมกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ที่เพิ่มขึ้น บางทฤษฎีที่ได้รับความนิยมจากช่วงปี 1950 ถึง 2011 ได้กล่าวไว้อย่างผิดๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ การวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบตัวเลขวัดความเท่าเทียมรายปีกับอัตราความเติบโตรายปี มีผลทำให้เข้าใจผิดได้เพราะผลลัพท์ต้องใช้เวลา หลายปีก่อนที่จะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงของความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ นักเศรษฐศาสตร์ของ IMF ค้นพบว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างสูงระหว่างความไม่เท่าเทียมในระดับต่ำ กับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจที่มีระยะเวลาที่ยาวยั่งยืน ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความไม่เท่าเทียมสูงได้ “ประสบความสำเร็จในการริเริ่มการพัฒนาในอัตราที่สูงในระยะเวลาไม่กี่ปี” แต่ว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับการมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้

คำถาม: ตามรายงานในปี 1955 มีความคิดว่าเงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยจะช่วยชดเชยอะไร
คำตอบ: อุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลง
บางทฤษฎีที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1970 ได้กำหนดลู่ทางที่มีความเป็นไปได้ว่า ความไม่เท่าเทียมอาจส่งผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ตามรายงานในปี 1955 เงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยอาจช่วยชดเชยอุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลงได้ หากเงินออมเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นตามความไม่เท่าเทียม รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียจากปี 2013 เสนอแนะว่าความเจริญเติบโตได้ เพิ่มขึ้นพร้อมกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ที่เพิ่มขึ้น บางทฤษฎีที่ได้รับความนิยมจากช่วงปี 1950 ถึง 2011 ได้กล่าวไว้อย่างผิดๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ การวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบตัวเลขวัดความเท่าเทียมรายปีกับอัตราความเติบโตรายปี มีผลทำให้เข้าใจผิดได้เพราะผลลัพท์ต้องใช้เวลา หลายปีก่อนที่จะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงของความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ นักเศรษฐศาสตร์ของ IMF ค้นพบว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างสูงระหว่างความไม่เท่าเทียมในระดับต่ำ กับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจที่มีระยะเวลาที่ยาวยั่งยืน ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความไม่เท่าเทียมสูงได้ “ประสบความสำเร็จในการริเริ่มการพัฒนาในอัตราที่สูงในระยะเวลาไม่กี่ปี” แต่ว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับการมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้

คำถาม: รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียในปี 2013 เสนอแนะว่าการพัฒนาของประเทศได้ก่อให้เกิดอะไร
คำตอบ: เพิ่มขึ้น
บางทฤษฎีที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1970 ได้กำหนดลู่ทางที่มีความเป็นไปได้ว่า ความไม่เท่าเทียมอาจส่งผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ตามรายงานในปี 1955 เงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยอาจช่วยชดเชยอุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลงได้ หากเงินออมเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นตามความไม่เท่าเทียม รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียจากปี 2013 เสนอแนะว่าความเจริญเติบโตได้ เพิ่มขึ้นพร้อมกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ที่เพิ่มขึ้น บางทฤษฎีที่ได้รับความนิยมจากช่วงปี 1950 ถึง 2011 ได้กล่าวไว้อย่างผิดๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ การวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบตัวเลขวัดความเท่าเทียมรายปีกับอัตราความเติบโตรายปี มีผลทำให้เข้าใจผิดได้เพราะผลลัพท์ต้องใช้เวลา หลายปีก่อนที่จะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงของความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ นักเศรษฐศาสตร์ของ IMF ค้นพบว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างสูงระหว่างความไม่เท่าเทียมในระดับต่ำ กับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจที่มีระยะเวลาที่ยาวยั่งยืน ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความไม่เท่าเทียมสูงได้ “ประสบความสำเร็จในการริเริ่มการพัฒนาในอัตราที่สูงในระยะเวลาไม่กี่ปี” แต่ว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับการมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้

คำถาม: ผลกระทบต้องใช้เวลานานเท่าไหร่กว่ามันจะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ
คำตอบ: หลายปี
บางทฤษฎีที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1970 ได้กำหนดลู่ทางที่มีความเป็นไปได้ว่า ความไม่เท่าเทียมอาจส่งผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ตามรายงานในปี 1955 เงินออมของหมู่คนที่ร่ำรวยอาจช่วยชดเชยอุปสงค์ผู้บริโภคที่ลดลงได้ หากเงินออมเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นตามความไม่เท่าเทียม รายงานเกี่ยวกับไนจีเรียจากปี 2013 เสนอแนะว่าความเจริญเติบโตได้ เพิ่มขึ้นพร้อมกับความไม่เท่าเทียมของรายได้ที่เพิ่มขึ้น บางทฤษฎีที่ได้รับความนิยมจากช่วงปี 1950 ถึง 2011 ได้กล่าวไว้อย่างผิดๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมมีผลกระทบเชิงบวกต่อการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ การวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบตัวเลขวัดความเท่าเทียมรายปีกับอัตราความเติบโตรายปี มีผลทำให้เข้าใจผิดได้เพราะผลลัพท์ต้องใช้เวลา หลายปีก่อนที่จะปรากฎเป็นการเปลี่ยนแปลงของความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ นักเศรษฐศาสตร์ของ IMF ค้นพบว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างสูงระหว่างความไม่เท่าเทียมในระดับต่ำ กับความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจที่มีระยะเวลาที่ยาวยั่งยืน ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความไม่เท่าเทียมสูงได้ “ประสบความสำเร็จในการริเริ่มการพัฒนาในอัตราที่สูงในระยะเวลาไม่กี่ปี” แต่ว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับการมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้

คำถาม: การพัฒนาที่ยั่งยืนยาวนานมีส่วนเกี่ยวข้องกับอะไร
คำตอบ: การมีความเท่าเทียมที่มากกว่าของการกระจายรายได้
ในขณะที่ต้องยอมรับว่าการพัฒนาด้านเศรษฐกิจก็อาจมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์, การลดความยากจน และความสำเร็จของเป้าหมายพัฒนาสหัสวรรษ ก็เริ่มมีความเข้าใจอย่างกว้างขวางมากขึ้นในหมู่ชุมชนพัฒนาว่า จะต้องมีความพยายามเป็นพิเศษเพื่อที่จะรับรองว่า ส่วนที่ยากจนของสังคมจะสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจต่อการลดความยากจน – ความยืดหยุ่นในการเติบโตของความยากจน – อาจขึ้นอยู่กับ ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้ ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมต่ำและมีอัตราการพัฒนา 2% ต่อคน และ 40% ของประชากรอยู่ในความยากจนนั้น สามารถลดความยากจนเป็นครึ่งได้ในเวลาสิบปี แต่ประเทศที่ไม่ความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลาเกือบ 60 ปี ที่จะทำเช่นเดียวกันนั้นได้ อย่างที่เลขาธิการสหประชาชาติ บาน คี-มูน ได้กล่าวไว้: “ในขณะที่การพัฒนาด้านเศรษฐกิจมีความจำเป็น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าในด้านการลดความยากจน

คำถาม: อะไรคือสิ่งจำเป็นที่จะรับรองได้ว่าส่วนที่ยากจนของสังคมจะมีส่วนร่วมในการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ
คำตอบ: ความพยายามเป็นพิเศษ
ในขณะที่ต้องยอมรับว่าการพัฒนาด้านเศรษฐกิจก็อาจมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์, การลดความยากจน และความสำเร็จของเป้าหมายพัฒนาสหัสวรรษ ก็เริ่มมีความเข้าใจอย่างกว้างขวางมากขึ้นในหมู่ชุมชนพัฒนาว่า จะต้องมีความพยายามเป็นพิเศษเพื่อที่จะรับรองว่า ส่วนที่ยากจนของสังคมจะสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจต่อการลดความยากจน – ความยืดหยุ่นในการเติบโตของความยากจน – อาจขึ้นอยู่กับ ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้ ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมต่ำและมีอัตราการพัฒนา 2% ต่อคน และ 40% ของประชากรอยู่ในความยากจนนั้น สามารถลดความยากจนเป็นครึ่งได้ในเวลาสิบปี แต่ประเทศที่ไม่ความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลาเกือบ 60 ปี ที่จะทำเช่นเดียวกันนั้นได้ อย่างที่เลขาธิการสหประชาชาติ บาน คี-มูน ได้กล่าวไว้: “ในขณะที่การพัฒนาด้านเศรษฐกิจมีความจำเป็น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าในด้านการลดความยากจน

คำถาม: ความยืดหยุ่นการเติบโตของความยากจนขึ้นอยู่กับอะไร
คำตอบ: ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้
ในขณะที่ต้องยอมรับว่าการพัฒนาด้านเศรษฐกิจก็อาจมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์, การลดความยากจน และความสำเร็จของเป้าหมายพัฒนาสหัสวรรษ ก็เริ่มมีความเข้าใจอย่างกว้างขวางมากขึ้นในหมู่ชุมชนพัฒนาว่า จะต้องมีความพยายามเป็นพิเศษเพื่อที่จะรับรองว่า ส่วนที่ยากจนของสังคมจะสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจต่อการลดความยากจน – ความยืดหยุ่นในการเติบโตของความยากจน – อาจขึ้นอยู่กับ ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้ ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมต่ำและมีอัตราการพัฒนา 2% ต่อคน และ 40% ของประชากรอยู่ในความยากจนนั้น สามารถลดความยากจนเป็นครึ่งได้ในเวลาสิบปี แต่ประเทศที่ไม่ความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลาเกือบ 60 ปี ที่จะทำเช่นเดียวกันนั้นได้ อย่างที่เลขาธิการสหประชาชาติ บาน คี-มูน ได้กล่าวไว้: “ในขณะที่การพัฒนาด้านเศรษฐกิจมีความจำเป็น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าในด้านการลดความยากจน

คำถาม: ประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลานานกว่าในการที่จะทำอะไรได้สำเร็จ
คำตอบ: ลดความยากจนเป็นครึ่ง
ในขณะที่ต้องยอมรับว่าการพัฒนาด้านเศรษฐกิจก็อาจมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์, การลดความยากจน และความสำเร็จของเป้าหมายพัฒนาสหัสวรรษ ก็เริ่มมีความเข้าใจอย่างกว้างขวางมากขึ้นในหมู่ชุมชนพัฒนาว่า จะต้องมีความพยายามเป็นพิเศษเพื่อที่จะรับรองว่า ส่วนที่ยากจนของสังคมจะสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจต่อการลดความยากจน – ความยืดหยุ่นในการเติบโตของความยากจน – อาจขึ้นอยู่กับ ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้ ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมต่ำและมีอัตราการพัฒนา 2% ต่อคน และ 40% ของประชากรอยู่ในความยากจนนั้น สามารถลดความยากจนเป็นครึ่งได้ในเวลาสิบปี แต่ประเทศที่ไม่ความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลาเกือบ 60 ปี ที่จะทำเช่นเดียวกันนั้นได้ อย่างที่เลขาธิการสหประชาชาติ บาน คี-มูน ได้กล่าวไว้: “ในขณะที่การพัฒนาด้านเศรษฐกิจมีความจำเป็น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าในด้านการลดความยากจน

คำถาม: บาน คี-มูน เป็นเลขาธิการของอะไร
คำตอบ: สหประชาชาติ
ในขณะที่ต้องยอมรับว่าการพัฒนาด้านเศรษฐกิจก็อาจมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์, การลดความยากจน และความสำเร็จของเป้าหมายพัฒนาสหัสวรรษ ก็เริ่มมีความเข้าใจอย่างกว้างขวางมากขึ้นในหมู่ชุมชนพัฒนาว่า จะต้องมีความพยายามเป็นพิเศษเพื่อที่จะรับรองว่า ส่วนที่ยากจนของสังคมจะสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบของการพัฒนาด้านเศรษฐกิจต่อการลดความยากจน – ความยืดหยุ่นในการเติบโตของความยากจน – อาจขึ้นอยู่กับ ความไม่เท่าเทียมที่มีอยู่ในขณะนี้ ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมต่ำและมีอัตราการพัฒนา 2% ต่อคน และ 40% ของประชากรอยู่ในความยากจนนั้น สามารถลดความยากจนเป็นครึ่งได้ในเวลาสิบปี แต่ประเทศที่ไม่ความไม่เท่าเทียมสูงจะต้องใช้เวลาเกือบ 60 ปี ที่จะทำเช่นเดียวกันนั้นได้ อย่างที่เลขาธิการสหประชาชาติ บาน คี-มูน ได้กล่าวไว้: “ในขณะที่การพัฒนาด้านเศรษฐกิจมีความจำเป็น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าในด้านการลดความยากจน

คำถาม: การพัฒนาด้านเศรษฐกิจไม่เพียงพอสำหรับความคืบหน้าเกี่ยวกับอะไร
คำตอบ: การลดความยากจน