پرسش:
1-برای تایید افراد تحت تکفل کجا مراجعه شود؟
2-منظور از کارت آمایش چیست و شامل چه افرادی می باشد و مدت انقضاء کارت مذکور به چه صورت می باشد؟
3-اگر تبعه خارجی با فردی ایرانی ازدواج نماید، آیا جهت پوشش بیمه تامین اجتماعی ضرورتی به ارایه مدارک و مجوز اشتغال در ایران می باشد؟
4-آیا ارائه پروانه کار معتبر (کارت کار) جهت انعقاد بیمه خویش‌فرما اتباع خارجی ضروری میباشد؟
5-در صورتی که تبعه خارجی در کشور خود یا سایر کشورها بیمه‌پرداز نباشد و در ایران اشتغال داشته باشد، مشمول چه نوع بیمه تامین اجتماعی میباشد؟ 
6-در صورتی که میان دولت تبعه خارجی و ایران موافقت‌نامه تامین اجتماعی منعقد شده باشد، شرایط بیمه تامین اجتماعی مذکور چگونه میباشد؟ 
7-اتباع خارجی که اسامی آنها از سوی کارفرما به عنوان افراد شاغل در پروژه ها معرفی میگردند و فاقد مجوز اشتغال هستند به چه صورت می باشد؟
8-بیمه ملوانان خارجی شاغل در قایق های صیادی و باری که فاقد مجوز از سازمان کشتیرانی میباشند چگونه می‌باشد؟
9-بیمه اتباع کشورهای خارجی که کشورشان به مقاوله نامه شماره 19 ملحق نشده اند، چگونه می باشد؟
10-اتباع خارجی که در تهران مجوز اشتغال اخذ نموده اند آیا در شهرهای دیگر نیز می توانند اشتغال داشته و مشمول قانون تامین اجتماعی گردند؟
11-آیا اتباع کره جنوبی که طبق مقررات قوانین کار ایران اشتغال به کار می¬باشند، از شمول مقررات تأمین اجتماعی ایران معاف می¬باشند؟ 

پاسخ:
1-به دفاتر کفالت در سطح شهر محل اقامت که دارای مجوز فعالیت از  استانداری می باشند.
2-کارت آمایش اتباع به منظور احراز هویت اتباع خارجی و مهاجران صادر شده و در هر دوره یک ساله تمدید     می شود. برای دریافت یا تمدید این کارت، اتباع با مراجعه حضوری به دفتر اداره امور اتباع و مهاجرین محل زندگی خود، مدارک لازم مانند اطلاعات هویتی خویش و افراد تبعی و اطلاعات محل سکونت ارائه داده و کارت آمایش را دریافت نمایند. این افراد چنانچه کارت آمایش یا گذرنامه موقتی را نداشته باشند حق اقامت قانونی و استفاده از امکانات شهروندی را نخواهند داشت. تا کنون کارت آمایش تبعه افغانستان، 16 مرحله صادر و تمدید شده است. دارندگان کارت آمایش، اقامت قانونی ایران را داشته و می توانند از مزایای کارت آمایش از جمله برخورداری از حقوق شهروندی استفاده نمایند.افرادی که کارت آمایش دارند، می توانند پروانه موقت کار را دریافت کرده تا بتوانند به طور قانونی در ایران کار کنند.
3-برابر مقررات ارائه اسناد از جمله مجوز اقامت و پروانه کار( اشتغال) معتبر به هنگام بکارگیری اتباع خارجی در کارگاههای مشمول قانون تأمین اجتماعی الزامی می باشد. لیکن چنانچه تابعیت ایران در قانون برای تبعه خارجی بعد از ازدواج با شهروند ایرانی  پیش بینی شده باشد و متعاقب آن مراجع ذیصلاح در جمهوری اسلامی ایران شماره ملی به وی اختصاص دهند این قبیل از افراد منعی برای پوشش بیمه ای در قالب بیمه های اجباری و غیر اجباری نداشته و می تواند تابع مقررات قانون تأمین اجتماعی قرار گیرند.
4-بله الزامی می باشد. از جمله مدارک لازم برای انعقاد بیمه حرف و مشاغل آزاد (خویش فرما) برای اتباع خارجی؛ پروانه کار معتبر، مدارک هویتی و گذرنامه یا کارت اقامت معتبر است.
5-در صورتی‏که تبعه خارجی با اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح در ایران اشتغال داشته و در مدت اشتغال در کشور خود یا سایر کشورها به صورت جزئی یا کلی بیمه نباشد، طبق ماده 5 چنانچه طبق قانون و مقررات در ایران مشغول به کار باشند تابع مقررات قانون تأمین اجتماعی خواهد بود.
6-طبق بند الف ماده 5 قانون تأمین اجتماعی در صورتی که بین دولت های متبوع اتباع خارجی و دولت جمهوری اسلامی ایران موافقت‏نامه‏های دوجانبه یا چند جانبه منعقد شده باشد مطابق موافقت‏نامه فیمابین عمل خواهد شد. 
7-به استناد مواد 120 تا 129 قانون کار ، اتباع خارجی جهت اشتغال در ایران می بایست مجوز اشتغال دریافت نمایند و سپس در صورت احراز سایر شرایط مقرر در ماده 5 قانون تأمین اجتماعی در ایران می توانند مشمول مقررات قانون تأمین اجتماعی قرار گیرند و از  مزایای قانونی بهره مند گردند. 
8-به استناد ماده 5 قانون تأمین اجتماعی بیمه اتباع خارجی که طبق قوانین و مقرارت در ایران به کار اشتغال دارند تابع مقررات قانون یاد شده می باشد، بنابراین ملوانان خارجی شاغل در شناورهای صیادی و باری یا اتباع خارجی شاغل در پروژه های پیمانکاری که فاقد مجوز اشتغال می باشند مشمول قوانین کار و تأمین اجتماعی نبوده و لازمست جهت اشتغال و برخورداری از مزایای بیمه تأمین اجتماعی، نسبت به اخذ پروانه اشتغال یا کارت کار اقدام نمایند.
9-اتباع خارجیِ شاغل در ج.ا. ایران که در کشور خود یا سایر کشورها از تمامی خدمات بیمه ای برخوردار بوده و کشور متبوع آنها نیز عضو مقاوله نامۀ شماره 19 سازمان بین المللی کار نمی باشد، مشمول قانون تأمین اجتماعی نبوده و سازمان نیز هیچگونه تعهدی جهت ارائه خدمات بیمه ای و درمانی به آنان ندارد .
10-مطابق دستور اداری شماره 1347‏/95‏/1000 مورخ 15‏/2‏/1395، به منظور نامنویسی و بیمه نمودن اتباع خارجی، علاوه بر مدارک هویتی افراد، ارائه پروانه یا کارت کار معتبر از شروط لازم بوده و می بایست اتباع موصوف نسبت به اصلاح محل اشتغال مندرج در کارت کار خود از طریق مبادی ذیربط اقدام نمایند. 
11-مطابق با توافقنامه شماره 157 بین دولت ج.ا.ایران و دولت کره، اتباع هر کشوری توسط دولت متبوع خود تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی قرار می گیرند بنابراین با توجه به اینکه دولت کره جنوبی به مقاوله نامه شماره ( 19 )  ILO ملحق گردیده است اتباع کشور مذکور که در ایران اشتغال به کار دارند ملزم به پرداخت 3 درصد حق بیمه حوادث ناشی از کار به سازمان تامین اجتماعی می باشند.