ジグムント・クラシンスキ
Każda w nim żyje, kołuje, umiera — One są jego myślami na niebie — On ich rodzicem, a jednak sam siebie W ich barwy stroi, w ich ognie ubiera — Dopiero niemi roziskrzony cały Zowie się niebem i drży w blaskach chwały! Jak Eter w świecie, tak jest w twojej duszy Błękit odwieczny, niebieski, kryjomy; Co wtedy tylko staje się widomy, Gdy się na poprzek rozedrze i wzruszy — Gdy się w wir myśli rozbije, rozłamie, I w myślach własnych, jakby w gwiazd szeregu Ujrzy odwieczne światła swego znamie, Sam siebie porwie do życia i biegu!